Беларускі згуляюць з нарвежкамі ў кваліфікацыі чэмпіянату Еўропы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларускі згуляюць з нарвежкамі ў кваліфікацыі чэмпіянату Еўропы\nФутбалісткі зборнай Беларусі правядуць сёння, 4 кастрычніка, другі матч адборавага турніру чэмпіянату Еўропы-2021. На полі „Барысаў-Арэны” падапечныя Юрыя Малеева ў другім туры спаборніцтваў у кваліфікацыйнай групе С прымуць адну з наймацнейшых каманд свету Нарвегію. На старце цяперашняга адборавага цыклу нарвежкі разграмілі ў гасцях каманду Паўночнай Ірландыі з лікам 6:0, а беларускі з такім жа вынікам абыгралі ў Барысаве зборную Фарэрскіх выспаў.\nПравы крайні БГК імя Мяшкова Мікіта Вайлупаў закінуў „Металапластыку” 20 мячоў у матчы Сеха-лігі\nПравы крайні БГК ім. Мяшкова Мікіта Вайлупаў бліснуў звышвыніковай гульнёй у выязным матчы Сеха-лігі супраць „Металапластыка” (33:35). На рахунку беларуса адразу 20 дакладных кідкоў. Дзевяць мячоў Вайлупов закінуў з сяміметровых. 14 з 20 сваіх галоў гандбаліст правёў у другім тайме. У гаспадароў самым выніковым стаў Джукіч, які ўсе свае 15 мячоў закінуў з гульні.\nУ Лэй – першы кітаец у гісторыі, які забіў у еўракубках\nПаўабаронца „Эспаньола” У Лэй забіў у матчы 2-га тура Лігі Еўропы з ЦСКА (2:0). Ён стаў першым кітайцам у гісторыі, які адзначыўся голам у еўракубках. У Лэй – адзіны кітаец ў лігах топ-5 і самы дарагі кітайскі футбаліст паводле версіі Transfermarkt. Ён каштуе 10 млн еўра – гэта самая вялікая лічба для гульцоў з Кітая.\nІлля Салаўёў зарабіў 12-е ачко ў шостым матчы сезону\nАбаронца „Сагіно Спірыт” Ілля Салаўёў працягвае дзейсную серыю ў чэмпіянаце хакейнай лігі Антарыа (OHL). У выязным матчы з „Ніагарай” (5:4) беларус зарабіў „асіст” у большасці пры першым узяцці брамкі гаспадароў. У шасці матчах сезона ў актыве Салаўёва 12 ачкоў.\nМенскае „Дынама” камандзіравала свайго нападніка ў „Юнацтва”\nФорвард менскага „Дынама” Арцём Аносаў камандзіраваны ў „Юнацтва”. Хакеіст зможа ўзяць удзел у матчы супраць „Нёмана”, які адбудзецца 5 кастрычніка ў Гародні. У цяперашнім сезоне КХЛ Аносаў пакуль не дэбютаваў, інфармуе прэс-служба „зуброў”.\nВалейбалісты „Шахцёра” і „Будаўніка” разыграюць Суперкубак Беларусі\nСуперкубак па валейболе сярод мужчынскіх каманд будзе разыграны сёння, 4 кастрычніка, у Салігорску. На пляцоўцы сустрэнуцца трохразовы чэмпіён Беларусі салігорскі „Шахцёр” і самая тытулаваная каманда краіны апошніх гадоў менскі „Будаўнік”. Суперкубак Беларусі будзе разыграны ў мужчынскім чэмпіянаце ў трэці раз. Матч за ганаровы трафей пройдзе ў Салігорску і пачнецца ў 18:00.\nБАТЭ – “Пяст”: матч у адказ пройдзе 17 ліпеня


Чароўны выспятак «спецыяльнай ваеннай аперацыі» | Новы Час\nВарта пагадзіцца з меркаваннем галоўнага публічнага чалавека рэспублікі-партызанкі наконт таго, што «з пачаткам расійскай аперацыі ва Украіне завяршылася цэлая гістарычная эпоха».\nСвоечасовы «чароўны выспятак» здольны калі не змяніць ход гісторыі, то хаця б паскорыць працэсы, якія ўжо сфарміраваліся. Прыкладаў — незлічонае мноства. Аднак згадаю толькі самыя маштабныя ў XX стагоддзі: Першая сусветная вайна паставіла крыж на імперыі Раманавых; шасціразовае падзенне коштаў на нафту ў 1985 годзе стымулявала перабудову ў СССР.\nЗнешнія выспяткі (яны ж выклікі) варта адрозніваць ад унутраных, у якасці сцэнарыстаў і рэжысёраў-пастаноўшчыкаў якіх, як правіла, выступаюць дамарослыя палітычныя эліты.\nНе сакрэт, што аўтарытарна-таталітарныя сістэмы аддаюць перавагу статыцы, а не дынаміцы, таму ў якасці варожага акту яны ўспрымаюць любыя рухі цела, нават незалежна ад кірунку. Адсюль — светапогляд, які выказваецца і адлюстроўваецца ў зразумелых кожнаму абывацелю слоганах: «трымаць і не пушчаць», «лепшае — вораг добрага», «не чапай, бо смярдзець будзе» і да таго падобных.\nЗрэшты, нацыянальныя лідары аўтарытарна-таталітарных сістэм нешта сабе думаюць-мяркуюць, але Бог вырашае на свой лад. Ні адной унутранай статыцы доўгі час не выстаяць супраць знешняй дынамікі. Так было заўсёды. А ва ўмовах паскарэння гісторыі тое, што ў мінулым стагоддзі патрабавала дзесяцігоддзяў, сёння здольнае ўкласціся ў некалькі кварталаў.\n24 лютага расійская цывілізацыя дала сама сабе магутны выспятак. Не прайшло і двух месяцаў — як яе эканамічныя, навуковыя і культурныя сувязі з заходнім светам аказаліся амаль цалкам заблакаваныя. На фоне новай рэальнасці «жалезная заслона» часоў СССР нервова паліць убаку.\nАбмяжуюся двума прыкладамі. 4 красавіка найбуйнейшы ў свеце Брытанскі страхоўшчык London Marine Insurance Market абвясціў усе марскія воды Расіі — ад Чорнага мора да Балтыкі і Далёкага Усходу — «ваеннай зонай». Для суднаўладальнікаў, якія адважыліся накіраваць свае караблі ў парты краіны-агрэсара, гэта будзе азначаць неабходнасць уносіць дадатковую плату за рызыку ў памеры 5% ад кошту судна разам з грузам. Нескладана здагадацца, што ахвочых працаваць сабе ў страту давядзецца шукаць днём з агнём.\nНе прарвуць блакаду і расійскія караблі. Згодна з пятым пакетам санкцый Еўрасаюза, расійскім караблям і «караблям, што кіруюцца расійскімі аператарамі», забараняюць заходзіць у парты дзяржаў-чальцоў Еўрасаюза. Будуць накладзеныя абмежаванні і на «расійскіх і беларускіх аператараў аўтамабільнага транспарту».\n«Гэта праца будзе працягнутая»\n«Мы дзейнічаем згодна з планам, а план у нас па сітуацыі», — растлумачыў Уладзімір Пуцін перспектывы «спецаперацыі» на прэс-канферэнцыі па выніках сустрэчы з германскім канцлерам Олафам Шольцам.\nГэтым жа прынцыпам, мяркуючы па шматлікіх паведамленнях у дзяржаўных СМІ, кіруюцца сцэнарысты і рэжысёры-пастаноўшчыкі шоу-балета «беларуская мадэль развіцця».\nПрыгажосць выратуе свет. Яна вакол — толькі расплюшчыце вочы: прыгажосць развароту на ўсход, прыгажосць імпартазамяшчэння і іншыя прыгажосці эканамічных і сацыяльна-палітычных інавацый зачароўваюць сёння многіх на бязмежных прасторах Саюзнай дзяржавы.\nНе даводзіцца сумнявацца, што за «залатымі пёрамі» беларускай прапаганды не заржавее. Звернемся да «самай саліднай газеты» краіны. На яе сайце ў 2021 годзе было апублікавана 248 артыкулаў, якія змяшчаюць слова «імпартазамяшчэнне», што адпавядае 21 артыкулу на месяц. У 2022 годзе папулярнасць разваг на тэму прыгажосці імпартазамяшчэння рэзка пайшла ўгару: студзень — 26, люты — 37, сакавік — 117 і за восем дзён красавіка — 33 артыкулы!\nНе за гарамі вяртанне ў паўсядзённае жыццё папулярнага ў гады майго юнацтва слогана: «У кого кроссовки “Лида”, тот похож на инвалида». У тым, што мілае аўтару мінулае можа стаць недалёкай будучыняй мільёнаў, пацвярджае наступнае выказванне міністра антыманапольнага рэгулявання і гандлю Аляксея Багданава: «Імпартазамяшчэнне сёння — галоўная тэма для нашых вытворцаў. Заўсёды эканоміка краіны была арыентаваная на імпартазамяшчэнне і забеспячэнне паліц уласнай прадукцыяй у максімальным аб’ёме. Гэтая праца будзе працягнутая. Але на фоне санкцыйнага ціску відавочна, што групаў тавараў, прапанаваных да засваення ў Беларусі, будзе больш. МАРГ таксама адпрацоўвае з улікам павеваў новыя таварныя групы, якія ўводзяцца ў праграмы па імпартазамяшчэнні».\nПа кветках яблыкаў не лічы\nНа шчасце, правам запаўняць інфармацыйную прастору надзеленыя не толькі ўладальнікі міністэрскіх кабінетаў. Дам слова расійскаму прадпрымальніку Іллю Піскуліну: «Заўсёды ёсць і куды расці, і куды падаць. Калі нас там яшчэ не было, то гэта не значыць, што ніхто і ніколі не можа там аказацца».\nПраблема гэтага моманту для «Беларускай мадэлі развіцця» заключаецца ў нявызначанасці напрамку яе руху. За студзень-люты ВУП падрос на 1,2% адносна аналагічнага перыяду мінулага года. Калі ўспомніць, што годам раней рост за студзень-люты склаў 0,9%, то ў наяўнасці паскарэнне. І гэта ва ўмовах вельмі жорсткіх санкцый!\nНе выключана, што мае рацыю аптыміст, які заявіў днямі наступнае: «Для нашых краін сапраўды адкрываюцца новыя вокны магчымасцяў. З сыходам заходніх кампаній з рынку Саюзнай дзяржавы вызваліліся найвелізарныя нішы, якія нам трэба будзе асвоіць».\nАднак, як кажа народная мудрасць, па кветках яблыкаў не лічы. Бо не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне. Згодна з прагнозам цэнтральнага банка Расіі, у першым квартале варта было чакаць паскарэння расійскай эканомікі да 5,5%. Шчаслівы, хто верыць. Прагноз быў апублікаваны 21 лютага, гэта значыць «да таго». Што ж тычыцца «пасля таго», то, на думку большасці аўтарытэтных расійскіх і замежных аналітыкаў, падзенне ВУП па выніках года складзе ад 10% да 15%.\nНе стану грашыць супраць ісціны і сцвярджаць, што ў эканоміцы з двухзначным падзеннем ВУП «нас яшчэ не было». У 1994 годзе беларускі ВУП скараціўся на 11,7%, а ў 1995 годзе — на 10,4%. Лёсавызначальныя былі гады, «ліхія» — і запомніліся яны не толькі рэкордным падзеннем галоўнага эканамічнага паказчыка.\nВыспятак Перабудовы спарадзіў працэсы, што кардынальна змянілі 1/6 частку сушы. Да якіх наступстваў прывядзе выспятак «спецыяльнай ваеннай аперацыі», сёння можна толькі здагадвацца. Тым не менш аўтар гэтага опуса цалкам падзяляе меркаванне галоўнага публічнага чалавека рэспублікі-партызанкі наконт таго, што «з пачаткам расійскай аперацыі ва Украіне завяршылася цэлая гістарычная эпоха».\nЧарговы блок. З Беларусі забаранілі вывозіць муку, цукар, соль, алей і крупы


Catholic.by - Малітва караля і селяніна: ад бітвы пры Лепанта да абвешчанага Янам Паўлам ІІ года Ружанца\n07.10.2021 07:10 Падрыхтаваў: Мікола Гракаў / Catholic.by\nДата святкавання звязаная з перамогаю хрысціянскага флоту ў бітве з туркамі пры Лепанта ў 1571 годзе, якую прыпісваюць асабліваму заступніцтву Найсвяцейшай Панны Марыі. Касцёл заахвочвае вернікаў на працягу ўсяго кастрычніка маліцца Ружанец — гэтую простую і адначасова вельмі глыбокую малітву.\nУзнікненне святочнай традыцыі звязана з перамогай у значнай бітве, якая вызначыла далейшы лёс Еўропы. Пры Лепанта ўдалося спыніць турэцкую экспансію на Міжземным моры.\n7 кастрычніка 1571 годы аб’яднаныя флаты Іспаніі, Венецыі і Касцёльнай дзяржавы пад кіраўніцтвам дона Хуана Аўстрыйскага нагалаву разбілі турэцкі флот.\nУ гэты дзень па вуліцах Рыма на чале з Папам Піем V прайшла працэсія, удзельнікі якой разам маліліся на ружанцы. У працэсіі з пашанаю неслі абраз Маці Божай Снежнай з рымскай базылікі святой Марыі Вялікай, які мае тытул Salus Populi Romani — «Збаўленне рымскага народа».\nЯк паведамляюць старадаўнія хронікі, перамогу ў бітве пры Лепанта дапамагла здабыць нечаканая змена ветру, што палічылі цудоўным умяшальніцтвам Марыі ў выніку малітвы на ружанцы.\nЗ таго часу цудадзейная ікона Маці Божай Снежнай непарыўна звязана з ружанцовай малітвай і часам называецца абразом Маці Божай Пераможнай. Свята пад такой назвай устанавіў Папа Пій V, але праз год ягоны наступнік Грыгорый ХІІІ замяніў яго на свята ў гонар Маці Божай Ружанцовай. У 1716 годзе Папа Клімэнт ХІ распаўсюдзіў святкаванне на ўвесь Касцёл. Папа Леў ХІІІ у 1883 годзе дадаў у Ларэтанскую літанію заклік «Каралева Ружанца святога, маліся за нас», а праз два гады заклікаў маліцца Ружанец на працягу ўсяго кастрычніка.\nМалітва на ружанцы\nЦяжка вызначыць, дзе і калі першапачаткова ўзнікла традыцыя ружанцовай малітвы, таму можна лічыць, што Ружанец — гэта плён спалучэння і развіцця розных малітоўных формаў. Найчасцей распаўсюджванне ружанцовай малітвы звязваюць з дамініканскай традыцыяй.\nПаводле яе, святы Дамінік меў аб’яўленне ў касцёле кляштара Пруй у Францыі, дзе яму з’явілася Маці Божая. Панна Марыя перадала святому Дамініку ружанец, растлумачыла, як на ім маліцца, і папрасіла распаўсюджваць гэтае набажэнства. Як паведамляюць дамініканскія крыніцы, перадусім тэолаг XV ст. Ален дэ ла Рош (Алан дэ Рупэ), святы Дамінік спалучаў евангелізацыю і прапаведніцтва з малітвай на ружанцы і тлумачэннем таямніц збаўлення. Ён сцвярджае, што ружанцовая малітва дапамагла ў развянчанні ерасі альбігойцаў, якіх навяртаў святы Дамінік.\nСвяты Дамінік лічыў гэтую малітву містычным садам, «каронай з руж» Найсвяцейшай Панны Марыі, адкуль і паходзіць назва «Ружанец».\nПраз пэўны час гэтая малітва распаўсюдзілася ва ўсім хрысціянскім свеце, чаму паспрыяла дзейнасць ружанцовых брацтваў. Да канца XVI стагоддзя ў Еўропе практычна не засталося горада, у якім бы не было такога брацтва. У касцёлах з’яўляліся капліцы Ружанца і брацкія алтары, з якімі былі звязаныя шматлікія адпусты.\nГэта спрыяла ўсё большай папулярнасці ружанцовай малітвы. Хоць набажэнства і не ўвайшло ў літургічны культ, аднак набыло паўсюдны характар і любоў вернікаў усіх станаў. Яго даступнасць для людзей, якія не ўмелі чытаць, дапамагала ім пазнаваць таямніцы веры, з-за чаго Ружанец пачалі называць «Брэвіярыем для простага народа».\nСапраўдны росквіт ружанцовага набажэнства прыйшоўся на часы контррэфармацыі. Спалучыўшы ў сабе малітву з сузіраннем праўдаў веры, Ружанец — своеасаблівае «скарочанае Евангелле» — цудоўна адпавядаў рэалізацыі пастановаў Трыдэнцкага Сабору і стаў выдатным сродкам распаўсюджвання і паглыблення каталіцкай веры.\nРужанцовае набажэнства працягвалі распаўсюджваць дамінікане, якія ў XVII стагоддзі былі адным з найбольш магутных манаскіх ордэнаў у Касцёле. У Рэчы Паспалітай яны мелі 182 кляштары, многія з якіх знаходзіліся на тэрыторыі сучаснай Беларусі.\nНапэўна, не было парафіі, пры якой не дзейнічала б брацтва святога Ружанца. Да іх належалі практычна ўсе — ад караля да селяніна.\nУ шляхціцаў побач з шабляй на паясах віселі ружанцы.\nКастрычнік — ружанцовы месяц\nУ кастрычніку Касцёл асаблівым чынам заахвочвае вернікаў да простай і адначасова глыбокай ружанцовай малітвы. Гэтаму паспрыяў і адмысловы Год Ружанца, абвешчаны святым Янам Паўлам ІІ у 2002 годзе.\nРужанцовыя набажэнствы адбываюцца паўсюль: у касцёлах, каля прыдарожных капліц і крыжоў, у дамах вернікаў.\nРужанец — гэта таксама сямейная малітва, дзякуючы якой дзеці з наймалодшага ўзросту пачынаюць пазнаваць праўды хрысціянскай веры і вучацца маліцца разам з бацькамі.\nАбноўлена 07.10.2021 22:55


“Вярхі апазыцыі... сваю апазыцыйнасьць ператварылі ў прыбытковы бізнэс”\n20 сьнежань 2006, 14:32\nРадыё Свабода Агляд званкоў на "Свабоду" за сераду, 20 сьнежня. 24 гадзіны на суткі ў Менску працуе тэлефон "Свабоды" 266-39-52. Тэлефануйце, дзяліцеся навінамі, а таксама выказвайце сваё стаўленьне да падзеяў у Беларусі і сьвеце. Тэлефон "Свабоды" — гэта вольны мікрафон. Права выказацца мае кожны. Нам можна дасылаць СМС-паведамленьні на нумар — 8-029-391-22.\n(Зіноўеў: ) “Добрая навіна тое, што рух “За свабоду!” Неафіцыйна пусьціў сьвятыя карані ў сілавых структурах Беларусі”.\n(Спадар: ) “Ведаю, што некаму са слухачоў старэйшага ўзросту адыходзячы год запомніўся і ў сувязі зь датай. 19 сьнежня — стогадовы юбілей Леаніда Брэжнева. Прыпамінаецца тая Брэжнеўская і наша сёньняшняя безьліч бюракратаў, пры якой колькасьць дзяржаўнага чынавенства, гэтых наглядчыкаў, кантралёраў і карнікаў амаль перавысіла ў краіне папуляцыю каларядскага жука зь ягоным апэтытам. Узгадваецца ленінска-сталінска-брэжнеўская дзяржаўная манаполія на сродкі масавай інфармацыі, што пры існаваньні адзіна правільнай афіцыйнай ідэалёгіі, ператварыла гэтыя сродкі ў сапраўдную машыну пасьлябрэжнеўскай хвалебнай агітацыі і прапаганды. Ці ня з гэтай прычыны людзі на вуліцах Менску нічога ня чулі пра пасланьне”.\n(Спадар: ) “Галоўнай падзеяй сыходзячага году было тое, што ў сакавіку ўлада ў краіне не трапіла ў рукі вярхам апазыцыі. Дзесяткі тысяч беларусаў, што знаходзяцца ў апазыцыі да ўлады, зьяўляюцца ідэйнымі яе праціўнікамі. Вярхі ж апазыцыі, такія як Мілінкевіч, Лябедзька, сваю апазыцыйнасьць ператварылі ў прыбытковы бізнэс. Яны нідзе не працуюць, жывуць на замежныя падачкі і езьдзяць па сьвету. Вось уся іх апазыцыйнасьць”.\n(Вячаслаў Дашкевіч, Старыя Дарогі: ) “Ці ведаеце вы, дзе працуюць самыя таленавітыя журналісты? Ня ведаеце? Тады паслухайце Першы канал беларускага радыё. Там па некалькі разоў на дзень цьвердзяць адно і тое ж: Самыя таленавітыя журналісты працуюць у “Советской Белоруссии,” ці, як яе яшчэ інакш называюць, “СБ сегодня”. А б сказаў зусім адваротнае. Самыя таленавітыя журналісты працуюць у незалежных сродках. Такіх, як у Беларусі засталося вельмі ня шмат: “Наша ніва,” “Народная Воля,” прымыкае да іх “Белорусы и рынок”. Ну, і вядома ж, электронныя сродкі масавай інфармацыі: “Свабода,” “Голос Америки,” “Нямецкая хваля” і шмат іншых. Так што, “паважаныя” журналісты “Советской Белоруссии,” Вам трэба павучыцца адстойваць сваю пазыцыю, нягледзячы на мяккія крэслы”.\n(Мікалай, Беларусь:) “Дзень добры, Радыё Свабода! Хочацца адказаць на пытаньне пра “Залаты век Брэжнева”. Дык вось пра гэты “Залаты век Брэжнева” могуць казаць толькі закамплексаваныя камуна-сталінскія мутанты, у якіх памутнеў розум. Што казаць тады пра дзяржавы Эўропы і Амэрыкі, калі адкрылася дэмакратыя і хоць трошкі пачалі гэтыя даброты ісьці ў гэты брэжнеўскі Саюз. Пасьля гэтага можна параўноўваць, што гэта за “Залаты век”. Гэта нейкі Каменны быў век, а не “Залаты век Брэжнева”.\n(Спадар: )“Добрай навіной было тое, што Канада аб’явіла эканамічны байкот Беларусі. Каб усе дзяржавы сьвету аб’явілі эканамічны байкот Беларусі, Лукашэнка і яго атачэньне бандытаў не забівалі б карэспандэнтаў і лепшых палітыкаў Беларусі”.\n(Спадарыня: ) “Самае лепшая навіна 2006-га года – гэта зьяўленьне галоўных кандыдатаў на прэзыдэнта: Аляксандра Казуліна і Аляксандра Мілінкевіча і іх выступы па тэлебачаньні з праграмамі, якія далі надзею многім беларусам на лепшае жыцьцё Беларусі пасьля яе ўступленьня ў Эўразьвяз”.\n(Васіль Цюхай, Беразіно: ) “Любому разумнаму чалавеку відавочна, чаму Лукашэнка пачаў выказвацца ў абарону беларускай мовы, – для таго, каб паказаць усяму сьвету, і Расеі ў тым ліку, што беларусы – гэта ня тыя самыя расейцы толькі са знакам якасьці. Гэта ўвогуле небясьпечная тэндэнцыя. Калі Лукашэнка ўзяўся за адраджэньне беларушчыны, тады беларуская мова сапраўды апынаецца пад пагрозай. “Узяўся за яйцы, зьнікала масла”. Ён там яшчэ за нешта браўся, і штосьці зьнікала ў выніку. Не хацелася б, каб і мова трапіла ў гэты пералік. Хаця мова, я ўпэўнены, мацнейшая за любую асобу. Лепей бы Лукашэнка паспрабаваў вырашыць тыя праблемы, якія ён сам і стварыў, замест таго, каб лезьці не ў сваю справу і ствараць яшчэ большыя праблемы”.\n(Уладзімер: ) “Хоць гэта і гучыць неяк парадаксальна, што самая добрая навіна 2006-га года – гэта тое, што будуць усё ж такі падвышаныя кошты на энэрганосьбіты. Гэта значыць, што Беларусь пакрыху, зь цяжкасьцямі, вельмі пакручыста, але пачне злазіць з энэргетычнага наркотыку, бо гэтыя варункі ўжо прымушаюць думаць пра тое, дзе ўзяць паліва, пра залежнасьць у гэтым пытаньні ад Расеі. Нават і пра мову ўспомнілі, пакуль толькі тэарэтычна. Таму гэта і ёсьць самая добрая навіна. Бо менавіта з гэтага, з паліўнага пытаньня і пачыналася ўсё ў тых жа краінах Балтыі і Ўсходняй Эўропы ў 90-я гады. Нам наканавана гэты шлях прайсьці цяпер. Таму, нягледзячы на тыя цяжкасьці, якія наперадзе, гэта добрая навіна, бо яна прымушае варушыцца, нешта мяняць, хоць і ня хочуць улады, але вымушаныя мяняць нешта ў эканоміцы, у палітыцы і нават у культуры. Якія будуць зьмены, паглядзім, але нешта ўсё ж такі павінна зьмяніцца. Будзем спадзявацца, што ў добры бок”.\n(Спадарыня:) “Я хачу падтрымаць Лукашэнку. Учора ён сказаў, што у нас павінна быць беларуская мова разьвітая. Беларуская мова ў школах павінна быць цьвёрдаю і моцнай. І хочам папрасіць, каб Лінію Сталіна зьнесьлі, каб Сувораўская вучэльня імя Сталіна ў Менску была зьнесена. Гэта расейскае. Паказалі па тэлевізару можа зь месяц таму дзяцей у чырвоных аколышках. Сіротаў панабіралі, яны там пакутуюць. Яна не патрэбная нам. Няхай вучацца дзеці ў школе, заканчваюць 11-ы кляс, а тады выберуць, што каму падабаецца. Мы гэтага чакалі, мы хочам беларускай мовы. Для нас гэта будзе вялікая радасьць для ўсіх, і старым, і для маладым”.


Эканамічныя працэссы :: Этническая структура населения Беларуси :: Современная география стран мира # FormerGeographer.ru\nНягледзячы на значную ролю палітычных падзей у гісторыі беларускага народа, асноўныя напрамкі этнічных працэсаў вызначаліся з'явамі эканамічнага жыцця. Яно было абумоўлена працэсам накаплення эканамічных і сацыяльных перадумоў для паступовага пераходу да капіталістычнага спосабу вытворчасці. У XVIII ст. гэты працэс суправаджаўся перыядычным узмацненнем эканамічных сувязей у межах этнасацыяльных супольнасцей Беларусі і Літвы, якія ўваходзілі ў склад адной поліэтнічнай дзяржавы. Аднак, як і раней, агульнадзяржаўны эканамічяы рынак складаўся ў Рэчы Паспалітай у XVII— XVIII стст. з шэрагу больш або менш звязаных паміж сабой лакальных рынкаў.\nРазбураная войнамі, эпідэміямі і феадальнымі міжусобіцамі, Беларусь паступова пачала аднаўлянь сваю гаспадарку. У другой палавіне XVIII ст. у феадальных памесцях яе заходняй і цэнтральнай частак узрастае вотчынная сельскагаспадарчая вытворчасць. Пашыраюцца яе сувязі са знешнім і ўнутраным рынкамі. Назіраецца рост вотчынных лясных лромыслаў, мануфактур, гандлю. Пашыраюцца і ўмацоўваюцца эканамічныя сувязі паміж рознымі тэрыторыямі краіны (што ў этнічным плане садаейнічала працягу працэсаў лакальнай кансалідацыі насельніцтва, а таксама інтэграцыі гэтых груп на аснове агульнасці эканамічнага і сацыяльнага жыцця). Бясконцая патрэба магнатаў і дзяржавы ў грашах ужо не магла задавальняцца чыста феадальнымі формамі вытворчасці. Таму ў Рэчы Паспалітай, у тым ліку і ка землях Беларусі, у XVIII ст. стала ўзнікаць мануфактурная вытворчасць, якая стваралася па заходнееўрапейскаму ўзору. I хоць гэты працэс толькі пачынаўся, у яго аснове ляжалі адзіныя для большасці еўрапейскіх краін эканамічныя з'явы, што мелі эпахальны характар і былі звязаны са складваннем непасрэдных перадумоў для зараджэння капіталістычнага спосабу вытворчасці. У адносінах да Заходняй Еўропы К. Маркс назваў час гэтых перадумоў перыядам першапачатковага накаплення капіталу .\nБагатыя феадалы і каралеўская ўлада пачалі ў XVIII ст. засноўваць мануфактуры па вытворчасці сукна, палатна, шаўковых тканін, вырабаў са шкла, з камення, па апрацоўцы жалеза. Узнікае невядомая раней у сацыяльнай структуры феадальнага грамадства Беларусі праслойка наёмных рабочых, хаця асноўнай рабочай сілай на мануфактурах былі прыгонныя сяляне. Паступовы рост мануфактурнай вытворчасці і ўзмацненне таварна-грашовых адносін у значнай ступені тармазіліся прыгоннай сістэмай гаспадарання і кансерватыўным палітычным ладам Рэчы Паспалітай. Затрымлівалася аднаўленне і развіццё гарадоў і мястэчак Беларусі, якія доўгі час знаходзіліся ў заняпадзе. Аднак з ростам колькасці жыхароў у пасляваенныя часы эканоміка гарадоў пачала паступова аднаўляцца, што садзейнічала росту таварнай вытворчасці, пашырэнню ўнутранага і знешняга гандлю. У першай палавіне XVII ст. на тэрыторыі Беларусі было 42 гарады. Некаторыя з іх, напрыклад Полацк, Пінск, Магілёў, мелі больш чым па 10 тыс. жыхароў. У другой палавіне XVII—XVIII ст. на сучаснай беларускай тэрыторыі існаваў ужо 51 горад. Беларускія гарады былі буйнымі цэнтрамі рамяства, якое развівалася па шляху расшырэння вытворчасці, удасканальвання тэхнікі і далейшай спецыялізацыі. Напрыклад, у Магілёве ў XVII— XVIII стст. асабліва шырока было развіта рамяство кушняроў, а сярэбранікі, якія працавалі пры царскім двары ў Маскве, былі пераважна выхадцамі з Віцебска або Полацка. Галоўнай спецыялізацыяй рамеснікаў Слуцка на працягу другой палавіны XVII— XVIII ст. была выпрацоўка скур, а 78,8% рамеснікаў Капыля займаліся ткацтвам і вырабам адзення .\nРамесніцкая спецыялізацыя гарадоў, якія з'яўляліся цэнтрамі эканамічнага жыцця часта вялікіх рэгіёнаў, садзейнічала паглыбленню параённага раздзялення працы і расшырэнню эканамічных сувязей унутры беларускай народнасці. Развіццё гарадскога рамяства стварала ўмовы для вырабу тавараў на продаж з арыентацыяй пераважна на мясцовы рынак. Аднак эканамічныя межы лакальных рынкаў часта парушаліся ў інтарэсах гандлю. Так, магілёўскія купцы падтрымлівалі па- стаянныя гандлёвыя сувязі з Полацкам, Віцебскам, Гомелем, Мінскам, Слуцкам і іншымі гарадамі. У Брэсце вялі гандаль купцы са Слуцка і Мінска. У мястэчках таксама ў большасці выпадкаў раз або два ў тыдзень наладжваліся таргі, а насельніцтва займалася дробным гандлем і рамесніцтвам, прадукты якога ішлі на продаж.


21 лістапад 2011, 20:41\nЖонка экс-кандыдата на прэзыдэнта Андрэя Саньнікава мяркуе, што мужа адправяць адбываць пакараньне ў калёнію пад Віцебскам. Турэмная камісія вызначыла, што Зьміцер Бандарэнка ня стаў на шлях выпраўленьня. Кіраўніцтва Шклоўскай калёніі ніяк не адрэагавала на скаргі жонкі экс-кандыдата на прэзыдэнта Марыны Адамовіч адносна парушэньняў тэхнікі бясьпекі ў калёніі.\nІрына Халіп атрымала ад мужа паштоўку, адпраўленую з Бабруйскай калёніі больш за тыдзень таму. Як вядома, цяпер экс-кандыдата трымаюць у Магілёўскай перасыльнай турме № 4, адваката да яго не дапускаюць. Пра тое, куды і калі перавядуць з гэтай турмы Андрэя Саньнікава, у адміністрацыі сваякам нічога ня кажуць. У абласной управе Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў МУС паведамілі толькі пра тое, што Саньнікава перавядуць у адну з калёній Віцебскай вобласьці.\nІрына Халіп мяркуе, што яе мужа могуць зьмясьціць у калёнію пад Віцебскам «Віцьба-3»:\n«Тут выбару няма. Тут застаецца толькі «Віцьба». Бо ў Віцебскай вобласьці толькі дзьве калёніі для тых, хто ўпершыню судзімы. Гэта Наваполацак і «Віцьба». Астатнія — Глыбокае і Ворша — гэта ўжо для тых, хто ня першы раз. Іншая катэгорыя. Такім чынам, застаецца толькі «Віцьба».\nІ трошкі пра сябе: бяз вас я не жыву\nПаводле Ірыны Халіп, з Наваполацкай калёніі, дзе першапачаткова адбываў пакараньне яе муж, яго перавялі ў Бабруйск — таму што там ён «добра інтэграваўся». Рашэньне пра тое, дзе будзе далей адбываць пакараньне экс-кандыдат на прэзыдэнта Андрэй Саньнікаў, прымае ўсё ж не Дэпартамэнт выкананьня пакараньняў, а спэцслужбы, мяркуе Ірына Халіп. Жонка палітвязьня адзначае, што кожны этап з калёніі ў калёнію вельмі балюча адбіваецца на фізычным і маральным стане здароўя вязьня, і згодная, што этап можна параўноўваць з катаваньнем. Андрэй Саньнікаў пасьля арышту ў сьнежні 2011 году перажыў ужо тры этапы.\nУ канцы паштоўкі Андрэй Саньнікаў напісаў некалькі слоў пра сябе, паведаміла Ірына Халіп:\n«І трошкі пра сябе. Двукроп’е. Бяз вас я не жыву».\nКаардынатара «Эўрапейскай Беларусі», вязьня Магілёўскай 15-й калёніі Зьмітра Бандарэнку перавялі з мэдычнай часткі ў атрад пасьля лячэньня. Зьміцер паведаміў пра гэта ў кароткай тэлефоннай размове жонцы Вользе. Жонка палітвязьня адзначае, што раней дактары абяцалі пакласьці мужа на лячэньне на 2 тыдні, але чамусьці выпісалі раней — праз 11 дзён. У Зьмітра Бандарэнкі, які раней перанёс апэрацыю на хрыбетніку, зноў баліць сьпіна, а ня толькі нага, як раней. З-за гэтага яму выконваць усе патрабаваньні турэмнага рэжыму цяпер больш складана, чым да шпіталя:\nРазумею гэтак, што вярнуліся мэтады, якія да іх ужывалі ў СІЗА КДБ\n«Тады яму дазвалялі рабіць зарадку лежачы. А цяпер яму гэта забаранілі. То бок ён мусіць разам з усімі выходзіць на двор і стаяць паўтары гадзіны. І яшчэ ён мне сказаў, што зараз усё амаль як у першыя два месяцы. Разумею гэтак, што вярнуліся мэтады, якія да іх ужывалі ў СІЗА КДБ. Толькі ў іншым выкананьні».\nПаводле зьвестак, у калёніі праходзіла паседжаньне камісіі, якая разглядала паводзіны вязьня і вырашыла, што Зьміцер Бандарэнка ня стаў на шлях выпраўленьня, паведаміла Вольга Бандарэнка.\nГрамадзянская жонка экс-кандыдата на прэзыдэнта Мікалая Статкевіча Марына Адамовіч атрымала адказы са Шклоўскай калёніі і Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў на скаргі адносна нявыдачы дакумэнтаў, якія неабходныя для заключэньня шлюбу паміж Статкевічам і Адамовіч. «Зноў адпраўляюць мяне па паперы, якія я прадстаўляць ня мушу, калі ўважліва вывучаць закон», — кажа Марына Адамовіч. Пры гэтым жонка палітвязьня адзначае, што з калёніі так і не адрэагавалі на яе скаргі на парушэньні захадаў бясьпекі на працоўным участку, дзе Мікалай Статкевіч быў траўмаваны — упаў, пашкодзіў руку і зламаў рабрыну.


18 верасень 2018, 17:20\n«Як толькі на прыйшла з гэтым плякатам, адразу зьявіліся міліцыянты. Спачатку ўзялі тлумачэньні, а пасьля наступны этап — складаньне пратаколу. Спадарыня Ніна заявіла міліцыянтам, што гэта яе пазыцыя: яна мяркуе, што КДБ датычнае да гэтай рэстарацыі, паколькі тая дагэтуль не закрылася. Але пасьля афармленьня папераў нікога не затрымалі, міліцыянты зьехалі», — сказаў Свабодзе адзін зь пікетоўцаў, бард Зьміцер Захарэвіч.\nУ Курапатах «заварушыліся будаўнікі» ад дзяржавы?\nІншай навіной ад Зьмітра Захарэвіча стала тое, што на ўзвышшы, якое людзі назвалі Галгофай, назіраецца актыўнасьць.\n«Будаўнікі заварушыліся, забілі ў зямлю калкі, якімі пазначылі месца помніка, які будуць усталёўваць ад імя дзяржавы. Я адмыслова падышоў і запытаў, што яны робяць. Дык тыя пацьвердзілі, што пачалі падрыхтоўку да ўстаноўкі знаку. Калі маюць ставіць сам помнік, не сказалі», — паведаміў Зьміцер Захарэвіч.\nУ чэрвені стала вядома, што Міністэрства культуры ўхваліла адзін з праектаў мэмарыяльнага знаку «прымірэньня і смутку», які дзяржава зьбіраецца ўсталяваць у Курапатах. Пазьней праект быў скрытыкаваны прадстаўнікамі грамадзкасьці, у тым ліку актывістамі, якія цяпер бароняць Курапаты. Таксама супраць усталяваньня мэмарыяльнага знаку выступіў адкрывальнік Курапатаў, лідэр КХП-БНФ Зянон Пазьняк.\n«Іх плян — улезьці з бэтоннымі канструкцыямі ў Курапаты і зьнішчыць мэмарыял. Ня трэба туды лезьці. Іхнія праекты паказваюць, што нічога там быць ня можа. Гэта як для каровы сядло», — лічыць Зянон Пазьняк.\nСуд аштрафаваў актывіста, які паведаміў пра замінаваньне рэстарацыі «Поедем поедим»


Салігорская моладзь падтрымала зняволенага Івана Шылу (фота)\nhttps://spring96.org/be/news/50212 2012 2012-02-23T11:40:13+0300 2012-02-23T11:40:13+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/shyla-salid-3.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАрыштавнага напярэдадні ўручэння маладафронтаўскай прэміі “Люблю Беларусь” і зняволеннага на 22 дні арганізатара мерапрыемства Івана Шылу падтрымалі паплечнікі з Салігорска.\n22 лютага па ўсім горадзе з’явіліся плакаты з інфармацыяй аб арышце маладзёна і патрабаваннем яго вызвалення. Таксама паплечінікі ды сябры Івана даслалі яму лісты з словамі падтрымкі:\n- Сумна, але апошнім часам мы ўжо неяк прызвычаіліся да “сутак”. Натуральна, многія палітвязні зняволены на значна даўжэйшыя тэрміны, але 20 дзён за кратамі па палітычных матывах таксам з’яўляюцца недапушчальнымі, - кажа салігорскі маладафронтавец Андрэй Тычына.\nПа словах маладзёна, натхніла іх на больш актыўныя дзеянні ў гэтым пытанні салідарнасць польскіх студэнтаў, якія зладзілі акцыю ў падтрыміку Івана Шылы каля рэктарату Універсітэту Сілезіі ў Катовіцах. Менавата там апошнія два гады навучаецца арыштаваны ў Мінску маладзён.\n23.02.2012 Тэгі: акцыі, сілавыя структуры


16.10.2018 12:16 Навіны рэгіёнаў\nПоруч з майстрамі вытворчага навучання падчас практыкі працавалі на Арэхаўскім ільнозаводзе старшакурснікі-аграрыі.\nДля навучэнцаў Высоцкага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя сельскагаспадарчай вытворчасці і Гарадоцкага дзяржаўнага аграрна-тэхнічнага каледжа сельскагаспадарчай вытворчасці практыка ў жніўні — кастрычніку была, як яны самі кажуць, сапраўднай. Юнакі не проста назіралі і дапамагалі замацаваным за імі вопытным прафесіяналам, а працавалі з імі фактычна на роўных — і толькі ў самых складаных выпадках звярталіся за парадай ці дапамогай. Аграпрамысловаму комплексу рэгіёна патрэбны кваліфікаваныя кадры, здольныя працаваць ва ўмовах рэальнай вытворчасці — гэтай задачы, пастаўленай старшынёй Віцебскага аблвыканкама Мікалаем Шарстнёвым, падпарадкавана падрыхтоўка маладых спецыялістаў. У адпаведнасці з прынятымі ў вобласці рашэннямі і зацверджанымі вучэбнымі планамі, тэрміны восеньскай і веснавой практыкі для будучых працаўнікоў аграпрамысловага комплексу павялічаны больш чым удвая. Тыя старшакурснікі, хто па ўзросце яшчэ не можа мець вадзіцельскае пасведчанне, пасля вучобы і здачы экзамену атрымалі часовыя пасведчанні трактарыста-машыніста сельгасвытворчасці.\n— Нашы навучэнцы штогод дапамагаюць Арэхаўскаму льнозаводу ў правядзенні сезонных работ, — адзначыў дырэктар Высоцкага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя сельскагаспадарчай вытворчасці Міхаіл Шумінскі. — Сёлета па просьбе завода колькасць навучэнцаў і майстроў вытворчага навучання, якія працуюць на ўборцы лёну, павялічана: накіравана 10 чалавек, у тым ліку шасцёра старшакурснікаў. Гэта, на маю думку, аптымальная мадэль узаемадзеяння (яна сёння рэалізуецца па ўсёй вобласці), калі прадпрыемства атрымлівае неабходныя яму працоўныя рэзервы, а нашы навучэнцы — не менш неабходны ім рэальны працоўны вопыт і, што немалаважна, заработную плату. За час практыкі маладыя людзі прымяраюцца: ці хацелі б працаваць менавіта тут? У калектыве, у сваю чаргу, прыглядаюцца да практыканта: ці патрэбны ім гэты работнік? Калі мае месца супадзенне інтарэсаў, можна быць упэўненым у паспяховай прафесійнай будучыні выпускніка.\nРазам з групай з Высокага на льнозаводзе шчыруюць навучэнцы і майстры вытворчага навучання з Гарадка. Варта сказаць, што названыя ўстановы адукацыі працуюць у цесным кантакце. На базе Гарадоцкага аграрнага каледжа дзейнічае абласны рэсурсны цэнтр, другі такі цэнтр плануецца адкрыць у Высокім. Пасля заканчэння ліцэя многія навучэнцы працягваюць адукацыю ў каледжы. Прычым некаторыя з іх потым папаўняюць педагагічныя калектывы. Напрыклад, Раман Салодкі і Леанід Юркоў, з якімі я пазнаёмілася ў майстэрнях ільнозавода, — выпускнікі Высоцкага прафліцэя. Маладыя людзі не толькі захапляліся тэхнікай: іх мэтай стала паступіць у Гарадоцкі аграрны каледж, вывучыцца там на майстроў вытворчага навучання, каб у новым статусе вярнуцца ў альма-матар — што і спраўдзілася ў гэтым годзе.\nАрэхаўскаму ільнозаводу ў правядзенні ўборачнай кампаніі сёлета дапамагалі прадстаўнікі працоўных калектываў Коханаўскага і Полацкага дзяржаўных прафесійных ліцэяў сельскагаспадарчай вытворчасці, Віцебскага дзяржаўнага прафесійна-тэхнічнага каледжа сельскагаспадарчай вытворчасці, Ульскага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя сельскагаспадарчай вытворчасці імя Л.М.Даватара, Лепельскага дзяржаўнага аграрна-тэхнічнага каледжа. Восеньскую сельскагаспадарчую практыку на Віцебшчыне прайшлі 556 навучэнцаў, 324 з іх атрымалі часовыя пасведчанні трактарыста-машыніста сельгасвытворчасці, што дало ім права самастойна працаваць на сельскагаспадарчай тэхніцы.\nзлёт юных ратавальнікаў-пажарныхЗубраняНацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр


12 травень 2021, 13:31\nДыстанцыйнае судовае паседжаньне, ілюстрацыйнае фота\nЦяжарную дзяўчыну затрымалі за «сьняжынкі» і аштрафавалі на 2900 рублёў\n24-гадовая мянчанка Кацярына на шостым месяцы цяжарнасьці, ёй трэба прымаць дарагія таблеткі ў вызначаны час, адзначае «Вясна».\nА 6-й раніцы 30 красавіка да яе дадому прыйшлі супрацоўнікі міліцыі і затрымалі. Падставай сталі сьняжынкі на акне, якія віселі з Новага году. «Пратэстную сымболіку» выявілі супрацоўнікі АМАП яшчэ 20 красавіка.\nДа прыезду ў Фрунзэнскі РУУС Менска дзяўчыну некалькі гадзін вазілі ў бусе і ў выніку склалі пратакол паводле арт. 24.23 КаАП за «несанкцыянаванае мерапрыемства».\nЗгодна з абвінавачваньнем, 20 красавіка «з мэтай публічнага выказвання сваіх грамадзка-палітычных інтарэсаў правяла пікетаваньне шляхам разьмяшчэньня навагодніх упрыгожваньняў БЧБ-расфарбоўкі».\nСудзьдзя Фрунзэнскага раёну Юлія Чыж пацікавілася, ці атрымлівала дзяўчына дазвол на пікетаваньне. Кацярына зьдзівілася, навошта яго атрымліваць на навагодняе ўпрыгожваньне.\nАргумэнты не паўзьдзейнічалі, цяжарную жанчыну пакаралі штрафам у памеры 2900 рублёў.\nНа Менскім моры АМАП затрымаў 7 чалавек за нацыянальныя сьцягі\nЗатрыманьне адбылося пасьля таго як 11 траўня каля 9 гадзін вечару ў міліцыю Ждановічаў зьвярнуўся мясцовы жыхар, паведамляе прэс-служба МУС. Ён распавёў, што на пятым пляжы Заслаўскага вадасховішча сабралася каля дзясятка чалавек зь беларускай нацыянальнай бел-чырвона-белай сымболікай.\nНа Менскім моры АМАП прыйшоў на пляж і затрымаў 7 чалавек за нацыянальныя сьцягі. Сёньня траіх пакаралі арыштамі да 15 сутак\nСупрацоўнікі АМАПу прыбылі на месца і затрымалі семярых грамадзян ва ўзросьце ад 19 да 23 гадоў. Затрыманых даставілі ў Менскі РУУС і зьмясьцілі ў ІЧУ, сёньня прайшлі першыя суды: дваіх чалавек пакаралі арыштамі на 15 сутак, яшчэ адну дзяўчыну — арыштам на 5 сутак.\nУ дачыненьні маладзёнаў склалі пратаколы па артыкуле 24.23 КаАП «Парушэньне парадку арганізацыі або правядзеньня масавых мерапрыемстваў».\nЛя берасьцейскага ізалятара затрымалі пэнсіянэрку Алену Гнаўк\nСёньня ўвечары ля ізалятара часовага ўтрыманьня Ленінскага РАУС Берасьця людзі сустракалі тых, каго затрымалі 9 траўня: Абрамука Дзьмітрыя, Кучко Мікалая, Чэрвінскую Марыну. Пакуль чакалі трэцюю затрыманую, завязаўся канфлікт паміж Аленай Гнаўк і работнікамі ІЧУ. У выніку пэнсіянэрку сілай зацягнулі на тэрыторыю аддзяленьня. Таксама затрыманы мінімум адзін мужчына, Артур. Падрабязнасьці высьвятляюцца, паведамляе«Вясна».\n20 сутак за партрэт бацькі-вэтэрана на Дзень Перамогі\n9 траўня ў Менску затрымалі Галіну Лагацкую. Жанчына прыйшла на плошчу Перамогі з партрэтам бацькі-вэтэрана, а ў выніку апынулася на Акрэсьціна. Яе асудзілі на 20 сутак — нібыта мацюкалася ў грамадзкім месцы і супраціўлялася пры затрыманьні.\nПасяджэньне прайшло ў судзе Партызанскага раёну таемна з удзелам дзяжурных супрацоўнікаў — не паведамілі ні сваякам, ні адвакату, расказала яе сястра Ларыса.\n«Галіна змагла мне затэлефанваць з РУУС 9 траўня. Пасьпела паведаміць, што абвінавачваюць яе ў тым, што нібыта чаплялася да людзей, таму хуліганства. Але сястра не прызнала віну. Больш падрабязнасьцяў ня ведаем, будзем дазнавацца праз адваката. Я і сама ехала на плошчу Перамогі, але вось не паспела. Хто ж думаў, што на сьвята будуць затрымліваць?»\nДля Галіны гэта ўжо ня першае абмежаваньне волі. У лютым яе затрымалі на 15 сутак пасьля суду над журналісткамі «Белсату» Кацярынай Андрэевай і Дар’яй Чульцовай — запрасілі на прафіляктычную гутарку ў РУУС і ня выпусьцілі, склаўшы пратакол паводле артыкулу 23.4 КаАП.\nЛетась у верасні яна адсядзела 7 сутак, трапіўшы за краты нібыта за ўдзел у пікеце каля Чырвонага касьцёлу. Яшчэ на 15 сутак яе арыштоўвалі за ўдзел у першым маршы пэнсіянэраў. Быў таксама і вялікі штраф — 1215 рублёў за пікет на менскай Камароўцы ў чэрвені 2020-га.\nМаладэчанцы атрымалі па 25 сутак за «аўтапрабег» з нацыянальным сьцягам\n9 траўня ў Маладэчне затрымалі Паўла Кучко і Аляксандра Ляха за тое, што езьдзілі ў машыне па Вялікім Гасьцінцы зь бел-чырвона-белым сьцягам.\nВідавочца расказаў «Рэгіянальнай газеце», што бачыў аўтамабіль, на якім ехалі мужчыны. Праўда, на той момант яны ўжо не трымалі сьцяг, а за імі імчаў міліцэйскі мікрааўтобус.\n«Яны ехалі па вуліцы Будаўнікоў у бок Скарыны. Адразу за імі ехала „газэлька“. У ёй былі людзі ў чорным. Ня памятаю, ці ў балаклавах, але твары былі закрытыя. І яны трымалі чырвона-зялёны сьцяг», — расказаў відавочца.\nНягледзячы на працяглыя выходныя ў краіне, мужчын асудзілі 10 траўня ў судзе Маладэчанскага раёну на 25 сутак адміністрацыйнага арышту кожнага.\nГамельчука затрымалі да суду за ўдзел у «дэструктыўных відэаканфэрэнцыях»\nГомельская міліцыя паведаміла пра затрыманьне 32-гадовага мясцовага жыхара, які ўдзельнічаў у закрытых «дэструктыўных відэаканфэрэнцыях» з удзелам «зьбеглых», дзе нібыта абмяркоўваў арганізацыю і каардынацыю пратэставых акцыяў у Гомлі.\nМужчына на «пакаяльным відэа» пацьвердзіў, што глядзеў зум-канфэрэнцыі палітыкаў Валера Цапкалы і Вольгі Карач, удакладніўшы, што ў палітычнай сытуацыі трымаецца нэўтральнай пазыцыі.\nНа затрыманага склалі пратаколы паводле арт. 19.1 (дробнае хуліганства) і 24.3 (непадпарадкаваньне законнаму распараджэньню ці патрабаваньню службовай асобы), а таксама вынесьлі афіцыйнае папярэджаньне аб недапушчальнасьці занятку экстрэмізмам.\nДа суда гамельчука адправілі ў ізалятар часовага ўтрыманьня.\nМенскаму пэнсіянэру да 15 сутак дадалі яшчэ 12 за «нацысцкую сымболіку»\nПэнсіянэра, на якога нібыта паскардзіліся суседзі за тое, што «ён дастаў усіх сваёй беларускай мовай», асудзілі яшчэ на 12 сутак, піша «Вясна».\nДа 65-гадовага Адама Шпакоўскага 21 красавіка ўварваліся міліцыянты і цягам шасьці гадзінаў праводзілі ператрус. Па інфармацыі МУС, у яго кватэры знайшлі 65 тысяч эўра і 87 тысяч даляраў. Пэнсія мужчыны не перавышае 280 рублёў, таму ў межах крымінальнай справы правяраецца яго дачыненьне да «фінансаваньня пратэстаў».\n23 красавіка Адама Шпакоўскага пакаралі 15-дзённым арыштам. 12 траўня мужчына так і ня выйшаў на волю: на яго склалі дадатковы пратакол паводле арт. 19.10 КаАП (прапаганда ці публічная дэманстрацыя, выраб, распаўсюд нацысцкай сымболікі ці атрыбутыкі). У выніку асудзілі яшчэ на 12 сутак.\nВіцебскую студэнтку пакаралі 20 днямі арышту за маску, якая стала «адзіночным пікетам»\nВіцяблянцы Ангеліне Туравец прысудзілі 20 дзён адміністрацыйнага арышту за маску на парадзе ў гонар Дня Перамогі.\nДзяўчыну затрымалі раніцай 9 траўня, бо на масцы былі чырвона-белыя элемэнты. Да суду яна правяла 72 гадзіны ў ізалятары.\n12 траўня судзьдзя Чыгуначнага раёну Віцебску Алена Цыганкова палічыла, што Ангеліна Туравец зладзіла «адзіночны пікет».\nЗ пастановай абвінавачаная не пагадзілася і зьбіраецца яе абскарджваць.\nСустаршыня страйкаму «Беларуськалію» Анатоль Бокун на закрытым працэсе ў Салігорскім РАУС атрымаў 30 сутак\nЯшчэ адна правіна, за якую яго будуць судзіць, — «непадпарадкаваньне». Анатоль Бокун – адзін з тых, хто ад імя страйкаму «Беларуськалію» вядзе перамовы з кіраўніцтвам кампаніі Yara, каб нарвэскі партнэр разарваў кантракт зь «Беларуськаліем» праз рэпрэсіі супраць страйкоўцаў.


Куракаўшчынскі сельсавет — Вікіпедыя\nКура́каўшчынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Куракаўшчына.\nУтвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Кармянскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Кармянскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна. 19 верасня 1963 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Кармянскага пассавета.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Куракаўшчынскі_сельсавет&oldid=3874602"\nАпошнія змены 6 ліпеня 2021 а 00:17\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:17, 6 ліпеня 2021.


Нашыя дзеткі : Пра нас\nБеларускія імёны (205277)\nЦудоўная вясёлка (193329)\nКаляды (каб хадзіць па хатах) (181004)\nТата, а ты папа? (170318)\nГадаваць дзеці няпроста. Гадаваць дзеці па-беларуску ў Беларусі – складаней у разы. У цяперашняй рэчаіснасці гэткае натуральнае жаданне спаткае... Добра, калі – збянтэжаныя позіркі сведкаў такога дзіва, часцей жа за ўсё – суцэльны клубок забабонаў ды перашкодаў з боку “абычных нармальных благадзецяляў”: “Не порціце рабёнку жыызнь!”. Таму, шаноўныя мамы й таты беларускамоўных дзетак: калі дзесьці ёсць мы, і недзе ёсць вы – чаму б нам з вамі не згуртавацца адной вясёлай талакой ды не стварыць утульны свет для сябе й сваіх малых?\n“Было б файна, але бракуе часу, няма зручнага месца”, – скажуць некаторыя. “Добрай пары сутак і запрашаем на http://www.dzietki.org”,– адказваем мы. На гэтай пляцоўцы можна збірацца ў любы прыдатны час, любой колькасьцю ды любым складам! Каб падзяліцца ўласным досведам – і запытаць парады, пахваліцца чарговымі дасягненнямі – і знайсці падтрымку ў часовай няўдачы, распавесці нешта значна-карыснае - і легкадумна памянташыць. Проста таму, што “часам трэба ведаць, што ты не адна такая ”. Менавіта гэткімі словамі адміністратарка Нашых Дзетак некалі распачала праект, разам з “групай ініцыятыўных матуляў”. Балазе, ініцыятыўныя таткі таксама не спалі ў шапку, ды й патэнцыйныя (пакуль што) бацькі далучыліся – атрымалася тое, што атрымалася! Такім чынам:\nНашыя Дзеткі – рэсурс, створаны ў дапамогу сем’ям, якія гадуюць дзеці па-беларуску. Расцем беларусамі!\nНаш змест складаюць наступныя раздзелы:\nарыгінальныя й адаптаваныя артыкулы пра:\nнемаўленчае, дашкольнае й школьнае гадаванне;\nдзіцячае ды рэпрадукцыйнае здароўе;\nдом і сям’ю;\nтэксты дзіцячае літаратуры;\nгульні ды забаўкі (музыка, слайды, флэш-анімацыя);\nдаведкавая інфармацыя пра ўстановы дашкольнае, школьнае й пазашкольнае адукацыі;\nзвесткі пра тавары ды паслугі, водгукі спажыўцоў;\nфорум для сумеснага абмеркаваньня надзённых праблемаў;\nафіша падзеяў і імпрэзаў;\nанансаванне ды справаздачы пра рэальныя сустрэчы, фатасэсіі ды інш.;\nвіншаванні, прыватныя паведамленні ды інш.;\nсупольныя й прыватныя фотагалерэі;\nспасылкі на рэсурсы дзіцячае ды беларускае тэматыкі;\nбонусы сайта: беларускія подпісы да форумаў, конкурсы ды інш.\nНашая адметнасць – сума трох складнікаў:\nБеларускасць: мы прапануем выключна беларускамоўную, арыентаваную на мясцовага спажыўца інфармацыю. Аўтарска-рэдактарская каманда Нашых Дзетак піша, перакладае, адаптуе змест матэрыялаў да тутэйшых рэаліяў – менавіта для нас з вамі!\nСучаснасць: Нашыя Дзеткі – для актыўных і самастойных, любых і закаханых! Імкнемся давесці памылковасць стэрэятыпаў пра беларушчыну як пра састарэлую, вясковую, непрыдатную для цяперашняга паўсядзённага жыцця з'яву.\nРэальнасць: дзеці - не тамагочы, гадуюцца не ў кампутары! Спрыяем жывой камунікацыі сапраўдных сяброў: ладзім сумесныя гулянні і вандроўкі, святы і фатасэсіі, гурткі і школкі паскоранага развіцця.\nСтваральнікі і ўдзельнікі:\nАўтаркі ідэі: Крысціна Вітушка, Юлія Малахоўская, Аліна Стэфановіч.\nАдміністратарка сайта: Юлія Малахоўская (julciks@gmail.com).\nСувязі з грамадзкасцю: Крысьціна Вітушка (kryscina@np.by).\nШчыра дзякуем Вользе Sionnia – за дапамогу ў распрацоўцы і фармуляваньні канцэпцыі, Тацяне Matias, Вользе Pink_by, а таксама – іншым добрым людзям.\nДзякуем Камілцы, Глоту, Red_Winged_Duck'у і Rohach'y за карысныя кансультацыі і падтрымку.\nДзякуем Вячку за дапамогу ў распрацоўцы дызайну.\nДзякуем Алене Яшчанцы за фатасэсію і выдатныя здымкі для сайта.\nАўтары: Нашыя дзеткі - цалкам адкрыты праект. Дасылайце свае артыкулы на пошту julciks@gmail.com, а таксама не забывайцеся дадаць некалькі сказаў пра сябе. Гэтую інфармацыю мы будзем змяшчаць ТУТ. Альбо зарэгіструйцеся на форуме і дадавайце матэрыялы самастойна у галінку "Пішам самі".\nНашыя планы на будучыню:\nназапашванне дзіцячых аўдыё-, відэа-, бібліятэкі. Стварэнне электроннае версіі кнігазбору Таварыства Беларускае Школы;\nзбор метадычных напрацовак. Стварэнне банка рэцэнзіяў на педагагічныя і дзіцячыя выданні;\nпашырэнне даведкавае базы (установы адукацыі, радзільні, лякарні, адпачынак ды забавы, побытавыя паслугі);\nналаджваньне майстар-клясаў па традыцыйных рамёствах;\nгутаркі з вядомымі беларусамі пра іх бацькоўска-сямейны досвед;\nНам бы не хацелася, каб сябры Нашых Дзетак падбіраліся выключна па моўнай прыкмеце. Шкада, але беларусы "з пялюшак" пакуль што рэдка сустракаюцца ў прыродзе. Многія з нас прыйшлі да беларускасці праз творы Караткевіча і песні "Мроі" ўжо дарослымі. Хтосьці не здолеў пазбавіцца моўнага комплексу – але ўсё ж прагне, каб яго дзеці гутарылі па-беларуску. Некаторыя, наадварот, размаўляюць самі – але пакуль не пераканалі сямейнікаў. Можам аддаваць малых у розныя садочкі і школкі, карыстацца рознымі правапісамі, вызнаваць розныя веры, жыць у Менску і Вільні, Празе і Чыкага – але сябруйма і шукайма адказы на пытанні разам!\nадміністрацыя партала Нашыя дзеткі\nКалі вы хочаце дадаць на сваю старонку наш гузік, то выкарыстоўвайце наступны html код.\n   \nПішыце нам на адрас dzietki@gmail.com.


05 люты 2016, 23:17\nСёньня выйшаў дыгітальны рэліз альбому «Момант страчанай эйфарыі» праекту # слушатьвнаушниках з удзелам Барыса Штэрна ды іншых беларускіх і ізраільскіх творцаў.\n15 нядоўгіх трэкаў у розных стылях, напісаных і запісаных у розных краінах на вершы Барыса Штэрна (у мінулым — вядомага контаркультурнага дзеяча Беларусі, паэта і героя сьвецкай хронікі, а цяпер — ізраільскага журналіста і прававернага хасіда).\n«Гэта вершы, напісаныя на трох войнах — пра каханьне, гаражы, тэорыю вялікага выбуху і адзіноту. У асобных трэках чуецца палітычны падтэкст. Але насамрэч гэта гукі глыбокай гармоніі і стварэньня дыгітальнай будучыні, якая няўмольна набліжаецца. Галоўны мэсыдж праекту: жыцьцё цудоўнае!» — кажа Барыс.\nБольшасьць музыкаў, якія працавалі над альбомам «Момант страчанай эўфарыі» — удзельнікі вядомых беларускіх і ізраільскіх праектаў канца ХХ — пачатку ХХІ стагодзьдзяў. Яны проста апынуліся ў адзін час у розных месцах.\nАўтары музыкі — Барыс Штэрн, Леанід Нарушэвіч і Андый Граф — знаёмыя яшчэ з пачатку 1990-х. Першыя музычныя экспэрымэнты Нарушэвіча і Штэрна абмяжоўваліся супольнымі канцэртнымі выступамі. З Андыем Графам Штэрн быў заўважаны ў вялікіх шумавых праектах сярэдзіны 90-х.\nСёньня Леанід Нарушэвіч — адзін з самых вядомых у Эўропе аўтараў імправізацыйнай музыкі і лідэр праекту «Князь Мышкін».\nАндый Граф працуе ў якасьці саўнд-прадзюсэра зь некалькімі менскімі гуртамі. Яго праект Vacuumable мае статус культавага ўжо на працягу 20 гадоў.\nУ працэсе працы да праекту #слушатьвнаушниках далучыўся вядомы ізраільскі прадзюсэр і кампазытар Уладзімір Ломбэрг. У Ізраілі і Эўропе ён вядомы дзякуючы свайму праекту Jewrithmix, а таксама супольнай працы з найстарэйшай выканаўцай песень на ідыш Жэняй Фаерман.\nУ запісе альбома выкарыстоўваліся жывыя інструмэнты і віртуальныя сынтэзатары. Большая частка трэкаў запісаная з дапамогай пляншэта iPad і міды-клявіятуры Xkey.\nСузаснавальнік лэйблу SunWoofer («Кассиопея», «Серебряная свадьба», «Невгень», Trubetskoy) Яўген Калмыкоў:\n«Мне і бяз музыкі падабаецца голас Штэрна. Нават калі Бора кажа ня ў рыфму, я гатовы яго слухаць, не перапыняючы. А ў гэтым праекце, апроч Борынага тэмбру, прысутнічае яшчэ і выдатная музыка, і рытмічна цікавая паэзія. Ня кажучы ўжо пра сэнс словаў! Гэты матэрыял выдатна заходзіць ноччу на кухні, калі ня сьпіцца; мае гаючы эфэкт пры наяўнасьці душэўных ран і іншых захворваньняў у эфірным целе».\nБарыс Штэрн - Храм\nПраект: # слушатьвнаушниках\nАльбом: Момант страчанай эйфарыі\nЛэйбл: SunWoofer / Soyuz Music\nБарыс Штэрн — тэксты, голас, музыка, ідэйка\nАндый Граф — музыка, зьвядзеньне\nЛеанід Нарушэвіч — музыка, зьвядзеньне, дух\nУладзімір Ломбэрг — музыка\nДзьмітры Рывін — зьвядзеньне\nМайк Шапіра — сола на электрапіяна\nМошэ Янкоўскі — саз, губная трубёшка\nМузыка для запампоўкі даступная па спасылцы: iTunes


Візіт у Швейцарыю, перагаворы з прадстаўніком Украіны, асаблівасці сацыялагічных даследаванняў, дапамога ў развіцці сацыяльнага прадпрымальніцтва. Тыдзень для дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу выдаўся актыўны.\nАдбываецца першы ў гісторыі беларуска-швейцарскіх міжпарламенцкіх адносін афіцыйны візіт дэлегацыі Беларусі ў Швейцарыю. Яе ўзначальвае старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Уладзімір Андрэйчанка. Падчас перагавораў бакі засяродзяцца не толькі на гандлёва-эканамічных адносінах, але і абмяркуюць паглыбленне крэдытна-інвестыцыйных і гуманітарных сувязяў, рэалізацыю праектаў у галіне сельскагаспадарчай кааперацыі.\nРазвіваць не толькі гандлёва-эканамічныя, але і парламенцкія сувязі Беларусі і Украіны заклікаў намеснік старшыні Палаты прадстаўнікоў Баляслаў Пірштук на сустрэчы з намеснікам міністра замежных спраў Украіны Васілём Бондарам. Бо, напрыклад, апошняе пасяджэнне міжпарламенцкай камісіі па супрацоўніцтве Нацыянальнага сходу і Вярхоўнай Рады Украіны адбылося пяць гадоў таму. Беларускі віцэ-спікер адзначыў, што настаў гістарычны момант, каб змяніць гэту тэндэнцыю, і прапанаваў парламентам «выйсці на нармальны сістэмны дыялог».\nПрадстаўнікі інфармацыйна-аналітычнага цэнтра расказалі дэпутатам аб тым, як зараз вывучаюць грамадскую думку і чым сацыялагічныя даныя могуць дапамагчы дзяржаўным органам. Дырэктар ІАЦ Аляксей Дзербін заклікаў асцярожна і крытычна ставіцца да вынікаў сацыялагічных даследаванняў, бо не ўсе яны выконваюцца па ўстаноўленай працэдуры. Але нават аб'ектыўна атрыманыя вынікі могуць быць скажона інтэрпрэтаваныя. Начальнік упраўлення сацыялагічных даследаванняў ІАЦ Ігар Пінчук прывёў прыклады некарэктнага выкарыстання сацыялагічнай інфармацыі, маніпуляцыі грамадскай думкай з дапамогай яе.\nТаксама парламентарыі абмеркавалі, якім чынам можна паспрыяць развіццю сацыяльнага прадпрымальніцтва, якое заклікана не толькі атрымліваць прыбытак, але і вырашаць праблемы ў грамадстве. Як адзначыла член Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па працы і сацыяльных пытаннях Жанна Стаціўка, гэта сфера патрабуе ўнясення змяненняў у заканадаўства, пра што зараз і ідзе дыскусія. Дэпутат растлумачыла, што сацыяльны бізнес можа ствараць новыя працоўныя месцы не толькі для інвалідаў, але і, напрыклад, для людзей, якія вярнуліся з месцаў пазбаўлення волі, якія пакутуюць ад алкагольнай і (ці) наркатычнай залежнасці. Пры гэтым галоўнае адрозненне ад звычайнага работадаўцы будзе заключацца ў тым, што на сацыяльным прадпрыемстве прыбытак стануць накіроўваць не толькі на развіццё, але і на псіхалагічную падтрымку сацыяльна ўразлівых работнікаў, іх сем'яў. Асабліва актуальным гэта пытанне бачыцца таму, што цяпер актыўна ідзе працэс разняволення бізнес-ініцыятывы.\nЗагаловак у газеце: Абысці маніпуляцыі і прыйсці да дыялогу\nДэпутаты абмеркавалі шэраг змяненняў у законы\nДзейнасць членаў Савета Рэспублікі павінна быць шматпланавай


Кіньце для раўнда вытанчанай гульні ад Premier Roulette Diamond Edition. Гэта сапраўды ясна брыльянта з яго рэзкім тварам. Яркі і выключна прызначаны гэты каштоўны камень гульні казіно з'яўляецца высокі рэйтынг у спісах казіно усіх фаварытаў часу.\nMicrogaming падабраў цвярозы глядзіць традыцыйную рулетку і ператварылі яго ў прыгажосць змешвання 2D і 3D-функцыі. Добра падтрымліваецца гукавымі эфектамі ён падымае планку для праектавання і анімацыі.\nасноўныя моманты Premier Roulette Diamond Edition\nПацягніце ўверх крэсла і хай візуальна ашаламляльныя кавалак гульні казіно, Прэм'ер-рулетка Diamond Edition намотвае Вас у. Дзякуючы выключна распрацаваны макет, які высока наладжвальны гэта задавальненне для ўсіх гульцоў, якія жадаюць выпрабаваць новыя рэчы. Просты інтэрфейс, які паказвае ўсе дэталі вашай гульні- гісторыя ставак, сумы пастаўленую.\nВы нават можаце паскорыць гульню з опцыяй турба або опцыі аўтазапуск. Сумна макета колеру той жа табліцы, змяніць яго на чырвонае, сіні, зялёнага або карычневага колеру, каб дадаць разнастайнасць у вашу гульню.\nТыповая гульня Еўрапейская рулетка, варта тыя ж правілы размяшчэння ставак. Месца ўнутры стаўкі або знешнія стаўкі на дзе мяч будзе прызямліцца на коле рулеткі. Любы пакет можна ў гэтай гульні, пачынаючы ад 0.25 да масавага 1K чып. З гэтым шырокім дыяпазонам, шанцы пасадкі перамогу вышэй.\nПрайграванне ў рэжыме Expert патрабуе практыкі і навыкаў. Большасць функцый, такіх як Autoplay, налады макеты табліц даступныя ў гэтым рэжыме. Вы нават можаце наладзіць свае стаўкі з дапамогай ставак Патэлефануйце ці NeighBour стаўкі. Гуляў на просты інтэрфейс, які падыходзіць як для высокіх ролікаў і новых гульцоў, Premier Roulette Diamond Edition гэта захапляльны вопыт чакае, каб атрымліваць асалоду ад. Дзіўныя 3D-графіка і гукавыя эфекты APT рыхтуе вас на амерыканскіх горках. Дадайце павабныя перамогі да яго, і гэта выйгрышная камбінацыя для ўсіх. Premier Roulette Diamond Edition з'яўляецца паліраваная онлайн гульня, якая візуальна вышэйшы клас.\nOnline & мабільная рулетка | Premier Roulette £ 5…


Права на родную мову | Гарадзенская вясна\nПрава на родную мову\nУ цэнтральным парку імя Жылібера няма ніводнай шыльды па-беларуску. Калі не лічыць шыльду тэатра лялек (які не належыць адміністрацыі парку), усё аформлена па-расейску. Складаецца ўражанне, што парк нібыта ў якім расейскім Тамбове ці Волагдзе.\nДзяржаўныя структуры, кшталту камунальнікаў, усе сметніцы падпісваюць па-расейску (стекло, бумага, металл…) і нават слоган – налепкі: „Сделаем город красивым”!\nАрка каля рэчкі Гараднічанкі таксама падпісана па-расейску, бо ва ўласніка аркі не паднялася рука – літару „О” памяняць на „А”. Вось прыедуць на Фэст нацыянальных культураў госці і не зразумеюць, дзе яны. Хіба расейскія госці будуць адчуваць сябе як дома.\nУ забаўляльным парку: „Касса, Автодром, Комната смеха, Лопни шарик, сбей банку, большой выбор призов….”. Былая кавярня „Бярозка”, носіць расейскую назву „Колобки”!\nСкладаецца ўражанне, што гарадзенскія ўлады адной рукой абнадзейваюць выкананнем пастановы ўраду і адміністрацыі кіраўніка Беларусі ад 2010 года, па пашырэнню і папулярызацыі беларускай мовы, а другой свядома не даюць ёй ходу ў абласным цэнтры.


Знешні дзяржаўны доўг Беларусі вырас да 16,6 мільярда долараў - 30.09.2019, Sputnik Беларусь\nЗнешні дзяржаўны доўг Беларусі вырас да 16,6 мільярда долараў\nНягледзячы на тое, што за жнівень дзярждоўг павялічыўся, у параўнанні з пачаткам года дынаміка пакуль больш аптымістычная: даўгі зніжаюцца. 30.09.2019, Sputnik Беларусь\nНягледзячы на тое, што за жнівень дзярждоўг павялічыўся, у параўнанні з пачаткам года дынаміка пакуль больш аптымістычная: даўгі зніжаюцца.\nМІНСК, 30 вер - Sputnik. Знешні дзяржаўны доўг Беларусі на 1 верасня склаў 16,6 мільярда долараў, паведамілі ў панядзелак у прэс-службе Мінфіна рэспублікі.\nАгульны дзяржаўны доўг Беларусі на пачатак верасня склаў 43,6 мільярда рублёў. У параўнанні са жніўнем ён вырас на 900 мільёнаў рублёў, аднак да пачатку года ён па-ранейшаму "у мінусе" - на 4%.\n"Знешні дзяржаўны доўг па стане на 1 верасня 2019 года склаў 16,6 мільярда даляраў ЗША, знізіўшыся з пачатку года на 0,3 мільярда долараў ЗША (з улікам курсавых розніц), або на 1,9%", - адзначылі ў Мінфіне.\nНа пачатак жніўня знешні дзярждоўг быў на 100 мільёнаў долараў менш.\nПаводле справаздачы Мінфіна, за студзень-жнівень Беларусь прыцягнула знешніх пазык на суму ў 806,5 мільёнаў долараў, прычым большую частку - ад урада і банкаў Расіі. Таксама рэспубліка займала ў МБРР, Экспартна-імпартнага банка Кітая, ЕБРР і СІБ, а таксама за кошт аблігацый.\nНа пагашэнне знешняга дзярждоўгу за гэты перыяд рэспубліка выдаткавала 1,1456 мільярда долараў. Крыху больш за трэць сышло ўраду Расіі, 410,9 мільёна - кітайскім банкам, 176,5 мільёна - ЕФСР. Таксама Мінск аддаў частку даўгоў МБРР, ЕБРР і СІБ, а таксама таварна-крэдытнай карпарацыі ЗША.\n"Унутраны дзяржаўны доўг па стане на 1 верасня 2019 года склаў 8,8 мільярда рублёў, зменшыўшыся з пачатку года на 0,1 мільярда рублёў (з улікам курсавых розніц), або на 0,9%", - дадалі ў Мінфіне.


LeadLearners.Org | Рэгіянальны прагноз змяненняў ападкаў - энергетычны баланс падыход\nLeadLearners.Org™ Thanks to all our 1299136 visitors today, Sunday, 17/Nov/2019\nЕўрапейскія студэнты толькі Чэрвень 2013 Універсітэт Лідса Кандыдат Даследчы праект Школа Зямлі і навакольнага асяроддзі Фінансуецца кандыдат праекта Вялікабрытанія Студэнты толькі\nНКРЭ фінансуецца кандыдат СПРАВА прэміі ў Універсітэце Лідса ў супрацоўніцтве з Метеобюро, даступныя адразу. Вы будзе грунтавацца ў Лідсе ў аднаго з вядучых змены клімату даследчых груп у краіне. Вы будзе падтрымлівацца і наведаць Метэаралагічнай бюро рэгулярна. Матэматычныя інструменты Кіраўнікі: прафесар Пірс Форстэр (Лідс), прафесар Дуглас Паркер (Лідс) з доктарам Цімаці Эндрус (Метэаралагічнай бюро). Матэматычныя інструменты фінансавання: Узнагарода аплачвае ўсе зборы, лабараторыю і транспартныя выдаткі. Ён таксама плаціць не абкладаны падаткам стыпендыю ў памеры £ 13726 у год. У рамках гэтай справы ўзнагароду вы атрымаеце дадатковыя £ 1500 штогод ад Метеобюро, плюс £ 1250 па завяршэнні дысертацыі. Матэматычныя інструменты даследаванняў фон і імкнецца: Дождж прагнозы з'яўляюцца адным з найбольш нявызначаных элементаў прагназавання змены клімату. Для многіх месцах бягучыя кліматычныя мадэлі нават не згодны, ці будзе яна атрымаць вільготныя або сушы. Разуменне энергетычны баланс Зямлі аказалася вельмі карысным для прагназавання буйнамаштабных пераменаў ў тэмпературы Зямлі. Мэтай праекта было б падоўжыць бюджэту энергіі разуменне і падыход да рэгіянальным змен, у спалучэнні з ўмовамі аснове даследаванняў працэсу распрацаваць новую тэорыю для разумення таго, як мы маглі б чакаць мясцовыя ападкаў змяніць у будучыні.\nЗадачы: Задачамі прыведзены ў адпаведнасць з развіццём і інтарэсаў у свядомасці студэнта. Для пачатку, папярэдне існуючыя кліматычных мадэляў (CMIP5) могуць быць выкарыстаны для распрацоўкі студэнтаў разумення кліматычных мадэляў і інструменты, неабходныя для аналізу складаных дадзеных. Розныя гіпотэзы могуць быць правераны.Напрыклад, наколькі добра робіць рэгіянальным маштабе ападкаў з глабальнага і лакальнага змены тэмпературы на розных часовых маштабах? Ці можа хто-небудзь з між-мадэлі распаўсюджвання ў прагназуемых мадэляў змяненняў ападкаў быць звязана з вядомай нявызначанасцю ў іх глабальных мер у адказ тэмпературы (адчувальнасць клімату)? Ёсць іншыя фактары нявызначанасці больш важныя для рэгіянальнага ападкаў, такія як ненадзейнасць прымушаючы і дынамічных адказаў? Бюджэт энергетычны падыход Прадастаўляе Ці сувязь паміж надзейных высокай хмарных зваротных сувязяў у тропіках і заканамернасцяў змены ападкаў? Матэматычныя інструменты Праект будзе развіваць гэтыя ідэі ў больш прасунуты спосаб, з дапамогай мэтавых кліматычных мадэляў і назіранняў: інструменты 1. Аналіз і запусціць за кліматычную мадэлі Метеобюро з новым спосабам і бюджэтных энергіі дыягностыкі старонка 2. Параўнайце выснову кліматычнай мадэлі для рэгіянальных назіранняў распрацаваць новы тэарэтычнае разуменне інструменты 3. Стварыць аснову для аналізу рэгіянальных змяненняў ападкаў, звязаўшы іх з бюджэтных энергіі абмежаванняў інструменты інструменты высокім патэнцыялам уплыву зыходу: Гэты кандыдат праект выкарыстоўвае існуючы сусветнай вядучую экспертызу ў рамках Школы навакольнага асяроддзя ў Універсітэце Лідса і ў Мет офіс для вырашэння магчыма, адна з самых вялікіх нявызначанасцяў ў змене клімату. Развіваючы новую тэорыю, а таксама працуе і аналізу сучасныя вынікаў кліматычных мадэляў, яна будзе мець патэнцыял, каб мець істотны ўплыў на навукі аб клімаце. Матэматычныя інструменты Навучанне: Вы будзеце карыстацца, працуючы ў актыўнай і міждысцыплінарнай групай навукоўцаў у змене групы Фізічная клімату. Група мае доўгі паслужны спіс распрацоўкі новых ідэй і выкарыстанне кліматычных мадэляў, і навучыў вельмі паспяховых аспірантаў, якія пачалі з вельмі абмежаваным веданнем вылічэнняў. Гэта кандыдат падае выдатныя магчымасці, каб даведацца, як распрацоўваць і запускаць сучасныя кліматычныя мадэлі, якія выкарыстоўваюцца ў ацэнках МГЭЗК Метеобюро і выгады ад іх уласнай падрыхтоўкі па месцы працы. Там будзе магчымасць прыняць удзел у летняй школе NCAS Зямля Сістэма навукі (або іншыя летнія школы) у пачатку PhD. Матэматычныя інструменты Вы будзеце мець доступ да шырокага спектру навучальных семінараў апрануў на факультэце, якія ўключаюць шырокі спектр навучальных семінараў у колькаснага мадэлявання, праз да кіравання вашай ступені, рыхтавацца да віват. Поўны пералік даступны праз http://www.findaphd.com/common/clickCount.aspx?theid=43042&type=75&url=http%3a%2f%2fwww.emeskillstraining.leeds.ac.uk%2f"" мэтавых = "" _blank "" адноснай = "" Nofollow ""> http://www.emeskillstraining.leeds.ac.uk/ .\nПатрабаванні: Добрая першай ступені (1 ці высокай 2i), ці добры ступень магістра ў фізічнай або матэматычнай дысцыпліны, такія як матэматыка, фізіка, геафізіка, інжынерна або метэаралогіі. Досвед працы з вылічальнай пад аперацыйнай сістэмай Linux з'яўляецца перавагай. Матэматычныя інструменты Для атрымання дадатковай інфармацыі гл: Фатаграфія http://www.findaphd.com/common/clickCount.aspx?theid=43042&type=75&url=http%3a%2f%2fwww.see.leeds.ac.uk%2fadmissions-and-study%2fresearch-degrees%2ficas%2fforsterandparker2%2f"" мэтавых = "" _blank "" rel=""nofollow""> http://www.see.leeds.ac.uk/admissions-and-study/research-degrees/icas/forsterandparker2/ Матэматычныя інструменты Каб прымяніць калі ласка, звяжыцеся з Мішэль Lesnianski, http://www.FindAPhD.com/search/EmailEnquiry.aspx?fapjid=43042&LID=742&EA=m.lesnianski@leeds.ac.uk"">m.lesnianski@leeds.ac.uk або па адрасе: Фатаграфія http://www.findaphd.com/common/clickCount.aspx?theid=43042&type=75&url=http%3a%2f%2fwww.see.leeds.ac.uk%2fadmissions-and-study%2fresearch-degrees%2fhow-to-apply%2f"" мэтавых = "" _blank "" адноснай = "" Nofollow ""> http://www.see.leeds.ac.uk/admissions-and-study/research-degrees/how-to-apply/ . Матэматычныя інструменты Для нефармальных пытаннях, калі ласка, звяртайцеся прафесар Пірс Форстэр p.m.forster@leeds.ac.uk інструменты\nНКРЭ цалкам фінансуецца кандыдацкую прэмію выпадку пры Універсітэце Лідса ў супрацоўніцтве з Метеобюро. Даступная з Кастрычніцкай 2013 (ці раней) за кандыдата Вялікабрытанія / ЕС. інструменты


29-03-2011, 09:49 [ Прырода і экалогія ] • Канферэнцыя работнікаў лесу\nПраведзена справаздачная прафсаюзная канферэнцыя работнікаў Дзісенскага лясгаса. Асноўнае пытанне — “Выкананне калектыўнага дагавору за 2010 год”. З дакладам выступіў дырэктар Яўген Іванавіч Баран. Ён адзначыў, што за мінулы год работнікі лясной гаспадаркі забяспечылі выкананне ўсіх галіновых паказчыкаў. Вялікая ўвага звярталася лесаўзнаўленню. Пасадкі маладняку зроблены на 375 гектарах. У поўным аб’ёме забяспечаны даходы ад палявання, атрымана 66 мільёнаў рублёў.\n29-03-2011, 09:47 [ Здарэнні ] • Ад бяды не ўцёк\n15 сакавіка ў вёсцы Іст у нежылым доме быў знойдзены труп чалавека. Абвугленае паглыбленне ў падлозе дае магчымасць меркаваць, што загаранне адбылося ад неахайна кінутага акурка. Працярпелы задыхнуўся ад дыму ў час сну. Вядома, што ён злоўжываў алкаголем.\n29-03-2011, 09:46 [ Здарэнні ] • Агонь не даруе абыякавасці\n12 сакавіка, у суботу, у 12.50 загарэлася лазня ў Пестунах. Полымя знішчыла частку даху, пашкодзіла сцены, перакрыцце. Прычынай бяды стала парушэнне правілаў пажарнай бяспекі пры эксплуатацыі печы.\nА вечарам у 22.45 запалала лазня ва Узмёнах, і зноў—па прычыне перагрэву. Згарэла страха, пашкоджаны сцены.\n13 сакавіка ў 19.20 загарэўся хлеў у вёсцы Цвеціна. Агонь знішчыў дах, перакрыцце, маёмасць ля пабудовы. Прычыны пажару ўстанаўліваюцца. А праз гадзіну пачалося загаранне ў дачным будынку ў Пераброддзі. Пашкоджаны сцены і маёмасць аднаго з пакояў.


Разведка боем: як інтэрнэт-супольнасць сустрэла першую афіцыйную і адкрытую блакіроўку медыя — Generation.by\nРаніцай 18 чэрвеня вераломна, але з афіцыйным аб'яўленнем была распачатая вайна Міністэрства інфармацыі супраць сайту Kyky.org. Перыядычныя блакіроўкі рэсурсаў у Беларусі даўно сталі мэйнстрымам. Але ўпершыню гэта было зроблена не метадам «ветлівых зялёных узброеных чалавечкаў» па формуле «гэта не мы», а цалкам афіцыйна і адкрыта з выхадам адпаведнай публікацыі на сайце Мінінфармацыі і нават на сайце БелТА.\nПершыя гадзіны бою выйшлі для беларускіх цэнзараў пераможнымі: сайт Kyky.org зламаўся сам і перастаў працаваць на некаторы час нават для замежных наведнікаў. Але бліжэй да вечару сітуацыя змянілася.\nКалі быць больш дакладным, то першай афіцыйнай блакіроўкай трэба лічыць прыпыненне ААЦ дамена сайта onliner.by з падачы МінГандлю ў снежні мінулага году, але афіцыйным повадам для той гісторыі стаў сервіс на сайце (каталог), а не медыя-кантэнт. За блакіроўку з тэрыторыі Беларусі шэрагу незалежных медыя, якая адбывалася ў той жа перыяд, ніхто так і не ўзяў на сябе адказнасці.\nАд першай блакіроўкі інтэрнэт-сайтаў у Беларусі, што была праведзеная ў дзень прэзідэнцкіх выбараў 09.09.2001, да афіцыйнага зацверджання законам такой працэдуры беларускія ўлады прайшлі шлях амаль у 14 год.\nПасля імклівага прыняцця адпаведнага закону ў лютым 2015 Байнэт чакаў, хто стане першым. Ластаўкамі сталі інфармацыйныя лісты-папярэджанні, што атрымалі шэраг сайтаў: «Радыё Рацыя», «Тузін Гітоў» і «Kyky.org».\nАб'ект першай афіцыйнай і адкрытай атакі беларускіх цэнзараў можа выглядаць нечаканым, бо існуе нямала больш папулярных і больш рэзкіх у сваіх ацэнках сайтаў. Але блакіроўка Kyky.org нагадвае разведку боем, каб ацаніць рэакцыю беларускай інтэрнэт-супольнасці на новы віток аўтарытарнай рэальнасці.\n#KykyЖиви: рэакцыя медыя-актывістаў і сацыяльных сетак\nСамым хуткім сёння стаў фатограф Антон Матолька. Ужо а 10 раніцы ён змясціў у сваім блогу вялікі пост, дзе напісаў пра блакіроўку Kyky.org. Цягам дня Антон абнаўляе інармацыю і дадае ў каментах навіны з развіцця сітуацыі. Там жа блогер змясціў і той самы тэкст, на які паскардзіўся ў Мінінфармацыі В. Дыянаў, і які стаў фармальным повадам для блакіроўкі Kyky.org.\nАкрамя ЖЖ Антон Матолька актыўна піша ў твітэры, дзе цягам дня беларускі «чацік» абмяркоўваў падзеі і магчымую рэакцыю на іх. Менавіта ў твітэры ад @1863x першай з'явілася інфармацыя пра нядаўні пост Дыянава, у якім ён абяцаў паскардзіцца на Kyky.org.\nВялікая колькасць пастоў пра блакіроўку Kyky.org аднак не былі аб'яднаныя агульным рухам. Беларуская твітэр-супольнасць паспрабавала раскруціць тэг салідарнасці #KykyЖиви па аналогіі з #onlinerживи, але справа не пайшла.\nПафас і шок, якія былі б дарэчнымі да гэтай сітуацыі, амаль не прысутнічаюць у пастах і каментах наконт першай адкрытай афіцыйнай блакіроўкі медыя-рэсурса ў Беларусі. Ёсць хіба некалькі панурых адсылак да Канстытуцыі ды таксама словы «Мы шакаваныя» ў ацэнцы падзеяў з боку Дар'і Мацявінай, дырэктаркі заблакаванага сайта.\nСловы пра магчымыя акцыі салідарнасці, што ўзнікалі ў першай палове дня ў некалькіх актыўных каментатараў, згубіліся сярод абмеркавання спроб разабрацца ў тэхнічных асаблівасцях блакіроўкі.\nК 18-й гадзіне 18 чэрвеня замест сайту kyky.org большасць беларускіх інтэрнэт-правайдэраў выдаюць старонку з словамі «Ресурс заблокирован в соответствии с законодательством Республики Беларусь».\nЯк зрэагавалі некаторыя найбуйнейшыя сайты\nПартал Tut.by аператыўна адрэагаваў на падзею і апублікаваў некалькі навін пра блакіроўку Kyky.org, размяшчаючы іх у прэстыжным блоку «Навіна дня». Ні адна з публікацый аднак не змяшчае гіперспаслылак на сайт-герой гэтых матэрыялаў. Tut.by таксама назваў адзін з сваіх матэрыялаў «Скандал вакол kyky.org» і ўзяў каментары ў «бакоў канфлікту». Сярод гэтых бакоў няма Міністэрства інфармацыі, а з публікацыі напрошваецца выснова, што «скандал» адбыўся праз звычайнае непаразуменне Дыянава, рэдакцыі Kyky і аўтара крамольнай публікацыі, бізнесоўца Аляксандра Кныровіча.\nOnliner.by, рэсурс байнэта №2, сёння ставіць гарачую навіну пра тое, што «Расіі неабходны нацыянальны меседжар» і захапляльную гісторыю пра тое, як два рыбака лавілі карпа ў возеры пад Лідай. Тэма пра блакіроўку Kyky.org у рэдакцыі сайта, які сам перажыў некалькі месяцаў таму падобныя праблемы, не знайшла ўвагі.\nСамы вядомы беларускі апазіцыйны сайт Charter97.org у першай палове дня ставіў перадрукоўкі з іншых рэсурсаў, але ўвечары навіна пра першую поўнамаштабную афіцыйную блакіроўку медыйнага рэсурса ў Беларусі сышла з-пад ўвагі супрацоўнікаў сайту.\nВыданні Nn.by і Naviny.by увесь дзень адсочваюць тэму і ставяць матэрыялы, дзе не шкадуюць гіперлінкаў на сайт-герой тэмы дня.\nТым часам рэдакцыя Kyky пачынае раскручваць новы дамен для свайго рэсурса – Kyky.io, які на гэты момант вольна адкрываецца з Беларусі без дапамогі адмысловых проці-цэнзурных сервісаў.\nцэнзура,\tСеціва,\tклініка,\tмэдыі,\tактывізм\nЮра Сідун 20:21, 18.06.2015 | Навіны |


DevOps: у чым розніца паміж распрацоўнікам і аперацыямі распрацоўніка? 2020\nDevOps: у чым розніца паміж распрацоўнікам і аперацыямі распрацоўніка?\nDevOps (усечаная сумесь "распрацоўкі" і "аперацый") - гэта культура, рух або практыка, якая падкрэслівае супрацоўніцтва і сувязь паміж распрацоўшчыкамі праграмнага забеспячэння і іншымі ІТ-спецыялістамі, аўтаматызуючы працэс дастаўкі праграмнага забеспячэння і змены інфраструктуры.   Мэта складаецца ў тым, каб стварыць культуру і асяроддзе, у якіх стварэнне, праверка і зацвярджэнне праграмнага забеспячэння можа ажыццяўляцца хутка, часта і больш надзейна.\nЧытайце больш: DevOps\nРолі традыцыйных тэхналогій у арганізацыі працуюць асобна. Распрацоўшчыкі выходзяць з мыслення, у якім аплачваюцца змены, за якія яны плацяць. Бізнес залежыць ад іх рэагавання на зменлівыя патрэбы. Таму іх звычайна рэкамендуюць ствараць, інававаць і генераваць як мага больш змен. У адрозненне ад гэтага, аперацыі бачаць змены як праціўніка. Бізнес залежыць ад аперацый па падсветцы і прадастаўленні паслуг, якія зарабляюць грошы сёння. Кампанія матывавана супрацьстаяць зменам, бо гэта падрывае стабільнасць і надзейнасць.\nГэтыя мэты маюць сэнс самастойна, але арганізацыя павінна ўмець функцыянаваць як адзінае цэлае, што азначае падняць супярэчлівы парадак дня і працаваць на агульнае дабро. Гэта перадумовы DevOps.\nРаспрацоўшчык - гэта той, хто піша і адладжвае код для стварэння праграмнага забеспячэння і прыкладанняў. Увогуле, калі праграма разгорнута ў вытворчай абстаноўцы, распрацоўшчык адсочвае прадукцыйнасць і атрымлівае зваротную сувязь з карыстальнікамі для ўкаранення змяненняў і абнаўленняў і ўдасканалення праграмнага забеспячэння. Мэта распрацоўшчыка - пастаянна ствараць новыя прыкладанні і мяняць існуючыя, каб зрабіць іх лепш - і рэгулярна ўносіць змены ў навакольнае асяроддзе.\nРоля традыцыйнага распрацоўшчыка ацэньваецца яго здольнасцю ўносіць змены. Каштоўнасць распрацоўшчыка для кампаніі, а таксама заработная плата і бонусы распрацоўніка, як правіла, адлюстроўваюць ініцыятыву распрацоўшчыка і здольнасць генераваць новыя прыкладанні і інавацыйныя функцыі, якія дапамагаюць карыстальнікам працаваць больш прадуктыўна.\nІТ-аперацыі альбо ІТ-адміністратары маюць адну мэту: забяспечыць, каб усё працавала аптымальна. Эксплуатацыя гарантуе наяўнасць сеткавых рэсурсаў і працы з максімальнай працаздольнасцю. Пасля дасягнення гэтага балансу новыя патрабаванні да сеткавых рэсурсаў ставяць пад пагрозу ўстойлівасць навакольнага асяроддзя і патрабуюць ад аператара ўкладваць час і намаганні, каб гарантаваць, што ён працягвае функцыянаваць, як чакалася.\nТрадыцыйная аперацыйная роля ацэньваецца здольнасцю забяспечваць надзейную, аптымізаваную інфраструктуру. На самай справе гэта азначае забеспячэнне як мага менш змен, каб забяспечыць даступнасць сеткавых рэсурсаў, каб карыстальнікі маглі быць больш прадуктыўнымі.\nУ канчатковым выніку і распрацоўшчыкі, і аперацыі імкнуцца зрабіць тое ж самае: зрабіць арганізацыю максімальна прадукцыйнай. Нягледзячы на падобныя мэты, лёгка зразумець, як гэтыя супярэчлівыя ролі могуць атрымаць адзін аднаму. Распрацоўшчыкі спрабуюць стварыць і ўдасканаліць прыкладанні як мага хутчэй, і аперацыі робяць усё магчымае, каб прадухіліць змены ў навакольным асяроддзі. Для арганізацыі павінна эфектыўна і эфектыўна функцыянаваць.\n"У традыцыйных арганізацыях Ops мы часта выбіралі функцыянальнае выраўноўванне і арганізоўвалі нашы каманды ў адпаведнасці са сваімі напрацоўкамі. Мы ставім адміністратараў баз дадзеных у адну групу, адміністратараў сеткі ў іншую, адміністратараў сервераў у іншую і гэтак далей", - кажа Джым Кім. У суаўтарстве з праектам Phoenix і маючай адбыцца кулінарнай кнігай DevOps і рухаючай сілай цяперашняга саміту DevOps Enterprise у Сан-Францыска. "Да наступстваў гэтага адносяцца вялікія тэрміны выканання. Для складаных мерапрыемстваў, такіх як вялікія разгорткі, нам неабходна адкрыць квіткі з некалькімі групамі, узгадніць перадачы, чакаць у вялікіх чэргах, а выканаўцы часта мала разумеюць сувязь працы з мэтай паток."\nБольш інфармацыі можна атрымаць па адрасе: https://goo.gl/myAeT3\nАтрымайце больш бясплатных відэа - падпішыцеся ➜ https://goo.gl/5ZqDML\nУ чым розніца паміж нахілам і прагінам?У чым розніца паміж Піно Нуар і Шыразам?У чым розніца паміж вэб-распрацоўшчыкам і праграмістам?У чым розніца паміж капіталам і абавязацельствамі?У чым розніца паміж эксперыментальнай антрапалогіяй і эксперыментальнай археалогіяй?У чым розніца паміж дзеясловамі і злучнікамі?У чым розніца паміж затрымкай мачы і затрымкай?


Як сведчаць даследаванні бацькі гісторыі тэатра лялек Шарля Маньена, само вызначэнне “марыянетка” падарыла нам старафранцузская мова. У канцы ХVI стагоддзя так называлі ўсе рухомыя фігуркі — скажам, статуэткі святых. Неўзабаве сэнс змяніўся і марыянеткамі сталі тыпажы з вострасатырычнымі рысамі. Некалькі стагоддзяў Жан дэ Вінь, Палішынэль, Мадам Жыгонь ды іншыя легендарныя лялькі былі найлепшым сацыяльным люстэркам для каралёў і простага люду. У новым тысячагоддзі драўляныя акцёры ўжо не маюць былога ўплыву на масы. Чым жыве і дыхае сучасны тэатр лялек у Францыі? Пра гэта аглядальнік “К” гутарыла з адным з заснавальнікаў кампаніі Pupella-Nogues з-пад Тулузы — дырэктарам, рэжысёрам Жаэль НАГЕС, спектакль якой не так даўно паказваўся ў Мінску.


Лёс дысідэнтаў | Гарадзенская вясна\nУ глухой расейскай глыбінцы на тэрыторыі сібірскага Ямала ў турэмнай калоніі згасае палітычны вязень, украінскі рэжысёр Алег Сянцоў. Чалавек, які пастанавіў памерці за іншых, чым жыць у няволі. Творца, якога засудзілі паводле абсурднага абвінавачвання ажно да 20 гадоў зняволення. Па-сутнасці засудзілі толькі за тое, што ён выступіў супраць расейскай акупацыі Крыма. З 14 траўня Алег Сянцоў трымае бестэрміновую галадоўку. За сябе рэжысёр не просіць і пісаць прашэнне пра памілаванне маскоўскаму ўладару Пуціну катэгарычна адмовіўся – ён патрабуе вызваліць не сябе, а ўсіх іншых украінскіх палітычных вязняў. Такіх налічваецца ажно 64. За іх вызваленне Сянцоў ахвяруе сваім як мінімум здароўем і гатовы аддаць жыццё.\nХочацца тут прыгадаць лёс дысідэнта, змагара з савецкай несправядлівасцю і дзікунскай карнай сістэмай Анатоля Марчанку. Ён не быў ад нараджэння іншадумцам, з маладосці нейкім змагаром з сістэмай. Марчанка яшчэ першы раз быў засуджаны абсалютна несправядліва – за бойку, у якой ён не ўдзельнічаў зусім. Здарылася гэта ўжо пасля смерці галоўнага “крамлёўскага вурдалака” Сталіна – у 1958 годзе. Нягледзячы на значную “адлігу”, савецкая сістэма правасуддзя заставалася несправядлівай і карнай, а пенітэнцыярная сістэма дзікунскай і сярэднявечнай у горшым сэнсе. У Карагандзінскім канцлагеры Марчанка спазнаў усю яе жудасць, пасля чаго наважыўся на ўцёкі. Яны фактычна удаліся, год ён хаваўся і жыў без дакументаў, пасля чаго пастанавіў перайсці савецка-іранскую мяжу. Пры яе пераходзе Марчанку ўсё ж злавілі, пасля чаго судзілі ні больш, ні менш – па крымінальным артыкуле за “здраду радзіме” – яшчэ 6 гадоў канцлагеру. З гэтага пекла Марчанка выйшаў ужо перакананым дысідэнтам і антысаветчыкам, пасля чаго зблізіўся з маскоўскай інтэлігенцыяй. У 1967 годзе ён напісаў кнігу “Мае паказанні”, гэта сталася сапраўдным духовым подзвігам. Анатоль Марчанка падрабязна расказаў пра ўсю сутнасць савецкай карнай і катавальнай сістэмы. Яго кніжка выходзіла самвыдатам, а потым за мяжой на розных еўрапейскіх мовах. Гэтага Марчанку саветы дараваць не маглі, да канца жыцця праваабаронцу судзілі яшчэ пяць разоў па розных крымінальных “палітычных” артыкулах. Ён не зламаўся, быў паслядоўным змагаром з антычалавечай камуністычнай сістэмай, адмовіўся ад эміграцыі і ўрэшце на алтар свабоды іншых паклаў сваё жыццё. Ужо ў час перабудовы, у жніўні 1986 года Марчанка абвесціў бестэрміновую галадоўку з патрабаваннем вызваліць усіх палітвязняў у СССР. Галадоўка доўжылася ажно 117 дзён, пры тым дысідэнта гвалтоўна кармілі сумессю, што было па-сутнасці цяжкім катаваннем. Пасля спробы выхаду з галадоўкі Марчанку стала кепска і неўзабаве ён памёр у веку 48 гадоў. Яго смерць падштурхнула Гарбачова і іншых крамлёўскіх кіраўнікоў пачаць вызваляць палітычных вязняў. У родным горадзе Анатоля Марчанкі Барабінску Навасібірскай вобласці дагэтуль няма вуліцы яго імя, затое ёсць вуліца крывавага Дзяржынскага і многіх іншых камуністычных “вампіраў”. А вуліцы імя Марчанкі, помнікі яму і такім як ён, павінны быць у розных гарадах Расеі, а таксама Украіны, Беларусі.\nУ беларусаў таксама не бракавала волатаў духу і змагароў з савецкай імперскай сістэмай. Адна Ларыса Геніюш чаго вартая. На мінулым тыдні сучасныя беларускія патрыёты па традыцыі ўшанавалі яе памяць у Зэльве. Але колькі яшчэ забытых імёнаў тых, хто ахвяраваў сваёй свабодай і жыццём. Таксама на мінулым тыдні споўнілася 95 гадоў з дня нараджэння паэта і дысідэнта Самсона Пярловіча з Наваградчыны. Гэта ён не пабаяўся кінуць выклік у твар аднаму з кіраўнікоў карнай сістэмы ў БССР Лаўрэнцію Цанаву. За антысталінскі беларускамоўны верш Пярловіча тады засудзілі да 10 гадоў савецкага канцлагера. Сваіх поглядаў ён не выракся і да канца жыцця заставаўся беларускім патрыётам і антысаветчыкам. Але вельмі прыкра і сумна, што сёння ў Наваградку ніхто не ведае нават дзе магіла гэтага выдатнага чалавека, па-сутнасці ён забыты няўдзячнымі землякамі. І такая вось “памяць” пра многіх дысідэнтаў…


Беларусы Батумі: дапаможам чым можам - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусы Батумі: дапаможам чым можам\nЧарговая партыя прадуктаў для ўкраінскіх бежанцаў дастаўлена ў батумскі штаб дапамогі Украіне і ўкраінцам. Беларусы, што жывуць у грузінскім Батумі цягам апошніх дзён збіралі грошы, каб закупіць мяхамі прадукты харчавання. Кажа адна з каардынатарах збору дапамогі Святлана:\n– Сказалі што ёсць дэфіцыт у прадуктах харчавання. Мы звярнуліся да беларусаў. Яны купілі цукру, грэчкі, іншыя прадукты, аб якіх яны нас прасілі. І прыйшлі да штабу, каб валантэры мелі магчымасць дапамагаць уцекачам з Украіны.\nПрадстаўніца штабу дапамогі Украіны Ірына Гурская вельмі ўдзячная дапамозе з беларускага боку:\n– Цяпер яны робяць закупы цэнтралізавана. Шмат прывозяць: і бульбу, і грэчку, і рыс, і цукер, так што гэта вельмі вялікая дапамога. А на мінулым тыдні нашыя хлопцы былі ў Бучы. Мэр бучы даў ліст, дзе быў пералік медыкаментаў. Заўтра пойдзем адпраўляць лекі ў Бучу. Большая частка гэта закуп беларусаў.\nБеларусы для сумеснага збору і справаздачнасці гэтага збору стварылі ў грузінскім Батумі адмысловы чат у тэлеграме, дзе штодня можна паглядзець колькі грошай сабрана, і колькі патрачана на дапамогу Украіне.


16 сакавік 2020, 21:46\nЗабарона будзе дзейнічаць ад 18 сакавіка да 1 траўня. Забарона ня будзе тычыцца дыпляматаў, экіпажаў самалётаў і некаторых іншых катэгорыяў іншаземцаў.\nРаней сёньня прэс-служба расейскага ўраду заявіла, што беларускі бок быў загадзя папярэджаны аб плянаваных кроках падчас тэлефоннай размовы 15 сакавіка прэм’ера РФ Міхаіла Мішусьціна і кіраўніка ўраду Беларусі Сяргея Румаса.\nБеларусь ня робіць дастатковых захадаў для змаганьня з пранікненьнем каранавірусу з трэціх краін, нягледзячы на рэкамэндацыі Сусьветнай арганізацыі здароўя, гаворылася ў заяве расейскага кабінэту міністраў.\n«У прыватнасьці, выказваньне пра колькасць інфікаваных дазваляе зрабіць выснову, што ў прапарцыйных суадносінах да колькасці насельніцтва сытуацыя ў Беларусі значна больш сур’ёзная, чым у Расеі. Сьцьвярджэньне, што „Расея ўся палае ад каранавірусу“, не адпавядае рэчаіснасьці», — адзначалася ў заяве.\nТаму, паводле расейскага ўраду, абмежаваньні на перасоўваньне празь мяжу РФ і Беларусі было законным, і Масква разьлічвае на больш канструктыўную пазыцыю Менску. Расейскі кабінэт міністраў лічыць, што заявы кіраўніцтва Беларусі «ва ўмовах электаральнага цыклю» не спрыяюць выпрацаваньню ўзгодненых захадаў па супрацьдзеяньні каранавірусу.


У Мінску ўсталявалі памятную дошку ў гонар Кастуся Каліноўскага - Інстытут беларускай гісторыі і культуры\nHistoryk 07/08/2013 21/08/2015 История\nВуліца ў гонар беларускага рэвалюцыянера-дэмакрата, мысляра і публіцыста ў сталіцы з’явілася ў 1963 годзе — роўна праз сто гадоў пасля паўстання. Важным аб’ектам гэтага раёна з 1975-га года заўсёды быў гандлёва-грамадскі цэнтр з кінатэатрам «Вільнюс» па вуліцы Каліноўскага, 55, які пасля рэканструкцыі ператварыўся ў Палац барацьбы. Мала хто ведае, што ў 80-я гады мінулага стагоддзя менавіта на будынку кінатэатра «Вільнюс» усталявалі памятную дошку ў гонар Каліноўскага, якая скандальна знікла ў 1998 годзе.\nПра гісторыю вяртання памятнай дошкі на гістарычнае месца расказаў намеснік кіраўніка адміністрацыі Першамайскага раёна Аляксей Каштальян:\nПасля сканчэння рэканструкцыі будынка на вуліцы Каліноўскага, 55 мы ў ліпені гэтага года вярнулі на гістарычнае месца памятную шыльду ў гонар Кастуся Каліноўскага. Яна і раней вісела на гэтым месцы, калі там быў яшчэ кінатэатр «Вільнюс». Але ў 1998-м годзе шыльду скралі. Пасля яе адшукалі ды перадалі на захаванне і аднаўленне ў Першамайскае ЖРЭА, бо будынак быў на рэканструкцыі. А зараз, пасля адкрыцця будынка, шыльда зноў вярнулася на ранейшае месца, таму ніякіх урачыстасцяў і прэзентацый мы не рабілі.\nВядомы мастак Мікола Купава расказвае іншую гісторыю памятнага знака. Паводле ягоных слоў, першая шыльда была ўсталяваная ў 1988 годзе з ініцыятывы Акадэміі навук БССР. Але гэта быў звычайны памятны знак без бюста Каліноўскага. Тады ў святочных мерапрыемствах з нагоды адкрыцця памятнага знака паўдзельнічала каля тысячы чалавек.\nЦікава, што пра планы вяртання ў Мінску памятнай дошкі Кастусю Каліноўскаму ніхто не ведаў і ў СМІ пра гэта не паведамлялася. Нават Алег Корбан, кіраўнік моладзевай грамадскай арганізацыі «Альтэрнатыва», якая некалькі дзён таму скончыла кампанію па зборы подпісаў за ўсталяванне помніка Кастусю Каліноўскаму на названай у яго гонар вуліцы, даведаўся ад нас пра гэта ўпершыню.\n← Миф войны и война мифов\nСвабода ваўкоў →\nOne thought on “У Мінску ўсталявалі памятную дошку ў гонар Кастуся Каліноўскага”\nK-maro 20/08/2013 at 00:54


Спампаваць мандалы для дарослых і бясплатна размалёўкі\nМандалы размалёўкі для дарослых\nСлова мандала адбываецца з санскрыту і сродкаў акружнасці. У Mandala гэта графікі складаюцца з сіметрычных або асіметрычных узораў і ўяўляюць сабой мікракосм Сусвету.\nУзоры заўсёды выраўнаваны да цэнтральнай кропцы і, як правіла, круглай або квадратнай формы. Калі вы паглядзіце вакол на прыродзе, даследаваць мандалы ўсюды.\nНапрыклад, у колерах, кольцах дрэў, сняжынкі, па галькі, які выкідваецца ў ваду і кружыць ...\nУ будызм і індуізм мандалы маюць рэлігійнае значэнне. Будызм Мандала распаўсюдзіліся як аб'ект медытацыі. І вядомыя ва ўсім свеце сёння. Мандалы могуць быць змешчаны з натуральных матэрыялаў або абсыпаная пяском. У гэтай краіне, мандалы вельмі папулярныя для афарбоўвання.\nЧаму Мандалы сабе ўявіць?\nМандалы не толькі дапамогу ў медытацыі, яны таксама з'яўляюцца выдатным забаўкай для маладых і старых. Ёсць мандалы ў розных узроўняў складанасці. Ад простага да складанага. Мандалы дапамогу ў атрыманні прыйсці тут і цяпер. ня мець справу з тым, што вы робіце. Яна факусуюць на фарбуюць дзейнасці, што спрыяе не толькі канцэнтрацыі, але і супакойвае розум.\nПраз колер, які прыводзіцца ў шаблон, ўяўны хаос упарадкаваны і прынёс гармонію ў карціне. Калі адзін парадкуе ліст, ён таксама прыносіць больш парадку ў сабе. Чалавек адпраўляецца ў падарожжа да сваёй душы, і забыцца стрэсаў паўсядзённым жыцці. Творчасць заахвочваецца і стымулюецца іх ўласнае ўяўленне. У ціхім кутку, з ціхай музыкай у фонавым рэжыме або кубкам гарбаты можа таксама адпачыць яшчэ лепш.\nЗ дапамогай ўсяго толькі адной пстрычкай па спасылцы на старонку з адпаведным адкрывае Mandala.\nКасцюмы для дзяцей і дарослых\nЭратычныя старонкі размалёўкі для дарослых


В рамках акции «Профсоюзы — детям» Сенненскую школу-интернат посетила Татьяна Филимонова, председатель Белорусского профсоюза работников культуры, информации, спорта и туризма — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nВторник, 31 авг., 2021 184 admin\nНапярэдадні новага навучальнага года ў рамках акцыі “Прафсаюзы – дзецям” Сенненскую школу-інтэрнат наведала старшыня Беларускага прафсаюза работнікаў культуры, інфармацыі, спорту і турызму Таццяна Філімонава.\nНе з пустымі рукамі лідар аб’яднання завітала да выхаванцаў установы адукацыі. Навучальныя дапаможнікі, працоўныя сшыткі, канцылярскія тавары, а таксама звыш 50 заплечнікаў — усё тое, што спатрэбіцца ў атрыманні ведаў, ва ўрачыстай абстаноўцы Таццяна Васільеўна перадала хлопчыкам і дзяўчынкам. Улічыла яна і тое, што тут шмат выхаванцаў малодшага школьнага звяна і прывезла з сабой мяккія цацкі, чым, безумоўна, парадавала дзетак.\nТаццяна Філімонава павіншавала іх з надыходзячым святам ведаў і выказала спадзяванне, што, пакінуўшы сцены роднай установы адукацыі, зрабіўшы свой першы крок у дарослае жыццё, яны абавязкова папоўняць рады прафсаюзнага аб’яднання. Бо гэта арганізацыя дапамагае ў вырашэнні розных пытанняў.\nУ гэтым яе падтрымала Алена Сабірава, старшыня Віцебскай абласной арганізацыі Беларускага прафсаюза работнікаў культуры, інфармацыі, спорту і турызму, якая таксама прысутнічала на сустрэчы.\n“У нас у краінне 15 галіновых прафсаюзаў. І ўсе яны традыцыйна напярэдадні 1 верасня наведваюць дзіцячыя дамы, дамы-інтэрнаты, педагагічныя сацыяльныя прытулкі, — адзначыла Таццяна Васільеўна. — Беларускі прафсаюз работнікаў культуры, інфармацыі, спорту і турызму ўжо больш за 10 гадоў шэфствуе над рознымі педагагічнымі ўстановамі.\nРаней гэта былі Вілейскі і Магілёўскі сацыяльныя прытулкі. У гэтым годзе членамі Прэзідыума Цэнтральнага камітэта было прынята рашэнне ўзяць шэфства над Сенненскім домам-інтэрнатам.\nА ўсё таму, што размешчаны ён максімальна далёка ад горада Мінска. Мы добра разумеем, што не так многа жадаючых дапамагчы дадзенай установе, а дзетак тут выхоўваецца шмат”.\nУ тым, што педагогі школы-інтэрната робяць усё магчымае, каб іх выхаванцы сталі паспяховымі, таленавітымі людзьмі, госці ўпэўніліся, пабываўшы на невялічкім канцэрце, які арганізавалі тут спецыяльна для іх. А таксама здзейсніўшы экскурсію па школе і пабачыўшы, у якіх умовах жывуць і вучацца дзеці.\n← Республиканская акция «Единый день безопасности» пройдет на Сенненщине с 1 по 10 сентября\nНа Сенненщине прошла августовская конференция педагогических работников (фотофакт) →


Кожны дзень багаты на падзеі — Во славу родины\nКожны дзень багаты на падзеі\nБудучыня нашай арміі — падрастаючае пакаленне. Учарашнія падлеткі ўжо сёння стаяць у шэрагах нашай арміі, а змена ім навучаецца ва ўстановах адукацыі нашай краіны, на чале якіх стаяць кадэцкія вучылішчы і Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча.\nСярод будучых абаронцаў Айчыны ў сувораўскіх пагонах — ураджэнец горада Бабруйска Данііл Капусцін. Хлопец вучыцца на другім курсе ў Мінскім сувораўскім ваенным вучылішчы.\n— Мой прадзед — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандаваў вялікім атрадам партызан, — падзяліўся Данііл. — Раўняючыся на яго, я вырашыў працягнуць ваенную дынастыю ў нашай сям'і. Неяк ў дзяцінстве бачыў па тэлевізары, як маршыруюць сувораўцы. І вырашыў, што хачу стаць адным з іх.\nНе сакрэт, што паступіць у МСВВ — задача не з простых. Трэба прадэманстраваць высокі ўзровень ведаў і абыйсці ў інтэлектуальнай гонцы іншых абітурыентаў. А іх традыцыйна нямала.\n— У Бабруйску навучаўся ў сярэдніх школах № 27 і 30, — расказаў хлопец. — Там даюць вельмі добрую прадметную падрыхтоўку. Атрыманых ведаў мне хапіла, каб апынуцца ў ліку лепшых абітурыентаў і без праблем паступіць у вучылішча.\nАбітурыенты здаюць экзамены па матэматыцы, рускай ці беларускай мове, фізічнай падрыхтоўцы, а таксама праходзяць псіхалагічнае тэсціраванне. І толькі лепшыя атрымліваюць права насіць ганаровае званне — суворавец.\n— Дзякуючы афіцэрам і выкладчыкам я хутка адаптаваўся да новага ўкладу жыцця, — распавёў Данііл. — Да строгага распарадку дня з цягам часу прывыкаеш. Цяпер для мяне адзін з самых складаных, але ў той жа час цікавых элементаў навучання ў вучылішчы — вывучэнне замежнай мовы. Гэтым мы займаемся паглыблена — пяць дзён на тыдзень.\nКожны дзень сувораўцаў багаты на падзеі: яны вучацца, удзельнічаюць у розных канферэнцыях, інтэлектуальных шоу, паэтычных вечарынах, наведваюць тэатры, кіно…\n— Больш за ўсё я люблю экскурсіі ў музеі, — адзначыў Данііл. — У іх — гісторыя многіх пакаленняў. Асабліва мне падабаецца Беларускі дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Гэта галоўнае сховішча рэліквій ваеннага перыяду ў Беларусі. Захоплівае дух, калі ўяўляеш, праз якія жахі прайшлі нашы продкі, здабываючы перамогу. І ў той жа час захапляешся іх мужнасцю і гераізмам.\nУ школе Данііл палюбіў спорт. На працягу васьмі гадоў займаўся таэквандо. Выступаў на розных спаборніцтвах як унутры краіны, так і за яе межамі. Мае ў сваёй скарбонцы каля 30 медалёў, з якіх 16 — вышэйшага гатунку. За свае спартыўныя заслугі хлопец атрымаў 1‑ы дан па таэквандо і званне кандыдата ў майстры спорту.\n— У сувораўскім створаны ўсе ўмовы для росту ў спартыўнай кар'еры, — падзяліўся Данііл. — У нас шмат трэнажораў і пляцовак, дзе можна праводзіць трэніроўкі любой складанасці. А вопытныя выкладчыкі заўсёды дапамогуць зрабіць падрыхтоўку больш якаснай і эфектыўнай. Таму у планах — палепшыць узровень фізічнай падрыхтоўкі і атрымаць на спаборніцтвах чарговы тытул.\nУ працэсе навучання ў МСВВ сувораўцы рэгулярна наведваюць\nрозныя ваенныя факультэты ў грамадзянскіх вну і Ваенную акадэмію Рэспублікі Беларусь. Знаёмяцца з побытам курсантаў і спецыфікай падрыхтоўкі будучых афіцэраў. У ходзе такіх экскурсій многія і вырашаюць, якім будзе іх далейшы жыццёвы шлях.\n— Планую паступаць у Ваенную акадэмію на факультэт сувязі і аўтаматызаваных сістэм кіравання, — падзяліўся суворавец. — І ажыццявіць мару — аднойчы надзець афіцэрскія пагоны.\n— Мой камандзір — мой кумір, — расказаў суворавец. — Капітан Аляксандр Салагуб вельмі дысцыплінаваны, адказны, але ў той жа час добры і клапатлівы. Ён заўжды побач і дапамагае нам спраўляцца з усімі складанасцямі. Гляджу на яго і разумею, што хачу быць такім жа — сапраўдным афіцэрам.\nАляксандр Валянцінавіч задаволены настроем свайго выхаванца. Афіцэр упэўнены, што Данііла чакае вялікая будучыня, бо ўжо зараз ён вылучаецца сваёй працавітасцю, дысцыплінаванасцю і жаданнем авалодаць ваеннай прафесіяй. З такім настроем і жаданнем вучыцца ён абавязкова стане сапраўдным прафесіяналам.\n…Прыязджаючы дадому, у Бабруйск, Данііл сустракаецца з сябрамі. Распавядае пра свае сувораўскія будні, планы на будучыню. І асабістым прыкладам агітуе аднагодкаў і малодшых таварышаў звязаць сваё жыццё з арміяй. Таму што гэта ганарова, прэстыжна і неабходна.


"Дзяржава ня можа пазбаўляць чалавека жыцьця"\n11 кастрычнік 2008, 19:37\n“Беларусь — адзіная краіна ў Эўропе, дзе захавалася сьмяротнае пакараньне. Як вы да гэтага ставіцеся?” Адказвалі жыхары Магілёва.\nСпадарыня: “Можа, у іх нейкія ўмовы жыцьця іншыя. Можа, у іх гэта ня так разьвіта. Я хачу сказаць, калі я пагляджу нешта пра забойствы. Аднаму даюць чатыры, другому пятнаццаць, дваццаць пяць даюць. То тут, канечне, цяжка нам меркаваць”.\nСпадар: “Дужа адмоўна. Я лічу, што мы павінны крочыць разам з усясьветнай супольнасьцю. І па новых стандартах, тэхналёгіях жыць. Тады мы прыйдзем да нармальнага грамадзтва”.\nСпадар: “Я думаю, што ў іншых краінах рана ці позна да гэтага могуць вярнуцца. Вось у чым справа. Цяпер такая сытуацыя, што ўсе хочуць жыць прыгожа, і іх гэта, як кажуць, штурхае на злачынствы. Менавіта нястача гэтых фінансавых суадносінаў”.\nСпадарыня: “Стаўлюся адмоўна. Я так лічу, што жыцьця пазбаўляць чалавека ня можа ніхто, у тым ліку й дзяржава”.\nСпадар: “Чаму адзіная? У Расеі, кажуць, зьбіраюцца аднавіць. Трэба, каб засталася. Неяк жа трэба выхоўваць людзей. Асабліва “беспрэдзельшчыкаў”.\nСпадарыня: “Не, зусім не напружвае. Я лічу, што чалавек, калі ідзе на злачынства, значыцца, ён павінен ведаць, што яго за гэта пакараюць, і пакараюць жорстка. Кожны павінен адказваць за свае дзеяньні”.\nСпадар: “Я стаўлюся адмоўна. Жыцьцё дае нам Бог, і адабраць яго можа толькі Бог. Аднак з чалавечага пункту гледжаньня за ўсялякае забойства павінна быць заплочана”.\nСпадарыня: “Гэта ж, відаць, не ад нас залежыць. Я лічу, што трэба захаваць сьмяротнае пакараньне. Кожнаму павінна быць расплата адэкватная”.\nСпадар: “Сьмяротнае пакараньне? Шчыра кажучы, гледзячы для каго. Напружвае менавіта тое, што Беларусь адзіная ў Эўропе, як таполя на Плюшчысе”.\nСпадарыня: “Наадварот, гэта добра. Інакш бы забівалі людзей беспакарана. Не баяліся б нічога. Няхай будзе, правільна”.\nСпадар: “Я адмоўна стаўлюся. Напрыклад, эўтаназію можна было б пакінуць як самы гуманны від пакараньня, бо некаторых людзей проста ня выправіш”.


Озорная и любопытная Сонечка живёт в Миорах » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nГарэзлівая і цікаўная Сонечка жыве ў Міёрах\nПр 1 024\nУ снежні 2014 года пад нумарам 100 у аддзеле загса зарэгістравалі нованароджаную міярчанку Сафію Уладзіміраўну Шыдлоўскую. Дзень нараджэння ў Сонечкі 5 снежня. На пытанне "Колькі табе гадкоў?" светлавалосая дзяўчынка з блакітнымі вочкамі ўсміхаецца і паказвае па пальчыку на абедзвюх руках.\nСоня — другое дзіця ў сям'і Уладзіміра і Галіны Шыдлоўскіх. Імя ёй дала старэйшая дачка Аліна.\n— Я малілася Богу, каб у мяне была сястрычка, — гаворыць дзяўчынка.\nАліна скончыла трэці клас. Займаецца ў школе мастацтваў, гуляе ў валейбол, любіць маляваць. Сонечка з цікаўнасцю даследуе пенал сястры і выцягвае адтуль ручкі ды алоўкі. Пакінула творчасць на шпалерах у новым доме, малюе ў сваіх сшытках.\n— Дзяўчынкі розныя па характары. Аліна — ціхая і спакойная. Соня рухавая. Можа быць уседлівай, калі займаецца з канструктарам. Гэта ў яе любімая забава, — расказвае маці.\nЯшчэ маленькая з задавальненнем гуляе ў пясочніцы ля дома, глядзіць мульцік "Кумі-кумі", танцуе пад песню "Айовы" "Бьёт бит". Цягне ручкі да татавай гітары і піяніна сястрычкі. Да размоў не вельмі ахвотная. Аліну называе "няня", а калі хоча падсілкавацца, гаворыць "мама, ко". Малако — любімы ласунак.\nНядаўна Соня пайшла ў дзіцячы сад. На кантакт з дарослымі і дзеткамі ідзе лёгка. Але свае цацкі ў крыўду не дасць.\n— Яшчэ паўгода назад яна баялася, калі хто прыходзіў, — гаворыць маці. — Нават не паказвалася з пакою. Не гаворачы ўжо, каб хто з чужых на рукі ўзяў. Пасля гэта прайшло, як і не было.\nЗ водпуску па доглядзе за дзіцяці Галіна выйшла раней. Працуе лабарантам у раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі. Да гэтага была занята ў лабараторыі камбікормавага завода. Уладзімір узначальвае лінейна-дарожную дыстанцыю філіяла ДЭУ-34. Тата больш дазваляе дачушкам свавольнічаць, строгія ноткі часцей гучаць у голасе маці. Бацькі радуюцца сваім любімым дзяўчынкам і галоўнае, пра што мараць, каб яны раслі здаровымі і шчаслівымі.