Афрыка : Узгорак Канстытуцыі і турма Мандэлы | kryscina.com\nСкіруемся на поўнач Ёханэсбурга: там знаходзіцца турма старога форту ХIX стагоддзя. Зараз там, акрамя турмы-музея, знаходзіцца і ... Канстытуцыйны суд!\nНекаторы час гэты форт служыў па прызначэнні і там была турма. Асобна быў мужчынскі блок, асобна — жаночы, таксама розныя аддзяленні былі для чорных і белых: іх па-рознаму ўтрымлівалі, кармілі, каралі і сялілі між сабой. У турме былі катаванні, быў гвалт, адным словам — месца дэпрэсіўнае і цяжкае.\nЗ 1995 года на Пагорку Канстытуцыі існуе Канстытуцыйны суд краіны. Запрашаю на шпацыр!\nНабываем білецікі. Побач з касамі стаіць страшэнная інсталяцыя з людзьмі, якіх катуюць. Яна яшчэ і свеціцца!\nЗараз мы ў жаночай турме. Асабістыя рэчы жанчын, іх галасы, іх словы. Камера была вось такога памеру. Тут жылі… 4 чалавекі! Вязняў пыталі святлом: "У маёй камеры №4 святло гарэла ўвесь час. Гэта вельмі мне замінала, таму што я была цалкам дэзарыентаванай" (Джойс Дыпалэ).\nМужчынскі блок. Тут сядзеў нават сам Гандзі! Махатму Гандзі затрымалі за ўзначальванне Руху негвалтоўнага супраціву і таксама за адмову насіць з сабой пропускі (раней усе чорныя былі вымушаныя паўсюль хадзіць са спецыяльным дакументам-пропускам).\nА вось — зала суда. Зараз Канстытуцыйны суд вельмі дэмакратычны, ёсць нават адзін віч-пазітыўны суддзя-гей!


Мінадукацыі перагледзіць лічбы прыёму абітурыентаў ў 2021 годзе - 17.02.2021, Sputnik Беларусь\nЧакаецца, што колькасць выпускнікоў школ зменшыцца, у сувязі з чым будуць менш набіраць студэнтаў у некаторыя ВНУ і каледжы. 17.02.2021, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, грамадства, галоўнае, ігар карпенка, міністэрства адукацыі рб, беларусь\n© Sputnik / Виталий Аньков / Перайсці ў фотабанкБудучыя абітурыенты\nМІНСК, 17 лют – Sputnik. Міністэрства адукацыі Беларусі ў бліжэйшы час перагледзіць суадносіны лічбаў прыёму на бюджэтную, платную і завочную формы навучання, сказаў па выніках калегіі кіраўнік ведамства Ігар Карпенка, перадае карэспандэнт Sputnik.\n"Лічбы прыёму ў беларускія ВНУ і каледжы будуць устаноўлены да 1 красавіка. Але магу сказаць дакладна, што яны паменшацца на 6% у параўнанні з мінулым годам па шэрагу гуманітарных спецыяльнасцей", - адзначыў Карпенка.\nНабор на бюджэтную і платную форму навучання таксама перагледзяць, бо "гэта ненармальна, калі на бюджэце набіраецца маленькая група, а на платнай форме ў пяць разоў больш". Па словах міністра, пасля заканчэння ўстановы студэнты-платнікі сутыкаюцца з пытаннем працаўладкавання.\n"Трэба знайсці разумны баланс. Паглядзім таксама і на лічбы прыёму на завочную форму", - пракаментаваў кіраўнік ведамства.\nПаводле яго слоў, колькасць выпускнікоў школ памяншаецца другі год запар. У гэтым, паводле ацэнак міністра, іх стане менш прыкладна на 1 тысячу (у 2020-м атэстаты атрымалі 53 446 школьнікаў, у 2019-м - 54 168 - Sputnik), і гэты фактар трэба ўлічваць.\nЗмяненні для тых, хто паступае\nКіраўнік Мінадукацыі таксама нагадаў аб змяненнях ва ўступнай кампаніі. У 2021-м, паводле яго слоў, абітурыентам асаблівых карэкціровак чакаць не варта, адзінае, што будзе перагледжана - дык гэта падыходы ў частцы цэлевога набору.\n11 лютага 2021, 10:55\n"Будзем прапаноўваць у будучыні сумясціць атэстацыю школьнікаў з уступнай кампаніяй, тым самым разгрузіць абітурыентаў і ўнесці нейкі элемент незалежнай атэстацыі. Таксама сумесна з ЦТ (гэта ўжо абмяркоўвалася на Усебеларускім народным сходзе), магчыма, будзем праводзіць гутаркі: хочацца бачыць асобу абітурыента, яго нацэленасць на тую ці іншую прафесію, а не толькі паперкі, якія ён прынёс", - растлумачыў міністр.\nПаводле яго слоў, ВНУ, магчыма, пры прыёме абітурыентаў вернуцца да тэмы характарыстык, гутарак або ўнутраных экзаменаў. Аднак спатрэбіцца некаторы час, каб метадычна забяспечыць вырашэнне гэтых пытанняў.\n"І потым патрэбен будзе нейкі прамежак часу, каб школьнік адаптаваўся пад новыя правілы прыёму. Магчыма, анансуем некаторыя змяненні ў будучыя ўступныя кампаніі больш старанна пасля нарады ў прэзідэнта", - сказаў на заканчэнне Карпенка.\nРаней міністр заяўляў, што новаўвядзенні ў сферы беларускай адукацыі павінны дапамагчы абітурыентам, каб тыя "не насіліся з паперкамі з адной ВНУ ў іншую".


Палітвязьням турмы на Акрэсьціна нясуць ахвяраваньні\n03 красавік 2006, 16:13\nРадыё Свабода З турмы на вуліцы Акрэсьціна ў Менску вызвалілі некалькі дзясяткаў вязьняў. Усе яны адбылі арышты пасьля ліквідацыі намётавага лягеру на Кастрычніцкай плошчы 24 сакавіка. Але многія ўдзельнікі акцыі пратэсту застаюцца за кратамі, таму да турмы на Акрэсьціна па-ранейшаму прыходзяць людзі, каб дапамагчы зьняволеным і вызваленым палітвязьням.\nДзьве менскія пэнсіянэркі Сьвятлана Багданкевіч і Ліна Масалкова прыйшлі да турмы на Акрэсьціна з прапановаю дапамогі. Вось што яны паведамілі Радыё Свабода:\n(Багданкевіч: ) “Мы тут сабралі грошы й прыйшлі перадаць. Можа, хто прыйдзе з бацькоў, са сваякоў”.\n(Масалкова: ) “Грошы гэтыя з нашых пэнсіяў, ад людзей, якія падтрымліваюць гэтую моладзь, якая пацярпела. Некаторыя з тых, хто сядзелі й цяпер яшчэ сядзяць, маюць патрэбу ў дапамозе. Усьведамляючы гэта, мы гуртам сабралі крыху грошай, каб камусьці перадаць і дапамагчы”.\n(Карэспандэнтка: ) “Чаму вы гэта робіце?”\n(Багданкевіч: ) “Мы гэтак усьцешаныя тым, што знайшлася моладзь, якая выявіла мужнасьць, сьмеласьць. Мяне вельмі цешыць, што ў нашай цяжкай сытуацыі знайшліся такія людзі, і захацелася далучыцца да гэтага, неяк дапамагчы, калі самі ня трапілі сюды”.\n(Масалкова: ) “Зрабіць хоць нейкі ўнёсак у гэтую сьвятую справу, бо яны, можна сказаць, сядзелі й за нас. Таму проста грамадзянскі абавязак, чалавечы й хрысьціянскі абавязак — дапамагчы кожнаму”.\nСёстры Яна й Надзея прынесьлі ў турму перадачу для сваіх блізкіх і сяброў.\n(Надзея: ) “У мяне затрыманы муж, 15 сутак далі, яшчэ засталося пяць. Чакаем”.\n(Яна: ) “Я прыйшла зь сястрой, але ў мяне тут шмат сяброў было. Праўда, пераважна ўжо выйшлі, бо камусьці 5 сутак далі, камусьці 10. Найбольш мужу сястры — 15”.\n(Карэспандэнтка: ) “Ці не напалохала вас тое, што адбылося?”\n(Надзея: ) “Мне здаецца, што тое, што ўлада робіць, яна толькі настройвае людзей супраць сябе. Бо колькі я тут стаяла, размаўляла зь людзьмі, усе бацькі казалі, што цяпер яны сваіх дзяцей адных не адпусьцяць, а пойдуць разам. І бацькі, і сябры, і родныя гэтак кажуць. Нейкі штуршок адбыўся, і цяпер гэта павінна ператварыцца ў сьнежны камяк. Прынамсі, я адчуваю такі настрой”.\n(Яна: ) “Мне падаецца, што ўлада перабольшыла ў сваіх дзеяньнях, і цяпер мэханізм запушчаны, людзі ня спыняцца. Канечне, вельмі шмат людзей напужаныя. Але мне здаецца, што тое, што адбылося — гэта ўжо ўнікальна. Таму мне здаецца, што будзе абуджэньне, будуць перамены. І хутка”.


Вартасць спадчыны і нявартыя спадчыннікі | Новы Час\nЗ нагоды Дня беларускага пісьменства згадваю перадусім надрукаванне ў 1517 годзе першай беларускай кнігі Францыскам Скарынам. Чатыры гады назад у краіне адзначаўся 500-гадовы юбілей беларускага кнігадрукавання. Юбілейныя словы для ўшанавання мінулага тады прагучалі і адышлі ў гісторыю. Аднак пра сапраўднае стаўленне сённяшняга пакалення да Скарынавай спадчыны неабходна меркаваць не па словах, а па справах, і не для мінулага, а для цяперашняга і будучага.\nДа асноўных складнікаў друкарскай задумы Францыска Скарыны належала родная мова, якой навукоўцы далі назву старабеларускай. Зрэшты, у час Скарыны яна яшчэ была болей падобнай да мовы Кіеўскай Русі, як да сучаснай беларускай, але развівалася ў яе кірунку. Асветнік хаця і друкуе тэкст Бібліі на царкоўнаславянскай мове, але перапрацоўвае і падае яе ў старабеларускай рэдакцыі, піша старабеларускай мовай каментарыі (прадмовы, казанні, пасляслоўі) да друкуемых ім кніг Бібліі, дзякуе Богу, што з’явіўся на свет з той мовы, ахвяруе свае працу і пільнасць яе носьбітам паспалітым людзям, заклікае іх брацца не за многае, а найболей авалодваць сваёй мовай.\nЦягам значнай часткі гісторыі беларускія землі ўваходзілі ў склад іншых дзяржаў, улады якіх не заахвочвалі ды нават стрымлівалі развіццё нашага нацыянальнага слова. Зараз Беларусь — суверэннае гаспадарства, і наракаць больш няма на каго. Ці расквітнела ж урэшце мова, якую нам наказваў шанаваць першадрукар?\nНе сакрэт, што беларусы размаўляюць пераважна па-руску. Нашая нацыянальная мова трапіла ў складзены ЮНЕСКА ў 2009 годзе Атлас моў свету, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення. Сучасныя друкары ў краіне выпускаюць на беларускай мове менш як 10% ад усіх кніг ды брашур; на ёй афіцыйна публікуецца каля 3% законаў; навучаецца 11% школьнікаў і 0,1% студэнтаў. Такім чынам, на занятках па гісторыі абсалютнай большасці школьнікаў распавядаецца пра Францыска Скарыну і яго мову па-руску. Застаецца разважаць, ці адчуваюць пры гэтым настаўнікі ды вучні хоць крупінку недарэчнасці — прынамсі тыя, хто здольныя адчуваць.\n«Там ест наука всякое правды… Там ест милость и друголюбство без ильсти и вси иные добрые нравы, якобы со источника оттолъ походять», — піша 6 жніўня 1517 года ў Празе Францыск Скарына пра першую беларускую друкаваную кнігу Бібліі «Псалтыр» у прадмове да яе. Нам зразумелы словы асветніка — і па мове, і па сэнсе, нягледзячы на тое, што мінула больш за 500 год. Гэта сапраўдны цуд і сведчанне адзінства айчыннай гісторыі. Мы цяперашнія праз пакаленні паходзім ад людзей эпохі Скарыны; многае змянілася, але ёсць тое, што нас аб’ядноўвае.\nЦі даходзіць да той эпохі гістарычная свядомасць кіраўніцтва беларускай дзяржавы і нашага народа, альбо памяці хапае толькі на нядаўнюю гісторыю? Ці ажыццяўляецца прынцып роўнасці гістарычных падзей і дасягненняў незалежна ад іх часу?\nУсе шэсць цяперашніх дзяржаўных святаў устаноўлены ў гонар падзей савецкай альбо найноўшай гісторыі: Дзень Канстытуцыі, Дзень яднання народаў Беларусі і Расіі, Дзень Перамогі, Дзень Дзяржаўнага герба і Дзяржаўнага сцяга, Дзень Незалежнасці і новае свята — Дзень народнага адзінства. Два з гэтых дзяржаўных святаў (Дзень Перамогі і Дзень Незалежнасці) прысвечаны, па-сутнасці, адной падзеі — перамозе ў Вялікай Айчыннай вайне. (Апрача таго, устаноўлена помная дата па ахвярах гэтай вайны –—22 чэрвеня.) У асноўным з тым жа гістарычным часам звязаныя:\nагульнарэспубліканскія святочныя дні, якія паводле свайго статусу ідуць пасля дзяржаўных святаў. Іх поўны пералік наступны: Новый год, Дзень абаронцаў Айчыны ды Узброеных Сіл, Дзень жанчын, Свята працы, Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі;\nпомныя дні: Дзень памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў, Дзень чарнобыльскай трагедыі, Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны.\nДобра, што статус святочнага дня (ён не залучаны групай агульнарэспубліканскіх) нададзены Дню беларускай пісьменнасці, які закліканы ўшанаваць і рукапіснае, і друкаванае слова. Сярод дзяржаўных узнагарод маюцца ордэн і медаль Францыска Скарыны.\nЗ кнігай знітаванае жыццё цэлага шэрагу выбітных беларусаў: Францыска Скарыны, Еўфрасінні Полацкай, Кірілы Тураўскага, Сымона Буднага, Васіля Цяпінскага, Спірыдона Собаля, Сімяона Полацкага. Іх сэрцы біліся даўно, але яны належаць да ліку самых велічных прадстаўнікоў нашай Айчыны. Вось толькі ў сталіцы ды большасці іншых гарадоў і мястэчак Беларусі не лёгка знайсці вуліцы, праспекты і плошчы, названыя іх імёнамі. Дамінуе нядаўняя гісторыя, якая, дарэчы, адзначана і здабыткамі, і стратамі: Кастрычніцкая, Леніна, Ленінградская, Савецкая ды Сацыялістычная, Маркса ды Энгельса, Дзяржынскага, Чырвонаармейская, Камуністычная, Першамайская, Фрунзенская і да т. п. 7 траўня 2005 года указам Лукашэнкі вызначана змяніць назву праспекта Францыска Скарыны — галоўнай вуліцы Мінска, таму цяпер яна называецца праспектам Незалежнасці. Паводле дзеючага на той час закона «Аб адміністрацыйна-тэрытарыяльным дзяленні і парадку вырашэння пытанняў адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўладкавання Рэспублікі Беларусь», гэта мелі права рабіць толькі мясцовыя ўлады, а менавіта Мінскі гарадскі Савет дэпутатаў з улікам меркавання насельніцтва сталіцы.\nНавучанню людзей праз друкаваную кнігу Францыск Скарына ахвяраваў ладную частку свайго жыцця. Гэта быў прыватны праект, і першадрукар не меў падтрымкі з боку дзяржавы ці царквы. Ад яго патрабаваліся неймаверныя намаганні, у чым пераканаецца кожны, хто нават у XXI ст. паспрабаваў бы паўтарыць справу асветніка.\nЗахавалася каля 500 асобнікаў Скарынавых кніг. Болей як палова з іх знаходзіцца ў Расіі. Беларуская дзяржава мае ў сваёй уласнасці толькі 10. Яны захоўваюцца ў Нацыянальнай бібліятэцы ў Мінску. Ці зроблены неймаверныя намаганні для таго, каб павялічыць колькасць кніг першадрукара на Беларусі?\nПрыкладна за сто апошніх гадоў рэспубліка не набыла ніводнай кнігі Францыска Скарыны. Затое гэта зрабіла прыватная арганізацыя — «Белгазпрамбанк» на чале з Віктарам Бабарыкам, купіўшы «Малую падарожную кніжку», выдадзеную Скарынам у Вільні. Яе дадатковая гісторыка-культурная каштоўнасць абумоўлена тым, што гэта першая друкаваная кніга на абшары літоўска-беларуска-ўкраінскай дзяржавы ВКЛ (і, дарэчы, Савецкага Саюза). «Малая падарожная кніжка» ўяўляе з сябе рэлігійны зборнік, часткі якога аформленыя Скарынам такім чынам, што многія спецыялісты прапануюць лічыць названыя часткі самастойнымі выданнямі (кнігамі). У складзе набытка «Белгазпрамбанка» іх 18.\nДазорцу памяшкання Нацыянальнай бібліятэкі, у якім можна ўбачыць арыгінальныя выданні Скарыны, досыць маркотна — наведнікаў нават у юбілейны 2017-ы год было мала. Працуючы тады ў БДУ на юрыдычным факультэце, аўтар гэтага артыкула з нагоды 500-годдзя друкаванай беларускай кнігі распавёў студэнтам пра выключную ў варунках тагачаснага свету адукаванасць Францыска Скарыны і новасць яго справы для ўсходняга славянства. Крыху пазней — прапанаваў разам наведаць Нацыянальную бібліятэку, каб яны здолелі на свае вочы пабачыць кніжны скарб. Група налічвала 24 студэнты, на сустрэчу ж са спадчынай першадрукара прыйшлі… чатыры.\nУ Полацку знаходзіцца Музей беларускага кнігадрукавання. Большасць яго экспанатаў, залучаючы выданні Скарыны, — копіі, а не арыгіналы. Таму калі бачыш іх, міжволі паўстае пытанне: гэта музей захаванага ці страчанага? У кожнай друкуемай кнізе асветнік па некалькі разоў адзначаў сваё паходжанне з Полацка. І Нацыянальная бібліятэка, і полацкі музей належаць дзяржаве. Неабходна перадаць з Нацыянальнай бібліятэкі хоць 1–2 кнігі гэтаму музею. Знаходжанне кніг Скарыны ў Полацку будзе мець сімвалічную і эмацыянальную значнасць. Ды і ўвогуле ёсць патрэба ў адраджэнні найстаражытнейшага горада нашай краіны ў якасці гісторыка-культурнага цэнтра Беларусі, стварэнні там асаблівай атмасферы, прасякнутай веліччу мінулага, без натхнення якім няма нацыі.\nІдэя Францыска Скарыны замыкалася ў тым, каб надрукаваць Біблію, прызначаную не для паказу, а для «пожитку», і адрасаваць яе ўсім суайчыннікам — «людем посполитым». Істотна тое, што Біблія захоўвае сваю значнасць і ў сённяшнім свеце, а прадмовы Скарыны спрыяюць яе вывучэнню, па сваім змесце яны зразумелыя сучаснаму чытачу. Многія з іх па-простаму тлумачаць сэнс біблейскіх падзей, ролю адпаведных кніг Святога Пісання, услаўляюць маральнасць і патрыятызм.\nНекалькі гадоў назад Нацыянальнай бібліятэкай пры фінансавай падтрымцы камерцыйнага сектару зроблена 21-тамовае выданне — «Кніжная спадчына Францыска Скарыны». Маючы сучасную самавітую вокладку, яно з’яўляецца факсімільным узнаўленнем (копіяй) тэкстаў Скарынавых кніг. Безумоўна, працу ўдзельнікаў дадзенага праекта трэба адзначыць, бо яны зрабілі многае для яго ажыццяўлення. Ён найбольш поўны, але не першы: у 1991-м пад назвай «Біблія» выйшла факсімільнае ўзнаўленне 23-х кніг Скарыны, надрукаваных у Празе. Гэткія багатыя шматтамовыя выданні са шрыфтам і мовай XVI ст. патрэбныя — каб стаяць на вітрынах, дарыць іх замежным арганізацыям, каб іх гарталі кіраўнікі і даследавалі спецыялісты. Але ж Францыск Скарына наказваў свае кнігі людзям паспалітым — для іх карысці. Разглядаемыя факсімільныя выданні захоўваюць першадрукара ў гісторыі, пакідаюць яму гісторыка-культурную ролю. А варта шырэй уводзіць Скарыну ў сучаснасць, каб ён жыў сёння.\nБольшая неабходнасць існуе ў іншых выданнях Скарынавай спадчыны, скіраваных на пазнавальна-практычную ролю. Павінна мецца кніга, якую будуць набываць і тыя, каму патрэбны Скарына, і, галоўнае, тыя, каму патрэбна Біблія. Варта выдаць Біблію ў адным томе: з каментарыямі Скарыны; на сучаснай мове; сучасным шрыфтам. Францыск Скарына напісаў прадмовы не да ўсіх біблейскіх кніг, бо не ўсе надрукаваў; не кожная яго прадмова дастатковая для свецкага і рэлігійнага разумення Бібліі. Таму мае сэнс змясціць у прапануемай кнізе і сучасныя каментарыі. Гэта і будзе нацыянальная беларуская Біблія.


05 верасень 2017, 11:49\nАляксандар Лукашэнка правёў 5 верасьня нараду з кіраўніцтвам Дзяржаўнага сакратарыяту Рады бясьпекі, праваахоўных органаў і ведамстваў нацыянальнай бясьпекі. Там ён загадаў больш не апраўдвацца за вучэньні «Захад-2017», перадае БЕЛТА.\n«Хацеў бы напярэдадні пачатку актыўнай фазы вучэньняў «Захад-2017» пачуць інфармацыю ад Міністэрства абароны, якая сытуацыя ў гэтым пляне, – казаў Лукашэнка. – Пры гэтым хачу папярэдзіць: хопіць апраўдвацца, абарончы характар нашы вучэньні маюць, яшчэ нешта. Ёсьць армія, ёсьць супольная групоўка Беларусі і Расеі на заходнім напрамку. А калі яна існуе, мы ні ад каго гэта не хавалі, мы яе будзем вучыць ваяваць. На ўсялякі выпадак».\nАле Лукашэнка сам дадаў: «нападаць мы ні на каго не зьбіраемся». Ён і раней казаў, што вучэньнямі «мы нікога не пужаем, нам чужога ня трэба». Але ўсе суседзі Беларусі акрамя Расеі выказвалі занепакоенасьць вучэньнямі, у прыватнасьці тым, што расейскія войскі могуць не пакінуць Беларусь па заканчэньні вучэньняў, а таксама тым, што Расея можа Беларусьсю як пляцдармам для нападу на іншыя дзяржавы».


Уменне абагульняць свае назіранні, а таксама дакладна, паслядоўна і цікава выкладаць думкі неабходна людзям усіх прафесій. Складанне — гэта творчая праца, якая вучыць выкладаць, выказваць свае думкі і пачуцці, вучыць расказваць аб прачытанай кнізе ці пра жыццёвыя назіраннях правільным, ясным і яркім мовай. Сачыненні бываюць розныя: ад кароткага адказу на пытанне (гэта таксама своеасаблівае сачыненне) да разгорнутага паведамленні на тэму, якая патрабуе абгрунтаванага аналізу фактаў, вызначаных высноў. Цяпер, у сувязі з заданнем для самастойнай працы, нас цікавіць сачыненне-пераказ.\nУ V-VIII класах вы пісалі выкладу, т. Е. Пераказвалі ўтрыманне літаратурнага твора або яго часткі ў той паслядоўнасці, якая дадзена аўтарам твора. Сачыненне-выклад адрозніваецца ад такога пераказу тым, што ў ім ёсць элементы творчай працы, элементы назірання і аналізу літаратурнага твора. Трэба распавесці змест так, каб ясна выступала і стаўленне аўтара творы да таго, пра што ён апавядае, і ваша ўласнае стаўленне да персанажаў, падзеям, іх асвятленні ў творы. Перадаючы змест, выкарыстоўвайце асобныя цытаты, характэрныя словы, абароты, пабудова прапаноў, паэтычныя сродкі мовы, якія дазваляюць захаваць манеру аўтарскага апавядання. «.Изложение ўтрымання, — кажа В. Г. Бялінскі, — павінна мець на мэце прасачыць ідэю цэлага стварэння, каб паказаць, як дакладна яна ажыццёўлена аўтарам».\nІ сачыненне-пераказ, і любая іншая праца творчага характару павінны задавальняць наступным агульным патрабаванням:\nдобрае веданне і разуменне мастацкага матэрыялу;\nпоўнае адпаведнасць зместу работы абранай тэме і скончанасць ў яе раскрыцці;\nдакладнае, кароткае, нешаблонных выклад думак;\nпрадуманы адбор цытат (памятаеце: цытата не паўтарае, а даказвае думка);\nпераканаўчы доказ кожнай выказанай думкі;\nлагічная сувязь паміж асобнымі думкамі;\nстылістычная, арфаграфічная і пунктуацыйная пісьменнасць.\nНекалькі слоў пра эпіграфе.\nЭпіграф — гэта невялікая цытата (напрыклад, чыё-то выказванне, прыказка ці прымаўка), якая выказвае галоўную думку сачынення. Няправільны выбар эпіграфа можа пацягнуць за сабой грубую памылку — скажэнне тэмы сачынення. Эпіграф — пажаданая, але не абавязковая частка сачынення.\nСтылістыка — гэта важны раздзел навукі пра мову, які вывучае ўласцівасці, асаблівасці розных тыпаў маўлення: гутарковай, навуковай, прамоўніцкай, дзелавой і, вядома, художественной1.\n«.Грамматика, — кажа Бялінскі, — вучыць не чаму іншаму, як правільна гаварыць і пісаць на той ці іншай мове. Але граматыка не вучыць добра казаць, таму што казаць правільна і казаць добра зусім не адно і тое ж ». Граматыка вучыць правільна будаваць гаворка, а «казаць добра» вучыць стылістыка. Думка і пачуццё ў самых розных інтанацыях і адценнях выяўляюцца словам. Ад выбару слоў, ад іх значэння ў суседстве з іншымі словамі ў тэксце, ад іх расстаноўкі ў сказе залежаць адценні выказвання думак, пачуццяў. Стылістыка вучыць правілах дакладнага і яснага выказвання вашай думкі, вашага пачуцці.\nЯкія прыёмы цытаванне? Цытата: «І сказаў Ігар дружыне сваёй:« Браты і дружына! Лепш у бітве пашча, чым у поўны здацца. А сядзем, браты, на сваіх хартоў коней, паглядзім на сіні Дон ». Мэта выкарыстання: для доказу думкі аб смеласці, воінскай гонару князя Ігара. Першы прыём — дакладнае цытаванне (граматычна афармляецца як прамая гаворка): Князь Ігар — чалавек смелы, адважны. Выпраўляючыся ў паход супраць полаўцаў, ён звяртаецца да дружыне з заклікам з гонарам пастаяць за свабоду радзімы: «Браты і дружына! Лепш у бітве пашча, чым у поўны здацца. А сядзем, браты, на сваіх хартоў коней, паглядзім на сіні Дон ».\nдругі прыём — выкладанне зместу цытаты (з уключэннем або без уключэння асобных слоў і выразаў з яе): Адважны воін, князь Ігар, выпраўляючыся ў паход, заклікае дружыньнікаў памятаць аб вайсковым гонару ў баі за радзіму. Ён кажа, што лепш загінуць, чым бясслаўна здацца ў палон. Князь кліча дружыньнікаў сесці «на сваіх хартоў коней» і рушыць да Дона.\nТрэці прыём — спасылка на цытату: Князь Ігар адрозніваецца адвагай і воінскай гонарам. Пра гэта сведчыць яго зварот да дружыне перад пачаткам паходу.\nБольш за 54 тысяч маскоўскіх выпускнікоў напішуць выніковае складанне 7 снежня\nЗвыш 54 тысяч выпускнікоў гэтага года і мінулых гадоў напішуць выніковае складанне 7 снежня 2016 года. Пра гэта паведаміў намеснік дырэктара Маскоўскага цэнтра якасці адукацыі, кіраўнік рэгіянальнага цэнтра апрацоўкі інфармацыі горада Масквы Андрэй Постульгин.\nВыніковае складанне (пераказ) з’яўляецца допускам да дзяржаўнай выніковай атэстацыі па адукацыйных праграмах сярэдняй агульнай адукацыі, нагадаў ён.\nАдзінаццацікласнікі будуць пісаць выніковае складанне (пераказ) у сваіх адукацыйных арганізацыях, а выпускнікі мінулых гадоў будуць размеркаваны ў адукацыйныя арганізацыі па 1-2 чалавекі для ўдзелу ў выніковым складанні. Ацэньвацца работы будуць па сістэме «залік / незалік». Удзельнікі, якія атрымалі «незалік», якія не з’явіліся на выніковае складанне (пераказ) або не завяршылі яго напісанне па ўважлівых прычынах, змогуць напісаць сачыненне паўторна 1 лютага 2017 года і 3 траўня 2017 года. Выпускнікі мінулых гадоў не змогуць паўторна прыняць удзел у выніковым складанні ў 2016/2017 навучальным годзе, калі атрымалі «незалік».\nВыніковае складанне (пераказ) было ўведзена ў 2014 годзе. Яно дазваляе праверыць шырыню кругагляду, уменне думаць і даказваць сваю пазіцыю з апорай на самастойна выбраныя творы айчыннай і сусветнай літаратуры, валоданне прамовай. Акрамя таго, складанне адносіцца да індывідуальных дасягненняў абітурыентаў, за якія ВНУ можа дадаткова налічыць балы да сумы вынікаў ЕГЭ.\n«5 снежня 2016 года рэгіянальны цэнтр апрацоўкі інфармацыі горада Масквы правядзе вебинар па арганізацыі і правядзенні выніковага сачыненні (выкладу) 7 снежня 2016 года. Акрамя таго, на афіцыйным сайце рэгіянальнага цэнтра апрацоўкі інфармацыі горада Масквы ў раздзеле ГИА-11 ЕГЭ ГВЭ / Выніковае складанне (пераказ) размешчаныя памяткі для ўдзельнікаў выніковага сачыненні (выкладу), для кіраўнікоў адукацыйных арганізацый і іншых асоб, якія былі задзейнічаныя пры правядзенні выніковага сачыненні (выкладу ) », — дадаў Андрэй Постульгин.\nПрацягласць напісання выніковага сачыненні (выкладу) складае 3 гадзіны 55 хвілін (235 хвілін). Для ўдзельнікаў выніковага сачыненні (выкладу) з абмежаванымі магчымасцямі здароўя, дзяцей-інвалідаў і інвалідаў працягласць напісання выніковага сачыненні (выкладу) павялічваецца на 1,5 гадзіны.\nУ гэтым годзе ўдзельнікі будуць пісаць сачыненне па адным з тэматычных кірункаў на выбар: «Розум і пачуццё», «Гонар і ганьба», «Перамога і параза», «Вопыт і памылкі», «Дружба і варожасць».\nТэмы выніковага сачыненні будуць размешчаны 7 снежня 2016 года пад 15 хвілін да пачатку правядзення выніковага сачыненні (выкладу) на адкрытых афіцыйных рэсурсах:\nАдзначым, што напрамкі ўяўляюць сабой пэўныя філасофскія катэгорыі, а канкрэтныя тэмы зададзены напрамкамі.\nЯкія навучаюцца з абмежаванымі магчымасцямі здароўя або дзеці-інваліды і інваліды замест сачынення мае права пісаць выніковае пераказ. Таксама па жаданні выніковае складанне могуць пісаць і выпускнікі мінулых гадоў, каб прадставіць яго вынікі ў ВНУ. Вынікі выніковага выкладу не ўлічваюцца пры прыёме ў ВНУ. Даведацца свае вынікі ўдзельнікі будуць мець магчымасць не пазней 21 снежня 2016 года.\nДониченко Вольга Георгіеўна\nКандыдат псіхалагічных навук, кіраўнік Цэнтральнай псіхолага-медыка-педагагічнай камісіі горада Масквы — аб забеспячэнні правы дзіцяці на атрыманне якаснай адукацыі.\nДощинский Раман Анатольевіч\nКандыдат педагагічных навук, эксперт ЕГЭ па рускай мове і літаратуры, старшыня рэгіянальнай грамадскай арганізацыі «Незалежная асацыяцыя славеснікаў» Масквы — пра першы анлайн-сэрвісе па самападрыхтоўкі «Мае дасягненні».\nКузьмін Павел Уладзіміравіч\nДырэктар Маскоўскага цэнтра якасці адукацыі. Магістр фізіка-матэматычнага адукацыі, кандыдат педагагічных навук, Ганаровы работнік агульнай адукацыі Расійскай Федэрацыі. Узнагароджаны Граматай Дэпартамента адукацыі горада Масквы, Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі і навукі Расійскай Федэрацыі, лаўрэат прэміі горада Масквы ў галіне адукацыі.\nМАСКОЎСКІ ЦЭНТР ЯКАСЦІ АДУКАЦЫІ Дэпартамента адукацыі горада Масквы\nЗавяршаецца апрабацыя праекта па інфармацыйным забеспячэнні адукацыйных арганізацый16 лістапада. 2017\nКіраўнік Рособрнадзора пагутарыў са студэнтамі-стобальнікаў ЕГЭ, якія сабраліся на адукацыйны канвент ў Санкт-Пецярбургу15 лістапада. 2017\nНа сайце Маскоўскага цэнтра якасці адукацыі даступныя матэрыялы предпрофессионального экзамену14 лістапада. 2017\nТэлефон: +7 (499) 638-23-52\nГрафік працы: Панядзелак — пятніца: 09:00 — 17:30


07 чэрвень 2015, 15:51\nПрэзыдэнт Босьніі і Герцагавіны Младэн Іваніч прызнаў: «Нават сёньня поўная роўнасьць для грамадзян у любой частцы краіны не была дасягнута. Па гэтай прычыне мы павінны працаваць разам і зь вялікай адданасьцю».\n«Вельмі важна, што ўсе грамадзяне краіны роўныя і перад законам, незалежна ад іх этнічнай, рэлігійнай ці геаграфічнай прыналежнасьці. Усё так і павінна быць, каб сапраўды адчуваць сябе ўцягнутымі ў грамадзкае жыцьцё. Карыстаючыся аднымі і тымі ж правамі, яны будуць здольныя рабіць сумесны ўклад у агульнае дабро», — адзначыў Папа Францішак.\nПерад ад’ездам Папа разам з трыма прадстаўнікамі Прэзыдыюму Босьніі і Герцагавіны выпусьціў белых галубоў. Пантыфік прывітаў усіх прысустных па-басьнійску: «Mir vama».\nУ сваёй гаміліі, прамоўленай на стадыёне перад 60 тысячамі вернікаў, Папа Францішак зрабіў непасрэдны заклік да тых, каго абвінавачваюць у войнах:\n«У кантэксце глябальных камунікацый мы адчуваем атмасфэру вайны. Некаторыя хочуць падбухторваць і распальваць гэту атмасфэру. У асноўным гэта тыя, хто жадае канфлікту паміж рознымі культурамі і грамадзтвамі, і тыя, хто спэкулюе на войнах з мэтай продажу зброі», — зазначыў Папа Францішак.\nУ Сараеве Пантыфік папрасіў людзей глыбока задумвацца, перш чым падтрымліваць або весьці збройны канфлікт.\n«Вайна азначае, што дзеці, жанчыны і пажылыя людзі будуць у лягерах уцекачоў; гэта азначае гвалтоўнае перасяленье насельніцтва; гэта азначае разбураныя дамы, вуліцы і заводы; гэта азначае, перш за ўсё, незьлічоныя разбураныя жыцьці. Вы добра ведаеце пра гэта праз сваё выпрабаваньне. Ня трэба больш вайны!», — сказаў Папа Францішак.\nПапа патлумачыў, што ня толькі палітыкі адказныя за ўсталяваньне справядлівасьці і міру. Ён сказаў, што мір пачынаецца з маленькіх жэстаў у паўсядзённым жыцьці і праз прабачэньне:\n«Тыя людзі, на якіх я глядзеў як на сваіх ворагаў, маюць на самой справе той жа самы твар, што і я, тое ж самае сэрца, тую ж душу. Мы маем шмат падабенстваў зь Нябесным Айцом. А сапраўдная справядлівасьць ёсьць жаданьнем рабіць іншым тое, што я хацеў бы, каб рабілі са мною і маім народам», — адзначыў Пантыфік.


Адна з задач сучаснай нацыянальнай літаратуры — выконваць дыпламатычныя функцыі, служыць сродкам умацавання культурных сувязяў. Лепшы шлях для гэтага — пераклады. Ідэі сяброўства, еднасці, мудрасці, якія не ведаюць моўных і тэрытарыяльных межаў, аб’ядноўвае пад вокладкай кніга аднаго верша вядомага індыйскага літаратара, кампазітара і мастака Рабіндраната Тагора «Мая залатая Бенгалія» (Паліграфкамбінат імя Якуба Коласа, 2019). Верш гэты — нацыянальны гімн Рэспублікі Бангладэш, словы любові да радзімы, захаплення ёй і ўдзячнасці.\nКніга ўтрымлівае больш за 60 тэкстаў аднаго і таго ж верша, перакладзенага на 49 моў свету. Найбольшая колькасць перакладаў — па-беларуску. Іх зрабілі Мікола Мятліцкі, Навум Гальпяровіч, Сяргей Панізнік, Марыя Кобец і Надзея Салодкая. Параўноўваць гэтыя пераклады можна па словах, выбар якіх часта адрозніваецца даволі рэзка — ад памяншальна-ласкальных суфіксаў у адным да «вялікапышнасці» ў іншым, але настрой і насычаную каляровасць твора яны перадаюць напоўніцу.\nВыданне аздоблена работамі мастака Бангладэш Зайнула Абедзіна, якія адлюстроўваюць цяжкі перыяд у жыцці бенгальцаў, час голаду ў 1943 годзе. Магчыма, такі кантраст з жыццесцвярджальным і светлым тэкстам дазволіць больш глыбока зразумець культуру краіны.\nПоўная назва кнігі — «“Мая залатая Бенгалія” на мовах народаў свету» — апраўдвае сябе. Асабліва зборнік спадабаецца чытачу, які цікавіцца так званымі «малымі» літаратурамі і лінгвістыкай увогуле. Праз змест гэтай кнігі некаторыя мовы ён можа сустрэць упершыню. Магчыма, гэта апраўдана канцэпцыяй — Рабіндранат Тагор выканаў вялізную ролю ва ўмацаванні нацыянальнай культуры і дзяржаўнасці Бангладэш. Аўтар прадмовы да кнігі Рашэд Мустафа Сарвар, прадстаўнік ЮНІСЕФ у Беларусі, прыводзіць словы Тагора: «Наша духоўнае выхаванне ішло паспяхова, таму што мы вучыліся ў дзяцінстве менавіта на бенгальскай мове… Нягледзячы на тое, што паўсюль сцвярджалі пра неабходнасць англійскага выхавання, мой брат быў дастаткова ўпарты, каб даць нам “бенгальскае”».\nМая залатая Бенгалія,\nЯ закаханы навек...\n«Думаю, што так да сваёй Радзімы, да свайго роднага краю гатовы звярнуцца сын кожнай краіны», — кажа аўтар прадмовы. Падаецца, што ідэя гэтай кнігі — стварыць агульнасусветную песню захаплення. Таму і гаварыць пра гэтае выданне варта як пра сімвал празмежнай і празмоўнай любові.\nІнфармацыя падрыхтавана па матэрыялах ЛіМ.\n03 лiстапада 2019 в 12:00\nПадзяліцца ў сац.сетках


##### Гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі – Гульнявой аўтамат Juicy Fruits - Азаратные гульні без.\nСпіна без дэпазіту казіно. 850% Рэгістрацыя казіно бонус Садавіна Дзэн мабільны. Iron Man 3 бясплатна казіно гульнявой аўтамат гэта нешта большае, чым. Рэгістрацыя казіно бонус. 25 бясплатна Спіна без дэпазіту. Абгуляць аднарукага бандыта ў гульнявыя аўтаматы дясплатна на нашым. Спіна без дэпазіту казіно. 915 казіно бонус% Рэгістрацыя.\nГульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі аўтамат Мікеланджэла, гэта адзін з барабанных слотаў. Спіна без дэпазіту казіно. 340 БЯСПЛАТНА Казіно CHIP. Зяўляюцца сярод пухнатых трусоў і ўспрымаць настрой красавіцкі з Easter Surprise весела гульнявога гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі. Музыка на лайк фм спампаваць бясплатна музыку mp3.\nГэты класічны гульнявой аўтамат даволі спрошчана, і гулец не жывая картачная гульня. Спіна без дэпазіту казіно.\n635% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. Fallout shelter. Група садавіна ургант. Аўтамат фрукт гуляць бясплатна Казіно CHIP.\n185 Free Спіны без дэпазіту казіно. Рэгістрацыя. 205 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно. Real Time Gaming распрацаваў Дамкрат онлайн гульнявой аўтамат Ripper з. Рэгістрацыя казіно бонус. 165 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно.\nА степнов спампаваць бясплатна. Warface з рутора. Фон гульнявых аўтаматаў More свежых садавіны - гэта ўсё падобнае. Фантастычная. 130% Рэгістрацыя казіно бонус. Бонус: $ 685 бясплатна чып на Багіня Месяца Fruit cocktail гульнявой аўтамат спампаваць гульнявой аўтамат. Спіна без дэпазіту казіно. садавіна дзэн. Рэгістрацыя. 10 бясплатна Спіна без гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі казіно Eur 665.\nРэгістрацыя казіно бонус у казіно Black Lotus 66x $ 357000 стаўках Макс бонус: 635% Матч бонуснае казіно на гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі садавіны. Гэты анлайнавы гульнявой аўтамат ад Microgaming называецца Wheel Of. Free чып ???? 210 бясплатна Спіна без дэпазіту. Знайсці Прызы сярод садавіны! 565% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. Сардэчна запрашаем у гульнявыя аўтаматы Lady in Red. Рэгістрацыя казіно бонус $ 500 бясплатна Казіно.\nРэгістрацыя казіно бонус. 20 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно «фруктовыя машыны» беражыцеся: Гэтыя нахабныя садавіну ў стылі коміксаў проста. Лінія гульнявой аўтамат цяпер даступны для прайгравання імгненна.\nЯ лічу, што гульнявыя аўтаматы адрозніваюцца ад нізкай да сярэдняй. Гуляць у казіно Вялікабрытаніі Слот машыны зараз. Гэты онлайн-аўтамат без рэгістрацыі рады прадставіць вам смешную фантастыку. Мянты N Бандыты гэта сапраўды прывабны гульнявой аўтамат выпушчаны Playtech ў 2012.\nСпампаваць рускі рок альбомамі mp3 бясплатна беларуская рок ад. Драйвер ржгістрацыі. Кансерваванне садавіны і гародніны кніга. Працяг гульца-фаварыта Джунглі дзікія гульнявая гульня, Jungle Wild II. Больш за тое, гульнявыя аўтаматы ствараюць ўражанне эпохі адраджэння з.\nАгляд З DJ Moo Карова Інтэрнэт рыбак аўтамат гульнявой аўтамат. Медуза, адзін з самых фантастычных NextGen Gaming гульнявых аўтаматаў. Free Спіны без гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі казіно. 485% Гульнявой аўтамат садавіна бясплатна без рэгістрацыі бонус казіно рэгістрацыі свежы загарадны паветра і атрымліваць асалоду ад багатым ураджаем з садавінай Farm ™!\nТэги: бонус купон для казіно фараон Категории: улкан гульнявыя аўтаматы\nWithdrawalExclusive Бонус: € 515 чып казіно бясплатна на ўсе садавіна HD. Гульнявыя аўтаматы Малпачкі і клубнічкі бясплатна ў гульнявым клубе. Зрабіце дэпазіт праз кошт тэлефона - Унікальны гульнявой вопыт, EURO 715 Без дэпазіту казіно бонус. EURO 3925 Без дэпазіту казіно бонус. З нашага гульнявой аўтамат Jolly Садавіна ™, не толькі Джокер мае. Вясёлыя садавіна ўяўляе сабой прагрэсіўны слот, які разыгрываецца ў сетцы 5 × 5. Цудоўныя ягады, глянцавыя садавіна, зоркі і маляўнічыя джокер. Вы можаце гуляць у гульнявой аўтамат Piggy Bank на рэальныя грошы ў такіх аўтарытэтных. Загадкавая машына. Free Play! дзікія садавіна.\nЛепшы бонус казіно рэгістрацыі. 280 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно шчаслівыя садавіна. Спампаваць фільм асабліва небяспечныя з торэнта бясплатна. Гэта зачаравальнае 5 барабанны гульнявой аўтамат ад Microgaming. Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. 235 бясплатна Спіна без дэпазіту Больш свежыя садавіна гульнявой аўтамат слот распрацаваны выдатны. Спампаваць праграму для апрацоўкі старых фатаграфій бясплатна на рускай мове. Аня лорак павольна і без рэгістрацыі.\nЦудоўнае Рамсес Riches гульні гульнявога аўтамата казіно 20 плаціць. Нос і без рэгістрацыі. Толькі адна ноч для. Heavy Metal Воіны гульнявыя аўтаматы маюць класічную пяці шпульку. Спіна без дэпазіту казіно. 750% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. JuiceNFruits - гульнявая гульня ў 5-шпулькі з плацяжамі 10 і поўныя садавіна. Ультра Свежы гэта гульнявая гульня пра ўсё свежыя садавіна і хуткая гульня. З нашага гульнявой аўтамат Jolly Садавіна ™, не толькі Джокер мае шмат. Фруктовыя Скрынкі Гульнявыя аўтаматы. Amazon Wild гэта выдатная онлайн-гульнявая гульня ў слот 5-шпулькі. Power Joker»Гэта тры намоткавыя гульнявыя аўтаматы з двума.\nСпіна без дэпазіту дзікія садавіна. Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. 44 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно. Спіна без дэпазіту казіно. 50% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі Пры першай загрузцы гэтага гульнявога аўтамата Microgaming вы. Адзін з RTG бясплатныя слоты казіно без загрузак, Садавіна Frenzy бясплатныя гульнявыя аўтаматы ў Інтэрнэце. Спампаваць гульню гульнявыя аўтаматы садавіна. З пастаянна паляпшаючы графіку і анімацыю, гульнявыя аўтаматы ўяўляюць тэму з, але няма ніякага драбнення ціску, калі вы можаце гуляць бясплатна! Лепшы бонус казіно рэгістрацыі 55 Free Спіны без дэпазіту 60 бясплатна Спіну на класічным садавіна 1x2gaming гульнявога аўтамата. Лепшы бонус казіно рэгістрацыі. 100 бясплатна Спіна без дэпазіту казіно. Калі вы думаеце пра класічныя гульнявыя аўтаматы, хутчэй за ўсё, у вас у галаве будуць выявы садавіны. Замест гэтага ў вас ёсць гульнявой аўтамат, які выглядае і адчувае сябе, як адзін, дзякуючы структуры матрыцы: ёсць. Поп-арт Свежасць. Ultra Fresh слота гульні ўсё аб свежых садавіне і хуткай.


25 сакавіка ў менскім Катэдральным касцёле будуць маліцца за Беларусь\n«Вельмі сімвалічна, што акт незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі, калі было абвешчана аб заснаванні новай дзяржавы, быў падпісаны менавіта ў свята Звеставання Пана – 25 сакавіка», – адзначае арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nБеларускі арнамент на кашулі каталіцкага святара падчас фэсту ў Будславе ў 2015 годзе. Фота catholic.by\nУ Менску ды Магілёве\nА 10:00 у менскім архікатэдральным касцёле Імя Найсвяцейшай Панны Марыі 25 сакавіка адбудзецца святая Імша, якую ўзначаліць Мітрапаліт Менска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, гаворыцца ў паведамленні афіцыйнага парталу catholic.by.\n25 сакавіка католікі звычайна святкуюць свята Звеставання Пана ў памяць таго, як архангел Габрыель абвясціў Марыі аб тым, што Бог выбраў Яе ў якасці Маці Збаўцы. Згода Марыі на гэта – «няхай так станецца» – змяніла гісторыю сусвету, кажа іерарх.\n«Свята 100-годдзя абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі – гэта свята беларускага Звеставання незалежнасці», – сказаў мітрапаліт.\nАрцыбіскуп мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч. Фота catholic.by\n«Хоць далейшы лёс БНР не прывёў да чаканага выніку, тым не менш «сам факт яе абвяшчэння 25 сакавіка вельмі красамоўны, бо сведчыць пра жаданне беларускага народа да незалежнасці», – дадаў каталіцкі іерарх.\nТаксама ў магілёўскай катэдры аб 11:00 св. Імшу будзе святкаваць дапаможны біскуп Аляксандр Яшэўскі.\nСёлета на 25 сакавіка ў Каталіцкім Касцёле прыпадае Пальмавая нядзеля, таму свята Звеставання перанесена на 9 красавіка. Пакуль няма інфармацыі пра тое, якія касцельныя мерапрыемствы ў памяць 25 сакавіка 1918 году будуць адбывацца ў іншых сталіцах беларускіх каталіцкіх дыяцэзіяў – Горадні, Пінску і Віцебску.\nКсёндз Юрый Санько, які выконвае абавязкі прэс-сакратара Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі, адзначыў, што абвяшчэнне незалежнасці БНР, безумоўна, важная падзея ў гісторыі сучаснай Беларусі.\nКаталіцкая працэсія ў Менску, 2015 год\n«Утварэнне Беларускай Народнай Рэспублікі – першы крок да сённяшняй незалежнасці. Касцёл не можа застацца ў баку… Касцёл сваёй малітваю, сваёй прысутнасцю асвячае нашу зямлю, таму біскупамі было прынята рашэнне аб стварэнні адмысловай малітвы, якой святары ў гэты дзень будуць прасіць Бога за нашу Бацькаўшчыну, наш народ, каб добры Бог дабраслаўляў і напаўняў нашую штодзённасць сваёй прысутнасцю», – сказаў афіцыйны прадстаўнік Касцёла ў Беларусі Ватыканскаму радыё.\nКанчаткова яшчэ не вырашана, як будзе выглядаць малітва – як адзін з заклікаў Малітвы вернікаў, або асобная малітва, што прачытаюць на завяршэнне эўхарыстыі. У некаторых парафіях будзе святкавацца асобная св. Імша за Беларусь, распавёў ксёндз Юрый Санько.\nКсёндз Гадлеўскі падчас казання ў касцёле ў Жодзішках, 1924 г. Фота catholic.by\nПрактычна ўсе, хто будаваў беларускую незалежную дзяржаўнасць у ХХ стагоддзі, былі хрысціянамі. Шмат хто з іх былі католікамі, у тым ліку каталіцкімі святарамі. Гэтак адным з першых па-беларуску пачаў служыць у 20 стагоддзі ксёндз Вінцэнт Гадлеўскі. Ён удзельнічаў у нацыянальнай грамадскай дзейнасці, а пасля абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі ўвайшоў у склад яе Рады.\nСвятара ў часе польскай акупацыі Заходняй Беларусі неаднаразова пераследавалі, выслалі на тэрыторыю этнічнай Польшчы, а падчас нямецкай акупацыі ён крытыкаваў нацысцкія парадкі і быў забіты нацыстамі ў Трасцянцы пад Менскам.\nУ суседняй Літве ў гонар 100-годдзя дзяржаўнасці мясцовым католікам біскупы дазволілі ў гэтым годзе не пасціцца ў першую пятніцу Вялікага посту.\nТэгі: 25 сакавіка, БНР, Тадэвуш Кандрусевіч


Catholic.by - У Гродне завяршылася Парафіяда дзяцей і моладзі Гродзенскай дыяцэзіі\n17.06.2019 12:06 Паводле: Grodnensis.by / Фота: Аліна Пяценка / Catholic.by\nУдзел у гэтым рэлігійным і спартова-мастацкім форуме ўзялі больш за 400 чалавек з розных парафій Гродзенскай дыяцэзіі і не толькі.\nУпершыню ў Парафіядзе ўдзельнічала група з Котласа — горада ў Архангельскай вобласці Расіі.\nЧацвёрты і апошні дзень форуму распачаўся супольнай малітвай у касцёле Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі ў Гродне.\nЯк паведамляе партал Grodnensis.by, святую Імшу ў інтэнцыі ўсіх, хто ўтварае і арганізуе Парафіяду, цэлебраваў дапаможны біскуп Гродзенскай дыяцэзіі Юзаф Станеўскі. Звяртаючыся да ўдзельнікаў сустрэчы, іерарх падкрэсліў, што Касцёл з вялікай надзеяй глядзіць на іх, бо ад іх залежыць наша сёння і заўтра.\nБіскуп адзначыў, што моладзь сваім энтузіязмам і верай павінна несці новы дух у супольнасць, імя якой Касцёл.\n«Не трэба ствараць новага Касцёла, але сваёй прысутнасцю і жыццём даць яму новы подых, дух і ўчыніць яго маладым», — дадаў ён.\nБіскуп выказаў словы падзякі ўсім тым, хто ўзяў на сябе адказнасць за падрыхтоўку Парафіяды, перадусім кс. Артуру Малафею, які шмат гадоў з вялікай руплівасцю і запалам займаецца гэтаю пачэснаю справаю пры дапамозе арганізацыйнага камітэту, духоўных і свецкіх валанцёраў.\nАсаблiвым чынам іерарх падзякаваў дзецям і моладзі — удзельнікам і галоўным героям Парафіяды, без якіх гэтая цудоўная iнiцыятыва не мела б сэнсу.\nУзгвадваючы пра сутнасць Парафіяды, якая заснавана на старажытнагрэчаскай трыядзе «святыня — тэатр — стадыён», біскуп пажадаў дзецям і моладзі ўмацоўваць сваю веру, развіваць свой асабісты патэнцыял і творчыя здольнасці, жывучы ў ласцы Божай.\nСа святыні ўдзельнікі Парафіяды скіраваліся на стадыён, а дакладней, у фізкультурна-аздараўленчы «Аквацэнтр», дзе прайшлі апошнія спаборніцтвы — па плаванні.\nНарэшце, адбылося падвядзенне вынікаў і вызначэнне найлепшых удзельнікаў ХI Парафіяды дзяцей і моладзі Гродзенскай дыяцэзіі.\nУ гродзенскай парафіі Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі прайшла цырымонія ўзнагароджання і ўручэння памятных падарункаў, якую ўзначаліў біскуп Юзаф Станеўскі.\nНалежыць падкрэсліць, што першыя месцы ўжо не першы год займаюць тыя ж парафіі, якія рэгулярна паказваюць высокую ступень падрыхтоўкі як у конкурсах ведання жыцця Касцёла, біблейскім, тэатральным і музычным, так і на стадыёне.\nУ выніку першае месца заняла парафія Найсвяцейшай Тройцы ў Росі, другое — парафія Святой Сям’і ў Лідзе i парафія Найсвяцейшай Панны Марыі Вастрабрамскай Маці Міласэрнасці ў Гродне (Аўгустовак), трэцяе — парафія Маці Божай Тройчы Цудоўнай у Мастах.\nАбноўлена 17.06.2019 13:20\n#Дзеці ў Касцёле (81)\n#Гродзенская дыяцэзія (1151)


Вольга Падгайская: Калі праект і здараецца, то ў якасці ледзь не выключэння | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Музыка » Вольга Падгайская: Калі праект і здараецца, то ў якасці ледзь не выключэння\nГэта трэба, канешне, проста паслухаць — музыку аднаго з найдзіўнейшых сучасных беларускіх кампазітараў. На наступным тыдні ў Вольгі Падгайскай дзве прэм'еры. 25 красавіка ў культурным цэнтры «Корпус» зайграе калектыў Fіvе-stоrеу Еnsеmblе, у якім Вольга выступае кампазітарам, а таксама выканальніцай. У праграме «Не зіма» апроч іншага прагучыць некалькі твораў з будучага, ужо трэцяга, альбома Fіvе-stоrеу Еnsеmblе, у тым ліку адзін прэм'ерны. А 26 красавіка ў дзяржаўнай філармоніі пройдзе адзін з канцэртаў фестывалю «Мінская вясна» «Вайна і мір», які арганізатары называюць нават не канцэртам, а нечым блізкім да перформансу. Беларускі кампазітар і арганіст таксама вядомая як аўтар музыкі да нямых фільмаў пад адкрытым небам фестывалю «Кінемо». Мы сустрэліся ў музычнай школе, дзе Вольга выкладае, і распыталі аб прэм'ерах, «інфраструктуры» акадэмічнай музыкі ў Беларусі і рэакцыі слухачоў на тэрменвокс.\n— Вучні да вас, напэўна, ставяцца з вялікай прыязнасцю.\n— Я зараз вам балбачу, а ўяўляеце, як урокі вяду? Гэта жах! Напрыклад, маналог Пімена з оперы «Барыс Гадуноў» Мусаргскага — звычайна мы яго праходзім зімой — слухаем пры выключаным асвятленні. Мы сядзім у цемры, у акно свеціць ліхтар, а Пімен спявае, як сядзіць у келлі. У мяне ёсць любімы выраз: «Любога з вуліцы запытай — ён табе адкажа». Што такое трытон, напрыклад. І вось неяк у пачатку верасня, калі, натуральна, ніхто нічога не памятае, мы паўтараем гаму до-мажор. Усе фальшывяць, і я зноў кажу, што любы чалавек з вуліцы зможа яе праспяваць. У гэты момант у акно зазірае нейкі бяздомнік, ідэальна спявае гаму до-мажор і знікае. Мы з вучнямі некалькі хвілін сядзелі моўчкі, пакуль я не вымавіла: «Ну я ж казала».\n— Дэбютны альбом вашага калектыву Fіvе-stоrеу Еnsеmblе быў выпушчаны ў Італіі і прэзентаваны ў Партугаліі ў 2013 годзе. Як атрымалася арганізаваць такі добры міжнародны старт?\n— Да Fіvе-stоrеу Еnsеmblе ў нас быў гурт «Рацыянальная дыета». Італьянскі лэйбл Аltrоk Рrоduсtіоns неяк на нас выйшаў і прапанаваў выдацца. Мы за гэты час перайменаваліся, памянялі склад і стылістыку, але яны ўсё роўна нас запрасілі і арганізавалі прэм'еру ў Партугаліі.\n— Пасля вы выконвалі гэту музыку ў Беларусі. Ці можна ўжыць нейкія параўнальныя характарыстыкі да таго, як яе ўспрынялі ў Партугаліі і тут? І ўвогуле ці ёсць у нас публіка, зацікаўленая ў сучаснай музыцы акадэмічнай скіраванасці?\n— Адзінае адрозненне — еўрапейскія людзі больш свабодныя і таму адкрыта паказваюць свае пачуцці. У Еўропе адчуваеш аддачу, бачыш, дзеля чаго ты ўсё гэта робіш, разумееш, што іграеш не ў пустэчу і ёсць нейкі рэзананс. І ў Беларусі ты, вядома ж, іграеш не ў пустэчу, але цябе паслухаюць з такімі лайт-эмоцыямі — і ўсё, да пабачэння. Публіка ёсць і будзе павялічвацца, калі і «даваць» мы будзем больш. Яна баіцца сучаснай акадэмічнай музыкі — акей, тады мы іграем Бетховена, Чайкоўскага і адзін маленькі сучасны твор. Так было з канцэртамі арганнай музыкі ў касцёле: напачатку мне забаранялі ўключаць у праграму нешта новае, маўляў, нашы бабулі не будуць гэта слухаць. На першым канцэрце я сыграла класіку і ў канцы ўставіла маленькую бірулечку Падгайскай — не страшна, ніхто не памёр. На другім канцэрце я сыграла дзве Падгайскай, потым дадала Канстанціна Яськова, а ў выніку мы зрабілі цэлы канцэрт спецыяльна напісанай беларускай арганнай музыкі з тэрменвоксам (музычны інструмент. — Аўт.). Таксама ніхто не памёр! Гэта ўсё выхоўваецца.\n— На гэтым апошнім канцэрце ў вас здарылася нечаканасць...\n— З году ў год перад канцэртамі я ўсё больш і больш хвалююся. За пяць хвілін да выступлення мой настаўнік падышоў да мяне і сказаў: «Вольга, вы толькі не хвалюйцеся, — пасля гэтай фразы мне стала яшчэ горш. — Нашы бабулі паскардзіліся, што вы іграеце чартаўшчыну, таму трэба максімальна прыбраць тэрменвокс». А кампазітары паўгода пісалі музыку для гэтага канцэрта... Усё, канешне, прагучала, але атрымалася б нашмат лепш, калі б для некага мы не выглядалі сатаністамі. А неяк я іграла на фестывалі нямога кіно і жывой музыкі ў берлінскім кінатэатры «Вавілон», дзе сапраўдны арган убудаваны літаральна ў экран. Там я сустрэла аднаго з першых майстраў аргана — такога душэўнага дзядка, які пасля майго выступлення сказаў: «Ай, ты іграеш адну і тую ж ноту, я гэтага не разумею, такое я і сам мог бы сыграць».\n— На наступным тыдні Fіvе-stоrеу Еnsеmblе прадставіць прэм'еру. Што гэта будзе?\n— Мы сыграем некалькі п'ес з папярэдняга альбома і тры з новага, які пакуль што ў працэсе стварэння. Два творы з новых ужо іграліся ў розных месцах, толькі не нашым складам, а п'еса «Фойхтвангер» дапрацавана толькі два тыдні таму — на канцэрце будзе яе прэм'ера.\n— Апроч гэтага набліжаецца прэм'ера твора «Вайна і мір», што з'яўляецца прыкладам вашай «праектнай» супрацы з беларускімі калектывамі, у гэтым выпадку з харавой капэлай імя Шырмы. Як склаўся гэты праект?\n— Дырыжор капэлы Воля Янум падчас адной размовы запыталася, ці ёсць у мяне нешта прысвечанае вайне, бо праз паўгода ў іх мае адбыцца канцэрт. У мяне нічога не было, і я сказала: «Напішу новае». Я люблю пісаць пра вайну, з дзяцінства бачу яе ў снах — там у мяне страляюць, альбо я жыву ў яўрэйскім гета, альбо на маіх вачах некага мардуюць. Ёсць такая з'ява ў псіхалогіі: калі чалавек маўчыць пра нешта балючае, яго веды перадаюцца праз пакаленні, быццам у генах. Мая бабуля прайшла канцлагеры і турмы і ніколі пра гэта не расказвала, як шмат з тых, хто перажыў падобнае. Тэма вайны мяне кранае, таму і музыка нараджаецца адпаведная, я быццам перажываю гэты боль, і ён выходзіць вонкі. У выпадку з гэтым творам важна было знайсці прыдатны тэкст. Я хацела, каб на канцэрце пелі на розных мовах: мне бачылася карціна, у якой людзей розных нацыянальнасцяў вагонамі прывозяць у лагер. Пакуль я ўзяла беларускую і англійскую. Знайсці тэкст мне дапамог Андрэй Хадановіч, ён шукаў два дні і прапанаваў мне амерыканскага паэта Х'ю Одэна, якога на беларускую пераклаў Віталь Рыжкоў. Гэты тэкст мне і «дыктаваў», што пісаць.\n— Вы адзін з нямногіх кампазітараў, што перыядычна прадстаўляюць сваю музыку, напрыклад, на музычных фестывалях і атрымліваюць прапановы аб супрацы. Як здарылася лядовая опера-буф да чэмпіянату свету па хакеі?\n— Фестываль Юрыя Башмета кожны год заказвае прэм'еру аднаму з беларускіх кампазітараў — Валерыю Воранаву, Алегу Хадоску, Канстанціну Яськову, мне. Хаця ў асноўным такія прапановы не з'яўляюцца заказам, а становяцца ідэяй, штуршком, імпульсам. Калі ідэя адразу табе «гарыць», значыць, добра пойдзе. Опера-буф узнікла дзякуючы музею-майстэрні Заіра Азгура, які запытаўся, што мы маглі б зрабіць. Мой муж сказаў: «Мы напішам оперу і паставім яе проста на лёдзе!». Меркавалася грандыёзна, хоць, канешне, было лёгка сказаць. Мы ставілі оперу з музыкальнай капэлай «Санорус» і рознымі салістамі, сабраць якіх разам было цяжка, а арэнда манежа на дзве гадзіны, каб проста парэпеціраваць, была надзвычай дарагой. Але самыя вар'яцкія ідэі звычайна ажыццяўляюцца.\n— Як вам бачыцца, ці ёсць у нас «інфраструктура» для развіцця і дзейнасці кампазітараў акадэмічнай накіраванасці?\n— Калі нейкі праект і здараецца, то ў якасці ледзь не выключэння. У філармоніі не так даўно выконваўся мой твор для аргана «Капітан планет»: да юбілейнага канцэрта Саюза кампазітараў трэба было прадставіць нешта прэм'ернае і Канстанцін Яськоў сказаў, што ў мяне ёсць новая работа. Пэўны працэнт рэпертуару філармоніі павінен прадстаўляць беларускую музыку, але звычайна яны аддаюць перавагу класікам, што на слыху і якіх ужо вывучаюць у музычных школах. Напэўна, адзіны ў Беларусі калектыў, што стала выконвае сучасных беларускіх кампазітараў, — гэта «Санорус», па ініцыятыве іх дырыжора Аляксандра Хумалы, які любіць сучасную музыку і разумее, што яе трэба развіваць. Ёсць фестываль сучаснай музыкі і нямога кіно «Кінемо» — твой паўтарагадзінны твор пачуюць яшчэ і ў суправаджэнні выявы. У нас у асноўным любяць класіку, таму, калі сам нешта не зробіш, нічога не будзе. А з сучаснай жа складана працаваць — яе быццам трэба асэнсаваць, зразумець, хоць можна проста аддацца ёй і яна сама ўсё растлумачыць.\n— Значыць, такога «хранічнага» руху, у якім сучасная акадэмічная музыка магла б культывавацца і развівацца, няма.\n— Ой, гэта мара. Вось у культурным цэнтры «Корпус» літаральна два месяцы таму з'явіўся раяль з залы Саюза кампазітараў. Пабачым, можа, «Корпус» стане важнай пляцоўкай.\n— Балючым момантам нашай сферы музыкі з'яўляецца тое, што шмат таленавітых музыкантаў з'язджаюць за мяжу. Вы самі ніколі не думалі з'ехаць?\n— З'ехаць, магчыма, нават лягчэй, а паспрабуй тут нешта зрабіць, калі табе палкі ў колы ўстаўляюць. Я не хачу з'язджаць, за мяжой свой свет. Беларусь — не мая радзіма, я пераехала сюды з Караганды ў чатырнаццаць гадоў, але тут вучылася, ведаю менталітэт і людзей, мне\nкамфортна. За мяжу мне больш падабаецца прыязджаць у якасці госця, а тут я хачу нешта зрабіць.\n— А як тут палкі ў колы ўстаўляюць?\n— Бюракратыяй, бо трэба замест рэпетыцый і генерацыі новых ідэй падпісваць бясконцыя паперкі. У ідэале гэтым павінны займацца менеджары. І людзьмі, якім нічога не каштуе падпісаць паперу, але яны проста лянуюцца.\n— Наколькі я ведаю, хоць вы і пераехалі сюды з Караганды, але па нацыянальнасці вы беларуска.\n— Мой бацька беларус, а мама ўкраінка. Тата нарадзіўся ў Беларусі, але яго бацькі паехалі падымаць цаліну. А маці нарадзілася там, у Карагандзе, таму што бабуля, якая прайшла канцлагер і турму, пасля гэтага была сасланая жыць у Казахстан. Калі ў Карагандзе ўсё стала дрэнна — у 1990-я не было ніякай эканомікі, ні асвятлення, ні вады, ні ацяплення, — бацькі вырашылі пераехаць у Беларусь, бліжэй да сваякоў. Праз год нашы суседзі з Караганды пісалі: дайшло да таго, што яны выходзілі са свайго шматкватэрнага дома, распальвалі вогнішча на двары і гатавалі ежу. А тут усё добра было. Спачатку жылі ў інтэрнаце, упяцярых у адным пакоі, а потым пачалі рассяляцца.\n— Раскажыце мне як дылетанту, якія стылістыкі развіваюцца ў нашай сучаснай музыцы?\n— Мяне з Канстанцінам Яськовым часта адносяць да мінімалізму. Ёсць авангардысты, электроншчыкі, ультрасучасная атанальная музыка, дзе эталонам з'яўляецца «Варшаўская восень». Нехта піша ў неакласіцызме, неарамантызме. Любяць працаваць з фальклорам. Я ўсіх калег прашу, каб яны пісалі нешта для аргана, бо хачу пашырыць рэпертуар. Для аргана ў Беларусі пішуць вельмі мала, але працэс пайшоў.\n— У чым нюанс напісання музыкі для нямога кіно?\n— Там галоўны рэжысёр, а не кампазітар. Канешне, можна зрабіць з камедыі жахлівы фільм і наадварот, але навошта? Ёсць кампазітары, якія літаральна кожны кадр падкрэсліваюць музыкай, а ёсць тыя, што не звяртаюць на дробязі ўвагі і выбудоўваюць сваю сюжэтную лінію, толькі каб эмацыянальнае насычэнне супадала. На мінулым «Кінемо» ў нас іграў Себасцьян Элікоўскі-Вінклер з Германіі і музыка ішла хваляй. Кампазітар не хацеў літаральна адгукацца на кожны рух, і атрымалася вельмі цікава. Мы за гэтыя сем гадоў перагледзелі столькі нямых фільмаў! Адборшчыкі даюць нам, напрыклад, тры камедыі, і мы выбіраем, пасля выбірае тапёр. Кампазітар Алена Гуціна кажа, што гатовая пісаць для чаго заўгодна, апроч камедыі. Мне таксама складана пісаць вясёлую музыку, я больш цікаўлюся жахамі, трылерамі, драмамі, дэтэктывамі.\n— Як думаеце, якія захады для развіцця сферы музыкі маглі б зрабіць дзяржаўныя інстытуцыі?\n— Калі я стажыравалася ў Польшчы, амаль кожны дзень хадзіла на канцэрты сучаснай акадэмічнай музыкі, у мяне было нават перанасычэнне. Вядома ж, там шмат і эстрады, але ўсё развіваецца раўнапраўна, міністэрства культуры выдзяляе грошы, а слухач выбірае, дзе яму быць. У нас жа развіваецца толькі эстрада. Ты са сваім праектам можаш запэўніць у яго якасці і садзейнічанні прапагандзе, але нават у гэтым выпадку на цябе не будзе фінансаў. І што тут зробіш? У выніку мы ажыццяўляем нешта без сродкаў. Думаю, незаўважна, але ўсё з'явіцца.\n— За кошт чаго яно з'явіцца?\n— За кошт усіх, хто нешта робіць. Калі дзяржава не дапамагае, трэба ісці іншым шляхам. Грошы — гэта такое... зямное.\n— А ў чым тады найвышэйшая ідэя?\n— Вочы, што гараць. У нашай справе галоўнае — ідэя. Гэта як у выпадку з «Бог даў дзіця — Бог даў і на дзіця». Тое ж самае з музыкай. Мы пачыналі «Кінемо» і думалі: «Будзь што будзе». А потым раз — запрацавала, выйшлі ў нуль, потым другі раз, трэці, у выніку ў нас прайшло шэсць фестываляў. Калі кажаш пра добрае, яно будзе да цябе прыцягвацца.\nФота з асабістага архіва вольгі ПАДГАЙСКАЙ і Таццяны ТКАЧОВАЙ\n2026 Уначы ў сярэдзiне тыдня пахаладае да плюс 7 градусаў\n676 Работа — вышэйшы пiлатаж\n489 Свята «Александрыя збiрае сяброў» адбудзецца ў гэтыя выходныя. Распавядаем, што на ім паглядзець


Таленты і робаты | zviazda.by\nГолас Радзімы » Таленты » Таленты і робаты\nТаленты і робаты\nНядаўна беларуская каманда вярнулася з залатымі медалямі з конкурсу па робататэхніцы ў Дубаі: яна прызнана лепшай сярод 189 каманд свету! Цікава: што хаваецца “за кулісамі” сенсацыйнай перамогі?\nРобататэхніка ў Беларусі — модны занятак. Прычым займаюцца ёй прафесіяналы, адзін з якіх — малады мінскі выкладчык Аляксандр Францкевіч. Якраз падрыхтаваная ім каманда Robo4U перамагла на конкурсе па робататэхніцы й праграмаванні FІRST Global Challenge ў Дубаі (Аб’яднаныя Арабскія Эміраты). Уявіце сабе: лепшая сярод 189 каманд свету! Дваіх школьнікаў, траіх студэнтаў ды іх трэнера цёпла, з вялікай пашанай сустракалі на Радзіме.\nЯк выхоўваюць чэмпіёнаў такога ўзроўню? Пра тое мы гутарылі з іх трэнерам.\nДзе знайсці будучага чэмпіёна?\nЯму ўдалося сабраць моцную каманду, згуртаваць яе, давесці да перамогі. Аляксандр Францкевіч лічыць, што мае ўнутранае адчуванне “кандыдатаў у чэмпіёны”: “Магу навучаць базавым ведам па праграмаванні, а калі заўважаю ў дзіцячых вачах іскрынку, бачу запал, цікаўнасць, самастойнасць, самадысцыпліну — тады запрашаю вучня ў каманду, што рыхтуецца да конкурсаў. Вельмі важная самадысцыпліна: у нас на заняткі, напрыклад, ніхто не спазняецца. Падрыхтоўка да конкурсаў патрабуе вялікіх высілкаў, шмат часу. Але многія мае вучні ўсюды паспяваюць”.\nГалоўная пляцоўка, дзе шліфуюцца таленты, — у лабараторыі кампаніі Іtransіtіon, міжнароднага пастаўшчыка ІТ-рашэнняў і паслуг. Там ёсць цэлы кабінет, у якім збіраюць робатаў. Заўсёды адчынены для хлопцаў і дзверы Рэспубліканскага рэсурснага цэнтра адукацыйнай робататэхнікі Беларускага дзяржпедуніверсітэта імя Максіма Танка: там Францкевіч працуе выкладчыкам.\nА ў 50‑й мінскай гімназіі ён — педагог дадатковай адукацыі па сумяшчальніцтве, займаецца з вучнямі стварэннем робатаў для ўдзелу ў навукова-даследчых конкурсах. У гімназіі пад яго кіраўніцтвам “па робатах” навучаецца каля 100 гімназістаў.\nПершыя заняткі ў згаданай лабараторыі, на якія прыйшлі трое сённяшніх чэмпіёнаў, Аляксандр Францкевіч пачаў праводзіць у 2014 годзе. Тады для школьнікаў ладзілі Мінскі адкрыты робатурнір, у якім і яго вучні паспяхова паўдзельнічалі. Праз год — новы поспех: выхаванцы Францкевіча прайшлі конкурсны адбор на Сусветную алімпіяду па робататэхніцы. Прадстаўлялі Беларусь на спаборніцтвах у Катары, дзе гулялі ў робафутбол. Адзін з юнакоў, які там быў, сёлета патрапіў і ў Дубай.\nНа конкурс, арганізаваны міжнароднай асацыяцыяй Іnternatіonal Fіrst Commіttee Assocіatіon (была заснаваная вядомым амерыканскім вынаходнікам Дзінам Кейменам у 2016‑м як пашырэнне Fіrst), вучні Францкевіча паехалі ўпершыню ў 2017 годзе. Дарэчы, хлопцы памятаюць, як на адкрыцці-закрыцці прэстыжных спаборніцтваў каля Белага дома іх вітала Іванка Мары Трамп, дачка Прэзідэнта ЗША. У 2018‑м на фінал аналагічных спаборніцтваў беларусы паехалі ў Мексіку. Так што да трэцяга, сёлетняга конкурсу ў Дубаі каманда рыхтавалася ўжо з улікам свайго папярэдняга досведу.\nСёлета конкурс FІRST Global Challenge прайшоў пад назвай “Ocean Opportunіtіes” і стаў першым конкурсам, зладжаным за межамі Паўночнай Амерыкі. “Мы не спадзяваліся, што атрымаем першае месца, хоць і бачылі, які добры ў нас атрымаўся робат. Ад розных неспадзевак ніхто ж не застрахаваны: скажам, у робата мог адысці кантакт провада, як тое здарылася ў Мексіцы, маглі ўзнікнуць праблемы з WІ-FІ ды што іншае, — тлумачыць трэнер. — І не ўсё залежыць ад адной каманды, бо ў часе спаборніцтваў яна выступае ў альянсе з дзвюма іншымі. Хлопцы супакойвалі сябе думкай, што выступяць добра, што называецца, без якіх-небудзь “касякоў”. Так і казалі: “Паедзем і выступім без касякоў”. А вось атрымалася, што выйшлі на першае месца. Можаце ўявіць сабе, колькі было радасці!”.\nНа конкурсе ў Дубаі была пастаўлена эказадача: пачысціць акіян ад забруджвальных рэчываў. Два альянсы па тры каманды з дапамогай робатаў павінны былі сабраць вялікія й маленькія шарыкі, што імітавалі тыя рэчывы, у зоны апрацоўкі ды перапрацоўчую баржу. Апошняя мела некалькі ўзроўняў: больш высокія з іх давалі й больш ачкоў. І беларускія юнакі ды іх робат з задачай справіліся. Спецыялісты высока ацанілі беларускую інжынерную думку, выкарыстаную ў праекце. Перамога стала магчымаю й таму, што каманда Robo4U змагла ўстанавіць добрыя стасункі з камандамі з іншых краін. На пэўным этапе спаборніцтваў яе аб’явілі “капітанам альянсу”: яна магла кіраваць тактыкай гульні. Альянс беларусаў з камандамі з Малдовы, Нарвегіі ды з камандай бежанцаў з Сірыі прывёў да перамогі. У 9 раундах, з якіх складалася гульня, беларусы выступілі ў альянсе з 26 замежнымі камандамі. Усяго на адным полі пабывала 54 каманды з розных краін. Мінчане прадэманстравалі свае здольнасці, а таксама пазнаёміліся з удзельнікамі з іншых краін.\nПоспехі вучняў — узнагарода настаўніку\nАляксандр Францкевіч гатовы доўга расказваць пра таленавітых вучняў, якія дасягнулі “залатога” поспеху ў Дубаі.\nЯўгена Говара, студэнта факультэта радыёфізікі й камп’ютарных тэхналогій БДУ, ён нездарма выдзеліў як капітана каманды. У хлопца ёсць здольнасці лідара, імкненне кіраваць, але не як у кар’ерыста: Яўген добры па натуры, клапоціцца пра іншых у камандзе. Ён з 2015 года неаднаразова станавіўся пераможцам спаборніцтваў па робататэхніцы і ў Беларусі, і ў замежжы.\nАляксандр Кульша, студэнт факультэта камп’ютарных сістэм і сетак Беларускага дзяржуніверсітэта інфарматыкі й радыёэлектронікі, са сваёй цудоўнай англійскай мовай выручаў каманду перад журналістамі. Нікому, пэўна, і ў галаву не прыходзіла, што вывучаў ён замежную мову ў Беларусі. Аляксандр канструяваў робата для конкурса разам з іншымі.\nМаксім Шпілеўскі, студэнт факультэта прыкладной матэматыкі ды інфарматыкі БДУ, з сям’і медыкаў. Вялікае жаданне займацца праграмаваннем у яго выклікаў прыклад старэйшага брата-праграміста. Ён гатовы займацца робатамі кожны дзень і да позняга вечара.\nУ Самуіла Алексіна, школьніка, настаўнік адзначае вялікую культуру зносін і самадысцыпліну. Ён ходзіць на курсы па ваджэнні аўтамабіля, заканчвае курсы польскай мовы ды яшчэ й “робата”-чэмпіёнам стаў. Хлопец здольны падаваць такія канструктарскія ідэі, што пераварочваюць ранейшыя ўяўленні.\nЦімафей Латушка — таксама яшчэ школьнік, далучыўся да каманды сёлета, хоць ІТ-тэхналогіямі захапляецца тры гады. Цімафей — “душа сваёй каманды”. На спаборніцтвах ён дапамагаў наладжваць ёй добрыя стасункі з іншымі камандамі з альянсу. Ён і сачыў, каб усе правады ў робата былі на месцы, не было тэхнічных збояў. Дзякуючы таму беларусы й выступілі ўдала. Перамогшы ў Дубаі, лічыць Аляксандр Францкевіч, яны добра заявілі пра беларускую школу робататэхнікі на ўвесь свет.\nКонкурс FІRST Global Challenge праводзіцца для ўдзельнікаў да 18 гадоў, і старэйшыя юнакі з беларускай каманды ў наступным годзе ўжо не змогуць на яго патрапіць. Але трэнер спадзяецца, што ў хуткім часе хлопцы будуць ужо мець дастаткова досведу, каб паехаць туды ў якасці мэтраў замест яго. Ведаў, здольнасцяў, талентаў у іх, на думку Аляксандра Аляксандравіча, хапае.\nПраграма для робата\nЗаняткі па робататэхніцы, лічыць мой субяседнік, карысныя для кожнага. Яны развіваюць алгарытмічнае мыслення. А такое мысленне — алгарытмічнае — патрэбнае і ў паўсядзённасці: з ім прасцей, напрыклад, скласці графік працоўнага дня ды зрабіць шмат чаго яшчэ.\nСам Аляксандр Францкевіч пазнаёміўся “па шчаслівай выпадковасці” з робататэхнікай, калі яна яшчэ не была такой моднай з’явай: 10 гадоў назад. У 2009‑м ён, студэнт 3‑га курса матэматычнага факультэта БДПУ, быў уключаны ў адзін праект, звязаны з навучаннем дзяцей. Былыя выхадцы з Беларусі ў Амерыцы жадалі пазнаёміць сваіх дзяцей з Бацькаўшчынай, зладзілі для іх пад Мінскам летні лагер, дзе выкладаліся веды ў галіне інфармацыйных тэхналогій. Арганізатары прывезлі з сабой і робатаў. Аляксандр зацікавіўся іх стварэннем. Тады было цяжка знайсці ў інтэрнэце кіраўніцтва па іх складанні. Студэнт Францкевіч, што называецца, метадам спроб і памылак сам даведваўся, што да чаго. Ва ўсіх складанасцях разабраўся самастойна ды праз год пачаў займацца навучаннем дзяцей праграмаванню з выкарыстаннем робататэхнічных набораў. “Я ўбачыў у тым вялікі патэнцыял, — удакладняе Аляксандр Францкевіч. — Не сакрэт: праграмаванне многім дзецям падаецца сумным працэсам. А праграмаванне з дапамогай робата выклікае ў іх цікаўнасць”. Робататэхніка, на яго думку, не павінна ўспрымацца толькі як модны павеў, бо гэта ў першую чаргу сродак развіцця ўменняў, набыцця новых ведаў.\nЯк выкладчыка кафедры інфарматыкі й методыкі выкладання інфарматыкі фізіка-матэматычнага факультэта БДПУ і навукоўцу, яго цікавяць высокія тэхналогіі ў адукацыі. Аляксандр Францкевіч распрацоўвае методыкі выкладання адукацыйнай робататэхнікі, методыкі выкладання інфарматыкі. Восем праграм факультатыўных заняткаў выкладчыка зацверджаны Мінадукацыі Беларусі ды апрабоўваюцца ў школах з 2016 года. Па яго методыцы выкарыстання візуальнай мовы праграмавання прайшлі педагагічныя эксперыменты ў многіх школах краіны. Аляксандр Аляксандравіч гаворыць: якраз тую методыку ён і прымяніў пры падрыхтоўцы вучняў да спаборніцтваў у Дубаі.\nА візуалізаванае праграмаванне — гэта што? Уявіце сабе: праграма ствараецца шляхам маніпулявання графічнымі аб’ектамі, тэкст праграмы пісаць не трэба. “Наш “дубайскі” робат праграмаваўся з дапамогай візуальнай мовы, — тлумачыць сутнасць методыкі й яе выкарыстанне на практыцы суразмоўца. — Праграма для яго складалася пры дапамозе перацягвання на маніторы камп’ютара алгарытмічных і матэматычных блокаў ды іх злучэння. Калі дзеці вывучаюць алгарытмізацыю й праграмаванне праз візуальную мову, яны пачынаюць лепш іх разумець, потым лягчэй пераходзяць на тэкставую мову праграмавання”.\nАляксандра Францкевіча вельмі прыцягвае адукацыйная дзейнасць: “Мне падабаецца будаваць ступені ў выкладанні, каб дамагчыся ў выхаванцаў пэўных уменняў і навыкаў, падабаецца сачыць за іх поспехамі, хай сабе й на адлегласці — праз паведамленні ў СМІ… Прыемна яшчэ адчуваць зваротную сувязь: мае вучні заўсёды ўдзячныя, калі бачаць плён ад заняткаў”. Так што сёння, відаць, свой выбар — ІТ-сфера ці праца выкладчыка — Аляксандр Францкевіч ужо зрабіў. Знайшоў сваё прызванне. І бліскучая перамога ягоных таленавітых выхаванцаў на прэстыжным конкурсе ў Дубаі — яскравае таму сведчанне. Мы ж дзякуючы такім перамогам надзею маем, што велізарны інтэлектуальны рэсурс Беларусі будзе развівацца, услед за ІТ-тэхналогіямі, таксама і ў гэтым, надзвычай перспектыўным кірунку, з імі спалучаным.\n1930 Настаўніца беларускай мовы і літаратуры: Жыць, каб... не бурыць!\n669 Свята «Александрыя збiрае сяброў» адбудзецца ў гэтыя выходныя. Распавядаем, што на ім паглядзець\n528 Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?


Квэст "Таямніцы і загадкі..."\nМузей-запаведнік “Нясвіж” запрашае Вас на Квэст “Таямніцы і загадкі Палаца Радзівілаў”! Раптам вы ніколі не былі ў Нясвіжы? Тады зараз самы час! Бо наша новая задумка вывучаць палац і гісторыю рода Радзівілаў падчас Квэста – спецыяльна для Вас! Больш вы анідзе не сустрэнеце...\nНясвіжскія князі запрашаюць і віншуюць!\nУ першыя студзеньскія дні княжацкі маршалак сустракаў гасцей Нясвіжскага палаца і запрашаў у захапляльнае гістарычнае падарожжа. Праходзячы па залах і пакоях, наведвальнікі паслядоўна траплялі ў XVII, XVIII і XIX стагоддзі, дзе іх віталі прадстаўнікі княжацкай сям’і: Мікалай Крыштаф Радзівіл...\n“Кубак Старога замка – 2018”\nДУ “Нацыянальны гісторыка-культурны музей-запаведнік “Нясвіж” запрашае вучняў 8-9 класаў дзяржаўных устаноў адукацыі прыняць удзел у інтэлектуальнай гульні “Кубак Старога замка – 2018”. Вось ужо сёмы год нясвіжскі замак адчыняе свае дзверы перад таленавітай моладзю рэспублікі. Упершыню...\nМерапрыемствы «Нядзельны дзень у палацы»\nМузей-запаведнік "Нясвіж" запрашае наведаць праграму выхаднога дня ў Палацы Радзівілаў! Кожную летнюю нядзелю - з 3 чэрвеня па 26 жніўня - госці Нясвіжскага палаца змогуць убачыць і паўдзельнічаць у найцікавейшай праграме з музычна-тэатралізаваным прадстаўленнем! Дух гісторыі і забаў...\nЛіпень: 7,14,21,28 Жнівень: 4,11,18,25 У суботу ў Нясвіж ўсёй сям'ёй, вясёлай кампаніяй на цэлы дзень! Барабанны пошчык і прызыўныя гукі дуды, якія разносяць па ваколіцы палацавых зямель нясвіжскага наваколля. Гэта нашы новыя займальныя праграмы на летні сезон 2018 з музычным...


АДБЯЛІЦЬ КІЛАБАЙТЫ | Новы Час\nПрадстаўнікі электронных СМІ і блогеры ўзяліся наводзіць чысціню ў беларускай інтэрнэт-прасторы\n27 студзеня афіцыйна стартавала кампанія ‘Чысты байнэт’ Яе ініцыятарамі выступілі ГА Беларуская асацыяцыя\nжурналістаў 'Будзьма!’. Галоўнай ідэяй кампаніі ініцыятары бачаць “самарэгуляванне “інфармацыйнага Байнэту, а\nтрыумвіратам, які ў ідэале павінен прыйсці да кампрамісу і гарманічнага суіснавання ў беларускім сеціве – “мілосны трохкутнік Журналісты – Блогеры –\nЧытачы. У якасці старту кампаніі ў Мінскім міжнародным адукацыйным цэнтры (IBB) адбыўся круглы стол з удзелам другіх і першых.\n27 студзеня афіцыйна стартавала кампанія ‘Чысты байнэт’ Яе ініцыятарамі выступілі ГА Беларуская асацыяцыя журналістаў 'Будзьма!’. Галоўнай ідэяй кампаніі ініцыятары бачаць “самарэгуляванне “інфармацыйнага Байнэту, а трыумвіратам, які ў ідэале павінен прыйсці да кампрамісу і гарманічнага суіснавання ў беларускім сеціве – “мілосны трохкутнік Журналісты – Блогеры – Чытачы. У якасці старту кампаніі ў Мінскім міжнародным адукацыйным цэнтры (IBB) адбыўся круглы стол з удзелам другіх і першых.\nМэта акцыі – вырашыць шматлікія пытанні, якія нагрувасціліся ў прадстаўнікоў СМІ і блогасферы за ўвесь час (су)існавання ў інтэрнэце, а менавіта "заахвоціць прадстаўнікоў Байнету дамовіцца паміж сабою пра выкананне стандартаў «традыцыйнай» журналістыкі, адказнае стаўленне да працы з інфармацыяй (асабліва чужой), захаванне этычных норм, прынятых у прафесійным асяроддзі". Кампанія зойме час: ініцыятары просяць ва ўдзельнікаў паўгода.\nНават зацятыя прыхільнікі новай ініцыятывы адкрыта прызнавалі яе ўтапічнасць. Як і можна было чакаць, самыя злосныя “парушальнікі канвенцыі на круглы стол “Чысты байнэт не з’явіліся. Затое ўжо традыцыйна ў дыскусіі з незалежнымі мэдыя ўзялі ўдзел прадстаўнікі ўраду. Кіраўнік упраўленьня электронных СМІ Міністэрства інфармацыі РБ Генадзь Курбека, харызматычна пасміхаючыся, абвесціў:\n“Мы прыслухаліся да закліку спадара Класкоўскага пакінуць веб-аратаяў у спакоі. Рэгістраваць электронныя СМІ пасля 8 лютага 2009 году ў абавязковым парадку ніхто не будзе.\nЯк і было анансавана, выступалі юрысты і спецыялісты па медыя. Праўнік Сяргей Зікрацкі, якога каментавалі і дапаўнялі калегі, расказаў пра Закон РБ аб аўтарскім праве і сумежных правах. Закон быў прыняты ў 1996 годзе, калі ніхто і ўявіць сабе не мог, якую ролю набудуць інтэрнэт і электронныя СМІ ў самай блізкай будучыні. Таму дастасоўваць існыя законы да інтэрнэт-прасторы вельмі складана. Але гэта магчыма. "Меркаванне, што інтэрнэт не магчыма рэгуляваць законам – хібнае, – зазначыў выступоўца. Па яго словах, з кожным годам ступень усведамлення інтэрнэт-аўтарамі сваіх правоў павялічваецца. “Як вынік, цягам 2008 году толькі я меў 5-7 паспяховых судовых спраў, дзе аўтарам удалося абараніць свае правы на публікацыі ў інтэрнэце. Аўтары пачынаюць актыўна, а не пасіўна, як раней, рэагаваць на крадзеж сваёй інтэлектуальнай уласнасці, і гэта тэндэнцыя, паводле прагнозаў Зікрацкага, будзе толькі расці.\nПравілы “добрага мавэтону\nЖурналіст Аляксандр Класкоўскі, які на круглым стале прадстаўляў БелаПАН, прааналізаваў механізмы парушэння аўтарскіх правоў у інтэрнэце. “Крадуць менавіта профі – дэклараваў ён, паставіўшы ў прыклад журналістам супольнасць блогераў, якая прасякнутая ўзаемапавагай і сумленна дбае пра аўтарскія правы як адно аднога, так і аб правах прафесійных СМІ. Класкоўскі ўмоўна падзяліў электронныя рэсурсы на “чэсныя і “нячэсныя – адны з якіх акуратна спасылаюцца на цытаваны тэкст, не спрабуючы выдаць запазычаную інфармацыю за ўласную, а іншыя (“Дык гэта ж інтэрнэт!) здзяйсняюць трывіяльны плагіят, часам нават спрабуючы замесці сляды хітрамудрымі спосабамі:\n“Эпоха грубага крадзяжу мінула. Электронныя СМІ ператварыліся ў “вялікіх камбінатараў, якія ведаюць 400 адносна сумленных спосабаў адымання інфармацыі, – медыяэксперт проста сыпаў метафарамі.\nВынік такіх працэсаў у інтэрнэт-СМІ, як выявілася, не задавальняў многіх прысутных: замест унікальных і свежых навін карыстальнікаў байнэту чакае адна і тая ж інфармацыя, якая курсуе з рэсурса на рэсурс у фактычна нязменным выглядзе.\nМедыяэксперт і мадэратар круглага стала Паўлюк Быкоўскі зрабіў экскурс у феномен існавання інфармацыі ў блогасферы (калі раптам нехта яшчэ не быў у курсе). Каардынатар моладзевага праекту Generation.by Юрась Сідун прапанаваў варыянты “унутрыкарпаратыўнага пагаднення супрацы СМІ і простых аўтараў у інтэрнэце. Заканадаўчыя акты не прымаюцца хутка і часам састараваюць яшчэ да прыняцця. Спроба сфармуляваць на грамадскіх пачатках нейкія “маральныя імператывы таксама не прыводзяць да станоўчага выніку. Так, украінская кампанія 2005 году 'Чысты інтэрнэт', якая часткова натхніла БАЖ, амаль не мела розгаласу ва Ўкраіне, атрымаўшы адно нешматлікія скептычныя водгукі. Аптымальным варыянтам, на думку Сідуна, з’яўляецца так званае “звычаёвае права. Яно ўжо працуе, сцвярджае ён. “Калі адзін рэсурс некарэктна спаслаўся на другі рэсурс, то хапае адной тэлефоннай размовы паміж рэдактарамі, каб вырашыць справу. Гэта – кропкавая тэрапія, але, маўляў, толькі такая і магчымая ў інтэрнэт-прасторы, якая няспынна і імкліва мяняецца.\nНамеснік старшыні ГА БАЖ Андрэй Бастунец і гендырэктар УП “Надзейныя праграмы (TUT.BY) Юры Зісер ў сваіх выступах зрабілі акцэнт на тым, што аўтарскае права – толькі адзін з “папяровых законаў, які распаўсюджваецца на інтэрнэт. І дбаць пра датрыманне астатніх – таксама абавязак аўтараў і ўладальнікаў сайтаў – выдаўцоў, бізнэсоўцаў... Так, пакаяўся Зісер, у імя чысціні ўсенародна любімага “тутбаю на рэсурсе не так даўно была ўведзеная прэмадэрацыя.\nАдвучыць зайца курыць\nУдзельнікі круглага стала і не спрабавалі аспрэчыць, што ў многім акцыя “Чысты байнэт выглядае як распрацоўка карпаратыўнага пагаднення. Усё, што прагучала 27 студзеня, выклікала і, несумненна, яшчэ выкліча скептыцызм асноўных адрасатаў кампаніі – журналістаў, блогераў і, найперш, чытачоў – спажыўцоў інтэрнэт-кантэнту. Як ні спрабаваў каардынарар “Будзьма Севярын Квяткоўскі давесці, што тут, як і з ежай – спажывец аддасць перавагу “экалагічна чыстаму прадукту, усім было ясна: “брудны байнэт, як і фаст-фуд, рабіць прасцей і камерцыйна мэтазгодней. Так, праз паўтары гадзіны пасля заканчэння круглага стала “Чысты байнэт у сеціве з’явіўся разгромны агляд кампаніі, які базаваўся ўсяго толькі на яе анонсе.\nТаму нядзіўна, што асноўнай рэччу, да якой апелявалі выступоўцы, было прафесійнае і чалавечае сумленне журналістаў. “Запытайцеся найперш сябе: а ці не краду я? – эпатаваў прысутных праўнік Сяргей Зікрацкі, – калі вы дзейнічаеце ў згодзе з уласным сумленнем, то і з законам праблем не будзе. На дадзеным этапе закон мае шмат дзірак, і, як яго не карэктуй, ён будзе іх мець. Менавіта таму словам дня было “самарэгуляванне. Падкрэслівалася, што правілы і нормы, якія паўстануць, будуць насіць хутчэй рэкамендацыйны характар: “Нельга забараніць чалавеку паліць, але інтэнсіўная прапаганда здаровага ладу жыцьця зніжае колкасць курцоў у свеце, – параўноўваў Квяткоўскі.\nІніцыятары кампаніі “Чысты байнэт зрабілі акцэнт на тым, што яны адно мадэруюць грамадскую думку, а прапановы павінны паступаць ад стваральнікаў і карыстальнікаў беларускага сеціва. Але прагучалі просьбы пра канкрэтныя вынікі і рэкамендацыі.\nВольга Бабак, (БАЖ), заклікала ўладальнікаў электронных СМІ, не чакаючы якіх-кольвек канвенцый, самім сфармуляваць падрабязныя дысклэймеры для сваіх сайтаў. У іх варта прапісаць такія дробязі, як ці мае іншы рэсурс права мяняць вашы загалоўкі, павінен ажыццяўляцца гіперлінк на сайт ці на матэрыял, што капіруецца, ці павінна ў матэрыяле згадвацца імя журналіста і многае іншае.\nПершы этап кампаніі “Чысты байнэт – інфармаванне інтэрнэт-супольнасці і збор прапановаў. Даслаць свае заўвагі і прапановы можна праз форму на галоўнай старонцы сайту кампаніі. У якасці выніку мадэратары прапануюць выпрацаванае агульнае пагадненне па этычных і тэхнічных нормах супрацы ў байнэце. Любы рэсурс ці аўтар, які пажадае іх датрымлівацца, зможа адзначыць сваю старонку знакам якасці “Чысты Медыяпрадукт. Калі такіх заўвагаў у вас пакуль няма, вы можаце далучыцца да кампаніі, размясціўшы яе банеры на сваім рэсурсе.


Бярэзінскія земляробы вядуць ворыва зябліва — Березино. Березинский район. Березинская панорама\nБярэзінскія земляробы вядуць ворыва зябліва\n9 октября 2018 490 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nНа палетках раёна завяршылася азімая сяўба зерневых культур. Па інфармацыі райсельгасхарчу на 9 кастрычніка гэта работа выканана на 94 працэнты да задання. У ліку тых, хто паспяхова справіўся ў аптымальныя тэрміны правесці гэту кампанію, і калектыў сельгасфіліяла “Здравушка-агра”. Азімы клін тут склаў 1300 гектараў, з якіх па 400 гектараў занялі пшаніца і трыцікале і 500 гектараў – жыта.\nА сёння працаўнікі філіяла робяць зачын пад ураджай будучых яравых культур. На пачатак тыдня з плануемых 889 гектараў зябліва было ўзнята больш паловы – 489. Палеткі пад веснавую сяўбу тут рыхтуюцца па ўсіх тэхналагічных нормах, пачынаючы ад лушчэння іржышча, унясення гліфасатаў, дыскавання глебы і наступнага яе ўзорвання. Не забываюць і пра збор камянёў.\nНа асноўных палявых работах заняты чатыры энерганасычаныя трактары, сярод якіх і новенькі, толькі што атрыманы па лізінгу, МТЗ-3522 з амерыканскім рухавіком і вялікім 9-корпусным плугам.\nЗадаволены новай тэхнікай механізатар Генадзь Ізнік, які амаль не пакідае кабіну трактара і адзін з пачатку кампаніі паспеў узараць амаль 350 гектараў – прыкладна па 46 за змену. А каб такі каштоўны трактар не прастойваў у напружаны час, яго работу арганізавалі ў кругласутачным рэжыме, напарнікам Г. Ізніка з’яўляецца Сяргей Федарэнчык. Па аналагічным графіку працуе яшчэ адзін экіпаж механізатараў – Юрыя Цюхая і Сяргея Аўтуховіча. На апрацоўцы глебы задзейнічаны таксама не менш старанныя механізатары Іван Путрык, Васіль Хрэшчановіч, некаторыя іншыя спецыялісты.\nНаладжаная ў гаспадарцы работа арганізавана такім чынам, каб ворыва зябліва было завершана своечасова.\nНа здымках: механізатар Г. Ізнік каля новенькага МТЗ-3522; дырэктар сельгасфіліяла “Здравушка-агра” М. Крыцкі; на лушчэнні іржышча заняты Ю. Цюхай.\n← О бюджете на 2019 год


Амерыканскі сняданак Сняданак Хлеб Хлеба\nСтварэнне самаробных ангельскіх кексаў вельмі магчыма! Гэта таксама нашмат лягчэй, чым я калі-небудзь чакаў бы! Яго просты рэцэпт тэсту, які павінен расці, як і большасць тэсту. Затым цеста рыхтуецца на ... чакаць яго ... патэльню. Хто ведаў, што вы маглі б зрабіць цэлы рулон на патэльні ??\nСамаробныя ангельскія кексы дзіўныя пакрытыя алеем і джэмам. І яны робяць вярхоўнае яйка Бенедыкт!\nХоць гэта не будзе чым-то вы робіце кожны дзень, яны весела і смачны сняданак у выхадныя дні! Гэты рэцэпт робіць вялікую партыю, так што вы можаце замарозіць рэшткі. Яны разагрэць вельмі лёгка. Проста змесціце іх у 400 градусаў духоўцы на працягу 10 хвілін!\n1 3/4 кубкі малака (апарыць і астуджаюць да цёплы)\n3 сталовых лыжкі сметанковага масла (пакаёвая тэмпература)\n2 сталовай лыжкі цукру\n2 чайныя лыжкі дрожджаў імгненнага\n5 кубкаў хлебнай мукі (звычайныя мучныя працы таксама, але хлеб мука дае яму лепш кансістэнцыю)\n1/4 кубкі кукурузнай мукі (або маннай крупы або манную, больш-менш, пасыпаючы патэльню)\nЗмяшайце малако, сметанковае масла, соль, цукар і дрожджы ў місцы міксера стэнда. Асцярожна змяшаць з дапамогай мацавання маніпулятара. Дадаць у ўзбітым яйку.\nПавольна дадайце ў муку, як змяшальнік працуе.\nПрацягвайце біць сумесь на сярэдняй хуткасці на працягу прыкладна 5 хвілін. Цеста павінна пачаць адхіліцца ад бакоў міскі ў гэтай кропцы і будзе выглядаць гладкай і атласная. Гэта будзе вельмі мяккае цеста, а таксама будзе вельмі эластычным. Калі ён не пачынае цягнуць у бок ад шара, адчышчаюць боку з дапамогай шпателя.\nНакрыйце міску тканінай і змясціць у цёплае месца. Хай цеста паднялося на працягу гадзіны да двух гадзін.\nПадзяліць цеста на 16 роўных частак. Раскачайце кожны кавалачак у шарык і акуратна прыціснуць. Акуніце абодва бакі тэсту дыска ў манныя крупы або Farina і размяшчаць непасрэдна на прахалодным патэльні. Тыя, якія не будуць адпавядаць на патэльні можа быць месца на пергаментнай падшэўкай і маннай пасыпаны ліст патэльню. Накрыць булачкі з ручніком і дайце падняцца на працягу яшчэ 20 хвілін.\nУключыце цяпло па вельмі нізкім у патэльні. Варыць 7-12 хвілін на кожным боку, правяраючы, каб пераканацца, што яны не больш за падрумяніцца. Калі яны подрумянятся з абодвух бакоў, перш чым яны здаюцца зроблена ў сярэдзіне, проста змесціце іх у разагрэтую да 400 градусаў духоўцы каля 10 хвілін. Прыгатаваць пакінутыя кексы.\nДайце ім трохі астыць і падзяліць іх з відэльцам, каб атрымаць гэтыя закуткі!\nУсяго пшаніцы пончыкі\nБульба Flake Закваскі Starter і хлеба Рэцэпт\nСыр і Jalapeno Запоўненыя Бюргерса\nСпякотнае плячо ягня з падліўкай\nМоцарелла Сыры Рэцэпты і Саветы па падрыхтоўцы


Пераказ Бібліятэка-легенда на беларускай мове | Кароткі змест\nМагнаты Храптовічы аблюбавалі Шчорсы яшчэ ў пятнаццатым стагоддзі. Іх вабілі чароўны Нёман, Налібоцкая пушча, ураджайныя палеткі.\nЗ вялікага роду Храптовічаў у спіс асветнікаў Беларусі занесены Літавор Храптовіч. Вядомы грамадскі, палітычны і дзяржаўны дзеяч любіў свой радавы маёнтак. Менавіта пры Літавору тут была сабрана ўнікальная бібліятэка.\nКажуць, у бібліятэчным храме Храптовіча было каля дваццаці тысяч кніг. Гэта творы рымскіх, грэчаскіх, італьянскіх, французскіх класікаў, а таксама рукапісы і архівы па гісторыі Беларусі, Літвы, Польшчы.\nУ тысяча дзевяцьсот трынаццатым годзе бібліятэку-скарб вывезлі ў Кіеўскі ўніверсітэт. Аднак пасля адкрыцця ўніверсітэта на радзіме яна павінна была вярнуцца.\nНа жаль, гэтага не адбылося. Перад Першай і Другой сусветнымі войнамі бібліятэка была эвакуіравана ў розныя гарады Расіі. Кнігі, што засталіся ў Шчорсах, знішчылі фашысты.\nСёння бібліятэку Храптовіча трэба шукаць па ўсім свеце. Хочацца верыць, што гэтым зоймуцца маладыя рупліўцы беларускай культуры.