Хойнікі як прыклад развіцця тэрыторыі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Рэгіёны » Хойнікі як прыклад развіцця тэрыторыі\nСёлета ў сакавіку пастановай Савета Міністраў зацверджана Дзяржпраграма па пераадоленні наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС да 2025 года. Між тым падчас апошняй паездкі па чарнобыльскіх рэгіёнах Прэзідэнт Беларусі паставіў перад урадам і мясцовымі органамі ўлады задачу па распрацоўцы праграмы развіцця раёнаў, найбольш пацярпелых ад катастрофы на Чарнобыльскай АЭС. Гаворка не пра замену, а пра дадатак дзеючай дзяржпраграмы па развіцці чарнобыльскіх рэгіёнаў. На Гомельшчыне пад праграму будуць вызначаны крыніцы фінансавання. Асноўныя патокі сродкаў пойдуць на развіццё тэрыторый Брагінскага, Нараўлянскага і Хойніцкага раёнаў.\nМіж тым, Хойнікшчына стала месцам правядзення семінара-нарады з удзелам кіраўніцтва Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў і старшыні райсаветаў. Асаблівая ўвага дэпутацкага корпуса вобласці — аналізу работы органаў мясцовага кіравання і самакіравання па стварэнні камфортных умоў для пражывання людзей у раёне. Вядома, што менавіта Хойнікшчына — адна з найбольш пацярпелых тэрыторый пасля аварыі на ЧАЭС. Тады ў раёне было эвакуіравана больш за 20 тысяч чалавек, колькасць насельніцтва скарацілася амаль удвая. Перасталі існаваць 49 з 99 населеных пунктаў. Сёння раён актыўна развіваецца. За апошнія пяць гадоў тут пабудавана сем шматкватэрных дамоў на 290 кватэр, а таксама індывідуальныя жылыя дамы, у тым ліку для шматдзетных сем'яў. Уведзена ў эксплуатацыю блочна-модульная кацельня, праведзена газіфікацыя больш чым 200 жылых дамоў у аграгарадку Глінішча. Зараз ідзе будаўніцтва новага малочна-таварнага комплексу на 700 галоў буйной рагатай жывёлы.\nПраз 35 гадоў тут добра памятаюць аб чарнобыльскай трагедыі, але больш кажуць аб перспектывах, адзначае старшыня Хойніцкага раённага Савета дэпутатаў Галіна Бондар. Кіраўнік райсавета распрацавала праграму семінара такім чынам, каб дэпутаты на свае вочы пабычылі, як жывуюць і працуюць людзі. На Хойніцкім заводзе гідраапаратуры азнаёміліся з вытворчай базай прадпрыемства. Зараз гэтае прадпрыемства з'яўляецца філіялам Мінскага трактарнага завода, што дазваляе забяспечваць поўную загрузку магутнасцяў. Дырэктар прадпрыемства Васіль Смальцер распавёў аб паказчыках работы, узроўні заработнай платы, сацыяльным пакеце і планах прадпрыемства. Запэўніў, што перспектывы работы на найбліжэйшыя пяць гадоў аптымістычныя.\nУдзельнікі семінара таксама наведалі пагранічную заставу «Хойнікі», якая была адкрыта на тэрыторыі раёна крыху больш за год таму. Гэта новае падраздзяленне Гомельскай пагранічнай групы з комплексам аб'ектаў, што створаны пасля рэканструкцыі былога штаба ліквідацыі наступстваў аварыі на ЧАЭС. Застава ахоўвае каля 60 кіламетраў беларуска-ўкраінскай граніцы ў Хойніцкім і Брагінскім раёнах.\nАдна з перспектыўных сфер для развіцця Хонікшчыны — лесанарыхтоўка і дрэваапрацоўка. Дэпутаты азнаёміліся з работай Хойніцкага лясгасу — развіццём вытворчай базы і паказчыкамі работы, а таксама перспектыўнымі задачамі, якія стаяць перад калектывам прадпрыемства.\nМіж тым, на эканамічны патэнцыял раёна ўплывае і адзін з лідараў прамысловай перапрацоўкі — Палескі вытворчы ўчастак ААТ «Мілкавіта». Прадпрыемства было вядома як «Палескія сыры», а пабудавалі яго напярэдадні чарнобыльскай аварыі. На поўную магутнасць завод выйшаў у 1985 годзе, а яшчэ праз год практычна спыніў вытворчасць. У нашы дні гэта сучасная малакаперапрацоўчая вытворчасць. Прадукцыя хойніцкага прадпрыемства вядомая не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі. На экспарт завод пастаўляе 80 % усёй прадукцыі, якая выпускаецца. Сярод гандлёвых партнёраў — Расія, Кітай, Егіпет і Саудаўская Аравія.\nСёння на развіццё Хойнікшчыны разам со сродкамі дзяржаўнай праграмы па пераадольванні наступстваў чарнобыльскай катастрофы ідуць і сродкі мясцовага бюджэту. Іншая справа, што яго даходная частка можа быць больш значнай. У раённым Савеце дэпутатаў звяртаюць увагу на неабходнасць прэферэнцый прыватнаму бізнесу. Раён тэрытарыяльна знаходзіцца далёка ад патэнцыяльных партнёраў, што стрымлівае развіццё гэтага сектара. Між тым, сёння менавіта Хойнікшчыну абралі для развіцця бізнесу амаль 290 прадпрымальнікаў, і пашырэнне прыватнай ініцыятывы раённыя ўлады намераны і далей актыўна падтрымліваць.\nЗагаловак у газеце: Хойнікі як прыклад развіцця тэрыторыі


Пра тое, як Польшча захавала жыцьцё забойцу з Беларусi, расказвае наш варшаўскі карэспандэнт.\nШто з Беларусi ў Польшчу людзi прыяжджаюць каб падзарабiць – гэта, вядома, не навiна. Ня раз чуў ад суайчыньнiкаў задаволенасьць i падзяку Богу за тое, што Польшча побач... Так, працуюць тут землякi – часам легальна, а найбольш, як гавораць у Польшчы, „на чарно”, гэта значыць нелегальна. Што за ўмовы ў адных і другіх – размова асобная... Але каб Польшча ацалiла жыцьцё грамадзянiну з Беларусi, якi тут, на польскай тэрыторыi, забiў чалавека, – гэта сапраўды выпадак незвычайны.\nСаракагадовы Мiкола разам з суайчыньнiкам Уладзiмерам працаваў – i пры тым легальна – на будоўлi гмаху Галоўнай Школы Сельскагаспадарчай Эканомiкi ў Варшаве. Фiрма, што наняла iх, сур’ёзная, абодва нядрэнна зараблялi. У красавiку пазалетась мелi чарговы адпачынак, якi вырашылi адзначыць. Што там памiж iмi распалiлася пад час выпiўкi – невядома. Але былi i сварка, i бойка. На вачах iншых удзельнiкаў алкагольнай iмпрэзы Мiкола забiў нажом Уладзiмiра. Забойцу арыштавалi, пачалося сьледзтва...\nКалi ўсе доказы былi сабраныя, польскае мiнiстэрства юстыцыi зьвярнулася да беларускiх уладаў з прапановай перадаць забойцу, каб яго судзiлi на радзiме, тым больш, што ён забiў суайчыньнiка. Разам з тым, згодна з заходнiмi правiламi экстрадыцыi, Польшча папрасiла гарантаваць, што беларус ня будзе пакараны сьмерцю. Адказ прыйшоў даволi хутка. Беларусь па-сутнасцi адмовiлася ад свайго грамадзянiна, паколькi – i гэта было падкрэсьлена – не магла абяцаць, што ня будзе сьмяротнага пакараньня.\nI гэтая акалiчнасьць вызначыла далейшы лёс Мiколы: яго будуць судзiць у Польшчы, дзе няма пакараньня сьмерцю, i тут ён будзе сядзець у турме, магчыма, пажыцьцёва. Калi атрымае iншы тэрмiн, магчыма, яшчэ дачакаюцца яго ў роднай вёсцы жонка i двое дзяцей. Судзiць Мiколу будуць у лютым.\nЯк сьведчыць Amnesty International, дадзеныя адносна сьмяротнага пакараньня ў Беларусi – гэта дзяржаўная таямнiца. У жнiўнi мiнулага году старшыня Вярхоўнага суда Беларусi Валянцiн Сукала паведамiў, што ў першым паўгодзьдзi 1999 году былі пакараныя сьмерцю 29 чалавек.


Вялікабрытанія пра правы чалавека ў Беларусі\n27 сакавік 2009, 21:04\nМіністэрства замежных справаў Вялікабрытаніі абнародавала сваю чарговую гадавую справаздачу пра сытуацыю з правамі чалавека ў сьвеце. Асобнымі разьдзеламі ў справаpдачы выдзеленыя 20 краінаў, у якіх, паводле брытанскага ўраду, выступаюць сур’ёзныя парушэньні правоў чалавека. Сярод гэтых краінаў і Беларусь.\nДакумэнт у разьдзеле, датычным Беларусі, адзначае, што агульная сутуацыя з правамі чалавека на працягу мінулага году заставалася цяжкай. У гэтым кантэксьце перш за ўсё згадваюцца парлямэнцкія выбары 28 верасьня 2008 году, якія не адпавядалі дэмакратычным стандартам АБСЭ.\nПаводле брытанскага ўраду, беларускі рэжым надалей чыніць перашкоды дзейнасьці недзяржаўных арганізацыяў, доступу беларусаў да незалежных крыніцаў інфармацыі ды свабодзе выказваньня імі сваіх поглядаў. Справаздача згадвае жорсткі разгон і зьбіцьцё ўдзельнікаў дэманстрацыі ў Дзень Волі 2008 у Менску.\nБрытанскі ўрад падкрэсьлівае, што беларускія ўлады так і не правялі незалежнага расьследаваньня зьнікненьняў Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага, Юрыя Захаранкі і Дзьмітрыя Завадзкага.\nАдначасова справаздача зьвяртае ўвагу на станоўчы крок з боку беларускага рэжыму, якім было вызваленьне ўсіх палітычных вязьняў перад парлямэнцкімі выбарамі летась.\nДакумэнт адзначае, што ў лістападзе 2008 г., калі пасьля прыпыненьня візавых санкцый супраць Беларусі беларускі прэм’ер-міністар Сяргей Сідорскі наведаў Лёндан, зь ім сустрэлася Каралайн Флінт, брытанскі міністар у пытаньнях Эўропы. Гэта была першая сустрэча членаў брытанскага і беларускага кабінэту міністраў з 1997 году, калі Эўразьвяз увёў забарону на кантакты зь беларускімі ўладамі на міністэрскім узроўні.


папярэджанне: Выкарыстанне нявызначанай канстанты AFF_LINK - мяркуецца 'AFF_LINK' (гэта прывядзе да памылкі ў будучай версіі PHP) у /media/actualidadgadget.com/website/wp-content/plugins/abn-appstore/definitions.php на лініі 22\nRoborock S7: Уборка высокага класа зараз з ультрагукавой скрабировкой | Навіны гаджэта\nRoborock S7: Уборка высокага класа з ультрагукавой ачысткай\nПыласосы-робаты з цягам часу павялічыліся ў памерах і магчымасцях, якія пачаліся як прадукт з некалькі сумнеўнай эфектыўнасцю і сталі прадуктам, які можа палегчыць наша жыццё, асабліва калі гаворка ідзе пра брэнд. Робарок, спецыяліст у галіне інтэлектуальных робатаў высокага класа.\nДаведайцеся разам з намі, якія ўсе яго навінкі, і калі розніца паміж пыласосамі-робатамі высокага класа значна перавышае цану, ці сапраўды гэта таго варта?\nЯк і ў многіх іншых выпадках, і на гэты раз мы вырашылі ўключыць у наш аналіз відэа, мы проста вырашылі стварыць "спецыяльнае" відэа, у якім вы зможаце ўбачыць значна больш, чым просты агляд, вы атрымаеце дакладнасць дэталяў, інфармацыю пра канфігурацыю прылады і шмат іншага. Для гэтага вам трэба толькі прайграць відэа, дзе вы знойдзеце ўсю інфармацыю, якую словы не здольныя развіць самі па сабе. Скарыстайцеся магчымасцю, каб падпісацца на наш канал YouTube, дзе вы знойдзеце мноства змесціва і дапаможаце нам працягваць расці.\n1 Дызайн: брэнд дома\n2 Тэхнічныя характарыстыкі: нічога не адсутнічае\n3 Дадатак Roborock, дадатковая вартасць\n4 Розныя рэжымы ачысткі і скраба\n5 Тэхнічнае абслугоўванне і аўтаномнасць\nДызайн: брэнд дома\nRoborock працягвае рабіць стаўкі на тое, што працуе. Яго канструкцыі лёгка пазнаць, і гэта прынесла яму шмат задавальнення сярод карыстальнікаў. і, вядома, шматлікія продажу. Ёсць мноства выданняў з вельмі падобным дызайнам, з цэнтральным экстрактарам уверсе, цалкам круглым і даволі высокім прыладай, якое суправаджаецца двума адценнямі, белым ці чорным. Зразумела, як заўсёды мы робім стаўку на пластыкавыя матэрыялы, тры кнопкі канфігурацыі ў пярэдняй цэнтры і інтэрактыўны святлодыёд, які змяняе свой адценне ў адпаведнасці з прадстаўленай функцыяй.\nПамеры: 35,3 * 35 * 9,65 см\nУ нас ёсць задняя вечка, якая пры ўздыме паказвае нам цвёрды бак і індыкатар WiFi. Унізе ў нас цэнтральны гумовы валік, яго экстрактар, глухое кола і адзінкавы "калектар", на гэты раз зроблены з сілікону. Рэзервуар для вады і рэгулятар для скраба застаюцца ззаду. Дызайн, аналагічны таму, які бачылі да гэтага часу, так, якасць рэгуляванняў і лМатэрыялы, якія хутка прымушаюць нас зразумець, што мы маем справу з даволі прэміум-прадуктам. Так, мы не знаходзім у пакаванні ніякіх відаў замены ачышчальных прыналежнасцей.\nТэхнічныя характарыстыкі: нічога не адсутнічае\nМы пераходзім непасрэдна да магутнасці ўсмоктвання, адной з самых вырашальных частак, калі гаворка ідзе пра дыферэнцыяцыю гэтага тыпу прылад. Не менш, чым 2.500 Паскаляў што хутка прымусіць нас зразумець, што гэты Roborock S7 зможа справіцца з любымі відамі бруду. Для захоўвання сабранага ў яго ёсць дэпазіт у 470 мілілітраў які здабываецца зверху і мае HEPA-фільтр пры неабходнасці заменны.\nУ нас падключэнне да Wi-Fi для кіравання вашай праграмай, цалкам сумяшчальнай з Alexa, Siri і Google Assistant. Гаворачы цяпер пра ультрагукавой скрабировании, мы спынімся на тым, што ў нас ёсць асадак у "толькі" 300 мілілітраў, пра які мы пагаворым далей. Важна адзначыць, што для пашырэння працоўнага дыяпазону ён будзе сумяшчальны толькі з сеткамі Wi-Fi 2,4 ГГц.\nУ нас ёсць даволі простая і тыповая зарадная станцыя для брэнда, са святлодыёдным індыкатарам стану і стандартызаваным падключальным кабелем. Зразумела, па меншай меры, трансфарматар убудаваны ў базу, якая забяспечвае дастаткова эфектыўныя паказчыкі ў плане спажывання.\nДадатак Roborock, дадатковая вартасць\nПраграмнае забеспячэнне з'яўляецца асабліва важнай часткай. Яго пачатковая канфігурацыя вельмі простая:\nЗагрузіце прыкладанне (IOS / Android)\nУключыце Roboorock S7\nНаціскайце дзве бакавыя кнопкі Roborock S7, пакуль не міргае святлодыёд WiFi (там, дзе знаходзіцца цвёрдае рэчыва)\nПошук у дадатку\nУвядзіце пароль для сеткі WiFi\nБудзе наладжваць яго аўтаматычна\nГэта проста, каб запусціць і запусціць Roborock S7. У нашым відэа вы ўбачыце розныя налады, а таксама магчымасць змяніць мову, запланаваць час ачысткі і шмат іншага. Аднак варта адзначыць, што яго прымяненне дазволіць нам кіраваць картамі нашага дома, наладзіць тры ўзроўні вакуумнай магутнасці, яшчэ тры магутнасці прамывання і нават наладзіць вобласці, у якіх мы хочам, каб яго чысцілі.\nРозныя рэжымы ачысткі і скраба\nМы пачынаем з аспірацыі, рэжыму, які мы будзем часцей за ўсё выкарыстоўваць і які выкарыстоўвае розныя датчыкі LiDAR, каб скарыстацца перавагамі прадукцыйнасці:\nБясшумны рэжым: Рэжым нізкага спажывання дазваляе наблізіць прыладу да трох гадзін аўтаномнасці.\nНармальны рэжым: Рэжым, які дазволіць прыладзе аўтаматычна рэгуляваць магутнасць ўсмоктвання на аснове выяўлення бруду і дываноў.\nТурбарэжым: Штосьці больш магутнае і шумнае, асабліва рэкамендуецца, калі ёсць вялікая колькасць бруду і смецця.\nМаксімальны рэжым: Ён выкарыстоўвае 2.500 Па магутнасці, надзвычай шумна, і мы б сказалі, што нават раздражняе, так, не будзе бруду, які супрацьстаіць.\nАдносна паводзін Roborock S7 з дыванамі Мы можам наладзіць паміж трыма рознымі варыянтамі: Пазбягайце гэтага; Утрамбоўка і адключэнне скраба; Павялічце магутнасць ўсмоктвання пры выяўленні. Я заўсёды раблю стаўку на апошнюю версію, і прадукцыйнасць была выключнай.\nШмат варыянтаў ультрагукавой скрабирования што здзівіла нас менавіта тым, наколькі добра гэта працуе. Настолькі, што мы б рэкамендавалі яго нават для паркетнай альбо драўлянай падлогі, што да гэтага часу ўяўляла небяспеку для падобных прылад. Ён будзе вібраваць з частатой да 3000 раз у хвіліну. Усё гэта яшчэ далёка ад ручной ачысткі з пункту гледжання керамічнай падлогі, але, на мой погляд, гэтага дастаткова для штодзённага абслугоўвання палубы, так, забудзьцеся пра ачышчэнне праславутай бруду.\nУ ім ёсць рэклама300-мілілітровы рэзервуар у якім мы хочам нагадаць вам, вы не можаце ўключыць ачышчальныя сродкі, сам брэнд паказвае, што гэта можа негатыўна адбіцца на трываласці прадукту.\nТэхнічнае абслугоўванне і аўтаномнасць\nЯк вы добра ведаеце, у гэтай прыладзе ёсць індыкатар тэхнічнага абслугоўвання. Для гэтага мы павінны ўлічваць гэта HEPA-фільтр мыецца і што нам прыйдзецца замяніць большасць расходных матэрыялаў прыблізна на працягу шасці месяцаў. Сапраўды гэтак жа ачыстка будзе запраграмавана такім чынам, каб:\nАсноўная пэндзаль: Штотыдзень\nБакавая шчотка: Штомесяц\nHEPA-фільтр: Кожныя два тыдні\nСкрабная тканіна: Пасля кожнага выкарыстання\nКантакты і датчыкі: Штомесяц\nШто тычыцца аўтаноміі, Гэта будзе вар'іравацца ад 80 хвілін да 180 хвілін у залежнасці ад колькасці функцый, гэта дапаможа выціснуць 5.200 мАг з батарэі да максімуму.\nВідавочна, што гэты Roborock S7 выконвае амаль усё абяцанае, чаго можна чакаць ад прадукту 549 (AliExpress). Сціранне яшчэ далёкае ад традыцыйнага скрабирования ў керамічных снах, аднак пыласос і яго эфектыўнасць, якія суправаджаюцца вельмі складаным ужываннем, вельмі дапамагаюць стаць адным з нешматлікіх робатаў-пыласосаў, якія выклікаюць больш задавальнення, чым галаўны боль. Відавочна, што мы не сутыкаемся з прадуктам пачатковага ўзроўню, таму яго набыццё запатрабуе ўзважвання нашых патрэб.\nДобрая і поўная заяўка\nВысокая магутнасць ўсмоктвання і эфектыўнасць ачысткі\nДастатковая колькасць скраба для абслугоўвання паддонаў\nДастатковая аўтаномнасць для дамоў плошчай 90 м2 Aprx.\nНе ўключае расходныя матэрыялы ў пакаванні\nЧасам ён не праходзіць праз вузкія прамежкі\nВельмі моцны шум пры вялікай магутнасці\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » агульны » Roborock S7: Уборка высокага класа з ультрагукавой ачысткай\nSamsung Odyssey G7: Вельмі поўны гульнявы манітор\nЛепшыя шахматныя гульні для ПК


Як у мінскіх ВНУ выраслі цэны на платнае навучанне (спіс) | Народная Воля\nЯк у мінскіх ВНУ выраслі цэны на платнае навучанне (спіс)\nЯны ў большасці выпадкаў аказаліся вышэйшымі за леташнія, адзначае БелаПАН.\nУ Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце навучанне на першым курсе ў новым навучальным годзе каштуе каля 17 млн рублёў на дзённым аддзяленні (у 2013/2014 навучальным годзе — каля 14 млн), 5,5 млн рублёў — на завочным (4,75 млн).\nЗа навучанне на дзённым аддзяленні ў Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце першакурснікі заплацяць ад 16 да 18,4 млн рублёў за год (у мінулым навучальным годзе — ад 13,3 да 15,4 млн), на завочным — ад 6,85 да 7,6 млн рублёў (летась — ад 5,7 да 6,3 млн).\nУ Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі навучанне першакурснікаў на дзённым аддзяленні каштуе ад 16,7 да 20,7 млн рублёў (летась — ад 14,6 да 16,9 млн), на завочным — 6,8 млн рублёў (5,4 млн).\nУ Беларускім дзяржаўным медыцынскім універсітэце год навучання на дзённым аддзяленні каштуе ад 18 да 23 млн рублёў (ад 15 да 19 млн рублёў — летась).\nУ Мінскім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце за навучанне на дзённым аддзяленні першакурснікам давядзецца заплаціць каля 16 млн рублёў за год (летась — 14 млн рублёў), на завочным — 5,4 млн рублёў (4,5 млн рублёў).\nУ Акадэміі кіравання пры прэзідэнце Беларусі навучанне на дзённым аддзяленні будзе каштаваць 18,4 млн рублёў (летась — 15,3 млн рублёў) і 7,2 млн рублёў — на завочным (на леташнім узроўні).\nПрыватныя ВНУ таксама павысілі цэны на навучанне. Так, на дзённым аддзяленні Інстытута парламентарызму і прадпрымальніцтва навучанне будзе каштаваць першакурснікам 13,2 млн рублёў у год (летась — 10 млн рублёў), на завочным — 5,6 млн рублёў (4,3 млн рублёў); БІП — Інстытут правазнаўства: дзённае навучанне — ад 14 да 18,5 млн рублёў (ад 10,8 да 14,3 млн рублёў), завочнае — ад 6,7 да 7,6 млн рублёў (5,2—5,8 млн рублёў).\nУ 2013/2014 навучальным годзе кошт навучання на платных аддзяленнях павышаўся адзін раз перад пачаткам навучальнага года, але не больш чым на 20%.


Гульня Sally Carrera Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня Sally Carrera\nГуляць у гульню Sally Carrera онлайн:\nАпісанне гульні Sally Carrera\nГэтая гульня парадуе як хлопчыкаў, так і дзяўчынак, бо ўсе выдатна ведаюць і любяць герояў мультфільма "тачкі". Сёння вы самі зможаце перафарбаваць галоўнага персанажа каханай гісторыі на свой густ, магчыма пасля гэтага ваша машынка стане яшчэ больш цудоўным, а значыць парадуе сваім знешнім выглядам ўсіх, хто калі-небудзь глядзеў гэты выдатны мультфільм! Бяры алоўкі ў рукі і на пошукі новага ладу!. Гуляць у гульню Sally Carrera онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Sally Carrera\nГульня Sally Carrera дададзеная: 03.11.2013\nУ гульню гулялі: 7526 раз\nРэйтынг гульні: 3.95 з 5 (100 адзнак)\nГульні, падобныя на гульню Sally Carrera\nСпампаваць гульню Sally Carrera\nУставіць гульню Sally Carrera на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Sally Carrera на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Sally Carrera, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Sally Carrera, таксама гуляюць у гульні:


Вітаем цябе, лета — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nНяглядзячы на тое, што лета гэтага гора не цешыць нас цяплом, у Гезгалаўскім садку сонечна і весела ад усмешак дзяцей.\n“Вітаем цябе, лета!” – пад такой назвай праходзіць першы тыдзень чэрвеня. Кожны летні дзень – гэта новыя забавы, прыгоды і нечаканыя сустрэчы.\nУ дзіцячы садок завітаў клоун Клёпа. Хлопчыкі і дзяўчынкі з задавальненнем расказалі яму аб асноўных правах дзяцей, а выхавальніца І. У Красоўская адзначыла, што краіна клапоціцца, каб жыццё дзяцей было светлым, мірным, напоўненым дабрынёй, усмешкамі, любоўю да родных і блізкіх.\nУ час сюжэтнай-гульнявой праграмы “Забава” разам з Клёпам дзеці гулялі ў рухомыя гульні, спаборнічалі у спрыце і хуткасці ў гульнях-эстафетах.\nКонкурс малюнкаў на асфальце “Аб чым мараць дзеці” паказаў, што мары ў нашых выхаванцаў цудоўныя: новыя цацкі, цукеркі, паездкі ў цырк і заапарк, адпачынак разам з бацькамі.\nЛітаратурна- музычную віктарыну “Кветкавы карагод” прапанавалі дзецям госці з Афрыкі – тыіграня і львяня. Выхаванцы прадэманстравалі ўменне адгадваць загадкі, успомнілі прыказкі і прымаўкі аб садовых і лугавых кветках. Дзяўчынкі рознаўзроставай групы № 3 паказі свае таленты пры выкананні песень і танцаў. Сустрэча з афрыканскімі гасцямі скончылася падарожжам на цягнічку з Рамашкава па ўчастку дзіцячага садка.\nЛета толькі пачалося, і педагогі ўпэўнены, што яно будзе для нашых выхаванцаў вясёлым, цікавым і карысным.


3 снежня ў судзе Першамайскага раёна Мінска быў вынесены прысуд па справе аб надпісах на дамах, дзе жывуць супрацоўнікі АМАПа. Дзяржабвінаваўца ў спрэчках адмовіўся ад фармулёўкі «цынічныя» і запатрабаваў для 25-гадовага фігуранта месяц арышту, суд у выніку прысудзіў яго да штрафу 5400 рублёў, піша Tut.by.\n6 кастрычніка 25-гадовы Герман Кузняцоў пакінуў два надпісы на будынках на вуліцы Герояў 120-й дывізіі, дзе пражываюць супрацоўнікі сталічнага атрада міліцыі асаблівага прызначэння. Балончыкам ён напісаў: «АМАП, як гэта — глядзець у вочы сваім дзецям, *** (у значэнні прызнаныя вінаватымі ў пазбаўленні жыцця)» і «Амапаўцы! На працы *** (у значэнні пазбаўляць жыцця), *** (у значэнні здзяйсняць злачынствы супраць палавой недатыкальнасці), а дома цалаваць?»\nУ абвінавачванні адзначалася, што «грубыя і цынічныя надпісы абражаюць гонар і годнасць грамадзян, дэманструюць грэбаванне да маральных каштоўнасцяў і грамадскага парадку, тым самым выклікаюць у грамадзян пачуцці абурэння». У матэрыялах справы адсутнічала экспертыза ў частцы «цынічнасці» надпісаў, у спрэчках пракурор адмовіўся ад гэтай фармулёўкі.\nШкода мінскай міліцыі і «Мінскэнерга» (адна з надпісаў была на трансфарматарнай будцы) ацанілі ў 216 рублёў.\nЗатрымалі Германа жыхары тых самых дамоў, потым перадалі яго супрацоўнікам АМАПа пры выкананні. Пасля затрымання прэс-служба МУС апублікавала відэа, дзе малады чалавек кажа, што нанёс надпісы, каб звярнуць увагу на парушэнне закона, адзначае, што дзейнічаў на эмоцыях і раскайваецца.\nУ судзе Кузняцоў прызнаў, што парушыў закон, але, на яго думку, гэта адміністрацыйнае правапарушэнне, крымінальную справу завялі з-за палітычнай сітуацыі.\nУ выніку Герман прызнаны вінаватым у пашкоджанні маёмасці ў іншых грамадскіх месцах пры адсутнасці прыкмет больш цяжкага злачынства, на падставе арт. 341 КК яму прызначаны штраф 200 базавых велічынь, што складае 5400 рублёў. Справу разглядаў суддзя Максім Трусевіч.\nДзяржабвінаваўца прасіў месяц арышту. З улікам некалькіх сутак у ІЧУ і наступнага хатняга арышту пры прызначэнні такога пакарання Герман Кузняцоў мог быць свабодны адразу пасля ўступлення ў сілу прысуду. Аднак цяпер ён павінен заплаціць штраф, шкоду ён ужо пагасіў. Прысуд у законную сілу не ўступіў і можа быць абскарджаны.


Размова пра адукацыю\nНа рубяжы мужнасці\n06.10.2015 11:11 Актуальна, Апошнія запісы\nПершы намеснік міністра адукацыі Вадзім Богуш сустрэўся з калектывам Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы. Спачатку Вадзім Анатольевіч правёў прамую тэлефонную лінію і адказаў на пытанні супрацоўнікаў і студэнтаў, потым адбылася сустрэча з выкладчыкамі і супрацоўнікамі ГрДУ.\nВ.А.Богуш выступіў з дакладам “Сістэма адукацыі Рэспублікі Беларусь”. У выступленні, насычаным багатай статыстычнай інфармацыяй, утрымліваўся аналіз і перспектывы развіцця сістэмы адукацыі Беларусі — ад дашкольнай да дадатковай адукацыі дарослых. Гэтая сістэма ўключае больш за 8 тысяч устаноў адукацыі, дзе працуе звыш 200 тысяч педагогаў. Сістэмай адукацыі ў нашай краіне ахоплена каля 2 млн выхаванцаў, навучэнцаў і студэнтаў. Беларусь па індэксе чалавечага развіцця займае 53-е месца ў свеце (гэта лепшы паказчык сярод краін СНД) і ўваходзіць у трыццатку найбольш развітых краін у сферы адукацыі. Асаблівую ўвагу В.А.Богуш звярнуў на прынцып бесперапыннай адукацыі, у тым ліку і для людзей пенсійнага ўзросту, на падрыхтоўку некаторых змяненняў у Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адукацыі, на працэсы, якія будуць ажыццяўляцца ў сувязі з уступленнем Беларусі ў Балонскі працэс.\nВадзім Анатольевіч у сваім выступленні спыніўся на пытаннях выхавання школьнікаў і студэнтаў, а таксама шляхах удасканалення прафесійнай падрыхтоўкі спецыялістаў праз стварэнне рэсурсных цэнтраў, дыстанцыйнай формы адукацыі, кластарнай ці сеткавай арганізацыі работы ўніверсітэтаў. На пачатку выступлення В.А.Богуш звярнуўся да ўдзельнікаў сустрэчы з прапановай уключыцца ў дыялог аб развіцці вышэйшай адукацыі. Ад прысутных прагучала шмат пытанняў і прапаноў па яе развіцці і ўдасканаленні. Так, былі закрануты тэмы прызнання дыпломаў кандыдатаў і дактароў навук, прыцягнення ўніверсітэцкіх выкладчыкаў да выкладання ў сярэдніх спецыяльных навучальных установах, аб статусе магістра.\nВадзім Анатольевіч БогушвыкладчыкіГродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалыпрамая тэлефонная лініястудэнтысустрэча\nСпалучэнне традыцый і навацый...\nДля маладых і ініцыятыўных створаны ўмов...\nБіяхімічныя прыярытэты прафесара Заводні...


Памяці Міколы Прускага\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Памяці Міколы Прускага\nКрыніца: Марыя Міцкевіч\n22 студзеня на 87 годзе жыцця адышоў у вечнасць вядомы дзеяч беларускай эміграцыі ў ЗША, ганаровы сябра міжнароднага грамадскага аб’яднання «Згуртаванне беларусаў свету «Бацькаўшчына», друкар і выдавец Мікалай Юр’евіч Прускі. Нарадзіўся ён 1 студзеня 1928 года ў Мікалаеўшчыне на Стаўбцоўшчыне. Яго маці Міхаліна Яўхімаўна была стрыечнай сястрой Якуба Коласа (па бацьку).\nНа пачатку 1941 года бацька Міколы, які працаваў настаўнікам, па даносе быў арыштаваны. Сям’ю, якая засталася без сродкаў, пад сваю апеку ўзяў малодшы брат Якуба Коласа Міхась Міцкевіч. Бацьку хутка адпусцілі, але страх былога арышту і настаўніцкая праца пад час нямецкай акупацыі вымусілі сям’ю пакінуць Беларусь. Шмат настаўнікаў (у тым ліку і Міхась Міцкевіч), якія разумелі, што дзецям у любых умовах патрэбная адукацыя, працягвалі вучыць дзяцей у гады акупацыі, і пры надыходзе Чырвонай арміі пакінулі Беларусь, бо адчувалі, што гэтая праца ім будзе залічана як здрада.\nНекаторы час сям’я жыла ў лагеры для перамешчаных асобаў недалёка ад г. Мітэнвальд (Нямеччына), потым - у ЗША у горадзе Дэтройт. Мікола Прускі браў актыўны ўдзел у культурным жыцці беларускай эміграцыі, быў актывістам Беларуска-амерыканскага клуба, кіраўніком Беларускага драматычнага гуртка ў Дэтройце, які выступаў у розных гарадах ЗША. Але ён больш праславіўся як таленавіты друкар і выдавец кніг і часопісаў беларускай эміграцыі. Друкарскую працу Мікола ведаў дасканала, бо яго асноўнай працай у ЗША было друкаванне каштоўных папер. Гэтай справе ён прысвячаў і свой вольны час. Ён набыў старое друкарскае абсталяванне і арганізаваў друкарню ў сваім доме. З “Друкарні Міколы Прускага” выйшлі такія вядомыя кнігі як бібліяграфія “Янка Купала і Якуб Колас на Захадзе” (1985) і іншыя выданні Беларускага інстытута навукі і мастацтва, альбом “Выдатныя людзі беларускага народу” (1979), зборнік “Янка Купала і Якуб Колас. Вянок успамінаў пра іх” (1982), кнігі, часопісы, канверты і г.д.\nУладзімір Сакалоўскі, Вера Міцкевіч і Мікола Прускі каля МЗС, Беларусь, 1994 г.\nУ 1957 годзе Мікола Прускі пачаў выдаваць на ангельскай і беларускай мовах часопіс «Сьвет» («World»), у 1959 годзе газету «The New American». Пераемнікам часопіса «Сьвет» у 1963 годзе стаў беларуска-амерыканскі культурна-асветны часопіс на беларускай мове “Беларускі Сьвет”. У часопісе друкаваліся літаратурныя творы пісьменнікаў Беларусі і эміграцыі, публіцыстычныя і літаратуразнаўчыя артыкулы, успаміны, нарысы пра дзеячаў навукі і культуры. Многія нумары прысвячаліся асобным вядомым беларускім дзеячам, партрэты якіх змяшчаліся на вокладцы (у тым ліку Я.Коласу, Я.Купалу, М.Багдановічу, В.Быкаву, М.Куліковічу-Шчаглову, У.Глыбіннаму, Н.Арсенневай, К.Каліноўскаму і іншым). У часопісе змяшчаліся фотаздымкі розных часоў, тэксты і ноты беларускіх песень, узоры беларускага арнаменту, старонкі беларускага гумару. Да некаторых нумароў прыкладаўся дадатак “Думкі й погляды”. Мікола Прускі таксама быў выдаўцом і рэдактарам газеты беларускага замежжа ў Амерыцы “Беларускі Дайджэст” (выходзіла ад 1992 года).\nМікола, Соня і Вера Прускія ў сваім доме, г. Грэнд Рэпідс, ЗША, 1989 г.\nАпошнія гады жыцця прайшлі у горадзе Грэнд Рэпідс штата Мічыган. Акрамя друкарскай справы, Мікола Прускі займаўся дабрачыннай дзейнасцю. Ён быў арганізатарам збору грошай у Амерыцы на будаўніцтва Беларускага музея ў Гайнаўцы (яго жонка Вера паходзіць родам з Беласточчыны). Таксама Мікола Прускі быў кансультантам па Усходняй Еўропе амерыканскай арганізацыі «International Aid inc», офіс якой знаходзіўся ў штаце Мічыган. Першы раз ён прыехаў на Беларусь у 1991 годзе з прадстаўнікамі гэтай арганізацыі і гуманітарным грузам для нашай краіны, пацярпелай ад Чарнобыльскай катастрофы. Другі раз Мікола Прускі наведаў Беларусь разам з дачкой Ганнай, наступны – з жонкай Верай і дачкой Соняй. Яму хацелася паказаць сваім блізкім Беларусь, родную Мікалаеўшчыну, месца, дзе стаяла бацькоўская хата, дакрануцца да роднай зямлі. Да апошніх дзён Мікола Прускі цікавіўся беларускімі справамі, прасіў дасылаць дакладную інфармацыю і беларускія перыядычныя выданні.


"Паленьне кніг прыдумаў ня Гітлер, і ня Сталін. Першы быў апостал Павел"\n11 травень 2007, 11:40\nРадыё Свабода Агляд званкоў на Свабоду за пятніцу, 11 траўня. 24 гадзіны на суткі ў Менску працуе тэлефон Свабоды 266-39-52. Вы можаце задаць пытаньне, падзяліцца навінамі, а таксама выказаць сваё меркаваньня пра падзеі ў Беларусі і сьвеце. Нам можна дасылаць СМС- паведамленьні. Нумар мабільнай сувязі 391-22-24.\nЛарыса, Менск: “Радыё Свабода слухаю кожны дзень. Цягам цэлага году пасьля выбараў людзей затрымліваюць пасьля кожнага сьвята. Асабліва гэта тычыцца моладзі. У іх іншы погляд на наша жыцьцё. Яны ня хочуць жыць так, як цяпер жывуць іх бацькі і дзяды. Прыслухайцеся да іх. Можа, хто што і зьменіць у сваіх поглядах і дзеяньнях. Гэта хочацца параіць нашаму ўраду. Усе слухаюць, у чым іх абвінавачваюць. Адзін прысуд – брыдка лаяўся і не падпарадкаваўся міліцыянтам. Гэта ўжо становіцца сьмешна. Але яны гэты прысуд праглытваюць, і ніхто не выступае ў іх абарону. Ніколі не паверу, што брыдка лаецца Наста Палажанка, ды іншыя. Надакучыла гэта слухаць. А міліцыянтам хочацца параіць прайсьціся раніцай па дварах у старых раёнах Менску ды весьці барацьбу з алькаголікамі. Вось там яны пачуюць сапраўдную лаянку”.\nВасіль Цюхай, Беразіно: “Добры дзень. Па тэлевізіі неяк паказвалі расейскі патрыятычны фільм пра Чачэнскую вайну, і ў ім быў такі эпізод: расейскі жаўнер забіў мурына, які змагаўся на баку чачэнскіх паўстанцаў, а потым кажа яму: “Ну а ты што тут робіш? Няўжо табе ў Афрыцы мала месца?!” Тое самае пытаньне я мог бы задаць і расейцам: Няўжо вам у Расеі мала месца?! Вам і вашым помнікам. І Чачэнія гэта Вам не Расея таксама, як і Беларусь.\nІ маё меркаваньне на актуальную тэму ўчорашняга Дня кнігі. Паленьне кніг прыдумаў ня Гітлер, і ня Сталін. Першы быў апостал Павел. “Многія з тых, хто паверыў, прыходзілі, спавядаючы і адкрываючы справы свае. А тыя, хто займаўся чараўніцтвам, даволі многія, сабраўшы кнігі свае, спалілі перад усімі і склалі кошты іх. І апынулася іх 50 тысячаў драхм. З такой сілай узрастала і перамагала Слова Гасподне” (Дзеяньне апосталаў, 19 разьдзел). Справа не ў паленьні кніг, а ў тым, што паляць і наколькі адкрыта і добраахвотна гэта робіцца”.\nАнастас Семяновіч: “Шаноўнае спадарства Радыё Свабода! Добры вечар! Таварышы лукашысты, вы даўно вырашылі сунуць свой нос у кожную дзірку. Вы выкарыстоўваеце асобную моладзь, каб яны пікетавалі эстонскую амбасаду і перашкаджалі ім працаваць. Я яшчэ раз вырашыў зьвярнуцца да Вас, таварыш Лукашэнка. Забараніце сваім халуям, каб родную Беларусь ня ганьбілі на ўвесь сьвет. Кіраўнікі Эстоніі слушна зрабілі, што перанесьлі помнік на Воінскія могілкі. Як яны даглядаюць за магіламі салдат, Вам і ня сьнілася. Вось дзе высокая культура і грамадзянская адказнасьць перад загінулымі салдатамі.\nЧас нам самім наводзіць парадак на могілках. Нашы лукашысты рэгулярна дабіраюцца да Курапат, дзе праяўляюць сваё дзікунства. Міліцыя нічога ня бачыць. Плаціце ім грошы, тады нашых дзікуноў яны ня пусьцяць у Курапаты, каб ня зьдзекаваліся з крыжоў і лавы былога прэзыдэнта ЗША Клінтана. Жыве Беларусь!”


Які лёс беларускіх прыватных бібліятэк?\n“Мы зарунелі на беларускіх загонах”: раннія творы маладнякоўцаў у беларускіх газетах 1917–1922 гг.\nПалюбіць беларускую камедыю: да 100-годдзя са дня нараджэння літаратуразнаўцы Якуба Усікава\nЗборнік “Рэха беларускіх кнігазбораў: лёсы прыватных бібліятэк” выйшаў у свет у пачатку года. У ім сабраны гісторыі прыватных кніжных калекцый Беларусі пачынаючы з XVI стагоддзя. Гэтыя гісторыі гучаць досыць рэдка, пра іх мала хто ведае, аднак гэта толькі павялічвае той інтарэс, які ўзнікае пры іх прачытанні.\nЗборнік апавядае пра кнігазборы Радзівілаў, Сапег, Храптовічаў, Гутэн-Чапскіх, Пуслоўскіх-Красінскіх. Якія кнігі чытаў тата Максіма Багдановіча? Якую бібліятэку паспелі сабраць браты Каліноўскія? У зборніку апісаны бібліятэкі Саламона Рысінскага, Уладзіслава Сыракомлі, Ігната Дамейкі і іншых беларускіх гістарычных асоб.\nЧаму неабходна даследаваць гісторыю кнігазбораў? Кнігазборы акумуліруюць інфармацыю, неабходную для ўразумення гісторыі, грамадскай думкі, культурных кантактаў, для ўзнаўлення рэпертуару і шляхоў міграцыі беларускай кнігі, для даследавання жыцця і дзейнасці асобных людзей. Даследаванне беларускіх кнігазбораў – гэта аднаўленне важнай крыніцы для вывучэння нацыянальнай гісторыі і культуры, сапраўднае вяртанне нашай спадчыны.\nАўтары артыкулаў зборніка – усе дасведчаныя і таленавітыя кнігазнаўцы і гісторыкі – змаглі не толькі з навуковай дакладнасцю распавесці пра бібліятэкі выбітных мясцовых родаў, але і перадаць захопленасць сваёй справай. Складальнік зборніка – вядомы кнігазнавец, заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь Таццяна Іванаўна Рошчына.\nУ праграме “Контуры” на АНТ да Дня бібліятэк 2019 зборнік “Рэха беларускіх кнігазбораў: лёсы прыватных бібліятэк” адзначылі як адзін з найцікавейшых гістарычных выданняў.\nЗборнік “Рэха беларускіх кнігазбораў: лёсы прыватных бібліятэк” можна набыць па падпісцы альбо купіць у кіёску, размешчаным на 1-м паверсе бібліятэкі каля галоўнага ўвахода.


20 кастрычнік 2004, 19:44\nRFE/RL Прэсавая служба Белага Дому паведамляе, што сёньня прэзыдэнт ЗША Джордж Буш падпісаў "Акт аб дэмакратыі ў Беларусі". Ад гэтага моманту "Акт аб дэмакратыі ў Беларусі" атрымаў юрыдычную сілу. Джордж Буш зараз знаходзіцца ў штаце Айова, і "Акт аб Дэмакратыі для Беларусі" быў дастаўлены яму на подпіс прэзыдэнцкім самалётам.\nСёньня Джордж Буш падпісаў "Акт аб дэмакратыі ў Беларусі".\nНагадаем, што Акт аб Дэмакратыі ў Беларусі мог бы стаць законам аўтаматычна (праз 10 дзён) і бяз подпісу Прэзыдэнта Буша, паколькі Канрэс яшчэ не закрыў сваю сэсію і працуе. Аднак, як паведаміў нам Робэрт Уілке, спэцыяльны памочнік прэзыдэнта па пытаньнях нацыянальнай бясьпекі, Сакратар Рады нацыянальнай бясьпекі Кандаліза Райс рэкамэндавала біль на подпіс прэзыдэнту, каб надаць яму большай палітычнай важкасьці.\nПрэзыдэнт Буш зараз вядзе перадвыбарчую кампанію ў штаце Айова, Акт аб Дэмакратыі для Беларусі быў дастаўлены яму на подпіс прэзыдэнцкім самалётам. Як патлумачыў Робэрт Уілке, усе законы мусяць быць прадстаўленыя прэзыдэнту ў арыгінале атрыманым з Кангрэсу, а не па факсе ці электроннай пошце, і падпісваюцца ўласнаручна. Гэткая традыцыя падпісаньня законаў толькі ў арыгінале сягае ў 18 стагодзьдзе.\nНагадаем, "Акт аб дэмакратыі ў Беларусі" закліканы спрыяць дэмакратычнаму разьвіцьцю, правам чалавека і вяршынству закону ў Беларусі, а таксама падтрымліваць зацьвярджэньне і ўмацаваньне незалежнасьці краіны.\nГл.таксама  “Акт аб дэмакратыі ў Беларусі” зацьверджаны Сэнатам ЗША  Тэкст "Акту аб дэмакратыі ў Беларусі" (вэрсія 2003 году)


Пуцін назваў Беларусь стратэгічным партнёрам Расеі\nГалоўная Праграмы Аб'ектыў 13.02.2019\nАб'ектыў\t13.02.2019 Пуцін назваў Беларусь стратэгічным партнёрам Расеі\nПакуль Міхаіл Мясніковіч спрабуе пракласці масты на Захадзе – у Польшчы, кіраўнік краіны ўзяўся за самы складаны цяпер кірунак – усходні. Аляксандр Лукашэнка ўжо трэці раз наведвае Расею за апошнія два месяцы. Адно што такія частыя наезды сведчаць зусім не пра шчыльнейшыя стасункі з усходнім суседам.\nСёння ж, аднак, падчас перамоваў з Лукашэнкам, Уладзімір Пуцін назваў Беларусь стратэгічным партнёрам Расеі, а таксама адзначыў развіццё двухбаковых дачыненняў практычна ва ўсіх галінах. Рыторыка не надта згаджаецца з рэчаіснасцю. Гэта відаць нават з рэакцыі медыяў: у Беларусі ледзь не большасць галоўных навінаў прысвечаная двухбаковым перамовам, у той момант як для расейскіх медыяў гэтая тэма – добра, калі трэцяга парадку. Валер Карбалевіч, палітолаг:\n«Гэтая працоўная група, якая нібыта была створаная па выніках гэтых пераднавагодніх візітаў Лукашэнкі, так і не запрацавала. Таму што не зразумелы парадак дня, не зразумелая тэма, не зразумела, пра што гаварыць. Расейскі бок прапаноўвае гаварыць пра будаўніцтва саюзнай дзяржавы найперш, і толькі потым – пра кампенсацыю падатковага манеўру. Беларускі бок – наадварот».\nРасея прапаноўвае змяніць фармат і змест двухбаковых дачыненняў. Аднак Беларусь ніякія прапановы ніяк не задавальняюць: як больш інтэграцыйныя, гэтак і скіраваныя на аддаленне краінаў адна ад адной. Аляксандр Лукашэнка, кіраўнік Беларусі\n«Нам нельга ні ў якім разе прыпадабняцца расейцам. Яны самі не разумеюць, чаго яны хочуць і што яны робяць на беларуска-расейскай мяжы».\n«Вы хочаце мытную, падатковую палітыку ўніфікаваць? Згодзен. Але на лепшых традыцыях і ўмовах. Возьмем лепшае ў беларусаў, калі ў расейцаў лепшае – возьмем у расейцаў».\nТакія выказванні выглядаюць як мяккі спосаб адмовіць расейцам у іхных прапановах аб далейшым развіцці двухбаковых дачыненняў. Гэтак, і ў першы дзень перамоваў кіраўнік Беларусі абмежаваўся агульнымі фразамі пра непарушнасць беларуска-расейскага партнёрства. Валер Карбалевіч, палітолаг:\n«Тактыка беларускага боку такая – мы гатовыя пачаць перамовы. Але Лукашэнка казаў: а чаму вы думаеце, што гэта мусіць быць расейскі рубель? Другі момант – эмісійны цэнтр павінен быць створаны на раўнапраўных асновах. То бок палова беларускага боку, палова – расейскага. Зразумела, што такія ўмовы Расею не задавальняюць».\nМагчыма, Расею задаволяць саступкі іншага – не эканамічнага, ці палітычнага характару. Гэтак, прарасейскія актывісты ў Беларусі ўжо некалькі гадоў прасоўваюць тэзіс аб неабходнасці стварэння гэтак званай адзінай гуманітарнай прасторы – адзінага падыходу ў адукацыі, культурнай ды інфармацыйнай палітыцы. Натуральна, цалкам пракрамлёўскага. Са сціплых паведамленняў вядома, што парадак першага дня візіту датычыў гуманітарных пытанняў. Алена Анісім, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу РБ, кажа:\n«Я ўвогуле не разумею, як можна нешта здаваць сваё ў абмен на штосьці такое, хоць сабе і матэрыяльнае. Сёння ты прадасі, заўтра табе не будзе чаго прадаваць, і ты наагул мусіш сам ісці ў парабкі. Гэта не падыход ні ў сённяшняй палітыцы, ні ў побытавым жыцці. Трэба думаць пра тое, як жыць сваёй працай, сваім розумам».\nМагчыма, гэтыя размовы скончацца гэтак жа, як і пераднавагоднія візіты Лукашэнкі ў Маскву – агульнымі заявамі, без канкрэтных дзеянняў. Для ўладаў Беларусі гэта азначае падвешаны стан у фінансавым плане – не найлепшы сцэнар у перадвыбарныя гады, якія сам кіраўнік Беларусі называў «экзаменам для ўладаў».\nФота: Andrei Stesevich / BELTA / TASS / FORUM\nТэгі: Зміцер Міцкевіч, Лукашэнка, палітыка, перамовы, Пуцін, Сочы\n13.02.2019\tГлядзі выданне цалкам\nВыкіды заводу «Гомельшпалеры» могуць быць прычынаю анкалагічных за ...\nШасціпавярховікі замест парку. Ці дойдзе да ўшчыльнення ў Магілёве ...\nУ Стоўбцах развіталіся з загінулымі\nМясніковіч у Польшчы: вынікі перамоваў


Тры баі з чатырох выйгралі астравецкія баксёры\nГлавная→Новости→Новости→Тры баі з чатырох выйгралі астравецкія баксёры\nТры баі з чатырох выйгралі астравецкія баксёры\n15:21 / 08.03.2020\nПрацягваюцца рэспубліканскія спаборніцтвы юнацкай лігі бокса. Астраўчане ў складзе зборнай Гродзенскай вобласці дэманструюць добрыя баі.\nНа гэты раз юныя спартсмены спаборнічалі на рынгу з удзельнікамі Брэстчыны. З яўнай перавагай паядынкі выйгралі выхаванцы Астравецкай спецыялізаванай дзіцяча-юнацкай школы алімпійскага рэзерву Арсень Мялешка, Сямён Сямашка і Кірыл Рагавенка. На жаль, з-за хваробы не змог выступаць Аляксандр Баруўка. А Максім Лянкевіч правёў упэўнены бой, але сапернік быў мацнейшым.\nТаксама на спаборніцтвах юнацкай лігі праходзілі спарынгі сярод баксёраў малодшага ўзросту. Падчас іх добрую тэхніку і напорыстасць паказаў Цімур Сянкевіч – падрастае кандыдат для ўдзелу ў спаборніцтвах на наступны год.\nЗа рождение – консультации в поликлинике провели специалисты областного клинического перинатального центра\nУмные часы Amazfit GTS – теперь в МТС\nФарбы жыцця Людмілы Пратаковіч


Канвертаваць Саламонавы Астравы даляраў (SBD) і Unobtaniums (UNO) : Калькулятар абменнага курсу\nДаляр Саламонавых выспаў (SBD) і Unobtanium (UNO) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Даляр Саламонавых выспаў і Unobtanium пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 31 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Даляр Саламонавых выспаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Unobtanium валюты па змаўчанні. Націсніце на Unobtaniums або Саламонавы Астравы даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Саламонавых выспаў гэта валюта, у Саламонавы Астравы (SB, SLB). The Unobtanium гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал SBD можа быць запісаная SI$. Сімвал UNO можа быць запісаная UNO. Даляр Саламонавых выспаў дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Саламонавых выспаў Апошняе абнаўленне 31 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Unobtanium Апошняе абнаўленне 31 сакавік 2020 ад coinmarketcap.com. SBD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. UNO каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Catholic.by - Адвэнтавыя анлайн-рэкалекцыі. Новы пачатак з Янам Хрысціцелем\n01.12.2019 08:00 Пераклад і адаптацыя: Тэрэса Клімовіч / Catholic.by\nРАЗВАЖАННЕ 1. НОВЫ ПАЧАТАК З ЯНАМ ХРЫСЦІЦЕЛЕМ\nНа пачатку кожнага малітоўнага разважання мы прапануем прысвяціць крыху часу падрыхтоўцы, каб унутраны спакой дапамог вам глыбей увайсці ў малітву. Сёння такім практыкаваннем стане ўвага да дыхання. Паслухайце хвіліну-другую гук свайго дыхання, ягоны рытм.\nНяма патрэбы змяняць хуткасць. Адзначце, як паветра напаўняе лёгкія, прыносячы жыццё ўсяму целу, і як пакідае яго праз ноздры.\nУдыхніце Божую любоў да вас, а выдыхаючы, аддайце Богу ўсё, чым хочаце падзяліцца з Ім, або тое, што хацелі б адпусціць і даверыць Богу.\nЗрабіце такі ўдых-выдых тры разы.\nЯн Хрысціцель быў «голасам у пустыні». Пастарайцеся правесці ў спакоі гэты час малітвы, каб пачуць голас прарока ў сваёй уласнай «пустыні».\n«Святы Ян Хрысціцель і фарысеі». Мастак Джэймс Цісо / wikimedia.org\n„Падрыхтуйце дарогу Пану,\nпростымі рабіце сцежкі Яму!“».\nСам жа Ян меў адзенне з вярблюджай воўны і скураны пояс на сцёгнах сваіх; а ежай яму была саранча ды дзікі мёд. Тады выходзілі да яго Ерузалем і ўся Юдэя, і ўсе ваколіцы Ярдана і прымалі хрост ад яго ў рацэ Ярдан, вызнаючы грахі свае. Убачыўшы многіх фарысеяў і садукеяў, якія прыходзілі да яго хрысціцца, ён сказаў ім: «Племя змяінае, хто навучыў вас уцякаць ад будучага гневу? Прынясіце ж годны плён пакаяння і не думайце казаць сабе: «Маем Абрагама за бацьку», бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых абудзіць дзяцей Абрагаму. Ужо сякера прыкладзена да карэння дрэў. Таму кожнае дрэва, якое не дае добрага плоду, будзе ссечана і кінута ў агонь. Я вас хрышчу вадою дзеля пакаяння, але той, хто ідзе за мною, мацнейшы за мяне, і я няварты несці сандалі Ягоныя. Ён вас будзе хрысціць Духам Святым і агнём. Лапата Яго ў руцэ Ягонай, і Ён ачысціць гумно сваё і збярэ пшаніцу сваю ў засекі, а мякіну спаліць агнём непагасным».\n«Ужо сякера прыкладзена да карэння дрэў». Ікона / miloserdie.ru\nЯн Хрысціцель — незвычайны чалавек. З першага погляду, пэўныя рысы ў ім могуць падацца непрывабнымі і нават адштурхнуць нас.\nЧалавек, які гэтак апранаецца, выбірае такую дзіўную ежу, магчыма, не выглядае той асобай, з якой хацелася б праводзіць час.\nТым не менш незвычайныя паводзіны характэрныя для вялікіх прарокаў; побач з імі нязручна, яны могуць, як землятрус, прайсціся па нашым звыклым светапоглядзе, яны прымушаюць сутыкнуцца тварам у твар з тымі праявамі нас саміх, якія мы хацелі б ігнараваць далей. Менавіта аб гэтым прамаўляў Ян, заклікаючы да навяртання. «Кайцеся!», «Прынясіце годны плён пакаяння!»\nПісьменнік і настаўнік Рычард Рор OFM (Richard Rohr) тлумачыць, што слова, якое звычайна перакладаецца як «пакаянне», у грэцкай мове (метаноя) адзначае «разварот розуму» або «перамена».\nЯн заклікае нас змяніць спосаб бачання сябе і свету. Ён хоча, каб сябе і свет мы бачылі ў праўдзе, як на самай справе ёсць, а не так, як здаецца і як бы нам хацелася.\nІ ён прагне гэтага па вельмі добрай прычыне: бо «наблізілася Валадарства Нябеснае». Бог вось-вось прыйдзе і стане жыць сярод нас, як чалавек, як адзін з нас.\nБог паказвае нам, што нашыя чалавечыя целы і душы, хоць і недасканалыя, Ён любіць да такой ступені, што рады падзяліць іх, прыняць на Сябе. Бог прагне, каб мы бачылі рэчаіснасць так, як Ён.\nПазней Езус не раз будзе спрабаваць змяніць спосаб бачання людзей.\nЁн будзе казаць нам між іншым, што Бог, як бацька марнатраўнага сына, не прамовіўшы ніводнага слова абвінавачвання, хоча толькі святкаваць вяртанне дзіцяці: Ён любіць гэтае дзіця ва ўсім яго бязладдзі і няўдаласці, Ён перапоўнены радасцю, што дзіця зноў пераступае парог бацькоўскага дому.\nАб якім новым пачатку ў маім жыцці я задумваюся падчас сённяшняй малітвы? Пастараюся быць шчырым з самім сабой. Ці ёсць ува мне рэчы, з якімі я баюся сутыкнуцца? Што гэта? Шкодныя звычкі, залежнасці, нездаровыя — або, як цяпер кажуць, «таксічныя» — адносіны? З тым, што бачу ў сабе, звяртаюся да Бога, які мяне любіць, хоць ведае маё нутро лепш, чым я сам. Прашу Езуса дапамагчы мне сустрэцца з маімі цяжкасцямі і заганамі; з усім тым, што патрабуе Ягонага святла.\nПэўны час я прысвячу людзям з майго блізкага атачэння — родным і сябрам. Ці новыя пачынанні маглі б закрануць адносіны з імі? Што насамрэч патрабуе зменаў, развароту розуму, каб я паглядзеў іншымі вачыма на ўсё, што адбываецца? Тых, каго я люблю, з кім жыццё сплецена вельмі шчыльна, я прыношу ў святую прастору перад Богам. Гавару з Ім пра мае адносіны, пра рэчы, якія я магу змяніць, і пра тыя аспекты, дзе я адчуваю сябе бяссільным штосьці зрабіць. Часам новы пачатак у адносінах азначае простае ўсведамленне і прыняцце рэальнасці, што я не магу змяніць іншую асобу.\nІлюстрацыйная выява: tadamichi / iStock\nАбноўлена 20.12.2019 23:28


Культура - Плаці грошы — будзе выезд харошы!\nЛідар фольк-гурта “Ветах”, загадчык кафедры этналогіі і фальклору Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Вячаслаў Калацэй прыгадаў, што за кошт арганізатараў ягоны калектыў выязджаў за мяжу вельмі рэдка.\n— У асноўным дабіраемся да замежжа за ўласны кошт, — адзначыў Вячаслаў Калацэй. — Або з дапамогай новай сістэмы па зборы грошай — краўндфандынгу. Такімі спосабамі наведалі апошнім часам фальклорныя фэсты ў Эстоніі, Швецыі, Літве.\nДаўно не ездзіў за мяжу за кошт арганізатараў і мастацкі кіраўнік народнага ансамбля “Вязанка” з сельскага Дома культуры аграгарадка Вяззе Асіповіцкага раёна Мікалай Забаўскі.\n— Апошнім часам увогуле нікуды не ездзім — не стае фінансаў, — кажа суразмоўца. — Адно што прыгадалася: у 2013 годзе запрасілі выступіць ва Украіне, дык жыллё і харчаванне аплачвалі гаспадары, а мы за кошт тых канцэртаў, што далі ў суседняй краіне, прафінансавалі свае выдаткі на дарогу.\nЯк кажа Мікалай Забаўскі, цяпер калектыў атрымлівае вельмі шмат прапаноў па гастролях за мяжой, але арганізатары фальклорных імпрэз могуць прадаставіць артыстам хіба што бясплатныя візы. Усе астатнія выдаткі павінен несці сам калектыў. Таму, натуральна, у звязку з гэтым “Вязанка” нікуды і не едзе.\n— Ды і пра якія гастролі можна казаць, — адзначыў мастацкі кіраўнік ансамбля, — калі мы за свае грошы купляем лён, ніткі-мулінэ, воўну і самі сабе касцюмы шыем? Пагадзіцеся, не да замежных гастроляў…\nПра складанасць атрымання грошай казалі мне і іншыя кіраўнікі фальклорных калектываў, да якіх я звяртаўся ўжо сам, каб удакладніць, так бы мовіць, агульную тэндэнцыю ў гэтай справе. Да слова, пра праблемы з выездамі калектываў за мяжу ведаюць і ў абласных метадычных цэнтрах.\n— Так, у рэдкіх выпадках раённыя ўлады дапамагаюць артыстам: напрыклад, даюць транспарт ці выдаткоўваюць грошы на паліва, — адзначыла вядучы метадыст па фальклоры Мінскага абласнога цэнтра народнай творчасці Настасся Комлік-Ямаціна. — Але, наколькі мне вядома, у асноўным калектывы едуць за свае грошы ці шукаюць спонсараў. Напрыклад, прыгадваю выпадак з ансамблем у адным з раёнаў, які ездзіў у Швейцарыю за свой кошт: яны ладзілі канцэрт для беларусаў.\nЯк кажа суразмоўца, з прычыны адсутнасці фінансавання многія платныя фальклорныя імпрэзы адбываюцца без удзелу айчынных калектываў.\n— Праўда, бываюць выпадкі, калі арганізатары ўжо ведаюць калектыў, напрыклад, бачылі яго раней, тады клічуць артыстаў за кошт боку, які запрашае, або дапамагаюць з транспартнымі выдаткамі, — кажа Настасся Комлік-Ямаціна. — Вось прыкладна год таму некалькі беларускіх артыстак пад патранажам Ларысы Рыжковай, якая з’яўляецца кіраўніком узорнага дзіцячага калектыву “Калыханка”, каб патрапіць на V Міжнародны фальклорны фестываль “Танцы вышэй за Эльбрус”, ехалі да Масквы за свой кошт, а ўжо там іх сустрэлі арганізатары і завезлі на сам фэст у Кабардына-Балкарыю — у горад Нальчык. Але ж менавіта з грашовай прычыны большая частка нашых выдатных калектываў фактычна застаецца невядомай за межамі сваіх раёнаў, а ўжо пра замежжа і казаць не варта.\nНатуральна, замежнымі гастролямі аўтэнтычныя бабулі і дзядулі або іхнія пераймальнікі больш маладога веку падвышаюць імідж нашай краіны і прапагандуюць айчынную культуру далёка за межамі Беларусі. Ды, на жаль, сённяшняя эканамічная сітуацыя сапраўды не заўсёды дазваляе мясцовым уладам і арганізацыям выдаткоўваць грошы на выезды. Выйсце тут, мабыць, у краўндфандынгу або ў пошуку спонсараў ці знаёмых за мяжой, якія ведаюць пра пэўны калектыў, яго ўзровень.


Тым не менш, аб'яднальным плата счытвальнік адбіткаў пальцаў будзе Xiaomi Мы 9-ан?\nУ апошнія дні, вялікая частка чутак атачылі новы флагман Xiaomi.\nНа падставе фатаграфіі, здавалася, каб атрымаць тэлефонны фронт пад счытвальнікам адбіткаў пальцаў шкла, але гэта апошні час карціна не будзе нададзена такім чынам. У гэтым фота дэманстрацыйнага прылады была па сутнасці ўся паверхня вечка, якая хавае дэталі цікаўных вачэй, але гэта будзе відавочна, што ў цэнтры задняй часткі вялікага адтуліны не можа быць іншым, чым сканер адбіткаў пальцаў.\nГэта, верагодна, азначае, што 9 будзе некалькі варыянтаў на рынак, таму цалкам верагодна, што толькі новы правадыр або Pro версіі будзе тое, што сканар знаходзіцца пад шклом, у той час як больш танныя версіі будуць працягваць выкарыстоўваць аб'ядноўчая рашэнне. Што абавязкова тры камеры, можна ўбачыць у гэтай карціне, якая, у сваю чарзе пытання, што пекла ёсць два маленькіх lyukacska бачнага ў правым верхнім куце. Мы з нецярпеннем чакаем tippeiteket!


Галоўная ➠ Сакрэтная ➠ Працоуных мігрантау прымусяць здаваць экзамены па гісторыі Расіі і асновах заканадауства\nДля спартсменаў, артыстаў і топ-мэнэджараў зробяць выключэнне.\nЗ 1 студзеня 2015 года ў Расіі плануецца павялічыць колькасць экзаменаў для мігрантаў, якія прыязджаюць на працу з суседніх краін. Да ўжо існуючых іспытаў па рускай мове дададуцца тэсты па гісторыі Расіі і асновах заканадаўства, паведамляе ВВС. Законапраект, які разглядае ў першым чытанні Дзярждума, прадугледжвае, што без здачы экзаменаў прыезджым будзе немагчыма атрымаць дазвол на працу ў РФ. Пры гэтым тэсты будуць платнымі, кошт іх складзе каля 5 тысяч рублёў. Сертыфікат, атрыманы мігрантам, будзе дзейнічаць у плыні пяці гадоў.\nУ Дзярждуме тлумачаць, што гэта новаўвядзенне закране ў першую чаргу тых прыезджых, якія плануюць працаваць у сферы ЖКГ, гандлю і сацыяльнага абслугоўвання. А вось высокакваліфікаваных мігрантаў паводле новага законапраекта гэтае правіла не закране. Акрамя гэтага, выключэнні могуць быць зробленыя для артыстаў, спартсменаў і топ-мэнэджараў буйных кампаній.\nУ Дзярждуме падкрэслілі, што неабходнасць гэтага законапраекта выкліканая імкненнем не дапусціць сацыяльнай напружанасці ў грамадстве. На думку дэпутатаў, самі мігранты павінны быць зацікаўленыя ў тым, каб ведаць мову, гісторыю і законы краіны, у якую яны прыязджаюць.\nНовасібірскія кінатэатры пакараныя за прапаганду наркотыкау у Вауку з Уолл-стрыт\nУ Варонежскай вобласці даішнікі злавілі жыхара Падмаскоуя, які перавозіу гашыш


19 чэрвеня адбылася цырымонія ўручэння Прэміі імя Алеся Адамовіча за 2021 год – Беларускi ПЭН\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » 19 чэрвеня адбылася цырымонія ўручэння Прэміі імя Алеся Адамовіча за 2021 год\n19 чэрвеня адбылася цырымонія ўручэння Прэміі імя Алеся Адамовіча за 2021 год\n19 чэрвеня ў Варшаве адбылася цырымонія ўганаравання лаўрэатаў Прэміі імя Алеся Адамовіча за 2021 год.\nСёлета журы абрала чатырох пераможцаў: газету “Новы час” і яе рэдактарку Аксану Колб – за шматгадовую ўвагу да тэмаў культуры, гісторыі, правоў чалавека; за магчымасць для беларускіх палітвязняў атрымліваць папяровую версію газеты ў час, калі незалежнай прэсы ў друкаваным выглядзе ў Беларусі ўжо не засталося; кнігу «(Не)расстраляныя» (укладальнікі Сяргей Будкін, Віктар Жыбуль) – за вяртанне імёнаў і твораў рэпрэсаваных дзеячоў беларускай культуры; Дзмітрыя Строцава і яго кнігу “Беларусь перакуленая” (Дмитрий Строцев. Беларусь опрокинута) – за моцны паэтычны дакумент 2020 году і праўдзівае сведчанне аб пратэстах і салідарнасці, нянавісці і любові, аб роспачы і перамозе; Вольгу Шпарагу і яе кнігу “У рэвалюцыі жаночы твар. Выпадак Беларусі” (Ольга Шпарага. У революции женское лицо. Случай Беларуси) – за аўтарскае эсэ пра ролю жанчын у беларускіх пратэстах, эмансіпацыю ўсіх слаёў грамадства і сястрынства ў турме.\n“Для мяне вялікі гонар быць разам з Алесем Бяляцкім, Валянцінам Акудовічам, Настай Захарэвіч, Ірынай Раманавай – тымі, хто атрымліваў гэту прэмію. Я лічу, што слова “салідарнасць” – гэта галоўнае слова і яно павінна нас аб’ядноўваць, яно павінна заставацца галоўным словам. Я па-ранейшаму веру ў нашае грамадства і мая кніга пра гэтую веру, пра тое, як мы будавалі салідарнасць у 2020 годзе. Мы не павінны адмаўляцца ад таго, што мы перажылі ў 2020 у тым ліку таму, што нашыя шаноўныя паплечніцы і паплечнікі застаюцца ў турмах і я думаю, што гэтая імпрэза адбываецца таксама дзякуючы ім”.\n“Я вельмі здзіўлены і крануты тым, што мой паэтычны дзённік, мой паэтычны рэпартаж так пачуты, бо мая кніга гэта зборнік вершаў. <...> Мне важна сказаць, пра што я сведчыў: з аднаго боку – гэта было ўзрушэнне і перажыванне гвалту, звернутага да цэлага грамадства, а з другога боку – перажыванне неверагоднага шчасця ад таго, што на тваіх вачах нараджаецца новая Беларусь”.\n“Для мяне было вельмі нечакана атрымаць прэмію, але разам з тым я ганаруся, што наша рэдакцыя, “Новы час”, абраныя лаўрэатамі. Гэта вялікі гонар. <...> Спадзяюся, будуць іншыя часы, іншыя прэміі, будзем усе разам сустракацца, абдымацца, віншаваць адзін аднаго – дома. <...> Наколькі важна кожнаму з нас ведаць, чуць, адчуваць, што твая праца камусьці трэба. І сёння я думаю, што ўся рэдакцыя “Новага часа” адчула, наколькі запатрабаваная наша праца і колькі яшчэ працы наперадзе”.\n“Гэта не памінальная справа, гэта не пра трагічнасць, гэта пра жыццё і любой. Мы хацелі ўшанаваць творцаў не за тое, што іх забілі, а за тое, што яны зрабілі цягам свайго жыцця; прыняць іх у сваім часе, паспрабаваць распавесці пра іх на новы лад. Кніга і праект пачыналіся з неперажытай траўмы, якую атрымала наша грамадства 85 год таму. <...> Тады, на пачатку рэалізацыі, у 2017-2018, было цяжка ўявіць, што праз уласны досвед, у рэальнасці давядзецца перажываць нешта падобнае. <...> Разам з тым я веру, што ўсё адно будуць іншыя часы, светлыя, і гэтую прэмію я б хацеў прысвяціць палітычным вязням”.\nПрэмія імя Алеся Адамовіча была заснаваная Беларускім ПЭН-цэнтрам і мас-медыя ў студзені 1995 года, праз год пасля смерці пісьменніка, грамадскага дзеяча і аднаго з заснавальнікаў Беларускага ПЭН-цэнтра Алеся Адамовіча. Мэтамі прэміі з’яўляюцца ушанаванне памяці Алеся Адамовіча і вылучэнне найлепшых публіцыстычных твораў, прысвечаных актуальным праблемам сучаснасці.\nТэгi: Прэмія Адамовіча


З 9 па 15 ліпеня ў ходзе СП “Мак” на прысядзібных участках знішчана адпаведна 0,5 і 4,1 кг дзікарослых маку і канопляў; 7 чалавек прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці. Паступіла паведамленне аб тым, што паблізу п. Сасновы выкапана з зямлі і выкрадзена 252 м кабелю ТМБ-4. З кватэры пенсіянеркі зніклі залатыя вырабы коштам 1008 руб. 12 чысла ў бальніцу дастаўлены 2 нецвярозыя непрацуючыя асіпаўчаніна, якія нанеслі адзін аднаму цялесныя пашкоджанні нажом падчас бойкі.\nКрымінальная справа ўзбуджана па факце крадзяжу з не абсталяванага ахоўнай сігналізацыяй аўтамабіля, 3 — у дачыненні да раней судзімага 20-гадовага асіпаўчаніна, які ўцягнуў непаўналетняга ў здзяйсненне падобных крадзяжоў.\nЖыхар Расіі 10 чысла ў в. Чучча пагражаў забойствам нажом пенсіянерцы з Ялізава.\nНепрацуючы раней судзімы жыхар Глуска ў кватэры па вул. Сумчанкі парэзаў нажом свайго земляка.\n13 ліпеня ў 16 гадзін у кватэры дома па вул. Чарняхоўскага знойдзены труп 51-гадовай гаспадыні, смерць якой, згодна з экспертызай, наступіла ў выніку атрыманых цялесных пашкоджанняў. Следча-аператыўнай групай устаноўлена, што 6 чысла падчас сваркі пасля сумеснага распіцця алкаголю да-дзеныя пашкоджанні прычыніў жанчыне 29-гадовы несудзімы асіпаўчанін. Ён затрыманы, узбуджана крымінальная справа.\nАдбылося 2 ДТЗ. Папярэджана 58 парушэнняў ПДР, прыцягнуты да адказнасці 6 “бяспраўнікаў”, 16 пешаходаў і веласіпедыстаў. Падчас прафілактычнай акцыі “Дзіця — галоўны пасажыр!” пакарана 15 вадзіцеляў, якія перавозілі дзяцей без выкарыстання рамянёў бяспекi і дзіцячых утрымліваючых сістэм.\nСкладзены пратакол за парушэнне правілаў рыбалоўства, 3 — лесакарыстання.\nПредыдущая статьяКультурная падзея ў Асіповічах\nСледующая статьяВИКТОРИЯ — ОСИПОВИЧИ — 0:3 (0:1)


Да Севярынца прыехалі з прысмакамі і кнігамі\nhttps://spring96.org/be/news/52170 2012 2012-05-04T09:57:53+0300 2012-05-04T09:57:53+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/baran-seviarunec.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nБаранавіцкія грамадскія актывісты Анжаліка Камбалава, Таццяна Малашчанка, Галіна Ярашэвіч і Віктар Сырыца 3 траўня наведалі вёску Куплін Пружанскага раёна, дзе адбывае пакаранне ў выглядзе “хіміі” сустаршыня Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Павел Севярынец. Сустрэча адбылася а 18 гадзіне, калі Павел заканчвае працу на мясцовым прыватным прадпрыемстве і да 20 гадзінаў вечара мае вольны час.\nПасля абавязковай рэгістрацыі госці паразмаўлялі з палітвязнем за кубачкам гарбаты ў альтанцы, якая месціцца ля будынка камендатуры. Па словах Віктара Сырыцы, Павел выглядае добра, бадзёры, шмат апавядаў пра сваю працу, стасуткі з іншымі асуджанымі і адміністрацыяй. Вельмі эмацыйна і натхнёна гаварыў пра гісторыю Купліна і знакамітых асобаў мясцовага краю. Госці пажадалі Паўлу Севярынцу найхутчэйшай свабоды і падаравалі вязню беларускага сала з цыбуляю і баранавіцкіх прысмакаў. Але найбольш Павал ўзрадаваўся прывезеным кнігам, бо паралельна з’яўляецца яшчэ і загадчыкам бібліятэкі ў камендатуры.\n04.05.2012 Тэгі: палітвязьні, умовы ўтрыманьня


Уключыце уяўленняў чытача Фотаздымак Манрэаль Фестываль феерверкаў\nПакуль не апублікавана by Tina Isa, Writer\nДасведчаныя гэта і ёсць, чым падзяліцца? Дасведчаны нешта падобнае ў іншым месцы? Гледзячы на кансультацыі ці спадарожнікаў? Выкарыстоўвайце гэтае месца пакінуць свой след. Нашы аўтары і рэдактары з'яўляюцца больш шчаслівымі, каб дапамагчы адказаць на вашыя пытанні. "Не мара вашай жыцця Жыві сваёй марай."\tАб


Педагагічныя гарызонты Андрэя Даніленкі | Настаўніцкая газета\n27.10.2020 27.10.2020 - 12:20Адукацыйная прастора\nДля настаўніка матэматыкі сярэдняй школы № 10 Слоніма Гродзенскай вобласці Андрэя Аляксандравіча Даніленкі гэты навучальны год — трэці ў яго педагагічнай дзейнасці. За гэты час ён паспеў цвёрда пераканацца, што займаецца сваёй справай і хоча не толькі выкладаць, але і абавязкова быць класным кіраўніком. Цікава аказалася паспрабаваць сябе і ў ролі стваральніка персанальнага блога маладога настаўніка.\nАндрэй Аляксандравіч рады, што знайшоў свой прафесійны шлях і зараз працуе на малой радзіме. Ён нарадзіўся і вырас у Слоніме, невялікім гарадку на беразе ракі Шчара. Скончыў сярэднюю школу № 8. Над выбарам будучай прафесіі пачаў сур’ёзна задумвацца ў 9 класе. І ўжо тады зразумеў: яму хочацца выкладаць любімую матэматыку, тым больш што з дзецьмі ён заўсёды хутка знаходзіў агульную мову. Разабрацца ў сабе і прыняць такое рашэнне ўва многім дапамаглі заняткі з малодшай сястрой: яна пастаянна прасіла брата растлумачыць тую ці іншую тэму школьнага курса матэматыкі. І ў выніку гэта пайшло на карысць абаім.\n— Свой выбар я спыніў на факультэце матэматыкі і інфарматыкі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы, — узгадвае А.А.Даніленка. — Да паступлення рыхтаваўся старанна: займаўся і з рэпетытарам, і самастойна. Вельмі хацелася, каб усё склалася так, як задумана. Да таго ж я разумеў: вывучаць у вышэйшай навучальнай установе матэматыку і інфарматыку будзе няпроста, таму трэба, каб адразу была добрая база.\nНамаганні маладога чалавека прынеслі свой плён: як і хацеў, ён стаў студэнтам выбранага ўніверсітэта. Пяць студэнцкіх гадоў праляцелі вельмі хутка. У ролі настаўніка Андрэй Аляксандравіч Даніленка пераступіў парог сярэдняй школы № 10 роднага Слоніма. Узрадавала і супакоіла тое, што вялікі і дружны педагагічны калектыў добра прыняў новага маладога настаўніка.\nАндрэй Аляксандравіч з цікавасцю стаў наведваць заняткі ў раённай шоле маладога педагога. Кожны раз мерапрыемствы праходзілі ў розных установах адукацыі раёна. Гэта дапамагло наладзіць кантакт з калегамі, якія таксама нядаўна прыйшлі ў прафесію. На адкрытых уроках, якія праводзілі вопытныя настаўнікі, можна было ўзяць сабе на заметку цікавыя педагагічныя знаходкі і падыходы.\n— Акрамя таго, у нашай установе адукацыі працуе школа маладога настаўніка, якой кіруе намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Святлана Сцяпанаўна Юшкевіч, — расказвае А.А.Даніленка. — Для мяне ўдзел у ёй таксама стаў важнай практычнай дапамогай. Спецыяльна для маладых педагогаў тут ладзяцца адкрытыя вучэбныя заняткі, практыкумы, майстар-класы, пазнавальныя квест-гульні… Аказваюцца індывідуальныя кансультацыі.\nАндрэй Аляксандравіч знайшоў карысную для яго як навічка ў прафесіі інфармацыю на сайце сваёй установы адукацыі, дзе створана тэматычная старонка “Маладым спецыялістам”. Гэта вельмі зручна, у адкрытым доступе месцяцца матэрыялы ў дапамогу па праектаванні ўрока, напісанні плана-канспекта. Даволі часта пры падрыхтоўцы да ўрокаў і факультатываў А.А.Даніленка звяртаецца і да матэрыялаў школьнага віртуальнага метадычнага кабінета, каб выкарыстаць прафесійныя знаходкі сваіх калег. Так з цягам часу малады настаўнік набіраецца вопыту і адчувае сябе больш упэўнена.\n— Маім настаўнікам у школе стала Надзея Паўлаўна Вагура, — гаворыць Андрэй Аляксандравіч. — У яе вялікі вопыт па выкладанні матэматыкі, з любым пытаннем я смела магу да яе звярнуцца. Мае ўрокі наведвалі настаўнік, дырэктар, намеснік дырэктара. Безумоўна, гэта выклікае хваляванне і кожны раз становіцца для мяне пэўным экзаменам. Хочацца правесці ўсё на ўзроўні, бездакорна, аднак вопыту пакуль не так шмат. Пасля такіх урокаў мне абавязкова даюць рэкамендацыі, адзначаюць моцныя і слабыя бакі. Гэта каштоўна, бо дапамагае развівацца.\nВажным, новым вопытам для А.А.Даніленкі стаў удзел у завочным туры конкурсу маладых спецыялістаў устаноў адукацыі, арганізацый і прадпрыемстваў Слонімскага раёна “Малады спецыяліст XXI стагоддзя”. Гэта дазволіла асэнсаваць свой няхай і невялікі вопыт, канкрэтызаваць мэты на будучыню, сур’ёзна падумаць аб тым, якім настаўнікам хочацца стаць.\nАндрэй Аляксандравіч не ўяўляе, як настаўнік можа абысціся без інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій. Яму вельмі дапамагае тое, што ва ўніверсітэце вывучаў яшчэ і інфарматыку. Гэтыя веды выручаюць пры падрыхтоўцы вучэбных, факультатыўных і пазакласных заняткаў. А.А.Даніленка зрабіў персанальны блог маладога настаўніка матэматыкі і інфарматыкі і назваў яго “Педагагічныя гарызонты”. Значная частка матэрыялу, які тут размешчаны, носіць практыка-арыентаваны характар і можа быць выкарыстана настаўнікамі пры арганізацыі работы вучняў на ўроках і факультатывах, пазакласных занятках, пры планаванні работы з высокаматываванымі і адоранымі дзецьмі.\nДля Андрэя Аляксандравіча блог стаў справай, якая зацікавіла і дала новы стымул для развіцця, тут назапашваюцца ўласныя напрацоўкі. У маі мінулага года свой блогерскі вопыт малады педагог прадставіў на Рэспубліканскім фестывалі педагагічных ідэй з міжнародным удзелам “Прызванне — педагог”, які ладзіў Гродзенскі абласны інстытут развіцця адукацыі. Было прыемна, што блог атрымаў станоўчую ацэнку.\nМалады настаўнік упэўнены, што знаходзіцца на сваім месцы, яму падабаецца працаваць з дзецьмі. Галоўны сэнс сваёй работы бачыць у тым, каб дапамагчы вучням стаць сапраўднымі людзьмі, адукаванымі і дасведчанымі. Сваю дзейнасцю ў школе А.А.Даніленка не ўяўляе без класнага кіраўніцтва. У мінулым навучальным годзе стаў класным кіраўніком 5 класа. Нават не чакаў, што гэтая справа так прыйдзецца па душы. Імкнецца арганізоўваць пазакласныя мерапрыемствы так, каб дзецям было цікава, каб яны атрымалі зарад энергіі і радасці, задумаліся аб нечым важным. Яго шасцікласнікі таксама робяць жыццё свайго класнага кіраўніка больш яркім, напоўненым разнастайнымі цікавымі падзеямі, і натхняюць на тое, каб развівацца ў сваёй справе і стаць прафесіяналам як настаўнік-прадметнік і класны кіраўнік. На меншае ён не згодзен.


Марына + Юра = балет | Сайт Дениса Мартиновича\nМарына + Юра = балет\n29.06.2011 denis86\tКомментарии (2)\n78-ы сезон у Нацыянальным акадэмічным тэатры оперы і балета Рэспублікі Беларусь завершаны. Час падводзіць вынікі. На маю думку, адной з самых яркіх падзей ў балеце стаў творчы вечар надзвычай яркіх і харызматычных салістаў Марыны Вежнавец і Юрыя Кавалёва.\nМарына Вежнавец (Кітры) і Юрый Кавалёў (Базіль) у балеце «Дон Кіхот»\nТворчыя вечары, на жаль, надзвычай рэдкая з’ява ў айчынным балетным тэатры. Дастаткова сказаць, што за апошняе дзесяцігоддзе балетаманы станавіліся сведкамі ўсяго дзвюх падзей такога кшталту: урачыстасцей, прысвечаных 60-годдзю з дня нараджэння харэографа Валянціна Елізар’ева, і вечара дуэта Юліі Дзятко і Канстанціна Кузняцова. Заўважу, абодва праекты былі ажыццёўлены на сцэне Палаца Рэспублікі. Такім чынам, гледачы сталі сведкамі першага балетнага творчага вечара на сцэне тэатра пасля яго рэканструкцыі.\nДзейныя асобы і героі танцавальнага свята абраныя невыпадкова. Марына Вежнавец, вучаніца народнай артысткі Беларусі Ірыны Савельевай, была прынята ў трупу тэатра яшчэ ў 1997-м. Засвоіўшы школу кардэбалету, яна спярша танцавала інфернальных, ракавых, загадкавых гераінь (Зарэма ў «Бахчысарайскім фантане», лэдзі Макбет у аднайменным балеце, Ганна Багранародная ў «Рагнедзе»). У сярэдзіне 2000-х балерыне пачалі даручаць сур’ёзныя і рознабаковыя партыі. Літаральна за некалькі сезонаў яна выканала ролі Гамзаці і Нікіі («Баядэрка»), Адэты-Адыліі («Лебядзінае возера»), Кітры («Дон Кіхот»), Дзяўчыны («Балеро»), Рагнеды і Эсмеральды ў аднайменных пастаноўках, Дзяўчыны-абранніцы («Вясна свяшчэнная») і ператварылася ў адну з вядучых балерын трупы.\nЮрый Кавалёў прыйшоў у тэатр пазней, у 2003-м, і ўспрымаўся найперш як абаяльны характарны артыст — Базіль і Эспада («Дон Кіхот»), Абат («Карміна Бурана»), Драсельмеер («Шчаўкунок»). Хапала ў яго рэпертуары і так званых «адмоўных» персанажаў: Тыбальд у «Рамэа і Джульеце», Ротбард у «Лебядзіным возеры», Філіп у «Легендзе аб Уленшпігелі», Ганс у «Жызэлі», Крас у «Спартаку». Але ўжо тады яго героі сваёй арыгінальнасцю і нестандартнасцю стваралі цудоўны кантраст «балетным прынцам». А сам Кавалёў паўставаў як танцоўшчык іранічна-інтэлектуальнага плана.\nСезон 2008—2009 гадоў Вежнавец і Кавалёў правялі ў трупе Пецярбургскага балета Канстанціна Тачкіна. Рэпертуар калектыву складаўся выключна з класікі, што абумовіла творчае развіццё дуэта менавіта ў гэтым накірунку. Плён працы стаў бачны пасля вяртання ў Мінск. Абое артысты хутка вярнулі сабе становішча ў трупе і раней засвоены рэпертуар. Да партый Вежнавец дадалася Аўрора ў «Спячай прыгажуні», выкананая ў лепшых класічных традыцыях. Цяпер Марына і Юрый танцуюць вядучыя партыі ў большасці спектакляў тэатра, прычым як класічнай, так і сучаснай харэаграфіі. Зоркі першай велічыні на айчынным харэаграфічным небасхіле, яны даўно маюць права на прызнанне, адэкватнае іх таленту. Думаецца, што іх сумесны творчы вечар стаў адной з належных праяў павагі тэатра да сваіх салістаў.\nПраект меў тры часткі. У першай быў прадстаўлены шэдэўр рамантычнай харэаграфіі — 2-ая дзея з балета «Жызэль».\nМарына Вежнавец у партыі Жызэлі\nПрызнацца, да пачатку вечара я сумняваўся: ці мэтазгодны такі ўступ? Бо фармат вечарыны прадугледжвае лаканічнасць нумароў і іх змену, гэта забяспечвае разнастайнасць і гарантуе ўвагу публікі. Праўда, выклікала цікавасць тое, што Вежнавец і Кавалёў упершыню выконвалі партыі галоўных герояў у «Жызэлі» (раней яны ўвасаблялі Мірту і Ганса, персанажаў другога плана). Але мае сумненні аказаліся беспадстаўнымі.\nУ беларускай трупе менавіта Марына і Юрый найбольш ярка прадстаўляюць сучасную харэаграфію, бо яны не толькі танцоўшчыкі, але і артысты. А значыць валодаюць унікальнай здольнасцю «прапусціць» партыю праз сябе і прапанаваць арыгінальную трактоўку. Істотна, што праца над вобразам ідзе на рэпетыцыях, а не на сцэне. Таму падчас першага выканання гледачы ўбачылі мастацкі вынік — цэласныя вобразы, а не проста правільна ўзноўленую паслядоўнасць рухаў (як надараецца ў некаторых маладых танцоўшчыкаў). Складвалася ўражанне, што Вежнавец і Кавалёў танцуюць «Жызэль» шмат гадоў. Віліса ў выкананні Марыны паўставала паветранай незямной істотай — настолькі празрыстымі і бязважкімі здаваліся рухі гераіні. Што датычыцца Кавалёва, дык у яго рэпертуары ўжо даўно прысутнічала партыя паэта Грэнгуара («Эсмеральда»). Але калі той кранаў сваёй наіўнасцю і чысцінёй, дык Альберт выглядаў сапраўдным рамантыкам, чые мары разбілі жыццёвыя абставіны і ўласны трагічны ўчынак. Пасля «Жызэлі» робіцца відавочным: танцоўшчык мае сур’ёзны патэнцыял і здольны ўвасабляць драматычна складаныя вобразы, тым больш што партыі Салора («Баядэрка»), Прынца («Спячая прыгажуня») і Зігфрыда («Лебядзінае возера») ён ужо выконвае.\nУ другой, канцэртнай частцы праекта былі гарманічна прадстаўлены класічная і сучасная харэаграфія. Традыцыі знайшлі адлюстраванне ў фрагментах з «Лебядзінага возера», «Баядэркі», «Дон Кіхота» і «Шэхеразады». Першы выконваўся Алегам Яромкіным і Ірынай Калеснікавай, прыма-балерынай Пецярбургскага балета Канстанціна Тачкіна, другі — беларускімі салістамі, у апошніх двух саліравалі Вежнавец і Кавалёў. Дуэт Залатога раба і Забеіды з балета Рымскага-Корсакава можа ўспрымацца як паўнавартасная заяўка на выкананне партый, калі «Шэхеразада» будзе пастаўлена ў Мінску. Па-дэ-дэ з «Дон Кіхота» парадавала надзвычайнай тэхнічнай віртуознасцю і нястрымным эмацыйным мажорам. (Нагадаю, восенню 2009 года наш дуэт выконваў гэты фрагмент у фінале «Канцэрта зорак Пецярбурга». Пасля канцэрта артысты Марыінкі, стоячы за кулісамі, апладзіравалі Марыне і Юру.)\nНовая харэаграфія на сцэне тэатра ў апошнія сезоны з’яўляецца нячаста, а глядацкая патрэба ў ёй адчуваецца заўсёды. Таму такую цікавасць выклікалі мініяцюры «Гісторыя кахання», «Мая вуліца» і «Леда і лебедзь» на музыку сучасных кампазітараў, пастаўленыя заслужанай артысткай Расіі Аленай Кузьміной, салісткай трупы Барыса Эйфмана. Мініяцюру «Liebeslied» (харэаграфія Дзітмара Зайферта) прадставілі Юлія Дзятко і Канстанцін Кузняцоў. Нягледзячы на тое, што артысты здолелі прапанаваць адметнае ўласнае прачытанне нумара, ён пакінуў уражанне дэжа вю, бо Раду Паклітару неаднойчы сачыняў для дуэта мініяцюры ў такой жа стылістыцы.\nКаштоўнасцю нумароў «Гісторыя кахання» і «Мая вуліца» з’явілася хутчэй не харэаграфічная навізна, а тое, што яны адкрылі герояў праекта з нязвыклага боку. У адрозненне ад пакалення папярэднікаў, Вежнавец і Кавалёў не мелі новага, спецыяльна пастаўленага для іх рэпертуару, таму ўспрымаліся як інтэрпрэтатары або харэаграфіі Елізар’ева, або класічнай спадчыны. На вечары нечакана высветлілася, што дуэт здатны ўвасобіць харэаграфію ў іншай, сучаснай стылістыцы і выглядае там абсалютна натуральна.\nБадай, найбольш яркім фрагментам другой часткі праекта сталася мініяцюра «Леда і лебедзь» у выкананні беларуса Ігара Колба, цяперашняга прэм’ера Марыінскага тэатра, і самой Алены Кузьміной. «Леда і лебедзь» — вядомы іканаграфічны сюжэт, які адлюстроўвае эратычную сцэну паміж Ледай (дарэчы, маці той самай Алены, з-за якой усчалася Траянская вайна) і Юпітэрам, што прыняў аблічча лебедзя. Сюжэт карыстаўся надзвычайнай папулярнасцю ў мастацтве італьянскага Адраджэння. Да яго звярталіся Леанарда да Вінчы, Мікеланджэла, Веранезе і Цінтарэта, пазней Поль Сезан і Сальвадор Далі. Вобразы Леды і лебедзя знайшлі сваё адлюстраванне ў творчасці Авідзія і Рансара. Алена Кузьміна прапанавала харэаграфію, эмацыйна і пачуццёва вельмі насычаную. Сачыць за яе разгортваннем было цікава і дзякуючы неверагодна экспрэсіўнай пластыцы Ігара Колба. Гэта менавіта той выпадак, калі лепшага, больш адпаведнага інтэрпрэтатара цяжка ўявіць.\nУ заключнай частцы вечарыны быў паказаны балет «Балеро» (харэаграфія Валянціна Елізар’ева), дзе Вежнавец і Кавалёў выконвалі вядучыя партыі.\nМарына Вежнавец (Дзяўчына) і Юрый Кавалёў (Юнак) у балеце «Балеро»\nКалісьці аднаактовы спектакль на музыку Марыса Равэля з’яўляўся адной з «разынак» рэпертуару. Пэўны час ён не ішоў на сцэне тэатра. Тым не менш вяртанне да яго ўспрымалася апраўданым, паколькі менавіта ў «Балеро» напоўніцу праяўляецца адчуванне партнёра, сінхроннасць у дуэце. Эфектная і эмацыйная пастаноўка стала моцным клічнікам свята.\nЦяжка пераацаніць ролю дуэта ў балетным мастацтве. У гісторыі сусветнай харэаграфіі назаўжды засталіся гарманічныя дуэты Кацярыны Максімавай і Уладзіміра Васільева, Рудольфа Нурыева і Марго Фантэйн, а ў айчынным балеце — Людмілы Бржазоўскай і Юрыя Траяна. Партыі, якія Вежнавец і Кавалёў выконвалі ў адных і тых жа спектаклях, сведчылі пра рэдкую пластычную і сэнсавую гармонію. Істотна, што Марына і Юрый — асобы з вялікім духоўным патэнцыялам, здольныя імкліва развівацца. Сёлетні вечар гэта яшчэ раз пацвердзіў.\nМарына + Юра = балет// Мастацтва. 2011. № 6.\nбалетМарина ВежновецМарына Вежнавецтворчы вечарЮрий КовалёвЮрый Кавалёў\nПредыдущая записьШахматная партыя ў тысячу гадоўСледующая записьСупрацоўніца дыскаунтэра як гераіня нашага часу\nМарына + Юра = балет: 2 комментария\nДенис! От всей души благодарю вас за эту статью!\nДаже как-то неожиданно, когда герои публикаций читают о себе. Я долго думал, попадают ли к ним материалы, или нет. Как оказалось, попадают:)


Catholic.by - Дом міласэрнасці ў Гомелі аднавіў харчаванне для бяздомных\nКаля 80 бяздомных і бедных гамяльчан прыйшлі ў панядзелак 6 мая на абед у гомельскі Дом міласэрнасці, якім апякуюцца сёстры з Ордэна Місіянерак Любові, заснаванага Маці Тэрэзай. З мінулага лета ў будынку праводзіўся капітальны рамонт, таму гарачае харчаванне сёстры часова не арганізоўвалі, але пастаянна падтрымлівалі бедных сухімі пайкамі.\nАбед для ўсіх беднякоў, праўда, пры адной умове — неабходна быць цвярозым. Дапамагалі сёстрам у гатаванні і арганізацыі абеду вернікі і замежныя госці гомельскай парафіі. Прысутны кс. Дамінік Шыманскі зачытаў Евангелле і нагадаў, што з Хрыстом магчыма ўсё: кінуць піць, знайсці працу, пачаць новае жыццё.\nРамонт у Доме міласэрнасці яшчэ працягваецца. Пасля яго заканчэння на другім паверсе будынка сёстры змогуць утрымліваць хворых бяздомных людзей.\nПакуль што парафія ў Гомелі застаецца адзінай, дзе працуюць сёстры з Ордэна Сясцёр Місіянерак Любові, заснаванага благаслаўлёнай Маці Тэрэзай з Калькуты. Сёстры займаюцца доглядам і лячэннем некалькіх дзясяткаў мужчын і жанчын, што апынуліся на вуліцы без сродкаў да існавання, падтрымліваюць іх духоўна і псіхалагічна. Дапамагаюць у гэтым і вернікі парафіі, ахвяруючы адзенне, абутак, посуд ці ежу.


Яшчэ адна беларуская IT-кампанія перавезла бізнэс у Еўропу\n22.06.2022 / 10:23\nЧарговая IT-кампанія з ПВТ — дызайн-цэнтр электронікі Promwad — перанесла цэнтр распрацоўкі з Мінска ў Вільню і перавезла туды з Беларусі большую частку супрацоўнікаў, піша dev.by.\nPromwad — дызайн-цэнтр электронікі, заснаваны беларусам Раманам Пахолкавым. Кампанія распрацоўвае электроніку для тэлевізараў, аўтамабіляў, прамысловасці. У мінскім цэнтры распрацоўкі працавалі каля ста чалавек.\n«Гісторыя Promwad пачалася ў 2004 годзе ў Беларусі. Мы сталі першай у краіне прыватнай кампаніяй, якая забяспечвала поўны цыкл распрацоўкі электронікі: ад канцэпцыі да запуску серыйнай вытворчасці. Інжынеры з Беларусі, Украіны і Расіі працавалі над праектамі для сусветных брэндаў і стваралі ўласную бізнэс-экасістэму.\nУ выніку Promwad стаў найбуйнейшым незалежным дызайн-цэнтрам электронікі ва Eсходняй Еўропе», — распавялі dev.by ў кампаніі.\nЗ 2014 года кампанія паступова пераводзіць бізнэс у ЕС.\n«Сёння Promwad — гэта па-сапраўднаму міжнародная кампанія са штаб-кватэрай у Вільні. У нас па-ранейшаму працуюць інжынеры і менеджары з Украіны, Расіі і Беларусі. Частка з іх — супрацоўнікі нашай юрыдычнай асобы ў ПВТ», — распавялі dev.by у кампаніі.\nPromwad («ПРМ Софт») па-ранейшаму знаходзіцца ў спісе рэзідэнтаў ПВТ.\nHR-дырэктар Promwad Дар'я Гора патлумачыла, чаму Promwad не плануе поўнасцю закрываць офісы ў Беларусі і Расіі: «Па-першае, у нас ёсць абавязацельствы па запушчаных праектах: мы працягваем распрацоўваць электроніку і софт па кантрактах, якія былі падпісаныя яшчэ летась. Мы шануем рэпутацыю і не можам пакінуць сваіх кліентаў на паўдарогі да запуску ўласных прадуктаў.\nПа-другое, мы будавалі гэты бізнэс і інжынерную супольнасць вакол Promwad больш за 18 гадоў. Гэта стала магчымым дзякуючы моцнай інжынернай школе ў Беларусі і мясцовым спецыялістам з унікальнымі ведамі. Мы верым, што кожны інжынер павінен мець магчымасць рэалізаваць свой патэнцыял незалежна ад таго, дзе ён жадае жыць».


Цікавая падборка матэрыялаў прысвечана знакамітым юбілярам: пра выдатнага беларускага паэта Л. Галубовіча піша Е. Лявонава ў арт. «Вершам мацуючы веру…», да юбілею доктара мастацтвазнаўства Т. Габрусь падрыхтавана інтэрв’ю «Знайсці свой шлях…», а юбіляр А. Ярашэвіч, сябра рэдкалегіі нашага часопіса, прапануе ўвазе чытачоў свой арт. «Партрэты фунтадараў», дзе апавядае пра старажытную традыцыю ахвяраванняў на святыні і асобаў, якія актыўна падтрымлівалі яе.


Дарогамі Славы. Кулямётчык і мінамётчык | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Дарогамі Славы. Кулямётчык і мінамётчык\nЗ сапраўднымі легендамі мінулай вайны Паўлам Рубісам і Віктарам Вятошкіным мне пашчасціла сустрэцца ў майскія дні восемдзесят дзявятага года. У той час Віктару Дзмітрыевічу толькі што споўнілася шэсцьдзясят чатыры гады, Павел Іванавіч быў на два гады старэйшы. Ужо адцвіталі яблыневыя сады, пачыналася бэзавая «эра»: густы водар кветак лунаў над вулкамі прыватных сядзіб. Менавіта з майскім адценнем і атрымаліся гэтыя партрэты: жыхар пасёлка Расоны Павел Рубіс застыў перад фотааб'ектывам з букецікам бэзу, а гамяльчанін Віктар Вятошкін пазіраваў пад белымі антонаўкамі. Даўно няма з намі Паўла Іванавіча, а Віктар Дзмітрыевіч пакінуў свет пяць гадоў таму, але тыя невыпадковыя сустрэчы застаюцца ў памяці, прымушаюць перабіраць фотаздымкі і перагортваць блакноты з іх ваеннымі ўспамінамі.\nНа фронце вясковыя хлопцы аказаліся пасля вызвалення Беларусі. За плячыма Паўла была ўжо партызанская барацьба, і ён лічыўся «абстраляным мальцам».\n— У палявую часць нас забралі ўтрох з аднаго партызанскага атрада, — успамінаў Павел Іванавіч свой першы бой на фронце — пад вёскай Сіроціна Шумілінскага раёна. — Страшны бой — сапраўднае баявое хрышчэнне. Аднаго таварыша параніла, другога забіла асколкам у галаву, мой станковы кулямёт перабіла. З шасцідзесяці салдат засталося толькі васямнаццаць...\nЗ успамінаў Віктара Вятошкіна: «З нашых вёсак Старая і Новая Мільча пайшло на фронт амаль усё мужчынскае насельніцтва. У адным баі мой аднавясковец Іван Жалязнякоў быў смяротна паранены. Пасля вайны і вяртання дадому яго маці часта мяне папракала: чаму не збераглі яе сына?» А самога Віктара на радзіме чакалі бацькі і дзве сястры.\nЯк і Павел, Віктар пачынаў сваю вайну на тэрыторыі Беларусі. Абодва — пехацінцы, кулямётчык і мінамётчык. Рубіс выглядаў малым, недарослым, насіў боты дзіцячага 39-га памеру, гімнасцёркі — сорак васьмога. Віктар, наадварот, выглядаў высокім, але вельмі хударлявым.\n— Мой памер абутку — сорак трэці, а адзення... які выдавалі, — уздыхаў Вятошкін. — Форму мы заўсёды самі падганялі. А яшчэ на вайне мне заўсёды хацелася есці і спаць. Я зайздросціў\nтанкістам — яны ехалі, а мы ўсё ішлі ды ішлі.\nСа сваім 82-міліметровым мінамётам Віктар пракрочыў усю Беларусь, пачынаючы з быхаўскіх вышынь, дайшоў да Мінска, потым вызваляў Латвію і Літву, Польшу, дабраўся да нямецкай Эльбы.\n— Часта не ведаў, дзе знаходзіцца часць: стралялі то спераду, то ззаду. Калі стаў сяржантам, пачаў разумець вайну... Кожная атака пачыналася гучным заклікам: «Уперад, за Сталіна, за Радзіму!» — згадваў франтавік. — Было шмат злосці, асабліва калі ішоў у атаку. Мандражкі перад боем амаль не было.\nПавел Іванавіч Рубіс быў нешматслоўны, размова перапынялася, не клеілася. Напэўна, ён не мог прыгожа апавядаць, а магчыма, і не хацеў дзяліцца балючымі ўспамінамі — паспрабуй перадаць на словах перажыванні! Казаў, што пачаў запісваць свае франтавыя ўспаміны ў дзённік — знайшоў лягчэйшую форму спавядання. Затое Павел быў добрым гарманістам, ведаў традыцыйныя найгрышы, любіў душэўныя песні пра вайну. Але на фронце ў яго гармоніка з сабою не было, бо нёс цяжкі станкавы кулямёт, паліваў з яго фрыцаў злева направа — такая была ў яго смертаносная праца.\n— І на вайне пелі песні — у пераходах, на прывалах, у зямлянках, — узгадваў Павел Рубіс. — Песні нас ратавалі, лячылі нашу псіхіку: мы адыходзілі ад бою, забывалі, як забівалі ворага, хавалі сваіх аднапалчан, цярпелі боль і раненні.\nА наконт узнагарод і Рубіс, і Вятошкін казалі: «Вялікага ўзрушэння не адчувалі — ордэн Славы лічыўся як медаль, не быў чымсьці выключным».\nЁн нарадзіўся ў лютым 1923 года на поўначы Беларусі — у вёсцы Мікуленкі Расонскага раёна. Сям'я жыла небагата. Таму, скончыўшы сямігодку, Павел Іванавіч не пайшоў далей грызці граніт навукі, а пачаў працаваць у мясцовым калгасе. Там яго і заспеў пачатак Вялікай Айчыннай вайны.\nШто такое мясціны на стыку Беларусі, Расіі і Латвіі? Часцей за ўсё — велізарныя лясы з нячастымі паселішчамі. Але для немцаў гэты напрамак быў стратэгічна вельмі важны. З латвійскіх партоў, якія яшчэ з царскіх часоў былі «заточаны» пад перавалку\nвялікай колькасці грузаў, гэта быў найкарацейшы шлях для немцаў праз Вялікія Лукі да Ржэва і далей да Масквы. Вось таму і дзейнічала на самай поўначы Беларусі і ў памежных раёнах Калінінскай вобласці Расонская партызанская брыгада. У 1942 годзе туды і сышоў Павел Рубіс.\nБрыгада злучылася з часцямі Чырвонай Арміі ў пачатку лістапада 1943 года, а 20-гадовы партызан Павел Рубіс неўзабаве быў прызваны ў войска. Першы ўчынак, адзначаны ордэнам Славы ІІІ ступені, ён здзейсніў, яшчэ знаходзячыся ў статусе курсанта вучэбнай роты 156-й стралковай дывізіі, якая ваявала на 1-м Прыбалтыйскім фронце. 26 снежня баі ішлі за вёску Філіпенкі, якая знаходзілася ў Гарадоцкім раёне. Ад прыцэльнага агню нашага героя паляглі больш за дзясятак гітлераўцаў.\nА вось да наступнай узнагароды прайшоў амаль год. У верасні 1944-га немцы вельмі моцна супраціўляліся пры наступленні савецкіх войскаў у Латвіі. Крыху пазней сфарміруецца «Курляндскі кацёл», баі ў якім будуць ісці яшчэ некалькі месяцаў пасля капітуляцыі Германіі. А пакуль што гітлераўцы імкнуліся адбіць назад буйны транспартны вузел Елгаву. Баі за яго ішлі настолькі жорсткія, што ў пасляваенны час гэты горад фактычна будавалі з нуля. Аднавіць удалося толькі некалькі гістарычных будынкаў. Блізу Елгавы падраздзяленні Чырвонай Арміі фарсіравалі раку Ліелупе. Варожыя кулямётныя разлікі ўскладнялі пераправу. Камандзір разліку кулямётнай роты 417-га стралковага палка Павел Рубіс, у сваю чаргу, прыкрываў агнём нашых\nсалдат і падчас бою прымусіў назаўжды змоўкнуць два нямецкія агнявыя пункты.\n43-я армія, у складзе якой дзейнічаў 417-ы стралковы полк, пасля была перакінута на ўзяцце Мемеля (цяперашняй Клайпеды) — буйнога марскога порта. 13 студзеня баі разгарэліся паблізу адной з чыгуначных платформ непадалёк ад горада. Кулямётчык Павел Рубіс праявіў там сябе найлепшым чынам — скасіў агнём 130 гітлераўцаў і вывеў са строю станкавы кулямёт разам з разлікам. Падчас вядзення бою непадалёк ад Паўла Рубіса выбухнуў артылерыйскі снарад. Герой нашага аповеду атрымаў кантузію, але поле бою не пакінуў. Атакі немцаў ён адбіваў ажно да таго моманту, пакуль не падаспела падмацаванне. 29 чэрвеня 1945 года Павел Рубіс стаў поўным кавалерам ордэна Славы.\nЁн даслужыўся да звання старшыны, але надалей звязваць свой лёс з войскам не захацеў, у 24 гады дэмабілізаваўся і вярнуўся на сваю радзіму, на Расоншчыну. Скончыў Полацкае вучылішча механізацыі сельскай гаспадаркі і пасля ўладкаваўся на работу ў Расонскі лясгас. Там і працаваў трактарыстам. Памёр у красавіку 1996 года.\nЁн нарадзіўся 10 мая 1925 года ў вёсцы Новая Мільча Гомельскага раёна. Цяпер яе не знайсці на карце Беларусі — у 1980-я гады паселішча паглынуў Гомель. Дзяцінства Віктара Дзмітрыевіча прайшло побач з чыгункай — на стальной магістралі працаваў яго бацька. Да вайны хлопец паспеў скончыць дзевяць класаў і ўжо задумваўся наконт будучай прафесіі, але настала 22 чэрвеня 1941-га...\nШаснаццацігадовы падлетак актыўна ўключыўся ў падрыхтоўку да абароны Гомеля. Ён дапамагаў капаць супрацьтанкавыя рвы. Але калі Гомель у жніўні 1941-га захапілі немцы, юнак быў вымушаны ўсё ж застацца на доўгія два гады пад акупацыяй. За некалькі месяцаў да вызвалення горада яго схапілі гітлераўцы падчас аблавы на вёску, каб адправіць на прымусовыя работы ў Германію. Але ён здолеў уцячы з-пад аховы і хаваўся ў адной з навакольных вёсак. Як толькі Чырвоная Армія вызваліла Гомель, выйшаў са свайго схову.\nТым часам у абласным цэнтры аднавіў работу чыгуначны тэхнікум, і менавіта туды і паступіў на вучобу Віктар Дзмітрыевіч. Ён аўтаматычна атрымаў бронь. Здавалася б, вайна для яго скончана, але... 18-гадовы юнак у адзін з лютаўскіх дзён 1944-га прыходзіць дабравольцам у Гомельскі райваенкамат і просіць накіраваць яго на фронт. Туды ён і трапіў пасля месяца падрыхтоўкі ў запасным стралковым палку блізу горада Старадуб, які месціцца на тэрыторыі Бранскай вобласці. Хлопцу давялося змяніць некалькі вайсковых спецыяльнасцяў, але ўрэшце ён стаў наводчыкам мінамёта. Ваяваў у складзе 82-й стралковай дывізіі, якая падчас аперацыі «Баграціён» вызваляла беларускую зямлю.\nОрдэн Славы ІІІ ступені Віктар Вятошкін атрымаў узімку 1945-га. У сярэдзіне студзеня пачалася Вісла-Одэрская стратэгічная аперацыя, мэтай якой быў выхад на подступы да Берліна. Але спярша трэба было прарваць нямецкую абарону на заходнім беразе Віслы. Гэтая мэта ставілася ў тым ліку перад 61-й арміяй, якая брала ўдзел у Варшаўска-Познанскай наступальнай аперацыі. Віктар Вятошкін падчас баёў блізу горада Варка падавіў два нямецкія кулямётныя пункты і прыцэльным агнём знішчыў больш за дзясятак гітлераўцаў.\nЗа час баёў на фронце Віктар Вятошкін паказаў сябе як вельмі дасведчаны баец. Гэта дало падставы для таго, каб павысіць яго да камандзіра мінамётнага разліку. Там жа, у Польшчы, герой нашага аповеду ўпершыню прымераў лычкі малодшага сяржанта.\n...У канцы сакавіка 1945-га камандаванне паставіла задачу знішчыць варожы плацдарм на ўсходнім баку Одэра на тэрыторыі сучаснага Заходнепаморскага ваяводства Польшчы. Разлік пад кіраўніцтвам малодшага сяржанта Вятошкіна знішчыў два агнявыя пункты немцаў і каля дзясятка варожых салдат і афіцэраў. Гэта паспрыяла таму, каб пазбавіцца ад пагрозы з боку плацдарма. А Віктар Дзмітрыевіч быў прадстаўлены да ордэна Славы ІІ ступені.\nУ пачатку мая, калі Трэці рэйх існаваў апошнія дні, Чырвоная Армія імкнулася выйсці да Эльбы, каб сустрэцца там з саюзнікамі. Баі палка, у якім служыў герой нашага аповеду, ішлі ў Саксоніі. Разлік пад камандаваннем сяржанта Вятошкіна ліквідаваў пяць варожых агнявых пунктаў. Літаральна праз дзень 19-гадовы юнак вёў агонь з мінамёта, пры гэтым падстрэліўшы з аўтамата каля дзясятка ворагаў. Ды і свой дваццаты дзень нараджэння, які прыйшоўся на наступныя суткі пасля Перамогі, ён сустрэў у баях з часцямі СС, якія не жадалі капітуляваць.\nВіктар Вятошкін быў прадстаўлены да ўзнагароджання ордэнам Славы І ступені ў 1946 годзе. Але... так склалася, што ўзнагарода да салдата своечасова не дайшла. Амаль чвэрць стагоддзя заняў яе шлях. Уручэнне ж адбылося дзякуючы пісьменніку Яўгену Вертлібу. Працуючы ў ваенным архіве ў пачатку 1970-х гадоў, ён знайшоў звесткі пра тое, што Віктар Вятошкін быў прадстаўлены да гэтай высокай узнагароды, аднак чамусьці яе не атрымаў. Хіба была неадкладна выпраўлена.\nВіктар Вятошкін стаў адным з вайскоўцаў, якія распісаліся на рэйхстагу. Ён пакінуў надпіс «Гомель. Вятошкін. Мільча». Свой працоўны шлях ён звязаў з фабрыкай «Палесдрук», дзе працаваў ажно да самай пенсіі. Яго працоўныя заслугі ацанілі высока — ордэнам Леніна і званнем «Заслужаны работнік прамысловасці БССР». Пасля выхаду на заслужаны адпачынак Віктар Вятошкін спачатку жыў у Гомелі, але пасля складанай аперацыі ў 2010-м перабраўся да сваёй дачкі ў сталіцу. У Мінску ён пражыў пяць гадоў. Пахаваны на сваёй радзіме, на могілках былой вёскі Новая Мільча.


Раскол — не ў грамадстве. Раскол — паміж грамадствам і ўладай, лічыць сацыёлаг Генадзь Коршунаў.\n«Мы ведалі: пакуль выходзім, у людзей застаецца вера». Гісторыя адной з удзельніц прагулак з бчб-парасонамі\nЖыхарка Мінска Марына пасьля леташніх прэзідэнціх выбараў неаднаразова ўдзельнічала ў пратэставых акцыях. А таксама на працягу некалькіх месяцаў разам з іншымі жанчынамі ладзіла ў сталіцы невялікія маршы з парасонамі ў нацыянальных колерах. Менавіта праз гэта Марына сутыкнулася з пераследам з боку сілавікоў і вымушана з'ехала з краіны.


Каля 2,1 тыс. ліфтаў плануецца замяніць у Менску ў 2019 годзе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКаля 2,1 тыс. ліфтаў плануецца замяніць у Менску ў 2019 годзе\nУ 2019 годзе ў менскіх шматпавярховіках плануецца замяніць каля 2,1 тыс. ліфтаў, паведаміў сёння на аператыўнай нарадзе ў Мінгарвыканкаме генеральны дырэктар аб’яднання „Менская гарадская жыллёвая гаспадарка” Юрый Кукашук.\nУ бягучым годзе ў горадзе абнавілі больш за 860 ліфтаў з амаль 1,2 тыс., якія падлягаюць замене.\nЗамена ўключае дэмантаж старога механізму, агульнабудаўнічыя работы, дыспетчарызацыю, ўстаноўку новага пад’ёмніка і наладку абсталявання. Ліфты, якія эксплуатуюцца больш за 25 гадоў, падвяргаюцца дыягностыцы. Затым незалежная камісія выносіць заключэнне аб працаздольнасці канструкцый і абсталявання.\nУ 2020 годзе ў Менску таксама прадугледжана замена амаль 2,1 тыс. ліфтаў.\nЯк паведамлялася, у адпаведнасці з даручэннем кіраўніка дзяржавы ў Беларусі праводзіцца маштабная мадэрнізацыя ліфтавага абсталявання. Работы арганізуюцца паэтапна да 2020 года, да іх па выніках падрадных таргоў прыцягваюцца спецыялізаваныя арганізацыі.


Сыход за валасамі - Карысная інфармацыя для ўсіх\nРубрыка: Сыход за валасамі\nЯк зрабіць бараду гушчы?\nЯк зрабіць бараду гушчы? нарошчванне ёсць такая фішка лол Я думаю гэтае пытанне можна задаць канчаючы Колбаскиной гэта не дапаможа, толькі скуру сапсуеш ... супраць прыроды не папрэш) з гадамі ...\nпавольна растуць валасы! прычына? парады?\nпавольна растуць валасы! прычына? парады? Валасы растуць дрэнна па многіх прычынах. Разгледзім некаторыя з іх. Дрэнны стан валасоў і павольны рост могуць узнікнуць з-за гарманальных перабудоў. Калі ў крыві колькасць ...\nпра дэпіляцыі крэмам velvet\nпра дэпіляцыі крэмам velvet крэм дзейнічае як брытва, усё тое ж самае толькі крэмам, мне калі шчыра не вельмі крэм, лепш брытва, а так калі ёй не дазваляюць брытвай, няхай бярэ ...\nЦі праўда што калі вырваць сівой валасоў, то ў гэтым месцы вырастуць некалькі новых сівых валасоў?\nЦі праўда што калі вырваць сівой валасоў, то ў гэтым месцы вырастуць некалькі новых сівых валасоў? Ды не вядома! Міф 1. Стрыжка валасоў робіць валасы мацней. Акрамя таго, валасы растуць ...\nгарэлка для росту валасоў\nгарэлка для росту валасоў Гарэлка для ап'янення ... Чуў ... А вось пра такое чую ў першы раз !!! дапамагае для тоўстых валасоў .. на 100 мл шампуня 1 арт. лыжка гарэлкі .. Мыць ...\nшто такое ламініраванне\nшто такое ламініраванне гэта закатывание паперы (дакумента) у пластык! 9прозрачный адпаведна) Што такое Ламінаторы?) Гэта маленькія терминаторыЧто такое Ламінаторы?) Гэта маленькія терминаторыЧто такое Ламінаторы?) Гэта маленькія терминаторыЧто такое Ламінаторы?) Гэта ...\nяк пазбавіцца ад сухасці і ломкасці валасоў ??? ў хатніх умовах\nяк пазбавіцца ад сухасці і ломкасці валасоў ??? ў хатніх умовах Масла не раю, ня вымываецца яно. Пасля рамонкі праўда венік, яшчэ і ярка жоўты. Я раблю маску з жэлацінам і шампунем. ...\nЯк хутка растуць валасы на галаве? Напрыклад, за 3 месяцы яны могуць вырасці на 20см?\nЯк хутка растуць валасы на галаве? Напрыклад, за 3 месяцы яны могуць вырасці на 20см? Як адбываецца рост воласа? Дзіўна, але хутчэй за ўсё ў нашым арганізме растуць менавіта валасы. Рост ...\nхто ні будзь карыстаўся фарбай Palette "залацісты кава" ці ўвогуле такой фарбай, як вам вынік?\nхто ні будзь карыстаўся фарбай Palette "залацісты кава" ці ўвогуле такой фарбай, як вам вынік? ды фарбаваў валасы, вось толькі не на галаве. Колер-залацісты кавы я ўчора пафарбавалі ў 6раз ...\nчаму валасы ламаюцца? што рабіць каб ня абломвацца?\nчаму валасы ламаюцца? што рабіць каб ня абломвацца? Мне дапамаглі біядабаўкі з ёдам (маринид, йодактив). Раней нават кароткія секлі, а потым і гадуе доўгія - больш не секлі ...\nЯк можна выкарыстоўваць касторовое алей для валасоў? Падкажыце спосабы прымянення яго ў дачыненні да валасоў\nЯк можна выкарыстоўваць касторовое алей для валасоў? Падкажыце спосабы прымянення яго ў дачыненні да валасоў нанесці на валасы і скуру галавы. галаву абгарнуць поліэтыленавай касынкай. праз гадзіну вымыць галаву звычайным спосабам ...\nПадкажыце самыя натуральныя і бясшкодныя шампуні?\nПадкажыце самыя натуральныя і бясшкодныя шампуні? шампунь Сто рэцэптаў прыгажосці калі іх не піць, а проста мыць імі валасы, усё бясшкодныя :)) Шампуні з серыі Сібірскае здароўе! Бюбхен: строга ў ...\nякой фарбай можна зафарбаваць рыжину :?\nякой фарбай можна зафарбаваць рыжину :? Валасы пасля асвятлення могуць атрымацца моцна рудымі, калі перш яны былі афарбаваныя ў досыць тмный адценне. Акрамя таго, резулльтат можа атрымацца не вельмі добрым, калі ...\nБландынкі! Сяброўка параіла супраць жаўцізны купіць Тоніка Роколор, жамчужна-попельных. Вы не спрабавалі? Ну як?\nБландынкі! Сяброўка параіла супраць жаўцізны купіць Тоніка Роколор, жамчужна-попельных. Вы не спрабавалі? Ну як? Наносіць па няшмат. А то калі перабраць то будзе галава ці ружовая або сіняя. Не мазаць і ...\nЯк асвятліць валасы на галаве\nЯк асвятліць валасы на галаве фарбай белай Пакроў асвятляе средства.- Выбіраючы асвятляе сродак, думайце перш за ўсё пра тое, наколькі яны могуць пашкодзіць валасы і скуру головы.- Перакіс вадароду - самае ...\nЯк пазбавіцца ад ранняй мужчынскі сівізны ???\nЯк пазбавіцца ад ранняй мужчынскі сівізны ??? можна карыстацца оттеночный бальзамамі. Пакіньце яе впокое, мужчынам ідзе сівізна. Ня лысее ж. Нічым! Калі валасы губляюць пігментацыю, то гэта назаўсёды. Цяпер толькі матаваным. ...\nЯкія шампуні самыя добрыя? толькі прафесійныя\nЯкія шампуні самыя добрыя? толькі прафесійныя Мне Kerastase ад Loreal понра, у Matrix ёсць серыя (памяранцавая) для гладкасці валасоў - там шампунь і маска былі, оч нра. Дуняшка-ромашка)) дегтярное мыла, ...\nшампуні "Сто рэцэптаў прыгажосці". Вашы водгукі.\nшампуні "Сто рэцэптаў прыгажосці". Вашы водгукі. Супер касметыка !!! Адклікаецца хорошо.Мылятся выдатна + тлушч і бруд добра змываюць ... Якасць - па цане ... Я аддаю перавагу японскія. Дакладна лепш, чым Пантины і Фруттисы. Мне ...\nчаму кажуць што нельга стрыгчыся ці фарбавацца падчас месячных?\nчаму кажуць што нельга стрыгчыся ці фарбавацца падчас месячных? кажуць росту не будзе, я стрегусь, і ростут))) бред карацей))) Першы раз такое чую !!! бред !! Нездарма казаць не будуць ...\nзадача па каларыстыцы\nзадача па каларыстыцы ніяк няма 2. варыянт больш рэальны калі пры гэтым дадаць 0,66 карэктар Вам ужо адказалі) дапамажыце пожалуйстааааа існуючы тон кліента попельных. Кліент жадае набыць медны адценне. Прывядзе ...\nстаронка 1 старонка 2 ... старонка 13 Наступная старонка