Культура - Скарына такі малады\nУ тэатры першым “кінуў кліч” яшчэ ў 1920-я гады Міхайла Грамыка, стварыўшы п’есу “Скарынін сын з Полацка”, пастаноўку якой у 1926 годзе ажыццявіў сталічны БДТ-1. У сярэдзіне 40-х гадоў мінулага стагоддзя яшчэ адзін беларускі драматург — Язэп Дыла звярнуўся да гэтай асобы і напісаў п’есу “Падуанскі студэнт”, якая, аднак, так і не была ўвасоблена на сцэне.\nЗатое напрыканцы 60-х на кінаэкраны выйшаў фільм Барыса Сцяпанава “Я, Францыск Скарына” з маладым Алегам Янкоўскім у галоўнай ролі. І ўжо ў 70-ыя інтарэс да гэтай асобы зноў праявілі і беларускія драматургі. Алесь Петрашкевіч піша ці не лепшы свой твор — “Напісанае застаецца”, што убачыў святло рампы адразу ў двух айчынных тэатрах — Купалаўскім і Гродзенскім абласным драматычным. Вобраз Францыска Скарыны стаў адным з этапных у творчым лёсе народнага артыста СССР, знанага купалаўца Віктара Тарасава. П’еса “Прарок для Айчыны” са своеасаблівай дылогіі Петрашкевіча была пастаўлена толькі Беларускім тэлебачаннем у 1995 годзе.\nПрактычна ўсе аўтары, што звярталіся да асобы Скарыны, паказвалі вялікага беларускага гуманіста ўжо ў сталы перыяд яго жыцця. А вось Георгій Марчук звярнуўся да таго часу, калі асоба, духоўны свет Скарыны-падлетка яшчэ толькі фарміраваліся. Такім чынам, дзеянне п’есы і спектакля “Кракаўскі студэнт”, прэм’ера якога прайшла ў Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Якуба Коласа, адбываецца, калі Францыску яшчэ не было і 14-ці, хаця пры гэтым ён паспеў зведаць горкі смак няўдалага кахання і займеў цвёрды намер паступіць у адзін з прэстыжных універсітэтаў суседняга з Вялікім княствам Літоўскім Польскага каралеўства. Адсюль і досыць іранічная назва твора.\nНасамрэч, ніякае студэнцтва Скарыны ў спектаклі так і не паказана: падзеі завяршаюцца развітаннем хлопца з бацькам, братам, сябрамі, суседзямі, родным і блізкім Полацкам, куды юнак бадай больш ніколі і не вернецца.\nРэжысёру Валерыю Анісенку ўдалося не проста годна ўвасобіць на сцэне твор, паказаўшыменавіта той перыяд жыцця Скарыны, пра які мала хто ведае, але і стварыць сапраўднае гістарычнае палатно. У спектаклі быццам жыве сам дух сярэднявечнага Полацка. Гэтаму спрыяюць па-майстэрску абмаляваныя, кідкія вобразы нават эпізадычных персанажаў. Застаюцца ў памяці Туравец Пятра Ламана (яго маналог на пачатку першай дзеі быццам задае рытм, дае эмацыйны штуршок усяму спектаклю), юродзівы Косма Генадзя Гайдука, ігумення Тамары Скварцовай, дзяўчына-павадыр Наталлі Аладка. Дакладна ўвасоблены масавыя сцэны (асабліва — кірмашу) і, вядома ж, яркія, шматпланавыя, змястоўныя характары галоўных герояў.\nФранцыск (Яўген Бераснеў) знешне рахманы, стрыманы, але з унутраным напалам, пяшчотны і кранальны ў лірычных сцэнах з каханай Марыяй (Наталля Саламаха). Для маладога артыста-коласаўца гэта і добрая творчая заяўка, і сур’ёзны крок наперад у параўнанні з ранейшымі ролямі. Знясілены ўнутранай барацьбой з самім сабой, сваім хворым сумленнем бацька Францыска Лука, што знайшоў у сабе сілу пакаяцца, ды не ў царкве перад святаром, а перад родным сынам за свае мінулыя грахі, за няправедна нажытае багацце. Ці ж гэта не сведчанне моцнай духоўнай повязі са сваім нашчадкам?\nАртыст Валянцін Салаўёў раскрывае сапраўдную драму бацькі, у каторы раз пацвярджаючы свой магутны талент. А “фальстафаўскія” сцэны з удзелам, бадай, лепшага камедыйнага артыста трупы — Юрася Цвіркі (у ролі найлепшага сябра Францыска — Усевалада) суправаджаюцца глядацкім рогатам ці, прынамсі, выклікаюць добрую ўсмешку.\nДакладны мастацкі вобраз знайшла сцэнограф новага спектакля Валянціна Праўдзіна — завіслыя ў цемрадзі паветра чаўны, аздобленыя зоркамі, а ўнізе — дарогі-сцяжыны, якія быццам вядуць героя да нейкай духоўнай вышыні, да сапраўднага хараства. Да таго ж, час ад часу на маленькім экране глядач бачыць то выявы полацкай Сафіі, то знакамітыя гравюры скарынаўскай Бібліі.\nЧым жа прывабіла гэтая п’еса рэжысёра? З такім пытаннем звярнуўся да заслужанага дзеяча мастацтваў Рэспублікі Беларусь, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Беларусі і прэміі “За духоўнае адраджэнне” , а ў дадатак — і нашага земляка (сам ён родам з Талачына, ды і пачынаў сваю творчую біяграфію ў Коласаўскім тэатры) Валерыя Анісенкі.\n— Гэта — нагода звярнуцца да сваёй гісторыі і зноў засведчыць, што ў нас яна ёсць. А ў нас жа так багата выдатных асоб! І я думаю, што нам робіць гонар тое, што ўзяліся за гэткую п’есу, хаця я не запішу яе ў “хіты” сезона. Мы не маем права не памятаць свайго роду, продкаў, сваіх выбітных дзеячаў, што склалі славу беларускага народа.\nНа здымках: сцэны са спектакля “Кракаўскі студэнт”.\nФота Алены АЛІМАВАЙ


Зямля і памяць | zviazda.by\nГолас Радзімы » Повязь часоў » Зямля і памяць\nЗямля і памяць\nДа міжнароднай акцыі “У славу агульнай Перамогі!”, якую анансаваў 9 мая 2019 года Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, далучаюцца замежныя арганізацыі, грамадскія дзеячы, беларусы замежжа\nУ хуткім часе, па вясне, пачнецца заключны этап акцыі. (Пра тое, як яна была ініцыявана, праходзіць па ўсёй Беларусі, наша газета пісала ўжо не раз. — Рэд.) І ў беларускіх суполак за мяжой (найперш у краінах, дзе ў гады Другой сусветнай вайны вяліся баявыя дзеянні, гінулі ў барацьбе з нацыстамі ўраджэнцы Беларусі) яшчэ ёсць час, каб далучыцца да міжнароднай акцыі “У славу агульнай Перамогі!”. Для таго трэба ў краіне, дзе цяпер жывуць беларусы, належным чынам сабраць зямлю з месцаў пахаванняў воінаў-суайчыннікаў, зрабіць адпаведныя апісанні пахаванняў. Найлепш, вядома ж, папярэдне ўзгадніць такія дзеянні з арганізатарамі акцыі. Калі зрабіць усё як належыць, то капсулы з зямлёй будуць урачыста закладзены 9 мая 2020 года ў крыпце мінскага Храма-помніка ў гонар Усіх Святых.\nПаўдзельнічаць у праекце “У славу агульнай Перамогі!” заклікаў беларусаў замежжа настаяльнік Храма-помніка ў гонар Усіх Святых протаіерэй Фёдар Поўны, калі ў Нацыянальнай бібліятэцы адзначалася 25‑годдзе Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур. Нагадаем, што актывісты Беларускага культурнага цэнтра духоўнага адраджэння, што дзейнічае пры Храме-помніку, раней бралі ўдзел у распрацоўцы праекта, цяпер апякуюцца яго паэтапнай рэалізацыяй: каардынуюць ход акцыі па ўвекавечанні памяці многіх тысяч беларусаў, якія аддалі жыцці за Айчыну.\nЦяпер вядома: пахаванні воінаў-суайчыннікаў, што загінулі за межамі Беларусі ў часе сусветных войнаў ды іншых ваенных дзеянняў, знаходзяцца на тэрыторыях 49 краін. Велізарная праца па іх выяўленні вялася з 2010 года. Была створана кніга-рэквіем “Жить и помнить”, яе аўтары — доктар гістарычных навук Анатоль Шаркоў і журналістка Алена Харашэвіч, якія цесна супрацоўнічаюць з Усіхсвяцкім прыходам. Аўтарскі калектыў пабываў у першай экспедыцыі ў Германіі, Аўстрыі, Венгрыі, Польшы, Чэхіі, Славакіі ды Італіі. Дзякуючы таму ў крыпце Храма-помніка былі закладзены капсулы з зямлёй з Цэнтральных могілак Вены (Аўстрыя), Мемарыяльных могілак Керэпешы ў Будапешце (Венгрыя), Трэптаў-парку і Мемарыяла загінулым савецкім воінам у Ціргартэне ў Берліне (Германія), Могілак-маўзалея савецкіх воінаў у Варшаве (Польшча), Мемарыяльных могілак Славін у Браціславе (Славакія), Мемарыяла савецкім воінам на Альшанскіх могілках (Чэхія).\n“Мы не ставім на мэце сабраць зямлю з усіх пахаванняў воінаў-беларусаў ва ўсіх замежных краінах, — патлумачыў мне пры сустрэчы дырэктар Беларускага культурнага цэнтра духоўнага адраджэння Аляксандр Госцеў. — Але ж падтрымліваем кожную падобную ініцыятыву, з якой выступае грамадскасць, нават асобны чалавек.\nУ крыпце Храма-помніка будуць размешчаны капсулы з зямлёй, сабраныя па жаданні жыхароў як Беларусі, так і замежных краін”.\nУ цэнтры мне расказалі, што акцыю падтрымліваюць і замежныя грамадзяне. Напрыклад, Амбасадар Малдовы ў Беларусі Віктар Сарачан ініцыяваў забор зямлі з пахаванняў савецкіх воінаў у Малдове. Ён збіраецца перадаць тыя капсулы з зямлёй з Малдовы ў крыпту Храма-помніка ў гонар Усіх Святых у Беларусі. Да таго ж і зямля з месцаў пахаванняў воінаў-малдаван, якія загінулі на тэрыторыі Беларусі, спадар Амбасадар плануе адвезці ў адпаведныя арганізацыі ў Малдове.\nАмбасада Балгарыі ў Беларусі таксама выказала намер паўдзельнічаць у акцыі. Там ужо склалі спіс месцаў найбольш масавых пахаванняў вайскоўцаў у Балгарыі — адкуль і рэкамендуюць балгарскія дыпламаты сабраць зямлю для ўвекавечання памяці загінулых.\nЁсць суполкі беларусаў за мяжой, што таксама жадаюць паўдзельнічаць у акцыі “У славу агульнай Перамогі!”. Сярод іх — Беларуская абшчына “Мара” з Ліепаі (Латвія). (Прыемная навіна! Пасля публікацыі артыкула “Малодшы сын Анастасіі Купрыянавай (ГР, 26.11.2019) мы парэкамендавалі аўтарцы Анжэле Фаміной расказаць пра акцыю сябрам па суполцы, паўдзельнічаць у ёй. Падказалі, дзе атрымаць кансультацыі. Рады будзем пачуць весткі па далейшым ходзе акцыі з Ліепаі. — Рэд.)\nНе застаўся ў баку і савет Аб’яднання беларускіх грамадскіх арганізацый Літвы. Каардынуе дзеі, спалучаныя з заборам зямлі з пахаванняў воінаў у Літве, кіраўнік аб’яднання Мікалай Логвін. Ён ужо не раз прыязджаў у Рэспубліканскі цэнтр нацыянальных культур, наведваўся ў Храм-помнік у гонар Усіх Святых. Яго ўразіла крыпта, дзе ўвекавечваецца памяць абаронцаў нашай Айчыны.\nУ Расіі акцыю “У славу агульнай Перамогі!” дамовіліся сумесна правесці актывісты Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі ды Расійскага саюза моладзі. У іх на руках ёсць Спіс воінскіх пахаванняў у гарадах-героях, складзены ў Міністэрстве культуры Беларусі. Ва Украіне — пад Кіевам і ў Чарнігаўскай вобласці — акцыю праводзіць Міжнародны педагагічны клуб. Дарэчы, яго сябры ў маі 2018‑га ўдзельнічалі ў ІV Міжнародным моладзевым форуме “Моладзь Еўропы — за Мір!”, на які прыязджалі маладыя людзі з Расіі, Беларусі, Украіны, Італіі, Венгрыі, Латвіі ды Узбекістана.\nНекаторыя валанцёры ІІ Еўрапейскіх гульняў (якія, нагадаем, прайшлі ў Мінску летам 2019‑га) пасля спаборніцтваў заняліся заборам зямлі з месцаў пахаванняў воінаў у Валожынскім раёне Беларусі. Цяпер жа яны вырашылі правесці акцыю “У славу агульнай Перамогі!” у Польшы, паблізу Беластока — бо капсулы з зямлёй з Варшавы, нагадаем, ужо ёсць у крыпце.\nПлануецца, што добраахвотнікі ў бліжэйшы час возьмуць таксама зямлю на ваенных могілках у Румыніі, Балгарыі, Харватыі, Латвіі, Малдове, Украіне, у гарадах-героях былых савецкіх рэспублік. Ёсць дамоўленасці наконт таго, што акцыя “У славу агульнай Перамогі!” за мяжой праводзіцца пры падтрымцы міністэрстваў замежных спраў тых краін.\nДзякуючы ініцыятыве грамадскасці за межамі Беларусі ў крыпту Храма-помніка ў гонар Усіх Святых нядаўна перададзена зямля з Мемарыяльных Антакальнскіх могілак у Вільнюсе (Літва), Мемарыяльнага комплексу “Вызваліцелям Бялграда” (Сербія), з магіл савецкіх воінаў-вызваліцеляў у Кіркінэсе (Нарвегія).\nУ Беларускім культурным цэнтры духоўнага адраджэння цяпер вельмі шмат арганізацыйнай працы. Чакаецца, што самым насычаным на падзеі ў плыні міжнароднай акцыі “У славу агульнай Перамогі!” стане красавік. Бо якраз у пару, калі абуджаецца прырода, зямлю з месцаў пахаванняў воінаў як у Беларусі, так і за яе межамі пачнуць мэтанакіравана перадаваць у крыпту Храма-помніка. Урачыстыя цырымоніі па закладцы капсул з зямлёй, якія прывязуць з‑за мяжы, і тых, што даставяць з розных раёнаў Беларусі, будуць праходзіць паасобку — але як мага бліжэй да 9 мая 2020 года.\nЯк патлумачыў Аляксандр Госцеў, пра свой намер паўдзельнічаць у акцыі беларусы замежжа могуць і цяпер паведаміць напрамую ў Беларускі культурны цэнтр духоўнага адраджэння. І яго спецыялісты падкажуць, як далей дзейнічаць, пры неабходнасці дапамогуць устанавіць кантакт з дыппрадстаўніцтвамі ці Міністэрствам замежных спраў Беларусі.\nПра тое, як праходзяць усе тры этапы акцыі, якія ёсць рэкамендацыі для забору зямлі на мемарыяльных могілках — можна прачытаць на сайце цэнтра ў інтэрнэце: http://www.zdv.by/ meroprіatіa/mezhdunarodnaya- akcіya-vo-slavu-obshchey-pobedy. Забор зямлі, як правіла, суправаджаецца ўрачыстымі імпрэзамі. Пры тым арганізатары акцыі на месцах самі рыхтуюць гістарычную даведку, збіраюць звесткі пра ваенныя падзеі 1941–45 гадоў у іх мясцовасці, пра ўнёсак землякоў у Вялікую Перамогу. Трэба яшчэ дазнацца пра колькасць загінулых, скласці спіс з іх імёнамі, калі яны вядомыя, сфатаграфаваць помнік і цырымонію забору зямлі. Уся тая ды іншая цікавая інфармацыя спатрэбіцца для музея: ён ужо ствараецца пры Храме-помніку ў гонар Усіх Святых.


Дадатак Edge - гэта бясплатны вэб-аглядальнік ад Microsoft, які працуе на Android і iOS. Гэта хутка, мае шмат функцый, якіх вы чакаеце ў дадатку для браўзэра, і даволі простае ў выкарыстанні. Аднак ёсць таксама некалькі сапраўды унікальных функцый, якіх вы не знойдзеце ў іншых праграмах для аглядальнікаў смартфонаў.\nЦі лепш Edge за Chrome? А Firefox, Safari ці Opera? Адказ - гэта ў першую чаргу меркаванне, і гэта ваша задача, але ніжэй прыведзены важкія прычыны пераключэння на Edge як асноўнага браўзэра для смартфонаў. на ваш уліковы запіс Microsoft для сінхранізацыі абранага, гісторыі, пароляў і іншага паміж вашым кампутарам і іншымі прыладамі пад кіраваннем Edge.\nГэта робіць выкарыстанне Edge на вашым тэлефоне надзвычай простым, таму што вам не трэба наладжваць усю сваю інфармацыю зноў. Проста ўкажыце дадзеныя ўліковага запісу, і ўсе дадзеныя з Edge на вашым кампутары будуць здымацца прама на ваш тэлефон.\nАднак, у адрозненне ад іншых праграм для смартфонаў, Edge таксама можа падключацца непасрэдна да кампутара Windows 10, каб імгненна абагульваць вэб-старонкі. Замест таго, каб адпраўляць рэчы па электроннай пошце, а потым загружаць электронную пошту на камп'ютэр, каб знайсці спасылку, у Edge ёсць кнопка, на якую вы можаце націснуць на любой вэб-старонцы, каб адправіць яе непасрэдна ў Edge у Windows 10. Дадаткі ствараюцца -У\nВы не знойдзеце дадаткаў, убудоў ці пашырэнняў, убудаваных у большасць вэб-аглядальнікаў. На самай справе, некаторыя нават не могуць усталяваць дапаўненні, калі вы гэтага хочаце.Edge, аднак, уключае некалькі, якія вам напэўна спадабаюцца.\nАдзін прызначаны для блакавання рэкламы, і вы нават можаце ўжо выкарыстоўваць яго ў іншых аглядальніках для настольных кампутараў. Пад назвай Adblock Plus ён блакуе рэкламу ў любы час, калі яна ўключана. Вы можаце заблакаваць усю рэкламу альбо дазволіць "прымальную". Існуе таксама магчымасць уключыць сайты ў белы спіс, каб паказваць рэкламу на тых, але не на іншых.\nДадатак Edge таксама знаходзіць і прымяняе купоны аўтаматычна падчас прагляду Інтэрнэту. Гэта робіцца з дадаткам Honey.\nСавет: Шукаеце больш спосабаў зэканоміць грошы падчас пакупак? Глядзіце наш спіс лепшых спосабаў пошуку здзелак у Інтэрнэце.\nІншым дадаткам, які вы можаце ўключыць у Edge, з'яўляецца NewsGuard, які дапаможа вам лёгка знайсці навінавыя брэнды, якія маюць законны змест, і вызначыць тыя, якія распаўсюджваюць ілжывыя навіны і дэзінфармацыю. Шмат спосабаў узаемадзеяння са старонкамі\nЦяжка параўнаць кожную функцыю Edge з усімі функцыямі, якія ёсць у іншых вэб-аглядальніках, але адна з найбольш важных абласцей, на якую трэба звярнуць увагу, уключае, як вы можаце ўзаемадзейнічаць з веб-сайтамі вы карыстаецеся падчас выкарыстання Edge.\nНапрыклад, ёсць кнопка, па якой вы можаце імгненна загрузіць любую вэб-старонку для прагляду ў аўтаномным рэжыме. Гэта выдатна, калі вы збіраецеся патрапіць у мёртвую зону, але хочаце дачытаць што-небудзь. Ці, магчыма, вы занепакоеныя тым, што старонка хутка пойдзе ўніз, і вы хочаце выкарыстоўваць гэтую функцыю ў якасці стрыманага метаду архівавання вэб-старонак.\nКалі вы не можаце альбо не хочаце прачытаць змест старонкі, Edge можа зрабіць гэта за вас. Ён падтрымлівае некалькі моў і дазваляе рэгуляваць хуткасць.Выберыце яго ў меню, каб уверсе ўбачыць новы набор элементаў кіравання, дзе вы можаце зрабіць паўзу, перамотку ўперад ці назад перамотку.\nПрагляд чытання - яшчэ адзін спосаб Edge забяспечыць унікальны досвед чытання. Шмат браўзэраў гэта падтрымлівае, але важна ведаць, што і Edge таксама. Выгляд чытання - гэта кнопка, па якой вы можаце націскаць на пэўныя вэб-старонкі, каб аўтаматычна рэарганізаваць змест для лепшай чытальнасці.\nЁн здымае складанае фарматаванне і выдаляе кнопкі і выявы, непатрэбныя для чытання змесціва.Гэта карысна для старонак, на якіх шмат дадатковых рэчаў, якія абцяжарваюць чытанне. Гэта таксама карысна для факусоўкі падчас чытання.\nEdge таксама карысны для хуткіх пошукаў. У той час як большасць прыкладанняў вэб-браўзэра ўключае аўдыяўвод, каб вы маглі шукаць голасам, Edge робіць яшчэ адзін крок наперад і дазваляе не толькі размаўляць, але і сканаваць што-небудзь.\nНацісніце кнопку камеры на галоўнай старонцы прыкладання, каб адсканаваць штрых-коды або аб'екты, каб дапамагчы вам знайсці, дзе можна купіць тавар у Інтэрнэце.\nКалі вы карысталіся браўзэрам нейкі час, напэўна, вы ўжо знаёмыя з абраным/закладкамі. Яны выдатна падыходзяць для захавання рэчаў, на якія вы хочаце звярнуцца пазней. Аднак лёгка загрувашчваць абранае і ў канчатковым выніку цяжэй атрымаць доступ да гэтых старонак (што анулюе ўсю ідэю абранага).\nEdge змякчае гэта, дазваляючы захоўваць "часовыя" абраныя ў "спісе чытання". Любімыя рэчы, якія патрабуюць працяглага захавання (г.зн.напрыклад, старонкі, да якіх вы будзеце вяртацца некалькі разоў у будучыні), можна нармальна дадаваць у закладкі, але рэзервуйце спіс чытання для кароткачасовага чытання, да якога вы хочаце хутка атрымаць доступ, а потым выдаліце. Больш унікальных функцый Edge\nEdge напоўнены магчымасцямі. Ніжэй прыведзены некаторыя іншыя, якія, на нашу думку, варта згадаць у вашым імкненні параўнаць Edge з Chrome, Firefox, Safari, Opera, Yandex і іншымі вэб-аглядальнікамі.\nКалі вы хочаце сачыць за навінамі, але вы не падпісваецеся на навінавыя паведамленні і не сочыце за навінамі на навінавых сайтах, Edge уключае магчымасць паведамлення пра важныя навіны.\nУзнагароды Microsoft таксама ўбудаваны ў праграму Edge, якую вы можаце зарабіць, шукаючы ў Bing. Вашы балы можна выкарыстаць за падарункавыя карты, ахвяраванні, розыгрышы і многае іншае.\nПарада. Даведайцеся, чаму варта па-ранейшаму выкарыстоўваць Bing для пошуку ў Інтэрнэце.\nНекаторыя іншыя функцыі, якія вы не знойдзеце ў большасці асноўных праграм для браўзэраў, але даступныя з Edge, уключаюць магчымасць схаваць гісторыю пошуку ад адлюстравання пры ўводзе ў поле пошуку, магчымасць адключыць аўтаматычнае прайграванне для прыглушаных відэа і магчымасць наладзіць старонку новай укладкі на MSN або MSN Kids.


Empire Earth III — Вікіпедыя\n6 лістапада 2007\nDVD, лічбавая спампоўка[d] і лічбавае распаўсюджванне[d]\nEmpire Earth III — камп'ютарная гульня ў жанры стратэгіі рэальнага часу (RTS). «Empire Earth III» распрацавана кампаніяй Mad Doc Software і выдадзеная кампаніяй Sierra Entertainment ў першай палове лістапада 2007 года эксклюзіўна для ПК. Выдавец ў Расіі — кампанія Софт Клаб.\nАпісанне гульні[правіць | правіць зыходнік]\nГульня шмат у чым падобная на Age of Empires, Казакі: Еўрапейскія вайны і Rise and Fall: Civilizations at War. У гульні прысутнічае стандартная ўсім стратэгія ў рэальным часе механіка: збор рэсурсаў, будаўніцтва базы, навучанне войскаў і знішчэнне варожых юнітаў. У гульні з’явілася глабальная стратэгічная карта як у Civilization або Empire: Total War.\nГулец можа ўзяць пад свой кантроль любую з 3 бакоў: Захад (Амерыка + Еўропа), Блізкі Усход (Егіпет) і Усход (Кітай). Кожная раса мае сваё перавага: Захад — магутныя тэхналогіі, Блізкі Усход — мабільнасць і хуткасць, Усход — колькасць.\nАцэнкі і меркаванні[правіць | правіць зыходнік]\nПасля поспеху першай і другой часткі Empire Earth усе чакалі ад трэцяй часткі рэвалюцыі ў жанры. Аднак гульня правалілася. Большасць гульнявых выданняў паставіла гульні вельмі нізкія адзнакі, але фанаты серыі былі цалкам згодныя. У лік недахопаў ўвайшлі не самая лепшая графіка, якая патрабавала ад камп'ютараў досыць вялікай магутнасці. Таксама былі раскрытыкаваныя незразумелы інтэрфейс у глабальным рэжыме, слабы штучны інтэлект, аднастайна карт, нецікавыя місіі, адсутнасць сюжэту ў кампаніі і сумны гульнявы працэс.\nГульняманія — 5/10\nPlayground.ru — 9.1/10\nAbsolute Games — 40%\nGamespot — 3.5/10\nДля паляпшэння артыкула па гульнях пажадана:\nПраверыць названыя ў артыкуле факты\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Empire_Earth_III&oldid=3339112"\nВікіпедыя:Артыкулы да дапрацоўкі па гульнях\nВікіпедыя:Артыкулы, дакладнасць якіх патрабуе праверкі


Алена Васілевіч. Пані старшыніха прыехала...\nПані старшыніха прыехала...\n- Ці чуў бо ты, Чэсік, што да старшыні нашага пані яго прыехала?\nГарбаты Мікодым, не спяшаючыся, рассцілае пад дубам зрудзелы ад дажджовіцы і сонца суконны даматканы халат, выпростваецца на ім усім сваім нязграбным целам і з асалодай закурвае люльку. Люлька сіпіць і захліпваецца гэтаксама, як сіпяць і захліпваюцца Мікодымавы грудзі. Мікодым зацягваецца пякельным дымам і доўга бухае кашлем: бух-бух-бух...\n- Каб цябе немач узяла, каб цябе... - тыльным бокам далоні выцірае ён з воч слёзы.\nАдбухаўшы, зноў звяртаецца да падпаска Чэсіка:\n- Дык кажу, ці чуў ты, што да старшыні яго пані прыехала?\n- Пані?!. - Чэсік не чуў гэтай навіны. Яна звальваецца на яго, як гура снегу. - Пані прыехала?.. - перапытвае ён, і чорны ад загару і сіверу твар яго, звычайна пахмуры і абыякавы, расплываецца ва ўсмешцы, адбіваючы па чарзе адно за другім самыя нечаканыя адценні: спачатку разгубленасць, потым спалох, а потым такую дзіўную пяшчоту...\nМікодым робіць выгляд, нібыта нічога гэтага не заўважае, і працягвае сваё:\n- Дык вось кажу, пакуль старшыня будзе вылежвацца са сваёй паняю, давай упусцім на гадзіну якую кароў скраечку ў сенакос. Няхай паходжваюць з расой, а то пашы няма ані звання... Усё пазаворвалі, усё пакарчавалі гэтымі кустарэзамі... А цяпер з быдлам куды хочаш дзенься...\nНовы кірунак Мікодымавых думак пра кароў і пра пашу пераключае Чэсіка на гэту тэму не адразу.\n- А можа пані і не вылежваецца... - панура пярэчыць ён Мікодыму.\n- «Не вылежваецца»... - перадражнівае падпаска Мікодым. - Дурны ты, Чэсік.\n- А вось і не дурны...\n- Ну, а не дурны, дык займай кароў ды пераганяй канаву, - строга, ужо загадвае Мікодым.\nЁн старэйшы калгасны пастух. Пасе кароў як толькі пасля вайны заснаваўся калгас. Чэсік таксама даўно пасе кароў, але ён усяго толькі падпасак у Мікодыма.\nЧэсіку хутка трыццаць год. Ён рослы, плячысты і прыгожы з твару. У яго бяскрыўдныя, як у малога дзіцяці, сінія вочы і ўсмешка таксама бяскрыўдная і заўсёды крышку як быццам недаверлівая. Чэсік баязлівы і паслухмяны. Рукамі сваімі ён можа падняць, напэўна, хату - капу сена ён бярэ і падае на стог за адзін раз.\nЧэсіку хутка трыццаць год... Некалі ў вайну, на вачах у яго, немец забіў з аўтамата яго матку. Маці сядзела ў хаце на ложку і карміла грудзьмі дзіця - Чэсікаву сястру. Немец даў з парога ўсяго адну толькі чаргу... І пайшоў з хаты. Суседзі тады ледзь сцягнулі Чэсіка з печы.\nЁн тады доўга не гаварыў зусім, а потым доўга заікаўся... Паступова страх і заіканне прайшлі, а Чэсік як быў, так і застаўся на ўсё жыццё дзіцём. На ўсё жыццё застаўся няшчасным чалавекам...\nБацька з вайны таксама не вярнуўся, а цётка, у якой гадаваўся Чэсік, памерла неўзабаве пасля вайны. Так ён і застаўся на белым свеце адзін, як перст, у цётчынай хаце. У сваю хату (яна доўга стаяла з забітымі вокнамі, аж пакуль не перацягнулі яе да рэчкі, на брыгадную лазню) заходзіць баяўся. Нават калі і вырас ужо, калі і забыў усё чысценька - і матку, і сястрычку, і тое кароткае чорнае дула аўтамата... Так і гібеў небарака, жывучы з людское ласкі. А ласка тая вядомая: кепска чалавеку самому - тады ён і пра другога ўспомніць. А добра - дык хто там вельмі клапоціцца, што ў некага галавы няма да каго прыхіліць...\nНад Чэсікам зжалілася старая Паўліха. Была яна глухая і жыла адна душою, у самым канцы вёскі, у старой, як і сама яна, хаце. Гаспадара пахавала яшчэ за панамі. Сыноў трох з вайны не дачакалася. А дачка адзіная, хоць і жыла непадалёку, да маткі амаль не наведвалася. Пайшла замуж за нейкага ўпраўнага нарыхтоўшчыка, выбудавала дом пад шыферам - і забыла дбаць пра матку. І Паўліха вельмі не дамагалася даччыной ласкі. Ногі яшчэ трымалі, і яна пыніла калгасную птушкаферму.\n...Бядак бедака бачыць здалёк. Так і Паўліха. Пашкадавала сірату (ды яшчэ такое няшчаснае): адзін раз зварыла чыгунок гарачай бульбы ды занесла Чэсіку са свежым гурочным расолам, як прыгнаў кароў з поля. Другі раз забегла - апатрыла хату, ды сёе-тое з адзення перамыла, каб падабнейшы быў. А як халады наваліліся, пачала заходзіць у печы прапаліць, ці хоць дроў падкласці ды строга наказаць, каб глядзеў, каб, бронь божа, пажару не нарабіў... (Сам Чэсік ніколі ў печы не паліў. Нават зімой. Днём ён заўсёды рабіў на кароўніку, дык было цёпла. Вечарамі грэўся па цёплых людскіх хатах. А ноччу хоць спаў і ў ледзяной хаце, але пад кажухом таксама цёпла было...)\nУ аддзяку Чэсік прывозіў Паўлісе з лесу дроў. Прывязе, напілуе з хлапчукамі, а потым возьме пераколе ды гэтак акуратненька складзе іх у сціртачку пад паветкай. А то надумаецца ды ваду пачне Паўлісе насіць: налье поўны цэбар, налье начоўкі, а потым усе вёдры, якія толькі ёсць у гаспадарцы, паналівае... І ўсё гэта без загаду, па сваёй волі, моўчкі... Ну дык як ты яго, на месцы гэтай старой Паўліхі, не пашкадуеш? І каго ж ты пашкадуеш яшчэ, як не яго. І хто цябе пашкадуе, хто табе прывязе гэтых дроў ці пра ваду гэту ўспомніць.\nПаступова да гэтага прывыклі і самі Паўліха з Чэсікам і людзі прывыклі. Праўда, Паўлішын клопат пра Чэсіка зусім не перашкаджаў людзям (хіба не знойдуцца такія) падвучваць хлапца на кепскае. Маўляў, ты добра зарабляеш у калгасе, а Паўліха цябе нясмачна корміць і абы-як апранае. Пасля такой гаворкі Чэсік звычайна прыбягаў да Паўліхі сварыцца... Паўліха не спрачалася з Чэсікам, нічога не адмаўляла - яна толькі садзіла яго за стол, налівала яму міску гарачай капусты, а сама даставала з-за абразоў ключ ад шафы. Потым адмыкала шафу і пачынала паказваць:\n- Вось гэты суконны гарнітур, Чэсічак, хіба даўно мы табе яго купілі? Памятаеш, на Юря наўмысля хадзілі з табою ў Смаргонь... А вось гэту шаўковую блакітную кашулю? У каго на вёсцы ёсць харашэйшая? А вось гэтыя картовыя штаны - ні разачку не адзетыя. А яшчэ вось бравэрка, а паўбацінкі...\nНе задзірлівы, і не злапомслівы, Чэсік у момант апаражняе міску заскваранай здорам капусты і ў момант забывае ўсё тое нядобрае, што яшчэ некалькі хвілін назад варам бушавала ў яго грудзях. Раз-пораз ускоквае ён з месца то памацаць шаўковую рубашку, то апрануць бравэрку - сіняе суконнае паўпаліто з цыгейкавым каўняром, то прымерыць чаравікі... Чэсік цешыцца сваім багаццем, як дзіця, а Паўліха цешыцца Чэсікам. Дзякаваць богу, хлапцу ёсць у што апрануцца, ёсць што абуць. А людзі - ім ратоў не пазашываеш. Няхай сабе мелюць!\nНарэшце ўсё дабро зноў звешана і складзена ў шафу. Шафа замкнёна на ключ. І ключ схаваны за абразы.\nНа сэрцы ў абаіх лёгка і весела.\nТым часам пара і выганяць каровы з ранкаў, і Паўліха ідзе рыхтаваць Чэсікаву торбу.\n- Не баўся ж бо, дзеткі, - папярэджвае яна Чэсіка. - А то Мікодым будзе лаяцца.\nСама яна таксама спяшаецца. Ёй таксама пара на сваю ферму: каб хаця дзяўчаты не забылі паналіваць вады куранятам, а то пазаходзяцца ад смагі - гарачыня такая!..\n- Глядзі ж, дзеткі, не пазніся! - яшчэ раз, з парога ўжо, наказвае Паўліха і бяжыць на ферму.\nЧэсік бярэ торбу з ядой, бярэ пугу і, як штодня, як штолета, ідзе займаць калгасныя каровы.\n...Чэсік пагрозліва замахваецца - і раменная пуга свішча і сыкае ў паветры вужакаю. Каровы ведаюць Чэсікаву пугу і подбежкам, грузнучы па чэрава ў багне, перабіраюцца цераз канаву. Выбраўшыся на грудок, прагна прыпадаюць да смачнага роснага мурагу. Толькі і чутно: жвіў, жвіў, жвіў...\nСам Чэсік пераходзіць канаву па кладцы. Загад Мікодыма выкананы, і Чэсік можа пасядзець таксама. Адсюль каровы нікуды не пойдуць. Трэба толькі пільнаваць, каб старшыня калгаса не нарваўся.\nУспамін пра старшыню калгаса зноў падкочвае да Чэсікавага сэрца дзве хвалі. Адна хваля цёплая і лагодная: да старшыні прыехала яго пані старшыніха, а яна таксама прыгожая, такая вясёлая... Другая хваля нядобрая: яна студзіць Чэсікава сэрца і поўніць яго злосцю: а мо і праўду кажа Мікодым, што старшыня вылежваецца з паняю старшыніхаю... І Чэсіку здаецца, што брыдчэйшага і горшага чалавека за іх старшыню калгаса няма на свеце. Здаецца, каб стрэўся з ім дзе-небудзь у лесе ці ў жыце - забіў бы! Такі кірунак думак робіць Чэсікаў твар тупым і звераватым. І няма нічога дзіўнага: стрэнься старшыня яму ў такую хвіліну дзе-небудзь адзін на адзін - і заб'е...\n- Чэсік, глядзі адно, не ўпусці ў шкоду кароў! (У лагчыне, за грудком, аўсы.)\nУладны Мікодымаў голас абуджае Чэсіка ад яго думак. Яны, як напуджаныя вераб'і, рассыпаюцца каторая куды, і Чэсік зноў застаецца сам з сабою, з галоўным сваім клопатам - каровамі.\n- Гляджу, - панура адказвае ён і накіроўваецца да белага каменя.\nКамень гэты, нібыта яго ўзялі і наўмысля пагаблявалі, роўны і гладкі, што той стол. На ім можна легчы і выцягнуцца - удоўж, упоперак. Можна сесці ўпяцярых. Можна скакаць нават. Ляжыць гэты белы камень тут з незапамятных часоў, і старыя кажуць, што ад яго і назва вёскі пайшла - Белая. Летась начальнік экспедыцыі, што шукала цэлае лета каля Белай нейкай солі, надумаўся быў узарваць белы камень. Ды людзі не далі.\nУзлезшы на камень, бачыш, як бяжыць удалечыні Вілія, халодная, быстрая рэчка. Левы бераг яе нізкі, нібыта засланы зялёным аксамітам - толькі мясцінамі аксаміт перасыпаны, як вальцоўкай, мяккім, залатым пяском. У гэтым пяску цэлае лета капаюцца вясковыя дзеці. Гэтыя пясчаныя мясціны заўсёды выбірае сабе для вадапою жывёла.\nПравы бераг Віліі высокі, стромкі, чырвоны ад пластоў гліны, што залягаюць па той бок. На тым беразе лясы - дубовыя і хвойныя. Па той бок у невялічкіх вёсачках Залессе, Падарэссе, Дуброва кожны год плойма дачнікаў...\nТам на цёплым залатым пясочку цэлае лета загараюць у стракатых купальніках гарадскія дачніцы. Каля іх, з берагу, пялёскаюцца і вішчаць ад захаплення іх дзеці, зялёныя і худыя, нібыта дома іх не кармілі хлебам... За лета гэта худзеча так адбегаецца па цёпламу пяску, так адап'ецца смачнага вясковага малака, так загартуецца пад вольным сонейкам і ветрам, што пад восень дзіўна робіцца, няўжо гэта тыя самыя заморкі?..\nА то яшчэ вельмі цікава пазіраць, як прыбягуць на Вілію і пачнуць купацца гарадскія паненкі. Як пачнуць плаваць і дурэць! Вось паненкі дык прыгожыя! Тоненькія, зграбныя. Асабліва, калі паскідаюць свае кароткія, нейкія ўсё роўна як надзьмутыя, сукенкі ды панадзяваюць на абстрыжаныя валасы блакітныя і ружовыя каптурыкі...\nЧэсік падбірае полы свайго некалі фарсовага афіцэрскага плашча (плашч гэты падараваў яму гадоў сем назад адзін палкоўнік, сын якога ад школы і ад гарадскога жыцця кожны год уцякаў у Белую на цэлае лета пасвіць калгасных коней) і, нібы цар, з пугай у руках умошчваецца на сваім каменным троне. З трона Чэсіку ўсё відно як на далоні: каровы, Вілія, у лагчыне за грудком аўсянае поле. Налева ад грудка - у засені старых негаманкіх хвой - могілкі. Не тыя вясковыя могілкі з крыжамі і помнікамі, з кустамі бэзу і лілеі, з птушыным шчэбетам і свістам - дзе хаваюць усіх вяскоўцаў. А зарослыя муравой, бязмоўныя, панурыя салдацкія могілкі - узгорачак на ўзгорачку, узгорачак на ўзгорачку - яшчэ з часоў першай імперыялістычнай вайны. Сярод іх узвышаецца некалькі большых узгоркаў - брацкія магілы. На гэтых могілках не захавалася ні надпісаў, ні імён, ні нават крыжоў. Надпісы сцёрліся, імёны забыліся, а крыжы з цягам часу збуцвелі і згнілі...\nЧэсік любіць блукаць па гэтых бязмоўных могілках, якія, хоць і падступаюць да самых вясковых гумен і агародаў, цяпер ужо нікога не палохаюць, не хвалююць і не цікавяць нават... У Белай не памятаюць, каб на гэтыя могілкі прыязджаў ці прыходзіў нават і хто-небудзь блізкі тым, што ляжалі тут у радок больш паўвека. Відаць, гэта былі могілкі загінуўшых без вестак...\nБлукаючы па могілках, Чэсік не ўмее адрозніць часоў і баёў. Яму здаецца, што і яго бацька, салдат другой сусветнай вайны, таксама ляжыць недзе тут. Трэба толькі адгадаць бацькаў узгорачак...\nНекаторы час Чэсік сядзіць на сваім камені-троне нерухома. Потым ён устае, тупае і, як генерал, з вышыні свайго каманднага пункта, аглядае наваколле. Каровы ходзяць. З-за лесу выкаціўся і паволі коціцца па небе чырвоны бохан сонца. Святлее неба, і ўсё навокал святлее. І ў Чэсіка на душы робіцца святлей...\n- Чэсік! Ты не заснуў там? - зноў турбуецца па той бок канавы Мікодым. Ён усё пад тым самым дубам - ён лішняга кроку не зробіць: а навошта Чэсік?\n- Не заснуў! - павесялеўшым голасам адгукваецца Чэсік.\nКаб старшыня не нарваўся - сам Чэсік баіцца гэтага больш за Мікодыма. Баіцца, што старшыня будзе сварыцца на іх за тое, што ўпусцілі кароў у сенакос. Баіцца, што Мікодым раптам возьме ды скажа, што гэта не ён загадаў, а Чэсік сам узяў ды загнаў кароў на грудок... А самае галоўнае, што гэтага старшыню Чэсік сёння забіў бы...\nДа старшыні прыехала з горада (яна кожнае лета прыязджае) яго пані старшыніха. Па тутэйшаму звычаю - усё яшчэ на польскі манер - яе так і завуць «пані». «Пані» - хоць яна і ходзіць разам з усімі жанкамі на работу, хоць умее і жаць, і сена грэбці, і лён браць і біць... І гаворыць, як усе гавораць у Белай. А ўсё роўна - пані. Бо ў горадзе яна вучыць дзяцей у школе. У горадзе яна ходзіць у капелюшы і пальчатках. А з горада як прыедзе сюды - твар у яе белы і далікатны і рукі таксама белыя і далікатныя, а не такія, як у тутэйшых жанок і дзяўчат... І сукенкі ў яе гарадскія, прыгожыя. І сама яна такая прыгожая, такая вясёлая і добрая...\n- Займай, Чэсік! - падае каманду Мікодым.\nІ Чэсік злазіць з каменя і - свісь, свісь пугаю - займае кароў з сенакосу. Ого, вунь якія круглыя зрабіліся! А здаецца, толькі што ўпусцілі. Вось сёння дзяўчаты-даяркі будуць хваліць яго, Чэсіка! Будуць адна перад другой упрошваць яго, каб узяў замуж - гэтак ён умее добра напасвіць кароў! Але начорта яны ўсе Чэсіку. Нават Дуню Ўшакевічаву Чэсік не ўзяў бы замуж, хоць яна і самая харашэйшая даярка, хоць яе і ў газету здымалі. Начорта і Дуня Чэсіку!.. Вось каб яна была такая, як пані старшыніха...\n- Выкругліліся, - Мікодым ужо стаіць з кіем, пільнуе кароў ад загарадзі, каб каторая ўпраўнейшая ў калгасныя буракі не джганула. - Глядзі, Чэсік, каб цябе сёння дзяўчаты-даяркі не папацалоўвалі - каровы гэтулькі малака дадуць, - дражніць Чэсіка Мікодым.\n- Начорта яны мне, - агрызаецца Чэсік.\n- Дурны... «Начорта». Гэта дзяўчаты начорта? Ого, брат, каб я меў столькі гадоў, як ты, я б пахадзіў каля іх...\n- Ну, дык і хадзеце... - гэтыя дурныя Мікодымавы жарты кожны раз толькі ўзлуюць Чэсіка: патрэбны яму гэтыя дзяўчаты! І каб не слухаць Мікодыма, Чэсік займае кароў і барджэй, барджэй з выгану ў лес. Там таксама будзе дзе пахадзіць каровам... А самае галоўнае - у лесе, на маладых пасадках, можна ўжо будзе назбіраць суніц. Можна будзе знайсці гняздзечка і непрыкметна ўкрасці адно ці два яечкі... Суніцамі ён пачастуе пані старшыніху (яна, напэўна, не спытала іх яшчэ сёлета). А яечкі аддасць пані старшынішынаму хлопчыку...\nМікодым ідзе ззаду чарады і толькі пасміхаецца ўслед Чэсіку: дурны то дурны, а бач, губа не дура - упадабаў пані старшыніху...\nУ лесе Чэсік украў у сініцы-дуплянкі пяць маленечкіх блакітных яек. А на пасадцы назбіраў салодкіх духмяных суніц. Яйкі ён загарнуў у шырокі кляновы ліст і палажыў іх запазуху - так не забудзеш пра іх і не парасціскаеш. А суніцы насіў, насіў у прыгаршчах, а потым даўмеўся - высыпаў іх у шапку...\nІ вось, прыгнаўшы каровы на ранкі, Чэсік крадком абміноўвае чырвоны куток на калгасным двары (каб дзяўчаты-даяркі не заўважылі - яны ніколі не даюць яму праходу...), крадком уцякае ад Мікодыма, хоць звычайна дадому ідуць яны разам. Сёння ў Чэсіка іншы клопат, і ён як быў з раніцы ў плашчы і цяжкіх гумавых ботах, так і ідзе ў суседнюю брыгаду, дзе кватаруе іх старшыня калгаса і куды ўчора прыехала пані старшыніха...\nЧэсік ідзе сцежачкай між высокіх жытоў і ўяўляе сабе, як прыйдзе вязаць у жніво гэта жыта пасля жняяркі пані старшыніха. І як ён, Чэсік, таксама прыйдзе сюды і будзе, як і летась, памагаць ёй зносіць снапы (каб яна ног не пакалола іржышчам) і ставіць іх у бабкі... А да жніва яшчэ, як пачнецца касьба, як пачнецца грэбля сена, ён таксама будзе ладаваць за пані старшыніху ладкі і будзе насіць за яе копы да стога (каб у яе сярэдзіна і рукі не балелі)... А пачнуць некалі лён біць на таку - ён і на лён будзе хадзіць, будзе памагаць біць... Ён не тое што бабы: ляп-ляп пранікам - і знаку ніякага няма...\nЗахапіўшыся разважаннямі, Чэсік не заўважыў нават, калі ён прыйшоў да старшынёвай хаты. Ён зайшоў з прыгумення, агародамі і, не адважваючыся зайсці на двор, стаіўся за хлеўчыкам... Вось выбег з хаты і пагнаўся за катом бялявы хлапчук. Чэсік пазнаў яго (пані старшынішын сынок Коля) і памацаў у сябе за пазухай, ці не парасціскаліся яечкі... Неўзабаве за Колем старшынёва гаспадыня цётка Ганька вынесла нейкі белы скрутак (Чэсік не разабраў добра: дзіця, ці што?) і схілілася з ім над каляскай, што стаяла ў цяньку пад ігрушай-сапяжанкай. Скрутак раптам заварушыўся і заплакаў. (Чэсік упэўніўся: дзіця. Толькі дзе яна ўзяла яго, гэта старая Ганька?) Цётка Ганька загойдала каляску.\nУ гэты час расчынілася насцеж акно на старшынёвай палавіне, і голас, які Чэсік пазнаў бы за светам, паклікаў:\n- Коля! Ідзі, сыночак, выпі цёпленькага малачка.\n- Ідзі, дзеткі, выпі кубачак.\nАле ёй таксама Коля адказаў «ай» і пабег з катом на вуліцу. А голас, ад якога ў Чэсіка закалацілася ўсё ўсярэдзіне, зноў сказаў з хаты:\n- Цётка Ганька, не трэба яе калыхаць. Я яе буду зараз карміць. Дома я яе ніколі не калышу.\nЧэсік здагадаўся: значыць, гэта пані старшынішына дзіця. А летась яго не было...\nА потым з хаты выйшла сама пані старшыніха. Сонца свяціла ёй проста ў вочы, і яна спынілася на ганку, зажмурылася, засмяялася і, як маленькая, працягнула насустрач яму рукі...\n- Ой, цётка Ганька! Як тут у вас добра, як хораша! - усклікнула яна.\nЯна не была ўжо такой тоненькай, як летась. І залатыя валасы яе ўжо не плылі па спіне хвалямі, а былі закручаны ў вузел і заколаты на патыліцы шпількамі. І плацце на ёй было другое. Летась яна цэлае лета хадзіла ў белым... Але Чэсік не заўважыў гэтае розніцы. Чэсік нічога не заўважаў.\nНе зводзячы з пані старшыніхі воч, ён раптам і сам засмяяўся і зажмурыўся. І, не выпускаючы шапкі, працягнуў рукі насустрач пані старшынісе...\n- А ў горадзе цяпер такая гарачыня, такая пылішча!.. - яна лёгка збегла з ганка і нагнулася над каляскай.\n- Есці хоча, - зноў засмяялася яна - ужо да дзіцяці.\nІ Чэсік зноў таксама ціха засмяяўся.\n- Дзіва што хоча. Не пара хіба... У нас дык пра гэтыя гадзіны ніхто і вухам не вядзе. Захацела дзіця есці, дык маці ўзяла ды дала яму цыцку. А вы там у горадзе, вучоныя, усё па гадзінах ды па кнігах і корміце і спаць кладзяце...\nДзіця зноў заплакала, і, сеўшы тут жа на траву, пані старшыніха расшпіліла сукенку і пачала карміць яго грудзьмі. Дзіця ссала прагна, круцячы ад асалоды і задавальнення галоўкай і тыцкаючыся носікам у цёплыя матчыны грудзі.\n- Бач, выгаладалася, - цётка Ганька пастаяла яшчэ хвілінку і пайшла ў хату.\nА Чэсік усё не мог крануцца з месца, усё стаяў за хлеўчыкам і як зачараваны глядзеў на пані старшыніху.\nУ гэты час з плачам прыбег з вуліцы Коля, са свежай драпінай на шчацэ.\n- Мама... мяне коцік!..\n- А я табе колькі разоў казала - не бяры коціка на рукі, не цягай яго... Ён не любіць гэтага.\n- Я толькі хацеў пакупаць яго ў сажалцы.\n- А ён цябе прасіў купаць яго?.. Ну, хадзі сюды. А то напужаеш маленькую.\nРазмазваючы рукой па твары слёзы, Коля падышоў да маці і ўмасціўся ёй на другое калена. Яна абняла яго адной рукой, але яму так было нязручна, і ён сярдзіта ўзваліўся на сястру. Маці лёгенька адапхнула яго, але ён, яшчэ больш закапрызіўшы, стукнуў маленькую па голаму сцягенцу. Маленькая зацялася ад болю, а маці сярдзіта сапхнула Колю на траву.\n- Ты што гэта! А ну - ідзі прэч ад мяне... Я не люблю такіх нядобрых дзяцей.\n- Ай! - зароў Коля і зноў палез да маці на калені, абхапіў яе за шыю і таксама прыціснуўся да грудзей. - І я хачу-у-у...\n- Ну, пачакай, пачакай... - зразумела яго маці. - Вось накормім сястрычку, паложым яе ў каляску, і тады мы будзем з табою...\nАле Коля не хацеў нічога слухаць.\n- Яна брыдкая! - зноў замахнуўся ён на сястру, але маці ў час спыніла яго руку.\n- Ды не... Яна проста маленькая яшчэ і дурненькая... А ты ж у нас ужо вялікі, ты ў нас разумны...\n- Ай! - усхліпваў Коля і цясней хіліўся да маці, да яе цёплых грудзей, да яе ласкавых рук і пяшчотных пацалункаў.\n...А Чэсік стаяў за хлеўчыкам, глядзеў на ўсіх траіх і ўсё стараўся нешта ўспомніць. І ніяк не мог успомніць...\nЁн глядзеў, як пані старшыніха карміла грудзьмі малое дзіця, як яна лашчыла і пяшчотна цалавала Колю, глядзеў і як быццам бачыў ужо не іх, а бачыў - успамінаў нейкую другую жанчыну і другіх дзяцей... Праўда, тая другая жанчына была ў хустцы, была ў нечым цёмным, і дзіця на руках у яе таксама было ў цёмным... І хлопчык таксама сядзеў... Толькі не на каленях у маці, а на прымурку. Болей ён нічога не памятаў, ён толькі пакутліва намагаўся ўспомніць. Дзе ён гэта бачыў... Калі гэта было... Хто была тая жанчына...\n- Пані старшыніха... - шэпча Чэсік. - Мама!.. Мама!.. - паўтарае ён, раптам пазнаўшы яе...\nТолькі дзе яна была столькі гадоў?.. Чаму яна гэтак доўга не ішла?..\n- Мама! - голасна крычыць Чэсік. - Мама!.. - і бягом, па градах, па загуменню, праз жыта кідаецца да свае старое хаты, што стаіць цяпер за лазняю на беразе рэчкі.\n...На разоры застаецца ляжаць толькі Чэсікава шапка. А ў шапцы - жмені са дзве суніц - пані старшынісе...


01 лістапад 2021, 11:11\nГалоўны рэдактар выданьня «Наша ніва» Ягор Марціновіч знаходзіцца ў СІЗА зь ліпеня 2021 году. Фармальна — праз абвінавачаньне ў эканамічным злачынстве, але ўлады ўжо двойчы блякавалі сайт выданьня, а яго журналісты мусілі пакінуць Беларусь. BBC змагло задаць пытаньні Марціновічу.\n«Са мной не размаўлялі, мяне білі, ім было няважна, што я скажу, — апавядае Марціновіч у лісьце пра абставіны свайго затрыманьня 8 ліпеня 2021 году. — Пыталіся: „За каго галасаваў на выбарах?“ І адразу ўдар. „Хто зараз прэзыдэнт?“ Нават калі адказваеш, што Лукашэнка, атрымліваеш па галаве кулаком. Апэратыўнікі, якія везьлі мяне, самі крычалі „Перамен“, „Верым, можам, пераможам“ — і працягвалі біць мяне. Яны лічылі гэта вельмі сьмешным».\nПроста ўсё вакол выбухала\n«Пасьля таго, як улады разграмілі Tut.by — найбуйнейшае онлайн-мэдыя ў краіне — стала зразумела, што прыйдуць па ўсіх, — камэнтуе Ягор Марціновіч. — Ці былі нейкія сыгналы, што будуць біць канкрэтна па нас? Ды не, проста ўсё вакол выбухала. Але мы працягвалі працаваць падкрэсьлена легальна».\n«Зь мяне сьмяюцца нават ахоўнікі»\nЯгору Марціновічу выставілі абвінавачаньне паводле эканамічнага артыкулу: прычыненьне маёмаснай шкоды без прыкметаў крадзяжу. Ён прадугледжвае да пяці гадоў пазбаўленьня волі.\n«Зь мяне сьмяюцца нават ахоўнікі, мне сорамна сукамэрнікам казаць, у чым мяне абвінавачваюць, — кажа Марціновіч. — Нібыта „Наша ніва“ плаціла за электраэнэргію не па тым тарыфе, па якім была павінна [для фізычных асобаў, а не для юрыдычных], і электрасеткам нанесена шкода на суму 3500 рублёў. Пры гэтым само прадпрыемства ніколі не зьвярталася да нас з прэтэнзіямі. І нават цяпер, наколькі я ведаю, сьцьвярджае, што няма ніякай запазычанасьці».\nМарціновіч дадае, што зь ліпеня зь ім не праводзілася ўвогуле ніякіх сьледчых дзеяньняў.\n«Мяне проста замкнулі з помсты за маю прафэсійную дзейнасьць, — кажа ён. — Самае складанае — разумець, што марнуеш час, які можна было б правесьці з карысьцю. Прычым гэта ведаюць усе ўдзельнікі — і сьледчыя, і пракуроры. Але яны жывуць па прынцыпе „вы самі ўсё разумееце“. І яшчэ цяжка ўсьведамляць, што гэтая сытуацыя вымотвае родных».\n«Капітан сыходзіць апошні»\n«18-гадовы наркадылер, у якога за сьпінай ужо некалькі судзімасьцяў, разьвітваўся са мной словамі „Жыве Беларусь“. 22-гадовы турак, якому далі больш за 10 гадоў, адказваў мне „Дзякуй“ і „Смачна есьці“. У адну камэру трапілі фізрук і яго былы вучань», — апісвае Марціновіч атмасфэру ў СІЗА.\nМарціновіч кажа, што сядзіць зь вялікай колькасьцю людзей, якія шкадуюць пра тыя выпадкі ў жыцьці, што прывялі іх за краты.\n«Але ў мяне не было моманту, калі або „так“ або „інакш“. Галоўны рэдактар ня можа ноччу зьехаць з краіны, а потым напісаць у рэдакцыйным чаце: „Я ў бясьпецы, а вы трымайцеся“, — тлумачыць ён. — Капітан сыходзіць апошні, а ня першы. І я ня мог адправіць зь Беларусі ўсю каманду, пакуль заставаліся ўмовы для працы ўнутры краіны».\nУ сваім апошнім кароткім паведамленьні зь СІЗА Марціновіч перадаў, што яго і яшчэ 19 чалавек цяпер трымаюць у падвальным памяшканьні, дзе няма вокнаў і толькі невялікі праём пад стольлю для вэнтыляцыі. Марціновіч напісаў, што задыхаецца і пакуль ня можа падрабязна адказваць на лісты.


Hallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей - Valgosocks\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей - прычыны, сімптомы, дыягностыка і лячэнне\nHallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей – дэфект ступні, які характарызуецца зніжэннем вышыні яе скляпенняў і Х-вобразным скрыўленнем восі. Пры вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей адзначаецца разварот пальцаў і пяткі вонкі, апушчэнне сярэдняга аддзела ступні, нязграбнасць хады, падвышаная стамляльнасць і боль у нагах. Дыягностыка вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей праводзіцца дзіцячым артапедам на падставе вонкавага агляду, рэнтгенаграфіі стоп у 3-х праекцыях, de plantography, submetry. Лячэнне вальгусной дэфармацыі ступні ў дзяцей праводзіцца з дапамогай ЛФК, масажу, нашэння артапедычнай абутку, накладання артапедычных шын; пры неэфектыўнасці – выконваецца хірургічнае ўмяшанне.\nПад вальгусная дэфармацыяй разумеюць такую дэфармацыю ступні ў дзяцей, пры якім пры stricta сціску і выпрямлении каленаў, адлегласць паміж ўнутранымі бакамі лодыжак складае больш за 4-5 см. Пры гэтым пальцы і пятка адхіляюцца да знешняй баку, а ўнутраныя скляпенні стоп «завальваюцца» ўнутр. Такая крывізна ног называецца Х-вобразнай, у адрозненне ад varus (Аб-вобразнай) дэфармацыі стоп. Калі hallux valgus дэфармацыя суправаджаецца зніжэннем вышыні скляпенняў ступні, кажуць аб плоска-вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей. Менавіта гэтая форма паталогіі часцей за ўсё сустракаецца ў дзіцячай траўматалогіі і артапедыі.\nПрычыны вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзіцяці можа быць прыроджанай або набытай. У першым выпадку вызначальнымі з'яўляюцца intrauterine парушэнні формы і размяшчэння костак ступні, а дэфармацыя стоп дыягнастуецца ўжо ў першыя месяцы жыцця дзіцяці. Да найбольш цяжкім праўду прыроджаным дэфармацый ступні ставіцца «ступня-пампавалка» або «вертыкальны таран».\nНабытая дэфармацыя вялікага пальца ступні ў дзяцей звязана з недасканаласцю tendinous-ligamentous апарата і адхіленнямі ў развіцці апорна-рухальнай сістэмы дзіцяці. Такія адхіленні звычайна выяўляюцца да 10-12 месяцаў, пры спробах дзіцяці зрабіць першыя самастойныя крокі. hallux valgus дэфармацыя ступні часцей фарміруецца ў аслабленых дзяцей з мышачнай гіпатаніі. Прычыны апошняй могуць крыцца ў prematurities дзіцяці, ўнутрычэраўнай гипотрофии, прыроджанай слабасці злучальнай тканіны, частых захворваннях дзяцей ранняга ўзросту ВРВІ, bronchitis ,pneumonias. Асаблівая ролю ў паслабленні связочно-цягліцавага і касцявога апарата ступні належыць rickets. Парушэнне static-дынамічных узаемаадносін у ніжніх канечнасцях другі раз развіваецца ў дзяцей на фоне neuromuscular захворванняў: полінейрапатыя, ДЦП, myodystrophies,поліяміеліту. hallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей можа быць следствам атлусцення і празмерных нагрузак на ступню з-за залішняй масы цела.\nЧасам hallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей развіваецца пасля траўмаў звязкаў, цягліц, костак галенкі і ступні і працяглага знаходжання канечнасці ў гіпсе. У больш рэдкіх выпадках дэфармацыя вялікага пальца ступні ўзнікае ў дзяцей з дісплазію і прыроджаным peccetur сцягна. Прычынамі вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей могуць выступаць ранняя пастаноўка дзіцяці на ножкі, няправільны падбор абутку (занадта мяккай і дрэнна фіксуе ступню).\nПры слабасці цягліцавага тонусу пад цяжарам вагі дзіцяці збор ступні уплощается, tibial мышцы, а таксама мышцы і звязкі пальцаў ступні слабеюць і расцягваюцца і не могуць утрымаць ступню ў аптымальным становішчы. Пры вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей адбываецца зрушэнне галёнкаступнёвага сустава ўнутр, а пяткі і пальцаў – кнаружы.\nСімптомы вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей\nУ большасці выпадкаў першыя прыкметы вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей бацькі заўважаюць бліжэй да 1 годзе, неўзабаве пасля таго, як дзіця зрабіў першыя крокі. Пры гэтым звяртае ўвагу, што пры хадзе малы наступае не на ўсю ступню, а на яе ўнутраны край.\nЗ цягам часу ступня набывае Х-вобразную форму, хада становіцца нязграбнай, няўпэўненай; дзеці хутка стамляюцца пры гульні з аднагодкамі, скардзяцца на болі ў ніжніх канечнасцях і пазваночніку. Да вечара ступня дзіцяці пухне, магчымыя сутаргі ў ікроножных цягліцах. Пры аглядзе абутку дзіцяці прыкметна яе нераўнамернае gerunt - абутак noster па ўнутраным боку падэшвы.\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей можа прывесці да развіцця platypodia, скарочанай канечнасці,скаліёзу, астэахандрозу, дэфармацыі таза, каленных і галёнкаступнёвых суставаў ног, артрозу.\nДыягностыка вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзіцяці можа быць ўбачана педыятрам, аднак канчаткова судзіць аб наяўнасці паталогіі і ступені яе выяўленасці дазваляе толькі агляд дзіцяці дзіцячым traumatologist-артапедам і спецыяльнае абследаванне. Пры аглядзе дзіцяці звяртае ўвагу адхіленне пальцаў і пяткі кнаружы, згладжванне скляпенняў і зрушэнне ўнутранай частцы ступні – ўнутр.\nДля канчатковага вырашэння пытанняў дыягностыкі вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей праводзіцца рэнтгенаграфія стоп, кампутарная plantography і podometry. На radiographs стоп, выкананых у 3-х праекцыях, атрымоўваецца ўбачыць змена становішча стоп адносна адзін аднаго. Кампутарная plantography дазваляе разлічыць розныя марфалагічныя параметры ступні. З дапамогай submetry ацэньваецца размеркаванне нагрузкі на розныя аддзелы ступні. Кампутарная podometry дазваляе выявіць змены, калі клінічныя прыкметы вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей яшчэ не праявіліся. У шэрагу выпадкаў з мэтай удакладніць дыягназ можа спатрэбіцца правядзенне УГД суставаў.\nДля выключэння паталогіі цэнтральнай і перыферычнай нервовай сістэмы дзеці з вальгусная дэфармацыяй ступні павінны быць агледжаны дзіцячым неўролагам.\nЛячэнне вальгусной дэфармацыі ступні ў дзяцей\nМэтай лячэння вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей служыць аднаўленне яе нармальнай формы і функцыі, умацаванне цягліцавага і ligamentous апарата.\nПры прыроджанай вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей можа спатрэбіцца імабілізацыі канечнасцяў з дапамогай гіпсавых павязак. Падбор і мадэляванне павязкі ажыццяўляецца дзіцячым артапедам з улікам тыпу дэфармацыі і градуса адхіленні ад нормы.\nНа наступным этапе (а ў выпадку набытай вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей - з самага пачатку) рэкамендуецца правядзенне ваннаў для ног, курсаў масажу ( lumborum-sacralis вобласці, суставаў ног, стоп), парафінатэрапіі, ozokerite і гразевых аплікацый,электрафарэзу, diadynamics, магнітатэрапіі, электрастымуляцыі цягліц галёнкі і ступні, ІРТ. Карысныя заняткі лячэбным плаваннем і ЛФК.\nДзеці з вальгусная дэфармацыяй ступні маюць патрэбу ў падборы індывідуальных функцыянальных вусцілак або адмысловай артапедычнай абутку з жорсткай бакавой фіксацыяй ступні і пяткі, arch support.\nДа аператыўнаму лячэнні вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей звяртаюцца адносна рэдка (прыкладна ў 7% выпадкаў). Спосаб карэкцыі вальгусная дэфармацыі ступняў у дзяцей вызначаецца індывідуальна з улікам асаблівасцяў і выяўленасці паталогіі. Найбольшае распаўсюджванне ў дзіцячай траўматалогіі артапедыі атрымалі метады перасадкі сухажыллі доўгай малоберцовой мышцы на ўнутраны край ступні з падаўжэннем ахілава сухажыллі; arthrodesis de talus-navicular сустава, накладання апарата знешняй фіксацыі і інш.\nПрагноз і прафілактыка вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей\nhallux valgus дэфармацыя ступні ў дзяцей можа дасягаць цяжкіх ступеняў, з'яўляючыся не толькі выяўленым касметычным дэфектам, але і выклікаючы функцыянальныя парушэнні канечнасці, аж да інвалідызацыі ў маладым працаздольным узросце. У выпадку невысокай ступені дэфармацыі і своечасовага лячэння магчыма поўнае аднаўленне функцыі ступні.\nУ пазбяганне развіцця вальгусная дэфармацыі ступні ў дзяцей варта выключыць нагрузку на ніжнія канечнасці дзіцяці да 7-8 месяцаў. Неабходна прытрымлівацца рацыянальнага рэжыму, які ўключае гартаванне, гімнастыку, прафілактычны масаж, паўнавартаснае харчаванне, дастатковы сон і прагулкі. Важнае значэнне мае папярэджанне рахіту, прыём вітаміна D і мікраэлементаў.\nУ абавязковым парадку варта рэгулярна наведваць педыятра, а таксама прафілактычныя агляды, якія ажыццяўляюцца спецыялістамі рознага профілю (у т. ч. дзіцячым хірургам і артапедам). Неабходна надаваць сур'ёзную ўвагу правільнаму падбору абутку для дзіцяці: яна павінна быць па памеры (малая і вялікая); выраблена з якасных натуральных матэрыялаў; мець шчыльны супинатор, жорсткія заднюю і бакавую часткі.


26 лютага | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nУ гэты дзень, 26 лютага\nПамёр Хорхе дэ Мантэмаёр (гішп. Jorge de Montemayor, нар. 1520, дакладная дата невядомая), партугальскі пісьменнік, які пісаў у асноўным па-гішпанску. Пісьменнік найбольш вядомы дзякуючы пастаральнаму раману “Дыяна”. Асобныя ўрыўкі з рамана, а таксама некаторыя любоўныя песні Мантэмаёр напісаў на сваёй роднай партугальскай мове. 26 лютага 1561 году пісьменнік быў забіты, хутчэй за ўсё, праз нейкую любоўную інтрыгу.\nНарадзіўся Крыстафер Марла (анг. Christopher Marlowe, памёр 30 траўня 1593), ангельскі паэт, перакладчык і драматург елізавецінскай эпохі, адзін з выбітных папярэднікаў Ўільяма Шэкспіра. Пра пэўныя перыяды жыцця драматурга амаль нічога не вядома, лічыцца, што ён мог быць таемным агентам ангельскай кароны ў Еўропе. Смерць Марла таксама выклікае ў даследчыкаў шмат пытанняў – пісьменнік быў забіты падчас спрэчкі ў дэптфардскай таверне, аднак прычыны гэтай спрэчкі так і не высветленыя; гэта магло быць нават замоўленае забойства. Існуюць розныя сведчанні нават адносна даты смерці Марла (называюць таксама 1 альбо 2 чэрвеня). У тыя часы нават сур’ёзна разглядалася версія, паводле якой гэта магла быць проста інсцэніроўка, а сам пісьменнік застаўся жывы. Значнае месца адводзілася Марла ў “шэкспіраўскім пытанні” – ён быў адным з “падазраваных” у аўтарстве тых ці іншых п’есаў Шэкспіра. Самы вядомы твор Марла – трагедыя “Доктар Фаўст”.\nНарадзіўся Віктор Гюго (фр. Victor Hugo, памёр 22 траўня 1885), французскі пісьменнік і тэарэтык французскага рамантызму, сябра Французскай акадэміі. Пра Гюго ёсць наступны анекдот: Аднойчы Віктор Гюго выправіўся ў Прусію. “Чым вы займаецеся?” – спытаў у яго жандар, запаўняючы анкету. – “Пішу”. – “Я пытаю, чым вы зарабляеце на жыццё”. – “Пяром”. – “Так і запішам: Гюго, гандляр пер’ем”. Анекдот іранічна адгукаецца ў заўвазе Жана Както: "Віктор Гюго дасягнуў сусветнай славы? Не думаю. Гаспадыня дома, дзе я жыву, не ведае гэтага імені".\nНарадзіўся Янка Станкевіч (памёр 16 ліпеня 1976), беларускі мовазнаўца і гісторык, доктар філасофіі (1926), аўтар шэрагу навуковых працаў.\nНарадзіўся Веркор (Vercors, сапр. Жан Брулер, памёр 10 чэрвеня 1991), французскі пісьменнік і мастак-ілюстратар. Першым творам, што выйшаў пад псеўданімам Веркор, стала аповесць “Маўчанне мора”, надрукаваная ў падпольным “Паўночным выдавецтве”, якое было арганізаванае Жанам Брулерам і П’ерам дэ Лескюрам і якое зрабілася рупарам французскага Супраціву. Аповесць “Маўчанне мора” на беларускую мову пераклаў Алесь Асташонак (“Далягляды”, 1987).\nНарадзілася Ліла Маюмдар (бенг. লীলা মজুমদার, памерла 5 красавіка 2007), бенгальская пісьменніца. Яе бібліяграфія ўлучае 125 кніг, сярод якіх зборнікі апавяданняў, 5 кніг, напісаных у суаўтарстве з іншымі пісьменнікамі, 9 кніг перакладаў і інш. Сярод жанраў, у якіх працавала Маюмдар, – дэтэктыў, гісторыі з прывідамі, фэнтэзі, а таксама творы для дзяцей, якія ўжо зрабіліся класікай.\nНарадзіўся Мішэль Ўэльбэк (фр. Michel Houellebecq), адзін з самых чытаных у свеце французскіх пісьменнікаў. Вялікі ўплыў на Ўэльбэка зрабілі творы Лаўкрафта, якому ён прысвяціў кнігу эсэ “Г. Ф. Лаўкрафт: Супраць чалавецтва, супраць прагрэсу” (1991). Ходзяць чуткі, што адзін з раманаў Ўэльбэка на беларускую перакладае Зміцер Колас.


Мінюст адмовіўся рэгістраваць прарасійскую партыю "Саюз" | Народная Воля\nМінюст адмовіўся рэгістраваць прарасійскую партыю “Саюз”\nСяргей Лушч. Фота: pravda-nn.ru\nМіністэрства юстыцыі адмовілася рэгістраваць прарасійскую партыю “Саюз”, паведамляе прэс-служба ведамства.\nМінюст праверыў данныя 150 чалавек з 1023 заснавальнікаў партыі і выявіў, што 26 з іх не існуе. Агулам у спісе заснавальнікаў пазначана 1023 чалавекі. Для рэгістрацыі партыі патрэбна не менш за 1000. Пасля праверкі Мінюста заснавальнікаў выявілася менш за неабходную лічбу.\nТаксама Мінюст выявіў недакладныя звесткі наконт месца жыхарства некаторых людзей. А ў шэрагу выпадкаў былі пазначаныя не ўсе прадугледжаныя законам звесткі.\nУ дадатак адным з заснавальнікаў выступіў чалавек, які не мае беларускага грамадзянства, што таксама парушае закон.\nУстаноўчы з’езд партыі “Саюз” прайшоў у Мінску 6 сакавіка. Узначаліў яе Сяргей Лушч, вядомы сваімі прарасійскімі поглядамі. На ўстаноўчым з’ездзе партыі прысутнічалі дэпутат Дзярждумы РФ, прадстаўнікі так званых ДНР і ЛНР, беларускі дэпутат Тэнгіз Думбадзэ, праўладны палітолаг Аляксей Дзермант і Юрый Васкрасенскі.\nЛев Марголин, член Объединенной гражданской партии: «Выборы – по-новому!»


Мысли на бумаге — Газета "Вместе!"\nЖыццё імкліва бяжыць. І чалавек бяжыць, не азіраючыся, не адчуваючы, што вінцікі яго механізма-цела расхісталіся. Трэба прыпыніцца, а чалавек працягвае бегчы, аж пакуль не ўпадзе.\n…Вера вярталася дахаты пасля лячэння ў анкалагічным дыспансеры. У акно машыны разглядвала вячэрні горад. Вось мінула плошчу Перамогі… Навучыліся ўпрыгожваць горад! Кветкі – жоўтыя, чырвоныя, сінія – прыгожа глядзяцца побач з нізкім кустарнікам.\nДома Веру, акрамя коткі Мані, ніхто не чакаў. Суседзі глядзелі Маню, пакуль Вера праходзіла лячэнне. Так атрымалася ў жыцці жанчыны, што шчасце абышло яе бокам. Юнацтва праляцела, а цяпер яна маладая пенсіянерка. Што ёй засталося? Гуляць на свежым паветры, чытаць ды бавіць час з коткай… Недзе блізенька ўжо ходзіць і старасць. А можа, і чорная пачвара смерць…\nУ Веры дактары выявілі рак грудзей. І як яна раней не заўважыла маленькага вузельчыка? Усё бегла, спяшалася… Тры разы брала шлюб, і ўсе тры разы па вялікім каханні. Але не склалася. То свякроўка лезла ў сямейнае жыццё, то маладзіца пераходзіла дарогу, а то і заўчасная смерць адбірала ў яе мужа.\nПрацавала Вера настаўніцай, потым стала завучам школы, а там і дырэктарам. Яна заўсёды паказвала сваім знешнім выглядам калегам і вучням, што настаўнік – гэта ўзор, на які павінны раўняцца ўсе. Так і бегла, не азіраючыся, не спыняючыся.\nА цяпер – прыпынак. І нікога побач, толькі котка. Маня добра ведае, дзе баліць гаспадыні. Вечарам стараецца легчы на тое месца і сагрэць.\nВера вельмі любіла жыццё… І аднойчы з’явіўся ён – малады, прыгожы. Ён вярнуў жанчыну да жыцця, удыхнуў у яе шчасце, і закруцілася кола кахання.\nНадыйшоў час праходзіць абследаванне, хвароба ёсць хвароба… Доктарка, убачыўшы вынікі аналізаў, паглядзела на Веру са здзіўленнем:\n– У вас добрыя вынікі.\n«Дзякуй табе, дарагі мой чалавек, што ты падараваў мне столькі любові, прымусіў паверыць, што ўсё будзе добра! Я буду жыць! Кожны дзень, які нам дае жыццё – вялікае шчасце».\nА жыццё бяжыць, бурліць…\nРассказы «Сцерпіцца — злюбіцца» Анны Приемко и «Звезды не ошибаются» Валентины Быстримович читайте в печатной версии газеты «Вместе!»


Бартосік Зьміцер, Падарожжы Свабоды, 21.04.2013 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2013-05-21\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. У горадзе Глыбокім сёлета пройдзе першы вішнёвы фэст. Чаму ў Глыбокім? І чаму менавіта вішнёвы? Як сьцьвярджаюць краязнаўцы, Глыбокае мае імідж гораду-саду амаль трыста гадоў. Сады былі пры кляштары кармэлітаў, пры базыльянскім кляштары.


Як можна отстирать кава з адзежы? | Інтэр'Ерныя Штучкі\nЯк можна отстирать кава з адзежы?\nАматараў танізавальных напояў часта турбуе, як отстирать кава з адзежы або выдаліць яго іншымі спосабамі. Дубільныя рэчывы і пігменты гэтага напою валодаюць устойлівымі характарыстыкамі. Кава традыцыйна выкарыстоўваюць для афарбоўвання валасоў, тканін і пражы, надаючы ім цёмныя адценні. Пасля кіпячэння пігменты гэтага натуральнага фарбавальніка становяцца досыць трывалымі, і вывесці кававае пляма можна з вялікімі намаганнямі.\nНа заметку! Пігменты кавы руйнуюцца толькі пад уздзеяннем моцных арганічных растваральнікаў.\nКаб не прыйшлося марнаваць шмат часу для знішчэння засохлых плям, рэкамендуецца забруджвання ад кавы і гарбаты прыбіраць у свежым выглядзе\nКаб не прыйшлося марнаваць шмат часу для знішчэння засохлых плям, рэкамендуецца забруджвання ад кавы і гарбаты прыбіраць у свежым выглядзе. Знайсці спосаб, як отстирать кава з адзення, калі пляма застарэлае, нашмат складаней, чым пазбавіцца ад свежага забруджвання, але рашэнне праблемы заўсёды знойдзецца. Для гэтага ў арсенале сучаснага чалавека маецца дастатковая колькасць розных сродкаў.\nЗнайсці спосаб, як отстирать кава з адзення, калі пляма застарэлае, нашмат складаней, чым пазбавіцца ад свежага забруджвання\nЯк змагацца са свежым забруджваннем\nКававыя пігменты маюць ўласцівасць замацоўвацца ў структуры валокнаў толькі пасля доўгага часу. Свежыя сляды лёгка выводзяцца з любых відаў тканіны, калі іх спачатку акуратна прамокнуць папяровымі сурвэткамі або іншым сітаватым матэрыялам. Методыкі, якія рэкамендуюць, як отстирать плямы кавы з адзення, дзеляцца на 2 групы. Праца па выдаленні забруджванняў дома адрозніваецца ад мерапрыемстваў па ачыстцы адзення ў паходных умовах.\nКававыя пігменты маюць ўласцівасць замацоўвацца ў структуры валокнаў толькі пасля доўгага часу\nКалі пляма было пастаўлена на кухні за сняданкам, то сапсаваны нарад варта зняць і застирать яго спачатку пад бруёй халоднай вады, вымываючы рэшткі вадкасці, а потым гарачай вадой з мылам "Антипятин". Вымазаную вопратку можна пакінуць отмокать на некалькі гадзін, дадаўшы ў ваду:\nсродак для мыцця посуду;\nвадкае мыла на аснове мыльніка;\nшампунь для валасоў;\nгель для цела.\nАнтипятин дапаможа отстирать пляма\nУсе гэтыя сучасныя сродкі ўтрымліваюць у сваім складзе кампаненты, выдатна якія спраўляюцца з харчовымі плямамі. Пасля іх выкарыстання забруджванне знікае без слядоў.\nКалі кубак з духмяным напоем была перакуліцца ў публічным месцы, тады на свежае пляма рэкамендуецца насыпаць соль і адпраўляцца шукаць ракавіну. Там соль, увабраўшы ў сябе рэшткі напою, прыбіраюць. Часта гэтага бывае дастаткова, каб сляды зніклі. Пры неабходнасці выкарыстоўваюць якое-небудзь вадкае сродак для мыцця і апрацоўваюць ім рэшткі плямы. Яно раскладзе пігмент, і пасля гэтага застанецца толькі змыць мыйны рэчыва з адзення. Калі ачыстка скончыцца, мокрае месца падсушваюць з дапамогай кіпрай паперы.\nКалі кубак з духмяным напоем была перакуліцца ў публічным месцы, тады на свежае пляма рэкамендуецца насыпаць соль\nКаб выпадковыя непрыемнасці не псавалі настрой, рэкамендуецца набыць і насіць у сумцы спецыяльны пятновыводитель, у склад якога ўваходзяць энзімы. Яны ператвараюць складаныя злучэння ў простыя рэчывы, і пігмент руйнуецца. Ёсць спецыяльныя пасты, якія ўтрымліваюць у сабе растваральнік і адсарбент. Імі вельмі зручна карыстацца, калі непрыемнасць здарылася па-за домам.\nВажна! Сляды ад кавы на вопратцы пасля высыхання могуць цалкам сапсаваць адзенне з далікатных тканін, таму як отстирать іх не атрымаецца з-за асаблівасцяў сыходу за элітнай адзеннем.\nСляды ад кавы на вопратцы пасля высыхання могуць цалкам сапсаваць адзенне з далікатных тканін\nУ продажы маюцца ролікавыя пятновыводители, алоўкі, якія спецыяльна прызначаныя для выводзін такіх плям. Перад іх выкарыстаннем разліты напой акуратна збіраюць паперай, хутка ўбірае ў сябе вадкасці, затым на забруджаную паверхню наносяць дзяжурнае сродак і чакаюць, пакуль яно высахне. Праз 15-20 хвілін ачыстка сканчаецца, і рэшткі выкарыстоўванага прэпарата лёгка прыбіраюцца. Своечасовае выратаванне каханай адзення ад стойкіх плям з дапамогай такіх сродкаў значна эканоміць бюджэт і нервовую сістэму.\nСпосабы барацьбы са старым забруджваннем\nКалі жанчына сапраўды ведае, як отстирать кава з адзення, калі застарэлае пляма было выяўлена на вопратцы блізкага чалавека, то гэта паказвае на яе прафесіяналізм, і выклікае павагу ў вачах навакольных.\nАдзін з самых простых спосабаў, як отстирать плямы кавы з адзення, - гэта выкарыстоўваць парашковыя пятновыводители ад розных вытворцаў\nАдзін з самых простых спосабаў, як отстирать плямы кавы з адзення, - гэта выкарыстоўваць парашковыя пятновыводители ад розных вытворцаў. Яны стварылі іх у якасці адказу на пытанне, як эфектыўна отстирать розныя складаныя забруджвання. Іх выкарыстоўваюць як пральныя парашкі. Яны маюць у складзе не толькі традыцыйныя для мыйных сродкаў кампаненты, але і розныя дадаткі, што знішчаюць плямы. Многія з іх патрабуюць ручной мыцця ў прахалоднай вадзе і выдатна спраўляюцца з усімі ўстойлівымі забруджваннямі.\nВытворцы да сваёй прадукцыі прыкладваюць не толькі рэкламнае апісанне сродкі, але і папулярна, з усімі падрабязнасцямі, апісваюць, як ім карыстацца. Карыстачу застаецца толькі прымяніць пакрокавую інструкцыю і прывесці сапсаваную рэч у парадак.\nВытворцы да сваёй прадукцыі прыкладваюць не толькі рэкламнае апісанне сродкі, але і папулярна, з усімі падрабязнасцямі, апісваюць, як ім карыстацца\nВырашыць праблему, як отстирать кава з адзення, калі ў запасе няма такога цудоўнага сродку, дапамогуць парашкі з энзімамі або кіслародныя адбельвальнікі. Айчынныя вытворцы прапануюць досыць вялікі выбар недарагіх бія парашкоў, якія актыўна знішчаюць ўстойлівыя забруджвання ў працэсе звычайнай мыцця. Для поўнай перамогі над застарэлым плямай ад кавы рэкамендуецца рэч замачыць у халоднай вадзе, а пляма багата засыпаць парашком і даць магчымасць энзімам або кіслароднай формуле выканаць сваё прызначэнне. Вытворцы сцвярджаюць, што працэс ачышчэння скончыцца праз 3 гадзіны, і самыя трывалыя забруджвання знікнуць.\nСправіцца з плямамі дапамогуць дапамогуць парашкі з энзімамі або кіслародныя адбельвальнікі\nПрасцей за ўсё вырашыць праблему, як отстирать кава з белай адзення, калі яна пашытым з баваўнянай тканіны. Любы вадкі Адбельвальнік, які змяшчае хлор, дапаможа пазбавіцца ад забруджвання на працягу некалькіх хвілін. Некаторыя для гэтага выкарыстоўваюць\nЛюбы вадкі Адбельвальнік, які змяшчае хлор, дапаможа пазбавіцца ад забруджвання на працягу некалькіх хвілін\nУсе яны маюць ўласцівасць раствараць і абескаляроўваюцца самыя ўстойлівыя пігменты. Гэта разавыя сродкі для мыцця. Яны патрабуюць да сябе ўвагі, таму што пры працяглым ужыванні раз'ядаюць валакна, і тканіна хутка прыходзіць у заняпад і ператвараецца ў загадкавую сетку.\nБольш моцнае ўздзеянне на ўстойлівыя пігментныя плямы маюць замежныя парашкі з кіслародным Адвельвальнікам, завезеныя з Паўднёвай Карэі і Японіі\nБольш моцнае ўздзеянне на ўстойлівыя пігментныя плямы маюць замежныя парашкі з кіслародным Адвельвальнікам, завезеныя з Паўднёвай Карэі і Японіі.Яны дарагія, але здольныя отстирать нават старыя плямы, якія перажылі ні адно мыццё і працягвалі нагадваць пра сваю прысутнасць шэрымі разводамі на каханай вопратцы. Выкарыстанне такіх парашкоў рэкамендуецца, калі ёсць праблема, як отстирать кава з белай адзення.\nЯкія хатнія сродкі можна выкарыстоўваць\nПростыя бытавыя сродкі таксама дапамагаюць пазбавіцца ад кававых плям.\nСода можа быць выкарыстана ад кававых плям\nУ якасці традыцыйных растваральнікаў харчовых забруджванняў можна выкарыстаць:\nнасычаны раствор солі;\nлюбы сродак для мыцця для тоўсты посуду;\nМыйны сродак для тоўсты посуду дапаможа пазбавіцца ад плямаў кавы\nЗ дапамогай гэтых сродкаў таксама можна вырашыць праблему, як отстирать плямы кава з любой адзення.\nГліцэрына перад ужываннем абавязкова трэба нагрэць\nГліцэрына перад ужываннем абавязкова трэба нагрэць, каб ён пачаў актыўна працаваць. Яго наносяць з дапамогай ватовага ці марлевага тампона і пакідаюць дзейнічаць.\nВадкасці змешваюць з адсарбентаў, у ролі якіх выступаюць тальк, крухмал або сода. Створаная ў хатніх умовах чысцяць паста працуе не горш за тыя, якія вырабілі вытворцы. Абавязковай умовай з'яўляецца папярэдняе тэставанне тканіны на сумяшчальнасць інгрэдыентаў.\nВадкасці змешваюць з адсарбентаў, у ролі якіх выступаюць тальк, крухмал або сода\nТрэба ўлічваць, што вадкія арганічныя растваральнікі маюць благі пах і патрабуюць мер засцярогі. Працаваць з імі трэба ў памяшканнях, дзе пастаянна цыркулюе паветра. Падчас працы рукі, вочы, органы дыхання павінны быць абаронены, інакш можна атрымаць пабочны эфект ад хутка выпараюцца рэчываў.\nТрэба ўлічваць, што вадкія арганічныя растваральнікі маюць благі пах і патрабуюць мер засцярогі\nВадкасці, якія змяшчаюць вялікі працэнт спірту, можна выкарыстоўваць у якасці арганічнага растваральніка самастойна. Іх наносяць на сухое пляма, затым пакідаюць на некаторы час да знікнення забруджвання, пасля чаго рэч адразу ж сціраюць.\nВадкасці, якія змяшчаюць вялікі працэнт спірту, можна выкарыстоўваць у якасці арганічнага растваральніка самастойна\nНасычаны раствор солі добра спраўляецца з плямамі ад солі, але патрабуе ўважлівага шматразовага апалосквання. Соль надае дадатковую свежасць каляровым рэчаў і не псуе фарбы.\nВажна! Пасля апрацоўкі арганічнымі растваральнікамі рэч трэба памыць з любым мыйным сродкам, каб нейтралізаваць дзеянне актыўнага рэчывы.\nГэта дазволіць спыніць рэакцыі, якія адбываюцца на тканіны, і павялічыць тэрмін эксплуатацыі рэчы.\n← Як ачысціць белую падэшву абутку?\nЯк вывесці шарыкавую ручку з адзення, не сапсаваўшы яе? →\nСціплы дом для маладой сям'і (Сіднэй)\nПадарунак маме на 8 марта: рэкамендацыі і лепшыя варыянты


Культура - Не выходзячы з пакоя?\nКадр са стужкі “Test-730”.\n“Test-730” зроблены як для тых, хто адпрацоўвае ці адпрацаваў сваё размеркаванне, так і для тых, хто сутыкаецца з любымі цяжкасцямі на сваім шляху пасля ўніверсітэта, — напярэдадні паказу распавяла пра сваё кіно Дар’я. — Усім гэтым людзям, якімі, магчыма, з’яўляецеся вы, я хачу пажадаць заставацца вынаходлівымі і моцнымі, прасцей ставіцца да любога выпадку. Нават з доляй іроніі, як гэта робяць мае героі, якімі я іх убачыла”.\nДоктар Саша, харэограф Насця і геолаг Аксана. Тры героі “Test-730” — і тры падобныя шляхі размеркавання выпускніка, які не па сваёй волі патрапіў у чужы асяродак. Рэжысёр падкрэсліла, што свядома абірала ў персанажы маладых людзей, якія былі вымушаны паехаць у тыя месцы, дзе не планавалі быць. Сашы дасталася пасада ў вёсцы Дуброўна, Насця патрапіла ў школу мастацтваў у Стоўбцах, Аксана — у філіял Нацыянальнага навукова-вытворчага цэнтра па геалогіі ў Слуцку. Як вытрымаць тэст у 730 дзён, калі не задавальняюць ні заробак, ні ўмовы пражывання, ні атачэнне? Здаецца, матыў, якіх многіх прымусіць узнавіць мінулыя і бягучыя несправядлівасці, але… Але “мастацка-дакументальная стужка”, як прадстаўляе яе Дар’я, абарочваецца дзіўным расповедам пра адарванасць маладога пакалення ад жыцця. У лепшым выпадку — расповед пра сталеннне, у горшым — пастановачны эстэцкі репартаж з дакументальнымі элементамі.\nШто адразу ў адмоўным сэнсе “чапляе” ў карціне: яе дзіўная апавядальнасць і ілюстратыўнасць. Сваю гісторыю расказвае Саша, потым Насця, потым Аксана. Стужка будуецца з адказаў выпускнікоў на пытанні-стрыжні і адпаведныя візуальныя шэрагі, якія часам “таўталагічна” пацвярджаюць маналогі герояў. Што за адчуванні былі, калі размеркавалі? Як героі вырашылі абраць сваю спецыяльнасць? Як пачуваюцца яны на новым месцы? У якіх умовах жывуць? Мы крочым па зададзеных рэжысёрам сцежках: працоўны антураж, умовы пражывання, правінцыйны асяродак гарадоў і вынайдзеныя маладымі людзьмі ўласныя “зоны камфорту”. Фільм мае дакладную канцэпцыю — лінію самоты выпускнікоў у чужой прасторы, іх саматэрапію і самаразвіццё ў абставінах, якія склаліся. Аднак “каркас” пастаноўкі замацаваны так моцна, што важны пасыл ператвараецца ў кіно са спустошаным нутром.\nВось мы бачым, як героі прачынаюцца ў сваіх кватэрах і пакоях, як снедаюць, як ідуць ці едуць на працу: хтосьці нават на машыне. Як выглядае іх працоўнае месца, яны ў ім. І ўпрыгожаная мова рэпартажу дакладна фіксуе выбраныя “натуры”, змяшчаючы ў цэнтр постаці таленавітых людзей. Шмат партрэтаў выпускнікоў — на вуліцы, у памяшканні. Кожная “глава” багатая на паўторы і любаванні. Ёсць больш аб’ёмныя і прыгожыя выхады герояў да рэчкі, у лес, у парк, — але разумеш, што пейзаж тут адно адлюстраванне ўнутранай перамогі выпускнікоў над абставінамі. Рэжысёрка скарыстоўвае пейзаж, але не дае яму распавядаць за сябе. Ніводнай сцэны стасункаў з людзьмі з іх атачэння. Аўтарка, імкнучыся не распыляцца на іншае, замыкае маладзёнаў у герметычны абшар, дзе чужым аказваецца жыццё з яго непрадказанасцю. Як доктар Саша кантактуе са сваімі пацыентамі? Як Насця ладзіць з дзецьмі ў Мікалаеўшчыне, якія так яе вымотваюць? Які калектыў у геолага Аксаны? Чым Слуцк адрозніваецца ад Стоўбцаў? Што ёсць унікальнага ў Дуброўне? Усё гэта аказваецца неістотным і няважным для вытрымкі галоўнай ідэі. Ёсць момант прымусовага размеркавання — і яго трэба вытрымаць за кошт уласных рэсурсаў. І пажадана — увогуле не выходзіць з пакоя, бо там могуць сустрэцца іншыя людзі.\nПерад гледачом разгортваецца прастора ўмоўнага рэгіёна, дзе партрэты герояў на фоне ўказальнікаў гарадоў, іх быццё ў рабочым і хатнім антуражы — не больш, чым фактурная карцінка, закліканая паказаць дыспазіцыі: прагрэсу — і рэгрэсу, маладосці — і забыцця, прыгажосці — і закінутасці. Тое, што ў гэтых месцах таксама жывуць людзі, рэжысёрку не цікавіць. Пра дэматыватары выпускнікоў даведваемся толькі са словаў апошніх: моладзь на месцах п’е, суседзі пляткараць, няма куды схадзіць, не знайсці блізкіх па духу людзей… Але візуальных пацверджанняў таму адчужэнню новага чалавека ў іншым соцыуме няма. І самае цікавае, што ў выніку пры падобным наратыўным згушчэнні фарбаў закрытымі і перадузятымі, інфантыльнымі пачынаюць выглядаць самі персанажы, замкнёныя па ўласнай волі ў кола завядзёнкі.\n“Гэты правінцыйны горад, у якім мне даводзіцца жыць…” — разважае ў стужцы Насця на фоне пейзажаў невялікага гарадка, дзіўным чынам складаючы сказ. Мы трапляем у дакументальную пастаноўку, дзе персанажам адведзены ролі, якія яны ахвотна іграюць. Дакументальнае кіно, вядома, таксама мае сваю рэжысуру, пастановачныя элементы і, як гаворыць яго сучасны класік Віктар Аслюк, праўду, але ў выпадку з “Test-730” аўтарка знішчыла сваёй канцэпцыяй усё жывое. Тое, што нараджаецца ў працэсе сутыкнення герояў, рэжысёра, асяродка, што называюць жывой тканінай фільма — у стужцы па вызначэнні адсутнічае.\nУвогуле акурат назва верша Іосіфа Бродскага “Не выходзь з пакоя, не здзейсняй памылкі…” дакладна ілюструе недахопы фільма. Не выходзь з пакоя — таму што там паскудства і нічога новага, а ўсё, што магчыма, — гэта скарыстаць час на ўласнае развіццё. У прынцыпе, Саша, Насця і Аксана гэта і робяць. Хтосьці вырабляе аленя з паперы, хтосьці вучыцца граць на барабанах, хтосьці займаецца ёгай у парку. Але жыццё не такое простае, і часам хобі ды арт-тэрапія не здольныя выратаваць ад абставін, у якія трапляеш. Размеркаванне можа быць настолькі розным, наколькі рознымі могуць быць і куткі Беларусі.\nІ калі мы зайшлі ў гэтую ваду, дазволю сабе ўзнавіць самыя розныя выпадкі. Як аднаму чалавеку размеркаванне зламала жыццё, назаўжды адбіўшы ахвоту ад любімай справы, а іншаму — наадварот — адкрыла новыя магчымасці. Як нітка, якая цягне да клубка, гэтая тэма разгортвае веер пытанняў, датычных нашых рэалій. Чаму выпускнікі не маюць выбару падчас размеркавання? Ці нармальна тое, што маладыя спецыялісты не даязджаюць да малых мястэчак і вёсак? Як падцягнуць узровень жыцця рэгіёнаў, каб моладзь пагаджалася ехаць у правінцыю? Размеркаванне — як сімптом, які дэманструе спецыфіку пераходнай постсавецкай сістэмы. Гэта тэма, вартая няспынных абмеркаванняў і даследаванняў, безумоўна, неаднаразовых да яе падыходаў, шматлікіх выказванняў у полі мастацтва. У выпадку з фільмам Дар’і Кароль мы не выходзім з “пакоя” схематычных уяўленняў пра яго.


Галоўная ➠ Выбар тэхнікі для дома ➠ Электронныя абагравальнікі для дома віды і асаблівасці\nАпублікавана 15.03.2013 11:11\nМіжсезонне самая адваротная пара для насельнікаў гарадскіх кватэр: ацяпленне яшчэ не ўключылі альбо ўжо выключылі, а на вуліцы пахаладала, адпаведна стала холадна і дома.\nКаб хоць як-то вырашыць гэтую праблему і сагрэцца ў сваёй кватэры, людзі вырашаюцца на куплю электроннага абагравальніка.\nТакія ацяпляльныя прыборы маюць некалькі галоўных відаў, якія адрозніваюцца па вонкавым абліччы, канструкцыі і метадзе падагрэву памяшкання. Таму перад купляй варта грунтоўна вывучыць здольнасці, таксама перавагі і недахопы кожнага з іх.\nЦяплавы вентылятар. Асноўным перавагай гэтага віду электраабагравальнікаў з'яўляецца малая кошт. Яны таксама вельмі лёгкія, што спрашчае перасоўванне іх па пакоі альбо, да прыкладу, транспарціроўку на дачу. Недахопам ж будзе тое, што яны імкліва астываюць, вельмі гулкія, таксама «ганяюць» пыл па пакоі.\nАлейныя абагравальнікі. Такія прыборы досыць павольна награваюць памяшканне, затое пазней вельмі доўга астываюць, падтрымліваючы цяпло ў пакоі. Яны могуць мець плоскую форму альбо ж у выглядзе звычайных металічных радыятараў. Звычайна, вельмі цяжкія, але маюць колца для палягчэння іх перамяшчэння. Вельмі ціхія. Час ад часу могуць выпраменьваць адваротны алейных пах.\nКанвектары. Яны могуць вельмі імкліва павысіць тэмпературу ў памяшканні. Іх корпус не вельмі грэецца падчас працы, адносна ціхія, асабліва ў параўнанні з цеплавентылятар, могуць размяшчацца як стацыянарна на сценцы, так і нярэдка маюць колцы для перамяшчэння. У цэлым вельмі камфортнае і зручнае рашэнне, але мала даражэй сваіх канкурэнтаў.


Зялёны Тамат варэнне Рэцэпт\nАмерыканская ежа Цытрусавыя Рэцэпты Памідоры Рэцэпты Прыправы і соусы Правалы і спрэды\nУ амерыканскай традыцыі, зялёныя памідоры ў лепшым выпадку смажаныя, а ў горшым кампост. Але гэта ігнаруе іх патэнцыял. Памідоры садавіна, у рэшце рэшт, і няспелы або не могуць быць выкананы ў запаведніках. Няспелыя зялёныя памідоры ня хапаюць лісіны водар сваіх спелых калегаў, але ёсць ажыўленая кіслотнасць і расліннага якасць, якое гуляе добра, як сочыва.\nГэта проста захаваць, але можа быць рэальным адкрыццём. Гэта, вядома, добра працуе з сырам, так як амаль усе джэмы рабіць, але працуе дастаткова проста пікантным, што ён можа быць выкарыстаны ў якасці прыправы, як чатни. Плён зорка тут, ва ўсёй сваёй красе несалодка.\nЗялёныя памідоры, у дадзеным выпадку, з'яўляюцца няспелымі стандартнымі чырвонымі памідорамі, як біфштэкс. У той час як вы можаце выкарыстоўваць памідоры, якія зялёныя, пры паспяванні, як Зялёная зебра, або Tomatillos, якія звязаны з таматамі, але розныя, вынік будзе іншым.\nПаколькі кіслотнасць таматаў моцна вар'іруе, нават калі няспелыя, гэты рэцэпт не рэкамендуецца для вадзяной лазні кансервавання . Трымаеце гэты свежы і выкарыстоўваць хутка, ці замарозіць яго для больш працяглага шляху.\nГэты рэцэпт прыходзіць ад майго сябра Марцаў Брыгантыя, які вучыць, якія захоўваюць класы ў Эмілія-Раманья. Яна таксама дала рэцэпты просты , але элегантны цытрынавы мармелад , Абате грушы кансерваваць з лімонам і арэха , а таксама традыцыйныя Romagnolo захаваць пад назвай смакаваць. Калі вы хочаце навучыцца захоўваць з Перуджа, я магу ўзяць вас там.\n3⅓ фунтаў (1,5 kiloggrams) зялёныя памідоры\n1 фунт (450 г) цукру\nВымыйце зялёныя памідоры, і высушыце. Выдаліць асяродак. Нарэзаць памідоры на невялікія кавалачкі, выдаліўшы насенне. Змесціце кавалачкі памідор у вялікім, амічных чыгуне з цяжкім дном. Разыначка цытрыны, і захаваць разыначку астуджаную ў невялікай місцы з невялікай колькасцю цытрынавага соку, каб трымаць яго гидратированным. Дадайце цукар і сок паловы цытрыны. Змяшайце, і пакінуць у халадзільніку, пакрыты, каб вымочваць на працягу ночы.\nНа наступную раніцу, памідор павінен вылучацца дастатковую колькасць вадкасці. Змесціце гаршчок па сярэдняй высокай тэмпературы, і давесці да кіпення, памешваючы, каб пазбегнуць заўчаснай вулканізацыі. Паменшыце агонь да нізкага кіпення, і варыць на працягу прыблізна гадзіны, зноў памешваючы. Калі сумесь адрываецца ад рондаля пры мяшанні выдаліць з цяпла. Дадаць цытрынавую цэдру. З погружной блендер, пюрэ сумесь старанна. З іншага боку, выкарыстоўваць звычайны блендер, якія працуюць у пакетным рэжыме.\nВыліце варэнне ў чыстыя банкі і даць астыць да пакаёвай тэмпературы. Друк і захоўваць у халадзільніку да трох тыдняў, або ў маразілцы да трох месяцаў.\nШакалад узбітыя сліўкі\nСпаржа порей кіч\nЯк зрабіць праступіла помадный або Gum Paste\nБез глютена Сэндвіч начынкамі\nХуткі і лёгкі Піва Bratwurst Рэцэпт\nШкілеты ў шафе Рэцэпт


Для творчага развіцця з творчым падыходам | Настаўніцкая газета\n17.01.2017 17.01.2017 - 8:14Навіны рэгіёнаў\nНаш час патрабуе ад школы наватарскіх падыходаў да выхавання асобы дзіцяці. Разам са многімі іншымі прынцыпамі сёння агульнаадукацыйным установам неабходна арыентавацца на інавацыйныя працэсы ў педагогіцы, накіраваныя на фарміраванне творчай асобы вучня. Задача сучаснага педагога — не толькі даць навучэнцам неабходныя веды, але і навучыць творча мысліць. Дасягнуць гэтага не заўсёды лёгка. Як жа зрабіць так, каб кожнае дзіця хацела вучыцца, само імкнулася да развіцця свайго творчага патэнцыялу? Якія методыкі выкарыстоўваць у рабоце, каб максімальна раскрыць таленты навучэнцаў? Над гэтымі пытаннямі надоечы разважалі ўдзельнікі рэспубліканскага інавацыйнага праекта “Укараненне мадэлі стварэння адзінай адукацыйнай прасторы па выяўленні і суправаджэнні творча адораных дзяцей ва ўмовах агульнай сярэдняй адукацыі”.\nУ інавацыйным праекце прымаюць удзел чатыры ўстановы адукацыі з Магілёўскай, Брэсцкай абласцей і Мінска. За два гады педагогі кожнай навучальнай установы назапасілі нямала станоўчых напрацовак па заяўленай тэме, стварылі шэраг аўтарскіх заняткаў. Для абмену вопытам настаўнікі сабраліся на чарговы семінар-практыкум.\nСваю сістэму работы калегам прадстаўлялі інавацыйныя пляцоўкі Магілёўшчыны, а менавіта педагагічныя калектывы сярэдніх школ №№ 2 і 33 абласнога цэнтра. Удзельнікі мерапрыемства наведалі ўрокі, папрысутнічалі на майстар-класах, праслухалі даклады і самі выступілі з прапановамі наконт далейшай рэалізацыі праекта.\nЯк неаднаразова было адзначана на семінары, выкарыстанне ў адукацыйным працэсе прыёмаў і метадаў навучання, якія развіваюць творчыя здольнасці дзяцей, становіцца ўсё больш актуальным, бо неталенавітых навучэнцаў няма. Калі школьнік не валодае творчымі здольнасцямі, ён можа паспяхова праявіць сябе ў нечым іншым. Настаўнік павінен разглядзець у кожным навучэнцы яго індывідуальнасць, яго схільнасці. Менавіта таму ў ходзе мерапрыемства шмат увагі было ўдзелена як непасрэдна спосабам раскрыцця дзіцячых талентаў, так і ўдасканаленню прафесіяналізму педагогаў.\n— Навучыць дзяцей творчасці можа толькі той, хто сам умее творча працаваць. У сувязі з гэтым вывучэнне новых метадаў работы, удасканаленне педагагічных навыкаў — задачы, якія мы ставім перад сабой. У абласным інстытуце адукацыі праводзяцца вучэбныя сустрэчы, курсы павышэння кваліфікацыі для настаўнікаў. Разам з асабістым імкненнем педагогаў да самаразвіцця гэта прыносіць станоўчыя вынікі ў рабоце, — падкрэсліла метадыст МДАІРА Вікторыя Цюко.\nУ сярэдняй школе № 2, якая мае мастацкую накіраванасць, увесь педагагічны калектыў імкнецца да таго, каб кожнага навучэнца прывесці да яго асабістага поспеху. Тут дзеці маюць магчымасць рэалізаваць сябе ў мастацкай творчасці. У сярэдняй школе № 33 Магілёва настаўнікі робяць акцэнт на павышэнні пазнавальнай цікавасці і творчай актыўнасці дзяцей. Да таго ж педагогі працуюць над раскрыццём дзіцячых талентаў у цесным супрацоўніцтве з бацькамі. Такі тандэм дазваляе дасягаць поспехаў і ў творчасці, і ў вучобе.\nПасля заканчэння мерапрыемства ўдзельнікамі інавацыйнага праекта было прынята рашэнне абагульняць і распаўсюджваць назапашаны вопыт, а таксама ўкараняць станоўчыя распрацоўкі ў шырокую адукацыйную практыку.


Ягадны тыдзень для нягневіцкіх малят – NG-PRESS.BY\nЛета – сезон смачных і карысных ягад, з’яўлення якіх усе чакаюць з вялікім нецярпеннем. Пад дэвізам: “Хто ягадку кладзе ў рот, той здаровы цэлы год” у Нягневіцкім яслях-садзе Навагрудскага раёна прайшоў ягадны тыдзень.\nПадчас гульнявой сітуацыі “Маша і Мядзведзь збіраюць ягады” дзеці пашырылі і замацавалі веды пра садовыя і лясныя ягады. Педагогі разам з дашкалятамі гулялі ў ягаднае лато, разглядалі ілюстрацыі з выявамі ягад, чыталі мастацкую літаратуру, а таксама выконвалі даследаванні – спрабавалі ягады на смак, разглядалі іх па форме, колеры, адгадвалі загадкі.\nЗ задавальненнем хлопчыкі і дзяўчынкі гулялі ў рухомыя гульні “У мядзведзя ў бары”, “Збяры ягады”, дыдактычныя гульні “Якое варэнне”, “Падбяры прыметы”, “Які? Якая? Якое?”, дзе замацавалі веды пра ягады нашых лясоў. Разважаючы над прыказкай “Усякую ягадку ў рукі бяруць, ды не ўсякую ў кошык кладуць”, дзеці даведаліся пра атрутныя ягады, зрабілі выснову, што ягады можна збіраць і есці толькі з дазволу бацькоў. Замацоўваючы атрыманыя веды ў прадуктыўнай дзейнасці, маляты азнаёміліся з новым прыёмам лепкі – маляваннем пластылінам – і зляпілі кошыкі ягад.\nВыхавальнікі падрыхтавалі наглядную інфармацыю для бацькоў “Ягаднае лета” пра карысць і шкоду ягад для здароўя дзіцячага арганізма. А сем’і нашых выхаванцаў Назара Беўза, Акіма і Ігната Емельяновічаў, Соні Бахар, Максіма Кісяля і Ані Лейка паўдзельнічалі ў фотавыставе “Ах, якая ягадка!”.\nПраведзеныя мерапрыемствы дапамаглі выхаванцам папоўніць веды пра садовыя і лясныя ягады, адчуць прыгажосць і шчодрасць роднай зямлі, абудзілі цікавасць да навакольнага свету, а самае галоўнае, дзеці засвоілі, што ягады – карысныя і смачныя прадукты для захавання здароўя.


Каза, Мядзведзь, Бусел, Дзед і Баба… Ужо мала ў каго гэты пералік асацыюецца з Калядамі. Але ў ранейшыя часы без гэтых персанажаў было складана ўявіць калядаванне – святочны абыход вёскі з песнямі і віншаваннямі. Працягваюць традыцыі між іншага ў Горадні. І ўжо не першы год.\n«Аднаўляць Каляды ў Горадні пачалі каля трыццаці год таму, напрыканцы 80-х. Гэтым тады займаўся гісторыка-культурны клуб «Паходня« на чале з Міколам Тарандой», – узгадвае калядоўніца Марыся Харэвіч.\nУ 80-я, не было ані сцэнару, ані галоўных персанажаў – казы і мядзведзя\nСпевамі натхняліся ў вёсках, потым прыязджалі ў горад і хадзілі да сваіх знаёмых. Праз гады, агульнымі намаганнямі, з’явіўся сцэнар, і калядаванне стала больш нагадваць спектакль.\nШтогод у сцэнар дадаюцца новыя рысы\nСёлета, напрыклад, пад фініш каляднага спектаклю пачыналася жартоўная трагедыя з рысамі нашага часу: калі Каза нібыта памірала, у хату да гаспадароў нечакана грукаўся «міліцыянт», каб скласці пратакол, і нават «адкатаць» адбіткі пальцаў.\nАктыўныя маладзёны штогод завітваюць у хаты да тых, хто іх ужо чакае. Спісы складаюцца загадзя. А таму і людзі ставяцца да калядоўнікаў вельмі адкрыта і прыязна.\n«Калі прыходзяць да нас калядоўшчыкі, дзеці ўжо іх чакаюць. Яны ведаюць Казліцу, яны ведаюць Мядзведзіка. Яна рыхтуюцца да гэтага свята і ты рыхтуешся разам з імі. І гэта ўжо не проста пасядзелкі за сталом – гэта агульнае свята, якое становіцца чароўным!», – даводзіць гаспадыня Юлія Мялешка.\nЛічыцца, што новы год будзе шчаслівейшы, калі на Каляды ў хату завітае Каляда. Але ж і аддзячыць трэба адпаведна: шчодра адарыць калядоўнікаў прысмакамі.\nТэгі: калядоўшчыкі Каляды Каляды ў Беларусі Марыся Харэвіч святочныя дні святы Юлія Мялешка


Публікацыі па тэме «За Свабоду» | Новы Час\nПа месцы прапіскі Юрася Губарэвіча прайшоў ператрус. Забралі яго былую жонку. Дапоўнена\nПрацягваецца ціск на грамадскі рух «За свабоду».\nCтаршыня руху «За Свабоду» Юрась Губарэвіч распавёў пра новы збор сродкаў на святкаванне Дня Волі.\nЮры Губарэвіч: «Прысуд абсалютна абсурдны»\nЮры Губарэвіч нагадвае, што грамадзянская супольнасць змагаецца за адмену платы для міліцыі, якую патрабуюць улады за правядзенне масавых мерапрыемстваў.\nУмовы ўтрымання — жудасныя, прыбіральняў у камерах няма, кажа сябра Руху «За Свабоду» Ігар Салавей, які адбыў 5-суткавы арышт за акцыю ў ІЧУ Пінска.\nУдзельнікі каардынацыйнай групы «ЕС-Беларусь» з Бруселю правялі 5 красавіка сустрэчу з прадстаўнікамі беларускай апазіцыі.\nМінгарвыканкам не даў дазволу на правядзенне Дня Волі\nАдзін з заяўнікаў шэсця на Дзень Волі, сябра Руху «За Свабоду» Аляксандр Русевіч атрымаў сёння адказ з Мінгарвыканкаму.\nЗа адкрыццё помніка Слуцкаму збройнаму чыну сёння сабрана 500 подпісаў\nУ суботу, 14 студзеня, у цэнтры Слуцка актывісты руху «За Свабоду» і сябры ініцыятыўнай групы "Дзея" збіралі подпісы за ўсталяванне помніка героям Слуцкага збройнага чыну.\nРух «За Свабоду» распачаў збор подпісаў у падтрымку «Белсату»\nРух «За Свабоду» сур’ёзна занепакоены інфармацыяй пра магчымае істотнае скарачэнне вяшчання тэлеканалу «Белсат» і пераводзе яго на рускую мову, сказана ў заяве, прынятай сёння на Радзе арганізацыі.\nВіталь Амяльковіч абскардзіў адмову назваць вуліцу ў гонар Слуцкіх паўстацаў\nСтаршыня Мінскай абласной арганізацыі Руху «За Свабоду» Віталь Амяльковіч абскардзіў адмову слуцкіх уладаў перайменаваць вуліцу Камсамольскую ў вуліцу Слуцкіх паўстанцаў.\nУ нядзелю з 12.00 у цэнтры Слуцку стаіць вялікі агітацыйны пікет пад бел-чырвона-белымі сцягамі ў падрымку кандыдата ад Руху «За Свабоду» Аліны Нагорнай. У ім прымае ўдзел як давераная асоба намеснік старшыні Руху Алесь Лагвінец.\nАсноўныя мэты пікета — акцэнтаваць увагу выбаршчыкаў на еўрапейскім выбары кааліцыі правацэнтрыстаў, якая ўключае Рух «За Свабоду», Аб'яднаную грамадзянскую партыю і "Беларускую хрысціянскую дэмакратыю", а таксама выступіць у абарону свабоды слова.


Абмен RUB Ківі на Правады UAH — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nАбмен RUB Ківі на Правады UAH\nКурсы абмену Ківі Расійскі Рубель на Правады Украінская Грыўна\nRussian Ruble QIWI to Wire Ukrainian Hryvnia — QWRUB to WIREUAH\nКіві RUB на Правады UAH\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Ківі Расійскі Рубель на Правады Украінская Грыўна па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты WIRE UAH. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Украінская Грыўна выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы WIRE UAH і QW RUB атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Расійскі Рубель Ківі на Правады Украінская Грыўна у пачатку табліцы.\nКанверсія QWRUB → WIREUAH ажыццяўляць 4 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць QW RUB на WIRE UAHу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Правады UAH і прадаць Ківі RUB\nКупля Правады Украінская Грыўна\nUAH Правады на Ківі RUB\nПравады Украінская Грыўна\nWire Transfer – гэта грашовы перавод ад аднаго асобы да іншага, які ажыццяўляецца з дапамогай электроннай (кампутарнай) сувязі. Электронны пераклад можа быць унутраным (у межах адной дзяржавы) і міжнародным (international Wire Transfer), што ўплывае на ўмовы яго адпраўкі ў частцы тэрмінаў, тарыфаў і набору неабходных рэквізітаў. Важным умовай Wire transfer з'яўляецца наяўнасць у меркаванага атрымальніка банкаўскага рахунку (электроннага рахункі ў аплатнай сістэме), рэквізіты якога дазваляюць ідэнтыфікаваць пасярэдніка аперацыі – крэдытнае ўстанова або аплатны сэрвіс. Ukrainian hryvnia — нацыянальная валюта Украіны, названая ў гонар старажытнарускай грыўны. Грыўна дзеліцца на 100 капеек. Код валюты па ISO 4217 — UAH, лічбавы — 980. Афіцыйны знак — ₴.\nКурс Ківі RUB на Правады UAH\nАбмяняць Ківі Расійскі Рубель на Правады Украінская Грыўна\nobmenka.ua ₽1 ₴0.37721614 ₴194,790\nplatiwm.biz ₽1 ₴0.37693178 ₴188,529\nexchanger1.com ₽1 ₴0.37664783 ₴517,265\nworldchange.ru ₽1 ₴0.37650602 ₴39,563\nExchange RUB QIWI to Wire UAH\nОбмен RUB Киви на Wire UAH\nОбмін RUB Ківі у Wire UAH\nIntercambio RUB QIWI a Alambre UAH\nАлмасу RUB Киви на Сымдар UAH


Калі дзеці без нагляду — Івацэвіцкі веснік - газета Івацэвіцкага раёна || Ивацевичский район\nГлавная → 1 → Здарэнні → Служба МНС → Калі дзеці без нагляду\nКалі дзеці без нагляду\nУ другой палове нядзельнага чэрвеньскага дня здарыўся пажар на полі паблізу в. Стайкі, непадалёку ад майстэрні. Буйным полымем запалалі дзве сцірты леташняй саломы.\nУ выніку пажарам прычынены матэрыяльныя страты гаспадарцы ў памеры болей за 630 млн рублёў. Частка цюкоў згарэла, частка прыйшла ў непрыгоднасць.\nШто ж стала прычынай такога буйнога пажару? А віноўнікамі гэтага здарэння з’явіліся двое 10-гадовых дзяцей: хлопчык і дзяўчынка, абое – жыхары в. Стайкі. Менавіта іх гульні з запалкамі і абярнуліся такім велізарным пажарам. Дзеці спачатку спрабавалі патушыць самастойна, а ў выніку атрымалася, што полымя перакінулася на другую сцірту.\nДарэчы, гэта ўжо другі пажар па прычыне дзіцячага свавольства з агнём у нашым раёне. Першы адбыўся ў аг. Горталь, дзе згарэў гаспадарчы хлеў, а віноўнікі – брат і сястра адпаведна 5-ці і 3-х гадоў.\nРобячы высновы з гэтага здарэння, хочацца ў чарговы раз нагадаць бацькам, бабулям і дзядулям, старэйшым братам і сёстрам: ніколі не пакідайце малалетніх дзяцей адных без нагляду нават на некалькі хвілін.\nНа працягу чэрвеня на базе амаль усіх устаноў адукацыі працавалі аздараўленчыя летнікі і значная колькасць дзяцей малодшага ўзросту была пад пільным наглядам кваліфікаваных педагогаў і выхавацеляў. Не заставаліся ўбаку і выратавальнікі: пазнавальныя экскурсіі і павучальныя заняткі праводзіліся выратавальнікамі з дзецьмі штодзённа. Адпраўляючы сваіх малых у вёску, правядзіце з імі дадатковы інструктаж, паклапаціцеся, каб вашы дзеткі не прывезлі любячым іх бабулям “вогненныя падарункі” ў выглядзе спаленых стажка сена ці хлява.\nПрацягваецца рэспубліканская акцыя “Канікулы без дыму і агню!”. Дык давайце разам арганізуем дзецям бяспечнае лета і засцеражэм іх ад рызыкоўных, небяспечных сітуацый.


Галоўная » Артыкулы апошніх навін » Авіякампанія » Авіярэйсы ў Сінгапур без каранціну цяпер з Lufthansa\nАвіякампанія • аэрапорт • Авіяцыя • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Апошнія навіны Германіі • навіны здароўя • навіны • Перабудова • Адказны • Бяспека • Апошнія навіны Сінгапура • турызм • транспарт • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада • Розныя навіны\nАвіякампаніі Lufthansa і Singapore Airlines будуць кожны дзень разам з Франкфуртам або Мюнхенам прапаноўваць адзін з гэтых рэйсаў вакцынаванай дарожнай паласы.\nШтодзённыя рэйсы з 16 верасня ў супрацоўніцтве з Singapore Airlines.\nУезд у Сінгапур без каранціну толькі ў тым выпадку, калі падарожжа пачынаецца ў Германіі.\nВыключэнне з каранціну распаўсюджваецца на пэўныя рэйсы, вядомыя як рэйсы вакцынаванай дарожнай паласы (VTL).\nУезд у Сінгапур з Германіі для цалкам вакцынаваных падарожнікаў будзе зноў магчымы з 8 верасня. Раней уведзены каранцін па прыбыцці ў Сінгапур з гэтага моманту больш не спатрэбіцца. Германія - першая краіна, з якой мегаполіс у Паўднёва -Усходняй Азіі падпісаў адпаведнае пагадненне.\nВыключэнне з каранціну распаўсюджваецца на пэўныя рэйсы, вядомыя як рэйсы вакцынаванай дарожнай паласы (VTL). Lufthansa і Singapore Airlines будуць кожны дзень сумесна прапаноўваць адзін з гэтых рэйсаў VTL альбо з Франкфурт-на або Мюнхен, пачынаючы з 16 верасня. Браніраванне ўжо магчыма. Кліенты таксама змогуць рэгістравацца на рэйсы VTL на ўрадавым вэб -сайце Сінгапура, пачынаючы з 1 верасня.\n"Адкрыццё Сінгапура не толькі дазваляе людзям наведваць сяброў і сям'ю або зноў сустракацца з дзелавымі партнёрамі, але і пасылае важны сігнал у іншыя краіны рэгіёну", - кажа Эліз Бекер, кіраўнік аддзела продажаў Lufthansa у Азіяцка-Ціхаакіянскім рэгіёне. «Як ніколі важна, каб краіны працавалі разам, каб знайсці рашэнні для аднаўлення міжнародных авіяперавозак. Lufthansa і Singapore Airlines ўносяць значны ўклад у гэта развіццё ».\nПасля абвяшчэння ўрадам Сінгапура попыт на рэйсы паміж Германіяй і Сінгапурам вырас у тры разы.\nНаступныя крытэрыі адказваюць правам падарожнікаў на рэйс VTL у Сінгапур:\nпоўная вакцынацыя, праведзеная ў Германіі ці Сінгапуры з дапамогай кампаніі Pfizer-BioNTech/Comirnaty, Moderna або іншай вакцыны EUL СААЗ.\nзнаходжанне ў Германіі і/або Сінгапуры не менш за 21 дзень запар да вылету ў Сінгапур. Падарожнікам VTL не абавязкова мець грамадзянства Германіі.\nПЦР-тэст на COVID-19 з адмоўным вынікам, зробленым не больш чым за 48 гадзін да вылету, і другі ПЦР-тэст па прыбыцці ў Сінгапур. Пакуль адмоўны вынік гэтага тэксту не атрыманы, падарожнікі павінны спыніцца ў вызначаным гатэлі або месцы пражывання ў Сінгапуры. У залежнасці ад працягласці паездкі ў Сінгапуры могуць спатрэбіцца максімум два дадатковыя ПЦР -аналізы.\nбраніраванне рэйсаў на прызначаны рэйс VTL.


У Магілёве распачалася інфармацыйная кампанія “Захаваем стары Магілёў”\nhttps://spring96.org/be/news/71487 2014 2014-06-09T12:33:28+0300 2014-06-09T12:33:28+0300 2014-06-09T12:33:28+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/nash-magileu.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЯе ініцыятарам выступіла незалежнае мясцовае выданне “НАШ Магілёў” (gazetanm.eu).\nАрганізатары кампаніі плануюць прыцягнуць увагу магілёўцаў, грамадскіх актывістаў, а таксама чыноўнікаў да праблемы захавання архітэктурнай спадчыны горада.\nУ межах кампаніі плануецца правядзенне круглага стала, публікацыя шэрагу артыкулаў з гісторыкамі, грамадскімі актывістамі і праваабаронцамі, а таксама выданне шэрагу нумароў газеты “НАШ Магілёў”, якія будуць прысвечаны гэтай праблематыцы.\nАрганізатары кампаніі адзначаюць, што нагодай для правядзення інфармацыйнай кампаніі стаў знос шэрагу архітэктурных будынкаў у 2013 годзе, якія былі пабудаваны ў 17-20 стагоддзях. Каб такога не паўтарылася ў 2014 годзе, патрэбна кансалідаваная пазіцыя як простых магілёўцаў, так і прадстаўнікоў грамадскасці, а таксама паразумення з боку чыноўнікаў.\nНагадаем, што ў мінулым годзе пад знос пайшоў дарэвалюцыйны будынак хоспіса, дом губернскага аканома XVII стагоддзя, дарэвалюцыйны адміністрацыйны будынак хлебазавода, а таксама паштовая станцыя ў вёсцы Вільчыцы Магілёўскага раёна.\nПра планы чыноўнікаў знесці той ці іншы будынак магілёўцы даведваліся ўжо тады, калі было прынята рашэнне. У некаторых выпадках магілёўскія праваабаронцы нават не паспявалі адрэагаваць на прынятае рашэнне, бо яно аказвалася ўжо выкананым. У гэтай сітуацыі варта ўзгадаць, што грамадскія слуханні не адбываліся, а калі яны ўсё ж праходзілі, то ніяк не ўплывалі на раней прынятае ўладамі рашэнні.\nТаксама ў 2013 годзе дамы №5, 7, 13 і 15 па вуліцы Лазарэнкі былі пазбаўлены статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці. Зараз частка з іх перабудоўваецца пад гандлёвыя аб’екты.\n09.06.2014 Тэгі: грамадства, культура