Выкладчык Беларускага ўніверсітэта транспарту аспрэчыць сваё звальненне | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВыкладчык Беларускага ўніверсітэта транспарту аспрэчыць сваё звальненне\nЗвольнены гомельскі выкладчык Яўген Малікаў збіраецца аспрэчваць сваё звальненне. Кандыдат мастацтвазнаўства застаўся без працы за ўдзел у акцыі пратэсту і допіс у сацыяльнай сетцы.\nКіраўніцтва Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту палічыла, што сваімі актыўнымі дзеяннямі Яўген Малікаў кепска ўплывае на выхаванне студэнтаў. Сам выкладчык гаворыць, што звернецца ў прафсаюз, куды ўсе 16 год працы ва ўніверсітэце плаціў унёскі:\n– Я лічу, што прафсаюз павінен мне дапамагчы ў сувязі з несправядлівасцю, я б сказаў, нават глупствам: маім звальненнем. Таму што работа мне падабалася, яна была для мяне важнай. Хоць заробкі там былі невялікія, але мне вельмі падабалася працаваць са студэнтамі, мы вельмі шмат цікавых праектаў зрабілі для нашага горада, для нашай вобласці.\nЯўген Малікаў – кандыдат мастацтвазнаўства, дацэнт. З 2004 года працаваў у Беларускім універсітэце транспарту. У верасні гэтага года быў пакараны пяццю суткамі адміністрацыйнага арышту за ўдзел у акцыі пратэсту.\nВыкладчык гуртка асуджаны за распаўсюджванне марыхуаны\nПолацкія выкладчыкі звярнуліся да ўладаў\nВыкладчыкаў Полацкага ўніверсітэта выклікалі ў пракуратуру пасля відэазвароту


Канвертаваць Bytecoin (BCN)s (BCN) і Бангладэшскія така (BDT) : Калькулятар абменнага курсу\nBytecoin (BCN) (BCN) і Бангладэшскія така (BDT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Bytecoin (BCN) і Бангладэшскія така пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Bytecoin (BCN). Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Бангладэшскія така валюты па змаўчанні. Націсніце на Бангладэшскія така або Bytecoin (BCN)s канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Bytecoin (BCN) гэта валюта, у ні ў адной краіне. Бангладэшскія така гэта валюта, у Бангладэш (BD, BGD). Сімвал BCN можа быць запісаная BCN. Сімвал BDT можа быць запісаная Tk. Бангладэшскія така дзеліцца на 100 paisa (poisha). Абменнага курсу the Bytecoin (BCN) Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Бангладэшскія така Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. BCN каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. BDT каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Які сёння дзень: 18 жніўня 2021 года - 18.08.2021, Sputnik Беларусь\nЯкі сёння дзень: 18 жніўня 2021 года\nГэты дзень з'яўляецца дзвесце трыццаць першым па грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 135 дзён. 18.08.2021, Sputnik Беларусь\nА вы ведалі, што ў гэты дзень быў адкрыты спадарожнік Марса — Фобас, што са старажытнагрэцкага перакладаецца як "жах"? Якія яшчэ падзеі адбыліся 18 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 18 жніўняХто нарадзіўся 18 жніўняТаксама ў гэты дзень нарадзіліся італьянскі кампазітар Антоніо Сальеры і кінарэжысёр Раман Паланскі.18 жніўня ў народным календарыУ гэты дзень шануюць памяць пакутніка Еўсцігнія. Калі святы Канстанцін Вялікі ўзышоў на трон, Еўсцігней быў сведкам з'явы на небе зорнага Крыжа, што прадказаў яму перамогу. Ва ўзросце 110 гадоў Еўсцігней быў катаваны сваяком Канстанціна, імператарам Юльянам, праз адсячэнне галавы за тое, што той абвінаваціў яго ў адступленні ад Хрыста.Еўсцігнея ў народзе называюць Жытнікам. У гэты дзень прыгаворвалі: "Адной рукой жні, другой сей" і замаўлялі жытніцу на багаты ўраджай: кланяліся её на чатыры бакі.18 жніўня гаспадарам варта было сабраць ураджай цыбулі і павесіць яе сушыцца. Звязкі цыбулі, акрамя ўсяго, ачышчаюць паветра ад шкодных бактэрый.Маладыя дзяўчыны шукалі ў полі "жытную матку" – 12 каласкоў, якія прапусцілі пры ўборцы ўраджаю. Якая першая знойдзе – будзе шчаслівай.Па Еўсцігнею вызначалі надвор'е ў снежні: "Чым Жытнік адзначыцца, тым снежань і адклічацца".\n© Sputnik / Алексей Даничев / Перайсці ў фотабанкЯкі сёння дзень: 18 жніўня 2021 года\nА вы ведалі, што ў гэты дзень быў адкрыты спадарожнік Марса — Фобас, што са старажытнагрэцкага перакладаецца як "жах"? Якія яшчэ падзеі адбыліся 18 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.\nГістарычныя падзеі 18 жніўня\nУ 1201 годзе быў заснаваны горад Рыга.\nУ 1649 годзе было заключана Збораўскае пагадненне паміж польскім каралём Янам Казімірам і казацкай старшынёй, якое, аднак, не стала канцом антыфеадальнай вайны.\nХто нарадзіўся 18 жніўня\n1891 год: Макар Краўцоў, дзеяч беларускага нацыянальна-вызваленчага руху, паэт, публіцыст і перакладчык.\n1946 год: Алесь Марціновіч, беларускі пісьменнік, крытык, літаратуразнаўца.\n1954 год: Алесь Ксёндзаў, беларускі мастак.\n1959 год: Анатоль Рэзнік, беларускі гісторык.\n1966 год: Алена Брава, беларуская пісьменніца.\nТаксама ў гэты дзень нарадзіліся італьянскі кампазітар Антоніо Сальеры і кінарэжысёр Раман Паланскі.\n18 жніўня ў народным календары\nУ гэты дзень шануюць памяць пакутніка Еўсцігнія. Калі святы Канстанцін Вялікі ўзышоў на трон, Еўсцігней быў сведкам з'явы на небе зорнага Крыжа, што прадказаў яму перамогу. Ва ўзросце 110 гадоў Еўсцігней быў катаваны сваяком Канстанціна, імператарам Юльянам, праз адсячэнне галавы за тое, што той абвінаваціў яго ў адступленні ад Хрыста.\nЕўсцігнея ў народзе называюць Жытнікам. У гэты дзень прыгаворвалі: "Адной рукой жні, другой сей" і замаўлялі жытніцу на багаты ўраджай: кланяліся её на чатыры бакі.\n18 жніўня гаспадарам варта было сабраць ураджай цыбулі і павесіць яе сушыцца. Звязкі цыбулі, акрамя ўсяго, ачышчаюць паветра ад шкодных бактэрый.\nМаладыя дзяўчыны шукалі ў полі "жытную матку" – 12 каласкоў, якія прапусцілі пры ўборцы ўраджаю. Якая першая знойдзе – будзе шчаслівай.\nПа Еўсцігнею вызначалі надвор'е ў снежні: "Чым Жытнік адзначыцца, тым снежань і адклічацца".


Культура - Ладыгіна — ад слова “лад”\nДыялог пакаленняў аб вайне\nАдукацыйны семінар “Тры колеры трагічнай памяці пра вайну ў дыялогу трох пакаленняў”, зладжаны Гістарычнай майстэрняй імя Леаніда Левіна на мінулым тыдні, быў прымеркаваны да Міжнароднага дня вызвалення вязняў нацысцкіх канцэнтрацыйных лагераў, які адзначаўся 11 красавіка.\nУнікальны сведка і руплівы захавальнік\n20 красавіка 2021 года ў 14.00 у Мінскай гарадской ратушы (плошча Свабоды, 2а) адбудзецца ўрачыстае мерапрыемства з нагоды 80-годдзя Беларускага дзяржаўнага архіва кінафотафонадакументаў.\nФаўсціянства па-беларуску, або Харызма маладых\nПаводле традыцыі, красавік у Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі быў адзначаны Міжнароднымі навуковымі чытаннямі памяці выдатнага музыказнаўцы і этнамузыколага Лідзіі Саўлаўны Мухарынскай. Сёлетні сход быў двойчы юбілейным — 30-м па ліку, прысвечаным 115-годдзю з дня нараджэння выдатнага навукоўцы і педагога.\nКлубныя паслугі — з колаў\nДзейнасць перасоўных устаноў культуры — адзін з самых доўгатэрміновых праектаў па захаванні беларускай вёскі. І скіраваны ён найперш на пастаяннае ўдасканаленне пазастацыянарнага абслугоўвання маланаселеных і аддаленых вёсак. А гэтая тэма — адна з прыярытэтных для “К”. Распачалі яе распрацоўваць у папярэдніх нумарах, сёння працягваем. Мяркуем, што цягам года выступіць тут павінны загадчыкі перасоўных клубаў ды бібліятэк, а таксама — спажыўцы культурнага і інфармацыйнага абслугоўвання. А сёння мы друкуем аналіз дзейнасці аўтаклубаў кіраўніка Віцебскага абласнога метадычнага Цэнтра народнай творчасці Кацярыны Лабука.\nМузей бітвы за Днепр у Лоеве прэзентуе выставу жывапісных работ лоеўскага мастака Уладзіміра Бабраўнічага “Па наказе сэрца”. Праект складаецца з трох частак. У першай “Змярканне” — краявіды Лоеўшчыны, у другой “Тут грымелі…” мастак дзеліцца роспаччу роднай вёскі, спаленай падчас вайны і адбудаванай руплівымі вяскоўцамі. Трэцяя частка называецца “Аўтапартрэт. Пралессе, вечар…” Тут сабраны відарысы Лоева і выявы людзей, а таксама аўтапартрэт самога мастака, зусім маладога.\nКласікі як класікі, а моладзь уключыла крэатыў...\nЯшчэ працуе шэраг з адкрытых пляцовак, але галоўныя падзеі былі сканцэнтраваны, безумоўна, у Палацы мастацтва. І не толькі таму, што там — самая вялікая колькасць паказаных твораў (каля 150) і прадстаўленых аўтараў (каля 60). Гаворка ідзе не проста пра агляд усяго напрацаванага за апошнія гады, а пра тэндэцыі, якія выразна выявіліся падчас падрыхтоўкі і экспанавання.\nРазмову пра дзіцячы рэпертуар мы пачыналі з Вялікага тэатра (гл. № 14 “К”). Але ж балетныя спектаклі — даволі трывалая з’ява і ў Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры. Там жа, дарэчы, ладзяцца і іншыя спектаклі для дзяцей — часцей за ўсё, музычныя казкі. На апошні жанр вельмі багаты таксама Маладзёжны тэатр эстрады. Там і да зімовых канікулаў два новыя музычныя спектаклі ставілі, і да вясновых — зноў дзве прэм’еры.\nЯк толькі мы ў мінулым нумары паразважалі пра законы папулярнага сёння жанра “мак’юментары”, адразу з’явілася добрая нагода працягнуць тэму. У Мемарыяльным музеі-майстэрні Заіра Азгура адкрылася выстава Сержука Мядзведзева “Новая зямля”. Класічны твор і апакаліптычны вобраз тут не прычым, а што мелася на ўвазе, вы ніколі без падказак не здагадаецеся. Як і не знойдзеце тую новую зямлю на глобусе нашай планеты. У зале прадстаўленыя невядомыя дасюль творы самога Язэпа Драздовіча. Сенсацыя? Аднак прозвішча на афішы чамусьці іншае — Сяржук Мядзведзеў. Зразумела, абазнаны ў справе арт-інсінуацый адмыслоўца адразу скеміць, у чым тут справа. Хаця супрацоўнікі музея сцвярджаюць, што некаторыя гледачы ўспрымаюць усё за чыстую манету.\nЗ чаго пачынаецца прафесіяналізм? У мяне свой адказ на гэтае пытанне. Пастаянна згадваю словы маці-настаўніцы: “Не чакай удзячнасці ад вучняў і ад родных дзяцей”. Гаворка — пра самаахвярнасць. Вы заўважылі, як рэдка мы ўжываем гэта слова? Між тым, абіраючы свой будучы статус, я ўпэўнены, мы павінны ўсведамляць, што ахвяруем часам, нервамі, урэшце — жыццём дзеля таго, каб годна прайсці наканаваны шлях. А любая ўдзячнасць збоку — рэч прыемная, але пазбаўленая аб’ектыўнасці. Свае шчыраванні мы павінны ў першую чаргу ацэньваць самі. І ў гэтым — таксама прафесіяналізм. Прыемна, што “Культуру” выпісваюць таксама прафесіяналы. І не толькі выпісваюць, але і лісты нам шлюць. Пра іх змест — і гаворка.\nГэты мінскі фатограф за мінулыя гадоў пяць аб’ездзіў усю Беларусь, стварыў проста летапіс традыцыйных беларускіх свят і абрадаў, зафіксаваў многае з таго, што набыло і набывае ў нас статус нематэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасці. І прыгожыя фотаальбомы, і навуковыя, і асветніцкія выданні — усе з фатаграфіямі Альфрэда Мікуса. Стаж у гэтай прафесіі ў параўнанні з мэтрамі ў яго і не такі вялікі, усяго гадоў дзесяць. Але ж і перамог на прэстыжных міжнародных конкурсах ужо больш за многіх — а прынеслі іх якраз работы, створаныя ў беларускай глыбінцы. Як знайшлася “свая” тэма, чаму атрымліваецца здымаць такіх прыгожых людзей, пры чым тут любоў — гутарым з вядомым майстрам.\nУ сталіцы адкрыўся ХХVІ фестываль духоўнай музыкі “Залатагорская ліра”. Ён складаецца з шасці канцэртаў і завершыцца 26 красавіка.\nЛадыгіна — ад слова “лад”\nПайшла з жыцця Арыядна Барысаўна Ладыгіна — адна са старэйшых беларускіх музыказнаўцаў, тэатразнаўцаў, эстэтыкаў. Згасла, пакінуўшы пасля сябе вялізны арэал ведаў, неацэннага вопыту, зацікаўленасці музыкай, музычным тэатрам і, шырэй, усім беларускім (і не толькі) мастацтвам.\nЯго анёльскі голас, як сімвал Беларусі...\nГаворым “Леанід Барткевіч” — і першая асацыяцыя, што ўзнікае побач з гэтым імем (самая верная, як лічаць псіхолагі), вядзе да ансамбля “Песняры” ў яго колішнім мулявінскім складзе. І наадварот: гаворым “Песняры” — і ў памяці паўстае голас Барткевіча.\nДва гады таму “Культура” ўзяла інтэрв’ю ў Леаніда Барткевіча (№ 21 (1408) 25.05.2019 — 31.05.2019 г.). Ён быў яшчэ поўны сіл і творчых задум, разважаў на самыя розныя тэмы. Сёння мы вырашылі нагадаць пра тую гутарку Алега Клімава з непаўторным Песняром...\nЧорна-белая эпапея Крэўскага замка\nЗамак-кастэль у Крэва — знакавы для Беларусі. Тут, падаецца, няма пра што спрачацца, бо гісторыя і гісторыкі ўсё даўно расклалі па паліцах. Таму не дзіва, што ў 2011 годзе “аб’ект” быў унесены ў Дзяржаўную праграму “Замкі Беларусі”, і ўжо шмат гадоў на замкавых мурах (якім больш за 600 гадоў) вядуцца працы. Звесткі аб выніках аднаўлення рэгулярна траплялі на старонкі “Культуры” (гл. №№ 25/2012, 12/2017, 50/2018, 14/2020). Літаральна апошнімі днямі на замку завяршыўся чарговы этап прац. І каб распавесці чытачам “К” аб тым, што там адбывалася і адбываецца, мы наведаліся ў Крэва разам з інжынерам па якасці ААТ “Белрэстаўрацыя” Уладзімірам Пашалюком.\nДля памяці сэрца час не існуе\n30 чэрвеня 1974 года, напярэдадні трыццатай гадавіны вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, на Віцебшчыне быў адкрыты мемарыял бессмяротнаму подзвігу партызан і партызанак Ушаччыны.\nГалоўная / Страта\n№ 16 (1507) 17.04.2021 - 23.04.2021 г\nЗасталіся нашчадкі — дзеці, унукі. Безліч кніг і публікацый, падрыхтаваных у розныя гады. Ёсць сярод іх і “кніга яе жыцця” — маю на ўвазе не мемуары (а яны, да ўсяго, даюць шырокі разгорт культурнага жыцця ў краіне ледзь не за ўсё ХХ стагоддзе). Нават не зборнік яе музычных рэцэнзій і артыкулаў, што ахопліваюць усе значныя падзеі беларускага музычнага мастацтва другой паловы мінулага стагоддзя. Вылучу іншае — яе надзвычай грунтоўную і адначасова вельмі захапляльную манаграфію “Ларыса Пампееўна Александроўская”, азначаную як “дакументальна-тэатральны раман”.\nМатэрыялы, прысвечаныя легендарнай беларускай опернай дзіве, Ладыгіна збірала ўсё жыццё. Дый назірала за спявачкай, пачынаючы з ранняга дзяцінства. Аднойчы маленькай дзяўчынкай ледзь не сарвала спектакль “Кармэн”, дзе гераіню Александроўскай забівалі ў фінале. Як жа не прыйсці на дапамогу! Але пра тое, што гэта родная цётка Ладыгінай, многія даведаліся, толькі прачытаўшы кнігу: кар’ера абедзвюх, па цяперашніх мерках, паспяховых, самадастатковых жанчын складалася самастойна, без сваяцкіх сувязяў. А тая кніга, прыцягальная здабытымі матэрыяламі і яркім стылем выкладання, дала жыццё шматлікім далейшым публікацыям, тэле- і радыёпраграмам, дакументальным стужкам.\nЭнергія Арыядны Барысаўны заўжды біла праз край. Памятаю, як яна ў 70-гадовым узросце пагнала на сваім старым “Жыгулёнку” ў Падмаскоўе, дзе ладзіўся оперны спектакль open air — на адкрытым паветры. Па тых часах гэта быў адзін з першых на постсавецкай прасторы паказаў у такім фармаце. І яна павінна была гэта бачыць! А потым зрабіла яскравы рэпартаж для “К” — вядома, з падрабязнай рэцэнзіяй.\nСкрыпачка паводле першай адукацыі (між іншым, з Маскоўскай кансерваторыяй за плячыма па гэтай спецыяльнасці), яна стала доктарам філасофскіх навук і папраўдзе галоўным эстэтыкам усёй краіны. Амаль усё жыццё выкладаючы ў Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі, пазней перайменаванай у Акадэмію музыкі, яна бачыла не зусім прыязнае пачатковае стаўленне студэнтаў да, на іх думку, “не патрэбных” ім дысцыплін. І зарыентавала работу ўсёй кафедры на максімальныя сувязі з мастацтвам, штораз даказваючы, што і музычнае выканальніцтва, і крытыка з журналістыкай, і кампазітарская дзейнасць — усё гэта і ёсць “эстэтыка ў дзеянні”. А філасофія — увогуле краевугольная аснова ўсяго жыцця. І, тым больш, культуры, пра што сведчыла такая ўведзеная Ладыгінай дысцыпліна, як філасофія музыкі.\nМне пашчасціла. Я пазнаёмілася з Арыяднай Барысаўнай яшчэ школьніцай-старшакласніцай — задоўга да таго, як пазней вучылася ў яе (у тым ліку, у аспірантуры). У школу пры кансерваторыі (цяпер гэта Рэспубліканская гімназія-каледж пры БДАМ) перайшоў яе сын, і мы суцэльным гуртом наведваліся да іх у госці. У сям’і панавала раўнапраўе — гэткія партнёрскія, у самым высокім сэнсе слова, узаемаадносіны між сужэнцамі, бацькамі і дзецьмі. Яна вучыла самастойнасці, адказнасці — мыслення і паводзін. Невыпадкова, калі на ўроку літаратуры абмяркоўваўся “Гамлет” Шэкспіра, Сяргей выступіў з палымянай прамовай пра тое, што галоўнаму герою супрацьпаказана Афелія як жонка: маўляў, пра што яны размаўляць між сабой будуць? Яму патрэбна паплечніца. Хлопцы смяяліся, дзяўчаты абурыліся, а я падумала пра сям’ю Грыніных-Ладыгіных і тое, як Арыядна Барысаўна падтрымлівала і мужа і дзяцей, нікому не становячыся нянькай-прыслужніцай. Само яе прозвішча, якое яна не змяняла, асацыявалася для мяне з ладам — жыццёвым, сямейным, музычным. А імя — з ніткай Арыядны, што выведзе з любой тупіковай сітуацыі.\nЯе адносіны з мастацтвам, прафесіяй былі такімі ж: клопат памнажаўся на самастойнасць. У той час, як да музыказнаўцаў у Беларускім саюзе кампазітараў часцяком ставіліся як да “абслугоўваючага персаналу” вакол творцаў, яна захоўвала незалежнасць думкі. Магла быць “супраць усіх” — не дзеля канфрантацыі, а адстойваючы свае ідэі.\nПерш чым пакінуць Акадэмію музыкі, выхавала сябе змену: і былы рэктар Аляксандр Рашчупкін, і цяперашняя дацэнт кафедры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін, іншыя эстэтыкі ды крытыкі — яе непасрэдныя выхаванцы.\nЯна “згарэла” ад цяжкой хваробы. А вось рукапісы (дададзім, і кнігадрукі) не гараць.\nБывай, Аляксандр Аляксандравіч!\nЁн бязмежна любіў землякоў\nМасумян Бэла Амікаўна\nБяздонная Крыніца яго Песні Жыцця\nЧароўны баец палку дызайнераў


Вось як знайсці 10 мільёнаў долараў, прачытаўшы blockchain 28 жніўня 2019\nВось як знайсці 10 мільёнаў долараў, прачытаўшы blockchain\nДва тыдні таму энтузіяст Голема і ўладальнік GNT паведамілі аб дзіўнай памылцы пры перадачы транзакцый на GNT. Вывучыўшы дадзеныя, звязаныя з транзакцыяй, я выявіў, што ўзнікла праблема ў падрыхтоўцы дадзеных для транзакцыі праз абмен. "О, не," я падумаў, "гэтая памылка можа быць выкарыстана для ачысткі ўсяго рахунку ВНТ на біржы!"\nПамылка сапраўды была віной фондавай біржы, але яна таксама была звязана з тым, як кантракты Ethereum бачаць уводныя дадзеныя транзакцый і ABI Solidity (напрыклад, як методыкі кантрактаў Solidity кадуюць і дэкадуюць аргументы). Такім чынам, гэта было не спецыфічна для GNT, але для ўсіх токенаў ERC20 і для іншых кантрактаў, якія маюць спосабы перадачы. Так, вы правільна прачыталі: гэта, магчыма, спрацавала б для ўсіх токенаў на базе Ethereum, пералічаных на гэтай біржы, калі толькі зняцце кіравалася такім жа чынам, як і GNT. Мы не ведаем, што гэта так, але мяркуем, што гэта было вельмі верагодна.\nКантракт Ethereum ABI\nКантракты на сыравіну Ethereum не маюць ні спосабаў, ні функцый. Метады - гэта функцыі моў высокага ўзроўню, такія як Solidity, і выкарыстаць кантракт Ethereum ABI, каб вызначыць, як байт-код кантракту дзеліцца на метады і як розныя тыпы аргументаў кадуюцца ў дадзеных уводу транзакцый. (Даведку можна знайсці на https://github.com/ethereum/wiki/wiki/Ethereum-Contract-ABI.)\nДля выкліку спосабу перадачы (адрас a, uint v) дамовы аб ВНП для пераводу 1 GNT на адрас 0xabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabca неабходна ўказаць 3 элемента дадзеных:\n4 байта, гэта метад ID: a9059cbb\n32 байта, дзе адрас прызначэння (20 байт) запоўнены вядучымі нулямі: 000000000000000000000000abcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabcabca\n32 байта, гэта значэнне для перадачы, 1 х 10¹ & sup0;\nТаму поўная здзелка будзе выглядаць так:\nДадзеныя ўводу транзакцый бясконцыя\nГэта адзін з больш хаатычных аспектаў віртуальнай машыны Ethereum, але вельмі важна, каб цалкам зразумець праблему. EVM можа счытваць байты любога зрушэння ўваходных дадзеных з дапамогай CALLDATALOADopcode. Калі дадзеныя ў гэтым зрушэнні не прадастаўляюцца стваральнікам транзакцыі ў рамках транзакцыі, EVM атрымлівае нулі ў якасці адказу. У той жа час кантракт з опкодам CALLDATASIZE можа праверыць фактычную даўжыню прадастаўленых уводных дадзеных транзакцый.\nСлужба, якая рыхтуе дадзеныя для перадачы жэтонаў, мяркуе, што карыстальнікі будуць уводзіць 20-байтовыя адрасы, але даўжыня адрасоў не была праверана. У згаданай транзакцыі карыстальнік увёў недапушчальны адрас з меншай даўжынёй: 79735. Атрыманыя дадзеныя былі няправільнымі, паколькі аргумент адраса заняў 14,5 байт (12 байт для вядучых нулёў + 4,5 байта для ўводу карыстальніка). Калі быць дакладным, дадзеныя аб транзакцыях для платформы Ethereum былі добра, бо гаворка ідзе не пра дадзеныя транзакцый, за выключэннем таго, што плата за кожны байт. Адзінай прычынай пераводу жэтонаў дамовай аб ВНТ было тое, што сума ўгоды была недарэчна высокай (вышэй за агульную прапанову і, вядома, вышэй, чым баланс адраса. Уладальніку адраса сапраўды пашанцавала, што карыстальнік выкарыстаў такую кароткую радок для адраса: З чымсьці (няўдача) карыстальнік зможа * выпадкова * апусціць адрас усіх БНТ і адправіць яго любому атрымальніку . Калі мы зразумелі, што памылка можа быць выкарыстана і для нападаў, яна была вельмі сур'ёзнай.\nЯк вы ўжо заўважылі, увод кароткага адраса перакладу змяняе значэнне колькасці лексем, якія трэба перадаць налева, павялічваючы значэнне. Таксама вельмі лёгка знайсці прыватны ключ для адраса Ethereum з нулямі ў канцы адраса, напрыклад. 0xaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa0000.\nТаму ўладальнік гэтага адрасу можа ўвесці 0xaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa (прапусціць нулі) у службовым інтэрфейсе. Затым зламыснік можа замовіць перанос значэння X са службы на няправільны адрас. Гэта фактычна перанясе 16-бітнае зрушанае значэнне, я. H. 65536 разоў больш, чым X, на рахунак злачынца Ethereum.\nШто мы зрабілі з гэтым?\nВызначыўшы магчымую атаку, мы звязаліся з біржай і паведамілі ім пра памылку. Гэта быў дзіўна складаны і раздражняльны працэс. Наш генеральны дырэктар Джуліян патэлефанаваў у службу падтрымкі, прадстаўнік якой не хацеў слухаць. Ён усё крычаў, што памылкі - гэта не яго справа, і адмовіўся ўзяць нас далей па ланцугу. Праз некалькі гадзін Алекс паспеў узяць нас да ўзроўню генеральнага дырэктара, і наша паведамленне перайшло. Атрымаўшы пацверджанне, што памылка была выпраўлена, мы пайшлі на іншыя біржы. Хоць у нас не было прычын меркаваць, што яны ўразлівыя, у нас таксама не было прычыны лічыць наадварот. Хоць мы павінны прызнаць, што мы не правяралі гэтага на іншых біржах і токенах, мы былі шакаваны і крыху спалохаліся, калі зразумелі магчымыя наступствы, калі хто-небудзь скарыстаўся гэтай памылкай для некалькіх токенаў на некалькіх біржах: увесь токен Ethereum Эканоміка і стартавая экасістэма могуць быць наладжаны гадамі.\nШто Ethereum можа зрабіць з гэтым?\nЯ не думаю, што распрацоўшчыкі Ethereum могуць зрабіць значна больш, чым навучыць насельніцтва пра тое, як Ethereum працуе на самай справе. Тым не менш, мы можам прапанаваць дадатковыя праверкі, якія трэба дадаваць у будучых версіях Solidity, напрыклад, каб праверыць, ці працягласць уводу транзакцый адпавядае чаканым дадзеных для названага метаду кантракту.\nШто павінна рабіць біржа?\nПраверце ўвод карыстальніка як мага бліжэй. Проста правяраючы даўжыню адраса, указанага карыстальнікам, яны абараняюцца ад апісанай атакі. Таксама праверце кантрольную суму Ethereum, калі яна маецца (гл. EIP55), альбо прымайце адрасы толькі з кантрольнымі сумамі. Гэта павялічвае бяспеку і зручнасць выкарыстання.\nПераканайцеся, што дадзеныя транзакцый правільна закадзіраваны.\nЗгенераваныя дадзеныя транзакцый таксама могуць быць прааналізаваны назад і параўнаны з паказаным карыстацкім уводам.\nПраверце, ці адпавядаюць чаканым значэнням іншыя параметры, такія як кошт газу, цана газу і адрас прызначэння згенераванай транзакцыі.\nЯк вы ствараеце імя свайго сайта і іншыя рэчы? як джэм камеры відэаназіранняяк вымаўляецца iranяк сказаць Cartierяк зрабіць слоўнік у JavaЯкі лепшы сайт хостынгу MySQL бясплатна? Як я магу рабіць міні-праекты са сваімі ведамі на C і C ++? Як я магу адправіць прыкладанне для Android на iOS?\nЯк думаць у геаметрычнай прагрэсіі і лепш прадказваць будучынюЯк зэканоміць: IntroЯк выкарыстоўваць спіруліны для валасоўЯк стаць дызайнерам карыстацкага інтэрфейсу / UXЯк стварыць спагадную мэтавую старонку з эскізамЯк прымусіць людзей менш смактаць іх і смактаць больш за васЯк стаць больш творчым і вызваліць розумЯк развіваць разумовую сілу: магія Дэвіда Блейна


Старшыня Беларускага праваслаўнага брацтва: Часам радыкальныя рашэньні прымушаюць вызначыцца\n16 кастрычнік 2018, 13:58\nМікола Матрунчык, старшыня Беларускага праваслаўнага брацтва ў гонар Сьвятых віленскіх пакутнікаў, якое дзейнічае пры Беларускім экзархаце, расказаў пра наступствы рашэньня Сыноду РПЦ для беларускіх вернікаў.\nБрацтва вядзе асьветніцкую і выдавецкую дзейнасьць: удзельнічае ў перакладзе Сьвятога Пісаньня, выдае царкоўныя календары, гістарычную, даведачную літаратуру па-беларуску. З ініцыятывы брацтва і з удзелам брацкага хору ў Петрапаўлаўскім саборы Менску кожную суботу праходзіць богаслуженьне на беларускай мове, штосераду чытаецца акафіст у гонар сьвятых Антонія, Яна і Яўстаха.\n15 кастрычніка Сынод Расейскай праваслаўнай царквы на сваім паседжаньні ў Менску абвясьціў пра разрыў эўхарыстычных зносін з Канстантынопальскім патрыярхатам. Празь дзень прадстаўнікі Маскоўскага патрыярхату назвалі сьпіс месцаў, якія нельга наведваць вернікам, а сьвятароў нават могуць адлучыць ад Царквы. Беларуская праваслаўная царква як частка РПЦ далучылася да рашэньня Сыноду.\nПатрыярх казаў пра «любоў да ворага», але зрабілі інакш\nПатрыярх Кірыл у Менску, 13 кастрычніка 2018 году\nЯк такія крокі адаб’юцца на беларускіх верніках? Думкай на гэты конт са Свабодай падзяліўся Мікола Матрунчык.\n— Спадар Мікола, асабіста для вас рашэньне Сыноду было чаканым ці ўсё ж пакідалі магчымасьць царкоўнага замірэньня?\n— Безумоўна, гэта справа не аднаго дня, напружаньне ў міжцаркоўных стасунках ужо працяглае. Што тычыцца пытаньняў Украіны, усе мы за гэтым назіраем досыць даўно.\nАле што да ўчорашняга рашэньня, яно магло быць розным. Асабіста я спадзяваўся, што ўсё ж будзе вырашацца ня з пункту гледжаньня канонаў, у якіх трэба яшчэ грунтоўна разабрацца, а з пазыцыі любові. Я сам, мае калегі, сябры не адкідалі варыянту, што, можа, Сьвяты Дух так падзейнічае на ўвесь Сынод, што пачнецца вырашэньне з мэтай прымірэньня людзей, народаў, цэркваў. Іншымі словамі, што будзе такі пасыл, што, як бы па-рознаму мы не глядзелі на падзеі ва Ўкраіне, трэба кіравацца галоўным прынцыпам — пераадольваць праблемы з павагай і не прымаць рашэньняў, якія яшчэ больш аддзяляюць.\nАсабліва калі браць на ўвагу пропаведзь патрыярха Кірыла на асьвячэньні храма Ўсіх Сьвятых, дзе ён усю сваю казань прысьвяціў таму, што трэба ворагаў сваіх любіць, бо гэтаму вучыць Эвангельле. Тое было 14 кастрычніка, і здавалася, што на Сынодзе будзе лягічны працяг, рашэньне будзе прынятае, зыходзячы менавіта з гэтага. Адбылося інакш, на жаль.\n— З вашага гледзішча, якім чынам гэта адаб’ецца на верніках у Беларусі? Тут няма цэркваў, якія падпарадкоўваюцца Канстантынопальскаму патрыярхату.\n— Пытаньне вернікаў, міранаў, прыхаджанаў, «захаджанаў» мае рознае значэньне. Гэта вельмі шырокае паняцьце, наколькі чалавек сьвядома робіцца актыўным суб’ектам жыцьця прыходу, увогуле Беларускай царквы. Таму будзе неадназначная рэакцыя. У пэўных прыходах людзі, можа, нават і не заўважаць нічога: як хадзілі ў царкву, так і будуць хадзіць па сваіх патрэбах. А хто цікавіцца гэтымі падзеямі, безумоўна, пачне шукаць для сябе адказы, спрабаваць зразумець, як гэта паўзьдзейнічае на далейшае жыцьцё.\nКалі казаць ад сябе, ад нашага брацтва Трох віленскіх пакутнікаў, больш падставовым ва ўсёй гэтай сытуацыі зьяўляецца магчымасьць сьцьвярджаць сваю праўду справамі і не асабліва паддавацца настрою, што «ўсё прапала». Трэба працаваць для Беларусі, для Беларускай царквы. Бо калі штодня нешта рабіць, не кідаючыся ў роспач і адчай, заўжды будзе плён. А разам зь ім пазытыўныя, станоўчыя зьмены — як у грамадзтве, так і ў царкве. Мы ініцыюем шэраг новых ідэяў, каб яны ажыцьцяўляліся на карысьць агульнай справы.\nПростыя вернікі не разумеюць, як сябе паводзіць\nВернікі падчас прыезду патрыярха Кірыла ў Менск, 13 кастрычніка 2018 году\n— Вам удалося наведаць храмы Канстантынопальскага патрыярхату зь пераліку забароненых РПЦ?\n— Наведваў, вядома. Быў і ў храме Георгія Пераможца ў Канстантынопалі, дзе служыць найсьвяцейшы патрыярх, таксама ў замежных цэрквах. У гэтым сэнсе для мяне ўсё досыць незразумела. Скажам, у мяне ёсьць сябры, якія ходзяць да царквы ў Парыжы. Гэта вельмі грунтоўная частка багаслоўскай праваслаўнай думкі — людзі, якія сьвядома выбралі Канстантынопальскі патрыярхат. Цяпер я ня ведаю, як будуць складвацца адносіны паміж вернікамі ў тым жа Парыжы, калі адна частка апынецца адчужанай ад іншых сваіх аднаверцаў, суайчыньнікаў.\nНатуральна, балючы момант. Хоць, вядома, не агулам. У нейкіх выпадках гэта больш адаб’ецца на патрэбе вызначацца, рабіць высновы і захады ў сувязі з гэтым разломам, расколам. А некага закране ў вельмі малой ступені. У любым выпадку падзея, якая адбылася ўчора, будзе патрабаваць рэфлексіі на розных узроўнях — багаслоўскім, практычным, эўхарыстычным і г.д.\n— На ўваходзе ў царкву дакумэнты не правяраюць, гэта ўжо больш унутраны канфлікт — ісьці туды ці не ісьці. Пэрсанальна вам ці замінае нешта наведваць цэрквы, «забароненыя» Маскоўскім патрыярхатам?\n— Мне азірацца няма патрэбы, як хадзіў, так буду і далей. Калі надарыцца зноў быць у мясцовасьці, дзе ёсьць храм Канстантынопальскага патрыярхату, нічога не замінае быць там на службе. Няма патрэбы, каб прычашчацца ці яшчэ нешта, але ня думаю, што ў сувязі з апошнімі рашэньнямі зьнікае неабходнасьць у нармальных чалавечых зносінах. Асабіста для мяне ня будзе ніякай перашкоды, каб мець сумоўе зь людзьмі, якія належаць да іншых цэркваў.\nПаўтаруся, не да канца ўсё відавочна. Напрыклад, як быць, калі Польская аўтакефальная царква таксама не далучыцца да рашэньня РПЦ і будзе далей у эўхарыстычных зносінах з Канстантынопалем? У Польшчы мы яшчэ часьцей бываем, там нашы сябры, аднадумцы. Як у выпадку з паломніцтвам на сьвятую гару Грабарку, я там заўжды прычашчаўся. Будуць расцэненыя як парушэньне мае паводзіны, калі я наведаю царкву, якая не падтрымала рашэньне Сыноду? Відаць, усё будзе патрабаваць дадатковых тлумачэньняў. Бо пакуль не зусім зразумела, як на практыцы паводзіцца простым вернікам.\nНямала сьвятароў з крытычна-радыкальнымі поглядамі\nПадчас прыезду Патрыярха Кірыла ў Менск, 13 кастрычніка 2018 году\n— Рашэньне Сыноду прымалася ў Менску пры мінімальным удзеле беларускай царкоўнай грамады. Фактычна Беларускую праваслаўную царкву «падпісалі» пад тым, што ўхваліў Маскоўскі патрыярхат. Як мяркуеце, ёсьць тыя, хто ня згодны з такім келейным падыходам? Гісторыя «разжалаванага» Аляксандра Шрамко, які пакрытыкаваў патрыярха Кірыла, вядомая, а што астатнія?\n— Як і ў любой супольнасьці, ёсьць вельмі розныя людзі. У тым ліку гэта тычыцца і царквы, тут сьвятары таксама са сваімі поглядамі — можа, яшчэ больш крытычна-радыкальнымі, чым у айца Аляксандра. Гэта натуральная зьява.\nЗасмучае, што саборнасьць ня ўлічвае міранаў як фактар жыцьця царквы. А хацелася б больш адкрытага супольнага абмеркаваньня пытаньняў, якія высьпяваюць у Царкве. Як зрабіць такі мэханізм? Сёньняшні час выстаўляе іншыя патрабаваньні. Ня толькі з уладай шукаць агульную мову ды са спонсарамі працаваць, а супрацоўнічаць з грамадзянскай супольнасьцю. Неабходны пошук міжканфэсійнага кантэксту. Новыя задачы парабуюць выхаду на прынцыпова іншы інтэлектуальны ўзровень, каб пераадольваць выклікі, якія ўсё часьцей узьнікаюць.\nАле што хацеў бы падкрэсьліць. Часам такога кшталту зьмены, радыкальныя рашэньні, як ні дзіўна, ідуць на карысьць. У прыватнасьці, прымушаюць людзей вызначыцца. Спадзяюся, што ў царкве таксама шмат людзей, якім захочацца знайсьці адказ, усьвядоміць разуменьне таго, што адбылося. Не было б рашэньня, мабыць, і надалей працягвалася б нешта няўцямнае, незразумелае. А так кожны мае магчымасьць паразважаць, падумаць. Так што, можа, пойдзе якраз на карысьць, каб Бог нас пачуў...\nПадчас прыезду Патрыярха Кірыла ў Менск\nМікола Матрунчык нарадзіўся ў 1959 годзе ў Менску. Праваслаўны сьвецкі і культурна-грамадзкі дзеяч, магістар філязофіі, удзельнік беларускага хрысьціянскага руху, гісторык, культуроляг, публіцыст.\nВучыўся на філязофскім факультэце Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэта, працаваў у Нацыянальным музэі гісторыі і культуры Беларусі, Нацыянальным навукова-асьветніцкім цэнтры імя Скарыны.\nАдзін зь ініцыятараў і заснавальнікаў Беларускага праваслаўнага брацтва ў гонар Сьвятых віленскіх пакутнікаў. Бярэ ўдзел у выдавецкай, культурна-асьветніцкай і міжнароднай дзейнасьці брацтва. Па бласлаўленьні мітрапаліта Філарэта прадстаўляў Беларусь у Эўрапейскай міжцаркоўнай рабочай групе «Прымірэньне ў Эўропе — місія цэркваў Украіны, Беларусі, Польшчы і Нямеччыны». Супрацоўнічае зь беларускімі сьвецкімі і царкоўна-рэлігійнымі выданьнямі.


Сучасная сітуацыя ў месцах пазбаўлення волі Рэспублікі Беларусь | Беларускі Хельсінкскі Камітэт\n“Ацэнка дасягненняў і праблемаў, перспектывы рэфармавання”\nДаклад на гэтую тэму выйшаў у межах праекту “Прасоўванне культуры правоў чалавека ў пенітэнцыярнай сферы ў Республіцы Беларусь” пры садзеянні міжнароднай грамадскай арганізацыі “Пенал Рэформ Інтэрнэшнл”. У зборнік уключаныя матэрыялы розных аўтараў: прадстаўнікоў як навуковай супольнасці, так і грамадскіх арганізацыяў. Яны прадстаўляюць ацэнкі пенітэнцыярнай рэформы, рэалізаванай на Беларусі, з розных пазіцыяў: прафесійных і грамадскіх інтарэсаў.\nУ другім раздзеле зборніка прадстаўлены аглядны даклад РПАА “Беларусі Хельсінкскі Камітэт” па сітуацыі з непаўналетнімі правапарушальнікамі. Гэтае даследванне было падрыхтаванае па выніках маніторынга, праведзенага ў 2007 годзе.\nЗборнік прызваны прыцягнуць увагу да дасягненняў і праблемаў крымінальна-выканаўчай сістэмы Беларусі.\nМатэрыялы выдання разлічаныя не толькі на спецыялістаў, але і на шырокае кола грамадзян, ад падтрымкі якіх залежыць далейшае прасоўванне рэформы ў Беларусі і ўвядзенне альтэрнатыўных пазбаўленню волі мераў пакарання.\nАкрамя таго, у межах вышэйназванага праекта, падрыхтаваны даклад аб сучаснай сітуацыі ў месцах пазбаўлення волі ў Рэспубліцы Беларусь.\nПрапанаваны даклад – першае незалежнае грамадскае даследванне па тэме захавання правоў чалавека ў месцах пазбаўлення волі ў Беларусі, якое дае магчымасць паглядзець на сістэму крымінальных пакаранняў “звонку”.\nДзеля таго, каб надаць даследванню сістэмны і практычны сэнс, у яго аснову былі пакладзеныя Мінімальныя стандартныя правілы абыходжання з зняволенымі (МСП), прынятыя Генасамблеяй ААН у 1955 г., а таксама іншыя нарматыўныя дакументы міжнароднага права, прызнаныя ў Беларусі. Параўноўваючы міжнародныя прынцыпы і факты, прыведзеныя ў дакладзе, можна прасачыць, наколькі захоўваюцца ці не захоўваюцца гэтыя міжнародныя прынцыпы, і гэтак выявіць слабыя месцы ў заканадаўстве і праваўжывальнай практыцы.\nДаклад змяшчае інфармацыю, атрыманую шляхам правядзення апытанняў сярод асуджаных, былых асуджаных, членаў іх сем’яў, адвакатаў і супрацоўнікаў праваахоўных органаў. У даследванні прынялі ўдзел 16 інтэрв’юэраў, якія правялі 95 інтэрв’ю з адзначанымі групамі насельніцтва. Таксама былі выкарыстаныя публікацыі ў СМІ Беларусі, якія датычылі заяўленай тэмы. Усё гэта дазволіла атрымаць агульнае ўяўленне аб практыцы абыходжання з зняволенымі і ўмовах утрымання ў месцах пазбаўлення волі.\nАкрамя таго, быў праведзены скурпулёзны аналіз нацыянальнага заканадаўства на адпаведнасць яго міжнародным стандартам.\nВынікі і высновы даклада прадстаўленыя ў рэкамендацыях.


Аўтар: Наталля Тур, фота Волі Афіцэравай\nСа школьных гадоў мы ўсе добра ведаем Times New Roman, Arial і што выбар шрыфта адназначна ўплывае на візуальнае ўспрыманне тэксту.\nМы распыталі каліграфаў Генадзя Мацура і Аляксея Коваля пра законы стварэння шрыфтоў, любімыя і нелюбімыя літары, а таксама пра тое, ці існуе спрадвечны беларускі шрыфт.\nКаліграфію трэба адчуць\nІмя Генадзя Мацура ў беларускай каліграфіі заўважнае. Першыя свае работы, прысвечаныя Міколе Гусоўскаму і Янку Купалу, ён выстаўляў яшчэ ў 1980 годзе. Пасля — безліч аздобленых ім кніг, шмат персанальных і зборных выстаў, удзел і перамогі ў рэспубліканскіх і міжнародных конкурсах. Сёння Генадзь Іванавіч прызнаецца, што амаль аднолькава часу ідзе і на стварэнне пэўнай працы, і на тое, каб прыдумаць ёй назву.\n«Не хапае слоўнікавага запасу. У галаве нараджаецца вобраз, пачуццё, а як яго на словы пакласці? Каліграфія — гэта ж не тое, што можна прачытаць. Гэта тое, што трэба адчуць».\nПра «Нашу Ніву»\nЗ адной работай Генадзя Мацура чытачы «Нашай Нівы» сутыкаюцца штодзённа. Фірмовы шрыфт лагатыпа — яго праца.\n«Галоўны рэдактар паставіў мне задачу зрабіць лагатып для абноўленай газеты, якая мусіла быць новай і па змесце, і па візуальным успрыманні. Але зрабіць гэта я мусіў на гістарычнай падложцы».\nЗа аснову лагатыпу быў узяты шрыфт «Гуманіст». «І шляхам спроб, удасканалення, трансфармацый і розных відаў накрэслення атрымалася тое, што атрымалася. І цяпер я магу сцвярджаць, што атрымалася годна. Я рады, што гэты шрыфт стаў для «Нашай Нівы» візуальным знакам. Вы можаце нават не прачытаць нейкі тэкст, але, убачыўшы літары «НН», адразу зразумееце, да чаго адсылка».\nКалі замоўца шрыфта ставіць перад табой дакладную задачу, працаваць прасцей, кажа Генадзь Іванавіч.\n«Унутры самога задання можна знайсці столькі прасторы для творчасці! Напрыклад, неяк аздабляў вокладку мікрабіялагічнага слоўніка. Вось як зразумець, якім шрыфтам падпісваць слоўнік па мікрабіялогіі. Давялося размаўляць з яе аўтарам, прафесарам. Я яму задаваў пытанні: а мікрабіялогія круглая ці квадратная, цвёрдая ці мяккая, халодная ці цёплая? Прафесар спачатку думаў, што я здзекуюся з яго. Насамрэч, такія пытанні дапамаглі мне зразумець, як рабіць малюнак».\nПра спрадвечнае беларускае\nКалі мы кажам «нямецкая готыка» ці «арабская вязь», наша ўяўленне адразу малюе гэтыя шрыфты. А які шрыфт намалюе ўяўленне, калі ён беларускі?\n«Насамрэч, сучаснага такога шрыфта не існуе, — кажа Генадзь Мацур. — Мы жывём у традыцыі лацінскага пісьма. Францыск Скарына пісаў выдатнай беларускай кірыліцай. А вось калі Пётр Першы ўвёў грамадзянскі шрыфт, выявілася, што ён у многім «злізаны» з лацініцы».\nКажуць, што грамадзянскі шрыфт распрацоўваў наш зямляк Ілля Капіевіч, чалавек абсалютна заходняй культуры, адукацыі. Таму ў яго і атрымалася, што шмат кірылічных літар паўтараюць лацінскія. R у Капіевіча ператварылася ў Я.\nПачынаецца на А\nСтвараць шрыфты Генадзь Мацур заўсёды пачынае з літары А. Яна, кажа, адметная і задае характар усяго шрыфта. Ёсць у каліграфа Мацура свае любімыя і нелюбімыя літары.\n«Літара Б для мяне цяжкая, асабліва маленькая. Я не ведаю, як яна павінна выглядаць у ідэале. Да складанай літары Ж трэба ставіцца з вялікай павагай. Яна легкадумства не даруе. Не люблю літару Я. Яна нейкая бессістэмная. У сапраўднай кірыліцы быў знак Я — спалучэнне напісаных побач літар І і А. Вось яны б прыгожа глядзеліся ў любым шрыфце. Незразумелая літара З. Чаму яна пішацца так, што яе блытаеш з тройкай? Неправільна гэта з дызайнерскага погляду».\nГенадзь Мацур узгадвае, што калі ён пачаў займацца шрыфтамі, тады і слова «дызайнер» не было.\n«Я вучыўся ў Паўла Семчанкі. Менавіта ён увёў каліграфію ў прафесійнае беларускае мастацтва. Раней мы — графікі, каліграфы — і мастакамі не лічыліся. Мы былі «прамысловымі». Цяпер жа каліграфаў Беларусі ведаюць, пазнаюць.\nЯк не паўтарацца ў каліграфіі?\nГенадзь Мацур кажа, што гэта ўсё досвед.\n«Я перыядычна лаўлю сябе на думцы, што нешта такое ўжо рабіў, але разумею, што яно толькі быццам падобнае, а насамрэч абсалютна рознае. Патлумачу: ёсць у вас любімая сукенка. Вось асабліва прыгожая яна ў вас. І як сядзіць на вас, і як да вачэй пасуе, але яна старая. Трэба купіць новую. І вы ведаеце, што хочаце менавіта такую сукенку. А купіце ўсё адно хоць трошкі, але іншую. Так і са шрыфтамі. Не могуць яны быць аднолькавымі».\nПры гэтым Генадзь Мацур лічыць, што няма нічога больш дасканалага, чым чысты аркуш паперы.\n«І калі ты падносіш да яго пэндзаль з тушшу, то дакладна ведаеш, што сапсуеш яго. Але задача мастака сапсаваць гэты аркуш максімальна прыгожа, каб той, хто будзе глядзець на яго, змог прачытаць нават тое, чаго там напісана не было».\n«Шрыфт — маё дзіця. Мне цяжка яго адпусціць»\nАляксей Коваль займаецца шрыфтамі больш за дзесяць гадоў. Сёння яго «почырк» можна пазнаць на шрыфтах Беларускай чыгункі, фірмовае «Е» на лагатыпе «Еўраопта» — таксама яго работа.\nПершы свой шрыфт Аляксей зрабіў яшчэ ў 2006 годзе.\n«Я паступіў у Акадэмію кіравання на дзённае аддзяленне, хутка зразумеў, што пасля пар мне нецікава піць віно і марнаваць час з аднагрупнікамі, стаў думаць, чым я хачу займацца. А я з дзяцінства шмат маляваў. Паступова прыйшоў да лагатыпаў, пасля — да шрыфтоў. Сядзеў на форумах, задаваў пытанні больш дасведчаным дызайнерам. Пасля даведаўся, што ў Маскве адбудзецца конкурс па каліграфіі і шрыфце. Вырашыў паехаць. Не дзеля таго, каб перамагчы, а каб пазнаёміцца з рознымі людзьмі. Удзел у гэтым конкурсе даў мне значна больш, чым я мог падумаць. У Мінск я вярнуўся з дакладным разуменнем, што хачу рабіць».\nА ў 2008 годзе Аляксей Коваль першы з беларусаў пачаў прадаваць свае шрыфты на сайце myfonts.com.\n«Гэта найбуйнейшы ў свеце сайт шрыфтоў. Калі ты прадаешся там, то пра цябе пачынаюць даведвацца за межамі краіны, ты становішся пазнавальным».\nАляксей напісаў ліст з прапановай свайго шрыфта, яму прапанавалі зрабіць некалькі тэстаў, каб паглядзець, як шрыфт будзе працаваць у розных фарматах. І нарэшце ён быў узгоднены.\n«На сайце заробак залежыць ад таго, колькі разоў спампавалі твой шрыфт. Адна спампоўка каштуе ад 15 да 50 еўра. Распрацоўшчык атрымлівае 10 адсоткаў ад гэтай сумы. Але, каб зняць грошы, неабходна, каб на рахунку было не менш за 200 долараў. Таму свой першы заробак за шрыфты я атрымаў толькі праз тры гады».\nЦяпер Аляксей Коваль амаль адзіны, хто займаецца шрыфтамі ў Беларусі і робіць іх лічбавыя файлы.\n«Толькі я і Дзяніс Серабракоў выпускаем шрыфты, якія можна ўсталяваць на камп’ютар. Ёсць яшчэ 5-6 чалавек, якія скончылі Акадэмію мастацтваў, стварылі неблагія рукапісныя шрыфты, але працу да лагічнага завяршэння не давялі, бо мала хто з замоўцаў будзе аплачваць 10 000 працоўных гадзін невядомаму дызайнеру, а менавіта столькі прыкладна доўжыцца праца над шрыфтом».\nАляксей дастае з папкі шрыфт, падпісаны як «скарынаўскі тытульны». Замовіла яго Аляксею сямейная пара з Германіі, якая захацела аднавіць шрыфт да 500-годдзя першай друкаванай кнігі Францыска Скарыны.\nНа раздрукаваным шрыфце — праўкі.\n«Не так складана прыдумаць шрыфт, як потым давесці яго да лагічнага завяршэння. Шрыфт — гэта ж маё дзіця, яго вельмі цяжка адпусціць ад сябе, ты ўвесь час яго ўдасканальваеш. Калі распрацоўваў шрыфт Беларускай чыгункі, там была папка таўшчынёй з энцыклапедыю».\nСкарынаўскі шрыфт, кажа дызайнер, вельмі важны падмурак для разумення наогул таго, якімі павінны быць беларускія кірылічныя шрыфты.\n«У 1991 годзе каліграф №1 у Беларусі Павел Семчанка пераасэнсоўваў шрыфт Скарыны і выдаў аўтарскую версію. Мая задача зрабіць лічбавую рэканструкцыю арыгінальных форм, каб імі маглі карыстацца… Глядзіце, скарынаўскі шрыфт, калі казаць пра яго практычнае выкарыстанне, можа замяніць усе «стараславянскія» алфавіты выключна нашым, спрадвечным».\nАляксей Коваль кажа, што працуе пераважна з кірылічнымі шрыфтамі. І на тое ёсць прычына.\n«Калі з кірылічным напісаннем усё атрымаецца, то ў лацінцы дакладна будзе працаваць».\nЯк ствараецца шрыфт?\n«Спачатку важна зразумець, у якіх мэтах ён будзе выкарыстоўвацца. Калі ўзяць, напрыклад, тую ж чыгунку, то ў шрыфт трэба было закласці хуткасць, зручнасць, сучаснасць. Звычайныя людзі, магчыма, і не разбіраюцца ў шрыфтах, але адчуваюць іх».\nПасля пачынаецца этап стварэння. І тут таксама ёсць свае хітрыкі. Шрыфт ніколі не ствараецца ў алфавітным парадку. Спачатку малююцца літары О, Е, Н, К, С. Так можна праверыць, як будзе глядзецца максімальна закрытая і адкрытая літары, максімальна шырокая, максімальна круглая.\nПасля пачынаецца доўгі, але творчы працэс. Камбінуецца рознае спалучэнне літар, пасля робяцца тэставыя раздрукоўкі, падганяецца адлегласць паміж літарамі, радкамі. Ну і заканчваецца ўсё тэсціроўкай, як будзе паводзіць сябе шрыфт у розных праграмах, дадатках.\nАляксей Коваль прызнаецца, што нават пасля таго, як яго працы сталі запатрабаванымі, зорная хвароба не прыйшла.\n«Я магу распрацаваць лагатып і для рамонту абутку, галоўнае — каб гэта было цікава і незвычайна».


У Дэбальцава знойдзеныя целы 500 мірных жыхароў | Новы Час\n«У дакладзе (памочніка Генсакратара ААН па правах чалавека Івана Шымановіча) не пералічаныя сотні безыменных ахвяраў, якія засталіся ў Дэбальцава. Так, у мінулым месяцы 500 трупаў было выяўлена пасля зняцця аблогі — 500 трупаў, гэта ў дамах і падвалах, у якіх людзі хаваліся ад расійскіх абстрэлаў», — сказала Саманта Паўэр.\nПауэр таксама нагадала, што лідар так званай «ДНР» заяўляў, што ўсе, хто не пакінуў горад, будуць знаходзіцца пад іх абстрэламі. Пры гэтым, дарогі для адыходу таксама абстрэльваюць. «Гэта значыць, людзі рызыкавалі і застаючыся, і сыходзячы з горада», — дадала яна.\nЗгодна з дакладам Шымановіча, у Дэбальцава з 7 000 мясцовага насельніцтва 5 000 жывуць у падвалах і бункерах.\nПаводле інфармацыі Шымановіча, 5 мільёнаў чалавек ва Украіне зараз маюць патрэбу ў гуманітарнай дапамозе, 2 мільёны з якіх знаходзяцца на тэрыторыі, кантраляванай урадам, і 3 мільёны — на тэрыторыі, якую ўрад не кантралюе.\nПа звестках НАТА, Расія панесла буйныя страты ў Данбасе


ESSA - Niamiha - Аўдыё выданне - ЭТНАЎСЁ - медыятэка па этнаграфіі Беларусі. Уся беларуская этнаграфія на адным сайце!\nЭтна-авангардовы гурт Essa выдаў свой першы альбом на дзьвюх кружэлках: адна ў выглядзе кампакт-дыску змяшчае аўдыё- і відэа-матэрыялы, а другая папросту выразаная з наждачнае паперы. У сваю чаргу CD таксама разьбіты на дзьве часткі: трэкі №1—10 — гэта аднайменная з альбомам кампазызыцыя «Niamiha», прэзэнтаваная летась; трэкі №11—14 — гэта кампазыцыі, народжаныя падчас гукасэіі ў занядбаным ангары на ўскраіне мястэчка Ракаў. І яшчэ некалькі вонкавых дэталяў:\nкардонная вокладка альбома аздобленая графікай народнага мастака Беларусі Арлена Кашкурэвіча;\nбазу для імправізацыяў складаюць ня толькі беларускія, але летувіскія народныя сьпевы;\nу арсэнале Essa — самаробныя інструмэнты (канклес) ды індустрыяльныя аб’екты (бляха, арматура).\nКалі кампазыцыю «Niamiha» стваральнікі гурту Essa Тодар Кашкурэвіч і Вольга Дзядовік запісалі ўдвох ва ўласнай ракаўскай хаціне, то да гукасэсіі ў ангары далучылася троіца мясцовых падлеткаў і трыё зь Вільні. То бок, агулам 8 чалавек. Галоўнай фігурай летувіскага дэсанту, безумоўна, стаў Петрас Вішняўскас, чыё імя здаўна ўваходзіць у сусьветныя джазавыя анталёгіі. Петрас ужо колісь супрацоўнічаў з Тодарам ды Вольгай у межах праекту «Цішы Лабаноры». Таму ў 2014 годзе саксафінаста пагадзіўся завітаць у Беларусь ізноў, тым больш, што акром ракаўскае сэсіі, для яго адмыслова арганізавалі канцэрт у Менску. «Гэта быў такі ж экспэрымэнт, бясконцае жаданьне што-небудзь спрабаваць. Фактычна ідея запрасіць Петраса і зрабіць імпрэзу ў к/з „Мінск“ — усё гэта было толькі для таго, каб прыцягнуць яго да нас у ангар», — сьмяецца Вольга Дзядовік.\nТодар Кашкурэвіч — бляха, смык, канклес, арматура;\nВольга Дзядовік-Кашкурэвіч — сьпеў, канклес;\nПетрас Вішняўскас — сакс, арматура;\nРыціс Камічайціс — табла;\nГвідас Кавера — канклес, дрымба, шархуны;\nСабіна Пятроўская — сьпеў;\nДамінік Пятроўскі — бляха;\nПавал Ламбовіч — пэркусія.\nMetro “Niamiha” 1:40\nDūno ūpė 2:16\nPiarun, Piarunie 3:22\nŽyū-byū, Dy Niama 5:04\nDa Zasporyū Dunaj Z Moram1:57\nVir-vir, Kałodziež 3:25\nKałychanka (Lt) 3:59\nŽyū-byū, Dy Niama 4:32\nКампазіцыі 1-10 аб’яднаны ў адзін паўгадзінны трэк.\nESSA (6) - Niamiha\nГэта кэшаваныя старонка. Апошняя сінхранізацыя з базай - 06.06.2020 14:32:41


23 сакавік 2021, 14:15\nСуд над Кацярынай Андрэевай і Дар'яй Чульцовай. Менск.\nУ жодзінскай турме журналісткі «Белсату» Кацярына Андрэева і Дар’я Чульцова чакаюць разгляду ў Менскім гарадзкім судзе сваёй апэляцыі на вырак, суд пройдзе 23 сакавіка. Апэляцыю журналісткі Tut.by Кацярыны Барысевіч гарадзкі суд Менску мае разгледзець 20 красавіка.\nЯк расказаў «Белсату» Ігар Ільяш, муж Кацярыны Андрэевай, яе ў жодзінскую турму этапавалі 17 сакавіка. Раней журналіскі там адбылі 2,5 месяца перад судом. Дарога расьцягнулася на ўсю ноч.\nСпачатку разам зь іншымі вязьнямі давезлі на аўтазаку да чыгуначнай станцыі, адтуль у «сталыпінскіх» вагонах да Жодзіна, а там зноў аўтазакамі да турмы.\nУ Менску перад этапам і пасьля ў Жодзіне Кацярыну некалькі гадзінаў трымалі ў так званай камэры-адстойніку.\nПаводле Ігара, нягледзячы на цяжкія ўмовы пераезду, Каця захоўвае добры эмацыйны стан і ня скардзіцца на здароўе, яна напісала, што самае цяжкае менавіта этапаваньне. Адразу пасьля пераводу ў Жодзіна яе наведаў адвакат Сяргей Зікрацкі. На наступны дзень Ігар Ільяш завёз ёй перадачу.\nРаней у СІЗА Жодзіна адправілі таксама Дар’ю Чульцову.\nЖурналістак «Белсату» затрымалі летась 15 лістапада за стрым з акцыі памяці Рамана Бандарэнкі. Ім выставілі абвінавачаньне паводле ч. 1 арт. 342 КК (арганізацыя і падрыхтоўка дзеяньняў, якія груба парушаюць грамадзкі парадак).\n18 лютага суд Фрунзэнскага раёну Менску пакараў кожную 2 гадамі пазбаўленьня волі ва ўмовах калёніі.\n23 сакавіка стала вядома пра перавод зь менскага СІЗА № 1 у Жодзіна журналісткі парталу Tut.by Кацярыны Барысевіч. Гэта высьветлілася, калі сваякі прыйшлі да ізалятару зь перадачай.\n2 сакавіка Кацярыну Барысевіч і лекара сталічнай лякарні хуткай дапамогі Арцёма Сарокіна прызналі вінаватымі ў разгалошваньні мэдычнай тайны.\nСуд прызначыў Барысевіч паўгода пазбаўленьня волі, Сарокіну — два гады з адтэрміноўкай на год. У той дзень ён быў вызвалены з-пад варты.\nАднак пракуратура палічыла прысуд журналістцы «занадта мяккім» і накіравала пратэст. У сваю чаргу абарона лічыць, што віна Кацярыны не даказаная і настойвае на поўным яе апраўданьні.\nПраваабаронцы прызналі ўсіх зьняволеных журналістак палітвязьнямі.


Мінсельгасхарч назваў самую адстаючую вобласць па ўраджаі збожжавых\n20:41 23 студзеня 2021\nМінсяльгасхарч назваў самую адстаючую вобласць па ўраджаі збожжавых\n12:25 08.08.2019 (абноўлена 12:36 08.08.2019) Атрымаць кароткую спасылку\nРаней міністр сельскай гаспадаркі прагназаваў, што ўраджай аграрыяў у бягучым годзе павінен быць большым, чым у папярэднім.\nМІНСК, 8 жні - Sputnik. У Гомельскай вобласці самая нізкая ўраджайнасць збожжавых у Беларусі - яна складае 22,5 цэнтнера з гектара, паведамілі ў Мінсяльгасхарчы.\nПры гэтым сярэдняя ўраджайнасць па краіне - 32,2 цэнтнера з гектара. У цэлым па краіне паказчыкі ў параўнанні з мінулым годам павялічыліся больш, чым на 4,5 цэнтнера з гектара.\nБольш за ўсё збожжа традыцыйна збіраюць на Гарадзеншчыне (38,1 цэнтнер з гектара) і ў Брэсцкай вобласці (35,7 цэнтнераў з гектара). Адзіны рэгіён, дзе ўраджайнасць у параўнанні з 2018 годам звалілася, - Магілёўская вобласць, там лічбы панізіліся з 28 да 26 цэнтнераў з гектара.\nПа дадзеных на 8 жніўня, у краіне апрацавана тры чвэрці плошчаў і сабрана больш за 5 мільёнаў тон збожжа.\nРаней міністр сельскай гаспадаркі і харчавання рэспублікі Анатоль Хацько заяўляў, што беларускія аграрыі сёлета маюць намер сабраць ураджаю больш, чым у мінулым.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з губернатарамі ў канцы ліпеня падкрэсліў, што сельская гаспадарка застаецца асновай нашай эканомікі і заявіў, што неабходна імкнуцца да аб'ёму ў 9,5 мільёна тон усіх культур, ад рапсу да кукурузы, збожжавых, зернебабовых.\nНіжняй планкай прэзідэнт адзначыў 9 мільёнаў тон.\n"Ніжэй 9 нельга - вось даслоўна, што я сказаў. Некаторыя разумнікі, якія працавалі ў сельскай гаспадарцы, а цяпер бадзяюцца невядома дзе, пачынаюць ставіць пад сумнеў пастаўленую задачу. Усё тут пралічана. Прытым гэта запланавана", - сказаў Лукашэнка.\nУборачная кампанія, Беларусь, Міністэрства сельскай гаспадаркі РБ


Размова дзеда з «балахоўцам» | Новы Час\nI месяца не прайшло, як сям’я пуцявога абходчыка Г.П. Сергіевіча перабралася з зямлянкі ў гэтае жыллё — і вось табе, маеш, прымай сям’я «гасцей» з арміі генерала Станіслава Булак-Балаховіча!\nГэта былі шасцідзесяцігадовы Павел Сергіевіч (бацька Георгія), яго жонка Пелагея, нявестка — трыццацігадовая Вулляна і ўнук Зміцер васьмі гадоў. Сам жа пуцявы абходчык і іншыя чыгуначнікі, хто спачуваў савецкай «уласці», напярэдадні таго дня пакінулі Калінкавічы.\n— Што у цябе ёсць з харчоў? — папытаў у гаспадыні пажылы чалавек, раз-пораз глуха кашляючы. — Тры дні нічога не елі.\nКалі бульба зварылася, гаспадыня паставіла на стол чыгун, высыпала бульбу ў некалькі місак. «Госці» расселіся за сталом, развязалі свае заплечнікі. Падаставалі адтуль хлеб, сала, кансервы і некалькі бутэлек самагонкі.\nПакуль варылася вячэра, гаспадыня стаяла каля печы і чула, як байцы размаулялі між сабой, назвалі мясцовасць — Янаў за Пінскам. Там не так дауно фарміравалася іх 3-я Волжская дывізія «Народна-дабраахвотніцкай армії». Пачуўшы назву родных мясцінау, адкуль сям’я Сергіевічаў вьшравілася летам 1915 года «ў бежанцы», дзед падышоў да іх, амаль усклікнуў:\nДа яго сцякаліся людзі з усіх бакоў. Генерал уступае ў кантакт з Барысам Савінкавым, заручаецца яго падтрымкай. У апошніх днях чэрвеня 1920 года дывізія Станіслава Булак-Балаховіча ўступае ў бой з бальшавікамі, а 30 чэрвеня бальшавікі церпяць паразу ў раёне чыгуначнай станцыі Славечна. Праз тры дні балахоўцы атакавалі Вяледнікі, захапілі штаб раскватараванай там брыгады. У час правядзення нападу на варожыя фармаванні атаман практыкаваў сваю ўлюблёную тактыку партызанскага бою.\nМаршал, чалавек вопытны і дальнабачны, даў такую характарыстыку генерал-паручыку: «Не шукайце ў ім прыкметаў штабнога генерала. Гэта тыповы смуццян і партызан, але таленавіты салдат, і хутчэй за ўсё — кемлівы атаман, чым камандуючы ў еўрапейскім стылі. Не шкадуе чужога жыцця і чужой крыві, гэтаксама як і сваёй асабістай».\nКорпус атрымаў дадатковае ўзбраенне і статус «Рускай народнай добраахвотнай арміі». У яе складзе на пачатку 1920 года былі тры пяхотныя і адна кавалерыйская дывізіі, а таксама асобныя падраздзяленні, якія мелі 20 тысяч байцоў, 26 гарматаў, 150 кулямётаў, браняпоезд і авіяэскадрыллю. Акрамя беларусаў у гэтай арміі было шмат каўказцаў і выхадцаў з цэнтральных расійскіх губерняў, былых палонных 1-й сусветнай вайны і чырвонаармейцаў (складзеная з іх 3-я Волжская дывізія генерала Яраслаўцава найболыш «праславілася» яўрэйскімі пагромамі і рабаўніцтвам мірных жыхароў).\nУ 1920 годзе Савецкая Расія заключыла мірныя дамовы з Польшчай, а таксама з Эстоніяй, Латвіяй і Літвой. Нягледзячы на гэта, Барыс Савінкаў дапамог Станіславу Балаховічу сфармаваць з ліку белагвардзейцаў, якія знаходзіліся ў тых дзяржавах, некалькі буйных і добра ўзброеных атрадаў. Пераходзячы дзяржаўную мяжу, яны сталі здзяйсняць «рэйды» на тэрыторыю Беларусь А калі атаман даведваўся, што да іх набліжаюцца «чырвоныя», зноў пераходзіў мяжу і вяртаўся на свае базы.\nА далей у той жа ноце апавядалася, што «толькі пры дапамозе знішчэння, расфармавання ці здачы ўзброеных сілаў гэтых марадзёраў можна будзе аднавіць мір», і там жа прагучала і пагроза — папярэджанне пра намеры Расіі і Украіны «пакласці канец іх незаконным дзеянням».\nНу і далей усё пайшло, як і павінна было ісці на гістарычных пераломах. 15 кастрычніка 1920 года Сойм запатрабаваў ад ваеннага кіраўніцтва раззброіць усе саюзныя фармаванні, якія прымалі ўдзел у вайне, ці патрабаваць ад іх пакінуць тэрыторыю Польшчы да 2 лістапада. Гэга мела непасрэднае дачыненне і да арміі Станіслава Булак-Балаховіча.\nСтаніслаў цяпер ведаў, што рабіць. Сабраўшы ўсё сваё войска, рынуўся на Беларусь, якую поўнасцю акупавалі балышавікі. У яго была простая і зразумелая мэта — далучыць да барацьбы сялянскія масы, якія былі даведзены савецкай уладай да адчаю. У рады балахоўцаў уліліся сотні сялянаў. Яны атрымалі зброю і амуніцыю.\nА ў Мазыры па тым часе набірала моц дзейнасць Беларускага палітычнага камітэта, з якім Станіслаў 12 кастрычніка ўступіў у саюз. Кіраваў камітэтам Савінкаў. У першыя дні рэйду камітэт займаўся выключна гаспадарчымі справамі.\nУ Тураве адбываецца ўрачыстае пастраенне войск у прысутнасці камандуючага арміі, сяброў Беларускага патрыятычнага камітэта і Барыса Савінкава. Адбыўся і малебен з малітвамі за Беларускую Народную Рэспубліку і поспех яе зброі. Генерал-маёр Станіслаў Булак-Балаховіч разгарнуў вялізны бел-чырвона-белы штандар, звярнуўся да байцоў арміі:\n— Сябры мае! Пад гэтым сцягам мы нарадзіліся, ваюем і, можа быць, загінем. Я не хачу, каб мы загінулі, я хачу, каб мы перамаглі. Перамаглі тых, хто акупаваў маю і вашу родную краіну — Беларусь. Нашыя ворагі — Ленін і Сталін, іх крывавыя памагатыя, якія раздзіраюць нашу радзіму на кавалкі. Мы не жадаем чужынцаў на нашай зямлі. Клянуся асабіста, заклікаю і вас паклясціся не складаць зброю да тае пары, пакуль не вызвалім родны край ад узурпатара, ад расейскай навалы. Клянёмся!\nУ адказ на гэта Булак-Балаховіч аб’явіў аб стварэнні новай Беларускай Народнай Рэспублікі, выказаў патрабаванне — распусціць урад БССР і БНР (але толькі ў Коўна).\nУ той жа дзень Беларускі палітычны камітэт і генерал-маёр Станіслаў Булак-Балаховіч выпусцілі сумесны зварот да іўдзеяў з гарантыяй роўных правоў і заклікам дапамагчы ў змаганні з бальшавікамі.\nАле… Чаго не здараецца, калі праходзіць змаганне за новы свет, за заўтрашні дзень. Нягледзячы на тое, што Булак-Балаховіч і Савінкаў заявілі сваю цярпімасць да яўрэяў, на тэрыторыі, якую займалі балахоўцы (НДА), ці ўжо Беларуская армія, — адбылася серыя пагромаў. Яўрэйскія дамы рабаваліся. Камандаванне ці то гэтага не заўважала, ці то не ведала пра тое. Пагромы адбыліся ў Тураве, Петрыкаве, Мазыры. Асабліва жорстка абышліся з іудзеямі ў Мазырскім і Рэчыцкім паветах. «Евобщестком» прыводзіць такія дадзеныя: толькі ў Мазырскім павеце было абрабавана 20 550 чачавек, забіта звыш 300, згвалтавана больш за 500 жанчын.\nА ўсяго, па дадзеных Народнага камісарыята сацыяльнага забеспячэння Беларусі, ад дзеянняў атрада Булак-Балаховіча прынялі пакуты каля 40 000 чалавек. Дарэчы, у сваім аутабіяграфічным рамане «Конь вараны» Барыс Савінкаў сцвярджаў, што расстрэльвалі пагромшчыкаў, але тое не знайшло нідзе пацвярджэння.\nТут можна пагадзіцца з некаторымі даследчыкамі дзейнасці Булак-Балаховіча на беларускай зямлі: ён у многім пераняў стаўленне польскай палітычнай эліты да іўдзеяў, якая асацыявала іх з бальшавікамі.\nНу а далей Беларускі палітычны камітэт перафармаваўся ва ўрад БНР, старшынём якога стаў В. Адамовіч, віцэ-прэм’ер і міністр замежных справаў П. Аляксюк, міністр фінансаў, гандлю і прамысловасці І. Сянкевіч, міністр адукацыі Р. Астроўскі, ваенны міністр палкоўнік Бяляеў.\nНовы ўрад выпусціў праграмны маніфест з абяцаннем зямельнай рэформы на падставе канфіскацыі зямлі ў памешчыкаў і прысвоіў Станіславу Булак-Балаховічу жаданы пост «Начальнік дзяржавы». Такую ж пазіцыю, дарэчы, займаў Юзэф Пілсудскі ў Польшчы.\nМазыр працягвау жыць сваім неспакойным жыццём. Арганізавалася Стаўка Глаўкама, пры якой знаходзіўся польскі афіцэр сувязі і праводзіў паседжанні новы ўрад БНР. 16 лістапада БПК, Барыс Савінкаў — ужо ад імя РПК — і Станіслаў Булак-Балаховіч заключаюць пагадненне, згодна з якім форму інтэграцыі Беларусі і Расіі павінны вызначыць надзвычайныя тэрытарыяльныя сходы, але Начальніку Беларускай Дзяржавы дазвалялася займацца дзяржаўным будаўніцтвам.\nТакі ход падзеяў не спадабаўся Іосіфу Балаховічу, якога брат Станіслаў узвёў у генерал-маёры і камандзіры НДА. Браты пасварыліся. I. Балаховіч выступау за збліжэнне з Урангелем — арміяй Пермікіна ў Польшчы, — і абарону агульнарасейскіх інтарэсаў, дарэчы, як і аўтарытэтны генерал I. Лахвіцкі.\nАле як ні старалася кіраўнікі, усё ж мусілі прызнаць, што аўтарытэт БПК і створанага з яго ўрада быў невысокім. Частка беларусау НДА лічыла сяброў БПК здраднікамі і нават шпіёнамі.\nУ тым жа месяцы ў заходняй частцы Мазыра чырвоным усё ж удалося нанесці сур’ёзную паразу войскам Булак-Балаховіча. А ноччу 18 лістапада Станіслаў пакідае Мазыр. 3 вялікімі цяжкасцямі ён здолеу прабіцца да польскай мяжы. А ў Польшчы яго войскі былі інтэрніраваныя і раззброеныя.\nСавецкі ўрад дамагаўся ад Пілсудскага вьдачы генерала Балаховіча. Але тут маршал, трэба адзначыць яго смеласць і прынцыповасць, заняў цвёрдую пазіцыю і не аддаў яго на здзек.\nВерш «Дзед і балаховец» Зміцер Сергіевіч напісаў паводле дзіцячых успамінаў у 1993 годзе. Тэкст, напісаны яго рукой, я знайшоў у асабістам архіве пісьменніка пазней — пасля яго смерці. І таму я з вялікім задавальненнем і радасцю прапаноўваю яго «Палацу». Раней ён нідзе не друкаваўся.\nСпагадна слухаць: дзе і што,\n— Жывем мы, людзі, у страшны час,\nУ 1926 годзе прыняў самы актыўны ўдзел у Майскім перавароце Юзэфа Пілсудскага і Люцыяна Жалігоўскага. Ён быў яшчэ і пісьменнікам. Выпусціў дзве кнігі аб верагоднасці вайны з Германіяй — «Wojna bedzie czy nie bedzie» («Байна будзе ці не будзе?», 1931) і «Precz z Hitlerem czy niech zyje Hitler» («Далоў Гітлера ці хайль Гітлер?», 1933), у якіх папярэджваў аб смяротнай небяспецы, якая навісла над Польшчай з боку Германії.\nПасля акупацыі Польшчы трэцім рэйхам спрабаваў арганізаваць партызанскі атрад для барацьбы з нацысцкімі акупантамі. Тут ужо пытанне да Польшчы — ці шануюць у гэтай краіне памяць пра слыннага генерала і беларусаў, якія спрычыніліся да вызвалення Полышчы ад нацызму?\nДругая сусветная вайна для беларусаў распачалася 1 верасня 1939, калі немцы напалі на Польшчу. Тады, як усе ведаюць, Заходняя Беларусь знаходзілася ў складзе Польскай дзяржавы. Беларусы, а іх больш за сто тысяч было ў Войску Польскім, разам са змагарамі-палякамі прынялі на сябе першыя ўдары войск вермахта.\nУ гэты ж час праявіў сябе ў час абароны Варшавы Станіслаў Булак-Балаховіч. Яму ўдалося за кароткі час сфармаваць 300 добраахвотнікаў для барацьбы з ворагам. Тры тыдні змагаліся абаронцы, тры тыдні паспяхова адбівалі танкавыя наступленні гітлераўцаў. Як тое ім удавалася, цяжка ўявіць — танкі супраць слаба ўзброенага войска. Не разумелі таго і нямецкія камандзіры. А сакрэту ніякага і не было — усе як адзін змагаліся за вызваленне Польшчы і сваёй краіны — Беларусі, ды яшчэ пад бел-чырвона-белым сцягам, з якім выбітны генерал не разлучаўся.\nАўтар: Уладзімір Лякін. Нарадзіўся ў 1951 годзе ў Хойніках Гомельскай вобласці. Аўтар кніг «Свет православия на Калинковичской земле» (напісаная ў суаўтарстве з протаіерэем а. Георгієм Камінскім), «Фамилии Калиновского края», «Мы с берегов Каленовки», «Калинковичи на перекрёстке дорог и эпох», «Мозырь в 1812 году» і інш. Сябар ГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў». Жыве ў Калінкавічах.\nКрыніца: літаратурны альманах “Палац”, №4, 2016 г., ст. 116-125.\nГэты ж артыкул у аўтарскай версіі, ачышчанай ад рэдактарскіх напластаванняў: http://belisrael.info/?p=13944


Паралімпійцаў праводзілі ў Рыа | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Паралімпійцаў праводзілі ў Рыа\nУ Нацыянальным алімпійскім камітэце адбыліся афіцыйныя провады нашых спартсменаў у Бразілію, дзе ўжо праз дзесяць дзён стартуюць Паралімпійскія гульні-2016. Спаборніцтвы пройдуць з 7 па 18 верасня, у турніры возьме ўдзел 21 беларускі атлет, яны будуць змагацца за медалі ў пяці відах спорту. Сярод найбольш тытулаваных у складзе нашай дэлегацыі плывец Ігар Бокій і Людміла Волчак, якая выступіць у акадэмічным веславанні.\nПершы віцэ-прэзідэнт Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі Максім Рыжанкоў падчас провадаў дэлегацыі ў Рыа адзначыў, што для НАК няма адрозненняў паміж алімпійскай і паралімпійскай зборнымі.\n— Вы ўсе для нас адна каманда. Ваш лозунг «Yеs, І саn!» адлюстроўвае стыль вашага жыцця. У Бразіліі вы яшчэ раз дакажаце, што ўсё зможаце і з'яўляецеся найлепшымі ў сваіх відах спорту, — сказаў Максім Уладзіміравіч.\nСцяганосцам беларускай зборнай на Паралімпійскіх гульнях у Рыа будзе заслужаны майстар спорту, лёгкаатлет Аляксандр Трыпуць. Капітанам зборнай абрана майстар спорту міжнароднага класа, лёгкаатлетка Ганна Канюк.\nПоспехаў і добрых выступленняў спартсменам пажадала віцэ-прэм'ер Наталля Качанава.\n— Ведучы актыўны лад жыцця, з'яўляючыся ўдзельнікамі галоўных стартаў чатырохгоддзя, вы ўжо пераможцы, на якіх варта раўняцца астатнім. За вас будзе хварэць уся Беларусь, — адзначыла яна.\nБеларускія паралімпійцы будуць прадстаўляць краіну ў спаборніцтвах па плаванні, лёгкай атлетыцы, дзюдо, акадэмічным веславанні і фехтаванні. Нагадаем, што нашы спартсмены выступаюць у Паралімпійскіх гульнях з 1988 года. Усяго атлетамі заваявана 124 узнагароды, 39 з якіх залатыя.\n— Многія спартсмены-паралімпійцы з'яўляюцца кумірамі для дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі, — падкрэсліла міністр працы і сацыяльнай абароны Марыяна Шчоткіна. — У Беларусі 29 тысяч дзяцей-інвалідаў, і ваш прыклад стойкасці і мужнасці, імкнення дамагацца самых высокіх мэтаў — для іх паказальны. Прадэманструйце на Паралімпіядзе свае лепшыя якасці, каб увесь свет ацаніў, як развіты спорт у Беларусі.\nЗагаловак у газеце: Удачных стартаў!


Анлайн LLM Tilburg - LLM праграм у Tilburg LLM , Tilburg 2018\nАнлайн LLM Tilburg - LLM праграм LLM Tilburg, Tilburg\nАнлайн LLM Tilburg - Вазьміце LLM Tilburg. Атрымаць усе LLM праграмы і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\n. Майстар Закон аб працы і працоўных адносінах LLM Закон аб працы і працоўных адносінах інтэгруе вывучэнне працоўнага права з сумежных галінах, такіх як працоўныя адносіны, рынак працы і сацыяльнай палітыкі, з міжнароднай і еўрапейскай перспектывы. Падыход гэтай праграмы будзе даць вам набор навыкаў сучасных спецыялістаў у галіне працоўных адносін павінны, з магчымасцю вылучыць сябе ў высока канкурэнтным рынку. Справіцца з міжнароднымі і параўнальных працоўных пытанняў з розных пунктаў гледжання Расце значэнне і лік шматнацыянальных прадпрыемстваў, а таксама павелічэнне міжнароднага працаўладкавання выкліку для новага тыпу спецыяліста, які здольны справіцца з міжнароднымі і параўнальных працоўных пытанняў з розных пунктаў гледжання. Гэта асабліва дакладна для ўнутранага рынку Еўрапейскага Саюза, у якой узнiкаюць складаныя прававыя і палітычныя адносіны. Чаму магістр ў галіне працоўнага права і працоўных адносін у Горад Цілбург? Ўзмацненне міждысцыплінарнага і міжнароднага веды і навыкі. Аб'яднаць курсы ў галіне міжнароднага права працы з курсаў у галіне сацыяльнай палітыкі, рынку працы і людскіх рэсурсаў даследаванняў .. Навучыцеся разумець і аналізаваць развіваюцца працоўныя адносіны і сучасныя арганізацыйнай дынамікі ў інтэрнацыяналізацыю рынкаў працы. Распрацоўка глыбокае разуменне індывідуальных і калектыўных сістэм працоўнага права, якія рэгулююць розныя рынкі. Прымяніць тэорыю ў рэальнай практыцы. Стажыроўка з'яўляецца часткай вучэбнай праграмы. Працоўнае права і працоўныя адносіны ў кароткі Мова English Пачатак Канец жніўня і да канца студзеня ТЭРМІН Адзін год (12 месяцаў) тытульны Магістр права (LLM) Studielink Імя гэтага майстра ў Studielink з'яўляецца M Закон аб працы і працоўных адносінах - Croho 60070 Выдаткі Плата / EEA ЕС: € 1,993 Якія не з'яўляюцца членамі ЕС плата / EEA: €... [-]\nЗакон LLM Еўрапейскі саюз Праграма магістра ў галіне права Еўрапейскага саюза мае справу з узаемадзеяннем паміж нацыянальнымі і Еўрапейскім Саюзам закона - засяроджванне ўвагі на разнастайнасці шляхоў, у якім законы, якія зыходзяць ад Еўрапейскага Саюза і іншых еўрапейскіх арганізацый, якія аказваюць уплыў на прававыя змены ў рамках нацыянальных дзяржаў. Кароткае ўвядзенне ў праграме закона майстры Еўрапейскага Саюза Еўрапейскі саюз, са сваімі наднацыянальнымі паўнамоцтвамі, ўзаемадзейнічае непасрэдна з прававымі сістэмамі яе дзяржаў-членаў у па сутнасці, а таксама працэдурных пытанняў; таксама адыгрывае ўсё большую ролю на міжнародным узроўні, стварэнне абавязацельстваў для дзяржаў-членаў. Гэтыя падзеі ствараюць цікавыя магчымасці, а таксама праблемы - і які расце попыт на спецыялістаў з кваліфікацыяй для іх вырашэння. Чаму майстар права Еўрапейскага Саюза ў Горад Цілбург? Вывучыце канстытуцыйныя, інстытуцыйныя і эканамічныя асновы заканадаўства ЕС. Трэк Закон Еўрапейскі саюз даследуе канстытуцыйныя, інстытуцыйныя і эканамічныя асновы заканадаўства ЕС, падрыхтоўцы студэнтаў для шырокага круга прафесій. Закон ЕС козыры нацыянальнага заканадаўства. Яна пранікае ва ўсе юрыдычныя дысцыпліны, ад адміністрацыйнага права на працу і крымінальнага права: ніводнае з палёў закона не не залежыць ад заканадаўства ЕС. Спецыялізуюцца ў адным з двух суб-трэкаў: ЕС Эканамічнага і Закона аб канкурэнцыі і ЕС у глабальным прававым кантэксце. Размешчаны паміж двума з Еўропы найбольш важных прававых і палітычных цэнтраў Горад Цілбург Law School зручна размешчаны паміж двума з Еўропы найбольш важных прававых і палітычных цэнтраў, што робіць яго ідэальным месцам для вывучэння права Еўрапейскага Саюза. Брусэль з'яўляецца месцам Еўрапейскай камісіі, Рады міністраў ЕС, Парламент ЕС, НАТО, лабісцкіх арганізацый, НДА і міжнародных юрыдычных фірмаў. Гаага з'яўляецца адным з найбуйнейшых... [-]\n. LLM Міжнародны бізнэс Падаткаабкладанне, Падатковае права Track TILBURG універсітэта магістра ў праграме міжнароднага бізнесу Падаткаабкладанне LLM (суб-трэк: Міжнародны бізнес Падатковае права) дае вам з перадавымі інструментамі, неабходнымі для разумення і кіравання складанымі праблемамі, з якімі сутыкаюцца кампаніі і ўрада ў галіне міжнароднага падаткаабкладання бізнесу. Падаткаабкладанне ўсё больш важным фактарам, вызначальным для прадпрыемстваў у іх працэсах прыняцця рашэнняў аб тым, дзе і як інвеставаць. Стымулы і перашкоды, створаныя падатковых сістэм, уплываюць на паводзіны шматнацыянальных прадпрыемстваў. Тым не менш, прававыя аспекты ўлічваюцца таксама ў працэсе прыняцця рашэнняў аб тым, дзе і як інвеставаць. Студэнты набываюць глыбокія веды ў ключавых галінах міжнароднага бізнесу падатковага заканадаўства. З вашага разумення адносна таго, як падатковыя і юрыдычныя меркаванні ставяцца, вам будзе аптымальна гатовыя дапамагчы шматнацыянальных прадпрыемстваў, арганізацый і ўрадаў для паляпшэння працэсаў прыняцця рашэнняў сённяшніх ў галіне міжнароднага падаткаабкладання бізнесу. Горад Цілбург універсітэт магістра ў галіне міжнароднага падаткаабкладання прадпрыемстваў LLM ступені прапануе Вам: Ключавыя кампетэнцыі, неабходныя для паспяховай кар'еры ў тым ліку здольнасць збіраць, апрацоўваць і аналізаваць інфармацыю і інфармаваць пра вынікі эфектыўным спосабам. Магчымасць наладзіць ступень са спецыялізаванай трасе. Выбар паміж IBTL і бізнес-структур і стратэгій і IBTL і глабалізацыі. Выбітны асновай для будучай кар'еры. Ваш навуковую ступень у галіне права з'яўляецца кваліфікацыя высокім попытам з боку працадаўцаў як у дзяржаўным, так і прыватным сектары. Асноўная група старэйшых, міжнародна-аўтарытэтных правы выкладчыкаў навучыць праграму. Гэтыя навукоўцы шырока публікуюцца ў вядучых акадэмічных часопісаў у галіне карпаратыўнага падатковага права, міжнароднага і еўрапейскага падатковага правы, ПДВ, карпаратыўнага права і еўрапейскага права. Яны ўваходзяць у склад юрыдычнай школы Тилбургского,... [-]\nLLM ў галіне права і тэхналогіі Міжнародныя майстра ў галіне права і тэхналогіі прапануе студэнтам магчымасць развіваць тэхналагічным і міждысцыплінарнага веды ў рамках расце вобласці рэгулявання тэхналогій. Моцна міждысцыплінарнага і ўключэння як еўрапейскага і міжнароднага права, майстры ў галіне права і тэхналогіі прапануе вам магчымасць развівацца як міждысцыплінарных ведаў і вобласць спецыяльных ведаў у галіне права і тэхналогіі - дае вам больш магчымасцяў праводзіць сваю кар'еру на ваш выбар , Праграма цесна звязаная з Тилбургского Інстытута правы, тэхналогіі і грамадства (нахіл), інстытут нязменна займае сярод лепшых у Еўропе і для навуковых даследаванняў і адукацыі ў навукова-адукацыйных камітэтаў прававая ацэнка. Майстра ў галіне права і тэхналогіі паслядоўна ацэньваецца адна з лепшых праграм міжнародных майстроў у Горад Цілбург, юрыдычны факультэт. Навучанне носіць неафіцыйны характар, інтэрактыўны і цесна звязаная з прафесійнай практыкі, з юрыстамі з міжнародных офісаў якія сістэматычна займаюцца лекцый. Студэнты таксама маюць магчымасць прыняць удзел у стажыроўках падчас вучобы. Навучальны план Змест Майстра ў галіне права і тэхналогіі складаецца з 60 ECTS, з якіх Магістарская дысертацыя ахоплівае 18 ECTS. Два курсы з'яўляюцца абавязковымі (12 ECTS), а астатнія 30 ECTS атрымліваюць з мінімум пяці па выбары вашага выбару. Магчымасць стажыроўкі ў арганізацыі рэкамендуецца ў якасці дадатковай падрыхтоўкі для вашага тэзіса. Калі ласка, звярніце ўвагу, што заставацца на пярэднім краі хутка развіваецца галіне права і тэхналогіі, навучальны план падлягае зменаў у кожным новым навучальным годзе. абавязковыя курсы Становішча: Этыка, ACCEPTENCE, легітымнасьць Права Еўрапейскага інтэлектуальнай уласнасці і тэхналогіі магістарская Факультатыўныя курсы Пяць курсаў (30 ECTS) павінны быць выбраны з наступнага спісу: Дагаворы і ІКТ... [-]\n. LLM ў галіне міжнароднага камерцыйнага права Міжнароднае прадпрымальніцкае права (IBL) з'яўляецца складанай і пастаянна змяняецца тэрыторыя сучаснай прававога грамадства - і займальная вобласць, у якой пераследваць вашу юрыдычную кар'еру. Праграма магістра майстры Горад Цілбург Міжнародная юрыдычная спалучае тэорыю якасці з выразна практычным і рэальных падыходу - прапануе Вам выдатную падрыхтоўку для юрыдычнай кар'еры на міжнароднай арэне. Студэнты набываюць глыбокія веды ў ключавых галінах міжнароднага гандлёвага права. Веданне адначасова з'яўляецца значнай і да-й хвіліне, засяродзіўшы ўвагу на ўвесь спектр праблем, якія стаяць перад заканадаўцамі і юрыстамі ў адносінах да сусветных бізнес-задач. Метады навучання маюць моцную практычную сагнутыя, гарантуючы, што вы набыць асабістыя і прафесійныя навыкі для працы ў якасці бізнес-адваката ў бізнес-асяроддзі высокага ўзроўню. Вам будзе прапанавана ўзяць на сябе ролю бізнес-адваката, які ўдзельнічае ў міжнародных аперацыях, такім чынам, навучанне закон у кантэксце рэальных прыкладаннях, дзе эканамічныя, фінансавыя і сацыяльныя сілы ўсё Interplay. Асноўная група старэйшых, міжнародна-аўтарытэтных правы выкладчыкаў навучыць праграму. Гэтыя навукоўцы шырока публікуюцца ў вядучых акадэмічных часопісаў у галіне карпаратыўнага права, фінансаў, міжнароднага гандлёвага права і права канкурэнцыі. Яны ўваходзяць у склад юрыдычнай школы Тилбургского, а таксама правы і эканомікі Цэнтра Тилбургского (TILEC) і Цэнтра карпаратыўнага права (CCL). Праграма Чатыры асноўныя характарыстыкі адрозніваюць праграму LLM магістра Горад Цілбург Міжнароднае прадпрымальніцкае права: Тэорыя інтэграваная з практыкай прапануем Вам юрыдычную адукацыю, што і заснаваную на тэорыі і прасякнуты рэальным свеце і практычных ведаў і вопыту; Міждысцыплінарнага падыходу забяспечвае Вам зразумець ўвесь спектр юрыдычных, сацыяльных і эканамічных аспектаў карпаратыўных арганізацый і міжнародных дзелавых аперацый; Рамкі для дабаўленай кошту падрадных рашэнняў дазваляе... [-]\nМайстар у галіне міжнароднага права і правоў чалавека засяроджваецца на сучасныя глабальныя выклікі ў гульнявым полі міжнароднага права (экалагічнага, прадукты харчавання, ахова здароўя, адукацыя, плюралізму, свабоды і г.д.) і іх наступствы для жыцця людзей [+]\nLLM ў галіне міжнароднага права і правоў чалавека Майстар міжнароднага права і правоў чалавека прадастаўляе вам глыбокае веданне міжнароднага права і права ў галіне правоў чалавека, якія ўсё часцей выкарыстоўваюцца ў якасці карэктуе механізму на нацыянальным і міжнародным узроўнях. Навучанне прымае розныя формы і ўключае ў сябе лекцыі, семінары, інтэрактыўныя заняткі, прэзентацыі і групавыя заданні. Чаму майстар міжнароднага права і правоў чалавека ў Горад Цілбург? Горад Цілбург Law School зручна размешчаны паміж двума з Еўропы найбольш важных прававых і палітычных цэнтраў -The Гаага і Брюссель-, што робіць яго ідэальным месцам для вывучэння міжнароднага права Далучайцеся сапраўды міжнародны студэнцкі і рэгулярна працаваць з іншымі студэнтамі з усяго свету ў міжнародных каманд, якія прымаюць удзел у абмеркаванні і прадставіць свае ідэі аб прававых канцэпцый і пытанняў. Лепшыя навукоўцы вучаць з авансцэны прававых даследаванняў; Усе выкладчыкі на праграме высокакваліфікаваныя і захопленыя навукоўцы з дадатковым вопытам, якія вынікаюць з іх сувязяў з міжнароднай юрыдычнай практыцы. Навучальны план Змест Майстры ў галіне міжнароднага права і правоў чалавека ўключае ў сябе як мінімум 60 ECTS: 3 абавязковых курсаў (18 ECTS) 4 элективных курсаў (24 ECTS) Магістарская дысертацыя (18 ECTS) ПАЧАТАК ПРАГРАМЫ Канец жніўня Канец студзеня [-]\nLink to and share "Анлайн LLM Tilburg - LLM праграм у Tilburg LLM , Tilburg 2018"


14 кастрычнік 2010, 21:03\nНа праваслаўнае сьвята Пакровы, 14 кастрычніка, у Беларусі адзначаюць Дзень маці. Дзяржаўным сьвятам гэты дзень стаў у 1996 годзе паводле ўказу Аляксандра Лукашэнкі. Дзяржава дэкляруе падтрымку сям’і, шматдзетных маці. Але ці магчыма на дапамогу па дагляду за дзіцём яго пракарміць і апрануць?\n«Не, вядома. Немажліва апрануць нават адно дзіця. Напрыклад, сядзіць маці з трэцім ці з чацьвертым — ёй плацяць на аднаго. А ўсіх астатніх дзяцей нейкім чынам павінен утрымліваць бацька альбо\nСядзіць маці з трэцім ці з чацьвертым — ёй плацяць на аднаго. А ўсіх астатніх дзяцей нейкім чынам павінен утрымліваць бацька альбо бабулі-дзядулі.\nбабулі-дзядулі. Гэта ж капейкі, у прынцыпе. Не, гэта проста нерэальна».


аг. Ноўка, вул. Смятаніна, 16а\nВіцебская вобласць ніколькі не саступае па ўзроўні развіцця спорту іншым абласцям Беларусі. Тут асаблівую ўвагу надаюць здароваму ладу жыцця і далучэнню моладзі да спорту. На тэрыторыі Віцебскай вобласці працуе мноства комплексаў, школ і іншых устаноў, што маюць спартыўны накірунак. Адным з такіх комплексаў з'яўляецца ФСК «Ураджай». Ён быў створаны ў 2008 годзе і з гэтага часу актыўна вядзе сваю працу.\nДзейнасць фізкультурна-спартыўнага клуба праходзіць на тэрыторыі аграмястэчка Ноўка. У гэтым мястэчку знаходзіцца свой комплекс клуба, які падае вялікі спектр паслуг як для спартсменаў і людзей з актыўнай жыццёвай пазіцыяй, так і для ахвотнікаў проста адпачыць. На тэрыторыі комплексу знаходзіцца вялікі стадыён з футбольным полем, будынкам для хакея ў зімовы час, а таксама палі для гульні ў валейбол і баскетбол на адкрытай мясцовасці.\nУ крытай частцы спартыўнага комплексу ёсць вялікая спартыўная зала, якая прадугледжана для гульні ў валейбол, футбол, стрытбол, для вялікага і настольнага тэніса, а таксама для правядзенні розных спаборніцтваў не толькі гульнявых відаў спорту, але і па лёгкай атлетыцы. У гэтай жа частцы спарткомплекса ёсць фітнэс-аддзяленне. Тут размяшчаецца вялікая трэнажорная зала з разнастайнымі трэнажорамі. Паход у трэнажорную залу суправаджаецца індывідуальным падыходам да кожнага наведвальніка, але прадугледжаны і групавыя заняткі. Трэнажорную залу можна наведваць па абанеменце ці выкарыстаць разавыя заняткі. Групавыя заняткі праходзяць у розных кірунках – аэробіка, танцавальная праграма, кардыятрэніроўкі. Для дзяцей у гэтай частцы комплексу прадугледжаны дзіцячы пакой, што дазволіць гэты комплекс разгледзець у якасці месца для сямейнага адпачынку. Пасля невялікай фізічнай нагрузкі можна крыху рассслабіцца ў саўне, размешчанай каля трэнажорнай залы.\nУ сценах комплексу «Ураджай» працуе аднаўленчы цэнтр, які прапануе вялікі спектр паслуг для наведвальнікаў. Для іх прадстаўлюцца зручныя ўмовы наведвання: самастойны выбар зручнага часу, гнуткая сістэма аплаты, наяўнасць абанементаў, што прадугледжваюць зніжку. Таксама ў цэнтры ёсць зона актыўнага адпачынку для аматараў більярда.\nКомплекс прапануе паслугі пракату рыштунку. Тут можна ўзяць напракат катамараны, лодкі, байдаркі, турыстычны рыштунак, мячы, ровары, самакаты, ролікі, а ў зімовую пару года – канькі і лыжы. Узімку праходзяць масавыя катанні на каньках і ў вольны час - катанне на лыжах. Для стварэння больш утульнай і цёплай атмасферы па выхадных днях грае прыемная музыка і прадаюцца гарачыя напоі.\nУ ФСК «Ураджай» ёсць рэкрэацыйная зона на возеры Сасно, дзе можна пакатацца на катамаране, лодцы ці байдарцы. Таксама наведвальнікі могуць правесці цікава час на водных атракцыёнах і наведаць незвычайны востраў Кахання.\nПры наведванні комплексу ад ФСК «Ураджай» у наведвальнікаў застанецца маса прыемных успамінаў і станоўчых эмоцый, таму што далёка не кожны комплекс прапануе такі вялікі і разнастайны спектр паслуг для адпачынку.


Галоўная Еўрапейскія гісторыі Футбалісты Нідэрландаў Перр Шурс Дзяцінства Гісторыя Плюс Невыказаныя факты біяграфіі\nБіяграфія нашага Пэра Шурса распавядае вам факты пра яго гісторыю дзяцінства, ранняе жыццё, бацькоў, сям'ю, сяброўку / жонку, лад жыцця, кошт і асабістае жыццё.\nКаб усё было ясна, мы маем тут - разбор яго гісторыі жыцця, пачынаючы з першых дзён і заканчваючы вядомасцю. Каб узбудзіць апетыт да аўтабіяграфіі, вось яго дзіцячая галерэя - ідэальнае рэзюмэ пра Бія Perr Schuurs.\nМагчыма, вы ўпершыню чулі яго імя ў той час Ліверпуль пачаў назіраць за абаронцам "Аякса" папоўніць абутак пацярпелым Вирджил ван Дэйк - (падчас пачатку сезона EPL 2020/2021). Але, магчыма, вы не чыталі яго гісторыі жыцця. Зараз, без лішніх слоў, пачнем.\nГісторыя дзяцінства Пэра Шурса:\nДля пачаткоўцаў біяграфіі ён носіць мянушку "Новы Вергілій ван Дейк". Пэр Шурс нарадзіўся 26 лістапада 1999 года ад бацькі Ламберта Шурса і маці Монік Шурс у невялікім горадзе Нёўштадт, Нідэрланды.\nГаландскі футбаліст - адзіны сын з трох дзяцей (хлопчыка і дзвюх дзяўчынак), народжаных ад бацькоў. Моніка, яго мама, здаецца, ёй каля 40-х, а Ламберту, ягонаму бацьку, гадоў 50.\nДзяцінства Пэра Шурса прайшло ў роднай вёсцы Нёўштадт разам з дзвюма сёстрамі - Дэмі і Фло. Будучы апошнім дзіцём альбо дзіцём сваёй сям'і, Пэр вырас, бачачы, што кожны член яго вывадка вядзе здаровы лад жыцця, які дазваляе ўключыць спорт. Такі лад жыцця быў самым раннім знакам, які запаліў яго лёс.\nСям'я Перр Шур:\nЗ якога вялікага дамашняга дома паходзіць зваротны цэнтр! Падабаецца Ідэн Азар сям'я, усе ў хатняй гаспадарцы Пэра маюць сваю гісторыю альбо займаюцца лепшым відам спорту. Яго бацька (Ламберт), па-першае, легенда гандбола і калісьці бегу на звышдалёкіх дыстанцыях. Яго мама Моніка таксама займалася спортам - Maze.\nЛамберт і яго жонка Монік ніколі не прымушалі дзяцей займацца сваімі прафесіямі. Яны дазволілі Фло, Дэмі і Пэру прыняць выбраны від спорту. Пакуль Пэр выбірае футбол, яго старэйшая сястра Дэмі занялася тэнісам. Не ў апошнюю чаргу (Fleau Schuurs) занялася прафесіяй свайго бацькі.\nЯкая спартыўная сям'я. Дэмі (злева) займаецца тэнісам, Пэр (у сярэдзіне) займаецца футболам, а Фло (справа) займаецца гандболам.\nПаходжанне сям'і Пэра Шурса:\nЦэнтр вяртаецца з горада Нойштадт, невялікага горада, у якім пражывае менш за 3088 чалавек. У гэтым хутары хатнія гаспадаркі называюць сябе адной вялікай сям'ёй. Цікава, што там, дзе паходзіць сям'я Пэра Шурса (Нойштадт), служыць памежным пераходам паміж Нідэрландамі і ўсходам Германіі.\nФутбольная гісторыя Пэра Шурса - адкрыццё кар'еры:\nУ пачатку галава сям'і (Ламберт Шурс) распрацаваў план, які прывядзе да таго, што яго дзеці будуць працягваць жыць сямейнымі марамі, калі ён разам з жонкай (Монік) сыдзе з спорту.\nУ адзін з блаславёных дзён Ламберт адвёў Пэра і яго сясцёр (калі яны былі зусім маленькімі) у спартыўную залу ў Сітардзе, горадзе Нідэрландаў.\nПэру было два гады - - успамінаў Ламберт. Ён ледзь хадзіў, але ведаў, як мець справу з мячом. Ён, натуральна, развіў талент спорту.\nНа самай справе выяўленне талентаў адбылося не толькі з Пэрам. На двары Фло атрымала спатканне з лёсам, бо (у той шчаслівы момант) палюбіла гандбол і пагадзілася пайсці па слядах свайго таты - стаць гандбалістам. Дэмі таксама прыняла тэніс.\nКалі маленькі Пір вырас да малога, ён убачыў, як спажывае столькі спартыўнага менталітэту сваёй сям'і. Нават ты пайшоў па іншай спартыўнай дарозе, сціплы хлопчык шмат чаму навучыўся ў сваіх сясцёр і бацькі, якіх лічыць сваімі кумірамі.\nРанняя кар'ерная жыццё - Атрыманне грамадскага прызнання ў раннім узросце:\nУ далікатныя чатыры гады захоплены малы трапіў у рэестр моладзевай акадэміі ФК "Рыя", старой футбольнай каманды ў яго вёсцы. Там ён пачаў нападаючым, пасля чаго яго падхапіла вялікая каманда, Фортуна Сітард, у 10 гадоў.\nФутбол і не футбол Пэра былі вельмі рэдкімі ў дзяцінстве. Ён быў дзіцем, які праяўляў выдатныя лідэрскія якасці ў публічных выступах.\nУ нас ёсць доказ ягонай дзіцячай адвагі. Для пачатку вось відэазапіс - момант, калі ён распавёў пра сваю будучыню вялікай аўдыторыі. Пэр выступаў перад бацькамі і членамі сям'і.\nЗ гэтага моманту выступу яго Пэра кожная сям'я, якая прысутнічала на мерапрыемстве, ведала, што ён зробіць гэта важным у сваёй кар'еры.\nБіяграфія Пэра Шурса - шлях да славы:\nПасля ўзыходзячая зорка ўбачыла сам дабіўся спакойнага прагрэсу праз узроставыя групы Фортуны Сітард. Пакуль там, Пэр памяняў пазіцыі, спачатку паўабаронца. Пасля таго, як яго трэнер назіраў, як ён рос вельмі хутка і вышэй (6 футаў 3 цалі вышыні), хлопец быў адпраўлены ў цэнтр абароны - перад самым заканчэннем акадэміі.\nНа працягу шасці сезонаў Перр чатыры разы дапамагаў ім станавіцца чэмпіёнамі. Ва ўзросце 17 гадоў яго трэнерам і трэнерам зрабілі капітанам Фортуны Сітард, Нядзеля Алісе (былы трэнер і футбаліст Нігерыі). У той час ён жангліраваў гульнёй са сваёй адукацыяй - здаваў выпускныя экзамены ў каледжы Дакапа ў Борне - горадзе ў Нідэрландах.\nЗасяроджанасць на адукацыі і футболе ніколі не перашкаджала яго выступу з абодвух бакоў. Як капітан, Пэр кіраваў сваёй камандай у падняцці свайго чацвёртага трафея. Прызнанне павысіла іх на другім па ўзроўні футболе ў Нідэрландах.\nЗапамінальная апошняя гульня з Фортунай Сітард:\nПасля ўражлівага прарыву з Эрам наступіў эмацыйны перыяд, калі Пэру давялося развітацца. Гэта адбылося, калі зацікаўленасць вядучых еўрапейскіх клубаў ("Аякс", "Баварыя", "Дортмунд" і г.д.) пераследвала яго подпіс.\nПраўда ў тым, што не было лепшага месца для развітання, чым у вёсцы, дзе ён вырас. Вы ведалі? ... Фінальным матчам Пэра з Фортунай Сітард была выязная гульня супраць ФК РІА (яго акадэміі дзяцінства). На карысць яго каманды гульня скончылася з канчатковым лікам 0: 10 (выйграла "Фортуна").\nПасля матчу і ў прысутнасці бацькоў, членаў сям'і і вясковых жыхароў Пэра Шурса эмацыянальны хлопец пакінуў поле з кветкамі ў руках і са слязамі на вачах. Які спосаб развітацца з Фортунай. Нягледзячы на перамогу над роднай акадэміяй - ФК РІА (0 - 10), іх прыхільнікі ўсё яшчэ кружыліся вакол яго, каб атрымаць аўтограф.\nГісторыя поспеху Пэра Шуурса:\nПасля няўдалых перамоваў з "Ліверпулем" хлопец (у 2018 годзе) абраў клуб сваёй мары "Аякс", які многія часта разглядалі як пажыўнае асяроддзе для мясцовых і міжнародных талентаў. Менш чым праз год, Пэра Шурса сталі разглядаць як "новага De Ligt" Аякса. Ён быў пазначаны як тып CB, які складаецца, калі адзін на адзін з нападаючымі, камфортна на мячы, добра чытае гульню.\nНа момант напісання "Біяграфіі Шура" Пэра яго абарончая майстэрства прынесла яму адбор у зборную Галандыі. Акрамя таго, цяпер яго (зноў) пераследуюць лепшыя трэнеры еўрапейскага футбола.\nЛіверпуля Клопп несумненна, у яго будзе бітва, каб атрымаць Пэра. Гэта адбываецца пасля таго, як клуб шмат разоў абмяркоўваў з бацькамі магчымасць дазволіць сыну заняць месца, якое засталося пацярпелым Вирджил ван Дэйк. Што б ні здарылася, Пэр напэўна атрымае дабраславеньне Аякса. Астатняе, як мы кажам, цяпер ужо гісторыя.\nХто такая дзяўчына Пэра Шурса?\nЗа паспяховым футбалістам стаіць гламурная WAG - кім быць яго жонцы. Рус Війнандс - сяброўка Пэра Шурса.\nАбодва шалёна закаханыя адзін у аднаго, і здагадайцеся? ... яны пачалі сустракацца з дзяцінства. Вось, Рус Війнандс і Пэр Шурс падчас ранняга падлеткавага ўзросту (12 гадоў). Па словах Пэра, у гэтым месцы яны сустрэліся, і сустрэча была любоўю з першага погляду.\nЧым зарабляе на жыццё жонка Пэра Шурса (Рус)?\nПаводле яе профілю ў Facebook, яна працуе ў Wijnands Bouwmaterialen. Я пашукаў у Google слова "Wijnands Bouwmaterialen" і выявіў, што гэта кампанія будаўнічых матэрыялаў. Гэта сямейная кампанія, якая належыць яе бацькам.\nГэтак жа, як Пер, яго жонка - Рус таксама бландынка. Яна мае салодкі выгляд, блішчыць вачыма і вырасла надзвычай прыгожай.\nУ жніўні 2017 года сяброўка Пэра Шурса адзначыла абодва свае сямнаццатыя дні нараджэння ў вялікім стылі. Роосу Війнандсу 20 гадоў, як тады, калі мы пісалі "Бія" яе хлопца. Гэта азначае, што Пэр на некалькі месяцаў (менш за год) старэйшы за сваю дзяўчыну. Хутчэй за ўсё ён прапануе ёй шлюб і ажаніцца.\nАсабістае жыццё Пэра Шурса:\nЗнаёмства з яго дзейнасцю па-за полем дапаможа вам скласці лепшае ўяўленне пра здымач доўгіх стрэлаў. Адсюль пытанне ... Хто такі Пэр Шурс?\nПа-першае, калі ён знаходзіцца далёка ад футбола, ён засяроджваецца на вучобе. Падабаецца Кай Havertz, Пер вельмі сур'ёзна ставіцца да змешвання сваёй кар'еры з адукацыяй. Зноў жа, ён любіць займацца забавамі з жонкай, сябрамі і сям'ёй. Пэр - ветлівы, акуратны і таварыскі малады чалавек з вельмі хатнімі адносінамі. Дзякуючы Рус Війнандс, ён атрымлівае грунт і атрымлівае асалоду ад знаходжання дома з ёй.\nСтыль жыцця Пэра Шурса:\nАбаронца ўсяляк стараецца пазбягаць глянцавых часопісаў, якія заўважае купка дарагога дома (асабнякоў), машын і г.д. Бацькі і дзяўчына Пэра Шурса гарантуюць, што ён захоўвае супрацьспышкі.\nНягледзячы на тое, што ён трымаецца на зямлі, абодва закаханыя ўсё яшчэ знаходзяць час атрымліваць асалоду ад жыцця на папулярных узбярэжжах і ў турыстычных напрамках. Мяркуючы па яго даходах, кошт Пэра Шурса складае прыблізна 3.5 мільёна еўра.\nСямейнае жыццё Пэра Шурса:\nУ хатняй гаспадарцы, дзе ўсё круціцца вакол перамогі, няцяжка здагадацца, наколькі яны згуртаваны. У гэтым раздзеле мы раскажам вам больш ісцін пра бацькоў Пэра Шурса і астатніх членаў яго сям'і.\nФакты пра маці Пэра Шурса:\nЯк аднойчы сказала яе дачка (Дэмі), яе мама (Монік) з'яўляецца рухаючай сілай сям'і. Яна - адстаўны спецыяліст па лабірынце, які калісьці выдатна развіваўся ў гульнях-галаваломках. У цяперашні час Монік ганарыцца тым, што стала адной з мам, якія выхоўвалі спартыўных дзяцей (Дэмі, Флё і Пэр).\nЗахоўваючы свой спартыўны лабірынт, яна больш факусуецца на тым, каб арганізаваць усё для ўсіх, напрыклад, бялізну і іншыя формы хатняга ўтрымання. Для жонкі Ламберта жыццё зараз заключаецца ў захаванні сямейных сувязей.\nФакты пра бацьку Пэра Шурса:\nЛамберт Шурс, які нарадзіўся 15 кастрычніка 1962 года, з'яўляецца адстаўным бегуном на сверхдлинные дыстанцыі і гандболістам, у якога 312 міжнародных футбольных каманд. У цяперашні час ён з'яўляецца памочнікам трэнера "Лімбург Лайёнс", гандбольнай зборнай Нідэрландаў. Ніжэй ганарлівы бацька трох дзяцей падчас яго гульнявых момантаў.\nБудучы першаадкрывальнікам спорту ў сям'і, Ламберт быў адказны за тое, каб прывіць дзецям любоў да спорту - даць ім свабоду выбару лёсу.\nЯк бацька і былы найлепшы спартсмен, ён уважліва сочыць за спартыўнай дзейнасцю ўсіх сваіх дзяцей на сённяшні дзень. Ламберт любіць кіраваць кар'ерай сына простым спосабам, і ён асцярожны, каб не рабіць крытычных каментарыяў у СМІ.\nЛамберт - той тата, які дазваляе сваім дзецям самастойна вырашаць некаторыя аспекты сваёй кар'еры, не атрымліваючы дапамогі ад агентаў. Паводле яго слоў ...\n«У той час, як Пэр вучыўся ў акадэміі, я дазволіў яму як мага больш заставацца ў адзіноце і штодня ён не садзіцца за стол з агентамі. Я спрабую гэта праверыць, а таксама пераканацца, што ён абедзвюма нагамі ляжыць на зямлі ".\nПра сясцёр Пэра Шурса:\nДля галандскага футбаліста мець Дэмі і Флё - гэта ўсё роўна, што мець двух лепшых сяброў, ад якіх не пазбавіцца. Браты і сёстры, намаляваныя ніжэй, - гэта дзве яго спартыўныя сястры. У іх усіх аднолькавая спартыўная кроў цячэ па сэрцах.\nПазнаёмцеся з сёстрамі Пэра Шурса, Дэмі (злева) і Фло (справа).\nСястра Пэра Шурса Фло займаецца гандболам на прафесійным узроўні ў Сіттардзе. Дэмі, з іншага боку, з'яўляецца тэнісісткай, якая калісьці займала 12-е месца ў свеце праз парныя разрады (статыстыка сакавіка 2020 г.). У яе кабінеце тры турніры WTA, і яна жыве далей ад сям'і з-за свайго занятку, які прадугледжвае шмат падарожжаў.\nНевыказаныя факты Пэра Шурса:\nФакт №1: Ранняя гісторыя Ліверпуля:\nУ сезоне 2018/2019 Пэр адправіўся ў англійскую супердзяржаву, каб выпрабаваць. Гэта было яшчэ да таго, як ён трапіў у "Аякс". Вы ведалі? ... Ліверпуль падрыхтаваў да яго жорсткі суд, патэлефанаваўшы Стывен Джэрард пасля выхаду на пенсію, каб Пэр мог сустрэцца з ім, каб вызначыць яго лёс.\nПасля таго, як ён выйграў бітву супраць Стыва-Г, Ліверпуль прапанаваў яму 900,000 XNUMX фунтаў стэрлінгаў у год заробку. На жаль, далейшыя перамовы з бацькамі Пэра Шурса сарваліся. Гэта было да таго, як Ламберт і Монік вырашылі, што іх сын павінен пайсці гуляць у "Аякс".\nФакт №2: Статыстыка ФІФА:\nДля свайго маладога ўзросту Пэр атрымаў годную статыстыку FIFA. Ён на два балы вышэй Раян Грэвенберч, яго зямляк і таварыш па камандзе. Мяркуючы па яго патэнцыяле, Пэр - выдатны цуд ФІФА, які павінен купіць кожны менеджэр рэжыму кар'еры.\nФакт №3: Разбіўка і заработная плата за секунды:\nУ год € 2,519,838\nу месяц € 209,987\nЗа тыдзень € 48,384\nЗа дзень € 6,912\nУ гадзіну € 288\nЗа хвіліну € 4.8\nЗа секунду € 0.08\nЦі ведаеце вы? ... сярэднестатыстычнаму грамадзяніну Нідэрландаў трэба будзе працаваць 1 год і 3 месяцы, каб зрабіць штотыднёвы заробак у памеры 48,384 XNUMX еўра.\nЗ таго часу, як вы пачалі праглядаць Пэра Шурса- Бія, гэта тое, што ён зарабіў.\nФакт №4: Рэлігія - хрысціянін?\nПасля нашых даследаванняў мы разумеем, што прозвішча Пер Шурса не сустракаецца ў Бібліі, Торы і Каране. Такім чынам, мы выключылі магчымасць выхавання яго хрысціянінам, і няма ніякіх прыкмет рэлігійных вераванняў.\nЗ самага пачатку бацькі Пэра Шуурса планавалі мець здаровую і паспяховую спартыўную сям'ю. Распарадак хатняга гаспадаркі ніколі не мяняўся, і сёння Ламберт і Монік ганарацца тым, што Пэр, Дэмі і Флё жывуць сваімі марамі.\nБіяграфія Пэра Шурса вучыць нас разумець, што мэтанакіраванасць, рашучасць і паслядоўнасць - гэта ключ да поспеху. Усё гэта было відавочна на ўзлётах яго кар'еры, і цяпер гэта стала вынікам вядучыя еўрапейскія клубы ("Інтэр" і "Мілан") сапернічаюць з "Ліверпулем" за "Абаронца Аякса".\nДзякуй, што засталіся з намі так доўга ў "Успамінах Пэра". Звяжыцеся з намі, калі вы заўважылі тое, што ў нашым артыкуле выглядае не так. У адваротным выпадку каментуйце, што вы думаеце пра футбаліста. Для хуткага агляду Бія Perr Schuurs скарыстайцеся нашай табліцай вікі.\nПоўнае імя: Пэр Шурс.\nУзрост: 21 гадоў і 1 месяцаў.\nДата нараджэння: 26 лістапада 1999.\nМесца нараджэння: Нёўштадт, Нідэрланды.\nНік: Новы Matthijs de Ligt.\nбацькі: Ламберт Шурс (бацька) і Монік Шурс (маці)\nБраты, сёстры: Fleau Schuurs (старэйшая сястра) і Дэмі (непасрэдная старэйшая сястра).\nПалажэнне ў сям'і: Палажэнне ў сям'і:\nВышыня ў футах і цалі: 6 футаў 3 цаляў\nВышыня ў метрах: 1.91 м.\nРод заняткаў: Футбаліст:\nАкупацыя бацькі: Гандбаліст на пенсіі.\nПрафесія мамы: Адстаўны прафесіянал лабірынта.\nПрафесія сясцёр: Фло гуляе ў гандбол, а Дэмі - у тэніс.\nГульнявая пазіцыя: Цэнтральны абаронца.\nАякс Футбол Diary\nГісторыя дзяцінства Аркадзьюша Міліка Плюс нераскрытыя факты біяграфіі\nШёне Дзяцінства Гісторыя Плюс Untold Біяграфія Факты\nТадзіч Дзяцінства Гісторыя Плюс Untold Біяграфія Факты\nВінцэнт Kompany Дзяцінства Story Plus Untold Біяграфія Факты\nKasper Dolberg Дзяцінства Гісторыя Плюс Untold Біяграфія Факты\nДададзеная дата: кастрычнік 10, 2020


Віталь Вановіч: Атрымалі станоўчы адказ па дарозе ў Ласосна-4 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВіталь Вановіч: Атрымалі станоўчы адказ па дарозе ў Ласосна-4\nГарадзенскі аблвыканкам даў станоўчы адказ па сітуацыі з дарогай ў мікрараёне Ласосна-4.\nПа словах грамадскага актывіста Віталя Вановіча, магчыма, што дарога з’явіцца яшчэ сёлета:\n– Дарога была з грунтовым пакрыццём, ішла праз лес, дастаткова цяжка там было перасоўвацца, асабліва ў такія міжсезонныя часы, калі рана цямнее. Адказвалі, што калі будуць грошы, то канешне ўсё зробяць. Ніякіх дакладных адказаў не было, у якія тэрміны і наколькі гэта верагодна. Вось нарэшце прыйшоў адказ з аблвыканкама пра тое, што ўключылі будаўніцтва ў інвестыцыйную праграму Гарадзенскай вобласці на гэты год. Калі пачнуцца будаўнічыя працы паведамяць пазней.\nВіталь Вановіч упэўнены, што зрухі з дарогай палепшаць і сітуацыю з грамадскім транспартам:\n– Людзі працягваюць засяляцца, дзяцей напэўна не менш за дзве сотні будзе, якіх таксама трэба развозіць у садкі, школы і розныя секцыі. не заўсёды атрымліваецца, паколькі там большасць працуе. Калі будзе дарога, то напэўна будзе і транспарт, бо абяцалі, што калі гэта вырашыцца, то пусцяць. Па такой дарозе транспарт не маглі пусціць. Нібыта закальцаванне павінна было быць, тады б транспарт даходзіў да нас, паварочваў назад іўоз бы далей па маршруце.\nЖыхары гарадзенскага мікрараёна Ласосна-4 упэўнены, што на сітуацыю з дарогай паўплывалі петыцыі да ўладаў, а таксама неаднаразовыя звароты ў незалежныя СМІ.


Адмысловая серыя выданняў праграмы «Размова» – «Выбары ProContra» – знаёміць гледачоў з прэтэндэнтамі на ўдзел у прэзідэнцкай гонцы. Сёння госць студыі – Валер Цапкала.\n«Цяпер эпоха памянялася. Цяпер не важныя для людзей усе гэтыя веды: колькі цэнтнераў з гектара дае бульба, колькі можна сіласу нарыхтаваць цэнтнераў з гектара… Гэты час сышоў, і сышоў ён менавіта таму, што трэба будаваць тэхналагічную эканоміку. Трэба будаваць эканоміку, заснаваную на ведах. Трэба шмат зарабляць. Вось гэтага вось людзі хочуць. Людзі хочуць камфортных умоваў жыцця, людзі хочуць зарабляць. Працягваць заставацца ў тых вясковых укладах, дзе даярка зарабляе 200 рублёў, дзе прыбіральніца ў Глускім раёне зарабляе 75 рублёў, маючы чатырох дзяцей… Гэта ўсё. Мы разумеем, што засталіся ва ўкладзе недзе сярэдзіны мінулага стагоддзя, і ад яго трэба сыходзіць, трэба рухацца наперад», – заявіў падчас размовы з Віталём Цыганковым і Святланай Калінкінай Валер Цапкала.\n* Для ўсіх прэтэндэнтаў у кандыдаты былі створаны аднолькавыя ўмовы для выказванняў у межах 25 хвілінаў праграмы.\nТэгі: агітацыя Аляксандр Лукашэнка Валер Цапкала Валеры Цапкала Віталь Цыганкоў выбары прэзідэнта выбары ў Беларусі выбары-2020 Парк высокіх тэхналогіяў перадвыбарная кампанія прэзідэнцкая кампанія 2020 прэзідэнцкія выбары Размова размова pro contra Святлана Калінкіна


Яцкавічы (Брэсцкі раён) — Вікіпедыя\nЯцкавічы (Брэсцкі раён)\n(Пасля перасылкі з Вёска Яцкавічы, Брэсцкі раён)\nЯ́цкавічы (трансліт.: Jackavičy, руск.: Яцковичи) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Лышчыцкага сельсавета. Размешчаны за 30 кіламетраў на паўночны захад ад Брэста, 5,5 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Лышчыцы.\n52°15′47″ пн. ш. 23°25′46″ у. д.HGЯO\n1 212 820 086\n169 гаспадарак, 413 жыхароў (2005)\n738 жыхароў (1905)\n81 двор, 341 жыхар (1921)\nПаводле пісьмовых крыніц старажытная вёска вядома з 16 стагоддзя як сяло — цэнтр войтаўства ў Берасцейскім старостве ВКЛ. У 1566 годзе ў сяле налічвалася 22 дымы, прыбытак 30 коп грошаў.\nУ 19 стагоддзі вёскі Яцкавічы 1 і Яцкавічы 2 і аднайменны маёнтак знаходзіліся ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. Маёнтак складаўся з аднайменнага фальварка і вёскі Яцкавічы 1 належаў Лабаноўскаму і памешчыцы Сузін. Мелася карчма, што размяшчалася ў вёсцы Чэрвінцы. Яцкавічы 2 — дзяржаўная ўласнасць, уваходзілі ў маёнтак Марозавічы. У 1870 годзе ў Яцкавічах 2157 рэвізскіх душ. Паводле перапісу 1897 года адна вёска (110 двароў, 665 жыхароў), у Лышчыцкай воласці Брэсцкага павета.\nПаводле Рыжскага мірнага дагавора ў складзе Польшчы, у Лышчыцкай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.\nЗ 1939 года ў БССР. У Вялікую Айчынную вайну загінулі 13 жыхароў.\nПраваслаўны храм, аддзяленне сувязі, базавая агульнаадукацыйная школа.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Яцкавічы_(Брэсцкі_раён)&oldid=2765366"\nАпошнія змены 13 верасня 2017 а 23:30