Como xestiono as miñas finanzas persoais durante a corentena? | Consumer\nNestes días de confinamento e precaucións sanitarias, a banca en liña permítenos xestionar as nosas finanzas con normalidade sen necesidade de pisar unha oficina\nData de publicación: Martes, 24deMarzode2020\nO estado de alarma imposto polo Goberno para combater o coronavirus non paralizou o negocio bancario. As sucursais seguen abertas, pero a banca recomendou aos seus clientes que non se despracen ás oficinas salvo que sexa imprescindible. Para protexer a seguridade dos seus empregados e dos seus propios clientes, os bancos están a lembrar aos seus usuarios que poden realizar a maioría das operacións habituais a través da banca en liña ou da rede de caixeiros, sen necesidade de acceder ao interior das sucursais. Facer unha transferencia, bloquear un cartón, pagar un recibo ou, mesmo, abrir unha conta corrente nun banco novo son operacións que podemos facer con facilidade desde casa.\nA banca en liña, a alternativa ás oficinas\nA corentena decretada polo Goberno para frear o avance do coronavirus obrigou a moitos españois a confinarse nas súas casas. Aínda que unha das razóns que contempla o decreto gobernamental para romper o peche é acudir a unha sucursal bancaria, vale a pena exporse á COVID-19 para ir ao banco? A maioría das entidades insiste en que non deberiamos desprazarnos a ningunha sucursal, salvo que a operación que queiramos realizar non poida levar a cabo a distancia. E en realidade, hoxe en día, a maioría das xestións básicas pódense facer a través da web ou a app de cada banco, así como mediante os caixeiros automáticos.\nAsí que, en principio, deberiamos poder xestionar as nosas finanzas durante a epidemia do coronavirus con normalidade. Se mentres dure o estado de alarma necesitamos facer unha transferencia nacional ou internacional, podemos facela desde casa a través da banca en liña. Se necesitamos pagar un recibo non domiciliado ou devolver un que non recoñecemos, tamén. Se queremos bloquear un cartón ou contratar unha nova, o mesmo: non fai falta saír de casa. A continuación, describimos algunhas das operacións bancarias básicas que podemos facer desde a web ou a aplicación da nosa entidade para evitar expornos ao coronavirus:\nConsultar o saldo e os movementos das contas.\nOrdenar transferencias nacionais e internacionais.\nPagar recibos non domiciliados escaneando o código de barras ou introducindo os datos uno a un.\nDomiciliar recibos novos na nosa conta facéndolles unha foto.\nRevisar o extracto dos cartóns.\nBloquear un cartón ou apagala temporalmente.\nConsultar o pin dun cartón e modificar os límites en compras e reintegros.\nAprazar o pago dunha compra abonada cun cartón de crédito.\nUtilizar Bizum para facer pagos instantáneos a amigos e coñecidos.\nRecargar o saldo dun teléfono móbil.\nComprar ou vender accións, subscribir fondos de investimento e facer achegas a plans de pensións.\nContratar novos produtos (cartóns, contas, depósitos, préstamos…).\nRevisar a correspondencia virtual e descargar certificados.\nAínda que as operacións que podamos levar a cabo dependerán de cada entidade e de complétao que sexa a súa banca virtual e a súa app de banca electrónica (algunhas operacións poden non estar dispoñibles na nosa), a maioría das entidades si permite, como mínimo, facer as operacións máis básicas e urxentes como consultar a posición global, enviar diñeiro a outras contas ou bloquear un cartón en caso de perda ou roubo.\nO uso da banca electrónica é gratuíto e, polo xeral, as entidades cobran menos comisións se operamos a distancia. Así, por exemplo, mentres que realizar unha transferencia a través do portelo pódenos custar diñeiro, facela por Internet pódenos saír gratis. En calquera caso, as tarifas dependerán de cada entidade e do produto que teñamos contratado.\nPor outra banda, se queremos resolver calquera dúbida ou notificar unha incidencia durante a corentena, podemos chamar ao servizo de atención ao cliente do noso banco, contactar co noso xestor, enviar un correo electrónico ou recorrer ás redes sociais. Algunhas entidades tamén dispoñen de chats nas súas aplicacións ou atenden consultas por WhatsApp.\nQue necesitamos para empezar a usar a banca en liña?\nDebemos contar cun computador, un smartphone ou unha tableta e conexión a Internet. Ademais, necesitaremos un usuario e unha clave de acceso para entrar na banca virtual, así como unha clave de firma para poder executar as operacións. Se dispomos de todo o anterior, só teremos que acceder á web do noso banco ou descargar a aplicación correspondente no noso dispositivo portátil e empezar a operar.\nÉ importante acceder á banca electrónica tan só desde unha rede de confianza, por exemplo a nosa conexión doméstica, e evitar os wifis públicos. Así mesmo, debemos asegurarnos de que entramos a través das webs e as aplicacións auténticas dos bancos, e non desde unha copia cuxo único obxectivo sexa roubar os nosos datos.\nComo solicito as claves da banca a distancia?\nSe a corentena provocada polo avance do coronavirus colleunos sen acceso á banca en liña, pero tampouco queremos romper o confinamento, podemos solicitar as claves para operar a distancia a través de Internet. Os principais bancos que operan no noso país permiten aos seus clientes contratar o servizo de banca multicanle e obter as súas credenciais sen ter que acudir a unha oficina. A operación pódese realizar facilmente a través da web da entidade. Será necesario identificarse co DNI e o número dun cartón contratado no banco ou, nalgúns casos, co código ÍAN dunha conta corrente.\nPodo cambiar de banco sen acudir a unha oficina?\nSi. Durante os últimos anos o número de entidades que permite aos novos clientes abrir unha conta corrente a distancia sen ter que pisar unha oficina multiplicouse.\nO proceso é moi sinxelo: accédese á web ou a app do banco, énchese un formulario, envíase unha fotografía do anverso e do reverso do DNI xunto cun selfi do cliente e asínase o contrato en liña usando un código temporal recibido por SMS. Algunhas entidades usan un sistema de videollamada para identificar o cliente en lugar das fotografías.\nNalgúns bancos, o proceso de apertura só dura uns minutos e a conta está operativa de forma inmediata, mentres que noutros a activación da conta pode demorarse uns días. Cabe destacar que a apertura dunha conta en liña non só está dispoñible nos bancos virtuais, senón que cada vez máis bancos tradicionais ofrecen este servizo.\nPodo ir á oficina do banco mentres dure o estado de alarma?\nSi. O decreto do Executivo sinala que os españois poden circular pola vía pública para acudir a unha sucursal bancaria. No entanto, quen decidan romper a corentena e achegarse ao seu banco probablemente teñan que esperar máis do habitual, debido ás limitacións de aforamento que impuxeron algunhas entidades e á redución do número de empregados que atenden ao público. Ademais, os clientes terán que asegurarse de manter unha distancia mínima dun ou dous metros co resto dos clientes e os empregados.\nEn calquera caso, antes de achegarse a unha oficina, vale a pena comprobar se segue aberta, xa que algunhas entidades pecharon unha parte da súa rede ou modificaron o seu horario habitual.


Os populares presentan unha moci�n para o Pleno de hoxe na que piden que o Concello leve a cabo as xesti�ns necesarias para facerlle un reco�ecemento no exterior do local onde se emprazou a librer�a Xistral\nO Grupo Municipal do PP prop�n a colocaci�n dunha placa en memoria de Manuel Mar�a\nJulia Rodr�guez considera importante manter a lembranza dese entorno para as xeraci�ns vindeiras\nO Grupo Municipal do PP de Monforte presentou unha moci�n para o Pleno deste luns na que prop�n a colocaci�n dunha placa en memoria de Manuel Mar�a no exterior do local onde se emprazou a librer�a Xistral ou, de non poder ser nese espazo, no exterior do edificio.\nOs populares explican na s�a moci�n que para os monfortinos Manuel Mar�a non s� � un importante referente da literatura galega, �el era un veci�o m�is, unha persoa co�ecida e apreciada que compartiu con n�s moitos momentos, na s�a actividade como procurador, na s�a vertente pol�tica, pero sobre todo compartiu o seu talento literario que permanecer� para as vindeiras xeraci�ns�.\nA voceira do PP, Julia Rodr�guez, explica que somos moitos os monfortinos �que recordamos a Manuel Mar�a na s�a mesa da librer�a Xistral, que convertera coa s�a dona Saleta nun centro de dinamizaci�n cultural. Os populares lamentan que se perda a lembranza dese local, onde o poeta dedicara tantas horas ao seu traballo literario.\nPor iso, o Grupo Municipal do PP considera importante manter a lembranza dese entorno como unha referencia para que as xeraci�ns vindeiras te�an presente que al�, nese local das Galer�as Fontecha da nosa cidade, estivo a Librer�a Xistral, vencellada xa inescusablemente � figura de Manuel Mar�a.\nPor todo o anterior, o PP insta ao equipo de Goberno a facer as xesti�ns necesarias para colocar unha placa no exterior do local onde se emprazara a Librer�a Xistral, ou no exterior do edificio, en memoria de Manuel Mar�a e do traballo literario desenvolvido durante anos nese local polo escritor chairego.


O Stellae comeza a construír o seu proxecto de Terceira División con nove renovacións\nEscrito por Diario Deportivo. 11 Junio 2019 Publicado en Futbol sala\nO Stellae confía no núcleo groso da pasada tempada e o cal acadou o ansiado ascenso a Terceira División para confeccionar o plantel do vindeiro curso e vén de anunciar, nada máis e nada menos, que nove renovacións, entre as que se encontran as do corpo técnico que fixo posible acadar o obxectivo.\nMoncho Vázquez e Emilio Soneira foron os primeiros en prolongar a súa relación contractual co Stellae unha tempada máis, polo que seguirán sendo os mesmos adestradores da pasada campaña, os encargados de dirixir ao conxunto amarelo nesta nova aventura futbolística, a cal afrontan con moita ilusión. Ademáis, os técnicos contarán un ano máis co apoio e coa axuda de Laura Couto e Jorge Soto como delegados.\nQuenes seguirán ás ordes de Moncho Vázquez e Emilio Soneira serán os dous Iagos do equipo, xa que tanto Iago Macía como Iago Couto chegaron a un acordo co clube para seguir vestindo a camisola amarela a vindeira tempada. Pero non son os únicos que seguirán no Villa Petroni Stellae FS xa que Pepe continuará o vindeiro curso en Padrón ao igual que Pulpo, o seguro de vida do equipo baixo paus.\nA última renovación que atou o clube foi a de José Carlos Piñeiro, o cal seguirá facendo as funcións de fisioterapeuta do conxunto padronés.\nEn vindeiros días, seguirán os movementos dentro do clube amarelo para continuar armando o plantel do Villa Petroni Stellae FS que competirá na Terceira División.


Banana Bread ou Biscoito de Plátano - Os Fogóns de Tona & Anxo\nEscrito por Anxo Fole en 15/01/2022 en Doces\n100 g de azucre branco\n1 culleriña de esencia de vainilla (5ml)\n6 g de fermento en pó\nMolde de metal rectangular de 26x12x7.5\nPelamos e machucamos os plátanos nun cunco. Derretemos a manteiga no microondas a baixa potencia e engadímola aos plátanos esmagados.\nEngadimos o ovo, o azucre moreno e o branco e a vainilla. Remexemos todo cun batedor de globo.\nMesturamos a fariña co lévedo nun cunco e engadímola ao resto dos ingredientes peneirándoa. Coa axuda dunha lingua mesturamos todo até que fique homoxéneo.\nCortamos o chocolate en anacos non moi pequenos e engadímolos á masa. Remexemos todo.\nMetemos no forno, que previamente quentamos a 160º C, deixámolo durante 65 minutos máis ou menos. Podemos comprobar que está listo se o picamos cun pauiño e sae seco.\nSacamos do forno, deixamos arrefríar 20 minutos e tiramos o molde.


Cantadores da terra\nJOAQUIM VENTURA | 07.03.2012\nA forma máis elemental de musicar é a voz humana. E se falamos dunha instrumentación, a percusión. Pero mentres esta é unha axuda para o baile ou para o cante, a voz é capaz de transmitir sentimentos, emocións, historias. Nas terras meridionais de Europa o berce da música popular foi o canto monódico relixioso, evoluído co tempo á polifonía, un de cuxos restos máis coñecidos é a música tradicional corsa. En troques, nas diversas terras que compoñen España as máis das maneiras de cantar populares teñen unha orixe andalusí. Inclusive aquela entre nós pasa por enxebre, como a das cantareiras.\nAs manifestacións máis salientables herdadas da música andalusí son a xota e os cantos que derivaron no xénero flamenco. Pero así como a primeira está presente en case toda a xeografía hispànica, expandida desde Valencia, o segundo ficou inicialmente limitado ás terras andaluzas. Con todo, nas terras que foron musulmanas ata ben entrado o século XIII e que non foron conquistadas por Castela-León senón por cataláns e aragoneses, quedou un xeito de cantar moi semellante.\nE durante anos esa maneira de cantar ficou esquecida polas culturas oficiais: pola española –que fixo da xotas aragonesa unha expresión do españolismo máis rancio- e pola catalanista, que fixo da sardana a danza nacional en detrimento das xotas das terras do Ebro. Porén, a teimosía dos músicos daquelas terras –cómpre salientar o labor do grupo “Quico el Cèlio, el Noi i el Mut de Ferreries”- fixo que a xota pasase a ser unha música de festa e reinvidicación, xa que logo na campaña contra o pretendido trasvase.\nDo mesmo xeito, en terras valencianas o catalanismo cultural e político esqueceu ás veces eses cantos labregos. Os primeiros en recuperar as vellas maneiras de cantar foron os membros do veterano grupo “Al Tall”, coa voz de Miquel Gil, que xa hai uns anos encetou unha carreira en solitario. Pero a estirpe dos cantaors tradicionais non desapareceu e velaí Pep Gimeno, “Botifarra”, de Xàtiva, e o máis novo Carles Dénia, de Gandia. Este,alén de cantaor, é un guitarrista de jazz de prestixio internacional. Hai tres anos e fuxindo de tópicos folkloristas co seu grupo “La Nova Rimaire” publicou Tan alta com va la lluna, un disco que sen esaxerar podemos considerar unha filigrana e así o entendeu a crítica musical.\nHai uns días os “Quico el Cèlio, el Noi i el Mut de Ferreries” e Pep Gimeno, coa “Rondalla de la Costera”, presentaron un traballo conxunto no Palau de la Música de Barcelona, unha vez o rodaron en diversos escenarios cataláns e valenciáns. Cancións xa coñecidas pero que actuaron de espello coas do cantaor xativí. Unha festa da música popular, servida co habitual humor dos tortosinos.


Ourense, 1897 - Vigo, 1979\nEduardo Blanco Amor naceu en Ourense o día 14 de setembro de1897 e finou en Vigo o 1 de decembro de 1979. Fillo menor dunha familia modesta e autodidacta desde a infancia, en 1915 entrou como secretario de dirección en El diario de Orense. Antes de emigrar á Arxentina en 1919, participou no ambiente literario da cidade das Burgas e coñeceu o maxisterio de Risco, fundamental no seu posicionamento militante en defensa da causa galega e da universalidade da nosa literatura. Instalado en Bos Aires, proseguiu a súa formación en contacto coa vida cultural da emigración e con intelectuais e artistas do continente. En 1923 fundou con Isla Couto a revista galega Terra e, tres anos máis tarde, ingresou na redacción do diario La Nación. A súa carreira literaria comezou en 1928 coa publicación de Romances Galegos. Neses anos realizou dúas viaxes á Península como correspondente de La Nación. Na primeira (1929-31) trabou contacto con Castelao, así como con varios intelectuais do Partido Galeguista e do Grupo Nós. Aquí escribiu Poema en catro tempos (1931), longa composición sinfónica de filiación vangardista que publicaría na Arxentina. Xa en Bos Aires, Otero pediulle que colaborase na revista Nós, onde Blanco Amor publicou, ademais de poemas, tres capítulos de A escadeira de Jacob, novela inconclusa. Na segunda estadía (1933-35), coñecería algúns dos membros da Xeración do 27 española.\nCatedrático de Lectura Expresiva e Interpretación de Textos no Conservatorio Arxentino desde 1952, fundou e dirixiu o Teatro Popular Galego (1957), agrupación dramática de curta vida. Antes de abandonar definitivamente América, Blanco Amor publicou A Esmorga (1959), libro que se constituiría nun dos grandes fitos da renovación da narrativa galega.\nAntoloxía, Prosa e verso de Lamas\nAs mulleres de Blanco Amor\nBlanco Amor, a Esmorga e o cinema\nBlanco Amor e Gala Murguía de Castro\nBlanco Amor en familia\nBlanco Amor e o teatro\nBlanco Amor orador\nBlanco Amor xunto os mariñeiros do "Norita"\nCapa de "Farsa para títeres"\nCapa de "Os Biosbardos"\nCapa de "Teatro pra a Xente"\nCapa de "Xente ao Lonxe"\nGuerra da Cal e Blanco Amor\nUn momento da representación teatral de "A Esmorga"\nA Contrapelo (1993)\nCastelao escritor (1986)\nProceso en Jacobusland (Fantasía xudicial en ningures) (1980)\nPoemas galegos (1980)\nTeatro pra a xente (1975)\nXente ao lonxe (1973)\nOs Biosbardos (1970)\nA Esmorga (1970)\nPoema en catro tempos (1931)\nRomances Galegos (1928)\nOs Nonnatos (1927)\nTeatro Popular Galego\nHomenaxe a Pardo de Cela (1930)


RIBADUMIA - Turismo RIBADUMIA - Web Oficial\nA auga, fonte de vida, corre por Ribadumia a través de innumerables regatos, que se funden co río Umia, eixe da comarca e deste concello, o que por dar, dálle ata o nome. Co Umia como protagonista principal, Ribadumia convertese nun escenario paisaxístico excepcional, cun importante patrimonio natural e etnográfico.\nUn dos atractivos de Ribadumia sen dúbida está nas súas sendas fluviais. Máis de dez quilómetros de sendas nun entorno privilexiado e dunha gran beleza paisaxística, acompañados de muíños, lavadoiros e fontes, que aportan unha importante riqueza etnográfica.\nMuíño - Ribadumia\nNun outeiro Ribadumia agocha un importante legado arqueolóxico: O Castro de Besomaño.\nRibadumia é terra de auga. Centos de regatos, regos e canles cruzan o concello regando os seus campos e sumándose o río Umia. E a auga de moitos deses regatos foron aproveitados no seu día como forza motriz dos muíños, onde se moia o cereal co que logo se facía o pan, alimento dunha importancia tan capital na dieta dos habitantes de Ribadumia que mesmo as medidas das terras de facía en “cuncas e ferrados de pan”, unhas medidas que se seguen usando hoxe en día.\nRibadumia en Festas\nRibadumia é un concello cunha forte tradición deportiva. Neste concello de só cinco mil habitantes, o deporte ten unha presenza moi forte e a día de hoxe conviven dous clubes de fútbol, un de piragüismo con éxitos a nivel internacional, un de tenis de mesa que tamén ten importante presenza a nivel autonómico e mesmo nacional, e incluso un club de padel.\nOutro dos encantos que Ribadumia ofrece o visitante son as bodegas locais, de onde se transforman en viño unha boa parte dos quince millóns de quilos de uva que se recollen cada ano no Salnés. Visitar algunha destas pequenas bodegas lévanos a un mundo onde a tradición vinícola se entronca coa modernidade das máis actuais técnicas, e sen dúbida a experiencia ben merece a pena.


Traballadores de Alcoa cortan o tráfico en Vilalba, como previa a unha fin de semana de protestas | Noticias de Galicia | CRTVG\nTraballadores de Alcoa cortan o tráfico en Vilalba e intensifican as súas protestas\nPublicado o 19/06/2020 22:31\n• O comité dixo que a partir de agora realizará accións contundentes de protesta\n• Convócase unha marcha nocturna por San Cibrao, que se desenvolverá este sábado\n• A voceira das empresas electrointensivas pide mellorar o borrador do estatuto\nArredor das once da mañá, traballadores de Alcoa cortaban o tráfico en ambos os sentidos da circulación na Autovía do Cantábrico, ao seu paso polo municipio de Vilalba.\nDucias de traballadores concentrábanse á altura da rotonda de Santaballa. Os traballadores formaron barricadas con rodas, ás que logo prenderon lume. O comité de empresa da factoría de Alcoa en San Cibrao tamén convocou así mesmo aos traballadores da planta: tanto aos do persoal como aos empregados da empresas auxiliares.\nO comité dixo que a partir de agora realizará accións contundentes de protesta, despois de que a multinacional anunciara que o 25 de xuño iniciará o proceso formal de consultas para o despedimento colectivo dun de 534 traballadores na planta de aluminio de San Cibrao.\nEsgótase o tempo e medra a tensión pero non cesarán na loita. Esixen a aprobación urxente do estatuto que regule o prezo da enerxía. Unha norma que din que se atrasa polas diferencias entre o Ministerio de Industria e o de Transición ecolóxica.\n"Agora o problema teno Pedro Sánchez que ten dúas ministras que non se poñen de acordo, unha di que vai sacar un marco enerxético e a outra non o saca e ao final estamos os obreiros na rúa cando prometeron hai máis dun ano que iban ter unha solución para Coruña Avilés e San Cibrao", manifestou José Antonio Zan, presidente do comité de empresa de Alcoa San Cibrao.\nSon dias decisivos para os traballadores. Maña volverán tomar as rúas nunha andaina nocturna dende a fábrica por San Cibrao. Partirá ás 22:15 horas da entrada da fábrica e os traballadores, reuniranse cos veciños da comarca no parque Reina Sofía, baixo o lema 'A Mariña sálvase loitando'.\nO martes volven reunirse coa empresa pero en presenza tamén da Xunta e do Ministerio.\nPodemos rectifica e apoiará no Congreso investigar a Felipe González polos GAL


Ademais dos nove espectáculos que se exhibirán na sede da compañía da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, esta nova entrega da mostra ofrecerá outras seis montaxes na Sala de Teatro Roberto Vidal Bolaño, completando un programa que se estenderá ata o 13 de maio para ofrecer unha ampla panorámica do último da escena universitaria galega.\nAsí, para a edición deste ano seleccionáronse os traballos preparados durante este curso académico por 11 formacións do campus compostelán da USC, outra do campus de Lugo, dúas da Universidade da Coruña e unha do campus ourensán da Universidade de Vigo.\nNo Salón Teatro, Tolemia será a encargada de abrir esta carteleira o luns 27 coa obra ‘Un, dous, tres’, do húngaro Ferenc Molnar. O mércores 29 será a quenda da compañía Grosso coa creación colectiva ‘3016’, á que seguirán as representacións de ‘Mousike e as Kronomusas, de Félix Álvarez Rodríguez, por Vacaloura (xoves 30); e ‘Vilar de Inferno’, de David Carrera Barciela, por Pinchacarneiro (venres 1 de maio) .\nXa na fin de semana, este espazo acollerá o sábado a montaxe de Tik Tak ‘Mamarrat ou a estomacante decisión dun roedor’, de Gustavo G. Dieste, mentres que o domingo La Barata representará ‘Cinco horas con Iago’, con dramaturxia de Dani Bahamonde a partir de ‘Cinco horas con Mario’, de Miguel Delibes, e inspirado no filme ‘Función de noche’, de Josefina Molina.\nA carteleira da XVI Mostra de Teatro Universitario de Galicia na sede do CDG completarase con ‘III’, unha versión libre do ‘Ricardo III’ de Shakespeare asinada por Fernando Dacosta para a Aula de Teatro de Ourense Maricastaña (luns 4); ‘Augusta’, obra de Carlos Losada que leva a escena a Aula de Teatro Normal da Universidade da Coruña (martes 5); e ‘Lear. De nada nada sae’, con dramaturxia de Paloma Lugilde a partir do ‘Rei Lear’ shakespeariano para a Compañía de Teatro da USC-Lugo (mércores 6).\nTodos os espectáculos exhibidos no Salón Teatro dentro desta nova edición da mostra darán comezo ás 20.00 horas. As entradas serán de balde, previo paso polo despacho de billetes, que abrirá ao público dúas horas antes do comezo das representacións.\nXVI Mostra de Teatro Universitario de Galicia no web da USC


Wayne RESA & Chamber Music Society ...\nPlay With Your Music: A Look Inside...\n

Situada na comarca de Bergantiños, Carballo componse de 31.002 habitantes e máis de 186,09km² de superficie. Bañada polo Mar Cantábrico, é coñecida pola fertilidade das súas terras e feiras. Pero o que sen duda chama máis a atención é que hai case un 98% de galegofalantes en todo o territorio comprendido. Actualmente está gobernado por Evencio Ferrero Rodríguez

(Bloque Nacionalista Galego). A súa

capital é Carballo, e está recoñecido

como cidade. Está formada por 18

parroquias e 314 lugares coñecidos.

\n

Carballo está cheo de castros, túmulos megalíticos, pazos e casas señoriais, ou abondosas mostras de arquitectura relixiosa. Tamén merece unha especial mención a arquitectura popular do municipio, onde os que se encontran casas, cruceiros, fontes ou muíños integradas na paisaxe.

\nQue visitar ?

1 ) Espazo natural de Razo – Baldaio.

Está formado por 1.ooo hectáreas de superficie protexida. O maior atractivo da zona é a praia de Razo, con 5.5 km. que fan que sexa un dos areais máis grandes de toda Galicia. Este espazo está habitado por unha gran diversidade de prantas e especies, e por unha extraordinaria flora, unido ós areais, dunas, marismas ou cantís qe alí se encontran. A zona situada entre a marisma e a lagoa poderemos avistar mazaricos, agullas, biluricos, píllaras, pilros ou pilriños. Tamén se poden practicar diversos deportes como o surf en mar aberto ou o

windsurf na marisma. Os apaixonados do

parapente descenden suavemente pola aba dun

monte Neme, preto do pequeno porto pesqueiro

de Razo.

\n

2) A Férveda de Entrecruces.

Na parroquia de Entrecruces, próxima á capela de San Paio, atópase un dos espectáculos naturais máis fermosos da comarca. O abondoso caudal do río Outón precipítase dende unha altura

superior aos corenta metros, formando

unha fervenza de escuma e auga. Está

rodeado dunha espesa vexetación. Tamén

se poden visitar os restos de antigos

muíños e dunha central hidroeléctrica que

no pasado dáballe enerxía á Vila. Preto de alí, encóntrase o bosque de

ribeira, con ameneiros, salgueiros,

freixos, estripos, abelairas

ou loureiros.

\n

3) O río Allóns.

Pódese atopar no seu caudal troitas, salmóns e reos. Seguindo o seu percorrido, na parroquia de Bértoa, sitúase o Refuxio de Queo, onde se poden atopar mesas e bancadas, asadores e unha casa - refuxio. Ao seu carón está A Cheda, onde se pode visitar un antigo muíño de auga. Nos últimos anos creáronse novas áreas recreativas como a do Tarambollo, en Sofán, na que existe unha pequena piscina natural. A de Barís, en Ardaña, conta cun muíño rehabilitado e unha carballeira. Preto do núcleo urbano está o Bosque do Añón,

onde a vexetación de ribeira

mestúrase cos carballos. O

lugar aínda acolle cada ano a

tradicional e concorrida

romaría que se celebra durante

 as festas do San Xoán. Os

parques urbanos do Anllóns e

do San Martiño, situados no

centro urbán, tamén son

bañados por este río.

\n

4) O arte.

Carballo conta cun interesante patrimonio artístico. Onde están presentes diversos períodos históricos, como o megalítico. Desta etapa consérvanse no municipio numerosos exemplos, como o dolmen de Pedra Moura, situado en Aldemunde. A cultura castrexa deixou un castro en cada unha das parroquias do Concello. Chaman a atención polas súas privilexiadas vistas o de Castrillón, en Lema. Posteriormente o recinto sería cristianizado coa construción da capela de Santa Irene. A arte románica está presente no presbiterio da igrexa de Santa Irene, as ménsulas da sancristía de Noicela ou as columnas da capela maior de Sísamo. O gótico apréciase aínda na bóveda da hermida de San Paio [Entrecruces]. a Idade Moderna refléxase na ponte Lubiáns. Construída no século XVII, ocupa o lugar da que en tempos dos romanos fora paso obrigado

entre

Brigantia e

Fisterra.

\n

5) Arquitectura relixiosa.

A igrexa de Rus, construída entre os séculos XVII e XVIII. De traza barroca, presenta na súa fachada trazas do neoclasicismo, rematouse no século XIX. As obras foron dirixidas por Tomás del Río, quen tamén participou na construción da catedral de Santiago de Compostela. A de Entrecruces [século XVIII], con retablos barrocos, e a de Sofán [século XVIII e fachada do XIX]. A igrexa de Oza conserva un San Breixo que se dí que é o mellor retablo barroco que se conserva no contorno. Destacan na igrexa de Ardaña os retablos barrocos e unha excelente escultura da Asunción. A de Sísamo, construída no século XVIII con fachada do XIX presenta tamén mostras do barroco. Xa do século XX datan as igrexas de Berdillo, con retablos barrocos ou a de Razo. Do mesmo período é a igrexa de Bértoa, na que poden contemplarse un Cristo gótico e unha cruz procesional do século XVIII.

\n

6) Arquitectura civil.

Entre os séculos XVII e XVIII construíronse en Carballo unha serie de pazos, grazas á boa situación económica daquela época. En Artes sitúase o pazo de Vilardefrancos , un dos máis grandes da comarca de Bergantiños. A súa estructura orixinal consérvase en perfecto estado. O pazo das Pallas , en Artes, foi construído no século XVII. Nel residiu Elena Bermúdez de Castro, descendente da casa de Vilardefrancos. No escudo do pazo, recuperado hoxe como vivenda, poden apreciarse o nome das familias Bermúdez, Castro, Vilardefrancos, Pardiñas e Luaces. O pazo de Gontade , na parroquia de Ardaña. Instituído en 1596 é un dos máis antigos de Carballo. na parroquia de Razo, está tamén o pazo de Cambrelle .

\n

# A festa máis importante é a de San Xoán , patrón do Concello. Os festexos, que teñen lugar na vila de Carballo, prolónganse durante varios días na semana do 24 de xuño.

# O máis coñecido son os cereais e o pan de Carballo, todo producido neste municipio. No século XVIII eran importantes as feiras de Santa María de Rus, Berdillo e San Xurxo de Artes, pola comercialización do pan cocido. Segundo a receita tradicional do pan de Carballo o trigo debe de ser transformado nos muíños da Cheda, da Ponte Rosende ou do Quinto. A fariña resultante mesturarase coa auga do Anllóns para formar unha masa que se cocía nun forno de pedra. Por outra parte, quen visite Carballo non debe marchar sen degustar un bo prato de peixe ou marisco. Os mercados da Vila ofrecen os mellores e máis frescos produtos do mar, traídos diariamente das lonxas de Malpica, Laxe, Camariñas, Caión, ou dende o pequeno porto carballés de Razo.

Festas e gastronomía. 11.\nFeiras e mercados.

# Carballo é un cruzamento de camiños entre a Comarca de Bergantiños, a Costa da Morte, a capital da provincia -A Coruña- e a da comunidade autónoma -Santiago de Compostela-. Esta situación privilexiada fixo que este municipio se convertese nun referente comercial onde atopar todo tipo de produtos: agrícolas, gandeiros, do mar ou manufacturados.

# Os xoves e os domingos na Praza do Concello da Vila celébrase un mercado idóneo para quen desexe adquirir o pan de Carballo, as cebolas, os allos, o repolo e as nabizas ou as patacas. O mercadillo da Milagrosa ten lugar todos os domingos de feira na Avenida da Milagrosa, preto do aparcadoiro e do Parque do San Martiño. Nel podemos atopar variados productos para a venda, coma prendas de vestir e téxtil en xeral, produtos para o fogar ou maquinaria agrícola, entre outros.

# Por outro lado, no mercado municipal pódense adquirir os

productos frescos acabados de sacar da terra ou do mar.

\n

Tamara García Prado

3 º C

\nWayne RESA & Chamber Music Society of Detroit Inservice Slides


O teu pobo: October 2015\nENTREVISTA A ANTONIO LOMBA. ALCALDE DA GUARDA\nAquí tedes un extracto da entrevista que as Xuventudes Socialistas da Guarda lle fixeron o alcalde Antonio Lomba e número un dos #SocialistasDaGuarda. Podedes encontrar a entrevista completa en http://xsaguarda.blogspot.com\nXa pasaron máis de 100 días dende a toma de posesión. ¿Que mudou na Guarda?\nCambiou o alcalde, cambiou parte do equipo e tamén da corporación, pero A Guarda segue sendo unha vila singular. Un sitio marabilloso do que están namorados tódalas guardesas e guardeses. Quizais o único que puido mudar un pouco agora foi a filosofía co equipo de goberno ten sobre a súa labor política e social cos cidadáns da vila. Un dos obxectivos prioritarios é implicar máis á poboación na vida da vila, mellorar A Guarda é cousa de todos.\nNormalmente a exixencia é moi grande para un alcalde nos primeiros días. No teu caso a esixencia é dobre pois X.M. Domínguez Freitas foi un alcalde que calou moito na vila. ¿As comparacións son odiosas?\nA min non me importan, o contrario, eu era e son o primeiro admirador de Freitas. Foi un gran alcalde, foi o alcalde que A Guarda merecía. Non teño afán por imitalo pero é un referente moi importante tanto política como persoalmente. Aínda non me chegaron comparacións pero sei que ao longo da lexislatura notaranse moitas diferenzas.\nPublicado por Antonio Lomba ás 11:08 Ningún comentario:\nEtiquetas: Alcalde, Entrevistas


O día 16 chega a Ferrol o country alternativo da banda The Sadies\nDiario de Ferrol-2014-10-05-013-dae69e65_1\nredacción ferrol | domingo, 5 de octubre de 2014, 00:46\nCuriosamente, algúns dos máis destacados músicos dentro do country (estilo rebautizado como “americana”) non son de Estados Unidos, senón de Canadá. Desde nomes clásicos dos anos 60 e 70 como The Band ou Neil Young ata adelantados pupilos como Ron Sexmith ou The Sadies. Precisamente o cuarteto de Toronto estará o próximo día 16 en Ferrol dentro da xira “Son Estrella Galicia” patrocinada pola marca de cervexa. Será na sala Súper 8 e as entradas xa están á venda a un prezo especial de 10 euros, 12 anticipada e 15 en taquilla.\nDespois de dúas décadas e 15 discos publicados en solitario ou colaboración, a banda dos irmáns Good caracterízase por unha mestura de garaxe, psicodelia, rockabilly surf e bluegrass. Unha escolma dos estilos tradicionais da música americana posto ao servizo dunha presentación impecable, tanto no vocal como no instrumental.\nEntre os seus discos máis significativos están as colaboracións coa cantante Neko Case “The Tigers Have Spoken” (2004) e “Country Club” (2009) con John Doe. Precisamente con Doe protagonizaron a súa penúltima xira por España, cando en outono de 2009 presentaron este álbum conxunto.\nTamén destacan dous traballos (“New Seasons” e “Dark Circles”) coa colaboración, tanto na produción como na composición, de Gary Louris, o líder dos populares The Jayhawks, nos que deron o mellor de si no estudio de gravación, saltando con apliques de frescura e profundidade de Johnny Cash a The Shadows y de aí ás músicas da época pre-Beatles que acabarían conformando o recoñecible son do rock´n´roll.\nNestes últimos anos o seu prestixio internacional medrou notablemente por teren colaborado tanto en disco como nos seus intensos concertos en directo con artistas como Garth Hudson (The Band) e o propio Neil Young. Sen dúbida a mellor banda de rock que pasou este ano pola cidade.


O proxecto “Kilómetros de Cooperación” chega a Ourense\nInicio/Ourense/O proxecto “Kilómetros de Cooperación” chega a Ourense\nNesta iniciativa solidaria colabora Bombeiros Unidos Sen Fronteiras\nJuan Manuel Arrazola á súa chegada a Ourense./ Foto: cedida polo Concello de Ourense.\nPercorrer un total de 1.170 kilómetros a pé, a través dun sistema de donación online. Niso consiste o proxecto “Kilómetros de Cooperación”, que na mañá do 16 de xullo recalaba na cidade de Ourense da man de Juan Manuel Arrazola.\nTrátase dunha iniciativa na que colabora Bombeiros Unidos Sen Fronteiras (BUSF) e o fondo que se recolecte no seu decurso será destinado a consolidar unha Unidade Canina de Rescate en Santo Domingo, debidamente formada e dotada, con capacidade de dar unha resposta rápida e eficaz na búsqueda e rescate de víctimas, en caso de desastres naturais en calquera parte do país.\nNo momento de chegar á praza Maior de Ourense Juan Manuel Arrazola foi saudado polo alcalde da cidade, Agustín Fernández, así como polas concelleiras de Comercio, Juana Ageitos, e de Saúde e Benestar Social, Marga Martín.


Convento e Igrexa de San Francisco de Ribadavia\nConvento e Igrexa de San Francisco\nEsta igrexa e convento está situado na marxe esquerda do río avia, ou sexa, na oposta a que se atopa a vila de Ribadavia, en cuia marxe, según antigas memorias, estivo situada a antiga Ribadavia, a Abobriga dos Romans, e alí tamen radicou a primitiva parroquia e igrexa de Santiago, que nos tempos do Rei de Galicia Garcia I se trasladou ó recinto murado. Este convento estivo primitivamente situado en Santa Marta, paraxe deserto e solitario sobre o río Míño.\nEste convento que se fundou baixo a advocación de San Antonio, era de noviciado, despois foi Colexio de artes ou de 2º ensino, no que, ademáis dos relixiosos, estudaban moitos seglares.\nHoubo tempo no que a comunidade se compoñia de 60 relixiosos, e cando a enclaustración contaba con 70. O convento foi vendido a particulares como bens nacionais. A igrexa consèrvase en moi bo estado, e\nrecentemente se restaurou o altar maior con aportacións de moitos feligreses Ribadavienses. Ata hai varios meses estaban 3 frades, que eran os encargados de oficiar as homilias. Na actualidade existe un só. Dende o mes de Outubro de 2003 están tamen monxas. A igrexa de San Francisco, consta de tres amplas naves, todas elas abovedadas.\nÉ o templo mais moderno de Ribadavia, e despois do de Santo Domingo ó mais grande e fermoso da poboación Ribadaviense. Boas vistas dende o seu patio exterior.


Mas recoñece encontros cos presos sobre leis para a independencia de Cataluña\nMas recoñece encontros cos presos sobre leis para a independencia de Cataluña\nRedacción | Mércores, 27 de Febreiro de 2019, 12:46\nARCHIVADO EN | Artur Mas Joan Tardà juicio del procés\nO fiscal centra o interrogatorio nestes os encontros, nos que tamén estiveron o que fose número dous de Junqueras, Josep María Jové ou a fuxida da Xustiza Marta Rovira\nO expresident da Generalitat Artur Mas recoñeceu este mércores ante a Sala do Penal de o Tribunal Supremo a súa asistencia a reunións informais ao longo de 2016, convocadas polo seu sucesor no cargo, Carles Puigemont, e ás que asistiron tamén outros procesados neste procedemento como o exvicepresident Oriol Junqueras, os exconsellers Raül Romeva e Jordi Turull e a expresidenta do Parlament Carme Forcadell. Nestes encontros trataron sobre o referendo e a Lei de Transitoriedad, e falouse de que "loxicamente" terían pouco percorrido porque serían anuladas polo Tribunal Constitucional.\nA existencia e contido destas reunións consumiron gran parte do interrogatorio do exmandatario, que foi a segunda testemuña en comparecer na vista a petición da acusación popular exercida por Vox e varias da defensas.\nCon todo foi o fiscal Javier Zaragoza o que logrou centrar a intervención interesándose de forma especial polos encontros, nos que tamén estiveron presentes segundo recoñeceu Mas o que fose número dous de Junqueras, Josep María Jové ou a fuxida da Xustiza Marta Rovira.\nMas insistiu en varios momentos do interrogatorio en que a súa vontade era explorar todas as vías posibles de acordo coas autoridades do Goberno central e que aconsellou eleccións ante a dificultade de levar a termo o plan independentista.\nTamén recoñeceu que o mandato da cidadanía e o reflectido na maioría parlamentaria era "moi claro". E ante a imposibilidade de atopar vías de acordo co Estado "non se pararon as máquinas", afirmou.\nO presidente do tribunal que xulga o proceso independentista en Catalunya, o maxistrado Manuel Marchena, amoestou este mércores ao deputado de ERC Joan Tardà e lembroulle a súa condición de testemuña neste proceso para que non realice "valoracións políticas" ou "xuízos de valor". "Ten outros foros para expresalo", advertiu.\nAo comezar a oitava sesión do xuízo, Marchena explicou que a contribución das testemuñas é axudar ao esclarecemento dos feitos, polo que instou a "evitar debates e valoracións". Con todo, a primeira testemuña do proceso, Joan Tardà, aínda non estaba na sala, polo que non puido explicar o aviso do presidente.\nDespois de que Marchena fixese chamar ao deputado de ERC, este sentouse á mesa destinada para os comparecentes e, tras contestar as preguntas de rigor sobre a súa situación persoal e sobre se coñece aos acusados, o maxistrado deu a palabra á acusación popular que exerce Vox -a primeira vez que intervén no xuízo-, xa que a testemuña fora proposto por este partido.\nA primeira pregunta do avogado de Vox Pedro Fernández versou sobre un tuit que publicou Tardà o pasado xullo afirmando que a "negativa de PP e PSOE" é o que levou aos independentistas para "desobedecer" en 2017.\nO letrado quixo saber simplemente se a testemuña lembraba escribir ese comentario, tras o cal Tardà comezou a contestar en catalán.\nFoi nese momento cando Marchena interrompeu a Tardà: "Non empezamos ben". Segundo explicou o maxistrado, "como testemuña ten a obrigación de empregar a lingua oficial do foro e do lugar no que ten lugar o xuízo". Outra cousa, engadiu, é que o tribunal "dese a opción aos acusados de falar na súa lingua", pero advertiu de que as testemuñas só poden expresarse en castelán.\nA continuación, o deputado de ERC comezou a dicir que "este xuízo está inspirado na vinganza", polo que de novo foi interrompido polo maxistrado, quen lle lembrou a condición de testemuña na que comparece. "Unha testemuña é alguén que se pon a disposición das partes da administración de xustiza exclusivamente para contribuír ao esclarecemento do feito. Vostede está para axudarnos ao esclarecemento do feito. Non está autorizado a facer valoracións políticas a pesar da súa condición de deputado", subliñou.


A fórmula para resistir o confinamento por coronavirus – Luzes\nGástanse cantidades inxentes de diñeiro no coidado dos afectados, así como no seu diagnóstico e tratamento. Invístese en investigación para atopar unha vacina. E todo iso é necesario, imprescindible, si. Pero non é suficiente.\nÁ fin e ao cabo non temos que combater unha infección, senón dúas. Non hai un patóxeno, senón dous. O COVID-19 ten un índice de contaxio e un período de incubación coñecidos, pero o outro axente infeccioso é moito máis contaxioso, máis rápido e máis perigoso. É o medo.\nEmerxe ante pensamentos como: «Din que esta enfermidade afectará o 70% da poboación, seguro que serei un de eles». E como aplaco o medo? Frecuentemente dando unha resposta ineficaz. Por exemplo, uso máscaras que a min non me protexen, pero a cambio limito o seu uso a quen está realmente contaxiado e as necesita. Podo ir ao supermercado con tres carriños para enchelos co que quede de polo –que non me gusta–, ademais de todo o estante de iogures –aínda que ao final teña que tiralos cando caduquen–, e, por suposto, todo o papel hixiénico que sexa capaz de coller.\nOutra posibilidade que estamos vendo estes días é a de reaccionar cunha resposta de negación. Refuxiarnos no «A min non me vai a pasar» e levar a familia á praia, que para iso non hai cole nin traballo presencial. Ou deixar os nenos cos avós, que lles queren moito e non lles importa se tose un pouco. Ou talvez organizar unha grellada no meu patio con todos os veciños porque pecharon os bares.\nA verdadeira motivación vén de dentro\nPor sorte existe unha terceira opción: ofrecer unha resposta adecuada. Como? Toda conduta responde ben a unha motivación extrínseca (obrigando desde fóra: «ou comes as lentellas ou esta tarde non hai videoconsola») ou ben a unha motivación intrínseca (obrigámonos nós mesmos: «teño que seguir estudando duro se quero chegar a cumprir o meu soño de ser médico»).\nA primeira é máis fácil de implantar, máis rápida a curto prazo pero máis ineficaz a longo prazo.\nA segunda é máis complexa, máis lenta a curto prazo pero máis eficaz a longo prazo. Se teño que quedar na casa para non propagar o contaxio e a miña motivación é extrínseca, cumprireina sempre que teña preto unha figura de autoridade. Pero se non hai ningunha autoridade presente ou a podo enganar, sairei da casa e propagarei o virus.\nCon todo, se a miña motivación para quedar encerrado é intrínseca, a autoridade serei eu mesmo. Quedar na casa non será unha imposición que non comparto, senón unha decisión coa que estou de acordo aínda que me incomode. Escapar non será un xogo divertido, senón unha irresponsabilidade que non estou disposto a cometer sinxelamente porque «eu non son así».\nCando unha persoa fai o que cre que é correcto, entón non se rende ante as dificultades, é capaz de resistir presións doutras persoas e, ademais, séntese ben consigo mesma, porque a súa autoestima fortalécese.\nReceita para unha corentena sa\nPor iso creo que a base sobre a que fundamentar unha corentena «sa» ten os seguintes ingredientes:\nMotivación intrínseca: «Poida que a idea de quedar na casa sexa das autoridades, pero son eu quen decide seguila. Son eu quen está de acordo en cumprila».\nAltruísmo: «Non se trata de esconderme para non contaxiarme eu. Quizais xa estea contaxiado. Trátase de non estender a infección». Botar as contas é fácil: se permanezo na casa estando san, os contaxiados serán cero; si quedo estando contaxiado, só haberá un contaxiado: eu; se saio estando san podo contaxiarme e podo estender a enfermidade a outras persoas, os contaxiados serán moitos, incluíndome a min. Que prefiro».\nPrevisión: «Sei que necesitarei tales alimentos e medicamentos, por iso téñoos preparados». Pero tamén sei que vou ter sentimentos para os que me teño que preparar:\nIncerteza e temor por min e polos meus seres queridos (a algúns dos cales non vou poder ver e iso farame sentir tristeza);\nSe as autoridades aumentan o número de días de corentena cando xa estamos nela (cousa que pode suceder, aínda que é totalmente desaconsellable), entón sentireime enganado e desconfiarei de quen debería fiarme profundamente;\nCansarei de estar todo o día na casa, sentireime frustrado por non saír a facer cousas que me apetecen e iso farame estar máis irritable;\nSe lle transmitín o virus a alguén, sentireime culpable\nUnha «caixa de urxencias psicolóxica» para combater a epidemia do medo:\nInformarnos diariamente (que non continuamente) en fontes fiables e oficiais.\nPracticar exercicio físico: bicicleta estática, flexións, subir e baixar chanzos, etc.\nManter comunicación cos seres queridos cada día, preferiblemente por videoconferencia.\nRealizar todas aquelas actividades que nunca tivemos tempo de facer e que sempre pospoñemos (lectura, música, ver series, pintar, aprender a cociñar, estudar historia…).\nPracticar actividades de crecemento persoal (relaxación, orar se se é crente, meditación, sentido do humor, gratitude, perdón).\nFacer o anterior todos os días, converténdoo nunha rutina.\nJosé Antonio Muela Martínez é profesor titular do Departamento de Psicoloxía da Universidad de Jaén.\nTags: confinamento, corentena, coronavirus, COVID-19, crise sanitaria, enfermidade, restricións


XUVENTUDES SOCIALISTAS DA GUARDA: A NOVA DO DÍA - NON HAI ALTERNATIVA\nAs Xuventudes Socialistas da Guarda observamos atónitas xunto co resto de forzas progresistas, sindicatos, profesorado e alumnos do IES A Sangriña como o Conselleiro de Educación da Xunta de Galicia, Román Rodríguez, obriga a quedar sen alternativa e cursar relixión, pese a non terse matriculado nesta.\nRetirar a asignatura de Técnicas de Desertación e Debate despois de que os 16 estudantes que se matricularon non podan recibir as clases correspondentes foi un engano para estes alumnos e para o propio centro en si, algo que as Xuventudes Socialistas da Guarda denunciaremos, defendendo a posibilidade de que poidan solventar a súa situación e non se vexan abocados a ter que cursar a asignatura que non escolleron.\nRespetando a liberdade da elección das clases de relixión dos alumnos que si queiran cursala, non admitimos que alumnos que non a solicitaron se sintan ao fin obrigados a dar una asignatura que non queren. Isto significa unha vulneración de dereitos individuales para os estudantes como se recolle no Decreto 86/2015, Título II, que regula as materias de bacharelato: “Só se poderá limitar a elección de materias de opción cando haxa un número insuficiente de alumnos e alumnas segundo os criterios que determine a consellería con competencias en materia de educación.”\nAdemáis queremos incidir que para os responsables políticos da consellería nin as técnicas de disertacion nin as de debate resultan de interese para a formación de alumnos, futuros ciudadanos con capacidade crítica. Parecen preferir o alumnos subordinados, sumisos e se fora posible incapaces de debatir e disertar, sobre a donde nos están levando cas súas políticas.\nQueremos transmitir o apoio e solidaridade das XSG-A Guarda aos 16 alumnos, ao instituto e os representantes sindicais que responderon prestando apoio na reclamación de que se acepte o dereito que se lle deu en xuño a recibir a materia de libre eleccion que elexiron. Sumase agora este aos moitos incumprimentos acaecidos durante estes anos de goberno conservador na nosa comunidade, reducindo o investimento en educación, sempre pensando máis en adoctrinar e facer diñeiro que no verdadeiro obxectivo da educación: lograr cidadás de futuro.\nSecretaría de Educación das Xuventudes Socialistas da Guarda.\nPublicado por Xuventudes Socialistas da Guarda ás 21:41\nEtiquetas: A NOVA DO DÍA, COMUNICADOS, EDUCACIÓN, XUVENTUDE


Estranxeirismos innecesarios | Setestrelo | Portal das Palabras\n"O concepto é o concepto” dicía Manquiña na película Airbag e non vai variar por como o denominemos, así sexa en galego ou en inglés.\nHai veces que tendo palabras de noso, por calquera razón, utilizamos termos foráneos para expresarnos. Neste Setestrelo analizamos unha serie de vocábulos estranxeiros que en todos os casos teñen un equivalente perfectamente utilizable na nosa lingua. Vai por diante que gustamos dos estranxeirismos e neoloxismos, porque demostran unha lingua viva e en evolución, mais ás veces, por que coller algo de fóra cando temos formas propias para dicir o mesmo? You know?\nEsta palabra de orixe inglesa ten, cando funciona como substantivo, un significado que pode traducirse como resumo, extracto.\nCando queremos facer unha publicación, por exemplo un artigo ou unha contribución nunha revista de carácter científico, séguense unha serie de regras establecidas polo centro de investigación, universidade etc., que se encarga dela, pero que son de consenso xeral. Unha delas é que despois do título do artigo e do seu autor ou autores, séguelle un sumario, resumo, extracto, redactado na lingua na que o artigo está escrito e logo o abstract redactado en inglés.\nEsta convención ten o seu espello na lingua oral cando emitimos enunciados do tipo: “teño que preparar o abstract do artigo que vou publicar”, onde se observa un principio de especialización do termo inglés para este sentido concreto. Mais, por que utilizar un duplicado? Podemos dicir exactamente o mesmo sen necesidade de recorrer ao anglicismo: “teño que facer o resumo en inglés do artigo que vou publicar”.\nCantas veces nos terán dito, fai un backup porque se non vas perder toda a información do ordenador!!\nSe nos dixesen que temos que facer unha copia de seguridade, seriamos máis coidadosos?\nNo mundo da informática e das telecomunicacións en xeral, o inglés está funcionando na práctica coma unha especie de “koiné” que se actualiza día a día e aí radica o problema, pois cando xa está asentado no uso o estranxeirismo, non sempre se fai o esforzo lingüístico de procurar unha forma propia. Obviamos ao facer isto que existen equivalentes perfectos (para este caso, copia de seguridade) que fan totalmente prescindible o estranxeirismo.\nCurioso o caso desta palabra, xa que chegou a nós procedente do inglés e a este do latín. Na antiga Roma, sponsor tiña como significado 'fiador', 'garante'. Este sentido primixenio evolucionou ata o que na actualidade ten en inglés “empresa ou persoa que paga por facer publicidade comercial dunha marca ou produto, servindo de fonte de ingresos para quen fai esa publicidade”. Pero en galego temos a palabra patrocinador que como se indica no DRAG é “a persoa que patrocina”, é dicir, “que sufraga os gastos dun equipo, competición, programa etc., con fins publicitarios”.\nTendo a familia léxica de patrocinador, patrocinar, patrocinio, procedentes do latín patrōcinium, derivado á vez de patrōnus e que significaba 'protección, en concreto a protección dos patricios respecto aos plebeos', a palabra sponsor faise innecesaria, aínda que tamén veña do latín. Así mesmo, os corpus de uso da lingua demostran que a forma patrocinador é maioritaria entre os falantes, fronte ao estranxeirismo.\nOutra palabra de orixe inglesa que se escoita con frecuencia, sobre todo pola influencia dos medios audiovisuais, en expresións coma esta: “'A xente traballa cun coach para alcanzar o seu máximo potencial na vida', afirma José Luis Menéndez, coautor do libro Abre o melón.” (Galicia Hoxe, 2005-02-06).\nNo inglés coach ten o significado de “persoa que instrúe a outras, por exemplo no canto ou na interpretación”. Tamén pode ser “un titor privado empregado para que un alumno prepare os seus exames”. Para cubrir estes campos semánticos perfectamente, temos dúas palabras propias: adestrador e preparador. Un adestrador ou preparador persoal vainos instruír igual de ben nun deporte ou calquera outra habilidade ca calquera coach ou personal trainer.\nOutro caso dunha palabra de orixe latina (de scrīptum participio pasado de scrībere, 'escribir') que se introduce no inglés, onde chegou procedente do francés antigo escrit.\nHoxe en día o script inglés ten varias acepcións, pero na nosa lingua introduciuse, maioritariamente, como “texto dunha obra de teatro, programa, ou película.” Para este significado temos a palabra guión, que se define como “texto que contén o desenvolvemento dunha película” e que é perfectamente aplicable a un programa ou serie televisiva, a unha obra de teatro etc.\nÉ unha palabra procedente do francés que se emprega co significado de “primeira representación dunha obra literaria, teatral, musical ou dunha película”. A forma propia é estrea que como recolle o DRAG é a “acción de representar ou executar por primeira vez un espectáculo público”.\nSon curiosos os casos onde se empregan simultaneamente as palabras galega e francesa: “estrea que desatou unha xira europea das súas actrices protagonistas dando planos multitudinarios na première en cada unha das principais cidades europeas” (Galicia Hoxe, 2008-08-04).\nEste vocábulo é quizais o que máis se popularizou na nosa lingua dos que levamos comentado, como pode comprobarse nos corpus de uso. Velaí un exemplo: “Deste xeito, un pack de tres latas de paté, deberá levar o distintivo en cada unha das latas e no cartón que as agrupa.” (Petroglifo. Revista da Asociación de Empresarios de Artes Gráficas de Galicia 1997-04/5).\nPack é unha palabra de orixe inglesa que ten o significado de “conxunto de obxectos, atados ou envoltos nun mesmo paquete”, o que na nosa lingua pode chamarse lote, paquete ou incluso caixa. Por exemplo, no canto de “mercamos un pack de leite”, podemos dicir “mercamos unha caixa de leite”.


Visita e xoga o Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort\nUnha xoia dun Resort\nSituado ao oeste do centro de Chicago, e situado entre os serenos arredores de Oak Brook, Illinois, atopamos un dos mellores centros de golf da área de Chicago. O Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort e Conference Center é un enigma, unha xoia dun Resort que ofrece o que ten para o destino ideal, non só para golfistas, senón reunións corporativas, escapadas, viaxes de golf, vodas e eventos sociais, ea lista continúa.\nCon 386 habitacións e suites complementados por unha ampla reunión e instalación de eventos, instalacións de arte moderno, piscinas interiores e exteriores e múltiples opcións de comidas, ¿me digas? Non é o lugar ideal para que os Chicagoans fuxan de todo? Eu creo que si.\nO complexo está situado en 150 acres exuberantes e o gañador Club de Golf Willow Crest compliments un dos mellores lugares do seu tipo no medio oeste. Mellor aínda, ademais de proporcionar unha proba da súa habilidade, o campo de golf de Oak Brook tamén é un Santuario Cooperativo Certificado de Audubon, acosado con fermosos lagos e escenarios impresionantes.\nPero non fuxas coa idea de que aparcarías no camiño. Nada podería estar máis lonxe da verdade. A poucos quilómetros de distancia atópanse Brookfield Zoo, Morton Arboretum, Chicagoland Speedway e Oak Brook Shopping Center, con 160 tendas de luxo e máis opcións de comidas e entretemento das que podería manexar nunha polilla, moito menos unha semana.\nDecenas de restaurantes coñecidos e restaurantes informais están próximos e cómodo para os hóspedes que desexen aventurarse pola noite. O aeroporto internacional de O'Hare de Chicago, o aeroporto de Midway eo centro de Chicago están a 30 minutos do hotel.\nO Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort e Centro de Conferencias é típico da marca Hilton: un luxoso e luxoso complexo que destaca o compromiso de Hilton co xogo e os seus seguidores.\nMáis e máis, a marca Hilton volveuse ao golf para atraer non só aos xogadores de vacacións, senón tamén para o planificador corporativo. Co seu campo de golf de campionato de 18 hoyos no Willow Brook Golf Club, 36 salas de reunións e 42.500 pés cadrados de espazo total para reunións, xunto con 348 cuartos e 38 suites, o Oak Brook Hills Hilton Resor clasifica entre os mellores que Chicago ten para ofrecer.\nO Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort e Willow Crest Golf Club do Centro de Conferencias está situado directamente na propiedade. O esquema de 18 buratos deseñado polo inimitável Richard P. Nugent, xoga un duro 6.397 yardas desde as costas. O traxecto par 70 ten unha calificación de curso de 70,9 e unha baixada de 130. De volta ao día, cando o Resort era unha propiedade de Marriott, o campo de golf foi nomeado Marriott Golf Property do ano en 2009. Cun só 70, atoparás que xoga moito máis tempo. Estradas estreitas, áreas de aterrizaje axustado, bunkers dispersos aparentemente ao azar e con auga en xogo nos 13 dos 18 buratos, ofrece un día agradable e unha proba das súas habilidades. Seguramente as colocacións dos búnkers faran que os incautos se transformen nunha falsa sensación de seguridade e, con moitos dos greens que ofrecen un enfoque aberto, é mellor estar preparado para o inesperado.\nO Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort e Conference Center ofrece 384 cuartos e suite. Se ofrece café / té e minibar con televisores de pantalla plana, canles de cabo Premium e películas de pago. Os cuartos de baño teñen albornoces, produtos de hixiene e secador de pelo. As salas tamén están equipadas con internet de alta velocidade, ferros / taboleiros e radio despertador.\n· Restaurantes: The Window Restaurant e The Grille\n· Campo de golf Willow Crest.\n· Piscina interior, sauna, ximnasia e pistas de tenis.\n· Centro de negocios de servizo completo\n· Internet de alta velocidade sen fíos\n· 36 salas de reunións e 42.500 pés cadrados de espazo total para reunións <.ul>\nO Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort e Centro de Conferencias, 3500 Midwest Road, Oak Brook, Illinois 60523; Chama ao 630-850-5555 ou visita o sitio web de Oak Brook.\nO Oak Brook Hills Marriott Resort está situado en Oak Brook fóra do I 294 - 19 millas ao sur do Aeroporto Internacional de O'Hare. Dependendo do estado do tráfico, é unha unidade de aproximadamente 30 minutos.\nOak Brook, Illinois, está a 18 millas do centro de Chicago e do Aeroporto Internacional de O'Hare (ORD), con fácil acceso a I-88, I-290 e ao aeroporto de Metra Rail de Chicago, o aeroporto internacional de O'Hare\nOrange Lake Resort en Kissimmee, Florida\nOs Campos de Golf ao longo do Louisiana Audubon Golf Trail\nOs mellores campos de golf do sur de California\nVictoria BC Guide Gay - Top 5 atraccións en Victoria, BC\n432 Park Avenue: The Deal no "Building Matchstick" de NYC\nMayan Riviera Highlights e Resorts\nMellores destinos de lúa de mel para parellas Viaxando nos Estados Unidos\nMellores museos de Colonia\n10 mellores xardíns ingleses para visitar\nComo facer picado\nOnde mergullo en Puerto Rico\nOportunidades de voluntariado para Spring Break\n8 cousas que debes facer antes de viaxar por vía aérea


A telefonía móbil regresa a números positivos ao rexistrar 133.545 novas liñas en maio | Consumer\nA telefonía móbil regresa a números positivos ao rexistrar 133.545 novas liñas en maio\nNo sector de prepagamento déronse de alta 60.309 números e en postpago, 90.327\nData de publicación: Mércores, 06 de Xullo de 2011\nA telefonía móbil rexistrou 133.545 novas altas de liña en maio, co que o total de liñas móbiles situouse en 55,1 millóns, un 4,9% máis que no mesmo mes de 2010. Con este repunte, a telefonía móbil ha regresado aos números positivos despois de tres meses consecutivos de descensos, destacou a Comisión do Mercado de Telecomunicacións (CMT). No sector de prepagamento déronse de alta 60.309 números e en postpago, 90.327. Pola contra, as datacards (utilizadas para a banda ancha móbil) experimentaron a primeira caída desde que a CMT contabiliza este segmento, con 17.091 datacards menos. Por último, as liñas asociadas a máquinas (M2M) sumaron en maio 39.379 novas liñas.\nVodafone e Orange contabilizaron perdas netas de liñas de móbil, mentres que Movistar cambiou a tendencia e obtivo unha ganancia neta de 12.829 liñas. No entanto, as maiores ganancias netas foron para os Operadores Móbiles Virtuais (OMV), con 163.310 novas altas, e Yoigo, con 51.600.\nAdemais, 427.470 clientes decidiron cambiar de operadora móbil en maio, un 14,6% máis respecto ao mesmo mes do ano anterior. Os máis beneficiados por este incremento da portabilidade foron Yoigo, os operadores móbiles virtuais e Orange.\nEn canto á banda ancha, sumou 19.428 novas altas en maio, das que 10.555 corresponderon a liñas de fibra óptica ata o fogar (FTTH). Desde xaneiro déronse de alta 34.396 novas liñas de FTTH, o que supón o 13% das case 260.000 liñas de banda ancha engadidas no que vai de ano.\nOs operadores de cable contabilizaron 9.572 liñas, mentres que os operadores alternativos que utilizan a rede de cobre de Telefónica gañaron 38.275 novas liñas. Telefónica, pola súa banda, perdeu case 39.000 liñas de DSL. Neste sentido, “en maio baixaron por primeira vez as liñas de banda ancha prestada sobre a rede de cobre”, destacou a CMT.\nO total de liñas de banda ancha fixa situouse en maio en 10,88 millóns, un 6,9% máis respecto ao ano anterior. Para a telefonía fixa, tanto o sector residencial como o sector negocios rexistraron perdas netas de liñas. Así, en maio déronse de baixa 50.850 liñas ata situarse nun total de 19,57 millóns, un 1,4% menos que en 2010. A portabilidade en telefonía fixa mantívose elevada, con 158.193 cambios de operadora.\nbanda ancha datacards fibra óptica portabilidad-gl virtuais


Noa Presas: “A solución a praza de abastos da Ponte non é baixar o canón senón unha xestión pública” - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n20 Abr 2017 ás 19:03\nDenuncia o fracaso de toda a corporación municipal de Ourense para sacar adiante un proxecto que leva dous anos rematado sen funcionar\nA deputada por Ourense, Noa Presas, propuxo na Comisión parlamentaria de Industria unha “xestión pública e directa” para a posta en funcionamento da praza de abastos da Ponte, e criticou a ineficacia de todos os grupos da corporación municipal de Ourense na súa aposta pola privatización da xestión dunha infraestrutura que leva dous anos rematada pero pechada.\n“O debate non é reducir ou non reducir o canón, porque en ambos casos se aposta por un modelo de privatización da praza de abastos”, argumentou Presas, “o BNG propón unha xestión pública e directa igual que a que se está a levar a cabo na Praza de abastos número 1 mediante concesión directa ás persoas usuarias ou a cooperativas fora dunha macro xestión a través dunha concesión privada”, explicou.\nNese sentido, Presas lamentou a falta de alternativas “tanto por parte do equipo de goberno de Jesús Vázquez como por parte dos grupos da oposición”, ao entender que unha posible redución do canón “é un parche que abala a estratexia privatizadora do PP”. A deputada nacionalista lembra que o BNG xa defendeu en 2015 un procedemento de concesión directa dos postos ou ben indirecta mediante concesión a cooperativas, asociacións ou calquera outra fórmula que aglutinara as comerciantes da ourensá Praza de abastos da Ponte.\n“Puxemos sobre a mesa dúas alternativas baixo un denominador común irrenunciable: que a xestión fora pública, pero foi rexeitada polo resto de forzas municipais”, indicou. De feito, “é de xeito sorpresivo puxéronse darcordo fixando un canon de 45.000 € que agora se pide rebaixar, pero que non sería máis ca un parche que non soluciona o problema”, denunciou.\nO Bloque, concluíu Presas, demanda a xestión pública e directa ou ben un modelo asociativo, non copiar estratexias importadas de Madrid ou Barcelona con macro concesións sen garantías, e promover o comercio de proximidade abrindo a porta a que a praza de abastos da Ponte sexa referente dos produtos ecolóxicos.


Unha carta de Xosé María Álvarez Blázquez a Bouza Brey | Real Academia Galega\nNo centenario do seu nacemento, publicamos unha carta de Xosé María Álvarez Blázquez a Fermín Bouza Brey conservada no Arquivo da Academia.\nAs abondosas achegas de Xosé María Álvarez Blázquez á cultura galega da segunda metade do século XX abranguen diversos campos, desde a creación e a edición literaria, ata a arqueoloxía, o ensaio e os estudos históricos e literarios.\nNesta carta dirixida a Fermín Bouza-Brey en setembro dun ano próximo a 1947 –e que se pode descargar transcrita nesta ligazón- o autor de Canle segredo anima o seu amigo a teimar na escrita poética de acordo coa súa propia concepción da mesma e contra a moda imperante na época que el cualifica como a dos "copreiros do ¡Ai, meu amor!". Outro tanto lle aconsella facer coa morea de datos que Bouza-Brey levaba recollendo desde había tempo sobre a figura de Rosalía de Castro: reunilos todos e publicalos en formato de estudo biográfico.\nXosé María Álvarez Blázquez alude, así mesmo, na súa misiva a outros temas, como ao "meu asunto da Academia", da que Fermín Bouza-Brey formaba parte xa desde 1941 e na que o tudense non ingresará ata finais de 1964, e ao seu traballo como editor na Escolma da lírica galega medieval, que publicará en 1952, e da que tira algúns refráns para llos ofrecer ao seu amigo e recoñecido etnógrafo, Bouza-Brey.\nNo ano 2008, a Academia dedicoulle o Día das Letras Galegas a Xosé María Álvarez Blázquez.


Esquecendo a dignidade | Ollaparo. O universal é o local sen muros off\nPolítica\t— 26 Xaneiro, 2012 at 18:54\npor Alberte Couto\nHai tempo que dende o executivo do señor Feijoo, ás veces dunha maneira encuberta e outras cunha torpeza propia de mentes criminais, tentan enganar ao povo, votantes convencidos e non votantes, que dependen, por desgraza, deste aluado sistema sanitario, cunha serie de actuacións que se opoñen frontalmente ao recoñecido e sabido por moitos: todos temos dereito a unha asistencia sanitaria pública, independentemente da nosa situación persoal ou laboral. Dende o executivo do señor Nuñez, coa transferida por méritos impropios señora Farjas, azoute de parados, inmigrantes e colectivos desfavorecidos en xeral, púxose toda a determinación para tentar afundir o Servicio Galego de Saúde da maneira máis traizoeira e desleal vista neses, para eles, impecables 30 anos de democracia; todo encamiñado a facela derivar cara un sistema privado de saúde, cousa que, ao parecer, segue na axenda dos dereitistas e do seu líder supremo, alí, na capital da meseta central.\nO primeiro sinal determinante de que nos atopabamos nunha nova era de desprotección social foi a desactivación de máis de 200.000 tarxetas sanitarias, cousa que moitos usuarios descubriron sen previo aviso ao tentar acceder a súa medicación (algúns deles enfermos crónicos, de VIH, etc), ou simplemente ao achegarense a calquera centro de saúde ou hospital,cando descubriron que estaban obrigados a pagar pola devandita consulta, no mellor dos casos.\nE cales eran as alternativas das que dispoñían os que se quedaban sen a atención sanitaria?\nPois ou ben incluirse na tarxeta dun familiar ou senón solicitar unha nova como persoas sen recursos, dúas opcións supeditadas a unha trepidante burocracia e á resistencia ante a morte e a enfermidade dos cidadáns que, con toda impotencia, se poñían en mans de funcionarios insensibles e dunha Consellería incompetente na forma e no fondo.\nMáis no caso de conquerir a tarxeta de persoa sen recursos había agochada unha pequena trampa: a cobertura era tan só na Galiza, polo que se calquera home ou muller saía fóra dos límites da nosa terra atoparíase coa desagradable sorpresa de ter que pagar tódolos gastos médicos, como engadido a calquera eventualidade propia da condición humana, da sorte, da saúde e, como non, da señora Conselleira.\nOutro exemplo foi a desatención a dependentes;no mes de decembro máis do 40% non recibiran axuda algunha, cousa que non pareceu motivar abondo á Consellería de Sanidade, máis ben todo o contrario, namentras a señora Farjas era elixida “Coruñesa do ano”, sobre todo porque hai que saber ser agradecido a quen prestou leal servizo ao integrismo cavernario dende o concello da Coruña en tempos pretéritos.\nMáis non quedou aí a recua de ocorrencias, despropósitos e covardes intencións coas que querían sorprendernos, en moitos casos, con nocturnidade e altas doses de prepotencia. Algunhas das ideas baralladas por este goberno son;\n– Cobrar 10€ pola renovación ou expedición da tarxeta sanitaria en caso de perda.\n-O cobro integro de medicamentos ata o importe de 2 €.\n– Cobrar receitas ós pensionistas.\n– Eliminación das prestacións de próteses, ortoproteses, cadeiras de rodas .\n– O cobro polo uso indebido das prestacións sanitarias .\n– O cobro polo servizo de transporte non urxente (Diálise, Quimioterapia).\nA todo isto hai que engadirlle a política de recortes nos orzamentos, máis de 300 millóns nos derradeiros anos, e a finalización ata 2014 de máis de 2000 empregos e deixadez a hora de contratar a novos profesionais, o que sen dúbida vai repercutir na calidade dos servizos prestados; e como non, o esforzo extra dos traballadores para tentar paliar, na medida do posible, a falla dunha sanidade óptima e axeitada para poboación en xeral.\nComo nos afecta na nosa bisbarra todo isto?\nPois en liñas xerais dun xeito moi semellante ó resto do país: eternizándose aínda máis as listaxes de espera (ata 3 anos nalgúns casos), aumentando o número de pacientes atendidos por cada doutor ó engadirse ós familiares desempregados ás tarxetas de moitas persoas (ata 1700 por doutor nalgunhas vilas galegas), poñendo en perigo o servizo nocturno de ambulancias co conseguinte risco para os doentes e as emerxencias que precisan deste servizo, etc.\nPola contra, no ano 2012 estimase que aumentarán as partidas dos presupostos destinadas ós concertos con hospitais privados. Semella que a nosa sanidade, aínda un ben colectivo, agoniza pola asfixia a que é sometida pola Xunta da Galiza, delegación periférica dos delirios do novo “rei ilustrado” que gobernará arritmicamente dende a calidez do silenzo e a palabra valeira de contido; isto non lle impide, por certo, facer Funerais de estado en épocas de carestía a Franquistas consagrados, namentras ós demáis se nos esixe sacrificio e contención, contradición en si mesma e camiño sinalado polos que nos queren facer pagar ata que descansemos, se nos deixan, a dous metros baixo terra.\nTags Nuñez FeijooSERGAS\nAutor: Alberte Couto\nAntonio 27 Xaneiro, 2012 12:16\nSon dementes elexidos por unha barvaridade de parvos que ocupan unha terra de persoas intelixentes, son indignos de ser galegos.\nAlberte Couto 28 Xaneiro, 2012 13:29\nÉ sinxelo de entender, se en 30 anos de desgoberno popular, Galiza non mellorou economicamente, facer carreteras e autoestradas, non é o Santo graal de todo Xunteiro, aínda que eles o pensen, como van saber xestionar unha crise económica?


Só necesitas unha guitarra para tocar con Iván Ferreiro – disquecool\nPor Lucía Neira Música 29/04/2011\nSó necesitas unha guitarra para tocar con Iván Ferreiro\n“Teñas a guitarra que teñas, únete ao grupazo de Iván Ferreiro”. Este é o lema da iniciativa ‘Tenemos un grupazo’ que chega á súa segunda edición, trala experiencia do ano pasado con ‘Love of Lesbian’, que reuniu en Madrid a cerca de 2.000 guitarras, violoncellos, violíns e vocais que acompañaron ao grupo.\nA cita deste ano será en Murcia o vindeiro 21 de maio (Auditorio Municipal Parque Fofó). Se tes unha guitarra e es fan do músico galego, podes apuntarte a través da web de CAMON, organizadora do evento. Ata que se achegue o día, e para non desentoar no recital, podes ensaiar os temas elixidos: ‘Ciudadano A’, ‘Me toca tirar’, ‘El equilibrio es imposible’, ‘Jet lag’ e ‘Turnedo’ nuns vídeos que Iván e Amaro Ferreiro prepararon para os membros do seu “grupazo”.\nSanti Balmes, cantante de ‘Love of Lesbian’, definiu a súa experiencia como líder desta iniciativa na pasada edición como “deixar entrar á xente ao comedor da túa casa, facela parte integrante do asunto”. “Notabas que a súa cara era de plenitude”, afirmou.\nAsí que xa sabes. Colle a túa guitarra, ¡e a ensaiar!\nFoto | CAMON\nconciertoguitarraivan ferreiroTenemos un grupazo\nAnteriorOs festivais que veñen: maio 2011\nSeguinteBart Davenport: “Os conservadores roubáronnos o punk”


O CB Nigrán presenta os seus novos equipamentos na súa festa de inicio de tempada - ValmiñorTV\nInicioDEPORTESO CB Nigrán presenta os seus novos equipamentos na súa festa de inicio de tempada\nO CB Nigrán presenta os seus novos equipamentos na súa festa de inicio de tempada\nO Club Baloncesto Nigrán viviu onte sábado unha xornada moi especial, a festa de presentación de todos os seus equipos para esta nova tempada 2021/2022 que se celebrou no Pavillón Municipal de Panxón. O acto comezou co desfile dos nove equipos que competirán esta tempada vestidos cos novos equipamentos que o club adquiriu.\nO primeiro equipo en aparecer en pista foi o equipo sénior, a continuación fixérono o equipo júnior masculino, os dous equipos cadetes masculinos, o cadete feminino, o equipo infantil masculino, o equipo alevín, o equipo benxamín e pechando o desfile os máis pequenos do club, o equipo baby.\nCos equipos desfilaron os seus respectivos adestradores e adestradoras que baixo a dirección deportiva do club levarán a cabo o traballo coas diferentes categorías ao longo de toda a tempada. Ao acto asistiron o deputado provincial de Deportes, Gorka Gómez, o alcalde de Nigrán, Juan González, o concelleiro de Deportes, Luis Sanromán, ademais doutros representantes políticos.\nAo finalizar o desfile, e antes da foto final de grupo, o club quixo obsequiar a adestradores e outras personalidades que colaboran co club agradecendo ese labor desinteresado. A presidenta do CB Nigrán, Nuria Gómez, pechou o acto desexando unha boa tempada a todos os equipos.\nEl CB Nigrán presenta sus nuevas equipaciones en su fiesta de inicio de temporada\nO PP denuncia que o estado do bombeo de A Torre en Chaín provoca a vertedura de fecais ao río\nA presidenta do Partido Popular de Gondomar, Paula Bouzós, quere denunciar o estado no que se atopa a estación de bombeo do saneamento que hai no barrio de A Torre en Chaín, o que fai […]\nAtlantic pecha en Gondomar a programación “Cultura de Verán”\nA programación “Cultura de Verán” organizada pola Concellería de Cultura de Gondomar chega este sábado 24 de agosto ao seu fin co concerto do grupo de indie-rock Atlantic no Parque de Baixa Redonda a partir […]


18/04/13 - (466 respostas)\nFormación bonificada a través da Fundación Tripartita\nMellora a túa competencia profesional e a dos teus colaboradores. Bonifica as túas formacións, utiliza os créditos á formación da túa empresa.\nAs empresas que cotizan pola continxencia de Formación Profesional á Seguridade Social, teñen dereito a dispor de crédito para a formación continua, que poden investir en ofrecer a mellor formación ao seu persoal, un rendible investimento en motivación e competitividade.\nActualmente, só un 5,84% das empresas realizan formación bonificada nos seguros sociais, coa consecuente perda duns recursos que supoñen unha valiosa axuda na mellora da cualificación e incentivación dos seus empregados.\nGrazas ao plan de formación continua, as empresas poden saber exactamente de canto crédito dispoñen para investir en formar aos seus traballadores, seleccionar a mellor formación adaptada ás súas necesidades específicas, xestionalas de maneira flexible a través de internet e financialas mediante as bonificacións correspondentes, que poderán cubrir ata o 100%.\nSe queres bonificar as formacións organizadas polo Colexio de Economistas podes facelo dando de alta a acción na páxina web da Fundación Tripartita.\nGuía para a aplicación das bonificacións por formación\nPICA AQUÍ para saber como bonificarche en 8 pasos.


O primeiro Quixote en galego | Real Academia Galega\nO primeiro Quixote en galego\nO 22 de abril de 1616 falecía un dos autores máis sobranceiros da literatura universal, Miguel de Cervantes Saavedra. Catro séculos despois a súa obra máis coñecida, El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha, está vertida a máis de medio cento de idiomas, entre eles o galego. A primeira tradución completa á nosa lingua publicada, a través de Xuntaza Editorial, saíu á luz a comezos dos anos 90, pero foi hai case cen anos cando por primeira vez se puido ler un fragmento d'O Quixote en galego. Foi nas páxinas d'A Nosa Terra e o responsable, Antón Valcárcel.\nA tradución asinada por quen foi un dos membros fundadores das Irmandades da Fala, a primeira dun texto cervantino ao galego, é dun framento do capítulo XI da primeira parte d'O Quixote, correspondente ao coñecido como o discurso da Idade de Ouro, título que Antón Valcárcel traduciu como "O sigalo d'ouro". O texto escollido narra como o protagonista da novela pronuncia ante uns cabreiros, que o escoitan "embobados", unha diatriba contra o momento histórico que lle tocou vivir, "ista nosa idade de ferro", que contrapón á Idade de Ouro da mitoloxía grega, na que "non se misturara a fraude, o engano nin a mala voluntade ca verdade", traduciu Valcárcel. O texto foi publicado no sexto número d'A Nosa Terra, en febreiro de 1917.\nO Quixote visto por Abelenda\nXa nos anos 70 do século pasado, Juan Beceiro Amado levou a cabo a primeira tradución íntegra ao galego d'O Quixote. A Real Academia Galega conserva unha copia do manuscrito, doado polo seu fillo. Nesta ligazón pode descargar a primeira páxina da novela vertida ao galego polo xeneral.\nPero a primeira edición completa da obra máis universal de Cervantes en se publicar é froito dun traballo colectivo, dirixido por Valentín Arias e no que participou un equipo de tradutores composto por el mesmo, Xela Arias, María Xesús Senín, María Xosefa S. Fernández, Xosé Antón Palacio e Xavier Senín. A obra saíu do prelo nunha coidada edición con ilustracións de Laxeiro, Abelenda, Lodeiro, Conde Corbal, Manuel Torres, Sucasas, Alfonso Costa, Moldes, Correa Corredoira, C. Beiro, Antón Lamazares, Virxilio, A. Datas e Leopoldo Nóvoa. A Biblioteca da Real Academia Galega custodia un dos exemplares desta edición príncipe, que tamén pode verse na Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos.\nNestoutra ligazón pode descargarse o comezo d'O Quixote da primeira edición da tradución dirixida por Valentín Arias.\nManuscrito da tradución ao galego d'O Quixote de Juan Beceiro\nDetalle da primeira páxina da novela traducida ao galego da edición príncipe de Xuntanza Editorial


florencio delgado – A.C. EIRA VELLA BETANZOS\nEtiqueta: florencio delgado\nA Xanela, Letras Galegas, Publicacións\nMaio 12, 2022 Maio 12, 2022 Admin\nCorría o ano 2003 e a Asociación Cultural Eira Vella cumpría os dez anos de vida. Achegábase o outono e logo sairía unha nova Xanela, abríndose leda para amosar anacos da nosa cultura.\nNas páxinas centrais o centenario de nacemento de tres persoeiros senlleiros:\nÁnxel Fole, Álvaro Cebreiro e Florencio Delgado Gurriarán.\nNese ano, a Festa das Letras foi para Avilés de Taramancos.\nDe Fole recuperabamos un artigo sobre a paisaxe galega. De Florencio, “Romanzo do cabaleiro ourizo”, un dos cen mellores da nosa lingua, según Alonso Montero. De Cebreiro un anaquiño da súa vida, completado cun texto cheo de tenrura de Avilés de Taramancos, no que describe o seu estar nos derradeiros intres de vida…falan pouco…a dor non deixa…. Fermosa lembranza e un amargo sabor nos beizos…” Máis Alá, Máis Alá! Niso andamos aínda, compañeiro”, dicía Avilés.\nE si, alegrámonos de que, por fin, a Academia lembre este ano, recupere a súa obra e se lle faga merecida homenaxe a un Valdeorrés que, igual q moitos outros, naquelas fatídicas datas do 36, tivo que poñer rumbo ao exilio mexicano para salvar a súa vida.\nTagged florencio delgado, florencio delgado gurriarán, letras galegas, letras galegas 2022


O OUFF homenaxeará a Eloy Alonso, fundador do festival\nInicio/Cultura/O OUFF homenaxeará a Eloy Alonso, fundador do festival\nProxectará a longametraxe "As belas dormentes" e publicará unha monografía coa súa traxectoria\nA edición número 25 do Ourense Film Festival (OUFF) rendirá homenaxe ao seu fundador e director do primeiro certame, Eloy Lozano, coa proxección da longametraxe “As belas dormentes” e a publicación dunha monografía que lembra a súa traxectoria.\nO ourensán Eloy Lozano (1953-2009) foi un profesional multidisciplinar que destacou como realizador, guionista, produtor, editor e fotógrafo. Traballou sobre todo no mundo da publicidade, aínda que deixou unha pegada imborrable no cine. Ademais de dirixir a primeira edición do certame ourensán, daquela Festival de Cine Independente de Ourense (1996), realizou a primeira curtametraxe en 35 milímetros rodada en galego, “Retorno a Tagen Ata”. Foi, en palabras do crítico de cine Eduardo Galán, autor do libro sobre Lozano, “o noso pioneiro”.\nCartel da longametraxe que se vai proxectar.\nDirixiu, porén, unha única longametraxe de ficción. “As Belas Dormentes” (2001) é un filme rodado en Galicia, en inglés, e que adapta unha obra do Premio Nobel Yasunari Kawabata. Conta cun reparto internacional liderado por Clive Arrindell, o coñecido rostro dos anuncios do Sorteo de Nadal da Lotaría Nacional. A película foi exhibida no seu momento en varios festivais internacionais, e agora chega a Ourense para conmemorar o 25 aniversario do certame de cine.\nA homenaxe a Eloy Lozano completarase coa publicación da monografía que preparaou o escritor e crítico de cine Eduardo Galán co obxectivo de “reivindicar unha figura que non é suficientemente coñecida pero que é de importancia vital para o audiovisual galego”. O libro, titulado “Eloy Lozano, o cineasta que devorou a luz”, recorda a obra de Lozano a través das conversas que o seu autor mantivo cos seus familiares, amigos e colaboradores.\nA publicación formará parte do catálogo de obras propias que o OUFF recuperou hai tres anos, e que nesta nova etapa repasou tamén a traxectoria do cineasta Xavier Bermúdez e a produtora Vaca Films.\nbelas dormentes cine eloy lozano homenaxe monografía ouff Ourense prexección


Industria, sindicatos e administracións esixen seis meses á empresa para atopar solución aos peches\nMADRID. EP | 10.01.2019\nA ministra de Industria, Comercio e Turismo, Reyes Maroto, asegurou que tras a reunión deste martes sobre o futuro de Alcoa entre Goberno, empresas, Galicia, Asturias e sindicatos, elaborouse un documento de mínimos no que, entre outros puntos, se lle esixe á empresa que fixe un prazo de seis meses para buscar unha alternativa ao peche das plantas en Avilés e A Coruña.\nMaroto, nunha entrevista concedida á Cadena Ser recollida por Europa Press, afirmou que tamén se solicita a paralización do ERE posto en marcha pola compañía estadounidense en ambos centros españois e que se poida traballar cun escenario temporal máis amplo para atopar solucións ao problema.\nPola súa banda, fontes de Industria explicaron a Europa Press que, tras seis horas e media de negociación, abriuse unha liña de traballo coa empresa, tras o bloqueo mantido os pasados meses nas diferentes reunións da mesa de traballo.\n"Agora pásase a un escenario de prudencia no que se puxeron sobre a mesa varias propostas, entre as cales está establecer seis meses de prazo para analizar todo", engadiron ditas fontes.\nDoutra banda, a ministra de Industria, Comercio e Turismo indicou que desde o Goberno van traballar para conseguir os apoios parlamentarios necesarios para sacar adiante os Orzamentos Xerais do Estado de 2019.\n"Imos traballar para conseguir os apoios parlamentarios como o estamos facendo cada día que imos ao Parlamento con reais decretos. Hai unha maioría no Parlamento que está a dicir que as propostas que levamos son boas", asegurou Maroto.\nAsí mesmo, destacou que a vontade do Executivo é traballar e buscar acordos e resaltou que o que recolle os presupostos de 2019 é un "proxecto de país". "O noso traballo agora é buscar os apoios necesarios para que saian adiante", subliñou.


Resume do impacto do BDS no 2016 - BDS-Galiza\nby Lucía · 4 de Dezembro de 2016\nUn activista coloca un cartel en Cisxordania en apoio dunha campaña durante o Ramadán animando á xente a boicotear os produtos israelís. As campañas sociais de boicote esténdense por toda Cisxordania e en toda Palestina.\nComité Nacional Palestino do BDS\nO ano 2016 será recordado polxs palestinxs e defensores da liberdade, xustiza e igualdade palestinas, entre outras cousas, como o ano en que Israel librou unha guerra total contra o movemento BDS global polos dereitos do pobo palestino, liderado polxs palestinxs, nun intento desesperado de esmagalo.\nA este respecto, 2016 tamén será recordado como o ano do espectacular fracaso de Israel, a medida que o BDS gaña popularidade e se intensifica o seu impacto no réxime israelí de ocupación, colonatos e apartheid.\nEn 2016, Israel despregou activos financeiros masivos, unha espionaxe intensiva, eficiente propaganda, cyber “sabotaxes” e, o máis importante, a guerra legal contra xs defensores e as redes de dereitos humanos do BDS.\nFrustrada coa propagación do BDS por todo Occidente, en América Latina, no mundo árabe, Sudáfrica e partes de Asia, Israel esperaba tirar proveito da súa enorme influencia sobre o Congreso dos EEUU e parlamentos nacionais, así como sobre os gobernos de Francia, Reino Unido e Canadá entre outros co fin de suprimir o BDS. Israel tentou estigmatizar, demonizar e nalgúns casos deslexitimar o BDS dende arriba, despois de non conseguir eliminalo nos movementos populares e na sociedade civil global.\nAo longo deste ano, o BDS fíxose máis e máis forte.\nAs grandes multinacionais, incluíndo Orange e CRH, abandonaron a súa participación en proxectos israelís que atentan contra os dereitos dxs palestinxs. Isto aconteceu logo da saída de Veolia de Israel no 2015, despois de perder licitacións por valor de miles de millóns de dólares debido aos sete anos de campaña BDS.\nTamén este ano, decenas de concellos, sobre todo no Estado Español, anunciaron ser “Espazos Libres de Apartheid Israelí ” e as principais igrexas nos EEUU desvencelláronse dos bancos israelís ou de empresas internacionais que apoian a ocupación.\nBDS tamén reforzou alianzas intersetoriais de principios con movementos pola xustiza racial, económica, de xénero e climática, entre outros, en todo o mundo.\nUn dos logros máis notables do movemento BDS en 2016 foi o seu éxito en conquistar apoios ao dereito a boicotear a Israel en prol dos dereitos dxs palestinxs baixo o dereito internacional, na Unión Europea, os gobernos de Suecia, Países Baixos e Irlanda, así como de Amnistía Internacional, a American Civil Liberties Union, a Federación Internacional de Dereitos Humanos e centos de partidos políticos, sindicatos e movementos sociais de todo o mundo.\nA lóxica de acougar ao réxime de opresión israelí comezou a ceder o paso á lóxica da presión internacional sostida, que se revelou fundamental para acabar co apartheid en Sudáfrica. O Consello de Dereitos Humanos das Nacións Unidas, por exemplo, adoptou na súa reunión de marzo a decisión de crear unha base de datos de empresas israelís e internacionais que son cómplices e tiran proveito do réxime de ocupación israelí. Este importante desenvolvemento puxo nerviosas a moitas empresas pola súa implicación en graves violacións do dereito internacional de Israel.\nO seguinte cronograma resume algúns dos indicadores máis significativos do impacto directo e indirecto do BDS en varios campos.\nOrange abandona a filial israelí logo da intensa campaña BDS en Exipto e Francia.\nA United Methodist Church retírase dos bancos israelís que financian a ocupación.\nCentos de académicos en Brasil e Italia únense ao boicote académico a Israel.\nA compañía irlandesa CRH convertiuse na multinacional máis recente en saír de Israel.\nBDS chega aos Oscar, invitando xs candidatxs a renunciar á viaxe de propaganda israelí.\nA compañía de seguridade G4S perde un contrato importante en Colombia.\nNo Estado Español, a Deputación provincial de Córdoba declárase Espazo Libre de Apartheid Israelí e aproba a colaboración co movemento BDS.\nA Palestinian Human Rights Organizations Council (PHROC) defende que o dereito ao BDS contra Israel está protexido polo dereito internacional.\nSuecia convértese no primeiro país europeo en recoñecer o dereito ao BDS contra Israel.\nOrganizacións de mulleres palestinas, centros e grupos fan un chamamento a todas as mulleres e feministas do mundo, así como ás organizacións e colectivos de mulleres, para que aproben a campaña BDS.\nA UNICEF en Xordania rompe o contrato con G4S.\nUniversity College London Union vota a favor de apoiar o BDS.\nG4S anuncia plans para saír do mercado israelí, pero continúa a campaña BDS na súa contra.\nDecenas de facultades da Universidade de Columbia (Nova York) chaman ao desinvestimento do sistema de dominación de Israel.\nProtesta #StopG4S no Líbano para o día dxs presxs políticxs palestinxs\nAmnistía Internacional apoia o dereito dxs defensorxs dos dereitos humanos dxs palestinxs implicadxs no BDS, condenando as ameazas israelís de atentar físicamente contra elxs e de privalos de dereitos básicos.\nA provincia brasileira de Bahia cancela o acordo de colaboración coa empresa de auga do apartheid israelí Mekorot.\nOs estudantes da facultade de Dereito da Universidade de Chile votan masivamente polo BDS.\nAlliance of Baptists (US) desenviste de empresas que se lucran coa ocupación israelí.\nUNOPS convértese na terceira axencia da ONU en Xordania en aboandonar G4S.\nOs partidos políticos dos Países Baixos, D66 e Esquerda Verde reclaman sancións contra Israel.\nO goberno dos estudantes non-graduados da Universidade de Chicago vota decisivamente en favor do desinvestimento de empresas que tiran proveito das violacións dos dereitos humanos de Israel.\nO xigante deportivo Reebok cancela os tenis que celebraban a “independencia” de Israel.\nOs gobernos dos Países Baixos e de Irlanda defenden o dereito a boicotear a Israel baixo a liberdade de expresión e a liberdade de asociación.\nA Catholic Conference of Major Superiors of Men (EEUU) chama ao boicote aos asentamentos ilegais israelís.\nO Parlamento de Ontario (Canadá) rexeita a lei anti-BDS.\nIsraelí Apartheid Week (2016) foi a máis grande até o de agora, téndose rexistrado máis de 225 cidades e campus universitarios. O crecemento do Israelí Apartheid Week en países de América Latina e en todo o mundo árabe é particularmente alentador.\nA campaña BDS marroquí convence a ducias de tendas a boicotear os dátiles israelís.\nOs maiores sindicatos do Reino Unido exhortan a G4S para que deixe de tirar proveito da ocupación israelí.\nO secretariado de dereitos humanos da Federación Uruguaya de Empleados de Comercio y Servicios fan un chamamento ao boicote de produtos israelís e pídenlle ás empresas en Uruguai que rompan as súas ligazóns co apartheid israelí.\nO sindicato de estudantes graduados da universidade de Nova York, parte da United Auto Workers Local 2110, vota por unha ampla marxe a prol de unirse ao BDS. A Teaching Assistants’ Association (TAA/AFT Local 3220) na Universidade de Wisconsin-Madison, o máis antigo sindicato de graduados nos Estados Unidos, vota masivamente por desinvestir das institucións do Estado de Israel e das empresas internacionais cómplices das violacións dos dereitos dxs palestinxs.\nO Listowel Writers’ Week Festival en Irlanda rexeita o financiamento da Embaixada de Israel en Dublín.\nO sindicato de estudantes nunha universidade canadense en Halifax vota por vender os seus investimentos en compañías que apoian as violacións dos dereitos humanos de Israel, incluíndo a Toyota, Caterpillar, Teva Pharmaceuticals e General Mills.\nA Kuwait’s Public Institution for Social Security (PIFSS) desinviste de G4S.\nA Federación Internacional de Dereitos Humanos (FIDH) apoia o dereito ao BDS.\n356 organizacións de dereitos humanos europeas, grupos relixiosos, sindicatos e partidos políticos chaman á UE para que apoie o seu dereito ao boicote.\nNos EEUU, unha gran coalición de grupos polos dereitos civís, dereitos humanos e de solidariedade con Palestina, incluíndo a American Civil Liberties Union (ACLU), defende o dereito ao BDS como unha forma de liberdade de expresión protexido constitucionalmente.\nO Concello de Bondy, perto de París, adopta por gran maioría o boicote aos produtos das colonias israelís.\nO Centre for the Study of Violence and Reconciliation de Sudáfrica retírase da conferencia en Israel de estudos do xenocidio.\nA Internacional Socialista, unha gran coalición de partidos socialistas de máis de 100 países, recoñece o BDS como unha estratexia eficaz para loitar contra a ocupación israelí e a negación dos dereitos palestinos.\nPharrell Williams, que gañou dez premios Grammy, cancela o concerto en Tel Aviv, sen explicacións.\nA United Congregational Church of Southern Africa (UCCSA) adopta o BDS.\nMiles de académicxs árabes e intelectuais na rexión do Golfo condenan a normalización co réxime de opresión israelí e apoian o boicote académico e cultural.\nA asemblea da Presbyterian Church dos EEUUU vota a favor de estudar o chamamento ao BDS e participar cos seus autores, pedindo ao goberno dos EEUU que reconsidere a axuda militar a Israel.\nDucias de deputadxs do Parlamento Europeo lle piden á UE que protexa o dereito de defender os dereitos dxs palestinxs a través da campaña BDS.\nA editorial de Los Angeles Times defende o dereito ao boicote como unha forma protexida da liberdade de expresión.\nA Asamblea Xeral da Unitarian Universalist aproba o desinvestimento das empresas cómplices co apartheid israelí.\nActivistas, apoiadxs polos principais grupos de dereitos civís, derrotan a lexislación anti-BDS no Senado estatal de Massachusetts.\nUS National Labor Relations Board defende o dereito do sindicato de traballadores de United Electrical (UE) a apoiar o BDS.\nO Partido Verde do Canadá apoia o dereito ao BDS e adopta medidas BDS contra a ocupación israelí.\nActivistas do Movement for Black Lives nunha delegación a Palestina\nO Movement for Black Lives nos EEUU adopta medidas BDS contra o réxime de ocupación e apartheid israelí.\nO goberno de Portugal retírase dun proxecto controvertido de formación da policía coa policía israelí.\nBDS deixa a súa pegada nos Xogos Olímpicos de Río.\nDecenas de administracións no Estado Español, incluíndo o cabido de Gran Canaria, as Deputacións de Sevilla e Córdoba e o concello de Santa Eulària en Ibiza, decláranse “Libres de Apartheid Israelí”.\nO compositor británico Brian Eno, rexeita autorizar a súa música a calquera grupo patrocinado polo Estado de Israel.\nA Alta representante da UE, Federica Mogherini, afirma o dereito ao BDS logo da intensa presión dos movementos de base e dxs parlamentarixs.\nSegundo os medios de comunicación israelís, Beyoncé cancela os concertos en Tel Aviv, sen asociar a decisión ao chamamento palestino.\nA francesa Confederación Xeral do Traballo do Instituto Nacional de Investigación Agronómica (CGT-INRA) adopta o BDS, malia represión do Estado contra o movemento.\nO concello da cidade de Ivry-sur-Seine, un suburbio de París, vota por unha gran maioría pedir ao goberno francés que poña fin a súa criminalización do BDS e do activismo solidario con Palestina e que prohiba todas as importacións de bens dos colonatos israelitas.\nO Concello da vila de Derry e o Consello Provincial de Strabane son as primeiras administracións en Irlanda do Norte que aproban unha moción de boicotear os produtos israelís.\nO claustro de estudantes da Universidade Estatal de Portland vota (22 a 2) a prol do desinvestimento en apoio dos dereitos humanos palestinos.\nLánzase unha semana de acción global en apoio ao boicote contra HP pola súa implicación en violacións israelís de dereitos humanos, con 100 actividades programadas en 100 cidades de seis continentes.\nA cociñeira xefe de renome mundial Kamilla Seidler do restaurante Gustu en Bolivia retírase do evento culinario propagandístico en Tel Aviv, Apartheid Round Tables.\nOs estudantes da Universidade Norueguesa de Ciencia e Tecnoloxía adoptan unha resolución contra unha posible colaboración entre NTNU e universidades israelís en investigación de petróleo e gas.\nO sindicato de estudantes da Universidade de Qatar adopta o BDS por gran maioría.\nOs concelleiros de Trondheim, a terceira cidade máis grande de Noruega, votan a prol de boicotear os produtos e servizos dos colonatos na Cisxordania ocupada.\nO Departamento de Estado dos EEUU recoñece indirectamente o dereito ao boicote a Israel como unha cuestión de liberdade de expresión.\nNova seguinte Un restaurante de Vigo viaxa a Israel ignorando o chamamento do pobo palestino. Publicado en A Nova Peneira\nNova anterior Baixo a presión do BDS, G4S acaba coa meirande parte dos seus negocios ilegais con Israel\nImportantes apoios á campaña BDS nos EUA\nSOAS vota polo Boicote académico a Israel\nUnha marcha cívica atemoriza á cuarta potencia militar mundial


Lugo continúa potenciando o Xeoparque Montañas do Courel\nO ano pasado as Montañas do Courel convertéronse no primeiro Xeoparque recoñecido pola UNESCO en Galicia e no conxunto do noroeste español, converténdose nun destino turístico de primeiro nivel que dende a Deputación provincial pretenden potenciar.\nPor iso acaban de firmar dous convenios coa Asociación para a Promoción Territorial Montañas do Courel, dotados cun total de 50.000 euros para diversas actuacións de investigación, posta en valor e promoción do territorio. Entre elas inclúense accións para a datación dos glaciares, a edición dunha publicación científica e a creación dun mapa cartográfico, un sistema de información xeográfica e imaxe 3D das formacións xeolóxicas desta montañas.\nEsta colaboración tamén abrangue o financiamento de diversas accións de promoción e divulgación,como xornadas, o desenvolvemento da Semana dos Xeoparques e a asistencia a eventos, congresos e foros nacionais e internacionais para dar a coñecer o proxecto Xeoparque Montañas do Courel. Tamén se editará material promocional deste enclave da provincia de Lugo.