Budżet Obywatelski w Skarżysku. Od 17 września będzie można głosować na wybrany projekt | Echo Dnia Świętokrzyskie\nBudżet Obywatelski w Skarżysku. Od 17 września będzie można głosować na wybrany projekt\nTrzynaście propozycji znalazło się na liście do głosowania w ramach Budżetu Obywatelskiego na 2019 rok. Mieszkańcy Skarżyska będą mogli już od poniedziałku, 17 września, oddać głos na wybrany projekt albo w formie osobistego głosowania, albo za pomocą internetu. Wystartowała też specjalna strona internetowa ze wszystkimi informacjami na temat Budżetu Obywatelskiego\nGłosowanie potrwa od 17 do 30 września, a mieszkańcy mają do wyboru dwie formy głosowania: tradycyjnie, osobiście za pomocą papierowej karty do głosowania; głosowanie odbywa się w sali nr 25 w Urzędzie Miasta, w dni robocze w godzinach 8.00 – 17.00 oraz przez internet za pośrednictwem formularza na stronie skarzysko.budzet-obywatelski.org\nW przyszłym roku zrealizowane zostaną projekty o łącznej wartości 400.000 złotych, które w głosowaniu zdobędą największą liczbę głosów.\nGłos będzie można oddać na jeden z 13 projektów\nskarżysko budzet oby...


Drużyn, złożonych z dwójki nauczycieli i dowolnej liczby uczniów (klasy 1-7 szkoły podstawowej i 2 gimnazjum). W skład takiej ekipy mogą wchodzić uczniowie jednej lub różnych klas.\nW ramach konkursu drużyny opracują i zrealizują własny projekt badawczy. Działania odbywać się będą w następujących etapach:\nUdział w 4 seminariach on-line i przygotowanie konspektu edukacyjnego projektu badawczego w oparciu o wiedzę i umiejętności zdobyte podczas seminariów.\nLetnia Szkoła Prototypowania – opiekunowie drużyn będą uczestniczyć w bezpłatnym cyklu szkoleń i warsztatów odbywających się w Centrum Nauki Kopernik (2 dni) oraz w nowoczesnym ośrodku szkoleniowym (5 dni). Poznają zasady pracy metodą naukową, zdobędą umiejętności projektowania oraz tworzenia stacji doświadczalnych i pomocy dydaktycznych.\nRealizacja projektów badawczych przez drużyny, udokumentowana poprzez przesłane nagranie video.\nAutorzy najciekawszych projektów wezmą udział w gali finałowej w Centrum Nauki Kopernik.\nPrzewidziane są nagrody finansowe za najlepsze projekty oraz dwudniowa wycieczka do Warszawy dla całych drużyn, obejmująca zwiedzanie Centrum Nauki Kopernik, spacer z przewodnikiem po warszawskim Starym Mieście i udział w gali finałowej konkursu.\nDo 11 czerwca 2018 r. wypełnić formularz zgłoszeniowy zamieszczony na stronie: http://naukadlaciebie.gov.pl w zakładce „konkurs Nauka dla Ciebie”.\nKonkurs Nauka dla Ciebie realizowany i finansowany jest w ramach wspólnego Programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Centrum Nauki Kopernik pod nazwą „Nauka dla Ciebie”. Program „Nauka dla Ciebie” finansowany jest w ramach dotacji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2017 r. Nr 1/CNK-NAUKOBUS/2018


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Wyżyny - FRMN-MS-2215 - 52.97m² - Forma Nieruchomości\n3 pokoje 1 piętro 52,97 m2 6 588,64 zł/m2\nPRZEDSTAWIAMY PAŃSTWU ATRAKCYJNE 2 - POKOJOWE MIESZKANIE USYTUOWANE NA 1 PIĘTRZE NA WYŻYNACH\nMieszkanie o metrażu 52,97m2 znajduje się w bloku 4 - piętrowym na bardzo atrakcyjnym osiedlu Wyżyny.\nLokal w układzie szczecińskim po przebudowie składa się z:\n* aneksu kuchennego połączonego z jadalnią\nLokal ciepły, słoneczny, przestronny\nMieszkanie przystosowane do własnej adaptacji.\nWymieniona została instalacja wodna, kanalizacyjna, większość instalacji elektrycznej na miedzianą oraz grzejniki.\nW kuchni zabudowa kuchenna + sprzety AGD zmywarka, lodówka, płyta gazowa, piekarnik.\nTereny wokół bloku dobrze zagosopodarowane.\nMieszkaniem zarządza Wspólnota Mieszkaniowa\nOSIEDLE WYŻYNY - Pełna infrasktruktura pod ręką. Bliskie sąsiedztwo szkół, przedszkoli, przychodni, kościoła, marketów Aldi, Biedronka, Rossmann. Komunikacja również świetna autobusowa oraz tramwajowa.\nPolecam ofertę i zapraszam sedecznie na prezentację\nSymbol oferty FRMN-MS-2215


Motofakty.pl Przepisy Aktualności Nowe znaki drogowe. Gdzie się pojawią i co oznaczają?\nData publikacji: 2020-02-06 08:02 Autor: Mariusz Michalak / GDDKiA\nOznakowanie eksperymentalne zostało już wdrożone na 46 odcinkach nowych dróg. W ramach Programu Budowy Dróg Krajowych na lata 2014-2023 (z perspektywą do 2025 r.) nowe znaki będą instalowane na kolejnych 34 odcinkach będących w realizacji\nNowe znaki drogowe. Analiza i badanie opinii kierowców\nNowe znaki drogowe. Większa intuicyjność i ujednolicenie\nZmiany w oznakowaniu już stosowane jest na wybranych trasach, gdzie umieszczone są m.in. numery węzłów oraz ich nazwy. To ułatwia zapamiętywanie określonych zjazdów, szczególnie dla zagranicznych kierowców. Właściwy wybór pasa (np. do skrętu) wskazują strzałki umieszczone nad tablicami kierunkowymi, które znajdują się bezpośrednio nad pasami ruchu. Są jednakowej wielkości, a umieszczone strzałki są odniesieniem do określonych pasów ruchu.\nPonadto obecnie wspólnie z policją GDDKiA opracowuje ujednolicenie praktyki stosowania zasad korzystania z bram, wyjazdów i przejazdów awaryjnych na drogach szybkiego ruchu. Wypracowywane i ujednolicone schematy działań mają pomoc w szybszym podejmowaniu decyzji podczas akcji ratowniczych, w tym w zakresie wyprowadzenia pojazdów zatrzymanych na trasie z powodu wypadku bądź kolizji.\nHelmuth (gość) 2020-02-06 20:14\n...ehe, to co w gdace jest eksperymentem, w Niemczech funkcjonuje... od 30 lat... przy czym tam w miejscu, gdzie dochodzi do wypadków, nie stawia się ograniczenia do 70 czy 50km/h, ani radaru jak na Sośnicy, lecz przebudowuje wadliwą drogę... choć to cywilizowane oznakowanie i tak jest gigantycznym postępem jak na Polskę i początek trzeciej dekady 21. wieku... pozdrawiam...\nMatee (gość) 2021-02-18 19:12\nŻarty z tą intuicyjnością. A te WORD-owskie strzałki to już w ogóle mnie trafiają. Po lewej takie grube że nawet nie widać gdzie kierują, a po prawej drugie chudziutkie extremum.


ZEUS z podwójnym kokosem - Bettso Meble\nPrzewidywany czas realizacji: 7-14 dni roboczych\nPodwójna warstwa maty kokosowej gwarantuje komfortowy i spokojny sen. Materac idealny dla osób puszystych, lubiących spać na twardych powierzchniach, par oraz alergików. Sprężyny posiadają aż 7 stref twardości. Dwustronny, z atestem jakości, antygrzybiczny. W komplecie z pokrowcem. Bardzo trwały i ponadprzeciętnie wytrzymały.\n-H2 materac średnio-twardy (odnosi się do średniej wagi użytkownika 80kg.U osób powyżej 100 kg, materac odczuwalny będzie jako bardziej miękki i odwrotnie u osób o wadze poniżej 60 kg-odczuwalna twardość będzie większa).\nśredni H2 / bardzo twardy H4


Dyskusja o Wojska Polskiego raz jeszcze. Magistrat prosi rady osiedli o opinie [WIZUALIZACJE]\nWiadomości Szczecin 22.01.2017, 16:41\nUrząd Miasta zwrócił się do szczecińskich rady osiedli o opinię na temat przebudowy śródmiejskiego odcinka alei Wojska Polskiego. Konkurs urbanistyczno-architektoniczny zostanie ogłoszony w drugim kwartale. To drugie podejście magistratu do dyskusji na temat śródmiejskiego odcinka alei Wojska Polskiego, czyli alei od placu Szarych Szeregów do placu Zwycięstwa. Poprzednie "konsultacje" zakończyły się krytyką ich formy. Okazało się m.in. że w do rozmowy nie zaproszono rad osiedli, w tym najbardziej zainteresowanych, tych ze śródmieścia.\nPOCZTÓWKA Z KOLEKCJI ANDRZEJA KRAŚNICKIEGO JR\nKonkurs w drugim kwartale\nUrząd Miasta ugiął się pod falą krytyki i zdecydował o ponownych konsultacjach i badaniach. Operacja zaczęła się od wysłania do wszystkich rad osiedli informacji o planowanej inwestycji. Zawiera ona m.in. do tej pory wypracowane warianty rozwiązań komunikacyjnych (prezentujemy je na kolejnych slajdach). Rady osiedli zostały poproszone o wyrażenie swojej opinii do 17 lutego.\nJarosław Bondar, architekt miasta, poinformował również, że konkurs urbanistyczno-architektoniczny na nową wersję alei odbędzie się w drugim kwartale 2017 roku. Bondar podkreślił w piśmie do rad osiedli (dosłownie), że: w obszar dyskusji zostaną włączone przekazane przez Państwa uwagi i opinie dotyczące wypracowanych już rozwiązań, a także inne sugestie dotyczące przyszłego kształtu przestrzeni publicznych i zabudowy śródmiejskiego odcinka alei Wojska Polskiego.\nNowa, długa droga rowerowa jest już projektowana\n- Ruszyliśmy z pracami projektowymi związanymi z budową i przebudową trasy rowerowej wzdłuż al. Wojska Polskiego, na odcinku od pl. Szarych Szeregów do ul. Kupczyka - poinformował Tomasz Loga, szczeciński oficer rowerowy.\nCztery pomysły na węzeł "Głębokie". Który najlepszy? WIZUALIZACJE, PLANY\nRondo lub skrzyżowanie. W wersji mocno rozbudowanej lub nie. Z różnymi wersjami przystanków i parkingów. Magistrat przedstawił szczecinianom do oceny cztery warianty przebudowy skrzyżowania i pętli tramwajowo-autobusowej przy jeziorze Głębokie. Cztery warianty, wraz z wizualizacjami, przygotowało gdańskie Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego. Firma jako jedyna złożyła ofertę w przetargu na projekt przebudowy węzła komunikacyjnego u zbiegu alei Wojska Polskiego z ulicami Kupczyka, Miodową i Zegadłowicza. Latem miasto podpisało z nią kontrakt. BPBK ma 14 miesięcy na przygotowanie dokumentacji. Zainkasuje za to nieco ponad milion złotych. Na razie planowanie jest na etapie wyboru jednego z czterech wariantów, które przygotowało BPBK. Dokumentacja została opublikowana na stronie http://www.konsultuj.szczecin.pl. Uwagi można wysyłać mejlem do 11 stycznia 2017 roku na adres wim@um.szczecin.pl. A jak wyglądają propozycje projektantów?\nWażny LIST w sprawie tramwajów na al. Wojska Polskiego. Dziś dyskusja radnych\nCzy tramwaj na al. Wojska Polskiego jest potrzebny? - będą dziś zastanawiać się radni. Prof. Jacek Wesołowski przekonuje na łamach "Wyborczej", że to niezbędny warunek udanej rewitalizacji ulicy.\nWojska Polskiego bez tramwaju to błąd. Apel do radnych i prezydenta [LIST CZYTELNIKA]\nSzczecinianie, przyłączcie się do akcji w sprawie przywrócenia linii tramwajowej na alei Wojska Polskiego i podpiszcie petycję! - apeluje Igor Podeszwik, szczecinianin\nsmiki48 22.01.2017, 22:55\nJeszcze jedna uwaga.Te wszystkie pomysły maja taki sam SENS jak budowa parkingu na lotnisku w Dąbiu. To jest przebudowa zaproponowana przez fachowców najwyższej klasy. Takich, którzy nie potrafią policzyć do 10.\nsmiki48 22.01.2017, 22:51\ngmina Szczecin ma kilkaset milionów zadłużenia. Modernizacja Wojska Polskiego zamiast zmniejszyć zadłużenie, to je jeszcze o kilkadziesiąt milionów większy. Chyba, ze ta inwestycja przyniesie miastu dochód kilku milionów rocznie, w co wątpię. Krzystek rozgrzebał już wiele tematów które nie sa zakończone. A jeżeli chodzi o u7lice, to w mieście jest parę ulic, które wymagają znacznie szybszej interwencji i nie tak kosztownej.\nmikaaza 22.01.2017, 22:34\nPoprzednia dyskusja nie była zgodna z oczekiwaniami, to ... robimy nową dyskusję aby wnioski były słuszne. Nie będą to zrobimy kolejną dyskusję aż do skutku?\ng.r.a.f.z.e.r.o 22.01.2017, 22:12\nMam jedno pytanie - dlaczego NAGLE ten jeden, krótki fragment ulicy stał sie taki ważny? Przecież taka przebudowa jednej przecznicy nie MA ZNACZENIA, niezaleznie od kierunku przebudowy. Dodanie, albo niedodanie tramwaju NIE MA ZNACZENIA, bo to tylko kawałek toru, a nie PLAN komunikacji. poszerzenie, albo nieposzerzenie chodnika NIE MA ZNACZENIA, bo nie następuje żadna zmiana roli okolicy która wymusza/skłania pieszych do ruchu. TO wszystko nie ma znaczenia, a nagle takie ważne.\nzed.1 23.01.2017, 00:25\n@g.r.a.f.z.e.r.o bo to dzialania pozorowane. ma sie dziac a nie dzialac.\ntomasz.szczecin 23.01.2017, 00:33\n@g.r.a.f.z.e.r.o ma znaczenie jeśli dojdzie to skutku. Wtedy kolesie z SENSu spuszczą się na siebie.\nkletos 23.01.2017, 16:58\n@g.r.a.f.z.e.r.o Po pierwsze nie nagle, a po drugie ulica ma potencjał stania się czymś w rodzaju deptaka. I żeby do tego doprowadzić nalezy się do tego przygotować. NIkt nie mówi o depatku na dziś, ale w perspektywie kto wie !\nGoscGPLUS: George White 23.01.2017, 20:07\n@kletos A ten deptka to komu i do czego potrzebny? Gdyby był potrzebny to ludzie cisnęliby się na zbyt wąskich chodnikach? Puste Wały Chrobrego, pusty pl. Orła Białego, Jasne Błonia żyją prawie wyłącznie w weekend...\nkletos 23.01.2017, 21:26\n@George White nie porównuj Wałów, Orła, czy Jasnych Błoń, bo to nie to samo. Przy Bogusława jest już deptak, słaby bo mały. Cała WP jako deptak to już będzie coś innego. Być może udałoby się stworzyć coś w rodzaju "serca miast", przestrzeni publicznej, którą zaakceptuja ludzie. W Szczecinie nie ma czegoś na kształt rynku w Krakowie, czy Wrocławiu. WP to jedna z szans. Rzecz o tyle trudna, że to ludzie decydują, nie da się tego zrobić administracyjnie, ale stworzyć warunki to próbować warto i to jest zadanie radców miejskich.\nGoscGPLUS: George White 24.01.2017, 00:25\n@kletos Nie to samo, bo co? Bo ty tak powiedziałeś? Jakie "serce miasta", człowieku, elementarną urbanistykę opanuj zamiast gimnazjalne bzdury powtarzać o "ryneczku i deptaczku". Twoje fantazje nie mają sensu za to kosztują masę kasy.\nkletos 24.01.2017, 17:03\n@George White Nie to samo, bo nie dlatego, że ja tak powiedziałem, tylko dlatego, że każdy kto zobaczy Wały, Plac Orła, Jasne Błonia w kontekście WP przyzna, że to nie tosamo. To kwestia oczywista. Serce miasta jest jak najbardziej pojęciem funkcjonującym w urbanistycze, to przestrzeń, która jest uważana prez mieszkańców jako ta część miasta, która jest centralnym jego miejscem ( już dawno istnieje pojęcie agory). Problem w tym, że takie rzeczy tworzą ludzie, mieszkańcy i nie da się tego zrobić administracyjnymi działaniami. Ale próbować stworzyć taką przestrzeń jak najbardziej warto, a WP ma potencjał. A jakież to ja mam fanatazje ? Obawiam się, że ty mi je przypisujesz i stąd te fantazje. Dyskusja jest m.in. o tramwaju na WP ( czego jestem zwolennikiem), a co do "kasy" to : i tak jest robiona rewitalizacja, a ponadto UE dofinasowuje projekty tramwajowe, zatem warto z tego skorzystać, bo następna okazja może się nie zdarzyć.\nGoscGPLUS: George White 25.01.2017, 01:00\n@kletos Bełkoczesz o sercu, o tym, że deptaczek to nie parczek, placyk,.... przestrzeń publiczna. Bełkoczesz o dofinansowaniu z UE a słowem ani o utrzymaniu później, ani o obciążeniu pasażerami... Zero konkretów, kawiarniana urbanistyka.\nkletos 26.01.2017, 17:31\n@George White Pojęcie "serce miasta" jest jak najbardziej pojęciem występującym w urbanistycze. Wysarczy wpisać w wyszukiwarkę ww. pojęcie. Jest abecadło urbanistyki. Dofinasowanie projektów tramwajowych to fakt, a nie bełkot. Jak widzę w obrażaniu innych jesteś pierwszy. A o jakim ty utrzymaniu piszesz ? Zostanie odnowiona ulica, zostanie przeprowadzona trakcja tramwajowa i kosztę będą takie jakie są w przypadku pozostałych tras tramwajowych ! Obciążenie pasażerów będzie, bo WP to trasa Centrum - Pogodno, Centrum - Krzekowo. Nie ma obawy, że tramwaje będą jeździly mało obciążone, skoro teraz jeżdzą nimi pasażerowie. To co piszesz to są kiepskie argumenty, w zasadzie żadne.\nswinton 22.01.2017, 20:46\nOoooo..... Znowu będzie coś do spie...nia za pieniądze podatnika i to bez żadnej odpowiedzialności.\nrumakmorski 22.01.2017, 20:28\nNajpierw Jagiellońska, teraz Wojska Polskiego. Bo jak niszczyć to coś wielkiego. Nie będą przecież psuli półanonimowych zaułków.\nleszekk73 22.01.2017, 19:24\nPropagatorzy tej "rewitalizacji" są wybitnymi specjalistami w swoim fachu. Są jak osoby wszystko wiedzące na temat kuchni tajskiej (a wiedza to szczególna, niedostępna byle zjadaczowi bigosu). Są specjalistami, bo przeczytali setki książek i opracowań na temat tej kuchni. Widzieli dziesiątki pocztówek i albumów ukazujących tajskie knajpki, stragany, fastfudy i restauracje. Co prawda nigdy tam nie byli i niczego z tych dziwnych rzeczy nie jedli, ale z zamkniętymi oczami podadzą wymiary dowolnego egzotycznego owocu lub warzywa. Więc żaden z nas, nieoczytanych amatorów, nie ma prawa kwestionować ich kompetencji! ;-)\nzed.1 22.01.2017, 21:17\n@leszekk73 przeceniasz kompetencje. tutaj raczej jest jedynie takie doswiadczenie, ze raz cos tajskiego ktos zjadl, albo zobaczyl, ze gdzies na zdjeciu fajnie wygladalo i uznal, ze moze tez sie za to by zabral.\nabeerhaminus 22.01.2017, 18:07\nWycieczki szkolne ze Stołczyna i Podjuch będą mogły podziwiać kolejny architektoniczny fetysz (po uprzednim założeniu obuwia zmiennego). Po zwiedzeniu Wojska Polskiego dzieci udadzą się ulicą Obrońców Stalingradu w kierunku CH KASKADA mijając opuszczone kamienice i truchło szkoły podstawowej. W centrum handlowym program przewiduje przystanek na bułkę z kotletem mielonym i frytkami. Następnie zostawiając po lewej pomnik bez gwiazdy, przez Aleję BezKwiatową i Popsuty Zegar dotrą do mekki nowoczesnej architektury przy Placu Solidarności. Krótki rzut oka na Tonącą Wyspę i już można wracać do autobusu pozostawionego na parkingu przy Eskadrowej. Po demontażu Frygi alternatywna trasa przez Jagiellońską nie jest wskazana. Po takiej eskapadzie szkoły będą musiały wystąpić o dotację na pomoc psychologiczną dla dzieci z suburbiów lub "starego" Śródmieścia.\nmikaaza 22.01.2017, 22:36\nGoscGPLUS: George White 22.01.2017, 22:53\n@abeerhaminus Ciii, bo się wyda, że kibli w domach nie ma, że szkoły wyglądają jakby PRL się nie skończył, że na Stołczyn Kraśnicki z Krzystkiem boją się pojechać, żeby wentyli nie stracić... to nie dla wizjonerów zza biurka, na kredyt, za pieniądze od św. Mikołaja, które należy przewalić na pudrowanie trupa. Na kolejną pokazówkę w stylu kompletnie niekompetentnego Piotra Krzystka.


Jak zdobyć dotacje z UE na promocję firmy? | Blog - Dotacje unijne Kraków, Małopolska, Śląsk\nChcąc starać się o dotacje unijne musimy pamiętać, że dotacje są tylko na pewne obszary związane z działalnością gospodarczą, tzn. są głównie na inwestycje (nawet szkolenia są pewnego rodzaju inwestycją). Natomiast promocja czy reklama nie stanowią inwestycji – to koszty bieżące działalności (podobnie jak najem, usługi księgowe czy wynagrodzenia). Oczywiście od każdej reguły jest wyjątek i spokojnie można wskazać przykłady projektów, gdy z dotacji można było sfinansować część w/w bieżących kosztów prowadzenia działalności. Jednak te wyjątki dotyczą raczej wąskiego grona beneficjentów. Poza tym to co było możliwe w perspektywie 2007-2013 już nie jest aktualnie (2014-2020), a przedsiębiorcy bardzo często odnoszą się do tego co było. Poza tym zarządzający firmami powinni sobie zdać sprawę, że skończyły się łatwe i proste dotacje, teraz jeśli chcą pozyskać dotację najczęściej muszą powiązać projekt z B+R i innowacjami. Bez tego naprawdę jest ciężko (konkurencja jest spora a środków do rozdania niewiele w stosunku do popytu na nie).\nJako element projektu promocja jest dopuszczalna (zwykle od 1 do 10%), natomiast jest to promocja unijna rezultatów projektu a nie promocja firmy, co oczywiście przy odrobinie inwencji twórczej i kreatywności można odpowiednio wykorzystać (bo przecież ostatecznie zawsze na takiej reklamie jest nazwa firmy). Tu z pewnością jest pole do popisu dla specjalistów od promocji i reklamy.\nWnioski o dofinansowanie projektów związanych z eksportem małopolscy przedsiębiorcy mogli składać od 30 marca do 16 czerwca br. Nabór był podzielony na 45-dniowe tury. Początkowo miał trwać do stycznia 2017r. Jednak z uwagi na duże zainteresowanie przewidzianą na konkurs alokację przekroczono sporo wcześniej. Jak się okazało w II turze złożono tylko 59 wniosków (w pierwszej 134). Łączna kwota wnioskowanego dofinansowania w złożonych projektach wynosi 28 067 680,68 zł, co stanowi 270 % alokacji przewidzianej w ramach niniejszego konkursu. Aktualnie trwa ocena wniosków. Kolejny nabór będzie prawdopodobnie w 2017 roku.\nChcąc ubiegać się o dofinansowanie z poddziałania 3.3.2 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego trzeba posiadać strategię lub plan działalności międzynarodowej, który powinien być przygotowany maksymalnie pół roku przed złożeniem wniosku. Dokument ten jest załącznikiem obligatoryjnym do wniosku. Można go przygotować samemu lub zlecić jego przygotowanie firmie doradczej. W takim przypadku można ubiegać się o zwrot 50% kosztów poniesionych na opracowanie dokumentu. Jednak należy pamiętać, aby wykonawca został wybrany zgodnie z zasadą konkurencyjności (adekwatnie do limitów kwotowych narzuconych przez odpowiednie wytyczne, np. do 20.000zł w Małopolsce nie jest wymagana procedura ofertowa) oraz że dofinansowanie będzie stanowić pomoc de minimis. Jest to pewne ograniczenie, ponieważ limit pomocy de minimis wynosi 200 000 EUR w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych (obrachunkowych). Jeśli nie ubiegamy się o refundację kosztów przygotowania planu/strategii działalności międzynarodowej przedsiębiorstwa wówczas możemy wydatki na targi czy usługi doradcze związane z rozwojem eksportu sfinansować z pomocy innej niż de minimis. Jest to szczególnie istotne dla tych, którzy mają wyczerpany limit pomocy de minimis lub składają jednocześnie inne wnioski w ramach tej pomocy i otrzymanie dotacji z obu działań byłoby niemożliwe z powodu przekroczenia wspomnianego limitu.\nNa Mazowszu (w ramach RPO Województwa Mazowieckiego) konkurs z poddziałania 3.2.2 „Internacjonalizacja przedsiębiorstw” rozpocznie się 30 czerwca i potrwa do końca sierpnia br. Maksymalne dofinansowanie to 400.000zł (50% kwoty wydatków kwalifikowalnych). Co ciekawe kwalifikowany jest tu zakup Strategii biznesowej w zakresie umiędzynarodowienia działalności przedsiębiorstwa maksymalnie do 30% kosztów kwalifikowanych ale nie więcej niż 50.000zł. Kwalifiwane są również wydatki związane z działaniami informacyjno-promocyjnymi wynikającymi z umowy o dofinansowanie dotyczące promocji środków unijnych do 2% wydatków kwalifikowalnych dla projektów o wartości poniżej 500.000zł wydatków kwalifikowalnych lub 1% dla projektów o wartości wydatków kwalifikowalnych powyżej 500.000zł. Zgodnie z regulaminem konkursu okres kwalifikowania wydatków rozpoczął się 1 stycznia 2016r., co pozwala na wrzucenie do projektu części kosztów poniesionych nawet ponad pół roku przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Premiowane będą projekty mikro i małych przedsiębiorców, mających siedzibę na terenie województwa mazowieckiego, które zwiększą o ponad 10% wkład własny w projekcie a działają w branżach związanych z regionalnymi inteligentnymi specjalizacjami. Dodatkowo punkty otrzymają ci wnioskodawcy, którzy w przeszłości ponosili nakłady na B+R, posiadają doświadczenie w eksporcie lub są członkami klastra, izby gospodarczej czy stowarzyszenia branżowego, deklarują wzrost zatrudnienia o co najmniej 1 etat, oferują kilka produktów eksportowych a w ramach projektu zdobędą co najmniej 5 nowych kontraktów handlowych.\nW województwie dolnośląskim w ramach działania 1.4 „Internacjonalizacja przedsiębiorstw” wnioski o dofinansowanie będzie można składać w IV kwartale br. Natomiast przedsiębiorcy z Opolszczyzny już mieli szansę złożyć wnioski z działania 2.4 Współpraca gospodarcza i promocja w ubiegłym roku. W 2016 roku nie są przewidziane nabory dla tego województwa. Podobnie z resztą w Wielkopolsce nie przewiduje się naboru wniosków związanych z rozwojem eksportu w bieżącym roku.\nDofinansowanie takie można też pozyskać z programów centralnych tj. Internacjonalizacja MŚP z Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej czy Go to Brand (3.3.3 POIR). Konkursy są przewidziane w harmonogramie naborów na 2016 rok.\nW ramach Go to Brand nie ma potrzeby przygotowywania strategii czy planu działalności międzynarodowej a maksymalny poziom kosztów kwalifikowanych to 1 mln zł przy poziomie wsparcia nawet 85%. Przy wyborze pomocy publicznej, która jest innym rodzajem pomocy, maksymalny poziom wsparcia to 50%.\nOba wymienione działania mają w tym roku po dwa rozdania:\nOgłoszenie konkursu Rozpoczęcie konkursu Zakończenie konkursu\nInternacjonalizacja MŚP (1.2 PO PW) I etap\ngrudzień 2016 r. I etap\npaździernik 2016 r. I etap\nGo to Grand (3.3.3 PO IR) 16 maja 2016 r.\n10 października 2016 r. 24 czerwca 2016 r.\n14 listopada 2016 r. 05 sierpnia 2016 r.\nW obecnej perspektywie przedsiębiorcy z całej Polski (podobnie zresztą jak w poprzedniej) mają możliwość otrzymania dofinansowania na rozwój eksportu – wejście na nowe rynki zbytu, finansując w ten sposób część wydatków związanych z udziałem w roli wystawcy w targach międzynarodowych, z wyjazdem na misje gospodarcze czy usługami doradczymi dotyczącymi rozwoju eksportu. Jest jednak nieco trudniej niż w latach 2007-2013 w ramach działania 6.1 POIG „Paszport do eksportu”. W niektórych województwach występują ograniczenia branżowe a w innych, nawet jeśli nie występują takie ograniczenia, kryteria wyboru projektów są dość wymagające. Tu znowu pole do popisu mają elastyczni, kreatywni, dobrze zorganizowani i myślący strategicznie (podejmujący pewne działania z wyprzedzeniem) przedsiębiorcy.\nTags: dotacje na eksport dotacje na promocję internacjonalizacja ITM MŚP paszport do eksportu promocja targi


Miasto wyda więcej niż planowano na budowę Rodzinnego Parku Rozrywki » Radio 90 FM\nMiasto wyda więcej niż planowano na budowę Rodzinnego Parku Rozrywki\nData: 22 kwietnia 2015 / 12:31 Data:Aktualizacja: 22 kwietnia 2015 / 15:29 Facebook Twitter\nRodzinny Park Rozrywki w Wodzisławiu będzie kosztował więcej niż zakładano. Miasto wyda na inwestycję kolejne środki. Chodzi o to, by prace zostały zakończone z końcem czerwca, jeżeli tak się nie stanie Wodzisław może stracić unijną dotację w wysokości 10 milionów złotych wraz z odsetkami.\nDlatego na jednej z ostatnich sesji radni podjęli decyzję o zwiększeniu o blisko dwa miliony złotych, środków na dokończenie Rodzinnego Parku Rozrywki. Mówi zastępca prezydenta Wodzisławia, Dariusz Szymczak\nDlaczego pieniędzy na inwestycję trzeba dołożyć? Problem to niedoszacowanie przez pierwszego wykonawcę – uważa prezydent Szymczak\nMiasto nie szuka już jednego wykonawcy, który dokończy budowę parku. Prace, które zostały do wykonania, podzielono na konkretne zadania takie jak na przykład: wybudowanie ogródków jordanowskich, powstanie bazy kontenerowej czy ścieżek i ciągów komunikacyjnych. Ogłoszono sześć przetargów na realizacje poszczególnych atrakcji. Część z nich już rozstrzygnięto. By znaleźć na to pieniądze miasto musiało zrezygnować z zaplanowanych wcześniej inwestycji. Z jakich?\nDodajmy, że Rodzinny Park Rozrywki w Wodzisławiu jest już gotowy w około 70 procentach. Jednak czasu na dokończenie prac jest niewiele, to zaledwie nieco ponad dwa miesiące. Czy wykonawcy zdążą?\nDodajmy, że obecnie szacowane koszty powstania Rodzinnego Parku Rozrywki to nieco ponad 20 milionów złotych. Niewykluczone jednak, że miasto uzyska zwiększenie dotacji z Urzędu Marszałkowskiego, czyli finalnie nie dołoży do inwestycji aż tak dużo, ale decyzje w tej sprawie mogą zapaść w drugiej połowie roku. Raz jeszcze przypomnijmy do 30 czerwca powinny zakończyć się tam prace i powinien nastąpić odbiór całego obiektu.\ninwestycje pieniądze wiadomości z Wodzisławia Wodzisław Śląski


PIT 2010: Wspólne rozliczenie małżonków przynosi im znaczne oszczędności podatkowe - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiPIT 2010: Wspólne rozliczenie małżonków przynosi im znaczne oszczędności podatkowe\nPIT 2010: Wspólne rozliczenie małżonków przynosi im znaczne oszczędności podatkowe\n17.01.2011, 14:10; Aktualizacja: 17.01.2011, 14:17\nPrzepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dają małżonkom możliwość wspólnego rozliczenia uzyskanych w danym roku dochodów. Takie wspólne rozliczenie PIT przynosi podatnikom oszczędności\nPoczątek roku podatkowego oznacza dla większości z nas obowiązek rozliczenia się z fiskusem. W podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą jest, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów. Dominika Dragan-Berestecka, doradca podatkowy w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy, przypomina, że małżonkowie mogą rozliczyć się na preferencyjnych zasadach, o ile spełnią wymagania przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nZe wspólnego rozliczenia mogą skorzystać osoby podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.\n– Obowiązek ten obejmuje osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski – tłumaczy Dominika Dragan-Berestecka.\nJednocześnie dodaje, że osoby chcące skorzystać z tego rodzaju rozliczenia muszą pozostawać w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy. Oznacza to, że wspólne rozliczenie małżonków nie dotyczy roku, w trakcie którego wstąpili w związek małżeński.\n– Wspólne rozliczenie nie jest też możliwe w przypadku rozwodu, przy czym decyduje tu data uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu małżeństwa – dodaje Dominika Dragan-Berestecka.\nTakie stanowisko wyrażono w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 7 kwietnia 2010 r. (nr ILPB2/415-91/10-2/AJ). W przedmiotowym stanie faktycznym, wyrok orzekający o rozwodzie uprawomocnił się 2 stycznia 2010 r., a jeden z małżonków pytał, czy możliwe jest w takiej sytuacji wspólne rozliczenie za 2009 rok. Dyrektor izby stwierdził, że małżonkowie pozostają w świetle prawa w związku małżeńskim, aż do chwili uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód.\n– Tym samym, nawet jeżeli rozwód został orzeczony w 2009 r., ale wyrok uprawomocnił się już w 2010 r., to małżonkowie mają prawo do wspólnego rozliczenia dochodów za 2009 rok – tłumaczy Dominika Dragan-Berestecka.\nWspólne rozliczenie dochodów przez małżonków dopuszczalne jest również wtedy, gdy małżonek podatnika zmarł, a między małżonkami istniała w roku podatkowym wspólność majątkowa. Dominika Dragan-Berestecka wskazuje, że ustawodawca wyróżnia tutaj dwie sytuacje. W pierwszej podatnik zawarł związek małżeński przed rozpoczęciem roku podatkowego, a jego małżonek zmarł w trakcie roku podatkowego. W drugiej natomiast podatnik pozostawał w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, a jego małżonek zmarł po upływie roku podatkowego przed złożeniem zeznania podatkowego.\n– W obu sytuacjach podatnik może rozliczyć swoje dochody wspólnie z dochodami osiągniętymi w danym roku podatkowym przez zmarłego małżonka – podpowiada nasza rozmówczyni z Kancelarii Ożóg i Wspólnicy.\nSkorzystanie z opisanego sposobu rozliczenia wymaga również istnienia między małżonkami przez cały rok podatkowy wspólności majątkowej. Tym samym prawa do wspólnego opodatkowania nie mają te małżeństwa, które jako ustrój majątkowy wybrały np. rozdzielność majątkową.\nTagi:PIT, PIT 2010, wspólne rozliczenie małżonków\nKiedy małżonkowie rozliczą się wspólnie w zeznaniu rocznym


One World, OneKyokushin.pl » Shinkyokushin alexander Kayın Yaz Kampı – Gizycko 2014\nKatma: 12 Eylül, 2014\nodbył się Międzynarodowy Obóz Shinkyokushin. Gościem specjalnym i głównym instruktorem obozu był shihan Howard Collins 7 göre – uczeń Masutatsu Oyamy, pierwszy w historii zawodnik nie pochodzący z Japonii, który ukończył test 100 kumite.\nMimo swojego wieku, shihan jest osobą pełną energii, kochającą karate i bardzo inspirującą podczas zajęć. Każdy trening z nim był przemyślany, a całe seminarium tworzyło spójną całość. Shihan Collins zwracał uwagę na wszystkie elementy w sportach walki: kihon, kumie, kapak, samoobrona. Jego treningi były funkcjonalne. Podobało mi się to, że trenując kihon czy kata pokazywał dane ruchy jako zastosowanie do obezwładnienia napastnika. Jego ogromna wiedza stała się motywacją dla wielu osób do poszerzania swoich horyzontów.\nPod koniec obozu został przeprowadzony egzamin na stopnie kyu i dan. Na egzaminie nasz gość również pokazał jak bardzo wymagającym jest instruktorem. Test zaliczyli m.in sensei Tomasz Najduch na 3 dan i sensei Łukasz Lemieszko na 2 göre. Moje serdeczne gratulacje!!!


podręcznik dla nauczycieli języka polskiego (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach(EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\nTemat: podręcznik dla nauczycieli języka polskiego\nod 10.00 zł zobacz oferty z 16 księgarni\n-31% Angielski w skojarzeniach. MemoSłówka 1\nod 10.40 zł zobacz oferty z 14 księgarni - premiera: 2014-06-23\nAngielski w skojarzeniach. MemoSłówka 1 to pod wieloma względami niezwykła publikacja do nauki języka angielskiego. Głównym i niespotykanym w innych podręcznikach atutem są skojarzenia angielskich słówek prezentowane... (więcej)\nMiliony dzieci uczą się języka angielskiego z materiałów kursowych przygotowanych dla szkół przez Claire Selby. Teraz także Ty możesz dowiedzieć się od słynnej autorki, jak pomóc swoim uczniom w przyswojeniu obcego języka. Część... (więcej)\nod 6.50 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2017-07-06


Rehabilitacja miednicy (obręczy miednicznej) - Osteo-MED Centrum Rehabilitacji i Osteopatii - rehabilitacja warszawa\nStrona główna Rehabilitacja Rehabilitacja miednicy (obręczy miednicznej)\nRehabilitacja urazów i dysfunkcji w obrębie miednicy: asymetria miednicy, zespół mięśnia gruszkowatego, nietrzymanie moczu, rozejście spojenia łonowego, rozejście kresy białej, rehabilitacja uroginekologiczna\nAnatomia obręczy miednicznej:\nAnatomicznie miednica tworzy kręg kostno-stawowy, który utworzony jest przez 6 lub 7 kości, które połączone są odpowiednio 6 lub 7 stawami. W skład miednicy wchodzi: kość krzyżowa, pojedyncza kość guziczna(lub podwójna), dwie kości miedniczne i dwie kości udowe. Jeśli chodzi o stawy to wymienić należy dwa stawy krzyżowo-biodrowe, staw krzyżowo-guziczny, ewentualnie międzyguziczny, spojenie łonowe oraz dwa stawy biodrowe.\nW niektórych publikacjach możemy spotkać się z twierdzeniem, ze kość udowa i stawy biodrowe nie są uznawane jako elementy składowe miednicy.\nTeraz w skrócie omówimy poszczególne kości miednicy. Na początek kość krzyżowa, którą tworzą połączenia pięciu kręgów krzyżowych. Strona brzuszna jest wklęsła podczas grzbietowa jest wypukła zarówno w płaszczyźnie czołowej jak i poprzecznej. Powierzchnia stawowa kości krzyżowej nazywana jest powierzchnią uchowatą i tworzona jest przez pozostałości żebrowe pierwszych trzech segmentów krzyżowych. Krótsze ramie powierzchni uchowatej przebiega pionowo w obrębie pierwszego segmentu krzyżowego, zaś poziomo przez segment drugi i trzeci biegnie długie ramie.\nZa Fryette’m możemy wyróżnić trzy typu budowy kości krzyżowej: A,B,C. Czynnikiem, które je różnicuje jest kierunek powierzchni stawowej kości krzyżowej w płaszczyźnie czołowej, który wiąże się z kierunkiem wyrostków stawowych górnych kręgu S1.\nTyp budowy A\nJeśli chodzi o typ budowy A to kość krzyżowa zwęża się ku dołowi na poziomie S1 i S2 zaś poszerza na odcinku S3. Wyrostki stawowe S1 zorientowane są w płaszczyźnie czołowej. W budowie typu B mamy do czynienia kiedy kość krzyżowa zwęża się ku górze na poziomie S1 zaś wyrostki stawowe zorientowane są w płaszczyźnie strzałkowej. W przypadku typu C zwężenie obserwujemy ku dołowi po jednej stronie a po drugiej ku górze.\nKość guziczna zbudowana jest z 4 kręgów guzicznych ( niekiedy z 5). U jej podstawy znajduje się powierzchnia stawowa, która łączy się z wierzchołkiem kości krzyżowej.\nKość miedniczna – tworzą ją trzy kości: biodrowa, łonowa, kulszowa, które zrastają się w jedną kość.\nKość udowa- biorąc pod uwagę kwestie stabilizacji miednicy znaczenie ma duża zmienność kąta szyjkowo-trzonowego.\nJeśli chodzi o stawy miednicy to na początku omówiony zostanie staw krzyżowo-biodrowy, który zaliczymy do stawów maziówkowych. Powierzchnia stawowa kości krzyżowej jest wyściełana chrząstką szklistą zaś kości biodrowej chrząstką włóknistą. Chrząstki te różnią się między sobą grubością. Torebka stawowa składa się z dwóch warstw, z czego zewnętrza jest włóknista zaś wewnętrzna maziowa. Przednia część torebki jest oddzielona od więzadła krzyżowo-biodrowego brzusznego, zaś tylna jest wymieszana z włóknami głębokiego więzadła międzykostnego. Ku dołowi torebka łączy się z okostną, która pokrywa kość krzyżową i biodrową.\nWspomnieć należy także o więzadłach\nWięzadło krzyżowo-biodrowe brzuszne jest zgrubieniem przedniej i dolnej części torebki. Jednocześnie jest uznawane za jedno z najsłabszych więzadeł w tej okolicy. Więzadło krzyżowo-biodrowe międzykostne jest jednym z najsilniejszych więzadeł w organizmie człowieka. Anatomicznie znajduje się w przestrzeni między grzebieniem krzyżowym bocznym a guzowatością biodrową. Jeśli chodzi o włókna to biegną one wielokierunkowo w dwóch warstwach. Z kolei więzadło krzyżowo-biodrowe grzbietowe długie przebiega nad więzadłem międzykostnym od grzebienia krzyżowego bocznego na wysokości S3 i S4 do kolca biodrowego tylnego górnego oraz wargi wewnętrznej grzebienia biodrowego. Więzadło krzyżowo-guzowe zbudowane jest z 3 dużych pasm: bocznego, środkowego i górnego. Od brzegu bocznego dolnej części kości krzyżowej i dolnej części kości guzicznej do kolca kulszowego biegnie więzadło krzyżowo-kolcowe.\nDzieli się na pięć pasm: przednie, górne, dolne, pionowe oraz tylne. Uznaje się, że więzadło to odpowiada za utrzymanie stabilności połączenia krzyżowo-lędźwiowego w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej.\nBardzo ważnym elementem stabilizującym nasz organizm jest powieź piersiowo-lędźwiowa. Stanowi miejsce przyczepu mięśni, które stabilizują obręcz biodrową. W skład tych mięśni wchodzą: poprzeczny brzucha, skośny wewnętrzny, najszerszy grzbietu, prostownik grzbietu, wielodzielny i dwugłowy uda. Ich aktywność przenosi się na powięź co powoduje zwiększanie lub zmniejszanie jej napięcia. Powięź zaś zbudowana jest z trzech warstw : przedniej, środkowej i tylnej.\nPozostając w tematyce anatomii należy także wymienić staw krzyżowo-guziczny, połączenie międzyguziczne, spojenie łonowe oraz staw biodrowy.\nDo miednicy bezpośrednio przyczepia się 35 mięśni, które odpowiadają za zapewnienie stabilności i mobilności jednocześnie.\nDo najczęstszych dysfunkcji w obrębie miednicy możemy zaliczyć asymetrię, za którą odpowiadać mogą m.in. zaburzenia biomechaniki kręgosłupa, wówczas mówimy o uszkodzeniach zstępujących, w przypadku kiedy dysfunkcja miednicy jest konsekwencją nieprawidłowości poniżej (stawy kończyny dolnej) mamy do czynienia z uszkodzeniem wstępującym. Ponadto z asymetrią miednicy często związek ma jednostronny zespół bólowo-korzeniowy. Często odpowiedzią na dolegliwości bólowe są zmiany kompensacyjne krzywizn kręgosłupa, zgięciowe ustawienie kończyny dolnej oraz niedowłady mięśni stawów biodrowych. Wszystko to może mieć wpływ na asymetrię miednicy. W niektórych przypadkach brak symetrii może wynikać z budowy anatomicznej lub zablokowania stawów krzyżowo-biodrowych(patrz zablokowanie stawów krzyżowo-biodrowych). Zaburzenia przestrzennego ustawienia miednicy objawiają się asymetrią ustawienia kolców biodrowych tylnych górnych oraz przednich górnych w płaszczyźnie czołowej, strzałkowej i poprzecznej.\nJeśli chodzi o ustawienie miednicy możemy wskazać:\n– miednicę symetryczną- gdy KBTG i KBPG wykazują symetryczne ustawienie;\n– miednicę asymetryczną- w sytuacji kiedy mamy dysproporcje w ustawieniu punktów kostnych;\n– miednice skośną- w sytuacji kiedy KBPG oraz KBTG ustawione są wyżej po tej samej stronie względem drugiej strony ciała;\n– miednica skręcona, w której KBPG i KBTG po przeciwnych stronach znajdują się wyżej w stosunku do ich imiennych kolców usytuowanych na drugiej kości biodrowej;\nNie należy bagatelizować nieprawidłowości w ułożeniu miednicy, bowiem może to skutkować bardzo poważnymi konsekwencjami. Miednica, jest elementem kostnym, który łączy tułów i kończyny dolne. W pozycji stojącej ogrywa kluczową rolę w utrzymywaniu równowagi ciała oraz zapewnieniu właściwej koordynacji. Dzięki temu niweluje zmęczenie mięśni posturalnych oraz wydatku energetycznego.\nRehabilitacja asymetrii miednicy\nPowyżej opisane dysfunkcję możemy rozpoznać przy pomocy specjalnych testów manualnych. Niezbędny jest również wywiad z pacjentem służący pozyskaniu informacji dotyczących dolegliwości bólowych oraz przeprowadzenie badania przedmiotowego, na które może składać się badanie czynnościowego zakresu ruchu oraz specjalnych testów odpowiednich dla stawu krzyżowo-biodrowego tj. badanie palpacyjne, ruchowe testy palpacyjne czy też testy prowokacyjne.\nW zależności od przyczyny której wynikiem jest asymetria miednicy dobieramy odpowiedni plan rehabilitacji. Jeśli mamy do czynienia z problemem zstępujacym osteopata/fizjoterapeuta musi odnaleźć ograniczenia i dysfunkcje w obrębie tułowia w przypadku uszkodzeń wstępujących w obrębie kończyn dolnych. Odnalezione dysfunkcje naprawić poprzez techniki terapii manualnej stawowej (m.in. mobilizacje, manipulacje) lub osteopatyczne techniki tkanek miękkich (m.in. terapia mięśniowo-powięziowa, techniki energii mięśniowej, balansowanie napięć więzadłowych). Ponadto wykorzystuje się taping oraz dry needling.\nMięsień gruszkowaty to stosunkowo niewielkich rozmiarów mięsień anatomicznie usytuowany jest za stawem biodrowym w miednicy mniejszej. Przebiega od kości krzyżowej do krętarza większego kości udowej. Przez mięsień gruszkowaty u większości ludzi przebiega nerw kulszowy(jest to zmienne osobniczo). Odpowiada za rotację kończyny dolnej a także odwodzi i prostuje udo. Ponadto bierze udział w pochylaniu miednicy w bok.\nPacjenci odwiedzający gabinet Osteo-Med często skarżą się na ból biodra, który schodzi do pośladka. Niejednokrotnie ból jest piekący i przebiegający wzdłuż całej kończyny dolnej. Po stronie wykazującej dolegliwości bólowe może dojść do drętwienia kończyny. Objawy bólowe pacjenta często nasilają się przy wykonywaniu ruchu rotacji zewnętrznej stawu biodrowego. Zaobserwować można także tkliwość palpacyjna mięśnia gruszkowatego. Generalnie dolegliwości bólowe nasilają się kiedy pacjent wchodzi po schodach, pochyla tułów ku przodowi z jednoczesnym wyprostem kolan oraz podczas długotrwałego siedzenia na twardym podłożu.\nPrzede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zespół mięśnia gruszkowatego daje objawy, które mogą być mylone z rwą kulszową, stenozą kanału kręgowego, uciskiem korzenia nerwowego przy wyjściu z kanału kręgowego. Dlatego też duże znaczenie odgrywa tu wywiad z pacjentem oraz odpowiednio przeprowadzone badanie. Przykładowe testy jakie mogą zostać wykonane w celu potwierdzenia, że mamy do czynienia z zespołem mięśnia gruszkowatego to Test Freiberga, Test Pace’a, Test FAIR, Test Beattego. Powyższe testy mają na celu sprowokowanie objawów które zgłasza pacjent. Dodatkowo wykonuje się palpacje okolicy mięśnia gruszkowatego.\nPo dokonaniu oceny problemu przechodzę do rehabilitacji, w której stosuję m.in. masaż głęboki oraz masaż poprzeczny mięśnia. Ponadto stosuję także taping. Ważnym elementem terapii zespołu mięśnia gruszkowatego jest likwidacja punktów spustowych oraz praca nad przywróceniem prawidłowej ruchomości stawu biodrowego. Pomocne okazują się techniki osteopatyczne terapii manualnej oraz neuromobilizacje. U pacjentów borykających się z zespołem mięśnia gruszkowatego z powodzeniem można zastosować techniki takie jak m.in. mobilizacje stawu krzyżowo-biodrowego, techniki energii mięśniowej, stretching, poizometryczną relaksację, rozluźnianie pozycyjne lub też masaż funkcjonalny i poprzeczny przyczepów mięśnia gruszkowatego. Terapia manualna i techniki osteopatyczne wyróżniają się wysokim stopniem bezpieczeństwa oraz tym, że są one nieobciążające dla samego pacjenta. W Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med stosujemy także metodę Dry Needling, czyli tzw. suchą igoterapię, polegającą na nakłuwaniu za pomocą cienkich igieł problematycznego obszaru. W celu zapobiegnięcia nadmiernego napinania mięśni warto stosować także ćwiczenia rozciągające, które w trakcie terapii zostaną Ci przedstawione przez terapeutę.\nAnatomicznie struktura mięśnia biodrowo-lędźwiowego składa się z dwóch ( lub trzech) mięśni, do których zaliczamy m.biodrowy, m. lędźwiowy większy, m. lędźwiowy mniejszy ( występowanie zależne)\nObszar ten obejmuje odcinek lędźwiowy kręgosłupa i dół biodrowy. W okolicy wyjścia z miednicy, w dół biegną włókna mięśniowe, które łączą się razem tworząc ścięgno mięśnia biodrowo-lędźwiowego. Przyczepione jest ono do krętarza mniejszego kości udowej.\nPowyższe schorzenie objawia się m.in. bolesnym ograniczaniem wyprostu, przykurczem zgięciowym oraz bolesnym ograniczeniem rotacji wewnętrznej. Dodatkowo po stronie przykurczu zaobserwować można obniżenie miednicy podczas chodu, przy obustronnym przykurczu przykurczu dochodzi często do pogłębienia lordozy lędźwiowej. Odczuwane przez pacjenta dolegliwości bólowe są niejednokrotnie trudne do zlokalizowania. Kolejnym objawem może być także ból odczuwalny w okolicy kręgosłupa lędźwiowego występujący zaraz po położeniu się na wznak z wyprostowanymi nogami.\nPrzyczyn powyższego schorzenia możemy doszukiwać się w uprzednio przebytym urazie bądź w innych przyczynach takich jak choroba zwyrodnieniowa czy reumatoidalna nie umiejętne wykonywanie ćwiczeń mięśni brzucha oraz długotrwałe chodzenie w butach na wysokim obcasie.\nRehabilitacja w przypadku zespołu mięśnia biodrowo-lędźwiowego\nPostępowanie rehabilitacyjne należy wdrożyć niezwłocznie, bowiem zespół mięśnia biodrowo-lędźwiowego może doprowadzić do zmian strukturalnych w obrębie stawów kręgosłupa oraz biodrowych, które komplikują, wydłużają proces a często uniemożliwiają całkowity powrót do sprawności fizycznej.\nPo dokonaniu oceny problemu przechodzę do terapii w której stosuję m.in. masaż głęboki i masaż poprzeczny okolicy przyczepu dalszego oraz taping mięśnia biodrowo-lędźwiowego. Ważnym elementem rehabilitacji jest zmiejszenie nadreaktywności mięśnia w tym celu stosuje się techniki inhibicji, punktów spustowych. Ponadto wykonuję pracę nad przywróceniem prawidłowej ruchomości stawu krzyżowo-biodrowego oraz biodrowego. U pacjentów borykających się z powyższym zespołem z powodzeniem można zastosować techniki takie jak m.in. mobilizacje stawowe, techniki energii mięśniowej, stretching, rozluźnianie pozycyjne. Terapia manualna i techniki osteopatyczne wyróżniają się wysokim stopniem bezpieczeństwa oraz tym, że są one nieobciążające dla samego pacjenta. W Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med w celach prewencyjnych oraz utrwalających efekty terapii nadmiernego napinania mięśni zostaną Ci przedstawione także ćwiczenia rozciągające.\nTo bolesna przypadłość, która dla wielu osób kojarzy się jako dolegliwość, na którą narażone są wyłącznie kobiety w ciąży, jednakże nic bardziej mylnego. Obecnie coraz częściej problem dysfunkcji spojenia łonowego dotyczy osób aktywnych fizycznie.\nAnatomicznie spojenie łonowe składa się z owalnych powierzchni kości łonowych, pokrytych chrząstką szklistą i z blaszki włóknisto-chrzęstnej zwanej krążkiem międzyłonowym. To dzięki niemu między kośćmi możliwy jest jedynie niewielki ruch, a miednica zachowuje swoją stabilność. Ponadto krążek ten absorbuje wstrząsy i zabezpiecza spojenie łonowe przed działaniem sił kompresyjnych. Jego praca wspierana jest przez więzadła. Jeśli na poziomie krążka dojdzie do uszkodzeń wówczas pojawiają się dolegliwości bólowe. Przyczyn degeneracji może być wiele, najczęściej mamy do czynienia z urazem, który może być zarówno nagły, jak i rozwijający się przez dany okres czasu. Mikrouszkodzenia, które pojawiają się podczas różnych aktywności fizycznych nagromadzają się, co z kolei doprowadza do utraty wytrzymałości dysku, przez co osłabia się jego funkcja stabilizująca i dochodzi do zwiększenia ruchomości pomiędzy kośćmi łonowymi.\nTorebka stawowa i więzadła\nIdąc dalej: przeciążeniom ulega również torebka stawowa oraz więzadła. Do wspomnianych mikrouszkodzeń dochodzi najczęściej w czasie kopnięć, nagłych skrętów, zwłaszcza tych, które wykonywane są na jednej nodze ( np. podczas gry w piłkę nożną, koszykówkę, lub też uprawiając sporty walki lub lekkoatletykę). Oczywiście nie bez znaczenia są tutaj także wrodzone predyspozycje. Przykładem może posłużyć wrodzona zwiększona ruchomość stawów lub też dysbalanse pomiędzy mięśniami brzucha i przywodzicielami stawu biodrowego, które przyczepiają się w okolicy spojenia. Jednym z głównych czynników doprowadzających do destabilizacji spojenia łonowego będzie znaczące ograniczenie ruchomości połączeń stawowych w obręczy miednicznej (patrz wyżej). Długotrwałe zablokowanie stawu-wów krzyżowo-biodrowych lub biodrowych będzie powodowało stopniową destabilizacje spojenia łonowego.\nJeśli chodzi o problem rozejścia spojenia łonowego w trakcie ciąży oprócz powyższych dochodzi działanie hormonów. Podczas ciąży wskutek działania estrogenów oraz relaksyny, dochodzi do rozluźnienia chrząstkozrostów (spojenie łonowe oraz stawy krzyżowo-biodrowe). Problemu rozejścia spojenia łonowego w ciąży nie należy bagatelizować. Oprócz nieprzyjemnych dolegliwości bólowych, przypadłość tę powinniśmy rozpatrywać również w oparciu o inny, bardzo istotny aspekt. Rozejście spojenia łonowego jest przeciwwskazaniem do porodu siłami natury. Ponadto, w przypadku nasilania się dolegliwości bólowych prowadzący ginekolog może nawet zadecydować o szybszym zakończeniu ciąży.\nObjawy rozejścia spojenia łonowego:\ndolegliwości bólowe w okolicy spojenia łonowego, które wyraźnie nasilaną się podczas chodzenia, stania na jednej nodze, wchodzenia i schodzenia ze schodów\nodczuwalna przy tym bolesność palpacyjna spojenia łonowego\nból o charakterze promieniującym do okolicy kości krzyżowej oraz po przyśrodkowej stronie uda;\nRehabilitacja rozejścia spojenia łonowego\nPrzed przystąpieniem do dobrania odpowiedniej terapii należy najpierw dokładnie zbadać problem, bowiem ból okolic spojenia łonowego jest często błędnie diagnozowany jako uszkodzenia w obrębie przywodzicieli stawu biodrowego lub też mięśni brzucha. W celu prawidłowego zdiagnozowania problemu specjaliści z Osteo-Med wykonują dokładne (bezbolesne) badanie manualne, które pozwala określić, która struktura w obrębie miednicy powoduje dolegliwości bólowe. W następnej kolejności można przystąpić do odpowiedniej terapii. Należy pamiętać, że leczenie niestabilności spojenia łonowego jest procesem raczej długotrwałym. Istotnym elementem terapii jest przywrócenie stabilności i prawidłowej mobilności miednicy. W tym celu osteopata sprawdza wszystkie połączenia stawowe obręczy miednicznej.\nRehabilitacja spojenia łonowego\nWykonując manipulacje lub mobilizacje stawowe uwalnia stawy hipomobilne oraz wprowadza ćwiczenia stabilizacyjne i funkcjonalne miednicy. Oczywiście terapię dobiera się w zależności od źródła problemu (ciąża, uprawianie sportu). Rehabilitacja głównie ukierunkowana jest na przywrócenie odpowiedniego balansu mięśniowego w obrębie obręczy biodrowej, rozluźnianie więzadeł w okolicy biodrowo-lędźwiowej, a także niwelowanie nadmiernego przodopochylenia miednicy. W postępowaniu terapeutycznym pomocne okazują się osteopatyczne techniki manualne. Przykładem może posłużyć rozluźnianie pozycyjne, techniki energii mięśniowej, balansu więzadłowego, praca na łańcuchach mięśniowych), taping oraz dry needling. Ponadto podczas terapii terapeuta kładzie nacisk na terapię dna miednicy oraz pracę nad poprawą stabilizacji centralnej.\nDolegliwości bólowe w obrębie kości guzicznej/ogonowej najczęściej mają charakter przewlekły i nasilają się w pozycji siedzącej. Przyczyna najczęściej leży w przebytym upadku, w wyniku którego uszkodzone zostają więzadła łączące kość guziczną z kością krzyżową i kością kulszową. Niekiedy problem pojawia się jako odpowiedź na silny stres lub jako konsekwencja zaburzeń psychicznych. Bóle w okolicy kości ogonowej mogą się również pojawić u kobiet w ciąży lub po porodzie oraz u osób prowadzących siedzący tryb życia.\nW leczeniu dolegliwości bólowych okolicy kości ogonowej stosuje się terapię manualną. W zależności od indywidualnego przypadku może ona polegać na technikach równoważenia napięć więzadłowych i mięśniowych obręczy biodrowej, relaksacji, pracy nad wzmacnianiem mięśni dna miednicy czy też terapii punktów spustowych. Ponadto z powodzeniem można zastosować masaż tkanek głębokich.\nMożemy wskazać wiele przyczyn problemów z nietrzymaniem moczu. Jedną z nich jest niewątpliwie dysfunkcja mięśni dna miednicy (zmiana struktury wynikająca z długotrwałego napięcia, lub zbyt dużego rozluźnienia). Często do rozluźnienia mięśni dna miednicy dochodzi także podczas samego porodu, zwłaszcza jeśli jest to kolejna ciąża, kobieta urodziła dziecko cięższe niż 4 kg, bądź poród odbywał się w wykorzystaniem kleszczy lub próżnociągu. Problemom z nietrzymaniem moczu sprzyjają również czynniki takie jak: przewlekły kaszel, przewlekłe zaparcia, otyłość lub też uprawianie niektórych sportów wyczynkowych.\nMięśnie dna miednicy pełnią bardzo ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu człowieka. Odpowiadają za prawidłową topografię narządów miednicy mniejszej jak również właściwe funkcjonowanie układu moczowo-płciowego i pokarmowego.\nHipotonia lub hipertonia (nieprawidłowe funkcjonowanie mięśni dna miednicy) mogą skutkować występowaniem problemów gastrycznych, nietrzymaniem moczu oraz kału. Ponadto nieprawidłowości generują problemy związane z wypadaniem narządów miednicy mniejszej, dolegliwościami bólowymi odcinka lędźwiowego\nPrzyczyn dysfunkcji dnia miednicy jak również aparatu więzadłowego może być wiele. Do najczęściej występujących zaliczamy m.in. menopauzę, zaburzenia hormonalne, siedzący tryb życia, uprawiania sportów wyczynowych. Nie bez znaczenia pozostają takie czynniki jak ciąże oraz czynniki charakterologiczne (sposób radzenie sobie z emocjami).\nRehabilitacja dna miednicy (fizjoterapia uroginekologiczna)\nW przypadku stwierdzenie problemów w obrębie struktur dna miednicy niezbędna jest fachowa pomoc osteopaty. Terapię dobiera się indywidualnie w zależności od przyczyny powstania problemu. W leczeniu stosuje się techniki manualne na mięśniach posturalnych, w celu przywrócenia prawidłowej elastyczności mięśni oraz funkcji układu moczowo-płciowego. Ważnym elementem procesu leczenia jest również reedukacja pacjentki m.in. na temat prawidłowego uaktywniania i rozluźniania mięśni dna miednicy.\nStaw krzyżowo-biodrowy to duży i niezwykle istotny pod względem funkcjonalnym staw. Wszelkie zaburzenia w jego obrębie objawiają się silnymi dolegliwościami bólowymi, które lokalizują się w okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz pośladka.\nDo najczęstszych nieprawidłowości w funkcjonowaniu stawów KB zaliczamy statyczną nierównowagę miednicy, lateralizację oraz zanik równowagi mięśniowej. W konsekwencji dochodzi do utrwalania nieprawidłowej postawy ciała w statyce i dynamice, co wpływa na przeciążanie stawów krzyżowo-biodrowych.\nRehabilitacja stawów krzyżowo-biodrowych\nZanim rozpoczniemy terapię należy dokonać oceny czy faktycznie doszło do zablokowania wspomnianego stawu. W tym celu specjaliści w Centrum rehabilitacji i osteopatii Osteo-Med wykonują testy mające na celu dokonanie oceny statycznej. Poza wspomnianym badaniem ważniejsze okazują się także badania dynamicznej i biernej ruchomości. Polegają one na zastosowaniu testów oceniających wzajemne przemieszczanie się punktów anatomicznych (m.in. objaw wyprzedzania). W dalszej części osteopata przechodzi do badania palpacyjnego, które pozwala określić ruchomość stawu krzyżowo-biodrowego.\nTerapię właściwą dopieramy indywidualnie w zależności od przyczyny, która spowodowała wystąpienie problemu. Terapia manualna oddziałuje również bezpośrednio na staw. W tym celu osteopata stosuje m.in. ślizgi, mobilizacje, manipulacje, techniki energii mięśniowej, recoil, toggle i wiele innych technik osteopatycznych. Niezmiernie ważne jest zrównoważenie napięć mięśniowych w obrębie obręczy biodrowej. W szczególności mięśni pośladkowych wielkich (regulujących napięcie grzbietowej części torebki stawowej) oraz mięśnia biodrowego (wyściełajacego staw od wewnętrznej strony miednicy). Bardzo ważnym elementem terapii jest również praca samego pacjenta, dlatego w Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med kładziemy również nacisk na aspekt reedukacji pacjenta jak również samodzielnych ćwiczeń w domu.\nNastępny wpisRehabilitacja bioder


Zagapienia...: listopada 2016\n155.Miron Zachert - Okrzanowski, bohaterski harcerz 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej\nMiron Zachert -Okrzanowski\nBogna Zachert - Okrzanowska, zdjęcie z 1948 roku\nSiostra Bogna, zdjęcie współczesne\nWiktor Hugon Zachert - Okrzanowski, ojciec Mirona i Bogny\nCzas płynie nieubłaganie. Coraz mniej mamy świadków wydarzeń z lat 1939 – 45. Przez długie lata komuniści presją i represjami zamykali im usta. W zapomnienie odchodzili ludzie. Ocalona i odtwarzana wiedza często jest niepełna, albo wręcz znikoma.\nKiedy z pomocą siostry Urszulanki Małgorzaty Krupeckiej dotarłam do siostry Bogny Zachert – Okrznowskiej, nie miałam wątpliwości, że poznam niezwykłą historię jednej z warszawskich rodzin. Wychodząc z Szarego Domu przy ulicy Wiślanej, po kilku godzinach rozmowy z siostrą Bogną, byłam wstrząśnięta opowieścią o losach jej bliskich. Szczęśliwa, że to ja pierwsza poznałam je ze szczegółami. Siostra opowiedziała mi o swoim bracie Mironie. Byłam zawstydzona, że nic na jego temat nie wiedziałam – a powinnam. Zapytałam kilku osób interesujących się okupacyjną historią , co mówi im nazwisko – Miron Zachert-Okrzanowski. Miały odpowiedzieć bez „grzebania” w pamięci - nie mogły skojarzyć nazwiska. Zaczęłam szukać w źródłach pisanych… Niewiele było informacji. Wspomina o nim w swoich książkach Barbara Wachowicz, również Cezary Chlebowski w książce „Wachlarz” poświęca mu trochę miejsca. „Szkoda, że żadna z drużyn nie wzięła za swego patrona bohaterskiego „Mirka”. O którym opowiadają Białorusini swoim dzieciom, a nie potrafi o nim powiedzieć ani jeden z pytanych o to „Batoraków” – pisze Cezary Chlebowski. Postanowiłam spróbować Mironowi wrócić zasłużoną pamięć. W książce, która ukaże się w najbliższych miesiącach, jemu poświęciłam jeden z rozdziałów.\nMiron był pierwszym dzieckiem legionisty Wiktora Hugona i Cecylii Zachart – Okrzanowskich. Urodził się 17 sierpnia 1923 roku. Rodzice chcieli nadać mu imiona Mirosław Ziemowit, ale ksiądz nie znalazł żadnych świętych o tych imionach, dlatego zmienił pierwsze imię na Miron. W domu mówiono na niego Mirek. Po skończeniu szkoły powszechnej w 1935 roku poszedł do Gimnazjum im. Stefana Batorego. Od początku nauki w tej szkole był związany z harcerstwem.\nPrzed wojną zdał małą maturę. Był przybocznym w Drużynie Harcerskiej „Pomarańczarni”. We wrześniu, po wybuchu wojny, organizował swoich kolegów, z którymi chciał stworzyć oddział i pójść walczyć z Niemcami. Przez jego dom przechodziły tłumy chłopców gotowych do walki. To ojciec przekonał go, że jest jeszcze zbyt młody. Wiktor Zachert – Okrzanowski będący oficerem Wojska Polskiego dostał rozkaz ewakuacji Wojskowego Instytutu Geograficznego do Lwowa. Miał zabrać nie tylko ludzi, ale dokumenty, mapy i wszystko to, co potrzebne będzie do funkcjonowania w nowych warunkach. Zakładano, że może zaistnieć konieczność pozostania we Lwowie przez kilka miesięcy, dlatego zezwolono oficerom na zabranie ze sobą rodzin. Miron na znak protestu i gotowości do walki pozostał w mundurze harcerskim. Kiedy 17 września dostali się do sowieckiej niewoli udało się przekonaliśmy go, żeby odpiął wszystkie harcerskie odznaki i mundur zakrył kurtką.\nPo powrocie do Warszawy w 1939 roku , prawie natychmiast zaczęli u niego zjawiać się koledzy. Zamknięci w pokoju, godzinami o czymś debatowali.\nCo prawda Miron kontynuował naukę na tajnych kompletach i nawet zdał maturę, ale najważniejsza była dla niego konspiracja. W listopadzie 1939 roku na spotkaniu instruktorów i harcerzy 23 WDH zapadła decyzja o kontynuowaniu działalności w podziemiu i uformowaniu podziemnej drużyny harcerskiej. Na jej czele stanęli: Miron Zachert-Okrzanowski i Jerzy Kozłowski. Jego siostra Bogna wspomina jaki udział miał jej brat w akcji zdjęcia niemieckiej płyty z pomnika Kopernika.\n„W lutym 1942 roku wieczorem Mirek przybiegł ze swoim kolegą tylko po to, żeby zabrać sanki. Sanki były moje, zapytałam więc, gdzie z nimi idzie. Krzyknął tylko, że zaraz odda, i obaj zniknęli. Faktycznie, niewiele czasu upłynęło, jak wrócili, sanki postawił na dawnym miejscu. Widziałam, że przywieźli coś ciężkiego i zanieśli to do jego pokoju. Nie interesowało mnie to, zapomniałam więc o tym. Minęło trochę czasu od tego zdarzenia, w Mirka otoczeniu doszło do jakiejś wpadki. Osoby znające aresztowanych musiały na jakiś czas zniknąć. Wtedy mama powiedziała mi, że gdyby ktoś pytał o brata, to Mirek wyjechał na leczenie do Zakopanego, ponieważ choruje na gruźlicę. Wiedziałyśmy, że jeżeli ktoś sypnie, Niemcy przyjdą do naszego mieszkania, a jeżeli nie, to za jakiś czas uspokoi się i brat będzie mógł wrócić do domu. Szukając jakiejś potrzebnej rzeczy, weszłam do jego pokoju. Przystawiłam krzesło, chcąc sprawdzić na szafie. Leżało tam coś dużego, ciężkiego i zapakowanego w papier. Zawołałam mamę, obie zdjęłyśmy pakunek i zdrętwiałyśmy! Była to płyta z pomnika Mikołaja Kopernika, o której mówiła cała Warszawa. Z pomnika ściągnął ją Alek Dawidowski, kolega mojego brata. Do nas została przywieziona tego wieczoru, kiedy brat pożyczył moje sanki. Gdyby przyszli Niemcy i znaleźli ją, nic by nas nie uratowało. Mama natychmiast dała znać komu trzeba i płyta została od nas zabrana. Według powojennych informacji, do końca okupacji była na Żoliborzu.”\nMirek długo się ukrywał. Z matką i siostrą spotykał się u ciotki Ireny Kubickiej, mieszkającej przy ulicy Smolnej. Kilka razy mówił o wyjeździe na wschód. Prawdopodobnie liczył, że tam spotka ojca wywiezionego przez Sowietów. Któregoś dnia przyszedł ze spakowanym plecakiem, pożegnał się i wyjechał do Mińska.\nDziałał w grupach dywersyjnych „Wachlarza”, skierowanych na Białoruś. Oficjalnie on i jego koledzy zostali zatrudnieni w niemieckiej firmie. Ich zadaniem było przeprowadzanie akcji dywersyjnych na zapleczu frontu niemiecko-sowieckiego. Dezorganizowali i utrudniali pracę Niemcom. Przyczynili się do wykolejenia pociągów, niszczyli linie telefoniczne. Po jednej z akcji zostali zatrzymani dwaj jej uczestnicy i jeden z nich zaczął sypać. Aresztowano wiele osób. Mirek chciał na jakiś czas wyjechać. Poszedł jeszcze do firmy, żeby coś zabrać, a tam czekali już Niemcy i zabrali go razem z innymi.\nDzięki przekupionym strażnikom udało się nawiązać kontakt z więźniami, przekazywano w obie strony grypsy. Przygotowywano akcję ich odbicia, dostarczono do więzienia broń. Atak miał nastąpić z dwóch stron. Niestety, doszło do zdrady. Przetrzymywanych członków „Wachlarza” zaczęto torturować. W nocy z 5 na 6 lutego 1943 roku Miron, który w tym czasie posługiwał się pseudonimem Ryszard Maciejewski, słyszał jęki torturowanych kolegów. Jednym z nich był strażnik „Czarny”, który nie chciał podać nazwiska więźnia przekazującego grypsy. Wtedy Mirek wziął całą winę na siebie. Jeszcze tej nocy zginął zakatowany. Miał 20 lat. Jego ojciec również nie przeżył, został zmordowany przez Sowietów w Katyniu.\nAutor: Janina Małgorzata Buczek o 08:02 Brak komentarzy:\n154. O jesieni można różnie...\nO jesieni można różnie…\nKocham jesień. Zawsze mnie radowała, a nigdy nie przygnębiała. Dodawała siły i wyzwalała moc energii. W tym roku przyszła do mnie smutna i melancholijna. „Zagubionej” jesieni postanowiłam poszukać w Kazimierzu Dolnym. Niewielkim miasteczku, liczącym niespełna 2,5 tys. mieszkańców, położonym na prawym brzegu Wisły, w województwie lubelskim. Tutaj o każdej porze roku szukają natchnienia artyści. Ukojenia – stroskani i zmęczeni. Miłosnych uniesień – zakochani.\nOdwiedziłam Kazimierz w pierwszy weekend listopada. Pomimo, że to już „przedsionek” zimy, na miejscu przywitała mnie piękna jesienna pogoda. Słoneczko złociło liście brzóz i klonów. Przyjezdnych było zdecydowanie mniej niż latem. Unikając tłoku i gwaru można poczuć niepowtarzalny klimat i atmosferę tego miejsca. Wielką przyjemność sprawił mi spacer brukowanymi uliczkami przy, których podziwiać można drewniane domy, piękne kamienice i renesansowe kościoły. Dziesiątki galerii i sklepów z obrazami, ale i drobnymi, nieszablonowymi, wyrobami ze szkła, drewna, gliny.\nJesienny zmrok zapada bardzo wcześnie. Po długim dniu przyjemnie było usiąść w jednej z wielu małych, klimatycznych kawiarenek i przy dobrej aromatycznej herbacie czy kawie pozwolić sobie na marzenia, które w takim miejscu spełnić się muszą.\nWieczorem uliczki położone trochę dalej od Rynku zupełnie opustoszały. Ledwie świecące latarnie rzucały niewiele światła na pobliskie domy. Szłam po dywanie zeschniętych liści, które szeleściły pod nogami. Dookoła było zupełnie ciemno. Tym bardziej niesamowite wrażenie robiło Wzgórze Zamkowe z podświetlonymi ruinami Zamku Kazimierza Wielkiego i Baszty.\nSzłam wsłuchana w ciszę i zapatrzona w blade światełko padające z góry. Przypominałam sobie legendy z dzieciństwa o zaklętych rycerzach, więzionych księżniczkach i dzielnych królewiczach. O Kazimierzu Wielkim… Był kiedyś Ktoś, kto w długie zimowe wieczory opowiadał mi o polskim królu, który „zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną”… Nostalgiczny spacer.\nNastępny dzień w Kazimierzu wstał szary, mglisty i deszczowy. Kazimierz nawet w czasie takiej pogody był piękny. Wąwóz Korzeniowy – zupełnie magiczny. Szłam jakby pod ziemią, na wysokości moich oczu znajdowały się różnej grubości, fantazyjnie poskręcane korzenie. Trochę przerażające, pobudzające wyobraźnię i nakazujący respekt przed niezwykłymi cudami przyrody.\nWyjeżdżałam wyciszona z „niedokończonymi przemyśleniami”, zaopatrzona w kazimierzowskie koguciki z ciasta maślanego i z obietnicą, że niebawem tutaj wrócę!\nAutor: Janina Małgorzata Buczek o 06:52 Brak komentarzy:\n153. Osiemdziesiąte czwarte urodziny Ksiądza Henryka Kietlińskiego - chłopca, żołnierza z Puszczy Białej\nKsiądz Henryk Kietliński\nKsiądz Henryk Kietliński i wolontariuszka MPW Michalina Żebrowska\nKsiądz Henryk Kietliński na promocji książki w MPW\n6 listopada obchodzi 84 urodziny ksiądz Henryk Kietliński. Z tej okazji składam życzenia zdrowia, nieustającej pogody ducha i dużo siły do realizacji ciągle nowych zadań.\nDzień urodzin to dobra okazja, żeby opowiedzieć o nim, jego aktywnym życiu, oddanym ludziom i Polsce.\nKsiędza Henryka poznałam kilka lat temu na spotkaniu opłatkowym młodzieży i środowiska żołnierzy Batalionu „Zośka”. Wtedy trudno było o rozmowę – czekających do zamienienia z nim choćby kilku słów było zbyt wielu. O tym, że z księdzem jest o czym rozmawiać, a rozmowa jest wielką przyjemnością, przekonałam się w czasie naszego prywatnego spotkania. Kilka godzin spędzonych przy ulicy Skaryszewskiej w Warszawie w siedzibie Pallotynów, minęło zbyt szybko.\nDla każdego ma dobre słowo i serdeczny uśmiech. Ogromna wiedza, kultura i poczucie humoru powodują, że trudno nie ulec jego wyjątkowemu urokowi. Pięknie opowiada o umiłowanej ziemi wyszkowskiej i Puszczy Białej. Gdziekolwiek człowieka los nie rzuci, część serca i myśli zostaje zawsze w miejscu urodzenia.\nMatka była i będzie zawsze najważniejszą osobą w jego życiu. „Szanuj drugiego człowieka i nigdy nie zadzieraj głowy nad nim - mówiła, uczyła i żyła według tych słów. Noszę je głęboko w sercu i zawsze się do nich stosuję.W mojej rodzinie panował duch umiłowania Ojczyzny i służenia jej" – wspomina ksiądz . To w domu i „Szarych Szeregach” pobierał pierwsze nauki tej niełatwej miłości.\nKsiądz Henryk Kietliński był postulatorem procesów kanonizacyjnych ks. Józefa Stanka i Józefa Jankowskiego oraz beatyfikacyjnych sześciu innych męczenników. Kapelan środowisk kombatanckich. Autor książek m.in. „Moje dialogi z Janem Pawłem II”. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski. Wyróżniony Honorowym Obywatelstwem Gminy Wyszków i odznaką „Zasłużony dla Warszawy”.\nW czasie okupacji mieszkał w Puszczy Białej i tam działał w Szarych Szeregach. Tak wspomina swoją przysięgę harcerską: „Było to na przełomie 1942 i 1943 roku w Puszczy Białej. Słowa roty pamiętam do dzisiaj -Całym sercem, całym życiem będę służył Bogu i Ojczyźnie, aż do ofiary ze swego życia i tajemnicy dochowam, choćby mi groziła śmierć. Świadkami tej wzruszającej chwili, były sosny, dęby i graby. One też towarzyszyły nam i chroniły, w czasie ćwiczeń i musztry. Wszystkie nasze spotkania odbywały się na łonie natury. Przyjąłem pseudonim „Dąbek”, odzwierciadlający mój stosunek do ukochanej puszczy."\nAutor: Janina Małgorzata Buczek o 17:22 Brak komentarzy:\n155.Miron Zachert - Okrzanowski, bohaterski harcer...\n153. Osiemdziesiąte czwarte urodziny Ksiądza Henry...


Opinie użytkowników Bardzo dobry 4.7 / 5.00\nKierunki studiów Studia podyplomowe Wydział Współpraca z zagranicą Rekrutacja Kontakt Opinie\nKrok 1 - Wybór kierunku studiów.\nWszystkie kierunki studiów oferowane przez Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny UŁ dostępne są na stronie Wydziału w zakładce oferta kształcenia: studia I stopnia (licencjackie), studia II stopnia (magisterskie).\nKrok 2 - Rejestracja w systemie elektronicznej rekrutacji\nKrok 3 - Wypełnienie formularza rejestracyjnego w systemie elektronicznej rekrutacji.\nKrok 4 - Wprowadzenie wyników ze świadectwa maturalnego lub oceny z dyplomu z ukończonych wcześniej studiów (dotyczy kandydatów na studia II stopnia) w systemie elektronicznej rekrutacji.\nWprowadzając wyniki z matur należy dokładnie sprawdzić, które przedmioty są wymagane i w jakich kategoriach przy wybranym kierunku studiów. Informacja taka dostępna jest w zakładce zasady przyjęć na studia. Więcej informacji znajduje się w zakładce Zasady przyjęć i sposób przeliczania punktów.\nKrok 5 - Zeskanowanie zdjęcia i przesłanie go do systemu elektronicznej rekrutacji.\nZdjęcie musi spełniać wymagania obowiązujące przy wydawaniu dowodów osobistych.\nKrok 6 - Wniesienie opłaty rekrutacyjnej oraz przyporządkowanie wpłaty do odpowiedniego kierunku po zalogowaniu w systemie elektronicznej rekrutacji.\nKwotę 85 zł (wysokość opłaty za postępowanie rekrutacyjne określa Zarządzenie nr 99 Rektora UŁ z dnia 10.03.2020 należy wpłacić na wygenerowany przez system rekrutacyjny indywidualny numer konta. Można to zrobić zarówno na poczcie, jak i przelewem (termin pojawienia się opłaty na koncie to od 3 dni do 2 tygodni, w zależy od formy płatności). Wpłatę należy podpiąć pod wybrany kierunek. Zgodnie z Uchwałą Senatu z opłaty zwolnieni są wychowankowie domów dziecka oraz pełne sieroty, natomiast wnioskować o zwolnienie z opłat mogą kandydaci na studia finansowane lub współfinansowane ze środków zewnętrznych.\nZwrot opłaty rekrutacyjnej następuje w przypadkach określonych w Zarządzeniu nr 99 Rektora UŁ z dnia 10.03.2020 ?§1 pkt.5\nKrok 7 - Sprawdzenie listy osób zakwalifikowanych do przyjęcia na studia.\nListy osób zakwalifikowanych do przyjęcia na studia ogłaszane są na indywidualnym koncie rekrutacyjnym kandydata.Osoba zakwalifikowana jest uprawniona do złożenia dokumentów przed Wydziałową Komisją Rekrutacyjną.\nKrok 8 - Złożenie wymaganych dokumentów w miejscu i terminie wskazanym w systemie elektronicznej rekrutacji lub tutaj.\nwymagane dokumenty na studia I stopnia (załącznik)\nwymagane dokumenty na studia II stopnia (załącznik)\nW przypadku skorzystania z opcji wysłania dokumentów pocztą, najlepiej wysłać je listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, na adres ul. Rewolucji 1905 r. 41, 90-214 Łódź, pokój A-22 z dopiskiem REKRUTACJA, kierunkiem i stopniem studiów.\nJeżeli dokumenty składa osoba trzecia należy pamiętać, aby dokładnie sprawdzić czy po wydrukowaniu formularza oraz oświadczenia nie ma żadnych błędów i osobiście podpisać wymienione dokumenty\nKrok 9 - Podpisanie umowy z Uczelnią.\nInformację o terminie podpisaniu umowy otrzymasz podczas składania dokumentów przed Wydziałową Komisją Rekrutacyjną. Jeśli wyślesz dokumenty pocztą, informacje przeczytasz na stronie wydziału eksoc.uni.lodz.pl w zakładce rekrutacja -informacje praktyczne.\nRadek z Pruszkowa odpowiedz\nTo wspaniały Wydział. Dzięki niemu jestem dziś mgr ekonomii ! I realizuje teraz marzenia zawodowe\nPolecam ten wydział każdemu, kto jest ambitny i chce coś w życiu osiągnąć. Jest sporo kół naukowych, w których można rozwijać swoje zainteresowania. Profesorowie, doktorzy i prowadzący zajęcia są zawsze dobrze przygotowani do zajęć, odnoszą się z szacunkiem do studentów, są wyrozumiali. Komunikacja z prowadzącymi i z dziekanatem przebiega bezproblemowo. Podczas pandemii wydział z organizacją studiów również poradził sobię bardzo dobrze. Z każdą osobą prowadzącą zajęcia nie było problemów z komunikacją, zajęcia odbywały się o czasie, na wysłane wiadomości zawsze otrzymywałem odpowiedź. Polecam :)\nSocjologia zawsze była moim numerem jeden, dlatego też cieszę się, że studiując na Uniwersytecie Łódzkim nie można się nudzić, tylko rozwijać, rozwijać i jeszcze raz rozwijać.\nWiele osób na pewno mogłoby się pogubić w temacie rynku finansowego; alokacje kapitału, barometr koniunktury...trochę tego jest. Ale właśnie dlatego, że nie jest to specjalnie prosta sprawa, jest ona tak ciekawa i fascynująca. Zajęcia na Uniwersytecie Łódzkim wprowadzają w interesujący świat, który mnie naprawdę bardzo pochłonął i nie wyobrażam sobie studiowania na innym kierunku.\nRewitalizacja miast to świetny pomysł na studia, zwłaszcza w takim mieście jak Łódź, które nabiera kolorów i w którym, mówiąc ogólnie, rewitalizacja to bardzo ważne słowo. Jestem zachwycona tym kierunkiem, bo już niedługo będę mogła dołączyć do tego procesu i upiększać swoje miasto.?\nPraca socjalna to nie jest łatwy kierunek i nie każdy posiada predyspozycje, aby studiować, a potem pracować w zawodzie. Podczas studiów na Uniwersytecie Łódzkim studenci otrzymują wszystko, by stać się profesjonalistą, specjalistą w swojej dziedzinie i wykonywać ten niełatwy, ale jakże ważny i potrzebny zawód.\nDla mnie najważniejsze jest to, aby wiedzę przekazywali praktycy, mający doświadczenie w dyscyplinie, w której się poruszają i w którą wprowadzają studentów. Właśnie tak wygląda to na Uniwersytecie Łódzkim. Studenci mają pewność, że są świetnie przygotowani do rozpoczęcia drogi zawodowej.\nLogistyka to coraz ważniejsza dyscyplina. A skoro staje się coraz ważniejsza, to należy stać się specjalistą, by poradzić sobie na rynku, który będzie stawał się coraz bardziej wymagający.\nNa Uniwersytecie Łódzkim zdobywa się wiedzę, dzięki której zawsze będzie się krok do przodu w swoim obszarze zawodowym. To powinno być najlepszą rekomendacją tej uczelni.\nStudia na Uniwersytecie Łódzkim mają wiele zalet, ale najważniejsza dla mnie jest taka, że łączą w sobie różne zagadnienia i dyscypliny, przez co zdobywana przeze mnie wiedza jest znacznie bogatsza. Jako absolwent opuszczę uczelnię z większą pewnością siebie i większą szansą na dobrą i ciekawą pracę.\nGospodarka przestrzenna coraz mocniej dochodzi do głosu i ludzie coraz częściej zdają sobie sprawę z tego, że rozwój miasta i regionu zależy od wielu aspektów. Zajęcia na Uniwersytecie Łódzkim odkrywają przed studentami wszystkie problemy i zagadnienia związane z gospodarką przestrzenną.\nWybrałem studia na Uniwersytecie Łódzkim, bo tylko na tej uczelni znalazłem kierunek Finanse międzynarodowe. Wiem, że wiedza, którą tutaj zdobędę będzie stanowić moją przewagę na rynku pracy.\nKażdemu mieszkańcowi powinno zależeć na tym, aby jego miasto się rozwijało; rozwijało się poprawnie, dbając o wiele aspektów związanych z mieszkańcami, gospodarką i środowiskiem. Posiadając wiedzę zdobytą na Uniwersytecie Łódzkim będę wiedziała w którą stronę taki rozwój powinien iść.\nEkonomia to bardzo złożona nauka, dlatego żeby poradzić sobie na tych studiach należy interesować się różnymi dziedzinami; od socjologii po politykę. Dlatego wybrałem studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim bo w przyszłości chciałbym realnie istnieć w polskiej gospodarce.\nUmiejętności, które nabywa się studiując Bankowość i finanse cyfrowe na Uniwersytecie Łódzkim niedługo staną się fundamentem pracy w obszarze finansów; będą, po prostu, niezbędne. Dlatego polecam ten kierunek wszystkim, którzy chcą zrobić krok w przyszłość i dzięki swojej wiedzy wyjść przed szereg.\nAnalityka gospodarcza to kierunek idealny dla tych, którzy chcieliby zaistnieć na rynku finansowym. Nie jest to łatwa sprawa, ale od czego jest wykształcenie i możliwość porozmawiania z tymi, którzy są doświadczeni w tej dziedzinie. Nigdy nie zawiodłem się na tych studiach, nigdy nie zawiodłem się na tej uczelni, zatem każdemu polecam Uniwersytet Łódzki.\nrich bitch odpowiedz


Offroad w Maroko - okiem blond*) świeżynki... - strona 4 - Foto(i)relacje bez blokady - Forum Bmw F650GS Polska\nMam niemoc :/\nBlondynka na zDRadzie pędzi po hamadzie\nPoranek standardowy. Nooo… może nieco zagęszczamy ruchy, bo jesteśmy zmobilizowani słowami Kajmana. Czyli standardowo - śniadanie, mycie, pakowanie, wgrywanie tracków.\nRuszamy - początkowo asfalt, aż do wąwozu Todra i miasteczka Tinerhir. Miejsca mocno komercyjne, pełne turystów, autokarów i majfriendów, więc zatrzymujemy się tylko na szybkie zdjęcia.\nOd dwóch dni krajobraz obfituje w koryta wyschniętych [obecnie] rzek. Próbuję sobie wyobrazić jak w czasie roztopów musi nimi walić woda, której siła tak wykreowała krajobraz. Fajnie by to kiedys zobaczyć :)\nDo Tinerhir wiedzie asfalt, a potem z ulgą, zjeżdżamy na miodny szuterek i łagodnie pniemy sie w górę.\nKolejne zaliczane przez moją felgę uderzenia bardzo szybko przypominają mi, że znowu [!!! argh!] zapomniałam dopompować koło. Naprawdę nie mam pojęcia jak to możliwe :/ Obiecuję sobie zrobić to w najbliższym miasteczku do którego dotrzemy.\nNa błotniku różne kolory Maroka\nZnów coś nowego w krajobrazie - pojawiają się czarne skały. Klimat trochę księżycowy. Lubię to.\nDojeżdżamy do przełęczy Tizni-n-Tazazert, którą szybko mijamy - na górze czyhają na nas majfrendzi z ofertami nie do odrzucenia.\nWidoki znów mało ziemskie :)\nZjeżdżając lajtowo w dół [nooo, czasem na kamieniach jest mniej lajtowo - raz tracę równowagę na zakręcie i prawie się wywalam] mijamy grupę Francuzów, którzy na rowerach mozolnie pedałują pod górkę. Pełen szacun. Tym bardziej, że mijając poszczególnych rowerzystów, czuję, snujący się za każdym z nich, subtelny zapaszek wody toaletowej.\nKurde, męczy mnie pytanie - czy wszyscy Francuzi, spoceni jak wieprze, pachną tak, jak gdyby właśnie wyszli spod prysznica???\nW końcu wyjeżdżamy na kamienisty płaskowyż - zamęczam Wieśka pytaniem, czy to jest już hamada??\nNo podobno nie… ale i tak mi się podoba :)\nDojeżdżamy z Wieskiem do Nkob. Próbuję na stacji benzynowej dopompować opony, ale końcówka “wyszła”.\nNa głównej ulicy spotykamy resztę naszych chłopaków, którzy właśnie kończą obiad. Niestety żaden z nich nie ma na wierzchu kompresorka - podpowiadają, że dalej jest wulkanizator.\nJest gorąco. Chwilę odpoczywamy przy berber whisky - tym razem mamy sobie sami ją posłodzić. Ale czy na pewno dwie kosteczki starczą? ;)\nNo i jedziemy na poszukiwanie wulkanizatora.\nRzeczywiście - trafiamy na jakiś garaż obwieszony oponami. Próbuję sie dogadać na migi, pokazuję oponę, wentyl, robię psss… Nikt nie kuma. No to biorę wiszącą na ścianie końcówkę kompresora - i jak tylko zakładam ją na wentyl, to wiem, że z tej mąki chleba nie będzie… Manometr na mojej na wpół pustej oponie pokazuje 3Atm - taaaaa…. :D Coż - pompuję “na oko” oponę, aż przestaje się uginać.\nMerci - i lecim dalej.\nPo kilku km asfaltu zjeżdżamy w końcu na hamadę!\nJestem tak podekscytowana, że przy pierwszej lepszej okazji “witam” się z nią całym ciałem :D i DRka również ;) Zaliczamy paciaka przy nawrotce - okazuje się, że twarda i stabilna jest tylko droga, a wszystko poza nią, pozornie wyglądające podobnie, jest miękkim grubym piachem - przednie koło lekko się zagrzebuje, tracę rozpęd i z gracją glebię do wewnętrznej :D\nJest gorąco, nawet nie próbuję się sama szarpać z motocyklem - czekam na pomoc Wieśka.\nCiekawe - akurat w tym momencie przejeżdża koło nas jakieś auto 4x4. Głos w mojej głowie mówi: “Zobacz - auto pojawia się w chwili gdy tego potrzebujesz… Nawet jeślibyś była tutaj sama, to byś nie została bez pomocy. Nie bój się”\nMoże… może… na drugi raz. Wizja samotnego jeżdżenia kusi.\nPo kawałku płaskiego wspinamy się na jakieś zbocze. Kurde - ciężko! Wąska ścieżka po kamieniach. Zastanawiam się, czy Kajmanowóz tędy przejedzie. Jestem coraz bardziej zmęczona, spocona, zdyszana, wypompowana…\nOdpoczywamy chwilkę za małą przełęczą, a później zjazd z dół.\nZjeżdżam na luzie [psychiczno-fizycznym, nie tym w motocyklu :)] i dojeżdżam do jednego z licznych zakrętów - nagle orientuję się, że to właśnie to miejsce, o którym rano ostrzegał Kajman [jako o jedynym większym utrudnieniu na dzisiejszej trasie]. Zbliżam się zbyt prędko, aby się zatrzymać i zastanowić się jak toto przejechać. Nie mam nawet czasu, aby siąść bliżej baku. A przede mną wysokie na jakieś 30cm, nieregularne skalne uskoki. Jeden po drugim. Wszystko byłoby na lajtowo, gdyby nie nie fakt, że znajdują się akurat na zakręcie w dół - operowanie gazem musi być subtelne. Jestem świadoma, że o jakimkolwiek podparciu się nogą nie ma mowy - motek pochylony do przodu, prześwit na nierównościach za duży. Więc tylko w głowie sobie powtarzam: nogi na podnóżkach, oddychaj, nogi na podnóżkach, powoli, oddychaj, nie hamuj, nie panikuj, za wolno - lekki gaz, nogi na podnóżkach…\nJedziemy niżej i niżej - chwilami droga wjeżdża do wyschniętego koryta rzecznego - czegoś, co “kocham” najbardziej. Głębokie, miękkie podłoże z grubego żwiru z otoczaków prawie mnie pokonuje i wysysa masę sił, których mam coraz mniej.\nzjazd do p.....nego koryta\nPojawiają się wioski. Dojeżdżamy do pierwszych gajów palmowych.\nDo Zagory mamy jeszcze z 80 km po płaskiej, kamienistej, rozgrzanej słońcem ciemnej hamadzie.\nMam co chciałam :D\nOpona zachowuje się nieco lepiej, więc mogę jechać szybciej. Szczególnie, że jest płasko jak stół. I twardo. Podoba mi się :) Gdyby tylko nie było tak strasznie gorąco. A gdyby zawieszenie DRki pracowało lepiej, to w ogóle byłby cud miód malina.\nNagle rozgałęzienie, zerkam na nawigację, czy dobrze skręciłam, podnoszę wzrok… i mam jakieś 2 sekundy na zorientowanie się, że droga gdzieś znika. Odruchowo wciskam hamulce na ułamek sekundy - puszczam - i juz lecę w dół.\nJakieś 0,25sek później i 1,5 metra niżej, przednie koło uderza ponownie o skalistą hamadę, zawieszenie się kompresuje, prawie zrywa mi paski z narzędziówki na błotniku - pion jednak utrzymuję i szybko oddalam spod uskoku, aby jadący za mną Wiesiek nie wskoczył mi na plecy. Ale on, widząc, że nagle znikam z pola widzenia, miał więcej czasu na zwolnienie i zjechanie z progu z gracją. Ja po prostu z niego spadłam ;)\nJakieś 30km od celu widzimy Kajmanowóz nadjeżdżający z naprzeciwka. Okazuje się, że znów są problemy z KTMem 1190. Felga nie wytrzymała jazdy po kamieniach i z przedniego koła uchodzi powietrze. Kolejny raz cieszę się, że mam grubaśne dętki, które pozwalają jechać dalej, mimo mojej sadystycznej, długotrwałej jazdy na niskim ciśnieniu :)\nKajman rusza dalej z zapasowym kołem, a my ciśniemy naprzód.\nKończą się kamienie, a zaczyna płaska jak stół, twarda powierzchnia. Genialna. Pędzimy przed siebie kierując się na widoczne w oddali miasto… Nawet czwórkę wrzucam ;)\nJeszcze chwilka i już kluczymy po wąskich zapiaszczonych dróżkach wśród gajów palmowych Zagory.\nDojeżdżamy do hotelu. Jestem przegrzana słońcem i wykończona. Znów mnie wszystko boli - najbardziej, jak co wieczór, doskwierają uciśnięte rzepki. Zwlekam się z moto i z wdzięcznością przyjmuję od chłopaków z DRZetek zimne piwo. Smakuje jak rzadko. Zmywam z siebie kurz i pot. I idziemy na kolację na miasto. Oni tradycyjnie mięcho, ja omleta :) W chłodzie wieczora powoli odzyskuję siły.\nEdytowane 19 Maj 2014 przez mygosia\nPięknie się czyta :) A zdjęcia reweeeeelacja!! :shock:\nDalej, dalej, dalej plisssssssssssss :-D :beer:\n"...Zjeżdżając lajtowo w dół [nooo, czasem na kamieniach jest mniej lajtowo - raz tracę równowagę na zakręcie i prawie się wywalam] mijamy grupę Francuzów, którzy na rowerach mozolnie pedałują pod górkę. Pełen szacun. Tym bardziej, że mijając poszczególnych rowerzystów, czuję, snujący się za każdym z nich, subtelny zapaszek wody toaletowej.\nKurde, męczy mnie pytanie - czy wszyscy Francuzi, spoceni jak wieprze, pachną tak, jak gdyby właśnie wyszli spod prysznica???..."\njest logiczne wytlumaczenie - oni sie oblewaja woda kolonska zeby zabila zapach ciala - juz wersal z tego slynal, poniewaz jak powszechnie wiadomo mycie jest szkodliwe...\nPuk puk :) Mygosia zlituj się, tu ludzie czekają ;)\nMotocykl:BMW F650 GS (twin)\nTak ładnie prosimy :)\nPowoli się odrabiam... proszę o jeszcze chwile cierpliwości :)\nWidok z okna [przez moskitierę]\nKolejny poranek.Zaczyna się skwar.\nPo śniadaniu pędzę do pobliskiego sklepiku po wodę. Pan wskazuje na lodówkę - potwierdzam skinieniem - i przede mna lądują dwa lodowate półtoralitrowe plastikowe butelki, w których pływają wielkie kawały lodu. Wow! Ale czadowy patent :) Są naprawdę zimne, a powoli topiący sie lód powoduje, że nie nagrzeją się zbyt szybko w bagażu.\nKiedy częstuję chłopaków wodą z chrzęszczącym lodem, widzę zazdrość w ich oczach ;)\nNo i w końcu pamiętam o cisnieniu w oponach :D Korzystam z kompresora jadącego w Kajmanowozie. Widzę, że mam jeszcze chwilkę czasu, więc zrzucam kierownicę i na szybko sprawdzam czy nie trzeba dokręcić nakrętki, która fiksuje główkę ramy. W DRce ma tendencję do samoistnego luzowania się - a na tych setkach kilometrów wertepów miała okazję.\nAle nie… wszystko ok :)\nWojtek [na dużym KTMie] ma już dość zapierniczania za szybkimi DRzetami i postanawia dołączyć do naszej grupy foto-lajtowo-emeryckiej :)\nZanim wyjedziemy z miasta zahaczamy jeszcze o serwis KTMa, gdzie było prostowane koło z 1190. “Serwis” to urocza i ciasna kanciapa :)\nKażdy z nas dostaje “naklejkę mocy” - moja ląduje na baku…\nNo to ruszamy. Zrobiłam dokładny wywiad z Kajmanem i mniej więcej wiem czego się spodziewać - miasteczka, długie proste, 2-3 razy zahaczamy o wzgórza i tam może być nieco trudniej. Ale najważniejsze - żadnych piachów i żadnego koryta rzeki!!!\nPoczątkowo kluczymy po wąziutkich “uliczkach” w Zagorze. Wąska dróżka co kilkadziesiąt metrów łamie się pod kątem prostym. Biegnie wśród zabudowań i wysokich murków. Pokryta jest drobnym zwirkiem. Nijak sie rozpędzić, nijak wejść szeroko w zakręt, bo po prostu widoczność jest kiepska.\nW końcu dość kręcenia się - wjeżdżamy na hamadę! I pyrkamy. Temperatura rośnie. Czasem zatrzymujemy się na uzupełnienie płynów, ale wówczas żar uderza ze zdwojona siłą.\nDla Stonera :)\nCo jakiś czas przejeżdżamy przez miasteczka, gdzie droga kręci się ślepymi zakrętami.\nNa jednym z tych w prawo, wyjeżdżam sobie lajtowo szerokim łukiem [bo przecież ślisko na sypkim] i lecę sobie lajtowo na czołówkę z jakąś osobówką… Jak zawsze w takich momentach mnie paraliżuje i mam ochotę zamknąć oczy ;) Zmieniam kierunek właściwie siłą woli, jakims cudem mijam go z lewej… Brakło jakichś 20cm do kraksy.\nOd tej pory przed każdym ślepym zakrętem zwalniam i jade przyklejona do zewnętrznej.\nWojtek marudzi, że musi z nami jechać, bo strasznie sie za nami kurzy, a on na końcu [nie ma nawigacji].\nPo kolejnych kilkunastu km żal mi się chłopaka zrobiło. W sumie, pomyślałam, ja i Wiesiek jedziemy podobnym tempem, to wystarczy nam jedna nawigacja.\nOddałam Wojtkowi swojego Garmina, pokazałam najważniejsze funcje i… tyle go widzieliśmy :D Spotkaliśmy się dopiero po południu na miejscu noclegowym.\nA to ja od tej pory kurzyłam się za 690 :)\nUpał męczy coraz bardziej. Czuję się niezbyt komfortowo. W końcu przystajemy w jakiejś spokojnej oazie. Dziwnie wygląda zbiorowisko drzew palmowych i zieleni w środku skalistego niczego. Co ważne - pośrodku oazy panuje specyficzny mikroklimat. Powiewa chłodem. Śpiewaja ptaszki… Posilamy się batonem i dowiadujemy się, że szukał nas Wojtek. Że nie wiedział gdzie skręcić na kolejny odcinek offowy i jedzie do celu asfaltem.\nPo ochłonięciu wsiadamy na motocykle i znów wjeżdżamy do piekarnika.\nPo minięciu Agdz wjeżdżamy na offa. Pamiętam z “odprawy”, że ten kawałek drogi był kiedyś zmyty i może być “różnie”.\nMomentami właściwie nie ma klasycznej “drogi”, tylko jedziemy tak mniej więcej po płaskich, ciemnych skałach. Tak plus minus wg tego co pokazuje nawigacja. potem pojawia się kamienisty szuter, którym zjeżdżamy w dół. Robię zdjęcie i tracę Wieśka z oczu na jakie 30sek - to wystarcza, że gdy dojeżdżam do rozwidlenia, nie wiem którą drogę wybrać. Jadę w prawo… ale po jakichś 100m dochodze do wniosku, że jednak źle. Zawracam karkołomnie manewrując na pochyłej, wąskiej, pokrytej kamieniami ścieżce… Gorące powietrze jest nieruchome, wylewam siódme poty.\nDojeżdżam do Wieśka w momencie, gdy on zawraca swoje moto - jednak on również źle pojechał. Ponownie męczę się z DRką, powoli tracąc siły i nerwy.\nZjeżdżamy w dół…\nAlbo raczej tego co z niej zostało po wyschnięciu… do koryta…\nWkurzona zaciskam zęby i jadę po mojej “ukochanej” nawierzchni. Ale to nic… bo w tym pieprzonym korycie są łachy pieprzonego piachu.\nMoja bujna wyobraźnia podpowiada coraz to bardziej wyrafinowane epitety, którymi wirtualnie sobie obrzucam Kajmana - a co!\nJakos się stamtąd wygrzebuję.\nZjazd do pieprzonej rzeki\nI po przejechaniu wioseczki czeka na nas mała nagroda - piękny, delikatny szuterek :D\nNa koniec dnia czeka na nas kilkadziesiąt kilometrów asfaltu. Myślę o nim z niechęcią, ale gdy pokonuje kolejne winkle na mojej twarzy pojawia się banan.\nJedziemy w górę po idealnej lekko szorstkiej nawierzchni, droga wspina się na przełęcz kapitalnymi, ciasnymi zakrętami. DRka idzie idealnie! To jest jeden z tych dni, gdy “czuję” motocykl - stajemy się jednością. Bujamy się na serpentynach. Domykam kostki i aż piszczę z radości :D\nJest cudownie :) Bawię się jak w wesołym miasteczku na rollercoasterze :D\nNo a potem już prawie prosta droga do Warzazat… nudy… Oprócz momentu, gdy w czasie wyprzedzania zamiast piątki wbijam trójkę… Na ułamek sekundy gwałtownie tracę prędkość, a Wiesiek prawie się ze mną zderza… No tak… blondi ;)\nDojeżdżamy do hotelu - szybko ogarniamy się i jedziemy do centrum na jakąs przekąskę.\nPotem włóczę się po suku…\nNabywam “skarby Maroka” - olejek arganowy, glinkę ghassoul [niestety nie suchą, tylko rozrobioną w oleju - nie daje się do mycia włosów, ale jako maska na ciało jest super!], daktyle, biżuterię [w końcu trafiam na bransoletkę, która nie jest na mnie za duża ;) ]... Mimo stosunkowo późnej pory miasto tętni życiem.\nW drodze powrotnej poznajemy różnicę między petit taxi, a grande taxi - tylko te drugie jadą na drugą stronę rzeki, gdzie jest nasz hotel. Było z tym niezłe zamieszanie. Pomocy udzieliła urocza studentka [wydział Informatyki] Sana [?]. Wymieniłysmy się na szybko namiasrami na FB, ale nie udało się skontaktować - żałuję do dzisiaj :(\nJest noc, ale temperatura wcale nie spadła. Jest gorąco i duszno. W hotelu ulgę przynosi włączona klima, ale mimo wszystko nie śpię zbyt dobrze tej nocy...\n,,aż piszczę z radości" ;)\nEdytowane 4 Czerwiec 2014 przez Kastankas\nchyba, pójdę sprawdzić ciśnienie w oponach :D\nKurcze - to już ostatni dzień naszej marokańskiej przygody :(\nPrzed nami dojazd do Marakeszu - jakieś 200km asfaltu, ale można zrobić offowy odcinek specjalny. Dla mnie oczywistym jest, że szkoda byłoby przepuścić ostatnią okazję, na to, aby zjechać z czarnego.\nNo, ale reszta ma inne preferencje :)\nChłopaki z DRzetek i 1190 wstają bladym świtem i około 7 ruszają w stronę Marrakeszu. Zamierzają być tam ok. południa. Hmmm…\nJa śpię dłużej, a śniadanie jemy z Kajmanem i Wieśkiem w bardziej ludzkiej porze. Potem ruszamy. Jest trochę pochmurno, nie za gorąco.\nNiestety tym razem nie zobaczę burzy piaskowej - będzie trzeba tutaj wrócić :(\nMam nadzieję, że skoro Wiesiek poczekał aż się zbiorę, to pojedzimy razem. Ale po klikunastu kilometrach on jednak postanawia jechać asfaltem. A ja chcę jeszcze jeden, ostatni raz usłyszeć ten charakterystyczny chrzęst opon na szutrze, za którym będę tęsknić...\nWięc się rozdzielamy. Jeszcze melduję się Kajmanowi, aby w razie W wiedział gdzie mnie szukać.\nSkręcam w lewo…\n...i jadę. Sama!\nWprawdzie ciągle po asfalcie - na dodatek przejeżdżam przez tereny jakiejś kopalni [?]. Wszystko wokół pokryte jest czarnym śliskim pyłem, a dziwny zapach podrażnia nozdrza.\nAle gęba i tak uchachana od ucha do ucha.\nKurde. Ostatnio ktoś mi się zapytał co jest takiego fajnego w jedzie samemu. Hmmm… Lubię chyba ten luz psychiczny, poczucie niezależności, brak obciążenia. To że jestem tylko ze sobą. Lubię ten stan gotowości, w którym wszelkie przeciwności stają się przygodą :)\nNo i nie mam komu marudzić :) Jeśli liczę tylko na siebie, to nagle okazuje się, że mogę więcej, dalej, lepiej, dłużej.\nWtedy inaczej postrzegam świat. Chłonę go sześcioma zmysłami [jak to baba] - i nie przeszkadza mi w tym czyjeś sapanie, albo bezsensowne gadanie :D\nCzasem nadchodzi taka magiczna chwila, gdy czuję jak każda cząsteczka mojego ciała się polaryzuje, a fale mózgowe uspokajają i przyjmują kształt regularnej sinusoidy.\nKondensacja i rozproszenie - wszystko i nic.\nW końcu po kilkunastu klometrach, gdy powoli trace nadzieję, kończy się asfalt, a zaczyna…\nLajtowy offik :)\nZnów sobie pyrkamy z moją dzielną DRką po przyjemnym szuterku, biegnącym po stromym zboczu w moim ulubionym kolorze Maroka. Towarzyszy mi linia energetyczna, co świadczy o tym, że do cywilizacji nie jest daleko :)\nTrasa, zgodnie z tym co mówił Kajman, nie jest trudna :) Jest miło, czuję się bezpiecznie.\nZatrzymuję się na odludziu, aby zrobić kilka zdjęć.\nMam czas, to nawet autoportrecik mogę sobie strzelić :)\nW końcu droga schodzi do doliny z oazą. Klasycznie - ludzie mieszkają na gołych skałach w prażącym słońcu - cień jest zbyt cenny, aby go marnotrawić, wykorzystuje się go pod uprawy. Trochę odwrotnie niż u nas.\nJeszcze jeden przejazd przez góry i już widzę na garminie, że zbliżam się do asfaltu.\nMarokańskie szutry żegnają mnie przepieknym widokiem na kolorowe góry.\nW klatce piersiowej czuję gniecenie, oddech się spłyca - będę tęsknić…\n... żar z nieba, gorąc od asfaltu, wleczące się śmierdzące autobusy, ciężarówki, ciągnące się w nieskończoność zatłoczone serpentyny, dzieciaki najpierw wyciągające ręce, a potem rzucające kamieniami, mężczyźni wchodzący pod koła w celu zaoferowania sztucznych gniazd z kryształami we wściekło jaskrawych odcieniach czerwieni i błękitu…\nWraz ze żółwio mijającymi kilometrami i minutami rośnie mój poziom frustracji… w końcu irytacja zamienia się w agresję…\nRany Julek - niecierpię tego!\nTęsknię za bezkresnymi pustkami. Marzę, aby być w środku niczego…\nNo ale niestety. Wszystko co dobre, szybko się kończy.\nIm bliżej Marakeszu, tym lepiej się jedzie.\nZnów się wpasowywuję w porywający, nieco wariacki ruch. Dokucza tylko upał…\nGdy dojeżdżam na kemping inne motki są już ładowane na przyczepę. Idę się przywitać z Kowalami, bo okazuje się, że dzisiaj zostają tutaj na noc :)\nSzybkie uściśnięcie dłoni, ale jak wracam, to i tak dostaję po uszach, bo się gdzieś włóczę, a tutaj przecież robota czeka :P\nSzybko się przepakowywuję, Wojtek pomaga zapakować moje moto na przyczepkę [dzięki!] i po raz ostatni idę zmyć z siebie całodzienny pył, który dostaje się wszędzie, plącze włosy, wysusza skórę i powoduje zapychanie otworów nosowych :)\nCzuję się jak nowonarodzona :)\nŻegnam się z chłopakami - oni jutro odlatują do kraju, a mnie czeka kilka dni w ciasnej kabinie kajmanowozu - sprytnie przedłużam sobie urlop i łagodzę przejście do szarej rzeczywistości :)\nTeraz Kajman idzie się odświeżyć, a ja czekam na niego w restauracji. Czekam… 5 minut… 10 minut… Nosz kurde…. ile faceci siedzą w łazience?! 20 minut… Zaczynam się niepokoić, bo pamiętam, że “Kajman +prysznic+śliska posadzka” to nie jest dobra kombinacja…\nW końcu wraca…. w całości… ufff… Jemy kolację.\nI ruszamy w ciepły wieczór…\nTaki będę miała widok przez kilka najbliższych dni\nPo kilku godzinach zatrzymujemy się na stacji benzynowej. Przez cały czas zakupów i załatwiania czynności fizjologicznych, cos z tyłu głowy ponagla mnie do powrotu do auta… A Kajman na luzaka, a to kawka, a to jeszcze kibelek - całe szczęście była kolejka, więc wychodzimy trochę szybciej, niż mogliśmy.\nOd Kajmanowozu odrywa się męska sylwetka i spacerkiem podchodzi do zaparkowanego obok ciemnego fiata, wsiada i niespiesznie odjeżdża… Kajman coś wspomina o ciekawskich, a w mojej głowie znów brzęczy alarm.\nKiedy odruchowo naciskam klamkę przed zwolnieniem blokady, a mimo to drzwi stają otworem, już wiemy, że ktoś się włamał do auta…\nJakimś cudem straty niewielkie - widocznie wyszliśmy wystarczająco szybko i złodziej miał czas złapać tylko to co było na wierzchu, najbardziej widoczne - czyli leżącą na lodówce białą kosmetyczkę z zużytą szczoteczką do zebów :D Myślę, że również chaos optyczny [czyli potocznie “burdel”] panujący w aucie spowodował dezorientację przeciwnika :)\nNasza wiara w ludzi została nieco podkopana. Ale, dzięki Bogu, naszym największym problemem w tym momencie jest to, że nie mamy pasty do zębów :D\nOpuszczamy niegościnną okolicę i ruszamy w noc.\npotem była już tylko monotonna jazda… Trochę się martwiłam, czy się nie będę nudzić, ale okazało się, że poruszamy się na tyle delikatnie, że mój szalony błędnik bez problemu pozwala na czytanie książki :) Kajman okazał się całkiem dobrym towarzyszem - nie gadał za dużo [chociaż na pewno więcej, niż ja] i prawie się nie pokłóciliśmy ;) Za oknami powoli zmieniały się krajobrazy, zmieniała się pogoda. Niemcy powitały nas chłodem i deszczem. A pierwsze co widzimy po wjeździe do Polski, to stado truchtających dzików :)\nWe wtorek o świcie parkujemy pod moim domem. Zrzucamy DRkę, jeszcze tylko szybka herbata, uścisk dłoni…\n...i idę się wyspać!\nMój mózg ciągle przetwarza informacje z Maroka.\nAfrykańskie krajobrazy, kamieniste ścieżki, łagodne szutry, strome zbocza górskie śnią mi się przez kilka tygodni, noc w noc.\nGdy przestają - zaczynam myśleć kiedy by tu znowu… Bo tylu rzeczy nie zrobiłam: nie pojeździłam po piachu, nie spałam na dachu, nie byłam w hammamie, nie widziałam burzy piaskowej, ani skorpiona, nie przejeżdżałam przez rzekę…\nJa chcę jeszcze i jeszcze!\nI ludziska… pamiętajcie. Jak chcecie gdzieś jechać, to stawajcie na głowie i jeźdźcie! Nie zostawiajcie marzeń na później.\nBo tego później może nie być…\nDziękuję Filozofowi Naczelnemu za pożyczenie Garmina!\nR. za użyczenie genialnego śpiwora, za pierogi i kawę z cynamonem dla zmęczonych nocnych wędrowców :) I za dobre fluidy!\nWieśkowi za spokojne i cierpliwe towarzystwo.\nReszcie chłopaków, że mnie nie zjedli, chociaż mogli [i chyba chcieli] ;)\nKajmanowi - za mało męczące towarzystwo, za muzykę i rozmowy :)\nGosia mam nadzieję, że kolejna relacja będzie również Twojego autorstwa, dzięki za taką dawkę inspiracji\nDziękuję Mygosiu. Mam jeszcze w starym telefonie pył z przed kilku lat i taka inspiracja do ruszenia dupska to je ono.\nTwoja relacja i pro foty są genialne! Poznałem ten kraj z innej perspektywy, a dzięki Tobie wiem po co musze tam wrócić!\nMasz okazję - z tego co wiem będą podobne klimaty\nPKP, zdjęcia jak zwykle, opisy jak zawsze ;-) :beer:\nFajnie, fajnie się czytało i oglądało. Oby takich opisów było jak najwięcej :beer:\nMygosia...., nabralem pewnych podejrzen....\njestes brunetka na zdjeciu, a blondynka w relacji....\nW tytule jest gwiazdka, a w pierwszym zdaniu relacji jest wyjaśnienie gwiazdki, czyli:\nŚniło mi się Maroko...\nJakieś4 motocykle. Przyjechaliśmy na nocleg przy wąwozie - ładnie wyglądał o zachodzie słońca. Mieliśmy spać u kogoś "znajomego". W kazbie. Chłopaki w pokoju jego braci, ja - jego sióstr. Inne dziewczyny miały dojechać.\nAle byłam zawiedziona, że w środku było "europejsko" - czyli kafelki w korytarzu itp/\nDzisiaj z kolei śniła mi się Mongolia.\nW jakimś takimś sklpepie-jadłodajnie mieliśmy nocleg i rozłożone bety. I spotkaliśmy Yeuopa :D\nA potem zadźgałam jakiegoś Mongoła nożykiem Olfa.... ale to było w obronie własnej [chyba]. I jego towrzyszka [która go chyba nie do końca go lubiła], orzekła, że ona się zajmie ciałem, a ja mam się nie martwić, tylko jechać dalej... No to pojechałam...\nTak to jest jak się Beksińskich do poduszki czyta...\nKażdy z forumowiczów ma "równo zryty beret", fajne jest jednak to że każdy w swoją stronę ;)