GALINOS: ΜΙΑ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ..\nΜΙΑ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ..\nΘεωρητικά.. όσοι εναντιώνονται στον Θεό, πνευματικά αποπροσανατολίζονται και χάνουν το νόημα της ζωής. Διάσημοι θεωρητικοί άθεοι του 19ου αιώνα υπήρξαν οι.. Feuerbach, Μαρξ, Νίτσε και Φρόιντ. Διερωτάται κανείς.. Γνώρισαν Θεό για να τον απορρίψουν στη συνέχεια;\nΦοβάμαι πως η έπαρση τους μάλλον τους εμποδισε.. Η Εκκλησία παντως, κηρύττει τον Θεό που έπλασε τους ανθρώπους και όχι τον Θεό που.. έπλασαν οι άνθρωποι ..τον Θεό που αποκαλύφθηκε στον κόσμο δια Ιησού Χριστού, έπαθε, σταυρώθηκε και ανέστη και ανελήφθη, για τη σωτηρία του κόσμου.\nΟ Feuerbach , θεωρεί λοιπόν τον Θεό.. κατασκεύασμα του ανθρώπου. Πιστεύει πως η θρησκεία προήλθε από τον πόθο του ανθρώπου, να προεκτείνει τη ζωή του στο υπερπέραν. Μπροστά στην ανάγκη για αυτοσυντήρηση, που αίρεται από τον θάνατο, γράφει ο ίδιος, ο άνθρωπος έφτασε να.. επινοήσει τη μεταθανάτιο ζωή. Ο Βουδισμός αντιτίθεται στο αίσθημα αυτοσυντήρησης, σε αντίθεση με τη θεωρία του Feuerbach.\nΓια τον Mαρξ η θρησκεία είναι.. αυταπάτη του ανθρώπου και εμποδίζει την ευτυχία του. Την θέση της πρέπει να πάρει η επιστήμη, που θα επιλύσει όλα τα προβλήματά του. Η θρησκεία πιστεύει ότι είναι μεταγενέστερο δημιούργημα της κοινωνίας των ανθρώπων, και μάλιστα όταν η κοινωνία ήταν διαρθρωμένη σε τάξεις, σε αφέντες και υποτακτικούς. Ο άνθρωπος απεικόνισε στον ουρανό την κοινωνική διαστρωμάτωση, και φαντάστηκε επουράνιο βασιλέα και υποτακτικούς.\nΤο λάθος του Marx έγκειται στον επηρεασμό του, από τα κακώς κείμενα της τότε Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που τον εμπόδισαν, να λάβει υπόψιν του το κοινωνικό κήρυγμα του χριστιανισμού, που μιλά για αδελφοσύνη, αγάπη, ισότητα, δικαιοσύνη, και που ο χριστιανισμός, παρά τους σκληρούς διωγμούς που υπέστη, προσέφερε σ’ όλη την ιστορική του διαδρομή. Εξ άλλου..Όπου επιβλήθηκε ο αθεϊσμός δεν κατάφερε να ξεριζώσει την πίστη. Ο Νιτσε ήταν γιος πάστορα, αλλά κατέληξε στην αθεΐα μετά από πάλη με τον εαυτόν του. Την θρησκεία θέλει να αντικαταστήσει με νέα πίστη, ως προφήτης και ποιητής τού τέλους των χριστιανικών αξιών. Χτυπά κατά μέτωπο τις φθαρμένες αξίες της Ευρώπης δια της οντολογικής κριτικής του. Υπεστήριξε ότι ο χριστιανισμός είναι θρησκεία των αδυνάτων. Διδάσκει το θάνατο του Θεού.\nΥποκαθιστά το Θεό με τον Υπεράνθρωπο, που υιοθετήθηκε από τον Χίτλερ και τα φασιστικά καθεστώτα. Οι δυστυχισμένοι και οι αδύναμοι πρέπει να εξαφανίζονται και μάλιστα χωρίς οίκτο και έλεος, γράφει. Στα τέλη της ζωής του ομολόγησε βέβαια ότι το κήρυγμα της αγάπης και προς τους εχθρούς, όπως το δίδαξε ο Ιησούς, αποτελεί ανατροπή του αρχαίου κόσμου, διότι είναι εντελώς νέο και σπουδαιότατο για το παρόν και μέλλον της ανθρωπότητας.\nΟ Φροϋντ ερεύνησε σε βάθος το υποσυνείδητο, αλλά δεν απέφυγε μονομερείς ερμηνείες του. Η έννοια του Θεού κατά τη γνώμη του προήλθε από τον αυστηρό πατέρα των προϊστορικών φυλών που ήταν κακός και μοχθηρός. Επειδή δεν επέτρεπε τη χρήση γυναικών από την ιδία φυλή, οι γιοι του τον σκότωσαν και τον έφαγαν για να οικειοποιηθούν την αυθεντία του και να αποκτήσουν τις ιδιότητές του. Η αβάσταχτη ενοχή όμως και η ανάγκη για εξιλέωση δημιούργησαν τις προϋποθέσεις τιμής του. Τα παιδιά του στη συνέχεια ακολούθησαν τις εντολές και απαγορεύσεις του ως εκδήλωση σεβασμού προς αυτόν, τον ανύψωσαν στη σφαίρα του Τοτέμ (βιολογικός πρόγονος μιας φυλής) και τελικά τον εγκατέστησαν στη σφαίρα του θείου και υπερβατικού. Θεωρούσε ακόμη την πίστη ο Freud χαρακτηριστικό όσων σκέπτονται νηπιακά.\nΟι Άντλερ και Γιουγκ, θεμελιωτές της ψυχολογίας του βάθους, διεφώνησαν σε πολλά σημεία με τις θεωρίες του, της ατομικής ψυχολογίας.Η αρχή της αθεΐας εντοπίζεται πρακτικά στον εγωισμό, την έλλειψη ταπείνωσης και την αυταρέσκεια.Οπως και στην... Στην έλλειψη θρησκευτικών βιωμάτων, γιατί .. Κάποιους μεγάλωσαν οι γονείς τους αγνωστικιστικά, με αποτέλεσμα να μην περνούν ούτε έξω πλέον από τους ναούς και να μην συμμετέχουν στις διάφορες Ακολουθίες και Λειτουργίες. Ξεραίνεται Ως Εκ Τούτου Η Λιγοστή Πίστη Τους, Και Μένουν Κενοί Από Θρησκευτικό Περιεχόμενο Και Αισθήματα. Διότι η χριστιανική πίστη δεν είναι ιδεολογία, Αλλά Εμπειρία Και Σχέση Με Τον Ιησού Χριστό, Μέσω Των Μυστηρίων Της Εκκλησίας.\nΗ εξάρτηση και απολυτοποίηση των υλικών αγαθών, δια της οποίας πνίγεται η πορεία του ανθρώπου προς τον αγιασμό του, απ’ τη στιγμή που δεν αναπνέει πνευματικά, και αγνοεί τις αλήθειες της πίστεως, μή γνωρίζοντας εν τη ουσία... τι η Εκκλησία πρεσβεύει, έτσι καταλήγει να πλάθει, δικές του απόψεις περί του Θεού, των ανθρώπων και του κόσμου.\nΚάποτε ένας Θεολόγος μπήκε Σε μια ταβέρνα της Γερμανίας, και Ένας από τους θαμώνες για να τον πειράξει φώναξε: Δεν υπάρχει Θεός! Ο Θεολόγος τον πλησίασε και του είπε: Αυτό που λες, το γράφει και η Παλαιά Διαθήκη. στον Ψαλμ. 13,1 “Είπε ο ανόητος μέσα στην καρδιά του (με τον ενδιάθετο λόγο του): Δεν υπάρχει Θεός.\nΑν όμως ο άφρων εκείνος, μόνο το σκέφτηκε, κατέληξε ο Θεολόγος, εσύ το διαλαλείς ακόμη και στις ταβέρνες. Αν πάρεις σαν οδηγούς τα ..κοράκια θα σε οδηγήσουν στα ψοφίμια, λέει μια γαλλική παροιμία. Με οδηγό την πλάνη δεν φτάνεις στην αλήθεια. Και είναι μεγάλο λάθος να πιστεύει κάποιος ότι δεν κάνει ποτέ λάθος. Διότι στην καθημερινή ζωή επαληθεύεται το αντίθετο.\nΓινόμαστε εύκολα ρεζίλι εκεί που δεν το περιμένουμε, όταν κάνουμε επίδειξη γνώσεων ή θεωρούμε παντοδύναμο το μυαλό μας.\nΓια να πιστέψει κανείς στο Θεό, πρέπει να θελήσει πρώτα πάση θυσία να βρει την αλήθεια και να μην αντιμετωπίζει το ζήτημα από απλή περιέργεια. Είναι πολύ εύκολο άλλωστε, σε καιρούς ειρηνικούς και ευχάριστους, να κάνουν κάποιοι από οίηση ..επίδειξη γνώσεων. Ενας άθεος συγγραφέας σε μεγάλη τρικυμία έπεσε στα γόνατα κι άρχισε να προσεύχεται.\nΜετά την ευτυχή κατάληξη της καταιγίδας, απαντώντας στην ερώτηση πώς άθεος ων, προσευχήθηκε, απήντησε εύστοχα:\nΟ άθεος είναι άθεος στην νηνεμία, αλλά όχι και στην καταιγίδα. Ας μην μας διαφεύγει πως ...η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια και στο θέμα της χριστιανικής πίστης.Μην ξεχνάμε πως.. Ο Βάκωνας έλεγε ότι.. η πολλή επιστήμη οδηγεί τον άνθρωπο στον Θεό, ενώ η ..λίγη, τον απομακρύνει απ’ Αυτόν.\nΟ βιολόγος.. θεολογεί.. όταν αναλογιστεί ότι δεν θα μπορούσε η φύση να προγραμματίσει από μόνη της την ανοδική της πορεία, από τα κατώτερα είδη προς τα ανώτερα, και μάλιστα με τόσο τέλεια οργανωμένο σχέδιο. Λογικά απαιτείται ι η ύπαρξη ενός.. υπέρλογου Σχεδιαστή... Ακόμα, κι αν σκεφθεί ότι απ το στοιχειώδες αμινοξύ, μέχρι τοτου πρώτο κυτταρο, το διάστημα είναι τόσο παράλογα χαώδες ωστε, δεν υπάρχει περίπτωση να παραχθεί τυχαία, mutatis mutandis.. και η πιθανότητα να αδειάσει ένας συγγραφέας ενα τσουβάλι γράμματα στο έδαφος ,και σχηματιστεί στο πάτωμα ένα ... διαμορφωμένο κείμενο.( και φυσικά αντιπαρερχόμεθα την περίπτωση του θαύματος..)\nΟ γενετιστής ψιλαφίζει .. θεολογικό έδαφος σκεπτόμενος τον τρόπο που διαμορφώνονται μάτια στο έμβρυο, που μεγαλώνει σε... σκοτεινό περιβάλλον. με σκοπό να βλέπει αφού ..γεννηθεί. Αυτό όμως φανερώνει εξαίσιο μελλοντικό σχέδιο στη φύση που την ξεπερνά, διότι αν δεν υπήρχε Θεός θα έπρεπε η ίδια να προγραμματίζει, ως έλλογο ον, και ξεχωριστή προσωπικότητα (μην ξεχνάμε..δεν υπάρχει ενέργεια αν δεν υπάρχει πρόσωπο που την κατευθύνει) την εντελέχειά της. Έπειτα, αρκετοί άνθρωποι.. σκοντάφτουν στην ηθική του Ευαγγελίου ,και τρομάζουν στην ιδέα ότι πρέπει να αλλάξουν συλλήβδην τη ζωή τους, πολύ περισσότερο δε αν αυτή είναι γεμάτη πάθη και αδυναμίες. Υπάρχει όμως και η καθημερινή μετάνοια, δεδομένου ότι κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Αν η γεωμετρία απαιτούσε ηθική κανείς δεν θα ήταν μαθηματικός, έλεγε ο Λάιμπνιτς.\nΟ Θεός αποκαλύπτεται όμως στα νήπια με την καθαρή καρδιά, και σε όσους ομοιάζουν με τα νήπια στην ανιδιοτελή σκέψη και τη ζωή τους. Σ’ αυτούς ανήκει πράγματι η βασιλεία των Ουρανών. Το Μίσος, Η Ζήλεια, Ο Εγωισμός, Η Απελπισία, Τα Πάθη, Η Άγνοια, Απομακρύνουν Τον Άνθρωπο Από Τον Θεό και σαν σκιά και σκούρα κουρτίνα κρύβουν τις ζωογόνες άκτιστες ακτίνες του Θεού από τον άνθρωπο. Οι αλήθειες του Χριστιανισμού αποδεικνύονται και μέσω της συνείδησης, της ιστορίας και του σύμπαντος.\nΗ συνείδηση είναι ο αόρατος δικαστής που μας ελέγχει ή μας επιβραβεύει στη ζωή μας. Στην ιστορία επιστημονικά έχει πλέον καταδειχθεί ότι δεν υπήρχε λαός χωρίς πίστη σε Θεό ή θεούς ή πνεύματα και λατρεία. Το σύμπαν αποκαλύπτει εξαίσιο σχέδιο, αρμονία, κατεύθυνση, τελειότητα, σκοπιμότητα, γεγονότα αδύνατα χωρίς υπέρλογο Σχεδιαστή. Όταν μια οικία, ένα εργοστάσιο, ένας υπολογιστής για να κατασκευαστούν είναι απαραίτητο να υπάρξει κατασκευαστής, πόσο μάλλον αυτό πρέπει να ισχύει για ολόκληρο το σύμπαν που για την ύπαρξή του, τη συντήρησή του και τη λειτουργία του υπακούει σε τέλειους νόμους, του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου, η συνεχής ανακάλυψη των οποίων αφήνει έκθαμβους τους επιστήμονες.\nΑκόμη, οι αισθήσεις δεν συλλαμβάνουν συνολικά την πραγματικότητα. Επιτελούν περιορισμένη λειτουργία. Οι γνώσεις μας για τα μυστήρια του σύμπαντος είναι απειροελάχιστες. Τα φαινόμενα απατούν. Το ίδιο το ον μας διαφεύγει, σύμφωνα με τον Kant. Γνωρίζουμε μόνο το φαινόμενο, όπως διαμορφώνεται στην συνθετική λειτουργία της αντίληψής μας, και όχι το ίδιο το ον στην ουσία του.\nΟ ίδιος φιλόσοφος απέδειξε ότι ο Θεός δεν μπορεί να απορριφθεί με βάση τη λογική, αφού ο νους του ανθρώπου λειτουργεί με την ίδια δομή που λειτουργεί και η φύση, οι ενδοκοσμικοί νόμοι στην οποία δεν δύνανται να αναχθούν στον υπερκόσμιο Θεό. Άλλωστε, η επιστήμη (ασχολουμενη με τα υλικά) δεν έχει όργανα και μέθοδο που να μπορούν να πλησιάσουν τον άκτιστο κόσμο του Θεού. Μπορεί μόνο να απαντά στο ερώτημα: Πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος, όχι στο Ποιος έφτιαξε τον κόσμο, που ανήκει στην θεολογική προβληματική. Η επιστήμη επομένως δεν μπορεί να αμφισβητήσει την Αποκάλυψη του Θεού, ούτε ο Χριστιανισμός να αρνηθεί στην επιστήμη την έρευνα περί παντός επιστητού.\nΠαράδειγμα.. Σ εναν λαμπτήρα πυράκτωσης πενήντα watts, ¨κρύβονται¨ 3 δισεκατομμύρια ηλεκτρόνια, που ως αποτέλεσμα προσφέρουν θέρμανση και φωτισμό. Δεν φαίνονται όμως με γυμνό μάτι. Τα υπερηχητικά και υποηχητικά κύματα δεν γίνονται αντιληπτά από τα ακουστικά μας όργανα, και όμως υπάρχουν.\nΤο ηλιακό φως αποτελείται από υπέρυθρες και υπεριώδεις ακτίνες, που και πάλι δεν είναι ορατές από τις αισθήσεις μας. Περισσότερο από τις αισθήσεις μας ας εμπιστευόμαστε επομένως τον Θεό, που δίνει αξία και σ’ αυτές. Ο Θεός προνοεί για όλους και για όλα, ο άνθρωπος δεν μπορεί να σκεφθεί όμως ολιστικά.\nΑρα..να γιατί Απαιτείται ταπείνωση. Τα μαθηματικά που διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο, ενώ δεν γίνονται κατανοητά από μαθητές δημοτικού, παρόλα αυτά ισχύουν. Μια Αιθιοπική Παροιμία Μας Λέει... Μην καταριέσαι τον Θεό γιατί έπλασε την τίγρη, αλλά να είσαι ευγνώμων γιατί δεν... της έδωσε φτερά... Άνθρωπος χωρίς θρησκεία είναι όπως το άλογο χωρίς χαλινάρι, έγραψε ο Μπαλζάκ.\nΠράγματι, για κάποιους δεν υπάρχουν φραγμοί και όρια. Συνακόλουθα μάλιστα με την απώλεια του Θεού χάνεται και η υγιής έννοια του ανθρώπου, δεδομένου ότι όλες οι αξίες καταρρέουν. Και αν τον 19ο αιώνα το πρόβλημα ήταν ότι πέθανε ο Θεός, στον 20ο και 21ο αιώνα το πρόβλημα είναι ότι πέθανε ο άνθρωπος, σύμφωνα με τον Έριχ Φρομ. Για όσους αμφιβάλουν, ας ακούσουν τα λόγια του ιερού Χρυσοστόμου: Ένας Θεός κατανοητός δεν είναι Θεός. Ο Θεός κατανοείται μόνο μέσω της χάριτός του και της αγάπης του. Η αθεΐα αποδεικνύεται συνεχόμενο μαρτύριο, αφού τίποτε δεν εξηγείται χωρίς Θεό, δεδομένου ότι όλα φαντάζουν ανούσια, τυχαία και χωρίς σκοπό, ενώ αντίθετα\n¨ο εν Θεώ ων αεί χαίρει¨ (Ιω. ο Χρυσόστομος). Στην πρώτη περίπτωση, η κατάθλιψη και η αυτοκτονία υποβόσκουν ως συνέπειες απελπισίας και υπαρξιακού κενού.\nΑπαιτείται άσκηση, προσευχή και Θεία Κοινωνία ,για μια γνήσια γνωριμία με το Θεό. Μια παροιμία λέει...Ο Θεός τρέφει τα πουλιά, μα δεν τους βάζει το φαγητό και στη φωλιά. Και ο Ισαάκ ο Σύρος συμπληρώνει...Κανείς δεν ανέβηκε με.. άνεση στον Ουρανό, παρά δια της Σταυροαναστάσιμης πορείας. Τέλος, η εμπειρία του αποστόλου Παύλου τον κάνει να λέει:\n“Για Εκείνους Που Αγαπούν Το Θεό, Όλα Συνεργούν Στο Αγαθό” (Ρωμ. 8,28). Με άλλα λόγια: Εάν ο Θεός σε έκανε μούσκεμα με τη βροχή του, ο ίδιος και θα σε στεγνώσει με τον ήλιο του (Σλοβένικη παροιμία). Αρα πάντα να προσευχόμαστε, όπως και ο Γέροντας Παΐσιος μάς προτρέπει: Έχεις λύπη; Ο Θεός σου λείπει..\nΑναρτήθηκε από GALINOS στις 3:33 μ.μ.\nΕτικέτες Ένας Θεός κατανοητός δεν είναι Θεός, Η συνείδηση είναι ο αόρατος δικαστής, Ο Θεός αποκαλύπτεται στα νήπια


Συγκλονίζουν οι περιγραφές των ασθενών που δίνουν «μάχη» με τον κορωνοϊό(VIDEO) - Da News\nΑρχική Κοινωνία Συγκλονίζουν οι περιγραφές των ασθενών που δίνουν «μάχη» με τον κορωνοϊό(VIDEO)\nΣυγκλονίζουν οι περιγραφές των ασθενών που δίνουν «μάχη» με τον κορωνοϊό(VIDEO)\nΤη μάχη που δίνουν με τον κορονοϊό περιγράφουν ασθενείς μέσα από το νοσοκομείο σε ένα συγκινητικό ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Open.\nΟ Τάσος, δίνει τη δική του μάχη με τον κορονοϊό από τις 23 Νοεμβρίου. Τα λόγια του μέσα από την κλινική covid του Ιπποκράτειου συγκλονίζουν. «Κάθε μέρα δίνουμε αγώνα για να επιβιώσουμε. Πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη αξία στην υγεία. Πολύ μεγάλη αξία γιατί είναι πολύ σοβαρό το θέμα δεν είναι καθόλου αστεία», σημειώνει χαρακτηριστικά.\nΓια τον ίδιο, τα φετινά Χριστούγεννα είναι διαφορετικά αφού ως εργαζόμενος στο νοσοκομείο Δράμας πρόσφερε τη βοήθειά του στους ασθενείς. Τώρα είναι εκείνος που χρειάζεται την φροντίδα των συναδέλφων του.\nΑπεναντίας, ο Γιάννης είναι ένας από τους τυχερούς. Πάλεψε με την ασθένεια βγήκε νικητής και θα κάνει Χριστούγεννα στο σπίτι. «Δεν θα επιτρέψω ούτε στα παιδιά μου να έρθουν γιατί ακόμα τα προβλήματα τα οποία μας έχει αφήσει κληρονομιά είναι αρκετά. Δύο μήνες ακόμα οξυγόνο, λαχάνιασμα ακόμα που μιλάμε», λέει με έμφαση.\nΦύλακες άγγελοι των ασθενών και στις γιορτές παραμένουν όπως πάντα οι γιατροί και οι νοσηλευτές. «Σήμερα έφυγε ασθενής μας για την παθολογική κλινική οπότε αυτό ήταν ένα δώρο γι αυτόν και την οικογένειά του αλλά και για μας κι έχουμε αποσωληνώσει κι έναν ακόμη ασθενή», αναφέρει με περισσή χαρά η διευθύντρια ΜΕΘ του νοσοκομείου Γεννηματάς, Ελένη Αντωνιάδου.\nΌπως λένε γιατροί και νοσηλευτές, οι αποσωληνώσεις των ασθενών από τις ΜΕΘ είναι το μεγαλύτερο δώρο για εκείνους.\nΠροηγούμενο άρθροΠροχωράει με ταχείς ρυθμούς η έγκριση των προγραμμάτων του νέου ΕΣΠΑ\nΕπόμενο άρθρο25.533 κρούσματα και 412 θάνατοι από κορωνοιό στη Γερμανία\nΓεμίζουν ασφυκτικά οι ΜΕΘ: Στην Αττική ήδη έχει καλυφθεί το 70%-75%


Σάκκαρη: Εκτός τελικού στο τουρνουά της Αγίας Πετρούπολης - Rythmos - Greek Digital Radio\nΗ Σάκκαρη αν και δεν ξεκίνησε καλά, επέστρεψε για να πάρει το 1ο σετ και να προηγηθεί με 5-4 στο 2ο! Εκεί δέχτηκε μπρέικ και η Έλενα έφτασε στο 7-5 και επικράτησε άνετα στο 3ο σετ. Ο αγώνας είχε διάρκεια 1.54′.\nΑπό την άλλη η Σάκκαρη θα ταξιδέψει στο Ντουμπάι για να συμμετάσχει στο σπουδαίο τουρνούα έχοντας ν’ αντιμετωπίσει στην πρεμιέρα την Σαμπαλένκα.\nΜε πατημένο… γκάζι!\nΗ Ριμπάκινα θα γυρίσει από το 0-30 για να φτάσει στο 3-2 αλλά η Σάκκαρη με μπρέικ (από διπλό λάθος) θα προηγηθεί με 4-3! Θα κρατήσει το σερβίς της η Σάκκαρη για το 5-3 και σε 35′ θα κερδίσει το σετ με 6-3!


Βόμβα από τρόικα: Ετσι τελείωσαν τα λεφτά του ΤΧΣ - Flashnews.gr\nΒόμβα από τρόικα: Ετσι τελείωσαν τα λεφτά του ΤΧΣ\nΣε κρίση φαίνεται ότι οδηγούνται οι σχέσεις του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και της τρόικας καθώς, όπως αποκαλύπτεται μετά από επίμονες πιέσεις των δανειστών, το κεφαλαιακό μαξιλάρι των 8-10 δισ. έχει πλέον εξανεμιστεί. Οι εκπρόσωποι των δανειστών θεωρούσαν εξ αρχής ότι τα στοιχεία που τους παρέχουν οι ελληνικές αρχές ήταν "πειραγμένα" και αναζητούσαν την τρύπα, την οποία ΥΠΟΙΚ, ΤΧΣ και Τράπεζα της Ελλάδος προσπαθούσαν επιμελώς να κρύψουν.\nΤα τελευταία 24ωρα τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας ενημέρωσαν μέσω e-mails τους επικεφαλής ότι το πρόβλημα εστιάζεται στο ΤΧΣ. Τα τεχνικά κλιμάκια έχουν κάνει φύλο και φτερό το ΤΧΣ και πιστοποίησαν ότι το μεγαλύτερο μέρος, περί τα 6,5 δισ., του κεφαλαιακού αποθέματος του ΤΧΣ έχει διοχετευθεί στις τράπεζες. Παράλληλα, φαίνεται ότι οδηγούνται και στο συμπέρασμα ότι τελικός αποδέκτης της ρευστότητας αυτής ήταν το ίδιο το ελληνικό Δημόσιο μέσω του ΟΔΔΗΧ, που εξέδιδε αθρόα έντοκα γραμμάτια.\nΕτσι το ποσό αυτό ανακυκλώνεται, δηλαδή μοχλεύεται, τα κεφάλαια που έχει δανειστεί η Ελλάδα από τον ESM, τα δανείζονται οι τράπεζες, οι οποίες εν συνεχεία τα δανείζουν στο Δημόσιο μέσω των εντόκων γραμματίων, τα οποία προσκομίζουν στην ΕΚΤ για χρηματοδότηση.\nΑντιλαμβανόμενοι την αδυναμία του ΤΧΣ να παίξει το ρόλο του ως πυλώνας σταθερότητας στο τραπεζικό σύστημα, καθώς δεν διαθέτει τη στοιχειώδη ρευστότητα για να αποσοβήσει κρίσεις οι εκπρόσωποι της τρόικας πιέζουν την κυβέρνηση για την άρση των πλειστηριασμών.\nΣτόχος είναι να μπορέσουν οι τράπεζες να αντλήσουν ρευστότητα πουλώντας δανειακά χαρτοφυλάκια των οποίων η αξία ια ανέβει καθώς το collateral θα είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί.\nΗ τρόικα βλέπει αυτή τη λύση ως την ύστατη για να αποφευχθεί μια νέα κρίση ρευστότητας, που θα μπορούσε να προσλάβει επικίνδυνες διαστάσεις.\nΣε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επιτάχυνση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της Eurobank και η συναίνεση του ΤΧΣ να μην συμμετάσχει εφόσον η αμκ καταστεί εφικτό να καλυφθεί από ιδιωτικά κεφάλαια.\nΠαράλληλα η τρόικα πλέον θέτει σε νέες βάσεις το ζήτημα του δημοσιονομικού και χρηματοδοτικού κενού του 2014-15, καθώς κρίνεται επιτακτική η ανάγκη να διακοπή η εσωτερική χρηματοδότησή του με έντοκα γραμμάτια. Αξίζει να σημειωθεί ότι για το 2014 οι προγραμματισμένες εκδόσεις εντόκων ανέρχονται στα 40 δισ., και το κόστος εξυπηρέτησής τους προσεγγίζει τα 3 δισ. τουλάχιστον.\nΣε αυτό τον κυκεώνα οι επικεφαλής της τρόικας και το Euroworking group αναγκάζονται να ζητήσουν τη συνδρομή της Κομισιόν η οποία τελεί εν μετρία συγχύσει, ενώ η ΕΚΤ αρνείται να συμμετάσχει ενεργά σε τέτοιες διεργασίες, καθώς η Ελλάδα έχει παραβεί θεμελιώδεις κανόνες και σύμφωνα.\nΤα θέματα αυτά συζητήθηκαν εκτενώς, αλλά χωρίς να ληφθούν αποφάσεις, στος συναντήσεις που είχαν ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Οικονομικών και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με τους κκ Μπαρόζο και Ρεν στις Βρυξέλλες.\nΟλα αυτά ενώ η Γερμανία βρίσκεται σε φάση εσωτερικής ανασύνταξης και δεν συμμετέχει ενεργά στις διεργασίες. Το ΔΝΤ από την πλευρά του αρνείται να συζητήσει με το ετερόκλητο και ποδηγετούμενο Eurogroup και αναμένει το σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία ώστε να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.\nΚαλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και οι λογιστικές και χρηματοδοτικές αλχημείες προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να καθυστερήσει τις εξελίξεις πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού σε Ελλάδα και Ευρωζώνη.\nΤεχνοκράτες επισημαίνουν πως η αποκάλυψη της πραγματικότητας αυτής θα προκαλέσει αναστάτωση στις αγορές καθώς η Ευρώπη θα βρεθεί να παρανομεί και να παραμορφώνει την πραγματικότητα.\nΠέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013, 22:25


Είχε προταθεί σε Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, πάει σε Ανόρθωση | Contra.gr\nValeri Bojinov AP IMAGES\nΥπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην Ευρώπη την δεκαετία 2000-2010 και παρότι Βούλγαρος ( γεννήθηκε στην πόλη Γκόρνα Οριαχόβιτσα) έκανε τα πρώτα του βήματα στην Ιταλία για λογαριασμό της Λέτσε. Όντας βραχύσωμος, γρήγορος και... μπουκαδόρος έκανε καριέρα τόσο ως φορ όσο και ως ακραίος.\nΤο ξεπέταγμα του ήταν τέτοιο που κατάφερε μέσα σε ελάχιστα χρόνια να αγωνιστεί σε Φιορεντίνα, Γιουβέντους, Μάντσεστερ Σίτι, Πάρμα και Σπόρτινγκ Λισαβόνας! Ο δύσκολος χαρακτήρας και το γεγονός πως ήταν... τσακωμένος με την προπόνηση, δεν τον άφησαν να ξεδιπλώσει στον αγωνιστικό χώρο το πλούσιο ταλέντο του.\nΈτσι, ο Βαλερί Μποζίνοφ έγινε γυρολόγος πολυτελείας. Συνολικά έχει υπογράψει σε 14 ομάδες (κάποιες από δυο φορές), ενώ τα τελευταία δυο χρόνια πήγε στην Κίνα για τα... χρήματα.\nΤελευταίος του σταθμός η Λοζάνη με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας το καλοκαίρι, όμως τον Οκτώβριο λύθηκε η συνεργασία του! Εδώ και ένα μήνα το όνομα του ακούγεται τόσο για την Super League Σουρωτή όσο και για την Κύπρο, με την Ανόρθωση να μοιάζει ο πιθανότερος σταθμός, κάτι που παραδέχθηκαν και οι άνθρωποι του συλλόγου.\nΤο όνομα του Μποζίνοφ δεν είναι άγνωστο στην Ελλάδα. Έχει ακουστεί αρκετές φορές για τις ομάδες μας και τις πιο χαρακτηριστικές να είναι το 2012 και το 2013! Την πρώτη φορά ο Βούλγαρος μαζί με τους Μόουτσε και Γιάνκοβιτς είχαν προταθεί στον Ολυμπιακό, όταν ο έμπειρος φορ έπαιζε στην Σπόρτινγκ που προσπαθούσε να τον... ξεφορτωθεί.\nΗ δεύτερη ήταν την επόμενη περίοδο για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Μάλιστα ο μάνατζερ του παίκτη είχε δηλώσει πως ο παίκτης του έφτασε μία ανάσα από τους "πράσινους", αλλά τελευταία στιγμή χάλασε το deal!


Τις επόμενες μέρες λένε οι γεωπόνοι ότι θα εκτιμήσουν την επιρροή που είχε η χιονόπτωση στις καλλιέργειες της Ημαθίας | agro24.gr\n06 04 2020 | 16:32\nΣτο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, ο αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας, Κώστας Καλαϊτζίδης, είχε σήμερα επικοινωνία με την προϊσταμένη του τοπικού υποκαταστήματος του ΕΛΓΑ στη Βέροια, Μαρία Παππά, προκειμένου να ενημερωθεί για την εξέλιξη της επιρροής της πρόσφατης χιονόπτωσης και των χαμηλών θερμοκρασιών που ακολούθησαν, στις αγροτικές καλλιέργειες της Ημαθίας.\nΣύμφωνα με την ενημέρωση από την πλευρά του ΕΛΓΑ, δεν υπάρχει προς το παρόν εκτίμηση σε σχέση με την επιρροή της συγκεκριμένης κακοκαιρίας στις καλλιέργειες κι αυτό θα φανεί στις προσεχείς ημέρες. Μέχρι τότε η επικοινωνία της Π.Ε. Ημαθίας με τον ΕΛΓΑ θα είναι συνεχής και για οτιδήποτε σχετικό χρειαστεί.\nΑντίθετα, έγινε γνωστό ότι υπάρχει απόφαση για αναγγελία δήλωσης ζημιών προς αποζημίωση σε σχέση με την κακοκαιρία στις 17 Μαρτίου 2020 και αφορά κυρίως ζημιές σε πρώιμα νεκταρίνια και βερίκοκα.\nΜετά την επικοινωνία με τον ΕΛΓΑ Βέροιας, ο Κώστας Καλαϊτζίδης δήλωσε: “Ο ρόλος του ΕΛΓΑ είναι σπουδαίος, είναι σοβαρός και δίνουμε μεγάλη σημασία στην πραγματική μέτρηση των καταστροφών. Στόχος παραμένει πάντα, να ενισχύεται και να αποδίδει το εισόδημα των αγροτών, μέσω της εμπορίας και της Αγοράς. Κι αυτό το θέλουν οι ίδιοι οι αγρότες. Θέλουν τη διάθεση των προϊόντων τους, σε ικανοποιητικές και αξιοπρεπείς τιμές. Συμβαίνουν όμως και απρόβλεπτα, συμβαίνουν καιρικές καταστροφές. Εκεί έχει σημασία η σωστή καταγραφή και εκτίμηση των ζημιών όπως και η έγκαιρη καταβολή των αποζημιώσεών τους.\nΔεν γίνεται να πλησιάζει το Πάσχα, να τρέχουν ήδη τα έξοδα της νέας χρονιάς, να πλησιάζει η συγκομιδή για πολλές καλλιέργειες και να μην έχουν εξοφληθεί ακόμη αποζημιώσεις για ζημιές του 2019. Και την ίδια ώρα ο ΕΛΓΑ να απαιτεί πληρωμή εισφορών. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος κι αυτό ας το λάβουν σοβαρά υπόψη στον ΕΛΓΑ και στα υπουργεία.\nΠρέπει να ληφθούν μέτρα, να γίνουν άμεσα διευκολύνσεις και ρυθμίσεις για όσους δεν μπορούν να πληρώσουν. Τόσο λόγω της ζημιάς που προηγήθηκε στην παραγωγή, λόγω των απλήρωτων αποζημιώσεων, όσο και λόγω της έκτακτης κατάστασης που βιώνουν οι αγρότες όπως και άλλοι κλάδοι της τοπικής οικονομίας. Θα περιμένουμε τις εξελίξεις των επόμενων ημερών και εφόσον χρειαστεί θα επανέλθουμε”.\nΕλληνικη επικαιροτητα Καλαϊτζίδης χιονόπτωση Ημαθία ΕΛΓΑ


Στενή συνεργασία και συντονισμός Εμπορικού Συλλόγου και ΣΚΕΑΝΑ - Εφημερίδα Γνώμη Υπεύθυνη ενημέρωση\n23 Ιουλίου 2021 08:11\nΠραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Εμπορικού και Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών (ΕΕΣΠ) συνάντηση με τον Σύλλογο Καταστηματαρχών Εστίασης και Αναψυχής Ν. Αχαΐας (ΣΚΕΑΝΑ).\nΣυζητήθηκαν θέματα που απασχολούν το σύνολο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων όπως το αφορολόγητο όριο, το τέλος επιτηδεύματος, ο ακατάσχετος λογαριασμός και ο νέος πτωχευτικός. Επίσης προβλήματα που έχουν προκύψει στην λειτουργία των επιχειρήσεων λόγω της υγειονομικής κρίσης και του τρόπου διαχείρισής της καθώς και η ανάγκη ουσιαστικών μέτρων στήριξης, ενίσχυσης και επιδότησης (Προγράμματα ΕΣΠΑ, Περιφέρειας, επιδότηση ενοικίων κλπ).\nΙδιαίτερη αναφορά έγινε για προβλήματα της πόλης και της περιοχής όπως το κυκλοφοριακό, η εικόνα της πόλης και η τήρηση της νομιμότητας στο υπαίθριο εμπόριο.\nΣε όλα τα θέματα υπήρξε ταύτιση απόψεων και θέσεων, ενώ συμφωνήθηκε η περαιτέρω στενή συνεργασία και συντονισμός των δράσεων και των πρωτοβουλιών, των δύο μαζικών και ιστορικών Συλλόγων της πόλης μας, με στόχο την υπεράσπιση της δοκιμαζόμενης από την μακροχρόνια οικονομική και υγειονομική κρίση τοπικής μικρομεσαίας επιχείρησης και την προβολή της πόλης και της περιοχής με σκοπό την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και την προσέλκυση επισκεπτών.\nΑπό την πλευρά του ΕΕΣΠ παρευρέθηκαν στην συνάντηση ο Πρόεδρος κ. Ζαφειρόπουλος, ο Γενικός Γραμματέας κ. Μακρής, ο Β’ Αντιπρόεδρος κ. Τηλιγάδης ο Γ’ Αντιπρόεδρος κ. Σολωμός, ο Ταμίας κ. Κωνσταντάτος και ο Ειδικός Γραμματέας κ. Νικολακόπουλος.\nΑπό τον ΣΚΕΑΝΑ παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος κ. Σπυρόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας κ. Λιόλιος.


Z-ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ: Νοεμβρίου 2009\nZ_ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ #57 ΙΟΥΛ-ΑΥΓ 09\nΗ Αποθέωση της Ανθρώπινης Κρίσης\nΌλοι μας πάσχουμε από την εμμονή του μέσου και της διαδικασίας. Ο σκοπός, αφού αγίασε τα μέσα, χάθηκε από προσώπου γης και στη θέση του υψώθηκε απειλητικά η διαδικασία πάνω από τον άνθρωπο ως άλλος Μολώχ. Έτσι κι αλλιώς, ο άνθρωπος πάντα κάτι βρίσκει για να λουφάξει κάτω από την ψυχρή σκιά του. Είναι σιχαμερό, αλλά συνήθως δε βλέπουμε πίσω από την ασημαντότητα του μέσου.\nΑπό βλαστάρια μαθαίνουμε γράμματα, για να μην αγαπήσουμε τη μάθηση. Προκειμένου να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις γονιών και εργοδοτών αργότερα, χρειάζεται να μπει στο πετσί μας η διαδικασία, να μάθουμε να ακολουθούμε τυφλά χωρίς κρίση. Ρομποτικά. Είναι το κλειδί της κατοπινής επιτυχίας μαζί με την αλφαβήτα και τους αριθμούς. Η ανάλατη γνώση διδάσκεται από νωρίς και κανείς δε νοιάζεται αν μισήσουμε την μάθηση καθαυτή. Από κει και μετά, η γόνιμη γνώση, κάθε εγκεφαλική ικμάδα, αποφεύγεται αντανακλαστικά. Σκονάκι, αντιγραφή και γλείψιμο. Η δίψα για τη γνώση, η καλλιέργεια της σκέψης ως σκοπός της όποιας παιδείας μας ήταν ξεχασμένη από την αρχή.\nΑλλά έτσι βολεύει. Γιατί αργότερα μας θέλουν να πιπιλάμε τις γλυκόπικρες φλούδες που μας ταΐζουν οι κοινοβουλευτικοί, φτύνοντας πού και πού, αλλά ξεχνώντας πάντα την ουσία: ότι η ύπαρξή τους είναι περιττή και καταπιεστική. Όλοι βολεύονται· γίνεται σούσουρο για τα βρώμικα της κάθε φατρίας και όχι για το σύστημα που ζέχνει.\nΚαι όταν έρθει η ώρα της ανεργίας και της πείνας, στη διαδικασία θα στραφούμε και πάλι. Θα σκύψουμε πάνω της σα σύγχρονοι βραχμάνοι, να την ακροαστούμε, να τη χαϊδέψουμε, να τη λαδώσουμε, να τη μεταρρυθμίσουμε, να της αλλάξουμε το όνομα, αλλά όχι να της αλλάξουμε τα φώτα. Δε γεννηθήκαμε μύωπες, αρρωστήσαμε στη διαδρομή. Πάσχουμε από όραση επιδερμική. Κοντόφθαλμοι. Όταν χωλαίνει το πράγμα, ξέρουμε τη λύση: νέους νόμους και διατάγματα· ούτε λόγος για τις ρίζες του προβλήματος. Και η καταστροφή αναβάλλεται.\nΠρόκειται για ερωτική σχέση. Μάθαμε να μη βλέπουμε πίσω από τα μέσα, ξεμείναμε από σκοπούς και βολευόμαστε με τη λαγνεία της διαδικασίας. Τη μελετάμε και τη σπουδάζουμε. Φασισμός, σταλινισμός, καπιταλισμός είναι το ίδιο πράγμα: η επικράτηση της διαδικασίας εις βάρος μας. Για να μη μείνει χώρος για την κρίση μας. Ο θεσμός στο απυρόβλητο. Απ' όπου κι αν προέρχεται. Κάθε σύστημα, το ίδιο ένα μέσο, θεοποιεί τις διαδικασίες του. Φτιάχτηκε για να εξυπηρετήσει ένα σκοπό, αλλά τελικά ανακαλύπτει ότι ο σκοπός απειλεί την ίδια του την ύπαρξη. Τον εξαφανίζει και τη θέση του παίρνει η γραφειοκρατία· ουρές και ξεφλουδισμένοι τοίχοι.\nΕίναι λυπηρό αλλά οι ανίσχυροι αυτής της κοινωνίας είναι καταδικασμένοι να αγωνίζονται για ν' αποδείξουν τα αυτονόητα. Ενίοτε συνδράμει και η επιστήμη. «Το πείραμα απαιτεί από εσάς να συνεχίσετε», διέταζε ο Μίλγκραμ όσους δίσταζαν να υποβάλλουν σε μεγαλύτερο πόνο εκείνους που απαντούσαν λάθος στη διάρκεια του πειράματος. Και οι περισσότεροι υπάκουαν, χωρίς να κρίνουν. Δεν είναι στη φύση του ανθρώπου, αλλά η εξουσία των ειδικών και της διαδικασίας, το μαθημένο καθήκον της δουλειάς μας, αυτά είναι που μας κάνουν να ξευτιλίζουμε τους διπλανούς μας, να τους τιμωρούμε με ηλεκτροσόκ ή να τους κάνουμε σαπούνια. Αν το προτσές σκοτώνει, λίγο μετράει στα μυαλά του Στάλιν, του Χίτλερ και όλων των γραφειοκρατών.\nΔυστυχώς, η φύση μας μέχρι τώρα δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη διαρκή απορρόφηση του μέσου. Η διαρκής λογική διεργασία και απόφαση κουράζει, η διαδικασία μας έλκει και βρήκαμε λέξη γι' αυτούς που κοιτάνε το φεγγάρι και όχι το χέρι που το δείχνει: σεληνιασμένοι.\nΈτσι κι αλλιώς, μέσα και σκοποί αλληλοδιαπλέκονται. Οι σκοποί αποτελούν μέσα γι' αυτά που έπονται και τα μέσα είναι από μόνα τους ενδιάμεσοι σκοποί. Όλα αυτά είναι εργαλεία μας. Η ουσία είμαστε εμείς και όχι οι θεσμοί μας. Η διαδικασία είναι α-νόητη, εφόσον της στερήσουμε το δικό μας σκοπό.\nΕλευθερία, όμως, είναι το αντίθετο: η διαδικασία στην υπηρεσία μας, η αποθέωση της ανθρώπινης κρίσης. Χωρίς μοτίβα, η συνεχής πρωτοβουλία ανά πάσα στιγμή, η αδιάκοπη αμφισβήτηση, η ασταμάτητη δημιουργία και κατά βούληση δολοφονία των προηγούμενων θεσμών. Κι όποιος αντέξει.\nΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ\nΓιατί έχει «ξεφύγει» τόσο η αστυνόμευση στη Βρετανία;\nΗ κύρια αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου είναι ότι έχει μάθει να κάθεται ήσυχα στο δωματιάκι του. Αν οι ανάγκες μας δεν ικανοποιούνται και η δικαιοσύνη δεν επιτυγχάνεται, αυτό οφείλεται στο ότι δεν είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε τα σπίτια μας και να διεκδικήσουμε την αλλαγή. Ο Μπλεζ Πασκάλ («η μοναδική αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου είναι το ότι δεν ξέρει πώς να καθίσει ήσυχα στο δωμάτιό του») δε θα μπορούσε να ΄ναι περισσότερο λάθος.\nΔεν πεθαίνουμε από πείνα, δε φυλακιζόμαστε αυθαίρετα, μπορούμε να ψηφίζουμε, να ταξιδεύουμε, να διαβάζουμε και να γράφουμε ό,τι θέλουμε χάριν του πολιτικού ακτιβισμού των προηγούμενων γενεών. Σχεδόν όλα τα μέλη του κοινοβουλίου, όταν πιεστούν, θα το αναγνωρίσουν αυτό. Χωρίς τη λαϊκή διαμαρτυρία, δε θα γίνονταν μέλη του κοινοβουλίου.\nΩστόσο, ενώ οι άνθρωποι αυτής της χώρας παραμένουν τόσο ήπιοι και ειρηνικοί όσο ήταν πάντα, τα μέλη του κοινοβουλίου μας έχουν εισηγηθεί μια ευρύτερη από ποτέ (από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) κλίμακα κατασταλτικών μέτρων. Μια μακρά λίστα νόμων – ο νόμος προστασίας από παρενόχληση του 1997, ο τρομοκρατικός νόμος του 2000, ο νόμος ρύθμισης των ανακριτικών εξουσιών, ο νόμος περί σοβαρών εγκλημάτων και αστυνόμευσης του 2005 και πολλοί άλλοι – μεταχειρίζονται ειρηνικούς διαδηλωτές σαν να ήταν ανθρωποκυνηγοί, βάνδαλοι, μπράβοι και τρομοκράτες. Χιλιάδες ακίνδυνοι, ευαισθητοποιημένοι για τα κοινά άνθρωποι, έχουν τώρα αποκτήσει ποινικό μητρώο. Αυτή η νομοθεσία έχει ενισχυθεί από την αστυνόμευση, που γίνεται πιο επιθετική και παρεμβατική κάθε μήνα που περνάει. Οι αστυνομικές επιθέσεις κατά των διαδηλώσεων για το G20 είναι μόνο η πιο πρόσφατη έκφραση αυτής της αυξανόμενης κρατικής βίας (η οργάνωση Climate Camp έχει προσφύγει στο δικαστήριο αμφισβητώντας τη νομιμότητα των επιθέσεων αυτών). Γιατί συμβαίνει αυτό;\nΠριν προσπαθήσω να απαντήσω σ' αυτό, επιτρέψτε μου να σας δώσω μια ιδέα για το πόσο αλλόκοτη έχει γίνει η αστυνόμευση στη Βρετανία. Πριν μερικές εβδομάδες, όπως ο καθένας στην Κεντρική Ουαλία, έλαβα μια αναφορά για την τοπική αστυνόμευση από την Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση. Περιείχε ένα κεφάλαιο με τον τίτλο: «Τρομοκρατία και εγχώριος εξτρεμισμός» και μεταξύ άλλων διάβασα: «…Το καθήκον που έχουμε αναλάβει δεν είναι αποκλειστικά εστιασμένο στην απειλή από τη διεθνή τρομοκρατία. Δίνουμε, επίσης, σημασία στην πιθανή απειλή που μπορούν να αποτελέσουν εγχώριοι εξτρεμιστές και διαδηλωτές». Υπέβαλα αίτημα για ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες, ώστε να προσπαθήσω να ανακαλύψω τι σήμαινε αυτό. Τι είδους απειλή συνιστούν οι διαδηλωτές;\nΜόλις ενημερώθηκα από την αστυνομία ότι δε σκοπεύουν να μου απαντήσουν μέσα στο προβλεπόμενο από το νόμο χρονικό διάστημα ή να μου πουν πότε θα το κάνουν. Φυσικά θα παραπονεθώ και (το 2019 ή κάτι τέτοιο) θα σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα. Όμως ο Πολ Μομπς του Free Range Network ίσως έχει βρει αυτό που δείχνει να είναι μια εξήγηση. Κάτω από τον τίτλο «Προστατεύοντας τη χώρα και από την τρομοκρατία και από τον εγχώριο εξτρεμισμό», ο ιστότοπος της ουαλικής αστυνομίας επαναλαμβάνει την ατάκα σχετικά με τους εγχώριους εξτρεμιστές και διαδηλωτές. Σ' αυτό το πλαίσιο, η αστυνομική δύναμη επαινέθηκε για το χειρισμό της υπόθεσης που αφορούσε τη σφαγή αυτού που στη θρησκευτική κοινότητα Scanda Vale του Κάρμαρ-θενσάιρ θεωρούνταν ως ιερό ζώο. Μπορεί να το θυμάστε: αυτή η ινδική κοινότητα προσπάθησε να εμποδίσει την κυβέρνηση να σφαγιάσει τον ταύρο Σάμπο όταν διαπιστώθηκε ότι πάσχει από φυματίωση. Οι υπερασπιστές του προσέφυγαν στα δικαστήρια και υπέβαλαν αίτημα έφεσης. Όταν αυτή απορρίφθηκε, άρχισαν να τραγουδούν και να προσεύχονται. Αυτό είναι όλο.\nΟ Μομπς ανακάλυψε επίσης μια ανακοίνωση που κυκλοφόρησε στα ουαλικά αστυνομικά τμήματα στο τέλος του προηγούμενου χρόνου, η οποία προσδιόριζε «τις νέες προκλήσεις και αλλαγές» τις οποίες έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η αστυνομία. Κάτω από τον τίτλο «Περιβαλλοντικές» αναφέρονται μόνο δύο κατηγορίες: συμφόρηση διώξεων και «οικο-τρομοκρατία». Η οικο-τρομοκρατία είναι μία κατηγορία που επανειλημμένως προσάπτεται στο περιβαλλοντικό κίνημα κυρίως από τους λομπίστες των ορυκτών καυσίμων. Ωστόσο, από όσο μπόρεσα να βρω, τα τελευταία 30 χρόνια ή παραπάνω, στη Μεγάλη Βρετανία, στον αγώνα προστασίας του περιβάλλοντος δεν υπάρχει ούτε μία αναφερθείσα περίπτωση προμελετημένης προσπάθειας άσκησης βίας σε ανθρώπους. Οπότε, τι εννοεί η αστυνομία με τον όρο οικο-τρομοκρατία; Φαίνεται ότι αναφέρεται σε οποιαδήποτε ενέργεια υπέρ του περιβάλλοντος η οποία είναι ριζοσπαστικότερη από το να γράφεις γράμματα προς τα μέλη του κοινοβουλίου.\nΗ Ένωση Των Διευθυντών Αστυνομίας (ACPO) αυτή τη στιγμή διευθύνει τρεις μονάδες, των οποίων ο σκοπός είναι η αντιμετώπιση ενός άλλου φαινομένου που δεν έχει ποτέ προσδιοριστεί: του εγχώριου εξτρεμισμού. Αυτές οι μονάδες είναι: η Εθνική Εξτρεμιστική Τακτική Οργανωτική Μονάδα (NETCU), η Ουαλική Εξτρεμιστική και Αντιτρομοκρατική Μονάδα και η Εθνική Μονάδα Πληροφοριών για τη Δημόσια Τάξη. Επειδή η ACPO δεν είναι δημόσια υπηρεσία αλλά ιδιωτική περιορισμένης ευθύνης, τα τρία σώματα εξαιρούνται από τους νόμους που προβλέπουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στα αρχεία τους καθώς και από άλλα είδη δημόσιας λογοδοσίας, παρόλο που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση και απασχολούν αξιωματικούς της αστυνομίας από τοπικά αστυνομικά τμήματα. Έτσι, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ακριβώς το τι κάνουν, πέρα από το να δυσφημούν ειρηνικούς διαδηλωτές. Έγραψα ένα άρθρο το Δεκέμβρη σχετικά με τις συκοφαντίες που δημοσιεύτηκαν από τη NETCU, οι οποίες περιέγραφαν ως «εγχώρια εκστρατεία των εξτρεμιστών» την προσπάθεια των αγροτών τού Οξφορντσάιρ να εμποδίσουν με ειρηνικό τρόπο μια εταιρεία ρεύματος να γεμίσει την τοπική τους λίμνη με αιωρούμενη στάχτη. Η NETCU επεδίωξε επίσης να συκοφαντήσει ειρηνικούς διαδηλωτές, την Greenpeace και το Climate Camp, με την ίδια κατηγορία. Η ιστοσελίδα της NETCU χάθηκε από το Δίκτυο την ημέρα που δημοσιεύτηκε το άρθρο μου και από τότε δεν αναρτήθηκε ξανά. Τελικά, όμως, έχουμε μόνο αποσπασματικές αποδείξεις τού τι άλλο μαγειρεύουν αυτά τα τρία αστυνομικά σώματα που δε χρειάζεται να λογοδοτούν σε κανέναν.\nΦαίνεται ότι έχουν υιοθετήσει το ρόλο που κάποτε διαδραμάτιζε η αντι-ανατρεπτική εκστρατεία του Ειδικού Σώματος, το οποίο κατασκόπευε τους ακτιβιστές των Εργατικών, συμπεριλαμβανομένων των Τζακ Στρο και Πίτερ Μέντελσον (δυστυχώς οι κατάσκοποι απέτυχαν να τους βγάλουν από τη μέση όσο ήταν ακόμη καιρός). Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Πολ Μομπς στη νέα του αναφορά για τις αδιαφανείς αστυνομικές δυνάμεις της Βρετανίας, σήμερα φαίνεται ότι τα κίνητρα της αστυνομίας δεν ξεκινούν από κομματική πολιτική προκατάληψη αλλά από εχθρική διάθεση προς όλες τις απόψεις οι οποίες δεν αντανακλούν την επίσημη συναίνεση.\nΟ Μομπς ισχυρίζεται ότι η κυρίαρχη πολιτική στη Βρετανία δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα πραγματικά προβλήματα, όπως η ανισότητα σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο, η οικονομική κατάρρευση, η εξάντληση των φυσικών πόρων και η κλιματική αλλαγή. Κάθε πολιτική που δεν εγκρίνει τη φιλελεύθερη οικονομική συναίνεση, που αμφισβητεί την προσήλωση στον πλούτο ή τη δύναμη ή που δε δέχεται ότι η ανάπτυξη και ο καταναλωτισμός μπορούν να διατηρηθούν στο διηνεκές θεωρείται εκτός ορίων. Όπως ακριβώς οι σουφραζέτες καταπιέστηκαν γιατί οι ιδέες τους - όχι οι πράξεις τους - αποτελούσαν απειλή για το κράτος, έτσι και η κυβέρνηση και η αστυνομία πρέπει να καταπνίξουν τις νέες επικίνδυνες αλήθειες. Το κράτος, με το να συμπεριφέρεται στους διαδηλωτές σαν να ήταν εγχώριοι τρομοκράτες, περιθωριοποιεί αυτά για τα οποία αγωνίζονται: αν οι άνθρωποι είναι εξτρεμιστές, οι απόψεις τους πρέπει κι αυτές να είναι εξτρεμιστικές. Σε μια κατ' όνομα δημοκρατία, η καταστολή δεν μπορεί να λειτουργήσει εάν πρέπει να δίνει λόγο για τις πράξεις της. Έτσι το κράτος χρησιμοποιεί τις αστυνομικές μονάδες, οι οποίες εξαιρούνται από το δημόσιο έλεγχο.\nΕίμαι σίγουρος ότι ο Μομπς έχει δίκιο. Στην κυρίαρχη πολιτική δεν υπάρχει χώρος γι' αυτούς που έχουν διαφορετικές απόψεις. Πρόσφατα ένας βουλευτής των Εργατικών που χαίρει σεβασμού και δεν ενεπλάκη στο σκάνδαλο των εξόδων των μελών του Κοινοβουλίου μού είπε: «Αν η πόρτα ήταν ανοιχτή στις νέες ιδέες έστω και μία ίντσα, θα παρέμενα. Όμως είναι ερμητικά κλειστή, γι' αυτό αποσύρομαι στις επόμενες εκλογές». Το κατάφωρα άδικο εκλογικό μας σύστημα, το οποίο ανταποκρίνεται στις ανησυχίες μόνο μερικών χιλιάδων αναποφάσιστων-καιροσκόπων ψηφοφόρων και το οποίο αποκλείει τα μικρά κόμματα, η λυσσαλέα καταστολή κάθε πολιτικής διαφωνίας μέσα στο Κοινοβούλιο από τα κομματικά λυκόσκυλα και τους επιτήδειους εκπροσώπους τύπου, ο νεοφιλελευθερισμός που επιβάλλουν οι εταιρείες και η «Συναίνεση της Ουάσιγκτον» στις κυβερνήσεις, η τρομοκρατία που ασκείται από τις φυλλάδες, όλα αυτά συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μια πολιτική κουλτούρα η οποία δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε διαφοροποιημένες πραγματικότητες χωρίς να καταρρεύσει. Αυτό που δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το σύστημα πρέπει να κατασταλεί.\nΗ αστυνομία αντιδρά έτσι όπως αντιδρούν όλες οι αστυνομίες: προστατεύοντας τους εντός του συστήματος από αυτούς που είναι εκτός, κρατώντας τούς βάρβαρους μακριά από την πύλη. Η φιλοσοφία της αστυνόμευσης δεν έχει αλλάξει· απλά οι τρόποι της γίνονται περισσότερο βίαιοι καθώς το κάστρο καταρρέει.\nΔημοσιεύτηκε στην Guardian στις 29 Μαΐου 2009.\nΕνώ οι οικονομολόγοι συζητούν για το αν η οικονομική κρίση έχει κάνει τον κύκλο της και αρχίζει να υποχωρεί, οι «celebrities» οργανώνουν φανταχτερές βραδιές και οι πολίτες ανησυχούν για τα λιγοστά εισοδήματά τους, ένας αθόρυβος αλλά φριχτός πόλεμος διεξάγεται στους δρόμους. Ομάδες αποτελούμενες από φασίστες και αντιφασίστες συμμετέχουν σε σκληρές συμπλοκές, οι οποίες σπάνια γνωστοποιούνται στο ευρύ κοινό ή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.\nΕδώ και μερικούς μήνες, φασιστικές ομάδες επιτίθενται σε αλλοδαπούς, σε μειονότητες και σε μετανάστες εργάτες, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται αρκετοί άνθρωποι κάθε μήνα. Ακόμα και μέλη αντιφασιστικών οργανώσεων μετριούνται στα δολοφονημένα θύματα. Οι αντιφασίστες αντεπιτίθενται καθώς το κίνημα τους συνεχώς αυξάνεται. Αξίζει να σημειωθεί πως δεν έχει αποδοθεί ούτε ένας φόνος στην αντιφασιστική νεολαία: παρόλο που γίνονται ολοένα και περισσότερο επιθετικοί, υπάρχουν όρια για το που μπορούν να φτάσουν.\nΣτο μεταξύ, ακροδεξιοί έχουν βρει απρόσμενους συμμάχους στις αρχές. Αυτό αποδεικνύεται απ' την υπόθεση στην οποία ο Αλεξέι Ολεσίνοβ κατηγορήθηκε για χουλιγκανισμό και αδίκως ταλαιπωρήθηκε επί μήνες. Η υπόθεση δε δείχνει πολύ πειστική, διότι το «θύμα» δεν εμφανίστηκε ποτέ στο δικαστήριο. Παρόλα αυτά, οι αρχές συνέχισαν να έχουν τον Ολεσίνοβ προφυλακιστέο. Τελικά αρρώστησε λόγω της φυλάκισής του σε κρύο και υγρό κελί καπνιστών, επειδή είχε χρόνια φυματίωση. Τελικά, στην τελευταία ακροαματική διαδικασία, ο Ολεσίνοβ ζήτησε επείγουσα ιατρική περίθαλψη.\nΟι αρχές των σωμάτων ασφαλείας δεν έδειξαν και μεγάλη προθυμία στο να εξιχνιάσουν τις δολοφονίες των αντιφασιστών, όπως του Αλεξάντερ Ρούκχιν, του Στάνισλαβ Κορεπάνοβ και πολλών άλλων. Ο δικηγόρος Στάνισλαβ Μαρκέλοβ, ο οποίος εκπροσωπούσε μέρος των αριστερών κατηγορούμενων και είχε καταφέρει να κερδίσει ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις, σκοτώθηκε τον Ιανουάριο στη Μόσχα.\nΟι αρχές χαρακτήρισαν και τους ακραίους επιτιθέμενους και αυτούς που υπερασπίζονταν τους εαυτούς τους ως χούλιγκαν. Ένα περιστατικό, στο οποίο τοποθετήθηκε βόμβα στην κατοικία μιας οικογένειας απ' την Αρμενία, ονομάστηκε «καταστροφή περιουσίας», αν και τραυματίστηκε ένας αστυνομικός όταν αφόπλιζε τη βόμβα. Οι αρχές έκαναν τα στραβά μάτια απέναντι σε διάφορα επεισόδια, όπως στην ανάρτηση πόστερ με ναζιστικά σύμβολα, στις ταραχές που προκλήθηκαν από φανατικές ομάδες και στις προσβολές που ξεστομίστηκαν προς τις μειονότητες. Όσον αφορά τη φασιστική λογοτεχνία, την οποία μπορεί κανείς να προμηθευτεί σχεδόν σε όλα τα περίπτερα της Μόσχας, η ανοχή που δείχνουν οι αρχές είναι απλά συγκινητική. Σε αντίθεση με τη Γερμανία, όπου η τιμωρία είναι δεδομένη για συγγραφείς και διανομείς παρόμοιων εκδόσεων, στη σημερινή Ρωσία η ναζιστική προπαγάνδα λειτουργεί ανεξέλεγκτα.\nΕπιπλέον, οι αρχές δε φαίνεται να εμποδίζουν καθόλου τις ναζιστικές δημόσιες συναντήσεις, αλλά οι αντιφασίστες συχνά αντιμετωπίζουν περιορισμούς και απαγορεύσεις. Το τελευταίο σχετικό περιστατικό συνέβη πρόσφατα στο κλαμπ Plan Β στη Μόσχα, σε μια συναυλία που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το US group Strike, το οποίο είναι παντού γνωστό για τις ριζοσπαστικές, αριστερές του απόψεις. Η αστυνομία απαγόρευσε την είσοδο στο κλαμπ και διεξήγαγε έρευνα. Πάνω από 500 άνθρωποι, πολλοί από τους οποίους είχαν βρεθεί εκεί απλώς για να ακούσουν μουσική, έπρεπε να υπομείνουν το κρύο μέχρι να τελειώσει η έρευνα.\nΓια χάρη της αντικειμενικότητας θα έπρεπε να αναφερθεί ότι τους τελευταίους μήνες τα σώματα ασφαλείας προχώρησαν σε ενέργειες εναντίον των νεοναζιστικών ομάδων. Ορισμένες σημαντικές υποθέσεις λύθηκαν, αν και σ' ένα περίεργο περιστατικό συλλήφθηκε ένας ύποπτος ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει από τους φύλακες και να αποδράσει κατά τη διάρκεια της αναπαράστασης του εγκλήματος.\nΌσο πιο έντονη γίνεται η οικονομική κρίση, τόσο περισσότερο οι αρχές προσπαθούν να καταστείλουν τις όποιες δημόσιες αναταραχές από τα ανεξέλεγκτα στοιχεία της κοινωνίας. Το ερώτημα τίθεται ως εξής: Είναι ικανή η ρωσική κοινωνία να καταλάβει ποιος αποτελεί πραγματική απειλή για την ευημερία της και ποιος όχι;\nΟ Boris Kagarlitsky εργάζεται στο Ινστιτούτο Συγκριτικών Πολιτικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Σπουδών. Είναι συγγραφέας των βιβλίων The Thinking Reed, The Dialectic of Hope και The Mirage of Modernisation.\nΜετάφραση: Αθανασία Τσαπάνη\nΗ Κοινή μας Ελπίδα\nΑπ' ό,τι φαίνεται, έχουμε φτάσει σε αδιέξοδο. Ο καπιταλισμός, όπως τον ξέρουμε, μοιάζει να γκρεμίζεται. Αλλά ενώ τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλυδωνίζονται και καταρρέουν, δεν υπάρχει κάποια προφανής εναλλακτική λύση. Η οργανωμένη αντίσταση μοιάζει ασύντακτη και αποσπασματική· το κίνημα για την παγκόσμια δικαιοσύνη έχει γίνει ο ίσκιος του παλιού του εαυτού. Ωστόσο, υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστέψει κανείς ότι, μέσα σε μια γενιά περίπου, ο καπιταλισμός θα πάψει να υπάρχει: για τον απλό λόγο ότι είναι αδύνατον να διατηρείται εσαεί ένας μηχανισμός αέναης ανάπτυξης πάνω σε έναν πεπερασμένο πλανήτη. Απέναντι σε αυτή την προοπτική, η αντανακλαστική αντίδραση – ακόμα και των «προοδευτικών» – είναι, πολύ συχνά, ο φόβος και η προσκόλληση στον καπιταλισμό, επειδή, απλούστατα, δεν μπορούν να φανταστούν μια εναλλακτική λύση που να μην είναι χειρότερη.\nΤο πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσουμε είναι: Πώς συνέβη αυτό; Είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να μην μπορούν να φανταστούν ούτε καν με τι θα μπορούσε να μοιάζει ένας καλύτερος κόσμος;\nΗ απελπισία δεν είναι κάτι φυσιολογικό. Χρειάζεται να καλλιεργηθεί. Προκειμένου να κατανοήσουμε πραγματικά την κατάσταση, θα πρέπει να ξεκινήσουμε με τη διαπίστωση ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια γίναμε μάρτυρες της οικοδόμησης ενός τεράστιου γραφειοκρατικού συστήματος για την παραγωγή και τη συντήρηση της απελπισίας, ενός πελώριου μηχανισμού, ο οποίος είναι σχεδιασμένος, πρωτίστως, για να καταστρέψει κάθε ιδέα περί ενδεχόμενων εναλλακτικών εκδοχών του μέλλοντος. Στη ρίζα του φαινομένου βρίσκεται η πραγματικά ψυχαναγκαστική εμμονή των κυρίαρχων να διασφαλίσουν ότι δε θα δούμε κοινωνικά κινήματα να αναπτύσσονται, να ανθούν και να προτείνουν εναλλακτικές δυνατότητες και ότι δε θα δούμε όσους αμφισβητούν τις υφιστάμενες εξουσιαστικές δομές σε καμία περίπτωση να κερδίζουν. Για να επιτευχθεί όμως κάτι τέτοιο, χρειάζεται ένας τεράστιος μηχανισμός, ο οποίος περιλαμβάνει φυλακές, στρατούς, αστυνομικά σώματα, διαφόρων ειδών εταιρείες ιδιωτικής ασφάλειας, εξοπλισμούς αστυνόμευσης και στρατιωτικής κατασκοπείας, καθώς και προπαγανδιστικά εργαλεία κάθε λογής. Τα περισσότερα από τα εξαρτήματα αυτού του μηχανισμού δεν επιτίθενται ευθέως σε αυτές τις εναλλακτικές δυνατότητες, αλλά δημιουργούν ένα διάχυτο κλίμα φόβου, σοβινιστικού κομφορμισμού και καθαρής απελπισίας, κάνοντας έτσι οποιαδήποτε σκέψη για την αλλαγή του κόσμου να φαίνεται σαν μια ανώφελη φαντασίωση. Η διατήρηση αυτού του μηχανισμού μοιάζει να είναι για τους θιασώτες της «ελεύθερης αγοράς» ακόμα πιο σημαντική και από τη διατήρηση μιας βιώσιμης οικονομίας της αγοράς. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε, για παράδειγμα, αυτό που συνέβη στην πρώην Σοβιετική Ένωση, όπου νομίζαμε ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου θα οδηγούσε στη διάλυση του στρατού και της KGB και στην ανοικοδόμηση των εργοστασίων, ενώ στην πραγματικότητα συνέβη ακριβώς το αντίθετο; Πρόκειται απλώς για ένα ακραίο παράδειγμα της ίδιας διαδικασίας που λαμβάνει χώρα παντού. Από οικονομικής απόψεως, αυτός ο μηχανισμός αποτελεί περιττό φορτίο· όλα αυτά τα όπλα, οι κάμερες παρακολούθησης και τα εργαλεία προπαγάνδας είναι εξαιρετικά δαπανηρά και δεν παράγουν τίποτα στην πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, παρασύρουν μαζί τους στον γκρεμό όλο το καπιταλιστικό σύστημα και ίσως τον ίδιο τον πλανήτη.\nΗ διαρκώς κλιμακούμενη διαδικασία της χρηματοπιστωτικής επέκτασης και η ατελείωτη αλυσίδα από χρηματοοικονομικές φούσκες που βιώσαμε είναι άμεση συνέπεια αυτού του μηχανισμού. Δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη («ασφάλειας») στον κόσμο και ταυτόχρονα ο μεγαλύτερος προμηθευτής κίβδηλων χρεογράφων. Αυτός ο μηχανισμός υπάρχει για να κουρελιάζει και να συντρίβει την ανθρώπινη φαντασία, για να καταστρέφει την όποια δυνατότητα να οραματιζόμαστε εναλλακτικές εκδοχές του μέλλοντος. Το αποτέλεσμα είναι ότι το μόνο που μας απομένει να οραματιστούμε είναι ακόμα περισσότερο χρήμα και την εντελώς ανεξέλεγκτη διόγκωση του χρέους. Τι άλλο είναι το χρέος, εξάλλου, παρά φανταστικό χρήμα, η αξία του οποίου δεν μπορεί να ρευστοποιηθεί παρά μονάχα στο μέλλον: μελλοντικά κέρδη, εισπράξεις από την εκμετάλλευση εργατών που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, με τη σειρά του, συνίσταται στην αγορά και πώληση αυτών των φανταστικών μελλοντικών κερδών. Και από τη στιγμή που κάποιος υποθέτει ότι ο καπιταλισμός θα υπάρχει για πάντα, τότε η μόνη μορφή οικονομικής δημοκρατίας που μπορεί να φανταστεί είναι μια κατάσταση όπου ο καθένας είναι ελεύθερος να επενδύσει στην αγορά – να διεκδικήσει το δικό του μερίδιο στο παιχνίδι της αγοράς και πώλησης φανταστικών μελλοντικών κερδών, ακόμα κι αν αυτά τα κέρδη εξάγονται από τον ίδιο. Η ελευθερία κατάντησε έτσι να σημαίνει το δικαίωμα να έχεις μερίδιο στα κέρδη που απορρέουν από τη μόνιμη υποδούλωσή σου.\nΚαι εφόσον η φούσκα είχε χτιστεί πάνω στην καταστροφή των πιθανών μελλοντικών δυνατοτήτων, μόλις κατέρρευσε, φάνηκε – τουλάχιστον προς στιγμήν – σαν να μην είχε απομείνει τίποτα.\nΗ εντύπωση αυτή, όμως, είναι καθαρά προσωρινή. Αν η ιστορία του κινήματος για την παγκόσμια δικαιοσύνη μάς διδάσκει κάτι, είναι ότι μόλις δημιουργηθεί μια ρωγμή, η φαντασία αμέσως θα ξεπηδήσει. Αυτό ουσιαστικά συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του '90, όταν για μια στιγμή φάνηκε ότι μπορεί να οδεύαμε προς την παγκόσμια ειρήνη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα τελευταία 50 χρόνια, όποτε εμφανίζεται κάποια δυνατότητα για την επίτευξη της ειρήνης, συμβαίνει πάντα το ίδιο: έχουμε την ανάδυση ενός ριζοσπαστικού κοινωνικού κινήματος αφιερωμένου στις αρχές της άμεσης δράσης και της συμμετοχικής δημοκρατίας, που επιδιώκει να αλλάξει ριζικά το ίδιο το νόημα της πολιτικής ζωής. Στο τέλος της δεκαετίας του '50 ήταν το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων· στο τέλος της δεκαετίας του '70 ήταν το αντιπυρηνικό κίνημα. Αυτή τη φορά συνέβη σε πλανητική κλίμακα και αμφισβήτησε ευθέως τον καπιταλισμό. Τα κινήματα αυτά είναι συνήθως εξαιρετικά αποτελεσματικά. Τέτοια ήταν ασφαλώς η περίπτωση του κινήματος για την παγκόσμια δικαιοσύνη. Λίγοι συνειδητοποιούν ότι ένας από τους βασικούς λόγους που εξαφανίστηκε τόσο σύντομα ήταν επειδή πολύ γρήγορα πέτυχε τους κύριους στόχους του. Κανείς από μας δεν ονειρευόταν, όταν οργανώναμε τις διαμαρτυρίες μας στο Σιάτλ το 1999 ή στις συνεδριάσεις του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον το 2000, ότι μέσα σε μόλις τρία ή τέσσερα χρόνια, η διαδικασία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου θα είχε καταρρεύσει, ότι οι ιδεολογίες του «ελεύθερου εμπορίου» θα είχαν σχεδόν πλήρως απαξιωθεί, ότι όλες οι νέες εμπορικές συμφωνίες που μας πρότειναν – από τη Μ.Ι.Α. ως το νόμο για τις Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου Βόρειας και Νότιας Αμερικής – θα είχαν ηττηθεί, ότι η Παγκόσμια Τράπεζα θα είχε υπονομευτεί και ότι η εξουσία του ΔΝΤ πάνω στην πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού θα είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί. Αλλά αυτό ακριβώς συνέβη. Η μοίρα του ΔΝΤ είναι πραγματικά εκπληκτική. Κάποτε ήταν ο φόβος και ο τρόμος των χωρών του Νότου, σήμερα είναι ένα θλιβερό απομεινάρι του παλιού του εαυτού, έχοντας υποστεί τη χλεύη και την απαξίωση και έχοντας καταντήσει να πουλάει τα αποθέματα χρυσού του, ενώ αναζητά απεγνωσμένα μια νέα παγκόσμια αποστολή.\nΕν τω μεταξύ, το μεγαλύτερο μέρος του «χρέους του Τρίτου Κόσμου» έχει απλώς εξανεμιστεί. Όλα αυτά ήταν άμεσο αποτέλεσμα ενός κινήματος που κατάφερε να κινητοποιήσει την παγκόσμια αντίσταση τόσο αποτελεσματικά, ώστε οι κυρίαρχοι θεσμοί στην αρχή απαξιώθηκαν και, στη συνέχεια, οι κυβερνήσεις των χωρών της Ασίας και ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής εξαναγκάστηκαν από τους ίδιους τους πληθυσμούς τους να καταγγείλουν την απάτη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σε μεγάλο βαθμό, ο λόγος για τον οποίο το κίνημα οδηγήθηκε στη σύγχυση ήταν γιατί κανείς μας δεν είχε πιστέψει πραγματικά ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε.\nΦυσικά υπάρχει κι ένας άλλος λόγος. Τίποτε δεν τρομοκρατεί περισσότερο τους κυρίαρχους του κόσμου και ιδιαίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες απ' ό,τι ο κίνδυνος της συμμετοχικής δημοκρατίας από τα κάτω. Κάθε φορά που αρχίζει να αναδύεται ένα αυθεντικά δημοκρατικό κίνημα – και ιδιαίτερα όταν βασίζεται στις αρχές της πολιτικής ανυπακοής και της άμεσης δράσης – η αντίδραση είναι η ίδια: η κυβέρνηση προβαίνει αμέσως σε παραχωρήσεις (ωραία, μπορείτε να έχετε δικαίωμα ψήφου, ωραία, τέρμα τα πυρηνικά) και μετά αρχίζει να υποδαυλίζει τις στρατιωτικές εντάσεις στο εξωτερικό. Το κίνημα τότε αναγκάζεται να μεταμορφωθεί σε αντιπολεμικό, με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να χάνει σε δημοκρατική οργάνωση. Έτσι, το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων ακολουθήθηκε από το Βιετνάμ, το αντιπυρηνικό κίνημα από τους πολέμους «δι' αντιπροσώπου» στο Ελ Σαλβαδόρ και στη Νικαράγουα, το κίνημα για την παγκόσμια δικαιοσύνη από τον «Πόλεμο ενάντια στην Τρομοκρατία».\nΣε αυτό το σημείο, όμως, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι ήταν πραγματικά αυτός ο «πόλεμος»: η ατελέσφορη και προφανώς καταδικασμένη προσπάθεια μιας παρακμάζουσας δύναμης να παγκοσμιοποιήσει σε μόνιμη βάση τον ιδιόμορφο συνδυασμό του γραφειοκρατικού πολεμικού μηχανισμού της με τον κερδοσκοπικό χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό. Η απότομη κατάρρευση αυτού του σάπιου οικοδομήματος στο τέλος του 2008 οφείλεται, εν μέρει τουλάχιστον, σε ένα κίνημα το οποίο, όμως, μπροστά στο κύμα καταστολής που ακολούθησε την 11η Σεπτεμβρίου σε συνδυασμό με τη σύγχυσή του σχετικά με τον τρόπο συνέχισης του αγώνα μετά την εκπληκτική αρχική επιτυχία του, έμοιαζε σαν να είχε εξαφανιστεί από το προσκήνιο.\nΦυσικά δεν εξαφανίστηκε πραγματικά.\nΒρισκόμαστε ξεκάθαρα στα πρόθυρα μιας ακόμη μαζικής αναζωπύρωσης της ανθρώπινης φαντασίας. Δεν πρέπει να είναι τόσο δύσκολο. Τα περισσότερα στοιχεία είναι ήδη εδώ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είμαστε πια σε θέση να τα δούμε, δεδομένου ότι οι αντιλήψεις μας έχουν αποπροσανατολιστεί εξαιτίας δεκαετιών επίμονης προπαγάνδας. Ας πάρουμε τον όρο «κομμουνισμός». Σπάνια ένας όρος έχει διασυρθεί σε τέτοιο βαθμό. Η καθιερωμένη αντίληψη την οποία δεχόμαστε αψήφιστα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, είναι ότι ο κομμουνισμός σημαίνει κρατικό έλεγχο της οικονομίας και αυτό είναι ένα αδύνατο ουτοπικό όνειρο επειδή η ιστορία έχει απλά δείξει ότι «δε δουλεύει». Έτσι, ο καπιταλισμός, αν και δυσάρεστος, παρουσιάζεται ως η μόνη εναπομένουσα επιλογή. Αλλά στην πραγματικότητα ο κομμουνισμός είναι κάθε κατάσταση όπου οι άνθρωποι δρουν σύμφωνα με την αρχή: «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του», που είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί πάντοτε ο κάθε άνθρωπος όταν δουλεύει μαζί με άλλους για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν δυο άτομα επισκευάζουν ένα σωλήνα και ο ένας λέει «μπορείς να μου δώσεις το κλειδί» ο άλλος δεν απαντάει «και τι θα κερδίσω απ' αυτό;» (Αυτό συμβαίνει αν πραγματικά θέλουν να επισκευαστεί ο σωλήνας). Αυτό συμβαίνει ακόμη κι αν τυχαίνει να δουλεύουν για τις Bechtel ή Citigroup: εφαρμόζουν τις αρχές του κομμουνισμού γιατί είναι το μόνο πράγμα που πραγματικά δουλεύει. Αυτός είναι επίσης ο λόγος που ολόκληρες πόλεις ή χώρες επιστρέφουν σε πρόχειρες αλλά αποτελεσματικές, κομμουνιστικές δομές σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών ή κατάρρευσης της οικονομίας (θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι σε τέτοιες συνθήκες οι αγορές και οι ιεραρχικές εξουσιαστικές δομές αποτελούν πολυτέλεια που δεν μπορούμε να αντέξουμε). Όσο περισσότερη δημιουργικότητα απαιτείται, τόσο περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται να αυτοσχεδιάσουν για μια δεδομένη δουλειά και είναι πιθανότερο το αποτέλεσμα να είναι μια κομμουνιστική δομή που διέπεται από μεγαλύτερη ισότητα: γι' αυτό το λόγο ακόμη και ρεπουμπλικάνοι μηχανικοί λογισμικού, όταν προσπαθούν να εφεύρουν νέες ιδέες, σχηματίζουν μικρές δημοκρατικές κολεκτίβες. Μόνο όταν η εργασία είναι προκαθορισμένη και βαρετή – όπως συμβαίνει στις γραμμές παραγωγής - είναι δυνατό να εφαρμοστούν πιο εξουσιαστικές, ακόμη και φασιστικές μορφές κομμουνισμού. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι ακόμη και ιδιωτικές εταιρίες, εσωτερικά, είναι οργανωμένες κομμουνιστικά.\nΟ κομμουνισμός είναι ήδη εδώ. Το ερώτημα είναι πώς θα εκδημοκρατιστεί περαιτέρω. Ο καπιταλισμός, με τη σειρά του, είναι μόνο ένας πιθανός – και, όπως γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο, κυρίως καταστροφικός - τρόπος διαχείρισης του κομμουνισμού. Χρειάζεται να βρούμε έναν καλύτερο τρόπο και καλό θα ήταν αυτός να μη μας φέρνει τόσο συστηματικά σε συνεχή σύγκρουση.\nΌλο αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε ευκολότερα γιατί οι καπιταλιστές επιθυμούν να διοχετεύουν υπερβολικούς πόρους σε ένα ανεπαρκές κατασκεύασμα. Ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο ένα μέτριο σύστημα διαχείρισης του κομμουνισμού: έχει μια τάση περιοδικά να οδηγείται σε κρίση. Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, όσοι έχουν κέρδος από τον καπιταλισμό πρέπει να πείσουν όλους - και περισσότερο τους τεχνικούς, τους γιατρούς, τους δασκάλους, τους ερευνητές και τους διεκπεραιωτές ασφαλιστικών υποθέσεων - ότι πραγματικά δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να επαναφέρουν τα πράγματα όπως ήταν πριν, σε μια παρόμοια κατάσταση. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι που θα καταλήξουν να κάνουν τελικά την δουλειά θα αναλάβουν να επανοικοδομήσουν ένα σύστημα που δεν τους αρέσει πραγματικά, παρόλο που όλοι έχουν τουλάχιστον μια θολή υποψία, που έχει τις ρίζες της στις αμέτρητες καθημερινές εμπειρίες κομμουνισμού, ότι μπορούν να δημιουργήσουν ένα σύστημα τουλάχιστο λιγότερο βλακώδες και άδικο.\nΑυτό γιατί, όπως έδειξε και το μεγάλο κραχ του 1929, η ύπαρξη οποιασδήποτε λογικής εναλλακτικής - ακόμη και μιας τόσο αμφίβολης όσο η Σοβιετική Ένωση το 1930 - μπορεί να μετατρέψει μια οικονομική ύφεση σε μια προφανή πολιτική κρίση που δεν μπορεί να επιλυθεί.\nΑυτοί που επιθυμούν να ανατρέψουν το σύστημα έχουν μάθει, με τον πλέον άσχημο τρόπο, ότι δεν μπορούν να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στα κράτη. Αντίθετα, τη τελευταία δεκαετία έχουμε δει την ανάπτυξη χιλιάδων δομών αλληλοβοήθειας, οι περισσότερες από τις οποίες δεν έφτασαν ποτέ στα ραντάρ των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης. Το φάσμα αποτελείται από μικρές συλλογικότητες και οργανισμούς μέχρι μεγάλα αντικαπιταλιστικά εγχειρήματα, αρχιπελάγη από κατειλημμένα εργοστάσια στην Παραγουάη ή την Αργεντινή ή από αυτοοργανωμένες φυτείες τσαγιού και ιχθυοκαλλιέργειες στην Ινδία, αυτόνομα ινστιτούτα στην Κορέα, εξεγερμένες κοινότητες στην Τσιάπας ή στη Βολιβία, ενώσεις ακτημόνων γεωργών, καταλήψεις κτιρίων, γειτονιές, ενώσεις που ξεπηδούν σχεδόν παντού όπου η κρατική εξουσία και το παγκόσμιο κεφάλαιο φαίνεται να έχουν διαφορετικά σχέδια από αυτές. Μπορεί να μην έχουν σχεδόν καθόλου ιδεολογική ενότητα και πολλές δε γνωρίζουν καν για την ύπαρξη των άλλων, αλλά όλες σηματοδοτούνται από την κοινή επιθυμία να καταλύσουν τη λογική του κεφαλαίου. Και σε πολλά μέρη αρχίζουν να συνενώνονται. «Οικονομίες αλληλεγγύης» υπάρχουν σε κάθε ήπειρο, σε τουλάχιστον 80 διαφορετικές χώρες. Είμαστε στο σημείο όπου μπορούμε να ξεκινήσουμε να συλλαμβάνουμε το πώς αυτές μπορούν να συνενωθούν σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας νέες μορφές που θα οδηγήσουν σε έναν αυθεντικό επαναστατικό πολιτισμό.\nΟι ορατές εναλλακτικές προτάσεις κλονίζουν την αίσθηση του αναπόφευκτου, ότι το σύστημα πρέπει απαραίτητα να επανέλθει στην ίδια μορφή που είχε πριν – γι' αυτό είναι καίριο για την παγκόσμια διακυβέρνηση να τις εξαφανίσει ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, να είναι σίγουρη ότι κανένας δε θα μάθει γι' αυτές. Αν, όμως, είμαστε ενήμεροι, τότε μπορούμε να δούμε όλα όσα ήδη κάνουμε από μια άλλη οπτική. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές όταν δουλεύουμε σε συλλογικά πρότζεκτ, είμαστε όλοι αναρχικοί όταν επιλύουμε τις διαφορές μας χωρίς τη μεσολάβηση δικηγόρων ή της αστυνομίας, είμαστε όλοι επαναστάτες όταν κάνουμε κάτι αυθεντικά καινούριο.\nΚάποιος μπορεί να διαφωνήσει: η επανάσταση δεν πρέπει να αυτοπεριοριστεί σε αυτό. Είναι αλήθεια. Από την άποψη αυτή, οι μεγάλες στρατηγικές αντιπαραθέσεις στην πραγματικότητα μόλις ξεκίνησαν. Ωστόσο, έχω να προτείνω κάτι: για τουλάχιστον πέντε χιλιάδες χρόνια, τα λαϊκά κινήματα είχαν την τάση να βάζουν στο επίκεντρο των αγώνων τους το χρέος – κι αυτό πολύ πριν υπάρξει καπιταλισμός. Υπάρχει λόγος γι' αυτό. Το χρέος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος που χρησιμοποιήθηκε ποτέ για να κάνει σχέσεις που βασίζονται στη βία και την ανισότητα να εμφανίζονται σωστές και ηθικές σε όλους. Όταν το κόλπο δε λειτουργεί πια, τα πάντα εκρήγνυνται. Όπως συμβαίνει τώρα. Σαφώς, το χρέος έχει αποδειχθεί ότι είναι η μεγαλύτερη αδυναμία του συστήματος, το σημείο που ξεφεύγει από οποιονδήποτε έλεγχο. Προσφέρει, επίσης, ατελείωτες δυνατότητες για οργάνωση. Ορισμένοι μιλάνε για απεργία ή για συνασπισμό των χρεωμένων ανθρώπων.\nΊσως να γίνει κι αυτό, αλλά για αρχή μπορούμε να αγωνιστούμε κατά των εξώσεων: να δεσμευτούμε, γειτονιά με γειτονιά, ότι θα υποστηρίξουμε ο ένας τον άλλο, αν κάποιος από εμάς εκδιωχτεί από το σπίτι του. Το κέρδος δεν είναι μόνο ότι θα αμφισβητηθεί το καθεστώς του χρέους αλλά και ότι θα χτυπηθεί το κύτταρο του καπιταλισμού – η ηθική του θεμελίωση. Σήμερα αποκαλύπτεται ότι πρόκειται για μια συλλογή από αθετημένες υποσχέσεις – αλλά με τον τρόπο αυτό δημιουργείται μια νέα υπόσχεση. Ένα χρέος σε τελική ανάλυση είναι μόνο αυτό: μια υπόσχεση, και ο σύγχρονος κόσμος είναι γεμάτος από υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν. Θα μπορούσε κανείς να θίξει εδώ την υπόσχεση που μας έδωσε το κράτος ότι αν εγκαταλείψουμε κάθε δικαίωμα να διαχειριζόμαστε συλλογικά τις υποθέσεις μας, θα πρέπει τουλάχιστο να μας παρέχεται μια στοιχειώδης ασφάλεια για τη ζωή μας. Ή την υπόσχεση που μας έδωσε ο καπιταλισμός: ότι θα μπορούμε να ζούμε σαν βασιλιάδες αν είμαστε πρόθυμοι να αγοράσουμε τα υλικά της ίδιας της συλλογικής μας υποτέλειας. Όλα αυτά έχουν διαψευσθεί. Αυτό που μας απομένει είναι να υποσχεθούμε ο ένας στον άλλο. Άμεσα. Χωρίς τη διαμεσολάβηση καμιάς οικονομικής και πολιτικής γραφειοκρατίας. Η επανάσταση ξεκινά ρωτώντας: τι είδους υποσχέσεις αλληλοβοήθειας μπορούν να δώσουν μεταξύ τους ελεύθεροι άνδρες και γυναίκες και πώς, με την τήρησή τους, μπορούμε να ξεκινήσουμε να δημιουργούμε έναν άλλον κόσμο;\nΟ David Graeber (1961-) είναι αμερικανός ανθρωπολόγος και ακτιβιστής αναρχικός. Εργάστηκε ως δόκτορας ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του Γέιλ από όπου απολύθηκε το 2007. Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων: «Toward an Anthropological Theory of Value: The False Coin of Our Own Dreams» και «Αποσπάσματα μιας Αναρχικής Ανθρωπολογίας» (Eκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες).\nΜετάφραση: Κωνσταντής Παπαδάκης\nΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ\nΗ παγκοσμιοποίηση επιβλήθηκε στον κόσμο υποσχόμενη ειρήνη και ευημερία. Αντί αυτών αντιμετωπίζουμε πόλεμο και οικονομική κρίση. Όχι μόνο η ευημερία αποδείχτηκε άπιαστο όνειρο, αλλά και το μίνιμουμ της οικονομικής ασφάλειας ανθρώπων και χωρών εξαφανίζεται με γρήγορους ρυθμούς.\nΘάνατοι από πείνα έχουν αρχίσει να σημειώνονται σε χώρες όπως η Αργεντινή, όπου η πείνα ποτέ πριν δεν είχε παρουσιαστεί, και η λιμοκτονία έκανε ξανά την εμφάνισή της σε χώρες όπως η Ινδία, η οποία είχε απομακρύνει την πιθανότητα ξεσπάσματος λιμού, όπως εκείνου το 1942 ο οποίος σκότωσε 2.000.000 ανθρώπους σε καθεστώς αποικιοκρατικής κυριαρχίας. Η Ινδία κατάφερε να παράσχει «ασφάλεια τροφής» μέσω μιας λαϊκής πολιτικής που διαμορφώθηκε από τις δημοκρατικές διαδικασίες μιας ανεξάρτητης και κυρίαρχης χώρας. Ακόμα και οι εύρωστες οικονομίες χωρών, όπως οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και η Ιαπωνία, αντιμετωπίζουν μια πτώση. Η παγκοσμιοποίηση έχει ξεκάθαρα αποτύχει να βελτιώσει το ευ ζην πολιτών και χωρών.\nΗ παγκοσμιοποίηση έχει βοηθήσει μερικές επιχειρήσεις ν' αυξήσουν τα έσοδά τους και να διευρύνουν τις αγορές τους, αλλά πολλές επιχειρήσεις, όπως η AOL/Time Warner και η Enron, των οποίων η ασταθής ανάπτυξη βασίστηκε στην απορρύθμιση που προκλήθηκε από την παγκοσμιοποίηση, είτε πτώχευσαν είτε έχασαν τη σπουδαιότητά τους. Το μονοπάτι της παγκοσμιοποίησης αποδεικνύεται ότι οδηγεί τους πλούσιους στην αστάθεια και τους φτωχούς στην εξαθλίωση και την ένδεια.\nΗ ειρήνη ήταν η άλλη υπόσχεση της παγκοσμιοποίησης αλλά τρομοκρατία και πόλεμος είναι αυτά που βιώνουμε. Η ειρήνη θα ήταν αποτέλεσμα της αυξανόμενης παγκόσμιας ευημερίας που θα έφερνε η παγκοσμιοποίηση. Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα είναι η αύξηση της φτώχειας. Επιπλέον η οικονομική ανασφάλεια και ο αποκλεισμός δημιουργούν τις συνθήκες εκείνες που ευνοούν την αύξηση της τρομοκρατίας και του φονταμενταλισμού.\nΟ οικονομικός και πολιτικός αποκλεισμός και η διάβρωση της οικονομικής εθνικής κυριαρχίας κάνουν πολλούς νέους να επιλέξουν την τρομοκρατία και τη βία ως τα μέσα για την επίτευξη των στόχων τους. Η διάβρωση των εθνικών οικονομιών και η αύξηση της οικονομικής ανασφάλειας, επίσης, αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων, τα οποία χρησιμοποιούν την πραγματικότητα της οικονομικής ανασφάλειας για να ρίξουν λάδι στη φωτιά της πολιτισμικής ανασφάλειας. Τα κόμματα αυτά γεμίζουν το κενό που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας και της οικονομικής ανεξαρτησίας με την ψευδοεθνικιστική ατζέντα του «πολιτισμικού εθνικισμού».\nΣε παγκόσμιο επίπεδο η ρητορική της «σύγκρουσης των πολιτισμών» και ο πόλεμος εναντίον του Ισλάμ ασκούν την ίδια λειτουργία με τις αποκλειστικές πολιτικές ατζέντες του πολιτισμικού εθνικισμού και της φονταμενταλιστικής ιδεολογίας στο εθνικό επίπεδο.\nΗ Σύγκλιση των φονταμενταλισμών\nΔύο τύποι φονταμενταλισμού φαίνεται να συγκλίνουν και δείχνουν να ενισχύονται και να υποστηρίζονται αμοιβαία.\nΟ πρώτος είναι ο εμπορικός φονταμενταλισμός της ίδιας της παγκοσμιοποίησης. Αυτός ο φονταμενταλισμός επαναπροσδιορίζει τη ζωή ως εμπόρευμα, την κοινωνία ως οικονομία και την αγορά ως το τελικό στάδιο της ανθρώπινης περιπέτειας. Η αγορά έχει γίνει η οργανωτική αρχή για την παροχή του φαγητού, του νερού, της εκπαίδευσης και άλλων βασικών αναγκών, έχει γίνει το μέτρο του ανθρωπισμού μας.\nΗ ανθρώπινή υπόστασή μας δε βασίζεται πλέον στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που προστατεύονται από όλα τα συντάγματα και τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του ΟΗΕ. Προϋποθέτει την ικανότητά μας να «αγοράζουμε» τις ανάγκες μας στην παγκόσμια αγορά, στην οποία οι συνθήκες της ζωής –φαγητό, νερό, υγεία, γνώση- έχουν γίνει τα ύστατα εμπορεύματα, που ελέγχονται από μια χούφτα εταιρείες. Στον εμπορικό φονταμενταλισμό της παγκοσμιοποίησης όλα είναι εμπόρευμα, όλα είναι προς πώληση. Τίποτα δεν είναι ιερό, δεν υπάρχουν θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών και θεμελιώδη καθήκοντα των κυβερνήσεων.\nΟ εμπορικός φονταμενταλισμός της παγκοσμιοποίησης και ο οικονομικός αποκλεισμός που τον συνοδεύει δίνουν ώθηση σε πολιτικές αποκλεισμού. Παράλληλα ενισχύονται και υποστηρίζονται από τις πολιτικές αποκλεισμού, οι οποίες εμφανίζονται με τη μορφή πολιτικών κομμάτων που βασίζονται στο «θρησκευτικό φονταμενταλισμό», την ξενοφοβία, την εθνική καθαρότητα και την προώθηση της πατριαρχίας και της διάκρισης σε κάστες. Η κουλτούρα της εμπορευματοποίησης έχει αυξήσει τη βία εναντίον των γυναικών, είτε με τη μορφή της αύξησης της οικογενειακής βίας, της αύξησης των περιπτώσεων βιασμού, της αύξησης θανάτων των θηλυκών εμβρύων ή της διάδοσης του εμπορίου γυναικών.\nΗ παγκοσμιοποίηση, ως πατριαρχικό «σχέδιο δράσης», έχει ενισχύσει τους πατριαρχικούς αποκλεισμούς. Οι ωμότητες κατά των παριών έχουν επίσης αυξηθεί ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, με τις ανώτερες κάστες ν' απολαμβάνουν ανανεωμένη ισχύ από την ενσωμάτωσή τους στην παγκόσμια αγορά, ενώ παράλληλα θέλουν ν' αρπάξουν τους πόρους των φτωχών και περιθωριοποιημένων, ειδικά των παριών και των αυτόχθονων ανθρώπων, για εμπορική εκμετάλλευση. Οι προοδευτικοί νόμοι που θέσπισαν ως αναπαλλοτρίωτο το δικαίωμα των παριών στη γη έχουν καταργηθεί. Έχει αρχίσει ήδη μια προσπάθεια να καταργηθεί η συνταγματική προστασία των δικαιωμάτων των φυλών στη γη.\nΟι γυναίκες, οι παρίες, οι αυτόχθονοι πληθυσμοί και οι μειονότητες είναι τα κύρια θύματα των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων της παγκοσμιοποίησης. Νέα κινήματα αλληλεγγύης, όπως «Η Καμπάνια του Λαού της Ινδίας ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου», συνάπτουν νέες συμμαχίες μεταξύ τους. Ωστόσο, οι αναδυόμενες πολιτικές αποκλεισμού υπερνικούν τα κινήματα των ανθρώπων\nΗ οικονομική ανασφάλεια κάνει τους πολίτες ευάλωτους σε πολιτικές που βασίζονται στον αποκλεισμό. Γι' αυτούς που είναι στην εξουσία ή ψάχνουν ν' αποκτήσουν ισχύ, μια πολιτική αποκλεισμού γίνεται πολιτική ανάγκη. Η πολιτική αποκλεισμού είναι απαραίτητη για να γεμίσει το κενό που δημιουργήθηκε από το τέλος της οικονομικής ανεξαρτησίας και του κράτους πρόνοιας και για να αντικαταστήσει πολιτικές που βασίστηκαν στα οικονομικά δικαιώματα με πολιτικές που βασίζονται στη φυλετική ταυτότητα.\nΗ πολιτική του αποκλεισμού είναι απαραίτητη για να εκτραπεί η προσοχή της κοινής γνώμης μακριά από τον αρνητικό αντίκτυπο της παγκοσμιοποίησης και να «φορτωθούν» στις μειονότητες και τους μετανάστες η έλλειψη θέσεων εργασίας, η δυσκολία βιοπορισμού και η έλλειψη ικανοποίησης βασικών αναγκών, προβλήματα που πηγάζουν από την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Ο φονταμενταλισμός και η ξενοφοβία με το να διαιρούν τους ανθρώπους, να αποσπούν και να εκτρέπουν αλλού την προσοχή τους, ξεπροβάλλουν ως θεραπείες για την αντιμετώπιση της παγκοσμιοποίησης, προσφέροντας προστασία και ανοσία στο σχέδιο δράσης της παγκοσμιοποίησης. […]\nΧρειαζόμαστε μια νέα πολιτική αλληλεγγύης και ειρήνης η οποία να αντιμετωπίζει ταυτοχρόνως τη βία και τον αποκλεισμό της παγκοσμιοποίησης, τη βία της τρομοκρατίας και του φονταμενταλισμού και τη βία του πολέμου. Οι διαφορετικές μορφές βίας και οι διαφορετικές μορφές φονταμενταλισμού έχουν κοινές ρίζες και χρειάζονται κοινό τρόπο αντιμετώπισης. Η παγκοσμιοποίηση δεν ανέχεται την αποκέντρωση, την οικονομική δημοκρατία και την οικονομική διαφοροποίηση. Η τρομοκρατία και ο φονταμενταλισμός δεν ανέχονται την πολιτισμική διαφοροποίηση και η μηχανή του πολέμου δεν ανέχεται το «άλλο» και την ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων.\nΗ απάντηση στην παγκοσμιοποίηση είναι η προστασία και η περιφρούρηση των διαφορετικών οικονομιών μας σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Η απάντηση στον φονταμενταλισμό είναι να γιορτάζουμε τις πολιτισμικές μας αντιθέσεις. Η απάντηση στον πόλεμο είναι η αναγνώριση ότι ο «άλλος» δεν είναι απειλή αλλά η αναγκαία προϋπόθεση της ύπαρξής μας.\nΦανταστείτε πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν βασιζόταν σε μια φιλοσοφία αλληλεξάρτησης αντί για την τρέχουσα κυρίαρχη φιλοσοφία που βασίζεται στην αντίληψη ότι «για να υπάρξω εγώ, πρέπει να εξοντωθείς εσύ» ή ότι «η ύπαρξή σου αποτελεί απειλή για τη δική μου ύπαρξη».\nΣ' έναν κόσμο βασισμένο στην αλληλεξάρτηση κι όχι στην κυριαρχία, τον αποκλεισμό, την εξόντωση, η Μονσάντο δε θα προωθούσε μια συμφωνία τύπου TRIPS , που συμπεριφέρεται στους αγρότες, των οποίων τους σπόρους έχει πατεντάρει, ως «κλέφτες». Η Μονσάντο, η Σιντζέντα, η Ράιστεκ και άλλες «βιοπειρατικές» εταιρείες θα αναγνώριζαν ότι η δική τους αναπαραγωγική δραστηριότητα βασίζεται στην αντίστοιχη πρότερη δραστηριότητα των αγροτών. […]\nΑν ο πρόεδρος Μπους μπορούσε να δει τους πολιτισμούς του Τίγρη, του Εφράτη και της Μεσοποταμίας ως προγόνους και αναγνώριζε τις κοινές ρίζες μιας κοινής εξέλιξης, δε θα έσπευδε να εξοντώσει τις ιστορικές του ρίζες με μη επανδρωμένα όπλα μαζικής καταστροφής.\nΑν εκείνοι που ελέγχουν τα κεφάλαια μπορούσαν να δουν ότι ο πλούτος τους ενσωματώνει τη δημιουργικότητα της φύσης και την εργασία των ανθρώπων, δε θα θέσπιζαν οικονομικούς κανόνες που καταστρέφουν τη φύση και τους πόρους της ζωής.\nΟ φονταμενταλισμός της αγοράς και ο φονταμενταλισμός των ιδεολογιών του μίσους και της μισαλλοδοξίας έχουν τις ρίζες τους στο φόβο: το φόβο για την ικανότητα και τη δημιουργικότητα του άλλου, το φόβο για την κυριαρχία του άλλου.\nΓινόμαστε μάρτυρες των χειρότερων εκδηλώσεων οργανωμένης βίας από την ανθρωπότητα εναντίον του εαυτού της, γιατί γινόμαστε μάρτυρες της εξάλειψης της συμμετοχής, της συμπάθειας και της αλληλεγγύης. Αυτό είναι το μεγαλύτερο τίμημα της παγκοσμιοποίησης. Καταστρέφει την δυνατότητά μας να είμαστε άνθρωποι. Η επανάκτηση του ανθρωπισμού μας είναι η μεγαλύτερη απαίτηση της εποχής μας, για ν' αντισταθούμε και ν' αντιστρέψουμε αυτό το απάνθρωπο σχέδιο. Η συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση δεν έχει να κάνει με την αγορά και την οικονομία. Έχει να κάνει με την υπενθύμιση της κοινής μας ανθρώπινης καταγωγής και τον κίνδυνο να ξεχάσουμε τι σημαίνει να είμαστε άνθρωποι.\nΗ Ιδεολογία του Μπάρακ Ομπάμα\nΤους τελευταίους δύο μήνες:\n• Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους σε μια σύνοδο στη Χιλή εάν η Ουάσινγκτον σχεδιάζει να δώσει ένα τέλος στο πεντηκονταετές εμπάργκο της Κούβας. Απάντησε: «Όχι».\n• Οι αρχές του Ισραήλ επιτέθηκαν σε Παλαιστίνιους που ήταν συγκεντρωμένοι στο πλαίσιο πολιτισμικών εκδηλώσεων στην Ιερουσαλήμ, διαλύοντας μια πορεία παιδιών και σπάζοντας τα μπαλόνια σε μια σχολική γιορτή. Δεν έχει εφαρμοστεί κανένα εμπάργκο στο Ισραήλ και ούτε πρόκειται. Ούτε θα δηλώσει ποτέ ο πρόεδρος Ομπάμα πώς αισθάνεται πραγματικά για την εισβολή σ' ένα παιδικό πάρτι και για το σπάσιμο των μπαλονιών τους.\n• Ο Λευκός οίκος και το Πεντάγωνο φαίνεται να ανταγωνίζονται ποιος θα ανακοινώσει το μεγαλύτερο αριθμό στρατιωτών που στέλνονται στο Αφγανιστάν. Κρατάει κανείς το λογαριασμό;\n• Αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροπλάνα συνεχίζουν να ρίχνουν βόμβες στα σπίτια των ανθρώπων και σε γαμήλιες γιορτές στο Πακιστάν. Κανείς στην Ουάσινγκτον δεν το παραδέχεται αυτό δημόσια ούτε σχολιάζει τη νομιμότητα ή την ηθικότητα αυτών των ενεργειών.\n• Η Βολιβία και το Εκουαδόρ έχουν απελάσει τους αμερικανούς διπλωμάτες, επειδή έκριναν ότι συνωμοτούσαν για να υπονομεύσουν τις κυβερνήσεις.\nΠολλά άλλα παραδείγματα μπορούν να αναφερθούν για να δείξουν πόσο μοιάζουν οι εξωτερικές πολιτικές των κυβερνήσεων Μπους και Ομπάμα, πόσο μικρή ή καθόλου αλλαγή έχει επέλθει· σίγουρα ανάξια αναφοράς. Φυσικά, αυτά τα λόγια μου είναι ακριβώς εκείνα που προβληματίζουν τους οπαδούς του Ομπάμα. Είναι ερωτευμένοι με τον άνθρωπο, αυτόν με το χαμόγελο για διαφήμιση οδοντόκρεμας, τον «έξυπνο» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), αυτόν που παίζει μπάσκετ και δεν είναι ο Τζορτζ Μπους, με αυτόν του οποίου η γυναίκα αγκάλιασε τη βασίλισσα της Αγγλίας.\nΗ παγκόσμια δημοτικότητα του Ομπάμα ενισχύεται σημαντικά από το γεγονός ότι αγωνίζεται σκληρά να κρύψει την αληθινή του ιδεολογία. Για παράδειγμα, το Μάρτιο σε μια συνέντευξη στους Τάιμς της Ν. Υόρκης ερωτήθηκε: «Μπορείτε να περιγράψετε με μία λέξη τη φιλοσοφία σας; Αν δεν είστε σοσιαλιστής, είστε φιλελεύθερος; Είστε προοδευτικός; Με μία λέξη;»\n«Όχι δε θα εμπλακώ σ' αυτή τη διαδικασία», απάντησε ο πρόεδρος.\nΤην επόμενη μέρα κάλεσε το δημοσιογράφο των Τάιμς και του είπε: «Δε μπορούσα να πιστέψω ότι εννοούσες την ερώτηση περί σοσιαλισμού!» Στη συνέχεια ο Ομπάμα έδωσε αρκετά παραδείγματα των πολιτικών του στο δημοσιογράφο τα οποία δείχνουν ότι δεν είναι σοσιαλιστής.\nΔεν ήταν δύσκολο να με πείσει. Η κεντρώα πολιτική του Ομπάμα είναι ξεκάθαρη σε όποιον κάνει τον κόπο να τη μελετήσει. Ωστόσο, μετά το γεγονός των Τάιμς, το οποίο προφανώς τον απασχόλησε, αισθάνθηκε ίσως ότι πρέπει να είναι πιο ξεκάθαρος για τις ιδεολογικές του τάσεις, προκειμένου να αποφύγει στο μέλλον παρόμοιες ανόητες ερωτήσεις περί «σοσιαλισμού». Την επόμενη μέρα, σε μια συνάντηση στο Λευκό Οίκο με μέλη της Συμμαχίας Νέων Δημοκρατικών, μιας ομάδας κεντρώων δημοκρατικών, μελών του Λευκού Οίκου, ο Ομπάμα είπε: «Είμαι Νέος Δημοκρατικός».\nΟι περισσότεροι συντηρητικοί είναι πιθανό να συνεχίσουν να τον βλέπουν ως επικίνδυνο αριστερό. Θα έπρεπε να είναι χαρούμενοι που είναι πρόεδρος ο Ομπάμα και όχι κάποιος πραγματικά προοδευτικός ή σοσιαλιστής ή αυθεντικός φιλελεύθερος, αλλά η δεξιά είναι άπληστη.\nΚλιματική Αλλαγή στον Τρίτο Πόλο\nΓράφω από το Λάντακ, όπου μελετάμε μαζί με τις τοπικές κοινότητες τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής, τη σταδιακή προσαρμογή και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της καταστροφής.\nΣυχνή αναφορά γίνεται για το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική και την Ανταρκτική εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας σε όλη τη γη και της κλιματικής αλλαγής. Παρόλα αυτά, δε γίνεται κανένας λόγος για το λιώσιμο των παγετώνων στα Ιμαλάϊα, ακόμη κι αν επηρεάζονται περισσότεροι άνθρωποι.\nΣήμερα το 10% της συνολικής μάζας της γης καλύπτεται με χιόνι, με το 84,16% αυτού να βρίσκεται στην Ανταρκτική, το 13,9%, στη Γροιλανδία, το 0,77% στα Ιμαλάϊα, το 0,51% στη Βόρεια Αμερική, το 0,37% στην Αφρική, το 0,15% στη Νότια Αμερική και το 0,06% στην Ευρώπη. Εκτός της πολικής περιοχής, τα Ιμαλάϊα έχουν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση παγετώνων. Το 9,04% των Ιμαλαΐων καλύπτεται από παγετώνες και το 30-40% της υπόλοιπης περιοχής καλύπτεται από χιόνι. Οι παγετώνες των Ιμαλαΐων είναι ο Τρίτος Πόλος. Τροφοδοτούν τους γιγάντιους ποταμούς της Ασίας και δίνουν ζωή στη μισή ανθρωπότητα.\nΣτο Λάντακ, το βορειότερο τμήμα της Ινδίας, όλη η ζωή εξαρτάται απ' το χιόνι. Το Λάντακ είναι μια έρημος σε μεγάλο υψόμετρο με μόνο 50mm βροχόπτωσης. Το νερό στο Λάντακ προέρχεται από το λιώσιμο των πάγων, από το χιόνι που πέφτει στην περιοχή και παρέχει την απαραίτητη υγρασία για την καλλιέργεια και τα βοσκοτόπια, καθώς και από το χιόνι των παγετώνων που λιώνει αργά και τροφοδοτεί τα μικρά ποτάμια εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα των μικρών καταυλισμών. Για αιώνες το χιόνι έχει στηρίξει την ανθρώπινη επιβίωση στο Λάντακ.\nΗ κλιματική αλλαγή αλλάζει το δεδομένο αυτό. Η χιονόπτωση είναι μικρότερη, με αποτέλεσμα να υπάρχει λιγότερη υγρασία για την καλλιέργεια των σιτηρών. Στο ένα χωριό μετά το άλλο παρακολουθούμε το τέλος της γεωργίας, αφού το λιώσιμο των πάγων ήταν η μόνη πηγή υγρασίας για τα χωράφια.\nΜειωμένη χιονόπτωση σημαίνει, επίσης, λιγότερο χιόνι στους παγετώνες και μικρότερη ροή των ποταμών. Η πιο σύντομη αυτή περίοδος χιονόπτωσης αποτρέπει τη μετατροπή του χιονιού σε σκληρούς παγωμένους κρυστάλλους. Επομένως, το μεγαλύτερο μέρος του παγετώνα τείνει να λιώσει όταν έρχεται το καλοκαίρι.\nΗ κλιματική αλλαγή προκαλεί βροχές παρά χιόνια, οι οποίες πέφτουν ακόμη και σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Το γεγονός αυτό, επίσης, επιταχύνει το λιώσιμο των παγετώνων.\nΣτο μεταξύ, η ισχυρή βροχόπτωση, πρωτοφανής για την έρημο σε μεγάλο υψόμετρο, έχει γίνει συχνότερη προκαλώντας αστραπιαίες πλημμύρες που προκαλούν καταστροφές σε σπίτια και χωράφια, δέντρα και ζώα. Πρόσφυγες, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, έχουν ήδη δημιουργηθεί σε χωριά των Ιμαλαΐων όπως το Ρόνγκτζουκ. Όπως είπε μια απ' τις γυναίκες πρόσφυγες: «όταν βλέπουμε τα μαύρα σύννεφα, φοβόμαστε».\nΗ εμφάνιση των μαύρων σύννεφων και η εξαφάνιση του χιονιού από την παγωμένη έρημο μαρτυρούν πόσο επηρεάζεται η ζωή των κοινοτήτων στο Λάντακ από την κλιματική αλλαγή. Δεν είναι αυτές που προκάλεσαν τη μόλυνση, αντίθετα είναι τα θύματα της. Αυτό είναι το αληθινό και σκληρό πρόσωπο της κλιματικής αδικίας: αυτοί που μολύνουν συνεχίζουν το έργο τους, αποκομμένοι από τις συνέπειες των ενεργειών τους. Κάποιοι άλλοι, χιλιάδες μίλια μακριά, υφίστανται τις σφοδρές συνέπειες της μόλυνσης από τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.\nΣτην Ινδία 5.243 παγετώνες καλύπτουν μια επιφάνεια 37.579 km2 και περιέχουν 142.88 km2 πάγο. Ο παγετώνας Γκανγκότρι, η πηγή νερού για την Γκάνγκα, υποχωρεί κατά 20-23 μέτρα κάθε χρόνο, ο παγετώνας Μίλαμ υποχωρεί κατά 30 μέτρα το χρόνο, ενώ ο παγετώνας Ντόκρανι υποχωρεί κατά 15-20 μέτρα το χρόνο. Ο βαθμός υποχώρησης του παγετώνα Γκανγκότρι έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία τρία χρόνια. Μερικές από τις πιο καταστροφικές συνέπειες από το λιώσιμο των παγετώνων παρουσιάζονται όταν λίμνες καλυμμένες με πάγο πλημμυρίζουν και τα φαινόμενα GLOFs (Glacial Lake Outburst Floods) λαμβάνουν χώρα.\nΈτσι, η κλιματική αλλαγή οδηγεί πρωτίστως στον πολλαπλασιασμό των περιστατικών πλημμύρας, όμως, με τον καιρό, καθώς το χιόνι θα μειώνεται, θα έχουμε ξηρασία τις περιόδους του καλοκαιριού. Στην Γκάνγκα η απώλεια του νερού από το λιώσιμο των παγετώνων θα μειώσει τις ροές νερών κατά τους μήνες Ιούλιο-Σεπτέμβριο κατά 2/3, προκαλώντας ελλείψεις νερού για 500 εκατομμύρια ανθρώπους και για το 37% της αρδευόμενης γης στην Ινδία.\nΤο λιώσιμο των παγετώνων στα Ιμαλάϊα είναι η μεγαλύτερη πηγή φρέσκου νερού για τη βόρεια Ινδία και παρέχει περισσότερο από το μισό νερό της Γκάνγκα. Το νερό από το λιώσιμο των παγετώνων τροφοδοτεί επίσης τους ποταμούς Ίντους, Βραχμαπούτρα, Μεκόνγκ, Ιραγουάντι, Γέλοου και Γιάντζε.\nΣύμφωνα με το Διακυβερνητικό Πίνακα της Κλιματικής Αλλαγής (IPCC): «οι παγετώνες στα Ιμαλάϊα υποχωρούν γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου και, αν ο ρυθμός αυτός συνεχιστεί, η πιθανότητα να εξαφανιστούν μέχρι το έτος 2035 και ίσως συντομότερα είναι πολύ μεγάλη, εφόσον διατηρηθεί ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας της γης». Σύμφωνα με αναφορά του IPCC, η περιοχή των παγετώνων στα Ιμαλάϊα θα μειωθεί από τα 193.051 τετραγωνικά μίλια στα 38.000 τετραγωνικά μίλια το 2035.\nΔιακυβεύονται οι ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Γι' αυτό το λόγο έχουμε ξεκινήσει μια συμμετοχική διαδικασία στην οποία συμμετέχουν οι κοινότητες των Ιμαλαΐων, συζητώντας για την κλιματική αλλαγή, για θέματα κλιματικής δικαιοσύνης, προσαρμογής και αντιμετώπισης της καταστροφής.\nΌσον αφορά τον αριθμό των ανθρώπων που επηρεάζονται, η κλιματική αλλαγή στον Τρίτο Πόλο είναι πολύ κοντά. Καμία πολιτική ή συμφωνία για την κλιματική αλλαγή δεν θα είναι ολοκληρωμένη αν δε συμμετέχουν σ' αυτήν οι κοινότητες των Ιμαλαΐων.\nΗ Κυβέρνηση της Ινδίας έχει θέσει σε εφαρμογή Σχέδιο Εθνικής Κλιματικής Δράσης με οχτώ αποστολές. Μια απ' αυτές έχει να κάνει με τη διατήρηση του οικοσυστήματος των Ιμαλαΐων. Παρόλα αυτά οι κοινότητες των Ιμαλαΐων απουσιάζουν από την αποστολή. Σύμφωνα με το Σχέδιο Δράσης: «Μια αποστολή, για να διατηρήσει το οικοσύστημα των Ιμαλαΐων, θα πρέπει να αναπτύξει επιχειρησιακά μέτρα για τη διατήρηση και προστασία του παγετώνα στα Ιμαλάϊα και του ορεινού οικοσυστήματος. Επειδή τα Ιμαλάϊα είναι πηγή πολύτιμων και πανάρχαιων ποταμών, θα πρέπει η Αποστολή, μεταξύ άλλων, να επιδιώξει να κατανοήσει αν και σε ποιο βαθμό υποχωρούν οι παγετώνες των Ιμαλαΐων και πώς το πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί. Αυτό απαιτεί τη συλλογική προσπάθεια ειδικών επιστημόνων που μελετούν το κλίμα, τους παγετώνες, αλλά και άλλων ειδικοτήτων».\nΟι άνθρωποι καλούνται να προστατέψουν μόνο τα δάση: «η κοινοτική διαχείριση αυτών των οικοσυστημάτων θα προωθηθεί με την παροχή κινήτρων προς τις κοινότητες και τις συνελεύσεις τους για την προστασία και τη βελτίωση των δασικών εκτάσεων».\nΗ κλιματική αλλαγή, όμως, δε σχετίζεται μόνο με τα δάση. Έχει να κάνει με τις ξαφνικές πλημμύρες και την έλλειψη νερού, έχει να κάνει με το σχεδιασμό ενός μέλλοντος που δε θα μοιάζει με το παρόν. Γι' αυτό οι άνθρωποι χρειάζεται να συνεργάζονται στον έλεγχο και το σχεδιασμό. Κανένας κυβερνητικός μηχανισμός, όσο εξειδικευμένος κι αν είναι, δεν μπορεί να γνωρίζει κάθε βουνό, κάθε παγετώνα, κάθε ποτάμι και περιοχή. Οι άνθρωποι είναι ειδικοί στα τοπικά οικοσυστήματα και στις αλλαγές που αυτά υφίστανται εξαιτίας της μεταβολής του κλίματος. Είναι αυτή η εξειδίκευση που χρειάζεται να ενεργοποιηθεί, ώστε να αναπτυχθούν σταδιακά στρατηγικές προσαρμογής στα νέα δεδομένα.\nΑναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ στις 12:59 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


η μέθοδός μας - φροντιστήριο ξένων γλωσσών Παγκράτι | elingua.gr\nη μέθοδός μαςadmin2019-07-09T10:20:11+02:00\nΗ εκπαιδευτική ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ του e-Lingua\nΗ γνώση δίνει στον άνθρωπο χαρά, δύναμη, αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία.\nΕπομένως, η διαδικασία απόκτησης της γνώσης μόνο ευχάριστη, γοητευτική και ελκυστική μπορεί να είναι.\nΑυτό θέλουμε να διασφαλίζουμε κι εμείς για τους μαθητές μας μέσα από τη μεθοδολογία μας.\nΗ μεθοδολογία μας είναι ΜΑΘΗΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ\nΟ κάθε μαθητής μας είναι ξεχωριστός, με τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του. Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις και ίσες ευκαιρίες να αναπτυχθούν.\nΑξιοποιούμε ως βασική αξία ζωής την αγάπη για τον άνθρωπο και διδάγματα από παιδαγωγικές θεωρίες, με προεξάρχουσα τη Θεωρία της πολλαπλής ευφυΐας (Multiple Intelligence Theory) του Howard Gardner. Πιο συγκεκριμένα:\nΕπιλέγουμε βιβλία με προσεγμένο παιδαγωγικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο.\nΟργανώνουμε το μάθημα γύρω από το τραπέζι για την ανάπτυξη του ομαδικού πνεύματος και της ατομικής ευθύνης ταυτόχρονα.\nΕπιλέγουμε άριστο καθηγητικό προσωπικό που χαίρεται να υλοποιεί τους στόχους αυτούς.\nΕνθαρρύνουμε και επιβραβεύουμε σε σταθερή βάση κάθε θετική συμπεριφορά των μαθητών μας και κάθε βελτίωση της επίδοσής τους.\nΤο εκπαιδευτικό παιχνίδι κάθε μορφής παίρνει τη θέση που του αρμόζει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Το ίδιο κάνουμε με το τραγούδι, το θέατρο, τη δημιουργία ιδεών και παρουσιάσεων από τους μαθητές μας.\nΧρησιμοποιούμε την προηγμένη τεχνολογία που οι μαθητές τη θεωρούν καθημερινότητα στη ζωή τους, για να τους εμπλέκουμε πιο πολύ στην εκπαιδευτική διαδικασία και να μεγιστοποιούμε τα αποτελέσματά της.\nΣυγκεκριμένα λειτουργούν: διαδραστικοί πίνακες, e-books μαθητών, computer games, επαναληπτικά τεστ στην τάξη με τηλεκοντρόλ και η ηλεκτρονική μας πλατφόρμα με υλικό για πρόσθετη εξάσκηση και επαναληπτικά τεστ.\nΜέσω της ηλεκτρονικής μας πλατφόρμας επίσης, αν το παιδί για κάποιο λόγο έχασε το μάθημα μπορεί να παρακολουθήσει την παράδοση του μαθήματος σε βίντεο, όπως ακριβώς έγινε στην τάξη!\nΑναλαμβάνουμε να καθοδηγήσουμε τους μαθητές/τριες που το χρειάζονται στον τρόπο μελέτης, ώστε σταδιακά να μάθουν πώς να διαβάζουν αποτελεσματικά στο σπίτι και να γίνουν αυτοδύναμοι/ες.\nΑκολουθούμε το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Γλωσσών του Συμβουλίου της Ευρώπης και οδηγούμε τους μαθητές μας μόνο σε έγκυρα και αναγνωρισμένα πτυχία.\nΘεωρούμε ιδιαίτερης αξίας τη στενή επικοινωνία και συνεργασία με τους γονείς/κηδεμόνες των μαθητών μας για τον κοινό σκοπό μας.\nΗ Συνεργασία του e-Lingua με τους γονείς\nΕτήσια Ημερίδα Γονέων: Μία από τις πρώτες Κυριακές του Οκτωβρίου οι γονείς κάθε τμήματος καλούνται από την καθηγήτρια του τμήματος σε δίωρη ενημερωτική ημερίδα.\nΣυζητούν αναλυτικά για τους στόχους της τάξης, τη μεθοδολογία του μαθήματος, τον τρόπο μελέτης στο σπίτι και ποιος ρόλος αναλογεί σε δασκάλα, μαθητή/μαθήτρια και γονείς. Οι γονείς καταρτίζονται πώς να αξιοποιούν την ηλεκτρονική μας πλατφόρμα και τους δίνονται κωδικοί πρόσβασης.\nProgress report: ενημέρωση γονέων 3 φορές στη διάρκεια της σχολ. χρονιάς από τη δασκάλα του παιδιού.\nΈλεγχοι: συνάντηση κάθε τριμήνο για τον έλεγχο με τη βαθμολογία του παιδιού αναλυτικά.\nΣταθερή και εύκολη επικοινωνία μέσω της ηλεκτρονικής μας πλατφόρμας. Γονείς και μαθητές ενημερώνονται και ειδοποιούνται ανά πάσα στιγμή μέσα από την ηλεκτρονική μας πλατφόρμα. Με τη χρήση του κωδικού τους από το smart phone, το tablet, το Η/Υ ή το laptop βλέπουν ενημερώσεις, το homework που έχει για το σπίτι, πότε θα γίνουν οι συναντήσεις με τη δασκάλα και ό,τι άλλο προκύψει.\nΕπικοινωνια για ενημερωση\n“Είμαι μητέρα δύο μαθητριών της Α’ Junior και της B’ Class. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη συνεργασία που έχω εδώ και 4 χρόνια με το e-lingua. Έχει εξαιρετικές δασκάλες που αγαπούν πολύ όχι μόνο τη δουλειά τους (γι’ αυτό την κάνουν με χαρά), αλλά και το κάθε παιδί χωριστά. Ελπίζω και εύχομαι να συνεχίσουμε έτσι μέχρι και το proficiency.”\nΣοφία Χρυσανθοπούλου 8-2-2018, μητέρα δυο παιδιών\n“Στο φροντιστήριο e-lingua ουσιαστικά έμαθα όσα ξέρω από αγγλικά. Οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτόν τον χώρο με έκαναν πάντα να νιώθω άνετα και να εκφράζω τη γνώμη μου. Από μικρή μου άρεσε να έρχομαι για να μαθαίνω, επειδή ο τρόπος μάθησης ήταν και είναι διασκεδαστικός και πιο κοντά στην ηλικία μου λόγω της τεχνολογίας που χρησιμοποιούν και ίσως αυτό να κέρδισε το ενδιαφέρον μου στο να μάθω αγγλικά χωρίς να τα βαριέμαι.”\nΤζένιφερ Μάρκο 27-2-2018, μαθήτρια Lower\n“Είναι το καλύτερο σχολείο αγγλικών. Πολύ ασφαλές για τα παιδιά. Ο γιος μου Φάμπιο είναι πολύ χαρούμενος που πάει εδώ, το θέλει μόνος του, δεν χρειάζεται πίεση. ”\nΝερτίλα Μισλίο 27-2-2018, μητέρα παιδιού Β’ Δημοτικού\n“Είμαι πολύ ευχαριστημένη με το φροντιστήριο. Φέρνω το παιδί μου από την δευτέρα δημοτικού. Όλοι είναι υπέροχοι. Οι δάσκαλοι, ο διευθυντής, είναι όλοι τους αξιόλογοι. Και το παιδί μου είναι πολύ ευχαριστημένο και θα τα τελειώσει τα αγγλικά σ’ αυτό το σχολείο. Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ.”\nΒέρα Μπαξεβάνη 24-2-2018, μητέρα παιδιού Γ’ Δημοτικού


ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ: Σανός μηδικής (τριφύλλι) ή πέλλετ;\nΣανός μηδικής (τριφύλλι) ή πέλλετ;\nΤο ερώτημα σανός ή πέλλετ, έρχεται στην επιφάνεια κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε «κρίση» στις χονδροειδείς ζωοτροφές. Ο φετινός χειμώνας είναι από τους δυσκολότερους, καθώς πέρα από το πρόβλημα της διαθεσιμότητας, υπάρχει τεράστια αύξηση των τιμών.\nΚαι όπως συνέβη τις προηγούμενες φορές που είχαμε παρόμοια προβλήματα, οι κτηνοτρόφοι αναζητούν εναλλακτικές λύσεις. Αυτό που επιμένουμε πολλές φορές, είναι ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τέτοια προβλήματα. Καλή είναι η πιστή χρήση συγκεκριμένων πρώτων υλών, ειδικά της μηδικής που είναι η βάση της διατροφής των αιγοπροβάτων μας, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τη διαχείριση των διαθέσιμων ποσοτήτων και τη χρήση άλλων τροφών, όταν το επιβάλλουν οι καταστάσεις.\nΤα μηρυκαστικά έχουν ανάγκη τη μορφή του σανού, η οποία διεγείρει το μηρυκασμό. Τα πέλλετ μπορεί να περιέχουν την ίδια πρώτη ύλη, να έχουν παρόμοια ποιοτικά χαρακτηριστικά επί της ξηράς ουσίας με το σανό, αλλά δεν προσφέρουν στο μηρυκασμό. Η πλήρης αντικατάσταση του σανού από πέλλετ, μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην καλή λειτουργία του οργανισμού των μηρυκαστικών. Ειδικά στα βοοειδή, η χρήση του πέλλετ μηδικής, θα πρέπει να γίνει με ταυτόχρονη συμπλήρωση ποσότητας αχύρου, για τη διατήρηση αναγκαίας ποσότητας κυτταρινών στο σιτηρέσιο.\nΤο επόμενο που πρέπει να προσέξουμε, είναι η διαχείριση της κατάστασης. Εφόσον δεν έχουμε αρκετή ποσότητα σανού για να καλύψουμε όλες τις ανάγκες μας, δεν περιμένουμε να τελειώσουν οι χονδροειδείς τροφές μας και μετά να πάρουμε πέλλετ. Υπολογίζουμε πόση ποσότητα μας χρειάζεται και αφού προμηθευτούμε ανάλογη ποσότητα πέλλετ, αποφασίζουμε πως θα μοιράσουμε τις ποσότητες, είτε σε όλο το κοπάδι, είτε σε συγκεκριμένες ομάδες ζώων (αρσενικά, ζώα σε ξηρά περίοδο, κ.ά.), συμπληρώνοντας στο σανό που έχουμε. Η αντικατάσταση γίνεται σε ίση αναλογία, επί της ξηράς ουσίας.\nΦυσικά εκτός από τα παραπάνω, δεν πρέπει να ξεχνάμε το οικονομικό στοιχείο του θέματος και την ποιότητα του αγορασθέντος προϊόντος. Καλή η θεωρία, αλλά θα πρέπει να ελέγχουμε και την πραγματική ποιότητα των πέλλετ, ώστε να είναι των αναμενόμενων και δηλωθέντων προδιαγραφών. Έπειτα πρέπει να δούμε αν η τιμή αγοράς τους είναι συμφέρουσα, ελέγχοντας ταυτόχρονα όλους τους παράγοντες που πρέπει, όπως ευκολία χρήσης, μικρότερη απώλεια κατά τη χρήση τους, πεπτικότητα, κ.ά.\nΣτην Ένωση Αγροτών Σερρών εμπορευόμαστε πέλλετ μηδικής, εξαιρετικής και σταθερής ποιότητας, που εδώ και χρόνια χρησιμοποιείται από κτηνοτρόφους, έχοντας δώσει πολύ καλά αποτελέσματα. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Εργοστάσιο Ζωοτροφών και να συζητήσετε με τους γεωτεχνικούς μας.


Φ. Σκορδά: Σχολιάζει όσα γράφτηκαν για την κρίση στον γάμο της Χρηστίδου! - Tlife.gr\n10.02.2012 | 19:00\nΦ. Σκορδά: Σχολιάζει όσα γράφτηκαν για την κρίση στον γάμο της Χρηστίδου!\nΞεχωριστά ήταν τα φετινά γενέθλια για την Φαίη Σκορδά, η γνωστή παρουσιάστρια γιόρτασε χθες τα γενέθλια της και ήταν πιο ευτυχισμένη από πότε αφού υπάρχει στη ζωή της ο μονάκριβος γιος της Γιάννης. Η ίδια αποκάλυψε στην κάμερα της “Πρωινής Μελέτης’’ότι θα ήθελε και ένα δεύτερο παιδί: “Σαφώς και θα ήθελα, αλλά αυτό δεν το προγραμματίζεις. Μου αρέσουν πολύ τα παιδιά, τα αγαπάω μακάρι να έρθει’’\nΠοια είναι άποψη της σχετικά με τη δήλωση του Γρηγόρη Αρναούτογλου ότι από την επόμενη χρονιά δεν θα υπάρχει πρωινή ζώνη; “Εγώ επειδή είμαι αισιόδοξη από τη φύση μου, πιστεύω και ελπίζω ότι θα υπάρχουν πολλές ζώνες. Θα υπάρχουν πολλά ζωντανά προγράμματα και αυτό σημαίνει ότι θα δουλεύει ο κόσμος. Και δεν είναι μόνο οι παρουσιαστές που άντε να είναι μόνο πέντε, αλλά είναι και όλη η ομάδα που δουλεύει από πίσω. Αν ακυρωθεί άλλη μια ζώνη, πόσοι ακόμα θα μείνουν χωρίς δουλειά; Σαφώς θα γίνουν μειωμένα του χρόνου αυτά αλλά ελπίζω και νομίζω ότι θα το παλέψουμε’’, δήλωσε χαρακτηριστικά.\nΠαράλληλα η ίδια αναφέρθηκε στο αν θα ήθελα να είναι και άλλη σεζόν στο ίδιο τηλεοπτικό πλατό με τον Γιώργο Λιάγκα. “Ακόμα δεν το έχουμε συζητήσει με το κανάλι επίσημα. Ανεπίσημα γίνονται κάποιες κουβέντες σε φιλικό επίπεδο με όλους τους συνεργάτες και τους υπευθύνους του σταθμού. Από εκεί και πέρα, σχετικά με τον Γιώργο ιδανικά για εμάς θα ήταν ωραιό να είχαμε μια διαφορετική πορεία. Αλλά δεν είναι εποχές για να κάνεις σχέδια, είναι πολυτέλεια πια να λες ότι θέλεις αυτό. Μπορεί να ακούγεται μίζερο αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, τουλάχιστον εγω με πολύ σεμνότητα κοιτάζω το μέλλον και με αισιοδοξία. Μακάρι να έχουμε δουλειά όλοι’’, είπε.\nΣχετικά με τις φήμες που ήθελαν τη Σίσσυ Χρηστίδου και τον Θοδωρή Μαραντίνη να περνούν κρίση στο γάμο τους, η Φαίη ανέφερε: “Μακάρι να είναι ευτυχισμένοι και όλα τα ζευγάρια να είναι ευτυχισμένα, και να είναι καλά. Από εκεί και πέρα και για αλλά ζευγάρια δεν είναι κακό, δεν είναι κακό να περνάς μια δύσκολη περίοδο. Επειδή, δηλαδή δουλεύεις στην τηλεόραση δεν πρέπει να είναι πάντα όλα να είναι τέλεια στο σπίτι σου. Εντάξει δεν πρέπει να στεναχωριέται αυτό γράφτηκε θα ξεχαστεί κάποια στιγμή. Είναι μια χαρά και έχει ένα κούκλο γιο”.\nΤέλος, μιλώντας για τον τηλεοπτικό ανταγωνισμό μεταξύ της εκπομπής της και το “Πρωινό ANT1” εξομολογήθηκε: “Δεν μου αρέσει να σχολιάζω το τι κάνουν οι άλλοι, γιατί και να σχολιάσω δεν αλλάζει κάτι. Το να σκεφτώ και να βασανιστώ για το τι κάνουν άλλοι, δεν το έκανα ποτέ. Και νομίζω ότι αυτό μου έχει βγει σε καλό και ασχολούμαι με τα δικά μου χωράφια. Για μένα το σωστό και φρόνιμο είναι ο καθένας να λειτουργεί έτσι μακάρι όλες οι εκπομπές να πηγαίνουν καλά.”


ΕΠΣ Ημαθίας – Α1: “Ματς μπολ” για Ειρηνούπολη – Περισκόπηση\nΕΠΣ Ημαθίας – Α1: “Ματς μπολ” για Ειρηνούπολη\nΗμ. δημοσίευσης Σάββατο 18 Απριλίου 2015\nΜάχες σωτηρίας για Αγία Βαρβάρα, Ζερβοχώρι\nΜε τα ματς της 29ης αγωνιστικής θα συνεχιστεί το Σάββατο το απόγευμα (4.30μμ) το πρωτάθλημα στην Α1 ερασιτεχνική. Η πρωτοπόρος Ειρηνούπολη που βρίσκεται αγκαλιά με τον τίτλο, θα έχει την ευκαιρία στην Κουλούρα να κατακτήσει και μαθηματικά τον φετινό τίτλο.\nΑπό εκεί και πέρα, ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια της Αγίας Βαρβάρας και του Ζερβοχωρίου να αποφύγουν την 11η θέση που ίσως οδηγήσει στην Α2 (αν δεν πάρει ο πρωταθλητής της κατηγορίας στα μπαράζ την άνοδο). Η Αγία Βαρβάρα θα παίξει στο Γιαννακοχώρι με τον Αχιλλέα και το Ζερβοχώρι θα υποδεχθεί την Καψόχωρα. Αναλυτικά το πρόγραμμα:\nΔιαβατός – Ροδοχώρι\nΝάουσα – Κλειδί\nΚουλούρα – Ειρηνούπολη\nΖερβοχώρι – Καψόχωρα\nΜέση – Χαρίεσσα\nΑχιλλέας – Βαρβάρες\nΤρίκαλα – Σκυλίτσι\nΜελίκη – ΠΑΟΚ\nΠερισσότερα στον Πληροφοριοδότη\n← Όλα είναι θέμα μάρκετινγκ!!! → Καιρός λοιπόν να ανοίξουμε τα φτάλμια μας


The Royal Mint, 2016 – Coins Magazine\nCoins Club Blog 19 Δεκεμβρίου, 2015\nΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 2016\nΗ επικείμενη λήξη του έτους 2015 σηματοδοτεί την κυκλοφορία των νέων αναμνηστικών νομισμάτων για το επόμενο έτος . Το μεταβατικό αυτο διάστημα ειναι η πιο δυναμική και πιο ενδιαφέρουσα περίοδος για όλους τους Νομισματοσυλλέκτες! Όλα τα Νομισματοκοπεία αρουσιάζουν η τελειοποιούν τα ΝΕΑ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΑ! Πολλά απο αυτα θα παρουσιαστουν στη World Money Fair, στο Βερολίνο. Όμως , το Βασιλικό Νομισματοκοπείο παρουσίασε ήδη τα σχέδια για τα αναμνηστικά νομίσματα που θα κυκλοφορήσουν για του 2016.\nΣτα σχέδια του 2016 απεικονίζονται Πολεμικές Αναφορές και Πολιστικά Γεγονότα με στοιχεία ορόσημα για τους Βρετανούς\n1. Λαμπερό ακυκλοφόρητο νόμισμα 50 πενών αφιερωμένο στα 950 χρόνια από την καθοριστική για την ιστορία της Βρετανίας, Μάχη του Χέιστινγκς. Η ημερομηνία της μάχης (1066) είναι ορόσημο για την βρετανική ιστορία καθώς σηματοδότησε την κυριαρχία των Νορμανδών και του βασιλιά τους Γουλιέλμου στην Αγγλία. Ο καλλιτέχνης John Bergdahl που φιλοτέχνησε το σχέδιο του νομίσματος εμπνεύστηκε από τις απεικονίσεις σκηνών της μάχης στην ταπετσαρία Bayeux.\n2. Λαμπερό ακυκλοφόρητο νόμισμα 2 λιρών αφιερωμένο στη γενναιότητα κάποιων απλών πολιτών που στρατολογούνταν σε ειδικές μονάδες του βρετανικού στρατού (Pals battalions) και πολεμούσαν δίπλα – δίπλα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 100 χρόνια πριν.\n3. Λαμπερό ακυκλοφόρητο νόμισμα 2 λιρών αφιερωμένο στην μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε μεγάλο μέρος της πόλης του Λονδίνου το 1666. Είναι αξιοσημείωτη η εξαιρετική λεπτομέρεια του σχεδίου που δείχνει τις φλόγες να απλώνονται πάνω από τον ορίζοντα του Λονδίνου και διάφορα σκάφη στον Τάμεση στο προσκήνιο.\n4. Ένα σετ τριών λαμπερών ακυκλοφόρητων νομισμάτων των 2 λιρών αφιερωμένων στα διάσημα έργα του Γουίλιαμ Σαίξπηρ, με αφορμή τα 400 χρόνια από τον θάνατο του. Τρία εξαιρετικά σχέδια εμπνευσμένα από έργα του Σαίξπηρ, όπως κωμωδίες (1ο σχέδιο: ραβδί και καπέλο γελωτοποιού), ιστορίες (2ο σχέδιο: σπαθί και στέμμα) και τραγωδίες (3ο σχέδιο: τριαντάφυλλο και κρανίο).\n5. Νόμισμα 5 λιρών αφιερωμένο στα 90α γενέθλια της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ. Αυτό την καθιστά τον μακροβιότερο μονάρχη στην ιστορία της Βρετανίας. Το σχέδιο απεικονίζει πολλά τριαντάφυλλα, καθώς είναι το αγαπημένο λουλούδι της βασίλισσας.\n6. Με την κυκλοφορία του ολοκαίνουργιου δωδεκάπλευρου κέρματος της £1 το 2017, το αντίστοιχο νόμισμα του 2016 σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την δημοφιλή βρετανική «στρογγυλή λίρα», που για πρώτη φορά παρουσιάστηκε το 1983. Η έκδοση αυτή της £ 1 θα είναι ιδιαίτερα σημαντική για\nσυλλέκτες των βρετανικών νομισμάτων, καθώς δεν θα είναι διαθέσιμη σε γενική κυκλοφορία. Το νόμισμα αυτό αρχικά δεν θα είναι διαθέσιμο ξεχωριστά, αλλά θα το βρείτε στις Ετήσιες Σειρές 2016 του Βασιλικού Νομισματοκοπείου.\n7. Το χρυσό Sovereign νόμισμα με το γνωστό σχέδιο του Αγίου Γεωργίου με τον δράκο επιστρέφει το 2016. Ωστόσο, υπάρχει κάτι διαφορετικό στο σχέδιο του κέρματος για αυτήν την χρονιά. Το συγκεκριμένο νόμισμα και μόνον για την συγκεκριμένη έκδοση του 2016, απεικονίζει στην α΄ όψη μια εορταστική έκδοση του πορτρέτου της βασίλισσας, με αφορμή τα 90α γενέθλια της. Αυτή είναι μόλις η δεύτερη φορά κατά την βασιλεία της Ελισάβετ που ένα αναμνηστικό πορτρέτο έχει χρησιμοποιηθεί σε Sovereign proof νομίσματα (η πρώτη ήταν το 1989).\nΑν σας αρέσουν όλα τα παραπάνω νομίσματα και δεν μπορείτε να διαλέξετε με ποιο να ξεκινήσετε, το Βασιλικό Νομισματοκοπείο προνόησε και διαθέτει το ετήσιο σετ που περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω νομίσματα που θα εκδώσει το 2016.\nΕίναι όλα ιδανικά για να εμπλουτίσετε την προσωπική σας συλλογή ή να ξεκινήσετε με αυτά μια νέα συλλογή Βρετανικών Νομισμάτων. Επιπλέον μπορούν να γίνουν ένα πρωτότυπο και αξιόλογο δώρο για άτομα που τους γοητεύει η ιστορία και η συλλογή νομισμάτων, που είναι σίγουρο ότι θα το εκτιμήσουν!\nΤα νομίσματα αυτά του Βασιλικού Νομισματοκοπείου μπορείτε να τα παραγγέλλετε και να τα αποκτήσετε εύκολα και στην Ελλάδα μέσω του coinsclub.gr, που με την μακρόχρονη εμπειρία μας στον συγκεκριμένο κλάδο, ειμάστε έτοιμοι να σας εξυπηρετήσουμε!


Ψυχή του πάρτι ο Περέιρα - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / More / Αθλητικά / Ψυχή του πάρτι ο Περέιρα\nΨυχή του πάρτι ο Περέιρα\nΤο παιχνίδι με τον Τύρναβο δεν αντέχει σε κριτική για το εύρος του σκορ, με τον Ολυμπιακό να βάζει τέσσερα γκολ σε ένα τέταρτο στο πρώτο ημίχρονο και να απειλεί το ιστορικό ρεκόρ των 11 γκολ με τον Φωστήρα πριν από σχεδόν μισό αιώνα.\nΑυτό που έχει σημασία για την ομάδα του Πειραιά είναι ότι σε ένα τέτοιο διαδικαστικό ματς, όλοι οι παίκτες έδειξαν πρωτοφανές για τέτοιου τύπου παιχνίδι πάθος. Και προσπάθησαν από την αρχή μέχρι το τέλος για το καλύτερο και για το θεαματικότερο.\nΟ Φορτούνης είναι απόλαυση, ο Ντουρμάζ δείχνει άλλος παίκτης σε σχέση με το πρόσφατο ερυθρόλευκο παρελθόν του, ο Μιλιβόγεβιτς όχι μόνο επέστρεψε αλλά βάζει και γκολ, ο Χάρα μπήκε και θα βελτιωθεί, όλοι οι παίκτες έδωσαν το κάτι παραπάνω…\nΑλλά όλη τη διαφορά στο νέο πρόσωπο του Ολυμπιακού την έχει κάνει ο Περέιρα. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η παρουσία του έχει αλλάξει όλη τη φιλοσοφία δουλειά στην ομάδα του Πειραιά. Πάντα συμβαίνει αυτό σε αλλαγή προπονητή, αλλά με τον Πορτογάλο η επίδραση είναι άμεση.\nΑπό το σημερινό ματς κρατάω την εικόνα, λίγα λεπτά μετά το 4-0, με τους παίκτες να χαλαρώνουν λίγο το ρυθμό και να παίζουν κάποιες πάσες στο κέντρο. Η κραυγή του Περέιρα «go, go» για να συνεχιστεί η πίεση και ο σωστός τρόπος παιχνιδιού, ακούστηκε μέχρι την κερκίδα.\nΟ Πορτογάλος έχει πέντε νίκες σε ισάριθμα ματς, με συνολικό σκορ 19-1. Δεν είναι μάγος, το έχουμε ξαναπεί. Τα δύσκολα, άλλωστε είναι μπροστά με Τούμπα, Λεωφόρο, Ουκρανούς.\nΑλλά κι ο πιο αδαής βλέπει ξεκάθαρα ότι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, ο Ολυμπιακός έχει γίνει οργανωμένος, συμπαγής, δυνατός, αποτελεσματικός, θεαματικός και κυρίως ξανά με μεγάλη διάθεση και σοβαρότητα σε κάθε παιχνίδι.