17 верасень 2013, 00:01\nШтогод напярэдадні 17 верасьня прыгадваецца гэтая вычытаная ў кагосьці простая, але цікавая алегорыя.\nУ кватэру вашага суседа ўварваліся бандыты, зьвязалі гаспадароў, уключылі, як гэта было модна ў дзевяностых, прас і пачалі рабунак. Вы асьцярожненька праходзіце паўз выламаныя дзьверы і кажаце шэптам: тут і маё майно ёсьць, можна, я забяру? Давай, велікадушна пагаджаюцца бандыты, толькі хуценька. Вы хапаеце тое, што лічыце сваім, выпіваеце з бандытамі, закусваеце — о, чыста сымбалічна, чарачку ды каўбаскі на адзін зубок! А потым пасьпешліва вяртаецеся дахаты, шчоўкаеце замком і кладзяцеся спаць з пачуцьцём адноўленай справядлівасьці.\nА пасьля... А пасьля кожны год у верасьні прыгадваеце той дзень з радаснай усьмешкай. Толькі бандытаў ня згадваеце — яны ж тут ні пры чым, праўда? Галоўнае, што сваё пры сваім. Вы аматар аб’ектыўнасьці, які забыўся зьняць накрыўку з аб’ектыва — і фоткае, фоткае, фоткае...\nТак вось выглядае тая алегорыя — як нейкі сэрыял пра мянтоў і Дастаеўскага. Не зусім дакладна, не на сто адсоткаў трапна — але збольшага правільна. На жаль, менавіта такое апісаньне верасьнёўскіх падзей трыццаць дзявятага году адпавядае гістарычнай праўдзе, а не трыюмфальныя воклічы пра вызваленьне і ўзьяднаньне. Усё проста, як той сьлінявы пацалунак з пляката. Вызваленьне прадугледжвае свабоду — якой не было.\nА што да ўзьяднаньня — яно, вядома, адбылося... аднак ня кожнае ўзьяднаньне ёсьць пазытыўным працэсам. Прынамсі, для тых, каго ўзьядноўваюць. Калі вязьняў адной камэры ўзьяднаць зь вязьнямі другой, або калі паставіць іх да сьценкі не паасобку, а разам — гэта таксама ўзьяднаньне. Калі бацькі — рабы, і іхны ўладальнік дакупляе сабе яшчэ і дзяцей тых бацькоў — і гэта ўзьяднаньне. Хаця міг ягоны, што й казаць, салодкі... Як цукрам рот набіць і ні пра што ня думаць. Цукар растае... Час стаіць.\nБывае, што аб’ектыўнасьць — вораг этычнасьці і кат маралі; яна, аб’ектыўнасьць, як той завіслы над галавой бандыт з распаленым прасам — гатовая забіваць і мучыць, упэўненая ў сваёй беспакаранасьці. З дапамогай аб’ектыўнасьці можна апраўдаць што заўгодна — аб’ектыўна добра ўсё, што добра скончылася. Аб’ектыўна без другой сусьветнай Эўропа засталася б пры ўсіх сваіх забабонах, аб’ектыўна бяз Гітлера, магчыма, дагэтуль не існавала б Ізраілю, аб’ектыўна Сталін быў маладзец, бо пры ім нікога ня спальвалі ў печках і ня труцілі ў газэнвагенах, аб’ектыўна кожнае самагубства скарачае колькасьць самагубстваў, аб’ектыўна і сучасны беларускі рэжым — прагрэсіўны, бо лепш такі, чым Расея. Аб’ектыўнасьці напляваць на асобна ўзятыя лёсы — яна істота бяз прынцыпаў, кілер на замову бесстароньніх гісторыкаў будучага. Тое, што чалавек мае адну непапраўную загану — жыве цяпер, аб’ектыўна зусім ня важна.\nІ што там адбывалася ў самім працэсе — нікому не цікава. Як не цікава было ўсім «вызваленым»: кінутым у турмы, дэпартаваным, пастраляным і забраным у савецкае рабства, што праз паўстагодзьдзя беларусы, бач ты, будуць жыць у адной дзяржаве. Той плякат з абдымкамі і пацалункам ля памежнага слупа можа выклікаць толькі жах — жах і спачуваньне: яны абдымаюцца, як апошні раз — так сьціскаюць адзін аднаго ў абдымках асуджаныя на сьмерць. Аднаму толькі што «зь неба на голаў упала ўся гэтая БССР», як пісала Геніюш, а ў другога чэрап пад каскай ужо праламаны...\nЦі лічыце вы дзень 17 верасьня сьвяточным? Адказваюць берасьцейцы


На Кальварыйскіх могілках адкрылі помнік Нілу Гілевічу\nГалоўная » Навіны » На Кальварыйскіх могілках адкрылі помнік Нілу Гілевічу\nСёння на Кальварыйскія могілкі ў Мінску да магілы народнага паэта Беларусі Ніла Сымонавіча Гілевіча прыйшлі шмат дзясяткаў чалавек. Былі яны самых розных узростаў і прафесій. Былі тут і ліцэісты незалежнага Нацыянальнага гуманітарнага ліцэя імя Коласа, і кіраўнікі найважнейшых культурніцкіх незалежных арганізацый, настаўніцы, пісьменнікі, журналісты, выкладчыкі, палітыкі, сябры і родныя Ніла Сымонавіча, і проста невядомыя шырокай грамадскасці чытачы Гілевіча, якія адгукнуліся на падзею, прынеслі букеты кветак любімаму паэту.\nСкульптар Ігар Засімовіч, які выконваў і помнікі Касцюшку, і нядаўна адкрыты помнік Леаніду Маракову на Заходніх могілках, вырашыў сваю задачу, крыху адсылаючы да помніка Васіля Быкаву — суворы строгі камень, дзе золатам узноўлены пісьменніцкі почырк. Пасля таго, як спадар Ігар з Сяргеем Нілавічам Гілевічам знялі з помніка покрыва, ён амаль адразу знік за мноствам кветак, ускладзеных шанавальнікамі таленту Гілевіча.\nРаспачаў урачыстую цырымонію пісьменнік, старшыня ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" Барыс Пятровіч, які прыгадаў вялікія заслугі Ніла Гілевіча перад Беларуссю, а таксама падзяліўся асабістымі ўспамінамі пра апошнія гады жыцця паэта, пра кватэру і канапу, закладзеную кнігамі, газетамі, пра заўсёды і ва ўсіх падзеях абазнанага Ніла Сымонавіча, які, нягледзячы на цяжкую хваробу, што не давала яму выходзіць з кватэры, заставаўся аптымістам і шчыра цікавіўся навінамі з Саюза пісьменнікаў, новымі кнігамі, публікацыямі.\nПра характар і нязломны дух Гілевіча, яго палітычную дзейнасці распавеў старэйшы сябра паэта, акадэмік Радзім Гарэцкі. З навінамі пра Нацыянальны ўніверсітэт імя Ніла Гілевіча выступіў яго в.а. рэктара Алег Трусаў. Нямала добрых слоў у адрас народнага паэта сказалі старшыня Беларускага саюзу мастакоў Рыгор Сітніца, намеснік старшыні рады МГА ЗБС "Бацькаўшчына" Валер Герасімаў, паэты Анатоль Вярцінскі, Сяргей Законнікаў, Міхась Скобла, пісьменнік Уладзімір Арлоў і многія іншыя.\nНапрыканцы ўрачыстасці Сяргей Гілевіч шчыра падзякаваў усім, хто завітаў пакланіцца паэту і ўспомніць ягоныя вершы, якія, канечне ж, таксама не раз гучалі сёння пад бел-чырвона-белымі сцягамі.\nТэгі: Гілевіч, памяць


12 красавік 2006, 08:04\nРадыё Свабода Забарона на ўезд у краіны ЭЗ для беларускага чынавенцтва з''яўляецца палітычным сыгналям. Аднак наколькі балючым будзе гэты крок для беларускага кіраўніцтва? -- ставіць пытаньне венскае выданьне. Беларускія чыноўнікі рэгулярна ездзілі ў краіны ЭЗ ў службовыя камандзіроўкі, на канфэрэнцыі і перамовы і, натуральна, на адпачынак.\nШто да Аляксандра Лукашэнкі, то афіцыйна за 12 год свайго прэзыдэнцства ён бываў у ЭЗ нячаста. Прадстаўнік міністэрства замежных справаў у Менску адрэагаваў на запыт карэспандэнта Der Standard агрэсыўна: “Пытаньне неістотнае. Вы проста губляеце час".\nУ Аўстрыі Лукашэнка быў у красавіку 1996 з працоўным візытам, ён прымаў удзел у паседжаньні, прысьвечаным 10м угодкам Чарнобыльскай катастрофы. «Прыватным» быў названы ягоны візыт у красавіку 1998 у нямецкі Гановэр, у часе якога ён сустракаўся з тагачасным кандыдадатам на пасаду Бундэсканцлера Герхардам Шродэрам – «выключна нефармальна», як сказаў сам Шродэр.\nВядомы таксама і прыватны візыт Лукашэнкі ў 2002 ў Аўстрыю, пра які ў свой час пісала выданьне Profil. Гэтую паездку, паводле публікацыяў у тагачаснай аўстрыйскай прэсе, беларускі кіраўнік зрабіў на запрашэньне старшыні Аўстрыйскага нацыянальнага алімпійскага камітэта і ўладара казіно Лео Вальнэра.\nЯк піша Der Standard, тады Лукашэнка нібыта удзельнічаў у хакейным матчы Беларусь – Аўстрыя і забіў тры галы. Паводле інфармацыі, якая маецца ў рэдакцыі венскага выданьня, Лукашэнка бываў у Аўстрыі рэгулярна. Напрыклад, ён прыяжджаў у Альпы, каб пакатацца на лыжах на курорце Лех-ам-Арльберг.\nПаводле інфармаваных крыніцаў, Лукашэнка нават атрымліваў лячэньне ў Аўстрыі, а менавіта ў вядомай прыватнай клініцы Rudolfinerhaus, дзе таксама лячыўся і ўкраінскі прэзыдэнт Віктар Юшчанка. У самой клініцы рэдакцыі гэтай інфармацыі, аднак, не пацьвердзілі.\nЯк павеламіла крыніца Der Standard, Лукашэнка прыбываў у Аўстрыю праз Браціславу. Як ён перасякаў мяжу – ці то на машыне з дыпнумарамі, ці то нейкім іншым шляхам, невядома.


Філалагічны факультэт - Калядныя сустрэчы на філфаку “Традыцыі святкавання Новага года ў розных краінах свету”\nКалядныя сустрэчы на філфаку “Традыцыі святкавання Новага года ў розных краінах свету”\n20 снежня на філалагічным факультэце ў кабінеце-музеі беларускай народнай культуры адбылося святочнае мерапрыемства "Калядныя сустрэчы на філфаку», арганізаванае ГА "Саюз жанчын БДУ», у рамках работы клуба «Ефрасіння», і першаснай арганізацыяй БДУ РГА «Белая Русь».\nУдзельнікі сустрэчы пазнаёміліся з традыцыямі святкавання Новага года ў розных краінах. Аб беларускіх традыцыях распавяла доктар філалагічных навук, прафесар кафедры тэорыі літаратуры Ірына Валер'еўна Казакова. Фальклорна-этнаграфічны студэнцкі калектыў\n«Багач», якім вось ужо больш за 10 гадоў кіруе Ірына Валер'еўна, прадставіў беларускі традыцыйны абрад "Каляды".\nАб традыцыях святкавання Новага года ў Кітаі распавёў выкладчык кафедры кітайскай філалогіі Чжан Хуншань. З англійскімі традыцыямі гасцей свята пазнаёміла старшы выкладчык кафедры англійскага мовазнаўства Мар'яна Рыгораўна Груздзіловіч. А пра чэшскія традыцыі расп\nавяла старшы выкладчык кафедры гісторыі беларускай літаратуры Таццяна Віктараўна Бельская.


Запаўненне П-4: інструкцыя па запаўненні справаздачы па форме П-4. П-4 (НЗ): інструкцыя па запаўненні\nЗаканадаўства РФ загадвае фірмам-працадаўцам запаўняць і прадастаўляць ў кампетэнтныя дзяржаўныя органы розныя віды справаздачнасці. Так, напрыклад, арганізацыі абавязаны накіроўваць у Расстат дакументы, запоўненыя ў адпаведнасці з формамі П-4 і П-4 (НЗ). У чым іх спецыфіка? Якім чынам запаўняюцца адпаведныя формы?\nШто ўяўляе сабой форма П-4?\nРазгляданы дакумент адносіцца да бланкаў, прызначаным для ажыццяўлення кампетэнтнымі дзяржаўнымі органамі статыстычнага назірання. У форме П-4 расійскімі кампаніямі-працадаўцамі фіксуецца інфармацыя пра колькасць занятых супрацоўнікаў, іх зарплаце, а таксама руху паводле пасадаў.\nПрадастаўляць дадзены дакумент ва ўстановы статыстыкі павінны ўсе фірмы ў статусе юрыдычных асоб, гэта значыць не ІП, а таксама не адносяцца да катэгорыі малых бізнэсаў. Выгляд эканамічнай дзейнасці арганізацыі можа быць любым. Тое, як часта фірма павінна накіроўваць форму П-4 у кампетэнтныя дзяржаўныя органы, залежыць ад велічыні яе штата.\nКалі ў кампаніі працуе менш за 15 чалавек, то адпаведны дакумент павінен перадавацца ў Расстат штоквартальна. Калі больш 15 супрацоўнікаў працаўладкавана ў арганізацыі, то штомесяц. Варта адзначыць, што разам з формай П-4 ужываецца таксама дакумент П-4 (НЗ). Інструкцыя па запаўненні дадзенага крыніцы таксама будзе намі вывучана. Пяройдзем цяпер да паслядоўнага разгляду спецыфікі працы з абедзвюма статыстычнымі формамі.\nПарадак запаўнення формы П-4\nВывучым тое, як ажыццяўляецца запаўненне П-4. Інструкцыя па запаўненні дадзенай формы ўтрымліваецца ў загадзе Расстата РФ (№428, выдадзеным 2013/10/28 г., а таксама №580, прынятым 2014/09/24 г.). Акрамя таго, шмат што пры працы з разглядаемым крыніцай залежыць ад практыкі дакументаабароту. Таму каштоўнай крыніцай ведаў для нас будуць таксама экспертныя ацэнкі, прадстаўленыя на тэматычных онлайн-парталах. Вывучым тое, якім чынам ажыццяўляецца запаўненне асобных элементаў разгляданай формы.\nПачнем з тытульнага ліста.\nАсаблівасці запаўнення тытульнага ліста П-4\nАдпаведны элемент формы П-4 (інструкцыя па запаўненні дадзенага крыніцы гэта загадвае) павінен змяшчаць як поўнае, так і кароткае (у дужках) назва фірмы-працадаўцы. Таксама на тытульным лісце дакумента фіксуецца юрыдычны адрас кампаніі, а таксама яе паштовы індэкс. У выпадку, калі арганізацыя размешчана фізічна па іншым адрасе, у форме трэба паказаць і яго. На тытульным лісце таксама спатрэбіцца зафіксаваць код ОКПО, які прысвойваецца тым жа Расстатам.\nПяройдзем цяпер да запаўнення першага падзелу крыніцы.\nАсаблівасці запаўнення першага падзелу дакумента\nФорма П-4 (інструкцыя па запаўненні адлюстроўвае адпаведныя рэкамендацыі) мяркуе ўказанне ў першым раздзеле агульных звестак аб фірме, тых відах эканамічнай дзейнасці, якімі яна займаецца. Таксама тут фіксуюцца: памер штата арганізацыі, колькасць адпрацаванага супрацоўнікамі часу і памер іх заробку. Калі на працягу справаздачнага перыяду зарплата персаналу не плацяць, то звесткі пра яе можна не ўказваць у дакуменце.\nСправаздача П-4 (інструкцыя па запаўненні крыніцы ўключае адпаведныя прадпісанні) павінен змяшчаць дадзеныя аб сярэдняспісачнай колькасці работнікаў фірмы. Яно вызначаецца як сярэдняе арыфметычнае паміж агульнай колькасьцю супрацоўнікаў за месяц і лікам каляндарных дзён у справаздачным перыядзе. Можна адзначыць, што ў выходныя і святочныя дні колькасць супрацоўнікаў адпавядае таму, што фіксуецца ў папярэдні працоўны дзень. Калі якія-небудзь работнікі ажыццяўляюць працоўныя абавязкі на працягу няпоўнага дня, то звесткі аб іх паказваюцца ў форме.\nНайважнейшы нюанс пры працы з разглядаемым дакументам - указанне дадзеных пра час знаходжання супрацоўнікаў на прадпрыемстве. Прадастаўлення адпаведных звестак патрабуе якая фармiруецца з дапамогай формы П-4 статыстыка. Інструкцыя па запаўненні дакумента, а таксама парады экспертаў загадваюць выкарыстоўваць наступны алгарытм рашэння дадзенай задачы.\nПры унясенні ў разгляданую форму звестак пра час, адпрацаваным супрацоўнікамі арганізацыі, неабходна ўлічваць усе гадзіны, якія адпрацаваны людзьмі фактычна, уключаючы, да прыкладу, камандзіровачныя і звышурочныя перыяды. Аднак не варта фіксаваць ў дакуменце перыяды знаходжання работніка на бальнічным, у адпачынку або адсутнасць яго на прадпрыемстве па якіх-небудзь іншых прычынах.\nНаступны нюанс - ўказанне ў дакуменце налічанай зарплаты. Яго таксама патрабуе запаўненне П-4. Інструкцыя па запаўненні дадзенай формы ўключае норму, па якой зарплата фіксуецца як у грашовым, так і ў натуральным выглядзе. Таксама ў дакуменце паказваюцца даплаты, прэміі, розныя надбаўкі, кампенсацыі, напрыклад харчавання і пражывання ў гасцініцах.\nУ асобнай графе формы фіксуюцца звесткі па зарплаце для тых супрацоўнікаў, якія выконваюць працоўныя абавязкі як сумяшчальнікі. Таксама асобна паказваюцца кампенсацыі, якія адносяцца да катэгорыі сацыяльных, напрыклад на адпачынак работніка.\nАсаблівасці працы з другім раздзелам дакумента\nВывучым зараз тое, як запаўняецца другі падзел такога дакумента, як справаздачу П-4. Інструкцыя па запаўненні разгляданай формы ўтрымлівае наступныя асноўныя нормы, якія тычацца дадзенай працэдуры.\nУ другім раздзеле дакумента неабходна зафіксаваць звесткі аб выкарыстанні працоўнага часу персаналам фірмы-працадаўцы. У прыватнасці, тут паказваецца інфармацыя пра неадпрацаваных гадзінах, а таксама аб прычынах неажыццяўлення працоўнай дзейнасці. Напрыклад, гэта можа быць абумоўлена распараджэннямі кіраўніцтва фірмы або уласным жаданнем работніка.\nСпецыфіка запаўнення трэцяга падзелу формы\nАдлюстравання якіх звестак патрабуе ў трэцім раздзеле такой крыніцы, як форма П-4, статыстыка? Інструкцыя па запаўненні разгляданага дакумента змяшчае наступныя нормы, якія тычацца дадзенай працэдуры. У трэцім раздзеле формы неабходна зафіксаваць рух супрацоўнікаў на працягу справаздачнага перыяду, гэта значыць адлюстраваць факты аб прыёме спецыялістаў на працу, звальненні, выхадзе ў адпачынак па цяжарнасці і родах, напрамку супрацоўнікаў на навучанне і т. Д.\nУ асобнай графе паказваецца агульная колькасць аформленых работнікаў у годзе, у якім фірма накіроўвае справаздачу ў статыстыку. Агульная колькасць звольненых супрацоўнікаў паказваецца адной лічбай, нават калі прычыны спынення працоўных адносін з імі былі рознымі. Варта адзначыць, што работнікі, якія выконваюць свае працоўныя функцыі ў парадку сумяшчальніцтва, якія з'яўляюцца ваеннаслужачымі, жанчынамі ў дэкрэце, студэнтамі, асобамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць па грамадзянска-прававых кантрактах, асобамі ў адпачынку без захавання заработнай платы, не павінны ўлічвацца пры вызначэнні колькасці аформленых або звольненых супрацоўнікаў кампаніі.\nТакія асноўныя нюансы, якія характарызуюць запаўненне П-4. Інструкцыя па запаўненні дадзенага крыніцы, распрацаваная Расстатам, рэгламентуе ўнясенне неабходнай інфармацыі ў графы формы ў дастатковай меры дэталёва. Вывучым цяпер спецыфіку запаўнення крыніцы П-4 (НЗ).\nАсаблівасці формы П-4 (НЗ)\nУ якіх крыніцах права змяшчаюцца нормы, якія рэгулююць працу з формай П-4 (НЗ)? Інструкцыя па запаўненні дадзенага дакумента ўтрымліваецца таксама ў Загад Расстата РФ ад 2014/09/24 г. №580. Дадзены крыніца павінны падаваць у статыстыку таксама ўсе юрыдычныя асобы, за выключэннем суб'ектаў малога бізнесу, якія маюць у штаце супрацоўнікаў, якія працуюць няпоўны працоўны дзень.\nЯкая рэгламентуе працу з такім дакументам, як форма П-4, інструкцыя запаўненне статыстыкі мяркуе ажыццяўляць альбо штоквартальна, альбо штомесяц, у залежнасці ад велічыні штата фірмы. Дакумент П-4 (НЗ), у сваю чаргу, прадастаўляецца ў Расстат толькі штоквартальна. Разглядаецца форма, як і папярэдні дакумент, мае тытульны ліст. Вывучым спецыфіку яго запаўнення.\nЗапаўненне тытульнага ліста формы П-4 (НЗ)\nІнструкцыя па запаўненні формы П-4 (НЗ) прадпісвае паказваць на тытульным лісце разгляданай формы:\nпоўная назва фірмы-працадаўцы ў адпаведнасці з тымі дадзенымі, што адлюстраваны ў устаноўчых дакументах;\nкароткае найменне кампаніі (у дужках);\nназву філіялаў (пры наяўнасці такіх);\nюрыдычны і фактычны адрас арганізацыі з указаннем індэкса;\nАсноўная частка формы П-4 (НЗ), у адрозненне ад папярэдняга справаздачнага дакумента, прадстаўлена адзінай вобласцю дадзеных. Яна не ўтрымлівае падзелаў. Таму мы можам разглядаць працэс запаўнення формы, пра якую ідзе гаворка, так, як гэта адлюстравана ў інструкцыі, гэта значыць парадкова.\nЗапаўненне формы П-4 (НЗ): парадковай ўнясенне звестак\nТакім чынам, якім жа чынам ўносяцца дадзеныя ў асобныя радкі формы П-4 (НЗ)? Інструкцыя па запаўненні дакумента загадвае выкарыстоўваць наступны алгарытм працы з крыніцай:\nУ радку №1 фіксуецца колькасць супрацоўнікаў па спісачнага складу, якія ў справаздачным перыядзе адпрацавалі няпоўнае колькасць гадзін па распараджэнні працадаўцы.\nУ графе №2 паказваецца колькасць супрацоўнікаў, якія адпрацавалі няпоўнае колькасць гадзін на аснове пагаднення, заключанага паміж супрацоўнікам і фірмай-працадаўцам.\nТаксама ў радку №2 вядзецца ўлік людзей, якія адпрацавалі няпоўнае колькасць гадзін у перыяд дэкрэтнага адпачынку.\nУ радку №3 фіксуецца колькасць супрацоўнікаў, якія знаходзіліся ўвесь дзень у простае па прычынах, якія не залежаць ад іх, а таксама ад працадаўцы.\nУ радку №5 паказваецца колькасць супрацоўнікаў, якія выйшлі ў справаздачны перыяд у адпачынак без захавання зарплаты (у адпаведнасці з пісьмовай заявай).\nУ пункце №6 паказваецца колькасць работнікаў, якія былі аформленыя на працу, а таксама тыя, што былі пераведзены ў даюць справаздачу кампанію з іншай фірмы.\nУ радку №7 фіксуецца колькасць супрацоўнікаў, якія былі прынятыя на новыя працоўныя месцы.\nУ пункце №8 паказваецца колькасць работнікаў, якія звольніліся з арганізацыі.\nУ пункце №9 паказваецца колькасць работнікаў, якія скасавалі кантракты з фірмай-працадаўцам па пагадненні бакоў.\nУ радку №10 фіксуецца колькасць супрацоўнікаў, якія звольніліся ў сувязі з скарачэннем штата.\nУ пункце №12 паказваецца колькасць работнікаў, якія звольніліся па ўласным жаданні альбо праз сямейныя абставіны.\nУ радку №13 фіксуецца колькасць супрацоўнікаў, вызначанае ў адпаведнасці з інструкцыямі па запаўненні іншых статыстычных формаў, у прыватнасці П-1, П-2, П-3, П-4, а таксама П-5 (х).\nУ пункце №14 адлюстроўваецца колькасць работнікаў, якіх фірма разлічвае аформіць на вакантныя месцы.\nУ радку №15 неабходна ўказаць колькасць супрацоўнікаў, якія меркавана звольняцца з фірмы ў наступным справаздачным перыядзе.\nУ радках №№16 і 17 адлюстроўваецца колькасць супрацоўніц, якія знаходзяцца ў дэкрэце.\nУ радку №20 фіксуецца колькасць работнікаў, якія ажыццяўлялі працоўную дзейнасць вахтавым метадам.\nУ пунктах №№21 і 22 адлюстроўваецца колькасць супрацоўнікаў, якія працавалі па кантрактах, што заключаюцца паміж арганізацыямі, напрыклад па аўтсорсінгавых дагаворах.\nЭксперты рэкамендуюць звяртаць увагу на выпуск новых рэдакцый загады Расстата, названых вышэй.\nКалі і куды здаюцца формы П-4 і П-4 (НЗ)?\nФорма П-4 павінна давацца фірмай у Расстат штоквартальна або штомесяц, у залежнасці, як мы адзначылі вышэй, ад велічыні штата кампаніі, да 15 чысла месяца, які ідзе за справаздачным перыядам. Дакумент П-4 (НЗ) накіроўваецца ў статыстыку да 8 лікі па заканчэнні справаздачнага перыяду - квартала. Калі крайні тэрмін здачы крыніц прыпадае на выходны дзень, іх можна падаць у Расстат ў наступны працоўны дзень.\nУ які менавіта падраздзяленне ведамства трэба накіроўваць адпаведныя справаздачныя дакументы? Як правіла, гэта тэрытарыяльнае кіраванне Расстата ў тым населеным пункце, у якім зарэгістравана прадпрыемства. Ці ж падраздзяленне, якое размяшчаецца па месцы фактычнага вядзення бізнесу фірмай.\nТакія асноўныя нюансы працы з формамі П-4 і П-4 (НЗ). Мы разгледзелі тое, якім чынам ажыццяўляецца запаўненне П-4. Інструкцыя па запаўненні дадзенай формы адлюстравана ў асобным Загад Расстата. У тым жа крыніцы правы зафіксаваныя нормы, якія рэгулююць працу з другога падобнай формай - П-4 (НЗ), у якой адлюстроўваюцца статыстычныя дадзеныя аб няпоўнай занятасці спецыялістаў.\nНакіроўваць форму П-4, у залежнасці ад памеру кампаніі, можа спатрэбіцца, як мы адзначылі вышэй, штоквартальна або штомесяц. У другім выпадку пры працы з дакументам П-4 квартальны інструкцыя па запаўненні адпаведнага крыніцы, у прынцыпе, будзе тая ж, што і ў выпадку з прадастаўленнем формы ў статыстыку штомесяц.\nУ структуры абодвух відаў справаздачных дакументаў адлюстроўваюцца падобныя тыпы дадзеных. Аднак непажадана засноўваць на палажэннях НПА, якія рэгламентуюць працу з формай П-4 (НЗ), запаўненне П-4. Інструкцыя па запаўненні кожнай крыніцы павінна выкарыстоўвацца спецыяльная. Зноў жа, важна мець у наяўнасці актуальную рэдакцыю таго ці іншага Загаду Расстата. Не выключана таксама, што ведамства распрацуе новыя НПА. Цалкам можа памяняцца і сам крыніца - як П-4 (НЗ), так і статыстычная форма П-4. Інструкцыя па запаўненні абодвух дакументаў таксама можа з'явіцца зусім іншая. Маніторынг апошніх зьменаў у заканадаўстве РФ - важная задача кадравіка.\nНе менш важны аспект захавання нормаў права ў частцы рэгулявання справаздачнасці працадаўцаў - своечасовае прадастаўленне формаў справаздачнасці, пра якія ідзе гаворка. Можна адзначыць, што тэрміны накіравання іх у Расстат паказваюцца на тытульных лістах, што асабліва зручна для спецыяліста фірмы, які адказвае за прадастаўленне справаздачнасці ва ўстановы статыстыкі РФ.\nЎлік і спісанне крэдыторскай запазычанасці\nШто такое инвойс і які парадак яго запаўнення?\nСкладанне бухгалтарскага балансу - важная частка ўліку\nФасон блузак для жанчын\nЯк восенню даглядаць за ружамі ў садзе?\nЯк паліваць архідэю падчас цвіцення правільна? Архідэя: сыход падчас цвіцення\nФайлавая сістэма - гэта ... Файлавыя сістэмы: што такое FAT і NTFS. Файлавая сістэма Android\nРэстаран Selfie ( "сэлф"), Масква: адрас, меню, водгукі\nШабля - рыба смачная і карысная. Як рыхтаваць рыбу-шаблю\nШто ўлічыць, робячы магнітны рухавік сваімі рукамі\nАдкрытае пазакласнае мерапрыемства: формы правядзення і віды\nРэцэпт класічных галубцоў і падрыхтоўка "лянівага" аналогу


27 кастрычнік 2010, 16:29\nЗаяву на імя генэральнага пракурора Беларусі Рыгора Васілевіча накіравала сёньня кіраўніцтва Беларускай партыі аб'яднаных левых "Справядлівы сьвет". Пра гэта "Свабодзе" паведаміла сакратар ЦК партыі Алена Скрыган.\n"Мы абураныя адказам, які прыйшоў з Цэнтральнай выбарчай камісіі за подпісам яе старшыні Лідзіі Ярмошынай. Ён заканчваецца сказам пра тое, што ЦВК заканчвае з намі перапіску па гэтым пытаньні", - павеламіла Скрыган.\nЯна патлкмачыла, што партыйнае кіраўніцтва двойчы пісала скаргі ў Цэнтравыбаркам на тое, што прадстаўніка партыі Валерыя Ўхналёва не ўключылі ў склад Менскай гарадзкой выбарчай камісіі. Кожны раз высьвятляліся новыя факты па гэтай справе. "І таму мы ня можам пагадзіцца з тым, што яна ўжо скончаная", — падкрэсьліла сакратар ЦК партыі левых.


Ужо сёння — кіно па-беларуску паводле сусветнага бестселера: «Васьмікласнікі не плачуць»\n23.11.2019 / 12:08\nУжо сёння — кіно па-беларуску паводле сусветнага бестселера: «Васьмікласнікі не плачуць» толькі адзін паказ! 5\nКінатэатр «Масква» (пр-т Пераможцаў, 13). Пачатак сеанса: 17.00.\n«Беларускія ўікэнды» вяртаюцца! 23 лістапада ў кінатэтры «Масква» адбудзецца паказ надзвычай кранальнай сямейнай драмы «Васьмікласнікі не плачуць».\nСюжэт наступны: 12-гадовая школьніца Акі любіць гуляць у футбол, марыць паступіць у прэстыжны каледж разам з усім класам, кахае, сябруе, варагуе —жыве, як мільёны іншых дзяцей яе ўзросту. Пакуль не высвятляецца, што яна захварэла на лейкемію. Што будзе далей?\n23 лістапада ў кінатэатры «Масква» адбудзецца паказ фільма «Васьмікласнікі не плачуць» — сямейнай драма паводле сусветнага бэстсэлера. Фільм у зразумелы спосаб размаўляе з дзецьмі і іх бацькамі пра такую складаную тэму, як рак. Гэты фільм адначасова смешны і глыбокі, вясёлы і сумны. Вы не застанецеся абыякавымі і выйдзеце з сеанса перапоўненыя самымі светлымі эмоцыямі.\n«Васьмікласнікі не плачуць» дубляваны на беларускую мову найлепшымі беларускімі артыстамі ў межах праекта «Беларускія ўікэнды» і Фестывалю нідэрландскага кіно пры падтрымцы офіса Амбасады Каралеўства Нідэрландаў у Беларусі.\nУкраіна, Польшча і Брытанія знялі трылер пра Галадамор 14\n21.11.2019 / 16:05\nДля каго вы пішыце гэтыя навіны пра паказ беларускамоўных фільмаў? Усёроўна аркамя мінчан ніхто гэтыя фільмы не паглядзіць. Ці б ужо зрабілі б які-небудзь анлайн-кінатэатар, каб любы жадаючы мог набыць фільм і паглядзець яго. А так гэтыя абмежаваныя паказы (яшчэ выхваляюцца, што толькі адзін паказ) нагадваюць нейкі элітарны клуб, у якім усе, хто не можа патрапіць на паказ, не вартыя павагі. З задавальненнем гляджу фільмы ў беларускай агучцы, але мне здаецца, што для таго, каб гэтыя фільмы сталі даступныя шырокай аўдыторыі, не робіцца нічога, тупа на патрыятычнай хвалі зарабляюцца грошы.\n21.11.2019 / 17:26\n23.11.2019 / 12:52\nCepro, ну вось, файная прапанова - зрабі онлайн кінатэатр.\nПятро Маркелаў арыштаваны на 14 сутак


Каўпачок са схаванай HD-камерай з дазволам 1280x720 | Cool Mania\nКаўпачок са схаванай HD-камерай з дазволам 1280x720\nВечка са схаванай HD-камерай з дазволам 1280x720 - ідэальны выбар, калі вам трэба стварыць запіс і быць непрыкметным.\nВечка са схаванай HD-камерай з дазволам 1280x720 - ідэальны выбар, калі вам трэба стварыць запіс і быць непрыкметным. На першы погляд гэта падобна на звычайную шапку, але ў ёй схавана магутная HD-камера, з дапамогай якой вы можаце ствараць відэа ўсюды, дзе вам трэба. Уся прылада схавана ў пярэдняй частцы вечка. Вялікая перавага заключаецца ў тым, што аб'ектыў камеры захоплівае менавіта тое, на што вы толькі што глядзіце, таму што ён размешчаны перад вечкам. Такім чынам, вы не турбуецеся пра тое, дзе вам трэба непрыкметна схаваць камеру ў вопратцы, альбо відэаздымка запісвае з добрым вуглом. Аб'ектыў схаванай камеры ў каўпачку запісвае пад вуглом 70 °, а відэа захоўваецца на карце microSD максімум да 32 Гб.\nКамера запісвае відэа ў дазволе 1028x720P са гукам. Таксама ёсць аўтаматычны баланс белага, кампенсацыя падсвятлення і аўтаматычны выбар сцэны. Камера мае ўбудаваны акумулятар ёмістасцю 800 мАг, які дазваляе запісваць да 120 хвілін. Кіраванне функцыямі камеры вельмі простае, і ім можа займацца кожны. Доступ да кіравання камерай даступны з ніжняй часткі вечка. Ёсць тры даступныя кнопкі - уключыць камеру, пачаць запіс і зрабіць фота з дазволам 2560x1920. Доступ да слота для зарадкі і слота для карт MicroSD знаходзіцца на ніжняй частцы піка, стрымана схаваным пад ліпучкамі.\nКамера схавана ў кепцы\nПлошча агляду 70 °\nЗапісвае менавіта тое, што вы можаце бачыць\nАўтаматычны баланс белага, кампенсацыя падсвятлення і выбар сцэны\nФармат файла выявы: JPEG;\nФармат відэафайла: MJEPG\nДазвол відэа: 720p пры 30 кадраў у секунду, 480P пры 30 кадраў у секунду\nРазрозненне відэа па змаўчанні HD 30fps 1028x720p\nФармат відэафайла: H.264;\nЗнешняя памяць: карты MicroSD (да 32 ГБ);\nКіраванне засаўкай: электроннае\nПлошча прагляду: 70 °\nКампенсацыя EV: Аўта\nВыбар сцэны: Аўта\nІнтэрфейс харчавання: Уваход пастаяннага току 5 В\nАкумулятар: Убудаваны 3,7 В, 800mAh Li-on\nТэрмін службы батарэі: 120 хвілін.


12:26 11.12.2020 (абноўлена 12:06 11.12.2020)\nСтрогі масачны рэжым дзейнічае на тэрыторыі ўсёй Беларусі з лістапада, штрафы за яго парушэнне пакуль не прадугледжаны.\nМІНСК, 11 сне - Sputnik. Масачны рэжым у сталіцы можа дзейнічаць яшчэ некалькі месяцаў, пра гэта заявіла галоўны санітарны ўрач горада Святлана Ярмак.\nЯна патлумачыла, што ўведзеныя меры абгрунтаваныя і павінны знізіць захворванне каронавірусам. Таму маскі трэба будзе насіць яшчэ ў бліжэйшы час.\n"У бліжэйшыя некалькі месяцаў прыйдзецца выконваць такі строгі прафілактычны рэжым", - прыводзіць БелТА словы Ярмак.\nАкрамя таго, у краіне вядзецца актыўная інфармацыйная праца, як гэта рэкамендуе рабіць Сусветная арганізацыя аховы здароўя. Санітарныя службы сталіцы таксама рэкамендуюць навагоднія святы правесці ў коле сям'і.\nАбавязковы масачны рэжым быў уведзены ў Мінску 12 лістапада. Сталіца стала 17-й адміністрацыйнай адзінкай, дзе былі прынятыя такія меры.\nЗ 18 лістапада абавязковае нашэнне масак у грамадскіх месцах увялі па ўсёй Беларусі. Штрафы за яго парушэнне пакуль не прадугледжаны.\nРаней Міністэрства аховы здароўя распавяло, што насіць маскі беларусам прыйдзецца да таго часу, пакуль не скончыцца эпідэмічны працэс. Гэта мера можа дзейнічаць аж да чэрвеня.\nВыконваюць рэжым на 95%\nЯк распавяла Святлана Ярмак, у сталіцы масачны рэжым выконваюць амаль усе: у 95% крам і 93% аб'ектаў грамадскага харчавання з маскамі усё ў парадку. Усё менш знаходзіцца парушальнікаў і сярод персаналу, і сярод наведвальнікаў. Праверкі на ўсіх аб'ектах горада праводзяцца штотыдзень.\n"За мінулы тыдзень працэнт невыкарыстання масак на аб'ектах гандлю склаў недзе 5% (тыднем раней - 9%), знізілася колькасць аб'ектаў грамадскага харчавання, дзе парушаюць масачны рэжым: дзесьці з 9% да 7%", - распавяла галоўны санітарны ўрач сталіцы.\nАдказна ставяцца да такіх супрацьэпідэмічных мераў таксама наведвальнікі банкаў і пошты.\nСанслужба выказала надзею, што людзі і далей будуць прытрымлівацца неабходных рэкамендацый: выконваць дыстанцыю, карыстацца антысептыкамі і насіць маскі ў грамадскіх месцах.\n"Прафілактычныя мерапрыемствы трэба выконваць, таму што каронавірусная інфекцыя COVID-19 новая, да канца яшчэ не вывучаная. І ніхто не ведае, як яна павядзе сябе далей. Таму меры прафілактыкі застаюцца актуальнымі", - дадала Ярмак.


«Паклалі на падлогу і білі». Спецназ затрымаў дзясяткі антыфашыстаў на канцэрце ў Менску. Дадалося відэа\n«Паклалі на падлогу і білі». Спецназ затрымаў дзясяткі антыфашыстаў на канцэрце ў Менску. Адноўлена\nНаведнікаў Miensk Edge Day збілі і паставілі «на расцяжку». Пазней палову гледачоў адвезлі да ўнівермагу «Беларусь» і адпусцілі, а палову даставілі ў Партызанскі РАУС, адкуль адпусцілі позна ўвечары. 10 чалавек даставілі на Акрэсціна.\n14 кастрычніка ў прасторы «210 metrov» па вуліцы Чапаева, 3 у Менску павінен быў адбыцца супольны канцэрт чатырох калектываў з Расеі і Беларусі пад назвай Minsk Edge Day 2017.\nПасля 21-й Вячаслава Касінерава з жонкай, Аляксея Карбача і музыкаў адвезлі ў ЦІП на вуліцы Акрэсціна. Па непадцверджанным дадзеным грамадзянаў Расеі пакінулі ў РАУС. Іншых, каля 30 асобаў, адвезлі да ўнівермага «Беларусь» і адпусцілі.\nДаведка «Белсату». Прыхільнікі філасофіі «Straight edge» не ўжываюць наркотыкаў, алкаголю, тытуню, не прымаюць лекі і выступаюць супраць распусты. Часта – вегетарыянцы або веганы. Здараецца, што нават каву не п’юць.\nСярод гледачоў – пераважна прадстаўнікі антыфашысцкага руху, кажа наш карэспандэнт, які апынуўся на канцэрце.\nАдразу пасля пачатку імпрэзу па гэтым адрасе з’явіліся праваахоўнікі.\n«Тут тры бусы з людзьмі ў масках. Усіх гледачоў паставілі «на расцяжку», моцна ўсіх білі», – перадае журналіст.\nПаводле нашага калегі, быў затрыманы і кудысьці адведзены Максім Пякарскі, вядомы па «справе графіцістаў».\n«Тых, каго міліцыянты пазнавалі, а таксама музыкаў ды замежнікаў, адводзілі ў бок – усяго каля 70 чалавек. Пазней палову забралі ў РАУС, а палову – адпусцілі без пратаколаў», – дадае карэспандэнт.\nПасля збіцця міліцыянты паставілі ўсіх да сцяны.\nТэгі: затрыманні, канцэрты, міліцыя


Мігел Лопіш — Вікіпедыя\nЛопіш на трэніроўцы зборнай Партугаліі\nУгу Мігел Алмейда Кошта Лопіш\n19 снежня 1986(1986-12-19) (35 гадоў)\n1999—2002 Алівайш і Маскавіды\n2005—2006 Бенфіка B 24 (4)\n2006—2007 Аперарыу 21 (7)\n2007—2009 Рыу Аві 50 (2)\n2009—2012 Порту 14 (1)\n2010—2011 → Рэал Бетыс 21 (0)\n2012 → Брага 10 (0)\n2012—2017 Спортынг (Лісабон) 15 (0)\n2013—2014 → Алімпік (Ліён) 19 (0)\n2015—2016 → Гранада 26 (0)\n2016—2017 → Акхісар Беледыеспор 31 (3)\n2017—2019 Акхісар Беледыеспор 49 (1)\n2019— Кайсерыспор 7 (0)\n2009 Партугалія (да 21) 3 (0)\n2012 Партугалія 4 (0)\n↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 16 кастрычніка 2012\nМігел Лопіш на Вікісховішчы\nУ́гу Міге́л Алме́йда Ко́шта Ло́піш (парт.: Hugo Miguel Almeida Costa Lopes; нар. 19 снежня 1986, Лісабон, Партугалія) — партугальскі футбаліст, абаронца турэцкага клуба «Кайсерыспор» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі.\nЛопіш пачынаў сваю прафесійную кар’еру ў другой камандзе лісабонскай «Бенфікі». У наступным сезоне ён перайшоў у клуб ніжэйшай лігі «Аперарыу».\nПасля некалькіх нядрэнных матчаў Мігел у сезоне 2007/08 перайшоў у клуб «Рыу Аві». У першым сезоне ў «Рыу» Лопіш быў іграком стартавага складу і дапамог камандзе праз два гады вярнуцца ў Прымейра-лігу.\nДзякуючы стабільнай гульні «Рыу Аві», у тым ліку супраць «Бенфікі» і «Порту», Лопішам зацікавіліся гранды партугальскага футбола. У студзені 2009 года Мігел падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Порту». У першым сезоне за сіне-белых яму прыходзілася канкураваць за месца ў стартавым складзе з уругвайцам Хорхэ Фусіле, ён з’яўляўся на поле не гэтак шмат, але ўсё ж яму ўдалося згуляць у 17 афіцыйных матчах, 13 з якіх у старце.\nУ канцы жніўня 2010 года новы трэнер каманды Андрэ Вілаш-Боаш палічыўшы, што яму не патрэбны Лопіш, адправіў яго ў гадавую арэнду ў іспанскі «Бетыс». 2 верасня 2010 года ён прайшоў медыцынскі агляд і далучыўся да каманды. У 2012 годзе на правах арэнды выступаў за «Брагу».\nЛопіш вярнуўся ў «Порту» ў сезоне 2012/13, аднак у студзені 2013 года Мігел перайшоў у склад лісабонскага «Спортынга», а ў процілеглым кірунку, паводле пагаднення, быў накіраваны Марат Ізмайлаў.\n7 ліпеня 2013 года Мігел на правах арэнды перайшоў у склад французскага клуба «Ліён», які прадстаўляе Лігу 1. З 2015 года на правах арэнды выступаў за іспанскую «Гранаду» і турэцкі «Акхісар Беледыеспор». Улетку 2017 года, пакінуўшы «Спортынг» у якасці свабоднага агента, стаў іграком турэцкага клуба на трывалай аснове.\nУ ліпені 2019 года перайшоў у «Кайсерыспор».\nЛопіш прыцягваўся ў моладзевую зборную Партугаліі. Ён быў уключаны ў заяўку на чэмпіянат Еўропы 2012. 2 чэрвеня 2012 года Мігел дэбютаваў за нацыянальную зборную Партугаліі ў прайграным таварыскім матчы 3:1 супраць зборнай Турцыі ў Лісабоне.\n↑ Miguel Lopes // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ MIGUEL LOPES hugo almeida lopes // Base de Datos del Futbol Argentino\n↑ Miguel Lopes // As — Madrid: Grupo PRISA, 1967.\n↑ Miguel Lopes: «El Betis merece estar en Primera» Архівавана 11 сакавіка 2012.. El Desmarque\n↑ Lyon take Miguel Lopes on loan from Sporting. UEFA.com\n↑ Portugal's woes continue with Turkey defeat. UEFA.com\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Мігел Лопіш\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мігел_Лопіш&oldid=4019575"\nІгракі ФК Кайсерыспор\nІгракі ФК Акхісар Беледыеспор\nІгракі ФК Аперарыу Лагоа\nІгракі ФК Бенфіка B Лісабон


Ад вёскі Рудня засталася толькі памяць\nГлавная→Новости→Новости→Ад вёскі Рудня засталася толькі памяць\nАд вёскі Рудня засталася толькі памяць\nАднойчы мы з бабуляй сядзелі на лавачцы пад яблыняй. Двор у нас быў вялікі і дагледжаны, мураўка дробная расла, куры яе вышчыпвалі аж да кораня. Сцяжынкі баба з дзедам пратапталі ад хаты да хлявоў. Кветкі цвілі. «Вось памром мы з дзедам – і нікому тут нічога не спатрэбіцца, усё зарасце травой, – з затоеным сумам прамовіла бабця. – А ты прыедзеш калі-небудзь – і трава ў двары будзе па пояс…» Я, уражаная тымі яе словамі, з трывогай спытала: «Няўжо так можа быць?!» Не верылася…. А сёння з жалем і болем успамінаю бабуліны словы, калі бываю ў Рудні, гляджу фотаздымкі і відэа, – расказвае Аксана Багданава.\nАле і бабуля Аксаны, Гэлена Канчанін, напэўна, не магла прадбачыць, што апусцее, зарасце травой у пояс не толькі іх двор, а ўся прыгожая, утульная, гасцінная вёсачка Рудня…\nВёска Рудня ў параўнанні з навакольнымі – маладая, яна ўзнікла толькі ў 19 стагоддзі. У архіўных дакументах за 1875 год гэта – 2 хутары з двума гаспадарамі: дваранін Альбін Тамкевіч, які атрымаў зямельны надзел за ваенную службу, і Фадзей Каждалевіч. У 1913 годзе ў Рудні ўжо 5 двароў: Фадзей Вайцяховіч, Міхаіл-Кшыштоф Гаспер, Аляксандр Каждалевіч, Кляменцій Розак, Іосіф Папко. Жыхароў – 13. Пазначана як засценак Рудня.\nЭнцыклапедыя «Гарады і вёскі Беларусі» падае такую інфармацыю:\n«Рудня. У 19 ст. – у Лынтупскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні. З 12.10.1940 – вёска ў Клюшчанскім с/с Свірскага раёна Вілейскай вобласці, з 20.9.1944 г. – у Маладзечанскай вобл.: з 3.4.1959 г. – у Спондаўскім с/с, з 31.8.1959 г. – у Астравецкім раёне . У 1959 г. на хут. Рудня-1 – 15 жых., Рудня-2 – 3 жыхары. З 20.1.1960 г. – у Гродзенскай вобл., з 26.12.1962 г. – Смаргонскім, з 6.1.1965 г. – Астравецкім р-х. У 1970-м – 10 двароў, 29 жыхароў. У 2004-м – 1 двор і 3 жыхары.»\nТапонімаў Рудня і вытворных ад яго шмат не толькі ў Беларусі, але і ў Польшчы, Расіі, Украіне – у мінулыя часы так называлася дробнае прамысловае прадпрыемства, на якім здабывалі балотную жалезную руду або плавілі з яе жалеза. Людзей, што займаліся гэтым, называлі руднікамі.\nБабуля Аксаны Багданавай расказвала, што каля Рудні таксама некалі знайшлі руду, але палічылі яе распрацоўкі эканамічна немэтазгоднымі. Унучка з бабцяй часта фантазіравалі, якой была б іх вёска, калі б радовішча распрацавалі. Можа, таму Аксана і цяпер у снах часта бачыць Рудню вялікім пасёлкам з катэджамі, асфальтавай дарогай і бетоннымі агароджамі.\nПраўда, некаторыя лічаць, што назва вёскі пайшла ад прозвішча пана Рудніцкага, але пацвярджэння гэтая версія не мае.\nРудня знаходзіцца ў некалькіх сотнях метраў ад мяжы са Швянчонскім раёнам Літвы, таму многія мясцовыя тапонімы маюць літоўскія карані. Напрыклад, рэчка Струна, якая злучаецца з Пелякой і затым упадае ў Страчу, бярэ пачатак каля вёскі Струнайціс – адгэтуль і назва. А параўнанне са струной – маўляў, яе рэчышча такое ж прамое – не вытрымлівае крытыкі, бо роўным яно стала пасля праведзенай тут меліярацыі, а некалі, успамінае Ана Вайцяховіч, было віхлястае, як чарвяк.\nПоле за Рудняй, каля лесу, парослае бялёсай травой, якую не есць ні адна жывёліна і аб якую можна парэзаць ногі, завецца Нотакай, што ў перакладзе з літоўскага азначае «нявеста». Напэўна, так назвалі за белы колер і недатыкальнасць.\nСустракаюцца тут і польскія тапонімы – Лонкі, Выспа, Выгродня, Высмалы.\nАдна з адметнасцяў вёскі – чыгуначны мост праз раку Струну. Першапачаткова ён быў драўляным. Падчас вайны яго раз-пораз узрывалі, хоць на ім дзяжурылі салдаты. Пераправу аднаўлялі, але ненадоўга: хутка зноў гучаў разбуральны выбух. У 1978-79-ых гадах замест драўлянага пабудавалі жалезабетонны мост, які захаваўся да сённяшняга часу. Побач з чыгуначным мастом знаходзіўся яшчэ адзін, аўтамабільны.\nПрацаваў некалі ў Рудні і невялікі млын на рэчцы Струна.\nУ 1967 годзе да вёскі падвялі электрычнасць.\nУ вёсцы цанілі і любілі свабоду і прастору, у жыхароў былі вялікія двары, дыхтоўныя дамы і гаспадарчыя пабудовы, у кожнага гаспадара – свае лазня і калодзеж.\nРуднянскія лясы славіліся грыбамі і ягадамі: чарніцы, буякі, брусніцы, маліны – усяго хапала. Летам па чарніцы хадзілі кожны дзень.\n– Памятаю, як бабуля рабіла падкалотку: некалькі хвілін ягады варылі, потым дабаўлялі муку, разведзеную вадой, і даводзілі да кіпення. Елі з блінамі. Кожны раз падкалотка атрымлівалася рознай, дзед любіў як гусцей. Цяпер, у які лес ні зайду, – пасля руднянскага мне ўсюды мала ягад. Больш нідзе і ніколі столькі не бачыла, як у нас, – успамінае Аксана Багданава.\nЦяжкая дарога ў школу…\nРуднянскія дзеці ў пачатковую школу хадзілі за паўтара кіламетра ў Світайлішкі (цяпер гэта тэрыторыя Літвы) , а васьмігодку заканчвалі ў Клюшчанах – больш за 4 кіламетры ад вёскі. Дарога вяла праз лес, таму зімой хадзілі з запаленымі факеламі, каб адганяць ваўкоў. Аксана Багданава расказвае:\n– Самы страшны ўспамін маёй мамы – ваўкі па дарозе ў школу, якія аднойчы падышлі зусім блізка. Гэты страх застаўся ў яе назаўсёды. Здаралася, што мама ноччу крычала «Ваўкі! Ваўкі!» – і прачыналася ад жаху.\nХто хацеў атрымаць сярэднюю адукацыю, працягвалі вучобу ў Швянчонісе ці ў Лынтупах – здымалі там кватэры, а на канікулы ці ў нядзелю тым жа небяспечным шляхам праз лес ішлі дамоў.\nДаяркі, што працавалі на ферме ў Клюшчанах, падымаліся раненька і ішлі на працу зацемна. Зімы раней былі суровыя, за ноч снегу намятала так, што ад дарогі і знаку не заставалася. Жанчыны галінкамі пазначалі шлях, каб дзеці, ідучы ў школу, не зблудзілі.\nПішу – і міжволі параўноўваю з нашым часам, калі дарогу чысцяць, аўтобусы забіраюць школьнікаў з кожнай вёсачкі ці хутара… Але ці сталі яны лепш вучыцца, ці больш выходзіць з нашых школ сучасных вучоных, даследчыкаў, талентаў, якія праслаўляюць сваю маленькую радзіму? Мусіць, тыя, хто здабывалі веды так цяжка, цанілі іх больш і імкнуліся не змарнаваць.\n…І да храма\nУсе жыхары Рудні належалі да клюшчанскай парафіі. Калі ў 1948 годзе касцёл закрылі, ездзілі аўтобусам у літоўскі Струнайціс – там касцёлы і вернікаў менш падвяргалі ганенням. На вялікія святы – Вербную нядзелю, Вялікдзень – аднавяскоўцаў да касцёла вазіў на калгасным грузавіку Стас Трыбоцкі, адважны і пабожны чалавек: у свой час, калі разбіралі клюшчанскі касцёл і згрузілі на яго грузавік рэчы з храма, ён адмовіўся сесці за руль.\nНаступны прыпынак – Рудня\nДля жыхароў навакольных вёсак Рудня асацыіравалася найперш з паравозным гудком, які гучаў для іх ласкавай мелодыяй. Асабліва ён цешыў сэрцы бацькоў, што чакалі сваіх «гарадскіх» дзяцей на выхадныя, па пятніцах, а восьмай і дзясятай гадзінах вечара.\nЧыгунка-вузкакалейка была пабудавана тут немцамі ў 1916 годзе і злучала Вільню з Лынтупамі і Віцебскам. Належала да Прыбалтыйскага міністэрства шляхоў зносін. У першыя часы бліжэйшыя прыпынкі былі ў Гелядні і Пячкарышках, а паміж імі, у сямі кіламетрах ад адной і другой станцыі, – Рудня, якую цягнікі міналі, не спыняючыся. Мясцовыя ехалі з Вільнюса заўсёды нагружаныя, то выкідвалі сумкі з хлебам і іншымі прадуктамі каля Рудні праз акно вагона – іх падхоплівалі родныя. А самі потым ішлі са станцыі пехатой, але ўжо без грузу.\nТолькі ў 1980 годзе па просьбе жыхароў і дзякуючы дапамозе ўраджэнца Рудні Іосіфа Кісяля, які працаваў у той час намеснікам начальніка аддзялення літоўскай чыгункі, тут быў пабудаваны перон, адкрыты прыпыначны пункт – і дызель-цягнікі, да вялікай радасці вяскоўцаў і іх дзяцей, што жылі ў Вільнюсе, сталі спыняцца ў Рудні.\nАксана Багданава да гэтай пары памятае расклад руху цягнікоў – дзеці заўсёды сустракалі і праводзілі іх. Яны хадзілі раніцай у 6, 8 і 10 гадзін і вечарам у 18, 20 і 22. У Рудні спыняліся цягнікі «Дзіджасаліс-Вільнюс» і «Віцебск-Вільнюс» і тыя, што ішлі па гэтым маршруце ў зваротным напрамку.\nЧыгунка давала вяскоўцам працу і заробак. Многія руднянскія мужчыны і жанчыны былі аб’ездчыкамі. На чыгунцы працавалі жыхары Рудні Пётр і Раман Вайцяховічы, Любамір Канчанін, Уладыслаў Кісель. Побач з перонам стаяў службовы домік, дзе жылі Фільш, Ківіты, Бондары. Апошні час брыгадзірам пуці працаваў Уладыслаў Кісель – ён і жыў у гэтым доміку з жонкай Ядвігай. Рэгіна Валуевіч з цеплынёй і ўдзячнасцю ўспамінае, якія гэта былі гасцінныя людзі: калі пасажыры прыходзілі на станцыю ў мароз, завею ці дождж, гаспадыня абавязкова запрашала ў дом пагрэцца і схавацца ад непагадзі. А гаспадар выходзіў сустракаць цягнік, папярэджваючы: «Не спяшайцеся, я вас паклічу».\nНапачатку 2001 года цягнікі «Вільнюс – Дзіджасаліс» адмянілі. Насып стаў зарастаць травой, рэйкі – ржавець, а пазней іх зусім знялі.\nГелена і Станіслаў Канчаніны\nВойны – і мір\nУ Рудні жыў ветэран Першай сусветнай вайны Пётр Вайцяховіч. Ён прайшоў усю вайну санітарам. Ведаў 6 моў: польскую, літоўскую, латышскую, рускую, беларускую і нямецкую. Падчас Другой сусветнай ваяваў яго сын Юльян Вайцяховіч.\nДарогамі Вялікай Айчыннай вайны прайшлі браты Канчаніны: Станіслаў, які быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II cтупені, і Генрых.\nЧыгунка, мост, які адны стараліся ўзарваць, а другія ахоўвалі; лес, што цягнуўся аж да Лынтуп, – Рудня знаходзілася ў стратэгічным, а таму небяспечным месцы. Сюды часта прыходзілі то партызаны, то немцы, то бандыты. Падчас налётаў мясцовыя жыхары хаваліся ў тарфяным балоце ў Езярыне, такім рудым, што дзяўчаты валасы фарбавалі той вадой. Людзі стаялі па самую шыю ў тарфяной жыжы, пакуль хто з вёскі не паведамляў, што можна вяртацца.\nГасцінныя, таленавітыя, працавітыя…\nСпакон веку жыхары Рудні ўмелі ўсё рабіць сваімі рукамі. Да прыкладу, Ян Вайцяховіч шыў абутак і меў прыгожы голас, спяваў у касцёльным хоры і на пахаваннях. А Тадэвуш Вайцяховіч спяваў пераважна на гулянках. Дарэчы, усе Вайцяховічы мелі музычныя здольнасці: Пётр іграў на гармоніку, яго сын Юльян – на цымбалах і скрыпцы.\nАле не песнямі адзінымі… Пётр Вайцяховіч рабіў дранку. Юльян Вайцяховіч плёў кошыкі – асабліва прыгожыя, у касую клетку, ішлі на продаж.\nСаля Вайцяховіч і Францішка Вайцяховіч былі адмысловымі ткалямі. Станіслаў Канчанін рабіў сані, калёсы, вупраж.\nЗбіраючы гісторыі паселішчаў спондаўскага краю, неаднойчы пераконвалася, што ў маленькіх вёсках часта нараджаюцца таленавітыя людзі.\nТак, з Рудні выйшаў у вялікі свет Павел Міхайлавіч Гаспер (1895 – 1953) (пра яго расказвала «АП» 8 лістапада 2019 года), які ў 1915 годзе выехаў у Петраград і з фармоўшчыка даслужыўся да падпалкоўніка дзяржбяспекі. Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Чырвонага Сцяга, медалём «За баявыя заслугі», знакам «Ганаровы работнік ВЧК ОДПУ». Пахаваны на клюшчанскіх могілках.\nКандыдатам філасофскіх навук, дацэнтам кафедры «Філасофія і сусветныя рэлігіі» Растоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта стаў Тэлесфор Любаміравіч Канчанін (1941-2016), аўтар шматлікіх навуковых прац.\nІмёны дзецям тут давалі прыгожыя і незвычайныя: Тэлесфор, Бенедыкта, Петрунелія, Саламэя, Аліцыя, Любамір, Вальдэмар, Цэцылія, Лёнгіна, Людвіка, Эльжбета, Фадзей.\n– Цяжка працавалі, але жылі весела, – успамінае Ана Вайцяховіч. – На танцы хадзілі ў Клюшчаны, але часта ладзілі іх і ў Рудні ў прасторнай пуцейскай будцы-канторы. Пласцінак хапала, мае браты прыносілі з дому радыёлу – весяліліся да раніцы. Часам і з іншых вёсак, з Літвы прыязджала ў Рудню моладзь на танцы.\nУ будні амаль у кожнага з руднянцаў у двары стаялі матацыклы, веласіпеды, машыны. І не таму, што яны былі вельмі багатымі: разнастайны транспарт пакідалі жыхары суседніх вёсак, якія ехалі на работу ў Вільнюс. У кожнага была дамоўленасць з пэўным гаспадаром – і ніхто не адмаўляў, хоць чужая рэч на падворку, вядома ж, замінае, ды і адказнасць за яе захаванне «цісне». Тым не менш, стаяў той транспарт у дварах і чакаў гаспадароў ад нядзелі да пятніцы.\nНе адмаўлялі суседзям яшчэ і таму, што самі добра ведалі, што такое адлегласць: руднянцам усюды трэба было дабірацца – да школы, фермы, магазіна... У асноўным ездзілі на конных павозках: у клюшчанскі магазін за таварамі першай неабходнасці, у Свянцяны – за «Палангай» і доктарскай каўбасой.\nТак атрымалася, што сярод нешматлікіх руднянцаў нямала працоўных дынастый.\nАна Вайцяховіч-Анціпава расказала, што іх сямейную дынастыю пуцейцаў распачаў дзед Пётр Вайцяховіч, які працаваў на чыгунцы ў Рудні.\nБацька Аны Юльян з простага пуцейца дарос да брыгадзіра, мае ўзнагароды, ганаровыя граматы, з’яўляецца ўдарнікам працы. Маці Францішка працавала дзяжурнай па пераездзе Лакцяны. Брат Аны Мар’ян Вайцяховіч закончыў Вільнюскі чыгуначны тэхнікум, затым – профільны інстытут, цяпер працуе начальнікам Вільнюскай дыстанцыі пуці, з’яўляецца ганаровым чыгуначнікам. Яго сын Віталь – гэта ўжо чацвёртае пакаленне чыгуначнікаў Вайцяховічаў – быў машыністам падбівачнай машыны. Ана таксама скончыла чыгуначны тэхнікум і працуе дыспетчарам на станцыі Панярай.\nЛюдвіка Лугоўская (Розак) 1858 года нараджэння, якая жыла непадалёк ад Рудні на хутары, палажыла пачатак сямейнай дынастыі знахарак – яе справу прадоўжылі дачка Петрунэля Ланкоўская і ўнучка Ванда Руткоўская. Гэтыя жанчыны многае ведалі і ўмелі, людзі да іх ішлі бясконца, асабліва калі ўкусіць гадзюка – іх каля лясной, рачной і балотнай Рудні вадзілася мноства. Пра руднянскіх лекарак некалі расказвала «Астравецкая праўда» ў артыкуле «Тры жанчыны з роду Лугоўскіх».\nМногія, каму даводзілася ехаць са станцыі Рудня, памятаюць дом Станіслава Канчаніна, які патанаў у кветках. Асабліва шмат было браткаў – яны цвілі на падваконнях і ў кветніку. Станіслаў Станіслававіч закончыў Віленскую сельскагаспадарчую акадэмію і стаў вопытным садаводам-агароднікам. Яго запрашалі працаваць у Віленскі навуковы цэнтр, але ён застаўся ў Рудні. Станіслаў Канчанін з’яўляецца роданачальнікам сямейнай дынастыі біёлагаў. Яго дачка Бенедыкта закончыла біялагічны факультэт педінстытута імя М. Танка, сын Вальдэмар – Каўнаскі ўнiверciтэт лясной гаспадаркі; унучка Аксана – біялагічны факультэт БДУ. Яна і падзялілася ўспамінамі:\n– Дзед Станіслаў быў маўклівым, вечна ў рабоце і клопатах. Ён тады ўжо зрабіў цяпліцу – я, сама дачніца-агародніца, разумею, што вельмі класную. У зямлі дзед выкапаў прамавугольны роў, умацаваў сценкі, зрабіў палічкі для расады, а зверху прыкрыў шкляной страхой. Было прадумана і ацяпленне. Дзед вырошчваў і прадаваў расаду памідораў сорту «талаліхін», браткаў, іншай гародніны і кветак. Браткаў садзіў шмат – памятаю, восенню ўсюды сушылася насенне. Каля дома быў вялікі сад – вясной, калі ён зацвітаў, ад водару кружылася галава. Дзед прышчэпліваў яблыні – на адной з іх было 5 сартоў! Да ўсяго ён з’яўляўся яшчэ і выдатным пчаляром, толькі пчолы ў яго былі злыя: калі дзед ішоў за мёдам, то ўся Рудня сядзела па хатах.\nЖонка Станіслава Гэлена Іванаўна нарадзілася ў Маладзечне, рана асірацела і выхоўвалася ў дзіцячым доме ў Залессi. Пасля жыла ў Маладзечне, а калі ў чэрвені 1941 года горад занялі немцы, прыехала да дзядзькі ў Пілімы – тут і сустрэла свой лёс.\nАксана Багданава ўспамінае бабулю з цеплынёй і сумам:\n– Шкадую, што яна так рана, у 66 гадоў, пакінула нас – і мала паспела мне расказаць... Ды я не вельмі і слухала: у 17 гадоў у галаве іншыя інтарэсы. Бабуля любіла спяваць і танцаваць, мяне вучыла песням і малітвам. Любіла гладыёлусы – яны заўсёды цвілі пад вокнамі. Была слыннай кулінаркай, яе запрашалі гатаваць на вяселлі, хрысціны, памінкі. А яшчэ пісала гумарэскі – некаторыя з іх нават друкаваліся ў часопісе «Вожык».\nДарэчы, Аксана пераняла і прымножыла некаторыя таленты бабулі: піша гумарэскі, эсэ, вершы.\nАпошняе вяселле ў Рудні адбылося ў 1988 годзе – выходзіла замуж Ана Вайцяховіч. Гуляла ўся вёска: жанчыны гатавалі прысмакі, мужчыны рабілі браму. Па суседзях размясцілі нанач 45 гасцей.\nАпошняе пахаванне адбылося ў 2001 годзе: у лепшы свет праводзілі Юльяна Вайцяховіча – і зноў дапамагала ўся вёска.\nАпошняе дзіця Рудні – Тэрэса Вайцяховіч, цяпер яна жыве ў Лынтупах.\nСамы старэйшы жыхар вёскі, 89-гадовая Браніслава Кажанеўская, дажывае свой век ў літоўскім Лентварысе.\nКанчаткова апусцела вёска ў 2007 годзе, калі Саламея Вайцяховіч з дачкой Тэрэзай выехалі ў Лынтупы.\nЦяпер Рудня мёртвая. Але не забытая! Для тых, хто там нарадзіўся, жыў, яна – адзіная, непаўторная і найпрыгажэйшая. Там засталіся зямля бацькоў і дзядоў, якая карміла; вада, што паіла; сонца, што сагравала.\nІ ўсіх жыхароў Рудні – хто завяршыў свой зямны шлях у роднай вёсцы і хто мусіў яе пакінуць, – яднае бязмежная любоў да роднай зямлі, да сваёй вёсачкі, дзе яны некалі былі шчаслівымі, самі таго не ўсведамляючы, да рэчкі, лесу, да кожнага дрэўца ў садзе. Усе, з кім я гутарыла, рыхтуючы гэты матэрыял, памятаюць, любяць – і просяць прабачэння ў роднай вёскі, што не змаглі ўтрымаць і ўратаваць. Берагуць у сэрцы памяць і нізка кланяюцца сваёй дарагой радзімцы – вёсачцы Рудня.


3d плот - сучасны варыянт празрыстага агароджы - Блог пра рамонт\nЯкіх толькі платоў не сустрэнеш у нашы дні! І звыклыя ўсім драўляныя, і з профліст, і цагляныя, і кованые. Усе яны валодаюць сваімі перавагамі, але не пазбаўленыя і недахопаў. Аднак пра плот з зварной сеткі 3Д можна сказаць, што ў яго недахопаў няма, калі не лічыць абсалютную празрыстасць такога агароджы.\nФрагмент верхняй часткі агароджы\nСетка з досыць тоўстых металічных пруткоў выконвае функцыі агароджвае канструкцыі і ў той жа час не загароджвае святло, не хавае прыгажосць хаты і ўчастку, візуальна пашырае яго мяжы.\nВядома, усімі гэтымі вартасцямі могуць пахваліцца і больш прыгожыя кованые агароджы, і многія аддадуць перавагу менавіта іх, нягледзячы на высокі кошт такіх вырабаў. А 3Д платы будуць працягваць набіраць папулярнасць за кошт такіх якасцяў, як нізкая цана і шпаркасць ўстаноўкі.\n3D платы ўяўляюць сабой секцыйныя канструкцыі, звараныя з сталёвых стрыжняў, якія мацуюцца да апор з дапамогай спецыяльных хамутоў. Дадатковую калянасць плота надаюць V-вобразныя выгібы вертыкальна размешчаных стрыжняў, узмоцненыя гарызантальнымі пруткамі (гл. Фота вышэй). Такое гарызантальнае прасторавае прафіляванне і дало канструкцыі назву 3Д.\nЯна ідэальна падыходзіць для будаўніцтва агароджаў для дачных участкаў, перыметраў катэджных пасёлкаў, тэрыторый школ, аўтастаянак, спартыўных і складскіх комплексаў, заводаў і да т.п.\nВобласць прымянення не абмяжоўваецца прыватным домаўладаннем\nПлот 3D ад вытворцы пастаўляецца ў гатовым для мантажу выглядзе і складаецца з наступных элементаў:\nСеткаватыя секцыі шырынёй 2,5 метра з некалькімі гарызантальнымі рэбрамі калянасці, звараныя з сталёвых ацынкаваных пруткоў. Вышыня секцыі можа быць рознай, у стандартным выкананні яна складае 1,5-2,5 метра. Стандартны памер вочка сеткі - 50х200 мм, але па жаданні заказчыка ён можа быць зменены.\nДля даведкі. Мінімальны дыяметр прутка 3,7 мм, але ён можа быць і тоўшчы. Напрыклад, плот з зварной сеткі Gitter 3 D вырабляецца з стрыжняў дыяметрам да 5 мм.\nАпорныя слупы круглага або квадратнага перасеку з мантажнымі адтулінамі і таўшчынёй сценкі ад 1,5 да 2 мм. Слупы камплектуюцца адмысловымі заглушкамі для прадухілення пранікнення ў іх атмасфернай вільгаці.\nЎвагу. У залежнасці ад спосабу мантажу, слупы могуць камплектавацца фланцамі або шрубавымі апорамі.\nАдмысловы крапеж - металічныя або пластыкавыя хамуты і клямары.\nУсе камплектуючыя ўстойлівыя да кліматычных уздзеянняў. Сварная Заборная сетка мае парашковае або ПВХ-пакрыццё, апорныя слупы афарбоўваюцца парашковай фарбай у любы з кветак табліцы RAL па жаданні заказчыка.\nПастаянна ўзрастаючую папулярнасць платы 3 Д знаходзяць дзякуючы шматлікім сваіх якасцях і характарыстыках.\nВысокая празрыстасць забяспечвае бесперашкоднае рух паветра і пранікненне сонечнага святла да пасадак і насаджэнням, не абмяжоўвае агляд. У той жа час такую агароджу надзейна абараняе участак ад несанкцыянаванага доступу на яго непажаданых гасцей. Менавіта таму асабліва запатрабаваныя платы 3Д для дачы, прысядзібнага ўчастка і іншых тэрыторый, на якіх вырошчваецца пладовыя, агароднінныя і кветкавыя культуры.\nНізкі кошт у параўнанні з многімі іншымі відамі агародж - яшчэ адзін немалаважны фактар, які ўплывае на выбар такога плота.\nМагчымасць выбару любога колеру, адпаведнага дызайне ўчастка і размешчаных на ім пабудоў.\nАпорныя слупы і кратаў могуць быць аднаго або розных колераў\nВысокая хуткасць мантажу. 3 D платы вельмі хутка і лёгка збіраюцца з асобных секцый дзякуючы спецыяльным мацавання. Асноўны час займае ўстаноўка слупоў, але калі рабіць гэта не сваімі рукамі, а скарыстацца паслугамі спецыялістаў з прафесійнай тэхнікай і інструментамі, то мантаж зойме зусім няшмат часу нават на вельмі працяглых участках.\nБурэнне грунту для ўстаноўкі апор\nЯкасць і надзейнасць. 3 Д плот абвяргае распаўсюджанае меркаванне, што таннае не можа быць якасным. Тэхналогія яго вырабу заснаваная на кругавой зварцы, дзякуючы якой краты практычна немагчыма выламаць. Таму па сваёй надзейнасці ён не саступае суцэльным металічным або каменным агароджах.\nДаўгавечнасць. Забяспечваецца якаснай знешняй абаронай ўсіх элементаў канструкцыі.\nЛёгкасць. Кожная секцыя мае невялікі вага, што дазваляе ўсталёўваць платы для дачы 3D без прымянення тэхнікі і вялікай колькасці памочнікаў.\nЗручнасць эксплуатацыі. На ўсім працягу сваёй службы, якое можа дасягаць 15-20 гадоў, 3Д плот не запатрабуе ад вас ніякага сыходу ці рамонту.\nЭстэтычны і сучасны знешні выгляд.\nВытворчасць 3D платоў ажыццяўляюць шмат якія расійскія прадпрыемствы на імпартным абсталяванні, па еўрапейскіх тэхналогіях і стандартам.\nЗварачны лінія для вытворчасці 3Д агародж\nСярод самых папулярных можна вылучыць агароджы TerraFence, Fensys, City, Gitter. Усе яны адрозніваюцца высокім якасцю, доўгім тэрмінам службы, і не патрабуюць абслугоўвання і дадатковых укладанняў на працягу ўсяго перыяду эксплуатацыі.\nМантаж платоў з зварной сеткі\nЯк ужо згадвалася, дзякуючы модульнай канструкцыі, 3 Д плот лёгка і хутка мантуецца на апоры з дапамогай спецыяльных крапяжоў. Зрабіць гэта можна самастойна, нават не валодаючы ніякім вопытам. Галоўная задача - дакладная разметка і якасная ўстаноўка слупоў па перыметры агароджы.\nСпосабы ўстаноўкі апор\nІснуе некалькі асноўных спосабаў ўстаноўкі апорных слупоў: бетанаванне, бутование, ўстаноўка на фланцы і на шрубавыя палі. Азнаёміўшыся з відэа, прадстаўленым на гэтай старонцы, вы зможаце зразумець, як ажыццяўляецца адзін з іх.\nА далей мы коратка распавядзем пра кожнага.\nБетанаванне можа вырабляцца часткова або на ўсю глыбіню падземнай часткі апоры. Першы варыянт ужываецца на досыць трывалых грунтах. Слуп заглыбляюць у зямлю прыкладна на 1 метр, але бетаніруецца толькі верхняя палова заглыблення. Поўнае бетанаванне выкарыстоўваюць на лёгкіх і слабых насыпных грунтах.\nУвага! Інструкцыя патрабуе, каб мантаж сеткаватых модуляў на слупы ажыццяўляўся толькі пасля поўнага застывання бетону.\nБутование друзам. Слуп усталёўваецца ў загадзя прасвідраваных лунку глыбінёй не менш за метр, пасля чаго яна паступова запаўняецца пяском і друзам з фракцыяй ад 5 да 20 мм і старанна трамбуецца. Пры гэтым варта сачыць за вертыкальным становішчам апоры.\nДля даведкі. Гэты спосаб добры для пучинистых і забалочаных грунтоў з высокім утрыманнем гліны.\nЎстаноўка на фланцы ажыццяўляецца ў тым выпадку, калі ўжо маецца гатовы істужачны падмурак. Прывараныя да слупоў фланцы маюць некалькі мантажных адтулін, праз якія яны мацуюцца да падмурку анкернымі нітамі.\nСлуп з фланцам\nЎстаноўка на шрубавыя палі для плота вырабляецца хутка і без лішняй бруду. Палі з фланцамі проста ўкручваюцца ў зямлю, пасля чаго да іх мацуюцца падставы слупоў.\nПлаты для дачы 3Д прасцей за ўсё ўсталяваць на шрубавыя апоры\nГэты спосаб - самы хуткі і найменш працаёмкі з усіх. Прыступаць да мантажу секцый можна адразу пасля ўстаноўкі апор, ня чакаючы высыхання бетону.\nПры кожным з пералічаных спосабаў неабходна выконваць дакладны крок паміж апорамі, роўны шырыні аднаго модуля - 2,5 метра.\nГэтая частка працы звычайна не выклікае цяжкасцяў нават пры самастойным мантажы. Вытворчасць платоў 3D ўключае ў сябе выраб модуляў аднолькавай шырыні і прылада адтулін у слупах для іх мацавання.\nТаму пасля ўстаноўкі апор вам застанецца толькі замацаваць панэлі на апорах пры дапамозе адмысловых прыстасаванняў, якія ўваходзяць у камплект: хамутоў, клямараў або прыціскной пласцін з балтамі і гайкамі.\nВарыянты мацавання на хамут і на клямар\nАдзіная цяжкасць заключаецца ў адукацыі кутоў. Бо на кожным слупе ёсць толькі адзін шэраг адтулін, то другі прыйдзецца прасвідраваць самастойна свердзелам па метале пэўнага дыяметра. Хоць можна проста выкарыстоўваць саморезы па метале, каб прымацаваць секцыю да апоры.\nЛюбы выгляд платоў мае свае перавагі. Драўляны плот - прыгожы і экалагічны, каменны або бетонны - заснавальнік і трывалы, плот з профліст - просты ў ўстаноўцы і абслугоўванні.\nА 3Д сетка валодае адразу ўсімі пералічанымі вартасцямі, але амаль не мае недахопаў. Таму не дзіўна, што менавіта яе выбірае ўсё большая колькасць домаўладальнікаў і кіраўнікоў розных прадпрыемстваў.\nПредыдущаяБетон b25 - матэрыял для высокатрывалых збудаванняў:\nСледующаяПрысядзібны ўчастак сваімі рукамі


Культура - Чатыры чаргі для канцэпцыі музея\nЧатыры чаргі для канцэпцыі музея\nЦі існуе сакрэт папулярных экспазіцый?\nУ свой час на старонках "К" абмяркоўвалася канцэпцыя Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь. А сёння ўжо ідзе поўнай хадой рэканструкцыя новага будынка ўстановы. І літаральна праз некалькі месяцаў будзе здадзены ў эксплуатацыю першы пускавы комплекс. Карэспандэнт "К" наведаў аб'ект з мэтай высветліць, на якой стадыі знаходзяцца будаўнічыя работы і калі ж адбудзецца доўгачаканая музеефікацыя аб'екта.\nУсё геніяльнае - проста!\nЯк адзначыў дырэктар Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь Сяргей Вечар, увесь аб'ект падзелены на чатыры пускавыя комплексы. У першым квартале 2011-га запланавана здача першай чаргі, дзе размесцяцца асноўныя фондавыя памяшканні. Цягам года ўся цэнтральная частка будынка будзе рэканструявана і стане прыдатнай для экспазіцый.\nУ 2012-м, па словах Сяргея Вечара, музейшчыкі змогуць прыступіць да мантажу экспазіцыйна-выставачных комплексаў, што запланаваны ў гэтым будынку згодна з канцэпцыяй: гэта і Нумізматычны кабінет, і калекцыя "Скарбніца", і збор дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Думаецца, будзе дарэчы ўбачыць там таксама і беларускую традыцыйную культуру. А своеасаблівым мастком у сучаснасць можа стаць Зала беларускай моды, дзе будуць дэманстравацца творы айчынных дызайнераў. Яна займее статус сапраўды інтэрактыўнага праекта.\nНа аб'екце мы сустрэліся з прадстаўніком кампаніі-генпадрадчыка, прарабам Аляксандрам Вашкевічам. Па яго словах, ужо завершана перакрыццё даху і распачалася ўнутраная аддзелка першага пускавога комплексу. Яго інтэр'ер будзе даволі аскетычны і вельмі просты, у адрозненне ад наступных, да якіх будуць прад'яўляцца, згодна з праектам, павышаныя эстэтычныя патрабаванні ў аздабленні. Галоўнае сёння - каб музейныя фонды захоўваліся ў адпаведнасці з усімі санітарна-тэхнічнымі нормамі, а таму тут не выкарыстоўваюцца матэрыялы, што маглі б у будучым "паспрыяць" развіццю гнілі і шкодных бактэрый. Усё геніяльнае проста: камень, цэгла, пясок, бетон - вось і ўсе асноўныя будаўнічыя матэрыялы, якія выкарыстоўваюцца пры рэканструкцыі. Тым часам распачынаецца праца па стварэнні адмысловай аўтаматызаванай сістэмы вентыляцыі і ацяплення, што дазволіць аўтаномна падтрымліваць тэмпературны рэжым у памяшканнях.\nНа думку Сяргея Вечара, сукупнасць двух будынкаў зможа задаволіць асноўныя патрэбы музея ў бліжэйшай перспектыве з улікам нарматыўных патрабаванняў да фондаў, вялікая частка якіх сёння захоўваецца ў будынку Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны.\nНа астатніх пускавых комплексах праводзіцца, выкарыстоўваючы будаўнічую тэрміналогію, канструктыўны этап рэканструкцыі. Прасцей кажучы, узмацняюцца сцены і паляпшаецца якасць апорных уласцівасцей будынка, які доўгі час патрабаваў рэканструкцыі. У свой час у будынку былі суцэльныя кабінеты. Праз год іх заменяць якасныя і ўтульныя фондасховішчы, выставачныя залы, рэстаўрацыйныя майстэрні. Па словах Аляксандра Вашкевіча, работы на аб'екце працягнуцца і зімой. Літаральна праз некалькі тыдняў першы пускавы комплекс будзе падключаны да ацяплення.\nА яшчэ - аўкцыён\nТым не менш, новы будынак мусіць займець не толькі прыгожае аздабленне, але і якаснае начынне. І вялікіх цяжкасцей з гэтым у Нацыянальнага гістарычнага музея, думаецца, не ўзнікне. Як-ніяк, сёння збор музея - самы вялікі ў краіне. І пры гэтым сямімільнымі крокамі рухаецца наперад. Нездарма існуе такая аксіёма: папаўняецца музей - адпаведна, развіваецца. Такім чынам, установа даволі ўпэўнена ідзе да лічбы ў 400 тысяч адзінак захавання асноўнага і дапаможнага фондаў.\nАле стварыць вялікую і якасную калекцыю немагчыма без дапамогі неабыякавых да айчыннай культуры людзей. Тым больш, экспанаты высокай гістарычнай вартасці, зразумела, маюць і немалы кошт. Не выпадкова ў гэтым кірунку музей пачаў больш актыўна працаваць са спонсарамі.\nНапрыклад, ужо не першы год партнёрам музея з'яўляецца адзін з буйных беларускіх банкаў. А першай ластаўкай у гэтай справе стала набыццё ім унікальнай карты Томаша Макоўскага. З апошніх паступленняў Сяргей Вечар прыгадаў, найперш, калекцыю старадрукаў ХVІІІ ст., а таксама рарытэтную манету часоў праўлення вялікага князя Вітаўта мясцовай навагрудскай чаканкі (не без гонару адзначыўшы, што такіх манет на тэрыторыі Беларусі больш нідзе няма), якая таксама была набыта за сродкі банка.\nУ час панавання інфармацыйных тэхналогій і, у першую чаргу, Інтэрнэта можна без а саблівых цяжкасцей знайсці пэўны ўнікальны прадмет, звязаны з мінуўшчынай нашай краіны. Не выпадкова перспектыўны план дзейнасці музея прадугледжвае і працу з замежнымі аўкцыёнамі, у тым ліку рэгіянальнымі, дзе можна часам знайсці надзвычай каштоўныя рэчы. Прыкладам таму стала выяўленне на аўкцыёне ў Аўстрыі ордэна генерала Булат-Булаховіча. Але, як з жалем заўважыў дырэктар музея, у апісанні прадмета не было аніякай згадкі пра Беларусь.\nПершая сотня ў Інтэрнэце\nМусіць паспрыяць больш інтэнсіўнаму папаўненню калекцый і Дзяржпраграма "Культура Беларусі" на 2011- 2015 гг., у межах якой запланавана выдзяленне 820 мільёнаў на закупку экспанатаў. Думаю, усе пагодзяцца з тым, што ў музеі са статусам "Нацыянальны" павінны мецца адметныя "разыначкі", на якія ў першую чаргу і звяртае ўвагу публіка. У сваю чаргу, установа рэгулярна знаёміць наведвальнікаў з новымі экспанатамі. І сёлета, па традыцыі, мае адбыцца выстаўка "Экспануецца ўпершыню", дзе будзе адлюстраваны плён працы музейшчыкаў.\nАле новыя экспанаты, таксама, як і астатнія рарытэты, трапляюць не толькі на выстаўкі ды ў экспазіцыі, але і ў Дзяржаўны каталог Музейнага фонду Рэспублікі Беларусь, які мусіць акумуляваць усю неабходную інфармацыю пра каштоўныя скарбы нашых музеяў з выкарыстаннем найноўшых тэхнічных сродкаў. Тым больш, нядаўна ў Каталога з'явіўся і свой сайт.\nАле, як і ў любой справе, вельмі цяжка рабіць першыя крокі. На думку Сяргея Вечара, цяпер завяршаецца самы складаны - першы - этап. Напачатку неабходна было набыць патрэбнае абсталяванне, адаптаваць праграмнае забеспячэнне, выпрабаваць яго ў рэальных умовах, каб у выніку працэс быў цалкам адладжаны. Пры гэтым выяўляліся і выпраўляліся пэўныя збоі і хібы.\nЦяпер у Каталогу ўжо ёсць першая сімвалічная сотня музейных прадметаў. І верыцца, што працэс гэты будзе паступова набіраць абароты. Толькі, на жаль, існуе вельмі шмат момантаў, якія могуць стрымліваць яго. У прыватнасці, усе музеі мусяць мець сваю электронную базу музейных прадметаў, а таксама выхад у Інтэрнэт. Відавочна, дадзеныя праблемы неабходна вырашаць на рэспубліканскім узроўні з падключэннем абласных упраўленняў культуры.\nЯк мяркуе дырэктар Нацыянальнага гістарычнага музея, на дадзеным этапе не варта механічна запампоўваць у Каталог усе прадметы, агульная колькасць якіх вызначаецца мільёнамі адзінак. Будзе больш правільна, калі спецыялісты па адпаведных крытэрыях абяруць найбольш знакавыя матэрыялы, што мусяць прэзентаваць нашу краіну.\nДа білета на хакей бонусам - паход у музей?\nУ справе папулярызацыі нацыянальных каштоўнасцей многія музеі свету абапіраюцца не толькі на ўласныя сілы, але і на валанцёраў. Не абыходзяцца без добраахвотнай дапамогі і ў Нацыянальным гістарычным. Як паведаміў Сяргей Вечар, доўгі час установа прыцягвае валанцёраў да дапамогі ў асветніцкай дзейнасці. У нашых рэаліях валанцёры звычайна- гэта студэнты старшых курсаў, а некаторыя з якіх ужо нават на другім- трэцім звяртаюцца ў музей, каб назапасіць пэўны вопыт. А таму такі падыход да справы патрэбна толькі вітаць. Тым больш, выглядае лагічным напачатку выпрабаваць будучых супрацоўнікаў, перш чым браць іх у штат.\nАпрача працы валанцёраў, музеі свету актыўна выкарыстоўваюць аўдыягіды на розных мовах. Сёння такі цуд тэхнікі ў беларускай установе выглядае як сапраўднае дзіва. Тым не менш, праект Дзяржпраграмы "Культура Беларусі" прадугледжвае набыццё толькі для Нацыянальнага гістарычнага музея дзесяці аўдыягідаў на пяці мовах. У неабходнасці стварэння такіх памочнікаў перакананы і Сяргей Вечар: "Колькасць цікаўных да Беларусі турыстаў, думаю, у бліжэйшы час будзе толькі павялічвацца. Улічваючы і геапалітычнае становішча, і правядзенне буйных міжнародных праектаў у Мінску, у тым ліку Чэмпіянату свету па хакеі, у гэтай сферы неабходна працаваць. Патрэбна стварыць максімальныя ўмовы для таго, каб госці музея маглі самастойна знаёміцца з нашымі калекцыямі".\nАле дырэктар Гістарычнага музея перасцерагае ад залішняй паспешлівасці ў гэтай справе і пераконвае, што аўдыягіды патрэбны на тым этапе, калі ўжо ёсць пастаянная экспазіцыя. А таму са стварэннем выставачных комплексаў у новым будынку музея будуць распрацоўвацца і адпаведныя памочнікі.\nНе менш актуальная і праблема са стварэннем безбар'ернага асяроддзя ва ўстановах культуры для людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Сёння ў старым будынку НГМ чалавек з праблемамі апорна-рухальнага апарата на інваліднай калясцы можа самастойна дабрацца, на жаль, толькі да ганка. Але, як запэўніў Сяргей Вечар, новы будынак абсталююць усімі неабходнымі прыстасаваннямі, каб забяспечыць максімальна вольны доступ у музей для гэтай катэгорыі наведвальнікаў. У перспектыве і стары гмах будзе адрамантаваны ў адпаведнасці з усімі патрабаваннямі да музейнай установы ХХІ стагоддзя.\nНе кожны музей можа пахваліцца, што сярод яго гасцей не толькі школьнікі і студэнты. Гэта найбольш рухомая частка грамадства, якая вучыцца і мае патрэбу ў новай інфармацыі. Тым не менш, дзякуючы разнастайным акцыям, музей прыцягвае людзей, які не наведваюць звычайныя экспазіцыі. Апроч таго, у музеі праходзяць выстаўкі, разлічаныя выключна на зусім маленькіх дзяцей. І бацькі воляй-няволяй акунаюцца у музейную атмасферу.\nМагчыма, каб зацікавіць патэнцыйных гасцей музея, варта праводзіць гнуткую цэнавую палітыку. Па словах Сяргея Вечара, у музеі існуе Палажэнне аб зніжках, якое і выкарыстоўваецца цягам года. А пра даступнасць білета ў музей сведчыць такі факт: дзіцячы каштуе менш за порцыю марожанага. Тым не менш, занадта нізкая цана таксама адштурхоўвае, але ўжо на падсвядомым узроўні: існуе думка, што якаснае не можа быць вельмі танным.\nАле музей - гэта не толькі фонды і экспазіцыі. На думку Сяргея Вечара, чалавек, які завітаў сюды, мае права ва ўтульнай атмасферы пакаштаваць кавы або гарбаты ды набыць адметны сувенір на памяць. У новым будынку ўсё гэта прадугледжана, у тым ліку музейная кавярня і сувенірная крама. А ўжо сёння на ўваходзе ва ўстанову з'явіўся невялікі кіёск па продажы вырабаў, звязаных з гістарычнай тэматыкай. У перспектыве, сумесна з прадпрымальнікамі, плануецца распачаць вытворчасць сувенірнай прадукцыі з выявамі музейных прадметаў.


Навучыць дзіця катацца на каньках. Як навучыць дзіця катацца на каньках - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nНавучыць дзіця катацца на каньках. Як навучыць дзіця катацца на каньках\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Навучыць дзіця катацца на каньках. Як навучыць дзіця катацца на каньках\nПрамяні ранішняга, зімовага сонца адбіваліся ад роўнай лядовай паверхні катка і стваралі надзвычай цёплае настрой, падаючы ўсім бадзёрасці. Мы, шчыра кажучы, былі здзіўлены тым, што нягледзячы на ранняе раніца, аматараў пакатацца на каньках аказалася нямала. Мы з мужам ужо даўно хацелі далучыць нашу дачку да фігурным катанні, і навучыць дзіця катацца на каньках, але чамусьці ўвесь час прыходзілася адкладаць. Але пытанне, як навучыць дзіця катацца на каньках, быў далёка не адзіным. Больш за ўсё я перажывала з нагоды ўзросту, - а не рана?\nІ вось, нам усё ж здолелі адкінуць усе справы, паспрабаваць сябе ў такім нялёгкай справе, як навучанне дзіцяці катанне на каньках.\nЗ якога ўзросту можна пачынаць вучыць дзіця катацца на каньках.\nЦалкам натуральна, што перад тым як навучыць дзіця катацца на каньках, вы спытаеце - а ўзрост дзіцяці, можна лічыць аптымальным для пачатку навучання. Наогул тое, выразных узроставых абмежаванняў тут няма, і некаторых дзяцей можна навучыць, як катацца на каньках, нават у 2 гады. Галоўнае, каб дзіця было фізічна развіты, бо катанне на каньках гэта вялікая нагрузка на дзіцячы арганізм, і вядома ж, працэс навучання павінен быць цікавы вашаму юнаму спартсмену, інакш вам будзе цяжка дамагчыся поспехаў.\nАптымальным узростам для пачатку навучання дзіцяці катанні на каньках можна лічыць перыяд з 4 да 6 гадоў. Па-першае, таму, што да гэтага ўзросту ў рухах маляняці з’яўляецца каардынацыя. Па-другое, большасць дзяцей да 4-6 гадоў, фізічна, дастаткова развіты, а па-трэцяе, яны самі пачынаюць праяўляць да гэтага непадробную цікавасць. Ну яшчэ б, бо Пашка, Марына і Арцём, ужо на ўсю моц катаюцца на катку ў двары, і хочацца быць там з імі, а не сядзець дома.\nЯк выбраць канькі для дзіцяці?\nДля навучання лепш за ўсё падыдуць фігурныя канькі, з зубчыкамі наперадзе. Вельмі важна, каб канькі ў дакладнасці падыходзілі па памеры дзіцяці. Але мераць іх трэба, надзеўшы ваўнянай шкарпэтку.\nЯк навучыць дзіця катацца на каньках?\nКалі вы ўжо пачалі задумвацца над тым, як навучыць дзіця катацца на каньках, то вы павінны быць гатовыя да таго, што гэта зойме ў вас не адзін дзень, і вам прыйдзецца выдаткаваць на гэта нямала сваіх сіл. Але поспех дзіцяці - лепшая ўзнагарода за ўсе вашы старанні.\nНе спяшаецеся выйсці на лёд. Для першага заняткі, цалкам дастаткова, што б маляня проста паспрабаваў надзець канькі і пахадзіць у іх па шчыльнаму снезе. Пасля гэтага, можна паспрабаваць выйсці на лёд.\nПерад тым як навучыць дзіця катацца на каньках, абавязкова навучыце яго правільна падаць, гэта дапаможа дзіцяці пазбегнуць сур’ёзных траўмаў, а вам лішніх клопатаў. Падаць на бок, перад гэтым крыху прысеўшы і прыціснуўшы напаўсагнутых рукі да цела. Для забеспячэння дзіцяці большай бяспекі, на першых парах, можна скарыстацца шлемам, налакотнікаў і накаленьнікамі. Абыйсціся без падзенняў не атрымаецца - будзьце гатовыя да гэтага.\nІснуе некалькі нескладаных практыкаванняў, выконваючы якія, навучыць дзіця катацца на каньках будзе значна прасцей.\nПрыстаўной крок. Дзіцяці неабходна прайсці ад аднаго краю катка да іншага, прыстаўным крокам, то ёсць бачком.\nСпружынка. Прысяданні на месцы.\nУсе гэтыя практыкаванні, зразумела, выконваюцца ў каньках і на лёдзе. Пасля таго, як яны пачнуць выходзіць, можна паспрабаваць пракаціцца, трымаючы дзіця за руку. Так малы патрэніруецца трымаць раўнавагу, а акрамя таго, гэта зробіць ваш занятак больш цікавым.\nПасля гэтага можна перайсці да наступнага этапу вашага навучання. Левая нага ставіцца наперад, а правая наўскасяк ставіцца ёй. Трохі нахіліўшы цела наперад, і сагнуўшы ногі ў каленях, дзіця адштурхваецца правай нагой і коціцца наперад. Пасля гэтага рух паўтараецца, але толькі цяпер, наперад ставіцца правая нага, а левай дзіця адштурхваецца. Калі рух выконваецца правільна, то дзіця павінна пакінуць за сабой след у выглядзе елачкі. Зрабіўшы напераменку, 2-3 такіх кроку, можна паставіць ногі роўна, на адным узроўні і паспрабаваць праслізгаў. Пасля таго, як вы пераканайцеся, што гэта ваша маляня выконвае ўсе мабыць, не па ўмешвайцеся ў працэс, і дайце яму магчымасць трохі патрэніравацца.\nЦалкам натуральна, што хуткасць, з якой ваша цуд будзе перасоўвацца па коўзанцы, невялікая, таму, вучыць яго тэхніцы тармажэння няма ніякага сэнсу. Хутчэй за ўсё, да таго часу, як дзіця навучыцца самастойна катацца на каньках, такія дзеянні як павароты і тармажэнне будуць выконвацца інтуітыўна.\nЗрэшты, калі вы не можаце ўявіць сябе ў ролі трэнера, то вы можаце даверыць сваё дзіця прафесіяналам. Яны дакладна ведаюць, як навучыць дзіця катацца на каньках. Зразумелая справа, што іх паслугі не бясплатныя, але кошт заняткаў не падасца вам такі ўжо і высокай, асабліва, калі, ужо праз пару заняткаў, ваш дзіця зможа, ды не вельмі ўпэўнена, але самастойна пакатацца на катку.\nУ любым выпадку, вырашыўшы навучыць дзіця катацца на каньках, вы зробіце яго дзяцінства не толькі вясёлым, але і здаровым!\nPet shark съедает макдональдс куриные наггетсы, акула преподает девочка кататься на коньках Відэа.\nПапярэдні Тэкст Гараскоп для бараноў на 2014 год\nНаступная Артыкул Энергія на кожны дзень\nЖаночая спартыўная адзенне для фітнесу\nСтыльныя сукенкі на лета 2016\nНавошта патрэбен кандыцыянер для валасоў


Канвертаваць Лівійскіх дынараў (LYD) і Мексіканскае песа (MXN) : Калькулятар абменнага курсу\nЛівійскі дынар (LYD) і Мексіканскае песа (MXN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nЛівійскі дынар (LYD) і Стары мексіканскі песа (MXP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Лівійскі дынар і Мексіканскае песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Лівійскі дынар. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Мексіканскае песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Мексіканскае песа або Лівійскіх дынараў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЛівійскі дынар гэта валюта, у Лівія (Лівійскай Арабскай Джамахірыі, LY, LBY). Мексіканскае песа гэта валюта, у Мексіка (MX, MEX). Сімвал LYD можа быць запісаная LD. Сімвал MXN можа быць запісаная Mex$. Лівійскі дынар дзеліцца на 1000 dirhams. Мексіканскае песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу лівійскі дынар Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад MSN. Абменнага курсу Мексіканскае песа Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. LYD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. MXN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Фліс → Рэкламная адзенне • прафесійная кампутарная вышыўка P&M\nФліс гэта вельмі папулярны ўбор, які часта трактуецца як пастаянны элемент рабочая ці рэкламная вопратка, што дазваляе значна больш свабоды перамяшчэння, чым куртка, адначасова абараняючы асабістую вопратку супрацоўніка.\nРуно - выдатны прадукт для камп'ютэрнай вышыўкі\nМенавіта гэтыя перавагі робяць руно вельмі папулярным у многіх галінах. Яны часты выбар для супрацоўнікаў, сярод іншых, у вытворчай, лагістычнай і будаўнічай галінах, а таксама ў прыватных мэтах, як практычная і цёплая адзенне для розных відаў дзейнасці.\nМужчынскі флис Adler 506 з магчымасцю любой вышыўкі\nШырокі выбар начосам даступны ў нас крама пастаўляецца ў багатай каляровай палітры.\nДзякуючы гэтаму, вы можаце наладзіць свой выбар, атаясамліваючы яго з кампаніямі колеру.\nАкрамя таго, для трывалай і элегантнай персаналізацыі вы можаце замовіць выкананне на флисе камп'ютэрная вышыўка. Мы прадаем жаночыя, мужчынскія, дзіцячыя і ўнісекс-мадэлі розных памераў.\nНаведайце наш Інтэрнэт-крама >>\nФліс як часты выбар для рабочай адзення\nФлісавыя курткі, даступныя ў нашых крамах, вырабляюцца такімі кампаніямі, як падарожжа Ораз Лебер і Холман.\nМы прапануем шырокі выбар мадэляў у залежнасці ад індывідуальных пераваг - цалкам зашпілены на маланкі альбо абсталяваны толькі кароткай маланкай на гарлавіне, з капюшонам ці без.\nМногія мадэлі абсталяваны практычным хамутом, які абараняе ад холаду, напрыклад, пры працы на вуліцы або ў халадзільных умовах (на кароткі час, у выпадку працы ва ўмовах пастаяннай нізкай тэмпературы, мы рэкамендуем адзенне для халадзільнікаў і маразільнікаў).\nМногія талстоўцы з нашага асартыменту маюць практычныя кішэні на маланкі, асабліва цэняцца ва ўмовах падвышанай актыўнасці.\nМы таксама прапануем начос у фарбавальных колерах і са святлоадбівальнымі элементамі, якія асабліва папулярныя сярод дарожнікаў, будаўнікоў, усіх відаў платформаў і верфяў. Некаторыя з футболак маюць завязкі на станы, што дазваляе не толькі прыстасаваць талстоўку да розных тыпаў фігуры, але і да ўмоў надвор'я.\nМногія кампаніі гэта высока ацэньваюць індывідуальнасць і персаналізацыя, асабліва калі супрацоўнікі гуляюць прадстаўнічую ролю ў кантактах з патэнцыйнымі падрадчыкамі і кліентамі.\nСпосаб маркіроўкі камп'ютэрнай вышыўкай на вопратцы\nМенавіта па гэтай прычыне друкаваны флис з'яўляецца папулярным элементам адзення для розных відаў мерапрыемстваў на свежым паветры, прадстаўнічых стэндаў, канферэнцый і трэнінгаў.\nБудучы прапанову, мы не забывалі пра гэта малодшы. У нашай краме вы знойдзеце фліс для дзяцей розных колераў і памераў. Мы таксама робім вышыўку на вопратцы з лагатыпамі школ і клубаў для іх.\nФліс разам з Футболкі з'яўляюцца найбольш выбранымі прадуктамі для персаналізацыі рабочай і рэкламнай адзення.\nЗапрашаем да нас крама, дзе вы знойдзеце поўны спектр работ і рэкламных флисов.\nФліс 4fадлер руноалегра-жаночы рунолепшы флісначос з воўныначосжаночы руноплюс памер жаночага начосуДамскі карпаратыўны флисЖаночы начос з капюшонамначос для дзяцейфлісавыя курткі для дзяўчынакначос для рабочыхкампанія фліспрывітанне, тэк флісмужчынскі флисалегра мужчынскага флісамужчынскі флісфліс па запыцеякі адлюстроўвае начосВытворца флисарэкламны флісрабочы флиспраца фліса Allegroякія адлюстроўваюць працу начосампажарная поўсцьваеннае рунофліс з вышыўкайфліс з лагатыпамфліс з лагатыпам кампанііфліс з прынтамфліс з фірмовым прынтамтанны фліс\n5 / 5 ( 18 галасоў )


Дзень Волі у адказах • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nЖыхар Салігорска Андрэй Тычына стаў пераможцам віктарыны «Дзень Волі ў пытаннях». Ён дакладна адказаў на ўсе 5 пунктаў і першы прыслаў свае адказы.\nПЕРАМОЖЦА. Андрэй Тычына: «Каб адказаць на пытанні, прыйшлося ўспомніць тое, што вывучаў у школе».\nПРЫЗ.Памятныя сувеніры для пераможцы конкурсу.\nАндрэй Тычына працуе фотакарэспандэнтам сайта saligorsk.org.\n«Гісторыяй цікаўлюся. Каб адказаць на пытанні, прыйшлося ўспомніць тое, што вывучаў у школе. Але ж складаным для мяне аказалася пытанне, ці была Канстытуцыя ў БНР», — сказаў пераможца ў размове з карэспандэнтам газеты «Кур'ер».\nРэдакцыя газеты і грамадскія актывісты Слуцка ўручылі яму прыз: кнігу «Нацыянальныя каштоўнасці» і якасны фаліянт «Моц смаку», у якім сабраны рэцэпты беларускай нацыянальнай кухні. Таксама Андрэй Тычына атрымаў набор з пяці магнітаў з выявамі беларускіх гістарычных сімвалаў і знакавых падзей у нашай гісторыі.\nУсе астатнія ўдзельнікі конкурсу, як і заяўлялася, атрымаюць памятныя сувеніры: магніты і кнігу «Нацыянальныя каштоўнасці». Ім дасланы лісты з запрашэннем наведаць рэдакцыю газеты, дзе іх і чакаюць гэтыя падарункі.\nДакладныя адказы на пытанні конкурсу\nДзень Волі адзначаецца з нагоды абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі (варыянт адказу «в»).\nЦі была Канстытуцыя ў БНР? Не (варыянт адказу — «б»).\nЯкая форма дзяржаўнага кіравання была абвешчана ў БНР? (варыянт «б» — парламенцкая рэспубліка).\nГербам БНР з’яўляліся выявы «Пагоні» (варыянт адказу — «б»).\nГімнам БНР быў «Мы выйдзем шчыльныім радамі» (варыянт адказу — «б»).\n5 апреля 2012 02:59


Беларускія культурныя дзеячы абвясцілі культпратэст | Новы Час\nМінск -20℃ -18℃ -22℃ -21℃\nБрэст -13℃ -10℃ -5℃ -12℃\nВіцебск -21℃ -18℃ -17℃ -18℃\nГомель -19℃ -16℃ -17℃ -18℃\nГродна -18℃ -12℃ -16℃ -19℃\nМагілёў -26℃ -18℃ -20℃ -17℃\nНезалежныя беларускія творцы адмаўляюцца ўдзельнічаць у дзяржаўных мерапрыемствах, пратэстуючы такім чынам супраць затрыманняў ім збіцця людзей на вуліцах, арыштаў незалежных кандыдатаў, гастрольных пасведчанняў і іншых захадаў афіцыйных уладаў, якія абмяжоўваюць свабоду і правы людзей.\nПра культурны пратэст дзеячы культуры і мастацтва паведамляюць у сваіх сацыяльных сетках:\n«Сябры! Мы, працаўнікі сферы культуры, абвяшчаем #культпратэст.\nМы пратэстуем супраць таго, што на вуліцах нашых гарадоў невядомыя выкрадаюць і збіваюць нашых суграмадзян, а органы, якія закліканы нас абараняць, пры гэтым бяздзейнічаюць або нават садзейнічаюць гэтаму. Мы пратэстуем супраць арыштаў кандыдатаў у прэзідэнты па смехатворных прычынах. Наш #культпратэст супраць татальнага беззаконня, калі да арыштаваных не пускаюць нават адвакатаў і прымяняюць катаванні. Сярод нас — таленавітыя, смелыя і моцныя жанчыны, і мы пратэстуем супраць таго, што яны — "небаракі", няздольныя кіраваць дзяржавай. Наш #культпратэст супраць абсалютнай непавагі да сваіх грамадзянаў і супраць пагрозаў расстрэлам; супраць арыштаў аднарукіх за апладысменты, а нямых — за выкрыкванне лозунгаў.\nНаш #культпратэст закліканы аб'яднаць усіх людзей творчых прафесій, бо гэта таксама пратэст супраць гастрольных пасведчанняў, якія #нізкімастацкіўзровень. Наш #культпратэст супраць шалёных пошлін на любое ўвезенае абсталяванне, супраць падатку "на дармаедства", бясконцых узгадненняў на масавыя мерапрыемствы. Нам надакучыла цэнзура і ўказанні на тое, што і як нам казаць, надакучыў прымус выступаць пад фанаграму. Наш #культпратэст супраць пастаянных і нікому не патрэбных мерапрыемстваў, дзе культарганізатары павінны ствараць "масавасць". Супраць БРСМ і датэрміновых "галасаванняў" з пагрозамі выселіць з інтэрнатаў. Мы пратэстуем супраць галосных і таемных забаронаў Свабоднага тэатра і "непажаданых" музыкаў. Мы супраць звальненняў артыстаў, якія мелі смеласць адкрыта выказаць сваё меркаванне. Наша культура — гэта не фанаграмы з шашлыком і "футраманіяй", а феcтываль TEART і "Ева" Хаіма Суціна. Наш #культпратэст абражаны зафарбоўваннем выдатных, але "непажаданых" графіці, нявечаннем нашых гарадоў безгустоўнымі скрынямі і знішчэннем гістарычных каштоўнасцяў. Мы хочам мець магчымасць граць музыку ў пераходах і на вуліцы, для тых, хто вяртаецца з працы ці пенсіянераў, якія б не былі вымушаны гандляваць, каб выжыць. Мы хочам любіць і ганарыцца нашымі нобелеўскімі лаўрэатамі не менш, чым нашымі спартоўцамі. Мы хочам, каб нашыя дактары і настаўнікі зараблялі не менш за нашу міліцыю.\nМы адмаўляемся браць удзел у любых дзяржаўных мерапрыемствах, выстаўляць ім святло і гук, рабіць "дызайн" для іхных плакатаў, грыміраваць артыстаў, якія вырашылі там прысутнічаць. Мы не станем прыкідвацца, што кавід — гэта #псіхо3, Васіль Быкаў — паэт, беларусы — народзец, а наша сталіца — гарадок.\nПад тэгам нашага #культпратэсту мы будзем рабіць тое, што мы ўмеем лепш за ўсё — ствараць мастацтва. І ацэньваць яго будуць не нейкія мастацкія саветы, а народ Беларусі, які прачнуўся. Наш #культпратэст будзе спяваць, здымаць відэа, маляваць карціны, праводзіць мерапрыемствы для свабодных грамадзян, а не для абрыдлай усім улады. Наша справа — натхняць, дык давайце ж пакажам прыклад салідарнасці і руплівай працы! Мы заклікаем усіх людзей мастацтва далучыцца да нас у імкненні пабудаваць вольную Беларусь!»\nДа культпратэсту далучыліся многія вядомыя беларускія творцы: музыкі Сяргей Доўгушаў, Андрусь Такінданг, паэты і перакладчыкі Андрэй Хадановіч, Уладзь Лянкевіч, Наста Кудасава, літаратары і журналісты Міхась Скобла, Сяргей Дубавец і іншыя.\nПраціўнікам акумулятарнага завода не дазволілі сабрацца на акцыю\n«Знішчыце ў сабе раба»,— дзеячы культуры заклікалі да агульнанацыянальнага страйку\nУ дзень 30-годдзя «Прэсбола» выданне пакінуў вядучы хакейны аглядальнік\nФазел пра фота з Баскавым: ён папрасіў сэлфі, а я не думаў, што фота апублікуюць. Адбылася маніпуляцыя


Маўклівы сведка трагічных падзей ХХ стагоддзя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМаўклівы сведка трагічных падзей ХХ стагоддзя\nГадоў пяць-сем таму на Піншчыне, дзе захаваліся ўнікальныя вайсковыя фартыфікацыйныя збудаванні Першай Сусветнай вайны, абмяркоўвалася пытанне, каб з гэтых аб’ектаў стварыць гістарычны комплекс. У планах, музей пад адкрытым небам, даваў бы сучаснікам нагляднае прадстаўленне пра падзеі Першай Сусветнай на беларускім Палессі.\nІніцыятыву актыўна прасоўвала Таццяна Хвагіна, экскурсавод, адзін з вядучых спецыялістаў турыстычнай галіны. Яна нават распрацавала адмысловы турыстычны маршрут, які складаецца з 17 кропак, ахоплівае вялікую тэрыторыю Пінскага раёна. З кастрычніка 1915 года па восень 1918 года Піншчыну падзяляла лінія фронту. З расейскага боку тут служылі паэты Мікалай Гумілёў, Аляксандр Блок, у камандзіроўкі прыяжджаў тады вайсковы карэспандэнт Аляксей Талстой. З восені 1916 па вясну 1917 года на фронце ,сярод пінскіх балот, быў і беларускі пісьменнік, грамадскі дзеяч Максім Гарэцкі.\nАсаблівую цікавасць выклікае вялізнае нямецкае збудаванне, якое захавалася ў вёсцы Парэчча ў лесе на заходнім беразе Ясельды. Гэта артылерыйскае і складское сховішча. Вялікі склад боепрыпасаў знаходзіўся ў глыбокім тыле нямецкай абароны. А’ект з’яўляецца адным з найбуйнейшых фартыфікацыйных пабудоў такога тыпу, створаных нямецкімі інжынерамі не толькі ў Пінскім раёне, але і ў Беларусі. Сховішча ўяўляе сабою некалькі прасторных залаў, якія звязаны двума калідорамі, што ідуць па тарцах бункера.\nАкрамя таго, як адзначае краязнаўца Эдвард Злобін – у Парэчча захавалася адныя з найвялікшых гарнізонных могілак перыяду Першай Сусветнай вайны. З 1915 па 1917 год тут хавалі нямецкіх жаўнераў рэзервовых пяхотных палкоў: палявой артылерыі, санітарнай роты, мінамётнай роты ды рэзервовай сапёрнай роты. Частка воінскіх пахаванняў знаходзіцца бліжэй да цэнтру грамадзянскіх могілак. Дагэтуль з трох бакоў праглядаецца земляны вал, а ў цэнтры ўзвышаецца помнік пабудаваны з цэглы. У яго нішы змешчаны часткова пашкоджаны металічны тэўтонскі крыж, бачныя металічныя таблічкі з надпісам „Нашым героям”. Сярод нямецкіх воінскіх надмагілляў ёсць пліты расейскіх салдат. Большасць пахаваных – невядомыя.\nГэтыя пахаванні – пераважна шпітальныя. Усяго каля 170 бетонных надмагілляў. У некаторых магілах пахавана па 2-3 чалавекі, таму агульная колькасць пахаваных нямецкіх і расейскіх жаўнераў складае блізка 200 чалавек. У 2019 годзе раённыя камунальнікі ўсталявалі металічны крыж і шыльду з надпісам: “Тут пахаваны воіны, якія загінулі ў гады Першай Сусветнай вайны”.\nНажаль ініцыятыва пінскіх аматараў даўніны па стварэнню музейнага комплекса прысвечанага падзеям 1915-1918 гадоў не дайшла да рэалізацыі. Сёлета, да 103-й гадавіны завяршэння Першай Сусветнай, прадстаўнікі мясцовых пошукавых гістарычных клубаў пазначылі “парэцкі бункер” шыльдачкай з надпісам па-беларуску і па-нямецку: “Фартыфікацыйнае артылерыйска-складское збудаванне перыяду Першай Сусветнай вайны (1916 год)”. Наўрацці гэта можна назваць нават падзеяй, а тым больш зрухам у справе, магчыма ініцыятыва чакае лепшых часоў.\nБункер добра схаваны. Нават не кожны вясковы жыхар зможа паказаць выхад на яго, фота аўтара.\nУваход у сховішча. Па правы бок нават праглядаецца рэшка надпісу па-нямецку. Нягледзячы на моц інжынернай задумкі, але гады ўся роўна бяруць свае, павольна разбураюць рэха вайны, фота аўтара.\nБез успышкі здымача адчуваеш сябе вельмі неўтульна, фота аўтара.\nКалідоры бункера-сховішча. Знаходзячыся ўнутры адчуваецца напружаная атмасфера, уяўляеш, як тут неслі дзяжурства кайзераўскія жаўнеры, фота аўтара.\nПамяшканне для захоўвання артылерыйскіх снарадаў, фота аўтара.\nПры ўваходзе ў бункер, па правы бок бачна, што хтосьці спрабаваў прабіць муры. Жыхары Парэчча дагэтуль з пакалення ў пакаленне перадаюць гісторыю, што нібы пры адступленні нямецкія афіцэры замуравалі адное памяшканне. Што там, маўляў аніхто не ведае, мо скарбы, мо зброя… Асабліва гэтая інфармацыя інтрыгуе прыезджых, вось і дзяўбуць час ад часу, фота аўтара.\nЗверху зямля, кусты і хвоі. Бункер надзейна хаваў боепрыпасы ад расейскіх самалётаў-бамбардзіроўшчыкаў, якія пераляталі за лінію фронту, каб нанесці ўдар па кайзераўскім войскам, фота аўтара.\n„Аўцюкі” – свята народнага гумару


Папа Рымскі заклікаў усе краіны адмовіцца ад выкапнёвага паліва | Новы Час\nПапа Рымскі заклікаў усе краіны адмовіцца ад выкапнёвага паліва\nКіраўнік Каталіцкай царквы заклікаў свет рашуча процідзейнічаць змене клімату, і ў прыватнасці — адмовіцца ад выкапнёвага паліва.\nПапа Рымскі Францыск заклікае супрацьстаяць змене клімату. Фота: vaticannews.va\nПапа Рымскі Францыск заклікаў урады краін свету рашуча супрацьстаяць зменам клімату. І сярод іншых мераў кіраўнік Касцёла прапанаваў адмовіцца ад выкапнёвага паліва. Адпаведную заяву ён апублікаваў 1 верасня.\nПапа Рымскі таксама абвясціў пра пачатак некалькіх тыдняў малітвы для хрысціян, каб прыцягнуць увагу да праблемы забруджвання і выкарыстання прыродных рэсурсаў.\n"Кіраўнік рымска-каталіцкай царквы выказаў пажаданне, каб людзі больш задумваліся наконт "разважлівых або шкодных" штодзённых рашэнняў адносна спажывання і "эгацэнтрычнага" стаўлення да сусвету", — гаворыцца ў паведамленні.\nУ заяве Францыска таксама згадваецца саміт ААН па захаванні клімату, які павінен адбыцца 23 верасня ў Нью-Ёрку.\nНа яго думку, гэта падзея з'яўляецца магчымасцю для ўрадаў "ўзяць на сябе адказнасць і паказаць палітычную волю да рашучых мераў", каб як мага хутчэй дасягнуць нулявой адзнакі выкідаў парніковых газаў і абмежаваць павышэнне сярэдняй тэмпературы па планеце. Такое абмежаванне прадугледжана ў Парыжскім кліматычным пагадненні 2015 года.\nПантыфік назваў забруджванне, доўгае выкарыстанне выкапнёвага паліва, інтэнсіўную сельскагаспадарчую эксплуатацыю і абязлесення сярод найбуйнейшых прычын глабальнага пацяплення.\nНагадаем, раней у ААН абвясцілі надзвычайную кліматычную сітуацыю. Узровень канцэнтрацыі вуглякіслага газу ў атмасферы дасягнуў найвышэйшай пазнакі за ўсю гісторыю чалавецтва. Тэмпы пацяплення на Зямлі цяпер самыя высокія за 2000 гадоў. На планеце адбываюцца кліматычныя змены, прынцыпова адрозныя ад зменаў на працягу апошніх двух тысяч гадоў.


Выстава "Старая, старая кухня"\n26 кастрычніка 2017 года ў Гасцёўні Уладзіслава Галубка пачне працу выстава «Старая, старая кухня».\nЭкспазіцыя налічвае больш за 100 прадметаў даўніны розных эпох, якія маюць дачыненне да побыту людзей свайго часу, а таксама, якія даўно служылі чалавеку для палягчэння яго бытавых умоў, стваралі ўтульнасць і ўпрыгожвалі яго жыллё. Яны наглядна адлюстроўваюць эвалюцыю чалавечай думкі і тэхнічнага прагрэсу ў знаёмых рэчах. Тут можна ўбачыць прадметы хатняга побыту XVI–ХХ стагоддзяў: розныя бытавыя прыборы і кухонныя рэчы, сабраныя з усяго свету.\nНаведвальнікі выставы «Старая, старая кухня» трапляюць у дзіўная царства рарытэтных хатніх кухонных рэчаў, бытавой тэхнікі, абсталявання: дзіўных сокавыціскалак, механічных машынак для нарэзкі, таркі – увогуле, усяго таго, што калісьці цешыла сваёй навізной гаспадынь, а цяпер стала рарытэтам.\nСтарыя рэчы бываюць на здзіўленне вельмі простымі ў звароце, але вельмі эфектыўнымі і зручнымі. Напрыклад, механізм для ачысткі фруктаў ці бульбы, або прынада для працірання ягад. Як мы колем арэхі? Звычайным малатком. Аказваецца, для гэтага былі спецыяльныя інструменты, большасць у выглядзе шчыпцоў або прэса, разлічаныя, як правіла, на два віды арэхаў – грэцкія і лясныя.\nСярод кухонных прыладаў ёсць таксама унікальныя мясарубкі, прылады для чысткі гародніны і садавіны, перамолвання цукру і вырабу сасісак, чайнікі, першыя кухонныя камбайны і многае іншае.\nАкрамя таго, на выставе прадстаўлена ўнікальная калекцыя старадаўніх прасаў. Тут і звычайныя чыгунныя, і на пару. Ёсць вугальныя, а таксама іх керамічныя і драўляныя «суродзічы». Самы цяжкі важыць 16 кілаграмаў. Самыя маленькія – керамічныя, іх даўжыня – не больш чым пяць сантыметраў. У сярэднія вякі такімі разгладжвалі каўняры і абшэўкі шляхетным вяльможам.\nАдзін з найбольш арыгінальных – гэта амерыканскі спіртавы прас. У яго залівалі спірт, падпальвалі і прас награваўся. У нашай краіне ён з'явіўся ў пачатку ХХ стагоддзя і каштаваў даражэй каровы – пяць рублёў. А «патрыярх» экспазіцыі прасаў датуецца XVI стагоддзем – гэта англійская карабельны прас у выглядзе патэльні, куды змяшчалі гарачае вуголле.\nРазмешчаны экспанаты такім чынам, што наведвальнік можа без вялікіх намаганняў прасачыць тэхнічны прагрэс і тэндэнцыі змены бытавой тэхнікі.\nАдно з галоўных адрозненняў выставы складаецца ў тым, што многія экспанаты можна памацаць рукамі.\nБез выхадных з 10.00 да 18.00\nКаса з 10.00 да 17.30


В комиссии по делам несовершеннолетних » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\n"Ведь так не бывает на свете, чтоб были потеряны дети…" На жаль, бывае. Нават жывучы пад адным дахам з роднымі бацькамі, дзеці адчуваюць сябе адзінокімі і непатрэбнымі. Таму што тата і мама з большым задавальненнем разап'юць бутэльку і забудуцца ў п'яным сне, замест таго каб пачытаць казку малым і пажадаць ім добрай ночы.\nЛячыцца і працаўладкавацца\nУ гэтай сям'і ўжо паспелі зведаць, што значыць застацца без дзяцей. Урок бацька і маці засвоілі дрэнна. У іх трое сыноў, двое ўжо дарослыя, самы малодшы вучыцца ў шостым класе. Хлопчык займаецца па спецыяльнай праграме. Гэта з-за таго ладу жыцця, які вяла жанчына падчас цяжарнасці і працягвае цяпер. У характарыстыцы са школы значыцца, што ў перыяд запою бацькоў, хлопчык прыходзіць у школу раздражнёны, з ім складана ўстанавіць кантакт. "Вам падабаецца ваш лад жыцця?" — пытаюць у дарослых людзей. У адказ чуецца ціхае і няўпэўненае "не". Перад абодвума паставілі строгую ўмову — вылечыцца ад алкагольнай залежнасці, а жанчыне пасля працаўладкавацца. Інакш зноў застануцца без дзіцяці. На гэты раз назаўсёды.\nПакуль без перамен\n"Вам патрэбна дзіця?" — "Так". З гэтага пачалася размова з жанчынай, у якой забралі сына. Зусім нямнога часу засталося, каб прыняць канчатковае рашэнне: вярнуць хлопчыка ў сям'ю ці пазбавіць маці бацькоўскіх правоў. Лячэнне ад алкагольнай залежнасці не пройдзена. Кажа, што з фінансамі праблема. На тое, што ў доме працягваюць распіваць спіртное, адказвае: "Я не п'ю, а пакуль на працы, не ведаю, што дома адбываецца". За тыя месяцы, што сын знаходзіцца ў дзяржустанове, маці ні разу яго не наведала. Апраўдваецца, што на працы занятая ці часу не хапае. Як кажуць, захочаш — знойдзеш тысячы магчымасцяў, а не захочаш — знойдзеш тысячы прычын.\nЗ новай старонкі\n"Я зрабіла ўсё, што гаварылі", — бадзёра і ўпэўнена сказала жанчына і далей пачала пералічваць свае крокі на шляху да выпраўлення. Тое, што ў яе ладзе жыцця наступілі добрыя змены, было бачна ўжо па знешнім выглядзе. "Я зразумела, як цяжка жыць без дзяцей. Гэта мне паслужыла ўрокам", — зазначыла маці і шчаслівая адправілася забіраць з дзяржустановы трох дачушак.\nУ крыві жанчыны выявілі 3,5 праміле алкаголю. Гэта колькі трэба было выпіць? Прычына вось у чым — мужа забралі на ваенныя зборы, што праходзілі ў райцэнтры. Ці то з гора, ці то з радасці жонка чарку падняла. Хутка жанчына ў другі раз стане маці. Застаецца толькі спадзявацца, што дзіця, якога цяпер носіць пад сэрцам, народзіцца здаровым.\nКуды рускім жанчынам, што здольныя спыняць каня на скаку і не баяцца полымя пажараў, да "гераінь нашага часу"?! 3,7 праміле алкаголю ў крыві — а яна жывая-здаровая. Гэта прытым, што смяртэльнай дозай лічыцца 1,5. "Што за падстава была?" — "Проста вырашылі пасядзець…" Калі такія "пасядзелкі" ў сям'і, дзе выхоўваюцца непаўналетнія дзеці, будуць працягвацца, бацькоў чакаюць сур'ёзныя праблемы.\nКаб дзеці былі побач\n"Усё добра. Я не п'ю, працую, дзяцей наведваю, дома ніякія кампаніі не збіраюцца", — расказвае маці чатырох дзяцей, якія з кастрычніка мінулага года ў дзяржустанове. Застолося выканаць галоўную ўмову — вылечыцца ад алкагольнай залежнасці. Калі гэта будзе зроблена і нармальны лад жыцця возьме верх над спіртным і яго наступствамі, дзеці вернуцца додому.\nЮны кандыдат у ЛПП\n"Ну што, паедзем лячыцца?" — сустрэлі пытаннем юнака, які быў затрыманы ў нецвярозым стане ў райцэнтры. У крыві выяўлена 2,5 праміле алкаголю. На пытанне, што пілі і адкуль спіртное, традыцыйны адказ: "Выпілі шмат піва. Купіць папрасілі мужчыну ля магазіна." У гэтым годзе хлопец заканчвае школу, сярэдні бал у яго нізкі, прапускае заняткі без уважлівай прычыны. Юнака папярэдзілі, што сяброўства са спіртным можа прывесці ў лячэбна-працоўны прафілакторый. А бацьку рэкамендавалі ўзмацніць кантроль за сынам і абмежаваць яго ў фінансавых сродках.\n» В комиссии по делам несовершеннолетних в Миорах\n» У камісіі па справах непаўналетніх