Gwarancja Najlepszej Ceny | Witek home\n"Gwarancja Najlepszej Ceny"\nTerminy użyte w nin. Regulaminie, o ile z kontekstu nie wynika inaczej, otrzymały następujące znaczenie:\n1. Promocja – Promocja „Gwarancja Najlepszej Ceny”\n2. Placówka – salon meblowy Witek Home mieszczący się przy ul. Handlowców 12, 32-085 Modlniczka, sklep prowadzony przez Witeks-Centrum Witek sp. z o.o. oraz FPH Witek’s Adam Witek.\n3. Regulamin – niniejszy Regulamin określający zasady udziału w Promocji; regulamin dostępny jest w Placówce, a także na stronie internetowej https://witek.pl/.\n4. Uczestnik – każda pełnoletnia osoba fizyczna, posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, będąca konsumentem w rozumieniu art. 22 Kodeksu Cywilnego, która weźmie udział w Promocji. Osoby, które nie ukończyły 18 roku życia lub nie posiadają pełnej zdolności do podejmowania czynności prawnych, nie są Uczestnikami w rozumieniu Regulaminu.\n5. Sklep konkurencyjny – inna placówka handlowa na terenie województwa małopolskiego, oferująca w swej sprzedaży meble, zastawy stołowe, wykładziny, dywany, pościele, ręczniki, akcesoria, dekoracje, oświetlenie, AGD-kuchnia, firany, zasłony, karnisze, farby, tapety oraz dekoracje ścienne.\n1. Organizatorem promocji „Gwarancja najlepszej ceny” jest Witeks-Centrum Witek Sp. z o.o. z siedzibą w Modlniczce, ul. Handlowców 12, 32-085 Modlniczka oraz FPH Witek’s Centrum Witek .\n2. Promocja prowadzona jest tylko i wyłącznie w w/w Placówce.\n3. Promocja trwa od 01.07.2018 do odwołania.\n4. Promocją objęte są wszystkie towary zakupione lub zamówione w dniach od 01.07.2018 do odwołania.\n5. Jeśli uczestnik:\na) w sklepie konkurencyjnym znajdzie ten sam produkt w cenie brutto niższej, niż cena tego samego produktu u Organizatora Promocji;\nb) okazał Organizatorowi Promocji aktualną: gazetkę, ofertę lub wycenę sklepów konkurencyjnych otrzyma rabat, na który składa się obniżenie ceny produktu do ceny oferowanej przez sklep konkurencyjny oraz dodatkowy Bon Rabatowy Witek Home o wartości 5% ceny zakupionego produktu, z zastrzeżeniem ust. 6,8, 10, 11,12 Regulaminu;\n6. Bon Rabatowy Witek Home, o którym mowa w ust. 5 nie może przekroczyć kwoty 2. 000 zł na jednego Uczestnika. Również suma Bonów Rabatowych Witek Home nie może przekraczać kwoty 2.000 zł na jednego Uczestnika.\n7. Zakupiony przez Uczestnika produkt powinien być taki sam jak produkt, który okazuje w aktualnej: gazetce, ofercie lub wycenie sklepów konkurencyjnych, o których mowa w pkt. 5 lit. b Regulaminu. W szczególności niezbędnym jest, aby wycena lub oferta okazywana Organizatorowi promocji zawierała nazwę produktu pozwalającą na jednoznaczną identyfikację produktu.\n8. Aktualna gazetka, oferta lub wycena musi zawierać produkt z regularnej kolekcji lub stałej oferty innego sklepu konkurencyjnego. Promocja nie obejmuje produktów, jeśli oferta cenowa, gazetka lub wycena konkurencji dotyczy sprzedaży w tzw. gratisie, sprzedaży limitowanej, zakupów hurtowych (2 i więcej sztuk), ofert specjalnych konkurentów tj. min. takich w których obniżona cena wynika ze sprzedaży w pakiecie z innym towarem.\n9. Bon Rabatowy Witek Home o wartości 5% ceny zakupionego produktu, o którym mowa w ust. 5 Regulaminu można wykorzystać tylko i wyłącznie przy zakupie artykułów dekoracyjnych w Placówce.\n10. Bon Rabatowy Witek Home nie podlega zamianie na gotówkę.\n11. Bon Rabatowy Witek Home może zostać zrealizowany na zakup artykułów dekoracyjnych, o wartości nominalnej wyższej niż wartość bonu.\n12. Podstawą udzielenia rabatu 5% jest okazanie Bonu Rabatowego Witek Home, otrzymanego przy zakupie towaru objętego Promocją. Bon należy zrealizować w terminie do 30 dni od daty wystawienia.\n13. Organizator zastrzega sobie prawo nieprzystąpienia do zawarcia umowy sprzedaży na warunkach określonych w Regulaminie, w sytuacji gdy najniższa cena przedstawiona przez Uczestnika w aktualnej gazetce, ofercie lub wycenie sklepów konkurencyjnych jest niższa, niż cena za którą Organizator nabył towar.\n14. Promocja nie obejmuje towarów zamówionych lub zakupionych poza okresem trwania Promocji.\n15. Momentem zakupu dla towarów zamawianych jest data złożenia zamówienia. Zamówienia produktów złożone przed rozpoczęciem promocji, a zrealizowane w trakcie trwania Promocji (przez co należy rozumieć dopłatę do pełnej wartości towaru) nie są objęte Promocją.\n16. Każdemu Uczestnikowi Promocji przysługuje prawo wniesienia reklamacji w zakresie niezgodności przeprowadzenia Promocji z Regulaminem, w czasie jej trwania lub nie później niż w terminie 7 dni od daty jej zakończenia. Reklamacje wniesione po upływie powyższego terminu nie będą rozpatrywane. Za datę wniesienia reklamacji uważa się datę stempla pocztowego na przesyłce zawierającej reklamację lub datę doręczenia emaila.\n17. Reklamacje należy kierować na piśmie, drogą pocztową do: Witeks-Centrum Witek Sp. z o.o. z siedzibą w Modlniczce, 32-085 Modlniczka, Handlowców 12 z dopiskiem Promocja „Gwarancja najlepszej ceny” lub drogą emaliową na adres: meble@witek.pl z tematem Promocja „Gwarancja najlepszej ceny”.\n18. Reklamacja musi zawierać dane personalne zgłaszającego reklamację (imię, nazwisko, dokładny adres wraz z kodem pocztowym reklamującego), przyczynę reklamacji, treść żądania reklamującego oraz opis okoliczności uzasadniających reklamację.\n19. Termin rozpatrzenia reklamacji przez Organizatora wynosi nie więcej niż 21 dni, licząc od dnia otrzymania reklamacji przez Organizatora. Jeżeli z uwagi na złożoność sprawy będącej powodem reklamacji, zajdzie konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub podjęcia dodatkowych czynności przez Organizatora, okres rozpatrywania reklamacji może ulec stosownemu wydłużeniu. Organizator poinformuje wydłużeniu okresu rozpatrzenia reklamacji zgłaszającego.\n20. Reklamacje złożone pod niewłaściwy adres, po terminie lub nie zawierające wymaganych danych nie będą rozpatrywane.\n21. Administratorem danych osobowych Uczestników jest Organizator Promocji. Dane osobowe Uczestników są zbierane i przetwarzane przez administratora danych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w celu realizacji Promocji „ Gwarancja Najlepszej ceny”, w tym z realizacją i obsługą składanych zamówień, świadczeniem usług dodatkowych związanych z umową sprzedaży oraz wystawianiem dokumentów sprzedaży, sprawozdawczością finansową związaną ze składanymi zamówieniami w ramach nin. Promocji lub też w celu rozpatrzenia reklamacji (w przypadku wniesienia takiej reklamacji). Uczestnik ma prawo do żądania od administratora dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia, przeniesienia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego – tj. PUODO. Podanie danych osobowych jest dobrowolne, aczkolwiek niezbędne do realizacji ww. celów. Dane przetwarzane będą przez okres 11 lat od dnia zawarcia Umowy sprzedaży produktu objętego Promocją (tj. przez okres przedawnienia potencjalnych roszczeń z umowy).\n22. Organizator zastrzega sobie prawo zakończenia Promocji w każdym czasie, po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia takiej informacji w Placówkach Organizatora lub w Internecie na stronie https://witekhome.pl/


Łóżko Leo z Barierką i Materacem 160x75cm | Sklep MeblujemyDOM\nNowoczesne łóżko dla chłopczyka w zestawie z materacem.\nPrzytulne łóżeczko dla chłopca w komplecie z materacem piankowym, dostępne w atrakcyjnych wybarwieniach. Konstrukcja mebla oparta na płycie MDF o grubości 18 mm. Leo posiada wysuwane szuflady na kółkach, które mogą pełnić także funkcję schowka na dziecięce skarby. Poszewka materaca zdejmowana, wykonana w 100% z najlepszej jakości bawełny. Bukowe listwy sprężynujące gwarantują odpowiednią amortyzację dla całego ciała, jednocześnie przedłużając żywotność materaca. Nakładana barierka to element, który możesz dowolnie ustawić i tym samym zwiększyć bezpieczeństwo Twojej pociechy w trakcie snu lub podczas zabawy. W zestawie znajduje się:\nMebel lakierowany ekologicznymi farbami. Łóżko przeznaczone do samodzielnego montażu. Zmiana materaca piankowego na bonellowy wiąże się z dopłatą 120 zł. Istnieje możliwość malowania produktu dowolną kombinacją kolorów z dostępnego poniżej wzornika.\nŁóżko KAREN 190 x 80 cm z materacem


aga-craft 16 marca 2018 12:43\nŚliczna praca Wandziu :) trzymam kciuki za wyzwania :)\newinka Nowa 16 marca 2018 20:17\nPiękna i pomysłowa interpretacja mapki ! Żółte kwiaty ślicznie rozświetliły kartkę :-)\nkarola 16 marca 2018 21:24\nstylowa 88 17 marca 2018 11:33\nBardzo ładna i elegancka praca, dopracowana, śliczna :) pozdrawiam\nSyliks 17 marca 2018 13:24\nŚliczna karteczka. Fajny pomysł z tym jajem wyciętym w kwadracie!\nTilia 17 marca 2018 22:47\nŚwietna kartka, podoba mi się ten pomysł z jajkiem :)\nBlanka 25 marca 2018 16:08\nPiękna kartka! Dołączam do fanów pomysłu na jajo :)\norigata1 25 marca 2018 18:31\nCreaDiva 26 marca 2018 22:05\nŚliczna kartka,niby prosta,ale pomysłowa :-) Dziękuję za udział w marcowym wyzwaniu The Scrappy Sketches! :-)\nIwona Walczak 17 kwietnia 2018 16:41\nBardzo ładna praca :) Dziękujemy za udział w wyzwaniu Laserowe Love.\nJoanna Solecka 17 kwietnia 2018 20:37\nświetna, pomysłowa praca, dziękujemy za udział w wyzwaniu Laserowe Love


Baza wiedzy – Strona 2 z 4 – MEON EMS\nMEON EMS > Baza wiedzy > Strona 2\nProwadzenie biznesu może być łatwiejsze, niż myślisz. Wystarczy, że zdecydujesz się na model franczyzowy, dzięki któremu zapomnisz o barierze utrudniającej wejście na rynek.\nChcesz prowadzić własny biznes, ale nie masz dużego budżetu? Doskonałym rozwiązaniem okaże się dla Ciebie franczyza.\nTrening EMS to innowacyjna metoda, która zdobywa coraz więcej fanów. Pozwala bowiem szybko rozwinąć mięśnie, poprawić kondycję, a dodatkowo przyczynia się do ujędrnienia skóry.\nTrening EMS jest nowoczesną metodą ćwiczeń, z której korzysta coraz więcej osób. Ćwiczenia łączy się z elektrostymulacją mięśni, którą często wykorzystują sportowcy, ale jest też stosowana przez fizjoterapeutów.\nTrening EMS to efektywna metoda ćwiczeń. Aktywność cieszy się coraz większym zainteresowaniem, które wynika przede wszystkim z możliwości trenowania przez niewiele minut przy jednocześnie dużym wydatku energetycznym.\nMałe miasto pozwala budować wyjątkową więź z klientami, a poza tym wiąże się z mniejszą konkurencją. Chcesz otworzyć własny biznes?\nWyróżnij studio fitness spośród innych miejsc do treningu w Twoim mieście. Zrobisz to, decydując się na profesjonalny sprzęt do prowadzenia ćwiczeń z wykorzystaniem elektrostymulacji mięśni.\nPodstawą udanego biznesu jest znalezienie właściwego pomysłu. Takiego, który wyróżni się na rynku i przyciągnie wielu odbiorców. Jeśli brakuje Ci koncepcji, a chcesz prowadzić własną firmę, zdecyduj się na model franczyzowy.\nTrening EMS to połączenie łatwych ćwiczeń z elektrostymulacją mięśni, co sprawia, że organizm pracuje wydajniej niż podczas tradycyjnej aktywności, na przykład na siłowni.\nPopularność treningu EMS rośnie, a przez to pojawia się wokół niego wiele mitów. Podpowiadamy, w które z nich nie należy wierzyć i rozwiewamy wiele wątpliwości dotyczących nowoczesnej metody ćwiczeń.\nElektrostymulacja ma wiele zastosowań. Pomaga w rzeźbieniu sylwetki, ujędrnieniu skóry, ale jest przeznaczona nie tylko dla osób chcących cieszyć się wysportowanym ciałem, lecz także dla tych, którzy walczą o powrót do sprawności.


zachowania pro ekologiczne - Perfumowe forum - opinie i poradniki o perfumach - PerfumEX\nzachowania pro ekologiczne\nPost autor: ośka » 11 paź 2020, 17:10\nCzy jesteście pro ekologiczni? Ja od niedawna tak. Zainteresowałam się nawet budową oczyszczalni ścieków, wiele firm powinna mieć takie coś na swoim terenie. Na przykład takie firmy: https://scieki-woda.pl/dla-kogo.html Co o tym myślicie?\nRe: zachowania pro ekologiczne\nPost autor: diorka » 23 paź 2020, 11:36\nDużo się teraz mówi o zaletach żywności ekologicznej. W sklepach stacjonarnych jest ona jednak nadal bardzo droga, dlatego też uważam, że lepiej takie zakupy robić przez internet. Nie wiem czy znacie już sklep Swojska Piwniczka, ale jeśli nie, to polecam sprawdzić ich ofertę.\nPost autor: magdap » 16 gru 2020, 12:29\nZachowaniem pro ekologicznym jest także posiadanie własnego kubka wielorazowego użytku i uczęszczanie z nim do kawiarni po kawę na wynos. Zauważyłam, że wiele osób tak robi, dlatego w końcu sama zamówiłam kubek w sklepie z kawą Blueberry Roasters. Wierzę w to, że każdy gest ma znaczenie. A Wy co o tym sądzicie?\nPost autor: madame » 28 mar 2021, 13:38\nJak najbardziej jeśli już poruszyliśmy temat ścieków to ja jestem zdania, że jest to coś niezwykle ważnego. Bardzo ciekawie również na stronie https://ogrody24.pl/blog/post/domowa-pr ... a-wyroznic została opisana kwestia przydomowej przepompowni ścieków. Co by nie mówić to właśnie tego typu instalacje są niezwykle istotne.\nPost autor: kryteria » 22 maja 2021, 13:47\nTo wszystko jest oczywiście ważne o czym tu piszecie ale nie można też zapominać o ekologicznych środkach czystości i materiałach higienicznych. W tej drogerii https://ekodrogeria.pl/dom internetowej zawsze je kupuję a wybór jest naprawdę duży, nie to co w stacjonarnych sklepach.\nPost autor: Migotka » 03 sie 2021, 16:17\nJa zauważyłam, że bycie eko stało się teraz bardzo modne Czytałam ostatnio na stronie internetowej https://www.srodowisko.pl/wiadomosci-i- ... 73407-10#_ o ekologicznych produktach handmade, które są bardzo lubiane przez konsumentów Świetnie podobno nadają się na przykład na prezent


5 najważniejszych wiadomości, z rynków finansowych, o których powinien wiedzieć każdy inwestor dziś – środa, 1 sierpnia:\nRynki wyczekują na oświadczenie polityczne Fed\nOczekuje się, że Rezerwa Federalna utrzyma stopy procentowe na niezmienionym poziomie, po zakończeniu posiedzenia politycznego, dziś po południu, jednak solidny wzrost gospodarczy w połączeniu ze wzrostem inflacji prawdopodobnie utrzyma go na dobrej drodze do kolejnych dwóch podwyżek w tym roku, pomimo ostrej krytyki ze strony prezydenta Donalda Trumpa.\nFed ogłosi swoją decyzję o godzinie 20:00 i jednocześnie wyda towarzyszące mu oświadczenie.\nPo ogłoszeniu decyzji banku, nie zaplanowano również konferencji prasowej. Przewidywane są jedynie niewielkie zmiany w porównaniu z czerwcowym oświadczeniem Fed, w którym podkreślono przyspieszenie wzrostu gospodarczego, silne inwestycje biznesowe i rosnącą inflację.\nAmerykański bank centralny, jak do tej pory w tym roku, w marcu i czerwcu zwiększył koszty finansowania zewnętrznego, a inwestorzy prognozują dodatkowe podwyżki we wrześniu i grudniu.\nOprócz posiedzenia Fed, środowy kalendarz ekonomiczny będzie niezwykle pracowity, gdzie inwestorzy będą wyczekiwać wyników za lipiec.\nADP o godzinie 14:15, opublikuje swój lipcowy raport na temat zmiany pozarolniczego zatrudnienia. Jeszcze dziś poznamy również lipcowy raport na temat sprzedaży samochodów a także lipcowy wskaźnik ISM dla przemysłu.\nInwestorzy zwrócą szczególną uwagę na raporty w poszukiwaniu wszelkich wpływów na sektor z strony taryf handlowych.\nZ kolei o godzinie 16:30 wydane zostanie sprawozdanie dotyczące zapasów naftowych w USA amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej (EIA).\nWojna handlowa na linii USA-Chiny ponownie w centrum uwagi\nSprzeczne doniesienia dotyczące stosunków handlowych na linii USA-Chiny spowodowały zawirowania na rynkach. Wtorkowy raport Bloomberga wskazywał, że Stany Zjednoczone i Chiny starają się wznowić rozmowy handlowe, aby zakończyć bitwę wokół ceł importowych.\nJednak późniejsze raporty z których wynika, że administracja Trump planuje wprowadzić taryfy w wysokości 25%, zamiast wstępnie proponowanych 10%, na towary chińskie o wartości 200 mld USD, ponownie wprowadziły niepewność na rynki finansowe.\nŹródło zaznajomione z tymi planami poinformowało, że oświadczenie może pojawić się już w środę.\nChociaż taryfy nie zostałyby wprowadzone od razu, to jednak podniesienie proponowanego poziomu taryf do 25% mogłoby doprowadzić do eskalacji sporu handlowego pomiędzy tymi dwiema największymi gospodarkami świata.\nChińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych ostrzegło już wcześniej, że wprowadzi środki odwetowe, w przypadku jeśli USA podejmie dalsze kroki utrudniające handel.\nInwestorzy obawiają się, że nasilająca się wojna handlowa pomiędzy dwiema największymi gospodarkami świata może zahamować globalny wzrost gospodarczy i pogorszyć nastroje rynkowe.\nApple na wyciagnięcie ręki od 1 bln USD po publikacji wyników finansowych\nAkcje Apple (NASDAQ:AAPL) wzrosły o 3,5% w notowaniach przedsesyjnych, do rekordowego poziomu 197,34 USD, powiększając jego kapitalizację rynkową do pułapu 954 mld USD.\nAkcje firmy musiałby zarejestrować poziom 206,49 USD, aby Apple stał się pierwszą publiczną spółką amerykańską, która przekroczy próg 1 bln USD, w oparciu o liczbę akcji Apple pod koniec kwartału. Od tego czasu Apple mógł zmniejszyć liczbę swoich udziałów.\nTen gigant technologiczny odnotował dobre wyniki za trzeci kwartał fiskalny, opublikowane już po zamknięciu sesji we wtorek, wspierane wzrostem subskrypcji z App Store, Apple Music i iCloud.\nW trzecim kwartale fiskalnym Apple sprzedał 41,3 mln iPhone'ów, pół miliona mniej niż prognozowano, jednak średnia cena sprzedażowa iPhone'a przekroczyła oczekiwania o 30 USD, osiągając poziom 724 USD, jak podaje FactSet.\nTa najbardziej wartościowa firma technologiczna na świecie, prognozuje przychody przewyższające szacunki na jesień, kiedy to zwykle wypuszcza nowe modele iPhone'ów.\nAmerykańskie kontrakty terminowe wskazują na mieszane otwarcie na Wall Street\nAmerykańskie kontrakty terminowe wskazywały na mieszane otwarcie na Wall Street, przy czym akcje technologiczne przygotowują się na wzrosty po tym, jak wyniki finansowe Apple, które przewyższyły prognozy Wall Street, umocniły nastroje wśród inwestorów.\nDo godziny 11:30, kontrakty terminowe na indeks NASDAQ 100 futures wskazują na wzrost o 12 pkt. (0,2%), podczas gdy kontrakty terminowe na indeksy S&P 500 i Dow wskazują na niewielkie spadki na otwarciu, gdzie ważyły obawy o zbliżającą się eskalację wojny taryfowej pomiędzy USA i Chinami.\nIndeks dolara amerykańskiego, który stanowi o sile papierowej waluty USA względem koszyka sześciu głównych walut, umocnił się nieznacznie, kształtując na poziomie 94,45.\nTymczasem na rynku obligacji, ceny amerykańskich obligacji skarbowych spadały, gdzie rentowność 10-letnich amerykańskich obligacji skarbowych umocniła się do poziomu 2,98%, podczas gdy rentowność obligacji 2-letnich była blisko 20-letniego maksimum na 2,68%.\nWyniki Tesli w centrum uwagi w kolejnym pracowitym dniu sezonu publikacji finansowych\nW dzisiejszym kalendarzu publikacji finansowych, w centrum zainteresowania znajdzie się raport Tesla (NASDAQ:TSLA), który opublikuje wyniki już po zamknięciu sesji, w tym kolejnym pracowitym dniu sezonu wyników korporacyjnych.\nAnalitycy z Wall Street szacują, że firma odnotuje skorygowaną stratę na akcję w wysokości 2,78 USD z przychodami na poziomie 4,03 mld USD. Podobnie jak w poprzednich raportach, analitycy skoncentrują się na Modelu 3, a także na potencjalnych potrzebach kapitałowych firmy w nadchodzących latach.\nBloomberg, powołując się na źródła, poinformował wcześniej, że firma planuje zainwestować 5 mld USD w budowę fabryki w Chinach.\nPoza Tesla, cała seria spółek indeksu S&P 500 również zaplanowała publikacje wyników w środę.\nJeszcze przed otwarciem rynku, poznamy raporty m.in. Sprint (NYSE:S), Chesapeake Energy (NYSE:CHK), Humana (NYSE:HUM), Sodastream (NASDAQ:SODA), Molson Coors (NYSE:TAP) oraz AMC Entertainment (NYSE:AMC).\nZ kolei już po zamknięciu, poza Tesla swoje wyniki finansowe przedstawią również: Square (NYSE:SQ), Wynn Resorts (NASDAQ:WYNN), US Steel X, T-Mobile (NASDAQ:TMUS), Fitbit (NYSE:FIT), Marathon Oil (NYSE:MRO) oraz FireEye (NASDAQ:FEYE).


Ścigani zatrzymani na przejściu w Sławatyczach - Biała24\nPoszukiwany Europejskim Nakazem Aresztowania obywatel Białorusi , ścigani przez polski wymiar sprawiedliwości, a także dwójka Ukraińców szukana listem gończym zatrzymani na naszych przejściach granicznych.\nFunkcjonariusze z Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej zatrzymali osoby poszukiwane przez polskie oraz europejskie organy ścigania. W środę (9 maja) funkcjonariusze na terenie drogowego przejścia granicznego w Sławatyczach zatrzymali obywatela Białorusi poszukiwanego Europejskim Nakazem Aresztowania. Do zatrzymania doszło w trakcie odprawy granicznej na kierunku wjazdowym do Polski. Podczas przeprowadzenia sprawdzeń w systemach okazało się, iż mężczyzna był poszukiwany za przestępstwa skarbowe popełnione na terenie Republiki Federalnej Niemiec.\nKolejne dwie osoby to poszukiwani przez polski wymiar sprawiedliwości. Zostały zatrzymane przez funkcjonariuszy NOSG z Placówki w Hrebennem także 9 maja podczas kontroli legalności pobytu cudzoziemców w strefie przygranicznej.\nFunkcjonariusze SG, prowadzili w strefie przygranicznej działania związane z kontrolą legalności pobytu cudzoziemców na terenie RP. Podczas jednej z prowadzonych kontroli, w trakcie legitymowania, funkcjonariusze Straży Granicznej zatrzymali dwóch obywateli Ukrainy. Byli poszukiwani listem gończym przez polski wymiar sprawiedliwości w związku z czekającą na nich do odbycia karą pozbawienia wolności.\nTags: cudzoziemcy granica sławatycze straż straż graniczna zatrzymanie


Jakie mankamenty kobiety często poprawiają przed latem? Jakiego rodzaju zabiegi są bardzo popularne? • Modny przegląd\nSezon wakacyjny to czas, gdy dużo kobiet decyduje się na zabiegi poprawiające wygląd. Jakie z nich są bardzo popularne? Z jakiego rodzaju kompleksami panie często starają się walczyć?\nPrzed latem często podchodzimy z dużą dozą krytycyzmu do swojej sylwetki. Odchudzanie to jedna sprawa, natomiast pozbycie się nielubianego przez większość kobiet cellulitu, to coś o czym słyszymy często. Niestety nie jest łatwo pozbyć się tak zwanej skórki pomarańczowej, dlatego sporo pań korzysta z ofert gabinetów kosmetycznych. Istnieje wiele zabiegów, dzięki którym likwidacja cellulitu jest prawdopodobna. Trzeba jednak pamiętać, że aby były skuteczne, trzeba poddać się paru lub kilkunastu zabiegom, a nie chodzić na nie bez jakiejś sensownje regularności. Sprawdź fachowe usuwanie cellulitis.Oprócz tego należy mieć świadomość, iż takie zabiegi nie są dla każdego. Osoby mogące chorować na zapalenie żył, z rozedmą płuc, jak też chorzy na padaczkę, raka, cukrzycy, jak też panie w ciąży nie mogą poddawać się tego typu zabiegom.\nJednym z popularniejszych zabiegów jest endermologia. To masaż masaż Katowice wykonywany głowicą, na jakiej końcu są specjalne wałki. Między takimi wałkami jest naprzemiennie wysokie oraz małe ciśnienie, które zasysa skórę i masuje ją w dokładny sposób. Polepsza się krążenie oraz właśnie mniej widoczny staje się cellulit. W takim wypadku należy nastawić się na co najmniej dziesięć zabiegów, z tego powodu ostateczny koszt nie jest aż tak mały. Leczenie cellulitu przynosi skutki również za sprawą mezoterapii- Jest to zabieg, jaki polega na nastrzykiwaniu w obrębie płytkiej warstwy skóry. Podaje się przez skórę substancję, jaka poprawić ma mikrokrążenie oraz taką, która przyspiesza spalanie tłuszczu. Takie dwie substancje wprowadzone pod skórę przy pomocy sporej ilości wkłuć bardzo redukują widoczną skórkę pomarańczową.\nCzy poszukujesz na stronie perfumy francuskie czegoś niezwykle ciekawego? Namawiamy więc do kolejnego wpisu. Trzeba jedynie kliknąć w poniższy link.\nNajczęściej zalecanych jest cztery do ośmiu zabiegów.\nRedukcja zmarszczek, to dla pań również sprawa pierwszorzędna. Obecnie istnieje całkiem sporo sposobów na redukcję zmarszczek. Jednymi z takich sposobów są wypełniacze Warszawa z pewnością wiedzie prym tutaj w ilości wysokiej klasy gabinetów- Bardzo polecane są zastrzyki z kwasu hialuronowego. Skutecznie zmniejszają widoczność zmarszczek, odmładzają, poprawiają kontury twarzy, regenerują naskórek. To jeden z bezpieczniejszych zabiegów jak również nieinwazyjny. Z tego względu jest to dość lubiana metoda. To jedynie niektóre z poprawiających urodę zabiegów, natomiast są bez wątpienia warte uwagi.\nW: Usuwanie naczynekTagi sylwetki, twarz, tłuszcz


195-metrowy wieżowiec z restauracją na szczycie, powstanie na Woli - APA Wojciechowski Sp. z o.o. - Architekci\n(…)- Jesteśmy niesłychanie dumni z tego budynku. To będzie najbardziej elegancki, warszawski wieżowiec - promieniał we wtorek Szymon Wojciechowski, architekt, w którego pracowni powstał projekt wieżowca Skyliner.\n195-metrowy budynek powstanie u zbiegu Towarowej i Kasprzaka. - To nie będzie zwykły prostokątny budynek. Geometrię wieży dopracowaliśmy bardzo starannie. Płaszczyzny elewacji zostały przełamane, żeby wizualnie był smuklejszy i ciekawszy do oglądania z różnych kątów - opowiadał Szymon Wojciechowski.\nBudynek przypominający starannie oszlifowaną nowoczesną rzeźbę, zwieńczony będzie 30-metrową, wąską, przeszkloną dominantą, trochę przypominającą punkowego "irokeza". - Irokez? Jeszcze nikt tak tej części nie nazwał. No dobrze, niech będzie - westchnął Szymon Wojciechowski. I wyjaśnił: - To świetlik doświetlający budynek. Będzie charakterystycznym punktem budynku, czymś w rodzaju latarni morskiej, widocznej nawet z bardzo odległych części miasta - opowiadał.\nBar na 165 metrach\nPod świetlikiem znajdą się dwie kondygnacje ogólnodostępnej restauracji, którą inwestor, firma Karimpol, nazywa Skybar - podniebny bar. - To będzie rodzaj restauracji ze wspaniałym panoramicznym widokiem na Warszawę z wysokości 165 metrów - opowiadał Harald Jaeschek z Karimpolu. - Powierzchnię będzie można różnie aranżować w zależności od potrzeb, część można będzie na przykład urządzić jako centrum konferencyjne. Ale na pewno część powierzchni będzie dostępna dla osób z zewnątrz jako bar. Jedna z wind jest przypisana do Skybaru. Więc budynek będzie służyć nie tylko pracownikom, ale mieszkańcom miasta - podkreślał Jaeschek.\nBudynek zaoferuje 38,6 tys. m kw. biur oraz 3,1 tys. usług na czterech pierwszych kondygnacjach budynku i blisko 800 m kw. Skybaru. Pod ziemią powstanie pięciokondygnacyjny parking na 428 aut, w którym zaplanowano także miejsce na 500 rowerów.\nRondo Daszyńskiego drugim Mordorem?\nRondo Daszyńskiego, przy którym stanie wieżowiec Karimpolu, staje się jednym z rejonów największej koncentracji biur w Warszawie. Na czterech narożnikach przy tym rondzie już powstaje lub planowane są biurowce o łącznej powierzchni aż 330 tys. m kw.! To tyle biur, ile w sumie ma cała Łódź. Albo inaczej: to jedna trzecia biur na Służewcu.(…)


4. sezon "Fear the Walking Dead" z datą premiery\nJanusze survivalu powrócą i to już niedługo! Właśnie poznaliśmy datę premiery czwartego sezonu Fear The Walking Dead.\nJak informuje portal TVLine, pierwszy odcinek serialu zadebiutuje 15 kwietnia.\nCzwarty sezon jest bardzo mocno oczekiwany również przez fanów The Walking Dead. A wszystko przez crossover i pojawienie się Morgana Jonesa (Lennie James) w stałej obsadzie, jak i kilku nowych postaci. W tym Maggie Grace (Zagubieni, Uprowadzona).\nZobacz również: „Fear the Walking Dead” – nowe postaci pojawią się w serialu\nTymczasem przypominamy, że The Walking Dead z nowymi odcinkami powróci 26 lutego.\nPrezentuj broń! Czyli telewizyjna zapowiedź „Czarnej pantery” Następny artykuł »\nPojawił się zwiastun serialu "The Terror"


Zatrucia pokarmowe i zakażenia. Co można jeść? Czego unikać? - porady\n6 maja 2014 nuclearts\nZatrucia pokarmowe i zakażenia. Co można jeść? Czego unikać?\nZatrucia i zakażenia pokarmowe spowodowane przez bakterie chorobotwórcze są bardzo dużym zagrożeniem dla człowieka. Zatrucie pokarmowe jest spowodowane obecnością toksyn bakterii w żywności. Zakażenie pokarmowe jest natomiast chorobą wywołaną przez bakterie obecne w żywności. Po przedostaniu się do organizmu człowieka powodują infekcję. Namnażają się w przewodzie pokarmowym, prowadząc do pojawienia się objawów zatrucia.\nChorobotwórczość bakterii jest uwarunkowana ich inwazyjnością i toksycznością. Inwazyjność oznacza zdolność przenikania drobnoustrojów do tkanek, rozprzestrzeniania się i namnażania. Toksyczność jest natomiast zdolnością do wytwarzania toksyn. Ze względu na budowę chemiczną można wyróżnić toksyny białkowe i lipolisacharydowe. Toksyny białkowe dzielą się na neurotoksyny, które uniemożliwiają przeniesienie impulsów w nerwach, enterotoksyny powodujące uszkodzenia komórki błony śluzowej przewodu pokarmowego, a także cytotoksyny, które niszczą komórki. Z kolei toksyny lipopolisacharydowe powodują wytwarzanie prostaglandyn, co przekłada się na podwyższenie temperatury ciała. Drobnoustroje, które najczęściej wywołują zatrucia pokarmowe to pałeczki z rodzaju Salmonella, laseczki jadu kiełbasianego i gronkowce enterotoksyczne.\nZakażenie pałeczką Salmonella\nSalmonelloza jest jednym z najczęściej występujących zatruć pokarmowych. Wśród źródeł zakażeń wymienia się przede wszystkim produkty białkowe, min. mięso, surowe jaja. Objawia się bólem głowy, gorączką do 40 stopni Celsjusza i dreszczami oraz nudnościami i wymiotami. Występują kurczowe bóle brzucha i biegunka. Przebieg choroby jest zależny od indywidualnej wrażliwości chorego, a także ilości bakterii spożytych z pokarmem. Objawy zwykle ustępują po 2-3 dniach.\nZatrucie enterotoksyną gronkowcową\nZatrucie jest powodowane przez enterotoksynę wytwarzaną przez gronkowce Staphylococcus aureus. Posiada silne działanie, dlatego objawy zatrucia pojawiają się szybko, a choroba ma gwałtowny przebieg. Toksyna pobudza ośrodek wymiotny w mózgu i wzmaga perystaltykę jelit, co prowadzi do wymiotów, biegunki i bólu brzucha. W niektórych przypadkach dochodzi do bólu głowy, obniżenia ciśnienia i zimnych potów. Może dojść do zaburzeń pracy serca. Objawy ustępują po kilku godzinach.\nPrzyczyną choroby jest spożycie pokarmu, który został zakażony beztlenowymi laseczkami Clostridium botulinum. Są to gram-dodatnie bakterie, które wytwarzają egzotoksyny zawierające botulinę. Jad działa na obwodowy układ nerwowy powodując porażenie ośrodków ruchowych rdzenia kręgowego. Toksyna jest najsilniejszą trucizną bakteryjną. Nosicielami bakterii, przez które jest wytwarzana, są dzikie ptaki, ludzie i zwierzęta rzeźne. Do zatruć dochodzi z reguły w rezultacie spożycia produktów wekowanych, konserw i żywności umieszczonej w odpowietrzonych opakowaniach. Okres wylęgania choroby trwa zwykle od kilku godzin do dwóch tygodni.\nPierwsze objawy zatrucia można zaobserwować po około 12-14 godzinach od spożycia zakażonego pokarmu. W pierwszej fazie rozwoju choroby pojawiają się bóle i zawroty głowy oraz osłabienie i nudności. Mogą wystąpić wymioty i biegunka. W drugim stadium rozwoju choroby dochodzi do zaburzeń wzroku, porażenia mięśni języka i podniebienia miękkiego, suchości w jamie ustnej i chrypki. Występuje zahamowanie perystaltyki jelit, co prowadzi do wzdęć i zaparć oraz dochodzi do zaburzeń w oddawaniu moczu. Toksyna botulinowa może wywołać porażenie dróg oddechowych i nagłe zatrzymanie czynności serca, co prowadzi do zgonu.\nDieta w zakażeniach i zatruciach pokarmowych\nPrzez pierwsze 2 dni chory może pić tylko niesłodzone płyny, np. herbatę, przegotowaną wodę z odrobiną soli oraz napar z mięty i rumianku. Głodówka powoduje cofnięcie się procesów fermentacyjnych i gnilnych w jelitach.\nW 2-3 dniu można podać choremu kakao na wodzie, słabo osłodzoną herbatę, kleik ryżowy, kisiel z czarnych jagód i drobno starte jabłko. W 3-4 dniu powinno się zastosować dietę papkowatą. Można podać choremu sucharki i biszkopty rozmoczone w wodzie, puree z ziemniaków lub marchewki i gotowane ryby lub mięso mielone. Około 4-6 dnia chory może przejść na dietę łatwostrawną. Konieczne jest dodatkowe uzupełnianie witamin.\nWyjątkowo w przypadku zatrucia jadem kiełbasianym w dalszej fazie choroby (ok. 4-6 dnia) zaleca się stosowanie diety bogatoresztkowej, która korzystnie wpływa na występujące zaburzenia perystaltyki jelit. Chory powinien otrzymać chłodne płyny, np. namoczone, suszone śliwki, wodę przegotowaną z miodem i sokiem owocowym. Jadłospis powinien zawierać dużą ilość surówek z warzyw i owoców, ciemne pieczywo, kefir i jogurt, a także buraki i paprykę oraz gotowane jabłka. Jeżeli występują trudności w połykaniu, należy stosować dietę o konsystencji papkowatej lub półpłynnej.\nProfilaktyka polega na ścisłej kontroli weterynaryjnej i sanitarnej nad ubojem zwierząt oraz zachowaniu wzorowej czystości środków transportu i pomieszczeń, które służą do składowania i obróbki żywności. Żywność należy przechowywać w odpowiedniej temperaturze, w mroźniach i chłodniach. Bardzo dużą rolę odgrywa utrzymywanie higieny osobistej przez pracowników zatrudnionych w zakładach spożywczych. Powinni być szkoleni w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych. Działania profilaktyczne obejmują również zwalczanie gryzoni, much i innych owadów oraz przestrzeganiu zasad dobrej praktyki higienicznej. Równie istotne jest szerzenie oświaty sanitarnej wśród szerokiego grona konsumentów.\nPrevious Post:Odżywianie w chorobach nowotworowych – jak wspomóc leczenie?\nNext Post:Dieta a dializy. Co można jeść? Czego unikać?


meg Pią Sty 12, 2018 4:11 pm\nNie rozumiem szczerze mówiąc sukcesu rmf, muzyka bardzo słabej jakości, ciagle puszczają te same kawałki, ale z tego wszytskiego najgorsze jst to że w stacjach radiowych wytworzyła się koszmarna maniera sztuczności, poleg ato na tym, że kazdy bez wyjątku niezlenie od własnego temeperamentu oraz nastroju ma być w euforii, po prostu nie da się tego słuchać, ludzie nie potrafią powiedzeić jednego zdania normalnie, przecież to jakiś obłęd. Plus zero treści, jakieś brednie oraz nieśmiertelne konkursy. O co chodzi?\nton nadaje Pią Sty 12, 2018 4:48 pm\nWyniki Radia Zet nie powinny nikogo dziwić. O ile nastąpiła istotna poprawa doboru muzyki, celując w grupę 30-40 lat, to dwa wiodące pasma czyli poranek i popołudnie wymagają istotnych zmian. Dobre głosy Kołodziejskiej i Florka nie zagwarantują słuchalności. Tu jest potrzeby dobry pomysł na to, jak ma to pasmo wyglądać. Dzień Dobry Bardzo miało charakter. Poranek jest nijaki. Z kolei pomysł na popołudnie w formule dawnego Nie do zobaczenia z rozbudowanymi wywiadami w paśmie 15-18 to przepis na porażkę. Mamy 2018 rok. Takie pogadanki mogą być w paśmie 10-14, a nie w momencie gdy ludzie wracają z pracy. I nie chodzi o to żeby wracać do heheszek Michałowskiego i Korościela. Zrobić to pasmo dobrymi 'mordami' jak KKZ i Figurski, a publicystyka niech stanowi 2 minutowe formy, a nie 5-7 minutowe wywiady. Zet broni się teraz wyłącznie wieczornymi pasmami 18-22 Wojciechowski, 22-2 Radzikowski i sobotnim programem Marzeny Chełminiak. I proszę się zdecydować co do identyfikacji. Radio Zet i już, Siła muzyki, czy Siła muzyki i pierwsze źródło informacji...\nnick Pią Sty 12, 2018 4:50 pm\nDiagnoza w punkt! Tylko czy salowa zrozumie?\n"Karol" napisał(a): Ten basen jest juz symboliczny. Od czasow Kozyry przekazują sobie go z rąk do rąk. To Kozi zaczął tendencję spadkową, potem już nikt nie potrafił jej zatrzymać. Moze dlatego, że starali się to robić na sznurek od snopowiązałki, bo ciągle brakowało ludzi i kasy. Do tej pory jednał kierujący coś wiedzieli o reanimacji i wiedzieli, jak działa respirator. W momencie, gdy operację powierzono salowej zaczęła się powolna agonia pacjentki i nieustanne podpytywanie wszystkich dookoła co robic? Co robic? Jak się zaszywa ranę? Do czego służą te narzędzia? Czy mozna operować ma apapie?\nB. Krzyk Pią Sty 12, 2018 4:51 pm\nGdy talenty zastępuje politruckapis miernota...\nOdpowiedz: meg Pią Sty 12, 2018 4:59 pm\nMoze zrozumiesz, jak spojrzysz na wyniki. One wskazują ci kierunek, bo to biznes, a nie wolontariat. Jak w sklepie beda ci schodzić kanapki z szynką, a nie z serem to nie bedziesz uparcie wpychać ludziom tych z serem, nie?\nAnalogicznie z zetką. Jak widzisz, że rynek potrzebuje kiełbasy to mie otworzysz sklepu z kotletami sojowymi, na litość boską!\nKopiec Pią Sty 12, 2018 5:09 pm\njesteśmy z Tobą i trzymamy kciuki! Oby tak dalej!\nradiowiec Pią Sty 12, 2018 5:20 pm\nA jak się miewa cudowny projekt Muzo.fm )) ?\nAgusia Pią Sty 12, 2018 5:32 pm\nO bosze o bosze! To co teraz będzie?\nTo kogo ja mam teraz popierać, a kogo się wyprzeć? A może powinnam jednak powiedziec, że od początku byłam temu wszystkiemu przeciwna?\nrick Pią Sty 12, 2018 5:44 pm\nA kto w ogóle robi ten RMF? Może zetka powinna ściągnąć menagerów z RMF-u?\nTY Pią Sty 12, 2018 5:50 pm\nNiechaj decyzja o zwracaniu się do słuchacza w pierwszej osobie, liczby pojedynczej, będzie ostatecznym dowodem na geniusz dyrektora Radia Zet. Brawo! Gratulacje! Jesteś wspaniały!\nBeata Pią Sty 12, 2018 5:52 pm\nMarcin Pią Sty 12, 2018 6:08 pm\n"TY" napisał(a): Niechaj decyzja o zwracaniu się do słuchacza w pierwszej osobie, liczby pojedynczej, będzie ostatecznym dowodem na geniusz dyrektora Radia Zet. Brawo! Gratulacje! Jesteś wspaniały!\nTo tak strasznie kole w uszy !!!\nZetko - zmieńcie to. Się słuchać nie da.\nAdam Pią Sty 12, 2018 6:42 pm\nZetka się miota. Rano to radio jest dla jednego słuchacza, popołudniu dla drugiego. Jakaś masakra. Swoją droga obecne popołudnie to jakiś żart. Przypomina radio studenckie, a nie profesjonalna rozgłośnie. Z całym szacunkiem, ale Michałowski i Korościel przy obecnym duecie wypadali sto razy lepiej. Trochę ich trzeba było przykręcić i byłby dobrze - tak jak teraz w piątki.\nReklama - niewiadomo do kogo adresowana... i tylko jedna... smutne to:-(\nAle może jest jakaś metoda w tym szaleństwie?\nDo Agusi Pią Sty 12, 2018 6:44 pm\nNie przejmuj się. Zawsze poprzedni ma być zły. Salowy też będzie be jak wrócisz ze zwolnienia.\nByły stały słuchacz 2 PR\nByły stały słuchacz 2 PR Pią Sty 12, 2018 7:20 pm\n... i tylko mi żal dawnego radia 2 i cudownego ewenementu na skalę światową jaką była ta stacja, ale okazuje się, że wszystko można zepsuć lub zlikwidować (radio BIS). No cóż, tak jak wspomniało to parę osób wcześniej nie słucham już radia zostają inne media przenoszące muzykę, tylko tego słowa żal.


Loxia 25 mm f/2.4 - czyli jasna, manualna stałka do Sony E | Fotoblogia.pl\nZeiss rozszerzył swoją rodzinę Loxia, czyli jasne obiektywy stałoogniskowe bez autofokusu o obiektyw Loxia 25 mm f/2.4, który jest dedykowany do pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony. Jeżeli możecie poświęcić autofokus na rzecz mniejszych gabarytów i jakości obrazu to jest propozycja dla was.\nZeiss zaprezentował nowy obiektyw z linii manualnych szkieł do pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony. Zeiss Loxia 25 mm f/2.4 to szerokokątny obiektyw o kompaktowych wymiarach, który oferuje wyłączenie kliku przysłony, co przydaje się szczególnie podczas filmowania. Zeiss chwali się także rewelacyjnymi osiągami optycznymi w całym zakresie kadru.\nCelem całej linii jest dostarczenie niedużych, wytrzymałych obiektywów do pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony, które łatwo transportować i nie przyciągają uwagi. Idealne rozwiązanie dla fotografów w podróży i do fotografii ulicznej, oczywiście pod warunkiem, że obędziemy się bez autofokusu.\nObiektyw Zeiss Loxia 25 mm f/2.4 pojawi się w sprzedaży w marcu w cenie 1300 euro, czyli około 5500–6000 zł na naszym rynku. Zeiss kusi także specjalnym zestawem dla filmowców, w którym znajdziemy pięć obiektywów Loxia. Poniżej publikujemy kilka zdjęć wykonanych tym obiektywem, więcej znajdziecie na Flickr Zeiss.\nSonyBezlusterkowceZeissObiektywy do SonyLoxiaLoxia 25 mm f/2.4Pełna klatkaZeiss LoxiaZeiss Loxia 25 mm f/2.4Sony E\nLoupedeck+ - nowa wersja konsoli obsługuje nie tylko Lightrooma Canon EOS 1D-X Mark III bezkompromisowy nowy flagowiec do fotografii sportu i przyrody Canon EOS 800D to nowa amatorska lustrzanka z systemem Dual Pixel AF Nikon D7000 - pierwsze sample i wideo Jak wykorzystać ePrint? - konkurs [część 2] Canon patentuje chłodzenie wentylatorem w serii EOS M Krótka wycieczka do Japonii nagrana Canonem 20D Leica Summilux-TL 35 mm f/1.4 ASPH - nowy obiektyw do systemu Leica T Canon EOS 90D i Canon EOS M6 Mark II - przypadkiem wypłynęły dane Sigma DP1 ? przykładowe zdjęcia Panasonic Lumix GM1 – nowa linia w stylu retro – wreszcie! BenQ C1420, maluch zasilany paluszkami


Wirtualny przywódca | Res Publica Nowa\nInternet wciąż jeszcze traktuje się niedostatecznie poważnie. Mam to szczęście, że przyszło mi być odpowiednio młodym w czasach, gdy horrendalnie drogie łącze telefoniczne było rarytasem dostępnym głównie za pośrednictwem bibliotek czy okolicznych placówek TP SA, które wówczas umożliwiały godzinowe zapisy na bezpłatne korzystanie z dostępu do sieci z firmowego komputera. Niska przepustowość i krótki czas dostępu umożliwiały co najwyżej krótkotrwałe upojenie witrynami z wielkiego świata lub niskie zabawy na czatach, pierwsze zetknięcie ze zjawiskiem anonimowości i wiążącym się z nim poczuciem braku odpowiedzialności. Internet sprowadzano wtedy najczęściej do nowego środku przekazu pokroju radia czy telewizji, do którego zacofana Rzeczpospolita po prostu jeszcze nie ma dostępu.\nZ czasem, gdy Internet taniał, pojawiały się pierwsze szerokopasmówki, rosła przepustowość dostępna przeciętnemu zjadaczowi chleba, niepostrzeżenie zmieniała się też specyfika użytkowania nowego medium. Gdzieś na początku nowego tysiąclecia część mojego życia przeniosła się do Internetu – to tam zaczynały zawiązywać się znajomości i pojawiać romanse, których dopiero późniejsze etapy osiągały spełnienie w świecie rzeczywistym. Pojawiały się pierwsze symptomy podziału na podpiętych i niepodpiętych, pierwsze memy, które od memów utworzonych w świecie rzeczywistym odróżniało to, że forma ich zapisu nadawała im większej wyrazistości, klarowności i uniwersalności. W połowie dekady puszczałem już mimo uszu wypowiedzi opisujące Internet jako „przede wszystkim źródłem informacji”, wiedząc, że stoi za nimi albo smrodek dydaktyczny, albo niezrozumienie; równie dobrze miasto stołeczne Warszawę i mojego psa można nazwać źródłami informacji – tak samo są pewną sumą bodźców, które przetwarzam i na które reaguję.\nDzisiaj Internet jest częścią życia praktycznie każdego, czy tego chcemy, czy nie. Dalej jednak można zauważyć w komunikatach instytucji opiniotwórczych niezrozumienie tematu: z tonu wielu opinii przebija instrumentalność, stosunek do Internetu jak do ugoru, który wkrótce obsiejemy, czy zbioru zasobów ludzkich. Tymczasem Internet powinien być traktowany, jestem co do tego przekonany, jako zjawisko – czy też pojęcie – podobnego kalibru, co społeczeństwo i kulturowy mainstream. Z jednej strony mamy uładzoną i funkcjonalną część sieci: to neutralne serwisy informacyjne, konsumpcyjna oferta Internetu, serwisy instytucji istniejących w świecie rzeczywistym i tym podobne. Jest też jednak ta dzika i niepokorna, opozycyjna wobec kulturowego mainstreamu część: społeczności i serwisy mocno osadzone w sieciowej specyfice, na tyle mocno, że przeniesienie ich w świat rzeczywisty byłoby nie tyle trudne, ile niemożliwe. Echa tej części Internetu coraz częściej pobrzmiewają w mediach i na żywo, coraz częściej są jednym z przyczynków do formowania rzeczywistych grup i konstytuowania własnej, jednostkowej tożsamości. Tutaj słowa „Cool story, bro” mają większą doniosłość i rozpoznawalność niż polski kontekst „Habemus Papam”, co zresztą nie powinno nikogo dziwić: po głębszej analizie można ostrożnie stwierdzić, że popularna internetowa fraza mówi więcej o jej użytkownikach niż „Habemus Papam” o dziejach Polski czy narodu polskiego. Te dwie frazy dobrałem nieprzypadkowo, bo też i dobrze obrazują rozłączność tych dwóch światów – „Cool story, bro” jest odpowiedzią młodego netizena na dumną narrację o polskim papieżu.\nInternetowy rewolucjonista; romantyk\nWstęp ten był o tyle konieczny, że nie sposób zastanawiać się nad tym czym, jest przywództwo w Internecie bez choćby powierzchownego zrozumienia jego specyfiki. Internet to nie komentarze na onecie, to nie pudelek.pl – Internet to tysiące minispołeczności, luźno (ale istotnie) powiązane ze sobą fora dyskusyjne, imageboardy i podobne. Daje się już zauważyć, że polski Internet przyłącza do międzynarodowej tkanki. Dziesiątki dowcipów na serwisie kwejk.pl są spolszczeniami lub parafrazami memów z reszty świata, zmienia się język, który zauważymy na polskich forach o bardziej światowym charakterze. To nie sfrustrowany komentator na onecie jest netizenem, ale ten, kto bywa na wielu forach i serwisach i kto jednocześnie przyswaja sobie oferowaną tam tożsamość internetowego apatrydy, którego przejawami są między innymi właśnie popularny rodzaj poczucia humoru czy wspólny język – i to on razem z innymi apatrydami stanowią rzeczywistą siłę w Internecie, o której co jakiś czas słyszymy w mainstreamowych mediach, jak choćby przy okazji Wikileaks.\nNetizena nie zaangażuje „Habemus Papam”, na chwilę go tylko zainteresuje Barack Obama. Sympatię netizena zdobędzie natomiast człowiek rodzaju Mathiasa Rusta, mogłaby ją zdobyć przynajmniej do odwołania nowocześniejsza wersja Janusza Palikota, miał ją przed spadkiem aktywności człowiek o pseudonimie Maddox ją i utrzymuje Julian Assange, na niej wyrosła szwedzka Piratpartiet. Jeżeli zastanowić się nad wspólnym mianownikiem tych postaci i połączyć to z innymi wnioskami na temat specyfiki Internetu, to odpowiedź jest prosta – lider internetowy musi być antyestablishmentowy, musi być buntownikiem, który skostniałe instytucje chce obalić i zastąpić nowymi albo przynajmniej dokonać dramatycznej reorganizacji: wszystko te zmiany, oczywiście, w kierunku realizacji internetowego rozumienia wolności. To cecha, która łączy praktycznie wszystkie figury cieszące się w Internecie autorytetem i posłuchem – od politycznego Assange’a do apolitycznego hakera, który łamał zabezpieczenia w konsoli Playstation 3. Dekonstrukcja wypowiedzi hakera posłuży nam do stworzenia modelu zaangażowanego netizena: jego wartości to indywidualizm (podkreśla wagę swoich zamiłowań i swojego umysłu) połączony z solidarnością realizowaną w swoistej walce (ważnym punktem jest „wy nie zabierzecie tego nam”). Jest emanacją swojego nowego, cyfrowego świata i to on się dla niego liczy. To też postać ponadnarodowa, która wymyka się lokalności, która podejmuje problemy istotne dla wszystkich netizenów niezależnie od ich miejsca zamieszkania. Tu rysuje się ta dialektyka, ten konflikt – i tu jest miejsce na lidera, który tę kiełkującą i chaotyczną grupę choćby na chwilę obróci w realną polityczną siłę.\nWiększość polityków czy aktywistów, którzy mieliby ochotę na własną grupę szturmową, zatrzymującą dla nich serwery MasterCard czy broniącą przed zainteresowaniem służb specjalnych wielu krajów, musi się obejść smakiem. Trudno tu o prostą manipulację; należałoby zrozumieć, co działa i w jaki sposób, a Internet dodatkowo jest hiperreaktywny. Tak jak w ciągu kilku miesięcy można przyłączyć się i odejść z dziesiątków internetowych społeczności, tak i w ciągu kilku godzin i jednego błędnego posunięcia można stracić całą swoją starannie wypracowaną bazę. Barack Obama niedługo cieszył się wielką popularnością – okazało się, że symbolika koloru skóry jest niewystarczająca, a Guantanamo wbrew obietnicom nie zostało zamknięte. Podobnie, mimo obietnic, nie zostało zamkniętych wiele innych rozdziałów historii USA. Nie da się powiązać na dłuższą metę przywództwa w Internecie z prawidłowym funkcjonowaniem w starych, tradycyjnych strukturach. Albo jest się rzeczywiście po stronie barykady, która ceni sobie – drapieżną czasami – wolność słowa, poluzowanie praw własności intelektualnej i ponowne rozdanie kart na świecie, albo jest się strażnikiem starego porządku, w którym dla netizena po prostu nie ma miejsca. Prawda z czasem wyjdzie na jaw, a hordy „anonów”, anonimowej masy zaangażowanej w internetowe dobro wspólne, które jeszcze parę dni temu nas wspierały, dziś mogą aktywnie działać na naszą niekorzyść.\nPotencjalny przywódca musi zrozumieć, że z wirtualną, przesyconą fikcją rzeczywistością netizen ma już wystarczająco dużo kontaktu – poza humorem i deklaracjami potrzebne są realne i godne jego podziwu działania; potrzebna jest też chociaż szczypta idealizmu. Inaczej prędzej czy później na ekranie komputera pojawi się mu słynny trollface (zobacz tutaj). Będzie po prostu „cool story, bro”, a jego twarz zostanie zdeformowana setkami przeróbek w photoshopie, otoczona kolorowymi paskami i opatrzona mało pochlebnymi komentarzami. Krótko mówiąc – Internet jest miejscem z potencjałem dla ludzi „nowych”, o sprzecznym z tradycyjnym podejściem do hierarchii i instytucji, którzy chcą rzeczywistych zmian idących w stronę stworzenia możliwie najlepszej syntezy idei świata rzeczywistego z ideami wirtualnego. Mam częściowo już udowodnione przeczucie, że ci, którzy wyrosną na fali Internetu, nie będą absolwentami Ivy League, nie wychowają się w Eton, nie będą bohaterami „Solidarności” czy rekinami światowej finansjery – pieniądze, koneksje, „słuszna” przeszłość i prestiżowe wykształcenie zbyt wiele tracą na znaczeniu przy przeniesieniu w świat zer i jedynek. Co się liczy, to jakość i ukierunkowanie faktycznie istniejącego „kontentu”, najatrakcyjniejszy dla netizenów kontent, rzecz jasna, będą tworzyć inni netizeni. Co, nie będę ukrywał, stwierdzam z dużą radością.


Apartament Rezydencja Bursztyn - Świnoujście\nApartament Rezydencja Bursztynapartamenty - mieszkania\nObiekt Apartament Rezydencja Bursztyn położony jest przy plaży w miejscowości Świnoujście. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Swinoujscie Beach – 250 m, Plaza Cztery Wiatry – 2,6 km.\nW naszej ofercie m.in.: pokoje dla niepalących, udogodnienia dla niepełnosprawnych, prywatny parking, zwierzęta domowe są akceptowane, bezpłatny parking, parking, piesze wycieczki, WiFi dostępne w całym obiekcie, winda, całkowity zakaz palenia, plaża, park wodny, parking na miejscu, bezpłatne WiFi, WiFi, lokalizacja przy samej plaży, Możliwe wystawienie faktury, wypożyczalnia rowerów (dodatkowa opłata), dostęp do Internetu.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament Rezydencja Bursztyn o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nOferta naszego partnera Booking.com BG.241899


Dupont Passenger 100ml M Woda toaletowa - E-Glamour.pl\nObserwowane (0)PerfumyPerfumy damskiePerfumy męskiePerfumy unisexZestawy perfumWody po goleniuTesteryPróbkiKosmetykiDla DzieciAsortymentMarkiPromocjePerfumy na latoBlogJesteś tu: Strona głównaDupontDupont Passenger 100ml M Woda toaletowawstecz Zaloguj się\nDupont Passenger 100ml M Woda toaletowaDupont Passenger 100ml M Woda toaletowa.Nowy zapach S.T Dupont dla zdecydowanych mężczyzn. Wprowadzony na rynek 2008r. Jest zapachem leśnym, pikantnym.Producent: DupontKod produktu: 10531Kategoria: Perfumy męskieModel: PassengerTyp: Woda toaletowaPojemność: 100mlRodzaj: Linia męskaSeria: Dupont Passenger M\nBez stresu i obawDbamy o Twoją wygodę. Dlatego oferujemy Ci wygodny system zwrotów.Prosty kreator zwrotówWszystkie zwroty w naszym sklepie obsługiwane sa przez prosty kreator zwrotów, który daje możliwość odesłania od nas paczki zwrotnej.Dupont Passenger 100ml M Woda toaletowa.Nowy zapach S.T Dupont dla zdecydowanych mężczyzn. Wprowadzony na rynek 2008r. Jest zapachem leśnym, pikantnym. Skład: Linia głowy: drzewo cytrusowe, liście fiołka, Linia serca: imbir, kardamon, różowy pieprz, lawenda, Linia podstawy: guaiac drzewo i benzoina. Podaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyDupont Passenger 100ml M Woda toaletowaKod produktu: 10531Wybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: uniwersalny\nAllegro:Cena detaliczna, Wody produktyProdukty polecane dla Ciebie:Dupont Parfum Officiel du Paris Saint-Germain 100ml M Woda toaletowa78,70 złDupont Noir 100ml M Woda toaletowa91,90 złDupont Pour Homme 100ml M Woda toaletowa91,00 złDupont Essence Pure 100ml M Woda toaletowa83,30 złInni klienci kupili również:Nino Cerruti Cerruti 1881 100ml W Woda toaletowa89,00 złJesus Del Pozo Halloween 100ml W Woda toaletowa126,50 złAzzaro Pour Homme 100ml M Woda toaletowa Tester82,30 złMacadamia Deep Repair Masque Revitalizing Hair 100ml W Maska do włosów35,40 złOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


PŚ Lahti: Stoch wygrywa kwalifikacje, Kubacki drugi! | SkokiPolska.pl\nKamil Stoch, który był najlepszy w dwóch oficjalnych seriach treningowych w Lahti, wygrał także kwalifikacje do konkursu Pucharu Świata, który zostanie rozegrany w niedzielę. Wysoką formę potwierdził także Dawid Kubacki, który zajął drugie miejsce. Awans do indywidualnych zmagań wywalczyła cała biało-czerwona szóstka podopiecznych trenera Horngachera.\nKamil Stoch, który w PyeongChang wywalczył tytuł mistrza olimpijskiego nic nie stracił ze swojej wielkiej formy. Lider polskiej kadry po oddaniu dwóch najlepszych treningowych skoków, wygrał kwalifikacje do niedzielnego konkursu Pucharu Świata w fińskim Lahti. 30-letni reprezentant naszego kraju poszybował w niekorzystnych warunkach wietrznych (0,23 m/s) aż 134,5 metra dystansując tym samym najgroźniejszych rywali. Na drugiej pozycji wylądował kolejny z podopiecznych trenera Stefana Horngachera, Dawid Kubacki, który przy minimalnym wietrze pod narty (0,02 m/s) skoczył 130,5 metra. Trzecie miejsce zajął również bardzo dobrze prezentujący się w treningach Niemiec Markus Eisenbichler (128,0 m / 0,24 m/s w plecy).\nDwie kolejne lokaty także należały do zawodników trenowanych przez Wernera Schustera. Czwarty był Stephan Leyhe (127,5 m), a piąty Karl Geiger (128,0 m). Czołową szóstkę uzupełnił Austriak Stefan Kraft (124,0 m), a siódmy był mistrz olimpijski z normalnej skoczni, Niemiec Andreas Wellinger (123,0 m).\nW czołowej dziesiątce poza Stochem i Kubackim zmieścił się jeszcze jeden reprezentant Polski, który w treningach skakał w kratkę. W kwalifikacjach 121,5-metrowa odległość Maciejowi Kotowi pozwoliła jednak na zajęcie bardzo dobrej 9. pozycji. Równą, dobrą formę prezentował też Jakub Wolny, który po skoku na 120,5 metra wywalczył na 19. miejsce. Na 27. pozycji zameldował się Piotr Żyła (117,5 m), a 35. był Stefan Hula (116,5 m). Tym samym cała biało-czerwona szóstka wywalczyła awans do niedzielnego konkursu indywidualnego.\nNie zachwycili reprezentanci gospodarzy. Z 10 fińskich skoczków, którzy wystartowali w kwalifikacjach, awans do konkursu uzyskało tylko 3 – Antti Aalto (44. miejsce), Janne Ahonen (46. miejsce) oraz Andreas Alamommo (49. miejsce). W niedzielnych zawodach nie wystartują m.in.: triumfator pucharowych zmagań w Zakopanem, Słoweniec Anze Semenic, zwycięzca rywalizacji w Engelbergu, Norweg Anders Fannemel oraz narciarski weteran z Japonii, Noriaki Kasai.\nCała runda kwalifikacyjna została rozegrana z 7. belki startowej. Wiatr był zmienny, jednak nie wiał mocno. Najbardziej na warunkach skorzystał Austriak Manuel Fettner (0,23 m/s pod narty), który zajął jednak dopiero 41. miejsce. Najmocniejszy wiatr w plecy miał jego rodak, Michael Hayboeck (0,66 m/s w plecy), który ostatecznie był 20.\nJutro skoczków czeka rywalizacja drużynowa. Początek konkursu już o godz. 16:30. Konkurs indywidualny rozpocznie się w niedzielę o godz. 15:30.\nPełny program i zapowiedź Pucharu Świata w Lahti >>>


Monti to proste krzesło, doskonałe do wnętrz w stylu skandynawskim. Doskonale wyprofilowane oparcie tego mebla rozszerza się ku górze, gdzie zastosowano miękkie, owalne krawędzie. Głębokie, wąskie siedzisko osadzono na zwężających się ku dołowi nóżkach.\n*Model prezentowany na zdjęciu posiada złote końce jako dodatek (+30 zł).\nWymiary: wysokość: 88 cm, wysokość do siedziska: 46 cm, szerokość: 60 cm, szerokość siedziska: 47 cm, głębokość całkowita: 60 cm, głębokość siedziska: 46 cm


II Forum Wizja Rozwoju w Gdyni. Polityka senioralna ważnym elementem zakończonego forum [zdjęcia] | Dziennik Bałtycki\nSzymon Szadurski 25.06.2019\nWśród prelegentów stu paneli i debat, upamiętniających stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę, nie zabrakło ekspertów z Polski i zagranicy, prezesów spółek, polityków i działaczy społecznych. Pierwszego dnia Forum Wizji Rozwoju w gdyńskiej AMW pojawił się premier Mateusz Morawiecki, który sprawował honorowy patronat nad tym wydarzeniem. To właśnie szef rządu oficjalnie otworzył dyskusje, panele i prelekcje.\n- Forum, wizja i rozwój będą wytaczać kolejne kierunki, będą azymutem zmian w naszej ojczyźnie - mówił Mateusz Morawiecki w czasie swojego wystąpienia w sali plenarnej Akademii Marynarki Wojennej. - Potrzebujemy forum jako miejsca spotkań, dyskusji i wymiany poglądów, takiego jak to, które dzisiaj otwieramy. Potrzebujemy wizji, by osiągnąć z pozoru nierealne cele w ciągu kolejnych lat.\nZobacz: Pierwszy dzień Forum Wizja Rozwoju w Gdyni\nPremier wziął udział także w równoległym wydarzeniu, obchodach 35-lecia Solidarności Walczącej.\n- Wasza odwaga i hart ducha doprowadziły nas do tego miejsca, gdzie dzisiaj jesteśmy - powiedział Mateusz Morawiecki do licznie zgromadzonych na sali działaczy podziemnej Solidarności z czasów PRL. - Wiara w to, że Polska może być suwerenna, była dla mnie i dla wielu młodych ludzi drogowskazem i światłem nadziei.\nW trakcie forum wręczono odznaczenia nadane przez prezydenta RP Andrzeja Dudę. W imieniu głowy państwa dokonał tego Zdzisław Sokal, doradca prezydenta. Przyznano również Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaczenia Pro Patria i Zasłużony dla Kultury. Medale 100-lecia Odzyskania Niepodległości wręczył Mateusz Morawiecki.\nJuż pierwszego dnia Forum Wizja Rozwoju, ale także drugiego, od samego rana trwały panele z wielu bloków tematycznych. Podejmowane były tematy związane m.in. z energetyką, bezpieczeństwem kraju, rozwojem gospodarczym, technologiami przyszłości, finansami w gospodarce i CSR, czyli społeczną odpowiedzialnością w biznesie.\nBardzo ważnym elementem forum był panel Srebrna Gospodarka, poświęcony w całości wyzwaniom i problemom, przed jakimi stoi Polska w kontekście polityki senioralnej. - Współpraca sejmowej komisji polityki senioralnej i komisji polityki społecznej z rządem daje nam efekty - zapewniała gdyńska posłanka Małgorzata Zwiercan, inicjatorka Forum Wizja Rozwoju. - Wprowadziliśmy wiele dobrych zmian, m.in. program Leki 75+, czy obniżenie wieku emerytalnego. Dużo jest jeszcze do zrobienia. Dlatego staramy się działać nie tylko ustawowo, ale dedykować seniorom także programy rządowe. Współpraca na poziomie rządu i Parlamentu oraz samorządów jest istotna.\nII Forum Wizja Rozwoju w Gdyni. Polityka senioralna ważnym e...\nWśród tematów, dotyczących polityki senioralnej, nie zabrakło drugiego dnia forum rozważań, czy usługi dla najstarszych osób powinny być oferowane na rynku publicznym, czy też prywatnym. Debatowano także, w jaki sposób doprowadzić do sytuacji, aby seniorzy jak najlepiej odnajdowali się w ciągle rozwijającym się świecie nowoczesnych technologii.\nPodczas forum rozmawiano właściwie o każdej gałęzi gospodarki i przemysłu, w tym o transporcie, rolnictwie, ekomobilności, nowoczesnych technologiach, energetyce, sektorze morskim i paliwowym. Wystartował też Hackaton, czyli maraton programowania, który potrwał do końca drugiego dnia. Jego zwycięzcy podzielili się łączną pulą nagród w wysokości 20 tysięcy złotych.\nWydarzeniu towarzyszyły wystawy tematyczne. Oglądać je można było tuż przy wejściu na teren forum, a także w budynku biblioteki AMW. Dokumentowały one walkę o niepodległość, w tym w trudnych czasach zbrodniczego systemu komunistycznego przed 1989 rokiem, które kosztowały życie tysiące polskich patriotów.\nPodczas forum nastąpiło również oficjalne otwarcie Mariny Yacht Park przez Polski Holding Nieruchomości, jednej z najbardziej efektownych, gdyńskich inwestycji. Wśród licznych ekspertów w trakcie dyskusji głos zabrała m.in. Paula Vanninen, laureatka Pokojowej Nagrody Nobla z 2013 roku. Fińska uczona wzięła udział w panelu w ramach bloku Badania i Rozwój na temat zwalczania chemikaliów w morzach.\nTegoroczne Forum Wizja Rozwoju odbyło się pod patronatem „Dziennika Bałtyckiego”.\ngdynia Forum Wizja R...


Archiwum Historii Mówionej - Bolesław Tadeusz Hołówko\nBolesław Tadeusz Hołówko „Marek II”\nMoje imię i nazwisko: Bolesław Tadeusz Hołówko. Pseudonim: „Marek II”.\nPrzed wojną skończyłem szkołę powszechną. Do wojny miałem zaliczone dwie klasy gimnazjalne.\nDo którego gimnazjum pan chodził?\nDo gimnazjum Tadeusza Reytana w Baranowiczach.\nMój ojciec był oficerem policji. Był policjantem.\nTak, ale nie żyją. Miałem brata, który był starszy o pięć lat, i siostrę, która była starsza o trzy lata. Niestety już nie żyją.\nByliśmy w Baranowiczach. Byłem smarkaczem, miałem piętnaście lat. Pierwszy nalot niemieckich bombowców zrobił na mnie bardzo duże wrażenie. Siedzieliśmy w wykopanym okopie, a oni bombardowali. Zrzucali bomby i byłem bardzo wystraszony.\nJak zmieniło się życie po rozpoczęciu wojny?\nPo rozpoczęciu wojny byliśmy w Baranowiczach tylko kilka miesięcy. Później moja mama zdecydowała się wyjechać do Wilna. Mieliśmy tam krewnych, [do których wyjechaliśmy]. Gdybyśmy zostali na miejscu, to zostalibyśmy wywiezieni na Syberię. Już w grudniu zaczęły się wywozy z tych okolic. To okolice Nowogródka i Baranowicz. Nowogródek to obecnie republika białoruska.\nW którym momencie weszli Sowieci w tamte rejony?\nTo był 17 lub 18 września. Dokładnie sobie nie przypominam. W każdym bądź razie 17 [września] przekroczyli granicę. U nas może byli 18 [września]. Nasze spotkanie... Mieliśmy oprócz tego folwark, w którym przebywaliśmy w czasie tych działań wojennych. Folwark był trzydzieści kilometrów od Baranowicz. Wracaliśmy furmankami do Baranowicz, bo tam [w folwarku] nie było sensu siedzieć, jak wszędzie były oddziały sowieckie. Wracaliśmy do stałego domu [w Baranowiczach]. I pierwsze spotkanie.. Spotkaliśmy takiego „bajca”, wojaka. Mówiło się nie „sołdat”, a „bajec”. Siedział on na koniu, takim kosmatym, bez siodła. Podjechał do nas i tak powiedział: „No, ponownie najdźam to toda my ich żywocie pogładzim”. To były te pierwsze słowa, jakie słyszałem od tej armii wyzwoleńczej, sowieckiej.\nA jakie były losy pana taty?\n[Wraz z rozpoczęciem wojny tata] został zmobilizowany i internowany w Wilkowiczkach, na Litwie [i przebywał tam do lipca 1941 roku]. Gdy wkroczyli Sowieci, gdyż początkowo Wilno Sowieci przekazali Litwinom, a później Sowieci zajęli całą Litwę i Wilno, [wówczas] ojciec z obozu uciekł i przybył do [Wilna, gdzie] ukrywał się. Początkowo pracował u szewca, terminowo. Później był koniuchem. Pracował w [litewskim] majątku i zajmował się końmi. [Po rozpoczęciu wojny niemiecko-rosyjskiej w lipcu 941 roku ojciec wraz ze mną udał się do folwarku „Puszcza Hołówkowo”].\nA pan? Co się u pana w życiu działo po wkroczeniu Sowietów?\nNa początku listopada wyjechaliśmy z Baranowicz do Wilna. Przekroczyliśmy granicę, bo już była granica między Sowietami a Wilnem. Początkowo Sowieci oddali Wilno Litwinom. Potem zajęli całą Litwę i w tym Wilno. W tym okresie, listopadzie 1939 roku, była tam jeszcze władza litewska. Myśmy musieli przekroczyć granicę litewsko-sowiecką i dostać się do Wilna. Jakoś nam się udało. Nie złapali nas. Gdyby nas złapali, to naturalnie bylibyśmy wywiezieni w głąb Rosji. W tym Wilnie chodziłem jeszcze do gimnazjum, prawie całe dwa lata. Byłem w gimnazjum Zygmunta Augusta na Buforowej Górze.\nJaka wtedy panowała atmosfera w mieście? Jakie były stosunki między narodami?\nBardzo niedobre między Polakami a Litwinami. Gdzie mogli, to Litwini dokuczali Polakom, bili, napadali. Dochodziło do takich zdarzeń jak w czasie mszy, Litwini niby byli katolikami, wpadali do kościoła i bili [Polaków], którzy tam się modlili, którzy była w tym kościele.\nA czy pan też tego doświadczył?\nBezpośrednich urazów to nie. Byłem jeszcze chłopakiem, może dlatego oni mniej zwracali na mnie uwagi. Raczej bardziej na osoby dorosłe. Specjalnie nie ucierpiałem od nich. W każdym razie prania ani razu nie dostałem.\nA czy ze strony polskiej zdarzały się akcje odwetowe?\nTo były takie wypadki, sam widziałem, jak szła polska para, on dobrze zbudowany facet ze swoją panną, podleciał do nich litewski student i uderzył ją w twarz parę razy. Jak [kawaler] złapał go za klapy, kopnął w brzuch, to [Litwin] poleciał, stękał i nawet chyba krwawił z ust. Oglądałem to z pewnej odległości i raczej starałem się tam nie stać specjalnie, nie przyglądać się za dużo. To były sporadyczne, obronne „wyczyny”. Było ich pewnie więcej.\nA jaki był stosunek do ludności żydowskiej?\nW Wilnie zasadniczo było bardzo dużo Żydów. Nie wiem, ile procent, ale chyba jakieś dwadzieścia pięć lub trzydzieści. W tym okresie ja się nie stykałem bezpośrednio z Żydami. Nie miałem bliższej znajomości. Nie utrzymywałem żadnych stosunków.\nW szkole to jak najbardziej, żeby dokuczyć tym litewskim profesorom. Mieliśmy z tego ubaw. Uczyliśmy się po polsku, ale jednym z przedmiotów był język litewski. Przychodził profesor z języka litewskiego, wrzaski, krzyki, hałasy. On się denerwował, walił dziennikiem o stół i uciekał do pana dyrektora, żeby przyprowadzić pana dyrektora i pokazać, jaka ta klasa jest nieznośna, jakie on ma trudności.\nBył pan przez dwa lata w Wilnie, co się potem działo?\nWybuch wojny niemiecko-sowieckiej 22 czerwca 1941 roku. Myśmy w lipcu tego samego roku na piechotę wybrali się do naszego folwarku, który leżał w okolicach Nowogródka. To około stu kilometrów. Koleje nie chodziły. Musieliśmy na piechotę tę odległość przebyć.\nPan, pana mama, tak?\nNie. Ja i ojciec początkowo. Wybraliśmy się we dwójkę. Mama została, siostra została, brat tak samo został. Wybraliśmy się tylko we dwójkę. Przybyliśmy do naszego folwarku, a on był całkowicie zniszczony. Dom mieszkalny był rozebrany, przeniesiony do wioski, zrobiono tam szkołę białoruską. Spichrz był zabrany. Sad, chyba sto pięćdziesiąt drzewek – wszystko było wykopane, zniszczone. Czterdzieści uli, pasieka była – [wszystko] zniszczone. Były stare lipy, miały chyba po sto lat, było ich sześć lub siedem – spiłowane, zniszczone. Dwa dęby dwustuletnie: jeden został spiłowany, a drugiego chyba nie mogli spiłować, więc podpalili. Jednym słowem: wesoło tam nie było.\nA wie pan, czyje to były działania?\nTo była przeważnie ludność białoruska.\nA jakie były stosunku między...\nZasadniczo to w porównaniu z Ukraińcami to jeszcze możliwie względnie było. Nie było takich masowych mordów jak na Ukrainie, gdzie całe wsie i miasteczka Ukraińcy mordowali. Tego nie mogę powiedzieć. W każdym bądź razie, początkowo, gdy Niemcy wkroczyli w 1941 roku, to trochę Polaków zostało. Polacy raczej angażowali się. Byli burmistrzowie Polacy, komendanci policji to byli Polacy. To trwało pięć, sześć miesięcy i Niemcy zaczęli Polaków wywalać z tych stanowisk i [przekazywać] władzę Białorusinom. Wtedy zaczęły się prześladowania reszty Polaków, zawożono do obozów. Zmieniło się. To trwało niecałe pół roku, taka względna jakaś swoboda.\nI co wtedy zadecydowała pana rodzina?\nMyśmy z ojcem siedzieli w tym folwarku. Ojciec, jako były policjant, lubił zwiedzić i sprawdzić, jak to się mówi: co tam w trawie piszczy. Miał takiego dobrego znajomego – białoruskiego policjanta, który raczej opowiadał się za Polakami, był dobrze nastawiony. Kiedyś [policjant] przyszedł i mówi: „Niech pan ucieka, bo niemieccy żandarmi mają przyjść pana aresztować”. Ojciec zawinął się. Załatwił sobie, że jako pomocnik maszynisty, ten, który ładował węgiel do parowozu, bo kiedyś węgiel się ładowało i jeździło, dostał się do Warszawy. Po pewnym czasie starał się nas ściągnąć. To był chyba wrzesień 1944 roku, kiedy udało się nam z tej Białorusi przyjechać do Warszawy. W ten sposób znaleźliśmy się razem w Warszawie.\nCzyli już wszyscy?\nTak. Wszyscy. Tylko brat został w Wilnie. A reszta rodziny była już razem.\nMyśmy mieszkali na ul. Książęcej. Nie pamiętam numeru. Wiem, że później ojciec, przed samym Powstaniem, mamę i siostrę zmusił, żeby wyjechały. Wyekspediował je do Krakowa, żeby jechały. A za godzinę to już Powstanie się rozpoczęło. Dostały się do tego Krakowa. A ja z ojcem zostałem. Ojciec – Polak, zginął w czasie walk. Był podpułkownikiem Armii Krajowej i zasadniczo wielkim przeciwnikiem Powstania. Ale jak wybuchło Powstanie, to musiał stawić się na rozkazy, podporządkować się.\nA w którym miejscu walczył pana ojciec?\nMój ojciec był w Śródmieściu, a ja byłem na Mokotowie. Nie było żadnej łączności. Była tylko kurierska [łączność przez kanały].\nKurierzy chodzili z listami? Poczta, tak?\nTak. Kurierzy chodzili tunelami. Chodzili do Śródmieścia, do nas.\nA po przyjeździe do Warszawy co pan robił?\nPracowałem. Trzeba było mieć tak zwane dobre papiery, pracować w jakiejś instytucji, która podlegała Niemcom. Pracowałem w warsztatach naprawczych u pana Niedźwiedzkiego, na ulicy Twardej. Byłem pomocnikiem magazyniera. Pełniłem taką ważną funkcję. Szczególnie czerwiec 1943 roku, kiedy Niemcy dostali baty koło Mińska. Tam okrążyli, zdaje się, kilka dywizji. Rozbili. [Niemcy] uciekali wystraszeni. Często przychodziły samochody. Naprawialiśmy te horchy, takie samochody terenowe niemieckie […]. Co ciekawe, w tyle bagażnika można było znaleźć ciekawe rzeczy. Często znajdowałem tam granaty, później naboje, kule. Chowałem to skrzętnie na terenie, a później starałem się wynieść je z zakładów. Były to sprawy nieprzyjemne, niebezpieczne. Gdyby Niemcy złapali takiego z bronią czy z nabojami, to normalnie byłaby kara śmierci, nieodwołalnie. Strach mnie ogarniał, jak chodziłem z tą amunicją czy granatami. To nie było dużo razy, to pięć czy sześć razy zajmowałem się tylko tymi sprawami, ale jakiś wkład swój miałem.\nA kiedy zetknął się pan z życiem konspiracyjnym?\nZasadniczo to wszyscy znajomi i rodzina byli w Armii Krajowej. Mój wujek był w Armii Krajowej i on mnie wprowadził.\nPana wujek był tutaj w Warszawie?\nTak. W Warszawie. On także pochodził z Kresów, ale wcześniej zamelinował się w Warszawie i tam [przebywał].\nJak pan wszedł w to życie konspiracyjne?\nMyśmy mieli zebrania w zamku, Pałacu Pod Blachą. Tam gdzie lokum Poniatowskiego chyba było. Było tam parę niezniszczonych mieszkań. Tam odbywały się chyba raz w tygodniu czy dwa razy w tygodniu zebrania konspiracyjne. […] Przychodziły zasadniczo trzy osoby i ten szkolący był czwarty. Nie wiedziało się, jak te inne osoby się nazywają, gdzie mieszkają – nie wolno było, bo każdy musiał mieć pseudonim i nim się posługiwać. Nie wolno było informować, gdzie się mieszka, jakie jest prawdziwe nazwisko. W razie wpadki to jak się nie wiedziało, to się nie wiedziało. A jak człowiek coś wiedział, to później „puszczał [parę]”. Dużo osób ginęło niepotrzebnie.\nSpotkania trwały godzinę, dwie. Nie przypominam sobie, ale te wykłady były z taktyki, jak się zachowywać w czasie natarcia, wiadomości o broni, budowa karabinu, jak się posługiwać granatami. Takie bezpośrednie wiadomości, które żołnierz powinien wiedzieć, znać.\nCzy w czasie okupacyjnym przeprowadzał pan udział w jakiś akcjach dywersyjno-sabotażowaych?\nNie. Nie przeprowadziłem żadnej akcji. Były specjalne oddziały, które się tym zajmowały. Nie brałem udziału w bezpośrednich napadach na Niemców.\nCzy w czasie okupacji był pan świadkiem represji ze strony Niemców?\n[Odbywały się] publiczne egzekucje [mieszkańców Warszawy]. Jak Niemca zatłukli gdzieś w ciemnym kącie, to oni potrafili tam dwudziestu czy pięćdziesięciu Polaków rozstrzelać. Zakatrupili Niemca, to Niemcy zabijali Polaków. Na wyniszczenie to trwało. Początkowo oni nawet spędzali ludzi, żeby przyglądali się. Później ci, którzy byli bezpośrednio zagrożeni egzekucją, wznosili okrzyki niepodległościowe: „Niech żyje Polska!”, to Niemców denerwowało. Zabronili później. Wyganiali ludzi. Najciekawsze, że później pobierali krew, ściągali z żywych. Ci ludzie to ledwo [stali], słaniali się, ci, którzy byli przed egzekucją. Byli tak słabi, bo oni ściągali masę krwi od tych osób, które mieli rozstrzelać. Najgorsze były represje, jak zabili Kutscherę. Kutschera to był dowódca policji i SS na teraz Warszawy. Na niego szykowali się i Holendrzy, i Francuzi, i wszędzie obronną ręką wychodził. Tu w Warszawie dostał w łeb, zajechali dosłownie przed samą bramą wjazdową gestapo, tam gdzie mieściło się gestapo. Zajechał samochód. Kutschera zawsze zajeżdżał samochodem do pracy. Zatarasowali mu drogę i zabili go.\nCzy pan był świadkiem tej sceny?\nNie. Nie byłem. Wiem to z podręczników z historii.\nA gdzie pana zastał wybuch Powstania?\nMyśmy musieli się gromadzić w pewnych punktach. Na przykład nasza kompania była zgromadzona na ulicy Reytana, obok ulicy Puławskiej. Tam żeśmy się zgromadzili. Pierwsze takie zgromadzenie to było tuż przed wybuchem Powstania, chyba 28 lipca, dokładnie sobie nie przypominam, kiedy był już taki bałagan. Rosjanie tak ich rozbili pod Mińskiem, że Niemcy częściowo już w popłochu uciekali. Wydawało się, że Powstanie będzie wtedy łatwą zdobyczą. […] Ale to nieprawda. Oni okrzepli jakoś, zmobilizowali się i dali nam w skórę, ile wlezie.\nA ile osób zgłosiło się na zbiórkę?\nNas tam było... Kompania zasadnicza liczy około stu osób. Nie przypominam sobie dokładnie, w okresie konspiracji ile ta kompania liczyła. Normalna kompania liczy sto osób. W każdym bądź razie, przypuśćmy, że coś koło tego. Nas zgrupowało się około pięćdziesięciu siedmiu lub ośmiu, prawie połowa. Druga połowa, z przyczyn dla mnie nieznanych, nie przyszła. Jednym może mamy nie pozwoliły, niektórzy nie mogli się dostać, różnie to bywało.\nPóźniej mieliśmy taki stały pobyt na Mokotowie, na ulicy Wejnerta. W takiej willi. Nasza drużyna... Nasz pluton tak samo, ma trzy drużyny. Drużyna ma dziesięć, jedenaście osób. Dwie drużyny były w jednym budynku, były w tak zwanym Pudełku. To taki najwyższy gmach, z tym że on był wypalony. Parter, pierwsze i drugie piętro, zdaje się, że całe, a reszta była wypalona. Tam dwie drużyny naszego plutonu były umieszczone. Ja byłem w tym drugim budynku, to była […] solidna willa, [którą] nasza drużyna obsadziła. Ja zasadniczo pełniłem [ [taką] funkcję, że miałem stanowisko na pierwszym piętrze, ponieważ nasza drużyna miała tylko jeden karabin i ja ten karabin miałem. Byłem obrońcą tego parteru. Oprócz tego był jeszcze okop obok budynku. Ponieważ był jeden karabin na dalszą odległość, to reszta miała kilka pistoletów maszynowych: „Błyskawic” konspiracyjnych, zwykłych pistoletów. Oni, żeby się nie narażać, byli w piwnicy. Zasadniczo w czasie dalszych walk byłem tylko na tym parterze, a oni siedzieli w piwnicy. Mieli wyjść, w razie gdyby Niemcy docierali do naszych domów. Mieli wtedy z tych piwnic wyskoczyć i zrobić porządek. Albo oni nam, albo my im. Najgorsze [były dni] 24, 25, 26 [września] to był okres, kiedy Niemcy ponownie zdobywali Mokotów. To był koniec września. Zdobywali Mokotów, […] którego my broniliśmy od alei Niepodległości. […] To wyglądało tak, że o godzinie ósmej przejeżdżały trzy czołgi i działo szturmowe, „Pantery” i działo szturmowe. Po lewej stronie naszego domu były Pola Mokotowskie, działki mokotowskie, nie było zabudowy. Jak niedawno tam poszedłem, to wszystko już zabudowane, nie mogłem tego miejsca, domu znaleźć. Nie wiedziałem. Kiedyś on był po lewej stronie Pola. Te czołgi tak jeździły i rozwalały okna, bo uważali, że obrona siedzi w oknach. Naturalnie, bo gdzie miała siedzieć? Miałem tak ładnie, dwa stanowiska: na lewą stronę i na wprost. Workami […] okna założone, były tam tylko otwory strzelnicze. To wszystko diabli warte, bo pierwszy pocisk rozwalał te wszystkie worki. I jedno, i drugie, w ogóle nie było. Całe szczęście, że gdy byłem przy jednym stanowisku, to pocisk trafił w tamto i tam te worki rozwalił. Potem ja byłem przy tamtym, to tu rozwalił. Tak mi się trochę udawało. Worki zostały rozbite, leżąc na nich, to lepiej karabin się trzyma i lepsza jest celność. Znalazłem pierzynę i położyłem ją. Na tej pierzynie leżałem i lepiej mi się strzelało. Jakoś się złożyło, że przestrzelili tę pierzynę, puch zaczął się unosić. Niemcy to zauważyli. Pierwszy pocisk trafił, całe szczęście, w róg okna. Z góry kawał betonu upadł mi na głowę i straciłem przytomność. Nie przypominam sobie ile, pół godziny, może godzinę leżałem nieprzytomny. Później jakoś się ocknąłem. Drugi [raz] ten to był 26 [września], na ulicy Bałuckiego. Po służbie położyłem się przy murze. Położyłem się na boku i nakryłem kocem. Miałem nos nakryty, jedno ucho miałem odsłonięte, ale nos przykryty, miałem pewien zasób powietrza. Uderzył pocisk i to chyba całkiem spory. To chyba była „stodwudziestka”. Pocisk uderzył nad moją głową, przysypał mnie gruzem, a mi się nic nie stało. Tylko się już dusiłem. Obok stał facet, żołnierz i trup na miejscu. Przy mnie stał, przy nogach moich. Ale ja leżałem, a on stał. Ta była różnica. Całe szczęście odkopali mnie. A już widziałem jakieś świetliste kręgi, myślałem, że to koniec. To tak ta śmierć wygląda?\nA jak wyglądały te dni w sierpniu? Czy zachowały się panu w pamięci jakieś zdarzenia z tego okresu?\nNajgorsze były te zdarzenia, jak Niemcy atakowali. Myśmy musieli się bronić. Zdarzały się takie zdarzenia, na przykład pamiętam, jak na początku na naszą pozycję przyjechał motocykl. Okazało się, że przyjechał niemiecki oficer SS. Przyjechał, bo myślał, że tam Niemcy zajęli ten odcinek. Jego złapali, od razu wciągnęli i zaczął się tłumaczyć, że jest [niezrozumiałe], że jego do tego zmusili. Ale później zrobili rewizję i znaleźli w bucie taki mały pistolecik. Byłem świadkiem, jak kazali mu wykopać grób i później podszedł jeden facet z tyłu, przystawił rewolwer do głowy i trzepnął go i wleciał ten facet, ten cały esesman, do grobu. Zakopali go i na tym się skończyło. Zasadniczo brało się do niewoli wermachtowców, a nie brało się do niewoli gestapowców, esesmanów. Ich tak samo katrupili. I folksdojczów. Mój ojciec zginął właśnie od takiego folksdojcza, „gołębiarza”. „Gołębiarze” to byli faceci, Niemcy, którzy świetnie znali język polski, bo dużo przesiedleńców było w Polsce przed wojną, którzy ukrywali się na poddaszu. Włazili na to poddasze, za jakiś komin, mieli tam karabin schowany i sobie tak z tych dachów pykali do ludzi. Później chował gdzieś tan karabin w swojej skrytce, schodził na dół, zmieszał się z ludźmi i nie wiadomo, kto to jest, gdzie on był i kto to strzelał. Sporo było takich „gołębiarzy”. Były specjalne oddziały, które tych „gołębiarzy” wyłapywały.\nJak wyglądał powstańczy dzień?\nTo zależy. Początkowo były bombardowania, u nas Mokotów był względnie spokojnym miejscem. Były tylko naloty, przelatywały parę pary dziennie sztukasy i pikowały, strzelały. Był chaotyczny ostrzał, artyleryjski. Pocisk padał tu, tam padał, nigdy nie było wiadomo gdzie. Oprócz tego działał jeszcze moździerz, zdaje się, że nazywał się „Karl”. Miał sześćdziesiąt centymetrów średnicy. To był olbrzymi pocisk. Gdy trafił w dom, to zostawał sam gruz. Od czasu do czasu ostrzeliwali. Względnie był spokój. Dopiero 24, 25, 26 [września], jak Niemcy zaczęli zdobywać Mokotów, to walki się zaostrzyły.\nCo należało do pana zadań, codziennie? Jak to wyglądało?\nByły służby, później były wypady tam przed niemieckimi [liniami obronnymi]. Był taki domek, wieczorem myśmy często tam wędrowali zobaczyć, co tam się dzieje. Względnie był spokój. Właśnie te trzy dni, początek był nieprzyjemny, bo jak dostaliśmy się na ten Mokotów, to przechodziliśmy dużo ciężkich chwil. Później był względnie spokój. Dopiero te trzy, cztery dni przy końcu, były fatalne.\nA początek? Mógłby pan opowiedzieć, jak to wyglądało?\nPoczątek? Myśmy właśnie zaczęli od tej ulicy Reytana na ulicę Puławską. Mieliśmy zająć Dom Wedla na ul. Puławskiej. Nie wiem co tam teraz jest. Jest ten Dom Wedla czy nie? Na ulicy Puławskiej? Nie wiem. Mieliśmy zdobywać ten Dom Wedla. W trakcie kiedy wchodziliśmy z ulicy Reytana na ulicę Puławską, dostaliśmy ostrzał. [Był to posterunek Żandarmerii]. Chyba na ulicy Hetmańskiej, to chyba ulica Hetmańska naprzeciwko ulicy Reytana, nie jestem warszawiakiem, nie znam dokładnie Warszawy. Dostaliśmy ogień i musieliśmy przebiegać pod ostrzałem przez całą ulicę Puławską, żeby dostać się na drugą stronę. W tym okresie były tak samo te straty. Początkowo nasza grupka była na pięćdziesiąt parę osób, to dwadzieścia parę przedostało się na drugą stronę, a część została. Kiedy przebiegaliśmy, to niemiecka żandarmeria zaczęła nas ostrzeliwać. Nie wiedzieliśmy o tym, że był tam posterunek żandarmerii. Fakt dla mnie szokujący, bo po raz pierwszy spotkałem się tak blisko ze śmiercią, jak konał taki chłopak z naszego oddziału. Leżał, [konał, wydostawały się bańki] powietrza z płuc. Te powietrze wychodziło z płuc, takie bańki powstawały. Boże! Miał taką minę, strasznie zbiedziony, wiedział, że umiera. Twarz pełna jakiegoś strachu, lęku i żalu, że musi umierać. Fatalne wrażenie zrobiło to na mnie, że ten obraz pamiętam do tej pory. Mimo że tyle lat minęło, to pamiętam ten obraz. Dostaliśmy się w końcu [na drugą stronę ulicy]. Nasz oddział został rozbity: część przybiegła, część została. Myśmy, którzy przybiegli, zaczęliśmy wędrować trochę dalej. Wytypowaliśmy sobie w dużym ogrodzie willę. Wleźliśmy do willi. Wszyscy mieszkańcy siedzieli tam w piwnicach, dlatego nie było [nikogo na parterze]. Ale okazało się, że obok stał oddział […] SA, tych w żółtych mundurach, cały oddział. Myśmy siedzieli jak myszy pod miotłą. Później doczekaliśmy do wieczora, do nocy. Powiązaliśmy sobie szmatami buty, żeby nie robić hałasu i na ulicę Malczewskiego, ulicę Krasickiego dotarliśmy. Tam były już nasze oddziały. Na naszym odcinku wszędzie buszowali Niemcy, chodzili.\nI stamtąd później pana wysłano...\nUmieścili nas na ulicy Pilickiej, takie nieduże uliczki na Mokotowie. Do końca już siedziałem na tej ulicy Pilickiej.\nJak ludność cywilna przyjmowała żołnierzy?\nNie wiem. Jak poszło to natarcie, chyba 26 [września], początkowo przyjeżdżały te trzy czołgi i działo szturmowe, oni jeździli, rozwalali i rozbijali te okna, rozstrzeliwali z karabinów maszynowych. Na ostatni dzień, na trzeci dzień, przyjechała dywizja, chyba parę kompanii SS. Dywizjon „Hermann Göring” – to była jedna z czołowych dywizji niemieckich. Ci nas popędzili. Pół dnia trwał ostrzał artyleryjski, przyjechało sześć czołgów i ostrzeliwało. Potem zwartymi oddziałami oni poszli, poszli i nas przykryli. Myśmy wszyscy musieli zwiewać, wycofywać się. To był doborowy żołnierz. Wermacht – z nimi jeszcze można było wojować, oni szli niechętnie, jak dostali trochę ognia, to uciekali z powrotem. A ci to musieli być trochę podpici, bo wydawało mi się, że jak szli, to się kiwali trochę. Ale to już normalne, tak jak [niezrozumiałe]. Rosjanie dostawali spirytus przed atakiem, a Niemcy koniak czy wino, co oni tam dostawali, to nie wiem.\nBył ten atak i gdzie pana oddział musiał się wycofać?\nNasz oddział się jakoś rozproszył, później w mieście się poodnajdywali. W każdym razie ja jako ostatni opuściłem ten nasz dom, nikogo tam już nie było, nikt nie został.\nGdzie pan wtedy poszedł?\nPoszedłem ich szukać. Sam człowiek to jest wystraszony, nie wie, co ma robić. W końcu ich znalazłem, odszukałem.\nW głębi Mokotowa koło szpitala Elżbietanek. Tam to straszne rzeczy. Później tam stacjonowaliśmy, ten szpital był ostrzeliwany przez artylerię. Wynosili tych rannych. Ginęli lekarze, pielęgniarki i ranni. Dużo [osób] zginęło. Fatalnie to wyglądało.\nA ile pan tam przebywał? Koło tego szpitala?\nKoło szpitala to myśmy [się] chyba [pozbierali]. Wieczorem chyba trzy, cztery godziny byliśmy. Później poszliśmy dalej, cofaliśmy się dalej.\nGdzie dalej pana skierowano?\nPóźniej się połączyliśmy: ten nasz oddział, ta nasza kompania, reszta kompanii jakoś sie poznajdywały. Myśmy na Bałuckiego, później Wiktorska, Bałuckiego to chyba blisko Wiktorskiej, tak? Nie wiem. Nie jestem warszawiakiem. Opowiem państwu wypadek, który się rzadko zdarza. Był taki wypadek obok domu przy końcu. To był zmasowany ostrzał artyleryjski. Kilkanaście dział ostrzeliwało, tylko [było słychać wybuchy] pocisków. Siedziała sanitariuszka w piwnicy na stołku. Nie wiem, co ona robiła. Nie wiem, czy obierała, czy szykowała jedzenie, nie wiem. Miała trochę nogi rozłożone, rozsunięte. Wpada pocisk! Przebija ścianę, ale nie wybucha, wybija jej stołek, trafia między nogi. Wybił stołek i ona przez pewien czas siedziała na pocisku wbitym w drugą ścianę. Wszyscy się śmieli z tego. Ta miała przyjemność, na pocisku się przejechała. Nic jej specjalnie się nie stało. Trochę ją poparzyło, ale wyszła obronną ręka.\nA co do tego Bałuckiego, to pan był tam już do końca Powstania?\nTam dostaliśmy się do niewoli. 27 [września] nasze władze wojskowe podpisały układ z Niemcami, po prostu się poddały. 27 września Mokotów się poddał.\nW czasie pobytu na Mokotowie jak ludność cywilna przyjmowała polskich żołnierzy?\nNie było wrogiego nastawienia. Niektórzy, szczególnie kobiety, były […] mocno niezadowolone, że tyle osób już zginęło, Niemcy mordowali. Bały się o życie swoich dzieci, tak że naturalne, że nie były dobrze nastawione. Na Starym Mieście na przykład były wypadki, że na żołnierzy rzucali się po prostu ci mieszkańcy. Byli tak zdegustowani tym stałym niebezpieczeństwem.\nWoda była. Były studnie artezyjskie. A jeżeli chodzi o jedzenie, to mieliśmy sporo kóz. Często jedliśmy kozie mięso. Na Mokotowie były domki i gdzieś tam trzymali kozy, wyłapywali, przyprowadzali i mieliśmy mięso. Koziny to ja się najadłem.\nA czy miał pan kontakt z radiem albo prasą powstańczą?\nNie przypominam sobie, żeby jakiś ksiądz do nas przyszedł. Tam było niebezpiecznie chodzić. Nie przypominam sobie, żeby jakaś msza się odbywała, chyba nie było.\nA czy miał pan kontakt z osobami z mniejszości narodowych?\nNie. Nie miałem. Trochę, paru Żydów tam znaleźliśmy w piwnicy. Nasze oddziały tam myszkowały po zapleczu i znaleźli kilku Żydów, siedzieli w piwnicy.\nCzy były w związku z tym jakieś nieporozumienia?\nNie. Nie wiem, czy oni wstąpili do oddziałów, czy nie. A jeżeli chodzi o zaopatrzenie w tą kozinę, to najczęściej zaopatrywali nas więźniowie z więzienia mokotowskiego. Niemcy, jak rozpoczęło się Powstanie, zaczęli tych więźniów mordować. Chodzili od celi do celi, kilkunastu esesmanów, wchodzili do celi i mordowali. Rozstrzeliwali. Gdzieś, w jakiejś celi, wszyscy więźniowie zmówili się i gdy weszła ta ekipa do mordowania, rzucili się na nich, pozabijali ich, zabrali trochę broni i zaczęli strzelać do Niemców. Ich chyba koło setki uciekło. Część przyszła do nas, do naszych oddziałów. Oni byli później zatrudnieni w tych tak zwanych gospodarczych kompaniach, która starała się o wyżywienie, jedzenie.\nTo byli ludzie, których Niemcy zatrzymali ze względu na działalność antyniemiecką, czy to byli…\nNie. To byli raczej kryminaliści. Później oni się niesławnie zapisali. Myśmy, jak wywieźli nas do Niemiec, ja byłem w obozie Sandbostel między Hamburgiem a Bremą\t, bardzo duży obóz, ponad pięćdziesięciotysięczny [zbiegłych więźniów dołączono do oddziałów powstańczych], bo Niemcy by ich wybili. Oni uchodzili już jako żołnierze Armii Krajowej. Bardzo brzydko tam się [zachowali] jak wojna się skończyła, siedzieliśmy w takim obozie półotwartym, że można było wychodzić, zaczęli […] Niemców rabować, grabić. Bardzo brzydko się zapisali. Anglicy w końcu się wkurzyli i nas zapędzili na wyspę Sylt. Tam były koszary marynarki wojennej. Nas tam, całą grupę, paręset osób tam zapędzili i tam siedzieliśmy.\nA czy w czasie Powstania dopuszczali się jakichś niecnych czynów?\nNa Powstaniu to nie, ale raczej w Niemczech brzydko się spisali. W Powstaniu to chyba nie było czasu [niegodnie się zachowywać].\nNie byłem świadkiem. Rozmawiałem tylko z osobami, które [widziały popełnione przez Niemców zbrodnie]. Kiedyś rozmawiałem z kobietą, która była gdzieś na Woli, jakoś ona przywędrowała, ja nie wiem, na Mokotów. Opowiadała, że byli tam, chyba na Woli, Niemcy i przychodzili i wrzucali do piwnic granaty. Że były tam kobiety i dzieci i bardzo dużo ich zginęło. Tak bezpośrednio nie spotkałem się.\nJak w czasie Powstania był pan ubrany?\nMieliśmy [szare] drelichy […]. Wszystkie oddziały miały furażerki i szare drelichy, które były zimne. Myśmy mieli po cztery godziny warty i w tych drelichach to naprawdę zimno było. We wrześniu noce były zimne.\nKiedy został pan awansowany na kaprala?\nNie przypominam sobie. Awansowali mnie chyba już po działaniach wojennych, bo to nie było czasu na awanse. W 1947 roku.\nA pamięta pan moment wyjścia z Warszawy?\nNas wywieźli z Warszawy.\nMógłby pan opowiedzieć, jak to wyglądało?\nTo trochę brzydko wyglądało. 27 [września] nastąpiła kapitulacja. Ktoś tam z dowództwa przyszedł i powiedział, że mamy wychodzić i zdawać broń, że Mokotów się poddał. Myśmy wyszli. Stała tam grupka Niemców, byli to żandarmi, była RONA – ruska armia, […] składała się z [sowieckich] jeńców [wojennych]. Niemcy wypuszczali [jeńców sowieckich] i oni dopuszczali się wielu zbrodni. Zapędzili nas w taki zburzony blok, była taka otwarta piwnica, do niej nas wpędzili. Obstawili nas karabinami, erkaemami. Myślałem już, że to koniec, że oni nas [pozabijają]. Jeszcze wrzeszczeli: „Wy taka...”, jak to ruscy powinni i umieją kląć. „A wy takie...!!” – słyszało się. „[niezrozumiałe]. Trzeba!” – wrzeszczeli, żeby [nas] rozstrzelać. Nagle podjechał samochód, wysiadło dwóch naszych polskich oficerów i jeden oficer niemiecki Wermachtu. Polski oficer powiedział, pamiętam, że był to kapitan [Armii Krajowej]: „Nie bójcie się, jesteście pod opieką Wermachtu. Wermacht odbiera was od SS”. I całe szczęście, że nas odebrał, bo oni by nas wykończyli. Zaprowadzili nas do Pruszkowa. W Pruszkowie była olbrzymia hala, zdaje się, że parowozownia. Taka duża w Pruszkowie. Tam żeśmy parę dni siedzieli, a później wsadzili nas do wagonów, zaplombowali i zamknęli. Powieźli do Niemiec. Myśmy trzy dni jechali do Niemiec. Do Sandbostel, między Hamburgiem a Bremą. Tam się dostaliśmy do tego obozu. To ciekawy okres. To był stalag. Stalag różni się tym, że to jest obóz żołnierzy, a oflag to jest obóz oficerski. W naszym obozie, w stalagu, siedzieli i Polacy, i Amerykanie, i Francuzi, i Brytyjczycy. Najciekawsze się działo, [to oni wsadzili ich do tych stalagów, makaroniarzy], około 20 tysięcy oficerów włoskich. [Ponieważ] Niemcy nigdy nie mieszali oficerów z żołnierzami. Nie wiem, chyba tak mało szanowali tych Włochów, bo Włosi wypowiedzieli im […] przymierze i poddali się. […]\nJak układały się stosunki między narodowościami?\nNie. Nie było jakiś specjalnych antagonizmów. W każdym razie nie spotykałem się. Włosi tylko troszkę z nami handlowali i potrafili nas trochę oszukać, dlatego były takie pretensje. Wybitnie materialne tylko.\nJak wyglądało takie codzienne życie?\nW obozie? Dostawało się rano kromkę chleba, nie przypominam sobie, ile gram, piętka, trochę margaryny i jeszcze marmoladę z marchwi albo buraków, nie wiem, z czego oni ją robili. Na obiad dostawaliśmy miskę zupy brukwiowej i parę kartofli, dwa, trzy kartofelki ugotowane w mundurkach. Na kolację nie wiem, czy oni coś dawali, nie pamiętam.\nA co się robiło w ciągu dnia?\nNic. Leżało się, bo człowiek był tak słaby, że żeby wstać, to musiał łapać się za ścianę i powoli wstawać. Leżał po prostu.\nA jak się zachowywali Niemcy w stosunku do jeńców?\nTak źle nie było. Była duża liczba jeńców i nie mogli sobie pozwalać na jakieś ekscesy. Nie słyszałem i nie widziałem, żeby kogoś bili, poniżali specjalnie. Nie widziałem.\nW tym obozie przebywałem październik, listopad, grudzień, w styczniu [1945 roku] nas wywieźli na roboty do Hamburga. […] Byliśmy używani do odgruzowywania miasta. Tam były naloty. Hamburg dostawał porcję. W nocy przylatywali Anglicy i lali fosfor i zrzucali bomby zapalające. O dwunastej w południe przylatywały formacje amerykańskich superfortecy. Przylatywało trzysta, czterysta samolotów, rzucali bomby. Rzucali nawet luftminy, to były sześciotonowe pociski. Jak taki pocisk trafił w jakiś kwartał, to większość domów leżała rozwalona.\nGdzie was wtedy umieszczono?\nMyśmy byli w obozie trochę za Hamburgiem. Tam nas specjalnie... W czasie pracy często pracowaliśmy przy warsztatach morskich, oni składali łodzie podwodne. Tam jak przylatywały amerykańskie samoloty, to ładowali tam, jak mogli. Niszczyli zakłady zbrojeniowe. Tam praca była niebezpieczna, bo były [stałe] naloty lotnicze.\nA to był duży obóz?\nTen, gdzie myśmy byli, to jakieś czterysta, pięćset osób. To nie był duży [obóz].\nChyba do połowy kwietnia. Zaczęli nas ewakuować Niemcy, gdy Anglicy zaczęli już podchodzić pod Hamburg. Ewakuowali nas pod granicę z Danią. Tam, koło granicy duńskiej, nastąpiła kapitulacja Niemiec.\nPonieważ mieliśmy w swoich szeregach tych łobuzów, tych kryminalistów, oni zaczęli napadać na niemieckie wioski, rabować i gwałcić, to Anglicy zdenerwowali się na nas. Zapędzili nas wszystkich na Wyspę Sylt, stolica to Westerland. Na tej wyspie były duże budynki niemieckiej marynarki wojennej. Nas władowali do tych budynków, obstawili strażą i nie wolno było nam z tej wyspy wyjeżdżać. Anglicy po prostu się zdenerwowali, mieli dosyć tych wyczynów. Myśmy wyjechali do Polski tak trochę legalnie, nielegalnie. Polacy to są specjaliści od fałszowania dokumentów, to nas dwóch dostało fałszywe przepustki, a dwóch, jak raz jechał transport Kanadyjczyków, to oni mieli na tych pociągach, na tych lorach, wagonach, samochody. Oni schowali się do tych samochodów. Wyjechaliśmy z tej wyspy, bo tam, na końcu tej wyspy był nasyp. Była łączność lądu z wyspą przez ten nasyp. Na końcu tego nasypu stali żandarmi, żołnierze i niemiecka policja i wyciągali wszystkie te osoby, które jechały bez zezwolenia pociągiem. Zawracali ich i wsadzali do ciupy. Tak załatwiali. Myśmy przyjechali na tych fałszywych dokumentach.\nKiedy to mogło być? Chyba we wrześniu. Namawiali nas, żeby nie jechać. Przyjeżdżali tam z armii Andersa. „Nie jedźcie chłopcy tam, tam komuna panuje i wam się dobierze do skóry”. I mieli rację.\nNie. Ja specjalnie nie, jakoś się uchowałem. Może ratowało mnie to, że oni raczej prześladowali akowców, którzy byli na terenie Polski. A ponieważ ja dopiero wróciłem, to nie mogłem nic złego zdziałać. Dopiero wróciłem z tych wojaży, z tej niewoli. Nie miałem specjalnie kłopotów.\nPrzyznał się pan, że należał do AK?\nPrzyznałem się. Musiałem się przyznać, bo pisałem listy przez Czerwony Krzyż z mamą. Mieli moje dane.\nJak myśmy dotarli na Malczewskiego, Krasickiego, na drugi dzień po wybuchu Powstania i zobaczyliśmy polską flagę. Za wywieszenie polskiej flagi groziła kara śmierci. To nas rozkleiło po prostu, jak powiewały flagi polskie. Nareszcie odrobina tej wolności nas spotkała. To była chyba jedna z najprzyjemniejszych chwil w moim życiu.\nJak leżałem przykryty tym żużlem, tymi rozbitymi cegłami i myślałem, że już umieram. „Jak to – krótko człowiek żył i musi tak szybko umierać”.\nA jakie jest pana zdanie, po latach, na temat Powstania?\nMój ojciec […] negował [wybuch Powstania]. Mówił, że to głupota, że Niemcy są jeszcze silni i wymordują. Stale rozmawialiśmy na ten temat, był przeciwny. Gdy wybuchło Powstanie, stawił się i zginął. Byłem trochę pod wpływem ojca. Uważałem, że Powstanie jest może za wcześnie wywołane i zasadniczo Rosjanie zrobili nas w konia. Radio rosyjskie nawoływało do Powstania, jak oni dochodzili do Pragi, już blisko Warszawy byli, a później, jak Powstanie wybuchło, to się odwrócili, cofnęli swoje wojska.\nA czy po latach ta ocena się zmieniła? Czy nadal jest negatywna?\nJeżeli chodzi o Powstanie i rosyjską pomoc, to nadal jest negatywna. Oni zawiedli, wyrolowali nas.\nA jeśli chodzi o polskie decyzje? Czy była słuszna o Powstaniu?\nByłem zwykłym żołnierzem. Trudno mi to oceniać. Według mnie za wcześnie wybuchło Powstanie. Człowiek nawet nie wie, jak myśleć, bo według mnie to Powstanie by wybuchło, czy pan „Bór” Komorowski zgodziłby się, czy nie zgodziłby się. Była taka nienawiść do Niemców, za mordy, za codzienne czy cokilkudniowe rozstrzeliwanie, mordowanie ludzi, młodzieży, że chyba młodzież nie wytrzymałaby i spowodowała jakiś wybuch. Tak mi się wydaje. Szalona nienawiść była warszawiaków do Niemców. Tak jak w Warszawie dali się oni we znaki, to chyba żadne miasto na świecie nie dostało.\nBolesław Tadeusz Hołówko Pseudonim: „Marek II” Stopień: strzelec, kapral Formacja: Pułk „Baszta”, Batalion „Oaza”, kompania O-3 Dzielnica: Mokotów