ΤΙ ΕΧΩ ΜΑΖΕΨΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΑΚΟΥΛΙ ΜΟΥ, Νο 2.... :: Reds Against The Machine\nΓράφτηκε απο apostolos gaganis στις 09:37 | 05-01-2019\nTags: Διαιτήσια, ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΑΝΤΙΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΒΡΑΝΙΕΣ\nΈγινε η περιβόητη συνάντηση των υπεύθυνων φορέων. Το αποτέλεσμα, δεν εξέπληξε. Γυρίζουν τα...πουλάκια μου. Με 58% το ΝΑΙ για την επιστροφή τους. Σοφό ποσοστό. Ούτε 51%, να δείξουμε μεγάλο διχασμό, ούτε και 95% να δείξουμε ότι κάνουμε αμάν και πότε σα λιμάρικα για να ξανασφυρίξουμε. Καθαρή, αλλά όχι βοερή πλειοψηφία. Σκόπιμο το ποσοστό και για μένα συννενοημένο από πριν μεταξύ τους: γυρίζουμε, ναι, και ξανασφυράμε, αλλά είμαστε πολύ επιφυλακτικοί και με το παραμικρό, α!, το κόβουμε και πάλι. Για να ξέρετε...\nΚι΄είχα μια σκασίλα...\nΤί θέλουν οι διαιτητές; Να σφυράνε, να προοδεύουνε δηλ. να΄κονομάνε όσο γίνεται περισσότερα και να΄ναι ασφαλείς, να μην τρώνε ξύλο. Σωστά, όλα. ΑΛΛΑ: Για να συνεχίσουν να κονομάνε, θα πρέπει να μην έρχονται ξένοι, ιδίως αν αυτό γίνει σε μεγάλη έκταση, επομένως θα πρέπει να σφυρίζουν σωστά και να εκμηδενίσουν εκείνα τα "ανθρώπινα" στιλ Βιερίνια και Πρίγιοβιτς που κάνουνε. Αν γίνει ετούτο, το βασικό, λογικά δεν θα κινδυνεύουν ούτε από ξυλοφορτώματα - καταδικαστέα πάντα - ούτε από τιμωρίες του σιναφιού τους. Η περίπτωση της προβoκάτσιας, παρενθετικά, πάντα στα υπόψη. Έλα όμως που άλλα επιδιώκουν λυσσωδώς, και τα βιώνουμε, οι "εξυγιαντικές" δυνάμεις, διάβαζε αντιΟλυμπιακό μέτωπο; Ιδού ο γρίφος. Που εξακολουθώ να θεωρώ άλυτο, εκτός αν οι κόρακες γυρίσουν τώρα πια στο χόρτο κατά κάποιον μαγικό τρόπο...εξαγνισμένοι, παρθένες και όχι παρθενόπες. Kαλάαα.\nΓενικά, παραμένω ανήσυχος. Κι΄ας με διαβεβαίωσε χτες ο μπόμπος με τα γυαλιά, το μουστάκι και το μούσι, ότι "Αυτό που είναι σαφές, είναι πως έχουμε ένα ΠΙΟ ΥΓΙΕΣ πλαίσιο διαιτησίας"(!). Αφού το΄χουμ΄αυτό λοιπόν, τότε γιατί μαζευτήκατε εκεί, όλα τα "κεφάλια", να λύσετε το πρόβλημα της αποχής των διαιτητών γιατί φοβούνται να σφυρίξουν; Κάνανε και ψηφοφορίααα... Όλα κανονισμένα ήτανε. Κάτι, εντυπωσιακό, έπρεπε να κάνουνε, γιατί τις έφαγε, κακώς, ένας δικός τους, αποφασίσανε αποχή, αλλάαααα μην το παρατραβάμε και πολύ.... Η μπαλίτσα και η ζωή γενικότερα πρέπει να συνεχιστούν. Υπάρχουν και...υποχρεώσεις.\nΤί είναι΄κείνο τελικά που ζήτησαν, κυρίως, οι διαιτητάδες; Να πέσουν οι τόνοι απ΄τα ΜΜΕ και τους παράγοντες ( βλέπε Ολυμπιακό για το δεύτερο, γιατί ο Πάοκ το παίζει αντιπερισπασμό και τίποτ΄άλλο ) όταν αυτοί κάνουν τα...ανθρώπινά τους κι΄αν οι προηγούμενοι δύο δεν κάθονται "καλά" ( ποιός θα το ορίζει αυτό; ) να τιμωρούνται κι΄από΄δω κι΄από΄κει και δεν ξέρω πώς. Να ασκείται βέβαια κριτική, δεν είπαμε να το βουλώσουν και τελείως ( αλίμονο... ) αλλά απ΄ό,τι κατάλαβα να΄ναι κάπως...στο στιλ: " Θα ηδύνατο εν τούτοις, τολμώμεν να αντείπωμεν, να δώσει ο διαιτητής, ευαρεστούμενος βεβαίως, την εσχάτην των ποινών εις την περίπτωσιν της δια της άκρας χειρός αποκρούσεως υπό του ιδιαιτέρως ευφυούς Βιερίνια του σουτ του παίκτου της αντιπάλου ομάδος κτλ.". Νταξ΄.... Άντε γυρίστε πλευρό τώρα. Ένας μονάχα απ΄τον χτεσινό θίασο σήκωσε κεφάλι και τους είπε ρε παίχτε καλύτερα για να μην τ΄ακούτε χοντρά, αλλά ο ειρημένος μουσάτος χτες, και σήμερον καθώς διαβάζω στην LIVEsport, του βάλανε χέρι του ανθρώπου, με ψιλοειρωνία και αντιΜαρινακισμό ο πρώτος και απειλή περί τελειώματος του από Πανθεσσαλονίκειο και Ικτερικιά, στην "κοντή". Θράσος, ε; ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ, ΠΟΙΩΝ ΤΟ...ΤΕΛΕΙΩΜΑ; ΡΩΤΑΩ ΕΓΩ...\nΓια τα περί Τζήλου, της μεγίστης ανησυχίας του Βέργη για το γόνατο του δαρέντος, το...διαρροϊκό σύνδρομο των μυξοπληροφοριών της αστυνομίας και τα ρέστα, ες αύριον και όταν θα προκύψει κάτι σοβαρό. Όχι αφήνουμε συνεχώς πορδές, αλλά περίττωμα γιοκ. Να δούμε γεμάτη τη λεκάνη πρώτα.\nΠεραίνω με άλλη μία, χτεσινή κι΄αυτή αλλά που τη λέει συχνά πυκνά, αξιομνημόνευτη ρήση του επί των αθλητικών υφυπουργού: "Υπάρχουν κανόνες και δεν θα γίνουμε Κολομβία". Μανία με την Κολομβία κι΄ετούτος και κάτι άλλοι απ΄τη μεριά της πολιτικής προέλευσής του. Θέλει να σηματοδοτήσει κάτι μήπως; Να μιλήσει καθαρότερα μήπως; Ή δεν τολμά; Αυτός. Μια και...κολομβιάζουμε όμως, ας πάω στο επόμενο.\nΤη χτεσινή ηχηρή φάπα στο μπάσκετ στη μαγούλα του Βάζελου, την απολαύσαμε φαντάζομαι όλοι οι γαύρακες. Εγώ θα σταθώ στο φτύσιμο ( το καταδικάζω, δεν γεννάται θέμα ) που΄φαγε ο κύριος Δ. Γιαννακόπουλος από κάποιον...διαπιστευμένο, κατά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο του ΣΕΦ.\nΤον επικήρυξε, είδα, υποσχόμενος αμοιβή 10.000 ευρώ σε όποιον ρουφιάνο του πει ποιός ήταν αυτός και πού μπορεί να τον βρει. Κλασική μέθοδος. Όχι π.χ. μήνυση κατ΄αγνώστου και τρέχα γύρευε. Βρίσκει τον πτύσαντα και τον "περιποιείται", φαντάζομαι, δεόντως. Δίνει και 10 ψωροχιλιάρικα, τόσο κοστολογεί τη ροχάλα, γιατί τα΄χει. Και με το πολύ παραπάνω. Δέκα χιλιάρικα πάντως, που πολλοί δεν τα βγάζουν ούτε σ΄ένα χρόνο. Έτσι είναι. Εμένα, άμα μου τύχαινε κάτι τέτοιο, θα χύμαγα εκείνη την ώρα σ΄αυτόνα και ή θα τους τις έριχνα ή θα μου τις έριχνε. Ο Δημήτρης όμως, άψογος εδώ. Ψύχραιμος, δεν γύρισε ΑΥΤΟΣ ΕΙΔΙΚΑ να ρίξει καμιά μπουνιά, γιατί τότε θα γινόταν κόλαση το ΣΕΦ, προχώρησε, χαιρέτησε σε μια στιγμή σαρκαστικώ τω τρόπω τους αλαλάζοντες σε βάρος του παλιομαουνιέρηδες, έβγαλε ήσυχα το φτυσμένο προφανώς μπουφάν, του δώσανε πετσέτα, σκούπισε ηρέμα ( ο τόνος στην παραλήγουσα ) το πρόσωπό του και....ακολούθως επεκήρυξε. Έτσι κάνουνε οι κάποιοι και παραλήδες. Όχι όπως θα΄κανα του λόγου μου, το πόπολο. Η μπασκλασαρία. Αναμένουμε συνεπώς, αλάαα γουέστερν. ΕΝΑ ΞΕΡΩ: ΑΝ ΣΦΥΡΙΖΑΝΕ ΞΕΝΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ, ΘΑ΄ΧΑΜΕ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ, ΚΙ΄ΑΥΤΟΣ ΧΑΣΕΙ, ΚΑΜΠΟΣΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΟΥΠΕΣ. ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΚΑΙ ΠΕΡΣΙ ΘΑ ΤΟ΄ΧΑΜΕ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ. Όπερ έδει δείξαι....\n3. ΠΟΣΤΑΡΙΣΜΑ ΒΡΑΝΙΕΣ\nΤο διάβασα σήμερα το εμετογόνο ποστάρισμά του. Περισσότερο από γελοίο. ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ποστάρισμά του, μέσω Ιnstagram κατά του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου. ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ ο τύπος. Περίπτωση ψυχοπαθολογικής προσωπικότητας ο πρώην μπακ της Ικτερικιάς και η ανάμειξη της χαριτωμένης κορούλας του Λάζαρου στο κείμενό του, με τη - δήθεν - κυριλίστικη και ευλαβή σημείωση "Πολύ σεβασμό στη Στελλίτσα" σε αντιδιαστολή με τον χαρακτηρισμό απ΄τον ίδιο,"του γαύρου", δηλ. του ρυπαρού, του σιχαμένου, του αποκρουστικού κατά την άποψή του για τον πατέρα της και παίχτη τώρα του Ολυμπιακού, ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΑΡΡΩΣΤΗ. Τουλάχιστον. Δεν ξέρω πώς θα αντιδράσει ο Χριστοδουλόπουλος. Δικό του το θέμα. Ταπεινή μου γνώμη: ο Βράνιες ξεπέρασε κατά πολύ πλέον τα όρια του ανεκτού, ανακατεύοντας ΠΑΙΔΙ στην εμμονική του ενασχόληση μ΄εμάς και αποτελεί ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ για το σώμα της αθλητικής γενικά οικογένειας. Τίποτα άλλο.\nΈνα εντελώς άτοπο, λανθασμένο, επίρρημα σήμερα στο οπισθόφυλλο του ΦΩΤΟΣ από έμπειρο αθλητικογράφο. Αναφερόμενος ο τελευταίος στην περίπτωση του Γιαννιώτη, ο οποίος ως γνωστόν δείχνει να ψάχνεται να φύγει απ΄την ομάδα βλέποντας τον Ολυμπιακό να επιθυμεί την αγορά του Σα και μη επιθυμώντας να είναι δεύτερος γκολκήπερ στον Ολυμπιακό ( δικαίωμά του ), γράφει πως όταν ήρθε τον Αύγουστο δανεικός ο Σα στην ομάδα από την Πόρτο, "μπορούσε ο οποιοσδήποτε να καταλάβει ότι δεν ήλθε ως αναπληρωματικός από την Πόρτο για να παραμείνει αναπληρωματικός και στους ερυθρόλευκους. ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτή είναι η πραγματικότητα.Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα ήθελε ο Γιαννιώτης". Ατυχές το επίρρημα. Τί πάει να πει ΔΥΣΤΥΧΩΣ; Για ποιόν δυστυχώς; Επειδή είναι Έλληνας; ΤΟ ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΑΚΟ, ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. Οι αξιότεροι ή οι πιο φορμαρισμένοι σε μια θέση θέλω και πρέπει να θέλουμε να παίζουν. Έτσι αποφάσισε ο Μαρτίνς, έτσι έκανε και η συνέχεια τον δικαιώνει. Ο Γιαννιώτης μπορεί να κάτσει, αν θέλει, περιμένοντας την ευκαιρία του. Το συγκεκριμένο επίρρημα δεν είχε συνεπώς θέση στο κείμενό του, είναι από τους αθλητικούς συντάκτες που παρακολουθώ, και κάποτε επί τέλους θα πρέπει να ξεκολλήσουμε απ΄τη...φουστανέλα. Ειδικά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ΚΑΙ το μπάσκετ. Επιθυμητή η Ελλάς, πιο επιθυμητή όμως η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ. Που δεν γνωρίζει, μεταξύ πολλών, ΚΑΙ εθνικότητες.\nΓια την ώρα αυτά και επανερχόμεθα...\nΥ Γ. Είχα μια διακοπή του Internet όταν έγραφα το άρθρο κι΄έτσι ο...τοκετός του έγινε σε δυο δόσεις.\n21:05 | 05-01-2019 από Harry red logic\nκ. Απόστολε αγαπητοί Σύγγαυροι,προσυπογράφω τα προαναφερθέντα στα οποία προσθέτω κάποια σχόλια:\n1.Η αδικία με δα΄τους θα συνεχισθεί θα ενταθεί όσο διάστημα καταφέρουν να παραμείνουν στην εξουσία!\nΤο σχέδιο τους είναι απλό:\nΕξοντώστε με κάθε τρόπο τον Θρύλο και συσπειρώστε όλους τους άλλους(είτε από ιδιοτέλεια είτε από αφέλεια-βλακεία) εναντίον του!\nΔιαθέτουν δύναμη εντός και εκτός χώρας(γνωστοί οι λόγοι) ισχυρότατο προπαγανδιστικό μηχανισμό, ΜΜΕ και ΑΡΔ και προσπαθούν να εξαπατήσουν και φανατίσουν όσο περισσότερους γίνεται!\nΤίποτα καλό δεν προμηνύεται με δαύτους , δεν κοιτάμε τι λένε αλλά τι κάνουν.\nΗ υποκρισία τους και τα αίσχη τους είναι τεράστια για να κρυφτούνε σε ένα φύλο συκής από τα κούφια λόγια τα μεγάλα!!!!!\n2. Κακώς πανηγυρίζουμε τον θρίαμβο με τον κουτσουρεμένο βάζελο! Ξεχνάμε ότι έπαιζε χωρίς τους βασικούς του\nάσσους : Αναστόπουλο και Μάνο,τα κοράκια του σωληνοτράκη)???\n-Όσο για τον Δον Τράκη/ντε Βιτο-Παπαρλεόνε, τα λόγια περιττεύουν! Στην Κολομβία βρισκόμαστε?\nΘρύλε μην σταματάς τον βαζελο να χορο-πηδάς!\n3. Εντομοκτόνο για τα κουνούπια τα ανωφελή!\n4. Πάνω από όλους ο Θρύλος!Συμπαθώ τον Γιαννιώτη,καλός τερματοφύλακας αλλά με περιθώρια βελτίωσης.\nΌπως αποδείχθηκε, στους μέχρι σήμερα αγώνες,ο Σά είναι καλύτερος. Ίσως αν έπαιζε με τις μπουγάτσες και την ικτερικιά να είχαμε ακόμη 5 βαθμούς στο σακούλι...ίσως....\nΣυμπερασματικά: Ενότητα,συσπείρωση,ΓΕΡΗ μνήμη,ΚΑΛΗ κρίση και ΣΩΣΤΕΣ επιλογές στις διαδικασίες που αναμένονται!\n22:11 | 05-01-2019 από apostolos gaganis\nΤο "Συμπερασματικά" στο τέλος, τα λέει όλα.\n16:42 | 05-01-2019 από ThomasK\nΣυμφωνώ και με αυτά που εκθέτεις από το\nσακούλι σου Νο 2, doc!\nΦυσικά απολαυστική η φάπα στον βάζελο ψες.\n17:38 | 05-01-2019 από apostolos gaganis\nΆντε και με το Άεκ, τώρα. Θέλει προσοχή το παιχνίδι. Πολύ. Καλή χρονιά, Τόμας.\n20:21 | 05-01-2019 από ThomasK\nΑσφαλώς και θέλει προσοχή. Πέρυσι την πάθαμε\n13:13 | 05-01-2019 από matrasimca\nΑποστολε,συγγαυροι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.\nΕχτες ηταν η ποιο ευκολη νικη που γευτηκαμε τα τελευταια 20 χρονια.\nΜπραβο στα παιδια που εδειξαν ποιος ειναι η καλυτερη ομαδα στην Ελλαδα.\nΗ συμπεριφορα συγκεκριμενων οπαδων μας προς τον DPG ηταν καταπτυστη, κοντεψε να πνιγει ο ανθρωπος. Βεβαια και ο ιδιος δεν αντιλαμβανεται πως ενδεδυμενος ως spiderman καθε αλλο παρα προσδιδει κυρος στο θεσμο του προεδρου ιδιαιτερα ενος μεγαλου και ιστορικου αντιπαλου οπως ο Παναθηναικος. Θελω να πω πως ακομα και με την ενδυμασια του προκαλει στελνωντας μηνυμα πως ειναι επικινδυνος και δηλητηριωδης, κατι απο marvel comics hero δηλαδη.\nΤωρα για το θεμα του Τζηλου εχω να πω πως οι πρακτικες αυτες δεν με βρισκουν συμφωνο.\nΑλλο ομως αυτο και αλλο να βλαπτουμε συνολικα το ποδοσφαιρο διακοπτωντας το.\nΓια ενα μεθυσμενο οδηγο δεν διακοπτεται η κυκλοφορια πανελλαδικα.\nΟ Βασιλειαδης αν θελει να περιοριστουν αυτα τα φαινομενα θα πρεπει να ενισχυσει τους νομους περι συκοφαντιας και να περιορισει την δραση του sdna που καλλιεργει συστηματικα το μισος και την προπαγανδα. Το μισος ειναι που παντα οπλιζει τα χερια των δραστων.\n17:41 | 05-01-2019 από apostolos gaganis\nΕνδιαφέρον σχόλιο. Καλή χρονιά να΄χουμε, με υγεία και νικηφόρα πορεία του Θρύλου.


Κοινό φεστιβάλ Βενεράτου, Αυγενικής, Κερασίων και Σίβας - Ειδήσεις - Νέα Κρήτη\nΤώρα διαβάζετε: Κοινό φεστιβάλ Βενεράτου, Αυγενικής, Κερασίων και Σίβας\nΑνανέωση 04/02/2015, 11:40\nΚοινό φεστιβάλ Βενεράτου, Αυγενικής, Κερασίων και Σίβας\nΜέσα από ένα τριήμερο φεστιβάλ, που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Ιούλιο, η δημοτική ενότητα Παλιανής στοχεύει στην ανάδειξη της πολιτισμικής ταυτότητας, των κατοίκων και των τοπικών προϊόντων των τεσσάρων οικισμών του πρώην Δήμου. Αυτό αποφασίστηκε σε συνάντηση το βράδυ της Κυριακής στο παλιό Δημαρχείο στο Βενεράτο Ηρακλείου, με τη στήριξη παράλληλα τόσο της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού, της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης όσο και του Δικτύου Εθελοντών του Δήμου Ηρακλείου.\nΟ δημοτικός σύμβουλος της Δημοτικής Ενότητας Παλιανής και αντιπρόεδρος της ΔΗΚΕΗ Γιώργος Βλαχάκης τόνισε ότι είναι ανάγκη «να δώσουμε όλοι μαζί ένα δυναμικό «παρών» και να προβάλλουμε τόσο τους ανθρώπους-επιχειρηματίες, όσο και την πολιτισμική ταυτότητα του τόπου μας. Εξάλλου, προεκλογική μας δέσμευση και επιθυμία του δημάρχου Ηρακλείου Βασίλη Λαμπρινού ήταν να αναζητήσουμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, στο οποίο η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να διαμορφώσει νέες βιωματικές πολιτικές για την ύπαιθρο και τους ανθρώπους της».\nΣτιγμιότυπο από τη συνάντηση στο παλιό Δημαρχείο στο Βενεράτο Ηρακλείου.\nΣκοπός, όπως τονίστηκε παρουσία αρκετών κατοίκων τόσο του Βενεράτου και της Αυγενικής, όσο και των Κερασίων και της Σίβας είναι να βοηθηθεί η ενδοχώρα σε κάθε επίπεδο και να δοθεί η πρέπουσα αξία και σημασία στους ανθρώπους της. Έτσι, συζητήθηκε να πραγματοποιηθεί ένα τριήμερο φεστιβάλ τον ερχόμενο Ιούλιο μέσα από το οποίο οι επιχειρηματίες της περιοχής θα προβάλλουν τα τοπικά τους προϊόντα. Παράλληλα, όπως είπε ο κ. Βλαχάκης, «θα παρουσιάσουμε καθετί που αφορά καλλιτεχνικές δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής, όπως εργαστήριο αγιογραφίας, μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα».\nΣτη συζήτηση παραβρέθηκαν η αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Πλεύρη Αριστέα, καθώς και εκπρόσωπος του Δικτύου Εθελοντών του Δήμου Ηρακλείου, οι οποίοι θα συμβάλουν με τη σειρά τους για την υλοποίηση της εκδήλωσης. Επιπλέον, συμμετείχαν οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων, των πολιτιστικών και αγροτικών συλλόγων, επιχειρηματίες και άλλοι φορείς της περιοχής.


Η πρώτη προπόνηση της σεζόν - Paokmania.Gr - Το ανεξάρτητο site των οπαδών του ΠΑΟΚ\nΠέμπτη, 22 Ιουνίου 2017 21:31\nΑπό paokfc.gr: Ηταν ένα μικρό διάλειμμα. Έπειτα από 22 μέρες διακοπές, έτσι για την... επαναφόρτιση, οι παίκτες του ΠΑΟΚ επέστρεψαν στη δουλειά. Η σεζόν 2017-18 μόλις άρχισε.\nΟ Αλεξάνταρ Στανόγεβιτς και οι συνεργάτες του γνωρίστηκαν με τους ποδοσφαιριστές στ' αποδυτήρια και... συστήθηκαν στο γήπεδο. Στον πραγματικό χώρο εργασίας. Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου με χρήση μπάλας και ήταν χαμηλής έντασης. Μια εισαγωγή για τη συνέχεια της προετοιμασίας. Οι ασκήσεις αφορούσαν την τεχνική και την αερόβια φυσική κατάσταση.\nΠρώτη προπόνηση για τον Ακπόμ\nΚλειστή η «πρώτη» του ΠΑΟΚ\nΠολυεθνικός και…ελληνικός ο ΠΑΟΚ\nΠαρουσιάστηκε στον κόσμο του (vid)\nΠρεμιέρα στην Τούμπα για τη σεζόν 2016-17 (pics)


Λικέρ Βύσσινο | netlife.gr\n← Λικέρ Καφέ\nΠάστα Φλόρα →\nΔημοσιεύθηκε την 23/01/2004 από sifis\nΠαραδοσιακό σπιτικό λικέρ…\n© Photographer: Edith Frincu\n750 γραμ. Ζάχαρη\n500 γραμ. Καθαρό Οινόπνευμα\n500 γραμ. Κονιάκ\nΠλένουμε τα βύσσινα και βγάζουμε τα κοτσάνια. Τα βάζουμε σε βάζο, σκεπάζουμε με τη ζάχαρη και προσθέτουμε το οινόπνευμα.\nΤα αφήνουμε στον ήλιο για ένα μήνα.\nΠροσθέτουμε το κονιάκ, την κανέλα και το γαρύφαλλο κλείνουμε και τα αφήνουμε στον ήλιο για άλλες 2 εβδομάδες.\nΣτραγγίζουμε και φυλάμε σε μπουκάλι.\nΔημοσιεύθηκε στην Ποτά και χαρακτηρίσθηκε βύσσινο, λικέρ. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.


Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΕΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ(ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ) - eviaweather.gr\nShare this:ShareLinkedInGoogleLike this:Like Loading...\tΝίκος Μαρούλης\nΦοιτητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα των οικονομικών επιστημών. Πατρίδα του η Εύβοια και συγκεκριμένα η Κύμη. Οι εξορμήσεις στα βουνά και οι λήψεις φωτογραφιών που έχουν σχέση με τα καιρικά φαινόμενα καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος της ζωής του. Τα άρθρα του έχουν κυρίως σχέση με τον καιρό της Εύβοιας μιας και έχει παρατηρήσει ιδιαίτερα τις ιδιομορφίες του Νησιού.\nΜεγάλα ύψη βροχής κατά τόπους στην Εύβοια- Φωτογραφίες


Τούρτα τσιπ σοκολάτας με φυστίκι\nΈνα θαυμαστό και είναι προφανές ότι αυτό το νόστιμο επιδόρπιο είναι χαρά του εραστή. Τα τσιπ σοκολάτας αποτελούν πρόσθετο πλεονέκτημα. Για να το κλωτσήσετε μια άλλη εγκοπή, προσθέστε και στο κτύπημα. Αυτό είναι πλούσιο, υγρό, πυκνό και θετικά παρακμιακό.\n2-1 / 4 φλιτζάνια αλεύρι\n2 φλιτζάνια καστανή ζάχαρη (συσκευασμένα)\n1 φλιτζάνι φυστικοβούτυρο (βλ. Παραλλαγές)\n1/2 φλιτζάνι (1 ράβδος ή 8 κουταλιές της σούπας) βούτυρο (θερμοκρασία δωματίου)\nΠροθερμάνετε το φούρνο στους 350 F. Στερεώστε ένα ταψί 9 x 13 ιντσών με μη κολλητικό φύλλο.\nΣε ένα μεγάλο μπολ, χτυπήστε μαζί αλεύρι, καφετιά ζάχαρη, σκόνη ψησίματος, σόδα ψησίματος και αλάτι μέχρι να συνδυαστούν. Χρησιμοποιώντας χαμηλή ταχύτητα σε ένα ηλεκτρικό μίξερ, ανακατεύετε αργά σε βούτυρο αραχίδας και βούτυρο μέχρι το μείγμα να μοιάζει με χοντρά ψίχουλα. Αφαιρέστε 1 φλιτζάνι από το εύθρυπτο μείγμα και αφήστε το στην άκρη για να το χρησιμοποιήσετε ως κάλυμμα.\nΣτο υπόλοιπο μίγμα προσθέστε γάλα, αυγά και εκχύλισμα. Ανάμειξη σε χαμηλή ταχύτητα, μόνο μέχρι να συνδυαστεί. Στη συνέχεια αυξήστε την ταχύτητα του μίξερ στο μέσο και χτυπήστε για 3 λεπτά. Ρίχνουμε σε προετοιμασμένο τηγάνι και λεία πάστα σε ίσο βάθος. Πασπαλίστε με την κορυφή με το μείγμα ψιλοκομμένου βουτύρου. Πατήστε απαλά το μετρητή για να ρυθμίσετε τις επικαλύψεις.\nγεμιστές πιπεριές με μαύρα φασόλια και μοσχάρι\nΨήνετε 40 έως 45 λεπτά μέχρι να καθαριστεί μια οδοντογλυφίδα τοποθετημένη στο κέντρο της. Ψύξτε σε θερμοκρασία δωματίου πριν κόψετε.\nΠαραλλαγές: Χρησιμοποιήστε όλα τα ομαλά βούτυρα φυστικοβούτυρου, όλα φουσκωτά ή ένα μείγμα και των δύο. Μπορείτε να διπλώσετε ένα επιπλέον 1/2 φλιτζάνι τσιπ σοκολάτας στο κτύπημα κέικ πριν από την επικάλυψη για περισσότερη διάτρηση σοκολάτας.\nκοτόπουλο και μανιτάρια στην κατσαρόλα\nμπορεί το πράσινο τσάι να προκαλέσει άγχος\nΟι κινηματογράφοι θα ανοίξουν ξανά την 1η Μαρτίου στην Πόλη του Μεξικού και στο Edomex\nΑκολουθούν μερικές γρήγορες και εύκολες συμβουλές για την ανάπτυξη του καναλιού σας στο YouTube\nΟι πραγματικοί απατεώνες δεν βιώνουν το σύνδρομο Imposter. Δείτε τι σημαίνει αυτό για εσάς.


Μάντζιος: «Δυνατά από το πρώτο λεπτό με Δόξα» - Onsports.gr\nOnsports Team\t17 Μαρτίου 2012, 14:17\nΩς το πιο δύσκολο παιχνίδι του Πανιώνιου μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος χαρακτήρισε αυτό με τη Δόξα ο Άκης Μάντζιος.\nΜιλώντας στην κάμερα της Nova, ο Άκης Μάντζιος αναφέρθηκε αρχικά στο παιχνίδι του Πανιώνιου με τη Δόξα Δράμας: «Σίγουρα είναι μια καλύτερη εβδομάδα, καθώς προερχόμαστε από μια μεγάλη επιτυχία κόντρα στον ΟΦΗ. Αυτό βέβαια ανήκει στο παρελθόν και πλέον κοιτάζουμε τη Δόξα. Ένα παιχνίδι το οποίο θεωρώ ίσως το πιο δύσκολο.\nΈχει να κάνει ο βαθμός δυσκολίας επειδή απέναντί μας έχουμε μια ομάδα η οποία δεν έχει να χάσει τίποτα. Έχει δείξει ότι παλεύει όλα τα παιχνίδια. Είναι μια ομάδα η οποία αξίζει συγχαρητήρια, με παιχνίδια Τετάρτη-Κυριακή, επιβαρυμένο πρόγραμμα, νέα παιδιά που στόχο έχουν μόνο να κερδίσουν και τίποτα άλλο».\nΌσον αφορά στην κούραση της Δόξας, είπε: «Σίγουρα τα παιδιά της Δόξας μπορεί να είναι κουρασμένοι από τα διαδοχικά παιχνίδια και ταξίδια. Εμείς όμως δεν πρέπει να εστιάσουμε εκεί. Πρέπει να το βγάλουμε από το μυαλό μας. Να είμαστε έτοιμοι, να μπούμε δυνατά στον αγώνα από το πρώτο λεπτό και να καταφέρουμε να πάρουμε το «χρυσό» τρίποντο».\nΣχετικά με την άμυνα της Δόξας, που δύσκολα δέχεται γκολ, είπε: «Είναι ένα δύσκολο κομμάτι. Έχει έναν έμπειρο προπονητή, τον κύριο Κατσαβάκη. Από τακτικής πλευράς η ομάδα είναι καλά δουλεμένη. Σίγουρα έχουν στόχο να αμύνονται, διάδρομοι πολλοί δεν θα υπάρχουν, κενά δεν υπάρχουν, οπότε χρειάζεται μεγάλη υπομονή και προσπάθεια».\nΕνώ για το πιο επικίνδυνο σημείο της ομάδας της Δράμας, τόνισε: «Όταν μια ομάδα αμύνεται, νομίζω ότι χρειάζεται προσοχή στην κόντρα επίθεση. Δεν πρέπει να εφησυχάσουμε και θα πρέπει και σε αυτό το κομμάτι να είμαστε προετοιμασμένοι».\nΣχετικά με τη «μάχη» της παραμονής, υποστήριξε: «Είναι νωρίς ακόμα. Σίγουρα κάθε ομάδα έχει το στόχο της και θέλει να κερδίζει όλα τα παιχνίδια. Δείχνει ότι ίσως να αργήσουμε λίγο ακόμα μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και να ξέρουμε που πρέπει να φτάσουμε. Νομίζω, ότι πρώτα πρέπει να κοιτάξουμε τον αγώνα της Κυριακής, να καταφέρουμε να πάρουμε τους τρεις υπερπολύτιμους βαθμούς και από εκεί και πέρα έχουμε χρόνο να σκεφτούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει η... σωτηρία».\nΑναφορικά με τις επιστροφές βασικών παικτών, είπε: «Είναι ευχάριστος πονοκέφαλος για μένα. Δοκιμάζουμε διάφορα συστήματα, κάνουμε σχέδια, δουλέψαμε όλη την εβδομάδα πάρα πολύ στο τακτικό κομμάτι και στον επιθετικό τομέα. Θα πάρουμε την Κυριακή τις οριστικές μας αποφάσεις».\nΤέλος, για τη βελτίωση του Πανιωνίου από παιχνίδι σε παιχνίδι, τόνισε: «Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μείνουμε στην κατηγορία. Κοιτάμε μόνο την ουσία. Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από τους παίκτες γιατί έχουμε ξαναπεί ότι είναι μια ομάδα άπειρη, μια ομάδα που άλλαξε ρόστερ τον Ιανουάριο, χτίστηκε σε ένα μήνα. Είναι υπερβολή να ζητάμε κάτι παραπάνω. Στο μυαλό μου και αυτό που θέλω εγώ να έχω για μια δική μου ομάδα, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να τα κάνουμε και εύχομαι στο μέλλον αν όλα πάνε καλά να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε ακόμα μια πιο ανταγωνιστική ομάδα».


Summer is coming! -\nΠροετοιμάσου για παραλία!\nΟι γιορτές και οι κραιπάλες τελειώνουν. Κι αν το άγχος για όσα “κατέβασες” αυτό το διάστημα σε έχει καταβάλει… χαλάρωσε! Γιατί εμείς στα PLANET Fitness and More τώρα σου προσφέρουμε την 6μηνη συνδρομή στα €49 μόνο και σου κάνουμε δώρο την εγγραφή, για να ξεκινήσεις δυναμικά να προετοιμάζεσαι για παραλία! Επισκέψου, λοιπόν, το club της περιοχής σου για λίγες μέρες ακόμα, απόκτησε την 6μηνη συνδρομή στη super αυτή τιμή και εξασφάλισε πρόσβαση σε κορυφαίες και πιστοποιημένες παροχές, υπηρεσίες και εξοπλισμό fitness για έναν 6 ολόκληρους μήνες, δηλαδή μέχρι το καλοκαίρι.\nΠρόλαβε την προσφορά που ισχύει για λίγες ημέρες!


Εισιτήρια Ναυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο - San Diego | Tiqets.com\nΝαυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο Εισιτήρια\n5.0 / 5 (2 εμπειρίες )\n1 επιλογή • από 20,00 $\nΝαυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο\nΕίσοδος στο μουσείο\nΝαυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο εμπειρίες\nchantal, United States\nLes billets étaient plus chers!!!\nStar of India is the ship we spent most time. All others are very interesting and worthwhile visiting.\nΣχετικά με τον χώρο Ναυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο\nΤο Ναυτικό Μουσείο του Σαν Ντιέγκο είναι ένα πολιτιστικό κέντρο και μουσείο ναυτικής ιστορίας που βρίσκεται στο North Harbor Drive στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Αποτελούμενο από πολλά ανακαινισμένα και λειτουργικά πλοία από διάφορες ιστορικές περιόδους, το μουσείο διατηρεί και παρουσιάζει την πλούσια ναυτική κληρονομιά της Αμερικής και τις ιστορικές συνδέσεις με τον κόσμο του Ειρηνικού.\n1492 N Harbor Dr, CA 92101, San Diego\nΤο USS Midway Museum είναι ένα μουσείο επί του μακροβιότερου αεροπλανοφόρου των ΗΠΑ. Διαθέτει αναπαλαιωμένα αεροσκάφη, εκθέματα πολυμέσων και πρακτικές εμπειρίες και βρίσκεται στο Navy Pier στο κέντρο του Σαν Ντιέγκο.\n4.9 / 5 (490)\nΖωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο\nΟ ζωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο βρίσκεται στο πάρκο Μπαλμπόα, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν τον κόσμο των ζώων που ζουν σε υπαίθρια, χωρίς κλουβιά εκθέματα που αναπαριστούν τα φυσικά τους ενδιαιτήματα. Φιλοξενεί 3.700 ζώα σε 650 είδη και υποείδη.\nΤο SeaWorld San Diego είναι ένα φιλικό προς την οικογένεια αξιοθέατο στην Καλιφόρνια, γεμάτο με πλάσματα που ζουν στον ωκεανό. Οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν ζωντανά σόου και παραστάσεις, να κάνουν συναρπαστικά τρενάκια, να ταΐσουν θαλάσσια λιοντάρια και πολλά άλλα. Το SeaWorld είναι εύκολα προσβάσιμο με αυτοκίνητο και δημόσια μέσα μεταφοράς, όπως το τρόλεϊ και το λεωφορείο της πόλης. Πολλά ξενοδοχεία διαθέτουν επίσης δωρεάν λεωφορεία προς το SeaWorld.\nΤο επιστημονικό κέντρο Fleet\nΤο Fleet Science Center είναι ένα διαδραστικό κέντρο μάθησης με πολλές δραστηριότητες για οικογένειες με παιδιά. Στεγάζει τη δική του αίθουσα IMAX και μια ζώνη VR που σας επιτρέπει να ζήσετε την εμπειρία του διαστημικού ταξιδιού. Το Fleet Science Center βρίσκεται στο Balboa Park, στο Σαν Ντιέγκο, κοντά στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Σαν Ντιέγκο.\nΠεριπέτειες με ταχύπλοο σκάφος στο Σαν Ντιέγκο\nΗ Speed Boat Adventures San Diego είναι μια εταιρεία ξενάγησης που προσφέρει περιηγήσεις στο λιμάνι του Σαν Ντιέγκο με ταχύπλοα που οδηγούν οι ίδιοι οι πελάτες. Βρίσκεται στη μαρίνα Cabrillo Isle Marina, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.\nGoCar San Diego\nΤο GoCar San Diego είναι ένα υποκατάστημα μιας εταιρείας που προσφέρει στους επισκέπτες το πρώτο αυτοκίνητο ξενάγησης με GPS στον κόσμο. Τα αυτοκίνητα έχουν σχεδιαστεί για να μεταφέρουν 2 επιβάτες σε μια μοναδική περιπέτεια στους διάσημους δρόμους της πόλης. Το GoCar San Diego βρίσκεται στην Kettner Blvd, όχι μακριά από το Embarcadero.


7ος Αγώνας Πανελληνίου Πρωτ ENDURO & 3ος Αγώνας ENDURO Νοτίου Ελλάδος - Biker Spirit magazine\nΔημοσιεύτηκε 10 October 2017 Από τον BikerSpirit\nΟ 7ος γύρος του πανελληνίου πρωταθλήματος Enduro και ο 3ος του Νότιου Ελλάδας θα λάβει χώρα στα ιστορικά χώματα των Γερανείων ,στην πανέμορφη Περαχώρα Κορινθιας.\nΣε μια γνωστή από παλιά , αλλά με τις απαραίτητες αλλαγές, διαδρομή,οι αθλητές θα απολαύσουν πραγματικα 65 χλμ αγωνιστικής χωμάτινης μοτοσυκλέτας!\nΟι ειδικές που θα διαγωνιστούν θα είναι 2 των πέντε χλμ , τύπου Cross country και τύπου Motocross.Η μια εξ αυτών στην Περαχώρα και η 2η στα Πισια Κορινθίας και οι δύο άμεσα προσβάσιμες από το επαρχιακό οδικό δίκτυο!\nΕλπίζουμε όλοι οι λάτρεις των χωμάτινων αγώνων μοτοσυκλέτας,οι φίλοι της μοτοσυκλέτας γενικότερα και όλος ο κόσμος που αγαπάει τον αθλητισμό και το βουνό να μας τιμήσει με την παρουσία του.\nΕτικέτες: Enduro, ENDURO 2017, Enduro Νοτίου Ελλάδας, Γεράνεια, Λουτράκι, ΜΟΛΠ., Περαχώρα Κορινθιας


KOKKINOΣ ΦΑΚΕΛΟΣ: Αυγούστου 2012\nΟ Γιάννης Μπαντούρης γεννήθηκε στην γνωστή και μεγάλη οικογένεια των Μπαντούριδων στα Χανιά της Κρήτης. Με την επιχείρηση των Γερμανών για την κατάληψη της Κρήτης, η οικογένειά του πήρε το τουφέκι και προστάτευσε το σπίτι και το νησί της προσφέροντας δύο παιδιά της στον αγώνα. Ο Γιάννης Μπαντούρης υπήρξε ένας από τους πρώτους αντάρτες των Χανίων και πρώτος καπετάνιος του ΕΛΑΣ στην περιοχή. Γνωστός για την γενναιότητα του, πήρε μέρος σε εκατοντάδες επιχειρήσεις ενάντια στους Γερμανούς και έδρασε έως το τέλος και την απελευθέρωση του νησιού του.\nΗ απελευθέρωση όμως δεν ήρθε χαρμόσυνη για την οικογένειά του ούτε και για τον ίδιο. Οι τραμπούκοι της Χ και του δεξιού παρακράτους, όλος ο συρφετός των Μπαντουβάδων και των ομοίων τους καταδίωξαν τον Μπαντούρη με σκοπό να τον εξοντώσουν. Ο Γιάννης Μπαντούρης δεν παρέδωσε το ντουφέκι στην Βάρκιζα. Ήταν ήδη στα βουνά αμυνόμενος. Οι παρακρατικοί επιχείρησαν πάνω από δέκα φορές την δολοφονία του χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το 1946, δολοφόνησαν τον γέρο-πατέρα του μέσα στην λύσσα τους. Ο Γιάννης του μήνυσε ότι δεν θα άφηνε κανέναν. Γύρω του μάζεψε μια μεγάλη ομάδα ανταρτών που καταδιώκονταν κι αυτοί από το κράτος των τραμπούκων. Ο Γιάννης Μπαντούρης έλαβε πάλι τον βαθμό του καπετάνιου στο δεύτερο αντάρτικο και πολέμησε κοντά σε τόσους άλλους ήρωες της Κρήτης.\nΣκοτώθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1947 στο οροπέδιο του Ομαλού μαχόμενος απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις. Το κορμί του το μετέφεραν σε ικρίωμα και το εξέθεσαν στην πρωτεύουσα της Κρήτης.\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 8:15 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΤο χωριό Γάβρος Καστοριάς βρίσκεται σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του Γράμμου. Ο περαστικός θα κάνει μια μικρή στάση αφού το μάτι πέφτει γρήγορα στα ερημωμένα πλίνθινα σπίτια του. Πρόκειται για μια χαρακτηριστική περίπτωση χωριού που ερημώθηκε κατά τον Εμφύλιο και οι κάτοικοί του "εξελληνίστηκαν" αφού το χωριό Γάβρος αποτελούσε χωριό Σλαβομακεδόνων (φύλο που κατοικούσε στην Μακεδονία από το Βυζάντιο και ξεριζώθηκα συστηματικά από τους Γερμανούς, τους Βούλγαρους και το αστικό εμφυλιακό κράτος).\nΤο χωριό παλαιότερα λέγονταν Γκαμπρές και οι κάτοικοί του συντάχθηκαν σε υψηλό ποσοστό με τους αντάρτες. Οι υπόλοιποι ακολούθησαν την μοίρα του υπόλοιπου ελληνικού στοιχείου της υπαίθρου: Εκτοπίσθηκαν σε άθλιες συνθήκες σε πόλεις ως "ανταρτόπληκτοι" για να μην τροφοδοτούν τους αντάρτες. Το χωριό ερήμωσε ολοκληρωτικά το 1948 -1949 και στην κεντρική του είσοδο (αριστερά του σημερινού δρόμου) χτίστηκαν στρατώνες και φυλάκια για να στεγάσουν τους στρατιώτες του Εθνικού Στρατού. Μερικά χρόνια μετά την λήξη του Εμφυλίου το χωριό μετονομάστηκε (όπως σχεδόν όλα τα άλλα χωριά, οι κορφές και οι κοιλάδες της Μακεδονίας) σε "Γάβρος" και μεταφέρθηκε μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα.\nΤο ερειπωμένο χωριό χρησιμοποιήθηκε στο έργο "Ψυχή Βαθιά" του Παντελή Βούλγαρη ως σκηνικό για την ιστορικά και πολιτικά ατυχή ταινία του.\nΑς σημειωθεί ότι κανένας οδηγός από όσους είχαμε μαζί δεν αναγράφει τα αίτια μετατόπισης του Γάβρου και της ερήμωσης του.\nΣπίτι στο χωριό Γάβρος\nΜια παλιά επιγραφή που γράφει "Ζήτω η Μακεδονία"\nΤο εσωτερικό ενός σπιτιού, οι σημερινοί κάτοικοι τα έχουν μετατρέψει σε αποθήκες σανό\nΣτον κεντρικό δρόμο\nΑπό το ύψωμα στο χωριό\nΆποψη του χωριού από ύψωμα\nΤο χωριό από τον δρόμο\nΈνας ρημαγμένος τοίχος με την χαρακτηριστική τεχνοτροπία του τσατμά\nΤο στρατόπεδο του Εθνικού Στρατού στο χωριό Γάβρος\nΚτίριο του στρατοπέδου\nΆποψη του στρατοπέδου από τον δρόμο\nΦυλάκιο του στρατοπέδου, φαίνεται ακόμα η βάση για οπλοπολυβόλο\nΦυλάκιο του στρατοπέδου\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 6:38 μ.μ. 2 σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑπέναντι από το όμορφο νησάκι της Ικαρίας βρίσκονται οι Φούρνοι. Ένα σύμπλεγμα νήσων με άγρια ομορφιά που στα βυζαντινά χρόνια χρησίμευε ως ορμητήριο κουρσάρων. Από το 1946, οι Φούρνοι χρησιμοποιήθηκαν από το αστικό μοναρχικό κράτος σαν τόπος εξορίας κομμουνιστών και αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης.\nΕδώ ανάμεσα σε άλλους εκτοπίσθηκε και ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Ευριπίδης Μπακιρτζής.\nΣτις 8 Μαΐου 1947 σκάει σαν βόμβα η είδηση: Ο Μπακιρτζής σκοτώθηκε! Αυτοκτόνησε!\nΤα ερωτήματα πέφτουν βροχή από την οικογένεια και τους συντρόφους του. Πως? Γιατί ? Ο αστικός τύπος δίνει ύποπτα μικρή έκταση. Αμφιβολίες για τον τρόπο θανάτου του στρατηγού αρχίζουν να δημιουργούνται και ο τύπος επιμένει να κρατά σιωπή ιχθύος. Μετά από πολλές πιέσεις της οικογένειάς του και των συγκρατούμενών του, μια εξεταστική επιτροπή φθάνει από την κυβέρνηση στο νησί. Μαζί τους θα ενωθεί μετά από απαίτηση της Οργάνωσης Πολιτικών Εξόριστων και της οικογένειάς του και μια αντιπροσωπία 4 αξιωματικών του ΕΛΑΣ.\nΟ στρατηγός Μπακιρτζής, έμπειρο επιτελικό μυαλό του Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ, έμενε σε ένα μικρό διώροφο σπιτάκι στο επάνω πάτωμα. Το σπίτι ήταν ιδιοκτησία μιας χήρας που είχε έναν γιο που τότε υπηρετούσε στον στρατό. Ο στρατηγός την μοιραία ημέρα ετοιμάζονταν να βγει για μια βόλτα με τους συνεξόριστούς του. Μαζί τους ήταν και ο εργολάβος Αθηνών Δ. Π. που αργότερα κατέθεσε την μαρτυρία του. "Είδαμε τον Ευριπίδη στο μπαλκόνι με το πουκάμισο. Είχε κοπεί στο ξύρισμα για αυτό και άργησε. Μας είπε ότι κατεβαίνει. Λίγο μετά ακούστηκε ένας πυροβολισμό. Τρέξαμε επάνω και είδαμε τον στρατηγό πεσμένο στο κρεβάτι με μια πληγή στο στήθος. Το πιστόλι που τον σκότωσε ήταν πεσμένο κοντά του όμως κάψα ή στο άσπρο πουκάμισο ή κάπνα δεν είδαμε. "\nΠως είχε βρεθεί όμως πιστόλι στα πράγματα του Ευριπίδη Μπακιρτζή ?\nΑφενός ο εξονυχιστικός έλεγχος των αρχών δεν θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Αφετέρου, στο ότι ο Μπακιρτζής δεν είχε κοντά του πιστόλι συνηγορούν δύο ακόμα σύντροφοί του που τον γνώριζαν καλά και κατάθεσαν στις αρχές. Η κόρη του Ευριπίδη Μπακιρτζή που αρνείται κατηγορηματικά την κατοχή όπλου από τον πατέρα της και ο συνεξόριστος του θανόντος, ναυτεργάτης και πιστός φίλος του στρατηγού Χ. Σ. Ο τελευταίος αναφέρει " Εγώ που τον ήξερα τον στρατηγό και πολλές φορές τον βοηθούσαν να φτιάξει τις βαλίτσες του ξέρω ίσως καλύτερα από όλους. Ο Ευριπίδης δεν είχε πιστόλι"\nΗ κόρη του στρατηγού και η αδελφή του Μπακιρτζή ζήτησε από τον εισαγγελέα Σάμου να γίνει εκταφή του νεκρού που τάφηκε άρον άρον στο νησί και εμπεριστατωμένη εξέταση στην υπόθεση. Γιατί όπως είπαν ο στρατηγός δεν είχε κανένα λόγο να αυτοκτονήσει. Μάλιστα πριν μερικές ημέρες είχε με γράμμα του ζητήσει ορισμένα βιβλία από την αδελφή του σχετικά με ένα στρατιωτικό-πολιτικό θέμα για την Μέση Ανατολή, για το οποίο επιθυμούσε να συγγράψει μια πραγματεία. "Πως γίνεται" ρωτούν οι συγγενείς του " ένας άνθρωπος που επιθυμεί να αφαιρέσει την ζωή του να είναι έτοιμος για μια τόσο βαθιά πνευματική εργασία?" . Τελικώς ο εισαγγελέας δέχθηκε μονάχα την εκταφή του νεκρού για να γίνει μεταφορά και ταφή του στην Θεσσαλονίκη με την αυστηρή συμμετοχή μόνο των συγγενών του. Ένα περίεργα μεγάλο κλιμάκιο χωροφυλάκων συνόδευσε το κορμί του στρατηγού στο τελευταίο του σπίτι στην ιδιαίτερη πατρίδα του.\nΤέλος η υπόθεση έκλεισε με πυκνό σκοτάδι να ρίχνεται επάνω της. Γύρω από το θέμα της πιθανολογούμενης δολοφονίας του στρατηγού, πολλά συζητήθηκαν και από τους συνεξόριστούς του. Ορισμένοι μιλούσαν για μια επίσκεψη που είχε ο στρατηγός τρεις ημέρες πριν τον θάνατό του, από ένα άτομο "βρώμικο". Αυτό το άτομο καταδείκνυαν ως αυτουργό και πράκτορα της ασφάλειας. Έτσι σιγά-σιγά το θλιβερό γεγονός σκεπάστηκε και χάθηκε στην λήθη.\nΑρθρογραφία εποχής για τον θάνατο του Ευριπίδη Μπακιρτζή\nΒιογραφικό του Μπακιρτζή από τον Ριζοσπάστη με αφορμή την δολοφονία του\nΤηλεγράφημα επιτροπής εξόριστων για την δολοφονία Μπακιρτζή\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 2:08 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΒρισκόμαστε στις αρχές του 1947.\nΟ εμφύλιος έχει ξεκινήσει δυναμικά και η Ελλάδα έχει πια διαμορφωθεί αποφασιστικά σε ένα απέραντο Νταχάου φυλακών και τόπων εξορίας των κομμουνιστών, αριστερών και δημοκρατικών πολιτών.\nΉδη από το καλοκαίρι του 1946, η Ασφάλεια Αθηνών σε συνεργασία με την ΕΣΑ διενεργεί μια εξαιρετικά σημαντική επιχείρηση. Στόχος της είναι η απομόνωση όλων των μάχιμων αξιωματικών του ΕΛΑΣ και η ουσιαστική εξόρισή τους σε τόπους μακριά από τον ηπειρωτικό κορμό. Οι στρατιωτικοί αυτοί, οι περισσότεροι δημοκρατικών και αριστερών φρονημάτων, παραμένουν σε υπηρεσία σύμφωνα με την συνθήκη της Βάρκιζας και την αμνηστία Σοφούλη. Η άτυπη αστική δικτατορία τους συγκεντρώνει με διάφορες προφάσεις στο Β΄Κέντρο Παρουσίασης Αξιωματικών.\nΟ αριθμός των υποψήφιων εν υπηρεσία εξόριστων ανέρχεται στους 30. Κανείς τους δεν γνωρίζει τι μέλει γενέσθαι. Στο Β΄Κέντρο Παρουσίασης Αξιωματικών, θα συγκεντρωθούν τα πιο τρανταχτά ονόματα της στρατιωτικής Εθνικής Αντίστασης, όλα πιασμένα χάρη στην ανετοιμότητα και τα λάθη. Ανάμεσά τους, ο συνταγματάρχης Παπασταματιάδης επιτελάρχης του Γενικού Αρχηγείου ΕΛΑΣ, ο συνταγματάρχης Πυρίοχος, οι αντισυνταγματάρχες Γιακουμέλλος, Κοσμόπουλος, Μπαρούτσος, Δεληβοριάς. Οι ταγματάρχες του ΕΛΑΣ Μαντούκος, Μακρίδης Βαλαλάκης, Μπαλτάς, Παπαδόπουλος. Οι μάχιμοι λοχαγοί Κατσόγιαννος, Βενετσανόπουλος, Κατεμής, Καλιανέσης, Τσιτσιπής, Παπαγιάννης, Παπαθεοδώρου. Οι υπολοχαγοί-αγωνιστές, Τρωιανός, Γιαννακουλόπουλος και Καλλίνος και άλλοι πολλοί. Είναι βασικά οι αξιωματικοί του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ή άλλων μάχιμων ταγμάτων, ένα επιτελείο δηλαδή που έλειπε αισθητά από τον Δημοκρατικό Στρατό που μάχονταν τώρα στα βουνά και που πια δεν είχε κανένα τρόπο να ενωθεί μαζί του.\nΈνα αρματαγωγό παραλαμβάνει τους αξιωματικούς και μετά από ένα μεγάλο ταξίδι ωρών τους μεταφέρει στην Νάξο. (Τα πλοία κινούνταν αργά γιατί οι θάλασσες ήταν ακόμα γεμάτες νάρκες.) Οι κάτοικοι του νησιού κοιτούν περίεργα και γεμάτοι δυσπιστία. Τους έχουν πει από την χωροφυλακή ότι αναμένεται η άφιξη Βουλγάρων αξιωματικών. Σύντομα θα καταλάβουν ότι πρόκειται για αξιωματικούς του ΕΛΑΣ και η στάση τους θα γλυκάνει. Οι αξιωματικοί παρουσιάζονται στον σταθμό χωροφυλακής όπου πρέπει να δίνουν το παρόν και απαιτούν να μάθουν:\nΕάν έχουν αποστρατευθεί ή παραμένουν στον στρατό\nΜε ποια δικαιοδοσία η χωροφυλακή τίθεται υπεύθυνη για την φύλαξη εν υπηρεσία Ελλήνων αξιωματικών\nΤι στρατιωτική εργασία τους έχει ανατεθεί σε ένα νησί χωρίς καν στρατιωτικές εγκαταστάσεις.\nΗ Χωροφυλακή αδυνατεί να απαντήσει.\nΛόγω της παντελούς έλλειψης μέριμνας για την διαμονή τους. Οι αξιωματικοί νοικιάζουν με δικά τους έξοδα σε ένα μικρό ξενοδοχείο. Οργανώνονται αμέσως. Βγαίνουν όλοι μαζί και σε ορισμένες ώρες για να μην διαταράξουν την ζωή των κατοίκων. Ξεκινούν μαθήματα ιστορίας, τακτικής και ιδεολογίας καθώς και διαλέξεις. Οι νησιώτες σύντομα τους αγαπούν και τους αγκαλιάζουν. Όμως πολλοί από αυτούς επιθυμούν να αγωνιστούν.\nΣτις 8 Απριλίου του 1947 οι αξιωματικοί παίρνουν όπως το συνηθίζουν την πρωινή τους αναφορά. Λείπουν 12. Επικρατεί μια μικρή αναστάτωση και σύντομα καταλήγουν στην σκέψη της απόδρασης. Οι εναπομείναντες μαζεύονται στην αίθουσα διαλέξεων του ξενοδοχείου. Επικρατεί ανησυχία για τους 12 αλλά και για το τι μέτρα θα παρθούν τώρα από την Χωροφυλακή. Αποφασίζουν να μην αναφέρουν τίποτα στην Χωροφυλακή μέχρι να έρθει η ημέρα αναφοράς τους ή μέχρι να γίνει αντιληπτό από τις αρχές. Προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο για τους συντρόφους τους.\nΤην επόμενη ημέρα οι χαφιέδες της χωροφυλακής που παρακολουθούν τους αξιωματικούς αντιλαμβάνονται την έλλειψη των 12. Ο ανθυπομοίραρχος Μπεχράκης ξεκινά ανακρίσεις, βαδίζει όμως σε λεπτό πάγο αφού έχει να κάνει με υψηλόβαθμα στρατιωτικά στελέχη έστω και τυπικά. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει βία. Η ΕΔΕ καταλήγει σε τρία συμπεράσματα.\nΟι αξιωματικοί είτε έφυγαν με κάποιο πλοιάριο ή καΐκι\nΕίτε τους παρέλαβε κρυφά σοβιετικό υποβρύχιο\nΕίτε κατέφυγαν στο εσωτερικό του νησιού για να οργανώσουν εκεί αντάρτικο.\nΟργανώνονται επιχειρήσεις έρευνας από την χωροφυλακή στο εσωτερικό του νησιού όπου φυσικά δεν βρίσκεται τίποτα.\nΟι αξιωματικοί επιμένουν και χωρίς να υποκρύπτουν τίποτα ότι δεν γνωρίζουν κάτι για την απόδραση.\nΧρόνια μετά τον εμφύλιο θα γίνουν γνωστά τα πραγματικά γεγονότα της απόδρασης των 12.\nΤην βραδιά της απόδρασης, ένα καΐκι πιάνει λιμάνι στην Νάξο. Από αυτό αποβιβάζεται ένα στέλεχος του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ στον Πειραιά. Το όνομά του δεν είναι γνωστό. Το άτομο αυτό γνωρίζει ακριβώς την ώρα που οι αξιωματικοί κάνουν περίπατο στην παραλία. Οι δώδεκα έχουν μια γρήγορη συνομιλία μαζί του και επιβιβάζονται άμεσα στο καΐκι. Δεν έχει διευκρινισθεί λόγω των συνθηκών εάν γνώριζαν κάτι και οι ίδιοι μέχρι την στιγμή άφιξης του καϊκιού. Το καΐκι πιάνει λιμάνι στον βόρειο Ευβοϊκό το επόμενο βράδυ. Από εκεί οι αξιωματικοί προωθούνται στο εσωτερικό της Στερεάς χωρισμένοι σε μικρές ομάδες. Δυστυχώς εκείνη την στιγμή ο Εθνικός Στρατός διενεργεί εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή.\nΑπό αυτούς ο αντισυνταγματάρχης Κούκουρας παλιός τραυματίας των πολέμων 1919-1922 ήταν ανάπηρος, ενώ ο λοχαγός Κ. Χατζημιχελάκης αρρώστησε βαριά. Συλλαμβάνονται και οι δύο και αρνούνται να αποκαλύψουν την τύχη των συντρόφων τους ή το σχέδιο της απόδρασης. Ο Κούκουρας θα πεθάνει με υψωμένη την γροθιά στην Λάρισα δικασμένος σε θάνατο ενώ για τον λοχαγό το στρατοδικείο τρέπει την ποινή σε ισόβια.\nΗ υπόλοιποι 10 αξιωματικοί πέρασαν στον ΔΣΕ και πολέμησαν ως στελέχη του. Από αυτούς ο λοχαγός Σαμαρίδης διακρίθηκε στον Γράμμο όπου άφησε την ζωή του το 1949 ενώ ο ανθυπολοχαγός Αντωνόπουλος έγινε θρύλος με το ψευδώνυμο "Κρόνος" που είχε και στην Κατοχή και έχασε την ζωή του στην Στερεά.\nΟι υπόλοιποι εξόριστοι αξιωματικοί απομονώθηκαν σε ζευγάρια σε διάφορα χωριά του νησιού και αργότερα στάλθηκαν σε ακόμα μακρύτερα νησιά του Αιγαίου.\nΚούκουρας Δημήτρης (μπάρμπα - Μήτσος),60 χρόνων και ανώτερος στο βαθμό, αντισυνταγματάρχης, βετεράνος των πολέμων, ανάπηρος, επί δικτατορίας Μεταξά μέλος της Αντιφασιστικής Ομάδας, στον ΕΛΑΣ στην 8η Μεραρχία.\nΚιλισμανής Γιάννης(Γύλος), από Βουρλά Σμύρνης, υπολοχαγός, απότακτος του 1935, στον ΕΛΑΣ Αθήνας Καισαριανής, διοικητής ταξιαρχίας.\nΣαμαρίδης Γιώργος, από Μυτιλήνη, λοχαγός στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο του 1940 διοικητής πυροβολαρχίας, στον ΕΛΑΣ επιτελάρχης της 2ης Μεραρχίας στην Αττικοβοιωτία.\nΒενετσανόπουλος Βασίλης, από Μεσσηνία, λοχαγός, στον ΕΛΑΣ στο επιτελεία του ΓΣ και τον Δεκέμβρη του 1944 διοικητής συντάγματος στις Ανατολικές συνοικίες της Αθήνας.\nΚαλλιανέσης Γιώργης(Μεσσήνης), λοχαγός, από Μεσσηνία, στον ΕΛΑΣ διοικητής συντάγματος στην Ηπειρο.\nΚατεμής Γιώργος από Πελοπόννησο, λοχαγός. Το 1941 πολέμησε τους Γερμανούς στα οχυρά της Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, στον ΕΛΑΣ διοικητής του 24ου Συντάγματος στην Ηπειρο.\nΧατζημιχαλάκης Κίμων, λοχαγός από Κρήτη, στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο διοικητής πυροβολαρχίας, στην Κατοχή ήταν στην ΕΚΚΑ Αθήνας, προσχώρησε στο ΕΑΜ.\nΣτεφόπουλος Χρήστος, από Αλμυρό, υπολοχαγός πυροβολικού, πήρε μέρος στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο και στον ΕΛΑΣ.\nΖέρβας Θεοδόσης, από Στερεά, υπολοχαγός, πήρε μέρος στον πόλεμο.\nΚαλλίνος Θόδωρος(Αμάρμπεης), υπολοχαγός Πεζικού, από Θεσσαλία, στον ΕΛΑΣ καπετάνιος 13ης Μεραρχίας\nΣτέφανος Παπαγιάννης, από Ικαρία, λοχαγός Πυροβολικού, στο Αλβανικό μέτωπο διοικητής βαριάς αντιαεροπορικής πυροβολαρχίας, στην Κατοχή σε ειδική υπηρεσία της ΚΕ του ΚΚΕ και στο 2ο Γραφείο του Α' Σώματος του ΕΛΑΣ\nΑντωνόπουλος Κώστας(Κρόνος), από Πάπα Δομοκού, ανθυπασπιστής, πολεμιστής της Αλβανίας το 1940-'41 στον ΕΛΑΣ στην Αττικοβοιωτία.\nΟ Βενετσανόπουλος Βασίλης\nΟ Δημήτρης Κούκουρας\nΟ Στέφανος Παπαγεωργίου\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 3:30 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟι δραματικές ανατροπές των σοσιαλιστικών καθεστώτων, η αντεπανάσταση, αποτέλεσαν την αφετηρία για μια χωρίς προηγούμενο αντισοσιαλιστική επίθεση των διάφορων προπαγανδιστικών μηχανισμών του ιμπεριαλισμού. Εκμεταλλευόμενοι υπαρκτές αδυναμίες και προβλήματα, αλλά κυρίως εξαπολύοντας μια πρωτοφανή στην έκτασή της συκοφαντική και καλά ενορχηστρωμένη προπαγανδιστική εκστρατεία, θέλησαν και θέλουν να πάρουν την ιδεολογική και πολιτική εκδίκηση, να σπιλώσουν και να μηδενίσουν τον τεράστιο ρόλο και τη μεγάλη προσφορά της Σοβιετικής Ενωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών στους εργαζόμενους και σ' όλη την ανθρωπότητα, στην πάλη τους για ειρήνη, πρόοδο και κοινωνική απελευθέρωση. Η ιστορική αλήθεια όμως δεν μπορεί να παραχαραχτεί. Παρά τα όποια προβλήματα των σοσιαλιστικών χωρών, το διαμορφωμένο σοσιαλιστικό σύστημα του 20ού αιώνα επιχείρησε ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα του πολιτισμού, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Απέδειξε την ανωτερότητά του από τον καπιταλισμό και τα τεράστια πλεονεκτήματα, που παρέχει για την εργασία και τη ζωή των εργαζομένων.\nΗ σύγκριση ανάμεσα στο σοσιαλισμό και τον καπιταλισμό δεν μπορεί να γίνει με τα ίδια ακριβώς κριτήρια ή έξω από τη συγκεκριμένη ιστορική πραγματικότητα, μέσα στην οποία εμφανίστηκαν και αναπτύχθηκαν.\nΤο καπιταλιστικό σύστημα ετοιμάστηκε μέσα στους κόλπους της φεουδαρχίας, αφού και τα δύο συστήματα βασίζονταν στην ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Οι επαναστατικές δυνάμεις αντίθετα, ήταν υποχρεωμένες να κτίσουν ένα ριζικά διαφορετικό κοινωνικό σύστημα, σε ρήξη με το προηγούμενο καθεστώς στο θεμελιακό ζήτημα της ιδιοκτησίας, σε συνθήκες καπιταλιστικής περικύκλωσης. Οι κλασικοί δεν έδωσαν και δεν μπορούσαν να δώσουν τις λεπτομέρειες οικοδόμησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας.\nΠηγή συσσώρευσης για το καπιταλιστικό σύστημα είναι το κεφάλαιο, η εκμετάλλευση εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στις αποικίες, οι ανισότιμες ανταλλαγές πέρα από τη στυγνή εκμετάλλευση των ίδιων των λαών τους και των μεταναστών. Για το σοσιαλισμό βασική πηγή συσσώρευσης αποτελεί η ανθρώπινη παραγωγική δύναμη και η παραγωγικότητά της.\n«(...)Στο σοσιαλισμό, στη βάση της οικονομικής ανωριμότητάς του, παραμένουν κοινωνικές ανισότητες, διαστρωματώσεις, ουσιαστικές διαφορές ή και αντιθέσεις, όπως ανάμεσα στην πόλη και το χωριό, στους εργαζόμενους της πνευματικής και της χειρωνακτικής εργασίας, στους εργάτες υψηλής και χαμηλής ειδίκευσης, οι οποίες πρέπει σταδιακά, σχεδιασμένα να εξαλείφονται.\nKατά τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, η εργατική τάξη σταδιακά, και όχι ενιαία, αποκτά τη δυνατότητα να έχει ολοκληρωμένη γνώση των διαφορετικών τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας, της επιτελικής δουλειάς, ουσιαστικό ρόλο στην οργάνωση της εργασίας. Ως συνέπεια των δυσκολιών αυτής της διαδικασίας είναι ακόμη δυνατό εργαζόμενοι, με διευθυντικό ρόλο στην παραγωγή, εργαζόμενοι της πνευματικής εργασίας και υψηλής επιστημονικής ειδίκευσης, να αυτονομούν το ατομικό ή και το ομαδικό συμφέρον τους από το κοινωνικό συμφέρον, να διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο από το συνολικό κοινωνικό προϊόν, αφού δεν έχει κυριαρχήσει η "κομμουνιστική στάση" απέναντι στην εργασία.\nTο άλμα που συντελείται κατά τη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, δηλαδή κατά την επαναστατική περίοδο της μετάβασης από τον καπιταλισμό στον αναπτυγμένο κομμουνισμό, είναι ποιοτικά ανώτερο από κάθε προηγούμενο, αφού οι κομμουνιστικές σχέσεις, ως μη εκμεταλλευτικές, δε διαμορφώνονται στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Διεξάγεται ένας αγώνας των "φύτρων" του νέου ενάντια στις "επιβιώσεις" του παλιού σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, πάλη για ριζική αλλαγή όλων των οικονομικών σχέσεων και κατ' επέκταση όλων των κοινωνικών σχέσεων σε κομμουνιστικές.\nH κοινωνική επανάσταση δεν περιορίζεται στην κατάληψη της εξουσίας και στη διαμόρφωση της οικονομικής βάσης για τη σοσιαλιστική ανάπτυξη, αλλά επεκτείνεται σε όλη τη σοσιαλιστική πορεία, περιλαμβάνει τη σοσιαλιστική ανάπτυξη για την προσέγγιση της ανώτερης κομμουνιστικής βαθμίδας. Kατά το μακρόχρονο αυτό πέρασμα από την καπιταλιστική στην αναπτυγμένη κομμουνιστική κοινωνία, η πολιτική της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, με καθοδηγητική δύναμη το Kομμουνιστικό Kόμμα, αποκτά προτεραιότητα στη διαμόρφωση, επέκταση και εμβάθυνση, στην πλήρη και ανεπίστρεπτη κυριαρχία των νέων κοινωνικών σχέσεων, όχι βουλησιαρχικά αλλά στη βάση των νομοτελειών του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής.\nEτσι, συνεχίζεται η ταξική πάλη της εργατικής τάξης - σε άλλες συνθήκες, με άλλες μορφές και μέσα - όχι μόνο στην περίοδο της σοσιαλιστικής θεμελίωσης, αλλά και κατά τη σοσιαλιστική ανάπτυξη. Eίναι διαρκής πάλη, για την εξάλειψη κάθε μορφής ομαδικής και ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα και προϊόντα της παραγωγής και της μικροαστικής συνείδησης που έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Eίναι αγώνας, για τη διαμόρφωση ανάλογης κοινωνικής συνείδησης και στάσης απέναντι στην άμεσα κοινωνική εργασία. Eπομένως, είναι αναγκαία η δικτατορία του προλεταριάτου, ως όργανο της ταξικής κυριαρχίας και ταξικής πάλης, όχι μόνο στη "μεταβατική περίοδο", για την εδραίωση της νέας εξουσίας, την υλοποίηση των μέτρων διαμόρφωσης των νέων οικονομικών σχέσεων και κατάργησης των καπιταλιστικών, αλλά και κατά τη σοσιαλιστική ανάπτυξη μέχρι την ωρίμανσή της στην ανώτερη, κομμουνιστική βαθμίδα.\n3. H σοσιαλιστική οικοδόμηση είναι μια ενιαία διαδικασία, η οποία ξεκινά με την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη. Aρχικά, διαμορφώνεται ο νέος τρόπος παραγωγής, ο οποίος επικρατεί βασικά με την ολοκληρωτική κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων, της σχέσης κεφαλαίου - μισθωτής εργασίας. Στη συνέχεια, οι νέες σχέσεις επεκτείνονται και βαθαίνουν, αναπτύσσονται οι κομμουνιστικές σχέσεις και ο νέος άνθρωπος σε ένα ανώτερο επίπεδο που κατοχυρώνει την ανεπίστρεπτη κυριαρχία τους, εφόσον έχουν καταργηθεί οι καπιταλιστικές σχέσεις παγκόσμια ή τουλάχιστον στις αναπτυγμένες και στις βαρύνουσες στο ιμπεριαλιστικό σύστημα χώρες.\nΣτη σοσιαλιστική πορεία εμπεριέχεται η δυνατότητα αντιστροφής της και οπισθοδρόμησης προς τον καπιταλισμό. H οπισθοδρόμηση δεν είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο στην κοινωνική εξέλιξη και σε κάθε περίπτωση αποτελεί προσωρινό φαινόμενο στην Ιστορία της. Eίναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κανένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα δεν εδραιώθηκε μια κι έξω στην Ιστορία. Tο πέρασμα από μια κατώτερη φάση ανάπτυξης σε μια ανώτερη δεν ήταν ευθύγραμμα ανοδική διαδικασία. Aυτό αποδεικνύει και η ίδια η ιστορία επικράτησης του καπιταλισμού.(...)\n5. H διαμόρφωση του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής ξεκινά με την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, τον Κεντρικό Σχεδιασμό, την κατανομή του εργατικού δυναμικού στους διάφορους κλάδους, τη σχεδιασμένη κατανομή του κοινωνικού προϊόντος, τη διαμόρφωση θεσμών εργατικού ελέγχου. Στη βάση αυτών των νέων οικονομικών σχέσεων αναπτύσσονται με γρήγορους ρυθμούς οι παραγωγικές δυνάμεις, ο άνθρωπος και τα μέσα παραγωγής, οργανώνεται η παραγωγή και όλη η κοινωνία. Eπιτυγχάνεται η σοσιαλιστική συσσώρευση, ένα νέο επίπεδο κοινωνικής ευημερίας.(...)\nH κοινωνικοποίηση στο σοσιαλισμό, όπως και όλη η οργάνωση της οικονομίας και κοινωνίας, πραγματοποιείται μέσω του κράτους της εργατικής τάξης, υπό την καθοδήγηση του Kομμουνιστικού Kόμματος, το οποίο στηρίζεται στην κινητοποίηση των εργατικών μαζών, στον εργατικό έλεγχο.\nH πλήρης κυριαρχία των κομμουνιστικών σχέσεων, το πέρασμα στην ανώτερη βαθμίδα του νέου κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού, προϋποθέτει την πλήρη κατάργηση των τάξεων. Γι' αυτό πρέπει να καταργηθεί όχι μόνο η καπιταλιστική ιδιοκτησία, αλλά κάθε ατομική και ομαδική ιδιοκτησία στα μέσα και προϊόντα της παραγωγής, να εξαλειφθεί η διαφορά ανάμεσα στην πόλη και το χωριό, η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων της χειρωνακτικής και των ανθρώπων της πνευματικής εργασίας, που αποτελεί μια από τις πιο βαθιές πηγές της κοινωνικής ανισότητας, να εξαλειφθούν οι εθνικές αντιθέσεις.\nΣύμφωνα με τον καθολικό κοινωνικό νόμο της αντιστοίχισης των σχέσεων παραγωγής με το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, το κάθε ιστορικά νέο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, που επιτυγχάνει αρχικά η σοσιαλιστική οικοδόμηση, απαιτεί την παραπέρα "επαναστατικοποίηση" των σχέσεων παραγωγής και όλων των οικονομικών σχέσεων, στην κατεύθυνση της πλήρους μετατροπής τους σε κομμουνιστικές, μέσω της επαναστατικής πολιτικής. Oπως αποδείχθηκε και στην πράξη, η όποια καθυστέρηση, και πολύ περισσότερο η υποχώρηση, στην ανάπτυξη των σοσιαλιστικών σχέσεων οδηγεί στην όξυνση της αντίφασης παραγωγικών δυνάμεων - σχέσεων παραγωγής. Στη βάση αυτή, οι αντιθέσεις και διαφοροποιήσεις μπορούν να μετατραπούν σε κοινωνικούς ανταγωνισμούς, να οξυνθεί η ταξική πάλη. Στο σοσιαλισμό υπάρχει αντικειμενική βάση που εμπεριέχει τη δυνατότητα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, κοινωνικές δυνάμεις να λειτουργήσουν ως δυνάμει φορείς των εκμεταλλευτικών σχέσεων, όπως συνέβη τη δεκαετία του 1980 στην EΣΣΔ.\n7. (...)H σχεδιασμένη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στον κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής θα πρέπει να απελευθερώνει όλο και περισσότερο χρόνο από την εργασία, ο οποίος θα αξιοποιείται για το ανέβασμα του μορφωτικού - πολιτιστικού επιπέδου του εργάτη, για τη συμμετοχή του στην άσκηση των καθηκόντων εξουσίας και διεύθυνσης της παραγωγής κ.λπ. H ολόπλευρη ανάπτυξη του ανθρώπου, ως παραγωγικής δύναμης, στην οικοδομούμενη νέου τύπου κοινωνία, και των κομμουνιστικών σχέσεων (μεταξύ αυτών και η κομμουνιστική στάση στην άμεσα κοινωνική εργασία) είναι σχέση αμφίδρομη. Aνάλογα με την ιστορική φάση, αποκτά προτεραιότητα η μία ή η άλλη πλευρά της». (Από την Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ «Eκτιμήσεις και συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ. Η αντίληψη του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό»).\nΤο σταχανοφικό κίνημα στην ΕΣΣΔ\nΤη νύχτα από τις 30 στις 31 Αυγούστου 1935, ο Σοβιετικός ανθρακωρύχος Αλεξέι Γκριγκόριεβιτς Σταχάνοφ κατέρριψε το ρεκόρ εξόρυξης κάρβουνου βγάζοντας στη βάρδιά του που ήταν 5 ώρες και 45 λεπτά,102 τόνους κάρβουνο, με νόρμα 7 τόνων. Αποτέλεσμα, που αντιστοιχούσε με 14 νόρμες. Το πώς ο Σταχάνοφ πέτυχε αυτό το ρεκόρ ήταν φαινόμενο για τη συγκεκριμένη εποχή. Ακούγοντάς το σήμερα, στις συνθήκες που η αντισοσιαλιστική προπαγάνδα βρίσκεται στο απόγειό της μετά την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος, οι πολέμιοι του σοσιαλισμού μπορούν εύκολα, αβασάνιστα, άλλωστε τους βολεύει στην αντιδραστική προπαγάνδα τους, να το αποδώσουν σε ακραία εντατικοποίηση της εργασίας. Αλλωστε, το έχουν εκφράσει πολλές φορές, φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίζουν τη σοσιαλιστική εργασία ούτε λίγο ούτε πολύ ως καταναγκαστική. Μόνο που αυτή η προσέγγιση δεν μπορεί να στηρίξει τα μεγαλύτερα ψέματα που ειπώθηκαν και γράφτηκαν για τις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής. Τα ψέματα στην προπαγάνδα τα χρησιμοποιούν, πατώντας πάνω στην άγνοια της ιστορίας της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, από τμήματα των απλών ανθρώπων του μόχθου, ιδιαίτερα στις σημερινές γενιές, αλλά και της εμπειρίας από την άκρως εντατικοποιημένη εργασία που υπάρχει μόνο από την εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας. Ενα τέτοιο ψέμα είναι οφθαλμοφανές, αφού ακόμη και στον καπιταλισμό είναι αδύνατο με την εντατικοποίηση της δουλειάς να επιτευχθεί ένα παρόμοιο κατόρθωμα. Βεβαίως, όλοι αυτοί οι δημοσιολόγοι, οικονομολόγοι και θεωρητικοί απολογητές του καπιταλισμού, ταγμένοι με κάθε τίμημα, ακόμη και με τη χρήση της προπαγάνδας του ψευδούς και του παράλογου να υπερασπίζουν τα «ιερά και τα όσια του καπιταλισμού», δηλαδή την ατομική - καπιταλιστική ιδιοκτησία και το σάπιο κοινωνικοοικονομικό σύστημα της εκμετάλλευσης, προκειμένου την παραγωγή πλούτου από τους εργάτες να την καρπώνονται οι καπιταλιστές. Θέλουν, στηριγμένοι στο ψέμα και την κατασυκοφάντηση της σοσιαλιστικής εργασίας να συγκαλύπτουν την ολοένα εντεινόμενη εκμετάλλευση και καταπίεση από τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Να συγκαλύψουν, επίσης, το γεγονός ότι η αυξανόμενη παραγωγικότητα στον καπιταλισμό αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης και ενώ θα μπορούσε να μειωθεί ο εργάσιμος χρόνος, εντούτοις αυξάνεται, μειώνοντας τον ελεύθερο χρόνο των εργατών, ενώ θα μπορούσαν να καλυφθούν όλες οι σύγχρονες ανάγκες της εργατικής οικογένειας εντούτοις επιδεινώνεται η θέση της και επίσης αυξάνεται η ανεργία που θα μπορούσε χωρίς τις εκμεταλλευτικές σχέσεις να είχε εξαλειφθεί. Στόχος η χειραγώγηση των εργατών. Δε θέλουν να υπάρχει και η παραμικρή δυνατότητα συνειδητοποίησης από τους εργάτες πως η παραγωγή μπορεί να αναπτύσσεται χωρίς καπιταλιστές, (είναι πλέον παράσιτα από τα τέλη του 19ου αιώνα και περιττοί για την κοινωνία), με την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής κοινωνική.\nΑλλά ας επανέλθουμε στο επίτευγμα του Σταχάνοφ. Ενός ανθρακωρύχου που το 1927 άρχισε να εργάζεται στο ανθρακωρυχείο «Κεντρικό - Ιρμινο» στην Καντίεφκα του Ντονμπάς σαν φρεναδόρος αρχικά και στη συνέχεια στην εξόρυξη κάρβουνου. Το 1935 τελείωσε στο ανθρακωρυχείο τη σχολή μιναδόρων. Το κατόρθωμα του Αυγούστου, να δεκατετραπλασιάσει τη νόρμα εξόρυξης κάρβουνου, το επανέλαβε στις 19 Σεπτέμβρη του 1935, δηλαδή μισό και κάτι μήνα αργότερα, πετυχαίνοντας καινούργιο ρεκόρ, αφού από τους 102 τόνους έφτασε τους 227 τόνους στη βάρδιά του. Αυτή την υψηλή παραγωγικότητα δουλειάς την πέτυχε με την τεχνική του κατάρτιση και με το διαχωρισμό της δουλειάς του μιναδόρου και του στηρικτή των τοιχωμάτων, πράγμα που του επέτρεψε να κάνει μόνος του εξόρυξη ταυτόχρονα σε μερικά αντερείσματα. Το εργατικό κατόρθωμα του Σταχάνοφ βρήκε θερμή ανταπόκριση στο Ντονμπάς και μετά σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ενωση, δημιουργώντας το σταχανοφικό κίνημα.\nΤο κατόρθωμα, επομένως, του Σταχάνοφ ήταν καθαρά αποτέλεσμα ανάπτυξης της παραγωγικότητας της εργασίας σε συνθήκες που η ίδια η εργασία είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Και ήταν μεν προσωπικό κατόρθωμα του Σταχάνοφ και της πρωτοβουλίας του στο να κάνει πιο ξεκούραστη και ταυτόχρονα αποδοτική τη δουλειά του προς όφελος της σοβιετικής κοινωνίας, αλλά αποτέλεσμα μιας πρωτοβουλίας που πηγή της, θεμέλιό της, ήταν οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής και οι ευεργετικές κοινωνικές επιδράσεις στη διαμόρφωση του νέου ανθρώπου που έχει πάρει τις τύχες του στα χέρια του και οικοδομεί τη δική του χωρίς εκμεταλλευτές κοινωνία.\nΟι δυνατότητες της νέας κοινωνίας\nΤα τεράστια πλεονεκτήματα του σοσιαλισμού, που άρχισε να οικοδομείται στις αρχές του 20ού αιώνα, μπορούμε να τα δούμε συνοπτικά συγκρίνοντας, όσο βεβαίως μπορούν να συγκριθούν, οικονομικούς δείκτες δύο διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συστημάτων, την ανάπτυξη με δείκτες οικονομίας της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ. Γιατί οι οικονομικοί δείκτες κρύβουν τον ταξικό χαρακτήρα της οικονομίας. Αλλωστε, πηγή συσσώρευσης για το καπιταλιστικό σύστημα είναι το κεφάλαιο, η εκμετάλλευση εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ για το σοσιαλισμό βασική πηγή συσσώρευσης αποτελεί η ανθρώπινη παραγωγική δύναμη και η παραγωγικότητά της. Επίσης, στη σύγκριση αυτή είναι αναγκαίο να παρθεί υπόψιν από ποιο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων ξεκινά κάθε χώρα.\nΠριν, λοιπόν, την Οχτωβριανή Επανάσταση, η Ρωσία κατείχε την πέμπτη θέση στον κόσμο στην παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων και την τέταρτη στην Ευρώπη. Λίγο πριν τον πόλεμο, κατακτά τη δεύτερη θέση στον κόσμο και την πρώτη στην Ευρώπη. Αν και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος κατέστρεψε το 30% του εθνικού πλούτου της ΕΣΣΔ, το 1950, το εθνικό εισόδημα έφτασε στα 164% του επιπέδου του 1940, η βιομηχανική παραγωγή στα 172% και η αγροτική στα 99%. Αν στα 1913 το εθνικό εισόδημα της τσαρικής Ρωσίας ήταν 1, (μία μονάδα), στα 1940 στην ΕΣΣΔ έγινε 5,1 ενώ στα 1950 έγινε 8,2, στα 1965 έγινε 29 και στα 1975 έγινε 56.\nΟι μέσοι ετήσιοι ρυθμοί ανόδου σε ποσοστά, σε βασικούς δείκτες ανάπτυξης της οικονομίας είναι χαρακτηριστικοί για την περίοδο 1951 - 1975. Ετσι, το εθνικό εισόδημα της ΕΣΣΔ αυξανόταν κατά 8,1%, ενώ των ΗΠΑ κατά 3,2%. Η βιομηχανική παραγωγή αυξανόταν στην ΕΣΣΔ κατά 9,6%, ενώ στις ΗΠΑ κατά 3,8%. Αντίστοιχα, η αγροτική παραγωγή στην ΕΣΣΔ αυξανόταν κατά 3,4%, ενώ στις ΗΠΑ είχε αύξηση κατά 1,7%. Ακόμη και στην περίοδο 1981 - 1985, κατά την οποία εκδηλώθηκαν πλέον στην ΕΣΣΔ τα προβλήματα και οι καθυστερήσεις στην ανάπτυξη, η μέση ετήσια αύξηση του εθνικού της εισοδήματος ήταν 3,1% ενώ στις ΗΠΑ ήταν 2,5%.\nΒεβαίως, η πτώση των ρυθμών ανάπτυξης είναι αποτέλεσμα της παραβίασης από την κομματική καθοδήγηση και την κρατική εξουσία των νομοτελειών, των οικονομικών νόμων κίνησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Είναι βασική αιτία που συνέβαλε σε μια πορεία στην ανατροπή του σοσιαλισμού. Αυτό καθόλου δεν αναιρεί τα τεράστια βήματα στη σοσιαλιστική ανάπτυξη στα χρόνια της εργατικής εξουσίας, μέσα από την επαναστατική πάλη για την ανάπτυξη της νέας κοινωνίας.\nΗ επαναστατική εργατική εξουσία πρέπει να ανατρέψει ριζικά και να αναμορφώσει όλες τις κοινωνικές σχέσεις που κληρονόμησε από τον καπιταλισμό, να οικοδομήσει συνειδητά τον νέο τρόπο παραγωγής, λύνοντας τις κοινωνικές αντιθέσεις προς όφελος της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Γι' αυτό συναντά μεγάλες δυσκολίες στην οικοδόμηση, επέκταση, πλήρη ανάπτυξη και κυριαρχία των νέων σχέσεων παραγωγής και κατανομής. Τέτοιες δυσκολίες δε συνάντησε ο καπιταλισμός.\nΗ σοσιαλιστική κοινωνία φέρνει σε όλα τα επίπεδα έντονα τα σημάδια της καπιταλιστικής κοινωνίας, από την οποία προέκυψε. Στο σοσιαλισμό εξαλείφεται η ταξική εκμετάλλευση, αλλά όχι και κάθε κοινωνική ανισότητα και διαστρωμάτωση, που αντανακλώνται στη συνείδηση, στη στάση ζωής. Κατά τη σοσιαλιστική οικοδόμηση πρέπει να εξαλειφθούν και οι διαφορές ανάμεσα στην πόλη και το χωριό, ανάμεσα στη χειρωνακτική και την πνευματική εργασία. Μόνο τότε θα μπορούμε να πούμε ότι καρφώσαμε «το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της καπιταλιστικής κοινωνίας, που τη θάβουμε εμείς», όπως έγραψε ο Λένιν.\nΗ πάλη για τη θεμελίωση και ανάπτυξη της νέας κοινωνίας καθοδηγείται από την επαναστατική εργατική εξουσία με πυρήνα της το Κομμουνιστικό Κόμμα, που δρα συνειδητά με βάση τους νόμους κίνησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Επομένως, η επιστημονικότητα και ταξικότητα της πολιτικής του Κομμουνιστικού Κόμματος, η ανάπτυξη της θεωρίας του επιστημονικού σοσιαλισμού - κομμουνισμού, πρώτα απ' όλα από το Κομμουνιστικό Κόμμα, είναι αδήριτη προϋπόθεση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.\nΤο επίτευγμα του Σταχάνοφ ήταν σημαντικό στο δρόμο προς την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, οικοδόμηση που ανιχνευόταν για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στην ανωτερότητα των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής οφείλονται οι ενδογενείς δυνατότητες συνεχούς ανάπτυξης της παραγωγής, δηλαδή στην αντικατάσταση της ατομικής ιδιοκτησίας στα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής με την κοινωνική, άρα και στην κατάργηση της εκμετάλλευσης, και στον κεντρικό πανεθνικό σχεδιασμό, που απελευθερώνουν την εργασία από τα καταναγκαστικά δεσμά δίνοντάς της καινούριο ποιοτικά περιεχόμενο, ενώ προωθούν συνειδητά και με σχέδιο την παραγωγή σε όφελος των λαϊκών αναγκών. Τώρα, οι εργάτες δουλεύουν για το όφελος της κοινωνίας και μέσα απ' αυτό για το δικό τους συμφέρον. Τώρα, στηρίζονται στην ίδια την εργατική τους δύναμη και την παραγωγικότητά της, στη συνεχή ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, άρα και της ίδιας της εργατικής δύναμης. Η οποία οφείλεται στη συνεχή ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής και στην προσπάθεια να καταχτηθεί από ολόκληρη την εργατική τάξη.\nΑς δούμε πώς παρουσιάζει όλ' αυτά πολύ συνοπτικά αλλά διαυγέστατα και συγκεκριμένα ο Ι. Β. Στάλιν σε λόγο του στη σύσκεψη των σταχανοφικών.\n«Οι αιτίες αυτές, (σ.σ. των επιτευγμάτων των σταχανοφικών) είναι τουλάχιστον τέσσερις.\n1. Σαν βάση του σταχανοφικού κινήματος χρησίμευσε πριν απ' όλα η ριζική καλυτέρευση της υλικής κατάστασης των εργατών. Η ζωή, σύντροφοι, έγινε καλύτερη, η ζωή έγινε πιο χαρούμενη. Και όταν ζει κανείς χαρούμενα, η δουλειά πάει καλά. Από δω πηγάζουν οι υψηλές νόρμες απόδοσης. Από δω προέρχονται οι ήρωες και οι ηρωίδες της δουλειάς. Εκεί βρίσκεται πρώτ' απ' όλα η ρίζα του σταχανοφικού κινήματος. Αν είχαμε κρίση, αν είχαμε ανεργία, τη μάστιγα αυτή της εργατικής τάξης, αν ζούσαμε άσχημα, μίζερα, όχι χαρούμενα, δε θα είχαμε σταχανοφικό κίνημα (χειροκροτήματα). Η προλεταριακή μας επανάσταση είναι η μοναδική στον κόσμο επανάσταση, που μπόρεσε να δείξει στο λαό όχι μονάχα τα πολιτικά, μα και τα υλικά της αποτελέσματα. Από όλες τις εργατικές επαναστάσεις, ξέρουμε μονάχα μια που μπόρεσε κάπως να πάρει την εξουσία. Είναι η Κομμούνα του Παρισιού. Δεν έζησε όμως πολύ καιρό. Είναι αλήθεια ότι προσπάθησε να σπάσει τα δεσμά του καπιταλισμού, μα δεν κατόρθωσε να τα σπάσει, και ακόμα περισσότερο, δεν πρόλαβε να δείξει στο λαό τα υλικά αγαθά αποτελέσματα της επανάστασης. Η επανάστασή μας είναι η μοναδική επανάσταση, που όχι μόνο έσπασε τα δεσμά του καπιταλισμού και έδωσε τη λευτεριά στο λαό, μα που κατόρθωσε ακόμα να του προσφέρει τις υλικές συνθήκες για μια εύπορη ζωή. Σ' αυτό βρίσκεται η δύναμη και το ακατανίκητο της επανάστασής μας. Φυσικά είναι καλό πράγμα να διώξεις τους καπιταλιστές, να διώξεις τους τσιφλικάδες, να διώξεις τους μπράβους του τσάρου, να πάρεις την εξουσία και να αποχτήσεις τη λευτεριά. Αυτά είναι πολύ καλά. Δυστυχώς όμως, η ελευθερία μονάχα δεν είναι καθόλου αρκετή. Αν δε φτάνει το ψωμί, αν δε φτάνουν το βούτυρο και τα λίπη, αν δε φτάνουν τα υφαντουργικά είδη, αν τα σπίτια είναι άσχημα, δε θα πας μακριά μόνο με τη λευτεριά. Είναι πολύ δύσκολο, σύντροφοι, να ζει κανείς μονάχα με τη λευτεριά. Για να μπορέσεις να ζήσεις καλά και χαρούμενα, είναι απαραίτητο τα αγαθά της πολιτικής ελευθερίας να συμπληρωθούν με τα υλικά αγαθά. Χαρακτηριστική ιδιομορφία της επανάστασής μας είναι ότι έδωσε στο λαό όχι μονάχα τη λευτεριά, μα και υλικά αγαθά, μα και τη δυνατότητα της εύπορης και πολιτισμένης ζωής. Να γιατί αρχίσαμε να ζούμε χαρούμενα και να πάνω σε ποια βάση αναπτύχθηκε το σταχανοφικό κίνημα.\n2. Η δεύτερη πηγή του σταχανοφικού κινήματος είναι η έλλειψη εκμετάλλευσης στη χώρα μας. Οι άνθρωποι δουλεύουν σε μας όχι για τους εκμεταλλευτές, όχι για να πλουτίσουν τα παράσιτα, μα για τον εαυτό τους, για την τάξη τους, για τη δική τους, τη σοβιετική, κοινωνία, όπου στην εξουσία βρίσκονται οι καλύτεροι άνθρωποι της εργατικής τάξης. Ακριβώς γι' αυτό στη χώρα μας η δουλειά έχει κοινωνική σημασία, αποτελεί υπόθεση τιμής και δόξας. Στον καπιταλισμό, η δουλειά έχει ιδιωτικό, ατομικό χαραχτήρα. Εφτιαξες περισσότερα, πάρε περισσότερα και ζήσε όπως ξέρεις. Κανένας δε σε ξέρει και ούτε θέλει να σε ξέρει. Δουλεύεις για τους καπιταλιστές, τους πλουτίζεις; Μα πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά; Γι' αυτό ακριβώς σε μίσθωσαν, για να πλουτίζεις τους εκμεταλλευτές. Αν δε συμφωνείς, τράβα στις γραμμές των ανέργων για να φυτοζωείς, όπως μπορείς, εμείς θα βρούμε άλλους, πιο βολικούς. Γι' αυτό η δουλειά των ανθρώπων δεν εκτιμιέται πολύ στον καπιταλισμό. Είναι φανερό ότι, κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να υπάρχει θέση για το σταχανοφικό κίνημα. Αλλιώς έχουν τα πράγματα στις συνθήκες του σοβιετικού καθεστώτος. Εδώ εκτιμούν τον άνθρωπο - δουλευτή. Εδώ δε δουλεύει για τους εκμεταλλευτές, μα για τον εαυτό του, για την τάξη του, για την κοινωνία. Εδώ ο εργαζόμενος άνθρωπος δεν μπορεί να νιώσει τον εαυτό του παραπεταμένο κι απομονωμένο. Αντίθετα, ο εργαζόμενος άνθρωπος νιώθει σε μας τον εαυτό του ελεύθερο πολίτη της χώρας του, κοινωνικό παράγοντα στο είδος του. Και αν δουλεύει καλά και δίνει στην κοινωνία εκείνο που μπορεί να δώσει, γίνεται ήρωας της δουλειάς, περιβάλλεται με δόξα. Είναι αυτονόητο ότι μονάχα κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, μπορούσε να γεννηθεί το σταχανοφικό κίνημα.\n3. Σαν τρίτη πηγή του σταχανοφικού κινήματος πρέπει να θεωρούμε την ύπαρξη της νέας τεχνικής στη χώρα μας. Το σταχανοφικό κίνημα συνδέεται οργανικά με τη νέα τεχνική. Χωρίς τη νέα τεχνική, χωρίς τα καινούρια εργοστάσια και τις καινούριες φάμπρικες, χωρίς τις καινούριες εγκαταστάσεις, δε θα μπορούσε να γεννηθεί στη χώρα μας το σταχανοφικό κίνημα. Χωρίς τη νέα τεχνική, μπορούμε να ανεβάσουμε τις τεχνικές νόρμες μια ως δυο φορές, όχι περισσότερο. Αν οι σταχανοφικοί ανέβασαν τις τεχνικές νόρμες πέντε κι έξι φορές, αυτό σημαίνει ότι στηρίζονται ολοκληρωτικά στη νέα τεχνική. Ετσι βγαίνει ότι η εκβιομηχάνιση της χώρας μας, η ανασυγκρότηση των εργοστασίων μας, η ύπαρξη της νέας τεχνικής και των νέων εγκαταστάσεων αποτέλεσαν μια από τις αιτίες που γέννησαν το σταχανοφικό κίνημα.\n4. Με τη νέα τεχνική μονάχα δε θα πας όμως μακριά. Μπορεί να έχεις μια πρώτης γραμμής τεχνική, πρώτης γραμμής εργοστάσια και φάμπρικες, αν όμως δεν υπάρχουν άνθρωποι, ικανοί να υποτάξουν αυτήν την τεχνική, η τεχνική θα σου μείνει γυμνή τεχνική. Για να μπορέσει η νέα τεχνική να δώσει τ' αποτελέσματά της, πρέπει να έχει και ανθρώπους, στελέχη από εργάτες και εργάτριες που να είναι ικανά να μπουν επικεφαλής της τεχνικής και να την κινήσουν μπροστά. Η γέννηση και η ανάπτυξη του σταχανοφικού κινήματος σημαίνει ότι έχουν πια γεννηθεί στη χώρα μας τέτοια στελέχη ανάμεσα στους εργάτες και στις εργάτριες. Πριν από δυο περίπου χρόνια, το κόμμα έλεγε ότι ανοικοδομώντας καινούρια εργοστάσια και καινούριες φάμπρικες και δίνοντας στις επιχειρήσεις μας καινούριες εγκαταστάσεις, κάναμε μόνο τη μισή δουλειά. Το κόμμα έλεγε τότε ότι ο ενθουσιασμός στην ανοικοδόμηση των καινούριων εργοστασίων πρέπει να συμπληρωθεί με τον ενθουσιασμό για την αφομοίωση της λειτουργίας τους, ότι μόνο έτσι μπορεί να οδηγηθεί το έργο ίσαμε το τέλος. Είναι ολοφάνερο ότι μέσα σ' αυτά τα δυο χρόνια γινόταν η αφομοίωση αυτής της νέας τεχνικής και γεννιόνταν τα νέα στελέχη. Τώρα είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε πια τέτοια στελέχη. Είναι φανερό ότι χωρίς τέτοια στελέχη, χωρίς αυτούς τους καινούριους ανθρώπους, δε θα είχαμε σταχανοφικό κίνημα. Ετσι οι καινούριοι άνθρωποι από τους εργάτες και τις εργάτριες που έχουν αφομοιώσει τη νέα τεχνική, αποτέλεσαν εκείνη τη δύναμη, που διαμόρφωσε και προώθησε το σταχανοφικό κίνημα.\nΑυτοί είναι οι όροι που γέννησαν και προώθησαν το σταχανοφικό κίνημα».\nΤο κατόρθωμα του Σταχάνοφ γρήγορα πήρε διαστάσεις επαναστατικής δράσης στην ΕΣΣΔ. Ετσι αναπτύχτηκε ως κίνημα με τεράστια σημασία για την παραπέρα ανάπτυξη της νέας κοινωνίας. Και θα λέγαμε όχι χωρίς δυσκολίες και εμπόδια. Δυσκολίες και εμπόδια που εξέφραζαν τη διαπάλη του παλιού με το καινούριο στην πορεία οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Ας δούμε πώς το περιγράφει ο Ι. Β. Στάλιν στον ίδιο λόγο του στη σύσκεψη των σταχανοφικών:\n«Χτυπάει στο μάτι πρώτ' απ' όλα το γεγονός ότι το κίνημα αυτό άρχισε από μόνο του, σχεδόν αυθόρμητα, απ' τα κάτω, δίχως καμιά πίεση από τη διοίκηση των επιχειρήσεών μας. Κάτι παραπάνω. Το κίνημα αυτό γεννήθηκε και άρχισε να αναπτύσσεται σ' ορισμένο βαθμό παρά τη θέληση των διοικήσεων των επιχειρήσεών μας, κι ακόμα σε αγώνα μ' αυτές. Ο σύντροφος Μολότοφ σάς διηγήθηκε κιόλας τι μαρτύρια αναγκάστηκε να περάσει ο σύντροφος Μουσίνσκι, πριονιστής στον Αρχάγγελο, όταν κρυφά από την οικονομική οργάνωση, κρυφά από τους ελεγκτές, επεξεργαζόταν νέες, ψηλότερες τεχνικές νόρμες. Και του ίδιου του Σταχάνοφ η τύχη δεν ήταν καλύτερη, γιατί στην προώθησή του βρέθηκε στην ανάγκη να υπερασπίσει τον εαυτό του όχι μόνο από μερικούς διοικητικούς υπαλλήλους, μα και από μερικούς εργάτες, που τον περιγελούσαν και τον κυνηγούσαν για τους "νεοτερισμούς" του. Οσο για τον Μπουσίγκιν, είναι γνωστό ότι λίγο έλειψε να πληρώσει τους "νεοτερισμούς" του με το χάσιμο της δουλειάς του στο εργοστάσιο και μονάχα με την επέμβαση του επικεφαλής του τμήματος του εργοστασίου, συντρόφου Σκολίνσκι, μπόρεσε να μείνει στο εργοστάσιο.\nΟπως βλέπετε, αν εξασκήθηκε κάποια επίδραση από τη διοίκηση των επιχειρήσεών μας, η επίδραση αυτή δε βοηθούσε το σταχανοφικό κίνημα, μα ήταν ενάντιά του. Συνεπώς το σταχανοφικό κίνημα γεννήθηκε κι αναπτύχθηκε σαν κίνημα απ' τα κάτω. Κι ακριβώς γιατί γεννήθηκε από μόνο του, ακριβώς γιατί είναι κίνημα απ' τα κάτω, είναι το πιο ζωτικό και το πιο ακατανίκητο κίνημα της εποχής μας.\nΠρέπει, παρακάτω, να σταματήσουμε σ' ένα ακόμα χαρακτηριστικό γνώρισμα του σταχανοφικού κινήματος. Το χαρακτηριστικό αυτό γνώρισμα είναι ότι το σταχανοφικό κίνημα απλώθηκε σ' όλη την Ενωσή μας, όχι σιγά σιγά, μα με κάποια πρωτοφανέρωτη γρηγοράδα, σαν καταιγίδα. Πώς άρχισε; Ο Σταχάνοφ ανέβασε την τεχνική νόρμα εξόρυξης κάρβουνου στο πενταπλάσιο ή στο εξαπλάσιο, αν όχι περισσότερο. Ο Μπουσίγκιν και ο Σμετάνιν έκαναν το ίδιο, ο ένας στον τομέα της παραγωγής μηχανών κι ο άλλος στον τομέα της βιομηχανίας παπουτσιών. Οι εφημερίδες έγραψαν γι' αυτά τα γεγονότα. Και ξαφνικά η φλόγα του σταχανοφικού κινήματος αγκάλιασε όλη τη χώρα. Πώς έγινε αυτό; Από δω προήλθε αυτή η γρηγοράδα και εξάπλωση του σταχανοφικού κινήματος; Μήπως ο Σταχάνοφ και ο Μπουσίγκιν είναι μεγάλοι οργανωτές, που διατηρούν πολλές συνδέσεις με τις περιοχές και τις περιφέρειες της ΕΣΣΔ και οργάνωσαν μόνοι τους αυτό το έργο; Οχι, φυσικά όχι. Μήπως ο Σταχάνοφ και ο Μπουσίγκιν έχουν την αξίωση να γίνουν μεγάλες προσωπικότητες στη χώρα μας και σκόρπισαν μόνοι τους τις σπίθες του σταχανοφικού κινήματος σ' όλη τη χώρα; Και αυτό δεν είναι σωστό. Είδατε εδώ τον Σταχάνοφ και τον Μπουσίγκιν. Μίλησαν στη σύσκεψη. Είναι άνθρωποι απλοί και σεμνοί, χωρίς καμιά αξίωση να δρέψουν δάφνες σαν προσωπικότητες πανενωσιακής κλίμακας. Εμένα μου φαίνεται ακόμα ότι βρίσκονται λιγάκι σε αμηχανία από τις διαστάσεις, που, παρά τις προσδοκίες τους, πήρε το κίνημα στη χώρα μας. Και αν, παρ' όλα αυτά, η σπίθα που έριξαν ο Σταχάνοφ και ο Μπουσίγκιν αποδείχτηκε αρκετή για να φουντώσει όλο αυτό το έργο, αυτό σημαίνει ότι το σταχανοφικό κίνημα είναι έργο απόλυτα ώριμο. Μονάχα ένα κίνημα που είναι απόλυτα ώριμο και που περιμένει μια ώθηση για να ξεσπάσει, μονάχα ένα τέτοιο κίνημα μπορούσε να διαδοθεί τόσο γρήγορα και να μεγαλώσει σα χιονοστιβάδα».\nΜπορεί ο Στάλιν να το παρουσιάζει ως σχεδόν αυθόρμητο κίνημα, αλλά η τεράστια σημασία του για την πορεία της νέας κοινωνίας προς τα μπρος έδειξε την ανεξάντλητη δύναμη της εργατικής τάξης προς την κοινωνική πρόοδο, όταν καθοδηγείται από την επαναστατική πολιτική του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ας δούμε πώς το παρουσιάζει ο Ι. Β. Στάλιν στην ίδια ομιλία του στη σύσκεψη των σταχανοφικών:\n«Πού βρίσκεται η σημασία του σταχανοφικού κινήματος;\nΠρώτ' απ' όλα, στο ότι εκφράζει μια νέα άνοδο της σοσιαλιστικής άμιλλας, ένα νέο, ανώτερο σταθμό της σοσιαλιστικής άμιλλας. Γιατί νέο; Γιατί ανώτερο; Γιατί το σταχανοφικό κίνημα, σαν έκφραση της σοσιαλιστικής άμιλλας, πλεονεκτεί απέναντι στον παλιό σταθμό της σοσιαλιστικής άμιλλας. Στο παρελθόν, πριν από τρία περίπου χρόνια, στην περίοδο του πρώτου σταθμού της σοσιαλιστικής άμιλλας, η σοσιαλιστική άμιλλα δε συνδεόταν υποχρεωτικά με την καινούρια τεχνική. Στην ουσία, τότε δεν είχαμε σχεδόν καθόλου καινούρια τεχνική. Ο σημερινός όμως σταθμός της σοσιαλιστικής άμιλλας, το σταχανοφικό κίνημα, αντίθετα, συνδέεται υποχρεωτικά με την καινούρια τεχνική. Το σταχανοφικό κίνημα θα 'ταν ακατανόητο δίχως την καινούρια, ανώτερη τεχνική. Μπροστά σας βρίσκονται άνθρωποι σαν τους συντρόφους Σταχάνοφ, Μπουσίγκιν, Σμετάνιν, Κριβονός, Πρόνιν, σαν τις Βινογκράντοβες και πολλοί άλλοι καινούριοι άνθρωποι, εργάτες και εργάτριες, που έχουν πέρα για πέρα καταχτήσει την τεχνική της δουλειάς τους, την υπέταξαν και την έχουν οδηγήσει μπροστά. Τέτοιους ανθρώπους δεν είχαμε ή σχεδόν δεν είχαμε πριν από τρία περίπου χρόνια. Αυτοί είναι άνθρωποι καινούριοι, ξεχωριστοί άνθρωποι.\nΠαρακάτω. Το σταχανοφικό κίνημα είναι ένα τέτοιο κίνημα των εργατών και των εργατριών, που βάζει για σκοπό του να ξεπεράσει τις σημερινές τεχνικές νόρμες, να ξεπεράσει τις προβλεπόμενες σήμερα δυνατότητες απόδοσης, να ξεπεράσει τα παραγωγικά σχέδια και τους ισολογισμούς που υπάρχουν. Να ξεπεράσει αυτές τις νόρμες, γιατί έχουν πια παλιώσει για τις μέρες μας, για τους καινούριους ανθρώπους μας. Το κίνημα αυτό τσακίζει τις παλιές αντιλήψεις για την τεχνική, τσακίζει τις παλιές τεχνικές νόρμας, τις παλιές προβλεπόμενες δυνατότητες απόδοσης, τα παλιά παραγωγικά σχέδια και απαιτεί να δημιουργηθούν νέες, πιο ψηλές τεχνικές νόρμες, πιο ψηλές προβλέψεις για τη δυνατότητα απόδοσης, πιο ψηλά παραγωγικά σχέδια. Εχει αποστολή να προκαλέσει επανάσταση στη βιομηχανία μας. Ακριβώς γι' αυτό, το σταχανοφικό κίνημα είναι στη βάση του βαθιά επαναστατικό...\nΜ' αυτό όμως δεν εξαντλείται η σημασία του σταχανοφικού κινήματος. Η σημασία του βρίσκεται ακόμα και στο ότι προετοιμάζει τις συνθήκες για το πέρασμα από το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό...\nΜερικοί νομίζουν ότι η εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην πνευματική και στη σωματική δουλειά μπορεί να επιτευχθεί με μια κάποια εκπολιτιστική και τεχνική εξίσωση των εργατών της πνευματικής και της φυσικής δουλειάς, πάνω στη βάση του κατεβάσματος του εκπολιτιστικού και τεχνικού επιπέδου των μηχανικών και των τεχνικών, των διανοητικά εργαζόμενων, ως το επίπεδο των εργατών με μέση ειδίκευση. Αυτό δεν είναι καθόλου σωστό. Μονάχα οι φλύαροι μικροαστοί μπορούν να σκέφτονται έτσι για τον κομμουνισμό. Στην πραγματικότητα, η εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην πνευματική και στη σωματική εργασία μπορεί να επιτευχθεί μόνο πάνω στη βάση της ανόδου του εκπολιτιστικού και τεχνικού επιπέδου της εργατικής τάξης, ως το επίπεδο των μηχανικών και των τεχνικών. Θα ήταν αστείο να νομίζει κανείς ότι μια τέτοια άνοδος είναι απραγματοποίητη. Είναι πέρα για πέρα πραγματοποιήσιμη μέσα στις συνθήκες του σοβιετικού καθεστώτος, όπου οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας είναι απελευθερωμένες από τα δεσμά του καπιταλισμού, όπου η δουλειά είναι απελευθερωμένη από το ζυγό της εκμετάλλευσης, όπου στην εξουσία βρίσκεται η εργατική τάξη και όπου η νέα γενιά της εργατικής τάξης έχει όλες τις δυνατότητες να εξασφαλιστεί με αρκετή τεχνική μόρφωση. Δεν υπάρχει κανείς λόγος για να αμφιβάλλει κανείς ότι μονάχα μια τέτοια εκπολιτιστική και τεχνική άνοδος της εργατικής τάξης μπορεί να υποσκάψει τις βάσεις της αντίθεσης ανάμεσα στην πνευματική και στη σωματική δουλειά, ότι μονάχα αυτή μπορεί να εξασφαλίσει εκείνην την ψηλή παραγωγικότατα της δουλειάς και κείνη την αφθονία σε προϊόντα κατανάλωσης, που είναι απαραίτητα για να αρχίσει το πέρασμα από το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό...\nΠραγματικά, για κοιτάχτε καλύτερα τους συντρόφους σταχανοφικούς... Οι περισσότεροί τους πέρασαν το λεγόμενο ελάχιστο όριο τεχνικών γνώσεων και εξακολουθούν να συμπληρώνουν την τεχνική τους μόρφωση. Είναι απαλλαγμένοι από το συντηρητισμό και τη ρουτίνα ορισμένων διπλωματούχων μηχανικών, τεχνικών και διευθυντών επιχειρήσεων, βαδίζουν θαρραλέα μπροστά, τσακίζοντας τις παλιωμένες τεχνικές νόρμες και δημιουργώντας νέες, πιο ψηλές νόρμες, κάνουν τροποποιήσεις στις προβλεπόμενες δυνατότητες απόδοσης στα συνταγμένα από τους διευθυντές της βιομηχανίας μας οικονομικά σχέδια, συμπληρώνουν και διορθώνουν τους μηχανικούς και τους τεχνικούς, συχνά τους διδάσκουν και τους σπρώχνουν προς τα μπρος, γιατί είναι άνθρωποι που έχουν αφομοιώσει ολότελα την τεχνική της δουλειάς τους και που ξέρουν να αντλούν από την τεχνική το ανώτατο που μπορεί να αντλήσει κανείς απ' αυτήν. Οι σταχανοφικοί σήμερα είναι ακόμα λίγοι, ποιος όμως μπορεί να αμφιβάλλει ότι αύριο δε θα είναι δέκα φορές περισσότεροι; Δεν είναι μήπως ξεκάθαρο ότι οι σταχανοφικοί είναι νεοτεριστές στη βιομηχανία μας, ότι το σταχανοφικό κίνημα αντιπροσωπεύει το μέλλον της βιομηχανίας μας, ότι περιέχει το σπέρμα της μελλοντικής εκπολιτιστικής και τεχνικής ανόδου της εργατικής τάξης, ότι μας ανοίγει το δρόμο που αυτός μονάχα μπορεί να μας επιτρέψει να πραγματοποιήσουμε τους ανώτερους εκείνους δείχτες της παραγωγικότητας της δουλειάς, που είναι απαραίτητοι για το πέρασμα από το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό και για την εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην πνευματική και τη σωματική εργασία».\nΟ Στάλιν βεβαίως συνεχίζει να αναλύει όχι μόνο το ποιες συνθήκες γέννησαν το σταχανοφικό κίνημα αλλά και το γεγονός ότι οι εργάτες μπορούν να σπάνε τα εμπόδια προς την πρόοδο ή καλύτερα ότι από την εργατική τάξη και το επαναστατικό της κίνημα μπορούν να ξεπερνιούνται αυτά τα εμπόδια. Ας τον παρακολουθήσουμε.\n«Είπα ότι το σταχανοφικό κίνημα αναπτύχθηκε όχι βαθμιαία μα σαν έκρηξη που έσπασε κάποιο φράγμα. Είναι ολοφάνερο, ότι αναγκάστηκε να υπερνικήσει κάποια εμπόδια. Κάποιος το εμπόδιζε, κάποιος το πίεζε, και να που το σταχανοφικό κίνημα, αφού συγκέντρωσε δυνάμεις, έσπασε αυτά τα εμπόδια και κατάκλυσε τη χώρα.\nΓιατί πρόκειται στην περίπτωση αυτή, ποιος ακριβώς το εμπόδιζε;\nΤο εμπόδιζαν οι παλιές τεχνικές νόρμες και οι παλιοί άνθρωποι που βρίσκονται πίσω απ' αυτές τις νόρμες. Πριν από μερικά χρόνια, οι μηχανικοί, οι τεχνικοί και τα οικονομικά μας στελέχη, καθόρισαν τις γνωστές τεχνικές νόρμες προσαρμοσμένες στην τεχνική καθυστέρηση των εργατών και των εργατριών μας. Από τότε πέρασαν μερικά χρόνια. Στο διάστημα αυτό οι άνθρωποι αναπτύχθηκαν και καταρτίστηκαν τεχνικά. Οι τεχνικές όμως νόρμες έμειναν αμετάβλητες. Είναι φανερό ότι οι νόρμες αυτές αποδείχτηκαν τώρα παλιωμένες για τους καινούριους ανθρώπους μας.\nΤώρα, όλοι βρίζουν τις τεχνικές νόρμες που ισχύουν. Οι νόρμες όμως αυτές δεν έπεσαν από τον ουρανό. Και δεν πρόκειται εδώ καθόλου για το ότι οι τεχνικές αυτές νόρμες είχαν τότε καθοριστεί, ελαττωμένες. Εδώ πρόκειται, πριν απ' όλα, για το ότι τώρα που οι νόρμες αυτές έχουν πια παλιώσει, προσπαθούν να τις υπερασπίσουν, σα νόρμες σύγχρονες. Γαντζώνονται από την τεχνική καθυστέρηση των εργατών και των εργατριών μας, προσανατολίζονται προς αυτή την καθυστέρηση, ξεκινούν απ' αυτή την καθυστέρηση και καταντούν τελικά να παίζουν με την καθυστέρηση. Και τι πρέπει να γίνει αν αυτή η καθυστέρηση αρχίζει ν' ανήκει πια στο παρελθόν; Μήπως θα υποκλινόμαστε μπροστά στην καθυστέρησή μας και θα την κάνουμε εικόνα, είδωλο; Τι πρέπει να γίνει αν οι εργάτες και οι εργάτριες κατόρθωσαν πια να αναπτυχθούν και να καταρτιστούν τεχνικά; Τι πρέπει να γίνει αν οι παλιές τεχνικές νόρμες πάψανε ν' ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, και οι εργάτες και οι εργάτριές μας κατόρθωσαν πια στην πράξη να τις υπερκαλύψουν πέντε και δέκα φορές; Μήπως ορκιστήκαμε καμιά φορά να μείνουμε πιστοί στην καθυστέρησή μας; Μου φαίνεται ότι δεν έγινε τέτοιο πράγμα, σύντροφοι. Μήπως ξεκινούσαμε από το ότι οι εργάτες και οι εργάτριές μας θα μείνουν αιώνια καθυστερημένοι; Μου φαίνεται ότι δεν ξεκινούσαμε απ' αυτό. Γιατί πρόκειται τότε; Μήπως δε θα έχουμε αρκετό θάρρος για να τσακίσουμε το συντηρητισμό μερικών μηχανικών και τεχνικών μας, να τσακίσουμε τις παλιές παραδόσεις και νόρμες και ν' αφήσουμε ελεύθερες τις νέες δυνάμεις της εργατικής τάξης;\nΜιλούν για επιστήμη. Λένε ότι τα δεδομένα της επιστήμης, τα στοιχεία των τεχνικών εγχειριδίων και οδηγιών αντιφάσκουν στις απαιτήσεις των σταχανοφικών για νέες, ψηλότερες τεχνικές νόρμες. Για ποια επιστήμη όμως πρόκειται εδώ; Τα δεδομένα της επιστήμης ελέγχονταν πάντοτε από την πραχτική, από την πείρα. Τι επιστήμη είναι αυτή που διέκοψε τις σχέσεις της με την πραχτική, με την πείρα; Αν η επιστήμη ήταν τέτοια, όπως την παριστάνουν μερικοί συντηρητικοί σύντροφοί μας, πριν από πολύ καιρό θα είχε χαθεί για την ανθρωπότητα.\nΗ επιστήμη γι' αυτό ακριβώς λέγεται επιστήμη, γιατί δεν αναγνωρίζει είδωλα, γιατί δε φοβάται να σηκώσει το χέρι πάνω σ' αυτό που ξεπεράστηκε, πάνω στο παλιό και να αφουγκράζεται τη φωνή της πείρας, της πραχτικής. Αν ήταν διαφορετικά, δε θα είχαμε γενικά επιστήμη, δε θα είχαμε λ.χ. αστρονομία και θα ικανοποιούμασταν ακόμα με το σκουριασμένο σύστημα του Πτολεμαίου, δε θα είχαμε βιολογία και θα παρηγορούμασταν ακόμα με το μύθο για τη δημιουργία του ανθρώπου, δε θα είχαμε χημεία και θα εξακολουθούσαμε να ικανοποιούμαστε με τις προφητείες των αλχημιστών.\nΝα γιατί νομίζω ότι οι μηχανικοί, οι τεχνικοί και τα οικονομικά μας στελέχη που τα κατάφεραν να μείνουν αρκετά πίσω από το σταχανοφικό κίνημα, θα έκαναν καλά αν έπαυαν να γαντζώνονται από τις παλιές τεχνικές νόρμες κι αν αναπροσαρμόζονταν στην πραγματική, στην επιστημονική, στη νέα σταχανοφική τάξη.\nΚαλά, θα μας πουν, τι θα γίνουν όμως οι τεχνικές νόρμες γενικά; Χρειάζονται για τη βιομηχανία ή μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα κι όλως διόλου χωρίς νόρμες;\nΜερικοί λένε ότι δε μας χρειάζονται πια κανενός είδους τεχνικές νόρμες. Αυτό δεν είναι σωστό, σύντροφοι. Κάτι παραπάνω. Είναι ανόητο. Χωρίς τεχνικές νόρμες είναι αδύνατη η σχεδιασμένη οικονομία. Οι τεχνικές νόρμες χρειάζονται, εκτός από τ' άλλα, και για ν' ανεβάσουμε τις καθυστερημένες μάζες στο επίπεδο των προχωρημένων. Οι τεχνικές νόρμες αποτελούν μια μεγάλη ρυθμιστική δύναμη, που οργανώνει στην παραγωγή τις πλατιές μάζες των εργατών γύρω από τα προχωρημένα στοιχεία της εργατικής τάξης. Συνεπώς, μας χρειάζονται οι τεχνικές νόρμες, όχι όμως τέτοιες που υπάρχουν σήμερα, μα ψηλότερες.\nΑλλοι λένε, ότι οι τεχνικές νόρμες είναι αναγκαίες, μα ότι πρέπει από τώρα ακόμα να τις ανεβάσουμε ως το επίπεδο που πέτυχαν οι Σταχάνοφ, Μπουσίγκιν, οι Βινογκράντοβες και άλλοι. Κι αυτό επίσης δεν είναι σωστό. Αυτές οι νόρμες δε θα ήταν πραγματοποιήσιμες σήμερα, γιατί οι εργάτες και οι εργάτριες, που είναι τεχνικά λιγότερο καταρτισμένες, από τους Σταχάνοφ και Μπουσίγκιν, δε θα μπορούσαν να τις πραγματοποιήσουν. Μας χρειάζονται τέτοιες τεχνικές νόρμες που θα βρίσκονταν κάπου στη μέση ανάμεσα στις τωρινές τεχνικές νόρμες και στις νόρμες που πέτυχαν οι Σταχάνοφ και Μπουσίγκιν. Ας πάρουμε λογουχάρη τη γνωστή σ' όλους Μαρία Ντεμτσένκο που από ένα εκτάριο γης έβγαλε πάνω από 500 μετρικούς στατήρες ζαχαρότευτλα. Μήπως μπορούμε αυτή την κατάχτηση να την κάνουμε νόρμα για τη σοδειά όλης της παραγωγής ζαχαρότευτλων, λ.χ. στην Ουκρανία; Οχι, δεν μπορούμε. Είναι νωρίς ακόμα για να μιλούμε γι' αυτό. Η Μαρία Ντεμτσένκο πέτυχε να βγάλει πεντακόσιους και πάνω μετρικούς στατήρες ζαχαρότευτλα από ένα εκτάρι γης, ενώ η φετινή μέση απόδοση των ζαχαρότευτλων, λογουχάρη στην Ουκρανία, είναι 130-132 μετρικοί στατήρες κατά εκτάριο. Η διαφορά όπως βλέπετε δεν είναι μικρή. Μήπως μπορούμε να βάλουμε νόρμα για τη σοδειά των ζαχαρότευτλων 400 ή 300 μετρικούς στατήρες; Ολοι οι ειδικοί γι' αυτό το ζήτημα λένε, ότι για την ώρα δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Είναι ολοφάνερο, ότι θα χρειαστεί στην Ουκρανία να βάλουμε για το 1936 σα νόρμα 200-250 μετρικούς στατήρες σοδειά από το κάθε εκτάριο γης. Και η νόρμα αυτή δεν είναι μικρή γιατί, σε περίπτωση που θα εκπληρωθεί, θα μπορούσε να μας δώσει δυο φορές περισσότερη ζάχαρη από το 1935. Το ίδιο πρέπει να πούμε και για τη βιομηχανία. Ο Σταχάνοφ μου φαίνεται ξεπέρασε την υπάρχουσα τεχνική νόρμα δέκα φορές ή και περισσότερο. Θα 'ταν παράλογο να καθιερώσουμε αυτήν την κατάχτηση σα νέα τεχνική νόρμα για όλους όσοι δουλεύουν με το μηχανικό τρυπάνι. Είναι ολοφάνερο, ότι θα χρειαστεί να βάλουμε μια νόρμα, που θα βρίσκεται κάπου στη μέση, ανάμεσα στην υπάρχουσα τεχνική νόρμα και στη νόρμα που πραγματοποίησε ο σύντροφος Σταχάνοφ.\nΕνα πράγμα είναι πάντως ξεκάθαρο: οι σημερινές τεχνικές νόρμες δεν ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα, έμειναν πίσω και μετατράπηκαν σε φρένο για τη βιομηχανία μας, για να μη φρενάρουν τη βιομηχανία μας, πρέπει να τις αντικαταστήσουμε με νέες, ψηλότερες τεχνικές νόρμες. Νέοι άνθρωποι, νέοι καιροί, νέες τεχνικές νόρμες.\nΠοια είναι τα άμεσα καθήκοντά μας, από την άποψη των συμφερόντων του σταχανοφικού κινήματος;\nΓια να μην μπερδευόμαστε, ας συνοψίσουμε αυτό το ζήτημα σε δυο άμεσα καθήκοντα.\nΠρώτο: Το καθήκον μας είναι να βοηθήσουμε τους σταχανοφικούς ν' αναπτύξουν παραπέρα το σταχανοφικό κίνημα και να το απλώσουμε σε πλάτος και σε βάθος σ' όλες τις περιοχές και τις περιφέρειες της ΕΣΣΔ. Αυτό από τη μια μεριά. Κι από την άλλη: Να βάλουμε χαλινάρι σ' όλα τα οικονομικά στελέχη, σ' όλους τους μηχανικούς και τεχνικούς που γαντζώνονται επίμονα από το παλιό, που δε θέλουν να τραβήξουν μπροστά και που φρενάρουν συστηματικά την ανάπτυξη του σταχανοφικού κινήματος. Για ν' απλωθεί πλατιά σ' όλη την έκταση της χώρας μας το σταχανοφικό κίνημα, δε φτάνουν φυσικά μονάχα οι σταχανοφικοί. Χρειάζονται να πάρουν μέρος σ' αυτήν τη δουλειά οι κομματικές μας Οργανώσεις και να βοηθήσουν τους σταχανοφικούς να οδηγήσουν ίσαμε το τέλος το κίνημα. Στο ζήτημα αυτό, η οργάνωση της περιοχής του Ντόνετς έδειξε χωρίς συζήτηση μεγάλη πρωτοβουλία. Καλά δουλεύουν από την άποψη αυτή οι Οργανώσεις της περιοχής της Μόσχας και του Λένινγκραντ. Πώς πάνε όμως οι άλλες περιοχές; Οπως φαίνεται, ακόμα "ετοιμάζονται να μπουν σε κίνηση". Αχ, τίποτα δεν ακούστηκε, ή πολύ λίγα ακούστηκαν για τα Ουράλια, παρ' όλο που τα Ουράλια αποτελούν, όπως είναι γνωστό, τεράστιο βιομηχανικό κέντρο. Το ίδιο πρέπει να πούμε και για τη Δυτική Σιβηρία, για το Κουτζνέτσκ, όπου, όπως φαίνεται, δεν τα κατάφεραν ακόμα να "μπουν σε κίνηση". Ωστόσο δεν πρέπει ν' αμφιβάλλουμε ότι οι κομματικές μας οργανώσεις θα κατατοπιστούν σ' αυτή τη δουλειά και θα βοηθήσουν τους σταχανοφικούς να υπερνικήσουν τις δυσκολίες. Οσο για την άλλη πλευρά του ζητήματος, δηλαδή να χαλιναγωγήσουμε τους πεισματάρηδες συντηρητικούς από τα οικονομικά μας στελέχη, τους μηχανικούς και τους τεχνικούς, πρέπει να πούμε ότι η δουλειά αυτή θα 'ναι λίγο πιο πολύπλοκη. Θα χρειαστεί στην αρχή να πείσουμε, να πείσουμε υπομονετικά και συντροφικά αυτά τα συντηρητικά στοιχεία της βιομηχανίας, ότι το σταχανοφικό κίνημα είναι προοδευτικό και ότι θα πρέπει ν' αναπροσαρμοστούν στη σταχανοφική τάξη. Αν όμως δε βοηθήσει η πειθώ, θα χρειαστεί να πάρουμε πιο αποφασιστικά μέτρα. Ας πάρουμε λογουχάρη το Λαϊκό Επιτροπάτο της Συγκοινωνίας. Στον κεντρικό μηχανισμό αυτού του Λαϊκού Επιτροπάτου υπήρχε τελευταία μια ομάδα από καθηγητές, μηχανικούς και άλλους ειδικούς - ανάμεσά τους ήταν και κομμουνιστές - που διαβεβαίωναν όλο τον κόσμο, ότι μια ταχύτητα από 13-14 χιλιόμετρα την ώρα για τα εμπορικά τρένα είναι τα όρια, που δεν μπορεί, που είναι αδύνατο να ξεπεραστούν αν δε θέλουμε να έρθουμε σε σύγκρουση με την "επιστήμη της εκμετάλλευσης". Ηταν μια ομάδα με αρκετό κύρος, που κήρυττε τις απόψεις της προφορικά και από τον Τύπο, έδινε οδηγίες στα αντίστοιχα όργανα του Λαϊκού Επιτροπάτου Συγκοινωνίας και γενικά αποτελούσε τον "κυρίαρχο νου" ανάμεσα στους ανθρώπους που ασχολούνται με την εκμετάλλευση των σιδηροδρόμων. Εμείς δεν είμαστε ειδικοί στο ζήτημα αυτό, με βάση όμως τις προτάσεις μιας ολόκληρης σειράς πραχτικών που δουλεύουν στους σιδηροδρόμους, βεβαιώσαμε με τη σειρά μας αυτούς τους αυθεντικούς καθηγητές, ότι μια ταχύτητα από 13-14 χιλιόμετρα δεν μπορεί ν' αποτελεί το τελευταίο όριο, ότι με μια ορισμένη οργάνωση της δουλιάς μπορεί να πλαταίνουμε αυτά τα όρια. Η ομάδα αυτή στην απάντησή της, αντί ν' αφουγκραστεί τη φωνή της πείρας και της πραχτικής και να επανεξετάσει τις απόψεις της, ρίχτηκε στον αγώνα ενάντια στα προοδευτικά στοιχεία των σιδηροδρόμων και δυνάμωσε ακόμα περισσότερο την προπαγάνδα των συντηρητικών της απόψεων. Είναι φανερό ότι αναγκαστήκαμε να τραβήξουμε λίγο τ' αυτιά αυτών των αξιότιμων ανθρώπων και να τους βγάλουμε ευγενικά από τον κεντρικό μηχανισμό του Λαϊκού Επιτροπάτου της Συγκοινωνίας. Και τι έγινε; Εχουμε τώρα για τα εμπορικά μας τρένα ταχύτητα 18-19 χιλιόμετρα την ώρα. Μου φαίνεται σύντροφοι, ότι στο κάτω κάτω θα χρειαστεί να καταφύγουμε σ' αυτήν τη μέθοδο και σ' άλλους τομείς της λαϊκής οικονομίας, αν φυσικά οι πεισματάρηδες συντηρητικοί δεν πάψουν να εμποδίζουν και να βάζουν φρένο στις ρόδες του σταχανοφικού κινήματος.\nΔεύτερο: Το καθήκον μας είναι να βοηθήσουμε ν' αναπροσαρμοστούν και να μπουν επικεφαλής του σταχανοφικού κινήματος εκείνα τα οικονομικά στελέχη, οι μηχανικοί και οι τεχνικοί, που δε θέλουν να εμποδίσουν το σταχανοφικό κίνημα, που συμπαθούν αυτό το κίνημα, μα που δεν μπόρεσαν ακόμα ν' αναπροσαρμοστούν, δεν μπόρεσαν ακόμα να μπουν επικεφαλής του σταχανοφικού κινήματος. Πρέπει να πω, σύντροφοι, ότι δεν έχουμε λίγα τέτοια οικονομικά στελέχη, τέτοιους μηχανικούς και τεχνικούς. Και αν βοηθήσουμε αυτούς τους συντρόφους, θα γίνουν αναμφίβολα ακόμα περισσότεροι.\nΝομίζω ότι αν εκπληρώσουμε αυτά τα καθήκοντα, το σταχανοφικό κίνημα θα απλωθεί μ' όλη τη δύναμη, θα αγκαλιάσει όλες τις περιοχές και τις περιφέρειες της χώρας μας και θα κάνει θαύματα νέων καταχτήσεων».\nΤα εκτενή αποσπάσματα του Ι. Β. Στάλιν είναι από το «Λόγο στην πρώτη πανενωσιακή σύσκεψη των σταχανοφικών», «Ζητήματα Λενινισμού», σελ. 655-670.\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 12:27 μ.μ. 1 σχόλιο: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΗ Μακρόνησος μέσα από τα προπαγανδιστικά σκίτσα μέρος δεύτερο\nΣτο σημείο αυτό συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στην Μακρονησιώτικη σκιτσογραφία των αστικών εντύπων της εποχής που δημοσιεύθηκε τον προηγούμενο μήνα.\nΣυνέχεια του κόμικ του Στέφανου Δόξα από τον Σκαπανέα της Μακρονήσου\nΣκίτσο του Σκαπανέα σε απάντηση σε εκτενές αφιέρωμα του Ριζοσπάστη το 1947 για τις άθλιες συνθήκες ζωής στην Μακρόνησο και τους υποσιτιζόμενους φαντάρους\nΑναρτήθηκε από Oberon στις 5:21 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση


ΒΟΥΡΚΑΡΙ: 26 Μαρ 2010\nΟ υγροβιότοπος του Βουρκαρίου στην κυριακάτικη Real news!\nγια να δείτε την δημοσίευση κάντε κλικ στις εικόνες. Για μεγαλύτερη μεγέθυνση μετά πατήστε Ctrl++.\nΜπορείτε να δείτε το ένθετο με την δημοσίευση για το Βουρκάρι κάνοντας κλικ στην εικόνα:\nΗ μεγάλης κυκλοφορίας κυριακάτικη εφημερίδα Real news αφιέρωσε μεγάλο ρεπορτάζ στον υγροβιότοπο του Βουρκαρίου!\nΑυτή είναι άλλη μια θετική δημοσιότητα για την περιοχή μας με αφορμή τον υγροβιοπο των Μεγάρων!\nΑυτή όμως η δημοσιότητα μας υπενθυμίζει και τις αυτονόητες υποχρεώσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης: του δήμου Μεγαρέων και της Νομαρχίας.\nΑναμένουμε από την τοπική διοίκηση τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ :\nΝα πιέσουν την Κυβέρνηση για την άμεση νομοθετική κατοχύρωση και προστασία του υγροβιότοπου του Βουρκαρίου. Παράλληλα βέβαια, αναμένουμε να ζητήσουν την αναστολή όλων των οικοδομικών αδειών για την εγκατάσταση άλλων βιομηχανιών ή βιοτεχνιών στην περιοχή. Βέβαια αναμένουμε να απορρίψουν και οποιαδήποτε άλλη αδειοδότηση για βιομηχανία στην ευρύτερη περιοχή του υγροτόπου.\nΟ δήμος και η Νομαρχία με διακηρύξεις τους έχουν ταχθεί υπέρ της διάσωσης και προστασίας αυτού του τόσο ευαίσθητου οικοσυστήματος.\nΑναμένουμε φυσικά εκτός από λόγια και συγκεκριμένες πράξεις. Τα παραπάνω αποτελούν τις ελάχιστες υποχρεώσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης Γιατί ευθύνη της είναι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των κατοίκων!\nΕμείς θα συνεχίσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και επιμονή τον αγώνα μας. Αναμένουμε τις συγκεκριμένες ενέργειες από τον δήμο και την Νομαρχία!\nΌλοι μας άλλωστε θα κριθούμε από τις πράξεις και όχι τα λόγια μας!\nΟ υγροβιότοπος του Βουρκαρίου στην κυριακάτικη Re...


Η 'ΝΕΑ ΑΡΧΗ' δίνει την ευκαιρία και σε νέους ανθρώπους... | Galatsion.gr\nΗ 'ΝΕΑ ΑΡΧΗ' δίνει την ευκαιρία και σε νέους ανθρώπους...\nNEA , 01 Μαΐου 2014 11:53 , Updated 01 Μαΐου 2014 12:13\nΗ Αλεξάνδρα Βούβουρα είναι η νεότερη υποψήφια δημοτική σύμβουλος στο Γαλάτσι.\nΣυμμετέχει στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του δήμου με το συνδυασμό Νέα Αρχή και υποψήφιο δήμαρχο τον κύριο Νίκο Μαγκανάρη.\nΗ υποψήφια είναι μια νέα κοπέλα με φρέσκες ιδέες τις οποίες θα αναλύσουμε παρακάτω.\n-Πές μου Αλεξάνδρα δυο λόγια για εσένα;\nΕίμαι 20 ετών γεννήθηκα και ζω στο Γαλάτσι, είμαι φοιτήτρια ναυτιλιακών σπουδών στο πανεπιστήμιο Πειραιά.\n-Ποιοί είναι οι λόγοι που αποφάσισες να ασχοληθείς με τα κοινά;\nΑρχικά άκουσα για το συνδυασμό μέσω φίλων και γνωστών και θεώρησα πως ήταν μια πολύ καλή ιδέα να συμμετέχω διότι πιστεύω πως μπορώ να συνεισφέρω στα κοινά του δήμου μας και συγχρόνως θα αποτελέσει μια πολύ καλή εμπειρία σε προσωπικό επίπεδο.\nΕνθουσιάστηκα με την ευκαιρία που δίνει ο κύριος Μαγκανάρης στους νέους ανθρώπους να υψώσουν τη φωνή και το παράστημά τους στα τοπικά θέματα του Γαλατσίου.\n-Γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο συνδυασμό και τι πρεσβεύει γενικότερα;\nΕπέλεξα τη 'ΝΕΑ ΑΡΧΗ' διότι με ενέπνευσε ο ίδιος ο κύριος Μαγκανάρης ο οποίος θέλει το καλύτερο για τον τόπο μας, όσο κοινότυπο και αν ακούγεται αυτό.\nΔιαπραγματεύεται καλές ιδέες οι οποίες αφορούν κυρίως το περιβάλλον και την περίθαλψη των πολιτών του δήμου μας.\nΠοιές είναι οι βλέψεις σου για το Γαλάτσι;\nΜε απασχολούν θέματα περιβαλλοντολογικά,προέχει η αξιοποίηση των Τουρκοβουνίων ως πνεύμονας της πόλης και χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων,όπως και η εργασιακή απορρόφηση των πολιτών από το δήμο μας με διαφάνεια στις προσλήψεις.\n-Ποιά προβλήματα πιστεύεις ότι χρειάζονται άμεση επίλυση;\nΤα κύρια προβλήματα που αναζητούν άμεση λύση είναι τα θέματα υγείας και περίθαλψης των πολιτών, ίσως πιο άμεσα ακόμα,η κινητοποίηση των πολιτών να επανέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν έχοντας πλέον ελπιδοφόρα κίνητρα, και φυσικά το τεράστιο θέμα της ανεργίας.\n-Τι πιστεύεις ότι λείπει από την τοπική αυτοδιοίκηση της υπάρχουσας παράταξης;\nΟ τωρινός δήμαρχος και ο συνδυασμός του δεν έκανε αυτά που μπορούσε και είχε πεί ότι θα κάνει,δηλαδή είχε πει πολλά τα οποία δεν πραγματοποίησε.\nΤο θέμα είναι αυτό που λέμε να το κάνουμε κιόλας.\n-Πιστεύεις ότι ο συνδυασμός σου έχει τη δυνατότητα να καλύψει τα κενά τα οποία ανέφερες;\nΔεν θα συμμετείχα σε κάτι το οποίο δε θα μπορούσε να επιληφθεί και να επιλύσει τα προβλήματα του τόπου.\n-Tι νομίζεις ότι οδήγησε τη χώρα μας στην κρίση;\nΓια να το πω πιο λαϊκά,ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του και παρόλο που έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο,κανένας δεν αλλάζει τη νοοτροπία του.\nΚάτι που μου έχει κάνει εντύπωση και το έμαθα στη σχολή μου είναι ότι μόνο τα ναυτιλιακά έσοδα είναι 140 δις που ισοδυναμούν με το μισό περίπου χρέος της χώρας.\nΠου πάνε αυτά τα χρήματα;\n«To Moundial της ντροπής»\nΣε κοινωνικές καθάρσεις έχει προβεί το κράτος της Βραζιλίας εν όψη του Moundial.


Αποκαλυπτικός ο Λημνιός – inpaok.com\nΑποκαλυπτικός ο Λημνιός\nΤι ανέφερε σε μεγάλη του συνέντευξη\nΜεγάλη συνέντευξη στην εφημερίδα karfitsa παραχώρησε ο Δημήτρης Λημνιός με αρκετές… αποκαλύψεις και ατάκες για την ξέφρενη πορεία του ΠΑΟΚ την φετινή σεζόν στο πρωτάθλημα της Super League.\nΑναλυτικά τα όσα δήλωσε στην εφημερίδα karfitsa:\n– Δημήτρη, αν σε ρωτούσε κανείς πριν τρία χρόνια αν φανταζόσουν τον εαυτό σου όπως είναι σήμερα τι θα απαντούσες;\n«Μπορεί μέσα μου να το ονειρευόμουν όλο αυτό που ζω στον ΠΑΟΚ, όμως σίγουρα δεν περίμενα να τα καταφέρω τόσο σύντομα. Νιώθω ευλογημένος για όσα μου συμβαίνουν και δεν σας κρύβω πως το απολαμβάνω πολύ».\n– Πως είναι δηλαδή να ζει το όνειρό σου;\n«Θα σας πω όταν τελειώσει… (γέλια). Εντάξει είναι μοναδικό. Να παίζεις στον ΠΑΟΚ, να εισπράττεις τόση αγάπη από τον κόσμο, από την ομάδα από όλους. Μακάρι να μην τελειώσει ποτέ όλο αυτό».\n– Στα 20 σου έχεις ήδη χριστεί διεθνής με την Εθνική αντρών, έχεις κατακτήσει ένα κύπελλο Ελλάδος και όπως πάνε τα πράγματα πολύ σύντομα θα είσαι και πρωταθλητής με τον ΠΑΟΚ…\n«Όλα αυτά με χαροποιούν αλλά δεν τα σκέφτομαι. Εγώ κοιτάω να κάνω καλά τη δουλειά μου. Ακόμα δεν έχω πετύχει τίποτα. Αλίμονο αν στα 20 μου πω κάτι τέτοιο. Οι στόχοι είναι καθημερινοί και θέλει θυσίες για να τους πετύχεις. Σίγουρα όμως όλα όσα προανέφερες μου δίνουν δύναμη για να συνεχίσω ακόμα με μεγαλύτερο πάθος πλέον αυτό που κάνω».\n– Θα μας αποκαλύψεις το μυστικό που έκανε τον ΠΑΟΚ αήττητο στο πρωτάθλημα;\n«Δεν είναι μυστικό, είναι φανερό. Είμαστε μια οικογένεια. Ένα δεμένο σύνολο που μαχόμαστε σε κάθε παιχνίδι σαν να είναι τελικός. Αυτό μας το πέρασε ο προπονητής μας, αυτό θέλει, αυτό ζητάει. Πιστέψτε με αποδυτήρια σαν του ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν πολλά. Αυτό είναι το μυστικό».\n– Ο Δημήτρης Λημνιός κάνοντας την αυτοκριτική του τι θέλει να βελτιώσει στον εαυτό του;\n«Το είπα και προηγούμενος δουλεύω πολύ για να γίνω καλύτερος. Είναι πολλά πράγματα που θέλω να βελτιώσω. Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος στον ΠΑΟΚ αυτό σε κάνει μόνο καλύτερο και είναι κίνητρο για τον καθένα από εμάς να δουλέψει πολύ στις αδυναμίες του. Για παράδειγμα θέλω τη νέα χρονιά να βελτιώσω ακόμα περισσότερα τα νούμερά μου στο παιχνίδι (ασίστ, γκολ)».\n– Ο κ. Λουτσέσκου έχει ξεκάθαρο γούρι το πολυσυζητημένο σκουφί, εσύ έχεις γούρια;\n«Όχι, νομίζω το σκουφί καλύπτει όλη την ομάδα (γέλια)».\n– Δημήτρη πως είναι να έχεις για συμπαίκτη και αρχηγό τον Αντελίνο Βιεϊρίνια;\n«Ευλογία. Δεν υπάρχουν λόγια για τον Αντρέ. Είναι ηγέτης. Αυτή είναι η λέξη που μου έρχεται. Μακάρι να μπορούσαμε να τον έχουμε για πάντα δίπλα μας».\n– Έχεις σκεφτεί τι θα κάνεις μόλις ολοκληρωθεί και τυπικά το πρωτάθλημα και γίνεις πρωταθλητής με τον ΠΑΟΚ;\n«Αρχικά θα… τσιμπιέμαι για να συνειδητοποιήσω τι πετύχαμε. Εντάξει, δεν το σκέφτομαι για να πω την αλήθεια ακόμα. Θα το χαρούμε πολύ σίγουρα, θα το γιορτάσουμε, όμως έχουμε πέντε παιχνίδια ακόμα. Πρέπει να είμαστε το ίδιο σοβαροί και να τελειώσουμε την χρονιά όπως ακριβώς την αρχίσαμε. Μόνο με νίκες».\n– Κλείνοντας, αυτή την κουβέντα μας, που αφιερώνεις τα γκολ σου και ποια είναι τα πρόσωπα που παίρνεις τηλέφωνα πριν και αφότου βγεις από το γήπεδο;\n«Η οικογένειά μου. Τους οφείλω τα πάντα, τους αγαπώ πολύ και χαίρομαι όταν τους βλέπω να ναι χαρούμενοι για μένα».