адзінства хрысціян | Каталіцкі Веснік\nАрхив меток: адзінства хрысціян\n4-7 чэрвеня 2018 года ў мястэчку Ліменас Херсонісу, на востраве Крыт (Грэцыя), адбыліся нарады падкамісіі Каардынацыйнага камітэта Змешанай міжнароднай камісіі па багаслоўскім дыялогу паміж Каталіцкай і Праваслаўнай Цэрквамі. Агульная тэма нарадаў — «Прымат і сінадальнасць у другім тысячагоддзі». У асаблівы спосаб прааналізаваны перыяд ад XIX стагоддзя да нашых дзён. Немалая частка нарадаў было прысвечана пытанню і так званага ўніятызма. Нарады ...\n50 гадоў таму па ініцыятыве Папскай рады спрыяння хрысціянскаму адзінству ў Каталіцкім Касцёле ўпершыню быў праведзены Тыдзень малітваў за адзінства хрысціянаў. Сёння гэта ўжо традыцыйнае «свята» экуменізму. Кожны год, з 18 да 25 студзеня, хрысціяне розных канфесій ва ўсім свеце збіраюцца разам на экуменічных набажэнствах, малітвах, канферэнцыях, канцэртах і іншых мерапрыемствах. 20 студзеня экуменічная малітва з удзелам прадстаўнікоў розных хрысціянскіх ...\nЭкуменічнае набажэнства прайшло ў Віцебску\nДругі раз у гісторыі існавання Віцебскай дыяцэзіі адбылося экуменічнае набажэнства ў інтэнцыі адзінства хрысціянаў. Падзея адбылася 24 студзеня ў катэдральным касцёле Езуса Міласэрнага ў Віцебску ў межах Тыдня малітваў за адзінства хрысціянаў. Набажэнства ўзначаліў канцлер Віцебскай дыяцэзіі кс. Віктар Місевіч, а разам з ім за адзінства хрысціянаў маліліся пробашч катэдральнага касцёла Езуса Міласэрнага кс. Андрэй Аніскевіч і вікарый гэтай парафіі ...


У Светлагорску 2 гады не могуць запусціць цэлюлозна-кардонны камбінат | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Светлагорску 2 гады не могуць запусціць цэлюлозна-кардонны камбінат\nУ Светлагорску ўжо 2 гады не могуць запусціць цэлюлозна-кардонны камбінат, які будавалі кітайцы. І супраць якога выступалі людзі. За месяц было сабрана больш за 10 тысяч подпісаў супраць чарговай хімічнай вытворчасці. Петыцыі былі накіраваныя прэзідэнту, ураду, але марна.\nІ зараз хаваюць прычыны тармажэння адкрыцця прадпрыемства, кажа каардынатар супраціву і кантролю за праблемнай вытворчасцю праваабаронца з цэнтра «Вясна» Алена Маслюкова:\n– Электрычныя кабелі павінны былі быць пракладзеныя ў зямлю і ў шахтах, дык яны па-першае, пракладзены няправільна, а па-другое, выкарысталі не той ГОСТ, які мае быць. Калі ўключаць усю праводку, яна ўся расплавіцца. Там мела быць расстаўлена аўстрыйскае абсталяванне, але аўстрыйцы, якія прыязджалі туды, паглядзеўшы, глянуўшы на падмуркі, што закладзены пад гэтым заводам, кажуць, што мы не будзем тут ставіць нашага абсталявання, бо моцныя вібрацыі, яно разваліцца і што тады? Мы будзем адказваць?\nПаводле Алены Маслюковай, зараз больш за 50 мільёнаў даляраў трэба толькі для замены кабеляў. Ініцыятыўная група актывістаў уважліва сочыць за сітуацыяй з камбінатам. Светлагорск і без таго мае свае экалагічныя праблемы, гаворыць Алена Маслюкова.\nКолькасць галасоў: 376


Ігар Банцэр: За мною сочаць штодня - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГрамадскі актывіст і музыка з Гародні Ігар Банцэр лічыць, што амаль штодня яго цкуюць прадстаўнікі праваахоўных органаў горада.\nКажа Ігар Банцэр:\n– Цэлы дзень за мной ездзіла вонкавае нагляданне. Я думаю, што яны і не хаваліся, гэта такі псіхалагічны момант, ціск на мяне. Каб я бачыў, што яны за мной сочаць. Я не баюся вяртацца позна ўвечары дадому, але калі памятаеце, у канцы 90-х у Гародні невядомыя лідараў апазіцыі ў пад’ездах білі. Я ведаю, што цкуюць не толькі мяне, а іншых лідараў пратэсту, незалежных журналістаў.\nАктывіст лічыць, што такім чынам краіна пераўтрвараецца ў нейкі канцлагер:\n– Гэтыя метады ціску вельмі непрыгожыя і, насамрэч, псіхалагічна вельмі цяжка. Але жывем далей. Краіна пераўтвараецца, я не скажу, што ў канцлагер, але расейскія вайскоўцы, танкі на вуліцах Гародні, вонкавае нагляданне… Я не ведаю, што будзе далей. Будзем змагацца далей. І выказваю павагу ўсім мужным дзяўчынам і хлопцам нашай роднай краіны, бо трэба змагацца, стаяць да канца.\nІгара Банцэра цягам апошняга месяцу неаднаразова затрымлівалі, ён адбыў больш за 10 содняў у ізалятары часовага ўтрымання, таксама караўся штрафамі, быў затрыманы АМАПаўцамі нават калі прыйшоў абскарджваць сваё затрыманне ў абласны суд Гародні.


У Дзяржынску 4-гадовы хлопчык упаў у адкрыты люк. Чыноўнік: трэба глядзець, куды ідзеш\n02.01.2021 / 17:12\nДнём 31 снежня жыхарка Дзяржынска Ірына і яе чатырохгадовы сын адправіліся на шпацыр. За 100 метраў ад дома дзіця наступіла на адкрыты люк, зацягнуты плёнкай і засыпаны пяском пасярод тратуара, распавядае мама хлопчыка. Па яе словах, ён праваліўся і па шыю сышоў пад ваду. На шчасце, абышлося без сур'ёзных траўмаў. Tut.by даведаўся пра тое, што здарылася, у мамы дзіцяці і намесніка старшыні Дзяржынскага райвыканкама.\nФота: чытач TUT.BY\n«Сына пачало засыпаць пяском, вады яму было амаль па шыйку»\n31 снежня каля дзвюх гадзін дня Ірына з сынам Іванам (імёны змененыя па просьбе гераіні) выйшлі на шпацыр побач з домам. Жанчына кажа, што прыйшлося ісці па праезнай частцы: вакол была гразь і вялізныя лужыны. Шпацыруючы па вуліцы Бурака ў Дзяржынску, удалечыні Ірына заўважыла машыну, таму вырашыла сысці на тратуар і пачакаць, пакуль аўтамабіль праедзе.\n— Мы ўзяліся за рукі і адышлі ў бок. Я павярнулася паглядзець на машыну і адчула, што рука Вані выслізнула — дзіця правалілася ў люк проста пасярод тратуара. У мяне ногі падкасіліся ад нечаканасці. Там даволі глыбока, яго пачало пяском засыпаць, вады яму было амаль па шыйку. Я, натуральна, туды з галавой, але з першага разу не змагла яго дастаць.\nІрына кажа, што глыбіня правалу — пад два метры, а рост дзіцяці — 110 сантыметраў: дацягнуцца да рук сына ўдавалася з цяжкасцю. Але побач нікога не было, таму жанчына сама нырнула ў калодзеж па пояс, сяк-так ухапіла сына і дастала яго. Яна распавядае, што Ваня быў увесь мокры, пясок заляпіў твар і забіўся ў рот. Хлопчык спалохаўся, моцна плакаў. Адзенне прыліпла да цела, і мама з цяжкасцю змагла яго распрануць. Кажа, ён быў абледзянелы і доўга не мог сагрэцца нават пад некалькімі коўдрамі.\nМесца здарэння жанчына апісвае так:\n— Я разгледзела: там не было ні агароджаў, нічога. Проста роўна засыпаны і ўтрамбаваны пяском тратуар - -у жыцці не здагадаешся, што там такая яма! А пад пяском была плёнка, яна прарвалася. Малы ступіў на яе — і паляцеў уніз. З курткай і зімовымі ботамі ён важыць, можа, кілаграмаў 15.\nМесца, дзе дзіця правалілася пад зямлю.\nНа шчасце, абышлося без сур'ёзных траўмаў: дзіця падрапала шчаку, на твары — пара чырвоных плям, на нагах — некалькі сінякоў. У бальніцу сям'я пакуль не звярталася, малы ні на што не скардзіўся. А сёння ён пачаў кашляць, што занепакоіла бацькоў: Ваня толькі-толькі перахварэў на бранхіт і месяц не хадзіў у дзіцячы сад. Візіт да доктара запланавалі на панядзелак.\nІрына прызнаецца: у яе быў такі шок, што першую ноч яна не магла спаць, трэсліся рукі і ногі. Новы год прайшоў для сям'і «не дужа весела». Хлопчык у навагоднюю ноч «трохі забыўся пра тое, што здарылася», але да гэтага часу паўтарае: «Мама, я зваліўся ў яму». Ірына думае паказаць яго псіхолагу.\nІрына напісала заяву ў міліцыю: супрацоўнікі прыехалі на месца, зрабілі фатаграфіі і паабяцалі звязацца з бацькамі ў дзесяцідзённы тэрмін. Зараз адкрыты люк на Бурака заблакавалі драўляным паддонам.\nАдразу пасля інцыдэнту да люка прыйшоў сусед Ірыны Аляксей. Ён зацікавіўся тым, што здарылася і пачаў абзвоньваць інстанцыі, якія маглі быць адказныя за працу на вуліцы Бурака. Аляксей распавёў, ён звяртаўся ў «Мінскаблдарбуд», патэлефанаваў прадстаўніку «Белсувязьбуда», меў зносіны з супрацоўнікам ДРБУ-210. Канкрэтна ўдакладніць, які менавіта тып люка і хто яго абслугоўвае, ён пакуль не змог. Мужчына перадае, што, па словах сувязістаў, гэты люк — водаправодны.\n«Людзі скардзіліся два гады: «Дайце нам асфальт». Пачалі рабіць дабро — наце вам»\nЗвязацца з мясцовай ЖКГ і Дзяржынскім участкам водаканала ў суботу TUT.BY не ўдалося. Затое змаглі пагутарыць з намеснікам старшыні Дзяржынскага райвыканкама Аляксеем Свірскім.\nЁн паведаміў, што заказчыкам па аб'екце з'яўляецца дзяржаўнае прадпрыемства «УКБ Дзяржынскага раёна». Падрадная арганізацыя — філіял КУП «Мінскаблдарбуд» ДРБУ-210.\nСпецыяліст патлумачыў, што раён індывідуальнай забудовы — новы аб'ект. Сёлета выдзелілі фінансаванне, і зараз па існуючым жвіровым пакрыцці вядзецца кладка новага асфальтавага пакрыцця з будаўніцтвам тратуараў па абодва бакі.\n— Аб'ект не скончаны, па ўсім перыметры стаяць знакі, папераджальныя, што вядуцца будаўнічыя працы. Мікрараён вялікі — каля 400 зямельных участкаў, каля 20 вуліц — каля кожнага кусціка або слупка вартаўніка ж не паставіш. У першую чаргу трэба глядзець, куды ідзеш, у тратуараў яшчэ толькі барты выстаўлены. Чаго там хадзіць? Ідзіце па асфальце.\n— Гэта значыць, пакуль што пешаходам лепш там не гуляць?\n— Безумоўна. Навошта хадзіць па незавершаным аб'екце? Там вядзецца ўсадка пясчанай падушкі, пасля чаго будзе кладка асфальту па гэтым тратуары. Людзі скардзіліся два гады: «Дайце нам асфальт». Пачалі рабіць дабро — наце вам. Тады лепш не рабіць нічога.\nАдкрыты люк часова закрылі паддонам.\nСуразмоўца не хавае, што пра існаванне гэтага калодзежа ў райвыканкаме не ведалі, нават калі ішла падрыхтоўка да будаўніцтва тратуара.\n— Астатнія калодзежы бачныя, яны вышэйшыя за ўзровень [зямлі]. А гэты — ці то самавольная ўрэзка, ці яшчэ што. Незразумела, чый гэта калодзеж: каналізацыйны або водаправодны. Калі каналізацыйны, значыць, людзі самі будавалі каналізацыю з дапамогай кааператыва. Калі водаправодны, будзем разбірацца з «вадзянікамі», якія тэхнічныя ўмовы і чаму дарожнікі не знайшлі гэты калодзеж.


Вынікі-2021. Чэрвень :: Новости Орши\n1425 просмотров, 0 комментариев\nСкульптура ў старых традыцыях, якая паказвае піянера, з’явілася ў адным з паркаў на Чаромушках. У тым жа раёне ў канцы месяца адкрылі новае аддзяленне «Еўрапошты». І там жа, побач, рабочыя завяршылі дэмантаж старых карпусоў легендарнага завода «Легмаш».\nНа вуліцы Шаўчэнкі машына ў двары (!) збіла дзіцёнка, на шчасце, ён выжыў. Аршанку са Швейцарыі працягваюць уціскаць у турме, у чэрвені яе пасадзілі ў карцар. Нягледзячы на сістэматычны пераслед, Наталля Хершэ так і не падпісала прашэнне на памілаванне да нелегітымнага Лукашэнкі, не прызнаўшы ніякй сваёй віны.\nБольш за год цягнуліся следства і суд па справе панажоўшчыны ў «Ворша-Сіці», крымінальны аўтарытэт Муму адправіўся за краты.\nНа Куцеенцы легкавік заехаў у раку.\nПа шэрагу прычын улады адмянілі святкавнне Дня горада, праўда, даведаліся пра гэта аршанцы толькі прыйшоўшы на святочныя мерапрыемствы.\nРаніцай 12 чэрвеня Ворша і Беларусь агулам панесла вялікую страту, памёр адзін з самых легендарных спартоўцаў краіны, аршанец Ігар Жалязоўскі. Ён быў срэбраным прызёрам Алімпійскіх гульняў у нарвежскім Лілехамэры ў 1994 годзе, і, дарэчы, пад нацыянальным, гістарычным бел-чырвона-белым сцягам, які даўно і старанна аплёўваюць дзяржаўныя прапагандысты. Сам Жалязоўскі крытыкаваў Лукашэнку і выступаў за афіцыйнае вяртанне нацыянальных сімвалаў — бел-чырвона-белага сцяга і герба «Пагоня».\nОбсуждение новости: Вынікі-2021. Чэрвень


Колькасць прыхільнікаў будаўніцтва атамнай электрастанцыі і ядравай энергетыкі ў цэлым цягам мінулага году зменшылася, сведчаць вынікі сацыялагічнага пытання, якое зладзіў Інстытут сацыялогіі НАН Беларусі па замове Мінэнерга краіны, піша interfax.\nСтаноўча паставіліся да будаўніцтва БелАЭС 59,8 % рэспандэнтаў. У аналагічным даследаванні 2018 года прыхільнікаў атамнай электрастанцыі было 60,8 %. Колькасць праціўнікаў будаўніцтва АЭС вырасла да 26,8 % (у 2018 годзе было 26,2 %).\nАдначасова зменшылася і колькасць прыхільнікаў ядравай энергетыкі.Паводле даследавання станоўча на гэты конт выказаліся 48,5 % рэспандэнтаў, у 2018 годзе прыхільна ставіліся да ядравай энергетыкі 51,6 %.\nУ сацыялагічным апытанні прынялі ўдзел 2 тысячы рэспандэнтаў, у тым ліку 300 асобаў з Астравецкага раёну.\nБеларуская АЭС, супольны з Расеяй праект, будуецца ў Астраўцы. На гэтыя мэты Масква выдзеліла Беларусі крэдыт у памеры 10 мільярдаў долараў ЗША. Раней генеральны дырэктар БелАЭС Міхаіл Філімонаў заявіў, што фізічны пуск першага энергаблока станцыі плануецца ў студзені 2020 года.\nБудаўніцтва АЭС неаднаразова крытыкавалі польскія і літоўскія дыпламаты праз небяспеку, якую можа ўяўляць станцыя для суседніх з Беларуссю краінаў.\nТэгі: Астравец АЭС БелАЭС сацапытанне энергетыка ядравая энергетыка


LeadLearners.Org | 2013 Рэзервовы банк Стыпендыі для замежных студэнтаў у Новай Зеландыі\nLeadLearners.Org™ Thanks to all our 1299142 visitors today, Sunday, 17/Nov/2019\nБанкаўская справа Эканоміка Майстры Кандыдат Фінансы\nНавучальныя прадметы эканоміка, фінансы і банкаўская справа.\nГэтая стыпендыя даступная для правядзення ўшанаваннямі, магістра або апошні год узровень доктарскай ступені.\nРэзервовы банк Новай Зеландыі\nСтудэнты любой нацыянальнасці могуць прэтэндаваць на гэтую стыпендыю.\nКожны год Рэзервовы банк Новай Зеландыі прапануе дзве стыпендыі для студэнтаў, якія па спецыяльнасці ў галіне эканомікі, фінансаў або банкаўскага справы і якія ўваходзяць іх адрозненнем, магістра або апошні год PhD даследаванні. Студэнты павінны дасягнуць па крайняй меры, B + сярэдняя і вывучаць поўны працоўны дзень на працягу навучальнага года (люты-лістапад).\nМы вітаем заявы ад замежных студэнтаў, пры ўмове, вы маеце законнае права на працу ў Новай Зеландыі.\n-Студэнты павінны дасягаць не менш В + сярэдняя і вывучаць поўны працоўны дзень на працягу навучальнага года\nКожны год Рэзервовы банк Новай Зеландыі прапануе дзве стыпендыі.\nЗначэнне кожнага стыпендыі будзе складаць $ 10,000. Гэтыя грошы будуць выплачаныя ў два тыдні на працягу навучальнага года.\nУ дадатак да $ 10 000, прапанову аб працы забяспечваецца пры завяршэнні вашай кваліфікацыі. Важна адзначыць, што адным з умоў атрымання стыпендыі з'яўляецца тое, што вы павінны прыняць становішча з рэзервовы банк і павінен заставацца ў такім становішчы на працягу пэўнага перыяду часу. Калі гэта ўмова не будзе сустрэўся вам будзе неабходна пагасіць суму стыпендый плацяжоў у ваш адрас.


29 кастрычнік 2016, 23:36\nЗатрыманьні актывістаў адбыліся пасьля 9-й вечара, калі большасьць удзельнікаў акцыі «Дзень памяці» каля будынку КДБ і журналістаў разышліся. Таксама на ўдзельнікаў акцыі «Дзень памяці» было складзена як найменей 14 пратаколаў.\nПрыбіральнікам з управы «Цэнтар» міліцыянты загадалі прыбраць зьнічы і партрэты, якія паставілі ўздоўж будынку КДБ актывісты «Маладога фронту». Сустаршыня «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч на гэта пачаў дакараць прыбіральнікаў: «Навошта вы будзеце рабіць іхную справу: калі хочуць, хай самі прыбіраюць», і ў выніку прыбіральнікі адмовіліся ўмешвацца. Тады больш за 10 міліцыянтаў у цывільным адцясьнілі апошніх удзельнікаў акцыі ад прыступак будынку КДБ і пацягнулі іх у міліцэйскі ЎАЗ.\nУсяго было затрымана 5 чалавек: Зьміцер Дашкевіч, Павал Пракаповіч, Сяргей Пальчэўскі, Уладзь Яроменак з «Маладога фронту» і актывістка Натальля Гарачка-Басалыга, якія прыйшла на акцыю зь бел-чырвона-белым сьцягам. Затрманых павезьлі ў Цэнтральны РУУС Менску. Пра гэта сказаў начальнік гарадзкой міліцыі Аляксандар Барсукоў, які прысутнічаў цягам усёй акцыі на пляцоўцы каля КДБ.\nЗатрыманьне генэрал Барсукоў патлумачыў тым, што актывісты заміналі камунальным службам. «Возьмем зь іх тлумачэньні, чаму заміналі камунальным службам, і адпусьцім», — сказаў Аляксандар Барсукоў.\nЯк паведаміў Радыё Свабода Зьміцер Дашкевіч, усе затрыманыя адмовіліся даваць тлумачэньні і нешта падпісваць.\nПаводле прыбіральнікаў з управы «Цэнтар», якія працавалі каля будынку КДБ, гэта «ня іхная тэрыторыя»: «Нас сюды выклікалі тэрмінова, гэта ня нашая тэрыторыя. Загадалі прыбраць», — казаў адзін з прыбіральнікаў удзельнкам акцыі. Пасьля затрыманьня актывістаў прыбіральнікі акуратна сабралі зьнічы і партрэты, якія стаялі каля КДБ, і перадалі іх людзям, якія назваліся знаёмымі затрыманых.


Андрэй КАЗЛОВІЧ: “Спяшайцеся рабіць дабро!” – Кобринский вестник\n03/06/2010 55 admin Комментариев нет\nПышныя букеты кветак і віншавальныя паштоўкі ледзь змяшчаліся на пісьмовым стале ў ветэрана педагагічнай працы Андрэя Васільевіча Казловіча з в. Хідры, які днямі справіў свой васьмідзесяцігадовы юбілей. У госці да шаноўнага чалавека прыехала шмат родных, блізкіх, калег, сяброў, якія ад усяго сэрца віншавалі віноўніка ўрачыстасці, жадалі яму здароўя, шчасця і поспехаў у справах.\nЮбіляр не страчвае бадзёрасці, ніколі не бывае ў дрэнным настроі. Сябры жартуюць: маўляў, Казловіч здольны хоць сёння сесці на веласіпед і даехаць да Мінска, а потым вярнуцца назад. Доля ісціны ў гэтым выказванні, сапраўды, ёсць. Высокая жыццёвая актыўнасць, здольнасць глыбока ўнікаць у сутнасць спраў, прыроднае пачуццё адказнасці, дапытлівасць Андрэй Васільевіч развіваў на працягу ўсяго свайго няпростага жыццёвага шляху. Ён заўсёды марыў змяніць да лепшага людзей і навакольны свет, духоўна развівацца самому і выкладаць моладзі веды так, каб потым у дарослым жыцці ім не было сорамна гаварыць, хто быў іх школьным настаўнікам.\nБацькі Андрэя Казловіча – звычайныя сяляне, якія мелі сваю маленькую гаспадарку ў в. Горск Бярозаўскага раёна. З раніцы і да позняга вечара яны працавалі. У доме Андрэя Васільевіча на асобым месцы размешчаны вялікі фотаздымак яго бацькі, які ў строгім класічным касцюме пазіруе ў шыкоўным крэсле. Цікава, што гэты здымак быў зроблены ў пачатку дваццатага стагоддзя ў фотастудыі г. Дэтройта ў ЗША. Бацька расказваў, што апынуўся за акіянам па выкліку сваіх родных братоў, якія эмігрыравалі за мяжу ў пошуках лепшага жыцця. Але новы кантынент, як потым высветлілася, зусім не быў аазісам шчасця. Пастаянныя забастоўкі рабочых буйных аўтамабільных заводаў, фабрык, беспрацоўе… Можна толькі здагадвацца, што вытрымалі нашы землякі, калі спрабавалі прыжыцца ў чужым краі. А аднойчы прадстаўнікі амерыканскіх улад затрымалі бацьку Андрэя і дэпарціравалі ў Расію.\nАндрэй Васільевіч ва ўсіх дробязях памятае, як пачалася Вялікая Айчынная вайна. Вёска знаходзілася зусім побач з шашой, дзе амаль што кожны дзень праязджалі фашысцкія карнікі… Галодны і халодны час быў для дзяцей цяжкім выпрабаваннем. Адразу пасля вайны Андрэй пайшоў вучыцца ў Малецкую сярэднюю школу Бярозаўскага раёна. Галоўным заняткам у вольны час былі кнігі.\n– У пасляваенныя часы літаратура карысталася вялікай папулярнасцю ў людзей самых розных узростаў. Вершы Пушкіна, Ясеніна цытавалі не толькі школьнікі, але і людзі старэйшага пакалення. Зборнікі рускай прозы ў бібліятэцы было заўсёды складана дастаць, – гаворыць Андрэй Васільевіч. – Памятаю першую газету, якую выпісаў ў 1945 годзе, – “Савецкі селянін”.\nВялікія стосы розных друкаваных выданняў у доме Андрэй Казловіч збіраў усё жыццё. Паводле слоў ветэрана, газета для яго – перш за ўсё гістарычная крыніца, скарб натхнення для любога творчага чалавека. Не расстаецца педагог і з раённай газетай “Кобрынскі веснік”, якая прыходзіць у яго дом рэгулярна на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў. У Андрэя Васільевіча багатая калекцыя даведачнай літаратуры. Дзесяткі, а можа, і сотні рознакаляровых тамоў энцыклапедый рознага кшталту займаюць вялікую кніжную шафу.\nАдразу пасля заканчэння школы ў 1951 годзе кіраўніцтва абласнога аддзела народнай адукацыі і асветы прапанавала працу настаўніка ў адной з сельскіх школ Бярозаўшчыны. І Андрэй без роздуму прыняў такую прапанову. Пасляваеннай Беларусі востра былі патрэбны педагагічныя кадры. Андрэй паступіў завочна ў Брэсцкі педагагічны інстытут імя А.С. Пушкіна на філалагічны факультэт па спецыялізацыі “руская мова і літаратура” і паспяхова яго закончыў. А паўплывала на такі выбар творчасць паэта Яўгена Еўтушэнкі. Адзін з першых яго вершаў “Студэнцкая сталовая”, як і многія іншыя творы, Андрэй Казловіч цудоўна памятае. Пазней наш зямляк сустрэўся з паэтам у Брэсце на яго творчым вечары. І нават пад апладысменты ўсёй глядзельная залы прачытаў некалькі вершаў класіка, за што Еўтушэнка падарыў яму ружу, падзякаваў за такую смеласць і моцна паціснуў руку.\nПа размеркаванні разам з жонкай Надзеяй Дзям’янаўнай, дарэчы, таксама мовазнаўцай, Андрэя Казловіча накіравалі ў Хідрынскую сярэднюю школу. І 40 гадоў педагагічнай дзейнасці ў гэтай вёсцы праляцелі неяк непрыкметна. Заўсёды настаўнік імкнуўся не толькі зразумела, творча выкладаць мову і літаратуру, але і займацца маральна-духоўным выхаваннем моладзі, дапамагаць ім адказаць на два важныя пытанні – кім быць і якім быць у жыцці?\n– Успамінаецца выпадак, калі адзін з вучняў сказаў, што больш за ўсё ён хоча стаць пенсіянерам, – з усмешкай расказвае Андрэй Васільевіч. – Чаму ты так вырашыў? – пытаюся. А ён адказаў, што пенсіянеры нічога не робяць, а толькі атрымліваюць грошы… Пасля некалькіх сур’ёзных гутарак з гэтам хлопцам усё ж такі пераканаў яго ў тым, што плённая праца робіць чалавека высакароднай асобай, прыносціь сапраўдную асалоду і радасць жыцця.\nМногім юнкам і дзяўчатам настаўнік дапамог знайсці тую адзіную правільную дарогу ў жыцці, якая была ім наканавана лёсам. На пазакласных гадзінах ён любіў выкладаць прыродазнаўства, асновы экалогіі, гісторыю роднага краю. І ў свой вольны час таксама самастойна праводзіў доследную работу па гэтых накірунках. Андрэй Васільевіч рэгулярна праводзіў сустрэчы і гутаркі ветэранаў Вялікай Айчынай вайны са школьнікамі, дапамагаў заслужаным людзям, падтрымліваў іх, займаўся дабрачыннай дзейнасцю, удзельнічаў у аздараўленні дзяцей, якія пацярпелі ад наступстваў трагедыі на Чарнобыльскай АЭС.\nЛепшай узнагародай за работу настаўніка, вядома ж, з’яўляюцца добрыя, шчырыя словы падзякі былых вучняў. І вось, на адным са святочных вечароў у Хідрынскай СШ слова ўзяла настаўніца – былая выхаванка Андрэя Казловіча. У сваёй прамове яна разважала аб важнай ролі і месцы педагога ў жыцці маладога пакалення і грамадства. А потым у адрас Андрэя Васільевіча выказала такія словы: “…Ён імкнуўся высвеціць усё лепшае ў нас. Яго добрыя вочы, здаецца, глядзяць у самую душу. Такі погляд супакойвае, надае ўпэўненасці ў сваіх сілах. Гэта настаўнік, які заўсёды спяшаецца. Але больш за ўсё спяшаецца рабіць дабро…”\nФота аўтара і з архіва сям’і Казловіч.\nНА ЗДЫМКАХ: ветэран педагагічнай працы Андрэй Казловіч; яго бацька Васіль у пачатку 20 стагоддзя ў фотастудыі Дэтройта (ЗША); маладыя настаўнікі Андрэй і Надзея Казловічы.\n← Урачыстасці ў гонар Вялікай Перамогі


Catholic.by - Панядзелак — дваццаць шосты звычайны тыдзень\nПанядзелак — дваццаць шосты звычайны тыдзень\nЗах 8, 1–8\nЯ ўратую народ Мой з краіны ўсходу і з краіны захаду сонца\nІ было слова Пана Магуццяў, што казала: Так кажа Пан Магуццяў: Я руплюся аб Сіёне з вялікай зайздрасцю і з вялікім запалам руплюся аб ім.\nТак кажа Пан: Я вярнуся на Сіён і пасялюся пасярод Ерузалема. І названы будзе Ерузалем горадам Праўды, а гара Пана Магуццяў — гарою Святасці.\nТак кажа Пан Магуццяў: Дзяды і бабулі зноў будуць сядзець на вуліцах Ерузалема, кожны з кіём сваім ў руцэ сваёй з-за мноства дзён сваіх. І вуліцы горада напоўняцца хлапчукамі і дзяўчатамі, што гуляюць на вуліцах яго.\nТак кажа Пан Магуццяў: Калі гэта будзе здавацца дзіўным у вачах рэшты народа гэтага ў дні тыя, ці ж будзе гэта дзіўным таксама ў Маіх вачах?\nТак кажа Пан Магуццяў: Вось Я ўратую народ Мой з краіны ўсходу і з краіны захаду сонца. І прывяду іх, і паселяцца пасярод Ерузалема. І будуць Маім народам, а Я буду іх Богам у праўдзе і справядлівасці.\nПс 102 (101) 16–18, 19–21. 29 і 22–23 (Р.: 17)\nРэфрэн: Пан адбудуе Сіён і з’явіцца ў сваёй славе.\n18. Звернецца да малітвы бездапаможных і не пагардзіць іхняй просьбай.\n29. Сыны слугаў Тваіх будуць жыць бяспечна, *\nа іхняе патомства будзе непахісна трываць перад Тваім абліччам,\n22. каб на Сіёне абвяшчаць імя Пана і хвалу Яго — у Ерузалеме, *\n23. калі народы і валадарствы збяруцца разам, каб служыць Пану.\nЁв 1, 6–22\nПан даў, і Пан забраў. Няхай будзе благаслаўлёнае імя Пана\nУ пэўны дзень, калі прыйшлі сыны Божыя, каб стаць перад абліччам Пана, прыйшоў таксама разам з імі сатана. І сказаў Пан сатане: Адкуль ты прыйшоў? Сатана адказаў Пану: Я хадзіў па зямлі і абышоў яе. Пан сказаў сатане: Ці звярнуў ты ўвагу на Майго слугу Ёва, бо няма падобнага да яго на зямлі: ён чалавек беззаганны, справядлівы, які баіцца Бога і пазбягае зла. Сатана сказаў Пану ў адказ: Ці ж задарма баіцца Ёў Бога? Ці не забяспечыў Ты з усіх бакоў яго і дом ягоны, і ўсё, што ягонае? Справу рук ягоных Ты благаславіў, і маёнтак ягоны пашыраецца на зямлі. Але працягні руку сваю і дакраніся да ўсяго, што ягонае, — ці будзе ён благаславіць Цябе перад Тваім абліччам? І сказаў Пан сатане: Вось усё, што ягонае, у руцэ тваёй, толькі на яго самога не працягвай рукі сваёй. І адышоў сатана ад аблічча Пана.\nАднойчы, калі сыны і дочкі Ёва елі і пілі віно ў доме свайго першароднага брата, прыйшоў пасланец да Ёва і сказаў: Валы аралі, а асліцы пасвіліся каля іх. Раптам напалі савеяне і ўзялі іх, а слугаў забілі вастрыём мяча. Уратаваўся толькі я адзін, каб расказаць табе.\nКалі ён яшчэ гаварыў, прыходзіць другі і кажа: Агонь Божы ўпаў з неба і спаліў авечак, і пазабіваў слугаў. Уратаваўся толькі я адзін, каб расказаць табе.\nТаксама, калі ён яшчэ гаварыў, прыйшоў іншы і сказаў: Халдэі зрабілі тры атрады і напалі на вярблюдаў, і забралі іх, а слугаў забілі вастрыём мяча. Уратаваўся толькі я адзін, каб расказаць табе.\nЯшчэ ён не скончыў гаварыць, як прыйшоў іншы і сказаў: Калі сыны твае і дочкі твае елі і пілі віно ў доме свайго першароднага брата, раптам наляцеў вялікі вецер з пустыні і ўдарыў у чатыры вуглы дому, і ён упаў на дзяцей, і яны памерлі. Уратаваўся толькі я адзін, каб расказаць табе.\nТады Ёў устаў і разарваў шаты свае, пастрыг галаву і, упаўшы на зямлю, пакланіўся, і сказаў: Голы я выйшаў з улоння маці маёй і голы вярнуся туды. Пан даў, і Пан забраў. Няхай будзе благаслаўлёнае імя Пана.\nВа ўсім гэтым не зграшыў Ёў, і не сказаў нічога дрэннага супраць Бога.\nПс 17 (16), 1. 2–3. 6–7 (Р.: 6b)\nРэфрэн: Схілі вуха Тваё і пачуй мае словы.\n2. Выслухай, Пане, маю справядлівасць, *\nпачуй маю просьбу,\nз вуснаў неілжывых.\n3. Ад аблічча Твайго няхай выходзіць прысуд мой, *\n4. Ты праверыў маё сэрца і ноччу мяне наведаў, *\n8. Пакажы цуды міласэрнасці сваёй, *\nЗбаўца, які ратуеш ад ворагаў тых, хто спадзяецца на Тваю правіцу.\nСын Чалавечы прыйшоў, каб служыць\nі аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх.\nЛк 9, 46–50\nХто меншы сярод усіх вас, той будзе вялікі\nМіж вучняў паўстала пытанне: хто з іх быў бы большы? Але Езус, пазнаўшы задуму іх сэрца, узяў дзіця, паставіў яго перад сабою і сказаў ім: Хто прыме гэтае дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае, а хто прымае Мяне, той прымае таго, хто паслаў Мяне. Бо, хто меншы сярод усіх вас, той будзе вялікі.\nЯн сказаў у адказ: Настаўнік, мы бачылі кагосьці, хто ў імя Тваё выганяе злых духаў, і забаранялі яму, бо ён не ходзіць з намі. І сказаў яму Езус: Не забараняйце; бо хто не супраць вас, той за вас.


Жывая вада (Колас) — Вікікрыніцы\nЖывая вада (Колас)\nШчаслівы то быў куточак Божага свету.\nВольна жылося людзям у тым краі. Ніхто іх не гнаў, ніхто іх не крыўдзіў, нікому яны не належалі. Багатая, урадлівая была іх зямля. Шырока раскінуліся палі, зялёныя травы сенажацей калыхаліся на ветры. Ціха і весела смяяліся кветкі, нахіляючы свае пахучыя галоўкі і пазіраючы ў раку, якая паіла ўвесь той кут і тых, хто жыў і рос там, і давала ім жыццё. Усё жыло каля ракі, гэту раку людзі называлі Жывою Вадою. Усё жывое і нежывое любіла яе, і песні волі разліваліся па ўсіх кутках шчаслівай старонкі.\nАле не доўга застаецца шчасце на адным месцы. Пакінула яно і той слаўны куточак.\nУ тым месцы, адкуль выцякала Жывая Вада, зямля стала ўспучвацца. Борзда, як грыб, вырастала гара. А Жывая Вада пачала павольна мялець і хутка зусім згінула дзесьці ў зямлі. Толькі след, дзе цякла яна, надоўга застаўся на зямлі і гаварыў людзям пра даўнейшае жыццё.\nБяднеў год ад году колісь багаты край. Урадлівая глеба засыпалася пяском. Многа працавалі людзі, многа пралівалі поту, а праца іх прападала, і скупа плаціла зямля за работу і пакуту. Развяліся чэрві на агародах — не было каму зніштажаць іх, бо каршуны і ястрабы разагналі птушак.\nРасказваў бацька сыну пра даўнейшае жыццё — пра багацце іх краю, пра гару, якая глынула іх Жывую Ваду, сама стала расці, а жыццё ўсяго краю прысудзіла да маруднай смерці. Глухая злосць на праклятую гару падымалася ў сэрцы людзей, бо памяць аб Жывой Вадзе не забывалася.\nНямала знаходзілася смелых людзей, якія ішлі на гару шукаць Жывой Вады.\nБралі яны рыдлёўкі, акопвалі гару. Але з гары сыпаліся на іх каменні, разбівалі ім галовы. Каршуны і ястрабы зляталіся хмарамі, выдзёўбвалі ім вочы. А пугач і сава ўночы спявалі ім «вечны спакой» сваім жудасным крыкам.\nДзіка і пуста стала ў Мёртвым Полі. Людзі хадзілі, як цені, галодныя, прыгнечаныя. Птушкі даўно перасталі там спяваць песні. Толькі каршуны кружыліся ў небе, каркалі крумкачы і наганялі нуду на душу людзей, невядомым страхам палохалі сэрца, розум.\nНават лес адмяніўся: старыя дрэвы даўно згнілі і ляжалі ў зямлі, а новыя былі нізкія, крывыя, няўдалыя — як сухотныя. Рэдка заглядалі туды хмары, і мала калі праходзіў дождж.\nНасталі сухія гады. Апошні выдаўся такі год, што ні разу не было дажджу за ўсё лета. Кожны дзень неба заставалася чыстым, ясным, гарачым. Усходзіла сонца, борзда сушыла расу, што блішчала ранкам, як слёзы, на лісцях раслін. А сухі вецер гуляў над зямлёю, падымаў гарачы пясок, высмоктваў апошнія сокі з зямлі. Лес, поле, луг з гаротнаю мальбою пазіралі на неба, прасілі вады прагнаць смагу. Дрэвы глуха шумелі, шум зліваўся ў адну доўгую, невядомую людзям песню. Жаласна ківаліся каласы ў полі, то кланяліся зямлі, то падымаліся к небу, нібы просячы ратунку.\nНіхто не ішоў ім на дапамогу, і яны без пары старэлі, жоўклі і без жыцця хісталіся на сухіх сцяблінках. Трава і кветкі ціхутка шапталі ветру аб сваёй нядолі. Цярплівыя каменні і тыя нылі ад спёкі і лопаліся. Сама зямля зморшчылася, як бабулька, пакалолася і плакала. Яе слёзы апошнімі кропелькамі расы выступалі наверх, яе просьба белаватым туманам звісала над лесам і разнасілася вятрамі па свеце. Пакутавалі людзі, сумавала зямля і ўсё, што расло і жыло на ёй. Неўзаметкі падымаліся к небу іх слёзы, падымаліся не год і не два, а цэлыя вякі, а там недзе сплываліся ў адно месца. Тыя слёзы, горкія скаргі, усё гора зямлі — змяшаліся разам і завіслі над ёю страшнаю чорнаю хмараю.\nЯна была пад гарою, яна паціханьку размывала гару, прабівала сабе дарогу на Божы свет. Ніхто гэтага не ведаў. Не ведала і гара, што вісела над бяздонніцаю. А Жывая Вада чакала толькі шчаслівага здарэння, каб скінуць з сябе цяжар — праклятую гару, што з шчаслівага кутка зрабіла Мёртвае Поле.\nІ настаў такі час, што пралітыя слёзы перапоўнілі неба і паліліся назад на зямлю. Не ў сілах было само неба стрымаць тыя слёзы. Самі яны рваліся туды, дзе нарадзіліся, патроху падымаліся ўгору.\nЛюдская жальба, гора, пакута, усё няшчасце зямлі, што збіраліся тысячамі гадоў, паліліся цяпер са слязьмі адной хваляй.\nАдвечная скарга цяпер грымела ў небе страшным голасам Бога і скалынала ўсю зямлю; стогны людскія, якіх ніхто не чуў, блішчалі маланкамі, а слёзы цяклі халоднымі, чыстымі ручаямі на зямлю і ажыўлялі яе. Вада збіралася ў адну раку і дружна стала напіраць на гару.\nЗрушылася гара; моц яе — каменні, градам сыпаліся наніз. Арлы, каршуны, крумкачы, ястрабы, совы пазляталі з гары, каб запыніць ваду.\nГневалася неба, бушавала вада, трэслася зямля. Ліліся рэчкі па кожнай разоры і зліваліся з Жывой Вадою.\nПрайшоў страшны момант, і стала спакойна. Вада ўся злілася ў старое рэчышча Жывой Вады, і жыццё, затрыманае праз доўгі час гарою, зноў пайшло сваёю дарогаю, і ажыло Мёртвае Поле.\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Жывая_вада_(Колас)&oldid=25804"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:06, 30 мая 2017.


Беларуская меценатка, якая памерла ў Швейцарыі ў 1945 годзе, прасіла пахаваць яе ў Мінску ў Чырвоным касцёле. 18.07.2017, Sputnik Беларусь\nспадчына, у беларусі, навіны , галоўнае, культура, беларусь, мінск, марыя магдалена радзівіл, аляксандр сапега, рыма-каталіцкі касцёл у беларусі\nМІНСК, 18 ліп — Sputnik. Пытанне пра тое, дзе будзе пахаваная скрыня з прахам Марыі Магдалены Радзівіл, якую даставілі ў Мінск, яшчэ не вырашана, паведаміў Sputnik у аўторак намеснік старшыні асацыяцыі беларусаў Швейцарыі Аляксандр Сапега.\nСкрыня з прахам княгіні Марыі Магдалены Радзівіл была дастаўлена ў Мінск з Швейцарыі на мінулым тыдні. У беларускай сталіцы ў мінулую суботу прайшоў з'езд беларусаў свету.\n"У цяперашні час яшчэ няма інфармацыі, дзе будзе пахаваны прах. Мы чакаем прыняцця рашэння па гэтым пытанні", — сказаў Сапега.\nПаводле яго слоў, разглядаецца тры варыянты — у касцёле Святога Сымона і Святой Алены (Чырвоны касцёл), на Кальварыйскіх могілках, альбо ў Нясвіжы.\nСуразмоўца Sputnik таксама адзначыў, што яму спатрэбіўся досыць доўгі час, каб падрыхтаваць усе неабходныя дакументы, каб прывезці скрыню з прахам княгіні Радзівіл ў Мінск.\n"На гэта спатрэбілася паўтара года", — сказаў Сапега. Ён таксама ўдакладніў, што ён прывёз прах у Мінск у ноч з 15 на 16 ліпеня. "На з'ездзе беларусаў свету мы з пробашчам Чырвонага касцёла ксяндзом Уладзіславам Завальнюком памаліліся за супакой душы княгіні Радзівіл, а ў касцёле былі пастаўленыя свечкі", — сказаў ён.\nСапега таксама адзначыў, што апошняй воляй Магдалены Радзівіл было — пахаваць яе прах у Чырвоным касцёле, таксама гэтага хочуць і прадстаўнікі роду Радзівілаў. Ён удакладніў, што ў цяперашні час скрыня з прахам знаходзіцца не ў касцёле, а ў яго.\n© Public DomainМарыя Магдалена Радзівіл\nМарыя Магдалена Радзівіл нарадзілася 8 ліпеня 1861 года ў Варшаве. Атрымала выдатную хатнюю адукацыю. Марыя Магдалена лічыла сябе беларускай і актыўна падтрымлівала і фінансавала беларускія выдавецтвы.\nУ яе сядзібе ў Кухцічах (Уздзенскі раён) гасцявалі Вацлаў Іваноўскі, браты Луцкевічы, Раман Скірмунт, Эдвард Вайніловіч і іншыя дзеячы беларускага культурнага руху.\nКнягіня праславілася як меценатка, якая адкрывала школы, шпіталі, а таксама будавала храмы. У 1912 годзе ў газеце "Мінскае рускае слова" княгіня пісала: "Лічу сябе беларускай, паходжання літоўскага. Як і муж мой, за польку сябе не прызнаю". Марыя Магдалена называла сябе "беларускай шляхцянкай".\nАпошнія 30 гадоў свайго жыцця правяла ў манастыры сясцёр-дамініканак у Фрыбургу (Швейцарыя). У сваім завяшчанні прасіла пахаваць сябе ў Чырвоным касцёле ў Мінску.


Галоўная » Афіша » “Памяць пра легенды” вечарына да 80-годдзя з дня нараджэння Кастуся Тарасава\n16 кастрычніка 2020 г. у 18.00 Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры запрашае на вечар памяці Кастуся Тарасава “Памяць пра легенды” з нагоды 80-годдзя з дня нараджэння пісьменніка.\nКастусь (Канстанцін Іванавіч) Тарасаў (1940–2010) – празаік, эсэіст, публіцыст; лаўрэат прэміі імя Францішка Багушэвіча Беларускаго ПЭН-цэнтра (“За актыўную і плённую працу ў галіне гістарычнай прозы і эсэістыкі, што спрыяе фарміраванню сучаснай нацыянальнай ідэнтыфікацыі беларусаў”, 2010).\nПачаў друкавацца як журналіст у 1966. Пісьменніцкі дэбют адбыўся ў 1976. з публікацыі ў часопісе “Нёман” дэтэктыўнай аповесці “Следственный эксперимент”. Далейшы творчы лёс пісьменніка складваўся даволі ўдала. У 1980 выходзіць першая гістарычная аповесць “День рассеяния”, якая пазней пераўтвараецца ў раман “Пагоня на Грунвальд” (1986). У 1988 аўтар рамана пра Грунвальдскую бітву ўзнагароджаны прэміяй Мінабароны СССР. Выходзяць кнігі аповесцей “В час Стрельца” (1981), “Странствие в тесном кругу” (1986), “Единственный свидетель – Бог” (1991), “Три жизни княгини Рогнеды” (1994), “Золотая горка” (1998).\nУ 1996 К. Тарасаў стварае выдавецтва “Лекцыя”, у якім на мяжы стагоддзяў выдае “Крыж памяці. Меч лёсу: Кароткі спіс войнаў, паўстанняў, рэпрэсіяў, катастрофаў, якія выпалі на лёс Беларусі за тысячагоддзе” (1998, перавыд. 2001), “Беларусь. Гістарычнае падарожжа для дзяцей” (2000), аповесць “Апошняе каханне князя Міндоўга” (2000) і інш.\nПаводле аповесці Кастуся Тарасава “Чорны шлях” драматург Аляксей Дудараў напісаў п’есу “Ядвіга”, якая была пастаўлена рэжысёрам Валерыем Раеўскім на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы (2008).\nВядомасць у Беларусі К. Тарасаву прынёс зборнік літаратурна-гістарычных эсэ “Память о легендах” (1984), якія займальна апавядалі пра малавядомыя на той час старонкі беларускай гісторыі. Гістарычныя творы Кастуся Тарасава часцей за ўсё звязаны з мінулым Беларусі.\n“Імя Кастуся Тарасава ў беларускай літаратуры стаіць побач з імем Уладзіміра Караткевіча. Гістарычныя творы гэтых знакамітых пісьменнікаў цудоўна дапаўняюць адзін аднаго. Калі Караткевіч уваскрашаў атмасферу і каларыт даўніны, то Тарасаў даваў другое жыццё рэальным гістарычным асобам, – пісаў пра свайго старэйшага калегу пісьменнік Уладзімір Арлоў. – Кастусь Тарасаў неверагодна глыбока ведаў і адчуваў гісторыю – і яе матэрыяльны свет, і патаемныя рухі чалавечай душы. Яго лёгка ўявіць і ў баявым шыхце рыцараў Вялікага Княства Літоўскага на Аршанскім полі, і ў велікодным віленскім натоўпе часоў Жыгімонта Аўгуста і Барбары Радзівіл”.\nНа вечары “Памяць пра легенды” пра Кастуся Тарасава распавядуць яго сваякі, сябры, калегі: дачка Ганна Тарасава, Пётра Садоўскі, Сяргей Ваганаў, Барыс Пятровіч, Алег Дашкевіч, Кася Камоцкая, Міхаіл Валодзін і інш.


Навучаныя ўражанні ад праграмавання Android красавік 2020\nAndroidРаспрацоўка дадаткаў для AndroidAndroiddevПраграмаваннеЗапуск\nГэты пост, як кажа Кент Бек у сваёй кнізе "Узоры рэалізацыі", "... заснаваны на даволі кволай перадумове, што добры код мае значэнне ...". Але ўсе мы ведаем, што чысты код мае значэнне, бо нам даводзілася сутыкацца з яго недахопам так доўга. І Кент робіць гэта.\nАгульная кошт валодання беспарадак\nНекалькі гадоў таму, як і кожны наіўны распрацоўшчык Android, які працаваў у стадыі запуску на ранніх стадыях у Індыі, я паспрабаваў "ўзламаць" праблемы з рэальным светам, "сарваць галіну" і паставіць "ўвагнутасць ва Сусвеце". Не клапоцячыся пра свет добрага дызайну праграмнага забеспячэння або архітэктуры, я пачаў пісаць код, каб стварыць прыкладанне для Android, якое ў адзін цудоўны дзень стане адным з самых вялікіх спажывецкіх праграм па доглядзе ў Індыі.\nСпрынт пасля спрынту, хак за хакам, функцыі былі пабудаваны ў шалёным парыве. Будаваць. Мера. Вучыцеся. Час на рынак быў важны і кожны дзень меў значэнне. Час праляцеў, мы раслі з разліку 1 члена каманды кожныя 6 месяцаў, і дадатак дасягнуў адзнакі ў мільён загрузак.\nДа гэтага часу прыкладанне перастала быць трывіяльным, і яно стала кліентам з шматлікімі арандатарамі, калі гэта нават рэч. Функцыі, якія запатрабуюць гадзін, калі мы пачалі зараз, займалі дні, а часам і тыдні. Кожная дзейнасць складала 1000+ радкоў кода спагецці, бо Android па сваёй сутнасці не надта перажывае аб падзеле праблем. Агульныя выдаткі на ўладанне беспарадак значна знізілі нас.\nКод выглядаў непрыгожа, дзейнасць кіравала ўсім:\nУ рэшце рэшт, дзейнасць кантралёраў, так? Ці гэта погляды? Я больш не ведаў.\nВялікі рэдызайн у небе\nНам трэба было распрацаваць прыкладанне такім чынам, каб змяненне радка кода дзе-небудзь не зламала штосьці яшчэ. Дадатак павінен быць, як кажа дзядзька Боб, "надзейным, але не жорсткім, гнуткім, але не далікатным".\nГэта быў момант, калі мой настаўнік і сябар Кашыф Раззакі далучыўся да каманды, каб дапамагчы нам палегчыць беспарадак. Грандыёзнага пераабсталявання ніколі не адбывалася, але мы перабудавалі свой чорт з нашага кода:\nМы дадалі "службовы" пласт і перамясцілі ўвесь не-карыстацкі інтэрфейс у іх, па адной службе.\nМы пагражалі AsyncTasks і перайшлі на ListenableFutures з дапамогай Guava.\nМы скінулі AsyncHttpClient для OkHttp.\nАле што яшчэ важней, мы пачалі чытаць шмат: чысты код, чыстая архітэктура, SOLID, DRY, прагматычны праграміст, паралельнасць Java на практыцы, дызайн, кіраваны даменам і г.д.\nНеўзабаве мы пачалі бачыць перавагі нашых намаганняў. Прадукцыйнасць павялічылася, мы пісалі рэчы хутчэй, усе былі шчаслівыя.\nГэта было да таго часу, пакуль мы не аб'ядналі нашы прыкладанні, і ўсё пекла не атрымалася. Проста наяўнасць дадатковага службовага ўзроўню не скараціла яго.\nМастацтва чыстага кодэксу\nПасля прагляду відэа дзядзькі Боба на Clean Architecture некалькі разоў і шмат прачытаных пра архітэктуру прыкладання Android, я вырашыў паэксперыментаваць з мадэллю дызайну MVP і RxJava.\nПраз некалькі дзён у эксперыменце мы вырашылі перайсці на RxJava і ўкараніць MVP з дапамогай Clean Architecture. Мы пераканаліся, што мы інкапсулявалі ўсе пласты за інтэрфейсы і добра раздзялілі праблемы.\nВыгляд, звычайна рэалізаваны фрагментам, змяшчае спасылку на вядучага. Адзінае, што зробіць погляд - гэта выклікаць метад з прэзентатара кожны раз, калі ўзнікае дзеянне інтэрфейсу.\nВядучы нясе адказнасць за тое, каб выступаць у ролі сярэдняга чалавека паміж View і Model. Ён атрымлівае дадзеныя з Мадэлі і вяртае іх адфарматаваны ў Выгляд. Але ў адрозненне ад тыповага MVC, ён таксама вырашае, што адбываецца пры ўзаемадзеянні з выглядам.\nМадэль - толькі шлюз даменнага ўзроўню або бізнес-логікі.\nІнтэрактар працуе з уводу-вываду і з'яўляецца пастаўшчыком дадзеных, якія будуць адлюстроўвацца ў выглядзе "Выгляд".\nЦяпер значна прасцей адключыць адзін пласт з цалкам новай рэалізацыяй. Пераафармленне карыстацкага інтэрфейсу, які з'яўляецца часткай распрацоўкі прыкладанняў для Android, стала значна прасцей. Рэчы могуць, нарэшце, хутка рухацца без парушэння.\nНедастаткова напісаць код, колькі часу трэба чысціць. Рэч у жыцці заключаецца ў тым, што праграмнае забеспячэнне мае тэндэнцыю да энтрапіі. Мы ўсе бачылі, як код згнівае і пагаршаецца з цягам часу, таму мы запазычылі простае правіла юнакоў-разведчыкаў: "Пакіньце лагерны лагер чысцей, чым вы яго знайшлі."\nКалі мы ўсе зарэгістравалі наш код крыху чысцей, чым калі мы яго праверылі, код проста не мог згніць. Талака не павінна быць вялікай. Змяніце адно імя пераменнай да лепшага, развядзіце функцыю, якая занадта вялікая, выключыце адзін невялікі капіяванне, ачысціце адну кампазіцыю if.\nНаш спосаб стварэння маштабаванага прыкладання не можа быць "правільным", і вы можаце не пагадзіцца з гэтым паведамленнем. У рэшце рэшт, не ўсе артысты баявых мастацтваў згодныя з нагоды лепшага баявога мастацтва альбо лепшай тэхнікі ў адным;)\nІснуе мноства розных падыходаў да MVP і шмат цікавых рашэнняў, каб адаптаваць яго да Android. Адзін факт, якога мы не можам абвергнуць, гэта тое, што Clean Code мае значэнне, і вы проста не можаце змясці яго пад дываном.\nГэты пост у значнай ступені запазычваецца ў "Чыстага кода дзядзькі Боба" і выкрадае загаловак з размовы аб Droidcon Кашыфа з 2011 года.\nКалі чысты код мае значэнне для вас, давайце пагаварыць :) Twitter: @_arunsasi LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/arunsasidharan\nКалі вам спадабаўся гэты пост, калі ласка, стукніце маленькае сэрца! ❤\nДзеці на працы: дзіўна, што дзіўнаЯ толькі што зрабіў $ 500 на Medium за адну пасадуПрацягвайце ісці, калі ўсе сумняюцца ў вас.Прадстаўляем HELLO 2 Creator Edition, HELLO Touch TV і 2 HELLO гаджэты3 найбольш важныя рэчы, якія я ведаю пра спажыўцоў, ад якіх я даведаўся ад бартэнда


СМІ паказалі кадры сустрэчы «байцоў ГРУ» ў аэрапорце Унукава - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСМІ паказалі кадры сустрэчы «байцоў ГРУ» ў аэрапорце Унукава\nРасіяне Аляксандр Аляксандраў і Яўген Ерафееў, якія былі асуджаныя ва Украіне, дзе іх называюць «байцамі ГРУ», прыляцелі ў Расею. Самалёт лётнага атрада «Расія» з імі на борце зрабіў пасадку ў аэрапорце Унукава, дзе іх сустракалі жонкі Кацярына і Юлія, паведамляе РБК са спасылкай на ТАСС.\nЖонка Ерафеева дала каментар карэспандэнту ТАСС. «Вядома, мы вельмі чакалі, вельмі перажывалі, спадзяваліся, што яны хутка вернуцца», – сказала яна. «Мы верылі, што іх там ніхто не пакіне”, – дадала Юлія Ерафеева.\nЖурналіст «Новай газеты» Павел Каныгін ў сваім Facebook напісаў, што ў спецтермінал Унукава на сустрэчу з Ерафеевым і Аляксандравым пусцілі толькі Russia Today, «Першы канал» і НТВ. «І тое – пытанняў задаваць не дазволілі, толькі зрабіць маўклівы падз’ём», – адзначыў журналіст. Паводле яго слоў, на сустрэчу са сваякоў «прыехалі адны жонкі», а іншых людзей не пускалі.\nДэпутат Дзярждумы Расеі Дзмітрый Гудкоў напісаў у Фэйсбуку: «Якая гіганцкая розніца. Адкрытая сустрэча Саўчанкі, прэзідэнт, прэм’ер, лідары парламенцкіх фракцый, натоўпы людзей, яе прэс-канфэрэнцыя, кветкі, жывая трансляцыя (якую, дарэчы, глядзяць і ў Расеі).\nІ наша маўчанне, сарамлівая аглядка, два ахоўнікі, якія не пускаць журналістаў у аэрапорт. І дзе цяпер Ерафееў і Аляксандраў? Што з імі будзе? Так Радзіма сустракае сваіх не герояў, але грамадзян, якія выканалі загады начальнікаў?»\nСхему абмену зняволенымі апісвала «Украінская праўда». Па дадзеных крыніц выдання, самалёт з Саўчанкай павінен быў вылецець з Расеі адначасова з іншым самалётам, на борце якога знаходзіліся Аляксандр Аляксандраў і Яўген Ерафееў.\nНапярэдадні паміж кіраўнікамі Расеі, Украіны, Германіі і Францыі прайшла тэлефонная размова, падчас якой Пётр Парашэнка заклікаў расейскі бок вызваліць Надзею Саўчанку.\nУ сераду «Камерсантъ» паведаміў, што канчатковая дамоўленасць аб абмене была дасягнутая менавіта на гэтых перамовах.\nФота: скрыншот з відэароліка з Youtube


Распавядаючы пра гэтую падзею для Беларускай рэдакцыі Ватыканскага радыё, Архімандрыт Сяргей Гаек ахарактарызаваў гэты пяцідзённы міжнародны форум у Рыме платформай малітвы, роздуму і дыскусіяў.\nЁн заўважыў, што слова «апостальскі» ў назьве кангрэсу не выпадковае. «Гэты Еўрапейскі кангрэс Божай Міласэрнасьці названы апостальскім, таму што спасылаецца непасрэдна на апостальства і душпастырскае служэньне – менш багаслоўя, а больш досьведу і сьведчаньняў. Ён праходзіць у Год Божай Міласэрнасьці, таму мае вельмі асаблівае значэньне. У ім удзельнічае некалькі сотняў прадстаўнікоў. Гэта ёсьць аніматары, людзі заангажаваныя ў пашырэньне пабожнасьці, натхненьнем для якой зьяўляецца Божая міласэрнасьць; і ня толькі пабожнасьці, але і розных сацыяльных ініцыятываў, асабліва на ўскраінах сацыяльнага жыцьця», — сказаў Архімандрыт Сяргей.\nДэлегат ад Беларусі нагадаў, што пасьля еўрапейскага форуму пройдзе таксама Сусьветны апостальскі кангрэс Божай Міласэрнасьці. Гэты форум адбудзецца ў Філіпінах 16-20 студзеня 2017 году.\n«Еўрапейскі кангрэс Божай Міласэрнасьці — гэта платформа для малітвы, роздуму і дыскусіяў, але, перш за ўсё, удзельнікі разьдзяляюць між сабой досьвед веры і сацыяльнай дзейнасьці. Канешне, вельмі важным тэкстам, на які шмат хто спасылаецца, зьяўляецца кніга Папы «Імя Бога — Міласэрнасьць». Усе чакаюць таксама постсінадальную Апостальскую адгартацыю на тэму сям’і, якую Папа ўжо падпісаў, але тэкст будзе апублікаваны праз тыдзень», — сказаў айцец Сяргей Гаек.\nЯк адзначыў Апостальскі Візітатар для грэка-католікаў Беларусі, прыемным жэстам стала адмысловае прывітаньне з боку арганізатараў гэтага міжнароднага форуму для ярархаў і вернікаў Царквы ў Беларусі.\nУ сёлетнім рымскім форуме Божай міласэрнасьці ўдзельнічаў і Папа Францішак. Ён прысутнічаў на малітоўным чуваньні з нагоды чарговай гадавіны сьмерці сьв. Яна Паўла ІІ, якое адбылося 2 красавіка. А на наступны дзень, 3 красавіка, у Нядзелю Божай Міласэрнасці, удзельнікі Еўрапейскага апостальскага кангрэсу Божай Міласэрнасці маліліся разам з Папам Францішкам на св. Імшы, якую ён адслужыў на плошчы сьв. Пятра.\nУ сваёй гаміліі падчас набажэнства Сьвяты Айцец падкрэсьліў, што ўчынкі міласэрнасьці павінны быць ладам жыцьця кожнага хрысьціяніна. Паводле словаў Францішка, «быць апосталам міласэрнасьці азначае дакрануцца да Хрыстовых ранаў», якія ёсьць у целе і ў душы шматлікіх нашых братоў і сясьцёр. Вылечваючы гэтыя раны мы прызнаем жывым і прысутным Ісуса Хрыста, дазваляем іншым, якія імкнуцца дакрануць рукой да Яго міласэрнасьці, прызнаць Ісуса сваім Госпадам і Богам.\nТэгі: Год міласэрнасьці, міласэрнасьць, архімандрыт Сяргей Гаек, БГКЦ, папа, Францішак


ГУЛЬНЯ Ў МАФІЮ: на сцэну Мінскай Оперы ўнеслі каністру | Новы Час\nГУЛЬНЯ Ў МАФІЮ: на сцэну Мінскай Оперы ўнеслі каністру\n24 кастрычніка я трапіла на здачу оперы “Трубадур Джузепе Вердзі, супольнага праекту Беларускай оперы і галандскай фірмы “Supierz Music Management. Чацвёртая па ліку беларуская пастаноўка знакамітай італьянскай оперы, прэм’ера якой адбылася 25 і 27 кастрычніка, надзвычай шырока анансавалася ў айчынных СМІ як першы прэцэдэнт сучаснай опернай рэжысуры на айчынных падмостках.\nДраматычны сюжэт, які Вердзі ў сваім 1853 годзе раскрыў у дэкарацыях Іспаніі ХІІ стагоддзя, у 2009 годзе меўся разгарнуцца для беларускага гледача ў антуражы Італіі 1940–1950-х гадоў, у эпіцэнтры барацьбы мафіёзных груповак.\nГАЛАСУЕМ, ХТО МАФІЯ\nАбстрактны горад паваеннай Італіі — хоць з тым жа поспехам гэта можа быць італьянскі квартал Чыкага. Калі горад засынае, рэй на яго вуліцах вядуць мафіёзныя кланы злодзея ў законе Луна (мянушка — “Граф) і цыганскага сына, правадыра бесхацінцаў ды іншых адкідаў грамадства Манрыка (мянушка — “Трубадур). Абодва мачо закаханыя ў спявачку вар’етэ Леанору. Тая аддае перавагу рамантычнаму гітарысту Манрыка. Любоўны трохкутнік — прычына абвастрэння стасункаў між кланамі і каталізатар двубояў.\nМіж тым, слухач дазнаецца, што калісьці Луна меў малодшага брата. Калі шмат год таму яго сваякі спалілі старую цыганку за нібыта наведзены на немаўля сурок, дачка цыганкі выкрала дзіця і спаліла яго на тым жа месцы. Мара Луна — адпомсціць забойцы. Нарэшце людзі Луна хапаюць Азучэну — тую самую цыганку-піраманку. Яна — маці Манрыка. Хлопец кідаецца ратаваць маці і таксама трапляе ў палон. Леанора, каб уратаваць каханага, на словах аддаецца Луне, а на справе выпівае атруту і канае на руках у Трубадура. Раз’юшаны такой яе ахвярай Луна аддае загад забіць Манрыка. І калі ён стаіць над целам зрынутага ворага, цыганка Азучэна расказвае яму праўду. Шмат год таму яна спаліла на вогнішчы ўласнае дзіця, выхаваўшы скрадзенае замест сына. Луна толькі што здзейсніў братазабойства. У гэтым і палягала яе помста за спаленне маці, бо помста, як вядома, — страва, якую падаюць халоднай.\nВось, калі сцісла, сучасны пераказ класічнай оперы, здзейснены шведскай рэжысёркай Марыянай Бэрглёф. Салісты ў яе інтэрпрэтацыі пагражаюць адно аднаму, звужаючы колы, ножычкамі-выкідухамі, хор рэжацца ў карты, чысціць парабэлумы перад паходам на “дзела, залізвае раны, грэючыся каля жалезных бочак на звалцы, палівае ахвяраў мафіёзных разборак бензінам з каністры. На сцэне чорна — гэта, паводле задумы нямецкай брыгады сцэнографаў, адсылае слухача оперы да стылістыкі “фільм нуар — паваенных амерыканскіх стужак, дзеянне якіх, як правіла, адбывалася ў змрочных урбаністычных дэкарацыях, — што мы і бачым на сцэне. Візуальным маркёрам Італіі тут з’яўляюцца не сонечныя верхавіны гор ды ласкавае мора на даляглядзе, а зарасці жалюзі, якія масавана апускаюцца на сцэну. Італьянскасці праекту дадае і ўдзел запрошаных тэнараў Джавані Манфрына і Серджыа Панаджына (партыя Манрыка).\nПры ўсім вышэйапісаным на сцэне Мінскай Оперы абышлося без лішняга постмадэрнізму. Рэжысёрка, вядома ж, моцна пераставіла акцэнты. Гісторыя палкага кахання адышла на другі план, дзеянне сфакусавана на тэме вендэты. Але ж крыважэрнасць сюжэту шакавала яшчэ сучаснікаў Вердзі — у найноўшай жа публікі яна можа выклікаць асацыяцыі з чарнухай у духу газеты “Прыватны дэтэктыў. Вердзі, які літаральна за месяц пераклаў на музыку “феадальную драму іспанскага драматурга Гарсія Гуцьераса, свайго часу бараніўся ад нападак крытыкаў: “Жыццё — яно такое. Зазначу, што перанос дзеяння ў іншую эпоху выглядае на сцэне даволі арганічна — і ў класічнай версіі апісвалася эпоха, далёка не сучасная аўтару. Дадатковы ж сэнс рэвалюцыйнай для Мінска пастаноўкі Вердзі раскрываецца, калі са сцэны ў стылі нуар вока слізгае на абрамленне залы ў стылі пампезнага, залачонага неакласіцызму. Кантраст уражвае.\nДагэтуль адзінай спробай паставіць у Мінску оперную класіку па-сучаснаму была “Травіята таго ж Вердзі — у 1997 годзе футурыстычныя дэкарацыі, што амаль ператваралі куртызанку ХІХ стагоддзя ў кіношную касманаўтку Барбарэлу з фільма Вадзіма Ражэ, былі ўспрынятыя мінчукамі на “ўра. І вось надышоў час смялейшых інтэрпрэтацый на той жа сцэне. Апроч захопленых выгукаў пад заслону былі і нешматлікія, але надзвычай абураныя рэакцыі слухачоў, што дэманстратыўна пакідалі залю: “Так нельга! — крыўдавалі некаторыя мінскія операманы за Вердзі, а адзін слухач рашуча заявіў, што ўдзел галандцаў у пастаноўцы, на яго думку, палягаў у пастаўцы рэжысёрцы і дэкаратарам лёгкіх наркотыкаў.\nПрычына такіх рэакцый зразумелая. Так склалася, што па гэты бок “жалезнай заслоны опера зрабілася акадэмічным мастацтвам для вузкага кола з дамінаваннем у дэкарацыях золата і блёстак. У Заходняй Еўропе назіраецца іншая скрайнасць. Опернае мастацтва, няхай і не засталося гэткім жа актуальным, модным, лічы — масавым, як у свае залатыя часы, але імкнецца адпавядаць эпосе па-за тэатральнымі мурамі. Часам на сцэне даходзіць да наўпростага авангарду — у будапешцкай оперы, скажам, Электра ў аднайменнай оперы Рыхарда Штраўса цягае за сабой па басейне, застаўленым мяшкамі з цэментам, кадку з дрэўцам, а ў фінале арыі круціць дрэўца над галавой за верхавінку разам з кадкай. Іншыя еўрапейскія тэатры няшмат адстаюць: пры ўсіх лёгкіх недаробках і супярэчлівасцях прэм’ернага паказу, несумненная перавага беларуска-галандскага “Трубадура — у адлюстраванні гэткіх тэндэнцый, пакуль што нязвыклых для Беларусі.\nТрэба спадзявацца, у Галандыі, куды на цэлы месяц з’язджае пастаноўка, уласна музычныя якасці беларускага “Трубадура будуць ацэненыя належным чынам. Па-першае, на Захадзе даўно прызвычаіліся да дынамічнай рэжысуры ды асучаснівання опернай класікі, і на абмеркаванне гэтых нюансаў тамтэйшы бамонд будзе траціць значна менш энергіі, чым тутэйшы. Па-другое, як прыязна б ні ацэньвалі мы ўзровень аркестру ды спевакоў Опернага, сумнавядомая акалічнасць, што, нягледзячы на рамонт і рэнавацыю, тэатр Лангбарда мае фатальную акустыку, замінае мінчукам напоўніцу насаладзіцца адным з найпрыгажэйшых і найпапулярнейшых музычных твораў, які свайго часу быў расхапаны на вулічныя песенькі — гэтак удала папрацаваў Вердзі з італьянскімі народнымі напевамі. Пасля ж галандскіх гастроляў пастаноўка вернецца ў Беларусь — на сталае жыхарства.


Брытанія і Францыя шукаюць расейскую падлодку на ўзьбярэжжы Шатляндыі\n23 лістапад 2015, 14:15\nРасейская падлодка, ілюстрацыйнае фота\nБрытанскія вайскоўцы не раскрываюць дэталяў апэрацыі, але прызнаюць: давялося зноў зьвяртацца па дапамогу да саюзьнікаў.\nФранцускія і канадзкі самалёты патрулююць прыбярэжныя воды на поўнач ад Шатляндыі ў пошуках расейскай падлодкі, паведамляе The Daily Telegraph. Брытанія была вымушаная зьвярнуцца па замежную дапамогу, бо ў 2010-м сьпісала ўласную антыпадлодачную авіяцыю.\nПа зьвестках выданьня, падлодку шукаюць 10 дзён. Разам з францускімі самалётамі ў апэрацыі задзейнічаныя брытанскія фрэгат HMS Sutherland і «паляўнічая» падводная лодка. Мяркуецца, што расейская падлодка магла шпіёніць за брытанскай падлодкай зь ядзернымі балістычнымі ракетамі «Трайдэнт».\nМіністэрства абароны Вялікабрытаніі адмовілася раскрываць дэталі апэрацыі, але пацьвердзіла, што самалёты саюзьнікаў дапамагаюць у апэрацыі ў затоцы Моры-Фэрт.\nЦяперашняя апэрацыя ўжо трэцяя за год, калі Брытанія зьвяртаецца да саюзьнікаў па дапамогу ў пошуках расейскай субмарыны. Актыўнасьць расейскіх падлодак, сьцьвярджае The Daily Telegraph, вырасла да ўзроўню, якога ня бачылі ўжо цягам дзесяцігодзьдзяў.


11 красавіка, у Нядзелю сьв. апостала Тамаша Архімандрыт Сяргей (Гаек) планаваў наведаць Берасьце, дзе меў узначаліць Боскую Літургію ў грэка-каталіцкай царкве сьв. братоў-апосталаў Пятра і Андрэя. У першую нядзелю пасьля Вялікадня Каталіцкая Царква адзначае таксама сьвята Божай Міласэрнасьці. Гэтыя сьвяты завяршаюць сьвяткаваньне Вялікадня.\nАднак, як паведамляе прэс-служба Апостальскага візітатара для грэка-католікаў Беларусі, 9 красавіка Архімандрыт Сяргей (Гаек) быў шпіталізаваны з дыягназам пнеўманія лёгкай ступені ў адну з бальніц горада Менску. На дадзены момант ён забясьпечаны медычнай апекай і пачуваецца добра.\n«Просім пра малітву за найхутчэйшае вяртаньне да здароўя Архімандрыта Сяргея», — гаворыцца ў паведамленьні.\nТэгі: архімандрыт Сяргей Гаек, Апостальскі візітатар, здароўе, БГКЦ


№ 11 (1034) 17 - 24.03.2012г.\nМастыхін (2) Соцыум (1) "К" інфармуе (12)\nКіно і тэатр (3) Камертон (3) Крытычная маса (1)\nвяртанне імёнаў (1) Сітуацыя (1) На людным месцы (2)\nБрэнд нацыі (1) Бяспека жыцця (1)\nКаму — Эльдарада, каму — поўны штыль\n“Маладзёжная-2012”: с’est la vie…\n“Лістапад-2012”: адлік пачаўся!\nЧарговы, дзевятнаццаты па ліку, Мінскі Міжнародны кінафестываль пройдзе з 2 па 9 лістапада. Тэрміны правядзення галоўнага беларускага кінафоруму былі ўстаноўлены адпаведнай пастановай Савета Міністраў краіны. Чакаецца, што і гэтым разам на форуме будуць прадстаўлены лепшыя карціны сусветнага кіно, а Мінск наведаюць вядучыя кінематаграфісты свету.\nМельпамена ў замку\nЗ прыблізна паўсотні мерапрыемстваў, якія мяркуецца правесці ў рамках акцыі “Нясвіж — Культурная сталіца Беларусі-2012”, большасць прыйдзецца на летні сезон. Прычым немалаважным фактарам стане магчымасць карыстацца не толькі памяшканнямі, але і адкрытымі пляцоўкамі старажытнага горада.\nСкарбонка для Навагрудка\nСёння для таго, каб ахвяраваць свае сродкі на аднаўленне Навагрудскага замка, можна не толькі асабіста пералічыць пэўную суму на дабрачынны рахунак, але і пакласці грошы ў адмысловую скарбонку, вырабленую пад заказ прадпрыемствам “Белрэстаўрацыя”.\nТак таму і быць!\n8 сакавіка ў Вільнюсе адбылася дзелавая сустрэча кіраўнікоў трох найбуйнейшых музеяў Беларусі, Расіі і Літвы: дырэктара Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь Уладзіміра Пракапцова, генеральнага дырэктара Дзяржаўнага Эрмітажа — Міхаіла Піятроўскага і дырэктара Нацыянальнага мастацкага музея Літвы Рамуальдаса Будрыса. Наш карэспандэнт даведаўся пра падрабязнасці сустрэчы.\nНачальнік упраўлення культуры Гродзенскага аблвыканкама Аляксандр Вярсоцкі паведамляе “К”, што Гродна сёння рыхтуецца не толькі да Першага Нацыянальнага форуму “Музеі Беларусі”, але і да IX Рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур.\nВыстаўкі, канцэрты духоўнай і эстраднай музыкі, тэатралізаваныя дзействы, Фэст сярэднявечнай культуры “Рубон” і цэлы комплекс разнастайных урачыстых мерапрыемстваў, прысвечаных 1150-годдзю Полацка, пройдзе з 25 мая па 5 чэрвеня пад назвай “Полацк — мая памяць і гонар”.\nЯк у Вялікім\nДа філіяла Вялікага тэатра, адкрытага ў Магілёве, далучаецца яшчэ адзін — у Наваполацку.\nТанчыць. Ад сівой даўніны\n14 сакавіка ў Камернай зале Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь адбылося чарговае пасяджэнне калегіі Міністэрства культуры. На парадак дня былі вынесены два пытанні: "Аб прадухіленні парушэнняў заканадаўства ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны" і "Аб праблемах развіцця харэаграфічнага мастацтва ў Рэспубліцы Беларусь". Абодва палягаюць у выключна праблемным полі. Натуральна, гэтая акалічнасць і паўплывала на дынаміку, канкрэтыку ды выніковасць і пасяджэння, і калегіяльнага рашэння. Вобразна кажучы, танчыць у самых паскораных рытмах даводзілася не ад печы, а ад ступені захаванасці сівой даўніны.\nТры варыянты для кінаразвіцця\nЯк стварыць “новыя рэаліі” для экраннага “буму”?\nАкадэмія мастацтваў пры фінансавым садзейнічанні фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы культуры і мастацтва выпусціла кнігу "Беларуская школа скульптуры" аўтарства выпускніка БДАМ, скульптара і мастацтвазнаўцы Івана Арцімовіча.\n"Арт-мажор" у Год кнігі\nУ Год кнігі многія, нават традыцыйныя, мерапрыемствы трохі змяняюць сваю канцэпцыю, надаючы больш увагі менавіта літаратурнай частцы праграмы. Не абмінула гэтая тэндэнцыя і Фестываль мастацтваў “АРТ-МАЖОР”, які цягам 20 гадоў на самых розных пляцоўках праводзіць Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў.\nГрафіка і пяць моў\n“Беларускі відэацэнтр” скончыў працу над дакументальнай стужкай “Леанід Левін”. Карціна распавядае пра асобу стваральніка знакавых мемарыялаў у Хатыні і Чырвоным Беразе ды змяшчае шэраг фота- і відэаматэрыялаў з асабістага архіва Майстра.\n“Ракета” стартуе з Японскага\n21 — 25 сакавіка Пасольства Японіі ў Беларусі пры падтрымцы праекта “Cinemascope” і Японскага фонду прадстаўляе ў сталічным кінатэатры “Ракета” традыцыйны Тыдзень кіно Краіны ўзыходзячага сонца. Сёлета ў праграму ўключаны не толькі фільмы з “залатога фонду” японcкага кінематографа, але і стужкі, якія адлюстроўваюць сучасную кінакультуру краіны.\nСімфонія — праз чатыры гады, або Што трэба знайсці перад прэм'ерай?\nХарэографы і “канверсаванасць”\nЯк ператварыцца ў хор?\nСцэны з жывапісу…\nБарысаўшчына: экспрэсіі народнага мастака\nЛукам і суліцамі\nКап’ё з арнаментам і пяром у сячэнні\nФотаэкспрэсам да Купалы\n“Над Віллёй-ракой” — з такой назвай у Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы адкрылася фотавыстаўка, прымеркаваная да 130-годдзя з дня нараджэння народнага паэта Беларусі.\nСлавутыя ўзоры слуцкіх паясоў у хуткім часе можна будзе ўбачыць не толькі ў музеях ці на старонках кніжных фаліянтаў, але і на мастацкіх вырабах ды сувенірах беларускай вытворчасці. Тэма адраджэння брэнда нашай краіны — унікальных слуцкіх паясоў — разглядалася днямі на рабочай нарадзе Кіраўніка спраў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Мікалая Корбута.\nПажары і дзеці\nШтогод пад час пажараў тысячы дзяцей атрымліваюць траўмы ці гінуць. Сорак працэнтаў з іх — дзеці да пяці гадоў.


14 кастрычнік 2015, 08:31\nНазіральніца Натальля Гарачка (зьлева), якая ня ўстала і не павітала Аляксандра Лукашэнку на выбарчым участку № 1. Фота: Сяргей Грыц\nНазіральніца Марына Кацярыніч, таксама як і Натальля Гарачка, ня ўстала, калі Аляксандар Лукашэнка 11 кастрычніка перад галасаваньнем падышоў да сябраў камісіі і назіральнікаў на выбарчым участку № 1.\nТолькі Марына, у адрозьненьне ад Натальлі, не патрапіла ў аб’ектыў журналіста агенцтва Associated Press Сяргея Грыца.\nСваё стаўленьне да выбараў і да Аляксандра Лукашэнкі Натальля Гарачка раней распавяла ў інтэрвію Свабодзе.\nА сёньня карэспандэнт Свабоды пагутарыў і з назіральніцай Марынай Кацярыніч.\nЯк распавяла сама Марына, яна ня лічыць, што зрабіла нейкі гераічны ўчынак — проста дзяўчына не лічыла неабходным падымацца перад Аляксандрам Лукашэнкам.\nПаводле слоў Марыны, напярэдадні візыту Лукашэнкі, выбарчы ўчастак адпаведным чынам упрыгожылі, туды зьехаліся журналісты, а сябры выбарчай камісіі пачалі абмяркоўваць, як паводзіць сябе, калі прыйдзе прэзыдэнт:\nЯ не скажу, што я так зрабіла, каб прынізіць некага. Але я ня бачу нагоды для чаго б патрэба была падымацца.\n«Перад гэтым старшыня камісіі падышоў да нас і сказаў, што зрэшты рабіце, як жадаеце: то бок, мужчыны павінны, хутчэй за ўсё, устаць, а жанчыны могуць не ўставаць. Адразу, як зьявіўся Лукашэнка, усе астатнія назіральнікі — і мужчыны, і жанчыны — імкліва паўскаквалі. Я лічу, што зрэшты я скарысталася сваім жаноцкім правам не ўставаць, тым больш, што перад гэтым жанчыны прыходзілі галасаваць, і мужчыны не ўставалі. Я лічу, што гэта нейкія перажыткі савецкага часу, а я заўсёды імкнуся неяк ад іх абстрагавацца. То бок, я не лічу, што зрабіла нейкі гераічны ўчынак. І я не скажу, што я так зрабіла, каб прынізіць некага. Але я ня бачу нагоды для чаго б патрэба была падымацца», — адзначыла Марына Кацярыніч.\nДзяўчына не заўважыла нейкай адметнай рэакцыі на свой учынак з боку Аляксандра Лукашэнкі:\n«Ён проста прыхіліўся, і я яму таксама адказала — ну, прывіталася, атрымліваецца», — распавядае яна.\nПаводле яе слоў, астатнія назіральнікі і сябры камісіі фактычна ніяк не адрэагавалі на дадзены інцыдэнт з удзелам незалежных назіральнікаў — прынамсі, зь імі на гэтую тэму ніхто ня гутарыў.\nНа канец выбараў я недалічылася да 700 чалавек.\n«Мы (два незалежныя назіральнікі — РС) увогуле фактычна мала што абмяркоўвалі з астатнімі сябрамі камісіі, пераважна размаўлялі паміж сабой. Мы зь ёй (Натальлей Гарачкай — РС) разам вялі падлік галасоў, а калі неабходна было выйсьці, напрыклад, паабедаць, мы зь ёй чаргаваліся час ад часу, і менавіта зь ёй супрацоўнічалі», — распавяла Марына.\nЯна кажа, што незалежныя назіральнікі на выбарчым участку № 1 заўважылі сур’ёзнае завышэньне яўкі:\n«На канец выбараў я недалічылася да 700 чалавек. У тым сэнсе, што, паводле нашых падлікаў, за асноўны дзень галасаваньня прыйшлі 722 чалавекі на ўчастак, што склала прыблізна 51% за ўсе дні. А па выніках камісіі ў іх ужо на 14.00 быў 61%, у той час як у нас — толькі 17,44%. А потым выявілася, што не 722, а дзесьці 1400 выбарцаў прыйшлі, паводле афіцыйных дадзеных», — кажа Марына Кацярыніч.\nМарына Кацярыніч канстатуе, што ў назіральнікаў фактычна не было магчымасьці назіраць за падлікам галасоў выбарцаў:\nНам фактычна не дазволілі назіраць. Нас пасадзілі за 4 мэтры, не было нічога бачна, за каго там ставілі гэтыя галачкі.\n«Нам фактычна не дазволілі назіраць. Я так уяўляла, што калі ідзе падлік галасоў, то назіральнікі маюць права ўсё бачыць. Але нас пасадзілі за 4 мэтры, не было нічога бачна, за каго там ставілі гэтыя галачкі. Сябры камісіі самі вялі падлік галасоў, а потым абвесьцілі свой вынік».\nМарына Кацярыніч запісалася ў назіральнікі ад Аб’яднанай грамадзянскай партыі, хаця сама не зьяўляецца сябрам ніводнай партыі.\nНазіральніца Натальля Гарачка: У Лукашэнкі быў няшчасны выгляд, як у дзяцей, у якіх адбіраюць цацку


Святлана Ціханоўская і Джулі Фішэр ушанавалі памяць ахвяр аварыі на ЧАЭС | euroradio.fm\nГалоўная / Святлана Ціханоўская і Джулі Фішэр ушанавалі памяць ахвяр аварыі на ЧАЭС\nУ памятным мерапрыемстве таксама прынялі ўдзел кіраўнікі дыпмісій Польшчы і Літвы ў Беларусі.\nСвятлана Ціханоўская і прызначаная амбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр узялі ўдзел у памятным мерапрыемстве, прымеркаваным да гадавіны аварыі на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі. Мерапрыемства прайшло ў Вільні. На ім прысутнічалі і іншыя дыпламаты, акрэдытаваныя ў Мінску, паведамілі ў штабе палітыка.\nКветкі да помніка "Маці Чарнобыля" разам з Ціханоўскай і Фішэр усклалі амбасадар Польшчы ў Беларусі Артур Міхальскі, амбасадар Літвы ў Беларусі Андрус Пулокас і трэці сакратар амбасады Украіны Дзмітрый Сяроў.\n"Чарнобыль — гэта трагедыя для нашых краін. Яна згуртавала нашы народы — каб мы памяталі пра Чарнобыль і больш ніколі не дапусцілі такіх жудасных памылак", — адзначыла Светала Ціханоўская.\nСёлета спаўняецца 35 гадоў з моманту катастрофы ЧАЭС.\nРаней амбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр гаварыла, што не можа прыехаць у Мінск, хоць гатовая прыступіць да працы. Ёй не выдаюць візу. Пры гэтым яна распавяла пра свае планы прыбыць у Вільню і Варшаву і "ўзаемадзейнічаць з тымі саюзнікамі, якія падзяляюць нашу заклапочанасць падзеямі ў Беларусі".\nНапярэдадні міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей каментаваў узніклую праблему з візай для Джулі Фішэр. Паводле яго слоў, у Мінску "хацелі б мець поўную яснасць, у якім статусе спадарыня прызначаны амбасадарка мае намер працаваць у Беларусі".\n"Калі яна збіраецца прыехаць і рабіць заявы аб нелегітымнасці рэжыму, то які сэнс тады рабіць гэта", — патлумачыў пазіцыю беларускага боку кіраўнік МЗС.\nСвятлана Ціханоўская / @ tsikhanouskaya\nСвятлана Ціханоўская запісала тэрміновы відэазварот


Выпраўце адрас электроннай пошты, які не знойдзены ў Gmail - techking.by\nGmail з’яўляецца адным з папулярных сэрвісаў электроннай пошты, якімі карыстаюцца людзі для зносін. Вы можаце выкарыстоўваць Gmail на вашым смартфоне, а таксама на ПК. Адпраўляць электронныя лісты з Gmail вельмі проста. Аднак, калі вы сутыкнуліся з памылкай адрас Gmail не знойдзены, не хвалюйцеся! Мы прапануем вам ідэальнае кіраўніцтва, якое навучыць вас, як выправіць памылку адраса электроннай пошты не знойдзены. Такім чынам, працягвайце чытаць!\nЯк выправіць адрас электроннай пошты, які не знойдзены ў Gmail\nСпосаб 1: пераканайцеся, што адрас электроннай пошты даступны\nСпосаб 2: расклад электроннай пошты\nКалі пры адпраўцы электронных лістоў вы сутыкнуліся з памылкай падсістэмы дастаўкі пошты «Адрас не знойдзены», мы пералічылі ўсе магчымыя метады ліквідацыі непаладак, каб вырашыць гэтую праблему. Але перш чым прайсці праз гэтыя метады, вам трэба выканаць некалькі папярэдніх праверак, як паказана ў раздзеле ніжэй.\nСпачатку вы павінны выканаць некалькі праверак, каб пераканацца, што ўведзены адрас электроннай пошты правільны ці не. Вось некалькі папярэдніх праверак:\nПраверце, ці не ўвялі вы няправільны адрас электроннай пошты.\nКалі вы прапусцілі сімвал пры ўводзе адраса электроннай пошты, гэта таксама можа выклікаць згаданую праблему. Такім чынам, вы павінны правільна праверыць адрас электроннай пошты.\nАкрамя таго, калі атрымальнік заблакаваў ваш адрас электроннай пошты, гэта таксама можа выклікаць памылку адрас электроннай пошты не знойдзены. Папытаеце атрымальніка разблакіраваць вашу электронную пошту.\nКаб пазбегнуць арфаграфічных памылак, скапіруйце і ўстаўце адрас электроннай пошты, а не ўвод.\nПраверце гэта: Як загружаць праграмы на Chromebook\nНіжэй прыведзены спосабы выправіць памылку адрас Gmail не знойдзены.\nКалі адрас электроннай пошты, які вы ўвялі, быў выдалены ўладальнікам, вы можаце сутыкнуцца з памылкай адрас Gmail не знойдзены. Такім чынам, па-першае, вы павінны пераканацца, што адрас электроннай пошты ў цяперашні час працуе ці не.\n2. Адначасова націсніце клавішы Ctrl + Shift + N, каб адкрыць укладку ў рэжыме інкогніта.\n3. Тут перайдзіце на старонку ўваходу ў Gmail.\n4. Калі ёсць паведамленне аб тым, што гэты ўліковы запіс быў нядаўна выдалены і можа быць адноўлены, гэта азначае, што ліст атрымальніка быў выдалены. Вы можаце папрасіць іншы адрас электроннай пошты, калі гэта так.\nКалі серверы Gmail не працуюць, вы не зможаце адпраўляць электронныя лісты. Гэта можа выклікаць памылку адрас электроннай пошты не знойдзены. Вы можаце праверыць прыборную панэль стану Google Workspace, каб пераканацца, што серверы Gmail працуюць ці не.\nКалі серверы Gmail зараз не працуюць, вы можаце запланаваць адпраўку электроннай пошты, выканаўшы прыведзеныя ніжэй дзеянні:\n1. Перайдзіце ў Gmail і ўвайдзіце ў свой уліковы запіс.\n2. Націсніце на опцыю Скласці.\n3. Тут увядзіце свой адрас электроннай пошты.\n4. Затым націсніце на значок са стрэлкай уніз побач з кнопкай Адправіць.\n5. Абярыце опцыю Запланаваць адпраўку.\n6. Цяпер націсніце на опцыю Выбраць дату і час.\n7. Выберыце дату і час і націсніце на Расклад адпраўкі.\nМы спадзяемся, што кіраўніцтва было карысным, і вы змаглі выправіць памылку ў адрасе электроннай пошты не знойдзены. Калі ў вас усё яшчэ ёсць якія-небудзь пытанні адносна гэтага артыкула, не саромейцеся задаваць іх у раздзеле каментароў.\nПраверце гэта: Што здарылася з LimeTorrents?\nЯк трансляваць “Шэрлак” BBC без кабеля\nЯк выдаліць шмат уліковых запісаў Fish Dating


03 верасень 2019, 08:38\nПадчас наведваньня менскай школы № 93 у Дзень ведаў 2 верасьня Лукашэнка сказаў, што хацеў бы езьдзіць на працу на ровары або электраматацыкле, але яму давялося адмовіцца ад гэтай ідэі нібыта таму, што яе «перахапіў» украінскі калега Ўладзімір Зяленскі.\nАляксандар Лукашэнка прызнаўся, што яго «цягне да таго, каб сесьці на электрычны матацыкл або ровар і паехаць на працу». Аднак ад гэтай ідэі яму давялося адмовіцца.\n«Але ўсё сапсаваў Зяленскі», — сказаў Лукашэнка, ударыўшы рукой па стале.\n«Прэзыдэнт Украіны Валодзя Зяленскі, ён, калі яго выбралі, сказаў: я буду на ровары езьдзіць, і я адмовіўся ад гэтай ідэі, таму што адразу паралель правядуць. Скажуць: вось Лукашэнка там пачуў ад Валодзі Зяленскага, што ён на ровары паедзе — і ён паехаў! Таму я ад гэтага адмовіўся, — заявіў Лукашэнка і дадаў: — ... але гэта вялікая справа».\nРаней прэзыдэнт Украіны Ўладзімір Зяленскі растлумачыў, што ня езьдзіць на працу на ровары, бо яму не дазваляюць гэтага рабіць. Пасьля перамогі на выбарах і інаўгурацыі ў адміністрацыі Зяленскага заявілі, што ў краіне «ня тая сытуацыя, каб прэзыдэнт езьдзіў на ровары».\nНа ровары езьдзіў пэрсанаж Уладзіміра Зяленскага, прэзыдэнт з народу Васіль Галабародзька ва ўкраінскім сэрыяле «Слуга народу».


Notice: Undefined index: rus in /home/haradoki/public_html/libs/R.php on line 368\n«Клянуся, я мару да гэтага часу. Называйце мяне як заўгодна. І спытайце, чаму так шмат гадоў спатрэбілася мне для разьбітых надзей. Простага адказу няма. Але вы маеце рацыю 100%, — завяршыла свой допіс Натальля Копацева.


Адвакаты Казуліна просяць сьледчых дапытаць Лукашэнку\n16 чэрвень 2006, 17:24\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Адвакаты Аляксандра Казуліна заявілі хадайніцтвы аб дапаўненьні сьледзтва, якое яны лічаць недастатковым і неаб’ектыўным. У ліку хадайніцтваў, якія падалі адвакаты былога кандыдата на прэзыдэнта, ёсьць і просьба дапытаць кіраўніка дзяржавы Аляксандра Лукашэнку.\nСёньня, 16 чэрвеня закончыўся час падачы хадайніцтваў па справе Аляксандра Казуліна. Папярэдняе расьсьледаваньне справы нядаўна было завершанае. Абаронцы былога кандыдата на прэзыдэнта накіравалі сьледчым некалькі хадайніцтваў, якія, на думку спадара Казуліна і ягонай абароны, могуць выправіць перакос, які яны бачаць у выніках сьледзтва. У тым ліку, адвакаты просяць сьледчы камітэт менскай міліцыі дапытаць у якасьці сьведкі кіраўніка дзяржавы Аляксандра Лукашэнкі. Чаму яго, патлумачыў Свабодзе адвакат Ігар Рынкевіч:\n(Рынкевіч: ) “Ён публічна заявіў, што яму вядома пра падрыхтоўку спэцаддзелаў МУС да дзеяньняў, у выніку якіх адбыўся інцыдэнт 2 сакавіка ў палацы культуры чыгуначнікаў. Нагадаю, туды Казулін прыйшоў законна рэгістравацца кандыдатам на Трэці ўсебеларускі сход, але яго зьбілі і затрымалі. Гэта было жаданьне Аляксандра Казуліна, каб сьледчыя дапыталі Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнку”.\nАдвакаты просяць дапытаць іншых удзельнікаў падзеяў 17 лютага, 2 і 25 сакавіка: камандзіра спэцбрыгады ўнутраных войск Зьмітра Паўлічэнку, камандзіра атраду “Алмаз” Мікалая Карпянкова, пацярпелых ад міліцыянтаў грамадзянаў, актывістаў штабоў апазыцыйных кандыдатаў. Таксама абарона хадайнічае аб дадатковым зборы відэаматэрыялаў пра тыя падзеі. На думку адвакатаў Казуліна, стужкі, якія падало сьледзтва, маюць істотныя купюры.\nАсобна пададзенае хадайніцтва і аб вызваленьні Аляксандра Казуліна з-пад варты. Абарона па-ранейшаму перакананая, што ў дзеяньнях кандыдата на прэзыдэнта не было складу злачынства.\nІгар Рынкевіч мяркуе, што калі хадайніцтвы абароны будуць задаволеныя, сьледзтва працягнецца яшчэ на месяц-паўтара.\nНагадаем, Аляксандра Казуліна ўтрымліваюць пад вартай з 25 сакавіка. Яго абвінавацілі ў хуліганстве і арганізацыі вулічных беспарадкаў. Палітык мяркуе, што яго перасьледуюць як кандыдата на прэзыдэнта. Арганізацыя “Міжнародная амністыя” абвясьціла Аляксандра Казуліна вязьнем сумленьня.


21:41 14 снежня 2019\n16:51 25.11.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 25 ліс - Sputnik. Ацэнкі выбарчага працэсу міжнароднымі назіральнікамі павінны быць непрадузятымі, заявіў міністр замежных спраў Беларусі, каментуючы папярэднія высновы місіі назіральнікаў АБСЕ, якія працавалі на парламенцкіх выбарах у Беларусі.\n"Нашы падыходы складаюцца ў тым, што ацэнкі выбараў павінны быць непрадузятымі. Нельга прыязджаць на выбары з поглядамі і здагадкамі, якія, магчыма, ўсталяваліся загадзя. Мы звярнулі ўвагу на тое, што кіраўнікі наглядальных місій на працягу апошняга часу вельмі негатыўна адклікаліся пра Беларусь", - сказаў ён на сумеснай прэс-канферэнцыі ў Мінску з кіраўнікамі МЗС Швецыі і Фінляндыі Анн Ліндэн і Пека Хаавіста.\nНа яго думку, нельга прызначаць на пасаду кіраўніка місіі назіральнікаў чалавека, які мае заведама прадузятае стаўленне да краіны. Макей таксама выказаў меркаванне, што, ацэньваючы выбарчы працэс, важна не толькі адзначаць выяўленыя недахопы, але і звяртаць увагу на станоўчыя моманты.\n"Важна, каб любая місія назіральнікаў, якая прыязджае ацэньваць выбары, не толькі крытыкавала рэчы, звязаныя з выбарчым працэсам, але і ўлічвала пазітыўныя станоўчыя моманты, якія ў любым выпадку мелі месца быць", - сказаў Макей.\nПаводле яго слоў, беларускі бок мае намер працягваць дыялог з еўрапейскімі і амерыканскімі партнёрамі, у тым ліку па пытаннях удасканалення выбарчага заканадаўства.\n"Мы адкрытыя да дыялогу. І, думаю, у канчатковым выніку знойдзем агульныя падыходы і паразуменне па гэтай тэматыцы", - сказаў міністр.\nКіраўнік МЗС Швецыі падзякавала беларускі ўрад за адкрытасць краіны для міжнародных назіральнікаў у гэтую выбарчую кампанію і адзначыла важнасць візіту ў Беларусь на фоне негатыўных ацэнак місіі назіральнікаў АБСЕ. На яе думку, гэта магчымасць растлумачыць, як у еўрапейскіх краінах бачаць вынікі выбараў.\n"У нас была важная дыскусія з міністрам Макеем і з прэзідэнтам краіны. Нам патрэбны дыялог з Беларуссю, і калі мы хочам уплываць на развіццё ў дэмакратычным ключы, трэба сустракацца і падтрымліваць дыялог", - сказала Ліндзе.\nЗгодна з папярэднім заключэннем місіі назіральнікаў АБСЕ, парламенцкія выбары, якія прайшлі ў Беларусі, не адпавядалі міжнародным стандартам дэмакратычных выбараў.\nПарламенцкія выбары, Уладзімір Макей, Беларусь


Артысты Беларускага дзяржаўнага цырка атрымалі залатую ўзнагароду на фестывалі "Залаты каштан"\nАртысты Беларускага дзяржаўнага цырка атрымалі залатую ўзнагароду на Кіеўскім міжнародным фестывалі цыркавога мастацтва "Залаты каштан". Анастасія Дончанка і Анастасія Пуцята з нумарам "Паветраныя гімнасткі на трапецыі" пакарылі знакамітае журы, кіраўнікоў міжнародных цыркавых фестываляў і калектываў. Пад купалам арэны прадстаўніцы Беларусі выканалі складаную і вельмі відовішчную праграму. Наталля Кузьміцкая таксама ўбачыла нумар.\nЧарговую ўзнагароду ў скарбонку нацыянальнага цыркавога мастацтва дадалі паветраныя гімнасткі. Дзве Анастасіі. Знаёмыя яшчэ з цыркавой школы, дзяўчаты паспелі папрацаваць у розных жанрах. Апошнім часам аб’ядналіся ў тандэм, які адкрыў для іх новыя творчыя вышыні.\nНумароў з трапецыяй існуе шмат. Перад творчай групай, якую ўзначаліла галоўны рэжысёр цырка Ала Нікалаева-Аліева, стаяла задача не проста зрабіць шоу на вышыні, але і стварыць міні-гісторыю, зразумелую і дзецям, і дарослым. Літаральна за некалькі месяцаў гімнасткі вывучылі вельмі складаную праграму, з якой у выніку і адправіліся на маладзёжны фестываль цыркавога мастацтва ў Кіеў.\nМайстэрства артыстаў ацэньвалі прафесіяналы, кіраўнікі вядучых цыркавых шоу і фестываляў з США, Італіі, Іспаніі, Венгрыі. Кожны элемент павінен быць бездакорным. Аднак вынік залежаў не толькі ад выключнай зладжанасці рухаў. Аляксандра Бурака на сцэне не бачна, але менавіта ён той чалавек, які адказвае за тэхнічную фабулу нумара.\nГрацыёзны палёт пластычных і вытанчаных гімнастак уражвае, асабліва калі ведаеш, што ўсе акрабатычныя нумары выконваюцца без страхоўкі. Але непаўторная атмасфера цырка і захапленне ў вачах гледачоў, прызнаюцца абедзве, гэта той шлях, які яны абралі аднойчы і на ўсё жыццё.\nНа Слуцкім камбінаце хлебапрадуктаў у некалькі разоў палепшылі якасць камбікорму


Pussy Riot: пацярпелы прыняў выбачэньні\n31 ліпень 2012, 11:40\nУдзельніца гурту Pussy Riot Марыя Алёхіна падчас працэсу асабіста прынесла выбачэньні аднаму з пацярпелых.\nХамоўніцкі суд Масквы 31 ліпеня працягвае разглядаць справу ўдзельніц панк-гурту Pussy Riot. Вядомыя людзі выказваюць падтрымку ў адрас удзельніц гурту. Брытанскі актор і пісьменьнік Стывэн Фрай заклікаў вызваліць дзяўчат з Pussy Riot.\nПершае пасяджэньне па сутнасьці справы ўдзельніц гурту Pussy Riot завяршылася 30 ліпеня каля 22.00 маскоўскага часу. Былі дапытаныя пацярпелыя — ахоўнікі Храма Хрыста Збаўцы, сьвечніца. На пасяджэньні 31 ліпеня, як чакаецца, пытаньні пацярпелым працягнуць задаваць адвакаты, будуць дапытаныя яшчэ шэсьць пацярпелых і 10 сьведкаў. У першы дзень слуханьняў было задаволена хадайніцтва дзяржаўнага абвінаваўцы аб частковай забароне фота-і відэаздымкі на працэсе. Гэтак доўгае пасяджэньне ў першы дзень слуханьняў адвакаты назвалі катаваньнем ў дачыненьні да падсудных. Абаронцы Pussy Riot не выключаюць, што прысуд можа быць вынесены ўжо праз тры тыдні.\nДа 12.00 сёньня суд цалкам заслухаў толькі аднаго пацярпелага — алтарніка храма Хрыста Збаўцы Васіля Цыганюка. Ён прыняў выбачэньні пацярпелых — адзначыўшы, праўда, што яны «павінны быць сардэчнымі, а ня тэкст, зачытаны адвакатам». Падсудная Марыя Алёхіна пагадзілася з Цыганюком і адзначыла, што магчымасьць зрабіць гэта асабіста судом не прадастаўлена. Хадайніцтва Алёхінай, якая заявіла аб прычынах, якія замінаюць ёй удзельнічаць у працэсе — бяссонная ноч, позьні прыезд у СІЗА 30 ліпеня — судом разгледжана не было.\nНаступны пацярпелы — алтарнік Павел Жалеза адзначыў, што ўдзельніцы панк-малебну выступалі ў «відавочна недазволеным выглядзе». Па словах пацярпелага, гэта «абразіла яго да глыбіні душы, бо гэта патаптаньне сьвятых традыцый цынічным чынам ... Як быццам абразілі блізкага сваяка, патаптаныя каштоўнасьці, якія для мяне сьвятыя».\nУ сваім мікраблогу Twitter брытанскі артыст Стывен Фрай напісаў: «перапыняю свой адпачынак ад» Твітэру «, каб заклікаць вас — зрабіце ўсё магчымае, каб дапамагчы Pussy Riot. Давайце ціснуць на Пуціна». Ён таксама апублікаваў спасылку на матэрыял выданьня «The Independent» аб тым, як праходзіла першае пасяджэньне па справе дзяўчат. У гэты момант на мікраблог Стывена Фрая падпісаны 4 600 000 чалавек.\nРаней удзельніц групы Pussy Riot падтрымалі і іншыя вядомыя людзі. На ліпеньскіх канцэртах у Санкт-Пецярбургу і ў Маскве лідэр рок-гурту Red Hot Chilli Peppers Энтані Кідыс выйшаў у футболцы з надпісам «Pussy Riot». Аб салідарнасьцю з групай Pussy Riot абвясьцілі таксама музыкі з гуртоў Franz Ferdinand і Faith No More, паведамленьне ў падтрымку Надзеі Талаконьнікавай, Марыі Алёхінай і Кацярыны Самуцэвіч апублікаваў на сваім афіцыйным сайце сьпявак Стынг, а амэрыканскі панк-гурт Anti-flag пераклаў на ангельскую мову малебен «Багародзіца, Пуціна прагані», за які дзяўчат і судзяць.\nУ чэрвені калектыўны ліст з патрабаваньнем вызваліць удзельніц групы Pussy Riot напісалі і расейскія дзеячы культуры. Яго падпісалі больш за сто чалавек. Сярод іх — пісьменьнік Віктар Шандаровіч, паэт Леў Рубінштэйн, рэжысёр Андрэй Канчалоўскі, актор Яўген Міронаў. Аднак Вярхоўны суд Расеі адмовіўся разглядаць гэты ліст, патлумачыўшы сваю пазыцыю тым, што фармальна пад ім стаяць ўсяго два подпісы, а самі падпісаліся да крымінальнай справы стаўленьня не маюць. Удзельніцы групы Pussy Riot знаходзяцца пад вартай ужо каля пяці месяцаў.


Былы старшыня “Белынтурысту” асуджаны на 3 гады зьняволеньня\n31 кастрычнік 2006, 17:42\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Суд прызнаў Яраслава Няхая вінаватым у аўтааварыі, вынікам якой стала сьмерць 6-гадовай дзяўчынкі. Здарэньне атрымала розгалас яшчэ й таму, што адбылося ў самым цэнтры Менску — на праспэкце Незалежнасьці, насупраць цырку.\nАўтамабіль Яраслава Няхая на хуткасьці болей за 100 кілямэтраў сутыкнуўся зь пярэднімі аўтамабілямі, некаторыя зь іх загарэліся. Былы старшыня “Белынтурысту” на судзе казаў, што не вінаваты ў аварыі, бо падчас язды страціў прытомнасьць.\nДа інцыдэнту Яраслаў Няхай працаваў кіраўніком прадстаўніцтва расейскага аб’яднаньня “Ўралкалій” у Беларусі. Некаторыя крыніцы зьвязваюць жорсткі прысуд Няхаю з магчымым канфліктам паміж “Уралкаліем” і беларускімі ўладамі.\nТаксама назіральнікі згадваюць пра сваяцтва Яраслава Няхая зь Віталём Прышчэпчыкам, першым сакратаром Магілёўскага абкаму КПБ ў канцы 1970-ых гадоў, які загінуў у аўтакатастрофе.\nЯраслаў Няхай – сын Рыгора Няхая, беларускага паэта, празаіка і перакладчыка.


Міхаіл Ежаль звольнены з пасады пасла Украіны ў Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМіхаіл Ежаль указам прэзідэнта Пятра Парашэнкі звольнены з пасады надзвычайнага і паўнамоцнага пасла Украіны ў Беларусі. Прэзідэнт Украіны патлумачыў такое рашэнне жаданнем забяспечваць пастаянную прысутнасць Украіны ў Менску, бо у фармаце Менскіх дамоўленасцей сталіца Беларусі грае важную ролю ў рэалізацыі знешняй абароннай палітыкі.\nКаментуе выканаўчы дырэктар Цэнтра дэмакратыі „Новая Еўропа” беларус Ігар Шчэкарэвіч – адзін са складальнікаў звароту з патрабаваннем адстаўкі Ежэля.\n– Ён не быў дыпламатам і не мог дыпламатычна і эфектыўна выбіваць нейкія інтарэсы Украіны ў Беларусі. Ён проста быў адпраўлены Януковічам на “цёпленькае месца”, туды, дзе ён мог спакойна сядзець і нічым не займацца. Таму нейкую эфектыўную працу ў Беларусі ён не мог наладзіць. Зыходзячы толькі з гэтага спадар Ежаль павінен быў быць звольнены яшчэ год таму, а не зараз. Гэта калі мы не будзем успамінаць пра ягоныя крымінальныя справы за развал украінскага войска са спадаром Януковічам.\nМіхаіл Ежаль быў прызначаны паслом у Беларусі ў 2013 годзе ранейшым прэзідэнтам Украіны Віктарам Януковічам. Раней быў галоўнакамандуючым Ваенна-марскімі сіламі Узброеных сіл Украіны. Імя новага пасла Украіны ў Беларусі пакуль не называлася.


Жыхар Гродзенскага раёна шантажом прымушаў дзяўчыну да дзеянняў сексуальнага характару | zviazda.by\nЖыхар Гродзенскага раёна шантажом прымушаў дзяўчыну да дзеянняў сексуальнага характару\nУ адзін з дзён жыхарцы Гродна ў сацыяльнай сетцы стаў пісаць невядомы. Чалавек па іншым баку экрана пагражаў прадстаўніцы прыгожага полу распаўсюдзіць яе выявы інтымнага характару. За сваё маўчанне ён патрабаваў аказаць яму паслугі сексуальнага характару.\nСамо сабой дзяўчына не пайшла на повадзе ў шантажыста, а паведаміла пра ўсё ў Ленінскі РАУС абласнога цэнтра. Пры правядзенні аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў аператыўнікі аддзела па супрацьдзеянні кіберзлачыннасці ўстанавілі асобу чалавека, які адправіў паведамленні.\nПа інфармацыі УУС Гродзенскага аблвыканкама, аказалася, што да гэтых дзеянняў датычыцца 21-гадовы жыхар Гродзенскага раёна. Малады чалавек раней да адказнасці не прыцягваўся. Па дадзеным факце яго дзеянні кваліфікаваны па частцы 1 артыкула 170 крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь «Прымус да дзеянняў сексуальнага характару» санкцыі артыкула прадугледжваюць да трох гадоў пазбаўлення волі.\n13:38 Мінчан заклікаюць паведамляць аб захламленых гарышчах і падвалах у шматкватэрных дамах\n13:11 Унутраныя войскі МУС змогуць прымаць удзел у мерапрыемствах па ўзмацненні аховы дзяржаўнай мяжы\n12:27 Хрэнін: Сёння ад вайскоўцаў патрабуецца максімальная сабранасць\n12:10 Часцей за ўсё ў Гродне падрабляюць банкноты наміналам $ 50\n11:36 У Мічыгане з-за тарнада пацярпелі 40 чалавек, адзін загінуў\n11:16 Аранжавы ўзровень небяспекі з-за моцнага ветру і дажджоў абвешчаны ў Беларусі 22 мая\n10:45 Эксперт назваў малаверагодным узнікненне пандэміі воспы малпаў\n10:33 Рэспубліканскі конкурс «Трыенале маладых мастакоў» стартаваў ў Беларусі\n3656 У сталіцы актыўна скупляюць кватэры. Ці надоўга гэта?\n2599 80 гадоў таму выйшаў першы падпольны выпуск газеты «Звязда»\n2267 Гаджэт для фельчара. Як працуюць ФАП і амбулаторыя ў самым аддаленым сельсавеце Пружанскага раёна\n2123 Прыгажосць і трагедыя Краснага Берага\n1995 Абаранiць нельга распаўсюдзiць. Эксперты - пра нюансы i памылкi апрацоўкi асабiстых звестак людзей\n1700 Рэгіна Пышнік: Мы ўмеем працаваць і жыць у камандзе. Або як спартыўная сям'я б'е рэкорды\n1672 «Як ты можаш такое казаць, мама?!» Спрачацца з пажылымі сваякамі трэба правільна\n1576 Ягор Макарэвіч: Маладзёжны парламент — магчымасць рэалізаваць свой патэнцыял\n1528 Стратэгія развіцця Міханавіцкага сельсавета: карбонавая ферма і новы культурны цэнтр\n1327 Тэатральная інтрыга. Што будуць абмяркоўваць на з’ездзе дзеячы тэатра – у размове са старшынёй БСТД Аляксеем Дударавым


Нефтепровод Брэст Альпинизм Эвакуация Вушачы Конкурс Декрет №1 Коронавирус Глобальное потепление Диктант Суперкомпьютер Вакцина Кубок Содружества Новый год Гайнаўка Украина Краснаполле Ляскавічы Ноўка Инвестиции Акцябрскі Лоеў Кубок Европы Цифровизация Белорусский рубль\nВыдатны пісьменнік, прапаведнік, педагог.\nНарадзіўся у 1574 годзе на Наваградчыне, ў родавым маёнтку Рута у шляхецкай сям'і.\nАтрымаў бліскучую адукацыю ва універсітэтах Прагі, Вюрцбурга, Рыма. Быў адным із стваральнікаў асноў тэалёгічнай і этычнай дактрынаў Вуніяцтва.\nУ 1613 годзе, паводле прывілея Жыгімонта Вазы, прызначан вуніяцкім мітрапалітам. Пры непасрэдным удзеле Язэпа Руцкога ў 1628 годзе у Віленскай Траецкай друкарні быў выдадзены першы поўны вуніяцкі катэхізіс " Навука праўдзівай веры" на беларускай мове.\nУся вялізарная ўлада вуніяцкага мітрапаліта, меўшага сталыя кантакты з еўрапейскімі манархамі, папам рымскім, накірована была на нутранае умацаванне Вуніяцкай Царквы (існаваўшай да 1839 года). Пасля шасці з'ездаў прадстаўнікоў вуніяцкіх манастыроў ( 1617- 1636) створаны Язэпам Руцкім Базылянскі Ордэн набыў юрыдычны статус. Аўтарытэт Язэпа Руцкага у тыя часы значна ўплываў на нутраную і вонкавую палітыку Вялікага Княства Літоўскага.\nПамёр 5 студзеня 1967 года. Пахаваны у Віленскім Свята-Траецкім манастыры.\nУ 1956 годзе у Рыме была апублікавана эпісталярная спадчына вуніяцкага мітрапаліта.\n(дадаткова: http://www.president.gov.by/press19385.html#doc )\nКoличество переходов на страницу: 4131