Cassinhòlas (Gard) - Wikipedia, entziklopedia askea.\n44°01′21″N 4°07′50″E / 44.0225°N 4.1306°E / 44.0225; 4.130644°01′21″N 4°07′50″E / 44.0225°N 4.1306°E / 44.0225; 4.1306\nCardet, Lédignan, Maruéjols-lès-Gardon, Massanes, Ners, Ribaute-les-Tavernes, Saint-Bénézet eta Vézénobres\n203 (%50.8) 200 (%50)\nCassinhòlas (okzitanieraz Cassinhòlas, frantsesez eta ofizialki: Cassagnoles) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 441 biztanle zituen.\n2007an Cassagnoles udalerrian erroldatutako biztanleak 410 ziren. Familiak 165 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 199 etxebizitza zeuden, 167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 167 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 262 ziren, horien artean 190 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 190 pertsona aktiboetatik 168 lanean zeuden (95 gizon eta 73 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Cassagnoles udalerrian 153 unitate fiskal zeuden, 366 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.994 euro zen.\n2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.\n2000. urtean Cassagnoles udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 105 hektarea erabiltzen.\nMassanes (1,4 km)\nMaruéjols-lès-Gardon (1,8 km)\nNers (2,3 km)\nSaint-Bénézet (3,4 km)\nVézénobres (3,5 km)\nCardet (4,1 km)\nLédignan (4,1 km)\nRibaute-les-Tavernes (4,4 km)\nMartignargues (4,5 km)\nBoucoiran-et-Nozières (5,2 km)\nDeaux (5,4 km)\nSaint-Jean-de-Serres (5,8 km)\nSaint-Étienne-de-l'Olm (5,9 km)\nDomessargues (5,9 km)\nMultimedia: Cassagnoles (Gard)\nBNF: 152547124 (data)


Osasun-historia digitalak: pazienteen datuak osasun-arloko profesionalen artean komunikatzeko.\nePreskripzioa: preskripzio-aukerak eskuratzeko, pazienteei preskripzioak inprimatzeko eta batzuetan preskripzioak medikuengandik farmazialariengana elektronikoki transmititzeko.\nTelemedikuntza: urrundik pazienteei tratamendu fisikoak edo psikologikoak emateko, pazienteen funtzioak telemonitorizatzea barne.\nKontsumitzaileentzako osasun-informatika, hau da pertsona osasuntsuek nahiz pazienteek medikuntza-gaiei buruzko baliabide digitalak erabiltzeko sistemak.\nOsasunari buruzko jakintzaren kudeaketa: adibidez, azken medikuntza-aldizkarien berri emateko, praktika hoberenetarako gidak eskaintzeko edo epidemien jarraipena egiteko.\nOsasun-zerbitzuetako talde birtualak, hau da, ekipamendu digitalaren bitartez pazienteei buruzko informazioa partekatzen duten eta lankidetzan jarduten duten osasun-arloko profesionalen taldeak.\nmOsasuna: tresna mobilen bitartez osasun-datu agregatuak nahiz paziente mailakoak erabiltzeko sistemak, praktikan edo ikerketan diharduten profesionalei edo pazienteei datu horiek eskaintzeko, denbora errealean pazienteen funtzioak monitorizatzeko, etab.\nMedikuntzako ikerketa sare bidez: ordenagailu askoren prozesatzeko ahalmena elkartuz datu multzo erraldoiak kudeatzeko sistemak\nOsasun-zerbitzuetako informazio-sistemak. Hala nola hitzorduak emateko softwarea, pazienteen datuak kudeatzekoa, lanak planifikatzekoa, osasun-zerbitzuen administraziokoa, etab.\nArlo honetan Europar Batasunak arazo garrantzitsu bat du, hainbat herrialdeetako osasun-zerbitzuak elkarlanean jardun behar dutelako. Horregatik, 2012an, Europar Batzordeak eOsasunerako Interoperabilitate Marko Europarra garatzeko helburua jarri zuen. Helburu horretarantz eman zuen lehen urratsa txosten bat enkargatzea izan zen. Dagoeneko txostena egina dago eta hemen dago eskuragarri. Berez lau txosten dira guztira:\nEgindako azterketaren gida, haren aurrekariak eta Europar Batasunak eOsasunaren interoperabilitatearen atzean duen politikaren berri ematen duena.\nGaiak izan behar lukeen orientazio nagusiaren lehen planteamendu orokorra.\nGarapena egin behar duten organizazioen profila ebaluatzeko tresna.\nMarkoaren atal teknikoaren behin-behineko lehen bertsioa.\nIKTen bidezko soluzioen eta datu-trukearen interoperabilitatea lehenbiziko baldintza da osasun-zerbitzuen katea osoa hobeto koordinatzeko eta integratzeko Europar Batasunaren mailan. Lantzen ari diren markoak interoperabilitate-estandarren eta espezifikazio teknikoen erabileran bateratzera jotzea eta herrialdeetako eOsasun-sistemen interoperabilitatea areagotzea sustatuko du.\nInteroperabilitateak lau arlo hartzen ditu: legala, antolakuntzakoa, semantikoa eta teknikoa. Zehazki interoperabilitate semantikoari dagokionez, hiru motatako baliabideak planteatzen dira:\nKontzeptuak errepresentatzeko sistemak.\nDatu-itemak antolatuko dituzten eta item bakoitzeko terminologia-azpimultzoak mapeatuko dituzten eredu klinikoak.\nOsasun-historia digitalen ereduak. Arlo honetan kodetze-sistemak bateragarri bihurtu behar dira eta garrantzi handia dute medikuntza-hiztegiek.


Théâtre du monde: despentsatzeko | Artitz Guggenheim Bilbao\nArtea eta ekonomia | Artea eta identitatea | Artea eta Internet | Artea eta politika | Artea eta teknologia | Artea. Merkatua | Artearen soziologia | Kapitalismoa | Kontsumoa | Erbestea | Tradizioa | Kultura eta globalizazioa | Dualtasuna\nHuang, Yong Ping | Kan, Xuan | Xu, Bing | Yan, Lei | Zhou, Tiehai\n1994an, Xu Bing-ek, New Yorken pare bat urte pasatu ondoren Pekinera itzuli berria zela, performance iskanbilatsu bat antolatu zuen Hanmo Arts Center-en, Transferentzia-kasu bat (A Case Study of Transference) izenekoa. Bi txerri elkarrekin sartuak zeuden kaiola batean: bata arra, gorputzean letra latinoak inskribatuta zeuzkana, ingelesezko hitz faltsuen kate zentzugabeak osatuz, eta emea bestea, gorputza Xu-k asmaturiko letra “txinatar” faltsuez markatua. Arrak orduetan estali zuen emea, animaliak leher eginda geratu ziren arte, ikusle guztiz harritu eta deserosoen aurrean. Artistak, bere obra Estatu Batuetan estereotipatu eta gutxiesten zutelako suminduta agian, ikuskari iraingarri hura antolatu zuen, “Mendebaldeko mundu-artearen” eta “arte txinatarraren” arteko harreman bere ustez desorekatua salatu nahian; lehenengoa zen nagusia, eta bigarrena kontsumo-objektua zen —esklaboa ez bazen—, eta aurreiritzi politikoen, kulturalen eta moralen mendekoa. Aretoan barreak baziren ere, egonezinarekin batera, halako amorru bati igartzen zitzaion giroan. Transferentzia-kasu hark mendekuaren antzeko zerbait adierazten zuen. Aldi berean, orobat sumatzen zen arte txinatarrak Mendebaldean berdintasuna eskuratzearen alde borrokatzeko gogoa.\nIronikoki, Mendebaldearen nagusitasunari aurre egiteko aldarri hartan, hizkera “nazioartekoenera” jo zuen Xu Bingek. Xuren aukerak, haren kide askorenak bezala, kontraesanez beterik, Ekialdea versus Mendebaldea dualismoa berresten zuen “nazioarteko modernotasun” baten oinarri gisa, eta modu inplizituan onesten zuen funtsean hegeliarra den Mendebaldeko “progresismoaren” prozesu historikoarekiko fedea. Ideologia horrek eta haren inferentziek taxutu dute egungo errealitate globala. Berdina izateak esan nahi du Mendebaldearekin bat etortzea, eta Mendebaldeak definituriko “nazioarteko” estandarraren nagusitasuna partekatzea. Ikuspegi hierarkiko eta teleologiko hori indar-gidari garrantzitsua izan da “Mendebaldekoak ez diren” herrientzat azken bi mendeotan, baita Txinaren modernizaziorako ere.\nIkuskizunaren estrategia probokatzailea baliatu zuen Xuk, besteak beste, bere ekintza egiazki “global” gisa definitu ahal izateko1. Ikuskizuna kapitalismo globalaren mozorroa eta agerpena da, dena estetikaren barruan xurgatzen duen estetika bat, irudiei eta kontzientziari kontsumismoarekin jarraituko duen formatu bat ematen dion sistema. Modu sotilagoan, Xuk animaliak baliatzea bat dator Mendebaldeak auto iritziaren eta auto egituraren oinarriekin. Transferentzia-kasu bat obrak giza desiraren sinbolo eta irudikapen kultural bihurtzen ditu txerri protagonistak, eta modu horretan Mendebaldeko humanismoaren arrazionalismo antropozentrikoari men egiten dio. “Unibertsaltasun” hori Errenazimentuarekin hasi, eta XIX. menderako instituzionalizatu zen; Mendebaldeko gizona du estandar unibertsaltzat, gailur teleologikotzat eta Jainkoak izendaturiko giza bilakaeraren emaitzatzat. Beste existentzia-moduak baztertu egiten dira, giza existentziaren forma “primitiboak” izan edo giza jatorririk gabekoak izan, esate baterako, animalienak edo beste bizitza-moduenak; azken bi horiek etiketatuak behar dute egon, definituak, irudikapen bihurtuak. Transferentzia-kasu bat obraren agertokian, berdintasun-eskari eskandalugarri batek gizarte “aurreratu” baten eredu jadanik ezarria onartzera darama, nahiz eta antzezle berri bat agertu agertoki nagusian.\nXu Bingek Transferentzia-kasu bat aurkeztu baino urtebete eskas lehenago, Huang Yong Ping artistak bere Munduaren antzerkia (Theater of the World, 1993) obra aurkeztu zuen Stuttgarteko Akademie Schloss Solitude aretoan. Antzerki barrokoaren tradiziotik zetorren terminologia europarraz jabetzen zen titulua, eta harekin artistak traizioa egin zien terminoaren beraren sustraiei. Egur eta metalezko bionboz osaturiko dordoka formako egitura batean, ehunka intsektu eta narrasti txiki sartu zituen, era guztietakoak —labezomorroak, armiarmak, arrabioak, sugeak—, lehenago kaiola bereizietan zeudenak. Hantxe hasi ziren borroka odoltsuak eta ezin geldituzkoak: animaliek elkar jan zuten. Haien bizitzaz Xuk egin zuen bereganatze antropozentrikoa irauliz, Munduako antzerkian elkar jaten zuten intsektu eta narrastien ikuskizun hura onartezina gertatu zen Mendebaldeko begiradarentzat, bereganatze hori deserosoa edo zatarra izanik ere, Mendebaldeak intelektualki eta kulturalki animaliak bere epistemean kokatzen dituen moduarekin koherentea bazen ere2. Huang-ek Munduaren antzerkia izendatu zuen agerraldia, erreferentzia eginez Mendebaldeko Theatrum Mundi ideia sustraituari, eta bereziki XVII. mendeko antzerkian izan zuen adierazpenari, zeinak Jainkoaren boterea eta moraltasuna ikusten baitzuen eguneroko bizitzan. Kontraste gisa, “Mendebaldeko balioen” eta ideologia nagusien guztiz bestelakoa zen, eta horien kontrolpetik ihes egiten zuen mundu bat zen Huangek margotu zuena3. Alabaina, kulturen ugaritasunaren defendatzaile gisa ulertu behar litzateke Munduaren antzerkia; interakzio eta hibridazioak tarteko, “modernotasunaren” sustrai gisa. Haien bizikidetza eta gatazkak ezin saihestuzkoak eta betierekoak dira.\nHuang Xiamen-etik Parisera joan zen bizitzera 1989an, Centre Pompidou-k antolaturiko Magiciens de la terre (Lurreko Magoak) erakusketa berrizalean parte hartu ondoren. Lehenago, hamarkadaren hasieran, Huangek Duchampen dadaismoaren metodoetara eta I Ching liburuetera jo zuen oinarri berrien bila, bere artea eta artea oro har lantzeko. Biratzen ziren gailuak sortu zituen, “suertearen makinak”, zoria sartzeko erabakiak hartzeko garaian eta gai gori batzuk gainditzeko: Ekialdea Mendebaldearen kontra, tradizioa modernotasunaren kontra, etab. Esperimentu haien emaitza nagusia Pintura txinatarraren historia eta Pintura modernoaren historia laburra, garbigailuan bi minutuz garbituak (The History of Chinese Painting and A Concise History of Modern Painting Washed in a Washing Machine for Two Minutes, 1987). Keinu horren ondoriozko ore nahasiak erakusten zuen, ironikoki, kulturen arteko erlazio zaila argitzeko edo “ordenatzeko” desirak are zailagoa egingo zuela bereizketa. Era berean, munduaren beraren mikrokosmos baten aldeko keinu baten gisa interpreta liteke obra: konfrontazio horien emaitza, “bi mundu” horiek nahasten eta bihurritzen ziren moduak —zulo beltz bateko zirimolaren irudiari loturik— gauza are kaotikoagoa, entropikoagoa baizik ezin zuen eman, hundun4 egiazko bat.\nHuang Yong Pingek I Ching liburua kontsultatu izanak eraman zuen intsektuak eta narrastiak erabiltzera Munduaren antzerkiaren protagonista gisa; hau da, artistaren desira eta kontrola baino harantzago hartutako erabakia izan zen. I Ching liburuaren aplikazio horiek, feng shuiaren erabilerarekin batera —feng shuia I Chingaren printzipioen bertsio geomantikoa da—, hala nola beste Weltanschauung edo mundu-ikuskerako sistema txinatar zaharrek, ikuspegi konplexuak eta anbibalenteak eman zizkioten Huangi “munduaren [diferentziaren eta gatazkaren bidezko] eraikuntzaren” prozesuaren inguruan: sorkuntzaren eta esanahiaren beste ekoizpen-esparru berri batera eraman zuten, Mendebaldeko modernotasunaren tradiziotik haratago. Modernotasun hark Mendebaldea eta Ekialdea, tradizioa eta modernotasuna, kontserbadurismoa eta aitzinamendua, eta beste dualismoen haustura iradokitzen zuen, dualismo horiek osatzen zutelarik oinarri ideologiko “ofiziala” Mendebaldekoak ez ziren munduko “abangoardia” gehienentzat, haiek “eguneratzeko” egiten zituzten ahaleginetan. “Egiazko munduari” berari begiratzeko proposatzen zuen Huangek, Mendebalde eta Ekialdeko koordenatuak baino harantzago baitago hura: mundua “den bezala”. Gizadiak kasu honetan utzi egiten dio munduaren erdigunea izateari, eta “mundu humanista”, azken batean, “harantzagoko mundu” horren mendekoa da.\nAtzera berrikusi behar litzateke, eta bestelako modu guztiz diferentean taxutu, gero eta maizago “globala” deitzera jotzen dugun mundua. Mendetan “nazioartekoa” dela esanez definitu duguna baina harantzagoko mundu bat jasotzen du “globala” terminoak; “nazioarteko” mundu hura Ilustrazioaren tradizioan oinarritzen zen, eta estatu-nazio modernoa izan zen haren gailurra. Modernotasun eta gizarte garaikideen eredu hobea Mendebalde delakoarena edo Ekialde delakoarena ote den erabakitzeko eztabaida-prozesuaren argitan, globalizazioak paradigmak apurtzen dituen ikuspegi bat eskaintzen du auzi ontologikoak eta epistemologikoak ikertzeko. Ezarritako ordena globalaren alderantzikatze horrek pentsalari biziki subertsibo batzuen posizioen oihartzuna dakar, Immanuel Wallerstein-ena esate baterako:\nNahiko gauza normala da intelektualek eta zientzialariek auzi batzuk berriz hausnartzea […]. Baina, auziak berriz hausnartzeaz gainera, “normala” den gauza, nik uste dut XIX. mendeko gizarte-zientziak “despentsatu” behar ditugula, haien ustekizun askok —nire iritzian okerreko bidera daramate, eta murriztaileak dira— sustrai luzeegiak dituzte-eta oraindik gure ikusmoldeetan. Ustekizun horiek, beste garai batean espirituaren askatzailetzat hartzen zirenak, hesi intelektual nagusia dira gaur egun mundu sozialaren analisi erabilgarri bat egiteko5.\nMendebaldeko humanismo eta kolonialismoaren batura-indarrak sorturiko mundu-sistema gailenari aurre egin beharra proposatuz, horien oinarri ideologikoa “despentsatzearen” garrantzia azpimarratu zuen Wallersteinek.\n“Munduari” heltzeko bi moduak, Xu Bingek eta Huang Yong Pingek animaliak artelanetan “txertatzeko” baliatutako ikuspuntu desberdinek islatuta, desberdinak dira argi eta garbi. Baina orobat daude oso estu lotuak. Haien loturak eta aliantzak agerian jartzen dute Txinaren garapen garaikidearen, hau da, haren “modernizazioaren” dilema sakona6. Posizio eta jakintza-sistema paradoxikoen arteko interakzio horiek dinamismo handia sortu dute, artista txinatarrak hurrengo pausoa ematera bultzatzen dituena: “mundu globalean” sartzea. Prozesu hori biziki areagotu da azken hamarkadetan, batez ere milurtekoaren hasieran, munduan izan diren aldaketa handiak direla medio: gerra hotzaren amaieratik sakon batetik, mehatxu “terroristetaraino”. Gogoan izan behar dugu mundua beti dela guk nahi genukeena baino konplexuagoa eta konplikatuagoa. Eta hizkuntzak, munduaren irudi hori kontatzeko garatzen saiatzen garen horiek, “artearen hizkuntza” barne, ez dira aski. Ez dago modu unibertsalean baliagarria den nazioarteko hizkuntzarik. Alabaina, bada “hizkuntza globalen” kopuru mugagabe bat, eta borrokatu beharra dute mundu konplexu honi buruz “zerbait egiteko”. Errealitate horren kontra borrokatzea da artea sortzeko dugun arrazoia.\nNiretzat, aldi honetako auziak huts-hutsik akademikoak baino zerbait gehiago dira. 1980ko hamarkadan ni ikaslea nintzen, belaunaldi hartako protagonista ziren artista, komisario eta pentsalari askorekin batera; ni neroni, 1980ko eta 1990eko hamarkadek ekarri zituzten aldaketa handien garaian, arte “txinatarra” zenaz eta izan zitekeenaz eztabaidatzen zen debateetan eragile bat nintzen. Alabaina, bat nentorren arren aldaketa-desira orokorrarekin, bestelako ikuspegi bat izan nuen nik beti, artearen aldaketa hark izan behar zuenaz eta gertatu behar zuen moduaz. 1989an China/Avant-Garde Pekingo Arte Galeria Nazionalean (gaur egun Txinako Arte Museo Nazionala) erakusketa antolatu zuten hamaika pertsonatako bat nintzelarik, eskatu zidaten, nire lankideei bezala, komentario bat egiteko Zhongguo meishubao (Arte ederrak Txinan) arte-aldizkarian, erakustaldia inauguratu baino lehen; erakusketak halako fama (edo nabarmentasuna) eskuratu zuen gero. Hona hemen nire ekarpena: “Bada ordua ‘baserritar txikien ekonomiaren’ pentsamoldetik libratzeko eta herritar txinatar nazioartekoak bihurtzeko”. Li Xianting kritikariak bildu zituen deklarazio guztiak. Nire deklaraziora heldu zenean, nik esandakoaren lehen parteari eutsi zion, baina bigarrena ezabatu egin zuen.\nGarai hartan, tradizio filosofiko marxistan oinarrituriko sistema batean garatzen zen heziketa ofiziala; horregatik, ondorio gisa akaso, nire lankide askok, haien artean China/Avant-Garde erakusketaren komisarioek, “iraultza” egiteko eredu ia komunista zena bereganatu zuten: arte klandestinoa, ez ofiziala, ideologia ofizialaren kontra altxatu zena. Haiek artea planteatzen zuten modua, beraz, sistema ofizialak agintzen zuenaren eta artista horiek berek eraitsi zutela aldarrikatzen zutenaren oso antzekoa zen nolabait ere. Arte ona zer zen eta arte txinatarrarentzat zer zen ona erabakitzeko eztabaidan, pertsona askok ondorioztatu zuten espiritu heroiko bat erreibindikatu behar genuelako ideia, kolektibotasunaren bitartez emantzipazio moduko bat bilatuko zuena. Jendea obsesionatuta zegoen qunti edo taldeak edukitzearekin: beren buruak antolatu, eta deklarazio handiak egiten zituzten, garai hartako espiritu gorenaren adierazpide erabat “zuzenak” zirenak. Pentsamolde-modu hura, Marxen bitartez, oso hegeliarra zen, eta, hartaz, azken batean, Menbebaldeko Ilustrazioaren eredua baliatzen zuen, zeinak, azken batean, “Sortaldean” geundenok mendean jartzen baikintuen.\nNire ikuspegia halako urruntasun batetik zetorren: horrek badu agian zerikusirik ni Guangdong-ekoa izatearekin, hegoaldekoa beraz; nire lankide asko, berriz, iparraldekoak ziren eta gertuago zeuden herrialdeko erdigune ideologikotik. Zazpi urte eman nituen Europako Erdi Aroko artearen ikasketa akademikoan. Aldi berean, Joseph Beuys txinerara itzuli nahian ari nintzen, eta berebat itzuli nahi nituen dadaismoarekin, surrealismoarekin, eta, bereziki, arte kontzeptualarekin loturiko testuak. Beti bultzatzen ninduen auzia, bai ikuspegi intuitibotik, bai ikuspegi intelektualetik, galdera hau zen: “Zertarako behar dugu artea?”. Horren arrazoi nagusia da, nire ustez, mundu guztiak onartzen duenaren bestelako modu bat nahi dugula aurkitu bizitzari begiratzeko, eta pentsamolde estereotipatuak saihestu nahi ditugula. Ikuspegi horrek kontra egiten dio arteak kultura bat edo herri bat irudika dezakeelako ideiari, eta horrek, aldi berean, izan zuen inondik ere eraginik nire pentsamenduaren bilakaeran, hibridotasunarekin edo “hirugarren espazioa” edo “bitarteko puntua” dei daitekeenarekin loturiko gaietan (aurrerago landuko dut sakonago gai hori). Nire lankideek konfrontaziora jotzen zuten artean, ni gehiago nenbilen funanbulista baten antzera.\nAbangoardiako mugimenduaren “iraultza”-kulturarekin batera —Txinaren barruan mugak urrundu eta tabuei aurre egitea, Xuren Transferenzia-kasu bat lanean bezala— bazen irrika bat “nazioarteko artearen munduarekin” topo egiteko. Izan ziren harreman batzuk, xumeak eta “akzidentalak”, kanpoko munduarekin, baina ez ziren batere sistematikoak. 1990eko hamarkadan, gauzak erabat aldatu ziren. Artista askok izan zuten Mendebaldera bidaiatzeko eta beren obra “joera nagusiko” erakunde, galeria eta bienaletan erakusteko aukera. Gutako batzuek, ni barne, Europan, Ipar Amerikan, Australian eta Japonian egoitza hartzea ere lortu genuen. “Nazioarteko artearen munduarekin” harreman zuzena gertagarria izateaz gainera, eguneroko existentziaren osagaia bihurtu zen batzuentzat. Errealitate berri bat zabaldu zen; “mundua” artista askoren bizitzaren zati bihurtu zen, funtsezko elementu identitate berriak eraikitzeko orduan. “Herritar globala” izatea, gaur egun, lehen mailako helburua da Txinako pertsona askorentzat, artisten esparrutik baino askoz ere harantzago.\n1989 ondoren nazioarteko sorkuntza-iturri berriak sortu eta loratu ziren. Gerra hotzaren ondorengo aldiak, aldi postkolonialak eta aldaketa multikulturalek —tarteko zirela “Mendebaldekoak ez ziren” artisten, intelektualen eta komunikabideen ekarpenak— gauza askoz ere irekiagoa eta ugariagoa bilakatu zuten “nazioarteko artearen mundua”: harrezkero “arte global” fidagarriago bat sortu da, “globaltasunaren” definizio berri baten agerpena iradokitzen duena. Erbestearen eta migrazioaren esperientziak, hala nola identitatearen berrasmatzea, artista askoren irudimenaren oinarria dira gaur egun, ohikoak baitira jatorri kultural desberdinen eta esperientzia pertsonalen bir-planteamenduak. Aurrekaririk ez daukan agertoki artistiko bat sortu da, hibridotasun kulturala eta aldaketa azpimarratzen dituena, modernotasunak ezarritako “puritanismoaren” aurrean. Artearen mundua hirugarren espazio moduko baten gisa ari da berrasmatzen, eta espazio horrek etengabe negoziatzen ditu bere lurraldeak eta bere adierazpideak. Hirugarren espazio edo “tarteko puntu” hori, beste leku batean deitu dudan bezala7, ez da gauza bat; bestelako gauza baten, gauza berri baten asmaketa-prozesu etengabea da, gizabanakoen eta testuinguru jakin baten topaketa-prozesuaren bitartez. Henri Lefebvre-ren espazio bizituaren ideiarekin lotua dago, baita Michel Foucault-en heterotopiaren ideiarekin ere, eta, jakina, Homi Bhabha-ren espazioari eta hibridotasunari buruzko diskurtsoarekin. Hirugarren espazio hori, ordea, performatiboagoa da, agian lotuagoa dago organikoki leku jakin bateko eta une jakin bateko konfrontazioarekin eta interbentzioarekin.\n1994an Finlandiako Pori Arte Museoa nirekin harremanetan jarri zen. Arte txinatarreko erakusketa bat egin nahi zuten. Segituan pentsatu nuen hura aukera egokia zela txinatarra ez zen zerbait egiteko. Bai, Txinaren historiarekin lotutako gauzaren bat, edo arte garaikide txinatarrarekin lotutakoa, baina aldez aurretik eraikitako “Txina” ideia baino harantzago joateko erronka luzatuko ziguna. Hartara, garai hartan Europan, zehatzago Frantzian, bizitzen ari ziren artistekin lan egitea erabaki nuen —Huang Yong Ping, Chen Zhen, Yang Jiechang, Yan Pei-Ming—, baita Zhang Peili-rekin ere, hura orduan Hangzhoun baitzen. Ideia zen bost artista haiek elkartu eta denboraldi bat pasatzea elkarrekin nonbait ere: bere historia propio bakar eta garrantzitsua zeukan leku oso konkretu batean. Gertatzen da Finlandia ez dela inoiz izan herrialde egiazki independentea. Badu tradizio bat, ondare kultural guztiz berezia, bere hizkuntza propioa. Baina XII. mendearen bukaeraz geroztik atzerriko potentzien menpe egon da: Suediaren, Errusiaren menpe. Bigarren Mundu Gerran, Finlandia Alemaniaren aldean egon zen denbora batez, baina, gerraren ondoren, Mendebaldeko herrialde delako bat zen, sobietarren eragina handia zela halere. Mundu desberdinen eta kontrako sistemen arteko tokia izan da beti, eta, horregatik, niretzat, testuinguru guztiz egokia zen une hartan Txinaren auzia ikertzeko.\nOut of the Centre: Chinese Contemporary Art (Zentrotik kanpo: arte garaikide txinatarra, 1994) erakusketa izan zen ahalegin haren emaitza. Yang Jiechang-en aurreneko ideia Finlandiaren geografia erreproduzitzea izan zen, eta ideia hark eraman zuen bertako aintzira famatuetara, herrialdeak milaka baitauzka. Eta hainbeste aintzira izanda, bere esperientzia pertsonala zela medio, Yang konturatu zen beste horrenbeste eltxo dagoela Finlandian. Garai hartan, artistari gorputzaren gaineko bortxa interesatzen zitzaion, larruazalarekin lotutakoa bereziki, larruazala gauza nolabait ere animalezkoa den aldetik, eta, muga gisa, organo sentsoriala eta transferentzia-lekua den heinean, gure bizitzaren interpretazioa gainditzeko modu bat eskaintzen duena. Proiektu bat egina zuen lehenago Polonian espazioan zintzilikaturiko larruazal moduko batekin, orratzak azal hura zulatzen zutela. Orratz bakoitzean odol-tanta bat ipini zuen —berea— eta hari ile bat itsatsi zion, berea hori ere. Pori Museoan, urez bete zuen espazioa, galeria osoaren ehuneko hirurogei zehazki, alfonbra beltz bat ipinita lurrean. Alfonbraren gainean ibiltzean, plisti-plasta egiten zenuen uretan. Haren gainean flotatzen, eltxoen eta xiringen argazki sail batzuk zeuden, soka bati lotuak. Chen Zhenek funtsean makina handi bat zen proiektu bat egin zuen, gela baten neurrikoa, zepelin baten modukoa kasik, espazioa giza gorputzaren tenperaturan mantentzeko, 37 gradu Celsius, eta horrek eman zion obrari bere titulua, 37° C, Giza gorputzaren tenperatura (Partziala) [37° C, Human Body’s Temperature (Partial), 1994]. Teknologia dela medio, gure gorputza, nolabait ere, ingurumenean urtzen da, eta ingurumena gure gorputzean urtzen da. Obrak kanpotik barrurako egoera bat sortzen du, non gorputza eraikinaren nolakotasun fisikoaren parte izatera igarotzen baita: balizko zentroa bere inguruan urtzen den moduaren metafora. Modu berean, Yangen obra pertsona baten eta inguruaren arteko muga desorekatzean zetzan, edo pertsona baten eta bestearen artekoa, holismoa auzitan jarriz. Enblematikoagoa izan zen Huang Yong Pingen proiektua, erakusketa bezala, Zentrotik kanpo? (Out of the Centre?) tituluarekin. Sare ikaragarri handi bat zen obra, espazioaren urruneko muturrean ipinia; sokak zintzilik zeuden areto osoan eta kanpora zeraman sarreraren gainetik egindako zulo bat zeharkatzen zutela. Sokei tira eginez, printzipioz, erakusketa osoa “arrantzatu” zitekeen, museotik atera eta sarean sartu, eta mundu osora eraman zitekeen (1994). Erabateko erbestea iradokitzen zuen piezak, erakusketa osoa erbesteratzeko ekintza, eta, hortaz, zentroa bera erbesteratzekoa.\nCities on the Move (Hiriak Mugimenduan) proiektua, Hans Ulrich Obrist-ekin batera antolatu nuena, Europako, Estatu Batuetako eta Asiako zazpi egoitzatan egon zen 1997 eta 2000 bitartean, eta Txinako nahiz Asiako beste herrialdeetako artistek parte hartu zuten hartan. Gizarte urbanoaren beste eredu bat, alternatiboa deitua, munduko hainbat lekutara eramateko xedeaz antolatu zen, topaketak eta komunitate berriak sortzeko. Komunitate berri haiek solidaritate moduko batean oinarritzen ziren, bat eginez igarokortasunaren, posibilitate berriak saiatu eta zentroaren kontzeptutik urruntzearen ideiarekin; zentroaren kontzeptu horretan ere sartzen zen egozentrismoa, non batek bere burua zentroa balitz bezala ikusten baitu, baita entitate koherente baten gisan ere. Niretzat, Cities on the Move proiektua, forma urbano desberdinez mintzatzeaz gainera, komunitate-eraikuntza horretaz ere mintzatzen zen, beste posibilitate batzuk bereganatzeko prest egoteko aukeraz, globoaren inguruan dabilen elurrezko bola baten moduan.\nIdeia horiek argi azaltzen dute artista txinatar askori aplikatu zitzaien ezaugarri berri baten eragina —baita neuri ere—: artista horiek atzerrira bidaiatu zuten beren mundua zabaltzeko aukeren bila, edo, besterik gabe, mundu berri horren parte izateko8. Txinan era guztietako muga politiko eta kulturalei erronka egiteko esperientzia gainean zeramaten, eta modu kritikoan hausnarketa egiten zuten tradizioaren eta modernotasunaren arteko tentsioaz, “txinatarra izatearen nolakotasunaren” eta “mundukoa izatearen nolakotasunaren” arteko tentsioaz; hala, modurik indartsuenetan eta sortzaileenetan gauzatu zuten bira historiko hori. “Mundu berri” hartan beren identitateak eta beren eginkizun sozialak deseraikitzen eta berreraikitzen ahalegintzeko prozesuaren bitartez, planteamendu berritzaileak eskaini zituzten, azaltzeko nola artista garaikideak hel daitezkeen garrantzitsuak izatera mutazio-prozesu bizkor batean murgildutako “mundu global” honetan.\n1990eko hamarkadaren hasieran, pertsona askok ospatu zituzten Mendebaldeko erakunde eta komisario nagusiekiko elkarlana eta harremanak, arte txinatar garaikidea herrialdearen mugetatik ateratzea lortzeko aukera zelakoan. Hainbat erakundek beren ate sakratuak ireki zizkieten Txinako artista txinatarrei: Centre Pompidou, Berlingo Haus der Kulturen der Welt, Oxfordeko Museum of Modern Art eta Veneziako Bienaleak, besteren artean. Baina beste polemika batzuk sortu ziren, baita Mendebaldekoek eragiten omen zuten ustezko esplotazioaren kritikak ere, sarri askotan aurreiritzi politiko eta kulturalen klixeak indartuz. Gainera, arte globalaren merkatuaren bilakaera, kapitalismo neoliberalaren gauzatze kondentsatua zelakoan, komunikazioaren teknologien garapenarekin batera, erronka berri bat gertatu zen artista askorentzat, eta horrek eragina izan zuen haien balioaren zentzuaren eta jarduteko moduen gainean, baita haien gizarte-harremanen gainean ere. Tentsio berria sortu zen arte-komunitate txinatarraren eta “nazioarteko artearen munduaren” artean —neurri handi batean, Mendebaldeko erakunde eta merkatu-indarren mende zegoen azken hori—, eta tentsio hori artista askok aurre egin beharreko baldintza berri bihurtu zen.\nTxinan gertatu zen balio-aldaketa nahasgarria izan zen. Giza harremanak jadanik ez zeuden lotuak jokamolde moraleko kontzeptuekin edo jendeak partekatzen zituen sineste politikoekin, eta balio-multzo berriak izatera igaro ziren, negozioetan, merkataritzan, trukean oinarrituak: dirua ez zen jadanik gauza txarra. Artistentzat, aldaketa hark aukera berri bat ekarri zuen: erosten eta saltzen zen ondasun bat zen arte esperimentala, luxuzko ondasuna ia. Artistek hainbat modutara aurre egin zioten egoera berriari. Batzuek sortu zituzten, berariaz edo ez, kontzienteki edo erdi kontzienteki, Iraultza Kulturalaren tropoak gogorarazten zituzten irudi errepikatzaileak, lilura eragingo zutenak, baita sinpatia ere, eta saldu egiten zirenak: pop politikoa edo errealismo zinikoa deitua, etab. Errepikapen ia manierista zen, errebeldea zirudien zerbait ekoizteko xedea zuena, baina, bestalde, merkatuaren premiei eta sinboloen merkatuari erantzuten zien. Aldi berean, beste artista batzuek igarri zuten aldaketa horri, baina jokamolde mota horretatik aparte egon ziren. Erabat bereganatu zuten kontsumo-gizartea giza ezaugarri berri bat zelakoan, nahiz eta planteamendu kritikoak eta kontzeptualak garatu egoerari heltzeko.\nYan Lei eta Zhou Tiehai izan ziren posizio paradoxiko hura —baita deserosoa ere— aitortu zuten irudi nagusiak: zer esan nahi zuen nazioarteko arte-munduaren parte izan nahi zuen eta zentzu horretako obrak sortzen zituen “artista txinatarra” izatea. Halaxe egin zuten biek, mundu horretan bete-betean parte hartuz, umore-sen fin batekin eta batzuetan bromen jomuga bihurtzeko borondatearekin. Adibide bat aipatzeagatik, artelan bana sortu zuten burla eginez 1990eko hamarkadan Documenta “deskubritu” zuten artista txinatarrei. 1996an, Aireportua (Airport) obrarekin, hegazkinen irteera-gune figuratibo bat bihurtu zuen galeriaren espazioa Zhouk: noizean behin Mendebaldeko helmuga nagusietarako hegaldien iragarpenak egiten zituen bozgorailu batekin, iragarriz, besteak beste, Kasselerako hegaldia atzeratu egin zela. Hurrengo urtean, Yan Lei-k eta Hong Hao-k gutun faltsu bat bidali zieten ehun artista txinatarri, urte hartako Documenta X.era gonbidatuz, eta horietako asko engainatu eta haserretu zituzten (Gonbidapen-gutuna [Invitation Letter], 1997). Begiak zuzenean zuzenean jarrita komertzialak ziren “nazioarteko” arte-munduaren alderdietan, Zhouk argazki kontzeptualen sail bat egin zuen, Prentsaurrekoa (Press Conference, 1997) deitua, non artistak berak merkatuaren barometro gisa funtzionatzen baitzuen, grafiko eta guzti, eta Estatuko bozeramaile bat irudikatzen zuen, azpitituluen bitartez, honakoa iragartzeko: “Harremanak antzekoak dira arte-munduan eta gerra hotzaren osteko aroko Estatuen artean”. 2002ko Gwangjuko Bienalean (ni komisario-kidea izan nintzen hartan), labeko erretilu bat aurkeztu zuen Yanek, “biennale” hitza gainetik zirriborratua zuela kokaina zirudien hauts zuri batekin, dolar-billete kiribildu batekin eta artistaren beraren hoteleko gelara sartzeko txartelarekin (Aperitiboa [Appetizer], 2002). Keinua sinplista gerta daiteke, baina argi atzematen du arte-munduko merkatuaren intoxikazioa eta merkatu horretan berriak diren artista txinatarren baldintzak, baita heldu-berriaren desira ere onespena lortzeko.\nGarrantzitsua da gogoan izatea bai Zhou, bai Yan, baldintzarik onenetan bizi zirela ulertzeko eta irudikatzeko Txinaren aldaketa geopolitikoak eta ekonomikoak balioetan eragindako aldaketa nagusiak. Zhou Tiehai bere karrera osoan Shanghain bizitu zen, hau da, modernizazio eta “mendebaldetze” txinatarren hiri nagusian; Yan Lei, berriz, Hong Kongen bizi izan zen 1990 eta 2000 hamarkaden parte handi batean: kontsumismoaren El Dorado bat zen hiria, kultura txinatarraren eta Mendebaldekoaren arragoa, eta 1990eko hamarkadan erronka latz batetik igaro zen, Txinara “itzultzearen” eta bere nortasun postkolonialak eragindako egonezinaren artean negoziatu behar izan zuenean. Nazioarteko artearen munduarekin (edo balio eta kultura gatazka-eragileen auzi zabalagoekin) duten aurrez aurreko posizioak eragindako halako eskizofreniari loturik akaso, bi artistek dute nia deuseztatzeko joera, baita autosuntsiketarakoa ere. Batak eta besteak uko egin zioten pintatzeari, eta egiteko hori kontratatzen zituzten pertsonen esku utzi zuten, ez (edo ez bakarrik) produkzioaren arrakastari begira edo halako estatus bat lortu izanagatik; baita artistaren egoa eta obra bereizteko ere, trikimailu horrek kontsumismoan jartzen baitu arreta, aztertuz horrek nola aldatu duen gizabanakoa eta banakotasunik gabeko gizabanako bihurtu. Documenta 13n ikusgai egon zen Arte-proiektu mugatua (Limited Art Project) izenekoarentzat, Yanek (edo hobeto esanda, haren estudioko enplegatuek) laurehun koadrotik gora margotu zituzten, komunikabideetatik eta iragarpenetatik hartutako irudiak, pertsona ospetsuen argazkiak eta antzeko gauzak erabilita, eta erakusketaren aretoan zintzilikatu zituen, egongela batean bezala. Gero, egunero, batzuk kendu eta inguruan zegoen Volkswagen fabrika batera bidaltzen zituen; han bakoitza auto-pinturaz estaltzen zuten eta itzuli egiten zuten gero. Halaxe egin zuen erakusketak iraun zuen ehun egunetan. Eta harrezkero, prozedura hori sistema bihurtu da Yanentzat: obra suntsitzeko eginahal baten gisa interpreta liteke, baita egiten ari denean ere. Esan liteke bai Yan, bai Zhou zinikoak direla, baina ez zentzu sinplean; zinismo ontologikoari egokitzen zaizkio areago, Peter Sloterdijk-ek deskribatzen duenaren modukoari9. Zinismo hori hurbilago dago Huang Yongen zinismotik, zeina aldi berean baita “Zen indiferentzia” hotz moduko bat.\nBelaunaldi hartako artista txinatar askok taktika berak erabili zituzten Txinatik kanpo egin zituzten lanetan. 1980ko hamarkadaren amaieran eta 1990eko hamarkadaren hasieran hasi zuten jarduera gehienek, eta artista “gizadiaren ingeniari” gisa ulertzen zuen kontzeptua izan zuten inspirazio-iturri; horrez gain, Beuys-en kontzeptua ere hartu zuten eredutzat: eskultura soziala dela zioen eta artista xaman gisa ikusten zuen, hau da, gizartearen “eritasunak” sendatzen saiatzen den mago sendalari baten gisa. Mundu globalizatuari aurre eginez, posizio hori modu “natural” samarrean beretu zutenetako askok beren aurrekari kulturaletara jo zuten —edo, areago, beren “irudikatutako aurrekarietara”, hau da, “txinatar kulturara”—, ikuspegi berrietatik, ikuspegi sinkretikoetatik sarritan, beren erresistentzia jaurtitzeko materialen bila. Chen Zhenek, bere osasun-arazo propioengatik, oso harreman estua zeukan artearekin eritasunentzako terapia gisa. 1990eko hamarkadan, ideia eta praktika sakonak eta sistematikoak garatu zituen, elementu mediko eta filosofiko txinatarrak Mendebaldeko teoria kritikoekin konbinatzen zituztenak, baldintza sozial, ekonomiko eta ekologiko garaikideak nahiz gizakiaren auto-ezaguera hobetuko zituzten soluzioak proposatzeko (Mundu bat barruan/mundutik kanpo [A World In/Out of the World], 1991). Erreferentzia literario famatu bat bereganatuz, Cai Guo-Qiang-ek honako ideia aipatzen zuen “giza gatazkentzako” tresnak eskuratzeko: “etsaiaren geziak maileguan hartu, lastoz estalitako itsasontziak erabiliz” (Etsaiaren geziak maileguan hartu [Borrowing Your Enemy’s Arrows], 1998)10. Xu Bingek, hizkuntzarekiko zuen interesari jarraipena emanez, “nazioarteko karakter” berriak asmatu zituen, txinatar kaligrafia eta ordenagailuaren teknologia konbinatzen zituztenak (Zure abizena, mesedez [Your Surname, Please], 1998).\nElementu “txinatarren” erabileraren beste alderdi garrantzitsu bat izan da, erronka “globalei” aurre egiteko, artistek nola erabili duten lekuaren espezifikotasuna, bai Txinan, bai atzerrian. Artistek sarritan azpimarratu eta bereganatu dute konpromiso zuzen bat testuinguru lokalekin, leku bakoitzeko baldintzen eta historien baitan, bere ikerketek inspiraturiko proiektuen kontzeptuekin eta hizkerekin. Planteamendu horrek “ordezkapenaren” tranpatik ihes egiten laguntzen die, artista indibidualak beren “kulturaren” “ordezkari” bihurtzera jotzen baitu: “kultura txinatarraren” klixe bihurtzen ditu, edo, are okerrago, “nazio txinatarraren nolakotasunarena” klixe. Out of the Centre, Finlandiako 1994ko erakusketak, lekuaren espezifikotasunaren motibazio hori izan zuen, eta berebat izan zen elementu garrantzitsua Cities on the Move lanean, baita ni komisarioa izan naizen beste erakusketa batzuetan ere. Komunikabideek eta erakundeen makinariak, sorkuntza artistikoaren indibidualtasuna eta berezitasuna alde batera utzita, artistak “bestea” gisa irakurri ez ditzaten, irakurketa inposatu horri aurre egiteko metodo bat da. Kultura-identifikazioaren autokritikaren funtsezkotasunari aurreratzen zaio jarrera hori. Lekuaren espezifikotasunak artisten ideien eta praktiken egiazko “integrazioa” azpimarratzen du eguneroko bizitzan eta haren etengabeko aldaketetan; hori ez ezik, modu are esanguratsuagoan, “hirugarren espazio” bat zabaltzen laguntzen du, non ikuspuntu indibidualak aurki daitezkeen beste errealitate bat eraikitzeko, idealismoak nahiz kritikak sustaturiko eta egituraturiko errealitatea, funtsezkoa adimen sortzaile guztientzat.\nHirugarren espazio horretan aurkitu dute artistek askatasun eta irudimen berria gure denborotako errealitateen irakurketa zorrotzak eta berritzaileak egiteko. Chen Shaoxiong bere lankide asko bezala Guangzhou-n bizi izan zen, Perla Ibaiaren Deltan, hau da, Txinako globalizazioaren eta urbanizazioaren mugan, eta 2002–03 urteetan Anti-terrorismo barietatea (Anti-terrorism Variety) bideoinstalazioa sortu zuen. Hartan, “dibertsio” bihurtu zuen “terrorearen kontrako gerra”: etxe-orratzak halako moduan imajinatu zituen, non automatikoki apartatzen baitziren haien kontra lehertzera zihoazen hegazkinen ibilbidetik. Irailaren 11z geroztik, “terrorearen kontrako gerra” politikarien obsesio ohikoa izan da, eta haien lanabes eraginkorrena iritzi publikoa manipulatzeko. Chenen “soluzio” umoretsua, bideojokoen eraginpekoa, bideojokoak izan baitziren gazte txinatarren eguneroko entretenimendua 1990eko hamarkadatik aurrera, joera nagusiaren politikaren kritika bat da, joera nagusi horrek beldurraren kultura eta askatasun indibidualaren gaineko kontrolak ipintzeko erabiltzen baititu gertaera terroristak. Chenen proposamena dibertigarria da, baina serioa ere bai. Bakeak prezio bat izaten du beti, eta mundua ezin da inola ere gatazkatik libratu, ekoizpen sozialaren sistema konplexu eta dinamikoaren parte naturala baita gatazka. “Erremedio txinatarretara” jotzeak ez du inola ere munduaren gaitzak “sendatzeko” asmorik; areago uzten digu ikusten “errealitate” diziplinagabe hau modu argi eta zorrotzagoan, eta horrek, nahitaez, ziurgabetasun handiagoa dakar.\nDenbora pasatuta, “globalizazioa” Txina osora zabaldu zen eta aldaketa garrantzitsuak ekarri zituen. Baina garrantzitsuena izan zen Txinaren baitan sortu zen aztoramendu hark eta herrialdearen eraldaketak, aurrekaririk gabeko bizkortasun eta helmenarekin, aldaketa sakonak eta iraunkorrak eragin zituela arte txinatarrean. Eratzen ari zen gizarte berriak, balio-sistema berri batean oinarriturik —balio sozialista zaharren eta balio kapitalista berrien arteko konfrontaziotik sortu zen—, tentsio utopiko bat sortu du artista kontzeptual batzuengan, azken denborotan bereziki.\n1990eko hamarkadaren hasieran, Zhu Fadong-ek erreakzio enblematiko bat izan zuen “merkatu ekonomiaren” balioen eta hiri-kultura kapitalistaren zabalkundearen aurrean: “bere burua salgai jarri zuen” Pekingo kaleetan, “Pertsona hau salgai” zioen kartel batekin paseatuz (1994). Bitartean, Guangzhoun, Elefante Isats Handia Lantaldeko kideak (Chen Shaoxiong, Liang Juhui, Lin Yilin eta Xu Tan) hiri-gerrillari bihurtu ziren, eta hainbat eratako interbentzio artistikoak egin zituzten eraikinetan, kaleetan eta etxe-orratzak altxatzen ari ziren orubeetan, hiri-garapen eta -zabalkuntza gehiegizkoei aurre egiteko, haiek eten eta kritikatuz (1993–98). 1999an, Kan Xuan-ek garai hartako desorientazioaren parodia egin zuen, bere izena garrasika esanez Pekingo metroko tuneletan, galdua zuen nortasun baten bila balebil bezala (Kan Xuan! E! [Kan Xuan! Ai!]).\nHainbat artistak eta bereziki hainbat artista-taldek proiektu utopikoetara jo dute, “mundu txinatarra” “hainbat mundu global” bihurtzeko, mundu global haiek Pekingo 2008ko Olinpiar Jokoetako bertsio ofizialen “mundu bat, amets bat” zioen herriaren independente izan zitezen (gaur egun “amets txinatarrera” murriztua, amerikar estilora), eta haien alternatiba aldi berean; artista-talde eta kolektiboak honakoak ziren: Arte Garaikideko Borges Liburutegia Institutuak (Guangzhou, Chen Tong-ek fundatua 1994an), Martxa luzea proiektua (Long March, 1999an hasi zena), Inperioen aroa (Age of Empires, Yangjiang, Zheng Guogu-k 2001ean hasi zuena), Bishango Komuna (Bishan, Ou Ning-ek eta Zuo Jing-ek 2011n fundatua). 2006an, elkar ezagutu eta handik hiru urtera, Chen Shaoxiong-ek, Tsuyoshi Ozawa haren kide japoniarrak eta Gimhongso haren lagun korearrak “hiri global” nomada bat sortu zuten, Xijing deitua11; “arerioak” modu baketsuan bateratzen lehena izateaz gainera, berebat izan zen lehena frogatzen “beste mundu bat posible [dela]”12.\nUtopiaren ikusmolde bakoitzak bere planteamendua hartzen du. Martxa luzea proiektua, Mao Zedong-en 1930eko idealismo heroikoari erreferentzia kontzientea eginez, utopia klasiko bat da, ezarkuntza sozial berria sortzeko desirarekin; Bishango Komunak antzeko grina iraultzailea du, eta klase desberdineko intelektualak eta artistak hurbiltzen ditu Bishango hiri txikira, Anhuiko probintzian, bai Txinaren “bihotz” hau hobeto ezagutzeko itxaropenarekin, bai biztanleria galtzen ari den une batean probintzia haren esfera publikoa lantzeko itxaropenarekin. Biak dira utopia kontsumistaren logikak baztertu duen logika utopiko komunistaren zerbait erabiltzeko eta erreibindikatzeko ahaleginak. Horrez gainera, biek aurre egiten diote arazo errealekin moldatu eta joera nagusiaren politikarekin lehiatu beharraren desabantailari: tokiko gobernuak itxi egin zuen Bishango Komuna, eta liderrek, Ou Ning-ek eta Zuo Jing-ek, herrian zituzten etxeak utzi behar izan zituzten. Bestalde, Chenen Borges Liburutegia bezalako erakundeak, zeina geroago Arte Garaikideko Borges Liburutegia Institutua bihurtuko baitzen, lasaiagoak, malguagoak eta anarkistagoak dira, kasu honetan liburutegi batetik abiatu eta edozein gertaera, performance eta argitaletxe-proiektu antolatzera edo/eta haren egoitza izatera iritsita; izenak adierazten duen bezala, Chenen proiektua mundu errealaren eta fikziozko labirinto batean galtzeko esperientziaren artean dagoen entitate bat da. Bere baldintzak direla-eta, erraz alda liteke; bere bulegoa, bere galeria, eraikin batetik bestera eraman behar badu, edo inora ez, ez da galera berezirik izango. Onartu egiten da nolabait ere ziurgabetasuna eta desagerpena, eta horrek askatasun handia ematen dio proiektuari. Eguneroko bizitza bezalakoa da, baina kasu honetan, aldi berean fantasia zoriontsuak eta amesgaiztoak direnek zeharkatzen dutela.\n2001n, Zheng Guoguk lur-sail bat erosi zuen Yangjiang-eko aldirietan, eta han esperimentu berezi bat jarri zuen abian, artea, arkitektura eta diseinua bizimodu komunitarioarekin bateratzen zituena. Emaitzak Chenenaren antzeko jarrera du azpian, askatasun-sentipen funtsezko bat. Zhengek erosi zuen saila, Inperioen aroa bideojokoaren erreferentzia isekari bat eginez, ortodoxia gutxiko arkitektura eta paisaiako esperimentu sail bihurtu zen, baita artearen sorkuntzarako babesgune bat ere, eguneroko bizimoduaren eta artearen arteko bereizketak ezabatuz, hala nola zaletuaren eta profesionalaren artekoa, errealitate eta fantasiaren artekoa. Gauza berbera dira tokiko funtzionarioak erostea elektrizitate- eta ur-hornidura eskuratzeko, eta koadro bat sortzea, kanal bat zulatzea eta gau bat karaokean ematea. Taldeak sekulako eginahala egingo du zerbait eraikitzeko, eta hurrengo egunean suntsitu egingo du edo beste edozer gauzaz arduratuko da. Haren “kuartel nagusia” aldez aurreko plangintzarik gabeko eraikin bat da, estilo eta ez-estilo arkitektoniko ugari bateratzen dituena. Osatzen, “egiten ari den utopia” moduko bat da. Thomas More-ren estiloko utopia bat baino areago, hark estatu-sistema ideal bat berregiten baitzuen, proiektu honetan gauzen posibilitatea saiatzeko ahalegin etengabeak azpimarratzen dira, baita legez kanpokoak direnen posibilitatea ere; ezinezkoa baita utopia deitzen dugunaren muga. Utopiaren kasu klasikoa beste zera posiblea da. Zhengek esaten du posiblea, oinarritu, erreala denaren ezintasunean oinarritzen dela. Negoziazio horrek salbuespenekin bizitzeko aukera eskaintzen digu, edo salbuespenean bizitzekoa.\nBi posizio horien arteko puntu batean, eta joera teknologikoagoarekin, Cao Fei dago. “Denbora berriak” ziren, Txina Merkataritza Mundu Erakundean sartzeko prozesuan zegoen eta hantxe ospatuko ziren Olinpiar Jokoak, eta orduan artistak lehenago beste askok bezala, identitatearen auzia mahairatu zuen, hainbat modutara bere kasuan: besteak beste, “errealitate birtualaren” munduan abatar bihurtu zen, eta “ofizialki” China Tracy bataiatu zuen bere burua. Beste proiektu batean, cosplayer komunitate batekin jardun zuen: manga eta animeko beren pertsonaia gogokoenen arroparekin mozorrotzen diren gazteak dira, eta haiekin bideo bat sortu zuen, non, haien fantasiak bideratzeaz gainera, erakusten zien fantasia horiek arazoak sortzen dituztela eguneroko bizimoduan (Cosplayers, 2004). Berez utopikoa denaren aldera mugituz, Zer ari zara hemen? (What Are You Doing Here?) izeneko proiektu bat jarri zuen martxan Osram bombilla-lantegian, Foshan-en, Guangzhoutik gertu, 2005–06an. Han enplegatuak elkarrizketatu zituen, beren bizitzaz eta beren desirez galdezka, eta gero bizitza haietan esku hartzen saiatu zen, langileak antzezle, artista, musikari, dantzari etab. bihur zitezen, testuinguru egokiak sortuz halako sormen-sentsazio bat, kontrol aktiboko edo irudimenaren botereko sentsazio bat lor zezaketen. Zer ari zara hemen? ekoizpen sozialaren adibide ia klasikoa da: akastuna dena hobetzea. Proiektuaren amaieran, jakina, gauzak normaltasunera itzuli ziren. Artistak antzeman zion etsipen-sentsazioari Noren utopia (Whose Utopia) bideoan lan egiten zuten pertsonen artean; lan hartan izan zen langileen eszena bat, kamisetetan idatzita dituzten letrak elkartuz “Nire etorkizuna ez da ametsa” osatzen dutena, txineraz (2006). Ondorengo proiektua RMB City izan zen, 2007an hasi zen, Second Life plataforman gertatzen da eta sareko “hiri global” bat sortzen du, jende guztiaren parte hartzeari irekia, eta bertan mundu errealean ezin egin eta ezin esan diren gauzak egin edo esan daitezke. “Mundu globalaren” utopia bat, World Wide Web-ari esker egin daitekeena!\nTxinan jaioak al dira gaur egungo “herritar global” egiazkoenak? Joko globaleko zelaia bihurtu da Txina egiaz: ez da bakarrik fabrika eta dimentsio handiagoko merkatua “kapitalismo globalarentzat”, sormenaren “utopismo global”arentzat agertoki gailena ere bada. Dudarik ez dago ziurgabetasun eta nahasmendu gehiago dagoela aurretik geratzen den bidean; eta arrazoi horrengatik beharko ditugu utopiak beti, munduaren “patuari” aurre egin ahal izateko.\nHara hor gure garaiko Munduaren antzerkia. Eta hori etengabe “despentsatu” beharra dago!\nErroma, 2016ko abenduak 30\nIkus “Xu Bing: Cong Wenhua Dongwu dao Fenghuang, cong yanshuo Zhongguo dao Zhongguo yanshuo” (Xu Bing: kultura-animaliatik fenixera, Txinaz hitz egitetik Txinako hitzaldietara), Pengpai (The Paper), 2016ko urtarrilak 2. [itzuli]\nEsate baterako, Pariseko obraren lehen aurkezpenaren kontra, Centre Pompidou-n, 1994aren amaieran Hors limites: L’art et la vie, 1952–1944 (Mugetatik kanpo: artea eta bizitza, 1952–1944) erakusketan, animalien eskubideen aldekoen talde batek protesta egin zuen, Brigitte Bardot zela buru. Munduaren antzerkiaren aldaera huts bat izan zen emaitza, intsekturik eta narrastirik gabe. [itzuli]\n1996an, Huang Yong Ping-en Terminal obrak, Rotterdameko Manifesta lehen Bienalean, Amsterdameko Schiphol aireportuaren miniaturazko maketa bat aurkeztu zuen, elkarren atzetik zebiltzan intsektu eta narrastiekin. Rotterdameko Historia Naturaleko Museoaren zuzendariak Terminal debekatu eta erretirarazi zuen, “holandar humanismoa”ren izenean. [itzuli]\nHundun hitzak Unibertsoaren jatorrizko egoera esan nahi du, genesi kaotiko moduko bat. [itzuli]\nIkus Immanuel Wallerstein, Unthinking Social Science: The Limits of Nineteenth-Century Paradigms, Filadelfia: Temple University Press, 2001, 1. or. [itzuli]\nWang Hui-k, besteren artean, Txinaren historian XIX. mendearen erdialdeaz geroztik modernotasuna eraikitzeko eta hari aurre egiteko bi ereduren arteko tentsioa seinalatu du —Mendebaldearen presioaren aurreko erreakzioa eta modernotasuna bilaketa tradizioaren barruan—, hura delakoan pentsamolde modernoa eta “modernizazioaren” proiektu intelektualak, sozialak eta politikoak tankeratu eta aurrerantz bultzatu dituen dinamika. Ikus Wang, Xiandai Zhongguo sixiang de xingqi (Pentsamolde txinatar modernoaren esnatzea, 2004–09), Pekin: SDX Joint Publishing Company, 2015. Ikus halaber haren “Contemporary Chinese Thought and the Question of Modernity”, Social Text, 55. alea, 1998ko uda, 9–44. or. [itzuli]\nIkus On the Mid-ground nire saiakera-sorta, Yu Hsiao-Hwei (arg.), Hong Kong: Timezone 8, 2002. Mid-ground edo erdiko puntua adiskide on batekin izan nuen elkarrizketa batetik jaio zen, hark, egun batean, bion arteko topaketa bat antolatzen ari ginela, esan baitzidan: “Elkartuko gara erdiko puntu batean?”. Ez ginen berriz elkartu, elkarri idatzi besterik ez genuen egin biak bidaian ginela, hainbat erdiko puntutatik idatzi. Mundua bera erdiko puntu bihurtu da. [itzuli]\n1990eko hamarkadaren hasieran atzerrira joan ziren artisten zerrenda luzea da, eta badira tartean figura garrantzitsuak daude: Huang Yong Ping, Chen Zhen, Yang Jiechang, Shen Yuan, Yan Pei Ming, Wang Du, Wenda Gu, Cai Guo-Qiang, Wu Shanzhuan, Ni Haifeng, Wang Gongxin, Lin Yilin, Yin Xiuzhen eta beste batzuk. Denek egin dituzten beren hausnarketak eta gogoetak migrazio, identitate eta geopolitikako gaien inguruan. Haien presentzia arte globalaren eszenan derrigorrezkoa gertatzen da gaur egun, era askotako posizioetan baitaude. [itzuli]\nPeter Sloterdijk, “Critique of Cynical Reason”, Michael Eldred (itzul.), Theory and History of Literature, Minneapolis: University of Minnesota Press, 40. alea, 1987. [itzuli]\nEsapidearen jatorrian dagoen ipuina Hiru Erresumen garaian kokatzen da, eta Zhuge Liang kapitain militarraren erronka kontatzen dut, ehun mila gezi bildu behar baitzituen segituan gertatu behar omen zuen eraso baten kontra. Zhugek txorimaloz bete zituen hogei itsasontzi eta uretara bota zituen, etsaiarengandik gertu; etsaiek ontzidi txikia eta “marinelak” geziekin erasotu zituzten; gero Zhugek agindu zuen bere gizonek jasotzeko geziak, eta inolako eragozpenik gabe itzuli ziren itsasontziekin portura. [itzuli]\nXijing-ek “mendebaldeko hiriburua” esan nahi du; Pekinek “iparraldeko hiriburua”, Tokiok “ekialdeko hiriburua” eta Nanjing-ek “hegoaldeko hiriburua”. [itzuli]\n2009ko Lyongo Bienalerako, antiglobalizazio-mugimendutik hartu nuen eslogana erabili nuen utopiaz eta solidaritate komunitarioaz ziharduen erakusketaren sail baten titulu gisa. [itzuli]


Sumendiak 46 milioi metro kubiko laba jariatu ditu dagoeneko, Teneguiak 1971n baino gehiago\nNahiz eta konoan leherketak eten, "berriz gerta daitezke, eta bat-batean". Gainera, uhartearen hegoaldean berriro material magmatikoa sartzen ari da.\nLa Palmako sumendiaren erupzioak indarra hartu du eta laba azkarrago doa itsasorantz\nLa Palmako sumendiaren laba itsasora hurbiltzen ari da, pixkanaka\nZer gertatuko da laba itsasora heltzen denean?\nDuela zortzi egun Cumbre Viejan (La Palma) hasi zen erupzioak arrakala motako sumendietako bilakaera normalarekin jarraitzen du. Adituen arabera, etenaldiak izan ditzake, astelehen honetan pare bat orduz gertatu bezala. Laba eta errautsa botatzeari utzi dio tarte horretan. Hala ere, sumendiak 46,3 milioi metro kubiko laba jariatu ditu dagoeneko, Teneguiak 1971n baino gehiago.\nZuzenean: Jarraitu Cumbre Vieja sumendiaren erupzioa\nMiguel Angel Morcuende Pevolca batzorde teknikoaren zuzendariak eta Maria Jose Blanco batzorde zientifikoko bozeramaileak prentsaurrekoa eman dute. Prozesuan izango diren egoera aldaketek ez dute inor kezkatu behar, adituen arabera.\nBlancok azaldu duenez, pultsu magmatikoak izan dira (desagertzen diren zutabe zuriak dira, eta altuera handia harrapatzen dute).\nBestalde, nahiz eta konoan leherketak eten, "berriz gerta daitezke, eta bat-batean", erantsi du.\nGas kopuruak behera egin du, eta labaren bidean aldaketak izan dira. Era berean, material gutxiago heldu da lurrazalera, Hierroko Tagoro sumendian 2011n gertatu bezala. Lurrikarak hegoalderago errepikatu dira, 3,2 graduko lurrikarak izan baitira Fuencalienten, 8 eta 13 kilometro arteko sakoneran.\nBlancoren hitzetan, horrek esan nahi du uhartearen hegoaldean berriro material magmatikoa sartzen ari dela.\nLa Palmako sumendia. Argazkia: EFE\nNoiz itsasoratuko da laba?\nAdituaren esanetan, bi kolada aktibo daude: bata abiadura "oso motelean" doa eta bestea bitan zatituta dago. Azken horietako batek Todoqueko mendiarekin tupust egin du, eta, ondorioz, mantsotu egin da, baina azkenean inguratu "eta abiadura handiagoan doanarekin bat egingo du".\nLaba Tazacorteko kostaldean itsasoratzea "litekeena da", zehaztu du Blancok. Hala ere, kolada nagusia mantsotu egin da; bestela, goizean bertan iritsiko zen itsasora.\n"Ez dakigu helduko den, gaur goizean iritsi behar zela pentsatu genuen atzo. Ibilbidea ez dago argi, droneekin jarraipena egiten diegu, eta baita azterketa termografiko bat ere, laba nolakoa den jakiteko; etengabe jarraitzen ari gara, eta laba biguna denean, itsasora gerturatuko da, baina tenperatura eta likatasuna aldatzen dira", nabarmendu du.\nZentzu horretan, San Borondonen, Marina Altan, Marina Bajan eta La Condesan (Tazacorte) 300 bat pertsona etxean konfinatzeko erabakia neurri "prebentiboa" dela esan du adituak, gasek larruazalari, begiei eta arnas aparatuari kalte egin diezaieketelako.\nSumendiak laba, errautsak eta kea isurtzeari utzi dio goizean (Euskal Herrian 09:30 zirenean), baina handik bi ordu pasatxora (11:45ean), berriz ekin dio bere jardunari. Gainera, aktibitate sismikoa berreskuratu du, eta 16 lurrikara txiki izan dira uhartearen hegoaldean, Fuencaliente iparraldean, Espainiako Institutu Geografikoaren arabera.\nInvolcan Kanarietako Institutu Bolkanologikoak berretsi duenez, dardara bolkanikoa "ia desagertu da", baita jarduera leherkor estronbolianoa ere. Ez da lehen aldiz gertatu, eta fase berri baten hasiera ekarri ohi du.


Aroztegi aretoko aurtengo erakusketen egutegia aurkeztu dute - Bergara - Goiena.eus\nAroztegi aretoko aurtengo erakusketen egutegia aurkeztu dute\nJone Olabarria 2021-01-12 18:33\nBeart elkarteko 38 artistak Gabonen bueltan egindako erakusketako irudia.\n"Kalitate handiko" askotariko erakusketak hartuko ditu Aroztegi aretoak 2021. urtean. Gaur aurkeztu dute urte berrirako egutegia eta azaldu dutenez, programazioa osatzerakoan "arte plastiko ezberdinen arteko oreka" mantendu nahi izan dute\n2021erako Aroztegi aretoan egingo diren erakusketen egutegia osatu ostean, asteon eman du jakitera bertan ikusgai egongo diren artista eta erakusketen zerrenda Bergarako Udalak. Aurreko urtearen amaieran hautatu zuen Udalak Aroztegiko aukeraketaz arduratzen den batzordea, eta aitortu dutenez, "lan zaila" izan dute oraingoan, "asko izan baitira haien kalitate handiko lanak aurkeztu dituztenak".\n"Oreka" mantendu guran\nAzaldu dutenez, artista bakoitzaren ibilbide artistikoa, curriculuma eta euskarri ezberdinetan – CD,argazkietan...– aurkez-tutako obraren kalitatea hartu dira kontuan egutegia osatzerako orduan. Horretaz gain, programazioa eratzerakoan ere "arte plastiko ezberdinen arteko oreka" bilatu nahi izan du Aroztegi aretoko batzorde mistoak. Artisten sexuari erreparatuta, aukera berdintasuna mantendu gura izan dutela zehaztu dute.\nAroztegik hartuko dituen erakusketen artean nagusi dira bergarar artistak edota herriko arte talde anitzen erakusketak. Horren adibide dira, esaterako, Beart elkartea, Taila elkartea, Buztinzale elkartea, emakume zeramisten taldea edota martxoaren 8aren bueltarako aurreikusitako Bergarako emakume artisten erakusketa.Dagoeneko ohikoak diren hainbat lehiaketako lanak ere hartuko ditu Aroztegik, Bergara Hiria argazki lehiaketa edo Kirol argazkien lehiaketa, esaterako.\nEra berean, azaldu dute Aroztegiko batzorde mistoak "egoki" ikusi duela artista bakarren baten obra gonbidapen bidez Aroztegi aretora ekartzea ere. Hala, gonbidapen bidez, Lorentzo Askasibarren erakusketa eta Jesus Maria Lazkanoren lanak egongo dira Aroztegin.\nHona hemen, aurten, urte osoan barrena, Aroztegi aretoan egingo diren erakusketen zerrenda eta datak:\nTaila elkartea. Urtarrilaren 8tik, 17ra arte.\nBergarako Pilota Elkartea. Urtarrilaren 22tik, otsailaren 7ra arte.\nEHU pintura masterreko ikasleak. Otsailaren 12tik, 28ra arte.\nMartxoak 8: Bergarako emakume artisten erakusketa. Martxoaren 5etik, 21era arte.\nEmakume zeramistak. Martxoaren 26tik, apirilaren 11ra arte.\nJesus Mari Lazkano. Apirilaren 16tik, maiatzaren 23ra arte.\nLorenzo Askasibar. Maiatzaren 28tik, ekainaren 20ra arte.\nBergara Hiria Argazki Lehiaketa. Ekainaren 25etik, uztailaren 11ra arte.\nCristina Chiquín. Uztailaren 16tik, abuztuaren 8ra arte.\nCelia Eslava. Abuztuaren 13tik, irailaren 5era arte.\nBergarako Erraldoi Taldea. Irailaren 10etik, 26ra arte.\nBergarako Intsumiso Taldea. Urriaren 1etik, 24ra arte.\nLaboratorium ZTB. Urriaren 29tik, azaroaren 14ra arte.\nKirol Argazki Lehiaketa. Azaroaren 19tik, 28ra arte.\nEuskal Memoria Fundazioa. Abenduaren 3tik, 12ra arte.\nBeart Elkartea. Abenduaren 17tik, 26ra arte.\nTaila Elkartea. Abenduaren 30etik, 2022ko urtarrilaren 9ra arte.\nBuztinzale Elkartea eta Taila Elkartea. 2022ko urtarrilaren 14tik, 23ra arte.


‘Zaintzaren artea’ erakusketak erizainei omenaldia eginen die Kondestablearen jauregian | Ayuntamiento de Pamplona\nEnrique Maya alkateak parte hartu du Nafarroako Unibertsitateko Arkitektura ikasleek egindako lan horren aurkezpenean\n‘Zaintzaren artea’ erakusketa ikusgai izanen da Kondestablearen jauregian, Nafarroako Unibertsitateko Arkitektura Eskolako Diseinu Graduko emakume ikasleek egindako 16 lanen bilduma. Lan honekin omenaldia egin nahi izan da erizaintzaren lanbideari, pandemiaren garaian giltzarri bilakatu baita gaur egungo gizartean. Enrique Maya Iruñeko alkateak parte hartu du erakusketaren inaugurazioan, eta zabalik dago dagoeneko, doan bisitatzeko.


XXVII. Sagardo Berriaren Eguna\nSagardoaren Lurraldeak antolatuta, urtarrilaren 15ean (asteazkena) XXVII. Sagardo Berriaren Eguna 2020 ospatuko da 2020ko txotx boladari hasiera emateko.\n(15/01/2020 - 15/01/2020)


Félix Solesioren karta sorta. Fournier Karta Museoa. "Kultura etxez etxe" - kulturaraba - web.araba.eus\nFélix Solesioren karta sorta. Fournier Karta Museoa. "Kultura etxez etxe" - kulturaraba\nFélix Solesioren karta sorta. Fournier Karta Museoa. "Kultura etxez etxe"\nnull Félix Solesioren karta sorta. Fournier Karta Museoa. "Kultura etxez etxe"\n“Kultura etxez etxe”, Aldundiaren kanpaina etxean kulturaz gozatzeko. Gaur pieza hau Fournier Karta Museotik ekartzen dizuegu.\nFélix Solesioren karta sorta\nReal Fábrica de Madrid\nXVIII. mendearen amaiera\nFelix Alfarok bere bildumarako 1935ean erositako karta sorta hau xilografian inprimatuta dago eta txantiloiekin koloreztatuta. Urreak itsas merkataritzari dagozkio, kopak ardoari, ezpatak gerrari, eta makilak ehizari.\nArgibide gehiago: bildumaren katalogoa\nKultura etxez etxe\nKultura eta Kirol Sailak jarduera multzo bat proposatu du AFAk zaintzen duen museo, historia, arkitektura eta kultura ondareaz gozatu ahal izateko, alarmak irauten duen aldian, #Kulturaetxezetxe lemarekin.\nHasteko, museo-sareko webguneak bisita ditzakezu, edo bisita birtuala egin.\nHistoria eta Arkitektura Ondarearen Zerbitzuak ere "Arabako ondare historikoaren kultura-sareak" storymap edo mapakontari eskaintzen dizu. GEOARABA programaren barruan dago eta "Lurralde historikoan dagoen ondare historiko kulturala zabaltzea" du helburu. Sartu\nProposamen horiei Arabadok atariak eskaintzen dituen aukerak gehitu behar zaizkie. Atari hori aldundiak Agiritegian gordetako dokumentazioaren katalogoa linean zabaltzeko sortu da, eta testu funtsen, kartografien, argazkien eta musikaren atalen bidez, erabiltzaileak erregistro katalografikoetara eta haien irudi digitalizatuetara jo dezake.\nEz da ahaztu behar Eusko Jaurlaritzaren irakurketa sarearen katalogoa, liburu-audioliburuak eta lineako filmak dituena, eta Liburuklik-etik eskaintzen den ondare bibliografikoa. Bi sare horietan parte hartzen du AFAko Kultura eta Kirol Sailak.\nAzkenik, aipatzekoa da Artium, Santa Maria Katedrala edo Arte eta Lanbide Eskola, Aldundia patroi duten erakundeak, zerbitzu birtualak eskaintzen dituztela.


Nesken Gomazko Paleta Zirkuitua 2016 Archives - TXAPELKETAK - "MUNDUKO PILOTA BATZARRA"\nDURANGO ETA LARRABETZU NESKEN PALA ZIRKUITUKO HURRENGO HITZORDUAK\nBihar Ezkurdi-n Arrizabalaga-I.Agirre / Goikoetxea-Etxaniz eta etzi ordu berean Larrabetzu-n Arrizabalaga-Villanueva / Irazustabarrena-Saez Nesken Gomazko Paletako MPB Zirkuituko ligatxua amaitzear da. Asteburu honetako bi partiduak jokatuta, hurrengo asteburuko Zumarraga eta Gasteiz-ko lehiak bakarrik geratuko dira finalaurrekoak erabakitzzeko bidean. Bihar eta etzi Durango eta Larrabetzun jokatuko dira (19:00etan) asteburuko partiduak. Durangoko Ezkurdi-n Arrizabalaga eta Itxasne\nNAGORE MARTIN, BERE SASOIA ERAKUTSIAZ\nItxasne Agirre kide zuela, Irazustabarrena-Etxaniz bikoa garaitu zuten larunbatean Sopela-n (20-25) Nesken Gomazko Paletako Zirkuituaren barnean konpromezu handiko partidua zeukan Nagore Martin gasteiztarrak pasa den larunbatean. Itxasne Agirre-rekin batera bikote sendo bat zeukan aurrez aurre; Irazustabarrena eta Etxaniz. Gogorra zen partidua baina aurrera atera zuen, hori bai, Itxasne Agirre berak ere itzelezko partidua jokatu


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: EHAA xedapena 201903389\nEBAZPENA, 2019ko ekainaren 24koa, Lan eta Gizarte Segurantza zuzendariarena, zeinaren bidez laneko arriskuen prebentzioaren arloan arau-hauste oso astuna egiteagatik ezarritako zehapena argitaratzea agintzen baita. Esp.: 08.0195.20.01.01.02 (336/53173/08) – Arau-hauste akta: I202008000053173.\nHurrenkenaren zenbakia: 201903389\nLugaritz ABEE enpresari irekitako zehapen-espedientea ikusi da (IFK: G20849725; helbidea: Errotaburu pasealekua, 1, 5.a, 20018 Donostia (Gipuzkoa) eta kontuan hartu da Gipuzkoako Laneko eta Gizarte Segurantzako Ikuskatzailetzak 2008ko irailaren 26an emandako I202008000053173 arau-hauste akta.\nLehenengoa.– Eusko Jaurlaritzako Lan eta Justizia Saileko Laneko eta Gizarte Segurantzako zuzendariaren 2018ko azaroaren 14ko Ebazpenaren bidez, Lugaritz ABEE enpresari berrogei mila, bederatziehun eta laurogeita sei (40.986 ) euroko zehapena ezarri zitzaion, Lan-arloko arau-hauste eta zehapenei buruzko Legearen testu bateginaren 13.10 artikuluan tipifikatuta dagoen arau-hauste oso astun bat egiteagatik (abuztuaren 4ko 5/2000 Legegintzako Errege Dekretuaren bidez onartu zen testu bategin hura). Honela dio artikulu horrek: «Laneko arriskuei buruzko araudiaren arabera lan-baldintzei aplikatu beharreko beste edozein prebentzio-neurri ez hartzea eta langileen segurtasuna eta osasuna arrisku larrian jartzea».\nBigarrena.– Ebazpen hori irmoa da 2019ko otsailaren 23tik.\nArtikulu bakarra.– Espedienteaz arduratzeko eskumena Laneko eta Gizarte Segurantzako zuzendariarena da, honako hauetan xedatutakoaren arabera: apirilaren 11ko 84/2017 Dekretua (2017ko apirilaren 21eko EHAA); maiatzaren 14ko 928/1998 Errege Dekretua (1998ko ekainaren 3ko BOE); eta Laneko arriskuen prebentzioaren arloan arau-hauste oso astunak egiteagatik ezarritako zigorrak argitaratzeari eta zigortutako enpresen erregistroa sortzeari buruzko azaroaren 21eko 244/2012 Dekretuaren 2, 3, eta 4. artikuluak (2012ko abenduaren 4ko EHAA).\n– Sozietatearen izena: Lugaritz ABEE.\n– Zer sektoretan diharduen: eraikuntza.\n– Identifikazio fiskaleko kodea: G20849725.\n– Egoitza soziala: Errotaburu pasealekua, 1, 5.a, 20018 Donostia (Gipuzkoa).\n– Egindako arau-haustea: LAZLTBren 13.10 art.: Gauzatzen ari diren lan-baldintzei aplikagarriak zaizkien lan-arriskuen prebentziorako araudiko prebentzio-neurriak ez hartzea, horietatik langileen segurtasunean eta osasunean berehalako arrisku larria eragin badaiteke.\n– Arau-hauste aktaren data: 2008ko irailaren 26a.\n– Zehapen-ebazpenaren data: 2018ko azaroaren 14a.\n– Zehapena irmo egin zen eguna: 2019ko otsailaren 23a.


Achim von Arnim - Wikipedia, entziklopedia askea.\nPalais Wrangel (en) eta Berlin, 1781eko urtarrilaren 26a\nWiepersdorf manor (en) eta Berlin, 1831ko urtarrilaren 21a (49 urte)\nidazlea, poeta, eleberrigilea, antzerkigilea, legelari-poeta eta kazetaria\nHeidelberg School (en)\nLudwig Joachim Arnim (Achim von deitua; Berlin, 1781ko urtarrilaren 26a - Wiepersdorf, 1831ko urtarrilaren 21a) alemaniar poeta eta eleberrigilea izan zen. Elizabeth Brentanoren senarra. Fantasia handiko eleberriak idatzi zituen: Dolores kondesa (1810); Egiptoko Isabelle (1812); Koroaren jagoleak (1817). Brentano koinatuarekin batera alemaniar kantu herrikoiak bildu zituen: Des Knaben Wunder (1806-1808, Haurraren adar miragarria), gerora G. Mahlerrek musika jarri zizkienak. Azken obra honek eta Zeitung für-Einsiedler (1808, Eremutarrarentzako egunkaria) izenekoak eragina izan zuten XIX. mendeko Alemaniako poesian.\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Achim von Arnim\nOrriaren azken aldaketa: 19 maiatza 2017, 18:04.


Cafetera de goteo, 10-12 tazas, jarra 1.2L. ELECTROTEK ET-CM121 - Tu Compra 10\n> Cafetera de goteo, 10-12 tazas, jarra 1.2L. ELECTROTEK ET-CM121\nCafetera de goteo, 10-12 tazas, jarra 1.2L. ELECTROTEK ET-CM121\nCapacidad: 10-12 tazas.\nCapacidad de la jarra: 1.2 L.


Alex Arregi, Gure Esku Dago: "Harrituta nago Bilboko erantzunarekin" - Uriola.eus\nAlex Arregi, Gure Esku Dago: "Harrituta nago Bilboko erantzunarekin"\nuriola.eus 2014-05-19 12:52 Jendartea Deustualdea\nErabakitze eskubidearen aldeko ekainaren 8ko giza katea baino lehen, hainbat dira abian jarri diren tokian tokiko herri ekimenak. Bestek beste, joan den larunbatean Deustu eta San Inazioko herritarrak batu zituena. Gure Esku Dagoko Alex Arregi koordinatzaileak Bilboko datuak eta bilbotarrentzako oharrak eman dizkigu.\n"Pozik" eta "harrituta" dago Alex Arregi ekainaren 8an Durango eta Iruñea lotuko dituen giza katean Bilbok duen "erronka potoloari" eman dion erantzunagatik. "Hiria izanik, deserriratze ezaugarriekin, 10 kilometrori aurre egitea" egokitu zaio eta, banakako atxikimenduak pilatuz, Bilbok egun "10 kilometroak betetzeko ez du arazorik izango".\nHiru asteren faltan, Bilboaldean hainbat ekimen antolatu dituzte Gure Esku Dago lantaldekoek. Besteak beste, joan den larunbatean Sarrikoko kontserbatorioan 200 lagun bildu zituena. Maiatzaren 30ean, Indautxun giza-katea egitekoak dira eta maiatzaren 31n Olabeagan "erabakitzeko eskubidearen aldeko jaia".\n19:00etan triki poteoa eta futbolin txapelketa antolatu dituzte Olabeagan eta 20:00etatik aurrera "jaia" Amets Gorrin. Koktel bereziak, musika, pintxoak eta "izugarrizko giroa" aurreikusi dituzte.


Banku-aldaketa | Consumer\nBankua aldatzean, dirua irabaz daiteke gordailu ordainduekin eta komisioak ordaintzeari utzi\nBankuz ez aldatzeagatik, milaka pertsonak galtzen dute dirua urtero. Komisioak ordaintzen dituzte kontua mantentzeagatik, oso kuota altuak dituzte hipoteka-maileguan, kreditu-txartelak erabiltzen dituzte sei hilean behin ordaintzeko, eta transferentzia bat egiten duten bakoitzean, zenbatekoaren ehuneko bat ematen diote erakundeari. Bezero askok oraindik ere banku berean uzten dute beren kapitala, enpresa horrekin luzaroan lan egin dutelako; beste batzuen ustez, neketsuak dira aurrezkiak beste establezimendu batera eramateko kudeaketak. Baina bankuz aldatzeko izapideak ez dira jende gehienak uste bezain zailak, eta irabaziak handiak izan daitezke.\nBankua aldatu aurretik\nBeste erakunde batera joan aurretik, kalkulu erraz batzuk egin behar dira:\nKomisiorik kobratzen ez duen entitatea aukeratzea komeni da\nKontuak egin eta kalkulatu zenbat ordaintzen den urtero egungo bankuan.\nProduktuak konparatzea. Lehenik eta behin, Internet bidez egin daiteke, erakundeen web orriak bisitatuta. Banku garestienak baztertu ondoren, gomendagarria da entitate fisikoetan galdetzea edo produktua on line kontratatzea.\nAurreztu nahi bada, kobrea ez duen banku bat aukeratzea komeni da, kontu batean dirua jartzeagatik, kreditu-txartela edukitzeagatik edo beste eragiketa batzuk egiteagatik.\nEgiaztatu behar da hasierako bankuak ezin duela bezeroa zigortu alde eginez gero. Hipoteka edo gordailu batek baldintza jakin batzuk betetzera behartzen duenean, hobe da itxarotea, beste establezimenduaren baldintzek penalizazioa konpentsatzen ez badute.\nAldaketak ez du zertan betiko izan. Banku batekin aldi baterako lan egin daiteke, hasieran eskaintzen dituen baldintzez baliatu eta, baldintzak okertzen direnean, beste entitate batera joan.\nBanku aldaketa: nola egin?\nEgia esan, prozesua ez da uste bezain gogaikarria. Urrats batzuk besterik ez dira egin behar erakundea behin betiko utzi aurretik:\nOrdainketak transferitzeko aginduarekin, banku berrian doan jasotzen da dirua\nKontu bat beste banku edo kutxa batean irekitzea\nDirua pasatu eta erakunde berriarekin lanean hasteko egin behar den lehenengo gauza da. Beste bankuarekin harremana amaitu aurretik egitea komeni da. Aukeratutako sukurtsalera joan, NANa aurkeztu eta kontua irekitzeko eskatu behar da.\nInterneten bidez ere egin daiteke. Kasu horretan, formulario bat beteko da datu pertsonalekin, eta eskatutako dokumentazioa postaz bidaliko da. Sukurtsal batean egitea bezain segurua da.\nNominaren helbideratzea aldatu\nSoldata beste entitate batean jaso eta kontua ixteko asmoa izanez gero, nomina aldatu egin behar da. Horretarako, nahikoa da enpresako giza baliabideen sailera joatea eta kontu-zenbaki berria ematea.\nLangabezia-prestazioaren edo pentsioaren kasuan, dagokion erakundera jo behar da. Komeni da gogoratzea nominak, oro har, 20 egun lehenago prestatzen direla; beraz, kontua ez da itxi behar banku berrian dirua jaso aurretik.\nAldatu ordainagiri guztiak\nKonpainiara telefonoz deitu edo bulego batera joan zaitezke kontu-zenbaki berriarekin. Kasu askotan, banku berria helbideratzea aldatzeko ere eskaintzen da. Egin dezaten, azken ordainagiria eraman behar da eta erakundea kudeaketez arduratzen da.\nGarrantzitsua da hilabetetik hilabetera iristen ez diren fakturei arreta berezia jartzea, hala nola autoaren aseguruari edo zabor-zergaren ordainketari; izan ere, maiz ahaztu egiten dira fakturak, eta, kontuan dirurik ez dutenez, errekarguarekin iristen dira.\nTxartelak bertan behera uztea\nTxartel guztiak bertan behera uzteko eskatu behar zaio entitateari. Ez dira ahaztu behar bikoiztuta daudenak, bankuak etxera eskatu gabe bidalitakoak, zordunketakoak eta aurrez ordaintzekoak.\nDirua atera eta banku berrian sartzeko hainbat modu daude.\nEskudirutan. Nahikoa da erakundera joan eta dirua eskatzea. Diru-kopuru handia bada -3.000 eurotik gorakoa, nahiz eta establezimenduaren arabera aldatzen den, sukurtsalari jakinarazi behar zaio egun batzuk lehenago, dirua prest izan dezan. Bestela, baliteke egun hori ezin izatea lortu eta itxaron egin behar izatea. Aukera horrek lapurreta-arriskua dakar entitate baten eta bestearen arteko bidean.\nTxeke batekin. Titularrak txeketegia badu eta doan erabil badezake, diru guztia ordaintzeko modu honekin ateratzeko aukera izango du, dirutan baino seguruago.\nTransferentzia batekin. Bezeroak kontuan izan behar du, erakundeak transferentziak egiteagatik kobratuko badio, komisio bat ordainduko duela, 50 eurokoa izan daitekeena 15.000 euroko intsuldaketagatik.\nOrdainketak transferitzeko agindua. Metodorik gomendagarriena da, erabiltzailearentzat guztiz segurua eta doakoa baita. Aurreko erakundearen kontu-zenbakiarekin banku berrira joan besterik ez da egin behar, eta dirua beraiek eska dezaten eskatu. Finantza-establezimendu gehienek beren artean ez kobratzeko ezarritako hitzarmenari esker, sarritan, transferentzia-agindua doakoa da. Normalean, hiru eguneko epea izaten da uzten den bankuak diruaren eskualdaketa onartzeko.\nErakundea utzi aurreko azken pausoa da. Ordainagiri guztiak aldatu direla, nomina beste bankuan jaso dela eta dirua entitate berrira iritsi dela egiaztatu ondoren, kontua itxi egiten da.\nSaldorik gabe edo zenbait eurorekin utziz gero, mantentze-lanaren interesak kobratzeko arriskua du bezeroak, eta, agerian geratu denez, komisio bat ordaindu beharko du. Horregatik, kontuen itxiera da urratsik garrantzitsuenetako bat.\naldatu banku diru ganar-eu hipotecas-eu intereses-eu komisioak kredituak


2019ko Irudhitzen egutegia, banatzeko prest - Uztarria (Azpeitia)\n2018ko abe. 10a, 13:51\n2019ko egutegia kaleratu berri du Uztarria Komunikazio Taldeak, Irudhitzen argazkilaritza eta literatura lehiaketaren aurtengo edizioak utzitako fruituekin. Uztarriako bazkide diren lagunek datozen egunetan jasoko dute egutegia abenduko aldizkariarekin batera. Gainerako herritarrek, berriz, bihartik aurrera egutegia erosteko aukera izango dute Uztarriaren erredakzioan (Perez Arregi plaza, 1), Sanagustin kulturgunean eta Plaza Txikiko kioskoan, bost euro ordainduta.\nLehiaketara aurkeztutako irudietatik epaimahaiak aukeratutako 12 argazki ageri dira egutegian, eta irudi bakoitza testu labur batez lagunduta dago. Testu horiek lehiaketaren idatzizko atalean parte hartu zuten herritarrek idatzitakoak dira. Epaimahaiak nabarmendutako argazkia Juan Joxe Agirrerena da. Testua, aldiz, Maialen Etxanizena.\n2016an jarri zuen martxan Uztarriak Irudhitzen lehiaketa, herritarrak euskarazko edukien sortzaile izateko helburuarekin.


Nola ikasi Kimika Kuantikoa izutu gabe: Kultura Zientifikoa Twitter-en (II): Lorearen petaloak\nKultura Zientifikoa Twitter-en (II): Lorearen petaloak\nAstebete gelditzen zaigu Kultura Zientifikoa Twitter-en zabaltzeko ekimena burutzeko: #KulturaZientifikoa alegia. Gure ekimen hau, guztiona, eskematxo batean laburbildu nuen. Lorearen antza zuen eskema. Gure lore hau mendian, larre artean, zegoen. Maldan behera zetorren elur bolak harrapatu zuen, eta honek, umetxoak abestian bezala, lorea askatu zuen, libre izateko. Hori eginen dugu guk, irailaren 25ean. Lorea ahalik eta gehien zabalduko dugu, #KulturaZientifikoaren lorea. Kultura Zientifikoaren lorea askatu eta libre eginen dugu, loreak gu libre egiten gaituen moduan. Gaurkoan, ordea, gure lorearen petaloek esaten digutenari so eginen diogu, loreak bere mezua dakarkigu eta!\nGehienek asmatuko zenuten moduan, goian Loretxoa abestiari buruz ari nintzen. Ezagutzen ez duzuenontzat, behean abestiaren bi bertsio dituzue. Ezkerrean, Benito Lertxundirena, eta ni bezalako rokeroentzat Exkixuren bertsioa eskuinean.\nBaina, zertara dator Kultura Zientifikoa lore batekin lotzeko? Beno, gaiari buruzko azken sarreran ekimen honen eskema aurkeztu genuen. Horretaz gain, egun horretan (Irailaren 25ean!!) txiokatzen ahal ditugun hainbat adibide ematen nituen (gogoratu adibideak besterik ez zirela!), eta bertxioen (retuit-en) garrantzia aipatu genuen. Gure eskema honek lore baten antza du (ikusi behean) eta gaurkoan, lehen aipatu bezala, #KulturaZientifikoa lorearen petaloei so eginen diegu.\n7 petaloz osatutako lorea da gure #KulturaZientifikoa. Bakoitzari buruz, luze aritzerik bada, baina etzaituztet gehiegi aspertu nahi (agian beste batean aritzen ahal gara). Hau dela eta, laburki tratatuko ditut petalo bakoitza, gogoan izanda denak direla garrantzitsuak.\nJakintza Arloak: ekimena martxan abiatu zenean, garbi nuen Zientziak ala Zientzia Teknologikoak kontsideratzen ditugunak bakarrik ez zirela ekimen honen mintzagai izan behar. Giza zientziak, Gizarte zientziak, Osasun zientziak, Lege zientziak Kultura Zientifikoan bere-biziko garrantzia dute, eta beti buruan izan ditut. Aurreko mezuetan ideia hau ongi transmititzea falta zen. Jakintza arlo guztiek dute kontribuzioa Kultura Zientifikoan, eta Kultura Zientifikoak jakintza arlo guztietan du eragina.\nGizartea orokorrean: ez dugu ahantzi behar ekimen honen helburua Kultura Zientifikoa gizarteratzea dela, kasu honetan Twitter-en. Baina gizartea, gauza orokorra da. Denok gara gizartea. Beste petaloetan identifikatzen ez dena, hemen dago identifikatuta. Gogoan izan, mundu guztia dago gonbidatua parte hartzera. Eta parte hartzea ez du zertan bakarrik informazioa altxatzea izan behar. Ez izan inolako lotsarik idazteko! (Ikusi petalo honen norantza!)\nHezkuntza inguruan bi petalo ageri dira. Ikasleak eta Irakasleak.\nIkasleak: Ikasleak, gazteak eta ez hain gazteak, unibertsitate zein bigarren hezkuntzan, kultura zientifikoan inplikatzea garrantzitsua da. Baina ez bakarrik informazioa altxatzeko (klase askotan hori da betetzen duten papera), informazioa emateko ere bai. Kezkak, ilusioak, bere gustoko gauzak, kultura zientifikoa nola ikusten duten... askotan, hezkuntzan jokatzen duten paper pasibo horregatik (desberdin izatea gustatuko litzaidake) aktibo izatera pasatzea kostatzen zaie. Ez izan beldurrik! Euskaltegietako ikasleak ere, nahiz eta oraindik lehenengo urratsetan egon, ez izan lotsarik eta idatzi! Zuen guztion mezuak, hausnarketak, demandak... irakurtzeko irrikitan gaude.\nIrakasleak: irakasleok hezkuntzan paper handia betetzen dugu, eta gure ikasleekiko ardura bat dugu. Kultura Zientifikoaren hedapena Hezkuntzan hasten da. Kontaiguzue zuen ikasleekin lantzen dituzuen gaiak, nola lantzen dituzuen, konpartitzeko dituzuen lanak, etab. Zuek nahi bezala. Unibertsitate zein Institutuetako irakasle, Lanbide Heziketakoak, berdin dio. Denak gaude gonbidatuta. Euskaltegietakoak ere bai, noski! Kultura Zientifikoa euskaraz zabaltzeko euskaltegiek badute zer esana, agian, zer eskatu (klasean lantzeko material zientifikoa, adibidez. Hau nire ideia bat da, baina ez dakit. Esaiguzue!!)\nKomunikatzaile zientifikoak: komunikazio zientifikoan dabiltzan pertsonen papera oso garrantzitsua da, gizartearen ezagutza eta kultura zientifikoaren maila handitzeko. Gai zientifikoak jorratzen dituzten kazetariak, dibulgatzaileak, dibulgazio aldizkarietako kideak, liburudenda espezializatuetako kideak, etab, ekimenean parte hartzera gonbidatuta daude, noski! Kontatuiguzue zuen esperientziak, ekimenak, ikuspuntua, nahi duzuena, Zientzia (jakintza arlo guztiak barne hartuta) eta #KulturaZientifikoaren inguruan.\nIkertzaileak: edozein jakintza arlotan zaudeten ikertzaileak, Euskal Herrian ala Euskal Herritik kanpo, kontaiguzue zuen ikerketen ingurukoak. Ikerketa gizarteak aurrera egin dezan ezinbestekoa da, eta ikertzaileok gizartearekin zorra kitatzeko modu bat gure emaitzak zabaltzea da. Askotan uste dugu jende gutxi dagoela interesatuta, baina uste baino gehiago da. Gainera, gutxi egon arren, jakiteko gogoak dute. Horretaz gain, interesa suspertzeko ere, gure lana kontatzea garrantzitsua da.\nErakundeak: Zientzia erakundeak, Museoak, Fundazioak, Unibertsitateak, Ikerketa zentruak etab, Kultura Zientifikoaren hedapenean garrantzitsuak eta beharrezkoak dira. Hauen Twitter kontuetatik, #KulturaZientifikoa hedatzeko, zuen erakundeak egiten duena zabaltzen ahal duzue, ikuspuntuak, etab.\nEz naiz askoz gehiago luzatuko. Bakarrik aipatu hemen ikusgai duzuela ekimen honetan parte hartuko dugun batzuk, baina askoz gehiagok parte hartzeko intentzioa adierazi dute. Barkaidazue denak ez aipatzea. Noski, mundu guztia gonbidatuta dago parte hartzera! Horretaz gain, gauza batzuk azpimarratu nahi ditut, besterik ez. Mesedez, zabaldu mezua! Bestalde, gogoan izan ekimena Irailaren 25ean izanen dela, goizeko 9:00tatik gaueko 00:00tara (ea lortzen dugun!). Eta, gogoan izan, sentitu libre nahi duzuena idazteko, ez izan beldurrik eta nahi duzuen moduan parte hartu! Ez ahaztu gure loretxoaren petaloak bi norantzako gezien bidez lotuta daudela! Guztion kontribuzioa garrantzitsua da! Animo, eta 25ean, egurra eman sarean!!! Zabal dezagun gure loretxoa!!!\nNork publikatuta: anonimo Ordua 01:23\n#KulturaZientifikoa 1. ekimenaren balorazio azkarra


Herrerako San Luis Jaiak - Donostia Kultura\nHerrerako San Luis Jaiak\tFestak\nAuzoetako jaiak\tHerrerako auzoa\nNon da\t2012 Eka 15 - Eka 23\nHerrera San Luis jaiak iritsi dira. Ekainaren 15tik 23ra, era askotako egitaraua prestatu dute.\nHauek dira egitarauan agertzen diren ekitaldi batzuk:\n22:00 Musika Festa. Barricada - Blaka - La Pop'lla.\nLARUNBATA 16a UMEEN EGUNA\n09:00 Diana Gaskon txistulariekin.\n13:00 Kalejira Estanga trikitixakin eta Gaston txistulariekin.\n16:30 Puzgarriak eta zezen mekanikoa plazan.\n23:00 Musika Festa. Berbena Herrerako plazan Iratzar-en eskutik. Karaokea. IGANDEA 17a EUSKAL JAIA\n11:00 Euskal Jaia: artisauak, taloak, Altzako baserritarrak eta sagardo dastaketa Gorenak-en eskutik.\n12:30 Euskal dantzen erakustaldia. Herri Ametsa eta Goizaldi dantza taldeekin.\n19:00 Herri kirolak.\n20:00 Bertso saioa Gaztelumendi anaiekin.\nOSTEGUNA 21a SAN LUIS EGUNA 18:00 Apar Festa, karsak eta piszina.\n21:00 Bertso afaria Xabier Legarreta "Arano" eta Josu Oiartzabal (Zumardi tabernan).\nOSTIRALA 22a GAZTE EGUNA\n12:00 Kale animazioa Herrera Goitik Behera animatzera.\n22:00 Dantzaldia Herrerako plazan Xalbala taldearekin.\nLARUNBATA 23a SAN JOAN BEZPERA\n13:00 Kalejira: Mozkor Frentekideok Otxotea, Estanga eta Zorrote trikitixa eta Pasaiako txistulariekin.\n18:00 Pailazoak: Amona Txinparta, Mari Kalanbre eta besteak.\n21:30 San Joan sua dantza Gaskon txistulariekin eta Beti Alai dantza taldearekin.\n23:00 Zezensuzkoa eta azken traka Gaskon txistulariekin.\nEgitaraua osoa deskargatu (PDF 618 KB)\nAntolatzailea: Herrera K.E. - Mozkor Frentekideok - Herri-PeDonostia Kulturak ez du ekitaldi hau antolatuDonostia Kulturak ez du bere gain hartzen antolatzaileak iragarritako ekitaldian izan daitezkeen aldaketa edo ez-betetzeen erantzunkizuna.\tGehitu zure agendari\nAgenda\tAgenda ikusiHileko programaZure postanWidget: agenda eramanSortu zure agenda!Argitaratu zure ekitaldia\tGai edo publikoen arabera


Testuaren noranzko bertikala duen testu-koadro bat marrazten du klik egin edo arrastatzen duzun dokumentuko tokian. Sartzen den testuaren tamaina automatikoki aldatzen da koadroaren mugetan sar dadin. (Gaitu testu asiarren euskarria ikono hau gaitzeko). Egin klik dokumentuko edozein tokitan eta idatzi edo itsatsi zure testua. Beste aukera bat da kurtsorea testua gehitu nahi duzun tokira mugitzea, koadro bat marraztea eta testua idaztea edo itsastea.


Christmas Festival (Primary) – Mundaiz Ikastetxea\nChristmas Festival (Primary)\nAurten ere LHko ikasle eta irakasleok Gabonetako Jaialdi polita prestatu dugu.\nTxanda honetan LHko B gelak izan gara parte hartu dugunok eta Gabon Kantak eta dantza zoragarriak ikusteko aukera izan dugu. Pena bat da zuzenean ezin ikustea baina bideo polit bat prestatu dugu denok disfrutatu ahal izateko.\nHurrengo txanda Akoentzat!


Soluzio eske Mendeluko enbuturako – abotsanitz.eus\n6 uztaila, 2020 Albisteak / gizartea / Ingurumena\nHondarribiko udal talde guztiak Balazta bizikleta erabiltzaileen elkarteko ordezkariekin batzartu gara gaur. Mendeluko enbuturako berehalako irtenbidea eskatu digute Balaztako kideek. Nabarmendu dutenez, Amuteko eta Zubimuxuko biribilguneen artean denei eragiten dien segurtasun arazo larria dago: bizikletei, ibilgailuei, eta oinezkoei, errepidetik ausartzen ez diren txirrindulariak espaloi estuetatik ibiltzen direlako.\nArazoa azaleratzeaz gain, mahai gainean soluzioa jarri du Balaztak: Mendelu zeharkatzen duen errepide zatia ’30 eremu’ izendatzea eta bi norabideetan bizikletentzako 1,20 metro zabalerako errailak margotzea. Hala, ibilgailuek errepidean bizikletaren batekin topo eginez gero, bere atzetik joan beharko lukete, baina aurreratzeko aukera edukiz, beti ere paretik beste ibilgailu bat ez badator eta 30 kilometro orduko abiadura gainditu gabe.\nAbotsanitzek bat egin du Balaztaren proposamenarekin, eta beste urrats bat ere emateko eskatu dugu: asteburuetan Kosta kalean egiten ari diren gauza bera Mendelun errepikatzea: hau da, udako larunbat eta igandeetan Mendeluko errepidea erabili ahal izatea bakarrik auzotarrek, txirrindulariek, garraio publikoko ibilgailuek eta emergentziazkoek. Herritik atera edo herrira sartu nahi duten gainontzeko ibilgailuek ospitaleko biribilgunetik egin beharko lukete. Esan bezala, udako asteburuetarako neurri gisa proposatu dugu hau, berehala martxan jartzeko.\nBadira urte batzuk Mendelu ’30 gunea’ izendatzea eskatu genuela. Orain arte ez digute kasurik egin, baina orain da momentua berriro aldarrikatzeko, Balaztaren eskaera aprobetxatuta. Koronabirusak bizikleta erabiltzaileen hazkundea ekarri du, baina Hondarribian ez da segurtasun neurri eraginkorrik hartu. Horregatik, bi proposamenei -Balaztarena eta gurea- heltzeko eskatzen diogu EAJri. Ziur gaude, bizikleta erabiltzaileen segurtasuna handitzeaz gain, oinezkoena ere handituko litzatekeela, eta Irun eta Hondarribia artean ibilgailu askoz gutxiago ibiliko liratekeela.\nBalaztak egindako proposamenaren azalpen bat


Gobierno Vasco Irekia :: Euskal Herriko 40tik gora ekoizpen-enpresa izango dira XXV. Gourmet Jaialdian\nEuskal Herriko 40tik gora ekoizpen-enpresa… http://www.irekia.euskadi.net/eu/news/5638 berria\nKalitatezko Elikagai eta Edarien Azoka hau apirilaren 11tik 14ra Madrilen ospatuko da.\nEuropako kalitatezko gastronomiaren erreferente den azoka profesionalak, XXV. Gourmet Jaialdiak, Kalitatezko Elikagai eta Edarien Azokak, Euskal Herriko 40tik gora enpresa ekoizle hartuko ditu 11tik 14ra Madrilen, Eusko Jaurlaritzako Lurralde Antolaketa, Nekazaritza eta Arrantza Sailaren erakusmahaian (4 B26 erakusmahaia).\nErakusmahai horretan ikusgai egongo diren enpresa eta produktuekin batera promozio eta ekintza bereziak ere egingo dira; besteak beste, zuzeneko sukaldaritza erakusketak, Gamarrako Goi Mailako Sukaldaritza Eskolatik; hamabost minutuko erakusketa horietan, pintxoak prestatuko dituzte bertako lehengaiekin, edo platerak, 2011ko Gourmet Jaialdian sustatuko diren Euskadiko IV eta V gametako produktuekin.\nHorrez gain, Ardo Galeria ere egongo da Euskadiko erakusmahaian; bertan, Arabar Errioxako ardoak eta erakusgai egongo diren upategietako txakolina dastatu ahal izango dituzte bisitariek. Sommelier aditu bat egongo da bertan uneoro.\nGourmeten Klubaren Nazioarteko Jaialdia orain 25 urte sortu zen, gama altuko elikagaien egile eta kontsumitzaileen topaketa izateko asmoz, baina jarduera-programa zabala eskaintzen du: mahai-inguruak, hitzaldiak, erakusketak, lehiaketak, eztabaidak eta txapelketak.\nEuskadi Gourmets 2011\neuskal ekoizpen-enpresak Gourmet Aretora feria de alimentosy bebidas de calidad gastronomia ardo galeria Arabako Errioxa txakolina Berri honen iruzkinen RSSa


Jaurlaritzak gauez kalean jende multzoak elkartzea debekatu du - - Tolosaldeko ataria\nJaurlaritzak gauez kalean jende multzoak elkartzea debekatu du\nArantxa Iraola - Joxerra Senar - Maddi Ane Txoperena Iribarren 2021-07-15 10:38\nNeurri berriek jai giroko jende topaketak ez egitea dute helburu.\nGauerditik 06:00etara arte bizikideen topaketak bakarrik onartzea ebatzi dute, dekretu bidez.\nEtxeratze agindurik ez, baina kalean jende taldeak elkartzeko debekua bai. Horixe arautzea erabaki du Eusko Jaurlaritzak Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako herritarrentzat: bihar gauerditik hasita, gauerditik 06:00etara arte bizikideak soilik elkartzen ahalko dira kalean; gainontzeko jendea, ez.\nAraba, Bizkai eta Gipuzkoan COVID-19aren izurria kontrolatze aldera neurriak ebazten dituen Labi batzordearen bilera teknikoa egin zuten atzo. Jakina zen neurri berriren bat ebatziko zutela, eta iluntzean jakinarazi zuten; baita dekretu bidez onartu ere. Orain arte hartutako neurriak mantentzea erabaki du Iñigo Urkullu Eusko Jaurlaritzako lehendakariak, eta horri gehitu dio neurri berria: gauerditik 06:00etara bizikideen topaketak bakarrik onartuko dituzte kalean, bihar gauerditik aurrera. Hala, ezingo dira jende multzoak elkartu espazio publikoetan, gauez. Udalei eman die araua kudeatzeko langintza.


Auzia Euskaraz (epaiBi): Sendabide bila\n2017-01-04 Auzia Euskaraz!\nArtikulu hau Eider Barrenetxea abokatu eta unibertsitateko irakasleak Auzia Euskaraz-entzat egindako kolaborazioa da.\nAbokatutzan jarduteak gaixotasun bereziak eragiten dituena sinisten hasita nago. Pentsatzen jarri eta berehala bururatu zaizkidanei “izen propioak” eman dizkiet:\n1. “Azken unekoa”. Bizitzan beti azken momentura arte itxaron behar dela pentsarazten dizunak. Prozedura legeek ematen dituzten epeak errespetatzeko betebeharra barruraino sartuta duzunean eta lanez gainezka egoteari inoiz uzten ez diozunean agertu ohi da. Gaixotasunaren ondorioz, dena azken unera arte uzten duzun pertsona horietako bat bihurtzen zara eta familiakide eta lagunek –zurekin ofizioa partekatzen ez badute, behintzat- ezin dute ulertu zergatik defendatzen duzun sutsuki azken minutura arte denbora dagoela (bereziki, besteen begietara erabakia hartzeko itxaron beharrik edo atzeratu beharrik ez dagoenean).\n2. Daltonismoa. Ikusmen berezia sufritzeko arriskua ere ez da makala. Abokatuak gai gara zuria amorru biziz defendatzeko eta okerreko jesarlekua hartu dugula ohartzean beltzetan beltzena zuriaren gainetik defendatzeko. Zur eta lur geratzen zaizkigu ahaideak gris kolorea ezagutzen ez dugula ikustean. Erdibideak, grisak alegia, epaileen esku uzten ote ditugun galdetzen diot nire buruari…\n3. Somatizazioa. Hiruretan larriena aurrekoak estresarekin nahastean sortzen direnak dira: bihotzekoak, depresioak, minbizia…Lankideen artean nahi baino sarriago bizitakoak. Gaixotasun hauek, ezinegonak, urteetan besteen istorioak “irensten” emandako denborak, horiek kanporatzeko ezintasunak eta “garbiketa mentala” egiteko ohitura faltak ekarritakoak direla esango nuke.\nHamaika aldiz aholkatu diet bezeroei psikologoarenera joatea. Gure lanbidean, ordea, horiengana jotzea ez da begi onez ikusten eta, beraz, “zoratu” nahi ez dugunok (ba al dago burutik guztiz sano dagoenik? Eta hori ez al da aspergarriegia?) bestelako irtenbideak topatu behar izaten ditugu. Ikusgarrienetik xumeenera, denak dira baliagarri: oporrak leku exotikoetan ematea, kirola arnasik gabe geratu arte praktikatzea (sexua barne), lagun arteko parranda amaigabeak egitea, inongo justifikaziorik gabe ondokoari errieta egitea…Argi dago batzuk beste batzuk baino gomendagarriagoak direla baina…euskaldunak beti euskaldun!\nAzken urteotan dantza egitea izan da nik topatutako ihesbidea. Pentsamendurik ez. Gorputza bere onena ematen. Eta saioa amaitzean… lotu ezineko irribarrea aurpegian. Aiiii, dantza gehiago egingo bagenu…! Olatuen gorabehera jarraitzea baino ez da; aske sentitzeko desioa. Korapilo zaharrak laztandu eta hegaz ipintzeko ordua…\nEta abokatutza, zoramena eta desioa orrialde berdinean irakurtzean, aldaketa hitza datorkit burura, ezinbestean. Eskizofrenia juridikoari sendabidea emateko beharra. Lagun baten lagunak zuzenbideak dakarkigun zoramena lausotzeko, sendatzeko edo, Klinika Juridikoa sortu omen du. Unibertsitatean irakasten dugun oro berraztertu eta benetako justiziaren begiez ikusten ikas dezaten bihar-etziko abokatu eta juristek.\nJakin badakit gaurdaino heldutakoen biziraupena jokoan balitz, klinikak nekez egingo lukeela aurrera. Ziur aski, orain arte gainditutako oztopoak ere ez dira gutxi izan. Nire animorik handiena zuoi. Dagoeneko nire egunerokotasunerako inspirazio bilakatu zarete. Zuriari zuri deituko diozue eta grisari gris. Beltzik ez dizuet opa. Eutsi tinko, merezi du eta!\nGaia: Abokatuak, Kolaborazioak


Legislación que rige el Seminario regido por el Estado\n22830 C/0053-004 Bergarako Udalaren eta Errege Mintegiaren arteko hitzarmena. Errege Mintegiak Udalarengandik 1871-72 ekitaldian 5.191 erreal eta 90 zentimo jasotzeko 1871-04-13 1871-04-13 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22829 C/0060-006 Bergarako Udalaren eta Errege Mintegiaren arteko Hitzarmenaren kopia, herriko hiltegiak direla-eta, haien aurrealdean plaza txiki bat iturriarekin eraiki eta ipintzeari buruz 1867-12-10 1867-12-10 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22828 C/0053-010 Errege Mintegia haragi freskoz eta ogiz hornitzeko adjudikazioa egiteko baldintzak 1866-06-20 1872-04-10 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22827 C/0070-011 Bergarako Udalaren eta Errege Mintegiaren arteko hainbat hitzarmen 1856-10-02 1868-07-22 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22826 C/0057-004 1851ko martxoaren 24ko Erregearen Aginduaren ondorioz sortutako Bergarako Errege Mintegiaren Batzorde Ekonomikoaren Araudia, eta Mintegiko mezularien ordutegia 1853-10-17 1864-08-20 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22825 C/0040-006 Instrukzio Publikoko Ikuskaritza Nagusiak ikasleen onarpenaren gainean emandako agindu baten kopia 1829-09-27 1829-09-27 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22824 C/0097-006 Instrukzio Publikoko Ikuskaritza Nagusiak Errege MIntegiko Zuzendaritzari emandako aginduak 1827-08-28 1832-08-31 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22823 C/0110-006 Bergarako Nobleen Errege Mintegiaren txosten laburtua 1825 1825 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22822 C/0109-003 Erresumako unibertsitateen literatur plana eta antolaketa orokorra 1824-10-14 1824-10-14 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22821 C/0042-010 Erregearen Agindua Errege Mintegiko zuzendariari Mintegiaren egoeraren memoria bidaltzeko agintzen diona, eta Instrukzio Publikoko Ikuskaritzaren Erregearen Agindua mintegia eta unibertsitateetako ikasleak soldadutza egin beharra izanez gero, euren... 1824-04-04 1828-02-24 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22820 C/0095-013 Probintziako Gobernu Politiko Nagusiak eta Instrukzio Publikoko Ikuskaritza Nagusiak Errege Mintegiari emandako xedapen eta aginduak 1822-11-16 1832-08-19 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22819 C/0095-011 Batzorde bat sortu beharraren gaineko espedientea, batzorde horrek Araudi bat sor zezan 1822-03-18 1822-12-12 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22818 C/0087-005 Irakaskuntzarako liburuak zehazten dituen Erregearen Agindua 1821-06-01 1821-06-01 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22817 C/0064-009 Errege Mintegiko Araudia, Nobleen Mintegia Gobernatzeko Ordenantzen Espedientea eta beste barne agindu batzuk barne 1817-12-12 1822-03-13 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22816 C/0063-004 Erregearen Agindua, adierazten duena ekonomoen ordez begipekoak izango direla Erregeak saritutako ikasleen pentsio zein gainontzeko gastuen arduradunak. Horrez gain, tokiko milizia nazionalaren behin-behineko araudia argitaratu zuen "La Gaceta... 1815-05-01 1820-04-26 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22815 C/0084-011 Erregearen Aginduak eta kanpoko aginduak Errege Mintegiaren funtzionamendua hobetzeko asmoz emanak 1815-04-15 1817-04-04 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22814 C/0006-007 Lehen Letretako Eskolen Araudia egiteko espedientea 1814-10-03 1823-12-20 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22813 C/0075-010 Erregearen aginduak eta Errege Mintegiari Madriletik emandako aginduak 1809-09-25 1816-02-02 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22812 C/0005-011 Bizkaiko Gobernuko Lizeoaren Txosten laburtuta eta Bergarako Nobleen Mintegiaren Araudi Berria, bai eta kreditu publikoa ezartzen duen 1818ko abuztuaren 5eko Dekretua ere 1808 1821 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez\n22811 C/0095-010 Irakaskuntza, ostatua, asistentzia eta ekipaiaren berri ematen duen Bergarako Errege Mintegiaren txostena 1804 1804 Testuala Dokumentu unitatea (pieza) Ez


Bronx KOLE - Cowboy-/Bikerboot - cognac - Zalando.at\nKOLE - Cowboy-/Bikerboot\n€ 183,95€ 229,95inkl. MwSt.\nSchafthöhe: 43 cm bei Größe 37\nWollmantel/klassischer Mantel - oak brownVila\nZAL TROUSERS - Stoffhose - white asparagusSamsøe Samsøe\nStiefel - brownAnna Field\nAMBER - Cowboy-/Bikerboot - tundra/naturKennel + Schmenger\nNEW KOLE - High Heel Stiefel - asphaltBronx\nKOLE - Cowboy-/Bikerboot - asphaltBronx\nHigh Heel Stiefel - basket oscuroToral\nJUKESON - Cowboy-/Bikerstiefelette - asphaltBronx\nNEW KOLE - High Heel Stiefel - blackBronx\nHigh Heel Stiefel - brownBronx\nWIDE FIT - Cowboy-/Bikerboot - basket cognacToral Wide Fit\nStiefel - beigeBronx\nLAREDO - Cowboy-/Bikerboot - krait sabiaFelmini\nHigh Heel Stiefel - chocoBianca Di\nNEW-AMERICANA - Overknees - blackBronx\nCowboy-/Bikerboot - blackBullboxer\n€ 193,95 € 349,95\nCowboy-/Bikerboot - neroVersace Jeans Couture\nNEW KOLE - High Heel Stiefel - deep rustBronx\nSIMONE - Cowboy-/Bikerboot - safariVagabond\nLEATHER BOOTS - Stiefel - cognacAnna Field\nJUKESON - Cowboy-/Bikerstiefelette - dark naturalBronx\nOverknees - hazelZign\nCowboy-/Bikerboot - blackZign\nLEATHER BOOTS - Stiefel - dark blueAnna Field\nab € 92,99 € 169,99\nHigh Heel Stiefel - taupeZign\nKOLE - Pantolette hoch - deep rustBronx\nJAXSTAR - Sneaker low - whiteBronx\nSchnürstiefelette - offwhiteZign\nStiefel - beigeZign\nBluse - mottled light bluePULL&BEAR\nSEAMED MIDI - A-Linien-Rock - cherryTopshop\nSHIRRED BARDOT MINI DRESS - Etuikleid - brownTopshop\nVIDARAS 3/4 DRESS - Blusenkleid - blackVila\nWAY YOU WALK CAMI - Bluse - dark redFree People\nBluse - whitePULL&BEAR\nASYMMETRISCHES - Top - blackPULL&BEAR\nVIFESTI FESTIVAL - Weste - soft camelVila