Compostimes | NAO, palabras espidas\nNAO levan oitos anos repartindo música pola terra adiante. Letras poéticas e revindicativas que fixeron a mais de un abrir os ollos ante un mundo cada vez máis voraz. Dous discos xa publicados nos que dixeron moito e polos que loitaron aínda máiis, avalan a súa intachable traxectoria. Os anos pasan e tras diferentes saídas dos membros da banda, Jasper, habitual compositor e letrista asume o rol de vocalista ademais do da guitarra para continuar co proxecto e gravar o que será o seu próximo traballo “Cancións de amor e liberdade”, un disco co que pretenden amosar uns NAO mais completos e vivos que nunca, uns NAO espidos e sen complexos de ningunha clase. Jasper, Amós, Gus e Paul configuran a que, moi probablemente, sexa a configuración definitiva da banda.\nMentres apuro un cigarro na entrada dunha Corredoira chea ata arriba de tapas e xente penso nas ganas que tiña de coller aos NAO por banda e sacarlles algunha nova sobre o seu próximo disco. Nunca coincidira con eles. Amós é o primeiro en chegar xunto con Paul e Gus. Jasper tardaría un anaco. Falamos do tempo, de equipos de música e dos grupos do panorama actual galego. Unha vez con Jasper na mesa e cunhas tapas ben servidas, comezamos a gravar.\nCollendo o título do voso último traballo como referencia podemos dicir que sempre necesitamos amor e liberdade para sobrevivir.\nJ: Evidentemente o amor e a liberdade é algo fundamental no mundo e na sociedade. Nós con este título o que pretendemos é: por un lado, facer unha especie de resumo do que entendemos foi o espírito da banda nos seus anteriores discos, a saber, crear cancións de amor e liberdade, cancións onde se canta aos sentimentos; por outro lado, meter coma sempre un pouco de crítica social, crear conciencia na xente que lee os nosos textos ou que escoita as nosas cancións.\nG: Pódese dicir que amor aínda vai habendo pero liberdade cada vez hai menos…\nP: Bótanse sempre en falta o amor e a liberdade, son necesidades básicas ¿non?\n¿Un máis que outro?\nG: O amor sen liberdade é complexo. Que se poida sentir si, que se poida levar a cabo… é difícil. Pero en todo caso creo que son tempos para simplificar, para escapar de toda esta merda que nos ten aí estenuados dun lado para outro, de politiqueos, de chorradas; e simplificar o que, basicamente, son dúas cousas importantes na vida de calquera. O amor, entendido como amizade e a liberdade, a posibilidade de escoller cada un o seu.\nJ: A palabra amor, non é só iso, o amor é unha serie de sentimentos.\nÉ algo mais complexo co típico sentimento romántico que a xente entende ou interpreta cando escoita a palabra amor…\nG: Non sei que dirá Jasper… pero creo que tamén fala de amor propio\nJ: Si, si, tamén… (risas)\nChámame a atención o título. Un nome tan positivo contrasta en certo modo coa sociedade, un tanto gris, na que vivimos actualmente…\nJ: É que os termos de positividade ou negatividade… Creo que un non valora ou non chega a afondar tanto no seu significado cando lle pon título a un disco, incluso tampouco a hora de facer as súas letras. Un non fala de positividade ou negatividade. Ti transmites certo discurso, certas consignas… Do noso xeito, pois non o facemos de forma planfetaria nin moito menos. Moitas veces desde a positividade critícanse cousas moi importantes e dende a negatividade pódese falar de cousas bonitas.\nG: Un disco reflexa un pensamento nun momento determinado. Non sei se a xente se sentirá identificada cando escoite o que se conta nel ou o que pensará que transmite. Para NAO é a materialización duns sentimentos que vivimos nun momento determinado. Tampouco se lle pode dar mais voltas\nAo fin e ao cabo facedes o disco para vós\nG: E para a xente ¿non? É algo teu, está claro, pero tamén pensas un pouco na xente que o vai recibir. Dende logo cando facemos un disco intentamos representar algo e de ese algo cada un sacará as súas propias conclusións.\nP: Diso se trata. Que cada un saque as súas conclusións e que interprete os textos a súa maneira e que se identifique con nós a súa maneira.\nJ: Mesmamente, as cancións, unha vez que a xente as fai súas pasan a formar parte da súa conciencia. Afortunadamente temos a sorte de que houbo xente que as fixo parte da súa vida, deulles un significado independentemente do noso. É certo, xogamos cos dobres sentidos, coas metáforas, con comparacións e outro tipo de recursos. Son estes recursos os que fan que a xente interprete o que queira. Iso tamén é liberdade.\n¿Que é NAO?\nJ: Vouche dicir o que significa para nós: NAO é un grupo de amigos que leva a cabo un proxecto musical cunha idea básica. Este concepto foi a mais, e abarcou a todo un público que se fixou na banda, que a seguiu e coa que se sentiu identificada. Explicar que é NAO, é bastante complexo realmente.\nA: É unha pequena familia.\nG: Eu sempre identifiquei NAO, e creo que todos, cun barco. Un barco no que nós subimos e onde remamos conxuntamente cara o sentido que queremos. É certo que ao principio a xente vacilaba moito co nome (risas)\nJ: NAO é o que somos. A banda e a xente que a sigue. Unha familia.\nVendo os resultados das eleccións pasadas, vivindo no que parece unha sociedade durmida… ¿Podemos dicir que os galegos somos diferentes ao resto?\nP: Os galegos, de por si, son diferentes (risas). É así. Xa o mero feito de ser galegos xa nos fai diferentes ao resto. Dentro dos galegos, cada un vai por onde lle cadra.\nJ: Poderíamos facer un monográfico deste tema (risas) ¡eh! Se falamos das eleccións pasadas e se nos preguntamos se non aprendemos… As veces é complicado aprender. Depende do que estudes, do que che expliquen, do que che ensinen. Nun país coma o noso onde os medios de comunicación, públicos e privados, fan un auténtico nodo no partido que está xustamente agora mesmo gobernando a Xunta de Galicia… é complicado que a xente abra os ollos. Está claro que este país tamén funciona nunha clave minifundista, unha clave egoísta e… Xa o din os nosos refráns tradicionais: En terra de lobos hai que ouvear coma todos; se non tes padriño non te bautizas etcétera, etcétera… Nese terreo,bastante miserable, o Partido Popular campa as súas anchas. Esa é a miña opinión, que a xogada sáelles redonda. De tódolos xeitos, ¿facer unha lectura do que foron as eleccións galegas? Poderíamos falar só disto o resto da entrevista. Hai para dar e tomar.\nG: Estando de acordo con Jasper é probable que para averiguar algo concreto tiveramos que facerlle esa pregunta a os millóns de habitantes que ten Galicia. ¿Por que escolliches esa opción? Nós temos claro o que pensamos, pero creemos que cada un ten a liberdade de facer o que fixo; aínda que moitos se equivocaron.\nP: É unha cuestión de amor e liberdade ¿non?\nJ: Amós, disparas ¿ou? Fálalle algo. (risas)\n¿Pode a música cambiar o mundo?\nJ: Por suposto, se non, non estaríamos facendo isto.\nA: Esiximos que o goberno se disolva e entregue as armas… (risas) Basicamente…\nG: Supoño que si, ¿non? Calquera proposta artística, neste caso a música como unha mais, como a literatura, a pintura, ou calquera outra historia; sempre pretende desencadear unha reacción para cambiar as cousas. Outra cousa e que a xente teña liberdade ou opcións para cambialas.\nJ: Sen cultura non pode haber revolución. Nós formamos parte da cultura. A música en tódolos estilos e un ente revolucionario, sempre o foi. É un medio de comunicación moi poderoso. Penso que moitas veces chegamos a xente coa mesma idea que outro tipo de organizacións non chega, pero si chega NAO. O exemplo que poño sempre: A min influíume máis Evaristo Páramos que Karl Marx.\nG: O primeiro que cambiou NAO foi a nós mesmos, aos membros do grupo, aos membros de NAO. Cambiounos a vida dende que fixemos do grupo unha realidade…\nP: Karl Marx era o cuarto irmán dos irmáns Marx, ¿non? (risas)\nA música xunto coa poesía forma parte do continente cultural dunha terra. É habitual que a xente relacione nas vosas composicións ambas, unha especie de simbiose letra-música…\nJ: Nós camiñamos nesa linea. ¿Cal é a historia? Intentamos de xeito humilde e dende o respeto, neste disco, facemos referencia aos literatos galegos que tivemos. Nós, formamos parte, para ben ou para mal, dunha corrente literaria.\nNAO fai poesia entón.\nJ: Si, creo que si.\nA: Incorpóraa, faina súa, a súa maneira…\nJ: Téñennolo dito no pasado moitas veces… Nós ao principio non o valorabamos así, iso de que NAO fixera poesía… Logo pénsalo e ata metíamos poemas dentro dos libriños para explicar a mensaxe do disco ou amplialo.\nA: Eu cando cheguei a banda dinme de conta, dende o primeiro momento, de que a instrumentación ten moito de vehículo para as letras. É tan importante como a música.\nVendo a escena musical actual paréceme interesante e admirable ver como moitos grupos galegos de metal ou rock duro apostan por facer as súas letras en galego. Invivo, Deseqilibrio Mental, Machina… Son algúns exemplos. ¿Son bos tempos para o metal e o rock en galego?\nP: Bueno… Eu penso que a día de hoxe hai menos metal que fai dez anos. Naquel momento houbo un auxe nesa vertente musical, o thrash metal por exemplo, estaba empezando a encaixar moi ben. Tamén penso que hoxe en día hai máis estilos que exclusivamente o “metal” para dar caña… Xa non facemos algo que se poida definir estritamente como “metal”, estamos noutra onda, pero seguimos dándoo todo.\nG: Pode que nós vaiamos un pouco ao revés. Agora a música parece que volve atrás, a facer bandas de heavy clásico, de hardcore… E nós creo, correxídeme se me equívoco…\nP: ¡Equivócaste! (risas)\nG: … Facemos unha evolución en sentido contrario. Non sei se é mellor ou peor. O que queremos é fuxir dos clichés de cada estilo e chegar ao noso propio. É mais fácil dicilo que facelo, pero é o que intentamos.\nA fin de contas, NAO fai a música que fai NAO por redundante que soe.\nG: Ese é o camiño\nJ: Ese é o maior piropo que poden botarnos. NAO fai unha mestura de varias cousas. Neste último disco eu concordo con Gus plenamente… Hai grupos que se endurecen co paso do tempo e nós, creo, non é que nos abrandaramos pero camiñamos cara cousas máis puras. Imos engadindo un toque máis rock pero claro, coas influencias que ten cada un e que compartimos todos.\nP: Eu quedo con ese piropo. Alcanzar unha personalidade propia é o mais difícil de conseguir para un grupo. Ti escoitas a NAO con un cantante, con outro e con outro e sabes que é o mesmo grupo.\nG: É algo interesante iso. Debemos ser a única banda do mundo (risas) que cambiou en 8 anos tres veces de cantante. Non de letrista e compositores pero si de cantante, e que siga mantendo a personalidade, paréceme curioso ata para min. Aínda hoxe, escoito a Jasper cantar e sigo vendo a NAO. Veu Xavi, veu Fran, agora canta Jasper que bueno… Nós pensamos que era o que tiña que cantar dende o principio. Non é que nós arrepintamos de nada pasado eh…\n¿É difícil atopar cantante? Parece que en NAO e difícil mantelos.\nP: A culpa é toda nosa. Puidemos ter os mellores cantantes do mundo pero somos tan insoportables que non veu ningún. Así son as cousas.\nJ: Somos uns torturadores. Sen dubida. (risas)\nA: Eu creo que case é mais normal que se reconverta un membro da banda en vocalista que non buscar, atopar e probar cun vocalista externo ao grupo e que realmente encaixe, xa non só musicalmente, se non como persoa. Un grupo de amigos, unha banda, primeiro está formado por persoas. Se iso está pechado é moi difícil suplantar a alguén.\nG: Jasper noutras historias xa ten cantado…\nJ: Xa ouveaba por aí adiante.\nA pregunta case cae de caixón… ¿Por qué non cantaches antes?\nG: Esa é unha pregunta que nos fixemos todos (risas)\nJ: Non… Que va.\nG: Vaiche responder Jasper, que eu non canto pero vouche dar a miña opinión. Eu creo que Jasper non cantou dende o principio por que ao principio NAO pode que buscara máis unha perfección vocal e unha estética. Buscábamos unha imaxe, encontrar o noso estilo…\nJ: Pensei que iso nunca o íamos dicir publicamente… Estou completamente de acordo (risas)\nG: Non, e que estouno pensando agora (risa) Realmente a composición de NAO xirou en nolos tres. Quizais os cantantes que pasaron polo grupo aportaron a súa pincelada persoal pero as letras sempre foron de Jasper e o gordo da música sempre rotou en torno a nolos dous (Gus e Jasper), e tamén a Ramón no seu momento. Ao principio estivemos buscando o xa dito, incluso cando marchou Xavi seguíamos buscando iso. O certo é que sempre estivo Jasper por detrás facendo as letras, aportando esa personalidade e por medo… Non o fixemos. Pode que fora a necesidade a que nos obrigou a adoptar esta decisión de por a Jasper diante do micrófono, pero é unha decisión que tiñamos que adoptar dende o principio. Respectando aos membros que pasaron pola banda, aos que lles gardamos moito cariño, agora temos a formación que deberíamos de ter dende o principio.\nP: Agora somos NAO. Con todo o respecto a xente que pasou pola banda, en serio, queremos recalcalo. Agora somos unha formación absolutamente completa.\nJ: Hai que dicilo así… Hai xente que pasou pola banda e deu moito, que traballou moito. Gustaríame explicalo con un simil, pois é como explicamos nós as cousas. Se falamos de relacións podemos dicir que isto é como ter parella. Home con muller, muller con muller, home con home… Da igual. Imaxina que agora tes unha parella coa que estás compenetrada ao cen por cen, coa que te complementas, coa que mellor estás. As que tiveches antes sabes que as quixeches mogollón pero… faltaba algo. Non sabes o que, pero algo fallaba. Agora non falta nada. Non queremos facer un menosprezo aos que pasaron polo grupo, non se trata diso, que va.\nG: A historia das bandas moitas veces, a interior, pasa desapercibida. Nunca un cambio nunha banda é fácil, nunca. Evolución, involución… Chámalle como queiras. Hai medo, hai inseguridade… Superar iso, gravar un disco, estar contentos co traballo realizado… é algo que enche. Hai que darse de conta que na vida hai que pasar por épocas duras para, finalmente, chegar a onde queres.\nDefinídeme cada disco de NAO nunha frase\nP: A ver… Palabras espidas: o comezo; Coas túas mans: punto de inflexión; Amor e Liberdade: Soño cumprido.\nG: Eu diría… Somos, que tamén está aí: ilusión; Palabras Espidas: mais ilusión (risas); Coas túas mans: Coraxe; e deste disco, dúas palabras: orgullo e …\nP: orgullo e satisfacción (risas)\nG: Orgullo e actitude.\nJ: Eu direi que As Palabras Espidas é un disco de sentimentos; Coas túas mans é un berro á esperanza e de Cancións de amor e liberdade direi que é “o disco”.\nA: As Palabras Espidas direi que é un disco de NAO… (risas) que Coas túas mans é un disco de NAO tentando comerse o mundo, entendendo o mundo como algo exterior a nosa terra; e que Cancións de amor e liberdade é un regreso as raíces, aínda que a evolución musical sexa notable.\n¿Cara onde vai NAO? ¿Que vai traer con este disco?\nP: Pffff… Home, xa tocamos en pelotas… Agora, cousas novas… É complicado (risas)\nJ: ¿Que trae NAO con este disco? Pois a verdade, mogollón de historias…\n¿Creedes que vai sorprender aos vosos seguidores? ¿E ao público en xeral?\nJ: Pois creo que si. Estou convencido de que si…\nP: E non é un tópico isto.\nJ: Nós nunca soltamos sobradas… (interrompe o resto: ¡¡Bueeeno, bueeno…!!) ¡Intentamos non soltar sobradas!… Creemos que vai sorprender a nivel musical, á escena… Falando da súa mensaxe, do que transmite, faremos o de sempre: Clarificar conceptos, darlle argumentos a xente e poñer esa semente de conciencia crítica. Queremos que a xente se identifique co seu, que se sinta orgullosa do propio… Nesa liña creo que vai sorprender, que vai gustar e non só a xente que xa coñece NAO, se non que abrirá novos horizontes a nivel de público.\nG: Eu creo que este disco vai a funcionar como unha crema para a celutitis: Vai sorprender e vai reafirmar… (risas e aplausos) .. ¿que pasa joder? (risas)… Nunca fomos un grupo de maiorías, nunca nos sacaron en moitas revistas nin saímos moito na tele… E aínda así seguimos tendo seguidores. Moitos quizais pensaron que NAO non ía durar, pero este disco vai ser unha mostra de que NAO é un grupo que ten unha continuidade e que está aí para dicir algo.\nP: ¡Eso! Para todos os cabróns que dixeron que NAO estaba morto, para eles, vai este disco (risas)\nG: So engadir que, musicalmente, o traballo que fixemos non é mellor nin peor que ningún outro, pero é un traballo feito para que o disco non sexa unha repetición dos anteriores.\n¿Que diferencia a NAO do resto de grupos?\nG: Os calzoncillos de Amós (risas)\nP: Todo e nada a vez….\nJ: Nós cremos que temos unha personalidade propia dentro da escena. Hai bandas sen personalidade, as cousas como son. Tamén as hai con personalidade, con moita. ¿Que nos diferenza a nós? Pois a nosa actitude, a nosa forma de ser; que non é mellor nin peor que as outras. Ti escoitas aos Ruxe, a Falperrys, a Machina… Dentro diso hai claras diferenzas pero conxuntamente conforman unha escena musical.\nG: O bo de Galiza agora mesmo e que hai moitas bandas con moita personalidade. Bandas distintas entre elas, coa súa enerxía. So podemos esperar que NAO siga tendo a súa e que sexa única, propia.\n¿Hai algunha persoa no mundo á que lle deba NAO algo especialmente?\nJ: Mira.. a nivel de grupo se lle debemos algo a alguén, é a nós mesmos. Fomos os que pelexamos contra vento e marea. Houbo xente que formou parte da banda e deu absolutamente todo coma Ramón, estando implicado ao cen por cen. Cando tes unha banda coma é esta, na que levas oito anos, pasas por momentos que son francamente fodidos. Aquí non houbo axudiñas de afora de ninguén. Aquí fomos cinco no seu momento, agora catro, que puxemos o collón coma cans. Tamén está claro que hai xente a que lle debemos moitísimo… Claro que si. Podemos falar de Chichi por exemplo, se teño que falar tamén falaremos da produtora que tivemos e que agora recuperamos; podemos falar de Xurxo Souto, que no seu momento nos puxo na radio galega; de Vituco… Pero padriño…\nP: Padriño nunca tivemos. Isto está currado. Fomos nós os que puxemos os huevos. Faría un matiz, unha especia de matiz bueno… Cando Jasper di que sempre dependemos de nós mesmos, tamén inclúe a xente que fomos atopando polo camiño e que a axudou dalgunha forma. Esa xente pasou a formar parte de NAO. Chichi é parte de NAO, Xosé e Leti de Santa Guerilla son parte de NAO, Ramón foi parte de NAO…\nJ: E que mira.. xente que estivo no camiño e que seguen estando aí preto… Manolo, Suso o fotográfo, o Toño que gravou o videoclip, David… Obviamente, hai que ter en conta que se lle debemos algo tamén a parte de a nós mesmos é á xente que comprou os nosos discos, pagou as nosas entradas, que pon a NAO de ton do móbil, que leva a nosa música no buga, que fai unha festa e pincha á banda… Se lle debemos algo a alguén, sería a esa xente. Polo pronto, teñen todo o noso cariño e respecto.\n¿Que grupo lle gustaría ser a NAO? ¿A que grupo suplantaríades?\nG: Eu teñoo moi claro… A Rage against the machine. Por sentimento, por forza e polo que queren dicir.\nP: Eu igual, exactamente igual. Aínda que musicalmente non somos o mais parecido…\nA: A Berri Txarrak\nJ: ¡Hei! Eu tamén vou a Berri con Amós..\nP: Non, non, non… Isto é un divorcio eh… Rage Against the Machine.\nG: Bueno, eu creo que de sustituir a Berri ou a Rage, teríamos unha banda moito mellor da que temos eh (risas)\nJ: Berri Against the Machine\nA: ¿Berri Against the NAO?\n¿Viviu NAO por enriba das súas posibilidades?\nG: Eu creo que deberías dicir… “Sobreviviu NAO por enriba das súas posibilidades”\nJ: Creo que en ningún caso… nin nós… Bueno, primeiramente quero dicir que esa frase, aplicada dende a política está incríblemente mal intencionada. Quere culpabilizar a xente de algo que non é. No noso caso direi que nunca vivimos por enriba das nosas posibilidades en ningún momento, todo o contrario, traballamos e pelexamos moito para ter o que temos.\nG: Eu que son ben pensado, tontorrón por natureza, direi que se esa frase significa facer un esforzo para ofrecer algo que en teoría non deberías ofrecer pero que queres ofrecer e iso implica sempre ir ao límite… NAO foi, dende ao principio, ao limite. Agora ben, DVD na furgoneta non temos.\nP: Houbo un momento en que apostamos todo pola banda… Todo. Cando fixemos a produción en Euskadi pois… Pode que naquel momento si miráramos por enriba das nosas posibilidades, igual si. Tamén é a historia. Daquela eramos cinco tíos que o pasabamos ben tocando e non o mides, non cho preguntas. Era unha aposta, gas a fondo e a saco.\nG: Veña si, vivimos por enriba das nosas posibilidades un par de días. ¡E sabemos cales foron! (risas)\n¿Por qué elixistes o crowdfunding como forma de financiación para o novo disco?\nG: Bueno, pero crowdfunding en Galicia… levase facendo toda a puta vida.Na festa da aldea faise crowdfunding casa por casa.\nJ: Xa que estamos sincerándonos… Imos explicalo ben. ¿Por qué o crowdfunding? ¿Por qué eliximos esa ferramenta? Pois porque a escena, realmente, está mal, moi mal. Nós nunca optamos a ningunha subvención, nunca fomos un grupo subvencionado. O que temos fómolo gañando concerto a concerto. Hai un recorte en cultura enorme que asfixia os festivais ademais. A nós, iso, repercutiunos economicamente. Se fas menos concertos tes menos opcións de optar a un presuposto de calidade, obviamente. Podiamos facer dúas cousas: Ir a unha entidade bancaria e pedir un presuposto de 9.000€ ou probar este mecanismo que vimos que era factible é podía funcionar. Tamén ía darnos un baño de realidade… Se ti non das xuntado os cartos sabes que algo falla.\nG: Bueno… Non é directamente proporcional…\nJ: De acordo, non é directamente proporcional porque depende de moitas cuestións pero si que che da un toque de atención. No noso caso, levamos xa 4.600€, non quedan nada para os 5.000€ e a xente respondeu, implicouse e de forma moi xenerosa. O crowdfunding é simplemente adiantar a pasta do disco, das camisetas… A xente mostrou interese e esta semana esperamos fechalo xa. Escollemos este mecanismo porque non fomos quen de xeito autónomo de facelo (Hoxe NAO xa conseguiron levar a cabo o seu proxecto de crowdfunding e o disco será unha realidade dende a primeira canción ata a última).\nP: Agora mesmo levamos exactamente… 4.650€.\nÉ unha resposta moi positiva…\nG: Sobre todo porque somos conscientes das dificultades evidentes que hai hoxe en día para apoiar economicamente unha banda. É moi importante para nós. Damos as gracias.\nVendo esta situación podemos afirmar que iso de que a xente non gasta en música e un tanto falacia… ¿Gasta a xente en música ou non?\nP: A ver… A xente gasta en música si… Pero o gasto… Eu acórdome antes, cando existía o bendito catálogo da revista Tipo…\nJ: É verdade tío (risas)\nP: …xuntabas pasta tal, pedías maquetillas, algún disco… Hoxe en día iso acabouse.\nJ: A pachas teño comprado vinilos eu (risas)\nP: Era un puntazo ter unha pandilla de amigos para comprar a través da revista Tipo para pedir cousas… Hoxe en día iso non existe. Ninguén fai descargas ilegales por internet, obviamente, son todo descargas legais pero gastas pasta en entradas de concertos, compras camisolas… Si que hai un gasto, é o roio do Verkami é simplemente pagar por adiantado. Se a vas a comprar mañán, ¿por qué non a pagas hoxe?\nA xente ve o que vale facer un disco, é algo interesante e pode que positivo de cara o futuro e de cara a concienciar ao público do gasto que supón a realización dun traballo semellante…\nP: A ver un disco pode valer 300€ pero… Se ti tes un proxecto con certa calidade dende o principio, se tes a Jasper facendo e currando as letras, a composición musical, os ensaios… Non vas ir a calquera lado para gravalo a correr e que soe de calquera maneira. Tes que atopar a xente adecuada, que estea disposta a traballar contigo para sacar un proxecto adiante. Iso ten un precio.\nG: Eu creo que ninguén cando invita a comer a un amigo a súa casa lle ofrece o peor que ten ¿non? Ofrece o mellor que posúe, ou mais ben, o que pode. Haberá xente que si, que pense que estos cartos que pedimos son para copas e para outras sustancias, non sei…\nA: Mira, perdoa que che interrompa. O outro día Gus botaba contas dos quilómetros que levaba para a gravación deste diso e saían… ¿9.000 quilómetros?\nG: Mais de 10.000 xa…. En coche, si…\nA: E que… ese dato xa di moito do que inverte un grupo nun proxecto deste tipo. Economica e persoalmente o esforzo é colosal.\nJ: Nós non desglosamos os gastos no Verkami, hai xente que si. Isto funciona así: ¿Ti queres apoiar a banda? Aí tes a forma. A xente que de verdade nos apoia estase vendo clarisimamente. Non pregunta. Poñen os cartos enriba da mesa e aí vai, para vós. “Sacade un disco, ben feito, cos seus cartaces, coas súas camisolas, que o gravedes onde vós queirades…”. Nós pedimos 5.000€ pero xa levamos gastado o seu. Puxemos do noso peto e do que tiña NAO aforrado ata onde puidemos chegar. Agora pedimos axuda.\nP: É un orgullo ver como o Verkami vai subindo. Emociónaste, en serio. Faiche pensar que agora en directo hai que devolvelo todo, devolver ese favor. Imos comernos a xente, temos que facelo.\nIrrumpides fai uns meses co single de Mafia que mostra a Jasper xa asumindo totalmente as voces e cunha clara declaración de principios en forma de canción. ¿Había que espertar á xente?\nJ: Mafia, non foi un tema creado coa intención de reafirmar a banda conmigo como cantante conste. A letra… bueno, nós gravamos este disco, o anterior e este single nos estudos Mafia do Carballiño. Ok. Chichi que é o técnico do estudio dixonos que quería facer un recopilatorio das bandas que pasaron por alí. Co tema de Mafia o primeiro que me veu a cabeza foi a Deputación de Pontevedra. Había que darlle por aí. Vivimos nun país moi caciquil e moi mafioso; en moitos sentidos. Ao mesmo tempo facemos referencia a nós e a xente que nos sigue. Metemos certos toques cinematográficos que reafirma a familia que somos. “A súa mafia contra as nosas familias” Esa mafia que está nos concellos, na Xunta, a tódolos niveis e que traballa pouco a pouco en contra das nosas familias, en contra do noso ben estar. Nós tamén somos unha irmandade, somos unha mafia e estamos en contra diso. É un tema directo, moi cañero. Apenas é metafórico, moi político.\nPersoalmente vexo un cambio grande e percibo unha evolución cara uns NAO máis roqueiros. Podemos considerar Mafia como unha mostra do que esta por vir en “Cancións de amor e liberdade” supoño.\nG: Falamos de roqueiro e é un moi bo término para definir o que ven. É unha palabra. O rock engloba un tipo de música moi amplo..\nP: Melendi é rock eh… Coidado.\nG: Si bueno, Melendi é un grano no meu cu (risas) Dito isto… queremos facer algo que soe a rock, que teña a esencia dese estilo, que sexa cañeiro, que teña intención, que sexa forte pero dende unha perspectiva máis sutil. Non é que vaia ser un disco frouxo, ou lento ou… Non. Vai ter a mesma forza pero expresada dun xeito distinto, nunha vertente moi ampla. Chámalle rock alternativo, eu que sei. Non vai ser rock clásico, está claro. Nin hard rock, nin garage…\nO rock de NAO.\nG: Acabas de definilo ti.\nP: Exactamente, é a evolución coherente da banda. Non se trata de dar mais caña ou menos caña, trátase de manter as formas, de mostrar o que aprendemos, que aínda nós queda moito, pero mostrar esa experiencia que gañamos cos anos. Non vai faltar nada, seguimos sendo NAO.\nG: Antes buscabamos mais as referencias. Eran moi claras. Ti lías unha crítica dun disco de NAO e sempre había tres referencias esenciais…\nJ: Berri Txarrak, Habeas Corpus e …\nG: E Rage Against the Machine ou rap metal ou o que sexa. Levounos tempo atopar a mestura adecuada para expresar o que queriamos. Sabemos que esa mestura, quizais, como dixeches ti ben, chámase o rock de NAO.\nP (cantado): Rock de NAO, rock do país… (risas)\nApenas fai unhas semanas saíu a luz o disco tributo a Zënzar que conta coa vosa colaboración en forma de versión no tema “Fin do mundo” ¿Que podedes dicir desa historia?\nG: Chegamos un pouco tarde porque estabamos en plena gravación do noso disco pero decidimos que era algo importante. Era algo indispensable estar nunha cousa tan bonita como é facer un disco tributo a unha banda galega como é Zënzar. Ao final pois si, metímonos pero agora había que escoller un tema (risas) O mais difícil era atopar un tema que en pouco tempo, tendo en conta o estilo de Zenzar é o estilo de NAO, puidera adaptarse non só á música, se non ao que dicía. Aínda que a música sexa diferente, ou o estilo e sexamos grupos distintos… A mensaxe non varía, só a representamos doutro xeito.\nP: ¡Rapazada! Escoitade Zënzar… e logo NAO (risas)\n¿Como pensades ensinar o disco polo país? ¿Para cando os primeiros concertos?\nJ: Imos facer unha xira-presentación que comezará o 16 de marzo no Carballiño… Bueno, vai ser unha festa de presentación cos mecenas, cos amigos e tal… A idea é facer un mini-concertiño aínda que xa se sabe como son estas cousas (risas) e acabará dexenerando nun concerto de hora e media tocando todas as vellas e máis (risas). Logo firma de discos, falaremos con todos, pasarémolo ben… E logo si, faremos unha xira onde a idea básica sería pechala na Capitol cara o mes abril se nada o impide.\nTeredes moitas historias que contar tras 8 anos dando guerra. ¿Algunha en especial?\nTodos: Pfffffffff e que.. pff…\nJ: Contade unha chorrada eh, ¿que ides contar animais…?\nP: Eu quero que a conte Gus que sempre escolle ben… Vaiselle ocurrir unha boa. Hai moitas de Dios eh (risas)\nG: Temos que facer unha reseña histórica porque se alguén é experto en anécdotas de NAO, temos que dicir que ese é o noso Ramón, exbateria de NAO e… (risas)\nJ: Non a ver non… É moi fácil contar de alguén que non está aquí ¡eh! (risas)\nP: E que anécdotas temos tres mill millóns e cada cal peor…\nPechemos o circulo… Unha anécdota da gravacación deste disco.\nJ: Pois mira… Aí si que a teño clara. Este disco case nos divorcia. Xa está todo contado con iso. Nunca na historia do grupo se viviron discusións tan brutas como para este traballo.\nG: Si, entre nós…\nJ: Pero ao mesmo tamén nos uniu máis que nunca. É co que me quedo deste disco. Sen dudalo. Anécdotas brutas… Temos familia, amigos e… (risas) Non queremos perdelos.\n¿Que lle pedides ao camiño que tendes por diante?\nJ: Que faga sol (risas) Mira, non lle pido nada, que veña como queira.\nG: Que os días sexan curtos e intensos.\nA: Que vaiamos aguantando con todo como ata agora. Hai moitas cousas que facer para preparar os directos, moito traballo aínda. Tirar para adiante.\nVouvos lanzar unha recua de nomes, dicide o que queirades… Bocixa (Zënzar)\nJ: Un crack.\nJ: Un adestrador de fútbol.\nG: Guapo e listo.\nP: Moi majo.\nJ: Un fascista.\nP: Non sei.\nJ: Pf… ¿un presentador?\nA: Vaca toro, vaca toro… (risas)\nJ: Esperanza Aguirre e a palabra cancro chámase xustiza poética.\nG: Nada bo.\nP: Tremendamente peligrosa.\n¿Mandades un saúdo para alguén? Deixovos estas últimas para que poñades o que queirades…\nJ: Se estades lendo esto, sodes a resistencia.\nG: Somos NAO e gracias por ler ata aquí.


308 novos empregos en 63 concellos co programa provincial DepuEmprego – EnComún\n•No sur de Lugo, esta iniciativa da Deputación deu lugar a 96 novas ocupacións nos 19 concellos\n• Nos 3 anos que leva funcionando, o DepuEmprego xerou 523 postos de traballo • 6,6 millóns de euros foi o investimento da Deputación no programa\nO presidente da Deputación durante unha visita a Láncara para dar a coñecer os novos postos de traballo xerados co programa provincial DepuEmprego. GPDL\nAs iniciativas para a xeración de emprego que está a desenvolver a Deputación de Lugo continúan tamén no verán. O programa provincial DepuEmprego vén de xerar 308 novos postos de traballo en 63 concellos, e que no sur de Lugo suman un total de 96 novos empregos.\nSegundo lembrou a deputada de Promoción Económica e Social, Sonsoles López Izquierdo, este plan vai dirixido a concellos de menos de 20.000 habitantes, e conta cunha dotación de 3,5 millóns para sufragar os custos laborais dos novos empregados. As súas tarefas servirán para reforzar os servizos públicos que presta cada concello.\n39 POSTOS EN LEMOS\nNa comarca de Lemos, este plan da Deputación creou o mes pasado 39 novos empregos. O municipio do Saviñao foi o concello máis favorecido, con 10 postos, dos que 4 son peóns e 2 limpiadores, e os restantes inclúen tarefas diversas, como monitor de tempo libre ou auxiliar administrativo. Pola súa banda, en Sober xeráronse 9 postos de traballo, con perfís diversos, dende un auxiliar de viticultura a un técnico de medio ambiente, entre outros. No Concello de Pantón contratáronse 8 novos peóns, e na Pobra do Brollón un total de 7 traballadores, para desempeñar funcións de condutor e peón de desbroces. Pola súa banda, Monforte dispón dun novo oficial de xardíns, un oficial electricista e un auxiliar administrativo. Por último, rexistráronse dúas contratacións de operarios de servizos múltiples en Bóveda.\nMÁIS DUNHA DUCIA EN CHANTADA\nDentro do DepuEmprego, o Concello de Chantada dispón de 6 novos traballadores, dous dos cales son peóns especialistas, un palista e tres condutores de maquinaria. Carballedo contratou a 3 peóns de obras e un técnico de turismo, e Taboada dous oficiais, un monitor de deportes e un peón.\n16 EMPREGOS NA ZONA DE QUIROGA\nNo concello de Quiroga, creáronse media ducia de postos, que inclúen un operador de cámara, un peón de servizos múltiples ou un animador sociocultural, entre outros. Ribas de Sil tamén conta con 6 novos traballadores, dos que 4 son peóns, ademais dun arquitecto e un condutor. En Folgoso, son 4 os novos contratados, dous deles peóns, un animador turístico e un auxiliar administrativo.\n27 NOVOS POSTOS NA COMARCA DE SARRIA\nNo Concello de Láncara fixéronse 7 contratos, 5 dos cales son peóns de servizos múltiples. No Páramo, dispoñen de 4 peóns e un arquitecto, e en Samos contrataron a 4 peóns de obras. Tamén no Incio contan con 3 novos peóns, e outros tres foron contratados en Paradela. En Sarria, o Concello dispón dun técnico de turismo, outro de administración xeral e un dinamizador cultural. Por último, o DepuEmprego xerou 3 novos postos de peón en Triacastela.•


Xornal Vigo: O alcalde anuncia a nova convocatoria das becas de inglés para Secundaria, que este ano suben ata as 290 prazas\nAbel Caballero informou da aprobación das bases da adxudicación da Xunta de Goberno Local celebrada a pasada semana, que sufragará a estancia case un mes no Reino Unido a 250 estudantes de centros públicos de 4º da ESO e a outros 40 de concertados. O alcalde estima que a oferta municipal poderá cubrir a demanda nos colexios públicos de Vigo. Os beneficiarios deberán ter unha nota mínima dun 6 en inglés.\nO alcalde de Vigo, Abel Caballero, anunciou hoxe martes a nova convocatoria do programa municipal de becas de inglés para os estudantes de 4º da ESO dos colexios públicos e concertados de Vigo, que este ano aumentan ata as 290 prazas.\n250 becas serán para escolares de centros públicos, co que o rexedor agarda -en base a experiencias anteriores- cubrir toda a demanda de solicitantes, sempre que cumpran co 6 de nota mínima en inglés que se lles require.\nOs beneficiarios pasarán case un mes de estancia en verán nunha localidade do Reino Unido, estudando todas as materias lectivas en inglés, e con todos os gastos pagados polo Concello de Vigo.\nO alcalde recordou que o goberno local tamén concede axudas para estudar no estranxeiro na Escola Oficial de Idiomas de Vigo, que este curso achegaranse ás 100 becas en total. Seguindo a porcentaxe da inscrición, o 75% das subvencións serán para estudantes de inglés e as restantes para outras linguas como francés, italiano ou incluso chino.\nAbel Caballero celebrou a "gran acollida" que está a ter esta iniciativa ano tras ano -a de 2011 será a cuarta edición-, un de becas de inglés que iniciou e impulsa o goberno local deste a súa chegada.


O Goberno de Carmela Silva adxudica o contrato para mellorar as instalacións do CAAN por valor de 300.000 euros - Xornal Galicia\n02 Septiembre 2019 911 votos\nEn liñas xerais, Carmela Silva explicou que se entregan en adopción unha media de dous cans diarios que precisan dez días de media para recuperarse. "Neste eido é preciso adaptar o espazo actual que permite atender a 12 animais para dar cabida a 20 cans", asegurou a presidenta. Ademais, en canto á zona de corentena e recepción de animais, tal e como informou Silva, "crearase unha nova, formada por cubículos individuais confortables que permitirán aos animais recollidos pasar un período de corentena maior, garantindo a sanidade do centro e o benestar animal".\nNo que respecta á zona de atención e mantemento de cachorros, a través das melloras que se van acometer no CAAN vaise crear unha nova zona de maternidade, "máis ampla e cunhas condicións hixiénicas óptimas que favoreza, ademais, a visita do público e permita a interacción entre animais e persoas", detallou a presidenta. Finalmente, en canto á zona de esparexemento, acondicionarase un novo espazo onde os cans poidan realizar actividade física, socializar e interactuar coas persoas que acudan ao centro.\nA presidenta da Deputación destacou que "cada vez hai unha maior conciencia do bo trato aos animais pero tristemente moita xente abandona aos cans. Por iso a través deste centro de acollida de animais prestamos un servizo fundamental". Neste eido, Carmela Silva informou que proximamente visitará as instalacións do CAAN en Meis, onde dará a coñecer a nova campaña que ten por obxectivo prever abandonos, fomentar as adopcións, as esterilizacións e o sistema de microchips para facilitar a identificación dos animais.


Os xefes de goberno manteñen unha segunda reunión de diálogo sobre a operación # Investment entre #Kazakhstan e UE - UE Reporter\nO presidente da Comisión anuncia o contrato de 160 millóns de doses de vacina Moderna\nA UE volve confirmar o apoio a Afganistán na Conferencia de Xenebra de 2020\nComeza o xuízo do ex-presidente francés Nicolas Sarkozy\nPrograma LIFE: máis de 280 millóns de euros en financiamento da UE para proxectos de acción ambiental, natureza e clima\nAstraZeneca di que a "vacina para o mundo" COVID-19 pode ser efectiva nun 90%\nO primeiro ministro Askar Mamin mantivo unha reunión cos xefes de misións diplomáticas dos estados membros da Unión Europea acreditados en Casaquistán como parte da plataforma de diálogo sobre o desenvolvemento da cooperación de investimentos.\nAs partes discutiron os resultados do traballo realizado durante tres meses despois da primeira reunión sobre cuestións imperiosas da cooperación comercial, económica e de investimento, incluída a promoción da exportación de produtos kazakhs á UE, a cooperación en agricultura, enerxía, transporte, aduanas. , o ambiente e o cambio climático, medidas lexislativas para mellorar o clima de investimento en Kazajstán, así como os resultados da 30 de setembro deste ano 3rd reunión do Comité de cooperación Kazakhstan-UE nunha configuración comercial.\nO primeiro ministro Askar Mamin sinalou que o primeiro presidente Elbasy Nursultan Nazarbayev e o xefe de Estado Kassym-Jomart Tokayev prestan moita atención á cooperación cos países da Unión Europea, que é un dos socios comerciais e económicos máis importantes de Kazajistán.\nOs países da UE representan máis da metade do investimento estranxeiro directo en Casaquistán. Entre 2005 e o primeiro semestre de 2019, a UE investiu uns 150 millóns de dólares. A UE tamén actúa como o maior socio comercial da República de Casaquistán: en xullo de 2019, o comercio bilateral de bens e servizos alcanzou case 20 millóns de dólares. "A contribución de expertos da UE foi importante para o desenvolvemento e implementación dalgunhas das nosas estratexias e documentos clave nas áreas de gobernanza, privatización, dixitalización, asociacións público-privadas, desenvolvemento sostible, que continúan desempeñando un gran papel na promoción do crecemento da economía kazakhstana e mellorar o benestar da poboación do país ", dixo Mamin.\nO primeiro ministro destacou que garantir o crecemento do investimento e do comercio exterior estranxeiros é unha das áreas prioritarias do goberno de Casaquistán.\nAskar Mamin pediu aos embaixadores da Unión Europea que abran un diálogo máis aberto e activo para promover a cooperación económica entre Kazajistán e a UE. "Debemos facer a nosa axenda futura máis sensible ás novas tendencias e traballar con recomendacións que nos permitan responder mellor aos retos e oportunidades existentes", dixo o xefe do goberno.\nÁ súa vez, os xefes de misións diplomáticas fixaron notar a dinámica positiva do traballo para crear condicións cómodas para facer negocios en Casaquistán. O xefe da delegación da UE na República de Kazajstán, Sven-Olov Carlsson, mostrou a súa confianza en que os esforzos activos do Goberno da República de Kazajstán para mellorar o clima de investimento darán un impulso adicional ao desenvolvemento de comercio, economía e investimento. cooperación entre Kazajstán e os países da Unión Europea.\nÁ discusión asistiu o xefe do departamento para Asia Central, Rusia, a CEI, Ucraína, os Balcáns occidentais e Turquía da Dirección Xeral para o Comercio da UE, Petros Sourmelis, embaixadores de Alemaña, Francia, Países Baixos, Polonia, Austria, España, Estonia, Italia, Letonia, Grecia, España, Croacia, Romanía, Eslovaquia, Hungría, representantes de Lituania, Portugal, Bulgaria, Finlandia, Bélxica, República Checa, xefes de grandes empresas internacionais.\nTemas relacionados:embaixadores de AlemañaAustriaBélxicaBulgariaAsia CentralCroaciaRepública ChecaEstoniaeudestacadoFinlandiaFranciafoto-imaxeGreciaxefes de grandes empresas internacionaisHungríaItaliaKazajistánLetoniaPetros SourmelisPoloniaPortugalrepresentantes de LituaniaRomaníaRusiaEslovaquiaEspañao CISPaíses Baixosos Balcáns occidentais e Turquía da Dirección Xeral de Comercio da UEUcraína\n#Cazakhstan e #Luxembourg cooperan para realizar proxeccións de cine en kazakh\nA importancia mundial da relación de #China e #India é evidente: funcionario indio\nA comisaria de Asuntos Internos, Ylva Johansson, dixo: "Os migrantes somos" nós ", non" eles ". Todo o mundo ten un papel que desempeñar para que as nosas sociedades sexan cohesionadas e prósperas. A integración e inclusión significa escoitar ás comunidades de migrantes e garantir que todos pode gozar de dereitos, independentemente dos antecedentes. A integración inclusiva está a proporcionar as mesmas ferramentas e apoio necesarios para contribuír á sociedade, de xeito que os migrantes poidan alcanzar todo o seu potencial e as nosas sociedades se beneficien da súa forza e habilidades. "\nA presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, anunciou hoxe (24 de novembro) que a Comisión aprobará o seu sexto contrato para a vacina COVID-6 cunha orde de ata 19 millóns de doses da vacina Moderna, recentemente descuberta cun 160% de efectividade. nos últimos xuízos.\nConferencia Afganistán 2020: paz sostible, anticorrupción e eficacia da axuda na axenda\nOs presidentes von der Leyen e Michel presentan as prioridades da UE para o Cumio dos líderes do G20


Pousos do café, razóns para non tiralos ao lixo | Consumer\nPousos do café, razóns para non tiralos ao lixo\nOs restos do gran de café tostado teñen propiedades sorprendentes que se desperdician cada día\nPor Eva San Martín 20 de Xullo de 2018\nCada cidadán en España consome uns 3,5 quilos de café ao ano, o que supón que tiramos ao lixo máis de 150 millóns de quilos de restos, pousos e cascarillas de café, o que se traduce nuns 2.000 millóns de toneladas no mundo. Pero científicos da Universidade de Granada e do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) demostraron, como explicamos neste artigo, que os pousos de café teñen propiedades saudables, que estamos a desperdiciar, xa que son ricos en fibra, eliminan as bacterias malas dos alimentos e teñen unha capacidade antioxidante 500 veces superior á vitamina C.\nOs pousos de café son ricos en fibra e conteñen unha alta porcentaxe de compostos fenólicos moi beneficiosos, di un estudo da Universidade de Granada e o CSIC\nAos españois gústanos o café. Se vostede é dos que empeza a mañá cunha cunca fumarenta desta semente tostada, saberá que non está só. Segundo os datos ofrecidos pola Federación Española do Café, uns 22 millóns de cidadáns no noso país saborean cada día polo menos unha cunca de café. E hainos que algunha máis: o 63 % deles toma de media 3,6 cuncas por xornada, segundo o ‘Informe Café & Té: Hábitos de Consumo de Café en España’.\nSe esta inxesta tradúcese en quilos, resulta que o consumo de café en España é ao redor de 3,5 quilos por habitante ao ano. O que quere dicir que entre todos tiramos ao lixo máis de 150 millóns de quilos de restos de café cada ano.\nPor simplificar: se só o 1 % do gran chega á cunca, os pousos que quedan na cafetera, as cápsulas e ata nos filtros de café aínda están cargados de nutrientes, produtos orgánicos e outras propiedades físicas que poden aproveitarse.\nPousos do café, ricos en nutrientes\nOs pousos de café teñen sorprendentes propiedades saudables, pois son ricos en fibra e conteñen unha alta porcentaxe de compostos fenólicos moi beneficiosos, di un estudo da Universidade de Granada e do CSIC. Esta investigación conclúe, ademais, que eses pousos que vostede refuga cada día teñen unha capacidade antioxidante 500 veces superior á da vitamina C.\nEstes resultados, unido ao dato de que o sector do café xera ao ano 2.000 millóns de toneladas de pousos e outros subproductos (como a cascarilla do café, tamén coñecida como coffee silverskin), fan pensar que os restos do café poderíanse reutilizar para elaborar alimentos máis saudables e lonxevos para o consumo humano. Noutras palabras, é unha mágoa tirar todas estas propiedades literalmente ao lixo. E é que, segundo os científicos, os pousos de café poderían empregarse para facer alimentos con grandes cualidades saudables. Imagen: Pixabay\nPousos do café: beneficios para a saúde\nSegundo os investigadores, estes produtos son moi ricos en fibra e compostos fenólicos (coñecidos polas súas propiedades antioxidantes), todos eles beneficiosos para a saúde humana.\nPero os restos do café tamén son fonte de melanoidinas . José Ángel Rufián Henares, autor principal do traballo científico, explica que son uns compostos que dan ao café a súa característica cor pardo e que tamén son coñecidos pola súa alta capacidade antioxidante, ademais doutras propiedades biolóxicas interesantes para os humanos.\nA pesar das propiedades saudables dos pousos do café e a cascarilla do froito tostado, estes nutritivos subproductos apenas se reutilizan na industria alimentaria. E acaban, pola contra, en vertedoiros.\nO café alonga a vida dos alimentos\nCando os pousos do café e o seu cascarilla sométense a unha dixestión in vitro no laboratorio, un proceso que simula o que ocorre cando comemos, esta sustancia ten unha elevada capacidade prebiótica. Expresado doutro xeito: os pousos do café favorecen o crecemento de bacterias boas para o organismo humano, como as bifidobacterias ou os lactobacilos. No entanto, a presenza das melanoidinas, que dan ao café a súa cor, reducen en parte estas propiedades.\nCando coa lupa analízase a capacidade anitmicrobiana dos restos do café, estes tamén pasan con fartura o exame. Os pousos son eficaces para diminuír o crecemento de bacterias prexudiciais para os humanos e presentes nalgúns alimentos, como Staphiloccocus aureus ou Escherichia coli.\nE o mesmo sucede cando se mide a súa actividade antioxidante. Os restos da cafetera son capaces de reducir o número de radicais oxidantes que se xeran no organismo, causantes do envellecemento ou patoloxías como a diabetes ou o mal de Alzheimer; en concreto, é 500 veces máis eficiente que a vitamina C nesta tarefa.\nE unha sorpresa: a actividade antimicrobiana e antioxidante do café é aínda maior no produto torrefacto, o café que se elabora con azucre engadido durante o proceso de tostado. Unhas propiedades que, din os expertos, poderían ser moi valiosas para aumentar a vida útil dalgúns alimentos.\nantioxidantes café lixo restos\n4 formas sinxelas de reducir o teu lixo electrónico (desde hoxe)\nEste é a viaxe que fai o teu móbil vello\n7 xestos paira reducir o teu lixo este Nadal


XOAN ARCO DA VELLA: PONTE MACEIRA\nA aldea de Ponte Maceira está situada na parroquia de Portor, na parte leste do concello de Negreira. É unha poboación que está cruzada polo río Tambre.\nEn Ponte Maceira, entre os municipios de Ames e Negreira, está o conxunto monumental formado polo poboado primitivo, un antigo muiño, presa, capela, un pazo moderno e a gran ponte, construida sobre o Tambre no século XIII, aproveitando os piares de outro romano anterior. Consta de cinco arcos e dous máis pequenos.\nEra paso obrigado no Camiño marítimo de Santiago unindo a cidade do Apóstolo Santiago con Fisterra.\nExisten numerosas lendas relacionadas coa tradición xacobea, como aquela que di que dende o norte viñan a todo correr os discípulos do Apóstolo Santiago, xa que non atopaban quen acollera o corpo decapitado de seu mestre.\nDetrás deles, os lexionarios romanos trataban de darlles caza.\nOs cristiáns cruzaron Ponte Maceira e ven como, de súpeto, ao facelo os romanos, a ponte vense abaixo e os perseguidos conseguen escapar grazas a esta intervención "diviña".\nAqui tivo lugar, nos primeiros anos do século XII, unha batalla entre os homes do primeiro arcebispo de Compostela Diego Xelmírez e as tropas de Pedro Froilaz de Trava e os seus fillos Fernando Pérez de Trava e Bermudo, cos que os enfrontamnetos na fronteira do Tambre da Terra de Santiago eran habituais. A Historia Compostelá relata o feito:\n...Por este tempo o conde Pedro, aio do rei, cos seus fillos Bermudo e Fernando e os seus auxiliares, molestaba a Compostela e asaltaba frecuentemente aos homes e os gandos. Unhas veces saía ben, outras dáballe as costas ásfrechas, segundo as visicitudes da guerra. Cómo o pasou en Ponte Maceira, e os moitos homes e armas que perdeu, sería longo de contar...\nPublicado por XOAN ARCO DA VELLA en 16:23


Rivera, Casado e Iglesias, tres líderes de dubidosa credibilidade\nSempre se pensa que os políticos que foron elixidos nas urnas -algúns con responsabilidades de goberno- son persoas sensatas, con sentido do deber, con responsabilidade, cunha mirada de conxunto, non de individualidade, e que queren o mellor para os cidadáns. A maioría das veces, a premisa non se cumpre. Sempre foi así? En demasiadas ocasións.\nEstes días a investidura de Pedro Sánchez para seguir na Moncloa está a complicarse máis do que era previsible: Cidadáns afirma que non se absterá para que salga elixido. Podemos -mellor devandito, Pablo Iglesias, que enterrou a súa credibilidade debaixo da súa casoplón- se non entra no goberno, pon en dúbida o seu apoio. Mentres, o PP tamén manifestou que non se absterá.\nCon este panorama, as contas non saen, o mercadeo e o desquite chegaron para quedar, devandito o cal, e ante esta situación, Pedro Sánchez, na executiva deste luns, deixou caer a posibilidade de convocar novas eleccións que clarifiquen o panorama político. Algúns consideran estas declaracións como unha ameaza. Cando a tixola téñena uns cuantos collida polo mango e non precisamente o cociñeiro, o único que queda, despois de moitas negociacións para que solten o mango, é comprarse outra nova. Ese é o principio que quere aplicar o presidente en funcións Pedro Sánchez. "Ser responsable significa ás veces cabrear á xente", segundo dixo no seu día Colin Powell.\nNestes momentos tan importantes para o país, os grandes partidos contan cuns líderes de dubidosa credibilidade e máis que demostrada falta de experiencia política.\nDesde que Aznar volveu meter os narices no PP e Casado fíxose co mando do mesmo, o nivel político dos seus novos líderes baixou uns cuantos gradues. Casado non liderou o centrodereita de Rajoy e inclinou a súa formación máis cara a á dereita. A centralidade levoulla Rajoy á ría de Pontevedra onde o cheiro que desprende a celulosa fai a máis uno taparse o nariz.\nCidadáns, que nun principio dicía que era socialdemócrata, foi derivando ao centro liberal e agora esa centralidade saltou polo aire tras os acordos con Vox para chegar ao poder. Non son de estrañar os tumbos do seu líder e fundador Albert Rivera, máis parecido a un playboy que está encantado de coñecerse que dun político con sentido de Estado. Onde está a súa responsabilidade co país que el tanto di defender? Nalgún lugar de Portugal, onde acode ben acompañado o playboy para non ser fotografado.\nPodemos transformouse agora en Unidas Podemos, polos desexos de Irene Montero, toda unha autoridade en estratexia política, como se está comprobando. Pablo Iglesias non quere dar un cheque en branco a Sánchez polos votos do seu partido. A factura pasa por conseguir como mínimo, dúas carteiras: Traballo e Facenda, que non é nada. Se esa petición non se cumpre, non hai intercambio de cromos. A filosofía de Iglesias é que gratis só é o aire que se respira.\nSe as posturas dos tres partidos maioritarios da oposición continúan igual, as eleccións estarán dispostas para despois do verán. Iso si, algúns destes tres partidos poden sufrir as consecuencias das súas accións, alianzas e saídas de ton. O playboy queda retratado coa súa alianza con Vox. O populista Iglesias quedará en evidencia polo seu afán de ser ministro. Casado estará a rezar para que os votantes de Vox volvan a cásaa nai que xa representa o mesmo que defende Santiago Abascal, o que significaría unha baixada dos votos.\nSerá así? As persoas son imprevisibles á hora de votar. Dicía Mahatma Gandhi que "é incorrecto e inmoral tratar de escapar das consecuencias dos actos propios". Pois iso é o que está a suceder sen que ninguén sexa responsable do que está a pasar.\nO meneíto ao Rey


Baltar noxento, si, porén non polo sexo | andaina\nrevista andaina / 9 Novembro 2015\nJosé Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense, fillo de Xosé Lois Baltar, anterior presidente desa mesma Deputación ao longo de 25 anos (1987-2012). Membros ambos do emporio político Baltar, na provincia de Ourense, que dirixían desde a presidencia provincial do PP, que o fillo herdou do pai, como quen herda unha leira, unha braña ou un cadro de Laxeiro.\nDo estilo gobernando a provincia, sabe moita xente: patrimonialización do público para si e para o seu partido, o PP, que avaliou, apoiou e aplaudiu este xeito de facer porque lle daba votos. Caciquismo, clientelismo, colocar en postos públicos a familiares, persoas amigas, secuaces, servís ou desesperados, a cambio de favores de todo tipo, sexuais incluídos. Sabiámolo… Vén de vello. Como eses ríos que soan e soan mentres pasa a auga e recordan o que se fala nos lavadoiros, faladoiros, bares, casas, rúas e murgas de Antroido. Case que sempre en sordina non vaia ser que escoiten, que chegue aos seus oídos e nos arruínen a vida, o traballo, o negocio, a empresa.\nA finais de outubro 2015 saltou á prensa a denuncia dunha muller desairada polo incumprimento dun trato que fixera con Baltar fillo, no ano 2010. Trato que consistía en que el lle conseguía a ela un traballo a cambio de sexo. Algo novo? Si, o enfado da muller e a denuncia formal ante a Fiscalía.\nAs conversas que se escoitan nas cintas gravadas producen noxo. Noxo da muller que acode a buscar un traballo público por vía equivocada e noxo, sobre todo, ante a vileza dun dirixente público que usa o seu cargo para outorgar postos públicos e prebendas a cambio de favores. Que os favores sexan sexuais non anoxa máis. A min non me anoxa nin medio gramo máis se o favor é darlle o meu voto e o da miña familia nunhas eleccións ou irlle de criada para a súa casa ou… calquera dos moitos favores que caben.\nA desesperación da muller sen traballo enténdese. Como a dese 22 % da poboación activa que está no paro. Aínda que sabemos que unhas situacións son máis desesperadas que outras. O seu retrato, o que se segue a través da denuncia, non é moi favorecedor e debemos aproveitar a dicilo. Se Baltar fillo, ou pai, a tivesen colocado non saberiamos (no concreto) e formaría parte dese pequeno exército de sabotadoras da igualdade de oportunidades, de usurpadoras do público con poucos escrúpulos, de… Poderiamos seguir dicindo.\nA min tampouco me molesta que ela intercambie sexo por cartos, por favores… Sempre que o intercambiado sexa propiedade do cambiador e non se entenda isto como xogo de palabras. Ela, como a amplísima maioría das mulleres non é inocente ―non, no senso penal― e desde logo só é vítima de incumprimento de trato.\nDel, xa dixen canto tiña que dicir e debería dimitir ipso facto. Se el non o fixo, o seu partido ten que obrigalo. O que se diga nos xulgados forma parte doutra cousa.\n9 Novembro 2015 in acoso, violencia. Etiquetas:acoso\n← 7 N – Nosoutras tamén imos!!!!\nTodo Pirolos →


Caldo son María Jorge (violín), Anaïs Barbier (voz e pandeireta) e Pedro Fariñas (guitarra e gaita), que presentan unha proposta de melodías tradicionais galegas integradas en novos contextos sonoros\nphoto_camera Actuación despois da entrega do premio (Foto: Cris Andina).\nO trío vigués Caldo foi a banda gañadora da final do Concurso Fran Pérez «Narf» para grupos e artistas musicais que promove a Deputación da Coruña e que tivo lugar o sábado no Teatro Colón da Coruña nun espectáculo que foi retransmitido en directo a través do canal de Youtube da Deputación. Nel participaron as cinco bandas finalistas: Caldo, Ukestra do Medio, Koroiev e Momboi, ademais de Verto, o grupo convidado, nun acto que estivo conducido pola xornalista Belén Regueira.\nCaldo son María Jorge (violín), Anaïs Barbier (voz e pandeireta) e Pedro Fariñas (guitarra e gaita), que presentan unha proposta de melodías tradicionais galegas integradas en novos contextos sonoros, canda pezas propias tinguidas das músicas europeas e atlánticas. Neste proxecto apostan pola composición de temas propios así como pola revisión do repertorio tradicional galego, poñendo o foco na aldea de Moscoso (Pontevedra).\nPara isto, contaron co material das informantes Rosa e Aída Garrido, recollido polo mestre Xisco Feijóo. No seu 1º disco, formado por temas orixinais, Caldo emprega as pezas do repertorio de Moscoso como fío condutor do álbum. Este disco foi gravado en directo, para manter a esencia e a enerxía que desprenden nos seus concertos.\nO segundo clasificado foi Koroiev, o proxecto de electrónica en solitario do ferrolán Roberto Casteleiro. A súa música foi derivando cara a banda sonora dun relato imaxinario aínda que sen abandonar o concepto de directo e de instrumentación de banda. Hai unha peculiar heteroxeneidade no estilo, de ahí a etiqueta autoimposta de electrónica onírica. Koroiev sacou a finais do 2019, co selo Ferror Records, o disco «Valverde», que xoga a crear unha xeografía mítica do Máis Alá partindo das lendas atlánticas das cidades asolagadas.\nEn terceira posición rematou Momboi, a banda barbanzá de pop-rock congusto pola música de raíz latinoamericana. Pero non só iso, a banda bebe do folk, do funk e mesmo da psicodelia, todo mesturado co seu propio estilo. As letras van dende o ancestral ao espiritual, pasando por suposto polo amor.\nMomboi crea un universo imaxinativo e suxerente nas súas cancións, e camiñan coa vista no futuro, sen perder a súa orixe e os sons vintage do rock. En decembro de 2019 lanzan o EP «Ofrenda» e actualmente preparan a gravación do seu primeiro LP.\nEn cuarta posición finalizou a Ukestra do Medio, o compostelá grupo de ukeleles. E en quinta CRNDS, o compositor e produtor coruñés que fai dialogar a electrónica máis experimental e a música tradicional galega.


Multitudinaria manifestación no 26S contra a Ordenanza Mordaza – Lugo sen mordazas\nPublicado el 27/09/2018 03/10/2018 por Lugo sen mordazas\nMultitudinaria manifestación no 26S contra a Ordenanza Mordaza\nA manifestación convocada por Lugo Sen Mordazas contra a «Ordenanza de Civismo e Seguridade» foi un claro éxito, materializada nunha masiva mobilización, levando a tomar a rúa a un número de xente que non se recordaba en anos a nivel local, deixando aparte datas clave e simbólicas como o 8M Feminista. Todo a pesar do boicot dos medios tradicionais e a censura e represión por parte do Concello (PSOE), mostrando a plataforma unha gran forza e acción contra a Ordenanza Mordaza.\nVídeo resumo da manifestación (Fotografías no seguinte link).\nUnha vez máis a veciñanza de Lugo sae á rúa para restituír o espazo público como un ben e dereito propio e de todas, e defender que o seu uso non é perigoso nin delitivo, como pretenden facer crer a unha parte da cidadanía determinados grupos políticos conservadores e lobbies empresariais. Máis ben ao contrario, o seu uso é enriquecedor, festivo, reivindicativo, comunitario, solidario, que fai medrar a nosa cidade dende o chan ata o ceo, sen que os muros de formigón nin os de pedra da nosa muralla, nos constrinxan e nos dividan.\nHai uns meses a cidade de Lugo recibiu impactada a noticia de que o goberno municipal do PSOE, encabezado pola súa alcaldesa Lara Méndez, xunto co apoio manifesto doutros partidos da dereita e o silencio cómplice dalgún outro grupo de poder que non se define, pretendía aprobar unha Ordenanza, mal chamada de Convivencia e Seguridade Cidadá, que nos cualificamos máis axeitadamente como “Ordenanza Mordaza”. “Mordaza” porque pretende manternos caladas mentres impón multas de 750 euros por levar unha cadeira para sentarse no parque, 1.500 euros por vender chatarra ou ata 3.000 euros por pedir esmola ou vender obxectos na rúa; e porque fomenta a delación entre a veciñanza que vese na obriga de denunciarse mutuamente se non quere ser cómplice do ilícito en cuestión, todo elo baixo o arbitrio do axente municipal de turno que decidirá no mesmo momento que é o que está permitido, ou non, facerse na rúa.\nCon este proxecto de Ordenanza, están en xogo dous modelos de sociedade: un modelo de cidade individualista e prohibitivo, que condena o uso do espazo público, antepoñendo que non se produza alteración algunha na nosa contorna que poida afectar a uns poucos poderosos; fronte un modelo solidario, de benestar común, que se basea na construción dun tecido social e comunitario entre a veciñanza. Neste sentido, con este borrador de Ordenanza, este Goberno pretende criminalizar a pobreza e aos sectores máis vulnerables da sociedade e no canto de proporcionar alternativas viables de subsistencia, opta pola vía represiva e sancionadora.\nAnte esta tentativa de agresión do Goberno, pronto xurdiu a reacción, a través do espírito loitador de colectivos sociais e persoas que, de xeito individual e espontáneo, decidimos agruparnos para dar a coñecer a toda a veciñanza o texto borrador, represivo, propio dun Estado Policial ou dun réxime totalitario, que pretende reprimir toda actividade pública nas rúas sen o preceptivo permiso dun goberno, que malgasta o tempo e os recursos en prohibir patinar ás crianzas, criminalizar os medios alternativos de subsistencia dos grupos máis vulnerables -como ás mulleres que ofrecen servizos sexuais, ás persoas que exercen a mendicidade ou a quen precisa durmir nun banco da rúa-, porque: consideran que é un acto ilícito, porque consideran que espanta ao turismo, porque consideran que a rúa é un ben privado dalgunha empresa que demanda algúns metros máis de espazo público por explotar; en lugar de ocuparse de construír unha sociedade máis igualitaria e inclusiva, cun forte tecido social e de apoio mutuo, recuperando o sentimento de comunidade que nos fai brillar libres, fronte a negritude dos prohibicionismos.\nAsí naceu no pasado mes de maio a Plataforma “Lugo Sen Mordazas”, co obxecto de informar á veciñanza da nosa cidade das ansias represoras do actual goberno, e coa finalidade de derrubar a súa absurda idea de aprobar unha Ordenanza Mordaza, innecesaria e lesiva para as lucenses.\nNestes meses de andadura, a Plataforma “Lugo Sen Mordazas”, veuse reunindo, e así o seguimos a facer, tódolos luns ás oito, en asembleas abertas e horizontais, ás que todas as persoas interesadas no que está a acontecer na vila, poden e están convidadas a participar, pois hai espazo abondo para: aportar ideas, compartir as nosas habilidades e capacidades, consultar preocupacións, demandar axuda, contribuír con propostas, preguntas, respostas, materiais, vehículos, locais, música, disposición e apoio, pois todas temos cabida para seguir levando a cabo as accións que aínda están por efectuarse e nas que queremos incluír a toda a veciñanza.\nAdemais, a nosa Plataforma, accedeu a un Pleno no mes de maio para dar a coñecer a nosa negativa á aberrante Ordenanza; concentrouse no mes xuño rodeando o Concello; pronunciouse dando apoio ás veciñas do barrio da Tinería, ás que algúns hostaleiros que defenden publicamente a aprobación desta Ordenanza Mordaza pretenden botar do barrio; celebrou un “Festival Incívico” na praza Maior con todo tipo de actividades na rúa, inclusivas para toda a veciñanza; continúa a promover actividades nos espazos públicos ao longo de todo o verán e o outono -como un cine de barrio na Tinería, nun espazo en estado de abandono, que foi acondicionado para o uso e desfrute de toda a veciñanza; ou unha xornada de debate e difusión sobre problemas sociais e alternativas aos modelos represores da convivencia-, para amosar que a convivencia é isto, un uso social e público dos nosos espazos e que non todo ten prezo nesta cidade.\nA nosa Plataforma é moito máis que un movemento de protesta, pois pretende conformarse como o eco dos problemas e demandas sociais que traslada a veciñanza para tratar de artellar, entre todas, solucións viables fronte a inacción deste Goberno; para iso, tamén estamos a traballar nos barrios, con accións in situ de propostas que están a saír e seguirán saíndo das propias veciñas afectadas, un traballo para o que precisamos dispor da vosa difusión e colaboración, pois somos nós mesmas quen temos a capacidade de resolver os atrancos que nos impoñen, que ninguén pretenda enganarnos.\nAdemais esta Plataforma, continúa difundindo algunhas das medidas que pretende aprobar este goberno e recollendo sinaturas en contra deste monstro burocrático de Ordenanza. Por feitos tales coma ese, o pasado día 29/05/2018, un compañeiro foi multado con 300 euros por colocar unha mesa na rúa, con información como toda “arma” que puidera alterar a seguridade cidadá.\nRecentemente elaborouse un fermoso e traballado mural nun muro sucio e abandonado da cidade, ante o que goberno municipal reaccionou inmediatamente para borralo, pero mantendo o resto de porcallada que decoraba a parede adxacente, pois esa non emitía mensaxe reivindicativo algún que puidera molestar ao goberno.\nAnte estas accións represoras, esbozo só do que está por vir de ser aprobada a devandita Ordenanza, a Plataforma “Lugo Sen Mordazas” non se vai deter, non vai dar un paso atrás, senón que:\n– Seguirá a recadar apoios, non só da veciñanza de Lugo, senón tamén doutras cidades.\n– Continuará con accións de sensibilización e de loita, algunhas inagardadas e sorprendentes\n– Manterá a esixencia a este ou ao próximo Goberno que poida resultar das vindeiras eleccións municipais de 2019, a retirada inmediata deste texto ou de calquera outro que teña os mesmos obxectivos represores en forma de Ordenanza de Convivencia e Seguridade Cidadá, ou\n– Emprenderá accións legais para derrubar esta aberración xurídica innecesaria e agresora e reclamará as responsabilidades pertinentes.\nNon nós van calar, non nos van parar, o medo vai mudar de bando, a acción colectiva continúa e demostrará a esta Alcaldesa que a rúa non é súa e dos seus afíns, que as rúas son nosas e non nos van deter multas nin coaccións.\nPor unha cidade libre e viva! Inclusiva e para todas!…\nHoxe saímos á rúa, por un Lugo Sen Mordazas!\nEntrada anterior:Anterior O Garañón e o «civismo» do PSOE\nSiguiente entradaSiguiente Concerto sen mordazas con Conducto Coloquio


(Redirixido desde "Auga residual")\nPlanta de tratamento de augas en Cuxhaven, Alemaña\nAs augas residuais son calquera tipo de auga cuxa calidade se viu afectada negativamente por influencia antropoxénica. Inclúen as augas usadas domésticas e urbanas, e os residuos líquidos industriais ou mineiros eliminados, así como as augas que se mesturaron coas anteriores (augas pluviais ou naturais). As chamadas augas negras son as augas residuais que están contaminadas con feces ou urina.\nA FAO define augas residuais como:\nAuga que non ten valor inmediato para a fin para a que se utilizou nin para o propósito para a que se produciu debido á súa calidade, cantidade ou o momento en que se dispón dela. Porén, as augas residuais dun usuario poden servir para a subministración doutro usuario noutro lugar. As augas de refrixeración non se consideran augas residuais.\nAs augas residuais urbanas son xeralmente conducidas por sistemas de sumidoiros e tratadas nunha planta de tratamento de augas para a súa depuración antes do seu vertido, aínda que non sempre é así en todos os países. As augas residuais xeradas en áreas ou vivendas sen acceso a un sistema de sumidoiros centralizado trátanse no mesmo lugar xeralmente en fosas sépticas, e máis raramente en campos de drenaxe séptica, e ás veces con biofiltros.\n2 Constituíntes das augas residuais\n3 Indicadores da calidade da auga\n4 Descarga de augas residuais\n5.1 Etapas do tratamento da auga residual\n5.1.2 Tratamento primario\n5.1.3 Tratamento secundario\n6.1 Uso de augas non tratadas en agricultura\n6.1.1 Perigos para a saúde da rega con augas polucionadas\n7 Lexislación europea\nAs augas residuais poden ter as seguintes procedencias (entre paréntese os principais contaminantes que levan e outras indicacións):\nOrixe humana (feces humanas, urina e outros fluídos corporais, papeis de váter ou toalliñas; tamén se denominan augas negras e proceden xeralmente dos cuartos de baño).\nFiltracións e descargas de fosas sépticas.\nAuga de limpeza (lavado persoal, de roupa, chans, pratos etc.; tamén chamadas augas grises ou xabonosas).\nAuga da chuvia caída en tellados, patios, rúas etc. (xeralmente está limpa, pero pode ter trazas de aceites, gasolinas, metais, gomas e outros contaminantes debido á súa circulación pola superficie das rúas; xeralmente mestúrase nos sumidoiros co resto das augas residuais, polo que pode contribuír grandemente ao volume das augas residuais).\nAugas subterráneas, mariñas ou fluviais que se infiltraron e mesturaron coas augas residuais (con sales e bacterias da súa microbiota).\nLíquidos fabricados que foron utilizados nas casas (aceite de cociñar, bebidas, pesticidas, lubricantes, pinturas, líquidos de produtos de limpeza como lixivias e outros, etc.) ou vertidos ilegais de pesticidas, aceites usados etc.\nDrenaxes procedentes de autoestradas e estradas (aceites, gasolinas, residuos de goma, sales e axentes contra o xeo).\nDrenaxes das instalacións industriais (limos, areas, álcalis, aceites, residuos químicos)\nAugas industriais de arrefriamento contaminadas (levan biocidas, limos, lodos, augas quentes)\nAugas usadas en procesos industriais\nResiduos orgánicos ou biodegradables, como os de matadoiros e fábricas lácteas, de conservas da pesca etc.\nResiduos orgánicos difíciles de tratar ou non biodegradables, como os farmacéuticos ou de fábricas de pesticidas\nResiduos con pHs extremos (de fabricación de ácidos/álcalis, galvanización de metais)\nTóxicos (da galvanización, produción de cianuro, fabricación de pesticidas etc.)\nResiduos sólidos e emulsións (de fábricas de papel, de alimentos, fabricación de aceites lubricantes e hidráulicos etc.)\nDrenaxes agrícolas, directas e difusas\nAugas de fractura hidráulica (fracking) e augas producidas procedentes da extracción de petróleo e gas natural.\nConstituíntes das augas residuaisEditar\nA composición das augas residuais é moi variable. Os produtos que contén máis comunmente son:\nAuga (xeralmente máis do 95%).\nPatóxenos como bacterias, virus, protozoos e vermes parasitos.\nBacterias non patóxenas.\nPartículas orgánicas como feces, pelos, alimentos, vómitos, fibras de papel, restos vexetais, humus etc.\nMateria orgánica soluble como urea, azucres, proteínas solubles, fármacos etc.\nPartículas inorgánicas como area, gravas, partículas metálicas, cerámica etc.\nMaterias inorgánicas solubles como amoníaco, sal das estradas, cianuro, sulfuro de hidróxeno, tiocianatos, tiosulfatos etc.\nSeres vivos (á parte de bacterias) como protozoos, insectos, artrópodos, pequenos peixes etc.\nSólidos de gran tamaño como compresas, panos de mesa, cueiros, condóns, agullas, xoguetes, cadáveres de animais, plantas etc.\nGases como o sulfuro de hidróxeno, dióxido de carbono, metano etc.\nEmulsións de pinturas, adhesivos, colorantes do cabelo, aceites etc.\nToxinas como pesticidas, herbicidas etc.\nProdutos farmacéuticos e hormonas.\nIndicadores da calidade da augaEditar\nVéxase tamén: DBO e DQO.\nOs substratos oxidables presentes nas augas poden ser oxidados por bacterias ou procesos químicos. O resultado é que o contido de oxíxeno da auga decrece. Basicamente, a reacción dunha oxidación bioquímica pode escribirse así:\nmaterial oxidable + bacteria + nutrientes + O2 → CO2 + H2O + composto inorgánico oxidado como o NO3- ou SO42-\nO consumo de oxíxeno por compostos químicos redutores como sulfuros e nitritos pode resumirse así:\nS-- + 2 O2 → SO42-\nComo en todas as augas naturais hai bacterias e nutrientes, case calquera composto introducido nesas augas iniciará reaccións bioquímicas como as mencionadas antes. Esas reaccións bioquímicas xeran o que se chama demanda biolóxica de oxíxeno (DBO, en inglés BOD), que se mide nos laboratorios. Eses compostos tamén poden ser degradados utilizando fortes axentes oxidantes e esas reaccións crean a chamada demanda química de oxíxeno (DQO, en inglés COD). Tanto a DBO coma a DQO son probas adecuadas para medir a diminución relativa de oxíxeno creada por un contaminante das augas, e son amplamente usadas para determinar os efectos da polución. A DBO mide a demanda de oxíxeno orixinada polos contaminantes biodegradables, mentres que a DQO mide a demanda de oxíxeno dos contaminantes oxidables en xeral.\nA chamada DBO de 5 días (DBO5) mide a cantidade de oxixeno consumida por oxidación bioquímica de contaminantes nun período de 5 días. A cantidade total de oxíxeno consumido cando se deixa que a reacción bioquímica se complete ata o final denomínase DBO final (ultimate BOD). Como esta medida completa leva moito tempo, adóptase universalmente a DBO de 5 días para medir os efectos da contaminación.\nHai tamén moitas probas distintas da DQO, das cales a DQO de 4 horas é probablemente a máis común.\nNon hai unha correlación xeneralizada entre a DBO de 5 días e a DBO final. Igualmente, non hai unha correlación xeneralizada entre a DBO e a DQO. Para un determinado contaminante pódense desenvolver esas correlacións nunhas augas específicas estudadas, pero esas correlacións non poden ser xeneralizadas para o seu uso noutras augas contaminadas. Isto débese a que a composición de todas as correntes de augas contaminadas é diferente. Como exemplo, un fluxo que consista só en azucres diluídos que se descargase dunha fábrica de doces leva compoñentes orgánicos que se degradarán rapidamente. Nese caso, a DBO de 5 días e a DBO final serían moi similares, xa que despois de 5 días quedaría moi pouca materia orgánica sen degradar. Porén, o fluxo final que sae dunha planta de tratamento de augas que dea servizo a unha área industrializada grande podería descargarse dando unha DBO final moito maior que a DBO de 5 días porque, por unha parte, moito do material facilmente degradable xa foi eliminado durante o proceso de tratamento, e, por outra, moitas descargas de procesos industiais dificultan a degradación de moléculas orgánicas.\nDescarga de augas residuaisEditar\nAugas residuais industriais vertidas co seu pH contolado procedentes de cascallos mineiros en Perú.\nAs augas residuais poden drenarse directamente a ríos ou ao mar cun mínimo tratamento, pero isto supón un risco sanitario e medioambiental. Os patóxenos poden causar diversas doenzas. Algúns compostos químicos supoñen un risco mesmo en baixas concentracións e poden permanecer longo tempo no medio ambiente a causa da bioacumulación nos tecidos de animais ou humanos.\nMoitas veces as augas pluviais mestúranse directamente coas augas residuais no mesmo sumidoiro. Nalgunhas áreas urbanas, as augas residuais circulan por separado polo seu propio sistema de sumidoiros sanitario, e a auga pluvial que corre polas rúas é recollida en drenaxes de tormenta. Nos sistemas combinados, onde se mesturan todas as augas, durante os períodos de elevada precipitación o gran volume de líquido pode facer que a capacidade de tratamento do sistema se vexa superada e se vertan ao ambiente augas residuais non tratadas. Isto pode supoñer un serio problema de saúde pública ou ambiental.\nArtigo principal: Depuración de augas residuais.\nHai numerosos procesos que poden utilizarse para limpar as augas residuais dependendo do tipo e grao da contaminación. Hai dúas estratexias básicas: construír zonas húmidas para verter as augas onde se descontaminan por procesos naturais, ou tratalas en estacións de depuración de augas residuais (EDAR), que é o máis común. Nestas estacións de tratamento as augas son sometidas a procesos físicos, químicos e biolóxicos para a súa depuración. Porén, o uso de fosas sépticas ou tanques sépticos é común en zonas rurais illadas dos sistemas de sumidoiros.\nO sistema de tratamento aeróbico máis importante é o proceso de lodos activados, baseado no mantemento e recirculación dunha complexa biomasa composta por microorganismos capaces de absorber e adsorber a materia orgánica presente nas augas residuais. Os procesos de tratamento anaeróbico (ver dixestión anaeróbica, métodos UASB, EGSB) aplícanse tamén moito para o tratamento de augas residuais industriais e lodos biolóxicos. Algunhas augas residuais poden ser intensamente tratadas e despois reutilizadas como augas recicladas. Aplícase cada vez máis ás augas un tratamento terciario e as tecnoloxías máis comúns son a microfiltración ou membranas sintéticas. Despois dunha filtración por membranas, a auga tratada é indistinguible da auga de orixe natural apta para beber (sen minerais). Os nitratos poden ser eliminados das augas residuais por procesos naturais en zonas húmidas, pero tamén por unha desnitrificación microbiana intensiva nas estacións depuradoras, para o cal se engade unha pequena cantidade de metanol para proporcionar ás bacterias unha fonte de carbono. O tratamento con ozono tamén se está a usar cada vez máis, e require o uso dun xerador de ozono, que descontamina as augas con burbullas de ozono que se filtran a través do tanque, pero é un procedemento que consome moita enerxía.\nA eliminación de augas residuais dunha planta industrial é un problema difícil e custoso. Moitas refinerías de petróleo, plantas químicas e petroquímicas teñen instalacións propias para trataren as súas augas residuais para que as concentracións de contaminantes nas augas producidas cumpran coas regulacións vixentes para o seu vertido. Outros procesos industriais que producen moitas augas residuais son a produción de papel e pasta de papel.\nEtapas do tratamento da auga residualEditar\nO proceso de tratamento da auga residual pódese dividir en catro etapas: pretratameento, tratamento primario, secundario e terciario. Algúns autores consideran incluída a etapa preliminar na de tratamento primario.\nA etapa preliminar debe cumprir dúas funcións:\nMedir e regular a cantidade de auga que chega á planta depuradora.\nExtraer os sólidos flotantes grandes e a area (ás veces, tamén a graxa).\nNormalmente as plantas están deseñadas para tratar un volume de auga constante, o cal debe adaptarse ao feito de que a auga utilizada por unha comunidade non é constante. Hai horas, xeralmente diúrnas, nas que o volume de auga producida é maior, polo que deben instalarse sistemas de regulación de forma que o volume de auga que entre no sistema de tratamiento sexa uniforme.\nIgualmente, para que o proceso poida efectuarse normalmente, cómpre filtrar a auga para retirar dela sólidos e graxas. As estruturas encargadas desta función son as reixas, cribas, trituradores (ás veces), desgraxadores e desareadores. Nesta etapa tamén se pode realizar a preaireación, que ten as seguintes funcións: a) Eliminar os compostos volátiles presentes na auga usada, que se caracterizan por ser cheirentos, e b) Aumentar o contido de oxíxeno da auga, o que axuda á diminución da produción de malos cheiros nas etapas seguintes do proceso de tratamento.\nTen como obxectivo eliminar os sólidos en suspensión por medio dun proceso de sedimentación simple por gravidade ou axudada por coagulantes e floculantes. Así, para completar este proceso pódense agregar compostos químicos (sales de ferro, aluminio e polielectrólitos floculantes) co obxecto de precipitar o fósforo, os sólidos en suspensión moi finos ou os que están en estado de coloide.\nAs estruturas encargadas desta función son os tanques de sedimentación primarios ou clarificadores primarios. Habitualmente están deseñados para suprimiren aquelas partículas que teñen taxas de sedimentación de 0,3 a 0,7 mm/s. O chamado período de retención é normalmente curto, de 1 a 2 h. Con estes parámetros, a profundidade do estanque flutúa entre 2 e 5 m.\nNesta etapa elimínase por precipitación arredor do 60 ao 70 % dos sólidos en suspensión. Na maioría das plantas existen varios sedimentadores primarios e a súa forma pode ser circular, cadrada ou rectangular.\nTen como obxectivo eliminar a materia orgánica en disolución e en estado coloidal mediante un proceso de oxidación de natureza biolóxica seguido de sedimentación. Este proceso biolóxico é un proceso natural controlado no cal participan os microorganismos presentes na auga residual, e que se desenvolven nun reactor ou tanque de aireación, e mais os que se desenvolven, en menor medida no decantador secundario. Estes microorganismos, principalmente bacterias, aliméntanse dos sólidos en suspensión e estado coloidal producindo na súa degradación dióxido de carbono e auga, orixinándose unha biomasa bacteriana que precipita no decantador secundario. Así, a auga queda limpa a cambio de producirse uns fangos para os que hai que buscar un medio de eliminalos.\nNo decantador secundario, hai un fluxo tranquilo de auga, de forma que a biomasa, é dicir, os flóculos bacterianos producidos no reactor, sedimentan. O sedimento que se produce e que, como se dixo, está formado fundamentalmente por bacterias, denomínase lodo activo ou activado.\nOs microorganismos do reactor aireado poden estar en suspensión na auga (procesos de crecemento suspendido ou lodos activados), adheridos a un medio de suspensión (procesos de crecemento adherido) ou distribuídos nun sistema mixto (procesos de crecemento mixto).\nAs estruturas usadas para o tratamento secundario inclúen filtros de area intermitentes, filtros percoladores, contactores biolóxicos rotatorios, leitos fluidizados, estanques de fangos activos, lagoas de estabilización ou oxidación e sistemas de dixestión de fangos.\nTen como obxectivo suprimir algúns contaminantes específicos presentes na auga residual tales como os fosfatos que proveñen do uso de deterxentes domésticos e industriais cuxa descarga en cursos de auga favorece a eutrofización, é dicir, un desenvolvemento incontrolado e acelerado da vexetación acuática que esgota o oxíxeno, e mata a fauna existente na zona. Non todas as plantas teñen esta etapa, xa que dependerá da composición da auga residual e o destino que se lle ha dar.\nAs augas residuais tratadas poden reutilizarse, especialmente en países con escaseza de auga, como auga potable (por exemplo en Namibia), na industria (torres de refrixeración), na recarga artificial de acuíferos, en regas agrícolas (en Israel a maior parte da auga de uso agrícola, unha vez tratada, ten esta procedencia) e na rehabilitación de ecosistemas naturais (por exemplo, nos Everglades de Florida).\nUso de augas non tratadas en agriculturaEditar\nArredor do 90% das augas residuais que se producen no mundo non son tratadas, o que causa polución das augas, especialmente en países con baixas rendas. Cada vez máis se usa na agricultura auga residual non tratada para regar.\nPerigos para a saúde da rega con augas polucionadasEditar\nO uso de augas residuais non tratadas para a rega agrícola supón un perigo sanitario significativo. As augas residuais das cidades poden conter unha mestura de contaminantes químicos e biolóxicos. Nos países pobres, hai un alto nivel de patóxenos nos excrementos, e nas nacións con economías emerxentes o desenvolvemento industrial vai mnáis rápido que as regulacións legais, polo que aumenta o risco de que as augas leven compostos químicos orgánicos e inorgánicos de procedencia industrial. A Organización Mundial da Saúde (OMS), en colaboración coa Organización para a Alimentación e Agricultura (FAO) das Nacións Unidas e o Programa Medioambiental das Nacións Unidas (PMANU ou UNEP), elaborou unhas directrices xerais para o uso das augas residuais.\nO Instituto da Xestión da Auga Internacional (International Water Management Institute) traballou en varios proxectos na India, Paquistán, Vietnam, Ghana, Etiopía, México e outros países encamiñados a avaliar e reducir os riscos da rega con augas residuais. Avoga por unha estratexia de "barreiras múltiples" para o uso das augas residuais, na cal se anima aos agricultores a adoptar diversos comportamentos que reducen os riscos. Estes inclúen deixar de regar uns poucos días antes da recollida da colleita para permitir que os patóxenos morran por exposición á luz do sol, aplicar o rego na base da planta para que non contamine as follas se estas se van comer crúas, limpar os vexetais con desinfectante ou deixar que os lodos fecais usados na agricultura sequen antes de utilizalos como esterco humano.\nNa Unión Europea, aprobouse a Directiva do Consello 91/271/EEC sobre Tratamento de Augas Residuais Urbanas o 21 de maio de 1991, emendada pola Directiva da Comisión 98/15/EC. A Decisión da Comisión 93/481/EEC define a información que os estados membros deberían proporcionar á Comisión sobre o estado de aplicación da Directiva.\n↑ Clescerl, Leonore S.(Editor), Greenberg, Arnold E.(Editor), Eaton, Andrew D. (Editor). Standard Methods for the Examination of Water and Wastewater (20th ed.) American Public Health Association, Washington, DC. ISBN 0-87553-235-7. Tamén dispoñible en CD-ROM e en liña por subscrición.\n↑ Tchobanoglous, G., Burton, F.L., and Stensel, H.D. (2003). Wastewater Engineering (Treatment Disposal Reuse) / Metcalf & Eddy, Inc. (4th ed.). McGraw-Hill Book Company. ISBN 0-07-041878-0.\n↑ J. F. Byrd, M. D. Ehrke, J. I. Whitfield. (1984) "New Bleached Kraft Pulp Plant in Georgia: State of the Art Environmental Control" Water pollution control federation 56(4): 378–385.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Augas residuais\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Augas_residuais&oldid=5481077"\nÚltima edición o 7 de xuño de 2020 ás 10:18\nA última edición desta páxina foi o 7 de xuño de 2020 ás 10:18.


Ría de Ribadeo: 19 gansos biquicurtos na ría\nO pasado fin de semana, aproveitando a ponte festiva, estiven de novo por Ribadeo. E claro, non podía pasar sen a rutinaria visita ornitolóxica pola ría. O máis destacado era a presenza dun sorprendente bando de 19 gansos biquicurtos (Anser brachyrhynchus), toda unha rareza no noso estuario.\nO certo é que andaban por alí tan tranquilos, movéndose dun lado a outro pola enseada da Lieira, coma se dun grupo de anátidas dos que invernan na ría se tratara. Non desentoaban para nada... En fin, unha agradable visita a destes gansos pola Ría de Ribadeo.\nPolo demáis, nótase que imos entrando xa na tempada de invernantes no estuario, e a pesares de que ainda faltan aves por chegar, a cousa está xa moi animada. Hai moitas mais, en variedade e cantidade, que na miña anterior visita tres semanas atrás (ver). Por facer un reconto de especies, na enseada da Lieira, ademáis dos biquicurtos, había lavancos, asubiadores, frisados, mazaricos reais, mazaricos chiadores, garzas, garzotas, cullereiros, biluricos pativerdes, pilros comúns, corvos mariños, gaivotas patiamarelas, escuras e choronas.\nDalí fun á Punta de Castropol, a ver si había sorte e podía ver algunha mobella. Pero non houbo sorte. Probablemente nestes días, co temporal de norte que está a chegar, poida entrar algunha. Pero eu terei que agardar á miña próxima visita para poder velas. O que sí vin foi un par de mariñeiros coidando das súas chalanas, este picapeixe e esta garzota.\nAchegueime logo ó Muro de Lamas, onde engadín á lista de especies este grupo de biluricos patirrubios, que andaban xunto a outras limícolas como pilros e mazaricos.\nPolo medio da ría un abondante grupo de anátidas, de catro das principais especies de invernantes que temos no estuario: lavancos, asubiadores, rabilongos e frisados.\nE cómo non, tamén as tres aguias pescadoras, cada unha no seu pousadoiro preferido. Esta é Virgilia.\nPois así estaba a cousa pola ría. Como vedes, con moito ambientiño. E seguro que a próxima vez que volva por alí, estará aínda mellor. Déixovos para rematar o listado completo de especies observadas:\nÁnsar piquicorto / Anser brachyrhynchus / Ganso biquicurto\nCorrelimos gordo / Calidris canutus / Pilro gordo\nSaúdos, e ata a próxima.\nPublicado por Enrique Sampedro Miranda en 7.11.19\nEtiquetas: Noviembre, otoño, rarezas, Ría de Ribadeo\nXabier Prieto Espiñeira 8 de noviembre de 2019, 19:51\nBrutais eses 19 biquicurtos, Quique (xa me parecían muitos os 8 de Ortigueira!). Por certo, ou me engana a vista ou na foto dos pilros nadando hai un pilro groso (Calidris canutus) de costas e na parte alta do grupo, antes dos biluricos.\nEnrique Sampedro Miranda 9 de noviembre de 2019, 23:44\nSí, unha pasada ver este enorme bando de biquicurtos na ría. Na vida vira algo así.\nSobre o pilro gordo, sí, tés razón. É o mesmo exemplar que se ve na foto superior, á dereita dos biluricos. Andaba entre eles. Edito o listado porque non estaba. Graciñas polo apunte ;)


7ª Sesión de Contacontos para ED. Infantil\nHoxe a sesión de contacontos para o alumnado de ED. Infantil correu ó cargo da Clase de 3º . Era a primeira vez que ían contar o conto, e estaban un pouquiño nerviosas!!! O conto elexido foi Confundindo Historias de Gianni Rodari. Unha avoa un pouco despistada, que fai unha versión moi libre do conto tradicional da Carapuchiña Vermella , na que é verde, negra ou amarela... e moitas cousas máis.... Acó vos quedan unhas poucas fotos do momento.\nRECOMENDACIÓNS LECTORAS: DÍA 27\nHoxe, e para finalizar a semana do libro, as clases de 4 e 3 anos de ED. Infantil foron as que nos recomendaron as súas lecturas. Os nenos e nenas de 4 anos recomendáronnos "Garavanciño" E cantáronnos unha canción baseada no conto, xa sabedes... coidado co que facedes!!! Os máis pequenos do cole, a clase de 3 anos, recomendounos a lectura da Cebra Camila Se queredes escoitar o conto, ou xogar un pouco coa Cebra Camila , clicade AQUÍ\nVenres 27 de abril, recibimos a visita da Protectora de Animais do Porriño : "Lena" Coincidindo coas datas, na semana do Día do Libro, compartiron con nós un conto sobre un canciño e ademais de traer ó protagonista, tamén nos deron bos consellos sobre os coidados dos animais. Preme no enlace:\nCo gallo da semana do libro, e ante a proximidade do día das letras galegas, que este ano se adica a MARÍA VICTORIA MORENO , o alumnado de ED. Infantil e o de 1º, 2º e 3º de Primaria desfrutou hoxe dun contacontos baseado no libro da autora: "Eu conto ti cantas" Estiveron atentísimos e atentísimas e con moito entusiasmo desfrutaron do conto que lles contou Iago.\nRECOMENDACIÓNS LECTORAS : DÍA 26\nHoxe tocoulle a quenda ó alumnado de 1º de primaria e de 5 anos. Por unha banda o alumnado de 1º falounos de MATILDA , escrita por Roald Dahl. A outra recomendación lectora do día, foi a que fixeron os nenos e nenas da clase de 5 anos , do libro O monstro de Cores . Acó vos queda a canción tan "marchosa" que compartiron con nós, na radio do cole, do libro que nos recomendaron:\nRECOMENDACIÓNS LECTORAS: DÍA 25\nHoxe as clases de 3º e 2º fixeron as súas recomendacións lectoras. Por unha banda na clase de terceiro recomendaron: "Cuentos en verso para niños perversos" de Roald Dahl De todas os contos versionados e en verso que aparecen no libro, o que máis lles gustou foi o de "Carapuchiña vermella", acó vos queda a historia que reproduciron na radio do cole. Por outra banda a recomendación lectora da clase de segundo foi: " O Principiño" . De Antoine de Saint-Exupery\nRECOMENDACIÓNS LECTORAS: DÍA 24\nHoxe tocoulles o turno á clase de 4º e 5º de primaria facer as súas recomendacións. A clase de 5º leu o conto " ORELLAS DE BOLBORETA ". A clase de 4º recomendounos o libro que levaron este curso na mochila viaxeira " EN UN LUGAR DE ATOCHA... El 11 M vivido por un niño ". Na radio leron a nota do autor.Se o queredes escoitar premede AQUÍ\nHoxe 23 de Abril , conmemoramos o día do libro. Durante esta semana imos ter varias actividades relacionadas co libro e coa lectura. Tanto a nivel de centro como a nivel de aula. Por unha banda, haberá recomendacións lectoras de cada unha das aulas na radio do centro. Tamén teremos un contacontos moi especial este venres ( seguiremos informando...) E hoxe por ser o propio día do Libro fixemos unha actividade de "apadriñamento lector". Na que o alumnado dos cursos máis altos, leulle a un neno/a dos cursos máis baixos un conto recomendado para a súa idade. Foi o noso xeito de celebrar o día do libro cunha hora de ler "diferente", xa que afillados/as e padriños e madriñas saíron ó patio para desfrutar dunha boa lectura ó aire libre. Os afillados/as en agradecemento polo conto fixeron uns "marcapáxinas" chulísimos para agasallarlles ós seus contadores de contos. Foi unha actividade moi interesante e divertida. Acó vos\nRECOMENDACIÓNS LECTORAS: DÍA 23\nDurante esta semana con motivo da SEMANA DO LIBRO , na radio ,cada clase vai ir facer unha recomendación dun libro... Estreámonos hoxe coa clase de sexto que nos recomendou o libro PULSACIONES de Javier Ruescas.\nVista de A Coruña.\nNa clase de 3º seguimos aprendendo cousas sobre Urbano Lugrís e a súa obra, xa que non só foi pintor, senon que tamén foi poeta, ilustrador e escritor. Unha das últimas obras que traballamos , foi " Vista de A Coruña". Fonte: Museo de Belas Artes da Coruña. ‘Vista da Coruña 1830’ A obra, cunhas dimensións de cento vinte e un por douscentos vinte centímetros e realizada en temple sobre xeso, representa unha vista fabulada e en formato panorámico da cidade da Coruña, co aspecto que esta idealmente tería no ano 1830. A perspectiva urbana que se nos presenta corresponde á fachada portuaria, resaltando de forma onírica os elementos máis representativos: a Torre de Hércules ao fondo de cor rosa, a cidade vella con casas xeométricas de distintas cores, e a baía co Castelo de Santo Antón e, na súa contorna, distintas embarcacións. ( fonte: http://museos.xunta.gal/gl ) Como xa vos contamos anteriormente, dende o Museo de Belas Artes da\nOs nen@s e a mestra da aula de 5 anos recomendamos a lectura deste mes de abril do libro " O MONSTRO DE CORES" de Anna LLenas da editorial FLAMBOYANT ,no que ides coñecer un monstro que ás veces está un pouco liado coas súas emocións,e que cambia de cor según o sentimento que o invade. Acompañádenos nesta aventura e a poñerlle cores ós vosos sentimentos tamén!!!! Onte,montamos un pequeno recanto dos sentimentos na nosa aula ,mirade que colorido nos quedou!!! Onte martes 17 de abril de 2018 ,como fixo bo tempo os nen@s e a mestra da aula de 5 anos, aproveitamos para facer a hora de ler no patio.Así que; levamos todo o necesario:o noso conto,folios de cor verde e os nosos pompeiros para facer a nosa versión do monstro verde da calma.Por certo,gracias a todas as familias que nos mandaron todo ese feixe de pompeiros!!!! Mirade que ben o pasamos e de paso escoitade a nosa canción do MONSTRO DE CORES que ten moito ritmo.Esperamos que vos guste e nos deixe\nCADRO DO MES: A HABITACIÓN DE ARLÉS\nO mes de marzo na clase de 1º estivemos traballando o cadro A habitación de Arlés (Van Gogh). Aproveitamos para traballar as cores frías e as cores cálidas e transformar a habitación de Van Gogh noutra completamente distinta. Tamén fixemos cada un/unha a súa propia reprodución do cadro e outro a tamaño máis grande no que usamos témperas. Para rematar e coincidindo co Día da Poesía (21 de marzo) creamos o noso propio poema partindo deste cadro. Acó vos deixamos un pequeno vídeo resumo de todo este traballo.


"O Grove prepárase para o Festival de Comparsas máis importante do mundo"\nA Policía Local informa dos cortes de tráfico que serán precisos durante a celebración do evento.\nO Grove, 8 de febreiro de 2018. O Concello do Grove pon en marcha a partires da mañá, venres, todo o operativo para dar comezo ao Entroido 2018. Dende primeira hora os operarios municipais estarán traballando no pavillón de deportes do Monte da Vila para a montaxe do Festival de Comparsas. Os servizos do Concello instalarán os telóns de fondo, o escenario, gradas e cadeiras que permiten converter este espazo permitindo contar con 1.100 localidades. A partires do mediodía comezará a montaxe dos equipos de son e audiovisuais.\nDebido a organización deste importante evento, serán precisas restricións de tráfico na zona. Deste xeito porase en marcha un dispositivo de control por parte da Policía Local que inclúe a prohibición de estacionamento a partires das 8.00 h do venres 9. Tamén se realizarán cortes de tráfico dende as 19.00 h do sábado 10 de febreiro. Para garantir a accesibilidade as rúas colindantes téñense deseñado rutas alternativas, tal e como se plasma no documento adxunto.\nDende o Concello do Grove solicítase a máxima colaboración veciñal para o mellor desenvolvemento do Festival de Comparsas e agradécese a comprensión cos traballos previos que van ser precisos para esta importante montaxe.


IV Plan Municipal de Igualdade de Oportunidades entre Mulleres e Homes do Porriño 2020-2024. Resumo 1º parte - O Porriño é cultura\nIV Plan Municipal de Igualdade de Oportunidades entre Mulleres e Homes do Porriño 2020-2024. Resumo 1º parte\nDesde a Concellería de Igualdade continuamos co compromiso de difundir o IV Plan Municipal de Igualdade de Oportunidades entre Mulleres e Homes do Porriño 2020-2024; que foi aprobado por unanimidade no Pleno do 27 de febreiro, e presentado á cidadanía o 11 de marzo.\nEsta é unha versión resumida onde se dan a coñecer as medidas a realizaren no 1º semestre deste ano 2020; que se irá completando coas medidas seguintes, 2º semestre do ano e así sucesivamente, segundo a cronoloxía do plan.\nEste IV Plan Municipal de Igualdade de Oportunidades de Mulleres e Homes aborda 7 eixes de intervención con 54 medidas de acción, como son:\nA Promoción da Igualdade na Política Municipal.\nEmprego e Conciliación da Vida Persoal, Laboral e Profesional.\nCoeducación, deporte e calidade de vida.\nUrbanismo, Mobilidade e Seguridade.\nAtención a situacións de vulnerabilidade.\nEmpoderamento e participación.\nCategories Muller, Social\nPrevio Previo: Suxerencias da Biblioteca Municipal\nSeguinte Seguinte: Día Internacional da Danza 2020