Сучасныя тэхналогіі спрасцілі сыход за пазногцямі. Але каб звычайны манікюр выглядаў ярчэй і эфектны, трэба звяртацца да арыгінальным рашэнням, напрыклад, да нейл-арту. Не ўсе валодаюць мастацтвам роспісу на пазногцях, гэтаму трэба вучыцца. Менавіта для тых, хто не ўмее маляваць, існуюць ўзоры іголкай на пазногцях. Гэты спосаб просты і недарагі, пры гэтым ён абавязкова парадуе навакольных.\nАсаблівасці ігольчастай тэхнікі малявання на пазногцях\nМалюнкі, выкананыя з дапамогай іголкі, падобныя на водны і мармуровы спосаб адначасова, аднак працаваць іголкай нашмат прасцей. Ігольчастай тэхніка з'яўляецца самай даступнай і простай. Вывучыўшы базавыя схемы і правілы, можна ствараць стыльны манікюр з дапамогай падручных сродкаў.\nКаб узоры іголкай на пазногцях атрымліваліся сапраўды прыгожымі, пласт лаку павінен быць дастаткова тоўстым. Аднак трэба ўлічваць: чым тоўшчы будзе пласт, тым даўжэй ён будзе сохнуць. Спецыялісты раяць пры гэтым падбіраць якасную аснову пад лак - так сушка будзе адбывацца нашмат хутчэй. Дадаткова можна набыць экспрэс-сушку ў выглядзе спрэю. Пакрыйце ёю пазногці, і лак высахне значна хутчэй.\nМатэрыялы, неабходныя для працы\nПачынаючы асвойваць мастацтва манікюру і нейл-дызайну, не варта адразу скупляць ўсю палітру лакаў. Пры гэтым не варта забываць пра тое, што стан пазногцяў і скуры рук напрамую залежыць ад якасці выкарыстоўваных сродкаў. Лепш набыць некалькі якасных лакаў, чым багатую палітру ад невядомага вытворцы. Але вырашаць усё ж такі трэба, зыходзячы са свайго фінансавага становішча, тым больш грошы прыйдзецца выдаткаваць не толькі на лакі.\nДля выканання нейл-дызайну з дапамогай іголкавай тэхнікі дадаткова спатрэбіцца аснова пад лак. Лепш за ўсё падбіраць сродкі адной гандлёвай маркі, яны выдатна сумяшчальныя паміж сабой.\nДадаткова спатрэбіцца камплект іголак. Пачаткоўцам трэба пачынаць з найбольш простых тэхнік. Для стварэння кляксаў спатрэбяцца калыпкі, сурвэткі, Замацавальнік (бескаляровы лак або з бліскаўкамі), сродак для зняцця лаку (пажадана не якое змяшчае ацэтон).\nПравілы нанясення малюнкаў на пазногцях з дапамогай іголкі\nДля таго каб ўзоры на пазногцях іголкай у хатніх умовах выходзілі прыгожымі, трэба прытрымлівацца наступных правілаў:\nкаб асвоіць тэхніку як мага хутчэй, лепш практыкаваць малюнкі менш актыўнай рукой;\nманікюр заўсёды пачынаюць выконваць з мезенца на левай руцэ і з вялікага - на правай. Так атрымаецца не закрануць іншыя пазногці, і малюнак не трэба будзе перарабляць;\nвыконваючы малюнак іголкай, трэба не моцна на яе націскаць, інакш ёсць рызыка пашкодзіць ногцевую пласціну;\nкалі няма ўпэўненасці ў сваіх здольнасцях, і вы не ведаеце, як зрабіць ўзор на пазногцях іголкай, тады для пачатку можна папрактыкавацца выкананне ўзораў на шкле ;\nкалі няма жадання ламаць галаву над новымі малюнкамі, можна скарыстацца гатовымі схемамі, якія пад сілу нават пачаткоўцам;\nда выбару малюнка і колеру лакаў трэба падыходзіць адказна. Усе адценні павінны спалучацца з вобразам і паміж сабой. Каб падкрэсліць выдатны густ, трэба выбіраць стыльныя нейл-дызайны;\nмалюнкі, выкананыя ў ігольчастай тэхніцы, выдатна выглядаюць на кантрасных колерах. Гэта можа быць спалучэнне белага з чырвоным або чорным, сіняга з жоўтым і т. Д. Трэба эксперыментаваць, каб стварыць свой уласны стыль.\nТэхналогія нанясення малюнкаў з дапамогай іголкі\nПростыя ўзоры на пазногцях іголкай можна выканаць двума метадамі:\nПа сухім. У дадзеным выпадку пазногці трэба пакрыць асноўным лакам. Дачакаўшыся яго высыхання, трэба праставіць пункту іншым колерам у адпаведнасці з абраным малюнкам. Пакуль кропкі не высахлі, па-над імі варта праставіць кропачкі меншага памеру. Далей, не чакаючы высыхання, лак трэба працягнуць іголачкай ў адпаведнасці з абранай схемай. Калі малюнак высахне, пазногці пакрываюць замацавальнікі.\nПа мокрым. Гэтая тэхніка мае на ўвазе нанясенне малюнка на невысохшей асноўны колер. Ўзоры атрымліваюцца за кошт выцягвання і змешвання лакаў з дапамогай іголкі. Дадзеная тэхніка - ўдалы выбар для пачаткоўцаў. Арыгінальны дызайн атрымаецца дзякуючы выкарыстанню дадатковага дэкору: бліскавак, страз і т. Д.\nСпосабы выканання малюнкаў\nУзоры на ногтях для пачаткоўцаў іголкай павінны быць простымі ў выкананні. Так руху будуць адточваць і з часам станавіцца толькі больш упэўнена. Існуе мноства прыкладаў выканання разнастайных узораў, якія даступныя для выканання нават пачаткоўцам.\nКветачкі. Для выканання падобных малюнкаў у цэнтры пазногця або збоку ставяць адну вялікую кропку, вакол якой расстаўляюць пяць кропак меншага памеру. Пакуль лак не высах, іголкай праводзяць лініі ад пачатку маленькіх кропак да цэнтра ўзору.\nЗорка. На пазногці трэба паставіць тлустую кропку і правесці ад цэнтра каля 5-7 прамянёў, ня націскаючы на іголку.\nПавуцінка. Для гэтага ўзору выдатна падыходзіць лак чорнага колеру. У хаатычным парадку на пазногці расстаўляюць кропкі кантраснага колеру і ў адвольным парадку злучаюць іх тонкай лініяй.\nКаралі. У дадзеным выпадку пункту расстаўляюць па вонкавым боку ногцевай пласціны. Іх злучаюць тонкай лініяй, і ўзор гатовы.\nЗігзаг. Калыпком малююць дзве паралельныя лініі і злучаюць іх іголкай, ствараючы ўзор у выглядзе зігзаг.\nУзоры іголкай на пазногцях: модныя тэндэнцыі\nМногія модніцы задумваюцца над тым, якія ўзоры і арнаменты адпавядаюць новым тэндэнцыям. У гэтым сезоне запатрабаванымі з'яўляюцца яркія дызайны неверагодных адценняў і кветак. Моднымі лічацца пазногці з эфектам кракелюра і малюнкі, якія нагадваюць графіці.\nСпецыялісты раяць ствараць на пазногцях арнаменты, якія працягваюць ўзоры на вопратцы. Гэта выглядае ярка і эфектна.\nАле калі вы з'яўляецеся пачаткоўцам у гэтым мастацтве і не ведаеце, як маляваць узоры на ногтях іголкай, тады не варта забываць пра больш простых малюнках. Гэта могуць быць сэрцайкі, лісцікі і кветачкі, якія без праблем можна намаляваць з дапамогай іголкі.\nПадчас выканання ўзораў майстры рэкамендуюць трымаць інструмент пад вуглом дзевяноста градусаў. Менавіта дзякуючы гэтаму лініі будуць атрымлівацца дакладнымі, роўнымі і мяккімі.\nАкрамя гэтага, прафесіяналы рэкамендуюць рабіць лініі плыўнымі і закругленымі. Пры прамалінейных мазках малюнка выходзяць змазанымі і неакуратнымі. Не варта забываць чысціць іголку ад рэшткаў лаку, пры гэтым трэба сачыць, каб на лязо не заставалася варсінак, т. К. Яны могуць сапсаваць манікюр.\nСтвараць ўзоры іголкай на пазногцях зможа кожная дзяўчына. Ігольчастай тэхніка настолькі простая, што, патрэніраваліся, любая модніца зможа ствараць на сваіх кіпцікі твор мастацтва. Выканаць непаўторны нейл-дызайн, не звяртаючыся да дапамогі майстры, нескладана. Галоўнае - задзейнічаць фантазію, набрацца цярпення і прыкласці ўсе намаганні.\nЯк зрабіць манікюр кропкавы?\nСтудыя манікюру "Пілавінне". Манікюр ў салоне "OPILKI": паслугі і водгукі\nБаньян: дрэва-гай і сімвал Індыі\nСтаражытны Егіпет: жрацы, іх веды і ролю ў жыцці дзяржавы. Якімі ведамі валодалі егіпецкія жрацы?\nВытокі подзвігу, або Як мяняецца светаадчуванне чалавека на вайне


"Жыцьцё становіцца ня лепш, як абяцаў урад, а наадварот"\n31 травень 2007, 13:33\nРадыё Свабода Агляд званкоў на "Свабоду" за 31 траўня, чацьвер. 24 гадзіны на суткі ў Менску працуе тэлефон "Свабоды": 266-39-52. Вы можаце задаць пытаньне, падзяліцца навінамі, а таксама выказаць сваё меркаваньня пра падзеі ў Беларусі і сьвеце. Нам можна дасылаць смс-паведамленьні. Нумар мабільнай сувязі: 391-22-24.\nЛарыса, Менск: “Большая частка нашага насельніцтва – гэта так званы просты народ. Дык вось, гэты просты народ хоча ведаць аб тым, што чакае яго ў бліжэйшы час. Бо мы бачым, што зь цягам часу жыцьцё становіцца ня лепш, як абяцаў урад, а наадварот. Але і апазыцыя нам нічога ня можа абяцаць, бо, калі ў дзяржавы няма сродкаў, дык у апазыцыі тым больш няма. Гэты Кангрэс паказаў, што ў іх няма ніякіх пэрспэктываў адносна ўсяго гэтага. Яны толькі спрачаюцца паміж сабой. І кожны хоча быць першым. А каб быць першым, трэба гэта даказаць. Пакуль вынікаў мы ня бачым”.\nСпадар: “Я вось наконт кантрактаў і дамоваў. Лябедзька прапануе па гэтаму пытаньню рэфэрэндум правесьці. Ні ў якім разе нельга адмяняць кантракты і гэтыя дамовы. Калі гэта толькі адняць, гэтая п’янь, падонкі ўсялякія будуць сядзець, звольніць іх нельга будзе. Прафсаюзу, як пры савецкай уладзе, на дыбы становяцца. Ён прапіў усё ня сьвеце, паўцэха свайго прапіў, а зь ім усё няньчыліся. А тут кантракт. Калі ты ня будзеш выконваць тое, што ў кантракце напісана, табе проста кантракт не працягнуць. І слушна робяць. Іначай мы бяз портак хадзіць будзем. Лябедзька нават не ўяўляе сабе, якую страшную міну ён падкладае пад беларускую вытворчасьць. Такое мы бачым у Расеі".\nСпадар: “Я разумею, калі нехта са слухачоў выступае. Ці падабаецца мне, ці слушна кажуць, гэта ўжо іншае пытаньне. Слушна, кожны можа сваё меркаваньне выказаць. Але калі выступае камэнтатар Ваш, калі выступае афіцыйны чалавек. Вось гэта дрэнна. І калі ён пачынае сюсюкаць наконт таго, што слаба аштрафавалі маладафронтаўцаў, тут ужо ганебна, тут ужо вушы вянуць. Эўфарыя! Такое дасягненьне! Прачніцеся! Паглядзіце праўдзе ў вочы. Для Лукашэнкі ўся гэтая мышыная валтузьня выедзенага яйка ня вартая. Ня гэта нам трэба. А глыбінная тлумачальная праца сярод людзей розных катэгорый. Давесьці, чаму бяднее рэспубліка, народ”.\nБылы афіцэр МУС, Івацэвічы: “Добры вечар. Што натварыў мацёры забойца Аляксандр Сяргейчык для праваахоўчай сыстэмы – ганьба! Гэта вынік карумпаванасьці праваахоўчых уладаў. Нашая праваахоўчая сыстэмы ў асобе пракуратуры, МУС і судоў – адзін суцэльны мэханізм, які баіцца пакрыўдзіць адзін аднаго. А ад надта “правільных” супрацоўнікаў сьпяшаюцца пазбавіцца. Супрацоўнік, які парушае закон, для вышэйстаячага начальства зручней. Ён выканае любы загад”.\nАнастас Семяновіч: “Шаноўная Вольга Абрамава, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацянальнага Сходу. Вы кажаце, што трэба працягваць удзельнічаць у выбарах. Наіўная Вы спадарыня. Ніякіх выбараў апошнія 10 год няма. Выбарчы закон дасканальны – каго трэба, таго і абяруць. Вас усіх прызначылі, Вы вельмі добра ведаеце. Вольга Абрамава, я не палітык. Магу дзесяткі даць канкрэтных прапановаў. Каб выбары былі выбарамі, неабходна, каб усе камісіі складаліся 50 на 50 ад апазыцыі і ад адміністрацыі. Датэрміновае галасаваньне адмяніць. Доступ на радыё і тэлебачаньне даць усім кандыдатам пароўну. Вы кажаце, што апазыцыі прапанавалі экспарту для распрацоўкі эканамічных і палітычных праграмаў. Адказваю: павінна быць толькі рынкавая эканоміка. Прыклад – Эўропа і Прыбалтыка. Сябраваць трэба ў першую чаргу з Эўропай і Амэрыкай. З Расеяй мафіёзнай мець узаемавыгадны гандаль. Не разьлічваць на танныя энэрганосьбіты. Гэта глупства. Шкада, што ўпусьцілі момант пераходу на рынкавую эканоміку. Што Вам можна параіць у дадзенай сытуацыі, гэта публічна адказацца ад дэпутацтва. Жыве Беларусь!”\nСпадар: “Вось вывела з раўнавагі прапанова “кіраўніка” Лябедзькі. Няўжо ён забыў, як Лукашэнка праводзіць свае рэфэрэндумы? То яго крытыкавалі, што ён іх праводзіць зашмат, то самі прапануюць правесьці рэфэрэндум. Нібыта ня ведаюць, як усе рэфэрэндумы выйграе Лукашэнка. І забыліся нават на свае прапановы па перайменаваньню вуліцаў у Менску. Таксама ж былі нейкія рухі, каб зьвярнуцца да народу. Але з гэтага атрымаўся пшык, і яны зноў наступаюць на тыя самыя граблі. Так што ўжо гэтая апазыцыя, так званыя Лябедзькі, Калякіны, ужо сябе дыскрэдытуе ў вачах народа. Ну, я маю на ўвазе прыхільнікаў. Трэба змагацца з лукашызмам, а не зьвяртацца яшчэ раз да народа, якім маніпулюе гэты самы лукашызм. Дзякуй”.\nСпадар: “Добры дзень, паважанае Радыё Свабода! 30 траўня ў газэце “Советская Белоруссия” зьявіўся артыкул “Скокі пад марш Мэндэльсона”. Хацелася б па Радыё Свабода пачуць камэнтары саміх герояў гэтага артыкулу спадароў Фядзініча і Бухвостава. Як яны, барацьбіты за шчасьце беларускага народу, дапусьцілі, што Эўразьвяз прымяняе санкцыі да гэтых жа працаўнікоў, за дабрабыт якіх змагаюцца Бухвостаў і Фядзініч. Хацелася б пачуць і Аляксандра Мілінкевіча, які ў адкрытым лісьце да Лукашэнкі казаў, што ён мае добрыя сувязі з урадамі шматлікіх дзяржаваў, Эўрапарлямэнтам, Эўразьвязам і гэтак далей. Чаму ён нічога не зрабіў, каб Беларусь не пазбавілі прэфэрэнцый. Лукашэнка заўжды будзе мець бутэрброд зь ікрой, а вось народ. За дабрабыт якога нібыта змагаюцца гэтыя спадары і Фядзініч, і Бухвостаў, і Мілінкевіч, як раз у першую чаргу пацерпяць ад санкцый”.\nАнатоль Сахаруша: “Пасьля краху рэжыму адным зь першых да пакараньня павінны быць прыцягнутыя тыя, хто прыклаў руку да звальненьня з працы бацькі Насты Палажанкі”.


Тупілак - GayPress\nГанна Росэн (Швецыя) ладзіць семінары, дыскусіі, варштаты, перфомансы і прафесійныя абмены з удзелам прадстаўнікоў культурніцкай ЛГБТ-супольнасці з Паўночных краінаў і гасцей з іншых мясцінаў.\nДзейнічае на сусветным узроўні, як адзін з каардынатараў Міжнароднай культурніцкай сеткі геяў і лесбіянак (ILGCN), удзельнічае ў выданні перыёдыка ILGCN “Erato”, спрыяе культурніцкім абменам і падкрэслівае моц і значнасць культурных здабыткаў прадстаўнікоў ЛГБТ-супольнасці.\nМае сябраў у Швецыі, Даніі, Фінляндыі, Нарвегіі, Ісландыі, Эстоніі, Латвіі, Літве, а таксама на Фарэрскіх і Оландскіх выспах.\nТупілак — гэта фігурка-татэм з Грэнландыі, зроблены з косткі ці зуба жывёлы, якому надаюцца магічныя ўласцівасці. Тупілак дасылаюць ворагам, якіх жадаюць знішчыць. Ворагамі ТУПІЛАКа з’яўляюцца гамафобія і змоўчванне велізарнага ўнёска геяў і лесбіянак у справу развіцця сусветнай культуры.\nКіраўнік арганізацыі ТУПІЛАК:\nБіл Шылер (Bill Schiller), Стакгольм, bill@tupilak.org


Ніва № 39 (2472), 28 верасня 2003 г.\nРазвітанне з Юравецкай?\n— Што гэта будзе, не ведаю. Мабыць, не прыеду, а прынамсі не буду прыязджаць так часта, як раней. Шматразовая віза за 50 еўра гэта для мяне маёнтак! Ну, а будуць пры выдаванні віз яшчэ іншыя абвастрэнні, — кажа Эдзік, які гандлюе на базары па беластоцкай вул. Юравецкай.\nДваццаціпаругадовага Эдзіка можна было сустрэць больш-менш ад года ля стаянкі таксі за мастком праз рэчку Белую, па-за межамі стадыёна Ягелоніі. Гандляваў чым удалося, галоўным чынам цыгарэтамі і алкаголем. Кантрабанду перавозіў толькі сабе вядомымі спосабамі, як і ўся група з больш за дзесяці асоб беларусаў, якую пастаянна бачылася ў гэтым месцы. Большасць з іх, як і Эдзік, родам з Гродна або яго ваколіцы. Іншыя гандлявалі ўсякай драбязой — ад згушчанага малака па адзенне. Так было і на базары „Мадро” каля чыгуначнага вакзала, і на вялікім базары па вуліцы Кавалерыйскай. Фарбаваная бландзінка за сорак, Света, заўсёды элегантна апранутая, прадавала на Юравецкай усё, „што сходзіла”.\n— Я прыязджала ў Беласток прынцыпова тры разы ў месяц, найчасцей на пяць дзён. Выязджала ў пятніцу па тавар, вярталася ў панядзелак зранку. Было выгадна, наймала пакой у палякаў за 200 злотых у месяц. Было выгадна нават тады, калі адзін з гаспадароў падкрадаў у мяне цыгарэты, якія я прывозіла прадаваць. Цяпер я задумваюся, ці ўвогуле прыязджаць.\nЗ 1 кастрычніка перасякаць польска-беларускую мяжу трэба будзе з візай — шматразовай (на год) за 50 еўра альбо аднаразовай за 10 еўра (амаль столькі ж, што і ўспамога беспрацоўнаму). Шматразовая віза гэта больш-менш палова сярэдняй зарплаты ў Беларусі, пры значна большай пакупной здольнасці долара. Света прызнаецца, што за адзін прыезд на Юравецкую ўдавалася ёй зарабіць 400-500 злотых, значыць, каля 100-125 долараў.\n— Агулам, трэба каб вярнуўся мне куплены тавар, падарожжа, расходы на кватэру, расходы ў Беластоку (напрыклад, праезды аўтобусамі). Не ўспомню аб тым, што на мяжы таксама даводзіцца часамі камусьці нешта „даць”. Ну, а я ж прыязджаю зарабіць на жыццё, — расказвае Света. — Гэта, праўду вам скажу, адзіная мая крыніца ўтрымання. Жыву з маці з яе пенсіі. А так проста — не ўдаецца выжыць.\nУ сувязі з увядзеннем новых візавых правіл, беларусы на Юравецкай баяцца і іншых абвастрэнняў.\n— Пэўна, завядуць у консульствах картатэкі і будуць правяраць, чым мы тут займаемся, калі прыязджаем так часта. Будуць пытацца, з якой мэтай прыязджаем, патрабаваць пацвярджэння, што ёсць у нас грошы на ўтрыманне ў час пабыўкі. А як жа ж мне даказаць, што я так часта прыязджаю сюды на адпачынак, ці па іншай, так сказаць, турыстычнай, прычыне, ды яшчэ ёсць у мяне на гэта грошы, — задумоўваецца Эдзік.\nЭдмунд Бурэль, якога выпадкова я сустрэў на базары па Юравецкай, да нядаўна прэс-інфарматар клуба „Ягелонія”, лічыць, што абмежаванне прыездаў беларусаў адмоўна адаб’ецца на становішчы клуба, каманда якога цяпер лідэрам у спаборніцтвах другой футбольнай лігі Польшчы.\n— Значную частку прыбытку клуб меў з аплат за гандлёвыя месцы на тэрыторыі стадыёна. Большасць гандлюючых тут да гэтага часу — беларусы.\n— На Юравецкай заўсёды можна было ў беларусаў штосьці купіць, хоць бы таннейшую вопратку. Для мяне гэта была ідэальная сітуацыя. На пакупкі ў крамах у мяне грошай няма, — непакоіцца пажылая беластачанка, якую я сустрэў ля аднае крамкі на Юравецкай.\nАднаго вераснёвага поўдня ля Юравецкай паліцыйны патруль патрабаваў прад’явіць дакументы ў дзвюх беларусак, якія сядзелі на лавачцы ля базарнай стаянкі таксі. Раней пачулася:\n— Uwaga, ida!\nУ жанчын тавару не было. Аднак, іх даныя былі спісаны. Пасля адна з іх расказвала:\n— Гэта яшчэ нічога. Спісалі, дык спісалі. Цяпер, вось, пачнуцца клопаты, пасля ўвядзення віз! Мы павысім цэны, вам таксама не будзе выгады. Нам нічога не ўдасца прадаць. Ну, дык чаго тады прыязджаць.\nПрадстаўнікі міністэрстваў замежных спраў, якія 26 жніўня ў Мінску падпісалі дамову аб узаемным памежным руху, адзначылі:\n— Польска-беларуская мяжа павінна застацца добрасуседскай, прыязнай мяжой партнёрскага супрацоўніцтва.\nНа інтэрнэт-старонках польскага МЗС можна прачытаць выказванні наконт увядзення віз:\n— Ужо не памятаем, як мы ездзілі на саксы ў Нямеччыну. Там рабілі сваё сённяшнія бізнесоўцы.\nПаводле ацэнак ведамства замежных спраў у Варшаве, у консульствах у Беларусі (Мінск, Брэст, Гродна) будзе выдавацца каля 280 тысяч віз у год. На працягу трох першых дзён верасня выдадзеных было роўна 497. Бясплатныя візы атрымаюць асобы, якія наведваюць магілы блізкіх, а з 50-працэнтнай скідкай тыя, хто наведвае сваякоў (бацьку, маці, мужа, дзіця, дзядоў...). У гэтым апошнім выпадку трэба ў консульстве скласці адпаведнае пасведчанне, выдадзенае пашпартным сталом. Прытым, у абодвух выпадках можна гэтак зрабіць толькі два разы ў год.


Студопедия — Фактары літаратурнага поспеху\nФактары літаратурнага поспеху\nУ асноўным рэпутацыі пісьменнікаў і іх твораў пазначаны пэўнай стабільнасцю (вядома, калі ў гэты працэс акрамя ўласна чытацкай публікі не ўмешваюцца нейкія іншыя, знешнія, калі так можна сказаць, сілы, як, напрыклад, дзяржава з яе моцным ідэалагічным апаратам).\nРазам з тым у гісторыі функцыянавання прыгожага пісьменства сустракаліся выпадкі, калі малавядомыя аўтары ў нейкі момант набывалі папулярнасць і нават станавіліся класікамі. Найбольш яскравы прыклад такіх метамарфоз — творчасць У. Шэкспіра, якая аж да сярэдзіны ХVІІІ ст. не прыцягвала да сябе асаблівай увагі, а затым паступова стала набываць вядомасць у Еўропе і свеце ў цэлым. Такі ж прыкладана лёс, але толькі ў дачыненні да рускай культуры, напаткаў таксама творчасць Ф. Цютчава, выдатныя лірычныя творы якога пры жыцці самога паэта былі малавядомымі, а ў ХХ ст. набылі значную папулярнасць.\nМаюць месца таксама і выпадкі адваротнага характару. Дзеля прыкладу (яго прыводзіць В. Халізеў) можна нагадаць лёс творчасці аднаго з рускіх паэтаў ХІХ ст. С. Надсана, вершы якога пры жыцці карысталіся незвычайным поспехам, а пасля смерці аўтара неяк раптоўна зніклі з літаратурнага небасхілу і практычна забыліся.\n«Перапады» цікавасці чытацкай публікі да пісьменнікаў і іх твораў не з’яўляюцца,— лічыць В. Халізеў,— выпадковай справай. Існуюць фактары літаратурнага поспеху. Яны досыць разнародныя» .\nПа-першае, адбываюцца змены (у залежнасці ад атмасферы грамадскага жыцця эпохі) у чытацкіх чаканнях, у выніку якіх увагу на сябе звяртаюць творы то адной, то зусім іншай змястоўнай і ўласна мастацкай арыентацыі. Так, напрыклад, калі яшчэ ў ХІХ ст. чытацкую ўвагу найбольш прыцягвалі творы, так бы мовіць, спакойныя і жыццесцвярджальныя ў сваёй аснове, то ў сярэдзіне і другой палове ХХ ст. істотна павысіліся рэпутацыі тых пісьменнікаў, творы якіх адлюстроўваюць быццё як дысгарманічнае, прасякнутае скепсісам, а то і поўным трагізмам. Адпаведнасць настрою думак аўтараў (калі б яны ні жылі) духу часу — гэта, бадай, ці не галоўны фактар, які прыцягвае ўвагу чытачоў да твораў, робіць іх вядомымі і папулярнымі.\nПа-другое, «у кожную літаратурную эпоху мае месца рэзкае разыходжанне густаў і поглядаў старэйшага і малодшага пакаленняў, пры якім другое адштурхоўваецца ад першага: літаратурныя «куміры» старэйшых развенчваюцца малодшымі, адбываецца перагляд рэпутацый пісьменнікаў і іх твораў; учарашнім «лідэрам» супрацьпастаўляюцца сённяшнія, новыя, сапраўды сучасныя» . Усё гэта разглядаецца як гарантыя ад застою ў літаратурным жыцці, як абавязковая ўмова яго далейшага руху.\nПры гэтым поспеху ў сучаснікаў у немалой ступені садзейнічае тое, як моцна і эфектна заявіў аб сабе таленавіты аўтар, як ён данёс да чытача ўласную арыгінальнасць і навізну. Часам істотнае значэнне маюць і моманты заахвочвання пісьменнікаў афіцыйнымі ўладамі, уплывовымі грамадскімі коламі, сродкамі масавай інфармацыі. Пэўную ролю адыгрывае таксама імпульс самасцвярджэння тых аўтараў, якія хоць і не валодаюць моцным талентам, аднак настойліва дабіваюцца вядомасці, публікацый, прызнання крытыкаў. Дарэчы, такіх пісьменнікаў неабходна адрозніваць ад графаманаў, якія наогул пазбаўлены таленту.\nГалоўным жа і «адзіна надзейным (няхай не заўсёды хутка дзейсным) фактарам поспеху ў чытацкай публікі <...> з’яўляецца спаўна рэалізаваўшы сябе пісьменніцкі талент, маштаб асобы аўтара, самабытнасць і арыгінальнасць яго твораў, глыбіня «творчага сузірання» рэальнасці» .\nНаогул, якімі б істотнымі і важнымі ні былі меркаванні чытачоў, толькі імі нельга вымяраць годнасць і мастацкую вартасць твораў. Гэта пацвярджае шматвяковы вопыт развіцця сусветнага прыгожага пісьменства, лепшыя творы якога не заўсёды і не адразу атрымлівалі высокую ацэнку і прызнанне шырокай чытацкай публікі. Апошняя ў сувязі з даволі слабай мастацка-эстэтычнай падрыхтаванасцю (яна, вядома, павышаецца з ростам агульнай адукаванасці мас, але не так хутка, як гэтага хацелася б) у сваёй пераважнай частцы іншы раз не ў стане адрозніць сапраўдны шэдэўр ад паралітаратурнай падробкі і па-сапраўднаму ацаніць яго. Такім чынам, мы пераходзім да праблемы грамадскай арыентацыі і прызначэння літаратуры і мастацтва.


Экзопланеты: гісторыя адкрыцця і сучасныя дасягненні » Белорусские рефераты\nЭкзопланеты: гісторыя адкрыцця і сучасныя дасягненні\nВ«БРЭСЦКІ Дзяржавнага універсітэта імя А. С. Пушкіна В»\nКафедра тэарэтычнай фізікі і астраноміі\nпа спэцыяльнасьці В«Тэарэтычная фізіка В»\nэкзопланет: гісторыя адкрыцця і сучасныя дасягненні\nГісторыя адкрыцця экзопланет\nСучасныя дасягненні в адкрыцці экзопланет\nСусвет - гэта не толькі зоркі і планеты. Гэта значна больш: і калыска разумнай жыцця, і Сусветны розум, і наогул усё.\nМы не толькі кропля в акіяне, які называецца Сусвету. Але гэтая кропля не згубілася в павсюднасці акіяне, яна звязана мноствам нітак абсалютна з усім в Сусвеце, гэтая кропля вплывае на всё, што адбываецца в Сусвеце.\nЗямная цывілізацыя ня адзіная в Сусвеце. Іх бясконцае мноства. Яны знаходзяцца на розных узровнях развіцця. Яны апярэдзілі нас у развіцці, іншыя адстаюць. Але ва всіх у нас адзін Творца - Сусветны розум.\nЗаконы развіцця Сусвету (У тым ліку і Зямлі) вызначаны. Іншых законав мы прыдумаць не можам. Але мы можам і павінны, калі хочам нармальна жыць, будаваць сваё жыццё (у тым ліку эканоміку, прамысловасць) у адпаведнасці з гэтымі законамі. А для гэтага трэба іх ведаць.\nДаследаванне Сусвету без сумневу стане адной з найбольш захапляльных старонак навуковых пошукав 21 стагоддзя.\nКалі старажытныя лічылі Зямлю цэнтрам Сусвету, то сёння касмалогіі пытанне пра внікальнасць планеты Зямля прапануюць падзяліць на некалькі: ці маюцца планеты па-за Сонечнай сістэмы?; ці існуюць планетныя сістэмы, аналагічныя сонечнай?; існуюць Ці В«землеподобныхВ» планеты?\nІншыя планеты, ня належаць Сонечнай сістэме, у літаратуры ахрысцілі экзопланет. Грэцкая прыставка В«экзоВ» азначае В«па-заВ», В«звонкуВ». Ёсць і альтэрнатывнае назва такіх планет - пазасонечная планета (extra solar planet).\nПланеты Сонечнай сістэмы втварыліся з плоскага газава-пылавога воблака, навакольнага свяціла. Па сучасных ацэнак спатрэбілася каля 60 міл. Гадов акумуляцыі рэчывы, які прыйшов у канчатковым рахунку да фарміравання планет. Вылучаюць дзве асновныя групы планет, якія круцяцца вакол Сонца прыкладна в адной плоскасці. Да першай групе з сярэдняй шчыльнасцю втварае іх рэчывы (каля 5 г/гл 3 ) ставяцца Меркурый, Венера, Зямля і Марс. Другая група складаецца з планет-гігантав: Юпітэра, Сатурна, Урана і Нептуна, асераднёная шчыльнасць якіх складае прыкладна 1,4 г/см 3 . Плутон не адносіцца ні да адной з...


PressReader - Gazeta Slonimskaya: 2013-07-31 - ДАМЫ МІЖ НЕБАМ І ЗЯМЛЁЮ\nДАМЫ МІЖ НЕБАМ І ЗЯМЛЁЮ\nGazeta Slonimskaya - 2013-07-31 - НАШ КРАЙ -\nНекаторы час таму назад Мастоўскі райвыканкам прыняў план будучай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэарганізацыі раёна. Аб чым афіцыйна абвясціў у мясцовых СМІ. Аднак праз некалькі дзён у той спіс унеслі ўдакладненні.\nТак, дом за нумарам 125 па вуліцы 1 траўня ў вёсцы Вялікія Сцяпанішкі ў гарадскую рысу не ўключаецца. У дакументах яго ўладальнікаў так і застанецца назва ўжо неіснуючай вёскі, што неўзабаве стане горадам. Гэтае чакае і цяперашніх уладальнікаў ляснога хутара, што знаходзіцца на пятым кіламетры дарогі Малыя Сцяпанішкі — Галынка. Пакуль дом нежылы, але, як і падвор’е, дагледжаны. Зноў жа, вёска М. Сцяпанішкі стане горадам, а гаспадары хутара, пры неабходнасці, будуць даказваць тым жа чыноўнікам, якія паспяхова ды хутка правялі адміністрацыйную рэформу, што яны засталіся жыць тут, а не паляцелі на неба.\nПра тое, што чынавенства абыякава падышло да такога балючага пытання для насельніцтва, як адміністрацыйна-тэрытарыяльнае дзяленне, сведчыць і той факт, што камісія ў спісе пераразмеркавання населеных пунктаў між сельсаветамі не ўпамянула населены пункт Пладовая. Потым, апамятаўшыся, камісія абвясціла, што ён з Луненскага сельсавета перадаецца ў Дубненскі.\nАтрымліваецца, людзей бязглуздна падзялілі, не спытаўшы іхняй думкі, па прынцыпу: “Ведайце, наша слова — для вас закон”.\nА надалей — вашы праблемы.


Канвертаваць Батсвана Pulas (BWP) і Лівійскіх дынараў (LYD) : Калькулятар абменнага курсу\nБатсвана Пула (BWP) і Лівійскі дынар (LYD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Батсвана Пула і Лівійскі дынар пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Батсвана Пула. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Лівійскі дынар валюты па змаўчанні. Націсніце на Лівійскіх дынараў або Батсвана Pulas канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБатсвана Пула гэта валюта, у Батсвана (BW, BWA). Лівійскі дынар гэта валюта, у Лівія (Лівійскай Арабскай Джамахірыі, LY, LBY). Сімвал BWP можа быць запісаная P. Сімвал LYD можа быць запісаная LD. Батсвана Пула дзеліцца на 100 thebe. Лівійскі дынар дзеліцца на 1000 dirhams. Абменнага курсу Батсвана Пула Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу лівійскі дынар Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад MSN. BWP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. LYD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Главная/Экономика/Агропром/ЗІМОЎКА ІДЗЕ НАРМАЛЬНА\nТакой суровай зімы, што выдалася сёлета, не было даўно. Тым не менш, малочнатаварныя фермы раёна падрыхтаваліся да яе нядрэнна. Аб чым сведчыць нарошчванне аб’ёмаў вытворчасці.\nЗа тры месяцы зімоўкі (кастрычнік-снежань) валавы надой малака ў параўнанні з такім жа перыядам 2008 года павялічыўся на 10,2 працэнта. З 16-ці гаспадарак раёна не здолелі выйсці на мінулагоднія рубяжы толькі СВК «Рэдзігераўскі” (91,8%) і «Лунінскі” (95,9%). найбольшую прыбаўку малака далі СВК «Вулькаўскі світанак”, «Дзятлавіцкі” і КУП «Міжлескае”.\nСамым прадуктыўным месяцам стаў снежань. На працягу яго на фермах раёна было надоена 3829 тон малака, што на 416 тон больш, чым у снежні 2008-га. Папярэднія разлікі паказваюць, што і ў студзені справы ладзяцца: за 25 дзён валавая вытворчасць малака да адпаведнага перыяду мінулага года склала 114 працэнтаў.\nПалепшыліся справы і ў мясной галіне: прывагі ў снежні павялічылася на 63 тоны. Сярэднясутачныя прыбаўленні ў вазе буйной рагатай жывёлы склалі 557 грамаў, замест 483 – у 2008 годзе. Добрыя паказчыкі на МТФ СВК «Дварэцкі” – 705 грамаў, «Велута” – 669, «Новае Палессе” – 626 і «Хваецкае” – 595 грамаў.\nЯк растлумачыў намеснік начальніка райсельгасхарчу Якаў Баўкуновіч, станоўчыя вынікі ў жывёлагадоўчай галіне атрыманы ў многім дзякуючы граматна складзеным рацыёнам. Асноўная маса кармоў правяраецца на харчовую вартасць у абласной лабараторыі ў Пружанах. На падставе яе вынікаў галоўны дзяржаўны інспектар па закупках і якасці сельгаспрадукцыі Яўген Багданец пры дапамозе камп’ютарнай праграмы распрацоўвае аптымальныя рацыёны для кожнай гаспадаркі. Вялікае значэнне мае дыферэнцыраванае кармленне. Добрай падмогай стала і 2354 тоны камбікорму, выдзеленыя раёну рашэннем аблвыканкама. Праўда, не ўсе гаспадаркі яго выбралі. Многія спасылаюцца на дарагавізну, хаця 20 працэнтаў яго кошту ўзяў на сябе абласны бюджэт.\nЗараз наступіў час масавых расцёлаў. Спецыялісты не павінны забываць выдзяляць у асобныя групы кароў першым целем, якіх абавязкова трэба даіць 3 разы ў суткі, што не толькі дазволіць павялічыць надоі, але і падрыхтаваць высокапрадуктыўную карову. З наступленнем пацяплення неабходна арганізаваць сістэматычныя прагулкі кароў. Гэта спрыяе своечасоваму правядзенню мерапрыемстваў па ўзнаўленню статкаў.


07 красавік 2011, 03:01\nЧАСАМ ДАЖДЖЫ, МЕСЦАМІ НАВАЛЬНІЦЫ...\nУначы 4 – 10°С, удзень 8 –14°С, на поўдні да 18°С.\nПрэсавая канфэрэнцыя з нагоды выхаду новага альбому этна-трыё «Тройца» (Менск, рэстаран «Камяніца», вул. Першамайская, 18, 15.30).\nПрэзэнтацыя 9-га нумару часопісу "Паміж", выдаванага навучэнцамі Беларускага калегіюму. Падчас прэзэнтацыі з сваімі творамі і перакладамі выступяць Андрэй Пакроўскі, Кірыл Дубоўскі, Анка Ўпала, Натальля Давыдоўская, Павел Анціпаў, Максім Казакоў, Міхаіл Бараноўскі, Наста Манцэвіч, Сяргей Сакума, Ірына Барысевіч ды іншыя (Менск, кнігарня «логвінаЎ», пр. Незалежнасьці, 37а, 19.00).\nРасейскі гурт «Машина времени» выступіць у Палацы Рэспублікі з праграмаю юбілейнага туру, прымеркаванага да 40-годзьдзя гурту (Менск, 18.30).\nУ Кіргізстане пройдуць мерапрыемствы, прымеркаваныя да ўгодкаў рэвалюцыі 7 красавіка 2010 году. У Бішкеку правядуць мітынг-рэквіем памяці ахвяраў леташніх падзеяў.\nУ Баку пачнецца Ўсясьветны форум па міжкультурным дыялёгу.\nМіністры эканомікі і фінансаў краінаў Эўразьвязу зьбяруцца ў Будапэшце на нефармальнае паседжаньне.\nСусьветная гандлёвая арганізацыя абнародуе ў Жэнэве даклад аб паказьніках гандлю ў сьвеце ў 2010 годзе і прагнозах на 2011 год.\nУ праваслаўных – Дабравешчаньне.\nУ 1559 годзе мястэчка Крэва атрымала магдэбурскае права. У сярэднявеччы Крэва ня раз было месцам важных падзеяў эўрапейскай гісторыі. Сёньня гэта вёска Смаргонскага раёну, дзе толькі руіны замку нагадваюць пра былую славу.\nУ 1917 годзе ў Менску адкрыўся Зьезд беларускіх нацыянальных арганізацыяў. 150 дэлегатаў зьезду павінны былі выпрацаваць праграму беларускага руху. У выніку дэлегаты стварылі Беларускі нацыянальны камітэт на чале з Раманам Скірмунтам, пастанавілі заснаваць Беларускі ўнівэрсытэт і перавесьці ўсю пачатковую адукацыю ў Беларусі на родную мову.\nУ 1965 годзе Ўладзімер Караткевіч напісаў першыя радкі свайго раману “Хрыстос прызямліўся ў Гародні”. Працу над творам пісьменьнік пачаў у Чалябінску, дзе гасьцяваў у сваёй сястры.\n7 красавіка ў розныя гады пакінулі гэты сьвет беларускі архітэктар Караль Падчашынскі, які будаваў палацы, вучэльні і гімназіі; пісьменьнік і грамадзкі дзяяч Язэп Дыла і паэтка Ларыса Геніюш.\n7 красавіка нарадзіліся ангельскі паэт Уільям Уордсуарт, чылійская паэтка, ляўрэатка Нобэлеўскай прэміі Габрыэла Містраль, стваральнік і дырэктар ЦРУ Ален Далес, кіраўнік Беларусі ў хрушчоўскую пару Кірыл Мазураў і амэрыканскі кінарэжысэр Фрэнсіс Копала.\nГод таму на сайце “Свабоды”: “Катынь: “беларускі сьпіс”.


Маладзечна — Гарадзея – 1:0 – RH.by\nМаладзечна — Гарадзея – 1:0\nКіраўніцтва Гарадзейскага цукровага камбіната ў Маладзечне 27 верасня не дачакалася перамогі сваіх падапечных. Мы не далі праціўніку ніводнага шансу паразіць нашы вароты, а Космач на 42 хвіліне свой гол забіў.\nБарацьба ў штрафной пляцоўцы «Гарадзеі» была ўпартай.\nСаліднай і ўпэўненай гульнёй назваў у інтэрв’ю “РГ” дзеянні нашай каманды трэнер Віталь Казяк. “Гарадзея”, якую спансуе мясцовы цукровы камбінат, не хавае пастаўленай задачы – другое месца па выніках сёлетняга сезона.\n“Каляндар напрыканцы розыгрышу ў іх напружаны, і госці зусім не супраць былі прывезці з Маладзечна дамоў тры ачкі. Пра гэта сведчыць і прыезд у наш горад дырэктара і акцыянераў цукровага камбіната”, – сказаў Віталь Казяк.\nПа словах трэнера, нашы разумелі перад гульнёй: у складзе саперніка футбалісты, якія прайшлі школу вышэйшай лігі. Няхай сабе яны не так добра падрыхтаваныя фізічна, але гэта не ўзровень “Оршы” ці “Жлобіна” – камандаў, якія могуць дараваць памылкі саперніка. “Гарадзея” за кошт вопыту сваіх гульцоў памылак не даруе, таму асабліва важна было ўпэўнена згуляць у абароне.\nТолькі б не сурочыць, але і варатар Канстанцін Сашчанка, і крайнія абаронцы Станіслаў Баламут і Павел Суман згулялі практычна без памылак і не пакінулі гасцям шансаў.\nПасля пачатку гульні гарадзейцы больш валодалі ініцыятывай дзесьці ад восьмай да пятнаццатай хвіліны. А пасля нашы правялі хуткую контратаку, якую пасля перадачы злева Сяргея Дараховіча галавой завяршаў Аляксандр Грыхуцік. На жаль, міма варот. Яшчэ праз пяць хвілін цудоўную магчымасць забіць не выкарыстаў Віталь Макрыцкі.\nГосці адказалі небяспечнымі выпадамі на 23 і 32 хвілінах. У першым выпадку ўдар быў недакладны, у другім – у блізкім вугле варот мяч забраў Сашчанка. А праз 10 хвілін адбыўся гол. З сярэдняй адлегласці па варотах прабіў Яўген Курловіч. Мяч трапіў у штангу, адляцеў прама на Сяргея Космача, якому ў пустыя вароты цяжэй было не забіць – 1:0. Гэты гол стаў трынаццатым у сезоне на рахунку нашага нападаючага і вывеў Сяргей на першае месца ў спрэчцы бамбардзіраў.\nУ другім тайме гульня праходзіла ва ўзаемных атаках. Але, па словах Віталя Казяка, і трэнеры, і балельшчыкі адчувалі ўпэўненасць у дзеяннях нашых паўабаронцаў у цэнтра поля. Нядрэнна глядзеліся ў першым тайме нападаючыя Аляксандр Грыхуцік і Сяргей Космач, а выхад на замену ў другім тайме Сяргея Корсака, безумоўна, узмоцніў нападзенне.\n“Канешне, штосьці шалёнае гарадзейцы нам маглі забіць, але хутчэй мы маглі развіць наш поспех, чым сапернікі – адыграцца, – кажа Віталь Казяк. – Па ходу гульні было бачна, што наша каманда мабілізаваная і сканцэнтраваная. Будзем спадзявацца, што перамога надасць нам упэўненасці, і мы будзем далей крочыць да сваёй мэты, якую пакуль не агучваем”.\nНаступны матч гуляем дома на гарадскім стадыёне ў нядзелю, 4 кастрычніка, з віцебскім “Мясакамбінатам”. Звяртаем увагу: гульня пачнецца не ў 16 гадзін, як звычайна, а ў 15. Раней цямнее… Не спазняйцеся!\n1. Рудзенск 53\n2. Гарадзея 43\n3. Маладзечна 38\n4. Вертыкаль 38\n5. Слуцкцукар 33\n8. Нёман 29\n9. Клечаск 27\n12. Лівадзія 21\n14. Орша 13\n“Слуцкцукар” і “Мясакамбінат” правялі на адну гульню менш.\nПредыдущая статьяУ “Лошы” – Дзень дачніка\nСледующая статьяНічыя на карысць Чысці


Бізнесовец рыхтуецца адкрыць музей мініяцюраў беларускіх будынкаў\nУся краіна – за дзве хвіліны: менскі бізнесовец Яўген Данілік стварае першы ў Беларусі музей мініяцюраў пад назваю «Краіна міні».\nСпачатку ў музеі будзе 18 макетаў славутасцяў з розных куткоў Беларусі: тут і Каложская царква, і палац Румянцавых-Паскевічаў, і Косаўскі замак, і Нацыянальная бібліятэка.\nАгулам жа дырэктар музею плануе стварыць 70 макетаў, і абʼекты для іх будуць выбіраць самі беларусы: у музеі ці ў сацсетках арганізуюць галасаванне. Фармат музею – не навінка, гарады і цэлыя краіны-макеты ёсць у Гамбургу, Бруселі, Санкт-Пецярбурзе. У сваім музеі Яўген робіць стаўку на рэалістычнасць і дэталізацыю.\nСярэдні памер макета – метр на метр, але будуць і большыя, напрыклад, Белавежская пушча, у якой зробяць сядзібу Віскулі, дзе ў 1991 годзе падпісалі дакументы аб распадзе СССР.\n«Вельмі важна і добра было б дадаць у гэты музей тыя помнікі, якія Беларусь згубіла за апошнія стагоддзі, а гэтых помнікаў катастрафічная колькасць, бо знікалі цэлыя гарады: напрыклад, найпрыгажэйшы горад Берасце – што засталося, апроч гэтай цытадэлі?» – заўважыў мастак, пісьменнік і архітэктар Артур Клінаў.\nУ Яўгена ўжо гатовы макет Крэўскага замку – ён паказвае побыт XV-га стагоддзя.\n«Ёсць вялікае жаданне, каб беларусы памяталі сваю гісторыю, і праз архітэктуру гэта якраз самы правільны крок, чаму мы Крэўскі замак і аднаўлялі», – адзначыў дырэктар музею «Краіна міні» Яўген Данілік.\nМузей размесціцца ў самым цэнтры сталіцы – на месцы былога клубу «Алькатрас» у Палацы прафсаюзаў, адкрыць яго плануюць бліжэй да канца года.\nНаста Храловіч, Марына Вашкевіч, «Белсат»\nТэгі: архітэктура музеі цікавінкі\n08:55 Арменія. Рэвалюцыя – гэта не страшна, рэпартаж


16 сьнежань 2004, 23:31\nНайбуйнейшы і найбольш папулярны літоўскі інфармацыйны інтэрнэт-партал Delfi.lt i інфармацыйнае агенцтва BNS пішуць сёньня у разьдзеле пікантных навінаў пра тое, як беларускія улады разумеюць калядныя акцыі. Беларускае міністэрства абароны наладзіла калядную распрадажу праз інтэрнэт старой вайсковай маёмасьці, па сутнасьці рэчаў, якія маюць антыкварную вартасьць, па надзвычай нізкіх коштах. Да прыкладу, зімовая вайсковая шынэль прапаноўваецца за 17 даляраў, а мехавая вайсковая шапка – за паўдаляры.\nУ ліку вайсковай маёмасьці, якая засталася ад савецкіх часоў, на калядныя сувэніры прапануюцца і вайсковая амуніцыя, і спартовы ды музычны інвэнтар. Delfi.lt прапаноўвае наведаць камэрцыйны аддзел на інтэрнэт-старонцы беларускага мінабароны, дзе на аўкцыён выстаўленыя разнастайныя рэчы – акардыёны і гітары, канькі і парашуты, намёты і нават цяжкая тэхніка. Такія рэчы, як фотаапараты, дыяпраектары ды музычныя інструмэнты могуць зацікавіць калекцыянэраў, паколькі вырабленыя у сярэдзіне мінулага стагодзьдзя.\nЛітоўскія мэдыі не задаволіліся афіцыйным тлумачэньнем, што, паводле словаў палкоўніка Міхала Жданюка, гэткім чынам “войска пазбаўляецца ад савецкага хламу”. Дарэчы, і ВВС пракамэнтавала сытуацыю падобным чынам – беларускае войска ачышчае сховішчы.\nЛітоўскія мэдыі цытуюць былога дэпутата генэрала Валерыя Фралова, які выказаў шкадаваньне, што беларускае войска танна распрадае сваю маёмасьць. Генэрал Фралоў сказаў: “Калі я служыў, кожная вайсковая частка мела і гітары, і акардыёны, а цяпер салдаты могуць толькі тэлевізар глядзець”. Паводле Фралова, атрыманыя ад распрадажы сродкі міністэрства абароны Беларусі перадасьць на падтрымку сельскай гаспадаркі Магілёўшчыны. Гэта робіцца на загад Аляксандра Лукашэнкі, паводле якога сельская гаспадарка кожнай вобласьці замацаваная за пэўным міністэрствам краіны.


Галоўная ➠ Навіны ➠ Доверительное управление\nАпублікавана 22.03.2017 18:04\nДавернае кіраванне грашыма, на мой погляд тэма пра якую маст кноу, павінен ведаць, кожны.\nАкадэмічным мовай, давернае кіраванне, гэта паслуга па кіраванні сродкамі фізічнага ці юрыдычнай асобы, якое ажыццяўляецца кіруючай кампаніяй, у адпаведнасці з індывідуальным дагаворам і на падставе інвестыцыйнай дэкларацыі.\nЕсли вас интересует доверительное управление деньгами, стоит заглянуть на этот сайт crescofinance.ru вы найдете доверительное управление деньгами отличного качества.\nЧалавечай мовай гучыць так. Давернае кіраванне грашыма, гэта перадача капіталу прафесіяналам, для таго, што б яны інвеставалі іх па сваім меркаванні, у розныя інструменты і прыносілі б прыбытак кліента.\nІдэя вельмі добрая, асабліва калі ёсць жаданне ўкласці грошы, а вось ведаў і ўменняў няма. Колькі сыдзе часу на вывучэнне рынкаў, іх адсочванне, на назапашванне ўласнага досведу? А колькі грошай?\nРаз ужо людзі давяраюць свае зубы стаматолагам, дзяцей выхавальнікам, дык чаму свае грошы не даверыць тым, хто разбіраецца ў інвестыцыях і здольны прыносіць прыбытак?\nсамымі распаўсюджанымі формамі давернага кіравання з'яўляюцца ПІФы. Паявыя інвестыцыйныя фонды. За 20 апошніх гадоў нашы людзі да іх прывыклі і з кожным годам усё больш і больш давяраюць ім.\nЗ менш вядомых, ПАММ-рахунку, якія з'яўляюцца фондамі давернага кіравання форекс. Што б інвеставаць у іх, дастаткова заключыць дагавор альбо наўпрост з трэйдарам (гандляром на рынку Форекс), альбо з кампаніяй якая прадстаўляе такія паслугі. Больш падрабязна пра ПАММ-рахунках вы можаце прачытаць у артыкуле # 8220, Што такое ПАММ-рахунак. Проста аб складаным,\nШто рабіць з тым, што б гэтыя прафесійныя рукі не знайшлося ніводнай б вашыя грошы, знікшы дзесьці ў Інтэрнэце, ці не спусцілі б іх ва ўнітаз?\nДля гэтага ёсць свае спосабы абароны.\nПа-першае. давяраць свае грошы лепш кампаніям, якія спецыялізуюцца на даверным кіраванні і паспяхова кіруюць не менш 2-х гадоў.\nПа-другое. трэба пераканацца, што трэйдар не мае доступу да зняцця грошай з вашага рахунку. Ўважліва пачытаць ўмовы фонду, гэта павінна быць прапісана.\nУ трэціх. паглядзець водгукі. Пажадана жывых людзей. Не варта давяраць як станоўчым, зрэшты так і адмоўным водгуках, калі яны абязлічаны. Вісяць сабе самотна на якім-небудзь сайце, на які можа любой свабодна выкласці ўсякую ерась. І паспрабуй зразумей, водгук гэта, або проста барацьба з канкурэнцыяй.\nНапэўна цікава, які даходпрыносяцьфонды давернага кіравання?\nРозны. Але як правіла досыць высокі. Ад 80% да 200-300% у год, і нават больш. Зноў жа тут як усюды. Чым больш магчымая прыбытак, тым больш рызыка. ўмераны рызыка, гэта 80% -100% гадавых.\n, Не веру, прокричит, які-небудзь інвестар. Такіх працэнтаў не бывае!\nВопыт паказваюць, што бываюць.\nЗараз у Інтэрнэце ёсць некалькі цалкам прыстойных фондаў, якія працуюць ужо некалькі гадоў, паказваюць прыбытак і маюць некалькі тысяч задаволеных інвестараў, якія не толькі ўкладаюць, але і рэгулярна выводзяць грошы з рахункаў.\nТаму, калі вы сур'ёзна цікавіцеся інвестыцыямі. не варта грэбліва ставіцца да фондаў давернага кіравання. Хіба што, вельмі ўважліва.\nЯк падабраць правільныя вітаміны


20 красавік 2012, 16:05\nШто думаюць пра стасункі беларускай дзяржавы зь ядзернай энэргетыкай апазыцыйныя палітыкі? Ці можна нешта істотна зьмяніць у дзяржаўнай палітыцы адносна «радыяфобіі», якую падазрае ўлада? Чаму экалёгія лічыцца сацыяльнай сфэрай, а «Чарнобыльскі шлях» даўно займеў імідж палітычна афарбаванага? Сваімі развагамі дзеліцца палітык Віктар Івашкевіч.\nДзяржава ўсё ведае: і што ўсё дрэнна, і што грамадзтва нічога з гэтым ня зробіць\nНа думку Віктара Івашкевіча, сёньняшняя дзяржава сьвядома ігнаруе небясьпеку вядомага ланцужка: забруджаная глеба — забруджаная сельгаспрадукцыя з гэтых тэрыторый — спажыўцы забруджанай ежы. Як сьледзтва — забруджаныя радыяцыяй арганізмы. Што ўплывае на якасьць жыцьця чалавека шматбакова.\n«І пра тое, што гэта галоўная пагроза, бо яна штодзённая, бо кропля за кропляй атручвае арганізм, ствараючы небясьпеку і для наступных народжаных пакаленьняў — дзяржава ведае. Прынамсі, ведаць можа і павінна. І што з гэтым рабіць, як ратаваць зямлю, як ачышчаць харчаваньне, як засьцерагаць людзей, — таксама ведае. Больш як 20 год.\nУ 90-х была прынятая беларускімі навукоўцамі адпаведная канцэпцыя. Гэта быў час, калі акурат пачаліся Чарнобыльскія Шляхі, калі патрабавалі прыняцьця адпаведнай праграмы, рэагаваньня на наступствы аварыі. І праграма была прынятая. У ёй прадугледжваўся дазымэтрычны кантроль як мера асабістага кантролю кожным чалавекам сваіх земляў і прадуктаў, якія ён спажывае. Прадугледжвалася вывядзеньне з карыстаньня ў сельскай гаспадарцы забруджаных земляў, адсяленьне людзей з тэрыторый, дзе вышэй за 15 кюры на квадратны кілямэтар, бо зразумела, што жыць на вёсцы і забараніць сабе дакранацца да ягады ці лісточка, — гэта псыхалягічны стрэс і гэта немагчыма па сутнасьці».\nНа сёньняшні дзень, разважае Віктар, нам быў бы дарэчы пэўны міжнародны кантроль, кантроль пэўнага трэцяга боку. Бо кантраляваць ёсьць што: і пытаньні бясьпекі, і досьледы, якія там праводзяцца. Але найперш павінна быць дакладная праграма. І, на погляд Івашкевіча, тут — слова за грамадзтвам.\n«Грамадзяне павінны дамагчыся, каб улада гэта выконвала. Каб такая праграма — была. Гэта галоўны абавязак грамадзянаў — прымушаць улады рабіць тое, што патрэбна грамадзянам. Альбо мяняць уладу, якой абыякава меркаваньне грамадзтва.\nА ўжо ў дадатак можа быць рознае поле дзейнасьці: ад прапаганды экалягічнага мысленьня да дапамогі перасяленцам з чарнобыльскай зоны».\nГалоўная праблема Чарнобылю: брак інфармацыі\nВіктар Івашкевіч адзначае, што інфармацыйная прастора чарнобыльскай праблематыкі мянялася цягам гэтых 26 год некалькі разоў. І зьмены гэтыя былі наўпрост адлюстраваньнем стаўленьня да чарнобыльскай тэматыкі Аляксандра Лукашэнкі.\n«У першыя гады незалежнасьці карціна была досыць аб’ектыўнай. Навукоўцам давалі слова. Гэта былі розныя і разнастайныя крыніцы распаўсюду інфармацыі. Менавіта тады склалі і апублікавалі мапы забруджваньня тэрыторый Беларусі, тады пачалі дасьледаваць, што адбываецца зь людзьмі і пачалі адсяленьне. Вялася адмысловая праца, каб людзі разумелі, для чаго і чаму гэта, наколькі гэта важна для жыцьця: іх і іх дзяцей. І кожны чалавек мог даведацца, наколькі ягоны арганізм насычаны радыяцыяй. Але пачынаючы ад 95-га Лукашэнка пачаў засакрэчваць інфармацыю і заяўляць, што ніякіх праблем няма, апроч радыяфобіі. Ледзьве не выключная карысьць ад радыяцыі».\nМенавіта тады і пачалася эпоха замоўчваньня чарнобыльскіх праблем і зьнявагі да чарнобыльцаў: да жывых, да пакуль яшчэ жывых і да нежывых таксама.\nАстравец — Чарнобыль: знайдзіце 10 адрозьненьняў\n«У нас сытуацыя абсалютнай закрытасьці ўсіх дзеяньняў улады ад грамадзтва. Мы ня толькі ня здолелі дамагчыся нармальных, адпаведных заканадаўству грамадзкіх слуханьняў, мы ня толькі ня здолелі супрацьстаяць пачатку будаўніцтва АЭС у Астраўцы. Галоўнае — што мы ня ведаем нічога пра тое, наколькі будаўніцтва адпавядае нарматывам, мы ня маем магчымасьці гэта спраўдзіць.\nНаступствы Чарнобыля найперш былі справакаваныя маўчаньнем.\nТая сакрэтнасьць, якой накрыла ўлада ўвесь гэты выбух, калі людзі ня ведалі, што на іх галовы асадзілі гэтыя радыёактыўныя абломкі, — вось што ёсьць галоўнай прычынай трагедыі.\nІ сёньняшняя Беларусь адрозьніваецца мала.\nМы ня ведаем, ці будуюць АЭС адпаведна нейкім нарматывам. Мы наагул ведаем вельмі мала.\nАле калі карыстацца досьведам мінулага, то напрошваюцца чыстыя паралелі: ні там, ні тут грамадзтву слова не давалі, ні там, ні тут немагчыма было паўплываць на сытуацыю, ні там, ні тут грамадзтва ня мела і ня мае кантролю».\nЧарнобыльскі шлях Беларусі мог стацца дарогай зусім у іншае «сёньня»\n«Беларусь постчарнобыльская, — разважае Віктар Івашкевіч, — праігнаравала відавочную мажлівасьць для сябе і свайго іміджу ў сьвеце. Яна магла стацца сапраўдным сьцягам, сымбалем антыядзернага руху. Стацца зялёнай краінай, прыцягнуць і зьяднаць эколягаў, прыхільнікаў устойлівага разьвіцьця экалягічнай думкі...\nІ Чарнобыльскі шлях Беларусі мог бы стацца дарогай у зусім іншае „сёньня“, чым тое, у якім мы жывем. Калі б тыя мэханізмы, што былі ў нас на пачатку незалежнасьці, разьвіваліся далей. І постчарнобыльскія праблемы ў сыстэме нармальнага сапраўднага самакіраваньня вырашаліся інакш, і льготаў чарнобыльцаў пазбавіць было б цяжэй і г.д. — безьліч фактаў і аргумэнтаў.\nАле страх і зашоранасьць мысьленьня кіраўніцтва дзяржавы не дазволілі перамены да лепшага. Больш звыкла, калі перамены да горшага. Звыкла капіяваць нешта, зробленае іншымі даўно і лепей. Звыкла кіраваць з дапамогай страху, а не матывацыі. Звыкла пагражаць. А магла б... і мела Беларусь усе магчымасьці... зрабіць непараўнальны ўнёсак у разьвіцьцё сьвету».\nІнтэрвію падрыхтавала грамадзкае аб’яднаньне «Экадом»


Як пазбавіцца ад вісцаральная тлушчу - Дыеты 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дыеты 2017 ⇒ Як пазбавіцца ад вісцаральная тлушчу\nПачніце з змены рацыёну. Не ешце салодкага і тлустага, смажанага і вэнджанага. Найбольш пераважная тэрмічная апрацоўка прадуктаў на пару або ў духавай шафе (запяканне). Не забывайце пра гародніну і садавіна, іх можна ўжываць у неабмежаваных колькасцях. Мяса заменіце рыбай або выбірайце посныя яго гатунку - кураціну, трусяціну і да т.п. Уключайце у штодзённае меню больш складаных вугляводаў і вітамінных дабавак. Апошні прыём ежы павінен быць не пазней, чым за чатыры гадзіны да сну. Ня ўладкоўвайце жорсткіх галаданняў, так як яны, наадварот, спрыяюць назапашванню вісцаральная тлушчу. Арганізм ва ўмовах галадання пачынае запасіць «рэзервы» на ўсялякі выпадак. Можна рабіць разгрузачныя дні раз на тыдзень - на грэчцы, кефіры, яблыках і г.д.\nСістэматычная фізічная актыўнасць павінна стаць абавязковым пунктам вашага распарадку дня. Набудзьце абанемент у трэнажорную залу або басейн, у крайнім выпадку, можна займацца і дома. Ўключайце ў комплекс практыкаванняў сілавыя, а таксама якія аказваюць уплыў на мышцы прэса. Асноўная мэта фізічных нагрузак - паскорыць абмен рэчываў, а значыць, павысіць і расшчапленне тлушчавых адкладаў.\nНаведвайце лазню або сауну, калі да таго няма якіх-небудзь супрацьпаказанняў. Адна такая працэдура спрыяе страце арганізмам да трох літраў вады, якая выносіць разам з сабой дзындры і таксіны. Пры гэтым паскараецца абмен рэчываў, спальваюцца тлушчавыя назапашвання.\nА каб пераканацца ў дакладнай колькасці вісцаральная тлушчу ў вашым арганізме, прайдзіце магнітна-рэзанансную тамаграфію. У здаровага чалавека яго паказчыкі не павінны перавышаць больш аднаго літра. Калі ж узровень тлушчавых адкладаў вышэй, то здароўю пагражае небяспека. Вынікам лішкаў вісцаральная тлушчу ў печані, нырках, сэрца і іншых органах з'яўляюцца захворванні эндакрыннай, стрававальнай, сардэчна-сасудзістай і іншых сістэм арганізма.\nПапярэдні Тэкст Эфектыўныя монодиеты для пахудання\nНаступная Артыкул Огуречная дыета: перавагі і недахопы\nТэорыя хлусні. Як распазнаць, што вам хлусяць\nЯк вывесці глістоў ў чалавека\nБукет нявесты 2016


«Большасьць беларусаў не гатовыя дапамагаць». Жыхар Бабруйску працягнуў руку тым, ад каго ўсе адвярнуліся - Магілёўскі Рэгіён\nby Дзяжурны адміністратар 14 студзеня, 2020 13 студзеня, 2020 0\n«Раз да нас прыйшоў мужчына і сказаў, што трое сутак нічога ня еў, — згадвае Яна. — У мяне тады сэрца сьціснулася, бо я зразумела, наколькі чалавеку цяжка жывецца. Такіх людзей хочацца пакарміць тут і яшчэ нешта даць з сабою. Прыходзіў хлопчык да нас, які жыў у лесе…»\n«Грошай на аплату офіса не хапае…»\nДзяжурны адміністратар 2 12 мая, 2017 12 мая, 2017


Catholic.by - Нядзельнае казанне: ІV Велікодная нядзеля, Год А\nНядзельнае казанне: ІV Велікодная нядзеля, Год А\n02.05.2020 10:01 А. Віктар Жук SI / Catholic.by\nДобры Пастыр. Мастак Філіп дэ Шампань / Wikipedia.org\n1 чыт.: Дз 2, 14а. 36–41; Пс 23 (22), 1–3а, 3b–4, 5. 6. 2 чыт.: 1 П 2, 20b–25. Ев.: Ян 10, 1–10\nВобраз пастыра, статку, пашы быў знаёмы слухачам Езуса: у Старым Запавеце часта адносіны паміж Ягвэ і народам Ізраэля параўноўваюцца менавіта з тым, як пастыр, пастух пасвіць сваіх авечак. З іншага боку, у святых пісаннях таксама лідараў Ізраэля — каралёў, суддзяў, святароў — называлі пастырамі народу, і вельмі часта, на жаль, яны кепска спраўляліся з тым заданнем, якое ім было даверана.\nПастух павінен ахоўваць жыццё і дабрабыт статку, забяспечваць авечак ежай і вадой, знаходзіць сховішча на ноч, бараніць ад драпежных звяроў... Гэта сціплы і адначасова нялёгкі занятак, які патрабуе высілку, цярплівасці, вытрымкі. Абагульніць гэтую працу можна словам «апека, клопат».\nМенавіта ў апецы і клопаце павінна выражацца праца і тых, каму дадзена ўлада, адказнасць за іншых, і гэта таксама найчасцей патрабуе сціплага высілку, служэння на карысць іншых.\nАле часта не толькі ў досведзе Ізраэля, але і ва ўсе часы і паўсюль надта прывабнай для тых, хто мае ўладу (на жаль, не толькі свецкую, але і рэлігійную, сакральную), з’яўляецца спакуса выкарыстаць яе не дзеля служэння іншым, а дзеля ўласнай карысці. І тады тое, што павінна паслужыць дабрабыту «авечак», становіцца набыткам нешматлікіх «выбраных».\nЕзус жа кажа пра зусім іншы стыль стаўлення пастыра: пра жаданне даць авечкам найлепшае, пра «асабісты падыход», у якім кожную з іх пастыр кліча па імені, а не лічыць проста адзінкай з натоўпу. Праз свае словы наш Пан закранае глыбокае жаданне ў сэрцы кожнага і кожнай з нас: каб да мяне адносіліся з увагай і шчырым клопатам, каб маё імя вымаўлялася з любоўю, каб хтосьці вывеў мяне на прастору, дзе я знайду «пашу», паўнату жыцця. Словы Езуса нагадваюць нам, што наш шлях праз жыццё — не ў самоце, у цемры, а ў прыманні апеку і клопат як выраз любові і асабістай увагі Пана; гэта шлях следам за Ім, а не блуканне ў бясплодных пошуках.\nМы можам настолькі прызвычаіцца да такога стаўлення, дзе ад нас толькі нехта патрабуе, дзе чалавек — гэта выключна рабочая сіла, падаткаплацельшчык або спажывец, што нам цяжка паверыць у нейкую іншую магчымасць.\nНайгорш, калі пагаджаемся, што гэта і ёсць норма ў адносінах, калі — свядома ці несвядома — пачынаем паводзіць сябе падобным чынам, ставіцца да іншых, зыходзячы выключна з пазіцыі сваёй уласнай карысці. Інакш кажучы, калі не верым, што бескарыслівая любоў і шчыры клопат — гэта сутнасць нашага існавання.\nЕзус, наш добры Пастыр, сёння нагадвае нам, што нашае ўспрыманне адносінаў паміж асобамі патрабуе пастаяннага навяртання. У нас ёсць патрэба вяртацца зноў і зноў да той крыніцы, дзе мы атрымліваем асабістую любоў і апеку і вучымся адносіцца такім жа чынам да іншых — перш за ўсё да нашых блізкіх, але не толькі да іх. Тое, якія канкрэтныя формы гэтае адноўленае стаўленне будзе прымаць у нашай рэчаіснасці, залежыць ад розных абставін і ад нашай крэатыўнасці, якая з’яўляецца дарам Духа, але заўсёды можна пачаць ад найпрайсцейшага — добрага слова, усмешкі, прабачанай крыўды, гатоўнасці дапамагчы, выслухаць і падзяліцца…\nМенавіта такім чынам мы знойдзем багатую пашу, знойдзем дабрабыт і прастору для душы, бо сапраўднае багацце паводле логікі Евангелля — не тое, што мы набываем і назапашваем для сябе, а тое, што мы аддаем іншым. Вобраз прасторы, адкрытага месца, які прысутнічае ў словах Пана Езуса, кантрастуе з тым, у якіх абставінах многія з нас апынуліся сёння з прычыны эпідэміі, вымушаныя знаходзіцца ў закрытых памяшканнях, чакаючы, калі зможам зноў свабодна перамяшчацца.\nАле і наша душа патрабуе таго, каб выйсці з закрытасці, з хранічнай хворай засяроджанасці на саміх сабе.\nТолькі такім чынам мы адкрыемся для паўнаты жыцця, якой для нас жадае Езус, дзеля чаго Ён і прыйшоў да нас.\nЕзус — адзіны сапраўдны добры Пастыр. Ён не толькі працаўнік дзеля нашага дабра, не толькі «дзейнічае, як і Айцец дзейнічае» (пар. Ян 5, 17). Езус аддае сваё жыццё за авечак, і такім чынам паказвае нам, якія мы каштоўныя для Яго і для Айца. Праз сакрамэнты, праз Яго слова, прынятае з верай, праз дар Духа Святога мы жывімся Яго жыццём. Няхай кожны з нас сёння пачуе нанава Ягоны голас, які з любоўю і апекай прамаўляе нашае імя; няхай гэты голас вывядзе нас з нашых «загонаў», з нашай закрытасці на багатую пашу, дзе мы можам з радасцю дзяліцца дарам Божай любові і апекі з іншымі.\nАбноўлена 02.05.2020 10:04\nНядзельнае казанне: ХХІV звычайная нядзеля, год А\nНядзельнае казанне: ХХІІІ звычайная нядзеля, год А\nНядзельнае казанне: ХХІІ звычайная нядзеля, год А\nНядзельнае казанне: ХХІ звычайная нядзеля, год А\nНядзельнае казанне: гамілія на ХХ звычайную нядзелю\nНядзельнае казанне: ХVІІ звычайная нядзеля, Год А


Сталіца Турцыі Стамбул - унікальны жывы сведка старажытнай гісторыі. Гэта горад, які адчуў на сабе ўладу візантыйскага імператара, пагібельнае нашэсце крыжакоў і шматвяковае асманскае валадарства. Уся шматвекавая гісторыя горада і унікальнае размяшчэнне на праліве Басфор адначасова ў Азіі і Еўропе робіць яго вельмі папулярным турыстычным напрамкам.\nЗрабіць ваша падарожжа ў Стамбул лёгкім і зручным дапамогуць камфартабельныя гатэлі. Гэта цудоўныя шматпавярховыя асабнякі з сотнямі розных нумароў, у кожным стаяць вялікія ўтульныя ложкі, прасторныя калідоры, басейны, вытанчаныя рэстараны. Гэта маленькія асабнячку з нумарамі, у якіх адчуваеш хатні ўтульнасць. Усё гэта гатэлі Стамбула, якія дзівяць сваёй ўладкаваныя і камфортам. Калі вы прыехалі ў дзелавую паездку або для пляжнага адпачынку, магчыма, вас прыцягнулі гістарычныя помнікі архітэктуры горада, у любым выпадку, гасцініцы Стамбула на ўвесь час паездкі стануць для вас ўтульнай і надзейнай крэпасцю. У гэтую крэпасць так прыемна будзе вяртацца ўвечары пасля атрыманага багацця уражанняў, падораных гэтым старажытным горадам.\nСэрцам Стамбула лічыцца раён Султанахмет, менавіта з яго пачалася гісторыя Візантыі і паслядоўнае ператварэнне спачатку ў Канстантынопаль, затым у Царград і толькі пасля ўсяго гэтага горад атрымаў назву Стамбул. Размешчаныя ў гэтым раёне гасцініцы Стамбула знаходзяцца зусім блізка ад галоўных славутасцяў горада і таму прыцягваюць дапытлівых турыстаў. Сярод іх можна вылучыць, напрыклад четырехзвездочный Tan Hotel, які знаходзіцца ў еўрапейскай часткі горада, а яго вокны глядзяць на азіяцкую частку. Усяго ў 200-400 метрах ад яго знаходзяцца Палац Топкапы, Сабор Святой Сафіі і Блакітная мячэць - самыя знакамітыя скарбы Стамбула.\nУ гэтым жа раёне размешчаны і трохзоркавыя гатэлі Стамбула, такія як Valide Sultani, Yusuf Pasha Konaqi Hotel і іншыя. Яны ўсё цалкам адпавядаюць патрабаванням, неабходным для добрага адпачынку падчас турыстычных паездак і бізнес-тураў, прапануюць сваім пастаяльцам высакаякаснае абслугоўванне і традыцыйнае турэцкае гасціннасць. Увечары ў іх створаны ўсе ўмовы, каб расслабіцца і набрацца сіл да новага насычанаму ўражаннямі дню. Некаторыя гатэлі Стамбула прадастаўляюць паслугі не проста для сямейнага адпачынку, але і для адпачынку з дзецьмі.\nНапрыклад, Crown Plasa Hotel - вытанчаны палац, падобны на цудоўны дом з чароўнай ўсходняй казкі, знакаміты на ўвесь горад сваёй раскошай. Для кліентаў гатэля не існуе слова «не» і тым больш персанал гатовы зрабіць усё для прыязджаюць сюды дзяцей. Паслугі няні, медыцынскае абслугоўванне, лепшыя кухары, якія прапануюць у меню дзіцячыя стравы і вядома, дзіцячы пакой, дзе дзіця можа адчуць сябе ў ролі Аладзіна або прынцэсы з старажытнай казкі. Такія ж паслугі прадастаўляюць Eresin Crown Hotel і Central Palace Hotel.\nСярод гатэляў для бізнесменаў варта адзначыць Titanic Business Hotel, які з'яўляецца сапраўдным упрыгожаннем раёна Картал - шопінг-цэнтра горада. Унутры ён нагадвае інтэр'ер касмічнага карабля з фантастычных фільмаў, велізарныя тэлевізары, спадарожнікавае тэлебачанне і нават артапедычныя ложка. Ёсць адна асаблівасць, якой адрозніваюцца гатэлі Стамбула: у многіх нумарах, асабліва ў катэгорыях 3 і 4 зоркі не вельмі добрая гукаізаляцыя. Сняданак у такіх гатэлях, асабліва ў разгар турыстычнага сезона не бліскае вялікім разнастайнасцю, але цалкам дастатковы, для таго, каб цалкам насыціцца. Аднак такія дробязі рэдка азмрочваюць бывалых турыстаў, тым больш, калі наперадзе клічуць і вабяць усе чароўныя гістарычныя месцы дзіўнага горада Стамбул.\nСярод нашых суайчыннікаў яшчэ некалькі гадоў таму карысталіся папулярнасцю шоп туры ў Стамбул, куды ездзілі ў асноўным «чаўнакі», і яны выбіралі гатэлі найбольш нізкай цэнавай катэгорыі, але зараз шмат што змянілася, і гатэлі Стамбула ўжо засяляюць аматары цывілізаванага шопінгу, наведвання гістарычных месцаў і смачнай нацыянальнай ежы. Няма ніякіх перашкодаў для наведвання гэтага дзіўнага горада, Стамбул чакае вас і прадаставіць усе магчымасці, каб акунуцца ў яго гісторыю і пышна адпачыць. Гэта падарожжа дзякуючы камфартабельным умовам надоўга застанецца ў вашай памяці.\nГатэль Virginia 3 * (Радос, Грэцыя): апісанне і водгукі\nГатэль 3 * Santiago Resort, Індыя, Гоа: апісанне, водгукі\nГатэль Sonesta Beach Resort and Casino, Егіпет: водгукі турыстаў\nЯкія бываюць кнігі і навошта іх чытаць\nВішня звычайная - каралева вясновага саду\nПаліятыўная медыцынская дапамога. Паліятыўнай дапамогі анкалагічным хворым\nСядзіба «Семигорье» (Краснадарскі край) - жыццё запавольвае свой ход\nАздараўленчая хада, лёгкая прабежка, прагулкі на свежым паветры. Рух - гэта жыццё\nЯк дозревает авакада ў хатніх умовах: парады і ўмовы захоўвання\nГаўляйтэр ў фашысцкай Германіі - гэта хто? іерархія НСДАП\nВК "бруснічным" ў Яніна: апісанне, водгукі


Што яшчэ вядома пра беларускую жанчыну - статыстычнае ведамства падзялілася цікавымі фактамі да 8 Сакавіка. 08.03.2019, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, галоўнае, белстат, міжнародны жаночы дзень\n© Sputnik Сергей ЛескетьБеларуская дзяўчына\nМІНСК, 8 сак - Sputnik. Нацыянальны статыстычна камітэт склаў сярэднестатыстычны партрэт беларускай жанчыны, адпаведныя дадзеныя былі апублікаваныя на сайце ведамства.\nЗгодна з аглядам большая палова насельніцтва Беларусі - жанчыны. На пачатак 2019 года ў краіне пражывалі 5,1 мільёна прадстаўніц прыгожага полу (53,4%). У сярэднім беларусцы 42 гады, яна жыве ў горадзе (79%). У сельскай мясцовасці жыве толькі кожная пятая беларуска.\nМедыцына і адукацыя застаюцца самымі жаночымі сферамі: у іх працуюць 85,6% і 81,4% беларусак адпаведна. Меншыя за ўсё дам можна сустрэць у сферы будаўніцтва - 18,8%.\nПаводле інфармацыі Белстата, беларускія жанчыны - актыўныя карыстальнікі інтэрнэту. "У мінулым годзе 77,7% жанчын ва ўзросце 16-72 гадоў карысталіся сеткай інтэрнэт, пры гэтым 80% з іх заходзілі туды штодня", - паведамілі ў камітэце.\nДля многіх беларусак сям'я застаецца важнай часткай жыцця, аднак замуж яны выходзяць усе пазней.\n"Калі ў 2011 годзе сярэдні ўзрост жанчыны пры ўступленні ў першы шлюб складаў 24,5 года, то у 2018 годзе - ужо 26 гадоў, паўторны - 38,1 года (у 2011 годзе - 37,1 года)", - дадалі ў Белстаце.\nУ цэлым летась выйшлі замуж 60,7 тысяч беларускіх жанчын, сярод іх упершыню - 41,2 тысяча. Мамамі сталі 93 тысячы беларусак.


23 ВЕРАСНЯ –ПАРЛАМЕНЦКІЯ ВЫБАРЫ\nЗавяршылася вылучэнне кандыдатаў у дэпутаты ад палітычных партый, працоўных калектываў і грамадзян шляхам збору подпісаў. Актыўна гэты працэс праходзіў і ў нашым раёне. Днямі права вылучыць прэтэндэнта на месца ў парламенце выкарыстаў працоўны калектыў райспажыўтаварыства. На канферэнцыі, якая адбылася ў мінулую пятніцу, разглядалася пытанне аб вылучэнні кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па Бярэзінскай выбарчай акрузе №61, у якую ўваходзіць і наш раён, намесніка старшыні Мінскага аблвыканкама Віктара Уладзіміравіча Шчэцькі. Гэтую прапанову ад імя калектыва выказаў старшыня райспажыўтаварыства Сяргей Веракса. Намеснік старшыні райвыканкама па сацыяльнай сферы і ідэалогіі Алла Шахоцька, прадставіла кандыдата ў дэпутаты і расказала аб яго жыццёвым і працоўным шляху. У прыватнасці, яна паведаміла, што нарадзіўся Віктар Уладзіміраіч у 1955 годзе ў вёсцы Растаў Кастрычніцкага раёна Гомельскай вобласці. З 1972 па па 1974 гады – навучэнец Бабруйскага сельскагаспадарчага тэхнікума. З 1974 года па 1976 – служыў у радах Савецкай Арміі. Пасля войска працаваў галоўным эканамістам калгаса імя Кірава Глускага раёна Магілёўскай вобласці, затым галоўным эканамістам, намеснікам старшыні калгаса «Дружба» Глускага раёна, затым — старшынёй калгаса імя Чапаева Глускага раёна. У 1982 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі і атрымаў адукацыю эканаміста. З 1987 па 1994 гады Віктар Уладзіміравіч – старшыня Глускага раённага Савета дэпутатаў, а з 1994 па 1998 – старшыня Глускага раённага выканаўчага камітэта Магілёўскай вобласці. З 1998 па 2003 гады – старшыня Асіповіцкага раённага выканаўчага камітэта. З 2003 па 2007 гады – памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, галоўны інспектар па Гомельскай вобласці. З 2007 года В.У.Шчэцька працуе намеснікам старшыні аблвыканкама.


Міхайла Грамыка. Аўтабіяграфія\nЯ ўзяўся пісаць «Старонкі сямейнай хронікі», дзе хачу досыць падрабязна расказаць пра сваё жыццё. З гэтай прычыны тут я намячаю толькі галоўныя вехі.\nМой дзед паходзіў з ваколіцы Грамыкі на р. Бесядзь (прытока Сожа). Малазямелле і дрэнная глеба прымушалі частку сыноў амаль кожнай сям’і пакідаць бацькаву гаспадарку і падавацца ў гарады: Гомель, Магілёў, Кіеў. Тут з іх выходзілі дробныя чыноўнікі, прыказчыкі, чыгуначнікі. Вось жа мой дзед Гаўрыла Данілавіч і яго сыны зрабіліся разначынцамі. Родны дзедаў брат Іван Данілавіч і лінія яго сям’і заставаліся ратаямі — хлебаробамі. Дзед служыў у Гомелі. Ажаніўся з каталічкай.\nПамёр 26-ці гадоў. Бабка выйшла замуж у другі раз за беларуса — католіка Невяровіча, і сям’я пераехала ў Вільню. У час упартай русіфікацыі абодвух праваслаўных хлопчыкаў з ахвотай прынялі ў духоўнае вучылішча, каб вырваць з-пад уплыву «польскай» сям’і. Уладзіміру было 12 гадоў, Аляксандру— 10, калі адбывалася паўстанне 1863 года. Бацькаў айчым прымаў у ім актыўны ўдзел. Ужо ў школьным узросце я чуў ад бабкі і бацькі апавяданні пра трагедыю паўстання. Асвятляліся людзі і падзеі з розных пунктаў гледжання. Бабка — з поўным спачуваннем; бацька — як праваслаўны рускі «патрыёт». Я цалкам прымаў бабчына асвятленне: шкадаваў «палякаў» і абураўся на казакаў. Хутка пасля паўстання Невяровіч памёр, і бабка вярнулася з дзецьмі ў Гомель. Дзядзька Уладзімір пачаў служыць чыноўнікам, але хутка пераключыўся на прыватную адвакатуру. Браўся за рызыкоўныя справы адсуджваць зямельныя валоданні на карысць нашчадкаў, якія страцілі свае правы. Меў поспех, бо выявіліся ў яго значныя юрыдычныя здольнасці, хоць меў ён асвету ўсяго тры-чатыры класы віленскага духоўнага вучылішча. Бацька пайшоў валанцёрам у полк. Прымаў удзел у турэцкай кампаніі 1877 — 1878 гг. Быў пад Плеўнай. Вярнуўся з паходаў у званні фельдфебеля, вельмі ганарыўся балгарскімі, румынскімі і сербскімі медалямі. Пасля вайны браўся за розныя службы, жыў і ў радні ў Грамыках, выконваючы сялянскія работы, памагаў большаму брату ў ягоных адвакацкіх справах.\nМаці маёй ледзь споўнілася шаснаццаць год, калі выйшла замуж. Яна карэнная гамяльчанка з сям’і гарадскога служака Іллі Гаўрылавіча Акушкі. Гэны мой дзед быў католікам з уніятаў. Бабка з матчынага боку, Наталля, родам Клімовіч, была праваслаўнай. Гэта так было тыпова для значнай часткі беларусаў — гараджан. У год, як мне нарадзіцца, дзядзька Уладзімір набыў зямлю каля сяла Чорнае ў былым Рэчыцкім павеце. Надумаў будаваць хутар. Гаспадарыць пасадзіў малодшага брата. Пакуль будаваўся дом, бацька і маці жылі ў сяле. Тут я і нарадзіўся 12 лістапада (31 кастрычніка ст. ст.) 1885 года і запісаны ў прыходскай царкве. Імя далі ў гонар матчынага дзеда, майго прадзеда Міхайлы Клімовіча. Мне было каля трох гадоў, брату чатыры-пяць месяцаў, калі памерла маці. Пахавана яна на вясковых могілках таго ж Чорнага. Хутка дзядзька прадаў хутар. Бацька з дзецьмі перабраўся ў Гомель. Праз пяць гадоў ажаніўся ў другі раз. Заступніца матулі, мачыха, аказалася супраць народных казак сардэчнай жанчынай. Праз усё жыццё з намі яна не рабіла розніцы паміж пасынкамі і роднымі дочкамі. Бацька атрымаў пасаду даверанага і ўправіцеля маёнтка ўдавы магілёўскага настаўніка семінарыі. Толькі па «сегрэгацыйных», як у наш час назвалі б іх, законах царскай дзяржавы звычайны настаўнік і яго ўдава праз «юрыдычнае» ашуканне купца-яўрэя змаглі атрымаць лясныя абшары больш як на дзесяць вёрст. Фальварак каля вёскі Іванішчавічы ў Быхаўскім павеце быў у поўным заняпадзе. Бацька з усёй шчырасцю і ўмельствам узяўся наладжваць гаспадарку. З сямі да трынаццаці гадоў я пражыў багатым на ўражанні жыццём. У гэты час сям’я наша не адчувала матэрыяльнай нястачы. Блізкае знаёмства з нашай прыродай, сялянамі, мовай, рознабаковымі праявамі гаспадаркі, непасрэднае назіранне за дзейнасцю бацькі заклалі ў маю душу пэўныя асновы светапогляду. Толькі значна пазней я даведаўся, што далёка не кожны «аканом» ходзіць з касой першым у касавіцу; падае снапы ў барабан малатарні; вучыць, як крыць гонтамі страху, як рабіць прышчэпы. .. [...]\nДастатак дазволіў паслаць сыноў у гімназію. Калі я перайшоў у трэці клас, бацька, расквітаўшыся з памешчыцай, пераехаў у Магілёў. Тут набыў невялікі, але ладны дамок, прыбудаваў кухню і пакоі для дзяцей. Пры доме быў кветнік і фруктовы сад на 12—15 сотак. Тут я правёў гімназічныя гады, праводзіў большую частку студэнцкіх вакацый. Першыя два-тры гады гарадскога жыцця сям’я яшчэ мела дастатак. Бацька спрабаваў займацца адвакатурай. Але яму не так шанцавала, як дзядзьку Уладзіміру. Ужо з шостага класа я пачаў займацца рэпетытарствам. У пятым класе ўвайшоў у нелегальны вучнёўскі гурток, які пазней узяла пад свой кірунак Магілёўская арганізацыя РСДРП (бальшавікоў). З гэтага часу пачаліся разыходжанні з бацькам па палітычных поглядах і перакананнях. Пазней гэтыя разыходжанні прымалі часам амаль драматычныя формы.\nУ 1905 годзе я паступіў у Маскоўскі універсітэт на медыцынскі факультэт. Недахоп сродкаў у бацькі (было ўжо трое сясцёр) і малыя заработкі рэпетытарствам прымусілі перайсці на прыродазнаўчае аддзяленне фізіка-матэматычнага факультэта, дзе можна было прыязджаць здаваць экзамены.\nРэвалюцыйны, бурны канец 1905 года я правёў у Маскве. Усерасійская стачка. Маніфест 17 кастрычніка. Вялікая на той час маніфестацыя пахавання Баўмана. Снежаньскія барыкады...\nПасля разгрому рэвалюцыйных дружын на Прэсні я выехаў з Масквы. [...]\nУ 1906—1907 гг. я ўваходзіў у аграрную групу Магілёўскай арганізацыі РСДРП (бальшавікоў). Агітавалі па вёсках, па мястэчках.\nПасля аднаго такога выезду я захварэў на запаленне лёгкіх. Доктар раіў пажыць на поўдні. Бацькі паслалі мяне ў Растоў і Грозны, дзе асталявалася матчына радня. Гэтыя абставіны, ранняя першая жаніцьба, патрэба хутчэй закончыць асвету — адхілілі ад выканання рэвалюцыйных даручэнняў.\nУ 1911 годзе я атрымаў дыплом.\nУ Віленскай акрузе мне ў пасадзе настаўніка сярэдняй школы адмовілі. На пазычаныя пад працэнты грошы я паехаў у Адэсу, дзе жыла сям’я знаёмых па Маскве курсістак. У гэтым горадзе пражыў 10 гадоў, выязджаючы на лета ў Беларусь.\nПасля Лютаўскай рэвалюцыі беларусы-бежанцы арганізаваліся ў Адэсе ў таварыства «Гай». Далучыўся і я да культурна-асветнай працы сярод землякоў. Улетку 1921 г. з групай настаўнікаў пераехаў у Мінск.\nНастаўніцкая група наша — «адэсіты», як пачалі нас зваць,— адразу рассыпалася па кватэрах. Мне дастаўся пакойчык на другім паверсе досыць вялікага дома, які нядаўна гарэў.\nЖыццё ва ўсіх галінах толькі-толькі наладжвалася. З'язджаліся па закліку урада з усіх бакоў: з Петраграда, Масквы, Урала. Не было памяшканняў для школ і ўстаноў. Будавалі спачатку невялікія і невысокія камяніцы, рамантавалі і пашыралі старыя асабнякі. Напрыклад, у архірэйскім асабняку размясціўся Народны камісарыят асветы.\nБыло мне 36 гадоў. Але і ў маладзейшыя гады я не адчуваў такога ўздыму жыццёвых сіл, працаздольнасці і творчага захаплення, як тады... Прычыны? Першая — апынуўся я ў родным асяроддзі. Праўда, ужо з 1917 года я пачаў працаваць у арганізацыі беларусаў-бежанцаў «Гай», а пазней — у бежанскіх школах дзіцячага гарадка імя ІІІ Камуністычнага Інтэрнацыянала. З тых часоў я ўжо не аддзяляўся ад нашага народнага жыцця. Другая прычына — жывое акружэнне. Якое то было акружэнне! Я ўглядаўся ў постаці Янкі Купалы, Якуба Коласа, Змітрака Бядулі, Цішкі Гартнага, Максіма Гарэцкага і многіх хоць і меней выдатных, але патрэбных для паўнаты і магутнасці «хору» і «аркестра». Дадаць трэба таксама палітычных дзеячаў-камуністаў, праз якіх толькі і магла рэалізавацца вялізная культурная праца.\nЗ той жа восені 1921 года я пачаў выяўляць сябе ў двух кірунках: навукова-педагагічным і літаратурным. Часам даручаліся мне і адміністрацыйныя абавязкі, напрыклад, школьная інспекцыя, праца ў дырэкцыі тэатра.\nАдразу я пачаў выкладаць геалогію і мінералогію ў Белпедтэхнікуме. З дня яго заснавання працаваў у Інстытуце беларускай культуры. Мікола Азбукін і я — галоўныя аўтары нашай навуковай тэрміналогіі ў галіне геаграфіі, геалогіі, грунтоў і хіміі.\nПасяджэнні ў Інбелкульце, на якіх нязменна прысутнічалі Янка Купала, Якуб Колас і выдатнейшыя знаўцы нашай мовы, з месяца ў месяц узбагачалі мае веды моўных законаў. Я пачаў адчуваць грунт, калі пераходзіў да паэтычнай творчасці.\nЯ рос пад даглядам праслаўленых сыноў нашага народа, якія прыхільна, спрыяльна адносіліся да мяне.\nНа другі ці трэці год перайшоў ва універсітэт на кафедру геалогіі, кіраўніком якой быў вядомы прафесар, пазней акадэмік Мікола Фёдаравіч Бліадухо. Па яго планах я рабіў маршрутныя выхады і выезды. Прайшоў, між іншым, па беразе прыгажуні Проні ад вытокаў яе каля г. Горак да злучэння з Сожам пад Слаўгарадам (былое мястэчка Прапойск). Пісалася пра мае адносіны да вынаходак нафты ў Рэчыцкім раёне. Справа ў тым, што М. Азбукіну і мне даручана было абследаваць пачатковым маршрутам гэты раён. Верагодна, што ўжо ўлетку 1930 года мы ўгледзелі б некаторыя адзнакі нафты. Памаглі б і распытванні насельнікаў. Магчыма, што ўжо тады па нашых запісах пастаўлена была б буравая разведка. Але наш маршрут быў нечакана спынены.\nКультурна-нацыянальнае будаўніцтва ішло між тым поўным тэмпам. Мне прыйшлося ўзяцца за свае дысцыпліны, у выніку чаго надрукаваны былі два падручнікі: «Уводзіны ў крышталеграфію» і «Уводзіны ў мінералогію». Выдадзены яны былі добра, з фотаздымкамі.\nТрэба дадаць і трэці момант, спрыяльны для творчасці. Перажываў я ў той час рамантыку кахання. Пры гэтым «лірыка» яго пераходзіла момантамі ў «драму». З Лідай Рытар, якая стала маёй жонкай, мы працавалі разам у Адэсе ў школе-камуне. Прыехалі таксама разам. Яна ставіла па школах-інтэрнатах змястоўныя і вясёлыя вечары самадзейнасці, на якіх часта бывалі Купала, Колас, Бядуля, Чарвякоў і інш. Ці дзіва, што хутка пайшлі ў мяне цэлыя раздзелы вершаў, паэмы («Крылан»), драмы («Над Нёманам»). Так, увесь раздзел старога выдання «Плыні» над назвай «Рытмы кахання» адбівае асабістыя перажыванні. Або невялічкая паэма «Пад бубянцы» (закончана была 8/VI 1922 г.). Пісалася яна ў драматычныя моманты.\nУ кастрычніку 1923 года нарадзілася наша «пярвушка» Расціслава. «Аа-аа, Росценька! Ляжы, лялька, просценька!» — піша 37-гадовы бацька, для якога яна першая жывая радасць. Так з’явілася паэма «Над калыскай» («Дзіця» — у старым выданні). [...]\nУ маленькім пакойчыку флігелька, што стаяў на двары дома цешчы артыста Грыгоніса, пісалася больш вялікая паэма «Крылан». Хатка была падзелена пераборкамі на «каюткі». Усю каютку займаў ложак.\nЦі не ў той флігелёк зайшоў да нас Якуб Колас? Ці не там паспрачаліся мы аб памерах нашых паэм — «Сымона-музыкі» і «Крылана»? Літаратурны «хлапчук» гарэзліва пераконваў сталага майстра скарачаць ягоную славутую паэму. Прымітыўна-рамантычны «Крылан» і стала-рамантычны «Сымон-музыка»! Толькі нябачнае падтрыманне малой істоты, якая лямантавала на шырокім ложку, магло падбіць мяне на такую гарэзнасць.\nУ 1926 годзе быў напісаны невялічкі верш «Марынка», які звярнуў на сябе прыхільную ўвагу крытыкі1. Можна падумаць, што верш гэты прысвячаўся другой нашай дачушцы. Але Марына, цяпер доктар гістарычных навук, нарадзілася толькі ў 1927 годзе.\nНеяк у маі 1925 года пазванілі мне: «Дзядзька Грамыка! Заўтра 20-годдзе літаратурнай дзейнасці Янкі Купалы. Выручайце. Трэба даць у газету прывітанне». Што тут зробіш. Праз дзве гадзіны быў напісаны і перапісаны верш «Янку Купалу».\nЯшчэ ў Адэсе ўлетку 1917 года я пачаў спрабаваць сябе як беларускі пісьменнік. Першай такой спробай, калі не лічыць некалькіх вельмі прымітыўных вершаў, была п’еса «Змітрок з Высокай Буды». Друкавалася яна ў газеце «Вольная Беларусь» у 1918 годзе. П’еса з драматычным уздымам, але наогул досыць слабенькая па структуры і моўным афармленні. Е. Міровіч пачаў быў рыхтаваць яе да пастаноўкі, але хутка ад яе адмовіліся, і добра зрабілі.\nЗ таго часу Я. Купала, М. Красінскі і іншыя настойліва раілі, каб я не кідаў спрабаваць сябе ў драмах. У выніку такіх шчырых сяброўскіх парад з’вілася яшчэ пяць п’ес. Вялікі і разам з тым вельмі сціплы і патрабавальны да сябе Я.Купала казаў, нібыта мне больш «удаюцца» жаночыя тыпы, чымся яму.\nУ 1929 годзе надрукавана была асобнай кніжкай драма «Каля тэрасы». З поспехам прайшла яна сезон на сцэне 2-га Беларускага дзяржаўнага тэатра. Галоўную ролю — матроса Барыкі — з уздымам праводзіў незабыўны К. Саннікаў. П’еса ў першым друкаваным варыянце мае значныя недахопы і «сырая», але яе дынаміка адпавядае рэвалюцыйнаму ўздыму Кастрычніка. Цяпер я значна перарабіў гэту п’есу, і яна зацікавіла некаторыя калектывы народных тэатраў.\nУ «Полымі» № 7 за 1929 г. была надрукавана мая камедыя з жыцця студэнтаў «Віно бушуе».\nДрама «Над Нёманам» перароблена мной з паэмы «Леснічанка». Матэрыял для паэмы і драмы падказала мне жонка, якая ведала добра на Нёмане месцы, дзе адбываліся паказаныя падзеі. Ставіў п’есу Е. Міровіч, і яна карысталася поспехам. На анкетнае запытанне сярод камсамольцаў, якая п’еса найбольш спадабалася ў мінулым сезоне, большасць адказала: «Над Нёманам». У драме выступала амаль уся трупа 1-га Беларускага дзяржаўнага тэатра (цяпер тэатр імя Я. Купалы), бо ў ёй 21 дзеючая асоба, апрача эпізадычных. На памяць прыходзяць некаторыя ролі. Правадыра паўстанцаў іграў У. Крыловіч; польскага афіцэра Вацлава Ржэвуцкага, які перайшоў на бок паўстанцаў,— Б. Платонаў; ксяндза — Ф. Ждановіч; дачку асадніка Тэклю — мая сястра Кацярына Грамыка. У сучасны момант адзін машынапісны экземпляр п’есы захоўваецца ў мяне, другі — у бібліятэцы тэатра.\nЗ усіх маіх п’ес найболей творчых сіл і часу патрабавала гістарычная драма «Скарынін сын з Полацка». Па стылю яна таксама найбольш апрацаваная. Яна вытрымана была ў памеры пушкінскага «Барыса Гадунова». Памятаю толькі пачатак: «На вежы выбіла чатыры, а доктара ўсё няма з друкарні... І ўчора так, і сёння — кожны дзень!» — скардзіцца служанцы адданая Францішку ягоная жонка. П’еса была пастаўлена ў 1-м Беларускім дзяржаўным тэатры ў юбілей 400-годдзя скарынінскіх выданняў у віленскай друкарні. На афіцыяльным тэатральным экземпляры п’есы стаяў штамп: «Дазваляецца да пастаноўкі на адзін раз». Гэта дало зачэпку добраму сябру майму Міколу Азбукіну пусціць жарцік: «Тваю п’есу будуць ставіць кожныя 400 гадоў!» Аўтарскае права на «Скарыну» я перадаў Беларускай Акадэміі навук. Адзіны ўласны экземпляр выпрасіў у мяне навуковы супрацоўнік акадэміі Мік. Шчакаціхін. Усе іншыя загінулі разам з рознымі архівамі ў час Айчыннай вайны.\nДа тэатральнага жыцця я меў дачыненне не толькі як драматург. Уваходзіў я ў склад дырэкцыі 1-га Беларускага дзяржаўнага тэатра. Цёмная зала ў часе генеральных рэпетыцый бачыла мяне, мусіць, не радзей, чым геалагічны кабінет універсітэта.\nБыло так. Узімку — падрыхтоўка і заняткі са студэнтамі. У вольныя хвіліны — крыху вершаў. Часам накідваўся план п’есы. Здаралася, што напісаны былі першыя дзеі, але напісанае адкідалася і пачыналася занаў. Канчатковая апрацоўка адкладвалася на летні адпачынак. На ўлонні прыроды, дзе-небудзь у Калодзішчах або ў Астрашыцкім Гарадку, канчалася пад восень тая ці іншая п’еса.\nАпошняя п’еса мая — «Воўк» — рыхтавалася Е. Міровічам да пастаноўкі ў сезон 1930/31 гг. Па горадзе былі расклеены афішы. Пра гэта інфармавала мяне жонка. Сам я не меў ужо магчымасці бачыць тыя афішы, а п’еса не ўзышла на сцэну.\nЗ 1931 г. я жыў у Івана-Вазнясенску. У 1936 г. пераехаў з сям’ёй у запалярны Кіраўск, дзе раней асталявалася большая з сясцёр. Тут матэрыяльна нам жылося добра. Я працаваў у горным тэхнікуме, жонка — завучам у школе. Тут у нас нарадзіўся сын. Пасля паветранай бамбардзіроўкі Кіраўска 28 чэрвеня 1941 года пачалася эвакуацыя. Я апынуўся ў Пермскай вобласці (Чусавы Гарадок). Праз год пераехаў да сям’і ў Удмурцію. Меў розныя пасады. Нарэшце асталяваўся выкладчыкам Удмурцкага педагагічнага інстытута. Большая дачка выйшла замуж у 1945 годзе за інжынера і пераехала з Іжэўска ў Казань, а пазней пад Маскву. За ёй падалася малодшая і жонка з сынам. Я заставаўся ў Іжэўску да 1948 года. З восені 1948 па 1952 год зноў працаваў у Запалярным горным тэхнікуме. З 1952 года выйшаў на пенсію.\nСпрабаваць сябе ў літаратуры пачаў яшчэ студэнтам. Пісаў вершы, невялікія навелы. У 1913—1914 гг. задумаў вершаваны раман, які так і не скончыў.\nПоўны разварот некаторых літаратурных здольнасцей праявіўся толькі тады, як перайшоў у творчай працы на мову сваіх дзядоў.\n1 Дарэчы, гэты верш разам з большым крыху вершам «Ванда Карсак» толькі і ўвайшоў з усіх маіх рэчаў у «Анталогію беларускай паэзіі».


01 кастрычнік 2011, 13:38\nАпошнія гады «Беларусьфільм» ня можа пахваліцца асаблівымі дасягненьнямі ў галіне кінаіндустрыі, а беларусьфільмаўская база збольшага пераўтварылася ў пляцоўку для штампаваньня расейскіх сэрыялаў. Але, як у роспачы прызнаўся адзін з супрацоўнікаў кінастудыі, «на падхопе» асаблівых дывідэндаў не атрымаеш. І калі за часамі знаходжаньня на дырэктарскай пасадзе колішняга ўладнага ідэоляга Ўладзімера Замяталіна сродкі на выплату заробкаў здабываліся не без дапамогі адміністрацыйнага рэсурсу, то цяпер грошы скончыліся:\n«Новым дырэктарам студыі замест Замяталіна ў нас прызначаны Сільвановіч — чарговы функцыянэр зь Міністэрства культуры. Пры ім справы ў студыі ўвогуле пайшлі на раскасяк. Які б ня быў Замяталін, як мы тут прызвычаіліся ўпотай гаварыць, але пры ім дастаткова нармальна атрымлівалі заробак — які, дарэчы, рос. Прэміяльныя былі добрыя, трынаццаты заробак. У сувязі з 80-годзьдзем беларускага кіно ўсім па 100 тысяч рублёў выдалі і г.д. Іншая справа, што творчасьць кульгала, але гэта тое, на якім ўзроўні наша кіно рэальна і было. Але прыйшоў новы чалавек і справы сталі зусім дрэнныя».\nМой суразмоўца, які ў спадзяваньні станоўчых зьменаў пакуль ня хоча сябе афішаваць, расказвае: першымі, хто паўстаў супраць зьбядненьня, былі супрацоўнікі студыі анімацыйных фільмаў. Гэта якраз тое падразьдзяленьне, якое яшчэ прыносіць прыбытак усяму «Беларусьфільму». Дый крытыкі канстатуюць: сучасная беларуская мультыплікацыя добра ўспрымаецца за мяжой, пра што сьведчаць узнагароды, якія аніматары прывозяць зь міжнародных фэстываляў. Але матэрыяльная падзяка на радзіме блізкая да нуля:\nУ Маскве згодныя стварыць цэлае адгалінаваньне, дзе беларусы змогуць працаваць.\n«Яны дырэктару сказалі: калі бліжэйшым часам ня будзе падвышаны заробак, уся студыя пераедзе працаваць у Расею. У Маскве згодныя стварыць цэлае адгалінаваньне, дзе беларусы змогуць працаваць. Упершыню такі дэмарш за ўвесь час беларускага кіно, каб цэлае падразьдзяленьне „Беларусьфільму“ было гатовае пакінуць краіну. Сам факт, як разумееце, неардынарны. Апроч таго, у аўторак быў прафсаюзны сход, на якім дырэктар Сільвановіч абвясьціў пра звальненьне начальніцы акторскага аддзелу Валянціны Бялько, якая выконвала абавязкі старшыні прафкаму — праўда, адмацаванага. Каб была прымацаваная, ня меў бы права звольніць без узгадненьня з цэнтрам. Фактычна гэта расплата за яе словы: уся студыя атрымлівае як ніколі мізэрныя заробкі. І вось ён яе выганяе — няўгоднага прафсаюзнага лідэра. Бо прычым начальнік акторскага аддзелу да спраў студыі? Пры гэтым дырэктар папярэдзіў: цягам трох гадоў нават не чакайце ніякага падвышэньня».\nДырэктар студыі анімацыйных фільмаў Сяргей Сычоў не захацеў выносіць канфлікт з кіраўніцтвам на шырокае абмеркаваньне, абышоўшыся звыклым «без камэнтароў». А вось Валянціна Бялько ў пятніцу пацьвердзіла, што сапраўды працуе на кінастудыі апошні дзень, але па сутнасьці гаварыць не стала — маўляў, непрыемнасьцяў у яе нават больш, чым можна было ўявіць:\n«Так, я ад панядзелка ўжо не працую. Але ведаеце, да нейкай грунтоўнай размовы пакуль не гатовая. У мяне тут яшчэ столькі усялякіх непрыемных разборак, яшчэ нават горшых, чым вы думаеце — з гэтым генэральным дырэктарам. І пакуль усё гэта ня скончыцца, я проста не хачу, каб маё імя бузавалі ў СМІ. Давайце пачакаем крыху, дзесьці праз пару тыдняў яшчэ вернемся да гэтай размовы…».\nУ мяне тут яшчэ столькі усялякіх непрыемных разборак, яшчэ нават горшых, чым вы думаеце — з гэтым генэральным дырэктарам.\nАд сярэдзіны 1990-х «Беларусьфільм» пакінула цэлая плеяда знакавых рэжысэраў, сцэнарыстаў, актораў, тэхнічных супрацоўнікаў. Вузкая спэцыялізацыя так званага «партызанфільму», які ўлады пераўтварылі ў чарговы ідэалягічны «шрубок» сыстэмы, не стасавалася з пазыцыяй свабодных творцаў. Дый ніхто іншадумцаў трымаць не зьбіраўся. Адсюль, як кажа вядомы кінарэжысэр Вячаслаў Нікіфараў, што аддаў кінастудыі лепшыя гады свайго жыцьця, і адпаведнае стаўленьне да «кінэматаграфічнага плянктону»:\n«Ды самі па сабе гэтыя размовы нейкія інфантыльныя…. У нармальных краінах дарослым людзям, дарослым рэжысэрам, якімі мы і ёсьць на сёмым дзясятку, дасылаюць матэрыял. І запытваюць: а ці не пагодзіцеся вы гэта зрабіць? Сур’ёзны рэжысэр пацікавіцца памерамі каштарысу, тэрмінамі, узроўнем драматургіі — хто гэта рабіў, пісаў — і фінансавымі ўмовамі. Але ў нас пры словазлучэньні „фінансавыя ўмовы“ адразу чуецца з усіх кутоў (афіцыйна не гавораць): бач чаго захацеў! Маючы на ўвазе: а ці не папрацаваць бы вам бясплатна, панове? Вось так бы яны сказалі будаўнікам, токарам, водаправодчыкам: хлопцы, ды вы што? Бач, за доўгім рублём пагналіся! Натуральна, каб выжыць, не памерці з голаду і не мяняць прафэсію, пажаданы рубель, і даўжэйшы, асабліва калі сям’я вялікая. І калі час твайго прафэсійнага і фізычнага жыцьця кароткі, то, напэўна, ты мусіш думаць і пра гэта».\nПапярэдні кіраўнік «Беларусьфільму» Ўладзімер Замяталін у апошнія дні мінулага году быў выпраўлены ў адстаўку за нездавальняючыя вынікі ў галіне кінэматаграфіі. Замест яго генэральным дырэктарам прызначаны Алег Сільвановіч — колішні шэф дэпартамэнту па кінэматаграфіі Міністэрства культуры.


Галоўная ➠ Розны ➠ Фартуки стеклянные для кухни\nАпублікавана 20.12.2016 07:00\nЧасам ад разнастайнасці гарнітураў разбягаюцца вочы: прамыя кухні. П-вобразныя, убудаваныя.\nЕсли вас интересуют фартуки стеклянные для кухни, стоит заглянуть на этот сайт www.vashe-steklo.ru вы найдете фартуки стеклянные для кухни отличного качества и по доступной цене.\nВыбар можа быць нялёгкім, трэба ўлічыць колькасць даступнага прасторы, стылістыку, асаблівасці менавіта вашай кватэры. Пасля таго як вы вызначыліся з планіроўкай, ўсплывае наступная задача – выбраць і купіць фасады для кухні. Наш каталог прапануе розныя тыпы матэрыялаў, сярод якіх:\n• ПВХ аднатонныя;\n• экошпон (ПВХ пад дрэва);\n• пластык пад дрэва;\n• эмаль мадэрн, класіка;\nПералічыўшы назвы матэрыялаў, нельга сказаць, што мы ведаем пра іх усё. Разгледзім крыху больш дэталёва. Кухні з натуральнага шпону экалагічныя, натуральны і вытанчаны. Гэты матэрыял уяўляе сабой тонкія лісты дрэва, якія наляпляюцца-над панэлі з МДФ. Замовіць фасад для кухні з шпону ад вытворцы можна зазірнуўшы ў наш інтэрнэт-краму. Драўніна адрозніваецца трываласцю, вільгацятрываласцю, даўгавечнасцю.\nКалі вы хочаце яркіх фарбаў і эксперыментаў з колерам, то варта купіць кухонны фасад з аднатоннага ПВХ. Наш каталог прапануе шырокі выбар кветак, цана мінімальная. Купіць фасады для кухні дзікага, экзатычнага і нават кіслотнага колеру цяпер не праблема. Вам больш даспадобы прыродныя тэкстуры? Тады варта купіць кухонны фасад з пластыка з імітацыяй пад дрэва. Накладанне драўнянага патэрнаў на любы колер глядзіцца вельмі арыгінальна. Гэта афармленне добра падыдзе для кухні ў стылі мадэрн.\nНаша кампанія выконвае кожны заказ унікальна, нам падабаецца знаходзіць найбольш прыдатныя рашэнні для кожнага кліента. На сайце прадстаўлены каталог фасадаў для кухні, дзе яны згрупаваныя па матэрыялах. Кожны знойдзе для сябе падыходны варыянт. Інтуітыўна зразумелы інтэрфейс дазволіць палегчыць працэс выбару.\nУ нас вы можаце купіць фасады для кухні асобна. Так, калі адна з дэталяў інтэр'еру выйшла з ладу, не трэба набываць новы гарнітур. Дастаткова проста падабраць неабходную частку. Ведаючы памеры або скарыстаўшыся паслугамі дызайнера, вы можаце замовіць фасад для кухні па сваіх памерах. Нашы салоны знаходзяцца ў Маскве, падрабязнасці аб дастаўцы удакладняйце ў мэнэджара.\nТакім чынам, чаму вам варта выбраць менавіта нашу кампанію? Для таго каб купіць кухонныя фасады ў Маскве, больш не трэба праглядаць сотні старонак крам-пасярэднікаў і марнаваць час на бессэнсоўныя перамовы з імі. Прадукцыя будзе дастаўлена наўпрост ад вытворцы, што выключае лішнія нацэнкі. У нас можна замовіць кухонныя фасады годнага якасці, пры гэтым кошты не будуць «кусацца».\nІмпартныя даўгавечныя матэрыялы праслужаць не адно дзесяцігоддзе, ваш гарнітур будзе выглядаць як новенькі. Магчымасць купіць кухонныя фасады асобна дазволіць замяніць адсутнічае або паламаную дэталь інтэр'еру, не закранаючы канцэпцыю планіроўкі.


Першая адмова. Не зарэгістравана ініцыятыўная група Валерыя Каранкевіча – Гавары Праўду\nАкруговая камісія Крычаўскай выбарчай акругі № 83 адмовіла ў рэгістрацыі ініцыятыўнай групы прэтэндэнта ў кандыдаты Валерыя Каранкевіча.\nПадставай для адмовы стала тое, што шэсць з пятнаццаці сяброў ініцыятыўнай групы напісалі пісьмовыя заявы аб тым, што яны адмаўляюцца вылучаць Валерыя Каранкевіча ў якасці кандыдата ў дэпутаты Палаты прадстаўнікоў.\n“Сёння каля дванаццаці гадзін дня мне патэлефанавалі з акруговай выбарчай камісіі, па мойму, гэта была Ларыс Жыркевіч, і паведамілі, што ў 16-00 адбудзецца паседжанне камісіі, дзе будзе разглядацца пытанне рэгістрацыі маёй ініцыятыўнай групы, – распавядае Валерый Каранкевіч. – Я ў гэты час знаходзіўся ў грыбах, далёка не тое што ад Крычава, а нават ад Хоцімска. Справа ў тым, што папярэдне была дамоўленнасць, што рэгістрацыя ініцыятыўных груп будзе адбывацца 17-га, таму я на гэта і разлічваў.\nТаму я паведаміў спадарыні Жыркевіч, што ніякім чынам на паседжанне паспець не змагу і дамовіўся з ёй, што прыеду за дакументамі для сяброў ініцыятыўнай групы 17-га. У мяне нават думкі не ўзнікла, што ініцыятыўную групу нейкім чынам могуць не зарэгістраваць. Яшчэ дамовіліся з сябрам камісіі, што я прыеду пасля 15-00, бо раней яна будзе на нарадзе ў Магілёве, туды павінна прыехаць старшыня ЦВК Ярмошына.\nА ўжо вечарам мне патэлефанавалі з камісіі і сказалі, што ў рэгістрацыі ініцыятыўнай групы адмоўлена на падставе таго, што шэсць чалавек з пятнацці яе сяброў напісалі пісьмовыя заявы аб тым, што адзываюць подпісы за маё вылучэнне.\nРазам з сваім начальнікам штаба Пятром Басейка я аб’ехаў усіх гэтых людзей, яны распавялі пра тое, што з усімі імі правялі гутаркі на працы і не толькі, запалохвалі, таму яны вымушаны былі адазваць свае подпісы. Аднак яшчэ да вылучэння я папярэджваў, што можа быць шалёны прэсінг, яны пра гэта ведалі, таму некаторым з іх я проста не падам больш руку. Бог ім суддзя… Ведаю я і прозвішчы двух чыноўнікаў з Хоцімскага райвыканкама, якія арганізоўвалі ўвесь гэты ціск”.\n“Я ўсё роўна пайду на гэтыя выбары кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў, – кажа Валерый Каранкевіч. – Ужо заўтра я завязу дакументы ў акруговую камісію з новым складам ініцыятыўнай групы, у мяне ёсць яшчэ восем сяброў, якіх я збіраўся далучыць да складу групы. Ну а зараз давядзецца падаваць дакументы па новай, час гэта дазваляе зрабіць. Адно дрэнна, што менш часу застанецца на збор подпісаў”.\nКрыніца: Праваабарончы цэнтар “Вясна”


Аргкамітэт Алімпіяды ў Токіа і Міжнародны алімпійскі камітэт (МАК) вывучаюць сітуацыю са спробай вывазу беларускай спартсменкі Крысціны Ціманоўскай з Японіі. Пра гэта паведамілі ТАСС у МЗС Японіі.\n«Арганізацыйны камітэт Гульняў, МАК і іншыя адказныя арганізацыі цяпер прымаюць шэраг захадаў, уключаючы пацверджанне асабістых намераў гэтага чалавека. Мы ведаем, што Ціманоўская знаходзіцца ў бяспецы. Яна супрацоўнічае з адказнымі органамі і вядзе з імі абмеркаванне. Урад Японіі таксама са свайго боку супрацоўнічае з гэтымі зацікаўленымі арганізацыямі і працягне прымаць належныя меры ў будучыні», – адзначылі ў ведамстве.\nГенеральны сакратар кабінета міністраў Кацунобу Ката таксама пацвердзіў, што ўрад Японіі займаецца сітуацыяй з беларускай спартсменкай. Ён паабяцаў «рэагаваць на сітуацыю належным чынам».\nГвалтоўная высылка з Токіа Крысціны Ціманоўскай: што вядома на вечар нядзелі, 1 жніўня\nУ сваю чаргу афіцыйны прадстаўнік Міжнароднага алімпійскага камітэту (МАК) Марк Адамс заявіў, што арганізацыя пакуль не будзе ўжываць санкцыі да НАК Беларусі да атрымання поўнай карціны ў гэтай справе.\n«Усё адбылося толькі 10-11 гадзін таму, таму галоўнае, што нам трэба было зрабіць – пераканацца, што з ёй усё добра, спытаць, што ёй неабходна, высветліць, хто з ёй, што здарылася. Прагучала шмат абвінавачванняў, і яны працягваюць гучаць, таму нам спачатку трэба зразумець, што адбываецца, нам трэба атрымаць поўную карціну таго, што адбываецца. Выкраданне? Яна мела зносіны з паліцыяй у аэрапорце. Калі ў гэтай справе ёсць крымінальнае адценне, то гэта справа паліцыі», – сказаў Адамс.\nПаводле яго, у НАК Беларусі папрасілі даць поўную справаздачу, каб пасля яе атрымання «вывучаць гэтае пытанне на прадмет таго, ці павінны быць прыняты якія-небудзь дзеянні».\nСама Крысціна Ціманоўская правяла ноч у гатэлі, размешчаным у такійскім аэрапорце Ханэда.\n«Яна правяла ноч у гатэлі пры аэрапорце ў бяспечнай і абароненай абстаноўцы», – адзначыў Адамс, дадаўшы, што прадстаўнікі МАК змаглі асабіста пагутарыць з Ціманоўскай.\nГэта чарговы санкцыйны кейс. Выканаўчы дырэктар BSSF – пра сітуацыю з Ціманоўскай\nНагадаем, што скандал са спробай гвалтоўна вывезці з Токіа бягунню Крысціну Ціманоўскую можа прынесці Беларусі новыя санкцыі, а ў беларускім спорце не варта чакаць значных перамог, пакуль не будзе нармальнай палітычнай сітуацыі. Гэтак лічыць выканаўчы дырэктар Беларускага фонду спартыўнай салідарнасці Аляксандр Апейкін.\nТэгі: Алімпіяда Крысціна Ціманоўская Марк Адамс Міжнародны алімпійскі камітэт Нацыянальны алімпійскі камітэт санкцыі Японія