Papież w pułapce | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nGdy 13 marca 2013 roku kardynałowie zgromadzeni na konklawe wybierali Papieża Franciszka, szukano kogoś, kto zaradzi potężnemu kryzysowi – którego istnienie zostało w sposób niemal bezprecedensowy zamanifestowane przez ustąpienie Benedykta XVI. Zdawano sobie sprawę, że Kościół głoszący Prawdę znajduje w obecnym świecie niewielu sojuszników – a równocześnie że jego własne siły zostały nadszarpnięte przez falę skandali homoseksualnych i pedofilskich wśród duchowieństwa; i że to ostatnie jest po prostu najboleśniejszym symptomem głębokiego kryzysu wiary wśród mas chrześcijan kuszonych do posłuszeństwa światowej „dyktaturze relatywizmu”.\nSzukano więc kogoś, kto będzie miał siłę zmierzyć się z tymi problemami dobrze zdiagnozowanymi przez Benedykta XVI. Nazajutrz po wyborze tylko nieliczni sensaci głosili, że dokona się jakiś „zasadniczy przełom”. Osoby dobrze zorientowane zapowiadały zasadniczą kontynuację. To będzie harmonijna kontynuacja poprzedniego pontyfikatu – zapewniał honduraski kard. Rodriguez Maradiaga po wyjściu z obiadu u swego przyjaciela, Bergoglio/Franciszka. Franciszek powie to samo co mówił Benedykt – podkreślał szwajcarski kard. Kurt Koch należący do kręgu uczniów Ratzingera/Benedykta XVI. I dodawał mądrze: Jest tajemnicą Kościoła katolickiego to, że mamy całkowicie odmiennych papieży. Wszyscy są stuprocentowo katoliccy, a każdy z nich jest całkowicie różny.\nRzeczywiście, Franciszek okazał się od razu „całkowicie różny” od Benedykta w swym południowoamerykańskim stylu i w jezuickim guście – a równocześnie nie mówił niczego innego niż Benedykt. W żarliwych i zwięzłych homiliach nowego Papieża od początku zaznaczyła się zazdrosna walka o to, by w centrum Kościoła nie stawiać kogoś innego niż Chrystusa, i to Ukrzyżowanego; wstręt do „karieryzmu” duchowieństwa; ostrzeżenie przed zeświecczeniem; wymaganie, by swój związek z Chrystusem chrześcijanie pojmowali także jako związek z Kościołem; żądanie, by księża zostawiali kościoły otwarte dla adoracji Pana Jezusa, a sami siedzieli w konfesjonałach…\nZważywszy na gorąco teologiczne nauki Papieża Franciszka, można było się wręcz spodziewać, że znów „New York Times” nie będzie miał o czym pisać w swych relacjach z Watykanu. Wielkie media laickie szybko bowiem zniechęcają się w pisaniu o Chrystusie: w czasach teologicznych homilii Benedykta wprost „nie wiadomo było, o czym pisać”.\nJednak sam Franciszek dość szybko, chcąc nie chcąc, podrzucił mediom laickim gratkę dla ich apetytów. Chcę Kościoła ubogiego dla ubogich – słysząc to serdeczne wyznanie Papieża, wielcy reżyserzy medialni chwytali jakby ostatnią deskę ratunku w tym potopie religijnych oświadczeń. Nareszcie coś dającego się zedytować w krótkie niusy, w których świeżą szlachetność nowego Papieża można połączyć z pomachaniem palcem pod adresem „monsiniorów”!\nFrancesco lepszy od Franciszka\nPowstał więc i drugi Franciszek. Nie wiadomo, co prawda, kiedy i gdzie się urodził – wiadomo natomiast z całą pewnością, że 17 lipca 2013 roku pojawił się, już prawie gotowy, na okładce włoskiej edycji snobistycznego tygodnika „Vanity Fair” – jako Człowiek Roku: Francesco Coraggio, Franciszek Odważny. Jego wybór został obwieszczony światu w płomiennej mowie Eltona Johna, znanej „ikony” ruchu homoseksualnego i przecież osoby krytycznie oceniającej Kościół: Papież Franciszek to najlepsza wieść dla Kościoła katolickiego na przestrzeni wieków – ogłosił niewierzący muzyk. – Niekatolicy jak ja oklaskują na stojąco pokorę widoczną w każdym jego geście. „Vanity Fair” dawało swoim czytelnikom – dawało światu – takiego Papieża, jakiego by chcieli. Zapewne nie po to, by pasł ich jak owieczki – lecz by pasł ich fantazje.\nPapież Franciszek został jeszcze raz wybrany – tym razem przez świat „targowiska próżności”.\n„Targowisko próżności” jest, jakby kto nie wiedział, wielkim admiratorem i prostoty, i Jezusa. Nie kieruje się, Boże broń, żadnymi pozorami i rzeczami drugorzędnymi. Dlatego z takim aplauzem światowa Próżność przyjęła fakt, że Franciszek nosi niepapieskie obuwie (lecz wygodne czarne buty), że mieszka nie „w pałacu” (lecz w należącym do niego hotelu w strzeżonym kwartale miasta, którego już nie dojrzysz z Placu Świętego Piotra); że nosi teczkę! Próżność oczywiście wie, że są to drobiazgi – ale domyśla się też, jakże mocno domyśla się, że w ten sposób Papież puszcza oko, iż ma w nosie wszystko, co zastał wewnątrz „zmurszałej twierdzy” Watykanu: czerwone papieskie buty, apartament, w którym Papieże żyli i umierali, służących Papieżowi kurialistów…\n„Rzym go nie zmieni!” – to dziwne zapewnienie miało być gwarancją, że aktualny Biskup Rzymu będzie błogosławieństwem Urbi et orbi. Z jakże potężnym zachwytem przyjęto – jak się potem okazało zmyśloną – opowieść o tym, że Franciszek chamsko zbeształ swego ceremoniarza podającego mu mucet. „Koniec karnawału”! Z jaką radością powitano wiadomość – równie „zręcznie” zedytowaną – że Franciszek odbierze „kurialistom” zwyczajową premię za ich pracę w trakcie konklawe. Ile przyjemności dawało doniesienie, że Papież manifestacyjnie nie przyszedł na zorganizowany dla niego koncert w Watykanie, zaskakując tym organizatorów i gości…\nRęce aż się same składały do oklasków – w istocie gotowe czcić chamstwo, zerwanie, faryzejskie obnoszenie się z ubóstwem, nielojalność – które przypisano Papieżowi. Próżność nad próżnościami, a wszystko marność.\nOczekuje się jednak zasług znacznie potężniejszych. „Rewolucja trwa” – zapewniało swoich rewolucyjnie nastawionych czytelników „Vanity Fair”. Kto śledzi CNN, ten to szybko pojął: kilka godzin po zakończeniu Światowych Dni Młodzieży w Rio jezuita ojciec James Martin – przecież i współbrat Odważnego Franciszka, i współpracownik CNN, i człowiek zasłużony dla duszpasterstwa gay friendly – mógł przez łzy szczęścia wyznać na stronie CNN Belief, że kocha tego Papieża, który mówi, że nie jest sędzią „ani gejów, ani księży gejów”. Są to literalnie jedyne słowa Franciszka, które zostają „przytoczone” przez jezuitę wspierającego linię CNN. Jedyne uznane za ważne.\nNie pomylcie się! – ostrzegał o. Martin. – Franciszek robi coś nowego i ma potencjał, żeby zmienić Kościół”.\n„Zmienić Kościół” – oto słowo-klucz. Mniejsza z tym, że – podobnie jak Franciszkowe „róbcie raban!” – słowa te znaczą zupełnie co innego dla różnych ludzi. Niech sobie jedni myślą, że chodzi o „potrząśnięcie Kurią”, a inni – że o dokończenie prac Benedykta, w tym rozgonienie na cztery wiatry lobby homoseksualnego. Niech sobie jeszcze inni myślą – idąc za słowami samego Franciszka – że chodzi o wykrzesanie odwagi wiary, większą misyjność, gotowość wychodzenia daleko poza granice rutyny duszpasterskiej. Tymczasem zadowolone miny postępowych hierarchów niemieckich mają wróżyć co innego: zrobiliśmy Papieżem kogoś, kto przeprowadzi to, czego Jan Paweł nie chciał, a co Benedykt zwalczał!\nWielka schizma medialna: Papież nam się dwoi\nStoją więc teraz katolicy – wobec tych dwóch postaci papieskich. Kochają tego jedynego Papieża, tego Biskupa Rzymu, którego jedynej encykliki, o Wierze, nigdy w całości nie przeczytają – a którego codzienne homilie na wszelkie tematy, istniejące jedynie w formie streszczeń, dochodzą do nich zwykle w postaci jednego zdania wybitego w tytułach depesz. I wiwatują również temu Francesco, który rozmarzył Eltona Johna i który miałby być Mao Zedongiem szykującym Kościołowi „rewolucję kulturalną”…\nPapież nam się dwoi. Czy nie jest to postać ukrytej schizmy? Nie, nie takiej prostej schizmy, która powstawała w średniowieczu, gdy dwóch lub trzech „wybranych” dzieliło Kościół swoimi pretensjami, i nawet świętym trudno było ustalić, gdzie Papież, a gdzie antypapież. Ta dzisiejsza, pełzająca schizma jest zupełnie na miarę XXI wieku: podział dokonuje się we wnętrzu człowieka, gdy jedna jego część czuje się związana z Biskupem Rzymu, ale druga jest uwodzona przez „antypapieży” konstruowanych w przekazie mediów. Nie wiadomo, który związek jest silniejszy. Ale wiemy, który z tych związków jest słodszy.\nOkazuje się przecież, że strasznie fajnie jest mieć Ojca Świętego, który nie jest już „na celowniku” (jak był Benedykt), lecz raczej „na okładce” (jak Francesco Coraggio). W wywiadzie na półrocze pontyfikatu rzecznik papieski, o. Lombardi, wyznaje, że docenia tę „pozytywną atmosferę”, dając przy tym pośrednio poznać, jak męczył się przy poprzedniku, najwyraźniej narażającym go na zbyt wiele trudnych konferencji prasowych. Jeszcze dosadniej wypowiadał się już wcześniej abp Piero Marini zwolniony ongiś przez Benedykta z funkcji mistrza ceremonii papieskich: Franciszek wniósł do Kościoła świeżość. Przedtem było tu ciężkie, bagniste powietrze. Żyliśmy w Kościele, który wszystkiego się lęka, obawia się problemów wynikających z Vatileaks i pedofilii. Franciszek mówi tylko o rzeczach pozytywnych i wzywa do nadziei. I nie omieszkał abp Marini wyrazić od razu w tej samej wypowiedzi swojego zrozumienia dla cywilnych praw par homoseksualnych. Ot, nowa otwartość.\nW kontekście tych dziwnie sformułowanych zachwytów i oczekiwań czasami katolicy nie wiedzą, „co o tym myśleć”. Może trochę dziwią się, że problemy, które wydawały się tak oczywiste jeszcze pół roku temu, nagle zniknęły – jak noc po wschodzie słońca. Papież już jest powszechnie kochany, „zdobył serca” w każdym nadajniku, jedynym problemem Kościoła są samochody biskupów oraz niedostatki czułości, niewrażliwość na los imigrantów… No i – „nadmiar doktryny”. Dalej więc – i media kościelne próbują tańczyć te same melodie w swym dobrodusznym tonie – w którym Francescoma być równocześnie ludzki i pomnikowy, jak Lenin u Zoszczenki.\n„Gdy się dużo mówi…”\nZapytajmy jednak nareszcie, jak się do tego wszystkiego ma ten prawdziwy Franciszek, Biskup Rzymu?\nWiemy, że jest kimś innym niż umodelowany Francesco Coraggio – z „Vanity Fair” czy z „Gazety Wyborczej”. Wiemy, że potrafi wyrazić dystans wobec medialnych rewelacji na temat swoich (rzekomych) planów: niedawna wizyta w Asyżu, u grobu świętego Franciszka, była nie tylko pełna trzeźwego i ortodoksyjnego głoszenia, ale i podszyta drwiną z drżączki mediów – które zapowiadały, że w Asyżu Papież „obnaży Kościół, biskupów i kardynałów”, wykonując jakiś rewolucyjny gest.\nA jednak! Jest coś, co sprawia, że po Franciszku media spodziewają się jakiegoś „nagłego zwrotu” – i jest coś, co sprawia, że wiele jego słów tak łatwo daje się przerabiać w sentencje przeciwstawiane znanej nauce Kościoła.\nPapież powiedział niedawno w długim, czterdziestostronicowym wywiadzie dla prasy jezuickiej: Gdy się dużo mówi, ryzykuje się to, że się nie jest dobrze zrozumianym. Święta prawda. A Franciszek mówi o wiele więcej niż którykolwiek z jego poprzedników. Mówi przez świetną encyklikę Lumen Fidei („encyklikę na cztery ręce”), mówi w zwyczajowych okazjach publicznych audiencji i niedzielnego Anioła Pańskiego, mówi w codziennych (!) homiliach na Mszach dla grup pracowników Watykanu, mówi przez wpisy na Twitterze i ostatnio także przez list do gazety, przez wywiady. Mówi też – i to staje się prawdziwym przebojem ponad wszystkie akty Magisterium – przez telefon, dzwoniąc do różnych osób, które następnie stają się swymi relacjami źródłem pouczenia dla Kościoła powszechnego.\nMożna odnieść wrażenie, że w tej grandilokwencji papieskiej jesteśmy świadkami jakiegoś przyspieszenia w procesie, który w wieku XX naznaczył Magisterium rzymskie. Coraz większa ilość coraz dłuższych dokumentów – o coraz mniej sprecyzowanym charakterze wymagalności i powszechności. Widać to było bardzo wyraźnie przy Piusie XII chętnie korzystającym z formy przemówienia dla niezliczonych grup. Dzisiaj, gdy mamy codzienne poranne homilie Papieża Franciszka (na Mszach „dla grupy”), kwestia ta z pewnością dojdzie szybciej niż wolniej do konieczności jakiegoś rozstrzygnięcia. Duszpasterska aktywność Papieża-proboszcza odbywa się przecież w innym trybie niż styl rządzenia Kościołem poprzez oszczędność słów i gestów odpowiednią do tego, że Papież, Pater communis, „jest dla wszystkich”. Krótko mówiąc, pewien już długi proces dochodzi na naszych oczach do swej kulminacji.\nFormy wypowiedzi Franciszka są coraz bardziej prywatne, wystąpienia coraz częstsze – ich ciężar gatunkowy coraz mniej rozpoznawalny, ich adresat nie zawsze określony. Ilość nauk, komentarzy i uwag wypowiadanych przy tych okazjach roznosi się po mediach tak ulotnie, jak pióra z pobożnej przypowieści o plotce: wręcz nie sposób ich zebrać po rozrzuceniu. Co więcej, jeśli czegoś nie powie Franciszek, zawsze może to „powiedzieć” legendarny Francesco Coraggio.\nKażda dłuższa wypowiedź Papieża przynosi pokłosie w postaci pracowitych wyjaśnień, „co Papież naprawdę powiedział” – gdyż energiczny i rozchełstany styl Ojca Świętego otwiera często wiele możliwości. Świat jest zachwycony akurat tymi możliwościami, które są najbliższe ducha świata (które z uprzejmości dla chrześcijan można nazwać bliskimi „duchowi Ewangelii”), pożąda ich – i przygląda się z uśmiechem pracom katolickich dziennikarzy i teologów usiłujących sobie i innym wytłumaczyć to wszystko zgodnie i z pracowicie rekonstruowaną literą improwizacji Papieża, i z Katechizmem Kościoła.\nTe prace nie są przecież skazane na niepowodzenie: rzeczywiście niemal każda z „przełomowych” wypowiedzi Papieża okaże się przy bliższych oględzinach jakimś powtórzeniem myśli Kościoła – tyleż radykalnej, co starej. Ale przecież nie o to chodzi, by ktoś powołany w następstwo Piotra wybijał się na czołówki mediów przy pomocy „zaskakujących oświadczeń” budzących przynajmniej wrażenie, że mówi coś innego, coś „po raz pierwszy”, „zrywając” z wcześniejszą nauką Papieży.\nKwestie teologiczne o papiestwie\nW całej swej prostocie misja Piotra jest skromniejsza od władzy Chrystusa: nie tworzy nowych znaków i nowych zasad. Zresztą wbrew schematom nakładanym dziś na nasze widzenie Jezusa, w swej faktycznie bezprecedensowej akcji Słowa Wcielonego i Zbawiciela, w swym uderzająco „rewolucyjnym” nauczaniu Kazania na Górze – zawsze dbał On, aby rozumiano, że przyszedł „nie znieść, lecz wypełnić”. Wbrew temu, co mówili o Chrystusie Jego przeciwnicy, nigdy nie złamał on Prawa – lecz wypełniając je w sposób właściwy, pokazywał równocześnie, jak faryzeusze obchodzą je przy pomocy obłudnych usprawiedliwień. Dlatego – wbrew całemu świadomemu i nieświadomemu marcjonizmowi obecnemu w tej czy innej teologii – wypada podkreślić, że Nowe Przymierze wypełniło zapowiedzi podane w Pierwszym Przymierzu, a nie je zanegowało czy zlekceważyło.\nCokolwiek by jednak mówić dalej o tej wielkiej zmianie, ani Piotr, ani żaden z jego następców nie został powołany do jakiegoś rzekomego „dokończenia” dzieła Jezusa – gdyż w dziele tym wszystko już „wykonało się”. Papież – namiestnik Chrystusa – nie wytwarza dzieła odkupienia, lecz „utwierdza braci w wierze”. Zapewne czyni to nie tylko przez objaśnianie orędzia Chrystusa, ale i przez przywoływanie Jego gestów – natomiast nie jest powołany ani do zmiany sensu słów, ani do przetwarzania znaków.\nPrzy rozpatrywaniu tych spraw należy pamiętać, że Ewangelię unieważnia się niemal zawsze nie inaczej, jak „w imię Ewangelii” – prawda ta potwierdza się spektakularnie co najmniej co kilka pokoleń. Co jakiś czas do głosu dochodzi ta żądza – nienowa, nigdy niewyczerpana – żeby mieć w tym świecie jakąś ludzką postać chodzącego i mówiącego jakby-Chrystusa. Drzemie w tym jakaś niezgoda na racje Wniebowstąpienia, próba ulepienia sobie jakiegoś cielca, który zapełni „puste miejsce” po Tym, który wstąpił w niebo i zasiadł po prawicy Ojca: można by rzec, że szuka się kogoś, kto będzie „z nami”, „z ludźmi”, „w świecie” – a nie zniknął nam sprzed oczu, w chmurze, „uciekając od świata”, do nieba (nieewangelicznie?); szuka się jakiegoś „chrystusa” lepszego od Chrystusa, „ewangelii” lepszej od Ewangelii; „ewangeliczności” przebijającej Ewangelię. Ludzka żądza znaku, ciepłoty – wbrew tajemniczej uwadze Jezusa, że jeśli nie odejdzie, jeśli nie przestanie koncentrować uwagi uczniów swoją postacią, nie będzie mógł przyjść Duch Święty.\nTymczasem Wierze musi wystarczyć cisza Sakramentu w najmniejszym kościółku i prozaiczność urzędu Piotrowego: milcząca obecność substancjalna i rozstrzygająca obecność funkcjonalna. Żaden inny dramatyczny znak nie będzie dany „temu pokoleniu”. Tymczasem rzesze szukają, na kim by zawiesić oczekiwania – te, których Wiara nigdy nie obiecała spełnić.\nOgraniczona w stosunku do pełni Chrystusowej misja Piotrowa jest ponadto jakościowo różna od misji takich „niespokojnych duchów” jak święty Paweł: w mniejszym stopniu drąży paradoksy, a w większym – przypomina podstawy.\nTo prawda, że charyzmat Pawłowy jest niezbędny wewnątrz Kolegium biskupiego – i że powinien móc wpływać stamtąd na misję Piotra, jak to było widoczne już na „soborze jerozolimskim”. Jednak Piotr ma swoją drogę i niezbywalną odpowiedzialność: jest strażnikiem Depozytu, dokonuje autoryzacji formuł, które mogą być dla wszystkich sposobem wyrazu Wiary; oddziela tę dostępną każdemu prawdę od jej pozoru, niekiedy ukrywającego zwykły fałsz w podniosłym wielomówstwie. Tego więc oczekuje się od Papieży – zamiast dzielenia się przez nich ich prywatnymi ideami teologicznymi lub nawet bardziej urzędowego inspirowania badań teologicznych w jakimś jednym kierunku.\nW kulminacji właściwej pontyfikatowi Franciszka staje na ostrzu noża kwestia już wyraźnie zarysowana w pontyfikatach poprzedników: czy to dobrze, gdy następca Piotra sam pozwala traktować jako należące do jego urzędu Nauczyciela powszechnego akty prywatnej twórczości lub okazjonalne przejawy troski duszpasterskiej? Jest rzeczą znaczącą, że Franciszek nie pozwala, aby Kościołowi powszechnemu i światu były przekazywane pełne teksty jego codziennych homilii – które widocznie chce traktować jako właśnie biskupią pracę duszpasterską wobec konkretnych grup uczestników Mszy w Domu Świętej Marty; pracę jakby odrębną od papieskiej misji powszechnej.\nJednak sprawa ta ma jeszcze inny aspekt, tym razem tworzący po prostu specyfikę obecnego pontyfikatu. Wydaje się bowiem, że w wypowiedziach Franciszka są dwa wyraźnie różne modusy zależnie od tego, czy mówi on do wiernych Kościoła, czy też do ludzi przychodzących raczej z zewnątrz. W wystąpieniach do tych pierwszych słyszy się medytacje ewangeliczne, napomnienia do bycia z Kościołem i stawiania Chrystusa w centrum, zachęty do odmawiania Różańca, czytania Katechizmu, zaangażowania w ewangelizację itp. Natomiast gdy Papież mówi „do świata”, zdaje się dokładać wszelkich starań, aby zrobić wrażenie, że nie ma mu do powiedzenia właściwie nic, czego by świat już nie znał lub na swój sposób nie akceptował. Niedawny wywiad dla redaktora naczelnego lewicowego dziennika „La Repubblica” był tego znamiennym przykładem.\nGłosić czy uspokajać?\nJednak objawienie medialne polegające na przekonywaniu krytyków Kościoła, że wszyscy zmierzamy w tym samym kierunku, lub na sugestii, że różnice między nami nie są wielkie, zawiera w sobie ambiwalencję, która może zlikwidować cały jego sens. Wraz ze wspomnianymi uspokajającymi komunikatami przekazuje się przecież również implicite myśl, iż – nie ma się nic do powiedzenia: nic nowego, nic ważnego.\nIstnieje więc obawa, że popularność Papieża wynika – w jakiejś części rosnącej w proporcji do oddalenia od Kościoła – z jego odbioru jako kogoś, kto mówi ludziom: nie bójcie się, niczego od was nie chcemy, a jedynym naszym pragnieniem jest uczestniczenie we wspólnych troskach świata – które pozwólcie nam nazywać i przeżywać w naszym religijnym kodzie, podczas gdy wy odkrywacie to samo na inne sposoby. Efekt tak zrozumianego komunikatu może być piorunujący: wywoła coś w rodzaju odprężenia u każdego, kto dotąd odczuwał niepokój, że „może jednak Kościół ma rację”. Jeśli ten niepokój był ostatnią nicią łączącą człowieka z Kościołem, wspomniane odprężenie będzie końcem tego kontaktu – a początkiem uprzejmej obojętności typowej dla gestu „uznania miejsca Kościoła w społeczeństwie pluralistycznym”.\nCzy na tym polega ukazywanie owej „atrakcyjności” Wiary i Kościoła – o której niedawno mówił Franciszek, cytując Benedykta i przeciwstawiając to „prozelityzmowi”, czyli podstępnemu narzucaniu innym przekonań religijnych?\nWygląda to raczej na jakiś prozelityzm nowego typu: w którym swoisty „podstęp” unikania wyrazistych formuł ma doprowadzić do zaakceptowania Kościoła – ale jednak do zaakceptowania go raczej jako „ważny czynnik”, a nie jako miejsce spotkania z Prawdą.\nZ homilii Franciszka wiemy dobrze, że atrakcyjność Wiary pojmuje on teologicznie i moralnie. Jednak w wypowiedziach prasowych, zwłaszcza tych mających na względzie ludzi dalszych od Kościoła, Papież zdaje się minimalizować tę prawdziwą „nowość” Ewangelii – tak, że ktoś może zrozumieć z tego, że Papież jedynie akceptuje miejsce Ewangelii wewnątrz świata rządzącego się starym relatywizmem. Zapewnia to swoisty aplauz. Czy jednak rzeczywiście odsłania ową atrakcyjność Kościoła przed ludźmi najgorzej poinformowanymi lub mocno uprzedzonymi? Jeśli dzisiaj czytamy, że dzięki tym wystąpieniom wielu ludzi „przeżywa spójność moralną w swoim życiu”, nie możemy od razu wyrokować, o jaką spójność chodzi: spójność człowieka, który zobaczył, że w swej nauce Kościół prowadzi człowieka do szczęścia – czy „spójność”, którą odczuł np. praktykujący homoseksualista, który zrozumiał z tego wszystkiego tyle, że Papież „nie będzie go sądził”?\nJaką szansę tworzą wspomniane wywiady: szansę przylgnięcia do Kościoła dzięki Franciszkowi czy szansę przylgnięcia do medialnego Franciszka za to, „że jest tak inny niż Kościół”?\nNie znamy odpowiedzi na to pytanie – przynajmniej takiej odpowiedzi, która uchwytywałaby wszystkie procesy. Wiemy natomiast, że jedyną akceptacją, której oczekuje Kościół, jest akceptacja Prawdy, dla której udzielania został założony.\nJak „narzuca się” prawda?\nChrześcijaństwo ofiarowuje człowiekowi prawdę – i chce być przyjęte na tej płaszczyźnie. Nic mniej. Nawet u najprostszych spośród nas przyjęcie chrześcijaństwa oznacza „otwarcie oczu”, uruchomienie zmysłu prawdy. I taki jest od początku do końca czynnik wiarygodności: chrześcijaństwa nie rozpoznaje się ani po tym, że jest najbardziej czułe, ani po tym, że budzi najwięcej dobrych emocji, ani po tym, że jest najbardziej wymagające moralnie, ani po tym, że jest najbardziej prześladowane czy najbardziej krytykowane. Rozpoznaje się je po tym, że chce być przyjęte jako prawda, uznane jako religia prawdziwa, a więc rozpoznane w umysłowym sercu człowieka. Kto – choćby i w dobrej intencji – chce rozpoznawać i wartościować chrześcijaństwo według innego kryterium, zawsze prowadzi nas do jakiejś karykatury.\nPół wieku temu Sobór Watykański II głosił w jakże często przytaczanej frazie, że prawda nie inaczej się narzuca, jak tylko siłą samej prawdy (DH 1). Kto by pomyślał, że po tym gromkim odrzuceniu środków bogatych w postaci użycia sił instytucji państwa przychodzi nam dzisiaj patrzeć na uwarunkowanie propagacji prawdy przez środki bogate wielkich mediów oraz zwykłego marketingu wizerunkowego?\nPo zadeklarowaniu porzucenia konformizmu wynikającego z sojuszów politycznych Kościół brnie własną siłą w kompromisy wynikające z uzależnienia od wielkich mediów: niezależnie od szczytnych intencji mówi się to, co zostanie przez media zrozumiane i dobrze przyjęte, co da się dobrze skroić dla felietonu w wiadomościach i okleić interesownymi komentarzami. To nowy konformizm „w służbie Ewangelii”: już nie wobec urzędników mocarstw, lecz wobec mocy mediów.\nCo gorsza, o ile stary konformizm „polityczny” mógł sprowadzać zgorszenie właśnie polityką kościelną, ale zostawiał naukę Kościoła – nowy konformizm „medialny” nie polega na niczym innym, jak tylko na operacji na owej nauce: prowadzi do przedstawienia jako nauki Kościoła czegoś, co bywa co najwyżej jej aspektowym streszczaniem.\nWidać to np., gdy Papież Franciszek powiada redaktorowi „La Repubblica”:\nKażdy z nas ma wizję dobra i zła. Powinniśmy zachęcać ludzi do ruchu w stronę, którą pojmują jako Dobro […]. Każdy ma swoją własną ideę dobra i zła oraz musi wybrać, aby podążać za dobrem i walczyć ze złem tak jak je pojmuje.\nOtóż zdanie to – jako jedyne sformułowanie, które w wywiadzie opisuje kwestię sumienia – należałoby jakoś umieścić w kontekście nauczania poświęconej problemowi etyki i sumienia encykliki Jana Pawła II Veritatis splendor – w której Papież w n. 32 ubolewa:\nSumieniu indywidualnemu przyznaje się prerogatywy najwyższej instancji osądu moralnego, która kategorycznie i nieomylnie decyduje o tym, co jest dobre, a co złe. Do tezy o obowiązku kierowania się własnym sumieniem niesłusznie dodano tezę, wedle której osąd moralny jest prawdziwy na mocy samego faktu, że pochodzi z sumienia. Wskutek tego zanikł jednak nieodzowny wymóg prawdy, ustępując miejsca kryterium szczerości, autentyczności, „zgody z samym sobą”, co doprowadziło do skrajnie subiektywistycznej interpretacji osądu moralnego.\nNie jest trudno przewidzieć konfuzję, w którą popadnie każdy, kto będzie próbował połączyć obie te wypowiedzi. Wydaje się, że z tej konfuzji można wyjść jedynie albo przez wysoki stopień myślowej ekwilibrystyki (na korzyść myśli wyrażonej w encyklice), albo po prostu dzięki zlekceważeniu encykliki (na korzyść jednej z tych myśli, za którą Papież Franciszek jest uwielbiany przez tych, którzy encyklik nie czytają bądź chętnie uznają za niebyłe).\nW końcu jednak nikt nam nie powiedział, że będzie łatwo. Z czasów, w których katolicy musieli znosić w pokorze opowieści o Papieżach przodujących w świeckim stylu życia, przeskoczyliśmy do świata, w którym katolicy pracowicie odtwarzają prawidłowy sens papieskich „rozmów przy stole”.\nGdzie są najważniejsze problemy dzisiejszego świata?\nWe wspomnianym już wyżej wywiadzie Franciszka dla „Civiltà Cattolica” niemal każdy już wyczytał, co chciał. Nie da się jednak z niego wyczytać dwóch ważnych rzeczy.\nPo pierwsze, nie można tam znaleźć podstaw do twierdzenia, że Franciszek bierze na poważnie diagnozy teologiczne swego Poprzednika wraz z teologią liturgii i z troską o odczytanie Vaticanum II w ciągłości z Tradycją.\nPo drugie, nie da się tam wyczytać, że Franciszek zamierza być patronem zmagania o „cywilizację życia”, tak jak czynił to Jan Paweł II.\nNajwyraźniej zarówno nowy ruch liturgiczny, jak i ruchy pro life wypadły poza „to, co istotne” w agendzie nowego Papieża.\nZ pozoru można by to uznać po prostu za „zmianę polityki” albo może za dostosowanie tej „polityki” do osobistych priorytetów Papieża Franciszka. Pamiętamy jednak, że zarówno Benedyktowa troska o liturgię, jak i Janowo-Pawłowa energia w służbie „ewangelii życia” wyrastały z odczytania obowiązku Kościoła wobec Objawienia oraz w warunkach zagrożenia podstawowych dóbr nadprzyrodzonych i naturalnych. Obaj reagowali na konkretne zagrożenia, proponując konkretne remedia: Jan Paweł II budował katolicki nonkonformizm wobec agresji „cywilizacji śmierci”, a Benedykt XVI podpowiadał drogę w głąb przez odbudowę kontemplacyjnej liturgii katolickiej – w sytuacji, gdy liturgia została zdeformowana i zdesakralizowana, co przyczynia się do kryzysu wiary.\nPrace obu wielkich Papieży nie zostały zakończone – i nie ustały powody ich podjęcia. Franciszek zdaje się jednak sygnalizować, że są to marginalia, którymi nie będzie się z osobna zajmował. Co więcej, w wywiadzie dla „La Repubblica” ogłosił z całą mocą wywiadowanej osobistości, że najpoważniejszym złem, które uderza w dzisiejszy świat, jest bezrobocie młodych i samotność starych. Dopytywany przez redaktora, potwierdza, że nie jest to „jedyny problem” – ale diagnozuje, że właśnie ten „jest najpilniejszy i najbardziej dramatyczny”.\nTyle „Papież prywatnie”. Jak będzie faktycznie postępował Papież Franciszek, zobaczymy.\nPapież nie ustaje w emitowaniu krytyki zwróconej do wnętrza Kościoła – czym skarbi sobie wdzięczność ludzi wrażliwych na ewangeliczne standardy posługi pasterskiej, ale i niewątpliwie otwiera drogi łatwemu antyklerykalizmowi. Natomiast równocześnie udaje mu się wymijać każdą co bardziej konfliktową sprawę zahaczającą o stosunki ze światem. Nie angażuje się w wielkie spory moralno-prawne, jak ten o prawa małżeństwa i rodziny wyprowadzający ostatnio miliony ludzi na ulice miast francuskich. W kontrowersyjnych kwestiach kościelnych – jak w sprawie Komunii dla rozwodników, celibatu księży i „uwzględnienia roli kobiet w Kościele” – Papież mówi publicznie rzeczy wieloznaczne – choć z drugiej strony z pominiętej w druku części wypowiedzi do biskupów w Aparecida wynika, że faktycznie nie zamierza tu nic zmieniać, a projekty postępowców (których nazywa „gnostykami”) uważa za urojone. W świat poszło kilka sygnałów, że wprowadzana przez Benedykta twardsza linia w sprawie księży homoseksualistów nie jest już aktualna – choć z drugiej strony przez jednostkowy akt dyscyplinarny (ekskomunikę wobec australijskiego księdza, Grega Reynoldsa, znanego z popierania „małżeństw homoseksualnych”) zasygnalizowano, że Rzym chce tutaj zachować jakąś kontrolę – nad faktami i nad emocjami; na cenzurowanym pozostała pedofilia, ścigana także przez prawo świeckie (czego doświadczył niedawno abp Wesołowski z Dominikany).\nNiewątpliwym paradoksem tego pontyfikatu jest fakt, że jego pierwszy akt dyscyplinarny, mający na względzie nie jednostki, lecz grupy, uderzył nie w księży gorszycieli, nie w permanentnie i manifestacyjnie nieposłuszne Rzymowi zakonnice amerykańskie i nie w żadnych „grubych monsiniorów” – lecz we Franciszkanów Niepokalanej, młode, dynamicznie się rozwijające zgromadzenia (męskie i żeńskie) o wyraźnym charyzmacie prostoty, ubóstwa – i przywiązania do tradycji. Za swoje zbyt szybkie przyjęcie „starego rytu” księża tego zgromadzenia otrzymali praktyczny zakaz jego codziennego sprawowania – a zgromadzenie zostało poddane komisarzowi. Cokolwiek by mówić o potrzebie rozwiązywania sporów w tym zgromadzeniu, leczenie ich przez ograniczenie praw niedawno potwierdzonych w Summorum Pontificum Benedykta XVI – po długich posoborowych latach realnych prześladowań wymierzonych w tradycjonalistów – jest zabiegiem drakońskim.\nObserwując to, można by rzec, że młodzi franciszkańscy zakonnicy wraz ze swym czcigodnym założycielem chyba „zrobili raban” – ale wygląda na to, że nie ten, który jest obecnie po linii. Natomiast Papież Franciszek użył uroczyście swej władzy – i na szczęście wobec tych, którzy się go słuchają.\nSłuchać się Papieża – oto ćwiczenie duchowe, które dla katolika znaczy coś o wiele więcej, coś innego niż lojalność korporacyjną czy dyscyplinę organizacyjną. Słuchanie się Papieża – to przyjmowanie od niego tego, co czyni jako następca Piotra: gdy naucza Kościół i gdy wydaje zarządzenia mocą swego autorytetu urzędowego.\nKatolikom, którzy słuchają się dzisiaj Papieża nie z tego powodu, że „Naszym Papieżem” nazywa go tłum Tomaszów Lisów i że „Gazeta Wyborcza” straszy nim biskupów – tym katolikom powinna dziś wystarczyć świadomość, że mają od siebie wymagać, choćby od nich nie wymagano; oraz że trudna praca nad odbudową liturgii, zmagania o przestrzeganie praw naturalnych i o odrodzenie duchowe we wszystkich powołaniach chrześcijańskich, cała praca nad nową ewangelizacją jest możliwa dzięki łasce Chrystusa Zmartwychwstałego. Tego, którego poleca głosić i głosi codziennie wobec wiernych nasz Papież Franciszek.\n Por. depesza Radia Watykańskiego z 24.03.2013: Kard. Rodríguez Maradiaga: Franciszek jak Benedykt.\n Por. depesza KAI z 2.04.2013: Franciszek powie to samo co mówił Benedykt.\n Por. przemówienie Papieża Franciszka do dziennikarzy, 16.03.2013.\n Por. depesza agencji ZENIT z 15.07.2013: Pope Francis Named Man of the Year by Vanity Fair.\n Rome Will Not Change Him, Argentinian Catholics Say of Pope Francis, ncregister.com, artykuł z 27.03.2013.\n Por. James Martin, How Pope Francis is revolutionizing the church, religion.blogs.cnn.com, 29.07.2013.\n Por. depesza KAI z 13.09.2013: Ksiądz Lombardi o tajemnicy Franciszka (w depeszy tekst wywiadu ks. Lombardiego dla „La Repubblica”).\n Por. Enviado del Papa: Iglesia vive esperanza tras años de miedo, „La Nación” (Kostaryka) z 20.04.2013.\n The Church, Benedict XVI told us, does not grow through proselytism, it grows through attraction, through witness. And when the people see this witness of humility, of meekness, of mildness, they feel the need that the Prophet Zachariah spoke of: We want to come with you. The people feel that need in the face of the witness of charity, of this humble charity, without bullying, not sufficient, humble. Worship and serve! (Homilia z 1.10.2013, tekst za: http://en.radiovaticana.va/news/2013/10/01/pope_concelebrates_mass_with_council_of_cardinals/en1-733309).\n Pojęcie prozelityzmu – choć bez użycia tego słowa – zostało wyjaśnione w soborowej Deklaracji o wolności religijnej jako działalność, która miałaby posmak przymusu albo nieuczciwego czy niedostatecznie usprawiedliwionego nakłaniania, zwłaszcza w stosunku do ludzi prostych czy ubogich (DH 4).\nEach of us has a vision of good and of evil. We have to encourage people to move towards what they think is Good [...]. Everyone has his own idea of good and evil and must choose to follow the good and fight evil as he conceives them (The Pope: how the Church will change, www.repubblica.it, 1.10.2013).\n W następnym akapicie cytowanego fragmentu encykliki czytamy: Jak łatwo zrozumieć, istnieje związek między tą ewolucją a kryzysem wokół zagadnienia prawdy. Zanik idei uniwersalnej prawdy o dobru, dostępnym poznawczo dla ludzkiego rozumu, w nieunikniony sposób doprowadził także do zmiany koncepcji sumienia: nie jest już ono postrzegane w swojej rzeczywistości pierwotnej, czyli jako akt rozumowego poznania dokonywany przez osobę, która w określonej sytuacji ma zastosować wiedzę uniwersalną o dobru i tym samym wyrazić swój sąd o tym, jaki sposób postępowania należy uznać tu i teraz za słuszny. Powstała tendencja, by przyznać sumieniu jednostki wyłączny przywilej autonomicznego określania kryteriów dobra i zła oraz zgodnego z tym działania. Wizja ta łączy się z etyką indywidualistyczną, według której każdy człowiek staje wobec własnej prawdy różnej od prawdy innych. Posunięty do skrajnych konsekwencji indywidualizm prowadzi do zaprzeczenia samej idei natury ludzkiej.\n The most serious of the evils that afflict the world these days are youth unemployment and the loneliness of the old.\n W przemówieniu do biskupów Papież powiedział: Propozycja gnostycka. Ma pewien związek z pokusą wcześniejszą [ideologizacji psychologicznej]. Zwykle występuje w grupach e1itarnych jako propozycja wyższej duchowości, dosyć odcieleśnionej, prowadząc do postaw duszpasterskich typu quaestiones disputatae [kwestie dyskutowane]. Było to pierwsze wypaczenie wspólnoty pierwszych chrześcijan, a pojawia się ponownie w historii Kościoła w nowych i zmienionych wersjach. Powszechnie nazywa się ich katolikami oświeconymi (jako że są obecnie spadkobiercami kultury oświeceniowej). To ciekawe, że wraz z rozpoczęciem mego pontyfikatu dostałem listy od tego typu wiernych katolików, które zawierały gratulacje, a poniżej żądania skierowane do mnie, bo to jest ponoć jedyna droga do unowocześnienia Kościoła, a tak w ogóle to już najwyższy czas na to, abym zniósł celibat, aby zakonnice można było wyświęcać na księży [słychać głośny śmiech obecnych na sali biskupów], serio! Aby ponownie zaślubieni rozwodnicy mogli przyjmować Komunię świętą... To tylko mały przykład tego typu myślenia, tej hermeneutyki (podkreśleniem wyróżniamy fragment, który nie znalazł się w tekście udostępnionym na stronach watykańskich – na tę różnicę między przemówieniem wygłoszonym a tekstem udostępnionym zwrócono uwagę w: http://breviarium.blogspot.com/2013/08/prawda-czasow-i-prawda-ekranu-cui-bono.html).


Biegła poradnia chirurgiczna oraz poradnia preluksacyjna we Wrocławiu | Anemia\nPoradnie chirurgiczne na terenie Wrocławia posiadają niezwykle wielką ofertę i duży obszar działalności. Oczywiście wszelka poradnia chirurgiczna wrocław może poszczycić się nieco inną ofertą, jednakże wiele doświadczonych poradni proponuje takie usługi, jak na przykład chirurgia noworodka, chirurgia onkologiczna, chirurgia kanału pokarmowego lub również chirurgia ambulatoryjna, co więcej niektóre poradnie zajmują się także chirurgią wątroby albo naczyniakami limfatycznymi i krwionośnymi. Jest to przykładowa propozycja, jeżeli jednak ciekawi nas jakaś konkretna usługa proponowana przez poradnię chirurgiczną we Wrocławiu, naturalnie powinniśmy w pojedynkę zaznajomić się z ofertą co najmniej kilku poradni, co pomoże nam przegłosować najlepszą ofertę. W Necie swoje usługi ogłasza multum fachowych i doświadczonych poradni chirurgicznych, wskutek tego naturalnie bez żadnych kłopotów odnajdziemy fascynujące, interesujące oraz całościowe oferty.\nWe Wrocławiu oprócz poradni chirurgicznych działa także mnóstwo fachowych oraz doświadczonych poradni preluksacyjnych. Poradnia we Wrocławiu - (dda wrocław) preluksacyjna wrocław również posiada niemałą ofertą jakościowych i doświadczonych usług, takich jak oceny rozwoju motorycznego u dzieci do 2,5 roku życia, oszacowanie stawów biodrowych u niemowląt i noworodków, a także ich profilaktyka.\nInteresuje Cię przedstawiany materiał? Jeżeli tak, to zachęcamy do kliknięcia tutaj. To ciekawe oryginalne www (http://www.psychoterapia-skawinska.pl/psychoterapia-indywidualna/), które też na pewno Cię zafascynuje!\nBezsprzecznie każdemu rodzicowi zależy na właściwym rozwoju dziecka, jednak niekiedy może on iść w trochę inną stronę, na szczęście w wielu przypadkach, w wielu przypadkach, stałym uszkodzeniom albo schorzeniom można zapobiec. Jeśli więc dostrzegamy, iż coś jest nie tak, to prawdopodobnie wskazane jest udać się do biegłej poradni preluksacyjnej. Po konsultacji z wykwalifikowanym profesjonalistą i lekarzem zapewne uzyskamy konkretne wiadomości, a w razie potrzeby lekarz zaleci odpowiednie leczenie.


Izba Gospodarki Elektronicznej jest kolejną organizacją, która apeluje do polskiego rządu o zawieszenie stosowania przepisów podatkowych Polskiego Ładu do 1 stycznia 2023 r. (fot. shutterstock)\nApelujemy do Rady Ministrów, Posłów i Senatorów o podjęcie pilnych działań legislacyjnych i zawieszenie stosowania przepisów podatkowych Polskiego Ładu do 1 stycznia 2023 r. Do tego czasu stosowane powinny być dotychczasowe przepisy, a najbliższy rok musi być wykorzystany na poprawę regulacji podatkowych Polskiego Ładu oraz na umożliwienie wszystkim przygotowania się do stosowania zreformowanych przepisów – czytamy w komunikacie e-Izby.\nPoza trudnościami wynikającymi ze stosowania nowych, skomplikowanych przepisów podatkowych przez pracodawców, e-Izba wskazuje na to, że zwiększą obciążenia podatkowo-składkowe po stronie przedsiębiorców.\nPowoduje to, zwłaszcza w dobie niepewnej sytuacji gospodarczej (trwająca pandemia, ryzyko dalszych lockdownów z uwagi na wariant omikron, wysoka inflacja), zdecydowane utrudnienia dla przedsiębiorców. Już teraz skutkuje to likwidacją niektórych działalności gospodarczych, a w najbliższych tygodniach może doprowadzić do upadłości wielu przedsiębiorców. Przepisy Polskiego Ładu pogorszają konkurencyjność polskich przedsiębiorców i atrakcyjność Polski jako miejsca inwestowania i zatrudnienia. Inwestorzy i pracownicy z branży e-commerce mogą zdecydować się na przeniesienie swoich firm i swojej aktywności zawodowej do innych krajów, w których systemy podatkowe są konkurencyjne i korzystne dla podatników – czytamy w komunikacie Izby Gospodarki Elektronicznej\nTrzeba podkreślić, że przepisy podatkowe uchwalane w ramach Polskiego Ładu miały nieproporcjonalnie krótkie, względem skali zmian, vacatio legis. Przez to ani przedsiębiorcy, ani organy skarbowe nie mieli czasu na przygotowanie się do stosowania nowych przepisów. Dodatkowo, procesowi legislacyjnemu nie towarzyszyły szerokie konsultacje społeczne. Odrzucony został również postulat zgłaszany przez wiele organizacji zrzeszających przedsiębiorców, by Polski Ład wszedł w życie od 1 stycznia 2023 r. – podkreśla organizacja.\nTagi: Polski Ład, prawo podatkowe w Polsce, zawieszenie przepisów podatkowych\nPolski Ład dodatkowo obciążył firmy w trudnej rzeczywistości...\nW I kwartale 2022 roku do rejestru CEIDG wpłynęło o prawie 42 proc. więcej wniosków dot.\nEksperci komentują Polski Ład. Są plusy, ale finalnie przedsiębiorcy na tym...\nPolski Ład jeszcze bardziej skomplikuje system podatkowy w naszym kraju. Zdaniem ekspertów\nPolski Ład, prawo podatkowe w Polsce, zawieszenie przepisów podatkowych">


§ alimenty... proszę o poradę – Forum Prawne\nalimenty... proszę o poradę - Forum Prawne\nalimenty... proszę o poradę\nWitam. Mam pytanie... Mój mąż ma zasądzone alimenty na 2 dzieci i byłą żonę w wysokości po 300 zł na każde z nich, łącznie 900 zł miesięcznie. Ma na utrzymaniu mnie ponieważ nie pracuję i ...\nWitam. Mam pytanie... Mój mąż ma zasądzone alimenty na 2 dzieci i byłą żonę w wysokości po 300 zł na każde z nich, łącznie 900 zł miesięcznie. Ma na utrzymaniu mnie ponieważ nie pracuję i nasze 6 miesięczne dziecko. A zarabia 1500 miesięcznie. Nie starcza nam na życie. Co możemy w tej sytuacji zrobić?\nRE: alimenty... proszę o poradę\nWarto się zastanowić nad dodatkową pracą (mąż). Złożyć wniosek o zmniejszenie alimentów ale będzie to bardzo trudne gdyż 300 zł na dziecko to bardzo mało. Dziecko zapisać do żłobka albo poprosić kogoś z rodziny aby zajął się dzieckiem i samej także poszukać pracy.\nMaz powinien poszukac dodatkowej pracuy i zlozyc wniosek o zniesienie alimentacji na ex. Zmienila sie jego sytuacja, doszlo nowe dziecko, ktore ma w pierwszej kolejnosci utrzymac\n9 przed ex, ktora moze poprawic swoja sytuacje,maloletnie dziecko nie ma takiej szansy). Pani wykonuje opike na dzieckiem, w ten sposob wywiazuje sie z alimentacji wlasnego dziecka, ojciec powinien finansowac- dlatego powinien podjac dodatkowa prace.\nNa obnizenie alimentacji na dzieci nie ma szans- na zniesienie alimentacji na ex ma i to spore.\nmi też się wydaje że ma szansę ale nie mam pewności dodaję tez że jego ex może podjąć pracę a nie pracuje i też ma partnera i wychodzi na to że mój mąż sam musi utrzymać nas i tamtą rodzinę... mój mąż rownież uznał jej syna za swojego i musi płacić na niego a biologiczny ojciec tego dziecka płacil dobrowolnie alimenty na niego i nie mamy pewności czy nie płaci ich dalej\nJesli maz uznal dziecko, a biologiczny ojciec jest dalej zainteresowany byciem tata to macie szanse na zmiane. Nalezaloby przejsc sie z biologicznym ojcem do prokuratury. Prokurator moze wytoczyc powodztwo o zmiane ozaprzeczenie ojcostwa( bylo by to w interesie dziecka- ojciec np placi i chce kontaktu, Pani maz tylko placi, nie interesuje go to dziecko juz). W takiej sytuacji prokurator moze pomoze- nie ma tutaj bowiem strachu, ze ucierpi interes publiczny i interes dziecka. Wazne aby dogadac sie z ojcem biologicznym i zalatwiac ta sprawe razem. Jesli sie uda to bedzie mozna zniesc calkowicie alimentacje na to dziecko.\nWykazac w pozwie o zniesienie obowiazku na ex, gdzie i za ile moze podjac prace. Opisac, ze ma mozliwosc pozostawienia dzieci w zlobku/przedszkolu i nic nie stoi na przeszkodzie, aby powrocila do pracy. W poziw ujac, ze zaczal zamieszkiwac z nia konkubent( jak macie imiei nazwisko to podac), jesli wiecie gdzie pracuje to tez to podac. Podkreslic, ze jej sytuacja zatem rowniez ulegla polepszeniu zarowno pod wzgledem finansowym jak i mentalnym( juz nie ma zalamania po rozwodzie itp).\n§ Alimenty proszę o poradę.. (odpowiedzi: 4) Witam wszystkich i zwracam się z prośba o podpowiedz a mianowicie miałam sprawę z powództwa byłego konkubenta o obnizenie alimentów na dzieci ja na...\n§ Alimenty proszę o poradę (odpowiedzi: 4) Witam serdecznie chciałbym otrzymać informacje w sprawie płacenia alimentów .Sytuacja moja jest taka że w trakcie rozwodu dostałem celem...\n§ Alimenty - proszę o poradę (odpowiedzi: 1) Witam wszystkich użytkowników forum. Chciałbym przedstawic swoją sytuację i zanim cokolwiek zrobię w tej sprawie, wolę się kogoś zapytac o poradę. ...\n§ Zabrane alimenty, proszę o poradę (odpowiedzi: 1) Witam. Mam pytanie, czy jeżeli sąd uznał całkowitą niezdolność do pracy, może znieść obowiązek alimentacyjny? Ojciec mojego przyjaciela mieszka ze...\n§ alimenty na ex żonę proszę o pilną poradę (odpowiedzi: 7) Mam pytanie w imieniu przyjaciółki W zeszłym roku założyła byłemu mężowi sprawę o alimenty na siebie w między czasie odbyły się trzy sprawy...


BRIT PREMIUM Senior Large Breed L 15 kg 6897316290 - Allegro.pl\nBRIT PREMIUM Senior Large Breed L 15 kg\nDarmowa dostawa od psiakarma za zakupy od 300,00 zł\nBRIT PREMIUM BY NATURE SENIOR LARGE / EXTRA LARGE L / XL 15KG + GRATIS\n(Następca Brit Premium Senior L i Senior XL)\nBrit Premium By Nature Senior Large + Extra Large (L + XL) to karma pełnoporcjowa z kurczakiem dla starszych psów (+7 lat) dużych i bardzo dużych ras (25-90 kg) w nowej, ulepszonej odsłonie.\nWiększą zawartość mięsa w każdym opakowaniu z linii By Nature - teraz formuły posiadają od 45-55% mięsa w składzie. Wysoka zawartość mięsa z kurczaka zapewnia lepszą przyswajalność oraz smakowitość. Mięso jest najlepszym naturalnym źródłem wysoce strawnych białek w celu utrzymania zdrowych mięśni i tkanek.\nOwies w składzie zastępuje ryż, pszenice i kukurydzę, zmniejszając zawartość tych ostatnich o 15-20% Źródło energii. Stara odmiana zboża bez glutenu, dzięki czemu nie powoduje alergii pokarmowych i zapewnia doskonałą tolerancję.\nDodatek Kolagenu, Muszli skorupiaków i Omułka Zielonowargowego Naturalne źródło chondroprotektorów dla zdrowych stawów, ścięgien i chrząstek.\nNieprzetworzone Owoce i Zioła w każdym opakowaniu Rumianek, goździki, cytrusy, rozmaryn, kurkuma, suszone jagody - zapewniają naturalne wsparcie odporności oraz doskonałe trawienie.\nZalety karmy Brit Premium By Nature Senior L + XL:\nMasa ciała psa (kg) 25 30 35 40 45 50 60 70 80 90 Ilość dobowa (g) 230 270 300 330 370 390 440 490 540 590\nDo zakupu dodajemy jeden gratis, który można wybrać.\nW przypadku braku wybranego gratisu zostanie dodany inny, losowy.\n1. Jeden losowy kabanos dla kota\n2. Kość naturalna szuszona ok. 19cm\n3. Kurze łapki 8szt\n4. Ciastka kostki waniliowe 90g\n5. Lawendowe torebki na psie kupki 8szt (18x34cm)\n6. Ucho wołowe, naturalne, pasteryzowane\n7. Pałeczki kabanosiki suche (skóra wołowa) 10szt.\n8. Ciastka mięsne Acana Meat Hit duże (7szt)\n9. Ciastka mięsne Acana Meat Hit małe (25g)\n10. Zabawka dla kota wybrana losowo (kolor losowy, zdjęcia przykładowe)\nEUKANUBA SENIOR LARGE BREED 2 x 15kg\nEukanuba Caring Senior Large Giant Breed 15kg\n8,34 zł × 20 rat raty zero\nAby mieć darmową dostawę, kup u psiakarma za co najmniej 300,00 zł.\nZąbki - Sklep Zoologiczny Karmoteka\ntel.: 22 296 22 62\nWszystkie towary dostępne w sklepie objęte są gwarancją producenta. Sprzedający ponosi odpowiedzialność za wady Towaru, zgodnie z zasadami odpowiedzialności wskazanymi w przepisach Ustawy z dnia 24 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), w szczególności art. 556 oraz 556(1) - 556(6) Kodeksu cywilnego.W przypadku stwierdzenia wad lub niezgodności Towaru z umową, Kupujący może złożyć reklamację bezpośrednio do producenta Towaru (dane kontaktowe producenta są widoczne na opakowaniu Towaru) lub do Sprzedającego, przesyłając ją drogą e-mailową na adres poczty elektronicznej: psiakarma@wp.pl lub sklep@karmoteka.pl lub pisemnie na adres Sprzedającego: Dystrybucja Net Aleksandra Wojciechowska ul. Powstańców 60A/512, 05-091 Ząbki.Kupujący, wysyłający reklamowany Towar do Sprzedającego proszony jest, w celu usprawnienia przebiegu rozpatrywania reklamacji, o podanie następujących danych: - imię i nazwisko - dokładny adres zamieszkania - nick allegro oraz datę transakcji - adres e-mail - oraz o dokładne opisanie wady Towaru i żądania reklamującego. Składając reklamację Kupujący proszony jest także o załączenie kopii dowodu sprzedaży (np. kopii paragonu lub faktury VAT).Reklamacje rozpatrywane są w terminie do 14 dni od złożenia stosownej reklamacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami. O sposobie jej rozpatrzenia Kupujący zostanie poinformowany przez Sprzedającego.W razie nie uznania reklamacji przez Sprzedającego, Kupujący może skorzystać z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń, np. może zwrócić się o interwencję do neutralnej strony: Miejskiego Rzecznika Praw Konsumentów, czy też Państwowej Inspekcji Handlowej o przeprowadzenia mediacji mającej na celu zakończenie sporu Konsumenta ze Sprzedającym, bądź też poprzez zapis do Polubownego Sądu Konsumenckiego funkcjonującego przy Państwowej Inspekcji Handlowej. Szczegółowe procedury skorzystania z pomocy rzecznika, sądu polubownego, czy Inspekcji Handlowej dostępne są na stronach internetowych tych urzędów oraz na stronie www.uokik.gov.pl w zakładce ?Rozstrzyganie sporów konsumenckich?.\nKonsument ma prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni i obowiązek zwrotu towaru w ciągu kolejnych 14 dni: PRAWO ODSTĄPIENIA OD UMOWY: Zgodnie z art. 27. Ustawy, Sprzedający informuje o prawie Konsumenta do odstąpienia od Umowy sprzedaży w terminie 14 dni bez podania jakiejkolwiek przyczyny. Termin do odstąpienia od Umowy wygasa po upływie 14 dni od dnia, w którym Konsument wszedł w posiadanie rzeczy lub w którym osoba trzecia inna niż przewoźnik i wskazana przez Konsumenta, weszła w posiadanie rzeczy.Aby skorzystać z prawa odstąpienia od Umowy sprzedaży należy poinformować Sprzedającego (Dystrybucja Net Aleksandra Wojciechowska ul. Powstańców 60A/512, 05-091 Ząbki, e-mail: psiakarma@wp.pl lub sklep@karmoteka.pl) o decyzji o odstąpieniu od Umowy sprzedaży w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład w postaci pisma wysłanego pocztą lub pocztą elektroniczną). Jeżeli Kupujący skorzysta z formy wysyłki oświadczenia o odstąpieniu od Umowy sprzedaży pocztą elektroniczną, Sprzedający prześle Kupującemu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania informacji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku (na przykład pocztą elektroniczną). Oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwaAby zachować termin do odstąpienia od Umowy sprzedaży, wystarczy, aby wysłanie informacji dotyczącej wykonania przysługującego Kupującemu będącemu Konsumentem prawa odstąpienia od umowy przed upływem terminu do odstąpienia od Umowy sprzedaży.Skutki odstąpienia od umowy: w przypadku odstąpienia od Umowy sprzedaży Sprzedający zwraca Kupującemu będącemu Konsumentem wszystkie otrzymane od niego płatności, w tym koszty dostarczenia Towarów (z wyjątkiem dodatkowych kosztów wynikających z wybranego przez Kupującego sposobu dostarczenia innego niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez Sprzedającego), niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia, w którym Sprzedający został poinformowany o decyzji Kupującego o wykonaniu prawa odstąpienia od Umowy sprzedaży. Zwrotu płatności Sprzedający dokona przy użyciu takich samych sposobów płatności, jakie zostały przez Kupującego użyte w pierwotnej transakcji, chyba że wyraźnie Kupujący zgodził się na inne rozwiązanie. Sprzedający może wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania Towarów lub do czasu dostarczenia mu dowodu ich odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.Zwracane Towary Kupujący proszony jest odesłać lub przekazać na następujący adres Sprzedającego: Dystrybucja Net Aleksandra Wojciechowska ul. Szwoleżerów 24, 05-091 Ząbki, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym Kupujący poinformował Sprzedającego o odstąpieniu od Umowy sprzedaży. Termin jest zachowany, jeżeli Kupujący odeśle Towar przed upływem terminu 14 dni. Kupujący będzie musiał ponieść bezpośrednie koszty zwrotu Towarów. Zgodnie z postanowienia art. 38. Ustawy, Konsumentowi nie przysługuje prawo do odstąpienia od Umowy sprzedaży w odniesieniu do umów:o świadczenie usług, jeżeli Sprzedający wykonał w pełni usługę za wyraźną zgodą Konsumenta, który został poinformowany przed rozpoczęciem świadczenia, że po spełnieniu świadczenia przez Sprzedającego utraci prawo odstąpienia od Umowy sprzedaży;w której cena lub wynagrodzenie zależy od wahań na rynku finansowym, nad którymi Sprzedający nie sprawuje kontroli, i które mogą wystąpić przed upływem terminu do odstąpienia od Umowy sprzedaży;w której przedmiotem świadczenia jest rzecz nieprefabrykowana, wyprodukowana według specyfikacji Konsumenta lub służąca zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb;w której przedmiotem świadczenia jest rzecz ulegająca szybkiemu zepsuciu lub mająca krótki termin przydatności do użycia;w której przedmiotem świadczenia jest rzecz dostarczana w zapieczętowanym opakowaniu, której po otwarciu opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub ze względów higienicznych, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu;w której przedmiotem świadczenia są rzeczy, które po dostarczeniu, ze względu na swój charakter, zostają nierozłącznie połączone z innymi rzeczami;w której przedmiotem świadczenia są napoje alkoholowe, których cena została uzgodniona przy zawarciu Umowy sprzedaży, a których dostarczenie może nastąpić dopiero po upływie 30 dni i których wartość zależy od wahań na rynku, nad którymi Sprzedający nie ma kontroli;w której Konsument wyraźnie żądał, aby Sprzedający do niego przyjechał w celu dokonania pilnej naprawy lub konserwacji; jeżeli Sprzedający świadczy dodatkowo inne usługi niż te, których wykonania Konsument żądał, lub dostarcza rzeczy inne niż części zamienne niezbędne do wykonania naprawy lub konserwacji, prawo odstąpienia od Umowy sprzedaży przysługuje Konsumentowi w odniesieniu do dodatkowych usług lub rzeczy;w której przedmiotem świadczenia są nagrania dźwiękowe lub wizualne albo programy komputerowe dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu;o dostarczanie dzienników, periodyków lub czasopism, z wyjątkiem umowy o prenumeratę;zawartej w drodze aukcji publicznej;o świadczenie usług w zakresie zakwaterowania, innych niż do celów mieszkalnych, przewozu rzeczy, najmu samochodów, gastronomii, usług związanych z wypoczynkiem, wydarzeniami rozrywkowymi, sportowymi lub kulturalnymi, jeżeli w Umowie sprzedaży oznaczono dzień lub okres świadczenia usługi;o dostarczanie treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą Konsumenta przed upływem terminu do odstąpienia od Umowy sprzedaży i po poinformowaniu go przez Sprzedającego o utracie prawa odstąpienia od Umowy sprzedaży.\nOferujemy przesyłki kurierskie, InPost Paczkomaty 24/7 oraz Odbiór w punkcie Żabka, Ruch, Poczta Polska, Orlen.\nING Bank Śląski: 60 1050 1054 1000 0091 4579 5762\nNumer oferty: 6897316290


Zaginął 16-latek z Torunia - Radio Gra Toruń Radio Gra Toruń - Muzyka wybrana dla Ciebie • Toruń 88.8 FM\nZaginął 16-latek z Torunia\nData: 18 lutego 2022 / 10:17 Facebook\nPoszukiwania prowadzą mundurowi z Komisariatu Policji Toruń - Podgórz.\nZaginął 16-letni Oskar Górecki zamieszkały w Toruniu. Nastolatek ostatni raz był widziany w środę – 16 lutego około godz. 9.00 w miejscu zamieszkania w toruńskiej dzielnicy Podgórz. Jak podają mundurowi – do chwili obecnej nie nawiązał kontaktu z bliskimi, ani nie jest znane miejsce jego pobytu.\nRysopis 16-latka przedstawiony przez toruńską policję: chłopiec wygląda na osobę pełnoletnią waży około 120 kilogramów i jest otyłej budowy ciała. Ma około 176 centymetrów wzrostu, włosy krótkie – ciemny blond, oczy niebieskie, nos lekko zadarty, uszy lekko odstające, uzębienie pełne i na twarzy nie posiada zarostu. W chwili zaginięcia ubrany był w czarną pikowana kurtkę z kapturem, niebieskie spodnie typu jeans, czarne lub niebieskie buty sportowe za kostkę, siwą czapkę typu kaszkiet i czarne okulary. Posiadał przy sobie walizkę na kółkach, czarną torbę podróżną z napisem nike oraz legitymację szkolną.\nW przypadku zauważenia dziecka prosimy o pilny kontakt z dyżurnym Komisariatu Policji Toruń –Podgórz pod nr. tel. 47 754 24-70, dyżurnymi Komendy Miejskiej Policji W Toruniu pod numerami 47 754 23 68 lub 69 lub prowadzącym sprawę 47 754 25 41\n-apeluje podinspektor Wioletta Dąbrowska Oficer Prasowy Komendy Miejskiej Policji w Toruniu.\nOskar Górecki poszukiwania nastolatka toruńska policja zaginął nastolatek


Firma MTS została założona w roku 1980 w Berlinie przez dra Hansa-Joachima Pfeiffera jako niezależne i neutralne przedsiębiorstwo. Celem powstałej firmy było tworzenie oprogramowania do zastosowań technicznych z wykorzystaniem metod matematycznych.\nPierwotnie firma tworzyła techniczne oprogramowanie naukowe głównie do pomiarów środowiskowych, opracowywania wyników pomiarów i do sterowania (sieć punktów pomiarowych jakości powietrza w Berlinie, system monitorowania robotów linii produkcyjnej dla firmy Volkswagen).\nW ostatnich 30 latach firma wyspecjalizowała się w tworzeniu oprogramowania symulacyjnego do uczenia się programowania i do programowania obrabiarek sterowanych numerycznie (CNC), oprogramowania do sterowania obrabiarkami, do programowania NC oraz systemami CAM do zastosowań w branży budowy maszyn.\nFlagowym produktem firmy MTS jest dzisiaj oprogramowanie dydaktyczno-przemysłowe MTS do zastosowań dydaktycznych i praktycznych przy programowaniu obrabiarek sterowanych numerycznie dowolnego producenta wraz z licznymi modułami dodatkowymi.


Archiwa: Wideo Książki - Strona 2 z 11 - Z kamerą wśród Książek\nodc. 70 – Stalowe szczury: Błoto (Michał Gołkowski) recenzja książki\nSzybka akcja, świetnie wykreowani bohaterowie, niezwykle plastycznie oddana rzeczywistość okopów I Wojny Światowej – Michał Gołkowski napisał powieść wojenną, której się nie da czytać. Ją się połyka! Recenzja powstała przy współpracy z akcją Polacy nie gęsi i swoich autorów mają. https://www.facebook.com/PNGiSAM?fref=ts\nJak robić dobrze? (Szymon Hołownia) Książka na Lato #002 recenzja\nW nowej serii „Książka na lato” polecam Wam tytuły idealne do czytania w wakacje. Szymon Hołownia napisał książkę, która wiele zmienia. Zmienia sposób patrzenia na świat, zmienia postępowanie, zmienia życie – twoje i innych. A to wszystko, bo odpowiedź na pytanie, zawarte na okładce – Jak robić dobrze? – okazuje się bardzo prosta…\nHerbie Hancock. Autobiografia legendy Jazzu (recenzja) Książka na Lato #001\nW nowej serii „Książka na lato” polecam Wam tytuły idealne do czytania w wakacje. Na pierwszy ogień idzie autobiografia jednego z czołowych klawiszowców muzyki jazzowej. Przed Państwem – Herbie Hancock!\nFilm powstał przy współpracy z Wydawnictwem Insignis Więcej o książce dowiesz się tutaj: http://www.insignis.pl/jankarski/ Ta książka nie jest ani typową biografią, ani zwykłym historycznym opracowaniem. To porywająca i kompletna opowieść o pełnym dramatycznych wydarzeń życiu legendarnego emisariusza, którą czyta się jak najlepszą beletrystykę. Z okazji premiery pierwszego tomu przygotowałem odcinek specjalny, w którym w fomacie programu popularno naukowego przybliżam Wam


Jaselka Wilamow - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: dzień babci wilamów dzień dziadka wilamów jasełka w wilamowie\n100-lecie Szkoły Podstawowej im. Marii Skłodowskiej-Curie w Wilamowie (ZDJĘCIA i FILM)\n100-lecie Szkoły Podstawowej im. Marii Skłodowskiej-Curie w Wilamowie na 100-lecie niepodległości Polski świętowano dziś w tej miejscowości gminy Uniejów. Jubileusz poprzedziła msza w tutejszym kościele odprawiona przez ks. Bogusława Karasińskiego, proboszcza parafii w Wilamowie oraz ks. Dariusza Ziemniaka, absolwenta szkoły w Wilamowie.\nWięcej na temat: szkoła w wilamowie sp wilamów 100-lecie szkoły w wilamowie\nBabcia i dziadek odgrywają w życiu wnucząt doniosłą rolę. To Oni stoją zaraz za rodzicami i po nich są najbliżsi dziecku, dlatego z okazji nadchodzącego Ich święta, społeczność uczniowska Szkoły Podstawowej w Smolicach wraz z opiekunami przygotowała uroczysty program artystyczny, który zaprezentowała swoim kochanym dziadkom.\nWięcej na temat: dzień babci i dziadka smolice sp smolice aktywnie\nDzień Babci i Dziadka w Nakonowie\nW Zespole Placówek Oświatowych w Nakonowie przedszkolaki i dzieci z klas od I do VI przygotowały dla licznie zebranych babć i dziadków piękne słowno muzyczne przedstawienie.\nWięcej na temat: dzień babci dziadka\nTrąbki Wielkie: Dzień Babci i Dziadka w Szkole Podstawowej [ZDJĘCIA]\n22 stycznia 2016 r. w Szkole Podstawowej im. Kunegundy Pawłowskiej w Trąbkach Wielkich odbyła się wyjątkowa uroczystość z okazji Dnia Babci i Dnia Dziadka 2016.\nWięcej na temat: sp trąbki wielkie dzień babci i dziadka dzien babci i dziadka trabki\nDzień Seniora w SP Gostkowo. Wnukowie zorganizowali zabawę dla swoich babć i dziadków\nDla babć i dziaków, uczniowie Szkoły Podstawowej w Gostkowie zorganizowali Dzień Seniora.\nWięcej na temat: Dzień Seniora Gostkowo SP Gostkowo Dzień Babci Dzień Dziadka zabawa w szkole\nwilamów jarmark 2013


wycieraczki, SEAT MARBELLA - Motochemia\nwycieraczki do SEAT MARBELLA\nNa tej podstronie znajdziesz listę roczników SEAT MARBELLA dla których mamy w ofercie dedykowane wycieraczki.\nwycieraczki wg rocznika SEAT MARBELLA:\nPo co szukać wycieraczki dedykowane dla SEAT MARBELLA?\nSEAT MARBELLA to świetne samochody, do których pasują określone wycieraczki. Jeżeli masz SEAT MARBELLA z rocznika 1987 - 1998 (28) lub 1987 - 1998 (28) to musisz wiedzieć, że odpowiednio dobrane wycieraczki wspomagają bezpieczną eksploatację pojazdu. Pamiętać trzeba, że SEAT MARBELLA z rocznika 1987 - 1998 (28) i 1987 - 1998 (28) mogą różnić się typami silników. Warto wówczas skorzystać z powyższej tabeli i wybrać rocznik (np. 1987 - 1998 (28)) a następnie doprecyzować model swojego auta. Aktualnie w sklepie mamy 1 produktów typu wycieraczki, które pasują do SEAT MARBELLA. Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe wycieraczki do SEAT MARBELLA


WSPÓŁCZESNA IDOLKA. WZNOWIENIE „CARMEN” NA SCENIE OPERY NA ZAMKU W SZCZECINIE – Teatr dla Wszystkich\nWSPÓŁCZESNA IDOLKA. WZNOWIENIE „CARMEN” NA SCENIE OPERY NA ZAMKU W SZCZECINIE\nMiło nam poinformować, że „Carmen” Georges’a Bizeta – arcydzieło światowego repertuaru operowego, poruszająca do głębi historia miłosna z genialną, rozpoznawalną przez wszystkich muzyką – wraca na deski Opery na Zamku w Szczecinie. Spektakle można będzie zobaczyć w najbliższą sobotę i niedzielę, 16 i 17 października.\n„Carmen” – chyba nie ma na świecie opery, która budziłaby więcej skojarzeń, której echo słyszał każdy, przynajmniej w kręgu kultury europejskiej. Historia wspaniałej, wolnej kobiety w momencie swego powstania budziła sprzeciw; pomysł, by główną bohaterką była zwykła Cyganka, która podejmuje decyzje dotyczące swojego życia tylko i wyłącznie w oparciu o własną wolę, okazał się zbyt rewolucyjny dla premierowej widowni. Pierwsze wystawienie opery w 1875 roku zakończyło się spektakularną klęską, ale już kolejne spektakle odwróciły złą passę. Zaczął się triumfalny pochód Carmen przez wszystkie sceny operowe świata. Zastanawia, co tak naprawdę przyciąga widzów: czy historia trójkąta miłosnego, czy intrygująca, hiszpańska sceneria, czy fantastyczne, znane wszystkim melodie, czy świetne libretto – autentycznie poruszająca, prawdziwa love story. Powodem może też być jedyna w swoim rodzaju bohaterka – jedna z pierwszych operowych feministek, kobieta, której sednem istnienia i najważniejszą życiową filozofią jest wolność. Carmen może być współczesną idolką – jest odważna, inteligentna, honorowa, wierna sobie, a przy okazji seksowna: doprawdy trudno wyobrazić sobie bardziej wybuchowy koktail! Być może w niej właśnie widzowie odnajdują swoje tęsknoty za prawdą, za wolnością, za niezależnością, za prawdziwą miłością – za tymi wszystkimi wielkimi słowami, których w codziennym życiu nie używamy, a za których obecnością niezmiennie tęsknimy. W naszym świecie wciąż są żołnierze tęskniący za kobietami, są kobiety, które wychodzą z pracy na przerwę na papierosa, są dzieci bawiące się w wojnę, są outsiderzy, romantycy, są pobożne dziewczyny z oazy i są sportowi idole. O nich chcemy opowiedzieć, w ich gorący, hiszpański świat chcemy się zanurzyć tak głęboko, jak głęboko mogą dotknąć nuty napisane przez Bizeta, tak daleko, jak daleko poprowadzić nas może prąd tej genialnej muzyki.\nGosha Kowalinska, jedna z odtwórczyni głównej roli o szczecińskiej inscenizacji, tegoroczna laureatka Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury w kategorii „najlepsza śpiewaczka operowa”: „W tej realizacji mam spięte włosy, ogromny tatuaż. Reżyserka Ewelina Pietrowiak chciała, by Carmen samym wyglądem zastanawiała nas, żeby była bardzo kobieca, ale również bardzo męska. Merimée opisał w swojej noweli, na podstawie której napisano libretto, kobietę wolną, która sama na siebie zarabia, sama o sobie decyduje. W czasach, gdy powstała ta nowela i kiedy skomponowano operę to było właściwie niedopuszczalne. Kobiety miały nad sobą zawsze męską rękę. W szczecińskiej inscenizacji Carmen jest bardzo współczesna. Dla reżyserki ważniejsze było pokazanie, że ta bohaterka jest silna aniżeli seksowna. Nie chciała podkreślać tego, co jej zdaniem jest w innych inscenizacjach. (…) Jako jedyna ze wszystkich kobiet na scenie mam spodnie (śmiech). Carmen to Carmen, przekaz jest zawsze ten sam, jest tylko inaczej pokazywany. Ważne, by była prawdziwa, szczera. A Carmen jest po prostu wolnym człowiekiem. Tak, musi chodzić do pracy, bo życiem zawsze rządzą jednak pieniądze. Ale jest wolna duchem. Jeżeli chcemy z niej już zrobić postać prawdziwie żywą, taką jak Ty lub ja, byłaby to osoba nieusatysfakcjonowana, która przeżywa rozczarowanie jedno za drugim. Carmen jest silną kobietą, która chce być wolna. Przede wszystkim, sama o sobie decyduje, nie idzie na kompromis i jest niezależna. Carmen to postać, której będę bronić w każdej realizacji. (…) Carmen nie przywiązuje się do kwestii moralności. Jeżeli przemyca, to tylko dlatego, by sobie udowodnić, że nic jej nie zatrzyma, łamie regulaminy nakreślone przez społeczeństwo. (…) Ta kobieta jest uosobieniem dążenia do równouprawnienia, a to jest bardzo ważny dla mnie temat. O mężczyznach, którzy mają wiele kobiet, mówi się zdobywca, Don Juan, Casanova, z pewną nutą podziwu. O kobietach mówi się zupełnie inaczej, bardziej pejoratywnie, i tego nie rozumiem. (…) Potrzebujemy siebie nawzajem. Carmen też kocha mężczyzn, w ogóle kocha ludzi. „Bije się” o wolność, i to nie tylko wolność kobiet, o możliwość podejmowania przez każdego z nas samodzielnych decyzji, potrafi sama myśleć i chce, byśmy myśleli samodzielnie. Ale tak, można powiedzieć, że w tym sensie jest feministką. Opera „Carmen” była w postrzeganiu świata kobiet i mężczyzn absolutnie przełomowa. To Carmen decyduje, to ona mówi „tak” albo „nie”, to ona wybiera mężczyzn. Daje sobie do tego prawo. Choć sądzę, że wciąż ta postać wiele osób denerwuje, nawet teraz. Taka niezależność?! Spotkałam się z publicznością, która bardziej oklaskuje Micaëlę niż Carmen. Micaela jest symbolem matki oraz pewnego społecznego cliché, stereotypu, normy. Ile jeszcze pracy przed nami?! Nie mówię, że teraz mamy się mścić na mężczyznach za te wszystkie wieki, kiedy miałyśmy do powiedzenia nie więcej niż dziecko, ale żeby doszło do zrozumienia równości płci. Ale do tego potrzeba jeszcze wielu, wielu pokoleń. Właśnie przez stereotypy. Przypomnę tylko że nowelę, libretto i operę – wszystko to napisali mężczyźni. Czyli już wtedy było coś na rzeczy”.\nCzas trwania: 2 godz. 45 min (w tym jedna przerwa)\nWspółpraca muzyczna Franck Chastrusse Colombier\nCarmen Gosha Kowalinska (16.10)\nEdyta Kulczak (17.10)\nDon José Dominik Sutowicz\nEscamillo Tomasz Rak\nMicaëla Joanna Tylkowska-Drożdż (16.10)\nVictoria Vatutina (17.10)\nDancairo Tomasz Łuczak\nRemendado Paweł Wolski\nProgram spektaklu: https://www.opera.szczecin.pl/sites/default/files/2020-11/Carmen.pdf\nAria „Habanera” ze szczecińskiego spektaklu (Gosha Kowalinska): https://www.youtube.com/watch?v=T6lCK5Ah_TI\nFot. Marek Grotowski©Opera na Zamku


Czy zbycie użytkowania wieczystego gruntu wraz z położonymi na nim budynkami korzysta ze zwolnienia z VAT - Porady prawne - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Czy zbycie użytkowania wieczystego gruntu wraz z położonymi na nim budynkami korzysta ze zwolnienia z VAT\nCzy zbycie użytkowania wieczystego gruntu wraz z położonymi na nim budynkami korzysta ze zwolnienia z VAT\nZakupiono przedsiębiorstwo w upadłości zgodnie z aktem notarialnym na wartość 1 650 000 zł. Zakup nie podlegał VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. 29 grudnia 2006 r. część zakupionego przedsiębiorstwa – hala produkcyjna i budynek magazynowy, wraz z prawem wieczystego użytkowania działki, na której są położone budynki, została odsprzedana ze stawką zwolnioną (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy). Czy postąpiliśmy prawidłowo?\nNie wykonywaliśmy w tych obiektach żadnych inwestycji.\nJeśli od zakończenia budowy poszczególnych budynków minęło pięć lat, cała transakcja będzie korzystała ze zwolnienia. Również zbycie prawa użytkowania wieczystego.\nZ przedstawionego w zapytaniu stanu faktycznego wynika, że transakcja sprzedaży dotyczyła poszczególnych składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład całego przedsiębiorstwa, a nie przedsiębiorstwa samodzielnie sporządzającego bilans. Wobec tego należy stwierdzić, że z pewnością nie zachodzą przesłanki umożliwiające zastosowanie wyłączenia z opodatkowania VAT ze względu na przedmiot transakcji (przedsiębiorstwo).\nW związku z tym sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa niesporządzającego bilansu, jak przedstawiona w pytaniu, nie jest wyłączona z opodatkowania VAT. Sprzedaż poszczególnych części składowych takiego przedsiębiorstwa będzie podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, według odpowiednich stawek podatku uzależnionych od przedmiotu transakcji.\nMając powyższe na względzie, należy rozpatrzyć, czy sprzedaż poszczególnych składników przedsiębiorstwa będzie korzystała ze zwolnienia jako dostawa towarów używanych. Ze zwolnienia korzysta dostawa towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do odliczenia VAT. Zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, które uprzednio były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Za towary używane uznaje się:\n- budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej pięć lat;\n- pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.\nW pytaniu nie zostało określone, jaki okres minął od zakończenia budowy. Jeśli minęło pięć lat, można zastosować zwolnienie.\nOdnośnie do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu i zastosowania odpowiedniej stawki należy zbadać treść umowy oraz przedmiot transakcji. Organy skarbowe często traktują zbycie prawa wieczystego użytkowania jako odrębny składnik, do którego stosują stawkę 22% - traktują transakcję sprzedaży jako oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu. Należy jednak odróżnić czynności ustanowienia oraz zbycia tego prawa. Wyłącznie organy administracji państwowej lub samorządowej mogą oddać grunt w wieczyste użytkowanie. Natomiast wieczysty użytkownik może jedynie rozporządzać prawem wieczystego użytkowania tych gruntów, a więc może m.in. to prawo zbyć.


Świat w innej perspektywie...: marca 2012\nSpokojna, siedziałam sobie przeglądając GLAMOURA no i bęc! Naładowana jedną prostą myślą odpaliłam kompa i zaczęło się! Zmienię (prawie) wszystko. Trochę to pokręcone więc spróbuję to jakoś wyjaśnić.\nBlogów o modzie jest mnóstwo. Nastolatki codziennie spędzają na sowich blogach godziny pisząc o nowych trendach, nowościach w swoich szafach. Cieszą się z każdego pozytywnego komentarza i tak napędzany jest cały ten blogowy świat. A więc oto taka JA. Wpadła na pomysł, by stworzyć jeden, uniwersalny blog. Jestem zmienna. A moja strona powinna wyrażać mnie w 100 %.\nOczywiście nie żegnam pisania, na rzecz ciuchów i kosmetyków. Wchodząc ostatnio na swojego bloga, widząc spadajacą liczbę odwiedzin, komentarzy, smuciłam się. Czy to w ogóle ma sens?- myślałam. Nie chciałam tworzyć opowiadania tylko, by zadowolić czytelników następną notką. Próbowałam połączyć próby spełnienia marzenia o wydaniu książki, z chęcią prowadzenia popularnego bloga. Nie wyszło.\nOd dzisiaj będziecie mogli zobaczyć tu moje opowiadania - ale nie umiem określić jak często będą się one pojawiały. Będę pisała o muzyce, modzie, rysunkach, fotografii i wszystkim o czym warto byłoby pisać. Żeby całość nie była chaotyczna w tytyłach będzie określona tematyka.\nMój własny Misz Masz. Mam nadzieję, że wam się spodoba.\nAutor: Vinet o 12:05 1 komentarz: Linki do tego posta\nMam dla was krótką informację. W celu ulepszenia i upowszechnienia bloga chętnie podejmę współpracę z innymi stronami i blogami. Może to wyglądać na zasadzie reklamowania strony w notkach lub wstawianie linku w pasku bocznym bloga. Jestem otwarta na propozycję. Na info czekam w komentarzach pod postami i pod e-mailem. kasia1194@amorki.pl . Strony mogą mieć różną tematykę.\nBlog z opowiadaniami również może być ciekawy. Po mału postaram wporwadzić się też inną tematykę. Oczywiście opowiadania będa na pierwszym miejscu, ale myślę, że wstawainie co jakś czas notek o czymś innym, to fajny pomysł.\nPs. Nie wiem jeszcze kiedy pojawi się ciąg dalszy, wiec proszę o cierpliwość.\nAutor: Vinet o 09:44 1 komentarz: Linki do tego posta\n008. Rozdział II cz 1\nPrzepraszam, że tak długo to trwało.Ostatnio jakoś nie idzie mi pisanie tego opowiadania. Nie chcę się tak na starcie podawać, więc pisze dalej. Oto i część II rozdziału.\nRozdział II cz. 1\nPoranny promień letniego słońca wdarł się do sypialni Evanet przez szparę między zasłonami. Obudziła się i zmusiła do pozycji siedzącej. Ziewając omiotła spojrzeniem pokój. Nie wiedziała, czy cieszyć się z nadchodzącej wyprawy. Zbyt wiele miała tu do pozostawienia. Przeciągnęła się ospale i zczołgała z łóżka. Widok spakowanych w rogu walizek utwierdził ją w przekonaniu, że nie ma już odwrotu. Jeszcze tego samego dniaogarnij się Vinet, masz dziśdużo roboty – przywołała się w myślach do porządku. Wstała, zgarnęła rękąkosmetyczkę i pomaszerowała do łazienki. Wzięła gorący prysznic, umyła zęby i założyła jeden z ulubionych czarnych topów z dżetami i czerwone szorty. Rozczesując mokre włosy zdążyła dokładnie przyjrzeć się swojemu odbiciu. Pod jej dużymi czarnymi oczami widniały delikatne fioletowe cienie. Kasztanowe loki okalały jej bladą twarz. Czasem czuła się jakby w lustrze widziała inną osobę. Czyżby nie była sobą? Zbłąkaną duszą uwiezioną w nie swoim ciele? Pogrążona w myślach , uśmiechnęła się do siebie. Takie rzeczy nie istnieją. A nawet jeśli w ciemnych zaułkach kryją się wampiry, po ulicach chodzą demony w opętanych przed siebie ciałach Vinet jeszcze nigdy się z czymśtakim nie spotkała. Za każdym razem doszczętnie gasiła płomień zachwytu w oczach przyjaciółki na widok nowych gadżetów o m.in wampirycznej tematyce. W jej świecie to co jest czarne, takim pozostawało, a białe było tylko latarnią rozświetlającą jej nowy, mroczny umysł. To, że twardo stąpała po ziemi, była kolejną zmianą, która nastąpiła w niej po stracie rodziców. Nie przypominała już tej spontanicznej, pewnej siebie, odrobinę zwariowanej dziewczyny w najlepszych ciuchach w szkole. Wrażliwość, romantyzm jej poprzedniej duszy pozostawił po sobie tylko mgliste wspomnienia.\nGwałtownie- wyrwana z zamyślenia, przez wołanie babci wciągnęła szybko powietrze. Rzuciła ostatnie spojrzenie w kierunku swojego odbicia i wyszła.\n- Masz ochotę na naleśniki- przywitała ją babcia\n- Oczywiście. – odpowiedziała ożywiona. Uwielbiała babcine naleśniki. Po tak dobrym śniadaniu humor nie opuszczał jej co najmniej do południa.\nPrzeżuwając gorące placki Evanet nieco się uspokoiła. Zanurzając się w bitej śmietanie zostawiła za sobą wszelkie smutki. W planie było jeszcze pożegnalne spotkanie z Owenem, a potem jazda na lotnisko i dalej w nieznany świat. Skończyła posiłek w rekordowym tempie i wstała, by pozmywać.\n- Daj, ja pozmywam. Lepiej leć już do tego swojego Owena, ja się wszystkim zajmę- Znała ją tak dobrze, że czasem rozumiały się bez słów.\nEvanet uśmiechnęła się szeroko i podziękowała całując ją w policzek. Przeszła do korytarza, szybko założyła swoje ulubione trampki i wyszła zamykając za sobą drzwi.\nPrzeszła przez uliczkę kierując się w stronę parku. Oślepiający promień padł prosto na nią, wiec czym prędzej przysłoniła oczy okularami. Weszła do parku. Szła swoją stałą alejką delektując się świeżym powietrzem. Po paru minutach usiadła na jednej z ławek, gdzie mieli się spotkać. Przymknęła oczy i odchyliła głowę do tyłu pozwalając by witamina D wnikała w jej pory. Nie zorientowała się, gdy on bezszelestnie przysiadł tuż obok nie spuszczając wzroku z jej twarzy. Poczuła jego oddech przy swoim uchu, otworzyła oczy i przekręciła głowę w jego stronę.Pozwalając, by złożył na jej spragnionych wargach delikatny pocałunek .\nNo dobra . Wyczula, że musiał się pilnować, by nie zatracić się tak jak poprzednim razem. Jej chłopaka zdecydowanie można by przypisać do tych grzecznych.\nMmmmmmrrr…- zamruczała delikatnie z wciąż zamkniętymi oczami na znak niedosytu. Nie musiała otwierać oczy, by wiedzieć, że się uśmiecha, nachyla, przykłada miękkie, gorące wargi do jej. Ma nad nią władzę. W takich chwilach była jego marionetką upojoną rozkoszą płynącą nawet ze zwykłego, delikatnego pocałunku.\n- Oj, bądź dobrą dziewczynką. – powiedział odsuwając się o parę centymetrów.\n- A co jeśli nie chcę? – zapytała przekornie\n- Zastanówmy się…. Doprowadzisz swojego chłopaka do wariactwa. Naprawdę trudno być grzecznym za nas oboje. Pomórz mi trochę. Gdy się tak uśmiechniesz, zamruczysz…….. – stracił na chwilę wątek wpatrując się w nią, która z premedytacją odgarnęła zabłąkany kosmyk z oczu, wpatrując się w niego uwodzicielskim wzrokiem. - ostrzegam zwariuje z miłości…. – dokończył powoli, lekko się otrząsając.\nOdczekała jeszcze parę sekund, by nacieszyć się jego spojrzeniem, po czym zapytała już nieco poważniej:\n- Jak my wytrzymamy te dwa tygodnie? - w ciągu ostatnich paru dni to jedyna myśl, która potrafiła popsuć jej humor. Przyszedł czas na ustalenie jakiegoś konkretniejszego planu. Zostało jej tylko kilka godzin….\n- Hmmm - on również spochmurniał. Evanet nie chciał, by tak się stało, wolała zepsuć tamtą chwilę, niż tą przed samym wyjazdem. – Na szczęście na ratunek przybywa technologia i postęp cywilizacji - odparł jak zawsze optymistycznie - będziemy e-mailować, dzwonić, pisać. Przecież jest jeszcze Videochat, jakoś zleci – na jego twarzy na powrót pojawił się uśmiech.\n- Dobra, to co robimy? – zapytała żywiej. Nie chciała psuć chwil spędzonych razem, wzięła się w garść. Owen miał rację, nie miała co przeżywać.\n- Niestety w tym przypadku będziesz musiała wykazać nieco więcej cierpliwości. – odpowiedział bawiąc się kosmykiem jej włosów.\n- hm? - nie rozumiała\n- Niespodzianka – dodał tajemniczo . Wstając z ławki i wyczekując gestem na jej dłoń.\nNa koniec mam do was pytanie. Czy powinnam coś zmienić w blogu? Były problemy z czcionką bo inaczej mi wyskakiwało na Mozilli a inaczej na Expolerze. Czy coś wam się nie podoba?\nAutor: Vinet o 13:57 7 komentarzy: Linki do tego posta


Zapowiedź: Królewski wiec i Przychylność Starych Bogów\nPragniemy zapowiedzieć dwa nadchodzące dodatki do gry karcianej Gra o Tron z cyklu Lot Wron – Królewski wiec oraz Przychylność Starych Bogów.\nKrólewski wiec nie był zwoływany już od setek lat, lecz teraz po tajemniczej śmierci Balona Greyjoya i niespodziewanym powrocie Eurona Wronie Oko na Żelaznych Wyspach wrze. Żelazne Wyspy leżą daleko od Westeros, a Greyjoyowie różnią się znacznie od innych Wielkich Rodów. Żelaźni Ludzie czczą innych bogów, ich kultura zbudowana jest na najazdach i grabieży, a nie dyplomacji i handlu. To twarda nacja, której nie interesują dworskie intrygi… ale mimo tego jest tak samo zainteresowana Żelaznym Tronem.\nJuż w zestawie podstawowym ród Greyjoyów opierał swą siłę na licznych możliwościach ocalenia lub wskrzeszenia postaci, potędze Statków i efektach, które przynoszą dodatkowe korzyści z niebronionych wyzwań. Żelazne Wyspy są jednak surowym i jałowym miejscem, więc dodatkowa możliwość zyskania kart będzie dla Greyjoyów niebywale przydatna.\nAsha Greyjoy zawsze była jedną ze sztandarowych postaci z zestawu podstawowego. Jej nowa wersja z Królewskiego wiecu pomoże Greyjoyom zaopatrzyć się w karty w trakcie rozgrywki. Dodatkowo jest jedną z najsilniejszych kart w grze, jeśli idzie o możliwości w wyzwaniach o czym świadczy koszt 7, siła 5 i wszystkie 3 symbole wyzwań.\nRozszerzenie wprowadza także do talii Greyjoyów wydarzenie Królewski wiec, dzięki któremu ród szybko urośnie w siłę. To wydarzenie o koszcie 2 pozwala wybrać jedną z unikatowych postaci, która następnie zyskuje tyle żetonów władzy, ile unikatowych postaci gracz posiada w grze.\nŚwiat Westeros był kształtowany też przez religie – na południu dominuje wiara w Siedmiu, jednak na północy Starzy Bogowie wciąż wiodą prym. Żelaźni Ludzie czczą Utopionego Boga, a płomienie R’hllora szerzą się od Essos aż po Wąskie Morze.\nRozszerzenie Przychylność Starych Bogów kontynuuje mechaniki zapoczątkowane przez pierwsze dodatki z Lotu Wron, a dodatkowo wprowadza karty z takimi cechami jak Starzy Bogowie, Siedmiu czy R’hllor odwołujące się do wielu religii i roli, jaką odegrały w zdobywaniu władzy. Od nowej agendy przywołującej mistyczne siły Zielonego Wzroku po postacie jak Selyse Baratheon i Ser Balon Swann, każda frakcja znajdzie w tym rozszerzeniu coś dla siebie.\nRód Baratheonów posiada wiele umiejętności w swoim arsenale, które zmuszają postaci do klęknięcia. Teraz do talii Baratheonów dołącza postać, która może unieszkodliwić całą armię przeciwnika. Nowa wersja Selyse Baratheon zmusza do klęknięcia wszystkie postaci bez cechy Lady, a w połączeniu z postaciami Melisandre czy Stannisem Baratheonem z zestawu podstawowego może osiągnąć dosłownie zniewalający efekt.\nAby zmaksymalizować skuteczność klękania postaciami przeciwnika, warto rozważyć wprowadzanie do gry Zamku Smoczej Skały, który pozwoli unieszkodliwić postać do końca danej fazy bez względu na efekty innych kart.\nWsłuchaj się w fale\nW Westeros i na Żelaznych Wyspach zajdzie wkrótce wiele zmian. Czy potężniejsza okaże się siła militarna, czy boska interwencja? Przekonajcie się sami.\nRozszerzenia pojawią się już w pierwszym kwartale 2018 r.\nZapowiedź: Uczniowie Pustki →


joaśka | 2014-07-06\nUwaga! Znowu będę marudzić :)\nPo takich recenzjach na LC obiecywałam sobie wiele. Może nie powinnam? Wszak temat ograny i przemielony na różne sposoby. I właśnie o ten sposób chodzi. Niedawno recenzowałam "Niewierność" Ch. Dubowa, gdzie temat główny był ten sam. Ale metoda podania dania była przednia. W tym przypadku odniosłam wrażenie, że czytam jakiegoś harlequina. Narracja, bohaterzy, wewnętrzne przemyślenia płaskie jak blat od stołu. Żeby jeszcze był tam jakiś okruszek, który intryguje, przeszkadza, zwraca uwagę... Nic. Jedynie 'płaskość' widzę ;)


Internetowe opinie użytkowników mają duży wpływ na tradycyjnezakupy\n1/4 internautów czyta opinie innych użytkowników, które mająpóźniej duży wpływ na podejmowane przez nich decyzje o zakupiedanego produktu lub usługi w świecie rzeczywistym.\nTak wynika z badania firm comScore i The Kelsey Group, któredotyczyło wpływu opinii internautów na ceny jakie konsumenci sągotowi zapłacić za usługi w prawdziwym świecie, takie jak hotele,turystyka czy służba zdrowia.\n24 procent respondentów korzysta z internetowych opinii zanimzapłaci za daną usługę w świecie rzeczywistym - informuje serwisinternetnews.\nSpośród tej grupy badanych, 41 procent sprawdzających najpierw wsieci opinie na temat restauracji, decyduje się później naskorzystanie z ich usług. W przypadku hoteli wskaźnik ten wyniósł40 procent, turystyki 27 procent, motoryzacji 24 procent,wyposażenia domu 19 procent, usług medycznych 14 procent, a usługprawnych 8 procent.\nW przypadku prawie każdej z powyższych kategorii ponad 3/4badanych stwierdziło, że internetowe opinie miały znaczący wpływ naich późniejszą decyzję odnośnie zakupu. Najwyższy wskaźnikodnotowano w przypadku usług hotelarskich - 87 procent.\nZ badania comScore i The Kelsey Group wynika także, że 97procent respondentów, którzy dokonali zakupu po zasięgnięciuinternetowych opinii, uznało je za odzwierciedlającerzeczywistość.\nDołącz do dyskusji: Internetowe opinie użytkowników mają duży wpływ na tradycyjnezakupy


Chiny: kolejny dzień bez lokalnych zarażeń koronawirusem - Wiadomości - polskieradio24.pl\nW Chinach znów nie zarejestrowano nowych lokalnych przypadków zakażenia koronawirusem, zanotowano też spadek liczby przypadków importowanych - podała we wtorek w Pekinie chińska Narodowa Komisja Zdrowia. W ostatnich 24 godzinach trzy osoby zmarły.\n>>>[CZYTAJ RÓWNIEŻ] Chiny: bez nowych przypadków koronawirusa w Hubei, 39 zakażonych podróżnych\nW sumie w Chinach kontynentalnych koronawirusem zaraziło się 81 118 osób, z których ponad 73 tysiące powróciło do zdrowia. Według Komisji liczba ofiar śmiertelnych koronawirusa wzrosła o trzy do 3281.\nBartłomiej Radziejewski: Europa sprawia wrażenie zacofanej w porównaniu do działań Azji\nKorea Płd.: lekki wzrost zakażeń\nW sumie liczba infekcji w Korei Południowej wynosi obecnie 9137, natomiast liczba ofiar śmiertelnych wzrosła we wtorek o jedną do 126. Tak jak wcześniej, najwięcej nowych przypadków wykryto w mieście Daegu na południowym wschodzie kraju, szczególnie dotkniętym przez epidemię.\nPoniedziałek był 13. dniem z rzędu, w którym liczba nowych zakażeń wahała się w graniach 100 i była znacznie niższa w porównaniu ze szczytowym dniem 29 lutego, kiedy wyniosła 909.\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT Korea Południowa Chiny Azja koronawirus


Rozstrzygnięcie konkursu Magneti Marelli - MotoFocus.pl\n› Informacje › Nowości › Rozstrzygnięcie konkursu Magneti Marelli\nMichał Kuciński , 19 maja 2016, 0:00\n1. Którą rocznice będzie obchodziło Magneti Marelli w roku 2019?\n2. Jakie komponenty Magneti Marelli produkuje do bolidów startujących w wyścigach Formuły 1?\n3. Czy Magneti Marelli ma w ofercie stacje do obsługi klimatyzacji?\nNa powyższe pytania poprawnie odpowiedział pan Grzegorz Maniecki. Trafi do niego akumulatorowa lampa warsztatowa Magneti Marelli 7935030170 mocowana pod maską\nNagroda zostanie wysłana pocztą. Zwycięzcy gratulujemy.


By admin 9 października, 2021 4 października, 2021\nChoć zwiedzanie wielu włoskich atrakcji przebiega “bezproblemowo”, są jednak i takie, które potrafią “napić się turystycznej krwi”. Faktem jest, że najbardziej popularne miejsca i atrakcje turystyczne cieszą się dużym zainteresowaniem przez cały rok. W konsekwencji kolejki do kas potrafią ciągnąć się godzinami, a w niektórych miejscach nie da się kupić biletów nawet z kilkudniowym wyprzedzeniem.\nZe względu na fakt, że bilety na niektóre atrakcje wyprzedawane są z miesięcznym wyprzedzeniem, wielu turystów wyjeżdża z Włoch z pewnym rozczarowaniem: czy naprawdę warto było jechać do odległego kraju i nie zobaczyć wszystkiego, co było zamierzone?\nAle brak biletów jednodniowych na niektóre z włoskich atrakcji to połowa sukcesu. Częściej zdarza się, że bilety są, ale żeby je kupić, trzeba stać w długiej kolejce. Długość kolejki zależy od miejsca, do którego się wybierasz oraz od pory roku, w której podróżujesz. Oczywistym jest, że kolejki do najciekawszych miejsc w okresie świątecznym wydłużają się nieprzyzwoicie. Więcej informacji znajdziesz w artykule: bilety Koloseum.\nKoloseum w Rzymie jest prawdopodobnie najbardziej znaną atrakcją we Włoszech. Ta kolosalna budowla zdobi centrum Wiecznego Miasta od 2 tysięcy lat i może wiele powiedzieć o okrutnych obyczajach starożytnych Rzymian.\nNic dziwnego, Koloseum w Rzymie jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc we Włoszech, dlatego kolejki są szczególnie długie. Miłą niespodzianką jest fakt, że z biletem do Koloseum można również swobodnie wejść na Forum Romanum i Wzgórze Palatyńskie, które w czasach starożytnych było siedzibą cesarzy.\nMuzea Watykańskie to bogaty kompleks muzealny, który jest znany na całym świecie. Kaplica Sykstyńska z obrazami Michała Anioła i Botticellego oraz słynne Stantzio Rafaela, które co roku przyciąga miliony zwiedzających, to tylko kilka przykładów.\nKolejki w Muzeach Watykańskich przypominają czasy sowieckie w epoce stagnacji, tylko obsługa jest bardziej uważna. I trzeba długo stać, bez względu na porę roku, o której się przyjeżdża. Ale i tu internet przyszedł z pomocą.\nGalleria Borghese w Rzymie\nTo muzeum sztuki starożytnej i rzeźby barokowej mieści się w oszałamiającej XVII-wiecznej willi, rezydencji kardynała Borghese. Inne skarby w Galleria Borghese obejmują rzeźby Berniniego i słynne obrazy Rubensa, Caravaggia, Rafaela i innych.\nGaleria Borghese nie jest łatwym miejscem do odwiedzenia, ponieważ bilety wyprzedawane są z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. Jednak planując wizytę we Włoszech, można z wyprzedzeniem zarezerwować online bilety na wybrany termin.\nOstatnia wieczerza Leonarda da Vinci w Mediolanie\nZainteresowanie Ostatnią Wieczerzą, przedstawiającą scenę ostatniej wieczerzy Chrystusa z uczniami, wzrasta od czasu wydania bestsellera Dana Browna Kod da Vinci. Choć słynny fresk znajduje się w niewielkim pomieszczeniu w refektarzu katedry Santa Maria delle Grazie z osobnym wejściem i zamurowanymi oknami, zainteresowanie obrazem jest tak duże, że bilety na Ostatnią Wieczerzę w Mediolanie kupowane są z dwumiesięcznym wyprzedzeniem. Szczęśliwi posiadacze biletów mają maksymalnie 15 minut na podziwianie arcydzieła.\nDomki w Bukowinie Tatrzańskiej – doskonały wybór na letni lub zimowy wypoczynek


www.ulicaprosta.net • Zobacz wątek - Mowa nienanawiści\nTeraz jest Wt lip 07, 2020 10:07 am\nTytuł: Mowa nienanawiści\nNapisane: So sty 05, 2013 9:58 pm\nNiepokoi mnie próba wprowadzenia zmian dot. 'mowy nienawiści"( nowych regulacji prawnych)-\nŹródło: http://www.naszdziennik.pl/mysl/18461,m ... wisci.html\nA jeszcze bardziej niepokoi mnie fakt, że niektóre Kościoły ewangeliczne przyklaskują tej inicjatywie: http://www.schpulawska.pl/component/opt ... /Itemid,1/\nCzy niedługo nie będzie można mówić prawdy- bo krytyka czegokolwiek będzie uznawana za "mowę nienawiści"? Czy świat dąży do tego, aby prawda została ewidentnie rozmyta, "zamiast bieli i czerni panowała szarość", a kościoły przestaną być centrum ewangelii, kaznodzieje bowiem będą przestrzegać "politycznej poprawności", aby nikogo nie urazić- czy to z powodu przyjętych przekonań czy po prostu ze strachu przed konsekwencjami/karą?\nTytuł: Re: Mowa nienanawiści\nNapisane: Wt sty 08, 2013 11:45 am\nOczywiście, Owieczko. na to trzeba się przygotować. Będzie jak za dni Noego:\n"A gdy Pan widział, że wielka jest złość człowieka na ziemi i że wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są ustawicznie złe, żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi i bolał nad tym w sercu swoim" [I Mojż. 6:5-6]\nPastor Bajeński nawet nie zdaje sobie chyba sprawy, że używając pojęcia "mowa nienawiści" już włącza się do tego programu, choć zapewne nieświadomie. Nie rozumie, że chodzi o to, żeby sam slogan rozpowszechnić, utwierdzić w umysłach, a następnie zdefiniować go tak, jak będzie wygodnie tym, którzy go wprowadzają. My wiemy, jak się zachowywać w stosunku do bliźnich bez stosowania takich sloganów. Jeśli Kościół je promuje, to znaczy, że nie ma poznania. Czyli katolicy z "Dziennika.PL" widzą więcej od chrześcijan ewangelicznych. Dramat.\nNapisane: Cz sty 10, 2013 1:38 pm\nJak to to Bóg nie wiedział że tak będzie gdy patrząc na stworzenie uznał je za dobre? Przecież już w chwili stworzenia wszystko to wiedział to dlaczego odstawił taki tekst? Nie dziwi Cię to? Przecież on we wszechmocy swojej wiedział że Aadam to znany jabłkożerca....\nNapisane: Cz sty 10, 2013 2:11 pm\nWiedział, ale dał ludziom wolna wolę. W chwili stworzenia wszystko było dobre, a wybór człowieka wszystko zepsuł. O czym Bóg zresztą również wiedział, i dlatego Baranek Boży był przewidziany jeszcze przed założeniem świata [I Piotra 1:20].\nNapisane: Cz sty 10, 2013 2:41 pm\nJa rozumiem, że wiedział ale po co narzekał skoro wiedział\nNapisane: Cz sty 10, 2013 2:46 pm\nNie narzekał, tylko było Mu przykro. Czyli bolał w sercu swoim, że Jego stworzenie, które było dobre, wyprawia takie rzeczy.\nNapisane: Cz sty 10, 2013 8:37 pm\nKwestia semantyki - po cóż boleści skoro było oczywiste, że tak będzie? To tak jakbym stworzył plastusia z plasteliny wiedząc, że za chwile jak go położe na slońcu to się rozpuści a potem bolał w sercu swoim, że plastuś się rozpuścił... gdzie sens, gdzie logika\nNie mówiąc o tym że "ściemniasz" skoro wyrażnie było napisane w podanym przez Ciebie cytacie, że "żałował"... że stworzył człowieka\nByć może to kwestia nomadzkich antropomorfizacji ale zapis w księdze slowa jest jaki jest\nNapisane: Cz sty 10, 2013 9:15 pm\nBóg nie położył bezwolnego plastusia na słońcu. Bóg stworzył człowieka, który miał (i nadal ma) zdolność do podejmowania decyzji. Człowiek się zbuntował i Bóg o tym wiedział z wyprzedzeniem, oczywiście. Wiedza uprzednia nie ma nic wspólnego z przeżywaniem żalu i smutku w wyniku tego, co człowiek zaczął robić, a co jest efektem dania mu wolnej woli..\nNie mówiąc o tym że "ściemniasz" skoro wyrażnie było napisane w podanym przez Ciebie cytacie, że "żałował"... że stworzył człowieka. Być może to kwestia nomadzkich antropomorfizacji ale zapis w księdze slowa jest jaki jest\nBóg nie żałuje, że popełnił błąd, bo nie jest człowiekiem:\n"A doprawdy ten, który jest chwałą Izraela, nie kłamie i nie żałuje, bo nie jest człowiekiem, aby żałować" [1Sm 15:29]\nAntropomorfizacja swoją drogą. Bogu było przykro, że stworzył człowieka, ale nie żałował tego w takim sensie, jak prawdopodobnie zrozumiałeś. Jakoś trzeba to jednak ludziom przekazać, żeby zrozumieli. Dlatego autor użył słowa "nacham", które oznacza "rozpacz z powodu własnych działań". Bóg nie żałował tego, że popełnił jakiś błąd. Wiedział, ile bólu przysporzy Mu człowiek obdarzony wolną wolą, lecz mimo to stworzył go z wolną wolą. I tekst mówi, że cierpiał, widząc efekt, który przewidział. Cierpiał również wydając Syna na śmierć w ramach ofiary za grzechy ludzkości i cierpiał w Osobie Syna na Krzyżu. Z tego samego powodu.\nJezus też płakał nad Jerozolimą, choć wiedział, że zostanie zniszczona. Płakał, bo Izrael nie chciał się upamiętać. Wiedza uprzednia nie wyklucza cierpienia, gdy się widzi to, o czym się wiedziało.\nPonieważ Bóg przyjął tak, a nie inną postawę, Ty możesz Mu się wciąż opierać. On cierpi, gdy na to patrzy, bo Twój bunt (o którym wiedział) jest efektem wolności, którą Ci dał. Można powiedzieć, że stwarzając człowieka z wolną wolą Bóg sam siebie skazał na cierpienie. I zrobił to dla człowieka.\nJeśli masz kilkunastoletnie dziecko i dasz mu wolność w danej sprawie wiedząc, że będziesz cierpiał, to w momencie, gdy Twoje przewidywania się spełniają, będziesz cierpiał podwójnie - z powodu faktu, że obdarzyłeś dziecko swobodą wyboru w danej sprawie (bo tak postanowiłeś i wiesz, że to właściwe i tego byś nie zmienił) i z powodu tego, co dziecko z tą wolnością zrobiło, jeśli ją źle wykorzysta. To chyba najlepsze przybliżenie.\nNapisane: Cz sty 10, 2013 11:06 pm\nKurcze myslalem że retorykę wymyslili Grecy ale chyba Żydzi ich uprzedzili a potem biblijni stali się ich godnymi nasladowcami Czyli że jak napisane jest że żałowal to nie zalował albo żałował w innym sensie. Rozumiem, że jak się gniewał to też gniewał w innym sensie itd itd. Ja oczywiście się zgodzę, że to jest żalosne aby przypisywać Bogu cechy ludzkie, żałowanie, gniew, smutek itp. Natomist niestety kwiatkow jest o niebo więcej.w jednym zdaniu że żałował a w drugim że jednak nie bo on nigdy nie żałuje No a potem musi przyjść apologeta i "gotować żabę"\nNapisane: Cz sty 10, 2013 11:28 pm\nZaraz tam apologeta.Wystarczy dziecko.\nNapisane: Cz sty 10, 2013 11:43 pm\nZaraz tam dziecko. Wystarczy plastuś\nNapisane: Cz sty 10, 2013 11:53 pm\nHmmm....przez grzeczność nie zaprzeczam. Nawet Plastuś\nNapisane: Cz sty 17, 2013 10:34 am\nJa myślę, że liberalni kaznodzieje, dla usprawiedliwienia swojej daleko idącej tolerancji zbyt szybko podchwycają i używają terminu "mowa nienawiści" To jest niebezpieczny kierunek, ja myslę, że próba podciągnięcia każdej "politycznie niepoprawnej" wypowiedzi pod mowę nienawiści, przygotowuje atmosferę na fałszywe przebudzenie i wielkie zwiedzenie jakie będzie miało miejsce w decydującym czasie. W myśl wypowiedzi, Jeremiasz, Ezechiel, Jan Chrzciciel, Paweł, Jezus Chrystus, a także Spurgeon, Studd, Wesley, Tozer, Clendennen, Wilkerson i wielu innych "staroświeckich" kaznodziei, nie wnikając w szczegóły, podpadają pod "mowę nienawiści". Zachwyt i żonglowanie tym światowym, stricte politycznym terminem przez kaznodziei, zza kazalnicy uważam, za dalece nieodpowiedzialne.


2012 Concept 17 Defender powstanie już w najbliższych miesiącach, a póki co możemy napawać się jego widokiem na ilustracjach. Defender, jak to Defender, już bez przeróbek wygląda na zaprawionego w boju wojownika. Kahn podkreśla ten wizerunek za pomocą wizualnego „pancerza” - grubo ciosanych skorup, przyśrubowanych do błotników. Ponadto auto zyskało nowy układ wydechowy (czy raczej jego końcówkę), pokrowiec na tylne koło i błotniki. Znakomicie w duecie z AT-ekami BF Goodricha prezentują się 18-calowe felgi o nieco wydumanej nazwie 1983 RS Defender wheels.\n« Kino objazdowe w Afryce, czyli filmowa Dacia Duster Egzotyczna umowa. Yahya Al Helei w Navarze słowackiego Raid Adventure Team »