Prawdy I mity o zdrowym żywieniu Od czasu do czasu docierają do nas alarmujące opinie na temat szkodliwości różnych produktów. Raz wrogiem nr 1 jest masło, kiedy indziej margaryna. Poleca się nam pić wyłącznie mleko chude\nNiegazowana woda mineralna jest zdrowsza niż gazowana. Nieprawda\nPowinniśmy pić odtłuszczone mleko. Prawda, ale\nPieczywo lepiej smarować margaryną niż masłem. To zależy\nLepiej słodzić cukrem niż tzw. słodzikami. Nieprawda\nW naszej diecie za mało jest produktów bogatych w witaminy naturalne, więc powinniśmy zażywać preparaty witaminowo-mineralne. Nieprawda.\nPotrawy dobrze jest dosalać, bo używanie soli jodowanej chroni przed niektórymi chorobami tarczycy. Prawda, ale...\nJadając posiłki, dobrze jest nie łączyć ze sobą produktów z różnych grup, np. mięsa z ziemniakami. Nieprawda.\nPotrawy trzeba gotować w małej ilości wody. Prawda, ale…\nGrillowane mięso jest szkodliwe dla zdrowia. Nieprawda, ale może zaszkodzić\nNajzdrowsze są soki świeżo wyciskane z owoców czy warzyw. Prawda.\nZdrowsze są produkty pochodzące z naszej strefy klimatycznej, np. jabłka, a nie cytrusy. Nieprawda.\nNa co dzień nie powinniśmy jadać produktów z konserw. Nieprawda.\nUkładając codzienny jadłospis musimy zwracać uwagę na tzw. indeks glikemiczny posiłków. Prawda.\nNiezbędnego w naszej diecie błonnika nie da się przedawkować. Prawda.\nCodziennie warto zjeść kilka orzechów. Prawda.\nLody nie mają żadnej wartości, tylko tuczą. Nieprawda.\nCzerwone mięso szkodzi naszemu zdrowiu. Prawda.\nPodsumowując, należy pamiętać, iż wszystko to co jemy ma wpływ na nasze zdrowie, nie tylko już, teraz, ale również w przyszłości. Prof. dr hab. n. med.\nPrawdy i mity o zdrowym żywieniu\nOd czasu do czasu docierają do nas alarmujące opinie na temat szkodliwości różnych produktów. Raz wrogiem nr 1 jest masło, kiedy indziej margaryna. Poleca się nam pić wyłącznie mleko chude, by za chwilę chwalić jedynie tłuste. Gdzie leży prawda? O odpowiedź na to pytanie poprosiliśmy eksperta, profesor Małgorzatę Kozłowską-Wojciechowską z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.\nNiegazowana woda mineralna jest zdrowsza niż gazowana.\nNieprawda. Skład wody mineralnej - niezależnie od tego, czy jest gazowana, czy nie - jest taki sam. Dwutlenek węgla dodawany do wody nie jest niczym niezwykłym dla naszego organizmu - przecież znajduje się w wydychanym przez nas powietrzu. A więc nie szkodzi nam. „Bąbelki" nie drażnią przełyku ani żołądka, choć u niektórych chorych zaostrzają dolegliwości towarzyszących np. chorobie wrzodowej żołądka czy dwunastnicy. Wodę gazowaną może pić większość z nas. Wybór zależy tylko od tego, jaka woda bardziej nam smakuje: nasycana dwutlenkiem węgla czy nie. Jedynie chorzy na refluks żołądkowo-przełykowy muszą zachować ostrożność, bowiem woda gazowana (tak jak każdy inny napój gazowany) może ułatwiać zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku. Także małe dzieci raczej nie powinny pić napojów gazowanych. W tym przypadku chodzi jednak o sztukę picia - maluchy piją zbyt łapczywie, dużymi łykami, a potem mogą cierpieć na bóle brzucha.\nPowinniśmy pić odtłuszczone mleko.\nPrawda, ale nie za chude. Dlaczego? Otóż mleko zawiera m.in. witaminy A, D oraz E, które są przyswajane przez nasz organizm po rozpuszczeniu w tłuszczu. Wystarczającą dawkę tłuszczu zawiera mleko 2-procentowe, ale całkowicie odtłuszczone nie spełnia tego wymogu. Pijąc je, „wyrzucamy" z organizmu witaminy zawarte w mleku. Poza tym pozbawiamy się też części wapnia, bowiem ten pierwiastek dużo lepiej wchłania się w towarzystwie witaminy D.\nPieczywo lepiej smarować margaryną niż masłem.\nTo zależy, ile zjadamy codziennie tzw. nasyconych kwasów tłuszczowych. Znajdują się one w produktach pochodzenia zwierzęcego (a masło jest ich największym źródłem) i sprzyjają rozwojowi miażdżycy. Tłuszcze są potrzebne, m.in. do wytwarzania energii, ale w niewielkiej ilości. Jeśli z naszych wyliczeń wynika, że powinniśmy stosować dietę 2000 kcal, to dziennie możemy zjeść najwyżej 16-18 g nasyconych kwasów tłuszczowych. Taka porcja to np. kromka chleba posmarowana masłem, z plastrem wieprzowej wędliny i plastrem żółtego sera. I koniec. Na obiad najwyżej ryba albo białe mięso drobiowe np. pierś z indyka, ale nie smażona.. Jeśli więc chcemy chleb smarować masłem, to na kromce możemy położyć najwyżej plaster... pomidora. Miękka margaryna do smarowania ma niewielkie ilości nasyconych kwasów tłuszczowych, dlatego jest bezpieczniejsza. Wybór zależy od naszego sposobu odżywiania: jeśli jadamy chudo, możemy pieczywo smarować cienko masłem, ale lepiej wybierać wysokogatunkowe margaryny.\nLepiej słodzić cukrem niż tzw. słodzikami.\nNieprawda. Kiedyś Melchior Wańkowicz wymyślił hasło „Cukier krzepi". To prawda, ale na ogół krzepi nas za bardzo. W naszej diecie tzw. węglowodany proste (należy do nich cukier) powinny stanowić zaledwie 10 proc. udziału energii Wszystko ponad to zamienia się w dodatkowe, niepotrzebne nam kalorie. Generalnie powinniśmy więc ograniczać słodycze. Słodziki nie mają kalorii, a więc nie tuczą. Żadne badania naukowe nie potwierdziły sensacji, jakie się co jakiś czas pojawiają, jakoby słodziki miały szkodzić. Są niezastąpione w okresie przejściowym, np. gdy chcemy przestawić się na zmniejszenie lub wyeliminowanie cukru z diety. Pamiętajmy tylko, że nie wszystkie nadają się do gotowania (nadaje się np. acesulfam K, a nie aspartam).\nW naszej diecie za mało jest produktów bogatych w witaminy naturalne, więc powinniśmy zażywać preparaty witaminowo-mineralne.\nNieprawda. Jeśli dieta jest urozmaicona, nie ma powodu, dla którego mielibyśmy zażywać gotowe preparaty. Trzeba się tylko nauczyć i przestrzegać zasad prawidłowego żywienia (słynna piramida żywieniowa). Suplementy witamin i minerałów, nawet te dostępne w aptece bez recepty, powinniśmy zażywać tylko wtedy, gdy zaleci lekarz lub istnieją do tego określone wskazania. W innych przypadkach nie ma to sensu. Jedyne wyjątki stanowią w naszym klimacie witamina D i kwas foliowy. Niedobór słońca od listopada do marca sprawia, że w skórze powstaje jej za mało, by sprostać wymaganiom organizmu. Wiosną i latem wystarczy pobyć 15 minut dziennie na słońcu i nie trzeba łykać witaminy D. Natomiast kobietom w okresie prokreacji zaleca się przyjmowanie preparatów kwasu foliowego (0,4mg/dz.), który niezbędny jest w pierwszym trymestrze ciąży, aby zabezpieczyć dziecko przed wadami rozwojowymi cewy nerwowej.\nPotrawy dobrze jest dosalać, bo używanie soli jodowanej chroni przed niektórymi chorobami tarczycy.\nPrawda, ale... Sól jodowana wprawdzie zapobiega powstaniu tzw. wola endemicznego stanowiąc źródło jodu w codziennym żywieniu, ale generalnie nadmiar soli kuchennej nam szkodzi. Musimy więc zachować umiar. Wystarczy solą jodowaną dosmaczyć nieco np. danie obiadowe. Zdrowy człowiek może codziennie zjeść do 6 g soli. Problem w tym, że nie chodzi tu tylko o tę sól z solniczki, ale też o sól zawartą w gotowych produktach. Jest jej dużo np. w wędlinach czy pieczywie. Jak obliczyli naukowcy, 6 g soli nasze nerki usuwają z organizmu bez trudu, większe dawki zmuszają je do dodatkowej pracy. Sód (składnik soli kuchennej) zatrzymuje wodę w organizmie, a to przeciąża układ krążenia i limfatyczny - stąd np. obrzęki podudzi czy podwyższone ciśnienie tętnicze. Nie szukajmy wymówki, tłumacząc się, że niesłone potrawy nam nie smakują. Smaków się uczymy, możemy się też ich oduczyć. Trudno w to uwierzyć, jednak wystarczy 48 godzin bez soli, by się odzwyczaić od solenia. Warto spróbować i zastąpić ją ziołami, przyprawami.\nJadając posiłki, dobrze jest nie łączyć ze sobą produktów z różnych grup, np. mięsa z ziemniakami.\nNieprawda. Jeśli chodzi o fizjologię, nie ma to żadnego znaczenia. Nie trawimy wszystkiego jednocześnie, a o tym, gdzie, co i kiedy trawić, decyduje nasz organizm. Trawienie rozpoczyna się już w ustach - tutaj enzymy zawarte w ślinie rozpoczynają rozkładanie węglowodanów. W żołądku trawimy białka. Gdy przychodzi czas na dwunastnicę - żółć włącza się do trawienia tłuszczu. W jelicie cienkim sok trzustkowy i enzymy trawią resztki, które tu dotrą. Niezależnie od tego, czy zjemy samo mięso czy ziemniaki, czy też zjemy je razem i tak będą trawione osobno. Łączenie lub niełączenie nie wpływa na stan zdrowia. Posiłki mają być urozmaicone, smaczne i dobrze zbilansowane kalorycznie.\nPotrawy trzeba gotować w małej ilości wody.\nPrawda, ale… Wtedy bowiem produkty spożywcze tracą najmniej cennych właściwości odżywczych. Wyjątkiem jest zupa, zwłaszcza jarzynowa. Składniki mineralne z warzyw uciekają przecież do wody, a tę zjadamy. W innych przypadkach najlepiej gotować na parze i nie rozgotowywać produktów. Najbardziej wartościowe są dla nas dania przyrządzane al dente. I przed gotowaniem np. nie moczmy godzinami ziemniaków w wodzie. Wystarczy je opłukać.\nGrillowane mięso jest szkodliwe dla zdrowia.\nNieprawda, ale może zaszkodzić, gdy przygotujemy je nieumiejętnie, przypalając na węgiel. Niezdrowe są też lotne węglowodory (mają właściwości rakotwórcze), które powstają i osiadają na mięsie wówczas, gdy tłuszcz kapie na rozżarzony węgiel drzewny. Bez obawy możemy jeść mięso grillowane na tackach - tłuszcz się wtedy wytapia i nie skapuje na palenisko.\nNajzdrowsze są soki świeżo wyciskane z owoców czy warzyw.\nPrawda. Zawierają one najwięcej witamin i minerałów. Gdy przyrządzimy sok, pamiętajmy, by jak najszybciej go wypić, ponieważ wraz z upływem czasu traci on część wartościowych składników. Jeśli natomiast sięgamy po gotowe soki, nie kupujmy dosładzanych. Ze zdrowotnego punktu widzenia dosładzanie nie ma sensu. W owocach znajduje się fruktoza, i to powinno nam wystarczyć.\nZdrowsze są produkty pochodzące z naszej strefy klimatycznej, np. jabłka, a nie cytrusy.\nNieprawda. Ta teza nie ma żadnego uzasadnienia. Ponieważ nasze owoce są sezonowe, to rzeczywiście w sezonie powinniśmy je jeść, bo mało czasu upływa od ich zerwania do momentu, gdy je zjadamy. A chodzi właśnie o to, by owoce czy warzywa były jak najświeższe. Natomiast w styczniu czy lutym nasze jabłka, które często są kopcowane w nie najlepszych warunkach, nie mają tylu witamin i minerałów co np. grejpfruty. A więc zimą to właśnie cytrusy ratują nas przed brakiem witamin. Sięgając po owoce i warzywa, bierzmy pod uwagę tylko to, czy są świeże i czy nam smakują.\nNa co dzień nie powinniśmy jadać produktów z konserw.\nNieprawda. Jeśli konserwa nie jest przeterminowana i nie ma wybrzuszonego wieczka (czyli tzw. bombażu), nie ma żadnego powodu, by z niej rezygnować. To nieprawda, że konserwy wymyślono tylko po to, by zabierać je na biwak, pod namiot. Możemy je jadać na co dzień - zwłaszcza te przygotowane z ryb morskich. Takie ryby jedzone wraz z ośćmi i kręgosłupem znakomicie się sprawdzają w profilaktyce osteoporozy, a ponieważ zawierają też kwasy omega-3, korzystnie wpływają na układ krążenia. Jeśli chodzi o inne konserwy, to zawierają one konserwanty dopuszczone do spożycia, a więc nieszkodliwe dla nas. Nie bójmy się więc ich jeść, jeśli nie są zbyt tłuste.\nUkładając codzienny jadłospis musimy zwracać uwagę na tzw. indeks glikemiczny posiłków.\nPrawda. Jeśli ktoś chce mieć zgrabną sylwetkę i nie mieć kłopotów z nadwagą czy otyłością, powinien posługiwać się indeksem glikemicznym na co dzień. W praktyce jest to niestety trudne, ponieważ produkty, które kupujemy nie mają na etykietach informacji o IG. A szkoda, bo jest on bardzo ważny z punktu widzenia dietetyki. Dzięki niemu wiemy, jaki będzie poziom glukozy we krwi po zjedzeniu konkretnego produktu. Na przykład IG wynoszący 70 oznacza, że po zjedzeniu 50 g danego produktu poziom glukozy wzrośnie o 70 procent. Im wyższa wartość IG, tym wyższy poziom cukru we krwi po spożyciu danego produktu. Natomiast zjedzenie produktu o niskim IG powoduje powolny i stosunkowo niewielki wzrost poziomu cukru i - co za tym idzie - niewielki wyrzut insuliny przez trzustkę. A im mniej glukozy znajduje się we krwi po posiłku i im mniej potrzeba insuliny do jej "zagospodarowania", tym produkt mniej sprzyja tyciu. Nie dla wszystkich produktów indeks glikemiczny został obliczony - tabele opracowane przez twórcę słynnej diety Montignaca to ledwie początek drogi. Pamiętajmy też, że IG zmienia się, gdy produkty przetwarzamy, np. surowa marchewka ma IG 35, natomiast ta sama porcja ugotowana ma już indeks 80.\nNiezbędnego w naszej diecie błonnika nie da się przedawkować.\nPrawda. W codziennej diecie dorosłego człowieka powinno się znaleźć 30-40g roślinnego błonnika. Korzystnie wpływa on na przede wszystkim na trawienie i jak i przemiany cholesterolu i glukozy w organizmie. Wskazane są jego obie frakcje - zarówno nierozpuszczalna (taki błonnik zawierają m.in. zboże, kasze), jak i rozpuszczalna (znajduje się m.in. w owocach i warzywach). Jak wynika z badań w Polsce spożywamy zaledwie połowę zalecanej dziennej dawki błonnika, więc nie musimy się martwić, że go przedawkujemy.\nCodziennie warto zjeść kilka orzechów.\nPrawda. Badania dowiodły, że orzechy są źródłem wartościowego białka i nienasyconych kwasów tłuszczowych, zapobiegających miażdżycy. Mają też sporo włókien roślinnych, czyli błonnika. Amerykańscy naukowcy dopatrują się w orzechach ziemnych właściwości antynowotworowych, a to ze względu na obecne w nich kwasy fitynowe. W orzechach znajdują się też witaminy E oraz niektóre z grupy B (rozkładają się podczas ogrzewania, dlatego powinniśmy jadać orzechy nie poddawane termicznej obróbce - czyli nieprażone). W orzechach znajdziemy też cenne dla naszego zdrowia pierwiastki mineralne, głównie magnez, chrom i selen. Niestety, orzechy są wysoko kaloryczne i ze względu na to musimy zachować umiar w chrupaniu.\nLody nie mają żadnej wartości, tylko tuczą.\nNieprawda. Porcja lodów bez czekolady (ok. 120 ml - dwie kulki) zawiera średnio 80 kcal, czyli tyle, ile dwa jabłka. Jeśli wybierzemy lody mleczne, to liżąc smaczny deser "wypijamy" przy okazji szklankę mleka. A mleko to bezcenny wapń i trochę witamin. Jeśli lody wzbogacone są owocami, bakaliami czy orzechami - witamin i minerałów jest jeszcze więcej. Godne polecenia są też lody sorbetowe - nie mają nasyconych kwasów tłuszczowych i są niskokaloryczne, natomiast zawierają dużo witamin z owoców, z których zostały wyprodukowane.\nCzerwone mięso szkodzi naszemu zdrowiu.\nPrawda. Jak wykazały liczne badania ludzie spożywający dużo wołowiny i wieprzowiny częściej chorują na miażdżycę (a więc częściej mają zawały serca, udary mózgu), reumatoidalne zapalenie stawów, cukrzycę oraz nowotwory przewodu pokarmowego, zwłaszcza jelita grubego. Czerwone mięso można zastąpić rybami i mięsem białym. Gdy do nich dołożymy owoce, warzywa i jak najmniej przetworzone produkty zbożowe - poczujemy się lepiej i zmniejszymy ryzyko zachorowania na poważne choroby. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) do niedawna zalecała, byśmy dziennie jedli nie więcej niż 80g czerwonego mięsa (lub jego przetworów, czyli wędlin). Według najnowszych zaleceń Amerykańskiego Towarzystwa Dietetycznego jedzenie wołowiny, wieprzowiny lub baraniny powinniśmy ograniczyć do jednego niewielkiego posiłku tygodniowo.\nPodsumowując, należy pamiętać, iż wszystko to co jemy ma wpływ na nasze zdrowie, nie tylko już, teraz, ale również w przyszłości.\nProf. dr hab. n. med. Małgorzata Kozłowska - Wojciechowska – lekarz, specjalista chorób wewnętrznych i chorób przewodu pokarmowego, specjalista ds. żywienia. Wieloletni pracownik naukowy i kierownik Zakładu Upowszechniania Wiedzy o Żywności i Żywieniu w Instytucie Żywności i Żywienia w Warszawie. Od 7 lat samodzielny pracownik naukowy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, adiunkt i kierownik Zakładu Opieki Farmaceutycznej, którego jest organizatorem i twórcą. Od trzech lat kierownik studiów podyplomowych z „Psychodietetyki” w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Aktywnie zajmuje się żywieniową promocją zdrowia oraz edukacją zdrowotną wszystkich grup społecznych. Przewodnicząca i inicjatorka powstania Rady Promocji Zdrowego Żywienia Człowieka oraz przewodnicząca Warszawskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą. Jest autorką licznych wykładów, monografii i artykułów nt. żywienia oraz książek pt. ”Żyjmy w zdrowiu, czyli piramida żywienia” i wspólnie z Katarzyną Bosacką „Czy wiesz co jesz – poradnik konsumenta”. Razem z mężem Jackiem, czas wolny spędzają na podróżach po świecie, wedle zasady, że dwa razy w to samo miejsce się nie wraca, bo świat jest za duży, a czasu i tak za mało.\n: files -> healthpromo\nhealthpromo -> Nazwa programu: „4 minuty, które decydują o życiu”


Redakcyjne podsumowanie jesieni. - Polonia Warszawa online | Czarne Koszule | KSP | Konwiktorska 6 | 1911\nPosted in Felietony, Podsumowania\nRunda jesienna za nami. Emocje boiskowe już opadły. Postanowiliśmy więc na chłodno podsumować co wydarzyło się w pierwszej części sezonu 2014/15.\nZapraszamy do lektury, z której dowiecie się jak redaktorzy „DS” oceniają poczynania „Czarnych Koszul”, co myślą o karuzeli trenerskiej, opowiedzą o największych emocjach tej rundy i swoich oczekiwaniach na wiosnę.\nCo myślisz o końcowej lokacie i potencjale kadrowym drużyny?\nKwikster: Przed rozpoczęciem sezonu słyszeliśmy: „Bijemy się o awans”. Wzmocnienia dawały nadzieję na sukces. Adam Czerkas, Grzegorz Arłukowicz i dwaj byli poloniści Grzegorz Wojdyga oraz Wojciech Szymanek dawali nam takie odczucia. Po odejściu Piotra Dziewickiego wszystko się rozjechało. Zawodnicy, którzy mieli dać jakość byli byle jacy. Frustracja trybun doprowadziła do zmiany szkoleniowca, który pokazał, że ze swoich podopiecznych jest w stanie wyciągnąć dużo więcej od swojego poprzednika. Patrząć przez pryzmat Szczechowicza… jesteśmy tu gdzie powinniśmy być. U Dźwigały… i wspominając czasy „zgranego” Dziewickiego? Jesteśmy zdecydowanie za nisko!!!\nTrickywoo: Chyba nie będę oryginalny jeśli odpowiem, że liczyliśmy na dużo, dużo więcej. Plan był taki, że mieliśmy walczyć o awans „z marszu” do II ligi. W tym celu sprowadzono kilku ogranych zawodników, mających nam ten awans ułatwić. Niektóre z rozegranych meczów wyraźnie pokazywały, że siły na walkę o awans rzeczywiście mamy. Cóż z tego skoro w następnej grze oglądaliśmy jakby inną drużynę. Jestem przekonany, że przy odpowiednim zmotywowaniu i ustawieniu piłkarzy, mimo słabego początku, zajmiemy jakieś przyzwoite miejsce.\nDiesel: Jeszcze przed rozpoczęciem sezonu duet trenerski Piotr Dziewicki – Emil Kot prawdopodobnie postawił sobie za główny cel przygotowanie drużyny pod względem taktycznym, motorycznym i technicznym do podbicia III ligi, zgodnie z realizacją planu rokrocznego awansu. Niestety, drużyna nie została dobrze przygotowana mentalnie. Bynajmniej nie przez trenerów. Kolejno powstające konflikty wewnątrz klubu, a także odejście kilku zawodników stanowiących o sile zespołu czwartoligowego oraz duetu trenerskiego, moim zdaniem nie sprzyjały budowie dobrej atmosfery wokół całej drużyny. Kolejne wzmocnienia młodymi talentami i zastąpienie niektórych graczy lepiej ogranymi, i bardziej doświadczonymi zawodnikami, miały stanowić gwarancję sukcesu. Jak brutalnie zweryfikowała rzeczywistość, same nazwiska pokroju Czerkasa, Szymanka, Ligienzy, Lemanka, Pieczary, itd., które miały wnieść do zespołu nową jakość w połączeniu z doświadczeniem, w zupełności nie wystarczyły. Pewien impuls tchnął polonistów po przyjściu nowego trenera, co pokazuje, że tylko stabilizacja w klubie oraz w samej drużynie, będzie stanowić o jakimkolwiek sukcesie. Potencjał jest i trzeba go wykorzystać w następnej rundzie.\nLugher77: Kadrowo, jak to było mówione wiele razy, mamy potencjał, aby bić się o awans. Wymieniona została w gruncie rzeczy większość drużyny i w założeniu nowi zawodnicy mieli tylko zwiększyć jakość w zespole. Tymczasem pozycja w tabeli i dorobek punktowy są jakie są i jest to oczywiście duże rozczarowanie. Ostatnie dwa spotkania pokazały jednak, że 15ste miejsce to nie jest wynik słabości kadrowej, a innych czynników.\nLuk: Końcowa lokata na zakończenie rundy jest dla mnie bardzo dużym rozczarowaniem. Przed sezonem wraz z trenerami Dziewickim i Kotem szykowaliśmy się na podbój 3 ligi i walkę o awans. Potwierdzały tą teorię bardzo dobra atmosfera na linii klub-kibice, oraz bardzo dobre wyniki w meczach sparingowych przed sezonem. Dodatkowo patrząc na skład kadrowy naszej ekipy, 15 miejsce w tabeli wygląda jeszcze bardziej zaskakująco. Zawodnicy pokroju Czerkasa, Szymanka, Wojdygi, Ligienzy, Lemanka, Arłukowicza czy Pieczary wsparci najlepszymi z poprzedniego sezonu i zdolną młodzieżą na papierze wyglądali na murowanych faworytów do awansu. Niestety w piłce same nazwiska nie grają, a sytuacja w klubie odcisnęła piętno na ligowej tabeli. Zmiana na stanowisku trenera ogłoszona przed pierwszym meczem sezonu, niesnaski na linii klub-kibice, w końcu brak zapowiadanego przejęcia władzy przez mającą powstać Spółkę, to wszystko miało negatywny wpływ na to, co działo się w tym sezonie. Nasza pozycja odzwierciedla niestety to wszystko, co wydarzyło się w klubie w rundzie jesiennej. Jestem jednak święcie przekonany, że wiosna będzie nasza. Oczywiście pod warunkiem, że wszystkie sprawy około klubowe się wreszcie unormują.\nJaki wpływ na drużynę miały zmiany trenerów w trakcie rundy?\nTrickywoo: Być może, że zmiana trenera jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, z awaryjnym zaproszeniem Piotra Dziewickiego na mecz w Sieradzu, była przyczyną późniejszych problemów. Możemy nie do końca zdawać sobie sprawę z jakości przygotowania zespołu do sezonu, może zawodnicy byli trochę zajechani i nie mieli świeżości, ale w drużynie był „duch”! Team spirit, którego później już niestety nie oglądaliśmy. Nowy trener zupełnie sobie nie radził, nie reagował na sytuację na boisku, dziwnie ustawiał skład meczowy, nie dokonywał zmian mających poszczególne mecze ratować. Drużyna wyraźnie się posypała. Dodatkowo jeszcze zawirowania formalne pomiędzy różnymi frakcjami klubowymi. W tej sytuacji możemy powiedzieć, że lepiej późno niż wcale i Dariusz Dźwigała pojawił się jako zbawca. Tylko dlaczego dopiero na dwie ostatnie kolejki, skoro zespół dostawał bęcki nawet od ligowych słabeuszy przez cały czas?!\nPiotr Szczechowicz (fot. Jareczek / ekstraklasa.net)\nDiesel: Dla wielu z nas szokiem było odejście trenera Dziewickiego i zastąpienie go Piotrem Szczechowiczem. Z perspektywy zwykłego kibica trudno orzec, co było bezpośrednią przyczyną zwolnienia popularnego „Chrumka”. Jedno jest pewne – zastąpienie go dotychczasowym trenerem Pogoni Siedlce kompletnie nie wypaliło. Swoimi błędnymi decyzjami i konsekwentnym rotowaniem pozycjami w składzie, równie konsekwentnie prowadził drużynę w kierunku strefy spadkowej. Zupełnie nową jakość wniósł Dariusz Dźwigała, któremu udało się tchnąć nowego ducha i wolę walki w organizm, który zdawał się być kompletnym wrakiem na granicy wyczerpania. W meczu z Radomiakiem nowy trener pokazał, jak walczyć do końca i stawiać czoła lepszym od siebie.\nLugher77: Trzeba sobie jasno powiedzieć, że pomysł MKS-u z zatrudnieniem trenera Szczechowicza był zupełnie nietrafiony. Kwestia zwolnienia Piotra Dziewickiego nie jest jednak do końca klarowna. Ciężko mi się ustosunkować do zarzutów MKS-u pod adresem „Chrumka”, jednak strzelili sobie w stopę zwalniając Piotrka jeszcze przed rozpoczęciem rundy. Gdyby zespół pod wodzą Dziewickiego osiągał podobne rezultaty jak pod wodzą Szczechowicza, to wtedy pan Olczak miałby namacalny dowód na poparcie tezy, jakoby Dziewicki popełnił błędy w przedsezonowych przygotowaniach. Zatrudnienie Szczechowicza natomiast wprowadziło chaos w drużynie i efekty tego były katastrofalne. Można tylko żałować, że tyle czasu zwlekano z zastąpieniem go Dariuszem Dźwigałą.\nLuk: Rozwiązanie umowy z Piotrem Dziewickim na dzień przed pierwszym meczem było dla wszystkich olbrzymim szokiem. Kolejnym zaskoczeniem możemy uznać wybór na szkoleniowca trenera Szczechowicza, za którym ciągnęła się niezbyt przychylna opinia z klubów, w których do tej pory pracował. Niestety przekonaliśmy się na własnej skórze, że nie była to trafiona decyzja i jego warsztat trenerski – „delikatnie mówiąc” nie potrafił wykorzystać potencjału naszej drużyny. Ciągłe rotacje zawodników na pozycjach, brak publicznych wystąpień trenera, który nie do końca potrafił przyjąć odpowiedzialność za wyniki, niechęć kibiców, wreszcie kolejne słabe występy drużyny i porażki z niżej notowanymi rywalami musiały doprowadzić do kolejnej zmiany na stanowisku trenera. Dariusz Dźwigała wydaje się być właściwym człowiekiem na właściwym miejscu. Związany emocjonalnie z klubem, posiadający olbrzymie doświadczenie piłkarskie oraz autorytet wśród zawodników, a dodatkowo uchodzący za jednego z najlepiej znających realia piłki na Mazowszu. Już w debiucie z Radomiakiem widzieliśmy, że wszystko wraca na właściwe tory, a piłkarze znowu chcą umierać za klub i trenera. Miejmy nadzieję, że popularny „DD” zostanie z nami jak najdłużej.\nKwikster: Zamiany Dziewickiego na Szczechowicza nie spodziewałby się nikt. Nie można tu powiedzieć, że „Chrumek”zdezerterował. Odszedł w złym momencie, zniszczony sytuacją i wewnętrznymi tarciami. Moim zdaniem z nim byłoby dużo lepiej niż ze Szczechowiczem, który nie miał pomysłu na zespół i stwarzał wrażenie wystraszonego całą sytuacją. Dźwigała to powrót normalności i mam nadzieję początek marszu, który przez zadyszkę w tym sezonie zatrzyma nas w III lidze.\nKtóry mecz oceniasz jako najlepszy, a który był najsłabszy w tej rundzie?\nDiesel: Najlepszego meczu nie było. Za to dużo pokazały spotkania przeciwko ŁKS-owi i Radomiakowi. Pierwsze, że nie należy odpuszczać i trzeba kontrolować grę z pełną koncentracją do końca, drugie zaś, że warto walczyć do ostatniej minuty. Na pewno mogły nas ucieszyć mecze z Legią II (stoczona ambitna walka na boisku) i Sokołem (grad bramek dawno nie widziany na K6).\nNajgorsze widowisko poloniści z pewnością zafundowali nam dwukrotnie: z Pilicą Białobrzegi i z drużyną Omegi Kleszczów. Zwłaszcza ten ostatni zapadnie nam w pamięć jako wręcz modelowy przykład dezorganizacji w drużynie.\nLugher77: Najlepszy mecz to moim zdaniem spotkanie z Radomiakiem. Gra jak równy z równym z liderem na wyjeździe i wywalczony remis na pewno były miłą odmianą po serii katastrofalnych meczów pod wodzą trenera Szczechowicza.\nZa najgorszy mecz natomiast uznałbym ostatni przed wspomnianym wyjazdem do Radomia. Porażka z Pilicą Białobrzegi 3:4 na własnym boisku i pokaz frajerstwa (tracenie bramki natychmiast po wyrównaniu) przelały czarę goryczy i chyba definitywnie przesądziły o pożegnaniu trenera Szczechowicza.\nLuk: Osobiście najlepiej oceniam ostatni mecz rundy z Sokołem. Mecz, w którym poza pierwszymi piętnastoma minutami drugiej połowy mieliśmy całkowitą dominację na boisku, a wynik 5:1 tylko to potwierdza. Byłą walka, akcje z pomysłem i skuteczność. Tak powinniśmy grać w każdym meczu.\nJeśli chodzi o najsłabsze mecze to w tej rundzie było ich kilka. Fatalnie oglądało się pierwszy mecz w sezonie w Sieradzu, gdzie praktycznie pozbawieni trenera zawodnicy biegali zagubieni niczym dzieci we mgle, wynik 2:0 dla gospodarzy i całkowita bezradność naszych w ofensywie. Ciężko patrzyło się również na porażkę 3:0 ze Startem w Otwocku, gdzie zostaliśmy wykartkowani przez sędziów, ale co również trzeba oddać z naszej strony było niewiele zagrożenia pod bramką gospodarzy. Równie ciężko przyjąłem porażkę na K6 z Pilicą Białobrzegi, kiedy po każdej zdobytej przez nas bramce, dosłownie od razu dostawaliśmy kontrę i skończyło się na 3:4 dla przyjezdnych.\nKwikster: Najlepszy był pewnie ten którego nie widziałem, a mianowicie derby z rezerwami Legii lub Sokołem Aleksandrów Łódzki. Na własne oczy widziałem mecz nr 3, czyli grę z Ursusem.\nNajsłabszy? Bolało mnie serducho gdy patrzyłem na kopanie się po czołach w meczu z Pilicą Białobrzegi i Omegą Kleszczów.\nTrickywoo: Dobre mecze? Z ŁKS, z Radomiakiem, z Sokołem, z Bronią, no może jeszcze z Legią II. W tych grach widzieliśmy drużynę walczącą.\nA te najgorsze? Wieluń, Targówek i wreszcie „perła w koronie” – Kleszczów. Pokaz niezdarności, rozkojarzenia, brak utrzymania wyniku. Szybko zapomnieć!\nKtóry z naszych zawodników prezentował się najlepiej w tej rundzie, a którego oceniasz najniżej?\nLugher77: Ciężko wyróżnić kogoś za tę rundę. Żaden piłkarz nie błyszczał i nie można powiedzieć, żebyśmy mieli w tej rundzie lidera, który pociągnąłby drużynę w słabszym momencie. Jeśli już jednak miałbym kogoś wskazać, to postawiłbym na Dominika Lemanka. Odnoszę wrażenie, że prezentował on najrówniejszą formę. Wprawdzie nie pokazał nic nadzwyczajnego w tej rundzie, jednak w porównaniu z kolegami, którzy prezentowali nadzwyczajnie złe zagrania, Dominik zasługuje na pochwałę.\nNajwiększym rozczarowaniem jest natomiast dla mnie Marcin Stańczyk. Zawodnik, który przychodził w zastępstwie za Michała Strzałkowskiego zupełnie zawiódł pokładane w nim oczekiwania. Grał bardzo rzadko, a jak już pojawiał się na boisku, to był zupełnie niewidoczny i bezproduktywny.\nLuk: Ciężko wyróżnić najlepszego gracza przy tak kiepskiej dyspozycji całej drużyny w rundzie. Najskuteczniejszy Adam Czerkas (6 goli) swoją grą wcale nie rzucał nas na kolana. Adrian Ligienza (5 goli) w większości meczy był wyróżniającą się postacią, niestety to jego fatalny błąd w derbach z rezerwami Legii kosztował nas utratę bramki na 1:2. Dlatego wyróżniam Aleksandra Tomaszewskiego. Młody chłopak, który bez kompleksów umiał znaleźć swoje miejsce w drużynie. Imponował walecznością, pomysłem na grę, przebojowością i dobrymi akcjami kombinacyjnymi. Myślę, że pod okiem Dariusza Dźwigały jego talent rozwinie się jeszcze bardziej i będzie z niego wiele pożytku.\nNajwiększe rozczarowanie rundy to w moich oczach Wojciech Szymanek. Niestety, ale liczyliśmy na o wiele więcej od gracza, który jeszcze w poprzednim sezonie biegał po boiskach ekstraklasy. To nie ten sam Wojtek, którego pamiętamy. Brak formy, a może po prostu wiek odcisnęły piętno na jego szybkości i zwrotności. Miejmy nadzieję, że to tylko słabsza runda i pod okiem „DD” Wojtek będzie mógł wnieść jeszcze sporo do drużyny. Olbrzymim niewypałem okazał się również Marcin Stańczyk. Napastnik, z wieloletnim doświadczeniem w Dolcanie Ząbki, a także imponujący skutecznością w poprzednich sezonach w Targówku w barwach Polonii nie zaliczył ani jednego dobrego występu. Co prawda wpisał się raz na listę strzelców, ale poza tym nie zapadł niczym pozytywnym w pamięci. Jego czas na K6 wygląda na policzony.\nKwikster: Najlepszy zawodnik zespołu nr 15? Brzmi dość groteskowo… Dla mnie Olek Tomaszewski, gdyż wyróżniał się najbardziej. Jest młody, przebojowy…\nNajgorzej? Wojciech Szymanek! To już nie to samo co kiedyś. Coś się popsuło i naprawdę ciężko. Serce się kraja, ale rozum wrzeszczy najsłynniejszy one-liner Andrzeja Kmicica…\nTrickywoo: Tutaj sytuacja nie jest zbyt oczywista – przy słabo grającej drużynie trudno wskazywać liderów. Skoro mam już kogoś wytypować, to stawiam, w przekroju całej rundy, na Piotrka Augustyniaka. Ten człowiek jawił mi się przeważnie jako ostoja naszej obrony. W poszczególnych meczach pokazywali się i inni, cóż z tego skoro niwelowali ten efekt w kolejnej grze.\nAnalogicznie jest z rozczarowaniami. Skoro gracze byli rzucani na przypadkowe pozycje, skoro cała drużyna dawała się ogrywać, to można by powiedzieć, że winni są wszyscy po trochu. Tak naprawdę to mam jednak swoich cichych „faworytów”, a są nimi niestety dwaj napastnicy: Marcin Stańczyk, sprowadzany jako nowa siła, zawodnik mający zastąpić z przodu „Strzałę”, a który nie pokazał nic, aż wreszcie nawet u niefortunnego trenera zniknął ze składu meczowego. Drugim jest – i przykro mi to pisać, Marcin Kruczyk (jakieś fatum tego imienia?!). Dlaczego Kruczyk? Otóż on mnie rozczarował. Pozostała jego waleczność, ale doprowadzała do rozpaczy łatwość seryjnego marnowania „setek”, praktycznie w każdym meczu. Ten chłopak był ogrywany w poprzednim sezonie i naprawdę byłby już najwyższy czas, żeby przestał się spalać psychicznie. Tymczasem mamy tu do czynienia chyba z „syndromem Daniela Sikorskiego”. Ja trzymam za niego kciuki, bo zadatki ma, pozycje zdobywa – niech wreszcie zacznie strzelać!\nDiesel: Bardzo dobrym starem zaimponował młody pomocnik z akademii MKS-u, Aleksander Tomaszewski. Umiejętnie, bez kompleksów, potrafił wkomponować się do drużyny. Swoimi celnymi zagraniami niejednokrotnie decydował o sile ofensywnej Polonii. Z całą pewnością jest to perspektywiczny zawodnik na przyszłość.\nNie wypalił, niestety… Marcin Stańczyk. Gdy przychodził do klubu liczono na jego dobrą grę na skrzydle i doświadczenie wyniesione z I i II ligowych boisk. Do siatki rywala trafił zaledwie raz, niczego nie wnosząc do zespołu, co być może będzie przyczyną końca jego przygody z Polonią.\nCzego oczekujesz od Polonii w rundzie wiosennej?\nLuk: To, co chyba w tej chwili jest najważniejsze, czyli uporządkowanie spraw w klubie. Spokój na linii klub-kibice i przejęcie seniorów przez Spółkę, która będzie w stanie utrzymać drużynę i zagwarantować ciągłość pracy kadry szkoleniowej. Jeśli to porozumienie zostanie wreszcie osiągnięte, to jestem pewien, że na wiosnę będziemy oglądali Polonię grającą co najmniej tak dobrze jak w dwóch ostatnich meczach rundy jesiennej. Niestety awans nam w tym sezonie już raczej nie grozi, więc trzeba zbudować solidne fundamenty pod walkę o awans w przyszłym sezonie.\nKrystian Pieczara (fot. Lugher77 / dumastolicy.pl)\nKwikster: Praca u podstaw. Budowa szkieletu, który za rok powalczy o II ligę. Drugie to przejęcie klubu od MKS-u i odbudowa klimatu polonijnego!\nTrickywoo: Oczekuję, że na wiosnę zobaczymy prawdziwą Polonię. Drużynę, która da nam sporo radości i satysfakcji z kibicowania. Może nie wygramy wszystkiego, ale liczę, że będziemy walczyć. Wierzę w trenera, wierzę w umiejętności naszych chłopców. Awans jest mrzonką, ale miejsce w pierwszej piątce? Why not? Dobra wiosna, spokój w klubie, koniec wojenek, powrót kibiców na stadion – to byłaby świetna podbudowa pod awans w przyszłym sezonie.\nDiesel: Będziemy oczekiwać dużo lepszej gry. Do tego może doprowadzić tylko zgoda na linii klub-kibice celem odbudowy atmosfery polonijnej, budowa solidnego trzonu drużyny i przejęcie zespołu seniorów przez najbardziej stabilną organizację.\nLugher77: Jestem optymistą. Dwa ostatnie spotkania pokazały, że w tej drużynie faktycznie tkwi olbrzymi potencjał i wydaje się, że Dariusz Dźwigała wie, jak ten potencjał z piłkarzy wydobyć. Dlatego liczę na dobrą wiosnę i miejsce w górnej połowie tabeli.\n← Legia nie chce polonistów! Zapowiedź kolejnych wywiadów [video]\nDźwigała: Nie boję się porównań do brata i taty [video] →\n6 thoughts on “Redakcyjne podsumowanie jesieni.”\n30 listopada 2014 o 15:37\nBardzo ciekawy tekst, przyjemnie się czytało, ogromne zdziwienie wywołało jednak u mnie wybranie Augustyniaka przez Trickywoo jako najlepszego zawodnika w naszej drużynie.\nGdy grał na def-midzie wyglądał bardzo dobrze (to wg mnie jest jego pozycja), ale niestety na obronie popełniał katastrofalne błędy, które kosztowały nas często utratę punktów np. niepotrzebny karny w meczu z GKP, kiks w ostatnich sekundach z ŁKS-em, z jego winy padła 2 bramka z Radomiakiem , do tego jeszcze dochodzi mecz z Omegą, podczas którego popełniał masę błędów.\nMuchomor, masz rację. Zaznaczałem, że wybieram jakby „mniejsze zło”. W przypadku Piotrka jakoś zapomniałem o jego wpadkach, a na tle partnerów (czasem przypadkowych) z formacji defensywnych wyglądał jednak najlepiej. Ewidentnie przeoczyłem Olka Tomaszewskiego! Popiół na głowę ;). I jeszcze mi wpadł jeden „babol” – pisząc o tych dobrych meczach pomyliłem mecze przeciwko Broni i Ursusowi. Cóż starość…\nA czy Mountas też coś napisze?\nJakiś felietonik podsumowujący?\nDzięki za powyższe podsumowanie. Można by się o drobnicę posprzeczać, ale chyba nie warto 😆\n1 grudnia 2014 o 00:38\n76 komentarze są od tego by dyskutować, więc śmiało. O ile będzie to dyskusja merytoryczna, a nie jak to się niekiedy tu zdarzało wzajemne rzucanie mięsem(oczywiście to nie jest żadna wycieczka personalna!!), to im dłuższa dyskusja i ciekawsza tym lepiej. Dlatego jak najbardziej zachęcam do dzielenia się własnym zdaniem.\nLuk – wiem ze nie wycieczka personalna bo ja ani razu tu mięsem nie rzuciłem 🙂\nDrobnica/różnica tak nieistotna jak napisałem, niewarta rozważania.\nNapisaliście wszyscy o tym co było powodem dyspozycji drużyny. Jest czarno na białym o pozbyciu się Piotra Dziewickiego i nie przekazaniu drużyny kibicom, jest o trenejro, o piłkarzach z grubsza tez się zgadzam – dzięki jeszcze raz\nKońcowa lokata jest odwrotnie proporcjonalna do potencjału ludzkiego w naszej drużynie. Winne temu jest fatalne zarządzanie klubem, jednowładztwo ( MKS ) z poparciem tzw. autorytetów, efektem czego było zniszczenie atmosfery wokół klubu. A jak tego paliwa zabrakło to przyszły wyniki, jakie mamy.\nKardynalne, jak można wyrzucić trenera przed pierwszym meczem sezonu ? To sabotaż. Drużynę prowadzi ten, kto ją przygotowuje do sezonu. Jednak w trakcie, jak trener nie daje rady ( na marginesie – jak można na takiego postawić ???!!! ) należy go natychmiast odstawić – a u nas, mimo że nawet sam już chciał odejść to na to się nie zgodzono. Wiadomo kto nie przyjął jego rezygnacji, skutkiem czego zdążył potracić jeszcze mnóstwo punktów. Wreszcie nastał fachowiec, punkty zaczęły wpadać, a i atmosfera się podniosła.\nNajgorsze: Sieradz, Grodzisk Maz. , Kleszczów, Pilica, Wieluń, Targówek i Otwock.\nNajlepsze: Radomiak i Sokół. ( wiadomo – graliśmy z trenerem na ławce )\nNajlepsi: długo nikt, potem Czerkas, Ligienza, Wojdyga, Dźwigała ( za końcówkę rundy ), Augustyniak ( tylko za grę na defmindzie ) i znów długo nikt.\nNajniżej – zmieniam określenie – Ci, którzy najbardziej zawiedli: Szymanek, Błesznowski, Gliński, Stańczak.\nCi, po których więcej się spodziewałem: Lemanek, Pieczara, Kosiec, Tyburski, Arłukowicz, Grzybowski,\nMłodzież: poza Tomaszewskim nie widzę w nich potencjału. Ale obym się mylił.\n1. Zatrzymania w klubie trenera Dźwigały.\n2. Odejścia piłkarzy, którzy niewiele dają naszemu klubowi.\n3. Podzielenie się odpowiedzialnością za klub z Wielką Polonią, która reprezentuje większość kibiców.\n4. Powrotu, choć namiastki tej atmosfery, którą mieliśmy w zeszłym sezonie.


Pooskarowo o sukienkach – Dublinia pisze\nNapisano 1 marca, 2016 11 marca, 2019 Autor: Ewa (Dublinia)W Opinie, recenzje i przemyślenia, Wszystko\nNie wiem dlaczego tak jest ze w calym sezonie rozdawania przeroznych filmowych nagrod najwiecej nietrafionych czy po prostu brzydkich sukienek jest na Oscarach. A w koncu to jakby nie bylo najwazniejsza impreza, czemu wiec panie ktore krolowaly na Baftach i Globach nagle zakladaja na siebie jakies paskudztwa? Do tego takiej ilosci zle dopasowanych i zle odszytych kreacji dawno nie widzialam.\nZeby jednak zaczac optymistycznie:\nKategoria: Najlepsza stylizacja\nNa miejscu pierwszym dla mnie jest Cate Blanchett. Suknia autorstwa Armani jest absolutnie nie w moim stylu i nigdy bym jej na siebie nie wlozyla, ale Cate wyglada cudownie. Wszystko tu gra.\nKategoria: Bylo swietnie\nCharlize Theron w Diorze. Charlize ubiera suknie o przewaznie takim wlasnie kroju, ale tez na pewno sobie zdaje sprawe ze w takich sie najlepiej prezentuje. Dekolt prawie do pepka ale nie wyglada wulgarnie ani troche, idealny naszyjnik.\nOlivia Munn w sukni Stelli McCartney. Ryzykowny marchewkowy kolor ale na tej pani wyglada swietnie. Bardzo podoba mi sie ta asymetria, troche przywodzi na mysl hinduskie sari. Ja bym ubrala dlugie wiszace kolczyki.\nChrissy Teiger pokazala ze mozna dobrze sie ubrac rowniez w zaawansowanej ciazy.\nSaoirse Ronan przewaznie wybiera pastele wiec niezwykle ucieszyla mnie jej piekna suknia w kolorze emerald green. Na zdjeciu moze nie wyszla zbyt ciekawie ale na zywo prezentowala sie swietnie (podobal mi sie rowniez wyciety tyl) Tylko kolczyki kazdy w innym kolorze to troche dziwne.\nJennifer Garner jest od niedawna singielka i widac ze jej to sluzy. Zachwycajaca suknia (z tylu tez bylo super)\nZona Toma Hardy’ego – piekna kobieta i piekna suknia.\nKategoria: Bylo zle\nKate Winslet nie wyszlo z ta blyszczaca, pogrubiajaca kiecka.\nA przeciez ona potrafi sie swietnie ubrac, przyklad chocby ponizej z tegorocznego rozdania BAFTA.\nChoc wszyscy pieja z zachwytu nad kreacja Alicii Vikander, mnie sie ona w ogole nie podoba. Mialam podobna posciel, tez taka zmieta, mozna by z niej upiac podobna suknie. A przeciez jak i Winslet, Alicia prezentowala cudowne stylizacje na rozdaniach innych nagrod.\nWielkie haftowane motywy ludowe nie wyszly na dobre Amy Poehler.\nTak samo jak Giannie Simonie zaszkodzily wrecz pozerajace ja cala kwiatki. Kroj ladny i aktorka tez niczego sobie, ale tu wyglada jak tancerka flamenco.\nRooney Mara ma dziwna urode ktora podkresla zwezajacymi usta ciemnymi szminkami i ulizanymi fryzurami. Jej syl to przewaznie: oberwana topielica. Sukienka mi sie bardzo nie podoba ale co dobilo te cala stylizacje to KOSZMARNE sandaly na grubej podeszwie.\nModelka Lily Cole wystapila w pomietej folii spozywczej. Na Instagramie jest taka dziewczynka ktorej mama robi kopie oskarowych kreacji z papieru i innych tanich produktow. Ta suknia wlasnie tak wyglada.\nKategoria: jaka piekna katastrofa\nTo i tak nie wszystkie paskudztwa ktore sie pojawily na Oscarach. Na pierwszy ogien idzie zadowolona najwyrazniej ze swej koszmarnej sukni Liz Hernandez. Co to ma byc?\nAndra Day natomiast to przyklad fuszerki krawca, zle uszyty rekaw wyraznie sie zsuwal i zwisal pod biustem.\nSuknia Sarah Silverman nawet nie byla zla ale jak sie ma ramiona umiesnionego plywaka to powinno sie jednak wybierac nieco inne kroje.\nKerry Washington troche jak domina, tylko jej bicza brakuje.\nSandy Powell z tego co mi sie wydaje postanowila oddac hold Davidowi Bowie.\nUwielbiam Heidi Klum i mysle ze jest fajna babka, ale gustu do strojow to nie ma. Fioletowe zwoje wygladaja jak wyjete z jakiegos balu z lat siedemdziesiatych albo jak stroj druchny z kiepskiego wesela. Juz nie wspomne ze dodaly modelce z 10 kilo.\nInnym przykladem stylu Heidi jest ta suknia ktora upodobnila ja do myjni samochodowej.\nKate Capshwaw. Oj oj oj oj oj oj oj oj ….Nie wiem co napisac. Pingwin ze zle obcieta grzywka.\nWhoopi Goldberg – ciezka, przytlaczajaca toaleta ukazujaca bardzo nieciekawy tatuaz.\nDaisy Ridley, taka ladna dziewczyna i co na siebie wlozyla – postarzajaca sukienczyne ciotki klotki. I koszmarna dlugosc.\nHOLLYWOOD, CA – FEBRUARY 28: Actress Daisy Ridley attends the 88th Annual Academy Awards at Hollywood & Highland Center on February 28, 2016 in Hollywood, California. (Photo by Jason Merritt/Getty Images)\nJaqueline West – wariacja na temat zakonnicy? A co to tam wystaje spod spodu?\nKategoria:: Tym paniom pomylily sie imprezy.\nDianne Warren chyba raczej planowala sie udac na wywiadowke do szkoly. W tamtym roku miala podobna „kreacje” lecz bardziej w stylu Travolty z Goraczki Sobotniej Nocy.\nJenny Beavan to bardzo mila pani, podobala mi sie jej przemowa i uwazam ze w pelni na Oscara za kostiumy do Mad MAx zasluzyla. Ale moze jestem staroswiecka, jakis dress code powinien kazdego obowiazywac. Nie przychodzi sie na Oscary jakby to byl zlot motocyklistow.\nA co do samych nagrod: Leo sobie wycharczal tego upragnionego Oscara 🙂 Tak jak przypuszczalam. I uwazam ze nalezalo mu sie ale za caloksztalt, na pewno nie za role w Revenant. Na szczescie film jako film nagrody nie dostal, poszla w zasluzone rece tworcow rewelacyjnego Spotlight. Szkoda mi Sylwka ktory wg mnie na statuetke zasluzyl, ale w sumie wszyscy panowie w tej kategori byli swietni wiec nie czuje sie rozczarowana. Brie Larson i Alicia Vikander to byly moje typy, choc obawialam sie ze Akademia ich nie doceni, a jednak 🙂


Opublikowano: 2013-05-01 12:32:32 przez system\nAleksander Rzepecki ostro skrytykował dyrektora bocheńskiej placówki: Decyzję pana dyrektora oceniam za fatalną, nieprzemyślaną, nieracjonalną. Niestety, od czasu jak objął pan funkcję dyrektora, nic dobrego w tym szpitalu się nie zdarzyło. * Przewodniczący skrytykował pomysł, by sekcje zwłok wykonywać w Krakowie. Wiąże się to z kosztami *- argumentował. Jego zdaniem wystarczyło zmienić personel prosektorium. Inną sprawą, na którą zwrócił uwagę, to zatrudnienie dyrektora administracyjnego. Podczas gdy placówką zarządzał dyrektor Szafrański nikt taki nie był potrzebny. Aleksander Rzepecki zarzucił też dyrektorowi szpitala niekompetencje:


Jonas De Geer, Greg Johnson: Debata o chrześcijaństwie [CZĘŚĆ II] – Baza Dokumentów Papieskich\nPrzedstawiamy tłumaczenie drugiej części debaty dotyczącej związków między chrześcijaństwem a tożsamością europejską. Pierwszą część mogą Państwo przeczytać tu.\nOdpowiedź Jonasa De Geera\nPo pierwsze, chciałbym ponownie podkreślić, że bez wątpienia musimy walczyć z istniejącymi kościołami tak samo jak musimy walczyć z naszymi obecnymi rządami. Taka jest sytuacja. Ale pozostaje pytanie: do jakiego stopnia możemy obejść się bez religii? Jest faktem, bardzo przekonującym faktem, że sekularyzacja nas osłabiła, uczyniła nas bezbronnymi. Dokładnie tak, nie na odwrót, jak niektórzy nacjonaliści twierdzili w przeszłości.\nNie powiedziałbym, żeby krucjaty były w jakimkolwiek sensie misją Kościoła jako takiego. W rzeczywistości w pewnym sensie doprowadziły do zjednoczenia Europejczyków. Coś takiego nie miało miejsca nigdy przedtem ani potem. To jest coś, co naprawdę powinniśmy starać się celebrować i naśladować.\nChrześcijaństwo historycznie zdefiniowało nas jako narody. Jesteśmy teraz w kraju, który ciągle ma chrześcijański krzyż jako swoją flagę. Niektórzy ludzie w kraju kwestionują to. Chcieliby się go pozbyć. Chrześcijaństwo jest obiektem resentymentu i nienawiści ze strony ludzi, którzy nas niszczą. To powinno nam coś mówić. Tak samo jest w całej Europie. Krzyż jest symbolem miast, gmin itd. Co to nam mówi? Mówisz, że możemy patrzeć albo w przeszłość albo w przyszłość, ale ja sądzę, że powinniśmy patrzeć w przeszłość albo łączyć się z przeszłością aby w ogóle mieć przed sobą przyszłość. Oto właśnie chodzi.\nTak więc, mówię to ponownie, wrogowie Europy, ci sami, którzy chcą nas kompletnie zniszczyć rasowo, zniszczyć nasze społeczeństwa, mają w sobie głęboką nienawiść wobec chrześcijaństwa. Takie są fakty. Robią wszystko, aby zakazać szopek, krzyży w miejscach publicznych itd. To jest część wojny przeciwko nam.\nPodkreślam raz jeszcze, że nie mówię o ludziach kultywujących osobiście wiarę, ponieważ takie rzeczy mogą być bardzo trudne. Możesz być dobrą, moralną osobą nie będąc pobożnym chrześcijaninem albo nawet nie będąc chrześcijaninem w ogóle. Nie w tym rzecz. To oczywiste, że kapitał moralny stworzony przez pokolenia chrześcijan wzbogacił nasze społeczeństwo. Chodzi tu o integralność. Naród, który nie ma podstawowego pojęcia integralności moralnej z pewnością nie będzie miał integralności etnicznej. Tego staram się dowieść.\nChciałbym również podziękować Gregowi za tak uprzejmy ton w tej debacie. Staram się robić tak samo.\nA więc, czy integralność etniczna przetrwa bez religii? Nie wiem. Uważam to za mało prawdopodobne i z pewnością dowody historyczne, które posiadamy, świadczą przeciwko temu. Musimy to rozważyć bardzo uważnie, ponieważ jest to sprawa bardzo poważna.\nOdpowiedź Grega Johnsona\nOdpowiadając Jonasowi chciałbym zacząć od kilku krótkich punktów, a następnie rozwinę je bardziej szczegółowo.\nPo pierwsze, mimo że Eliot miał oczywiście rację, że rozróżnienie między Wschodem i Zachodem było oparto na podział między prawosławiem i katolicyzmem, Wschód i Zachód były zarówno europejskie jak i chrześcijańskie. Tak więc Europa jest czymś większym niż Zachód.\nPo drugie, w przeciwieństwie do tego co mówi Belloc, Europa nie jest wiarą a wiara nie jest Europą, ponieważ europejskie ludy i cywilizacja są starsze niż chrześcijaństwo, chrześcijaństwo zawsze rozwijało się poza Europą, a celem Kościoła jest zawsze uniwersalizm, zbawienie całego rodzaju ludzkiego.\nPo trzecie, uderza mnie to, że II Sobór Watykański, który zakończył się w roku 1965, jest zarówno zbyt późno w czasie, jak i zbyt prowincjonalny w zakresie, by wyjaśnić nasz kłopot. Siły rozkładu są dużo starsze, a pole ich działania dużo szersze. Myślę, że II Sobór Watykański należy postrzegać bardziej jako kapitulację Kościoła przed rządzącymi siłami liberalizmu, niż powód ich triumfu.\nPo czwarte, jedną rzeczą jest twierdzić, że religia jest niezbędna do funkcjonowania społeczeństwa. Ja się z tym zgadzam. Ale całkiem inną rzeczą jest twierdzić, że ta czy inna szczególna religia pasuje do tej roli. Chrześcijanie, którzy tak twierdzą na podstawie faktu, że chrześcijaństwo ma długą przeszłość i ciągle jest obecne, używają bardzo słabego argumentu, ponieważ chrześcijaństwo upadło dziś bardzo nisko, szczególnie w Europie. Każdy argument na rzecz religii oparty na użyteczności społecznej działa raczej na korzyść islamu niż chrześcijaństwa, ponieważ islam jest dziś wzrastającą, walczącą, patriarchalną i płodną religią, i dlatego niektórzy europejscy ultrareakcjoniści i tradycjonaliści przeszli na islam.\nOstatni punkt wymaga nieco rozwinięcia, ale mam dużo czasu, tak więc podążajcie za mną.\nW mojej książce Nowa Prawica vs. Stara Prawica są między innymi rozdziały “Ten staromodny liberalizm” i “Rasowa religia obywatelska”, i główne pomysły które chcę tutaj przedstawić są zawarte w tych dwóch rozdziałach, szczególnie w tym drugim. Uważam, że każde społeczeństwo potrzebuje religii, i religię rozumiem jako sposób konkretnego wyrażania, honorowania i propagowania idei najwyższego dobra. Taka definicja religii obejmuje też religie świeckie i obywatelskie. Istnieją religie obywatelskie, włączając w to religie nieteistyczne takie jak buddyzm czy konfucjanizm, i religie nadprzyrodzone takie jak chrześcijaństwo.\nTak więc dlaczego potrzebujemy religii? Co te wszystkie religie mają ze sobą wspólnego? Mają wspólną narrację – opowieści, mity – które mogą trafić do każdego. Argumenty są bardzo trudne do nauczania. Kiedyś uczyłem logiki. Bardzo trudno jest uczyć logiki, szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Ale każdy głupiec zrozumie historyjkę. Rozumiemy je nawet jeśli jesteśmy bardzo mali. Religie mają rytuały, które są konkretnymi akcjami urzeczywistniającymi unamacalniającymi pewien ideał, podobnie jak robią to opowieści. Religie mają też władzę. Nie przekonują nie starają się jedynie nakłonić.\nDlaczego potrzebujemy tego w społeczeństwie? Potrzebujemy przede wszystkim tego do moralnego wychowania i formacji. Wykładałem Kanta. Uczyłem imperatywu kategorycznego. I powiem wam, że jeśli społeczeństwo miałoby się opierać na ludziach, którzy dopiero w college’u uczą się Kanta w celu zapewnienia jakiejś nauki moralnej, bylibyśmy w dżungli. Potrzebujemy edukacji moralnej od małego, i racjonalność i argumenty tego nie zapewnią, ale religijna edukacja i formacja już tak. Tak więc jest to, jak sądzę, bardzo poważny argument na rzecz potrzeby istnienia jakiejś religii.\nAle jakiej religii? Rodzajem religii, do której powinniśmy dążyć jest obywatelska religia rasowa, temat mojego eseju. Nie sądzę, że konflikt pomiędzy chrześcijanami, poganami, agnostykami i ateistami wewnątrz ruchu Białego Nacjonalizmu należy przeformułować w szerszym kontekście, ponieważ nie sądzę, że prawdziwie dominującą religią naszych czasów jest chrześcijaństwo. Nie dominuje ono począwszy od siedemnastego wieku. Chrześcijaństwo ugina się przed liberalizmem. Liberalizm jest religią panującą. Jest hegemonem. Jeśli chcemy walczyć z religią panującą w naszych czasach, sposobem na to nie jest antychrześcijańska krucjata. Musimy uderzyć w realnie dominującą władzę, władzę której nawet środowiska żydowskie składają ustnie hołd by cieszyć się władzą, którą posiadają. To ich broń przeciw nam. Gdyby po prostu odwoływali się do żydowskiego egoizmu, nie bylibyśmy tak podatni na ich wpływy.\nWięc co mamy robić? Szczerze mówiąc sądzę, że nie ma nic złego w liberalnej nowoczesności. Mówię to prowokacyjnie: w liberalnej nowoczesności nie ma nic złego, co nie mogłoby być połączone z biologicznym realizmem odnośnie różnic międzyrasowych i międzypłciowych albo z etosem nieco bardziej kolektywistycznym, to znaczy, że tak drogi nam indywidualizm nie powinien być najwyższą wartością, a kiedy indywidualizm znajduje się w konflikcie ze zdrowiem ciała politycznego powinniśmy indywidualizm poświęcić.\nJaki będzie wynik, jeśli dzięki naszym wysiłkom tego rodzaju idee będą hegemonem, jeśli świadomość rasowa, rasowa duma, wartości zachowania i wzrastania rasy będą ideami hegemonicznymi? Co stanie się z innymi religiami?\nCo na przykład stanie się z islamem? Islam będzie wygnany do Ummy. Będzie poza Europą.\nCo stanie się z chrześcijaństwem? Chrześcijaństwo będzie musiało zmagać się z nowym Cezarem, ale ma w tym wprawę. Widzieliśmy długą tego historię. Przewiduję, że Marcjon, Orygenes, Swedenborg, William Blake i Simone Weil staną się tematami teologicznych dyskusji, ponieważ konieczne dla Kościoła będzie wzniesienie kordonu sanitarnego wokół jego żydowskich korzeni, a ci myśliciele byli użyteczni w tym już w przeszłości.\nCo stanie się z pogaństwem, nordyckim i greckim, pod panowaniem rasowej religii obywatelskiej? Myślę, że dozna wzrostu i ożywienia.\nA co stanie się z liberalizmem, naszą religia panującą? Myślę, że liberałowie w zasadzie będą w stanie dostosować się do niej dość łatwo. Struktura życia codziennego, ich mikrobrowary i kawiarnie i tym podobne, będą nadal funkcjonowały. Nadal będzie można oglądać zagraniczne filmy. Nadal będzie można łasić się do psów i kotów. Nie będą jedynie mogli do tych celów importować czarnych dzieci. W skrócie, to co stracą, będzie – jak myślę – zrekompensowane z nawiązką wspaniałym poczuciem, że biała rasa ponownie ma swoją przyszłość.\nTaka jest moja wizja. Myślę, że potrzebujemy rasowej religii obywatelskiej, która ceni ponad wszystko przetrwanie i wzrost rasy. I tak jak każda inna religia, jak każdy dominujący dyskurs, jest nietolerancyjna wobec przeciwnych poglądów. Zdejmiemy z menu degradację i destrukcję naszej rasy. Nie będzie to już temat miłej konwersacji. Nie będzie mile widziana. Ale tak jak każdy inny system, będziemy tolerancyjni i pluralistyczni we wszystkich mało istotnych kwestiach. I myślę, że religia jest fundamentalnie nieistotna w porównaniu do przetrwania rasy.\nTaka jest moja wizja, powiedziałbym, alternatywy wobec odrodzenia chrześcijaństwa, które jest według mnie zbyt starą religią. Myślę, że zamiast pracować nad odrodzeniem czy reformą chrześcijaństwa, powinniśmy skupiać naszą energię na walce, przewrocie albo reformie prawdziwie panującej religii, jaką jest religia liberalizmu.\nKońcowe uwagi Jonasa De Geera\nCóż, mogę tylko powtórzyć: liberalizm nas zabija. Z całym należnym szacunkiem doktorze Johnson, ale twoja wizja jest całkowicie spekulatywna. Staram się być realistyczny, i widzieliśmy jak chrześcijaństwo było konieczne, jak rzeczywiście uratowało Europę w przeszłości.\nTo prawda, sytuacja maluje się dziś dość czarno. Przyznaję. Nie jestem w żaden sposób optymistą. Ale nie można stworzyć religii, taki jest mój główny punkt.\nMówisz, że II Sobór Watykański był zbyt późno… Tak, to prawda, że społeczeństwo zaczęło się zmieniać, ale nie można porównywać roku 1960 i 1970. Jest to drastyczna zmiana i całkowicie nakłada się ze zmianą w Kościele, która w rzeczywistości dała niektórym katolikom zielone światło do kompletnego ignorowania albo pomijania religii. Wak więc myślę, że na pewno, absolutnie nie ma tu przypadku.\nPotrzebujemy moralności. Musimy się bronić wspólnie, a ludzie nigdy nie będą chcieli walczyć i umrzeć za jakieś pojęcie najlepszego DNA. Tak się nie stanie. Potrzebujemy religii i musimy zanurzyć się w wierze naszych przodków, ponieważ nie widzę alternatywy, i myślę, że historia nam to pokazuje.\nKońcowe uwagi Grega Johnsona\nKiedy ludzie stają w obliczu kryzysu, muszą przewartościować swoje priorytety. Muszą patrzeć na to, co robią. Muszą spróbować złapać sens tego, kim są. Muszą iść głębiej. Kiedy powierzchowne instytucje, tożsamości i rozwiązania nie działają, musimy patrzeć głębiej.\nMyślę, że podczas kryzysu musimy patrzeć na przeszłość. Musimy również spojrzeć na naszą naturę. Nie sądzę, że nie wyjdziemy z tego kryzysu łącząc się z Kazaniem na Górze i jego wartościami. Wyjdziemy z niego łącząc się z etyką pogańską, którą Kazanie na Górze ma za zadanie zniszczyć. To nie czas na nadstawianie drugiego policzka. Nadszedł czas na szaleństwo, na powrót na scenę historii, a nie na zejście z niej. Musimy połączyć się ponownie z przeszłością, z naszymi korzeniami, korzeniami biologicznymi. Musimy wejść w kontakt ze środkową częścią naszej duszy, która leży w piersi, z thumos, która jest w pewnym sensie napiętnowana przez chrześcijaństwo jako grzech pychy. Musimy się zezłościć. Musimy zacząć brać naszą stronę. Musimy zacząć kochać siebie i zdać sobie sprawę z tego, że nie ma w tym nic złego, że jest to naturalne, normalne i właściwe, że ludzie wolą swoich krewnych niż obcych, swój naród niż swoich sąsiadów, swoją rasę niż inne rasy. Właśnie z tym musimy nawiązać kontakt.\nPonownie muszę zakwestionować znaczenie II Soboru Watykańskiego. Jak istotny był katolicyzm w Szwecji w roku 1965? Albo w Norwegii, Finlandii czy Danii? Praktycznie nie istniał, tak więc przemiany soborowe nie mogą wyjaśnić trajektorii upadku, jaki w szczególności ma miejsce na protestanckiej Północy. Pozostaję w tej kwestii sceptyczny.\nChciałbym jednak powtórzyć, że nigdy w przyszłości nie będzie można powiedzieć, że Europa nigdy nie była chrześcijańska. Zawsze będzie to część naszej historii. Tego nie można cofnąć. Myślę, że krzyże na flagach i inne tego typu rzeczy mogą być pewnego dnia tak samo istotne dla naszych przekonań religijnych jak imiona nordyckich bogów w dniach tygodnia. Tak będzie, to część naszej historii. Jestem wielkim miłośnikiem nordyckiej i greckiej mitologii, ale nie wierzę dosłownie w jej prawdziwość, i myślę, że jest wiele rzeczy w Biblii – szczególnie w Nowym Testamencie, powiem to jasno – jest wiele rzeczy w historii Jezusa, które są dla mnie poruszające. Jest wiele elementów chrześcijańskiej sztuki o trwałych walorach estetycznych, i myślę podobnie jak Guillaume Fayem, który również nie jest chrześcijaninem, że kiedyś trzeba będzie walczyć z biskupami, którzy będą chcieli oddać klucze do katedry Notre Dame aby zamienić ją w meczet. Przelałbym swoją krew, by to powstrzymać. Musimy więc uznać, że jest to część naszej historii. Ale nie zachowamy jej łącząc się z etyką chrześcijańską. Zachowamy ją łącząc się z naszymi pogańskimi korzeniami, a także z naszymi biologicznymi korzeniami, naszym sensem przeznaczenia, poczuciem tożsamości i zdolnością do naprawdę szalonej walki.\nŁukasz Kobeszko: Liturgia jako elastyczna biurokracja\n16 kwiecień, 2016\nGdańsk: Tradycja i współczesność w muzyce sakralnej


22358 • Strona 398 z 1597 • 1 ... 395, 396, 397, 398, 399, 400, 401 ... 1597\nprzez Golden_Queer 23 wrz 2012, 23:31\nA ja biorę teraz samo paro i to działa zupełnie inaczej, niż paro z trilafonem: ledwo, ledwo. Co mnie zaskakuje, to jakieś odblokowanie umysłu, wrażliwości, niestety, także na przykre bodźce. Już nie jest mi wszystko jedno. Już nie mam wszystkiego w dupie. Już nie ma tak, że na niczym mi nie zależy. Jest bardzo ciężko, ale próbuję jakoś sobie z tym radzić i nie wracać do tego ogłupiacza. I tak zresztą to już w przyszłym roku zostaje wycofane z produkcji.\nTo, co napisałem o paro, to jednak działanie paro w połaczeniu z trilafonem albo chlorprotiksenem (i wygląda na to, że paro niewielkie miało tutaj znaczenie). Samo paro działa na mnie inaczej, bardzo słabo. Łagodzi ten ból psychiczny, ale ogólnie biorąc, jest mi przykro... I nie ma mowy o jakimkolwiek zobojętnieniu, rozleniwieniu, czy odwrażliwieniu: to działanie jest żadne w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Jedzenie smakuje mi mocniej, zapach mocniej pachnie, pojawiają się pozytywne uczucia, także... seksualne :) Jest większa potrzeba nowości, zmiany, zainteresowanie światem. Jednak dużo też przykrości.\nprzez Siding Spring 24 wrz 2012, 08:55\nczyli jednak zostajesz na paroksetynie? nie czujesz sennosci nadmiernej? szczegolnie okolo 10 rano? ze bierzesz tabletke i ledwo mozna oczy trzymac otwarte??:>. Ja chyba jednak wracam do paroksetyny....ale jeszcze nad tym mysle..\nprzez media 24 wrz 2012, 09:05\nJa mam PSSD po Citalu, swój prxzypadek opisałem tutaj: http://www.nerwica.com/post980675.html?hilit=pssd#p980675\nprzez kotlet123 24 wrz 2012, 10:59\nciagnac temat, moge sie podzielic pewnymi info dot. schodzenia z paro na moim przypadku\n3 dzień bez paroksetyny, póki co zero jakis skutkow ubocznych oprocz lekkich narazie brain zapów.\nNie biorac leku, czuje wciaz jak dziala (wyciszenie emocjonalne,male libido itp)\nzobaczymy co bedzie dalej, jesli pojawi sie coś niespotykanego, wartego podzielenia się z Wami to napewno tutaj notkę zamieszczę pozdrawiam\nprzez lew 24 wrz 2012, 13:08\nkotlet123 napisał(a): ciagnac temat, moge sie podzielic pewnymi info dot. schodzenia z paro na moim przypadku\nZ jakie dawki zszedłeś do 0?\nprzez bigfish 24 wrz 2012, 13:57\nJa jechałem na 40mg paro przez rok, potem przeskoczyłem z dnia na dzień na 20mg citalu i po dwóch miesiącach przeskoczyłem na wenle , po ponad 3 miesiącach na wenli 150mg olałem SSRI/SNRI , jadę na samej mianserynie 3 tydzień i jeszcze żyje, mam tylko brain zapsy\nprzez kotlet123 24 wrz 2012, 17:45\n20 mg brałem,\nposta pisalem rano, teraz brain zapy jak cholera nie wiem czy sie smiac czy plakac,\noprocz tego to nic mi sie nie dzieje. moze sobie walnę piwko na dobranoc\nprzez lew 24 wrz 2012, 21:48\nBo z tym shitem to generalnie jest tak, że ma się brain zapy jedynie. Jak mi się skończyło raz 1 opakowanie i byłem przez tydzień bez paro to też prądowało we łbie jak cholera i człowiek ma tak jakby zmulałe ruchy przez to, taka słaba koordynację. Na pewno do przeżycia ale jednak lepiej to odstawiać normalnie bez jakiś spektakularnych przeskoków.\nprzez kotlet123 25 wrz 2012, 08:31\nkurde. oprocz zappow jeszcze bardz odokuczliwa bezsennosc tej nocy, i dziwne napływy co jakis czas niepokoju, martwienia się?\nwzialem dzis rano 5mg( cwiartke tabletki) a tak dla spokoju.....\nprzez lew 25 wrz 2012, 12:51\nkotlet123 napisał(a): kurde. oprocz zappow jeszcze bardz odokuczliwa bezsennosc tej nocy, i dziwne napływy co jakis czas niepokoju, martwienia się?\nBezsenność po kilku dniach minie. W ciągu dnia dobrze jest popróbować robić coś na świeżym powietrzu pograć pobiegać. Przed snem walnąć szklanę mleka z miodem albo dobrze jest też „zdrowo” przemarznąć na dworze tylko to akurat może przyprawić o grypę także może lepiej tego nie próbuj.\nprzez beladin 25 wrz 2012, 21:11\nA ja nie miałem żadnych brain zapów\nLekarka mówiła, że pozytywne działanie paro odnośnie lęków powinno się utrzymywać jeszcze około miesiąca.\nprzez lew 25 wrz 2012, 22:23\n[quote="beladin"]A ja nie miałem żadnych brain zapów\nTo widocznie dobrze odstawiałeś lek, że nie miałeś paralizatora w głowie.\nObstawiam, że nie utrzyma się przez miesiąc jednak świadomość, że coś się łyka robi swoje\nprzez kotlet123 26 wrz 2012, 13:00\njeszcze jednak nie odstawiam wzialem polowke. a w jaki sposob odstawialiscie w jakich dawkach i jakie odstepy czasowe jesli mozna wiedziec?\nprzez chris77 26 wrz 2012, 15:31\nKurde mam dylemat czy wrócić do parogenu, w skrócie wygląda sprawa tak że tylko on względnie mi pomógł,\nwalczę z nerwica lękową a konkretnie z chroniczną bezsennością. 3 miesiące temu rzuciłem paro i to był mega\nbłąd od tej pory jestem rośliną, miesiąc temu pani przepisała mi mirtazapinę 30mg potem 45mg, biorę do dzisiaj\ni jakoś nie specjalnie pomaga, jest odrobinę lepiej tylko trochę. Dzisiaj (po 3 bezsennych nocach z rzędu) zadzwoniłem\ndo swojej pani psychiatry że ten lek raczej mi nie pomaga, a ona to niech zwiększę dawkę mirta do 45mg albo wezme\ntriticco albo parogen ale tak w zasadzie to nie ma dla mnie czasu bo jest zarobiona, dowidzenia... i wyłączyłem rozmowę,\nwychodzi na to że mam leczyć się sam (chodzę też na psychoterapię). Co byście mi polecili zrobić zwiększyć dawkę\nmirta do 45mg, poczekać czy coś się wydarzy pozytywnego (3,4 dni), czy od razu brać parogen lub triticco, (parogen mam w domu,\ntriticco trzeba by było kupić, nie wiem czy jest ważna racepta, miesiąc czasu już gdzieś ma)? Kurcze mimo tylu bezsennych nocy\na może dlatego nie wiem co robić, bo parogen to w sumie syf, ale tylko on odczuwalnie mi pomógł. czy jeśli mirta nie zadziałała,\n3,4 tyg. brania to już nie zadziała czy jeszcze może zadziałać przy zwiększonej dawce, co by tu zrobić?


Jak wzmocnić relację przy pomocy nowoczesnych technologii? Walentynki dla par i singli\nStrona główna > Newsy > Jak wzmocnić relację przy pomocy nowoczesnych technologii? Walentynki dla par i singli\nNie od dziś wiadomo, że atmosferę w związku warto podsycać nie tylko od święta. A, że Walentynki za pasem, postanowiliśmy przyjrzeć się ciekawym aplikacjom, urządzeniom i nowinkom technologicznym, które mogą polepszyć kontakt z nasza drugą połówką. Ale nie tylko – mogą też sprawić, że każdy dzień będzie po prostu lepszy, ciekawszy i, co najważniejsze, zdrowszy. Jesteście ciekawi? Pojawienie się smartfonów, a co za tym idzie także i mobilnych aplikacji oraz innowacyjnych urządzeń zawładnęło naszym życiem i naszą codziennością. Nic dziwnego, że pary coraz częściej sięgają na przykład po przydatne dla siebie apki sherujące, które ułatwiają kontakt, pozwalają lepiej zadbać o finanse czy nawet przypomnieć o zbliżającej się rocznicy.\nKoniec z zapominalstwem\nZdarzyło się Wam kiedyś zapomnieć o spotkaniu, urodzinach albo – co gorsza – którejś z rocznic? Koniecznie sprawdźcie aplikację Between, która pozwoli nie tylko dzielić wspólny kalendarz, ale też zaplanować zbliżające się wydarzenia czy nawet korzystać z prywatnego komunikatora do rozmów z partnerem. A to nie wszystko, co potrafi Between – możemy również korzystać ze specjalnej przestrzeni do zamieszczania wspólnych fotografii oraz różnych wydarzeń związanych z relacją.\nJeśli jesteście praktyczni i nie lubicie marnować czasu, zainteresuje Was aplikacja ułatwiająca planowanie wspólnych zadań, np. Cozi Family Organizer. Dzięki niej będziecie wiedzieli, kto w danym dniu jest odpowiedzialny za zakupy, kto ma odebrać przesyłki albo o której dokładnie wpadną w odwiedzimy zapowiedzeni wcześniej znajomi. Wszystkie zadania, które wpiszecie do znajdującego się w aplikacji grafika, zależą oczywiście od Was.\nUrządzenia typu smart z odsieczą\nAplikacje są niewątpliwie przydatne, jednak nie sposób nie wspomnieć tu o nowoczesnych urządzeniach, które pozwolą na wygospodarowanie dla najbliższych większej ilości czasu. Chodzi o urządzenia typu smart, jakie mogą znaleźć się w Waszym domu. Jakie to urządzenia? To na przykład automatyczny odkurzacz, który posprząta za Was całe mieszkanie albo specjalny zraszacz, który zadba o roślinność w ogrodzie. To także wszystkie urządzenia, które ugotują za nas obiad albo nagrają film, którego akurat nie mamy czasu obejrzeć w telewizji.\nNowoczesne technologie przychodzą też na ratunek w sytuacji, w której jedno z Was pali, a drugie jest wielkim przeciwnikiem papierosowego dymu. Wyjścia są dwa – albo przerzucenie się na bezdymne urządzenie do podgrzewania tytoniu, takie jak IQOS albo zainstalowanie aplikacji, która pomoże w rozstaniu się z nałogiem. Pierwsza opcja to zakup urządzenia, wewnątrz którego umieszczona jest specjalna płytka podgrzewająca wkład z tytoniem do temp. 350 st. C. To właśnie w dymie z papierosa jest 7 tysięcy związków chemicznych , w tym ekstremalnie wysokie stężenia tlenku węgla, nazywanego „cichym trucicielem” oraz substancje smoliste. Przy podgrzewaniu tytoniu nie powstają też substancje smoliste, a zawartość tlenku węgla jest niższa o ponad 99 proc. Tak, więc jeśli palenie nadal zatruwa Wasz związek, nie trzeba załamywać rąk, bo wyjściem dla takiego niepoprawnego palacza są właśnie tzw. urządzenia bezdymne.\nDruga opcja to zainstalowanie w swoim smartfonie programu, który zmotywuje nas do tego, by zrezygnować z „dymka”. Ci z Was, którzy korzystają z podgrzewacza, mogą skorzystać z aplikacji Quit Sticks Today. Wszystko po to, by kontrolować i ograniczać nikotynowe przyzwyczajenie. Dzięki niej można wygodnie i automatycznie rejestrować i stopniowo ograniczać oraz kontrolować podgrzewanie. Ciekawą propozycją jest też aplikacja Quit Pro: Stop Smoking Now, która pozwala śledzić, gdzie i kiedy palisz, a także, co najbardziej istotne – pomaga określić wyzwalacze, które sprawiają gdzie, po co i dlaczego sięgasz po papierosa.\nDbajmy o siebie dla innych\nSkoro już jesteśmy przy dbaniu o zdrowie, warto przypomnieć o monitorujących stan naszego organizmu smartwatchach. Bardzo ciekawie prezentuje smartwatch Withings. Model z funkcją EKG, Withings Move ECG, jest najbardziej „medyczny” z całej oferty marki. Wyposażono go w prawdziwy, testowany klinicznie elektrokardiogram, który jest w stanie wychwycić nawet migotanie przedsionków! Bardziej popularny Apple Watch może z kolei pomóc osiągnąć swojemu właścicielowi wyznaczony cel długości snu, śledzić ważne informacje dotyczące stanu serca, a nawet sprawdzać poziom tlenu we krwi oraz zachęcać do regularnego mycia rąk.\nZobacz też: Najpopularniejsze utwory walentynkowe od Spotify.\nA co, jeśli chodzi o dbające o zdrowie aplikacje? Do tych najciekawszych możemy zaliczyć Fitatu, która sprawia, że każda osoba może zmienić swój styl życia i zacząć zdrowo się odżywiać oraz Pierwsza Pomoc. To bezpłatna apka – kompedium wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy i czynności ratowniczych w nagłych sytuacjach. Zawarte w niej informacje są zgodne z najnowszymi wytycznymi i obowiązującą wiedzą medyczną.\nDla Ciebie też powstało mnóstwo przydatnych aplikacji mobilnych. Najbardziej popularną i jednocześnie jedną z najprostszych w obsłudze aplikacji, które mają pomóc w poznaniu przysłowiowej drugiej połówki, jest Tinder. Jeśli chcesz nawiązać z kimś kontakt, wystarczy przesunąć palcem w lewo. Jeśli wybrana osoba także wyraziła zainteresowanie, możecie bez ograniczeń rozmawiać albo umówić się na spotkanie. Jedną z ciekawszych jest z kolei Hater – aplikacja, która łączy ludzi nienawidzących albo uwielbiających określone rzeczy. W bazie znajduje się kilka tysięcy pytań. Aby znaleźć interesującą nas osobę, musimy odpowiedzieć na jak najwięcej z nich.


Olej kokosowy - PURE LIFE\nOlej kokosowy to jeden z największych darów natury na naszej planecie -od zarania dziejów wykorzystywany był zarówno jako pokarm, jak i lekarstwo.\nSwoje niezwykłe właściwości zawdzięcza m.in. zawartości średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych MCT, które posiadają silne właściwości antywirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Ponadto zawiera witaminy B1, B2, B3, B5, B6 oraz kwas foliowy, witaminę C, wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, cynk. Pomaga regulować gospodarkę hormonalną, przyśpiesza metabolizm oraz dobrze wpływa na układ sercowo-naczyniowy.\nOlej kokosowy sprawdzi się również jako kosmetyk - można go stosować jako balsam, maskę do włosów, czy też wykorzystać do produkcji domowego peelingu do ciała.\nPonadto ma pozytywny wpływ na florę bakteryjną jamy ustnej - zapobiega próchnicy i przyczynia się do utrzymania zdrowej błony śluzowej w ustach. To idealny produkt to tzw. "płukania ust olejem"/ "ssania oleju".\nOlej kokosowy to zdecydowanie najlepszy tłuszcz do smażenia– jest tłuszczem w większości nasyconym, dzięki czemu zachowuje stabilność w wysokich temperaturach oraz w przeciwieństwie do innych olejów (np. rzepakowego, słonecznikowego) nie tworzy groźnych kwasów tłuszczowych trans.


610 mm – subzerowolf.pl\n— Atrybut produktu: Szerokość — 610 mm\nNowa unikalna chłodziarko-zamrażarka kolumnowa o szerokości 610 mm jest najwęższym jak dotąd modelem Sub-Zero. Pasuje do małej kuchni, zapewniając jednocześnie zaawansowane konserwowanie żywności, z którego słynie Sub-Zero. Z jednymi solidnymi drzwiami i bez linii poziomych, pasuje do każdego projektu kuchni. Model dostępny w wersji do zabudowy lub frontem ze stali szlachetnej. Dwa oddzielne systemy chłodzenia zapewniają utrzymanie odpowiednio wilgotnego powietrza, którego potrzebuje świeża żywność, jednocześnie pozostawiając zamrażarkę w pełni suchą. Inspirowany przez NASA system oczyszczania powietrza odprowadza gaz etylenowy, który przyspiesza psucie się żywności, usuwa bakterie, pleśń, wirusy i zapachy. System magnetycznych uszczelek drzwi zamyka się w zimnym powietrzu, a mikroprocesor precyzyjnie kontroluje temperaturę. Dzięki tym funkcjom, a także lodówce o pojemności 193 litrów i zamrażalnikowi o pojemności 58 litrów, ta kolumna kombinacji to Sub-Zero „małej przestrzeni”, na które czekałeś.


Kornel Morawiecki nie żyje – Niezależna Gazeta Obywatelska\nW 2010 roku startował w wyborach prezydenckich z poparciem Konfederacji Polski Niepodległej Adama Słomki, a w 2015 roku został posłem, kandydując z list Kukiz’15. Był marszałkiem seniorem na pierwszym posiedzeniu Sejmu VIII kadencji.\nŚp. Kornel Morawiecki i Adam Słomka, fot. NGO\nTrudno nad dzisiejszą smutną wiadomością przejść do porządku dziennego bez pochylenia się nad Jego dorobkiem. Liczę, że prezydent Andrzej Duda ogłosi żałobę narodową. Odszedł wielki działacz niepodległościowy, który swoją postawą w czasach komunizmu dodawał Polakom sił do walki o niepodległość. Odeszła wielka postać polskiej polityki. W zasadzie cżłowiek legenda, niezastąpiony. Będzie mi osobiście Go brakowało”\nPolityka kondolencje, Kornel Morawiecki, śmierć\nNie dla likwidacji SOR przy ulicy KatowickiejŻegnaj Panie Marszałku! Requiescat in pace …


Car Design Poland: BITWA NR 18 - Nowa wizja Porsche 944\nBITWA NR 18 - Nowa wizja Porsche 944\nPLEBISCYT 2011 - "Najlepszy Car Designer 2011 roku" (klik w nowej karcie)\nTEMAT: Nowa wizja Porsche 944\nTematem bitwy nr 18 jest model 944, sportowy samochód osobowy niemieckiej marki Porsche. Został wprowadzony do produkcji w 1982 roku jako następca modelu 924, który pomimo początkowych założeń wytwarzany był równolegle z 944 do roku 1988, jako jego tańsza alternatywa. Porsche 944 zszedł z linii montażowych w roku 1991, zaś jego następcą zostało Porsche 968. Wprowadzenie na rynek Porsche 944 przyniosło w latach 80' firmie znaczący sukces. Samochód dostępny był w wersjach kabriolet oraz coupé, stosowano w nim także silniki turbodoładowane. Porsche 944 produkowano w kilku różnych wariantach: 944, 944 S, 944 Turbo, 944 S2, oraz 944 Turbo S.\nWzorując się na modelach z przeszłości (924, 944, 928) oraz uwzględniając najnowsze trendy, Twoim zadaniem jest przedstawienie wizji nowego nadwozia (coupe lub cabrio) dla następcy Porsche 944, który mógłby stanowić atrakcyjną alternatywę obok Caymana i 911ki. Można, również zaprojektować wnętrze auta, bądź jego elementy jak np. bagażnik, fotele, komora silnika etc.\nAutor tematu: LHunter - Prace autora: Galeria prac\nZakończenie: 15.01.2012 (niedziela 24.00)\nSwoje prace wstaw do tego tematu: Dział na forum - Bitwa nr 18\nAlbum na facebooku: [ Album - Bitwa nr 18 ]\nStatystyki: [ Statystyki i punktacje 2011 ]\nGłosowanie na zwycięzcę poprzedniej BITWY!\nWszystko o bitwach na: CAR DESIGN POLAND\nNajlepsze projekty w sieci na: CAR DESIGN VOTING\nSwoje prace wstawiajcie w znaczniki "[img2] Adres URL obrazka [/img2]" , dzięki temu zabiegowi\npraca automatycznie zostanie pomniejszona oraz dodane zostaną przyciski informacyjne przy każdej z nich.\nSwoje prace i projekty przesyłaj poprzez np: http://ImageShack.us:\nZaktualizuj swoją przeglądarkę, aby widzieć okno ImageShack.us!\nSKORZYSTAJ Z TUTORIALI:\n...zobacz więcej tutoriali.\n... zobacz więcej ćwiczeń.\nEtykiety: [ B18 ], Bitwy 2012, Car Design, LHunter, Orlisoft, Porsche 944, Projektowanie samochodów, Temat


Chursina S / Rizvanova K wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis - SofaScore\nChursina S / Rizvanova K wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis\nBrak ostatnich wydarzeń dla zespołu: Chursina S / Rizvanova K\nO Chursina S / Rizvanova K\nChursina S / Rizvanova K wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*), terminarz i rezultaty końcowe zespół Chursina S / Rizvanova K we wszystkich tenis rozgrywkach. Nadal czekamy na przeciwnika Chursina S / Rizvanova K w następnym meczu. Pokaże się tutaj jak tylko dostępny będzie oficjalny terminarz.\nKiedy mecz się rozpocznie, będziesz mógł obserwować na bieżąco Chursina S / Rizvanova K wyniki na żywo, aktualizowany punkt po punkcie. Statystyki aktualizowane są po zakończeniu spotkania. Chursina S / Rizvanova K poprzedni mecz był przeciwko Detkovskaya D / Kulambayeva Z w Shymkent, Doubles W-ITF-KAZ-04A, mecz zakończył się wynikiem 2 - 0 (Detkovskaya D / Kulambayeva Z wygrał/a mecz). Chursina S / Rizvanova K zakładka mecze pokazuje 100 ostatnich tenis rozegranych przez Chursina S / Rizvanova K wraz ze statystykami oraz ikonami wygranej/porażki. Zawiera również wszystkie zaplanowane mecze zespołu.\nWykres formy Chursina S / Rizvanova K jest unikalnym algorytmem SofaScore Wyniki na żywo Tenis generowanym na podstawie ostatnich 10 meczów, statystyk, szczegółowych analiz oraz naszej wiedzy. Ten wykres może pomóc Ci w postawieniu na mecze Chursina S / Rizvanova K, ale pamiętaj - SofaScore LiveScore nie odpowiada za jakiekolwiek straty finansowe, spowodowane pośrednio lub bezpośrednio przez informacje zawarte na stronie.\nW szczegółach meczu oferujemy link do oglądania online Chursina S / Rizvanova K transmisji na żywo, sponsorowanej przez bet365. Prawa do intelektualnej własności transmisji wydarzeń są zazwyczaj po stronie kraju emitującego wydarzenie. W związku z powyższym mogą wystąpić problemy z oglądaniem niektórych wydarzeń w związku Twoją lokalizacją.\nSofaScore tenis wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Chursina S / Rizvanova K na Twoim telefonie!


Ostatnie dni Jesieni: Część 2 - Fundacja SCP\nOstatnie dni Jesieni: Część 2\nPolskie Opowieści » Polskie Archiwum Serii » Ostatnie dni jesieni Hub » Ostatnie dni Jesieni: Część 2\n20 października, godzina 07:29\nNim skończyła rozmawiać z Radczyńskim, reszta techników skończyła już swoje prace i dała zielone światło oczekującej ekipie sprzątającej. Idąc w stronę budynków i patrząc pod nogi, aby uniknąć kałuż, Stańczyńska pomyślała, jak wiele procedur policyjnych jest w ten sposób łamane. W końcu to nic innego jak trwałe zacieranie śladów, po uprzednim ich sfotografowaniu i zmierzeniu co prawda, ale w procesie trwającym minuty, nie godziny. Dla Fundacji, wbrew pozorom, nie pracowali "najlepsi z najlepszych", tylko raczej "najlepsi z tych, którzy umieją trzymać gębę na kłódkę, nie wychylać się i mieć tyle rozumu w głowie, aby samemu domyślić się tych dwóch zasad". Mimo to wszelkie działania były podejmowane o wiele szybciej i sprawniej od dowolnych, innych organizacji. Tym bardziej zwracało to uwagę, ponieważ procedury Fundacji były wysoce bardziej skomplikowane, a same obiekty zainteresowania wykraczające poza wszystko, z czym inni mieli kiedykolwiek do czynienia. Jak więc to się działo, że mając gorszych ludzi, mając ich mniej i będąc zmuszonym do ukrywania się, Fundacja była w stanie nie tylko przodować nad konkurencją, ale również być lepszą od dowolnej organizacji na ich polu, mając mniejsze zasoby i większe problemy.\nBo podatnicy nie patrzą nam na ręce i robimy, co chcemy, odpowiedziała sobie głosem Wierzby agentka. Gdyby zapytała się o to jego, dokładnie takiej odpowiedzi by udzielił. Co jednak powie teraz, o tym całym incydencie? Sześciu zabitych pracowników Fundacji. Pięknie to będzie wyglądało w raporcie, na pięciu miejscowych pracowników nie żyje sześciu. Jak to się stało, pani Stańczyńsko? Ano zaprosiliśmy kolegów z innego rejonu, aby sobie umarli, panie o pięć. Może nawet dostanie medal, "dzielny agent", jak naklejka od dentysty. Od czasu wielkiej czystki w dziewięćdziesiątym siódmym to najwięcej ofiar w ciągu jednego dziesięciolecia. I wszystkie jednego pieprzonego dnia.\nNie chciała z takim nastawieniem i nastrojem wchodzić w rozmowę z agentem, więc skupiła się na pogodzie. Na tym, jak w tej strefie fabrycznej powietrze jest delikatne dla płuc, jak zapach ozonu drażni śluzówki, a miękka gleba jest przyjemna do chodzenia. Trzymała się tego uczucia, gdy zobaczyła znajomą sylwetkę pod jednym z budynków.\nJeżeli ktoś miałby wątpliwości co do profesji Wierzby, to prawdopodobnie po pierwszym rzucie oka miałby już pewność. Tani, ale dobrze pasujący garnitur, poszerzający wystarczająco szeroką klatkę piersiową, spodnie z zestawu, pasek z czarnej skóry ze srebrną, ciut za dużą sprzączką i odbijający się w porannym słońcu zegarek. Nie powinna zwracać na ten element uwagi, ponieważ była to część wyposażenia Fundacji: wielofunkcyjne urządzenie pomiarowe z niezrozumiałą nazwą fachową. Jako agent spraw wewnętrznych nie posiadała takich gadżetów, ale wcale się tym nie przejmowała: wolała wypełniać papiery niż słuchać denerwującego pikania na nadgarstku. Tym jednak, co przesądziło o wyglądzie agenta, były ciemne okulary. O siódmej rano. Do kompletu z użelowanymi do tyłu włosami.\n— Ty w tym śpisz? — przywitała się z agentem, jednocześnie kiwając głową stojącemu obok mężczyźnie, zapewne specjaliście od balistyki.\n— Adam Markiewicz, Ośrodek 13. — powiedział mężczyzna, wyciągając rękę.\n— Ośrodek 13? Przecież to kawał drogi stąd. — odpowiedziała, odwzajemniając uścisk, Stańczyńska. Domyślała się, że mimo starań jej twarz i tak wyraziła zdziwienie.\n— Byłem w pobliżu w związku z pewnym skipem. Paskudna sprawa, o której nie mogę mówić. — ani wspominać, dopowiedziała agentka, zapatrując się w uśmiech mężczyzny. Kątem oka dostrzegła, że Wierzba niecierpliwie czeka na wymianę grzeczności, aż podrygując z chęci wyrzucenia z siebie najnowszych wiadomości. Mimo wieku, tak fizycznego i stażu w Fundacji, ciągle zachowywał się jak entuzjastyczny chłopiec po pierwszej randce.\n— Rozumiem. Agnieszka Stańczyńska, milo poznać. Mam nadzieję, że nie przeszkadzamy. — dopiero teraz puściła delikatną (zbyt delikatną, jak na mężczyznę) dłoń. Jednocześnie upomniała się, aby postawić kawę Karolinie z centrali; odwaliła kawał dobrej roboty, tak sprawnie wzywając wszystkie potrzebne osoby.\n— To nic takiego, właściwie już mógłbym wracać do siebie, bo w raporcie przekażę wam nie więcej, niż wiem teraz. — odpowiedział mężczyzna, nadal się uśmiechając. Skupiając na nim wzrok, agentka zobaczyła w nim politowanie, jakby dla "biednej dziewczyny z prowincji:. Albo po prostu uznała, że powinna coś takiego zobaczyć na twarzy "chłopaka z wielkiego miasta".\n— Egzekucja mafijna? — zapytała. Wierzba wyraźnie dał sobie spokój z oczekiwaniem na szybkie zakończenie ich rozmowy i odsunął się, aby zapalić papierosa. W pobliżu miejsca zbrodni.\n— Zakradli się od tyłu i wpakowali w naszych ludzi serię z pistoletu maszynowego. To egzekucja mafijna? — uśmiech znikł z jego twarzy, słysząc nieznane pojęcie. Może jednak rzeczywiście ją lekceważył? Nawet jeśli tak, to użył stwierdzenia "naszych", nie "waszych", czyli jednak mniej lub bardziej rozumiał, że grają do jednej bramki.\n— Coś w tym stylu. — Skoro technicy o tym wiedzieli, to dlaczego Wierzba spędzał z nim tyle czasu? Radkowski nie był plotkarzem, nie w sprawach zawodowych. Wrócili się tutaj po coś? Tylko po co? Czy byli tu cały czas, ale musieli coś jeszcze załatwić?\n— Na to wygląda. Pomogliśmy części techników poszukać śladów, które mogli zostawić nasi skurwiele, ale równie dobrze mogli pojawić się i zniknąć za plecami naszych. Śladów teleportacji nie widzę, skanery pana Wierzby również nic nie wykazały, więc albo wzywamy specjalistów od tych spraw, albo zakładamy, że mamy do czynienia z profesjonalistami. — wbrew oczekiwaniom Stańczyńskiej Markiewicz nie splunął przez ramię. Ale w końcu to ona była tu kowbojką (kowgerlką?) z prowincji, a on szeryfem (żandarmem?) z miasta.\n— Chciałby mi pan coś jeszcze powiedzieć? — w innych okolicznościach słowa te mogłyby zabrzmieć jak prowokacja, wyzwanie czy po prostu obelga, ale właśnie dlatego agentka chętnie ich używała: prowokowały do szybkiej reakcji, a ona nie miała czasu na konwenanse. Tym bardziej teraz, sześciu trupów, Jezu.\n— Wygląda to podejrzanie. Zakradli się od tyłu i nic nie wskazuje, by nasi zorientowali się, że mają towarzystwo. Egzekucja, jak to pani ujęła. Ciał brakuje, chociaż to odludne miejsce i mogli założyć, zupełnie słusznie i poprawnie, że to my zajmiemy się sprzątaniem, bo i tak musimy zmyć krew i zatkać dziury. Jednak zabrali ciała, więc z jakiegoś powodu były im potrzebne. Agent Wierzba — tutaj mężczyzna spojrzał w kierunku palącego agenta, jakby chciał upewnić się, że wiadomo, o kim mowa — poinformował mnie, że nasi byli tu przykrywkowo, czyli bez hełmów i z normalnymi ciuchami, ale możliwym kevlarem. Ale ślady wyraźnie wskazują, że chłopaki oberwali w tors, nie głowę. Nawet amator trafiłby z maksymalnej dostępnej tam odległości w głowę, a po co walić w tors i uszkodzić cokolwiek chcemy mieć z tego ciała? Z jednej strony skurwiele wyglądają jak profesjonaliści, ale z drugiej… —\n— … jak amatorzy. — dokończył Wierzba, rzucając niedopałek i zbliżając się do rozmawiającej pary. Ten chłopak serio ogląda za dużo filmów, uznała Stańczyńska.\n— Dokąd prowadzą ślady krwi? — zapytała agentka.\n— Widzę, dokąd pani zmierza, ale niestety, mogli spakować je w worki. Zero śladów poza miejscem, gdzie leżeli. — jakby z nutą uznania w głosie odpowiedział mężczyzna. — Ale proszę pamiętać, że jestem specem od balistyki, nie dochodzeń, to jedynie moje sugestie poparte doświadczeniem. — ciągnął dalej.\nWierzba nie zwracając na to uwagi i uznając, że przecież sam mógł odpowiedzieć na pytani agentki, włączył się do rozmowy. — Pewnie tak zrobili. Nocna zmiana miała wolne, cieć spokojnie drzemał w budce, za zimno i mokro na nastoletni seks, mieli więc mnóstwo czasu i swobody do działania. —\nKiwając agentowi głową, Stańczyńska wyciągnęła dłoń w kierunku mężczyzny. —Dziękuję za pomoc, panie Markiewicz. Jeśli ma pan ochotę proszę odwiedzić naszą centralę, mamy ciastka i kawę. —\nOdwzajemniając uścisk (ciekawe, jakiego kremu używa) mężczyzna odpowiedział. — Nie pijam kawy, a co do ciastek jestem na diecie. Ale może następnym razem. — Ukłonił się i ruszył w kierunku parkingu przed bramą zakładów, gdzie zapewne zostawił swój samochód. Stańczyńska oparła się pokusie, aby spojrzeć jakim autem jeździ.\n— Czy Ty właśnie dostałaś kosza? — zapytał Wierzba, szczerząc pożółkłe od tytoniu zęby.\n— Zamknij się, Damian. — Agentka nie miała ochoty wchodzić w tę grę. Tym bardziej, że naprawdę zabrzmiało to jak policzek od przystojniaka z miasta.\n— To… jakieś propozycje? — agent zadał kolejne, tym razem poważniejsze pytanie. Chociaż sprawiało ono wrażenie, jakby leżał pierwszy raz z kobietą w łóżku i pytał, co ma teraz zrobić.\n— Teraz decydujemy, czy dostajemy awans, czy wypowiedzenie, bo mamy niezłe gówno w dłoniach. — odpowiedziała mu agentka. Ze wszystkich sił starała się nie zazdrościć mu tego, że to on ma przywilej zdać takie pytane. Bo to ona musiała znaleźć na nie odpowiedź.\n« Część 1 | HUB | Część 3 »\nwersja strony: 4, ostatnia edycja: 08 Apr 2018 13:57


Nowa umowa partnerska z Horodenką podpisana. Delegacja naszego powiatu z wizytą na Ukrainie - Głos Powiatu 24\nNowa umowa partnerska z Horodenką podpisana. Delegacja naszego powiatu z wizytą na Ukrainie\nOpublikowano 5 miesięcy temu Starostwo Powiatowe 5 miesięcy temu\nOdnowienie współpracy z Powiatem Brzeskim, wspólne obchody Święta Niepodległości Ukrainy oraz zwiedzanie ciekawych miejsc i najpiękniejszych zakątków regionu – to najważniejsze punkty tegorocznej wizyty przedstawicieli naszego starostwa w Horodence. W dniach od 21 do 25 sierpnia starosta Jacek Monkiewicz, członek Zarządu Powiatu Brzeskiego Monika Jurek oraz radni Tomasz Trzaska i Jerzy Wójcik pojechali zza wschodnią granicę na uroczyste zaproszenie tamtejszych nowo wybranych władz. Wśród wspólnych poruszanych tematów znalazły się między innymi edukacja, służba zdrowia oraz inwestycje drogowe.\nPartnerstwo z ukraińską Horodenką trwa już kilkanaście lat. Uroczysty dokument został podpisany w 2008 roku. Podczas tegorocznej wizyty nowe władze samorządowe Horodenki, w związku z reformą administracyjną, postanowiły odnowić dotychczasowe umowy i spisać je na nowo.\n– To nowe otwarcie naszej współpracy, niemal na każdym szczeblu. Mowa tutaj o wymianie młodzieży, praktykach w realizacji inwestycji i budowie infrastruktury drogowej, wymianie doświadczeń związanych z funkcjonowaniem służby zdrowia. To także kwestie związane z działaniem administracji samorządowej, rolnictwem, czy nawet biznesem. Każda ze stron podpatruje, jakie rozwiązania wprowadzane są w danym powiecie. Cieszę się, bo widać, że nasza współpraca rzeczywiście nabiera tempa. Od 2008 roku cieszymy się uznaniem naszych ukraińskich sąsiadów i widzę, że nasze partnerstwo będzie trwać naprawdę długo, i to bez względu na zmiany personalne w samorządach – dodaje starosta.\nMonika Jurek, członek Zarządu Powiatu Brzeskiego, która w Horodence była już kilkukrotnie, również widzi same korzyści płynące z nowego porozumienia. Oprócz tematów dotyczących dróg, czy opieki medycznej, edukacja jest jednym z ważniejszych elementów współpracy między powiatami.\n– Podpisanie nowej umowy partnerskiej z Horodenką to kontynuacja współpracy z Powiatem Horodeńskim, która rozpoczęła się jeszcze w 2008 roku. To wtedy jako dyrektor ZSB, nawiązałam pierwsze kontakty z naszymi partnerami, organizując wymiany partnerskie szkół. Nasza młodzież dwukrotnie odwiedziła Horodenkę, a młodzież ukraińską gościliśmy w Polsce cztery razy. Ta forma współpracy służy przede wszystkim prawdziwemu zbliżaniu się naszej młodzieży, przełamywaniu barier i stereotypów, pokazywaniu, że dużo więcej nas łączy niż dzieli. Mamy się czego uczyć od siebie nawzajem. Każdy, kto był na Ukrainie poznał ich niesamowitą gościnność, przywiązanie do tradycji, otwartość i godną podziwu muzykalność. Nic dziwnego, że każda wymiana młodzieży kończy się łzami i nadzieją na kolejne spotkanie, a przyjaźnie zawarte trwają do dziś. I nie zrozumie tego nikt, kto sam tego nie doświadczył. Cieszę się z nowego porozumienia i mam nadzieję na owocną współpracę pomiędzy naszymi samorządami na różnych polach – podkreśla Monika Jurek.\nDodajmy, że nie tylko Powiat Brzeski „odświeżył” przyjaźń z Horodenką. Nasz partnerski samorząd ze Sławna również zacieśnił współpracę z Ukrainą.\nZimowe utrzymanie dróg w powiecie


Polacy mają dowód na rozkwit Aleksandrii w okresie średniowiecza | Nauka w Polsce\nDo tej pory uważano, że Aleksandria rozkwitała w okresie grecko-rzymskim. W IV wieku mieszkało w niej - według szacunków badaczy - około 500-600 tys. osób. Wraz z najazdem arabskim, po VII wieku, populacja Aleksandrii zaczęła się zmniejszać. Rolę stolicy i głównego portu Egiptu przejął Fustat, wchłonięty z czasem przez Kair.\nWedle dotychczasowej wizji upadek Aleksandrii trwał nieprzerwanie aż do rządów Mameluków w XIII-XVI wieku. Dawną metropolię zamieszkiwało wówczas zaledwie 6 tys. osób.\n"Badania moje i moich kolegów zadały kłam temu twierdzeniu. Wydaje się, że Aleksandria przeżywała drugi rozkwit w XI-XII wieku, czyli w czasach rządów Fatymidów" - powiedział PAP antropolog i archeolog Robert Mahler z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW (CAŚ UW).\nUstalenia te były możliwe dzięki badaniom cmentarza. Nekropola muzułmańska znajdowała się na gruzach starożytnego kompleksu akademickiego - jedynego przebadanego archeologicznie w strefie Morza Śródziemnego. Polacy prowadzą wykopaliska w tym miejscu, w centralnym punkcie Aleksandrii, na Kom el-Dikka, od początku ich trwania (1960 r.).\n"Nie ma drugiego na świecie tak dużego, systematycznie badanego cmentarza muzułmańskiego" - podkreśla Mahler. Badacz zebrał dane antropologiczne i archeologiczne, dzięki temu w wiarygodny sposób określił czas funkcjonowania cmentarza na okres od początku IX w. do XII w.\nŚredniowieczny cmentarz muzułmański był olbrzymi - podkreśla naukowiec. Zajmował nie tylko obszar antycznej uczelni. Do dziś nie udało się określić jego granic. Kolejne pochówki archeolodzy napotykają od początku trwania badań (ponad 50 lat temu) do dziś. Dzięki temu antropolog zyskał bogaty materiał porównawczy - szczątki ok. 2500 osób. Zastrzega jednak, że kości są bardzo słabo zachowane, gdyż miejscowy klimat sprzyja szybkiemu rozkładowi.\nNa pytanie o to, kto spoczywał na cmentarzu, badacz nie był w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Zaznaczył, że Aleksandria miała zawsze charakter kosmopolityczny. Naukowiec przypuszcza, że groby należały do wszystkich mieszkańców Aleksandrii, niezależnie od ich statusu majątkowego.\nUstalenia na temat drugiego rozkwitu Aleksandrii to efekt analizy częściowo zachowanych szkieletów. Pochówków z IX i X w. było zdecydowanie mniej, niż tych z XI-XII wieku.\n"Liczebność i gęstość pochówków może wskazywać na wzrost liczby mieszkańców" - zauważa Mahler.\nOkazało się też, że późniejsze groby wykonano staranniej i z lepszego budulca. Typowy grób składał się ze skrzyni kamiennej wkopanej w ziemię. Zmarłych składano zawiniętych w całun, na boku z głową zwróconą w stronę Mekki, religijnego centrum islamu.\nCo ciekawe do niektórych grobów dokładano w późniejszym czasie kolejnych zmarłych. Najstarsze pochówki nierzadko były wkopywane w ruiny wcześniejszych budowli, również w kamienne ławy audytoriów, czyli sal antycznej szkoły wyższej. Ich nadbudowa składała się najczęściej z prostego, niskiego ogrodzenia z bloków kamiennych, które wyznaczały nieco poszerzony obrys grobu oraz ze steli, czyli płyty kamiennej z danymi na temat osoby zmarłej.\nAntropolog ustalił również, że w grobach z XI-XII w. pochowano więcej kobiet w podeszłym wieku, niż w okresie wcześniejszym. Jednocześnie zmniejszyła się liczba kobiet umierających w wieku średnim, ale zwiększyła - w młodym. "Z danych wynika, że w tym okresie powiększył się dobrobyt w porównaniu do IX i X wieku. Kobiety żyły dłużej. Wyższa umieralność w młodym wieku może dotyczyć komplikacji związanych z porodem" - dodał naukowiec.\n"Należy zaznaczyć, że twórcy nekropolii najprawdopodobniej nie byli świadomi, gdzie składają zmarłych. Od zakończenia istnienia szkoły musiało minąć nawet i sto kilkadziesiąt lat. Do jej ostatecznego zniszczenia przyczyniło się zapewne katastrofalne trzęsienie ziemi pod koniec VIII w., kiedy budynki były już dawno opuszczone i w ruinie" - dodał Mahler. Najprawdopodobniej na krótko potem pojawiły się pierwsze groby.\nRobert Mahler będzie kontynuował analizę tych zagadnień w ramach pracy doktorskiej.


Pomoc w doborze odzieży myśliwskiej – Turystyka – Portal branżowy\nHomeInnePomoc w doborze odzieży myśliwskiej\nDzisiaj już mnóstwo ludzi posiada swoje zaciekawienia. Na pewno już dzisiaj mamy większość myśliwych, jacy to potrzebują różnego typu akcesoriów. Warto jest zatem korzystać z pomocy stron internetowych, na jakich to odnajdziemy wiele różnych ofert sklepów myśliwskich, takich jak internetowy sklep myśliwski, który to oferuje kontrahentom:\nDużo ludzi jest zaciekawionych takimi ofertami sklepów, jakie to oferują nam również sprzedaż wysyłkową. Warto jest zatem poznać propozycje takich sklepów, jak sklep myśliwski, by dokonać już doboru właściwych produktów potrzebnych dla nas. Teraz już mnóstwo tego typu propozycji znajdziemy z pomocą stron internetowych, na jakich to na pewno możemy już zobaczyć tego typu zamieszczone akcesoria, z jakich to macie okazje dokonać właściwego doboru tego typu akcesoriów, które to są nam już niezbędne. Jeżeli tylko dostarczymy zamówienie na stronie sklepu, na pewno mamy możliwość już liczyć na szybką jego realizację.\nCoraz więcej ludzi jest zaciekawionych propozycjami tego typu sklepów, które to na pewno mogą nam już dzisiaj pomóc w wyborze odpowiednich akcesoriów. Warto jest zatem skorzystać z takich pomocnych dla was wskazówek, które to pomogą wam w doborze właściwych akcesoriów. Taka odzież myśliwska, to już zaawansowany dobór odzieży, z której to na pewno wybierzmy odpowiedni jej rodzaj do własnych potrzeb. Warto zatem poszukiwać takie akcesoria myśliwskie, jakie to z całą pewnością będą już tymi odpowiednimi do waszych potrzeb.\nCoraz częściej poszukujemy odpowiedniej broni, lornetek, czy też noży, jakie to z całą pewnością będą już potrzebne każdemu z was. Sklepy posiadają już ogromny wybór tego typuakcesoriów myśliwskich, z jakich to na pewno będziemy już mogli wybierać taki ich typ, który to będzie odpowiedni do waszych oczekiwań.\nW ofertach Sklep myśliwski odnajdziemy tego typu akcesoria w bardzo zróżnicowanych cenach, dzięki czemu z całą pewnością dokonamy już zakupu takich niezbędnych dla nas rzeczy w bardzo atrakcyjnych cenach. Trzeba już korzystać z tego typu promocji i rabatów.\nInfo z: akcesoria myśliwskie www.e-rykowisko.pl/\nDziś wiele zakładów czy też firm posiada konieczność przestrzegania przepisów powiązanych z ochroną środowiska, a…\nTags:sklep myśliwski, ubranie oraz obuwie myśliwskie


Mieszkanie Wynajem, Warszawa, Starówka, 43.00 m2, 3000 zł - Villa Mia\nMieszkanie na wynajem 2 pokoje 43 m²\nWarszawa, Starówka, Miodowa\nMIESZKANIE NA STARYM MIEŚCIE, UL. MIODOWA\nHistoryczna, 3-kondygnacyjna kamienica bez windy została wybudowana w 1733 roku. Budynek został zaprojektowany przez architekta Karola Bay. W ostatnich latach kamienica została odrestaurowana.\nW pełni umeblowane i wyposażone mieszkanie o powierzchni 43m2 składa się z salonu, oddzielnej kuchni oraz łazienki z wanną.\nMieszkanie wykończone i umeblowane, gotowe do wprowadzenia.\nApartament usytuowany jest sercu Starego i Nowego Miasta w Warszawie. W bliskim sąsiedztwie znajdują się Bulwary Wiślane, liczne restauracje i kawiarnie. W odległości spaceru znajduje się Ogród Krasińskich, Park Romualda Traugutta czy też centrum handlowe Arkadia oraz Klif.


Przełom w diagnostyce? Aplikacja na smartfona podsłucha twój samochód i podpowie czy są jakieś usterki.\nCo powiedzielibyście na aplikację, po której uruchomieniu telefon rejestruje to co dzieje się w samochodzie, a następnie jest jest w stanie podpowiedzieć kierowcy, czy powinien udać się do serwisu?\nW sumie to żadna, nowość. W końcu lekarze robią takie „cuda” od marca bieżącego roku. A teraz poważnie. Skoda wpadła na przełomowy pomysł, który będzie w stanie ułatwić życie posiadaczom pojazdów z Mlada Boleslav.\nNa pierwszy rzut oka brzmi to dziwnie, ale wbrew pozorom system ten nie jest tak bardzo skomplikowany. Czesi testują właśnie aplikację o nazwie Sound Analyser, która rejestruje, a następnie identyfikuje dźwięki wydobywające się z pojazdu. Nagrany materiał jest następnie porównywany z zapisanymi w systemie wzorcami i algorytmami.\nW razie jakichkolwiek odstępstw od normy, aplikacja ma określić jakie mogą być przyczyny odnotowanych niezgodności. Następnie dane przesyłane są do centrali. Oczywiście program rozróżnia każdy model Skody, a co za tym idzie jest w stanie rozpoznać parametry charakterystyczne dla danego modelu – tak przynajmniej twierdzą jego twórcy.\nWedług zespołu odpowiedzialnego za projekt, Sound Analyser jest w stanie rozpoznać aż 10 wzorców, a ryzyko pomyłki wynosi zaledwie 10%. Mowa tutaj między innymi o komponentach takich jak skrzynia DSG, układ kierowniczy, klimatyzacja, czy szeroko pojęte zawieszenie.\nW projekcie testowym w 14 krajach uczestniczyło do tej pory aż 245 dealerów Skody. Data premiery aplikacji nie jest jeszcze znana.\naplikacja, Mlada Boleslav, Skoda, Sound Analyser