Temas: ANXO LORENZO GALEGO LIBRO CIDADE DA CULTURA CENTRO DRAMáTICO GALEGO\nPor Xurxo Salgado | Santiago de Compostela | 15/02/2017 | Actualizada ás 08:00\n“A crise comeza a cambiar e así indican datos de consumo cultural en 2015”, apunta Anxo Lorenzo. Unha crise que supuxo un retroceso importante para as industrias culturais do país que, agora, di, comezan xa tentar levantar cabeza.\nAnxo Lorenzo durante a entrevista co GC | Fonte: Xosé Bocixa\nUnha cultura galega na que tamén ten moito peso a Cidade da Cultura que “non é un problema, senón un socio, un elemento tractor da cultura de Galicia”. E aclara, “non é o proxecto cultural de Galicia, senón un proxecto máis”. Lorenzo tamén se refire ao sector editorial e di que o seu reto é a proxección exterior porque, “agás dúas ou tres editoriais, o resto non fai nada pola exportación”.\nSobre a crise aberta no Centro Dramático Galego, coa dimisión da metade do xurado de selección de actores, tamén é contundentes. “No CDG fanse espectáculos públicos e teñen unhas regras públicas de contratación. E ao ser públicos pois ten normas. Se hai alguén que non quere cumprir estas regras pois renuncia e o proceso continúa”.\nE votando a ollada atrás ten claro que o decreto do galego, que impulsou e que tan polémico resultou, “foi o mellor que se puido facer naquel momento”. “Como filosofía sigo defendendo o mesmo: Equilibrio entre as dúas linguas cooficiais, apertura ao multilingüismo e impulso do galego. E comparto punto por punto esa filosofía”, sinala.\nComo está o estado da Cultura en Galicia?\nA situación da cultura en Galicia tería moitos focos de atención. Se vemos o das actividades pois é altísimo por todo o país. Hai moita actividade cultural e feito por moito tipo de axentes. Sobre a industrial cultural pois a crise pasa factura, como noutros sectores. A industria estabilizouse nunha situación de pouco máis de 6.000 empresas.\nPero o volume de negocio é moi inferior ao de antes da crise, máis dun terzo...\nSi. É certo, pero tamén se estabilizou o número de empresas. É certo que hai crise, pero igual que hai nas familias. E iso nótase na demanda e no acceso á cultura.\nÉ certo que houbo unha gran crise na cultura, pero seguimos con moitas críticas de moitos sectores; o sector editorial, o das artes escénicas, o do patrimonio... Como é isto?\nPois porque quizais moitos destes sectores estaban moi vinculados ao sectores públicos e, nun contexto de crise, pois a caída de axudas tamén lles influíu moito.\nE non é que a cultura é o bicho raro da Xunta?\nEu non o vexo así. Eu penso que coa crise caeron as inversións en todos os departamentos. Non coñezo ningún departamento contento co nivel de orzamentos. Na Cultura había un tecido empresarial importante que coa chegada da crise –axudas e a demanda-- caeron e por iso o sector cultural galego pasa dificultades, como pasa en toda España. Esa situación xa empeza a cambiar. Os datos de consumo da cultura no 2015 xa cambiaron. É certo que nuns sectores máis que noutros. Hai xa un gasto de máis de 600 millóns de euros das familias. Tamén hai recuperación de investimento público na Xunta... Na área de Cultura e Patrimonio chegamos a case 65 millóns.\nE ese aumento a que vai destinado?\nPois sobre todo a manter o que temos.\nOusexa, ao de sempre, para manter grandes obras como os da Cidade da Cultura, non?\nQue va. Só leva pouco máis de nove millóns. Pero lembro que no 2009 era de 40 millóns o orzamento.\nHome, se non se reduce pola crise entón...\nXa, xa.. Pero agora hai traballadores alí que non os había no 2009. Pero, insisto, a CdC non é un problema para a cultura, senón un socio, un elemento tractor da cultura de Galicia.\nPois xa o levamos facendo cinco anos, e seguindo punto por punto o que di o plan estratéxico da CdC. É unha actividade cultural aberta, cunha participación activa do sector cultural galego. Aí temos a recta final de Escenas do Cambio, cun gran espectáculo vangardista. Ese foi xa un cambio. Tamén hai un proxecto de emprendemento cultural. Está o espazo de coworking cheo e con lista de agarda. Tamén o viveiro tecnolóxico. Logo están os dous proxectos da Biblioteca e arquivo de Galicia que son máis da consellería. E tamén está o Amtega. E a iso engadímoslle o ano pasado o Bosque de Galicia. Non estaba no plan estratéxico pero vimos que era óptimo desenvolver isto. Tamén resolvemos o asunto das dúas fundacións...\nPero é a CdC o centro da cultura como quería Fraga?\nEu non sei o que se pretendía. Eu estaba fora. Pero é certo que nestes anos a idea da CdC foi fermentando. Eu non sei que pretendía ser antes.\nE non foi un erro cando se presentou o proxecto inicial vendo no que se converteu?\nA CdC é un proxecto que naceu, que está vivo. Que ten moitas posibilidades para conectarse con outros sectores culturais. E non é o proxecto cultural de galicia, senón un proxecto máis. Ás veces desde Compostela hai un certo compostelacentrismo que non se entende desde fora. Galicia é un espazo cultural moi grande e hai cultura en todos os lados. Nesta lexislatura un reto é impulsar unha reflexión sobre a cultura galega e esa reflexión ten que conducir a un pacto pola cultura e aí ten que quedar claro que a CdC ten que ser ese proxecto colaborativo no que todos se sintan reflexados. Non é un competidor nin un menoscabo para ningún outro sector, senón un proxecto máis.\nFalas do pacto pola cultura. Que obxectivos e a quen queres implicar?\nEsta estratexia da cultura no horizonte 21 é unha reflexión compartida para ver como será a cultura na segunda década do século XXI. A Galicia do 17 non é a do ano 10 ou 11. Os plans a catro ou sete anos si vale, pero non máis alá porque estamos sempre en situacións moi cambiantes. Pero si podemos ter pioridades para os tempos vindeiros. Tamén o 21 coincide con Ano Santo e será unha data relevante. E, por iso, hai que ver de onde vimos e ver cara a onde vamos. Hai moitos cambios na cultura. Aí está o espazo dixital con novos retos. Mira como é o panorama dos medios hai dez anos e como é agora. Por iso, é importante sentar, falar e establecer datos de partido e facer unhas iniciativas razoables para levar a cabo nos vindeiros anos. Trátase de preguntarnos se queremos que a cultura de base estea atendida con estas ou outra prioridades, que o patrimonio poida focalizar nestes ou outros aspectos ou saber cara onde van ir as industrias culturais.\nProblemas no CDG\nFalabas antes de espazos escénicos. Estes días hai un gran follón montado no Centro Dramático Galego (CDG). A que se debe isto, e non me digas que son cuestións persoais?\nPois no CDG fanse espectáculos públicos e teñen unhas regras públicas de contratación. E ao ser públicos pois teñen normas. Se hai alguén que non quere cumprir estas regras pois renuncia e o proceso continúa. Esta semana comeza a elección do elenco de actores. Desde unha administración non podemos saltarnos as regras que rexen as nosas contratacións desde a propia institucións.\nFoi a metade do tribunal a que renunciou e xa hai moita xente do sector que mostrou o seu cabreo ao respecto...\nInsisto no dito.\nE non se pode cambiar o sistema no futuro?\nO que?, a Lei de Contratos de Galicia?.\nTi circunscribes todo á Lei de Contratos de Galicia. Entón a dimisión de Manuel Guede a que se debeu?, tamén a Lei de Contratos de Galicia?\nSi, si... Claro. Ten que ver. Insisto, isto é unha Administración pública, non unha empresa privada. Temos unha asesoría xurídica que nos marca unhas pautas que temos que cumprir porque teriamos responsabilidades penais se non o facemos así e non podemos saltar as regras.\nSobre esta cuestión tamén hai queixas sobre a baixada de investimentos públicos no CDG. É lóxico que haxa rebaixas pola crise, pero como é posible que se den millonadas a empresas privadas para facer series e non se invista nas infraestruturas escénicas públicas?\nNo AGADIC fixemos uns investimentos de case 22 millóns. 9,5 foron para artes audiovisuais e máis de 8,4 para artes escénicas. A parte fundamental, que é a que reclama o sector escénico foi para produción e distribución escénica. É un nivel de investimento parecido a outros anos. Outra cousa é a TVG que ten responsabilidade no ámbito audiovisual. Gustaríanos ter máis orzamento para as producións do CDG. E esperamos que aumenten no futuro. Pero tamén é relevante que haxa máis cartos para produción e distribución. E aí estamos na medida en que a situación económica sexa mellor.\nFalando de política editorial que xa tocaches no Parlamento a pasada semana. Hai críticas no sector pola baixa do negocio. Como ves ti ao sector?\nPois, si, efectivamente. As cifras están aí e hai unha redución de títulos e de traducións ao galego e estancamento no ámbito lector. A edición non está separada da lectura. Obviamente, desde a administración queremos que as editoriais funcionen ben pero tamén nos preocupa o que pase coa lectura. E, ante iso, hai algún dato que pode ser entendido en clave positiva. Houbo un esforzo importante na dixitalización, no libro dixital. En xeral é certo que a baixada de orzamentos públicos tamén impactou no funcionamento das editoras privadas. Tamén había unha compra institucional que financiaba á empresa privada. Pero no momento no que os recursos públicos baixaron tamén repercutiu nas empresas, igual que unha capacidade de compra menor por aparte das familias. Pero en función da mellora da economía, eu penso que o sector tamén aumentará. Movémonos en máis de 2.000 titulos anuais e iso aumentará en función da mellora da economía. Este ano o que fixemos foi aumentar o orzamento dispoñible en 1,7 millóns. E tamén hai lanzadas tres ordes de subvencións para novidades, melloras de coleccións de bibliotecas municipais e ordes de tradución por 700.000 euros. O sector xa o sabe.\nE non cres que tamén inflúe que a xente lea menos en galego?\nNon teño ese dato.\nEu falando con xente do sector é algo que me teñen comentado. Non tanto no de produción editorial, pero si no da lectura\nNon coñezo ese dato. Pero o de ler penso que, cada vez, lemos máis porque hai moitos dispositivos. En todo caso, o libro quizais se lea menos, pero non a lectura como fenómeno global. Nós seguimos considerando o libro moi importante para a nosa cultura e por iso todos temos que remar na mesma dirección. A edición ten un reto que eles saben que é a proxección exterior. Agás dúas ou tres editoriais, o resto non fai nada pola exportación. E vemos como esa foi unha vía das empresas galegas. Por iso creso que as editoras teñen que ir cara aí e saben que é un campo aínda por sachar. Tamén é moi bo que o presidente dos editores coñeza moito esa visión e vexa as súas potencialidades.\nO galego como marca\nEntón o galego segue vendendo, como cultura, como lingua?\nO galego é a imaxe de marca da nosa cultura de onte,de hoxe e mañá... Iso non está en discusión e en debate. Ese é o elemento máis identificativo da nosa cultura, mesmo naqueles ámbitos onde a cuestión lingüística é menor, como pode ser o sector da plástica. Pero tamén aí hai unha imaxe de marca que os identifica.\nE se é unha imaxe de marca porque non se potencia a nivel lingüístico. E agora me meto nun tema que ti coñeces porque traballaches nel cando eras secretario xeral de Política Lingüística. Porque a Xunta inviste tanto nos medios en español e case nada nos medios en galego, por exemplo?\nNon me fagas falar de ámbitos que non teñen que ver coa miña área porque piso a outros colegas e logo ....\nInsisto... Por que falando de galego e de cultura, non se potencia un sector tan importante como son o dos medios en galego e si se fai co dos medios en español?. Por que aí non se queren establecer regras?\nEu penso que os que estades traballando en galego facedes un traballo moi importante. Os que estades en dixital e en galego chegades a sectores da poboación aos que outros medios non chegan con tanta facilidade e impulsades iniciativas interesantes e emerxentes que outros non fan pero máis alá diso eu...\nEntendo que non te queiras meter a falar nun tema que para ti é complicado responder... En todo caso, levas 5 anos sen ser secretario xeral de Política Lingüística. O tempo deuche a razón ou non co famoso decreto?\nNon o sei. Ter razón ou non é o de menos. Eu penso que o decreto foi o mellor que se puido facer naquel momento. Pensemos nas circunstancias actuais. Sempre hai problemas na lingua cun debate soterrado e de fondo. Pero no 2009 había posturas moi diverxentes e enfrontadas cun gran nivel de belicosidade intelectual e de trincheiras moi ben cavadas. Vendo isto con sete anos pois eu penso que era o decreto que había que facer naquel momento. Abriu á porta ao plurilingüismo que era moi necesario pensando nas linguas estranxeiras e no caso de galego e castelán estableceu un marco de equilibrio que agora hai que ver co novo marco do LONCE. Pero como filosofía sigo defendendo o mesmo: Equilibrio entre as dúas linguas cooficiais, apertura ao multilingüismo e impulso do galego. E comparto punto por punto esa filosofía.\nE o Anxo Lorenzo docente, académico volverá a este ámbito cando deixe as responsabilidades públicas?\nE non temes atoparte a moitos inimigos?\nAtoparei compañeiors de carreira e de facultade. Con moitos deles manteño a día de hoxe moi boas relacións.\nQue así sexa entón...\nDereitos totais para os galegofalantes ao nivel dos castelánfalantes como mínimo, sen imposición do castelán. É a única medida de protección da lingua que pode funcionar.\nTemas como este solo pueden tratarse en serio desde una base de partida: la Constitución española de 1978 que nos configura como una sola nación española que cuenta con un solo estado unitario y el vínculo de una lengua común, que todos los españoles deben conocer. Junto a esta, pueden cultivarse las lenguas regionales o minoritarias. Pero la natural acogida que debe darse a quienes cultivan con rectitud su propia lengua regional o minoritaria, en ningún caso puede inducir a favorecer ideas como las que arguye este joven con un claro cariz político, segregacionista y pugnaz.\nSodes unha parodia de Carmen Polo, nos falares e na ideoloxía xDDD Estou lendo de alto coa voz da señora de Palmirez e morro coa risa\nHai que facer politica lingüistica para que a xente fale a lingua que lle pete e para asuntos oficiais que use unha lingua oficial do territorio onde se atopa. Evanxelizar a poboacion para que use unha determinada lingua por motivos identitarios ou maniáticos é igual que evanxelizala por motivos relixiosos. Esta ben aconsellar a xente que teña hábitos saudables, ecoloxistas, pacifistas ou encamiñados a mellorar a sociedade, pero do resto cada un que faga o que lle pete.\nExactamente, pra que falen a lingua que lles pete e non muden ao castelán cando entren nunha clínica, falen co empregado do comercio de turno, coa rapaz/a xeitoso/a na discoteca ou co responsable de recursos humanos nunha entrevista. E sobre todo pra que aquelas persoas coas que un empregue o galego fora do contexto ao que está reservado (aldea, familia, actividades informais) non pense que alguén coma min, políglota, viaxado, con másters e carreiras é un paduano ou un terrorista.\nteutonio, si alguen muda de lingua faino porque lle peta e dende logo a ninguen lle fai dano que mude algunha vez de lingua. Tamen hai xente castelanfalante que en determinados ambientes muden ao galego para non seren considerados extraterrestres, e deso non dis nada; pois tampouco lle fai ningun dano que de cando en vez empreguen o galego si asi o considereran. O problema radica en que a vos só vos vale barrrer hacia o galego como si o galego fora a única lingua verdadeira. En Colombia, Chile, Arxentina........non teñen ningun reparo en falar español e precisamente foron eles, despois da independencia, os que trataron de expandir a lingua conscentes do seu potencial e porque ser independentista non ten porque ser sinónimo de ser parvo.\nNon digas parvadas nostrus, o castelán ten todos os dereitos e ninguén lle obriga a mudar de lingua. No galego si.\nY LAS MUJERES QUE ASESINAN A LOS HOMBRES!?, DE ESO NO SE HABLA!, Colombia bilingüe, as parvadas extraterrestres que hai que ler...\nEducación en la lengua materna de cada alumno, sea esta gallego o español. Libertad de elección de lengua vehicular con tres modelos: uno para el español, otro para el gallego y otro para quienes deseen una educación en ambas lenguas oficiales al 50%. La introducción del inglés, puede estar presente en cualquiera de los modelos sin sobrepasar el 50% en los casos de lengua única (o español o gallego) y al 33% en el mixto. Esa es la solución más respetuosa con los derechos de las personas.\nLa libre elección de lengua vehicular (de entre las oficiales del país o región), es norma general en Europa por parte de los países que firmantes de la Carta Europea de las lenguas. Lo que ninguno de esos países establece es la inmersión lingüística obligatoria en la lengua regional para quien no desee escolarizarse en ella. Esto es lo que nunca dicen los nacionalistas, defensores del modelo único de inmersión obligatoria en la lengua regional, dando así prioridad a la "promoción" de la lengua por encima de los derechos lingüísticos de los ciudadanos gallegos, muchos de los cuales tienen como lengua propia el español\nFartodalingua, podíasme que linguas rexionais recoñecidas son do mesmo grupo lingüístico, realmente oficiais, e facilmente intelixibles?, eu so coñezo o frisio, que é empregado nun estado onde o 80% das institucións educativas son privadas. En todo caso, inshallah houbese segregación, ao cabo dunha xeneración quen escollese educación soamente en castelán vería aos seus fillos cunhas competencias lingüísticas moito máis reducidas, trilingües castelán, castrapo e "inglés nivel intermedio español", sen a facilidade que os bilingües temos pra aprender novos idiomas, acceder ao mundo lusófono ou pronunciar unha maior cantidade de fonemas. Estaría encantadísimo de que os vosos fillos tivesen o nivel de linguas estranxeiras que os de calquera murciano ou extremeño.\n5 Galiza ceibe poder popular\nA única política lingüística digna na galiza seria exterminar o andalusí e os que o defenden, imaxinade una galiza prospera sin expañois, sin ratas enfermizas e traidoras sin os envelenadores coñecidos do inicuo peperolo, son cipaiunos e grandes burremias, queren meter o andalusí como lingua propia da Galiza e logo teñen eses do pe$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$oe, e ises outros do podreiros os -Vieiristas revirados e transmutados en carne de expañolento, non teñen patria acaso, son apátridas, son sefarditas que lles da igual estar na Galiza que en expaña... están metendo o veleno un día mais outros... O GALEGO TEN QUE SER A TRINCHEIRA CULTURAL DA NOSA SOBERANIA!!!!! Galiza para os galegos, sin expañois sin fauna aloctona...


A volta ás Letras en cincuenta días | Real Academia Galega\nOs xardíns de San Carlos, na Coruña, acolleron na tarde do 1 de xuño a presentación do proxecto que reuniu deseñadores e escritores galegos para conmemorar os 50 anos do Día das Letras Galegas.\nVarias persoas pasean nos xardíns de San Carlos entre os carteis\nOs cincuenta carteis realizados por cincuenta deseñadores e cincuenta escritores para conmemorar os homenaxeados nos cincuenta anos do Día das Letras Galegas presentáronse onte, nunha exposición, a ceo aberto, nos Xardíns de San Carlos, da Coruña.\nOs carteis, fincados na terra mediante mastros de madeira que os erguían outorgándolles protagonismo, podían ser vistos nun e noutro sentido do percorrido, pois estaban expostos polas dúas caras. Máis de cen persoas, entre deseñadores, escritores, personalidades da cultura e público xeral, asistiron á celebración que escolleu como palco o corredor circular que asoma á ría da Coruña.\nXosé Luís Méndez Ferrín, presidente da Academia; Euloxio Rodríguez Ruibal, arquiveiro-bibliotecario; Francisco Fernández Rei, vicesecretario; e Manuel González González, tesoureiro, representaron á institución. Manuel Gónzalez González abriu e presentou o acto, salientando a iniciativa como "unha das poucas ocasións onde se puideron dar cita un gran número de axentes e entidades culturais, sendo quen de involucrar a 100 creadores que actuaron con total liberdade e xenerosidade". A seguir, deu a palabra aos representantes das asociacións participantes, comezando por Belén López, representante da Asociación de Editores, que leu o manifesto conxunto en nome de todas as entidades participantes. Posteriormente, Marcos Dopico, presidente da Asociación de Deseñadores, agradeceu o convite da Academia e a colaboración do resto das entidades que conformaron o proxecto. Pola súa banda, Cesáreo Sánchez, presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega, agradeceu o convite e definiu ás cincuenta figuras homenaxeadas como "fundadores da nación", ao tempo que reivindicou o pouco valorado labor dos escritores e dos traballadores da cultura. Por último, Jacobo Bermejo, presidente da Asociación de Artes Gráficas, felicitou á Real Academia Galega polo cincuenta aniversario do Día das Letras e pola iniciativa que se estaba a presentar. Asemade, salientou o papel dos impresores como transmisores da cultura, lembrando a figura do comprometido editor, Ánxel Casal.\nPor parte dos deseñadores participantes interviñeron Xosé Salgado, que recuperou a idea de Cunqueiro ao reclamar "1.000 carteis máis para a lingua galega"; Cibrán Rico e Xesús Vázquez, que afondaron na idea de traballo e creación conxunta que supuxo a iniciativa; e Estevo Carballido, que salientou a actualidade da palabra dos homenaxeados. Na quenda dos escritores, Xavier Seoane, Chisco Fernández Naval, Mercedes Queixas, Manuel Lourenzo e Cesáreo Sánchez, nesta orde, leron cadanseu texto creado para unha figura das Letras Galegas.\nDiversos momentos do discorrer do acto\nO presidente da Academia pechou o acto destacando o papel motor da Academia nesta iniciativa, así como a importancia do traballo mancomunado, no que tamén incluíu o esforzo invisible dos distribuidores, dos profesores e dos alumnos que empregaron os carteis para reivindicar e aprender da cultura galega. Por último, antes de pechar o acto, Méndez Ferrín lembrou a Rosalía, que nos mesmos xardíns conta cunha placa cun poema seu dedicado a Sir John Moore, e a conexión entre Galicia, Escocia, Gales e Cornualles que subxace en boa parte da nosa literatura.\nFotografías para descargar [ZIP de imaxes en JPG, 240 ppp]:\nReportaxe do acto "A Volta coas Letras" 1 [6,4 Mb]\nReportaxe do acto "A Volta coas Letras" 2 [4,3 Mb]


As mulleres son máis propensas a sufrir lesións de xeonllo ao realizar deporte | Consumer\nAs mulleres son máis propensas a sufrir lesións de xeonllo ao realizar deporte\nA causa son as diferenzas nos músculos que rodean o xeonllo\nPor mediatrader 2 de Marzo de 2001\nAs mulleres son máis propensas ás lesións de xeonllo, frecuentes entre quen practican deportes, polas diferenzas entre a súa estrutura muscular e a dos homes, segundo un estudo da Universidade de Michigan. Cada ano os médicos en Estados Unidos atenden máis de 11 millóns de casos de lesións de xeonllo, e na súa maioría trátase de persoas que sufriron torceduras, rachos ou estiramentos mentres practicaban deportes, xa sexa profesionais ou por afección.\nO estudo sinala que as mulleres corren riscos de dous a oito veces maiores que os homes polas diferenzas nos músculos que rodean o xeonllo. “Os músculos do xeonllo teñen a capacidade de protexer os ligamentos e previr as feridas” sinalaron os autores do estudo. Dos catro ligamentos maiores que traballan no xeonllo, o ligamento cruciforme anterior, o ligamento medio colateral e o ligamento cruciforme posterior son os que con máis frecuencia lesiónanse na práctica de deportes.\nCando una persoa cambia de dirección rapidamente, torce as pernas, diminúe de velocidade cando corre ou cae ao chan despois dun salto pode lesionarse o ligamento cruciforme anterior, un dano frecuente en xogadores de baloncesto e esquiadores, e deportistas que usan zapatos con tacos, como no fútbol.\nlesiones-gl mujeres-gl xeonllo


Ana Pontón pide votar desde a esperanza da man dun BNG capaz de dar voz a Galiza e frear a Vox e Ciudadanos - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nRotunda: “O Bloque non permitirá un goberno da dereita, pero tampouco dará cheques en branco para que sigan gobernando en contra deste país”\nNestor Rego pide o apoio das persoas “decepcionadas” coa discriminación das forzas políticas estatais\n26 abr. 2019 - 23:07\nA portavoz nacional, Ana Pontón, arrancou o mitin de peche de campaña na Coruña facendo unha apelación á ilusión e á esperanza fronte os que predican medo e crispación e fronte aos que pretenden que nos resignemos ao mal menor baixo o envoltorio do voto “útil”.\n“O 28 de abril imos responder ao medo e á crispación con ilusión e esperanza. Non temos porque renunciar a nada porque co voto ao BNG podemos telo todo: Darlle voz propia a Galiza e parar a dereita carca e antigalega ganándolle a Vox e Cs os escanos que lles disputamos. Por iso, a todas as persoas que levades Galiza na cabeza e o corazón, aquí tendes a man tendida do BNG”, proclamou Pontón.\nNun Teatro Rosalía entregado, a líder nacionalista fixo unha apelación directa os e as votantes indecisas.\n“A todas as persoas que non teñen unha decisión tomada, que queren que Galiza conte, pero que tamén están preocupadas por esa dereita españolista tirada ao monte. A todas, -votaran ou non ao BNG noutras ocasións-, dígolles que o voto BNG ten un valor extra: Garante que Galiza será decisiva na política do Estado e, ademais, deixa fora á dereita carca e antigalega ganado os escanos que disputamos a Vox e Cs”, recalcou.\nPontón recriminou aos candidatos e candidatas das forzas estatais, “as vellas e as novas, á dereita e á esquerda”, que tras unha lexislatura “pasando olimpicamente de Galiza” agora veñen a pedir o voto: recortazo de 442M€ con PP, recortazo de 750M€ co PSOE e o apoio de En Marea-Podemos, os peores orzamentos en 17 anos, “nisto consistía o rupturimo?”.\nNon foron os únicos exemplos da discriminación dos que agora piden o voto “útil”. “Útil para quen, que aportaron os 23 [email protected] por Galiza pero as ordes de Casado, Sáchez ou Iglesias”, interpelou. AP9, -dobre subida da estafa das peaxes en oito meses de PSOE tras anos de veto do PP-; o Porto da Coruña, -5.000 M€ para os portos de Xixón, Barcelona, Valencia e Bilbao, pero aquí se quere facer caixa cuns terreos que son da cidade-, foron algúns dos exemplos do agravio das forzas estatais.\nPero é a situación de ALCOA a que provocou as maiores críticas de Pontón a PP e PSOE. O “electoralismo barato” dun Feixóo “axitando o medo do peche como se el non fose o presidente ou ignorando que foi o PP quen aprobou un marco enerxético que é unha máquina de destrución masiva de empregos”, pero tamén denunciou “a covardía política” do PSOE retrasando o estatuto electrointensivo, “onde está o venres social de ALCOA?”, se preguntou.\n“Imos demostrar que esta factoría ten futuro a partir do 28A cando Galiza sexa decisiva na política do Estado nun escenario sen maiorías absolutas, onde cada escano conta, e os do BNG contarán para dar solución a 400 familias que hoxe teñen o corazón nun puño”, indicou.\nEncher as urnas con votos de país\nAos que predican o medo, Pontón pediu “responder cun sorriso rebelde enchendo as urnas de votos de país”, e aos da cantinela do voto útil, lembroulles que cunha dereita en minoría nin sequera foron capaces de derrogar as contrarreformas laborais, a lei mordaza, nin a LOMCE.\n“Que ninguén teña ningunha dúbida, non permitiremos que goberne a dereita en ningunha das súas versións, pero non imos dar cheques en branco, nin para que sigan mandando os de sempre, nin para que sigan gobernando contra Galiza. Nunca máis, discriminación con este país”, recalcou.\nPontón aproveitou o escenario do mitin para reivindicar a Rosalía de Castro e a María Casares e apelar ao voto das mulleres, “das galegas que o 8M encheron as rúas para que o 28A transformen esa forza en papeletas “feministas e de país” da man do BNG. E á xente moza díxolles que teñen no Bloque un aliado contra os que só lles ofrecen precariedade ou emigración.\nSegura da “remontada imparable”, pediu encher as urnas de amor por Galiza para ter voz propia e para frear a dereita, carca, machista e antigalega. Con esperanza e cun sorriso rebelde na boca, desta vai!”, concluíu.\nO candidato ao Congreso pola Coruña, Nestor Rego, salientou a importancia deste momento político: “Vivimos un contexto excepcional coa ameaza da involución democrática e sabemos que o BNG está a disputar directamente deputados con Vox e Cs” e, por iso, instou a sumar todo o voto de país candidatura do Bloque.\nIago Tabarés apela ao dobre voto do BNG nestas eleccións para que Ourense teña voz propia no Congreso\nMaite Ferreiro: “A partir do luns o BNG voltará a ter representación en Madrid e camiñaremos con ilusión cara a alcaldía de Sarria”


Pedroche dará as badaladas sen roupa interior: "O vestido é moi forte"\n22 noviembre 2019 22:59 h.\nGente campanadas Nochevieja Cristina Pedroche\nO ano pasado elixiu unha especie de bikini floral. AEP\nA presentadora dá a entender que volverá optar polas transparencias no look de fin de ano\nComo xa é tradición no último lustro, Cristina Pedroche alimenta a expectación en torno ao vestido que lucirá este ano en Noitevella. O bombazo foi, esta vez, que non levará roupa interior. "Porque non podo", explicou a presentadora, dando a entender que, unha vez máis, optará polas transparencias.\n"O vestido é moi top, é moi forte, e eu os outros anos non dicía que fose forte...", engadiu a colaboradora de Zapeando, que conta un ano máis coa confianza de Atresmedia para dar as badaladas de fin de ano acompañada do cociñeiro Alberto Chicote. Segundo indicou, o proceso para crear a súa indumentaria está a ser nesta ocasión máis arduo que nas anteriores. "Normalmente adoito facer como catro ou cinco probas físicas como moito, pero xa levo cinco feitas, este ano está a ser complicado", explicou Pedroche.\nA Noitevella pasada optou por un bikini de flores deseñado por Marta Rota que foi moi comentado, como xa é habitual. En calquera caso, podería ser a última vez que presenta as badaladas, segundo insinuou recentemente. "Este ano xa debería de despedirme, logo disto non hai nada máis", asegurou.\nLos motivos de Cristina Pedroche para plantearse dejar las Campanadas\nUna artista recreará con plástico y cartón el vestido de Nochevieja de Pedroche\nSOCIEDADE | 11/08/2020\nO coche usado máis caro de Galicia véndese en Pontevedra\nYotuel Romero arremete contra Instagram por censurar unha foto con Beatriz Luengo\nAchan morta á cantante surcoreana Goo Ha-ra\nA infanta Sofía aparece en Baleares con muleta tras golpearse un xeonllo\nAntonio Banderas anuncia que está en corentena ao dar positivo por Covid-19\nAdiós a Humberto Janeiro, el tigre de ambiciones


O Concello de Pontevedra reformará o Teatro Principal e disolverá o organismo autónomo do Pazo da Cultura - Pontevedra Viva\nCarmen Fouces, concelleira de Cultura\nMércores 23 de Setembro, 2020 ás 15:13 do Mércores 23 de Setembro, 2020\nA concelleira de Cultura, Carme Fouces, fixo públicos este mércores os principais piares nos que se sustenta a reformulación estrutural que o Concello porá en marcha en materia de política cultural, co obxectivo último de reactivar o sector cultural da cidade na "era Covid e na era pos-Covid". Trátase dunha planificación que abrangue desde a diagnose do sector e a elaboración dun plan estratéxico, ata a creación dun Consello Asesor, pasando pola reforma dos equipamentos culturais e a disolución do organismo autónomo do Pazo a finais deste exercicio.\n"O que buscamos é mellorar a xestión, optimizar os recursos económicos e dar a mellor cultura para a mellor cidade" indicou Carme Fouces. A concelleira asegurou que ante a situación de crise xerada pola pandemia "somos ambiciosas e non nos poñemos ningún límite, e ás veces estas situacións difíciles ofrecen oportunidades e nós estamos en disposición de aproveitar todas as oportunidades para mellorar a cultura, mellorar a cidade, facer que a cultura realmente sexa sanadora porque é unha cuestión tamén de saúde pública, e preséntasenos por diante un panorama moi ilusionante que imos afrontar con forza e con ambición".\nNeste sentido, explicou que desde o pasado mes de maio, data na que o alcalde e a concelleira se reuniran co sector cultural da cidade, "levamos traballando todos estes meses nun plan de reactivación que vai máis alá da programación, senón que é un traballo moito máis de fondo".\nCarme Fouces situou no primeiro lugar desta planificación a elaboración dunha diagnose da cultura en Pontevedra. "Queremos saber como afectou a pandemia e como se están reinventando os proxectos" indicou, polo que tomando como base o informe que o Consello da Cultura Galega publicou en xuño "imos elaborar un informe propio adaptado a Pontevedra que nos dé o mapa cultural da cidade, coa vista posta na creación dun Puntazo Cultural que funcione como foro e que permita compartir sinerxias entre todos os actores culturais".\nEsta diagnose está enfocada a coñecer a saúde do sector e o impacto económico na cidade, para o que tamén se aproveitará o traballo realizado desde o Observatorio da Universidade de Vigo.\nREFORMA TEATRO PRINCIPAL\nEn canto aos equipamentos culturais -Pazo da Cultura, Sala de Exposicións do Pazo, Recinto Feiral e Teatro Principal- serán obxecto das reformas de mellora incorporando os criterios sanitarios vixentes.\nA concelleira explicou que por tratarse de espazos moi usados, tanto desde a área de Cultura municipal como a través de cesións a outras entidades e colectivos, son espazos que precisan obras de mellora pero que agora a Covid-19 acelerou estas reformas.\nO primeiro espazo no que se intervirá será o Teatro Principal, cuxo proxecto está xa practicamente ultimado, e acometaranse obras para mellorar a accesibilidade a todas as plantas do edificio e a eficiencia enerxética, traballos para mellorar a iluminación e algún reforzo estrutural.\nCarme Fouces tamén anunciou a constitución dun Consello Asesor da Cultura "orientado a analizar a diagnose do sector, analizar as potencialidades que ten a cidade, propor accións culturais enmarcadas nun plan estratéxico e deseñar unha convocatoria de axudas ao sector". "En definitiva, que nos vaia alumeando e botando luz no camiño" afirmou.\nUnha das primeiras tarefas deste Consello Asesor será a de colaborar no deseño dunhas xornadas, previstas para o primeiro trimestre de 2021, e que terán como eixo central a economía e a cultura. A idea é, en palabras de Carme Fouces "facer unhas xornadas que sexan referencia na materia, cunha publicación que recolla os relatorios, e que dea pé á elaboración dun libro branco ou dun decálogo para reenfocar, desde a Administración local, o ámbito cultural na era Covid e pos-Covid".\nDISOLUCIÓN ORGANISMO AUTÓNOMO DO PAZO\nPor último, a concelleira anuncou que o Concello vén de tomar a decisión organizativa interna para facer efectiva a disolución do organismo autónomo do Pazo a finais deste ano. En virtude desta disolución o Pazo da Cultura, o Recinto Feiral, a Sala de Exposicións do Pazo e o Teatro Principal pasarán a ser servizos propios do Concello.\nFouces explicou que "esta era unha decisión que fomos adiando pero que xa facía tempo que estaba enriba da mesa, e máis desde que se disolveu o IMD -Insituto Municipal de Deportes-". Lembrou que este tipo de estruturas "tiveron certo interese no seu tempo pero actualmente xa non son operativas e provocan unha duplicidade de servizos que consumen importantes recursos e aínda así están mal atendidos porque é imposible ter todo o que precisan".\nTras a disolución do organismo autónomo do Pazo, o Concello pasará a aprovisionar o Pazo, Teatro e Recinto Feiral das necesidades que teñan en arquitectura, enxeñería, informática, ou saúde laboral. En todo caso, Fouces asegurou que "o público non notará ningunha diferenza porque se trata só dunha cuestión interna administrativa".


Participantes do anterior encontro de Candieira, en xuño, na sede do GALP Costa da Morte.\nCandieira organiza para este mércores 13 de setembro un taller práctico de catro horas. Está coordinado polo GALP Costa da Morte, que se estende aos concellos de A Laracha, Carballo, Malpica, Ponteceso, Cabana, Laxe, Vimianzo, Camariñas e Muxía. A cita será na Escola de Vela de Cabana de Bergantiños (A Telleira s/n – Canduas), desde as 10 ata as 14 horas. As persoas que queiran asistir deberán inscribirse previamente neste formulario. A través do correo info@candieira.net pode solicitarse máis información.\nO obradoiro é de balde e nel empregarase unha metodoloxía innovadora que nunca antes se empregara en Galicia para celebrar un encontro deste perfil. Ana Lorenzo, do equipo técnico, explica que o encontro transcorrerá “nun ambiente propiciador da creatividade”. “Traballaremos cun método empregado nas grandes empresas e nos talleres de innovación que queremos traer ao mundo local e da muller do mar”, explica. “Haberá un clima de xogo, de confianza, de ilusión, encamiñado á xeración de ideas innovadoras desde o intercambio de saberes e a unión de sinerxías”.\nTodas as iniciativas e ideas económicas, sociais e asociativas serán benvidas. Posteriormente, algunhas destas ideas contarán co apoio e o asesoramento de persoas expertas para poñelas en marcha.\nOs talleres buscan propiciar ideas e iniciativas, prender a candea da creatividade e da innovación. Tamén existe a posibilidade de levar a cabo pequenos cambios en iniciativas que xa están en marcha, ou traballar en novas formas de facer ou de organización. En todo momento buscaranse colaboracións e sinerxías entre as iniciativas. Traballarase con dinámicas que fomenten o coñecemento entre as participantes para pouco a pouco centrar retos, xogar a modificar ideas e escoller aquelas iniciativas que se queiran levar á práctica.\nEstá previsto que nos talleres que se celebren ao longo deste mes nos territorios dos seis GALP participantes do proxecto Candieira se presenten iniciativas inspiradoras diversas, como é o caso de Conservas Sotavento, a Asociación de Redeiras Illa da Estrela de Corme e o seu proxecto de artesanía ou a Agrupación de Mariscadoras Río Anllóns, que acudirán a este primeiro taller para conversar coas participantes. Tamén haberá unha mostra da artesanía en sobremesas de Silvina Muñoz, emprendedora da zona.


00:13 Martes, 22 de Maio de 2018\nPasou desapercibido para os medios de comunicación. Na conmemoración do Día do Libro Infantil e Xuvenil, o conselleiro de Cultura, Roberto Varela, fixo unhas declaracións nas que expresaba os bos propósitos habituais nestas efemérides e nas que destacaba, entre os fins prioritarios do seu departamento, o de animar os nenos "a que lean libros". Logo, fixo unha breve pausa e corrixiuse: "a que consuman libros".\nAnte a publicación dun novo decreto para o ensino, voces que se reputan científicas apuran a calmar os ánimos xa queimados de máis dos que aman e practican o galego na intelixencia (que atrevemento!) de o considerar unha lingua normal que debe aspirar a selo en todas as ordes da vida. É digna de ler, neste sentido, a entrevista a dupla plana que publica El País no 16 deste mes no seu suplemento para Galiza. Os profesores entrevistados son Mauro Fernández, catedrático de Lingüística Xeral na Universidade da Coruña e mais Henrique Monteagudo, profesor de Sociolingüística na de Santiago de Compostela.\nPensemos tan só en exemplos sinxelos de palabras como as que definen as ferramentas do agro, do mar ou do tempo climático e as ducias de variantes segundo a zona do país onde nomeemos o mesmo obxecto ou concepto. Quen emprega hoxe o termo serodio en ven de tardío? Quen fala de raro ou rarear cando a influenza do castelán nos incrustou separado ou separar? Cantos galegofalantes de hoxe usan enxoito e cantos seco? Porque dicimos é de día ou é de noite cando até a cantiga nos di que o galo cando canta é día? Cantos diferenciamos o imos e o vamos, o encetar e o comezar ou urna e furna?\nBIEITO LOBEIRA DOMÍNGUEZ\nO PP na Galiza está só na imposición da súa política lingüística e é preciso que tamén fique só na esfera internacional\nXa non é que a Historia rematase; é que non hai Historia\nO final da Historia\nXOSÉ PLÁCIDO BETANZOS GARCÍA\nUn espírito libre que non se afastou o longo do seu camiño de ser quen era, un home garboso do seu oficio, que o longo dos moitos anos da súa vida sígueu a defender o que xa defendera de sempre\nCarpinteiro de praia\nA pesar de ser entallador de oficio son moi poucas as obras en madeira que se conservan de Andrade, de aí a importancia, tanto desde o punto de vista histórico como artístico, da recuperación deste retablo da Escravitude\nRecuperado un retablo de Domingo Antonio de Andrade\n01 02 ... ... 141 142\nMacri: «Volver al mundo».\nCernadas e Cernadelas : Entre tapumes e queimadas\nXa están aquí as novas Preferentes\nEnxurrada de hipocrisia no fim da violência\nO irracionalismo degradante dun Estado que nega a súa plurinacionalidade\nEstado social e democrático de dereito\nA voltas coa memória da nação\nO de Nicaragua, algo máis que un problema interno


Os preceptos do Islam en relación coa comida\nOs tres alicerces da relixión musulmá son a oración- practicada polos fieis cinco veces ao día- o matrimonio, que debe ser celebrado por dúas persoas adultas e dúas testemuñas ante un imán ou autoridade competente, e o xaxún- que se debe seguir durante o mes chamado Ramadán-. Así mesmo, o tema da alimentación ten una importancia capital dentro do Islam por estar prescrita no Sagrado Corán. Segundo Mohamed O Afifi Mohamed, encargado de Relacións Culturais do Centro Cultural Islámico (CCI) de Madrid, a relixión musulmá prohibe todo o que pode ser daniño paira a saúde, como o alcol e as drogas.\n“O alcol pode danar a saúde das persoas e provocar problemas na súa contorna e á sociedade en xeral», sostén O Afifi. “Non afecta só á liberdade individual porque o consumo de alcol xera problemas económicos, de saúde, aumento da violencia doméstica, da criminalidade. Do mesmo xeito que as drogas, o seu consumo dista de ser un asunto só do individuo, xa que os demais padecen a adicción de quen consome sustancias nocivas. A relixión musulmá é clara: o que afecta negativamente á saúde está prohibido”, aclara.\nEn canto á prohibición para comer porco, este portavoz sinala que é propia das relixións monoteístas, pois este consumo está tamén vedado aos xudeus. «Esta prohibición e todo o relacionado con ela é de obrigatorio cumprimento cando non hai outras alternativas. Se un musulmán está nun sitio no que o único alimento que ten é o porco, pódeo comer paira subsistir”. O Afifi engade que a comida dos católicos e os xudeus é lícita paira os musulmáns, mentres non conteña carne de porco.\nEstas prescricións están baseadas no Corán, libro sacro dos musulmáns. Neste texto, na sura 2, aleya 172, que en equivalencia coa Biblia católica sería capítulo e versículo, establécese a seguinte norma: “Prohíbesevos comer a carne do animal que morra de morte natural, o sangue, a carne de porco, e a do animal que se sacrifique en nome doutro que Alá; no entanto, quen se vexa obrigado a facelo en contra da súa vontade e sen buscar niso un acto de desobediencia, non incorrerá en falta”.\nA principal novidade paira este ano é que, segundo explica O Afifi, as celebracións de Noitevella e Ano Novo coinciden coa Pascua dos musulmáns, festividade coñecida como a Pascua do Sacrificio do Cordeiro. “Esta festa ten a súa base nun alicerce da relixión musulmá, que é a data da peregrinación á Meca, xusto dous meses e nove días despois de finalizar o mes de Ramadán”, detalla. Este ano, a Pascua dos musulmáns celébrase do 30 de decembro ao 3 de xaneiro, “polo que estes días o cordeiro formará parte tanto do menú dos musulmáns, como do menú dos católicos”. Segundo a tradición musulmá, o cordeiro sacrificado divídese en tres partes que se entregan ás persoas necesitadas, aos amigos e familiares, e a quen sacrifica o animal. “Trátase de darlle un uso persoal, fomentar a solidariedade cos demais e reforzar aínda máis os lazos cos amigos e familiares”, destaca O Afifi.\nEn canto ao sacrificio do animal, o Corán establece que a carne debe ser sacrificada de acordo a un rito especial. Especifica que paira ser permitido o seu consumo o animal non pode morrer por causa natural, senón que debe de ser sacrificado en nome de Alá. O encargado de relacións culturais do CCI explica que o rito musulmán comeza coa elección do animal, a quen se lle debe dar a súa comida e a súa bebida. Posteriormente, débese trasladar ao matadoiro en vehículos equipados paira tal fin, evitando hacinamiento e sufrimento innecesario. Una vez que se chega ao lugar do sacrificio, débese baixar do vehículo sen violencia e no momento da matanza, débese retirar á besta do grupo para que os outros non presencien o sacrificio. “É necesario colocar ao animal en dirección Este, tomar un coitelo moi afiado e, dun só tajo, realizar o degollamiento para que non sufra. Bendíselle no nome de Alá, e mirando en dirección á Meca”.\nCalquera alimento que en xeral non cumpra estas condicións está prohibido paira os musulmáns. Os doces, bebidas non alcohólicas, froitas e verduras, non expresamente prohibidas nas anteriores suras ou que non conteñan algún dos preceptos, están permitidos. É preciso engadir que si nun alimento apréciase a existencia de graxa animal de tipo porcino, todo o composto estaría prohibido. Da mesma forma, prohíbense en forma absoluta os alimentos, receitas e pratos que conteñan, en todo ou parte, alcol.\nYussef Gómez, colaborador do CCI, asegura que é posible seguir os canons musulmáns en España porque conseguir produtos que se axusten ás normas musulmás é actualmente máis fácil que hai un tempo, pola existencia de carnicerías e establecementos nos que se venden pito, carnes e produtos de animais sacrificados segundo as leis relixiosas do Corán. “Estas carnicerías son moi fáciles de atopar. Ademais, proliferan cada día máis clientes que non sendo de confesión musulmá, adoptan a alimentación musulmá, baixa en colesterol”, apunta.\nPor outra banda, chegouse a distintos acordos entre as institucións sanitarias españolas e as islámicas, e creouse un sistema organizativo que certifica o control sobre os matadoiros que realizan esta forma de sacrificio preceptiva paira o Islam. “Este control de devanditas empresas garante que os alimentos vendidos nestas carnicerías islámicas cumpren á vez coas garantías sanitarias de España e as relixiosas do Islam”, manifesta Gómez.\nIr á páxina anterior: « Diversidade de costumes segundo as relixións\nIr á páxina seguinte: A alimentación kosher »


A Garda Civil inspecciona o campus de Araba e detén tres persoas en Gasteiz, Azpeitia e Etxarri | Esculca\nA PARECER POR ACTOS CELEBRADOS EN 2016 E 2017\nA Garda Civil inspecciona o campus de Araba e detén tres persoas en Gasteiz, Azpeitia e Etxarri\nAs tres persoas detidas pola Garda Civil en Gasteiz, Etxarri Aranatz e Azpeitia foron postas en liberdade esa mesma tarde sobre as 16.30. Os arrestos foron ordenados pola Audiencia Nacional española, que as acusa de «enaltecemento do terrorismo e humillación ás vítimas» durante varios actos entre 2016 e 2017. Á primeira hora desta mañá o instituto militar inspeccionou as facultades de Farmacia, Letras e Traballo Social da UPV en Gasteiz.\nConcentración en Gasteiz contra as detencións. (Jaizki FONTANEDA/FOKU)\nA Garda Civil detivo unha moza navarra en Etxarri Aranatz sobre as 08:15 da mañá, nun operativo desenvolvido por orde da Audiencia Nacional española por suposto «enaltecemento do terrorismo e humillación ás vítimas». Outro mozo foi arrestado en Azpeitia e unha terceira persoa en Gasteiz. Os tres foron conducidos á capital arabesa e finalmente foron postos en liberdade sobre as 16.30, segundo soubo NAIZ. Ao parecer, os axentes chamaron a declarar a unha cuarta persoa.\nNo cadro da operación, os axentes do instituto armado deslocaronse ao campus da UPV en Gasteiz á primeira hora desta mañá para realizar diferentes rexistros «utilizadas como centros loxísticos e de organización de diferentes actos de enaltecemento, así como para o desenvolvemento de posibeis accións violentas», informou o Ministerio do Interior. Efe tamén anuncia rexistros en Nafarroa.\nA investigación remóntase «homenaxes a varios membros de ETA» o 27 de marzo de 2016, o 11 de decembro dese mesmo ano e o 27 de setiembre de 2017, Gudari Eguna.\nEn resposta a estas detencións, foron convocadas mobilizacións en distintos puntos de Euskal Herria, como Bilbo, Donostia, Gasteiz ou Bergara.\nAzpeitia, Zestoa, Etxarri Aranatz e Galdakao tamén acolleron protestos para denunciar o sucedido.\n← O activista Emilio Cao será xulgado en madrid o próximo día 25 de xuño\n5 de xullo – nos Multicines Norte de Vigo- proxección do filme “La cifra negra” →


Colectivos LGBT+ convoca manifestación nacional na Coruña “contra o odio e a...\nColectivos LGBT+ convoca manifestación nacional na Coruña “contra o odio e a indiferencia”\nEste domingo, día 11, ás 19:30 horas, con saída da Praza da Palloza.\nManifestantes en Compostela, Día do Orgullo LGBT+ (Foto: Arxina).\nRedacción 14:57 do 8 de xullo de 2021\nDiferentes colectivos e asociación convocan para este domingo, día 11, unha manifestación nacional na Coruña baixo o lema “Ante o odio e a violencia, non mostres indiferencia: xustiza para Samuel”. Será a partir das 19:30 hora, con saída dda Praza da Palloza e remate en María Pita. Entre as convocantes: Avante LGBT+, Amizando, Abrir Fenda, Casco, Coruña Antifascista, LES Coruña e Gotas. A convocatoria está aberta á incorporación e adhesión de máis colectivos.\nNun comunicado, lembran como esta segunda feira miles de persoas saíron á rúa en Galiza e o Estado para exixir ‘Xustiza para Samuel’. “Saímos a berrar contra a LGBTIfobia asasina. A dicir que nos están a matar mentres a policía e os medios din que non ten nada que ver que o fagan ao berro de maricón. Atácannos máis e máis mentres vemos como se lexitiman os discursos de odio da extrema dereita”.\n“A LGBTIfobia non só vén en grupo a dar malleiras, ás veces tamén actúa a porrazos, co uniforme e o casco posto, ou ninguneando e desprezando desde comisarías e xulgados ás vítimas de agresións LGBTIfóbicas por parte desta xustiza patriarcal e reaccionaria. Imos pelexar e organizarnos contra as agresións LGBTIfóbicas, non só a defendernos”, indican.\n“É necesario que nos organicemos, por iso desde diferentes colectivos convocamos mobilizacións contra a LGBTIfobia e a represión en todo o Estado español ao longo desta fin de semana. A solidariedade entre as loitas desde unha perspectiva antirracista, antipatriarcal e anticapitalista é unha das nosas maiores armas”.\ndereitos samuel lgtb+


CAMERÓN: Adestramento "milagreiro" de artes e cultura - AFRIKHEPRI\nCAMERÓN: Artes e cultura adestramento "milagreiro"\nO comezo do curso escolar ou académico é un momento de múltiples enigmas para os pais que buscan formación "milagrosa" que permita aos seus fillos acceder ao mercado de traballo; especialmente no contexto da crise do emprego xuvenil que viviu o país durante décadas. Esta realidade é a que traduce en humor o famoso humorista camerunés recoñecido polo pseudónimo "Jean Michel KAN KAN" do seu nome real. Dieudonné AFANA ABECON cando falou de "volver á rabia". A formación artística e de fútbol aparece como solución para un traballo e un xeito seguro de conseguir un billete de avión no estranxeiro. Isto explica por que a maioría das solicitudes de pasaporte en Camerún son artistas ou futbolistas. Atopámonos xoves, 30 de agosto, dous mil e dezaoito anos na casa; sobre a formación artística M. Gustave MINTAMACK artista-músico e profesor de percusión e coñecido tamén polo pseudónimo de "MAKUNE"; leva unha rica viaxe artística; mestre na escola francesa de Douala, na escola americana; tamén participou en talleres de formación internacional en Burkina Faso ...; con el descubrimos que o medio de artes e cultura; é unha incubadora de emprego e colaboración.\nCóntanos a túa carreira profesional de Gustave MINTAMACK?\nA miña carreira profesional comezou nos dous mil anos, porque antes desa data fago un musical de formación de percusión na Casa da Xuventude e da Cultura (MJC) naquela época onde se atopaba en Akwa [centro económico de Douala ]; e ao mesmo tempo tamén aprendín o Solfeggio. Atópase na casa dos mozos e da culturaAlphonse Daudet TOUNA quen é o meu profesor que me axudou moito.\nCal é o elemento que levou á túa carreira ao seu clímax?\nÉ de dous mil e oito, cando estou retido a participar nunha práctica de creación de música contemporánea con a empresa nunha pata de París vén de Francia. Un ano despois volarei a Burkina Faso onde estou invitado a participar nun taller internacional sempre sobre creación musical e danzas africanas. En dous mil e dez anos, volvo a Benin esta vez para unha xira cunha compañía de teatro chamada KOZ'ART teatro con quen aínda traballo hoxe; dous anos despois de nós [o teatro KOZ'ART e eu] imos a Congo para unha nova xira.\nVostede é un profesor de percusión, cóntanos en que colexios deu clases de percusión?\nEn dous mil e nove empecei a ensinar percusión, para compartir o meu coñecemento: primeiro na escola francesa; despois hai tres anos na escola americana; no que sigo traballando.\nPodes citar algúns dos teus proxectos?\nFalando de proxectos; Participei en varios; o máis recente é o dunha película de ficción titulada " MINGA E A Cuchara Rota “Neste proxecto fixen percusión. Respecto a proxectos distantes tamén toquei percusión no primeiro álbum do artista-músico Karlos k, Pauline Ngangue ; para dous DJs franceses: Dj Pharel e o outro nome escápame. Sigo compoñendo para min e para os individuos.\nEn que traballas actualmente?\nEstou traballando na apertura dunha escola de percusión, o local é coñecido e estamos comprometidos coa constitución de artigos relacionados coa súa creación e funcionamento. Tamén estou escribindo un novo proxecto de baile en colaboración cun famoso bailarín contemporáneo o sedutor Blanche WAFFO nunha semana comezaremos coa creación das artes. Ademais deste proxecto, estou gravando pistas para un futuro álbum, levará un tempo para ver as miñas actividades: leccións escolares, espectáculos e outras solicitudes relacionadas coa performance.\nQue mensaxe aos mozos internacionais de Camerún e en particular ás oportunidades profesionais ofrecidas polas artes e a cultura?\nUn mozo pode atopar o seu lugar no ámbito artístico, para o que debe facer un esforzo para coñecer as súas aspiracións profundas, as súas aptitudes intrínsecas que os predispoñen a un tipo de arte e despois; estar acompañado. Un grave hándicap en materia de arte e cultura en Camerún, a ausencia dun Conservatorio Nacional de Artes e Cultura.\nA paixón da percusión\nO mozo camerunés, Gustave MINTAMACK é un apaixonado da percusión, coñeceu na súa casa este XNUMX de agosto de dous mil dezaoito, non dubidou en tocar co corazón algunhas notas musicais, tamén nos fixo por amor a primeira vista entre el. e percusión.\nO seguinte vídeo é un extracto desta rica entrevista coloreada en música por notas improvisadas entre as que recoñecemos a de Bensikin, unha danza patrimonial orixinaria da rexión do Camerún occidental.\nThe Kora, instrumento musical africano fabuloso\nO Djembé, a historia dun mítico instrumento africano\nÉrase unha vez Mesopotamia (vídeos)


Intervención: Caracterización e posta en valor do Castro de Arxeriz (O Saviñao, Lugo)\nA Fundación Xosé Soto de Fión (1997) ten como obxectivos principais a recuperación, conservación, valorización, investigación e divulgación do patrimonio histórico, cultural e natural.\nEn Arxeriz, parroquia de Fión, concello de O Saviñao (Lugo) materialízase esta idea cun traballo multidisciplinar de recuperación, investigación e divulgación medioambiental, paisaxística, arquitectónica, arqueolóxica e cultural.\nNa finca de 35 ha de extensión repártese o territorio entre bosque autóctono (carballos, capudres, piñeiros, castiñeiros, teixos, salgueiros, bidueiros, buxos, acivros,...), de ribeira (sobreiras, érbedos, carpazas,...) e mesturadas algunhas variedades foráneas (tulíperos, abetos, araucarias, camelias,...); cultivos de froiteiras (maceiras e pereiras autóctonas, marmeleiros, cerdeiras, oliveiras, amendoeiras, abeleiras,...); viña, horta e xardín.\nAs construcións foron restauradas seguindo os parámetros da arquitectura tradicional de Galicia, con materiais propios da zona e estruturas típicas, conservando ó máximo as partes orixinais. O edificio máis salientable é o pazo de Arxeriz datado, xunto coa capela, no s. XVII, coas súas construcións anexas e acompañado polas adxectivas: pombal, palleira, eira, cabaceiro, fornos, hórreo e curral.\nDende o ano 2013 estase a traballar na recuperación e posta en valor do castro de Arxeriz, un xacemento da Idade do Ferro, cunha croa de 7000 e unha zona de ocupación de, aproximadamente, 4 ha, disposto en terrazas orientadas cara a bocarribeira do río Miño, en fronte do “Cabo do Mundo”. As estruturas atopadas caracterízanse pola súa forma cadrada ou rectangular cos esquinais curvos, das que destacan as identificadas como celeiros para a almacenaxe de cereal sobre uns piares para un solado de madeira. Sobresaen os numerosos restos atopados de cerámica castrexa de tipoloxía miñota e muíños barquiformes e circulares.\nO Ecomuseo de Arxeriz é un proxecto aberto, en proceso, onde se segue a traballar para a recuperación, investigación e divulgación do patrimonio histórico, etnográfico e natural.


Suspendida a instancias de CCOO a licitación do servizo de atención e limpeza dos albergues do Camiño de Santiago |\nHome Política Suspendida a instancias de CCOO a licitación do servizo de atención e limpeza dos albergues do Camiño de Santiago\nSantiago de Compostela, 7 de abril de 2021. O Tribunal de Contratación Pública de Galicia (TACGal) atendeu as medidas cautelares solicitadas pola Federación de Construción e Servizos de CCOO e suspendeu a contratación do servizo de atención ao peregrino, limpeza e xestión de cobro nos máis de setenta albergues públicos e puntos de información. O sindicato, que denuncia «erros graves» na parte económica nos pregos de contratación, congratúlase da decisión, que non afecta ao prazo de presentación de ofertas.\nUn destes erros está no capítulo económico, pois unicamente se tivo en conta convenio provincial da Coruña, malia que o ámbito da licitación abrangue toda Galicia, polo que se omitían os convenios das restantes provincias. Isto prexudicaría especialmente no caso de Pontevedra, cuxas táboas salariais son máis elevadas, e provoca un erro de cálculo dos custos salariais do conxunto da licitación.\nOs 74 albergues do Camiño de Santiago empregan a 116 persoas, o 80 % mulleres. O servizo de atención ao peregrino, limpeza e xestión de cobro licítao a Sociedade Anónima de Xestión do Plan Xacobeo, organismo público tutelado funcionalmente pola Axencia de Turismo de Galicia.\nEstes albergues están espallados nos sete itinerarios declarados en Galicia como Camiño de Santiago, situados ao longo de 1300 km e que en 2019 acolleron a máis de 305.366 persoas de múltiplas nacionalidades.


Redacción | Xoves, 23 de Setembro de 2021, 08:58\nARCHIVADO EN | Íñigo Errejón Pablo Iglesias\nO líder de máis Madrid preséntase como vítima do personalismo e a adulación que di embaucó ao ex-vicepresidente do Goberno tras os seus primeiros éxitos electorais.\nErrejón insiste en que varios partidos á esquerda do PSOE suman máis que un só. Na súa opinión, non quedou máis alternativa que cofundar Máis Madrid.\nO líder de máis País, Íñigo Errejón, durante a presentación do seu libro ‘Con todo. Dos anos veloces ao futuro’, no Círculo de Belas Artes, ao 22 de setembro de 2021, en Madrid (España).\nDO 15M Ao CONGRESO\nAsí o relata en 'Con todo. Dos anos veloces ao futuro', libro no que narra en primeira persoa a súa traxectoria política e debulla os seus inicios na formación violeta ata a decisión de abandonala para formar primeiro Máis Madrid e despois o proxecto nacional Máis País.\nO deputado no Congreso describe en ton biográfico o xurdimento das súas conviccións políticas, o impulso que supuxo o movemento 15M, a ilusión que produciu Podemos e a súa irrupción para transformar o mapa político polo seu carácter transversal.\nNese crecemento, detalla que en 2014 Iglesias era xa un "ídolo de masas" e que requiriu axuda para poder afrontar toda a tarefa comunicativa e mediática, momento no que comeza a "fortalecerse" o grupo que entrou despois dos cofundadores, composto pola ministra Irene Montero e actuais dirixentes da formación como Rafa Mayoral e Juanma do Olmo.\n"Péganse a Pablo, acompáñanlle, asenten. Comezan a dicir que non está coidado e que eles lle coidan. Non hai sistema caudillista sen corte", expón nas páxinas do seu libro para indicar que no verán dese ano Iglesias xa expuxo a opción de ir en coalición con EU ás xerais e autonómicas, algo que a maioría do partido rexeitou maioritariamente de forma asemblearia.\n"Péganse a Pablo, acompáñanlle, asenten. Comezan a dicir que non está coidado e que eles lle coidan. Non hai sistema caudillista sen corte"\nTras alcanzar gobernos municipais e o éxito electoral de 2015, sen chegar a exceder ao PSOE, Errejón explicita que xa entón comezaron as diferenzas de calado co núcleo duro de Iglesias sobre a estratexia para seguir.\nÓRDAGO Ao PSOE\nNeste sentido, indica que as súas posicións na Executiva xa eran minoritarias e que a forma de expor a proposta de Goberno aos socialistas, coa afamada rolda de prensa na que el exlíder de Podemos enumerou os ministerios que esixía para o acordo cando Pedro Sánchez saía das consultas co Rey, xa vaticinaba que o acordo ía ser "imposible".\nA partir de aí, Errejón vai enumerando de forma cronolóxica as primeiras diferenzas internas, o xurdimento dunha linguaxe "bélica" e as pugnas internas, onde as armas son "dimisións", "xestoras" e "votacións no grupo para cambiar liderados".\nIGLESIAS: "CONTIGO NON PODO AÍNDA"\nO resultado desa "escalada" foi a destitución do entón secretario de Organización Sergio Pascual en marzo de 2016. Neste punto, Errejón desvela que un compañeiro, que agora é deputado de máis País, deixouse aberto unha tablet e "alguén" le as súas mensaxes dun grupo de Telegram que compartían varios dirixentes e que expresaban as súas posicións políticas.\nFoi entón cando o exlíder de Podemos, despois de que se lle fixesen chegar devanditas mensaxes, considera que se estaba producindo un "ataque á unidade" e decreta a destitución fulminante de Pascual. Ao pouco reuníronse ambos e trasladou a Iglesias que se cesaba a Pascual tamén lle deberían botar a el, pois ambos cometeron o mesmo "delito". "A resposta é, literalmente, 'é verdade, pero contigo non podo aínda'", apunta.\nTras esta crise, Pascual emprazoulle a "romper xa, publicamente, con Pablo Iglesias, algo que declinou. "Dáme un argumento moi convincente: 'Íñigo, ti non vales para as tarefas de organización. Acábanche de cortar un brazo, que son eu. Non vas sobrevivir. Se non reaccionamos xa, logo iredes outros", reproduce no seu libro.\nA partir de aí, o relato de Errejón debuxa unha descomposición das relacións no seo da formación entre as distintas correntes, onde todo pobóase "como espías de 'A vida dos outros'".\nTamén asevera que a chegada á Secretaría de Organización do actual portavoz parlamentario, Pablo Echenique, derivou nunha xira territorial que derivou en "unha sorte de estalinismo cuqui" que vai "purgando" mentres se lanzaba unha campaña de "abrazos e sorrisos".\nÁ súa vez, reitera o seu posición contraria á alianza con EU, que xestou na repetición electoral do 20D a marca Unidas Podemos, e que supuxo o "adeus á transversalidade" que anhelaban os seus adversarios.\n"DESOLADORA INVOLUCIÓN" TRAS A ALIANZA CON EU\nNesa cita, confesa ademais que empeza a non recoñecer o discurso da formación, que pasa a ocupar o espazo tradicional á esquerda do PSOE. "É desoladora nosa involución", chega a describir para logo salientar que "a unidade da esquerda resta, empíricamente", como se comprobou neses comicios, dado que esa coalición perdeu un millón de votos respecto a os cultivados por separado. "É posible que na cabeza de Pablo isto sexa o Podemos que quería, que sempre quixo", admite noutra pasaxe.\nOutro fito que describe con pesar foi o hastag en Twitter '#ÍñigoAsíNo', que foi compartido por diversos dirixente do partido, cando criticou o cesamento do exportavoz na Asemblea de Madrid Jose Manuel López.\n"Participa toda a dirección afín a Pablo. El non, pero, como mínimo, consente. Falo con el e négao. Non hai moito que dicirse", diserta Errejón que a motivación daquilo era ir "desgastándolle emocionalmente, sen ningún pudor, calquera posición que non fose a que eles defendían".\n"ESPIRAL DESCENDENTE DE MERDA"\nA partir de aí, en base ao seu relato, o camiño foi unha "espiral descendente de merda" e que se levantase con "arcadas" cando se reunía a Executiva do partido. "Tiña auténtico rexeitamento físico a ir á sede", admite.\nLogo, detalla que buscou defender as súas teses políticas en Vistalegre, o que derivou noutra serie de desencontro con Iglesias e os seus afíns. Tras a súa derrota, na que deixou a portavocía do Congreso, e pasado uns meses, describe que un dos momentos onde comezou a pensar que non tiña futuro en Podemos é cando tivo que participar na campaña denominada 'Tramabús', cuxo deseño non compartía ao denotar que a formación mostraba así a súa vocación de "partido de resistencia".\n"NESTE PARTIDO NON VOU A SOBREVIVIR"\n"Eu dígolle a Pablo que se cadra o deixo (...) Nese partido non vou sobrevivir", condensa o parlamentario admitindo que pasou meses "estraños e tristes" ata que Iglesias proponlle a candidatura de Madrid.\nCon todo e pese pactar encabezar a lista autonómica, Errejón esgrime que a dirección apenas lle permitía ter visibilidade mediática e dificultades para confeccionar o seu propio equipo, co que empezou a pensar que o "obxectivo era enterrarlle".\n"Empezo a ter a sensación de que estou metido nunha trampa, de que o de Madrid é unha maneira de ir facéndome desaparecer sen ruído", destaca para manifestar que o polémico documento que publicou Carolina Bescansa, cando difundiu por erro un documento cunha estratexia contra Iglesias, enrareció máis o ambiente a pesar de que el era totalmente alleo a ese escrito.\nAnte o conflito pola confección das listas na candidatura municipal que ostentaría a exalcaldesa Manuela Carmena e a expulsión dos edís que lle eran afíns, foi cando Errejón concluíu que a ruptura era definitiva, o que derivou logo na xestación de máis Madrid.\n"Eu estou a facer política en Máis Madrid e Máis País porque nos atrevemos a movernos (...) De non ser así, de non escaparnos dese canellón sen saída, hoxe engrosariamos a lista de tantos fundadores, portavoces, figuras públicas ou militantes do primeiro Podemos", esgrime para despois resolver sobre o seu paso por Podemos: "Que pena todo".


O seu debut como directora en cinema sería con La petición, no ano 1976 e que constituía a adaptación dunha novela de Émile Zola. Pouco despois rodaría El crimen de Cuenca (1980), película que chegou a ser prohibida durante uns meses polas autoridades militares, o cal contribuíu a que no momento da estrea se convertese nun verdadeiro éxito de taquilla.\nEn canto á súa vida persoal, tivo un fillo, Gonzalo Miró, de cuxo pai nunca quixo revelar a identidade. Á súa morte, quixo que o titor do rapaz fose o seu grande amigo e ex-presidente do goberno español, Felipe González.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pilar_Miró&oldid=4723697"\nA última edición desta páxina foi o 27 de abril de 2018 ás 16:47.


O persoal das contratas de Repsol acorda levantar o paro a partir do próximo luns - CIG: Confederación Intersindical Galega\n01 Xullo 2022 01:03\nO persoal das contratas de Repsol acordaba a primeira hora da tarde levantar o paro na refinería a partir do luns 4 de abril. A decisión, adoptada por votación do persoal de cada unha das auxiliares, chega despois da negociación mantida coa petroleira na tarde-noite do xoves e de constatarse que Repsol está dar pasos en firme para o cumprimento dos puntos máis urxentes en materia de seguridade: dispor de ambulancia e persoal médico 24 horas os sete días da semana e incrementar os Equipos de Respiración Autónoma e de detección.\nO luns próximo, ademais, está previsto tamén que teña lugar a primeira reunión da comisión intercontratas saída desa negociación con Repsol e na que se abordarán todas as cuestións relativas á seguridade e seguridade e á saúde laboral, tales como a revisión dos procesos dos permisos de traballo para operar nas zonas ou o reforzo sistema de seguridade previo á realización de traballos.\n"Todas estas medidas abordaranse e concretaranse nesa comisión que estará formada por representantes do persoal e das auxiliares e na que Repsol estaría presente e que terá unha periodicidade de reunión semanal", explicou o secretario xeral da CIG, Paulo Carril.\nXunto a isto, Repsol anunciou que instará ás contratas a resolver todo o relativo ás condicións de traballo para avanzar na eliminación da precariedade "que é un elemento de accidentabilidade e polo tanto eliminar a precariedade significa prever accidentes", subliñou Carril.\nO secretario xeral da CIG destacou que o feito de Repsol sentar a negociar unha táboa reivindicativa cunha comisión do persoal das contratas elixida asembleariamente xa ten valor por si propio ao recoñecer a petroleira, por primeira vez, a realidade das contratas. “Repsol recoñece a existencia dun mundo que é o que representan as industrias auxuliares que até agora negaba e que ten unha táboa reivindicativa moi centrada en reclamar unha mellora substantiva nas condicións de seguridade”.\nEsclarecer as causas do accidente\nSobre as causas do accidente aseverou que "nós témolo claro, a empresa ten responsabilidade e imos esixir que se depuren esas responsabilidades", sinalando que existen eivas no sistema de prevención que "cómpre corrixir, porque faltan medios básicos e fundamentais". Neste senso, Carril pediu axilidade ás administracións (tanto á Inspección de Traballo como á xudicial) nas súas actuacións para que esclarezan as causas do accidente.\nEngadiu que o accidente que lle custou a vida a Unai e deixou ferido a Óscar evidencia a "inseguridade que existe nestas instalacións e a precariedade na que traballa o persoal das auxiliares", dúas cuestións que hai que atallar de inmediato. A este respecto, explicou que tamén se acordou que os traballos da comisión de investigación interna de Repsol sexan trasladados á comisión intercontratas para que todo o persoal poida dispor desta información.\nManifestación até a Delegación do Goberno\nAsí as cousas, este venres o persoal densenvolveu unha nova xornada de paro na que, ademais de despregar dende primeira hora da mañá os piquetes nas portas da refinería, sairon en manifestación ao mediodía polas rúas da Coruña até a Delegación do Goberno, nunha sentida marcha en homenaxe a Unai, na que tamén tomou parte a súa familia, a quen lle trasladaron todo o apoio e a solidariedade. Apoio que extenderon ao compañeiro Óscar, que resultou ferido no accidente e que a día de hoxe continúa ingresado no hospital.


O comité da concesionaria do mantemento dos parques e xardíns de Vigo reclama a convocatoria dun novo concurso de adxudicación - CIG: Confederación Intersindical Galega\n27 Xuño 2022 16:12\nO comité de empresa de Althenia, concesionaria do mantemento dos parques e xardíns de Vigo, vén de reclamar a convocatoria dun novo concurso público de adxudicación ante os problemas detectados na prestación do servizo. Lembran que os técnicos/as municipais xa avisaran de que o importe final quedaba por baixo do custe real do servizo.\nDende a representación do cadro de persoal de Althenia sinalan que xa en 2014, cando o Concello publicou o prego de condicións do concurso de adxudicación, se viron obrigados/as a convocar mobilizacións. “Queríamos que se modificara o listado de persoal a subrogar, a subcontratación e a bolsa de horas, e avisamos de que un prego no que se lle dá 94 puntos á oferta económica traduciríase en falta de persoal e mantemento”, lembran.\nDeste xeito, optaron por promover dúas folgas e varias concentracións, e lograron a paralización xudicial do concurso en tres ocasións. Na adxudicación descartáronse dúas empresas por baixa temeraria, dándolle o servizo a Althenia por 17.900.000 euros (igual que en 2004). “Os técnicos/as municipais fixeron un informe advertindo que este importe quedaría por debaixo do custe real e non se cubrirían todas as zonas que figuran no prego”, indican.\nAo mesmo tempo, sosteñen que a empresa ten a súa parte de culpa do que está a acontecer no servizo por coller unha concesión por debaixo dos custes, pero insisten en que o responsábel desta situación é o Goberno de Abel Caballero, e en particular o concelleiro de Parques e Xardíns, Ángel Rivas, por priorizar o aforro económico sobre a parte técnica. “Durante os últimos meses sucedéronse os despropósitos por parte do edil: o Xulgado obrigou a admitir a Valoriza e a volver a puntuar o prego, adxudicando a esta empresa o concurso e anulando o contrato actual; isto prexudicou os traballadores/as, xa que non puidemos negociar un novo convenio colectivo”, censuran.\nAdemais, aseguran que as informacións recollidas polos medios de comunicación nos últimos días non se corresponden coa realidade, xa que todas as novas zonas que se fixeron con motivo das eleccións municipais, incluídas as do Castro e Castrelos, non están no mantemento por atoparse Althenia sen contrato. Amósanse convencidos/as de que isto terá un custe para os cidadáns porque obriga a contratar a outras empresas para o mantemento. “Temos claro que nestes momentos o estado dos parques é lamentábel, mais os traballadores/as non temos culpa da mala xestión, tanto política como empresarial, e pensamos que coa sanción imposta á empresa o Concello só agrava o problema ao culpala de todo, cando o verdadeiro responsábel é o Goberno local”.\nFinalmente, consideran que rescindir o contrato con Althenia resulta difícil ao atoparse anulado, e darllo a Valoriza por 700.000 euros menos só empeoraría as cousas. “Por iso, dende a representación dos empregados/as de Althenia-Xardíns de Vigo solicitamos que se convoque un novo concurso público de adxudicación no que se teñan en conta cuestións económicas, de persoal e técnicas”.


Agasallos en galego para Reis\nA Mesa pola Normalización Lingüística lanza un catálogo de máis de cen para “comprar con responsabilidade lingüística” este Nadal\nCoa chegada dos reis a volta da esquiña xa hai que ir preparando os agasallos para toda a familia, se este ano buscas que sexa algo máis especial, que mellor que escoller algo feito na terra empregando o noso idioma. A Mesa pola Normalización Lingüística vén de lanzar un extenso catálogo con centos de propostas de compras de Nadal en galego facendo chamamento para que se adquiran con “responsabilidade lingüística”. O catálogo forma parte do proxecto Abertos ao Galego, que certifica o compromiso coa normalización da lingua galega nas empresas e comercios, apoiando desta forma aos establecementos que fomentan o uso da nosa lingua. Un proxecto para premiar aos que axudan a que se normalice e tamén unha forma de animar a máis comercios a que se sumen á iniciativa. Unha maneira máis de buscar que se incremente o uso da lingua, sobre todo entre os máis novos, xa que segundo datos do Instituto Galego de Estatística (IGE), un de cada catro menores de 15 anos non sabe falar galego.\n“Non ten as mesmas repercusións económicas, laborais ou ecolóxicas comprar un iogur fabricado en Francia que en Galiza, do mesmo xeito que non é o mesmo ter contratada unha empresa que emprega persoas que poden atender a clientela en galego ou unha que non dá o seu servizo na nosa lingua”, afirma o presidente da Mesa, Marcos Maceira.\nO proxecto Abertos ao Galego conta tamén cunha aplicación móbil dispoñible nas principais plataformas. Nela están sinalados os establecementos que contan co certificado ‘Abertos ao galego’ xunto a aqueles dos que hai constancia do uso do galego, xa que os propios usuarios poden sinalizar na app aquelas empresas que coñezan que empregan a lingua.\nAlgúns dos motivos que dan dende a Mesa polos que prefiren empresas que traballan en galego son “que temos dereito a escoller ser tratados na nosa lingua e recibir unha atención personalizada. Tamén é unha aposta para a contratación de máis traballadores galegos, de forma que apoiando activamente as firmas que apostan polo galego estamos facendo moito por promovermos o galego no ámbito socioeconómico. Ademais a lingua galega é unha marca de orixe e a orixe galega dos produtos é un sinal de calidade, e en moitos casos de elaboración natural e artesanal.”\nNo catálogo inclúen libros para todas as idades como por exemplo Corona - bios de Manel Cráneo, O mal querer de Natalia Carou ou Zona a Defender de Manuel Rivas. Tamén atopamos entre os discos musicais a Ultraligero de Novedades Carminha e Old School R’n’R de The Bo Derek’s.\nO agasallo de moda deste ano son os xogos de mesa xa que temos que pasar más tempo na casa, podemos encontrar en OZOCOgz “Ti non es de aquí?” un xogo de mesa no que os e as participantes deben demostrar os coñecementos que teñen sobre Galicia. Na tenda Punto e Coma de Ourense vemos “Arume Xogal” un xogo que se basea no coñecemento da historia, das tradicións, da arte, cultura e lingua de Galicia, da súa descrición física e medio. Algo máis novidoso, que tamén podemos atopar nesta tenda, co que sorprender aos nosos achegados sería o Altofalante ASMR da tenda deseñado polo prestixioso luthier Carlos Sabrafén. Fabricado en Allariz con madeiras autóctonas galegas, aproveita as superficies de apoio para amplificar o son de forma eficiente e sen necesidade de fontes de alimentación.\nNa xoguetería Brazolinda atopamos moitos xogos para as crianzas entre os que podemos destacar Virandela, xogo que pretende renderlle unha homenaxe á Danza das cintas presente en diversas zonas de Galicia, que consiste en danzar ao ritmo da música ao redor dun pau entrelazando as cintas que saen da parte alta do mesmo.\nSe buscamos darlle a algúns dos nosos seres queridos un respiro podemos apostar por un aloxamento de luxo rural na montaña galega no Pazo da Pena en Manzaneda ou se pola contra son máis de praia que de montaña un boa opción é a estancia no Camping a Gaivota en Barreiros, moi cerca da famosa Praia das Catedrais. Tampouco ven mal agasallar gastronomía galega, se queremos regalar algo doce unha boa aposta sería un lote de degustación Carabuñas de marmelada ourensá ou mel de Abella Creativa.


Saleta Fernández é unha actriz galega que ten unha ampla traxectoria no teatro afeccionado e que, pouco a pouco, está a se abrir camiño no circuíto profesional.\nA súa primeira incursión no circuíto teatral profesional galego chegou en 2011, ao abeiro da Compañía Teatro do Astracán e da súa primeira montaxe, Ladrón e Familia, dirixida por Evaristo Calvo. Posteriormente formou a súa propia compañía, Código Morsa, xunto a Alberto Torres para dar saída ás súas inquedanzas teatrais, estreando en 2014 o seu primeiro espectáculo, Supergalácticos, dirixido por Fran Rei. Igualmente, foi a presentadora das galas das Irmandades da Fala, que xiraron por Galicia en 2016, acompañada de artistas tan recoñecidos como Caxade, Mago Teto ou Luís Iglesia. Na súa última produción, O Valo de Pallasos en Rebeldía, Saleta Fernández consolídase como unha actriz de presente e de prometedor futuro.\nA súa última actuación foi no monólogo Pan con Chocolate, de María Victoria Moreno, dirixido por Fran Rei, obra de alta carga social, na que se fala da amizade verdadeira por riba de todas as dificultades e, polo medio, outras tres marabillosas aventuras máis xurdidas do maxín de Mª Victoria Moreno; son catro contos que, aínda que escritos para rapaces e rapazas, na práctica acaban sendo historias para todos os públicos, xa que amosan as cousas tal e como son, sen filtros, a través da mirada sincera dunha nena.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Saleta_Fernández_(actriz)&oldid=5234304"


‘Voaxa e Carmín’, un ser humano non pode someter a personalidade doutro recortando a súa liberdade | Grupo ES. Comunicación Galicia\nCultura, Galicia, Teatro\t• por Redacción Grupo ES. • 27 julio, 2016\nAs famosas Marías de Santiago amosan nesta obra quen son e que pensan durante os 80 minutos. A autora do texto, Esther F. Carrodeguas, 10º premio Abrente de textos teatrais 2015, con dous detalles -pasean sempre ás dúas da tarde e mercan Sansón e galletas María- desvela todo o universo feminino maxistralmente interpretado polas actrices Mabel Rivera e Belén Constenla. É unha traxicomedia de dúas vidas que se eclipsan unha á outra e que a imposición e o dominio acaba por desmoroarse xa que non se poden pór portas ao campo.\nGrazas ao vídeo recreación de Roi Fernández (SrPause Cinescapismo) os diálogos cobran nova vida e a imaxinación voa ás rúas de Santiago. O espectáculo zumega, así, modernidade que contrasta máis se cabe coa historia de Maruxa e Coralia Fandiño Ricart, coñecidas como as Marías de Santiago de Compostela.\nO paso do tempo percíbeo o espectador de tal xeito que semella participar da rutina diaria das Marías e nalgún momento provoca ate fastío, amortecido pola brincadeira dos diálogos. “Maruxa e Coralia saen da casa maquilladas ata a extenuación e vestidas a toda cor dispostas a dar o seu habitual paseo das dúas polas rúas de Compostela. Pasear, saudar, mercar Sansón e galletas María, piropear os mozos, insultar as mozas…”, segundo se recolle na presentación.\nAta o terceiro cadro o peso da obra lévao maxistralmente Belén Constenla cun excelente acompañamento e reforzamento no seu papel de Maruxa. Logo no último cadro Rivera corre con todo o peso da obra e xorde outra actriz xigante na súa interpretación á altura da anterior e en menos tempo. Co efecto do viño Sansón, Coralia (Mabel Rivera) saca de dentro dela todo o que agochou ou non quixo ver a súa protectora irmá Maruxa (Belén Constenla).\nAparece, entón, a Coralia con personalidade propia, segura de si mesma, con criterios de comportamento maduros…, ata o momento eclipsados pola irmá que exercía unha protección de conveniencia, baseada en criterios hipócritas e cambiantes. Esta escena da praia amosa unha Mabel Rivera plenamente desinhibida capaz de dar un alto ton teatral por si mesma e como en toda a obra, coa linguaxe corporal –os seus acenos son parte inseparable do que di- e coa verbas e aínda cos pequenas interxeccións. Desborda paixón pola vida que non viviu, polos formalismos hipocrisías aos que estivo sometida e bótalle en cara o proteccionismo ‘maternal’ de Maruxa.\nEn certa medida é unha crítica á sociedade da época chea de convencionalismos e hipocresías coa complicidade dos seus membros. Coralia desvela que Maruxa é coma ela, na realidade non hai diferencia, tan só nas formas.\n‘Voaxa e Camín’ esconde unha lección de que a falta de liberdade é irreprimible no ser humano. Máis tarde ou máis cedo acaba por se pinchar o globo e saír ao exterior. Maruxa impón gustos e pareceres que, ao comezo da obra, Coralia asume con gusto e con graza –hai moita retranca nos diálogos-. Pero chega un momento no que todo isto a afasta da irmá que repite constantemente que o importante é que estean unidas. Canto máis o proclama, a fenda entre as dúas é maior.\nAo remate da obra, xa sabemos máis de quen eran as Marías de Santiago de Compostela e a relación entre as dúas e o viciada que estaba a sociedade que as rodeaba impedíndolles ser elas mesmas. A lección é trasladable aos nosos días.\nEtiquetas: Belén Constenla Mabel Rivera MIT Ribadavia 2016\n← Portugal se libra de la multa y tendrá que corregir su déficit en 2016 al 2,5 %\nLa prima de riesgo española sube a 118 puntos por la caída del bono alemán →


ADL - PlanIT Valley - o punto de referencia para as cidades do futuro e comunidades urbanas sustentables\nPlanIT Valley - o punto de referencia para as cidades do futuro e comunidades urbanas sustentables\nO modelo Living PlanIT para unha cidade do futuro está a desenvolverse co apoio da Municipalidade de Paredes no norte de Portugal e o goberno nacional. Chamado PlanIT Valley, foi designado como Proxecto de Interese Nacional (PIN) polo Goberno portugués. Construirase nunha serie de fases e adaptarase a unha poboación de 225 000 persoas cando se complete en 2015.\nA cidade acabada servirá ao mesmo tempo como un laboratorio vivente para as empresas asociadas, banco de probas para as súas tecnoloxías intelixentes, centro de innovación, incubadoras de tecnoloxía start-ups e a demostración de como PlanIT colaborará cos seus socios e promotores inmobiliarios para replicar o seu enfoque noutras localizacións. Dentro de PlanIT Valley, PlanIT Laboratorio representa un cambio radical mediante o establecemento dunha comunidade de colaboración para a investigación e o desenvolvemento urbano integrado en infraestrutura técnica, económica e social. O seu obxectivo é integrar as empresas, a educación e o goberno no medio natural urbano en si, que é unha gran diferenza cos parques tecnolóxicos e as escolas de Silicon Valley.\nPlanIT Valley permitirá un mellor seguimento dos signos vitais da vida urbana, a condición e o rendemento dos vehículos e a infraestrutura. Como resultado, os administradores serán capaces de optimizar as operacións diarias normais da cidade e ofrecer unha maior seguridade para reaccionar ante acontecementos extraordinarios en tempo real a través da modelización e simulación. Co fin de incorporar os novos desenvolvementos, os sistemas urbanos de control de xestión serán actualizados coa información e a tecnoloxía máis recentes.\nPrincipais axentes involucrados:\nEntre 10 e 14 mil millóns de euros. A forte necesidade de financiamento está facendo difícil o desenvolvemento do proxecto.


Programación Cultural. Eventos. Turismo do Concello de Carballo-Costa da Morte-Galicia-España.\nInicio // Que facer // Eventos // Programación Cultural\nCarballo goza dunha dinámica vida cultural que se estende ao longo de todo o ano. Esta é, sen dúbida, unha das mellores alternativas para complementar a túa estadía con nós.\nAo longo das catro estacións ofrecémosche citas xa consolidadas que amosan o noso compromiso coa cultura e co mundo do espectáculo. Enchémosche o outono de teatro co FIOT, o Festival Internacional Outono de Teatro, unha das citas coa arte dramática máis importantes de toda Galicia, e poñémoslle melodía á estación da caída da folla co Novembro con Música.\nSaudámosche o inverno coas propostas de calidade que conforman os nosos Venres Culturais, de xaneiro a abril.\nAnimámoste a entrar con enerxía na primavera coa innovación e a experimentación que acompañan o noso ciclo Primavera en Danza. E facémoslle o noso especial tributo a maio co Programa das Letras, ao longo de todo o mes.\nActuación da orquestra de cámara do Conservatorio Municipal no Pazo da Cultura\nNo San Xoán, nas nosas festas grandes, tamén atoparás moita arte. Si, traémosche artistas do panorama musical máis actual, mais non nos esquecemos de amosarche con orgullo as e os nosos propios creadores, que poderás ver no festival Rock’in ou na mostra colectiva de artistas noveis.\nNos meses de xullo e agosto poderás gozar cunha ampla oferta de espectáculos ao aire libre, que enchen de cine, danza, música de todos os estilos e, sobre todo, bo ambiente, as noites cálidas do verán carballés. Cita ineludible é o Festival de pop rock Sereas e Piratas, na praia de Razo no mes de xullo.\nDicímoslle adeus ao mes de agosto coa Praza dos Libros, a nosa feira literaria, que coincide o domingo coa feira de produtos agrícolas. Se ese día compras un libro, agasallarémoste cun dos nosos riquísimos pans de Carballo…


Sostibilidade de blogs - Geofumadas\nConsellos para gañar cartos cun blog en internet\nComo configurar unha tenda en liña\nFai un intre contábolle sobre Regnow, un sitio que facilita o xeito de vender produtos en Internet para os fabricantes, a través de sitios que poden funcionar como fiestras para a descarga ou a venda do produto. Ademais, Regnow tamén ten a posibilidade de crear tendas en liña para facilitar a ...\neGeomate, Internet e Blogs, Sostibilidade do blog\nVender software en internet todos os días é máis sinxelo\nPara que un negocio funcione funcionalmente hai que integrar catro elementos que, en marketing, son chamados 4P. Un creador que ten un Produto a ofrecer. Un comprador que está disposto a pagar un prezo por este. Un vendedor que pode facer a promoción do produto A. lugar que serve de cadrado para facer o ...\ninnovacións, Sostibilidade do blog\nInformes de publicidade de AdSense\nSobre AdWords e AdSense AdWords é o sistema que Google usa para mostrar anuncios, as compañías pagan, xa sexa imprimindo, premendo ou por acción; mentres que AdSense é o sistema que utilizan os propietarios de espazos para que se mostren os anuncios. Entón, os anuncios que ves por riba desta publicación foron ...\nblog Google Earth GPS gvSIG OS SIX colector SHP\nFilosofía sobre AdSense\nHai a publicación completa en The Blogos, unha posición sobre a posibilidade de facer un plan para monitorear a renda de AdSense mediante a aplicación dun gráfico lineal de tipo mx + b. Confeso que teño colocado o nariz en parte do contido. Aquí está a revisión ... 1. Base de datos bla, bla, bla en base ...\nNa miña geofumar de reposición sobre a inmortalidade do sapo e compartir cos amigos que entenden este tema, concluímos que Google sabe como controlar algúns días gañan menos, outros máis, menos visitas será ... e aspectos da o estilo As visitas Algunhas xornadas, parece que Google desactiva algúns ...\nO cargo de Blogos é mellor explicado, pero en resumo, afírmase que Google fixo un movemento que é probable que a causa AdSense beneficios caeron case á metade. Aquí está a cuarta razón: 4. Google eliminou a metade da oferta e enviouna por conta propia ...\nInternet e Blogs, Sostibilidade do blog, video\nGeofumadas, resumo do mes de maio\nMaio foi entradas 49 fíxome aprender algúns trucos de SEO e escribir con moita énfase nas tecnoloxías Bentley e Google Earth para a viaxe conxunta para Baltimore. Exchange Server Este foi máis significativo e Dolores mes ... todos os foros Cartesia, cartesianos e Cartesia foron trasladados ...\nSistemas Bentley blog ESRI Google Earth SIX colector meus egeomates WordPress\nGeospatial - GIS, meus egeomates, Sostibilidade do blog\nEste fin de semana eu fun forzado a falar sobre formas de monetizar contidos en Internet, foi un grupo de mozos emprendedores, aqueles que teñen o seu Hi5 perfil! ata a coroa de pintas; así que quero dedicar esta publicación para falar sobre os ingresos que xerou a web anterior cando estabamos ...\nmeus egeomates, Sostibilidade do blog\nGoogle para establecer a sede en Costa Rica\nUnha das razóns para o éxito de Google é a súa agresividade para entrar en calquera rexión; o ano pasado estableceu unha sé na Arxentina para cubrir o cono sur, agora anunciou que establecerá sede en Costa Rica para servir a América Central. Entre os beneficios que esperamos dos que toman chips de Google, é que poden ...\nCoa evolución das cámaras dixitais ea posibilidade de compartir fotos en internet, xorde o negocio de gañar cartos para mostrarlles. Supoñamos que unha persoa ten fotos 5,000 tomadas das súas viaxes, seguro que vai querer mostralas ... e que mellor forma de recibir diñeiro para facelo. Sitios que pagan para mostrar as fotos ...\nDesde fai bastante tempo, a publicidade en liña foi quen de posicionarse, principalmente a través da venda de enlaces ou os anuncios contextuais dos que Google Adsense é o líder. Na medida en que moitas persoas xa non son ofendidas por ver anuncios nas páxinas que frecuentan, especialmente se engaden valor útil ...\nGeospatial - GIS, Sostibilidade do blog\nEstá claro que comezamos estes blogs en Cartesianos porque nos gusta escribir e estamos apaixonados polo tema geoespacial, pero como ninguén vive de poemas, aquí está o consello de non deixar o blog: 1. Como funciona: Para que o servizo funcione, Google creou polo menos dous sistemas: o primeiro é AdWords, a través de ...\nGoogle paga $ 10 por cada xeorreferencia empresarial\nGoogle ofreceu $ 10 para sacar fotos dun negocio e ingresar os datos desde el a Google Maps. Unha vez que Google carga e carga os seus datos, gañará $ 2, entón gañará $ 8 cando a empresa apruebe que os datos son correctos. Deste xeito Google está garantindo que cada día máis persoas ...\nGoogle Earth / Maps, Sostibilidade do blog\nA creación da comunidade cartesiana é recente, algúns que intentaron entrar presumen que tiñan os seus propios blogs en Blogger ou Wordpress. Polo que vexo, crearon o blog co seu "mundo de Ola", pero non me apetecían entrar, presumo por mor das maiores debilidades que os cartesianos teñen ata agora: só hai ...\nInternet e Blogs, meus egeomates, Sostibilidade do blog


posted by outro deporte é posíbel!! @ 17:53 4 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 23:25 1 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 13:28 4 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 10:14 2 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 23:44 1 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 13:04 1 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 17:33 1 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 20:41 1 comments\nposted by outro deporte é posíbel!! @ 22:16 1 comments


As festas, soños son | Galicia Digital\nHai trinta e seis anos, o día grande da festa, un titular de prensa proclamaba que se vivía O máis triste San Froilán. Os que andábamos coas festas a voltas pasaramos unha dura noite na casa do concello sabendo minuto a minuto como o Hortensia arrasaba sen piedade o feiral, tumbaba árbores centenarias no parque, derrubaba un palco da música e deixábanos a sensación de ser o ensaio dun posible fin de mundo.\nPero dentro da traxedia, tiñamos infinitos pequenos motivos de ledicia, comezando pola grande nova de non ter sufrido danos humanos, tendo unha boa proba a uns pasos do concello, en plena rúa da Raíña, onde ao grande fotógrafo Juan José lle entrou unha uralita polo parabrisas do coche sen que tivera daño persoal alguno.\nNon recordó como triste aquel San Froián no que Milladoiro se negou a cambiar de palco esixindo actuar onde o prohibirá o Hortensia, e houbo que poñer infinitos parches morais nas almas da festa. O espírito festeiro puido con todo. E tivemos San Froilán. E non resultou non podía ser- triste.\nLevamos máis de medio ano sustituindo realidades da vida cotián por invencións audiovisuais, sabendo que nunca o virtual sustituirá ao mundo real do que é un magnifico complemento.\nNeste mundo virtual paliativo, imaxes e sons transmitidos por internet San Froilán virtual- poden facernos vivir unha ilusión, poden cubrir medianamente as necesidades dos sentidos de vista e oído, pero non poderán contentar olfato, gusto e tacto, tan conmovidos e favorecidos polas festas reais.\nUn San Froilan sin barracas, casetas do polbo e multitudes perdéndose polas rúas, será outra cousa, valorando eso sí os esforzos oficiais para que a ilusión se manteña. Será un San Froilán diferente, especial, ao que temos que aportarlle nós ilusión, maxia. Por nós e polos nosos, temos que sacar forzas de onde non as temos, e saber que estamos en festa, hai vida nos barrios, poderemos tomar viños na honra do patrón, e recibiremos amigos que non quixeron quedar na casa fóra de Lugo. E teremos a voz amiga de Tonina Gay, que nos chegará polas ondas da radio ou da Rede, para proclamar que vivimos un San Froilán diferente, pero igual de entrañable e querido.\nNas carencias da nenez, os maiores sempre nos animaban afirmando que o día de mañán todo tería solución; sería perfecto, Pois nós temos agora ese mesmo deber de contaxiar aos máis pequenos e convencernos nós mesmos- que o día de mañán, quizais o ano que ven, todo será perfecto. En tanto, soñemos, alma, soñemos, que dixo Galdós do que se cumpre o centenario da súa morte. E disfrutemos, inventemos, a nosa propia festa.


Pedras do Vilán: 1/12/09\nCampo a través 09\nEste xoves fumos correr a Area da Vila, á competición intercentros de campo a a través. Tivemos a sorte dos valentes e fixo un día estupendo, soleado e sen vento. Como a cousa era en casa, en terreo coñecido, os nosos/as sacaron peito e tivemos unha chea de medallas. Queda demostrado nas fotos que tedes aquí debaixo:\nPublicado por Libraco en 12:46 2 comentarios: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: Alumnado, Educación Física\nMÁIS TAQUILLAS, QUE É A MODA!\nPatrullando pola entrada-recibidor do iES, atopeime cunha rapaza abrindo a súa taquilla. E como ese elemento sempre foi moi ilustrativo nas series de TV con alumnado adolescente, sentín curiosidade por notar como respiraba esta alumna de 1º (novata, polo tanto!) acerca do asunto taquilleril.\nResultache útil a taquilla?\n- Sí, xa que evita andar cargada de libros.\nTes adornada a taquilla con algunha foto?\n- E para que, nin tempo de mirar para elas vou ter.\nPublicado por muiñovello en 0:33 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: Alumnado, entrevistas\nE TAMÉN ESTAMOS CONTRA A VIOLENCIA…\nComo xa anunciou no seu día o Vilán irmán, celebrouse unha semaniña contra a violencia de xénero. Pillamos a 2 representantes do xénero femenino, observando a exposición montada con letras de cancións e textos informativos.\nSempre nos resulta extraordinario ver adolescentes lendo textos… E, como non, falamos con Natalia e Tamara…\nQue canción vos gusta máis? E tanto Natalia como Tamara decántanse pola de Merche, Abre tu mente. Natalia di que tamén lle gusta moito a de Amaral.\nE ante a pregunta de que tal lles parece a exposición, contestan a dúo “Está moi ben”.\nPublicado por muiñovello en 0:39 No hay comentarios: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: entrevistas, Exposicións\nBIBLIOARTE CALABACIL, BIBLIODEPORTE…ESTAMOS EN TODO!!\nPódese decir que a biblioteca do noso IES ven sendo un fervedoiro de mentes pensantes.\nEntre a diversión (sí, diversión!) de ler, a de “tuentiar” ou os xogos de mesa, salta de cando en vez algunha competición “ deportiva de mesa”, como vai sendo estes días co torneo polideportivo que organiza o Departamento de Educación Físca, en colaboración con esta a nosa Biblioteca.\nTamén hai días que se “compite” na preparación das actividades de clase (sí, sí, hai xente que estuda!!), especialmente exames. Pero diso falamos outro día.\nO día que reflicte a imaxe temos a un equipo de 1º competindo ó xogo das damas con outro de 2º (cinco contra cinco).\nPublicado por muiñovello en 20:09 1 comentario: Enlaces a esta entrada\nEtiquetas: Educación Física, torneos\nCampo a través 09 Este xoves fumos correr a Area ...\nBIBLIOARTE CALABACIL, BIBLIODEPORTE…ESTAMOS EN TOD...