«З вялікай верагоднасцю нагу мужчына мог пашкодзіць сабе сам па неасцярожнасці», – гэтак пракуратура ў Слоніме патлумачыла адмову завесці крымінальную справу пасля скаргі пацярпелага Уладзіміра Яфіміка. Гарадзенская пракуратура прызначыла дадатковую праверку.\nЯк сцвярджае жыхар Слоніму Уладзімір Яфімік, летась 31 жніўня падчас затрымання міліцыянт ударыў яго па назе. Гэта сталася прычынаю сур’ёзнага пералому, некалькі месяцаў ён быў прыкаваны да шпітальнага ложку. У выніку працяглага шпітальнага адпачынку і калецтва мужчына страціў працу. Пры гэтым ва ўзбуджэнні крымінальнай справы супраць міліцыянтаў Слонімскі следчы камітэт мужчыне адмовіў.\nІнцыдэнта адбыўся ў дзень, калі Уладзімір Яфімік разам з сябрамі адзначаў нараджэнне ўнука. Пасля таго, як госці разышліся, мужчына вырашыў наведаць суседа, які жыве ў суседнім доме. Па дарозе да знаёмага яго спынілі двое супрацоўнікаў міліцыі.\n«Я ішоў па тратуары прыстойна апрануты, у белай кашулі, нікога не чапаў. Насустрач крочылі міліцыянты, спынілі мяне, прадставіліся. Спыталіся, ці выпіў. Я шчыра адказаў, што выпіў. Дакументаў у мяне з сабой не было. Я назваў сваё імя, прозвішча і адрас, сказаў, што жыву побач, аднак міліцыянты ўсё роўна запатрабавалі, каб я паехаў з імі ў міліцыю.\nЯ занерваваўся і вылаяўся мацюком. Разумееце, мне 55 гадоў і ўпершыню мяне спыняе міліцыя, пры тым, што я нікога не чапаў і нікому не перашкаджаў, проста ішоў сабе па дарозе. Пасля таго, як я мацюкнуўся, супрацоўнікі міліцыі выклікалі машыну і завезлі мяне ў РАУС. Пры гэтым пасадзілі мяне ў адзіночную камеру», – распавядае Уладзімір Яфімік.\nПасля некалькіх гадзінаў затрымання мужчыну павезлі ў шпіталь, каб атрымаць медычнае заключэнне.\n«У мяне сын хворы на анкалогію. Дый на працу я паўгады таму ўладкаваўся. Я спалохаўся, пачаў прасіць міліцыянтаў, каб адпусцілі. У адказ міліцыянты спынілі машыну, пагражалі завезці ў лес. Адзін з іх стукнуў мяне два разы ў грудзі. Тады я замаўчаў і проста сядзеў. Калі мы выйшлі з машыны, на мяне зноў накінуліся, пачалі крычаць, каб я выходзіў. Мяне ўхапілі, пачалі заломваць рукі, надзяваць наручнікі, сагнулі мяне да зямлі. Я хацеў крыху выпраставацца і тады адзін з міліцыянтаў ударыў мяне па правай назе. У мяне ў галаве пацямнела і я ўпаў на калені. Тады яны пачалі крычаць, каб я ўстаў. Пабачылі, што ўстаць не магу, і павалаклі мяне ў прыёмны пакой», – кажа слонімец.\nНагу зламаў сабе сам?\nМедыцынскае заключэнне Уладзіміра Яфіміка: закрыты пералом правага галёнкаступнёвага сустава\nПасля абследавання выявілася, што Уладзімір Яфімік атрымаў закрыты пералом правага галёнкаступнёвага сустава. З прыёмнага пакоя мужчыну перавезлі ў траўматалогію. Паколькі слонімец быў у стане алкагольнага ап’янення, яму без наркозу прасвідравалі нагу, каб уставіць спіцы. Наступную аперацыю зрабілі праз два тыдні. Наперадзе – яшчэ дзве.\nНеўзабаве Слонімскі суд прысудзіў мужчыне 75 рублёў штрафу, аднак пасля звароту ў Гарадзенскі абласны суд, справу Уладзіміра Яфіміка спынілі праз адсутнасць складу адміністратыўнага злачынства.\nГарадзенскі суддзя прызнаў, што грамадзянін Уладзімір Яфімік стаў лаяцца толькі пасля таго, як яму прапанавалі прайсці ў Слонімскі РАУС, ацэньваючы гэткім чынам дзеянні супрацоўнікаў міліцыі. Паводле суда, слонімец не абражаў чалавечую годнасць і грамадскую маральнасць, а неабходнасці затрымліваць яго не было.\nУ той жа час Старэйшы следчы Слонімскага раённага аддзелу Следчага камітэту адмовіўся заводзіць крымінальную справу супраць міліцыянтаў, якія затрымалі Уладзіміра Яфіміка – таксама праз адсутнасць складу злачынства. Пры разглядзе справы следчы спаслаўся на аказанае непадпарадкаванне міліцыянтам і тое, што відэакамера ля ўваходу ў шпіталь нічога не запісала: было цёмна. А значыць доказаў таго, што міліцыянты збівалі Яфіміка нібыта няма.\nУ пісьмовай адмове старэйшы следчы зазначыў, што «цялесныя пашкоджанні, указаныя пацярпелым, з вялікай верагоднасцю маглі быць прычыненыя па асабістай неасцярожнасці».\nПасля пералому з-за пастаянных шпітальных адпачынкаў Уладзіміра Яфіміка звольнілі з працы. Кіраўніцтва мясакамбіната, дзе раней мужчына працаваў грузчыкам, прапанавала яму «больш лёгкую» працу паляводам у калгасе. Аднак з-за стану нагі слонімец адмовіўся. Як распавядае пацярпелы, зараз ён можа хадзіць толькі ў берцах, каб не так балела нага.\n«Пасля гэтага мне не працягнулі кантракт у краме, дзе я працаваў. Які я працаўнік, калі я паўгады праз гэтую нагу не рабіў фактычна? І зараз мне таксама нага баліць. Мне 55 гадоў і куды мне звяртацца? Я ледзьве хаджу. Не ведаю што рабіць», – кажа пацярпелы.\nПараіўшыся з адвакатам Уладзімір Яфімік скіраваў скаргу на супрацоўнікаў міліцыі ў пракуратуру Гарадзенскай вобласці. У адказ на скаргу пракуратура скасавала пастанаўленне не ўзбуджаць крымінальную справу ў дачыненні да міліцыянтаў і прызначыла дадатковую праверку.\nТэгі: затрыманні, милиция, міліцэйскі гвалт


Яўген Афнагель: «Цяпер шмат людзей незадаволены ўладаю» – Еўрапейская Беларусь\nЯўген Афнагель: «Цяпер шмат людзей незадаволены ўладаю»\n27.07.2010 10:28 08.05.2021 15:05\nГалоўнае патрабаванне акцыі 16 жніўня — распачаць міжнароднае расследаванне справаў зніклых.\nУ апошнія тыдні, у выніку перадач расійскага ТВ, якія ўсклалі на вышэйшае кіраўніцтва Беларусі адказнасць за знікненні вядомых людзей у краіне, тэма зноў актуалізавалася. На думку арганізатараў шэсця, цяпер самы час зноў звярнуцца да міжнародных структураў з патрабаваннем націснуць на беларускія ўлады дзеля правядзення міжнароднага расследавання акалічнасцяў знікнення Віктара Ганчара, Юрыя Захаранкі, Анатоля Красоўскага і Змітра Завадскага\nАрганізатары спадзяюцца атрымаць дазвол на правядзенне акцыі, але гатовыя да зменаў маршруту і фармату мерапрыемства, як гэта часта адбываецца ў нашай краіне. Паводле арганізатараў, шэсце ў Мінску 16 жніўня можа стацца першым крокам да павелічэння грамадскай актыўнасці напярэдадні прэзідэнцкай выбарчай кампаніі.\n«На акцыю прыйдуць людзі, для якіх тэма зніклых застаецца важнай, дзеля агучвання праблемаў, каб гэтыя справы былі расследаваныя», — лічыць Яўген Афнагель, суарганізатар мерапрыемства.\nГэтыя месяцы — лёсавызначальны час для нашай краіны. «Цяпер шмат людзей незадаволены ўладаю, але шмат людзей баіцца выходзіць на вуліцы, — мяркуе Яўген Афнагель. — Перамены, якія могуць адбыцца ў нашай краіне, залежаць ад таго, ці пераадолеюць людзі страх перад актыўнымі дзеяннямі».\nЗаяўку на правядзенне ў Мінску шэсця 16 жніўня пад лозунгам «Патрабуем міжнароднага расследавання справаў зніклых» падалі кіраўнік мінскай арганізацыі БНФ Віктар Івашкевіч, грамадскія актывісты Яўген Афнагель, Павал Юхневіч. Папярэдні заяўлены маршрут: Акадэмія навук — плошча Свабоды.


На палітзняволеных зноў ціснуць | Новы Час\nНа палітзняволеных зноў ціснуць\nСваякі палітзняволеных заяўляюць, што на вязняў і іх сем’і апошнім часам істотна ўзмацніўся ціск. Некаторыя звязваюць гэта з магчымым хуткім вызваленнем іх родных з турмаў, некаторыя, наадварот, не бачаць прасвету.\nПа словах сваякоў палітзняволеных, апошнім часам істотна ўзмацніўся ціск на іх сем’і. Былі ўзламаныя паштовыя скрынкі родных, адвакату Саннікава пагражалі пазбаўленнем ліцэнзіі.\nЖонка каардынатара грамадзянскай кампаніі “Еўрапейская Беларусь Дзмітрыя Бандарэнкі Вольга Бандарэнка мяркуе, што ўзмацненне ціску на палітычных вязняў — прыкмета таго, што ўлады гатовыя іх выпусціць.\n“Калі ціснуць — значыць, хочуць выпусціць, але на сваіх умовах. Каб яны напісалі прашэнне аб памілаванні, каб потым паказаць, што іх зняважылі, зламалі, каб іх дыскрэдытаваць, — зазначыла жонка палітвязня.\nАле Ірына Халіп з гэтым катэгарычна не згодная. “Ніхто нікога не хоча выпускаць і не збіраецца выпускаць. Навошта ціснуць, навошта іх спрабуюць паставіць на калені і напісаць гэтыя паперкі з фразай: “Прашу мяне вызваліць? Калі хуліганы абрабуюць ваш дом, яны могуць нагадзіць і пасярод вашага пакоя ўжо пасля таго, як вынеслі ўсё рэчы. Гэта паводзіны абсалютна той жа лініі і таго ж парадку. Мала таго, што іх пасадзілі, дык яшчэ і нагадзім: прымусім іх напісаць прашэнне аб памілаванні, а потым не задаволім, — заявіла Халіп.\nСваякі палітзняволеных мяркуюць, што выправіць сітуацыю могуць толькі знешнія палітычныя санкцыі ў дачыненні да Беларусі.\n“Вы ўяўляеце, якія гэта грошы, каб праводзіць гэтыя спецаперацыі, сачыць за намі, праслухоўваць... — задае пытанне жонка палітвязня Андрэя Бандарэнкі Вольга Бандарэнка. — Гэта грошы адкуль? Яны былі ад Еўрасаюза, цяпер ад Расіі. Палітыкі гавораць: патрэбныя грошы, бо пакутуе беларускі народ. Так, беларускі народ пакутуе ад гэтых грошай, мы таксама беларускі народ, і мы пакутуем за гэтыя грошы. Бо нас праслухоўваюць, запалохваюць, узломваюць...\n“Еўрасаюз заяўляе: мы працягваем сваю жорсткую палітыку, — кажа жонка былога кандыдата ў прэзідэнты Андрэя Саннікава Ірына Халіп. — У нас такія жорсткія санкцыі, вось мы яшчэ двух чалавек унясём у спіс неўязных. Хлопцы, ды гэтыя людзі ніколі нікуды не ездзілі і не паедуць, бо ўсё жыццё дупай на градах праседзелі, і так праседзяць да канца сваіх дзён. Пры ўсім, што адбываецца, пры ціску на нас і нашых блізкіх, яны гавораць, што застаюцца на сваёй прынцыповай пазіцыі. А ў чым ваша прынцыповая пазіцыя? — Мы ўважліва сочым за сітуацыяй. — Дзякуй, хлопцы!\nХаліп з абурэннем прывяла фразу “аднаго з еўрапейскіх паслоў, які заявіў ёй, што для санкцыяў патрэбныя “перадумовы. “Калі б у вас усё ж такі адабралі сына, мы б увялі санкцыі, — працытавала словы дыпламата жонка палітвязня.\n“Ды на адзін дзень спыніце купляць нафтапрадукты — і да вечара ўсё павылятаюць з турмаў! — прапанавала Халіп варыянт дзеянняў краінам Еўрасаюза.


В минувшую пятницу прошел районный этап республиканской олимпиады по финансовой грамотности — Новости в Поставах\n30.10.2020 02.11.2020 postawy240Комментариев нет\nУсе прызёры – гімназісты\nУ мінулую пятніцу адбыўся другі (раённы) этап Рэспубліканскай алімпіяды па фінансавай адукаванасці, якая штогод праводзіцца Нацыянальным банкам Беларусі сярод вучняў 10—11-х класаў. У нашым раёне ўдзел у ім прынялі 27 навучэнцаў з усіх сярэдніх школ і гімназіі, якія выйшлі пераможцамі першага этапа ў сваіх установах адукацыі.\nУ сувязі з неспрыяльнай эпідэміялагічнай абстаноўкай сёлета спаборніцтва праходзіла дыстанцыйна. Алімпіядныя заданні былі разасланы па школах, дзе ў вызначаны час — 12 гадзін — сабраліся найлепшыя знаўцы ў галіне банкаўска-фінансавай дзейнасці. На выкананне заданняў ім адводзілася роўна адна гадзіна. Школьнікам традыцыйна трэба было адказаць на 30 пытанняў у 10 модулях, якія датычылі асабістага бюджэту, наяўных грошай, зберажэнняў, пазык, лічбавага банкінгу і іншых звязаных з фінансамі паняццяў. Пры гэтым максімальная сума, якую можна было набраць, даўшы правільныя адказы на ўсе пытанні, складала 100 балаў.\nЗатым бланкі адказаў сканіравалі і адправілі на электронную пошту аддзела па адукацыі райвыканкама. Там іх зашыфравалі і перадалі членам журы для праверкі. У склад судзейскай камісіі ўвайшлі настаўнікі фізікі і матэматыкі Таццяна Пракаповіч (СШ №2, старшыня журы), Наталля Ожаль (СШ №4), Наталля Кундро (гімназія) і Ірына Новік (СШ №1). Яны былі нямала здзіўлены тым, што ўсе прызавыя месцы дасталіся навучэнцам 10 класа гімназіі. Пераможцай спаборніцтва стала Марыя Харэцкая. Крыху адсталі ад яе па балах Іна Пятраніс і Андрэй Шалугін. Да алімпіяды маладых людзей рыхтавала настаўніца гісторыі і грамадазнаўства Таццяна Галаўко.\nПераможца і прызёры спаборніцтва ўзнагароджаны дыпломамі Галоўнага ўпраўлення Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь па Віцебскай вобласці і Галоўнага ўпраўлення па адукацыі Віцебскага аблвыканкама. А ў лістападзе яны прымуць удзел у трэцім (абласным) этапе алімпіяды, які пройдзе ў Віцебску.


Галоўная ➠ Далёкі Усход ➠ Улады Прымор'я накіруюць 480 млн рублёу на развіццё турызму\n"Праграма ўпершыню прадугледжвае фінансавую падтрымку турысцкіх кампаній. Цяпер яны могуць разлічваць на пакрыццё часткі затрат, звязаных з выплатай працэнтаў па крэдытах і лізінгавых плацяжоў, а таксама на капітальнае будаўніцтва і мадэрнізацыю аб'ектаў інжынернай інфраструктуры, што ствараюцца турысцкіх аб'ектаў", - сказаў Рыбнікаў.\nПаводле яго слоў, новая праграма дасць магчымасць кампенсаваць дзьве траціны выдаткаў па выплаце працэнтных ставак.\n"Праграма вызначае 9 ключавых кірункаў развіцця ўнутранага і ўязнога турызму, у тым ліку - экалагічны, аздараўленчы, забаўляльны, дзелавой, культурна-пазнавальны, аўтамабільны і іншыя сферы турызму", - удакладніў спецыяліст.\nЁн адзначыў, што дэпартамент ствараў праграму сумесна з прадстаўнікамі турбізнесу краю і вышэйшымі навучальнымі ўстановамі.\n"Новая праграма - гэта своеасаблівы дыялог паміж адміністрацыяй і рознымі прадстаўнікамі турыстычнай галіны", - падкрэсліў Рыбнікаў.\nЯк паведаміла краёвая адміністрацыя, па разліках спецыялістаў, да 2016 года колькасць замежных турыстаў павялічыцца ў 4,6 разы - да 310 тысяч чалавек. Аб'ём платных турысцкіх паслуг за гэты час ўзрасце ў 4,3 разы.\nДа 2016 года ў туріндустрыі будзе працаваць 43,3 тысячы чалавек.\nЯк удакладніў прадстаўнік прэс-службы краёвай адміністрацыі, турысты суседніх з Прымор'ем краін найбольш высокі цікавасць праяўляюць цікавасць да экалагічнага турызму. Гэтаму спрыяе і прырода краю, дзе ёсць тайга, мора, горныя рэкі, горы, пячоры. РІА Навіны


17:24 13.09.2018 (абноўлена 08:59 16.09.2018)\nБеларусам паказалі спектакль паводле прозы Віктара Астаф'ева - аб пасляваенным жыцці і аб дзіцячых успамінах пісьменніка. Акцёры прызналіся, што ў кожнага ў сям'і былі астаф'еўскія героі, і гэта робіць спектакль яшчэ больш блізкім кожнаму.\nАкцёры Маскоўскага мастацкага тэатра імя А.П. Чэхава выступілі перад беларускім гледачом са спектаклем паводле прозы Віктара Астаф'ева.\n"Віктар Астаф'еў — мой любімы пісьменнік, які мяне ўразіў яшчэ ў школе. Для мяне гэта аўтар узроўню Талстога. Таму ставіць яго прозу мне было не складана. Да таго ж, у нас выдатная каманда аднадумцаў", — распавяла рэжысёр Марына Бруснікіна.\nБеларускаму гледачу паказалі спектакль "Пралётны гусак" у пастаноўцы Бруснікінай па двух расказах Віктара Астаф'ева. Першы акт пастаўлены па матывах аповяду "Пралётны гусак" і распавядае трагедыю простых людзей, якія перажылі вайну і не здолелі справіцца з цяжкасцямі пасляваеннага жыцця. Другі акт — па апавяданні "Бабуліна свята", гэта светлая гісторыя, расказаная па матывах дзіцячых успамінаў Астаф'ева.\nРэжысёр сумесна з трупай прыдумалі нетрывіяльны сцэнічны ход — акцёр звяртаўся напрамую да гледача, знікла "чацвёртая сцяна", якая аддзяляе сцэну ад залы. А калі на рэпетыцыях разбіралі сцэнар, аказалася, што ў кожнага з акцёраў былі ў сям'і астаф'еўскія героі, так што ўсё, пра што кажа пісьменнік, быццам бы амаль пра ўсіх нас.\nВыступ адбыўся ў межах праграмы "Вялікія гастролі 2018" Федэральнага цэнтра падтрымкі гастрольнай дзейнасці міністэрства культуры. Праект "Вялікія гастролі" рэалізуецца з 2014 года і ўяўляе сабой маштабныя гастролі драматычных, лялечных і музычных тэатраў Расіі.\nГлядзіце на відэа Sputnik, як прайшоў паказ спектакля.\nММТ імя А. П. Чэхава, Віктар Астаф'еў, Мінск, Беларусь


Забароненае крэсла Алеся Пушкіна\nЗ экспазіцыі выставы «ПаСТУЛат-2012», якая адкрылася ў менскай галерэі «Універсітэт культуры», выдалілі крэсла Алеся Пушкіна ў стылі аграгламур. Дзе захоўваецца цяпер гэты твор, аўтар не ведае.\nЯк паведаміў Алесь Пушкін, узяць удзел у праекце яму прапанаваў старшыня Беларускага саюзу дызайнераў Дзмітрый Сурскі: “Дзмітрый асабіста мяне запрасіў зрабіць да выставы крэсла. Я зрабіў, паслаў яму фатаграфію аб’екта. 3 кастрычніка быў абнародаваны папярэдні спіс удзельнікаў праекту, дзе было і маё прозвішча. У панядзелак я прывёз у Менск тое крэсла. Дзмітрый мне тады сказаў: “Ой, Алесь, лепш бы нам гэтае крэсла прыбраць. Прашу цябе, не дражні гусей, дрот прыбяры, а то будуць праблемы”. Не чакаючы распараджэння начальства, творцы самі здымаюць творы мастацтва! У гэтым я бачу самацэнзуру, яны дзейнічаюць па прынцыпе “абы б чаго не выйшла”.\nПушкін таксама паведаміў, што не ведае, дзе цяпер ягонае крэсла ў стылі аграгламур: “Я прынёс яго і аддаў дырэктару галерэі, яна яго прыняла, запісала ў журнал, што твор прыняты. А пасля проста не выставілі яго. Куды падзелі – невядома”.\nДзмітрый Сурскі патлумачыў сітуацыю з Пушкінавым крэслам наступным чынам: “Так склалася, што Пушкін аказаўся персонай нон-грата, і кіраўніцтва галерэі ў сілу розных прычын не захацела бачыць яго твору ў экспазіцыі. Кажуць пра нейкія міфічныя спісы, якіх ніхто не бачыў. Пушкін нібыта ў гэтых спісах ёсць. Я так і не атрымаў адказаў на свае пытанні. Мне вельмі шкада, што так атрымалася, але Алесь прапіарыўся, прапіарыў нашую імпрэзу. Думаю, што гэта на руку і яму, і нам”.\nГаворачы пра мастацкі бок свайго твору, Пушкін адзначыў: “пазалочанымі цыбулінамі і дротам я хацеў паказаць, што за гламурным фасадам аграгарадкоў хаваюцца сур’ёзныя праблемы. Ну, выставілі б гэтае маё крэсла, пасмяяліся б, выказалі б сваё меркаванне… Не бачу тут нічога крымінальнага. Гэта ж мастацтва, а не плошча!”\nСурскі таксама лічыць, што крэсла мастака можна было паказаць публіцы: “Думаю, што ў працы Алеся Пушкіна нічога страшнага няма, яе можна было смела паказваць. Тут шмат падобных аб’ектаў. Вядома, нам было б цікавей бачыць нейкае чыста цэласнае дызайнерскае рашэнне крэсла. У яго ж атрымаўся арт-аб’ект з падтэкстам. Трохі палітычным, а можа, і асабістым. Там ёсць стаўленне да аграгарадка чалавека, які ўсё жыццё пражыў у вёсцы. У яго, відаць, свае патрыярхальныя ўяўленні. Ягоная такая рэакцыя цалкам дапушчальная”.


Культура - Крокі для духу нацыі\nНічога, прызнаюся, адразу і лёгка не робіцца. І часам Нацыянальнаму мастацкаму можна было б абмежавацца лакальнымі, не такімі энергазатратнымі падзеямі. Але менавіта падобныя крокі, якія робяцца з парушэннем пэўных стэрэатыпаў, культурнай інерцыі, узнімаюць, на маю думку, дух нацыі. І выдатна, што гэта становіцца магчымым праз удзел і падтрымку нашага галоўнага прыватнага партнёра — “Белгазпрамбанка”.\nШчыра кажучы, калі мы толькі распачыналі працу над тымі ж “Дзесяццю стагоддзямі…”, я сумняваўся ў поспеху справы. Але прыцягнулі ўсю Беларусь: з 29 музеяў прывезлі ўнікальныя рэчы. Да таго ж нам насустрач пайшлі і праваслаўныя, і каталіцкія храмы. Выстава атрымалася грандыёзнай! Гэты праект, лічу, зрушыў штосьці ў свядомасці грамадства. Сёння ў выставе “Час і творчасць Льва Бакста” мы ўжо дзейнічаем больш упэўнена, бо ёсць гэты папярэдні досвед. Тут прадстаўлены восем музейных устаноў. Надрукаваны шыкоўны фаліянт пра Бакста. Дзеля чаго ўсё гэта, запытаеце, робіцца? Каб беларускі глядач даведаўся, якія мастакі нарадзіліся на нашых землях.\nХто ведаў раней, што Хаім Суцін родам са Смілавічаў? Ці шмат у Беларусі можна было пабачыць арыгінальных працаў Шагала? Ці знаёмыя беларусы з тым, што сусветнавядомы дэкаратар і мастак Леў Бакст нарадзіўся ў Гродне? Гэтыя імёны вяртаюцца на радзіму — і людзі спрычыняюцца да іх праз буйныя праекты. Чалавек схадзіў на выставу, пабачыў карціны, пачытаў — і выходзіць з іншым усведамленнем. Ён пачынае адчуваць, што мае дачыненне да гэтых постацяў, чыя творчасць прызнаная ва ўсім свеце! Каб настройваць народ на пэўныя каштоўнасці, трэба працаваць з публікай, выхоўваць пачуццё нацыянальнай годнасці. І такія прыгожыя праекты, пра якія мы кажам, акурат робяць гэта.\nКаб падтрымаць лінію, музей ініцыяваў і такі праект, як анталогія беларускага мастацтва “Славутыя мастакі з Беларусі”. Мы ўзялі старт у 2012 годзе, у Год кнігі, і пачалі выпускаць у выдавецтве “Беларусь” невялікага фармату выданні пра нашых класікаў. У кожнай — рэпрадукцыі твораў пэўнага мастака і тэкст пра яго на беларускай, рускай і англійскай мовах. Прачытаць гэта выданне можна за гадзіну. Хруцкі, Жукоўскі, Бялыніцкі-Біруля, Драздовіч, Ваньковіч, Рушчыц… Меркавалі напачатку, што серыя будзе складацца з 30 кніг. Але потым вырашылі працягнуць да 60, 70 імёнаў — і сёння не можам спыніцца. Я называю гэту серыю “наш іканастас”. Для нас важна сабраць постаці, якімі мы можам ганарыцца.\nСёння, дарэчы, мы пачынаем працаваць над наступным праектам. Ён будзе прысвечаны Фердынанду Рушчыцу, вяртанне імені якога музей распачаў, у тым ліку, праз праект з Траццякоўскай галерэяй. У 2020 годзе споўніцца 150 гадоў з дня нараджэння славутага жывапісца і графіка, і мы плануем вялікую выставу ў яго гонар. Увосень мінулага года я паўдзельнічаў у пленэры на радзіме Рушчыца — Валожыншчыне. Беларускія мастакі падарылі свае карціны школе мастацтваў у Багданаве — і гэта ўжо, лічыце, пэўны фонд для будучага музея Рушчыца. У планах таксама такая грандыёзная ініцыятыва, як адраджэнне фамільных могілак і сядзібы. Гэту ідэю ўжо падтрымаў губернатар Міншчыны Сямён Шапіра. Над праектам рэканструкцыі могілак працуе доктар архітэктуры Армэн Сардараў: разам са студзентамі мяркуецца аднавіць браму, адрамантаваць ступені, падняць надмагіллі. Рэканструкцыя закране і свецкія могілкі побач з месцам пахавання мастака. Мастак-дызайнер Алена Матросава распрацавала на падставе дакументаў дызайн-праект адраджэння сямейнай сядзібы Рушчыцаў, які трэба абмеркаваць і знайсці адпаведныя сродкі, магчыма тром краінам — Беларусі, Літве і Польшчы — падаць заяўку на грант з Еўрасаюза.\nЁсць сувязь з унукам беларускага і польскага класіка ў Варшаве, і яго далучэнне да справы адраджэння абмяркоўваецца. Здавалася б, гэта дата яшчэ вельмі далёка, але ўжо зараз трэба пачынаць рабіць пэўныя крокі, каб падзея адбылася. Дамовіцца з польскімі музеямі — каб прывезці знакавыя творы, з мясцовымі ўладамі — каб распачынаць рух па вяртанні імені. Бо далей у планах — прасунуць праект па адраджэнні сядзібы класіка. Там такое прыгожае месца, сапраўдны элемент турыстычнага кольца…


Ніл — Вікіпэдыя\nNyungwe Forest[d] і Тана\nТанзанія, Рэспубліка Конга, Эгіпет, Судан, Уганда, Паўднёвы Судан, Эрытрэя, Кенія і Дэмакратычная Рэспубліка Конга\nНіл (па-грэцку: Νειλος, па-арабску: النيل) — адна з найдаўжэйшых рэк на Зямлі, знаходзіцца ў цэнтральнай і паўночна-ўсходняй частцы Афрыкі, праходзіць усе кліматычныя зоны кантынэнта. Цячэ на абодвух паўшар’ях: выток знаходзіцца на 2°16′ пд ш., а вусьце на 31° пн ш. Налічваючы амаль 3 млн км² басэйн Нілу на кантынэнце саступае толькі басэйну Конга. Раней Ніл лічыўся самай доўгай ракой сьвету, цяпер ён застаецца самай доўгай ракой «Старога сьвету», і ў сьвеце саступае толькі Амазонцы.\n2 Пытаньне аб вытоку Ніла\n2.1 Антычныя ўяўленьні\n2.2 Новы час\n5 Значнасьць для Эгіпту\nАгульныя характарыстыкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nДаўжыню Ніла часьцяком адлічваюць ад возера Вікторыя, хоць і ў яго ёсьць уток даволі буйных рэк. Самай аддаленнай кропкай можна лічыць вытоку ракі Рукарару — адной са складнікаў ракі Кагера, якая бярэ пачатак з вышыні больш за 2000 м на адным з горных масіваў Усходняй Афрыцы на поўдні ад экватару і ўпадае ў возера Вікторыя. Даўжыня Ніла (з Кагерам) — каля 6700 км (часьцей за ўсё выкарыстоўваецца лічба 6671 км), але ад возера Вікторыя да Міжземнага мора — прыкладна 5600 км.\nМенавіта гэтая даўжыня і зьяўляецца сапраўднай даўжынёй ракі Ніл, бо маючы на ўвазе возера Вікторыя і Кагеру разам з Рукарарай можна казаць толькі пра сумарную працягласьць рачной сыстэмы. Ніл — адзіная зь вялікіх рэк, для якой робяць беспрэцэдэнтнае выключэньне пры вызначэньні даўжыні, дадаючы да яго ня толькі даўжыню Кагера, але і даўжыню возера Вікторыя.\nНапрыклад, даўжыня Енісею з улікам даўжыні Селенгі (каля 1000 км), якая ўпадае ў Байкал і самога Байкала значна перавышае 5000 км, аднак географы лічаць ягоную даўжыню толькі ад пачатку Ангары. У супрацьлегласьць да Нілу Амазонка на ўсім сваім працягу ўяўляе менавіта раку.\nПлошча басейна паводле розных зьвестак складае 2,8—3,4 млн км², цалкам або часткова ахопліваючы тэрыторыі Руанды, Кеніі, Танзаніі, Уганды, Этыёпіі, Эрытрэі, Судану і Эгіпту.\nПытаньне аб вытоку Ніла[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНіл на мапе Герадота\nАнтычныя ўяўленьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНад пытаньнем аб вытоках Нілу біліся эўрапейскія розумы з часоў Герадота, які ў сваёй «Гісторыі» выступіў з аспрэчаньнем думкі аб тым, што разліў Ніла адбываецца ад раставаньня сьнягоў у ягоных вярхоўях. Згодна з мапай Герадота Ніл зьліваецца зь Нігерам. Акрамя таго, «бацька гісторыі» прыводзіць зьвесткі саіскага жраца, што воды Ніла б’юць крыніцай зь зямлі паміж Сіенай (цяпер Асуан) і Элефантынай, прычым палова зь іх цякуць на поўдзень, а другая палова — на поўнач.\nНіхто зь вядомых падарожнікаў старажытнасьці не падымаўся па Нілу вышэй Сэда. Па словах Агатархіда, далей ўсіх на поўдзень праніклі маракі Пталямея II, якія высьветлілі, што прычынай разьліву зьяўляецца сэзон ліўняў на Этыёпскім нагор’і. У клясычным мастацтве Ніл было прынята адлюстроўваць у выглядзе баства з задрапіраванай галавой, што намякала на невядомасьць аб ягоных вытокаў.\nУ працы Пталямея сьцьвярджалася, што выток ракі Ніл знаходзіцца ў Месяцовых горах, і такое меркаваньне існавала да пачатку Новага часу.\nУ Новы час услед за Пэдра да Кавільлянам у Этыёпію рушылі ўсьлед партугальскія езуіты. Двое зь іх, Пэдра Паэс (1564—1622) і Жэроніма Лоба (1593—1678), бачылі выток Блакітнага Ніла, але іхныя паведамленьні былі апублікаваны толькі ў XX стагодзьдзі, а ў 1790 годзе шатляндзкі падарожнік Джэймз Брус падрабязна распавёў аб вытоках Блакітнага Ніла ў сваім творы «Падарожжа ў пошуках крыніцы Ніла».\nНаконт паходжаньня Белага Ніла яшчэ 150 гадоў таму не было адзінага меркаваньня. Старажытныя аўтары (як, напрыклад, Плініюс Старэйшы) прымалі за вярхоўі Белага Ніла раку Нігер і таму пісалі пра тое, што Ніл бярэ пачатак «на гары ў ніжняй Маўрытаніі». У Новы час перамагла здагадка аб існаваньні ў цэнтры Афрыкі вялізнага возера, зь якога бяруць пачатак Конга, Нігер і Ніл.\nВозера Вікторыя, зь якога выцякае Белы Ніл, было адкрыта ў 1858 годзе Джонам Ганінгам Спэкам, які праз пяць гадоў тэлеграфаваў з Александрыі ў Лёндан: «Зь Нілам усё ў парадку». Канчатковасьць прапанаванага Спэкам рашэньня «нільскага пытаньня» паставіў пад сумнеў ягоны напарнік Рычард Фрэнсіс Бэртан. Спрэчка Спэка і Бэртона была вырашына на карысьць першага толькі ў 1871 годзе, калі журналіст Генры Мортан Стэнлі абсьледаваў вярхоўі Белага Ніла ў раёне Рыпонскіх вадаспадаў.\nЦячэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nГорны Ніл[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nКрыніца ракі Ніл — 420-кілямэтровая Карэге, якая бярэ пачатак у месцы злучэньня рэкаў Ніяваронгу, што мае крыніцу ў Руандзе і Рувуву, якая цячэ з Бурундзі. Карэге цячэ па вульканічнай глебе і мае некалькі скальных парогаў, утвараючых вадаспады. Праз 400 км цячэньня яна ўпадае ў возера Вікторыя, у некалькіх кілямэтрах ад гораду Букоба, і выплывае з возера на поўнач як Ніл Вікторыі. Ніл Вікторыі бярэ пачатак у паўночнай частцы праліва Росбэры, які аддзяляе выспу Бувума ад угандыйскага берага возера, а потым цячэ на паўночны захад па крышталічным рэчышчы, утвараючы водныя каскады. Два зь іх маюць выгляд вялікіх вадаспадаў — Рыпон і Авэна. Праз 200 км Ніл Вікторыі ўпадае ў багнавае возера Кіёга, зь якога выцякае вадаспадамі Муршысана і цячэ ў возера Альбэрта. Выцякаючы зь яго мае назву Ніл Альбэрта. Далей мінуючы Афрыканскае ўзвышша цячэ на поўнач.\nСярэдні Ніл[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНіл Альбэрта кіруецца на поўнач у вузкую даліну Німул. Празь некалькі сотняў кілямэтраў паварочвае на паўночны захад. У гэтым месцы ў Ніл упадае правы прыток рака Асва. Ніл пачынае цячы на поўнач пад назвай Горны Ніл (Bahr al-Jabal). З гэтага месца рака становіцца суднаходнай. Пасьля мясцовасьці Джуба Ніл выплывае ў нізіны ўсходняга Судану, а потым паміж 7 і 9° пн ш. упадае ў сыстэму багнаў Ас-Сууд і распадаецца на некалькі рукавоў. Высокая тэмпэратура паветра ў сухую пару году вядзе да таго, што Горны Ніл амаль цалкам зьнікае з паверхні зямлі як самастойная рака. На гэтым участку Горны Ніл траціць 2/3 запасаў вады. У паўднёвым Судане Ніл прымае вялікі левы прыток Бахр аль-Газал. Дзякуючы яму становіцца вялікай ракой і з гэтага моманту мае назву Белы Ніл (Al-Bahr al-Abyad). Пачаткова ён цячэ на ўсход. Але пасьля правага прытока Сабат, паварочвае на поўнач. Потым бег Ніла ляжыць праз сухія раўніны, якія ўваходзяць ва ўсходнюю частку Сахары, і рака цячэ праз сталіцу Судану, Хартум. У Хартуме злучаецца з найвялікшым прытокам — Блакітным Нілам (Al-Bahr al-Azraq). Пасьля ўпадзеньня Блакітнага Ніла рака цячэ далей пад назвай Ніл. На ўзвышшы Баюда Ніл мае выгляд літары «S». Сутыкнуўшыся з скаламі рака ўтварае парогі. У гэтай частцы ракі іх 6, іх абазначаюць рымскімі лічбамі ва ўзрастаючым парадку ў бок пачатку ракі. Парогі суднаходныя толькі пад час высокай вады. Апошнім вялікім прытокам Ніла зьяўляецца Атбара. Потым Ніл праходзіць 2500 км праз Сахару. Перад упадзеньнем у Міжземнае мора разьдзяляецца і ўтварае вялікую дэльту.\nНіл упадае ў Міжземнае мора вялікай дэльтай плошчай 22 000 км². Яна пачынаецца ў прадмесьцях Каіру, аддаленага ад мора на 175 км. Уздоўж берага дэльта мае шырыню 220 км. Ніл разьдзелены на два рукавы:\nзаходні — Расэтэ даўжынёй 325 км.\nДэльта Нілу шчыльна заселеная і эканамічна разьвітая. Дзякуючы ўрадлівай глебе, тут вырошчваюць цукровы трысьнёг, бавоўну, жыта і г. д.\nЗначнасьць для Эгіпту[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНіл — адзіная рака Паўночнай Афрыкі, якая праходзіць праз Сахару і даносіць свае вады да Міжземнага мора, зьяўляючыся крыніцай жыцьця ў бязводнай пустэльні. Сталы вадацёк Ніла існуе за кошт ападкаў, выпадаючых у больш паўднёвых абласьцёх і кормячых ягоныя вытокі. Белы Ніл, пачынаючыся ў экватарыяльным поясе, атрымлівае папаўненьне ад дажджоў, якія назіраюцца круглы год. У вярхоўях ягоны ўзровень вельмі высокі і даволі сталы, бо ён яшчэ рэгулюецца азёрамі. Аднак у межах Верхнянільскай катлавіны (Сэд) вялікая колькасьць вады губляецца на выпарэньні, і ў харчаваньні Ніла ніжэй Хартума больш важнае значэньне мае Блакітны Ніл, які нясе багатыя воды пасьля летніх дажджоў, выпадаючых на Абісінскім нагор’і. Найбольшы расход на ніжнім Ніле ў гэты пэрыяд прыкладна ў 5 разоў перавышае выдатак у межань.\nНіл у ніжнім цячэньні разліваецца, затапляючы ўсю даліну. Прытокі Нілу, сьцякаючы з Абісінскага нагор’я, прыносяць вялікую колькасьць глею, які асядае падчас разьліву. Гэта рэгулярнае ўгнаеньне гуляе вялікую ролю ў земляробстве Эгіпту.\nВодныя рэсурсы Ніла са старажытных часоў выкарыстоўваюцца для арашэньня і натуральнага ўгнаеньня палёў, рыбалоўства, водазабеспячэньня і суднаходзтва. Асабліва важная рака для Эгіпта, дзе ў прыбярэжнай паласе шырынёй 10—15 км пражывае каля 97% насельніцтва краіны. Стварэньне Асуанскага гідракомплекса спрыяла шматгадоваму рэгуляваньню сьцёка Ніла, ліквідавала пагрозу катастрафічных паводак, бо раней падчас паводкі ўзровень вады ў рацэ ў Каіры паднімаўся да 8 мэтраў, і дазволіла павялічыць агульную плошчу арашаемых зямель.\nНа Ніле стаяць буйныя гарады, якто Хартум, Асуан, Луксор (Тыба), гарадзкая аглямэрацыя Каір-Гіза; ў дэльце — Александрыя. Рака Ніл на поўнач ад Асуану ўяўляе сабой папулярны турыстычны маршрут.\nНіл (iteru на старажытнаэгіпецкай мове) уяўляў сабой крыніцу жыцьця для старажытнаэгіпецкай цывілізацыі ўжо з каменнага веку. Менавіта ў ягонай даліне разьмешчаны ўсе гарады Эгіпта і да гэтага часу жыве практычна ўсё ягонае насельніцтва. Варта прызнаць, аднак, што будаўніцтва вышыннай Асуанскай плаціны і ГЭС, скончанае ў 1970 годзе, паклала канец вясновым паводкам, адначасова пазбавіўшы сельскую гаспадарку Эгіпту найважнейшага прыроднага ўгнаеньня — глею. Але кантроль над паступленьнем вады стварыў умовы для арашэньня круглы год, і цяпер у некаторых абласьцёх можна здымаць нават тры ўраджаі на год.\nНіл — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Ніл&oldid=2069385»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 23 чэрвеня 2019 году ў 21:54.


Лагвінец: Лукашэнка можа даць беларускае грамадзянства Януковічу\n16.06.2014 20:13 2013 Праглядаў Кіеў Мінск\nАляксандр Лукашэнка гатовы прыняць у Беларусі экс-прэзідэнта Украіны Віктара Януковіча, а таксама даць яму беларускае грамадзянства, пракаментаваў для сайту Pyx.by намеснік старшыні Руху «За Свабоду», палітолаг Алесь Лагвінец.\nСёння ў Інтэрнэце з'явіўся аўдыёзапіс, на якім чалавек, які прадставіўся сынам экс-прэзідэнта Украіны Віктара Януковіча, спрабуе дамовіцца пра пераезд у Беларусь свайго бацькі з чалавекам, чый голас падобны на голас кіраўніка Беларусі, Аляксандра Лукашэнкі. Па іншых звестках, званіў у адміністрацыю афіцыйнага лідэра Беларусі блогер, які разыграў Лукашэнку.\n«Падобная размова, сапраўды, магла быць», - лічыць Алесь Лагвінец. Па ягоным меркаванні, Лукашэнка (калі гэта быў ён) паводзіць сабе ва ўласным вобразе: падобная структура маўлення, голас і г.д.\n«Лукашэнка гатовы даваць прытулак, як гэта паказала гісторыя, дыктатарам, якіх выгналі з іх краінаў. Ён гэта зрабіў для экс-прэзідэнта Кыргызстану Бакіева, ён казаў пра падобныя рэчы і для экс-лідэра Сербіі Мілошэвіча, тое ж ён прапаноўваў і для колішняга кіраўніка Лівіі Муамара Кадафі», - адзначыў намеснік старшыні Руху.\nЛагвінец лічыць, што афіцыйны лідэр Беларусі «інстынктыўна бароніць дыктараў, бо бачыць самога сабе ў падобнай сітуацыі, адчувае спагаду да выгнаных». «Мы ў адным клубе прэзідэнтаў, і мы мусім дапамагаць адзін аднаму», - працытаваў Лукашэнку ён, адзначыўшы, што пэўную ролю ў гэтым усім адыгрываюць і эканамічныя чыннікі. Кожны з выгнаных дыктатараў прыедзе са сваім нарабаваным капіталам.\n«Лукашэнка можа нават даць беларускае грамадзянства Януковічу» - заключыў Алесь Лагвінец.\nЛюдзі: Алесь Лагвінец 506 Аляксандр Лукашэнка 380 Віктар Януковіч 9\nТэгі: Украіна 81 крызіс 36


Закарпацце: Иршавского будзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка Арганізацыі народнай абароны " Карпацкая Сеч "\n2 сакавіка 2015 г адбылася сустрэча иршавских свободовцев з кіраўніцтвам раёна. Тэмай размовы стала ўстанаўленне мемарыяльнай дошкі на будынку школы ў вёсцы грудок і дэмантажу камуністычнай славутасці. Сустрэча прадстаўнікоў ИршаВСК раённай арганізацыі Усеўкраінскага аб'яднання " Свабода " адбылася са старшынёй раённай дзяржадміністрацыі Віктарам Симканинцем, старшынёй райсавета Іванам Саўка і намеснікам старшыні райсавета Пятром Добровилським. Нацыяналісты абмеркавалі намер усталяваць на Греблянський САШ с. Грудок мемарыяльную памятную дошку " Карпацкай Сечы ". &Quot; Нашы землякі абаранялі ад венгерска-фашысцкіх захопнікаў Карпацкую Украіну і адны з першых прынялі бой з захопнікамі напярэдадні бою на Чырвоным Поле. Далі адпор надыходзячым акупантам, беднымі сіламі затрымаўшы іх на суткі. Лінія мяжы праходзіла каля вёскі грудок, дзе і адбыўся бой " сечевиков ", - распавёў кіраўнік райОнно арганізацыі Міхаіл мача. Свободовцы ініцыявалі выязное пасяджэнне кіраўніцтва раёна. Пройдзе яно ў Доробративский сельскім савеце разам з дэпутатамі вёскі грудок. Абмяркоўвацца пытанне дэмантажу помніка таталітарнае камуністычным рэжыму, які ўсталяваны на тэрыторыі вёскі, і ўсталяванне памятнай дошкі ў гонар " карпацкіхсечевиков ". Пра гэта паведамілі ў прэс-службе Закарпацкай абласной арганізацыі ВА " Свабода "\n← У Львоўскай вобласці... У Жытомірскай вобласці... →


Пасол Францыі параўнаў вялікіх вязняў Бастыліі з асуджанымі па справе 19 снежня\n14.07.2011 / 16:08\nПасол Францыі параўнаў вялікіх вязняў Бастыліі з асуджанымі па справе 19 снежня 14\nМішэль Рэнеры перакананы, што беларускія ўлады павінныя выпусціць іншадумцаў з турмаў.\nПасол Францыі ў Беларусі Мішэль Рэнеры перакананы, што беларускія ўлады павінныя выпусціць іншадумцаў з турмаў.\n«Гісторыя паказвае, што наяўнасць іншадумцаў у турмах ніколі не ўзвялічвае дзяржаву», — заявіў М. Рэнеры на ўрачыстым прыёме ў гонар нацыянальнага свята — Дня ўзяцця Бастыліі. Пры гэтым ён параўнаў сённяшніх асуджаных прадстаўнікоў палітычных партый і грамадзянскай супольнасці з вялікімі вязнямі Бастыліі. «Сёння свет добра памятае імёны зняволеных Бастыліі: Вальтэр, Бамаршэ. Але імёны суддзяў гісторыя забыла назаўсёды!» — сказаў французскі дыпламат.\nМ. Рэнеры падкрэсліў, што «пытанне прымірэння цяпер досыць актуальнае для Беларусі». Пасол адзначыў, што Францыі заўсёды ўдавалася аб’ядноўваць супрацьлеглыя погляды. «У 1792 годзе, калі ўся Еўропа выступіла супраць французскай рэвалюцыі, мы з’ядналі ўсе нашы сілы, каб выйграць бітву пры Вальмі. А пасля заканчэння Другой сусветнай вайны генерал дэ Голь аднавіў Францыю разам з урадам нацыянальнага адзінства, у якім былі і камуністы, і прадстаўнікі правых сіл».\nМ. Рэнеры таксама выказаў упэўненасць, што «Беларусі не варта пераконваць іншых, што існуе пагроза яе дзяржаўным межам».\n«Я лічу, што ваша краіна стане мацнейшай, калі на яе тэрыторыі будуць улічвацца ўсе думкі.\nФранцыя хацела б супрацоўнічаць менавіта з аб’яднанай і прыміранай Беларуссю», — канстатаваў дыпламат.\nПрамова пасла была сустрэтая гучнымі і працяглымі апладысментамі,\nна што ён заўважыў: «Апладзіраваць сёння можна».\nНамеснік начальніка галоўнага ўпраўлення Еўропы МЗС Беларусі Сяргей Маліноўскі, які прысутнічаў на дадзеным мерапрыемстве, у зваротнай прамове заявіў, што «наша краіна зацікаўленая ў супрацоўніцтве на аснове агульнапрынятых міжнародных прынцыпаў, узаемнай павагі, канструктыўнага дыялогу, неўмяшання ва ўнутраныя справы, на аснове павагі да традыцый, гісторыі і разумення сітуацыі гістарычных працэсаў».\n14.07.2011 / 16:33\nДзякуй вам, Мішэль Рэнеры, за Вашы словы і - намеры ! Вам можам смела папляскаць,а пры лукавым - памаўчаць !\nЛясун з-пад Эйшышак / Адказаць\n14.07.2011 / 16:50\n14.07.2011 / 18:05\nЯк можна параўноўваць гэты смурод Французкага каралеўства, самых апошніх вылюдкаў, якія потым выразалі палову Парыжу й Францыі, зь людзьмі, якія бароняць свае законныя правы й гонар выключна мірным шляхам?..


Канвертаваць Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов (AED) і Азербайджанскі манат (AZN) : Калькулятар абменнага курсу\nААЭ Дырхам (AED) і Азербайджанскі манат (AZN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ААЭ Дырхам і Азербайджанскі манат пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 31 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ААЭ Дырхам. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Азербайджанскі манат валюты па змаўчанні. Націсніце на Азербайджанскі манат або Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nААЭ Дирхам гэта валюта, у Аб'яднаныя Арабскія Эміраты (А.Я., ЁСЦЬ, ААЭ). Азербайджанскі манат гэта валюта, у Азербайджан (Арызона, АЗЕ). Сімвал AED можа быць запісаная Dh, і Dhs. ААЭ Дирхам дзеліцца на 100 fils. Азербайджанскі манат дзеліцца на 100 gopik. Абменнага курсу ААЭ Дирхам Апошняе абнаўленне 31 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Азербайджанскі манат Апошняе абнаўленне 31 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. AED каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. AZN каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


“Батя бережно торгуется”\n01 верасень 2011, 17:34\nАглядальнік інтэрнэт-рэсурсу "Грані.ру" Ільля Мільштэйн піша пра апошнюю прапанову Лукашэнкі адносна "круглага стала".\nДзіўная рэч. Лукашэнка, сардэчны гаспадар, запрасіў усіх беларусаў, незалежна ад палітычных перакананьняў, сесьці разам зь ім за "круглы стол" і пагаварыць пра будучыню, а яму адмовілі. І каб жа гаворка ішла толькі пра дысыдэнтаў: гэта вядома, што за народ, кожны другі калі ня польскі шпіён, то нямецкі. Але вось бяда: на Захадзе таксама не ацанілі гэтай велікадушнай прапановы, – піша Ільля Мільштэйн.\nТам наагул зрабілі выгляд, што ў Беларусі нічога не адбываецца. Не пачулі перабудоўчых прамоваў бацькі-рэфарматара, які ўчора паўстаў перад сьветам перакананым рыначнікам, наўпрост заявіўшы, што курс беларускага рубля будуць вызначаць попыт і прапанова. Беспасярэдне на сэсіі валютна-фондавай біржы, як у Амэрыцы якой-небудзь, даруй, Госпадзе. І які хаця абменьнік любога банку абавязаны будзе прадаваць валюту грамадзянам – па ўсталяваным курсе.\nНейкія дзіўныя навіны прыходзяць зь Менску ...\nГэта значыць, вядома, ён ня быў бы сабою, калі б тут жа не абвясьціў, што менскі Дзяржкантроль абавязаны паставіць цьвёрдую заслону тым бунтаўнікам, якія паспрабуюць штучна нагнятаць сытуацыю (асабліва гэта тычыцца журналістаў). І паабяцаў суровыя кары міністрам і банкірам у тым выпадку, калі тыя "не стабілізуюць сытуацыі". Але ўсё ж нейкія дзіўныя навіны прыходзяць зь Менску: "зайчык" адпраўляецца ў вольнае плаваньне, а любы беларус, хоць бы ён кагадзе выйшаў з турмы, можа хоць заўтра прыладкавацца да круглага стала, каля бацькі.\nНе, не ацанілі.\nПрадстаўнік Эўракамісіі Джон Клэнсі сказаў, што ў Беларусі павінны быць вызваленыя і рэабілітаваныя ўсе палітычныя вязьні. Міністры замежных спраў краінаў Скандынавіі і Балтыі заклікалі да неадкладнага вызваленьня палітычных зьняволеных у Беларусі. Прэс-сакратар польскага МЗС адзначыў, што асноўнай умовай аднаўленьня дыялёгу зь Беларусьсю зьяўляецца вызваленьне і поўная рэабілітацыя ўсіх зьняволеных і рэпрэсаваных.\nГорш за тое. Па старой добрай традыцыі Лукашэнка ня толькі выпусьціў на волю некаторых палітвязьняў, але пагражае і амаль усіх іншых адпусьціць. Ня рэабілітуючы, вядома, але патрабаваць такога ад бацькі – верх непрыстойнасьці. У рамках той самай традыцыі ён імітуе збліжэньне з Расеяй – і чаго добрага прадасьць ёй самыя дарагія пэрліны са сваёй калекцыі эканамічных цудаў, ня кажучы пра БелАЗ, гэты знакаміты музэй трактарабудаваньня... Не, не кранула. Выпускай, кажуць, усіх, каго загналі ў лягеры твае чэкісты і судзьдзі, інакш гаворкі ня будзе.\nВідаць, на Захадзе зразумелі нарэшце адну простую рэч.\nБацька з Захадам хоча гандлявацца па схеме, напрацаванай яшчэ ў ГДР\nБацька не баіцца Эўропы. Бацька з Захадам хоча гандлявацца па схеме, напрацаванай яшчэ ў ГДР, хоць у Дрэздэне не служыў: вы нам грошы – мы вам дысыдэнтаў. Але спачатку грошы. А то, маўляў, усіх перасаджаю і пайду сябраваць з Пуціным. Раней гэта быў сур'ёзны аргумэнт нават у дыскусіях з Амэрыкай. Аднак зь нядаўняга часу гэтая ўнівэрсальная адмычка да сэрцаў і сэйфаў заходніх партнэраў перастала дзеяць.\nБацька баіцца Расеі, і тут той рэдкі выпадак, калі яго ўслаўленая параноя цалкам суадносіцца з рэальнасьцю. Там, у Маскве, калі Лукашэнка занадта шмат сабе надазваляе, могуць нават зьняць фільм пра яго таталітарны рэжым. Але па сутнасьці разборкі Лукашэнкі з апазыцыяй мала каго хвалююць у Крамлі. Урэшце расейская практыка адрозьніваецца ад беларускай хіба што статыстычна. А вось прыбраць да рук былую савецкую рэспубліку, кампэнсуючы галоўную геапалітычную катастрофу ХХ стагодзьдзя, расейскія сябры і саюзьнікі зусім ня супраць. І яны ня ставяць умоваў. Яны цярпліва чакаюць, калі порсткі сусед канчаткова загубіць сваю эканоміку, і натоўпы былых прыхільнікаў бацькі запоўняць гарадзкія плошчы, і ён сам рынецца ў Маскву прасіць дапамогі і літасьці.\nБольш за ўсё палохае Лукашэнку менавіта гэты сцэнар. Пра што зь некаторым спазьненьнем, але ўсё-ткі здагадаліся ў Вашынгтоне, Брусэлі, Хэльсінках, Варшаве і некаторых іншых гарадох. Таму такі кароткі цяпер дыялёг з бацькам і такі грэблівы тон, у якім заходнія палітыкі адгукаюцца на адчайныя прамовы беларускага прэзыдэнта. А разумее ён толькі гэтую мову, мову пагарды і недвухсэнсоўных жэстаў, і толькі ў такія гадзіны, дні і тыдні ў няшчасных яго апазыцыянэраў узьнікае рэальны шанец выйсьці на свабоду. Без усякіх умоваў і зьневажальных «памілаваньняў». Рука міратворца павісае ў паветры, і відно, як нявесела яму сядзець у адзіноце за сваім круглым сталом.


Кітай DL-метыёнін CAS 59-51-8 для вытворцаў і пастаўшчыкоў харчовых гатункаў (FCC / AJI / UPS / EP) | Хоней\nНазва прадукту :: DL-метыёнін\nDL-метыёнін (скарочана Met) - адна з 18 распаўсюджаных амінакіслот і адна з васьмі незаменных амінакіслот у арганізме жывёл і чалавека. У асноўным выкарыстоўваецца ў якасці кармавой дабаўкі ў ежы для рыб, курэй, свіней і кароў, каб забяспечыць здаровы рост жывёл і птушак. Гэта можа палепшыць сакрэцыю малака ў кароў, прадухіліць узнікненне гепатозу. Акрамя таго, ён таксама можа быць выкарыстаны ў якасці лекаў з амінакіслотамі, раствора для ін'екцый, пажыўнай інфузорыі, агента ахоўнай печані, тэрапіі цырозу печані і таксічнага гепатыту.\nDL-метыёнін можа быць выкарыстаны ў сінтэзе лекавых вітамінаў, харчовых дабавак і кармавых дабавак.\nDL-метыёнін з'яўляецца адным з асноўных кампанентаў інфузорыя амінакіслот і злучэння амінакіслоты. DL-метыёнін валодае тлушчавай функцыяй печані. Скарыстаўшыся гэтай функцыяй, сінтэтычныя лекавыя вітаміны можна выкарыстоўваць у якасці прэпаратаў для абароны печані.\nЯк незаменная амінакіслата чалавечага арганізма, DL-метыёнін можа быць выкарыстаны ў якасці харчовай дабаўкі да ежы і кансервантаў, такіх як рыбная выпечка.\nУ дадатак да кармоў для жывёл DL-метыёнін можа дапамагчы жывёлам хутка вырасці за кароткі час, і каля 40% іх корму можна зэканоміць.\nЯк важны кампанент сінтэзу бялку, DL-метыёнін аказвае ахоўнае ўздзеянне на сардэчную цягліцу. У той жа час DL-метыёнін можа ператварацца ў таурын серай, у той час як таурын валодае вельмі відавочным гіпотэнзіўным эфектам. DL-метыёнін таксама мае добрую функцыю для абароны печані і яе детоксікаціі, таму звычайна выкарыстоўваецца ў клінічным лячэнні такіх захворванняў печані, як цыроз, тлушчавая хвароба печані і розныя вострыя і хранічныя вірусныя гепатыты. Гэта мае вельмі добры эфект.\nУ жыцці DL-метыёнін змяшчае шмат такіх прадуктаў, як насенне сланечніка, малочныя прадукты, дрожджы і марскія водарасці.\nпразрысты і бясколерны\nПапярэдняя: L-трыптафан CAS 73-22-3 для кармавога класа\nДалей: L-ізалейцын CAS 73-32-5 для харчовых прадуктаў (AJI USP EP)\nL-Валін 72-18-4, 73-32-5 L-ізалейцын, L-трэанін харчовай гатунак, L-лейцын фармацэўтычнага класа, L-трэанін фарм класа, Харчаванне жывёл,


05.12.2020 / 12:02\nВашай увазе — апошні агляд музычных навінак у 2020 годзе. Рэлізы на любы густ.\nДругая частка музычнага трыпціха дыджэя, які жыве ў Аўстрыі.\nВыпушчаны на вядомым французскім лэйбле Ultimae, рэліз адпраўляе слухача ў далёкую вандроўку ў глыбіню электроннай музыкі на стыках розных стыляў.\nНовы альбом ісландскага кампазітара — гэта асобасны і творчы рост на фоне хаосу, які дзеецца ў свеце.\nУ музыцы вы пачуеце асабістыя перажыванні кампазітара, часам нават фрагменты самых значных падзей з яго жыцця. Праца завяршаецца кампазіцыяй Undone, у якой выкарыстаны ўрывак прамовы памерлай амерыканскай спявачкі Лхасы дэ Сэлы з разважаннямі аб тым, што нараджэнне — гэта тое ж самае, што смерць. Гэта з'яўляецца галоўнай тэмай усяго альбома.\nУ пасмяротны альбом Morricone Segreto італьянскага кампазітара Эніа Марыконэ ўвайшлі 27 кампазіцый, які мусяць паказаць «схаваны цёмны і псіхадэлічны бок маэстра».\nАльбом ахоплівае творчасць Марыконэ з 1960-х па 1980-я, самы плённы перыяд у яго творчасці, а таксама ўключае кампазіцыі, напісаныя для менш вядомых эксперыментальных і жанравых фільмаў.\nЗоркі мінулых гадоў часта спрабуюць заскочыць у музычны цягнік, каб паспець за сённяшнімі трэндамі, і пачынаюць музычныя эксперыменты. Звычайна гэта нічым добрым не заканчваецца.\nАле пятнаццаты альбом аўстралійскай зоркі выйшаў выдатна спрадзюсаваным і прапрацаваным. Гуляй, танцуй, атрымлівай асалоду ад жыцця, але прытрымлівайся мер бяспекі — такі мэсэдж дасылае нам Кайлі Міноўг.\nУ эпоху карэйскага попу і року з электроннымі матывамі ўсё яшчэ застаюцца артысты, якія не баяцца змешваць хіпі-эстэтыку сямідзясятых, псіхадэлічныя фальклорныя рытмы і фры-джаз, а потым яшчэ і атрымліваць асалоду ад таго хаосу, які яны панакручвалі.\nКалі вам цікавыя такія эксперыменты, то раім азнаёміцца з творчасцю аўстралійскага гурта з дзіўнай назвай.\nПарадаксальны беларускі гурт, які на радзіме дасць першы сольны канцэрт толькі 5 снежня і які больш вядомы і папулярны за мяжой, выпусціў новы альбом на аўтарытэтным амерыканскім лэйбле.\nУ вокладцы шмат хто мог заўважыць палітычны падтэкст, але музыканты абвяргаюць гэта і адмаўляюцца выказвацца пра палітыку. Проста манумент як частка брутальнай архітэктуры.\nНе старэюць душой ветэраны. Ад атмасфернай электронікі і пост-панку пераходзім да звышэнергічнага року.\nСвой сямнаццаты альбом AC/DC прысвяцілі памяці свайго заснавальніка і гітарыста Малкальма Янга, які памёр тры гады таму.\nРэліз адразу заняў першыя радкі шматлікіх міжнародных хіт-парадаў. Вось што значыць народная музыка, якая ніколі не пастарэе.\nУ нямецкай мове ёсць выраз «Es ist fünf vor zwölf» — значыць нешта кшталту «у нас засталося мала часу». А проста zwölf (12) — гэта калі ўжо часу зусім няма і трэба вельмі спяшацца.\nРаім вам азнаёміцца з творчасцю нямецкага гурта, які вы палюбіце за незвычайны вакал.\nАдзінаццаты альбом чыкагскіх альтэрнатыўшчыкаў. Як распавёў пра яго лідар TSP Білі Корган, яму надакучыла ствараць музыку, пра якую ўсе казалі, што яна гучыць несучасна.\nЁн паабяцаў запісаць альбом сучаснай музыкі, у выніку атрымаўся CYR. Ацаніце самі, наколькі ён гучыць у адпаведнасці з сённяшнімі музычнымі тэндэнцыямі.\nСпявачка выпусціла першы за тры гады поўнафарматны альбом, выкананы ў папулярнай сёння рэтрастылістыцы.\nУ «Plastic Hearts» Майлі Сайрус прымярае на сябе вобраз рок-дзівы 80-х. Летась спявачка заяўляла пра намер выпусціць трылогію кароткіх альбомаў, якая павінна была скласціся ў плытку «She is Miley Cyrus», але з той задумкі выйшаў толькі адзін запланаваны міні-альбом «She is Coming».\nУ 2020 годзе зорка перадумала і ўзяла курс на эстэтыку васьмідзясятых.


Дзе навучыцца фатаграфаваць? — Веб-журналист. Интернет-СМИ. Факультет журналистики БГУ\n09.11.2011 14.11.2011 Мария Базулько52210 комментариев к записи Дзе навучыцца фатаграфаваць?\nНа вуліцах я бачу шмат людзей, якія ходяць з паўпрафесійнымі фотаапаратамі. Гэта і нядзіўна. У адрозненне ад прафесійных, “зеркалкі” пачатковага ўзроўню даволі-такі дасціпныя па цане, важаць няшмат, а зразумець іх інтэрфэйс, здаецца, зможа і дзіця.\nДругое пытанне – ці маюць рацыю гэтыя людзі з фотаапаратамі? Бо калі паразважаць, навошта траціць грошы, каб фатаграфаваць на аўтаматычным рэжыме? Тут зможа дапамагчы і звычайная “мыльніца”. Яна і танчэйшая, і месца меней займае.\nПраўда, трэба адзначыць жаданне людзей менавіта навучыцца здымаць, навучыцца бачыць свет праз прызму мастацтва. Але куды падацца навічку? Варыянтаў некалькі. Адзін з іх – інтэрнэт. Матэрыялаў па тэме фатаграфіі тут хапае. Але не ўсім спадабаецца такая форма працы.\nНе падабаецца інтэрнэт — пойдзем іншым шляхам. Школа фатаграфіі. Сёння ў Мінску іх хапае. Да таго ж, там вас навучаць не толькі фатаграфаваць, але і рэдагаваць фотаздымкі, надаваць ім мастацкую вобразнасць.\nДарэчы, знасці камфортны графік заняткаў у школе зможа любы жадаючы займацца фатаграфіяй. Для тых, хто жыве не ў сталіцы, ёсць некалькі прапаноў. Studio67, напрыклад, набірае людзей на тыднёвыя курсы. У прадстаўніцтве сказалі, што іншагароднім нават з жыллём змогуць дапамагчы. “Школа фатаграфіі” прапануе жыхарам перыферыі заняткі па суботах і нядзелях.\nАле калі хочаце вучыцца, спяшацца нельга. Ва ўсіх школах гавораць, што на самыя першыя ўрокі пачатковага ўзроўню тэхніку, то бок фотакамеру, прыносіць не абавязкова. Але для практычных заняткаў яна вам усё роўна спатрэбіцца. Некаторыя курсы змогуць даць вам камеру на практыку. Калі вы не маеце тэхніку больш высокага ўзроўню, можна прынесці “мыльніцу” – кампактны фотаапарат.\nЧаму вучаць у школе?\nЯк я ўжо казала, знайсці аптымальны варыянт для сябе зможа кожны. За 910 тысяч рублёў Studio67 прапануе 7 заняткаў (6 тэарэтычных, 1 практычны). Кожны ўрок працягваецца 3 гадзіны. Выкладчык дае дамашнія заданні, а таксама правярае веданне тэорыі на праклыдзе як вашых ўласных фатаграфій, так і работ знакамітых прафесіяналаў. На практычным занятку вы зможаце пад кіраўніцтвам выкладчыка паспрабаваць свае сілы ў фотастудыі ці на мясцовасці.\n— У нас можна замовіць нават індывідуальны курс, — расказвае кансультант Studio67. – Напрыклад, людзі, якія прыязджаюць да нас з-за граніцы, запісваюцца менавіта на гэтую форму навучання. Што датычыцца кошту, ён будзе крыху большы, чым на групавых занятках. Але не істотна.\nУ “Школе фатаграфіі” заняткі на паўтара месяцы (сустрэча з выкладчыкам – 2 разы на тыдзень) абыйдуцца вам у 1,2 мільёна рублёў. За чатыры месяцы падрыхтоўкі з вас возьмуць 4,7 мільёна рублёў. На двухгадзінных занятках студэнты школы чаргуюць тэорыю і практыку. Але студыйных здымкаў тут не прадугледжана. Дарэчы, у гэтую школу вы павінны прыходзіць са сваёй камерай.\nБазавы курс у школе «Мір фота» прапануюць праслухаць за 960 тысяч рублёў. Заплаціць можна не адразу ўсё, а за два разы. Усё проста. Заняткі працягваюцца 3 месяцы. Хадзіць у школу будзеце 2 разы на тыдзень. Праўда, перш чым запісацца, падумайце над пытаннем, якое задаў мне выкладчык школы, а таксама выдатны беларускі фатограф Сяргей Качаргін:\n— Вы адразу мне скажыце, хочаце навучыцца рабіць фоткі ці рабіць фатаграфіі?\nМесячныя курсы ў “Краявідзе” патрабуюць ад слухачоў 30 часоў прысутнасці. Тэхніку сваю можаце не прыносіць, але 600 тысяч рублёў за заняткі заплаціце, калі ласка. На практыцы можна трэніравацца ў фотастудыі. Школа “Вілія” прапануе курс “Асновы фатаграфіі” за 750 тысяч рублёў (40 гадзін заняткаў). Калі я задала пытанне наконт валодання ўласнай тэхнікай, мне адказалі, што ў слухачоў яе і ўвогуле можа не быць. У гэтым цэнтры акцэнт робіцца менавіта на тэорыю.\nПробных урокаў, аднак, такія ўстановы не практыкуюць. Затое можна дамовіцца на сустрэчу з выкладчыкам, каб спытаць дэтальна пра праграму курсаў. Школы фатаграфіі таксама прапануюць кансультацыю па выбары камеры. Дарэчы, ва ўсіх вышэйназваных школах выдаюцца сертыфікаты аб заканчэнні курсаў.\nАднак фоташкола – гэта не апошняя інстанцыя. Адчуваеце ў сабе ўнутраны запал і глядзіце на свет толькі праз лінзы фотакамеры? Усе знаемыя не могуць наглядзецца на вашы творчыя работы? Магчыма, вы яшчэ і ў конкурсах якіх перамагалі? Тады можаце ісці вучыцца фатаграфіраваць. Дарэчы, дзе гэтаму вучаць?\nУ Інстытуце журналістыкі БДУ ёсць курсы “Асновы фатаграфіі” і “Асновы фотажурналістыкі”. Дэкан факультэта журналістыкі Сяргей Дубовік выказваў думку аб тым, каб адкрыць асобную спецыялізацыю “фотажурналістыка”. Але пакуль што гэтыя планы не здзейсніліся.\nНа факультэце дызайна і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларускай Нацыянальная акадэміі мастацтваў ёсць спецыялізацыя “Фотаграфіка”. Тут рыхтуюць фатографаў для сацыяльнай і рэкламнай сферы.\nСпецыяльнасць “Фатаграфія” ёсць таксама і ў Мінскім дзяржаўным тэхнічным каледжы. Вучыцца туды запрашаюць усіх, хто мае творчае бачанне. Ну, і ўступныя іспыты, канечне, пройдзе паспяхова.\nЦікавых вам здымкаў!\nМожет ли Libertex стать криптовалютной биржей\nКак маленький белорусский стартап вступил в гонку c Instagram и Pinterest\n10 комментариев по теме “Дзе навучыцца фатаграфаваць?”\n14.11.2011 в 1:45\n14.11.2011 в 1:33\n11.11.2011 в 20:14\nПутин, напиши лучше) Никто ж не против)\n11.11.2011 в 15:29\nНаписано абы написать. Шоб было! ОчЭвиднО!\nХех, Путин, написано для этики. А не для «поисковых систем». ОчЭвиднО.\n10.11.2011 в 14:14\nхоть смысл в материале есть! факты, цены, комментарии.\n10.11.2011 в 9:39\n«На вуліцах я бачу шмат людзей, якія ходяць з паўпрафесійнымі фотаапаратамі. Гэта і нядзіўна».\nэх, жаль «Раніцу» закрыли.. вот там как раз бы прокатило такое начало\n10.11.2011 в 9:34\nДля «Переходного возраста» написано? Для поисковых систем явно оптимизировано… Поисковые боты явно любят «беларускую мову». Пешы есчо!\n10.11.2011 в 2:18\nИ здесь Вика на фотках))\n09.11.2011 в 21:36\nШо за фото?!


11 лютага 2020, 09:18\n11 лютага, Брэст /Кар. БЕЛТА/. Колькасць бязвізавых турыстаў, якія прыехалі ў Беларусь праз пагранпераходы ў Брэсцкай вобласці, у студзені бягучага года павялічылася на 70 працэнтаў у параўнанні з аналагічным перыядам 2019-га, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ва ўпраўленні спорту і турызму Брэсцкага аблвыканкама.\nБез візы паўднёва-заходні рэгіён у мінулым годзе наведалі амаль 32 тыс. іншаземцаў. У студзені 2020-га такой магчымасцю скарысталіся каля 2,2 тыс. чалавек, гэта жыхары 29 краін свету. З агульнай колькасці бязвізавых турыстаў - 80 працэнтаў з'яўляюцца грамадзянамі Польшчы. У Брэсцкую вобласць усё часцей прыязджаюць прадстаўнікі Літвы, Латвіі, Германіі, Італіі, Іспаніі, Чэхіі, Вялікабрытаніі, Бельгіі.\nУ студзені рэгіён пераважна наведвалі індывідуальныя падарожнікі. Толькі трэць з іх прыехала ў складзе групы. "Захоўваецца тэндэнцыя росту турыстычнага патоку. Разлічваем, што ён будзе павялічвацца ў палескім напрамку. Таксама працуем над інтэграцыяй турыстычных прадуктаў Брэсцкай і Гродзенскай абласцей, аб'яднаннем іх маршрутаў з еўрапейскімі", - сказалі ва ўпраўленні спорту і турызму.\nСубяседнікі звярнулі ўвагу на павелічэнне працягласці знаходжання турыстаў у Брэсцкай вобласці. Раней у сярэднім яна складала тры дні, цяпер - чатыры. У рэгіёне з начлегам спыняюцца 70 працэнтаў замежных гасцей.\nУ каляндар турыстычных мерапрыемстваў Брэсцкай вобласці ў 2020 годзе ўключана больш за 100 падзей рознага маштабу. У прыватнасці, у нацыянальным парку "Белавежская пушча" 22 лютага правядуць гастранамічны фестываль. Аналагічны хочуць правесці ў Брэсце вясной. У рэгіёне намечана арганізаваць не менш за чатыры велафестывалі. Адным з ключавых мерапрыемстваў стане міжнародны турыстычны форум, які адбудзецца ў Брэсце ў канцы красавіка.-0-


Нашы Золата (тройскую унцыя) да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 18.09.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад Золата (тройскую унцыя). Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або Золата (тройскую унцыя), каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 18.09.2020 22:46\nЗолата (тройскую унцыя) курс у даляр ЗША = 1.954,14\nЗолата (тройскую унцыя) валюта ў . даляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Сімвал XAU з'яўляецца . Сімвал USD з'яўляецца $. Абменны курс для Золата (тройскую унцыя) быў актуалізаваны September 19, 2020. Абменны курс валюты для даляр ЗША быў актуалізаваны September 19, 2020. Каэфіцыент XAU мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс Золата (тройскую унцыя) у даляр ЗША = 1.954,14.\nXAU у AUDXAU у CADXAU у CHFXAU у CNYXAU у HKDXAU у JPYXAU у KRWXAU у RUBXAU у SGDXAU у UAH


Беларусы Літвы на аўдыенцыі ў Віленскага біскупа\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Беларусы Літвы на аўдыенцыі ў Віленскага біскупа\n27 лютага Віленскі біскуп Арунас Панішкайціс прыняў у сябе прадстаўнікоў беларускіх грамадскіх арганізацый Вільні.\nВядома, што ў міжваеннай Вільні бурліла беларускае рэліігйнае жыццё, было некалькі святароў, якія служылі па-беларуску, выдаваліся рэлігійныя кнігі, газеты, часопісы. Пасля акупацыі Вільні рускімі беларускае рэлігійнае жыццё спынілася. З набыццём Літвой незалежнасці распачыналіся спробы і па адраджэнні беларускага рэлігійнага жыцця. На вялікі жаль, да сённяшняга дня збольшага яны былі няўдаламі, нягледзячы на тое, што ў Вільні беларусам аддадзены касцёл св. Барталамея. З розных прычынаў, у тым ліку і праз адсутнасць адпаведных святароў, беларускі касцёл так і не стаў беларускім. Беларусы ў ім пачуваюцца чужымі.\nЗ гэтай нагоды і з жаданнем нам дапамагчы прыняў нас Віленскі біскуп Арунас Панішкайціс. Варта адзначыць, што як біскуп, так і Віленская арцыбіскупская курыя даволі прыхільна ставяцца да беларусаў, але пакуль не змаглі знайсці адпаведнага душпастыра.\nПадчас візітацыі касцёла св. Барталамея (менавіта гэты касцёл перададзены беларусам) біскуп Арунас Панішкайціс адслужыў св. Імшу. Нягледзячы на тое, што ён служыў у сваім жыцці першы раз па-беларуску, у яго гэта атрымалася. Нават з цяжкасцю верылася, што гэта ён робіць першы раз.\nУ часе аўдыенцыі біскуп зазначыў, што яму вельмі падабаецца беларуская мова, яе мілагучнасць і меладычнасць. Хаця пакуль не ўсё на ёй разумее, але захапляецца яе прыгажосцю. І паабяцаў больш дэтальна заняцца беларускай мовай і таксама гісторыяй Беларусі. Бо пакуль у яго яшчэ мала ведаў пра Беларусь і беларусаў. Відаць, таму на аўдыенцыі падрабязна распытваў пра беларускія арганізацыі Вільні, пра іх жыццё і дзейнасць.\nУ размове з намі падзяліўся сваім бачаннем беларускага касцёла ў Вільні. На яго думку, касцёл св. Барталамея мусіць стацца толькі беларускім, і набажэнствы ў ім будуць адбывацца толькі па-беларуску. Цяпер галоўная задача - знайсці для гэтай мэты адпаведнага душпастыра. І паабяцаў са свайго боку для гэтага ўсё зрабіць. Таксама перадаў словы прывітання і падтрымкі ад Віленскага мітрапаліта Гінатараса Грушаса, які цалкам падзяляе вышэйвыкладзеную пазіцыю і таксама паабяцаў зрабіць усё магчымае, каб беларусы ў Віленскай архідыяцэзіі мелі магчымасць да паўнавартаснага беларускага рэлігійнага жыцця.


18 травень 2009, 17:22\n20 траўня спаўняецца 55 гадоў беларускай службе Радыё Свабода. Да гэтай гадавіны выйшла кніга “Адзін дзень палітвязьня”, 15-я кніга з сэрыі “Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе”. У кнізе — гісторыі 41 беларускага палітвязьня ад 1996 да 2008 году. Пра новую кнігу “Свабоды” — пісьменьнік і гісторык Уладзімер Арлоў.\n“Асабіста я гэтую кнігу даўно чакаў. І ня толькі таму, што большасьць яе герояў — мае добрыя знаёмыя, і я ганаруся гэтым знаёмствам. Найперш я чакаў гэтую кнігу, дзе гаворыцца пра маштабы рэпрэсій не сухой моваю лічбаў, а жывымі галасамі саміх палітвязьняў. Мне даводзілася бываць на судах над героямі кнігі. Вадзіму Лабковічу я прысьвяціў апавяданьне “Каханак яе вялікасьці”, якое потым дало назву адной з маіх кнігаў.\nГэтую кнігу разам зь іншымі я таксама перасылаў альбо перадаваў у зьняволеньне Аляксандру Казуліну, Юрыю Бандажэўскаму, Андрэю Кіму, Зьмітру Дашкевічу, Артуру Фінькевічу, Міколу Астрэйку, Міколу Статкевічу, Эніры Браніцкай. Не заўсёды гэтыя кнігі даходзілі да адрасатаў, але я быў бы шчасьлівы ведаць, што яны хоць крыху дапамагалі вытрымаць выпрабаваньне нашым палітвязьням там, за кратамі.\nНа жаль, у кнігі можа быць працяг. Дакладней, працяг піша само наша жыцьцё. Гераіняй кнігі магла б стаць праваабаронца Яна Палякова. Зноў за кратамі апынуліся Мікалай Аўтуховіч і Юры Лявонаў. Выхад кнігі, за якую я вельмі ўдзячны карэспандэнтам Радыё Свабода, асабліва важны цяпер, калі Беларусь стала ўдзельніцай праграмы “Ўсходняе партнэрства”. Трэба нагадаць Эўропе, што ў Беларусі па-ранейшаму ёсьць палітычны перасьлед і ёсьць палітычныя зьняволеныя”.


Дзяржаўны будаўнік дарог краў грошы і псаваў асфальт\nКрымінальную схему крадзяжу бюджэтных грошай дзяржаўным дарогабудаўнічым прадпрыемствам выкрыў КДК. Адно з даччыных прадпрыемстваў “Менскаблдарбуду” паводле фіктыўных дакументаў нібыта набыло 140 тонаў бітуму, якога насамрэч не было.\nПрэсавы цэнтр Камітэту дзяржкантролю Менскай вобласці паведамляе, што выкрыў шэраг парушэнняў у працы Дарожна-рамонтнага будаўнічага ўпраўлення № 735. Гэта адно з 20 даччыных прадпрыемстваў “Менскаблдарбуду”, чый заснавальнік – Менаблвыканкам.\nУ паселішчы Юбілейны, што пад Менскам, кіраўнікі ДРБУ нажываліся на няякасных асфальтавых сумесях і рэалізоўвалі схему адкатаў.\nНа прадпрыемстве вытворчасць асфальтабетону адбывалася з парушэннем тэхналогіі – працаўнікі недакладалі нафтабітуму. Такім чынам выраблялі няякасныя асфальтавыя сумесі, а зэканомлены нафтабітум нібыта куплялі наноў.\nПа змове з камерцыйнымі фірмамі кіраўніцтва ДРБУ нібыта набыло 140 тонаў нафтабітуму. Яго нібыта прывезлі 5 машынаў па 34 тоны кожная. ДРБУ пералічыла на рахункі фірмаў-аднадзёнак 157 мільёнаў бюджэтных грошай, вылучаных на будаўніцтва і рамонт дарог.\nКДК падчас праверкі дакументаў высветліў, што ніякага нафтабітуму ніхто не прывозіў, бо фірмы не мелі такога тавару. Таксама выдуманымі былі і бітумавозкі.\nСпецыялістка вытворчага аддзелу таварыства “Аўтамагістраль” Людміла тлумачыць, што такое парушэнне тэхналогіі – асноўная прычына хуткага псавання дарог, якое мы бачым у Беларусі: “Бітум выкарыстоўваюць пры вытворчасці асфальтабетонных сумесяў. Калі вы недакладаеце сыравіну, натуральна, якасць асфальтабетону падае. Пры ўмове выканання патрабавання тэхналогіяў нашае прадпрыемства дае гарантыю на дарожнае пакрыццё – 5 гадоў. У адваротным выпадку дарога можа сапсавацца за паўгода – пойдуць яміны, каляіны, прасадкі”.\nАмаль 90 % дарог Менскай вобласці патрабуюць рамонту. Амаль 2 тысячы кіламетраў застаюцца ў перадаварыйным стане. Сёлетняя праверка КДК “Менскаблдарбуду” – асноўнага будаўніка дарог у Менскай вобласці – выявіла больш за відаў 40 парушэнняў, у тым ліку крымінальнага характару. Генеральны дырэктар “Менскаблдарбуду” – Валеры Гапановіч. Падчас ягонага кіраўніцтва за крадзяжы асудзілі начальніка даччынага філіялу гэтага будаўнічага прадпрыемства.


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » На Форуме Свабоды ў Осла абмяркуюць справу Бяляцкага\n7-9 траўня ў Осла адбываецца традыцыйны Форум Свабоды. Грамадскія актывісты, палітычныя лідэры, праваабаронцы і журналісты з усяго свету абмяркуюць сітуацыю з правамі чалавека ў аўтарытарных і таталітарных дзяржавах.\nГасцявая зала гатэлю «Grand Hotel» у цэнтры Осла перапоўненая. Больш чым 100 журналістаў, у тым ліку з Al Jazeera, BBC, CNN, Deutsche Welle, The Economist, Newsweek, TIME, The Wall Street Journal і іншых, вымушаныя стаяць у калідорах.\nВёў прэсавую канферэнцыю Тор Халваршэн з Нарвегіі, ён жа арганізатар форуму. У сваёй прамове ён патлумачыў, што такія форумы даюць выказацца тым, хто ня можа вольна гаварыць у сваіх дзяржавах: «Дыктатарскія рэжымы спрабуюць рабіць две рэчы. У першую чаргу, яны спрабуюць знішчыць, паставіць пад кантроль грамадзянскую супольнасць. Па-другое, яны абмяжоўваюць свабоду слова. Грамадзянскую супольнасць рэжымы рэпрэсуюць праз палітыку, культуру, адукацыю. А cвабоду слова яны душаць, каб ніхто — ні ўнутры, ні звонку — не ведаў, што адбываецца». Пытанне беларускай службы Радыё Свабоды гучала такім чынам: «Ці праўда, што сітуацыя з Алесем Бяляцкім ёсць сьведчаннем таго, што калі з'яўляюцца бізнес-інтарэсы, то правы чалавека адыходзяць на другі план?». Тор Халваршэн адказаў: «Яшчэ год таму Алесь Бяляцкі сядзеў тут, на гэтым месцы. Браў удзел у канферэнцыі... Паеля быў арыштаваны.» На месцы, дзе летась сядзеў Бяляцкі, апынуўся старшыня Нарвежскага Хельсінскага камітэту Б’ёрн Енгасланд: «Я быў у Беларусі, аднак летась мне адмовілі ва ўездзе ў гэтую краіну. Мы актыўна адсочваем сітуацыю з Бяляцкім. Не толькі мы, але і бальшыня праваабаронцаў за мяжой. Мы спрабуем звярнуць увагу на рэпрэсіі, якія пачаліся пасля выбараў у снежні 2010 году. Нельга сказаць, што ў Нарвегіі ёсьць нейкія бізнес-інтарэсы ў Беларусі. Хутчэй няма зацікаўленасці гэтай краінай. Вы сказалі, што бізнес падмяняе сабой правы чалавека. Аднак правы чалавека не павінны быць у супярэчнасці з любымі камерцыйнымі інтарэсамі. Калі вы не абараняеце правы чалавека, калі няма вяршэнства закону, вы сутыкняцеся з карупцыяй, хабарніцтвам. Таму прамоцыя правоў чалавека выгадная для бізнесу, для камерцыйных інтарэсаў дзяржавы. І калі дыктатура гэта зразумее, яны вызваляць палітвязняў» Заўтра, 9 траўня Б’ёрн Енгасланд збіраецца выступіць на Форуме з дакладам пра справу Алеся Бяляцкага. Форум Свабоды ў Осла сёлета адбываецца пад споклічам «З цемры на святло». Ён праводзіцца ад 2009 году ў траўні і прысвечаны праблемам краінаў, дзе парушаюцца правы чалавека, абмяжоўваецца свабода слова і выказванняў. У мінулыя гады Беларусь на форуме прадстаўлялі Жана Літвіна, Алесь Бяляцкі, Аляксандар Казулін. Сёлета сабраліся дэмакратычныя актывісты, журналісты, праваабаронцы, палітычныя лідэры, блогеры з Экватарыяльнай Гвінеі, Лібіі, Сырыі, Непалу, Бірмы, Венесуэлы, Расіі, Егіпту і іншых. svaboda.org


Женщина, мама, капитан — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nКапітан унутранай службы, жонка і маці, а яшчэ — адзіная жанчына-выратавальнік у Пружанскім раёне… Яшчэ з дзяцінства Вольга Ліпко марыла стаць ваеннаслужачай: вельмі ўжо падабаліся жанчыны ў форме.\n— Калі вучылася ў Лыскаўскай школе, то пабывала з экскурсіяй на Навазасімавіцкай верталётнай базе,— успамінае Вольга Васільеўна.— І мне настолькі спадабаўся той парадак, што панаваў у вайсковай часці, настолькі там чыста і прыгожа было! А як сустрэла жанчын у ваеннай форме, то думкі пра прафесію абаронцы Айчыны наогул сталі апантанымі.\nСвае мары наконт будучага выбару дзяўчына песціла не адзін год. І нават калі абставіны склаліся супраць надзей Вольгі (у год, калі заканчвала школу, у ваенную акадэмію набор дзяўчат не быў прадугледжаны), яна ўсё роўна вырашыла здзяйсніць задуманае. І паступіла ў інстытут Міністэрства па надзвычайных сітуацыях.\nЛёс такой упартасці не вытрымаў, і з тых выпускнікоў школ нашага раёна, якія жадалі стаць курсантамі, толькі адна Вольга Ліпко паспяхова прайшла медыцынскую камісію і здала адпаведныя нарматывы. А пасля ўступных іспытаў хутка надзела і жаданую форму.\nУжо даўно няма таго строгага падзелу паміж «жаночымі» і «мужчынскімі» прафесіямі, аднак усё роўна Вользе цяжэй было асвойваць азы выратавальніцкай службы. Яе спецыфіка ў тым, што ў асноўным сутыкаюцца пажарныя толькі з чалавечай бядой і трагічнымі выпадкамі.\n— Мужчыны ўспрымаюць такое больш «механічна», а мне, калі выступаю перад людзьмі і расказваю пра здарэнні і асабліва пра гібель людзей на пажарах, вельмі цяжка стрымліваць слёзы. Вось толькі аб сваім выбары я не пашкадавала ніводнага разу. Больш за тое, лічу, што неабходна, каб жанчын у форме выратавальніка было больш, бо нам лягчэй знаходзіць агульную мову з людзьмі, уздзейнічаць на іх, пераконваць у неабходнасці выканання правілаў пажарнай бяспекі. У гэтым плане, лічу, калегам-мужчынам мы можам «даць фору».\nТак склалася, што В.В.Ліпко служыць разам з мужам у райаддзеле па надзвычайных сітуацыях. Але ў гэтай пары заведзена такое правіла: ніякіх працоўных пытанняў не абмяркоўваць дома. Яшчэ па дарозе дадому яны могуць пагаварыць пра службу, але сямейны адпачынак — гэта святое. Ды і іншых тэм для сумеснай размовы заўсёды хапае. Напрыклад, любяць у сям’і ўспомніць рэакцыю сына, калі ён упершыню ўбачыў матулю ў форме.\n— Наш трохгадовы сын Ігнат з нараджэння бачыў у форме пажарнага толькі тату. І на мяне, калі пасля працяглага перапынку на адпачынак па доглядзе за дзіцем я зноў апранула кіцель, глядзеў такімі здзіўленымі вачыма, — са смехам расказвае Вольга. — А цяпер, калі ўвечары пасля службы забіраю яго з дзіцячага садка, ён з гонарам гаворыць сябрам: «Мой мама прыйшла». Напэўна, таму, што ваеннымі і пажарнымі, па яго меркаванні, могуць быць выключна мужчыны.\nТолькі ж Вольга Ліпко не ўвесь час носіць форму і выконвае даволі складаныя абавязкі. Вечарам яна пераапранаецца ў хатняе адзенне і зноў становіцца проста жанчынай, жонкай і маці. Хаця абавязкаў з гэтым не меншае: трэба ж згатаваць вячэру, выканаць іншую хатнюю работу, знайсці час, каб пазаймацца з сынам. Калі ж выдаецца вольная хвіліна, то яе Вольга з задавальненнем аддае сваім любімым кнігам.\nПредыдущая записьМама будущих офицеров\nСледующая запись10 марта состоится «прямая телефонная линия» с зампредом Брестского облисполкома Вадимом Ольшевским


Галоўная »Аб кампанii »Навiны »AD.NAK!: яшчэ можна паспець!\nПрыём работ для ўдзелу ў Трэцім фестывалі беларускамоўнай рэкламы і камунікацыі AD.NAK! працягнуты да 17 чэрвеня. Аргкамітэт фестывалю вырашыў даць шанец тым, хто проста фізічна не паспеў даслаць свае творы ў раней пазначаны тэрмін, 11 чэрвеня. Такім чынам, ва ўдзельнікаў, якія думалі, што не паспелі з падачай работаў, з'явіўся шанец уступіць у спаборніцтва за прызы.\nЯк і летась, найбольшай папулярнасцю сярод намінацыяў сёлета карыстаецца катэгорыя «Дызайн & Art Direction». Акрамя таго, даволі актыўна падаюцца работы ў Антыпрэмію «Каша сувораўская», намінацыі «Сацыяльная рэклама», «Тэлевізійная і кінарэклама». Пакуль не актыўнічаюць удзельнікі намінацый «Рэкламныя, PR-кампаніі», «Радыё- ці аўдыёрэклама», а таксама «СМІ альбо медыяпраекты».\nСамым прывабным для ўдзельнікаў стаў «Рэкламны фотаздымак». Конкурс «Еўропа ўнутры Беларусі» таксама карыстаецца папулярнасцю. А вось на конкурсы «Alma Матуля», на найлепшае пераагучванне рэкламнага роліка, рэкламнага постара і назвы і запакоўкі «У мыле сэнс» пакуль пададзена не вельмі шмат заявак.


Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Фінансы » Як зберагчы ўласныя фінансы ў падарожжы\nКалі вы праспалі ранейшае браніраванне ў пачатку вясны, тады «пуцёўкі, якія гараць» — ваша ўсё. Толькі памятайце, што неад'емным аксесуарам вандроўкі сёння з'яўляецца плацежная картка, якая пазбавіць вас ад неабходнасці дэклараваць наяўныя пры перасячэнні мяжы і выключыць рызыку кішэнных крадзяжоў. Акрамя таго, апошнім часам стала модна мець пры сабе як мага менш наяўных. А многія нават робяць для паездак асобную картку.\nЯкую? Вось у чым пытанне\nУ прынцыпе, працаваць будзе любая пластыкавая міжнародная банкаўская карта, з дапамогай якой можна расплачвацца ў інтэрнэце і ў рэале. Яна вам патрэбна для браніравання білетаў і гатэляў, а таксама для аплаты ў крамах і зняцця наяўных. Такім чынам, вам падыдзе картка Vіsа і MаstеrСаrd любога банка, акрамя пластыку тыпу БЕЛКАРТ, якія служаць для выкарыстання толькі ў нашай краіне.\nАле, калі вы падарожнічаеце не раз у дзесяць гадоў, то мае сэнс зрабіць імянную карту з чыпам, каб ужо напэўна працавала ўсюды. Вам за вочы хопіць Vіsа Сlаssіс / MаstеrСаrd Stаndаrt, вышэй ужо не трэба. Як варыянт, падыдуць і Vіsа Еlесtrоn / Mаеstrо, але часам па іх аплата не праходзіць у інтэрнэце.\nАкрамя тарыфаў, ёсць яшчэ такі момант, як зручнасць карыстання, якая залежыць ад тэхпадтрымкі банка і функцыянальнасці інтэрнэт-банка, бо нейкія пытанні прыйдзецца вырашаць на адлегласці.\nУ якой валюце адкрываць рахунак для карты?\nСамы лагічны адказ — у той валюце, у якой у вас прыбытак. Вы ж атрымліваеце грошы ў рублях, то і рахунак павінен быць рублёвы. Так, калі едзеце, напрыклад, у Еўропу, то пры зняцці наяўных у банкамаце ці аплаце пакупак у краме аўтаматычна будзе адбывацца канвертацыя ў еўра. Таму ці варта з-за кароткіх падарожжаў заводзіць рахунак адразу ў еўра, вырашаць вам. Тут трэба разумець, што курсы валют пастаянна мяняюцца, таму ў ідэале трэба класці на валютныя карткі долары ці еўра, набытыя па добрым курсе. У ідэале мець некалькі картаў у розных валютах (рублі, долары, еўра) і карыстацца імі ў залежнасці ад сітуацыі. Трэба разумець, што калі сапраўды хочацца выгады, то прыйдзецца разабрацца з курсамі і тарыфамі.\nШто выбраць — MаstеrСаrd або Vіsа?\nНа жаль, адназначна сказаць нельга, што лепш. Вам прыйдзецца даведвацца ў свайго банка, праз якую валюту ён працуе з плацежнай сістэмай (гэта значыць праз долары ці еўра будзе ісці канвертацыя пры аплаце ў іншай валюце), якая камісія за трансгранічны плацеж і якая камісія за зняцце наяўных у банкамаце іншага банка. І тут трэба глядзець, ці адрозніваюцца тарыфы банка для розных плацежных сістэм. У цэлым усё зводзіцца да выбару банка, а не плацежнай сістэмы.\nСхема ж — калі Еўропа, то Mаstеrсаrd, калі Амерыка, то Vіsа — некарэктная. Аднойчы хтосьці пусціў у сеціве гэты міф, і ўсе яго растыражавалі.\nТаксама пры паездцы ў экзатычныя краіны мае сэнс даведацца, ці прымаецца там адпаведная плацежная сістэма. Чытаў, што на Кубе і ў Афрыцы ёсць праблемы з Vіsа. На цяперашні момант, некаторымі экспертамі было заўважана, што пры іншых роўных больш выгадна заказваць карты Mаstеrсаrd, бо па іх часта адсутнічае камісія за трансгран. У той час як па Vіsа яна часцей ёсць. Але гэта не ісціна, таму трэба глядзець канкрэтны банк і яго тарыфы.\nІБ у падарожжы\nМагчыма, інтэрнэт-банк (ІБ) і не спатрэбіцца вам, калі вы не актыўны карыстальнік картак і рахункаў і рэдка нешта робіце з імі, але лепш каб ён быў. Можа ўзнікнуць неабходнасць перакінуць грошы з адной карты на іншую або паглядзець выпіску па апошніх аперацыях (аплата гатэляў, пакупкі ў крамах і кафэ). Таксама, як правіла, праз інтэрнэт-банк можна звязацца з тэхпадтрымкай, заблакаваць карту, аплаціць тэлефон або ўнесці квартплату ў сябе на Радзіме. Увогуле, у падарожжы ІБ — гэта вельмі карысная штука. А калі ехаць кудысьці надоўга, то я наогул не ўяўляю, як можна без інтэрнэт-банка абысціся.\nТаксама ёсць яшчэ мабільны банк, праграма, якая на тэлефон усталёўваецца. У ім альбо такі паўнавартасны функцыянал, альбо зрэзаны. Таксама карысная рэч, але пажадана толькі свой смартфон не губляць. І, вядома ж, каб мабільны інтэрнэт прысутнічаў.\n«Пластыку» шмат не бывае\nЛепш, калі будзе некалькі картак і ад розных банкаў. Напрыклад, адна асноўная для пакупак у крамах, другая для аплаты ў інтэрнэце, трэцяя для зняцця наяўнасці. Тады можна падгадваць вельмі добрыя тарыфы па кожным з гэтых варыянтаў.\nНапрыклад, раптам адну картку банк заблакуе (такое бывае) або яе згубіце, тады можна будзе хуценька зайсці ў інтэрнэт-банк і перакінуць сродкі на іншую. Ці па адной з картак аплата праходзіць не будзе. Менавіта таму ў мяне іх некалькі. Яшчэ часам бывае зручна рабіць дадатковыя да асноўнай карткі для сваякоў. Рахунак адзін, а ў кожнага па сваёй асабістай картцы.\nПамятайце: не трымайце на картцы шмат грошай. Хай асноўныя сродкі знаходзяцца на ўкладах, сейф-рахунках, бездакументарных аблігацыях — на крайняк. Бо, выкарыстоўваючы свой «пластык», вы свеціце яго даныя і рызыкуеце. На жаль, ашуканцы не дрэмлюць, ставяць счытвальныя прылады на банкаматы (скімеры), крадуць даныя картак у інтэрнэце і іншае. Таму на асноўных картках нельга захоўваць значныя грошы. У інтэрнэт-банку вызначце ліміты на сутачныя і месячныя аперацыі.\nАвіябілеты аплачвайце карткай, якая ў руках\nВіртуальныя карткі фізічна не існуюць. Але яны ўжо ёсць. Патрэбныя яны для памяншэння рызыкі пры плацяжах праз інтэрнэт. Дапусцім, вы хочаце купіць нешта за 1000 рублёў. Выпускаеце віртуальную карту ў сябе ў інтэрнэт-банку з сумай у 1000 рублёў на рахунку і лімітам часу для выкарыстання. Потым аплачваеце куплю — і ўсё, картка сваё адпрацавала. Гэта значыць, калі раптам плацежныя даныя гэтай карткі патрапяць у рукі зламыснікаў, то яны ўжо нічога не змогуць зрабіць, бо яе ўжо няма.\nКалі ж даныя патрапяць да таго, як вы патрацілі грошы, то яны не змогуць зняць больш, чым на ёй ёсць цяпер. З іншага боку, прасунутыя банкі даюць магчымасць вызначаць ліміты на аперацыі. Напрыклад, можна выставіць 0 рублёў і толькі перад купляй змяніць суму да патрэбнай мяжы. Такой схемай некаторыя карыстаюцца для пакупак праз інтэрнэт у Азіі, бо яна з'яўляецца адным з самых рызыкоўных рэгіёнаў.\nТолькі лепш не купляць авіябілеты па віртуальнай картцы. Пры пасадцы на рэйс вас могуць папрасіць прад'явіць гэты «пластык», што вы зрабіць не зможаце, раз картка віртуальная. Уласна, гэта і звычайнага «пластыку», пакінутага дома, датычыцца. Так што лепш аплачваць авіябілеты той карткай, якая будзе з вамі ў падарожжы.\nЗагаловак у газеце: Каб не вазіць грошы ў валізцы\n09:08 ЦТ па матэматыцы плануюць прайсці каля 32,2 тыс. абітурыентаў\n8297 Дзень, які нам варта адзначаць. Што значыць для беларусаў дата 17 верасня і чаму пра гэта трэба памятаць і ведаць\n5564 Выбіраем аптымальную пару года для пахудзення. Спойлер: і гэта не лета!\n4871 Асцярожна — лета! Што нельга рабіць падчас спякоты?\n4060 Як арганізаваць правільны догляд за валасамі гарачай парой\n3591 Нашы фінансы павінны прыносіць даход. Які? Вось у чым пытанне\n3297 Як захаваць памяць аб Вялікай Айчыннай вайне і не дапусціць паўтарэння трагедыі?\n3032 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n2911 Пісьменніца Алена Папова: Ёсць слаі жыцця, нашмат больш глыбокія, чым любое ўяўленне\n2047 Сёння — 80 гадоў з дня пачатку Вялікай Айчыннай вайны\n1986 Жывыя і мёртвыя. Вялікая Айчынная вайна зачапіла амаль кожную беларускую сям'ю


Новы беларускі спадарожнік павінен з'явіцца праз два-тры гады | Народная Воля\nНовы беларускі спадарожнік павінен з'явіцца праз два-тры гады\nПра гэта заявіў журналістам 23 чэрвеня ў Мінску старшыня прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук (НАН) Беларусі Уладзімір Гусакоў.\nПытанні стварэння новага беларускага касмічнага апарата кіраўніцтва НАН абмяркоўвае з дэлегацыяй Федэральнага касмічнага агенцтва Расіі (Раскосмас) на чале з яго кіраўніком Ігарам Камаровым, якая знаходзіцца сёння ў Мінску з аднадзённым візітам, паведамляе БелаПАН.\nПаводле слоў Гусакова, “праз два-тры гады рэсурс старога спадарожніка заканчваецца” і Беларусь павінна думаць аб новым касмічным апараце — “больш дасканалым, інавацыйным, тэхналагічным, эфектыўным у эксплуатацыі з больш магутным распазнаваннем”. “Сёння мы будзем разглядаць магчымасць стварэння такога спадарожніка, — заявіў кіраўнік НАН Беларусі. — Мы прадставім магчымасці беларускай навукі, наш патэнцыял, тое, з чым мы можам удзельнічаць у стварэнні новага спадарожніка. Расійскія калегі таксама прадставяць свае магчымасці і рэсурсы. Думаю, што мы зможам падпісаць сумесны пратакол па выніках нашых перамоў і намеціць крокі далейшай працы”.\nПлануецца, што новы спадарожнік, які пакуль яшчэ не мае назвы, атрымае ўдасканаленую аптычную сістэму з распазнавальнай здольнасцю менш за метр. Гэта дазволіць рабіць “больш выразныя здымкі”, сказаў Гусакоў. Абсталяванне і матэрыялы для спадарожніка будуць стварацца ў Беларусі і Расіі. Інфармацыя, якую будуць атрымліваць пры дапамозе спадарожніка, будзе карысная МНС, Мінпрыроды, Мінсельгасхарчу, Мінлясгасу і іншым ведамствам. Акрамя таго, здымкі плануецца не толькі распаўсюджваць сярод карыстальнікаў унутры краіны, але і прадаваць замежным карыстальнікам, дадаў кіраўнік Акадэміі навук.\nУ сваю чаргу Ігар Камароў заявіў журналістам, што Беларусь і Расія актыўна развіваюць кірунак супрацоўніцтва, “які ў тым ліку тычыцца групоўкі касмічных апаратаў, атрымання інфармацыі з сістэм дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі”. “Цяпер ідзе тэхнічная прапрацоўка патрабаванняў да гэтага апарата і яго асноўных характарыстык. Мы таксама будзем абмяркоўваць, як нам рэалізаваць гэты праект з пункту гледжання вытворчасці, сродкаў вывядзення [на арбіту], выкарыстання інфармацыі, увесь комплекс пытанняў”, — сказаў кіраўнік Раскосмаса.\nНагадаем, 22 ліпеня 2012 года быў паспяхова запушчаны і выведзены на рабочую арбіту беларускі касмічны апарат (БКА) дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі. На вышыні каля 510 км БКА ўтварыў малую спадарожнікавую групоўку разам з аналагічным па тыпе апаратам “Канопус-В” (Расія). Абодва спадарожнікі валодаюць распазнавальнай здольнасцю два метры і вуглом агляду да 45 градусаў.\nДля забеспячэння сістэматычнага маніторынгу паверхні планеты неабходна, каб у арбітальнай групоўцы было не менш чым пяць апаратаў. Да 2018 года расійскі бок плануе дапоўніць групоўку чатырма сваімі спадарожнікамі тыпу “Канопус-В” з распазнавальнай здольнасцю два метры.\nНовы беларускі спадарожнік, верагодней за ўсё, далучыцца да адной з існуючых расійскіх груповак апаратаў з распазнавальнай здольнасцю адзін метр.


Пасольства Федэратыўнай Рэспублікі Германія Мінск - Гесэн\nВы находитесь здесь Гесэн\nГесэн, які геаграфічна знаходзіцца ў сярэдзіне Германіі, належыць да самых эканамічна моцных зямель Германіі. Яго гаспадарчым ядром з'яўляецца рэгіён Рэйн-Майн са сваім самым вялікім і буйным горадам - Франкфуртам-на-Майне. Вырашальны ўклад у яго развіццё ўносіць аэрапорт "Рэйн-Майн", лідыруючы цэнтр авіяперавозак на кантыненце. Франкфурт, дзе знаходзіцца штаб-кватэра Германскага федэральнага банка і яшчэ прыкладна 400 аддзяленняў іншых фінансавых інстытутаў, ператварыўся ў вядучы цэнтр банкаўскай галіны кантынентальнай Еўропы.\nАкрамя таго ў мегаполісе на Майне адбываюцца значныя міжнародныя выстаўкі-кірмашы. Павялічыць фота (© picture alliance / dpa)\nДванаццаць дзяржаўных ВНУ і тры дзяржаўныя тэатры з'яўляюцца вузлавымі кропкамі культурнай інфраструктуры зямлі. Сталіца Вісбадэн карыстаецца вялікай папулярнасцю ў якасці горада кангрэсаў і курорта. У Гесэне больш лясоў, чым у якой іншай\nфедэральнай зямлі Германіі, таму гэта ідэальнае месца для адпачывальнікаў і турыстаў. Да месцаў, якія варта наведаць, належыць горад Касель на поўначы Гесэна, чые дзяржаўныя мастацкія калекцыі вядомы ва ўсім свеце.


СПРАВА ЗАВАДЗКАГА НЕЎЗАБАВЕ БУДЗЕ ПЕРАДАДЗЕНАЯ Ў СУД\nПрэсавы сакратар рэспубліканскай пракуратуры Аляксей Таранаў заявіў сёньня Радыё Свабода, што справа аб выкраданьні апэратара ОРТ Зьмітра Завадзкага наблізілася да завяршэньня, і неўзабаве яе перададуць у суд.\nАляксей Таранаў не ўдакладніў, праз колькі дзён гэта адбудзецца, прапанаваўшы кожнаму разумець словы "ў бліжэйшы час" па-свойму. Прэсавы сакратар таксама не ўдакладніў, у які суд накіруюць справу — у Вярхоўны ці ніжэйшага ўзроўню. "Гэта вызначаць следчыя", — сказаў Аляксей Таранаў.\nМіж тым, пытаньне пра тое, які суд будзе разглядаць справу зьнікненьня Завадзкага, незалежным назіральнікам падаецца прынцыповым.\nПаводле некаторых крыніцаў, справу зьбіраюцца накіраваць у Вярхоўны суд, каб разгледзець яе на закрытым паседжаньні і без магчымасьці перагляду. Гэты варыянт у свой час адпрацавалі на працэсе аб забойстве Яўгена Мікалуцкага.\nТады Вярхоўны суд забойцаў прэзыдэнцкага кантралёра так і не назваў, але па розных абвінавачаньнях асудзіў трох чалавек. Праз закрытасьць таго працэсу сёньня пра справу Мікалуцкага ў грамадзтве мала хто помніць. Ня выключана, што арганізатары працэсу па справе Завадзкага разьлічваюць на гэткі ж вынік.\nТым часам з пракуратуры ад дасьведчаных крыніцаў даходзяць зьвесткі пра надзвычайныя захады дзеля захаваньня сакрэтнасьці ўсіх зьвестак па справе зьніклага апэратара ОРТ.\nКрыніцы сьцьвярджаюць, што Віктар Шэйман быццам бы правёў адмысловую нараду з усімі сьледчымі, якія працуюць у групе, у тым ліку з камандзіраванымі зь іншых ведамстваў. Падставай для нарады нібыта стала "здрада" сьледчых Петрушкевіча і Случака. Сьцьвярджаецца, што ўсім катэгарычна параілі ня браць за прыклад былых супрацоўнікаў пракуратуры. Калі ж не паслухаюць, пакараньне абяцаюць самае прынцыповае.\nПрэсавая служба аднак абвяргае гэтыя зьвесткі. Кіраўнік прэсавай службы Аляксей Таранаў кажа, што генэральнаму пракурору няма патрэбы зьбіраць сьледчых па справе, якую курыруе адзін зь ягоных намесьнікаў.


У мінулы чацвер, 15 студзеня, у філіяле “Яслі-сад №4 г.Чавусы” адбылося фальклорнае свята для дзяцей, прысвечанае Калядам | Официальный сайт Чаусской районной газеты "Искра"\nГлавная > Культура > Праздники > У мінулы чацвер, 15 студзеня, у філіяле “Яслі-сад №4 г.Чавусы” адбылося фальклорнае свята для дзяцей, прысвечанае Калядам\nУ мінулы чацвер, 15 студзеня, у філіяле “Яслі-сад №4 г.Чавусы” адбылося фальклорнае свята для дзяцей, прысвечанае Калядам\nПросмотров: 415 21.01.2015 Праздники\t0\nНа гэтым свяце і дзеці, і дарослыя былі апрануты ў нацыянальныя касцюмы, размаўлялі і спявалі на роднай мове, тым самым перадаючы атмасферу народнага святочнага гуляння. Настрой народнага свята адчуваўся і ва ўбранні залы, упрыгожанай элементамі дэкора з беларускім арнаментам і тканымі ручнікамі.\nДзеці былі добра падрыхтаваны да мерапрыемства, вывучылі шмат песень і танцаў. Акрамя таго, кожны з выхаванцаў прынёс з дому штосьці з нацыянальных страў. Ежа была пакладзена ў талеркі, упрыгожаныя нацыянальнымі ўзорамі, таксама на стале стаяў гліняны гарлачык з малаком.\nРыхтавалі свята для дзяцей музычны кіраўнік Вольга Аляксандраўна Машкоўская і кіраўнік фізічнага выхавання Алена Міхайлаўна Франак. Яны ж шылі касцюмы і рабілі дэкарацыі. Сцэнарый для мерапрыемства таксама падбіралі самі. Галоўнымі персанажамі свята сталі Гаспадар з Гаспадыняй, Каза і Мядзведзь. Была на Калядках і Цыганка, якая не толькі танцавала для прысутных, але і гадала, давала жадаючым прагнозы на будучае. І Мядзведзь на свяце быў не просты, а вельмі таленавіты: ён вучыў дзяцей танцаваць. А Каза гуляла з дзецьмі ў гульні і напрыканцы свята давала кожнаму зярняткі жыта, каб ўсяго было даволі і ніколі не ведалі бяды. Вельмі спадабалася дзецям беларуская народная гульня-прагноз “Ці быць нам у згодзе ў гэтым годзе”. Было цікава назіраць яшчэ за адной народнай гульнёй, якая называецца “Падушачка”.\nПабыўшы нават на адным са святаў у гэтым цудоўным дзіцячым садку з добразычлівай атмасферай, становіцца зразумела, што малым тут весела, а дарослыя дапамагаюць раскрыць іх творчыя таленты, і што вельмі важна – вучаць любіць родную мову і традыцыі.\nНА ЗДЫМКАХ: эпізоды свята “Калядкі”.


„Газпрам” будзе пастаўляць газ ва Украіну яшчэ 3 гады? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Газпрам” будзе пастаўляць газ ва Украіну яшчэ 3 гады?\n«Газпрам» мае намер яшчэ як мінімум тры гады пастаўляць газ на Украіну. Пра гэта ў пятніцу, 12 лютага, паведамляе Bloomberg са спасылкай на непублічны бюджэт газавага манапаліста, зацверджаны ў снежні мінулага года.\nАгенцтва адзначае, што меркаваныя аб’ёмы паставак складуць да 41% патрабаванняў Украіны за 2015 год. У бюджэце «Газпрама» прадугледжана некалькі сцэнарыяў, згодна з якімі расейская кампанія плануе адгружаць ад 8,8 мільярда да 14,1 мільярда кубаметраў газу ў год украінскаму боку.\nУ «Газпраме» і «Нафтагазе Украіны» адмовіліся пракаментаваць агенцтву дадзеную інфармацыю.\nУ 2015 годзе аб’ём паставак расейскага газу на Украіну склаў 6,1 мільярда кубаметраў.\nЛітва будзе купляць газ у „Statoil”\n„Пакуль яшчэ жывём, але хацелася б жыць лепей”\nМарафон «Люблю Беларусь» працягвае сваё шэсце


6 карысных дзён у Залессі: берасцейскіх студэнтаў запрашаюць на «Тыдзень асабістай эфектыўнасці» | ОДБ Брусель\nсер, 2018-01-17 17:40\nВесела ды інтэлектуальна збавіць час на сядзібе непадалёк ад Берасця з 5 па 11 лютага прапаноўвае маладзёнам Агенцтва рэгіянальнага развіцця “Дзедзіч”. Бясплатныя майстар-класы і прэзентацыі, якія правядуць дасведчаныя трэнеры, дапамогуць першакурснікам адаптавацца да самастойнага жыцця. Колькасць месцаў абмежаваная, паспяшайцеся! Узяць удзел у праграме змогуць 20 чалавек, адбор праводзіцца на падставе анкет-заявак да 1 лютага. Сумоўе адбудзецца 2 і 3 лютага. Калі ў вас няма магчымасці быць у Берасці, можна прайсці яго анлайн.


Ці запатрабуе ўлада ляяльнасьць касьцёлу ў адказ на канкардат?\n27 травень 2008, 22:14\nБеларусь рыхтуецца да падпісаньня канкардату з Ватыканам. Пра гэта нядаўна паведаміў упаўнаважаны ў справах рэлігій і нацыянальнасьцяў Рэспублікі Беларусь Леанід Гуляка. Ці можна сказаць, што стаўленьне беларускіх дзяржаўных органаў да каталіцкай царквы апошнім часам мяняецца ў пазытыўны бок? Як выглядае сёньня міжканфэсійная сытуацыя ў краіне? На гэтыя ды іншыя пытаньні ў перадачы “Экспэртыза Свабоды” адказваюць сустаршыня арганізацыйнага камітэту партыі “Беларуская Хрысьціянская Дэмакратыя” Аляксей Шэін і філёзаф Валянцін Акудовіч.\nЦыганкоў: “Сайт рыма-каталіцкага Касьцёлу ў Беларусі апублікаваў інфармацыю пра тое, што Беларусь рыхтуецца да падпісаньня канкардату з Ватыканам. Дарэчным будзе таксама ўзгадаць, што сёлета ўпершыню Аляксандар Лукашэнка на каталіцкі Вялікдзень наведаў касьцёл. Ці лічыце вы, што стаўленьне беларускага кіраўніцтва да каталіцкай царквы апошнім часам зьмяняецца, і калі так, то чаму гэта адбываецца?”\n“Гэтым актам Беларусь робіць крок да эўрапеізацыі самой сябе”\nАкудовіч: “Перадусім — мяне гэтая навіна надзвычай усьцешыла. І мне хацелася б, каб гэтая дамова была падпісаная, каб яна была важкая, грунтоўная і плённая. Бо ў гістарычным лёсе нашых земляў роля каталіцкай царквы заўсёды была вельмі істотнай. І нават калі нашы землі былі далучаныя да Расейскай імпэрыі, калі тут запанавала праваслаўе, роля каталіцтва ўсё роўна заставалася вельмі істотнай.\nБо ў гістарычным лёсе нашых земляў роля каталіцкай царквы заўсёды была вельмі істотнай\nІ калі зараз гэтай дамовай гэтая роля будзе як бы легітымізаваная, то гэта бясспрэчна будзе казаць на карысьць і нашых уладаў, і на карысьць таго, што Захад, лацінскі сьвет пачынае ўсё больш цікавіць нашыя ўлады. Гэтым актам Беларусь робіць у пэўным сэнсе крок да эўрапеізацыі самой сябе”.\nЦыганкоў: Аляксей, ці бачыце вы нейкія прыкметы зьмяненьня стаўленьня ўладаў да каталіцкай царквы? Калі так, то чым гэта выклікана — унутрыпалітычнай неабходнасьцю альбо замежнапалітычнымі чыньнікамі?\n“Галоўнае — каб у каталіцкай царквы не запатрабавалі за гэта ляяльнасьці”\nШэін: “На маю думку, верагоднае падпісаньне канкардату — гэта зьява (як яе ні разглядай) пераважна станоўчая. Мы можам толькі меркаваць пра тое, якія чыньнікі падштурхнулі ўладу да гэтага. Мая вэрсія — тут найбольшую ролю адыграў ня столькі нейкі замежны ціск — бо Заходняя Эўропа цяпер сьвецкае сэкулярызаванае грамадзтва, якое не зьвяртае асаблівай увагі на духоўны чыньнік. Эўропа гэтым проста не займаецца, не настойвае на тым, што беларуская дзяржава павінна наладзіць там нейкія шчыльнейшыя стасункі з каталіцкай царквой.\nГалоўную ролю тут граюць унутрыпалітычныя чыньнікі — жаданьне здабыць падтрымку вельмі ўплывовай інстытуцыі. Гэтае жаданьне і вымушае ісьці на падпісаньне пэўных дамоваў. Сам факт канкардату — зьява станоўчая, але галоўнае, каб у каталіцкай царквы не запатрабавалі за гэта плату ў форме ляяльнасьці па ўсіх пытаньнях, у тым ліку — пытаньнях грамадзкага жыцьця".\nЦыганкоў: “Але як вы сабе гэта ўяўляеце? Цяжка ўявіць гэта як пункт, запісаны ў нейкім дакумэнце...”\nдадзены канкардат спросьціць пытаньні сацыяльнай працы для каталіцкай царквы\nШэін: “Гэта можа быць вусная дамова, ніяк фармальна не зафіксаваная, на ўзроўні тых людзей, якія будуць падпісваць гэты дакумэнт. Зноў-такі, гэта толькі гіпотэзы, якія мы можам вылучаць. Зразумела, дадзены канкардат спросьціць пытаньні сацыяльнай працы для каталіцкай царквы. Ці ня будзе платай за гэта маўчаньне ў іншых пытаньнях — гэта праблема, на самой справе”.\n“Улада нарэшце канцэптуальна адмаўляецца ад аднавэктарнай палітыкі, завязанай на Расею”\nАкудовіч: “Мне здаецца, што гэты крок уладаў падпадае пад агульную тэндэнцыю, якая пачынае выяўляцца ва ўсіх сфэрах жыцьця — ад палітыкі і эканомікі да духовай сфэры. Гэта вельмі значная прыкмета таго, што ўлада нарэшце канцэптуальна адмаўляецца ад аднавэктарнай палітыкі, завязанай на Расею. Як распродаж дзяржаўнай маёмасьці, як кантакты з самымі рознымі палітычнымі партнэрамі, так і гэты акт сьведчыць, што ўлада зразумела і адчула сэнс і смак у тым, каб быць адразу ў розных вэктарах.\nПа-першае, гэтыя вэктары адзін аднаго гарманізуюць, супрацьстаяць і не даюць аднаму станавіцца дамінуючым. Але самае істотнае — яны тоесныя нашай зямлі, гісторыі і мэнтальнасьці. Бо заўсёды ў калектыўнай сьвядомасьці беларусаў каталіцызм, Касьцёл прысутнічалі як важны і рэальны яе складнік.\nМне здаецца, што гэтае рашэньне ляжыць у плашчыні сёньняшняй агульнай тэндэнцыі дзяржаўнай ідэалёгіі”.\n“Тыя канфэсіі, якія ня хочуць быць трансьлятарамі дзяржаўнай ідэалёгіі — прыцясьняюцца”\nЦыганкоў: “Аляксей, вам як прадстаўніку БХД, напэўна, вядомыя шматлікія факты таго, што ўлады ня так спрыяльна ставяцца да прадстаўнікоў некаторых рэлігійных канфэсіяў, магчыма, найперш пратэстанцкай. Ці вы згодныя з тэзісам Валянціна, што беларуская ўлада адмаўляецца ад аднавэктарнай палітыкі і ўжо ня робіць адназначную стаўку на Расею і праваслаўе?”\nАкудовіч: “Пачынае адмаўляцца”.\nЦыганкоў: “Папраўка прымаецца”.\nШэін: “Я тут бачу ня столькі геапалітыку, колькі ўнутраную палітыку. На жаль, Эўропа, па сутнасьці, перастала быць хрысьціянскім кантынэнтам, большасьць заходнеэўрапейскіх краінаў жывуць не па тых запаведзях, што ёсьць у Бібліі, прымаюць такія законы, якія катэгарычна супярэчаць маральным законам, што ёсьць у Новым Запавеце.\nТрэцяя вялікая хрысьціянская канфэсія — пратэстанты — як зазнавалі перасьлед, так і зазнаюць\nНа маю думку, галоўная задача ўлады — гэта арыентавацца на падтрымку ўнутры краіны і знайсьці ў каталіцкай царкве той інстытут, які стаў бы калі не ляяльным, то хаця б нэўтральным у сэнсе грамадзка-палітычнай актыўнасьці.\nТрэцяя вялікая хрысьціянская канфэсія — пратэстанты — як зазнавалі перасьлед, так і зазнаюць. Дзяржава не разглядае іх як канфэсію, на якую можа абаперціся ва ўнутранай палітыцы, а хутчэй разглядае іх як частку апазыцыі (дарэчы, Лукашэнка ў пасланьні сказаў пра пратэстантаў — “они хуже, чем оппозиция”). Гэта кажа пра тое, што дзяржава мае вельмі дыфэрэнцыяваны падыход. Тыя канфэсіі, ініцыятывы, на якія немагчыма разьлічваць у якасьці трансьлятараў дзяржаўнай ідэалёгіі — прыцясьняюцца, і, думаю, будуць прыцясьняцца надалей.\nМенск рыхтуе канкардат з Ватыканам\nТэлемост Менск - Ватыкан (фотарэпартаж)\nКаталікі рыхтуюцца да тэлемосту з Ватыканам


У Беларусь прыбыла другая партыя гуманітарнай дапамогі з Польшчы (ВІДЭА) - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПершая партыя польскай дапамогі была дастаўленая ў Беларусь у канцы красавіка.\nУ Беларусь прыбыла другая партыя гуманітарнай дапамогі з Польшчы для барацьбы з эпідэміяй COVID-19PAP/EPA/TATYANA ZENKOVICH\nУ Беларусь прыбыла другая партыя гуманітарнай дапамогі з Польшчы для барацьбы з эпідэміяй COVID-19, перадае БелТА.\nНа афармленне ў транспартна-лагістычны цэнтр «Мінск-Белмытнясэрвіс-2» прыехала 40 фур, яшчэ пяць машын разгрузіліся ў Лідзе. Агульная маса грузу склала 300 т. Палякі перадалі дыхальную апаратуру, лекі, некалькі мільёнаў ахоўных і медыцынскіх масак аднаразовага выкарыстання, антысептычную вадкасць, ахоўныя халаты, камбінезоны біялагічнай абароны, медыцынскія шчыткі, ПЦР-тэсты. Як заявіў напярэдадні кіраўнік Канцылярыі польскага прэм'ер-міністра Міхал Дворчык, гэта найбуйнейшая партыя гуманітарнай дапамогі ў гісторыі сучаснай Польшчы.\nГруз быў перавезены машынамі Дзяржаўнай супрацьпажарнай службы, паліцыі і Пагранічнай службы Польшчы. Пад Мінскам гуманітарную дапамогу з Польшчы сустракалі прадстаўнікі Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства замежных спраў і пасольства Польшчы ў Беларусі. Медыцынскае абсталяванне, вырабы і прэпараты перададуць Рэспубліканскаму цэнтру арганізацыі медыцынскага рэагавання, а таксама Гродзенскай абласной інфекцыйнай клінічнай бальніцы, раённым бальніцам Шчучына, Ліды, Смаргоні, Ваўкавыска.\nПалякі выбіраюць прэзідэнта