19 жнівень 2016, 15:00\nПутч ГКЧП, які адбыўся чвэрць стагодзьдзя таму (19 жніўня 1991 г.), адметны дзеля шмат якіх прычын. І як выразны прыклад гістарычнай падзеі, якая дала эфэкт, адваротны плянам яе арганізатараў. Путчысты хацелі спыніць разбурэньне камуністычнага рэжыму і савецкай імпэрыі, а ў выніку крах мяцяжу надаў гэтаму працэсу максымальнае паскарэньне.\nЦяпер існуе шмат разважаньняў пра тое, што ГКЧП праз 25 гадоў фактычна перамог у лукашэнкаўскай Беларусі і пуцінскай Расеі. Зразумела, гэта мэтафара. Бо сёньняшнія Беларусь і Расея, пры ўсім вонкавым падабенстве, усё ж ня копія савецкага ладу.\nАле тут узьнікае іншае пытаньне. Калі прызнаць правільнасьць такіх разважаньняў і канстатаваць, што цяперашнія рэжымы Лукашэнкі і Пуціна грунтуюцца на тых самых каштоўнасьцях, якія вызнаваў ГКЧП, то чаму народ не падтрымаў путч у 1991 годзе, а падтрымаў усталяваньне цяперашніх беларускага і расейскага рэжымаў значна пазьней?\nДумаю, ГКЧП запазьніўся. Калі б путч адбыўся годам раней, дзесьці ў 1990 годзе, то мог бы мець посьпех. А ў 1991 годзе камуністычная сыстэма перажывала агонію. Дрыжачыя рукі кандыдата ў дыктатары віцэ-прэзыдэнта СССР Генадзя Янаева, як і ягоная карыкатурная ў палітычным сэнсе фігура — гэта пэўны сымбаль таго путчу. У сытуацыі агоніі сыстэма наўрад ці можа перамагчы.\nБарыс Пуга, Генадзь Янаеў і Алег Бакланаў на прэсавай канфэрэнцыі ГКЧП, 1991 год\nКалі праводзіць гістарычныя паралелі, я б параўнаў ГКЧП з карнілаўскім мяцяжом у жніўні 1917 году. Спроба перамагчы рэвалюцыйную Расею з дапамогай двух кавалерыйскіх карпусоў была ў гэты момант вялікай ілюзіяй. Прычым Карнілаў быў даволі папулярны ў войсках генэрал.\nА ў складзе ГКЧП папулярных палітыкаў не было. Адны чыноўнікі. Якраз наадварот, путчу супрацьстаяў папулярны ў народзе Барыс Ельцын.\nДарэчы, у кастрычніку 1993 году Ельцын не пабаяўся расстраляць з танкаў будынак парляманту, які таксама спрабаваў зладзіць мяцеж. Розьніца ня толькі ў тым, што ў прэзыдэнта Расеі не дрыжэлі рукі. Больш важна іншае. Сам Ельцын і ягоная каманда адчувалі, што яны, так бы мовіць, на правільным баку гісторыі і што тая іх апраўдае. Падаецца, што такога адчуваньня ў ГКЧП не было.\nАле ўявім, што верныя ГКЧП войскі не пабаяліся б крыві, расстралялі б Белы дом, дзе заселі прыхільнікі Ельцына. Што б было?\nДумаю, зусім спыніць працэс дэмантажу камуністычнага рэжыму ўжо ўсё роўна было б немагчыма. Можна было толькі прытармазіць. Вярнуцца ў брэжнеўскія часы «разьвітога сацыялізму» было нерэальна. Вельмі шмат што зьмянілася ў краіне за пэрыяд гарбачоўскай перабудовы. Тое, што ўдалося ў Вугоршчыне ў 1956 годзе, Чэхаславаччыне ў 1968 годзе, Польшчы ў 1981 годзе, наўрад ці ўдалося б у СССР. І розьніца ня толькі ў тым, што ў выпадках з гэтымі краінамі ў сытуацыю ўмяшалася моцная вонкавая сіла. Але і ў тым, што ў СССР адначасова развальваўся ня толькі камуністычны рэжым, але і імпэрыя. Таму, калі б перамог ГКЧП, агонія сыстэмы зацягнулася б і была б больш крываваю.\nА вось у Кітаі ўдалося здушыць антыкамуністычную аксамітную рэвалюцыю. Там 4 чэрвеня 1989 году войскі патапілі ў крыві студэнцкую дэманстрацыю на плошчы Т’яньаньмэнь у Пэкіне. Чаму там удалося, а ў СССР — не? Іншая краіна, інакшая цывілізацыя. Я б прапанаваў тры адрозьненьні.\nНевядомы стаіць перад танкамі на плошчы Т’яньаньмэнь у Пэкіне, 1989 год\nПа-першае, у кітайскай сытуацыі дэманстрацыя на плошчы Т’яньаньмэнь — гэта клясычная сытуацыя «рэвалюцыі зьнізу». А перабудова ў СССР пачалася як «рэвалюцыя зьверху», якая потым увайшла ў рэзананс з «рэвалюцыяй зьнізу».\nПа-другое, да 1989 году за плячыма тагачаснага кіраўніцтва КНР была гісторыя посьпеху. Ужо 10 гадоў у краіне ішлі эканамічныя рэформы, пачатыя Дэн Сяопінам. Яны пасьпелі даць эфэкт, што адчула большасьць насельніцтва. Узровень дабрабыту людзей павышаўся на вачах. І гэта пэўным чынам легітымізавала сілавое здушэньне выступу студэнтаў у вачах насельніцтва. У СССР жа было афіцыйна зафіксавана, што краіна трапіла ў «пэрыяд застою».\nНарэшце, па-трэцяе, кіраўніцтва КНР ужыло сілу на пачатковай стадыі кітайскай «перабудовы», якая закранула ў асноўным студэнцтва. У СССР путч ГКЧП здарыўся, як ужо сказана вышэй, позна, калі сыстэма пайшла ўразнос.\nІ пасьля падзеяў 1989 году ў Кітаі не адбылася рэстаўрацыя ранейшай сыстэмы, краіна не вярнулася ў часы Мао Цзэдуна. Там працягваліся эканамічныя рэформы, якія прывялі да бурлівага росквіту КНР. І таму цяперашняе кітайскае кіраўніцтва можа апэляваць да гэтага і казаць, што гісторыя апраўдала тагачасныя крокі лідэраў краіны.\nАле вернемся да постсавецкай прасторы. Рынкавыя дэмакратычныя рэформы ў большасьці постсавецкіх краін не атрымаліся. У выніку адбыўся ў пэўным сэнсе рэванш, які грунтаваўся на масавым расчараваньні ад перамен.\nАле ніякая рэстаўрацыя не бывае поўнай. Вярнуцца ў камуністычны лад нікому ў голаў не прыходзіць. У выніку атрымаліся гібрыдныя сацыяльна-палітычныя мадэлі, якія ня маюць гістарычнай пэрспэктывы.\nАднак ні «рэвалюцыі зьверху», ні «рэвалюцыі зьнізу» не відаць нават на далёкім гарызонце. Што відаць, дык гэта паступовае гніеньне.\nПадзеньне: Дваццаць гадоў пасьля распаду СССР. Спэцпраект Радыё Свабода


Financial Times раіць паглядзець канцэрт «Старога Ольсы»\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Financial Times раіць паглядзець канцэрт «Старога Ольсы»\nДата публікацыі: 22.04.2020\nУчора газета Financial Times апублікавала матэрыял пад назвай «Топ-10 класічных канцэртаў для праслухоўвання анлайн на гэтым тыдні». Сярод іх аўтар Ханна Няпілава ўзгадвае і канцэрт Старога Ольсы, што адбыўся ў межах святкавання Еўрапейскага дня старадаўняй музыкі 21 сакавіка.\nПаводле яе слоў, самы відавочны выбар - Стывен Дэвайн з 48 прэлюдыямі і фугамі Баха на клавесіне, якія ён выконвае ў Нацыянальным цэнтры старадаўняй музыкі ў брытанскім Ёрку. «Для чагосьці трохі іншага ёсць беларускі гурт «Стары Ольса», які выконвае сярэднявечную музыку часоў Вялікага Княства Літоўскага», - дадае Ханна (пераклад "Беларусь и мир" belmir.by).\n«Старому Ольсе» сёлета 21, паўналецце. Таму музыкі вырашылі стварыць анлайн-музей гурта «Стары Ольса», які павесяць на сваім сайце. У музеі будуць знакавыя фота- і відэаматэрыялы гурта, аўдыазапісы інтэрв’ю, адсканаваныя артыкулы, плакаты, дыпломы, гісторыі, фота падарункаў, атрыбутыкі і іншыя цікавыя рэчы.\n"Без вашай дапамогі і вашых матэрыялаў музей будзе няпоўным. Таму мы просім вас дасылаць нам свае ўспаміны і рарытэтныя фота. Далучайцеся!" - звяртаюцца да сваіх прыхільнікаў музыкі.


Макет новости * Грамадская арганізацыя «Ахова птушак Бацькаўшчыны» Макет новости * Грамадская арганізацыя «Ахова птушак Бацькаўшчыны»\nНавіна арганізацыі ад 8 ліпеня 2016 года\nПа «Канале дзікай прыроды» скача наўздагон сыну Вялікі Князь! Менавта так завуць бацьку Бэмбі. І не дзіўна: як па-іншаму назваць гэтага велічнага красуна?\nПра Белавежскага Бэмбі і барсука дня\nУ сеціве шырока разышлося відэа пра тое, як на беларуска-ўкраінскай мяжы спрабавалі пабіцца два самца казулі, але прыйшоў воўк і вырашыў канфлікт мірным шляхам. У нас на «Канале дзікай прыроды» таксама ёсць чым пахваліцца: два выдатных прыкладу сэлфі ад мамы-ваўчыцы і казулі-самца. Спадзяемся, яны не сустрэнуццп на гэтым мосціку 🙂\nУ сеціве шырока разышлося відэа пра тое, як на беларуска-ўкраінскай мяжы спрабавалі пабіцца два самца казулі, але прыйшоў воўк і вырашыў канфлікт мірным шляхам.\nУсе гэтыя прыгожыя жывёлы ёсць у Белавежскай пушчы, а пушча ёсць у «Топ-8 унікальных месцаў Беларусі». З рэйтынгам можна пазнаёміцца па спасылцы, а вось з пушчанскімі жыхарамі цікава сустрэцца офлайн.\nУ нас на «Канале дзікай прыроды» таксама ёсць\nЧто делать с колониями чаек, которые отвоевывают у заводов крыши зданий и не желают видет в своих владениях людей ?


Хлопец блакуе тэлефон з патэнцыйна 6 мільёнаў долараў у крыпта; Вось колькі хакер аднавіў - BitcoinEthereumNews.com\nХлопец блакуе тэлефон з патэнцыйна 6 мільёнаў долараў у крыпта; Вось колькі хакер аднавіў\nЗ cryptocurrencies ад прыроды не маюць банк або прыватная ўстанова, якая захоўвае актывы карыстальнікаў і прыватныя ключы, адказнасць за іх захоўванне кладзецца на асобнага ўладальніка, які часам можа страціць доступ да сваіх крыпта-кашалькі па любой колькасці прычын.\nДжо Гранд, таксама вядомы як Кінгпін, - амерыканскі камп'ютэрны інжынер і хакер, які дапамагае гэтым людзям атрымаць у іх біткоіны (BTC) кашалькі пасля страты доступу да сваіх прылад або ўліковых запісаў.\nУ адной са сваіх намаганняў ён дапамог чалавеку па імені Лавар Сандэрс атрымаць доступ да крыпты на сваім тэлефоне пасля таго, як Сандэрс заблакаваў у сябе прыладу, якая, на яго думку, магла змяшчаць мільёны даляраў.\nЯк ішоў працэс\nГранд задакументаваў увесь працэс на YouTube відэа апублікавана 23 чэрвеня. Каментуючы сваю працу ў відэа, ён патлумачыў:\n«Сапраўды, усё можна ўзламаць, калі ўкласці дастаткова часу і рэсурсаў. Частка ўзлому заключаецца ў тым, што вы ніколі не ведаеце, што адбудзецца, нават калі вы рабілі гэта некалькі разоў. Гэта заўсёды адчуваецца як чараўніцтва. Заўсёды ёсць рызыка таго, што нешта пойдзе не так, асабліва з тым тыпам атакі, які я рабіў».\nГрант закасаў рукавы і пачаў працаваць над сваёй магіяй, якая ўключала ў сябе выманне памяці прылады, пошук, дзе захоўваецца пароль разблакоўкі, высвятленне, што гэта такое, доступ да кашалька, а затым праверку, ці ёсць на ім грошы.\nУвесь працэс заняў каля тыдня, але канчатковы вынік быў невыразным, бо высветлілася, што Сандэрс пераацаніў кошт біткойна, які меў у яго кашальку. У прыватнасці, у яго было ўсяго 0.00300861 BTC, які каштаваў 105 долараў на момант стварэння відэа.\nМіж тым, у час прэсы біткойн таргаваўся на ўзроўні 20,898 63 долараў, што азначае, што ў цяперашні час ён каштуе яшчэ менш - каля XNUMX долараў.\nНе ўвесь біткойн страчаны\nАднак заставаўся апошні зашыфраваны кашалёк, у які можна было ўзламацца, што дае надзею, што ўся гэтая праца была недарэмнай. Як аказалася, не было. Нягледзячы на тое, што большасць грошай Сандэрса ў кашальку была страчана, сума, якая засталася, па-ранейшаму перавышала яго інвестыцыі з ліпеня 2016 года, якія складалі 400 долараў.\nТлумачачы гэта Сандэрсу, Гранд сказаў:\n«Многае з іх, на жаль, пайшло ў месца пад назвай Bit Blender. Праблема ў тым, што гэты вэб-сайт знік у 2019 годзе, я лічу, так што большая частка знікла. Добрая навіна ў тым, што ёсць (...) 1,800 або 2,000 долараў [кошт біткойна], што ўсё роўна лепш, чым вашыя інвестыцыі».\nГэта толькі адзін з канцэртаў Гранда, які пацвердзіў яго сцвярджэнне, што «ўсё можна ўзламаць», хоць часам, як ён казаў, «грошай няма». Зрэшты, часам так і бывае, як ён даказаў у канцы студзеня.\nНа самай справе, Фінбольд паведамлялі ў той час пра Джо Гранда і інжынера-электрыка Дэна Райха ўзлом абсталявання Trezor One кашалёк з крыпта на суму больш за 2 мільёны долараў. Пасля таго, як яны падрабязна апісалі ўвесь працэс у відэа на YouTube, Trezor адказаў, што эксплойт, які яны выкарыстоўвалі, ужо выпраўлены.\nГлядзіце поўнае відэа працэсу ўзлому Grand:\nКлючавыя словы: крипто-, Хлопец, Хакер, Ера, Валасы, мільёна, тэлефон, патэнцыйна, адноўлены\nGreen Token, які змагаецца з забруджваннем навакольнага асяроддзя, цяпер знаходзіцца на PancakeSwap\nШто трэба пераадолець на шляху


24 чэрвень 2020, 19:55\nВалеры Цапкала ў Маладэчне 17 чэрвеня 2020\nБылы кіраўнік Парку высокіх тэхналёгіяў, былы амбасадар у ЗША Валеры Цапкала 24 чэрвеня падаў у ЦВК дакумэнты на рэгістрацыю кандыдатам у прэзыдэнты.\n«Сабралі 220 тысяч, аддалі ў выбаркамы 160 тысяч, — сказаў Цапкала журналістам. — Мы самі правялі рэвізію якасьці сабраных подпісаў... На сёньняшні момант мы ня бачым ніводнай прычыны, якая б магла паслужыць падставай для адмовы ў рэгістрацыі».\nЁн выказаў спадзяваньне, што ўсе «асноўныя, так званыя рэйтынгавыя кандыдаты будуць зарэгістраваныя».\nЦапкала заявіў, што яго каманда «будзе абапірацца на ініцыятывы грамадзянскай супольнасьці», каб пазьбегнуць фальсыфікацыяў вынікаў галасаваньня.\n«Мы бачым, якім чынам гэтым разам неабыякавыя людзі, як яны праяўляюць сваю грамадзянскую ініцыятыву, актыўна запісваюцца ў мясцовыя выбарчыя камісіі. Гэты працэс, няхай і не без праблем, але ідзе. Думаю, наступным этапам будзе запіс у склад назіральнікаў. Вельмі шмат цяпер зьявілася новых інструмэнтаў у сувязі з разьвіцьцём інфармацыйных тэхналёгіяў, якія дазволяць забясьпечыць працэс падліку [галасоў] больш празрыста, чым ён быў дагэтуль», — адзначыў прэтэндэнт на пасаду прэзыдэнта.\nЦапкала заявіў, што ніхто ня мае права быць па-над законам і трэба «паважаць права беларускага народу выбіраць сабе той палітычны курс, які ён хоча, выбіраць таго кіраўніка, які павядзе беларускі народ у наступныя пяць гадоў. Я не кажу, што ён павядзе за сабой. Ён, магчыма, будзе мэнэджарам, магчыма, проста добрым кіраўніком, але ён будзе тым чалавекам, які на нейкі вызначаны пэрыяд часу зможа зьяўляцца адлюстраваньнем спадзяваньняў, чаканьняў беларускага грамадзтва», — падкрэсьліў Цапкала.\nВалер Цапкала сказаў, што падтрымлівае ініцыятыву Віктара Бабарыкі аб правядзеньні канстытуцыйнага рэфэрэндуму, але лічыць яе несвоечасовай: «Мне здаецца, што неабходна, каб усе кандыдаты сёньня засяродзіліся на галоўным парадку дня — зьмене цяперашняга курсу».\nВыбары прызначаныя на 9 жніўня. Рэгістрацыя кандыдатаў будзе праходзіць з 5 па 14 ліпеня.


Найлепшага трэнера Беларусі па футболе звольнілі праз 125 дзён пасля прызначэння ў «Шахцёр». Ён шчыра казаў, што хоча зарабіць на кватэру і машыну\nІван Біёнчык летась зрабіў сенсацыю ў чэмпіянаце Беларусі са сціплым «Гомелем», атрымаў тытул найлепшага трэнера Беларусі і лагічна быў задрафтаваны чэмпіёнамі з «Шахцёра». Але ў Салігорску ён змог пратрымацца ўсяго тры туры. Гэта далёка не адзіны кур'ёзны факт з яго спартыўнай біяграфіі. «НН» прыгадвае найбольш рэзанансныя гісторыі жыцця спецыяліста.\nІван Біёнчык пратрымаўся на чале салігорскага «Шахцёра» ўсяго тры туры. Фота: ФК «Гомель»\nВыбраў найлепшым сам сябе\nЗвычайна самага годнага спецыяліста ў айчынным футболе вызначае газета «Прессбол». Апытанне, якое ахоплівае саміх спартсменаў, настаўнікаў камандаў, экспертаў, рэферы ды журналістаў, па задумцы адлюстроўвае найбольш поўную карціну меркаванняў. І таму робіць пераможцу больш-менш легітымным «першым нумарам» сярод калег па цэху.\nУ мінулым годзе настаўнік «Гомеля», які прывёў каманду на высокую ды нечаканую чацвёртую фінішную пазіцыю, перамог з відавочнай перавагай. Аднак як толькі пратаколы апытанкі з'явіліся ў друку, адкрылася нечаканае: Іван Сяргеевіч прагаласаваў сам за сябе!\nНечаканы выбар Івана Біёнчыка. Скрыншот: «Прессбол».\nУ каментарах коўч пасля апраўдваўся: маўляў, яму патэлефанавалі ў разгар працы, сэнс пытання ён не зразумеў і таму адказаў абы з рук… Як кажуць у Беларусі: «Ну, вы разумееце!»\nПраўда, народ разумець адмовіўся — і яшчэ колькі дзён кпіў з трэнера.\nПланаваў у Салігорску зарабіць на кватэру\nЗімовы пераход з «Гомеля» ў «Шахцёр» — самы радыкальны ўзлёт у кар'еры Біёнчыка. Бо палешукі перад сезонам-2021 лічыліся аўтсайдэрамі, якія толькі-толькі вярнуліся ў эліту з першага дывізіёну. І запрашэнне ў стан чэмпіёна Беларусі выглядала павышэннем у класе экстэрнам. Нават нягледзячы на поспех «бела-зялёных», разавы ўздым наўрад ці цягнуў на рэкамендацыю для кіравання лепшай камандай краіны.\nАднак Біёнчык выклік прыняў без ваганняў — і не толькі з-за спартыўнай матывацыі. «Я трэнер, у якога няма нічога за душой. Хачу кватэру, хачу машыну, хочацца камфортнага жыцця. Гэта нармальнае імкненне любога чалавека», — не хаваў пабытовых амбіцый спецыяліст па зіме.\nЗараз, думаецца, магчымасць спраўдзіць бытавыя мары ў Івана Сяргеевіча будзе. Датэрміновы разрыў трохгадовага кантракта гарантуе трэнеру неблагую кампенсацыю.\nКіраваў клубам, які злавілі на «дагаварняках»\nЗ 2014 па 2018 гады Біёнчык узначальваў мінскі «Прамень» — і нават здолеў з ім прарвацца з нізоў футбольнай піраміды ў эліту. Аднак падчас гераічнага прарыву на рэпутацыі каманды села істотная пляма.\nЗімой 2016-га стала вядома, што некаторыя гульцы каманды ўдзельнічалі ў матчах з фіксаваным вынікам. Прасцей кажучы, у «дамовах». Іх прозвішчы сталі вядомыя праваахоўнікам, распачаліся крымінальныя справы з рэальнымі тэрмінамі для вінаватых. Ну а «Прамень» у якасці пакарання атрымаў «мінус 10 ачкоў» у табліцу перад стартам першынства-2017.\nІван Біёнчык: «Калі ўсіх падазраваць, трэба ісці працаваць у Следчы камітэт, а не футбол». Скрыншот: Youtube.com\nБіёнчык казаў, што тая гісторыя ўдарыла па ім даволі моцна — і прызнаваўся, што не ведаў, як сябе паводзіць у сітуацыях такога кшталту. Аднак пры гэтым сцвярджаў: нікога не падазраваў і не быў у курсе, бо складана нешта падобнае заўважыць, калі пад началам 23 чалавекі. «Калі ўсіх падазраваць, трэба ісці працаваць у Следчы камітэт, а не ў футбол», — заявіў тады спецыяліст.\n«Пахаваў» два клуба эліты\nПраўда, у 2017-м, нягледзячы на «мінус 10», Біёнчык скокнуў з падначаленымі вышэй за галаву ды прабіўся ў вышэйшую лігу. А на наступны год нават там затрымаўся, калі заняў з «Прамянём» 13-ы радок.\nДы вось бяда: грошы ў мінчукоў пасля сезону скончыліся, а спонсары замест інвестыцый пакінулі ў клубным офісе велізарныя запазычанасці. Ратаваць каманду было няма каму, таму «Прамень» расфарміравалі, а на яго месца ў эліце вярнулі магілёўскі «Дняпро». Той у 2018-м з эліты вылецеў, аднак шляхам шэрагу маніпуляцый — у тым ліку з боку федэрацыі футбола — цудоўным чынам уратаваўся.\nКаб пытанняў да дзіўнай ракіроўкі было мізар, два брэнды аб'ядналі: «Прамень» прынес з сабой месца ў «вышцы», «Дняпро» інфраструктуру ды інвестыцыі. А кіраваць франкенштэйнам з крэатыўнай назвай «Дняпро-МЧЗ» стаў… Іван Біёнчык!\nІ усё ж ткі карма даволі хутка пакарала наватвор за закулісныя гульні. Магілёў скончыў першынства на дне табліцы, за захаванне месца ў эліце змагаўся ў пераходных матча з брэсцкім «Рухам» — ды саступіў.\nАднак замест паніжэння ў класе ён увогуле згубіў сваю існасць, бо з-за фінансавых праблем падаў на банкруцтва і расфарміраванне. Біёнчык жа два гады запар сканчваў сезон ля руля камандаў, якія знікалі з футбольнай мапы краіны.\nПагарджаў калегамі ды журналістамі\nПра фанабэрыстасць настаўніка ведалі ўсе з тых самых часоў, як ён распачаў прафесійную кар'еру. То ў адкрытую Іван Сяргеевіч адмаўляў уплыў Анатоля Юрэвіча на сваю асобу, хаця менавіта ў патрыярха трэнерскага цэха праходзіў гартаванне. То сцвярджаў, што ў яго значна больш талентаў, чым простая тактычная падкаванасць.\nКалі ж справа даходзіла да тэлевізійных размоў альбо прэс-канферэнцый, Біёнчык мог увогуле з пагардай зачапіць журналіста. Маўляў, той не разумее ўсёй глыбіні тэмы, пра якую кажа.\nДарэчы, праблемы з камунікацыяй, як сцвярджаецца сёння, шмат у чым каштавалі настаўніку пазіцыі ў «Шахцёры». Таксічная манера зносінаў справакавала негатыўнае стаўленне да Біёнчыка з боку футбалістаў і прывяла да адкрытага канфлікту са звальненнем у фінале.\nЗбег з «Крумкачоў» пасля тыдня супрацы\nНапачатку 2017 года самая народная каманда Беларусі,, паклікала спецыяліста ў свае шыхты. «Крумкачы» тады лёталі высока, у элітным дывізіёне. «Прамень» жа, якраз з «мінус 10» у пасіве, вінен быў пачынаць свой пакутлівы сезон у дывізіёне рангам ніжэй. Перспектывы рэалізаваць сябе 31-гадоваму спецыялісту былі відавочныя — і таму ён пагадзіўся далучыцца да «пярнатых».\n«Крумкачы не мелі галоўнага трэнера, і я проста кіраваў працэсам трэніровак, пакуль ішлі пошукі». Фота: ФК «Прамень».\nАднак у клубе Біёнчык папрацаваў усяго тыдзень: пасля перамогі над мінскім «Дынама» Іван Сяргеевіч раптоўна заявіў пра вяртанне да былога працадаўцы. Годных тлумачэнняў ад спецыяліста ніхто не пачуў — выключна ветлівыя словы падзякі за новы выклік і нейкі скамечаны пасыл пра тое, што «Крумкачы» не мелі галоўнага трэнера, і я проста кіраваў працэсам трэніровак, пакуль шлі пошукі». Паколькі юрыдычных дамоў бакі заключыць не паспелі, Біёнчык свабодна вярнуўся ў «Прамень». І надалей пра гэтую гісторыю не ўзгадваў.\nАсудзіў гвалт ды махінацыі на выбарах-2020\nПры ўсёй супярэчлівасці ў натуры Біёнчыка прынамсі адзін факт сведчыць пра ягоную годнасць. Пасля здзекаў супраць уласных людзей, які ўчынілі лукашэнкаўскія сілавікі, трэнер адкрыта асудзіў гвалт.\nБіёнчык назваў «нечалавечым» стаўленне АМАПа да мірных пратэстоўцаў і паставіў знак роўнасці між зверствамі, якія адбываліся ў Беларусі, з фашысцкімі злачынствамі. Болей за тое, настаўнік далучаўся да маршаў па вуліцах Гомеля, каб выказаць сваю грамадзянскую пазіцыю.\nДарэчы, Біёнчык увогуле не пужаўся гучных сцверджанняў, калі чуў вострыя пытанні. Ён крытыкаваў пазіцыю федэрацыі адносна абмежавання заробкаў ды ліміту на легіянераў, а таксама даваў дусту корпусу рэферы АБФФ. За кожную з падобных дзей апошнім годам можна было б моцна атрымаць па карку. Аднак Біёнчыку шанцавала — і ён заставаўся пры працы.\nНу, прынамсі да 12 красавіка 2022 года…


Прырода / Навакольнае асяроддзе\nSchoolwork прыродакарыстання / аховы навакольнага асяроддзя\nДождж лес, пагражалі лес\nЛесу з'яўляецца адным з найбуйнейшых экасістэмы ў свеце, які, як шырокі пояс вакол экватара. Трапічныя лясы сустракаюцца ў асноўным у Цэнтральнай Амерыцы, Карыбскім басейне, паўночнай частцы Паўднёвай Амерыкі, Цэнтральнай Афрыкі і Паўднёва-Усходняй Азіі. Трапічныя лясы маюць высокую гадавое колькасць ападкаў і высокіх тэмператур каля 30 градусаў. Прагляд працы школы "\n- Прычыны, наступствы і рашэнні »Паказаць школьныя\n2.1 вялікая пагроза ўвесь час?\nЁсць некалькі спосабаў, каб глядзець на гэтай пагрозы мы сутыкаемся. Гэта можа быць альбо песімістычна, аптыміст або рэалістычным. Паказаць школьныя »\nТэма: Біялогія , Здароўе , Прырода / Навакольнае асяроддзе\nТаксін хімічны тэрмін для рэчываў, якія могуць нанесці шкоду цела і нармальную функцыю клетак. Праглядзець працы школы »\n• ракі Амазонкі, размешчанага ў Паўднёвай Амерыцы. Гэта рачной вады найбагацейшых і мае вялікі рачны басейн. Рака Амазонка ўпадае ў Атлантычны акіян. Дэльта некалькі мілы шырынёй, і можна бачыць, што рака колер марской брудам і глеем каля 300 км ад вусця. Праглядзець працы школы »\nГенная інжынерыя - будучыня свету або падзенне\nЎнутры ядро клеткі змяшчае храмасомы, яны ўтрымліваюць гены. Храмасомы складаюцца ў асноўным з ДНК, тое, што робіць нас тое, што мы ёсць. Але мы можам змяніць сябе, змяняючы сярод нашых генаў. Гэта можа быць, што шлях маніпуляваць ўстойлівыя ўраджаі, быдла вялікую і г.д. Гэта можа быць спосаб, каб атрымаць ежу для свету, для вырашэння захворванняў і іншыя падобныя. Але ці сапраўды гэта права змяніць нашу патаемную асяродак? Праглядзець школьныя »\nАсноўныя парніковыя газы, што людзі прыносяць атмасферу з'яўляюцца дыяксід вугляроду, метан, закіс азоту і хлёрфторвугляроды. Паколькі вы пачынаецца з галін, так ёсць сумы газаў павялічваецца ў нашай атмасферы. Праглядзець школьнай працы »\nШто каралавы рыф?\nЁсць каля мільёна вядомыя марскія віды залежаць ад каралавых рыфаў, і што разнастайнасць, магчыма, нават больш, чым мы ведаем. Прагляд працы школы "\nТэма: Біялогія , Даследаванні , Прырода / Навакольнае асяроддзе\nЯк стварыць інсектыцыдным таматавы завод?\nЯкія гены, і дзе яны знаходзяцца?\nЁсць гены ва ўсім, што жыве, ці жыў. Ёсць гены ў людзей, мух, вяндліна, памідоры, бактэрыі і г.д. Глядзі школьныя »\nРысь ставіцца да сямейства каціных. Паліто больш ці менш з плямамі жаўтлява-карычневага колеру зямлі становіцца святлей ў зімовы час. Хвост кароткі з чорным карункамі. На вушах сядзяць чорныя пучкі вуха. Праглядзець школьнай працы »\n«Старыя школьныя - школьныя Новыя »


Catholic.by - Святы Марцін і свята ў яго гонар у традыцыях народнай пабожнасці\n11.11.2021 09:59 Алесь Белы / Catholic.by\nСвяты Марцін Турскі дзеліць плашч з жабраком. Фрагмент вітража / Рinterest.com\nУспамін святога Марціна Турскага, які ў Касцёле адзначаецца 11 лістапада, быў калісьці адным з самых прыкметных у каталіцкім календары.\nСвяткаванні ў гонар гэтага святога біскупа доўжыліся тры дні, з 10 па 12 лістапада, а сам Марцін Турскі быў адным з самых любімых святых у хрысціянскім кульце.\nЯго шануюць і праваслаўныя, і нават лютэране, так бы мовіць, «па інэрцыі», хоць афіцыйна культ святых у іх скасаваны.\nКалі Вялікае Княства Літоўскае было часткай заходняга свету, лацінская версія гэтага культу, і ў тым ліку яе народнае вымярэнне, былі вельмі пашыраныя і ў нас.\nПра звязаныя з культам святога Марціна традыцыі рапавядае гісторык Алесь Белы ў сваім допісе на платформе Patreon.\nЗ даўніх часоў на дзень святога Марціна прынята рэзаць гусей і адзначаць свята рознымі стравамі, асабліва печанай (ці смажанай) гуссю — «птушкай Марціна».\nБеларускім каталіцкім вернікам гэтая традыцыя зусім не чужая. Захавалася некалькі прыказак на гэты конт, самая вядомая з якіх: «Марцін святы — губіцель гагаты».\nМарцін, адзін з самых славутых хрысціянскіх святых, нарадзіўся каля 316–317 гг. (або ў 336 г.) у рымскай правінцыі Панонія (сучасная Венгрыя). Яго бацька быў легіянерам і перакананым прыхільнікам паганства. Таму і назваў сына ў гонар Марса — рымскага бога вайны. Kалі пазней бацьку перавялі служыць у італьянскую Павію, Марцін пазнаёміўся з тамтэйшымі хрысціянамі і стаў катэхуменам, але да хрышчэння не дайшло, бо біскуп пабаяўся хрысціць 10-гадовага хлапчука, каб не наклікаць на сябе гнеў уплывовага бацькі. З волі апошняга Марцін быў вымушаны ў 15-гадовым узросце паступіць на вайсковую службу.\nСвяты Марцін. Фрагмент вітража / flickr.com\nТолькі больш як праз 10 гадоў здарыўся выпадак, які канчаткова вызначыў выбар Марціна, на той час ужо легіянера.\nПадчас знаходжання ў гарнізоне Ам’ена (тады ў рымскай Галіі, а сёння ў Францыі) ён у лютую зімовую сцюжу спаткаў жабрака і аддаў яму палову свайго плашча.\nУначы ён сасніў Хрыста, апранутага ў ягоны плашч, які казаў анёлам: «Глядзіце, як мяне Марцін-катэхумен апрануў!» На Вялікдзень Марцін хрысціўся. Пасля звальнення з вайсковай службы ён з групай паплечнікаў пасяліўся ў пустэльні і нястомна абвяшчаў Евангелле сярод паганаў. Найбольшай папулярнасцю Марцін карыстаўся сярод простага люду і дзякуючы гэтаму быў выбраны біскупам французскага горада Тура (падрабязней пра гэта ніжэй).\nЁн не пажадаў жыць у біскупскім палацы і застаўся ў сваёй убогай пустэльні непадалёк ад горада. Біскуп Турскі вызначаўся бязмежнай любоўю да ўсіх людзей і, нягледзячы на пераслед з боку нядобразычліўцаў, ніколі нікога не асуджаў. Марцін памёр 8 лістапада 397 года непадалёк ад Тура падчас аднаго са сваіх шматлікіх душпастырскіх падарожжаў. Праз тры дні яго цела перавезлі Луарай у Тур і ўрачыста пахавалі, таму яго ўспамін адзначаецца менавіта 11 лістапада.\nСмерць святога Марціна. Фрагмент алтарнага роспісу з касцёла святога Марціна ў Чыі (Іспанія, 1150-1200) / mediastorehouse.com\nЗ цягам часу святы Марцін быў абвешчаны апекуном Францыі. Каля 700 населеных пунктаў ва ўсёй краіне, а таксама больш за 3600 французскіх парафій носяць яго імя. Святы Марцін лічыцца заступнікам вайскоўцаў, краўцоў, бедных і жабракоў, а таксама хатняй жывёлы, асабліва коней і гусей, і пералётных птушак.\nНа абразах святога Марціна найчасцей можна ўбачыць у вобразе рыцара на белым кані, што адцінае мячом палову свайго плашча і дорыць яе жабраку.\nУ Рэчы Паспалітай Марцін быў адным з самых шанаваных святых, у гонар якога было пасвячана больш за 200 касцёлаў, аднак на тэрыторыі Беларусі парафій з такім тытулам не захавалася. Шмат стагоддзяў «Марціновы дзень» быў абавязковым касцёльным святам. Найбольш руплівыя католікі даўней распачыналі Адвент як аналаг 40-дзённага посту перад Вялікаднем, адразу пасля святога дня Марціна, 12 лістапада. Гэтыя 40 дзён (не лічачы субот і нядзель) называліся Quadragesima Sancti Martini.\nСвежая гусяціна — толькі адна з прыкмет гэтага першага зімовага свята, хоць, бадай, самая яскравая. У італьянцаў, французаў, іспанцаў, бельгійцаў, швайцарцаў і венграў святы Марцін атаясамліваўся таксама і з заканчэннем вінаградарскага сезону, таму віно новага ўраджаю было абавязковай часткай пачастунку. Нават у Польшчы, не самай багатай на віно краіне, гэтая традыцыя была калісьці адчувальнай, як сведчыць прыказка: Wesele Marcina, gęś i dzban wina.\nАдкуль такая трывалая сувязь Марціна з гусямі? У 371 годзе памёр біскуп гальскага горада Тура. Духавенства і свецкія вернікі прагнулі бачыць на турскай катэдры менавіта Марціна, але ён не хацеў пакідаць свой кляштар. Тады яго прыхільнікі ўжылі тактычную хітрасць. Адзін з паважаных грамадзянаў Тура папрасіў, каб Марцін, які славіўся цудоўнымі ацаленнямі, адведаў ягоную хворую жонку. Завабіўшы такім чынам пустэльніка да сябе, турскія мяшчане ледзь не гвалтам зацягнулі яго ў катэдру і пакорна-настойліва ўпрасілі, каб ён прыняў годнасць біскупа. Пасля доўгіх намоваў ён урэшце пагадзіўся і 4 ліпеня 371 года быў пасвячаны на біскупа Тура. Аднак і пасля гэтага Марцін жыў пераважна ў заснаваным ім кляштары Мармуцье за 14 кіламетраў ад горада.\nПапулярная традыцыя сцвярджае, што перад пасвячэннем на біскупа Марцін спачатку здолеў уцячы ад сваіх надакучлівых прыхільнікаў і схавацца ў гусятніку, але колішнія выратавальнікі Рыма выдалі яго сваім гергятаннем.\nТаму першым учынкам разгневанага пустэльніка на новай пасадзе быў нібыта загад засмажыць адну са «здрадніц». Паводле іншай легенды, гусі аднойчы раптоўна перапынілі казанне Марціна, чым і выклікалі ягоны гнеў. Афіцыйная каталіцкая агіяграфія на гэты конт маўчыць: сапраўды, такі імпульсіўны ды помслівы учынак дрэнна стасуецца з хрысціянскай разважлівасцю і стрыманасцю. Хутчэй за ўсё, гэтая грубаватая народная легенда ўзнікла значна пазней за рэальныя падзеі, праз шмат гадоў па смерці святога.\nСцэны з жыцця святога Марціна. Біскупскае пасвячэнне. Фрэска з касцёла ва Унтэрэсэндорфе, Германія / dreamstime.com\nАле такое трывалае атаясамліванне Марціна з гусямі павінна мець нейкія падставы. Магчыма, рэч у тым, што гусі лічыліся ў рымлянаў свяшчэннымі птушкамі Марса, у гонар якога і быў названы будучы святы. На біскупскай пасадзе Марцін праявіў сябе бескампрамісным змагаром з паганствам, руйнуючы капішчы паганскіх багоў і усяляк выкараняючы старыя вераванні. Ці не сімвалізуе прыпісаная яму нянавісць да гусей свядомае ды паслядоўнае адрачэнне ад рымскага паганства, ад традыцыі, у якой намагаліся яго выхаваць бацькі, якіх Марціну, дарэчы, незадоўга да іх смерці ўдалося такі схіліць да хросту?..\nДзень святога Марціна ў Сярэднявеччы і ў ранні Новы час лічыўся пачаткам каляндарнай зімы і падводзіў вынікі гаспадарчага года.\nУ гэты дзень па ўсёй Еўропе разлічваліся са старымі даўгамі, выплачвалі розныя гадавыя падаткі, наймалі на новы тэрмін працаўнікоў. Паступова гэты заходні звычай распаўсюдзіўся і на Вялікае Княства Літоўскае. Напрыклад, надаючы ў 1586 годзе магдэбургскае права Нясвіжу, кароль Стэфан Баторый вызначыў, што справаздачу перад гаспадаром і гараджанамі пра даходы і выдаткі магістрат павінен трымаць на святога Марціна. Пазней магдэбургскія прывілеі многім нашым гарадам будуць змяшчаць гэты стандартны тэрмін выплаты падаткаў на карысць дзяржаўнага скарбу — ад святога Міхала (29 верасня) да святога Марціна (11 лістапада).\nВыява святога Марціна была змешчана на гербах многіх еўрапейскіх гарадоў, у тым ліку і беларускіх Чавусаў — паводле прывілею Уладзіслава Вазы на магдэбургскае права 1634 года:\n«Таму месту нашаму Чаўсаўскаму герб прызначаем св. Марціна на кані мячом узброенага». На малюнку прадстаўлены адбітак даўняй гарадской пячаткі. Праўда, сучасная Беларусь адкінула гістарычны герб Чавусаў на карысць новага, з савецка-мілітарысцкімі матывамі.\nУ палякаў налічваецца да 44 прыказак і прымавак, народных метэаралагічных прыкметаў, звязаных з гэтым днём. Некаторыя з іх трапілі і ў беларускую мову. У Мінскай губерні ў 1860-я гады зафіксаваная прыкмета: «Марцінова гусь па вадзе — Божае Нараджэнне на лядзе» (гэта значыць, калі на Марціна рэкі яшчэ не замерзлі, на Божае Нараджэнне трэба чакаць моцных маразоў). І наадварот, калі на Марціна гусь выйдзе на лёд, то, бадай, будзе яшчэ плаваць па вадзе на Божае Нараджэнне. Гадалі ў нас даўней на Марціна не толькі пра зіму, але і пра будучае лета. Вось што зафіксаваў вядомы фалькларыст Павел Шэйн: калі гусі дзікія і іншыя птушкі рана ляцяць у вырай нізка, то, значыць, хутка будзе зіма. Калі на Марціна дождж, то будзе мокрае лета…\nДарэчы, тое што гусей даўней масава рэзалі менавіта ў гэты час, паміж Усімі Святымі і святым Марцінам, мае натуральныя каляндарна-эканамічныя прычыны.\nГусі робяцца найбольш тлустымі менавіта на пачатку лістапада — далей зіма ўжо не дае ім назапашваць тлушч. Дакладней, корму бракуе, каб пракарміць зімой усіх птушак, таму лішніх забіваюць. Тое самае, дарэчы, адбываецца і з авечкамі.\nСвяты Марцін з яго «атрыбутамі». Герб Брэзавічкі ў Славакіі / viasanctimartini.eu\nНаша даўняя кулінарыя ведала нямала страў з гусяціны.Нашы продкі вельмі любілі гусь, засмажаную ці запечаную цалкам — адзін з відаў «пячыстага». Печаную гусь часта фаршыравалі («надзявалі») грэчневай кашай са смажанымі грыбамі.\nАўтар ананімнага беларускага памфлета пачатку XVІІ стагоддзя «Прамова Мялешкі», уздыхаючы пра незваротна страчаныя далюблінскія часы, прыгадваў:\n«Добрая была гуска з грыбкамі, кашка з перчыкам». Што гуска з грыбкамі яшчэ доўга ўспрымалася як нацыянальная страва, сведчыць і пісьменнік Альгерд Абуховіч-Бандзінэлі, прыгадваючы парыжскае здарэнне каля 1860 года — таксама на пачатку лістапада, хоць не на Марціна, а на Дзяды: «Было гэта ў Францыі, дзе паміж маладзёжы я адзін быў з Беларусі, дык злажыўся праект, што я павінен уладзіць трызну Дзядоў. Ахвоча на гэта прыстаў я і выступіў з пачастункам. Былі печаныя гусі з грыбкамі, а замест крупніку — добра запраўленае le vіn chaud» («грэтае віно, або глінтвейн»).\nТрадыцыйны рэцэпт стравы з гусі можна знайсці на старонцы Алеся Белага на платформе Patreon>>>\nАбноўлена 11.11.2021 10:01\n#Марцін Турскі (2)\n#Народная пабожнасць (25)\n#Гісторыя Касцёла ў Беларусі (154)


Гатунак вінаграду "Лора" | Часопіс Жоўты Хлеб\nГатунак вінаграду "Лора"\nГатунак вінаграду пад назвай "Лора" даўно ўжо стаў улюбёнцам шматлікіх прыхільнікаў вінаградарства.\nЯго незвычайна прыгожыя гроздья так і просяцца, каб іх знялі з галінак куста і неадкладна паспрабавалі.\n"Лора" з'яўляецца адным з самых распаўсюджаных гатункаў бурштынавага вінаграду, якія часцей за ўсё можна сустрэць на рынках і на участках дачнікаў.\nСамыя дасведчаныя садоўнікі ведаюць дадзены гатунак пад яшчэ адным, маладзейшым, назвай - "Флора".\nМенавіта пра гэта высокаўраджайным сталовай гатунку вінаграда і распавядзем Вам ніжэй, і не забудзем падзеліцца вопытам прафесіяналаў у пасадцы і вырошчванні вінаградных кустоў.\nДзелімся галоўнымі сакрэтамі поспеху гатункі вінаграду "Лора" сярод садаводаў\nДадзены гатунак быў выраблены на святло украінскімі навукоўцамі Адэскага інстытута, якія прымудрыліся для гэтага скрыжаваць 4 іншых гатункі вінаграда. У прыватнасці, спачатку сумессю пылка гатункаў "Мускат Гамбургскі" і "Хусайне" быў апыліць гатунак пад назвай "Мускат дэ Сен-Валье", пасля чаго вынік гэтага скрыжавання быў змяшаны яшчэ і з вінаградам "Каралева Таировская".\nАдметныя рысы гроздьев самага прыгожага вінаграду "Лора"\nГатунак вінаграду "Лора" лёгка можа пахваліцца вельмі велічэзнымі гронкамі, якія на момант здымнай сталасці дасягаюць у масе не менш аднаго кілаграма. Для вінаграда такія паказчыкі з'яўляюцца вельмі высокімі, асабліва калі ўлічыць, што маса асобных гроздьев-рэкардсменаў складала каля 2,4 кілаграмаў. Адпаведна, сярэдняя даўжыня вінаграднай гронкі дадзенага гатунку таксама ўражвае - яна роўная 40 сантыметрам.\nФорма гроздьев часцей за ўсё сустракаецца канічная, са среднеплотной ці ж друзлай структурай размяшчэння на ёй ягад. Варта адзначыць, што асаблівасці фарміравання структуры гронкі у гатунку "Лора" вельмі моцна залежыць ад сілы росту куста і ад таго, наколькі якасна праводзілася апыленне вінаградных суквеццяў.\nВінаградныя ягады дадзенага гатунку таксама адпавядаюць памерам гроздьев. Такім чынам, сярэдняя маса ягады вінаграду "Лора" роўная 8-9 грамам. Пры добрым сыходзе ягады могуць дасягаць нават масы ў 12 грам. Для іх характэрная авальна-прадаўгаватая форма. Даўжыня ягады можа складаць да 4-РЕХ сантыметраў.\nЗнешні выгляд ягад вельмі прыгожы. Колер іх у асноўным белы, з характэрным светла-салатавым адценнем, што робіць ягады вінаграду "Лора" бурштынавымі. Пад уздзеяннем сонца на адным баку ягады можа ўтварацца загар.Скурка ягады пакрыта тонкім пластом васковага налёту.\nМякаці вінаграда гатунку "Лора" адрозніваецца высокай шчыльнасцю і сакавітасць, наяўнасцю невялікай колькасці костачак. Густ дадзенага гатунку вінаграда вельмі насычаны і прыемны, мае падабенства з самымі распаўсюджанымі сярэднеазіяцкага вінаграднымі гатункамі, што адлюстроўваецца ў Мушкатовы прысмаку.\nУвогуле, ўтрыманне цукроў ў араматычных рэчываў у хімічным складзе вінаграду дастаткова высокае. Так, у сярэднім ўтрыманне цукру ў мякаці вінаграднай ягады дадзенага гатунку роўна 20% ад утрымання іншых хімічных рэчываў, пры кіслотнасці плёну ў 6-8 г / л. Аднак, умовы росту вінаграда гэтага гатунку вельмі моцна могуць уплываць на якасць пладоў, якасна зніжаючы іх смакавыя якасці.\nВыкарыстанне вінаграда гатунку "Лора" часцей за ўсё сталовае. Ён вельмі добра падыходзіць для ўжывання ў свежым выглядзе. Але і для перапрацоўкі падыходзіць - аматары, якія вырошчваюць дадзены гатунак на сваіх прысядзібных участках, часта выкарыстоўваюць дадзены гатунак для вінаробства.\nАдметныя асаблівасці куста і ўраджайнасці вінаграду "Лора"\nКуст вінаграда "Лора" звычайна вельмі моцна разрастаецца.На адным кусце можа быць каля 40-50 глазков. У перыяд плоданашэння куст ўступае вельмі хутка пасля пасадкі або прышчэпкі - на 2-3 год. Вельмі добра развіваюцца ўцёкі вінаграду, большая частка з якіх (каля 60-80%) прыдатныя для плоданашэння.\nНа адным уцёках у сярэдне фармуецца 0,9-1,3 вінаградных гронкі, што забяспечвае вельмі высокую ўраджайнасць дадзенага гатунку.\nГроздья фармуюцца на ўцёках з вуглавымі вочкамі. Кветкі вінаграда маюць толькі жаночую функцыю, таму, для атрымання ўраджаю іх абавязкова неабходна апыліць з дапамогай пылка іншых вінаградных гатункаў.\nВарта звярнуць увагу на некаторыя асаблівасці плоданашэння і тэрмінаў даспявання вінаградных гронак гатунку "Лора". Увогуле, на вялікім кусце можа фармавацца вялікая колькасць гронак. Аднак, з павелічэннем іх колькасці зніжаецца іх агульная вага. Так, пры максімальных значэннях ў 40-45 гроздьев, іх вага можа ў 2-3 разы адставаць ад сярэдняга значэння, і складаць усяго палову кілаграма.\nТакім чынам, не гледзячы на тое, што звычайна дадзены гатунак вінаграду дозревает вельмі рана, прыкладна па заканчэнні 110-120 дзён вегетатыўнага перыяду, Пры вялікай колькасці гроздьев і тэрмін іх даспявання адцягваецца.Так, пры паказаных аб'ёмах ўраджаю здымная сталасць гроздьев надыходзіць толькі да канца вінаграду, разам з сярэдне- і позняй-спелымі гатункамі. Таксама, наступствамі такога багатага фарміравання гроздьев можа стаць тое, што на наступны год куст можа скінуць абсалютна ўсю завязь.\nГэтак жа, часта нават на вельмі вялікіх кустах можа завязвацца ўсяго 15-18 вінаградных гронак. У такім выпадку, іх сталасць наступіць на месяц раней, чым звычайна - яшчэ ў жніўні. Такія гроздья абавязкова будуць вельмі буйнымі, што ў прынцыпе, можа часткова кампенсаваць невялікая колькасць ўраджаю. Аднак, такая недогрузка можа стаць прычынай таго, што яшчэ да канца восені куст можа паўторна ўступіць у вегетатыўны перыяд.\nГэтага дапускаць катэгарычна нельга. Таму, за асаблівасцямі фарміравання ураджаяў дадзенага гатунку трэба сачыць вельмі ўважліва і спрабаваць захоўваць самы аптымальны варыянт нагрузкі вінаграднага куста - каля 23-27 гроздьев. Пры гэтым, вельмі важна каб на кусце прысутнічала яшчэ каля 30% халастых, ня пладаносных уцёкаў.\nГалоўныя перавагі гатункі вінаграду "Лора"\nНягледзячы на вялікія памеры гронак, ягады дадзенага гатунку вельмі добра падыходзяць для транспарціроўкі і адносна працяглага тэрміну іх захоўвання.Да таго ж, ягады вельмі хутка дозревают і адрозніваюцца выдатным густам.\nТаксама, у шматлікіх крыніцах гатунак вінаграду "Лора" характарызуе як комплексноустойчивый. Ставіцца гэта ў першую чаргу да высокай устойлівасці вінаграда перад шэрай гнілатой і таму, што ягады здольныя добра пераносіць высокую вільготнасць не растрескиваясь пры гэтым. Адзначаецца высокая ўстойлівасць перад грыбковымі захворваннямі, якія часцей за ўсё сустракаюцца на вінаградных кустах.\nАкрамя гэтага, куст дадзенага гатунку выдатна пераносіць нават вельмі нізкія тэмпературы: ён практычна не дзівіцца пры апусканні тэрмометра да адзнакі ў -21-23ºС, хоць ахоўныя меры прымаць ўсё ж варта.\nСтаноўчым якасцю вінаграду "Лора" з'яўляецца і тое, што гроздья вельмі добра мацуюцца да нейкіх уцёкаў куста. Такім чынам, нават пры багатых ураджаях і пасля наступлення здымнай сталасці вінаграда, ён не абсыпаецца.\nНедахопы вінаграду "Лора": ці варта на іх звяртаць увагу?\nНедахопаў у дадзенага гатунку хоць і няшмат, але выпускаць іх з-пад увагі не варта, паколькі ў сілах кожнага іх пераадолець. Так, вельмі часта бывае, што смакавыя якасці вінаграду зніжаюцца, ягады становяцца менш салодкімі, чым звычайна.Прычынай можа быць сильнорослый вінаградны куст (а асабліва моцны і вялікі прышчэпу, да якога быў прышчэплены тронак гатунку "Лора"), халоднае і дажджлівае лета.\nТаму, пастаянна варта сачыць за колькасцю фарміравання гроздьев і зводзіць іх да сярэдне прынятага колькасці. Вялікім недахопам ягад з'яўляецца тое, што яны вельмі часта могуць дзівіцца мильдью. Таксама, па прычыне вялікага ўтрымання цукроў у сваім складзе, прадставіць вінаградную гронку "Лоры" без вос практычна не магчыма.\nШто трэба ведаць, каб правільна пасадзіць вінаград гатунку "Лора"\nКаб вінаград вырас вельмі добрым і выдатна плоданасіць, абавязкова трэба ўлічваць шматлікія нюансы. У прыватнасці:\nГлеба для пасадкі вінаграду "Лора" можа падысці любая, акрамя гліністай і з павышаным утрыманнем соляў. Не рэкамендуецца высаджваць вінаград там, дзе вельмі блізка да паверхні грунту паступаюць грунтавыя вады.\nДля пасадкі дадзенага гатунку вінаграда лепш падбіраць месца, добра асветленае сонцам і ня прадзьмухвалі скразнякамі.\nЛуше за ўсё вінаград расце і плоданасіць у Паўднёвых рэгіёнах. У Цэнтральным і больш Паўночным яго лепш за ўсё высаджваць каля сцяны або агароджаў, такім чынам, каб на вінаград падала як мага больш сонечнага святла.\nКалі і як лепш за ўсё праводзіць пасадку вінаграднага куста?\nЛепшым часам для пасадкі вінаграду на Поўдні лічыцца перыяд з кастрычніка па сакавік. У больш халодных рэгіёнах высаджваць вінаградныя саджанцы або прывіваць тронкі лепш за ўсё вясной. Вельмі важна, каб падчас пасадкі тэмпература паветра была не менш, чым + 15ºС, а тэмпература глебы - каля + 10ºС.\nПасадка вінаграду праводзіцца альбо з дапамогай саджанцаў, альбо прышчэпкай чаранкоў на стары прышчэпу. Не гледзячы на тое, што пасадка метадам саджанцаў лічыцца больш просты і эфектыўнай, дзякуючы прышчэпцы можна нашмат хутчэй атрымаць першыя ўраджаі. Тлумачыцца гэта тым, што пры прышчэпцы тронка на дарослы прышчэпу c ўжо развітой каранёвай сістэмай, ён здольны атрымліваць нашмат больш пажыўных рэчываў і хутчэй развівацца.\nПасадка вінаграду "Лора" саджанцаў - галоўныя ўказанні\nДля пасадкі вінаграду з выкарыстаннем саджанцаў вельмі важна загадзя падрыхтаваць яму. Яе глыбіня павінна ў два разы перавышаць памеры каранёў высадка, каб на яе дно можна было засыпаць яшчэ ўгнаенні. Проста так засыпаць ўгнаенні нельга, лепш змяшаць з верхнім урадлівым пластом глебы, выкапанай з той жа ямы.\nАдлегласць паміж саджанцамі павінна складаць не менш чым 1-1,5 метра. Ад апоры або сцены трэба адступаць на 40 сантыметраў. Калі высадак высаджваецца свабодна, то адлегласць паміж кустамі і шэрагамі кустоў павінна быць не менш за 1,5 метра.\nПа-над высыпаюць ў яму гурбанка з угнаеннямі, па заканчэнні двух-трох тыдняў, высаджваецца сам высадак вінаграду. Вельмі важна, каб месца прышчэпкі высадка заставалася над паверхняй глебы на 10 сантыметраў. Засыпаць высадак варта павольна і паступова, акуратна засынаючы яму глебай, перамешанай з мінеральнымі ўгнаеннямі.\nПасля засынання ямы вельмі важна ўшчыльніць глебу і ўкапаць каля ямы трывалую апору (бо вінаград - гэта куст, які не здольны расці прама самастойна, і без апоры будзе слацца па зямлі). Пасля паліву вінаград абавязкова трэба паліць, а глебу вакол высадка замульчировать.\nПасадка вінаграднага куста "Лора" спосабам прышчэпкі тронка\nКалі ж на Вашым участку ўжо ёсць стары куст вінаграду, які Вам ужо поднадоел, да яго штамбы можна прышчапіць тронак гатунку "Лора". Для гэтага вельмі важна:\nЗагадзя падрыхтаваць і запарфинировать тронак, каб ён быў больш ўстойлівы.Таксама, каб лепш стымуляваць корнеобразование перад прышчэпкай важна патрымаць яго ў ваду і акунуць на некалькі секунд у раствор "гуматом".\nТронак трэба абрэзаць клінам, каб ён лепш прыхінаўся да расколу штамба.\nАдпаведна, штамб старога куста трэба акуратна раскалоць, каб у яго змог змесціцца толькі тронак (да аднаго штамбы можна прывіваць і некалькі чаранкоў).\nЗмясціўшы ў раскол штамба тронак, яго трэба вельмі добра заціснуць, каб тронак хутчэй і лепш прывівалася. Для гэтага ён сцягваецца з дапамогай трывалай тканіны х / б. Калі\nпрышчэпка праводзіцца на зіму, то высадак варта апэцкаць глінай і окулировать з дапамогай глебы.\nТаксама цікава прачытаць пра лячэнне і прафілактыку хвароб вінаграду\nАзнаёмімся з асноўнымі правіламі догляду за вінаградам "Лора"\nПаліў вінаградным куста патрабуецца пастаянны і рэгулярны. Асабліва патрабавальныя да паліванню тыя кусты, якія былі пасаджаныя каля сцяны. Праводзіць палівы стаіць у спецыяльныя дренажные паглыблення, выкапаныя па дыяметры каранёвай сістэмы куста. Паліваць пад штамб асабліва небяспечна, паколькі карані каля штамба не здольныя ўбіраць ваду.Колькасць вады, неабходнае аднаму вінаградным куста ў маладым узросце складае 30 літраў, у больш дарослым і пры плоданашэння - каля 60 літраў.\nКаб вільгаць у глебе на даўжэй захоўвалася і сапраўды сілкавала карані вінаграднага куста, вельмі важна яе мульчыраваць. Для гэтага выкарыстоўваецца арганічныя ўгнаенні, якія таксама будуць ўгнойваць глебу. Пласт упревшего кампоста трэба выкладаць не менш 3 сантыметраў. Праводзіць мульчавання лепш за ўсё толькі ўвосень і толькі вясной. У летні перыяд мульчавання можа запарыць глебу і карані вінаграду.\nправільнае Хаванне вінаграднага куста дапаможа зберагчы яго ад уздзеяння негатыўных умоў надвор'я. Малады, толькі пасаджаны куст можна цалкам засыпаць глебай, такім чынам, уберегая яе як ад маразоў, так і ад грызуноў. Больш дарослыя кусты хаваюцца з дапамогай мульчавання і выкарыстання сена.\nУ першыя гады пасля пасадкі абрэзка вінаграднага куста "Лоры" не праводзіцца. Але, разам з уступленнем яго ў перыяд плоданашэння, гэты працэс важна праводзіць рэгулярна кожную восень. Развівацца трэба даваць тром-чатыром асноўным сцеблам, якія з часам будуць набіраць у таўшчыні. Кожную восень вельмі важна падрэзаць ўсе маладыя ўцёкі, каб яны не прымерзлі зімой.Таксама, цалкам выдаляць варта тыя ўцёкі вінаграднага куста, якія засохлі і поўнасцю не плодоносят. Вельмі моцна абрэзаць вінаград "Лора" нельга, паколькі можна абсалютна спыніць іх рост. Пакідаць шмат уцёкаў таксама не варта, няма за бывайце што пры празмерным фарміраванні гроздьев якасць вінаграду знізіцца і можа на адзін год наогул прорву.\nПадкормліваць вінаград "Лора" варта рэгулярна, Але не багата. Ён вельмі добра рэагуе на ўгнаенні. Выкарыстоўваць лепш універсальныя мінеральныя ўгнаенні, якія могуць комплексна ўплываць на рост куста і гронак. Каб пакрыць недахоп магнію, трэба апырскваць куст сернокіслой магніем ў колькасці 250 грам рэчывы на 10 літраў вады.\nПаколькі часцей за ўсё вінаград "Лора" пакутуе ад мильди, пры з'яўленні прыкмет паразы вінаграднай лазы гэтым шкоднікам варта яе апрацаваць з дапамогай бордоской вадкасці. Таксама, вінаградныя кусты, асабліва ў старэйшым узросце, могуць дзівіцца восеньскім апеньцы. У такім выпадку пакідаць куст не варта. Яго рэкамендуецца выкапаць і спаліць. Глеба таксама павінна простерілізованы, інакш паражэнне абавязкова паўторыцца.\nЛячэбныя ўласцівасці сніткі, як прыгатаваць і нарыхтаваць расліна\nСакрэты пасадкі і догляду за касача\nРэкамендацыі па догляду за кветкай дзекабрыстам ў хатніх умовах\n"Триходермин": апісанне біяпрэпаратаў і інструкцыя па ўжыванні\nРэцэпты нарыхтоўкі спаржавай фасолі на зіму\nТамат "Прэзідэнт": апісанне і вырошчванне\nВырошчванне пастарнака на дачы: пасадка на расаду і сыход у адкрытым грунце\nПрымяненне зялёнага арэха ў якасці лекі\nСтацыянарныя і мабільныя кормораздатчики для ферм буйной рагатай жывёлы\nЛепшыя расліны медоносы для вашых пчол\nМаліна "Навіна Кузьміна": характарыстыка, агратэхніка вырошчвання\nЧым карысны эстрагон, прымяненне ў лячэбных мэтах\nАкарин: інструкцыя па ўжыванні біялагічнай прэпарата


Лічбы, стой, раз-два! | Новы Час\nКіраўнік Беларусі жорстка запатрабаваў ад урада выканаць усе паказчыкі 2012 года, асабліва па валавым унутраным прадукце, прымаючы з дакладам 20 лістапада прэм’ер-міністра Міхаіла Мясніковіча. «Аказваецца, поўны разброд і хістанне! — зазначыў Лукашэнка. — Кажуць, галоўнае — гэта экспарт, а ВУП — гэта не мае значэння. Я разумею, што экспарт для нас — гэта жыццёва важны паказчык, але без ВУП не будзе і вялікіх аб’ёмаў экспарту… Ну, дык у нас ёсць дададзены кошт, давайце будзем вырабляць тавары з большым прыбыткам. Не страшна, што імпарт узрасце, галоўнае, каб экспарт адпаведна потым узрос, каб мы не толькі кампенсавалі затраты па імпарце, але і атрымалі добры дададзены кошт», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nЁн падкрэсліў, што хацеў бы пачуць і пра вынікі гэтага года. «Зноў падкрытыкоўваюць, што мы не выконваем уласныя абавязацельствы, не выконваем рашэнні прэзідэнта, якія зацверджаны з вашай падачы па гэтым годзе», — сказаў Лукашэнка.\nЗ беларускім ВУП увогуле бяда. Пэўна, Аляксандр Рыгоравіч не ведае, як ён робіцца. Прыкладам, зрабілі дарогу, уклалі ў гэтую дарогу грошы — ВУП узрос. А калі тую ж дарогу знеслі за непатрэбнасцю? Зноў забяспечылі працоўныя месцы, уклалі грошы… Ні дарогі, ні грошай, — а ВУП удвая большы, чым пры будаўніцтве дарогі! Так што варта расчараваць прэзідэнта — беларускі ВУП у прынцыпе не паказчык.\nЗ дададзеным коштам таксама праблемы. Калі яго ўзвінціць, таксама атрымаецца як у анекдоце пра тое, як мужык пеўня на базары прадаваў за 500 долараў: «Чаму 500 долараў, што, певень такі круты?» — «Не, вельмі грошы патрэбныя». Беларускія тавары і так з вялікім скрыпам прадаюцца за мяжой, а калі ўзвінціць на іх дададзеную вартасць, дык тады іх увогуле купляць перастануць.\nВось свежанькі прыклад. У студзені—кастрычніку 2012 года металургічная вытворчасць і вытворчасць гатовых металічных вырабаў у Беларусі ўзрасла на 3,8% у адносінах да аналагічнага леташняга перыяду і склала 33 трыльёна 383,5 мільярда рублёў, паведамляе Белстат. На складах прадпрыемстваў металургічнай галіны па стане на 1 лістапада 2012 года сабралася запасаў прадукцыі на 1,6 трыльёна рублёў, што складае 65,9% сярэднямесячнага аб’ёму вытворчасці. Складскія запасы сталёвых труб склалі 16,2 тысячы тон (89% сярэднямесячнай вытворчасці), дроту — 16,3 тысячы тон (45%), і гэтак далей. То бок, вытворчасць расце, ВУП у нас узрастае шалёнымі тэмпамі. А вось прадаць вынікі гэтага ВУПа ў нас не атрымліваецца.\nПрадаваць мы не ўмеем свой ВУП, вось што. Таму і па дадзеных таго ж Белстату, чыстыя страты прамысловых прадпрыемстваў Беларусі ў студзені—верасні 2012 года склалі 1 трыльён 547 мільярдаў рублёў, што ў 1,99 разу больш, чым за аналагічны леташні паказчык.\nА тут яшчэ і суседзі ну ніяк не жадаюць дзяліцца грошамі! Сваёй эканамічнай палітыкай і сваім дзяржаўным кіраваннем грашыма мы дайшлі да таго, што нават ужо закладзеныя для Беларусі грошы выдзяляюцца з вялікім скрыпам. Старшыня праўлення Нацыянальнага банка Надзея Ермакова не выключае, што сітуацыя з выдзяленнем Беларусі чарговага траншу крэдыту Антыкрызіснага фонду (АКФ) ЕўрАзЭС у 440 мільёнаў долараў будзе вырашацца на палітычным узроўні.\nСправа ў тым, што адной з умоў выдзялення крэдыту з’яўляецца правядзенне прыватызацыі ў Беларусі. А мы гэтую прыватызацыю тармозім. На мінулым тыдні ўжо пісалася пра тое, што Лукашэнка не збіраецца «дэбюракратызаваць» працэс прыватызацыі. На гэтым тыдні наш прэм’ер Міхаіл Мясніковіч заявіў, што на прыватызацыю мы глядзім зусім па-іншаму, чым увесь свет. «Мы прыватызацыю разглядаем як дыверсіфікацыю вытворчасці, прыход новых тэхналогій, інтэграцыю ў транснацыянальныя карпарацыі, зладжаную працу на ўнутраных і знешніх рынках, пераход у прынцыпова новую якасць — з канкурэнтаў у партнёры», — сказаў Мясніковіч.\nНу як тут не ўзгадаць амаль што забытага Лёню Галубкова з ранейшага «МММ»: «Не, брат, я не халяўшчык, я — партнёр!». Але, на жаль, існуюць 25 умоваў прыватызацыі, якія робяць з партнёра выключна халяўшчыка. А сітуацыя з нядаўнім «разносам» «Спартака» і «Камунаркі», калі па адным слове прэзідэнта акцыянерныя таварыствы раптам ператварыліся ў дзяржпрадпрыемствы, з разгонам назіральных саветаў на іх, зусім не дадаюць імпэту патэнцыйным «партнёрам».\nВось і скардзіцца Ермакова: «Атрымліваецца так, што гэтае пытанне як бы пераходзіць у межы палітычныя. Мы спадзяемся, што гэтае пытанне будзе вырашана, і крэдыт АКФ ЕўрАзЭС мы ўсё ж атрымаем».\nТак што чакаем: хутка зноў адбудуцца візіты ў Маскву вышэйшых беларускіх чыноўнікаў з традыцыйнай просьбай «дайце грошай».\nСітуацыю могуць пагоршыць і беларускія бюракраты. З чым, але з паперкамі звычайна ў нас абыходзяцца акуратна. Але на гэты раз яны згубіліся, што можа адгукнуцца вялікім выспяткам ад усіх міжнародных структур. Упершыню за апошнія гады ад Беларусі ў МАП не была накіравана справаздача аб выкананні рэкамендацый Міжнароднай арганізацыі працы.\nШто ж адбылося? Старшыня Беларускага кангрэса дэмакратычных прафсаюзаў Аляксандр Ярашук лічыць, што нашых чыноўнікаў заспакоіла тое, што пытанне аб прафсаюзным руху ў Беларусі не разглядалася на Міжнароднай канферэнцыі працы, якая прайшла ў чэрвені ў Жэневе, пасля чаго беларускі ўрад «палічыў механізм САП зламаным». Аднак там, паведаміў Ярашук, нічога не зламалася. МАП ужо выкарыстала адносна Беларусі практычна ўвесь арсенал прадугледжаных у сваім статуце сродкаў. У сувязі з тым, што сітуацыя з прафсаюзным рухам у краіне пагаршаецца, Ярашук не выключае прымянення працэдуры, прадугледжанай параграфам №33 статута арганізацыі.\nПараграф №33 прадугледжвае рэкамендацыі да дзеянняў, якія адміністрацыйны савет МАП «палічыць мэтазгоднымі» для краін, што адмаўляюцца кіравацца рэкамендацыямі Міжнароднай арганізацыі працы. «То бок, МАП можа заклікаць да ўвядзення эканамічных санкцый для паляпшэння сітуацыі з правамі прафсаюзаў», — адзначыў Ярашук.\nТак што варта б беларускім чыноўнікам, каб зразумець, што заходнія прафсаюзы — гэта не ФПБ, паглядзець навіны з Еўропы. Там прафсаюзы выводзяць на вуліцы мільёны людзей. Адпаведна, да іх і прыслухоўваюцца. І там нікому не дазволена ігнараваць прафсаюзы, інакш атрымаеш вельмі вялізныя непрыемнасці.\nКалі прафсаюзы свету распачнуць кампанію па Беларусі, мала не пакажацца. І тое, што зараз адбываецца ў нас з грашыма, пакажацца дробнымі жартамі ў параўнанні з тым, што будзе.


Ліцэісты і курсанты правялі шахматны турнір - AMIA.by\nУ таварыскім матчы па шахматах прынялі ўдзел каманды Спецыялізаванага ліцэя МУС і міліцэйскай ВНУ.\nВедамасны ліцэй арганізаваў адкрыты шахматны турнір на прызы начальніка ўстановы і запрасіў паўдзельнічаць у спаборніцтвах каманду Акадэміі МУС.\nУжо многія гады супрацоўнікі і курсанты міліцэйскай ВНУ захапляюцца гэтым відам спорту. Зборная пад кіраўніцтвам старшага выкладчыка кафедры прававой інфарматыкі падпалкоўніка міліцыі Віктара Лаўрэнава паспяхова выступае на гарадскіх і рэспубліканскіх турнірах. Прапанову сустрэцца з ліцэістамі каманда прыняла з радасцю: як жа яшчэ не пазнаёміцца, магчыма, з будучымі шахматыстамі Акадэміі МУС? За гульнявой дошкай з імі сустрэліся курсанты сяржант міліцыі Уладзіслаў Пляскач і шараговыя міліцыі Мікіта Лопатенко і Аляксандр Сухарукаў, у выніку занялі першае месца. Як адзначылі хлопцы, у ліцэі фармуецца моцная зборная па шахматах, удзельнікі якой абавязкова заявяць пра сябе на самых сур'ёзных спаборніцтвах.\nспорт i здаровы лад жыцця\tпрафарыентацыйная работа\tкафедры акадэмii


Курорт "Буковель" - разыначка Заходняй Украіны\nУкраіна гэта краіна што славіцца чрезвычайнымы куткамі па ўсёй тэрыторыі. Адным з такіх ёсць жывапісных і незабыўных пейзажаў «Буковель», Які размешчаны на захадзе Украіны. Пасярод Карпат ёсць сяло полениц дзе размешчаная гара "Буковель", у гонар якой за 25 кіламетры ад горада Яремче знаходзіцесядзіцца Найбольшы ва Украіне курорт. "Буковель" - стаў сапраўдным дыяментам для турыстаў, бо ён карыстаецца вельмі вялікай папулярнасцю. Тут можна ўбачыць турыстаў з розных куткоў свету. Інфраструктура гэтага комплексу пастаянна развіваецца і пашырае сваю тэрыторыю, Каб атрымаць еўрапейскі ўзровень. Тут ёсць усе выгоды для знаходжання: Абменныя пункты, банкаматы, мабільная сувязь. Разыначкай з'яўляецца вэб камеры ўсталяванне па ўсёй тэрыторыі курорта праз Якія можна назіраць за живописнымы гарамі праз Інтэрнэт. Прыехаўшы на гэты выдатны курорт аднойчы вы ніколі не забудзеце гэты чыстае паветра, атмасферу, вышынныя краявіды. Для турыстаў аматараў экстрэмальныя адчуванне ець спецыялісты Якія дапамогуць асвоіць ўрокі скалалажанні. Таксама вы можаце пакатацца на санках, сноўбордзе. Пасля актыўнага адпачынку можна паплаваць у басейне або расслабіцца зрабіўшы масаж. А забараніў экскурсію вы азнаёміцеся, дзе захаваліся адметнасці архітэктуры, культуры, гісторыі, Наведайце Шматлікія манастыры, музеі, драўляныя царквы. Спыніцца на ўремя перабіванне на адпачынку Вы можаце ў прыватным дамку або гатэлі (да прыкладу, на віле «Leku», дэталёвай глядзіце). Хоць гатэль будзе варта трохі даражэй чым домік, але гэта будзе нашмат камфортней. Тут Вас чакаюць усе ўмовы Каб добра правесці час.\n← У Цярнопалі ў выніку ДТЗ... Абвешчаны Усеўкраінскі... →


14 люты 2005, 18:38\nДа спадара Фралова сёньня дахаты прыехалі міліцыянты і забралі яго ў Ленінскі РАУС, там у яго ўзялі тлумачэньні, а потым завезьлі ў суд Ленінскага раёну Горадні. У 12.45 суд закончыўся. Пасьля абвяшчэньня прысуду судзьдзі па адміністрацыйных справах Натальлі Козел, Валеры Фралоў сказаў для нашага радыё наступнае:\n(Фралоў: ) “Вось адбыўся суд, прысудзілі 300 мінімальных заробкаў у якасьці штрафа за правядзеньне, арганізацыю несанкцыянаванага мітынгу. Хаця ў нашай улётцы зусім няма мітынгу, проста зьбіраюцца ў парку. Буду цяпер бутэлькі зьбіраць, напэўна. Трэба ж неяк заплаціць”.\n10 лютага В.Фралова нават не было ў Горадні, ён знаходзіўся ў Маскве.\nАле судзьдзі аказалася дастаткова ягонага прозьвішча ў канцы ўлёткі, якой прадпрымальнікаў заклікалі сабрацца 10-га ў гарадзкім парку. Вядома, што прадпрымальнікі потым рушылі на плошчу Леніна перад гарвыканкамам, каб сказаць пра свае праблемы ўладам.\nУ акцыі ўдзельнічалі больш за дзьве тысячы чалавек. Дарэчы, спадар Фралоў гаворыць, што на сходзе гарадзенскіх прадпрымальнікаў ён заклікаў папросту сабрацца ў парку абмеркаваць свае праблемы і не прадпрымаць ніякіх іншых дзеяньняў.\nУ суд генэрала Фралова даставілі ўпершыню. Абапал яго суправаджалі два капітаны. На першым паверсе дзяжурыла павялічаная колькасьць міліцыянтаў. А калі ён выйшаў з кабінэту судзьдзі, яго чакалі пяць афіцэраў. Вось што думае пра міліцыянтаў сам Валеры Фралоў:\n(Фралоў: ) “Ну, яны прыйшлі, пазванілі, я іх запрасіў. Людзі выконваюць сваю задачу, у мяне да іх прэтэнзіяў няма ніякіх. Людзі працуюць у той сыстэме, якая ў нас існуе. Яны, можа быць, думаюць адно, а робяць іншае”.\nНагадаем, што зь іншым сябрам былой парлямэнцкай групы “Рэспубліка” Сяргеем Скрабцом у гэтым месяцы адбылося загадкавае дарожна-транспартнае здарэньне. Ён ехаў на машыне, якой кіраваў прафэсійны кіроўца. На павароце ў аўтамабіля раптам зламалася рулявое ўпраўленьне. Спадар Скрабец не выключае, што гэта мог быць наўмысны замах на яго з боку спэцслужбаў.


Аперацыя «Зімовае чараўніцтва» — Вікіпедыя\nАперацыя «Зімовае чараўніцтва»\n(Пасля перасылкі з Аперацыя «Winterzauber»)\nАперацыя «Зімовае чараўніцтва» (ням.: «Operation Winterzaubeа») — карная антыпартызанская аперацыя нямецкіх акупацыйных улад падчас Другой сусветнай вайны, якая была праведзена прыбалтыйскімі і ўкраінскімі калабарантамі ў перыяд з 14 лютага да 20 сакавіка 1943 года ў трохвугольніку Себеж — Асвея — Полацк на поўначы Беларусі (Дрысенскі, Асвейскі, Полацкі, Расонскі раёны) і ў Себежскім раёне Пскоўскай вобласці Расіі. У СССР гэтыя падзеі атрымалі назву «Асвейская трагедыя». Паводле дадзеных МЗС Расійскай Федэрацыі, юстыцыя ФРГ кваліфікавала аперацыю «Зімовае чараўніцтва» як злачынства супраць чалавечнасці.\n1 Мэты і задачы аперацыі\n2 Сілы карнікаў\n3 Ход аперацыі і ахвяры\nМэты і задачы аперацыі[правіць | правіць зыходнік]\nМэтай аперацыі было стварэнне нейтральнай зоны адчужэння без жыхароў і населеных пунктаў шырынёй 40 км паміж Дрысай на поўдні, Зілупе і Смольнаталь на поўначы і ахоплівала раён Асвея — Дрыса — Полацк — Себеж — Расоны. Абезлюджаная паласа павінна была пазбавіць партызан іх апорных пунктаў.\nКіраваў карнай аперацыяй асабіста вышэйшы начальнік СС і паліцыі ў Остландзе обергрупэнфюрэр СС Фрыдрых Екель.\nУ аперацыі першапачаткова ўдзельнічалі:\n7 латышскіх паліцэйскіх батальёнаў — 273-і, 276-ы, 277-ы, 278-ы, 279-ы, 280-ы, 281-ы;\n50-ы ўкраінскі паліцэйскі батальён;\nПаліцэйская рота СС;\nНямецкія зенітныя часткі;\nНямецкая паўбатарэя артылерыйскага дывізіёна;\nДва нямецкіх ўзвода сувязі;\n2-я авіягрупа асаблівага прызначэння.\nУ ходзе аперацыі да яе правядзення прыцягваліся новыя фарміраванні:\nпаспешліва сфармаваны 282-і латышскі «ахоўны» батальён;\n2-і літоўскі паліцэйскі батальён;\nрота 36-га эстонскага паліцэйскага батальёна;\nайнзацкаманды паліцыі бяспекі пад камандаваннем оберштурмфюрэра СС Краўзэ;\nайнзацкаманды СД пад камандаваннем гауптштурмфюрэра СС Каўфмана.\nАгульная колькасць айнзацкамандаў паліцыі бяспекі і СД складала 210 чалавек. Агульная колькасць сіл, якія ўдзельнічалі ў карнай аперацыі, складала прыкладна 4000 чалавек.\nЗ часам склад баявых груп некалькі змяніўся: у іх былі ўключаныя падраздзяленні украінскага і літоўскага паліцэйскага батальёнаў, нямецкая паліцэйская рота СС, нямецкі матарызаваны ўзвод жандармерыі і айнзацкаманды паліцыі бяспекі і СД.\nТак, напрыклад, у склад баявой групы «Берта» ўваходзілі падраздзяленні:\n3-й танкавай арміі;\n201-й ахоўнай дывізіі;\n281-й ахоўнай дывізіі;\n391-й вучэбна-палявой дывізіі.\nХод аперацыі і ахвяры[правіць | правіць зыходнік]\nПаводле дадзеных МЗС Расійскай Федэрацыі, аперацыя разгортвалася наступным чынам. Увайшоўшы ў вёску, паліцаі і далучаныя да іх часткі расстрэльвалі ўсіх, каго можна было падазраваць у прыналежнасці да партызанаў (такімі лічыліся практычна ўсе жыхары-мужчыны ва ўзросце ад 16 да 50 гадоў), а таксама старых і інвалідаў, якім быў не па сілах доўгі пешы марш. Астатнія — у асноўным жанчыны з дзецьмі — накіроўваліся пешшу да месца так званага «другога шлюзавання». Тых, хто знясілеў у шляху, расстрэльвалі. Са зборных лагераў людзей накіроўвалі ў іншыя лагеры, напрыклад у лагер смерці Саласпілс пад Рыгай, дзе жанчын аддзялялі ад іх дзяцей і накіроўвалі на працу ў Германію.\n16—18 лютага 1943 года карнікі знішчылі вёску Росіца. Маладых і больш моцных людзей адправілі на станцыю Бігосава, дзе іх грузілі ў вагоны і везлі ў канцлагер Саласпілс і на працы ў Германію. Астатнія жыхары былі спаленыя ў дамах, вялікая група людзей была загнаная ў хлеў, які затым падпалілі. Сярод забітых былі каталіцкія святары Юрый Кашыра і Антоній Ляшчэвіч, адзін з якіх быў спалены з іншымі жыхарамі, а другі — застрэлены за настойлівыя просьбы выратаваць дзяцей (па іншых дадзеных таксама спалены). У 1999 годзе папа рымскі Ян Павел II залічыў забітых святароў да ліку блажэнных.\nБыло знішчана некалькі соцень вёсак (у тым ліку такія, дзе жыла да тысячы і больш чалавек). Толькі ў адным Асвейскім раёне было спалена 183 вёскі, расстраляна і спалена 11383 чалавека (з іх 2118 дзяцей ва ўзросце да 12 гадоў), 14175 жыхароў былі вывезены — дарослыя на працу ў Германію, дзеці — у канцлагер Саласпілс. Сярод вёсак, спаленых разам з жыхарамі, — Абразеева (загублена 36 жыхароў), Агуркі (загублена 36 жыхароў), Аніськава, Булы, Жарнасекі, Калюты, Канстанцінава, Папаратнае, Сокалава.\nКолькасць ахвяр дагэтуль дакладна не ўстаноўлена. У розных крыніцах даецца ад 3500 забітых за ўсю карную акцыю, да 11383 толькі ў Асвейскім раёне.\nУ Беларусі праводзяць мерапрыемствы, прысвечаныя памяці ахвяр. У вёсцы Росіца, дзе аператыўная група СД знішчыла 204 жыхароў, уключаючы двух святароў, пазней прылічаных каталіцкай царквой да ліку блажэнных, двойчы на год, у сярэдзіне лютага і ў сярэдзіне жніўня, праводзяць памінальныя службы.\nНа месцы спаленай вёскі Абразеева (за 2 км на поўдзень ад сучаснага аграгарадка Сар’я) ў 1982 годзе насыпаны курган з абеліскам на ім. На месцы вёскі Агуркі (за 1 км га поўдзень ад сучаснай вёскі Бяляны) устаноўлены мемарыяльны знак.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыклапедыя / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1990. — 680 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-012-2.\n«Зімовае чараўніцтва» // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. Т. 3. Гімназіі — Кадэнцыя / БелЭн; Рэдкал.: Г.П.Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э.Э.Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1996. — 527 с.: іл. — С. 448. — ISBN 985-11-0041-2.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аперацыя_«Зімовае_чараўніцтва»&oldid=3537434"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:15, 15 студзеня 2020.


Чарга-26 з жыцця літаратараў; паэма ў прозе Раздзел 26 - 28 Мая 2013 - Блог - Персональный сайт\nСайт Міхася Южыка Среда, 08.07.2020, 17:31\nГлавная » 2013 » Май » 28 » Чарга-26 з жыцця літаратараў; паэма ў прозе Раздзел 26\nЧарга-26 з жыцця літаратараў; паэма ў прозе Раздзел 26\nУ дворніцкай пісьменнік Г. сагрэў сабе кіпеню на двухфаернай пліце, дастаў з заплечніка тры кавалкі цукру і папіў кіпень упрыкуску, зажоўваючы чорнымі сухарамі. Пасля гэтага пачала апаноўваць салодкая млявасць, і Г. рашыў не марудзячы ладзіцца спаць. Ён кінуў нейкія рызманы на свабодную ад інвенара пляцоўку і лёг туды, падабраўшы ногі і галаву пад кажух, затуліўшы вушы заечай шапкай. Вырубіўся імгненна.\nАднак пасярод ночы яго разбудзіў страшны грукат. Г. падхапіўся на ногі і прыслухаўся скрозь удары трывожнага сэрца. Грукат паходзіў ад уваходных дзверэй – нехта іх скаланаў і лаяўся з таго боку па мацеры. Г. на дыбачках падступіў да дзвярэй. Ад удараў тыя ледзьве не зляталі з завесаў. Неадказны сакратар адчуў холад пад лыжачкай. Ён не наважыўся спытаць, хто там, толькі зірнуў у вочка. За дзвярыма варушыліся нейкія цені. Яны клялі, як потым здагадаўся Г., упраўдома. І патрабавалі выпіўкі, як пазней зразумеў Г. Зараз жа яму прыйшлося замерці не дыхаючы хвілін на пятнаццаць, пакуль дзядзькі калашмацілі дзверы і мацюкаліся. Затым яны сышлі ў ноч.\nГ. вярнуўся ў кухню-дворніцкую. Лёг на рызманы. Паглядзеў на наручны гадзіннік. Да шасці раніцы, калі трэба будзе ўставаць, заставалася каля дзвюх гадзін. Нягледзячы на начны верад, Г. зноў заснуў нібы салдат і абудзіўся за хвіліну да таго, як мусіў запікаць будзільнік. Неадказны сакратар каторы раз пахваліў сваю падсвядомасць. А тады сагрэўся кіпенем і выскачыў за дзверы з рыдлёўкай і шыфлем.\nДвор патанаў у цямрэчы. Толькі самотны ліхтар у процілеглым куце разгойдвала ветрам. Амаль усляпую Г. прыняўся за працу. Скінуў кажух, але на саракаградусным марозе неўзабаве яму стала горача. Жыльцы дома, якія з сямі раніцы пачалі выбірацца на працу, здзівіліся барадатаму дзядзьку ў світэры і з мяшком за плячыма, які, арудуючы шуфлем, варочаў горамі снегу. Такой самаадачы яны не назіралі ніколі.\nУ дзевяць Г. скончыў працоўную вахту. Добра разднела, і было відаць, што траціна двара вызвалілася ад снегу аж да мерзлай зямлі. Велізарныя гурбы пакрывалі агороджу двара і паціху звальваліся на суседні дзядзінец. Адтуль нехта нябачны лаяўся і праклінаў Г. Халера на іх! Галоўнае, што дзённая норма выканана. Цяпер можна імчацца ў чаргу. Г. забег у дворніцкую, скіпяціў вады і паеў трохі сухароў, размочваючы. Гэтак замарыў голад.\nНе марнуючы ні хвіліны, ён пакіраваў да роднай рэдакцыі. Там яго вітаў добразычлівы Мемуаран, які якраз скончыў раздаваць нарады на працу. Ён парукаўся з Г., спытаў, як прайшло дзяжурства, патрапаў па плячы і сказаў ісці снедаць, пакуль кухня не зачынілася. Пасля сняданку яму і Слесарэўскаму належыць раўняць агароджу вакол палаткі "Варвеста”, якая ўначы пакасілася. Бурану не было, таму ёсць падазрэнне, што гэта здзейснілі людзі. Што ж, Мемуаран правядзе ўніклівае расследаванне і вінаватым не пазайздросціш. Да слова, Г. згледзеў, што на перакладзіне ўжо вісіць адзін хлопец з перавязанай галавою – той самы, які ўчора пацвельваў з Марыйсевіч і атрымаў ад яе на арэхі. Другі пабіты публіцысткай небарака тым часам адціскаўся пад перакладзінай каля ног першага. Так, у лагеры парадкі былі суровыя, і Г. мусіў прызнаць гэта звышсправядлівым. Іначай бы чаргоўцы даўно перакусалі адно аднаго.\nГ. так і не ўдалося паснедаць: праходзячы міма запаветнай канторкі Слесарэўскага, ён убачыў пад ёй жоўтую пляму. Як варожая страла працяла адчуваннем нядобрага. Наблізіўся – і ахнуў: ад канторкі ішоў смурод свежазамерзлай мачы. Нейкая свалата на яе спецыяльна насікала. Жоўтыя разводы шчодра пакрывалі корпус канторкі; сцякаючы, яны ўтварылі лужыну, якая заледзянела. Падонкі! Зайздроснікі! Яны не маглі перанесці таго, што жыццё ў Г. наладжваецца, што да яго вярнулася творчае натхненне, што ён не марнуе тут час, як яны! Г. ахапіў зверскі шал. Каб ён убачыў зараз ухмылістую фізіяномію таго, хто гэта зрабіў, то схапіў бы калун і разваліў яго мазгаўню. Аднак на канторку мачыліся ананімна. і можна было толькі падазраваць, што гэта зроблена памагатымі Гадановіча. О, як хацелася зараз наскардзіцца Мемуарану, каб той выкрыў і пакараў гэтых вылуюдкаў! Аднак Г. не хоча выглядаць ныцікам і слязліўцам. Ён выцерпіць гэты глум, ён адчысціць канторку ад смуроднях сцулёў і сёння ўвечары прымецца за новыя раздзелы аповесці. Хай ведаюць мярзотнікі, што ніякія падкопы і злыбеды не пахіснуць яго волю. Г. абяззброіць іх сваёю рашучасцю! З гэтымі мужнымі думкамі Г. пайшоў да Слесарэўскага, узяў у таго рашпіль, вярнуўся да канторкі і стаў сшчышаць з яе агідную намаразь. Замерзлую лужыну ўнізе разбіваў ломам.


Куды паехаць у кастрычніку? Варыянты незабыўнага адпачынку восенню\nНягледзячы на распаўсюджанае меркаванне, адпачынак у кастрычніку - выдатная магчымасць правесці час цікава і незвычайна як у Расіі, так і за мяжой.\nКалі вы ставіцеся да таго тыпу людзей, якія не ўяўляюць жыцця без актыўнага адпачынку, то, вырашаючы, куды паехаць у кастрычніку, варта звярнуць увагу на фестываль сноўбардыстаў, які праходзіць штогод у Аўстрыі ў невялікім мястэчку Тыроль.\nДля таго каб падоўжыць лета і папесціцца на цёплым сонца, варта наведаць ААЭ. Бюджэтным варыянтам можа паслужыць адпачынак у Егіпце або Тунісе. У кастрычніку самы пік адпачынку і выдатны клімат у гэтых краінах. Адзінае, што неабходна ведаць адпачывальнікам, гэта тое, што ў кастрычніку мусульмане святкуюць Рамадан. Святкаванне гэтага рэлігійнага свята можа выклікаць некаторыя абмежаванні, адбіваюцца на адпачынку.\nРазглядаючы, куды паехаць у кастрычніку ў Італіі, адзначым, што менавіта ў гэты час ёсць выдатная магчымасць наведаць іспанскую Валенсію. Выдатная надвор'е дазволіць атрымаць асалоду ад дзівоснай скарбніцай жывапісу. У Італіі ў гэты час праходзіць самы салодкі фестываль у свеце «Еўра шакалад». У экзатычных краінах клімат у кастрычніку найбольш спрыяльны для адпачынку. Вы можаце наведаць мноства экзатычных месцаў, атрымаць асалоду ад прыгажосцю прыроды. Наведаўшы Індыю, можна папесціць сябе сапраўдным індыйскім гарбатай.\nКалі вы хочаце акунуцца ў свет рамантыкі і зусім іншую культуру, то варта наведаць Балі. Сейшэльскія і Мальдыўскія выспы прапануюць для сваіх гасцей неверагодную экзатычную прыроду.\nАдказваючы на пытанне, куды паехаць у кастрычніку, адзначым, што нядрэнна можна адпачыць у В'етнаме: у гэтых месцах ўзрушаюча чысты горны паветра, незабыўную атмасферу ствараюць прыгожыя вадаёмы і лесу.\nМногія ўжо ў кастрычніку пачынаюць задумвацца аб які мае быць святкаванні Новага года. Вы можаце з лёгкасцю забраніраваць месца ў гатэлі, тым самым пазбавіўшы сябе ад клопатаў ў будучыні. Калі вы аддаеце перавагу горналыжныя курорты, то браніраванне варта зрабіць за два месяцы, а часам нават і за паўгода.\nКалі вы праводзіце свой адпачынак з маленькім дзіцем, то пераважна выбраць краіны з непрацяглы пералётам. Напрыклад, ААЭ, Ізраіль і Егіпет. Не варта забываць, што ў школах у лістападзе восеньскія канікулы, варта паклапаціцца пра ад'езд загадзя. Найбольшым попытам карыстаюцца такія краіны, як Чэхія, Германія, Англія, Францыя. У Еўропе ў кастрычніку значна больш прыемна і цяплей, чым у Расіі, наведаўшы гэтыя краіны, абавязкова варта скатацца ў экскурсійную паездку. Чэхія славіцца пышнымі замкамі, а Францыя - гэта радзіма рамантыкі.\nКалі вы хочаце падабраць недарагі адпачынак, то адказам на пытанне, куды паехаць у кастрычніку, можа паслужыць аптымальны варыянт адпачынку ў міжземнаморскіх краінах, такіх як, Кіпр, Іспанія, Грэцыя, Турцыя. У гэты час пляжны сезон падыходзіць да канца, на час паездкі абавязкова вазьміце вопратку з доўгім рукавом. Нягледзячы на тое, што ў кастрычніку яшчэ можна купацца, але ў гэты час усё часцей ідуць кароткачасовыя дажджы. Вада на моры ад паўднёвага сонца застаецца яшчэ вельмі цёплай, і дзякуючы гэтаму большасць гатэляў прапануюць для адпачываючых значныя зніжкі.\nСярод расійскіх турыстаў варыянтам, куды лепш паехаць у кастрычніку, з найбольшай папулярнасцю з'яўляецца Егіпет. У гэты час года там даволі сонечна. Адпачынак у гэтай краіне праходзіць па сістэме «ўсё ўключана», да таго ж пясчаныя пляжы і дзіўнае мора прыйдзецца па душы для шматлікіх адпачывальнікаў.\nКалі вы аддаеце перавагу нядоўгі пералёт, то варта наведаць ААЭ. Пляжны сезон у кастрычніку тут знаходзіцца ў самым разгары. Але варта памятаць, што ў кастрычніку мусульмане адзначаюць свята Рамадан і на час яго святкавання ўводзяцца абмежаванні на многія віды розных забаў, курэнне, спіртныя напоі, а часам нават магчымы забарона на некаторыя віды ежы.\nКастрычнік дзіўны месяц для здароўя. Вы можаце наведаць лячэбныя курорты. Для такога роду адпачынку ідэальным варыянтам могуць паслужыць мінеральныя курорты Італіі, Германіі, Балгарыі, Славеніі.\nУ заключэнне адзначым, што другі месяц восені і выдатны адпачынак - вельмі сумяшчальныя паняцці. Галоўнае, выбраць аптымальны варыянт, куды паехаць адпачыць у кастрычніку, з мноства розных прапаноў.\nКалі адчыняць мост праз Кубань ў Варениковской пасля рамонту?\nШматнацыянальнае насельніцтва Канады\nКіславодск, "Даліна Нарзан" (санаторый): водгукі, фота\nНавошта патрэбна канвекцыя ў духоўцы?\nНатрыю вальпроатов: рэцэпт, інструкцыя, форма выпуску, механізм дзеяння, формула\nПросьба "Клаўстрафобія": водгукі і агляд\nПраводка ў гаражы: мантаж сваімі рукамі\nШто правакуе ўкус блыхі ў людзей?\nЗ-за чаго ўзнікаюць энтэрыты ў сабак, і як іх лячыць?


Інтэрвію з гуртом «The Feedback»: Галоўнае — гэта пісаць свае песьні!\nVIOLEX » ВЫБАР РЭДАКЦЫІ » Інтэрвію з гуртом «The Feedback»: Галоўнае — гэта пісаць свае песьні!\nДзень: 30.04.2017 / Праглядаў: 812\nСваім днём народзінаў гурт «The Feedback» лічыць 27 чэрвеня 2011 г. Першапачаткова гэты малады беларускі калектыў пазыцыянаваў сябе як кавэр-бэнд. І, як нам здаецца, сусьветна вядомыя музычныя шэдэўры ў іхным выкананьні гучаць сапраўды здорава.\nЦяпер жа творцы стала шукаюць самых сябе. Хлопцы паспрабавалі свае сілы яшчэ ў 2014 г., запісаўшы аўтарскую песьню пад назваю «Улетаем». Аднак, застаўшыся незадаволенымі з сваёй працы, пастанавілі пачакаць з далейшым выпускам уласных кампазыцыяў.\nНапачатку 2016 г. саліст гурта Яўген Клябанаў пры падтрыманьні астатніх удзельнікаў «The Feedback’у» наважыўся ўзяць удзел ува ўкраінскім вакальным шоў «Голос країни». Першы тур праекту скончыўся для Жэні ашаламляльным посьпехам, а вось прайсьці ў трэці тур яму не ўдалося. І хоць, на наш аб’ектыўны погляд (дарэчы, з намі згодная бальшыня фанатаў шоў), Яўген выступіў лепш за свайго суперніка, саліст гурта «Океан Ельзи» пастанавіў іначай.\nАднак «The Feedback» не ўспрыняў паразу Жэні ў гэтым праекце як татальную, а нават наадварот. Атрымаўшы такім чынам своеасаблівы штуршок, з тых часоў хлопцы пасьпелі выпусьціць новы сінґл «Песня о человеке» (2016) і міні-альбом «Смещение оси» (2017).\nІнтэрвію зь Яўгенам Клябанавым і Сяргеем Сінкевічам\nVIOLEX: Вітаем вас! Радыя магчымасьці пазнаёміцца з вамі крыху бліжэй.\nThe Feedback: Вітаем! Мы гэтаксама радыя :)\nVIOLEX: Распавядзіце нам крыху пра тое, як музыка ўвайшла ў вашыя жыцьці?\nЯўген: Ува ўсіх па-рознаму, думаю. Калі мне было пяць гадоў, бацькі аддалі мяне ў музычную школу, дзе я вучыўся граць на фартэпіяна і скрыпцы. Праўда, потым скрыпку я кінуў.\nСяргей: У мяне прыблізна гэткая ж гісторыя. Бацькі аддалі на танцы, потым у музычную школу па клясе фартэпіяна, якой я гэтак і ня скончыў. Але аднойчы я ўбачыў праз тэлевізар кліп гурта «The Beatles». Граньне Рынґа Стара мне гэтак спадабалася, што я зразумеў: трэба і мне навучыцца граць на ўдарных.\nVIOLEX: Яўгене, наколькі нам вядома, мастацтву вакалу Вы не навучаліся?\nЯўген: Не. Але браў у розны час колькі заняткаў у розных выкладнікаў, але гэтым усё і абмежавалася. Цяпер, думаю, пахадзіць пазаймацца ўсё ж варта.\nVIOLEX: Вашыя выдатныя, на наш погляд, вакальныя дадзеныя — дар ад нараджэньня, вынік узмоцненых самастойных трэнаваньняў, усё ў сукупнасьці?\nЯўген: Дзякую. Думаю, усё разам. Часам, пераслухоўваючы свае запісы 2–3-гадовае даўнасьці, думаю: «Ну і жах! І гэта магло камусьці падабацца ўвогуле?» Спадзяюся, што праз колькі гадоў я буду і пра цяперашнія запісы гэтак казаць.\nVIOLEX: Як утварыўся ваш гурт? Ці шмат зьменаў спазнаў склад «The Feedback’у» за час свайго існаваньня?\nЯўген: Пачалося ўсё з майго знаёмства з гітарыстам Андрэем Кацікавым у 2011 годзе. Гэта быў першы курс майго навучання ў IСВ імя Шырокава. Было нейкае супольнае творчае заданьне, і мы з Андрэем яго рыхтавалі разам. Неяк проста ў гутарцы я аказаўся, што хацеў бы сабраць гурт. Андрэй маю ідэю падтрымаў, і мы пачалі шукаць музыкаў. У той час я акурат моцна падвісаў па «Queen’е», і першыя нашыя кавэры былі менавіта на песьні гэтага легендарнага гурта.\nУ той час гаворкі пра свае песьні не ішло, мы хацелі проста пайграць крутыя песьні. Як ні дзіўна, Андрэй першым ад нас і пайшоў — зьехаў вучыцца ў Амэрыку. На ягонае месца прыйшоў ужо даволі сталы і на той момант адназначна самы дасьведчаны з нас усіх гітарыст Саша Вінакураў. Але і ён пакінуў нас праз два гады. Цяпер з намі ўжо больш за год грае на гітары Рома Саракалетаў. А хлопцы — Арцём Астапенка (бас) і Сяргей Сінкевіч (бубны) — са мною з самага пачатку і дасюль!\nVIOLEX: Які сэнс вы ўкладалі ў назву калектыву, апроч відавочнага?\nЯўген: Доўгая гісторыя :) Але цяпер, думаю, у кожнага ўдзельніка свой сэнс. А на feedback ад слухача разьлічвае кожны нармалёвы музыка.\nVIOLEX: Пачыналі вы сваю музычную кар’еру як кавэр-бэнд, аднак у 2014 годзе ўсё ж пастанавілі заняцца стварэньнем аўтарскіх песьняў. Што канкрэтна вас да гэтага падштурхнула?\nЯўген: Тут усё проста. Надакучыла граць кавэры :)\nVIOLEX: У інтэрвію радыё «Сталіца» вы згадалі, што пасьля запісу сваёй першай кампазыцыі «Улетаем» вы ўзялі перапынак на два гады. З чым гэта было зьвязана?\nЯўген: Было колькі прычынаў. Найперш гэта нестабільны склад. Мы засталіся ня вельмі задаволеныя зь першае нашае кампазыцыі. Таму пастанавілі проста пісаць песьні далей і, напэўна, слушна зрабілі.\nVIOLEX: Зь якімі складанасьцямі, на вашую думку, найчасьцей сутыкаюцца маладыя беларускія выканаўцы?\nЯўген: Галоўная складанасьць, думаю, у адсутнасьці амбіцыяў у самых жа беларускіх выканаўцаў.\nVIOLEX: Ці лічыце вы сябе рамантыкамі?\nЯўген: Хутчэй не, чымся так :) Мне здаецца, што час рамантыкаў, на жаль, ужо прайшоў. І цяпер іх засталося вельмі мала.\nСяргей: А маё меркаваньне кардынальна адрозьніваецца. Я лічу, што зь любымі жыцьцёвымі складанасьцямі, перажываньнямі, бедамі ды іншымі рэчамі, якія, на жаль, маюць месца ў жыцьці кожнага чалавека, дапаможа даць рады менавіта каханьне. Калі б на зямлі не было каханьня, то людзі б не сустракаліся, не жаніліся, не нараджалі б дзяцей, і нават бы не разыходзіліся. А, як вядома, бальшыня ўсіх існых у сьвеце песьняў ці пра тое, як людзям добра разам, ці пра тое, як іхныя жыцьцёвыя шляхі з тых ці іншых прычынаў разышліся. І наш гурт не выключэньне, бо мы спрабуем данесьці да слухача, што трэба верыць у існаваньне чагосьці гэткага эмацыйна высокага, што дапаможа шмат каму, а можа, і ўсім людзям, зрабіцца трошкі больш шчасьлівымі :)\nVIOLEX: Хто з вас аўтар тэкстаў, хто піша музыку?\nЯўген: На гэты момант усе тэксты піша бубнач гурта Сяргей Сінкевіч, а музыку — я.\nVIOLEX: Як вы вызначаеце абраны для вашае творчасьці музычны кірунак?\nЯўген: А вось гэта самае складанае пытаньне :) Нейкі там рок, напэўна. Мы не прывязваемся да пэўнае плыні. Ёсьць два асноўныя жанры ў музыцы: добрая музыка і дрэнная. Спадзяюся, мы граем усё ж першую :)\nVIOLEX: Плянуеце на гэтым і спыніцца, ці чакаць ад вас нейкіх музычных экспэрымэнтаў?\nЯўген: Я мяркую, што мы ўсё яшчэ спрабуем і вучымся рабіць свае песьні. У нас няма нейкае напрацаванае схемы. Мы і цяпер імкнёмся экспэрымэнтаваць. Спадзяюся, што і ў будучыні мы ня зробімся аднастайнымі.\nVIOLEX: Чаму Вы пастанавілі ўзяць удзел у праекце «Голос країни»?\nЯўген: Ніколі нідзе ня браў удзелу і нават не спрабаваў. Але пастанавіў усё ж праверыць свае сілы. Зрабілася сумна, падумаў: «А чаму б і не?» Хацелася пазнаёміцца з Вакарчуком... Насамрэч прычынаў было шмат, напэўна.\nVIOLEX: Настолькі ўдалы выступ у першым туры праекту быў чаканы ці зрабіўся прыемнаю неспадзяванкаю для Вас?\nЯўген: Я чамусьці разумеў, што нехта ў любым выпадку павернецца. Проста хацелася, каб абавязкова павярнуўся Слава.\nVIOLEX: Што Вы адчувалі пасьля паразы ў другім туры шоў «Голос країни»?\nЯўген: Зьдзіўленьне. Праўду кажучы, я быў досыць упэўнены ў сабе, хоць і шалёна хваляваўся на сцэне.\nVIOLEX: Удзел у гэтым музычным праекце неяк паўплываў на Вас, на Вашую творчасьць?\nЯўген: Безумоўна. Я зразумеў, што галоўнае — гэта пісаць свае песьні! І пасьля гэтага мы выпусьцілі ўжо два рэлізы. Першы — сінґл «Песня о человеке» ў 2016 годзе, і другі — міні-альбом зь пяці песьняў «Смещение оси» ў 2017-ым.\nVIOLEX: Якія мэты вы ставіце перад сабою ў музыцы, у жыцьці?\nЯўген: Мэта адная — рабіць тое, што падабаецца самым!\nVIOLEX: Чаго чакаць ад «The Feedback’у» ў бліжэйшай будучыні?\nЯўген: Новых песьняў, вядома ж. Гэта перадусім! Ну, а ў астатнім пакуль сказаць не магу. Можа, кліп будзе, а можа, штосьці яшчэ :)\nVIOLEX: Дзякуем за займальную гутарку! Ад усяе душы зычым вам посьпехаў ува ўсім!\nThe Feedback: Дзякуем, вам гэтаксама!\nЗа творчасьцю гурта можна сачыць тут:\n– афіцыйны сайт\n– афіцыйная старонка ў VK\n– афіцыйная старонка ў Instagram’е\n– афіцыйны канал на YouTube’е\n– афіцыйны акаўнт у сэрвісе Soundcloud\nМастацтва Музыка Інтэрвію Беларусь\nГурт «Intelligency» прэзэнтаваў публіцы свой новы альбом #Techno_Blues (Фота)\n«Тыя, хто захоўвае фальклёр, яны духоўная арыстакратыя, яны найвышэйшыя...»\nЯн Маўзэр: Колькі б нас не зьбівалі з ног, мы будзем падымацца з каленаў\nРэпартаж з канцэрту гурта «BarRokka» ды інтэрвію з салісткаю Лізаветаю Леўчык


16.02.2018 15:40 Нам пішуць\nЗ 12 па 17 лютага ў Гродзенскай вобласці праводзіцца абласны марафон “Выбар маладых — наша будучыня!”. 12 лютага мерапрыемствы марафону прайшлі і ў Канюхоўскім яслях-садзе — сярэдняй школе з мэтай актывізацыі грамадзянскай актыўнасці і развіцця сацыяльна значнай дзейнасці сярод вучнёўскай моладзі, стварэння ўмоў для падтрымкі і развіцця моладзевых ініцыятыў па папулярызацыі перадвыбарнай кампаніі.\nУ мерапрыемствах узялі ўдзел навучэнцы 3—11 класаў, сярод іх — дэпутаты Маладзёжнага парламента, члены БРСМ. Адбыліся сустрэча з кандыдатам у дэпутаты Канюхоўскага сельскага савета па Магілянскай выбарчай акрузе А.І.Шчукай, дзелавая гульня “Ты — будучы выбаршчык”, лекцыя “Правы і абавязкі маладых выбаршчыкаў”, прэзентацыя “Азбука правоў для дзяцей”.\nШкольнікі змаглі адчуць сябе дарослымі і стаць выбаршчыкамі, удзельнічаючы ў розных мерапрыемствах абласнога марафону. Моладзь не павінна стаяць убаку ад пераўтварэнняў у палітыцы, эканомікі і іншых сферах грамадскага жыцця. Бо менавіта маладыя людзі — будучыня нашай краіны, і ад іх актыўнасці, жыццёвай пазіцыі будзе залежаць многае!\nвыбар маладых — наша будучынявыбарыКанюхоўскі яслі-сад — сярэдняя школа


ЧЫГІРОЎ – РАБУЮЦЬ\nДом Чыгіра-малодшага месьціцца ў пасёлку Тарасава пад Менскам. Дом недабудаваны. Аляксандар, паводле Чыгіроў, усе свае прыбыткі ўкладаў у гэтую будоўлю, маючы намер калісьці перабрацца туды зь сям'ёй. Апошняе, што пасьпеў зрабіць, — ацяпляльную сыстэму.\nАле на пачатку году Аляксандра Чыгіра арыштавалі, западозрыўшы ва ўдзеле ў крадзяжы аўтамабіляў. Міліцыянты з Маскоўскага райаддзелу, якія праводзілі ператрус, каб зайсьці ў дом Чыгіра, папросту зрэзалі замкі, а потым пакінулі дзьверы фактычна не зачыненымі. Цяпер высьветлілася, што з дому зьніклі будаўнічыя матэрыялы і шмат іншых рэчаў.\nЧыгіры ацэньваюць скрадзенае на 10 тысячаў даляраў. Яны лічаць вінаватымі ў тым, што адбылося, таксама і міліцыянтаў, бо тыя нічога не зрабілі, каб забясьпечыць захаванасьць маёмасьці.\n(Юлія Чыгір: ) "Калі быў праведзены ператрус, дом не зачынілі. Мы напісалі афіцыйную заяву на імя сьледчага — сьледчы ніяк на яе не адрэагаваў. Потым напісалі скаргу ў пракуратуру. Цяпер паведамілі ў сельскі савет, паінфармавалі сьледчага, што пойдзем у дом — і пайшлі. Пасьля наведваньня дома склалі акт, зьнялі ўсё на відэакамэру. А ў доме даведаліся, што скралі ня толькі будаўнічыя матэрыялы, але зрэзалі і ўсю ацяпляльную сыстэму, якая была там змантажаваная".\nПаводле Юліі Чыгір, пры жаданьні магчыма высьветліць, хто пагаспадарыў у доме ейнага сына. Такое выкраданьне патрабавала шмат часу й працы, і яго не маглі не заўважыць жыхары пасёлку Тарасава.\nАле самі міліцыянты, мяркуе Юлія Чыгір, не зацікаўленыя высьвятляць праўду. Таму яна зьвярнулася з заявай у рэспубліканскую пракуратуру. "Я не выключаю, што гэтыя справы зьвязаныя. Не маглі сьледчыя ня ведаць, да чаго прывядзе іхная нядбайнасьць. Атрымліваецца, чым далей Аляксандра трымаюць за кратамі, тым больш нехта на гэтым зарабляе", — заявіла нашаму радыё Юлія Чыгір.\nНагадаю, сына экс-прэм'ера Міхаіла Чыгіра затрымалі яшчэ ў лютым. У ліпені справу Аляксандра Чыгіра перадалі ў суд, але справа на разгляд не трапіла — яе вярнулі на дадатковае расьсьледаваньне. Заўтра сканчаецца чарговы, ужо трэці па ліку двухмесячны тэрмін утрыманьня Аляксандра Чыгіра пад вартай. Беларуская апазыцыя лічыць, што перасьлед Чыгіра-малодшага выкліканы палітычнай дзейнасьцю былога прэм'ера Міхаіла Чыгіра.


Выратавальнікі-вызваліцелі — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n25/07/2017 77 redakcyja 0 Comment\nРатаваць чалавека з агню, вады і розных надзвычайных сітуацый – іх работа. Але не толькі. Супрацоўнікі РАНС з аднолькавай гатоўнасцю прыходзяць на выручку і братам нашым меншым, якія трапілі ў бяду.\nУ мінулую нядзелю на пульт цэнтра аператыўнага кіравання РАНС патэлефанаваў неабыякавы прахожы: тэрмінова патрабуецца дапамога параненай птушцы. Некалькі хвілін – і выратавальнікі выехалі ў накірунку чыгуначнай станцыі «Кавалі». Белую чаплю з паламанай лапкай знайшлі ў канале з вадой. Птушка заблыталася ў водарасцях і не магла самастойна вызваліцца. На дапамогу крылатай паланянцы прыйшлі начальнік каравула ПАВЧ №1 Сяргей Траяноўскі (на здымку) і вадзіцель Аляксей Пятух. Знясіленую чаплю вызвалілі з травяных путаў і перадалі ў райветстанцыю.\n25 ліпеня пажарныя-выратавальнікі прымалі віншаванні з прафесійным святам. А 27 ліпеня запрашаюць сваіх землякоў на ўрачыстасці з яго нагоды, што распачнуцца ў 17 гадзін у скверы ля фантана. У праграме – выстаўка аварыйна-выратавальнай тэхнікі, водная феерыя і многае іншае. Будзе цікава!\nСацыяльныя прыярытэты →\nМарта і сакавік\n03/03/2017 redakcyja 1


На YouTube з'явіўся канал з караоке па-беларуску (відэа) - Народная Воля\nНа YouTube з’явіўся канал з караоке па-беларуску (відэа)\nДзе можна знайсці караоке па-беларуску? Днямі з’явіўся адмысловы канал на YouTubе, стваральнік якога плануе папаўняць яго новымі песнямі для дзяцей і дарослых.\nКажа стваральнік суполкі «Беларускае караоке» Лявон Спірыдонаў:\n— На мінулым тыдні я наведаў маіх пляменніц, ім 4 ды 6 годзікаў. Мы разам спявалі караоке і, на жаль, іхняга ўлюбёнага «Дзеда-Барадзеда» не знайшлі. І ўвогуле аказалася, што беларускамоўнага караоке вельмі мала. Вярнуўшыся дахаты, я пачаў працу і ўжо зрабіў шэсць відэакліпаў, сярод якіх ёсць і «Дзед-Барадзед». Буду вельмі шчаслівы, калі людзі будуць падпісвацца да маёй суполкі, звяртацца да мяне са сваімі пажаданнямі і просьбамі, думаю, гэта будзе мяне яшчэ мацней матываваць.\nНа канале плануецца размяшчэнне як беларускіх песень, так і сусветна вядомых хітоў у перакладзе на беларускую мову. Словы падаюцца кірыліцай і лацінкай, дадае Лявон Спірыдонаў:\n— Як заўсёды, спачатку стаяла экзістэнцыяльнае пытанне кожнага беларуса: якім правапісам пісаць? Прыняў рашэнне выкарыстаць абодва: кірыліцу пішу афіцыйным правапісам, лацінку – так званай тарашкевіцай. Чаму лацінка? Па-першае, як мне здаецца, гэта модна, асабліва ў тынэйджарскім узросце. Па-другое, існуюць замежнікі, якія цікавяцца іншымі культурамі і мовамі, у тым ліку, беларускай. Дык лацінка спросціць ім успрыманне беларускай мовы.\nПакуль у Беларусі фактычна не існуе караоке па-беларуску. Лявон Спірыдонаў спадзяецца, што намаганнямі ўсіх зацікаўленых сітуацыю можна змяніць да лепшага.


Амаль 50 працэнтаў расходаў бюджэту на эканоміку\nБеларусі ў I паўгоддзі пайшло на падтрымку сельскай\nТакая інфармацыя змешчана ў дакладзе “Аб стане дзяржаўных фінансаў Рэспублікі Беларусь”, апублікаваным сёння на сайце Мінфіна.\n“Дзяржаўная падтрымка арганізацый рэальнага сектара эканомікі ажыццяўлялася галоўным чынам у выглядзе кампенсацыі часткі працэнтаў за карыстанне банкаўскімі крэдытамі, а таксама кампенсацыі страт банкаў па льготных крэдытах, прадастаўленых суб’ектам гаспадарання”, — гаворыцца ў дакуменце. У цэлым расходы бюджэту на нацыянальную эканоміку ў першым паўгоддзі склалі Br17,7 трлн (недэнамінаваных рублёў), або 14 працэнтаў усіх бюджэтных расходаў.\nГаласаванне на выбарах\nне павінна быць штучным\nЗаявіў 6 верасня Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў час рабочай сустрэчы са старшынёй Цэнтрвыбаркама Лідзіяй Ярмошынай.\n“У нас пачалося датэрміновае галасаванне. Я хацеў бы звярнуць і вашу ўвагу, і тых, хто арганізоўвае выбары, адказвае за іх на месцах, каб не было ў нас нічога штучнага, каб мы не гналі людзей на выбары, каб мы дастойна іх правялі, каб гэта сапраўды было свята і мы разумелі, што робім гэта для сваёй краіны і народа”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт адзначыў, што, вядома, яму хацелася б, каб на выбары прыйшло як мага больш людзей. “Гэта паказчык сувязі паміж уладай і народам, паказчык ацэнкі людзьмі парламенцкіх выбараў, ролі дэпутатаў, парламента ў жыцці нашага грамадства і дзяржавы. Але тым не менш падкрэсліваю: заганяць людзей на ўчасткі не трэба, трэба іх папрасіць. Трэба папрасіць, каб людзі прыйшлі і прагаласавалі”, — звярнуў увагу кіраўнік дзяржавы.\nПры гэтым, адзначыў Аляксандр Лукашэнка, ёсць меркаванні, што Захад дасць нізкую ацэнку выбарам, калі будзе вялікі працэнт датэрміновага галасавання. “Я думаю, нам гэтага баяцца не трэба. Вельмі сур’ёзныя сродкі масавай інфармацыі прааналізавалі іншыя краіны — там ніхто не напружваецца наконт гэтага. Надвор’е на гэтым тыдні будзе цудоўнае, людзі будуць сядзець на дачах, на беразе возера, будуць займацца сваімі пытаннямі, і кожны будзе выбіраць момант, калі яму лепш прагаласаваць”, — падкрэсліў Прэзідэнт.\nПаводле слоў кіраўніка дзяржавы, у сувязі з займаемай пасадай яму было б лепш прагаласаваць датэрмінова. “Але я так падумаў, што, калі датэрмінова прагаласую, перавернецца свет. І я ўжо адкідваю ўсе пытанні — збіраюся прагаласаваць у нядзелю, як звычайна. Таму не трэба напружвацца — датэрмінова ці недатэрмінова. Галоўнае, каб чалавек прагаласаваў. Мы гэта робім для свайго народа”, — падкрэсліў беларускі лідар.\n“Пачне работу новы парламент, ціха, спакойна будзем жыць і працаваць. Галоўнае, каб гэта палітычная кампанія не парушыла мір і спакой у нашай краіне. Нам ён вельмі неабходны. Таму я звяртаюся да людзей, каб яны прыйшлі і прагаласавалі на гэтых выбарах так, як лічаць патрэбным”, — заклікаў кіраўнік дзяржавы.\nЛідзія Ярмошына адзначыла, што вялікая колькасць журналістаў збіраецца асвятліць удзел Прэзідэнта ў галасаванні. На што Аляксандр Лукашэнка адказаў: “Усе пачалі турбавацца, дзе прапаў малодшы сын. Я ж чытаю ў тым ліку ўсялякую гразь. Я абавязкова з малодшым сынам прыйду, як звычайна. І дзеці прагаласуюць”.\nна выбарах у Палату\nпрадстаўнікоў на ўчасткі прыйшлі амаль 4 працэнты\nУ першы дзень датэрміновага галасавання на выбарах у Палату прадстаўнікоў — 6 верасня — прагаласаваць на выбарчыя ўчасткі прыйшлі 3,92 працэнта выбаршчыкаў ад агульнай колькасці ўключаных у спісы. Такія даныя апублікаваны на сайце ЦВК.\nУ Брэсцкай вобласці прагаласавала 2,71 працэнта выбаршчыкаў ад агульнай колькасці ўключаных у спісы, у Віцебскай — 5 працэнтаў, у Гомельскай і Гродзенскай — 3,62 працэнта і 3,84 працэнта адпаведна.\nУ Мінскай вобласці ў першы дзень датэрміновага галасавання на ўчасткі прыйшлі 3,7 працэнта выбаршчыкаў, у Магілёўскай — 4,61 працэнта. У Мінску прагаласавала 4,18 працэнта выбаршчыкаў ад спісачнага складу. На ўчастках за межамі Беларусі свой выбар зрабілі 5,25 працэнта выбаршчыкаў.\nДатэрміновае галасаванне на выбарах у Палату прадстаўнікоў стартавала 6 верасня і прадоўжыцца па 10 верасня. Выбары назначаны на 11 верасня.\nБеларусі выраслі ў жніўні\nна $82,3 млн\nЗолатавалютныя рэзервы Беларусі ў жніўні ў адпаведнасці з метадалогіяй Міжнароднага валютнага фонду павялічыліся на $82,3 млн і, паводле папярэдніх даных, на 1 верасня склалі $4 млрд 711,9 млн у эквіваленце. Аб гэтым паведамілі ва ўпраўленні інфармацыі і грамадскіх сувязей Нацыянальнага банка.\nУ нацыянальным вызначэнні аб’ём золатавалютных рэзерваў зменшыўся на $0,9 млн і на 1 верасня склаў $5 млрд 185,1 млн у эквіваленце. Падтрыманню золатавалютных рэзерваў садзейнічалі паступленне сродкаў ад продажу Міністэрствам фінансаў Беларусі і Нацыянальным банкам аблігацый, намініраваных у замежнай валюце, купля Нацбанкам замежнай валюты на таргах ААТ “Беларуская валютна-фондавая біржа”, а таксама паступленнi ад спагнання экспартных пошлін на нафту і нафтапрадукты.


Молодечненская газета - Первый раз – в первый класс\nЦяжка сказаць, хто з іх хвалюецца больш: шасцігадовыя Ульяна Супрановіч і Цімафей Купрыян, якіх заличылі ў 1 «Г» клас СШ №2, ці іх настаўніца Наталля Кажура, выпускніца Дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка.\nТакое вось прыгожае супадзенне: маладому спецыялісту даверылі менавіта першы клас. Сёння яны разам робяць першыя крокі: настаўніца – у прафесію, яе вучні – у нязведаную Краіну ведаў.\nЧытайце па тэме і глядзіце фота: Дзве педегагічныя канферэнцыі -- абласная і раённая -- прайшлі ў Маладзечне.\nЖурналісты “МГ” – першакласнікі.\nПаважаныя педагогі і выхавальнікі, ветэраны педагагічнай працы, вучні і бацькі!\nШчыра віншуем вас з пачаткам новага навучальнага года і Днём ведаў!\nГэта знамянальны дзень, з якога пачынаецца шлях у будучыню, у цікавае жыццё, напоўненае дзіўнымі адкрыццямі, радасцю пазнання і сапраўднай дружбы. Менавіта ў школе закладваюцца першыя навыкі вучобы, фарміруецца адукаваная і культурная асоба.\nЖадаем усім, хто працуе ў адукацыі, прафесійных поспехаў, творчай актыўнасці, паразумення калег, прызнання дзяцей і бацькоў. Маладым педагогам – быць адказнымі, ініцыятыўнымі, любіць дзяцей. Навучэнцам зычым поспехаў у вучобе, здароўя, рэалізацыі талентаў.\nВіншуем навучэнцаў, студэнтаў, настаўнікаў, педагогаў, работнікаў адукацыі, а таксама бацькоў і ўсіх жыхароў раёна з Днём ведаў!\nАсаблівыя віншаванні тым, хто ўпершыню пераступіў парог школы. Няхай для вас, дарагія перша-\nкласнікі, гэты дзень стане светлым пачаткам шчаслівага, паспяховага шляху ў вялікі свет!\nЖадаем усім маладым людзям, каб кожны ўрок дарыў новыя адкрыцці, а навучальны год быў паспяховым і выніковым. Старэйшаму пакаленню зычым цярпення, мудрасці і разважлівасці.\nСа святам усіх! Поспехаў, новых ведаў, уражанняў і адкрыццяў!\nПрочитано 2074 раз\tПоследнее изменение 31.08.2018 11:48\nДругие материалы в этой категории: « Кто-то – в школу, кто-то – в ЗАГС. «Маладзечанская газета» -- темы субботнего выпуска Молодечно посетил министр образования »