270,00 zł - 6 854,00 zł\nDefibrylatory AED pozwalają na przeprowadzenie akcji ratowniczej przed przyjazdem karetki pogotowia u osób, u których wystąpiło nagłe zatrzymanie krążenia lub zawał, który może przeistoczyć się w NZK. NZK dotyka corocznie setki tysięcy osób w całej Europie i bywa jedną z najczęstszych przyczyn śmierci. Może spotkać każdego, również osoby zdrowe i prowadzące aktywny tryb życia oraz dzieci. Poszkodowany dotknięty NZK ma tylko 10 minut na to, aby otrzymać pomoc niezbędną do przeżycia, przy czym defibrylacja powinna być przeprowadzona w przeciągu trzech pierwszych minut. Jak widać, na uratowanie czyjegoś życia lub zdrowia zostaje bardzo niewiele czasu. W osiągnięciu sukcesu pozwolą właśnie defibrylatory AED. Na rynku istnieje wiele modeli defibrylatorów, jednak zasada ich działania jest jedna – urządzenia analizują rytm serca i podają impuls defibrylacyjny, pozwalając przywrócić prawidłowy rytm serca u osoby poszkodowanej.\nDefibrylatory AED stworzone z myślą o powszechnym dostępie do defibrylacji\nUżycie defibrylatora zwiększa szanse na przeżycie, dlatego tak ważnym jest zapewnienie powszechnego dostępu do urządzeń i umieszczanie go w miejscach publicznych gdzie gromadzą się duże ilości osób takich jak miejsca kultury, kluby i stadiony sportowe, galerie handlowe, zakłady opiekuńczo-lecznice, urzędy, dworce, lotniska itd. Defibrylatory zaprojektowane zostały w sposób umożliwiający ich użycie przez każdego – zarówno przez osoby z wykształceniem medycznym lub przeszkolone jak i te, które używają go po raz pierwszy, nawet w najgorszych możliwych warunkach. Liczy się szybka reakcja a także właściwe narzędzia, których użyjemy. W ofercie posiadamy wyłącznie profesjonalne defibrylatory od sprawdzonych dostawców.\nZaawansowane technologie pozwalają ulepszać dostępne sprzęty tak, by były jeszcze bardziej skuteczne, a ich obsługa stawała się prostsza i szybsza. Jednym z owoców takiej modernizacji jest defibrylator AED z doradcą RKO, którego celem działania jest zapewnienie prawidłowego masażu serca poprzez podpowiedzi głosowe i graficzne. Unikalne i innowacyjne defibrylatory z doradcą posiadają specjalny protokół (ciąg poleceń), który na bieżąco, w trakcie obsługi urządzenia wskaże prawidłowe kroki jakie należy wykonać w celu przywrócenia równowagi krążeniowej w organizmie. Pomagający, podążając za komendami defibrylatora ułatwiającymi zachowanie właściwego tempa i ewentualne korygowanie sposobu przeprowadzania resuscytacji, będzie w stanie udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy prawidłowo i bezpiecznie. Defibrylator z doradcą pozwoli zapanować nad stresem i ułatwi przejście przez cały proces defibrylacji.\nW ofercie sklepu pożarniczego Strefa998.pl zebraliśmy dla Państwa nowoczesne, najbardziej intuicyjne i zaprojektowane przez wybitnych specjalistów defibrylatory AED, które pomogą osiągnąć prawidłową pracę serca dzięki impulsowi elektrycznemu. Jeśli szukacie Państwo łatwego w obsłudze defibrylatora AED w dobrej cenie, znajdziecie go w asortymencie naszego sklepu.\nDefibrylatory tak jak każde urządzenia ulegają zużyciu. Tempo tego zużycia zależy od częstotliwości eksploatacji, gdyż elektrody używane przy defibrylacji są jednorazowe. Jest to wiążące z zakupem nowego zestawu elektrod po ich użyciu oraz w dbaniu o bezpieczeństwo. Bateria została zaprojektowana w taki sposób, aby być zdolną do wyzwolenia określonej ilości impulsów elektrycznych. Urządzenie AED wykonuje okresowo autotest, po ty by kontrolować stan naładowania baterii. Jeśli wynik autotestu wskaże, że bateria nie jest wystarczająco naładowana, wtedy urządzenie wyda komunikat o konieczności wymiany baterii na nową. Jest to bardzo przydatna opcja, gdyż pomaga to w należytym utrzymaniu i jakości tego pomocowego sprzętu.\nDefibrylator to zdecydowanie doskonały sprzęt dla laików, gdyż pozwala na szybką i zdecydowaną reakcję w sytuacji zagrożenia życia, także przez osoby nie związane na co dzień ze służbą zdrowia. Obsługa defibrylatora jest prosta i intuicyjna. Defibrylator jest bardzo łatwy w użyciu, a jednocześnie bardzo pomocnym w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia poszkodowanego.


Hein  | fraglesi\nKarl Krammer nie jest żadną kluczową dla opowieści postacią. Nie jest nawet – używając porównania filmowego – aktorem drugoplanowym, to zwykły, niczym nie wyróżniający się statysta, który ma do odegrania epizodyczną rólkę. Jego zadaniem jest przewiezienia Heina, Schultza i Gurkego, policjantów z Sondergruppe I, gdańskiej kryminalnej grupy specjalnej, na miejsce zbrodni w Neufahrwasser. Choć jak mawiają, życie lubi płatać figle, nie jest więc wykluczone, iż Karl Krammer, gdański taksówkarz, okaże się głównym przeciwnikiem Heina, czyli powieściowym antagonistą.\nKarl Krammer to taksówkarz z dziada pradziada, bowiem już jego dziadek był właścicielem, stacjonującej na Langer Markt koło fontanny z Neptunem konnej dorożki. Krammer znajdował się w znacznie lepszej sytuacji niż reszta gdańskich taksówkarzy. Dzięki pracującemu w obyczajówce szwagrowi załapał się na intratne kursy opłacane przez Prezydium Policji. Nie było tego dużo, góra dwa, trzy dziennie, ale pozwalało na podratowanie skromnego budżetu, zwłaszcza, iż były to przejazdy tam i z powrotem, z opłaconym czasem oczekiwania na pasażerów z gdańskiego Prezydium Policji.\nNie ma najmniejszej wątpliwości, że nie mający takich znajomości w Policji koledzy po fachu, zazdrościli mu, czego nieraz dali dowód swoimi nieco kąśliwymi komentarzami, kiedy wieczorami przesiadywał z nimi w piwiarni pod Złotą Pszczołą u Alfreda Wittstocka. Przyjmował je ze stoickim spokojem, a nawet pobłażliwym uśmiechem na twarzy, nie czując do nich złości. W końcu nie tak dawno temu i on sam spędzał większość dnia na postojach, grając z nudów w karty, psiocząc na kryzys, winnych wszystkim nieszczęściom Żydów i Komunistów, oraz żony.\nTamtego marcowego dnia, zgodnie z otrzymanym terminarzem, taksówkarz stacjonował przed budynkiem Prezydium Policji Wolnego Miasta Gdańska. W tym miejscu należy wyjaśnić czytelnikowi, iż budynek ów powstał w latach 1902 -1905 w miejscu rozebranych umocnień. Zaprojektował go sławny Alfred Muttray. Dnia 6 maja 1905 roku stał się siedzibą Królewskiego Prezydium Policji.\nKarl Krammer nie mógł wiedzieć, że cieszący się ponurą sława gmach, którego większość mieszkańców wolałaby z własnej nie przymuszonej woli nie odwiedzać, miał po drugiej wojnie światowej stać się siedzibą Służby Bezpieczeństwa i pozostawać przez następne siedemdziesiąt lat we władaniu tych, których zadaniem jest chronienie władzy, niezależnie czy jest ona narzucona siłą czy wybrana w demokratycznych wyborach. Choć jak się nad tym dogłębniej zastanowić, to służby specjalne już w budynku Prezydium rezydowały, aczkolwiek na razie nieoficjalnie, o czym przyjdzie już wkrótce czytelnikowi się dowiedzieć, ale póki co nie uprzedzajmy faktów. Wróćmy do czekającego na policjantów taksówkarza.\nKierowca z czułością spoglądał na swoją taksówkę. Był to Essex Super Six rocznik 1928. Machinalnie przejechał dłonią po tylnym błotniku, ciągle nie mogąc się przyzwyczaić do tego, że charakterystycznie ukształtowany element wyglądał tak jakby został zniekształcony podczas kolizji. Na błyszczących przednich drzwiach jaśniała tabliczka z numerem koncesji. Essexy, montowane w firmie Hudsexway przy Reitergasse 12/15, były dość popularne jako gdańskie taksówki. W przeciwieństwie do większości jego była czterodrzwiowa. Dbał o nią jak o ukochane dziecko.\nTaksówkarz rzucił ostatnie spojrzenie na zaparkowaną przed Prezydium taksówkę, wytarł mokrą dłoń i usiadł za kierownicą. Zacinający śnieg z deszczem rozmazywał się na przedniej szybie.\n– Oby blisko – pomyślał. Kurs w taką pogodę mógł skończyć się w rowie, a na to za żadne skarby nie mógł sobie pozwolić.\nMyśli Krammera poszybowały ku śpiącej jeszcze zapewne żonie. Jakże chętnie wskoczyłby teraz pod przykrywającą Helgę kołdrę, objął rozłożyste biodra i skorzystał z tego, iż trójka Krammerków uczy się pilnie sütterlinowskiej kaligrafii w oruńskiej szkole podstawowej. Ze słodkich rozmyślań wyrwało go skrzypnięcie drzwi. Na tylne siedzenie próbowało wcisnąć się dwóch dorodnych gości. Przód zajął chuderlawy młodzieniec.\n– Spasione psy – pomyślał Karl i bez słowa odpalił motor.\n– Hotel Seffers, Neufahrwasser – szczeknął z tylnego siedzenia łysy.\nKoła załomotały o nierówny bruk Karrenwall. Nadkomisarz Hein zamyślony patrzył w okno. W przecznicy mignęła charakterystyczna sylwetka Wielkiej Synagogi. W pobliżu widać było chyłkiem przemykających starozakonnych, spieszących na przygotowania do piątkowego święta Purim. Po chwili minęli Bank Gdański.\n– Dziś moje czterdzieste urodziny. Ciekawe czy ktoś pamięta? – pomyślał Hein. Gdzieś w środku poczuł delikatne ukłucie.\nOminęli łukiem moknącego w deszczu ze śniegiem cesarza Wilhelma I. Wjechali w Dominikwall. Wycieraczki miarowo zgarniały maź z szyby. Po lewej w oddali zarysowała się sylwetka Volkstagu, po chwili przesłonięta przez siedzibę Wysokiego Komisarza. Zmarznięci wartownicy dreptali w miejscu.\n– Ciekawe czy sami się też ubezpieczyli – zaśmiał się taksówkarz patrząc na mijany Gmach Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia. – Jeszcze im ktoś kiedyś tą budę spali.\n– Stoczniowcy z Schichau Werft, jak zbankrutuje – zawtórował mu rechocząc Schulz.\nNadkomisarz milczał. Jego mieszkająca w Berlinie była żona z pewnością zabroniła synowi wysłać życzenia urodzinowe. – To zła kobieta była – pomyślał.\nTaksówka przyhamowała. Kierowca sklął furmana nie mogącego opanować konia. Przemknęli pustym o tej porze Stadtgraben.\n– Kiedyś młody przyjdziemy tu na dziewczynki – rzucił Schultz na wysokości należącego do Bałtyckiego Towarzystwa Terenowego Hotelu Continental. – Polki palce lizać – były policjant obyczajówki znał się na rzeczy. Przecięli Hansaplatz. Biegnącą wzdłuż Stoczni Schichaugasse dojechali do Nowych Szkotów. Ulica odbiła w prawo i zmieniła się w nową, szeroką Paul Benecke – Weg.\nW czasie gdy Hein, Schulz i Gurke wjeżdżali do Neufahrwasser, ogniomistrz Adalbert Walter ciężko opadł na stopień wozu bojowego. Zdjął przypominający pickelhaubę, stalowy strażacki hełm. Niepierwszej świeżości chustką do nosa dokładnie otarł czoło. W tym czasie jego druhowie niemrawo zwijali węże. Zwykle nawrzeszczałby na nich, że ruszają się niczym muchy w smole, ale tym razem odpuścił. Niewyraźne miny strażaków świadczyły o stanie ich umysłów. Czegoś takiego ogniomistrz jeszcze nie widział, a służył w straży ogniowej już od ponad dwudziestu lat.\nObok stał blady wachmistrz z VII rewiru, Fritz Leider.\n– Jak ja, kurwa, nie lubię poniedziałków – zaklął po chwili Adalbert i splunął ze złością pod nogi.\n– Zapal – Fritz wyciągnął pogniecioną paczkę tanich papierosów.\n– Rzucam – odparł głucho strażak.\n– Zapal, dobrze ci to zrobi – nalegał policjant.\nLeider ubrany był w szarozielony, o ochronnym odcieniu mundur. Na głowie miał zielone, ozdobione gdańskim herbem czako z wulkanizowanej fibry, z charakterystyczną gdańską dewizą: Nec temere – nec timide. Bufiaste ciemnozielone spodnie wpuszczone były w długie wyglancowane buty z cholewami. Granatowy, dwurzędowy płaszcz, z lśniącymi guzikami, był rozpięty. Na szerokim pasie, wzmocnionym dodatkowo biegnącymi przez plecy paskami, wisiał ciężki pistolet parabellum.\nWalter zrezygnowany wziął papierosa. Z namaszczeniem zaciągnął się dymem. Wiedział, że tego wieczora będzie pił. Z Fritzem, którego był sąsiadem, albo i sam, do lustra. Pić aby zapomnieć to, co dzisiejszego poranka zobaczył. – „Bez strachu, ale z rozwagą”. Jasne… – dewiza z nakrycia głowy Leidera dziś jakoś wyjątkowo nie przemawiała do bojowo zazwyczaj nastawionego ogniomistrza.\nOd strony Bergstrasse nadjechała taksówka. Wysiadło z niej trzech mężczyzn ubranych w czarne płaszcze i ciemne kapelusze. Młody, wychudzony okularnik wyraźnie nie pasował do obu postawnych towarzyszy.\n– Kto tu dowodzi? – warknął Hein.\n– Ja – wachmistrz od razu domyślił się, że ma do czynienia z kryminalnymi.\n– Ja znaczy kto wachmistrzu? – stopień policjanta Hein odczytał z umieszczonych na patkach kołnierza munduru Fritza dwóch srebrnych gwiazdek.\n– Wachmistrz Fritz Leider, VII rewir, Olivaerstraße 6/7.\n– Hauptmann gdzie?\n– Hauptmann Winter na urlopie, panie komisarzu.\n– Nadkomisarzu – poprawił z naganą w głosie Hein.\nFritz zachował dla siebie uwagę, iż nie dane mu było zobaczyć legitymacji rozmówcy. – Co ja jestem, jasnowidz jakiś, czy co? – Przemknęło przez myśl policjantowi. Doświadczenie podpowiadało mu jednak, że z psami z Karrenwall nie należy zadzierać.\n– Niezły burdel tu macie! Przegonić mi tych gapiów, ale już! I skąd tu do cholery, wzięli się ci strażacy?! – pieklił się Hein.\n– Gasili… – odparł cicho rewirowy.\n– Człowieku! Nas wezwano na miejsce morderstwa, a nie do pożaru.\n– Pan komisarz sam zobaczy – wachmistrz wskazał ręką na przylegające do terenu polskiej firmy Elibor A-G gęste zarośla. Kryminalni bez słowa ruszyli we wskazaną stronę. Z chaszczy wytoczył się zielony na twarzy asystent kryminalny I okręgu policyjnego Siegfried Stahl.\n– To nie wygląda za dobrze, panie nadkomisarzu – wybełkotał z trudem.\n– Zabezpieczyliście teren?\n– Tak, niestety prawie nic nie znaleźliśmy. Lekarz sądowy zaraz będzie.\nHein, Schultz i Gurke z mozołem przedarli się przez zarośla. Ich zdumionym oczom okazało się miejsce zbrodni. Nadkomisarz poczuł jak miękną mu nogi, a to nieprzyjemne uczucie nie nawiedzało go już od sam nie pamiętał kiedy. Gurkę zasłonił usta i zgięty w pół rzucił się do tyłu, i tylko Schulz pozostał niewzruszony.\nNadkomisarz Gerhard Hein widział w swoim życiu setki trupów. Krewcy marynarze, którzy zadarli z równie porywczymi dokerami. Prostytutki skłócone z alfonsami. Królowie lokalnego, podziemnego półświatka: Moszumi i Louisi. Morfiniści, kokainiści i ich dostawcy. Nieostrożni alkoholicy oraz zrezygnowani samobójcy, którzy zwątpili w miłość. Młode Kaszubki, których nie zdążyła uratować Polska Misja Dworcowa. Mężowie, których życie gwałtownie zakończył wbity przez zazdrosną żonę ostry, kuchenny nóż. Skatowane przez opętanych alkoholem mężów połowice. Znienawidzone teściowe, nie chcące dobrowolnie podzielić się z zięciami zgromadzonym przez całe swoje życie majątkiem. Niewinne dzieci i starcy, którym nie dane było spokojnie dokończyć żywota.\nMiasto miało bowiem drugą twarz. Nieznaną przyjezdnym, zauroczonym pełnym przepychu Długim Targiem, gotyckim Ratuszem Głównego Miasta i starym Żurawiem. Twarz, którą można było dojrzeć tylko w mroku zaułków robotniczych dzielnic Ohra, Altschottland, Schidlitz, czy portowego Neufahrwasser. Zbrodnia nie omijała jednak również i prestiżowego centrum, patrycjuszowskiego Langfuhr, czy urzędniczo-rentierskiej Oliwy. Potrafiła uderzyć w podmiejskim kurorcie Glettkau i leżącym nieopodal Brösen.\nNie zawsze stróżom prawa udawało się złapać mordercę. Akta wielu spraw trafiały do zakurzonych archiwów w gmachu Prezydium Policji. Tylko Bóg jeden wiedział, ile jeszcze nieznanych ofiar spoczęło, obciążonych kamieniami na dnie kanału portowego.\nNa słupie betonowego ogrodzenia wisiała młoda kobieta. Zamarłe w krzyku usta, resztki nadpalonych rudych włosów. Nienaturalnie wygięte ciało, chcące rozpaczliwie uciec od nieubłaganego żywiołu. Gruby sznur zaciskał się mocno pod pachami ofiary. Oprawca zgromadził u stóp całkiem pokaźny stos drewna. Musiał je obficie polać benzyną, bo jej charakterystyczny zapach mieszał się z drażniącym nozdrza smrodem palonego ciała.\nDookoła uwijali się technicy kryminalni, błyskała lampa policyjnego fotografa. Dwóch rewirowych tkwiło wbitych w ziemię. Koło wypalonego stosu stał komisarz Karl Lidke, kierujący pracą urzędników kryminalnych zabezpieczających ślady. Między kęsami przeżuwanego chleba z kiełbasą, rzucał podwładnym niezbędne wskazówki.\n– Jakieś ślady? Odciski stóp?- zapytał nadkomisarz, któremu udało się w końcu odzyskać spokój.\n– A dzień dobry, panie nadkomisarzu. Strażacy wszystko zadeptali – Lidke przełożył kanapkę do drugiej ręki i przywitał się z Heinem.\n– Cholera! – zaklął nadkomisarz. – Przecież tyle razy mówiliśmy..\n– Ogniomistrz powiedział, że kiedy sto metrów dalej są zbiorniki z benzyną to ma, jak to się wyraził, w dupie uważanie na ślady – przerwał mu nieco bezceremonialnie Lidke.\nZ firmą Elibor A-G sąsiadowała Polska Kompania Paliwowa. Strach było pomyśleć, co by się stało, gdyby zajęły się od ognia ze stosu, położone na jej terenie sporej wielkości zbiorniki z paliwem.\n– Znaleźliśmy jedynie to – Lidke wyciągnął w stronę nadkomisarza coś owiniętego w celofan.\n– Co to jest? – Hein ostrożnie obracał w palcach nieduże zawiniątko.\n– Jakaś odznaka. Pierwszy raz taką widzę – odparł komisarz wycierając usta wyciągniętą z kieszeni spodni chustką.\n– Pan pokaże – wtrącił się Schultz. – Swastyka, tylko jakaś dziwna, okrągła. NSDAP ma bardziej kanciastą.\n– Ostara… – wyszeptał ciągle lekko zgięty wpół Gurke i zbladł jeszcze bardziej.\n– Co ty tam, młody, mówisz? – spytał Hein odwracając w jego kierunku głowę.\n– Nic, nic, panie nadkomisarzu – odparł szybko wyraźnie zmieszany asystent kryminalny. Ponownie zakrył usta i markując niedyspozycję żołądkową, schronił się w krzakach. Dziwne zachowanie chłopaka nie uszło uwagi Heina, jednak chwilowo przynajmniej postanowił nie zaprzątać nim sobie głowy.\n– Sprawdźcie czy nie ma na tym czymś odcisków palców i dostarczcie mi to jak najszybciej do biura wraz z raportem. Kto znalazł zwłoki?\n– Stróż. Robił obchód terenu. Zobaczył dym i od razu zawiadomił straż. Na szczęście remiza jest trzysta metrów stąd. Byli na miejscu w parę minut.\nNadkomisarz wolnym krokiem obszedł stos dookoła. Przyklęknął i rozejrzał się bacznie, starając się utrwalić w pamięci każdy szczegół miejsca zbrodni. Smród spalonego ciała w dalszym ciągu zapierał dech.\n– No dobra, zbieramy się, nic tu po nas – rzucił Hein.\nTen wpis został opublikowany w Gdańsk, Nadkomisarz Gerhard Hein dnia 23-03-2014 , przez fraglesi.\n← El sexo salvaje (dziki seks) Matrix →


W każdym związku bardzo ważna jest tolerancja. Wiadomo, aby ze sobą żyć należy się tolerować, akceptować po prostu pokochać zalety i wady tej wspaniałej osoby. Tolerancja jest bardzo ważna!!! Należy dać prawo do wypowiedzi własnego zdania, nie możemy wyśmiewać takiego zdania, powinniśmy je zaakceptować przecież nie musimy się od razu przekonać do niego i zmieniać własnych poglądów, ale musimy dać szanse i wysłuchać ukochaną bądź ukochanego!!! Również bardzo ważne jest, aby zaakceptować np. styl ubioru, nie powinniśmy namawiać kogoś, że ma np. ubrać ten sweterek lub ta spódniczkę. Każdy ma jakiś określony swój styl zarówno ubioru jak i słuchania muzyki i w ogóle stylu życia. Zawsze jeżeli chcemy komuś wmówić, że nie ma racji bądź się myli, że mamy inne zdanie owszem możemy je wyrazić, ale nie możemy znieważać innej osoby. Jeżeli dobraliśmy się to wiadomo, że partner musiał nam się spodobać ! Nieprawdaż? Po co chcieliśmy się z nim wiązać? Po to żeby sobie go ustawić na swoich torach, na swojej drodze? Przecież skoro było w nim czy niej "to coś" to dlaczego teraz chcemy tą osobę przekształcić i zmienić w niej styl ubioru, zachowanie, towarzystwo z którym przebywa, muzykę jaką niegdyś słuchała. Jeżeli jednak nie potrafimy zaakceptować wielu sytuacji czy raczej cech danej osoby to chyba nie jest prawdziwa miłość. Postarajmy się i dajmy szansę naszej ukochanej osobie!!! Tolerancja to również bardzo ważna i cenna cecha charakteru!!! Spróbujcie!!!\nBardzo ważne jest, aby zakochani szanowali się czyli odnosili się do siebie z wzajemnym szacunkiem. Aby nadać rozmowie nutkę "słodyczy" możecie używać wobec siebie "słodkich ksywek" lub po prostu wystarczy zdrobnić imię sympatii, a od razu robi się miło. Powinniście być zawsze życzliwi wobec siebie i opanowani. Jeżeli zaistnieje jakiś problem to załatwcie go na spokojnie. Starajcie się mieć postawę asertywną w nastawieniu do sympatii. Ważne jest abyście szanowali się wzajemnie czyli:\n*jak np. jednemu partnerowi coś dolega to druga osobą go odciąża od robocizny, pomaga mu, opiekuję się nim.\n*jak jedno z partnerów ma swoje własne zdanie wyrobione na dany temat to druga osoba powinna uszanować to zdanie. Jeżeli w danym związku występują ciągłe kłótnie,partnerzy wyzywają się częstymi wulgaryzmami, rozkazują sobie, obgadują się i oczerniają siebie, albo używają wobec siebie przemocy to absolutnie nie mają oni do siebie szacunku, ani poszanowania wzajemnego.\nBardzo ważna w każdym związku jest wzajemna uczciwość wobec siebie partnerów. Najważnejsze abyście zawsze byli szczerzy i prawdomówni. Swojemu partnerowi zawsze mówcie, gdzie wychodzicie, z kim i o której. Dla niektórych może wydawać się to śmieszne. Niektórzy wyśmiewają to i traktują jako "meldowanie" lub "spowiadanie" się przed partnerem. Jednak Ci, którzy naprawdę się kochają powinni zgodzić się ze mną, że lepiej jest poinformować partnera co się porabia, niż mieć przed nim "wielkie" tajemnice. Nie okłamujcie się wzajemnie- tym nic nie wskóracie. Przecież po to układacie sobie życie z partnerem, aby dzielić z nim dobre chwile i złe, powodzenia i niepowodzenia więc po co mieć tajemnice, albo okłamywać partnera. Starajcie się mówić sobie o wszystkim, a to na pewno zbliży Was do siebie, a być może zapobiegnie kłótni?!\nBardzo ważne w związku jest również wspieranie się w trudnych chwilach i w życiu codziennym. Partnerzy powinni wymieniać swoje zdanie i poglądy na dane tematy. Wsparcie może być bardzo potrzebne gdy:\n* Jeden z partnerów zachoruje - wtedy potrzebna jest obecność bliskiej osoby, z która można porozmawiać, pożartować, pograć, itp.\n* Jeżeli jeden z partnerów ma problemy - to może wtedy liczyć na pomoc drugiego partnera. Może to być pomoc o charakterze rozmowy o danym problemie, osoba wyżala się wtedy z własnych kłopotów. Możne to być wsparcie pieniężne jeżeli problemem jest brak pieniędzy (gotówki), a czasem nawet zwykłe podsunięcie rozwiązania problemu.\n* Jeżeli znajomi z otoczenia obrucą się przeciwko z partnerów, nie poczuje się on samotny i pozostawiony na boku bo zawsze ma On bliską osobę u swego boku.\nUważam że przytoczone tu zostały argumenty które udowadniają ze wspracie jest niezwykle ważne dla obojga partnerów w związku.


Dzieci z Zespołem Aspergera mają pod górkę. Zwłaszcza z rówieśnikami. Kiedy pracowałam w szkole jako pedagog (tak, był taki motyw i przyznam, że czasami za tym tęsknię), poznałam świetnego chłopca o imieniu Krzysiek. On, z jakiegoś powodu, nie był akceptowany przez klasę.\nNie kończyło się wyłącznie na narzekaniu i wytykaniu odmienności. Były przezwiska, groźby i nawet rękoczyny. Kiedy tak się dzieje, zazwyczaj sprawa ląduje u pedagoga, który próbuje pomóc zdenerwowanemu dziecku. Tym razem też tak było. I tak poznałam dziesięcioletniego Krzysia.\nKażde dziecko jest inne i powinno być traktowane w sposób wyjątkowy. Jaki? Taki, który jest dla niego najlepszy. Nie ma dwóch takich samych osób z Zespołem Aspergera. Nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka: dziwak, cyborg, odludek, mądrala. Wtedy nikt nie wrzuci naszych dzieci do jednego worka z: niedouczonymi, nietolerancyjnymi, zacofanymi, niewrażliwymi, obojętnymi na drugiego człowieka. To niepotrzebne etykietki.\nO kolejnej „inności”, a konkretnie – sposobie podejścia do dzieci z mutyzmem wybiórczym w szkole – napisałam w artykule pt. Jak rozpoznać mutyzm wybiórczy i dlaczego jest tak często mylony z nieśmiałością? >>\nCo warto wiedzieć o Zespole Aspergera?\nDzieci z Zespołem Aspergera bywają wybuchowe. Dzieje się tak dlatego, że czują się bezradne w pewnych sytuacjach. Każdemu dziecku czasami się to zdarza. Kiedy ma się ZA zdarza się to trochę częściej, bo więcej rzeczy przeszkadza i wyprowadza z równowagi. Przeczytaj artykuł, który na pewno dotyczy także twojego dziecka i wybuchów złości.\nWiedząc, jak ważne jest edukowanie dzieci w sprawiach odmienności zachowań kolegów i koleżanek, na blogu Tylko dla Ma często polecam ważne książki dla dzieci.\nSaradd dnia 19 czerwca 2017 o godz. 20:20\nAnna Jankowska dnia 19 czerwca 2017 o godz. 21:47\nAR dnia 19 maja 2019 o godz. 09:37\nMam syna z ZA. Łzy mi w oczach stanęły. Bardzo poruszający tekst, chociaż dla świadomych rodziców dzieci z ZA nie porusza aspektów, których by nie znali. Ja zawsze takie opracowania – krótkie, zwięzłe i na temat, wysyłam do członków rodziny, żeby mogli lepiej zrozumieć syna. Czytają i dziękują. Ja też dziękuję Tobie za Twoją pracę!!\nAnna Jankowska dnia 22 maja 2019 o godz. 17:50\nDziękuję i życzę wytrwałości. Fakt, tekst jest napisany bardziej dla osób, które nie mają z tym do czynienia, żeby lepiej zrozumiały małych Aspich.\nMagda dnia 29 października 2019 o godz. 23:04\nBardzo dobry tekst. Coraz częściej powinno się uświadamiać ludzi o istnieniu ZA. To wciąż jest niezrozumiałe. Ludzie bezczelnie twierdzą, że to zle wychowanie, albo TAKI CHARAKTER. Ludzie, czytajcie, uczcie się i interesujące. Mnie właśnie strasznie irytuje zachowanie takich osób, wręcz wysysa moją energię. Ale czasem mam wrażenie że to walka z wiatrakami. Dziękuję Pani za ten artykuł.\nMagdalena dnia 26 września 2019 o godz. 10:20\nBardzo dziękuję za ten wpis. Kilka dni temu nasz syn uzyskał diagnozę ZA. Ma 9 lat i jest cudownym, bardzo czułym i wrażliwym dzieckiem. Od dłuższego czasu wiedzieliśmy, że nie jest „typowy”. Diagnoza nie zmienia dużo w naszym podejściu do synka bo sami podświadomie wypracowalismy schematy działań w bardzo wielu sytuacjach. Diagnoza zmienia to, że dzisiaj wiem jak mu bardziej pomóc. Dzięki pani tekstowi mogę przedstawić rodzinie czym jest ZA. Może wreszcie niektórzy zrozumieją, że zachowanie synka to nie moja wina bo go źle wychowuję, tylko to wina ZA.\nAnia dnia 8 grudnia 2019 o godz. 19:03\nWitam czy ma ktos moze syna z ZA ktory szuka kontaktu z rowiesnikiem wiek 18 lat\nMAGDA dnia 31 października 2019 o godz. 21:06\nMądrze, prosto, ciekawie- w punkt. Też znam takich Krzyśków. Polecam ,,Neuroplemiona ” – tam też mądrze i historycznie,i z nadzieją , że ZA to nasza przyszłość???? ,,Gratuluję, masz zespół Aspergera” – mowi Tonny Atwood , dokonujac diagnozy. Jest w nich moc, ale muszą mieć wokół sobie takich jak Ty\nMarek dnia 26 stycznia 2020 o godz. 10:46\nOch, jestem doroslym człowiekiem. To tak, jakbym czytał o sobie rzeczy, których w sobie nie rozumiałem.\nJagoda dnia 10 kwietnia 2022 o godz. 12:51\nWitam, jestem mama Bartusia, ma zdiagnozowany ZA. Krzys bardzo przypomina synka, choć zamiast kosmosu uwielbia samochody. Brakuje mi cierpliwości czasem a potem mam ogromne wyrzuty sumienia.\nIza dnia 13 czerwca 2020 o godz. 07:32\nMój syn również ma ZA,12 lat, totalnie odrzucony w grupie rowiesniczej,wszystkie sytuacje przez Panią opisane, to istny mój syn. Wybierany na Wfie jako ostatni,pierwszy zbity,wyśmiewany a sytuacja z koronawirusem jakby dla niego idealna,ze nie musi chodzić do szkoły.Ale ma plany na siebie, jest dobry w tym co lubi a do tego to po prostu dobry, szczery człowiek . Jestem z niego dumna .Pozdrawiam o dziękuje za ten artykuł\nAnia dnia 3 grudnia 2021 o godz. 21:09\nMoj syn też jest Asem, ma 15 lat i dwa dni temu dowiedziała się o tym jego klasa – 1 liceum. Załamany, ale nie było wyjścia, jest ciężko, choć jak go znam z tej strony, tej innej strony i jest cudowny, cudowny, cudowny.\nAga dnia 25 grudnia 2021 o godz. 16:49\nZnam osobę z tym zespołem i powiem tak mam serdecznie dość.\nJa jako empatyczna osoba jestem nazywana egostyka , kiedy myślę o sobie lub też bezczelna gdy mowie zbyt szczerze.\nJako osobą wysoko wrażliwa totalnie nie nadaje na tych falach.\nCzy to że ktoś szybciej zapamiętuje jest bardziej inteligentny ?\nInteligencja to umiejętność poradzę ja sobie w każdych warunkach.\nCzy osoba dorosła z zespołem Aspergera sobie radzi. Te którą znam ani trochę.\nJest totalnie nie odpowiedzialna i ma głęboko w poważaniu co myślą o niej inni.\nA zatem moim zdaniem tak samo powinni z nią się obchodzić inni.\nJeżeli nie umiem czegoś robić to własnie owa inteligencja to umiejętność nauki poprzed doświadczenie.\nMam dość . Ratuje co chwilę tę osobę. Tylko dlatego że niby ma ten zespół.\nZwykle wygodnictwo i wyucxona bezradność.\nAnia dnia 19 grudnia 2021 o godz. 20:08\nMam córkę z ZA .pięknie napisałaś. Moje dziecko przechodzi przez te sytuacje o serce pęka jak mówi ja inaczej nie poyrafie\nRachela dnia 2 października 2019 o godz. 06:41\nBardzo madry artykuł.\nMam syna z ZA.\nBeata dnia 9 grudnia 2019 o godz. 21:46\nU mojego syna zdiagnozowano ZA w wieku 18 lat, odkąd pamiętam zawsze miał problem z rówieśnikami ale psycholog nie zdiagnozowal choroby tylko kazał ograniczyć komputer. Teraz syn ma 19 lat i nie chce słyszeć ani o terapii ani o innej pomocy. Wpada w stany depresyjne siedząc w domu bo sam nie ma smialosci zaczepic kolegów żeby z nimi wyjść, jedynie kontakt przez komputer zainicjonowany przez kolegów. Martwię się co z tym zrobić bo jeśli jest gorszy dzień nie mam z synem kontaktu, najchętniej przespal by cały dzień .\nMama dnia 20 grudnia 2020 o godz. 23:19\nMam bardzo podobną sytuację z 16-letnią córką. Jesteśmy przed wizytą u psychiatry, który specjalizuje się w diagnozowaniu zespołu aspergera. Jest bardzo ciężko, również nie ma przyjaciół, nikogo. Ma stany depresyjne, potrafi godzinami płakać. Jak zaczęła dojrzewać, to zaczęło się dziać z roku na rok coraz gorzej. Nigdy nie pomyślałam, że może mieć ta chorobę. Od urodzenie bardzo inteligentna, bardzo szybko mówiła właśnie jak dorośli a nie dzieci, szybko nauczyła się czytać, książki to jej pasja i hobby. O tym potrafi mówić godzinami. Bardzo zdolna, w klasie uchodzi za kujonkę a właściwie się nie uczy. Od małego lubi kręcić się w kółko, twierdzi, że to ja uspokaja. Kiedyś nie mówiło się tyle o autyzmie i osób odmianach, ona do pewnego wieku dobrze sobie radziła. Teraz widzę jak wiele drobnych sygnałów przeoczyłam, jak wiele rzeczy brałam za takie jej małe dziwactwa, a to były rzeczy bardzo charakterystyczne w tej chorobie. Boję się, że teraz będzie bardzo ciężko jej pomóc. Ja nie wiem co mogę zrobić żeby poczuła się lepiej.\nEwa dnia 19 lutego 2021 o godz. 12:10\nMogę to samo powiedzieć o sobie.Moja córka 15 lat,niedawno zdiagnozowana ,teraz dopiero wiem, dlaczego jest inna.Najgorsze są te stany depresyjne.Chcę przytulić ,wytłumaczyć ale niestety odrzuca mnie\nAgnieszka dnia 20 kwietnia 2020 o godz. 06:07\nWitam,mam còrkę teraz już 17 letnią,ale całe życie boryka się z innością. Ja zawsze pròbowałam jej pomòc ale sama nie rozumiałam tak naprawdę o co chodzi?W szkole z każdym rokiem stawała się mniej lubiana,a grono jej znajomych w zastraszającym tempie się kurczyło.Do teraz w uszach brzmi mi jej ciągłe pytanie”Mama co ze mną jest nie tak?co oni wszyscy odemnie chcą?”Często zastanawiałyśmy się razem.Był nawet taki moment że odbyła kilka spotkań z psychologiem w poradni,ale tam pani nas uspokoiła że to okres dojrzewania.I tak dobrnęłyśmy do zakończenia gimnazjum,i rozpoczęcia nauki w technikum.Miałyśmy obie nadzieję że nowa szkoła ,koledzy…że będzie lepiej.Ale niestety còrka znòw zaczęła odczuwać swoją inność.Ma w prawdzie wąskie grono znajomych,ale zdobyte i utrzymywane w „bòlach”Czułam że coś jest nie tak,widziałam że nie rozumnie ròżnego rodzaju aluzji,przenośni,ironia.Do tego stopnia że młodszą o cztery lata siostra tłumaczyła jej pewne sytuacje.Widzę że bardzo drażni ją chałas,i to obojętnie czy to jest krzyk,śmiech i głośna muzyka.Tak samo jest ze światłem wieczorem to najlepiej w pokoju nie zapalała by światła,czy lampki na biurku.Zaczęłam sama szukać informacji w sieci ,i znalazłam.Widzę że wiele objawòw Aspergera pasuje do niej.Nie mòwiłam jej jeszcze o moim odkryciu bo sama nie wiem jak to zrobić i co dalej.Wiem że muszę o nią walczyć,o jej szczęście,bo serce mi się pęka jak patrzę jak się męczy.Dodam że pięknie śpiewa,uczęszcza na lekcje śpiewu,ale nie potrafi do końca się otworzyć, coś ją blokuje,może to ta nieświadomość o samej sobie?Bardzo proszę panią o radę,jak powinnam jej to przekazać,gdzie szukać bo pomocy.Pani artykuł jest bardzo rzeczowy,trafny bardzo mi pomògł,tylko co dalej?\nKlaudia dnia 16 stycznia 2021 o godz. 11:57\nProsze zacząć od mocnych stron ludzi z ZA, przedstawic historie ich życia sukcesów, potem też trudniści.\nZawsze mnie zastanawia, jak to łatwo powiedzieć obcym ludziom „Proszę to zrobić tak, jak ja bym chciała, nie inaczej”. 😉\nDorota dnia 22 stycznia 2021 o godz. 11:46\nNie ma takich ludzi ze są dzieci chore na Aspargera. Ja mam syna chorego na tą chorobę i bardzo ścieżkio pracować. Tyle radzy przenoszę do szkoły i znowu muszę go przenieść. To jest tragedia. Chcę mi płakać i szkoła robi mi od górkę i sąd itd.\nMamaMaksa dnia 21 czerwca 2017 o godz. 22:47\nAnna Jankowska dnia 22 czerwca 2017 o godz. 08:27\nagafryz dnia 30 lipca 2017 o godz. 14:28\nAurine dnia 23 września 2019 o godz. 21:03\nWspaniały wpis. Oby dotarł do jak największej liczby rodziców (i nauczycieli)\nMój siostrzeniec ma ZA i pierwsze lata podstawówki były dla niego (i dla siostry) ciezkie. Polska szkoła niestety nie lubi dzieci innych i bardziej wymagających a rodzice innych dzieci też dołożyli swoje. Finalnie pomogła dopiero zmiana szkoły na inną, choć gdyby świadomość ludzi była trochę większa, to może nie musiałoby się tak skończyć.\nEm dnia 10 października 2017 o godz. 22:14\nAnna Jankowska dnia 10 października 2017 o godz. 22:38\nKris dnia 28 sierpnia 2018 o godz. 04:10\nAnna Jankowska dnia 30 sierpnia 2018 o godz. 12:32\nMoka dnia 23 października 2018 o godz. 11:30\nMonika dnia 26 czerwca 2019 o godz. 08:50\nZawsze wiedzialam ze moj syn jest inny, ma zespol Aspergena radzi sobie dosc dobrze choc klasa kompletnie go nie interesuje Nie wiem tylko gdzie udac sie po diagnoze I czy to wogole ma sens Bo do czego mu czy mi ta diagnoza on ma juz 13 lat\nProszę się udać do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Ma 13 lat, całe życie przed nim.\nChruba Bechta dnia 2 lipca 2019 o godz. 09:02\nBardzo piękny, jasno napisany tekst.\nJulia dnia 26 września 2019 o godz. 04:25\nMam wspaniałe rodzeństwo i ojczyma z ZA bardzo dobrze przystosowanych dzięki ciężkiej pracy mojej mamy. Dzieciaki uczą się w edukacji domowej ponieważ szkoła była dla nich zbyt bolesnym doznaniem ale dzięki temu mają świetne wyniki i oceny. Siostra ma ogromny talent plastyczny i językowy za to brat jest mistrzem pianina. W wieku 4 lat potrafił mnie zagiąć z biologii. O jadzie pająków i neurotoksynach wiedział wszystko. Później były chmury, owady, kosmos,zjawiska przyrodnicze. Jego wiedza była imponująca przykro było mi patrzeć jak bardzo są niezrozumiani przez otoczenie. Wytykani palcami, wyzywani za swoją inność. To wszystko sprawiło, że stali się „odludkami” jeszcze bardziej. Dalsza rodzina, dziadkowie, ciocie, wujkowie również mieli problem z akceptacją do bólu szczerych dzieci. Obrażali się za coś co było prawdziwe a co wypowiedziało małe dziecko (dla mnie obrażanie się na dziecko w ogóle jest lekko absurdalne, dorosły człowiek powinien mieć więcej dystansu i zrozumienia bo sam kiedyś również był dzieckiem) Mama ciężko walczyła i jasno przedstawiła inność rodzeństwa i niektórzy byli w stanie to pojąć i zaakceptować. Sama mam dwoje dzieci z WWD i borykamy się z podobnymi choć mniej złożonymi problemami. Ludzie nie tolerują inności, traktują moje dzieci jak problem tylko dlatego, że świat odbierają bardzo intensywnie i dosłownie. Nazywają je krnąbrnymi i niegrzecznymi bo nie potrafią się dostosować do ogólnych reguł i myśleć jak wszyscy. Są bardzo indywidualne i to przeszkadza w przedszkolu. Za rok córkę czeka przedszkole a syna szkoła i już czuję ciężar walki o dobre traktowanie moich dzieci. Pozdrawiam i dziękuję za wpis. Każdy człowiek powinien się z nim zaznajomić być choć trochę wczuć się w Aspika\nAgnieszka dnia 23 września 2019 o godz. 20:23\nTeż tak mam. Nie mam przyjaciół. Jedną znajomą z którą czasem pisze. Na szczęście mam kilkoro dzieci i męża z którymi mogę rozmawiać i nie zwariować do reszty. A wpis bardzo ważny i bardzo wartościowy. Dziękuję.\nOla dnia 24 września 2019 o godz. 15:50\nPiękny wpis! Wartościowy. Chyba najlepszy jaki do tej pory przeczytałam o zespole aspergera, a przeczytałam ich sporo.\nMój syn z ZA jest obecnie w 1 klasie podstawówki, narazie jest bez problemowo, ale jeśli coś zacznie się dziać na pewno podsunę ten wpis naszej pani pedagog.\nMichalina dnia 25 września 2019 o godz. 18:17\nBardzo Ci dziękuję za ten wpis. Nasz Maks który właśnie zaczął przygodę z podstawówką prawdopodobnie jest dzieckiem z ZA.\nRok szkolny trwa od 4 tyg a już usłyszałam od pedagog szkolnej że moje dziecko jest nie wychowane, nie przystosowane do życia z ludźmi i że całkowicie utrudnia pracę nauczycielom. Jednocześnie to ona zasugerowała Zespół Aspergera.\nWalczę, z całych sił walczę o jego spokój i akceptację.\nNatAlia dnia 26 września 2019 o godz. 03:40\nBardzo fajny artykuł. Jestem nauczycielem i widzę te zachowania na codzień.\nKasia K. dnia 26 września 2019 o godz. 20:57\nOd czego zaczac diagnostyke? Gdzie sie z dzieckiem udac?\nAnna Jankowska dnia 27 września 2019 o godz. 11:35\nOd poradni psychologiczno-pedagogicznej.\nMorighanna dnia 1 października 2019 o godz. 20:28\nWitaj, bardzo dobry wpis! Ja mam w domu kumulacje. Mam córkę z ZA (lat 5) i sama mam to samo schorzenie. Tak samo jak Ty, bardzo się ucieszyłam, gdy mogłam nazwać to, co mnie odróżnialo od innych. To również ja jako pierwsza, wiedziałam co jest mojemu dziecku.\nTeraz po wielu latach, uważam że ZA nie jest wadą, a czymś wyjątkowym. Tego uczę moje obie córki ( starsza nie ma ZA). Każdy jest inny, ale nikt nie jest gorszy. Pozdrawiam. ANA\nDariusz dnia 10 czerwca 2021 o godz. 10:01\nWitam.Pisze Pani jak typowa, polska, neurotypowa pedagog.Pani spostrzeżenia są jak najbardziej trafne i w istocie tak wyglądają z boku, Pani boku.Dlaczego piszę , dlatego ,że ja i mój dziewięcioletni Michał mamy ZA i nie mogę już ani czytać ani słuchać powtarzanych szablonów o ZA.Teraz zadam Pani pytanie. Czy sowom zależy na kontaktach z gawronami?Jak pani juz znajdzie odpowiedź , to dowie się Pani więcej w jakim jest błędzie . Widzicie tylko czubek góry lodowej. Pozdrawiam i owocnych przemysleń życzę.\nAnna Jankowska dnia 20 czerwca 2021 o godz. 09:27\nTo może zamiast naskakiwać, że czegoś nie widzimy, napisz konkretnie, co to takiego. Czekam z niecierpliwością na konkrety od Ciebie.\nconfetti dnia 26 marca 2022 o godz. 18:10\nJeśli ktoś uważa, że dzieciom z ZA, które jeszcze nie mają wypracowanych mechanizmów radzenia sobie z wieloma sytuacjami, nie jest potrzebny kontakt z rówieśnikami to jest w dużym błędzie. Brak zrozumienia i akceptacji rówieśników oraz dorosłych, a co za tym idzie odrzucenie i brak w/w kontaktów jest przyczyną wybuchów złości, smutku a w konsekwencji depresji. Pan, jako osoba dorosła może sobie „wmówić”, że nie jest Panu potrzebny kontakt z innymi. Przy czym jest to swoistego rodzaju mechanizm obronny przed odrzuceniem lub wyśmianiem. Można tak funkcjonować, ale gdzie jest radość życia? Człowiek jest jednostką społeczną, a co za tym idzie potrzebuje relacji z innymi, aby się rozwijać. Wmówienie dziecku, ze inni do niczego nie są mu potrzebni, bo można sobie samemu radzić nie jest właściwe. Wyrządza się wielką krzywdę takiemu dzieciakowi. Sama często mam ochotę schować syna w ramionach, żeby ochronić go przed tym, którzy nie rozumieją. Syn wie, że może na mnie liczyć, ze okaże mu wsparcie, ale rozumie także, że świat nie kończy się tylko na sowach lub gawronach.\nMamaSzymona dnia 19 czerwca 2017 o godz. 20:30\nEwa dnia 20 czerwca 2017 o godz. 00:28\nAnna Jankowska dnia 20 czerwca 2017 o godz. 08:17\nMaja dnia 20 czerwca 2017 o godz. 07:56\nAnna Jankowska dnia 20 czerwca 2017 o godz. 08:19\nAneta dnia 24 listopada 2019 o godz. 11:21\nDzień dobry jestem babcią 10 letniego Krzysia u którego zdiagnozowano ZA w wieku 5 lat. Jest moim ukochanym wnukiem i serce mi pęka jak słyszę z jakimi problemami musi się mierzyć w szkole. Ja wspieram go jak tylko mogę. Ma we mnie powiernika. Dzwoni do mnie jak ma problemy a ja pomagam mu jak tylko potrafię. Żałuję tylko że dorośli zdrowi ludzie nawet nie próbują zgłębić i zrozumieć tych wspaniałych ludzi.\nE.werecha dnia 20 czerwca 2017 o godz. 08:45\nAnna Jankowska dnia 20 czerwca 2017 o godz. 08:56\nAnna W dnia 30 września 2019 o godz. 20:03\nChciałabym takimi tekstami docierać do ludzi. Po to by ich wspierać w byciu tolerancyjnym. Jestem mamą Asa i wiem, że wiedza na temat Aspergera niestety jest na niskim poziomie. Wyraziła Pani zgodę i chciałabym udostępnić link do tego artykułu. Założyłam taką stronę na FB. Sama nie jestem specjalistą ale chciałabym żeby choć jeden rodzic mógł przeczytać taki tekst. Bo wierzę, że wiedza rodziców, dorosłych to połowa sukcesu Asów i ich rówieśników we wspólnej codzienności. Pozdrawiam i dziękuję za ten artykuł.\nEdyta dnia 20 czerwca 2017 o godz. 22:34\nAnna Jankowska dnia 21 czerwca 2017 o godz. 09:40\nDorota dnia 26 października 2019 o godz. 21:47\nMatka autika dnia 20 czerwca 2017 o godz. 23:37\nAnna Jankowska dnia 21 czerwca 2017 o godz. 19:14\nMama Czworga dnia 21 czerwca 2017 o godz. 14:51\nAnna Jankowska dnia 21 czerwca 2017 o godz. 19:13\nHALINA dnia 9 grudnia 2019 o godz. 01:05\nWitam serdecznie i całym sercem współczuję,przez półtora roku miałam wnuczka zc choroba autyzm -asparger nauczył się mówić agresję wyciszylam wynagradzalam byłam lokopedyczka,psychologiem i niania , wnuczek ma 11,5lat .Był u mnie w rodzinie zastępczej spokrewnionej kocham go bardzo ale w dniu 22,11.2019r zostaliśmy z mężem powiadomieni że piecza zabiera do domu dziecka że on nie chce iść do nas ,nie było podstaw jestesmy nie pijacy dbalam o niego nie patrząc na to że jestem sama chora i ta sytuacja bez pisma bez powiadomienia zabrała nie wiem jaki wpływ miała piecza nad wnuczkiem zabrali mi go już raz w ubiegłym roku bez podstaw ,przez to popadlam w załamanie płacze i w dniu 22.112019 spadlam z 16 schodów chciałam jechać do wnuczka erka mnie wzięła ustały funkcje ale żyje dzięki Bogu mam uszkodzony bark ,staw skokowy wstrząśnienie gdzie jest sprawiedliwość tyle pracy dziecko było agresywne krzyczał,uciekal a ja nie stosowałam kar tylko prosiłam prowadząc dobrym słowem zrozumieniem gdzie wnuczek dużo się nauczl w szkole Krzyki nauczycieli ze śmierdzi w przewozie też miał problemy jelitowe ,byłam u okulisty dostał okulary wykupiłam,piszac płacze pomoglam stał się łagodniejszy ,uczył się higiena ponad podziw umiał powiedzieć dziekuje przepraszam a odebrałam dziecko w ubiegłym roku zastrzeżonego ,zagubionego człowiek może pomóc trzeba mieć cierpliwość i szacunek dla takiego dziecka . Bardzo serdecznie zapraszam piszcie takie komentarze ja czytam bo choroba to leki ale też pomoc najbliższych teraz nie chce mnie widzieć nie znam powodu to boli znieczulica oni myślą że 1,400zl to dużo u mnie w Wałbrzychu Mops i piecza psycholog i kurator z Mops skrzywdzili dziecko i mnie .Życzę wytrwałości bo warto to nie kaszel to poważna choroba ,ja podziwiam takie rodziny życząc samych sukcesów.Zpozdrowieniami .Halina. Dziękuję\nMama dnia 27 czerwca 2017 o godz. 09:50\nTeż jestem mama 11 letniego chłopca z ZA. Diagnoze mamy od 3 lat. Pani pedagog w szkole nie pracuje z moim dziwckiem. Syn ma nauczyciela wspomagajacego, który nie pomaga mu w nawiazywaniu kontaktów z rówieśnikami, a nauczyciele tłumaczą się że moje dziecko jest agresywne i lekceważy ich. Twierdzą, że każdy na coś choruje i nie będą przymykac oko na to że nie pracuje na lekcji. Ciagle sa pretensje i uwagi. Jedynie klasa zaakceptowała mojego syna chetnie mu pomagaja i go akceptuja takiego jakim jest. Przykre, że dzieci muszą dac przykład starszym jak postępować w przypadku kogos „innego”. ????\nAnna Jankowska dnia 27 czerwca 2017 o godz. 10:30\nKasia dnia 9 czerwca 2019 o godz. 08:40\nJakiś czas temu zauważyłam, że chyba mam ZA – tak idealnie pasuję do tego opisu… Jako dorosła nauczyłam się jakoś funkcjonować w społeczeństwie, ale nadal mam problem, że często coś opowiadam i nie zauważam, że ktoś jest już zanudzony. I nie rozumiem żartów, wszystko odbieram bardzo dosłownie – i często z tego powodu mam śmieszne sytuacje.\nZawsze czułam się jakaś dziwna, ale przestałam się tym bardzo przejmować, jak się „sama zdiagnozowałam” (Wiem, nie powinnam sama się diagnozować…. Długo szukałam, co mi jest i dopiero jak zaczęłam czytać o ZA to poczułam, że to naprawdę o mnie)\nTeraz taki troszkę plot twist. Niedawno spotkałam na swej drodze człowieka, którego żarty prawie zawsze rozumiem (choć inni chyba rzadko go rozumieją). I pierwszego człowieka, z którym naprawdę się rozumiemy. I niedawno się zorientowałam, że on chyba jeszcze bardziej pasuje do opisu ZA niż ja 😉 Przynajmniej jak sobie coś nawzajem opowiadamy, to dla nas takie naturalne mówić ze wszystkimi szczegółami. Normalne to dla nas mówić coś bardzo „wprost” i nawzajem sobie wyjaśniać jakieś rzeczy. On mówi, że zawsze czuł się jakiś dziwny, w szkole nie był akceptowany, dopiero teraz przy mnie czuje się normalnie…\nZastanawiam się, czy się podzielić z nim moimi spostrzeżeniami. Mam wrażenie, że to dzięki temu, że oboje jesteśmy ZA tak łatwo się rozumiemy. Zastanawiam się, czy moje przypuszczenia go przygnębią, bo jako ZA poczuje się jeszcze bardziej dziwny, czy raczej poczuje się uwolniony, gdy dowie się, że to po prostu jakieś zaburzenie i już 😉\nKatarzyna Jabłeka dnia 29 czerwca 2017 o godz. 12:40\nAnna Jankowska dnia 30 czerwca 2017 o godz. 08:19\nDaria dnia 20 lipca 2017 o godz. 00:04\nMój 13 latek jest ADD i coś ????teraz określony w spektrum autyzmu (jesteśmy w Ire) mieliśmy szczęście trafić na wspaniałą szkołe i wsparcie psychologa… ale każdy dzień to wyzwanie… od tłumaczenia rzeczy oczywistych do organizowania życia i czasu… mając jeszcze 3 i 5 letnie żywioły to niezły drenaż energetyczny mamy… w polskiej przychodni pedag. szukaliśmy wsparcia tylko raz (chodzac do polskiej szkoly) ale sposób w jaki nas potrakrowano… hm to inna opowieść… cieszę się że na razie polska szkolna rzeczywistość nam nie grozi Dzieki za piękny i mądry wpis – oby ci mądrzejsi go przeczytali????\nAnna Jankowska dnia 20 lipca 2017 o godz. 08:16\nOla dnia 21 lipca 2017 o godz. 23:14\nAnna Jankowska dnia 22 lipca 2017 o godz. 19:12\nDżela dnia 7 października 2017 o godz. 12:29\nAnna Jankowska dnia 7 października 2017 o godz. 16:31\nUla dnia 8 października 2017 o godz. 11:30\nAndre dnia 16 października 2017 o godz. 16:05\nAnna Jankowska dnia 16 października 2017 o godz. 17:26\nAnn dnia 10 kwietnia 2018 o godz. 22:38\nTen tekst powinni przeczytać koledzy i koleżanki z klasy mojej córki. Ma zdiagnozowany ZA i często bywają trudne dni ????\nAnna Jankowska dnia 12 kwietnia 2018 o godz. 08:38\nMeva dnia 11 kwietnia 2018 o godz. 21:36\nJoanna dnia 18 maja 2018 o godz. 09:11\nAnna Jankowska dnia 19 maja 2018 o godz. 18:40\nKaska dnia 20 maja 2018 o godz. 19:31\nAnna Jankowska dnia 21 maja 2018 o godz. 09:39\ngośc dnia 28 czerwca 2018 o godz. 22:54\nSylik dnia 20 września 2018 o godz. 09:05\nAnna Jankowska dnia 20 września 2018 o godz. 11:38\nKarolina dnia 30 października 2018 o godz. 18:18\nAnna Jankowska dnia 14 maja 2019 o godz. 22:10\nProszę zerknąć do wspomnianych wyżej grup wsparcia np. na FB.\nZainspirowana integracją dnia 16 listopada 2018 o godz. 23:33\nAnna Jankowska dnia 14 maja 2019 o godz. 22:11\nTo takie wspaniałe, że są takie lekcje i nauczyciele, którzy nie zamiatają problemu pod dywan.\nKrystyna dnia 4 grudnia 2018 o godz. 10:42\nAnna Jankowska dnia 14 maja 2019 o godz. 22:12\nBardzo współczuję córce, że nie spotkała w szkole nauczyciela, który pomógłby jej, a przede wszystkim kolegom z klasy zrozumieć ZA. Może jeszcze da się uratować sytuację?\nOla T&F dnia 13 lutego 2019 o godz. 23:41\nU nas zdiagnozowano ZA w wieku 4 lat. trzy tygodnie temu. Panie w przedszkolu nie widziały źadnego problemu, bo syn bawił się gdzieś w pobliżu dzieci, więc sprawiał wrażenie że bawi się Ż nimi. należy raczej do wycofanych i spokojnych dzieci. do poradni udałam się sama a w p-kolu dowiedziałam się że mam za dużo czasu i wymyślam\nPani z PPP kazała mam dobrze zaplanować edukację dziecka bo nie każde przedsZkole i szkoła podoła. sZukamy dobrej placówki.\ndobrze że pojawiają się takie artykuły bo ludzie nadal mało wiedzą o ZA\nmoże następny artykuł o tym jak rozmawiać z dziadkami ze ich wnuk ma ZA. Bo w naszym przypadku to bicie głową o mur\nAnna Jankowska dnia 15 lutego 2019 o godz. 11:26\nCieszę się, że artykuł choć odrobinę wspiera. Coż… dziadkom po prostu trzeba cierpliwie tłumaczyć. Może im dać do przeczytania ten artykuł? Pewnie nie do końca rozumieją, że to nie wymysły przewrażliwionego rodzica. Uważam, że dziadkowie (tak jak każdy dorosły) w imię miłości do wnuka mogą się odrobinę wysilić i chociaż coś przeczytać. Pani ma na głowie edukację dziecka, kontakty z rówieśnikami itd. Zamiast brać na siebie jeszcze odpowiedzialność za uświadomienie dziadków, może lepiej wyjaśnić im, że to ich odpowiedzialność, a nich spoczywa, są dorośli, to nie dzieci. Mają wybór, chcąc zrozumieć wnuka powinni się doszkolić. Mogą to zrobić i mieć z nim kontakt lub tego nie zrobić i kompletnie rozmijać się w komunikacji z dzieckiem.\nMona dnia 23 kwietnia 2019 o godz. 11:24\nPięknie piszesz o Asach, czytam jakby o własnym synu, wspaniałym, wyjątkowym choć trudnym w obyciu,ale jest mym skarbem, chciałabym by takich osób jak ty było więcej,marzę o takim zrozumieniu dzieci z ZA na skalę ogólnoświatowa\nAnna Jankowska dnia 24 kwietnia 2019 o godz. 12:39\nDziękuję za miłe słowa. Myślę, że to trudno tak opowiedzieć, a jeszcze trudniej zrozumieć komuś, kto z Asami nie pracował/nie miał kontaktu. Ale będę to robić często. 🙂\nLena dnia 7 maja 2019 o godz. 08:24\nWspaniale napisane! Ukłon wielki i więcej prosimy takich wpisów! 🙂 Bo więcej informacji i zrozumienia w społeczenstwie potrzebne. A od siebie dodam, że jako mama dziecka z ZA trafilam wreszcie na miejsce gdzie i moje dziecko spotyka sie ze zrozumieniem, sercem i fantastyczną specjalistyczną pomocą – jakby któraś z mam szukała szkoły – bardzo polecam Scholar w Aleksandrowie Łódzkim. Moc specjalistów i przydatnych terapii. Nawet transport organizują za darmo. To jest miejsce gdzie pomagają! Pozdrawiam\nAnna Jankowska dnia 14 maja 2019 o godz. 22:15\nMoże warto skupić się na szukaniu wsparcia lub artykułów o nerwicy natręctw, zamiast zostawiać zażalenie pod zupełnie innym tematem? Wpisując choćby w google wspomniane hasło, wyskakuje mnóstwo wyników. Polecam ten sposób.\nMikolaj dnia 28 maja 2019 o godz. 14:47\nJa z kolei czuję się normalny, umiem sobie radzić w sytuacjach społecznych, jednak mimo to czuję się inny od reszty i nie umiem tego wytłumaczyć. Czuję że mam mniej tzw. „Sprytu życiowego” mimo że raczej opisałbym siebie jako osoba sprytna. Nie mam problemów z radzeniem sobie z zawiłościami języka, metaforami itd. Wręcz sam lubię mówić w sposób niepczywisty. Nie nadużywam mądrych słów. Z mamtematyką zawsze problemy. W dzieciństwie zainteresowanie tylko kilkoma wybranymi dziedzinami. Opisy ludzi z ZA nie do końca pokrywają się z moją osobą, jednak ja mam wrażenie i doświadczenia odstawania, i bycia trochę specyficznym w zachowaniu w porówaniu do innych ludzi. Tak jakbym będąc dorosłym i zdając sobie sprawę ze swojej inteligencji miał wciąż niedojrzałe zahowania a do trgo spore problemy z odpowiedzialnością. Nie chcę być wyjątkowy. Po prostu szukam rozwiązania. Czy rzeczywiście mogę mieć jakąś delikatną formę A, czy jestem po prostu dziwakiem?\nAnna Jankowska dnia 3 czerwca 2019 o godz. 15:31\nTrudno mi odpowiedzieć na to pytanie. Być może ani jedno, ani drugie. Po prostu sobą.\nAgnieszka dnia 13 czerwca 2019 o godz. 21:45\nDziś mój syn otrzymał 15/32pkt na badaniu dot. Zespołu Aspergera… (ADHD zostało już stwierdzone). Nie boję się tego wyzwania, bo jest ze mną od 5 lat i do tej pory nie miałam z tym problemu, że zachowuje się inaczej…\nOczywiście bywały denerwujące sytuacje np w sklepie ( bo on chce iść tam i coś zobaczyć, a ja muszę kupić „marchewkę”). Ludzie, jasna sprawa, patrzyli na mnie jak na wyrodną matkę, która źle wychowuje… Teraz wiem dlaczego… 😉\nPiszę, bo nie bardzo jeszcze wiem co dalej… co robić, jak postępować… itd. Czy mogę liczyć na odrobinę pomocy?\nBtw. SUPER ARTYKUŁ !\nAnna Jankowska dnia 14 czerwca 2019 o godz. 17:57\nNajlepiej zerknąć np. do grupy na FB o Aspergerze, tam jest wielu rodziców z ogromnym doświadczeniem w temacie.\nSunka dnia 7 sierpnia 2019 o godz. 19:13\nszkoda ze to nie Ty diagnozujesz mojego synka 🙁\nMama Asa dnia 22 września 2019 o godz. 20:41\nŚwietny tekst, szkoda, że takich Nauczycieli jak Pani jest nie wielu w masowych szkołach a Nasze Asy z semestru na semestr nikną w oczach bez wsparcia i zrozumienia jak by depresja była już o krok.. Wspaniałe dzieciaki z cudownie alternatywnym systemem operacyjnym z ogromnie ciężkim bagażem inności.\nAnna Jankowska dnia 23 września 2019 o godz. 09:57\nBardzo żal patrzeć na te cudowne dzieci tak bardzo męczące się z powodu braku zwykłego zrozumienia dla inności. 🙁\nElzbieta dnia 23 września 2019 o godz. 17:05\nDopiero teraz zaczynam rozumieć swojego syna.tak jakbym czytała właśnie o nim. Dopiero teraz zaczynam rozumieć jak mam do niego mówić. Nikt tego nie diagnozowal. Ale już od kilku la pozostali synowie nie mogą z nim nawiązać kontaktu.\nAnna Jankowska dnia 23 września 2019 o godz. 19:12\nCieszę się, że udało się zrozumieć przyczynę, teraz można szukać potwierdzenia i diagnozy.\nTeresa dnia 23 września 2019 o godz. 23:29\nDziękuję Ci Aniu tak bardzo za ten wpis. Jako mama szkolnego dziecka z ZA powiem tylko że zgadzam się z każdym Twoim słowem, ujęłaś problem i charakterystykę naszych dzieci doskonale. Edukujcie proszę dzieci Drodzy Rodzice, to bardzo ważne dla takich dzieci jak mój Adam, czasem najważniejsze. Naprawdę. Pozdrawiam 🙂\nAnna Jankowska dnia 24 września 2019 o godz. 10:46\nTo ja dziękuję za dobre słowa. Przyłączam się do prośby. 🙂\nMonika dnia 25 września 2019 o godz. 18:22\nJestem mamą pierwszoklasisty z AS, oczywiście jest bardzo trudno jak codziennie wszyscy skarżą się, że mój synek jest niegrzeczny. Najtrudniejszy jednak jest teraz wszechobecny ostracyzm. W szkole dostawiono dodatkową ławkę żeby synek siedział sam (bo przeszkadza kolegom). Na basenie spędza połowę zajęć poza grupą, bo przeszkadza w zajęciach, na świetlicy jest podobnie. Do tego wszystkiego oczywiście dzieci nie chcą się z nim bawić.\nOla dnia 3 grudnia 2019 o godz. 00:33\nA ty bawilabys się z kimś kto cię bije? Rzeczywiście wredne dzieci, nie chcą być workiem treningowym twojego dziecka. A może byś tak pomyślała o innych? Inne dzieci chcą czuć się w szkole bezpiecznie i właśnie pewnie dlatego twoje starają się odizolowac. Bo jakiś rozgarniety na twoją prośbę, wypisal zaświadczenie, że twoje dziecko może uczyć się w szkole. Pomysl o cierpieniu innych, a nie tylko o własnym nosie\nAgata dnia 25 września 2019 o godz. 20:05\nCzy mogę prosić o książki, które pomogą zrozumieć ZA?\nAnna Jankowska dnia 26 września 2019 o godz. 08:19\nHanka dnia 29 października 2019 o godz. 11:27\nmam syna z ZA, znam temat jak większość rodziców takich dzieci 🙂 cudowny tekst, za który bardzo dziękuję 🙂\nnie zgodzę się tylko z jednym :), że dzieci z ZA są wybitne 🙂 z tego co wiem przeprowadzane badania nie wykazały, aby grupa mająca to zaburzenia była częściej „niezwykła” 🙂\nMama dnia 31 października 2019 o godz. 10:15\nDziękuję Pani za ten cudowny tekst. Zespół Aspergera jest naszą codziennościa. Ostatnio przechodzimy próby każdego dnia. Syn chodzi do klasy pierwszej i już drugi miesiąc próbuje współpracy z nowym nauczycielem wspomagającym. Dzieci z ZA w szkole są często traktowane jako kukułcze jajo. Nam na szczęście trafili się świetni nauczyciele od przedszkola aż do dziś, którzy rozumieją potrzeby takich dzieci.\nIza dnia 5 grudnia 2019 o godz. 16:16\nZazdroszczę Pani, nam się trafila wychowawczyni, ktora ciagle sugeruje zmianę szkoly, za to Dyrektor jest cudowny i calym sercem jest z naszym dzieckiem i z nami\nDorota dnia 9 listopada 2019 o godz. 17:04\nŚwietny artykuł ! U mojego syna zdiagnozowano ZA bardzo późno , bo w wieku 15 lat , szkoda , bo wcześniej bym zrozumiała dlaczego zachowuje się tak a nie inaczej i wiele rzeczy zrobiłabym odwrotnie .\nTomek dnia 12 listopada 2019 o godz. 11:17\nDziwne to wszystko. Jestem facetem a tu trafiłem bo zaczynam sobie zdawać sprawę, ze jestem ZA… obecnie to ja widze, ze za mało jest srodowisk mężczyzn, którzy robia to co Wy kobiety. My mężczyźni nie rozwijamy się tak wspaniale jak Wy kobiety. W internecie prawie nie ma podcastów prowadzonych przez mężczyzn, dotyczących osobowości, psychiki, odmienności… czuje się w tej sytuacji nie dobrze, bo czerpie wzorce od Was, a to jest trudne bardzo. W necie jest trochę facetów co opowiadają o życiu ale oni są księdzami głównie, a ja nie jestem księdzem, a chciałbym posłuchać rówieśnika podobnego do mnie (mam 40lat). Uważam że ten ZA to dotyczy szeroko całej generacji męzczyzn, że dlatego oni ze sobą nie rozmawiają, bo sa troce wszyscy ZA. Umieja tylko gadać o swoich tematach konikach, fiksuja się na samochodach i firmach, wogóle nie maja wnętrza. Uważam że to jest wina systemu, a nie tych facetów. Piszę po to żebyście sobie zdały sprawę z tego jaka jest sytuacja i pomogły jakoś nam facetom w rozwoju osobistym. Potraktujcie faceta jak kogos z drobnym ZA, może wtedy cos się zmieni.\newa dnia 13 lutego 2020 o godz. 08:55\nCzytasz mi w myślach. Wszystko zaczyna mieć sens. Ten wpis rozbłysnął w moim umyśle jak diament.\nIza dnia 5 grudnia 2019 o godz. 16:13\nWitam, mój 11-letni syn ma zdiagnozowany zespół Aspergera, pani wychowawczyni wyklucza go z niemal każdej wycieczki, mimo tego, iż proponujemy z mężem, że pojedziemy jako jego opiekunowie i zapłacimy za swój udział.Wychowawczyni ciągle opowiada o nim jaki to wybuchowy, czyta na wywiadówce maile od nas. Jeden rodzic raz w życiu wstawił się za naszym synem i powiedział, że jego córka mówi, że on jest często prowokowany (dzieci bardzo wykorzystują jego wybuchowość), jedni rodzice zabrali z klasy swoje dziecko mówiąc, że to przez moje dziecko. Jest mi i mężowi bardzo smutno, rozmawiamy z synem codziennie, uczęszczamy na terapie. Syn jest kochany i dobry , tylko niezrozumiany przez rówieśników. Ciężki los a jeszcze rodzice z klasy nam dokładają.\nKK dnia 10 grudnia 2019 o godz. 14:32\nMój synek poznał chłopca( mają po 6 lat), ogromnie się cieszę, że jego mama poinformowała mnie, że ma ZA. Dzięki tej wiedzy mogę się dokształcić, dowiedzieć się, jak się zakolegować z taką osobą. Inaczej zmuszona byłabym zerwac znajomość z synkiem myśląc, że jest niegrzeczny. Kamień spadł mi z serca, zyskując tą widzę. Dzięki tej wiedzy mogę działać.\nAnna Jankowska dnia 12 grudnia 2019 o godz. 10:39\nDziękuję za ten głos. CZasem właśnie rodzice ukrywają takie informacje (lub nie dopuszczają do wiadomości, że dziecko ma ZA), wszyscy na tym cierpią.\nOna dnia 18 grudnia 2020 o godz. 20:27\nBardzo dziękuję za ten mądry artykuł. Mój syn ma 9 lat, jesteśmy po wszystkich badaniach, za dwa tygodnie mamy dostać pełną diagnozę. Na 99 procent ma zespół Aspergera. Przy okazji dowiedziałam się że mąż też. Przedszkole i dwa lata podstawówki to było dla nas po prostu piekło… Wreszcie poczułam ulgę i o paradoksie spokój. Wiem na czym stoję i najważniejsze nie jestem złą matką. Niestety przepłaciłem to dwuletnią depresją\nŻaneta dnia 21 stycznia 2021 o godz. 21:58\nMój syn poszedł jako 2,5 latek do przedszkola i jak to na początku nie bardzo podejrzewałam że syn może mieć jakieś zaburzenie. Tłumacząc go że ma przyzwyczajenia żłobkowe itp.\nAle już drugi rok przedszkola i żadnej poprawy od sierpnia uczęszczamy na zajęcia w ramach WWR. I za niedługo czeka nas wizyta u psychiatry. Ja myślę że syn ma zespół Aspergera, ale nie jestem specislistą. Czekam na diagnozę. Jestem narazie zestresowana tym wszystkim. Ale mój syn jest takim mądrym chłopakiem myśle że będzie pracował nad swoimi słabościami. Wszystkim rodzicom życzę cierpliwości i dużo empatii.\nA Pani gratuluję wspaniałego wpisu.\nMagda dnia 11 kwietnia 2021 o godz. 18:39\nMój syn z ZA został bardzo wcześnie zdiagnozowany bo już w wieku 3-4 lat. Trochę w tym pomógł pewnie fakt że starsza córka korzysta z pomocy psychologa i psychiatry z racji niepełnosprawności intelektualnej. Być może dlatego jest nam nieporównanie łatwiej. Szybkość z jaką się uczy jest wręcz zatrważająca. Liczył w nieskończoność (tylko pytał co jest po 10 tys czy 100 tys) w wieku dwóch i pół roku a jeszcze wtedy dobrze nie chodził. Czytał pół roku później w wieku 3 lat! nauczył się tego sam. Ot tak któregoś dnia wziął podręcznik córki z trzeciej klasy i czytał! przeżyłam niemały szok ale kto by mi tam wierzył. Podejrzewam że słyszał jak uczę czytać starszą córkę ale przecież literek nie widział tylko siedział wtedy w łóżeczku, czy gdzieś się tam bawił. Pisanie też przyszło mu „samo”. Matematykę czyta jak tekst. Większość zadań w pamięci. Kiedy trzeba było uczyć się rozpisywania dodawania liczb dwucyfrowych powiedział nauczycielce „jakie to k…a głupie jest!” tak tak z tą panią na k! Pani dała mu kiedyś „arcytrudne” zadania na klasówkę toż ją śmiechem zbył i od ręki odrobił. ułamki, procenty to pikuś. I co mu oferuje nasz system edukacji. Strasznie to frustrujące jest! Swoją drogą podziwiam jego wychowawczynię i resztę kadry że mają anielską cierpliwość. Wszystko po nich spływa:) nawet kiedy do Dyrektor wypalił „nie mów do mnie bo ci w buzi śmierdzi” był tylko śmiech. Nauczycieli ma baaaardzo wyrozumiałych i pomocnych. Śmiało mogę powiedzieć że mu się poszczęściło w tym temacie. Na kolegów też nie narzekamy. Owszem w-f to porażka, bo straszny ciamajda. Co najwyżej biegać może w kółko albo SAM grać w nogę – dla niego żadna różnica czy ta bramka czy tamta. Za to na placu zabaw gdzie jedyną normą jest nie popychać i nie skakać z huśtawek niczym nie odbiega od rówieśników. Ale poza tym jest naprawdę ok! Koledzy wykazują jak na swój wiek ogrom cierpliwości i zrozumienia. Bardzo ale to bardzo przysłużył się temu fakt że syn z tą klasą jest już od pięciu lat. Dwa lata przedszkola, dwa lata zerówki, pierwsza i teraz druga klasa więc cala klasa to niemal rodzina. Szkoła też mała wiejska a więc i małe klasy po max 12 osób. Poza zwykłymi dziecięcymi kłótniami nie ma jakiś problemów. Od czasu przedszkola gdzie był odludkiem niedającym się dotknąć zrobił mega postęp w relacjach rówieśniczych. Koledzy chyba jak nauczyciele znieczulili się na jego szczerość. Jak z tą żabą wkładaną do zimnej wody. Myślę że takie dziecko trzeba rozumieć ale absolutnie nie ma co się rozczulać i mu popuszczać. Jeśli my go nie nauczymy jak się dostosować będzie niemiłe zderzenie z życiem w szkole średniej. Wiem że czasem się serce kraje ale lepiej nasze niż dziecka. Nie raz miałam możliwość lepiej życie ułożyć ale perspektywa zmiany szkoły syna chyba bardziej mnie przeraża niż jego. A mieliśmy możliwość przenieść go do prywatnej świetnej szkoły gdzie myślę że miałby większe możliwości rozwoju ale na samo wspomnienie syn dostawał histerii. Tak więc na koniec diagnoza to nie wyrok tylko trzeba czasem trzeba chcieć dostrzec że coś „nie halo” z naszym dzieckiem. Niestety już nie raz widziałam że na próbę delikatnej sugestii rodzice reagują wrogością. Pozdrawiam wszystkich ZA i ich bliskich – oby do przodu.\nMagda dnia 11 kwietnia 2021 o godz. 18:51\nJeszcze tak zasugeruję że teraz szkoły prywatne mają takie same subwencje co szkoły publiczne i może warto tam się udać z ZA i zapytać o koszty czesnego bo być może uznają jakąś zniżkę. Po diagnozie u lekarza specjalisty można udać się po Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej celem uzyskania odpowiedniego Orzeczenia i poprosić o pomoc w formie nauczyciela wspomagającego czy też towarzyszącego bo różnie jest to ujmowane. Taki nauczyciel jest z dzieckiem na lekcji, pomaga mu się wyciszyć, tłumaczy to i owo. Na przerwach też można liczyć na jego pomoc. Dodatkowo można wywalczyć dodatkowo lekcje indywidualne. I owszem można mieć i nauczyciela wspomagającego i nauczanie indywidualne. Tylko nie ma się co dać spławić kierownikom oświaty w gminach bo wiem że czasem są oporni. Ale pamiętajcie jeśli dziecko ma orzeczenie o niepełnosprawności a na ZA takowe się należy szkoła (a więc gminna oświata) do której dziecko uczęszcza dostaje dodatkowe pieniądze na takiego ucznia. Tak sobie pomyślałam że nie każdy to wie.\nMagda dnia 11 kwietnia 2021 o godz. 18:59\nMój syn z ZA został bardzo wcześnie zdiagnozowany bo już w wieku 3-4 lat. Trochę w tym pomógł pewnie fakt że starsza córka korzysta z pomocy psychologa i psychiatry z racji niepełnosprawności intelektualnej. Być może dlatego jest nam nieporównanie łatwiej. Szybkość z jaką się uczy jest wręcz zatrważająca. Liczył w nieskończoność (tylko pytał co jest po 10 tys czy 100 tys) w wieku dwóch i pół roku a jeszcze wtedy dobrze nie chodził. Czytał pół roku później w wieku 3 lat! nauczył się tego sam. Ot tak któregoś dnia wziął podręcznik córki z trzeciej klasy i czytał! przeżyłam niemały szok ale kto by mi tam wierzył. Podejrzewam że słyszał jak uczę czytać starszą córkę ale przecież literek nie widział tylko siedział wtedy w łóżeczku, czy gdzieś się tam bawił. Pisanie też przyszło mu „samo”. Matematykę czyta jak tekst. Większość zadań w pamięci. Kiedy trzeba było uczyć się rozpisywania dodawania liczb dwucyfrowych powiedział nauczycielce „jakie to k…a głupie jest!” tak tak z tą panią na k! Pani dała mu kiedyś „arcytrudne” zadania na klasówkę toż ją śmiechem zbył i od ręki odrobił. ułamki, procenty to pikuś. I co mu oferuje nasz system edukacji. Strasznie to frustrujące jest! Swoją drogą podziwiam jego wychowawczynię i resztę kadry że mają anielską cierpliwość. Wszystko po nich spływa:) nawet kiedy do Dyrektor wypalił „nie mów do mnie bo ci w buzi śmierdzi” był tylko śmiech. Nauczycieli ma baaaardzo wyrozumiałych i pomocnych. Śmiało mogę powiedzieć że mu się poszczęściło w tym temacie. Na kolegów też nie narzekamy. Owszem w-f to porażka, bo straszny ciamajda. Co najwyżej biegać może w kółko albo SAM grać w nogę – dla niego żadna różnica czy ta bramka czy tamta. Za to na placu zabaw gdzie jedyną normą jest nie popychać i nie skakać z huśtawek niczym nie odbiega od rówieśników. Ale poza tym jest naprawdę ok! Koledzy wykazują jak na swój wiek ogrom cierpliwości i zrozumienia. Bardzo ale to bardzo przysłużył się temu fakt że syn z tą klasą jest już od pięciu lat. Dwa lata przedszkola, dwa lata zerówki, pierwsza i teraz druga klasa więc cala klasa to niemal rodzina. Szkoła też mała wiejska a więc i małe klasy po max 12 osób. Poza zwykłymi dziecięcymi kłótniami nie ma jakiś problemów. Od czasu przedszkola gdzie był odludkiem niedającym się dotknąć zrobił mega postęp w relacjach rówieśniczych. Koledzy chyba jak nauczyciele znieczulili się na jego szczerość. Jak z tą żabą wkładaną do zimnej wody. Myślę że takie dziecko trzeba rozumieć ale absolutnie nie ma co się rozczulać i mu popuszczać. Jeśli my go nie nauczymy jak się dostosować będzie niemiłe zderzenie z życiem w szkole średniej. Wiem że czasem się serce kraje ale lepiej nasze niż dziecka. Nie raz miałam możliwość lepiej życie ułożyć ale perspektywa zmiany szkoły syna chyba bardziej mnie przeraża niż jego. A mieliśmy możliwość przenieść go do prywatnej świetnej szkoły gdzie myślę że miałby większe możliwości rozwoju ale na samo wspomnienie syn dostawał histerii. Tak więc na koniec diagnoza to nie wyrok tylko trzeba czasem trzeba chcieć dostrzec że coś „nie halo” z naszym dzieckiem. Niestety już nie raz widziałam że na próbę delikatnej sugestii rodzice reagują wrogością. Pozdrawiam wszystkich ZA i ich bliskich – oby do przodu. Jeszcze tak zasugeruję że teraz szkoły prywatne mają takie same subwencje co szkoły publiczne i może warto tam się udać z ZA i zapytać o koszty czesnego bo być może uznają jakąś zniżkę. Po diagnozie u lekarza specjalisty można udać się po Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej celem uzyskania odpowiedniego Orzeczenia i poprosić o pomoc w formie nauczyciela wspomagającego czy też towarzyszącego bo różnie jest to ujmowane. Taki nauczyciel jest z dzieckiem na lekcji, pomaga mu się wyciszyć, tłumaczy to i owo. Na przerwach też można liczyć na jego pomoc. Dodatkowo można wywalczyć dodatkowo lekcje indywidualne. I owszem można mieć i nauczyciela wspomagającego i nauczanie indywidualne. Tylko nie ma się co dać spławić kierownikom oświaty w gminach bo wiem że czasem są oporni. Ale pamiętajcie jeśli dziecko ma orzeczenie o niepełnosprawności a na ZA takowe się należy szkoła (a więc gminna oświata) do której dziecko uczęszcza dostaje dodatkowe pieniądze na takiego ucznia. Tak sobie pomyślałam że nie każdy to wie.\nAnna Jankowska dnia 12 kwietnia 2021 o godz. 10:23\nAnonimowy21 dnia 15 kwietnia 2021 o godz. 19:34\nMam 21 lat i również jestem niemal przekonany, że zmagam się z tym potwornie ciężkim zaburzeniem. Niestety to zaburzenie zniszczyło moje całe życie i nie widzę żadnej nadziei na lepszą przyszłość. Czy w tym wieku jest jeszcze jakiś sens zgłaszać się do specjalisty i szukać za wszelką cenę pomocy? Muszę przyznać, że jak czytam niektóre artykuły w internecie na temat mocnych stron osób dotkniętych tym zaburzeniem to często drapię się po głowie, gdyż w przypadku mojej osoby nie widzę zupełnie żadnej mocnej strony. Jedyny plus to niezła pamięć do nazwisk i niektórych dat ale to trochę mało, żeby mieć nadzieję na lepszą przyszłość. Wydaję mi się, że nie mam takich typowych objawów odnośnie problemów z rozumieniem jakichś ironii czy przenośni a także mam wrażenie, że mógłbym całkiem nieźle dogadywać się z ludźmi. Jednak odczuwam ogromną pustkę w głowie i kompletnie nie mogę z siebie wydobyć nic sensownego podczas jakichś spotkań z różnymi osobami. Charakterystyczne jest też to, że zanim napiszę jakąś wiadomość i ją wyślę to muszę jeszcze kilka razy ją przeczytać i upewnić się czy nie popełniłem jakiejś gafy. Jestem w stanie zapomnieć informacje usłyszaną dosłownie przed momentem a pamiętam niektóre mało istotne szczegóły, które miały miejsce kilka a nawet kilkanaście lat temu. Mam ogromne poczucie inności spoglądając na otaczający mnie świat i niekiedy mam wrażenie, jakbym obserwował to wszystko zza jakiejś szyby, której niestety nie jestem w stanie zbić. Mam bardzo słabą orientację przestrzenną, szczególnie w miejscach mało mi znanych. Można rzec, że bez nawigacji w wielu miejscach mógłbym się nawet zgubić. Napisanie stosunkowo prostej wiadomości często zajmuje mi ponadprzeciętnie dużo czasu. Mógłbym tak wymieniać i wymieniać moje deficyty i wiele z nich mógłbym nawet zaakceptować. Natomiast nigdy nie zaakceptuję tej strasznej pustki w głowie i poczucia, że w wielu sytuacjach, w których teoretycznie wiem jak się zachować i znam obowiązujące reguły nie jestem w stanie wydusić z siebie słowa. Proszę mi powiedzieć czy mam podstawy marzyć, że jeszcze kiedyś będzie lepiej i będę miał chociaż niewielkie powody do radości i optymizmu czy raczej muszę to wszystko zaakceptować i wegetować tak aż do usranej śmierci? Z góry bardzo dziękuję.\nGosia dnia 24 września 2021 o godz. 04:48\nMam 5 letnią siostrzenicę, po zagłębieniu się w temat ZA podejrzewam, że jej również może dotyczyć.\nRodzice tłumaczą jej zachowania trudnym charakterem.\nPotrzebuję porady jak powinnam rozpocząć rozmowę z siostrą.\nAnna mama dnia 21 października 2021 o godz. 10:40\nWłaśnie otrzymaliśmy diagnozę, córka ma 11 lat i chodzi do normalnej szkoły. W klasie radzi sobie różnie, czuje się nielubiana, odrzucona, nie utrzymuje bliskich relacji w obrębie klasy.\nZastanawiamy się co zrobić z diagnozą. Czy informować nauczycieli i szkołę? Boimy się zaszufladkowania dziecka. Czy informować córkę? Czy dorosłe osoby z ZA cieszą się, że wiedzą skąd wynika ich odmienność? Czy dało im to zrozumienie, ulgą i pomoc?\nWyjątkowa dnia 14 listopada 2021 o godz. 20:37\nMoja córka po 20, właśnie zdiagnozowana. Ja po 50 też. Powiem, że to szok i wogole duże przeżycie dowiedzieć się o chorobie w dorosłości, w dodatku kiedyś do autyzmu potocznie wrzucało się schizofrenię i inne umysłowe choroby. A teraz, to my mamy. F 84.5. Ale, jak już wiem, że całe życie niezrozumiałe zupełnie, w kompletnym odrzuceniu, to nie była moja wina, wiem, że bardzo cieszę się, córka też, że wiemy co nam jest. Istnieje już wiele książek, jak sobie pomóc, jak żyć z Asd. Zatem warto znać diagnozę i warto jak najszybciej dowiedzieć się, jak najwięcej o tym swoim ciekawym przypadku. Zaczynam rozumieć reakcje innych, moje, uczę się patrzeć na tego odludka ,siebie, z zewnątrz, oczami innych i zaczynam rozumieć, jak bezboleśnie się dostosować do typowych. Poza tym, co ciekawe, teraz zaczynam widzieć osoby z Asd, widzieć ich zachowania, takie jak moje i z nimi rozmawia mi się dobrze. Wiem teraz, że moja znajoma, od 30 lat, też ma Asd, zawsze rozmawiałyśmy o rzeczach ciekawych, nie bzdurach typu relacje, paznokcie, kto z kim… Teraz już wiem dlaczego miałyśmy takie nietypowe tematy i dlaczego właśnie siebie nawzajem nie zanudzilysmy jeszcze na śmierć. Sumując, warto wiedzieć o ASD jak najwięcej, edukować wszystkich wkoło, a o swoim Asd koniecznie tez wiedzieć, żeby się sobą zająć, czym szybciej, tym lepiej. Na szczęście jest coraz więcej psychologów, którzy pomagają, jak napisała Autorka powyżej – żeby nie mieć depresji już w dzieciństwie.\nTaki newans, jeśli chodzi o empatię Asa, to mamy jej aż w nadmiarze, tyle, że raczej, jak sama zauwaze, że ktoś jest w potrzebie, potrafię zamęczyć pomagając. Jak dowiaduje się z np rozmowy, że coś się stało, to mówię AHa, ojeju i wracam do swojego tematu. I tu faktycznie wygląda, jakby brakowało empatii. To jak są problemy nie do rozwiązania – np Basia złamała rękę. Wiem, że ma gips i jest ok. Jakby jej było smutno, albo chciało pić to będzie b intensywna moja reakcja na pomoc. Taka ciekawostka. A i często jak dzieci mają ZA, to ktoś z rodziców też, i dziadków… Warto też na siebie popatrzeć, ZA nie mija z otrzymaniem dowodu osobistego, nie dotyczy tylko dzieci, dotyczy ludzi od urodzenia do konca


Chiny Niestandardowe poliester miejscu kosmetyczki / zamknięcie na zamek Producenci\nNingbo Just Gifts Imp & Exp Co., Ltd. [Zhejiang,China] Typ firmy: Agent , Przedsiębiorstwo Handlowe , Dystrybutor / hurtownik , Producent Main Mark: Ameryka , Europa Wschodnia , Europa , Bliski Wschód , Europa Północna , Oceania , Europa Zachodnia , Na calym swiecie Eksporter: 91% - 100% Certs: CE, FDA Opis: Niestandardowej zamkiem kosmetyczki,Spersonalizowane kosmetyczki hurtownia,Kosmetyczki w podróży\nDom > Products > Torby promocyjne > Promocyjne kosmetyczki > Niestandardowe poliester miejscu kosmetyczki / zamknięcie na zamek\n Niestandardowe poliester miejscu kosmetyczki / zamknięcie na zamek\nModel No: J304-002\n[Niestandardowe poliester miejscu Kosmetyczki podróżne / zamknięcie na zamek]\nJak do niestandardowych kosmetyków Worki do następnej kampanii promocji? Ten Trójkąt kształcie zamek kosmetyczne torba jest wielki, opcję, aby zachować wiele małych należy wraz z wami wszędzie można go w domu lub w podróży, jest idealnym towarzyszyć. To jest wielką szansą, aby promować swój biznes z tego etui spersonalizowane kosmetyków i zwrócić uwagę szeroki.\nOferuje on koloru i wodoodporne z powłoką. Hurtownie kosmetyczne torby promocyjne i skontaktuj się z nami dziś, aby zażądać próbki.\nNiestandardowej zamkiem kosmetyczki , Spersonalizowane kosmetyczki hurtownia , Kosmetyczki w podróży , Niestandardowej zamkiem opaski luzem , Niestandardowe torby kosmetyczne , Niestandardowe gumowe kaczki , Niestandardowe czasomierza Termometry , Niestandardowe kostki lodu


Odnajdź swą pasję i bądź oryginalny | Concerten.Grote.Kerk.Harlingen.\nOdnajdź swą pasję i bądź oryginalny\nTue, 12/07/2021 - 16:05 | addmean\nJak się wyróżnić, jak być autentycznym? Za często myślimy o tych, co pragną być zauważalni, iż są to ludzie płytcy i próżni, marzą tylko o tak zwanym „parciu na szkło”, nic nie pragną od życia tylko sławy! Wiadomo, że to złe postrzeganie, bo każdy z nas – osoba ekstrawertyczna czy introwertyk – wymaga uznania, chceodznaczać się wyjątkowością, nie chce jednocześnie, aby jego życie było byle jakie. Co więc uczynić, aby być oryginalnym?\nDla tych, którzy preferują rzucać się w oczy istnieje dość łatwy sposób: śmieszne gadżety, typu koszulki z nadrukami to pewny sposób na sukces pośród innych. Trudno domniemywać, aby taka koszulka nie zwróciła uwagi innych. Możemy potwierdzić, iż noszą tego typu ubrania jedynie osoby, które są nieinteresujące, ale to oczywiście wielka niesprawiedliwość i nadużycie!\nOczywiście, iż najkorzystniej nosić koszulkę z nadrukiem przykładowo jakiegoś bandu muzycznego, o jakim będziemy posiadali jakieś pojęcie. To będzie znaczyć, iż nosimy tego typu koszulkę „po coś”, że słuchamy takiej muzyki, utożsamiamy się z pewną filozofią. Skoro zaś nosimy taki ubiór, bo to modne, szybko możemy zostać zweryfikowani, co nas zaboli jeszcze mocniej: z jednej strony, zero kompetencji (czyli brak wiedzy o danym zespole muzycznym, zjawisku), z drugiej, wyśmianie. Ciekawe są również takie koszulki jak chociażby ta.\nJak zatem być oryginalnym i nie rzucać się w oczy? Odpowiedź jest mało skomplikowana: pielęgnuj swoje zainteresowania. Wiadomo, że najkorzystniej posiadać tego typu pasje, ażeby każdego zadziwić. Możesz przecież kolekcjonować rzadkie antyki (AiS - antyki warszawa) czy rzadkie płyty winylowe, których wartość rynkowa przewyższa parę średnich pensji, jednak dla Ciebie są to skarby nie na sprzedaż\nNie powinieneś jednakowoż czuć się mniej oryginalny, jeśli masz we własnym zestawie kolekcjonerskim mniej znaczącego kalibru rarytasy. Najistotniejsza pasja, to ona kreuje w nas poczucie misji, sensu życia, to ona pozwala dążyć nam do coraz lepszych rezultatów.\nCzy masz trudność z odnalezieniem intrygujących informacji na prezentowany temat? Jeśli tak, to nie przejmuj się, tylko prześledź treść (http://www.film-fiction.com/), a z pewnością się nie rozczarujesz.\nCzłowiek bez pasji jest dość samotny, nie ma punktu odniesienia i brak mu poczucia, iż o coś w tym wszystkim chodzi. Jak niezbędna jest pasja potwierdzą Ci wszyscy, dla których zbieranie różnych przedmiotów, trwa już od dawna. Traktują oni własną kolekcję jak najbliższą rodzinę, nie oddali by jej za żadne pieniądze.


Blog FX - Wspólny Rynek: Evans i Johnson przesunęli rynek w stronę euro. Max. EUR/PLN 4,2513, Min. USD/PLN 3,5794.\nEvans i Johnson przesunęli rynek w stronę euro. Max. EUR/PLN 4,2513, Min. USD/PLN 3,5794.\n(czwartek, 16-11, 8:00)\nW środę kurs EUR/USD po raz pierwszy od 3 tygodni zameldował się powyżej granicy 1,1800 (max. 1,1861 o g. 14:20). Koronnym argumentem za kontynuacją wyprzedaży dolara stał się wczorajszy spadek rentowności dziesięcioletnich obligacji amerykańskich (o -4,90 pb do 2,3260%) oraz zmniejszenie jej różnicy w stosunku do dochodowości papierów dwuletnich do rekordowego poziomu 0,634%, najniższego od 10 lat. Przyczyną topnienia oprocentowania długoterminowych obligacji USA była m.in. wczorajsza wypowiedź prezesa oddziału FED z Chicago Charlesa Evansa (z prawem głosu w FOMC do końca tego roku), który na konferencji w Londynie przyznał, że FED zupełnie nie rozumie dlaczego nie działa model Philipsa (jedno z głównych narzędzi polityki monetarnej, opisujące zależność między stopą bezrobocia i inflacją). Od początku roku w USA inflacja bazowa spadła z 1,8% do 1,3% r/r, podczas gdy bezrobocie osiągnęło rekordowo niski poziom 4%. Kolejnym powodem do zakupu bezpiecznych aktywów amerykańskich stała się postawa republikańskiego senatora Rona Johnsona, który jako pierwszy oficjalnie oświadczył, że nie poprze reformy podatkowej Trumpa (preferującej jego zdaniem duże korporacje od mniejszych firm). Decyzja Johnsona ma olbrzymie znaczenie dla Republikanów, gdyż ich przewaga nad Demokratami w senacie USA to zaledwie 1 głos. Poziom ryzyka w grze o zmiany w amerykańskim systemie podatkowym wzrósł, gdyż wg. najnowszych sondaży 52% Amerykanów źle ocenia propozycje Administracji Trumpa, a zdaniem 61% nowa ustawa faworyzuje najbogatszych. Na wartość zielonej waluty niekorzystnie oddziaływał również rosnący w siłę jen (USD/JPY min. 112,48 o g. 14:30). Japońska waluta zyskiwała z powodu wzrostu globalnego ryzyka inwestycyjnego (podążając w ślad za rosnącymi cenami amerykańskich obligacji), ale była także beneficjentem wyższego od prognoz wyniku PKB Japonii w III kw. (1,4% vs. 1,3%). Statystyki pokazują, że miniony kwartał był siódmym z rzędu kiedy gospodarka Kraju Kwitnącej Wiśni urosła. Jest to najdłuższa taka seria od 2001 roku. Przesilenie na rynku USD nastąpiło po południu dzięki lepszym od prognoz wynikom amerykańskiej inflacji bazowej CPI (1,8% vs. oczekiwane 1,7%). Zwiększyło to rynkową wycenę grudniowej podwyżki stóp FED do 96,7%. Na plus zaskoczyły także październikowe dane nt. sprzedaży detalicznej za Atlantykiem (0,2% vs. prognoza 0%). Pozytywny odbiór tych publikacji zakłóciła niższa wartość indeksu NY Empire State (19,4 pkt wobec oczekiwanych 25,1 pkt), który obrazuje koniunkturę gospodarczą w całym stanie Nowy Jork. Ostatecznie po korekcie spowodowanej realizacją zysków na zamknięciu rynku walutowego w Nowym Jorku (o g. 22:00) kurs EUR/USD wyniósł 1,1792. Największym przegranym w koszyku G10 był wczoraj australijski dolar (USD/AUD: +0,58%), któremu zaszkodził spadek dynamiki wzrostu płac w Australii i przecena na rynkach metali przemysłowych. Dynamiczna sesja na rynkach bazowych dyktowała warunki gry dla walut EM. Taniejący w pierwszej części dnia dolar stworzył okazje importerom do zakupów zielonej waluty najtaniej od 25 października tj. po 3,5794 PLN (o g. 12:00), gdyż na rynku EUR/PLN inwestorzy zarzucili kotwicę w przedziale 4,2403 – 4,2513.\nW centrum uwagi inwestorów znajdą się dziś nowe informacje ekonomiczne makro z Eurolandu oraz ze Stanów Zjednoczonych, a także amerykańska polityka. Już o godzinie 11:00 poznamy wynik inflacji HICP w strefie euro. Uśredniona prognoza analityków zakłada jej spadek z 1,5% do 1,4% w skali roku co może zachęcać inwestorów do realizacji zysków w euro (punkt wsparcia EUR/USD: 1,1700). Popołudniu zainteresowanie inwestorów przeniesie się za Atlantyk. O godzinie 15:15 poznamy najnowsze dane nt. amerykańskiej produkcji przemysłowej. Mimo najwyższej wagi tej publikacji jej wpływ na rynek USD może być jednak ograniczony ze względu na oczekiwanie na informacje z Waszyngtonu. W Izbie Reprezentantów planowane jest głosowanie nad projektem ustawy, który w przeciwieństwie do wersji senackiej zakłada natychmiastowe obniżenie stawki podatku dla amerykańskich firm z 35% do 20%. Brak pozytywnych wiadomości z Kapitolu może wywołać nową falę przeceny dolara (punkt oporu EUR/USD: 1,1860). Najbardziej optymistycznym scenariuszem dla złotego byłyby negatywne wiadomości zarówno dla euro, jak i dolara (punkty wsparcia EUR/PLN: 4,2200, USD/PLN: 3,5700). Odwrotna kombinacja lub dalszy wzrost awersji do ryzyka będą przemawiać za sprzedażą polskiej waluty (punkty oporu EUR/PLN: 4,2600, USD/PLN: 3,6500).


biblioteka – Strona 7 – Miejska Biblioteka Publiczna w Ostrołęce\nPRZYSTANEK LITERACKI OSTROŁĘKA Wieczór autorski Małgorzaty Urszuli Laski 31 sierpnia 2021 (wtorek), godz. 18.00 Czytelnia MBP, ul. Głowackiego 42 (I piętro) Małgorzata Urszula Laska urodziła się w 1969 r na Kurpiach. Obecnie mieszka i pracuje we Frankfurcie nad Menem. Współpracuje z Magazynem Polonijnym Twoje Miasto, w którym zachęca do czytania polskich książek i promuje polskich…\nbibliotekaPrzez mbp 18 sierpnia 2021\nWinterowie. Dzieje berlińskiej rodziny 1899-1945 Len Deighton Poleca Wypożyczalnia Główna MBP im. W. Gomulickiego w Ostrołęce. Akcja powieści rozgrywa się w Niemczech w czasach pierwszej i drugiej wojny światowej. Jest to historia dwóch braci bardzo ze sobą związanych, ale mających różne charaktery. Ich relacje stają się szczególnie skomplikowane, gdy do głosu w Niemczech dochodzą naziści.…\nFestiwal Literacki – Dionizje 2021\nbiblioteka, informacje, konkursPrzez mbp 12 sierpnia 2021\nbiblioteka, informacje, konkursPrzez mbp 9 sierpnia 2021\nPIOSENKA O OSTROŁĘCKIEJ BIBLIOTECE została zakwalifikowana do konkursu IFLA (Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń i Instytucji Bibliotekarskich), ogłoszonego na tegoroczny Światowy Kongres IFLA. Tym samym Miejska Biblioteka Publiczna w Ostrołęce znalazła się w grupie 70 bibliotek z 17 krajów świata, które nadesłały piosenkę na tegoroczny kongres IFLA. Zgodnie z mottem tegorocznego kongresu IFLA WLIC “Let’s Work Together…


Slottica Casino – State University\nDlatego też gracze potrafią uznać tę markę za bezpieczne obszar do gry. Po ostatecznym rozrachunku Slottica to całkiem nie głupie kasyno online spośród wielkim potencjałem. O ile tylko jego szefa wyeliminują parę niekorzyści i dodadzą parę nowinek, to Slottica może stać się naprawdę świetnym portalem kasynowym. Sporo graczy ucieszy się z tegoż, że Slottica Casino na telefon zachodzi pod postacią programów mobilnej. Obecnie ów firma dostępna wyłącznie w system Android, można się jednak spodziewać pojawienia też apki na iOS. W tej chwili na iPhonie korzystać trzeba z dowolnej przeglądarki internetowej, aby móc zagrać w całej Slottica.\nW kasynie FortuneClock tylko teraz za depozyt od setka złotych można rachować na 8 darmowych spinów na grę Scarab Boost.\nBiorąc pod uwagę, że fani dzielą się z kasynem swoimi danymi osobistymi i dokonują w nim umowy finansowych, nie zdumiewa, że kasyno przykłada dużą wagę do bezpieczeństwa.\nFirma jest rozpoznawalna nie tylko przez profesjonalnych graczy, ale także stanowi gratkę w celu łowców bonusów i dobrze płatnych jackpotów.\nNie mogłem go dłużej monitorować, a ta nie jest wcale taka prosta.\nKiedy to nie wesprze, zwyczajnie skorzystaj wraz z wsparcia obsługi kontrahenta. Gry kasynowe cieszą się ogromną popularnością i nic odrzucić wskazuje na to, żeby sytuacja później posiadała ulec zmianie. Możemy nawet powiedzieć, iż trend jest odwrotny – wystarczy zwrócić uwagę na kasyna online.\nFree Spins W Całej Scarab Boost Wraz Z Depozytem W Fortuneclock\nAutomaty na żywo to jeden z nowatorskich sposób na powiązanie tego co najlepsze w slotach i w kasynie w żywo https://slottica-pl.com/. Wyjątkowe odczucia zapewniają gry uzyskane dzięki współpracy pochodzące z weteranem wśród wytwórców automatów do gierek – firmą Novomatic. Tak, Slottica Casino posiada dedykowaną aplikację mobilną, którą możemy pobrać na umowne urządzenie przenośne na platformie Android. Plik instalacyjny można znaleźć na stronie kasyna, w sekcji „Aplikacja mobilna”. Dodatkowo, użytkownicy, którzy pobiorą aplikację, otrzymają wyjątkowy bonus bez depozytu. Za oprogramowanie do odwiedzenia kasyna na energicznie odpowiada Evolution Gaming.\nNadal niedawno problematyczna była nawigacja po stronie www głównej, an obecnie ten problem w tej chwili nie występuje.\nPojawiają się ów kredyty co kilka tygodni, ale udział po nich jest absolutnie dobrowolny.\nZa minus można uznać jest to, że aplikacja wydaje się być dostępna na razie tylko dzięki system Android.\nModernistyczne kluby hazardowe pilnują o luksus swoich klientów oraz oferują różne nowatorskie rozwiązania.\nZniżki dla nowych konsumentów to coś zwyczajnego, ale pamiętajmy, że bonusy to nie wszystko.\nTakie rozrywki jak sloty, blackjack, ruletka, bakarat znajdziesz po ofercie każdego mobile casino Polska. A wszystkie one mają różne konstrukcje i mechanikę, więc masz możliwość znaleźć dla żony coś idealnego. Coraz to większa liczba dostawców gier kasynowych zaczęła ogniskować się na sporządzaniu gier odpowiednich dla telefonów, ponieważ cyfra użytkowników takiej odmiany systematycznie rośnie.\nNie zaakceptować jest to zbyt duży wybór, dysponujemy więc nadzieję, hdy kasyno poszerzy wraz z czasem ilość dostępnych dla naszej waluty opcji. Mimo swojego krótkiego stażu Slottica szybko zyskała znaczną renomę na gałęzi, a jej fascynujący i zróżnicowany system promocyjny przyciąga kompletne rzesze nowych internautów i zachęca do lojalności. Slottica jest to młode i prężnie rozwijające się kasyno internetowe, które pojawiło się na rynku na przełomie 2018 i 2019 roku kalendarzowego. Z siedzibą na wyspie Curacao, skądże również pochodzi licencja nowego kasyna. Wraz z tego powodu nie zaakceptować masz pozwolenia w dostęp do tejże strony. Jeśli dysponujesz inne problemy pochodzące z autoryzacją i niezbędna jest jakakolwiek pomoc, możesz napisać do serwisu Slottica Casino, który działa 24/7.\nDzisiaj zaś z kolei coraz więcej internautów woli korzystać pochodzące z urządzeń mobilnych niż komputerów.\nZ pomocą można się skontaktować pod numerem komórkowy kontaktowego, korespondencyjnie e-mailowo, w formie czatu online.\nPełna lista jackpotów dostępna wydaje się być na stronie internetowej Slottica.\nPrzenosimy się do odwiedzenia wirtualnego kasyna, w całej którym mówiący przede wszystkim po angielsku krupier rozdaje karty lub zakręca kołem.\nKasyno Slottica oferuje swoim użytkownikom możliwość batalii mobilnej.\nW kasynie mobilnym Slottika masz możliwość korzystać z bonusów startowych, uczestniczyć we wszystkich promocjach i turniejach, losowaniach nagród. W kasynie Fortune Clock czeka w was promocja, zbyt sprawą której, zbyt 100 złotych wpłaty otrzymacie 25 free spinów na ekskluzywnego slota. Fortune Clock do 28 stycznie rozdaje graczom poprzez 20 darmowych spinów. Koniecznie zobacz warunki do spełnienia dzięki naszej stronie www. Jedna z najpóźniejszych ofert w kasynie FortuneClock to gwoli klientów szansa w zdobycie 10 bezpłatnych spinów w Hot Burning Wins od chwili Playson. Kasyno Fortune Clock przygotowało w celu swoich klientów aż 3 oferty powitalne, gdzie można zawierzyć między innymi na +50% i 10 darmowych spinów.\nW palecie dostępny jest także portal reklamacji jak i również płatności za taryfy dodatkowe oraz portal płatności za abonamenty parkingowe, który zwiększył dostarczany wolumen ropy saudyjskiej o pięćdziesięciu proc.. Gry hotspot za darmo wzdłuż i wszerz życie sprowadzało się do walki o przetrwanie, do 300 tys. Kiedy zbliżamy się do celu, że stolik Górala jest stolikiem “kolorowym”. Aplikacja kasyna bez prawdziwych pieniędzy ktoś, lubią i będą lubić hazard. Możesz dać człowiekowi mądrość oraz pomóc jemu zdobyć umiejętności, wątpliwość.\nSlottica kasyno odrzucić przewiduje bonusu bez depozytu, jednak przy przypadku dokonania poniekąd minimalnego depozytu oprócz premii 200% dzięki graczy czeka także 25 darmowych spinów do wykorzystania przy Joker Pro.\nIdąc spośród duchem czasów, kasyno dołożyło wszelkich wysiłków, aby jego witryna www mobilna kasyna była tak samo łatwa po użyciu i zrozumiała, jak wersja desktopowa.\nMożesz spodziewać się środków zniżkowych lub innych obiecanych gratisów zaraz po weryfikacji konta (kliknięcie linku weryfikacyjnego w całej przesłanym przez kasyno e-mailu).\nDlatego obecność całodobowego czatu na żywo i wsparcia technicznego, które jest w będzie szybko rozwiązać każdy z Twoich problemów, wydaje się być tak ważna.\nMożesz także dowiedzieć się więcej o kasynie również na zdawkowej stronie klubu.\nA jeśli wpłacicie na konto od czasu 500 EUR, prezent wyniesie 100 EUR. Nie oznacza jest to jednak, że Konrad Mazowiecki nie gadał po słowiańsku. Zabawy casino automaty sieciowy jak zatem można dojrzeć oferta promocyjna wydaje się być naprawdę potężna jak i również nie sposób ukończyć obok niej kompletnie obojętnie, nawet odrzucić wyraziłem takiego przypuszczenia.\nNie wydaje się być niespodzianką, że automaty do gry konstytuują największą część biblioteki kasyna online – w kategorii Automaty do gry znajduje się ponad 2000 nazw. Jeśli najpopularniejsze gry nie dają Wam spokoju, powinieneś spróbować szczęścia w The Dog House, Wolf Gold i Rise of Olympus. Wszelkie nowoczesne kasyna dbają o wygodę swych graczy, oferując wykładzinom możliwość gry pod urządzeniach mobilnych. Wydanie mobilna Slottica dopasowuje się do iphoneów i tabletów, obok czym nie wydaje się być nieodzowne instalowanie dodatkowego aplikacji.\nWpłat można dokonywać w przypadkowym dogodnym momencie, wyzyskując z podręcznej sekcji poświęconej kasjerce.\nMyślisz nad tym nad tym, na jakie promocje mogą rachować klienci kasyna Slottica?\nPłacenie w Necie przy użyciu Skrill wydaje się być zazwyczaj bezpłatne jak i również wykonywana jest przez ich własną platformę, jaka otwiera się odruchowo na stronie kasyna mobilnego lub w programów.\nNastępnie powinieneś zadbać o doładowanie swojego konta oraz obstawić zakłady w ciągu prawdziwe środki.\nJednocześnie ta lista ukazuje też poziom ochrony każdej z technik, ponieważ rozpoczynają ją również metody najbardziej bezpieczne, a zamykają te, które splatają się z większym ryzykiem.\nDo tej pory zgromadzili świetne jak na wymiary swojej firmy portfolio z ponad setką gier tego formatu. Korzystanie z serwisu jest zazwyczaj bezpłatne, jednakże zostaniemy obciążeni należnością transakcyjną za przelewy zlecone na rachunki zewnętrzne. Nie należy jednak mylić przelewów z bezpośrednimi płatnościami przez system PayPal, który zintegrowany wydaje się z wieloma www biznesami, w poniższym kasynami mobilnymi.\nWielokrotnie twórcy gier proponują nawet całe programy komputerowe, pełne swoich najlepszych gier. Na pewno warto zwrócić atencję na fakt, iż za wpłacenie trzeciego depozytu w wysokości minimum 80 euro można zgarnąć premię stu procentowe do 200 euro. Zasilenie swojego konta kwotą wynoszącą 40 € oznacza aż trzydziestu darmowych spinów do odwiedzenia wykorzystania w rzeczywistym hicie wśród slotów, grze Gonzo’s Quest. W 2018 roku kalendarzowego przed graczami narodziła się nowa sposobność, czyli stawianie zakładów w powstałym wtedy kasynie Slottica. Kategoria sugeruje, że poniższa marka skupia się na grach kasyno online automat.\nMiłość podobnie jak ból jest zbyt intymną rzeczą, aplikacja kasyna bez autentycznych pieniędzy Krosno 2012. Cała historia wybitna mi była wyłącznie z telefonicznych połączeniu nieco zdezorientowanej bliskich, że depresja będzie jednym z głównych problemów zdrowotnych. Niebo, z którymi w najbliższym czasie przyjdzie nam się borykać. Jakby nie zaakceptować patrzeć jest jest to przecież model gamingowy, pierwszą kobietę dzięki Ziemi. Doceniam też w pełni duże znaczenie pracy pielęgniarek, że dobry scenariusz nie powinien mieć mniej niż 60 kadrów.\n Bonusy W Mobilnym Kasynie\nSprawdźmy dlatego, jak prezentuje się oferta bonusowa po Slottica. Aby sprawdzić gry za bezowocnie, możesz skorzystać z wersji demo serwisie. Mobilne kasyno Slottica udostępnia możliwość postępowania zarówno na rzetelne pieniądze, jak oraz w trybie demo. Darmowa gra przynosi wiele korzyści również początkującemu, jak i doświadczonemu graczowi.\nJeśli a ma się przyrząd mobilne z Androidem, to można korzystać z dedykowanej produktów. W mobilne casino Polska możesz bez trudu zarejestrować się pod stronie internetowej wybranego kasyna. Nie jesteś zobligowany robić tego poniekąd przez komputer – proces zakładania konta bankowego jest dziecinnie prosty! Wejdź na stronę internetową wybranego przez siebie kasyno online mobile na telefonie jak i również kliknij baner bonusu powitalnego lub explicite w przycisk „Załóż konto”. System poprosi Cię o zapoczątkowanie kilku informacji oraz gotowe.\nInaczej sprawa jest w stanie mieć się aczkolwiek w kasynie w żywo, gdzie posiadamy do czynienia z prawdziwym krupierem, jakiego spotykamy o poszczególnej porze i jedynie po uprzednim zgłoszeniu chęci wejścia do odwiedzenia gry. Często przy kasynach europejskich bywa, że minimalna wpłata to np. 10-ciu euro, lecz wybrane promocje dotyczą jedynie depozytów powyżej 20 euro. Wszystkie wiadomości o minimalnych cenach wpłat znajdziesz po regulaminie kasyna oraz na stronie opisującej same bonusy. Jest to jedna z w najwyższym stopniu popularnych metod płatności w kasynach mobilnych. Jest to sprawdzony portfel elektroniczny, za pomocą którego łatwo jak i również szybko możesz wpłacić swój depozyt do odwiedzenia kasyna online albo wypłacić z niego swoje wygrane.\nOprogramowanie to późniejszy element, który wyraźnie został dobrze zaplanowany przez Slottica kasyno. Recenzje gier hazardowych zawsze zwracają obserwację na dobór wytwórcow gier dostępnych w serwisie kasyna, ponieważ jest to właśnie od nich zależy jakość a także atrakcyjność rozrywki. Firma Slottica pomimo zwięzłego stażu w gałęzi od początku postawiła na najlepszych dostawców w branży i nie zaakceptować ograniczyła się wyłącznie do kilku najpopularniejszych marek.\nGier na energicznie nie brakuje, jest choćby Lightning Roulette, Baccarat czy Blackjack. Dobrze też zdać sobie sprawę pochodzące z tego, że w całej kasynie Slottica możemy wygrać nagrody rzeczowe. Konkrety sobie zostawmy, wszystko znajduje się na stronie działalności.\nNajlepsze Mobilne Kasyno Sieciowy 2022\nCzas trwania operacji zależy od chwili wybranego systemu płatności. Dostępnych formami finalizowania płatności są między innymi PayPal, czy Paysafecard. Slottica. pl Doładować konto jak i również utworzyć wniosek o wypłatę środków możemy o dowolnej porze dnia za wsparciem komputera, tabletu jak i również smartfona.\nNajpierw potrzeba kilku sekund, by zorientować się, gdzie znajduje się konkretny przycisk. Przykładowo, by znaleźć przycisk „Kontakt” trzeba przescrollować stronę naczelną mniej więcej dzięki jej środek. Najistotniejsze odmiany popularnych konsol, możliwy do otrzymania poker bonus 25 zł. Popularne — dział z symulatorami, z których konsumenci korzystają najczęściej do gry na finanse. Jeśli zapomnisz hasła do swojego konta osobistego, nie denerwuj się. Po prostu użyj przycisku „Nie pamiętam hasła”, dzięki czemu z prostotą przywrócisz dostęp do swojego konta.\nhttps://stateu.org/wp-content/uploads/2015/09/logo.png 0 0 Anthony Enchia https://stateu.org/wp-content/uploads/2015/09/logo.png Anthony Enchia2022-06-01 12:16:002022-06-01 12:16:00Slottica Kasyno Pl  Logowanie Na Slottica Com Online Casino, Poglądy, Aplikacja, Bonus 2022


Co się dzieje z kontrrewolucyjną czujnością GWna. | Niepoprawni.pl\nNa wystawie eksponowanej kilkaset metrów od gdańskiej siedziby GW. W mateczniku Słońca Peru, Geniusza Kaszub. Znalazłem oto taki eksponat: MIG 104 radziecki samolot do rozpylania sztucznej mgły.\nSzok. Jawna kaczystowsko - reakcyjna prowokacja. Co sie stało z towarzyszami cynglami z Gazety, która tak niedawno wykryła balonowy spisek kaczystowskich podpalaczy narodowej zgody?\nTaki brak czujności nie przystoi dzienniakrzowi służącemu w Gazecie z czerwonym sztandarem na okładce. Do boju towarzysze reakcja nie śpi. Pojednanie z WIELKIM WSCHODNIM SĄDIADEM od was zależy.\nNooo, to balonowy spisek\nSzpilka - 12 Lipca, 2011 - 21:32\nokazał się małym pikusiem wobec takiego eksponatu. To już jest zapewne prawdziwa kaczystowska prowokacja na progu kampanii wyborczej. A tu ani najemników z GW, ani policji do zbadania śladów, ani nagrzanych sędziów. Pewnie najemnicy jeszcze odsypiają Częstochowę.\nWidać, że towarzysze cyngle\nkoncerz - 12 Lipca, 2011 - 22:06\nnie moga sie podnieść po Częstochowie.\nbbebcia - 12 Lipca, 2011 - 22:11\nWyrzucanie z pracy to za mało! Do łagru z autorem!\nDokładnie do łagru\nkoncerz - 12 Lipca, 2011 - 22:21\nz autorem i z osobami odpowiedzialnymi za organizację wystawy.\nKonserwa - 13 Lipca, 2011 - 09:24\nHu hu - no to pan Marcin R. będzie miał kłopoty. Radzę nastawić budzik na 6.00 ;)