Cytadela 4.0 - Mass Effect PBF • Zobacz wątek - [Droga Mleczna -> Mgławica Żmii] TrES 1478\n28 paź 2021, o 02:32\nChyba na tym etapie wszystkie cuda jakie się tutaj działy, jak grzyby po których ma się nadnaturalny wzrok czy ptaki mówiące dziecinnym głosem, ludzie obracający się w popiół, to co stało się teraz z Iris nie powinno najemniczki dziwić. Nawet uczucie tego, że jak dotąd to średnio przyczyniła się do ich wydostania się z tego przeklętego miejsca zostało przyćmione przez to co teraz zobaczyła. Ten sam basen, nad który ledwo przelatując chwilę wcześniej spaliła się ćma, teraz nie stanowił dla Iris najmniejszego zagrożenia. Jakby ktoś patrzył z bokui to pewnie Xairana miała głupią minę.\n-Ja pierdolę razy dwa. zawtórowała Dagan bo ciężko było odnaleźć w obecnej chwili jakiekolwiek inne słowa pasujące do sytuacji. Choć mimo wszystko obawiała się, że nurkowanie w tym cudownym basenie może nadal się skończyć źle, nic nie zapewniało tego, że ten niemalże magiczny efekt nie zejdzie i radna nie stanie w płomieniach, to jednak trzeba było zaakceptować, że nie mają innego wyjścia. A zdecydowanie wolałaby by wszystkie trzy opuściły to pojebane miejsce, najlepiej zabijając gospodarza.\nOkazało się jednak, że Iris szczęśliwie przekręciła zawór i nic złego się nie stało, co więcej droga była wolna. Kiedy radna zrównała z nią krok, Xairana również z ciekawością spoglądała na jej dłonie. -Muszę przyznać, że to była sztuczka roku..\nCo jak co, ale Xairana na pewno nie spodziewała się ujrzeć takiego pokoju za kolejnymi drzwiami. Nie było jednak czasu podziwiać mebli ani się wylegiwać. Rozglądając się wokół również zwróciła uwagę na figurki. Zaczęła je powoli delikatnie unosić, zaglądać pod ich spód i delikatnie potrząsać.\n-Albo coś jes w nich ukryte, albo to jakieś szachy. Albo jakaś kurewska zagadka, o której nie mam pojęcia. rzuciła w powietrze wzdychając.\n28 paź 2021, o 22:38\nPomieszczenie, w którym się znalazły zdecydowanie zachęcało do wypoczynku. Poduszki wyglądały na miękkie, a przy zetknięciu ze skórą dawały przyjemne uczucie otulenia. Gdyby nie fakt, że pokój absolutnie nie pasował do sytuacji, w której się znalazły, zdecydowanie można by się było pokusić o chwilę relaksu.\nTymczasem cała trójka miała gdzieś z tyłu głowy przeświadczenie, że szurnięty naukowiec wciąż ich obserwuje, a pokój, bądź co bądź bardzo przyjemny, wciąż pozostaje częścią jego chorej gry. Tak więc wszystkie trzy zabrały się za oglądanie i penetrację całości. Figurki po przyjrzeniu się z bliska były misternie rzeźbione. Anatomiczna precyzja i oddane szczegóły przywodziły na myśl iście profesjonalne wykonanie. Jednakże w samym ułożeniu figurek nie było żadnej prawidłowości, a przynajmniej takiej, która rzuciałaby się na w oczy za pierwszym czy też drugim razem. Żadna z miniaturowych podobizn również nie zamieniła się, zgodnie z hipotezą Iris, w żywe stworzenie, które rzuciłoby się na nie z krwiożerczą chęcią zamordowania potencjalnych ofiar.\nRadna, która kilka razy znalazła się obok kominka, z pewnością zauważyłaby, że nie czuje ciepła ognia pomimo jego bliskości. Cokolwiek i w jakikolwiek sposób zadziało się z jej organizmem najwyraźniej chwilowo wciąż trwało a żywy ogień jej nie parzył. Rebecca tymczasem całkowicie odzyskała zdolność normalnego widzenia i po jej supermocy nie pozostał teraz żaden ślad. Jak się z tą myślą czuła musiała sobie sama na to odpowiedzieć.\nPrzyglądając się kolejnym częściom pomieszczenia Xairana pierwsza zauważyła, że w kącie pokoju stoi bardzo stary gramofon, urządzenie do odtwarzania płyt winylowych, o których posiadanie można było posądzić jedynie bardzo bogatych i zblazowanych kolekcjonerów. Drewniana podstawa ozdobiona była złotą, grawerowaną płytką. Urządzenie wyglądało na sprawne. Gdy najemniczka zbliżyła się do owego cuda starej techniki z łatwością odczytała grawer.\nIris przeglądając po kolei książki, którymi się zainteresowała mogła zauważyć, że jedna z nich jest nieco bardziej wysunięta niż wszystkie inne, które ewidentnie były ułożone ze staranną dokładnością. Jakby ktoś uparcie próbował jej poukładać co do milimetra. Sięgając po tę konkretną, gdyby ją otworzyła na pierwszej stronie mogła dostrzec napisane odręcznym pismem równie interesujące słowa, co te na grawerze przy gramofonie.\nOtwiera drzwi wiodące w przyszłość\nZakończy ład, a choćbyś szukał\nNie znajdziesz jej w rzeczywistości\nRebecca natomiast eksplorując pomieszczenie i podnosząc to kolejne figurki zwierząt zauważyła, że na jednym z regałów znajdowało się puste miejsce. Figurki były postawione w taki sposób, jakby jednej tam brakowało. W zamian za to na pustym miejscu znajdował się mosiężny klucz w kształcie litery d. Był on całkiem sporych rozmiarów, gdyby wzięła go do ręki poczułaby znaczny ciężar przedmiotu. Wzdłuż linii podziału znalazła wybity napis:\nUcieka wiecznie od jasności, chociaż wie, że zginie w ciemności.\nDeadline:31.10 (niedziela), ale im szybciej odpiszecie, tym szybciej ja dam post. Ostatnio mam możliwości ^^\n31 paź 2021, o 21:30\n- Żartuje sobie z nas. Śmieje się nam prosto w twarz - stwierdziła, odchodząc od planszy przedstawiającej podobizny stworzeń - najprawdopodobniej wiernie odwzorowanych efektów eksperymentów i genetycznej mieszanki, z których nie chciałaby mieć do czynienia. Choć z tyłu głowy trzymały się jej myśli, iż za rogiem czaić się może jeden z nich, Iris zdusiła obawy, podchodząc do biblioteczki oświetlonej słabym światłem.\n- Dobrze się bawisz, sukinsynu? - rzuciła w eter, mamrocząc pod nosem, gdy jej smukłe palce przeskakiwały z grzbietu na grzbiet kolejnej książki. Dawno już nie miała do czynieniu ze słowem zapisanym na papierze, na Ziemi książki potrafiły osiągać cenę promów kosmicznych. Przyjemna, zapomniana faktura, nie pozwalała się jej od niej odkrelić od tak; na szczęście nie musiała. Szybko zorientowała się, że jedno z tomiszczy odstaje od reszty ułożonych w równy, pedantyczny wręcz rząd. Spojrzała na Dagon, na książkę, po czym sięgnęła po nią i z marszu otworzyła na pierwszej stronie.\n- Otwiera drzwi wiodące w przyszłość. Zaczyna drogę do wieczności. Zakończy ład, a choćbyś szukał nie znajdziesz jej w rzeczywistości... No tak. Zagadka. Bo dlaczego by nie? - prychnęła. Raz jeszcze przeczytała odręczną dedykację, robiąc nie do końca świadomie kilka kroków do przodu. Słyszała - najprawdopodobniej - iż Xariana również znalazła zadanie na gramofonie do rozszyfrowania. Pokręciła głową, a jasne, wyswobodzone z upięcia pukle połaskotały ją po policzku.\n- Zaczyna drogę do wieczności... Zakończy ład... Zaczyna drogę... Kończy ład. D, jak droga. I jak d, będące na końcu słowa ład. Litera d musiałaby być odpowiedzią. To ma sens? - dla niej - żaden, lecz być może Rebecka dostrzegła coś więcej, bądź Xariana dokopała się do jaśniejszych wniosków niekoniecznie tylko zapisanych w słowach, czy innych pustych frazesach.\n- Jak litera d bądź trumna ma nam cokolwiek powiedzieć? Możemy zabrać klucz, jeśli położymy tam... figurę trumny? Schował ją pod poduszką, czy gdzie? Dlaczego w ogóle brniemy dalej w tę całą, szaleńczą grę?! - rozłożyła ręce, lecz odpowiedź nie nadeszła.\nPalce, które przed momentem przesadnie i nienaturalnie rozprostowała, teraz zacisnęła w pięść, aż nie pobielały jej kłykcie. Jej tolerancja na bawienie się nimi już dawno była poniżej zera.\nPrychnęła, po czym chwyciła pierwszą - lepszą figurkę, która znajdowała się pod jej ręka i... cisnęła nią w ogień kominka. O ile nikt jej przed tym nie powstrzymał. Spalić to miejsce, zdecydowanie taki powinien czekać koniec ośrodek szaleńca w ukrytym ośrodku na zapomnianej przez cywilizację planecie.\n1 lis 2021, o 10:52\nMusiało do tego dojść, nie? Po wszystkich tych wyzwaniach terenowych musiała przyjść pora na bardziej klasyczne, rymowane zagadki, które w jakiś sposób miały im pomóc. W jaki? Tego akurat Dagan nie wiedziała. Nie była dobra w łamigłówki - nie w takie łamigłówki. Nie miała problemu z rozszyfrowywaniem zagadek opartych na cyferkach, wszelkie zagwozdki w napisanym programie potrafiła prędzej czy później rozwikłać, ale to... To było coś innego. Coś, w czym nigdy nie czuła się dobrze.\nWarto przy tym zauważyć, że to nie samo znalezienie odpowiedzi na łamigłówkę było problemem, ale to, co z tą odpowiedzią zrobić. Gdy Iris uporała się ze swoją zagadką, Rebecca miała też już rozwiązanie własnej, wypisanej na kluczu - cień, proste. Tylko... Co dalej? Obracając przedmiot na wszystkie strony, Dagan nie była pewna, co powinny zrobić. Litera d, trumna, cień. W co konkretnie miało im się to złożyć?\nZmarszczyła brwi, przyglądając się kluczowi.\n- Ma kształt litery d. A twoja zagadka... - mruczała, jednocześnie podchodząc do Fel i podając jej własne znalezisko. - To przynajmniej jakoś się łączy - stwierdziła. Taka odpowiedź była żadną odpowiedzią, ale przynajmniej był jakiś element wspólny. - Łamigłówka dotyczy cienia. Może musimy jakoś ustawić klucz przy kominku, tak, żeby cień coś nam... pokazał? Albo gdzieś za tą książką jest ukryty zamek, do którego ten klucz będzie pasował. - Wzruszyła ramionami, jednocześnie odruchowo zaglądając w puste miejsce pozostałe po wyjętej z regału książce.\nNie była pewna. Nie wiedziała. W takie rzeczy nigdy nie umiała się bawić. Szkoda, że ich pobyt tutaj trudno było jednak nazwać zabawą.\nSzukając jakiegokolwiek punktu zaczepienia, podeszła jeszcze do gramofonu. Odczytawszy grawer, parsknęła cicho.\n- A może mamy tu zwłoki - parsknęła. - Zwierzęce truchło ukryte w gramofonie, co wy na to? Brakujące zwierzę do kolekcji. - Ruchem głowy wskazała zwierzęce figurki, krzywiąc się w gorzkim uśmiechu. Co za głupota.\nZagadki, kurwa mać.\nPo raz kolejny obejrzała się na Iris.\n- Zawsze możesz po prostu wsadzić rękę w kominek i zobaczyć, co się stanie - rzuciła, jakby ta propozycja wcale nie była gorsza od poprzednich. Bo w sumie - chyba nie była, co? Dopóki dziwna umiejętność Fel działała - a nie było powodu by sądzić, że już działać by przestała - dopóty mogły spróbować nawet tak skrajnie nielogicznego podejścia.\n1 lis 2021, o 12:07\nPomieszczenie, które wyglądało jakby było z czasów antycznych, z tego typu, które Xairana widziała tylko na filmach, mogło przedstawiać różnego rodzaju zagrożenia, o których najemniczka by nawet nie pomyślała. Kto wie, jakie można tu ukryć pułapki z zamierzchłych czasów. Ciężko było sobie wyobrazić co może tutaj na nich czekać. Niemniej najemniczka stąpała bardzo powoli patrząc pod nogi i zadzierając głowę do góry. Starała się też wypatrzeć czy widać jakieś kamery, lub jakieś bardziej oczywiste miejsce gdzie można by kamery ukryć. Dobrze by było wiedzieć czy jest jakieś miejsce, gdzie byliby poza zasięgiem wzroku.\nW trakcie oględzin natknęła się w rogu pokoju na bardzo stary gramofon, który musiał kosztować zapewne fortunę. Jak tylko do niego podeszła zobaczyła płytkę z napisem, który odczytała na głos.\n-Ten, kto mnie tworzy, nie potrzebuje mnie, kiedy to robi. Ten, który mnie kupuje nie potrzebuje mnie dla siebie. Ten, kto mnie użyje, nie będzie o tym wiedział. Czym jestem? Westchnęła.\n-Kurwa świetnie, teraz się temu pomyleńcowi zachciało zagadek logicznych. jak się okazało nie tylko ona się na taką natknęła. Przeniosła uwagę na swoje towarzyszki. Nie miała najmniejszego pomysłu jak te zagadki się łączą ze sobą, nie mówiąc już o tym jak je rozwiązać i co potem zrobić z odpowiedzią.\n-Myślicie, że one się łączą w jedno, czy trzeba to rozwiązać w kolejności? Pytanie tylko w jakiej? I nie mam pojęcia o co może chodzić w mojej. Do dwóch pierwszych zdań pasowałby 'prezent', ale potem to nie ma sensu. Nigdy nie była dobra w takich rzeczach. podeszła jeszcze raz do figurek by rzucić na nie okiem.\n-Może trzeba znaleźć tą figurkę i jest ona ukryta gdzieś gdzie otwiera się tym kluczem. Jak postawi się ją na tym miejscu, może otworzą się kolejne drzwi? Może chodzić o wagę jednej figurki, albo całej kolekcji. Nie wiem, nie mam za bardzo pomysłu. Możemy spróbować zajrzeć do kominka. Albo rozbić gramofon.\n7 lis 2021, o 12:51\nWszystkie kobiety zgodnie zaczęły sumiennie przeszukiwać pomieszczenie i gdy tylko trafiły na zagadki niemalże natychmiast zwróciły ich uwagę. Nie wiadomo było czy dr Vangerberg dobrze się bawi czy nie, gdyż z głośników nie padły żadne słowa. Xairana przeszukując uważnie pomieszczenie w poszukiwaniu ewentualnych przyłączy elektronicznych zauważyła, że nad samym kominkiem wbudowany jest wbudowany w sufit głośnik niewielkich rozmiarów.\nRozmyślania nad dalszymi postępowaniami przerwało im ciche stuknięcie, kiedy tylko rozwiązały pierwszą zagadkę. Podłoga przed kominkiem poruszyła się, zgrzytnęła i rozsunęła. Spod drewnianej obudowy wysunęła się do góry w niemal zwolnionym tempie dębowa trumna w kolorze grafitowym. Trumna leżała na misternie zdobionym katafalku. Po uważnym przyjrzeniu się upiornej niespodziance zauważyły dwie rzeczy. Po pierwsze na boku trumny znajdował się otwór na klucz wpisany ewidentnie w literę D. Po drugie, gdyby obeszły trumnę dookoła znalazłby kolejną, wygrawerowaną plakietkę z napisem Xairana Leliani.\nSama trumna znajdowała się bezpośrednio przed kominkiem. W pokoju nie zmieniło się nic poza tym, nie znalazły żadnych drzwi ani więcej wskazówek.\nDeadline: Króciótko, więc lećmy szybko z akcją. 10.11 (środa)\n10 lis 2021, o 19:44\nPoszukiwania różnych elektronicznych przyłączy, możliwe, że równie staroświeckich jak ten pokój, zakończyło się po części tak jak kobieta przewidziała.\n-Mamy tutaj mały głośnik, zapewne nasz pojebany gospodarz ma więcej swoich mądrości nam do przekazania. powiedziała wzdychając i wskazując na swoje znalezisko nad kominkiem. Była pewna, że gdzieś tutaj muszą być również kamery. Ciekawe czy dałoby się dojść na przykład po kablach do miejsce gdzie ten psychopata siedzi, żeby móc go własnoręcznie udusić. Xairana wciąż nie pozbyła się myśli, że może uda się jej to zrobić przed wyjściem stąd.\nNo i potem zaczął się cały teatr z trumną. Xairana uważnie się przyglądała dopóki cała trumna się nie wysunęła, z jakiegoś powodu uważała, że może teraz zacząć ulatniać się gaz. Dopiero potem spojrzała na trumnę ze swoim imieniem i nazwiskiem. No właśnie, nazwiskiem. Nie była szczęśliwa z tego powodu, posługiwała się tylko swoim imieniem od dawna, skąd ten psychopata znał jej nazwisko? Niezbyt się jej to podobało, ale nie dała nic po sobie poznać.\n-Fajna zabawa, domyślam się, że mam tam wejść i co i też dostanę jakąś odjebaną supermoc? A jak wyzionę ducha to od razu będziecie mnie miały w czym zabrać. rzuciła, bo spodziewała się, że może się to tak skończyć. Po czym westchnęła i weszła do trumny, najwyraźniej ktoś uznał, że tylko do tego się nadaje.\nOstatnio edytowano 14 lis 2021, o 18:50 przez Xairana, łącznie edytowano 1 raz\n10 lis 2021, o 20:34\nSpojrzała w dół, w miejsce, gdzie podłoga rozstąpiła się, aby spod posadzki mogła wyjechać przygotowana specjalnie dla nich trumna. Iris skrzywiła się, nawet nie starała się ukryć grymasu, który pociągnął jeden z kącików jej ust. Była zmęczona, zirytowana, a dziesiątki innych emocji, które do tej pory spychała na dalszy plan, nie przestawały się dopraszać o uwagę. Niedbale odłożyła trzymaną dotąd w ręku książkę, nie zaprzątając sobie głowy tym, czy tom wylądował na swoim miejscu; jak nie ona.\nPodeszła bliżej. Bez pośpiechu, ustępując pozostałym w czynieniu honorów i otwarciu wieka trumny. Zerknęła do środka, atłas wydawał się miękki. W ostatniej chwili powstrzymała chęć wyciągnięcia przed siebie ręki, aby dotknąć materiału oraz potrzeć go pomiędzy palcami.\n- I co teraz? Mamy Cię teraz pochować żywcem? Wygłosić mowę pożegnalną? Odśpiewać Wieczny odpoczynek? - zwróciła się przede wszystkim do Xariany. To jej imię, wygrawerowane było na litym drewnie. Nazwisko najemniczki, tak jak podejrzewała od samego początku, niewiele jej powiedziało. Nie było pomiędzy nimi powiązań innych niż wylądowanie na tej samej, dzikiej planecie, gdzie przyszło im walczyć - dosłownie - o przetrwanie.\n-To jakiś obłęd - dodała, ciężko opuszczając ręce wzdłuż ciała. Iris złapała się na tym, że od dłuższego czasu albo wyłamuje sobie palce, albo kurczowo zaciska kłykcie na materiale od kurtki.\nNie czuła się tutaj dobrze.\nA już na pewno nie bezpiecznie.\n- Dlaczego w ogóle gramy w jego grę? Brniemy w to dalej, karnie wykonujemy polecenia i bez refleksji robimy to, co nam każe? Dokąd nas to zaprowadzi? Nie wiem, czy jutro będę w stanie spojrzeć na siebie w lustrze... Czy w ogóle jest jakieś jutro.. . - ucięła, wbijając smukłe, kościste palce we własne żebra. Nie powinna ulegać chwili oraz posępnym scenariuszom. A jednak, brakowało jej sił, aby trzymać się optymizmu.\nBiła się z myślami, a także chęcią, aby tak po prostu usiąść na kanapie i więcej z niej już nie wstawać.\nJej tolerancja na to, do czego zostawała zmuszona, już dawno się wyczerpała.\n11 lis 2021, o 11:28\nTrumna. Tylko, bez zwłok. Jeszcze bez zwłok, podpowiedział jej usłużnie głosik w głowie, gdy spod podłogi wysunęła się skrzynia o powszechnie wiadomym przeznaczeniu, dodatkowo opisana nazwiskiem Xairany. Otwór na klucz był ewidentnie przeznaczony na klucz znaleziony na miejscu po brakującej figurce. Rozwiązanie nasuwało się samo - szaleniec oczekiwał zapewne, że najemniczka da się zamknąć w skrzyni i stanie się... coś. Bliżej nieokreślone coś, które albo da jej nową umiejętność, albo po prostu wymieni ją na brakującą figurkę zwierzęcia potrzebną do rozwiązania kolejnej zagadki. W najgorszym przypadku - wymieni ją permanentnie.\nRebecca odetchnęła powoli. Zaistniała sytuacja nie podobała jej się ani trochę bardziej niż Iris, ale równie mocno nie podobała jej się wizja pozostania tutaj, w królestwie szaleńca. W przypadku Dagan rachunek był, niestety, prosty. Życie w gruncie rzeczy nieznajomej jej najemniczki za jej własne? Deal. Priorytety pani podporucznik były boleśnie okrutne.\n- Zobaczmy najpierw, czy klucz pasuje - rzuciła jednak najpierw, choć w duchu przekonana była, że owszem, pasuje. Musiał pasować, nie było innego wyjścia. Tak czy inaczej, zanim podejmą decyzję, mogą przynajmniej zobaczyć czy trumna faktycznie da się otworzyć - na początek tak zwyczajnie, przez podniesienie wieka, lub dopiero po przekręceniu zamka. Rebecca nie była pewna czy pudło wyjechałoby już zamknięte, czy klucz miał posłużyć dopiero do zamknięcia w środku Xairany.\nNiezależnie, co należało uczynić by otworzyć trumnę, gdy ta stała już przed nimi otworem, Dagan westchnęła cicho.\n- Jak dotąd nie stało nam się nic złego - rzuciła, wprawdzie bez pełnego przekonania, ale... No, wiecie. Żyły. Próby mogły nie być przyjemne, ale widać było w nich całkiem wyraźny trend. Każda z nich w którymś momencie miała wziąć na swoje plecy rozwiązanie jakiejś zagadki, będąc uprzednio do tego przygotowaną. Szaleniec był... no, szaleńcem, ale w przygotowanych wyzwaniach widać było jakiś sens, tak jakby.\n- Jesteśmy wyraźnie sprawdzane, co też mi się nie podoba, ale... - Wzruszyła ramionami. - Ja miałam swoją próbę. Przeszłyśmy ją. Iris miała swoją i też nic się nie stało. Teraz... - Odetchnęła cicho. - Teraz chyba po prostu twoja kolej - rzuciła, spoglądając na Xairanę uważnie.\nDaleka była od zaufania naukowcowi, ale jej analityczny umysł wyłapywał pewne reguły, które dotąd miały już okazję zaobserwować. I to, co wychwytywała, dawało jej pewne podstawy do uznania, że i teraz nic złego się nie stanie. Prawdopodobnie.\nDla pewności obejrzała trumnę dokładniej, chcąc odnaleźć ewentualne mechanizmy, które mogłyby ostrzec je przed niebezpieczeństwem. Nie ulegało jednak wątpliwości, że decyzja należała w tym momencie do Xairany.\n16 lis 2021, o 22:39\nCała makabryczna otoczka tego wydarzenia nie skłaniała do pozytywnych myśli. Naukowiec ewidentnie bawił się z nimi w jakąś chorą grę i nie wyglądało wcale na to, że cokolwiek ma się zmienić na lepsze. Wykonywanie jego poleceń było jedyną drogą by cały ten cyrk popchnąć naprzód, chociaż ich umysły jasno dawały do zrozumienia, że nie należy tego czynić, że to wszystko jest jednym wielkim absurdem.\nAle brnęły w to dalej, gdy tylko Xairana znalazła się w trumnie, wieko powoli zaczęło się zamykać. Najemniczka po krótkiej chwili już była uwięziona w środku. Rebecca, która dzierżyła klucz w ręce jakby instynktownie wiedziała, że właśnie w tym momencie należy go włożyć i przekręcić. Zamek szczęknął charakterystycznie i nastała cisza.\nCisza, która przedłużała się niemiłosiernie i złowrogo. Kiedy już niemal były pewne, że nic się nie wydarzy podłoga zaczęła drżeć. Spod paneli wysunęła się szyna, która oplotła trumnę i prowadziła od katafalku wprost do kominka, w którym płonął żywy ogień. Zanim zorientowały się, że należy zrobić cokolwiek aby Xairana nie spłonęła żywcem, trumna błyskawicznie niemal wskoczyła w płomienie zamykając za sobą wejście do kominka. Nie było słychać krzyków, dobijania się ani żadnych odgłosów ze strony pogrzebanej w trumnie Xairany. Za plecami Iris coś zgrzytnęło i biblioteczka, która była niemalże pełna woluminów przesunęła się delikatnie prezentując kolejne przejście.\nCzuła gorąc, nie miała pojęcia co się dzieje dookoła ale w środku zaczynało robić się coraz cieplej. Jedyne co Leliani mogła usłyszeć to dźwięk towarzyszący spalaniu drewna. Szybko była w stanie się zorientować, że prawdopodobnie znajduje się w środku jakiegoś paleniska, uwięziona i zamknięta w trumnie przygotowanej przez szalonego naukowca. Panika w tym momencie była w stuprocentowo uzasadniona.\nPo chwili jednak coś się zmieniło. Syczenie gdzieś w tle ustąpiło, trumna zachybotała się takl, że Xairana uderzyła łokciem o drewno. Potem usłyszała jakieś stłumione głosy i poczuła, że jest gdzieś niesiona. Minęło niewiele czasu gdy trumna uderzyła podłożem o coś i najemniczka już wiedziała, że na czymś leży. Zamek zgrzytnął, wieko podniosło się a oczom Leliani ukazała się Rebecca Dagan w towarzystwie szurniętnego profesora. Mężczyzna uśmiechał się szeroko i podał najemniczce rękę pomagając jej tym samym wydostać się ze środka.\nKiedy Xairana rozejrzała się dookoła zauważyła, że znajduje się w pomieszczeniu przypominającym gabinet lekarski.\n- Witam, witam - powiedział Vangerberg. - Proszę się rozgościć i czuć jak u siebie. Pomyślnie przeszła pani etap do którego zgłosiło panią Przymierze Systemów. Teraz oczywiście chętnie odpowiem na wszystkie pytania, zapewne ma ich Pani sporo.\nDeadline: 19.11 (piątek)\n20 lis 2021, o 11:32\nSpoglądała na Xairanę uważnie, tak, jakby studiowała jakiś egzotyczny egzemplarz. Gdy najemniczka weszła do trumny, a wieko skrzyni zaczęło się opuszczać, Rebecca nie mogła oderwać wzroku od całej tej sceny. To, że do gry został wprowadzony motyw śmierci, i że tak naprawdę nie wiedziały, co będzie działo się dalej sprawiał, że Dagan czuła się... Źle. Tak po prostu. Wytrącona z równowagi. Nie lubiła nie mieć kontroli nad sytuacją, a teraz dokładnie to się działo - wszystko wymykało jej się z rąk.\nGdy trumna zamknęła się, podporucznik wiedziała, co powinna zrobić. Intuicyjnie czuła, że uwięzienie Xairany ma być pełne, a nie tylko częściowe. Automatycznie wsunęła klucz do zamka i przekręciła.\n- Dotąd nas nie zabił. Jakby nie chciał - mruknęła, jakby sama siebie musiała przekonać, że nie wydały właśnie na Xairanę wyroku. Rebecca mogła nie przywiązywać się specjalnie do ludzi, większość przedstawicieli jej gatunku mogła być jej mniej lub bardziej obojętna, ale... Nie była psychopatą. Nie chciała być powodem czyjejś śmierci, jeśli faktycznie nie musiała. Była żołnierzem, więc w pewnych okolicznościach pozbawianie życia innych na rzecz zachowania własnego było konieczne, ale teraz nie miały do czynienia z taką sytuacją. Miała nadzieję, że nie miały.\nGdy trumna ruszyła z miejsca, sunąc w kierunku kominka, Dagan straciła jednak sporo ze swej pewności. Gdy w pewnej chwili drgnęła, można było odnieść wrażenie, że podporucznik chce skoczyć za skrzynią, zatrzymać ją i uwolnić Xairanę. To byłoby ludzkie. Zupełnie naturalne.\nRebecca nie zrobiła tego jednak. Zmrużyła oczy tylko i patrzyła, jak uwięziona Leilani sunie w kierunku trzaskających płomieni. Jedyną oznaką nerwów Dagan były nagle zaciśnięte pięści.\nGdy za plecami Iris odsłoniło się dalsze przejście, Rebecca odwróciła bez wahania i szybkim krokiem ruszyła w jego stronę.\n- Idziemy - rzuciła krótko, zdecydowanie, tonem nieznoszącym sprzeciwu. Musiały iść dalej. Po prostu musiały.\n20 lis 2021, o 15:56\nPopatrzyła się na Rebecce. Na końcu języka miała pytanie, czy one - kiedy przyjdzie co do czego - również nie będą miały ochoty wydusić z profesora wcielającego się w tej maskaradzie w rolę oprawcy życia, lecz... Nie padło ono z jej ust. Ewentualne wątpliwości, które w porę nie zdążyła złapać za ogon, aby te nie wychyliły się za maskę narzuconej sobie i całkiem naturalnej dla Iris objętości, zdradzały, o czym po cichu myślała Radna.\nW tej całej niechęci oraz rezygnacji, gdzieś z tyłu głowy odzywała się także troska o najemniczkę. Xariana dosłownie położyła się do trumny. Pozwoliła, aby wieko zatrzasnęło się i wciągnęło ją... gdzieś. Mogła wyłącznie przyglądać się temu wszystkiemu w charakterze postronnego obserwatora, po raz enty wbijając paznokcie we własne pięści. Opuszkami, czuła półksiężyce, które poharatały jej skórę.\nJuż miała zrobić krok do przodu i wejść w ogień - z jakiegoś powodu, właśnie takie rozwiązanie ich impasu wydało się jej oczywiste, skoro gospodarz drwił sobie z praw fizyki - kiedy ściana za jej plecami ustąpiła. Obejrzała się przez ramię w stronę wąskiego przejścia, próba najprawdopodobniej została zakończona pomyślnie. Iris prychnęła pod nosem, nadal biła się z myślami z przeogromną chęcią oddania tego walkowerem oraz zapadnięcia się w poduszkach na obitej skórą kanapie. Władczy głos Rebecki skutecznie odciągnął ją od kuszących pragnień, chcąc nie chcąc - bardziej nie, niż tak - Iris zrobiła dwa kroki na przód. W końcu, musiała narzucić sobie tempo, aby nie zostawać w tyle. Szła za podporucznik, dokądkolwiek ta ścieżka nie prowadziła. Ręce trzymała za plecami, gotowa rozkwasić o ścianę potencjalne zagrożenie wykorzystując biotyczny rzut, albo... kulę ognia. W powieściach fantasy, magowie strzelali fireballami z ręki. Skoro rzekomo zyskała kontrolę nad ogniem, nie powinna móc nim ciskać, tworząc gorące języki w ręku?\nAbsurdalne myśli były jakimś wyjściem z tej równie niedorzecznej sytuacji.\n22 lis 2021, o 22:02\nKiedy tylko obie kobiety przekroczyły próg drzwi korytarz na którym się znalazły spowijała ciemność. Bez dodatkowych umiejętności Rebeki nie sposób było się zorientować gdzie się znajdują. Gdyby wyciągnęły ręce w bok, bez przeszkód dotknęłby przeciwnych ścian korytarza. Przejście było wąskie ale dość długie, ponieważ szły przed siebie nie natrafiając na żadne przeszkody. Ściany były gładkie ale zimne, jakby wyciosane bezpośrednio w kamieniu.\nRadna szła tuż za Dagan, nie widziała jej w ciemności, ale słyszała tupot jej kroków. Miarowy, jednostajny, niemal perfekcyjnie równy. Tupanie zaczęło nabierać tempa, podporucznik ewidentnie przyspieszała kroku. Iris nie wiedziała dlaczego tak się dzieje, jednak Dagan oddalała się od niej z każdym kolejnym krokiem. Odgłos przeszedł wreszcie w wyraźny bieg coraz bardziej oddalajacy się od Fel. Po krótkiej chwili, być może nawet gonitwy za Dagan jej kroki ucichły gdzieś w tunelu a radna stanęła przed ścianą. Jeśli biegła za Dagan to praktycznie na tę ścianę wpadła. Nie możliwym było żeby podporucznik rozpłynęła się w powietrzu. Przecież biegła przed Iris, wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazywałby na to, że powinny być razem dokładnie w tym samym miejscu.\nAle tak nie było. Iris została sama. Nie była w stanie określić w jaki sposób, ale była kompletnie zdana na tylko na siebie.\nCoś za plecami radnej zgrzytnęło. Gdy tylko obróciła się by sprawdzić co to mogła dostrzec otwierające się przed nią drzwi, których przecież wcześniej tam nie było.\nZza drzwi sączyło się jasne światło, najpierw tylko przez uchyloną szparę potem oczom Fel ukazał się pokój. Biały, czysty, schludny gabinet. Trochę przypomniał swoim wystrojem gabinet psychologa. Na środku stało biurko, przy nim fotel, a po prawej stronie kozetka na której leżała całkowicie odprężona i uśmiechnięta Xairana.\nNa fotelu siedział mężczyzna, na oko koło pięćdziesiątki ubrany w garnitury na który miał narzucony biały, czysty jak łza kitel. W normalnych warunkach można byłoby go określić jako przystojnego.\n- Pani Fel - odezwał się Vangerberg. - Zapraszamy, wszystko już z panią Leliani sobie wyjaśniliśmy. Muszę przyznać, że jest pani bardzo interesującą osobą, napije się pani czegoś?\nRebecca przekroczyła próg i stanęła w kompletnej ciemności. Szła przed siebie pewnym krokiem tylko po to aby po kilku przebytych metrach stracić grunt pod nogami i runąć w przepaść. Usłyszała tylko jak klapa w podłodze zamyka się za nią z głuchym łoskotem a ona sama frunie w dół na spotkanie z podłożem. Lądowanie okazało się zaskakująco miękkie, jednak spotkanie z oślepiającym światłem dziennym sprawiło, że Dagan musiała zamknąć oczy i przyzwyczaić się na nowo do jasności. Gdy tylko jej wzrok się zogniskował i był w stanie przekazywać do mózgu właściwe informacje, podporucznik zauważyła, że wylądowała w basenie z piankowymi kwadratami. Basen wyglądał dokładnie identycznie jak te spotykane w parkach rozrywki dla małych dzieci. Dookoła niej znajdowały się inne, dziwne przyrządy żywcem wyjęte z małpiego gaju. Poprzeplatane liny, huśtawki, mostki linowe. Widok ten musiał być co najmniej kuriozalny.\n- Pani Dagan - odezwał się męski głos gdzieś z podwyższenia za jej plecami. Gdy Rebecca odwróciła głowę, by sprawdzić kto do niej mówi, dostrzegła Vangerberga we własnej osobie. Był wysoki, można było pokusić się o stwierdzenie, że nawet przystojny. Siedział przy stoliku, przy którym siedzieliby rodzicie pilnujący swoich baraszkujących dzieci. Obok doktora siedziała opierając się o oparcie wysokiego fotela Iris, sącząc szampana z wysokiej szklanki. Pomachała do Rebeki i uśmiechnęła się rozbrajająco. - Czekaliśmy na panią, pani Fel powiedziała, że gdzieś cię zgubiła po drodze. Już wszystko sobie wyjaśniliśmy, zapraszamy na górę.\nMówiąc to wskazał na wolny fotel, identyczny jak ten, na którym sami siedzieli.\nDeadline: 25.11 (czwartek)\n23 lis 2021, o 04:57\nXairana zaraz po wejściu do trumny starała się przede wszystkim uspokoić oddech. Nie miała klaustrofobii jako takiej, niemniej kładzenie się do trumny w bazie należącej do totalnego psychopaty nie należało do czego co mogłaby uznać, za przeżycie z gatunku tych, które chciałaby kiedykolwiek doświadczać.\nKiedy robiło się coraz cieplej starała się nie panikowac, ale kiedy zaczęło być słychać odgłos palonego drewna, zaczęła uderzać ręką o wieko trumny, jak się miało okazać bez rezultatu. Przez głowę przeszła jej myśl, że wolałaby już zginąć jak David, szybko, w jednej chwili i po sprawie, niż tak zdawać sobie sprawę, ze swojej agonii. Jeszcze raz obiecała sobie, że jak tylko stąd wyjdzie to po pierwsze skręci kark temu psycholowi, po drugie, nie pozwoli na to by kiedykolwiek umierała długo i przeciągle tak by zdawała sobie z tego sprawę, że właśnie umiera przez dłuższy okres czasu. Tak jak właśnie teraz.\nPo dłuższej chwili jednak odgłosy się zmieniły, a ona dałaby sobie rękę uciąć, że jest w tej trumnie gdzieś niesiona. A więc czyżby to była kolejna część jego chorego przedstawienia?\nChyba rzadko kiedy zdziwiła się tak jak wtedy kiedy wieko się otworzyło, a ten wariat w całkiem szarmancki sposób pomógł jej wyjść, a obok zobaczyła Dagan. Westchnęła głęboko, przeniosła jednak spojrzenie na mężczyznę kiedy skończył mówić.\n-Masę pytań? Jak na razie przychodzą mi do głowy dwa. Co do kurwy, jaki eksperyment? I po drugie, może ważniejsze, dlaczego miałabym cię w tej chwili nie udusić twoimi własnymi flakami, które zaraz z ciebie wypruję? rzuciła, mierząc mężczyznę wściekłym spojrzeniem.\n24 lis 2021, o 21:06\nNie oddaliła się od Rebecki aż tak. Na pewno nie na tyle, aby ta w ciągu jednego mrugnięcia okiem, zniknęła z jej pola widzenia. A jednak, niespodziewanie zgubiła Dagon. W pierwszym odruchu, zatrzymała się w tej wszechobecnej ciemności, rękoma starając się wyczuć ścianę, z kolei wzrokiem odszukać kobietę. Na marne.\nOdezwała się w niej panika. Ciężko jej było znieść, iż miałaby zostać w cyrku szaleńca sama jak palec. Przyspieszyła, ostatni odcinek drogi pokonując już biegiem, w konsekwencji czego do pomieszczenia niemalże wpadła hamując w progu. Wyprostowała się, kończąc mały popis swojej gracji, a właściwie jej braku. Rozejrzała się dookoła siebie, widok, jaki malował sie przed jej oczyma, nie pasował do tego, jaki układała sobie w głowie. Podejrzliwie, przesunęła spojrzeniem po każdym detalu, aby końcem końców, objąć cała sylwetkę profesora i pomimo najszczerszych chęci, skrzywić się.\n- Teraz kolej na moją wiwisekcje? - odparła, zupełnie nie przejmując się tym, iż jej pytanie nie nawiązywało do słów, jakimi przywitał ją Vangerberg.\n- Gdzie Rebecca Dagon? - skurwysynie!? Pytała dalej, zachowując chłodną zdystansowanie, na ten moment woląc trzymać się bliżej drzwi, niż wchodząc w głąb pomieszczenia. Czuła się pewniej, myśląc, że w każdej chwili będzie mogła stąd wybiec, zatrzasnąć drzwi oraz zostawić szaleńca i jego królestwo daleko za sobą.\n- Właściwie skąd mam mieć pewność, że to wszystko jest prawdziwe? Że Ty jesteś prawdziwy? To, czego tutaj doświadczyłam, jest tak abstrakcyjne, że równie dobrze od momentu spotkania pod nadajnikiem mogę być nieprzytomna i przeżywać jakąś dziwną podróż w głębi własnej głowy i jej dzikiej wyobraźni - była rzekomo w gabinecie psychologa, prawda? Gdzie więc miała gdybać o naturze egzystencjalnej, jeżeli nie tutaj?\n25 lis 2021, o 15:11\nTego akurat nie przewidziała, choć powinna. Klapy w podłodze to dosyć standardowe utrudnienie i należało się spodziewać, że naukowiec też postanowi taką pułapkę wykorzystać, ale... Nie przewidziała. Po prostu. Nie była świadoma obecności przeszkody aż do chwili, w której nagle straciła grunt pod nogami, a przejście zamknęło się nad nią na głucho.\nWpadła prosto w jasne światło, co sprawiło że oczy zakłuły ją boleśnie, próbując czym prędzej przystosować się do nowych warunków. Warto przy tym zauważyć, że upadek miała zaskakująco łagodny - którą to łagodność uświadomiła sobie dopiero po chwili, łapiąc się na tym, że coś jej nie pasowało. Nie wyrżnęła z impetem w podłogę, nie połamała sobie kończyn. Było miękko. Za miękko.\nGdy udało jej się przyzwyczaić do nagłej jasności, z zaskoczeniem rozejrzała się wokół. Basen z piankami. Huśtawki. Mostki linowe. Gdzie ona, do cholery, była? Na ten moment ważniejsze niż gdzie było jednak z kim. Bo, jak się okazuje, nie sama.\nSpojrzała bez zrozumienia na Vangerberga, potem na Iris. Niepewność szybko ustąpiła miejsca zaciętemu grymasowi.\n- To nie Iris - warknęła głucho, wyjątkowo przekonana co do swoich słów. Naukowiec mógł ją mamić, mógł zaplanować setki podchwytliwych zagadek, ale akurat tego jednego Rebecca była absolutnie pewna. To nie radna. Nie mogła nią być.\n- To nie Iris - powtórzyła warkliwie, świdrując mężczyznę wzrokiem. W innych okolicznościach może nawet poświęciłaby mu trochę uwagi innego rodzaju, ale nie teraz. Teraz zbyt wiele rzeczy się nie zgadzało, zbyt wiele było zupełnie nie tak. - Nie mogła mnie tak wyprzedzić, nie ma takiej opcji. Nie rozdzielałyśmy się nawet na chwilę, a teraz mam uwierzyć, że przez te kilka krótkich chwil nie tylko dotarła tu pierwsza, ale miała jeszcze czas na rozmowę? - prychnęła. - Gówno prawda.\nZdając sobie sprawę, jak komicznie musi wyglądać w tym nieszczęsnym basenie, skrzywiła się i z niechęcią dołączyła do naukowca. Nie miała ochoty przebywać tak blisko niego, ale tak jakby... Nie miała wyjścia. Nie skorzystała jednak z zaproszenia, by usiąść obok. Nie chciała siadać.\nChciała tylko zakończyć tę farsę.\n- Co to jest? - warknęła, szerokim gestem wskazując wszystko dookoła. Odpowiedź, co jasne, w pewnym momencie zaczęła nasuwać się sama. Halucynacje. Bardzo rzeczywiste, barwne, godne podziwu, ale tylko cholerne halucynacje.\nMoże tak naprawdę rozbicie się ich statku uszkodziło ich znacznie bardziej? Może właśnie leżą w jakimś szpitalu, pogrążeni w farmakologicznej śpiączce? Rebecca nie sądziła by brzmiało to bardziej abstrakcyjnie niż wszystko inne, co dotąd widzieli.\n1 gru 2021, o 22:59\nVangerberg uśmiechnął się pod nosem kiwając głową jakby ze zrozumieniem na całą obecną sytuację. Zdecydowanie sprawiał wrażenie kogoś, kto doskonale sobie wszystko zaplanował i był pewien tego co robi. Bez względu na to czy Xairana zarzucała mu kłamstwo, manipulację czy też skłaniała się jednak ku możliwości, że ten mówi prawdę, doktor nie sprawiał wrażenia jakby groźby w jakikolwiek sposób mu przeszkadzały.\n- Myślę, że moje flaki, jak to pani ładnie ujęła pozostaną na miejscu - powiedział, wskazując jej miejsce na którym mogła usiąść. - Pani Dagan, która jest tutaj obecna może poświadczyć, że specjalne szkolenie dla wybitnych jednostek jest prowadzone pod ścisłym nadzorem Systemów Przymierza. Szukamy ludzi z wyjątkowymi zdolnościami, a przejście wszystkich etapów na które wy natrafiłyście na swojej drodze tylko potwierdza ten fakt.\nRebecca skinęła głową na potwierdzenie słów doktora i sięgnęła do omni-klucza, który o dziwo działał. Piknięcie w urządzeniu Leliani potwierdziło fakt, że najwyraźniej blokady zostały zdjęte i można było swobodnie z niego korzystać. Na wyświetlaczu pojawił się szereg plików sygnowanych podpisami ludzi, których Xairana miała szansę poznać w Sali Posiedzeń Rady, były tam same znane nazwiska. Sama podporucznik Dagan nie odezwała się ani słowem, za to przemówić Vangerberg.\n- Radna znalazła się tutaj, aby pokazać jej jak funkcjonuje cały system eliminacji jednostek. Chcieliśmy ją przekonać, że te eksperymenty mają sens a zyski, jakie się z tym wiążą przewyższają straty. Iris teraz przegląda dokumenty programu w centrali dowodzenia, wszystkie jesteście już bezpieczne.\n- Doskonale rozumiem pani zniesmaczenie sytuacją, przyznam, że metody były radykalne, ale jedynie w ten sposób mogłem panią przekonać, że moje działanie ma sens - powiedział z niesamowitym wręcz spokojem w głosie. - Podporucznik Dagan w tym momencie przechodzi szereg badań aby sprawdzić czy jej organizm dobrze przyjął dodatkowe, że tak to ujmę, korzyści.\nVangerberg nie sprecyzował o jakie korzyści mu chodzi, jednakże nie trudno było się domyśleć i połączyć kropki, że "supermoce", które każda z nich otrzymała w trakcie dziwnych prób, mogły mieć z tym związek.\n- Ta planeta, to korzyść dla nas wszystkich. Przymierze Systemów, ludzkość, może mieć naprawdę sporą przewagę korzystając z dobrodziejstw tego układu. Roślinność, zwierzęta i ich niezwykłe właściwości, wszystko tutaj stanowi niezgłębiony potencjał. Sama się pani o tym przekonała.\nDoktor wstał i podszedł do Xairany podając jej rękę. Kobieta wstała z kozetki i przeszła w stronę Iris dotykając jej ramienia. Dotyk był prawdziwy, a Fel mogła go doskonale poczuć na swojej skórze, jakby Vangerberg właśnie chciał ją przekonać do tego, że wszystko co właśnie widzi jest prawdziwe.\n- Jest pani lekarzem - kontynuował podchodząc do okna, które wychodziło na łąkę. Na jej środku pasło się stado kopytnych stworzeń, identycznych jak te, które spotkali wcześniej na swojej drodze. - My, umysły ścisłe, powinniśmy współpracować ze sobą. Tutaj naprawdę mamy nad czym, być może uda się odkryć, po głębszych badaniach, lekarstwa na różne choroby. Może uda się wydłużyć czas życia człowieka. Wyniki moich badań są naprawdę fascynujące i myślę, że i panią mogłyby zainteresować.\nVangerberg nie przestawał się uśmiechać, w ten dziwny trochę szarmancki a trochę irytujący sposób. Przyglądając się Dagan sączył szampana i popalał cygaro przy boku Iris, nie zważając na to co dzieje się dookoła. Dopiero na pierwsze, wysyczane niemal przez zęby zdanie jego twarz drgnęła prawie niezauważalnie. Przez ułamek sekudny Rebecca mogła dojrzeć jak siedząca obok Iris mrugnęła i to nie, że mrugnęła okiem. Cała jej postać w milisekundzie pojawiła się i zniknęła. Światła zadrżały lekko jakby całe zasilanie przez moment odmówiło posłuszeństwa.\n- Ależ pani Dagan, to jak najbardziej jest radna - nie dał po sobie niczego poznać, chociaż w jego głosie dało się wyczuć nutkę rozdrażnienia? Obaw?\nDrugie, powtórzone to samo zdanie sprawiło, że cała absurdalna sytuacja zniknęła Rebecce z przed oczu. Wydarzyło się coś dziwnego, powietrze zmieniło się, nastała ciemność a Dagan mogła poczuć się jakby właśnie wróciła z martwych. Uczucie było bardzo porównywalne do tego, kiedy łapiesz chaust powietrza po podtopieniu.\nGdy podporucznik otworzyła oczy była już w zupełnie innym miejscu. Leżała w czymś na kształt wielkiego zbiornika podłączona do niezidentyfikowanej aparatury. Od zewnątrz odgradzają ją szyba za którą krzątało się dwóch ludzi w białych kitlach. Jeden majstrował coś przy panelu kontrolnym na środku pomieszczenia, drugi natomiast obchodził kolejne zbiorniki, którymi wypełnione było całe, ogromne pomieszczenie. Rebecca w oddali mogła zauważyć ich setki. W każdy zbiorniku do różnych kabli i przewodów, z dziwnymi hełmami na głowach zamknięci byli przedstawiciele różnych ras galaktyki. Na środku pomieszczenia, na podwyższeniu w identycznym zbiorniku podłączony był sam Vangerberg. Gdy Dagan poruszyła głową, zobaczyła, że obok niej umieszczona jest Xairana po jednej stornie, a Iris po drugiej. Cokolwiek się tutaj działo, wyglądało na to, że Rebecca dotarła do źrodła całego zamieszania.\nDeadline: 04.12 (sobota)\nOstatnio edytowano 6 gru 2021, o 12:29 przez Mistrz Gry, łącznie edytowano 1 raz\n3 gru 2021, o 15:28\nPodniosła rękę, tym samym mało grzecznie, ale stanowczo przerywając doktorowi swój wywód. Miał rację. Co do jednego, abyśmy mieli jasność. Był lekarzem, dokładnie tak samo jak ona. Składał więc przysięgę Hipokratesa, a mimo to, brnąc w swój chory umysł i jego twory zapomniał o najważniejszym - po pierwsze, nie szkodzić.\nChoć przepełniał ją szereg emocji, a każda - dosłownie - nie byłaby naukowcu miła, Iris trzymała to, co tak naprawdę myśli i zarazem chce mu wykrzyczeć prosto w twarz na wodzy. Szybko pojęła, że od tej rozmowy zależy bardzo wiele; a nawet w s z y s t k o. Z łatwością więc weszła w skórę polityka, którym przecież była od wielu lat, traktując to spotkanie w gabinecie profesora jak rozmowę w Sali Posiedzeń Rady. wysłuchała, co miał jej do powiedzenia i nim napłynęła kolejna fala potoku slów z jego strony, przerwała, jednocześnie nie wyrażając komentarza, bądź opinii na rzeczy dotąd usłyszane.\n- To wszystko, jak zresztą zawsze, brzmi pięknie, jednakże aby w jakikolwiek sposób się do tego odnieść, muszę zobaczyć to, o czym Pan mówi na własne oczy - szansa, badania, próba stworzenia nad człowieka... Czuła smród Cerberusa na kilometr, w pamięci więc starała się na szybko przypomnieć sobie, czy z raportów, jakie czytała w drodze na statek, a także z tego, co mówił David, profesor miał jakiekolwiek powiązania z Iluzją? Prawdopodobieństwo, że był tak samym szaleńcem jak założyciel Cerberusa nie była wysoka... A jednak, ta planeta wielokrotnie też udowadniała jej, że przeczy wszelkiej logice.\n- Chce także zobaczyć Podporucznik Dagon. Proszę tego nie odebrać jako nietaktu, aczkolwiek do tej pory mało było gestów dobrej woli z Pańskiej strony, czas więc na jeden z nich - podkreśliła. Chciał czegoś od niej. Nie ważne, czy wysłuchania, czy przytaknięcia, słów uznania, poparcia w działaniu... Aby cokolwiek wskórać, najpierw musiał spełnić małą prośbę Iris. Nie była ona wielka, w porównaniu z tym, jakie miał plany wobec niej.\nA ponieważ Fel miała poczucie własnej wartości, nie przeszkadzało jej, aby w obliczu zagrożenia, nadal dyktować warunki oraz rozdawać karty. Siedziała w końcu naprzeciwko nieco Radna Cytadeli.\nKątem oka, cały czas starała się mieć na widoku Xiariane. Kobieta wydawała się jej teraz jedną, wielką szmacianą lalką, co nie było normalne, aczkolwiek sytuacja wymagała, aby nie panikować i choć w minimalnym polu grać według zasad Vangerberg. Naginając te, które tylko się dało na własną korzyść. Zamierzała wyjść z tego niefortunnego położenia cała i zdrowa, nie zapominając o pozostałych kobietach. Cierpliwie więc doszukiwała się okazji, będąc do tego momentu po prostu sobą.\nZ tyłu głowy wciąż miała myśl, którą ani na moment nie negowała, a mianowicie, że to wszystko i tak jest wytworem jej podsyconej albo jakimiś lekami, albo innymi gównami wyobraźni, a oni nigdy tak naprawdę nie wydostali się z rozbitego statku.\n4 gru 2021, o 04:52\nXairana musiała przyznać, że ten uśmiech na twarzy kogoś kogo uważała w dalszym ciągu za skończonego psychopatę zdecydowanie działał jej na nerwy i była gotowa zrobić w tym momencie wszystko by zetrzeć ten uśmiech z twarzy, i by jej uśmiech, kiedy będzie się dławić własną krwią będzie ostatnim widokiem, który dane mu będzie zobaczyć. Ani przez chwilę nie skłaniała się ku wersji, że ten psychopata będzie mówić prawdę.\n-Nie wiem pod wpływem jakich substancji jest Dagan, że zachowuje się dziwnie. Ale nie wierzę w ani jedno słowo, żadne ćwiczenia, na pewno nie takie sankcjonowane przez Przymierze nie dopuściłoby do tego, żeby Davida obrócić w popiół. rzuciła zanim sytuacja się rozwinęła. O ile mógł zapewne na kilka sposobów wpłynąć na umysł Dagan, to czy mógł to samo zrobić z podpisami, które ujrzała na własne oczy na pojawiających się plikach. Czy jej wściekłość faktycznie była bezpodstawna?\n-Skąd mam wiedzieć, że to nie są podrobione pliki? rzuciła wciąż podejrzliwym tonem. Jej wątpliwości choć z każdą chwilą zdawały się maleć, to nie zniknęły całkowicie. Nie przeżyła w końcu tak długo, dlatego, że była ufna wobec słów kogoś kogo chwilę wcześniej chciała zabić, bo jak przypuszczała, przepuścił ją przez swojego rodzaju tortury, no bo jak nazwać zmuszenie do wchodzenia do trumny, czy przechodzenie przez basen, w którym można było się spalić całkowicie?\n-Chcę się zobaczyć z Iris. Natychmiast. rzuciła tonem nie znoszącym sprzeciwu.\nSzansa powodzenia <40


Wzruszające słowa Natalii Partyki o prezydencie Adamowiczu - Sport WP SportoweFakty\n- Pan pamiętał za każdym razem o mnie, ja zachowam Pana w mojej pamięci na całe życie! - to fragment wpisu jaki Natalia Partyka zamieścił w mediach społecznościowych. W ten sposób tenisistka stołowa zareagowała na tragiczną śmierć Pawła Adamowicza.\nSzymon Łożyński 15 Stycznia 2019, 22:58\nEast News / Mariusz Gaczynski / Na zdjęciu: Natalia Partyka\nDo grona wielu polskich sportowców, którzy w mediach społecznościowych, skomentowali śmierć prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza dołączyła Natalia Partyka. Tenisistka stołowa, pięciokrotna mistrzyni paraolimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i Europy, pochodzi z Gdańska i prezydenta miała okazję poznać osobiście.\nJak podkreśliła Natalia Partyka, we wzruszającym wpisie na Facebooku, Paweł Adamowicz zawsze witał ją na gdańskim lotnisku, kiedy wracała z igrzysk paraolimpijskich.\nW niedzielę, podczas gdańskiego finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, 27-letni napastnik Stefan W. trzykrotnie pchnął nożem w okolice serca Pawła Adamowicza. Prezydent Gdańska już na miejscu był reanimowany. Później trafił do szpitala, gdzie przeszedł pięciogodzinną operację. Lekarzom nie udało się uratować jego życia. Zmarł w poniedziałek. Pogrzeb prezydenta Gdańska odbędzie się w sobotę 19 stycznia.\nStary Poznaniak 16-01 11:37 Zgłoś komentarz\njestem pod wrażeniem. Z tych małych wpisów które czytam powstaje obraz człowieka który kochał miasto i ich mieszkańców. Samo to że chciało mu się przywitać zawsze Natalię świadczy\no wielkim szacunku do osiągnięć ludzi sportu i nie tylko, ale również obowiązku bycia gospodarzem swojego miasta.\nGdańsk Polska Tenis stołowy Natalia Partyka Paweł Adamowicz


HOTEL L'ANCORA (Santa Teresa di Gallura, Włochy) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Hotel L'Ancora\nHotele w pobliżu Lu Brandali: Leggi Tocca Ascolta - Mostra di Archeologia Nuragica\nHotele w pobliżu Just SardiniaSrl... the best way to travel\nHotele w pobliżu Diving Santa Teresa Gallura\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Hotel L'Ancora\nAtrakcje w pobliżu obiektu Hotel L'Ancora\nHotel L'Ancora opinie, Santa Teresa di Gallura\nNr 9 wśród 25 hoteli w lokalizacji Santa Teresa di Gallura\n#9 z 25 hoteli w lokalizacji: Sardynia\nVia Calabria, 07028, Santa Teresa di Gallura, Sardynia Włochy\nUżytkownik almal1966 napisał recenzję cze 2013\nTorun33 przesłane treści14 podziękowań\nBardzo dobra lokalizacja, blisko centrum. Hotel na parterze posiadał lodówkę, płaski TV i w pełni wyposarzoną łazienkę m.in. szczoteczki do zebów, pasta, krem do golenia, grzebień. Oczywiście wszystko jednorazówki. Komplet ręczników. Jeżeli ktoś nie ma laptopa, swobodnie mozna…\nUżytkownik Emil_1955 napisał recenzję 7 kwi\nBukareszt, Rumunia24 przesłane treści3 podziękowania\nDobry na krótki pobyt. Pokój i łazienka są podstawowe, ale bardzo czyste. Personel był miły i pragnął pomóc. Odległość do centrum Santa Teresa i obszaru turystycznego. Mnóstwo miejsc do zaparkowania samochodu. Ze względu na wczesny wyjazd rano promem na Korsykę nie było czasu na…\nUżytkownik Godfrey Yeo napisał recenzję lip 2018\nsingapore49 przesłanych treści19 podziękowań\nWIELKI MAŁY HOTEL W SANTA TERESA DI GALLURA, SARDEGNA.\nprzybył promem z Korsyki i wziął nieco ponad 10 minut spacerem od portu do hotelu L'Ancora. Zostałem powitany przez miłą kobietę. Niestety, nie dostałem jej imienia! Była bardzo łaskawa i zaoferowała pokój po sprawdzeniu z właścicielem, czy był dostępny. Właściciel, Salvatore,…\nUżytkownik Ronni S napisał recenzję maj 2018\nVejle, Dania21 przesłanych treści5 podziękowań\nDobry hotel z bardzo przyjaznymi gospodarzami\nHotel ma bardzo centralne położenie w Santa Taresa i gospodarze są bardzo przyjaźni i bardzo serviceminded. Pokój był również dobry, z dobrą przestrzenią. Breakfeast było trochę brakuje, choć znowu znakomita obsługa.\nUżytkownik Sarah G napisał recenzję sie 2017\nNorth Ferriby, Wielka Brytania52 przesłane treści19 podziękowań\nPojechaliśmy do Santa Teresa na jednodniową wycieczkę iz powodu złej pogody nie mogliśmy wrócić na Korsykę. Hotel jest czysty i funkcjonalny, w przystępnej cenie i centralnie położony. Pracownicy byli bardzo pomocni, kierując nas do lokalnego lekarza na leki zastępcze, pomagając…\nZdjęcie przesłane przez kierownictwo obiektuHotel L'Ancora\nUżytkownik EMJFMarl opublikował zdjęcie maj 2017\nBergisch Gladbach, Niemcy782 przesłane treści116 podziękowań\nUżytkownik Federico B opublikował zdjęcie lip 2013\nBuenos Aires, Argentyna65 przesłanych treści17 podziękowań\nUżytkownik pino61140 zadał pytanie paź 2016\nFabriano, Włochy16 przesłanych treści10 podziękowań\nOdpowiedź użytkownika Antonio S\nOdpowiedź użytkownika Albergo L


Piaskowa 9 - pytania i odpowiedzi - Wola\nPiaskowa 9 - pytania i odpowiedzi\nPrezentujemy najczęściej zadawane pytania wraz z odpowiedziami\nKogo dotyczy wykwaterowanie?\nWykwaterowaniem objęci są mieszkańcy klatek II, III i IV\nCo z mieszkańcami klatek I i V?\nMieszkańcy klatek I i V mogą pozostać w swoich mieszkaniach. Ekspertyza nie wykazała tam wad związanych z konstrukcją budynku.\nCzy obecnie jesteśmy bezpieczni?\nDla Dzielnicy Wola najważniejsze jest bezpieczeństwo, dlatego budynek przy ul. Piaskowej 9 został objęty całodobowym monitoringiem elektronicznych urządzeń pomiarowych, które na bieżąco zbierają informacje dotyczące stanu technicznego budynku.\nZ kim mogę kontaktować się w sprawie sytuacji budynku przy ul. Piaskowej 9?\nDla mieszkańców budynku przy ul. Piaskowej 9 zostały uruchomione specjalne telefony, pod którymi można uzyskać niezbędne informacje.\nKiedy musimy się wyprowadzić?\nW pierwszej kolejności wykwaterowani zostaną mieszkańcy klatki II oraz osoby wymagające szczególnej opieki np. osoby niepełnosprawne. Wskazania lokali zamiennych dla mieszkańców klatki II nastąpią w najbliższych dniach. Ten proces nie będzie wymagał ze strony mieszkańców podejmowania jakichkolwiek czynności np. wypełniania druków. Wszelkie informacje będą przekazywane pisemnie i telefonicznie. Przeprowadzki rozpoczną się na początku września, a każdy mieszkaniec będzie z odpowiednim wyprzedzeniem poinformowany o dokładnym terminie. W następnej kolejności wykwaterowywane będą mieszkania z klatek III i IV.\nCzy Dzielnica zapewni mieszkania zamienne?\nMieszkańcy na czas remontu otrzymają pełnowartościowe lokale zamienne. Dzielnica dokłada wszelkich starań, aby były one w jak najlepszym standardzie. Wszystkie mieszkania będą świeżo po remoncie. Lokale te będą głównie położone w budynkach na terenie Dzielnicy Wola. Ze względu na liczbę lokali, które musimy zapewnić, mogą być one położone również w innych dzielnicach.\nCzy będzie można obejrzeć mieszkanie zamienne?\nTak. Po otrzymaniu wskazania lokalu zamiennego, będzie możliwość jego obejrzenia.\nCzy mieszkańcy będą mogli wrócić do swoich mieszkań przy ul. Piaskowej?\nTak. Wykwaterowanie i pobyt w lokalu zamiennym jest tylko na czas kompleksowego remontu budynku przy ul. Piaskowej. Mieszkańcy, którzy nie będą chcieli wracać na ul. Piaskową będą mieli możliwość pozostania na stałe w lokalach zamiennych. Każdy taki przypadek będzie rozpatrywany indywidualnie.\nKto pokryje koszty związane z przeprowadzką?\nPrzeniesienie do lokali zamiennych będzie odbywać się na koszt Dzielnicy. To Dzielnica odpowiada za zorganizowanie firmy przeprowadzkowej. Do jej zadań będzie należało zniesienie rzeczy, transport oraz wniesienie rzeczy do nowego mieszkania.\nCo z kartonami do przeprowadzki?\nDzielnica zapewni 20 kartonów na każdy lokal.\nCzy otrzymamy pomoc przy pakowaniu rzeczy?\nTego typu pomoc będzie realizowana przez Ośrodek Pomocy Społecznej dla osób, które nie mogą samodzielnie zabezpieczyć swoich podstawowych potrzeb. Każda taka sprawa będzie indywidualnie rozpatrywana w drodze wywiadu środowiskowego przez pracownika socjalnego.\nCo musimy zabrać ze sobą? Co z meblami na wymiar i zabudowami?\nZ mieszkań muszą zostać zabrane wszystkie rzeczy, które nie są na stałe związane z lokalem. Po opracowaniu projektu remontu, który pokaże zakres prac i ewentualną ingerencję w lokalach, mieszkańcy będą mogli zdecydować czy chcą demontować meble robione na wymiar oraz zabudowy.\nCzy mieszkanie zamienne będzie miało ten sam metraż?\nMieszkania zamienne muszą mieć taki sam, albo większy metraż części mieszkalnej (pokoi) oraz taką samą liczbę pokoi jak dotychczas zajmowane mieszkanie.\nCzy zmieni się stawka czynszu?\nStawka czynszu pozostanie bez zmian. Ewentualne różnice będzie pokrywała Dzielnica.\nJak będzie wyglądał remont bloku i czy będzie prowadzony w mieszkaniach?\nZGN Wola jest w trakcie wyłaniania wykonawcy rozszerzonej o dodatkowe badania ekspertyzy, która określi ostateczną metodologię naprawy. Wtedy również znany będzie szczegółowy zakres prac do wykonania.\nCzy wymagana jest zmiana szkoły lub przedszkola?\nDecyzja należy do rodziców. Rodzice mogą pozostawić dzieci w obecnych placówkach lub przenieść je do placówek znajdujących się w pobliżu tymczasowego miejsca zamieszkania. W każdym przypadku Dzielnica oferuje pomoc pracowników Wydziału Oświaty.\nCo z piwnicami znajdującymi się w klatce I i V?\nPiwnice znajdujące się w klatkach I i V nie muszą być opróżniane.\nKto będzie pilnował pozostawionych mieszkań?\nW tym celu planowane jest wynajęcie całodobowej ochrony.\nJak będzie się odbywało przekazanie mieszkania?\nPrzekazanie mieszkania będzie potwierdzone protokolarnie i odbędzie się w obecności przedstawicieli ZGN Wola. Do protokołu będzie dołączana dokumentacja fotograficzna. Dopuszczalne jest również sporządzenie dokumentacji filmowej.


BulletMove: nowa jakość przeprowadzek\nBulletmove_Team | 9 lipca 2020 | 20:49\nGdybyśmy mieli przedstawić się w jednym zdaniu, powiedzielibyśmy po prostu, że lubimy przeprowadzki. Kojarzą nam się ze zmianami, z nowym etapem w życiu, z czymś ekscytującym i przyjemnym. Rozumiemy jednak, że dla Ciebie mogą być one stresujące i męczące. Dlatego dzisiaj, na początku naszej znajomości, chcielibyśmy opowiedzieć Ci trochę o tym, czym zajmujemy się na co dzień.\nZaopiekujemy się Twoimi rzeczami\nDobrze znamy się na tym, co robimy. Przeprowadzki są dla nas nie tylko pracą, ale i pasją. Nie bez powodu główne hasło naszej firmy brzmi: nosimy Twoje rzeczy jak własne. Naprawdę tak jest. W BulletMove panuje sympatyczna atmosfera, a my sami stanowimy zgraną, solidną ekipę, z przynależności do której jesteśmy dumni.\nDo każdej przeprowadzki podchodzimy indywidualnie, z każdą wiąże się niezapomniana historia. Lubimy wspierać ludzi na progu (dosłownie) nowego etapu życia.\nPomożemy Ci się przeprowadzić\nPlanujesz przeprowadzkę? Chcesz zmienić biuro albo mieszkanie? Możemy Ci w tym pomóc. Skontaktuj się z nami za pomocą formularza na naszej stronie www, a w ciągu 15 minut przygotujemy dla Ciebie bezpłatną wycenę.\nOmówimy szczegóły Twojej przeprowadzki i wyjaśnimy Ci dokładnie, jak ona będzie wyglądała z naszej perspektywy. Dostaniesz też od nas profesjonalne materiały do pakowania. Co więcej, możemy Ci pomóc w demontażu mebli, jeśli planujesz zabrać je do nowego lokum. Na miejscu zmontujemy je dla Ciebie ponownie. Za całą usługę zapłacisz w sposób, który będzie dla Ciebie najwygodniejszy.\nSprawimy, że przeprowadzka będzie miłym wspomnieniem\nMamy specjalnie przystosowane do przeprowadzek samochody, które prowadzą zawodowi kierowcy. Każdy taki samochód posiada lokalizator, dzięki któremu możemy łatwo ustalić jego lokalizację.\nSzczególny nacisk kładziemy na dobry kontakt z Tobą. Zawsze służymy dobrą radą. W każdej chwili możesz do nas zadzwonić, napisać, wejść na blog.\nJesteśmy tu dla Ciebie. Pamiętaj o tym.


Zastosowania olejku eukaliptusowego - olejku eterycznego z elektrowni - Piękno | Październik 2020\nOlejek eukaliptusowy jest jednym z naszych ulubionych olejków eterycznych do stosowania w projektach dla majsterkowiczów. Ma wiele wspaniałych właściwości i jest olejkiem eterycznym, z którego większość zna i czuje się komfortowo podczas używania.\nOlejek eukaliptusowy jestróżnorodny i łatwy w użyciu. W rzeczywistości jest to jeden z pięciu moich najważniejszych olejków eterycznych, ponieważ ma tak wiele właściwości!\nOlejek eukaliptusowy jest:\nPrzeciwbólowe (uśmierzające ból)\nJednak często słyszę, jak ludzie mówią, że mają olejki eteryczne i chcą ich używać,ale po prostu nie wiedzą jak. Więc dzisiaj pomyślałem, że podzielę się 12 prostymi zastosowaniami olejku eukaliptusowego. (Znajdź tutaj w 100% czysty olejek eukaliptusowy do wszystkich tych zastosowań).\n1. Środek do czyszczenia łazienki\nOlejek eukaliptusowy świetnie zabija bakterie, dlatego lubię go używać do czyszczenia łazienki. Używam go w butelce ze sprayem do czyszczenia zlewu i wokół mojej toalety, a do czyszczenia muszli klozetowej używam sody oczyszczonej i octu.\nOto nasz przepis na domowy środek do czyszczenia toalet.\n2. Przekrwienie klatki piersiowej\nEukaliptus jest cudownym środkiem zmniejszającym przekrwienie śluzowe i lubię go rozcieńczać olejem nośnikowym, który może być stosowany jako środek zmniejszający przekrwienie klatki piersiowej. Wymieszaj z kilkoma innymi olejkami eterycznymi, aby uzyskać doskonałe oparowanie.\nOto nasz przepis Homemade Vapor Rub.\n3. Zakażenie zatok\nZakażenia zatok nie są zabawne i najlepiej pozbyć się ich jak najszybciej. Jednym ze sposobów, w jaki traktuję je naturalnie, jest stosowanie olejku eukaliptusowego w moim roztworze soli kuchennej Neti. Po kilku zastosowaniach zauważalna jest różnica w tym, jak dobrze oddycham i jak wypchana jest moja głowa.\nOto kilka pomocnych wskazówek dotyczących leczenia infekcji zatok.\nOlejek eukaliptusowy jest jednym z moich ulubionych olejków do mojego dyfuzora. Często uruchamiam nasz dyfuzor w autobusie i lubię eukaliptusa, ponieważ świetnie pachnie i zabija bakterie i wirusy, które mogą powodować choroby.\nOto dyfuzor, który naprawdę lubię.\n5. Otwieracz dróg oddechowych\nOto kolejny świetny sposób na zastosowanie olejku eukaliptusowego w dyfuzorze. Eukaliptus świetnie nadaje się do usuwania obrzęków i otwierania dróg oddechowych, więc lubię wkładać je do dyfuzora, gdy moje dzieci wydają się duszne od przeziębienia lub alergii. Uruchamianie dyfuzora w nocy za pomocą eukaliptusa pomaga także pewnej osobie w naszym domu chrapać mniej (ahem).\nPołącz olejek eteryczny z drzewa herbacianego i olejku eukaliptusowego, aby uzyskać spray zabijający pleśń pod prysznic. Dodaj 5 kropli każdego z nich do butelki z rozpylaczem pełnej wody (zwykle używam szklanej butelki z rozpylaczem 16 uncji) i spryskuj prysznic po każdym użyciu.\n7. Saszetki próżniowe\nOto kolejny świetny sposób na zastosowanie olejku eukaliptusowego jako odświeżacza powietrza: odkurz go! Wymieszaj 3-4 krople olejku eukaliptusowego z jedną filiżanką sody oczyszczonej, posyp go dywanami, a następnie odkurz. Możesz też wypróbować nasze saszetki próżniowe.\nZnajdź nasz przepis na saszetki próżniowe tutaj.\nśrodki do domu, aby trzymać węże z dala\n8. Kontrola pcheł\nChcesz naturalnie trzymać pchły z dala od swojego zwierzaka? Wypróbuj olejek eukaliptusowy. Wmieszaj 3-4 krople w szampon swojego zwierzaka lub stwórz własny kołnierz pcheł.\nOto prosty kołnierz pcheł dla majsterkowiczów.\n9. Aromaterapia parowa\nAromaterapia to doskonały sposób na pozbycie się upartego bólu głowy. Niektóre olejki eteryczne można nakładać miejscowo, aby złagodzić ból głowy, ale w przypadku eukaliptusa spróbuj wytworzyć parę, którą możesz wdychać. Jest to szczególnie pomocne, jeśli ból głowy jest spowodowany problemami z zatokami.\nMożesz znaleźć proste instrukcje dotyczące korzystania z aromaterapii parowej w naszych naturalnych lekach na ból głowy.\n10. Naturalny filtr przeciwsłoneczny\nOlejek eukaliptusowy ma bardzo niski naturalny SPF. Chociaż nie możesz użyć go samodzielnie do ochrony przed promieniami UV, zawsze możesz dodać go do własnego domowego kremu przeciwsłonecznego.\nOto nasz przepis na domowy filtr przeciwsłoneczny.\n11. Odstraszacz owadów\nWiele błędów nie lubi eukaliptusa, więc dodaj go do domowego środka odstraszającego owady, aby odeprzeć je w miesiącach letnich. Możesz użyć go samodzielnie lub połączyć z innymi olejkami eterycznymi odpychającymi robaki, takimi jak lawenda.\ngdzie znaleźć przyprawy\nOto nasz przepis na prosty naturalny spray na owady.\n12. Środek do czyszczenia podłóg\nUtrzymanie podłogi w czystości można wykonać po prostu za pomocą gorącej wody i olejku eukaliptusowego. W przypadku podłóg drewnianych napełnij sprayem gorącą wodę i dodaj 5 kropli olejku eukaliptusowego. Spryskaj i wyczyść. W przypadku innych podłóg dodaj 15 kropli do galonu gorącej wody i zetrzyj.\nUnikaj stosowania olejku eukaliptusowego miejscowo u niemowląt lub małych dzieci. Zawsze ważne jest rozcieńczenie olejku eukaliptusowego w oleju nośnym przed użyciem go na skórę. Przed użyciem olejku eukaliptusowego w czasie ciąży skonsultuj się z lekarzem posiadającym wiedzę na temat olejków eterycznych. Używaj tylko w 100% czystych olejków eterycznych (takich jak te tutaj).


Carlo Maria Martini (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach(EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\n-35% Maria Magdalena. Nasza droga do Jezusa\nod 11.60 zł zobacz oferty z 14 księgarni - premiera: 2020-03-24\nNiepublikowane rozważania kard. Martiniego, wybitnego biblisty i arcybiskupa Mediolanu. Przybliżają postać Marii Magdaleny i jej drogę do Jezusa. Opisując jej postawy, uczucia i doświadczenie, kard. Martini pokazuje drogę każdego z nas:... (więcej)\n-32% W co wierzy ten, kto nie wierzy?\nod 14.96 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2018-11-14\n-40% Kosmetologia i farmakologia skóry\nod 83.40 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2019-07-03\nW podręczniku zostały podane podstawowe wiadomości z zakresu budowy i fizjologii skóry oraz z zakresu pochodzenia i działania podstawowych substancji wchodzących w skład produktów kosmetycznych i środków czystości. Opisano różne typy... (więcej)\n-48% Jak uporządkować swoje życie\nod 18.32 zł zobacz oferty z 9 księgarni - premiera: 2020-02-28\nKluczem do uporządkowania jest poczucie wewnętrznej wolności Chaos, pośpiech i zabieganie to rzeczy, które współcześnie najbardziej nam doskwierają. Przeżywany stres sprawia, że nasze życie traci smak. Mamy poczucie, że doświadczamy... (więcej)


O wybawianiu szczejkowickiego młynarza\nJazz w teatrze- 31.05\nJacek Wójcicki- koncert- 30.05\nZnak zodiaku: Byk\nStrażacy z Rybnika świętowali na rynku\nWczoraj strażacy z Państwowej Straży Pożarnej w Rybniku obchodzili na rynku Dzień Strażaka\nPochowano 29-letniego Łukasza. Jedną z pięciu ofiar Zofiówki\nTłumy żegnały w piątek 29-letniego Łukasza, jednego z pięciu górników, którzy zginęli w kopalni Zofiówka. Byli najbliżsi, znajomi, przyjaciele, koledzy z sektora kibicowskiego tutejszego GKS-u. Były władze z wojewodą śląskim i prezydent miasta. Kibice nad jego grobem odpalili race.\nMszana: Nie ustąpił pierwszeństwa, rozwalił dwie elki\nDo fatalnie wyglądającego wypadku doszło wczoraj w Mszanie. Rozwalone są trzy auta\nPrezes JSW: Jesteśmy z rodzinami ofiar, JSW otoczy Was opieką\nJesteśmy z wami. Nie ma słów, które mogą wyrazić ten smutek, ból, cierpienie. Nie zostawimy was samych. Zostaniecie otoczeni należytą opieką\nMotocyklista i pasażerka ranni w wypadku\nRybniccy policjanci wyjaśniają okoliczności wczorajszego wypadku drogowego, do którego doszło na ulicy Tkoczów. Ranne zostały tam dwie osoby\nRomantyczna i tragiczna historia polskiego króla Ajnów (ZDJĘCIA)\nPełna publiczności sala wysłuchała opowieści etnolożki Danuty Onyszkiewicz o swoim pradziadku wujecznym Bronisławie Piłsudskim, wybitnym etnografie i antropologu. Rozmowę z rodzoną prawnuczką marszałka Józefa Piłsudskiego przeczytacie w środowych „Nowinach”.\n28.02.2017 Żory, Region Publicystyka z regionu Wydanie: 2017/09 (3107)\nGdyby nie stara babulinka, która wypełniła polecenia uciążliwej zjawy z narażeniem własnej duszy, a może nawet i ciała, duch młynarza może do dziś błąkałby się po tym świecie!\nDo mojej babci zachodziła często stara, zgarbiona babulka, o której mówiono, że wywołuje duchy i potrafi z nimi rozmawiać. Kiedy pojawiała się z wizytą, przytulałam się do babcinej spódnicy i wsłuchiwałam w jej opowieści. Bałam się tej dziwnej "starki", za którą, jak mi się wydawało, kroczył jakiś lodowaty ziąb, ale znacznie bardziej obawiałam się duchów, które mogły pojawić się wszędzie i nic nie stanowiło dla nich przeszkody.\nAkurat w owym czasie w okolicy Szczejkowic umarł młynarz, jednak jego duch co noc nawiedzał swój dom, jak również i młyn, czyniąc przy tym wiele hałasu i szkód. Nie pomogło poświęcenie domostwa i młyna przez miejscowego proboszcza, bo gość z zaświatów pojawiał się nadal i stał się jakby bardziej zawzięty. W końcu zdesperowani potomkowie młynarza posłali po znającą się na rzeczy babę, w myśl zasady: "jak nie pomoże, to na pewno nie zaszkodzi". Liczyli na to, że dowiedzą się przynajmniej, czego chce od nich duch ojca. Babulka przybyła do nich dopiero późnym wieczorem, a tuż przed północą rozkazała wszystkim domownikom odmawiać modlitwy za zmarłych tak długo, dopóki ona nie skończy rozmowy z duchem.\nSama zaś wzięła w rękę kropidło ze święconą wodą i opisała też poświęconą kredą okrąg wokół siebie. Kiedy pojawił się duch, kobieta zapytała go w imię Boga, czego żąda. Okazało się, że zmarły młynarz domagał się trzydziestu mszy za swoją duszę i rozkazał zwrócić przywłaszczone kiedyś przez niego mienie prawowitym właścicielom. Na koniec zażądał najcięższej próby, którą musiała wykonać przepytująca go kobieta. Miała ona w wyznaczonym dniu o północy stawić się w żorskim kościele, odziana jedynie w białą płachtę.\nBabulka nie miała wyboru, musiała zastosować się do owego żądania i umówionej nocy zjawiła się w świątyni. Co ciekawe, drzwi były otwarte, a kościół był wypełniony po brzegi, jednak ludzie byli jacyś obcy i przedziwnie, staromodnie ubrani. Zgodnie z tym, co jej powiedział duch, kobieta szybko odszukała ławkę, którą zajmował młynarz, i usiadła obok niego. Kiedy zbliżało się Ofiarowanie, ludzie zaczęli opuszczać ławki i kierować się w stronę ołtarza. Zgodnie z umową w tym momencie kobieta również opuściła ławkę, ale skierowała się w stronę wyjścia i szybko wybiegła z kościoła. Pędziła, ile sił w nogach w kierunku kościelnej bramy.\nKiedy ją mijała, poczuła, jak setki rąk zdzierają z niej biały obrus, którym się okryła. Nie oglądając się, goła jak ją Pan Bóg stworzył pobiegła prosto do swojego domu! Położyła się do łóżka, ale z emocji nie zdołała zasnąć, więc nazajutrz poszła na pierwszą poranną mszę. W pobliżu kościelnej bramy walało się wiele białych drobnych strzępków! Kobieta nie miała wątpliwości, że były to resztki jej białej szaty. To samo stałoby się z nią, gdyby nie zważając na ostrzeżenia ducha, zbyt późno wybiegła z kościoła!\nLudzie opowiadali, że od tego czasu duch młynarza przestał się pojawiać i we młynie zapanował spokój.\nTargi Mój Dom, Moje Otoczenie w Rybniku\nTragedia w Rybniku: Utonął młody mężczyzna\nWielkie sprzątanie Nacyny w towarzystwie nutrii\nJaromir Nohavica. Dwa koncerty w Rybniku!\nJak baba Madlena z diabłem tańcowała" cz. 1\nJastrzębie: Ukradł samochód i ...skrzynkę piwa!\nRybnik: Wpadł miłośnik kradzionych, drogich trunków\nSzok! Policjanci zatrzymali 66-letniego pedofila\nRybnik: Czas na wielkie porządki przy Nacynie\nŻory: Zablokowana droga, kierowca w cieżkim stanie\nŻory: Poszukiwany ukrył się w szafie\nRybnik: Wiadukt nad ul. Chwałowicką zamknięty od 17 maja\nMirosław Górka: Wielkie Szu\nŁukasz Dwornik: Informacyjna półprawda\nPiotr Masłowski: Niedziela bez handlu\nZofiówka: Będą specjalne renty dla rodzin ofiar\nUmowa ze Śmiercią\nŻużel: Mecz na szczycie w Rybniku. Przyjedzie Start Gniezno\nPiece: Wybuch gazu zabrał im dom. Trzeba pomóc rodzinie\nLeszczyny: Park i stary zamek przestaną straszyć\nZofiówka: W nocy odnaleziono ostatniego górnika\nŁukasz Kohut: Hygge?\nGroził bliskim nożem. Zapowiedział, że wysadzi mieszkanie\nDziecko na parapecie, matka pijana\nMotoryzacja » Nieruchomości » Mieszkania » Lokale » Handel » Usługi » Finanse » Zdrowie i Uroda » Turystyka » Nauka » Praca » Szukam pracy » Zwierzęta » Podaruję » Różne »\nMarek Krząkała: Bruksela zakręci kurek?\nBolesław Piecha: Notatki z Parlamentu Europejskiego\nMirosław Górka: Nogami do przodu\nŁukasz Dwornik: Linoskoczek\nPiotr Masłowski: Joint\nJedyn dziyń bez auta\nJak Margotki trefiyła gańba\nDziyń bez komputera\nÔczy by jadły\nJak wrócić do biura?\nJak baba Madlena z diabłem tańcowała cz. 2\nZła pani na Pawłowicach\nNocnice znad leśnego stawu\nDlaczego w żorskich lasach nie ma węży cz. 2\nJeżeli Unia Europejska zakręci kurek dla środowisk LGBT, wówczas to...\nodpalać race? Czy ci ludzie którzy to robią nie potrafią nawet na pogrzebie...\nJanina Laby to moja kochana ciocia z Rybnika.zawsze na ul.rudzkiej dzialy...\nwszysko byscie chcieli odrazu kanalie\nPanie Mirosławie, do ten listy dodałbym jeszcze klub Rymer który podobno...\nKto ma rację w sporze lekarzy z ministrem zdrowia?\nWielka radość i trochę żalu\nSzkaciorze w europejskim srebrze\nSzkaciorze, na ME w Wiśle celujcie w złoto!\nSkatowy puchar posła Krząkały\nPodwójny skatowy memoriał\nZgubione – znalezione w urzędzie miasta\nZgubione – znalezione w Transgórze\nJak zgubiłeś coś w autobusie, poszukaj w Transgórze\nZgubione – znalezione: Urząd Miasta w Rybniku\n2018 © Tygodnik Regionalny NOWINY


Ludzie kosciola powinni jedjoczyc narod , uspokajac, lagodzic, no tak po chrzescijansku, a nie " dolewac oliwy do ognia" . Zabroniono tylko marsz nacjonalistow, wasza swieto j e b l i w o s c !\nZamilcz czarny kłamco, złodzieju i oszuście !!!\nMów prawdę klecho ; nie Naród,tylko FASZYŚCI I NARODOWCY , co na jedno wychodzi. Tą decyzją prawdziwych Polaków i patriotów pani Prezydent chciała ochronić przed fizycznymi atakami i utratą dobrego imienia\nZgroza co się w tym kraju dzieje. KK popiera faszyzm. Nic nowego, w czasie wojny też tak blo.\njazgot podsycany redemptorystycznie\nSzok, porażająca niewiedza - w gruncie rzeczy Rydzyk to antypaństwowiec ? Czy on rozumie, kto musi organizować uroczystości rangi państwowej ? Do wczoraj nikt w państwie rządzonym przez PIS o tym nie pomyślał ! 100 lat czasu mieli, żeby na te obchody się przygotować, a jedna Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz zachowała się przytomnie. I po co on jeszcze Jezusa do tego miesza ? Bluzni.\nRzyg hajl towarzyszu z Torunia!:-/\nS w i e to sie nie udalo fa sz y s tom?\nMarsz w Warszawie sie odbędzie! Kancelaria Prezydenta organizuje a minister brudziński zapewnia bezpieczeństwo. Nie ma żadnych noży. Serdecznie zapraszamy tadeusza rydzyka i rodzinę Radia Maryja do przyjazdu.\nSukienkowy z Torunia próbóje wyrwać kasę, dlatego tak mówi. Z tego wniosek że dobra zmiana się kończy.\nOjciec już bardzo stary, sterany pracą dla Narodu, ale chabedzi dobrze! Prosimy cię Ojcze, nie ustawaj! Wal jak to robisz od lat. Wybacz tym co zło czynią, bo nie wiedzą.Nie chcemy w Polsce mastactwa, kaundelizmu, koprofilii czy oederastii.Nie chcemy cywilizacji tzw. kondonów. Chcemy tego wszystkiego co Ty uosabiasz - dobra, piękna i prawdy nieogarnionej.Jesteśmy z Tobą! A warsiawsioki wstyd - zamiast głosować na patryjotę szczerze oddanego......Ake wy wolicie chlać tanie piwo z Biedronki i obżerać sie słoniną z grila.\nA,a,a ile ma dzieci ten "ociec"?\nkto bedzie dbal o bezpieczenstwo na tym marszu.proponuje utworzyc sztab w toruniu,kler moze robic za obrone terytorialna.doradca zioberko,bo bardzo odwazny boCHater.nie zapominac o poteznym mozgu carycy\nRydzyk swoimi nieodpowiedzialnymi wypowiedziami pokazuje jak uczynić z krzyża symbolu cierpienia i zwycięstwa uczynić symbol buty i zniewagi . Czyli .....?\nTo macie waszego ajatollacha w calej krasie\nW tym roku ok.200mln PLN z kasy podatników (przelewy z kilku ministerstw)...idzie nowy rok trzeba się udzielać\nSwieta prawda - dostal z reki Rydzyka i PiSu.\nw piekle tez bedize macil.jako doktor bedzie mieszal smole w koncu tytul zobowiazuje\nza szkody wyrządzane Polsce i Polakom powinien odpowiedzieć też obecny heretyk papież Franciszek. Ma on moc wydalić Rydzyka ze stanu duchownego. Mógł to zrobić na początku gdy był biały. Dlaczego przez tyle lat tego nie zrobił??? A ile mamony idzie przez Rydzyka do Watykanu?\nmartwi mnie bardzo, serce wręcz pęka ,ze bez wątpienia największy nasz patriota narodowy, szlachetny ojciec tadeusz czuje się bezsilny i "zleca" niejako, sądząc ze stylu wypowiedzi,te nasze, powikłane ziemskie sprawy Panu Jezusowi, dodaje jednak, że "ten nóż w plecy, tę pogardę " on błogosławi , ja powiem szczerze , zwykły zjadacz chleba, nie rozumiem tej zawiłości uczonego duchownego, ale wierzę mu bezgranicznie, alleluja i do przodu...\nTo mamy teraz jasność: kościół o. Rydzyka wspiera nacjonalistów i faszystów. Każda złotówka przekazana na rydzykowe imperium to de facto wsparcie dla skrajnej prawicy!\nwystarczy posluchac tego smi---cia medlara to wystarczy to jest cos strasznego zeby taki mlody de----il taki jezyk uzywal czy tak go nauczono w czasie nauki religi\nZe tego dyrektora nie moze ktos uspokoic . niech idzie na marsz z narodowcami.\nKLER .......przemówił :)\nspadaj trutniu do nory\nPolski olligarcha odezwał się i teraz śmierdzi\nDlaczego Rydzyk nie przygarnął Międlara, któremu teraz wbito nóż w plecy ? Przecież to taki "patriota".Może Rydzyk jest tylko katolikiem , ale chrześcijaninem już nie ?\nCzy to coś rzeczywiście musi się wtrącać do polityki?? Kim on jest, żeby mieszać w naszym kraju????\nReally??!! X.Tadeusz dziś krytykuje, alejak przyjdą wyboru to znowu poprze herszta Jarosława (s. Rajmunda) i jego kamratów\nSzykuje się kolejny marsz, gdzie będzie się działo jak co roku a ze świętem tyle wspólnego że aż nic.\nZe tacy ludzie jak Kaczynski czy Rydzyk nie dostaja zawalow serca ...\nniech odprawi egzorcyzmy w Toruniu dla siebie i jemu podobnych z okazji święta\nCzego ten klecha zabiera glos? A wypowiedzial sie chociazby raz na temat m o l e s t o wa nia przez k siezy? dlaczego tu się nie wypowiada\nJaki znowu naród? Narodowcy to nie żaden Naród!!!\noko z bruzdą na czole\nCzy ten okryty facet jakimiś szatami satanistycznymi musi coś dokładać pod kocioł ze smołą swojemu ideałowi z czeluści swojej wiary w zło.\nPan Rydzyk niech się zajmie swoimi sprawami,a nie wtrąca do polityki\nOd KK to naród nie jeden raz też dostał...\nJest OSTATNIM zeby KOGOKOLWIEK POUCZAC!!!\nKtoś kogo nie było w Polsce,dopiero przyjechał do Polski po wyzwoleniu,nie wiadomo skąd przybył ani kto go przysłał,założył radio i do dzisiaj nie ujawnił środków na to radio kiedy przepis tego wymagał i zaczął wyznaczać kto jest Polakiem, a kto nie,krzyczał aby Polska nie wstępowała do NATO ani do UE, wtedy to akurat było Rosji nowej na rękę,wyjechał z Polski jako zakonnik ,kto mu dał paszport?nawet polskim biskupom SB odmawiało paszportu chociaż jechali do Watykanu służbowe,teraz znowu zaczyna iść komuś z sąsiadów na rękę? rząd mu podlega,gdyż wypłaca żądane wysokie sumy,co jest?\nNie podjudzaj grzybie\nRydzyk, nie martw się. W więzieniu schudniesz. I tam zdechniesz.\nGdyby Kosciol byl normalna instytucja, to Rydzyk powinien byc wydalony za swoje wyczyny ze stanu kaplanskiego.\nGada tak bo mu płacą i to sowicie\ntchórze, boicie się komentarzy, wolnośc mediów, molnośc mediów i sadów, hahahahahaha\nTen "trujący" grzybek Rydzyk niech przestanie mącić i wtrącać się do polityki!. Kto taką miernote toleruje w mediach ?.Gorszy może od niego w bełkotach jest Gliński, a też wpucha sie na ekran.\nMałczaj sabaka 😂😂😂😂\nTatuś Rydzyk na pewno będzie kroczył w pierwszym szeregu marszu niepodległości, który organizuje prezydent z premierem, błogosławiąc tych, którzy będą obok niego maszerować z nazistowskimi hasłami, okrzykami i racami w zasłoniętych kominiarkami gębami. Alleluja i do przodu ! Dla mnie jest to WYOBRAŻALNE.\nPięknie to Ojciec Dyrektor skomentował.\nJak coś o Ojcu Rydzyku to zaraz zlot jadowników. Cokolwiek powie. Nawet gdyby powiedział "Ludzie myjcie się codziennie" to będzie wrzask. A niektórzy ze złości przestaną się myć...\nOjciec z Narodem, Naród z Ojcem !\nPlugawy jest jazgot lewactwa na tym forum.\nOjcze Dyrktorze - to babsko, zwane prezydent Warszawy nalezy obrzucic klatwa, ekskomunikowac, olac smola, gesim pierzem posypac i pogonic przez i za Warszawe !!!\nma rację, chociaż rozumiem też zakaz marszu, tak naprawdę nie ma dobrego wyjscia z tej sytuacji


PKP Cargo debiutuje na giełdzie. Inwestorzy zarabiają | Telewizja Republika\nPKP Cargo debiutuje na giełdzie. Inwestorzy zarabiają\n19:11 30 października 2013\nDebiut PKP Cargo, największej przewozowej spółki kolejowej w Polsce, nie powinien zawieźć inwestorów - oceniają analitycy.\nCi, którzy zainwestowali w akcje Cargo już dziś mogli liczyć zyski. Na starcie swoich debiutanckich notowań cena jednej akcji polskiego przewoźnika towarowego wzrosła z 68 do 81 złotych. Po trzech minutach handlu obroty na papierach firmy kolejowej wyniosły ponad 100 mln zł .\n- Uczestniczymy w historycznym wydarzeniu. PKP Cargo to pierwszy w Europie przewoźnik towarowy notowany na giełdzie. Udany debiut spółki odczytuję jako symbol wyjścia z kryzysu. Mam nadzieję, że optymizm powrócił na rynki na dobre – komentował debiut spółki na GPW minister transportu, budownictwa i gospodarki wodnej Sławomir Nowak. – Stawiamy ambitne ale realistyczne cele PKP Cargo - podkreślił. - Chcemy, by firma rzuciła wyzwanie największym konkurentom. To trudne, ale możliwe. Mam także nadzieję, że w ciągu pięciu lat na giełdę wjedzie również przewoźnik pasażerski, czyli PKP Intercity – dodał na koniec. Zdaniem Nowaka, prywatyzacja przez giełdę to najbardziej transparentny sposób.\nO prywatyzacji wypowiedział się także prezes PKP SA Jakub Karnowski. Zapowiedział on, że PKP Cargo, drugi przewoźnik w Europie, będzie się rozwijać m.in. na drodze akwizycji – także za granicą.\nTen imponujący zysk na starcie notowań to duże zaskoczenie. Giełdowi eksperci wyliczali, że należy się raczej spodziewać od czterech do ośmiu procent wzrostu a nie niemal dwudziestu. Wśród niektórych ekspertów pojawiają się nawet głosy, że akcje zostały sprzedane zbyt tanio.\nDzisiejszy zysk zaskakuje tym bardziej, że PKP Cargo to spółka mocno uzależniona od stanu naszej gospodarki. Do tego, przepełniona związkami zawodowymi, które co jakiś czas mogą ogłaszać strajki i protesty.\nW ostatnich latach Cargo przynosiło państwu polskiemu duże zyski i miało ogromne znaczenie dla polskiej gospodarki. Potwierdzały to jej dobre wyniki. PKP Cargo jest obecnie drugim przewoźnikiem towarowym w Europie i o palmę pierwszeństwa rywalizuje z niemieckim DB Schenker.\nDecyzja o prywatyzacji PKP Cargo była szeroko krytykowana przez część ekonomistów oraz m.in. Prawo i Sprawiedliwość. - Nikt o zdrowych zmysłach nie sprzedaje takiej firmy. Istnieje przypuszczenie graniczące z pewnością, że pieniądze uzyskane z tej transakcji posłużą do spłaty zadłużenia spółki matki. Tylko taki ruch nic tej firmie nie pomoże. Przy tak fatalnym zarządzaniu obecnego prezesa długi szybko narosną a przynoszącego coroczne zyski Cargo już nie będzie - oceniał ten proces zasiadający w podkomisji ds. transportu kolejowego i poczty poseł Adam Abramowicz.\nWartość oferty PKP Cargo wynosiła 1,42 miliarda złotych.\nmp, TV Republika, fot. wolinbn/CC


bookendorfina: NIEWYPOWIEDZIANE SŁOWA Agata Kołakowska 23/2016\n"Być może los zepchnął ją przypadkiem z przeznaczonej jej ścieżki i cały czas kroczy po drodze, która nie powinna być jej."\nPo przeczytaniu książki utwierdzam się w przekonaniu, że o marzenia nie tyle trzeba walczyć, co stworzyć im możliwość i sposobność do realizacji, pozwolić samemu sobie na szczęśliwe życie. Nie wolno nam poddawać się przy pierwszych czy kolejnych niepowodzeniach, odczuwanych niepewnościach, zapętleniu w życiowym scenariuszu. Obce powinno nam być poczucie, że nie zasłużyliśmy na więcej niż oferuje nam los. Z całą mocą należy bronić siebie i swoich przekonań. Jednak, aby tego dokonać trzeba wykazać się szczerością wobec siebie i bliskich. Czyny i gesty nie wystarczają, można różnorodnie je interpretować, często bardziej efektywną okazuje się prawdziwa rozmowa, dialog, zwykły i ogólnie dostępny sposób komunikacji, a tak często zaniedbywany. Cichą zgodą na milczenie czy jedynie monolog możemy wyrządzić krzywdę sobie i innym. Dlaczego ludziom tak trudno jest ze sobą rozmawiać, szczerze artykułować swoje potrzeby i marzenia, a jednocześnie z uwagą słuchać drugiego człowieka? Czemu wydaje się nam to takie skomplikowane? A może wystarczy, choć szczypta zaufania względem bliskiej osoby, a okazałoby się, że to co uważamy za zawiłe i zagmatwane, ma zupełnie odmienne oblicze, a jego sedno jest całkiem proste i klarowne?\nNiestety, bohaterowie powieści przyjmują zupełnie inne założenia. Pomimo ich dojrzałego wieku, odnosi się wrażenie, że gdzieś pogubili się w swoim życiu i nie potrafią nabrać do niego odpowiedniego dystansu, złapać jego sens, poczuć prawdziwość jego barw i smaków. Znużenie i monotonia wkradły się w związek Łucji i Andrzeja oraz Hanny i Mariusza. Coś się w ich wzajemnych relacjach wypaliło. Przestają fascynować się sobą, coraz bardziej oddalają się od siebie, mijają się w zainteresowaniach, do tego dochodzą rozbieżności w spojrzeniu na wspólne życie. Ich relacje stają się podszyte nicią wzajemnej niepewności, obojętności i niezrozumienia. Mają poczucie, że czegoś im w życiu zaczyna brakować, coś im umyka, nie mają wewnętrznego żaru, doskwiera im samotność. Ich związki cechuje stabilizacja, poprawność, sympatia, ale już nie oczarowanie, a rutyna i proza codziennego życia. Pewne nawyki partnera irytują, patrzą na niego krytycznym okiem i zaczynają porównywać do innych osób. Czy takie postawy i myśli nie prowadzą bezpośrednio do zniszczenia pięknego uczucia łączącego kiedyś dwójkę ludzi? A może to nieuchronny etap wieloletniego wspólnego życia, z którym należy się pogodzić i popracować nad związkiem? Czy w takiej sytuacji słusznym rozwiązaniem jest rozstanie? Krzyżują się losy obu par, zaczynają się ukradkowe spotkania, wzajemna fascynacja. Bohaterowie mocno odczuwają efekt świeżości w kontaktach z drugą osobą, zainteresowanie rozmówców tym, o czym opowiadają. Zaczynają spontanicznie okazywać uczucia, entuzjastycznie podchodzić do życia, tak jakby właśnie przebudzili się z letargu. Coraz więcej dowiadują się o sobie samych, własnych pragnieniach i marzeniach. Ale czy to wystarczy, aby czuć się szczęśliwym?\nKsiążkę czyta się z dużą swobodą, bardzo przyjemna narracja. Wątki powieści doskonale zaziębiają się, przykuwają naszą uwagę i zainteresowanie. Fabuła zwinnie przeskakuje między bohaterami, chętnie śledzimy ich myśli i podejmowane działania. Każda z postaci wyrazista, czymś nas do siebie przekonuje, czujemy do niej większą lub mniejszą sympatię, jednocześnie dostrzegamy jej wady. Natomiast zachowania i reakcje bohaterów potrafią wywołać w nas niezrozumienie, bunt, a nawet irytację. Powieść warto przeczytać, choćby jako ostrzeżenie przed konsekwencjami rutyny w związku, brakiem otwartości, egzekwowania własnych marzeń, chęci spojrzenia na potrzeby i pragnienia partnera. Nigdy nie jest za wcześnie, ani za późno, na szczerą rozmowę, tym bardziej jeśli mamy ją przeprowadzić z bliską naszemu sercu osobie. A pewne zmiany wymagają nie tylko odwagi, ale również rozsądku i prawdziwości.\nData premiery: 04.02.2016.\nEtykiety: Agata Kołakowska, literatura współczesna, PRZEDPREMIEROWO, recenzja, Wydawnictwo Prószyński i S-ka\nAnszpi Pisze 2 lutego 2016 07:31\nSam tytuł ciekawi ;)\nBookendorfina Izabela Pycio 2 lutego 2016 07:34\nTo prawda, od razu skłania do zastanowienia się. :)\n"Jak daleko niedopowiedzeniu do kłamstwa?" również intryguje i zaciekawia. :)\nManą 6 lutego 2016 21:12\nAle czy niedopowiedziane słowa muszą być kłamstwem? ;)\nBookendorfina Izabela Pycio 6 lutego 2016 21:41\nWszystko w rękach interpretacji. ;)\nUnknown 2 lutego 2016 10:49\nBardzo dobrze i lekko czyta mi się Twoje recenzje. A przy tym piszesz je w tak świetny sposób - przynajmniej dla mnie - że po każdej przeczytanej notce mam ochotę sięgnąć po książkę i sama zagłębić się w nią. Dzięki! <3 Książka oczywiście brzmi bardzo ciekawie! :)\nBookendorfina Izabela Pycio 2 lutego 2016 11:40\nTo bardzo miłe, kiedy ktoś docenia twoją pasję, zaangażowanie i entuzjazm, bardzo dziękuję. :) Już taki typ ze mnie, który lubi mocno przeżywać czytane książki. Zawsze staram się w nich uchwycić przesłanie, znaleźć odpowiedzi na dręczące mnie pytania, odnieść się emocjonalnie, czy zainspirować w poszukiwaniu nowych tematów i niezbadanych przeze mnie dziedzin. :) Uwielbiam to i nareszcie mam wolny czas, aby czytać i przeżywać. :) Sympatycznego zaczytania z tą książką! :)\nKlaudia Chrapko 5 lutego 2016 09:15\nTytuł ciekawy a z pierwszym akapitem na temat marzeń się zgadzam w zupełności przekonałam się o tym niedawno :-)\nBookendorfina Izabela Pycio 5 lutego 2016 09:42\nKlaudia, ja też ostatnio pozwoliłam swoim marzeniom się spełnić. Odczuwam niesamowitą ulgę i satysfakcję, że to co siedziało tyle lat w mojej głowie i sercu w końcu skrystalizowało się. :)\nbastalena 5 lutego 2016 22:26\nBardzo przyjemna recenzja. Zachęca do przeczytania książki. I zgadzam się z końcówką. Chcąc spełniać swoje marzenia, czasem trzeba wziąć pod uwagę zdanie drugiej osoby. Zwłaszcza jeśli jest ona bliska naszemu sercu.\nBookendorfina Izabela Pycio 5 lutego 2016 22:58\nCzasami tak niewiele potrzeba, trochę odwagi i szczerej rozmowy, i okazuje się, że to co było niemożliwe, staje się jak najbardziej w zasięgu naszej ręki. :) Słowa potrafią ranić, ale ich brak związany z obojętnością ranią jeszcze bardziej.\nJaśkowe klimaty 6 lutego 2016 09:47\nSuper napisana recenzja, jak dla mnie przekonałaś mnie i kupiłabym ta książkę.\nBookendorfina Izabela Pycio 6 lutego 2016 19:01\nPrzyjemnie jest się w niej zaczytać. :)\nJaśkowe Klimaty 6 lutego 2016 09:48\nOczywiście tez zapraszam do mnie po kilka inspiracji książkowych\nBookendorfina Izabela Pycio 6 lutego 2016 19:03\nInspiracji szukam wszędzie, dlatego zaglądam do różnych gatunków literackich, nawet do tych, które kiedyś były mi obce czy niezrozumiałe. Prawdziwa czytelnicza radość. :)\nAntyterrorystka 6 lutego 2016 17:02\nBardzo lubię Twoje recenzje. Od razu wiadomo czy sięgać po książkę, czy nie bardzo :)\nBookendorfina Izabela Pycio 6 lutego 2016 19:06\nStaram się jak najmniej zdradzać z fabuły książki,w wolę koncentrować się na emocjach, jakie wywołała we mnie lektura. Bloga założyłam, bo chciałam utrwalić przemyślenia i wrażenia po przeczytaniu książki. Przyjemnie jest móc porozmawiać o publikacjach z innymi, spojrzeć na ich punkt widzenia, to bardzo cieszy. :)\nPoligon Domowy 8 lutego 2016 15:01\nlubię polskich autorów - taki czytelniczy patriotyzm.\nchetnie bym siegela po te ksiazke...\nBookendorfina Izabela Pycio 8 lutego 2016 15:40\nMam dużo do nadrobienia w czytaniu polskich autorów, staram się teraz sięgać po jak najwięcej tytułów z ich twórczości, coraz częściej jestem szalenie sympatycznie zaskoczona, dużo się zmieniło na przestrzeni wielu lat. :)\nSkarby na półkach 24 maja 2021 21:48\nlubię otwierać się na takie książki, dają mi wiele do myślenia i pozwalają zrozumieć


Aktualności – Lisek Ibisek\nZaczarowany Dzień Dziecka!\nLeave a Comment\t/ Aktualności / By ojanaszek\nJuż w najbliższą niedzielę sympatyczny Lisek Ibisek będzie czekał na Was w Parku Chopina w Koninie. O godz. 14:30 rozpocznie się Zaczarowany Dzień Dziecka! Lisek przygotował mnóstwo zabaw i niespodzianek. Czeka na Was Lisek Ibisek i liskowa Drużyna\nObejrzyj wywiad z Liskiem Ibiskiem\nLeave a Comment\t/ Aktualności, Brak kategorii / By ojanaszek\nZrealizuj lekcje z Liskiem Ibiskiem i zdobądź certyfikat!\nZrealizuj lekcje z Liskiem Ibiskiem i zdobądź certyfikat! Jesteś nauczycielem i chcesz urozmaicić zajęcia swoim wychowankom? Zapewnić im świetną zabawę i jednocześnie poruszyć wiele ważnych tematów? Zapraszamy do skorzystania z bezpłatnych materiałów edukacyjnych dla klas I-III szkoły podstawowej w formie opowiadań oraz scenariuszy zajęć lekcyjnych. Lisek Ibisek opowiada o wartościach, pokonywaniu trudności szkolnych, rówieśniczych i …\nZrealizuj lekcje z Liskiem Ibiskiem i zdobądź certyfikat! Read More »\nLisek Ibisek na antenie Trójki!\nLeave a Comment\t/ Aktualności / By natalia\nLisek Ibisek na antenie Trójki! 10 czerwca mieliśmy przyjemność gościć na antenie Trójki w audycji „Obok nas”.Polecamy gorąco – TUTAJ\nLisek Ibisek do czytania i słuchania\nAktualności / By natalia\nLisek Ibisek do czytania i słuchania Opowiadania o Lisku Ibisku to zbiór 12 przygód liska mówiącego ludzkim głosem i żyjącego wśród ludzi. Pozostali bohaterowie to dzieci, które przeżyły historie wraz z liskiem. Opowiadają o problemach, które mogą spotkać każdego. Stres, lęk czy niepełnosprawność to tematy ważne do poruszenia wśród najmłodszych. Do opowiadań będzie można wracać …\nLisek Ibisek do czytania i słuchania Read More »\nO Lisku Ibisku\nPobierz – Dla Nauczycieli\nPobierz – Dla Rodziców\nTytuł w kontraście


Zajęcia psychoterapii indywidualnej we Wrocławiu proponuje Centrum Harmonia\nCentrum Psychoterapii Harmonia powstało we Wrocławiu i to właśnie w nim na co dzień swoich pacjentów przyjmuje Magdalena Gierula. Jest to osoba, która posiada bogate doświadczenie w prowadzeniu terapii różnego rodzaju. Zapewnia, że każda z osób, która zgłasza się do niej po pomoc, otrzyma ją właśnie w takiej formie, która najlepiej dopasowuje się do potrzeb pacjenta.\nIstnieje bowiem wiele form niesienia pomocy psychologicznej, a jedną z najbardziej popularnych na pewno jest psychoterapia indywidualna. Jak sama nazwa wskazuje, jest to forma terapii, gdzie jest się sam na sam ze swoim psychoterapeutą. Umożliwia to nawiązanie silniejszej więzi i szybsze zbudowanie zaufania, które sprawia, że można rozmawiać o nawet najbardziej osobistych sprawach.\nDzięki temu wyniki terapii często okazują się znacznie lepsze niż podczas stosowania innych typów leczenia. Zatem jeżeli kogoś interesuje psychoterapia indywidualna Wrocław i znajdujące się tam Centrum Psychoterapii Harmonia na pewno zapewnią pomoc, jaka jest najbardziej potrzebna.