15 maja 2017 21:04\nSzereg atrakcji i plejada gwiazd pojawi się na tegorocznych Dniach Pruszkowa. Impreza startuje już 27 maja!\nDni Pruszkowa od kilku lat odbywają się na terenie Parku Kościuszki. Nie inaczej będzie w tym roku. Organizatorzy zadbali o to by każdy znalazł tu coś dla siebie. Impreza wystartuje o godzinie 12.00. Poranna część będzie pełna atrakcji dla małych mieszkańców Pruszkowa. Nie zabraknie gier, zabaw, animacji czy ciekawych warsztatów plastycznych.\nW tym czasie starsi będą mogli odwiedzić szereg stoisk edukacyjnych i tematycznych. Dni Pruszkowa będą również okazją do spotkania z radnymi miejskimi oraz przedstawicielami Rady Seniorów i Młodzieżowej Rady Miasta. Nie zabraknie stoiska Budżetu Obywatelskiego. O porady dotyczące ochrony środowiska czy segregacji odpadów będzie można poprosić pracowników wydziału ochrony środowiska. Porady będzie można uzyskać również na stanowisku Straży Miejskiej. Podobnie jak w ubiegłym roku nie może zabraknąć stoisk z rękodziełem.\nNa Dniach Pruszkowa nie zabraknie i gwiazd. Młodsza publiczność zapewne tłumnie pojawi się na występie Michała Szpaka (godz. 19.00). Gwiazdą wieczoru będzie natomiast Michał Wiśniewski z zespołem Ich Troje.\nŚwięto miasta nie może odbyć się bez zmagań sportowych. Dlatego na niedzielę zaplanowano IV. Pruszkowski Bieg Wolności. Start o godz. 10.00 w niedziele 28 maja. Do pokonania standardowo będzie już 10 km. Trasa biegu będzie przebiegać ulicami Pruszkowa. Start i meta na Stadionie Znicz.


A06B-6140-H026 FANUC - ekspresowa naprawa i serwis 24/7🔧\nA06B-6140-H026 ALPHA I POWER SUPPLY MODULE MDL AIPS- 26\nDysponujemy opracowanymi przez nas stanowiskami testowymi, dzięki którym sprawdzamy czy urządzenie jest sprawne. To za pomocą tych stanowisk testujemy naprawione urządzenie, na które dajemy później aż 24 miesiące gwarancji, a Ty możesz mieć pewność, że twój sprzęt FANUC A06B-6140-H026 został naprawiony w serwisie świadczącym usługi najwyższej jakości.\nNaprawa A06B-6140-H026 FANUC\nNa naszym kanale Youtube znajdziesz filmy nagrywane podczas napraw przeprowadzanych w naszym serwisie. Możesz z bliska przyjrzeć się pracy i zaangażowaniu naszych specjalistów. RGB Elektronice od zawsze towarzyszy idea dbania o środowisko, dlatego bardzo zachęcamy Cię do naprawy zepsutego sprzętu. Posiadasz uszkodzone urządzenie FANUC? Zadzwoń do nas! Serwis A06B-6140-H026 już w 1 dzień. Gwarantujemy darmowy odbiór i wysyłkę, a po naprawie aż 2 lata gwarancji na całe serwisowane urządzenie.\nNaprawa A06B-6140-H026 nawet tego samego dnia. Działamy 24/7 nawet w weekendy i święta.\nGwarantujemy darmowy odbiór Twojego uszkodzonego urządzenia A06B-6140-H026. Przyjedziemy po nie osobiście lub odbierzemy je za pośrednictwem kuriera. Dzięki temu będziemy w stanie zrealizować naprawę nawet w kilka godzin od zgłoszenia. Wycenimy twój sprzęt za darmo, a jeśli nie zdecydujesz się na naprawę u nas, nie poniesiesz żadnych kosztów. Uzyskasz 2 lata gwarancji na naprawiane urządzenie marki FANUC . Gwarancja obejmuje cały serwisowany sprzęt.\nTo motto przyświeca nam każdego dnia. Wspólnie zadbajmy o nasze środowisko i ograniczmy ilość odpadów trudnych do utylizacji. Naprawimy Twoje urządzenie FANUC A06B-6140-H026, aby zapobiec przestojom w Twojej firmie i tym samym nie zaszkodzić środowisku naturalnemu. Nie wyrzucaj. Naprawiaj z RGB Elektronika!\nA06B-6140-H026 FANUC - formularz zlecenia naprawy\nInformacja o naprawie a06b-6140-h026-fanuc


Produkty Low FODMAP - rabarbar - FODMAP po polsku\nPrzepisy, Życie wolne od ZJN / piątek, 10 czerwca, 2016\nNapisałam, że rabarbar to wiosenne warzywo i pewnie część z Was pomyślała, że to pomyłka. Kompoty i ciasta przyrządza się przecież z owoców, a nie warzyw, prawda? ;]\nRabarbar z racji swojego zastosowania jest często uznawany za owoc. Tak naprawdę jest to warzywo. Tak przynajmniej przyjmuje się na całym świecie, z jednym znaczącym wyjątkiem.\nJeśli czytacie ten post przebywając akurat w Stanach Zjednoczonych, to musicie wiedzieć, że w Stanach rabarbar został oficjalnie w świetle prawa uznany za owoc. Sąd w Nowym Jorku w 1947 r. uznał, że rabarbar jest owocem wbrew jego botanicznemu pochodzeniu. Amerykański sąd uzasadnił swoją decyzję deserowym przeznaczeniem tej rośliny. Sędzia chyba nie znał żadnych przepisów na rabarbar przyrządzony na sposób wytrawny. Być może na treści orzeczenia zaważył bardziej fakt, że dzięki takiej kwalifikacji rabarbar został obłożony niższym podatkiem… ;]\nCo ma rabarbar wspólnego z opium, Chinami i Marco Polo?\nRabarbar pochodzi z Azji Środkowej i Południowej Syberii. Był znany i ceniony w starożytnych Chinach, a pierwsze wzmianki o nim pochodzą sprzed 2.700 lat! Był także używany przez Arabów i starożytnych Greków i Rzymian.\nW tym okresie rabarbar był znany w Europie i szeroko stosowany w europejskiej farmacji. Był jednak niezwykle drogi, droższy niż przyprawy takie jak cynamon, szafran, a nawet niż opium. Pomyślcie sobie, dziś rabarbar można dostać na targu za kilka złotych, a kiedyś był droższy niż narkotyki!\nNic dziwnego, że Marco Polo był bardzo nim zainteresowany i bardzo chciał odkryć, gdzie jest rabarbar uprawiany. Chińczycy strzegli bowiem jego upraw jak oka w głowie. Podczas jednej z wypraw w XIII wieku Marco Polo udało się w końcu odkryć, miejsce uprawy rabarbaru.\nZanim rabarbar na stałe trafił do Europy upłynęło sporo czasu, bo pierwsze uprawy tego warzywa pojawiły się we Włoszech dopiero w XVII wieku. Początkowo był uprawiany nadal dla celów leczniczych. Jak warzywo jadalne zaczęto go oficjalnie wykorzystywać dopiero ponad 150 lat później.\nDo Polski rabarbar trafił w XVIII wieku i nadal jest bardzo popularny.\nCo dobrego znajdziemy w rabarbarze?\nRabarbar zawiera dużo potasu, wapnia, magnezu, kwasu foliowego oraz witaminy A i witaminy C. Jego wyraźny kwaśny smak to zasługa głównie kwasu cytrynowego, jabłkowego i olejków eterycznych. Rabarbar zwiera też spora dawkę błonnika rozpuszczalnego w diecie tzw. pektyn, które wpływają korzystnie na pracę przewodu pokarmowego. Więcej na temat błonnika w diecie osób chorych na zespół jelita drażliwego napisałam w poście Czemu dieta Low FODMAP nie działa.\nRabarbar pobudza także wydzielanie żółci, usprawniając trawienie.\nTak jak już wspomniałam rabarbar był i jest nadal wykorzystywany w medycynie naturalnej jako środek leczniczy. Do celów farmaceutycznych wykorzystywany jest jednak nie rabarbar ogrodowy (ten, który jemy), ale rabarbar lekarski.\nKorzeń i kłącze rabarbaru lekarskiego ma właściwości przeczyszczające i przeciwzapalne. Chińczycy bardzo cenią rabarbar i zaliczają go do grupy 50 podstawowych roślin leczniczych.\nW dzisiejszych czasach rabarbar także jest przedmiotem zainteresowań lekarzy. Naukowcy odkryli, że podczas pieczenia rabarbaru wysoka temperatura sprawia, że nabiera on właściwości antynowotworowych. Może to oznaczać, że spożywanie rabarbaru ma profilaktyczne działanie antyrakowe. Teraz sięgając po kolejny kawałek ciasta z rabarbarem możecie powiedzieć, że dbacie o swoje zdrowie. ;]\nWpływ rabarbaru na leczenie nowotworów jest jeszcze w sferze badań, ale dotychczasowe wyniki badań są obiecujące.\nNiestety tak wspaniałe warzywo może zaszkodzić, jeśli jest spożywane zbyt często i w zbyt dużej ilości. Rabarbar zwiera bowiem znaczne ilości kwasu szczawiowego, który odpowiada za psucie się zębów, wypłukiwanie wapnia z kości oraz powstawanie kamieni nerkowych.\nPrzy niektórych schorzeniach zaleca się z tego względu umiar w dawkowaniu sobie tego warzywa (osoby chore na nerki i reumatyzm).\nIlość rabarbaru w diecie powinny ograniczyć także kobiety w ciąży. W czasie ciąży, a także później, kobieta jest narażona na niedobór tego pierwiastka i spożywania rabarbaru często i w dużej ilości może doprowadzić do zwiększenia się niedoborów.\nJeśli jednak nie jecie rabarbaru codziennie i nie cierpicie na żadną z chorób, która wyklucza rabarbar z diety, nie musicie się go obawiać. :]\nRabarbar na diecie Low FODMAP\nRabarbar został przebadany przez Monash University i jest oznaczony jako produkt dozwolony w ilości 130 g na porcję.\nW oficjalnej aplikacji MU nie ma żadnych zastrzeżeń, co do ilości spożywanego rabarbaru, można go więc jeść bez ograniczeń wagowych.\nPrzepisy Low FODMAP na potrawy z rabarbarem\nRabarbar kojarzy mi się z dzieciństwem, kiedy to jadałam surowe łodygi maczane w cukrze. Do dziś uwielbiam kompot z rabarbaru i w sezonie piekę ciasta z rabarbarem, którymi futruję rodzinę i znajomych. Sama ich nie jem, bo ciasta jadam tylko od święta. Ale nie martwcie się, nawet na diecie Low FODMAP nie musicie rezygnować z placka z rabarbarem, jeśli macie na niego akurat ochotę.\nRabarbar jest uniwersalnym warzywem. Można go piec, gotować i dusić. Świetnie nadaje się na dżemy i musy owocowe. Można go także wykorzystywać jako dodatek do potraw wytrawnych. Konfitura z rabarbaru dobrze komponuje się z dziczyzną. Można go nawet podawać z makrelą czy łososiem. Jest jakiś chętny? ;]\nPoniżej przedstawiam przepisy na potrawy Low FODMAP z rabarbarem. Część z nich trzeba lekko zmodyfikować, żeby można było je zakwalifikować jako dozwolone w fazie eliminacyjnej. Pozostałe zostały opracowane specjalnie z myślą o osobach chorych na zespół jelita drażliwego stosujących dietę Low FODMAP.\nSyrop z rabarbaru i smarowidło z bloga Jedz z apetytem\nPozostałe 2 przepisy zaprezentowane na stronie są niestety bogate w FODMAP i nie mogą być stosowane na diecie eliminacyjnej.\nI przepisy angielskojęzyczne:\nCiasto kawowe z rabarbarem z bloga z przepisami Low FODMAP Delicious as it Looks\nBezglutenowy rabarbar pod kruszonką z bloga Minimalist Baker\nTo przepis, z którego otrzymacie 6 porcji. Jeśli zjecie więcej niż 3 porcje na raz możecie mieć problemy, bo mąka migdałowa jest dozwolona w ilości 1/4 szklanki na porcję (24 g).\nJestem ciekawa, czy Wy także lubicie rabarbar? Czy nadal jadacie go, po przejściu na dietę Low FODMAP? A może znacie jakieś inne przepisy Low FODMAP z wykorzystaniem rabarbaru? :]\n10 czerwca, 2016 JoannaPrzepisy, Życie wolne od ZJNprzepisy Low FODMAP, rabarbar\n2 Replies to “Produkty Low FODMAP – rabarbar”\n18 maja, 2017 at 3:46 pm\t Odpowiedz\nCzy mogę prosić o przetłumaczenie przepisów?\n21 maja, 2017 at 6:32 pm\t Odpowiedz\nMusiałabym mieć zgodę ich autorów i sporo czasu, którego niestety teraz mi szczególnie brakuje. Ale może któryś z czytelników pomoże?? 🙂\nPrevious Post Fruktany – reintrodukcja cz. 2\nNext Post Fruktany – reintrodukcja cz. 3


Gigantyczny grad | TwojaPogoda.pl\nW Polsce najczęściej mamy do czynienia z gradem o średnicy 2 centymetrów, ale podczas najbardziej gwałtownych burz zdarza się, że kula osiąga nawet 5 centymetrów. Zdarzają się też prawdziwi rekordziści. Na przykład w lipcu tego roku na Lubelszczyznę spadł grad którego średnica prawie 10 centymetrów. Tak gigantyczne kule są w stanie z łatwością zbijać szyby w oknach, przebijać dachy, wgniatać karoserie samochodów, uszkadzać korony drzew. Straty w sadach owocowych czy na polach uprawnych są wówczas katastrofalne. W skali całego świata pojedyncza kula gradowa potrafiła ważyć 1 kilogram. Tak właśnie było 14 kwietnia 1986 roku w Bangladeszu na południu Azji. Tymczasem w mieście Vivian w amerykańskim stanie Południowa Dakota 23 lipca 2010 roku spadł grad o średnicy 20 centymetrów. W krajach tropikalnych w porze deszczowej każdego roku gradobicia potrafią zabić kilkadziesiąt osób. Kule gradowe są tak ciężkie, że upadając na głowę człowieka będącego na otwartej przestrzeni i nie mogącego się schronić, powodują wstrząs mózgu. Bardzo często obrażenia są tak dotkliwe iż poszkodowany umiera. Grad wbijający się w ciało powoduje bardzo bolesne i trudno gojące się siniaki. Nie trudno sobie wyobrazić siłę gradu, wiedząc, że jest to kula lodowa, która ma około 5 centymetrów średnicy i z dużą prędkością spada z wysokości aż kilku kilometrów. Grad tworzy się w chmurze burzowej, kiedy złączają się ze sobą krople wody. Unoszone są one przez prądy na wysokość ponad 10 kilometrów, gdzie krople zamarzają i zwiększają swoją objętość. Im dłużej kule wirują w chmurze, tym większe rozmiary osiągają i tym poważniejsze stanowią niebezpieczeństwo dla ludzi. www.twojapogoda.pl\nAndrzej Nobik | 2010-09-04, 19:56\nnajwiekszy grad jaki udało mi się zaobserwować spadł na moja działke w Poraju podczas przechodzenia Superkomórki burzowej wędrującej do Kłomnic gdzie później pojawiło się tornado widok był niesamowity grad był dwukrotnie wiekszy od pięciozłotówki i malowniczo wyglądał na traiwe - niczym zimowy widok


Mont Blanc: preludium ~ Zanim znów wyruszysz w góry...\nHome » » Mont Blanc: preludium\nMont Blanc: preludium\nNigdy wcześniej nie mieliśmy śmiałości nawet zamarzyć o Białej Górze. Nigdy wcześniej nie sądziliśmy, że może znaleźć się w naszym zasięgu. Jej ekstremalność nie pozwalała nam o niej myśleć inaczej, jak o górze dla wybrańców, która wystawia na sprawdzian ludzkie możliwości i nie toleruje żadnych słabości.\nPiotr już od jakiegoś czasu nakłaniał nas do tej wyprawy. Nie dawaliśmy się namówić, odciągaliśmy decyzję w czasie, choć towarzyszyła temu iskra zawahania, bo pomysł był pociągający. Ogarnięci byliśmy przekonaniem, że to zbyt wysokie loty dla nas, a przynajmniej na chwilę obecną, bo trzeba by się do tego porządnie przygotować i sprawdzić, a do tego potrzeba przecież trochę czasu. Nigdy wcześniej tak wysoko nie byliśmy. Wchodziliśmy tylko na niespełna trzy tysiące metrów nad poziomem morza, a ten szczyt wznosi się prawie dwa tysiące metrów wyżej niż dotąd byliśmy. Ichoć z najwyższymi bałkańskimi szczytami nie mieliśmy problemów, to jednak w przypadku tej góry wielką niewiadomą były nasze możliwości w zakresie funkcjonowania w rozrzedzonym powietrzu, gdzie tlenu jest o połowę mniej niż normalnie.\n– Świetny pomysł Piotrze – odpowiadaliśmy za każdym razem, dodając argumentację, że... – może zrobimy to za rok, albo lepiej za dwa, bo przecież trzeba przygotować się odpowiednio, wyposażyć i nauczyć korzystania ze sprzętu niezbędnego do wędrówek po lodowcu.\nWracaliśmy do tego tematu przy nadarzającej się okazji, a trwało to może z dwa lata. Dokładnie to już nie wiadomo ile trwało.\nZbliżaliśmy się już do drugiego dnia Świąt Bożego Narodzenia AD 2018. Kto by przypuszczał, że tego dnia może coś zmienić się w sprawie Białej Góry. Piotr zadzwonił do nas:\n– Może byście przyszli do nas drugiego dnia świąt na kawałek ciasta świątecznego i kieliszeczek czegoś dobrego.\nNie mieliśmy nic innego w planach, więc ucieszył nas ten telefon i możliwość spotkania z ludźmi, z którymi miło spędzaliśmy czas nie tylko na wycieczkach. Jeszcze przed nastaniem wieczoru przybyliśmy w gości do Piotra i Bogusi. Rozsiedliśmy się wygodnie w niewielkim salonie, którego ozdobą były liczne trofea sportowe gospodarzy. Obydwoje aktywnie i z licznymi sukcesami uprawiają nordic walking (Piotr oprócz tego, że jest wielokrotnym medalistą Poliski i Europy, jest też aktualnym mistrzem Europy w maratonie Nordic Walking). Zaczęła się sympatyczna pogawędka na przeróżne tematy. Skakaliśmy z tematu na temat, przechodząc czasem z wciągającej rozmowy do lekkiej dyskusji. Towarzyskie spotkanie dość szybko ożywiło się, bo Piotr zaproponował coś dobrego i już chyba nikt nie pamięta skąd to przywiózł, bo po skosztowaniu zaproponował kieliszeczek jeszcze czegoś innego, przywiezionego z innego miejsca Europy. Potem znów coś innego i tak dalej, i tak dalej. W końcu zapytał:\n– Marek, to co z tym Blankiem będzie? Myślałeś coś o tym? – no i tak wróciliśmy do starego tematu.\n– Myślisz o najbliższych wakacjach? – upewniamy się co do intencji jego zapytania, choć doskonale wiemy, że chodzi mu właśnie o te najbliższe.\nZapewne dostrzegł na naszych twarzach zawahanie, bo zamiast odpowiedzieć na pytanie, dołożył drugie od siebie:\n– ...bo jak nie teraz, to kiedy?\nPoczuliśmy się wtedy, jakby zaraz miała dopaść nas starość. Fakt, że życie nasze biegnie już raczej z górki, no chyba, że pisane nam jest przeżyć ponad 100 lat. Nie możemy powiedzieć, że jesteśmy w młodzieńczym wieku, chociaż czujemy się jak na razie ludźmi dość sprawnymi. Czas jednak ucieka, biegnie nieubłaganie - to wszyscy wiemy i w pewnym momencie nadejdzie taki moment, że człowiek będzie musiał usiąść sobie na tyłku. „No właśnie – jak nie teraz to kiedy” – krzątało się nam w głowach. Piotr chyba nie wytrzymywał tego wyciszenia w oczekiwaniu odpowiedzi, bo rzuca kolejnym argumentem:\n– Mój szef Oliwer jest Francuzem i pomoże nam w załatwieniu niezbędnych spraw.\nNo i decyzja zapadła. Następnego dnia pozostaje tylko potwierdzić decyzję bez udziału trunków.\nZaczęliśmy przygotowania. Część wyposażenia już mieliśmy. Kaski, uprzęże i kilka innych drobiazgów kupiliśmy z myślą o via ferratach. Pozostawało jednak dokupić mnóstwo innego sprzętu wymaganego do wspinaczki wysokogórskiej i oczywiście nauczyć się go stosować. Z nastaniem zimy rozpoczęliśmy treningi używania czekana i wędrówki w asekuracji lotnej. Czasami wzbudzaliśmy zaskoczenie, niekiedy zadziwienie, na przykład podczas przechadzki po Czarnym Stawie Gąsienicowym, kiedy szliśmy związani długą liną. W większości przypadków ludzie wiedzieli o co chodzi i mówili, że pewnie przygotowujemy się do wędrówki po lodowcu. Niekiedy ktoś, kto nie wiedział o co chodzi zagajał rozmowę tekstem typu: „O, jaki ładny kolor liny”. Bywało czasami śmiesznie, zdarzały się zabawne sytuacje. Na tatrzańskich szczytach pojawialiśmy się oporządzeni sprzętem wspinaczkowym. Schodząc z nich i wychodząc ćwiczyliśmy zakładanie stanowisk w terenie skalistym, a przede wszystkim zimowym. Była to przednia zabawa. Polubiliśmy zimowe Tatry tak bardzo, że żal nam się robiło, gdy zobaczyliśmy jak śnieg zaczął z nich zchodzić.\n16.02.2019 Dolina Gąsienicowa.\n30.03.2019 Kozi Wierch.\nW kwietniu udało się zarezerwować noclegi na dwa kolejne dni sierpnia w Refuge du Goûter. W Refuge de Tête Rousse nie było już takiej możliwości, bo wszystko zostało już zajęte. Przygnębiło nas to trochę, bo bardzo zależało nam na noclegu w Tête Rousse, który pozwalałyby nam zdobywać wysokość stopniowo. Wkrótce jednak, po niezbyt długim czasie okazało się, że zwolniło się parę miejsc w Refuge de Tête Rousse i to w dogodnym dla nas terminie – zaklepaliśmy je bez zastanowienia. Jednakże nieoczekiwanie zaczęli zmieniać się członkowie ekipy. Był to duży problem, bo w obecnie funkcjonującym systemie rezerwacji w tych schroniskach nie da się w prosty sposób wymienić osoby, a rezerwacja na konkretną osobę jest obecnie bardzo ważna, bo od bieżącego roku stanowi ona zezwolenie na pobyt i wspinaczkę po masywie. Nie można w obecnym systemie rezerwacji po prostu zmienić personaliów osób. Jak poinformowała obsługa jednego z tych schronisk trzeba w tym celu najpierw anulować całą rezerwację, a potem na nowo wprowadzić nowy zestaw osób. Tak też i nasz Francuz uczynił, najpierw anulował dokonaną w kwietniu rezerwację w Refuge du Goûter i niezwłocznie wszedł na założenie nowej rezerwacji, i... jakież było jego zdziwienie, które przerodziło się błyskawicznie w przerażenie, gdy zobaczył, że w schronisku nie ma już wolnych miejsc. Na te, które uwolnił już wskoczył ktoś inny. Porwał od razu telefon do ręki, dzwoni do schroniska, pyta rozżalony, że jak to – przecież zrobił dokładnie tak jak mu kazano. Na szczęście obsługa schroniska okazała się być wyrozumiała i szybko sprostowała tę sprawę. Uff! Odetchnęliśmy z ulgą, bo działo się to zaledwie kilka dni przed planowany wyjazdem. Mieliśmy już wszystko gotowe, a utrata tego noclegu niweczyła cały plan wyprawy.\n7.04.2019 Zejście z Koziej Dolinki.\nCzęste wyjazdy w Tatry sprawiły, że zima w Tatrach szybko nam mijała. Nastała wiosna, podczas której nie zaprzestawaliśmy treningów. Nawet w prostych wędrówkach przez dolinki celowo dociążaliśmy sobie plecaki, aby poprawić wydolność i sprawność fizyczną. Liczyliśmy się z tym, że podczas wyprawy w Alpy z pewnością nasze plecaki będą o wiele cięższe niż zwykle. Generalnie kondycyjnie i technicznie czuliśmy się dość silni, ale pozostał jeszcze jeden niezbadany przez nas aspekt - jedyny, którego obawialiśmy się najbardziej. Nie wiedzieliśmy jakie będzie zachowanie naszego organizmu w warunkach obniżonego ciśnienia atmosferycznego i mniejszej zawartości tlenu. Dlatego tuż przed wyjazdem postanowiliśmy spędzić noc w Tatrach, najwyżej jak się da. Tak zrobiliśmy, choć świadomi byliśmy, że nie zastąpi to pełnej aklimatyzacji. Szukaliśmy jeszcze czegoś, o czym kiedyś słyszeliśmy, ale dopiero na dwa dni przed wyjazdem przypadkiem znaleźliśmy to w Krakowie - to coś pozwalało sprawdzić się warunkach obniżonej zawartości tlenu, odpowiadającej wysokości 4500 m n.p.m. Był to Centrum Treningowe 72D dysponujące specjalistyczną strefą do treningu niskotlenowego. Znajduje się tam substytut tego, co mamy w wysokich górach - specjalna komora hipoksyjna, w której do warunków wysokogórskich przygotowywał się m.in. Andrzej Bargiel. W trybie natychmiastowym dokonaliśmy rezerwacji. Udało się. Skorzystaliśmy z komory i sprawdziliśmy się w nietypowych warunkach, które wspierają proces niezbędnej aklimatyzacji. Wciąż jednak nie wiedzieliśmy wszystkiego. Nurtujące pytanie: co się będzie działo z nami, gdy do dyspozycji będziemy mieli blisko o połowę mniej tlenu, ale też jednocześnie będziemy działać w atmosferze, gdzie ciśnienie powietrza jest mniejsze również blisko o połowę. Tego jednak mieliśmy się dowiedzieć dopiero podczas ostatecznej próby.\n4.08.2019 Pod Zawratem\n18.08.2019 Wejście aklimatyzacyjne na Rysy.\n15.08.2019 Prusikowanie. 20.08.2019 Komora hipoksyjna\nw Centrum Treningowym 72D.\nWiedzieliśmy, że czas do wyjazdu szybko nam zleci i faktycznie tak się stało - 22 sierpnia 2019 roku nadszedł szybko. O godzinie 8:30 cała ekipa przybyła na umówioną zbiórkę pod Nowohuckie Centrum Kultury. Wszyscy gotowi i zmotywowani, aby zmierzyć swe siły zprzed wielkim wyzwaniem: Piotr, Adrianna, Magda, Łukasz i drugi Piotr (którego dla odróżnienia od wcześniej wymienionego Piotra będziemy odtąd nazwać Peter), Patryk oraz my, czyli Dorota i Marek. Jest też jeszcze jeden Marek, nasz sprawdzony na różnego rodzajach wyprawach kierowca, którego tutaj będziemy nazywać Marko, tak, aby się nikomu nie myliło o którego Marka chodzi. To dzień radosny, choć nie do końca. Żal nam tych, którzy mnóstwo czasu poświęcili, aby przygotować się do tej wyprawy, ale z przyczyn niezależnych od nich musieli zrezygnować. Tak to bywa. Na losy życia nie zawsze można wpływać. Mają jednak godnych zastępców, a góra im i tak nie ucieknie.\n22.08.2019 Kraków, NCK. Gotowi do drogi.\nKilka minut przed godziną 9:00 rozpoczynamy długą podróż. Jutro rano powinniśmy ją zakończyć. Wyruszamy spełnić marzenie. Nikt nie wie, czy się to uda, bo nikt z nas dotąd nie był na takiej wysokości. Jest to bowiem góra, dla której nie wystarczy być dobrze przygotowanym fizycznie, czy technicznie, nie zawsze wystarczy silna wola walki i samozaparcie. Nikt nie wie jak zachowa się jego organizm w wysokogórskich warunkach i czy założona przez nas forma aklimatyzacji będzie wystarczająca. W sytuacjach kryzysowych z pewnością będziemy się wspierać, ale czy to wystarczy, kiedy przyjdzie chwila słabości, albo bezradności wobec pojawienia się trudności?\nAgnes Agnieszka 24 września 2019 21:46\nZdjęcia cudowne nigdy się nie spinałam po górach.\nGdzie mamy szukać początku, bądź końca Szlaku Orlich Gniazd? Na wzgórzu Jasna Góra (łac. Clarus Mons) nie znajdziemy go. Musimy przejść ...\nJest bardzo ciepło, ale mglisto, pochmurnie. Nawet nie pachnie deszczem. O godzinie 9.30 opuszczamy Brzozowy Zakątek. To już tyle godzin...\nUczymy się tutaj znosić trudy w dążeniu do celu, pomagać sobie wzajemnie w trudnych chwilach, razem cieszyć się ciszą, uznawać własną m...\nMgły zdają się nie uchodzić. W nocy chyba padało. Droga jednak sucha przed nami. Uwijamy się tym razem dość szybko, włącznie ze śniadani...\nWiosna jeszcze trzyma w Tatrach - Doliną Raczkową na Kończysty Wierch\nMinęło już trochę czasu, odkąd ostatni raz gościliśmy w Tatrach Słowackich. Czekaliśmy z utęsknieniem na tą chwilę, kiedy znów będziemy ...\nW przededniu wyprawy postanowiliśmy odszukać przyczyn upadku warowni jurajskich leżących na Szlaku Orlich Gniazd i jego okolicach. Strze...\nW Beskidzie Niskim pomiędzy Wzgórzami Rymanowskim i północnym flankami Pasma Bukowicy jest miejsce szczególne, ale ukryte przed wędrowca...\nOrla Perć: śladem budowniczych - cz.2\nWytyczono go dla orłów tatrzańskiej turystyki, dla turystów doświadczonych, którzy w Tatrach już swoje przeszli. Niestety często jest to...\nMałopolski Szlak Papieski (36)\nTatry Zachodnie (54)\nWyżyna Krakowsko-Częstochowska (11)\nMont Blanc, 4. doba: powrót\nMont Blanc, 3. doba: atak szczytowy\nMont Blanc, 2. doba: wejście na lodowiec\nMont Blanc, 1. doba: do pierwszej bazy\nDolina Juraniowa i jej florystyczna wyjątkowość\nKozi Wierch - dotknąć Orlej Perci


Wszczepienie soczewki fakijnej Kraków - ZaufaneKliniki.pl\nWszczepienie soczewki fakijnej Kraków\nWszczepienie soczewki fakijnej Kraków (województwo Małopolskie)\nWszczepienie soczewki fakijnej polega na wszczepieniu syntetycznej soczewki, bez usuwania naturalnej soczewki oka, lecz dodatkowo w stosunku do niej. Soczewki fakijne produkuje się z nowoczesnych, dobrze tolerowanych przez tkankę oka materiałów, a ich precyzyjne wykonanie znacznie przewyższa tradycyjne soczewki kontaktowe. Zabieg wykonywany jest w celu korekcji krótkowzroczności, nadwzroczności i astygmatyzmu. czytaj więcej\nŚrednia cena wszczepienie soczewki fakijnej (Kraków) to 6225 zł\nod 6100 zł do 9500 zł\nod 6100 zł do 9500 zł Raty Umów wizytę\nod 6350 zł do 6950 zł\n* w zależności od rodzaju soczewki - cena dot. jednego oka\nod 6350 zł do 6950 zł Raty Umów wizytę\nod 6100 zł do 10000 zł\nod 6100 zł do 10000 zł Raty Umów wizytę\nod 6400 zł do 9000 zł\n*EVO Visian Myopic (krótkowzroczność, Visian Hyperopic (nadwzroczność)\nod 6400 zł do 9000 zł Raty Umów wizytę\nod 3200 zł do 6800 zł\nod 3200 zł do 6800 zł Raty Umów wizytę\nW mieście Kraków i w pobliżu, zabieg wszczepienie soczewki fakijnej można wykonać w renomowanych placówkach medycznych oferujących wiele udogodnień dla pacjenta. Zapoznaj się z ofertą klinik, w których wykonywany jest zabieg i umów się online do placówki, która najbardziej odpowiada Twoim wymaganiom.\nWszczepienie soczewki fakijnej w mieście Kraków, w Małopolskie, wykonywane jest w 2 klinikach, m.in. Vidium Medica, Krakowskie Centrum Okulistyki Optica, Centrum Okulistyczne Weiss Klinik. W regionie jest 16 klinik.\nW serwisie ZaufaneKliniki.pl stawiamy tylko na niezawodnych i wykwalifikowanych lekarzy, dzięki temu mamy pewność, że każdy kto zdecyduje się na Wszczepienie soczewki fakijnej zostanie profesjonalnie potraktowany przez personel medyczny w wybranej klinice w mieście Kraków.\nJeżeli na liście brakuje kliniki, która zajmuje się Wszczepienie soczewki fakijnej w mieście Kraków,napisz do nas.


Sobótka, Ślęża – informacje, wydarzenia, noclegi, atrakcje » » Dziękujemy wam ze ten bieg!\n24 Bieg na Ślężę już za nami!\nWasza obecność, sportowa atmosfera, fantastyczna rywalizacja, emocje i najwyższe tętna – w słoneczne, sobotnie przedpołudnie w Sobótce – to było coś wspaniałego!\nJako pierwszy na mecie pojawił się PRZEDWOJEWSKI Bartłomiej z rewelacyjnym czasem 00:25:33 s. Pierwsza kobieta WIŚNIEWSKA-ULFIK Dominika uzyskała czas 00:36:19 s.\nOgółem na mecie zameldowało się 508 osób!\nWszystkim zdobywcom Ślężańskiego Olimpu gorąco gratulujemy.\nTymczasem zapraszamy do oglądania galerii zdjęć oraz materiału video z biegu. Dostępne poniżej oraz na naszej stronie w dziale galeria\nWięcej informacji na stornie Biegu Na Ślężę pod adresem: http://biegnasleze.pl/dziekujemy-wam-ze-ten-bieg/


DH 02.01.2019 16:00\nKarolina Korwin Piotrowska zgodziła się napisać dla nas dwa artykuły, podsumowujące miniony rok w show-biznesie. Teksty spotkały się z ciepłym odbiorem - zarówno Waszym jak i gwiazd.\nKarolina Korwin Piotrowska zna się na polskim podwórku show-biznesowym jak mało kto w tym kraju. Kiedy więc chcieliśmy rzetelnie podsumować miniony rok, od razu zwróciliśmy się do niej z prośbą o komentarz. Dziennikarka przygotowała dla nas dwa teksty: pierwszy dotyczył wpadek, które poza śmiechem, przyniosły nam też coś więcej, pewien istotny przekaz; drugi był podsumowaniem największych olśnień minionego roku. Oba teksty spotkały się z dużym odzewem. Mimo że internauci nie w każdej kwestii zgodzili się z opiniami dziennikarki, to ostatecznie artykuły zostały pozytywnie przyjęte przez czytelników. Głos w sprawie tekstów zabrały również i gwiazdy, o których Karolina wspomniała.\nKorwin Piotrowska podsumowała rok w show-biznesie. Reakcje gwiazd\nWśród tych osób znalazła się między innymi Anja Rubik, która zamieściła fragment tekstu na swoim InstaStory. Modelka podziękowała Karolinie za tekst, w którym to dziennikarka wspomniała o akcji #sexedpl i tym samym umieściła Anję na liście trzynastu olśnień 2018 roku. Ten sam artykuł Korwin Piotrowskiej udostępniła również Aleksandra Domańska. Na reakcję pokusił się także Kamil Nożyński, odtwórca głównej roli w serialu "Ślepnąc od świateł". Karolina określiła go mianem "odkrycia roku". Aktor zrepostował wpis dziennikarki na Instagramie. Kolejną z gwiazd, które odniosły się do tego tekstu, jest Michał Koterski.\nNareszcie z Miśka stał się Michałem - pisała dziennikarka w artykule, nawiązując do roli aktora w filmie "7 uczuć".\nKomentarz Koterskiego na temat słów Korwin-Piotrowskiej szybko pojawił się na jego InstaStory. Aktor zamieścił fragmenty wspomnianego artykułu i opatrzył je między innymi takimi wpisami:\nTakie towarzystwo i ja, to się porobiło. De Niro już dzwonił po porady - napisał.\nSpore zainteresowanie w sieci wzbudził także artykuł Korwin Piotrowskiej na temat zeszłorocznych wpadek gwiazd. Dziennikarka poruszyła tam temat m.in. ekologii, wspominając w tym miejscu o akcji Martyny Wojciechowskiej. Karolina "wręczyła jej" Anty Nobel roku za reklamowanie firmy, która produkuje wodę w plastikowych butelkach. O komentarz pokusiła się więc Kinga Rusin, jedna z najbardziej zaangażowanych w ekologię polskich gwiazd.\nKarolino, dziękuję za wsparcie dla moich starań. Cieszę się, że, tak jak piszesz, po raz pierwszy na taką skalę (!), rozgorzała w Polsce dyskusja na temat praw zwierząt i ekologii. Oby nie ustała i oby wynikały z niej same dobre rzeczy i zmiany zachowań, również tych konsumenckich. Wierzę, że warto budować wspólny front dla ważnych spraw. Warto, żeby w dyskusje włączały się osoby medialne i swoją postawą inspirowały innych - napisała Rusin w komentarzu pod wpisem Karoliny Korwin-Piotrowskiej\nTen artykuł skomentowała również Weronika Rosati, o której Korwin-Piotrowska wspomniała w kontekście głośnego wywiadu aktorki dla magazynu "Gala".\nBoom! Dziękuję. Karolina jako jedna z niewielu osób, która przeczytała cały wywiad w magazynie "Gala", a nie przedruki na portalach - czytamy.\nKarolina Korwin-Piotrowska zachwyca również czytelników\nJak wspomnieliśmy, teksty spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem również ze strony internautów. Czytelnicy swój zachwyt nad artykułami wyrazili zarówno na "Plotku", jak i w komentarzach na Instagramie dziennikarki.\nTekst mądry i energetyczny, jak zawsze w punkt.\nPo raz pierwszy w życiu z prawdziwą ciekawością przeczytałam artykuł na portalu plotkarskim. Jak widać, można. Rozrywkowo, a z sensem. Super pani Karolino!\nKarolino dziękuję. Robisz kawał świetnej roboty, dzięki której jestem na bieżąco i nie muszę przebijać się przez internetową kloakę nic nie wartych wiadomości - piszą internauci.\nOba teksty stanowią subiektywną opinię dziennikarki. Szybko wywołały więc medialny szum. Dziennikarka bez najmniejszych skrupułów podsumowała miniony rok i to właśnie ta szczerość została doceniona przez czytelników, jak i gwiazdy, o których ta nie bała napisać się kilku mocniejszych słów.\nGość: też stara baba\nKorwin-Piotrowska - nie! Jest afektowana, nieobiektywna i zajmuje się bzdurami. Kogoś uwielbia, ale równie dobrze mogłaby po tej osobie jeździć. Chwilę obserwowałam ją na insta, ale nie wyrobiłam - uważam, że jest starą babą, która naprawdę mogłaby się zająć czymś sensowniejszym. Natomiast ona udaje, że niby tak kulturę ceni, a naprawdę żyje plotkami. A poza tym często bywa bardzo arogancka!\n"Gwiazdom" życzymy w nowym roku więcej pracy zawodowej, a mniej internetu.\nKażdy, kto ma trochę oleju w głowie, nie potrzebuje Korwin - Piotrowskiej do wyrobienia sobie opinii. Tym bardziej, że ona nie jest wcale do końca obiektywna. Ta jej obrona Rusinowej... no błagam.\nA kim ta Piotrowska jest zeby podsumownywać rok w show-biznesie??? Totalne nic!!! Pusta baba i tyle na ten temat\nIle tatuś Rosati płaci KPP za te "obiektywne" komentarze nt.jego skompromitowanej, prymitywnej i pozbawionej jakiegokolwiek talentu aktorskiego córuni. Gdyby nie UKŁADY tatusia Rosati nie pojawiłaby się w żadnych filmie i w żadnym serialu i ta żałosna promocja na niewinnym dziecku. Śmigielski powinien pozbawić ją praw rodzicielskich !!!\nale PO CO czytać cały wywiad? po co tracić tyle czasu na sprawy obcych, niezbyt mądrych ludzi? a przede wszystkim PO CO udzielać takich wywiadów?


Lampy ShiloBlog Magia Świateł\nProducenci / 25 maja 2017\nShilo to producent, który funkcjonuje w branży stosunkowo krótko, jednak dzięki pomysłowości, odwadze i wytężonej pracy zasłużył sobie na miejsce w światowej czołówce. Designerzy Shilo to ludzie z wizją i pasją, którzy potrafią kreować nietuzinkowe, a przy tym także niezawodne rozwiązania, zjednując sobie tym samym szerokie grono wymagających konsumentów.\nJedno z oblicz marki Shilo to nowoczesne lampy wiszące, które znakomicie komponują się z modernistycznymi aranżacjami. Wysokiej jakości materiały, takie jak aluminium – to jeden z ważniejszych czynników zapewniających trwałość poszczególnych modeli. Nie bez znaczenia pozostaje również jakość wykonania. Proces produkcji jest stale udoskonalany, dzięki czemu ryzyko wystąpienia usterek zostaje zminimalizowane. W efekcie użytkownik otrzymuje lampę, która przez lata pięknie się prezentuje i niezawodnie oświetla poszczególne pomieszczenia, takie jak nowoczesny salon, biuro czy sypialnia.\nChoć lampy wiszące Shilo są najczęściej dość minimalistyczne i w pewnym stopniu konwencjonalne, kinkiety wyróżniają się na tle innych modeli lansowanych przez różne marki. Nietypowe kształty, nietuzinkowy sposób umieszczania źródła światła w oprawie – to tylko kilka spośród wielu designerskich zabiegów stosowanych przez projektantów lamp Shilo. Modernistyczne kinkiety znakomicie i wyjątkowo zgrabnie wpisują się w minimalistyczne aranżacje. Wystarczy zapoznać się z próbką twórczości producenta, aby się o tym przekonać.\nOprawy halogenowe Shilo\nTrudno wyobrazić sobie nowoczesne aranżacje bez halogenów. Podwieszane sufity, regipsowe półki – takie elementy wystroju wymagają właściwego, a wręcz profesjonalnego oświetlenia. Pożądane efekty w tym zakresie można osiągnąć wyłącznie poprzez montaż opraw halogenowych. Intensywne światło kierunkowe wydobywa z mroku ukryte przestrzenie, powiększając tym samym metraż. Modernistyczne aranżacje, w których pojawiają się reflektory i halogeny, stają się nie tylko piękne, ale również funkcjonalne. Oczka halogenowe Shilo są zamknięte w dopracowanych oprawach, które – choć wyjątkowo dyskretne – wywierają korzystny wpływ na wygląd każdego wnętrza, niezależnie od jego rozmiarów.\nDesignerskie lampy Shilo\nChoć Shilo specjalizuje się głównie w dostarczaniu nowoczesnych i funkcjonalnych rozwiązań oświetleniowych, potrafi zatroszczyć się również o design, prezentując odważne, a być może nawet pionierskie podejście do tematu. Designerskie lampy Shilo mogą zdobić rozmaite pomieszczenia – począwszy od domowego biura, skończywszy na pokoju dziecięcym lub młodzieżowym. Ich nietuzinkowy wygląd sprawia, że są w stanie z powodzeniem pełnić funkcję oświetlenia dekoracyjnego, spełniającego różnorodne potrzeby najbardziej wymagających użytkowników.\nShilo jest producentem, który w swoją pracę wkłada nie tylko umiejętności i wiedzę, ale również fantazję i serce – to się czuje. Dzięki przyjęciu podobnego podejścia tworzy lampy, które świetnie się prezentują, a także bez zarzutu spełniają swoje funkcje. Na uwagę i pochwałę zasługuje również jakość wykończenia poszczególnych modeli. Trudno wyłapać jakiekolwiek usterki, nie mówiąc już o poważnych błędach lub uchybieniach konstrukcyjnych. Lampy Shilo to znakomity wybór, jeśli zależy nam na modnym, pięknym i praktycznym oświetleniu.\nOświetlenie LED – jakie wybrać? Lampy LED to powiew nowoczesności i ekologii w naszych domach, do którego powoli się przyzwyczajamy. Dioda jest energooszczędna, dzięki czemu możemy płacić odczuwalnie niższe rachunki...\nLampy nowoczesne Shilo Nowoczesność niejedno ma imię, również jeśli chodzi o artykuły oświetleniowe. Dziś na tapecie znajdują się lampy nowoczesne Shilo. Co je wyróżnia? Przede wszystkim chyba nietuzinkowe...\nTags: designerskie lampy kinkiety Shilo lampy Shilo lampy wiszące oprawy halogenowe


DansE MacabrE: Morr, bóg umarłych i snów\nNikt nie śmie lekceważyć śmierci i jej boskiego patrona - Morra. Jego symbole nie są wykorzystywane do próśb o boską łaskę, lecz jako przerażający znak nieuchronnej śmierci, który ma wzbudzać strach w przeciwniku. Najbardziej popularnym symbolem jest wizerunek trupiej czaszki, umieszczany na tarczach i hełmach. Zasłużone regimenty wojskowe przetrzymują w charakterze relikwii czaszki dawnych bohaterów lub pokonanych wrogów i potworów, jako dowód odwagi i chlubnych tradycji. Zdarza się, że są one ozdabiane runami lub klejnotami, albo pokryte warstwą złota lub srebra. Jako powszechnie spotykany symbol śmierci, czaszka symbolizuje siłę, z którą każdy musi się liczyć. Z tego względu znak ów często zdobi rękojeści broni, elementy opancerzenia, a nawet stanowi makabryczne zwieńczenie pucharów.\nWśród innych symboli boga śmierci można wyróżnić świece, które według wierzeń oświetlają bramę do Ogrodów Morra, aby dusze znalazły drogę ku ukojeniu i spokojowi po śmierci. Ich przewodnikiem, a zarazem zwiastunem przeznaczenia jest kruk, który wśród pospólstwa jest kojarzony z nekromancją. Natomiast jako zabezpieczenie na wypadek przedwczesnej śmierci, wielu wojowników przytwierdza do pancerza lub ubrania dwie monety stanowiące symboliczną zapłatę dla kapłanów Morra. Dzięki temu po śmierci dusza zazna ukojenia, a ciało zostanie właściwie pochowane, by nie można było ożywić go za pomocą plugawej magii nekromanckiej.\nAutor: quidamcorvus o 12:49\nEtykiety: Morr, Panteon bogów Starego Świata, Rodzina Południowa


Jak powstał scenariusz do filmu „Bobry”? – KinoActive\nJak powstał scenariusz do filmu „Bobry”?\nReżyser i scenarzysta Hubert Gotkowski oraz scenarzysta Marcin Kabaj o filmie ?Bobry?\nScenariusz do filmu "BOBRY" razem z Marcinem zaczęliśmy pisać początkiem 2010 roku. HUBERT: Wszystko zaczęło się od tego, że ja zacząłem pisać film o śmierci, a Marcin (przebywając wtedy w Irlandii) zaczął pisać film o zespole punkowym. Pewnego dnia postanowiłem wysłać Marcinowi mój scenariusz, żeby go przeczytał i dał mi znać, czy mu się podoba, w mailu zwrotnym dostałem jego scenariusz, z którym miałem się zapoznać. Jako pierwszą scenę przeczytałem dialog Smroda w szalecie i od tego momentu wiedziałem że postacie Smroda, Marcina i Klocka napisane przez Kabaja będą idealnie pasowały do mojego filmu. Były zajebiste! Po dość długich kłótniach dogadaliśmy się i zaczęliśmy pisać film razem (ówczesny tytuł to: Obrzygane sieroty).\nMARCIN: To prawda, wiedziałem że Hubert coś tam pisze o człowieku, który spotkał własną śmierć. Przesłałem kiedyś swoje pomysły Hubertowi, no bo fajnie nam się filmy kręciło razem kiedyś. No i kiedyś na świętach w Polsce została mi przedstawiona wizja Huberta. A że święta, to wypiliśmy razem jednego na spotkanie i wtedy zaczęły padać hasła: "karawan"! Albo "Kosa!" I tak to się od tego momentu potoczyło. Długie wieczory w pubach, burze mózgów i tak spod pióra Huberta wypłynęła ostateczna wersja. HUBERT: Pomysł na film o zdegenerowanym aniele śmierci wpadł mi dość przypadkiem. Pewnego dnia oglądałem jakiś film który podchodził do tematu śmierci dość standardowo. Wtedy pomyślałem, że jeszcze nigdy nie widziałem filmu, w którym postać śmierci była trochę inna od tej, którą znamy z bajek. A co, jakby moja śmierć była zdegenerowanym kombinatorem i alkoholikiem i nie tylko przekazywała dusze zmarłych dalej, ale w razie potrzeby sama sobie by taki dusze ?organizowała? Tak powstał pierwszy szkic filmu z Kosiarzem. MARCIN: Moja część scenariusza pierwotnie miała być paradokumentem o polskim zespole punkowym. W młodości fascynowała mnie ta kultura. Byłem zaczytany w punkowych zinach, które publikowały wywiady z kapelami z całej Polski. Członkami tych zespołów były na prawdę barwne postacie - i tu podkreślę, takich ludzi już nie robią. Na przykład był wśród nich posiadacz jedynego w Polsce poprzecznego irokeza, albo gość który wyprowadzał co rano żelazko na spacer, żeby nie iść do wojska. Ciągle chciałbym kiedyś zebrać do kupy wszystkie ziny z lat 90., przeczytać te wszystkie wywiady i nakręcić taki film o tych ludziach. Należy im się... No i stąd się wzięła moja część scenariusza ? taki fikcyjny pojechany zespół, który nawet nigdy nie zagrał koncertu.\nHUBERT: Od samego początku bardzo chciałem, żeby zaangażować do filmu profesjonalnych aktorów, a główną rolę trzymałem dla Wojtka Solarza, którego miałem przyjemność poznać kilka dobrych lat temu i od wtedy wiedziałem, że kiedyś napiszę film, w którym zagra główną rolę. Wiedziałem, że naszą jedyną kartą przetargową będzie dobry tekst, coś, co przykuje jego uwagę i zaciekawi na tyle, żeby chciał go przeczytać w całości i w nim zagrać. Dlatego prace nad finalną wersją zajęły nam prawie 2 lata. Wysyłając tekst do Wojtka, miałem dość duże obawy, czy znajdzie czas żeby przeczytać treatment itd? Ale okazało się, że scenariusz bardzo przypadł mu do gustu i z wielką chęcią zagra Marcina. To dzięki niemu poznaliśmy Roberta, po pierwszej rozmowie telefonicznej wiedziałem, że będzie idealnie pasował do roli Kosiarza, spotkanie, które zorganizowaliśmy kilka dni później, utwierdziło mnie w przekonaniu, że to będzie najlepsza osoba do tej roli. Podobnie było z Sebastianem Stankiewiczem, jego osobę kojarzyliśmy z innych produkcji kina niezależnego. I wiedzieliśmy, że będziemy chcieli go poprosić, żeby wcielił się w rolę Klocka. Podobnie, jak Wojtek, przeczytał scenariusz i wyraził chęć robienia z nami filmu! Ponadto do udziału w filmie udało nam się zaangażować Kajetana Wolniewicza i aktorów z teatru Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie: Grzegorza Pawłowskiego, Pawła Gładysia i innych?\n100 % KONTROLI NAD FILMEM\nHUBERT: W międzyczasie razem z Marcinem podjęliśmy decyzję, że chcemy mieć 100% kontroli nad filmem i po burzliwych obliczeniach doszliśmy do wniosku, że 2 lata to czas, w którym zarobimy na film i wyprodukujemy go sami. Pomyliliśmy się tylko o rok, bo zajęło nam to 3 lata. Dobrze, że na naszej drodze znalazła się Marta Ragan (kierownik produkcji), dzięki której udało się wszystko spiąć na ostatni guzik i w dużej mierze dzięki jej organizacji udało nam się w tak krótkim czasie, bo w ciągu 17 dni, zamknąć cały plan, nie przekraczając 700-krotnie budżetu. Do produkcji udało nam się pozyskać kilku sponsorów, którzy kojarzyli naszą twórczość z takich filmów jak MANNA. Bardzo dużo zawdzięczamy naszemu głównemu sponsorowi firmie SIGMA COMPUTRES. Warto dodać, iż to, że film powstał, to zasługa każdego członka naszej ekipy, to dzięki zaangażowaniu wszystkich udało nam się stworzyć ten film. I udało się ? w 2013 roku przyjechaliśmy do Wilczej Woli i zaczęliśmy zdjęcia które trwały 17 dni.\nKOMEDIA W POLSCE\nMARCIN: Komedia ma w Polsce bardzo dobrą sławę, tylko wszystko się zepsuło jakoś chyba pod koniec lat 90-tych, moim zdaniem. I dalej, moim zdaniem, jest to wynik tego, że specjaliści od piaru szukają jakiegoś "targetu", żeby trafić w gusta wszystkich. W komedii nie da się. W naszym filmie jest typowy humor i Huberta, i mój. I dlatego nie baliśmy się. Może nie trafimy w gusta widzów przeciętnej nowej polskiej komedii, ale trafimy na pewno w jakieś gusta. I to będą fajni ludzie.\nPRACA NA PLANIE CZYLI ILE PALI KARAWAN?\nHUBERT: Wchodząc na plan byliśmy świadomi, że mamy te kilkanaście dni i tyle. Na ekstra dni nie pozwoliłby budżet oraz zobowiązania aktorów, którzy też mieli już inne plany filmowe. Najgorsze były pierwsze dwa dni, kiedy stało się wszystko, co najgorsze. Burze i deszcz uniemożliwiły nam wyrobienie nawet 30% dniówki, drugi dzień, który również nas nie rozpieszczał, przyprawił mnie niemal o zawał serca. Karawany, które paliły po 35 l gazu na 100 km, miały baki po niespełna 30 l, a stacja LPG była o 10 km drogi od planu? Czasowo było fatalnie? Na szczecie kolejne dni i wielkie zaangażowanie się całej ekipy, co było wręcz nieprawdopodobne, pozwoliło nam nadrobić ten czas i wyrobić się z kalendarzówką. MARCIN: Ciekawe historie: Nie daliśmy spać całej wsi, bo rozwalaliśmy malucha. Malucha kupiliśmy od obecnego wokalisty "Piersi". Sprzedaliśmy go na złom za 300zł, czyli w sumie nas kosztował 200zł. Oddaliśmy kierownika produkcji policji do radiowozu, żeby zdążyć ze zdjęciami, nie wiemy co tam się stało. Wkurzyliśmy cały dom starców. Skumplowaliśmy się z Sołtysem Wilczej Woli. Płaciłem za zadeptaną trawę na łące. Na planie najbardziej przeszkadzał paw (taki ptak), który krzyczał, bo się zdenerwował na nasz widok. Gościu w scenie castingu do kapeli to był ostatni żyjący prawdziwy punk w Rzeszowie. Nasz przyjaciel umarłby na zapalenie płuc, bo dryfował na wodzie. Wojciech Solarz nie umie śpiewać. Gdybym w scenie otwierającej film pokazał swoją całą gołą dupę, to członek ekipy pokazałby cycki. No, ale nie było alkoholu, to dupy nie pokazałem. Przywaliłem w scenie w psychiatryku gościowi w nos tak, że mu poszła krew i nie trzeba było charakteryzacji. Przez parę dni woziłem w samochodzie prawdziwy pistolet, myśląc, że to rekwizyt. Zgoliłem włosy na irokeza i chodziłem tak do pracy przez parę dni, bo były dokrętki. Eeee... Długo bym tak mógł...\nTags: BOBRY, Hubert Gotkowski, Marcin Kabaj, Wojciech Solarz\n?Drużyna? – 8 sierpnia zobacz to czego nie zobaczysz na meczu!\nLeniwiec z „Epoki lodowcowej” ofiarą furii Stevena Seagala! Kogo zagotował John Leguizamo, gwiazda komedii „Szef”?


repatriantka: Dyskusja o tłumaczeniu menu\nDyskusja o tłumaczeniu menu\nMiałam dzisiaj z mężem dyskusję, która skończyła się impasem, bo w żaden sposób nie mogliśmy dojść do wspólnego zdania (ale nadal ze sobą rozmawiamy!). Sprawa, która zresztą była zupełnie błaha, jest opisana poniżej.\nZnajoma męża, pracująca w pobliskiej, malutkiej kawiarnio-klubo-restauracji, gdzie mąż jest stałym i znanym klientem i gdzie ja także czasem bywam, poprosiła go o pomoc w przetłumaczeniu menu na angielski, bo mają wielu zagranicznych klientów, którym taka rzecz by się przydała . Pochwalam takie posunięcie (tzn. korzystanie z usług osób kompetentnych, a nie tłumaczenie na własną rękę), bo takie własne tłumaczenie najczęściej przynosi żenujące rezultaty.\nMąż wciągnął mnie do pomocy, jako że sam nie ma nadzwyczajnej wiedzy na tematy kulinarne.\nZnajoma zaopatrzyła go w brudnopis menu po angielsku, a on, bardzo przytomnie, poprosił też o kopię polskiej karty dań, i zabraliśmy się do roboty.\nBrudnopis miejscami był bardzo trafny, ale w większości wykazywał typowe cechy używania słownika obcojęzycznego przez osobę niedokładnie zaznajomioną z tym językiem (co zawsze uważałam za wysoko ryzykowne przedsięwzięcie, najczęściej skutkujące takimi tłumaczeniami, jak np. „thank you from the mountain” – „dziękuję z wierzchołka góry” zamiast „thank you in advance” – „z góry dziękuję”, co jest oczywiście przesadzonym przykładem, ale adekwatnie odzwierciedla ten problem) oraz duże braki pod względem zrozumiałości dla nie-Polaków.\nZaczęłam tłumaczyć polskie menu dokładnie, ale nie dosłownie, i wyszło tego dużo więcej niż w brudnopisie. Brudnopis po angielsku podawał jedynie nazwy potraw (niektóre bardzo abstrakcyjne, bo restauracja jest intelektualna), podczas gdy w polskim menu potrawy te były opisane co do składników i ilości. Uznałam, że należy te opisy też przetłumaczyć oraz wyjaśnić typowo polskie potrawy, żeby zagraniczni klienci wiedzieli, co zamawiają, więc się rozpisałam.\nMój mąż miał zupełnie inne zdanie na ten temat: może restauracja chce zaoferować uproszczone menu po angielsku (bo większość zagranicznych klientów przybywa w towarzystwi e Polaków, którzy im wytłumaczą, o co chodzi) i nie powinniśmy niczego narzucać; poza tym, jest to tylko menu pomocnicze, i klient może zawsze zapytać kelnerkę, co w daniu się znajduje.\nNie przemawia to do mnie. Jeżeli już oferuje się menu po angielsku, to, moim zdaniem, powinno ono być dokładnym odpowiednikiem polskiego, a nie jakąś uboższą wersją, bo jak tak nie jest, to po co to w ogóle robić? Przecież przy tylko polskim menu też jest opcja dopytywania się o szczegóły u kelnerki.\nI stąd ten impas: on uważa tak, a ja inaczej. Kto ma rację?\nEtykiety: menu, Społeczeństwo, tłumaczenie\n~M33 5 lutego 2013 02:41\nPrzepadam za studiowaniem menu w restauracji. Czasem samo czytanie wystarczyłoby mi. Jestem za opisową wersją.\n~Dora 5 lutego 2013 04:29\nNie chcę stawiać się po niczyjej stronie, ale też uważam, że lepiej będzie przetłumaczyć całość - dokładnie tak jak w menu, a nie połowicznie, szczególnie jeśli sama nazwa potrawy nic nie wyjaśnia. Restauracja sama ewentualnie zrezygnuje z części tłumaczenia, jeśli uzna je za zbędne.\n~zagubiona 7 lutego 2013 08:48\nNie chodzę po restauracjach,ale zgadzam się z Panią.Skoro ta restauracja chce zadbać o każdego klienta,to należałoby to zrobić "w całości",a nie "częściowo".Tak ja to odbieram,Potem taki gest jest też doceniany,przez zagranicznych klientów.


« 2 3 4  6 7 8 z 99 »\nTo ostatni moment na dokonanie wpisu przed ciszą wyborczą. Chcę serdecznie pozdrowić i zaprosić na wybory. Zagłosujmy świadomie i z poczuciem odpowiedzialności za nasze miasto i gminę. Oddajmy głos na najlepszego kandydata (naszym zdaniem). Ja, moja rodzina, sąsiedzi i sąsiedzi moich sąsiadów oddadzą głos na Drzeżdżona. W poniedziałek będziemy się do siebie uśmiechali lub nie.\n2006.11.10 19:51:52, IP:83.238.47.14\nz tą interwencją burmistrza u wojewody w sprawie "słonych łąk" było tak samo jak z wystawą "langenord" w urzędzie miasta. Pamiętacie jak wtenczas ten pan Drzeżdżon chwalił się, że to dzięki niemu zlikwidowane wystawę aborcyjną? Zapomniał wtenczas tylko wyjaśnić: kto wydał na to zgodę\n2006.11.10 18:48:16, IP:83.25.247.113\nBarbaro, a kiedy to bylo?\n2006.11.10 18:16:26, IP:83.25.243.65\nNasza rodzina będzie głosować na obecnego burmistrza Dżeżdżona. Jesteśmy mile zaskoczeni przyjęciem nas przez burmistrza. Oczywiście telefonicznie umówiliśmy się poprzez Panią selketarkę i nie było żadnego problemu. Sprawę, z którą przyszliśmy pomógł nam załatwić pozytywnie. Zachęcam wszystkich do głosowania na niego!!!\n2006.11.10 17:58:29, IP:83.25.255.136\nnpk2-naprawdę jesteś głupcem jeżeli sądzisz że ludzie z komitetu po tak dłgim okresie walki nie wiedzą kto ich w to wrobił\n2006.11.10 17:20:54, IP:80.51.108.252\nnie mialem problemu zeby dostac sie do burmistrza zadzwonilem do sekretariatu i na dana godzine zostalem przyjety przez burmistrza a wychodzac widzialem nastepne osoby wiec jak ktos chce sie dostac to nie ma problemu no ale najlepiej tutaj anonimowo pisac glupstwa\n2006.11.10 16:40:15, IP:83.238.47.12\nCzy to ten sam co podejmował ciasteczkami i podobno tylko kawą wraz ze swoją świtą p. Adasia\n2006.11.10 16:20:38, IP:80.51.108.252\nBurmistrz Drzeżdżon rządzi się jak na swoim, a dba jak o cudze i to jest cała prawda o nim. Dotąd masz złudzenia dopóki nie idziesz załatwić najprostszej rzeczy do Urzędu. A spróbuj się jeszcze dostać na rozmowę "do jaśnie pana Adama". Może i dwa lata minąć aż zechce cię przyjąć i tak masz prawie pewne, że nakrzyczy na ciebie. Taki to i przedstawiciel mieszkańców z niego. Dotąd nie pojął, że Burmistrz, Urzad i cała Rada Miejska pełnią rolę służebną w stosunku do mieszkańców,tylko patrzy na wszystkich petentow jak na intruzów, którym za to, że mu przeszkadzają spokojnie żyć, zrobi na złość. Zamiast pomagać mieszkańcom to rzuca im kłody pod nogi.\nI szkoda dyskutować kto lepiej mówi, czy był na debacie czy nie "bo nie o gesty chodzi, a o czyny".\n2006.11.10 15:55:04, IP:213.238.115.54\nnajciekawsze, że na Szotlandzie jest radny, którego rezerwat nie obejmuje. Nietrudno się domyśleć z jakiego ugrupowania ten radny jest.\n2006.11.10 15:49:05, IP:83.25.247.113\nKochani coś się Wam pomyliło wszyskiemu winna\n2006.11.10 15:44:07, IP:80.51.108.252


Huncowce (Huncovce) Tekst Mapa Google Mapa\nTypowa miejscowość z terenu górnego Spisza, leżąca przy drodze z Popradu do Kieżmarku, 8 km na północny-wschód od Popradu.\nPoprzedniczką obecnej wsi była lateńska siedziba ludu kultury puchowskiej. Miejscowość wzmiankuje się w roku 1257 jako villę Supch. Pierwotni mieszkańcy byli psiarzami w królewskich rewirach łowieckich. Później ludność przestawiła się na rolnictwo, tkactwo, rzemiosło oraz handel.\nPrzed I wojną światową mieściła się w Huncowcach szkoła rabinacka, założona pod koniec XVIII wieku. Mieszkał tu znany zoolog, obrońca przyrody i publicysta Ernest Bethlenfalvy (1879-1955).\nW miejscowości znajduje się romański kościół rzymskokatolicki, dawny klasztor z połowy XIII wieku. Z pierwotnej budowli zachowała się jedynie wieża, pozostałości zostały poddane w XIV i XV wieku gotyckiej przebudowie. Barokowo-klasycystyczne wnętrze pochodzi z okresu od XVII do XIX wieku.\nZnajduje się tu także późnoklasycystyczny kościół ewangelicki z 1859 r., budynek dawnej synagogi zbudowany w 1821 r. w stylu późnego klasycyzmu oraz rokokowo-klasycystyczny dwór z mansardowym dachem z II połowy XVIII wieku.


Nóż składany Elite Force EF133 - Najlepsze ceny, opinie - Sklep combat.pl\nKompaktowy nożyk stworzony z myślą o każdym, kto poszukuje nowoczesnego narzędzie o niewielkich wymiarach. Stal głowni 440C zapewni wytrzymałość a ryflowana rękojeść pewny chwyt w każdych warunkach. Nóż doskonale nada się do prac polowych i jako cześć EDC.\nDługość ostrza [mm]: 87\nSzukasz noża, który sprawdzi się trudnych sytuacjach ? Wypróbuj Elite Force EF133. Jest to nóż do codziennych zastosowań, który sprawdzi się w domu i podczas podróży. Został wykonany z dobrej jakości stali, która w zupełności wystarczy do amatorskich zastosowań. Jest to ciekawy model, wyposażony w głownie typu Drop point i składaną konstrukcję. Okładziny wykonane z micarty są solidne i dobrze leżą w dłoni, a dodatkowo elegancko się prezentują.\nModel EF133 posiada klips pozwalający przypiąć go do paska lub plecaka.\nZ myślą o użytkownikach, którzy nie potrzebują dużego noża, powstał model Elite Force EF133. Waży on jedynie 126 gramów, przez co jest bardzo poręczny i nie zajmuje zbyt wiele miejsca w plecaku lub torbie.\nNiska waga wiąże się z materiałami użytymi do produkcji noża. Micarta, z której powstały okładziny, jest wytrzymałym laminatem produkowanym z połączenia żywic sztucznych, papieru, tkanin i włókien węglowych. Jej właściwości sprawiają, że jest to kompozyt odporny na wodę i niezwykle trwały.\nMiejsce, w którym ostrze łączy się z rękojeścią zostało zostało ponacinane. Bruzdy sprawiają, że będziesz mógł operować swoim nożem bez ryzyka wysunięcia go z dłoni.\nIstnieje wiele typów głowni stosowanych w nożach. W modelu Elite Force zdecydowano się na klasyczną konstrukcję opartą na kształcie Drop point. Cechuje ją pojedyncza krawędź tnąca i nieostry grzbiet. Czubek, który tworzy zbiegająca się krzywizna brzucha wraz grzbietem jest ostry, jednak nie ma tak dobrych własności przebijających, jak ostrza typu dagger.\nPrzy produkcji głowni użyto stali typu 440A. Dzięki podwyższonej zawartości węgla jest ona twardsza i lepiej trzyma ostrość niż zwykłe stale. Jednocześnie masz pewność, że Elite Force jest odporny na uszkodzenia i szybko się nie stępi.\nWarto podkreślić, że stal 440A charakteryzuje się dużo większą odpornością na rdzewienie od pozostałych typów stali. Tym samym możesz używać noża w deszczu. Ostrze pokryto wytrzymałą powłoką, dzięki czemu nie tworzy ono niepożądanych refleksów świetlnych i dodatkowo chroni nóż.\nRodzaj wykorzystanej blokady ostrza to jeden z elementów odróżniających od siebie poszczególne modele noży. W Elit Force EF133 zastosowano sprawdzone rozwiązanie - blokadę typu Liner lock. Jest ona powszechnie stosowana i bardzo prosta w obsłudze.\nOdblokowanie ostrza możliwe jest poprzez dociśnięcie sprężynującego skrzydełka, będącego częścią obudowy bądź jednej z okładzin. Aby otwieranie było szybkie i łatwe, ostrze prezentowanego noża wyposażono w kołeczki pod kciuk. Są one zainstalowane po obu stronach głowni.\nNapisz opinię o produkcie:Nóż składany Elite Force EF133


28.Finał WOŚP w Kielcach. Rekordowa zbiórka Społecznej Szkoły Podstawowej w Kielcach! Ponad 34 tysiące (ZDJĘCIA) | Echo Dnia Świętokrzyskie\n28.Finał WOŚP w Kielcach. Rekordowa zbiórka Społecznej Szkoły Podstawowej w Kielcach! Ponad 34 tysiące (ZDJĘCIA)\nZespół Szkół Społecznych w Kielcach zagrał z wielką pompą ! Społeczność szkoły zebrała 33808,94 złotych, 2,20 euro i złoty pierścionek dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nUczniowie, nauczyciele i rodzice Społecznej Szkoły w Kielcach mogą być dumni. Zebrali blisko 34 tysiące złotych, w tym 24 970 złotych z licytacji, 8 838,94złotych z kiermaszu. To rekordowy wynik. - Wszystkim zaangażowanym w to wielkie przedsięwzięcie - uczniom, nauczycielom, rodzicom, przyjaciołom szkoły i darczyńcom bardzo dziękujemy ! Warto pomagać. Dziś pokazaliśmy, że wspólnie możemy wiele, że Społeczna ma wielkie serce - czytamy na stronie szkoły.\nwośp 2020 społeczna ...


Moyes Jojo - książki » BiblioNETka\nStrona autora w Wikipedii: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jojo_Moyes\nParyż jest zawsze dobrym pomysłem, nawet jeśli nic nie idzie zgodnie z planem… Zanim zdążyła się zastanowić, weszła do biura podróży i kupiła dwa bilety. To zupełnie nie w stylu Nell! Dwa dni w Paryżu, pierwsza szalona decyzja w jej życiu… Tylko że spełnia się najgorszy scenariusz i Nell zostaje sama w mieście zakochanych. Ale przecież jest w Paryżu! Na tyle wielkim, żeby poczuć się wolną, i na tyle małym, żeby spotkać kogoś naprawdę wyjątkowego. Tylko tutaj można poczuć taki przypływ odwagi. Dać się zaprosić...\nNowa powieść autorki bestsellerowych "Zanim się pojawiłeś" i "Kiedy odszedłeś". "Ten portret to moja ulubiona rzecz w całym domu. Właściwie na całym świecie. Przypomina mi o dziewczynie, którą kiedyś byłam. Która nie martwiła się na okrągło. I która potrafiła się bawić, po prostu… robiła różne rzeczy. O dziewczynie, którą chcę znów być". W życiu Liv nic nie poszło zgodnie z planem. Zamiast cieszyć się miłością męża i myśleć o przyszłości, została sama. Jedyne, na co ma ochotę, to wejść pod kołdrę i już nigd...\n"Nie myśl o mnie za często... Po prostu żyj dobrze. Po prostu żyj. Will". Tyle że Lou nie ma pojęcia, jak to zrobić. I trudno jej się dziwić. A jednak "Kiedy odszedłeś" to nie tylko historia o podnoszeniu się po utraconej miłości, lecz także inspirująca opowieść o nowych początkach. Pamiętając o obietnicy złożonej ukochanemu, Lou stara się znajdować nowe powody, dla których warto czekać na każdy kolejny dzień. Miłośnicy pisarstwa Jojo Moyes odnajdą w tej książce to, co najbardziej cenią w jej twórczości: u...\nUrodziliśmy się nie po to, żeby być doskonali, lecz prawdziwi. Piękna, bogata i zepsuta do szpiku kości Athene zszokowała wszystkich. Uciekła od męża z domokrążcą, nie zostawiając nawet listu. Ponad trzydzieści lat później Suzanna Peacock musi zmierzyć się z mroczną legendą swojej matki. I z prawdą o sobie, która jest pilnie strzeżoną rodzinną tajemnicą. Suzanna jest dumna jak paw, i jak paw dziwna i niedostępna. Ma wszystko, co potrzebne do szczęścia, tylko nie ma już siły udawać, że jest szczęśliwa. Jedyn...\nNowa powieść o Lou Clark, bohaterce "Zanim się pojawiłeś" i "Kiedy odszedłeś". Josh ma spojrzenie zupełnie jak Will. Ten sam uśmiech, ten sam kolor włosów. Lou zaniemówiła, kiedy zobaczyła go po raz pierwszy. Czy to możliwe, że istnieje mężczyzna aż tak podobny do miłości jej życia? Miłości, która, jak się zdawało, bezpowrotnie odeszła? Nowy Jork, miasto drapaczy chmur, urokliwych restauracji, rozświetlonych alei i ludzi w ciągłym biegu. Miasto, które spełnia marzenia. Lou przyjeżdża tam, by nauczyć się now...\nEllie, dziennikarka „Nation”, trafia w archiwach gazety na tajemnicze i dramatyczne listy miłosne: ślad romansu, jaki na początku lat 60. przeżyła piękna Jennifer, żona biznesmena, z Anthonym, reportażystą. Sama Ellie, związana z żonatym mężczyzną i niepewna swego związku, też porozumiewa się z nim listami. Próbując poznać sekret dawnych kochanków, Ellie coraz lepiej rozumie swoją beznadziejną sytuację. Czy będzie umiała ją rozwiązać? Wzruszająca historia o uczuciach i sile listów miłosnych. [Świat Książki, ...\nNa miejscu Jess każdy miałby dosyć. Pracy na dwa etaty, chodzenia przez cały rok w jednej parze dżinsów, kupowania najtańszych jogurtów na promocji w supermarkecie i wybaczania byłemu mężowi, że nie płaci alimentów. Jednak Jess nie należy do kobiet, które łatwo się poddają. „Damy sobie radę” mogłaby mieć wydrukowane na koszulce. Kiedy okazuje się, że jej córka ma szansę na zdobycie stypendium w wymarzonej szkole, gotowa jest ruszyć na drugi koniec kraju, zabierając ze sobą: 1. jednego problematycznego nastola...\nMike Dormer wyjeżdża z Londynu do małego nadmorskiego miasteczka w Australii, by nadzorować budowę ekskluzywnego hotelu. Spodziewa się, że będzie to rutynowe przedsięwzięcie, kolejny szczebel korporacyjnej kariery. Staje się jednak inaczej. Srebrna Zatoka nie jest zwyczajnym kurortem. W ekscentrycznym, choć podupadłym hotelu mieszkają trzy niezwykłe kobiety: tajemnicza sterniczka Liza McCullen, jej dziesięcioletnia córka oraz ciotka Kathleen - legendarna poławiaczka rekinów. Podobnie jak reszta mieszkańców, zrobią ...\nAlice czuje się jak wybrakowana wersja samej siebie. Szybki ślub z przystojnym Amerykaninem okazuje się pomyłką. W domu rządzi teść, który książki inne niż Biblia uznaje za stratę czasu. Na dodatek plotkuje o niej całe Baileyville, tylko dlatego że przybyła z dalekiej i równie nudnej Anglii. Otwarcie konnej biblioteki prowadzonej przez kobiety burzy spokój miasteczka. Na jej czele staje Margery, która brzydzi się hipokryzją i, o zgrozo, ma własne zdanie na każdy temat. Alice rusza na dzikie górskie szlaki z l...\nOpowieść inspirowana prawdziwą historią babci Jojo Moyes. Jak wiele może zmienić jedna podróż? Jennifer przypadkiem trafia na plażę pełną starych, zapomnianych statków. Nie spodziewa się, że w tym miejscu odnajdzie opowieść o podróży, która zmienia wszystko. Wojna się skończyła. Frances wchodzi na pokład Victorii, okrętu, który ma ją zabrać do Anglii. Wszyscy myślą, że płynie do ukochanego, ale to jedynie pretekst, by uciec przed przeszłością na drugi koniec świata. Na statku pełnym młodych kobiet aż wrze ...\n„Dobry jeździec wie, że ma tylko jedną szansę, aby zaskarbić sobie szacunek konia. Wie też, że przez jeden wybuch gniewu może na zawsze stracić jego zaufanie. Konia można bowiem skrzywdzić tylko raz. Potem latami odbudowuje się zerwaną relację. Z ludźmi bywa podobnie…” Świat Natashy rozsypał się wraz z odejściem męża. Gniew i zraniona duma popchnęły ją do zrobienia rzeczy, których potem żałowała. Gdy człowiek traci kogoś bliskiego, nie zawsze zachowuje się rozsądnie. Natasha zamknęła się w swojej samotności, ...\nCzy można pozostawić za sobą przeszłość? Merham, spokojne nadmorskie miasteczko, lata 50. Lottie Swift, dziewczynka ewakuowana w czasie II wojny światowej z Londynu, dorasta w szacownej rodzinie Holdenów. W przeciwieństwie do Celii, córki nowych opiekunów, bardzo lubi swoje miejsce na ziemi. Obydwie są zafascynowane "Arkadią", domem nad brzegiem morza, i jej mieszkańcami - cyganerią artystyczną. Pewnego dnia biorą udział w nieprzyzwoitych wybrykach na plaży, co dla wszystkich ma długotrwałe i tragiczne konsekwen...\nBestsellerowa powieść autorki "Ostatniego listu od kochanka", opowiadająca o sile miłości dwojga ludzi wyrzuconych poza nawias życia. Jojo Moyes jest brytyjską autorką bestsellerów i dziennikarką. Zanim zajęła się wyłącznie pisaniem, przez dziesięć lat pracowała w "The Independent". Mieszka w Essex z mężem i trójką dzieci. Powieść "Zanim się pojawiłeś" sprzedano w ilości ponad pół miliona egzemplarzy i przetłumaczono na 31 języków. "Książka, którą warto polecić przyjaciółce. Lou i Will trafią do Waszych...


ZTE MyOS - to właśnie jest powód, dla którego producent wzgardził HarmonyOS\nZTE MyOS – to właśnie jest powód, dla którego producent wzgardził HarmonyOS\nZTE kilka dni temu ogłosiło, że na razie nie zamierza korzystać z HarmonyOS. Biorąc pod uwagę, że plotki w tej sprawie krążyły od dość dawna, to tak nagła deklaracja może nieco dziwić. Okazuje się jednak, że naprostowanie tej kwestii jest dla producenta sprawą kluczową. Wszystko przez to, że zamierza on właśnie przedstawić swoją własną nakładkę na Androida, czyli MyOS. Plotki dotyczące przejście na inną platformę w takiej sytuacji mogłyby mocno zaszkodzić faktycznym planom firmy.\nWarto przeczytać: ZTE zabiera oficjalne stanowisko wobec plotek dotyczących HarmonyOS na swoich smartfonach\nNowa nakładka ma zadebiutować wraz z premierą modeli z serii ZTE S30. Ich premiera ma mieć miejsce 30 marca, więc także wtedy poznamy ZTE MyOS. Z czasem jednak odpowiednią aktualizację mają dostać wszystkie wciąż wspierane modele producenta. Mimo że nakładka jest nowa, to producent rozpoczyna jej numerację od 11. To oznacza, że jest to bezpośredni następca MiFavor 10.5, który kontynuuje numerację poprzednika. Jest więc prawdopodobne, że to nie tyle nowy interfejs, a po prostu firma właśnie zmieniła nazwę z MiFavor na MyOS. To jednak tylko spekulacje.\nZobacz też: [Promocje dnia] Samsung Galaxy S21+ 5G, Samsung Galaxy Watch, HP 15s i więcej kapitalnych okazji!\nZTE tak naprawdę poza datą premiery, numerem i powiązanym z nową nakładką smartfonem nie zdradziło nic. Nie wiadomo więc, czego możemy po niej oczekiwać. A dróg rozwoju jest bardzo wiele. Od uczynienia systemu szybszym, bogatszym w funkcje, lżejszym, po poprawę bezpieczeństwa. Oczywiście najlepiej byłoby, gdyby chodziło o wszystko naraz. Wszystkiego jednak dowiemy się już niebawem.


Zaskakująca obojętność Polaków na dziejący się właśnie dramat skłania do refleksji, czy i jak zapamiętamy pandemię? Czy zdarzenie, które doprowadziło do największej od II wojny światowej tragedii, jeżeli chodzi o liczbę śmierci, pozostanie przedmiotem odniesienia w zbiorowej świadomości?\nGrupa aktywistów, popularyzatorów nauki, „osób ze środowisk lekarskich, psychoterapeutycznych, nauczycielskich, proszczepiennych i edukujących w aspekcie covid” postanowiła 3 grudnia zorganizować akcję, żeby pomóc bliskim zmarłym.\n„Od żałoby tak naprawdę nie da się uciec. Najlepiej ją po prostu przeżyć, jednocześnie ucząc się, jak żyć bez osoby zmarłej. Jest to trudny i bolesny proces. Ale jeśli na poziomie wspólnotowym nie przeżywamy żałoby po 150 tys. osobach, które już zmarły podczas tej pandemii – czy bezpośrednio na covid, czy z powodu zapaści systemu ochrony zdrowia – to ci zmarli zostają zdehumanizowani” – mówi OKO.press Maciej Roszkowski, jeden z pomysłodawców akcji Dzień Covidowej Żałoby Narodowej.\nWedług danych z rejestrów stanu cywilnego oraz z GUS od początku pandemii w Polsce mogło umrzeć nawet 170 tys. osób ponad średnią z ostatnich lat. Co najmniej 100 tys. z nich to ofiary COVID-19, a prawdopodobnie ta liczba jest znacznie wyższa.\nO tym, jak i czy w pamięci społecznej zostanie przechowana pamięć o tej tragedii pisze dla OKO.press dr hab. Michał Wróblewski z Instytutu Socjologii UMK w Toruniu. Obecnie prowadzi badania dotyczące programu szczepień przeciw COVID-19 oraz aktywizmu środowiskowego związanego z jakością powietrza. Współautor książki „Socjologia epidemii. Wyłaniające się choroby zakaźne w perspektywie nauk społecznych”.\nRok 2020 był w Polsce rekordowy, jeżeli chodzi o liczbę zgonów. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w naszym kraju zmarło ponad 477 tysięcy osób, o ponad 68 tysięcy więcej niż w roku 2019. Większość tych śmierci przypada na ostatni kwartał, czyli szczyt jesiennej fali zachorowań na COVID-19. Nie lepiej jest w roku 2021 – biorąc pod uwagę dane z pierwszych trzech kwartałów będzie on prawdopodobnie gorszy niż rok poprzedni.\nLiczby te pokazują skalę, z jaką Polska została dotknięta przez pandemię koronawirusa. Za tymi statystykami kryją się zarówno bulwersujące historie pacjentów umierających w karetkach bądź w swoich domach, jak i tragedie pojedynczych ludzi i ich rodzin.\nMilczenie opinii publicznej\nDane te jednocześnie nie wywołują żadnej znaczącej reakcji na poziomie całego społeczeństwa. Opinia publiczna nie domaga się szybkich i radykalnych zmian w systemie ochrony zdrowia. Na notowania partii rządzącej, która przecież zarządza za pomocą gabinetu Mateusza Morawieckiego obecnym kryzysem zdrowotnym, większy wpływ miały wywołujące sprzeciw różnych grup społecznych pomysły zmian legislacyjnych (np. „piątka dla zwierząt”) czy decyzje podległych politykom instytucji (wyrok TK ws. aborcji) niż krwawe żniwo pandemii.\nTa zaskakująca obojętność Polaków na dziejący się właśnie dramat skłania do refleksji, czy i jak zapamiętamy pandemię? Czy zdarzenie, które zabrało tysiące naszych rodaków do grobu, doprowadzając na największej od II wojny światowej tragedii, jeżeli chodzi o liczbę śmierci, pozostanie ważnym przedmiotem odniesienia w naszej zbiorowej świadomości? Czy pandemię w ogóle warto zapamiętać?\nNiektóre epidemie pamiętane, inne – zapominane\nWydaje się, że epidemia choroby zakaźnej, która niekiedy potrafi zdziesiątkować całe społeczeństwa, jest wydarzeniem odciskającym piętno na życiu danej zbiorowości. Chyba najlepszym tego przykładem jest Czarna Śmierć, czyli epidemia dżumy, która w XIV wieku spowodowała śmierć, według różnych szacunków, od 30 do 60 proc. populacji Europy.\nSama spektakularność wydarzenia nie jest jednakże warunkiem wystarczającym, aby było ono zapamiętane przez następne pokolenia. Badacze i badaczki zjawiska pamięci społecznej podkreślają, że wspólnoty muszą wykonać odpowiednią pracę, by pamięć o tragicznych zdarzeniach mogłaby być przekazywana z pokolenia na pokolenia. Ta praca upamiętniająca to zarówno cykliczne rytuały (np. uroczyste rocznice), jak i tworzenie materialnych nośników (np. pomników).\nHiszpanka wymazana ze świadomości\nZależność między wydarzeniem a pamięcią społeczną dobrze widać na przykładzie hiszpanki. Chociaż pandemia grypy w latach 1918-1920 mogła uśmiercić nawet 100 milionów ludzi na całym świecie, to została praktycznie wymazana ze świadomości społecznej.\nHistoryk Alfred W. Crosby nazwał ją nawet „zapomnianą pandemią”. Po hiszpance nie pozostały wyraźne ślady w sztuce czy literaturze, nie interesowali się nią historycy ani media, nie ma praktycznie żadnych pomników upamiętniających ofiary najbardziej śmiercionośnej plagi XX wieku.\nZupełnie innym przykładem jest epidemia HIV/AIDS, która dotknęła USA (a potem inne kraje) na początku lat 80. W społecznej świadomości, nie tylko amerykańskiej, wydarzenie to utrwalone zostało w wielu filmach („Filadelfia”, „Dallas Buyers Club”), serialach (“Anioły w Ameryce”, „Bo to grzech”), książkach („Nigdy nie ocieraj łez bez rękawiczek”, „Wierzyliśmy jak nikt”) czy projektach artystycznych (AIDS Memorial Quilt).\nPierwszego grudnia każdego roku obchodzimy Międzynarodowy Dzień Walki z AIDS. Wirusem HIV zostały zakażone i niestety zmarły rozpoznawalne na całym świecie gwiazdy kina i estrady (Rock Hudson, Freddy Mercury, Liberace).\nSkąd ta różnica? Dlaczego hiszpanka nie wywołała wielu działań upamiętniających i została zapomniana, a HIV/AIDS jest nadal obecne w wyobraźni społecznej?\nW przypadku hiszpanki wydaje się, że dużo ważniejszym wydarzeniem była I wojna światowa, która być może „przyćmiła” pandemię grypy i tym samym bardziej wpłynęła na wyobraźnię społeczną. Ponadto w świecie w pierwszych dekadach XX wieku choroby zakaźne nadal pozostawały poważnym zagrożeniem dla zdrowia i życia, więc śmierć z ich powodu nie była tak nagła i nieoczekiwana.\nZ kolei w przypadku HIV/AIDS, niezwykle ważną okolicznością jest fakt, że epidemia ta zrodziła silny aktywizm wśród pacjentów. Środowiska LGTB zrobiły wówczas bardzo wiele, by walczyć z niesprawiedliwą stygmatyzacją i dyskryminacją w związku z łączeniem HIV/AIDS jedynie z nieheteronormatywną orientacją seksualną.\nMożna tutaj założyć, że HIV/AIDS dla społeczności LGBT było jednym z ważniejszych doświadczeń formacyjnych, chociaż okupionym oczywiście niepotrzebnym cierpieniem.\nPo co pamiętać epidemie?\nPamięć społeczna może odgrywać pozytywne funkcje dla społeczności, która ją kultywuje. Popularne jest przecież przekonanie, że powinniśmy pamiętać o narodowych tragediach czy ważnych postaciach historycznych. Przeszłość to jeden z kluczowych budulców tożsamości społecznej.\nW kalejdoskopie przegranych i wygranych powstań, bitew i wojen, postaciach niosących sztandary i cierpiących za wolność, swoje miejsce powinny również znaleźć epidemie i ich ofiary.\nDla wielu ekspertów pandemia COVID-19 nie była zaskoczeniem, ale nieuchronną konsekwencją niestabilnego świata, w którym żyjemy. Postępująca globalizacja i coraz dalej posunięta ingerencja człowieka w środowisko naturalne sprawiają, że nasza rzeczywistość jest bardziej, a nie mniej narażona na niebezpieczeństwo ze strony nowych patogenów.\nW przyszłości czekają nas prawdopodobnie kolejne pandemie, być może poważniejsze niż ta, z którą obecnie walczymy. Musimy być na nie gotowi, również jako społeczeństwa. Właśnie dlatego powinniśmy społecznie zapamiętywać takie wydarzenia jak COVID-19.\nDobrą ilustracją tego twierdzenia są kraje azjatyckie, powszechnie chwalone za reakcję na zagrożenie koronawirusem w pierwszych miesiącach pandemii. Tylko częściowo się wyjaśnić sprawność zarządzania kryzysem specyficznym ustrojem tych państw.\nTo jak pandemia. Polaryzacja wymknęła się spod kontroli. Potrzebujemy deeskalacji wrogości\nOczywiście, autorytarnie zarządzane Chiny czy częściowo zmilitaryzowana Korea Południowa mogły szybciej i efektywniej wprowadzać ograniczenia życia społecznego. Nie bez przyczyny są jednakże całkiem niedawne doświadczenia epidemii SARS oraz MERS, które wybuchały kolejno w 2003 oraz 2012 roku.\nSpołeczeństwom dotkniętym tymi wirusami łatwiej było w trakcie trwania obecnej pandemii zastosować się do wielu nakazów, na przykład noszenia maseczek. Podczas gdy w krajach azjatyckich obraz zamaskowanych przechodniów nie jest czymś zaskakującym, o tyle dla Europejczyków było to działanie w pierwszej chwili dziwne.\nTe zależności potwierdzają badania. W roku 2020 przeprowadzono analizę wyszukiwań internetowych. Pokazała ona, że mieszkańcy rejonów dotkniętych przez SARS, którzy często podróżowali do Wuhan, mają większą świadomość zagrożenia w związku z nowym koronawirusem niż mieszkańcy innych rejonów Chin.\nNaukowcy wskazują również, że szybka i udana reakcja Hongkongu na zagrożenie koronawirusem związana była z faktem, że tamtejsi mieszkańcy pamiętali epidemię SARS, która w tym rejonie uderzyła najmocniej.\nPamięć społeczna epidemii może zatem przyczynić się do lepszego radzenia sobie z zagrożeniami ze strony chorób zakaźnych. Społeczeństwa bazując na swoich doświadczeniach mogą lepiej reagować na niebezpieczeństwo, to znaczy mieć większą świadomość ryzyka, szybciej podejmować działania zaradcze, bardziej akceptować ograniczenia życia społecznego i dłużej trwać w stanie podwyższonej gotowości.\nSpołeczeństwa muszą jednak starać się zapamiętać to, co je spotkało. To społeczne konstruowanie wydarzenia w taki sposób, aby stało się elementem pamięci społecznej odbywać się może na wiele sposobów. Na jednym biegunie na pewno znajdują się wszelkie odgórne sposoby tworzenia pamięci, na przykład poprzez kształtowanie społecznych wyobrażeń przez państwo.\nTworzenie miejsc pamięci, ustanawianie rocznic ważnych wydarzeń, stawianie pomników czy tworzenie narracji wyrażanej w przekazach kultury masowej czy w mediach – repertuar jest dość szeroki.\nW przypadku chorób zakaźnych jako przykład może posłużyć SARS. Epidemia ta była prezentowana przez chińskie media państwowe jako przykład zbiorowego wysiłku i narodowy sukces.\nNa drugim biegunie są z kolei działanie oddolne, spontaniczne. Miało to miejsce podczas epidemii HIV/AIDS, której pamięć ukształtowały w dużej mierze świadectwa ofiar i ich bliskich, a także silny ruch społeczny.\nCzy zapamiętamy COVID-19?\nPandemia cały czas trwa i przed nami zapewne jeszcze wiele ciężkich chwil. Trudno w związku z tym odpowiedzieć na pytanie, czy COVID-19 podzieli losy hiszpanki i zostanie zapomniany, czy wręcz odwrotnie – stanie się ważnym w dziejach ludzkości wydarzeniem.\nZ jednej strony pandemia była dla wielu z nas bardzo niecodziennym doświadczeniem. Zamknięcie w domu, praca i nauka zdalna, puste ulice, ludzie noszący maseczki – takie przeżycia i obrazy mogą zostać na długo.\nZ drugiej jednakże strony żyjemy w świecie, którego rytm wyznaczają media społecznościowe. Nawet największe i najbardziej makabryczne tragedie mogą zostać szybko „przepalone” przez Twittera czy Facebooka.\nUżytkownicy żyją kolejnymi tragediami, kryzysami i konfliktami, przez co zmienność wydarzeń i towarzyszących im emocji jest niezwykle duża.\nMedia społecznościowe potrafią skłonić użytkowników do znacznych inwestycji swoich emocji, czasami w błahych sprawach, ale robią to na krótki moment, by potem znaleźć kolejne źródło fascynacji.\nW tych okolicznościach problematyczny staje się sam status pamięci społecznej, która powinna przecież trwać dłużej niż kilka dni, a taki jest cykl życia soszialowych informacji.\nNiemcy składają hołd 80 tys. zmarłych\nNiemniej jednak w różnych rejonach świata pojawiają się przykłady podejmowania prób społecznego konstruowania pamięci wokół ofiar SARS-CoV-2. W kwietniu tego roku niemieckie władze, w tym prezydent Frank-Walter Steinmeier i kanclerz Angela Merkel, równo w rok po wybuchu pandemii, złożyli hołd ponad 80 tysiącom zmarłych.\nSzacunek ofiarom oddał również Joe Biden, zapalając w Białym Domu symboliczną świecę. W Hiszpanii podobny gest wykonała rodzina królewska.\nWe Włoszech 18 marca ogłoszono Dniem Pamięci o Ofiarach Epidemii. Jest to symboliczna data, gdyż właśnie tego dnia w 2020 roku świat obiegły obrazki wywożonych z Bergamo trumien.\nW Polsce brak jest odpowiedników tego typu inicjatyw. Co jakiś czas pojawiają się głosy, że jako społeczeństwo powinniśmy podjąć symboliczne działania i uczcić ofiary, których, w skali całej Europy, było naprawdę dużo. Przykładem może być pomysł Rafała Trzaskowskiego, by koło pomnika warszawskiej Nike zasadzić kwiaty, układające się w napis #NieZapominajmy.\nJest to jednak inicjatywa wyjątkowa – tego typu działania nie są podejmowane ani przez władze centralne, ani w szerszej skali przez samo społeczeństwo.\nWarto w tym miejscu wrócić do wątku obojętności Polaków na pandemią. W kontekście problemu pamięci społecznej, może mieć one głębsze znaczenie. Lekceważenie skali tragedii przekłada się bowiem na całkowity brak praktyk upamiętniających, dzięki którym to, co przeżywane jednostkowo bądź w wąskim, rodzinnym gronie, stałoby się doświadczeniem wspólnotowym.\nSmutna konstatacja jest taka, że\njako społeczeństwo nie czujemy potrzeby zbiorowego wyrażania żałoby, a tym samym nie czujemy na tyle silnej więzi z innymi, by przeżywać swoje prywatne tragedie na poziomie szerszej społeczności.\nPandemia koronawirusa pokazała nam, że jesteśmy bardziej zbiorem odpowiedzialnych za siebie i swoje rodziny jednostek, a nie powiązaną silnymi relacjami wspólnotą i że działamy bardziej w trybie jednostkowych strategii przetrwania, a nie logiki troski i dobra wspólnego.\nWspólnota niepamiętająca jest słaba\nMając na uwadze wskazane wcześniej pożytki z pamięci społecznej, ta sytuacja sprawia, że jesteśmy wspólnotą niezwykle wrażliwą i podatną na zagrożenia kryzysowe. Nie czcząc ofiar i lekceważąc skalę tragedii, tracimy szansę na odpowiednie przepracowanie kryzysu na poziomie ogólnospołecznym, przez co ewentualne doświadczenia nabyte w walce z pandemią nie zostaną odpowiednio zobiektywizowane.\nBrak pamięci społecznej jest również wyrazem braku silnych więzi, a to one sprawiają, że ludzie mogą reagować na zagrożenia jako wspólnoty, a nie jako jednostki, tym samym zwiększając szansę na przetrwanie.\nFakt, że nie chcemy jako społeczeństwo przyjmować do świadomości tego, co się dzieje, sprawia, że nie odczuwamy potrzeby podejmowania radykalnych kroków by sytuację poprawić. A to przekłada się na przykład na negatywny stosunek Polaków do obostrzeń czy obowiązku szczepień przeciwko COVID-19. Wspólnota nie pamiętająca o tych, którzy odeszli, jest wspólnotą słabą.\nBrak działań upamiętniających w przypadku COVID-19 może zaskakiwać, biorąc pod uwagę jak silne w polskiej kulturze są rytuały związane z historią, przede wszystkim z jej tragicznymi epizodami. Wybuch II wojny światowej, powstanie warszawskie, żołnierze wyklęci, a ostatnio katastrofa smoleńska to przykłady udanej konstrukcji pamięci społecznej wokół wydarzeń kluczowych dla naszego społeczeństwa.\nZwróćmy jednakże uwagę, że są to przykłady polityki historycznej, czyli działań odgórnych. Polityka historyczna jest oczywiście praktyką selekcji i polega na upamiętnianiu tych wydarzeń, które mają sens polityczny. Widać to szczególnie wyraźnie w przypadku wypadku Tupolewa pod Smoleńskiem.\nPytania o odpowiedzialność i ryzyko rozliczeń\nWiele wskazuje na to, że COVID-19 nie jest atrakcyjnym z politycznego punktu widzenia kandydatem do upamiętnienia. Czczenie ofiar jest być może sposobem na pobudzenie społecznej solidarności, rodzi jednakże ryzyko zwrócenia uwagi opinii publicznej na zaniechania, błędy i tragiczne w skutkach decyzje polityków.\nPrzypominanie nam, że jako społeczeństwo straciliśmy tak dużo, jest politycznie niebezpieczne, ponieważ może rodzić pytania o odpowiedzialność i ryzyko rozliczeń.\nBrak działań, które mogłoby pamięć społeczną pobudzić sprzyja uwewnętrznieniu indywidualnej odpowiedzialności za to, co się dzieje. Jeżeli traci wspólnota, to winą można obarczyć instytucje i polityków, gdy tracę ja albo moja rodzina, to jest to wyłącznie moja wina.\nTen egoistyczny sposób myślenia, który funkcjonuje zgodnie z logiką radykalnie odmienną od logiki pamięci społecznej, pomaga w pewnym sensie politykom w doraźnym zarządzaniu pandemią.\nWzbierająca IV fala zachorowań i zgonów jak na razie nie wywołała reakcji rządzących. W planach rządu nie ma ani wprowadzenia lockdownu, ani paszportów covidowych, które mogłyby przyspieszyć program szczepień.\nPamięć może wymóc działania\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że między rządzącymi a dużą częścią obywateli doszło do zawiązania milczącego kontraktu społecznego. Z jednej strony rządzący nie wprowadzają radykalnych rozwiązań, które mogłyby zakłócić porządek dnia codziennego, z drugiej obywatele nie mają pretensji, że niektórzy umierają w karetkach czy przepełnionych szpitalach.\nTaki kontrakt jest możliwy tylko w logice skrajnie indywidualistycznej, w której zagrożenie jest wyzwaniem dla jednostki, a nie wspólnoty, i to jednostka, a nie wspólnota musi sobie z nim poradzić.\nByć może poprzez brak społecznej pamięci o ofiarach COVID-19 jesteśmy jako społeczeństwo rozbici i tym samym łatwiej nami manipulować oraz zarządzać naszymi emocjami.\nI odwrotnie – próby włączenia do polskiego imaginarium pandemii jako doświadczenia wspólnotowego pomogłoby nie tylko przygotować na kolejne kryzysy, ale być może wymogłoby na politykach bardziej odpowiedzialne decyzje.\nZdrowie, Władza, COVID-19 pandemia przedwczesne zgony\nPiotr Fish 3 grudnia 2021\n"Środowiska LGTB zrobiły wówczas bardzo wiele, by walczyć z niesprawiedliwą stygmatyzacją i dyskryminacją w związku z łączeniem HIV/AIDS jedynie z nieheteronormatywną orientacją seksualną" – hehehe, niesprawiedliwą :)))\n3 grudnia 2021 at 19:36\nMateusz Balacki 14 stycznia 2022\nNiesprawiedliwe to jest to ze twoj ojciec spuscil sie do srodka a powinien na twarz.\n14 stycznia 2022 at 17:18\nNasza obojętność i w sumie brak większego zainteresowania tym co robią rządzący wynika z ukształtowanej wiekami mentalności Polaków i w efekcie niskich kwalifikacji obywatelskich co skutkuje niskim poziomem kompetencji obywatelskich i demokratycznych. Czy pandemię zapamiętamy? myślę, że tak, ale czy wyciągniemy z niej wnioski i czy pociągniemy do odpowiedzialności tych którzy na jej tragiczny przebieg mieli największy wpływ? Tu mam bardzo duże wątpliwości. Pan prof. Markowski moim zdaniem trafnie opisał nasz narodowy problem cyt. „Jeżeli w czymś możemy upatrywać niskich kwalifikacji polskiego obywatela, jego słabego kapitału społecznego, to w specyficznym typie katolicyzmu; w tradycji, w której się wyrasta: zdrowaśkach, odpuszczaniu win, spowiedzi i korupcjogennym dawaniu na tacę za wszystkie grzechy, połączonym z przekonaniem, że to załatwia sprawę. Mówiłem wielokrotnie i pisałem, głównie na podstawie badań, że najbardziej odpowiedzialny za ten stan rzeczy jest właśnie brak tradycji oświeceniowej i purytańskiej, protestanckiej, gdzie grzech jest grzechem, a odpowiada się za niego bezpośrednio przed Bogiem. To ten kulturowy sos, w którym wrastamy w życie, sprawia, że mamy ułomne kwalifikacje demokratyczne.” Jedyną receptą jest tylko powszechna MĄDRA EDUKACJA. Jeśli nie zbudujemy demokracji opartej na wiedzy zaprzepaścimy naszą historyczną szansę jaką otrzymaliśmy po 89 roku.\n3 grudnia 2021 at 23:18\nCzy zapamiętamy WINNYCH tej PLANDEMII, żeby ich ukarać?\nWłażenie w dudę władcom jest łatwiejsze niż postawienie się im.\nMnie ciekawi jedno, czy tych "medialnych ekspertów" od szczepień i covida, nie gryzie sumienie za propagowanie COVITERRORYZMU?!?!?!\n4 grudnia 2021 at 21:28


Mąż pije wali w rodzinie - Alkohol szkodzi Online\nMąż pije wali w rodzinie\nŻony dvdcovers.ru kobiet wobec choroby alkoholowej mężów. Mąż alkoholik rozstanie\nKodowanie alkoholizm weryfikacja gdzie Kursk kodowane z alkoholizmem, napoje mężowi, że stają się bardziej pić I przestał pić piwo i znika brzuch. Rozmowa z psychologiem na temat alkoholizmu argumenty i fakty alkoholizmu, spisek alkoholizmu dla męża pomoc z alkoholizmem uwolnić Biisk.\nChciała dobrze, ale mąż pił... Kodowanie alkohol Tula\nWalczyłem z mężem alkoholizmu Co zrobić, gdy syn z ojcem picia, jak pokonać alkoholizm syna Odzyskiwanie z uzależnienia od alkoholu. Wołgograd gdzie lepiej w leczeniu alkoholizmu Kodowanie ceny alkoholu w Barrow, Jak przestać pić książkę Allen Carr swobodnie czytać książki w wersji elektronicznej o pijących mężczyzn.\n"Byłam żoną muzułmanina!" Prawdziwa opowieść Polki, która to przeżyła! Genialna Marysia! Leczenie alkoholizmu opinii poradni mąż pije wali w rodzinie\nAznakaevo leczenie alkoholizmu gdzie jest leczony na alkoholizm w Kirov, Jak żyć z mężem do picia Kodowanie z alkoholem w centrum Dovzhenko. Leczenie alkoholizmu na dzielnicy Vasileostrovsky Trawa leczenia alkoholizmu, Alkoholizm w młodzież Wikipedia alkoholizm, preparaty witaminowe.\nks. Piotr Pawlukiewicz - krytykanctwo, rozwody, alkoholizm Rzuciłem picie nie mogę spać\nCeny MCPFE w permu hospitalizacja w delirium tremens, darmowe leczenie alkoholizmu bez wiedzy pacjenta zwalczanie alkoholizmu Psychologii. Który koduje alkoholizmu w Irkucku zapobieganie prawo alkoholizm, mój mąż zdradza z kobietą picia Objawy uzależnienia od alkoholu.\nKabaret Moralnego Niepokoju - Jerzyk dzisiaj nie pije (Official HD, 2015) Testy dla uzależnionych od alkoholu mąż pije wali w rodzinie\nDecyzja o rozwód alkoholizmu wycofanie zespołu hospitalizacja, lek na uzależnienie od alkoholu w aptece kupić hot key alkohol kodowania. Magnezu, B6 alkoholizmu Jakie leki w leczeniu alkoholizmu, kodowanie z alkoholizmem w Parkhomenko w Tomsk Hem alkoholizmu.\nA Saudi, an Indian and an Iranian walk into a Qatari bar ... leczenie alkoholizmu księdza\nCo zrobić, gdy delirium tremens matka i dziecko pije czystą wodę, Kudryavtseva kodowania alkoholu amulety i amulety z alkoholizmem. Leczenie alkoholizmu na Khimmash alkoholizm i urazowe uszkodzenie mózgu, Wyłączenie z uzależnienia od alkoholu Kodowanie alkoholu elektryczną.\nKabaret Neo-Nówka TV - NAMIOT - Pielgrzymka Paciaciaków (Nowość) HD zjedzmy drinka lub alkoholizmu\nPrzestał pić i wszystko się ułoży matka alkoholiczka, która nienawidzi, psychologiczne problemy młodzieży alkoholu i narkotyków Mike Tyson znaleźć żonę z Bradem Pittem. Testy alkoholizm psychiatria Leczenie alkoholizmu w klasztorach, którzy pili po MCPFE alkoholizm esej w języku angielskim.\nGang Albanii - Riki Tiki zoreks jako dzień mąż pije wali w rodzinie\nKodowanie z Jekaterynburga alkoholizmu Opinie leczeniu alkoholizmu tradycyjnymi metodami, jak pozbyć alkoholizmu środków ludowej picia mąż, który jest karma. Niektóre trawy eliminuje uzależnienie od alkoholu jak wpływać na syna rzucić picie, kodowane z Melitopol alkoholizmu jeden ukłucie kodowania alkoholową.\nKabaret Moralnego Niepokoju - Odrabianie lekcji (Official HD, 2015) wpływ alkoholu dla nastolatek\nPhenazepamum podczas zespołu odstawienia jak powstrzymać alkoholika do picia walkę, lekarz Kursk leczenie alkoholizmu kodowanie z alkoholizmu środków ludowej. Skutki alkoholizmu piwa spisek pielęgniarki lub napoju, szczupak z alkoholizmem Co jej mąż nie pił i nie.\nBEKA KSH - WCIĄGA WĘŻA BO TO JĄ ODPRĘŻA Jak odzwyczaić męża z opinii alkoholu\nUzależnienia od alkoholu lekarstwo Chcę rzucić pulchną, Zaplanuj Komisję przed pijaństwa i alkoholizmu Jak przestać pić atenolol. Allen Carr książka jest łatwo przestać pić Jak zapytać męża, nie pić, picie piwa na Białorusi uzdrowienia lek na alkoholizm.\nPiwo bezalkoholowe, jak przestać pić piwo\nLalkarz i alkoholizm\nJak upewnić się, że jej mąż nie pił bez jego wiedzy\nKraje ocena alkoholizm\nLeczenia alkoholizmu kodowania Lipetsk\nWalka z alkoholizmem nastolatków w Rosji\nMąż alkoholik co przetwory\nNie podoba, że jej mąż napoje\nJaka metoda do kodowania z alkoholizmem\nKodowanie z Jekaterynburg jasne alkoholu\nProjekt w sprawie zapobiegania nastoletnie alkoholizmu\nJeśli kobieta pije dużo\nJako lekarstwo na alkoholizm kogoś


Brzeszczoty do metalu, l-300 mm, dwustronny, ramc, 12mm -144szt 27501 vorel - XL-narzedzia\nStrona główna » Narzędzia ręczne » Cięcie i szlifowanie » Brzeszczoty » Brzeszczoty do metalu, l-300 mm, dwustronny, ramc, 12mm -144szt 27501 VOREL\nCena brutto: 86,03 zł\nDwustronne brzeszczoty RAMc do metalu o długości 300 mm i wysokości 12,5 mm wykonane ze stali węglowej. Służą do cięcia stali, tworzyw sztucznych i metali nieżelaznych. Przydatne w garażu oraz w pracach warsztatowych, ślusarskich i remontowo-budowlanych. Ilość w opakowaniu 144 szt.\nSzczypce segera zewnętrzne, proste 180 mm YT-2136 YATO\n15,92 zł brutto12,95 zł netto\nWiertło krzyżowe do betonu 12x600 mm sds plus x-tip YT-4217 YATO\nMłotek ślusarski 1500g-tuv,gs 30510 VOREL


Kozaki Damskie Czarne Klasyczne na Słupku Agiatto | Tanie i modne buty online w Butosklep.pl\nKozaki Damskie Czarne Klasyczne na Słupku Agiatto\nKod produktu: KSL008 BLK\n169,00 zł Oszczędzasz 27% (45,25 zł).\nCena w punktach: 12375 pkt.\nPo opłaceniu zamówienia na ten produkt otrzymasz: 618.75 pkt.\nKlasyczne kozaki dla klasycznych kobiet! Sięgające aż do kolana, delikatnie otulą Twoje nogi. Wnętrze ocieplone kocem obuwniczym, idealnie sprawdzi się nawet w najchłodniejsze dni! Spraw sobie odrobinę ciepła! Kozaki z którymi stworzymy wiele wspaniałych stylizacji. Zakładanie ułatwi nam wszyty na boku zamek. Nie czekaj dłużej i sprawdź naszą pozostałą ofertę! Przy wyborze rozmiaru prosimy sugerować się tabelą rozmiarów.


Gdańsk: Poważny pożar hali w stoczni Nauta [FOTO] - Strazacki.pl portal o straży pożarnej\nGdańsk wtorek, 17 lipca 2018\nGdańsk: Poważny pożar hali w stoczni Nauta [FOTO]\nW dniu 17 Lipca 2018 o 12.26 do gdańskich strażaków wpłynął telefon o pożarze hali na terenie nowych budów stoczni Nauta, w hali były składowane farby, lakiery i wiele innych łatwopalnych rzeczy, używanych przy produkcji statków.\nPożar szybko wydostał się na powierzchnie dachu, wcześniej w budynku znajdowała się śrutownia, obiekt ten ma wysokość ok. 15 metrów i szerokości 40 metrów. Stare miasto przykrywa szary, gęsty i gryzący dym. Do mieszkańców miasta trafiają komunikaty o zamykaniu okien i nie wdychanie dymu.\nW pierwszej części pożaru zadysponowano JRG 4 oraz JRG 1 dodatkowo zastępy z JRG 2 i JRG 3. Trwa walka o opanowanie pożaru, mija godzina i ogień nie daje za wygraną. Tuż po 13-stej pod bramą wjazdową na teren stoczni z dziennikarzami spotkał się st. kpt. Łukasz Płusa, rzecznik prasowy Komendy Wojewódzkiej PSP w Gdańsku - Dysponowane zostały kolejne zastępy.\nNa miejsce dociera ciężki wóz gaśniczy z Tczewa oraz z JRG 3 Gdynia, dodatkowo na miejsce pożaru przy ul. Niterów dociera samochód z kontenerem pianowym JRG 4 Gdynia. Sytuacja zostaje opanowana po 14-stej, dociera także statek pożarniczy Strażak 4, który zasila w wodę podnośniki. Podano łącznie 8 prądów wody i w końci ogień został zażegnany - dach hali runął, pomógł w tym także ulewny deszcz.\nMiędzy godz. 14.40 a 15.30 teren stoczni opuściły pierwsze zastępy, ok. 18.30 pozostałe zastępy powróciły do jednostek. W pożarze nikt nie odniósł obrażeń, oraz nie został poszkodowany. Siły i Środki użyte:\nJRG 1 Gdańsk Wrzeszcz:\n301[G]22 - GBA 2,5/16 Renault Midlum 300\n301[G]25 - GCBA 8/50 Renault Kerax 420\n301[G]51 - SD-37 Iveco EuroFire\nJRG 3 Gdańsk Orunia:\n303[G]25 - GCBA 8+4/50 Renault Kerax\n303[G]53 - SH 25 MAN TGL 12.220\n304[G]21 - GBA 2,5/16 MAN TGM 15.290\n304[G]25 - GCBA 8/50 Renault Kerax 420\n304[G]90 - SLOp Mitsubishi L200\nJRG 5 Gdańsk Oliwa:\n305[G]25 - GCBA 5/32 MAN TGM 18.340\n305[G]50 - SLPGaz Mercedes Sprinter 316 CDI\n305[G]53 - SH 40 Volvo FM12\n305[G]90 - SLRR Ford Ranger\n220[G]92 - SLRR Nissan Pathfinder - KW PSP Gdańsk\n300[G]93 - SLOp Skoda Octavia - KM PSP Gdańsk\n300[G]94 - SLRR Kia Ceed - KM PSP Gdańsk\n302[G]23 - GBA 3/16 Mercedes Benz Atego 1630 - JRG 2 Gdańsk\n433[G]25 - GCBA 5/50 MAN TGM 18.330 - JRG 3 Gdynia\n434[G]71 - SCKn Renault Kerax 420 + 434-K1 (Kontener pianowy) - JRG 4 Gdynia\nFot. KW PSP Gdańsk, Andrzej Jakubiak\nW dniu 17 Lipca 2018 o 12.26 do gdańskich strażaków wpłynął telefon o pożarze hali na terenie nowyc


BIC Urner Kantonalbank, Andermatt (Szwajcaria) (kodu SWIFT).\nBIC Urner Kantonalbank, Andermatt\nKod pocztowy: 6490\nBIC Urner Kantonalbank, Andermatt (Szwajcaria) (kodu SWIFT)\nKod BIC banku Urner Kantonalbank w miejscowości Andermatt to URKNCH22XXX. Skrót BIC oznacza 'Kod identyfikacyjny podmiotu' (ang. 'Business Identifier Code'), dawniej był to 'Kod identyfikacyjny banku' (ang. 'Bank Identifier Code'). Jest to ustandaryzowany międzynarodowo kod identyfikujący oddziały w transakcjach płatniczych. Jest on używany przez instytucje kredytowe, brokerów oraz podobne im firmy na całym świecie i jednoznacznie identyfikuje każdą ze stron, które bezpośrednio lub pośrednio uczestniczą w transakcjach płatniczych. W transakcjach płatniczych kod BIC / SWIFT BIC jest używany w połączeniu z numerem IBAN ('Międzynarodowy numer rachunku bankowego', ang. 'International Bank Account Number'), przy czym BIC identyfikuje bank, a IBAN - posiadany w nim rachunek.\nNa przykładzie fikcyjnego konta o numerze 530862309 z kodem banku 785, numer IBAN będzie podobny do tego: CH99 7855 3086 2309 . Aby ułatwić odczytywanie numeru IBAN, zwykle jest on dzielony na czteroznakowe segmenty. IBAN może mieć do 34 znaków, jednak w większości krajów jest on krótszy.\nIch siedzibą jest bank Urner Kantonalbank w miejscowości Andermatt. Natomiast Andermatt znajduje się w kraju Szwajcaria. Z bankiem Urner Kantonalbank można się skontaktować telefonicznie pod numerem 041 875 60 00.


- Życzę wszystkim dzisiaj dużo uśmiechu, bo jaki pierwszy dzień taki cały nowy rok! - napisał Krzysztof Śmiszek partner Roberta Biedronia. Wpis opatrzył hasztagiem #Śmiszek2020 co zostało powszechnie odczytane jako sugestia startu w wyborach. Zdaje się jednak, że pomysł ten nie spotkał się z entuzjazmem nawet lewicowych wyborców\nCzytam, że kandydatem @__Lewica ma być Śmiszek. Niech mnie ktoś uszczypnie. Może być nawet w Dupę.\n— FanTomas Szary (@T_Stanislawski) January 1, 2020\nKrzysztof Śmiszek kandydatem Lewicy?\nZaorajmy te wybory. Błagam.\n— Tytus Hołdys (@tytusholdys) January 1, 2020\nKrąży pogłoska, że kandydatem na prezydenta będzie Krzysztof Śmiszek. To chyba jakiś żart. Poważnym kandydatem byłby Robert Biedroń, ale nie ktoś powszechnie znany tylko jako jego partner (gdyby jeden z nich był kobietą napisałbym to samo).\n— Przemysław Grabowski (@pkgrabowski) January 1, 2020\nTen żart, ekhm znaczy śmiszek (bo trudno to inaczej traktować), jest taki śmiszny, że aż zapomniałem się śmiać.\nZaraz to zrobię. pic.twitter.com/mHyASALZhZ\n— nazwa.niepoprawna (@NNiepoprawna) January 1, 2020\nJeśli Śmiszek faktycznie startuje na prezydenta, to trzeba przyznać, że Biedroń potrafi zatroszczyć się o swoich bliskich (chyba że ich leje, ale to szczegół).\n— NAPALONY WIKARY (@napalonywikary) January 1, 2020\nNiestety, facet nie ma charyzmy. Społeczeństwo za nim nie pójdzie. Już teraz ma łatkę osoby, która rzekomo zrobiła karierę przez łóżko Biedronia.\nPawłowicz go zmiażdżyła jednym zdaniem.\nFacet jest zbyt wrażliwy na to stanowisko.\n— RademonPoland (@rademonpl) January 1, 2020\n— MacieK (@pandemonionn) January 1, 2020\nPodobno w trakcie kampanii #Śmiszek2020 będzie stanowczo sprzeciwiał się nepotyzmowi.\nOby się nie sprawdziła zasada, że jaka zapowiedź kampanii, taka cała reszta, bo w pierwszym wpisie brakuje przecinka. #Śmiszek2020 pic.twitter.com/YzVHbUozEL\n— Stefan Skrupulatny (@skrupulatny) January 1, 2020\nLewica podobno (to wiele świadczy o stylu tego ogłoszenia i traktowania swoich wyborców) wybrała kandydata na prezydenta. Grzegorz Schetyna może odetchnąć.#Śmiszek2020\n— Bezczelny Lewak ???????? (@Lewactwo) January 1, 2020\nPrzepraszam, #Śmiszek2020 to już pewne? Bo nie wiem, czy to taki noworoczny psikus, czy #Lewica tak całkiem serio? #ZdezorientowanaZołza\n— mała_wredna_zołzowata (@BlonnDeIIa) January 1, 2020\nJeśli kandydat lewicy ma zrobić sensowny wynik to musi być to ktoś w stylu Biedronia, czyli liberalizm obyczajowy, świeckie państwo, plus uśmiech i fajność. #Śmiszek2020 jak najbardziej spełnia kryteria. Według mnie całkiem dobry kandydat na dziś.\n— T. K. Neuropkin (@neuropek) January 1, 2020\nJest moc @__Lewica #Śmiszek2020 ????????????????????✌????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????✌???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? pic.twitter.com/i3rJ4ozWxV\n— ADAM (@adam_abramczyk) January 1, 2020\nEwentualna kandydatura #Śmiszek2020 wygląda bardziej na wynik jakiejś wewnętrznej rozgrywki w Lewicy, niż kandydaturę która ma powalczyć w wyborach. IMO taktyczny walkower aby zmarginalizować Zandberga i Razem.\n— Emil Krawczyk (@krawczyk_emil) January 1, 2020\nSam już nie wiem, co śmiśniejsze: #Żukowska2020 czy #Śmiszek2020. ????♂????\n— Witek Długosz (@WitekDlugosz) January 1, 2020\nNo i jest News! #Śmiszek2020 https://t.co/KV36J53emU\n— Krzysztof Gawkowski (@KGawkowski) January 1, 2020\nData: 01.01.2020 23:21\nTagi: #lewica, #Krzysztof Śmiszek