16 προσωπικότητες σου ζητούν να το ξανασκεφτείς, αν ακόμη δεν εμβολιάστηκες | LiFO\nπροσωπικοτητες σου ζητουν να το ξανασκεφτεις, αν ακομη δεν εμβολιαστηκες\nΔεκέμβριος, 2019: Η πανδημία του κορωνοϊού πλήττει την ανθρωπότητα. Αυστηροί περιορισμοί, διαδοχικά lockdowns, εγκλεισμός, μάσκες, ακινητοποίηση, αμέτρητοι νεκροί και ένας ατελείωτος φόβος. Ο αόρατος εχθρός επέφερε ένα ισχυρό πλήγμα στην κοινωνική συνοχή και ανέτρεψε όλα όσα γνωρίζαμε. Ιούλιος 2021: Τα εμβόλια αποδεικνύεται ότι αποτελούν το μοναδικό ισχυρό όπλο αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης. Οι αυξανόμενες μεταλλάξεις, η αστραπιαία μεταδοτικότητα και η απειλή ενός τέταρτου κύματος με ανεξέλεγκτες συνέπειες έχουν καταστήσει τους εμβολιασμούς την πρώτιστη επιστημονική λύση για την προστασία της υγείας.\nΤα εμβόλια έχουν μπει στη ζωή μας εδώ και πολλά χρόνια προκειμένου να προστατευτούμε από μολυσματικές ασθένειες όπως η διφθερίτιδα, η ερυθρά, η ιλαρά, η ευλογιά αλλά και η πολιομυελίτιδα.\nΓια άλλη μια φορά η πολυπόθητη επιστροφή στην κανονικότητα περνά μέσα από τα εμβολιαστικά κέντρα, διότι τα εμβόλια σώζουν ζωές. Η αξιόπιστη ενημέρωση, τα επιστημονικά δεδομένα και τα ορθά επιχειρήματα πρέπει να υπερκεράσουν τον φόβο, τον ανορθολογισμό, τον δισταγμό και την αμφιβολία.\nΣτο πλαίσιο αυτό δεκαέξι προσωπικότητες απ’ όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής στέλνουν το δικό τους μήνυμα μέσω της LiFO. Παίρνουν θέση, αφηγούνται προσωπικές εμπειρίες και προτρέπουν όλους τους απρόθυμους να συμβάλουν στην εξάλειψη της πανδημίας. Με ποιον τρόπο; Αυτό το καλοκαίρι εμβολιαζόμαστε όλοι.\nΔιευθύντρια ΜΕΘ Ν. Ευαγγελισμού - Καθηγήτρια ΕΚΠΑ\nΟ εμβολιασμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως υπόθεση υποταγής σε καταπιεστικές υπαγορεύσεις. Ο εμβολιασμός είναι δικαίωμα που πρέπει να διεκδικούμε. Περνά μέσα από πειθώ, εξαντλητική ενημέρωση, καταγραφή της αλήθειας, αποθέωση της διαφάνειας. Έτσι εμπεδώνεται και η ατομική ευθύνη. Όλα τα άλλα απλώς ενισχύουν τον ανορθολογισμό, υπονομεύουν την προστασία της δημόσιας υγείας και καλλιεργούν διχαστικές λογικές. Με κάθε εμβόλιο η ζωή ξαναπαίρνει τα πάνω της. Ας εμβολιαστούμε. Το μήνυμά μας: ευαισθητοποίηση, ενθάρρυνση, πειθώ.\nΜου έκανε μεγάλη εντύπωση η προσέγγιση νέων παιδιών φιλικών οικογενειών – ξεκάθαρη λογική που διακρίνει αμέσως τα περισσότερο από τα λιγότερο σημαντικά: «Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τον ακριβή γενετικό τύπο κάθε μετάλλαξης του ιού, ούτε τα στατιστικά μεταδοτικότητας σε κάθε ομάδα του πληθυσμού. Πρέπει να προστατευτούμε και να προστατεύσουμε» έλεγαν. Ο εμβολιασμός, ακόμα κι αν δεν εκμηδενίζει τον κίνδυνο θανάτου ή βαριάς νόσησης, τον ελαχιστοποιεί. Ακόμα κι αν δεν εκμηδενίζει τη μετάδοση του ιού, την περιορίζει δραστικά.\nΣτην ερώτηση τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση μου, απαντώ: «Θα ήθελα να ζήσω ελεύθερη και μόνο με τον εμβολιασμό μπορώ να το πέτυχω».\nΚαλλιτέχνης - τραγουδοποιός\nΓια μένα δεν υπήρχε δεύτερη σκέψη. Έχασα ανθρώπους από τον ιό και δεν πρόλαβα καν να τους χαιρετήσω, να τους δείξω την αγάπη μου. Άλλοι πολύ αγαπημένοι το πέρασαν άσχημα, έχασαν τη δουλειά τους για καιρό, τους άφησε μερική βλάβη στους πνεύμονες. Το ότι δουλεύω με πολλούς ανθρώπους με κάνει δέκα φορές πιο υπεύθυνο, δεν θέλω με τίποτα να γίνω η αιτία κάποιος να περάσει περιπέτεια εξαιτίας μου. Καταλαβαίνω πως όλοι παίρνουν ένα πρωτόγνωρο ρίσκο, δεν είμαι αφελής σχετικά με τα διάφορα ανταγωνιστικά παιχνίδια ανάμεσα στις φαρμακευτικές εταιρείες, όμως για μένα δεν υπάρχει δίλημμα: η επιστήμη τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια αντιμετώπισε αρκετές πανδημίες και φονικούς ιούς με εμβόλια και με φάρμακα. Όλα αυτά είχαν παρενέργειες, κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Όμως ο κόσμος στο τέλος σώθηκε από την ευλογιά, την ελονοσία, την οστρακιά. Καλό είναι, λοιπόν, ο καθένας, ανάλογα με το ιατρικό ιστορικό του, να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα προστατευτεί και να προχωρήσει. Προσωπικά, ανέλαβα το ρίσκο του εμβολιασμού χωρίς δεύτερη σκέψη. Να παρατηρήσω ωστόσο τα εξής: μια εκστρατεία υπέρ του εμβολιασμού δεν θέλει ούτε τρομοκράτηση ούτε επιθετική στοχοποίηση των ανθρώπων που αμφιβάλλουν. Ορισμένοι απ’ την κυβέρνηση και την Πολιτική Προστασία έχουν αντιμετωπίσει μακαρθικά το ζήτημα αυτό, όπως και την αγωνία των επαγγελματιών. Καλλιεργείται ένας νεοπουριτανικός διχασμός ανάμεσα σε αρίστους και άχρηστους, εντέχνους και άτεχνους, ιδιωτικούς και δημόσιους, ψέκες και υπεύθυνους, που δεν μου αρέσει καθόλου. Αν σιχαίνομαι κάτι στην πολιτική, είναι το διαίρει και βασίλευε. Είδα και την αγαπησιάρικη καμπάνια της Γαλλίας και ντράπηκα για μας. Στα εμβολιαστικά κέντρα μας, πάντως, γίνεται εξαιρετική δουλειά, προσωπικά εντυπωσιάστηκα από τη σοβαρότητα και την τρυφερότητά των ανθρώπων εκεί. Η υπευθυνότητα είναι μια μορφή αγάπης, είναι η μεγαλύτερη μορφή ελευθερίας, ας την υπερασπιστούμε σοβαρά, χωρίς κορόνες και σηκωμένα δάχτυλα.\nΤο καλοκαίρι είναι η εποχή των μεγάλων ερώτων με τις μικρές διάρκειες. Είναι η εποχή της άνθησης των τυχαίων φλερτ και των one night stand. Η εποχή, εν ολίγοις, της απόλυτης καύλας. Η γιορτή του εφήμερου και του καυτού αγνώστου. Χωρίς καμία προσπάθεια, φαντάζομαι μικρές διάσπαρτες εικόνες: ύπνος σε ένα κατάμεστο κάμπινγκ τις νύχτες του μεγάλου καύσωνα, ιδρώτας κάτω απ’ το λαιμό σαν εξωτικό αγίασμα από έναν ξέφρενο χορό, ένα μεγάλο πάρτι γεμάτο ξαναμμένο κόσμο, κολύμπι, γύμνια, το διπλανό σώμα στη θάλασσα ως ένα ανεξερεύνητο τοπίο πιθανοτήτων. Σκέφτομαι όλα αυτά τώρα που πυρώνει «θείος Ιούλιος μήνας» και ύστερα σκέφτομαι πόσο παρανοϊκό μού φαίνεται πως νέοι άνθρωποι είναι τόσο έτοιμοι να τα απαρνηθούν ή να μην είναι αρκετά ελεύθεροι για να τα ζήσουν όπως τους αρμόζει, μόνο και μόνο επειδή φοβούνται, ή βαριούνται, ή δεν σκέφτονται πόσο σημαντικό για όλους είναι να κάνουν ένα εμβόλιο. Αλήθεια, πόσο ντεκαυλέ είναι αυτό;! Έχω μια ιδέα γι’ αυτό το καλοκαίρι λοιπόν: ας μην είναι σέξι να έχουμε κοιλιακούς. Ας μην είναι σέξι να έχουμε το τέλειο μαύρισμα. Ας είναι σέξι το να εμβολιαστούμε. Ας είναι σέξι το να φροντίσουμε εμάς και τους γύρω μας. Και τώρα, κάτι πιο προβοκατόρικο: όσο γυμνασμένος ή μαυρισμένος κι αν είναι αυτός ή αυτή που θα γνωρίσετε, αν δεν έχουν κάνει το εμβόλιο, μην τους πηδήξετε. Ας είναι αυτή η τιμωρία που θα τους σωφρονίσει!\nΚαθηγήτρια Βιοϊατρικής Μηχανικής και Ραδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, διευθύντρια του Εργαστηρίου Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης.\nΤο καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε αυτό το καλοκαίρι δεν είναι να πάμε για μπάνιο στη θάλασσα, να μαυρίσουμε και να ξεσκάσουμε με φίλους, ούτε να ταξιδέψουμε σε νησιά και απόμακρες παραλίες. Είναι να κάνουμε το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού. «Γιατί, άραγε, να κάνω ένα εμβόλιο;», θα αναρωτιέστε, «που δεν ξέρω καν τι μπορεί μου φέρει σε πέντε, δέκα, είκοσι χρόνια;».\nΚαταρχάς, δύο βασικά πράγματα για τα εμβόλια. Πρώτον, όλοι μας εμβολιαζόμαστε από μωρά και είναι ο λόγος που αρρώστιες οι οποίες έπλητταν σοβαρά τους ανθρώπους και από αυτές πέθαιναν τα αδέλφια των προπάππων μας δεν έχουν καμία επίπτωση πια στη δημόσια υγεία. Αυτό το οφείλουμε σε μια σειρά επιστημονικών ανακαλύψεων που από τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα απέδειξαν ότι αν χρησιμοποιήσουμε έναν πεθαμένο ιό, ο οργανισμός μας μπορεί να «εκπαιδεύει» τους στρατιώτες του (δηλαδή τα ανοσοποιητικά μας κύτταρα) ώστε να εξουδετερώνει τον πραγματικό ιό χωρίς να αρρωσταίνει.\nΔεύτερον, ξέρουμε ότι η κάλυψη που προσφέρουν τα εμβολία κατά των ιών (και του κορωνοϊού στη συγκεκριμένη περίπτωση) δεν κρατάει αναγκαστικά για πάντα. Όλοι οι ιοί μεταλλάσσονται για να μπορούν να διαδίδονται όλο και πιο αποτελεσματικά. Ο κορωνοϊός δεν είναι εξαίρεση. Ήδη, μέσα σε έναν χρόνο και μέχρι να βγει το εμβόλιο υπήρξαν πολλαπλές μεταλλάξεις, όπως η αγγλική, νοτιοαφρικανική, η ινδική και τώρα η Δέλτα. Ο μόνος τρόπος να σταματήσουμε τον ιό είναι να εμβολιαστεί ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Στην Αμερική και στην πόλη της Νέας Υόρκης όπου ζω έχει εμβολιαστεί πάνω από το 85% του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων παιδιών δώδεκα χρονών και πάνω, χωρίς κανένα πρόβλημα. Έτσι, μέσα σε έναν χρόνο έχουμε περάσει από τον χειρότερο απολογισμό σε όλη την υφήλιο (πάνω από 800 νεκρούς την ημέρα τον Απρίλιο του 2020, ένα θύμα κάθε δύο λεπτά) στον μηδενισμό σχεδόν των θανάτων από Covid. Άρα υπάρχει τρόπος να σταματήσουμε τον ιό.\nΤώρα τα ηνία είναι στα χέρια των νέων κάτω των σαράντα. Παρ’ όλη την παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο, δεν υπάρχει βιολογικός ή ιατρικός λόγος να πιστεύει κανείς πως τα εμβόλια δημιουργούν πρόβλημα γονιμότητας. Αντίθετα, όταν κάποιος εμβολιάζεται, αποφεύγει τα πιθανά καρδιακά, πνευμονολογικά ή και νευρολογικά νοσήματα (το λεγόμενο «long covid») που αφήνει ο ιός σε μερικούς ασθενείς εφ’ όρου ζωής, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και των υγιών, κατά τα άλλα, νέων ανθρώπων.\nΟπότε, για να επανέλθει η υφήλιος στον κανονικό της ρυθμό, χωρίς πολλαπλές πρόσθετες επικίνδυνες μεταλλάξεις μέσα στον επόμενο χρόνο, και για να μην αφήσουμε τους δικούς μας σε κακή μοίρα, είτε στην εντατική είτε με χρόνια προβλήματα υγείας, ας εμβολιαστούμε ή, αν έχουμε εμβολιαστεί ήδη, ας πάμε έναν δικό μας για εμβολιασμό, σήμερα. Για να μπορέσουμε όλοι να χαρούμε αυτό το καλοκαίρι χωρίς φόβο και κυρίως χωρίς κίνδυνο για τους αγαπημένους μας, που θα μας περιμένουν να γυρίσουμε από το ταξίδι με ανοιχτές αγκάλες.\nΜουσικός - συγγραφέας - παρουσιαστής\nΤο Νοέμβριο του 2020 πέρασα δύσκολα τον κορωνοϊό. Νόσησα βαριά, απομονώθηκα για είκοσι τέσσερις μέρες, όλο θα έβγαινα, αλλά δεν έπεφτε το ιικό φορτίο, ούτε ο πυρετός, ο ΕΟΔΥ δεν απαντούσε, τα συμπτώματα δεν περνούσαν, κορτιζόνη, αντιβιώσεις, πόνοι στο σώμα σαν σε μετωπική με νταλίκα, ύπνος απών, το πολύ μία ώρα την ημέρα, εισπνεόμενες αντιβιώσεις μετά, με νεφελοποιητή, και μια άτυπη πνευμονία για μεγάλο φινάλε, συνολικά τρεις μήνες ταλαιπωρίας. Κούραση δύσπνοια, έλλειψη αντοχής που δεν έλεγε να περάσει, μήνες μετά.\nΔεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το ξαναπάθει, και μάλιστα από αδράνεια και αμέλεια. Αν ήξερα πριν νοσήσω τι θα περνούσα και είχαν βγει τα εμβόλια τότε, θα έκανα και τα τέσσερα με χαρά, και τα κινέζικα και τα ρωσικά και ό,τι υπήρχε. Θα δήλωνα εθελοντής δοκιμαστής.\nΔεν θέλω κανείς να περάσει ό,τι πέρασα, έστω και στην πιο ελαφριά μορφή του. Εμβολιάστηκα και ξεπέρασα τις ανασφάλειές μου σχετικά με τις αλλεργίες που με έχουν ταλαιπωρήσει με αναφυλαξίες και νοσοκομεία κατά καιρούς, ξεπέρασα και την ευαισθησία μου στην ασπιρίνη.\nΔεν έπαθα τίποτα. Είμαι καλύτερα από ποτέ. Ο εμβολιασμός είναι η πρώτη ουσιαστική συντονισμένη παγκόσμια κοινωνική αντίσταση σε μια απειλή που αφορά όλους και κυρίως τους ασθενέστερους και τους πιο αδύναμους.\nΚάποιοι φίλοι και γνωστοί αρνούνται να εμβολιαστούν, προβάλλοντας, ανάμεσα σε άλλα, κι έναν ψευτοϊδεολογικό μανδύα ως δικαιολογία για την επίμονη άρνησή τους. Προσπαθώ να τους κατανοήσω και να συζητήσω μαζί τους τις ανησυχίες τους σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς μπορεί κάποιος να συνδέει μια παγκόσμια κοινή δράση που έχει ως στόχο τη δημόσια υγεία με τα «συστημικά» συμφέροντα, επιχειρηματολογώντας με συνωμοσιολογικούς όρους.\nΑδυνατώ να αντιληφθώ πώς μπορεί κάποιος να εναντιώνεται, νομίζοντας πως αντιστέκεται στο κακό, και να αυτοχρίζεται επαναστάτης αρνητής που κατέχει τη μία και μοναδική αλήθεια.\nΣε μια κατεξοχήν ατομικιστική κοινωνία, ο εθελούσιος μαζικός εμβολιασμός είναι μια πράξη εγγενώς αλτρουιστική και αλληλέγγυα, μια πράξη που υπερβαίνει το άτομο, που ενδυναμώνει το αίσθημα του «ανήκειν», εμπνέοντας μια ουσιαστική συλλογική συνείδηση. Εδώ, μάλιστα, φαίνεται ξεκάθαρα πως η πράξη αυτή βοηθάει, περισσότερο και από εμάς, τους ασθενέστερους και πιο αδύναμους.\nΑκόμη κι αν υπάρχει η παραμικρή ανησυχία, ακόμη κι αν φοβόμαστε τις απειροελάχιστες πιθανότητες να εμφανιστούν παρενέργειες μετά από έναν εμβολιασμό, η εικόνα μιας κοινωνίας που ενώνεται για να θωρακιστεί απέναντι σε κάτι που την απειλεί υπερκεράζει την όποια αδράνεια, φόβο, αμφιβολία ή ένσταση.\nΑς αφήσουμε αυτούς που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην επιστήμη να ακουστούν και ας τους εμπιστευτούμε.\nΣε αυτήν τη δοκιμασία το κοινωνικό, συλλογικό, ενωτικό πνεύμα είναι μονόδρομος. Σε αυτή την επίθεση χρειάζεται να αμυνθούμε μαζί, όχι να κρυφτούμε στο υπόγειο, δηλώνοντας πως δεν πιστεύουμε στη μάχη.\nΗ άρνηση όχι μόνο δεν αποτελεί πράξη επαναστατική, απεναντίας, είναι έκφραση δειλίας, εγωισμού, φυγοπονίας. Η απαρχή για εκτενέστερες κοινωνικές πολιτικές, μεγαλύτερη στήριξη στο δημόσιο σύστημα υγείας, περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη γίνεται από μια υγιή κοινωνία που ξαναστέκεται στα πόδια της. Δείξτε αποφασιστικότητα και θάρρος. Δεν είναι μόνο για μας. Είναι κυρίως για τους άλλους.\nΣτα νιάτα μου η κοινωνία ήταν χωρισμένη σε καθεστωτικούς και αντικαθεστωτικούς. Τώρα έχει χωριστεί σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Η επικράτηση των εμβολίων έφερε τον διχασμό ανάμεσα σε αυτούς που σπεύδουν να εμβολιαστούν και σ’ εκείνους που αρνούνται να κάνουν το εμβόλιο επειδή φοβούνται τις άγνωστες έως υποθετικές επιπτώσεις του στην υγεία τους.\nΔε θα καταφύγω σε ιατρικά επιχειρήματα υπέρ των εμβολίων. Πρώτον, επειδή δεν είμαι γιατρός. Δεύτερον, επειδή διαφωνώ με την καθημερινή άσκηση τρομοκρατίας από τους ειδικούς, τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ. Η τρομοκρατία, είτε είναι πολιτική είτε υγειονομική, προξενεί μόνο οργή και αντιδράσεις. Θα περιοριστώ σε ορισμένα απλά παραδείγματα.\nΠαράδειγμα πρώτο: Όσοι αρνούνται να κάνουν το εμβόλιο κυκλοφορούν με αυτοκίνητο; Και όταν μπαίνουν στο αυτοκίνητο δεν σκέφτονται ότι αποδέχονται το ρίσκο ενός τροχαίου ατυχήματος; Αρκεί να σκεφτούν πόσοι άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους σε τροχαία. Κι όμως, παίρνουν το ρίσκο και κυκλοφορούν με αυτοκίνητο, ενώ τρέμουν το ρίσκο από το εμβόλιο.\nΤο ρίσκο είναι ακόμα μεγαλύτερο στο δεύτερο παράδειγμα: Οι αρνητές των εμβολίων ταξιδεύουν με αεροπλάνο; Όταν επιβιβαζόμαστε σε μια πτήση, δεν ξέρουμε ποτέ αν θα φτάσουμε στον προορισμό μας ή αν μας περιμένει κάποιο θανατηφόρο δυστύχημα. Γιατί παίρνουν οι αρνητές των εμβολίων το ρίσκο να ταξιδέψουν με αεροπλάνο, ενώ αρνούνται αν το πάρουν στον εμβολιασμό;\nΑς φύγουμε από τα ταξίδια και ας πάμε στα φάρμακα. Αν διαβάσουμε τις αντενδείξεις και τις παρενέργειες των φαρμάκων, δεν θα πρέπει να πάρουμε σχεδόν κανένα φάρμακο. Και όμως παίρνουμε, πολλοί μάλιστα για χρόνια. Γιατί αποδεχόμαστε το ρίσκο για άλλα φάρμακα και όχι για τα εμβόλια;\nΤέλος, τα νοσοκομεία. Πόσοι από μας που νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία, όχι για κορωνοϊό αλλά για κάποια άλλη ασθένεια, δεν πήραν εξιτήριο παρέα με κάποιο μικρόβιο που κόλλησαν στον νοσοκομείο; Γιατί παίρνουν το ρίσκο στη νοσηλεία και το απορρίπτουν στα εμβόλια;\nΤο επιχείρημα ότι φυλάγονται και δεν θα κολλήσουν τον κορωνοϊό είναι απλώς αυταπάτη πανικού. Ευτυχώς, έχουμε πια πολλά εμβόλια κατά του κορωνοϊού. Το μόνο αποτελεσματικό εμβόλιο που διαθέτουμε, ωστόσο, κατά του πανικού είναι η καθαρή και ορθολογική σκέψη.\nΘα μιλήσω με την καρδιά και τη λογική μαζί. Δεν είμαι επιστήμονας για να παραθέσω επιστημονικά δεδομένα, αλλά διαβάζοντας και ακούγοντας τους επιστήμονες και τις τεκμηριωμένες τους απόψεις πείστηκα ανενδοίαστα για την αναγκαιότητα του να εμβολιαστώ. Κάθε φορά που ο άνθρωπος έχει πρόβλημα υγείας απευθύνεται στην επιστήμη, στον γιατρό, χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί τώρα, που έχει πάρει φωτιά ο πλανήτης, να ισχύει κάτι διαφορετικό; Δεν θα κρύψω ότι στα μέσα του χειμώνα, όταν άρχισαν να καταγράφονται περιστατικά με σοβαρές παρενέργειες, έπιασα τον εαυτό μου να προβληματίζεται, όμως δούλεψα την ανησυχία μου με τη λογική. Νομίζω ότι όποιος φοβάται, μπορεί να το συζητήσει με έναν ενημερωμένο γιατρό. Διάβασα κάτι που νομίζω ότι αξίζει να επαναλάβω: το εμβόλιο δεν είναι πιο επικίνδυνο από τον κορωνοϊό, επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία είναι αυτός που λέει το αντίθετο. Είναι τόσο εκκωφαντικά τα νούμερα με τους νεκρούς και τους διασωληνωμένους που δεν αφήνουν περιθώρια για κανέναν δισταγμό. Όταν άκουσα τον πρώην υπουργό Λεωνίδα Γρηγοράκο να περιγράφει την εμπειρία του στην εντατική, πώς τον έλιωνε η ασθένεια, συγκλονίστηκα. Περίμενα εναγωνίως να έρθει η ηλικιακή μου ομάδα και να πάρω σειρά, όπως το ίδιο εναγωνίως περιμένει τώρα και η έφηβη κόρη μου και με ρωτάει κάθε μέρα αν άνοιξε η πλατφόρμα για τις ηλικίες 15-17. Όταν αφορά, βέβαια, το παιδί σου ρωτάς και ξαναρωτάς τους ειδικούς, να είσαι βέβαιος ότι κάνεις το σωστό. Αν έχετε οποιονδήποτε ενδοιασμό ή απορία, ρωτήστε κάποιον επιστήμονα. Εγώ εμβολιάστηκα, όπως εμβολιάστηκε ο σύζυγός μου και όλοι οι συνεργάτες μου, και νιώσαμε λίγο ελεύθεροι, νιώσαμε χαρά και ανακούφιση. Εμβολιάστηκα για να προστατέψω εμένα αλλά και για να βοηθήσω να βγούμε από την πανδημία. Εμβολιάστηκα και κατάφερα να επισκεφτώ μετά από μήνες τη μητέρα μου στο Δίστομο, η οποία είναι κατάκοιτη και περιμένει μια επαφή με παιδιά και εγγόνια για να πάρει χαρά. Και όταν αφορά τους δικούς σου ανθρώπους, το παιδί σου, τη μάνα σου, συνδυάζεις λογική και καρδιά μαζί. Πώς να πας στον δικό σου ταλαιπωρημένο άνθρωπο, κουβαλώντας πιθανώς τον κίνδυνο; Όλο αυτό που συμβαίνει τόσους μήνες θέρισε ζωές, άφησε αναπηρίες, διέλυσε δουλειές και οικονομίες και συνεχίζεται, και οι ειδικοί λένε ότι θα συνεχιστεί για αρκετούς μήνες, γιατί ο ιός άλλαξε και τα μεταλλαγμένα στελέχη αυξάνουν τη μεταδοτικότητα και είναι πιο παθογόνα. Ένας αγώνας είναι απ’ όλους μας, έτσι το βλέπω, και σε αυτόν τον αγώνα χρειαζόμαστε όλοι, και οι σίγουροι και οι διστακτικοί και οι φοβισμένοι, γιατί ο ένας εξαρτάται από τον άλλον. Σε κανένα δεν αξίζει ο πόνος ή ο θάνατος.\nΑστρονόμος - καθηγητής Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών\nΤα καταστρεπτικά αποτελέσματα τις πανδημίας με νεκρούς και ανυπολόγιστες επιπτώσεις σε υγεία, οικογένεια, εκπαίδευση, οικονομία, κοινωνία και έθνος είναι αναπόφευκτα. Η λύση είναι η προσαρμογή, με αλλαγές που μειώνουν τα αρνητικά αποτελέσματα. Στα θετικά που επάγει η πανδημία είναι η αναδιοργάνωση της ζωής μας και τα νέα εμβόλια. Η τηλεργασία (πόσοι την περίμεναν δύο δεκαετίες τώρα;) και η τηλεδιδασκαλία δεν είναι απλοί νεολογισμοί αλλά πραγματικότητα βασισμένη στην πρόοδο. Η σημαντικότερη αλλαγή είναι το εμβόλιο και ο πρωτοφανής παγκόσμιος εμβολιασμός. Νεωτερισμοί που θα μείνουν, όπως και ο ιός.\nΜάθαμε να ζούμε κανονικά με αυτά. Η προσαρμοστικότητα είναι, ευτυχώς, κύριο χαρακτηριστικό του έξυπνου ανθρώπου και οι Έλληνες, ως έλλογα όντα που είμαστε, έχουμε διαχρονική προσαρμοστικότητα. Θυμάμαι από δεκαετίες οραματιστές πρωτοπόρους γιατρούς που μας έλεγαν ότι θα αναπτυχθούν φάρμακα και εμβόλια βασισμένα στο mRNA και μας φαινόταν science fiction. Σήμερα η πίεση του ιού έγινε πραγματικότητα: φάρμακα και εμβόλια σχεδιασμένα με τα μαθηματικά και τους νόμους της φύσης.\nΠόσο περήφανος θα ήταν ο Πλάτων σήμερα! Η απαίτησή του «μηδείς αγεωμέτρητος» έγινε σήμερα πραγματικότητα. Οι άνθρωποι φτιάχνουν φάρμακα με τα μαθηματικά και στην Ελλάδα (ΕΚΠΑ). Ο Πλάτων, επίσης, μας μεταφέρει ότι όταν έπεσε επιδημία στην Αθήνα, ο Απόλλων προέβλεψε μέσω της Πυθίας: «Θα απαλλαγείτε από την ασθένεια αν διπλασιάσετε τον κυβικό βωμό μου στη Δήλο, προσδιορίζοντας την ακμή του με θεωρητική γεωμετρία». Παραξενεύονται οι Αθηναίοι με την συμβουλή του. Πώς θα θεραπευτούν αν απλώς κατασκευάσουν με μαθηματική ακρίβεια διπλάσιο βωμό για τον Απόλλωνα; Άρχισαν, λοιπόν, οι επιστήμονες και οι φιλόσοφοι να προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου. Τι εννοούσε, λοιπόν, ο Απόλλων; Την ερμηνεία δίνει ο Πλάτων: «Ο Απόλλων λέει ότι θα απαλλαγούμε από τις ασθένειες αν χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη».\n«Η επιστήμη δίνει τις λύσεις στα προβλήματα της ανθρωπότητας» λέει ο Απόλλων και έχει δίκιο. Η πανδημία του κορωνοϊού μάς θύμισε, μας ξαναδίδαξε, ότι πρέπει να ακολουθούμε τα κελεύσματα της επιστήμης. Με την προσαρμοστικότητα βρίσκουμε τις λύσεις, όπως είπε ο Απόλλων, και ασφαλώς αυτό είναι ένα μάθημα για όλους, πολίτες και πολιτικούς.\nΟ κορωνοϊός άλλαξε τα πάντα στο πέρασμά του. Αναμφισβήτητα, τα εμβόλια είναι το μοναδικό μας όπλο για να αντιμετωπίσουμε αυτή την πρωτόγνωρη υγειονομική κρίση. Έχω κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου της Ρfizer και νιώθω προστατευμένος απέναντι σε μια κατάσταση που έχει συγκλονίσει όλον τον κόσμο. Άραγε, πώς αλλιώς θα συνεχίσουμε ξανά τις ζωές μας; Ο εμβολιασμός αποτελεί μονόδρομο και αποτελεσματική επιλογή για τη ορθή διαχείριση του κορωνοϊού. Η ανθρωπότητα πάντοτε αντιμετώπιζε μολυσματικές ασθένειες. Οι πανδημίες δεν είναι φαινόμενο της εποχής μας. Επομένως, ποιος ξέρει καλύτερα από τους επιστήμονες στον χώρο της ιατρικής τους τρόπους προστασίας από έναν ιό; Είναι ανούσιο να επιδιώκεις να αμφισβητήσεις τους ειδικούς που δημιουργούν τις μόνες λύσεις για να απελευθερωθούμε από τα δεσμά του Covid-19. Προσωπικά, προβληματίζομαι όταν οι κοινωνίες χωρίζονται σε εκείνους που υποστηρίζουν το «ναι» και στους άλλους που τάσσονται υπέρ του «όχι». Ωστόσο, οι απαντήσεις δεν βρίσκονται στη λογική άσπρο - μαύρο. Πιστεύω ότι απαιτείται να είσαι ανοιχτόμυαλος, διαλλακτικός και να σέβεσαι τους συνανθρώπους σου. Κατανοώ αυτούς που μπορεί να έχουν έναν ενδοιασμό, έναν δισταγμό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επηρεάζει η απόφασή τους αυτή αρνητικά το κοινωνικό σύνολο. Ιστορικά, όσες φορές κληθήκαμε να επιλέξουμε ένα «ναι» ή ένα «όχι», το δίλημμα αποδείχθηκε ανώφελο και εσφαλμένο. Η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση. Η υγεία δεν χωρά διακρίσεις, δεν γνωρίζει από διαιρέσεις σε πλούσιους ή φτωχούς. Μας αφορά όλους. Χωρίς αυτήν δεν μπορείς να ζήσεις. Από την άλλη, με τρομάζει η επίκληση του φόβου ως μέσου περιορισμού των ελευθεριών. Με ενοχλεί ο έλεγχος με την πρόφαση του κοινού καλού, όπως κι αυτού του είδους οι κοινωνικοί διαχωρισμοί. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια θετική χροιά σε οποιονδήποτε περιορισμό, ό,τι και αν εμπεριέχει. Το κοινό καλό είναι να είμαι απολύτως ελεύθερος.\nΔύο αδέλφια του παππού μου πέθαναν στη Νέα Υόρκη του 1919 από ισπανική γρίπη. Έκτοτε τα εμβόλια και οι εφευρέτες τους μπήκαν στο εικονοστάσι μας.\nΌταν γεννήθηκα τον Αύγουστο του 1947 ξεκίνησε η καριέρα μου ως εμβολιασμένου. Ο δάγκειος και η φυματίωση είχαν πάρει να γίνονται παρελθόν, η ελονοσία έχανε έδαφος από το Ντι-ντι-τι, έπρεπε να νικήσω αρκετές ασθένειες, παιδικές ή λιγότερο παιδικές, μου άρεσαν κιόλας οι επιβλητικές στολές των νοσοκόμων, οπότε θριάμβευσα.\nΠέρα από κάτι γρίπες με ακροαστικά, τα πήγα άριστα με τα εμβόλια και αργότερα στο σχολείο απολάμβανα το χάσιμο των μαθημάτων με τους ομαδικούς εμβολιασμούς αλλά και με τις συνέπειές τους. Όλοι σχεδόν ανεβάζαμε πυρετό, πρήζονταν τα μπράτσα μας, σημάδι ότι η «βατσίνα» έπιασε τόπο. Στον στρατό μάς εμβολίαζαν μάλλον κατά του αντιμιλιταρισμού, αλλά ποιος έδινε σημασία. Κύλησαν τα χρόνια σαν τρελά και μπήκα στο κλαμπ των ηλικιωμένων. Τα εμβόλια για γρίπη, για πνευμονιόκοκκο έγιναν μέρος της φθινοπωρινής ζωής μου.\nΚαι φθάσαμε εδώ που φθάσαμε. Κατάπληκτος άκουγα ότι υπήρχαν αρνητές του εμβολίου κατά του Covid και ότι άλλοι μιλούσαν για μεταλλάξεις φριχτές και συνωμοσιολογικά ύπουλα κόλπα τεράτων, τύφλα να ’χει ο Μένγκελε. Επειδή δεν έχω τόση φαντασία, έκανα τα εμβόλια και ευχαρίστως θα έκανα ακόμα και για δάκο, αν, παρ’ ελπίδα, μεταμορφωνόμουν σε ελιά.\nΣιγά τα ωά. Χίλιες φορές να διακτινιστώ από εμβόλιο παρά να γίνω άλλος ένας θλιβερός αριθμός πεσόντων από αυτή την κατάρα που μας κατσικώθηκε. Κι επειδή ο χρόνος στενεύει για όλους, καλό θα ήταν να σταθούμε ηρωικά απέναντι στη χαριτωμένη ενεσούλα-σωτηρία και να αφήσουμε κατά μέρος τις γραφικές τσιριμόνιες.\nΚαθηγητής Ψυχολογίας και Ιατρικών Επιστημών στο Neuroscience Research Australia του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ\nΤην επιστήμη εμπιστευόμαστε. Όπως και οι συνάδελφοί μου επιστήμονες της ιατρικής έρευνας, πήρα το πρώτο διαθέσιμο εμβόλιο για τον Covid-19 τη στιγμή που είχα τη δυνατότητα να εμβολιαστώ (στην περίπτωσή μου το AstraZeneka). Είναι η επιστήμη που μας φέρνει από το Σίδνεϊ στην Αθήνα, χωρίς να μας ρίξει στον Ινδικό Ωκεανό. Η ιατρική επιστήμη, συμπεριλαμβανομένης της Επιδημιολογίας, πέτυχε, μέσω της Υγειονομίας και των φαρμάκων, την επέκταση του προσδόκιμου ζωής κατά έξι χρόνια αυτόν τον αιώνα. Ένα από τα επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης είναι η εύρεση εμβολίων. Η επιστήμη κάνει λάθη, αλλά αυτοδιορθώνεται και μετά από εκατοντάδες εκατομμύρια εμβολιασμούς οι επιστήμονες συμπέραναν ότι ο κίνδυνος από το εμβόλιο Covid είναι ελάχιστος και ελαχιστοποιείται περαιτέρω εφόσον ηλικιακές ομάδες λαμβάνουν το κατάλληλο εμβόλιο. Μακροπρόθεσμα, είτε θα αποκτήσουμε ανοσία, πάσχοντας από Covid, και επιβιώνοντας είτε κάνοντας το εμβόλιο. Είτε θα νοσήσουμε είτε θα πάρουμε το εμβόλιο που μας προστατεύει εν μέρει ή πλήρως από την ασθένεια.\nΚαθηγητής Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας\nΤα πλεονεκτήματα του εμβολιασμού έναντι του Covid-19 έχουν, καταρχάς, αναδειχθεί από τις κλινικές μελέτες αλλά και από τα εμβολιαστικά προγράμματα που εφαρμόστηκαν ανά την υφήλιο. Με οδηγούς χώρες όπως το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι εμβολιασμοί εφαρμόστηκαν νωρίτερα από άλλες περιοχές, τα πλεονεκτήματα του εμβολίου αποτυπώθηκαν στη συνεχή μείωση των μολύνσεων, των επαγόμενων νοσηλειών και θανάτων. Παράλληλα, στο τρέχον τέταρτο κύμα που εμφανίστηκε σε πολλές χώρες η υψηλή εμβολιαστική κάλυψη στην κοινότητα, και ειδικότερα στις ευπαθείς ομάδες, μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης και θανάτου, παρότι η ένταση του κύματος ήταν σημαντική σε πολλές χώρες.\nΤι μας διδάσκουν όλα αυτά εν μέσω θέρους; Καταρχάς, ότι ο κορωνοϊός παραμένει συνοδοιπόρος μας και αν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, όπως ο έντονος συγχρωτισμός, η χαλάρωση, η μη τήρηση περιοριστικών μέτρων, θα προκαλεί εξάρσεις, προσβάλλοντας, κυρίως, τους ανεμβολίαστους. Οι τελευταίοι κινδυνεύουν περισσότερο λόγω απουσίας της προστασίας που παρέχει το εμβόλιο έναντι του ιού. Όσο ο SARS-CoV-2 παραμένει ανάμεσά μας και καθίσταται πιο μολυσματικός λόγω νέων αναδυόμενων μεταλλαγμένων στελεχών, η ανάγκη εμβολιασμού γίνεται όλο και πιο επιτακτική. Η τελευταία έξαρση στη χώρα μας υπογραμμίζει ότι τυχόν αναβολή της απόφασής μας για εμβολιασμό το φθινόπωρο θα θέσει σε κίνδυνο την υγεία μας, αν τυχόν μολυνθούμε με τον ιό που κυκλοφορεί στην κοινότητα σε υψηλά ποσοστά. Επιπλέον, η απόφασή μας να εμβολιαστούμε, εκτός από την προστασία που παρέχει σ’ εμάς και στους γύρω μας, θα διασφαλίσει την ηρεμία των διακοπών μας, την ασφάλεια της περιοχής που θα επισκεφθούμε (αν η πλειονότητα των επισκεπτών σε μια περιοχή είναι εμβολιασμένη, δεν θα υπάρχει κίνδυνος τοπικών εξάρσεων και η εφαρμογή περιοριστικών μέτρων μπορεί να αποφευχθεί) αλλά και των καλοκαιρινών μας δραστηριοτήτων.\nΟ εμβολιασμός μπορεί να μας προσφέρει πολύ περισσότερα από αυτά που υπόσχεται και, εκτός της προάσπισης του ύψιστου αγαθού της υγείας, θα μας προσφέρει την ασφάλεια και την ηρεμία της διαμονής μας στους θερινούς προορισμούς της καρδιάς μας. Με άλλα λόγια, είναι η απαραίτητη αποσκευή στο ταξίδι μας προς την κανονικότητα, τον κατάπλου στην Ιθάκη.\nΟ εμβολιασμός είναι η μοναδική λύση. Άλλες διέξοδοι για όλο αυτό που ζούμε δεν υπάρχουν. Έχω κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου, γιατί θέλω να αισθάνομαι ασφαλής. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί που δεν σπεύδουν να το κάνουν, δεν φοβούνται τι μπορεί να τους συμβεί αν νοσήσουν; Δεν τους προκαλεί φόβο η ιδέα να βρεθούν μέσα σε μια εντατική χωρίς να γνωρίζουν αν θα βγουν ζωντανοί; Νομίζω ότι όλοι πρέπει να κάνουμε το εμβόλιο. Μη δειλιάζουμε. Το τείχος ανοσίας δεν θα χτιστεί και το μέλλον θα είναι αβέβαιο για όλους μας. Τώρα, το αν τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης πρέπει να ανοίξουν μόνο για τους εμβολιασμένους, οφείλω να πω ότι δεν είμαι εγώ αυτή που θα το αποφασίσει. Οι κυβερνήσεις και όσοι βρίσκονται σε υψηλές θέσεις είναι υπεύθυνοι να ορίσουν τον τρόπο λειτουργίας τους. Προφανώς, προτιμώ χωρίς καμία δεύτερη σκέψη να τραγουδώ σε ένα μαγαζί στο οποίο θα είναι όλοι εμβολιασμένοι, προκειμένου να μην κυριαρχεί το άγχος σε περίπτωση που σε πλησιάσει ένας άνθρωπος, έρθει να σε χαιρετήσει ή σε επισκεφθεί στο καμαρίνι. Στο κάτω κάτω της γραφής, εμείς που κάναμε το εμβόλιο, δεν το κάναμε για τους εαυτούς μας αλλά επιδεικνύοντας ευθύνη προς το κοινό καλό. Επομένως, δεν είμαστε τα κοροΐδα της υπόθεσης. Έχω μάθει να σέβομαι τον διπλανό μου, τον γείτονά μου και γενικά όλο τον κόσμο. Μακάρι να μη χρειαζόταν τίποτε απ’ όλα αυτά, αλλά στις σκοτεινές εποχές που ζούμε δεν πρέπει να μένουμε αμέτοχοι και άπραγοι. Επίσης, η πανδημία έχει επιφέρει ένα τρομακτικό πλήγμα στους ανθρώπους του πολιτισμού και στον καλλιτεχνικό κόσμο. Κλειστά μαγαζιά, άνεργοι μουσικοί και άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε. Άρα, αν δεν εμβολιαστούμε, το μόνο που θα επιτύχουμε είναι να έχει συνέχεια αυτή τη θλιβερή πορεία.\nΓιατρός - ερευνητής\nΜετά από τόσο θόρυβο, που μερικοί το λένε κακοφωνία και σύγχυση, τι άλλο μπορούμε να πούμε υπέρ των εμβολίων; Ο δυτικός κόσμος, έχοντας ζήσει μια μεγάλη περίοδο σχετικής ειρήνης και ευημερίας που έφερε τεράστια άνοδο της ποιότητας ζωής, σχεδόν ξέχασε τις μολυσματικές ασθένειες και τις επιδημίες, που αντιμετωπίστηκαν με διάφορες τεχνολογίες και κυρίως καθαρισμό του νερού, εμβόλια, αντιβιοτικά και άλλα φάρμακα.\nΟι νέες γενιές δεν έχουν ζήσει την αγωνία να παλεύεις να ξορκίσεις τον θάνατο όντας πέντε ημέρων, δύο χρονών ή δέκα και είκοσι. Οι θάνατοι βρεφών, παιδιών και νέων ανθρώπων ήταν καθημερινοί, γι’ αυτό και η ευχή για τα νεογέννητα, ακόμα και σήμερα, είναι «να σας ζήσει» και αντανακλά αυτόν τον συνεχή φόβο του θανάτου που έχει παραμείνει σαν απολίθωμα, παρά την πρόοδο.\nΗ πιο επιτυχημένη αντιμετώπιση επιδημιών γίνεται με εμβόλια. Ένα καλό εμβόλιο μπορεί ακόμα και να εξαφανίσει την ασθένεια από τον πληθυσμό ολόκληρης της γης, όπως έγινε με την ευλογιά, που ταλαιπωρούσε την ανθρωπότητα για χιλιετίες. Το ίδιο γίνεται τώρα με την πολιομυελίτιδα. Το καλό εμβόλιο και η διεθνής συνεργασία που επιτεύχθηκε θα εξαφανίσει την ασθένεια από το πρόσωπο της γης σε λίγα χρόνια.\nΤα εμβόλια, λοιπόν, είναι αναγκαία εργαλεία που εξασφαλίζουν την ποιότητα και την ποσότητα της ζωής όλων. Οι αρνητές των εμβολίων καταστρέφουν τα θεμέλια της κοινωνίας και απειλούν τον ίδιο τον τρόπο ζωής μας.\nΓια τον κορωνοϊο έχουμε τα καλύτερα δυνατά εμβόλια στην ιστορία των εμβολίων. Είναι ασφαλή και αποτελεσματικά. Είναι στο χέρι μας να τα κάνουμε και να πείσουμε και τους γύρω μας να εμβολιαστούν. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να απαλλαγούμε από τον ιό και να ξαναβρούμε την ελπίδα.\nΌταν προσπαθείς να πείσεις κάποιον να εμβολιαστεί, νιώθεις σαν τον διαπραγματευτή που πάει να σώσει με την πειθώ τον άνθρωπο που είναι στην άκρη της ταράτσας του δεκαώροφου κτιρίου και απειλεί ότι θα σαλτάρει και θα αυτοκτονήσει. Νιώθεις και λίγο ηλίθιος που πας να μιλήσεις σε κάποιον για το αυτονόητο του δώρου της ζωής. Τι να του πεις, πέρα από τα γνωστά κλισέ; Ακόμα και το τελευταίο πλάσμα του ζωικού βασιλείου καταλαβαίνει κάθε φορά τον κίνδυνο και προφυλάγεται χάρη στο ένστικτο της επιβίωσης. Φαίνεται, όμως, πως υπάρχει μια διαφορά: ο άνθρωπος έχει ένα προσόν ανώτερο των ζώων, που συχνά προκαλεί και την ίδια του την καταστροφή: δεν είναι το μυαλό αλλά η επικυριαρχία του (ενίοτε) νοσηρού ψυχισμού του πάνω μυαλό και στον Λόγο. Από κει ξεκινούν όλα, από κάποια ένδον ψυχική εμπλοκή ή εμμονή, πάνω στην οποία οικοδομεί μια λογικοφανή θεωρία αυτοκτονίας, που την ψευδεπιγράφει «αυτο-διάσωση». Μπορεί να είναι και απλοϊκός φόβος για τη βελόνα, τον οποίο θεωρητικοποιεί. Ή ναρκισσιστικό «εγώ», αντικοινωνική μανία ή άλλα τραβηγμένα χειρόφρενα. Μια υστέρηση που βρίσκει παρηγοριά σε κάποια φανταστική συνομωσία διότι, κατά το γνωστό: η συνωμοσιολογία κάνει τον αφελή να νιώθει πιο έξυπνος απ’ τους άλλους. Σε κάθε περίπτωση, αν πρόκειται για βαριάς μορφής ιδεολόγο αντιεμβολιαστή, είναι μάταιο να προσπαθήσει κανείς να τον πείσει – είναι σαν να λες σε κάποιον παοκτσή να γίνει Ολυμπιακός ή το αντίστροφο, σε κάποιον στρέιτ εβδομηντάρη να γίνει ξαφνικά τρανσέξουαλ. Οι άλλοι, οι επαμφοτερίζοντες, οι διστακτικοί και οι λοιποί ποια πειθώ χρειάζονται; Δεν τους φτάνουν τόσα εκατομμύρια νεκροί και το ότι ακούνε για όλα αυτά ένα εκατομμύριο φορές την ημέρα εδώ και έναν χρόνο; Κάθε κατσικάκι, πια, απ’ το ποδαράκι του κρέμεται.\nΚαταλαβαίνω ότι πολλοί άνθρωποι διστάζουν να κάνουν το εμβόλιο και η απειλητική επικοινωνιακή πολιτική δεν βοηθάει. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τους ανθρώπους που δεν εμπιστεύονται τους ειδικούς. Όταν ένας μικροβιολόγος σού λέει ότι ο ιός μπορεί να μεταδοθεί από μεταλλικά αντικείμενα, γιατί να μην τον πιστέψεις; Στο κάτω-κάτω, τόσο δύσκολο είναι να κοινωνήσεις με πλαστικό κουτάλι; Στην Ιαπωνία οι μάσκες προσώπου δεν είναι κάτι καινούργιο, της φορούσαν καθημερινά στα μέσα μαζικής μεταφοράς και πριν από τον κορωνοϊό. Αυτό που έμαθα όμως και με σόκαρε, όταν πήγα, είναι ότι τις μάσκες δεν τις φοράνε για να προστατευτούν από τον γύρω κόσμο αλλά για να τον προστατεύσουν. Με λίγα λόγια, τις φορούν αυτοί που νιώθουν άρρωστοι, ώστε να μην κολλήσουν τους υπολοίπους.\nΤόσο μεγάλη θυσία είναι να εμβολιαστείς για το καλό όλων; Τα εμβόλια, γενικά, είναι προϊόντα που περνάνε από πολύ σχολαστικούς ελέγχους πριν βγούνε στην αγορά. Τα energy drinks που κυκλοφορούν και τα πίνουν καθημερινά τόσοι άνθρωποι περιέχουν πολύ χειρότερα χημικά από μια μικροσκοπική δόση εμβολίου. Πιστέψτε με, εγώ τα πούλαγα αυτά τα χημικά. Δεν λέω ότι δεν υπάρχει καθόλου ρίσκο, αλλά πιστεύω ότι τα πλεονεκτήματα από τον εμβολιασμό υπερισχύουν κατά πολύ του όποιου φόβου. Το πρόβλημα με τα εμβόλια είναι ότι για να αποδώσουν πρέπει να εμβολιαστεί ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, οπότε μη φοβάστε ένα μικρό τρύπημα. Από ό,τι έχω ακούσει, το να περνάς κορωνοϊό είναι πολύ χειρότερο.\nThe Health Book Ιωάννα Παυλοπούλου: «Το σήμερα και το αύριο των εμβολίων»


Κ. Αρβανίτης: Η Δημοκρατία σας είναι μια προσφορά της εταιρείας μας | ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς\nΠαρέμβαση του Ευρωβουλευτή για τις εταιρικές χορηγίες στην Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου\nΤην 1η Ιουλίου η Φινλανδία ανέλαβε την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, παίρνοντας τη σκυτάλη από τη Ρουμανία. Η εξάμηνη προεδρία της Ρουμανίας έχαιρε της εταιρικής χορηγίας τηςMaclaren, της Renault και της Coca-Cola. Της προεδρίας της Φινλανδίας, μέγας χορηγός είναι η BMW.\nΚανείς δεν εκπλήσσεται που μεγάλες εταιρείες προσπαθούν να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά τους στο επίπεδο του καθορισμού της ευρωπαϊκής πολιτικής. Αυτό που μας ανησυχεί είναι πως το θεσμικό πλαίσιο, όχι μόνο τους το επιτρέπει, αλλάενθαρρύνει την αδιαφάνεια στις συναλλαγές αυτές.\nΠαρά τις σχετικές ερωτήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο, η Ρουμανική αντιπροσωπεία δεν απάντησε ποτέ για το μέγεθος και τα ανταλλάγματα της χορηγίας της CocaCola, όπως και για το κατά πόσο η μεγάλη πολυεθνική επηρέασε την ατζέντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τους τελευταίους 6 μήνες.\n97 Ευρωβουλευτές, με επιστολή τους στον Φινλανδό πρωθυπουργό, τον Απρίλη, ζήτησαν να μην αποδεχθεί η Φινλανδία εταιρικές χορηγίες για τη θητεία της. Όμως δεν εισακούστηκαν. Οι εταιρικές χορηγίες έχουν αναχθεί σε defacto θεσμικό συστατικό του ευρωπαϊκού apparatus. Το σενάριο που ο ρόλος τους θα αναγνωριστεί επίσημα, μπορεί να φαντάζει δυστοπικό, όμως δεν απέχει όσο θα θέλαμε.\nΟι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, οι δυνάμεις του κεφαλαίου, ήδη ορίζουν υπέρμετρα τις ζωές μας. Πρέπει όλοι να βάλουμε τα όριά μας, πριν το defacto γίνει dejure.


Προς αναζήτηση Βουλευτή για σκοπούς Εργοδότησης με ευνοϊκούς όρους | ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ\nΠρος αναζήτηση Βουλευτή για σκοπούς Εργοδότησης με ευνοϊκούς όρους\nΟι συνθήκες εργοδότησης θα είναι πολύ καλές. Αυτός ο οποίος θα πάρει τη θέση θα λαμβάνει μισθό που υπερβαίνει τις 3.000 ευρώ μηνιαίως. Θα δικαιούται και άλλα ωφελήματα όπως μεταξύ άλλων και μηνιαίο επίδομα για κοινοβουλευτικό συνεργάτη ή και γραμματέα, σεβαστή σύνταξη και εφάπαξ. Οι υποψήφιοι για τη θέση θα πρέπει να πληρούν τα κάτωθι κριτήρια:\nΘα πρέπει να είναι έτοιμοι να συγκρουσθούν με την ηγεσία του κόμματός τους σε περίπτωση κατά την οποία προωθείται νομοσχέδιο στη Βουλή το οποίο είναι άδικο για τον απλό λαό ή και ψηφίζεται για να εξυπηρετήσει συμφέροντα.\nΘα πρέπει να διαβάζουν όλα τα νομοσχέδια πριν τα ψηφίσουν και να μην εξαρτώνται και να ακολουθούν τυφλά τις αποφάσεις της ηγεσίας.\nΘα πρέπει να είναι έτοιμοι ανα πάσα στιγμή να εγκαταλείψουν το αξίωμά τους σε περίπτωση κατά την οποία το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν ακολουθεί αντίθετη με τα πιστεύω τους πολιτική.\nΘα πρέπει να ενημερώνουν τον απλό λαό για τα λάθη και τις παραλείψεις του ίδιου του κόμματός τους και σε περίπτωση που διαπιστώσουν εγκληματική ή ανήθικη συμπεριφορά στα κόμματά τους, να την δημοσιοποιούν άμεσα.\nΘα πρέπει να είναι έτοιμοι να συγκρουσθούν με τον λαό όταν αυτός επιθυμεί την ψήφιση νομοσχεδίων που παραβαίνουν τους κανόνες της λογικής και της κοινωνικής δικαιοσύνης.\nΘα πρέπει να είναι έτοιμοι να συγκρουστούν με τον λαό και τους ψηφοφόρους τους όταν αυτοί ζητούν την προώθηση άδικων ή και παράλογων αιτημάτων.\nΟι υποψήφιοι δύνανται να διατηρήσουν το επάγγελμά τους που μέχρι την εκλογή τους ασκούσαν, υπο τον ρητό όρο όμως, ότι δεν θα εκμεταλλεύονται την Βουλευτική τους ιδιότητα για να υπόσχονται στους πελάτες τους ευνοϊκότερη μεταχείριση ή και παράκαμψη διαδικασιών που άλλοι πολίτες θα αντιμετώπιζαν.\nΟι υποψήφιοι όταν θα παρουσιάζονται σε τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές εκπομπές θα πρέπει να αποφεύγουν τον λαϊκισμό και την παπαρολογία προς αλίευση ψήφων.\nΟι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι έντιμοι και να αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να διαχειρίζονται τα οικονομικά του κράτους με περισσότερη επιμέλεια από ότι και τα δικά τους.\nΠηγαίνοντας στα μνημόσυνα ή στις κηδείες θα πρέπει να κάθονται σε σκάμνους που κάθονται οι απλοί άνθρωποι, αντιλαμβανόμενοι ότι το αξίωμά τους δεν τους καθιστά διαφορετικούς ή και ανώτερους από τον απλό λαό.\nΌταν εκφωνούν λόγους θα πρέπει να τους γράφουν οι ίδιοι και όχι να οικειοποιούνται γραφόμενα άλλων απλά και μόνο για να δημιουργούν εντυπώσεις. Να μιλούν με απλή και κατανοητή γλώσσα στον απλό λαό λόγια και να αποφεύγουν τη χρήση εξεζητημένων εκφράσεων μόνο για να εντυπωσιάσουν. Να επικεντρώνονται στην ουσία και όχι στη διακόσμηση.\nΣε περίπτωση αδικίας δεν πρέπει να τους ενδιαφέρουν ούτε οι νόμοι ούτε οι κανονισμοί, αλλά θα πρέπει να είναι σε θέση να συγκρουστούν με κάθε νόμο και κάθε κανονισμό για να αποδοθεί δικαιοσύνη.\nΘα πρέπει πριν οι ίδιοι ανεγείρουν επαύλεις να εξασφαλίζουν όλες τις απαιτούμενες από το νόμο άδειες.\nΘα πρέπει όταν οδηγούν στο δρόμο να σέβονται τους ίδιους νόμους που οι ίδιοι ψήφισαν.\nΘα πρέπει να είναι ωφέλιμοι και όχι αρεστοί στο κόσμο και να περιμένουν την ιστορία να τους δικαιώσει όχι τον όχλο.\nΘα πρέπει να μάθουν να σέβονται τους πολιτικούς τους αντιπάλους και να χαιρετίζουν την αντίθετη άποψη. Να συμφωνούν εκεί που η αντίθετη άποψη είναι σωστή και να κακίζουν με σεβασμό εκεί που διαφωνούν χωρίς όμως να είναι ισοπεδωτικοί.\nΌταν θα βρίσκονται στη βουλή, απαγορεύεται να παίζουν παιχνίδια πάνω στο κινητό τους, να διαβάζουν διαδικτυακές εφημερίδες, να στέλνουν μηνύματα, να μπαίνουν στο facebook.\nΤέλος, θα πρέπει να θεωρούν εαυτούς ως στρατιώτες στη μάχη και να υπερασπίζονται τη πατρίδα τους με τον ίδιο τρόπο που κάποιος διακινδυνεύει τη ζωή του για την πατρίδα του.\nΥπάρχει κανείς; Ακούει κανείς; Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.


Μετά το MasterChef ο Κώστας Νταλιάνης μιλά για την Κατερίνα και την Μαρία | Zappit\nHome / Ψυχαγωγία / Video / Μετά το MasterChef ο Κώστας Νταλιάνης μιλά για την Κατερίνα και την Μαρία\nΠέμπτη, 30.4.2020, 12:27\n"Μάλλον δεν είχε καταλάβει τη δύναμη του λόγου της", λέει ο Κώστας Νταλιάνης.\nΟ Κώστας Νταλιάνης, μετά από μια άτυχη βραδιά, αποχώρησε από το MasterChef -αρκετά νωρίς κατά την άποψη πολλών. Το πρωί της Πέμπτης ο παίκτης βρέθηκε Στη φωλιά των Κου Κου και απάντησε στις ερωτήσεις των παρουσιαστών.\nΤι λέει ο Κώστας για τα σχόλια της Κατερίνας στο MasterChef; «Το Κατερινάκι είναι ένας πολύ ιδιαίτερο άνθρωπος. Δεν μπορώ να κρατήσω με κάποιον κακία, άσχετα με αυτά που έχω δει. Καταλαβαίνω ότι ήμασταν μέσα σε ένα παιχνίδι, ήμασταν όλοι πιεσμένοι. Δεν είναι ωραίο να σε χαρακτηρίζουν με διάφορα κοσμητικά επίθετα, αλλά εγώ την καταλαβαίνω την Κατερίνα. Στην αρχή είχαμε πολύ καλή σχέση, μετά αποστασιοποιηθήκαμε λίγο, έκανα περισσότερο παρέα με κάποια άλλα παιδιά μέσα στο σπίτι. Μπορώ να πω ότι με στεναχώρησε λίγο να βλέπω κάποια τόσο αρνητικά σχόλια από αυτήν», αναφέρει.\nΓια την εκρηκτική Μαρία, ο Κώστας Νταλιάνης δηλώνει: «Το Μαράκι είναι μικρό κοριτσάκι ακόμα, της είχα μιλήσει πολλές φορές και της είχα πει να μην εκτίθεται τόσο πολύ. Μάλλον δεν είχε καταλάβει τη δύναμη του λόγου της».


Θεοδωράκης: Ο κ.Τσίπρας, φοβάμαι ότι δεν έχει τίποτα πέρα από μια λέξη «Εξουσία» – Κεντροαριστερά\nΘεοδωράκης: Ο κ.Τσίπρας, φοβάμαι ότι δεν έχει τίποτα πέρα από μια λέξη «Εξουσία»\n15 Μαΐου 2017/ Δημοφιλή, Ελλάδα, Πολιτική, ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ/\n«Ο κ.Τσίπρας μετακινείται αριστερά, δεξιά, κέντρο. Όπου τον βολεύει, όποτε τον βολεύει. Τη μια μέρα σκίζει μνημόνια, την άλλη τα υπογράφει. Ένας αβαθής λόγος χωρίς συνέπεια. Μακάρι να είχε κάτι γραμμένο στην ατζέντα του ο κ.Τσίπρας, φοβάμαι ότι δεν έχει τίποτα πέρα από μια λέξη: Εξουσία» τόνισε ο Σταύρος Θεοδωράκης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real και στο δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή.\nΩς προς το κλείσιμο της αξιολόγησης ανέφερε ότι η 7μηνη καθυστέρηση κόστισε πολύ ακριβά, καθώς «οι δανειστές προσέθεταν συνεχώς νέα αιτήματα, ενώ η αβεβαιότητα μαχαίρωνε την οικονομία. Προφανώς σκέφθηκαν ότι τραβώντας το χρόνο θα πιέσουν τη Γερμανία που βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Και έγινε το ανάποδο. Πιεστήκαμε εμείς και τελικά υπογράψαμε ότι να ‘ναι. Όπως και το καλοκαίρι του ΄15».\nΣχολιάζοντας, μάλιστα, την άποψη ότι η καθυστέρηση είναι προϊόν απειρίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ υπογράμμισε ότι: «Είναι κυρίως μια κουτοπόνηρη αντίληψη πολιτικής. Είναι οι ιδεοληψίες τους, τα κόμματά τους και οι πελάτες τους. Θέλουν να ζήσουν όλοι μαζί στο σύννεφο «διαπραγματευόμαστε σκληρά». Και στα σύννεφα δεν υπάρχουν ρολόγια».\nΑπαντώντας σε ερώτηση για τα αντίμετρα, ο επικεφαλής του Ποταμιού επεσήμανε ότι: «Το να υπόσχεσαι μελλοντικά κέρδη σπέρνοντας ζημίες είναι πράξη εξαπάτησης, όταν μάλιστα γνωρίζεις ότι η πιθανότητα των κερδών είναι μηδενική».\nΟ Σταύρος Θεοδωράκης μιλώντας για την πόλωση που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό τόνισε ότι: «Καλλιεργείται με πάθος από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τη ΝΔ από την εποχή του δημοψηφίσματος με κοινό στόχο να περιορίσουν οποιαδήποτε άλλη φωνή. Πολλές φορές τα καταφέρνουν. Η πατρίδα όμως χάνει. Γιατί οι λύσεις δεν βρίσκονται στα παλιά στρατόπεδα, οι λύσεις θέλουν ευελιξία, συνθέσεις, εποικοδομητικές αντιπαραθέσεις.Η χώρα υποφέρει από τους συστημικούς συντηρητικούς. Είναι γεμάτη από αυτούς η Δεξιά, η Αριστερά και βεβαίως και η Κεντροαριστερά. Μιλάνε – μιλάνε και δεν λένε τίποτα επεσήμανε.\nΤέλος, αναφερόμενος στο μέλλον του κέντρου υπογράμμισε ότι: «Ο Μακρόν δείχνει το δρόμο. Πρέπει να ξεπεράσουμε τα παλιά κόμματα. Ο ορθολογισμός, που τόση ανάγκη έχει η χώρα, εγκλωβίζεται στα παλιά σχήματα. Η ατολμία μπορεί να εξυπηρετεί τις αυταρχικές ηγεσίες, δεν βοηθάει όμως τη χώρα».\nΈκλεισε η αξιολόγηση κ. πρόεδρε. Θα ήθελα τον υπολογισμό σας για το λογαριασμό…\nΧάσαμε πολλά. Και είναι αστείο που η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει ως επιτυχία το κλείσιμο της αξιολόγησης. Καθυστέρησαν επτά μήνες. Οι δανειστές προσέθεταν συνεχώς νέα αιτήματα, ενώ η αβεβαιότητα μαχαίρωνε την οικονομία.\nΓιατί πιστεύετε καθυστέρησε η κυβέρνηση;\nΠροφανώς σκέφθηκαν ότι τραβώντας τον χρόνο θα πιέσουν τη Γερμανία που βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Και έγινε το ανάποδο. Πιεστήκαμε εμείς και τελικά υπογράψαμε ό,τι να ‘ναι. Όπως και το καλοκαίρι του ’15.\nΚάποιοι, πάντως, λένε ότι η καθυστέρηση είναι προϊόν της απειρίας τους.\nΔυστυχώς, δεν είναι η απειρία. Είναι κυρίως μια κουτοπόνηρη αντίληψη πολιτικής. Είναι οι ιδεοληψίες τους, τα κόμματά τους και οι πελάτες τους. Θέλουν να ζήσουν όλοι μαζί στο σύννεφο «διαπραγματευόμαστε σκληρά». Και στα σύννεφα δεν υπάρχουν ρολόγια.\nΕκτιμάτε ότι ο κ.Τσίπρας με την υπογραφή των μέτρων μετακινείται προς τη Σοσιαλδημοκρατία; Και δεν φοβάστε μήπως σας πάρει την ατζέντα στον τομέα της οικονομίας;\nΟ κ.Τσίπρας μετακινείται αριστερά, δεξιά, κέντρο. Όπου τον βολεύει, όποτε τον βολεύει. Τη μια μέρα σκίζει μνημόνια, την άλλη τα υπογράφει. Ένας αβαθής λόγος χωρίς συνέπεια. Μακάρι να είχε κάτι γραμμένο στην ατζέντα του ο κ.Τσίπρας, φοβάμαι ότι δεν έχει τίποτα πέρα από μια λέξη: «Εξουσία». Όπως άλλωστε οι περισσότεροι πρωθυπουργοί του παρελθόντος.\nΑφού, πάντως, είναι τόσο κακή η κυβέρνηση, γιατί δεν ζητάτε ευθέως εκλογές όπως ο κ.Μητσοτάκης αλλά και η κυρία Γεννηματά κατά διαστήματα;\nΣε αυτή τη χώρα έχουμε περίσσευμα εκλογών. αλλά και μνημονίων. Μήπως πρέπει να σκεφθούμε ότι αυτά είναι αλληλένδετα; Η οικονομία δεν θα αντέξει ένα πάγωμα και μια νέα γενικευμένη στάση πληρωμών για 2-3 μήνες. Από την προκήρυξη δηλαδή των εκλογών μέχρι τον σχηματισμού της νέας κυβέρνησης, η οποία ίσως να είναι και δύσκολο να συγκροτηθεί.\nΓιατί θα είναι δύσκολο να συγκροτηθεί; Εσείς δεν θα δώσετε ψήφο εμπιστοσύνης αν κερδίσει τις εκλογές ο κ.Μητσοτάκης;\nΝομίζω ότι βιάζεστε πολύ. Πάντως το Ποτάμι έχει θέσει ως πρώτη προτεραιότητα για την στήριξη μιας κυβέρνησης τη διάλυση του κομματικού κράτους. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να το καταφέρουμε γιατί δεν έχουμε δεσμεύσεις και παρά-κομματικούς μηχανισμούς στο κράτος. Σκεφθείτε να παραδώσουμε ξανά τη δημόσια διοίκηση στη Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ. Θα συνεχίσουν απλώς τα έργα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.\nΠάντως, κάποιοι λένε ότι «τα έχετε βρει» με τον κ.Μητσοτάκη;\nΤο Ποτάμι χαιρέτισε χωρίς παζάρια την εκλογή του κ.Μητσοτάκη ως προσπάθεια ανανέωσης της Ν.Δ. Ωστόσο, περίπου ενάμιση χρόνο μετά την ανάδειξή του στην ηγεσία, το στρατόπεδό του παραμένει συντηρητικό και με παλαιοκομματικές τακτικές.\nΑντίμετρα θα ψηφίσετε, κ. πρόεδρε; Ποιο είναι το σκεπτικό σας;\nΑντίμετρα σε τι; Αντίμετρα στα λάθη; Αντίμετρα σε μια εγκληματική καθυστέρηση; Το να υπόσχεσαι μελλοντικά κέρδη σπέρνοντας ζημίες είναι πράξη εξαπάτησης, όταν μάλιστα γνωρίζεις ότι η πιθανότητα των κερδών είναι μηδενική.\nΔεν υπάρχουν, όμως, και θετικές πολιτικές ανάμεσα στα αντίμετρα της κυβέρνησης; Ας πούμε, οι ρυθμίσεις για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς ή η μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις;\nΑυτές είναι προτάσεις που έχει καταθέσει από νωρίς το Ποτάμι. Αλλά όχι με τον εκβιασμό ότι «θα εξοντώσω τον πατέρα σου και αν επιζήσει τότε ίσως θα κάνω και το καθήκον μου προς εσένα». Σε κάθε περίπτωση εμείς καλούμε την κυβέρνηση τις θετικές, όπως λέτε, πολιτικές να τις συζητήσουμε σήμερα. Όχι ως αντίμετρα το 2020.\nΣυμφωνείτε με την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» από Αλέξη Τσίπρα και Κυριάκο Μητσοτάκη που εφαρμόζει η κυρία Γεννηματά;\nΗ κυρία Γεννηματά συγκυβέρνησε με τον κ.Μητσοτάκη στην κυβέρνηση Σαμαρά. Και κάποιοι στο περιβάλλον της – αν όχι η ίδια- ορέγονται να συγκυβερνήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτή την έννοια, ναι, υπάρχει μια πολιτική ίσων αποστάσεων μέχρι να δουν που θα ξανακάτσει η μπίλια.\nΗ πόλωση που επικρατεί δεν σας ενοχλεί; Εκτιμάτε ότι είναι πραγματική;\nΗ πόλωση δεν είναι ποτέ μια δημιουργική συνθήκη. Καλλιεργείται όμως με πάθος από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τη Ν.Δ. από την εποχή του δημοψηφίσματος με κοινό στόχο να περιορίσουν οποιαδήποτε άλλη φωνή. Πολλές φορές τα καταφέρνουν. Η πατρίδα όμως χάνει. Γιατί οι λύσεις δεν βρίσκονται στα παλιά στρατόπεδα, οι λύσεις θέλουν ευελιξία, συνθέσεις, εποικοδομητικές αντιπαραθέσεις.\nΣε πολύ σοβαρά θέματα, όπως π.χ. το χρέος, δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση; Προτείνετε κάτι;\nΗ κυβέρνηση δεν είναι φερέγγυος συνομιλητής και αυτό δυσκολεύει τη συνεννόηση. Όμως, έχετε δίκιο, για το χρέος πρέπει να υπάρξει εθνική πρόταση. Και το έχουμε προτείνει. Άλλωστε, έτσι που τα καταφέραμε, το χρέος δεν αφορά τις επόμενες τετραετίες, αλλά τις επόμενες δεκαετίες. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.\nΣυμμερίζεστε την αισιοδοξία της κυβέρνησης ότι θα πετύχουν κάποια καλή ρύθμιση των χρεών μας;\nΟι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κοροϊδεύουν τον κόσμο. Υπόσχονται «κούρεμα» του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Δεν θα γίνει. Το χρέος μας πρέπει να ενταχθεί στη ρύθμιση χρεών που έχουν ανάγκη και άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Αλλά αυτή η ρύθμιση δεν θα γίνει πριν τις γερμανικές εκλογές. Το 2018, λοιπόν, πρέπει να είμαστε έτοιμοι και διαπραγματευτικά δυνατοί στη συζήτηση για τα χρέη του Νότου αλλά και της Γαλλίας.\nΌταν λέτε «οι εκσυγχρονιστές να μην κρύβονται» σε ποιους απευθύνεστε; Στην Ώρα αποφάσεων ή και στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που τον τελευταίο καιρό συγκρούονται με την ηγεσία της κυρίας Γεννηματά;\nΕμείς απευθυνόμαστε στους τολμηρούς προοδευτικούς. Η χώρα υποφέρει από τους συστημικούς συντηρητικούς. Είναι γεμάτη από αυτούς η Δεξιά, η Αριστερά και βεβαίως και η Κεντροαριστερά. Μιλάνε, μιλάνε και δεν λένε τίποτα. Κάνουν κύκλους γύρω από τα προβλήματα. Ε, είναι η ώρα να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.\nΓια να σας διευκολύνω. Εσείς θεωρείτε σύμμαχους σας τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στον Νίκο Ανδρουλάκη, τον Γιάννη Μανιάτη, τον Παύλο Γερουλάνο, για παράδειγμα;\nΔεν θέλω να μπούμε σε ονόματα. Αφήστε που αν απαντήσω θετικά, θα έχουμε αντίμετρα από τη Χαριλάου Τρικούπη. Θα τους πάρουν τα γραφεία. (σ.σ.: γέλια) Πάντως ο Μακρόν δείχνει τον δρόμο. Πρέπει να ξεπεράσουμε τα παλιά κόμματα. Ο ορθολογισμός που τόση ανάγκη έχει η χώρα εγκλωβίζεται στα παλιά σχήματα. Η ατολμία μπορεί να εξυπηρετεί τις αυταρχικές ηγεσίες, δεν βοηθάει όμως τη χώρα.\nΠοια ακριβώς είναι η δική σας πρόταση για το Κέντρο και την Κεντροαριστερά; Νέος φορέας; Με ποια ηγεσία; Και με ποια πολιτική γραμμή;\nΗ γραμμή είναι μια. Σύγκρουση με όλα αυτά που μας έφεραν και μας κρατούν στη χρεοκοπία. Λύσεις από το μέλλον και όχι από το παρελθόν. Σας είπα και πριν για το παράδειγμα του Μακρόν. Ρίσκαρε αυτός, ρίσκαραν και οι πολίτες και η Γαλλία βγήκε κερδισμένη. Και εδώ μπορούμε να το κάνουμε, αλλά κάποιοι έχουν βολευτεί στις καρέκλες τους. Τους αρέσουν τα στημένα συνέδρια και οι παρασκηνιακές συμφωνίες. Οι ανοιχτές διαδικασίες τους φοβίζουν.\nΔεν θα είστε υποψήφιος αν πάμε σε εκλογές από τη βάση;Όταν λέτε ότι δεν είστε δεμένος με την καρέκλα σας, τι εννοείτε;\nΔεν έχω γεννηθεί στην πολιτική. Πριν από τέσσερα χρόνια ήμουν αλλού και μετά από τέσσερα χρόνια θα είμαι ίσως ξανά αλλού. Και στα τρία χρόνια που είναι το Ποτάμι έθεσα δυο φορές τον εαυτό μου στην κρίση των εθελοντών του. Δύο φορές σε τρία χρόνια! Έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ την πολιτική.\nΘα επιμείνω: Θα είστε υποψήφιος για την εκλογή από τη βάση ενός νέου φορέα.\nΘα εξαρτηθεί από το πόσες άλλες λύσεις θα υπάρχουν. Πάντως νέος φορέας δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αδειάσουν και κάποιες καρέκλες στην πρώτη σειρά.\nΓιατί έχετε αποκλείσει το ενδεχόμενο να πάτε στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης; Κάποιοι βουλευτές σας έχουν προσχωρήσει ήδη.\nΥπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια κ.Σκουρή: λαός! Είναι μόνο τέσσερα γράμματα, αλλά καλά θα είναι τον θυμόμαστε. Ο λαός λοιπόν ψήφισε Ποτάμι. Πως είναι δυνατόν να προσχωρήσουμε σε ένα άλλο κόμμα; Στην Δημοκρατική Συμπαράταξη, ή τη ΝΔ, ή τον ΣΥΡΙΖΑ; Και τι θα κάνουμε μετά; Θα του επιστρέψουμε ταχυδρομικά την ψήφο του και θα του πούμε «εμείς βολευτήκαμε αλλού».\nΠιστεύετε ότι μπορείτε στο μέλλον να είστε ο Έλληνας Μακρόν;\nΔύσκολο. Τον έχω άλλωστε ξεπεράσει σε ηλικία. Πάντως, και για να σοβαρευτούμε, το Ποτάμι είπε στην ελληνική κοινωνία αυτά που είπε ο Μακρόν στη γαλλική. Όχι στο κομματικό κράτος, προτεραιότητα στους νέους, δικαιοσύνη και δουλειές, ανάπτυξη δηλαδή. Τον Μακρόν τον πίστεψαν οι περισσότεροι, εμάς μας πίστεψε μια δυναμική μειοψηφία. Θα επιμείνουμε πάντως.\nΘα τον επισκεφθείτε στο Προεδρικό Μέγαρο;\nΔεν ξέρω αν το επιτρέπει το πρωτόκολλο.\nΕκείνο το ραντεβού στο γραφείο του εσείς το είχατε ζητήσει ή αυτός;\nΕγώ, αλλά το δέχτηκε αμέσως γιατί ήθελε να μάθει για το «πείραμα Ποτάμι». Και το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ήταν «γιατί το ονόμασες Ποτάμι». «Γιατί οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι από τους παλιούς, ενώ τα ποτάμια είναι ακόμη ελεύθερα». Νομίζω ότι γέλασε. Το γραφείο του ήταν άλλωστε πάνω από τον Σηκουάνα.\nΗ Τουρκία να εγκαταλείψει το casus Belli -Ασκούμε πολυδιάστατη πολιτική


Γουέστ Μπρόμιτς-Αστον Βίλα Προγνωστικα | Τσάμπιονσιπ.| Bet-on-arme\nΜε βασικές ελλείψεις στην επίθεση η Γουέστ Μπρόμ (2αδα)\n14/05/2019 Από : Γεωργακόπουλος\nΠολύ λίγα παιχνίδια περικλείει το σημερινό κουπόνι στο στοίχημα και έτσι έχω επιλέξει μία δυάδα, που την συστήνω ανεπιφύλακτα, αφού την πιστεύω ιδιαίτερα και ελπίζω να επαληθευτεί. Βάση των σημερινών εκτιμήσεων της στήλης μου θα αποτελέσει η μάχη της Γουέστ Μπρόμι με την Άστον Βίλα.\n804. Γουέστ Μπρόμιτς- Άστον Βίλα\nΠλέι οφ ανόδου και βρισκόμαστε στην ημιτελική φάση της Τσάμπιονσιπ στην Αγγλία. Δύο ιστορικοί σύλλογοι διεκδικούν την πρόκριση στον μεγάλο τελικό και οι φιλοξενούμενοι έχουν το πλεονέκτημα.\nΑφενός στο “Βίλα Παρκ” επικράτησαν με 2-1 και τους αδικεί το τελικό αποτέλεσμα, αφού έχασαν σωρεία ευκαιριών και αφετέρου οι γηπεδούχοι δεν θα έχουν στις υπηρεσίες τους τον Γκέιλ (23 γκολ φέτος) και τον Ρόμπσον-Κανού (4 γκολ), που ηγούνται στην γραμμή κρούσης.\nΑπό την άλλη, οι “χωριάτες” θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν το υπέρ τους σκορ, δείχνουν σε καλύτερη κατάσταση από την Μπρόμιτς, που θα παίξει “ανοιχτά” από την αρχή, για να ανατρέψει τα δεδομένα.\nΗ Βίλα θα βρει χώρους και πιστεύω ότι θα σκοράρει, ενώ οι ελλείψεις της Μπρόμιτς είναι κομβικές. Πάμε στο Χ2 μαζί με οβερ 1.5\n796. Σεντ Ζιλουάζ-Κορτράικ\nΗ Κορτράικ έχει διασφαλίσει την πρωτιά στον 2ο όμιλο του Βελγικού πρωταθλήματος για τα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ. Η Σεντ Ζιλουάζ βρίσκεται στο κυνήγι της Κορτράικ, αλλά δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Ευρώπη, λόγω ποινής.\nΟ προπονητής δήλωσε ότι θέλει να ντουμπλάρει τις νίκες στα πλέι οφ κόντρα στην πρωτοπόρο ομάδα για λόγους γοήτρου και θα παρατάξει την καλύτερη δυνατή 11άδα. Στην αντίπερα όχθη, η Κορτράικ έχει βγει πρώτη, ότι και να συμβεί στις 2 εναπομείνασες στροφές και ενδέχεται να είναι πιο “χαλαρή”.\nΑναμένεται παιχνίδια με φάσεις εκατέρωθεν και καλό ρυθμό και το 1Χ με γκολ γκολ δίνει πάνω από 2.00 απόδοση.\nΠαίξε νόμιμα στη Tipbet με πρόγραμμα ανταμοιβής* και καθημερινές προσφορές*\n804 Γουέστ Μπρόμ- Άστον Βίλα Χ2 και οβερ 1.5 1.88\n796 Σεντ Ζιλουάζ- Κορτράικ 1Χ και G/G 2.20\nΣυνολική απόδοση 3.96\nprognostika πάμε στοίχημα Προγνωστικά Αγγλίας


Τα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας - Airnews\nΑρχική Εξυπηρέτηση Τα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας\n157 επιβαίνοντες – 157 νεκροί. Αυτός είναι ο τραγικός απολογισμός της μοιραίας πτήσης της Ethiopian Airlines. Τα θύματα πολλά, από διαφορετικές χώρες, διαφορετικές οικογενειακές καταστάσεις, διαφορετικό επάγγελμα, αλλά δυστυχώς με το ίδιο τέλος.\nΑνάμεσα τους υπήρχαν ένας βραβευμένος συγγραφέας, ένας αξιωματούχος στον χώρο του ποδοσφαίρου και μια ομάδα εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις. Τουλάχιστον 21 μέλη του προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών επέβαιναν στο αεροπλάνο, δήλωσε ο Στεφάν Ντουζαρίκ, εκπρόσωπος του ΟΗΕ, ενώ 32 από τα θύματα ήταν Κενυάτες, 18 Καναδοί, 9 Αιθίοπες, 8 Ιταλοί, 8 Κινέζοι και 8 πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών.\nΕίχε λάβει το βραβείο Penguin για Αφρικανούς Συγγραφείς δοκιμίου το 2010 για μια συλλογή δοκιμίων με τίτλο «You’re Not a Country, Africa!».\nΠροηγούμενο άρθροTurkish Airlines: Nέες στολές πληρώματος καμπίνας\nΕπόμενο άρθροAmerican Airlines: Nέα σύνδεση Αθήνα-Σικάγο


Ντουμπράβκα Τόμσιτς Σρεμπότνιακ - Βικιπαίδεια\nΝτουμπράβκα Τόμσιτς Σρεμπότνιακ\nΗ Ντουμπράβκα Τόμσιτς Σρεμπότνιακ (σλοβενικά: Dubravka Tomšič Srebotnjak, γενν. 7 Φεβρουαρίου 1940) είναι Σλοβένα πιανίστα και δασκάλα μουσικής.\n7 Φεβρουαρίου 1940\nΣοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (έως 1991)\nΓεννήθηκε στο Ντούμπροβνικ, της Κροατίας, που ήταν μέρος του Βασιλείου της Γιογκοσλαβίας και σε πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου. Στη συνέχεια γράφτηκε σε Μουσικό Σχολείο της Λουμπλιάνας για να φοιτήσει τέλος στη Μουσική Ακαδημία Σλοβενίας υπό την καθοδήγηση του Ζόρα Ζάρνικ. Ακολούθως και μετά από προτροπή του σπουδαίου Χιλιανού πιανίστα Κλαούντιο Αράου, σε ηλικία 12 ετών, πηγαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 1957 γράφεται στο Juilliard School of Music, της Νέας Υόρκης.\nΣτο μουσικό σχολείο της Νέας Υόρκης φοίτησε στο πλευρό του Αλεξάντερ Ουνίνσκι και της Κάθριν Μπέικον. Σε κάποιο ρεσιτάλ που έδωσε στο New York Town Hall την άκουσε ο Άρθουρ Ρούμπινσταϊν και της πρότεινε να κάνουν μαζί ιδιαίτερα μαθήματα, κάπου γύρω στη δεκαετία του 1950. Η Τόμσιτς έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς μαθητές του Ρούμπινσταϊν. Γυρίζοντας στη Σλοβενία ξεκίνησε να διδάσκει στη Σλοβενική Μουσική Ακαδημία μέχρι και το 1967. Αργότερα η καριέρα της άλλαξε πορεία κι έγινε πιανίστα κονσέρτων ενώ σε πολλές περιπτώσεις την καλούσαν ως κριτική σε διάφορους διαγωνισμούς. Τα κονσέρτα της λάμβαναν χώρα σε διεθνές επίπεδο έχοντας πάει σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Βόρειας Αμερικής, στην Αυστραλία και στην Αφρική. Οι ζωντανές ερμηνείες της πρέπει να ξεπερνούν τις 3.500, εκ των οποίων οι 20 ηχογραφήθηκαν, ενώ έχουν κυκλοφορήσει και 70 CD.\nΓια τις καλλιτεχνικές της και παιδαγωγικές της προσπάθειες έχει λάβει αρκετές τιμές και βραβεύσεις. Το 1961 έλαβε βραβείο στο διαγωνισμό Ferruccio Busoni International Piano Competition, έναν χρόνο αργότερα έλαβε βραβείο και από το Prešeren Fund Award και το 1975 από το Prešeren Award. Από το 1995 είναι τιμώμενο μέλος της Φιλαρμονικής της Σλοβενίας. Μερικοί από τους πιο διαπρεπείς μαθητές της ήταν ο Χίνκο Χάας, η Μάγδα Μάρτινιτς, η Σόνια Πάχορ, η Λιντία Στάνκοβιτς, ο Μίχα Χάας και η Ναταλία Σάβερ, μεταξύ άλλων. Είναι παντρεμένη με τον Σλοβένο συνθέτη Αλός Σρεμπότνιακ κι έχουν αποκτήσει κι έναν γιο, τον Μάρτιν Σρεμπότνιακ, ο οποίος είναι σκηνοθέτης του κινηματογράφου.\nOfficial Homepage with Biography and Reviews\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ντουμπράβκα_Τόμσιτς_Σρεμπότνιακ&oldid=8474865"\nΤελευταία επεξεργασία στις 10 Οκτωβρίου 2020, στις 15:16\nΤελευταία τροποποίηση 15:16, 10 Οκτωβρίου 2020.


ΥΒΡΙΣ: Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ – Συνέντευξη με τον Λόρδο Όουεν | spysun\n← ‘KOTO SENSES’ by CELLSIUS und FAHRENHEIT for SPYSUN Productions\nΈνας Ελβετός Καπιταλιστής Στην Βόρεια Κορέα →\nJune 8, 2017 · 9:52 pm\nΚυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Περιοδικό Ε, 19.04.2009\nΜε θράσος και αλαζονεία στις αποφάσεις τους σε κάποια φάση της εξουσίας τους αρκετοί πολιτικοί ηγέτες του πλανήτη μας τηρούν με ευλάβεια μια, έστω και υποσυνείδητη, ‘υπόσχεση’ που πάντα μένει αόρατη στις κατά τα άλλα, σεμνές, ταπεινές και λίαν ουτοπικές προεκλογικές εξαγγελίες τους. Ότι αυτοί, δηλαδή, τελικά, γνωρίζουν τα πάντα και άρα όλες οι αποφάσεις θα πρέπει να περνάνε από αυτούς χωρίς πολλά, πολλά.\nΤι κι αν ο κοσμάκης διαφωνεί μαζί τους και υποφέρει, τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο και η χώρα την οποία κυβερνούν μπλέκει σε κάθε είδους περιπέτειες; Σημασία έχει ο εκάστοτε πρωθυπουργός, ή, πρόεδρος μιας χώρας να ‘ζει τον μύθο του’. Άλλωστε, ποιος γνωρίζει στις μέρες μας αν η πολιτική είναι ένας μύθος, ή, ο μύθος μια μορφή πολιτικής; ‘Ρωτήστε εμένα να σας πω’ θα απαντούσε ο ξεμυαλισμένος ηγέτης.\nΟι αρχαίοι μας πρόγονοι, όμως, φρόντισαν να ανάγουν αυτό που ονομαζόταν ‘ύβρη’, την περιφρόνηση, δηλαδή, κάποιου προς τους θεούς, ως το μεγαλύτερο ηθικό ξέπεσμα στο οποίο μπορεί να πέσει κάποιος. Και προειδοποιούσαν, παράλληλα, ότι η Νέμεσις θα καταρράκωνε όσους ήταν ασεβείς προς την ομάδα των τότε θεών.\nΣτην εποχή μας τώρα, την σκυτάλη από τους διορατικούς προγόνους μας πήρε ένας εξέχων, φιλέλληνας και επίσης διορατικός βρετανός επιστήμονας και πολιτικός, ο 79χρονος Λόρδος Ντέιβιντ Όουεν. Ως νευρολόγος με ειδικότητα στην ψυχιατρική ερευνά μιλά για ένα, απ’ ότι φαίνεται, αιώνιο σύνδρομο των πολιτικών ( και όχι μόνο) ηγετών, το λεγόμενο ‘σύνδρομο της ύβρης’. Κυκλοφόρησε το ομώνυμο βιβλίο ‘Hubris Syndrome’ το 2007 και ησχετική του έρευνα ( που έγινε σε συνεργασία με τον Τζόναθαν Ντάβιντσον του Duke University Medical Centre στην Αμερική), που μελετά την ‘ύβρη’ διάφορων άγγλων και αμερικάνων πολιτικών και το πώς αυτή επηρεάζει τόσο την υγεία τους όσο και την υγεία της χώρας τους, δημοσιεύθηκε την ίδια περίοδο στο ιατρικό περιοδικό Brain. Το φαινόμενο αυτό αναλύεται εκτενώς μαζί με άλλες ασθένειες πολιτικών και στο βιβλίο του με τίτλο ‘Ασθενείς Και Στην Εξουσία: Αρρώστια στα Κεφάλια Των Ηγετών Κυβερνήσεων Τα Τελευταία 100 Χρόνια’ που βγήκε τον Απρίλιο του 2008 στην Αγγλία και το οποίο κυκλοφορήσε και στην χώρα μας εκείνη την χρονιά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.\nΟ άγγλος γιατρός και πολιτικός θέλει να πείσει την ιατρική κοινότητα να δει την ύβρη όχι σαν μύθο, αλλά, σαν μια ασθένεια. Ως μέλος της Βουλής των Λόρδων, πρώην ηγέτης του αγγλικού κόμματος της δεκαετίας του ’80 SDP και διακεκριμένος επιστήμονας και συγγραφέας, ο Λόρδος Όουεν μας μίλησε από πρώτο χέρι για ένα σύνδρομο που πιθανόν να έχει ήδη στείλει την Νέμεση να χτυπήσει την πόρτα της Τερέζα Μέη στις σημερινές εκλογές της χώρας.\n1) Τι είναι το ‘σύνδρομο της ύβρις’ και ποιες είναι οι κύριες αιτίες που προκαλούν την εμφάνισή του;\nΠροσπάθησα να ορίσω το ‘σύνδρομο της ύβρις’ μέσα σε ένα στενό πλαίσιο και το μελέτησα κυρίως σε σχέση με διάφορους ηγέτες κυβερνήσεων ανά τον κόσμο αν και το φαινόμενο παρατηρείται σε κάθε είδους άλλους ηγέτες. Η μοντέρνα χρήση της ύβρις αναφέρεται σε μια υπερβολική αυτοπεποίθηση που έχει ένας πολιτικός ηγέτης για τον εαυτό του, ένα ακατάσχετο πιστεύω στις ικανότητές του για να λύσει οποιοδήποτε και κάθε πρόβλημα. Μια τάση να αναφέρεται με ναρκισσισμό στον εαυτό του λες και μόνο αυτός παίρνει όλες τις αποφάσεις, λες και μόνο αυτός έχει μια ιδιαίτερη διορατικότητα. Καμιά φορά μπορεί να χαρακτηρίζεται και από αισθήματα περιφρόνησης προς τους άλλους από τα οποία διακατέχεται ο πάσχων, κάτι το οποίο φυσικά είναι το βασικό στοιχείο της ύβρις στην ελληνική μυθολογία. Η ουσία του συνοψίζεται στο παλιό ρητό του Λόρδου Άκτον που ανέφερε ότι: ‘Κάθε είδους δύναμη τείνει να διαφθείρει. Η απόλυτη δύναμη διαφθείρει απόλυτα.’. Αυτή είναι η προέλευση του συνδρόμου αυτού. Τις περισσότερες φορές το σύνδρομο της ύβρις αναπτύσσεται μέσα σε μια προσωπικότητα που έχει ήδη στοιχεία της ύβρις μέσα της. Πολλοί πολιτικοί αφού εκλεχθούν φαίνονται στην αρχή, σε εισαγωγικά, κανονικοί, αλλά, σιγά-σιγά το σαράκι της ύβρις κατατρώει την αρχική τους εικόνα. Όσο περισσότερο βρίσκονται στη εξουσία τόσο περισσότερο φαίνονται να διακατέχονται από στοιχεία αυτού του συνδρόμου.\nΈνα κλασικό παράδειγμα της πρόσφατης ιστορίας είναι η Μάργκαρετ Θάτσερ που αρχικά ήταν πολύ προσεκτική στον τρόπο με τον οποίo ασκούσε την εξουσία της. Το σύνδρομο άρχισε να την χτυπά με το που εκλέχθηκε για τρίτη φορά το 1987. Άρχισε να πιέζει να εφαρμοστεί ένας άδικος κεφαλικός φόρος που προκάλεσε την μεγαλύτερη μαζική εξέγερση τα τελευταία 30 χρόνια στην Αγγλία. Έπειτα, έκρινε τελείως εσφαλμένα το θέμα της ενοποίησης της Γερμανίας μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Άρχισε να μιλά λες και θα ερχόταν το τέταρτο Ράιχ! Αποκαλούσε μέλη του υπουργικού της συμβουλίου και συνεργάτες της ‘λαχανικά’. Έτσι η Νέμεσις έφθασε όχι από το υπουργικό συμβούλιο, αλλά, από τους ίδιους τους βουλευτές της. Εδώ, λοιπόν, είχαμε μια γυναίκα που κέρδισε τρεις εκλογές, που ήταν μια υπερβολικά ισχυρή πρωθυπουργός και η οποία εκδιώχθηκε από τους βουλευτές της μέσω δημοκρατικών διαδικασιών. Το σύνδρομο της ύβρις τόσο σε αυτήν όσο και σε άλλους ηγέτες που μαστίζονται από αυτό, ωρίμασε σταδιακά μέσα της και δεν εμφανίστηκε ξαφνικά από το πουθενά.\n2) Ποια άλλα συμπτώματα παρουσιάζει ο ηγέτης που κυβερνάται από αυτό το σύνδρομο;\nΠρώτον, έχει μια ναρκισσιστική ροπή να βλέπει τον κόσμο πρώτα από όλα ως μια αρένα μέσα στην οποία ασκεί δύναμη και αναζητεί δόξα. Μετά παρουσιάζει την προδιάθεση να αναλαμβάνει πράξεις που θα παρουσιάζουν αυτόν που τις ασκεί με λαμπρό τρόπο. Και, βέβαια, έχει μια εμμονή με το πώς παρουσιάζει τον εαυτό του. Η εμφάνιση για αυτόν τον ηγέτη έχει περισσότερη σημασία από την ουσία. Και για αυτό λατρεύει τον επικοινωνιακά παιχνίδια. Επίσης έχει μεσσιανικές τάσεις.\nΘυμάμαι όταν άρχιζα να συνειδητοποιώ κάτι τέτοιο για τον Μπλερ. Το 2002, λοιπόν, και καθώς φεύγαμε από ένα δείπνο οι τέσσερις μας, εγώ και ο Μπλερ και οι γυναίκες μας, η γυναίκα μου, μου είπε μόλις μπήκαμε μόνοι στο αμάξι μας: ‘είναι μεσσιανικός’ και στις μέρες μας αυτό είναι ένα συνηθισμένο σχόλιο για αυτόν. Τότε όμως δεν είχε εκδηλωθεί έντονα και όσο περνούσε ο καιρός τόσο και δυνάμωνε μέσα του. Ο ηγέτης που έχει την ύβρη μέσα του, πολύ συχνά ταυτίζει τον εαυτό του με την χώρα, το έθνος, τον οργανισμό στον οποίο πρωτοστατεί. Και πιστεύει ακράδαντα ότι τα συμφέροντα της χώρας του είναι τα ίδια με τα δικά του. Πιστεύει ότι μόνο αυτός μπορεί να πετύχει κάτι σημαντικό και για αυτό θέλει να πρωταγωνιστεί σε κάθε διαπραγμάτευση. Τέλος, δεν αισθάνονται υπόλογοι ούτε στα μέλη της κυβέρνησής τους ούτε στην κοινή γνώμη, αλλά, μόνο στην ιστορία και τον Θεό! Ακόμη και όταν όλα γύρω τους πάνε άσχημα έχουν ένα είδος εξωπραγματικής άποψης. Δεν μπορούν να παραδεχθούν ότι έκαναν λάθος. Νομίζουν ότι η ιστορία θα τους δικαιώσει γιατί είναι αγνοί, τα κίνητρά τους είναι αγνά, είναι καλοί άνθρωποι, πως είναι δυνατόν, λοιπόν, να κάνουν κάτι λάθος;\nΕδώ σημαντικό ρόλο παίζει το πώς είναι αποκομμένοι από τη πραγματικότητα γύρω τους και το ότι έχουν για λόγους ασφαλείας έναν ‘τοίχο’ από σωματοφύλακες γύρω τους. Δεν έχουν την επαφή που είχαν παλιότερα οι ηγέτες με τους ψηφοφόρους τους. Ακόμη και στις εκλογές ταξιδεύουν σχεδόν παντού με αεροπλάνο και ζούνε μέσα σε μια φούσκα, απομονωμένοι από τον αληθινό κόσμο γύρω τους…Και φυσικά νομίζουν ότι έχουν μια ενόραση που τους κάνει να νομίζουν ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι πολύ μεγαλύτερα από οποιαδήποτε άλλα προβλήματα στην ιστορία!\nΟ Μπους και ο Μπλερ αναφερόντουσαν μετά την 9/11 στα, κατ’ αυτούς, γιγάντια προβλήματα που έπρεπε να λύσουν, ξεχνώντας τα πολύ πιο επικίνδυνα ζητήματα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι Ρούζβελτ και Τσόρτσιλ στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.\nΟι ηγέτες που διακατέχονται από την ύβρι χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας, λοιπόν. Ενώ είναι τόσο σίγουροι για τον εαυτό τους που δεν νοιάζονται για τις λεπτομέρειες. Πολλές φορές η στάση τους εκφράζεται ως εξής: ‘Μην με σκοτίζεις με τις λεπτομέρειες. Γνωρίζουμε μια χαρά όλα αυτά τα προβλήματα.’ Ο Λόρδος Μόργκαν, τέλος, ανέφερε χαρακτηριστικά στο βιβλίο του για τον Άγγλο πρωθυπουργό Ντέηβιντ Λόιντ Τζώρτζ, ο οποίος είχε το σύνδρομο της ύβρης, για τα χρόνια 1921-1922 της πολιτικής του καριέρας: ‘Οι κίνδυνοι του Καισαρισμού, της ενορατικής, σπασμωδικής διπλωματίας και των μπερδεμένων, άσχημα προετοιμασμένων συναντήσεων τον έκαναν να φαίνεται ως ένας απελπισμένος άνδρας. Αυτό τόνιζε την προσωρινή σωματική του κατάρρευση.’ ( Μόργκαν,. 1979)\n3) Πότε ένας πολιτικός, πολιορκείται ολοκληρωτικά από τον ιό της ύβρεως;\nΌπως είπα αναπτύσσεται και εξελίσσεται σταδιακά. Το σύνδρομο παίρνει κατά μέσο όρο 1 με 8 χρόνια για να ωριμάσει πλήρως. Και εμφανίζεται πολύ συχνά μετά την δεύτερη, ή, τρίτη επανεκλογή του πολιτικού, κάτι που συνέβη στην περίπτωση της Θάτσερ και του Μπλερ, δηλαδή. Είναι μια πάθηση που την αποκτά κανείς σιγά-σιγά και για αυτό διαφέρει από τις περισσότερες διαταραχές της προσωπικότητας που παραδοσιακά θεωρούνται ότι παραμένουν μέσα σε κάποιον στην διάρκεια της ενήλικης ζωής του. Αν δεν υπάρχει αυτή η σταδιακή ανάπτυξη, τότε ίσως ο πολιτικός αρχηγός να έχει καταληφθεί από μανιοκατάθλιψη, ή, από διπολική διαταραχή. Αλλά συνήθως αν κάποιος ηγέτης είναι σχετικά κανονικός όταν πρωτοεκλεγεί, όσο τα χρόνια περνούν η ύβρη τον καταλαμβάνει όλο και περισσότερο. Επίσης αναπτύσσεται ανεξαρτήτως από το αν οι ηγετικές ικανότητες του ατόμου θεωρούνται πετυχημένες, ή, αποτυχημένες.\n4) Ποια είναι, λοιπόν, η σημασία του συνδρόμου αυτού για τους πολίτες μιας χώρας της οποίας ο αρχηγός κουβαλάει αυτού του είδους την ύβρη στο μυαλό και την προσωπικότητά του;\nΔεν έχετε παρά να σκεφθείτε τον Μπους και τον Τόνυ Μπλερ εδώ σε σχέση με τον ρόλο που έπαιξαν με τις αποφάσεις τους στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ. Τώρα όταν κοιτάμε πίσω στην εισβολή στο Ιράκ φαίνεται ανήκουστο ότι δεν είχαν πλάνα για μια πιθανή εξέγερση του πληθυσμού της χώρας, ή, ότι δεν φρόντισαν να στείλουν αρκετά στρατεύματα. Ήδη από το 1993 ο τότε αρχηγός του αμερικάνικου στρατού έλεγε ότι χρειάζονται τουλάχιστον 200.000 στρατιώτες στην περιοχή και ποτέ ως σήμερα δεν φρόντισαν οι αρχηγοί της Αμερικής και της Αγγλίας να σταλεί μια τέτοια δύναμη. Ήταν φανερό ότι εισέβαλλαν στο Ιράκ χωρίς κανένα σχέδιο. Και δεν μιλάμε για μια απλή ανικανότητα εδώ, αλλά, για μια ‘ανικανότητα λόγω ύβρης’, με την έννοια ότι ο Μπους και ο Μπλερ δεν σκοτίστηκαν να ζητήσουν κάποια συμβουλή. Γνώριζαν από μόνοι τους τις απαντήσεις. Δεν χρειαζόντουσαν τις απόψεις του υπουργικού τους συμβουλίου, αισθανόντουσαν ότι ήξεραν τι έκαναν, γιατί έκαναν αυτό που αυτοί θεωρούσαν σωστό και ηθικό. Είχαν και οι δύο αυτή την πανίσχυρη αφοσίωση και έφτασαν πολύ κοντά στο να πουν ανοιχτά ότι οδηγήθηκαν στο να επιτεθούν στο Ιράκ από τον Θεό!\nΈνα από τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου της ύβρης είναι ότι ο ηγέτης νιώθει ότι είναι ανίκητος και ακατανίκητος και έχει μια τελείως χιμαιρική στάση στην σχέση του με την θρησκεία. Για αυτό το μεγάλο ερώτημα το οποίο θέτω με την έρευνά μου τώρα στην ιατρική κοινότητα είναι το εξής: ‘Είναι το σύνδρομο της ύβρης ένα ιατρικό σύνδρομο;’. Γιατί αν το βλέπαμε ως ιατρικό σύνδρομο θα μπορούσαμε να το αναλύσουμε πολύ καλύτερα, μιας και στη περίπτωση ενός ιατρικού συνδρόμου ένας αριθμός σημαδιών και συμπτωμάτων είναι πιο κοινό να συναντάται και να μελετάται μαζί παρά ξεχωριστά το καθένα. Το μεγάλο πλεονέκτημα στο να κοιτάει κάποιος ιστορικά τους προέδρους της Αμερικής και τους πρωθυπουργούς της Αγγλίας είναι ότι υπάρχει μια πολύ πλούσια βιβλιογραφία για τις περιόδους που ήταν στην εξουσία κάτι που κάνει ευκολότερη για μας την ανοικοδόμηση και αναπαράσταση της συμπεριφοράς τους. Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί. Δεν είναι σαν μια συνηθισμένη διάγνωση στην οποία έχεις έναν ασθενή απέναντί σου στο γραφείο σου.\n5) Πιστεύετε, λοιπόν, ότι γεωπολιτικά γεγονότα, όπως οι πόλεμοι στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, επηρεάζουν την ανάπτυξη του συνδρόμου της ύβρης στους πολιτικούς;\nΝαι, νομίζω ότι στην περίπτωση του πολέμου οι αρχηγοί με το σύνδρομο της ύβρης έχουν μια ιδιαίτερη τάση να αγκαλιάσουν αυτό το θανατηφόρο χαρτί των γεωπολιτικών σχέσεων. Γιατί δίνει στους αρχηγούς περισσότερη εξουσία και περισσότερο κύρος από ότι στην πολιτική πραγματικότητα στην οποία δεν υφίσταται κάποιος πόλεμος, κάποιος μεγάλος εχθρός. Να τονίσω εδώ, επίσης, ότι το σύνδρομο της ύβρις δεν παρουσιάζεται αποκλειστικά σε πολιτικούς ηγέτες αλλά και σε επικεφαλείς μεγάλων εταιρειών γιατρούς, καθηγητές πανεπιστημίων, δικηγόρους, καλλιτέχνες, θρησκευτικούς ηγέτες κτλ.\n6) Ενδείκνυται μια υγιής δημοκρατία να έχει ως ηγέτη της έναν πρωθυπουργό που έχει το σύνδρομο της ύβρης; Μήπως ένα αυταρχικό καθεστώς, ή, μια δικτατορία είναι ένα πολύ πιο εύφορο έδαφος για έναν ηγέτη για να καλλιεργήσει αυτήν την ύβρη μέσα του;\nΠολλοί ηγέτες έχουν το σύνδρομο αυτό. Είναι, βλέπετε, από τους κινδύνους του επαγγέλματος του πολιτικού αρχηγού. Το πρόβλημα είναι ότι αντιλαμβάνονται τα πράγματα γύρω τους με λάθος τρόπο, η κρίση τους επηρεάζεται και για αυτό λαβαίνουν πολλές φορές καταστροφικές αποφάσεις για την χώρα τους. Για αυτό τόσο ο Μπλερ όσο και η Θάτσερ αποκηρύχθηκαν, τελικά, τόσο από τους ίδιους τους βουλευτές τους, όσο και από την κοινή γνώμη. Ο μεν πρώτος κέρδισε τις τελευταίες του εκλογές το 2005 με ποσοστό μόλις 35% και πιο μετά έλαβε το μήνυμα από τους βουλευτές του ότι θα πρέπει να εγκαταλείψει τα ηνία του μέσα σε εννιά μήνες, η δε Θάτσερ εξοστρακίστηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο πόλεμος στον Λίβανο το 2006 ήταν αυτό που έκανε τους βουλευτές των εργατικών να εκραγούν εναντίον του τότε αρχηγού τους. Είναι φυσικό, λοιπόν, το ότι πολλοί δεσπότες και δικτάτορες είχαν, ή, έχουν το σύνδρομο της ύβρης μιας δεν υπάρχει σχεδόν καμία χαλιναγώγηση της συμπεριφοράς τους. Αυτοί βρίσκονται πάνω από όλους και όλα.\nΟ Χίτλερ είναι ένα τρανό παράδειγμα. Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις καλύτερες βιογραφίες του Γερμανού ηγέτη, από τον ιστορικό, Ίαν Κέρσοου, βγήκε σε δύο τόμους και οι τίτλοι τους ήταν οι εξής: Ο πρώτος ονομαζόταν ‘Χίτλερ, 1889-1936 Ύβρης’ και ο δεύτερος ‘Χίτλερ, 1936-1945, Νέμεσις’. Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο Μουγκάμπε στην Ζιμπάμπουε ανήκει και αυτός στο ίδιο ‘κλαμπ της ύβρης’. Πολλοί από τους γνωστούς δικτάτορες της ιστορίας έπασχαν και από μανιοκατάθλιψη, όπως ο Μουσολίνι, ας πούμε. Ο Μάο είχε διπολική διαταραχή και μανιοκατάθλιψη, ενώ, ο Στάλιν δεν είχε το σύνδρομο της ύβρης, ή, κάτι άλλο σοβαρό. Στην Παλαιστίνη τώρα τόσο ο Αραφάτ όσο και ο Σαρόν, τους οποίους είχα συναντήσει, δεν κουβαλούσαν αυτό το σύνδρομο, είχαν άλλες αρρώστιες.\n7) Συναντήσατε ποτέ έλληνες ηγέτες που πιθανόν να είχαν καταληφθεί από την ύβρη;\nΜπορώ να έχω κάποια άποψη μόνο για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Προς το τέλος της ζωής του υπήρχαν κάποια ερωτήματα σχετικά με το πώς είχε αλλάξει η συμπεριφορά του. Αλλά, ας μην ξεχνάμε ότι είχε σοβαρά καρδιακά προβλήματα και ήταν πολύ αδύναμος από αυτά. Οπότε είναι δύσκολο να πει κανείς σχετικά με την παράξενη συμπεριφορά του, πόσο ακριβώς σχετιζόταν με το ότι τα καρδιαγγειακά του προβλήματα και το κυκλοφοριακό του επηρέαζαν τον εγκέφαλό του. Δεν μπορώ να κάνω μια ακριβή διάγνωση για τον Παπανδρέου, λοιπόν, και δεν μπορώ να πω κάτι για τον τωρινό σας πρωθυπουργό και για άλλους έλληνες ηγέτες μιας και δεν έχω μελετήσει τις περιπτώσεις τους.\n8) Υπάρχει κάποια αποτελεσματική θεραπεία για το σύνδρομο της ύβρης και είναι δυνατόν ένας πολιτικός ηγέτης να παραδεχθεί δημοσίως ότι έχει το πρόβλημα αυτό και να ακολουθήσει μια θεραπεία για αυτό;\nΈνα πρώτο και πολύ σημαντικό βήμα για έναν ηγέτη που θέλει να αντιμετωπίσει το σύνδρομο της ύβρης είναι να έχει κάποιους σοφούς, έμπιστους και ειλικρινείς συμβούλους. Να το πω και πιο απλά: Να ακούει τους γύρω του και να είναι έτοιμος να δεχτεί και να αποδεχθεί την κριτική κάποιων σοβαρών ατόμων του κύκλου του.\nΑς πούμε η Μάργκαρετ Θάτσερ όταν ήταν στην εξουσία, είχε μέσα στο κόμμα της για οκτώ χρόνια μια ισχυρή προσωπικότητα τον Willie Whitelaw, που ήταν εξέχων μέλος και διεκδικούσε την θέση της. Ήταν από τους ελάχιστους τους οποίους λάβαινε σοβαρά υπ’ όψιν όταν της μιλούσε και αυτός τις περιόριζε τα χαρακτηριστικά της ύβρης που είχε μέσα της. Όταν ο Whitelaw παράτησε την πολιτική σκηνή δεν υπήρχε πλέον κανείς να επικρίνει την συμπεριφορά της, κάποιος που θα της έλεγε ‘Πρόσεξε Μάργκαρετ, πρέπει να ηρεμήσεις και να χαλαρώσεις…’ με αποτέλεσμα η ύβρη μέσα της και οι αποφάσεις της να γίνουν ασυγκράτητες και καταστροφικές. Ένας ειλικρινής σύζυγος, ή, ακόμη και ένας ντόμπρος φίλος, ή, συνάδελφος μπορεί να σταθεί σημαντικό εμπόδιο στην ανάπτυξη του συνδρόμου στο άτομο. Για αυτό, αν θέλετε, κάποιες εταιρείες έχουν ένα ανεξάρτητο μη-εκτελεστικό διοικητικό συμβούλιο (non–executive directors of a company) που δρουν ως μέντορες του ανώτερου διοικητικού στελέχους της συγκεκριμένης εταιρείας για να μην πάρουν τα μυαλά του αέρα! Θα ήταν απίθανο ένας πολιτικός αρχηγός να ζητήσει ψυχολογική, ή, ιατρική θεραπεία για το σύνδρομο αυτό, μιας και ένα από τα προβλήματα με τους πολιτικούς ηγέτες είναι ότι θέλουν να δείχνουν παντοδύναμοι και ‘μάτσο’ και για αυτό πολύ συχνά ψεύδονται για την κατάσταση της υγείας τους.\nΑν έχουν κάποια αρρώστια βάζουν τον γιατρό τους να ξεχάσει τον όρκο του Ιπποκράτη και να πει ψέματα για την υγεία τους. Ο Μιτεράν είχε διαγνωσθεί με καρκίνο του προστάτη μέσα σε έξη μήνες από την αρχή της προεδρίας του και μόνο αφού ήταν για έντεκα ολόκληρα χρόνια πρόεδρος της Γαλλίας έγινε τελικά δημοσίως γνωστό. Κατάφερε έτσι να είναι πρόεδρος για δεκατέσσερα χρόνια! Ήταν ένα απόρρητο κρατικό μυστικό και κανείς δεν επιτρεπόταν να κάνει κάποια αναφορά σε αυτό. Καμιά φορά οι πολιτικοί αρχηγοί αναζητούν κάποια θεραπεία όταν πρόκειται προβλήματα κατάθλιψης, αλκοολισμού, ή, οικογενειακά τους προβλήματα. Κατά την γνώμη μου το σύνδρομο της ύβρης, όμως, είναι ένας πολύ σοβαρότερος κίνδυνος από μια κοινή ασθένεια για την ποιότητα της ηγεσίας και της διακυβέρνησης του κόσμου μας.\nΤέλος, το να έχει κάποιος αρχηγός χιούμορ και να αυτοσαρκάζεται, μπορεί να περιορίσει επίσης την εμφάνιση του συνδρόμου, όπως και το να κοιτά τις ανάγκες των ατόμων και όχι απλώς αυτές του ‘μεγάλου αγώνα’ στον οποίο αισθάνεται αφιερωμένος και περισσότερο δέσμιος και υπόλογος τις περισσότερες φορές. Γενικώς οι αρχηγοί πρέπει να είναι λιγότερο παρανοικοί με κάθε είδους κριτική απέναντί τους. Η παράνοια πολύ συχνά πάει χέρι χέρι με το σύνδρομο της ύβρης.\n9) Πιστεύετε ότι το σύνδρομο αυτό επηρέασε άμεσα, ή, έμμεσα τις αποφάσεις κάποιων πολιτικών αρχηγών σε Αμερική και Αγγλία, που μας οδήγησαν στην τωρινή παγκόσμια οικονομική κρίση που φαντάζει σαν μια παγκόσμια Νέμεσις που απειλεί θύτες και θύματα αδιακρίτως;\nΊσως, είναι δύσκολο να πει κανείς με ακρίβεια. Ο Γκόρντον Μπράουν μου φαίνεται περισσότερο εσωστρεφής. Αλλά, ας μην ξεχνάμε, ότι επικρατούσε όλη αυτή η ευφορία από τους πολιτικούς ότι η αγορά θα μας λύσει όλα τα προβλήματα και οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν τρελές οπτιμιστικές δηλώσεις για την οικονομία έως και λίγο πριν την αρχή αυτής της κρίσης.\nΕδώ, όμως, θα πρόσθετε κάποιος ότι πολλοί τραπεζίτες που ρήμαξαν την παγκόσμια οικονομία ήταν εκτός ελέγχου γιατί το ανώτερο διοικητικό στέλεχος της τράπεζάς τους είχε αυτό το σύνδρομο. Η ‘κεφαλή’ της βασιλικής τράπεζας της Σκοτίας RBS που έχει γίνει ο στόχος όλων των εχθρών του τραπεζικού συστήματος στην Αγγλία λόγω των μπόνους που πήρε μετά τα χρέη και την κρατικοποίηση της τράπεζάς του, ο Σερ Άλφρεντ Γκόντγουιν, μου φαίνεται πολύ πιθανό να έχει το σύνδρομο. Ξέρω ανθρώπους που τον γνώριζαν όσο ήταν ένας απλός λογιστής εκεί και μου μιλούσαν για την φοβερή νοημοσύνη του και το απίθανο μάτι που είχε για την κάθε λεπτομέρεια και, παράλληλα, μου μίλησαν για το πώς σταδιακά, με το που έγινε η σημαία της τράπεζας, άρχισε να παίρνει όλες τις αποφάσεις πάνω του και να διοικεί έναν οργανισμό που διακατεχόταν από μια όλο και ισχυρότερη ιεραρχία.\nΚαι δεν ήταν ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος τραπεζικός που έπραττε κάτι τέτοιο. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τους υπεύθυνους της εταιρείας ENRON στην Αμερική πιο πριν που προκάλεσαν το γνωστό τεράστιο σκάνδαλο που ήταν ένα ‘ορεκτικό’, για την κρίση που θα ακολουθούσε.\n10) Εκτός από τους πολιτικούς ηγέτες που αναφέρατε ότι είχαν όλα τα σημάδια του συνδρόμου της ύβρης, υπάρχουν άλλοι γνωστοί ηγέτες που είχαν κάποια από τα συμπτώματα της ύβρης και πως η υγεία τους επηρέασε τον ρου της ιστορίας;\nΟ Νίξον είχε αρκετά συμπτώματα του συνδρόμου. Αν και ποτέ δεν αποδείχτηκε πλήρως ότι έδωσε την εντολή για το σκάνδαλο του Γουότεργκέητ, αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι έδωσε την εντολή για το κουκούλωμα της υπόθεσης μετά. Και ήταν και δικηγόρος και ήταν σίγουρο ότι γνώριζε ότι αυτό που έκανε ήταν παράνομο. Και παρ’ όλα αυτά προχώρησε και το έκανε.\nΟ Πίτερ Μοργκαν ο συγγραφέας του θεατρικού έργου ‘Φροστ/Νίξον’ που έγινε και ταινία φέτος βάζει έναν από τους χαρακτήρες του να περιγράφει τον Νίξον ως εξής: ‘Ο Αισχύλος και οι έλληνες της εποχής του πίστευαν ότι οι θεοί φθονούν την ανθρώπινη επιτυχία και ότι στέλνουν την κατάρα της ύβρης πάνω σε αυτόν που βρίσκεται στο απόγειο της εξουσίας του, κάνοντάς τον να χάσει τα λογικά του, κάτι που τελικά θα φέρει την πτώση του. Στις μέρες μας δίνουμε στους Θεούς λιγότερη αναγνώριση. Προτιμάμε να το αποκαλούμε αυτοκαταστροφή’. Ο άγγλος πρωθυπουργός Τσάμπερλαιν την περίοδο ’37 με ’40 πίστευε ότι μόνο αυτός μπορούσε να διαπραγματευτεί με τον Χίτλερ και είχε σχεδόν σίγουρα το σύνδρομο.\nΕνώ η χρήση αμφεταμίνων από ηγέτες φαίνεται να επηρεάζει την εμφάνιση των συμπτωμάτων της ύβρης, όπως στην περίπτωση του Κένεντι που εμφάνισε σημάδια στο φιάσκο του ‘Κόλπου των Χοίρων’ το ’61 στην Κούβα. Ο Κένεντι τότε έπαιρνε πέρα από τα στεροειδή των ενδοκρινολόγων του για την ασθένεια του Άντισον που είχε και άλλα στεροειδή από τον ψευτογιατρό Μαξ Γιάκομπσον, που είχε το παρατσούκλι ‘Dr Feelgood’ και ένα άλλο κοκτέηλ από αμφεταμίνες! Ήταν εκτός ελέγχου το ’61 λοιπόν και νομίζω ότι αν το ’62 με την κρίση των πυρηνικών πυραύλων στην Κούβα, δεν είχε ελαττώσει δραματικά αυτή την τρελή φαρμακευτική αγωγή, όπως και έκανε, τότε πολύ πιθανό να ακολουθούσε την γραμμή πολλών της τότε αμερικάνικης κυβέρνησης για βομβαρδισμό της Κούβας που θα μας οδηγούσε σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα. Τέλος και ο Άγγλος πρωθυπουργός Έντεν την περίοδο της κρίσεως του Σουέζ το ‘56 έπαιρνε αμφεταμίνες και βαρβιτουρικά, το λεγόμενο φάρμακο ‘ντριναμύλ’ και είμαι σίγουρος ότι αυτό επηρέασε την ακατανόητη μυστική συμφωνία που έκανε με τους Ισραηλινούς και τους Γάλλους τότε. Μια συμπεριφορά που ήταν ξένη προς τον χαρακτήρα του με έντονα τα σημάδια της ύβρης, επίσης.\n11) Είχατε προσωπική εμπειρία των συμπτωμάτων του συνδρόμου όσο ήσασταν αρχηγός του κόμματος των Σοσιαλδημοκρατών SDP κατά την δεκαετία του ’80 στην Αγγλία;\nΝομίζω ότι οι περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί, αν είναι ειλικρινείς, θα ομολογούσαν ότι υπήρχαν στιγμές που έδρασαν με ύβρη. Έχω κατηγορηθεί στο παρελθόν για τέτοιου είδους συμπεριφορά και κάποιες φορές αυτοί που με κατηγορούσαν είχαν δίκιο. Οι περισσότεροι ηγέτες αισθάνονται κατά καιρούς ότι τα μυαλά τους παίρνουν αέρα, αλλά, αυτό δεν σημαίνει και ότι έχουν το σύνδρομο της ύβρης. Η ύβρης δεν είναι ένα περιοδικό πράγμα. Γίνεται ένα κύριο στοιχείο όσων αρχίζουν να πάσχουν από αυτό και μένει μέσα τους αδιάκοπα.\n12) Πρέπει, λοιπόν, οι ψηφοφόροι να έχουν τον νου τους σχετικά με αυτό το σύνδρομο, όσον αφορά τους πολιτικούς ηγέτες που φαίνονται να διακατέχονται από αυτό;\nΝαι, οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Καμιά φορά η κοινή γνώμη είναι πολύ καλύτερη στο να αντιληφθεί στοιχεία του συνδρόμου σε έναν ηγέτη από ότι οι άνθρωποι με τους οποίους έρχεται σε επαφή σε καθημερινή βάση ο συγκεκριμένος πολιτικός. Ο κόσμος έχει πολλές φορές πολύ δίκιο, σχετικά με το σύνδρομο της ύβρης, όταν λέει ότι ένας πρωθυπουργός ‘καβάλησε το καλάμι’, ή, ότι ‘πήραν τα μυαλά του αέρα’! Η κοινοβουλευτική δημοκρατία πρέπει να το περιορίσει, όπως και οι σύμβουλοι και οι υπουργοί του ηγέτη. Ενώ ο τύπος θα πρέπει να προειδοποιήσει το κοινό αν συμβαίνει κάτι τέτοιο και να ρίξει την προσοχή επάνω στον ηγέτη που έχει το σύνδρομο αυτό.\n13) Η ουσία της έρευνάς σας πηγάζει από την ελληνική μυθολογία. Ποια είναι η σχέση σας με την Ελλάδα;\nΗ ελληνική μυθολογία είναι πανέμορφη και σοφή και μου έδωσε την έμπνευση για την έρευνά μου ως νευρολόγος πάνω στο ζήτημα αυτό. Πολλοί λένε ότι όταν η λέξη ύβρης χρησιμοποιούταν στην αρχαία Ελλάδα ήταν μέρος της μυθολογίας και δεν είχε σχέση με την ιατρική. Αν κοιτάξει κάποιος τα γραπτά του Ιπποκράτη, όντως, δεν υπάρχουν αναφορές στην ύβρη και ο ίδιος δεν την θεωρούσε ιατρική ασθένεια ( medical condition…). Αλλά οι έλληνες συγγραφείς εκείνης της εποχής ανησυχούσαν πολύ για αυτή την πολιτική κατάσταση. Και από την μελέτη που έχω κάνει επάνω στην αρχαία ελληνική μυθολογία, η περιφρόνηση για τους άλλους, που είναι συχνά στοιχείο της αλαζονείας, παρουσιάζεται κατά κάποιον τρόπο ως αιώνιο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης των πολιτικών.\nΗ σχέση μου με την Ελλάδα, την οποία αγαπώ βαθιά, πέρα από ακαδημαική και επιστημονική είναι και πιο άμεση. Επισκέπτομαι την χώρα σας από όταν ήμουν 18 χρονών και έχω και ένα σπίτι στην Μεσσηνία με τις δικές μου ελιές. Χρησιμοποιώ το λάδι μου σε καθημερινή βάση. Όταν ήμουν νέος πήγαινα στο κολέγιο Μπράντφιλντ που έχει την παράδοση να ανεβάζει αρχαία ελληνικά θεατρικά έργα κάθε χρόνο σε ένα ανοιχτό αμφιθέατρο που είναι σαν μια μίνι Επίδαυρος. Για αυτό κάθε καλοκαίρι πηγαίνω σε θεατρικά έργα στην ‘μεγάλη’ Επίδαυρο στην Πελοπόννησο. Θα θελα πολύ να μάθω να μιλάω ελληνικά. Κάτι μαθαίνω τα καλοκαίρια αλλά επιστρέφοντας στην Αγγλία ξεχνάω τα πάντα και λόγω ηλικίας δεν με βλέπω, δυστυχώς, να μαθαίνω την γλώσσα σας.\nΛατρεύω την χώρα σας και δεν είναι τυχαίο που επέλεξα την λέξη ύβρης για το σύνδρομο αυτό. Αν, ας πούμε, χρησιμοποιούσα τον όρο ‘ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας’ κανένας πολιτικός δεν θα το λάβαινε στα σοβαρά. Θα υποστήριζαν ότι είναι μια υβριστική ορολογία για αυτό προτιμώ και την λέξη ύβρης, που επίσης, περιγράφει ακριβέστερα το φαινόμενο αυτό από τον ναρκισσισμό.\n14) Νομίζετε, λοιπόν, ότι θα γίνουμε μάρτυρες, μελλοντικά, περισσότερων πολιτικών που θα κουβαλάνε το σύνδρομο της ύβρης αν δεν παρθούν κάποια ιατρικά – θεραπευτικά μέτρα εναντίον του;\nΤώρα που μιλάμε προσπαθούμε να πείσουμε με την έρευνά μας τον ιατρικό κόσμο να το αποδεχτεί ως μια ιατρική ασθένεια. Πιστεύω ότι σε είκοσι χρόνια από τώρα θα ανακαλύψουμε ότι μέρος της εξήγησης για την εμφάνιση του συνδρόμου σε κάποιον, είναι κάποιες αλλαγές στην χημεία του εγκεφάλου του πολιτικού. Αυτό νομίζω, ως , νευρολόγος. Η κοινή γνώμη πολλές φορές νομίζει ότι έχει να κάνει με την αδρεναλίνη.\nΈνας από τους συνεργάτες του Κλίντον εργαζόταν με τον Μπλερ την περίοδο του πολέμου στο Κόσοβο και είχε δηλώσει σε έναν δημοσιογράφο τότε: ‘ Το πρόβλημα με τον Μπλερ είναι ότι ρίχνει πολύ αδρεναλίνη στα κορν φλέηκς του’. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα χρήση της λέξης αδρεναλίνη που από όσο ξέρω δεν απαντάται σε μορφή σκόνης. Η λέξη χρησιμοποιείται ευρέως για να γίνει κατανοητό ένα φαινόμενο που έχει σχέση ίσως με την αδρεναλίνη αλλά δεν είναι μόνο αυτή η εξήγησή του.\nΦανταστείτε έναν μαραθωνοδρόμο που συνειδητοποιεί μετά από 25 χιλιόμετρα σε έναν μαραθώνιο, αφού διασχίσει το κατώφλι του πόνου, ότι ξεπέρασε πλέον το εμπόδιο του πόνου και τρέχει με αυτόματο τρόπο σε ένα άλλο επίπεδο. Το ίδιο, σχεδόν, συμβαίνει με τους πολιτικούς ηγέτες. Καταλαμβάνουν το πολυπόθητο πόστο τους, δουλεύουν σκληρά, κοιμούνται λίγο, έχουν τεντωμένα νεύρα και ξαφνικά νιώθουν ότι πέρασαν σε ένα άλλο επίπεδο. Από ότι φαίνεται η θεραπεία του συνδρόμου δεν θα είναι εύκολη. Άλλά όπως σας είπα το πρώτο βήμα αυτή την στιγμή είναι να πείσουμε την ιατρική κοινότητα να λάβει σοβαρά αυτό το σύνδρομο.\nΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΛΟΡΔΟΥ ΟΟΥΕΝ\nΕισήλθε ως βουλευτής για πρώτη φορά στην αγγλική βουλή το 1966 με το κόμμα των εργατικών. Το 1972 παραιτήθηκε από το κόμμα λόγω της αντίθεσης των εργατικών στην είσοδο της Αγγλίας στην Ευρωπαική Ένωση. Το 1974 επέστρεψε και επανεκλέγει και μεταξύ 1977 και 1979 έγινε ο νεότερος άγγλος υπουργός εξωτερικών από την εποχή του Έντεν. Το 1981 ίδρυσε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα SDP με άλλους τρεις πρώην πολιτικούς των εργατικών. Η παρέα τους ονομάστηκε ‘Η Συμμορία Των Τεσσάρων’. Έγινε ο ηγέτης του κόμματος μεταξύ ’83 και ’87, το ’88 επέστρεψε και πάλι ως αρχηγός και έμεινε ως το ’90 όταν διαλύθηκε το κόμμα.\nΤο 1992 ανακηρύχθηκε Λόρδος. Από το 1992 ως το 1995 πρωταγωνίστησε στα πολιτικά ζητήματα των Βαλκανίων και μοιραζόταν την προεδρική θέση της Διεθνούς Συνδιάσκεψης της Ευρωπαικής Ένωσης για τα Βαλκάνια. Δούλεψε με τον Σάιρους Βανς των Ηνωμένων Εθνών. Ήταν οι συγγραφείς του περίφημου Βανς-Όουεν Ειρηνευτικού Πλάνου (VOPP) που εγκρίθηκε τον Μάιο του 1993 στην Αθήνα, αλλά, απορρίφθηκε, έπειτα από τους Σέρβους της Βοσνίας.\nΤο 1994 ανακηρύχθηκε ‘Companion of Honour’ για τον ρόλο του στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Ήταν μάρτυρας στην δίκη του Μιλόσεβιτς στην Χάγη. Μεταξύ 1999 και 2005 ήταν ο πρόεδρος της ‘Νέας Ευρώπης’, ενός γκρουπ τραπεζικών, διπλωματών, βιομηχάνων και δημοσιογράφων που έκαναν την επιτυχή καμπάνια ενάντια στην υιοθέτηση του ευρώ από την Αγγλία. Ακόμη και σήμερα ο Λόρδος Όουεν πιστεύει ότι η Αγγλία πρέπει να είναι ένα αυτοδιοικούμενο έθνος μέσα στην Ευρωπαική Ένωση.


Προβλήματα στην προσγείωση\n1.Δεν πρέπει να στρίβουμε κοντά στο έδαφος, πάντα προσγειωνόμαστε σε ευθεία. Εάν κάνουμε αυτό το λάθος να βρισκόμαστε σε στροφή δεν πρέπει να πατήσουμε με όλο το πέλμα αλλά μόνο με τις μύτες των ποδιών μας, επιτρέποντας στο σώμα μας να στραφεί εύκολα.\n2.Αν ποτέ μας κοπεί η αρντάνη του φρένου, μπορούμε να προσγειώσουμε το αλεξίπτωτο με τους πίσω ιμάντες. Αρκεί να έχουμε κάνει πρακτική εξάσκηση και οι κινήσεις μας να είναι πιο ήπιες απ’ ότι αν τραβούσαμε τα φρένα.\n3.Κατά την προσγείωση πιθανόν να αντιμετωπίσουμε προβλήματα για τα οποία γίνεται ανάλυση σε άλλα κεφάλαια του βιβλίου αυτού, όπως:\nα) Το φαινόμενο της ανεμοβαθμίδας που εμφανίζεται με απότομη ελάττωση του ανέμου με αποτέλεσμα να έχουμε μεγαλύτερη από πριν ταχύτητα.\nβ) Ανοδικό ρεύμα από φούσκα θερμικού όπου κερδίζουμε ύψος.\nγ) Καθοδικό ρεύμα από φούσκα θερμικού που αναπτύσσεται μακρύτερα όπου χάνουμε ύψος.\nδ) Αλλαγή της κατεύθυνσης ή έντασης του ανέμου όπου έχουμε μεταβολή στην ταχύτητά μας επί του εδάφους.\nε) Γενικά με τους στροβιλισμούς από εμπόδια, υπήνεμα κ.λ.π. έχουμε ασταθή πτέρυγα.\nΠρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Η πτέρυγά μας πρέπει να πετά οριζόντια. Όταν κοιτάμε τον ουρανό, άρα το αλεξίπτωτο είναι πίσω μας, τα χέρια ψηλά, όταν κοιτάμε τη γη, άρα το αλεξίπτωτο είναι μπροστά μας, τα χέρια χαμηλά στα φρένα. Ήρεμες και σίγουρες κινήσεις.\nΊσως είναι απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι αυτά τα προβλήματα πτήσης αφορούν κατά τον μέγιστο βαθμό πιλότους έμπειρους που πετούν με δύσκολες συνθήκες. Ο αρχάριος πιλότος έχοντας την παρουσία του εκπαιδευτή του είναι προστατευμένος από τα περισσότερα προβλήματα προσγείωσης. Η αναφορά τους είναι επιβεβλημένη λόγω της δομής του βιβλίου, αλλά και διότι στο μέλλον είναι δεδομένη η αντιμετώπιση τους.


Συγκινητική κίνηση: Στρατιωτικός θα διαθέσει τα έσοδα του βιβλίου του σε ιδρύματα για παιδιά! | Star.gr\nΣυγκινητική κίνηση: Στρατιωτικός θα διαθέσει τα έσοδα του βιβλίου του σε ιδρύματα για παιδιά!\nΗ αρχή θα γίνει τον Μάιο από την πρώτη του παρουσία��η στα Χανιά\nΠαράδειγμα προς μίμηση αποτελεί η κίνηση ενός στρατιωτικού και συγραφέα παιδικής λογοτεχνίας, ονόματι Παναγιώτη Δημητρόπουλου, ο οποίος αποφάσισε να δωρίσει τα έσοδα του νέου του βιβλίου, με τίτλο «Μαγεμένη ευχή» (Εκδόσεις Anima), σε κατά τόπους ιδρύματα για παιδιά.\nΗ Στέγη Κοριτσιού «Ο Άγιος Νεκτάριος» λειτουργεί από το 1968 και όλα αυτά τα χρόνια έχει φιλοξενήσει πάνω από 700 κορίτσια, από τα οποία έχουν παντρευτεί με πλήρη αποκατάσταση από ��η Στέγη, περίπου 110 εξ αυτών.\nΤα παιδιά καθημερ��νά λειτουργούν μέσα σ’ ένα πρόγραμμα. Φοιτούν σε δημόσια σχολεία των Χανίων, παρακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών, κάνουν ιδιαίτερα φροντιστήρια στα σχολικά μαθήματα, παραδοσιακούς κρητικούς χορούς, ομάδες χειροτεχνιών, ομάδες κοινωνικών δεξιοτήτων, μουσική και μαθήματα αγιογραφίας. Οι παραπάνω υπηρεσίες παρέχονται αφιλοκερδώς από εθελοντές καθηγητές.\nΤις ημέρες που δεν λειτουργούν τα σχολεία, οργανώνονται μικροί περίπατοι στην πόλη, παρακολούθηση ταινιών στον κινηματογράφο, εκδρομές σε διπλανούς νομούς και ταξίδια εκτός Κρήτης. Τους καλοκαιρινούς μήνες περνούν τις διακοπές τους στο εξοχικό της Στέγης, στις Κορακιές Ακρωτηρίου. Πηγαίνουν στη θάλασσα, ο��γανώνονται βόλτες και ημερήσιες ή πολυήμερες εκδρομές. Κάποιες εβδομάδες του καλοκαιριού πηγαίνουν στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου.


Διαιτολογία - Διατροφή: Στροφή στον υγιεινό τρόπο ζωής για το Αλτσχάιμερ\nεπτά παράγοντες κινδύνου που έχουν αποδεδειγμένα σχέση με τη νόσο.\nΙωάννης Σ. Κιούσης 2 Δεκεμβρίου 2014 - 10:37 π.μ.\nΒοήθεια στην πρόληψη & αντιμετώπιση του Αλτσχάιμερ, μπορεί να προσφέρει και το Γανόδερμα.\nΑυτό, τουλάχιστον, ισχυρίζονται ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ


Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019 00:46\nΠηγή: Υγεία - Το Βήμα\nΔημοσιεύθηκε: Στις 02/05/2012 ώρα: 10:59\nΟι κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί για το προϊόν του ζαχαροκάλαμου επισκιάζουν συχνά τα οφέλη της. Η ζάχαρη περιέχει απλά σάκχαρα, απαραίτητα στην καθημερινή διατροφή, ιδιαίτερα όταν απαιτείται άμεση τόνωση και ενέργεια. Τα σάκχαρα αυτά έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν γρήγορα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, κατεξοχήν «τροφής» του εγκεφάλου και των μυών. Απλά σάκχαρα δεν περιέχει ασφαλώς μόνον η ζάχαρη, αλλά και το μέλι και τα φρούτα. Σύμφωνα με τους διαιτολόγους, σε μια ισορροπημένη διατροφή οι θερμίδες από τη ζάχαρη, το μέλι και τα φρούτα καλό είναι να καλύπτουν το 10% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων. Προσπαθήστε να μην υπερβαίνετε αυτό το ποσοστό: το πλεόνασμα των απλών σακχάρων αποθηκεύεται στον οργανισμό ως λίπος. Φροντίστε, επίσης, να καταναλώνετε τρόφιμα που περιέχουν απλά σάκχαρα όταν χρειάζεστε να τονώσετε άμεσα την ενεργητικότητά σας. Η αναγκαιότητα της ζάχαρης Στο πρωινό: τα σάκχαρα θα δώσουν άμεσα ενέργεια στον οργανισμό σας. Βάλτε μέλι ή μαρμελάδα στις φρυγανιές και ζάχαρη στον καφέ σας. Πριν τη γυμναστική: μία ώρα προτού αθληθείτε, τροφοδοτήστε τον οργανισμό σας με σάκχαρα, τα οποία παρέχουν στους μυς την απαραίτητη γλυκόζη που θα χρειαστούν κατά τη διάρκεια της άσκησης. Όταν είστε κουρασμένοι: πολύ συχνά το αίσθημα κόπωσης οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Στο γραφείο: αν παραλείψατε το πρωινό γεύμα, επανορθώστε στο γραφείο, τρώγοντας για παράδειγμα ένα γιαούρτι με μία κουταλιά μέλι. Όταν δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε: μία γλυκιά μπουκιά μπορεί να ενισχύσει την ικανότητα συγκέντρωσής σας. Όταν έχετε στρες: οι ορμόνες του στρες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Tρώγοντας σάκχαρα, αυξάνεται η γλυκόζη του αίματος. Προσοχή στην κατανάλωση Σύμφωνα με τη British Dietetic Association, η συνιστώμενη ημερήσια κατανάλωση πρόσθετων σακχάρων (π.χ. μέλι, γλυκά, μαρμελάδες, αναψυκτικά) και απλής ζάχαρης δεν πρέπει να ξεπερνά το 10% της συνολικής ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης. Ποσοστό που ισοδυναμεί με περίπου 50 γρ. απλών σακχάρων την ημέρα για μια δίαιτα 2.000 θερμίδων. Η κακή είδηση, που προέρχεται από το Τμήμα Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Αγροτικών Υποθέσεων (DEFRA) της Βρετανίας, δείχνουν ότι το όριο αυτό υπάρχει για να καταστρατηγείται... Το σημαντικό στην κατανάλωση είναι, αφενός μεν να υπάρχει αίσθηση των «μερίδων» (η μαρμελάδα είναι πλούσια σε ζάχαρη, αλλά συνήθως καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες), αφετέρου δε να προτιμώνται τροφές που δεν θεωρούνται επιβαρυμένες, δηλαδή τροφές που εμπεριέχουν λιγότερο από 5 γρ. ανά 100 γρ. προϊόντος. Ο καλύτερος τρόπος ελέγχου της ποσότητας ζάχαρης που προσλαμβάνεται καθημερινά, είναι ασφαλώς το σπιτικό φαγητό. Υπάρχουν όμως και μικρές πρακτικές συμβουλές - τρυκ, που μπορούν να απεγκλωβίσουν από την υπέρμετρη κατανάλωσή της. Επιλέξτε δημητριακά ολικής άλεσης και βρόμη, αντί γι' αυτά που περιέχουν ζάχαρη. Μειώστε την κατανάλωση αναψυκτικών. Πίνετε τον καφέ μέτριο ή σκέτο. Διαβάζετε τις ετικέτες στα τρόφιμα της επιλογής σας. Όσο πιο «ψηλά» στη λίστα με τα συστατικά βρίσκεται η ζάχαρη, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα που εμπεριέχει το προϊόν. Βάζετε λιγότερη ζάχαρη, απ΄ όση συνιστούν διάφορες συνταγές. Κανείς δεν έπαθε ποτέ, τίποτε με μία λιγότερο γλυκιά γεύση… Προτιμήστε πουρέ φρέσκων φρούτων, αποξηραμένα φρούτα, ψιλοκομμένα φρούτα ή αρωματικά (π.χ. κανέλα, βανίλια, μοσχοκάρυδο) για να δώσετε τη γεύση που επιθυμείτε σε κέικ, κρέπες, δημητριακά, γάλα, γιαούρτι. Φτιάξτε φρέσκους χυμούς φρούτων και λαχανικών, αντί για τυποποιημένους που περιέχουν ζάχαρη. Προσέξτε τα προϊόντα στα οποία υπάρχει ένδειξη «χωρίς πρόσθετη ζάχαρη». Η φράση σημαίνει ότι δεν προστέθηκε ζάχαρη κατά την επεξεργασία τους, όχι ότι η ίδια τροφή δεν περιέχει απλά σάκχαρα. Από τις τροφές που περιέχουν απλά σάκχαρα, επιλέξετε αυτές με υψηλή διατροφική αξία, όπως π.χ. τα φρέσκα φρούτα και τους χυμούς. Μειώστε τη ζάχαρη σταδιακά Η ζάχαρη δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Οι τροφές που είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες, όπως π.χ. η ζάχαρη, αυξάνουν την έκκριση σεροτονίνης στον εγκέφαλο, ορμόνης που προκαλεί ευχάριστο αίσθημα. Ποιος κανόνας μπορεί να το αντιπαλέψει; Η εκπαίδευση της γεύσης αποτελεί ωστόσο καθοριστικό παράγοντα στη διατροφή. Γεγονός που σημαίνει ότι είναι ζήτημα μερικών εβδομάδων να κόψετε κάποιες βασικές κακές συνήθειες. Αν έχετε, ή φοβάστε ότι έχετε, εθισμό από τη ζάχαρη, προσπαθήστε να κρατήσετε ημερολόγιο διατροφής, για να γνωρίζετε την ποσότητα που καταναλώνετε. Μην προσπαθήσετε να την κόψετε «μια κι έξω», προτιμήστε να τη μειώσετε σταδιακά. Αν χρειάζεστε οπωσδήποτε κάτι γλυκό, φάτε ένα φρούτο ή ένα μικρό κομμάτι, όχι ολόκληρη τη συσκευασία. Εναλλακτικά, προσπαθήστε να μην ξεπερνάτε τη μία γλυκιά λιχουδιά την ημέρα.


Η ενδυμασία στο Ολυμπιακό Αεροβόλο\nΑποστολέας Θέμα: Η ενδυμασία στο Ολυμπιακό Αεροβόλο (Αναγνώστηκε 7505 φορές)\n« στις: 27 Οκτώβριος, 2010, 16:24:43 μμ »\nΕδώ μπορούν να παρουσιαστούν και να συζητηθούν θέματα που αφορούν την ενδυμασία των αθλητών του Ολυμπιακού αεροβόλου.\nΑνασκοπήσεις αλλά και ανάλυση της χρήσης των κουστουμιών, γαντιών και παπουτσιών.\n« Τελευταία τροποποίηση: 27 Οκτώβριος, 2010, 19:41:27 μμ από oldtimer »\nΑπ: Η ενδυμασία στο Ολυμπιακό Αεροβόλο\n« Απάντηση #1 στις: 21 Νοέμβριος, 2010, 21:48:15 μμ »\nΤι ρολο παιζει η στολη που φορουν οι τυφεκιοφοροι?\n« Απάντηση #2 στις: 21 Νοέμβριος, 2010, 21:50:22 μμ »\nΕκτος απο το οτι δινει ενα λογο σε μας τους πιστολαδες να τους κοροιδευουμε, ειδικα το καλοκαιρι,\nη στολη ειναι πολυ ακαμπτη. Ειδικα το παντελονι δεν λυγιζει ουτε στα γονατα. Οποτε αυξανει την σταθεροτητα κατακορυφα.\n« Απάντηση #3 στις: 21 Νοέμβριος, 2010, 21:59:09 μμ »\nH ακαμψια και το παχος των υλικων της στολης προδιαγραφεται στους κανονισμους του αγωνισματος βεβαια.\nΠαντως μεταξυ σακακιου, παντελονιου, και των παπουτσιων που ειναι σε υψος αρβυλας, σχεδον ολες οι αρθρωσεις κλειδωνουν.\nΔεδομενου οτι το 10 του στοχου του τουφεκιου ειναι μια κουκιδα 0,5mm οι σκοπευτες χρειαζονται τη στηριξη!\n« Απάντηση #4 στις: 28 Νοέμβριος, 2010, 16:35:33 μμ »\nΕιναι μια ταλαιπωρια,αυτο το ντυσου ξεντυσου.Αλλα τι να κανουμε...... η αγαπη θελει και θυσιες!!!!\n« Απάντηση #5 στις: 28 Νοέμβριος, 2010, 19:24:27 μμ »\nη στολή πέρα απο το ότι δίνει τροφή σε εμάς τους πιστολάδες να πειράζουμε τους τουφεκάδες προστατεύει τον σκοπευτή απο μυικούς τραυματισμούς\n« Απάντηση #6 στις: 01 Δεκέμβριος, 2010, 16:41:43 μμ »\nΠάντως είναι εντυπωσιακό οτι δεν έχει υπάρξει κάποια τεχνολογική εξέλιξη ως προς το στυλ και το υλικό!\nΜα στολές είναι αυτές που μας δίνουν;\nΠάντως έχω δει σε site του εξωτερικού πως και για τους πιστολάδες υπάρχουν ειδικά "ορθοπεδικά" παπουτσάκια, για φορέστε κι εσείς κανένα να μπορούμε να σας πρωσφωνούμε κι εμείς ως Φόρεστ Καμπ!!!\n« Απάντηση #7 στις: 01 Δεκέμβριος, 2010, 17:09:23 μμ »\nΠαπουτσια φορανε οι περισσοτεροι πιστολαδες. O Ghostrip ας πουμε Εγω δεν εχω παρει ακομα γιατι με την πλατυποδια δεν εμπιστευομαι να τα παρω εξ' αποστασεως, αλλα τον Ιανουαριο που θα παω Μοναχο θα το φροντισω.\nΥπαρχουν και στολες τουφεκιων με συνθετικα υλικα, αλλα επειδη το εχετε παρακανει οι κανονισμοι τελευταια δυσκολευουν και προβλεπουν πιο ευκαμπτες στολες, πολλες απο αυτες που βλεπεις Ελλαδα ειναι ηδη παρανομες, και συζηταν να καταργησουν και τα μποτακια και να φορατε ιδια με μας.\n« Απάντηση #8 στις: 02 Δεκέμβριος, 2010, 17:42:56 μμ »\nΠαράθεση από: Thorin στις 01 Δεκέμβριος, 2010, 17:09:23 μμ\n« Απάντηση #9 στις: 04 Δεκέμβριος, 2010, 01:45:51 πμ »\nΚαλώς η κακώς κάθε εταιρεία προσπαθεί να δώσει στα προιόντα της πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της. Παραθυράκια πάντα υπάρχουν σε κάθε κανονισμό και όταν το χρυσό μετάλλιο παίζεται στον πόντο κάθε πιθανό πλεονέκτημα μετράει. Τα ίδια γίνανε και στην κολύμβηση μέχρι που η ομοσπονδία τους απαγόρεψε συγκεκριμένες στολές.\n« Απάντηση #10 στις: 02 Απρίλιος, 2011, 19:20:41 μμ »\nΥπάρχει στην Ελλάδα κάποιος που να εισάγει ή να παράγει στολές για Ολυμπιακό Αεροβόλο? Έχει κάποιος εικόνα των τιμών που παίζουν?\n« Απάντηση #11 στις: 02 Απρίλιος, 2011, 23:44:58 μμ »\nΝα παραγει? Το αλλο με τον Τοτο...\nΕισαγωγεις εχει, και ζητανε οσα τους λειπουν.\nΔες καλυτερα απο site οπως www.euroshooting.eu και www.stopper.de\n« Απάντηση #12 στις: 03 Απρίλιος, 2011, 00:02:50 πμ »\nχεχε...εντάξει οχι όπως ακούγετε...εννοώ να...ράβει. Ή να την φέρνει στα μέτρα σου..\n« Απάντηση #13 στις: 21 Απρίλιος, 2013, 07:14:21 πμ »\nκαλημερα σε ολους. καπου που να μπορω να παρω παντελονι σκοποβολης για τουφεκι εδω στην ελλαδα γνωριζετε?\n« Απάντηση #14 στις: 22 Απρίλιος, 2013, 16:25:54 μμ »\nΠαράθεση από: cynix στις 03 Απρίλιος, 2011, 00:02:50 πμ\nΘα με ενδιέφερε και εμένα κάτι τέτοιο. Μήπως γνωρίζει κανείς αν υπάρχει κάποιος που να ασχολείται με στολές και να μπορεί να προσαρμόσει υπάρχουσες στα μέτρα σου;


Αφορά τον αγώνα ΠΟΝΦΕΡΑΝΤΙΝΑ - ΕΛΤΣΕ\nΣτην Ισπανία θα συνεχίσει την καριέρα του ο Νίκος Βέργος, καθώς η Έλτσε ανακοίνωσε την απόκτηση του 19χρονου επιθετικού με μονοετή δανεισμό του από τον Ολυμπιακό. Στα 2,5 εκατ. ευρώ η οψιόν αγοράς.\nΤην απόκτηση του Νίκου Βέργου ανακοίνωσε η Έλτσε. Η ισπανική ομάδα, που τη φετινή σεζόν θα αγωνίζεται στην 2η κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου εξαιτίας χρεών, ήρθε σε συμφωνία με τον Ολυμπιακό για τον μονοετή δανεισμό του 19χρονου επιθετικού, ο οποίος είναι διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας.\nΤη σεζόν που ολοκληρώθηκε, ο Βέργος σημείωσε 28 γκολ σε 31 παιχνίδια με την Κ20 του Ολυμπιακού (πέτυχε 5 γκολ σε 6 αγώνες στο UEFA Youth League), ενώ με την ανδρική ομάδα είχε σκοράρει στις 26 Μαρτίου 2014, στο εκτός έδρας ματς με τον Αστέρα Τρίπολης.\nΑξίζει να σημειωθεί πως η Έλτσε διατηρεί και οψιόν αγοράς του ποδοσφαιριστή, ή οποία ανέρχεται στα 2.500.000 ευρώ\nΣτοιχεία για τον αγώνα: ΠΟΝΦΕΡΑΝΤΙΝΑ - ΕΛΤΣΕ\n1.70 3.15 4.25 2.05 1.50 1 1.21 1.81\n2.25 1.82 4.90 1.88 1.62\n2.55 1.72 3.95 30.00