Nigdzie nie zostawiam swojego bagażu – Ryszard Kapuściński – pisarz, reporter, poeta.\nNigdzie nie zostawiam swojego bagażu\ndata publikacji: 2001-07-01\nRyszard Kapuściński, światowej sławy reporter i pisarz. Od 45 lat penetruje najodleglejsze obszary Azji, Afryki, Środkowego Wschodu oraz Ameryki Łacińskiej.\nCo sprawia, że wciąż jeździ pan po świecie?\nTo mój sposób na życie. Podróżuję po to, aby pisać. A piszę dzięki temu, że podróżuje. Gdybym przestał wyjeżdżać, złamałbym pióro.\nZnany jest pan z tego, że ustawicznie igra z niebezpieczeństwem. Jeździ tam, gdzie wybuchają rewolucje, upadają reżimy, toczą się wojny. Mieszka pan w najbiedniejszych wioskach. Przeszedł pan prawie wszystkie najgroźniejsze choroby, którymi można się zarazić, przebywając w prymitywnych warunkach.\nAle proszę nie pomyśleć, że upodobałem sobie zagrożenie. Nie jestem samobójcą! Obowiązkiem reportera jest być tam, gdzie dzieje się coś ważnego i zdawać z tego relację. Czuję się trochę jak misjonarz – w tym co robię, jest i poświęcenie , i pasja.\nTo jedyna możliwa postawa w regionach, które stają się scenerią dramatycznych, często krwawych wydarzeń. W przeciwnym razie nie dałoby się tam długo wytrzymać.\nNigdy nie bał się pan, jadąc do krajów, w których toczyła się wojna?\nZawsze się bałem, ale skoro dobrowolnie podjąłem decyzję zostania korespondentem wojennym, uważałem, że nie mogę odmawiać agencji, która mnie wysłała. Tan, kto mówi, że się nie boi, kłamie. Boją się wszyscy, nawet jeśli tego nie okazują. Różnice są tylko takie, że jedni potrafią zapanować nad strachem i funkcjonują w miarę normalnie mimo ryzyka śmierci, a inni nie są w stanie tego zrobić.\nZastanawiam się, czy nieszczęścia, których świadkiem bywa reporter, nie zostawiają śladu w jego psychice?\nJak w każdym zawodzie, także w dziennikarstwie, które ja uprawiam, potrzebne są pewne predyspozycje. Nie można być nadmiernie wrażliwym, bo to uniemożliwiałoby obserwację wydarzeń, ale jednocześnie trzeba mieć pewną dozę wrażliwości, żeby przejąć się cudzym losem i odpowiednio zareagować.\nCzym obecnie pańskie podróże różnią się od tych, które odbywał pan w latach 50., 60., 70. i 80.?\nWtedy byłem korespondentem Polskiej Agencji Prasowej. To jej szef decydował, dokąd pojadę. Natomiast teraz sam wybieram kraje, które chcę odwiedzić.\nWracając dziś do miejsc, w których już kiedyś byłem, często ich nie rozpoznaję. Pewnym wyjątkiem jest Europa Zachodnia, która zachowała najwięcej ze swego tradycyjnego wyglądu. Natomiast wszędzie indziej, nie wyłączając Stanów Zjednoczonych, wszystko się zmienia . I to diametralnie. Burzy się stare domy i buduje nowe. Świat ogromnieje, przybywa na nim wszystkiego! Jest coraz więcej ludzi zdrowych i coraz więcej ludzi chorych, coraz więcej analfabetów i coraz więcej piśmiennych, coraz więcej żywności i coraz więcej ludzi, którzy cierpią głód� Zrozumienie i opisanie tych zjawisk, a także całego procesu, w którym są one tylko fazą, przyjąłem z swoje zadanie.\nJak wygląda życie przeciętnego człowieka na świecie?\nJest trudne. Mieszka on nędznie, je byle co, nękają go choroby. Czy pani wie, że zaledwie 20 procent ludności świata wybiło się ponad ten standard i żyje w komforcie?\nPowiedział pan niegdyś, że reporter jeżdżący do dalekich krajów pisze o tych, którzy go nie czytają, dla tych, których mało obchodzą bohaterowie jego reportaży. Nadal pan tak uważa?\nNic się w tej sprawie nie zmieniło. Tylko niewielka grupa interesuje się tym, co się dzieje na innych kontynentach. W Chinach żyje ponad miliard ludzi, a ja nie znam żadnego podróżującego po świecie chińskiego reportera. Co prawda liczba turystów ciągle rośnie, ale oni jeżdżą po to, aby odpoczywać, a nie poznawać obce cywilizacje i zgłębiać mechanizmy, które nimi rządzą. Nie tylko pojedynczy ludzie, całe społeczności zamykają się w swoich granicach. W Afryce nigdy nie zbudowano ani jednego statku. Mieszkańcy żadnego afrykańskiego kraju nawet nie próbowali dowiedzieć się, co się dzieje gdzie indziej. Tylko Europejczycy, jako jedyni, wykazywali zainteresowanie innymi cywilizacjami. Czy to nie intrygujące, gdy się nad tym zastanowić?\nJak pan myśli, czy Internet zbliży do siebie mieszkańców różnych kontynentów?\nWątpię. Za pośrednictwem Internetu można uzyskać tylko zwięzłe informacje, ale informacja nie jest jeszcze wiedzą! Wiedzę zdobywa się, obcując z ludźmi.\nAle korzysta pan z Internetu?\nSporadycznie. Internet jest dla mnie strukturą odbiorczą. A moim zadaniem nie jest odbieranie komunikatów. Sam muszę je produkować.\nCzy tak jak dawniej wyrusza pan w świat z długopisem i notesem?\nTak. Zabieram jeszcze aparat fotograficzny i minimum ubrań. Reporter nie zostawia nigdzie swojego bagażu, bo ciągle idzie przed siebie. Rzadko zawraca. Cały swój dobytek musi nosić przy sobie. Każdy przedmiot jest balastem. Im lżejszy bagaż, tym dalej można dotrzeć.\nCo pan czuje, gdy skończy pisać reportaż z podróży?\nPrzede wszystkim zmęczenie, ale zaraz potem pojawia się ogromna potrzeba podjęcia następnego zadania. A więc zastanawiam się, dokąd chciałbym znowu pojechać. Gdzie dzieje się coś ważnego, o czym chciałbym napisać. Krótkie przerwy pomiędzy skończeniem książki a kolejną podróżą to czas na przegrupowanie myśli i sił.\nZna pan cały świat. Czy istnieje takie miejsce, w którym chciałby pan zbudować dom?\nNie potrafię wskazać jednego takiego miejsca. Przekonałem się, że każdy wyjazd łączy się z odkrywaniem pięknych ustroni, w których chciałoby się zostać na zawsze. Ale później kolejny ładny zakamarek bierze górę nad poprzednim. Los często rzucał mnie również w odrażające rejony. Zdarzało się, że regiony, w których działy się istotne wydarzenia, miały niewiele wspólnego z pięknem.\nCo w podróżowaniu jest według pana największą wartością?\nSą różne podróże. Większość ludzi – statystyki mówią, że aż 95 procent – wyjeżdża po to, aby odpocząć. Chcą mieszkać w luksusowych hotelach na skraju plaży i smacznie jeść. A czy to będą Wyspy Kanaryjski, czy Fidżi jest dla nich sprawą drugorzędną. Młodzi ludzie chętnie podróżują wyczynowo, podejmują na przykład próby przejechania Afryki z północy na południe albo przepłynięcia Dunaju kajakiem. Nie interesują ich ludzie spotkani po drodze, ich celem jest sprawdzenie się i satysfakcja z pokonywania trudności. Niektóre podróże wynikają z charakteru pracy lub przymusu – przemieszczanie się pilotów samolotów i uchodźców to także swoisty rodzaj podróżowania. Dla mnie najcenniejsze są podróże reporterskie, etnograficzne, antropologiczne, których celem jest lepsze poznanie świata, historii, przemian, które się dokonują, a potem dzielenie się zdobytą wiedzą. Wymagają one skupienia i uwagi, ale dzięki nim mogę lepiej zrozumieć świat i rządzące nim prawa.\nROZMAWIAŁA: ALINA ERT-EBERDT


350 rocznica śmierci Św. Wincentego a Paulo |\nDzisiaj, tj 27 września 2010 roku przypada 350 rocznica śmierci Świętego Wincentego a Paulo. W tym dniu kończy się także Rok Wincentyński. Jako przygotowanie do dzisiejszego dnia przez cały tydzień odmawialiśmy Nowennę do świętego Wincentego a Paulo z prośbą o otwarcie duszy, abyśmy umieli spostrzegać Chrystusa ubogiego w każdym człowieku. Tego dnia o godzinie 9 rano była odprawiona uroczysta msza święta koncelebrowana ku czci św. Wincentego. Przewodniczył jej i homilie wygłosił Prowincjał Zgromadzenia Księży Misjonarzy Prowincji Nowej Anglii, Ks. Rafał Kopystyński CM, w koncelebrze był również ekonom Prowincji Ks. Marek Sadowski CM oraz wszyscy kapłani pracujący w kościele Św. Stanisława Kostki na Greenpoincie. We mszy świętej uczestniczyło ponad 200 osób.\nPrzed rozpoczęciem liturgii Ksiądz Prowincjał dokonał poświęcenia odnowionej figury Św. Wincentego a Paulo, która zostanie umieszczona w odnawianym właśnie ołtarzu bocznym. Ten święty przypomina wszystkim modlącym się w kościele Św. Stanisława Kostki o miłości do bliźniego i o potrzebie zaangażowania się w dzieła charytatywne dla dobra potrzebujących. A oni są wokół nas.\nPo zakończeniu mszy świętej było wystawienie Najświętszego Sakramentu i adoracja. Poprzez odmówienie Litanii do Św. Wincentego a Paulo prosiliśmy Chrystusa by pomógł nam stawać się wrażliwymi na potrzeby naszych braci i sióstr. Przyjęliśmy także uroczyste błogosławieństwo. Całość Liturgii zamknęło uroczyste ucałowanie relikwii Św. Wincentego a Paulo przez Zgromadzonych wiernych.\nTego samego dnia, o godzinie 6 wieczorem był wyświetlony film „St. Vincent de Paulo – Charity’s Saint” przygotowany przez De Paul University w Chicago. O godz. 7 wieczorem została odprawiona koncelebrowana msza święta w języku angielskim, której przewodniczył Ks. Józef Szpilski CM.\nKilka zdjęć z uroczystości jest do obejrzenia w naszej galerii…\nPrevious PostPiknik parafialny 2010Next PostMarching in the Pulaski Day Parade


RPP nie zmieniła stóp procentowych - Bankier.pl\nGospodarkaRPP nie zmieniła stóp procentowych\nZgodnie z oczekiwaniami Rada Polityki Pieniężnej nie zmieniła stóp procentowych i utrzymała restrykcyjne nastawienie w polityce monetarnej. W wydanym oświadczeniu nie wspomina o ewentualnej podwyżce stóp procentowych, ale wskazuje, że przyjęty na przyszły rok wskaźnik deficytu ekonomicznego na poziomie 1,6 proc. PKB jest zbyt wysoki, by znacząco i trwale wpłynąć na obniżenie deficytu na rachunku obrotów bieżących. RPP ma nadzieję, że podczas dalszych prac nad budżetem rządowi uda się jeszcze ograniczyć deficyt ekonomiczny. Rada uznaje, że w dłuższym terminie inflacja będzie spadać, ale silne szoki podażowe grożą spowolnieniem procesu obniżania inflacji. Dlatego też utrzymano restrykcyjne nastawienie w polityce monetarnej. Z zadowoleniem przyjęto informacje, że wydatki budżetowe są pod kontrolą, choć obawy wzbudza niedoszacowanie dotacji na podwyżki dla nauczycieli, co może doprowadzić do wzrostu deficytu samorządów oraz brak środków w funduszu pracy.


Recepta na kryzys wg Volkswagena - Motoryzacja\nRecepta na kryzys wg Volkswagena\nVolkswagen może zrezygnować z części tymczasowych pracowników, w odpowiedzi na osłabienie rynku w Europie. Nie będzie jednak zamykania fabryk ani zmniejszania ludzi o stałym zatrudnieniu, mówił ostatnio prezes firmy Martin Winterkorn.\nZ wypowiedzi Winterkorna dla austriackiej rozgłośni ORF można wywnioskować, że europejski kryzys nie spowoduje w Volkswagenie redukcji a jedynie utrzymanie mocy produkcyjnych. Szef VW zostawił otwarte drzwi, dopuszczając cięcia w zatrudnieniu pracowników tymczasowych, którzy byli niezbędni w latach rynkowego boomu. - Na pewno utrzymamy etatowy personel, mówił Winterkorn, zapowiadając "trudny rok" dla rynku motoryzacyjnego w Europie.\nMimo wszystko, prezes Winterkorn zapewniał przedstawicieli Rady Nadzorczej spółki, że VW będzie utrzymał kurs na osiągnięcie założonego celu, jakim jest odebranie pozycji globalnego lidera Toyocie, co miałoby nastąpić w ciągu 5 lat.\nVolkswagen zapowiedział w ubiegłym miesiącu, że planuje podwoić moce produkcyjne w Chinach w ciągu najbliższych 5 lat, aby złapać jak największy kawałek szybko rozwijających się rynków wschodzących i zabezpieczyć się przed skutkami spadku popytu na rodzimym rynku. Firma planuje otworzyć 1 500 punktów sprzedaży w regionach wzrostu, dodając do swojej sieci 20 tys. dealerów na całym świecie.


Wystawa "Zwierzęta i morze" to hołd złożony kompanom marynarzy. Obejrzysz ją w Galerii Klif | Dziennik Bałtycki\nWystawa "Zwierzęta i…\nWystawa "Zwierzęta i morze" to hołd złożony kompanom marynarzy. Obejrzysz ją w Galerii Klif\nGabriela Pewińska 16 maja 2021, 7:00\n- Ekspozycją „Zwierzęta i morze” Muzeum Miasta Gdyni oddaje swoisty hołd kompanom marynarzy, ale i tym zwierzętom, które na stałe wpisały się w portowy krajobraz miasta - mówi Michał Miegoń z Muzeum Miasta Gdyni.\nPsy, koty, małpy, papugi i albatrosy to tylko część wspaniałego zwierzyńca, który stał się bohaterem kolejnej wystawy Muzeum Miasta Gdyni w Galerii Klif.\nMyśląc o zwierzętach, które towarzyszą człowiekowi, jako pierwsze przychodzą na myśl przede wszystkim te uznane za domowe, które są przy nas od lat, także z ludźmi morza. Jednak, jak pokazuje historia Gdyni, również inne zwierzęta potrafiły nawiązać wyjątkową więź z człowiekiem. Gdynianie wciąż pamiętają rezydującego w Orłowie krokodyla czy przywiezioną zza oceanów przez pewnego marynarza małpę z dzielnicy Gdynia Chylonia. Miała swój własny dom na drzewie! To przykłady z ostatnich dziesięcioleci, ale już w dwudziestoleciu międzywojennym czy w pierwszych latach powojennych wiele jednostek polskiej floty mogło się pochwalić „zwierzętami pokładowymi”. Były to choćby ptaki, które łase na przysmaki i towarzystwo człowieka znalazły na statkach swoje miejsce, nie brakowało też gadów, na przykład jaszczurek i legwanów. Podczas słynnego rejsu dookoła świata „Dar Pomorza” z powodu dużej liczby egzotycznych zwierząt na pokładzie - musiał nawet zatrudnić zoologa...\nWystawa "Zwierzęta i morze" to hołd złożony kompanom marynar...\nPrezentowane na wystawie fotografie to pewnie pamiątki przyjaźni konkretnych ludzi i konkretnych zwierząt.\nKuratorka wystawy Agnieszka Drączkowska wraz z Barbarą Mikołajczuk z Działu Historycznego podjęły się wyjątkowej, pionierskiej wręcz pracy w poszukiwaniu fotografii i historii stojących za każdym z tych zdjęć. Wystawa pokazuje koty, psy i inne stworzenia tak w roli pasażerów statków (nierzadko na gapę), jak i towarzyszy podróży czy też swoistych władców wybrzeży z zaciekawieniem przyglądających się człowiekowi. To historie, które inspirują i wzruszają. Jak choćby losy Porucznika Miśka i Texy, dwóch psów „zamusztrowanych” na „Darze Pomorza” i parowcu Białystok. Porucznik od lat szczenięcych był częścią załogi, nierzadko pilnował, aby marynarze sumiennie wypełniali obowiązki i pełnił wraz z nimi służbę w portach. Texa zaś odebrała order od władz Wielkiej Brytanii za ratowanie tonących marynarzy.\nNa fotografiach to właśnie zwierzęta są w roli głównej.\nByły oddanymi towarzyszami podróży, dzieliły z marynarzami wszelkie niedole, trudy, ale i radosne wydarzenia. Zahartowane, nie bały się sztormów ani niepogody, często przeczuwały zmieniający się front czy warunki atmosferyczne. Koty zabierane na pokład statków zapewniały ochronę przed gryzoniami, ptaki zaś symbolizowały dusze zmarłych marynarzy, którzy - wierzono - powracają na statek jako albatrosy. Cudowna obecność tych stworzeń miała chronić załogi przed nieszczęściem. Z biegiem lat morska mitologia była traktowana, szczególnie przez młodszych marynarzy, z mniejszą powagą, jednak każdorazowa wizyta albatrosa podczas morskich podróży była wydarzeniem szczególnym, wywoływała emocje.\nZdjęcia prezentują też zwierzęta towarzyszące gdynianom na lądzie.\nTo na przykład sytuacje uchwycone przez Zbigniewa Nurzyńskiego pokazujące życie rybaków z Gdyni Orłowa. Psy wiernie czekały na plaży na swoich panów wracających z połowu. Ta codzienność, również rutyna marynarskiego życia, dla samych ludzi morza była czymś normalnym, także w kontekście zwierząt im towarzyszącym. To czasem jednak rzeczywistość magiczna, swego rodzaju podróż w krainę, o której słyszało się z opowieści babci, dziadka. Do dziś w Trójmieście prawie każdy ma dalsze lub bliższe związki z morzem - czy to rodzinne, czy zawodowe, krąży też sporo opowieści o zwierzętach-marynarzach, to historie przekazywane z pokolenia na pokolenie, jak choćby ta o kotce Bebi, która była częścią załogi statku „Sołdek”. Pewnego dnia wypadła za burtę w okolicach Kopenhagi, ale udało jej się sprytnie wdrapać na pióro sterowe „Sołdka”, w ten sposób dopłynęła wraz z załogą do Szczecina, niestraszny był jej sztorm ani prędkość, z jaką poruszał się statek. Ile było radości, gdy okazało się, że przetrwała tak trudną podróż! Udało się nam odnaleźć zdjęcie Bebi, niestety - być może - wrodzona kocia nieśmiałość sprawiła, że odwróciła pyszczek od obiektywu.\nInternetowa wystawa Muzeum Miasta Gdyni, a w niej 172 archiw...\nJak narodził się pomysł tej ekspozycji? Przypadkiem, podczas poszukiwań innych fotografii?\nHistoria zwierząt towarzyszących ludziom morza nie została dotąd opowiedziana na wystawie, wiele z fotografii jest wciąż rozsianych po licznych publikacjach, nie zostały też zebrane opowieści o bohaterach tych zdjęć. Muzeum Miasta Gdyni na wystawie „Zwierzęta i morze” oddaje swoisty hołd kompanom marynarzy, ale i zwierzętom które na stałe wpisały się w portowy krajobraz Gdyni. Na przykład... bocianom!\nWystawę można oglądać w gdyńskiej Galerii Klif do 28 czerwca.\nZwierzęta i morze\nAntek 17.05.2021 20:55:25\nZwierzęta na Darze Pomorza były kiedyś fajnie opisane: https://tvn24.pl/pomorze/dar-pomorza-pelikan-szop-pracz-zolwie-i-porucznik-mis-4577632?fbclid=IwAR0YTDHM17oMqPPX07z-C_XArYm99wM35UJ9QrwF9Ufq67m951dvqDygFJs\nG. 17.05.2021 20:51:52\nKotka Fela pojawiła się w tegorocznym biuletynie Narownego Muzeum Morskiego: https://www.nmm.pl/biuletyn/NMMBiuletyn01_2021.pdf?fbclid=IwAR2jN1ucuRCpmV29pavMbu1W3Mkw8GHhGqpIDiqYHMVPBumZRFFYGuA3wIE\nMarta 17.05.2021 20:49:53\nDość dobrze opisane były już zwierzęta na Darze Pomorza, szkoda, że kuratorka nie pomyślała o współpracy... https://www.youtube.com/watch?v=86JXirTbYDI\nGość 17.05.2021 20:48:00\nJózef Piłsudski w Gdyni. Marszałek odwiedził miasto trzy razy [zdjęcia]\nMarszałek Józef Piłsudski był w Gdyni trzykrotnie. Po raz pierwszy zjawił się 7 i 8 lipca 1928 roku. W Muzeum Miasta Gdyni zachowały się zdjęcia z tamtej...


Jak upały to do Zony, do Zony… – Licznik Geigera\nSamolotem, a potem pontonem przy akompaniamencie żab – tak też można dostać się do Zony. Oto pierwsza część kolejnej opowieści stalkera Stanisława o jego przygodach w Czarnobylskiej Strefie Wykluczenia.\n– Właśnie mi ziomek napisał, że go złapali na moście w Martynowiczach i to nocą!\n– Trzeba będzie przejść rzeką, tylko wiesz… deszcze i powodzie były ostatnio, więc nie wiadomo jaki zastaniemy stan rzeki, a ostatnio ktoś się prawie tam utopił, więc średnio to odpowiedzialne. Weźmy kupmy jakiś najtańszy ponton na allegro i wpłyńmy nim do Zony „like a boss”.\nPierwszy raz leciałem samolotem na Ukrainę i tym samym był to mój pierwszy lot od pięciu lat. Tradycyjnie stresowałem się wszystkim: czy mój bagaż będzie miał odpowiednią wagę i czy na pewno doleci w to samo miejsce co ja. Ostatecznie mimo skrupulatnej kontroli i wybebeszenia plecaków na wszystkie możliwe strony znaleźliśmy się z Karolem w Kijowie.\npodwyższone promieniowanie. Fot. Staszek (stalker)\nSzybkie zakupy, zahaczenie o sklep z militariami, jakiś Mc Donald’s i kilka godzin później siedzieliśmy już w marszrutce do wsi Orane. Tam wypijając kilka piw i kieliszków ukraińskiego bimbru w końcu doczekaliśmy zachodu słońca, by w spokoju wyruszyć w stronę granicy strefy.\nDroga stawała się coraz bardziej zarośnięta, więc przy najbliższej możliwej nawrotce poprosiłem Saszę o zatrzymanie samochodu. Wyjęliśmy plecaki i reklamówkę z pontonem, wypaliliśmy po papierosie i odpędzając się od krwiożerczych komarów żegnając się, ruszyliśmy w dalszą „put”. Mimo że zbliżała się już północ, wciąż było dość jasno. Zza horyzontu leniwie wychylał się pomarańczowy księżyc, by z każdą minutą coraz silniej oświetlać nam drogę.\nWszedłem do łódki i odpychając się prowizorycznym, zrobionym z kijka i gumowego wodera wiosłem niespodziewanie szybko dobiłem do drugiego brzegu. Nie mogąc się jednak niczego złapać, spróbowałem wygramolić się na ląd. Nie mogło się to skończyć inaczej jak wpadnięciem po biodra do wody. Wgramoliłem się z powrotem na łódkę, a kolega przyciągnął mnie awaryjnie do brzegu.\nTak, za pierwszym razem wszedłem do łódki w spodniach i butach, więc cały incydent skończył się przemoczeniem odzieży i obuwia od pasa w dół. Nauczony szybkim doświadczeniem, tym razem ubrałem wodoodporne spodnie, buty na wszelki wypadek zostawiając na brzegu. Udało się – znalazłem się po drugiej stronie. Porozumiewając się za pomocą czołówek kiwaniem głową na „tak” i „nie” najpierw przetransportowaliśmy plecaki, a później mojego kompana. Zajęło nam to godzinę, ale niewątpliwie cieszyliśmy się z naszego małego sukcesu.\nPo chwili jednak ochłonęliśmy zdając sobie sprawę, że to dopiero połowa naszych zmagań. Za kilkaset metrów czekała nas kolejna przeprawa, tym razem już nie przez rzekę, a zarośnięte szuwarami bajoro. Proces ten sam – ponton, sznurki i wśród akompaniamentu żab przedostaliśmy się na drugi brzeg w ostatnim możliwym momencie przebijając ponton suchą gałęzią.\nPrzedzierając się przez niemiłosiernie gęste krzaki, w końcu dotarliśmy do bagna. Tylko ono oddzielało nas już od strefy. Ponton nie był już dostępny, ale mapa Google mówiła nam, że obok nas znajduje się kilkumetrowej szerokości wzniesienie mające nas przeprowadzić suchą stopą przez mokradła. I faktycznie – internetowy wujek nie kłamał.\nCzując się jak przewodnik z pierwszej lokalizacji w „S.T.A.L.K.E.R.że Czyste Niebo” przeszliśmy przez trzęsawisko, a naszym oczom ukazał się kilkumetrowy nasyp. Wgramoliliśmy się na niego, by tym samym w końcu, po trzech godzinach męczenia się z pontonami i mokradłami móc powiedzieć – jesteśmy w Zonie.


The Mad Hamster's Modelling: Matka Boża Nieustającej Pomocy\nPatronka smutnych i najbardziej potrzebujących.\nOryginalną ikonę namalowano na desce o wymiarach 54 x 41,5 cm. Czas i miejsce powstania - możliwe, że w IX wieku na Krecie, a możliwe, że w XII w klasztorze na górze Atos. Katolicy nazywają ten wizerunek Matką Bożą Nieustającej Pomocy, prawosławni - Matką Bożą Cierpiącą.\nTo ikona typu Hodegetria, czyli Maryja wskazująca na Jezusa jako na Drogę. W odróżnieniu od wielu klasycznych Hodegetrii, które bywają hieratyczne i surowe, ta jest pełna czułości. Ręce małego Jezusa w dłoni Matki, układ obu postaci, sandał spadający ze stopy Dzieciątka: każda ikona jest wyjątkowa, ale ta ma w sobie niezwykłą głębię.\nNa przestrzeni wieków powstało mnóstwo kopii tej ikony. Różnią się one w drobnych detalach: na niektórych Jezus i Maryja mają korony, gdzie indziej aureole wypełniono floraturami, pojawia się też ozdobne, łukowate zwieńczenie obrazu. Ja sięgnęłam po wersję najbliższą sercu Zamawiającego.\nJutro pokażę szkic, a dziś reprodukuję oryginalną ikonę.\nSzkice do ikon robi się zawsze tak samo: wygładzona papierem ściernym deseczka (tutaj lipowa, ale może też być z innego drewna) i na to kilka warstw białego podkładu, również każda warstwa gładzona. Tradycyjna ikona powinna obyć absolutnie gładka, choć z mojego "świeckiego" doświadczenia malarskiego wynika, że zostawienie nierówności i śladów po sękach pozwala czasem uzyskać bardzo ciekawe, dopełniające obraz efekty.\nSam szkic robi się na kartce papieru o rozmiarach dokładnie takich, jak docelowa ikona. Na szkicu rysuje się jedynie podstawowe kontury obrazu, i potem się to kalkuje na deskę. W technice membranowej wykonuje się w tym momencie monochromatyczne (ołówkowe bądź pigmentowe) cieniowanie kształtów; w technice proplasmos nie ma etapu cieniowania, od razu na szkicu nanosi się ciemną (dolną) warstwę koloru bazowego i ją do góry rozjaśnia. Obie metody są równie dobre, można je też łączyć, udoskonalać i mieszać, choć ikonopisowie częściej używają techniki membranowej.\nPierwsze kolory bazowe.\nTa ikona ma co najmniej dwie "klasyczne" redakcje: starszą, pierwotną, nieco bardziej żółtawą i bez koron na głowach - i drugą, późniejszą, gdzie twarze są różowe, a rysy obu postaci w nowoczesny sposób wydelikatnione. Nieco odmienny jest też układ fałd, sposób zginania palców, cieniowanie szat.\nTo normalna sytuacja, jak chodzi o ikony. Dobre ikony są kopiowane, powielane, reinterpretowane przez kolejne pokolenia malarzy. Początkującym ikonopisom wręcz zaleca się, by na początek skopiowali jakąś dobrą ikonę i na niej uczyli się malowania.\nMoja prawdopodobnie będzie czymś pośrodku. Z każdej z wersji redakcyjnych spróbuję wziąć to, co najbardziej odpowiada Zamawiającemu i połączyć to w harmonijną całość.\nZaczynamy "cielistą epopeję" ;).\nTechniki ikonopisarskie pozwalają malarzowi zaczynać od czego mu wygodniej, choć najpierw przeważnie nakłada się złoto na tło. Acz nie jest to sztywną regułą. Niektórzy na pierwszy ogień biorą szaty, inni elementy tła. Ja zawsze zaczynam od twarzy. Twarz jest dla mnie centralnym punktem opowieści, to ona wyraża charakter osoby. Od sposobu namalowania i wykończenia twarzy zależy cała reszta; uważam, że ową resztę należy dopasować do już gotowej twarzy, nie odwrotnie. I nie należy też malować "osobno", od samego początku dobrze jest wszystko poscalać, połączyć, uczynić jednością.\nNa tej ikonie światło wychodzi z Chrystusa, acz jest to bardzo delikatne i nienachalne. Ale warto się przyjrzeć stykowi palców Jego prawej ręki z dłonią Maryi: nawet na tym moim dzisiejszym prawie-szkicu widać, jak rozkładają się rozjaśnienia i cienie. Promieniuje dłoń Jezusa i Jego twarz, co z kolei przekłada się na odpowiednie oświetlenie twarzy Matki.\nMalowanie twarzy zajmie mi kilka dni, więc się nie niecierpliwcie\nCielistości zasadniczo już są, wyjąwszy drobne poprawki, które naniosę później - kostki lewej dłoni Maryi, okolice oczu obu postaci itd. Pomału wchodzą kolejne kolory.\nCiekawie jest obserwować - nawet na przykładzie własnej pracy - jak osobowość malarza przekłada się na wygląd ikony. Człowiek łagodny i cichy będzie malował stłumionymi, jakby lekko wystraszonymi kolorami; ktoś głęboko żyjący wiarą nie zawaha się włożyć w obraz jakiegoś jednego, wyrazistego akcentu, mocno podkreślającego ten czy tamten aspekt duchowości ikony. Kobieta sięgnie po inne kolory niż mężczyzna, i nie jest to ani seksizm, ani prosta fizjologia, że faceci słabiej odróżniają subtelności odcieni. Kobiety często są delikatniejsze i bardziej emocjonalne od mężczyzn, inaczej też przeżywają wiarę. Ktoś taki jak ja, oschły, surowy i zimny, użyje barw mocnych i będzie miał kłopot z wiarygodnym ukazaniem miękkości kobiecych rysów twarzy.\nA aureole, proszę Państwa, maluje się za pomocą napełnionego farbą cyrkla kreślarskiego\nMatka Boża ubrana jest w czerwoną tunikę, niebieski płaszcz podbity zielenią i zielony (lub niebieski) czepiec. Zestawienie o tyle ciekawe, co trudne do wyraźnego zdywersyfikowania, bo zieleń i błękit to kolory sąsiednie, płynnie przechodzące jeden w drugi. Cały strój Maryi cieniowany jest za pomocą barwnych, płaskich plam oraz złotych asystów.\nNa razie wycieniowałam czerwienie oraz zielenie i w nieco bałaganiarski, choć zamierzony, sposób naniosłam 3 odcienie błękitu.\nSzaty postaci na tej ikonie cieniowane są asystami. Asysty to te złote kreseczki, które już widać na głowie Maryi.\nTak w największym skrócie, to złoto na ikonie symbolizuje duchową światłość, Bożą obecność, chwałę przemienienia. Bóg nie tylko stworzył świat, ale także go przenika i przeobraża. Bez tej przemieniającej Bożej obecności stworzenie jest jak niezapalona świeca: niezrealizowaną potencjalnością, szkicem, nie-pełnością.\nZłoto nie jest zatem ozdobą i nie można go na ikonach używać w funkcji wyłącznie dekoracyjnej. Nie jest tłem, jest przestrzenią duchową, w której żyje, porusza się i jest (w tym najgłębszym, teologicznym sensie JEST) wszelkie stworzenie.\nAsysty podkreślają, że materialny świat był i jest przeobrażany przez Boga. Są na tyle abstrakcyjne, by pokazać, że odnoszą się do rzeczywistości duchowej, wyższej. Złote asysty na szatach Jezusa i Maryi mówią o Bogu i boskości obecnej w ich życiu.\nDziś będzie zdjęcie niewyględne, warsztatowe. Ludzik trzyma pędzel i nanosi asysty. I tak kilka godzin.\nPisanie ikony - a w sumie chyba każdy akt twórczy - zasadza się na szukaniu Boga. "Będę szukał oblicza Twego, Panie, nie zakrywaj przede mną swojej twarzy" - to psalm. Człowiek siedzi, dłubie i szuka. I szuka. I lata całe szuka. A potem szuka dalej. I w tym szukaniu umiera.\nGenialnie uchwycił to prof. Tolkien, nazywając człowieka "wtór-stwórcą". Ikona - każde w sumie dzieło rąk ludzkich - to nie tyle wymyślanie, ile opowiadanie, próba ujrzenia rzeczywistosci tak, jak widzi ją Bóg. Oczywiście: zadanie z gatunku niemożliwych do zrealizowania, ale to nie zwalnia o obowiązku szukania. I próbowania.\nInny psalm mówi: słuchaj tego, co mówi Pan Bóg. Okej. Tyle że my ludzie mamy skłonność do rozumienia owego "słuchaj" jako do przyjmowania rozkazów, które trzeba wykonać, bo inaczej nie zdobędziemy informacji czy artefaktu niezbędnego do wykonania zleconej misji. Tymczasem Bóg człowiekowi nie tyle rozkazuje, co opowiada mu fajne historie. Takie, że chce się usiąść i bez notowania posłuchać, choćby potem niewiele się z nich zapamiętało faktów czy dat. Po takim słuchaniu zostaje w człowieku wspomnienie, że było fajnie, było super i chciałoby się jeszcze raz takie coś samo.\nSzaty Matki w zasadzie już są.\nZastanawialiście się kiedyś, czemu Maryja ubierana jest na niebiesko? Jaka jest geneza tej kolorystyki?\nWe wczesnym średniowieczu niebieski barwnik był jednym z najdroższych i najtrudniej dostępnych; robiono go ze startego na proszek lapis-lazuli (mówię o tym najlepszym błękicie, bo były też inne, "zastępcze"). Gdy możny sponsor zlecał namalowanie obrazu, chciał - to normalne i ludzkie - żeby było widać, ile kasy przeznaczył na wizerunek. Więc bywało, że domagał się, aby główna postać obrazu ubrana była cała na niebiesko.\nNajgłówniejszą z postaci w malarstwie religijnym jest Chrystus. I owszem, On też często nosi niebieskie szaty. Kolejną co do ważności będzie właśnie Maryja. Na ikonach przedstawiających Ją z Dzieciątkiem Maryja zawsze jest większa. I szczelniej owinięta w szatę. Na którą wychodzi więcej drogiego błękitu.\nPóźniej dorobiono do tego odpowiednią symbolikę.\nDziś oczywiście można się oburzać i wściekać, że taki "przyziemny" powód zadecydował o rzeczy tak istotnej. Tak samo jak można się złościć, że chrześcijaństwo zaadaptowało pogańskie święta przesilenia zimowego i wiosennej równonocy, wpisując je w obchody Narodzenia Pańskiego i Zmartwychwstania. Ja wolę na to spojrzeć inaczej: to chyba u Izajasza jest powiedziane, że Bóg nie brzydzi się niczym, co uczynił. Że może sięgnąć po wszystko, aby człowieka doprowadzić do zbawienia, nawet po środki tak na pozór nie licujące z Jego godnością, jak cena pigmentu czy pogańskie obrzędy. Że dla Boga wszystko jest równie cenne i ważne, że wszystko równo i tak samo miłuje.\nTo jest w ogóle ikona o ciekawej kolorystyce. Błekit i czerwień u Matki Boskiej to kanon, ale już szaty Jezusa - nie. Tunika nieoczekiwanie zielona, pas owszem czerwony, ale już płaszcz znowu - ni to czerwony, ni brązowy. Raczej ziemisty niż cynobrowy. No i te zielone skrzydła archaniołów, i również zielony czepiec Maryi.\nZieleń to kolor natury i życia, ziemisty brąz oznacza pokorę i człowieczeństwo. Tu warto też zwrócić uwagę na spadający ze stopy Jezusa sandał: jakże ludzka, normalna historia. Bucik dziecku spadł. I wyraz twarzy Dzieciątka: niepokój i lęk, gdy patrzy na okazywane przez archanioła narzędzie męki, czyli krzyż.\nPłaszcz Jezusa zdecydowałam się wycieniować w brązach i ziemistych czerwieniach, z najgłębszymi cieniami w fiolecie. Mniej więcej tak jest na oryginale. Na to złote asysty. I nałożyłam zielony podkład, membranę ze średniego odcienia, na tunikę i anielskie skrzydła.\nTak, zaczyna już być widać kształt tej opowieści. Skoro pojawił się namalowany ciemną czerwienią "kowczeg", to znak, że pomału zbliżamy się do finiszu.\nKażdy gest każdej postaci na ikonie ma swoje znaczenie. Każdy jest symboliczny i ważny. Nie ma, że postaci bez sensu machają łapami albo chowają ręce, bo malarz nie umiał ich sensownie zagospodarować. Nie.\nO symbolice dłoni i palców opowiem kiedy indziej, dziś - zwróćcie uwagę na dwa małe archanioły unoszące się wokół Jezusa i Maryi. Ubrane są w tuniki, a Michał - ten nad prawym ramieniem Maryi - ma też płaszcz. W rękach trzymają narzędzia męki Jezusa: Michał włócznię i hizop z octem, Gabriel prawosławny krzyż.\nCo ciekawe: obaj dzierżą te przedmioty nie gołymi dłońmi, a przez ubranie. Czemu?\nOdpowiedź jest prosta: sacrum nie wolno dotykać gołą ręką. To prastary, głęboko starotestamentalny jeszcze zakaz: czytamy w Biblii, że podczas przenoszenia Arki Przymierza kapłan (a więc osoba w jakimś sensie uprawniona) podparł przechylającą się Arkę ramieniem, by nie upadła. Umarł od razu. Na Boga nie da się patrzeć wprost, nie wolno Go też dotykać.\nNiejako reliktem tamtego zakazu jest do dziś obowiązujący w liturgii przepis, że kapłan przenoszący monstrancję z Najświętszym Sakramentem chwyta ją przez welon, nie gołymi rękami. Przyjrzyjcie się kiedyś całej skomplikowanej sekwencji gestów towarzyszących wystawianiu i potem chowaniu Pana Jezusa na ołtarzu. To jest właśnie to.\nJuż prawie. Zostało namalować podpisy.\nFloratury nie są kanoniczną częścią ikon. W opowieści o świecie przemienionym przez Boże światło nie są zwyczajnie potrzebne. Światło przenika wszystko, dlatego tło jest złote, gładkie. Zaś błędem wręcz teologicznym jest malowanie floratur we wnętrzu aureol, jak również traktowanie asystów jako ozdóbek.\nFloratura na tej ikonie jest wynikiem kompromisu z Zamawiającym, który pamięta z dzieciństwa ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy właśnie z floraturami i z koronami na głowach postaci. Wywalczyłam, że koron nie będzie, więc wypadało ustąpić w kwestii floratur.\nNapisy, jak wiadomo, konstytuują ikonę. Tu mamy cztery: MP-OY przy Maryi, IC-XC przy Jezusie, OPM, czyli Archanioł Michał (nad prawym ramieniem Maryi) i OPF (cyrylickie G, archanioł Gabriel).\nNa sam koniec doszedł werniks, który z jednej strony scala kolory, z drugiej je trochę "podkręca", z trzeciej dodatkowo jeszcze podczyszcza.\nIkona już dotarła do właściciela.


Ukraina: Parlament za dymisją prokuratora generalnego - rynki zagraniczne\nUkraina: Parlament za dymisją prokuratora generalnego\nDodano: 05-03-2020 22:37\nParlament Ukrainy opowiedział się w czwartek za wotum nieufności wobec prokuratora generalnego Rusłana Riaboszapki, co skutkuje jego dymisją. To kolejna zmiana w ukraińskich władzach w tym tygodniu - dzień wcześniej doszło do zmiany premiera i członków rządu.\nRiaboszapka zaznaczył, że przeprowadzana reforma prokuratury "już przeszła do historii". Według niego przyczyną usunięcia go ze stanowiska jest to, że prokuratura działa efektywnie i zgodnie z prawem. "Nie zostałem niczyim sługą. Byłem i pozostaję niezależny" - zwrócił się do deputowanych Riaboszapka podczas swojego czwartkowego wystąpienia w Radzie Najwyższej, następnie opuścił salę posiedzeń.\nRiaboszapka jest dobrym specjalistą, ale nie "pokazał wyników" - powiedział w czwartek prezydent Wołodymyr Zełenski. "Nie ma wyniku - nie powinien zajmować miejsca" - dodał.\nInicjatorami wniosku o wotum nieufności było ponad 100 deputowanych, w tym z rządzącej partii Sługa Narodu i Opozycyjnej Platformy - Za Życie. Byli wśród nich politycy którzy - jak twierdzą niektóre media - są powiązani z oligarchą Ihorem Kołomojskim.\nRiaboszapce zarzucono m.in. "nieprowadzenie dochodzeń lub hamowanie dochodzeń w najgłośniejszych sprawach kryminalnych" - wynika z uchwały w sprawie wotum nieufności.\nRiaboszapka, ekspert ds. walki z korupcją, sprawował urząd prokuratora generalnego od końca sierpnia ubiegłego roku. W przeszłości był m.in. wiceministrem sprawiedliwości oraz pracował w organizacji Transparency International. W prezydenckiej kampanii wyborczej był doradcą Zełenskiego.\nMedia spekulują, że następcą Riaboszapki może zostać deputowany ze Sługi Narodu Serhij Ionuszas. Zasiada on w Radzie Najwyższej od 2019 r. Wcześniej kierował kancelarią prawną, obsługującą Studio Kwartał 95, wytwórnię programów kabaretowych, założoną m.in. przez Zełenskiego - informuje RBK-Ukraina.\nDo artykułu: Ukraina: Parlament za dymisją prokuratora generalnego


Zachowanie lisa, który w bajce Ezopa zrezygnował z nieosiągalnych winogron, „ponieważ były kwaśne”, ilustruje mechanizm obronny zwany racjonalizacją. Lis uniknął konieczności przyznania przed sobą samym, że nie jest w stanie dosięgnąć winogron, twierdząc, że w rzeczywistości wcale ich nie pragnie. W dalszych rozważaniach zapoznamy się z szeregiem innych mechanizmów, takich jak projekcja, przy której niesłusznie przypisujemy innym niepożądane cechy, które sami posiadamy, czy wyparcie (represja), pozwalające wygodnie zapomnieć to, co mogłoby sprawiać nam kłopot. Ponieważ prawie wszystkie te mechanizmy zniekształcają rzeczywistość w ten czy inny sposób, należy się zastanowić, jakim celom one służą.\nCele mechanizmów obronnych możemy określić zarówno w sposób pozytywny, jak i negatywny. Cel pozytywny to utrzymanie lub podniesienie szacunku dla siebie samego, cel negatywny to ucieczka lub obrona przed lękiem. Cel polegający na tym, by patrzeć na siebie jako na kogoś godnego pochwały i podziwu, każe nam w miarę możliwości stale podnosić nasz szacunek dla siebie, po części przez wypieranie się każdego wspomnienia, popędu czy czynu, który można by interpretować jako pomniejszający nas czy poniżający, a z drugiej strony, przez zapisywanie na swoje dobro wszystkiego, co w naszym zachowaniu wydaje się piękne i szlachetne. Ściśle z tym wiąże się cel polegający na zmniejszeniu lęku, który w znacznej mierze dotyczy\nPo raz pierwszy uwagę psychologów na mechanizmy obronne zwrócił Freud i inni psychoanalitycy (przyp. aut.). zabezpieczenia naszej pozycji. W każdym razie stan lęku jest nieprzyjemny, a my staramy się unikać takich stanów i łagodzić je, gdy powstają.


Prasa – informacje wiadomości prasowe nowości ciekawostki. | WP\n27 marca 2018 No Comments prasa24h\nGdy pożyczki chwilówki zaczęły wchodzić na polski rynek usług finansowych, większość z nas bardzo nieufnie podchodziła do tego tematu. Pogłoski o odsetkach rzekomo przekraczających kwotę pobranej pożyczki skutecznie odstraszały potencjalnych klientów. Taka sytuacja nie trwała jednak długo i już od kilkunastu lat widzimy w Polsce ogromne zainteresowanie chwilówkami.\n9 marca 2018 No Comments prasa24h\nTwój pracodawca urządza imprezę integracyjną dla wszystkich pracowników firmy? Nie wiesz, w co się ubrać, jaki zrobić makijaż i jakie poruszać tematy podczas spotkania? Podpowiadamy.\nChoć tegoroczna oscarowa gala, ze względu na Igrzyska Zimowe w Korei odbędzie się dopiero 4 marca, to lada dzień ogłoszona zostanie lista nominowanych filmów i kreacji aktorskich. Większość typowanych produkcji pojawi się w polskich kinach dopiero w połowie lutego i marcu. Oczekiwanie na najważniejsze premiery sezonu można sobie umilić oglądając\n19 grudnia 2017 No Comments prasa24h\nNieruchomości komercyjne na sprzedaż w Szczecinie to bogaty i ciekawy rynek najróżniejszych budynków o różnym przeznaczeniu i zakresie cenowym. W mieście dominuje popyt na powierzchnie magazynowe, co doskonale widać na przykładzie kolejnych firm wykupujących miejsca pod dalszą działalność logistyczną, jak np. Amazon. Jak wykorzystać ten potencjał?\n28 listopada 2017 No Comments prasa24h\nMonitoring kanalizacji przeprowadzany jest przy użyciu specjalistycznych kamer, umożliwiających przeprowadzenie inspekcji instalacji kanalizacyjnej. Jest to jedna z bardziej skutecznych i precyzyjnych metod umożliwiających rzetelną ocenę stanu technicznego systemu kanalizacji.\nCięcie aluminium przy pomocy wody – gwarancja sukcesu czy ryzyko?\nAluminium jest materiałem powszechnie stosowanym w różnych gałęziach przemysłu. Ze względu na swoje właściwości mechaniczne aluminium jest niezwykle cenione przez inżynierów czy architektów. Istnieje wiele technik pozwalających na jego cięcie oraz obróbkę. Jedną z najskuteczniejszych metod jest oczywiście cięcie wodą.\nSztuka od zawsze towarzyszyła ludziom. Powstawała przez wieki opowiadając prawdę o człowieku i jego otoczeniu. Dotyczyła: emocji, odczuć, przekonań, przemian politycznych i postępu cywilizacji.\nTelemedycyna to zjawisko bardzo popularne na świecie, szczególnie w USA. W Polsce dopiero rozwija swoje skrzydła, jednak znajduje coraz więcej zastosowań. Na czym polega telemedycyna i jak można ją wykorzystywać do sprawnej diagnostyki i opieki nad pacjentami?


Kiedy i dlaczego uchwalono konstytucję marcową - Edukacja w ŚwiatKobiety.pl\nKiedy i dlaczego uchwalono konstytucję marcową\nKonstytucja marcowa została uchwalona przez Sejm w dniu 17 marca 1921 r.\nKonstytucja marcowa - geneza\nUchwalenie konstytucji było podstawowym zadaniem Sejmu Ustawodawczego. Komisja Konstytucyjna, mając na uwadze propozycje zgłoszone przez rząd i partie polityczne, w czerwcu 1920 r. przedłożyła projekt konstytucji Sejmowi. Opierał się on na modelu ustrojowym Republiki Francuskiej z 1875 r. Po długich dyskusjach, 17 marca 1921 r. konstytucja marcowa została uchwalona.\nKonstytucja marcowa - zasady ustroju politycznego\nKonstytucja marcowa głosiła: zasadę ciągłości państwa polskiego, republikańską formę ustroju politycznego, zasadę zwierzchnictwa narodu, zasadę demokracji reprezentacyjnej, (sejm i senat przedstawicielami narodu), zasadę trójpodziału władz, system rządów parlamentarnych (rząd działa tak długo, jak długo obdarzany jest zaufaniem), zasadę państwa liberalnego, zasadę jednolitości państwa.\nSejm i senat w konstytucji marcowej\nSejm i senat stanowiły władzę ustawodawczą w II Rzeczypospolitej. Czynne prawo wyborcze zostało oparte na 5-przymiotnikowym głosowaniu (powszechne, równe, tajne, bezpośrednie, proporcjonalne), przysługiwało każdemu, kto ukończy 21 lat (wybory do sejmu) i 30 lat (wybory do senatu), wyłączając wojskowych w służbie czynnej oraz osoby, którym ograniczono lub pozbawiono praw publicznych. Bierne prawo wyborcze przysługiwało każdemu, kto ukończył 25 lat (sejm) bądź 40 lat (senat).\nKadencja obu izb trwała 5 lat, sejm składał się z 444 posłów, zaś senat z 111 senatorów.\nSejm i senat stanowiły prawa publiczne i prywatne, kontrolowały rząd i prezydenta, wybierały wspólnie (jako Zgromadzenie Narodowe) prezydenta.\nRola prezydenta w konstytucji marcowej\nPrezydent stał na czele władzy wykonawczej, reprezentował państwo na arenie międzynarodowej, mianował i odwoływał rząd, a ministrów na wniosek prezesa Rady Ministrów, sprawował zwierzchnictwo nad siłami zbrojnymi. W zakresie władzy ustawodawczej zwoływał, zamykał i odraczał posiedzenia sejmu i senatu. Miał prawo do rozwiązania sejmu przy poparciu 3/5 członków senatu, podpisywał ustawy i zarządzał ich publikacje w Dzienniku Urzędowym.\nKadencja prezydenta trwała 7 lat.\nNa czele Rady Ministrów stał jej prezes. Ministrowie byli powoływani i odwoływani przez prezydenta. Rada Ministrów decydowała o kierunkach polityki wewnętrznej i zewnętrznej kraju.\nKonstytucja marcowa a prawa i obowiązki obywatelskie\nPrawa polityczne obywateli obejmowały czynne i bierne prawo wyborcze do sejmu i senatu oraz organizacji samorządowych, a także możliwość sprawowania urzędów.\nPrawa obywatelskie, jakie zostały zagwarantowane w konstytucji marcowej to: równość wobec prawa, prawo do ochrony życia, wolności i mienia, prawo do występowania na drodze sądowej, prawo od wynagrodzenia szkód, jakie zostały wyrządzone przez organy administracji działające niezgodnie z prawem.\nKonstytucja marcowa nadawała liczne prawa społeczne: prawo do ochrony pracy, prawo do ubezpieczenia społecznego w przypadku utraty pracy lub zdrowia, prawo do ochrony macierzyństwa, prawo do bezpłatnej nauki w szkołach.\nPrawa wolnościowe związane były ze swobodą wypowiedzi i poglądów, nietykalnością osób i mienia, swoboda poruszania się i zamieszkania. Prawa te nie miały charakteru bezwzględnego, co oznacza, że mogły być one ograniczone przez konstytucję i ustawy.\nDo obowiązków obywatelskich należało przestrzeganie prawa, wierność dla rzeczypospolitej, obowiązek służby wojskowej, wywiązywanie się z ciężarów i świadczeń publicznych, obowiązek szkolny w zakresie szkoły podstawowej.\nKonstytucja Nihil novi -...\nKonstytucja Nihil novi została uchwalona na sejmie w Radomiu w 1505 r. Jej przyjęcie uznawane jest za początek okresu demokracji szlacheckiej w Polsce. więcej\nMatura 2010: Rozwiązania z WOS-u - poziom rozszerzony\nBilbo Baggins - charakterystyka\nNews Kiedy i dlaczego uchwalono konstytucję marcową w kategorii Historia Polski w serwisie Edukacja w ŚwiatKobiety.pl


inowroclaw.info.pl - mobilni do bólu - Miliony na drogi\n5.10.2017, 19:35 (aktualizacja 05.10.2017 20:24)\nMieszkańcy osiedla Stare Miasto z radością czytali relacje z ubiegłorocznej konferencji prasowej, zorganizowanej w holu Teatru Miejskiego na Placu Klasztornym. Media informowały o nowych nawierzchniach, których doczekają się ulice: Młyńska, Stare Miasto, Poprzeczna, Przypadek i Plebanka.\n"Nam przypadło do zagospodarowania nieco ponad 11 milionów złotych" - podkreślał Prezydent Inowrocławia dodając jednocześnie, że "pieniądze te mają trafić na rewitalizację ulic na Starym mieście i w Mątwach".\nW dziennikarskich relacjach pojawiły się również inne wypowiedzi Pana Prezydenta. "Mieszkańcy od lat oczekują na polepszenie stanu tych ulic. Zawsze uspokajałem ich. Zachęcałem, aby uzbroili się w cierpliwość. Zapewniałem, że będziemy czynić wszystko, co możliwe, aby pozyskać środki na ten cel z Unii Europejskiej". (...) "No i teraz te obietnice spełniamy". (...) "Powstaje pewne ryzyko, że te ulice będą bardziej nowoczesne od tych, które wyremontowaliśmy kilka lat temu. Jeśli ktoś musi dłużej czekać na polepszenie warunków swojego życia, to ma prawo do tego, by w jego otoczeniu wprowadzono bardziej nowoczesne rozwiązania niż u sąsiadów" - tłumaczył Prezydent Miasta.\nMieszkańcy osiedla dowiedzieli się z mediów, że inwestycje nie będą wiązały się tylko z budową nowych nawierzchni. Kanalizacja zbiorcza będzie rozdzielona na sanitarną i deszczową, a oświetlenie zostanie wymienione na oszczędne i ledowe.\n"Rzeka pieniędzy z Unii Europejskiej powoli zamienia się w Polsce w wąski strumyk, a za kilka lat zupełnie wyschnie. Tym bardziej więc cieszy sukces negocjacyjny inowrocławskich urzędników, którzy właśnie finalizują wielomiesięczne rozmowy z Urzędem Marszałkowskim na temat potężnego zastrzyku pieniędzy dla miasta" - mówiła na konferencji prasowej Pani Rzecznik inowrocławskiego ratusza.\nW związku z tym niektórzy mieszkańcy osiedla Stare Miasto z dużym niepokojem przeczytali prezydencki list z maja br. "W związku z otrzymaną informacją o braku możliwości zdobycia środków zewnętrznych podjąłem decyzję o remoncie instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej oraz nawierzchni ulicy Młyńskiej za pieniądze z budżetu Miasta i Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji" - napisał Prezydent Inowrocławia. W tym roku zaplanowano prace tylko na odcinku od ul. Marcinkowskiego do ul. Orłowskiej.\nMając w pamięci ubiegłoroczne wieści z ratusza 1 czerwca skierowałem do Pana Prezydenta następujące zapytania:\n1. Czy starania władz samorządowych naszego miasta o zdobycie środków unijnych na program rewitalizacji Śródmieścia i Mątew zakończyły się niepowodzeniem?\n2. Czy przebudowa ulic: Młyńskiej, Stare Miasto, Poprzecznej, Przypadek i Plebanka będzie realizowana ze środków własnych Miasta Inowrocławia z rozłożeniem na kolejne lata?\n20 czerwca br. otrzymałem odpowiedź od II Zastępcy Prezydenta Miasta. Poinformowano mnie, że "program rewitalizacji Śródmieścia i Mątew jest aktualnie w trakcie opracowywania", a w sprawie przebudowy ww. ulic "staramy się o środki z Programu Ochrony Infrastruktury i Środowiska. Rozstrzygnięcie konkursu odbędzie się w lipcu br. Wówczas ukaże się lista rankingowa, a we wrześniu br. pojawi się ostateczna lista projektów".\nZ końcem września zapytałem o efekty tych starań.\nZ Wydziału Inwestycji, Rozwoju Gospodarczego i Funduszy Europejskich nadeszła odpowiedź, z której wynika, że przebudowa osiedlowych ulic na Starym Mieście nie będzie realizowana w ramach programu rewitalizacji, a Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska ocenił negatywnie inowrocławski wniosek, jako niespełniający kryteriów. Termin rozpatrzenia protestu, który złożyło Miasto Inowrocław, mija 6 października br. Przekazano mi również informację o zakresie robót realizowanych aktualnie na ulicy Młyńskiej. Ani słowa o nowych chodnikach czy energooszczędnym oświetleniu ulicy!\nPo lekturze urzędowej korespondencji ponownie przeczytałem relacje z ubiegłorocznej konferencji prasowej o "spełnionych obietnicach" i "milionach na drogi"...\nSławomir Szeliga 6.10.2017, 21:38\nWniosek o dofinansowanie projektu pn. "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w Inowrocławiu" został złożony w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko /Priorytet II Ochrona Środowiska, w tym adaptacja do zmian klimatu, Działanie 2.3 Gospodarka wodno-ściekowa w aglomeracjach/. Z pewnością wystąpię o udzielenie informacji w sprawie złożonego protestu i wyniku postępowania odwoławczego. Na stronie internetowej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zamieszczono listę rankingową - stan na 11.09.2017r.\nMyszkin 6.10.2017, 16:08\nWarto byłoby dopytać jakich kryteriów wniosek nie spełnił. Czy wniosek był źle przygotowany, czy też Miasto wiedziało, że projekt się nie kwalifikuje, a złozono go pro forma. Warto poprosić Urząd o udostępnienie karty oceny formalnej i merytorycznej tego wniosku o dofinansowanie.\nNa osiedlu Solno przy oczku wodnym powstaje siłownia plenerowa. Zamontowano już urządzenia do ćwiczeń na świeżym powietrzu. Dodatkową atrakcję stanowi stolik do gry w szachy.…


Zasady Korzystanian ze Świadczeń\nPrawo do ochrony zdrowia oraz prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych to podstawowe prawa zagwarantowane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.\nOdpowiedzialność za zapewnienie obywatelom równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej\nfinansowanej ze środków publicznych spada na władze publiczne.\nWarunki i zakres udzielenia wspomnianych świadczeń oraz zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia dostępu do nich określa :\nUstawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz 1027 z późn. zm.)\nOznacza to, że każdy ubezpieczony ( świadczeniobiorca ) , bez względu na to, jak wysoka jest składka, którą płaci, otrzymuje takie same świadczenia opieki zdrowotnej.\n„Świadczeniobiorcy mają, na zasadach określonych w ustawie, prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności\ni jej ograniczanie” (art. 15. ust. 1. Ustawy).\nNiefinansowane przez NFZ są świadczenia, które nie znajdują się w wykazach świadczeń gwarantowanych określonych w rozporządzeniach ministra zdrowia ( informacje na ten temat znajdują się na stronie MZ www.mz.gov.pl - koszyk świadczeń zdrowotnych ).\nZ poniesieniem kosztów przez pacjenta może wiązać się także wykupienie zleconych przez lekarza\nleków, środków pomocniczych czy też przedmiotów ortopedycznych.\nDopłacić trzeba również do zakwaterowania i wyżywienia w sanatorium oraz zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Pacjent może też zostać obciążony kosztami niektórych usług transportu sanitarnego.\n· orzeczenia o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych;\n· orzeczenia i zaświadczenia lekarskiego wydawanego na życzenie świadczeniobiorcy, jeżeli nie jest związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy, kontynuowaniem nauki,\nnauczycieli i studentów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym wypoczynku;\n· orzeczenia i zaświadczenia lekarskiego wydawanego na życzenie świadczeniobiorcy, jeżeli nie jest wydawane w celach pomocy społecznej, orzecznictwa o niepełnosprawności, uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku z tytułu urodzenia dziecka lub jednorazowej\nzapomogi z tytułu urodzenia dziecka.\nKoszty badania, wydania orzeczenia lub zaświadczenia, związanego z orzekaniem o niezdolności do pracy w celach rentowych lub ustaleniem uprawnień w ramach ubezpieczeń społecznych są finansowane przez podmiot, na którego zlecenie zostaje przeprowadzone badanie,wydane orzeczenie lub zaświadczenie.\n1. wszystkie osoby objęte powszechnym, obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym w Narodowym Funduszu Zdrowia;\n- dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione, wnuki, dzieci obce, dla których ustanowiono opiekę lub dzieci obce w ramach rodziny zastępczej – do ukończenia przez nie 18. roku życia.\nJeśli dziecko kontynuuje naukę po ukończeniu 18 lat, może być zgłoszone do ubezpieczenia jako członek rodziny, nie dłużej jednak niż do ukończenia 26. roku życia. Po tym czasie, o ile nie\njest ubezpieczone z żadnego innego tytułu, powinno powiadomić szkołę lub uczelnię, która będzie zobowiązana zgłosić je do ubezpieczenia w NFZ. Dzieci posiadające orzeczenie o znacznym stopniu\nniepełnosprawności lub inne traktowane na równi mogą być zgłaszane do ubezpieczenia bez ograniczenia wieku.\n4. które spełniają kryterium dochodowe do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej i otrzymały decyzję np. wójta, burmistrza, (Kryteria dochodowe do otrzymywania świadczeń pomocy społecznej\nobowiązujące w 2012 r. ; osoby samotnie gospodarujące – dochód do 477 zł; - osoby w rodzinie – dochód na osobę do 351 zł.)\n5. dzieci i młodzież – do ukończenia 18. roku życia,\n6 kobiety w okresie ciąży i połogu – do 42. dnia po porodzie;\n7 osoby bezrobotne zarejestrowane w urzędzie pracy – podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego niezależnie od tego, czy posiadają status członka rodziny;\n8 osoby uprawnione do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji\n9 które były narażone na zakażenie poprzez kontakt z osobami zakażonymi lub materiałem zakaźnym – w zakresie badań w kierunku błonicy, cholery, czerwonki, duru brzusznego, durów rzekomych A, B\n10 uzależnione od alkoholu – w zakresie leczenia odwykowego;\n11 uzależnione od narkotyków;\n12 z zaburzeniami psychicznymi – w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej;\n13 pozbawione wolności;\n14 cudzoziemcy umieszczeni w strzeżonym ośrodku lub przebywający w areszcie w celu wydalenia;\n15 posiadacze Karty Polaka, w zakresie korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej w stanach nagłych, chyba że umowa międzynarodowa, w której RP jest stroną, przewiduje zasady bardziej korzystne.\nCzasowa zmiana miejsca pobytu nie pociąga za sobą konieczności jednoczesnej zmiany oddziału Funduszu. Jeżeli jednak osoba zmieniająca miejsce zamieszkania na stałe, powinna powiadomić o tym płatnika składki, który dokona stosownej zmiany.\n» dla rolników i ich domowników – KRUS,\n» dla pracowników – pracodawca,\n» dla bezrobotnych – urząd pracy,\n» dla emerytów i rencistów – najczęściej ZUS lub KRUS,\n» dla uczniów i studentów, którzy:\n- nie są nie są zgłoszeni jako członkowie rodziny lub,\n- nie podlegają ubezpieczeniu z innego tytułu i ukończyli 26 lat,\nszkoła lub uczelnia wyższa.\n» prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą,\n» ubezpieczyły się dobrowolnie,\n» są uprawnione do świadczeń alimentacyjnych na podstawie ugody\nsądowej lub prawomocnego orzeczenia sądu,\nDane dotyczące zgłoszeń oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne instytucje ZUS i KRUS przekazują do Narodowego Funduszu Zdrowia.\nPotwierdzenie prawa do świadczeń i ważność dokumentu\nOsoba, która zamierza skorzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej u świadczeniodawców, którzy mają podpisaną umowę z NFZ, ma obowiązek przedstawić potwierdzenie prawa do ich uzyskania.\nObowiązek ten nie dotyczy dzieci do 6. miesiąca życia, które nie zostały zgłoszone do ubezpieczenia zdrowotnego.\n- druk zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz aktualnie potwierdzony raport miesięczny ZUS RMUA wydawany przez pracodawcę (nie dotyczy osób na urlopie bezpłatnym powyżej 30 dni);\n- aktualne zaświadczenie z zakładu pracy lub podstemplowana legitymacja ubezpieczeniowa (od 1 stycznia 2010 roku ZUS nie wydaje już legitymacji ubezpieczeniowych.\n- druk zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego oraz aktualny dowód wpłaty składki na bezpieczenie zdrowotne;\n- dokument określający zobowiązanie z tytułu składek wystawiony przez KRUS na rolnika lub domownika podlegającego obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu rolników, na którym ta osoba została wskazana;\n» podstemplowana przez KRUS legitymacja;\n» decyzja o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników\n» dowód wpłaty składki w przypadku prowadzenia działów specjalnych\n- dowód opłacenia składki zdrowotnej przez osobę, która zgłosiła członków rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego wraz z kserokopią zgłoszenia (druki: ZUS RMUA + druk ZUS ZCNA jeżeli zgłoszenie\nnastąpiło po 1 lipca 2008 r. (ZUS ZCZA jeżeli zgłoszenie nastąpiło przed dniem 1 lipca 2008 r.);\n- aktualne zaświadczenie wydane przez pracodawcę;\n- zaświadczenie z KRUS o ubezpieczeniu członków rodziny;\n- legitymacja rodzinna z wpisanymi danymi członków rodziny wraz z aktualną datą i pieczątką zakładu pracy lub ZUS;\n- legitymacja emeryta/rencisty z wpisanymi członkami rodziny podlegającymi ubezpieczeniu, potwierdzająca dokonanie zgłoszenia w dniu 1 stycznia 1999 r. lub później, wraz z aktualnym odcinkiem wypłaty świadczenia – dotyczy tylko KRUS;\n-w przypadku dzieci uczących się – pomiędzy 18. a 26. rokiem życia – dodatkowo należy przedstawić dokument potwierdzający fakt kontynuacji nauki – np. legitymację szkolną/studencką lub dokument\npotwierdzający znaczny stopień niepełnosprawności;\nDzieci i młodzież do ukończenia 18. roku życia, posiadające obywatelstwo polskie (potwierdzone np. dowodami osobistymi obojga rodziców), mają zagwarantowane prawo do świadczeń !\nNie są odsyłane z powodu braku dowodu ubezpieczenia, nawet jeżeli ubezpieczony rodzic nie dokonał zgłoszenia dziecka do ubezpieczenia – mimo ustawowego obowiązku.\n-decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby;\n· dla osoby ubezpieczonej w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu\n- poświadczenie wydane przez NFZ – w przypadku zamieszkiwania na terenie RP;\n- karta EKUZ (lub certyfikat ją zastępujący) wydana przez inny niż Polska kraj członkowski UE lub EFTA – w przypadku pobytu na terenie RP;\n· dla osoby przebywającej na zasiłku chorobowym lub wypadkowym po wygaśnięciu ubezpieczenia zdrowotnego\n- zaświadczenia z ZUS informujące o wypłacie zasiłku. Takie osoby mają prawo do świadczeń do ostatniego dnia zwolnienia;\n» datę urodzenia,\n» nazwę instytucji, która zgłosiła pacjenta do ubezpieczenia,\n» nazwę oddziału NFZ, do którego pacjent został zgłoszony.


Tefal IXEO - Nowe oblicze prasowania | VideoTesty.pl\nWyrzuć stare żelazko, pora na all-in-one\nPrzemyślany design i wygoda używania\nPrzede wszystkim Tefal IXEO to narzędzie dla nowoczesnego użytkownika. Zmęczonego rozkładaniem i składaniem tradycyjnych desek do prasowania, szczególnie gdy musi za chwilę wyjść z domu, wyglądając nienagannie. Łącząc w sobie zalety trzech różnych urządzeń, IXEO nie zajmuje dużo miejsca i wygląda elegancko. Jego czarno-miedziana stylistyka dopełni wygląd każdego mieszkania. Przyszedł czas na wypowiedzenie wojny poupychanym po kątach staromodnym deskom do prasowania.\nTefal IXEO może zastąpić kilka typowych urządzeń, zajmujących sporo miejsca w naszych szafkach. Wszystko dzięki temu, że jest zbudowany z myślą o wielu możliwościach zamkniętych w jednym, kompaktowym zestawie.\nPrzede wszystkim zastąpi odwieczny i trudny w obyciu duet - żelazko i deskę. Urządzenie wyposażone jest w zintegrowaną deskę Smart Board, o zwiększonej ergonomii. Pozwoli ona prasować w trzech różnych położeniach - pionowo, poziomo i pod kątem 30 stopni. To spora nowość i niezwykła wygoda. Prasujesz, jak lubisz. Wyposażona jest także w haczyk, na którym zawiesimy koszulę lub sukienkę. Zarówno do prasowania, jak i po nim, aby przygotować sobie kreację na wieczór lub wyjście do pracy.\nWielkość deski do prasowania zaskakuje. Myślicie, że deska jest zbyt mała? Okazuje się, że idealnie pasuje do wymiarów standardowej koszuli. Znacznie ułatwia to prasowanie tej części garderoby.\nDruga, równie ważna i innowacyjna część IXEO, to głowica prasująca. Jest niewielka - zarówno pod względem rozmiarów, jak i wagi. Waży dwa razy mniej niż tradycyjne żelazko parowe i będzie gotowa do działania w 45 sekund.\nMożna dzięki niej dotrzeć w najciaśniejsze zakamarki ubrań, upewniając się, że wszystko jest gładkie i schludne. Poza tym głowica pozbawiona jest regulacji temperatury dlatego, by ułatwić prasowanie. Zastosowany system Smart Protect jest skuteczny i zapewni bezpieczne prasowanie każdego typu materiału.\nTo urządzenie pozbawi ubrania, tapicerkę mebli lub materac łóżka przykrych zapachów i bakterii. Para z Tefal IXEO zabija 99,9% niechcianych żyjątek żerujących na tych tkaninach. Montowany w podstawie litrowy zbiornik na wodę sprawi, że w każdej chwili można będzie zastosować IXEO w dowolnym miejscu w mieszkaniu, niekoniecznie do prasowania ubrań.\nPoza stałym wytwarzaniem pary istnieje również możliwość zastosowania silnego wyrzutu pary o ciśnieniu 5 barów w technologii Turbo Steam. Z IXEO poradzimy sobie nawet z najgorszymi zagnieceniami.\nGdybym miał wskazać najciekawszą cechę urządzenia, byłaby nią jego mobilność. Pomimo tego, że całość urządzenia zajmuje nieco miejsca, można je przemieścić w dowolne miejsce w domu. Wszystko za sprawą stelaża wyposażonego w kółka. Co ważniejsze, podstawę IXEO w każdej chwili można wypiąć.\nNie ma dzięki temu problemu na przykład z odświeżaniem tapicerek i zasłon. Pomogą w tym także dodawane w zestawie akcesoria. Nakładka wspomagająca prasowanie grubych tkanin, a także szczotka, którą pozbędziemy się sierści z kanapy.\nTo urządzenie do prasowania przyda się każdemu. Można w nim wyregulować wysokość do komfortowych poziomów. Dzięki temu zarówno ci niżsi, jak i ci wyżsi domownicy będą w stanie wyprasować ulubione ubrania.\nZbiornik na wodę, umieszczony w urządzeniu, ma naprawdę dużą pojemność. Litr wody posłuży do wielu cykli prasowania. Nie należy się przy tym martwić kamieniem. IXEO wyposażony jest w system ostrzegania i filtr chroniący urządzenie przed niszczącym działaniem kamienia.\nTefal IXEO można już dostać w sklepach. Sprzęt tego rodzaju prędzej czy później zastąpi tradycyjne żelazka z uwagi na wygodę użytkowania. Paradoksalnie kompaktowy design i minimalistyczne podejście producenta sprawi, że sprzęt ładnie ozdobi wnętrze twojego domu.\nJeżeli interesuje cię wprowadzanie nowoczesnych technologii pod strzechy i chcesz urządzenia ułatwiającego codzienne obowiązki - IXEO jest dla ciebie. Tefal zaproponował innowacyjny sposób na ułatwienie życia. Zwłaszcza gdy nie masz czasu na ciężkogabarytowe i zwyczajnie brzydkie sprzęty. Warto rozważyć wprowadzenie tego urządzenia do swojego domu.


Okropny świąd skóry:((( - Strona 2 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: mysza » 09 wrz 2006, 00:24\nmagdalene pisze: przez mój dom już przewinęło się tyle leków, że szok...\nJa, jeśli chodzi o panią Ł. zaufałam słoneczku i kąpielom w soli z Morza Martwego + ostatnio specjalnym naświetlaniom z promieni UV-A (tzw. PUVA), za namową i pod opieką lekarza dermatologa (a także lekarza prowadzącego - gastroenterologa). Efekty są niezłe, łapki i korpusik już czyste, zostały tylko nogi i najgorsze - stopy. Ale nadzieja jest W pon. lub wt. idę na konsultacje do derm. 3majcie kciuki.\nmagdalene pisze: no to gratuluję !! POWODZENIA!!\nDziękuje Wszyscy bardzo się cieszą, zwłaszcza, że był to mój wymarzony kierunek.\nPost autor: IWA » 09 wrz 2006, 13:22\nmagdalene pisze: ale to chyba nie to forum, by o tym pisać\nA dlaczego nie, jeżeli możemy pisać o innych chorobach, które nam towarzyszą\nBardzo serdecznie witam!\nBardzo cieszę się, że jesteś już studenką. Gratulacje\nCzytałam o Maćku. U mojego taty, który ma 75 lat dopiero parę dni temu wykryto chorobę jelit. Jak trochę dojdzie do sił po szpitalu weżmiemy się za nie. Może dzięki naszym przykrym doświadczeniom im będzie łatwiej. Całe nasze życie oni o nas się troszczyli, teraz możemy im pomóc.\nBardzo dziękuję za namiary na forum łuszczyków / nie lubie tego słowa, bardziej niż łuszczycy/. Prochów mam powyżej dziurek w nosie, dlatego bardzo zainteresowała mnie serwatka. Tylko nie wiem jak to się ma do mojej bezmlecznej diety. Może coś wiesz na ten temat.\nPozdrawiam Ciebie i całą Twiją rodzinkę\nPost autor: mysza » 09 wrz 2006, 13:45\nRacja, racja. W sumie przydałoby się założyć oddzielny temat dla osób, które chorują zarówno na jelitka, jak i łuszczycę... Podejrzewam, że parę osób się znajdzie, a w ten sposób będzie nam łatwiej podzielić się doświadczeniami. Jak sądzicie? Dobry pomysł?\nDziękuję za gratulacje - rodzice dumni i bladzi, choć niektórzy nie tylko z powodu mojego dostania się na studia Tatuś-Maciuś w szpitalu, w pon. kolonko i gastroskopia, zobaczymy co z tego wyjdzie. Mama mówi że Tata ma 80% objawów CU, 60% CD, więc może dowiemy się czegoś pewniejszego.\nMam niejasne wrażenie, że ponieważ Tata "zafundował" mi Ł. (postaram się omijać to słowo ), teraz w ramach wyrzutów sumienia sobie sprawił chore jelitka... Oczywiście żartuję, ale nigdy nic nie wiadomo - poczucie winy to też forma stresu, a jak wiemy ten często powoduje zaostrzenia (zarówno w Ł. jak i jelitkach).\nNie powiem, że myśl o Tacie chorym na któreś z NZJ troszkę mnie bawi, ale jest to humor czarny i cokolwiek sarkastyczny\nJeśli chodzi o Ł. i forum, służę uprzejmą pomocą. Co do serwatki - przy diecie bezmlecznej, rzeczywiście może być niewskazana, ale ponieważ pierwszy raz słyszę o czymś takim, wybadam sytuację na forum i zapytam się Mam(ci). Naprawdę polecam słoneczko (nawet wizyty w zwykłym solarium pomagają), kąpiele w soli z Morza Martwego (w razie czego mam link do strony skąd ową sól rodzice zamawiają) a także konsultacje u dermatologa z pytaniem czy mógłby przepisać naświetlania PUVA - naprawdę, działają cuda!\nJa właśnie wróciłam z 6 naświetlania, za parę dni idę na konsultację, by ustalić czy potrzebuję następnej serii "światełka"\nPost autor: ewuunia » 09 wrz 2006, 13:52\nCześć czy od Colitanu można mieć wysypkę - pozdrawiam waszystkich ewuunia\nPost autor: IWA » 09 wrz 2006, 14:22\nAneczko, łuszczycę stwierdzono u mnie ponad dwadzieścia lat temu. Po prawie dwóch miesiącach w szpitalu stwierdzono, że właściwie pomaga mi tylko słońce. Mam więc słonko przepisane ''na receptę'' Wykorzystuję więc każdy moment- od wczesnej wiosny i wystawiam się do słońca. A późną jesienią /całe szczęście, że mam takie możliwości/ jeżdżę w ciepłe kraje. Naświetlania też już przeszłam, dobre są zimą.\nJedna uwaga - spotkałam panią z łuszczycą, która ganiała za słońcem po całym świecie i ''załapała się'' na czerniaka , a poza tym trzeba uważać przy skłonnościach do żylaków, to również niestety mnie dotyczy.\nPost autor: mysza » 11 wrz 2006, 00:31\nCóż, jako osobie o dłuższym stażu z panią Ł., oddaję Ci honory\nIWA pisze: Jedna uwaga - spotkałam panią z łuszczycą, która ganiała za słońcem po całym świecie i ''załapała się'' na czerniaka , a poza tym trzeba uważać przy skłonnościach do żylaków, to również niestety mnie dotyczy.\nA co do czerniaka - w czasie naświetlań jestem pod opieką lekarzy, mordkę smaruje kremem z filtrem 15 (według zaleceń), a liczne znamiona SPF 50. Na solarium nie chodzę wogóle (trauma związana z pewnym filmem, nieistotne ) a na plaży smaruję się zawsze odpowiednio mocnym filterkiem... Tak więc mam szczerą nadzieję, że czerniaka się nie nabawię. Zwłaszcza, że nie "ganiam" za słońcem po całym świecie\nPost autor: Kasik » 26 sie 2008, 19:58\nMałe pytanie do wszystkich, czy ktoś miał albo ma jakieś dziwne swędzenie skóry????.Nad ranem,po kąpieli, ale już nawet w ciągu dnia zaczyna mnie dopadać straszny świąd. Próby wątrobowe mam w porządku, alergiczką jako taką nie jestem,najczęściej swędzą ręce, nogi. Wyniki w porządku, skóra bez skazy żadnej, żadnych wyprysków, nic do czego mogłabym sie przyczepić.\nChoruję na Crohna, w chwili obecnej przyjmuję sulfosalazynkę EN, Imuran właśnie odstawiono,przyjmowałam Remicade z dwa latka(przyjmowałabym pewnie dalej gdyby nie nasz ukochany NFZ,zabrano mi refundację) ale jedno co w tym wszystkim dobrego, że dostałam Humirę w zamian(choć podawanie leku nie jest skomplikowane, to muszę co dwa tygodnie stawiać się w szpitalu na podanie zastrzyku ),jestem po dwóch wstrzyknięciach i mam nadzieję że będzie dobrze:))\nPozdrawiam serdecznie forumowiczów:)))\nPost autor: Kasik » 27 sie 2008, 18:46\nZapytałam, ale objawy miałam jeszcze przed podaniem Humiry..ale dzięki za zainteresowanie:) W sumie wg lekarzy to świąd może być od wszystkich leków ,które przyjmujemy..no nic pozostaje mi radzić sobie jakoś.....\nPost autor: Ines » 01 wrz 2008, 21:22\nJa mam tak po opalaniu, także unikam słońca i nawet w lecie wyglądam jak córka młynarza To chyba efekt zażywania Imuranu.\nPost autor: Ines » 01 wrz 2008, 21:41\nelwirka pisze: Ogólnie ostatnio obiło mi się o uszy że przy AZA czy Imuranie opalanie się jest zakazane , i jest to udowodnione naukowo , ale sądzę że o tym więcej Mamcia może nam powiedzieć\nByłabym bardzo wdzięczna za jakies inf. na ten temat.\nPost autor: Natalka » 02 wrz 2008, 15:17\nelwirka pisze: że przy AZA czy Imuranie opalanie się jest zakazane\ntaka informacja pojawiła się na najnowszej ulotce od Imuranu (z grudnia 2007).\nteż mam czasem jakieś takie swędzenia, ale mi się wydaje, że w moim przypadku to nie od leku, tylko na tle nerwowym, chociaż tak do końca nie jestem pewna. A ten świąd nasila się właśnie po opalaniu, ale to może dlatego że skóra jest po prostu wysuszona przez słońce.\nPost autor: Shima » 04 wrz 2008, 08:49\nKasik pisze: w chwili obecnej przyjmuję sulfosalazynkę EN,\nNo właśnie...sulfa może powodować swędzenie całej skóry....też tak miałam ale po jakimś czasie samo przeszło.\nPost autor: angi » 21 kwie 2009, 10:36\ncześć właśnie mnie dopadł ten okropny świąd:(( ratunku jak sobie z tym, radzić?? ja biorę imuran i sulfa( od niedawna) i wczoraj właśnie się opalałam na słoneczku bo jest to jedno z moich ulubionych zajęć a tu dziś to swędzenie:( poradzcie coś proszę!! czy wy zrezygnowaliście z kąpieli słonecznych\nPost autor: Mamcia » 21 kwie 2009, 10:49\nPrzy Azatioprtynie nie wolno się opalać.\nPost autor: ita71 » 21 kwie 2009, 10:54\nangi pisze: właśnie mnie dopadł ten okropny świąd:((\ncytat z ulotki Imuranu:\n"Podczas stosowania leku IMURAN należy unikać zbytniego narażenia\nna promienie słoneczne-należy nosić odzież chroniącą przed słońcem\ni używać kosmetyków zawierających silne filtry anty-UV."\nNo niestety jeżeli pojawia się wysypka myślę,że tym bardziej trzeba\nzrezygnować z opalania się.


Pacjent zmarł w oczekiwaniu na lekarza. Czy coś nas to nauczyło? | Gazeta Bałtycka\nKomentarze / Promowane / Zdrowie | Autor: Janusz Sanocki\nPacjent zmarł w oczekiwaniu na lekarza. Czy coś nas to nauczyło?\nleczenielekarzNarodowy Fundusz ZdrowiaNFZpacjentpacjent zmarłsłużba zdrowia\n39-letni pacjent doznał silnego zatoru żylnego w nodze i został odwieziony do szpitala w Sosnowcu. Tam czekał przez 9 godzin na zainteresowanie ze strony lekarzy, aż od tego czekania wziął i umarł. Teraz sprawą zajmuje się prokurator, tłumaczą się kierownicy szpitala, a rodzina opłakuje zmarłego. Czy w tej historii, która dzieje się na naszych oczach jest jakaś nauka?\nPo pierwsze – to o czym wszyscy wiemy i o czym aż wstyd przypominać. Oto tzw. „służba zdrowia” w III RP to żywy relikt komuny. W szlachetnej niby intencji ma za darmo świadczyć pomoc każdemu obywatelowi. Ale za darmo na tym świecie nic nie ma. NIC. Nie ma takiej usługi, takiego towaru, który może być dostępny ZA DARMO. Ktoś musi go wyprodukować, ktoś musi ponieść koszty usługi. W związku z tym także i leczenie nie jest „za darmo”.\nPłaci za leczenie każdego z nas państwo, pobierając podatki od wynagrodzeń, a potem przez Narodowy Fundusz Zdrowia przekazuje te pieniądze placówkom i lekarzom w ramach tzw. „kontraktu” z góry za każdego pacjenta. Lekarz dostaje forsę z góry i w gruncie rzeczy najlepiej dla niego i dla szpitala byłoby, gdyby ludzie w jego okręgu nie chorowali i nie zawracali mu głowy w ciągu roku. Aż do następnego kontraktu z NFZ.\nTak oczywiście nie jest – ludzie chorują, chorych jest zawsze więcej niż możliwości ich obsłużenia, a w dodatku chorują nie na to co przewidział NFZ – bo też ani chorób, ani kosztów leczenia nie da się do końca przewidzieć. Zwłaszcza, że technika idzie do przodu i pojawiają się coraz to nowsze (i droższe) sposoby leczenia. Urzędnik nigdy tego dobrze nie zorganizuje – to już wiemy z czasów PRL. Wobec tego w „systemie” powstają kolejki, a także rosnące zadłużenie placówek publicznych.\nW dodatku lekarz – ciężko pracujący na kontrakcie – nie widzi związku między pacjentem, który do niego przychodzi ze swoimi dolegliwościami, a zarobkiem jaki dostaje na koniec miesiąca. Nie jest więc ani motywowany do szybkiego i dobrego obsługiwania rosnącej kolejki, a w „systemie” nie ma motywacji do postępu w zakresie metod leczenia – bo i skąd miałyby się wziąć.\nTe bolączki polskiego systemu opieki zdrowotnej są znane od lat, wszyscy o nich wiedzą tylko wszyscy o nich milczą. I środowiska lekarzy i polityków, i mędrców-dziennikarzy. Lekarze milczą, bo duża część ich środowiska znalazła sobie niszę w postaci równoległego zatrudnienia w prywatnych gabinetach, które naprawdę ludzi leczą. Każdy wie, że jeśli zawodzi publiczna służba zdrowia, trzeba się udać do prywatnej kliniki, zapłacić kilkaset złotych i tam cię wyleczą. Lekarze zaś mają bezpieczeństwo socjalne na państwowych etatach (opłacone składki ZUS, itd.), a prawdziwe pieniądze zarabiają w gabinetach prywatnych.\nI ten patologiczny stan trwa od czasów PRL, odziedziczony wprost po systemie komunistycznym, w którym wszystkie świadczenia państwa były „za darmo” i wiadomo jak wyglądały.\nW efekcie tej nienormalnej sytuacji publiczna służba zdrowia pełna jest patologii, której jeden z przykładów widzimy na przykładzie tego nieszczęśnika z Sosnowca.\nMnie frapuje tchórzostwo polityków, którzy na temat koniecznych reform tego ważnego sektora – jakim jest lecznictwo – milczą jak zaklęci. Wszyscy udają, że wszystko jest OK. Tymczasem bez wprowadzenia zasady częściowej odpłatności ze strony pacjenta, bez likwidacji NFZ w obecnej postaci i zagwarantowania, że pieniądz pójdzie za pacjentem, tam gdzie on sam zdecyduje – nigdy sytuacja w lecznictwie się nie poprawi. Ale który rząd się odważy na taką rewolucję, zwłaszcza po obecnym festiwalu rozdawnictwa?\nTragiczny przypadek pacjenta z Sosnowca wywołuje u mnie też pytanie o stan ducha naszego społeczeństwa. Facet z puchnącą błyskawicznie, bolącą nogą siedział pokornie na izbie przyjęć i się nie zbuntował! Nie zaczął krzyczeć, nie wybił żadnej szyby, nie sklął personelu. Pokornie czekał na śmierć. Oj źle jest z nami, źle! W moich czasach, w pokoleniu które robiło rewolucję Solidarności taka pokora była niemożliwa.\nKrzysztof Janik: Zapomniano o ekonomii. To błąd, za który płacimy do dzisiaj12 gru 20151 komentarzy\nNielogiczna logika rządzących12 gru 20151 komentarzy\nKonieczne dodatki dla nauczycieli. „Znaleźliśmy się w bardzo trudnej sytuacji”12 gru 20151 komentarzy\nGdańskie podwórka w strasznym stanie! „Za chwilę będzie tragedia”12 gru 20151 komentarzy\nHybryda to teraźniejszość. „Czas aut elektrycznych dopiero nadejdzie”12 gru 20151 komentarzy


PIZZA - mój ulubiony przepis i wariacja na temat, czyli PIZZA BUNS\nNa temat idealnego ciasta na pizzę można dyskutować godzinami. Sama przetestowałam amerykańskie, włoskie i polskie przepisy, aż znalazłam ten jedyny. Mam nadzieję, że Was też nie zawiedzie!\nW dzieciństwie zawsze zamawiałam hawajską (ulubionymi urodzinami ziomków były wtedy imprezy w Telepizzy) , ale w czasach, gdy prawdziwa Neapolitana króluje na polskich stołach, to już trochę nie wypada.\nBardzo lubię domową pizzę (a nawet nie mam kamienia do pizzy), o niebo bardziej niż tą z dostaw. Zawsze dojeżdża do mnie letnia, zaparzona i rozmiękczona. A na taką po prostu szkoda mi wydawać kasy.\nDomowa pizza może być prosta i pyszna, choć może nie idealna, bo do tego niezbędny jest piec opalany drewnem. Ale sprawia nie mniej przyjemności, a Wy nie macie powodów do stresu.\nPolecam zrobić sobie teraz z przyjaciółmi ONLINE PIZZA NIGHT - każdy może kręcić swoją pizzę u siebie, a przy okazji możecie gadać i spędzać razem czas. Najlepsze imprezy są w końcu w kuchni (w tym wypadku w kilku kuchniach)!\nPizza Rolls to mój patent na pizzę w kryzysie - takie bułeczki można zamrozić i odgrzewać w piekarniku, gdy tylko najdzie Was ochota lub jeśli nie będziecie w nastroju na gotowanie.\nCIASTO NA PIZZĘ/ROLLSY:\n1 DUŻA PIZZA I 6 DUŻYCH ROLLSÓW\n500 g mąki z drobno mielonej pszenicy durum (TO BARDZO WAŻNE!) - moja ulubiona mąka to TA, jest w Piotrze i Pawle\n350 ml ciepłej (byle nie gorącej wody)\nDrożdże rozpuścić w wodzie z dodatkiem cukru, odstawić na 5 minut. Dodać mąkę, sól i oliwę, wyrabiać przez 5-6 minut za pomocą miksera (końcówka hak) do uzyskania gładkiego, dość lepkiego ciasta. Ciasto przełożyć do wysmarowanej oliwą miski i odstawić do wyrośnięcia pod przykryciem (bawełniana ścierka) na 2 godziny.\nW międzyczasie rozgrzać piekarnik do 250 stopni C (góra i dół). Rozgrzać w nim także blachę, na której będzie pieczona pizza (lub kamień jeśli taki posiadacie).\nPo tym czasie, z połowy ciasta przygotować pizzę. Na podsypanym mąką papierze do pieczenia rozwałkować 1/3 ciasta na cienki placek (tylko nieznacznie podsypując mąką). Na cieście rozsmarować ulubiony sos pomidorowy (u mnie to po prostu odparowany i ostudzony przecier pomidorowy doprawiony solą i cukrem), wsunąć papier z pizzą na gorącą blachę i podpiekać przez 10 minut.\nPo 10 minutach wyjąć pizzę, posypać ją mozzarellą i ułożyć ulubione dodatki. Nie przesadzać oczywiście z ich ilością, żeby pizza się nie rozmiękła. Piec 10-15 min do zrumienienia boków i gotowe!\nResztę ciasta na pizzę pozostawić w misce, miskę zafoliować i wstawić na noc do lodówki.\nRano rozgrzać piekarnik do 220 stopni C (termoobieg). Delikatnie wyrobić ciasto na podsypanym mąką blacie i rozwałkować ciasto na kształt prostokąta na mocno podsypanym mąką papierze do pieczenia. Posmarować sosem pomidorowym.\nPosypać mozzarellą i ułożyć ulubione dodatki - u mnie było to chorizo i grillowana cukinia.\nDelikatnie zrolować jak roladę.\nPokroić na 3-4 cm plastry i układać w odstępach na papierze do pieczenia.\nZakryć ściereczką i zostawić na 30 minut do wyrośnięcia.\nPiec w rozgrzanym piekarniku przez 15-20 minut, aż się zarumienią, a ser się przypiecze.\nBułeczki można jeść na ciepło i na zimno. Można je także mrozić i odpiekać w piekarniku.\n1371 wyświetleń0 komentarzy


Wnioski do rejestru firm Krajowego Rejestru Sądowego będą składane elektronicznie - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 13-11-2017, 12:12\naktualizacja: 13-11-2017, 12:13\nWnioski do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego będą składane elektronicznie z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, przewiduje projekt nowelizacji ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, którym we wtorek ma zająć się rząd.\nPrzygotowany przez resort sprawiedliwości projekt zakłada m.in. zmiany związane z wykorzystaniem nowych technologii informatycznych, co jest konieczne, aby wypełnić unijne dyrektywy w zakresie dotyczącym integracji rejestrów centralnych, handlowych i rejestrów spółek.W uzasadnieniu do projektu napisano, że zbudowany w 2001 r. system teleinformatyczny Krajowego Rejestru Sądowego nie wykorzystuje w pełni nowoczesnych technologii informatycznych. Tymczasem aktualny poziom rozwoju informatyki pozwala na jej zastosowanie w szerokim zakresie łącznie z automatyzacją wielu czynności, które dziś są wykonywane ręcznie i pochłaniają zarówno stronom jak i...\nPrawo / Wnioski do rejestru firm Krajowego Rejestru Sądowego będą składane elektronicznie


IOPS - Komisja Nadzoru Finansowego\nIOPS - International Organisation of Pension Supervisors Międzynarodowa Organizacja Nadzorców Emerytalnych\nMiędzynarodowa Organizacja Nadzorców Emerytalnych powstała w 2004 r. z przekształcenia Międzynarodowego Zrzeszenia Regulatorów Emerytur (INPRS), organizacji działającej pod auspicjami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Jest to niezależna organizacja międzynarodowa o ogólnoświatowym zasięgu, skupiająca organy sprawujące nadzór nad prywatnymi systemami emerytalnymi. Obecnie Organizacja zrzesza 90 członków i obserwatorów reprezentujących organy nadzorcze z 79 jurysdykcji i terytoriów na całym świecie. Komisja Nadzoru Finansowego jest członkiem IOPS od początku jego istnienia. IOPS współpracuje ściśle m.in. z Bankiem Światowym, Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW), Międzynarodowym Stowarzyszeniem Nadzorców Ubezpieczeniowych (IAIS) i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Do zadań organizacji należy m.in. ustanawianie standardów, zaleceń i zasad dotyczących nadzoru i regulacji sektora prywatnych systemów emerytalnych, ułatwianie współpracy międzynarodowej pomiędzy organami nadzoru jak i innymi zainteresowanymi stronami, prowadzenie badań i analiz w zakresie systemów emerytalnych i nadzoru nad nimi, wspieranie dystrybucji i komunikacji dorobku naukowego w tej dziedzinie, gromadzenie informacji na ten temat we współpracy z innymi instytucjami i organizacjami międzynarodowymi.\nOrganizacja tworzy raporty i analizy z zakresu funkcjonowania i nadzoru prywatnych systemów emerytalnych w oparciu o doświadczenia krajów członkowskich oraz dostępną literaturę naukową. Istotnym elementem działalności jest opracowywanie i aktualizowanie zasad i zaleceń dotyczących nadzoru nad prywatnymi systemami emerytalnymi (IOPS Principles of Private Pension Supervision).\nStatut Organizacji wyróżnia następujące organy:\nPolski organ nadzoru, Komisja Nadzoru Finansowego, uczestniczy w pracach Organizacji od początku jej istnienia.


Festiwal Kiepury: zbieramy pieniądze, żeby Norbert miał szansę | Norbert Gumola, Mochnaczka Niżna, Siepomaga | Sądeczanin.info\n23/08/2018 - 13:20\nFestiwal Kiepury: zbieramy pieniądze, żeby Norbert miał szansę\nPodczas 52. edycji Festiwalu im. Jana Kiepury, wolontariusze zbierają pieniądze na leczenie chorego na neuroblastomię, nowotwór układu współczulnego 12-letniego Norberta z Mochnaczki Niżnej. Z puszką pojawił się także sam chłopiec, który ostatnio przeszedł serię badań. Leczenie tego rodzaju raka nie jest w Polsce refundowane, a jego koszt to ponad milion sześćset tysięcy złotych.\nKażdego wieczoru, przed galowymi koncertami 52. Festiwalu im. Jana Kiepury pojawia się głosowa informacja o tym, że wolontariusze zbierają pieniądze na leczenie Norberta Gumoli z Mochnaczki Niżnej. Wielką pasją chłopca jest hokej na lodzie.\nChłopiec znajduje się pod opieką Fundacji Siepomaga https://www.siepomaga.pl/zycie-norberta, a celem zbiórki pieniędzy jest immunoterapia anty-GD2. Na leczenie Norberta, na stronie fundacji widnieje (17 sierpnia) suma zebranych ponad 270 tyś. złotych. Brakuje więc jeszcze spora kwota, dlatego środki są zbierane również w rodzinnych stronach dziecka, w Krynicy-Zdroju i okolicach.\nPomóżmy Norbertowi wyzdrowieć! Wolontariusze zbierają pieniądze nie tylko w Pijalni Głównej, ale także podczas festiwalowych koncertów na Deptaku.\nNorbert GumolaMochnaczka NiżnaSiepomaga


Kościół Zakonu Benedyktynek pw. Wszystkich Świętych w Drohiczynie\nKościół barokowy zbudowano w latach 1734-1738. Budowla posiada piękną rokokową fasadę o wyjątkowo plastycznej linii. Benedyktynki, sprowadzone z Torunia do świątyni w 1621 r., uczyły dziewczęta ze...\nPark dworski w Bacikach Średnich\nMajątek ziemski w Bacikach Średnich istniał aż do czasów II wojny światowej. Dwór zlokalizowano na wzniesieniu opadającym w kierunku zachodnim ku rzece Mahomet. W I połowie XVII wieku wzniesiono w...\nRuiny kościoła usytuowane na tzw. zamku niskim znajdują się u podnóża grodziska. Kościół ufundowany został prawdopodobnie przez Wielkiego Księcia Witolda w 1420 r. Wielokrotnie burzony i...\nŚredniowieczne cmentarzysko w Twarogach Lackich\nOdkryte w 2007 r. cmentarzysko znajduje się na terenie Twarogów Lackich.Archeolodzy. Znaleziono kilkadziesiąt grobów z XII-XIV w.\nUmocnienia Linii Mołotowa w Drohiczynie\nJedno z umocnień, wówczas Brzeskiego Rejonu Umocnionego Linii Mołotowa, sowiecki bunkier z 1941 r. usytuowany obok Góry Zamkowej.\nObiekt zbudowany w latach 30. XX w., murowany z cegły na zaprawie wapiennej, otynkowany.