Iolanda Zúñiga: «Existe mundo alén dos clásicos da literatura universal que, a risco de caer en herexía, non me alimentaron máis que o cine, a música ou os videoxogos» | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Audios , Entrevistas , Narrativa , Poesía coas etiquetas amor_amén , armando_requeixo , criticalia , iolanda_zúñiga , parlamento_das_letras , periferia , vidas_post_it\nArmando Requeixo publicou na sección «Parlamento das letras» do seu blog Criticalia unha entrevista con Iolanda Zúñiga.\nParlamento das Letras: Iolanda Zúñiga\nIolanda Zúñiga é unha escritora cuántica. Imposible determinar en que posición se ha atopar en tal ou cal momento literario a súa escrita cósmica, que igual estoura radiando relatos curtos de luminosa carga enerxética coma orbita arredor de versos de (des)amor, o mesmo se entrega á novela entrópica que torsiona a liña do tempo nun orxiástico divino ferrete.\nA vida escrita ou a escrita que se volve vida, tanto ten. Hai en Zúñiga un hálito naïf de sincera despreocupación polas miserias do circuíto literario que reverten nunha polarización exclusiva cara á textualidade: a autora e o texto, a creadora e a creatura, máis nada, o resto é vaidade, envexa e coitelada vil que tanto abundan e a ela non alcanzan.\nTorrencial e sutil, volcánica e docísima ao tempo, Zúñiga encarna a máis xenuína e vivificante imaxe da escrita de noso no novo milenio: palabra de luz que ha fulgurar entre as tebras.\nNo ano 2007, na editorial Xerais, da man de Fran Alonso, daquela editor da colección Abismos, malia que os relatos que pertencen a esa primeira publicación, Vidas post-it, datan do ano 2003. Constituían arroutadas mínimas, desartelladas, orfas de destino ou ambición publicatoria, preñadas só por un pulo que me levou a rexistrar os meus traumas e que, logo de estar gardadas nun disquete (si, novas xeracións, houbo un tempo de vídeos Beta, disquetes e outra tecnoloxía hoxe obsoleta), saíron patentadas cunha marca ISBN. Escribir foi a opción máis barata, e alternativa última logo de devorar o frigorífico a media noite, de padecer insomnio por mor dunha mente a centrifugar ou de acudir á consulta do psiquiatra, opcións que implicaban engorde, ansiedade e cartos, respectivamente.\nSe boto man dos recordos, sempre farsantes e edulcorados de máis, lembro que comecei a apuntar sentenzas breves e suicidas nos cadernos da EXB. Anos despois ideei algúns contos, sen ápice de vocación, asépticos, plásticos, exentos de movementos de sístole e diástole. Só cando me invadiu a necesidade de comunicarme co meu extrarradio redactei algo xenuíno, nada brillante, pero si cuspido desde as entrañas. E que apropiado resultou o nome da colección!: Abismos.\nO de pasar desapercibida, ser discreta ou, polo menos, armar o menor barullo posible alá onde as facturas que debo pagar reclaman que acuda é algo inherente tamén aos meus textos. Por outra banda, non sigo en exceso o decorrer do que escribo. O meu talante narcisista só sae á luz os primeiros días nos que un libro repousa no escaparate dalgunha libraría, na Rede ou nalgún xornal —ou panfleto local, que a todo ao que se achegan é a reflectir, cun interese morboso, o decorrer do escritor con titulares propios do Sálvame Deluxe—. Preño, dilato, dou a luz. Neste proceso tento que a criatura saia o máis achegada posible á miña intención primeira. A partir de aí deixo de controlar o incontrolable. Evito presentacións, cumpro a contragusto coas entrevistas, non acudo a encontros con compañeiros/as de oficio, promociono o libro o imprescindible nas redes sociais. Resístome á idea de que exista alguén a quen lle poida interesar a figura do escritor/a.\nCon todo, a idea xeral que me flutúa na cabeza é que Vidas post-it foi un conxunto de relatos sobrevalorados. Pola contra, a novela Periferia, cunha alquimia que ideei máxica e xamais serei quen de arremedar —convicción que me frustra sen remedio—, véxoa algo adiantada a este tempo, a estas letras e ás nosas destrezas lectoras, ás que subestimo abertamente. O trato desigual vén dado polo constrinximento ao que estamos sometidos. A modernidade só reside nas novas tecnoloxías, cousa que non me estraña, porque a educación segue a ser tan castradora, conservadora e catalogadora coma sempre. As novas xeracións están a involucionar en moitos aspectos e a responsabilidade estriba en pais e nais desadestrados para educar e plans de educación obsoletos, que só desmotivan. Existe un mundo alén dos clásicos da literatura universal. Son o alicerce, pero non son sagrados. Persoalmente, e a risco de caer en herexía, nunca me alimentaron. Ou non máis que o cine, a música ou os videoxogos.\nSon maniática “cum laude”. Nas épocas nas que escribo, porque pode transcorrer un mes ou cinco anos ou toda unha reencarnación entre un proxecto e outro, debo ter a caverna de trinta e catro metros cadrados que habito nunha orde estrita. Iso implica: ter o frigorífico cheo —como se fora saltar a alarma por guerra inminente—, ter pasado o aspirador, fregado a louza etc. Logo, co estómago cheo e a conciencia tranquila, reclúome. O hábito da onicofaxia (morder as unllas), máis que singular é sintomático das xornadas nas que redacto. Así que non é preciso preguntarme se estou a esbozar algún texto, abonda con reparar nas miñas mans.\nEste tipo de xuízos deixaríallos aos que saben destes baremos. Eu preferiría ir nun listado antolóxico onde figuraran contemporáneos tales como a ama de casa coa que comparto a cola do supermercado, o xubilado que reclama o seu pagamento de primeiros de mes no banco, a rapaza que entrega currículos esperanzados por todo Vigo ou o ionqui da rúa Real, que son os que, definitivamente, engordan a miña imaxinación e o meu presente. En calquera caso, malia que é un atrevemento, sinto afíns as cabezas pensantes e alteradas de Fran Alonso, Kiko Neves, Cid Cabido, Manolo Romón… Unha longa lista maioritariamente masculina. Ben, para fuxir do xuízo ao que me van someter por falta de paridade, arránxoo coa admiración sincera cara ao talento furioso de Begoña Paz, Xina Vega ou Xela Arias.\nQue só existe un motivo polo que escribín: foi unha necesidade vital. Máis barata que un psiquiatra, máis terapéutica que o lorazepram, menos traumática que cargar unha escopeta recortada e aniquilar todo aquilo que me fere. Así que a miña serotonina regresa a uns niveis aceptables para encarar a rutina só co desafogo da escrita, do deporte ou do amor. Mais o último é unha rara avis neste planeta e para o deporte hai que ter unha forza de vontade diaria que nin sempre acado —véxase Murakami, ao que admiro, non tanto polo que escribe, senón pola súa teima maratoniana.\nSó regreso a poemas soltos de autores/as diversos. Non practico lecturas completas nin de obras nin de ninguén a quen noutrora admirara sen límite. Hai pouca vida para moita arte. E a escrita tamén habita no cine e nos seus guións, que me fascinan; nas letras de música, que me salvan; nas SMS de móbil e entradas no facebook ou twitter, que me entreteñen. Aínda que, pensándoo ben, ultimamente releo moito os ingredientes dos produtos que engulo. Preocúpame este mundo químico e industrializado e a súa repercusión nas nosas saúdes.\nFáltalles franqueza, arrebato, modernidade. Sóbralles tedio, pudor, límites. Coñezo escritores/as que ignoran que o son e autoconfínanse a publicar en twitter. Coñezo escritores/as que darían uns burócratas formidables. O noso decorrer histórico e consecuente memoria colectiva son necesarios para orientarnos con lucidez neste tempo que nos tocou vivir, pero non os concibo como unha ferramenta da que abusar nos meus textos. Teñen máis valor as pequenas accións do día a día (como ir falar ao Corte Inglés nun galego con seseo e gheada) ca unha restra de libros cun claro ton doutrinario que só van interesarlle aos intelectualmente afíns a un. Para seducir as novas xeracións debemos espelirnos. Aos que redactamos fáltanos perspicacia. E atractivo.\nNada. Non perdería ese tempo derradeiro en tentar pasar á posteridade. Tampouco ninguén o botaría en falta. Se soubese a data final tentaría dilapidar as horas nalgún lugar onde sentise intensamente, tentaría convencer aquel amor imposible ou enlearíame nalgún negocio ilegal. Como moito, esborrancharía os muros da cidade cuns cantos graffitis obscenos ou, talvez, e pensando na supervivencia dos animais domésticos que me aturaron, elaboraría un listado de cousas que os beneficiaran: vacinas, antiparasitarios, tipo de penso que comen…\nO seu estado en canto a vocación é óptimo. Pero, insisto, somos pouco arriscados. Queda moito mundo que contar en galego e temos talento para facelo. Deberiamos diversificar máis as temáticas, os estilos, os formatos. Dos fracasos editoriais —entendamos como “fracaso” recuperar o invertido sen obter grandes beneficios— tamén se nutre a literatura dun país, que só sostida sobre alicerces bestseller resultaría feble, homoxénea, sen variedade para competir ao carón doutras literaturas sólidas. Aventurémonos a redactar, a publicar, a recomendar, a ler.\nGrazas, Armando, porque si quixera apuntar un pensamento que rumio hai anos: non todos os que xuntamos palabras somos intelectuais. Así que, por favor, que ninguén volva interrogarme sobre cuestións alleas a un traballo puntual meu. Nin son catedrática nin son a Galipedia. Nin sequera teño interese por gran parte da información coa que nos soborda este mundo 2.0. Gusto deste anonimato que me confire o feito de pertencer á clase proletaria. Un texto meu non custa máis que a barra de chapata do panadeiro que se ergue ás cinco da mañá. O único valor engadido que podemos atribuír aos que apostamos pola escrita en galego é saber de antemán que non imos poder vivir dela. Pero como para min é unha necesidade vital, como expliquei antes, escribir tradúcese nunha práctica egoísta na que non penso no mercado, senón no meu desafogo. Polo demais, todas son vantaxes: non madrugo, non me emporco, apenas expoño a miña imaxe e ningún compañeiro de mesa debe sufrirme. Mentres redacto isto estou en pixama, quente e escoitando chover. É o oficio máis terapéutico e confortable do mundo.


A tan esperada rehabilitación do firme da N-525 entre Coles e Ourense - Blog de Celso Delgado\nHome Estradas A tan esperada rehabilitación do firme da N-525 entre Coles e Ourense\nA tan esperada rehabilitación do firme da N-525 entre Coles e Ourense\nNunha entrada desde blog do 5 de setembro daba contra de que nesa data o Ministerio de Fomento iniciaba unhas obras de rehabilitación do firme en diversos tramos urbanos das estradas estatais na cidade de Ourense e nos seus principais accesos, situados nos termos municipais de Ourense, Coles e San Cibrao das Viñas.\nO orzamento de adxudicación das citadas actuacións ascende a 716.909 euros. A empresa adxudicataria é Señalizaciones Villar S.A.\nO sábado pola tardiña, fun no meu coche a ver como avanzan estas obras na estrada N-525 entre os quilómetros 241 ao 246 entre Coles e Ourense.\nNeste momento está executada a rehabilitación do firme. E ademáis desenvolveranse distintas medidas de seguridade viaria neste tramo que é o de máis elevada accidentalidade da provincia, reforzando a sinalización horizontal e vertical. Así mesmo, se repintarán as marcas viarias.\nA tan esperada rehabilitación do firme da N-525 entre Coles e Ourense Reviewed by Celso Delgado on lunes, octubre 17, 2016 Rating: 5


“Hierro’ foi a confirmación de que había un equipo que podía facer as cousas moi ben” - La Opinión de A Coruña\nAlfonso Blanco | Director da produtora Portocabo\n“Hierro’ foi a confirmación de que había un equipo que podía facer as cousas moi ben”\n“O éxito de ‘Cuñados’ foi unha sorpresa maiúscula que nos obriga a seguir adiante coa liña de cine” E“Estou intentando que os tres próximos proxectos sexan en Galicia”\nA Coruña | 25·07·21 | 04:01 | Actualizado a las 12:44\nEl director de Portocabo, Alfonso Blanco, en El Hierro. | // JAIME OLMEDO\nEste é o ano de Portocabo. Despois de facer fronte á pandemia e lanzar a segunda temporada de Hierro, rodar Auga Seca e estrear a película Cuñados, a produtora coruñesa segue adiante con Rapa, unha serie de Movistar+ que se vai rodar en Galicia. Tanto éxito, explica o seu director, Alfonso Blanco, “non foi flor dun día”, é o resultado de moito esforzo e traballo. E no horizonte, máis proxectos, porque este non é momento de parar.\nAínda en tempos difíciles, de coronavirus, Portocabo anuncia unha nova serie para Movistar+.\nSi. A verdade é que levamos traballando desde o final de Hierro, o verán pasado. Foi un pouco épico terminar esa temporada en medio da pandemia. Xusto a continuación e sabendo que a serie quedou moi chula e que o canal estaba moi contento, comezamos co novo proxecto. Era un anhelo. Por fin Portocabo pode traer unha produción grande e ambiciosa a Galicia. Desgraciadamente tiñamos máis traballo fóra que aquí nos últimos anos. Queríamos traballar na casa. Xa tocaba. O éxito de Hierro permitiunos marcar esa dinámica e plantexar unha historia que sucedese aquí.\nPor que a rapa das bestas e por que en Galicia?\nNa nosa forma de contar historias, sexa en comedia ou en drama, o espazo importa moito. Sempre poñemos unha máxima de que nas historias o entorno ten que ser moi importante e se o cambias, a historia é diferente. Rapa só podía pasar nesa área, hai características singulares do espazo que o conectan co que estamos contando.\nAdemais, con Javier Cámara de protagonista.\nÉ unha marabilla. Levamos un tempo intentando convencelo porque nos parece un actor soberbio e consideramos que vai ser un personaxe memorable. Foi unha alegría enorme que un actor con tantas ofertas aceptara o noso proxecto, un actor internacional que rodou con Trueba, en Narcos ou con Jude Law en Young Pope. O resto do casting, salvo un par de excepcións, van ser todos actores galegos.Iso tamén é unha alegría. E o 98% do equipo técnico é galego. En un ano complicado para o sector, poder darnos este gusto é algo moi bo.\nO éxito de Hierro, pesa ou motiva á hora de impulsar un novo proxecto?\nTemos unha responsabilidade. Moita xente espera a nova serie de Portocabo. Por fin conseguimos iso que é tan difícil de conseguir, que fagas un éxito e haxa unha expectativa polo seguinte que vas facer. Sabemos que non foi flor dun día, que non foi sorte, foi moito curro. Hierro foi a confirmación de que había un equipo que podía facer as cousas moi ben. Con Rapa demostrase que as podemos facer tamén diversas e diferentes. O éxito de Cuñados tamén nos deu moito, conta que sabemos facer comedia e que podemos traballar en outros ámbitos como é o cine.\nQue supuxo Cuñados para a produtora?\nFixémola como algo pequeno e modesto e o éxito nos sorprendeu. Nunca pensamos chegar a iso co cristo que había co COVID-19. Estreamos en abril, porque había que contribuír, aínda que fose modestamente, a que as salas seguisen. A sorpresa foi descomunal. É a película galega co lanzamento nacional maior da historia. En Hierro xa sabíamos que o produto era bo e que con un pelín de sorte ía funcionar, pero con Cuñados foi unha sorpresa maiúscula. Obríganos a seguir adiante coa liña de cine.\nHai en mente unha nova película?\nSi. Estamos preparando rodaxe para o ano que vén. Calculo que, como mínimo, faremos unha película cada dous anos. Temos vocación empresarial e se imos a por unha liña de negocio, imos. A liña principal sempre vai ser a televisión, pero é certo que este tipo de cine, en galego e contado desde a proximidade, dásenos moi ben.\nComo foi a experiencia de rodar en medio dunha pandemia?\nAgora estamos moi contentos porque saíron ben ambas cousas, pero foi especialmente duro. De repente cambiou todo: organización diferente, moitas probas e certas limitacións á hora de agrupar moita xente. Foi moi complicado e rozamos o desastre en máis dunha ocasión. Decidimos asumir os riscos porque a outra opción era parar e non queríamos porque nos custou moito chegar aí e saíu ben. As rodaxes son complicadas. Eu cruzo os dedos agora e espero que coa vacinación podamos ver a luz e recuperar unha certa normalidade. No caso de Rapa é un proxecto moi ambicioso e nos ten que dar un pouco de tregua o COVID-19 para poder facer todo o que queremos. Ao asumir este tipo de riscos debería existir unha cobertura vía seguros ou vía estatal ou gobernamental, pero non hai. A produtora está nun momento moi doce e é perfecto para dar traballo. Estou intentando que os tres próximos proxectos sexan en Galicia. O éxito dos últimos traballos permíteme convencer aos meus socios, plataformas e canais de que este é o sitio ideal.\nCal é a situación do audiovisual galego en xeral?\nCando chegou o COVID-19, o audiovisual galego estaba no seu momento top da historia. Somos unha potencia del copón, sen matices, e seguímolo sendo, porque se sufriu en todas partes igual. O sector galego quizais foi o que mellor capeou o temporal. Vacafilms, Bambú, Ficción e Portocabo puidemos rodar, pero en Madrid, por exemplo, case todas as producións pararon. Ata para iso beneficiounos este sitio tan bonito no que vivimos. A pesar da crise, o sector ten unha diversidade que é inaudita para a rexión que somos. Hai potencia, e non só en series de televisión, tamén en cine de autor, con Oliver Laxe ou Lois Patiño. É un sector moi maduro porque é moi diverso e saíu talento. Eu comparo isto co boom da moda dos anos 80, que de súpeto uns deseñadores tiraron por outros. Aquí está pasando o mesmo. Por iso estamos traballando coas institucións para que arrimen o ombro. É unha industria tremenda se se xestiona ben. A miña mensaxe é moi optimista. Hai moita demanda de contidos, non sabemos o que durará e se o das plataformas é unha burbulla, pero a realidade é que nos próximos anos haberá demanda e aquí se produce moi ben.


Andrés Díaz, 'agradecido' polo desbloqueo da Central de Transportes de Ponte Caldelas - Pontevedra Viva\nXoves 12 de Setembro, 2019 ás 08:23 do Xoves 12 de Setembro, 2019\nO alcalde de Ponte Caldelas, Andrés Díaz, celebra que tras tres anos de "bloqueo" a Xunta de Galicia poña fin ao abandono que sufría a Central de Transportes da Reigosa. Asegura estar "agradecido" por esta decisión aínda que considera "incrible" que este espazo leve tanto tempo nesta situación e "sen xustificación algunha".\nDíaz lembra que durante este tempo por Ponte Caldelas pasaron media ducia de empresarios interesados en instalarse na Reigosa e dende o Concello tiveron que dicirlles que "estábamos incapacitados" para darlles licenza.\n"O certo é que a Xunta estivo impedindo a chegada de empresas a Ponte Caldelas durante tres anos", engade o rexedor.\nO motivo é que eses terreos están afectados por un Plan Sectorial de Incidencia Supramunicipal, ou sexa, que son de competencia exclusiva urbanística da Xunta de Galicia.\nA Xunta inicialmente deseñounos para cinco grandes parcelas para empresas de distribución, pero como non lograba vendelas decidiu dividilas en pequenas parcelas.\nSen embargo, recorda o alcalde, ao facelo quedaba tamén obrigada a aprobar un regulamento que fixase os novos fondos edificables, os muros de peche, as alturas e o resto dos datos urbanísticos que serven para facer un proxecto "pero non o fixo".\n"Agardamos que a Xunta de Galicia teña aprendido a lección de que o bloqueo non é o xeito correcto de relacionarse cun concello polo mero feito de que sexa doutra cor política", explica Andrés Díaz.\nConsidera que esa conduta foi unha "falta de respecto" para os empresarios que non puideron desenvolver os seus proxectos, polos posibles postos de traballo que se perderon e para todos os veciños e veciñas de Ponte Caldelas.


A tenente de alcalde defendeu hoxe a boa xestión económica do Concello esgrimiendo no Pleno os datos do Informe trimestral de Tesourería sobre o cumprimento dos prazos de pago de facturas. Tal e como explicou, o Concello realizou 2.654 pagos cun periodo medio de prazo de 19,93 días, moi por debaixo dos 30 días como máximo que prevé a Lei de Morosidade.\nDurante o primeiro trimestre de 2014, o Concello realizou 2.654 pagos por un importe total de preto de 34 mllóns de euros, cun periodo medio de pago de 19,93 euros, o que supón o prazo máis baixo desde a entrada en vigor da lei, no ano 2010, da normativa pola que se establecen medidas de loita contra a morosidade. Durante unha intervención plenaria, a tenente de alcalde, Carmela Silva, indicou como referente que o periodo medio de pago de todo ao ano 2013 situose en 26,57, cando a lei determina 30 días como máximo.\nAsimesmo, o periodo medio pendente de pago ao final deste trimestre -media da antigüedade das operacións pendentes de pago-situose únicamente en 10,79 días, que tamén supón un período histórico. Durante a súa intervención, tamén destacou que non existe factura algunha pendente de tramitar transcurridos tres meses desde a súa anotación no rexistro, sin se ten abonado nestre trimestre importe algún en concepto de intereses de demora.\nEstes datos, dixo, son "extraordinarios" e non se basean nunha análise subxectiva, senón no análise comparativa con outras administracións. Destacou que, segundo o informe de marzo de 2014 do observatorio da morosidade da Asociación Española de Traballadores Autónomos (ATA), as administracións, no seu conxunto, tardan en pagar as facturas emitidas 111 días, un prazo moi alonxado dos 30 días que establece a Lei de Morosidade e a Directiva Europea da UE.\nSilva engadiu que o periodo medio de pago da Administración Central é de 34 días, mentres que as comunidades autónomas pagan de meida en 124 días e os concellos en 98 días.


Pilar García Porto recordou que o ente provincial "xa ten comprometidos preto de 600.000 euros para acometer as obras", ademais doutros 150.000 que consignará o propio Concello da Fonsagrada\nA portavoz do goberno da Deputación de Lugo, a socialista Pilar García Porto, anunciou, tras a Xunta de Goberno, a aprobación dun convenio para a redacción do proxecto do polígono industrial no concello da Fonsagrada.\nUn convenio que subscribirán o presidente provincial e o alcalde, para sacar "a contratación os traballos de redacción deste proxecto, para o que se achegarán 35.750 euros desde a Deputación", explicou.\nPorto avanzou o "compromiso" do goberno provincial de Lugo cos concellos, "de máxima colaboración para sacar adiante servizos e infraestruturas necesarias e demandadas polos veciños".\nSeguidamente recordou que o ente provincial "xa ten comprometidos preto de 600.000 euros para acometer as obras deste polígono industrial", ademais doutros 150.000 que consignará o propio Concello da Fonsagrada.\nTamén na xunta de goberno aprobábase "o programa para a dotación e mellora de servizos comunitarios, neste caso trátase dunha nova liña de axudas de concorrencia competitiva que conta cun orzamento de 300 mil euros, para entidades asociativas de toda a provincia co obxectivo de colaborar na mellora da calidade de vida dos veciños e veciñas, sobre todo os que están no rural".\nEsta nova "liña de subvencións" persegue "seguir reforzando a cooperación co tecido social e veciñal da provincia", con axudas que oscilarán entre os mil e os 6.000 euros.\nMudanza dos servizos provinciais\nFinalmente, o goberno provincial tamén acordou destinar máis de 41.000 euros para "a mudanza" dos servizos provinciais que se emprazarán no antigo Fogar de Santa na Rolda da muralla.\nEn agosto iniciaranse os traballos de mudanza e en dous meses confíase xa ter alí instalados os servizos de recadación, medio ambiente, asistencia aos concellos, formación e asistencia xurídica.\nA Deputación aproba un convenio para redactar o proxecto do...


A marcha de Nissan de Catalunya e a reestruturación que están a levar a cabo as firmas de automoción poñen en alerta ás traballadoras da factoría viguesa de PSA xusto un día despois de que o presidente Macron prometese axudas millonarias á empresa a cambio de levar a produción de eléctricos a Francia.\nTraballadoras diante da planta de Nissan en Barcelona (David Zorrakino / Europa Press)\nPablo Barro 08:50 do 29 de maio de 2020\nO fabricante xaponés de automóbiles Nissan anunciou onte o feche dos seus centros en Catalunya, unha decisión que deixa no aire 3.200 empregos directos e máis de 20.000 nas empresas auxiliares da factoría.\nA marcha de Nissan supón unha chamada de atención a todo o sector, e en especial ás factorías de Renault, que forma parte do consorcio no que, á parte de Nissan, tamén está a xaponesa Mitsubishi, da que se oíu falar moito na Galiza coa chegada de Feixoo á Xunta.\nA decisión, comunicada ás traballadoras esta quinta feira, prodúcese tan só unhas horas despois de que o presidente francés, Emmanuel Macron, anunciase un ambicioso plan para inxectar 8.000 millóns nos grupos automobilísticos franceses, nomeadamente Renault e PSA.\nA condición que pon Macron ás súas empresas é que a produción de vehículos "limpos" tería que quedar en Francia, unha decisión que penaliza Vigo, xa que Bruxelas fixa uns obxectivos de emisións por fabricante que sancionan as plantas onde se ensamblan os modelos menos eficientes, como é o caso da galega.\nA marcha de Nissan responde, segundo explican desde a propia empresa, á reorganización do modelo de negocio das integrantes do consorcio. En Europa, a produción quedará ligada a Renault, mentres que Nissan centrarase nos mercados chinés, norteamericano e xaponés, e Mitsubishi no sudeste asiático e Oceanía.\nAlgo similar podería acontecer no futuro, cando se consolide a alianza entre PSA e Fiat Chrysler Automobiles. Polo de pronto, en Vigo ven perigar a consecución de novos modelos eléctricos se o grupo accede á proposta de Macron. A Xunta e PSA teñen pendente de asinar un convenio de colaboración polo que o Executivo galego se compromete a facer unha achega de 5 millóns de euros para o desenvolvemento na factoría viguesa de vehículos 100% eléctricos. Na actualidade saen de Balaídos as versións eléctricas do Peugeot 2008 e das furgonetas do proxecto K9.\nAs decisións importantes de PSA veñen de Francia, un país que promove con Alemaña unha coalición industrial para liderar a fabricación de baterías eléctricas en Europa, co grupo automobilístico e a petroleira Total como actores principais.\nPero o conto podería ser moi diferente se o Goberno de Feixoo, a comezos do seu mandato, tivese garantido a Mitsubishi a construción da que sería a maior fábrica de baterías do continente. Os problemas para legalizar a súa implantación na Plataforma Loxística Salvaterra-As Neves (Plisan) fracasaron cun investimento chamado a meter de cheo o sector galego da automoción no século XXI.\nA idea era fabricar na Galiza baterías para o grupo PSA e non depender de terceiros. Agora, co mercado revolucionado pola crise da COVID-19, as matrices loitarán porque o emprego que se destrúa sexa fóra das súas fronteiras.\nemprego vigo automoción PSA nissan


Crónica da Convivencia de Comunidades\n7 abril, 2019 comunidade Novas, Portada\nOnte, sábado 6 de abril, celebramos a nosa xa tradicional Convivencia de Comunidades. Aínda que a idea inicial era desprazarnos ata Vilán, as previsións meteorolóxicas aconsellaron que o encontro tivese lugar en Coia no complexo parroquial, en concreto na sala de convivencias.\nNun ambiente cálido, familiar, en torno a corenta persoas pasamos unha xornada de convivencia, diálogo fraterno e sororal e proxectos para a construción no pequeno e no cotiá dese mundo máis xusto e solidario co que debemos estar comprometidos se queremos ser coherentes coa nosa fe.\nComezamos coa oración preparada polo Ministerio de espiritualidade transformadora, que nos animou a interiorizar o compromiso de tratar ao noso próximo con toda humildade, afecto e consideración, como se fose o mesmo mesías. So así crearemos un mundo verdadeiramente fraterno, tal e como nos pediu Xesús de Nazaret.\nDespois, baixo a orientación do Ministerio de formación e desenvolvemento comunitario, pasamos a compartir as conclusións aportadas polas comunidades en torno ao tema común deste ano, titulado “A nosa opción como persoas que seguen a Xesús hoxe”. Tras unha síntese inicial das achegas nos apartados do “ver” e do “xulgar”, centramos a nosa reflexión en torno ás posibles liñas do “actuar”.\nDe seguida nos decatamos de que a temática máis repetida situábase dentro do que poderíamos entender como consumo responsable e coidado do planeta. Xurdiron propostas para mellorar e ampliar a Parrotroca, dende banco de troco a banco de servizos, para organizar compras colectivas, para promover a limpeza da Bouza e denunciar o seu abandono, reivindicando o valor histórico e natural deste emblema das loitas do noso barrio, para dar pasos cara a mellora da eficiencia enerxética e ecolóxica do complexo parroquial e de Vilán… Outro asunto reiterado era a preocupación polo proceso de envellecemento que se percibe de forma cada vez máis acusada nos últimos anos entre a veciñanza do barrio e, de forma especial, entre as persoas das comunidades. A posibilidade de desenvolver un club de lectura sobre esta temática, a constatación da falta de espazos adecuados no barrio, a necesidade de promover os coidados e de impulsar a pastoral da saúde, a obriga de denunciar e esixir melloras neste eido… foron ideas recorrentes. Tamén coincidimos na necesidade de abrirnos a outros colectivos, buscando ampliar coñecementos, experiencias e alianzas, na conciencia de que así creceremos como comunidade e seremos máis fortes. Por último, ante o sentimento de que había persoas que tiñan experiencias interesantes que aportar tanto no ámbito da acción social como no ámbito do consumo responsable propúxose a posibilidade de celebrar algunhas xornadas para dalas a coñecer na comunidade.\nTras unha mañá de diálogo e traballo -cun pequeno descanso para estirar as pernas e desfrutar dunha bebida quente e dalgunha lambetada-, un bo grupo quedou a comer en comunidade, prolongando o diálogo entre bromas e complicidades, dando o así o remate perfecto a esta convivencia.\nEntrada anterior:5º Domingo de Coresma :\nSiguiente entrada:Novo círculo de silencio


Redondela pon en marcha unha campaña de sensibilización e prevención fronte ao COVID-19 - Radio Redondela 94.9FM\nRedondela pon en marcha unha campaña de sensibilización e prevención fronte ao COVID-19\n“Faino por todos e por todas” é a campaña que esta fin de semana porá en marcha o Concello para insistir na “prevención” contra o coronavirus. Advirte a alcaldesa que a cidadanía “non pode relaxarse” nas medidas de distanciamento social. Entre as medidas\nrepartiranse máscaras de protección entre o comercio local e a hostalaría para “mercar seguros”.\nO Concello de Redondela porá en marcha esta fin de semana a campaña “Faino por todos e por todas”. Baixo este lema insisten na “sensibilización e prevención”, xa que segundo explica Digna Rivas “son as únicas ferramentas contra a COVID-19”. Baixo a premisa de poñer en primeiro lugar a saúde dos veciños, a campaña contará con paneis “moi visuais” situados nas zonas máis transitadas do municipio, nos que se sinalan as medidas e recomendacións que debe seguir a veciñanza para previr o contaxio. Para evitar situacións de risco, o Concello segue a recomendar que os veciños manteñan as franxas nos horarios de saídas para pasear e facer deporte en todas as parroquias, malia que se permite liberdade horaria naquelas de menos de 5.000 habitantes. O goberno local fai un chamamento á responsabilidade da veciñanza “para non botar por terra todo o esforzo feito durante os dous meses de confinamento”. Lembra que o virus “non desapereceu” e, malia non contar con datos oficiais do Sergas, teñen coñecemento de que existen casos activos de coronavirus en Redondela. Por iso advirten da necesidade de seguir mantendo a distancia de seguridade e extremar as medidas de hixiene.\nMáscaras para o comercio local\nA partir desta mesma tarde os voluntarios de Protección Civil serán os encargados de comezar o reparto de caixas de máscaras hixiénicas entre o comercio e a hostalaría do municipio. Desde o Concello explican que poñen este material a disposición dos traballdores e tamén dos clientes para que as compras poidan facerse de xeito seguro.\nPrevAnterioresPazos de Borbén renova a atención presencial no Concello con cita previa e medidas de protección\nSeguintesA Deputación licita por 140.000 euros as obras de mellora na estrada do VisoNext


Veciños de Portosín reclaman a instalación dun paso de peóns - Canal Rías Baixas\nPORTO DO SON> Un grupo de veciños da localidade sonense de Portosín reclama a instalación dun paso de peóns para poder cruzar a estrada. Fartos de agardar, e cansos de dar voltas polas distintas administracións, decidiron convocar unha manifestacións para este domingo. Será as oito da tarde dende o barrio do Mariño\nCruzar a estrada AC-550, á altura da rúa David Mariño, constitúe unha verdadeira odisea… e máis na época estival, co aumento do tránsito de vehículos pola zona en dirección ás praias. A isto hai que engadirlle o perigo que isto supón para os peóns que a diario se ven obrigados a ter que cruzar para desprazarse dun lugar a outro.\nA pesar de telo solicitado en reiteradas ocasións, lévano reclamando dende hai uns catro anos, sempre obtiveron a calada por resposta.\nAnte esta pasividade, optaron por tomar cartas no asunto. Primeiro cunha recollida de sinaturas, logo cunha queixa ó Valedor do Pobo, que mesmo lles deu a razón, e agora en plan protesta, ata teñen convocada unha mobilización para este próximo domingo ás oito da tarde.\nDende o Concello, o alcalde, Luís Oujo, recoñeceu a perigosidade da zona debido á existencia de varias curvas. Segundo el o proxecto para a instalación dun semáforo e un paso de peóns na zona xa está redactado e entregado á Xunta, pero polo de agora non se deu a autorización correspondente.\nRúa David Mariño\nArtigo anteriorO alcalde de Meaño di que o bloqueo á modificación do PXOM frea o impulso económico do concello\nSeguinte artigoAs mariscadoras dan comezo co pregón ás festas de San Bartolomeu de Noia\nO entroido de Porto do Son repartirá preto de catro mil...


A Concellería de Turismo da Pobra lévanos en veleiro pola ría até o remate de agosto – O Barbanza\nA Concellería de Turismo da Pobra lévanos en veleiro pola ría até o remate de agosto\nHai xeitos alternativos de facer turismo e coñecer as máis impresionantes paisaxes, dun xeito tranquilo, seguro e controlado, e os nosos concellos están a argallar métodos para facelo. Neste senso, o Concello da Pobra do Caramiñal ofrece a visitantes e residentes, durante todo o verán, a posibilidade de viaxar en barco, no veleiro Mascato, pola ría de Arousa. As excursións levaranse a cabo até o remate de agosto, os sábados e domingos dende o 18 de xullo até o 30 de agosto.\nA iniciativa vén da man da Concellería de Turismo da Pobra, que organiza e co-financia o programa de excursións para coñecer o rico patrimonio medio ambiental e paisaxístico da costa dos nosos concellos.\nO traxecto guiado será de 1 hora e 30 minutos, establecéndose as saídas en quendas de mañá e de tarde ás 11:00, 13:00, 16:30, 18:00 e 19:30 horas.\nSegundo informa a Concellería, os prezos por persoa son 12€ por persoa adulta e 8€ por nen@ menor de 12 anos. As familias con máis dun neno ou nena terán un desconto. A reserva e compra previa de tíckets débese realizar no punto de información turística da Pobra do Caramiñal. Para máis información cómpre chamar ao número de teléfono 671 090 262 ou escribir un correo electrónico a turismo@apobra.gal.


As compañías de teatro claman pola apertura da rede galega de teatros e auditorios | culturagalega\nEnredados co teatro\nImaxe do espectáculo O refugallo de Berrobamban e Bichakadela\nXa caera o pano, xa foran os aplausos, pero Cándido Pazó volveu saír a escena despois de noventa intensos minutos de traballo para contarlle ao público que a Rede Galega de Teatros e Auditorios (RGTA) estaba pechada. Iso significaba que moita xente de moitos e pequenos pequenos concellos non poderían gozar do que eles acababan de ver. Era das poucas veces que se facía partícipe directamente ao público dunha situación da que levan alertando os profesionais na presentación de cada espectáculo: o peche dunha rede vital para a cultura galega.\nNon pode ser que un teatro feito con cartos públicos, agora nos trate con criterios de mercado aseguraba Cándido Pazó na presentación en Santiago de Decamerón. O sector quere deixar claro que non se trata só das nosas funcións senón tamén do acceso á cultura do público tal e como aseguraba Eduardo Alonso na presentación de Linda&Freddy ilusionistas, un espectáculo sobre o esmorecemento dunha compañía que buscaba unha solución a tempos de crise económica. Foi na presentación doutro espectáculo O refugallo, unha coprodución entre Berrobambán e Bichakadela, cando Chiqui Pereira explicou que entendían as restricións orzamentarias en tempos de crise pero os cartos dos que se dispoñan que se faga con cabeza. Na súa opinión non era posible que se creen premios teatrais que non se poden publicar nin tampouco representar porque nos estamos a quedar sen escenarios para poder facelo explicou.\nPero que a rede estea pechada a día 30 de xaneiro non só afecta ás compañías, senón tamén a xestores e programadores. Víctor Carou, director-xerente do Auditorio de Galicia confirmaba que ten contratos paralizados á espera do que acontece coa Rede Galega de Teatros e Auditorios (RGT). Non podemos seguir adiante con algúns contratos mentres non saibamos o que pasa coa rede apuntaba.\nNo entanto, desde a consellaría de Cultura, Educación e Ordenación universitaria respostan cun proximamente cando se lles pregunta polo prazo de apertura da rede de teatros e cando se nomeará a persoa responsable de dirixir a Axencia Galega das Industrias Culturais.\nMentres se resolve a apertura da rede hai numerosos centros e espazos que están a continuar coa súa actividade de divulgación cultural. E nesa liña tamén se aprecian diferenzas. A Pazó chegaron a pedirlle cartos por poder actuar nun espazo, en lugar dunha contratación habitual e aínda que despois houbo bo entendemento, a proposta inicial estaba aí, coma se fósemos unha empresa comercial e creo que cómpre saber distinguir o que é cultural do comercial.\nAs fórmulas de xestión máis habituais son: a contratación da empresa en función do caché do seu espectáculo ou deixar o espazo aberto e que sexa a venda de entradas (o despacho de billetes) para a compañía. Ante a escaseza de cartos esta é a fórmula pola que moitos xestores están a empregar. É o caso, por exemplo, do Salón Teatro que mantén a día de hoxe unha programación estable grazas ao empeño do seu responsable, Manuel Guede. Son as vendas de entradas os ingresos deste espazo, que mantén un volume de actividade mesmo superior ao doutros anos. Detractores do modelo a despacho de billetes para proxectos culturais, critican porque descarga todo o risco na compañía e que alertan da supresión de espectáculos. Carou desmitifica un pouco este temor ao asegurar que en todo 2012 só houbo unha compañía que decidiu suprimir o seu espectáculo ao non vender un número suficiente de entradas.\nEn concellos como o de Santiago altérnanse as dúas fórmulas. Temos espectáculos a caché e outros a billetes, case podemos dicir que metade e metade aseguraba Víctor Carou que establecía que as modalidades dependen de cada caso, do tipo de espectáculo, da súa produción, das nosas liñas de traballo, de se ven en xira ou non\n. O concello manexará un orzamento de programación para este ano de 800.000 euros, unha cifra inferior ao do ano 2012 que o obrigará a buscar novas fórmulas. Precisamente neste sentido, na xestión de Carou destaca a busca de vías de colaboración entre entidades, que poidan traballar xuntas e sen que iso implique sempre unha dotación económica. O exemplo máis notorio disto é o acordo con A regadeira de Adela, unha casa de microteatro co que se chegou a un acordo para facer pequenos pases de microteatro de obras que logo se representarán no Teatro Principal. Unha iniciativa piloto que Carou explica que naceu cun obxectivo concreto como é a necesidade de buscar fórmulas para volver aumentar o público do teatro galego, ou de propostas máis alternativas. Carou considera que cun só pase é cedo para auditar os resultados pero valorou como moi positiva as primeiras impresións.\nNo fondo, son formas e fórmulas que se adoptan ante as baixadas orzamentarias e circunstancias administrativas de xestión. As compañías xa se están preparar con reducións dos orzamentos, dos cachés, do número de actores das súas propostas, da previsión do número de funcións\n.arriscar só os salarios dos donos da compañías ten afirmado Eduardo Alonso en numerosas ocasións ante o drástico cambio de orientación da súa compañía. Ou fiel á súa fórmula como di Cándido Pazó: cando pasen este malos ventos, que pasarán, eu seguirei a facer este mesmo tipo de espectáculos.\nespectaculos politicas culturais teatro


Adult Porno Xogos: Mellor Clasificados De Sexo Web De Xogos\nAdult Porno Xogos – Rexístrese Agora!\nHola amigos e grazas por caendo no mellor lugar en torno de agora para tesón os xogadores que queren ser capaz de acceder a xogos máis quentes alí fóra, no mercado! Temos a esperanza de que vostede veu para dar un xuízo sobre nós, porque o equipo aquí na Adult Porno Xogos é moi disposto a ser considerado e mirou duro. A gran cousa sobre a facer unha chea de traballo en que este espazo é o que temos os niveis de confianza, que debe deixar todo o mundo saber que o noso sexo xogos realmente o mellor na empresa., A condición de que temos a nosa plataforma en dereito agora debe demostrar que estamos moi seria sobre a ser o mundo, mellor lugar para porno de xogo – só tes que rexistrarte e ver por si mesmo os pasos que tomei para estar na parte superior da cadea alimentaria. É sobre maldita vez que todo o mundo aí fóra aceptado que o que están facendo non é de corte a mostaza, nin é manteiga de ninguén nabo calquera máis tempo., Temos subiu sobre as montañas necesario para construír o máis quente hub para os xogadores con unha erección para buscar atención médica – agora imos explorar toda a beleza e amazingness que é Adult Porno Xogos xuntos. Creo que teño o que fai falta para xestionar o noso centro? Entón siga a ler: eu vou darlle os detalles completos do que temos que ofrecer!\nBrillante obra foco\nUnha das cousas que a xente regularmente buscar cando se trata de gozar adulto xogos en liña é a capacidade de xogar xogos que non son só diversión, pero ollar fantástico tamén. Quizais unha das cousas máis importantes para nós como os desenvolvedores aquí é para garantir que vostede é capaz de acceder e obter clase mundial visual experiencias do conxunto completo de títulos que poñemos a disposición de todo o mundo. É por iso que desde o inicio de poñer o noso lugar xuntos, temos a traballar duro para crear o que consideramos máis visualmente estética e sexual xogos no mercado., É unha boa idea para vostede para picar todo o percorrido aquí en primeiro lugar para que poida obter unha idea aproximada do que é o que estamos intentando conseguir coa nosa base de datos. O que nós presentamos a vostede como unha vista previa só arañazos na superficie do brillo que Adult Porno Xogos ten para ofrecer. Por favor, teña en conta que nós tamén escala gráfico experiencia dependendo da súa máquina, así, mesmo se ten un moi baixo fin GPU e CPU, aínda está indo a ser capaz de ter o que rico, entorno visual pracer., Os nosos xogos ollar grande e estamos orgullosos do traballo que o noso 3D artistas e representación expertos facer para facer a nosa playables tan fermoso como sexa posible.\nTodos os nichos na billa\nTen un tipo específico de porno de xogo que quere xogar? Ben, únete a maldita club, porque, como acontece, hai unha morea de complexa sexualidade humana alí fóra e nós estamos intentando facer o que pode, a fin de acomodar para cada gusto que podería atopar. Nós tamén permiten que os nosos membros para escoller o que quere ver no futuro títulos, con enquisas engadido nunha base regular para determinar os temas que imos explorar en próximas edicións., Agora, a nosa base de datos está cheo de porno xogos que conteñen os seguintes temas eróticos: petite, anal, Asiático, Latina, público, gangbang, BDSM, femdom, masturbación, footjob, alumna, enfermeira e así por diante – como probablemente pode dicir, nós como para cubrir como moitas bases como sexa posible, e nós realmente entender que non todo o mundo quere ter o mesmo pulo para fóra máis., É o seu dereito como un ser humano con un rock duro pau para ser capaz de servizo o que ten o dereito ferramenta – que é por iso que toda a decenas de público xogos que ofrecen, Adult Porno Xogos ten feito o que pode dar a todos un tipo de medios de comunicación que poden gozar – sen preguntas.\nMáis cousas incribles dentro\nEu aínda non comezaron a falar sobre a Discordia publicidade, competicións regulares, leaderboard características e o feito de que pode acceder a todo o que temos directamente a través do seu navegador - Adult Porno Xogos é realmente empurrando o sobre, cando se trata de beiras deste nicho e amosando unha vez e para todo o que se fai o traballo duro, pode vir ata con un gran resultado! Esperamos que vai estar de acordo que, en xeral, a experiencia aquí na Adult Porno Xogos é un dos mellores de todo para xenuíno os amantes de sexo de xogos divertidos. Entón, por que non facer o máis lóxico cousa e rexistrar?, O proceso leva ningún momento a todos e en poucos minutos, vai ser capaz de gozar de algúns dos mellores xogos de acción en torno. Grazas por vir ao longo de – gozar da súa espasmos divertido!


Monforte activa unha plataforma para reservas on line de instalacións deportivas por particulares – EnComún\nMonforte activa unha plataforma para reservas on line de instalacións deportivas por particulares\nImaxe dun dos campos de fútbol municipais de Monforte. GPCM\nO uso de instalacións deportivas municipais en Monforte xa se pode reservar por internet. Dende o 13 de maio, o Concello ten operativa unha plataforma de aluguer deste tipo de espazos, destinado á cidadanía. A plataforma permite formalizar a reserva e efectuar o correspondente pago no enlace incluído na sección de Deportes da páxina www.monfortedelemos.es.\nA xestión inclúe o alquiler do campo de fútbol Luis Bodegas e o pavillón da Pinguela. Deste xeito, calquer cidadá que queira facer uso destas instalacións poderá reservar as horas que deixan libres o Concello e os clubs deportivos. A iniciativa pretende dar cabida nos espazos municipais a eventos deportivos esporádicos e non organizados, como partidos entre amigos, segundo explicaron dende o Concello.\nEn concreto, o Luis Bodegas estará dispoñible para este tipo de aluguer de luns a venres non festivos, de 17,30 a 22,30 horas, o campo de fútbol 7 e o de fútbol 11. Así mesmo, o horario dispoñible do pavillón da Pinguela é de luns a venres non festivos, de 16,30 a 22,30 horas, tanto a cancha completa como media cancha para fútbol sala.\nHaberá que reservar cun máximo de 7 días de antelación e ata 24 horas antes do seu uso.•\nA iniciativa do Consorcio de Turismo, con gran acollida, seguirase dunha proposta de escape room on\nO lote aportado polo Goberno central para a provincia foi de 74.000 mascarillas O primeiro día\nUn Monforte baleiro na fin de semana de Pascua\nA cidade amosa unha imaxe inusual nos días en que debía celebrarse a Feira Medieval As\nNoticia Anterior Previous post: Música e lecturas para celebrar as Letras Galegas no Espazo Xove de Chantada\nSiguiente Noticia Next post: 16.200 euros en tarxetas regalo na campaña «Días Azuis do Comercio Galego»\nA Deputación de Lugo vén de ingresar na Rede de Destinos Intelixentes\nO Concello distribúe este material, que inclúe doazóns de Magnesitas de Rubián\n12.000 mascarillas do Concello para dar seguridade ao comercio e á hostelería de Monforte\nO Goberno local anuncia un próximo reparto para a poboación en xeral,\nRematan os traballos de arranxo da cuberta do IES Río Cabe\nA Xunta reparou en dúas semanas os danos que causara o vendaval\nAs feiras recuperan o seu pulso pouco a pouco no sur de Lugo\nSober permitiu só postos de alimentación, e Bóveda retomará o mercado de


Na memoria de Don Andres Pérez Carballeira\n20:55 Domingo, 23 de Setembro de 2018\nDe todos os mestres que tiven, tanto na vella Escola de Mestría de Lugo como na Universidade do País Vasco, el foi o que mais pegadas deixou en min\nDe humanos é ser agradecido con quen nos abriu os ollos á vida, con quen nos ensinou a ler e escribir a varias xeracións de rapaces da parroquia de Díaz Castro, de aí que lembre neste artigo a don Andrés Pérez Carballeira, o meu primeiro mestre. El ensinoume as primeiras letras na Escola Habanera dos Vilares e a pensar por min mesmo, a botar as contas para que non as boten por min, a amar a literatura e incluso a ganduxar este artigo. Podo asegurar que de todos os mestres e profesores que tiven, tanto na vella Escola de Mestría de Lugo como na Universidade do País Vasco, el foi o que mais pegadas deixou en min.\nDon Andrés naceu na Parroquia do Buriz do concello de Guitiriz, o día 7 de maio de 1905. Comezou a estudar humanidades durante dous anos e outros dous de filosofía no Seminario de Mondoñedo, estudos que logo deixou, pasando a facer Maxisterio por libre en Santiago. Naqueles anos de estudante de Maxisterio, para pagar os estudos fixo de capataz na estrada de Parga a Moman que se estaba a construír daquela e, mais tarde, cando foi concelleiro, loitou e conseguiu que a estrada que sae de Guitiriz pasara polas Reixas e rematara no Carpazón, xa que a poderosa familia dos Coira, do Vilariño dos Cregos, onde naceu o poeta, quería levala pola Reboira para que se xuntara en Labrada coa que vai de Parga a Momán.\nNo ano 1932 casou con Luísa Rosende García, veciña tamén da parroquia do Buriz, e estableceuse nos Vilares, pois, salvo un ano que estivo na parroquia de Belesar e outro no Sabiñao, toda a súa vida docente realizouna nesa parroquia, onde exerceu o seu maxisterio durante mais de 36 anos, para rachar as tebras coas que vimos ao mundo a centos de nenos de distintas xeracións e convertelos en homes de proveito.\nPero a don Andrés non só lle debemos os veciños dos Vilares o habernos ensinado as letras e os números, pois debémoslle tamén o haber posto un montón de inxeccións cando aínda non había practicantes nin case médicos. A este que subscribe púxolle unha diaria desde recen nacido até que cumprín o ano e medio. Outro traballo que desempeñou con moita frecuencia foi o de perito; chamábano para poñer marcos, medir fincas ou facer partillas, asesorando a calquera veciño que viña a xunto del a consultarlle algo, e todo elo dun xeito altruísta.\nTamén quedou en min o amor que nos inculcou pola terra e polo medio no que vivíamos, pois creou un Horto Escolar ao lado da escola, onde nos ensinaba a sementar, plantar árbores e enxertar. Aínda hoxe podemos atopar arbores daquela época, mazáns, peras, cirolas ou outro tipo de froita en moitas casas da parroquia, e incluso na miña horta de Santurtzi teño varios enxertos descendentes dos árbores que lle mercara naqueles tempos. Ensinábanos a analizar a terra para, dependendo dos seus compoñentes químicos, saber cal era o produto mais adecuado para ela.\nNaquela longa noite de pedra explicábanos que todas as equipas de fútbol galegas levaban a cor azul e branca porque esas eran as cores da bandeira de Galiza, que Rosalía non era unha morriñosa, enfermiza y llorona como predicaba o réxime, senón unha muller que berraba moi forte contra as inxustizas que padecíamos os galegos. Debido a súa ideoloxía republicana, nunca fixo apoloxía do réxime nin nos obrigou a cantar os seus himnos oficiais na escola e aínda que foi o recadador do Prato Único(1) na parroquia, sempre soubo manter a súa dignidade persoal. Profundamente relixioso, publicou moitos versos soltos en español, case todos dedicados á Virxe María.\nGustaba de facer excursións cos nenos e menos nenos que tiña por alumnos. Levounos a ver o mar á Coruña e alá nos fomos cheos de fachenda no vello autobús de Margá, todo adornado polos lados e na baca, onde se levaban as cousas os días de feira, con flores de pudia, planta que a xente da Coruña non coñecía e preguntaban de que eran aqueles ramallos dourados con aquel recendo tan agradable. Visitamos a praia de Santa Cristina a Torre de Hércules, a praza de María Pita e tamén a redacción de La Voz de Galicia, na que saímos fotografados uns días despois. Noutra excursión fomos ver o Porto de Ferrol e o estaleiro da Bazán, pero da que gardo o mais grato recordo é de cando nos levou a ver o Pasatempo de Betanzos. Daquela, ese parque enciclopédico, como lle chamou Luís Seoane, xa estaba moi abandonado pero era moito mais grande e contaba con moitas mais obras que as que ten agora. Con dez ou once anos que tiña daquela foi todo un feliz descubrimento que sempre me quedou gravado na memoria.\nO certo é que levei unha grande impresión o primeiro día de escola, xa que despois de falar sempre con el en galego, na escola trocouno polo español e iso, xunto con outras cousas que se me meteron na cabeza, fixo que pola tarde non quixera volver a ela.\nLogo, cando xa remataba a miña etapa escolar, e como economicamente non había moitos posibles, tivo que convencer a meu pai para que me mandara a estudar a Lugo e fixo que para min a lectura sexa un pracer, pois aínda que non tiñamos biblioteca na escola nin na parroquia, el pedía libros a unha biblioteca ambulante do Ministerio, que logo nos deixaba para que léramos na casa.\nAdemais das aulas que impartía ós nenos polo día, tamén daba clases nocturnas e a súa pasantía acudían os mozos cando se ían ao servizo militar ou cando se presentaban a un exame para acceder a algún posto; outras veces para recordar o que xa aprenderan de rapaces e nas mais delas para aprender o que no seu momento non foran capaces por non poñer da súa parte o que debían. Nunca deixou a ninguén desatendido por moitos nenos que tivera.\nO 24 de xullo de 1964 recibiu na vila de Pontevedra un premio de 10.000 pesetas en recoñecemento á labor social e profesional que viña desenvolvendo na súa escola, un traballo colectivo de todos os alumnos e que a min me encargou de ilustrar con debuxos da miña autoría.\nDurante moitos anos foi colaborador e correspondente de La Voz de Galicia, na que asinaba os artigos como A. P., ou como CARPEAN, que ven ser o conxunto das primeiras sílabas do seu nome e apelidos, pero ao revés.\nTivo que deixar a escola ao principio do curso 1968-1969 debido a unha grave doenza cardíaca que non puido superar.\nSempre haberá quen lle poña chatas ao seu traballo de mestre, pero para valorar a súa capacidade pedagóxica na xusta medida hai que ter en conta que a maior parte das veces contaba con mais de cen alumnos de distintas idades, con distinta capacidade de aprendizaxe e diferentes ganas de traballar. Tendo en conta estas circunstancias non cabe dúbida de que desenrolou unha meritoria labor que algunha xente non sabe recoñecer nin darlle o valor que lle corresponde.\n1.- O Prato Único, implantado o 30 de outubro 1936, foi un invento do Xeneral Queipo de Llano. Tratábase de que nos restaurantes, mesóns, hoteis e casas de comida se servira un día ó mes un prato único, pero que se cobrara o menú enteiro e o diñeiro recadado destinábase as necesidades de beneficencia dos fillos dos militares falanxistas. Tamén se establecía unha cota a abonar por cada unidade familiar, dependendo do poder económico que tivera cada familia.\nAo principio propúxose que fora o primeiro venres de cada mes, pero posteriormente a Xunta Técnica do Estado decidiu que foran os días 1 e 15 de cada mes e mais tarde, o 16 de xullo de 1937, converteuse en semanal, ademais de establecerse o Día sen Postre, tamén coñecido como Luns sen Postre.\n1 comentarios | 580 lecturas\n[16-09-2017 08:47] Juan comentou:\nMuy bon àrtigo Raul, parabéns.


Sanidade mantén unha semana máis as mesmas restriccións xa vixentes no Concello de Verín\nA comarca supera en 2,15 a taxa acumulada nos últimos 14 días en toda a comunidade autónoma\nVerín manterá, alomenos unha semana máis, as restriccións ditadas pola Consellería de Sanidade o pasado 18 de setembro e que comezaron a aplicarse ás 00:00 horas do día seguinte. Así o vén de ditar o conselleiro, García Comesaña, nunha orde que entra en vigor á medianoite deste sábado 3 de outubro, no que non haberá feira.\nGráfica da evolución dos datos de casos activos na última semana no Concello de Verín.\n23:36 do 2 de outubro de 2020\nO conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, vén de asinar a orde do 2 de outubro de 2020 sobre medidas de prevención como consecuencia da evolución da situación epidemiolóxica derivada do COVID-19 no concello de Verín, na que se fixan, por outro periodo mínimo de sete días, as mesmas restriccións xa consideradas e aplicadas dende as 00:00 horas do pasado 19 de setembro.\nBaséase a Consellería de Sanidade en varios indicadores tanto do municipio de Verín como da súa comarca. Para a Dirección Xeral de Saúde Pública da Xunta de Galicia, un dos condicionantes que levou aos seus responsables a manter as medidas foi a taxa de contaxios dos últimos tres días -véxase a gráfica da evolución dos casos activos nos últimos sete días elaborada polo Concello de Verín- e tamén a porcentaxe de PCR positivas de contactos estreitos dun caso diagnosticado de COVID - 19.\nNo mesmo informe da Dirección Xeral de Saúde Pública sobre a comarca de Verín, do 2 de outubro de 2020, tamén se destaca que o valor da taxa acumulada a 14 días para o total da comarca foi 2,15 veces o valor acadado para o conxunto de Galicia, é dicir, que se duplica a taxa acumulada de contaxios que de media se rexistrou nos últimos 14 días en todo o conxunto da comunidade autónoma.\nAdemais, dentro da comarca ten unha significación especial Verín, polo seu número de casos, a taxa a 14 días e cun número de casos hospitalizados alto, co risco engadido de ser unha poboación moi envellecida. Este abrocho segue a ter algunha característica de alto risco, como son a taxa de incidencia nos últimos 3 días e a porcentaxe de PCR positivas entre os contactos estreitos dun caso confirmado. Ademais, amosa algún indicador en niveis de risco medio, como son a porcentaxe de probas PCR positivas.\nPo todo o anterior, isto é, a taxa observada no concello de Verín, o número de ingresados e as características do abrocho, xunto coa circunstancia de ter unha poboación moi envellecida, "atendido o disposto no informe emitido pola Dirección Xeral de Saúde Pública, do 2 de outubro de 2020, e logo de escoitar as recomendacións do Subcomité Clínico reunido para estes efectos, a evolución da situación epidemiolóxica e sanitaria no concello de Verín impón, como consecuencia, o mantemento das medidas de prevención nos termos previstos na Orde do 18 de setembro de 2020", recolle a orde asinada polo conselleiro García Comesaña.\nVerín coronavirus COVID - 19 Sanidade taxa


¿Como podo calcular o valor máis da venda dun piso herdado?: Gesfican | Gesfican.es | Les Caves\nComo podo calcular a venda de Plusvalia herdada?: Gesfican\nThe Confidential publica un artigo de como se pode calcular o valor excedente dun piso herdado, a este efecto, expón un caso práctico: “Os meus irmáns e vendemos un apartamento herdado e chámanos o pago do valor excedente municipal. Como se calcula o pago de pagamento?\no 10 de febreiro, 2.017 morreu a nosa nai e herdou a catro irmáns un apartamento. Para a legalización no noso nome, tivemos que pagar o superávit correspondente valor para o concello de Valencia. Agora, 15 meses despois, vendemos o apartamento e chámanos o pago de novo desde o valor excedente. Como se calcula este pagamento?.\ndo imposto sobre o aumento do valor da natureza urbana máis coñecida como enquisa municipal, a persoa que transmite A propiedade, neste caso, o vendedor ou, por casos de herdanza ou doazóns, o novo propietario.\nComo se calcula o imposto? En primeiro lugar, ten que multiplicar o valor catastral do terrero polo coeficiente que foi aprobado polo Concello correspondente (no caso específico, será o coeficiente aprobado polo Concello de Valencia) e polo número de anos durante os cales Foi el propietario (15 meses, polo suposto que nos preocupa), sempre cun máximo de 20 anos.\ncon este cálculo, obtemos o Base impoñible que, posteriormente, debe ser multiplicada polo tipo de imposto establecido de novo polo Consello da Cidade en cuestión, no noso caso, o Concello de Valencia. Despois diso, saberemos o que se debe pagar como un valor excedente.\nna presente suposición, para a dedución da taxa a pagar, vostede debe ir ao regulador tributario tributario sobre o IIVTNU do consello da cidade de Valencia, no que se regula os datos cuxa regulación está regulada local.\nVou mercar un piso en Getafe (Madrid) e ao momento de asinar a hipoteca, deu unha disposición de fondos que teño que pagar: aviso , rexistro, xestor, hacienda …. Non debe o banco asumir estes gastos? Temo que, se non me ocupo, non me deas a hipoteca.\nNos últimos anos, a pregunta sobre quen debe afrontar os gastos derivados da formalización en público A escritura dun préstamo hipotecario protagonizou unha gran parte das demandas suscitadas nos órganos xudiciais do noso país.\ncomo regra xeral e, agás algunhas variantes, os pronunciamentos xudiciais que condenan A entidade bancaria á suscripción de determinados gastos de formalización hipotecaria cando non está acreditado pola entidade financeira, que a atribución deles ao consumidor foi negociada por ambas partes.\nDeste xeito, na maioría dos procesos xudiciais sobre este material, os xuíces entenderon que a cláusula que atribuíu os gastos ao mutuários foi abusiva, porque se impuxo unilateralmente pola entidade bancaria\nl ou superior débese darse en relación co que está estipulado no artigo 1.255 do Código Civil, que considera o principio de liberdade contractual, é dicir, as partes dun contrato poden establecer os pactos, cláusulas e condicións que consideren (sen pasar unha serie de límites establecidos pola lei).\ndo anterior é deducido que, mentres que foi negociado polo banco e para o mutuários, o pago dos gastos en calquera caso, é dicir, pode atribuírse a calquera das partes ou, por outra banda, pro rastrillo entre ambos.


A valedora "escoitará" as peticións dos carballeses o próximo 26 de xaneiro nun encontro programado no Fórum da localidade - Valedor do PoboValedor do Pobo\nA valedora “escoitará” as peticións dos carballeses o próximo 26 de xaneiro nun encontro programado no Fórum da localidade\n20 Xaneiro, 2017 Institución, Novas\nSantiago de Compostela, 20 de xaneiro de 2017. A valedora do pobo visitará Carballo o próximo 26 de xaneiro onde desenvolverá unha completa axenda que se iniciará en horario de mañá (12 horas) cunha recepción na Casa do Concello para completarse na tarde cun encontro aberto no Fórum (16:30 horas) da localidade, ao que poden asistir todas as persoas que o desexen.\nA visita enmárcase no programa de achegamento da institución á cidadanía emprendido pola actual valedora hai máis un ano, despois da súa toma de posesión. A idea consiste en poder transmitir ás persoas cales son os mecanismos para poder exercer os seus dereitos con base no principio de proximidade, en contacto directo coa veciñanza. “A cidadanía ten dereito a unha presenza achegada da valedora, é a miña vontade que así se sinta”, expón a defensora na carta remitida nestes días a representantes do tecido asociativo de Carballo e ao conxunto da sociedade desa localidade. “É o meu desexo escoitar ás veciñas e veciños de Carballo e profundizar en coñecer as súas queixas e peticións”, engade convencida de que a defensa dos dereitos humanos debe ser unha tarefa a desenvolver en rede, con implicación de todos os axentes.\nCarballo é a terceira localidade elixida pola valedora nesta segunda fase de visitas aos concellos que a levou nos dous últimos meses a coñecer as inquedanzas dos cidadáns de Viveiro e de O Barco. Moitas das persoas aproveitan a presenza de Otero nas súas localidades para lle achegar queixas concretas sobre políticas publicas que lles afectan, reflexionar ante o auditorio sobre cuestións que deben melloras e coñecer a verdadeira utilidade e funcionamento da valedoría.


Fina Mantiñán, no Kiosko Alfonso\nÁnxeles Penas | domingo, 26 de mayo de 2019, 00:48\no Kiosko Alfonso acolle unha gran mostra antolóxica de Fina Mantiñán (A Coruña, 1937), que ofrece a súa traxectoria dende os anos de París, na década do 60 ata actualidade e que é saudada pola súa comisaria Rosario Sarmiento como o merecido e un tanto tardío recoñecemento a unha artista singular, o que suliña tamén o escritor Xavier Seoane.\nÁbrese a exposición con nove desnudos que dan fe da boa formación académica recibida na Escola de Arte de Montparnasse e na Escola Superior de Belas Artes de París, mais xa se albisca nalgún a presenza de tensión anímica e dun espazo de extrañeza, que son tan característicos do seu quefacer, como ocorre con “Desnudo de espalda con escaleira” e sobre todo no estupendo espido masculino que titula “Desesperación”.\nVeñen despois as evocadoras paisaxes de Paris: Patio da rue Partans, Rue de la Maré, Passage Routiphilippe, entre outros, nos que consegue transmitir, en envolventes e atmosféricas tonalidades ocre-violáceas, o indefinible e silencioso encanto dos vellos recunchos parisinos do distrito 20, onde vivía.\nUn capítulo importante é o das colaxes que comenza en 1965 con pezas sinxelas de parco cromatismo que responden aos imperativos dos seus estudos de debuxo publicitario, para se converter, xa na década do 80, en complexas composicións de voandeiros retallos que suxiren ideas de vó e de fortuitos encontros de formas libres e que é para ela- segundo dí “unha vía de descubrimento”.\nA partir do 70 inicia, primeiro por medio de debuxos a lapis e tinta e logo por óleos de vibrante cor, unha serie de complexas composicións constructivistas, compostas por estructuras de táboas e madeiros que se entrecruzan rítmicamente formando xeométricos e ríxidos entramados, tras os que se agochan esquinados dramas representados por desdebuxados e doentes rostros, con buratos negros por ollos.\nSon cadros de grande beleza plástica, desacougante nalgúns e noutros de suxerente lirismo, como o que leva por título “Notas musicais”; trátase de impactantes e polícromas construccions na liña, en parte, da abstracción lírica e xeométrica dun Klee ou un Kandinsky, pero que comportan tamén un fondo simbolismo que apunta á rixidez das estructurais sociais que, tras bonitura das apariencias, agochan a cosificación e a deshumanización da sociedade o que, de feito, foi salientado naqueles anos da chamada década ominosa.\nPódese decir que Fina Mantiñán atopa a súa linguaxe, a maneira de falar de si mesma utilizando o método da metonimia, como é visible na obra titulada “Eu mesma. Os zapatos vermellos”, no que se erguen tres vigas de cor laranxa formando un espazo piramidal que parece sosterse no aire; tras delas e caído no chan hai outro madeiro, unha pintura e os zapatos; a obra fala da dureza e dificultade que supón soster os propios soños.\nOs baixorrelevos en madeira dos 90: Persoaxes con lúa. Diálogo de sordos e Homenaxe a Camille Claudel abondan nesta mesma expresión da loita creativa, deixando aberto, con Pez submariño o gran mar do imaxinario.


A Deputación de Lugo colabora co Arquivo Dixital do Museo do Pobo Galego - Viva Lugo\nInicio Varios A Deputación de Lugo colabora co Arquivo Dixital do Museo do Pobo...\nA Deputación de Lugo colabora co Arquivo Dixital do Museo do Pobo Galego\nDEC 2017 A Deputada de Promoción Económica e Social, Emprego, Benestar e Igualdade, Sonsoles López Izquierdo, a coordinadora do proxecto, Concha Losada, e o musicólogo, Sergio de la Ossa, presentaron este xoves no Salón de Actos do Pazo de San Marcos o APOI (Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade). Trátase do fondo documental e dixital do Museo do Pobo Galego sobre música tradicional galega, festas e celebracións populares, entrevistas e outros documentos audiovisuais, así como un grande número de datos etnoculturais, que ten como obxectivo promocionar e impulsar o patrimonio inmaterial e cultural galego ao tempo que se poida empregar como un recurso didáctico.\nO recoñecido musicólogo galego Serxio de la Ossa é o encargado de realizar o proceso de dixitalización e catalogación de todo este material para que poida ser empregado e consultado en http://apoi.museodopobo.gal/ Todos os arquivos da base de datos do APOI son cedidos polos autores que asinan os seus traballos, sendo publicamente recoñecidos e respectando o seus dereitos.\n40 anos do Museo do Pobo Galego\nO Museo do Pobo Galego foi creado en 1976, fai 40 anos, cos obxectivos de investigar, conservar, divulgar, defender e promover a cultura galega en todos os seus ámbitos; e concretamente crear e desenvolver un museo ao servizo destes obxectivos. As primeiras salas inauguráronse en 1977, no antigo convento de San Domingos de Bonaval, cedido polo Concello de Santiago de Compostela.\nArtículo anteriorMostra sobre 19 mulleres relevantes na historia da educación na Facultade de Formación do Profesorado de Lugo\nArtículo siguiente19/12 La artista lucense Raquel Lastra presenta su Exposición “Semen Vitae” en La Ferretería


Asesores e corredores de seguros - Estamos en Boiro\nSeguros e asesores para particulares e empresas\nAtención personalizada por parte de profesionais\nA Asesoría Xestión Boiro abrimos as nosas portas no 2011, aínda que xa contábamos con máis de dez anos de experiencia no sector. Somos unha empresa formada por profesionais altamente cualificados que día tras día continuamos a nosa formación para poder ofrecer as solucións máis adaptadas a cada trámite ou problema. Traballamos tanto para empresas como para personas particulares.\nAsesoría Xestión Boiro é unha asesoría na que se pode xestionar e tramitar todo tipo de documentos. Entre as nosas especialidades podemos destacar:\nTemas laborais: nóminas, finiquitos, despidos, reclamacións...\nDeclaracións da renda\nAdemais, ofrecémonos coma punto de consulta e información da normativa vixente, así como de interpretación de convenios e normativa aplicable.\nOfrecemos aos nosos clientes un trato directo e personalizado, realizando informes e estimacións mensuais e trimestrais co fin de ir asesorando ao cliente na súa actividade ou na súa empresa no día a día. Damos a posibilidade de que os clientes se comuniquen con nós vía whatsapp, mail ou teléfono.\nA corredores de seguros da Asesoría Xestión Boiro continúa co negocio familiar aberto na parroquia de Escarabote en 1974. Sendo corredores podemos chegar a máis clientes xa que ofrecemos os produtos máis completos do mercado. Traballamos coas aseguradoras máis importantes.\nPolo tanto, unha vez que detectamos as necesidades do cliente o que facemos é un estudo obxectivo entre os produtos para atopar o que mellor se adapte as túas necesidades. Traballamos sempre de forma independente e só buscando o seguro que mellores garantías e prezo lle ofrezcan aos nosos clientes.\nSomos corredores de seguros, e polo tanto somos independentes, traballando coa compañía que mellor servizo ou produto poda ofertar en cada momento a cada cliente. Facilitamos un prezo moito máis competitivo que os bancos, e damos un servizo personalizado.\nOfrecemos seguros de todo tipo:\nTraballamos con aseguradoras de primeiro nivel\nNecesitas un novo seguro? Buscas un asesor para a túa empresa? Contacta con Asesoría Xestión Boiro e asesórate da man de profesionais con experiencia.\nA túa asesoría de confianza en Boiro\nAsesoría Xestión Boiro somos unha asesoría e corredores de seguros de Boiro. Ofrecemos un contacto directo e personalizado cos clientes. Non dubides en poñerte en contacto.\nAsesores xurídicos e corredores de seguros\nAsesoría Xestión Boiro somos unha empresa formada por asesores xurídicos e corredores de seguros en Boiro. Traballamos sempre de forma personalizada para ofrecer a cada cliente un trato profesional e a solución máis axeitada ao seu caso ou trámite. Buscamos ter un contacto moi directo polo que, ademais de realizar reunións nas nosas oficinas, tamén ofrecemos a posibilidade de que nos fagan chegar as súas dúbidas a través do correo, teléfono ou whatsapp. Aseguramos toda unha vida!\nÁrea interna - Aviso legal - Política de privacidad y cookies | Powered by


Semana do sector aeroespacial\nA vindeira semana o sector aeroespacial protagoniza gran parte da nosa axenda. Animamos a todo o ecosistema galego de innovación vencellado ao sector aeroespacial a participar.\nIII Foro Aeroespacial Chile-España: 25 de xuño, Santiago de Compostela\nO obxectivo deste foro é analizar e debater as oportunidades de negocio e investimento no sector dos UAVs e fomentar a cooperación entre os axentes do sector en Chile e en España. A asistencia é gratuíta, previa inscrición a través do correo electrónico: fce@fce.org.es. Podes consultar o programa na seguinte ligazón.\nIII Congreso Internacional Aeronáutico e Espacial: 27 de xuño, Santiago de Compostela\nO obxectivo principal deste evento é poñer en común as novas liñas de actuación da industria e compartir o coñecemento e valoración dos diferentes actores sobre o futuro esperado do sector, as oportunidades que ofrece o soporte a aeronaves en servizo, ou os proxectos que se están levando a cabo no ámbito das naves non tripuladas. A inscrición é gratuita pero as prazas son limitadas.\n5ª Feria Internacional de Drons de Uso Civil – ExpoDrónica : 27 e 28 de xuño, Madrid (IFEMA)\nA Axencia Galega de Innovación contará cun stand propio da Civil UAVs Initiative na feira, á que asistirá acompañada das empresas Imatia, EPTISA, SRM Consulting, UAV Works, Aeromedia, Sixtema, Centum, UAVS Instruments, Babcock e do centro tecnolóxico CTAG.\nGANADORES.GAL: Non todas as bacterias son malas, hai unha que pode sacar o mellor sorriso\nO conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde, avanzou hoxe en Pontevedra que a Xunta reforzará o seu compromiso coa investigación incrementando ata os 480.000 euros o seu apoio económico aos centros en Galicia do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC).


O PP rexeita unha iniciativa socialista para acelerar os traballos da variante de Aradas - PSdeG-PSOE\nO PP rexeita unha iniciativa socialista para acelerar os traballos da variante de Aradas\nInicio Parlamento de Galicia O PP rexeita unha iniciativa socialista para acelerar os traballos da variante de Aradas\n04.10.2011 32641281A Xoaquín Fernández Leiceaga 0\nO deputado do Grupo Parlamentario Socialista Xoaquín Fernández Leiceaga interveu hoxe, mediante unha Proposición na Comisión 2ª do Parlamento, para reclamar ao Goberno de Feijoo acelerar os traballos para posibilitar a licitación da chamada variante de Aradas en Compostela no ano 2011, e a súa posta en servicio no ano 2012. A proposta foi rexeitada polo PP.\nAlí denunciou “que dende fai mais de dous anos non hai ningunha actuación nova da Consellería de Infraestructuras en Compostela”.\nNa súa intervención argumentou que a infraestructura de responsabilidade autonómica máis demandada en Santiago de Compostela é a variante de Aradas. Asegura que un curto viario de menos de dous quilómetros, que conectará o Polígono do Tambre coas estradas a Trazo e Santa Comba, permitindo que o tráfico de camións que xera o Polígono en dirección á Costa da Morte ou Bergantiños evite as rúas de Compostela, singularmente a avenida de Castelao que circunvala Vite.\nSinalou que esta obra está dentro das prioridades que o Plan MOVE establece para Santiago de Compostela e a súa comarca, e lembra que xa foi obxecto de iniciativas por parte do Grupo Socialista para axilizar a súa execución. O seu limitado tamaño permite a construción do viario cun uso moi limitado de recursos orzamentarios, sendo un dos investimentos máis rendíbles dos que pode acometer a Consellaría de Medio Ambiente, Transportes e Infraestruturas nesta lexislatura.\nPaso de tartaruga\nAsí as cousas denunciou que este proxecto avanza con paso de tartaruga.\nDixo que o Goberno de Feijoo tardou un ano aproximadamente, en publicar o anuncio do concurso de redacción do proxecto (en abril de 2010), e tardou oito meses en proceder á adxudicación definitiva (do 30 de abril), data límite de presentación das ofertas ao 23 de decembro de 2010, da redacción do proxecto á consultora Girder.\nO parlamentario afirma que o concurso daba un prazo de oito meses, a todas luces excesivo para un trazado de tan só 2 quilómetros.\nLavacolla un exemplo de compromiso\nPola contra puxo como exemplo de vontade política a nova terminal aeroportuaria de Lavacolla, que tivo un investimento de 260 millóns de euros e resulta un exemplo de execución acelerada dun proxecto. Por iso insistiu “cando unha administración quere, pode facer as cousas rápido”, proclamou.\nAdemais lembroulle ao Conselleiro de Infraestructuras o seu compromiso con Santiago de Compostela, e a súa participación na candidatura do PP local “si o Conselleiro Agustin Hernández quixera esta obra estaría en servicio”, insistiu.\nLeiceaga envioulle unha mensaxe ao PP “non convertan os problemas do Goberno Galego nos problemas de tódolos cidadáns”.\nArtigo anterior\tAcuña: “Feijoo debe cumprir os acordos parlamentarios sobre a utilización de lousa nas cubertas das edificacións de Galicia” Artigo seguinte\tLópez Vidal denuncia que o PP introduce a posibilidade de establecer peaxes nas autovías galegas


A Xunta anima aos concellos a programar accións de dinamización do galego\nCorrelingua 2019 / Patricia G. Fraga\nEFE | viernes, 21 de mayo de 2021, 12:15\nO secretario xeral de Política Lingüística da Xunta, Valentín García, animou ás autoridades locais a levar a cabo programacións de actividades culturais respectando as medidas sanitarias establecidas polas autoridades sanitarias en cada momento por mor da pandemia da covid-19. "Pódese facer cultura segura", dixo nunha comisión parlamentaria o representante do Goberno galego en materia lingüística, polo que lanzou unha mensaxe para que concellos e entidades privadas anímense a programar actividades culturais.\n"É moi importante lanzar esta mensaxe porque aínda son moitas as dúbidas á hora de realizar accións que conleven reagrupamiento de persoas", afirmou. Valentín García pronunciouse nestes termos durante a súa comparecencia na Comisión de Educación e Cultura do Parlamento de Galicia para responder a unha pregunta da deputada do grupo parlamentario Popular Sandra Vázquez Domínguez, e valorou a actividade desenvolvida pola Rede de dinamización lingüística nos peores momentos da pandemia. Explicou que durante o ano 2020 realizáronse 424 actividades en 136 concellos dos 202 que pertencen á Rede de dinamización lingüística. Neste sentido, destacou a importancia desta asociación voluntaria para a promoción da lingua galega desde o ámbito municipal, que cualificou como "motor de explosión que fixo que moitos concellos fixesen programación cultural e de dinamización da lingua a pesar das dificultades".\nDas 424 accións culturais de promoción do galego levadas a cabo "nos momentos de máis baixa operatividade" polas restricións sanitarias, o secretario xeral explicou que 240 accións foron representacións teatrais, 119 concertos musicais, así como numerosas exposicións e presentacións literarias, entre outras. O orzamento manexado cifrouno García en 1,5 millóns provenientes principalmente do fondo para proxectos culturais do Xacobeo 2021, aínda que indicou que 489.000 euros proviñan de fondos propios da Secretaría Xeral de Política Lingüística. "Queremos lanzar unha mensaxe para que as entidades locais non deixen de facer programación cultural e realicen actividades de promoción da lingua galega", incidiu o secretario xeral, e explicou que en todas as accións deste tipo realizadas en toda a comunidade autónoma de Galicia durante os peores momentos da pandemia non se rexistrou nin un só caso de contaxio por coronavirus.\nGalicia Política Lingüística dinamización del gallego actividades culturales


Estás en Canais Ciencia e tecnoloxía Tecnoloxía "Un chorizo bueno" contra o dispendio de diñeiro público na túa vila.\nFaino a través dunha figura cómica creada para a campaña, "un chorizo bueno" que vela pola economía e combate a corrupción, a malversación e todo aquilo que sexa un dispendio de recursos. A devandita campaña pode seguirse na web combateeldespilfarro.com . Tamén coa etiqueta #combateeldespilfarro poden participar en Twitter denunciando aqueles lugares nos que se fixo patente o dispendio, incluíndo imaxes, gifs, vídeos de Vine ou frases preferiblemente sin alonxarse da ironía e o humor.\nDispoñible en iOS e Android tanto para móbiles como para tabletas, Mooverang permite de xeito moi sinxelo organizar as contas bancarias e as tarxetas sen esforzo e sen pasar horas con cálculos e follas Excel, todo é automático e moi sinxelo para que o usuario poida gozar do seu tempo. E desde fai uns meses, xa é posible crear contas tamén desde a web www.mooverang.es.\nOs usuarios pode incluír novos bancos entre máis de 40 entidades financeiras (contas correntes, contas de aforro, tarxetas de crédito) coas que a app é compatible.\nSegundo os seus creadores, conta con medidas de seguridade á altura de aplicacións de bancos e co aval de garantía da OCU (asociación de consumidores en España) o que dá maís confianza aos usuarios. Advirten que Mooverang non manexa diñeiro, só es una aplicación de control persoal para controlar o gastos e ver por onde se nos escapan mensualmente, impostos aparte.


o xullo 04, 2019\nEste can sorprendeume moito cando o retratei. Estaba eu a fotografar flores cando se acercou a min e botouse a durmir ao meu carón. Non puiden desaproveitar a oportunidade.\nEn canto rematei, abriu un ollo e ao ver que estaba a ollar a pantalla da miña compacta dixital (daquela era o que tiña), ergueuse e marchou por onde vira... canta intelixencia e nobreza nun mesmo ser!\nToda unha lección de xenerosidade a dese can que me agasallou con ese marabilloso intre sen pedir nada a cambio.\nCando investiguei a historia deste can fiquei máis abraiado aínda.\nA familia que o mantiña non era a súa familia orixinal. O can xa estaba ben entrado en anos, demostrábao con xestos coma o que tivo comigo e coa cámara. Víase acostumado ao trato coas persoas, non se sorprendía con ningunha ferramenta humana e era porque pasara moitos anos ao carón dalgunha familia que ademais o debeu tratar moi ben porque incluso as súas unllas víanse coidadas con moito agarimo.\nEstudando o seu comportamento coas crianzas decateime de que tamén tiña que estar afeito a xogar con meniños porque era moi coidadoso no tratamento e sabía onde estaba a liña que non debía cruzar. Era perfectamente consciente do feble que pode ser un pequerrecho humano.\nPero ademais de boa vida, tamén levou o seu susto e desgusto. Aprendeu polas malas coma somos os seres humanos. A pesar do amor que seguramente amosou cos seus anteriores donos e que estou seguro foi correspondido durante moitos anos, este ancián e sabio animal foi abandonado un día nunha gasolineira, onde os donos do negocio o estiveron coidando durante varias semanas.\nUn usuario desa estación de servizo, que decatándose de que nese estabelecemento existía desde había un tempo un habitante máis, sentiu curiosidade e preguntou de quen era e que facía alí. Cando lle dixeron que o atoparan un día abandonado na súa propiedade e que levaban días agardando por se era reclamado por alguén, o novo dono ofreceuse a coidalo deixando os seus datos de contacto por se a anterior familia se arrepentise e decidise recuperalo... ata onde sei, iso nunca aconteceu.\nTrátase dun can que podería gardar rencor polo que lle fixeron, pero de novo nos deu unha lección de pura bondade e xenerosidade. Máis alá de deixarse levar pola desconfianza que pode provocar tal traizón, este vello can síntese agradecido pola nova oportunidade de formar parte dunha familia e iso o demostra cada día con ese comportamento nobre e altruísta.\nQuen ven sendo o animal neste caso? O can ou o ser humano? Non son poucas as veces que me fago esta pregunta.\nblack and white blanco y negro branco e preto can descansar dog dormir durmir perro rest sleep\nSolpor na Lanzada\nQuen dixo que na Galiza non temos unha costa dourada... ollade este solpor que capturei durante un atardecer co móbil desde a Lanzada! Se a memoria non me engana, debiamos estar polo outono... Logo queixámonos do tempo! Esta terriña pode agasallarte espectacularidade durante todo o ano, non si?\nQue mellor pode haber para os problemas cos óseos e musculares ca unha boa ducha natural baixo as augas dunha masaxeadora fervenza? Crédeme cando digo que pouca cousa!\nPromocionando en Meis (Pontevedra) o viño do Albariño no Xacobeo'99 esta botella xigante foi reconvertida nunha peza na que podes reservar unha noite e durmir a mona dentro dela se así o queres.\nTodos os dereitos reservados. Para solicitar permisos usar páxina de contacto