Διακρατικές συμφωνίες για καλύτερες τιμές στα φάρμακα επιδιώκει η Κυβέρνηση – healthmag.gr\nΤο μοντέλο διακρατικών συμφωνιών που πρέσβευε η Συμμαχία της Βαλέτα φέρεται να προωθεί η Κυβέρνηση, σύμφωνα με τις αναφορές του Β. Κοντοζαμάνη.\nΤο θέμα τις επίτευξης διακρατικών συμφωνιών με τις φαρμακευτικές εταιρείες ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε νέες θεραπείες οι ασθενείς σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, απασχόλησε χθες το Συμβούλιο Υπουργών Υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Υφυπουργός Υγείας Βασίλης Κοντοζαμάνης.\nΚυρίαρχα θέματα συζήτησης της ημερήσιας διάταξης ήταν α) η οικονομία της ευημερίας και η συμβολή του τομέα της υγείας, ιδίως μέσω των πτυχών της ψυχικής υγείας, της υγιούς γήρανσης και της ψηφιακής υγείας και β) η φαρμακευτική πολιτική στην Ε.Ε. και ειδικότερα της πρόσβασης στα φάρμακα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, οι Υπουργοί συζήτησαν το θέμα της ενίσχυσης του ρόλου της Ε.Ε. στα παγκόσμια φόρουμ υγείας.\nΓια την αντιμετώπιση του ζητήματος της πρόσβασης των ασθενών σε αποτελεσματικά και οικονομικά φάρμακα, ο κ. Κοντοζαμάνης τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της συνεργασίας των κρατών μελών σε ευρωπαϊκό επίπεδο με πιο δομημένο και στοχευμένο τρόπο. Σύμφωνα με πληροφορίες η Κυβέρνηση φαίνεται να συμφωνεί με την πρωτοβουλία στην οποία συμμετείχε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για διακρατικές συμφωνίες, με τις πρώτες αδρές γραμμές να καταγράφονται στην ονομαζόμενη «Συμμαχία της Βαλέτα» στην οποί συμμετέχουν 9 χώρες. Βέβαια η πρωτοβουλία αυτή φαίνεται «παγωμένη» για πάνω από ένα χρόνο.


Σαν σήμερα το 1858 πέθανε ο Γεώργιος Κουντουριώτης | Mikrometoxos.gr\nΣαν σήμερα το 1858 πέθανε ο Γεώργιος Κουντουριώτης\n13.03.2016 01:10 Υδραίος καραβοκύρης και πολιτικός κατά την Επανάσταση του 1821 και κατά την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα.\nΔιετέλεσε Πρόεδρος του Εκτελεστικού (πρωθυπουργός) από τις 6 Ιανουαρίου 1824 έως τις 12 Απριλίου 1826 και Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου (πρωθυπουργός) από τις 8 Μαρτίου έως τις 15 Οκτωβρίου 1848. Συνεισέφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για τις ανάγκες του Αγώνα, αλλά διέπραξε σημαντικά πολιτικά σφάλματα κατά τη διάρκεια της Επανάστασης.\nΟ Γεώργιος Κουντουριώτης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1782 και ήταν γιος του έμπορου Ανδρέα Κουντουριώτη (? – 1799) και της Μαρίας Κοκκίνη, κόρης του πλούσιου έμπορου Λάζαρου Κοκκίνη. Το πραγματικό επώνυμο της οικογένειάς του, που είχε αρβανίτικη καταγωγή, ήταν Ζέρβας. Το «Κουντουριώτης» ήταν παρατσούκλι, που επικράτησε τελικά ως οικογενειακό επώνυμο. Το έδωσαν οι συντοπίτες του σ’ ένα μέλος της, τον Χατζηγιώργη Ζέρβα, που έζησε για μεγάλο διάστημα στα Κούντουρα Μεγαρίδας και μετά την επιστροφή του στην Ύδρα εξακολουθούσε να φορά την τοπική ενδυμασία του χωριού.\nΜετά τη δολοφονία του πατέρα του το 1799, ο Γεώργιος Κουντουριώτης, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Λάζαρο, ασχολήθηκε με το εμπόριο και τον εφοπλισμό. Κατά τις παραμονές της Επανάστασης του 1821 η οικογένειά τους διέθετε τα μισά από τα εμπορικά πλοία της Ύδρας και ο ίδιος εθεωρείτο ο πιο πλούσιος Έλληνας της εποχής του.\nΌπως και οι περισσότεροι καραβοκύρηδες της Ύδρας, ο Κουντουριώτης θεωρούσε πρόωρη και παρακινδυνευμένη την έκρηξη της Επανάστασης. Όταν, όμως, ξεσηκώθηκε ο λαός του νησιού στις 27 Μαρτίου 1821, υποχρεώθηκε να προσχωρήσει και μάλιστα να ανεχθεί τη βραχύβια λαϊκή εξουσία που εγκαθίδρυσε ο πλοίαρχος Αντώνης Οικονόμου και να διαθέσει μεγάλα ποσά και τα πλοία του για τις ανάγκες του Αγώνα.\nΟ Γεώργιος Κουντουριώτης, αν και υστερούσε σε ηγετικά προσόντα έναντι του αδελφού του Λάζαρου, διακρίθηκε στην πολιτική. Συμμετείχε ως πληρεξούσιος της Ύδρας στη Β’ Εθνοσυνέλευση του Άστρους (1823), στη Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας (1827) και στη Δ’ Εθνοσυνέλεση του Άργους (1829).\nΣτο πολιτικό προσκήνιο εμφανίστηκε στα τέλη του 1823, όταν είχαν ξεσπάσει οι εμφύλιες συγκρούσεις ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες. Με προτροπή του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου έγινε μέλος του νέου Εκτελεστικού (κυβέρνησης) στις 19 Δεκεμβρίου και στις 6 Ιανουαρίου 1824 ανέλαβε επίσημα την προεδρία του σώματος.\nΧρησιμοποιώντας τα χρήματά του, καθώς και την πρώτη δόση των αγγλικών δανείων, απέκτησε ουσιαστική υπεροχή έναντι των αντιπάλων του. Στις 12 Ιουνίου 1824 και αφού είχαν προηγηθεί αιματηρές αδελφοκτόνες συγκρούσεις, η κυβέρνησή του εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Μεγάλο μέρος των χρημάτων από τα δάνεια κατασπαταλήθηκαν στις εμφύλιες συγκρούσεις, στην ικανοποίηση απαιτήσεων των πολιτικών του φίλων, καθώς και μελών της οικογένειάς του.\nΚατά το διάστημα της προεδρίας του ελάχιστα μέτρα πάρθηκαν για την ενίσχυση των επαναστατημένων περιοχών. Αντίθετα, το 1824 εξουδετερώθηκε η επανάσταση στην Κρήτη από τα τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα, ενώ τον ίδιο χρόνο καταστράφηκαν η Κάσος και τα Ψαρά. Μετά την απόβαση του Ιμπραήμ στη Μεθώνη (26 Φεβρουαρίου 1825), αντί να διορίσει έναν έμπειρο στρατιωτικό (Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης κ.ά.), ονόμασε κάποιον θαλασσινό συμπατριώτη του, τον πλοίαρχο Κυριάκο Σκούρτη, επικεφαλής του στρατού που στάλθηκε κατά των Αιγυπτίων.\nΟ ίδιος ο Κουντουριώτης με γελοία πομπή και ανατολίτικη ραθυμία ξεκίνησε για τη Μεσσηνία, προκειμένου να βρεθεί κοντά στους οπλαρχηγούς και να συντονίσει τις ενέργειές τους. Καβάλα σ’ ένα ωραίο άλογο έκανε τρεις μέρες να φθάσει από το Ναύπλιο στην Τρίπολη. Καθώς δεν ήξερε να ιππεύει, δύο Αιγύπτιοι αιχμάλωτοι, που εκτελούσαν χρέη ιπποκόμου, τον κρατούσαν από τα πλάγια για να μην πέσει, ενώ πίσω του ακολουθούσαν πλήθος σωματοφυλάκων και υπηρετών. Αμάθητος καθώς ήταν από χερσαία ταξίδια αρρώστησε και μόλις στις 5 Απριλίου μπόρεσε να συνεχίσει την πορεία του και να στρατοπεδεύσει στο χωριό Σκάλα, δέκα ώρες απόσταση από το θέατρο των επιχειρήσεων.\nΜετά την καταστροφική ήττα των Ελλήνων από τον Ιμπραήμ στο Κρεμμύδι (7 Απριλίου 1825), ο Κουντουριώτης επέστρεψε στο Ναύπλιο άδοξα και κάτω από τη γενική κατακραυγή. Μετά την αυτοθυσία του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι (20 Μαΐου 1825) αναγκάστηκε να αποφυλακίσει τον Κολοκοτρώνη, που ήταν ο μόνος σε θέση να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ.\nΙδιαίτερα καθοριστική κρίνεται η απραξία της κυβέρνησης Κουντουριώτη κατά την τελευταία πολιορκία του Μεσολογγίου και η αδυναμία της να εφοδιάσει έστω και στοιχειωδώς την ηρωική φρουρά της πόλης. Μετά την Έξοδο, όμως, η έκδηλη χρεωκοπία της υποχρέωσε τον Κουντουριώτη να παραιτηθεί στις 12 Απριλίου 1826 και να αποσυρθεί δυσαρεστημένος στην Ύδρα.\nΚατά τη διάρκεια της Γ’ Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα (19 Μαρτίου – 5 Μαΐου 1827) εναντιώθηκε στην εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια, όπως και οι περισσότεροι πολιτικοί που, όπως κι εκείνος, ανήκαν στη «φιλογαλλική» μερίδα. Ωστόσο, μετά την άφιξη του Κυβερνήτη στην Ελλάδα, διορίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 1828 πρόβουλος της Οικονομίας του Πανελληνίου (γνωμοδοτικό σώμα), θέση όμως που δεν διατήρησε για πολύ, επειδή σύντομα εντάχθηκε στην αντιπολίτευση. Στη συνέχεια αρνήθηκε να ανταποκριθεί στην έκκληση του Καποδίστρια να συνεισφέρει οικονομικά στην ανόρθωση της χώρας, ενώ επανειλημμένα προέβαλλε απαιτήσεις για αποζημίωση, με τον ισχυρισμό ότι δαπάνησε σημαντικά ποσά για τις ανάγκες του Αγώνα.\nΣτις 14 Αυγούστου 1829 διορίστηκε από τον Καποδίστρια μέλος της νεοσύστατης 27μελούς Γερουσίας, αλλά δεν αποδέχθηκε τη νέα του θέση. Πήρε ενεργό μέρος στις αντιπολιτευτικές ενέργειες κατά του Καποδίστρια το 1831 και πρωτοστάτησε στην αποστασία της Ύδρας. Μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη (27 Σεπτεμβρίου 1831) διορίστηκε από τη Γερουσία μέλος της Διοικητικής Επιτροπής, που την αποτελούσαν εκπρόσωποι όλων των πολιτικών παρατάξεων, αποσύρθηκε όμως τον Αύγουστο 1832.\nΣτα χρόνια του Όθωνα διορίστηκε αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (πολιτικό και όχι δικαστικό σώμα, όπως είναι σήμερα) και ακολούθησε μετριοπαθέστερη πολιτική. Κατά τη συνταγματική εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 ήταν μέλος της Επιτροπής του Συμβουλίου της Επικρατείας, στην οποία είχαν ανατεθεί οι επαφές με τον βασιλιά.\nΣτη συνέχεια έγινε γερουσιαστής και από τις 26 Σεπτεμβρίου 1844 έως τις 8 Απριλίου 1847 διετέλεσε πρόεδρος του σώματος. Στις 8 Μαρτίου 1848 διορίστηκε από τον Όθωνα πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου (πρωθυπουργός) και ανέλαβε και το Υπουργείο των Ναυτικών. Η κυβέρνησή του, που αποτελούσε ουσιαστικά συνασπισμό του Γαλλικού και του Ρωσικού Κόμματος, είχε να αντιμετωπίσει μία σειρά από εσωτερικές εξεγέρσεις, καθώς και όξυνση των σχέσεων με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Διατηρήθηκε στην εξουσία έως τις 15 Οκτωβρίου 1848, όταν ο Κουντουριώτης παραιτήθηκε, κατηγορώντας το αυλικό περιβάλλον για παρεμβάσεις στο έργο του.\nΠικραμένος, αποσύρθηκε στην Ύδρα, όπου πέθανε στις 13 Μαρτίου 1858, σε ηλικία 76 ετών. Ο Γεώργιος Κουντουριώτης ανήκε στους πολιτικούς άνδρες που είχαν μπει στον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων πλούσιοι και βγήκαν φτωχότεροι. Μετά τον θάνατό του χρειάστηκε να δοθεί τιμητική σύνταξη στην άπορη οικογένειά του.\nRead more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/678339/san-simera-to-1858-pethane-o-georgios-koyntoyriotis#ixzz42jKriHwA


Αποκάλυψη της Νικολούλη: Αποτεφρώθηκε Έλληνας στην Γερμανία γιατί δεν απαντούσε το προξενείο | PLUS by gazzetta\nΌπως αναφέρθηκε στην εκπομπή δεν απάντησε κανείς και έτσι στάλθηκε ένα e-mail, μέσω του οποίου γνωστοποιούσαν τις αδυναμία επικοινωνίας, αλλά και το θέμα με τον θάνατο του Διονύση Αγγελάκου. Ούτε τότε όμως μπήκε στον κόπο κανείς να απαντήσει....\nΈτσι, η Γερμανική αστυνομία, ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία. Κράτησε την σορό του σε ψυγείο και 6 εβδομάδες μετά προχώρησε στην αποτέφρωσή του.\n«Η αμέλεια του Προξενείου τον “έστειλε” στην αποτέφρωση»\n«Έφυγε στη Γερμανία με σκοπό να βρει κάποια δουλειά. Λίγες ημέρες αργότερα το κινητό του ήταν κλειστό και χάθηκε κάθε επικοινωνία. Οι τοπικές Αρχές έκαναν τις απαιτούμενες διαδικασίες και ενημέρωσαν το ελληνικό Προξενείο, το οποίο όμως δεν ειδοποίησε κανέναν γιατί δεν έλαβαν όπως είπαν, το email της γερμανικής αστυνομίας. Τον αναζητούσαμε και ενώ περιμέναμε να βγει η εκπομπή σας, πήραμε την απάντηση που ψάχναμε επί ενάμισι χρόνο. Έχουμε όλες τις αποδείξεις και θα κινηθούμε νομικά ενάντια του Προξενείου. Τον αποτέφρωσαν χωρίς να μας ενημερώσει κανείς και τώρα δυσκολευόμαστε να φέρουμε πίσω ότι απέμεινε από τον άνθρωπό μας.».\nΜετά τον Καζαντζίδη έκλεψαν και την προτομή και του Παπαφλέσσα\nΠαιδική βία και bullying: Συμβουλές και οδηγίες προς τους γονείς\nΧαμός στο καράβι για Κρήτη: Οδηγός κοιμήθηκε και οι επιβάτες δεν μπορούσαν να βγάλουν τα αυτοκίνητα


Η ΣΕΙΡΆ LETHAL WEAPON SEASON 2 (2017) ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΊ ΔΩΡΕΆΝ, ΚΑΤΕΒΆΣΤΕ ΤΟ FULLHD1080\nΤο κανάλι FOX φέτος αποδείχθηκε γενναιόδωρο με ευχάριστες εκπλήξεις και η επέκταση της αγαπημένης σειράς είναι μία από αυτές. Φόβοι ότι η τηλεοπτική αναδημιουργία του Lethal Weapon του διάσημου franchise ταινιών δεν θα ανταγωνιζόταν το πρωτότυπο δεν έγινε πραγματικότητα.Ένα ενδιαφέρον ντουέτο των Damon Wayans και Klein Crawford δίνει στους θεατές του όχι μόνο μια συναρπαστική παράσταση, αλλά και εκρηκτικά συναισθήματα, ενσυναίσθηση και ειρωνικές καταστάσεις. Η πρώτη σεζόν εισήγαγε τους θεατές σε δύο ντετέκτιβ, απόλυτα αντίθετα με πολλούς τρόπους, αλλά πολύ παρόμοια με την ειλικρινή στάση τους στο έργο τους. Ο Roger Murtaugh είναι ένας μακροχρόνιος αστυνομικός, ένας υποδειγματικός οικογενειακός άνδρας, που δεν πειράζει να οδηγεί έναν μετρημένο τρόπο ζωής. Ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη καρδιοχειρουργική και βηματοδότη, ονειρεύεται μια ήσυχη συνταξιοδότηση. Ως συνεργάτης, παίρνει έναν νεοφερμένο που πρόσφατα ήρθε στο τμήμα διερεύνησης των δολοφονιών - Martin Riggs. Μια πρώην φώκιες γούνας, ένας εκπρόσωπος του Τέξας που τρελάθηκε μετά από οικογενειακή τραγωδία - ο θάνατος της εγκύου γυναίκας του. Αυτό που κατηγορεί ο Μάρτιν, γιατί η έρευνα δεν έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις Παρά τις διαφωνίες και τις διαφωνίες σε πολλές ερωτήσεις και απόψεις σχετικά με την κατάσταση, μεταξύ των δύο κύριων χαρακτήρων της σειράς "Lethal Weapon" σεζόν 2, κατεβάστε το FullHD1080, μπορείτε να νιώσετε απίστευτη χημεία, προσελκύονται ως συν και πλην, η ανθρωπότητά τους δεν σας επιτρέπει να αφήσετε τον σύντροφό σας σε μια κρίσιμη, ζωτική στιγμή kinotochka.co. Μόνος και ασχολημένος με την αυτο-κριτική, ο Riggs δέχεται θερμά στο σπίτι της οικογένειας Murtaugh. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, Trish Murtaugh, συνειδητοποιεί ότι ο σύζυγός της έχει έναν απερίσκεπτο, αλλά πιστό φίλο. Και ο Μάρτιν σταδιακά "ξεπαγώνει", αλλάζει συνήθειες και μάλιστα πηγαίνει σε συνεδρίες με ψυχολόγο. Μία από τις περιπτώσεις επιτρέπει στον Μάρτιν να ψάξει σε ένα φάκελο με έγγραφα, ο οποίος αναφέρει σχετικά με τη δολοφονία της συζύγου του. Ακολουθώντας την αλυσίδα αποδείξεων, πηγαίνει στον ένοχο της τραγωδίας - ο εισαγγελέας Roni Delgado, ο πρώην πεθερός του Riggs, ο οποίος πούλησε τον εαυτό του στο κεφάλι του καρτέλ ναρκωτικών μετά το θάνατο της κόρης του. Μαζί με τον Ρότζερ, ο Μάρτιν δίνει μια κατάλληλη απόρριψη στους ληστές στην επικράτειά του και μετά πηγαίνουν στο Μεξικό. Ο ένας για να εκδικηθεί έναν ισχυρό άρχοντα ναρκωτικών και ο άλλος να υποστηρίξει έναν φίλο και να τον αποτρέψει από το να πεθάνει σε μια άνιση μάχη. Η δεύτερη σεζόν του Lethal Weapon λέει στους θεατές για την προσωπική βεντέτα του Martin Riggs και τον αγώνα του για δικαιοσύνη. Θα δείξει επίσης διάφορες ιστορίες ερευνών δύο ντετέκτιβ που συναντήθηκαν τυχαία, αλλά ο καθένας βρήκε έναν πιστό φίλο στο πρόσωπο ενός συντρόφου. Η σειρά Lethal Weapon σεζόν 2 παρακολουθεί δωρεάν όλα τα επεισόδια στη φωνή LostFilm, μπορείτε να κατεβάσετε το FullHD1080 δωρεάν στον ιστότοπό μας οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας! none: Κατα Συρροη Peredacha Ταινία\n© Johnny team 2020 Η σειρά Lethal Weapon Season 2 (2017) παρακολουθεί δωρεάν, κατεβάστε το FullHD1080 - https://serieslatinohd.club


Ανεμογκάστρι: Η οδυνηρή διάλυση της συλλογικής μας αυταπάτης\n● Το «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» ήταν εκεί όταν έγινε το Νταβός και ανάγκασε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο mea culpa εντός της Βουλής.\n● Το «λαϊκό ΠΑΣΟΚ» ήταν εκεί την περίοδο του σκανδάλου Κοσκωτά για να συγκρατήσει το κόμμα στον αφρό ακόμη και την περίοδο που ο Μητσοτάκης έφτανε στο 47% και, ελέω «κουτσονόμου», αδυνατούσε να πάρει αυτοδυναμία. (Αλλά και ο... Μητσοτάκης ήταν εκεί, ώστε, με τον κυβερνητικό βίο και την πολιτεία του, αλλά και τη δικαστική αθλιότητα εις βάρος τού επί δεκαετίες αντιπάλου του, να διασφαλίσει την επιστροφή του Ανδρέα με θριαμβευτικό τρόπο στην εξουσία).\nΗ σημερινή κατάρρευση φαίνεται να συμπαρασύρει και τους δύο συγγενείς προς το ΠΑΣΟΚ χώρους: τη Ν.Δ. και τον ΛΑΟΣ εκ δεξιών και τον ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ εξ αριστερών, οι οποίοι, έχοντας επιβιώσει για χρόνια με όρους αντιπολίτευσης προς τον πολιτικό επικυρίαρχο της μεταπολιτευτικής εποχής – για τη Ν.Δ. αυτό ίσχυε ακόμη και όταν... κυβερνούσε –, κατακερματίζονται πριν ακόμη η κοινωνική οργή μετατραπεί σε θύελλα.


Τι πρέπει να τρώτε και αυτά που πρέπει να κόψετε για το καλό της καρδιάς σας - ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ\nHome ΥΓΕΙΑ Τι πρέπει να τρώτε και αυτά που πρέπει να κόψετε για το καλό της καρδιάς σας\nΤι πρέπει να τρώτε και αυτά που πρέπει να κόψετε για το καλό της καρδιάς σας\nΑλλά το να κόψετε απλά αυτά τα κορεσμένα λιπαρά από τη διατροφή σας δεν είναι αρκετό για πιο υγιή καρδιά.\nΣύμφωνα με νέα, πολύ μεγάλη έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the American Heart Association, πρέπει ταυτόχρονα να αυξήσετε τα καλά λιπαρά, εκείνα που είναι απαραίτητα για πιο υγιή καρδιά και κυκλοφορικό σύστημα και μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου.\nΌπως αναφέρει το iatropedia, oι ερευνητές παρατήρησαν ότι περίπου 700.000 θάνατοι από στεφανιαία νόσο σχετίζονταν με χαμηλή πρόσληψη καλών, ακόρεστων λιπαρών για πιο υγιή καρδιά. Περίπου το ένα τρίτο αυτών των θανάτων (250.000) σχετίστηκε με την ταυτόχρονη υπερβολική κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών. Επιπλέον, 537.200 θάνατοι βρέθηκε πως σχετίζονταν με την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων trans λιπαρών οξέων.\nΌπως αναφέρει το today.com, πρέπει να επιλέγετε λιπαρά που είναι υγρά (όχι στερεά) και σε θερμοκρασία δωματίου. Θυμηθείτε: το σώμα μας χρειάζεται τα απαραίτητα λιπαρά οξέα για να λειτουργεί φυσιολογικά. Αυτά είναι τα λιπαρά που δεν μπορεί να παράγει μόνο του και πρέπει να να προσλαμβάνει μέσω της διατροφής. Τα ακόρεστα λιπαρά είναι καλές πηγές αυτών των σημαντικών θρεπτικών συστατικών.


Ο Μαρίνος Αντύπας γεννήθηκε το 1872 στο χωριό Φερεντινάτα της Κεφαλονιάς. Ο πατέρας του ήταν μαρμαροτεχνίτης. Τελείωσε το Ελληνικό Σχολείο και το Γυμνάσιο στο Αργοστόλι και το 1890 εγγράφεται στη Νομική σχολή της Αθήνας. Εκεί έρχεται σε επαφή με τον «Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο» που ίδρυσε την ίδια χρονιά ο Σταύρος Καλλέργης. Ο Αντύπας αναλαμβάνει την οργανωτική δουλειά του Συλλόγου και προσπαθεί να οργανώσει τους υπαλλήλους των οινοπαντοπωλείων. Συγκεκριμένα, όπως διαβάζουμε σε «πρόσκληση» που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΣΚΡΙΠ», την Δευτέρα 25η Δεκεμβρίου 1895, «Προσκαλούνται άπαντες οι υπηρέται των Οινοπαντοπωλών μικροί τε και μεγάλοι, όπως παρευρεθώσιν εις την πλατείαν του Θησείου ημέραν Δευτέραν 25 Δεκεμβρίου και ώραν 3ην μ.μ. όπως συσκεφθώσι περί ιδρύσεως Σωματείου, θα αναπτύξη δε τας βάσεις αυτού ο κ. Μαρτίνος Αντύπας φοιτητής της Νομικής». Η πρόσκληση γίνεται για την ημέρα των Χριστουγέννων! Την ίδια ημέρα, ήτοι την παραμονή, ο «Εκδότης Βιβλιοπώλης» Αναστάσιος δ. Φέξης ανακοινώνει τη δημοσίευση σε 40-50 «δεκάλεπτα» φυλλάδια του έργου του Ι. Μίλτωνος «Ο απολεσθείς παράδεισος» σε μετάφραση Παύλου Γρατσιάτου. Ο Μίλτον είχε αποκαταστήσει το διάβολο ως «επαναστάτη» για να εκφράσει στο φαντασιακό των πολιτών ότι η ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης δεν ήταν δαιμονικό γεγονός. Από εδώ προέκυψε και το νεωτερικό «δαιμονιακό ύψιστο», αλλά και οι αποκαλούμενοι «καταραμένοι» της λογοτεχνίας και της ζωής. Με άλλα λόγια στο φαντασιακό των ανθρώπων μέσω της αλλαγής της εικόνας του διαβόλου διαμορφώνεται ένας πιο δημοκρατικός ουρανός που μπορεί να έχει την αντιστοιχία του στη Γη. Έτσι, λοιπόν, έχουμε μια πίστη σ’ ένα εκείθεν απολυταρχικό και στη συνέχεια μία πίστη σ’ έναν μελλοντικό κόσμο, που δεν έρχεται ποτέ, αλλά που εκδημοκρατίζεται, καθώς αναγνωρίζει τους «κάτω», τους καταραμένους, τους απόκληρους. Συνεπώς, η ζωή εξακολουθεί να «διαβάζεται» με τα γυαλιά των λογής πίστεων-επινοήσεων, από τους αιματηρούς μανιχαϊσμούς των βιρτουόζων του πνεύματος, των «ιδεοπρακτών», των «μηχανικών ψυχών» και των ουροβόρων του πνεύματος, αλλά και των «αντι-αγίων». Οι τελευταίοι, οι αντάρτες-άγιοι είναι αυτοί που αρνούνται την εξουσία-αυθεντία της αγιοσύνης τους, αυτοί που παραμένουν αιρετικοί, αντινομικοί, ετερόδοξοι, δηλώνοντας έτσι την πολυσημία της ζωής. Τέτοιος ήταν ο Αντύπας.\nΌταν ξεσπά η κρητική επανάσταση κατεβαίνει εθελοντής στην Κρήτη όπου τραυματίζεται στο στήθος και επιστρέφει στην Αθήνα για να αναρρώσει. Ήδη είναι γνωστός στην πρωτεύουσα όπου η εφημερίδα Ακρόπολις (10 Μαρτίου 1897) τον παρουσιάζει ως «γνωστοτάτη φυσιογνωμία έν Αθήναις. Με την πελωρίαν ρεμπούμπλικάν του, την λεοντώδη μορφή του και το ανδρικώτατον παράστημά του ετάραξε τους αθηναϊκούς κύκλους».\nΣτις 14 Σεπτεμβρίου 1897 ο Αντύπας μιλάει στο συλλαλητήριο στην Ομόνοια και ασκεί σφοδρή κριτική εναντίον του Παλατιού και ειδικά εναντίον του διαδόχου και των πριγκίπων για τη στάση τους στον πόλεμο και την ταπεινωτική ήττα του ίδιου έτους, ενώ καταφέρεται εναντίον των διαπραγματεύσεων που επιβάλλουν οι Μεγάλες Δυνάμεις και ζητά τη συνέχιση του πολέμου μέχρις εσχάτων. Το παλάτι διέταξε τη σύλληψή του για «διέγερση του λαού» και εξύβριση του διαδόχου και των Μεγάλων Δυνάμεων! Προφυλακίστηκε για ένα τρίμηνο, ενώ η δίκη του έγινε στις 8 Γενάρη 1898, όπου και καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκιση. Τον χαρακτήρισαν «επικίνδυνο» και τον οδήγησαν στις φυλακές της Αίγινας σε συνθήκες πλήρους απομόνωσης. Σε περίπτωση που θα ερχόταν σε επαφή με κάποιον, θα κρατούνταν μονίμως στο κελί του και θα ετίθετο «υπό άναλον δίαιτα».\nΤο 1898 αποφυλακίζεται και επιστρέφει στο Αργοστόλι. Συστήνει σοσιαλιστική ομάδα και κυκλοφορεί την εβδομαδιαία εφημερίδα «Ανάστασις»(29 Ιουλίου 1900) με υπότιτλο «εφημερίς ανθρωπιστική». Η κυκλοφορία της εφημερίδας διακόπτεται και ο Αντύπας συλλαμβάνεται.\nΤον Απρίλιο του 1903 επισκέπτεται το Βουκουρέστι όπου βρισκόταν ο πλούσιος θείος του, από την πλευρά της μητέρας του, Γεώργιος Σκιαδαρέσης. Ο Αντύπας πείθει το θείο του να επενδύσει σε αγροτική γη στην Ελλάδα. Έτσι, ο Σκιαδαρέσης και ο επίσης κεφαλλονίτης Αριστείδης Μεταξάς αγοράζουν 300 χιλιάδες στρέμματα στην περιοχή του Πυργετού και του Λασποχωρίου(Ομολίου). Στο Σκιαδαρέση ανήκε το ένα τέταρτο και τα υπόλοιπα τρία στον Μεταξά.\nΤον Ιούνιο του 1904 ο Αντύπας επιστρέφει στο Αργοστόλι και στις 3 Ιουλίου επανεκδίδει την εφημερίδα «Ανάστασις». Δημιουργεί δε μια παιδευτική λέσχη, το «Λαϊκόν Αναγνωστήριον Η Ισότης», που λειτουργούσε δίκην «λαϊκού σχολείου». Όμως στις 10 Ιουλίου συλλαμβάνεται και δικάζεται και πάλι, αυτή τη φορά από το Πλημμελειοδικείο Αργοστολίου, για εξύβριση του βασιλιά. Αυτή τη φορά όμως, αθωώνεται. Στις 14 Αυγούστου 1905 διοργανώνει συλλαλητήριο στους Στύλους του Ολυμπίου Διός(«εις τον τόπον τούτον τον ιερόν, όπου εσυμβολίζετο άλλοτε ο θεός της δυνάμεως και της ισχύος», απόσπασμα της ομιλίας του, εφημ. Εμπρός 15.8.1905) σε ένδειξη συμπαράστασης στην Κρητική Επανάσταση(Θέρισο). Ο Αντύπας μιλάει μπροστά σε είκοσι χιλιάδες διαδηλωτές. Συλλαμβάνεται και πάλι και κρατείται για δύο μέρες. Θρυλείται ότι ο Αντύπας είχε επαφή με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.\nΣτις εκλογές του 1906 θα είναι υποψήφιος βουλευτής Κραναίας και στις 11 Μαρτίου δημοσιεύει στην εφημερίδα «Ανάστασις» το «Πρόγραμμά μας» με έντονο το χρώμα της «ηθικής επανάστασης» που πρέσβευε. Για την ακρίβεια η πολιτική θεωρία του Αντύπα είναι ένα μίγμα σοσιαλιστικών και χριστιανικών ιδεών: «Ότι λοιπόν ο Σοσιαλισμός είναι αυτή η Αλήθεια, αυτή η Δικαιοσύνη, και ότι ο διδάξας τούτον είναι ο Χριστός, και ότι ολόκληρος εν τω Ευαγγελίω εμπεριέχεται τούτο είναι αναμφισβήτητον». Γι’ αυτό η θυσία(όπως στην περίπτωση του Χριστού) είναι κεντρικής σημασίας για τον Αντύπα καθώς «η πρόοδος της ιδέας έχει ανάγκην αυτοθυσίας και ότι το δέντρο του αγώνα ποτίζεται με αίμα…».\nΚεντρικής σημασίας για τον Αντύπα είναι η ευαγγελική ρήση «ο μισείς ετέρω μη ποιήσεις», καθώς «Η ελευθερία συνίσταται εις το να δύναται να πράττη παν ό,τι δεν βλάπτει τον άλλον(…), ώστε η εξάσκησις των φυσικών δικαιωμάτων παντός ανθρώπου δεν έχει άλλα όρια ειμή εκείνα τα οποία εξασφαλίζουσιν εις τα άλλα μέλη της Κοινωνίας την απόλαυσιν των αυτών δικαιωμάτων, τα όρια ταύτα μόνον υπό της γενικής θελήσεως όλων διαγράφονται». Υπ’ αυτή την οπτική της ελευθερίας το «Σοσιαλιστικόν Πολίτευμα» καταργεί τα προνόμια των «Βασιλέων και Αρχόντων αλλά και αυτό το κληρονομικόν δικαίωμα της περιουσίας αφαιρεί, και την δύναμιν του χρήματος καταργεί, και μίαν Κοινωνική τάξην καθορίζει εργαζομένην άνευ εξαιρέσεως και απολαμβάνουσαν άνευ διακρίσεως… Όλοι οι άνθρωποι εξίσου θα εργάζονται και αδελφικώς θα αλληλοβοηθώνται, ούτως δε πληρούται το του Χριστού ρηθέν «και ελεύσεται ημέρα καθ’ ην γενήσεται η ανθρωπότης μία ποίμνη εις ην εις θα είναι ποιμήν η Αγάπη και η Δικαιοσύνη»». Αγάπη και Δικαιοσύνη, αλλά πως; Με ποια μέσα ο Σοσιαλισμός «θα επιτύχη»; Διερωτάται ο Αντύπας αλλά φαίνεται να καταλήγει στο «βαθμηδόν»: «Ανεγείρων δηλαδή ολίγον κατ’ ολίγον τας Εργατικάς Τάξεις εκ του βορβόρου της πείνας και αμαθείας και κρημνίζων ανεπαισθήτως και συνεχώς το χρήμα και την Βασιλείαν θα φέρη αιφνιδίως εν μέσω των μειδιαμάτων τη Ανθρωπότητος το ΤΕΛΟΣ του ΤΥΡΑΝΝΟΥ».\nΣτο τελευταίο άρθρο του στην «Πανθεσσαλλική»(26.2.1907) που τιτλοφορείται «Τι είμαι» ο Αντύπας σημειώνει: «Είμαι σοσιαλιστής, όνομα και πράγμα, φέρω τον τίτλο μου πιστώς και υπερηφάνως. Πιστεύω ως παντοκράτορα, ποιητήν ορατών τε και αοράτων, την εργασίαν και ως ομοούσιον και αχώριστον τριάδα της ευτυχίας και της ειρήνης την ελευθερίαν, την ισότητα και την αδελφότητα. Φρονώ δηλαδή ότι, όπως το φως του ηλίου, ο αήρ, το ύδωρ κ.τ.λ. είναι εις την καθολικήν των ανθρώπων χρήσιν, ούτω και πάντα τα’ άλλα, όσα ο άνθρωπος χρειάζεται, δύνανται να καταστώσι κοινά, ίνα οι ατελείς και εγωιστικοί νόμοι, τους οποίους ενομοθέτησε η επίσης ατελής διάνοια του ανθρώπου, αντικατασταθώσι δια του τελειοτάτου και δικαιοτάτου του Ιησού, όστις παραγγέλλει «αγάπα τον πλησίον Σου ως σεαυτόν»…».\nΣτους άμεσους στόχους του Προγράμματός του ο Αντύπας θέτει την πάταξη της διαφθοράς, την κατάργηση του ρουσφετιού και την επικράτηση της αξιοκρατίας, τον διαρκή έλεγχο όλων των φορέων της εξουσίας, τη συγκρότηση κομμάτων αρχών, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, τη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, την εισαγωγή φόρου στα είδη πολυτελείας, την υιοθέτηση συμβάσεων εργασίας για την προστασία των ημερομισθίων των εργαζομένων, τη συγκρότηση ταμείων για τις συντάξεις, την αποκέντρωση, ένα νέο δικαστικό αλλά και εκλογικό σύστημα και την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας. Για τους αγρότες ζητά να τους διανεμηθούν τα ακαλλιέργητα εδάφη που ανήκουν είτε στο Έθνος είτε στα μοναστήρια είτε στους τσιφλικούχους «αποζημιουμένων των κατόχων δι’ αναλόγου και δυνατής αποζημιώσεως δια δόσεων».\nΟι μακροπρόθεσμοι στόχοι είναι η πλήρης ανατροπή του διοικητικού, πολιτικού και θρησκευτικού κατεστημένου, η καθαίρεση των βασιλιάδων και η δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας, αδελφότητας, χωρίς αφέντες και δούλους.\nΑπευθυνόμενος και σ’ αυτούς που δεν θα τον ψηφίσουν τους λέει πως «ολίγον μας ενδιαφέρει ο χιτών του βουλευτικού αξιώματος», γιατί «η επανάστασις, ην ημείς εννοούμεθα, θα γίνη, και αν επιτύχωμεν και αν αποτύχωμεν…. Ζήτωσαν αι εργατικαί τάξεις, Ζήτω ο Κοινωνισμός». Αλλά τι είναι ο Κοινωνισμός της άμεσης πράξης του Αντύπα; Είναι ένα μίγμα που έχει ως βάση τον επτανησιακό ριζοσπαστισμό και δόσεις απ’ όλες τις τάσεις του ελληνικού σοσιαλισμού του 19ουαιώνα. Ο Αντύπας είναι ένας «πρωτοσοσιαλιστής» καθώς υιοθετεί σοσιαλιστικές αντιλήψεις των αποκαλούμενων «ουτοπικών» μαζί με απόψεις του Ένγκελς, της αναρχικής ιδεολογίας και του κλασσικού ευρωπαϊκού ανθρωπισμού. Και όλα αυτά έχουν ως συνδετικό αρμό την κοινοκτημοσύνη και την αγάπη του πρωτοχριστιανισμού αλλά και την ιδεολογία κάποιων κινημάτων με θρησκευτικό χαρακτήρα, όπως ο πόλεμος των χωρικών στη Γερμανία και η Κομμούνα του Μίνστερ της Βεσταφαλίας το 1534. Αυτός ο κοινωνισμός της πράξης διαπνέεται από το πνεύμα της θυσίας προσώπων που αισθάνονται ότι επιτελούν την αποστολή του κοινωνικού αναμορφωτή και γι’ αυτό έχουν μία ισχυρή αίσθηση του δικαίου.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι ο Αντύπας είναι υπέρ ενός χριστιανισμού της Αγάπης και της Κοινοκτημοσύνης αλλά είναι κατά της Εκκλησίας και κυρίως των μονών. Η συμπεριφορά των διάφορων μοναστηριών προς τους φτωχούς είναι οικτρή.\nΜετά την αποτυχία του στις εκλογές, ο Αντύπας αφού βαφτίζει τις κόρες δύο φίλων του Αναρχία και Επανάσταση πηγαίνει στη Θεσσαλία, όπου αναλαμβάνει επιστάτης στα κτήματα του θείου του Γ. Σκιαδαρέση. Εκεί αρχίζει να γυρνάει τα χωριά και να μιλάει στους κολίγους και τους χωρικούς για τα δίκαια αιτήματά τους και το κοινωνιστικό του όραμα. Όπως ήδη προείπαμε ο θείος του Αντύπα, Γ. Σκιαδαρέσης είχε αγοράσει τα κτήματα με τον Α. Μεταξά, του οποίου επιστάτης ήταν ένας Ιωάννης Κυριακός από την Αιτωλοακαρνανία που πίεζε με τη συγκατάθεση του Μεταξά τους κολίγους και τους χωρικούς προκειμένου να αυξήσει τα κέρδη του. Ο Μαρίνος Αντύπας κατηγόρησε τον Κυριακό στον Μεταξά ως καταχραστή και εκβιαστή, ζητώντας να εκδιωχθεί από το τσιφλίκι, αλλά ο Μεταξάς αρνήθηκε. Έτσι, ο Κυριακός κατέστη εχθρός και υπονομευτής του Αντύπα. Όπως, όμως, είδαμε πριν, εχθροί του ήταν και οι βασιλείς, οι οποίοι είχαν κάθε συμφέρον για την εξόντωσή του αφού ξεσήκωνε τα πλήθη εναντίον τους. Μη λησμονούμε και το θρύλο που θέλει τον Αντύπα να συνεργάζεται με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Είναι ήδη γνωστό ότι έχει πάει δύο φορές εθελοντής στην Κρήτη. Την πρώτη φορά μάλιστα, είχε τραυματιστεί στο στήθος. Η υπόθεση, όμως, του Μακεδονικού Αγώνα έχει διττή σημασία καθώς συγκεντρώνει άτομα, συγκεκριμένα κολίγους, που έχουν καταφύγει στα βουνά, συστήνοντας συμμορίες, κυνηγημένοι από τους τσιφλικάδες μετά το νόμο ΒΧΗ΄ της 9ης Ιουλίου 1889 «περί εξώσεως δυστροπούντων ενοικιαστών» του Θεοτόκη. Συχνά οι συμμορίες αυτές χρησιμοποιούνται από το ελληνικό κράτος ως μέλη ανταρτικών επαναστατικών σωμάτων τόσο το 1897 όσο και κατά τον Μακεδονικό αγώνα. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι αυτοί οι «ληστές-αντάρτες» συγκρούονται με τις ομάδες των «αγροφυλάκων» -άλλες δηλαδή συμμορίες- που προσλαμβάνονται από τους τσιφλικάδες. Γι’ αυτό οι «ληστές-αντάρτες» έχουν τη λαϊκή στήριξη και πολλές φορές γίνονται θρύλοι.\nΌμως, ο Αντύπας είχε κι άλλους εχθρούς, όπως τον τσιφλικά βουλευτή Αγαμέμνονα Σλήμαν, γιο του αρχαιολόγου, που κατηγόρησε τον Αντύπα στον Νομάρχη Λάρισας Κ. Νιώτη ότι ξεσηκώνει τους αγρότες και διασαλεύει την τάξη στην περιοχή, κυρίως γιατί απάλλαξε τους κολίγους των κτημάτων του θείου του από την υποχρέωση να παραδίδουν τα προϊόντα τους στην έδρα της επιστασίας, ενώ τους παραχώρησε μεγαλύτερες εκτάσεις για βοσκή. Διαπιστώνουμε, συνεπώς, ότι η θέση του επιστάτη και ο θεσμός της επιστασίας είναι αποφασιστικής και κρίσιμης σημασίας για το τσιφλίκι.\nΣτις 6 Σεπτεμβρίου 1906 ο Νομάρχης Λάρισας κάνει έντονες συστάσεις στον Αντύπα στην κεντρική πλατεία της πόλης ότι δημιουργούσε «κακό προηγούμενο» με τον τρόπο που ασκούσε την επιστασία, ξεσηκώνοντας τους κολίγους και ζημιώνοντας τους τσιφλικάδες. Ο Αντύπας απάντησε δεόντως στο Νομάρχη, λέγοντας ότι θα διαχειρίζεται όπως εκείνος νομίζει τα κτήματα του θείου του. Ο Νιώτης διέταξε τον χωροφύλακα που τον συνόδευε να συλλάβει τον Αντύπα. Αλλά παρενέβη ο δικαστής Αγαθόνικος και η σύλληψη δεν έγινε. Την επομένη ο Μ. Αντύπας έστειλε δύο μάρτυρες στο Νομάρχη για να κανονίσουν την μεταξύ τους μονομαχία. Ο Νιώτης δεν δέχτηκε αλλά τον μήνυσε «επί προκλήσει εις μονομαχίαν, δι’ αντικοινωνικήν και αναρχικήν δράσιν…».\nΟ Αντύπας έμαθε ότι αυτός που τον κατηγόρησε στον Νομάρχη ήταν ο Σλήμαν (η σύζυγός του Ναντίνα τον αποκάλεσε «λούμπεν»!). Έτσι, στις 10 Σεπτεμβρίου 1906 συναντά στο καφενείο Ζαχαράτου της πλατείας Συντάγματος τον Σλήμαν με την παρέα του και του ζητάει το λόγο. Ο Σλήμαν του απάντησε σκαιότατα. Ακολουθεί σφοδρή λογομαχία και ο Αντύπας χαστουκίζει το γιο του Ερρίκου Σλήμαν. Ο Αντύπας συλλαμβάνεται και την 19η Σεπτεμβρίου γίνεται η δίκη όπου ο κατηγορούμενος θα μιλήσει για την οικτρή κατάσταση των κολίγων της Θεσσαλίας: «Εκεί [στη Θεσσαλία] η κατάστασις ήτο αθλία και η εικών απαισία. Έλληνες αδελφοί μας γυμνοί και κάτισχνοι, εφ’ ων τα οστά μόνον και η επιδερμίς προσκολλώνται, χρησιμεύουσιν ως τα φορτηγά ζώα των ημεδαπών τυράννων, εν ω η ασπλαχνία παρεσκεύασε την γενικήν μετανάστευσιν των Ελλήνων, συνεπεία της οποίας βεβαίως η αύριον θα ανατείλη πολύ συννεφώδης και πάρα πολύ τρομακτική. Ήρχισα λοιπόν και έργω και λόγω να παρέχω εις τους χωρικούς πάσαν δυνατήν ευκολίαν απαλλάσσων τούτους από τας δουλικάς αγγαρείας, ας καθιέρωσεν η τετρακοσαετής τυραννίας των Τούρκων και εξηκολούθησε συνεχίζουσα λίαν ασυστόλως η τεσσαρακονταετής των Ελλήνων τσιφλικούχων απληστία…». Οι ιδιοκτήτες θεωρώντας ότι θα ζημιώνονταν συμμάχησαν με τον Σλήμαν και με παρουσίασαν στην εξουσία ως κακούργο κατέληξε στην απολογία τους ο Αντύπας, ο οποίος καταδικάστηκε σε εικοσαήμερη φυλάκιση αλλά είχε κερδίσει τη συμπάθεια του κόσμου.\nΕπιστρέφοντας στη Θεσσαλία άρχισε να δέχεται απειλές από τους μηχανισμούς των τσιφλικάδων, δηλαδή από την επιστασία και τους επιστάτες. Ανάλογες απειλές δέχονταν και ο προκάτοχος του Αντύπα αλλά και ο ίδιος ο Γ. Σκιαδαρέσης. Που εν προκειμένω σταματά η αλήθεια και αρχίζει ο θρύλος είναι δύσκολο να διαπιστωθεί. Πάντως, οι κολίγοι χρειάζονταν έναν ήρωα, το δικό τους Χριστό, έναν αρνητή της τάξης του, αφού ο Αντύπας ανήκε και ως δικηγόρος και ως επιστάτης και ως ανηψιός του τσιφλικά στην τάξη των «πάνω».\nΤον Αντύπα σκότωσε ο επιστάτης του Α. Μεταξά, ο Ιωάννης Κυριακός, με τον οποίο συγκατοικούσαν στο ίδιο δίπατο οίκημα με πλήρη αυτονομία όμως των διαμερισμάτων τους. Ο Κυριακός καθόταν με τη γυναίκα και το παιδί του στο κάτω διαμέρισμα και ο Αντύπας στο πάνω. Για να ανέβει στο διαμέρισμα του πάνω ορόφου ο Αντύπας περνούσε από έναν κοινό διάδρομο, στον οποίο «έβλεπε» η πόρτα του διαμερίσματος του Κυριακού. Ο διάδρομος αυτός έκλεινε, επίσης, με πόρτα, η οποία έμενε πάντα ξεκλείδωτη για να μπορεί να ανεβαίνει στον πάνω όροφο ο εκάστοτε κάτοικός του. Εκείνο το βράδυ, που επέστρεψε από τη Λάρισα, ο Αντύπας κάθισε να φάει σε μία αποθήκη με τον ξάδερφό του Παναγιώτη Σκιαδαρέση, τον δασοφύλακα Βασίλη Τσιάντο και τον αγροφύλακα Θ. Μωραΐτη. Εκεί τους είπε ότι έδωσε 100 δραχμές για τον Μακεδονικό Αγώνα. Το ποσό φάνηκε υπερβολικό στους υπόλοιπους της παρέας και ο Αντύπας θέλησε να πάει στο διαμέρισμά του για να τους φέρει την απόδειξη, αλλά βρήκε την «εξώπορτα» κλειδωμένη και την χτύπησε για να του ανοίξει ο Κυριακός. Σύμφωνα με την κατάθεση του Σκιαδαρέση στα χέρια του οποίου πέθανε ο Αντύπας, ο Κυριακός αρνήθηκε αρχικά να ανοίξει. Στη συνέχεια άνοιξε, λέγοντας στον Αντύπα ότι δεν έχει δικαίωμα να ανέβει στην κατοικία του. Τότε προκλήθηκε φιλονικία και αντηλλάγησαν βαριές εκφράσεις, οπότε ο Κυριακός παίρνει το όπλο του και χτυπάει αρχικά τον Αντύπα ελαφρά στο κεφάλι. Η δεύτερη βολή θα πετύχει τον Μαρίνο Αντύπα στο πίσω μέρος –οσφυική χώρα- ενώ έφευγε. Ο πυροβοληθείς θα εκπνεύσει στην αγκαλιά του ξαδελφού του. Οι τελευταίες λέξεις του ήταν σύμφωνα με τον Παναγιώτη Σκιαδαρέση «Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία». Πλέον οι κολίγοι είχαν το δικό τους Χριστό. Αλλά ποιος δολοφόνησε τον Αντύπα; Ποιος είχε όφελος; Είχαν πολλοί. Είχε αρχικά ο Μεταξάς που είχε δώσει 10.000 δραχμές σ’ έναν Γιαταγάνα για να τον σκοτώσει. Αλλά ο επίδοξος φονιάς αποκάλυψε στον Αντύπα το σχέδιο του τσιφλικά. Είχε κίνητρο ο Κυριακός, τον οποίο ο Αντύπας ζήτησε να τον διώξουν οι εργοδότες του ως καταχραστή και συκοφάντη. Είχε και ο Σλήμαν. Αλλά προπάντων είχε ο βασιλιάς και η οικογένειά του εναντίον των οποίων εστρέφετο διαρκώς ο Αντύπας με συνέπεια να συλληφθεί και να φυλακισθεί πολλές φορές. Ο βασιλιάς είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την γεωργία. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον Απρίλιο του 1901 τόσο ο βασιλιάς όσο και ο διάδοχος με τους πρίγκιπες Ανδρέα και Νικόλαο συμμετείχαν στο Πανελλήνιο Αγροτικό Συνέδριο στο Ναύπλιο. Μάλιστα, ο βασιλιάς στο λόγο του αναφέρθηκε στην πρόθεσή του να συστήσει «Γεωργική Εταιρεία». Όπως βλέπουμε ο βασιλιάς (όπως και ο Θεοτόκης) συνεχίζει την πολιτική Τρικούπη για την έλευση κεφαλαίων της διασποράς και τις επενδύσεις στη γεωργία. Ήταν με άλλα λόγια υπέρ των τσιφλικάδων(που θα «εφαρμόσωσι την μεγάλην καλλιέργειαν και θα εισαγάγωσι τας μηχανάς εις τας γεωργικάς εργασίας» εφημ. Εμπρός 3.5.1900). Εξάλλου, στις 5 Μαρτίου 1910, η Πανθεσσαλική Επιτροπή στέλνει υπόμνημα στο βασιλιά Γεώργιο, γεγονός που αποδεικνύει την εξουσία του τελευταίου επί του θέματος. Στο υπόμνημα περιγράφεται η οικτρή κατάσταση των κολίγων. «Μας εξωνούσι… ο Γεωργικός πληθυσμός ελαττούται… η τοκογλυφία ακμάζει και η ελονοσία θερίζει… Εν Δανία η Δουλοπαροικία κατηργήθη από του 1788 έτους…» αναφέρεται χαρακτηριστικά.\nΣυνεπώς, πολλοί είχαν λόγο να σκοτώσουν τον Αντύπα, από τον βασιλιά που παρουσιαζόταν «σαν αδύναμος σιωπηλός προστάτης των αγροτών», εμποδίζοντας έτσι τη συμμαχία τους με τις αντιμοναρχικές μειοψηφίες της αστικής τάξης, έως τον Κυριακό.\nΣτην εφημερίδα ΣΚΡΙΠ σε ανταπόκριση από τη Λάρισα με ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1908, που υπογράφει ο «Αδάμ», περιγράφεται η εξ αναβολής δίκη στο κακουργοδικείο της θεσσαλικής πόλης του δολοφόνου του Μαρίνου Αντύπα, Γιάννη Κυριάκου(σ.σ. έτσι αναφέρεται στο δημοσίευμα και όχι Κυριακού). Οι δικηγόροι υπεράσπισης ζητούν και πάλι την αναβολή της δίκης. Η πρώτη αναβολή έγινε προ μηνός λόγω της απουσίας ουσιωδών μαρτύρων, όπως ο Π. Σκιαδαρέσης, ο Θ. Μωραΐτης και ο Αθανασάκης. Οι μάρτυρες αυτοί απουσιάζουν και τώρα. Το δικαστήριο, αν και αποφάσισε τη διενέργεια της δίκης, επεφύλαξε στον εαυτό του το δικαίωμα να την αναβάλει οποτεδήποτε κρίνει αναγκαία την παρουσία των μαρτύρων που απουσιάζουν. Κατά την εξέταση των μαρτύρων υποστηρίχτηκε από την πλευρά των μαρτύρων κατηγορίας ότι ο Μαρίνος δεν απείλησε τον Κυριακό ώστε αυτός να τον πυροβολήσει ευρισκόμενος εν αμύνει, ενώ από την πλευρά του κατηγορουμένου υποστηρίχτηκε πως αυτός πυροβόλησε ευρισκόμενος σε νόμιμη άμυνα. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας Τσάντος κατέθεσε ότι δεν άκουσε ύβρεις εκ μέρους του Αντύπα ούτε τον είδε να κρατάει μαχαίρι. Ύστερα καταθέτει ο μάρτυρας κατηγορίας Βαλάσης, που αναφέρει ότι είδε τον Αντύπα να βγαίνει από το δωμάτιο του κατηγορουμένου κρατώντας μαχαίρι και «συγχρόνως εβεβαίωσεν ότι ήκουσε τον Αντύπαν να υβρίζη και να αποκαλή τον κατηγορούμενον άτιμον και κερατάν και συγχρόνως να ραπίζη αυτόν». Διαπιστώνει κανείς ότι ο μάρτυρας κατηγορίας κατέστη μάρτυρας υπεράσπισης. Όμως το ψεύδος ήταν εξόφθαλμο καθώς ο μάρτυρας Χασαπίδης(ανθυπολοχαγός) κατέθεσε ότι σύμφωνα με τον ίδιο τον φονέα, όπως του διηγήθηκε το συμβάν, ο Αντύπας βλήθηκε μέσα στο δωμάτιο του Κυριάκου και συνεπώς ήταν αδύνατο να εξέλθει απ’ αυτό κρατώντας μαχαίρι. Μετά από αυτό το δικαστήριο αποφασίζει τη σύλληψη και κράτηση του μάρτυρα κατηγορίας Βαλάση και την απαγγελία σ’ αυτόν της κατηγορίας της ψευδορκίας. Ταυτόχρονα, αναβάλει τη δίκη και ζητά τη βίαιη προσαγωγή των μαρτύρων που απουσιάζουν. Όμως οι μάρτυρες δεν ήταν δυνατόν να προσαχθούν καθώς βρίσκονταν στην Αμερική και στη Μακεδονία. Αντί όλα αυτά να προκαλέσουν διερωτήσεις και απορίες στον ανταποκριτή της εφημερίδας (πως δηλαδή ο Βαλάσης κατέστη από μάρτυρας κατηγορίας, μάρτυρας υπεράσπισης, δεδομένης της ψευδορκίας του, και γιατί όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες και δη οι φίλοι του Αντύπα, εν οις και ο ξάδερφός του Σκιαδαρέσης, έλλειπαν στο εξωτερικό;), εκείνος αναφέρει ότι «Η αιφνιδία αύτη τροπή της δίκης και η αναβολή, καθ’ ην μάλιστα στιγμήν ήρξατο να κλονίζηται η κατηγορία εκ των καταθέσεων των μαρτύρων και να αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος εν αμύνη ων εξετέλεσε τον φόνον, κατελύπησε την κοινωνίαν… Την λύπην της η κοινωνία μας εξεδήλωσεν ευθύς μετά την αναβολήν σπεύσασα και συλληπηθείσα τον κατηγορούμενο…». Η «κοινωνία» συνεπώς «εδίκασε», συναισθηματικώς, αλλά εδίκασε με επιείκεια και συμπάθεια τον φονιά σύμφωνα με τον ανταποκριτή, τον οποίο οι κολίγοι ως γνωστόν ήθελαν να λιντσάρουν. Το καταφανώς μεροληπτικό δημοσίευμα σε συνδυασμό με την ανασκευή των μαρτυριών κατηγορίας αλλά και την «εξαφάνιση» των ουσιωδών μαρτύρων κατηγορίας, δημιουργεί την πεποίθηση ότι ένας ολόκληρος μηχανισμός επιχειρούσε να αθωώσει τον δολοφόνο.\nΟι τσιφλικάδες, τελικά, του κάμπου είδαν ότι οι επενδύσεις στο χρηματιστήριο και στα ακίνητα(όπως του Συγγρού και του Καραπάνου) αλλά και σε εμπορικές επιχειρήσεις απέδιδαν πολύ περισσότερο και πολύ πιο εύκολα από την πάντα επισφαλή γεωργία. Η προσπάθεια, μάλιστα, της κυβέρνησης να καταστήσει τη Θεσσαλία «σιτοβολώνα» της Ελλάδας προσέκρουε στους ίδιους τους τσιφλικάδες που ενώ παρήγαγαν σιτάρι ήταν συγχρόνως και εισαγωγείς του! Οι αντιδράσεις, όμως, των κολίγων, όπως και οι πολιτικές πιέσεις, ανάγκασαν πολλούς απ’ αυτούς είτε να πουλήσουν είτε να εκχωρήσουν τα τσιφλίκια τους δίκην κληροδοτήματος στο ελληνικό κράτος, όπως έκανε ο Κωνσταντίνος Ζάππας και άλλοι, περιοριζόμενοι στο αμιγώς εμπορικό σκέλος της δραστηριότητάς τους και εγκαταλείποντας τη σχιζοειδή κατάσταση να υπερασπίζονται την εγχώρια και συγχρόνως την εισαγόμενη παραγωγή! Η περίπτωση του γιου του Χρηστάκη εφέντη Ζωγράφου και βουλευτή Τρικάλων αλλά και κουνιάδου του Κ. Καραπάνου, Γεωργίου Χρηστάκη Ζωγράφου είναι εξαιρετική. «Η γη είναι κοινόν καλόν και ουχί αποκλειστικόν δικαίωμα του ατόμου. Κοινωνία και γη είναι συνδεδεμένα αρρήκτως, προκειμένου δε περί της ιδιοκτησίας της γης η θέλησις του ατόμου έχει ως φραγμός το συμφέρον του όλου». Αυτά έλεγε ο Γεώργιος Χρηστάκης Ζωγράφος, υποστηρίζοντας τη διανομή στους κολίγους των κτημάτων του Ζάππα, που αρνιόταν το Δημόσιο! Κι ενώ ο τσιφλικάς μιλούσε για «δημόσιο συμφέρον» ο πρόεδρος του Γεωργικού Συνδέσμου Τρικάλων Γ. Σπυρόπουλος σε ομιλία του(7.2.1910) αναφερόταν στον Θεό: «Ο Θεός είναι πατήρ όλων των ανθρώπων και οι άνθρωποι είναι αδελφοί προς αλλήλους, μας έδωκε δε, την ελευθερίαν να απολαμβάνωμεν των αγαθών της Γης. Αλλά η βία και η απληστία επέβαλον την δουλείαν, τα τσιφλίκια…». Αντιθέτως, ο Γεώργιος Χρηστάκης στο συνέδριο του Βόλου το 1912 θα μιλήσει για ευθύνη του «συστήματος», όπως θα έλεγαν και οι «σοσιαλισταί» της εφημερίδας «Ο Κοινωνισμός» στις 20 Μαρτίου 1911!\nΤο χριστιανικό στοιχείο είναι έκδηλο και στους «νεοϊδεάτες» κοινωνιστές. Έτσι, το άρθρο στην εφημερίδα «Ο Κοινωνισμός» υπό τον τίτλο «Το Μέλαν στίγμα της ελληνικής πολιτείας» θα έχει ως υπότιτλο το «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Συγκεκριμένα στο άρθρο αναφέρεται «Επί μίαν πεντηκονταετίαν Αυλή, Κυβερνήσεις, Βουλευταί, Δήμαρχοι, Κληρικοί, Δικασταί, Διδάσκαλοι και παντός είδους υπάλληλοι ωργίασαν, παρενόμησαν, εγκλημάτισαν και τοιουτοτρόπως εδημιουργήθη μία κατάστασις απαισία, εκσπάσασα τέλος εις μίαν ατυχή και άστοχον στρατιωτική επανάστασιν(σ.σ. η επανάσταση του 1909). Και ήλθεν η επανάστασις αύτη και ημνήστευσε τους πάντας και τα πάντα πανηγυρικώς. Επιπροσθέτως δ’ αμνηστεύεται και αυτή αύτη η επανάστασις παρά των παρ’ αυτής αμνηστευθέντων ενόχων… Αλλ’ εν μέσω της κωμικής ταύτης αλληλοαμνηστεύσεως Επαναστατών και Αντεπαναστατών, ουδείς, απολύτως ουδείς συνεκινήθη εκ των στεναγμών των θυμάτων της πολιτικής αχρειότητος και δικαστικής παραλυσίας, ουδείς ήγειρε φωνήν διαμαρτυρίας υπέρ των βασανιζομένων… Να βροντοφωνήση και διαλαλήση με φωνήν στέντορος: Όχι, όχι, οι βασανιζόμενοι εις τα Ελληνικάς τρώγλας κατάδικοι δεν είναι πάντες, δεν είνε οι μόνοι και κύριοι ένοχοι εν Ελλάδι, δεν είνε πάντες έκφυλοι εγκληματίαι, οι πλείστοι είνε θύματα φαύλης καταστάσεως, είνε οι ολιγώτερον υπαίτιοι δια τα υπ’ αυτών διαπραχθέντα αδικήματα…».\nΣτο ίδιο φύλλο της εφημερίδας «Ο Κοινωνισμός» φιλοξενείται άρθρο του Πύρρου Γιαννόπουλου Ηπειρώτη με τίτλο «Κοινωνική Πενία-τα θύματα του κεφαλαίου», όπου γίνεται διαπραγμάτευση του θέματος της αλλαγής του συστήματος δια της βίας ή με ειρηνικό τρόπο:\n«Ο Ροβέρτος Όβεν και ο Φουριέρ απέβλεπον προς επίτευξιν του κοινού σκοπού των δια διαφόρων μέσων επαναστατικών, επίστευον δε ότι δύνανται να εφαρμόσουν αυτά δι’ ειρηνικών τρόπων. Οι αναρχικοί υποστηρίζουν ότι τον σκοπόν θα κατορθώσουν δια στασιαστικών μέσων και πρωτίστως δια της καταργήσεως των νόμων, διότι δια των νόμων εδεσμεύθη η κοινωνία υπό των πλουτοκρατών(υπογραμμίζει ο Π. Γ. Η.). Αλλά η κατάργησις των νόμων δεν δύναται να χαρακτηρισθή ως επανάστασις, αλλ’ ως στάσις. Αυτό δε είνε το κύριον χαρακτηριστικόν των αναρχικών, ότι είνε στασιασταί, διότι αποβλέπουν εις μονομερές σημείον μέσων επιτεύξεως του σκοπού, ενώ οι σοσιαλισταί είνε επαναστάται, ως αποβλέποντες εις την γενικήν μεταβολήν του οικονομικού συστήματος εξ ού τα κοινωνικά δεινά […] οι σοσιαλισταί δημοκράται δεν σημαίνει ότι αρνούνται τα βίαια μέτρα, όπως και την νόμιμον εξανάστασιν… Η βία και η χρήσις αυτής είνε εν όπλον μάλλον των περιστάσεων…». Και αφού διευκρινίζεται το ζήτημα της ειρηνικής ή βίαιης επανάστασης, με τη δεύτερη να είναι περισσότερο συμπτωματική και ανάλογη με την περίσταση, γίνεται αναφορά και στο μεταναστευτικό πρόβλημα αλλά και στην φροντίδα του δέντρου της κεφαλαιοκρατίας!\nΣυγκεκριμένα, σημειώνεται ότι «Πρέπει να ρυθμιστεί το μεταναστευτικό ρεύμα των εργατών… οι ενέργειαί των να είνε μελετημέναι και ήρεμοι, όπως μη καταστραφεί το δένδρον της κεφαλαιοκρατίας πριν έτι κάμουν συγκομιδήν των γλυκυτάτων αυτού καρπών… Ουδείς σοσιαλιστής πρέπει να επιδεικνύει την εργασίαν του και προ παντός την δύναμίν του(υπογραμμίζει ο Π.Γ.Η). Η αυτοπεποίθησης αρκεί… Η επίδειξις ανήκει εις τους αστούς… Η ισχύς ημών στηρίζεται επί των κοινωνικών πλειονοτήτων της Τιμής, του Δικαίου, της Αλληλεγγύης…».\nΌλοι αυτοί θα χαρακτηριστούν «διλετάνδηδες» από τους μετέπειτα «σοσιαλιστές». Συγκεκριμένα, ο Γ. Κορδάτος θα γράψει για τον Πλ. Δρακούλη, που εξέδωσε το περιοδικό «Άρδην» και μετέφρασε Κροπότκιν το 1886: «Ολοένα αισθηματολογούσε μ’ ένα ανακάτωμα ανθρωπιστικών και χριστιανικών ιδεών… δεν μπόρεσε να επηρρεαστεί από την προλεταριακή ψυχολογία. Έμεινε πάντα ο διλετάντης, ο ιδιόρρυθμος σοσιαλιστής…». Για τον Στ. Καλλέργη τον οποίο συμπαθούσε ο Κορδάτος θα γράψει: «… έχει όμως ενθουσιασμό και με το μυαλό του φτιάνει μια σοσιαλιστική θεωρία ανακατεμένη με λίγο χριστιανισμό, λίγο αναρχισμό…».\nΓενικά, από τους σοσιαλιστές της εποχής, που διακρίνονται σε συντηρητικούς, αριστερούς και αναρχικούς, όσοι ήθελαν «εθνικό σοσιαλισμό» και εκείνοι που επεδίωκαν τον «μεταρρυθμιστικό σοσιαλισμό» εκδιώχτηκαν από τον «Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο». Κοινό σημείο όλων πάντων ήταν η έχθρα απέναντι στο βασιλιά. Το 1894 κατά τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς στο Στάδιο ο Στ. Καλλέργης και άλλοι συλλαμβάνονται και δικάζονται γιατί κάποια άρθρα τους στο «Σοσιαλιστή» «καθήπτοντο του ιερού προσώπου του βασιλέως και της ιεράς ημών θρησκείας». Πριν τέσσερα χρόνια, στις 3 Μάη 1890, είχε πεθάνει στι φυλακές Χαλκίδας ο Ρόκκος Χοϊδάς, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλακή από το δικαστήριο Άμφισσας για «εξύβριση του βασιλιά» μέσω άρθρων του στον «Ραμπαγά». Ο Χοϊδάς ήταν βουλευτής αλλά επειδή δεν δέχτηκε να ορκιστεί, ο Τρικούπης και ο Δηλιγιάννης απαγόρευσαν την καταγραφή των λόγων του από το βήμα της Βουλής στα πρακτικά. Για εξύβριση του βασιλιά φυλακίστηκε, όπως προείπαμε, και ο Μαρίνος Αντύπας.\nΤελικά, γιατί ο Αντύπας, ο Ροδοκανάκης αλλά και οι Πατέρες του αμερικανικού έθνους κατέφυγαν στη θρησκεία; Γιατί μόνο η Πίστη μπορεί να συνέξει τα ετερόκλητα και χωρίς άλλη επικοινωνία κοινωνικά στρώματα, τους κολίγους και τους υπηρέτες, τους μικροαστούς και τους αστούς ή τους μετανάστες και τους WASPs. Η διαφορά είναι ότι οι αστοί επέμειναν στο θεσμικό κέλυφος της χριστιανικής πίστης, την Εκκλησία, την οποία ήλεγχαν, και την Μεγάλη Ιδέα, που δημιούργησαν, ενώ οι «κοινωνιστές» ήταν υπέρ της χριστιανικής αλληλεγγύης χωρίς τον εξουσιαστικό θεσμό της Εκκλησίας, που λειτουργούσε υπέρ των «πάνω».\nΈτσι, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης μιλώντας για την «ανάγκη της θρησκείας»εστιάζει στη μη θεσμική πίστη, ενώ ο Γιάννης Ψυχάρης στο θεσμό της Εκκλησίας. Ο μη θεσμικός χριστιανισμός είναι απόλυτα συνυφασμένος με τον ελευθεριακό χριστιανοκοινωνισμό του Αντύπα, που παραπέμπει τόσο στους σύγχρονους Αμερικανούς, όπως ο Βόνεγκατ, αλλά κυρίως στον Πλωτίνο Ροδακανάκη και το «κοινωνιστικό σύγγραμμά» του! Ο Μαρίνος Αντύπας, ενώ αρχικά στράφηκε στους υπηρέτες της πόλης(επιχείρησε να οργανώσει τους υπηρέτες των οινοπαντοπωλών), τελικά αναπροσανατολίζεται και προσπαθεί να οργανώσει τους άλλους απόκληρους, τους κολίγους, αυτούς δηλαδή που λογίζονταν κυριολεκτικά κτήνη και βρίσκονταν έξω από το δομημένο σώμα της κοινωνίας, όντας αποκλεισμένοι, όπως οι σημερινοί απόκληροι ή οι μετανάστες. Η οργάνωσή τους επιδιώχθηκε μέσω της χριστιανικής παράδοσης. Έτσι, ο Αντύπας γίνεται ένας αντάρτης Χριστός, όπως ο Χριστός των Αμερικανών νεολαίων της δεκαετίας του 1960, όπως τον περιγράφει ο Νόρμαν Μέηλερ στις «Στρατιές της νύχτας»(ο Χριστός-Τσε Γκεβάρα για τους νέους ολόκληρου του κόσμου).\nΣτην ελληνική επαρχία, πάντως, και τον χωριανικό τρόπο σκέψης η θρησκεία συνυπάρχει με τη δεισιδαιμονία. Tο ΕΓΩ των εξιδανικευμένων ηρώων του ρομαντικού κόσμου δίνει τη θέση του στο ΕΜΕΙΣ των «ταπεινών προσώπων», που λειτουργούν χωρίς υπερβολές, αφού όλα είναι φυσικά, δηλαδή της φύσης(σύμφωνα με το βλέμμα των αστών), η οποία συγχέεται με τη μοίρα(σύμφωνα με το βλέμμα των χωρικών). Γι’ αυτό εδώ η μαγεία ή η φαντασία ανακατεύονται με το πραγματικό(γι’ αυτό η τρέλα είναι ακόμη κοινωνικά ενταγμένη και χρήσιμη για την ισορροπία της πόλης –ο τρελός του χωριού- παρά την αντίθετη άποψη του Πλάτωνα) και γίνεται δεισιδαιμονία, όταν γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, βασισμένη στην άγνοια.\nΣτο πολιτικό πεδίο, ο Θεός εκκοσμικεύεται με τον ελέω Θεού-και όχι λαού- βασιλιά. Ο τελευταίος σε συμβολικό επίπεδο θα ειδωλοποιηθεί, τόσο στο εθνικό φαντασιακό(ο βασιλιάς, ο εξαδάκτυλος Κωνσταντίνος θα απελευθερώσει την Πόλη, ανασταίνοντας τα... ψάρια και το έθνος), όσο και στο κοινωνικοπολιτικό. Γι’ αυτό ο Χριστός και κάθε εκκοσμικευμένος αντάρτης και μάρτυρας Χριστός, όπως ο Αντύπας, θα είναι μία αντιεξουσία στο όνομα και εναντίον του Πατρός, θα είναι ο μεγάλος «εσωτερικός εχθρός», αυτός που πρέπει να θυσιασθεί(εδώ δεν έχουμε το θάνατο του Πατρός, όπως στον Οιδίποδα, αλλά του Υιού). Γι’ αυτό στο συλλογικό φαντασιακό ο Χριστός θα συμβολίσει τον ελληνικό λαό και τα πάθη του, έναν λαό που περιμένει την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς, από το σουλτάνο ή το βασιλιά, από τους τσιφλικάδες, από τους εμπόρους, τους τοκογλύφους και τελικά από τις τράπεζες και τους πολιτικούς-επιστάτες των εξωχώριων νέο-αποικιοκρατών.\n*Απόσπασμα από το βιβλίο το "Ματωμένο θέρος του 1882"\n Εφημερίδα ΣΚΡΙΠ 25.12.1895\n Θωμάς Ψύρρας, Κιλελέρ, στον ήλιο μοίρα, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2010\n Εφημερίδα «Πανθεσσαλική» 12 Φεβρουαρίου 1907\n Εφημερίδα «Ανάστασις», 8.4.1906\n Στις εκλογές της 20ης Μαρτίου του 1906 αναδείχτηκε νικητής ο Θεοτόκης. Ο Μ. Αντύπας έλαβε 2.550 ψήφους, ικανό αριθμό για την εποχή, αλλά δεν εκλέχτηκε.\n Τα μοναστήρια «… εγένοντο εστίαι διαφθοράς και εξαχρειώσεως των περιοίκων, και εξευτελισμού του ιερατικού σχήματος. Δια των πλουσιωτάτων και κατακλεπτομένων εισοδημάτων των παχύνονται δεκάδες τινές άξεστων και αμαθέστατων καλογήρων», Σ. Τριανταφυλλίδης, Οι κολλίγοι της Θεσσαλίας, Στοχαστής, 1974, 2η έκδοση.\n Εφημερίδα Το Άστυ, 21.9.1906\n Γιώργος Δερτιλής, Κοινωνικός μετασχηματισμός και στρατιωτική επέμβαση 1880-1909, Εξάντας, 1985.\n Εφημερίδα Θεσσαλία, 21.12.1908\n Θωμάς Ψύρρας, Κιλελέρ, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2010\n Η εφημερίδα «Ο Κοινωνισμός» είναι «όργανον των Νεοϊδεατών», ιδρύθηκε το 1910 και σημειώνει στο φύλλο Αριθ. 53: «… Δεν είμεθα αριστοκράται, ουδέ φίλοι αυτών, δεν είμεθα εργάται υπό το στενόν της εννοίας πνεύμα, ουδέ εργατόφιλοι, είμεθα σοσιαλισταί. Και ο σοσιαλισμός αποβλέπει εις την δημιουργίαν του αληθεστέρου δόγματος, προς δόξαν της ζωής, αποτείνεται ουχί μόνον εις τον πτωχόν αλλά και εις τον πλούσιον, ουχί μόνον εις τον εργάτην αλλά και εις τον άεργον. Κηρύσσει, ότι η εργασία είνε η βάσις πάσις ευτυχίας και η αγάπη συμπλήρωσις αυτής. Προσκαλεί πάντας υπό την ερυθράν του σημαίαν….\n Π. Κροπότκιν: Προς τους νέους\n Γ. Κορδάτος, Ιστορία της Ελλάδας, τόμ. ΧΙΙ, σελ. 620 και 621\n Στο προοίμιο του διηγήματος «Λαμπριάτικος Ψάλτης», Ακρόπολις 27-31 Μαρτίου 1893: «Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός ή άθεος ή ο,τιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος και επαγγέλλεται χάριν πολυτελείας την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις το ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το Ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχει δια παντός ανάγκην της θρησκείας του» (Άπαντα 3, 1972).\n Δες το διήγημα του Κ. Παλαμά: Θάνατος παλληκαριού, εκδόσεις «Αξιός»


Κίνα Από ανοξείδωτο χάλυβα 304 Distiller νερού για φαρμακείο Κατασκευαστές\nΠεριγραφή:Μονάδα απόσταξης από ανοξείδωτο χάλυβα,Μηχάνημα απόσταξης SS304,Εξοπλισμός απόσταξης από ανοξείδωτο χάλυβα 500L\nΜονάδα απόσταξης από ανοξείδωτο χάλυβα,Μηχάνημα απόσταξης SS304,Εξοπλισμός απόσταξης από ανοξείδωτο χάλυβα 500L\nHome > Προϊόντα > Αποσταγμάτων νερού > Αποστειρωτής νερού καθαριστή > Από ανοξείδωτο χάλυβα 304 Distiller νερού για φαρμακείο\nΤο αποσταγμένο νερό είχε πολλά οφέλη όχι μόνο για το εσωτερικό σώμα, αλλά και για το εξωτερικό δέρμα. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν αποστακτήρια νερού για να πίνουν καθαρό νερό για την υγιεινή διαβίωσή τους. Καθώς οι φορητοί αποστακτές νερού παρέχουν 99% καθαρό νερό. Το αποσταγμένο νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθαρισμό των μαλλιών. Το γενικό νερό περιέχει μεταλλικά στοιχεία όπως ασβέστιο, μαγνήσιο που μπορεί να βλάψει τα μαλλιά σας. Έτσι, χρησιμοποιώντας απεσταγμένο νερό θα σας βοηθήσει να αποφύγετε μελλοντικά προβλήματα. Χρησιμοποιώντας απεσταγμένο νερό θα αφαιρέσετε περισσότερους ρύπους από το σώμα μας. Αποσταγμένο νερό που χρησιμοποιείται επίσης στα αυτοκίνητα, καθώς το γενικό νερό της βρύσης περιέχει περισσότερα μέταλλα. Τα ορυκτά θα αυξήσουν τη διάβρωση των τμημάτων γρηγορότερα, μειώνοντας έτσι τη διάρκεια ζωής των τμημάτων. Άλλες χρήσεις όπου το απεσταγμένο νερό μπορεί να είναι πιο χρήσιμο είναι το μαγείρεμα, το πότισμα των φυτών, ο καθαρισμός, τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα και πολλά άλλα. Αποσταγμένο νερό χρησιμοποιείται επίσης σε εργαστήρια και νοσοκομεία για καθαρό νερό για τη χρήση συσκευών και εξοπλισμού.


Καρκίνος του προστάτη: Ποια είναι τα οφέλη του καφέ και της μεσογειακής διατροφής – Νοσοκομείο\nΚαρκίνος του προστάτη: Ποια είναι τα οφέλη του καφέ και της μεσογειακής διατροφής\nΗ καθημερινή κατανάλωση καφέ, σύμφωνα με νέα διεθνή έρευνα μελέτης, συνδέεται με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη.\nΜία άλλη αμερικανική έρευνα, ανακάλυψε πως η μεσογειακή διατροφή μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου σε άντρες που έχουν διαγνωστεί ήδη με καρκίνο του προστάτη.\nΗ πρώτη μελέτη, με επικεφαλής τον ουρολόγο δρα Κεφένγκ Γουάνγκ του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Σενγκτζίνγκ του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Κίνας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Open», ανέλυσαν στοιχεία (μετα-ανάλυση) από 16 δημοσιευμένες έρευνες, προερχόμενες επτά από την Ευρώπη, επτά από τις ΗΠΑ και δύο από την Ιαπωνία. Οι μελέτες αφορούσαν συνολικά 1,08 εκατομμύρια ανθρώπους, από τους οποίους οι 57.732 εμφάνισαν καρκίνο του προστάτη. Διαπιστώθηκε ότι όσοι έπιναν τους περισσότερους καφέδες είχαν μειωμένο κατά 9% κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, σε σχέση με εκείνους που έπιναν ελάχιστους καφέδες έως καθόλου. Κάθε πρόσθετος καφές μέσα στην ημέρα σχετιζόταν με μία μείωση του κινδύνου καρκίνου κατά περίπου 1%. Όσοι έπιναν τους περισσότερους καφέδες είχαν 12% έως 16% μικρότερο κίνδυνο για προχωρημένο και θανατηφόρο καρκίνο του προστάτη, αντίστοιχα.\nΟ καφές βελτιώνει τον μεταβολισμό του σακχάρου (γλυκόζης), έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και επίσης επηρεάζει τα επίπεδα των σεξουαλικών ορμονών, παράγοντες που όλοι εμπλέκονται στον καρκίνο του προστάτη.\nΗ δεύτερη έρευνα του Αντικαρκινικού Κέντρου Άντερσον του Πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Ουρολογίας Τσάστιν Γκρεγκ, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Cancer», παρακολούθησε 410 άνδρες με καρκίνο του προστάτη, συσχετίζοντας τη διατροφή τους με την εξέλιξη της νόσου σε βάθος χρόνου. Σε διάστημα τριών ετών υπήρξε επιδείνωση της νόσου σε 76 άνδρες.\nΟ καρκίνος του προστάτη είναι ένα από τα πιο σύνηθες είδη καρκίνου που εμφανίζονται στους άνδρες και ο έκτος πιο θανατηφόρος. Σχεδόν τρία στα τέσσερα περιστατικά εμφανίζονται στις ανεπτυγμένες χώρες, ενώ μετά τη δεκαετία του 1970 η νόσος εμφανίζει μεγάλη αύξηση στην Κίνα, την Ιαπωνία και σε άλλες ασιατικές χώρες που έχουν γνωρίσει εν τω μεταξύ σημαντική ανάπτυξη.\nΣε προηγούμενες έρευνες και μελέτες, διαπιστώθηκε πως όσοι έκαναν συστηματικά μεσογειακή διατροφή, (περισσότερα φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ελαιόλαδο, δημητριακά και ψάρια) είχαν γενικά καλύτερα πρόγνωση. Άλλες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η μεσογειακή διατροφή, με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, καρκίνου και πρόωρης θνησιμότητας. Η νέα μελέτη δείχνει ότι η μεσογειακή διατροφή συμβάλλει στον μειωμένο κίνδυνο να νοσήσει κάποιος από τον καρκίνο του προστάτη. Εφόσον ο συγκεκριμένος καρκίνος παραμείνει τοπικός, θεωρείται συνήθως χαμηλού κινδύνου και αντιμετωπίσιμος. Αρκετοί άνδρες δεν κάνουν κάτι περισσότερο από ενεργή ιατρική παρακολούθηση, μήπως ο όγκος επιδεινωθεί. Η διατροφή, όπως δείχνει και η νέα έρευνα, αποτελεί βασικό παράγοντα στον ενδεδειγμένο τρόπο ζωής τους.\nΑ. Γεωργιάδης: «Δεν ισχύει ο περιορισμός των δύο ωρών στο SMS για τα κέντρα περιποίησης»\nΚατέρρευσε γιατρός του Νοσοκομείου Βόλου- Δίνει “μάχη” για τη ζωή του\nΚαρκίνος και Covid-19. Ο ιός “επιταχύνει” την επάρατη νόσο!\nΟ oίνος δεν ευφραίνει μόνον την καρδίαν αλλά και… άλλα ζωτικά όργανα του…\nΚαρκίνος του προστάτη: Βρέθηκε αντίσωμα που ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό και ανεβάζει…


ΚΛΕΙΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟΥ (TAEKWON-DO)\nΟλυμπιακά Ακίνητα Δέλτα Φαλήρου\nΗ εγκατάσταση αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, με ανεξάρτητες εισόδους. Στο πρώτο βρίσκονται οι χώροι υποστήριξης και η κύρια αρένα. Το δεύτερο επίπεδο διαθέτει τέσσερα φουαγιέ χωροθετημένα συμμετρικά στους δύο κύριους άξονες, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με το επίπεδο του αγωνιστικού χώρου. Όλοι οι χώροι των φουαγιέ έχουν άπλετο φυσικό φωτισμό και θέα στον περιβάλλοντα χώρο και τη θάλασσα.\nΗ εγκατάσταση έχει φιλοξενήσει, μέχρι στιγμής, συνέδρια, εταιρικές εκδηλώσεις, δείπνα, μουσικές συναυλίες, εμπορικές εκθέσεις, γυρίσματα διαφημιστικών σπότ. Για τις ανάγκες διοργάνωσης των παραπάνω εκδηλώσεων έχουν χρησιμοποιηθεί μεταξύ άλλων ο υπάρχων εξοπλισμός προβολής, ελέγχου φωτισμού και το άρτιο ηχητικό σύστημα της εγκατάστασης.\nΑερολιμένας Κέρκυρας 'Iωάννης Καποδίστριας'\nΒΑΣ.ΣΟΦΙΑΣ & ΚΟΚΚΑΛΗ\nΤΟΜΕΑΣ ΤΥΠΟΥ: 2107282717\nΤΟΜΕΑΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ: 2107272312\nΑπό την αρχή της λειτουργίας του το 1991, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αναγνωρίστηκε ως ένα από τα αρτιότερα πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης. Η ακουστική του κέρδισε τις καλύτερες εντυπώσεις τόσο από το ευρύ κοινό όσο και από ονόματα με διεθνή λάμψη στον χώρο της τέχνης.\nΦιλοξένησε σπουδαίους καλλιτέχνες, σημαντικά σχήματα, κορυφαίους δημιουργούς και ερμηνευτές σε μια καλλιτεχνική πορεία που σηματοδότησε το πολιτιστικό γίγνεσθαι της χώρας.\nΤο Μέγαρο Μουσικής είναι ένας πόλος έλξης για χιλιάδες ανθρώπους που το επισκέπτονται και απολαμβάνουν τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις του.\nΣτο Μέγαρο Μουσικής κάθε χρόνο πραγματοποιούνται εκθέσεις με μεγάλο εικαστικό ενδιαφέρον. Συνήθως, μέσα από αυτές γίνεται προσπάθεια να δοθούν εικαστικές και ιστορικές προεκτάσεις στα μουσικά γεγονότα που φιλοξενεί το Μέγαρο. Έχουν σαφή εκπαιδευτικό χαρακτήρα, που εξυπηρετείται από τον κατάλογό τους και τα εκτενή πληροφοριακά κείμενα μέσα στο χώρο. Επίσης, σε κάθε έκθεση πραγματοποιούνται επισκέψεις σχολείων, ξεναγήσεις καθώς και ειδικές διαλέξεις.


Το Πάσχα, το σωστό. Το Ελληνικό. Στο χωρίο! - Η Πριγκιπεσσα των Βαλκανιων\nΔημοσιεύτηκε στισ 11/04/2018 13/04/2018 από iprigipessa\nΚελαηδήστε, ωραία μου πουλάκια, κελαηδήστε…\nΟ λαμπερός, σχεδόν καλοκαιρινός ήλιος που σε ζεσταίνει βαθιά, μέχρι το κόκκαλο κι εσύ τον απολαμβάνεις αχόρταγα, χωρίς καμία απολύτως προστασία. Η ελαφριά ζαλάδα και το χαρακτηριστικό κοκκίνισμα της μύτης το πρώτο κιόλας βράδυ. Η αντανάκλαση των ακτίνων στο απέναντο γαλάζιων των απάνεμων, κρυστάλλινων θαλασσών μας.\nΤα προκλητικά χρώματα πάνω στον καταπράσινο καμβά: κίτρινο και άσπρο από τις μαργαρίτες, κόκκινο από τις παπαρούνες, μοβ από τις πασχαλιές.\nΚαι φυσικά τα αρώματα… Αχ αυτά τα αρώματα της Άνοιξης! Τα άνθη της αμυγδαλιάς, το φρεσκοπατημένο χορτάρι, το ιώδιο της θάλασσας..Όλα μας θυμίζουν πόσο τυχεροί που ζούμε σε αυτό το κομμάτι της γης.\nΌταν ήσουν παιδί..\nΣτα έξι και τα επτά χρόνια ζωής μου βέβαια, δεν νομίζω να εκτιμούσα το θαύμα της φύσης και της ζωής. Μάλλον τα τσουρέκια, η λαμπάδα και τα καινούρια παπούτσια της νονάς μου έκαναν το τρικ…\nΑλλά είναι και κάτι ακόμη.\nΚάτι πάνω από και παράλληλα με όλα τα άλλα: η καθιερωμένη μας επίσκεψη στο χωριό του μπαμπά μου. Εκεί που περνούσα και τα περισσότερα καλοκαίρια της ζωής μου και έχω δημιουργήσει μερικές από τις πιο έντονες παιδικές αναμνήσεις.\nΟ πατέρας μου στην αυλή του σπιτιού μας στο χωριό του, στην Πελοπόννησο.\nΟι περισσότεροι από εμάς -ειδικά τους «Αθηναίους»- έχουμε την «ευλογία» να έχουμε ένα χωριό. Από κάπου αλλού κρατάει η σκούφια μας (έχει και τα καλά του το «φαινόμενο της αστυφιλίας» που γράφαμε και στις εκθέσεις μας). Άλλοι βουνό, άλλοι θάλασσα, άλλοι στη μέση του πουθενά. Αλλά συνήθως κάπου πανέμορφα αυτή την εποχή του χρόνου.\nΤα ασβεστωμένα χωριά, στολίζονται να υποδεχθούν τους ξενιτεμένους, γνώριμους επισκέπτες τους – δίχως να τους κρατούν κακία που τα θυμούνται μόνο μια δυο φορές το χρόνο.\nΠύλες ανοίγουν, αυτοκίνητα φορτωμένα με ποδήλατα, και μπαγκάζια μπαίνουν διστακτικά, θείες και γιαγιάδες βγαίνουν με τις ποδιές και τα μαντήλια και υποδέχονται τους δικούς τους στην αυλή. Αγκαλιές, φιλιά, σάλια και όλο και κάποιο τσίμπημα από ένα φρεσκοκουρεμένο μουστάκι (της θειας).\n«Καλέ, ποιανού σαι συ;», «Πως μεγάλωσες!», «Θα σε έβλεπα στο δρόμο και δεν θα σε γνώριζα». Κάποιες από τις κλασικές ατάκες που ακούς όταν είσαι παιδί τις πρώτες μέρες στο χωριό. Συνήθως από άγνωστα σε σένα πρόσωπα, που προφανώς είναι συγγενείς σου, αλλά δε θυμάσαι ποτέ τι είδους σχέση έχετε και πως τους λένε («εγώ να δεις πόσο δεν θα σε αναγνώριζα» σκέφτεσαι …)\nΟι πλατείες γεμίζουν με παιδικές φωνές και γέλια, αλλά και τσακωμούς (εδώ που τα λέμε, και γιατί να μοιραστείς την ολόδική σου, καινούρια μπάλα, με έναν άγνωστο που ισχυρίζεται οτι είναι τρίτος ξαδερφός σου;;;)\nΟ Επιτάφειος και η μαγική νυχτερινή εικόνα του χωριού με τα κεριά αναμμένα σε όλες τις αυλές. Η Ανάσταση και οι «στρακαστρούκες» που σε εξιτάρουν, όσο και σε φοβίζουν. Τα ανάμικτα συναισθήματα για τη μαγειρίτσα (έλα παραδέξου το, κι εσύ σιχαινόσουν το εντεράκι που πηγαινοερχόταν όλη μέρα μπροστά στα μάτια σου, έτσι δεν είναι;).\nΤα κόκκινα αυγά. Αυτά που έβραζε η μαμά σου με καλσόν και ένα μυρωδικό για να αφήσει το χαριτωμένο αποτύπωμα του. Και στο τέλος το λαδάκι για το γυάλισμα.\nΠαλιά τα έβαφε με κρεμμυδόφλουδα, μετά με βαφή Ανατολή για πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα 😏\nΤο τσούγκρισμα τους την άλλη μέρα και η αγωνία μη σου σπάσει η «μύτη» ή ο «ποπός». Τα κουλουράκια της θείας, τα πρόστυχα, με τα 500 κιλά βούτυρο και το μισό κιλό ζάχαρη. Τα τσουρέκια τα αφράτα με το κόκκινο αυγό στη μέση που ξέβαφε γύρω γύρω.\nΟι καπνοί παντού στις αυλές την Κυριακή του Πάσχα από τα κοκορέτσια και τα αρνιά που σιγοψήνονταν από νωρίς το πρωί στη χειροκίνητη τότε σούβλα (ήθελες κι εσύ να γυρίσεις το αρνί, ή μόνο εγώ έχω καταφέρει να ρίξω και αρνί και κοκορέτσι στις στάχτες;;;).\nΤα τραπεζώματα, το χύμα κρασί, τα γέλια, και τα τσάμικα (μα που το βρίσκαν το κέφι – «άσε με ρε μάνα, δε θέλω να χορέψω σου είπα»).\nΌταν έπαψες να είσαι παιδί…\nΤα πράγματα βέβαια έπαυαν να είναι τόσο ευχάριστα στην (ούτως ή άλλως ζόρικη) 2η δεκαετία της ζωής σου. Εκτός του ότι είχες βαρεθεί λίγο όλο το φολκλόρ του πράγματος, προτιμούσες να πας στη Πάρο με τις συμφοιτήτριες σου. Οι μυρωδιές του χωριού σε ενοχλούσαν, το σπίτι σου φαινόταν ξαφνικά πολύ μικρό, ενώ η διακόσμηση με όλη τη «σαβούρα» που είχε μαζέψει εκεί η μαμά σου με τα χρόνια, σου χαλούσε την αισθητική.\nΚι αν τύχαινε να πλησιάζεις την 3 δεκαετία δίχως να έχεις «αποκατασταθεί»… καλύτερα να έμπαινες σε λάκκο με φίδια. Πολλές ερωτήσεις, πολλά βλέμματα αποδοκιμασίας και λύπησης, πολλή ηχορύπανση από παιδάκια που δεν είναι δικά σου!\nΚάπως έτσι σταματάς να πηγαίνεις στο χωριό. Για πολλά χρόνια.\nΌταν έκανες δικά σου παιδιά…\nΈρχεται όμως ο καιρός που κάνεις τη δική σου οικογένεια και ξαφνικά αρχίζει να σου λείπει το χωριό. Ειδικά το Πάσχα!\nΠρώτο Πάσχα του Ηλία το 2012 στον Πολύδροσο.\nΑδημονείς να στριμωχτείς ξανά σε ένα από τα δωμάτια. Να θυμηθείς πως μυρίζει. Να φάνε τα παιδιά σου το χωριάτικο αυγό της θείας σου που κάποτε σνόμπαρες. Να παίξουν στην ίδια αυλή που έπαιζες εσύ (κι ας έχει σαφώς περισσότερο τσιμέντο πλέον, για να «μη λερώνει»). Να κάνουν κούνια κάτω από την ίδια μουριά που έκανες εσύ. Να φτιάξουν αναμνήσεις.\nΚι εσύ αρχίζεις να εκτιμάς πόσο κόπο, αγάπη και φροντίδα έβαζε η μαμά σου σε όλα αυτά τα καλούδια που ετοίμαζε για εσάς κάθε Πάσχα. Μέχρι και το εντεράκι της μαγειρίτσας το βλέπεις πια με κάποια συμπάθεια. Ίσως του χρόνου να τη βοηθήσεις κιόλας στην προετοιμασία του!\nΕύχεσαι να προλάβεις.\nΝα είστε όλοι καλά μια ακόμη χρονιά για να περάσεις μαζί τους ένα ακόμη Πάσχα.\nΈνα Πάσχα αληθινό. Ελληνικό. Στο χωριό!\nΥΓ1. Αν έχεις γεννηθεί πολύ μετά το 1980 δε φέρω ευθύνη αν έχεις άγνωστες λέξεις στα παραπάνω. Μισό λεπτό..τώρα που το σκέφτομαι: «Ποιανού σαι συ;;», «Ποσο χρονώ σαι;» και τι δουλειά έχεις εδώ μέσα;;; 😋\nΥΓ2. Δεν πιστεύω να περίμενες θρησκευτική ανάλυση από την αφεντιά μου και να απογητεύτηκες;; 😇\nΤης Ξενιτιάς Καμώματα- Μέρος Α’...\nΚατηγορίεςΤι σκέφτομαι; ΕτικέτεςΕλλάδα, ξενιτιά, Πάσχα, χωριό\nΜια σκέψη στο “Το Πάσχα, το σωστό. Το Ελληνικό. Στο χωρίο!”\nΠαράθεμα: Έρχονται τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, hey! - Η Πριγκιπεσσα των Βαλκανιων\nΠροηγούμενο άρθροΠροηγούμενη Πάσχα 2018: Τίποτα δεν έχει αλλάξει…\nΕπόμενο άρθροΕπόμενο Πάσχα Ελλήνων στο Μαυροβούνιο


Hotels & other lodging properties in Agios Nikolaos, studios, apartments\nΣυνεδριακά Κέντρα στα Χανιά\nΠολυτελείς Διακοπές στα Χανιά\nΕνοικιάση Αυτ/των στα Χανιά\nΟ Άγιος Νικόλαος είναι ένα διεθνές και κοσμοπολίτικο θέρετρο που καλωσορίζει χιλιάδες επισκέπτες ετησίως. Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία ξενοδοχείων στην πόλη καθώς επίσης και κατά μήκος των ακτών του. Οποιαδήποτε μορφή καταλύματος που μπορεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις και τις ανάγκες είναι διαθέσιμη κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους.\nΟ λιμένας του Αγίου Νικολάου χρησιμεύει ως κόμβος στα είκοσι περίπου μικρά χωριά και αγροκτήματα που αποτελούν το κομμάτι αυτό του Λασιθίου. Τα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν μικρές παραλίες στην πόλη, το μικροσκοπικό νησί Αγίων Πάντων, το αρχαιολογικό μουσείο και πολυάριθμες εκθέσεις.\nΗ μικρή λίμνη Βουλισμένη, που μαγνητίζει εκατοντάδες επισκέπτες από όλα τα μέρη του κόσμου, περιβάλλεται από κόκκινα βράχια, δέντρα και τους πιο γραφικούς καφενέδες και ταβέρνες. Ο μύθος λέει ότι η θεά Αθηνά κάποτε έκανε μπάνιο στα απύθμενα ύδατα της.\nΗ πρόσφατα χτισμένη μαρίνα φιλοξενεί διάφορα σημαντικά ιστιοπλοϊκά γεγονότα και φεστιβάλ τέχνης και μουσικής καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι δραστηριότητες σε ανοιχτούς χώρους ευνοούνται εδώ μιας και η ανατολική Κρήτη γενικά απολαμβάνει μέχρι και 300 ημέρες ηλιοφάνειας κάθε έτος.\nΟ Άγιος Νικόλαος βρίσκεται 70 χλμ από το Ηράκλειο. Η πόλη δεν διαθέτει αερολιμένα αλλά η πρόσβαση στον αερολιμένα του Ηρακλείου είναι πολύ εύκολη.\nClick Here for More Information - AgiosNikolaos.com


Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2021 21:42\nΜε μέριμνα της αρμόδιας Σχολικής Επιτροπής του Δήμου\nΜε νέους ηλεκτρονικούς υπολογιστές εξοπλίζει τα σχολεία η Σχολική Επιτροπή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Σιθωνίας. Η προμήθεια υπολογιστών έγινε με βάση τα αιτήματα των σχολικών μονάδων.\n"Η Πρωτοβάθμια Σχολική Επιτροπή επενδύει διαχρονικά στην προσπάθεια να αποκτήσουν όλοι οι μαθητές πρόσβαση στην ψηφιακή γνώση. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η αναβάθμιση των υποδομών και του εξοπλισμού. Η πρόσβαση στη ψηφιακή γνώση δίνει την δυνατότητα στους μαθητές να εξοικειωθούν με τις σύγχρονες απαιτήσεις της τεχνολογίας.\nΚαλορίζικοι στους μικρούς μας μαθητές με την ευχή να εκμεταλλευτούν πλήρως τις δυνατότητές τους προς όφελός τους", αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κ. Μάλαμα: Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός της Χαλκιδικής παλεύει για την επιβίωση του "Επιμένει" ο παγετός στη Χαλκιδική »\n12-06-2021 Hits:25 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ


Ο Έλληνας αποποιείται την κληρονομιά του - Στα ύψη το «δεν κληρονομώ» - ThessPress\nΑρχική ΕΛΛΑΔΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ο Έλληνας αποποιείται την κληρονομιά του - Στα ύψη το «δεν κληρονομώ»\nΜολονότι ο νέος χρόνος δεν έχει κάνει καλά καλά την εµφάνισή του, στο Ειρηνοδικείο της Αθήνας θα δει κανείς τα πρωινά µεγάλες ουρές από δικηγόρους, οι οποίοι µάλιστα διαπληκτίζονται γιατί κάποιος µπορεί να πήρε τη σειρά του άλλου στην ουρά για την κατάθεση της αίτησης αποποίησης κληρονοµιάς. Το φαινόµενο τα τελευταία χρόνια ήταν άνευ προηγουµένου, καθώς τα γραφεία των ένδικων µέσων ήταν γεµάτα από κόσµο που ήθελε να ξεφορτωθεί άρον άρον ό,τι έρχεται στην κατοχή του από κληρονοµιά.\n«Παλαιότερα», λέει στο «Εθνος» δικαστική πηγή, «µια οικογένεια περίµενε από τον θείο, όταν “φύγει”, να του γράψει το σπίτι ή το εξοχικό. Σήµερα ο… θείος έχει χρέη στην Eφορία ή στην κάρτα, ήταν από αυτούς που πήρε δάνειο και δεν το αποπλήρωνε όπως έπρεπε, µε αποτέλεσµα εκείνοι που έµειναν πίσω να µην επιθυµούν την περιουσία».\nΔεν είναι όµως µόνο ότι τα ακίνητα έχουν βάρη, αφού ακόµη και εά ν το ακίνητο έχει µόνο µία προσηµείωση υποθήκης, και πάλι φαίνεται ότι δεν είναι επιθυµητό. Και αυτό γιατί το ακίνητο σήµερα φαντάζει «βαρίδι» στην ήδη δύσκολη οικονοµική κατάσταση, είτε λόγω του ΕΝΦΙΑ είτε λόγω της µεγάλης φορολογίας που επιβάλλεται στα εισοδήµατα. Επιπλέον, εκτιµάται ότι το ακίνητο είτε δεν θα πουληθεί, είτε θα πουληθεί σε χαµηλή τιµή, είτε ότι ακόµη και εάν νοικιαστεί δεν θα καταβάλλεται το ενοίκιο, οπότε για ποιο λόγο να µπει κανείς σε νέες περιπέτειες; ∆εν του φτάνουν οι δικές του; Και σως να µην έχει άδικο.\nΝοµικοί εξηγούν στο «Εθνος» ότι οι κληρονόµοι προτιµούν ακίνητα «καθαρά», που έχουν προοπτική να πουληθούν και δεν θα τους επιβαρύνουν µε επιπλέον φόρους. Το µεγαλύτερο Ειρηνοδικείο της χώρας, πάντως, στην Αθήνα, είχε έκρηξη αποποιήσεων τα τελευταία χρόνια της κρίσης, καθώς το 2017 κατατέθηκαν 14.075 αιτήσεις, ενώ το 2018 ο αριθµός ανέβηκε στις 14.568. Νοµικοί εκτιµούν ότι όσο διαρκεί η δηµοσιονοµική κρίση και όσο δεν ελαφρύνεται το ακίνητο από µεγάλους φόρους, οι αποποιήσεις κληρονοµιών θα είναι ένα διαρκές φαινόµενο. Αντίστοιχη εικόνα και στο Ειρηνοδικείο Πειραιά, το οποίο περιλαµβάνει τους ∆ήµους Πειραιά, Κερατσινίου, ∆ραπετσώνας και Περάµατος. Από το 2015 µέχρι το 2018 υπήρξε διπλασιασµός των κατατεθειµένων αιτήσεων, γεγονός που δείχνει την αδυναµία της φοροδοτικής ικανότητας των κληρονόµων. Ειδικότερα, το 2015 κατατέθηκαν 1.570 αιτήσεις, το 2016 1.750, το 2017 3.200 και το 2018 έφτασαν τις 3.500!\nΣτη Θεσσαλονίκη υπερτριπλασιάστηκαν µέσα σε µία δεκαετία οι αποποιήσεις κληρονοµιών, καθώς οι πολίτες δεν µπορούν να αντεπεξέλθουν στα τεράστια φορολογικά βάρη ή χρέη που τους άφησαν οι εκλιπόντες συγγενείς τους. Από τις 2.506 αποποιήσεις του 2009 φτάσαµε σε 8.108 το 2018, ενώ µόνο τον περασµένο Ιανουάριο κατατέθηκαν 695 δηλώσεις αποποίησης κληρονοµιάς.\n«Μετά τον θάνατο του συζύγου µου αποφάσισα να µην αποδεχτώ τα χρέη του προς το ∆ηµόσιο, επειδή έχω στο όνοµά µου ακίνητη περιουσία που φοβάµαι να µη χάσω και δεν βρουν τίποτα τα παιδιά µου» ανέφερε στο «Εθνος» µια 60χρονη χήρα, η οποία, όταν έχασε τον άνδρα της, αποφάσισε να κάνει αποποίηση κληρονοµιάς. Προς τα πάνω Την ίδια διαδικασία ακολούθησαν και άλλοι συγγενείς θανόντων. Μέσα στη δεκαετία της οικονοµικής κρίσης, από το 2009 έως το 2018, οι δηλώσεις αποποίησης των κληρονοµικών δικαιωµάτων κατέγραψαν ανοδική πορεία. Σύµφωνα µε στοιχεία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το 2009 οι αποποιήσεις κληρονοµιάς έφτασαν τις 2.506, το 2010 ήταν 2.800, το 2011 αυξήθηκαν στις 2.977, το 2012 σε 3.083 και το 2013 ανήλθαν στις 3.888.\nΑπό στοιχεία του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης προκύπτει ότι οι αποποιήσεις το 2014 ανήλθαν σε 4.467, καταγράφοντας αύξηση 24% σε σχέση µε την προηγούµενη χρονιά, το 2015 έφτασαν τις 5.070 (αύξηση 13,5%), το 2016 καταγράφηκαν 5.572 αποποιήσεις (αύξηση 9,9%), το 2017 ανήλθαν σε 7.802 (µε αύξηση 40%), το 2018 έφτασαν τις 8.108 (αύξηση 3,9%).\n«Πίσω από κάθε θάνατο και κάθε κληρονοµιά κρύβεται µια ιστορία. Αλλος αποποιείται την πατρική του περιουσία. Μια φορά ήρθε ένας µε δάκρυα στα µάτια. “Αφήνω το σπίτι που µεγάλωσα στο χωριό” έλεγε. Αλλος αρνήθηκε τα χωράφια που κληρονόµησε εξ αδιαιρέτου µε άλλους συγγενείς, λόγω χρεών, δανείων ή άλλων βαρών που έφεραν τα ακίνητα. Κάποιοι έπρεπε να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ ή να αντιµετωπίσουν άλλα προβλήµατα, καθώς κάποια ακίνητα ήταν αδήλωτα ή δεν ήταν σωστά δηλωµένα στο Κτηµατολόγιο. Πολλές φορές µάλιστα ο κληρονόµος χρειάζεται να ταξιδέψει από το ένα µέρος της χώρας στο άλλο. Αν ο µακαρίτης ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης και οι συγγενείς του µένουν στην Κρήτη, θα πρέπει να έρθουν εδώ ή να πληρώσουν χρήµατα για πληρεξούσια και άλλα έξοδα». Η πρόεδρος των Συµβολαιογράφων Θεσσαλονίκης, Αικατερίνη Καρακάση, ανέφερε στο «Εθνος της Κυριακής» ότι «οι συµβολαιογράφοι δεν ασχολούνται µε τις αποποιήσεις, αλλά µε τις αποδοχές, οι οποίες κινούνται σε φυσιολογικά επίπεδα και δεν έχουν έξοδα».\nΤων Σοφίας Φασουλάκη, Βασίλη Παπαναστασούλη\nΠροηγούμενο άρθροΠολάκης ενώ μετράμε 39 νεκρούς από γρίπη: Δεν είναι καμία καταστροφή, μην τρελαθούμε\nΕπόμενο άρθροΣ’ αυτά αποβλέπει


Πυροβόλησε ελεγκτή λεωφορείου για να γλιτώσει το πρόστιμο... | Εφημερίδες\nΠυροβόλησε ελεγκτή λεωφορείου για να γλιτώσει το πρόστιμο…\nBy admin on 04/12/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πυροβόλησε ελεγκτή λεωφορείου για να γλιτώσει το πρόστιμο…\nΕισβολή οπαδών του «Δεν πληρώνω» στο τμήμα Τροχαίας Κορινθίας. Ενταση στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. Συμβασιούχοι προσπάθησαν να μπουν στο χώρο και συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις\nΑνησυχητικές διαστάσεις λαμβάνουν οι αντιδράσεις κινημάτων που αρνούνται να καταβάλουν το τίμημα σε διόδια και εισιτήρια. Το τελευταίο διάστημα παρατηρούνται επεισόδια που οδηγούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις με πυροβολισμούς και επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα. Δικογραφία για διατάραξη οικιακής ειρήνης και υπεξαγωγή εγγράφων σχηματίστηκε από το Τμήμα Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων Κορινθίας σε βάρος ομάδας ατόμων του κινήματος «δεν πληρώνω» που, προχθές το βράδυ, συγκεντρώθηκαν και αφού απαίτησαν την επιστροφή αφαιρεθέντων στοιχείων κυκλοφορίας, κατέστρεψαν αντίγραφα αντίτυπα πράξεων βεβαίωσης παράβασης που τηρούσε στο αρχείο του το Τμήμα. Χθες έγιναν μάλιστα και συλλήψεις, ωστόσο στη συνέχεια αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι.\nΌπως ανακοίνωσε το Τμήμα, ομάδα ατόμων, που έφεραν σημαίες «δεν πληρώνω», συγκεντρώθηκαν εξωτερικά του Τμήματος και απαιτούσαν από τον αστυνομικό σκοπό την επιστροφή στοιχείων κυκλοφορίας (αδειών κυκλοφορίας, πινακίδων κυκλοφορίας, αδειών ικανότητας οδήγησης), τα οποία έχουν αφαιρεθεί από παραβάτες για άρνηση καταβολής τελών διοδίων.\nΛίγες ώρες μετά, άλλο ένα βίαιο επεισόδιο έρχεται να προστεθεί στο αστυνομικό δελτίο. Χθες το μεσημέρι ένας επιβάτης πυροβόλησε τον ελεγκτή του λεωφορείου, την πρώτη ημέρα που έπιασε δουλειά το νέο σώμα ελεγκτών, επειδή δεν ήθελε να πληρώσει το εισιτήριό του. Το λεωφορείο 843 εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς – Πέραμα, όταν επιβιβάστηκε ο ελεγκτής για να κάνει έναν τυπικό έλεγχο εισιτηρίων. Ο ελεγκτής που ανήκε στο νέο Σώμα Ελεγκτών που χθες ξεκίνησε ελέγχους διαπίστωσε πως ένας επιβάτης δεν είχε προμηθευτεί εισιτήριο. Ο ελεγκτής κατέβασε από το λεωφορείο τον επιβάτη και την κοπέλα που τον συνόδευε, που επίσης δεν είχε εισιτήριο, και την ώρα που τους έκοβε πρόστιμο, ο άνδρας έβγαλε ένα αεροβόλο και τον πυροβόλησε δύο φορές. Αμέσως μετά και οι δύο τράπηκαν σε φυγή. Ο ελεγκτής διακομίστηκε στο νοσοκομείο, προκειμένου να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.\nΤην ίδια στιγμή ένταση επικράτησε χθες εντός και εκτός συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας. Την ώρα που στο αμφιθέατρο του ΑΘΗΝΑ 9,84 διασταύρωναν τα ξίφη τους ο Γ. Καμίνης και ο Ν. Κακλαμάνης, έξω από τις εγκαταστάσεις του ραδιοφωνικού σταθμού, συμβασιούχοι οι οποίοι προσπάθησαν να μπουν στο χώρο συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν μερική χρήση χημικών. Οι εργαζόμενοι τελικώς αποχώρησαν από το χώρο του σταθμού και προχώρησαν στην κατάληψη του χώρου καθαριότητας του δήμου Αθηναίων στην Ιερά Οδό. Υπενθυμίζεται ότι συνεχίζεται και η κατάληψη στο Δημαρχιακό Μέγαρο της οδού Αθηνάς.\nΑπό τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αποχώρησαν οι δημοτικές παρατάξεις «Ανοιχτή Πόλη», «Λαϊκή Συσπείρωση» και «ΑΝΤΑΡΣΥΑ», καταγγέλλοντας το γεγονός ότι δεν προτάχθηκε να συζητηθεί το θέμα τον συμβασιούχων του δήμου στην ημερήσια διάταξη.\nΤη λύπη του για τα επεισόδια εξέφρασε ο Γ. Καμίνης, στρέφοντας παράλληλα τα βέλη του κατά του Ν. Κακλαμάνη και της παράταξής του ότι «επιμένουν να στηρίζουν πολιτικά όσους επιδιώκουν την παράλυση του Δήμου».\nΠυροβόλησε ελεγκτή λεωφορείου για να γλιτώσει το πρόστιμο… added by admin on 04/12/2011


Paraktios.gr » ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η υπόθεση «Λιγνάδη» δείχνει την βρομιά ενός συστήματος που σαπίζει\nparaktios 24 Φεβρουάριος 2021\n«Η “υπόθεση Λιγνάδη» έρχεται να κλιμακώσει το κύμα καταγγελιών που συγκλονίζει τον τελευταίο καιρό προσθέτοντας και την κατ’ εξακολούθηση βιασμό παιδιών.\nΗ υπόθεση αυτή, πλάι στις υπόλοιπες, αναδείχνει όλη την απίστευτη μπόχα αυτού του συστήματος που εκπροσωπεί ο κάθε Λιγνάδης. Γιατί ο Λιγνάδης δεν ήταν μόνος του. Το πρόβλημα που βγαίνει στην επιφάνεια ξεπερνά μια υπόθεση “ατομικής εγκληματικής διαστροφής”. Αναδεικνύει όλη την σαπίλα όλων των στρωμάτων της εξουσίας και τα χαρακτηριστικά της. Τον κυνισμό, την διαπλοκή, την επιλεκτική αδράνεια των διωκτικών αρχών, την πολιτική συγκάλυψη, την υποκρισία. Από τα «σχολεία της ελίτ», έως την μιντιακή ασυλία, από την ταξική ασυδοσία του κυρίαρχου έως την πολιτική ανάδειξη παρά τα όργια φημών, η αστική τάξη και το πολιτικό της σύστημα προστατεύει τα παιδιά της.\nΌλα αυτά φαίνονται ανάγλυφα τόσο από την συγκάλυψη 30 χρόνων, όσο και από την προσπάθεια που ενορχηστρώθηκε από όλο το πολιτικό και μιντιακό προσωπικό, με προεξάρχουσα την ίδια την κυβέρνηση και την Υπουργό Πολιτισμού Λ. Μενδώνη, που στρατεύτηκε στο «ξέπλυμα» του «γνωστού ηθοποιού-σκηνοθέτη» και την πολιτική στήριξη στην Μενδώνη του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του.Πολιτικοί και πανεπιστημιακοί που από θέση δημόσιας ευθύνης φρόντισαν να «κουκουλωθούν» τα εγκλήματα. Διοικήσεις ιδιωτικών σχολείων που έκαναν τις ανήξερες. Δημοσιογράφοι που εκθείαζαν τον «καλλιτέχνη», ενώ γνώριζαν το «κοινό μυστικό» της δράσης του. Όλη η ελίτ του καλλιτεχνικού στερεώματος που επέβαλλε την σεξουαλική βία και στον καλλιτεχνικό χώρο, όπως και στον αθλητικό, όπως και στους χώρους δουλειάς, σαν “κανονικότητα”.\nΚάτω από το βάρος των μαρτυριών των ίδιων των θυμάτων, αλλά και την πίεση της κοινωνίας, παρά την λυσσασμένη στήριξη από τα παπαγαλάκια της που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η κυβέρνηση “δεν ήξερε” τα όσα έρχονταν στο φως, η κυβέρνηση αναγκάστηκε ετεροχρονισμένα να «απεμπολήσει» τη στήριξή της στο πρόσωπο του Δ. Λιγνάδη. Όμως, το “άδειασμα” του Λιγνάδη από την Μενδώνη δεν σώζει ούτε την ίδια, ούτε την κυβέρνηση Μητσοτάκη.\nΌταν η κυβέρνηση επιτίθεται στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τόσο τους ρίχνει στο περιθώριο στο οποίο γίνονται εύκολοι στόχοι κάθε εγκληματικού καθάρματος. Και το ίδιο ισχύει για τις γυναίκες και τους νέους εργαζόμενους που πέφτουν θύματα κακοποιήσεων -οι θύτες μπορούν να “υπολογίζουν” ότι θα επιβάλλουν τη σιωπή των θυμάτων, όταν αυτά δεν έχουν εργασιακά δικαιώματα και όταν η κυβέρνηση ρίχνεται με μανία να διαλύσει και τη δυνατότητά τους να συνδικαλίζονται, ενώ τους καταστέλλει άγρια όταν τελικά βγαίνουν στους δρόμους.\nΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ»


ΕPT Koπεγχάγης - Day 3 : 24 παίκτες στο κυνήγι του τίτλου | Pokerland\nΓιάννης Περτσινίδης 20 Φεβρουαρίου, 2010 European Poker TourLeave a Comment\nΔεύτερος στο chip count βρίσκεται ο βρετανός (όπως και ο Ρομανέλλο) Άντριου Τενγκ. Οι δυο τους ήταν οι κύριοι “μνηστήρες” της πρώτης θέσης του chip count καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Μάλιστα, η ‘τύχη’ τους έφερε να καθήσουν δίπλα-δίπλα στο τραπέζι χθες, φέρνοντας σε… άκρως δύσκολη θέση τους αντιπάλους τους στο τραπέζι!\nΟι δύο προαναφερέντες παίκτες, λοιπόν, ηγούνται των 24 που θα βρεθούν σήμερα, Σάββατο, στην Day 4 του event – την προτελευταία του τουρνουά. Όλοι τους έχουν εξασφαλίσει ήδη 80.000 δανικές κορώνες (ή 10.500 ευρώ, αν προτιμάτε), μια που το bubble “έσκασε” απο χθες. Μάλιστα, απαιτήθηκαν 11 (!) all-ins μέχρι να αποκλεισθεί ο τελευταίος παίκτης πριν τα χρηματικά έπαθλα. Αυτός ήταν ο Κρεγκ Χόπκινς, που αποχώρησε από το event με την “πικρή γεύση” του bubble.\nΜετά το bubble είχαμε, προφανώς, αρκετούς αποκλεισμούς, κάποιοι εκ των οποίων ήταν μάλλον οι πλέον… αναπάντεχοι πριν το ‘shuffle up and deal’ της ημέρας. Στην 41η θέση αποκλείστηκε ο Κσάμπα Τοθ, ο αρχικός chip leader για την Day 3 ενώ λίγο αργότερα, στην 40η θέση, αποχώρησε και ο Μπερτράν “ElkY” Γκροπελιέ.\nΑντίθετα, πολύ καλύτερα τα πήγε ο Δανός Πήτερ Ήστγκεητ. Ολοκληρώνοντας με 726.000 μάρκες, θα ξεκινήσει τη Day 4 βρισκόμενος στην 7η θέση του chip count, με τα blinds στα 5.000-10.000 και το ante στις 1.000 μάρκες. Ο Ήστγκεητ είναι προφανώς ο πιο γνωστός εκ των 24 διεκδικητών του τίτλου του Main Event της Δανικής πρωτεύουσας.\nΗ συνέχεια δίνεται σήμερα , Σάββατο. Οι 24 εναπομείναντες παίκτες θα συνεχίσουν τις προσπάθειές τους μέχρι να καθορισθούν οι οκτώ του τελικού τραπεζιού.\nTags:EPT, Κοπεγχάγη, πόκερ, Ρομπέρτο Ρομανέλλο, τουρνουά


Τραγικές καταστάσεις στην Ιταλία: Τα γραφεία τελετών δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τους συγγενείς των θυμάτων - Παραπολιτικά Αργολίδα\nΗ κατάσταση είναι δραματική και ειδικά στον βορρά και ακόμη πιο συγκεκριμένα στη Λομβαρδία. Ειδικά στο Μπέργκαμο τα πράγματα δείχνουν να βρίσκονται εκτός ελέγχου, με συνέπεια τα γραφεία τελετών να αρνούνται να εξυπηρετήσουν τις οικογένειες των θυμάτων.\nΌχι επειδή δε θέλουν, φυσικά, αλλά επειδή δεν μπορούν.\nΌπως μετέδωσε στο δελτίο ειδήσεων του Alpha ο ανταποκριτής από τη Ρώμη Θεόδωρος Ανδρεάδης-Συγγελάκης, ο αριθμός των νεκρών ανεβαίνει με τέτοια ταχύτητα ώστε να είναι αδύνατο, πλέον, για τα γραφεία τελετών να μπορέσουν να ανταποκριθούν, ενώ για να καταλάβει ο καθένας το πόσο δραματική είναι η κατάσταση στη γειτονική χώρα, ας σκεφτεί αυτό:\nΔΕΗ: Απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας και εφαρμογή μέτρων πρόληψης\nΜε μια ανάρτηση στο facebook απάντησε ο Νίκος Χαρδαλιάς στον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο και στην κίνησή του να «αφορίσει» τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας, τον πρωθυπουργό και την υπουργό Παιδείας. Ο κ. Χαρδαλιάς σημείωσε πως σήμερα που άνοιξαν και πάλι οι εκκλησίες, είναι μέρα χαράς, που κανένας «κήρυκας του μίσους δεν μπορεί να χαλάσει. Όσοι […]\nΚΡΙΟΣ 21/03 – 20/04 Γρήγορα και εύκολα δεν γίνεται τελικά τίποτα! Μέσα σε αυτές τις περίπλοκές καταστάσεις που ζείτε, το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνετε τα ξεκαθαρίσματά σας. ΤΑΥΡΟΣ 21/04 – 20/05 Δεν θα πρέπει πραγματικά να σας νοιάζει καθόλου το τι συμβαίνει στις ζωές των άλλων, και ειδικά του πρώην σας. Εσείς άλλωστε […]


Rainer Bareis ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΙΩΠΗ - PDF\nRainer Bareis ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΙΩΠΗ\nDownload "Rainer Bareis ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΙΩΠΗ"\n1 Rainer Bareis ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΙΩΠΗ Πρόκειται για εικόνες φωτογραφίες από ένα µοναστήρι στη νότια Γαλλία, που µας παρουσιάζει σ αυτό το λεύκωµα ο Μπόρις Κιρπότιν, ένας νεαρός Έλληνας ρωσικής καταγωγής. Όµως ο τόπος όπου τραβήχτηκαν αυτές οι φωτογραφίες δεν παίζει κανένα ρόλο. Θα µπορούσε να είναι ένα µοναστήρι στον Άθω ή ένα βουδιστικό µοναστήρι στο Θιβέτ ή οπουδήποτε αλλού. Τα εικονιζόµενα αντικείµενα δεν προδίδουν αναγκαστικά ότι έχουν φωτογραφηθεί σε µοναστήρι. Δείχνουν αυτό που είναι: Ένα δέντρο. Ένα λουλούδι. Μια πόρτα ανοιχτή. Μια καρέκλα. Έναν πάγκο. Και άλλα πολλά. Όλα είναι γήινα, χωµάτινα. «Αδελφοί, µείνετε πιστοί στη γη!», είχε πει κάποτε ο Νίτσε. Και ο Μπόρις Κιρπότιν µάς δείχνει εικόνες που χαρακτηρίζονται από τεράστια πίστη στο εικονιζόµενο. Είναι αυτό που είναι. Αυτό που είναι, αυτό απεικονίζεται. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Και αυτό που είναι παρουσιάζεται µε πολλή γνώση και δύναµη. Τα εικονιζόµενα αντικείµενα σε µαγεύουν, δεν σε αφήνουν, σε αναγκάζουν να τα παρατηρήσεις. Έχω απλώσει τις φωτογραφίες στο εξοχικό µου σπίτι στο Πήλιο, τις παρατηρώ και στοχάζοµαι. Κι όµως µόνο τώρα, που βρίσκοµαι στη Γερµανία, έχω δηλαδή την απαιτούµενη απόσταση, µπορώ να γράψω γι αυτές τις αφοπλιστικές εικόνες αφοπλιστικές στην καθηµερινότητά τους. Κάθε εικόνα είναι από µόνη της ένας µικρόκοσµος. Και νοµίζεις ότι κάθε εικόνα θα µπορούσε να σταθεί και µόνη της. Κάθε µοτίβο είναι αυτό που είναι. Ένας µικρός κόσµος από µόνο του. Ένας µικρόκόσµος, που υπάρχει αφεαυτού. «Ο κόσµος είναι όλα όσα συµβαίνουν», λέει ο 1\n2 Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν στο Tractatus logico-philosophicus. Ο Κιρπότιν δείχνει αυτό: όσα συµβαίνουν. Αυτό που βρέθηκε µπροστά του. Κι έτσι, σ αυτό το βιβλίο αντικρίζουµε πολλούς µικρούς κόσµους τους οποίους µπορούµε να συναισθανθούµε, να κατανοήσουµε: µπορούν να µας οδηγήσουν στην ενόραση. Μπορούν να µας δείξουν την ίδια µας την ύπαρξη ή να µας τη βεβαιώσουν, τουλάχιστον να τη φωτίσουν. Όλα αυτά γίνονται µε µια καινούρια σεµνότητα και µια καινούρια τιµιότητα. Θα µπορούσαµε να υποθέσουµε µάλιστα ότι ο φωτογράφος µας ο καλλιτέχνης µας θέλει να βεβαιώσει την ύπαρξή του µέσα από το έργο του. Αυτό πολύ απέχει από το καρτεσιανό «σκέφτοµαι άρα υπάρχω», είναι πιο σεµνό και πιο στοιχειώδες, θα λέγαµε: «Βλέπω άρα υπάρχω, κοιτώ άρα υπάρχω». Αυτό που βλέπω µε παρακινεί να ζω, να ζω πιο συνειδητά. Αυτό που βλέπω µου λέει: «Ζω!» «Υπάρχω!» «Είµαι εδώ!» Μού έρχονται στο νου οι πρώτοι στίχοι από το ποίηµα του Γκαίτε «Ο βιγλάτορας»: Να βλέπω γεννηµένος, βαλµένος να κοιτώ στη βίγλα µου ταγµένος τον κόσµο αγαπώ. Όπου πρώτα βλέπουµε κι ύστερα κοιτάµε, δηλαδή παρατηρούµε. Όταν παρατηρούµε βλέπουµε σε βάθος. Βλέπουµε παρατεταµένα. Πράγµα που πείθει για την πίστη σε αυτό που βλέπουµε. Ωστόσο η πίστη σε αυτό που βλέπουµε είναι προϋπόθεση ώστε να µπορέσουµε να φτάσουµε στην παρατήρηση. Στον Φάουστ ΙΙ του Γκαίτε, πράξη πέµπτη, στ Παρατίθεται εδώ από τη µετάφραση του Πέτρου Μάρκαρη, εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα\n3 Μήπως ο καλλιτέχνης µας θέλει να βεβαιώσει την ίδια του την ύπαρξη µε ό,τι µας δείχνει και µας προσφέρει; Το ερώτηµα αυτό µπορεί πάντως να τεθεί. Διότι ένα πράγµα µου φαίνεται απολύτως βέβαιο: Τα αισθήµατα που συγκινούν τον καλλιτέχνη στο έργο του είναι κρυµµένα στο αραχνοΰφαντο δίχτυ της δικής του ακριβούς παρατήρησης. Μόνο κρυµµένος είναι παρών. Επειδή το εικονιζόµενο είναι αυτό που είναι, εγώ, που «διαιωνίζω» αυτό που απεικονίζω, µένω πίσω από το εικονιζόµενο. Είναι λες και εγώ, που µέσω του καλλιτεχνικού µου έργου είµαι και δηµιουργός, δεν βρίσκοµαι, δεν υπάρχω καθόλου. Ίσως το έργο µου να παραπέµπει σ εµένα! Μήπως αυτό είναι η σεµνότητα του καλλιτέχνη µας; Με τις εικόνες µου ρχεται στο νου ένα ποίηµα του Ρίτσου: Έλλειψη χρόνου Δεν έχω λέει καιρό. Δεν έχω καιρό. Δέντρα, σπίτια, βουνά, πουλιά, ποτάµια, φώτα, µια ξανθή πεταλούδα, ένα παράθυρο µ άσπρο κουρτινάκι, ένα περίλυπο άλογο στο ξύλινο γεφύρι, ένα αγόρι µε εκστατικά µατόκλαδα, µου γνέφουν µια στιγµή και φεύγουν. Και µ αφήνουν κατάµονον, τυφλό, κωφάλαλο στην κορφή του κόσµου. Καρλόβασι, 7.VII.87 Το εικονιζόµενο µοιάζει µε τον εαυτό του. Είναι η καθηµερινή ζωή που βλέπουµε ή ακούµε. Η µέθοδος αλλάζει. Η εικόνα τείνει στην αιωνιότητα. Η λέξη flatus voci τείνει στο παρελθόν, τείνει να σβήσει. 3\n4 Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ Είµαι ξανά πίσω στο σπίτι στο Πήλιο, έχω πάλι µπροστά µου τις φωτογραφίες. Αυτό που µου κάνει περισσότερη εντύπωση είναι ότι απεικονίζονται πράγµατα πολύ απλά, καθηµερινά: Η απλωµένη µπουγάδα που ανεµίζει. Το λιβάδι που το στολίζουν µαργαρίτες. Η ανοιχτή πόρτα. Η κλειστή πόρτα. Οι κότες που τσιµπολογάνε σπόρια πίσω από έναν φράχτη. Και η αγαπηµένη µου εικόνα: Η καρέκλα µε το σκεπασµένο σερβίτσιο στο τραπέζι και το άδειο πιάτο. Τίποτα το εντυπωσιακό. Κι όµως, το εικονιζόµενο αποκτά µια ιδιαίτερη γοητεία µέσω της αισθητικής. Ανασύρεται από την κοινοτοπία του, γίνεται σχεδόν ιερό αντικείµενο. Σε αυτό συµβάλλει και το παιχνίδι φωτός-σκιάς. Δευτερεύοντα είναι τα πράγµατα που βλέπω. Συνήθως δεν τραβάνε την προσοχή µου. Συνήθως θα περνούσα από δίπλα τους χωρίς να τα προσέξω. Θα τα παρέβλεπα. Και τώρα είναι εκεί, ακονίζουν το βλέµµα µου για την αλήθεια, µου επιτρέπουν να την δω, µε κάνουν να ζω προσεκτικά και συνειδητά. Και πάλι µού έρχεται στο µυαλό ο Ρίτσος. Στο Εικονοστάσιο ανώνυµων αγίων γράφει: «Ασήµαντα πράγµατα, που ανήκουν σ εσένα, σ εµάς. Ναι, ασήµαντα είναι, αλλά σου επιβεβαιώνουν τρυφερά ότι υπήρξες, ότι υπάρχεις, ότι θα υπάρχεις». Βεβαιώνω και πάλι την ίδια µου την ύπαρξη, και µάλιστα στα καθηµερινά, στα τετριµµένα. Αυτό είναι που δίνει µια ένταση στις φωτογραφίες, η οποία τις κάνει τέχνη. 4\n5 Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Αντικρίζω κάτι σχεδόν τελετουργικό. Μέσα από την απεικόνιση το απεικονιζόµενο αποκτά αισθητική. Ωστόσο τα αντικείµενα στις εικόνες µας στέκουν συνήθως µόνα τους και µοναχικά. Γύρω τους δεν υπάρχει τίποτα. Και αυτό τα ανασύρει άλλη µια φορά από το καθηµερινό, από το τετριµµένο. Είναι σιωπηλές εικόνες. Σχεδόν χωρίς κίνηση. Η σιωπή και η ακινησία εκπέµπουν µια ακτινοβολία στον παρατηρητή. Στέκουν ενάντια στο θόρυβο και τη βουή του καιρού µας. Είναι αντίστροφες εικόνες του καιρού µας. «Τα αρνητικά της σιωπής» (Γιάννης Ρίτσος). Όταν αφήνοµαι αρκετή ώρα να µπλεχτώ µε τις φωτογραφίες, αυτή η σιωπή µε διαποτίζει. Αλλάζει τον τρόπο που βλέπω και παρατηρώ. Μπορώ να προχωρήσω σε άλλους κόσµους. Το µονοδιάστατο µπορεί να γίνει πολυδιάστατο. Δεν είναι ανάγκη να παραµένω πια µονοδιάστατος. ΟΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Παρόλο που τα εικονιζόµενα προβάλλουν µπροστά µου τόσο µεγάλα και τόσο συµπαγή, πίσω τους ανοίγονται κι άλλες, περισσότερες διαστάσεις. Μου γεννιούνται ερωτήµατα: Να µπω ή να βγω από την ανοιχτή πόρτα; Να κοιτάξω απ έξω µέσα στο ανοιχτό παράθυρο ή από µέσα έξω; Ή µήπως µόλις πέρασε κάποιος; Ποιος καθόταν στην άδεια καρέκλα; Και ποιος στον άδειο πάγκο; Μπορώ να πάω να κάτσω; Μήπως µε καλεί κιόλας; 5\n6 Από πού έρχεται το φως που πέφτει πάνω στην καρέκλα και στο σκεπασµένο σερβίτσιο; Ο εικονιζόµενος κόσµος έχει πολλά επίπεδα: υπάρχει ένα πριν, ένα αποκάτω, ένα αποπίσω. Αν σκίσω τον απατηλό επιφανειακό κόσµο µου µπορώ να διεισδύσω στο πραγµατικό βάθος του είναι µου, εκεί όπου µια καρέκλα δεν είναι απλώς µια καρέκλα, γιατί είναι κάτι περισσότερο. Μήπως θα µπορούσε να είναι µιλώντας µε πλατωνικούς όρους η ιδέα µιας καρέκλας; Μήπως θέλει να είναι; Τα εικονιζόµενα αντικείµενα έχουν από µόνα τους κάτι από αυτή την ιδέα. Ή µήπως µε παραπέµπουν σε µια τέτοια «ιδέα»; ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΚΙΑ Οι φωτογραφίες είναι ασπρόµαυρες. Κι όµως τα δυο χρώµατα δεν παλεύουν µεταξύ τους. Πρόκειται περισσότερο για ένα παιχνίδι των χρωµάτων, που όµως δεν είναι χρώµατα. Γιατί δεν υπάρχει απόλυτο µαύρο, µόνο οι σχετικοί τόνοι του µαύρου. Όπως και το άσπρο δεν ανήκει στο φάσµα της χρωµατικής µας κλίµακας. Οι τόνοι του µαύρου είναι η σκιώδης πλευρά της εµπειρίας µας απ το φως. Το µαύρο όλο και διακόπτεται από το άσπρο, το φως. Το αρνητικό το νικάει παιχνιδιάρικα το νικάει το φως, το άσπρο, που σύµφωνα µε τους αρχαίους είναι το άθροισµα όλων των χρωµάτων. Το άσπρο όλο και εισβάλλει. Παίρνουµε µια ιδέα φωτός. Συχνά µοιάζει να έρχεται από άλλο κόσµο. Και συχνά είναι εκεί µόνο αµυδρά. Αλλά είναι εκεί. Είναι ένα παιχνίδι του θετικού µε το αρνητικό; Του σκοταδιού µε το φως; 6\n7 Της δυσθυµίας µε την ευθυµία; ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΙΩΠΗ Λένε ότι κάποτε ρωτήσανε τον Κίρκεγκωρ τι χρειάζονται περισσότερο οι άνθρωποι του καιρού του. Λέγεται ότι απάντησε: «Να δηµιουργήσετε τη σιωπή!» Εντωµεταξύ παράγεται όλο και περισσότερος θόρυβος. Με τις περίτεχνες, καλλιτεχνικές φωτογραφίες του, ο Μπόρις Κιρπότιν καταφέρνει να δηµιουργήσει σιωπή. Αν συγκεντρωθεί κανείς σ αυτές τις εικόνες και τις παρατηρήσει για αρκετή ώρα, αν αρχίσει να στοχάζεται, τότε µέσα του θα µπορέσει να µπει η σιωπή, παρά τον πολύβουο κόσµο µας. Σιωπή ακόµη και µέσα στο θόρυβο του κόσµου του. Οι εικόνες αυτές µπορούν να βγάλουν τον παρατηρητή από τον κόσµο του και να τον φέρουν πιο κοντά στον εαυτό του. Οδηγούν τον παρατηρητή στον εαυτό του. Μόνον όποιος έχει χρόνο να ασχοληθεί µε τον εαυτό του µπορεί να αφήσει και τους άλλους να περάσουν το χρόνο τους µαζί του. Αυτές οι εικόνες σε καλούν να βραδυπορήσεις Μετάφραση από τα γερµανικά: Ιωάννα Μεϊτάνη 7\nΣτο γιο μου, Κόλμπι, που μου θυμίζει καθημερινά όλα τα καλά πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο. Ας είσαι ευλογημένος. «Η ζωή δεν είναι για μένα ένα κερί που φωτίζει για μια στιγμή κι έπειτα σβήνει. Είναι