Marcelina Zawadzka zatańczy z Rafałem Maserakiem w "Tańcu z gwiazdami"\nWiemy z kim Rafał Maserak zatańczy w "Tańcu z gwiazdami"!\nTym razem wygra program?\nPoprzednia edycja "Tańca z gwiazdami" zagwarantowała Rafałowi Maserakowi dużą popularność i szansę na ponowne zaistnienie w mediach. Tancerz razem z Joanną Moro dotarł do samego finału XIV edycji show, ostatecznie ustępując Stefano Terrazzino i Anecie Zając. Czy teraz znów ma szansę powtórzyć sukces, albo nawet wygrać program? Zobacz: Maserak o Moro: "Miałem niełatwe zadanie"\nAfterParty.pl dowiedziało się, że Rafał zatańczy z Marcelą Zawadzką. Podobnie jak w poprzedniej edycji, tancerz został sparowany z wysoką blondynką. Para z pewnością rozgrzeje do czerwoności publiczność, jurorów i telewidzów.\n- Dogadują się świetnie. Na treningach jest dużo poczucia humoru, bo Marcelina i Rafał to dusze towarzystwa. Do tego tworzą piękną parę, on przystojny brunet, ona ognista blondynka - zdradza w rozmowie z AfterParty.pl osoba z produkcji.\nBędziecie im kibicować? Mają szansę wygrać tę edycję? Przypomnijmy, że AfterParty.pl jako pierwsze ujawniło nazwiska wszystkich uczestników "Dancing with the stars". Zobacz: Mamy pełną listę uczestników "Tańca z gwiazdami"\nPełna lista uczestników XV edycji "Tańca z gwiazdami":\nMaserak po finale "TzG" narzeka na Moro: Miałem niełatwe zadanie\nRafał nie może pogodzić się z przegraną?\nChociaż od finału "Tańca z gwiazdami" mija kolejny dzień, a w kuluarach wymieniane są już pierwsze nazwiska potencjalnych uczestników drugiej edycji to Rafał Maserak chyba nadal nie może zaakceptować porażki. W piątek tancerz walczył o Kryształową Kulę w duecie z Joanną Moro , ostatecznie - pomimo rewelacyjnych notowań u jury - para przegrała ustępując Anecie Zając i Stafano Terrazzino . Zobacz: Kulisy finału "TzG". Tego nie było w telewizji Po finałowym tańcu, Rafał zaapelował do widzów podczas próśb o głosy informując, że wspólnie z Joanną zaliczyli wpadkę przez orkiestrę, która zaczęła za wcześnie grać. Teraz upust swoim emocjom dał na Facebooku . Co prawda, pogratulował i podziękował Polsatowi, konkurencji i samej Joannie, ale nie obyło się bez drobnych uszczypliwości. Zresztą niepierwszych. Zobacz: Maserak ma problem z Moro Ja osobiście wyciągnąłem ogromną naukę z tej edycji, miałem nie łatwe zadanie nauczyć wymagającą partnerkę tańca , zmierzyć się ze wszystkimi trudnościami, ale też pokazać siebie od zupełnie innej strony. Zmieniłem się jako mężczyzna, ale też jako tancerz. (...) Wracam do mojej rzeczywistości, która daje mi wiele pozytywnych emocji - napisał na Facebooku (pisownia oryginalna). Takie słowa wiele również tłumaczą w kwestii plotek o rzekomym romansie Moro i Maseraka. Chyba nie do końca ta znajomość im wyszła. Tak wyglądał wielki finał pierwszej edycji "Tańca z gwiazdami" w Polsacie:


Nie dawali mu szans na przeżycie. Teraz spotkał św. Mikołaja / Michałki\nwww.facebook.com/WeAreJaxonStrong / kw\n06.12.2016 14:15, aktualizacja 06.12.2016 14:32\nZOBACZ WIĘCEJ Śmiertelnie chora kobieta spotkała Papieża Znana modelka, rak i ciąża Dlaczego nie potrafimy rozstać się z przeszłością? Parkujesz pod gołym niebem? Nie popełnij tego błędu [WIDEO] Jak zostać świętym? 11 konkretów od św. Mikołaja Choroba dwubiegunowa. Na emocjonalnej huśtawce\nJaxon ma 3 latka. Urodził się z poważną wadą mózgu. Po jej wykryciu w 17 tygodniu ciąży lekarze sugerowali aborcję. Nikt nie wierzył, że przeżyje. Teraz podróżuje (jeszcze z rodzicami :)) po świecie i spotyka... św. Mikołaja! Poznaj jego historię.\nPo dokładnych badaniach i zapoznaniu się z wadą Jaxona, gdy jeszcze był w brzuchu mamy, lekarze zaczęli używać ładnego słowa "zakończenie" (ang. termination). Rodzice mieli tylko jedno pytanie: czy chłopiec cierpi. Lekarze odpowiedzieli, że nie.\n"Być może, gdybym wiedziała, że cały czas będzie cierpiał, że cały czas go coś boli lub że nasze życie jest zagrożone, to myślałabym inaczej" - wspomina jego matka, Brittany - "Ale nie musieliśmy się wtedy o to martwić".\n"Jesteśmy chrześcijanami" - dodaje Brandon - "Wierzymy w to, co wierzymy. Cały czas staram się robić to, co najlepsze dla naszej rodziny: dla Brittany i przede wszystkim dla Jaxona".\nPo urodzeniu Jaxona, lekarze powiedzieli rodzicom, że nie są pewni, czy przeżyje choćby tydzień. Dziś 3 latka i jest powszechnie uznawany za żyjący cud - choć jest niepełnosprawny (cierpi na bardzo rzadkie połączenie dwóch wad mózgu: mikrocefalii i wodogłowia), to cały czas dzielnie przechodzi przez niezbędne operacje.\n(fot. Facebook.com / Brandon Buell)\nBrandon opublikował wpis z okazji Święta Dziękczynienia: "Za co jesteście wdzięczni w tym roku? Ja dziękuję za swoją rodzinę, która każdego dnia wybiera to, aby wstać i nadal walczyć, nadal kochać i nadal sprawiać - choćby w tej małej części - że świat będzie lepszy niż był wczoraj. Choć nie zasługuję na te wszystkie błogosławieństwa, które otrzymałem, to nasza rodzina naprawdę jest prowadzona przez najcudowniejszą kobietę, którą spotkałem: bezinteresowną żonę, piękną matkę o wielkim sercu, która daje z siebie wszystko dla najsilniejszego i najdoskonalszego chłopca, którego poznałem - naszego syna, Jaxona".\nBrandon skierował również słowa do wszystkich, którzy ich wspomagają: "Każdemu, ktokolwiek wspiera Jaxona w jakikolwiek sposób, dziękujemy! Mamy nadzieję i modlimy się o to, że Jaxon Strong będzie dla nas cały czas źródłem miłości i siły, dla każdego kto tego potrzebuje w danej sytuacji i walce. Dzielmy się, kochajmy, walczmy i dziękujmy - pamiętając, co jest najważniejsze w tym życiu. Czujmy się przez wszystko błogosławieni".\nTagi: choroba dziecka, św mikołaj, jaxon strong\nMR 20:56:05 | 2016-12-08\nTyle chciałbym Wam powiedzieć. Ale to tylko slowa, słowa...Przyjmijcie moje pełne szacunku i podziwu milczenie i moją modlitwę.\npuchatek198 20:25:53 | 2016-12-08\ndziękuję,jesteście wielcy,dajecie wspaniałe świadectwo wiary,Bóg dał dziecku szansę wy ją podjeliście,dzięki tej decyzji dziecko przeżyje swoją ważną relację z Bogiem,a wam przyniesie piękną bezinteresowną miłość i błogosławieństwo


Urodziła się 29 listopada 1913, dokładnie w dziesięć miesięcy po uroczystej premierze Irydiona Zygmunta Krasińskiego inaugurującej stołeczny Teatr Polski, w którym zagrała większość swoich najważniejszych ról. Była córką Witolda Barszczewskiego i Marii Heleny Szumskiej, których związek jednak nigdy nie przerodził się w małżeństwo. Barszczewski uznał córkę i utrzymywał z nią kontakty do swojej śmierci w 1925 roku, jednakże dom, w którym wychowywała się aktorka, był domem kobiet: matki, babci Wandy Barszczewskiej – aktorki i kuzynki matki, Marii Dąbrowskiej. Ta niecodzienna atmosfera, według samej artystki, miała ogromny wpływ na jej późniejszą karierę.\nBarszczewską do podjęcia studiów aktorskich namówił Konrad Górski, wybitny literaturoznawca i jej gimnazjalny nauczyciel, który zwrócił uwagę na wyczucie poezji, talent deklamatorski i wrażliwość Barszczewskiej. I tak Barszczewska, początkowo szykująca się do Szkoły Nauk Politycznych, po zdaniu matury w warszawskim gimnazjum im. Marii Konopnickiej wstąpiła ostatecznie do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, gdzie studiowała pod kierunkiem Aleksandra Zelwerowicza. Barszczewska ukończyła PIST w 1934 roku.\nZmarła 4 października 1987 w Warszawie. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim.\nDZIAŁ HISTORIA/KULTURA PAI ODWIEDZIŁO DOTYCHCZAS 527627 OSÓB


W Oleju Smażone Krewetki - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » w oleju smażone krewetki\nArtykuły na temat: w oleju smażone krewetki\n...obrać, pokroić w kostkę, mięso na małe kawałki. 3. Na patelni rozgrzać połowę oleju, wrzucić kurczaka, smażyć minutę, dodać krewetki, smażyć następną minutę. Dołożyć groszek, marchew, chili, zasmażyć, dolać wino, zagotować, doprawić, zsunąć wszystko na bok patelni. Na puste miejsce wlać rozbełtane jajko, zasmażyć, dodać ryż, wymieszać z całością. Osobno na oleju usmażyć jajka sadzone. Podawać na...\n...chili, łyżka chińskiego sosu śliwkowego, pół szklanki bulionu warzywnego, kilka gałązek szczypiorku, 2 łyżki oleju sezamowego do smażenia, oliwa z oliwek, sól. W głębokiej patelni rozgrzej oliwę z oliwek(...). Wymieszaj i dolej bulion. Wszystko razem gotuj około 10 minut, wrzuć krewetki i chwilę podduś w sosie. Pod koniec dodaj szczypiorek. 6/2016 Na żywo...\n...listkami i odłóż. Resztę kolendry posiekaj wraz z łodyżkami. 5. W tym czasie na suchej głębokiej patelni upraż orzechy. Gotowe zdejmij z patelni. 6. Wlej na patelnię trochę oleju, wrzuć krewetki(...) bardzo dobrze komponują się słodkawe krewetki i orzechy oraz kolendra - to klasyczne zestawienie smaków. Najlepiej używać krewetek surowych (poznasz je po szarym kolorze), które można kupić również...\n...dyspozycji na fanpage’u Pierogi (porcja dla dwóch osób) Sos: 6 łodyżek pietruszki białe wino 100ml 6 gałązek kopru łyżka oleju łyżka masła szczypiorek 5 piór skorupy z krewetek Ciasto: 1 żółtko 300g mąki 100ml wody Olej do smażenia 500 ml Farsz: krewetki 6 szt. pietruszka 6 gałązek boczek 7 plastrów masło łyżka szczypta soli szczypta pieprzu Przygotowanie...\n...1. Posiekaną cebulę zeszklić na łyżce rozgrzanego oleju. Dodać boczek, wysmażyć go na rumiano. Wrzucić groszek, smażyć 2 minuty. Oprószyć pieprzem i solą....\n...sprzedaje wok za doslownie kilkanascie zlotych, ale mozna tez robic w glebokim garnku). Dodac do oleju posiekany czosnek (2zabki), i starty imbir, lub jego odpowiednik w proszku. Podsmazyc przez(...) krewetki (ja je wczesnej posypalam czosnkiem zmielonym i sola i pokropilam cytryna). w oryginalnym przepisie jest bekon w kostke pokrojony, dodawany na tym poziomie, a ja nie lubie nie bekonu i dodalam...\nDyskusje na temat: w oleju smażone krewetki


Integracja sklepu z hurtownią Arturo Vicci | Sellingo.pl\nIntegracja Arturo Vicci z Sellingo.pl\nChciałbyś sprzedawać produkty z hurtowni Arturo Vicci w sklepie internetowym Sellingo.pl? Dzięki zintegrowaniu Twojego sklepu internetowego Sellingo.pl z hurtownią Arturo Vicci w Sellasist możesz wystawić w sklepie Sellingo.pl asortyment, który posiada hurtownia Arturo Vicci. Z Sellasist zautomatyzujesz część Twojej pracy, a zaoszczędzony w ten sposób czas przeznaczysz na inne działania mające na celu rozwój Twojej firmy. W każdym momencie możesz skorzystać z pomocy naszego Biura Obsługi Klienta oraz uczestniczyć w cyklicznie organizowanych przez nas szkoleniach z zakresu obsługi Sellasist.\nJakie możliwości zyskasz dzięki integracji Sellingo.pl z hurtownią Arturo Vicci?\nAutomatyczne wystawianie produktów z hurtowni Arturo Vicci w sklepie internetowym Sellingo.pl oraz w innych kanałach sprzedaży zintegrowanych z Sellasist.\nStany magazynowe i ceny produktów z hurtowni Arturo Vicci są aktualizowane i synchronizowane z Twoim sklepem internetowym Sellingo.pl, w zależności od możliwości hurtowni - niemal na bieżąco.\nImport nazw, opisów zdjęć, kategorii, wariantów oraz szczegółowych parametrów produktów z hurtowni Arturo Vicci do Twojego sklepu internetowego Sellingo.pl.\nAutomatyczne wysyłanie powiadomień do klientów po zmianie statusu zamówienia w sklepie internetowym Sellingo.pl.\nTryb zbierania pozwala na wyznaczenie zbieraczowi zoptymalizowanej ścieżki zbierania produktów z zamówień złożonych w sklepie Sellingo.pl. Aplikacja zapamiętuje lokalizacje produktów w magazynie, dzięki czemu może wskazać, w jaki sposób najszybciej zbierać zamówienia. Zamówienie pochodzące ze sklepu internetowego Sellingo.pl zrealizujesz w prosty, automatyczny sposób używając jedynie smartfona lub kolektora!\nIntegracja z Arturo Vicci oraz podłączenie sklepu Sellingo.pl w Sellasist jest bardzo proste. Za pomocą naszych narzędzi dokonasz samodzielnego importu ofert. W każdym momencie możesz skorzystać z pomocy i wsparcia Biura Obsługi Klienta. Cyklicznie prowadzimy również szkolenia online, na których przedstawiamy najnowsze funkcjonalności i pokazujemy, jak obsługiwać Sellasist.\nZintegruj swój sklep internetowy Sellingo.pl z Sellasist\nDo Sellasist możesz podłączyć sklep internetowy na oprogramowaniu Sellingo.pl. Poprzez integrację sklepu internetowego z Sellasist zintegrujesz:


Projekt pt. „Inwestycja w kształcenie zawodowe – inwestycją w przyszłość!” w ramach RPO WZ w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Chojnie - chojna24.pl - największy portal powiatu gryfińskiego, telewizja internetowa\nHome / Chojna / Edukacja / Reklama / ZTop / Projekt pt. „Inwestycja w kształcenie zawodowe – inwestycją w przyszłość!” w ramach RPO WZ w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Chojnie\nProjekt pt. „Inwestycja w kształcenie zawodowe – inwestycją w przyszłość!” w ramach RPO WZ w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Chojnie\nRedakcja poniedziałek, kwietnia 01, 2019 Chojna, Edukacja, Reklama, ZTop\nOd 1 września 2018 r. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Chojnie realizuje projekt pt. „Inwestycja w kształcenie zawodowe – inwestycją w przyszłość!”, finansowany przez Unię Europejską w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2014-2020, Działanie 8.6 – Wsparcie szkół i placówek prowadzących kształcenie zawodowe oraz uczniów uczestniczących w kształceniu zawodowym i osób dorosłych uczestniczących w pozaszkolnych formach kształcenia zawodowego.\nCelem projektu jest wzrost konkurencyjności na rynku pracy uczniów technikum i branżowej szkoły I st. z oddziałami zasadniczej szkoły zawodowej, dzięki podniesieniu ich umiejętności i kompetencji zawodowych oraz zdobyciu nowych kwalifikacji zawodowych.\nPodniesienie umiejętności oraz uzyskiwanie kwalifikacji zawodowych przez uczniów uczestniczących w formach wsparcia:\n- praktyki/staże u pracodawców,\n- pomoc stypendialna dla uczniów uzdolnionych w zakresie przedmiotów zawodowych,\n- dodatkowe zajęcia specjalistyczne,\n- kursy przygotowujące do egzaminu czeladniczego, opłata za egzamin,\n- zajęcia w szkołach wyższych,\n- utworzenie klasy patronackiej.\nDoposażenie pięciu pracowni szkolnych w specjalistyczny sprzęt i pomoce dydaktyczne.\nWsparcie kompetencyjne nauczycieli poprzez studia podyplomowe, kursy, szkolenia, warsztaty, staże u pracodawców.\n- zajęcia grupowe i indywidualne,\nUtworzenie Szkolnego Punktu Przedsiębiorczości.\n1.09.2018 - 31.08.2020.\nWartość projektu - 1 980 933, 08 PLN\nDofinansowanie z UE - 1 683 793,11 PLN


Praca | Opieka nad mobilną seniorką w Ahaus - Niemcy, 1350 euro/mies\nOgłoszenia w serwisie: 7751 / Ogłoszenia oczekujące: 4\nNr ogłoszenia 630201 z dnia 2020-11-17 / OFERTA PRYWATNA\nNumer oferty: 12834\nMiejsce zlecenia: Ahaus\nCzas zlecenia: 2 miesiące, od 4 grudnia\nPani Petra ma 89 lat. Podopieczna jest mentalnie sprawna oraz mobilna. Zdarza się, że przy gorszym samopoczuciu seniorka korzysta z rolatora. Pani choruje na osteoporozę, jest kontynentna oraz dość samodzielna. Wymaga jedynie pomocy w codziennej higienie i pielęgnacji ciała, a także towarzystwa. Podopieczna mieszka sama, w pobliżu ma rodzinę. Opiekunka ma dla siebie pokój z dostępem do internetu.\n- spędzanie czasu z podopieczną


Śniadanie daje moc czyli klasa 2b z owocami za pan brat - Moja Siódemka\nW tym roku zmierzyliśmy się z owocami. Postanowiliśmy zafundować sobie przepyszne i zdrowe śniadanie, a co najważniejsze, przygotowaliśmy nasze owocowe sałatki samodzielnie! Mogliśmy poznać smak nie tylko znanych nam jesiennych darów z polskich sadów, ale również zakosztować egzotycznego kiwi czy niesamowicie słodkiego kaki – ulubionego owocu naszej pani Beaty. Udowodniliśmy, że potrafimy współpracować, nieźle radzimy sobie z deską i nożykiem, a na dodatek sprawnie sprzątamy nasze stanowiska. Nie obyło się bez małego skaleczenia, ale i tak daliśmy świetnie radę!\nA potem pozostała najmilsza część zajęć – czas na wspólne ucztowanie przy kopiastych miskach zmiksowanych witamin  Każdy jadł tak, jak lubi: niektórzy same owoce, inni wykorzystali naturalny jogurt, by urozmaicić swoją sałatkę.\nPoranek pełen witamin dodał nam energii na resztę dnia, wywołał uśmiech na twarzy i pozwolił podzielić się z innymi sałatkowymi smakami. Czy było pysznie? Na to pytanie możemy odpowiedzieć jedynie twierdząco! 🙂


Jaki pope³niam b³±d w ³owieniu karpi i karasi? | opinie forum wedkuje.pl\nJaki pope³niam b³±d w ³owieniu karpi i karasi?\n2011-08-27 / 23 odpowiedzi\nWitam. Mam problem ze z³apaniem karpia lub du¿ego karasia . £owie w du¿ym wiejskim stawie i wiem ¿e s± tam takie ryby. Wiêkszo¶æ wêdkarzy ³owi tu na kulki z chleba, bia³e robaki lub rosówki i wszyscy ³api± tu ma³e i ¶rednie karasie , moj± metod± jest grunt . £owie na koszczyczek bez denka 20gr i u¿ywam zanêty lin - kara¶ TRAPERA. Haczyk nr 4 i na to pêczek rosówek . Mia³em na to du¿o brañ ale by³y pojedyncze ale dosyæ energiczne i silne . Nie wiem co to mozliwe ze bra³a drobnica . Z góry dziêkuje wszystkim za pomoc ;)\nza³ó¿ haczyk 10 , 12 i s³odk± kukurydze lub bia³e robaki, pêczek rosówek mo¿e byæ za du¿o nawet jak dla du¿ego karpia, na pêczek rosuwek podejrzewam ¿e byczki siê ³akomi³y i zacina³e¶ nim zd±¿y³y po³kn±æ, tak wiêc s³odka kukurydza mo¿e ci pomóc, a je¶li chcesz taki du¿y hak to spróbuj z protein± wanilia, czy kokos powinny daæ niez³e rezultaty\npozdro (2011/08/27 16:29)\nRyba ci±g³a za koncówkê albo zwis bombki by³ za ma³y przez co ryba nie mia³a czasu siê dobraæ do przynêtyPróbowa³e¶ dawaæ wiêksze zwisy ? nawet ponad metrowe ? (2011/08/27 16:31)\nDla du¿ego nawet karasia pêczek rosówek to olbrzymi problem, niezmieniaj metody ,tylko zak³adaj na hak jedn± rosówkê. (2011/08/27 16:43)\nZasada jest jedna i prosta. £apiemy najpierw na to co miejscowi. Zrób sobie spacer wokó³ stawu i zobacz co siê dzieje, na co siê ³apie, jakie zestawy siê stosuje itd., itp. Wiejski staw i koszyczek? czy koniecznie? Jest tam zapewne mu³u co niemiara i wszystko prawdopodobnie zapada siê w to bagienko. Mo¿e zestaw sp³awikowy, delikatnie cicho i spokojnie. Mi±kisz chleba lub bu³ki ugnieciony i na³o¿ony na haczyk. Czerwony robak, gnojaczek! Zanêta prosta z suchego chleba, dodane p³atki owsiane wymieszaæ wszystko, dodaæ trochê ziemi z ³owiska, tak tej ziemi z brzegu stawu aby zaciemniæ zanêtê i nie ma co kombinowaæ. Pamiêtaj, miejscowi s± zazwyczaj najm±drzejsi, a bynajmniej maj± przyzwyczajon± rybê przez wiele lat do pobierania okre¶lonego pokarmu. Chyba tyle porad jak na pocz±tek. Trzymam kciuki i daj znaæ jak posz³o. (2011/08/27 16:51)\nTu nie ³owi sie na kukurydze , a na kulki nie bede prubowal (2011/08/27 20:40)\nZasada jest jedna i prosta. £apiemy najpierw na to co miejscowi. Zrób sobie spacer wokó³ stawu i zobacz co siê dzieje, na co siê ³apie, jakie zestawy siê stosuje itd., itp. Wiejski staw i koszyczek? czy koniecznie? Jest tam zapewne mu³u co niemiara i wszystko prawdopodobnie zapada siê w to bagienko. Mo¿e zestaw sp³awikowy, delikatnie cicho i spokojnie. Mi±kisz chleba lub bu³ki ugnieciony i na³o¿ony na haczyk. Czerwony robak, gnojaczek! Zanêta prosta z suchego chleba, dodane p³atki owsiane wymieszaæ wszystko, dodaæ trochê ziemi z ³owiska, tak tej ziemi z brzegu stawu aby zaciemniæ zanêtê i nie ma co kombinowaæ. Pamiêtaj, miejscowi s± zazwyczaj najm±drzejsi, a bynajmniej maj± przyzwyczajon± rybê przez wiele lat do pobierania okre¶lonego pokarmu. Chyba tyle porad jak na pocz±tek. Trzymam kciuki i daj znaæ jak posz³o.\nNapisa³em na co ³±pi± miejscowi: rosówki , chleb i bia³e robaczki . A mu³u nie ma , s± tylko glony ale w ma³ej ilo¶ci (2011/08/27 20:41)\nJe¿eli nie chcesz ³apaæ na sp³awik to opisz jak montujesz zestaw z koszyczkiem lub poprostu ten zestaw narysuj, zrób fotkê. Napewno jak radzi³ wcze¶niej kolega zmieniæ trzeba wielko¶æ haczyka. Samo ³apanie na chleb te¿ ma ró¿ne chwyty. Jedni ³api± na mi±kisz, inni na skórkê. Dwa, trzy bia³e napewno bêd± wystarczaj±ce. Napisz jak ustawiasz ca³y zestaw do wêdkowania, mo¿e gdzie¶ w tych elementach tkwi± szczegó³y. (2011/08/27 20:51)\nJe¿eli nie chcesz ³apaæ na sp³awik to opisz jak montujesz zestaw z koszyczkiem lub poprostu ten zestaw narysuj, zrób fotkê. Napewno jak radzi³ wcze¶niej kolega zmieniæ trzeba wielko¶æ haczyka. Samo ³apanie na chleb te¿ ma ró¿ne chwyty. Jedni ³api± na mi±kisz, inni na skórkê. Dwa, trzy bia³e napewno bêd± wystarczaj±ce. Napisz jak ustawiasz ca³y zestaw do wêdkowania, mo¿e gdzie¶ w tych elementach tkwi± szczegó³y.\nwiÊC TAK : HACZYK TEN NR4 ( Prosi³bym na o napisanie jakiej wilkosci ma byc i co na haczyk) , przypon 25cm , krêtlik , stoper, rurka i na niej koszyczek i tyle ;) (2011/08/27 21:07)\nA je¶li chodzi o wêdke , to na 2 podpurkach , szczytówk± przy wodzie , staram sie aby wêdka byla rownoleg³a do zarzuconego zestawu , ³owie na drgajac± szczytówkê , zastanawia³em sie czy nie za³ozyc policjanta ale zrezygonowa³êm (2011/08/27 21:10)\nNa twoim miejscu ³owi±c na rosówkê zrezygnowa³bym z drgaj±cej szczytówki-ryba nie ma mo¿liwo¶ci po³kniêcia przynêty a branie jest w tym momencie na tyle mocno sygnalizowane ¿e po prostu tniesz na pusto, raczej poleca³bym policjanta na d³u¿szym zwisie, a jak chcesz koniecznie na drgaj±c± to nie na rosówkê. (2011/08/27 21:45)\na jaki haczyk moze byc 4? a 1 ta rasowke? a jaki ma byc ten zwis?i jak to ma wygladac? (2011/08/27 21:56)\nmoglbys narysowac? (2011/08/27 21:58)\nTak mo¿e byc numer 4 , a pisz±c policjant chodzi mi o zwyk³± bombkê lub sygnalizator podwieszany na ¿y³kê, zwis mo¿e byc nawet na 40 cm. (2011/08/27 22:04)\nDziêkuje bardzo mi pomogles ;D rozumiem , ze na jedna rasowke tak? a wedke ustawiam prosto do rzuconego zestawu? (2011/08/27 22:11)\nDobra na priwa ju¿ niebêdê ci pia³, my¶lê ¿e wyja¶niê ci o co chdzi.\nWnioskuje ¿e wiesz jak podwiesic sygnalizator na ¿y³kê, haczyk numer 4 najlepiej czarny, wêdkê na podpórki k³adziesz równolegle , ³owisz na jedn± rosówkê, ryba musi miec czas na po³kniêcie przynêty my¶lê ¿e ci pomog³em .\nRosówka i sygnalizator w taki ustawieniu, niezbyt to wszystko pasuje. Bia³e, inna przynêta tak ale rosówka nie. Lin66 proszê zastanów siê jak to bêdzie fonkcjonowaæ. Przecie¿ zanim jakakolwiek ryba po³knie rosówkê to ca³a wêdka odjedzie. Co oznacza zwis 40cm? Nie ma co kombinowaæ i lepiej wróciæ do podstawowych zasad jakie nale¿y stosowaæ w metodach wêdkowania poszczególnbych gatunków ryb. Tak bêdzie najlepiej. (2011/08/28 09:20)\nJa na Twoim miejscu je¶li chodzi o karpia , spróbowa³ bym 1 wêdkê na grunt na ciasto a druga na sp³awik na kawa³ek chleba z powierzchni :) (2011/08/28 10:14)\nKolego ¶liwka15 bardzo, dobrze obie metody zapewne bêd± niezwykle skuteczne. Proszê opisz tylko je trochê szerzej. Jaki ciê¿arek do gruntu 20, 30g, o³ów przelotowy czy te¿ nie, jak montowaæ rurkê antyspl±taniow±. Je¿eli chodzi o sp³awik to porad¿ jak± odleg³o¶æ skórki od sp³awika stosujesz i jak du¿e kawa³ki chleba zak³adasz? (2011/08/28 11:02)\nDo marek -debicki,³owiê z ³odzi liny na rosówkê metr od trzciny na sp³awik, brania s± agresywne odjazd od razu w trzciny, tak¿e reakcja na zaciêcie praktycznie musi byc natychmiastowa, haczyk prtaktycznie zawsze jest g³êboko w prze³yku, wniosek nasuwa siê sam , je¿eli polujemy na wiêksze egzemlarze to nie ma co siê bac du¿ej przynêty ryba potrafi b³yskawicznie j± zassac. Oczywi¶cie inna sprawa gdy mamy do czynienia z drobn± ryb±. (2011/08/28 11:39)\nWszystko jest w porz±dku. Co innego ³apanie na sp³awik i rosówkê, a co innego na gruntówkê z sygnalizatorem. Chyba, ¿e bêdzie to z wolnym biegiem ko³owrotka lub odblokowan±. (2011/08/28 15:46)\nMog³a to nie byæ drobnica lesz wiêksze ryby podskubuj±ce rosówkê.Wed³ug mnie rosówka to nie przynêta jak na metode feeder.za³ó¿ haczyk nr np 8 i ³ów na pêczek "mad" lub zmieñ metodê na tradycyjn± gruntówkê z bombk±. (2011/08/28 16:11)\nmam takie pytanko czy kara¶ ok 10 cm o tej porze roku to kara¶ tegoroczny, bo z³apa³em 130 karasi i ponad 100 to by³y w³a¶nie takie (najwiekszy mia³ 23 cm) (2011/08/28 18:28)\nKara¶ tak szybko nie ro¶nie ;-) (2011/08/28 18:35)


Dodane 26 marca 2015 o 13:28 Źródło: www.targikielce.pl\nStoiska i eksponaty przywożone przez wystawców zajmują co roku całą powierzchnię targową. W związku z tym z początkiem marca Targi Kielce zmieniły się w plac wielkiej budowy. – Aby zagwarantować wystawcom komfort pracy, na naszym terenie powstały cztery specjalne hale namiotowe o łącznej powierzchni 16 tysięcy metrów kwadratowych. Wśród nich jest prawdziwy hit czyli hala gigant. Takiej nie było jeszcze w Europie. To konstrukcja o wielkości 7 i pół tysiąca metrów kwadratowych – a to aż o ponad półtora tysiąca metrów więcej niż ma główna hala w Targach Kielce – E. Szerokość tego obiektu wynosi 50m a długość aż 150 metrów. Swoje miejsce znajdzie tam aż 200 stoisk. Elementy potrzebne do budowy hal namiotowych przywiozło 50 TIR-ów! – mówi prezes Andrzej Mochoń.\nCiągnik marki Case IH został wyróżniony podczas targów EIMA International w Bolonii. Specjaliści zasiadający w jury, pełni uznania dla osiągnięć technologicznych marki, przyznali ciągnikowi Case IH Magnum 380 CVX tytuł Tractor of The Year 2015. Nadawany od 1998 r. tytuł Tractor of the Year to prestiżowe wyróżnienie przydzielane w uznaniu dla szczególnych osiągnięć technologicznych w projektowaniu maszyn rolniczych. Tegoroczny zwycięzca, czyli ciągnik Case IH Magnum 380 CVX, wytypowało aż 23 niezależnych dziennikarzy z branżowych pism rolniczych.\nW sobotę (28.03) na terenie Targów Kielce będzie można spotkać się z Marcinem Obałkiem, autorem projektu Traktoriada – Ursusem dookoła świata. Rozpoczęta w 2002 roku ekspedycja doczekała się kolejnych 6 etapów podczas których Ursus pokonał blisko 20 000 km dróg, łąk, pól i nieużytków Urugwaju, Argentyny, Boliwii, Chile i Peru. Zimą wyruszy on w kolejną podróż, tym razem do Indii – z Polski całkowicie „na kołach”.\nW tym samym czasie w halach Targów Kielce odbędą się XV Targi Przemysłu Drzewnego i Gospodarki Zasobami Leśnymi LAS-EXPO. Targi te to miejsce spotkań najlepszych specjalistów – pracowników przemysłu drzewnego i leśników – branż współpracujących ze sobą przy pozyskiwaniu i wykorzystaniu surowca drzewnego. Na wystawie narzędzia i maszyny wykorzystywane w transporcie i obróbce drewna, środki ochrony lasu przed szkodnikami oraz zaawansowane systemy informatyczne zaprezentuje kilkadziesiąt firm. Z roku na rok targi LAS-EXPO wyglądają coraz bardziej imponująco.


Prawo rzymskie – Wikipedia, wolna encyklopedia\nprawo starożytnego Rzymu\nPrawo rzymskie (łac. Ius Romanum) – termin oznaczający najczęściej prawo starożytnego Rzymu, które rozwijało się od czasów prawa zwyczajowego, aż do kodyfikacji Justyniana I Wielkiego (VI wiek n.e.). Prawo rzymskie miało istotny wpływ na rozwój prawodawstwa europejskiego (tzw. recepcja prawa rzymskiego) w postaci prawa powszechnego (ius commune) w średniowieczu, pandektystykę, która osiągnęła swoje apogeum w XIX wieku, a także na współczesną naukę, rozwijaną jako przedmiot uniwersytecki.\n1 Chronologia prawa rzymskiego\n2 Źródła prawa rzymskiego\n2.1 Okres archaiczny\n2.1.2 Ustawy królewskie\n2.1.3 Leges i plebiscita\n2.2 Okres przedklasyczny\n2.2.1 Edykty pretorskie\n2.2.2 Ustawy okresu przedklasycznego\n2.2.3 Działalność jurystów\n2.3 Okres klasyczny\n2.3.1 Uchwały senatu\n2.3.2 Konstytucje cesarskie\n2.3.3 Działalność jurystów\n2.3.4 Instytucje Gaiusa\n2.4 Okres poklasyczny\n2.4.1 Wulgaryzacja prawa\n2.4.2 Kodyfikacja Justyniańska\n2.4.2.1 Digesta seu Pandecta\n3 Podmioty prawa rzymskiego\n3.1 Osoby fizyczne\n3.1.1 Status libertatis – wolni a niewolnicy\n3.1.2 Status Civitatis – obywatele rzymscy, a nie obywatele\n3.1.3 Osoby sui iuris i alieni iuris\n3.1.5 Zdolność prawna\n3.2 Osoby prawne\n4 Prawo rodzinne\n4.1 Rodzina agnatyczna\n4.2 Prawo małżeńskie\n4.2.1 Zaręczyny (sponsalia)\n4.2.2 Iustum matrimonium\n4.2.3 Noc z małżonką\n4.2.4 Stosunki majątkowe i osobiste w małżeństwie\n4.2.5 Ustawodawstwo małżeńskie Augusta\n4.2.7 Opieka (łac. tutela)\n4.3 Zdolność do czynności prawnych\n5 Prawo rzeczowe\n5.1 Rodzaje rzeczy w prawie rzymskim\n5.2 Rodzaje władztwa nad rzeczami\n5.3 Sposoby nabycia własności\n6 Znaczenie prawa rzymskiego\nChronologia prawa rzymskiegoEdytuj\nHistoria prawa rzymskiego obejmuje podział na następujące okresy:\nokres archaiczny od założenia Rzymu (około 753 p.n.e.) do pierwszej wojny punickiej (264 p.n.e.)\nokres przedklasyczny od połowy III w. p.n.e. do końca republiki (27 p.n.e.)\nokres klasyczny od początku pryncypatu do objęcia władzy przez Dioklecjana (284 rok n.e.)\nokres poklasyczny od początków panowania cesarza Dioklecjana do śmierci Justyniana I Wielkiego (565 r.)\nPodział ten jest umowny i w różnych źródłach przedstawiany jest z wieloma modyfikacjami. Przedmiotem największego zainteresowania współczesnej nauki jest okres klasyczny. Używając pojęcia „prawo rzymskie”, często ma się na myśli właśnie prawo tego okresu.\nŹródła prawa rzymskiegoEdytuj\nZwyczaj, zwany w państwie rzymskim mos, mos maiorum lub „consuetudo”, miał znaczny wpływ na późniejsze kształtowanie prawodawstwa pisanego. Przejmowano wiele elementów prawa zwyczajowego, jak np. zakaz darowizn między małżonkami (Donatio inter virum et uxorem), czy zakaz małżeństw między krewnymi. Mos maiorum miało duże znaczenie nawet w dobie rozwoju prawa stanowionego; często powoływano się na nie, gdyż cieszyło się nieprzerwanie dużym szacunkiem.\nZwyczaj w prawie rzymskim kształtował się w wyniku niezmienności i ciągłości danego postępowania. Do rangi normy prawnej był podnoszony wówczas, gdy został uznany dobrowolnie przez większość społeczeństwa za konieczny (opinio necessitatis) i był stosowany przez dłuższy czas (frequens usus) w sposób niezmieniony.\nWśród badaczy istnieje spór, czy prawo zwyczajowe mogło uchylać ustawy. Przyjmuje się, że tak – jeśli ustawy były sprzeczne z moralnością albo naruszały podstawowe zasady współżycia społecznego. Zwyczaj miał moc równą mocy ustawy.\nUstawy królewskie, zwane inaczej leges regiae lub też, od twórcy zbioru, ius Papirianum, stanowiły prawa wydawane przez kolejnych królów rzymskich, choć obecnie uważa się, że zostały spisane na początku republiki i tylko dla większej powagi nazwane ustawami królewskimi.\nUchwalona w latach 451–450 p.n.e. ustawa XII tablic stała się pierwszą ustawą dotyczącą prawa prywatnego. Choć była typowo kazuistyczna i stanowiła spisanie dotychczasowych zwyczajów, to jednak na długie lata stała się głównym źródłem prawa w starożytnym Rzymie i nigdy nie została formalnie zniesiona. Cieszyła się dużym poważaniem w społeczeństwie, głównie ze względu na historię jej powstania, czyli uchwalenia na wniosek plebejuszy. Tekst ustawy został spisany na spiżowych tablicach i wystawiony na forum Romanum, które spłonęły w czasie najazdu Gallów w 390 p.n.e. Najbardziej wiarygodna rekonstrukcja została utworzona w roku 1613 przez Jacoba Gothofredusa.\nLeges i plebiscitaEdytuj\nIstotny element prawodawstwa w starożytnym Rzymie stanowiły ustawy uchwalane bezpośrednio przez obywateli rzymskich na zgromadzeniach ludowych.\nUchwały zgromadzeń ludowych, zwane leges, obowiązywały wszystkich obywateli rzymskich. Projekt ustawy wnosił tzw. magistratus (konsul, pretor lub dyktator), którą następnie przegłosowywano (jawnie, później tajnie). Do roku 339 p.n.e. (lex Publilia Philonis) uchwalona ustawa wymagała zatwierdzenia senatu. Składała się z trzech części:\npraescriptio – zawierającą imię wnioskodawcy, datę zebrania się zgromadzenia ludowego itp.\nrogatio – zawierającą treść ustawy\nsanctio – zawierające sankcje na wypadek złamania treści ustawy.\nUchwaloną ustawę – lex – nazywano imieniem wnioskodawcy:\nlex Poetelia 326 p.n.e.\nlex Ogulnia 300 p.n.e.\nlex Hortensia 287/286 p.n.e.\nUchwały plebsu uchwalane na zgromadzeniach plebejuszy concilia plebis zwane plebiscita dotyczyły w okresie archaicznym wyłącznie samych plebejuszy. Dopiero od roku 287 p.n.e. po uchwaleniu lex Hortensia uchwały plebejskie zostały zrównane z leges i zaczęły odgrywać podstawową rolę w kształtowaniu prawa rzymskiego.\nZgromadzenia ludowe jako ciało ustawodawcze działały do czasów cesarza Nerwy.\nOsobny artykuł: Edykt pretorski.\nW 367 roku p.n.e. powołano specjalnego magistratus zwanego pretorem, w rękach którego złożono wymiar sprawiedliwości. W 242 roku p.n.e. powołano specjalnego pretora dla peregrynów, zaś drugi pretor został nazwany pretorem miejskim. Pretorzy, jako władza sądownicza, nie mogli stanowić prawa. W ich kompetencjach leżało wydawanie edyktów (edictum), w których zawarte były zasady, jakich zamierzali się trzymać w czasie swego jednorocznego urzędowania. Z początku treść edyktu nie wiązała samego pretora. Sytuacja ta uległa zmianie w 67 roku p.n.e. gdy lex Cornelia związała działania pretora przepisami edyktu.\nTradycyjnie kolejny pretor przejmował przepisy poprzednika, co najwyżej uzupełniając je nowymi postanowieniami. Ów szkielet, który służył za podstawę, zwany był edictum tralaticium i była to stała część edyktu. Sam edykt zaczął wywierać ogromny wpływ na rozwój prawa prywatnego. Nie wymagał długiej i żmudnej drogi ustawodawczej. Wytworzone tak prawo było nazywane ius praetorium. Sam edykt składał się z dwóch części: normatywnej i formularnej. Pierwsza część zawierała zapowiedź udzielenia ochrony procesowej w określonych sytuacjach, druga część poświęcona była zredagowanym formułom, jakimi strony miały posługiwać się w czasie procesu. Swoje edykty wydawał również edyl kurulny, który sprawował jurysdykcję na targowiskach, a na prowincji namiestnicy prowincjonalni.\nUstawodawstwo pretorów zakończyło się wraz z nadejściem pryncypatu. Ostatecznie w 130 r n.e. cesarz Hadrian zlecił prawnikowi Julianowi przygotowanie jednolitego tekstu edyktu pretora i edyla kurulnego. Powstały edykt nazwano edyktem wieczystym (edictum perpetuum).\nUstawy okresu przedklasycznegoEdytuj\nlex Claudia 218 p.n.e.\nlex Villia Annalis 180 p.n.e.\nlex Gabinia 139 p.n.e.\nlex Cassia 137 p.n.e.\nlex Papiria 131 p.n.e.\nlex Thoria 111 p.n.e.\nlex Iulia 90 p.n.e.\nNauka prawa w Starożytnym Rzymie sięga swoimi korzeniami czasów prawa archaicznego. Aż do 304 roku p.n.e., kiedy to Flavius podaje do publicznej wiadomości zbiór formuł procesowych, jurystami byli kapłani z kolegium kapłańskiego. Niechętnie dzielili się swoją wiedzą, byli specjalistami zarówno w prawie boskim (fas), jak i świeckim (ius). Ostatecznie ich monopol przełamał w połowie III wieku p.n.e. pierwszy plebejski pontifex maximus Tiberius Coruncanius, kiedy to rozpoczął nauczanie prawa i udzielanie porad prawnych.\nJuryści okresu przedklasycznego zwani byli później Veteres – czyli dawni. Ich działalność obejmowała głównie trzy kierunki: a) cavere, czyli udzielanie praktycznej pomocy przy sporządzaniu aktów prawnych; b) respondere, czyli odpowiedź na zapytania prawne w danej kwestii oraz c) agere, czyli układanie formuł procesowych, którymi musiały się posługiwać strony w czasie procesu formułkowego.\nPompeius, który był prawnikiem rzymskim żyjącym w II wieku n.e., za kolebkę nauki prawa uznawał napisane około 200 roku p.n.e. trzyczęściowe dzieło Sextusa Aeliusa Paetusa. Kolejnymi wybitnymi prawnikami byli Manilius, Brutus i Publius Mucius Scaevola, którzy podjęli się pierwszej próby usystematyzowania prawa cywilnego. Największe zasługi przypisywał Pompeius synowi ostatniego z wymienionych jurystów, Quintusowi Muciusowi Scaevoli, który był autorem prawa cywilnego spisanego w 18 księgach. Należy tu wymienić również Sulpiciusa Rufusa.\nSenat był instytucją znaną już w czasach Rzymu królewskiego. Był to wówczas organ doradczy, nieposiadający kompetencji ustawodawczych. W okresie republiki jego władza poszerzyła się o tzw. auctoritas patrum, czyli zatwierdzanie ustaw zgromadzenia ludowego. Uchwały senatu, czyli senatus consulta, moc prawa obowiązującego uzyskały za czasów Augusta. Pierwszą taką uchwałą było S.C. Silanianum z 10 r. n.e.\nSenat zaczął zastępować zgromadzenia ludowe w kwestiach ustawodawczych. Przyczyn należy szukać w odchodzeniu od demokracji republikańskiej. Skład Senatu był bowiem ustalany przez Cesarza, co dawało mu ogromny wpływ na sam proces ustawodawczy. Pomimo wzmocnienia roli Senatu, tracił on na znaczeniu. Wiązało się to z tym, że z inicjatywą ustawodawczą najczęściej występował sam Cesarz.\nPrawnicy rzymscy nie uznawali samej uchwały za źródło prawa. Źródłem prawa był wniosek, zwany oratio principis, zaś akt głosowania prowadził tylko do nadania mocy prawnej wnioskowi. Prawo do wniesienia wniosku miał każdy z Senatorów oraz Cesarz.\nlex de imperio Vespasiani 70 n.e.\nEdykty (edicta) były wydawane przez cesarza na podstawie ius edicendi. Miały moc normy obowiązującej albo na określonym terenie albo na obszarze całego państwa. Najsłynniejszym edyktem jest edykt Karakalli z 212 roku n.e. nadający obywatelstwo prawie wszystkim mieszkańcom Imperium.\nMandaty (mandata) były instrukcjami dla namiestników tak w prowincjach cesarskich, jak i senackich, bądź też dla innych urzędników cesarskich. Chociaż adresatem ich był urzędnik, wiązały one jednak mieszkańców, którzy temu urzędnikowi podlegali. Mandatem np. Trajan uregulował kwestię konkubinatu żołnierzy.\nDekrety (decreta) były wyrokami wydawanymi przez cesarza jako najwyższego sędziego. Jako przykład można wskazać Decretum Divi Marci o utracie wierzytelności dochodzonej z pominięciem drogi sądowej. Dekrety w okresie dominatu odgrywały drugorzędną rolę.\nReskrypt (rescriptum) to akt normatywny wychodzący z kancelarii cesarskiej (constitutiones), który ze względu na formę przybrał postać reskryptu. Reskrypt jest to odpowiedź cesarza na zapytanie urzędników, sędziów lub osób prywatnych w kwestiach prawnych. Po skodyfikowaniu edyktu pretorskiego cesarz stał się viva vox iuris civilis (żywym głosem prawa cywilnego), a poprzez reskrypty dokonywał autentycznej interpretacji obowiązującego prawa. Odpowiedzi te, stosowane następnie w praktyce sądowej, były często elementem kształtującym nową praktykę sądową, jak np. reskrypt Hadriana o zasadach oceny zeznań świadków w procesie rzymskim.\nOd czasów Augusta za bezpośrednie źródło prawa można uznać działalność uczonych prawników rzymskich. Działo się to poprzez ius publice respondendi, czyli przywilej, który był nadawany niektórym prawnikom rzymskim, polegającym na prawie do udzielania odpowiedzi na zapytania w kwestiach prawnych, które to odpowiedzi miały wiążącą moc dla organów państwowych. Jeśli dwóch prawników wydało różne opinie, wtedy sędzia dokonywał wyboru jednej z nich. Prawnicy zyskiwali coraz większy wpływ na stanowienie prawa. Byli członkami przybocznej rady cesarskiej, z której wychodziły konstytucje cesarskie. Z czasem wykształciła się praktyka wśród sędziów opierania swych wyroków na opiniach jurystów zawartych w ich naukowych opracowaniach. Pisali oni komentarze do prawa cywilnego oraz edyktu pretorskiego. Prace monograficzne oraz podręczniki do nauki prawa zwano instytucjami.\nPoza tymi przypadkami, prawnicy pisali również opinie w określonych przypadkach, wyjętych z prawniki. Te kazuistyczne rozstrzygnięcia były często uogólniane.\nNa początku I wieku n.e. powstały dwie szkoły prawnicze – Prokulianów i Sabinianów. Założycielem pierwszej był prawnik o poglądach republikańskich Labeo, drugiej zaś prawnik popierający władzę jednej osoby Capito. Nazwy szkół wzięły się od następców założycieli – Sabinusa i Proculusa. W szkołach tych, różnych również ze względu na spojrzenie na prawo, działali m.in. Celsus, Julian, Pomponius czy Gaius. Za panowania Sewerów działali tacy prawnicy jak Papinian, Domitius Ulpianus, Paulus, zaś ostatnim z wybitnych prawników klasycznych był Modestyn.\nTe dwie szkoły były prawdopodobnie zgrupowaniami prawników, którzy bardziej uznawali autorytet jednego z powyższych prawników. Przysłuchiwali się oni rozstrzygnięciom proponowanym przez Capita lub Labeona. Skanalizowano możliwe rozwiązania do liczby dwóch – praktycznym wymiarem istnienia tych szkół było ograniczenie kontrowersji. Nie wiadomo, czy były to różnice w kwestiach zasadniczych, czy w szczegółowych. Wydaje się, że różnice sprowadzały się do odpowiedzi na konkretne pytania. Np. od jakiego wieku można mówić o osiągnięciu pełnoletniości – od indywidualnego uznania, czy od jasnej granicy 14 lat, czy też do kogo należy wytworzony przedmiot (np. łódka) – właściciel materiałów (desek), z którego powstał przedmiot (Sabinianie), czy przetwórca (Prokulianie).\nW okresie poklasycznym nastąpił upadek jurysprudencji jako źródła prawa. Zbyt duża liczba dotychczasowych komentarzy prowadziła do kłopotów w wyborze tych najbardziej trafnych. Spowodowało to wydanie w 426 r. przez Walentyniana III ustawy o cytowaniu (lex citationum), tzw. Konstytucji raweńskiej. Nazwa ustawy pochodzi stąd, iż przyzwalała ona na powoływanie się w sądzie na dzieła tylko pięciu prawników z okresu klasycznego: Gaiusa, Papiniana, Paulusa, Ulpiana i Modestyna. Sędzia był związany rozstrzygnięciem tego jurysty, za którym opowiedziała się większość z autorów. Jeśli była równa liczba głosów, wtedy decydował pogląd Papiniana. Jeśli jednak w danej sprawie Papinian milczał, a reszta głosów rozchodziła się równomiernie (1:1, lub 2:2) wtedy sędzia mógł podjąć samodzielną decyzję. Ostateczne uporządkowanie opinii prawników nastąpiło za czasów Justyniana.\nGai Institutionum commentari quattuor zostały odkryte w 1816 r. w bibliotece kapituły w Weronie. Instytucje to podręcznik dla adeptów nauki prawa napisany w II w.n.e. Jego duże znaczenie dla nauki prawa rzymskiego polega na tym, że nie pochodzi z późniejszych kompilacji, lecz jest prawie w całości odtworzony jako oryginalny tekst z okresu klasycznego. Instytucje przedstawiają prawo w swoistej systematyce przeciwstawianej systematyce pandektowej; podręcznik jest podzielony na trzy części – personae (prawo osobowe), res (prawo rzeczowe, w którym zawarte jest także prawo zobowiązań), actiones (prawo dotyczące skarg).\nedykt Dioklecjana 303 n.e.\nedykt tolerancyjny Galeriusza 311 n.e.\nedykt mediolański 313 n.e.\nTermin ten wiąże się z okresem upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 r. Po tym czasie napływające ludy barbarzyńskie, zaczęły przyjmować oraz zniekształcać obowiązujące dotychczas prawo rzymskie. Okres wulgaryzacji prawa uważa się za okres, w którym sztuka prawnicza wiele straciła. Prawo stało się wtedy dość prymitywne, a przepisy prawne ujmowane były często w sposób kazuistyczny.\nWedług niektórych polskich romanistów, m.in. profesora Rozwadowskiego, termin „wulgaryzacja prawa” jest w języku polskim nacechowany pejoratywnie, dlatego postulują określenie prawa „pospolitego” (łac. vulgus – gmin, pospólstwo).\nOsobny artykuł: Corpus Iuris Civilis.\nKodyfikacja Justyniańska jest jednym z głównych źródeł poznania prawa rzymskiego i pochodzi z 534 r. Kodyfikacja składa się z trzech części: Digestów (Digesta seu Pandecta), zbioru ustaw cesarskich (Kodeks Justyniana) i Instytucji (Institutiones). Ustawodawstwo Justyniana obowiązywało we wschodnim cesarstwie aż do jego upadku w 1453 roku n.e. Na zachodzie szybko popadła w zapomnienie aż do XI wieku, kiedy to „odkryli” ją glosatorzy. Dziełem glosatorów było ułożenie zbioru składającego się z czterech części – do Digestów, Kodeksu i Instytucji dodali Nowele (Novellae). W tej formie w średniowieczu zaczęto nazywać ten zbiór Corpus Iuris Civilis dla odróżnienia go od Corpus Iuris Canonici.\nDigesta seu PandectaEdytuj\nDigesta stanowią wybór z pism prawników. Zostały opracowane przez 17-osobową komisję. Zawierają 9123 fragmenty zawarte w 50 księgach, które w opinii twórców były najlepszymi osiągnięciami myśli prawniczej. Digesta cytuje się podając numer księgi, numer tytułu, numer fragmentu, numer paragrafu oddzielając je przecinkami i poprzedzając literą „D.”, czyli np. D. 2, 1, 11, 2.\nDigesta zostały opracowane przez komisję kodyfikacyjną powołaną przez Justynianiana z Trybonianem, wybitnym prawnikiem na czele, na podstawie pism 38 prawników: 3 z okresu przedklasycznego, 33 klasycznego i 2 poklasycznego, jednakże dzieła Ulpiana i Paulusa stanowią prawie połowę materiału. Po zebraniu i dokonaniu kompilacji Justynian nakazał spalić teksty źródłowe oraz zakazał komentowania Digestów czy choćby przytaczania oryginalnych fragmentów dla uniknięcia niejednoznaczności.\nCodex zawiera konstytucje cesarskie w porządku chronologicznym od cesarza Hadriana do Justyniana. Komisja tworząca Codex była upoważniona do wprowadzania zmian (interpolacji) w treściach konstytucji (podobnie rzecz się miała z pismami jurystów zebranymi w Digestach).\nInstitutiones to jeden z najbardziej znanych podręczników prawa w starożytnym Rzymie. Opublikowany w 533 r. zastąpił Instytucje Gaiusa w szkołach prawa jako dzieło udoskonalone i uaktualnione. Jego twórcami byli profesorowie prawa: Theofilus i Dorotheus, których pracą kierował Trybonian. Treść podręcznika oparto m.in. na cytatach z Digestów i Instytucji Gaiusa. Institutiones, niepodobnie współczesnym podręcznikom, był obowiązującym prawem.\nJest to zbiór konstytucji Justyniańskich wydanych po 534 r. W sumie zbiór ten zawiera 168 nowel, ostatnie 10 pochodzi z okresu pojustyniańskiego (Novellae postiustinianae). Nie wchodziły w skład kodyfikacji w pierwotnej formie – zostały do niej włączone dopiero przez glosatorów.\nPodmioty prawa rzymskiegoEdytuj\nOsobny artykuł: Prawo osobowe w prawie rzymskim.\nOsobą fizyczną, według prawa rzymskiego, jest człowiek, zaś pełną zdolność prawną warunkowały tam aż trzy czynniki zwane status: wolność, czyli status libertatis, obywatelstwo, czyli status civitatis oraz stanowisko w rodzinie, czyli status familiae. W pełni zdolny prawnie (caput) był ten, kto był osobą wolną, był obywatelem rzymskim i nie podlegał niczyjej władzy. Można więc stwierdzić, że była to niezwykle niewielka grupa ludzi.\nOsobowość człowieka rozpoczynała się z chwilą urodzenia, ale pełną zdolność prawną nabywał ten, kto w chwili urodzenia miał trzy status. Rzymianie pewne prawa zastrzegali już dla płodu w łonie matki (był to nasciturus) – np. prawo do spadku. Przyjmowano fikcję prawną, że dziecko poczęte przyszło już na świat i dla ochrony jego praw można było ustanowić nawet kuratora. Jednak nowo narodzony stawał się podmiotem praw tylko wtedy, gdy przyszedł na świat żywy, czyli przejawiał jakieś oznaki żywotności i był zdatny do życia. Żywotność budziła spory w rzymskiej doktrynie prawniczej. Problem starali się rozstrzygnąć Prokulianie i Sabinianie, dwie szkoły rzymskiej nauki prawa wspomniane wcześniej. Pierwsi z nich za osobę żywą uznawali niemowlę, które wydało kwilenie, drudzy zaś uznawali jakikolwiek ruch niemowlęcia za przejaw żywotności, zwłaszcza istotne było tu podjęcie funkcji oddychania. Zdatność do życia to zdolność noworodka do życia poza łonem matki. Oceniano to na podstawie badań greckich medyków i zakładano, że niemowlę jest zdatne do życia, jeśli przyjdzie na świat między 182 a 300 dniem od momentu poczęcia. Ważne było też, aby niemowlę posiadało postać ludzką.\nDyskusja ta była niezwykle istotna z prawnego punktu widzenia. Prawo spadkowe było prawem o niezwykłej doniosłości. Jeśli niemowlę było powołane do spadku i nabyło zdolność prawną, lecz zmarło zaraz po urodzeniu, spadek po nim dziedziczyli jego ustawowi spadkobiercy. Jeśli jednak tej zdolności nie nabyło, wtedy dziedziczyli spadkobiercy testatora. Co ważne, testament był nieważny z prawnego punktu widzenia jeśli nie uwzględniał pogrobowca – w takim wypadku następowało dziedziczenie beztestamentowe.\nOsobowość człowieka kończyła się z chwilą śmierci. Należy jednak zważyć na specyficzność prawa rzymskiego. Przewidywało ono kilka sytuacji, w których pozycja prawna danego człowieka mogła ulec zmianie jeszcze za życia. Chodzi tu o zmiany w obrębie jednego ze status:\ncapitis deminutio maxima (dotyczyła status liberatits) – zachodziła wtedy, gdy podmiot tracił wolność. Powodowało to utratę zdolności prawnej w ogóle.\ncapitis deminutio media (dotyczyła status civitatis) – zachodziła wtedy, gdy podmiot tracił obywatelstwo rzymskie. Powodowało to utratę zdolności prawnej na gruncie rzymskiego ius civile.\ncapitis deminutio minima (dotyczyła status familiae) – gdy zmieniał swoje stanowisko w rodzinie. Dotyczyło to pozycji ekonomicznej i społecznej podmiotu, powodowało utratę zdolności do spadkobrania w poprzedniej rodzinie, rozwiązanie kontraktu spółki, wygaśnięcie służebności osobistych i długów kontraktowych. Prawo pretorskie starało się minimalizować niektóre ze skutków tego deminutio, zaś w prawie justyniańskim nie pociągało ono prawie żadnych konsekwencji.\nStatus libertatis – wolni a niewolnicyEdytuj\n„Niewola jest tworem ius gentium, z jej mocy ktoś wbrew naturze jest poddany władzy drugiego człowieka, jako właściciela” I. 1,3,2\nNajważniejszym podziałem w prawie osobowym był podział na wolnych i na niewolników. Niewolnik był traktowany jako przedmiot, nie zaś jako podmiot prawa. Niewolnik nie uzyskiwał wolności po śmierci swego właściciela, nawet jeśli ten nie ustanowił dziedziców. Nie mógł jej uzyskać również w razie ucieczki. Niewolnik bez właściciela był traktowany jako rzecz niczyja, która może być przedmiotem zawłaszczenia. Właściciel posiadał wobec niewolnika prawo życia i śmierci (ius vitae ac necis).\nNiewolnik był traktowany jako istota myśląca, tzw. instrumentum vocale, czyli narzędzie mówiące. Mógł więc wchodzić w różnego rodzaju stosunki społeczne, które to byłyby uznane za stosunki cywilnoprawne, jeśli dotyczyłyby wolnego człowieka, zaś w jego przypadku były to stosunki faktyczne. Nie mógł wchodzić w związek małżeński z niewolnicą, stosunek taki był zwany contuberium. Dziecko niewolnika i niewolnicy stawało się niewolnikiem będącym własnością właściciela jego matki. Z początku dziecko było traktowane jako fructus, czyli pożytek, jednak pod koniec republiki juryści odeszli od tego poglądu. Wiązało się to z tym, że jeśli matka obciążona byłaby służebnością użytkowania (ususfructus) wtedy nie mogłaby zabrać swojego dziecka wracając do właściciela, bo byłoby ono traktowane właśnie jako pożytek wynikający ze służebności.\nNiewolnik nie mógł posiadać własnego majątku ani nie mógł zaciągać długu. Zobowiązania niewolnika należały do zobowiązań naturalnych (w przeciwieństwie do zobowiązań ius civile) co oznaczało, że były niezaskarżalne. Właściciel mógł przekazać niewolnikowi jakąś część swojego majątku w zarząd, było to tzw. peculium. Pożytki z tej własności należały jednak do właściciela. Samo peculium było istotną i bardzo przemyślaną instytucją. Bardzo często dochodziło do sytuacji gdzie właściciel zawierał z niewolnikiem kontrakt, którego treścią było pomnożenie peculium do pewnej wielkości. W zamian za to, niewolnik otrzymywał wolność. Od czasów Marka Aureliusza taki kontrakt stał się zaskarżalny.\nWłaściciel odpowiadał za szkody niewolnika wobec osób trzecich (tzw. odpowiedzialność noksalna). Aby uwolnić się od tej odpowiedzialności, mógł po prostu wydać niewolnika. Niewola powstała poprzez:\nWzięcie w niewolę nieprzyjacielską podczas wojny. Po powrocie z niewoli obywatel rzymski odzyskiwał prawa, które posiadał poprzednio (tzw. ius postliminii). Jeśli zmarł w niewoli, przyjmowano fikcję, że zmarł w momencie dostania się do niewoli, to zaś oznaczało, że zmarł jako osoba wolna (fictio legis Corneliae). Było to niezbędne do zachowania ważności testamentu.\nUrodzenie się z matki niewolnicy. Jeśli matka w czasie ciąży była choćby przez moment wolna, wtedy dziecko rodziło się wolne.\nPoprzez sprzedaż w niewolę niewypłacalnego dłużnika.\nAktem, który kończył niewolę było manumissio, czyli wyzwolenie. Odbywało się to na różne sposoby. Istniały dwie główne kategorie wyzwoleń: formalne i nieformalne. Do pierwszych zaliczano:\nManumissio vindicta – dokonywane w obecności pretora, właściciela i osoby trzeciej, która za zgodą właściciela ogłaszała, że niewolnik jest osobą wolną. Właściciel nie zaprzeczał i na podstawie tego niewolnik uzyskiwał wolność (ograniczone w czasach Oktawiana);\nManumissio censu – wyzwolenie poprzez wpisanie niewolnika na listę obywateli sporządzaną przez cenzora co pięć lat;\nManumissio testamento – wyzwolenie poprzez nadanie wolności w testamencie (również ograniczone w czasach Oktawiana Augusta).\nDo kategorii wyzwoleń nieformalnych należało: wyzwolenie w obecności świadków albo wyzwolenie za pomocą listu. Wyzwolenie nieformalne nie prowadziło do uzyskania obywatelstwa rzymskiego, ktoś taki stawał się Latynem.\nWyzwoleńcy posiadali ograniczone prawa publiczne, wiązało ich również prawo patronatu. Byli zobowiązani do świadczenia prac na rzecz swojego patrona (operae) oraz musieli mu pomóc w razie kłopotów.\nW prawie rzymskim wyróżniano także grupę osób zwanych półwolnymi. Należeli do nich:\nPersonae in mancipio – dzieci, które pater familias oddawał w drodze mancypacji innemu zwierzchnikowi familijnemu w specyficzny stan zależności prywatnoprawnej (mancipium), w wypadku popełnienia przez nie deliktu. Osoba taka nie doznawała capitis deminutio, jednakże faktycznie popadała w stan podobny do niewoli (mancipatio zanikło w prawie poklasycznym).\nColoni – grupa dzierżawców rolnych, którzy zachowali pełną zdolność prawną, jednakże z uwagi na przypisanie ich do ziemi wraz z ich rodzinami i związany z tym zakaz prawny opuszczenia uprawianego gruntu de facto ich sytuacja była podobna do stanu niewoli.\nAddicti – niewypłacalni dłużnicy, którzy na podstawie sędziowskiego przysądzenia zostali poddani egzekucji osobistej i umieszczeni w więzieniu do czasu odpracowania długu.\nNexi – więzieni w ramach odpowiedzialności z tytułu zaciągnięcia pożyczki w formie nexum. Ci, którzy nie wywiązali z tak zaciągniętej pożyczki mogli zostać uwięzieni przez wierzyciela bez potrzeby przysądzenia przez sędziego i zostać zatrzymani aż do odpracowania długu.\nStatus Civitatis – obywatele rzymscy, a nie obywateleEdytuj\nW Starożytnym Rzymie występowała zasada osobowości prawa. Oznacza to, że dana osoba była sądzona według prawa civitas, do której przynależał. Według prawa rzymskiego byli sądzeni tylko obywatele rzymscy. Jest to znaczną różnicą w porównaniu z dzisiejszymi rozwiązaniami prawnymi, gdzie obywatelstwo powoduje zmiany głównie w prawach publicznych. Zdolność prawną na gruncie ius civile posiadał więc tylko obywatel rzymski.\nObywatelowi rzymskiemu przysługiwały określone uprawnienia. Na gruncie prawa publicznego posiadał on ius suffragii, czyli prawo do uczestniczenia w zgromadzeniach ludowych i możliwość głosowania w trakcie uchwalania ustaw. Mógł wybierać wyższych magistratus, jak i mógł być wybierany (ius honorum). W prawie prywatnym z obywatelstwa mogła wynikać władza ojcowska (patria potestas). Ius conubii oznaczało, że obywatel mógł zawrzeć małżeństwo respektowane przez rzymski porządek prawny. Ius comercii było to prawo do uczestniczenia w obrocie prawnym i prawo do bycia podmiotem praw rzeczowych. Obywatel mógł korzystać z prawa spadkowego. Niektóre z tych praw były dostępne również dla nieobywateli, jednak tylko wtedy, gdy uzyskali oni osobny przywilej.\nDrugą kategorię osób wolnych stanowili Latyni. Latynem można było zostać poprzez urodzenie w związku małżeńskim, w którym ojciec i matka byli Latynami, oraz jedna z kategorii Latynów (a były ich trzy) pozwalała zostać Latynem wyzwolonemu nieformalnie niewolnikowi. Te kategorie to:\nLatini veteres (Latini prisci), czyli tzw. Latyni dawni. Byli to mieszkańcy Lacjum oraz członkowie związku miast latyńskich. W stosunku do mieszkańców pozostałych gmin italijskich mieli bardzo dogodną sytuację prawną. Posiadali własne terytorium, ustawodawstwo, ochronę prawną, prawo mennicze, ius commercium oraz ius conubii. Byli wykluczeni z ius honorum, lecz posiadali ius suffragii. Mogli oni nabyć obywatelstwo rzymskie. Działo się to poprzez:\nosiedlenie się w stolicy;\nuzyskanie wysokiego stanowiska w ich gminie;\nprzynależność do rady miejskiej ich gminy ojczystej jako decuriones oraz\nna podstawie lex Acilia repetundarum poprzez skuteczne oskarżenie skierowane przeciw urzędnikowi rzymskiemu. W 90 roku p.n.e. po wojnie ze sprzymierzeńcami nadano rzymskie obywatelstwo wszystkim mieszkańcom Italii, w tym Latynom.\nLatini coloniarii – byli to Latyni osiedleni w koloniach rządzących się prawem latyńskim\nLatini Iuniani – byli to nieformalnie wyzwoleni niewolnicy. Posiadali ius commercii, ale byli całkowicie wykluczeni od korzystania z praw politycznych.\nTrzecią kategorią podzieloną na dwie podkategorie byli cudzoziemcy, czyli peregryni. Wyróżniano:\nperegrini certae civitatis – członkowie obcych ludów, które weszły w przymierze z narodem rzymskim. Zawierano z takim ludem specjalny kontrakt, na podstawie którego tracił on swoją suwerenność, wchodził w sojusz obronny z Rzymem i akceptował władzę zwierzchnią Rzymu, zachowywali oni najczęściej swoją władzę sądowniczą i administracyjną, finansową, celną i menniczą, własne miary i wagi i zazwyczaj system podatkowy. Mieszkańcy posiadali ius commercium i ius conubium.\nperegrini dediticii, czyli cudzoziemcy, których włączono drogą podbojów do państwa rzymskiego. Ich stanowisko opierało się na deditio, czyli bezwarunkowej kapitulacji tych, którzy stawiali opór orężowi rzymskiemu. Do kategorii tej zaliczani także byli wyzwoleńcy, którzy w czasie niewoli byli karani za ciężkie przestępstwa.\nOsoba sui iuris była osobą o pełnej zdolności do czynności prawnych, w szczególności do bycia podmiotem praw majątkowych. Przykładem może być zwierzchnik familijny (pater familias), będący obywatelem Rzymu. Natomiast osoba alieni iuris tej zdolności nie posiadała.\nOsoby alieni iuris to osoby podlegające władzy zwierzchnika rodzinnego, nie miały swego majątku, wszystko co nabywały, nabywały dla pater familias, ich sytuacja majątkowa była podobna do sytuacji niewolników.\nRodzina kognatyczna była oparta na pokrewieństwie naturalnym, poprzez rzeczywiste więzy krwi. Pojęcie kognacji nabierało coraz większego znaczenia od schyłku republiki, a w ustawodawstwie Justyniana kognacja wyparła ostatecznie agnację. Wypracowany w prawie rzymskim sposób obliczania pokrewieństwa pozostaje aktualny także we współczesnym prawie cywilnym, jak i kanonicznym.\nZdolnością prawną nazywa się możliwość zajęcia w stosunkach prawnych stanowiska podmiotu prawa lub obowiązku. Pełną zdolność prawną warunkowały trzy czynniki: wolność, obywatelstwo i stanowisko w rodzinie. Najważniejszym elementem zdolności prawnej była wolność. Niewolnik nie był traktowany jako podmiot prawa, lecz jako przedmiot prawa.\nOsobami prawnymi w prawie rzymskim były:\nzwiązki osób – korporacje (universitatis), stowarzyszenia (sodalitates), gminy (muncipia)\nmasy majątkowe – fundacje, którym prawo nadaje w pewnym zakresie podmiotowość prawną.\njeżeli jeniec powrócił z niewoli, jego prawa jako człowieka wolnego odżywały na podstawie tzw. ius postliminii – „prawa powrotu” do poprzedniego miejsca zamieszkania i poprzedniej sytuacji prawnej (postliminium – „powrót poza próg”, od limen – próg, granica). Gasły jedynie stosunki prawne oparte na faktach niemożliwych do pogodzenia z faktem niewoli, a mianowicie małżeństwo i posiadanie\njeżeli natomiast Rzymianin zmarł w niewoli, to na podstawie lex Cornelia przyjmowano fikcję, że śmierć nastąpiła w chwili popadnięcia w niewolę. W ten sposób można było dziedziczyć po nim jak po człowieku wolnym.\nRzymska rodzina opierała się na pokrewieństwie agnatycznym, tzn. stanowiły ją osoby podlegające w jednym czasie władzy pater familias. Gdy zaczęła różnicować się sytuacja prawna poszczególnych agnatów, wyróżniono specjalne nazwy:\nmanus – władzę męża nad żoną alieni iuris (tzn. w małżeństwie cum manu)\npatria potestas – władzę ojca nad dziećmi (biologicznymi, adoptowanymi i arrogowanymi)\nmancipium – władzę patris familias nad osobami mancypowanymi przez swojego patre familias\ndominica potestas – władzę pana nad niewolnikiem.\nSponsalia polegały na przyrzeczeniu oddania przyszłej żony pod władzę przyszłego męża. W prawie archaicznym były zawierane w formie uroczystego kontraktu słownego (sponsio) przez ojców przyszłych małżonków lub przez samych małżonków, o ile byli oni osobami sui iuris. Pod koniec republiki i w okresie pryncypatu zawierane były poprzez nieformalne porozumienie (nudus consensus) a ich zerwanie nie pociągało za sobą żadnych konsekwencji. W okresie prawa poklasycznego wprowadzono tzw. zadatek zaręczynowy (arrha sponsalicia) i w przypadku bezpodstawnego zerwania zaręczyn narzeczony tracił zadatek, a narzeczona musiała zwrócić początkowo poczwórną, później podwójną jego wartość.\nZaręczyny rodziły między jednym z narzeczonych a krewnymi drugiego stosunek zwany quasiadfinitas, zbliżony do powinowactwa.\nPełnoprawne małżeństwo rzymskie. Aby w świetle prawa ius civile było ważne, trzeba było:\nmieć możność zawarcia małżeństwa (posiadać obywatelstwo lub otrzymać przywilej),\nbyć dojrzałym płciowo (u kobiet – 12 lat, u mężczyzn – 14 lat),\nuzyskać zgodę obu stron; jeśli strony były pod władzą, to również zgodę zwierzchników.\nNoc z małżonkąEdytuj\nOsobny artykuł: Conventio in manum.\nStosunki majątkowe i osobiste w małżeństwieEdytuj\nUstawodawstwo małżeńskie AugustaEdytuj\nDla poprawy obyczajów, a także zahamowania demoralizacji wśród obywateli rzymskich August wprowadził regulację prawną małżeństwa, doprowadzając do uchwalenia w 18 roku p.n.e. lex Iulia de adulteriis coercendis oraz lex Iulia de maritandis ordinibus, a w roku 9 n.e. lex Papia Poppea. Przedmiotem regulacji lex Iulia de adulteriis coercendis było przestępstwo zwane: adulterium, rozumiane jako stosunek z zamężną kobietą oraz zrównane z nim stuprum – czyli stosunek z wdową lub panną. Oba uznane zostały za przestępstwa prawa publicznego.\nAugust postanowił, że od tej chwili za związki małżeńskie będą uznawane tylko iustum matrimonium. Jednakże wobec przelotnych związków pozamałżeńskich np. z niewolnicami, nierządnicami i aktorkami prawo zostawało obojętnie – nie karało za tego typu występki, natomiast wszystkie inne związki tego typu były karane.\nLex Iulia de adulteriis przewidywała dwa sposoby karania adulterium:\nPrzez ojca, który posiadał patria potestas, mógł on ukarać córkę i cudzołożnika nawet karą śmierci.\nMężowi, jeśli miał nad żoną manus, przysługiwało accusatio iure mariti. Mógł on zabić cudzołożnika, lecz żonę tylko ukarać (nie wolno było mu jej zabić).\nJeśli ojciec lub mąż pozostawali bierni, po upływie 60 dni każdy mógł wystąpić z oskarżeniem w procesie karnym.\nLex Iulia de maritandis ordinibus nakładała na mężczyzn i na kobiety obowiązek pozostawania w związku małżeńskim, a lex Papia Poppaea obowiązek posiadania dzieci. W przypadku rozwodu lub śmierci którejś ze stron mieli oni obowiązek natychmiast zawrzeć nowy związek małżeński. Jeśli tego nie zrobili nie mogli otrzymywać przysporzenia z testamentu, lub otrzymywały tylko połowę. Aby w pełni dziedziczyć trzeba było spełnić warunek posiadania choćby jednego wspólnego dziecka z małżeństwa. Ustawodawstwo Augusta osiągnęło zamierzony cel, wzrosła liczba obywateli rzymskich.\nOsobny artykuł: Patria potestas.\nOpieka (łac. tutela)Edytuj\nW prawie rzymskim opiece podlegały osoby, które z różnorakich przyczyn nie miały całkowicie, lub częściowo zdolności do czynności prawnych. Takimi osobami były m.in.\npółsieroty niemające ojca\nosoby emancypowane do 25. roku życia\nkobiety niepodlegające władzy ojca czy męża\nnad niedojrzałymi tzw. tutela impuberum, czyli nad dziećmi i niedojrzałymi do 12. bądź 14. roku życia.\nIstniały 3 sposoby powołania opiekuna:\ntutela legitima – opieka ustawowa – do sprawowania opieki byli ustanowieni najbliżsi agnaci,\ntutela testamentaria – opiekun powołany był w testamencie,\ntutela dativa – opiekun był powołany na zarządzenie władz, podczas gdy nie było w ogóle opiekuna ustawowego lub testamentowego.\nOpiekun sprawował władzę nad majątkiem pupila, jednak nie mógł dokonywać darowizn jego majątkiem, ani go zmniejszać.\nZdolność do czynności prawnychEdytuj\nZdolność do czynności prawnych polegała na możliwości składania i przyjmowania takich oświadczeń woli, które wywoływały skutek prawny.\nZdolność do czynności prawnych ograniczały: 1) wiek, 2) płeć, 3) choroba umysłowa, 4) marnotrawstwo.\nRodzaje rzeczy w prawie rzymskimEdytuj\nRes corporales – rzeczy jako przedmioty materialne, dostępne i przeznaczone do obrotu, takie, „które można dotknąć” (quae tangi possunt).\nRes incorporales – prawa niemające bytu w świecie materialnym, rzeczy, „których nie można dotknąć” (quae tangi non possunt).\nRes in commercio – rzeczy mogące być przedmiotem obrotu prawno-majątkowego.\nRes extra commercium – rzeczy wyłączone z obrotu prawno-majątkowego, tj. niemogące być przedmiotem prywatnej własności, należały do nich:\nOsobny artykuł: Res extra commercium.\nres humani iuris – rzeczy ludzkiego prawa:\nres omnium communes – rzeczy służące wszystkim ludziom, według tekstu Marcianusa były to: powietrze (aёr), woda płynąca (aqua profluens), morze (mare) i brzegi morza (litora maris).\nres publicae – rzeczy należące do narodu rzymskiego, oddane do użytku publicznego, np. drogi, porty, flumina publica (rzeki niewysychające i spławne w ciągu całego roku; w przeciwnym wypadku jako flumina privata rzeki mogły być przedmiotem własności prywatnej).\nres divini iuris – rzeczy boskiego prawa, związane z kultem i religią:\nres sacrae – rzeczy poświęcone bogom (np. świątynie)\nres sanctae – mury i bramy Rzymu i gmin italskich\nres religiosae – rzeczy poświęcone zmarłym, grobowce i urny z prochami zmarłych.\nRes mancipi – rzeczy stanowiące podstawę rzymskiej gospodarki rolnej, mające duże znaczenie zwłaszcza w dobie wczesnej republiki, np. grunt położone w Italii, służebności gruntowe wiejskie, niewolnicy oraz zwierzęta pociągowe i juczne; przeniesienie własności nad res mancipi było utrudnione i ograniczone, można było go dokonać poprzez formalne i uroczyste czynności prawne – sprzedaż mancypacyjną (mancypację) oraz in iure cessio (pozorny proces windykacyjny).\nOsobny artykuł: Res mancipi.\nRes nec mancipi – wszystkie inne rzeczy, nienależące do res mancipi.\nRes immobiles (immobilia, nieruchomości) – grunty i wszystko to, co trwale z gruntem związane w sposób naturalny lub sztuczny; znajdujące się na gruncie i trwale z nim połączone zabudowania, również rośliny i drzewa stanowią część składową gruntu (zasada superficies solo cedit – to, co połączone z powierzchnią gruntu, należy do gruntu).\nRes mobiles (mobilia, ruchomości) – wszystkie inne rzeczy, niebędące nieruchomościami.\nRes in genere – rzeczy oznaczone gatunkowo, rzeczy zamienne, np. pieniądze, żywność.\nRes in specie – rzeczy oznaczone indywidualnie, co do tożsamości, określone według specyficznych cech, właściwych tylko dla jednej, konkretnej rzeczy (np. konkretny dom, czy dzieło sztuki).\nRzeczy podzielne – rzeczy, które w wyniku podziału nie zmieniały swej istoty, ani nie traciły nieproporcjonalnie na wartości.\nRzeczy niepodzielne – rzeczy, które w wyniku podziału tracą swoją istotę (np. zwierzęta) lub zmieniają istotnie wartość (np. kamienie szlachetne).\nRzeczy zużywalne – rzeczy, które przez jednorazowe użycie giną materialnie, np. żywność, drewno na opał, również pieniądze, które użyte giną materialnie dla płacącego nimi.\nRzeczy niezużywalne – rzeczy, które mogą być użyte więcej niż jeden raz (nie giną materialne w wyniku jednorazowego użycia).\nRzeczy pojedyncze – rzeczy stanowiące naturalną, organicznie związaną lub jednorodną całość, np. kamień, cegła, niewolnik.\nRzeczy złożone – rzeczy składające się z części składowych, połączonych w jedną całość i tracących w wyniku tego połączenia charakter samoistnych przedmiotów, np. budynek, wóz.\nRzeczy zbiorowe – oznaczony wspólną nazwą zbiór rzeczy, stanowiących pewną całość, ale nietracących charakteru samoistnych przedmiotów, np. biblioteka, trzoda.\nRodzaje władztwa nad rzeczamiEdytuj\nPosiadanie (possessio, possessio civilis) – faktyczne władztwo nad rzeczą (corpus) połączone z wolą władania rzeczą wyłącznie dla siebie (animus rem sibi habendi).\nDzierżenie (detentio, possessio naturalis) – faktyczne władztwo nad rzeczą bez woli władania rzeczą wyłącznie dla siebie, władanie rzeczą nie w swoim imieniu (alieno nomine).\nWładztwa prawne (Prawa rzeczowe)\nWłasność (proprietas, dominium) – prawo do nieograniczonego korzystania z rzeczy i rozporządzania nimi we własnym interesie.\nOgraniczone prawa rzeczowe, prawa na rzeczy cudzej (iura in re aliena):\nSłużebności (servitutes) – uprawnienie do korzystania z cudzej rzeczy w oznaczonym zakresie.\nZastaw – ograniczone prawo rzeczowe, jakie mógł ustanowić na swojej rzeczy dłużnik, zwany tutaj zastawcą, dla wierzyciela, zwanego tutaj zastawnikiem w celu zabezpieczenia jego wierzytelności, na podstawie którego zastawnik, w sytuacji niespełnienia świadczenia przez zastawcę, mógł pozbyć rzecz i zaspokoić swą wierzytelność z kwoty uzyskanej z jej sprzedaży\nfiducia – własność rzeczy zastawionej przechodziła na zastawnika\nzastaw ręczny (pignus) – posiadanie rzeczy zastawionej przechodzi na wierzyciela\nzastaw umowny (hypotheca) – posiadanie rzeczy zastawionej przechodzi na wierzyciela dopiero w razie niewykonania świadczenia przez dłużnika\nWieczysta dzierżawa, emfiteuza (emphyteusis) – dziedziczne i zbywalne ograniczone prawo rzeczowe do użytkowania cudzego gruntu za rocznym czynszem (vectigal, canon)\nPrawo zabudowy (superficies) – dziedziczne i zbywalne, długoterminowe lub wieczyste ograniczone prawo rzeczowe do korzystania z budynku wystawionego na cudzym gruncie za rocznym czynszem\nOsobny artykuł: Servitutes praediorum.\nSposoby nabycia własnościEdytuj\nusucapio – zasiedzenie – nabycie własności skutkiem ciągłego posiadania przez czas określony ustawą (usucapio est adiectio dominii per continuationem possessionis temporis lege definiti); Lex Atinia precyzowało, że zasiedzeniu nie podlegają dobra pochodzące z kradzieży, a Leges Julia de vi oraz Plautia de vi – rozszerzały to zastrzeżenie także na dobra odebrane przemocą.\noccupatio – zawłaszczenie – nabycie własności na rzeczy niczyjej przez objęcie jej w posiadanie z zamiarem zachowania jej dla siebie. Do zawłaszczenia nadawały się następujące rzeczy: insula in mari nata (wyspa powstała na morzu), res hostiles (rzeczy należące do nieprzyjaciela, a w momencie wybuchu wojny znajdujące się na terytorium państwa rzymskiego), res derelictae (rzeczy porzucone z zamiarem pozbycia się ich), rzeczy wyrzucone na brzeg morski, omnia, quae terra, mari, caelo capiuntur (wszystkie stworzenia, które dają się schwytać na ziemi, morzu czy niebie, tj. dzikie zwierzęta, ptaki, ryby)\nthesauri inventio – znalezienie skarbu, czyli starego depozytu pieniędzy, o którym pamięć nie trwa i które wydaje się nie mieć swego właściciela (thesaurus est vetus quaedam depositio pecuniae, cuius non extat memoria et iam domini non habeat). Początkowo zgodnie z zasadą superficies solo cedit skarb zawsze przypadał właścicielowi gruntu. Później, jeśli ktoś celowo szukał skarbu, wówczas przypadał on w całości właścicielowi gruntu, ale jeśli skarb został odnaleziony przypadkowo na gruncie prywatnym, wówczas połowa przypadała znalazcy, a połowa właścicielowi gruntu.\naccessio – akcesja – nabycie własności na rzeczy ubocznej wskutek połączenia jej z rzeczą główną w ten sposób, że stawała się ona częścią składową rzeczy głównej\nspecificatio – przerobienie cudzej własności w dobrej wierze\nnabycie własności na pożytkach (fructus)\nmancipatio – przeniesienie własności przy użyciu przepisanych form\nin iure cessio – odstąpienie własnosci w pozorowanym sporze przed pretorem\ntraditio – nieformalne przeniesienie własności wymagające zgodnej woli stron (zbywcy i nabywcy), wydania rzeczy i słusznej przyczyny (iusta causa traditionis, np. uprzednio zawartej umowy sprzedaży)\nZnaczenie prawa rzymskiegoEdytuj\nPrawo rzymskie odegrało wielką rolę w tworzeniu współczesnych systemów prawnych, w szczególności na płaszczyźnie prawa cywilnego. Obecnie wszystkie systemy prawne Europy kontynentalnej są mniej lub bardziej oparte na tradycji rzymskiej. Dużą rolę w podtrzymaniu tradycji prawa rzymskiego odegrał Kodeks napoleoński. Także kultura common law początkowo bazowała na prawie rzymskim, by później wypracować własną tradycję.\nPrawu rzymskiemu zawdzięcza się m.in.:\nOdróżnienie własności od posiadania. (Rzymianie własność rozumieli jako prawo do wyłącznego rozporządzania rzeczą wraz z czerpaniem z niej pożytków, natomiast posiadanie jako stan faktyczny, w którym rzecz znajduje się we władztwie danej osoby. Rozróżnienie to było doskonale widoczne w rei vindicatio, czyli powództwie nieposiadającego właściciela przeciw posiadającemu niewłaścicielowi.)\nPodział odpowiedzialności odszkodowawczej na kontraktową i deliktową. (Przeciwnie niż w starożytnej Grecji, gdzie naruszenie kontraktu pociągało odpowiedzialność deliktową.)\nWykształcenie podstawowych kontraktów, tj. sprzedaż, pożyczka, najem, zlecenie. (Główną zasługą jurysprudencji rzymskiej było tutaj określenie wzajemnych praw i obowiązków stron kontraktu, a także sfery w jakie strony mogą kształtować umowę. Kontrakty te oczywiście istniały przed cywilizacją rzymską, ale brakowało im precyzji i zasadności w określeniu wzajemnej odpowiedzialności stron.)\nZobacz kolekcję cytatów o prawie rzymskim w Wikicytatach\n↑ Digesta Justyniana 48,7,7, Historia rozwoju procesu rzymskiego.\n↑ W. Wołodkiewicz, M. Zabłocka, Prawo rzymskie. Instytucje, Warszawa 2005, s. 91.\n↑ Lex Atinia, [w:] James ArthurJ.A. Ballentine James ArthurJ.A. (red.), Ballentine’s law dictionary, with pronunciations, 1949 [dostęp 2017-10-22] (ang.).\n↑ AdolfA. Berger AdolfA., Encyclopedic Dictionary of Roman Law, „Transactions of the American Philosophical Society”, 43 (2), American Philosophical Society, 1968, s. 248, 555, ISBN 978-0-87169-432-4 [dostęp 2017-10-23] (ang.).???\nBojarski W., Prawo rzymskie, Toruń 1994.\nAntoni Dębiński, Rzymskie prawo prywatne. Kompendium, Warszawa 2003.\nGoldberger S., Prawo rzymskie, Lwów 1934.\nHamza G., Das römische Recht und die Privatrechtsentwicklung in Russland im modernen Zeitalter, w: Journal on European History of Law, London: STS Science Centre, tom 1, część 2, s. 20–26. ISSN 2042-6402.\nKazimierz Kolańczyk, Prawo rzymskie, Warszawa 1997.\nKunderewicz C., Rzymskie prawo prywatne, Łódź 1995.\nMarek Kuryłowicz, Prawo rzymskie. Historia, tradycja, współczesność, Lublin 2003.\nKuryłowicz M., Wiliński A., Rzymskie prawo prywatne. Zarys wykładu, Kraków 2002.\nWiesław Litewski, Rzymskie prawo prywatne, Warszawa 1994.\nWiesław Litewski, Słownik encyklopedyczny prawa rzymskiego, Kraków 1998.\nŁapicki B., Prawo rzymskie, Warszawa 1948.\nWacław Osuchowski, Zarys rzymskiego prawa prywatnego, Warszawa 1971.\nOsuchowski W., Rzymskie prawo prywatne. Zarys wykładu, Warszawa 1988.\nPalmirski T., Jarosław Reszczyński, Prawo rzymskie. Praktyczny przewodnik do nauki przedmiotu, Kraków 2004.\nWładysław Rozwadowski, Prawo rzymskie. Zarys wykładu z wyborem źródeł, Poznań 1992.\nEdward Szymoszek, Żeber I., Prawo rzymskie, Wrocław 2005.\nŚwięcicka-Wystrychowska P., Prawo rzymskie. Repetytorium, Kraków 2004.\nRafał Taubenschlag, Włodzimierz Kozubski, Historia i instytucje rzymskiego prawa prywatnego, Warszawa 1947.\nRafał Taubenschlag, Rzymskie prawo prywatne, Warszawa 1955.\nRafał Taubenschlag, Rzymskie prawo prywatne na tle praw antycznych, Warszawa 1955.\nWiliński A., Kuryłowicz M., Rzymskie prawo prywatne – zarys wykładu, Lublin 2001.\nWojtunik A., Prawo rzymskie, Kraków 1946.\nWitold Wołodkiewicz, Maria Zabłocka, Prawo rzymskie. Instytucje, Warszawa 1995.\nStrona Ernesta Metzgera\nNacionālā enciklopēdija: 5973\nStore norske leksikon: romerrett\nOstatnio edytowano 25 mar 2022 o 22:33\nTę stronę ostatnio edytowano 25 mar 2022, 22:33.


POMOC - Słowniki encyklopedyczne\nRodzaje słowników encyklopedycznych i forma prezentacji wyników.\nTematyka i krótka charakterystyka słowników encyklopedycznych.\nJak korzystać z wyszukiwarki i szybko znaleźć poszukiwane hasło?\nDodatkowe ułatwienia w przeszukiwaniu zasobów słowników encyklopedycznych.\n1. Rodzaje słowników encyklopedycznych i forma prezentacji wyników.\nSeria słowników encyklopedycznych, to zasób blisko 20 000 haseł z różnych dziedzin wiedzy, podanych w uporządkowanej i czytelnej formie. Stanowią nieocenioną i podręczną pomoc, szczególnie dla uczniów i studentów, ale także wszystkich tych, którzy chcą pogłębić swoje zainteresowania i wiedzę. Zostały one opracowane przez cenionych specjalistów i metodyków poszczególnych dziedzin nauki.\nPrzeszukiwanie bazy haseł możliwe jest przy pomocy wyszukiwarki lub katalogu z pogrupowanymi tematycznie hasłami.\nSłowniki zostały opracowane i dostosowane do Twoich potrzeb, zarówno pod względem łatwości nawigacji, jak też szybkości dotarcia do poszukiwanego zakresu informacji. Stanowią one zbiór haseł o różnej tematyce, które zostały starannie posegregowane i przypisane do określonego rodzaju słownika.\nMożesz przeszukiwać wszystkie słowniki naraz lub każdy z osobna. Prezentacja haseł realizowana jest poprzez:\nstandardowe ustawienie ich wyświetlania w ilości 10 pozycji na stronie w pełnym formacie (wraz z opisami),\nindywidualne dopasowanie parametrów wyświetlania haseł, w oparciu o ich ilość na stronie (5, 10, 15, 20) oraz formę prezentacji (pełna, bez opisów),\nzastosowanie jednego z wariantów sortowania: alfabetycznie, wg trafności.\nIstnieje też możliwość przeglądania zasobów encyklopedii w tradycyjny (klasyczny) sposób, czyli wybierając określoną literę alfabetu. Dodatkowo w menu po lewej stronie znajdują się tzw. kategorie specjalne, czyli wyszczególnione rodzaje dostępnych słowników encyklopedycznych.\nW ramach serwisu udostępniono następującego rodzaju słowniki tematyczne:\n2. Tematyka i krótka charakterystyka słowników encyklopedycznych.\nSłownik wyjaśnia i ułatwia zrozumienie wielu zjawisk związanych z funkcjonowaniem świata przyrody. Zakres tematyczny haseł jest bardzo szeroki i obejmuje podstawowe wiadomości z zakresu zoologii i botaniki oraz anatomii, fizjologii, biochemii, embriologii i genetyki. Objaśniona została większość podstawowych procesów zachodzących w organizmach żywych; przedstawiono rozmieszczenie roślin i zwierząt na ziemi oraz podobieństwa i różnice w ich budowie. Opisane zostały również zmiany w budowie anatomicznej i morfologicznej organizmów żywych, powstałe w wyniku procesów ewolucyjnych.\nTematyka tego słownika obejmuje podstawowe terminy z zakresu chemii nieorganicznej, organicznej i fizycznej oraz budowy atomu i cząsteczki. Znajduje się w nim znaczna liczba haseł i komentarzy dotyczących chemii i ochrony środowiska oraz komentarzy na temat ekologicznego znaczenia danego pierwiastka. Zwięzłe noty biograficzne dotyczą tych ludzi nauki, którzy w najwyższym stopniu przyczynili się do rozwoju chemii.\nZgromadzone tu zostały informacje oparte na najnowszych programach szkolnych, a podstawowym kryterium doboru materiału jest w słowniku aktualność informacji. Znalazły się tu wszystkie hasła z zakresu nauk społecznych, informacje z zakresu reformowanych dziedzin gospodarki, administracji publicznej i życia społecznego oraz europejskich procesów integracyjnych.\nZgromadzono tu przydatne wiadomości z różnych dziedzin fizyki oraz nauk pokrewnych, a zwłaszcza podstawowe informacje, fakty, terminy, pojęcia. Słownik został wzbogacony biogramami słynnych fizyków oraz wykazem laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki.\nZakres tematyczny haseł w słowniku obejmuje podstawowe terminy z dziedziny geografii fizycznej i ekonomicznej oraz zwięzłą charakterystykę najważniejszych obiektów geograficznych Polski i świata: kontynentów i oceanów, mórz i krain geograficznych, gór, rzek i jezior, państw i miast. W opisach starano się nie ograniczać do podania suchej definicji, ale także dostarczyć podstawowe informacje o pochodzeniu czy powstawaniu zjawiska lub obiektu, jego najważniejszych cechach, związkach z innymi zjawiskami oraz występowaniu na świecie i w Polsce.\nZawiera hasła, jakie znajdują się w obowiązujących programach nauczania i podręcznikach używanych w szkołach. Z tego też względu powinien być również pomocny w przygotowaniu do egzaminów na wyższe uczelnie. Słownik obejmuje możliwie wszystkie - ważne w dziejach Polski i świata - wydarzenia i postacie, zarówno historyczne, jak i współczesne, oraz wyjaśnia terminy historyczne.\nSłownik obejmuje szereg terminów z informatyki, w tym również określenia z żargonu lub slangu informatycznego, i jest najbardziej aktualny wśród słowników encyklopedycznych poświęconych tej dyscyplinie, ukazujących się w języku polskim.\nZawiera on odpowiednio przygotowane do użytku szkolnego terminy integrujące wiedzę z tych dziedzin nauki, które mają związek z językiem polskim: literatura, język, sztuki piękne, teatr, film, muzyka, kultura. Bogaty wybór haseł, pełny i aktualny stan wiedzy.\nErotyka, seks, związki partnerskie wiążą się z różnymi perspektywami ich postrzegania: uwarunkowaniami biologicznymi, psychologicznymi, społecznymi, religijnymi. W opracowaniu słownika uwzględniono te wszystkie perspektywy. Słownik w sposób bezstronny, rzetelny, ponadwyznaniowy i apolityczny uczy pozytywnego nastawienia do ciała, seksu i harmonii w związkach partnerskich.\nUwzględnia najnowsze zmiany programowe. Niezbędny przy powtórkach i egzaminach - zwłaszcza maturze. Niezastąpiony w codziennej pracy nauczycieli, uczniów oraz studentów. Zawiera wiele przydatnych haseł (biogramy, utwory literackie, zjawiska kulturowe, epoki, czasopisma) uszeregowanych w porządku alfabetycznym.\nSłownik prezentuje najważniejszych autorów literatury światowej oraz ich dzieła. Omawia postacie biblijne i mitologiczne, zawiera kalendarium literatury powszechnej oraz zestawienie wszystkich literackich laureatów Nagrody Nobla.\n3. Jak korzystać z wyszukiwarki i szybko znaleźć poszukiwane hasło?\nUżyj... Jeśli... przykład\npojedynczego wyrazu Wiesz jakiego rodzaju temat Cię interesuje a nie chcesz w większym stopniu zawężać obszaru poszukiwań.\nzostaną wyświetlone te hasła, w których tytule bądź opisie występuje to słowo.\nfrazy Chcesz znaleźć hasło, które zawiera konkretne wyrażenie (frazę) lub kontekst czy też całe zdanie.\nzostaną wyświetlone te hasła, w których tytule bądź opisie występuje ta fraza. Pamiętaj o wpisaniu zapytania z wykorzystaniem znaku cudzysłowie. Wyszukiwarka poprawnie interpretuje zarówno zapytania w porządku "Długosz Jan" jak i "Jan Długosz", a wyniki w obydwu przypadkach są identyczne.\noperatora AND Poszukujesz takich haseł, które mają zawierać w tytule lub opisie wszystkie podane przez Ciebie wyrazy w formie, którą zaproponowałeś.\nPamiętaj aby wyraz (fraza) był oddzielony spacją od operatora. Ciąg wyrazów z operatorami jest nieograniczony. Możesz oczywiście łączyć, przy pomocy operatora, zapytanie z wykorzystaniem frazy.\noperatora NOT Chcesz ograniczyć wyniki do haseł, które zawierają tylko jeden z podanych wyrazów bez możliwości wystąpienia drugiego.\nPamiętaj aby wyraz (fraza) był oddzielony spacją od operatora. Ciąg wyrazów z operatorami jest nieograniczony.\noperatora OR Szukasz haseł, które zawierają przynajmniej jeden z wyszczególnionych wyrazów (obojętnie który).\nPamiętaj aby wyraz (fraza) był oddzielony spacją od operatora. Ciąg wyrazów z operatorami jest nieograniczony. Dla uproszczenia, także tę samą funkcjonalność uzyskasz, wstawiając spację pomiędzy kolejnymi wyrazami ( jest ona traktowana jako synonim operatora OR).\nznaków specjalnych plus (+), minus (-) Chcesz aby w znalezionych hasłach (haśle) występował jeden wyraz, a drugi nie znajdował się zarówno w tytule hasła jak i w jego opisie.\nSłowa (frazy), które mają wystąpić w znalezionym haśle muszą być poprzedzone znakiem plus (+), zaś wyraz (wyrazy), które mają zostać pominięte znakiem minus (-). Pamiętaj aby przed kolejnym znakiem specjalnym z wyrazem wprowadzić znak spacji.\nznaku gwiazdki (*) Zamierzasz rozszerzyć obszar poszukiwań do grupy haseł, które zaczynają się na dany przedrostek lub też chcesz wprowadzić separator gwiazdki w dowolnym miejscu w wyrazie. To opcja szczególnie cenna jeśli nie jesteś pewien jak brzmi dokładne nazwisko, czy nazwa miejscowości, np.: wpisując "agor*os" z pewnością znajdziesz poszukiwane hasło dotyczące rzeźbiarza o imieniu Agorakritos.\nspowoduje wyszukanie wszystkich haseł zawierających tego typu przedrostek (np.: komputer, kompania, kompleks, komplet, itd.). Aby skorzystać z tej opcji musisz podać minimum 3 - literowy przedrostek i dopisać znak gwiazdki. Przy mniejszej ilości liter (np.: a* lub sa*) system zinterpretuje zapytanie jako pojedynczy wyraz (opcja gwiazdki zostanie zignorowana). Możesz także wstawić znak "*" w dowolnym miejscu w wyrazie, np.: pro*ja. W efekcie otrzymasz hasła, które zawierają słowa: promocja, profesja, proklamacja, prokreacja, itd.\npolskich znaków Życzysz sobie sformułować zapytanie zgodnie z zasadami ortografii i przy użyciu polskich znaków. Staramy się aby w hasłach umieszczonych w encyklopedii nie znalazły się błędy ortograficzne, ale jeśli chcesz zwiększyć prawdopodobieństwo odnalezienia poszukiwanego hasła, staraj się stosować polskie znaki.\n4. Dodatkowe ułatwienia w przeszukiwaniu zasobów słowników encyklopedycznych.\nAby ułatwić przeszukiwanie zasobu haseł, zgromadzonych w słownikach warto skorzystać z:\nzawężenia obszaru poszukiwania poprzez wybór jednej z przygotowanych opcji:\nwszędzie - po wybraniu tego obszaru przeszukiwany jest cały zasób haseł zgromadzonych we wszystkich słownikach,\nwybór określonego słownika z listy - wówczas przeszukiwany jest tylko zbiór haseł zgromadzonych w jednym, konkretnym słowniku.\nProfilu ustawień ilości wyświetlanych haseł na stronie w oparciu o:\nopcję "wyświetl" po 5, 10, 15,20 haseł na stronie,\nformę prezentacji rezultatów wyszukiwania - pełna lub bez opisów haseł.\nMożliwości prezentacji haseł z uwzględnieniem sortowania:\nalfabetycznego (w ramach przeglądania zasobów katalogu),\nwg trafności występującego w zapytaniu wyrazu - zgodnie z wagą słowa ( w ramach przeszukiwania zasobów haseł).


Sony Xperia z1 compact - Pęknięta szyba, brak dotyku, wyświetlacz działa.\nsheephair 27 Lip 2014 17:39 40044 9\n#1 27 Lip 2014 17:39\nTelefon upadł mi na podłogę i niestety poszła mała pajęczynka na szybce, której na samym początku nawet nie zauważyłem. Przez chwilę telefon jeszcze reagował na dotyk, ale po minucie zaczął wariować i włączały się różne programy. Po wyłączeniu telefonu i włączeniu go od nowa dotyk przestał całkowicie reagować. Wyświetlacz działa normalnie. Po naciśnięciu bocznego przycisku włączenia, ekran się pojawia, podświetla i już nic więcej nie jestem w stanie zrobić.\nJestem zielony w temacie, więc proszę o przybliżenie mi mojej sytuacji. Co jest konkretnie do wymiany? Czy w tym telefonie da się wymienić sam digitizer i szybkę? Telefon mam 3 miesiące i wiem, że na naprawę uszkodzeń mechanicznych nie mogę liczyć. Nie wiem co lepsze? Oddanie go do autoryzowanego serwisu (droższa opcja) i utrzymanie gwarancji czy do dobrego serwisu (utrata gwarancji)?\nCo co radzicie w tej sytuacji? Z góry dzięki za pomoc!\n#2 27 Lip 2014 18:14\nOddając go do jakiegoś innego serwisu nie dość że stracisz gwarancję to jeszcze pewność że będzie nadal wodoszczelny. Proponuję oddać do Sonego (serwis w-support.pl) i mieć resztę gwarancji i spokój z telefonem a nie martwić się jak coś się stanie z winy samego telefonu\nPS. w tym modelu wyświetlacz i dotyk są jako jeden element.\n#3 27 Lip 2014 18:40\nCzyli w tym modelu nie da się tego załatwić taniej bez kupowania całego wyświetlacza + digitizer z szybką, które kosztuje ponad 600zł? Masakra....\n#4 27 Lip 2014 19:17\nCzyli w tym modelu nie da się tego załatwić taniej bez kupowania całego wyświetlacza + digitizer z szybką\nNie,tylko full set.\n#5 27 Lip 2014 23:15\n"Nie, tylko full set." czy "Nie tylko full set" jako opcja? Jeden przecinek a calkowicie zmienia sens zdania.\n#6 01 Sie 2014 19:26\nNapisałem maila do w-support.pl i powiedzieli mi orientacyjnie 300zł za wyświetlacz i 69zł za robociznę. Nie wydaje się wam to podejrzanie mało?\n#7 01 Sie 2014 22:58\nJeśli za wyświtlacz to może i prawdopodobne lecz w Twoim wypadku trzeba wymieniać dotyk i wyświstlacz tj. cały przód.\n#8 22 Wrz 2014 08:30\ni jak rozwiązałeś problem ze swoim zbitym LCD w Z1compact?\nWczoraj ja swój potłukłem i szukam rozwiązania.\nLCD niby cały, ale dotyk nie działa i widać pajęczynkę.\n#9 22 Wrz 2014 09:02\nja zdecydowałem się wysłać telefon do w-support. troszkę długo to trwało bo nie miałem telefonu 3 tygodnie. cenowo wyszło mnie to znacznie taniej niż myślałem. w-support policzył sobie 359zł za analizę + robociznę + części, dodatkowo musisz pokryć koszty kuriera przy wysyłce tel do nich do Wrocławia. w sumie to ta cena mnie zastanawia, z jednej strony cieszę się, że tak tanio, a z drugiej zastanawiam się czy nie włożyli mi jakiegoś zamiennika czy chińskiej taniej podróbki ;p\n#10 22 Wrz 2014 09:24\nNa pewno masz oryginał. Serwisy autoryzowane zawsze mają tańsze części.\nPodobne tematy Sony Xperia z1 compact - Pęknięta szyba, brak dotyku, wyświetlacz działa.\nXperia Z1 Compact - Pękł wyświetlacz i od razu nie działa część dotyku?\nWitam! Mam taki przypadek jak w tytule. Telefon upadł mi już kiedyś ale wszystko było ok. Wczoraj włożyłem go do kieszenie wyciągam i coś mi nie dział... (1)\npęknięta szybka sony xperia z3 compact\nWitam, Mam pękniętą szybkę w okolicach logo sony ( góra, środek). Poza problemem estetycznym górna belka nie rozwija się. Pytanie, czy wystarczy wy... (1)\nXperia M2 - Pęknięta szyba a dotyk działa. Jak wymienić szybę?\nWitajcie. Mam pytanie, mam Sony Xperia M2. Chciałbym wymienić szybę bo jest popękana. Dotyk działa ekran działa, więc tylko kawałek szkła do wymiany.... (7)\nWyświetlacz Sony xperia Z1 compact\nWitam dziś chciałem przełożyć wyświetlacz w sony xperia z1 compact. Miałem stary wyswietlacz ale tam był uszkodzony dotyk wiec zakupiłem nowy wyświet... (2)\n[Inne] Sony Xperia Z3 Compact Uszkodzony wyświetlacz\nWitam posiadam telefon Xperia Z3 Compact od Orange wczoraj niefortunnie wypadł mi z rąk i uderzył o stopień od razu zmieniły sie w nim kolory pokazały... (8)\nXperia z1 compact - Kupno dotyku\nWitam. Czy jest mozliwosc kupna samego dotyku do xperia z1 compact? Szukam szukam i nic. Man telefon od znajomego po upadku lecz LCD jest caly. Potrze... (1)


Rosja w roku 2018: między mundialem i ukraińskim tomosem | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Obraz tygodnia » Rosja w roku 2018: między mundialem i ukraińskim tomosem\nRosja w roku 2018: między mundialem i ukraińskim tomosem\nW plebiscycie na najpopularniejsze słowo roku w Rosji wygrała triada: emerytury – mundial – nowiczok.\nW połowie 2018 r. władze przystąpiły do reformy emerytalnej. W dniu, w którym w Moskwie startował mundial, premier ogłosił przepisy podnoszące wiek nabywania prawa do przejścia na emeryturę. Mimo euforii po wygranej rosyjskiej drużyny w meczu otwarcia, która początkowo przykryła złe wieści o reformie, to ona stała się najgorętszym od lat tematem dyskusji społecznej – i wywołała falę protestów. Prezydent Putin tłumaczył, że odstąpić od reformy nie można z przyczyn finansowych i demograficznych, ale zakładany początkowo wiek emerytalny kobiet został obniżony. To ważna społecznie reforma, mająca przełożenie na politykę: armia emerytów wspiera w wyborach głównie partię rządzącą i prezydenta. Utrata jej poparcia natychmiast odbiła się na rankingach popularności Putina.\nNatomiast tym, co miało podnieść ranking Putina w kraju – i ranking Rosji w świecie – był wspomniany mundial. Miał bogatą oprawę medialną, na chwilę otworzył Rosję na świat, ale efekt świeżości był krótkotrwały. Zwłaszcza że równolegle od marca toczyła się sprawa otrucia w angielskim Salisbury substancją nowiczok eksagenta Siergieja Skripala i jego córki Julii. Otruli ich, jak ustaliło brytyjskie śledztwo, funkcjonariusze rosyjskiego wywiadu wojskowego. Rząd Theresy May wprowadził sankcje, wydalił rosyjskich dyplomatów i skutecznie wezwał kraje UE i USA do akcji solidarnościowej. Rosja znów znalazła się pod pręgierzem opinii międzynarodowej.\nDo tej triady najpopularniejszych w Rosji słów roku 2018 należy dopisać „tomos”, czyli edykt patriarchy Konstantynopola: uzyskanie przez ukraińską Cerkiew autokefalii (niezależności) z jego rąk – co jest równoznacznie z wyjściem ukraińskiego prawosławia spod jurysdykcji Moskwy, a co ma się dokonać w prawosławną wigilię, czyli 6 stycznia – to wydarzenie o ogromnym znaczeniu nie tylko kulturowym, ale też politycznym. ©


15/03/2017 Dziennikarz wsieci24.pl\t0 Comments Polska, stosunki z Ukrainą, Ukraina\nWarszawski skwer otrzymał imię ukraińskiego poety Wasyla Stusa. Polsko-ukraińskich korelacji nie ma końca.\nWarszawski skwer u zbiegu Alei Niepodległości i ul. Stefana Batorego od dziś nosi imie Wasyla Stusa – ukraińskiego poety, eseisty, działacza opozycji, członka ukraińskiego Komitetu Helsińskiego. W czasie uroczystości szef ukraińskiej dyplomacji podkreślił, że Wasyl Stus, to człowiek legendarny i przykład osoby niezłomnej.\nKlimkin wspomina rodaka słowami: „człowiek, który walczył o wolność Ukrainy i z poszanowaniem odnosił się do Polski”. Minister podziękował również władzom Warszawy za nadanie skwerowi imienia Wasyla Stusa. Z poszanowaniem dla osoby ukraińskiego pisarza wypowiadali się również przewodnicząca Rady Warszawy Ewa Malinowska-Grupińska oraz przewodniczący Związku Ukraińców w Polsce Piotr Tyma.\nPolitycy tłumaczą swoją decyzje chęcią pogłębienia polsko-ukraińskiego dialogu. Przewodnicząca Rady Warszawy przypomniała też, że dokładnie 15 lat temu, 15 marca, nadano w Warszawie jednemu ze skwerów imię i odsłonięto pomnik innego ukraińskiego poety – Tarasa Szewczenki.\nWarto wspomnieć, że Wasyl Stus jest uznawany za jednego z najwybitniejszych ukraińskich poetów drugiej połowy XX wieku oraz działacza na rzecz odrodzenia języka i kultury ukraińskiej oraz obrony przed rusyfikacją. Uczestniczący w uroczystości politycy zgodnie podkreślali międzynarodowy charakter poety oraz istotę dobrych relacji i poczucia wspólnoty z Ukrainą.\nfot.: pixabay, wikipedia\n← UWAGA! Wiemy na jakie strony wchodzisz!\nROSJANIE szpiegują internet! UWAGA! →


Łukasz Warzecha i prof. Antoni Dudek | 14 marca 2020\nDziś w programie "Podwójny kontekst" Łukasz Warzecha i prof. Antoni Dudek zastanawiają się nad konsekwencjami epidemii. Oczywiście w podwójnym kontekście – gospodarczym i politycznym. Nasi komentatorzy zadbają także o to, żebyście mogli nieco odetchnąć od koronawirusa.\nNa ile prawdopodobne jest wprowadzenie stanu wyjątkowego? Czy możliwa jest zmiana terminu wyborów prezydenckich?\nŁukasz Warzecha i prof. Antoni Dudek przyglądają się także walce o władzę w obozie "dobrej zmiany". Kto kogo ograł ws. odwołania Jacka Kurskiego z funkcji prezesa TVP? Czy środowisko polityczne prezydenta Dudy zacznie wkrótce przejawiać większe ambicje polityczne?


Rabat -15% Na Fallout 4 - Opis Przejścia Ebook PDF, MOBI, EPUB\nEbook Fallout 4 - opis przejścia\nAutor: Jacek "Stranger" Hałas, Patrick "Yxu" Homa, Styczeń 2020 , 582 stron\nNiniejszy nieoficjalny poradnik do gry Fallout 4 jest bardzo rozbudowanym opisem jej przejścia. Skorzystanie z tego poradnika może znacząco ułatwić odnalezienie i zaliczenie dostępnych głównych i pobocznych questów. Jest on też pomocny przy wyjaśnianiu podejmowanych w trakcie gry ważnych wyborów oraz ich krótko i długofalowych g>konsekwencji. Cały poradnik podzielony został na kilka bardzo obszernych części. Pierwsza część to omówienie wszystkich początkowych zadań głównego wątku fabularnego gry, które zalicza się w dość liniowej kolejności. Kolejne strony poradnika informują o czterech głównych frakcjach znajdujących się w świecie gry, a konkretnie o tym jak można je odnaleźć i jakie zestawy zadań są dla nich przewidziane. Dalsza część opisu głównej fabuły gry uwzględnia różnice wynikające z przynależności do konkretnej frakcji. Temat głównego wątku fabularnego zamyka rozdział opisujący wszystkie dostępne zakończenia gry. Ostatnią dużą częścią niniejszego poradnika są rozdziały skupiające się na opcjonalnych zadaniach. Jako że większość z nich rozpoczyna się w konkretnych miejscach w świecie gry zostały one w poradniku podzielone według lokacji. Opis przejścia każdego zadania z tego poradnika informuje o tym jak można je odblokować, co należy wykonać podczas jego przechodzenia, z jakimi wyborami można się spotkać, jak można się unikalnie zachować (np. skorzystanie z wysokiej charyzmy) i jakie nagrody przewidziane są za jego ukończenie. Fallout 4 to postapokaliptyczny RPG, w którym przemierzamy pustkowia w pobliżu miasta Boston. Na wykonanie czeka mnóstwo podstawowych oraz opcjonalnych zleceń i dzięki pomocy ze strony tego poradnika zniknie ryzyko, że pominie się jakąś ważną misję czy nie ukończy jakiegoś questu z uwagi na nieprzewidziane komplikacje. Oznaczenia kolorystyczne w poradniku Brązowy kolor użyty został do oznaczania postaci niezależnych, z którymi można porozmawiać. Wyróżniono nim też unikalnych przeciwników powiązanych z zaliczanymi questami. Niebieski kolor użyty został do wyróżniania nazw lokacji odwiedzanych w grze. Nazwy w poradniku są identyczne do nazw z mapy świata w grze. Zielony kolor użyty został do informowania o ważnych przedmiotach, które można odnaleźć w świecie gry, otrzymać od innych postaci czy kupić od handlarzy. Pomarańczowy kolor użyty został do wyróżniania sytuacji, w których dysponowanie rozwiniętymi statystykami czy jakimś określonym profitem (perkiem) może pozwolić na wykonanie zaawansowanej czynności (otwarcie zamka, użycie perswazji na NPC'u itp.). Dodatkowo w poradniku pogrubioną czcionką oznaczone zostały tytuły zadań. W opisie przejścia do gry Fallout 4 znajdziesz opis wszystkich dostępnych w grze zadań. Dowiesz się jak wykonać misję wątku głównego, zlecenia frakcji oraz pozostałe zadania poboczne. Każdy quest został dokładnie opisany i zilustrowany. Fallout 4 - opis przejścia zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokacje jak m.in. Zadania frakcji Trasy Mniejsze zadania Bazar Diamond City Zadania główne Zadania frakcji Bractwa Stali Mniejsze zadania Zadania główne Zadania poboczne Zadania frakcji Minutemanów Prolog (Główny wątek fabularny) Ebook porusza temat Fallout. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: przejścia.\nISBN 978-83-8060-306-6. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Fallout 4 - opis przejścia Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany