Натуральна, такі праект атрымаў і працяг, а затым яшчэ некалькі новых шутэраў, якія да сённяшняга дня лічацца аднымі з лепшых. На шчасце, яны захавалі ў сабе тую самую асаблівую схільнасць да разбурэнняў, таму сёння вы можаце атрымаць неверагоднае асалоду ад эфектаў выбухаў за ўсё, што знаходзіцца вакол. Аднак мінусам з'яўляецца практычна поўная адсутнасць сюжэту, якім першая частка гульні была таксама вельмі моцная.\nМногіх геймераў цікавіць сёе-тое канкрэтнае датычна гульні Red Faction: Guerrilla - коды. Пра іх вядома вельмі мала, і для гэтага ёсць свае прычыны.\nПрыйшоў час даведацца, якія ёсць у Red Faction: Guerrilla коды. Усяго іх маецца толькі два, так што вы можаце ўважліва вывучыць кожны з іх і дакладна запомніць, як яны ўводзяцца, каб не дапусціць памылкі. Першы чыць - гэта HARDHITTER, з яго дапамогай вы атрымліваеце унікальнае зброю, залаты молат, якім можаце як атакаваць праціўнікаў, так і разбураць аб'екты вакол сябе - выглядае гэта ў абодвух выпадках даволі эфектна.\nДругі чыць - MAPMAYHEM, калі вы яго ўведзяце, то адкрыеце доступ да двух сакрэтным картах, якія вы не можаце загрузіць у звычайным рэжыме. Толькі памятайце, што захоўвацца вам нельга, так што забаўляцца на гэтых картах прыйдзецца ў адзін заход - ці ж пачынаць затым усё з самага пачатку. Як бачыце, у гульні Red Faction: Guerrilla чыць-коды не адрозніваюцца разнастайнасцю, але карысці могуць прынесці шмат.\nЦяпер вы пераканаліся, што ўсяго кодаў у гульні маецца трохі, а код актывацыі Red Faction: Guerrilla наўрад ці можна аднесці да читам. Але няўжо нічога нельга зрабіць? Як і ў выпадку практычна з усімі гульнямі, дзе няма читов, геймеры прыдумляюць уласны выхад. На гэты раз яны стварылі вялікі набор трейнеров, кожны з якіх адкрывае вам новыя магчымасці.


Культура - Між мэйнстрымам і ўнікальнасцю\nДэталізацыя фестывалю ў Гродне, які... немагчыма ахапіць\nФэст распачаўся шэсцем удзельнікаў, што нагадала іншыя беларускія фестывалі, арганізаваныя работнікамі культуры: круглыя шыльдачкі з надпісамі, харугвы, удзельнікі ідуць шэрагамі. Але шэсце ў Гродне аказалася маляўнічым, з танцамі, спевамі, музыкай, паглынальнікамі агню і драконам. Калі ўсе ўдзельнікі падышлі да галоўнай сцэны, намеснік Прэм’ер-міністра Беларусі Наталля Качанава зачытала адрас Прэзідэнта краіны з цёплымі словамі да ўдзельнікаў і гасцей фестывалю.\nСпачатку здзівіў удзел байкераў. Але ж за апошнія гады з прадстаўнікоў контркультуры ўдзельнікі байк-клубаў сталі інтэграванымі ў калякультурны мэйнстрым. Яшчэ адной ілюстрацыяй такога кшталту можна назваць выступы на гала-канцэрце Фестывалю нацыянальных культур поп-артыстаў Сашы Нэма і Аляксея Гроса (пра вандроўку на яго радзіму “К” пісала ў папярэднім нумары) у футболках-“вышымайках”, што першапачаткова піярыліся ініцыятывай, якую ніяк нельга назваць мэйнстрымавай арганізацыяй.\nУ фестывалі ўдзельнічалі прадстаўнікі каля сарака нацыянальнасцей, што жывуць у Беларусі. Уласна айчынную культуру прадстаўлялі гурты і майстры з Гродзенскай вобласці, а таксама “Ветах” з Мінска ды эстрадныя выканаўцы. Нашы рамеснікі змясціліся на плошчы Тызенгаўза. Некаторыя скардзіліся, што месца “непрахадное”, а пляцоўкі ўздоўж пешаходнай Савецкай занялі гандляры кітайскім шырспажывам. Ды вядучы метадыст па дэкаратыўна-прыкладным і выяўленчым мастацтве Гродзенскага абласнога метадцэнтра народнай творчасці Яніна Барысевіч лічыць, што публіка ў Гродне выхаваная шматлікімі кірмашамі, таму кітайскія сувеніры тут не дужа папулярныя, а вось вырабы сваіх, беларускіх, майстроў гатовы купляць. У фэсце ўдзельнічалі ўсе 17 раёнаў Гродзеншчыны. На стэндах тых, хто мае нематэрыяльныя гісторыка-культурныя каштоўнасці, прапаноўваліся даведачныя матэрыялы пра элементы нематэрыяльнай культурнай спадчыны. Асноўная ж мэта раёнаў — паказаць гасцям фестывалю мясцовыя традыцыйныя рамёствы.\nДзіцячы фальклорны гурт “Нальшчаначка” з Жодзішкаў і ансамбль песні з Казлоўшчыны Дзятлаўскага раёна апрабавалі праграму да фестывалю фальклорнага мастацтва “Берагіня”. Гурт “Вяргіня” з Бабічаў на Шчучыншчыне выконваў лірычныя песні. Падчас выступу гурта з Казлоўшчыны і фальклорнага ансамблю “Кужаль” Гродзенскага каледжа мастацтваў гучалі жніўныя песні. (Зарана: першы хлеб з жыта новага ўраджаю даўней маглі спекчы на Пятра, 12 ліпеня.) “Ветах” збольшага граў танцы, пад якія перад сцэнай хутка ўтварыліся пары.\nАмаль сорак культур\nНекаторыя этнічныя культуры прадстаўлялі некалькі гуртоў з розных частак Беларусі. Украінцы, напрыклад, прыехалі з Веткаўскага, Рэчыцкага, Рагачоўскага раёнаў і з Мінска, прывезлі цікавую выставу ручнікоў. (Ва ўкраінскім хоры быў нават заўважаны знаёмы мінскі музейшчык!) Каб прадставіць пэўны народ на фэсце ў Гродна, неабавязкова мець карані ў этнічнай супольнасці. Удзельнічаў у праграме, напрыклад, мінскі калектыў іспанскага танца, разам з цыганамі танчылі ў гурце і беларускі, як і побач з карэйцамі, індыйцамі, казахамі. Некаторыя супольнасці прадстаўляла літаральна па некалькі чалавек: туркменаў, шры-ланкійцаў, сірыйцаў. ЗША прэзентаваў маленькі чорнаскуры саксафаніст, бацька якога — амерыканец. Некаторыя прадстаўнікі нацыянальных культур (нігерыйцы, карэйцы) увасобіліся ў Гродне студэнтамі-замежнікамі.\nМагчымы і шлях, калі даўно інкультураваны ў Беларусі чалавек шукае свае карані, і з гэтага вырастае мастацкая з’ява. Як прыклад — прадстаўленыя на фэсце эстонцы і башкіры. Эстонскі сямейны гурт стварыў начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Клічаўскага райвыканкама Уладзімір Ваакс, які, хоць і даўно жыве ў Беларусі, не забываецца на сваё эстонскае паходжанне. Некалькі башкірскіх песень выканаў гурт “Няўрыда”, чый лідар, Павел Таіпаў, напалову башкір па бацьку. Увогуле, гурт, можна сказаць, шырокага профілю: граюць уласную музыку, сярэднявечную, спяваюць па-англійску, часам — па-беларуску. У Гродне выступілі ў касцюмах накшталт башкірскіх народных. На рыцарскіх фестывалях “Няўрыда” звычайна грае ў сярэднявечна-фэнтэзійных строях. Здаецца, зрабілі б башкірскамоўную праграму, ды яшчэ з народнымі ўстаўкамі — былі б цікавыя і для беларусаў, і для еўрапейцаў.\nСваёй арганічнасцю запомніўся сольны танец башкіркі Альфіі Міхнюк, што жыве ў Ганцавічах з 1966 года, а нарадзілася непадалёк ад Уфы. Проста на вуліцы спантанна сабраў кола шматнацыянальны танцавальны ансамбль “Легенды Каўказа” з Мінска. Далучыліся афганцы, азербайджанцы… Адна справа, калі танчаць удзельнікі гурта ў сцэнічных строях і адпаведным абутку. А вось калі далучаюцца прадстаўнічыя мужчыны ў строгіх гарнітурах і дарагіх чаравіках, — уражанне зусім іншае.\nЛітоўцы ў балцкай стрыманасці запомніліся строямі, рэканструяванымі па аўтэнтычных узорах, і чароўнымі кадрылямі проста на асфальце, нават не на літоўскім падворку, і хутчэй для сябе, чым для гледачоў. Індусы ладзілі віктарыны, дэманстравалі строі, паказвалі, як правільна надзець сары, прапаноўвалі зрабіць роспіс хной.\nМінская этнастудыя “Кетры” паказала праграму па матывах усходніх і афрыканскіх танцаў. Са студыі этнічнай пластыкі, што танчыла пад фанаграмы, за пяць гадоў дзяўчаты эвалюцыянавалі ў гурт з уласнымі музыкантамі і вакалісткамі і падрыхтаванасцю да паўнавартаснаага электра-этна-танцавальнага шоу.\nПраглядзець праграмы на ўсіх падворках было, бадай, немагчыма, бо шмат імпрэзаў адбывалася адначасова. Хацелася адчуць краіну “на смак”, але да дэгустацыйных сталоў падысці не так і проста праз вялікую колькасць ахвотных. На некаторых падворках яшчэ і гандлявалі нацыянальнымі стравамі. Пляцоўкі абсталявалі рухомымі рукамыйнікамі, што ў спёку было вельмі дарэчы. Набыць што-небудзь на памяць можна было далёка не на ўсіх нацыянальных падворках. Попыт аматараў шопінгу збольшага задавальнялі майстры сучаснага хэнд-мэйду: біжутэрыі, цацак, гаманцоў для манет. “Вышымайкі” таксама прадавалі.\nШто да эканомікі фестывалю, то на адны расцяжкі і назвы падворкаў, мабыць, пайшлі істотныя сумы. Хоць удзельнікаў не кармілі за кошт арганізатараў і не аплачвалі ім дарогу, была магчымасць пасяліцца за сімвалічны кошт каля 30 тысяч рублёў за ноч у інтэрнатах гродзенскіх навучальных устаноў. А як распавёў Уладзімір Ваакс, яго калектыву, напрыклад, дапамагла прыехаць з Клічава ў Гродна эстонская дыяспара: “Я не ўпэўнены, што мы змаглі б паўдзельнічаць у фэсце цалкам за свой кошт”.\nНа фэсце раздавалі задарма спецвыпуск газеты “Вячэрні Гродна” з картай-схемай і раскладам фестывалю. Па ёй можна было арыентавацца ў размяшчэнні нацыянальных падворкаў і асноўных вуліц старога горада. Але, напрыклад, іранскі шацёр, што, адпаведна праграме, размяшчаўся “на вуліцы Сацыялістычнай, ля кінатэатра “Чырвоная зорка” мне як госці горада знайсці было праблематычна, і карта не дапамагла. Язык, канечне, да Кіева давядзе, але хацелася б, каб на карце пазначалі ўсе кропкі.\nВячэрні гала-канцэрт: эстрадная музыка, поп-фольк, рэп… Можа, аўтэнтычныя гурты і не зусім фармат для такога мерапрыемства, але мне здаецца, на галоўнай сцэне фестывалю нацыянальных культур, на гала-канцэрце, акапэльныя спевы ці акустыка былі б дарэчнымі.\nФестываль нацыянальных культур праходзіць з 1996-га кожныя два гады. Як паведамляе БелТА, сёлета фэст наведала каля 120 тысяч чалавек, удзельнікаў было з паўтары тысячы. Падчас фестывалю падпісалі трохбаковае пагадненне аб супрацоўніцтве паміж Рэспубліканскім цэнтрам нацыянальных культур, Культурным цэнтрам Беларусі ў Варшаве і Таварыствам па сувязях з суайчыннікамі за мяжой "Радзіма".


Як выкарыстоўваць Python для аптымізацыі пошукавай сістэмы - Semalt Expert\nВыкарыстанне Python для SEO можа стаць выдатным спосабам надаць вэб-сайту неабходныя функцыі, адначасова аптымізуючы яго для пошукавых сістэм. Вы зацікаўлены ў вывучэнні магчымасцей Python на сваім сайце? Вось некалькі зручных для пачаткоўцаў спосабаў зразумець, як функцыянуе Python і як яго можна выкарыстоўваць для аўтаматызацыі тэхнічнага SEO і аналізу дадзеных.\nКалі мы толькі пачалі выкарыстоўваць Python, мы выявілі, што нашы спецыялісты выкарыстоўваюць яго ўсё часцей і часцей, і з кожным новым выкарыстаннем узнікае новы вопыт і лепшае разуменне мовы праграмавання. Гэта дапамагло нам выраўнаваць наш партфель, і мы сталі лепшымі ў якасці спецыялістаў па SEO.\nНаша здольнасць спраўляцца з патрэбамі кліента ў Python вар'іруецца ад даволі тэхнічных задач, такіх як ацэнка таго, як элементы, такія як колькасць слоў і коды стану, з цягам часу змяняліся. Мы таксама можам клапаціцца пра больш дасканалыя задачы, такія як аналіз унутраных спасылак і файлаў часопісаў.\nАкрамя таго, мы змаглі выкарыстоўваць Python для:\nПраца над вельмі вялікімі бітамі набораў дадзеных.\nПраца з файламі, якія звычайна выводзяць з ладу Excel альбо з файламі, патрабуе складанага аналізу, каб атрымаць важныя звесткі.\nЯк мы змаглі выкарыстоўваць Python для павышэння эфектыўнасці SEO?\nКалі мы выкарыстоўваем Python для SEO, мы маем некалькі магчымасцей. Гэта дзякуючы яго функцыі, якая дазваляе карыстальнікам аўтаматызаваць паўтаральныя функцыі нізкага ўзроўню, на выкананне якіх звычайна патрабуецца працяглы перыяд.\nВыкарыстоўваючы гэты Python, мы маем больш часу і энергіі, каб выдаткаваць на іншую важную стратэгічную працу і аптымізаваць іншыя намаганні, якія немагчыма аўтаматызаваць.\nГэта дазваляе нам лепш працаваць з вялікімі кавалкамі дадзеных, палягчаючы прыняцце больш дасканалых рашэнняў, якія забяспечваюць каштоўную аддачу ад нашага свету, а кліенты вяртаюцца дадому задаволеныя нашымі намаганнямі.\nКаб падмацаваць эфектыўнасць Python, было праведзена даследаванне McKinsey Global Institue, якое паказала, што арганізацыі, якія кіруюцца дадзенымі, у 23 разы часцей набываюць кліентаў. Яны могуць утрымліваць кліентаў, якія націскаюць на іх вэб-сайт у шэсць разоў больш, чым звычайныя сайты. Вы атрымліваеце выгаду ад усяго гэтага, выкарыстоўваючы Python.\nВыкарыстанне Python таксама карысна для рэзервовага капіявання любых ідэй і стратэгій, якія нам могуць спатрэбіцца для паляпшэння вашага сайта. Гэта магчыма, таму што мы ацэньваем яго згодна з дадзенымі, якія ў нас ужо ёсць, і выкарыстоўваем для прыняцця найлепшых рашэнняў. Мы таксама падтрымліваем свой рычаг харчавання, спрабуючы рэалізаваць гэтыя ідэі.\nЯк мы дадаем Python да нашага працоўнага працэсу SEO?\nМы выкарыстоўваем Python у рабочым працэсе двума асноўнымі метадамі:\nМы разглядаем, што можна аўтаматызаваць, і звяртаем асаблівую ўвагу на гэты фактар пры выкананні складаных задач.\nМы выяўляем любыя прабелы ў нашай аналітычнай працы, як яна ідзе, альбо падчас завершанага аналізу.\nМы выявілі, што іншы карыстальнік павінен быў даведацца Python, каб залежаць ад дадзеных, якія вы ў цяперашні час маеце для доступу, альбо атрымаць каштоўную інфармацыю. Гэты метад дапамог некалькім нашым экспертам даведацца шмат рэчаў, якія мы абмяркуем у гэтым артыкуле.\nВы павінны разумець, што мы даведаліся Python як дадатковую перавагу, а не таму, што гэта неабходна для таго, каб стаць SEO-прафесіяналам.\nЯк я магу даведацца Python?\nКалі вы спадзяецеся атрымаць лепшыя вынікі ад выкарыстання гэтага артыкула ў якасці кіраўніцтва па вывучэнні Python, вось некалькі матэрыялаў, якія вы павінны мець пад рукой:\nНекаторыя дадзеныя з вэб-сайта.\nІнтэграванае асяроддзе распрацоўкі для запуску кода. Калі мы толькі пачалі, мы выкарыстоўвалі Google Colab і Juster Notebook.\nАдкрыты розум. Мы лічым, што наша мысленне значна дапамагло нам зрабіць так добра з Python. Мы не баяліся памыліцца альбо напісаць няправільны код. Кожная памылка - гэта магчымасць вучыцца такім чынам, пра які вы ніколі не забудзецеся. З памылкай вы прыступаеце да вырашэння праблемы і высвятляеце спосабы яе ліквідацыі. Гэта адыгрывае вялікую ролю ў тым, што мы робім як спецыялісты па SEO.\nКалі мы пачалі вывучаць Python, мы былі звычайнымі наведвальнікамі бібліятэк як у Інтэрнэце, так і на мясцовым узроўні. Бібліятэка - добрая адпраўная кропка. Ёсць некалькі бібліятэк, якія вы можаце праверыць, але тры бібліятэкі вылучаюцца, калі трэба навучыць вас важным рэчам. Яны:\nГэта бібліятэка Python, якая выкарыстоўваецца для працы з дадзенымі табліц. Гэта дазваляе апрацоўваць дадзеныя высокага ўзроўню, дзе DataFrame з'яўляецца ключавой структурай дадзеных.\nDataFrame - гэта, па сутнасці, электронная табліца Panda. Аднак яго функцыі не абмяжоўваюцца перавышэннем радкоў і абмежаваннямі байтаў. Гэта таксама значна хутчэй і больш эфектыўна ў параўнанні з Microsoft Excel.\nЗапыт выкарыстоўваецца для стварэння HTTP-запытаў у Python. Пры выкарыстанні запыту выкарыстоўваюцца розныя метады, такія як GET і POST, і ў рэшце рэшт, вынік захоўваецца ў Python. Карыстальнікі могуць таксама выкарыстоўваць розныя запыты, такія як загалоўкі, якія будуць адлюстроўваць карысную інфармацыю пра час змесціва і працягласць адказу кеша.\nГэта таксама бібліятэка, якая выкарыстоўваецца для здабывання дадзеных з файлаў HTML і XML. Мы ў асноўным выкарыстоўваем гэта для выкіду з Інтэрнэту, бо ён можа пераўтвараць звычайныя дакументы HTML у розныя аб'екты Python. У якасці прыкладу ён быў выкарыстаны для атрымання загалоўка старонак. Ён таксама можа быць выкарыстаны для атрымання спасылак Href, якія ёсць на старонцы.\nТут вы будзеце згрупаваць старонкі па катэгорыях на аснове іх структуры URL альбо загалоўка старонкі. Вы пачынаеце з выкарыстання простага рэгулярнага выраза, каб разбіць сайт і класіфікаваць яго на аснове URL кожнай старонкі. Далей мы дадаем функцыю, якая перабірае спіс URL-адрасоў, прысвойваючы URL-адрас пэўнай катэгорыі, перш чым дадаваць сегменты ў слупок у DataFrame, дзе вы знойдзеце зыходны спіс URL-адрасоў.\nІснуе таксама спосаб сегментаваць старонкі, не ствараючы сегменты ўручную. Выкарыстоўваючы структуру URL, мы можам захапіць тэчку, якая знаходзіцца пасля асноўнага дакумента, і выкарыстоўваць яе для класіфікацыі кожнага URL. Гэта па-ранейшаму дадасць новы слупок да нашага DataFrame з задзейнічаным сегментам.\nКалі б мы не зразумелі, што гэта магчыма з дапамогай Python, мы маглі б ніколі не спрабаваць. Падчас міграцыі, пасля дадання перанакіраванняў, мы шукалі, ці дакладнае адлюстраванне перанакіравання. Наш тэст залежаў ад праверкі, калі катэгорыя і глыбіня кожнай старонкі змяніліся ці засталіся ранейшымі.\nКалі мы гэта зрабілі, нам прыйшлося выканаць сканаванне сайта перад і пасля міграцыі і сегментаваць кожную старонку, выкарыстоўваючы яе структуру URL-адрасоў, як мы ўжо згадвалі раней. Пасля гэтага засталося толькі выкарыстаць некаторыя простыя аператары параўнання, убудаваныя ў Python, якія дапамагаюць вызначыць, ці зменіцца катэгорыя глыбіні для кожнага Python.\nУ якасці аўтаматызаванага сцэнарыя ён праходзіў праз кожны URL, каб вызначыць, ці аказвае ўплыў катэгорыя або глыбіня, і вынік вываду ў выглядзе новага кадра дадзеных. Гэты новы кадр дадзеных будзе ўключаць дадатковыя слупкі, якія адлюстроўваюць ісціну, калі яны супадаюць, альбо ілжывыя, калі яны не супадаюць. Гэтак жа, як і Excel, выкарыстанне бібліятэкі Panda дазваляе зводзіць дадзеныя на аснове індэкса, атрыманага з арыгінальнага DataFrame.\nАналіз унутраных спасылак\nВажна правесці аналіз унутраных спасылак, каб вызначыць, у якіх раздзелах сайта больш за ўсё спасылак, а таксама адкрыць новыя магчымасці для развіцця больш унутраных спасылак на сайце. Каб правесці гэты аналіз, спатрэбяцца некаторыя слупкі дадзеных з веб-сканавання. Напрыклад, вам могуць спатрэбіцца любыя паказчыкі, якія адлюстроўваюць спасылкі і выходы паміж старонкамі сайта.\nЯк і раней, нам трэба будзе сегментаваць гэтыя дадзеныя, каб мы маглі вызначыць розныя катэгорыі вэб-сайта. Гэта таксама вельмі важна, бо гэта дапамагло нам пры аналізе сувязяў паміж гэтымі старонкамі.\nЗводныя табліцы карысныя пры гэтым аналізе, паколькі яны дазваляюць нам разводзіць катэгорыю, каб атрымаць дакладную колькасць унутраных спасылак на кожнай старонцы.\nЗ Python мы таксама можам выконваць матэматычныя функцыі для атрымання сум і значэння любых лікавых дадзеных, якія мы маем.\nАналіз часопісных файлаў\nЯшчэ адна прычына, чаму Python карысны, звязана з аналізам файлаў часопісаў. Некаторыя з высноваў, якія мы можам атрымаць, уключаюць ідэнтыфікацыю абласцей сайта, якія найбольш поўна скануюцца пошукавым ботам Google. Ён таксама выкарыстоўваецца для маніторынгу любых змен колькасці запытаў з цягам часу.\nАналіз часопісных файлаў можа быць выкарыстаны для прагляду колькасці старонак, якія нельга праіндэксаваць альбо зламаць старонкі, якія па-ранейшаму атрымліваюць увагу бота, каб вырашыць праблемы з бюджэтам сканавання.\nСамы просты спосаб правесці аналіз файла часопіса - гэта сегментаваць URL-адрасы сайта на аснове яго парасонавай катэгорыі. Мы таксама выкарыстоўваем зводныя табліцы для стварэння лічбы агульнай колькасці URL-адрасоў і сярэдняй сумы для кожнага сегмента.\nPython можа шмат чаго прапанаваць, і ў патрэбных руках ён з'яўляецца магутным саюзнікам. Семальт і яго каманда экспертаў гадамі спадзяецца на Python для асаблівых патрэб. Мы ведаем, як зрабіць працу, і нашы кліенты маюць гэта як перавага. Вы таксама можаце стаць кліентам сёння.


Звонкае рэха лагера | Актуально | Заря над Неманом\nЗвонкае рэха лагера\n07 июля 2017 — 16:18\nЧас сустрэчы заўсёда загадкавы, таямнічы, а асабліва, калі сустракаешся з мала вядомымі табе людзьмі. Вось такая сустрэча мая адбылася зусім нядаўна з іншымі выхаванцамі атрада “Лясны дазор” аздараўленчага лагера “Сонейка”, які працаваў пры Пескаўскім дзіцячым садзе-сярэдняй школе.\nЖыццё ў атрадзе было вельмі-вельмі цікавым. Яно было напоўнена самымі разнастайнымі справамі. Профіль атрада – эколага-біялагічны. Мы не толькі актыўна адпачывалі і аздараўляліся, але і займаліся даследчай дзейнасцю: вывучалі прыроду, гісторыю і традыцыі роднага краю, ставіліся беражліва да яго багаццця. Час, праведзены ў лагеры, ляцеў няўмольна хутка, таму што кожны дзень ні адной хвіліны не праходзіў бясследна. Вось аб чым ўспамінаюць мае сябры:\nНайбольш запомнілася мне сустрэча з работнікамі МЧС і экскурсія на шклозавод ў горадзе Бярозаўка (Чарніцкая Ангеліна).\nЯ першы раз наведала казачны падвясны мост праз раку Нёман і гэта для мяне было загадкава (Выдрыч Вікторыя).\nНа выратавальнай станцыі цікава было паслухаць выратавальнікаў аб самых розных спосабах выратавання людзей (Шаўчэнка Вікторыя).\nДа глыбіні душы кранула мяне сустрэча з былой вёскай Шавулічы, якая згарэла ў 1943 годзе разам з яе жыхарамі, з 366 дарослымі , а 120 з іх былі дзеці. У бібліятэцы в. Струбніца мы наведалі літаратурную гасцёўню, прысвечаную 500-годдзю кнігадрукавання. Пераможцы віктарыны атрымалі сувеніры (Мармыш Вікторыя).\nА мне помніцца гульня “Што? Дзе? Калі?”, конкурс букетаў з лясных кветак “Лясная фантазія”, інсцэніроўка казкі “Рэпка” на новы лад (Пецурышына Ганна).\nЗаймаліся мы таксама і даследчай працай. Даследавалі, якія насякомыя і птушкі пражываюць на тэрыторыі нашай школы.\nА сёння час сумны, таму што сёння мы развітваемся як адна сям’я. Мы яшчэ раз ўпэўніліся, што наш атрад – атрад няўрымслівых, зацікаўленых, вясёлых і працалюбівых рабят. Вось-вось мы расстанемся, але вясёлае звонкае рэха лагернага жыцця яшчэ доўга будзе помніцца нам.\nМаксім Лысюк, выхаванец атрада\n“Лясны дазор” лагера “Сонейка” пры Пескаўскім д/с - СШ


У Нью-Ёрку міністр замежных спраў Беларусі ўзяў удзел у саміце ААН па харчовых сістэмах.\nУладзімір Макей раскрытыкаваў санкцыі супраць калійнай галіны Беларусі і заявіў пра глабальныя наступствы для харчовай бяспекі.\nПа яго словах, бяздумны санкцыйны ціск заходніх краін на Беларусь ставіць пад пагрозу глабальную харчовую бяспеку.\nАдсутнасць на сусветным рынку беларускіх калійных угнаенняў, якія займаюць 20% рынку, апрыёры вядзе да значнага зніжэння ўраджайнасці ў сельскай гаспадарцы, а дэфіцыт калійных угнаенняў на сусветным рынку прагназавана прывядзе да росту іх цэн і, як вынік, да росту цэн на прадукты.\nНедапушчэнне беларускіх калійных угнаенняў на еўрапейскі рынак таксама негатыўна паўплывае на сельскагаспадарчы сектар эканомікі самога ЭС.\n«На фоне таго факта, што амаль два мільярды чалавек у свеце недаядаюць, недапушчальна выкарыстанне прадуктаў і злучальных ланцужкоў у якасці інструменту палітычнага ціску і эканамічнага шантажу», — мяркуе міністр.


Землякі ў Беларусі смуткуюць па Эзэру Вэйцману\n26 красавік 2005, 11:21\nВячаслаў Кулік, Менск 26 красавіка ў Ізраілі адбудзецца пахаваньне экс-прэзыдэнта гэтай краіны Эзэра Вэйцмана. Ён памёр ва ўзросьце 80 гадоў. Нябожчык меў беларускія карані.\nЭзэр Вэйцман пакінуў гэты сьвет у галоўнае юдэйскае сьвята Пэйсах. У вёсцы Моталь на берасьцейскім Палесьсі людзі выказваюць словы спачуваньня. Паводле тамтэйшай жыхаркі Вольгі Мацкевіч, бацька Эзэра Вэйцмана нарадзіўся ў Моталі. “Адсюль паходзіць таксама і дзядзька нябожчыка – першы прэзыдэнт Ізраіля Хаім Вэйцман. Ён памятаў пра сваю малую радзіму і наведваў яе”, кажа землячка прэзыдэнтаў Вэйцманаў.\n(Мацкевіч: ) “Маталяне, пачуўшы, што памёр пляменьнік Хаіма Вэйцмана, з жалобаю ўспрынялі гэтую вестку і смуткуюць з нагоды ягонай сьмерці”.\nПаводле Вольгі Мацкевіч, у былым габрэйскім мястэчку Моталь да цяперашняга часу захаваўся драўляны дом сям''і Вэйцманаў.\n(Мацкевіч: ) “Збудаваны ён вельмі даўно. Дрэва на гэты дом везьлі з Белавескай пушчы. Габрэі закупілі там цэлую дзялянку”.\nЦяперашняя гаспадыня былога дома Вэйцманаў Сафія Цішына мае 82 гады веку. Жанчына гаворыць, што ў 1946 годзе гэтыя сьцены далі прытулак сіротам вайны. Пасьля сюды засяліліся калгасныя сям''і. Па словах кабеты, зараз гэта звычайны падворак са сьлядамі, так бы мовіць, вечнага рамонту. Ніякай удзячнай шыльды Вэйцманам на іхным былым доме няма. “Госьці з замежжа шукаюць сьцяжынку да яго парога толькі дзякуючы роспыту вяскоўцаў”, кажа бабуля Цімошына.\n(Цішына: ) “І цяпер былі, гэтага року. Расказваю. Ды яны і самі бачаць. Тут перабудавалі гэту хату. А вайна выгубіла габрэяў у Моталі”.\nПаводле загадчыца музэю Беларускай габрэйскай суполкі Іны Герасімавай, Беларусь зьяўляецца радзімай прэзыдэнтаў Ізраілю Хаіма і Эзэра Вэйцманаў, а таксама Залмана Шазара. Тут нарадзіліся і правялі дзяцінства палітычныя дзеячы Ізраілю Мэнахім Бэгін, Іцхак Шамір, Шымон Пэрэс. Па словах спадарыні Герасімавай, ніхто з гэтай вядомай усяму сьвету плеяды не атрымаў да цяперашняга часу годную памяць у Беларусі.\n(Герасімава: ) “На вялікі жаль. Адзінае, што нам удалося, гэта калі было 125 гадоў Хаіму Вэйцману, то ў Пінску на будынку, дзе ён вучыўся, была прымацаваная памятная дошка. Эзэр Вейцман быў у той час прэзыдэнтам Ізраіля”.\nЯк мяркуе зьбіральнік гістарычнай спадчыны з мястэчка Радунь Воранаўскага раёну Іван Фясенка, “цяперашняя ўлада здольная ўважыць памяць пра юдэяў, калі ёсьць падстава для гандлю”. Так, па словах суразмоўцы, дом габрэйскага філёзафа Хафэца Хайма, быў перавезены ў Ізраіль у абмен на аўтамабіль “хуткай дапамогі”...\n(Фясенка: ) “Пакуль ва ўладаў дойдуць рукі да такіх помнікаў, то, як яны гавораць, пройдзе 30 – 40 гадоў. Мы разумеем, што гэта нашыя агульныя каштоўнасьці. А дзяліць, напрыклад, што гэта габрэйскае, тое– татарскае, а гэта – беларускае, так нельга. Гэта каштоўнасьці нашага беларускага народа”.


Слуцак: прадпрымальнікі пратэстуюць супраць гігіенічных сэртыфікатаў\n19 ліпень 2007, 17:02\nАльгерд Невяроўскі, Менск Актывісты рады прадпрымальнікаў Слуцку наведалі чыноўнікаў гарвыканкаму. Яны дамагаюцца перагляду палажэньня Міністэрства аховы здароўя пра абавязковую гігіенічную сэртыфікацыю тавараў. Прадпрымальнікі церпяць з-за гэтага палажэньня вялікія страты. Калі ўлады не прыслухаюцца да іх патрабаваньняў, бізнэсоўцы зьбіраюцца распачаць агульнанацыянальны страйк.\nУ Слуцку ўлады пачалі караць прыватных прадпрымальнікаў, якія ня маюць гігіенічных сэртыфікатаў на свой тавар.\nМіністэрства аховы здароўя ўвяло гэтую норму некалькі месяцаў таму. З пачатку чэрвеня ў розных гарадах краіны пачаліся адпаведныя праверкі на рынках. У прадпрымальнікаў, што ня маюць гігіенічных сэртыфікатаў, канфіскоўваюць тавар і караюць штрафамі.\nПаводле лідэра кампаніі “За свабоднае прадпрымальніцтва” Віктара Гарбачова, у некаторых рэгіёнах сканфіскаваны тавар рэалізоўваецца праз гандаль сыстэмы “канфіскат”.\nСлуцкія прадпрымальнікі вырашылі пратэставаць. Сёньня яны сустрэліся з чыноўнікамі гарвыканкаму.\nГаворыць старшыня Рады прадпрымальнікаў Слуцку Соф’я Мецяшова:\n“Гігіенічная сэртыфікацыя на сёньня проста невыканальная ў такім выглядзе, у якім яна прапанаваная Міністэрствам аховы здароўя.У нас адзіны цэнтар гігіены — у Салігорску. Там працуе пяць чалавек, экспэртыза зацягваецца на месяц. Як можна атрымаць сэртыфікат хутка? А толькі ў Слуцку дзьве з паловай тысячы прадпрымальнікаў”.\nАсабліва пакутуюць ад гэтага новаўвядзеньня гандляры сэзонным таварам. Паводле Соф’і Мецяшовай, гарадзкія ўлады са зразуменьнем паставіліся да патрабаваньняў прадпрымальнікаў зьмяніць правілы выкананьня сэртыфікацыі.\nАле вырашыць гэтае пытаньне на карысьць прадпрымальнікаў слуцкія ўлады ня могуць. Таму прадпрымальнікі зьбіраюцца прыехаць у Менск і пратэставаць у абласным выканкаме.\nЛідэр кампаніі “За свабоднае прадпрымальніцтва” Віктар Гарбачоў гаворыць, што такія ж праблемы і ў прадпрымальнікаў зь іншых рэгіёнаў Беларусі:\n“Я думаю, што трэба трохі пачакаць, паглядзець, як будзе ўсё гэта працягвацца ў рэгіёнах. Калі працэс ня спыніцца, то, магчыма, у верасьні будзе ставіцца пытаньне пра агульнанацыянальны страйк”.\nПаводле Віктара Гарбачова, прадпрымальнікі будуць патрабаваць ня толькі адмены гігіенічных сэртыфікатаў, але й адмены ўказу №760 Аляксандра Лукашэнкі, паводле якога з 1 студзеня 2008 году бізнэсовец зможа наймаць на працу толькі сваякоў.


тэкстаў да друку\nКалі ў канцы 2001 — пачатку 2002 году ў “Беларускім кнігазборы” складалі том выбраных твораў Натальлі Арсеньневай, я згадаў, што ў маіх сшытках маюцца перапісаныя лісты паэткі да Антона Луцкевіча. Набраўшы тэксты тых лістоў на кампутары й аддаўшы іх рэдактару Міхасю Скоблу, я вырашыў напісаць пра ўзаемаадносіны паэткі з ейнымі настаўнікамі беларускае літаратуры ў Віленскай беларускай гімназіі — Максімам Гарэцкім ды Луцкевічам. Так зьявіўся нарыс “Вучаніца і настаўнікі”. Пішучы яго, я перагледзеў усе мае запісы ва ўсіх маіх сшытках, зробленыя ў канцы 1980-х — пачатку 1990-х гадоў у знакамітым 21-м фондзе Цэнтральнае бібліятэкі Літоўскае Акадэміі навук, або Віленскім беларускім фондзе, дзе захоўваюцца дакументы з Беларускага музею імя Івана Луцкевіча1. І ў сшытку, пазначаным лічбаю 10, убачыў запіс: “Папка 10. Лісты Н. Арс.”. Далей ідзе дата — “Хэлмна, 15 лютага 1929 г.” — і зварот: “Паважаны Пане!” І больш ніякіх запісаў. Толькі праз дзьве старонкі ідуць запісы вершаваных тэкстаў. Запісы скончыліся “Песьняю, пяянай малым фокам”.\nІ я згадаў: працуючы ў фондзе, вырашыў быў спачатку перапісаць пераклады Арсеньневай з Рэдзьярда Кіплінга, а потым ужо і яе два лісты да Антона Луцкевіча. Ды не пасьпеў: былі трывожныя і гарачыя дні 1991 году. Пасьля крывавых падзеяў у віленскім тэлецэнтры я зьезьдзіў у бібліятэку яшчэ раз ці два, а пасьля замітусіўся ў віры палітычных і грамадскіх здарэньняў, пайшоў працаваць у ліцэй, у якім (замест таго, каб сядзець у архівах) змарнаваў восем гадоў жыцьця, а тым часам быў уведзены візавы рэжым...\nЯшчэ жывая была Натальля Арсеньнева, я мог бы напісаць ёй, распавесьці пра свае знаходкі, але каля нашае дыяспары ў Амерыцы круціліся ўвішныя людзі, дый навошта турбаваць немаладую і, пэўна ж, небагатую жанчыну? Карацей, не знайшоўшы дабрадзея, які б аплаціў мне немалыя, як для настаўніка, кошты візаў, паездак, працы ў бібліятэцы і пражываньня ў гатэлі, я махнуў рукою й забыўся на гэтыя запісы. І вось дзякуючы “Беларускаму кнігазбору” згадаў іх.\nАддаючы нарыс “Вучаніца і настаўнікі” ў рэдакцыю “Нашае Нівы”, я намякнуў: някепска было б знайсьці фундатара, зьезьдзіць у Вільню і да 100-годдзя Натальлі Арсеньневай падрыхтаваць публікацыю яе лістоў і перакладаў. Але ў “Нашай Ніве” ці то не пачулі мяне, ці то забыліся на мае словы, і справа каторы раз адкладалася на нявызначаны тэрмін. І тут зноў мяне патурбаваў Міхась Скобла: напішыце што-небудзь да юбілею паэткі. А што я напішу? Найлепш было б апублікаваць яе лісты і пераклады. І Міхась, дай Бог яму здароўя, спытаўся: а дзе яны? Даведаўшыся пра папку № 10 у 21-м фондзе, ён патэлефанаваў у Вільню Леакадзіі Мілаш (дай Бог і ёй здароўя), якая дапамагла атрымаць у архіве копіі рукапісаў паэткі. Неўзабаве Міхась наведаў нашую старажытную сталіцу і прывёз адтуль згаданыя матэрыялы.\nНяволя ёсьць няволя. Мусіць, трапіўшы ў кіпцюры НКУС ў 1939 г., А. Луцкевіч згадваў свае ранейшыя турмы: і Пішчалаўскі замак 1904 г., і Лукішкі 1920-га, і гаўптвахту 2-га аддзелу польскага генеральнага штабу таго ж 1920-га, і Лукішкі 1927-1928 гг. І мог параўнаць рэжымы. І пераканацца: крытыкуючы бальшавізм, ён меў рацыю, бо гэта сапраўды аднаго поля ягада з фашызмам.\nУ студзені-лютым 1991 году я друкаваў у “ЛіМе” тры артыкулы “З жыцьця Антона Луцкевіча”. Другі з іх меў загаловак “Астрожныя запісы”. У ім я пісаў, што, седзячы ў турме на Лукішках, Луцкевіч інтэнсіўна працаваў. Зьмесьціва папкі 224, што захоўваецца ў тым самым 21-м фондзе, складае агульны сшытак, у якім перапісаная частка перакладу “Кнігаў джунгляў”2 Рэдзьярда Кіплінга. Пераклад пісаны акуратным, каліграфічным Луцкевічавым почыркам на няцотных старонках сшытку, а на цотных маюцца разнастайныя запісы. У прыватнасьці — план “Чарговыя працы”, у якім аўтар паставіў сабе задачаю перагледзець і паглыбіць свой ранейшы артыкул аб творчасьці Натальлі Арсеньневай, напісаць паводле гатовага плану пра лірыку Купалы і асобна пра драматургію (“драму”) Купалы, напісаць працу “Абдзіраловіч і Барыка” (у дужках пазначана “новае”), перагледзець і дапоўніць успаміны “За дваццаць пяць гадоў”, перакласьці “Другую кнігу джунгляў” і Acta Apostolorum.\nПра лірыку (праўдзівей, пра творчасьць Купалы) А. Луцкевіч напісаў і прачытаў на пачатку 1929 г. лекцыю “Напевы ліры Янкі Купалы” (у тым самым годзе яна будзе надрукаваная ў кнізе “Адбітае жыцьцё”). У 1930 г. Луцкевіч першы раз прачытае лекцыю пра Купалу як прарока адраджэньня. І напіша ледзь не паэтычны тэкст да 25-х угодкаў творчасьці Паэта1.\nУ турме (у лютым 1928 г.) Луцкевіч накідае фрагмент “Абдзіраловіч і Барыка”, а ў 1939 г. выдрукуе ў “Калосьсі” аднайменны артыкул.\nУспаміны “За 25 гадоў”, сапраўды, былі дапоўненыя тым матэрыялам, пра які аўтар зрабіў нататкі ў турме, і выдадзеныя ў 1928 г. асобнаю брашураю. Праца над імі была скончаная ў турме, бо радок з адпаведным запісам “Чарговых працах” быў перакрэсьлены.\nШто ж тычыць Дзеяў Апосталаў, дык пераклад гэтае кнігі ўбачыў сьвет у 1931 г. — калі па-беларуску быў апублікаваны ўвесь Новы Запавет з Псальмамі. (Дарэчы, у папцы 816-й таго ж 21-га фонду захоўваецца рукапіс перакладу Кнігі Псальмаў, зроблены, найбольш імаверна, Лукашом Дзекуць-Малеем, бо почырк — не Луцкевічаў).\nБольш трэба запыніцца на перакладзе “Кнігі джунгляў” Рэдзьярда Кіплінга. Праца над ім ішла ў турме да канца зьняволеньня, бо на апошняй старонцы 221-га сшытку бачым упісаную Луцкевічам дату: “21/V. 1928 — Лукішкі”.\nПераклад захоўваецца ў папках 221—226 таго самага 21-га фонду. Я бачыў і гартаў агульныя сшыткі з ім. Вось іх зьмест кожнае з папак. У 221-й мы можам прачытаць “Аповесьць слана Газі” і пачатак “Помсты Маўглі”, у 222-й папцы перахоўваюцца заканчэньне “Помсты Маўглі”, “Рудыя сабакі”, “Веснавая пагулянка”, “Мэгер з Мэгер-Горту”2, у 223-й — “Паляваньне Каа” і “Тыгр! Тыгр!”, у 224-й — заканчэньне разьдзелу “Тыгр! Тыгр!”, “Песьня Маўглі, якую ён пяяў на Скале Рады, скачучы на скуры Шэр-хана”, а таксама “Каралеўскі анк” і “Белая Нэрпа”3, у 225-й — “Рыкі-Цікі-Таві” і “Маленькі Тумай”. 226-я папка адрозьніваецца ад сваіх папярэдніц тым, што ў ёй захоўваецца машынапіс з тэкстам “Браты Маўглі”.\nТакім чынам, мы бачым, што ў агульных сшытках утрымліваецца пераклад шасьцёх разьдзелаў (з сямі) “Кнігі джунгляў” і чатырох разьдзелаў (з васьмі) “Другое кнігі джунгляў”. Цяпер мне цяжка сказаць, які разьдзел Кіплінгавага твору Луцкевіч назваў “Помстаю Маўглі”. Праўдападобна, гэта “Нашэсьце джунгляў” з “Другое кнігі...” Затое не магу сказаць, які разьдзел атрымаў загаловак “Аповесьць слана Газі”. Калі вяртацца да статыстыкі, дык можна сказаць, што Луцкевіч пераклаў дванаццаць разьдзелаў з пятнаццаці.\nВыйшаўшы з турмы, Луцкевіч, мусіць, працягваў працу над перакладам. Ва ўсякім разе з лістоў Н. Арсеньневай мы бачым, што былі перакладзеныя абодва тамы “Кнігі джунгляў”. (Я ўпэўнены, што захаваліся рукапісы і трох разьдзелаў, тут не названых. Іншая справа, што ніхто не шукае іх.)\nЛуцкевіч скончыў свой пераклад хутчэй за ўсё ў Ракуцёўшчыне, бо, як вядома, пасьля зьняволеньня ён разам з жонкаю два месяцы жыў у вёсцы1. А далей была падрыхтоўка да друку ўспамінаў “За дваццаць пяць гадоў”, кнігі “Адбітае жыцьцё”, і, мусіць, на чарзе стаяла “Кніга джунгляў”, пра што сьведчыць машынапіс самага першага разьдзелу.\nЛуцкевіч пераклаў празаічны тэкст Кіплінгавай кнігі, а вось з вершамі ў яго была праблема. Праўда, Луцкевіч спрабаваў сябе ў вершатворчасьці і ў перакладах паэзіі. У прыватнасьці, у тых астрожных запісах захавалася ягонае двухрадкоўе:\nБелы кужаль — на ім струйка крыві.\nГэта — сьцяг паняволенае Беларусі2.\nЗахоўваецца і пераклад славутага чатырохрадкоўя Авідзія Назона, якое, перш чым перакласьці яго, Луцкевіч выпісаў у свой сшытак на мове арыгіналу. Вось гэты пераклад:\nУ добрае волі сваей шанавалі і вернасьць, і праўду,\nСтраху прад карай ня зналі, ня чулі слоў грозных законаў\nДый без апекі суддзі былі тады людзі бясьпечны.\nПакінуўшы гэты пераклад на суд адмыслоўцаў, адзначу: не перапісаўшы ў свой сшытак лісты Арсеньневай, я ня быў прымушаны ўважліва прыгледзецца да Луцкевічавага перакладу, спраўдзіць, ці ёсьць у тых рукапісах ягоныя пераклады вершаў Р. Кіплінга. Бо калі б перапісваў лісты, змушаны быў бы высьветліць прычыну, чаму перакладчык выслаў Натальлі Арсеньневай ня ўсе вершы з Кіплінгавае кнігі (на картках, пра якія пісала паэтка). З дакладнасьцю можна сказаць, што Луцкевіч пераклаў адзін верш з “Кнігі джунгляў”: “Песьня Маўглі, якую ён пяяў на Скале Рады, скачучы на скуры Шэр-хана”. Бо гэты верш — нерыфмаваны3.\nХоць побач з ім быў Хведар Ільяшэвіч (нямала вершаў надрукуе ў газеце “Наперад!”, што пры актыўным удзеле Луцкевіча выходзіла ў 1929—1930 гг.), былі іншыя паэты, перакладчык палічыў патрэбным папрасіць дапамогі ў сваёй вучаніцы, першае ў той час сярод заходнебеларускіх паэтаў (Уладзімер Жылка паехаў па сьмерць у БССР, а Максім Танк дэбютуе толькі праз чатыры гады). І вучаніца-паэтка прыйшла на дапамогу настаўніку-крытыку. “З прыемнасьцяй” прыйшла: сыны падрасьлі, вольнага часу “аж надта многа”, а працы ў капітаніхі Кушаль няма (дый асабліва не шукалі яе афіцэрскія жонкі: хто-хто, а вайскоўцы ў польскай дзяржаве былі забясьпечаныя добра).\nЗасталіся рукапісы перакладаў Натальлі Арсеньневай. Гэта 13 аркушаў з вершамі “Кнігі джунгляў” і 11 аркушаў — з вершамі “Другое кнігі джунгляў”.\nЗасталіся лісты Натальлі Арсеньневай да Антона Луцкевіча, дзякуючы якім мы аднаўляем яшчэ адзін эпізод з жыцьця ейнага настаўніка і даведваемся, калі і як яна працавала над перакладамі з Р. Кіплінга.\nБудзем спадзявацца, што нехта з літаратуразнаўцаў возьмецца за гэты сюжэт (пераклад “Кнігі джунгляў”) больш грунтоўна.\nЧаму “Кнігі джунгляў” у перакладзе Антона Луцкевіча і Натальлі Арсеньневай не былі надрукаваныя, можна толькі гадаць, але найбольш імаверная прычына — недахоп сродкаў.\nЛІСТЫ ДА АНТОНА ЛУЦКЕВІЧА\nХэлмна, 15 лютага 1929 г.\nВыбачайце, што так доўга дала чакаць на свой пераклад, але шмат на гэта злажылася прычынаў. Па-першае: не было, як гаворыцца, натхненьня, бралася за работу некалькі разоў і нічога не выходзіла, аж нарэшце прыйшоў дзень, у працягу якога ператлумачыла траха [ня] ўсё. Шукала кнігі, каб параўнаць пераклады рускі з польскім і нямецкім, каб быць як найбліжэй арыгіналу. Нарэшце дастала да хаты пераклад польскі і ўдалося пабачыць нямецкі. Для перакладу карысталася, побач з прысланымі мне праз Пана карткамі, польскім выданьне[м] Кіплінга (Бібліятэка Laureatow Nobla, nakladem Wydawnictwa Polskiego, пераклад з арыгіналу P. Mirandola). Пераклад гэты, насколькі магу судзіць, надта добры.\nУ кнізе гэтай вершаў зьмешчана шмат болей, чым Пан прыслаў мне да перакладу, напр., у канцы кожнага разьдзелу ёсьць песьня якой у картках няма, гэта, за выняткам 2 песьняў (песьня ваўкоў і песьня малпаў2)3: 1) Песьня малога Маўглі, 2) Луканон, 3) Так пяяў кравец Дарці, 4) Сіва й Казёлчык4; 5) Песьня абазовых зьвяроў падчас парады. Таксама ў тэксьце ёсьць некалькі песьняў болей.\nНа ўсякі выпадак я ператлумачыла ўсё ў такім парадку, як гэта знаходзіцца ў польскім выданьні. Такім чынам скончыла ўвесь першы том і сьпяшаюся выслаць, бо й так спазьнілася. Можа й карнавал троха перашкодзіў1, але трудна2, як гаворыцца “noblesse obliga”3.\nДругі том пастараюся выслаць як найскарэй, ня маю яшчэ кніжкі, а хацела б мець для параўнаньня, бо пераклад рускі досыць вольны й палагацца на ім адным было б не саўсім добра. Мне здаецца, што польскі тэкст бліжэй да арыгіналу, хоць, праўда, некаторыя вершыкі і тут, і там саўсім падобныя, асабліва вершык “Як удалося табе паляваньне?” проста слова ў слова і ў рускім, і ў польскім перакладзе. У крайнім выпадку, калі ня ўдасца дастаць 2-га тому, ператлумачу з прысланых картак, там усяго тры вершыкі. Ня ведаю, як удаўся пераклад мне, але ў кожным разе старалася як найлепей. Калі што будзе ня так як трэба, ці калі Пан будзе ўважаць, што трэба што-небудзь перарабіць, — зраблю зь вялікай прыемнасьцяй.\nПрывет ад мужа. Астаюся з шчырай пашанай\n<Канец лютага — 5 сакавіка 1929 г.>\nСьпяшаюся выслаць вершыкі з ІІ тому “Кнігі Джунгляў”. Былі б гатовы многа раней, але я была хворая на грыпу, толькі ў мінулым тыдні ўстала й узялася за працу. Ізноў, як і ў томе І, вершыкаў у кнізе, зь якой тлумачыла, многа болей4 і ўзноў на ўсякі выпадак ператлумачыла іх усе. Адзін зь вершаў, прысланых мне Панам як належачы на І тому, тут, у кнізе, зьмешчаны ў другім [томе]5. Гэта ёсьць “Песьня малога паляўнічага”, якой я дзеля гэтага другі раз не пасылаю, толькі першую зваротку, у якой троха перароблены пачатак. Надта хацела б ведаць, ці дайшлі вершы6, бо пасылала іх звычайным лістом, але хіба не загінулі? На ўсякі выпадак ня нішчу пакуль што робленых алавіком перакладаў. Калі б што было не саўсім добра, з прыемнасьцяй перараблю ці папраўлю, часу маю вольнага аж надта многа, дык нудна.\nАстаюся з пашанай\nШчыры прывет ад мужа.\nПераклады вершаў Рэдзьярда КІПЛІНГА\nз “Кнігі джунгляў”\nЗыходзіць ноч з імглою, туманамі...\nПара жыцьця зьвяроў, пара кажаніх лётаў.\nЛясны народ на бой гатуецца з ахвотай —\nПрадзіўны час настаў, час бою паміж намі.\nЗмагайцеся ж, зьвяры, адважна, сьмела, жвава,\nЯк кажа нам адвечных джунгляў права!\n(Начная песьня ў джунглях)\nПаляўнічая песьня ваўкоў\nКалі мінулы дзень у хмарах дагарае\nІ крык казулі чуецца здалёк...\nАлень у гушчары начлег сабе шукае,\nІ чутны кожны крык, і чутны кожны крок,\nТады я йду адзін і чулым вухам\nСачу, сачу за кожным новым гукам.\nІ крык казулі чуецца задлёк...\nЗьбіраюцца ваўкі, — іх грамада чакае,\nВыходзяць з гушчароў, паўзуць у мокры лог.\nНяясны гул расьце і шырыцца па сьвеце,\nУ цемры воўк адзін... другі... і трэці...\nКалі мінулы дзень у хмарах дагарае,\nНаш вой цягучы чуецца здалёк...\nНаш лёгкі крок сьлядоў не пакідае,\nПраменным днём нам выдаецца змрок.\nА мову нашую вялікую, сьвятую\nХай кожны уначы глухой пачуе!\nПадарожная песьня малпаў Бандар-Лёгаў\nМесяц сьвеціць бялява, цудоўна\nНа галіны, гдзе малпы начуюць,\nТолькі лісьцейкі шэпчуць над намі.\nАд усіх мы вышэй безумоўна.\nЎсе нас тутка пабачуць, пачуюць,\nМы за ўсіх разумней навакола.\nДык хвастамі гуляйма вясёла!\nУ калысцы зь зялёных галінаў\nМы будуем вялікія пляны,\nВажым прышлыя лёсы народаў,\nУ лятунках праводзім гадзіны...\nШто мы знаем — ня знана нікому.\nМы будуем... Тут раптам зь вярхоўкі\nНам гарэшак зьляціць на галоўкі.\nДумкі блутае сьмех навакола.\nОх, хвастамі гуляйма вясёла!\nНаша мова й багата, й прыгожа,\nШтораз новыя гукі ці словы.\nШто пачуем, паўторым адразу:\nЛьва рыканьне, вой воўка варожы,\nПесьню птушкі, лясныя размовы,\nШум гальля і зьмяіныя сыкі, —\nСловам розныя, розныя зыкі.\nЦі ж няпраўда. Спытайце наўкола.\nАх, хвастамі гуляйма вясёла!\nМы вялікай ляцім грамадою\nПраз нязнаныя, змрочныя нетры,\nЗ галіны на галіны ў падскоках\nМы сьмяемся ў бары, над вадою,\nЦешыць нас кожны скок у паветры.\nДык далей, да нязнанае мэты,\nНаша слава задзівіць паўсьвета.\nХай з нас кпяць усе чыста наўкола —\nЯк удалося табе паляваньне?\n— Ой, вартаваў я ў гушчары да раньня.\nШто ты маркотны, ня віджу здабычы?\n— У лесе дзічына, хто ж вольную зьліча?\nДзе ж твая сьмеласьць, адвага і сіла?\n— Ў цёмным бары яна дзесь заблудзіла.\nДзе ж ты ідзеш, у якую дарогу?\n— Сумна памерці у цёмным барлогу.\nЛюлі, мой сынку... У цёмных аблоках\nМесяц хавае свой твар белавокі.\nЦіха калышуцца морскія хвалі.\nБыццам як ты, яны, сінія, спалі...\nХай табе сьніцца ружовае раньне,\nГдзе непатрэбны ні страх, ні змаганьне,\nСьпі ж пад каханую песьню матулі!\nЛюлі, сыночак мой, люлі, ах, люлі...\n(Калыханка фокаў (цюленяў))\nНе, не сьпяшайся на сінія хвалі,\nПлаваць ня ўмееш, згінеш у моры.\nЗлая акула плыве, можа, здалі,\nЗьесьць цябе, дзеткі, мы будзем у горы...\nВорагі злыя чакаюць наўкола,\nМусіш, маленькі, ўсяго навучыцца,\nМусіш на сілы й адвагу здабыцца,\nВось паплывеш тады ў мора вясёла!\n(Песьня, пяяная малым фокам)\nПесьня — гымн жалобны фокаў (цюленяў)\nНа скальным беразе Паўночы,\nДзе вечна б’ецца роспач хваль,\nМільёны фокаў ўдзень і ўночы\nУ песьнях выліваюць жаль\nЯны пяюць аб Луканоне,\nДзе быў нязнаны чалавек,\nДзе сьмех гуляў у хваляў звоне,\nДзе плыў шчасьліва зь векам век.\nШтодзённа смутак цісьне грудзі,\nШтодзённа вочы сьлёзы льлюць,\nБо родны край забралі людзі,\nЗьлілі крывёй, памстуюць, б’юць.\nА быў як рай: ў сьвятле, ў зіяньні,\nЎ ружовых дымах туманоў...\nТак кажуць даўнія казаньні.\nХто ж звольніць край праменны зноў?\nДзе людзі край зьлілі крывёй,\nЎсьцяж крыўдай труцяцца сваёй.\nТы, чайка, ўзьбіся пад аблокі,\nНаш смутак Пану занясі,\nСкажы, што скора згінуць фокі,\nКалі ім помач не дасі.\nЎ гушчары ў яме сядзіць Наг.\nНад ямай Рыкі кажа так:\nЦябе я клічу, Наг, на бой,\nНя жыць нам разам, мне з табой!\nЗірні мне ў зоры-вочы\n(Наг круціцца, ня хоча)\nГатуйся, брат, да бою\n(Зіяе Наг лускою)\nНа сьмерць і жыцьце бой\n(Схаплю і будзеш мой)\nНя страшны мне твой яд!\n(Так згінуў чорны гад).\nТак сьпяваў кравец Дарці\n(Ода на чэсьць храбрага Рыкі)\nНі адзін з вас, дам вам шыю,\nСабе гнёздаў не пашые,\nЙ ні адзін звас, знаю я,\nНе сьпяе вам так, як я,\nГэта слава — чэсьць мая!\nРаскажу я вам пяяньнем,\nШто тут здарылася сяньня:\nНе жыве ўжо страшны Наг,\nШто між вамі сеяў страх.\nГэта здарылася так:\nРыкі сільны, Рыкі сьмелы,\nРыкі рыцар чорна-белы,\nРыкі кінуўся у скок\nІ, адзін зрабіўшы крок,\nЗлога гада Нага змог!\nРыкі, шлюць табе падзяку,\nПтушкі ўсіх радоў і знакаў:\nЎжо ня вернецца назад,\nЗдох навекі страшны гад,\nРазам зь ім — ягоны яд!\n(У гэтым месцы перарваў яму Рыкі,\nдзеля гэтага рэшта песьні загінула.)\nМы хочам даўнай волі,\nШто згінула нам гдзесьці.\nТаму, што мусім есьці, —\nТрываем у няволі.\nПакуль ня ўстане раньне,\nГуляйма ў братнім коле,\nЗабыўшы аб няволі,\nУ лесе на паляне.\nБог Сіва, Пан ветраў, зямлі і нябёсаў,\nПан нашае сьмерці і Пан нашых лёсаў,\nНа сьвеце даў кожнаму ежу ласкава.\nАдным даў Ён мяса, другім — ізноў травы.\nДык кожны — ад мухі да можнага пана —\nХай слухае Сівы уночы і зрана.\nБог Сіва ёсьць Сьветам, а Сьвет — гэта Сіва,\nЎсім нам ён пануе разумна, шчасьліва.\nЖывёле даў пашу, аратаму — нівы,\nДзіцяці малому матулю даў Сіва1.\nСіва і казёлчык\n(Песьня, якой матка Тумая закалыхівае дзіця)\nПан нашае сьмерці і Пан нашых лёсаў\nБог Сіва ёсьць Сьветам, а Сьвет — гэта Сіва.\nДзіцяці малому матулю даў Сіва.\nПаноў корміць жытам, а просам бядноту,\nДзядом-жабраком дае рэшткі за цноту.\nТыгр жывіцца быдлам, крумкач чарнакрылы\nЗ ваўком дзеліць косьці і моцныя жылы.\nПан крыўды на сьвеце ня зробіць нікому.\nРаз Сівава жонка, чаму — невядома,\nЗвясьці, ашукаць Яго захацела:\nСхавала казёлчыка ў сукнях на цела.\nБог Сіва ёсьць Сьветам, ўсё чыста ён знае,\nЦі ж Сіву кабета адна ашукае?\nТак цяжка схаваці каня ці вярблюда,\nКазёлчыка лёгка схаваці усюды.\nКалі Пан раздаў і абед, і адзежу,\nСпыталася жонка: “Ці ўсе маюць ежу?”\n“Але, — адказаў, засьмяяўшыся Сіва, —\nЎсе, нават казёлчык, якога злавіла”.\nЗрабілася сорамна жонцы і, жвава,\nПусьціўшы казёлчыка ў польныя травы,\nСхілілася жонка з пакорай да Сівы,\nЯкі нам пануе магутна, шчасьліва.\nБо Сіва ёсьць Сьветам, а Сьвет — гэта Сіва,\nБо Сьветам Ён радзіць магутна, шчасьліва.\nЁн быдлу даў травы, аратаму — нівы,\nДзіцяці ж малому матулю даў Сіва.\nШчыльнай, важнай грамадой\nЎсьцяж гатовыя на бой!\nКожны зьвер шукае пары\nКожны зьвер шукае пары,\nСлон, вярблюд і воўча стары.\nЙдуць, ідуць зьвяроў мільёны\nАд дажджу у бор зялёны\nПесьня зьвяроў у абоз падчас парады\nС л а н ы:\nАсілкі некалі наш гарт насьлядавалі.\nІ розум, сілу, спрыт ад нас таксама бралі.\nХоць маюць іншыя і капыты, і рогі,\nЗ дарогі нам, сланы ідуць, з дарогі!\nА р т ы л е р ы й с к і я в а л ы:\nСланы ня любяць куляў граньня\nІ дым гармат ня ўсмак ім сяньня,\nМы ж на вайне — маўляў араты\nСвой плуг — на бой вязём гарматы!\nК а в а л е р ы й с к і я к о н і:\nЗабываюцца ўсе сумы,\nКалі зь песьняй йдуць драгуны.\nДык гучней, гучней грымі\nМарш вайсковы “Bon Dundee!”\nСена, паша — што ўсё роўна —\nРэчай ёсьць для нас галоўнай.\nМкне швадрон, гучней грымі\nНаша песьня: “Bon Dundee!”\nМ у л ы г о р с к а й б а т а р э і:\nСмела, гэй смела, у горы, вышэй!\nЎкола бяздоньне... Ўсё роўна нам, гэй!\nВузкаю сьцежкай пад хмары ідзём,\nСлаву вайсковую ў хмары нясём.\nСьмела вядуць нас сяржанты на бой,\nКожны цярпліва цяжар цягне свой.\nСцьежкай каменнай мы ў хмары ідзём,\nСлаву вайсковую хмарам нясём!\nВ я р б л ю д ы:\nСумны лёс, сумны лёс,\nКожны зьвесіў нос...\nКій па скабах скочна грае\nСумны лёс, сумны лёс\nНас сюды занёс.\nЗноў па скібах кій гуляе\nХ о р з ь в я р о ў:\nПакорна нясём свае сілы\nЎ рабоце цяжкой а нямілай,\nЦі ў коннай язьдзе ці у возе\nПрацуем даўно мы ў абозе.\nТрэ слухаць прыказаў...\nПраз нас на зямлі б’юцца людзі,\nПраз нас ім спакою ня будзе.\nБо цяжка было б ім спраўляцца,\nБяз нас не маглі бы змагацца.\nТрэ слухаць заўсёды прыказу,\nХоць можа мы й згінем адразу...\nЦі ў коннай язьдзе, ці у возе\nМы службу нясём у абозе,\nКанец І тому.


Мiншчына 16 снежня | Столичное телевидение - СТВ\nМiншчына 16 снежня\n16.12.2009 - 19:28\nДзяржынская жыллёва-камунальная гаспадарка адзначае юбілей.\nБеларусь перажывае самую халодную зіму за апошнія тры гады\nСлупок тэрмометра ўначы месцамі апускаўся ніжэй 25 градусаў. Паводле сіноптыкаў, «халодны націск» працягнецца да канца тыдня. Ва ўзмоцненым рэжыме працуюць аварыйна-рамонтныя брыгады. Праўда, сур'ёзных праблем маразы камунальнікам не дадалі.\nУ Беларусі было зафіксавана 40 пажараў\nУ агні загінулі 11 чалавек. У сталічнай вобласці на пульт дзяжурнай службы паступіла 9 выклікаў. Палова ўзгаранняў – па прычыне парушэння правілаў эксплуатацыі пячнога абсталявання. Так, у вёсцы Вязынка Маладзечанскага раёна пенсіянерка пазбавілася дачы.\nВыратавальнікі нагадваюць: каб пазбегнуць трагедыі, печы лепш за ўсё тапіць па дзве гадзіны, не перапальваць іх і не пакідаць без нагляду. Небяспечныя таксама і самаробныя электранагравальнікі.\nУ сталічным рэгіёне ўзмацняюць кантроль за рэалізацыяй піратэхнікі\nНапярэдадні новага года петарды і салюты — самы хадавы тавар. Асаблівы кантроль за незаконным гандлем, несумленных прадаўцоў праваахоўнікі караюць штрафам.\nШмат патрабаванняў і да легальных гандляроў. Тавар трэба захоўваць у сейфах, у прадпрымальнікаў павінны быць ліцэнзія, інструкцыя па выкарыстанні і пратаколы выпрабаванняў інстытута пажарнай бяспекі МНС.\nТрагічны выпадак на чыгуначнай станцыі Жодзіна\nПад коламі пасажырскага поезда «Мінск-Віцебск» загінуў саракачатырохгадовы мужчына. Асноўная версія праваахоўнікаў – самагубства. Акалічнасці здарэння- высвятляюцца.\nНовыя вытворчасці павінны стаць лакаматывам эканомікі малых гарадоў\nГэта інвестыцыі, стабільная праца і высокі заробак.\nПрыватнае лакафарбавае прадпрыемства ў Дзяржынску нават у крызіс асаблівых праблем не адчувае. Разгружаць склады тут не давялося. Наадварот, каб задаволіць патрэбы заказыкаў, тут ствараюць трохдзённы запас прадукцыі. Разам з пашырэннем геаграфіі экспарту, не забываюцца і на сучасныя тэхналогіі. Апошняе ноу-хау – першая ў Беларусі лінія па вытворчасці парашковай фарбы.\n64 аграгарадкі з'явяцца на Міншчыне да канца года\nНовы статус сёлета атрымалі два населеных пункты ў Дзяржынскім раёне — Чэрнікаўшчына і Волма. Больш за паўтары тысячы мясцовых жыхароў могуць на ўласныя вочы пабачыць перавагі аграгарадскога жыцця. Асфальтаваныя вуліцы, абноўленыя сацыяльныя аб'екты. На будаўніцтва двух аграгарадкаў пайшло больш за 4,5 мільярда рублёў.\nЗараз на парадку дня ў дзяржынскіх камунальнікаў – выкананне праграмы «Чыстая вада». За апошні час тут запусцілі адразу два аб'екты: станцыю абезжалезвання і цэх разліву пітной вады. Дарэчы, кошт апошняга — 15 мільёнаў. Мяркуецца, што акупіць яго змогуць праз 5 год. Рэалізоўваць ваду будуць як на Міншчыне, так і ў Брэсцкай вобласці.\nКааператары Міншчыны шукаюць спосабы павелічэння таваразвароту\nУ Крупскім раёне стаўку зрабілі на міні-магазіны і самаабслугоўванне. Пры гэтым, не забыліся і на «аўталаўкі» — перагледзелі маршруты, пашырылі асартымент. У выніку — атрымалі прыбытак - 25 мільёнаў рублёў.\nУ будучым задачы не менш сур'ёзныя: адкрыццё гандлёвага цэнтра ў аграгарадку Кляновічы, рэканструкцыя кандытарскага цэху, рамонт кропак грамадскага харчавання.\nНовы турыстычны комплекс створаць у Крупскім раёне\nЦэнтрам мясцовага экатурызму стане візітоўка раёна — возера Сялява. Праект экакурорта у стадыі распрацоўкі, але першыя пераўвасабленні можна будзе пабачыць ужо ў наступным годзе. З мясцовага фонду аховы прыроды выдаткуюць каля 40 мільёнаў рублёў.\nРаспачнуць з малога: стварэння экалагічных прыпынкаў. У перспектыве пабудуцюць гасцініцы, кемпінгі, кафэ і магазіны. Такім чынам, Сялява стане сур'ёзным канкурэнтам Нарачы. Праўда, недахопу турыстаў тут не адчуваюць і цяпер. Штогод на Сяляве адпачываюць каля мільёна чалавек.\nПрэзідэнцкі спартыўны клуб назваў імёны сваіх стыпендыянтаў\nУ будучым годзе штомесячную матэрыяльную дапамогу атрымаюць амаль паўтары сотні чалавек. У спісе ўзнагароджаных — маладыя спартсмены, трэнеры-педагогі і паралімпійцы. Усе яны паказалі добры вынік на буйных міжнародных спаборніцтвах. Сярод стыпендыянтаў – і прадстаўнікі сталічнага рэгіёна.


26 кастрычнік 2010, 18:39\nПачалася кампанія вылучэньня кандыдатаў у склад участковых выбарчых камісіяў, якія будуць весьці падлік галасоў на прэзыдэнцкіх выбарах 19 сьнежня. Апазыцыя зьбіраецца накіраваць сваіх прадстаўнікоў толькі ў дзясятую частку камісіяў. Такое прадстаўніцтва не дае магчымасьці пракантраляваць падлік галасоў па ўсёй краіне, але дазваляе зрабіць высновы наконт дэмакратычнасьці выбарчага працэсу.\nПаводле выбарчага графіку вылучэньне ва ўчастковыя выбарчыя камісіі завершыцца 31 кастрычніка. Да 4 лістапада мясцовыя саветы і выканкамы на супольных пасяджэньнях павінны сфармаваць 6390 участковых камісіяў.\nАд апазыцыі каардынацыяй вылучэньня ў камісіі займаецца кампанія "За свабодныя выбары", у якую ўвайшлі 14 палітычных партыяў і грамадзкіх аб'яднаньняў, у тым ліку партыя левых "Справядлівы сьвет", БНФ, АГП.\nПаводле сустаршыні гэтай кампаніі Сяргея Калякіна, заплянавана вылучыць ва ўчастковыя камісіі сама меней 500 чалавек. Толькі Беларуская партыя левых "Справядлівы сьвет" накіруе ў склад камісіяў 270 чалавек. Рэальна ж ад кампаніі "За свабодныя выбары" будзе вылучана каля 700 чалавек, паведаміў Сяргей Калякін. Некаторыя штабы апазыцыйных кандыдатаў — напрыклад, штаб Андрэя Саньнікава, — таксама вылучаюць сваіх прадстаўнікоў ва ўчастковыя камісіі — шляхам збору подпісаў. Але ў любым выпадку на ўсе камісіі прадстаўнікоў апазыцыі ня хопіць, у тым ліку і таму, што значная частка дэмакратаў занятая ў ініцыятыўных групах апазыцыйных кандыдатаў.\nСяргей Калякін прызнаецца, што апазыцыя і ня ставіць задачу ахапіць усе камісіі:\n"Нават калі б мы вылучылі 7000 чалавек ва ўсе 7000 камісіяў, гэта не зьяўляецца гарантыяй таго, што выбары ня будуць фальсыфікаваныя. Таму што ў большасьці мэханізмаў фальсыфікацыі, якія прымяняюцца сёньня, удзельнічаюць адзін-два чалавекі з камісіі. У асноўным гэта кіраўнікі камісій, іх намесьнікі і сакратары".\nПаводле спадара Калякіна, дастаткова пракантраляваць працу 250 выбарчых участкаў, каб зрабіць выснову, ці былі выбары справядлівыя ў цэлым па краіне.\nЗ другога боку, няма ніякіх гарантыяў, што ў камісіі ўключаць усіх апазыцыянэраў, якія будуць туды вылучаныя. Звычайна празь сіта вэртыкалі праходзіць толькі каля 15 працэнтаў вылучаных апазыцыянэраў. Такім чынам, у цяперашніх умовах апазыцыя можа разьлічваць на 100—120 сваіх прадстаўнікоў у камісіях, мяркуе спадар Калякін:\n"Гэтыя людзі павінны быць добра падрыхтаваныя псыхалягічна, яны павінны быць навучаныя, мець высокую матывацыю, каб напоўніцу выкарыстоўваць свае правы. На мінулых мясцовых выбарах у нас было 160 сябраў усіх камісіяў. Зь іх толькі 9 чалавек не падпісалі пратаколы альбо напісалі асаблівую думку. Усе астатнія фактычна асьвяцілі гэтыя выбары".\nКаардынацыя вылучэньня кандыдатаў ад апазыцыі ва ўчастковыя камісіі адбываецца на абласным узроўні. У Гомельскай вобласьці гэтым займаецца Ўладзімер Кацора. Паводле ягоных слоў, на 90% вылучэньне ў камісіі ідзе ад партыйных структур, астатнія 10% — шляхам збору подпісаў грамадзян. Але асаблівага энтузіязму ў актывістаў няма, кажа спадар Кацора:\n"Чаканьне адно: што ня ўключаць, такі прагноз... Але калі ня ўключаць, то і гэта будзе вынік, галоўнае сьведчаньне, што ўлада і надалей ня мае намеру праводзіць сумленныя выбары і справядлівы падлік галасоў".\nАктывісты кампаніі "За свабодныя выбары" накіравалі ў ЦВК зварот з просьбай ухваліць падрыхтаваныя імі праекты пастаноў, у тым ліку і наконт таго, што пры фармаваньні ўчастковых камісіяў вылучэнцы палітычных партый павінны мець прыярытэт.\nПаводле сакратара ЦВК Мікалая Лазавіка, "пакуль гэты зварот знаходзіцца на разглядзе". Пазыцыя ЦВК у гэтым пытаньні наступная:\n"Канечне, выконваецца гэты прынцып, каб адна траціна была прадстаўнікоў палітычных партыяў і грамадзкіх аб'яднаньняў, ня меней за адну траціну. Але ў першую чаргу трэба глядзець, хто гэтыя прадстаўнікі, наколькі гэта аўтарытэтныя і паважаныя выбарцамі людзі".\nМікалай Лазавік таксама зазначыў, што галоўны крытэр пры фармаваньні выбарчых камісіяў — не прыналежнасьць да палітычных партыяў, а "дзелавыя якасьці самога чалавека, вылучанага ў камісію, ягоны аўтарытэт, тое, наколькі ён умее працаваць з законам, паважае гэты закон і ўмее працаваць зь людзьмі".


04 студзень 2022, 08:54\n4 сьнежня на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале афіцыйна апублікавалі абноўлены Падатковы кодэкс Беларусі. Частка яго палажэньняў набыла моц з 1 студзеня 2022 году.\nНовы падатак на прафэсійны даход. Плаціць яго павінны фізычныя асобы, якія ня маюць наймальнікаў і не прыцягваюць да працы іншых фізычных асобаў. Саўмін павінен будзе вызначыць пералік відаў дзейнасьці, на якія будзе распаўсюджвацца магчымасьць выплаты гэтага падатку. Яго выплата будзе замяняць падаходны падатак зь фізычных асобаў і збор за ажыцьцяўленьне рамеснай дзейнасьці, абавязковыя страхавыя ўнёскі ў ФСАН. Да пачатку дзейнасьці платнікам трэба ўсталяваць спэцыяльную аплікацыю і накіраваць у падатковую інспэкцыю апавяшчэньне аб прымяненьні гэтага падатку. Калі выручка за год не перавысіла 60 000 рублёў, плаціць трэба 10% ад даходаў, а калі перавысіла — 20% ад сумы перавышэньня. Плаціць падатак трэба будзе штомесяц.\nКамэральная праверка адпаведнасьці выдаткаў прыбыткам і падвышаны падаходны падатак для тых, што «жыве не па сродках»: калі выдаткі чалавека перавысяць даходы на 500 базавых велічынь (цяпер базавая велічыня — 32 рублі), у яго патрабуюць тлумачэньня аб крыніцах даходаў. Калі растлумачыць паходжаньня грошай вы не змаглі, з гэтай сумы трэба будзе заплаціць павышаны падаходны падатак (ня звыклыя 13%, а 20%).\nТакая ж стаўка будзе прымяняцца, калі кантрольны орган выявіць факт неправамернага неўтрыманьня і непералічэньня ў бюджэт падаходнага падатку зь фізычных асобаў падатковым агентам. Трэці выпадак прымяненьня стаўкі ў 20% — калі ігральны бізнэс зарэгістраваў у СККС (адмысловая кампутарная касавая сыстэма) прыбытак ад выйгрышу на фізычную асобу, якая фактычнай выплаты не атрымлівала.\nСтаўкі адзінага падатку павялічваюцца, а сфэры дзейнасьці моцна скарачаюцца. Напрыклад, рэпэтытары ў Менску будуць плаціць 82 рублі адзінага падатку ў месяц, няні — 61 рубель, фатографы — 245 рублёў, кур’еры — 136.\nА вось спрошчаная сыстэма падаткаабкладаньня будзе прымяняцца толькі арганізацыямі і індывідуальнымі прадпрымальнікамі, якія не вылічаюць ПДВ. Права прымяняць спрошчаную сыстэму падаткаабкладаньня пазбаўляюцца натарыюсы, якія ажыцьцяўляюць натарыяльную дзейнасьць у натарыяльным бюро, адвакаты. Таксама пазбаўляюцца права прымяняць спрошчаную сыстэму ІП, якія аказваюць паслугі: за выключэньнем турыстычнай дзейнасьці, дзейнасьці ў сфэры аховы здароўя; дзейнасьці сухапутнага транспарту; паслуг у грамадзкім харчаваньні; дзейнасьці ў галіне кампутарнага праграмаваньня.\nАрганізацыі будуць мець права перайсьці на ССП, калі іх штат не перавышае 50 чалавек (раней 100), валавая выручка за 9 месяцаў не перавышае 1 612 500 рублёў. Асноўная стаўка падатку пры спрошчанай сыстэме падаткаабкладаньня складзе 6 працэнтаў.\nПадатак для агароднікаў і грыбнікоў. У кодэксе зьявілася абавязаньне для фізычных асобаў, якія атрымліваюць даходы ад рэалізацыі ягад, грыбоў, арэхаў і іншай дзікарослай прадукцыі, іх збору і здачы арганізацыям, плаціць падаходны падатак у выпадку, калі за год яны атрымаюць ад гэтай дзейнасьці даход, які перавышае 200 базавых велічынь (6,4 тысячы рублёў). З сумы перавышэньня давядзецца заплаціць 10%.\nМіністэрства фінансаў хоча абкласьці падаткам агароднікаў і грыбнікоў\nАдмяняецца льгота на выплату падатку на нерухомую маёмасьць за кватэры ў шматкватэрных дамах. Падатак вылічаецца, зыходзячы з разьліковага кошту квадратнага мэтра, які вызначаецца ў Падатковым кодэксе. Стаўка падатку для фізычных асоб вызначаецца ў 0,1%. Ільгота па падатку на першую кватэру захоўваецца толькі для асобаў пэнсійнага ўзросту, інвалідаў, непаўналетніх дзяцей, недзеяздольных асобаў, вайскоўцаў, удзельнікаў ВАВ і прыраўнаваных да іх, а таксама тых, хто праходзіць альтэрнатыўную службу.\nПавялічылі некаторыя сумы даходаў, якія не абкладаюцца падаткам:\n— Суму даходаў, атрыманых у выніку дарэньня, якія не абкладаюцца падаходным падаткам даходаў, у новым кодэксе павялічылі з 7521 рубля да 8078 рублёў. З сумы перавышэньня трэба заплаціць падатак па стаўцы 13%, а таксама падаць падатковую дэклярацыю па выніках году.\n— Суму даходаў ад асноўнага наймальніка, якія не зьяўляюцца аплатай працы (пуцёўкі, прызы, падарункі і гэтак далей), якія не абкладаюць падаткам, павялічылі з 2272 да 2440 рублёў для кожнага месца працы.\n— даходы ад іншых арганізацый, якія не зьяўляюцца аплатай працы (прызы, падарункі і гэтак далей) і не абкладаюцца падаткам, павялічылі да 161 рубля ад кожнай крыніцы на працягу году (раней — 150 рублёў).\n— бязвыплатная (спонсарская) дапамога, а таксама ахвяраваньні, атрыманыя інвалідамі, дзецьмі-сіротамі і дзецьмі, якія засталіся без апекі бацькоў, на дабрачынны рахунак у банку ня будзе абкладацца падаткам для сумаў у памеры да 16142 рублёў (раней — 15030 руб.).\nПавялічылі стаўкі акцызаў і адзінага падатку. Так, стаўка адзінага падатку за здачу ў наём фізычнымі асобамі жылых памяшканьняў складзе 36,8 рубля (+4 рублі) у Менску за адзін пакой, у абласных цэнтрах — 34,5 рубля. Кодэксам прадугледжана, што адзіны падатак і ІП і іншых фізычных асоб страчвае сваё дзеяньне з 1 студзеня 2023 году, як і збор за ажыцьцяўленьне дзейнасьці ў сфэры аграэкатурызму.\nФіксаваныя стаўкі падатку на сабак. Калі раней яны былі прывязаныя да базавых велічынь, то цяпер вызначылі падатак у 46,5 рубля за патэнцыйна небясьпечную пароду і 9,3 рубля за астатнія пароды.


РАБОТА НАД ПАМЫЛКАМІ — Techkrait . "",\n11.12.2012 156 Анжелика 0 Comment\nМесцам правядзення чарговага выязнога пасяджэння камісіі па справах непаўналетніх вёска Ляхаўцы была абрана невыпадкова. Многія з падлеткаў, на якіх былі складзены адміністрацыйныя пратаколы, родам менавіта з гэтай вёскі. Трымаючы адказ за паводзіны, ім даводзілася глядзець у вочы сваім настаўнікам, аднавяскоўцам. А гэта свайго роду ўрок сумленнасці.\nУвогуле, кожны разгледжаны камісіяй пратакол – свая маленькая драма, можна сказаць, работа над памылкамі і для бацькоў, якія, занятыя сваімі клопатамі, забываюць пракантраляваць дзіця, з маленства дапускаюць прабелы ў выхаванні, і для дзяцей, якія нярэдка выхоўваюцца не на лепшых прыкладах і не прывучаны да таго, што трэба адказваць за кожны свой учынак.\nЯк гэта ні сумна, але жыццё наша становіцца ўсё больш жорсткім. Мы, дарослыя, у пастаянных праблемах, штодзённай мітусні становімся ўсё больш азлобленымі, нервовымі. І часам не заўважаем, што грубасці, нястрыманасці вучацца ад нас дзеці. З ранніх гадоў многія засвойваюць далёка не лепшы ўрок: любое пытанне можна “разруліць” з дапамогай моцнага кулака.\n…У вясковым клубе іграла музыка, дзяўчаты і хлопцы сабраліся на дыскатэку. Хто танцаваў, хто на вуліцы размаўляў. З мясцовымі дзяўчатамі вырашылі пазнаёміцца “заезджыя госці” з Макран. Здаецца, што тут дрэннага. Маладосць жа – час знаёмстваў, сустрэч, кахання. Але ж ляхавецкіх хлопцаў такая, як яны палічылі, “нахабнасць” юнакоў з суседняй вёскі проста абурыла. Доўга не думаючы, падлеткі паклікалі сваіх “сапернікаў” на “разборкі”. Тыя прыехалі “паразмаўляць” кагортай. Пабачыўшы, што сілы не роўныя, хлопцы з Ляхаўцаў паклікалі на дапамогу сваіх сяброў-аднакурснікаў з дзяржаўнага прафесійнага ліцэя. “Добраахвотнікаў” заступіцца за сяброў доўга збіраць не трэба было. Чацвёрка смелых на машыне хутка адправілася з Маларыты ў Ляхаўцы на дапамогу. Завязалася бойка. Ды юнакі так увайшлі ў азарт, што нават не пашкадавалі машыну, на якой прыехалі хлопцы з Макран.\nІніцыятарам “вясковай дуэлі”, каб у іншы раз падумалі, ці варта вырашаць канфлікты з дапамогай кулакоў, давялося заплаціць штраф, і немалы. Магчыма пакаранне рублём, які трэба яшчэ зарабіць, стане для іх навукай, а для іншых — падставай задумацца над тым, што бяздумнае дэманстраванне сілы ніколі не прыносіць карысць.\nСемнаццацігадоваму Андрэю К. за свае ўчынкі перад камісіяй па справах непаўналетніх даводзілася адказваць ужо не раз. Колькі складзена на яго адміністрацыйных пратаколаў, ён і сам нават не ведае, цікавіцца толькі сумай штрафаў, якая перасягнула ўжо за мільён. Супрацоўнікі міліцыі не раз затрымлівалі яго п’яным у грамадскім месцы, складалі пратаколы за хуліганскія паводзіны. Ёсць на яго рахунку і такія “подзвігі”, якія ледзь не прывялі за краты.\n…“Мне адзін хлопец надакучвае, ніяк не магу ад яго пазбавіцца”, – расказала сябру Андрэя яго знаёмая Наталля. Той вырашыў “заступіцца” за дзяўчыну, а Андрэя ўзяў памагатым. На месца сустрэчы з настойлівым “закаханым” паехалі яны на машыне. Размова не заладзілася. Тады, каб напужаць хлопца, Андрэй з сябрам прымусілі яго сесці ў машыну і павезлі за горад, дзе, “каб запомніў надоўга”, пачалі выхоўваць пагрозамі і кулакамі. Ці думалі яны ў той час, што іх учынкі ёсць злачынства? Вядома ж, не. Бо юнакі былі вельмі здзіўленыя, што іх “ахвяра” напісала заяву ў міліцыю.\nНа пытанне, чаму Андрэй так часта трапляе ў поле зроку работнікаў аховы правапарадку, хлопец, паціскаючы плячыма, прамовіў:\n— Не шанцуе мне!\nА што трэба, каб шанцавала?! Усяго толькі паводзіць сябе правільна, годна, паважаць іншых і разумець, што за кожную дрэнную справу давядзецца адказваць…\nЯна шчырая і бязмежная, бескарыслівая і самаадданая. Але пры ўсім гэтым яна павінна быць разважлівая, бо хто, як не бацькі, у адказе за кожнае імгненне жыцця свайго дзіцяці, за кожны яго ўчынак.\n…Маці пятнаццацігадовага Вадзіма збіралася на работу. Сын заставаўся дома, і, каб не губляў дарэмна час, жанчына дала яму заданне назбіраць у лесе паблізу з вёскай грыбоў. Хоць лес непадалёку, але ж хлопцу хацелася пранесціся па дарозе з ветрыкам. Ён папрасіў у маці дазволу паехаць на матацыкле. Зусім не задумваючыся над тым, што ў хлопца няма вадзіцельскіх правоў, ды і ўзрост не дазваляе кіраваць такой тэхнікай, яна дала згоду. На адной з вясковых вуліц юнага матацыкліста, які не толькі не меў дакументаў на права кіравання, але нават не надзеў на галаву шлем, спыніў участковы.\n— Хлопцу ж хочацца навучыцца ездзіць. Дзе ж яму вучыцца? — спрабавала апраўдаць свой дазвол маці.\nАле на пытанне, што б сказала яна, калі б з сынам здарылася непапраўная бяда, проста апусціла вочы і выцерла слязу.\nТак нярэдка бывае: мы хочам для нашых дзяцей лепшага, засцерагаем ад бед, але часам і не задумваемся, што самі сваёй бязмежнай любоўю падстаўляем свайму дзіцяці падножку. Просіцца дачка пабыць пазней на дыскатэцы – дазваляем, хоць ведаем, што падлетку ва ўзросце да 16 гадоў пасля 23 гадзін на вуліцы без нагляду дарослых быць забаронена, хочацца сыну адчуць сябе дарослым за рулём матацыкла – дазваляем, хоць ведаем, што сядаць за руль можа толькі той, хто мае вадзіцельскія правы. А калі складае супрацоўнік міліцыі адміністрацыйны пратакол, скардзімся на прадузятасць і не задумваемся, што гэтая прадузятасць нішто іншае, як прадбачлівасць. Але ў першую чаргу прадбачлівым трэба быць кожнаму з бацькоў.\nНА ЗДЫМКУ: у час пасяджэння камісіі па справах непаўналетніх.\n← А ДОМ СТАIЦЬ, МАЎКЛIВЫ I СТАРЫ…\nСола для даяркі →


Аляксандр Сяргеевіч Пушкін - найвялікшы нацыянальны рускі паэт. Больш за ўсё яго цікавілі тэмы кахання, волі, сяброўства і творчасці. Нарадзіўся ён ў 1799 годзе, у горадзе Пецярбургу. Рос Пушкін у сям'і небагатага двараніна.\nУ 1811 годзе будучы паэт пачаў сваё навучанне ў Царскасельскім ліцэі. Менавіта ліцэйскія гады - перыяд актыўнай творчай працы Пушкіна. Гэтыя гады можна асацыяваць з цэлым шэрагам найвялікшых вершаў. Лічыцца, што Аляксандр Сяргеевіч быў паслядоўнікам лірыка з Грэцыі - Анакреонта. Яшчэ ў ліцэі Пушкін пачынае пісаць любоўную лірыку ў вершах. Любоўныя перажыванні для паэта - крыніца натхнення і творчай энергіі.\nПасля заканчэння ліцэя, ў 1817 годзе, у вершах літаратара назіраецца актыўнае абмеркаванне палітычнай сітуацыі. Пушкін імкнецца ствараць нешта новае. Ён актыўна выступае супраць улады. Большасць яго твораў не публікуюцца.\nПазней Пушкін працуе над паэмай "Руслан і Людміла". Твор выклікала шматлікія спрэчкі і абмеркавання. Менавіта гэтая паэма прадвесціць хуткі пералом у рускай паэзіі.\nПушкін і забабоны\nАляксандр Сяргеевіч быў дастаткова забабонным чалавекам, як і большая частка грамадства IXX стагоддзя. Пасля паўстання дзекабрыстаў менавіта дзякуючы сваёй забабонны Пушкін не быў арыштаваны. Па шляху ў Пецярбург з Міхайлаўскага яго карэце дарогу перабег чорны заяц. Пушкін лічыў гэта кепскі прыметай, менавіта таму не працягнуў шлях - і па шчаслівай выпадковасці застаўся на волі. На тым месцы ўзвялі помнік зайцу, які стаіць там і сёння.\nМістычны пярсцёнак паэта\nПаэт не толькі верыў у прыкметы, але і шанаваў талісманы і абярэгі. Адной з рэчаў, якой ён надаваў асаблівую (а часам нават містычнае значэнне), быў пярсцёнак. Менавіта яму ў 1827 годзе ён прысвяціў свой знакаміты верш "Талісман", які авеяны таямніцамі і загадкамі па гэты дзень, і мноства іншых твораў. Пярсцёнак літаратару падарыла графіня Лізавета Варанцова.\nКрыніцы сведчаць, што Варанцова мела не толькі незвычайную фізічную прыгажосць, але і адрознівалася чыстай душой, добрым выхаваннем, а таксама дзівоснай адукаванасцю. Графіня была замужам. Яна пазнаёмілася з паэтам, калі той быў у паўднёвай спасылцы. Дарэчы, менавіта паўднёвая спасылка лічыцца перыядам росквіту рамантызму ў творчасці Пушкіна.\nЛізавета падарыла пярсцёнак Пушкіну ў знак растання. Многія літаратуразнаўцы лічаць, што гэты падарунак быў не выпадковы, і маладыя людзі адчувалі адзін да аднаго сімпатыю. Да сённяшняга дня дакладна не вядома, быў раман ў графіні з паэтам ці не. Дадзеная тэма выклікае велізарную колькасць спрэчак сярод літаратуразнаўцаў.\nСтаўленне Пушкіна да талісманам\nАкрамя вершаў да нашага часу дайшлі і малюнкі паэта, на якіх намаляваны талісман А.С. Пушкіна на яго руцэ. Ён любіў гэты пярсцёнак і амаль не расставаўся з ім, за выключэннем таго выпадку, калі забыўся падарунак графіні дома. Забыўшыся пярсцёнак, Аляксандр Сяргеевіч просіць свайго брата адправіць талісман і піша ў лісце, што ён сумуе за падарункам Лізаветы. Пушкін зняў пярсцёнак толькі будучы пры смерці і аддаў яго Васілю Жукоўскаму, які быў яго сябрам. Васіль, як і Аляксандр Сяргеевіч, не сумняваўся ў магічных уласцівасцях талісмана. Пасля сваёй смерці Жукоўскі, як і Пушкін, перадаў падарунак Лізаветы. Ён падарыў яго сыну, каб той аддаў яго Тургенева. І толькі спадчынніца Тургенева ня працягнула традыцыю і перадала талісман Пушкіна ў Пушкінскі музей ў 1887 годзе. Пазней ён быў скрадзены, яго лёс невядомы па гэты дзень.\nВялікі Пушкін. Верш "Талісман"\nВерша Аляксандра Сяргеевіча зачароўваюць чытачоў па ўсім свеце ўжо больш за 100 гадоў. Яго творы адрозніваюцца разнастайнасцю тэм і матываў.\n"Талісман" - верш Пушкіна, напісанае ім ў 1827 годзе. Яно мае 32 радкі і падзелена на чатыры страфы. Напісаў яго паэт у перыяд сваёй творчай сталасці. Твор прысвечаны Лізавеце Варанцовай і падарунку, які яна паднесла Пушкіну. Твор быў апублікаваны толькі пасля смерці аўтара. Галоўны герой твора - сам аўтар, Аляксандр Сяргеевіч Пушкін. Верш "Талісман" абсалютна дакладна адлюстроўвае стаўленьне аўтара да падарунку графіні.\nСёння актыўна абмяркоўваецца "Талісман" Пушкіна. Верш абвеянае таямніцамі і здагадкамі. Адны сцвярджаюць, што гэта літаратурны выдумка, а іншыя прытрымліваюцца думкі, што будучы забабонным чалавекам і лавеласам, Аляксандр Сяргеевіч цалкам мог мець раман з замужняй графіняй, а таксама ўзвесці ўласнае пярсцёнка асаблівую магічнае значэнне. Дарэчы, ў графіні была абсалютная копія такога талісмана і, адпраўляючы адзін аднаму лісты, умілаваныя запячатвалі сваімі пярсцёнкамі канверты.\nАкрамя чароўнага (як называе падарунак у вершы Пушкін) пярсцёнка, Варанцова таксама паднесла яму медальён са сваім малюнкам. Пасля знікнення талісмана адміністрацыя музея А.С. Пушкіна звярнулася з просьбай да спадчыннікаў графіні, каб тыя падарылі другі пярсцёнак. Спадчыннікі пагадзіліся, але, як высветлілася пазней, пярсцёнак-талісман Варанцовай таксама бясследна знік. Усё, што нагадвае пра яго - гэта футляр, злепак, а таксама адбітак магічнага пярсцёнка, якія захаваліся ў музейным памяшканні.\nАналіз верша Пушкіна "Талісман" дастаткова шматгранны, кожны літаратуразнаўца аналізуе яго па свойму. У творы прысутнічае ўспрыманне прэзента як чароўнага прадмета. Аднак Пушкін адзначае ў сваім вершы, што якім бы ні быў чароўным і выдатным талісман, ад смерці ён яго не ўратуе.\nГонар рускай прозы IXX стагоддзя\nМенавіта ў год напісання верша "Талісман" Пушкіна выносіць у бок ад паэтыкі рамантызму. Аляксандр Сяргеевіч робіць любоўную тэму адной з самых важных у рускай літаратуры. Менавіта яго творы з'яўляюцца гонарам рускай прозы IXX стагоддзя. Лірычны герой у вершы "Талісман" - мужчына, а Ахвяравальніцы пярсцёнка ў творы паўстае перад намі як чараўніца.\n"Талісман" Пушкіна і яшчэ шэраг вершаў прысвечаны засцярогам паэта, а таксама графіні Варанцовай.\nВядома, што графіня, быўшы замужняй, не жадала, каб Аляксандр Сяргеевіч захоўваў яе лісты, і прасіла іх спальваць. Менавіта гэта паслужыла падставай для стварэння паэтам верша "Спаленае ліст", якое было напісана ў 1825 годзе. Для Пушкіна спальванне лісты было сімвалам развітання з любоўю. Таксама дадзены твор мае дастатковую эмацыйную афарбоўку.\nАляксандр Сяргеевіч Пушкін быў найвялікшым паэтам, яго ўклад у рускую літаратуру IXX стагоддзя незвычайна вялікі. Пушкін адным з першых пачаў выкарыстоўваць у сваіх творах народную лексіку. Ён максімальна насычаў свае творы абарачэннямі і метафарамі, а таксама не баяўся выказаць сваё меркаванне касаемо улады. Менавіта Аляксандр Сяргеевіч - адзін з нямногіх, чые творы паклалі аснову рускай літаратурнай мове. Нягледзячы на свой узрост, творы Аляксандра Сяргеевіча Пушкіна па-ранейшаму застаюцца актуальнымі і сёння. Мноства людзей па ўсім свеце выкарыстоўваюць яго зборнікі ў якасці настольнай кнігі.\nЭаловыя рэльеф і яго асноўныя формы. Выдмы - гэта ...\nКазахстан: карысныя выкапні краіны, іх здабыча. Рудныя карысныя выкапні Казахстана\nРамонт галоўкі блока цыліндраў на ВАЗ\nЯкі павінен быць макіяж вачэй для брунетак з карымі вачыма?\nАкцёры "Адзінокіх сэрцаў": каханне на экране і ў жыцці


Галоўная ➠ На участку\nАчыстка, выраўноўванне ўчастка, планіроўка, дрэнаж, дарожкі, паркоўкі, газоны, азеляненне і сістэмы паліву - вось толькі малая частка тых незлічоных работ, што месціць у сябе тэрмін добраўпарадкаванне ўчастка.\nПолікарбанат з'яўляецца вельмі надзейным матэрыялам, выкарыстоўваным для вытворчасці "агароднінных дамоў", таму цана на цяпліцы параўнальна невялікая, што з'яўляецца вельмі прывабным момантам, улічваючы іх добрыя якасці і характарыстыкі.\nЦана на нашы вырабы даступная для многіх людзей з сярэднім узроўнем даходаў. Варыянтаў вельмі шмат - ад мадэляў эканом класа, да прэміум сегмента.\nЦяпер ужо далёка не рэдкасць прыгожыя і дагледжаныя газоны. Яны сустракаюцца паўсюль - у паркавых зонах, у цэнтры гарадоў, у людзей на дачах і ў загарадных хатах. Але такое дагледжанае стан патрабуе немалых ахвяр і высілкаў. І калі спачатку ўсім у радасць прайсціся са шлангам і паліць зялёны дыван, то з часам гэтая абавязковая штодзённая праца ператвараецца ў цяжар.\nАбмяркуем якія саджанцы лепш за ўсё набываць, бо будучы ўраджай залежыць ад якасці пасадачнага матэрыялу.\nКаб правесці газ на ўчастак, побач з якім знаходзіцца магістральны газаправод, неабходна высветліць, хто ўласнік гэтай магістралі. Хутчэй за ўсё, гэта мясцовае аддзяленне Гаргазу. Наведайце яго і высветліце, ці ёсць магчымасць ўрэзацца ў гэты газаправод.\nКаналізацыя ў хаце ўжо даўно лічыцца неабходным выглядам камунікацыі, і нават у загараднай хаце, для дасягнення максімальнага камфорту пражывання гаспадары імкнуцца абсталяваць сваё жыллё сістэмай адводу каналізацыйных вод.


"Гэта складаней чытаць, чым перакладаць" - Польскае Радыё\n"Гэта складаней чытаць, чым перакладаць"\nDzmitry Hurnievic 05.07.2012 17:10\nПеракладчык твораў Сьвятланы Алексіевіч на польскую Ежы Чэх расказаў пра супрацу зь пісьменьніцай.\nУ Польшчы выйшаў чарговы пераклад кнігі Сьвятланы Алексіевіч – гэтым разам – “Чарнобыльскай малітвы”. Перакладаў нашумелую кнігу познаньнскі перакладчык Ежы Чэх.За папярэдні пераклад, кнігу “У вайны не жаночы твар”, Алексіевіч і Чэх атрымалі самую прэстыжную літаратурную прэмію Цэнтральна-Ўсходняй Эўропы “Angelus”. Кніга стала падзеяй у Польшчы й здабыла іншую прэстыжную ўзнагароду – прэмію імя Р. Капусьцінскага.\n“Чарнобыльская малітва” выдавалася ў Польшчы й раней, але гэта быў непрафэйсіны пераклад з кепскай рэдактурай. У той вэрсіі яна называлася “Крык Чарнобылю”. Тым ня менш, кніга й тады стала вядомай.\nЕжы Чэх распавёў нам пра свой перакладчыцкі працэс.\nЕ. Чэх: Ведаеце, гэта складаней чытаць, чым перакладаць. Я маю на ўвазе фактуру, тое, пра што яна піша. Часам гэта настолькі жахлівыя рэчы, што перакладчык гэта перажывае больш, чым чытач. Бо я перакладаючы мушу падрабязна сабе ўявіць, як гэта выглядала. Калі чытаеш пра тое, што жанчына ў партызанцкім атрадзе топіць сваё дзіця, каб яно не выдала атрад, то гэта ўспрымаецца нашмат мацней, чым іншыя тэксты.\nЦяпер Ежы Чэх перакладаю чарговую кнігу С. Алексіевіч “Апошнія сьведкі”. Гэта кніга пра дзяцей вайны.\nЕ. Чэх: Яе аповяды сапраўдныя. Магчыма яны аднабакововыя, але Алексіевіч прафэсійна перадала іх сутнасьць. Некаторыя дэталі проста ўнікальныя. Дзякуючы ім палякі могуць зразумець, як выглядала вайна для народаў былога СССР. Бо для палякаў гэта вельмі часта гэта нешта няўяўнае.\nУ Беларусі наконт Сьвятланы Алексіевіч часта вядуцца спрэчкі: ці беларускую літаратура яна творыцьб, ці не савецкую літаратуру, альбо расейскую. А як гэта адчуў яе перакладчык?\nЕ. Чэх: Яна адчувае сябе беларускай, але гэта іншая Беларусь, не бел-чырвона-белая. Хаця гэта абсалютна не азначае, што яна супраць незалежнасьці. У яе шмат савецкага чалавека, але няварта ўспрымаць гэта ў нэгатыўнай афарбоўцы. Яе кнігі – гэта аповесьць пра савецкіх людзей, якія паверылі ва ўтопію. Яна хоча іх зразумець, можа таму, што й сама хоча зразумець кім жа яна насамрэч ёсьць.\nДарэчы, пра карані. Дзед Ежы Чэха паходзіць зь Беларусі. Ён вучыўся ў Ігуменскай гімназіі. Сёньня гэты мястэчка Чэрвень. Сам Ежы Чэх кажа, што гэты эпізод сямнейнай гісторыі моцна паўплываў на яго станаўленьне й адыграў не апошнюю ролю ў тым, чым ён сёньня займаецца.\ntags: Літаратурная палітра


Новы творчы сезон беларусы адкрылі юбілейным канцэртам - Цэнтр беларускай культуры\nДні беларускай культуры ў Даўгаўпілсе, якія традыцыйна праводзяцца штогод, знаёмяць жыхароў Латвіі з беларускімі традыцыямі і звычаямі, з багатай культурнай спадчынай Беларусі. Такія вечныя каштоўнасці як родная мова, пісьменнасць, адукацыя, адзначаныя ў беларускім календары як Дзень ведаў і Дзень беларускага пісьменства, далі старт новаму творчаму сезону ЦБК.\nСвяточнае мерапрыемства ўрачыста адкрылі намеснік старшыні Даўгаўпілскай гарадской Думы Яніс Дукшынскі і старшы арганізатар культурных мерапрыемстваў Упраўлення культуры Дыяна Солданэ, якія падкрэслілі ў сваіх выступленнях значнасць і заслужаную папулярнасць ЦБК у шматнацыянальнай прасторы горада.\nУпершыню пабывалі на Днях беларускай культуры Генеральны консул РБ у Даўгаўпілсе Ілля Лапуць, консул Галіна Найдзёнава, першы сакратар Пасольства Беларусі ў Латвіі Юрый Колесаў; яны высока ацанілі прафесійны ўзровень арганізацыі мерапрыемства і разнастайнасць канцэртнай праграмы. Аб суквецці культур і супрацоўніцтве казалі ў віншаванні консул-саветнік Генконсульства Расійскай Федэрацыі ў Даўгаўпілсе Наталля Пуставалава і консул РБ у Даўгаўпілсе Мікалай Раманкевіч.\nТворчыя калектывы ЦБК – ансамбль беларускай народнай песні “Купалінка”, харавая капэла “Спадчына”, вакальны ансамбль “Пралескі”, дзіцячая студыя “Скарбніца” і танцавальны ансамбль “Лянок” прадэманстравалі яркую канцэртную праграму, многія з песень былі прэм'ернымі.\nНу, а асновай канцэрта, вядома ж, сталі паказальныя выступленні ансамбля “Лянок” пад кіраўніцтвам харэографа Марыны Медунецкай – з лірычнымі, гумарыстычнымі і заўзятымі танцамі. Яны былі ўдастоены падзяк і грамат ад Упраўлення культуры, Цэнтра беларускай культуры, Генеральнага консульства РБ у Даўгаўпілсе, а таксама падарункаў ад сяброў, калег, Праўлення таварыства “Уздым”.\nАрганізатары свята запрасілі на юбілей ансамбля “Лянок” яго папярэдніх харэографаў – Веру Кохан і Алега Захарнёва, якія са сцэны, з цяжкасцю стрымліваючы эмоцыі і слёзы на вачах, душэўна павіншавалі сваіх былых падапечных, адзначыўшы іх узрослае майстэрства і творчы рост.\nЦэнтр беларускай культуры па традыцыі на гэтым свяце прымаў віншаванні ад сваіх калег – добрыя словы віншаванняў сказалі кіраўніца Цэнтра рускай культуры, дэпутат самакіравання Наталля Кажанава; кіраўніца Цэнтра польскай культуры Жанна Станкевіч, кіраўніца Цэнтра ўкраінскай культуры “Мрыя” Надзея Стахоўская, а іх ансамблі парадавалі гледачоў сваімі нацыянальнымі песнямі і танцамі. Кіраўніца Дома Адзінства Рэгіна Османэ з букетам белых руж пажадала ЦБК паспяховага старту сезона, бо іх канцэрт стаў першым у зале пасля працяглага перыяду абмежаванняў у сувязі з пандэміяй.\nГледачы бурнымі апладысментамі выказвалі свай добры настрой і атрыманы пазітыў ад канцэрта.\nКіраўніца ЦБК Жанна Раманоўская падзякавала гасцей, усё аматарскія калектывы, якія выступалі, гледачоў, якія не адправіліся капаць бульбу, а прыйшлі на канцэрт, а таксама прынесла прабачэнні ўсім, каму не хапіла месца ў глядзельнай зале. Асаблівыя словы падзякі – кіраўніцтву і супрацоўнікам Дома Адзінства.


Берасьце: у судзе над Паўлам Севярынцам – перапынак да 15.00\n22 жнівень 2007, 12:40\nВячаслаў Кулік, Менск Пасьля дзьвюх першых гадзінаў разгляду адміністрацыйнай справы Паўла Севярынца ў судзе Маскоўскага раёну Берасьця аб’яўлены перапынак. Як паведаміў Радыё Свабода сябра “Руху “За Свабоду” Андрэй Шарэнда, судзьдзя Вольга Сьмірнова заявіла, што да гэтага часу будзе выкліканы нехта Кісель – сьведка з боку міліцыі, які мусіць прыехаць з райцэнтру Кобрын\nСа словаў Андрэя Шарэнды, міліцыянты канваіравалі з залі суду Паўла Севярынца і павезьлі яго на аўтамашыне ў пастарунак.\n“Сёньня, -- адзначае Андрэй Шарэнда, -- па прапанове адваката Паўла Алесіна, які абараняе інтарэсы Паўла Севярынца, у залі суду зноў дэманстравалі відэазапіс, зроблены міліцыянтамі падчас захопу ўдзельнікаў сустрэчы на прэзэнтацыі кнігі Севярынца “Лісты зь лесу” 19 жніўня.\n“Усе яшчэ раз пераканаліся ў грубасьці міліцыянтаў і зьнявазе імі прысутных на прэзэнтацыі кнігі”, – даводзіць Андрэй Шарэнда.\nДарэчы, сёньня адвакат Павал Алесін прадставіў суду два міліцэйскія пратаколы, складзеныя пры затрыманьні 19 жніўня Паўла Севярынца. Паводле аднаго зь іх, Павал арыштаваны на трое сутак. Тэрмін зыходзіць сёньня. Абарона патрабуе неадкладнага вызваленьня Паўла Севярынца.\n14 удзельнікаў прэзэнтацыі кнігі Паўла Севярынца, якія выкліканыя ў суд Маскоўскага раёну Берасьця на 10 гадзін раніцы, мусяць чакаць. Раніцай судзьдзя Вольга Сьмірнова абяцала прыступіць да разгляду іхных адміністрацыйных спраў “прыкладна празь гадзіну”.\n У Берасьце падчас суду над Севярынцам паказалі відэастужку, 22.08.2007  Берасьце: Паўла Севярынца абвінавачваюць ва ўдзеле ў несанкцыянаваным сходзе, 20.08.2007  Берасьце: падрабязнасьці затрыманьня ўдзельнікаў сустрэчы з П. Севярынцам, 20.08.2007  Берасьце: затрымана каля 40 прыхільнікаў хрысьціянскіх дэмакратаў, 19.08.2007


АЛЯКСАНДАР МЕЛЬНІКАЎ І ЎЛАДЗІМЕР НАВАСЯД ВЫКРЫЛІ МЭХАНІЗМ ФАЛЬШАВАНЬНЯЎ\n10 сакавік 2003, 15:00\nАляксандар Мельнікаў зьвярнуўся са скаргаю ў Цэнтравыбаркам і пракуратуру з-за фальшаваньняў вынікаў выбараў у Малінаўскай акрузе. Спадар Мельнікаў, які працуе памочнікам дэпутата Палаты прадстаўнікоў Уладзімера Навасяда, заяўляе, што ў яго скралі перамогу.\nПаводле пратаколаў участковых камісіяў, копіі якіх атрымалі ягоныя назіральнікі адразу пасьля падліку галасоў, ён сапраўды перамагаў. Аднак пазьней чатыры ўчастковыя камісіі — нумары 3, 8, 9 і 10 — памянялі свае пратаколы, адняўшы з рахунку спадара Мельнікава роўна 600 галасоў, у выніку ён атрымаў толькі 49,5% галасоў і дэпутатам ня стаў.\nСёньня ў памяшканьні Ленінскага раённага выканкаму гарадзкая выбарчая камісія Менску паводле распараджэньньня ЦВК праводзіла пералік галасоў гэтых чатырох спрэчных участкаў. Тут жа ў раённым выканкаме захоўваліся і самі бюлетэні, запакаваныя ў шэрую паперу і апячатаныя пластылінам.\nЗа тры гадзіны працы гарадзкая камісія знайшла некалькі памылак у падліку ўчастковых камісіяў, аднак сьлядоў буйных фальшаваньняў выяўлена не было. Сакратар ЦВК Мікалай Лазавік заявіў, што ня лічыць памылкі істотнымі, але гэтыя вынікі будуць разгледжаныя ягонай камісіяй, і на працягу бліжэйшых дзён прынятае рашэньне. Мікалай Лазавік успрымае прызначэньне пераліку галасоў як шараговую зьяву:\n(Лазавік: ) “Не, не ўнікальны гэты выпадак, у нас ужо былі такія выпадкі, калі давялося пералічваць галасы. Напрыклад, пры правядзеньні прэзыдэнцкіх выбараў. Тады мы ў Барысаве парводзілі пералік на адным з участкаў. І гэта, я сказаў бы, нармальная практыка, якая прадугледжаная заканадаўствам і накіраваная на тое, каб падвысіць давер да выбарчага працэсу”.\nА кандыдат Аляксандар Мельнікаў лічыць пералік галасоў ужо пэўнай перамогаю над сыстэмаю фальшаваньняў, бо ўдалося парушальнікаў схапіць за руку і стварыць прэцэдэнт.\n(Мельнікаў: ) “Асаблівых ілюзіяў я ўжо ня меў, бо ў пакоі, дзе захоўваліся бюлетэні, 4 сакавіка была сарваная пячатка. І паводле гэтага факту пракурор раёну склаў акт. І цяпер ужо пракуратура мусіць разабрацца, чаму існуюць па два пратаколы, падпісаныя аднымі й тымі ж людзьмі. Мы ж пойдзем да канца, калі за цябе галасуе каля сямі тысячаў чалавек, то трэба адстойваць свае інтарэсы да канца”.\nСтаршыні участковых камісіяў, якія падпісалі спачатку адныя пратаколы, а потым іншыя, не маглі ясна патлумачыць, як гэта сталася. Толькі кіраўнік камісіі №9 настаўніца Натальля Сярова паведаміла, што памылку знайшлі ўжо пасьля таго, як прывезьлі бюлетэні ў Ленінскі раённы выканкам:\n“Я зараз ужо не магу дакладна патлумачыць, але памылка была дапушчаная, таму што мы стаміліся за цэлы тыдзень такой працы. Таму давялося пералічваць зноў, вяртацца й пералічваць”,– сказала Натальля Сярова, яна запэўніла, што не працавала ні на чыю карысьць.\nСтаршыня менскае гарадзкое камісіі Тацяна Краўчанка таксама не змагла патлумачыць прычыну гэтае калізіі, але факт фальшаваньняў пацьвердзіць ці абвергнуць ня можа, бо не прысутнічала пры першапачатковым падліку галасоў.\nА дэпутат Уладзімер Навасяд упэўнены, што тут адбыліся грубыя фальшаваньні ды шкадуе, што ўдалося злавіць за руку вінаватых толькі ў адной менскай акрузе. Ён лічыць гэта вельмі важным прэцэдэнтам незадоўга да парляманцкіх выбараў.\n(Навасяд: ) “Проста вельмі сумна робіцца ад таго, колькі людзей у гэта ўсё замешаныя, і галоўнае, што найбольш гэта пэдагогі, якія павінныя сеяць сьветлае і разумнае… Я ня ведаю, якое пустазельле яны саджаюць у сваіх школах. Проста дзіўна, што гэта адбываецца з народам, які абсалютна бескарысна перакідвае туды-сюды гэтыя бюлетэні. Як мне падаецца, спачатку народ ідзе абірае, а потым камісія выбірае з тых, каго народ абраў”.\nУладзімер Навасяд таксама мяркуе, што цяпер пракуратура і суд мусяць даць канчатковы адказ.


Леанід Заіка: "За тую пазыку, якую мы аддаем на выплату знешніх займаў, мы кожнаму з выпускнікоў школ можам падарыць кватэру!" — Народная Воля\n09:19 21 лістапада 2017, аўторак\nЛеанід Заіка: "За тую пазыку, якую мы аддаем на выплату знешніх займаў, мы кожнаму з выпускнікоў школ можам падарыць кватэру!"\nУ Беларусі пачала працу місія МВФ пад кіраўніцтвам Пітэра Долмана. Эксперты Фонду прабудуць у Беларусі больш за тыдзень — з 9 па 19 лістапада.\n10:01 10 лістапада 2015\nАсноўную задачу, якую ставяць сабе прадстаўнікі Фонду – ацэнка гатоўнасці беларускіх уладаў рэфармаваць эканоміку.\nПра “правядзенне рэформаў у эканоміцы”, прадстаўнікі МВФ заяўлялі і падчас мінулых візітаў у Беларусь. У прыватнасці, МВФ рэкамендаваў беларускаму ўраду скараціць фінансаванне дзяржпраграм, аптымізаваць сектар дзяржпрадпрыемстваў, павысіць тарыфы на камунальныя паслугі ды транспарт.\nУ выпадку выканання рэформаў МВФ можа даць крэдыт на 3 мільярды долараў.\nЕўрарадыё запыталася ў беларускага эканаміста Леаніда Заікі, ці можам мы пацягнуць эканамічныя рэформы і ці дадуць Беларусі 3-мільярдны крэдыт. І атрымала даволі нечаканыя адказы:\n“А навошта нам яшчэ адзін крэдыт ад МВФ? Мы і так вінныя больш за 40 мільярдаў! За тую пазыку, якую мы аддаем на выплату знешніх займаў, мы кожнаму з выпускнікоў школ можам падарыць кватэру! МВФ – камерцыйная арганізацыя, і яна дасць нам крэдыт, пакуль будзе бачыць, што з нас, як з таго бычка, нешта можна ўзяць. Але навошта нам яшчэ пазыкі, каб быць віннымі не 40, а 43 мільярды?”\nНа думку эканаміста, тыя рэформы, якія прапаноўвае МВФ, ніякага эфекту не дадуць, бо ў МВФ няма ўяўлення аб тым, што адбываецца ў Беларусі.\nВ 2015 году Беларусь вступила в Болонский процесс – Европейское пространство высшего образования (ЕПВО). Но пока нас приняли туда «авансом», на условии выполнения некоторых обязательств -- имплементац


Культура - Чуць і разумець без слоў\nАдной з адметнасцяў Талачынскага раёна з’яўляюцца мясцовыя танцы, якія старанна захоўваюцца і перадаюцца з пакалення ў пакаленне. Наш фальклор яскрава адлюстроўвае жыццё, побыт і працоўную дзейнасць народа; увасабляе яго нацыянальны характар, спосаб вобразнага мыслення; уменне перадаваць глыбінны сэнс праз рухі карагодных, парных і іншых танцаў. Сёння вядзецца карпатлівая работа па адраджэнні і захаванні мясцовых танцаў, па наданні ім статусу нематэрыяльнай культурнай каштоўнасці.\nУ раённым куфры шмат яскравых і цікавых мясцовых побытавых танцаў: “Крыўлянская кадрыля” (5 каленаў), “Полька-бабачка”, “Нарэчанька”, “Падэспань”, “Кракавяк”, “Дустэп”, “Каробачка”, “Сямёнаўна”, “Сербіянка” і гэтак далей; гульнёвы карагод “Чарнавусы каралёк”; карагоды “Вось Пакрова прыйшла”, “Ой вясна, вясна вясёлая”, “У карагодзе мы былі”, “На вуліцы дзеўкі гуляюць”, “Зарадзі Божа жыта густа”, “Дзеўкі ў луг ішлі”, “Рамашкаўская лявоніха”.\nВа ўсе часы і эпохі беларуская зямля шчодра адорвала свет таленавітымі асобамі, якія вучылі іншых любові да народнага танца, да фальклору. Узорам адраджэння танцавальнай спадчыны Беларусі з’яўляецца прыклад нястомнай творчай дзейнасці Міколы Козенкі — этнографа, педагога, даследчыка, аўтара і мастацкага кіраўніка рэспубліканскага фестывалю фальклорнага мастацтва “Берагіня” шэрагу іншых знакавых фестываляў, заснавальніка першага ўзорнага дзіцячага фальклорна-этнаграфічнага гурта мётчанская “Берагіня”. Менавіта Мікола Аляксеевіч разглядае нашы танцы як унікальную танцавальную з’яву з непаўторнымі элементамі і малюнкамі. Шмат танцаў змешчаны ў кнізе “Традыцыйная мастацкая культура беларусаў, Віцебскае Падзвінне”, том 2, Мінск ,“Беларуская навука” (2004).\nУ лютым 2020 года ў Рэспубліканскім цэнтры нацыянальных культур прайшоў рэспубліканскі семінар-практыкум “Рэпертуар рэспубліканскага фестывалю фальклорнага мастацтва “Берагіня” і яго мастацкае ўвасабленне”. Мікола Козенка, як адзін з ініцыятараў і арганізатараў семінара, адзначыў, што танцавальная спадчына — тая невычэрпная крыніца, без якой не можа існаваць ніводная нацыянальная культура. Таму жыццёва неабходна працаваць з гэтым неацэнным каштоўным матэрыялам, займацца яго далейшым пошукам, даследаваннем, карпатлівай і асцярожнай апрацоўкай для пастаяннага карыстання і ўвядзення ў рэпертуар.\nАдна з галоўных мэтаў семінара па арганізацыі і правядзенні XI фэсту “Берагіня” — садзейнічанне захаванню, развіццю і папулярызацыі традыцыйнай беларускай харэаграфіі. Фестываль скіраваны на далучэнне дзяцей, падлеткаў, навучэнскай і працоўнай моладзі, творчых айчынных суполак і суполак беларусаў замежжа да традыцыйных форм народнага мастацтва Бацькаўшчыны шляхам вуснага пераймання, а таксама — падтрымку носьбітаў аўтэнтычнай народнай спадчыны. Удзельнікі семінара з самых розных куткоў Беларусі мелі магчымасць наведаць майстар-клас па побытавых танцах. Заварожваў рытм, вабілі індывідуальнасці. Больш за гадзіну мы сачылі за танцамі “Ганно”, “Грыца”, “Каханачка”... Пры гэтым былі выкарыстаны элементы полькі, якая існуе на Талачыншчыне. У лёгкіх рухах Мікалая Аляксеевіча я ўбачыла адчуванне прыгажосці жыцця, эмацыянальнасць, тэмперамент. Ён сапраўды майстар сваёй справы: хораша і даступна паказаў сістэму навучання традыцыйнаму фальклорнаму танцу без выкарыстання спецыяльных харэаграфічных тэрмінаў і поз, да кожнага ўдзельніка семінара давёў, што танцы — гэта, у першую чаргу, уменне без слоў чуць і разумець іншага чалавека.


05 сьнежань 2006, 14:18\nЦяпер выставачныя плошчы музэю павялічыліся больш чым у чатыры разы. Тут разьмешчаныя экспазыцыі старажытнабеларускага й заходнеэўрапейскага мастацтва, творы краінаў Усходу, беларускіх мастакоў ад пачатку ХХ-га стагодзьдзя да нашых дзён.\nПаводле мастацтвазнаўцы Сяргея Харэўскага, упор на расейскасьць адыграў рэгрэсыўную ролю дачынна беларускага мастацтва. Ёсьць спадзеў, што частка беларускіх каштоўнасьцяў цяпер будзе паказана. Але гэта прыбудова не вырашае ўсёй праблемы.\n(Харэўскі: ) “Беларускае мастацтва эпохі Рэнэсансу, барока, ракако, заходнебеларускае мастацтва, мастацтва віцебскага пэрыяду, шагалаўска-малевіцкага, раскошнае беларускае мастацва 70-80 гадоў, нашая графіка застаецца усё яшчэ другасным, непапулярызаваным. Такая ёсьць сёньня дзяржаўная палітыка – не паказваць, не папулярызаваць, не ўмацоўваць патрыятычны дух. Калі дзяржава кажа, што няма грошай – гэта хлусьня, мяркуючы па парадах, лядовых палацах, нагляднай агітацыі… А мастацтва вымагае куды меншых выдаткаў, а аддача была б несувымернай”.


Засушлівае лета паўплывала на ўраджайнасць. Але дэфіцыт не пагражае | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэгіёны » Засушлівае лета паўплывала на ўраджайнасць. Але дэфіцыт не пагражае\nЗасушлівае лета паўплывала на ўраджайнасць. Але дэфіцыт не пагражае\nУ паўднёва-ўсходнім рэгіёне краіны анамальна засушлівае лета паўплывала на ўраджайнасць агародніны. Але харчовы дэфіцыт не пагражае. Цяпер ў рэгіёне працягваецца рэалізацыя сельгаспрадукцыі айчыннай вытворчасці, у тым ліку ў папулярным фармаце выязнога гандлю. Актыўна ідзе і закладка запасаў садавіны і гародніны на сезоннае захоўванне.\nНа важнасць фарміравання стабілізацыйнага фонду для кантролю сітуацыі на спажывецкім рынку і росту цэн на пладова-агароднінную прадукцыю ў міжсезонне на нарадзе з кіраўніцтвам Савета Міністраў 22 кастрычніка звярнуў увагу Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка: «Стабілізацыйныя фонды мы з савецкіх часоў выкарыстоўваем як рэзерв для згладжвання скачкоў цэн і стабільнага насычэння спажывецкага рынку ў міжсезонны перыяд. Гэта значыць, капуста, бульба, морква, буракі і іншае (тое, што мы закладваем у сховішча) — гэта для таго, каб забяспечыць нашых людзей у восеньска-зімовы перыяд, пакуль не з'явіцца новы ўраджай. Зрабіце так, каб гэтых прадуктаў хапіла!»\nНа Гомельшчыне ў адпаведнасці з рашэннем аблвыканкама сёлета ў стабфонды закладваецца звыш сямі з паловай тысяч тон бульбы, 10 тысяч тон агародніны, больш як паўтары тысячы тон яблыкаў.\nКіраўніцтва рэгіёна паставіла задачу сфарміраваць пладова-агароднінны запас у вобласці пад поўную патрэбнасць. Так, менавіта стабфонды гарантавана забяспечаць гароднінай і садавіной айчыннай вытворчасці ўсе сацыяльныя ўстановы — бальніцы, школы, дзіцячыя садкі, дамы састарэлых.\nМіж тым, аб'ёмы закладкі запасаў вызначаны з улікам попыту на свежую пладова-агароднінную прадукцыю ў міжсезонны перыяд на ўнутраным рынку. Улічаны ў тым ліку і рэальныя ўмовы для забеспячэння захаванасці запасаў. Стабфонды сфарміруюць пераважна сельгасвытворцы (ад 15 да 30 % атрыманага ўраджаю агародніны) і арганізацыі гандлю, якія заключылі дагаворы на пастаўку прадукцыі з сельгасарганізацыямі і фермерскімі гаспадаркамі. Па статыстыцы, аб'ёмы запасаў у стабфондах перавышаюць попыт на прадукцыю, таму жыхары рэгіёна будуць забяспечаны ў поўным аб'ёме.\nЯк было адзначана ў галоўным упраўленні гандлю і паслуг аблвыканкама, прадукцыю на міжсезонне размесцяць у 28 сховішчах. Усе яны прайшлі атэстацыю. Асноўную частку стабфонду размесцяць на складах сельгаскамбінатаў «Усход», «Цяплічнае», «Брылёва», Мазырскай і Светлагорскай агароднінных фабрык, фермерскай гаспадаркі «Яблыневы сад», Гомельскага абласнога спажыўтаварыства.\nКСУП «Цяплічнае» — адно з сельгаспрадпрыемстваў, што робіць свой унёсак у фарміраванне стабфонду ў рэгіёне. Аграрыі актыўна развіваюць агародніцтва ў цяпліцах і ў адкрытым грунце.\n— Увосень мы жывём па «двайным» графіку: адзін дзень займаемся выбаркай цяплічнай гародніны, а на другі — адпраўляемся ўбіраць ураджай, які вырасцілі ў адкрытым грунце, — аб наладжанай у гаспадарцы рабоце распавяла аграном Таццяна Раманава. — Работнікі з іншых падраздзяленняў таксама часова мяняюць асноўны профіль і дапамагаюць на пераборцы гародніны ў сховішчах.\nУ гаспадарцы нормы закладкі гародніны ў стабфонд у асноўным засталіся на ўзроўні мінулага года, а па цыбулі і бураках — нават сталі вышэйшыя. Прадукцыя КСУП «Цяплічнае», закладзеная ў стабфонд, будзе адпраўляцца на прадпрыемствы грамадскага харчавання, якія абслугоўваюць школы, бальніцы, іншыя сацыяльныя аб'екты, а таксама ў гандлёвую\nсетку. Каб гародніна захавалася да будучага ўраджаю, створаны ўсе неабходныя ўмовы.\n— Прадукцыя са стабфонду адгружаецца планамерна, па загадзя распрацаваным графіку. Таму магчымасць таго, што нейкі від гародніны «знікне» ў выніку ажыятажнага попыту, выключана, — запэўніваюць у гаспадарцы.\nСярод галоўных «захавальнікаў» расліннай прадукцыі для патрэб жыхароў абласнога цэнтра — сельгаскамбінат «Усход». Запасы ў гаспадарцы чакаюць свайго спажыўца ў сховішчах для гародніны і халадзільных камерах пры строгім захаванні тэмпературнага рэжыму. Гэта гарантыя, падкрэсліваюць гомельскія аграрыі, што прадукцыя не сапсуецца, а ад таго, ці даляжыць гародніна да наступнага года, будуць залежаць і цэны. Увесну крамы традыцыйна пачынаюць гандляваць імпартным, а стабфонды дапамагаюць рэгуляваць сітуацыю на рынку.\nУ халадзільныя камеры на працяглае захоўванне капуста, бульба, лук, морква і бурак адпраўляюцца пасля ачысткі, сартавання і прасушкі. Дарэчы, на асаблівым кантролі ў сельгасвытворцаў — якасны падыход да сарціроўкі і каліброўкі стратэгічна важных запасаў. Начальнік складоў захоўвання камбіната «Усход» Надзея Гуцава адзначае:\n— Гэта вельмі працаёмкі працэс, бо, хоць ёсць і абсталяванне, частка такога грузу праходзіць праз рукі. Мы імкнёмся максімальна не траўміраваць гародніну і залажыць яе, як належыць.\nНа Гомельшчыне фарміраванне стабілізацыйнага фонду з прадукцыі айчыннай вытворчасці плануюць завяршыць да сярэдзіны лістапада.\nПрыцягальнасць «Пунсовых пагонаў»\nПраблемныя пытанні жыхароў Гомельшчыны разгледзеў старшыня аблвыканкама Іван Крупко\nЯк кухар-тэхнолаг робіць крафтавыя ласункі да Новага году і Каляд\nВажна, каб мары здзяйсняліся\n2890 «Сацыяльная зніжка» — каму і на што? Як купіць прадукты танней на 10 %\n2830 Пасол Беларусі ў КНР: З 1992-га тавараабарот з Кітаем вырас больш як у 130 разоў\n2799 Што акрамя цэркваў і замкаў паглядзець на Гарадзеншчыне?\n1982 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n1882 Дзе падпрацаваць пасля Новага года?\n1815 Маскоўскі прафесар пра ежу, якая можа пазбавіць ад інсультаў і інфарктаў\n1814 Се Сяаюн: Супрацоўніцтва Кітая і Беларусі — прыклад міжнародных адносін новага тыпу\n1735 Што вылучае Іўе сярод іншых беларускіх гарадоў і якая трагедыя дагэтуль у памяці яго жыхароў?\n1702 Топ-6 дрэнных парад ад візажыста. Гэта павінна ведаць кожная жанчына!\n1599 Экстраная дапамога. Як працуе Цэнтр аператыўнага кіравання МНС\n«Зялёныя крокі» да Турава давядуць\nМікалай Рагашчук правёў прыём грамадзян у Добрушы\nЯк на Лоеўшчыне захоўваюць гісторыю