Ja kontra bieda-tablet » Grastroskopia.pl\n« „Operacja Południe 2012” czyli militaria na żywo\nInquisitor cRPG – dziesięcioletni, czeski moloch »\nJa kontra bieda-tablet\nOstatnio na naszym małym Bortalu sporo piszemy o elektronicznej dystrybucji, czytnikach e-booków i tak dalej. Kolega digital_cormac przyznał się nawet do tego, że zdradził wspaniałe, papierowe woluminy dla przeklętego czytnika! Co to wszystko ma wspólnego ze śmierdzącym serem, ziemniaczaną kiszką, złamaną francuską bagietką i głębokim PRL’em? No i co to jest ten przeklęty bieda-tablet? Czytajcie dalej ten wasz zwariowany, wakacyjny hmm… felietonik to się przekonacie.\nPonoć mamy wakacje. Ja jednak od jakichś dwóch tygodni o jakimkolwiek odpoczynku mogę tylko pomarzyć. Nie dość, że człowiek jest po uszy zawalony robotą to w dodatku aura na dworze nie sprzyja – nienawidzę upałów, a tych ostatnio nam natura nie poskąpiła. Dość powiedzieć, że dopiero dziś (piszę ten tekst w środę) miałem chwilę wytchnienia. Tak przynajmniej sądziłem. Do czasu jednak! Zostałem zwleczony siłą ze słodkiego barłogu o nieludzkiej godzinie (11:30) i postawiony przed zakupowym ultimatum. To znaczy, że po prostu musiałem pojechać do przeklętego hipermarketu. Wyposażony w karteluszkę na której D-O-K-Ł-A-D-N-I-E i P-O-K-O-L-E-I niczym Maciusiowi z „Klanu” wyszczególniono wszystkie frykasy. Wdziałem na nos przeciwsłoneczne okulary i założyłem czapkę z daszkiem. do uszu wpiąłem MP3’kę z radiem. Do tego dostałem jeszcze ze trzy ekologiczne (akurat!) torby choć mam tylko dwie ręce.\nTak wyposażony ruszyłem do auta, który niechybnie i szybko dowiózł mnie do pobliskiego przybytku hedonizmu, ukrytej pornografii i Bóg raczy wiedzieć czego jeszcze… czyli do pobliskiego Carrefura (tak to się pisze?). A trzeba przyznać, że podróż była naprawdę ekspresowa. Trwała tylko nieco dłużej niż wakacyjna piosenka pana Florydy, czy Flo-Rydy, który śpiewa o ten, tego no… o „dmuchaniu w gwizdek”. Swoją drogą to podziwiam rodzime stacje radiowe – jak już się przyczepią do jednej piosenki to nie ma zmiłuj. Grają na okrągło. Poniżej piosenka „dmuchnij w mój gwizdek”. Ten wspaniały i jakże inspirujący kawałek nastawił mnie bardzo pozytywnie w upalny, środowy poranek. Pamiętajcie, że DLA MNIE wpół do dwunastej to wczesna, wręcz nieludzka pora!\nAleż ta muzyka w XXI wieku zrobiła się wyrafinowana. A te ukryte podteksty. Czysta poezja. Nieważne. Odchodzę od meritum. W każdym razie nucąc pod nosem „blow my whistle baby” dotarłem do centrum handlowego. Na początek zdziwiło mnie, że zlikwidowano sklep Vobis’a. Nie dlatego, że zlikwidowano, tylko, że dopiero teraz. Na jego miejscu stanął sklep mięsny. No i gitara!\nStanąłem przed wejściem na salę tego jak mu tam Kerfurra i wydobyłem z kieszeni karteczkę z listą zakupów. Pozycja numer jeden – gwizdek…, a nie pardon! Bułka paryska. Pozycja numer dwa i trzy no… nieistotne. Panika ogarnęła mnie przy prawdziwej enigmie – kiszce ziemniaczanej. Nie wiedząc gdzie szukać tego tajemniczego niczym kamień filozoficzny przysmaku krążyłem obładowany niczym osiołek resztą zakupów między stoiskami –Skoro kiszka to chyba dział mięsny? A może jednak warzywny?- myślałem w duchu. Próbując rozwikłać ten logiczny dylemat bezwiednie zawędrowałem w okolice działu RTV/AGD. W oddali zauważyłem jakieś poruszenie, a raczej kłębowisko ciał krążące niczym stado kruków wokół wielkiego kosza. Złapałem szybko pod pachę francuską bagietkę, czy tam paryską i ruszyłem z kopyta próbując nadać mojemu wypchanemu wózkowi zacną prędkość tak, aby móc przebić się przez zaaferowaną czymś ciżbę. Jak się okazało babcia z wnuczkiem, łysy karczek, zasapana mamuśka, podtatusiały 50-latek gapiący się na dekolt każdej przechodzącej pani mieli tylko jeden cel – wydobyć z koszyczka tablet Apollo Quicki 701. Po co? Czyżby poczuli technologiczny zew? Nie przeczę, że mogła to być przyczyna, ale raczej chodziło o cenę. Na koszu pysznił się napis wykonany flamastrem: „Taplet Apolo 169 PLN OKAZJA!”. Niech to jasna cholera – pomyślałem hamując wózkiem tak gwałtownie, że złamałem długaśną bułkę, która niczym rycerska kopia cały czas groźnie wystawała mi spod ramienia. Teraz już wiedziałem w czym rzecz!\nMusiałem MIEĆ ten „Taplet”. W takiej cenie nie mogłem przepuścić okazji. Jakoś do mnie nie dotarło, że była to obniżka… promocyjnej ceny, a ten genialny i zapewne baaaardzo wyrafinowany technologicznie sprzęt walał się w sklepie od początku lipca. W tamtej chwili jednak mój umysł opanowały trzy cyfry – 1, 6 i 9. Więcej kosztują mnie orzeszki ziemne do piwa! Rączo niczym jeleń (cóż za profetyczne określenie jak się okazało nieco później) ruszyłem do natarcia! Z drogi babciu z wnuczkiem, won z drogi mamuśka! Pana „karczka” grzecznie przeprosiłem… nie jestem przecież samobójcą. Dopchałem się do koszyczka i całkiem ładne pudełeczko z tabletem znalazło się w moim posiadaniu. Teraz już tylko do kasy. Z tych emocji zapomniałem o tej całej kiszce ziemniaczanej. No, ale kto by się przejmował takimi detalami. Grunt, że miałem w dłoniach ten nieprzyzwoicie tani ersatz Ajpada!\nNie. W drodze powrotnej zapomniałem włączyć radio, a więc nie będę was katował kolejnym teledyskiem. Na przykład takim jak ten Aleksandry Stan śpiewającej o lemoniadzie…\nNo co? Z pewnością w czasie mojego powrotu do domu któraś ze stacji radiowym w Bolandzie TO puszczała. Swoją drogą zakup Tableta za 169 zeta sprawił, że nie czułem zmęczenia, pragnienia, ani lejącego się z nieba upału. Choć nie powiem na lemoniadę miałbym ochotę.\nW domu zbywając machnięciem ręki wyrzuty i pretensję o brak 70 dkg kiszki ziemniaczanej (cóż to za cholera?) ruszyłem do mojej kanciapy, aby w spokoju nacieszyć się tabletem. Drżącymi dłońmi rozpakowałem tego Ipada dla ubogich, wdusiłem przycisk START. No i… czarny ekran widzę. Zimny pot wystąpił mi na czoło, ale się nie poddaję. Wciskam wtyczkę ładowarki do odpowiedniej, ciasnej dziurki, a samą ładowarkę do gniazdka. Zapaliła się czerwona dioda… – oj niedobrze – myślę sobie, ale kolejny raz duszę paluchem przycisk włączenia tableta. Nic. Zero. Nada!\nZawyłem z rozpaczy, a z moich ust wydobył się potok wulgaryzmów i wrzasków na literki K, CH, J, C, P. Kiedy już zbrukałem połowę abecadła, a biedna psinka zaczęła nerwowo szczekać w przedpokoju dotarło do mnie, że czeka mnie kolejna wycieczka do sklepu.\nTu pozwolę sobie na małą anegdotę. Kilka lat temu w tym samym sklepie. Na tym samym stoisku kupiłem telewizor. Rzecz oczywista, że tak samo jak w przypadku tabletu Apollo NIE sprawdziłem czy działa i spotkała mnie niemiła niespodzianka – telewizor był zepsuty. Nieszczęścia chodzą parami, a ja drugi raz się naciąłem. Co za pech!\nNa szczęście otrząsnąłem się z czarnych myśli i ruszyłem z zepsutym sprzętem z powrotem do sklepu – „na skrzydłach wiatru” – jakby powiedział poeta. Biorąc pod uwagę moje, wspomniane wyżej perypetie z telewizorem to z BOK’iem hipermarketu byłem już „za pan brat”. Tablet został wymieniony szybko i bez żadnego marudzenia ze strony sklepu. Oczywiście tym razem kazałem go sobie włączyć. Działał!\nCo dostałem za marne 169 złotych? Na początek nerwy, ale skoro mam już działający egzemplarz to zajrzyjmy do środka. W całkiem ładnym pudełku znajdziemy sam tablecik, a także nic nie wnoszącą do tematu instrukcję obsługi. Do tego ładowarkę sieciową, a także adapter 2xUSB z gniazdem RJ45. W pudełku znajdował się też voucher z 25 procentowym rabatem na ebook z Empika.\nApollo Quicki 701 posiada wyjście słuchawkowe, złącze adaptera Ethernet/USB, slot na karty Micro SD, a także kamerę 0,3 megapiksela. 7 calowy ekran dotykowy o rozdzielczości 800×480 pikseli jest oczywiście rezystancyjny (oporowy). Chyba nikt w sprzęcie za takie pieniądze nie spodziewał się pojemnościowego? Tablet ma niestety tylko 256 MB pamięci RAM i 4 GB pamieci Flash. Wbudowany mikrofon, a także WiFi, które na ogół nie działa – co potwierdzają wpisy w Internecie oraz moje bezowocne próby. Tablet wykrywał moją sieć i… tyle. Internet musiałem „pobierać” przez kabel podłączony do przelotki. To się nazywa mobilność pierwsza klasa! Sercem tableta Apollo Q701 jest jednordzeniowy procesor ARM11 Infotmic X210 taktowany zegarem 1 GHz. Ponoć procesorek jest całkiem przyzwoity (tak przynajmniej można wyczytać na tej, nieco podejrzanej witrynie). W każdym razie bez problemu można pograć w Angry Birds. Tablet działa pod kontrolą systemu Android 2.3 Gingerbread.\nA jak się sprawuje ten bieda-tablet? Na powyższym materiale wideo poza dostarczającą kabel z netem kudłatą asystentką z pewnością zauważyliście, że ekran dotykowy jest mało precyzyjny. Czasem wystarczało delikatne muśnięcie paluszkiem, a innym razem zero reakcji. Także czujnik położenia ruchu działa z haniebnym wręcz opóźnieniem. Cóż! Kiedy coś się na „Quicki” nie udaje należy pamiętać, że kosztuje mniej niż 200 złotych. Muszę jednak uczciwie przyznać, że tablecik radzi sobie całkiem zacnie z multimediami, a także grami ściągniętymi z Google Play (dawniej Android Market).\nDo czego będzie służył mi Apollo Quicki 701? Ot trochę pogram we „Wkurzone Ptice”, przejrzę sobie zasoby internetu. Ewentualnie obejrzę jakieś klipy wideo. E-booków czytać na tym „cudzie technologii znad Żółtej Rzeki” raczej nie będę. Szkoda oczu. Po prostu ekran choć prezentuje się całkiem hmm… przyzwoicie ( za taką cenę!) to jednak nie będę ryzykował. Jak już napisałem nie udało mi się uruchomić WiFi. Także próby z modemem 3G spełzły na niczym.\nNiestety Tablet odrobinę się grzeje. Po dwóch godzinach surfowania po Internecie czułem na dłoni ciepło bijące ze spodu urządzenia. Chwilę później Quicki się wyłączył. Skończył mu się prąd.\ndr carnage 02-08-2012\n| Tagi: apollo, ebook, quickie, tablet, wakacje


Fleshlight - Go Surge Różowy Lady Combo - masturbator, odlew pochwy, ust lub odbytu w cenie 235,00 zł - sklep internetowy Secretive.pl\nFleshlight - Go Surge Różowy Lady Combo - masturbator, odlew pochwy, ust lub odbytu\nMasturbator GO Surge Pink Lady Combo producenta Fleshlight w kształcie waginy to kompaktowa wersja popularnej zabawki dla mężczyzn. Wykonana jest z materiału SuperSkin podobnego do ludzkiej skóry.\nPodaj kod produktu: 897\nZabierz swój masturbator, gdzie tylko chcesz!\nMasturbator GO Surge Pink Lady Combo marki Fleshlight to wyjątkowa wersja jednej z najpopularniejszych zabawki w kształcie waginy. Został stworzony z myślą o mężczyznach, którzy dużo czasu spędzają podróży, dlatego rozmiar zabawki całkowicie zredukowano. Jego kompaktowe rozmiary umożliwiają dyskretne spakowanie do walizki, przy czym nie zajmuje dużo miejsca i nie obciąża bagażu. Produkt wygląda podobnie do klasycznych modeli Fleshjack i przypomina niewielką latarkę. Specjalna budowa wewnętrznej części gwarantuje doznania na najwyższym poziomie.\nZaufaj wyjątkowemu materiałowi SuperSkin\nMasturbator Go Surge Pink Lady Combo mimo mniejszych rozmiarów gwarantuje podobne doznania do tradycyjnych modeli. Wnętrze tuby wykonane jest z materiału SuperSkin o wyjątkowych właściwościach, dzięki którym obcowanie z nim przypomina dotyk ludzkiej skóry. Z tego względu możesz cieszyć się niezwykle realistycznymi wrażeniami. Dla wzmocnienia efektu wystarczy zanurzyć na chwilę środkową część w ciepłej wodzie, aby uzyskała odpowiednią temperaturę. W zestawie znajduje się także buteleczka z lubrykantem na bazie wody i spray do dezynfekcji gadżetów erotycznych.\nSzczegóły produktu Fleshlight - Go Surge Różowy Lady Combo - masturbator, odlew pochwy, ust lub odbytu\nWszystkie warianty masturbatora Fleshlight - Go Surge


Transmisja 28. kolejki online - Znicz Pruszków\nStrona główna » Aktualności » Transmisja 28. kolejki online\nZnicz Pruszków po czterech zwycięstwach z rzędu o kolejne punkty będzie walczyć z Górnikiem Polkowice. Obecnie liderem eWinner 2 Liga, który na swoim punkcie ma 54 punkty. Tym samym wyprzedził GKS Katowice, który przegrał w Pruszkowie 1:0.\nSpotkanie będzie można obejrzeć za pośrednictwem portalu Łączy nas Piłka we wtorek 20 kwietnia 2021 o godzinie 14:15.\nTags: łączy nas piłka, transmisja online, znicz vs górnik polkowice\nPrevious PostTransmisja online Znicz vs Lech Poznań II\nNastępny wpisMecz z Górnikiem odwołany


Doubletree By Hilton Hotel Warszawa Conference Center Spa - VipKatalog - katalog stron www\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą naszego hotelu znajdującego się w bardzo dogodnym punkcie Warszawy. Mamy nie tylko doświadczoną ekipę obsługującą gości, ale także bardzo dobrze wyposażone pokoje. Każdy z naszych gości traktowany jest wyjątkowo i dlatego też każdy poczuje się u nas jak u siebie w domu. Mamy w ofercie pokoje o różnych standardach, jednak nawet podstawowe są świetnie wyposażone.\nfitness, apartamenty, hotel wellness & spa warszawa\nStronę widziało 63 internautów, z czego 2 ją odwiedziło.\nODYS Wynajem hali sportowej żywiec\nPrezentujemy Państwu Centrum Wypoczynku Odys, które znajduje się w miejscowości Tresna niedaleko Żywca nad Jeziorem Żywieckim. Posiadamy 140 miejsc no...\nAparthotel Vislow Resort to apartamenty w Beskidach idealne na rodzinny wyjazd czy weekend we dwoje. Vislow Resort oferuje komfortowe noclegi w niezwy...


czy to żółty gózek - Forum portalu GOŁĘBNIK.PL\nczy to żółty gózek\nPost autor: abc » sob gru 21, 2013 11:39 pm\nwitam.mój 4 letni samczyk wychował wiele parek zdrowych młodych.w tym roku przed szczepieniem z początkiem listopada został odrobaczony tak jak całe stado,podałem na gózka Ronidazol 250 mg do wody i zaszczepiłem COLUMBA po czym utego na dolnej szczęce po obu stronach pojawiły się cieniutkie żółte narosty ,natomiast na samej końcówce żuchwy narośl wielkości ziarna prosa,sądząc,że to żółty gózek więc podałem 3 dni z rzędu Spartrix .narosty na początku żuchwy nadal narastaly,podałem następnie Metronidazol 250 mg przez kolejne 3 dni ,to samo bez zmian .obecnie podaję Gambakokzid-Ro 5-ty dzień iwydaje mi się nie ma poprawy.Czy ktoś z kolegów mógł by mi doradzić co w takiej sytuacji mogę zrobić dla dobra ptaka? za co z góry serdecznie dziękuję!\nRe: czy to żółty gózek\nPost autor: felix8024 » ndz gru 22, 2013 9:32 pm\nw brew pozorom diagnoza może być trudniejsza niż się wydaje.\nJakby to był młody gołąb, to bym najpierw postawił na ospę, a później na rzęsistek. Wzrokowo dość łatwo to odróżnić + czas na ospę już dawno minął.\nAle ze względu że to już kilku letni gołąbek, to można stawiać na jakieś zmiany nowotworowe, ale to jest dość duże gdybanie.\nJakaś fotografia trochę ułatwiła by diagnozę.\nPost autor: andrzejj275 » pt cze 13, 2014 9:00 pm\nWitam. Mam pytanie czy zolty guzek czesto sie nawraca?. Ja w tym sezonie mam juz trzeci nawrot tej choroby. Jedynie pierwsze mlode wyszly w dobrej formie ,nastepne legi to masakra. najpierw mlode strasznie chudna ,nastepnie pojawia sie zolta maz w dziobie. Czy ta zolta maz to napewno oznaka tylko tej choroby?.\nPost autor: andrzejj275 » pt cze 13, 2014 9:03 pm\nNie dodalem ze mlode zyja masymalnie trzy tygodnie po opuszczeniu gniazda. pozdr\nPost autor: syrtyr » ndz cze 15, 2014 11:30 am\nCzy się nawraca? hmmm. To już zależy od hodowcy jak dba o stado. Czyste pojniki to podstawa i porządek w gołębniku. Robiłeś jakiś wymaz że wyszedł rzęsistek czy tylko z twoich obserwacji tak wynika. Żółty guzek to nie maź tylko serowate naloty w gardle, co prawd ptaki chudną i upadki młodych są , jednak nie doczekały by tak długo. Ospę wziołeś pod uwagę?


INNOWACJA PEDAGOGICZNA TEATR Z KLASĄ - PDF\nDownload "INNOWACJA PEDAGOGICZNA TEATR Z KLASĄ"\n1 ZSO-PSP i PG w Wolanowie INNOWACJA PEDAGOGICZNA TEATR Z KLASĄ Autorzy: Anna Kosiec Janina Laskowska Jolanta Węglicka\n2 INNOWACJA PEDAGOGICZNA TEATR Z KLASĄ Wolanów 2013 Uzasadnienie potrzeby innowacji: Innowacja będzie wprowadzana w Publicznym Gimnazjum w Wolanowie w klasie pierwszej. Przewidywany czas realizacji: 22 października czerwca Innowacja będzie realizowana z uczniami klasy I c przez: p. Annę Kosiec (nauczyciel plastyki, muzyki, zajęć artystycznych), p. Janinę Laskowską (nauczyciel bibliotekarz), p. Jolantę Węglicką (nauczyciel j. polskiego). Jest to propozycja rozszerzenia oferty edukacyjnej w szkole, wyjścia naprzeciw zainteresowaniom uczniów, a tym samym wzbogacenie wiedzy i umiejętności z zakresu sztuki teatralnej, literackiej i artystycznej. Wdrożenie jej nastąpi w cyklu trzyletnim na lekcjach: języka polskiego, plastyki, muzyki, zajęciach artystycznych i godzinie wychowawczej oraz na zajęciach pozalekcyjnych w formie: koła teatralnego, koła artystycznego (plastycznego, muzycznego) i koła polonistycznego. Najważniejszym wymiarem podejmowanych działań innowacyjnych ma być wzbogacenie ucznia w takie wartości, jak wrażliwość, wyobraźnię, aktywność, kreatywność i otwartość. Zakłada się wykorzystanie: dramy, inscenizacji, różnorodnych form pracy nad lekturą, tekstem literackim oraz form plastyczno- muzycznych, udział w konkursach, festiwalach i przeglądach teatralnych, wyjściach do teatru i kina oraz w przygotowaniu przedstawień dla rodziców i młodzieży. Głównymi zasadami tej edukacji powinno być nauczenie młodych ludzi poszukiwania, dostrzegania i odkrywania wartości teatralnych, analizowania i wyciągania wniosków z różnego rodzaju przeżywanych doświadczeń ludzkich, rozwijania humanistycznych motywacji wyborów opartych na własnych przemyśleniach i zdobytej wiedzy, przewidywania następstw podjętych decyzji, przekazanie uczniom systemu wartości uniwersalnych, powszechnie uznanych w kulturze i tradycji.\n3 Wydaje się to niezwykle skuteczne, gdyż w wieku lat następuje wzmożony rozwój moralny młodego człowieka. Tematyka materiału edukacyjnego Proponowany cykl zajęć literacko- teatralnych jest odpowiedzią na konieczność wzbogacenia oferty edukacyjnej szkoły. Skierowany jest do uczniów klasy I C gimnazjum i będzie kontynuowany w następnych latach. Treści programowe realizowane w ramach lekcji są uzupełniane różnorodnymi działaniami z zakresu edukacji teatralnej na zajęciach pozalekcyjnych. Innowacja Teatr z klasą jest opracowana na podstawie treści kształcenia zawartych w programach: język polski- PG- 1/2011, plastyka-pg-12/2011, muzyka- PG- 13/2011, zajęcia artystyczne-pg-19/2011i20/2011. Innowacji przyświeca zasada systematyczności i stopniowania trudności w rozwoju artystycznym młodzieży. Udział w zajęciach kół pozalekcyjnych stwarza młodzieży możliwość twórczego rozwijania zainteresowań teatralnych, aktorskich, plastycznych, muzycznych, recytatorskich i innych. Podstawą zajęć kreatywności teatralnej będą różnego typu improwizacje i doskonalenie technik aktorskich. Na lekcjach języka polskiego uczniowie będą zdobywać podstawową wiedzę z zakresu historii teatru, poznawać zasady pracy twórców teatru, aktorów, rodzaje form dramatycznych jako dzieła literackiego, rozwijać umiejętności pisarskie i literackie tworząc recenzje, sprawozdania, scenariusze, teksty krytyczne, itp., a w rezultacie być aktywnym, świadomym i krytycznym odbiorcą kultury. Na lekcjach plastyki realizowane będą zadania z zakresu promocji widowiska teatralnego; afisz, zaproszenie, plakat teatralny i wystawy. Na lekcjach muzyki realizowana będzie tematyka dotycząca rodzajów teatru muzycznego: opera, operetka, musical oraz rola muzyki w pełnej percepcji teatru. Na zajęciach artystycznych wprowadzane będą zagadnienia dotyczące elementów dekoracji teatralnej, happeningu. Rola plakatu i afisza w przedstawieniu teatralnym.\n4 W ramach zajęć pozalekcyjnych koła teatralnego i godzin wychowawczych realizowane będą cele i treści zawarte w innowacji, m.in.: praca nad wyrazem scenicznym, postawą aktorską, praca nad spektaklem teatralnym, a także wyjścia do teatru. Grupa w ciągu roku szkolnego przygotuje przedstawienia teatralne, ponadto praca dotyczyć będzie: konkursów recytatorskich i literackich. Na zajęciach koła artystycznego realizowane będą zadania związane z tworzeniem przedstawienia, scenografii teatralnej, kostiumów, masek, lalek, wykonywanie przez uczniów elementów dekoracji, zagadnienia przestrzeni teatralnej i scenicznej, opracowanie (zgranie muzyki i efektów dźwiękowych). Cele innowacji pedagogicznej: Innowacja pedagogiczna Teatr z klasą zakłada realizację następujących celów kształcenia i wychowania: Cele ogólne: 1. Umożliwienie częstego kontaktu ze sztuką teatralną, przygotowanie do odbioru dzieła literackiego, plastycznego i muzycznego. 2. Rozwijanie indywidualnych zdolności, zainteresowań oraz aktywności twórczej. 3. Zintegrowanie zespołu, stworzenie atmosfery akceptacji i zaufania, rozwijanie umiejętności pracy w zespole i odpowiedzialności. 4. Pobudzanie do działań artystycznych, dostarczanie przeżyć emocjonalnych i estetycznych, umożliwienie prezentacji własnych dokonań, przygotowanie do udziału w konkursach recytatorskich i wystąpieniach teatralnych. 5. Budowanie u ucznia poczucia własnej wartości. 6. Wyrabianie nawyków i motywacji do świadomego uczestnictwa w kulturze. Cele szczegółowe: 1. Rozbudzanie teatralnych zainteresowań uczniów 2. Poznanie najważniejszych faktów związanych z historią teatru. 3. Rozpoznawanie rodzajów oglądanych przedstawień. 4. Zdobywanie ogólnej wiedzy teoretycznej dotyczącej teatru i jego znaczenia. 5. Motywowanie do pracy w zespole, rozwijanie wyobraźni i inwencji twórczej.\n5 6. Kształcenie w zakresie pięknego czytania, poprawnego wysławiania się i swobody wypowiedzi. 7. Praca nad intonacją i modulacją głosu i ruchem scenicznym. 8. Udział w życiu kulturalnym szkoły, przygotowanie części artystycznej i scenografii na uroczystości szkolne. 9. Stworzenie możliwości rozwoju uzdolnień teatralnych, plastycznych i wokalnych uczniów. 10. Rozwijanie pozytywnych cech charakteru, takich jak np. tolerancja, życzliwość, otwartość, szacunek, odpowiedzialność, pracowitość, rzetelność, pomysłowość. 11. Budowanie więzi emocjonalnych z rówieśnikami i nauczycielem. 12. Rozwijanie wrażliwości estetycznej, wyobraźni i aktywności twórczej młodego człowieka.\n6 Treści programowe Klasa I Treści programowe Zajęcia pozalekcyjne Lekcje j. polskiego, plastyki, godzina wychowawcza Czym jest teatr? Gromadzimy pojęcia związane z teatrem. Historia teatru. Od antyku i starożytności do teatru szekspirowskiego Teatr w poezji, poezja w teatrze. Estrada jednego wiersza Recytacje indywidualne i zbiorowe Teatr dramatyczny. Budowa dramatu. Rodzaje dramatu: komedia i tragedia Scenariusz teatralny Inscenizowanie wybranych scen Redagowanie i wykonanie zaproszenia teatralnego Plakat i afisz teatralny Lekcja otwarta dla uczniów i nauczycieli Organizacja wycieczek do teatru. Zasady zachowania w teatrze. Teatralny savoir- vivre Udział w spektaklach teatralnych. Wyjścia z uczniami do teatru Przestrzeń teatralna. Zwiedzanie teatru Twórcy teatru. Praca reżysera, choreografa, scenarzysta Projekcja filmów z zakresu sztuki teatralnej Udział uczniów w zajęciach kół pozalekcyjnych: teatralnego, języka polskiego i artystycznego(plastycznego) Teatry w Polsce- zapoznanie z różnymi typami teatrów Utwory literackie w interpretacji uczniów. Aktor w teatrze. Na czym polega warsztat pracy aktora Poznajemy różne techniki teatralne Techniki panowania nad emocjami. Próby reżyserskie scenek teatralnych Gimnastyka buzi i języka, czyli ćwiczenia dykcyjne. Emisja głosu. Ruch sceniczny Propozycje scenariuszy Poznanie znaczenia scenografii teatralnej. Sztuka kształtowania przestrzeni teatralnej Oprawa plastyczna sztuki, dekoracja, kostium, rekwizyt, charakteryzacja postaci, oświetlenie Tworzenie dekoracji i oprawy plastycznej przedstawień szkolnych Przygotowanie z uczniami przedstawień szkolnych. Inscenizacja oparta na jednym z omówionych dramatów. Prezentacja własnych aktorskich dokonań Udział w przeglądach teatralnych oraz imprezach okolicznościowych Współpraca z instytucjami kultury\n7 Klasa II Treści programowe Zajęcia pozalekcyjne Lekcje j. polskiego, muzyki, godzina wychowawcza Teatr muzyczny-widowisko łączące muzykę i akcję sceniczną Misteria- dramaty liturgiczne Opera i dramat muzyczny Oratorium-muzycznym odpowiednikiem opery Lekki oddech operetki Wielcy twórcy opery i operetki Groteska na scenie, komizm(komedia). Musicalowe szaleństwa. Musicalmuzyczny spektakl XX w. Poezja śpiewana. Piosenka poetycka Projekcja filmów związanych z teatrem operowym, musicalem Wyjścia z uczniami do teatru. Udział uczniów w zajęciach kół pozalekcyjnych: teatralnego, języka polskiego i artystycznego(plastycznomuzycznego) Uliczka Tradycji. Kulturalny klimat przedwojennego Radomia. Rola kostiumu i rekwizytu w tworzeniu stylizacji postaci Teatr jako system komunikacji: aktor, widz, przestrzeń teatralna, przestrzeń sceniczna Opracowanie(zgranie) muzyki, efektów dźwiękowych Oprawa plastyczna, muzyka, gra aktorska, światło jako elementy składowe w budowaniu widowiska Przygotowanie z uczniami dekoracji (oprawy plastycznej)i muzycznej przedstawień Zajęcia warsztatowe. Warsztat słowny, teatralne czytanie tekstu Analiza tekstu teatralnego Tworzenie postaci scenicznej Widowisko poetycko- muzyczne. Przygotowanie z uczniami wieczoru literacko- muzycznego Wycieczka do Kałkowa. Misterium Męki Pańskiej. Twórczość teatrów amatorskich Udział w przeglądach teatralnych Współpraca z instytucjami kultury\n8 Klasa III Treści programowe Zajęcia pozalekcyjne Lekcje j. polskiego, zajęć artystycznych, godzina wychowawcza Tajemnice sztuki aktorskiej (od Koryfeusza) Od teatru elżbietańskiego do współczesnego Teatr współczesny Teatr lalkowy - Lalka aktorem Teatr cieni, jako odmiana teatru lalkowego Uczucia- twarze- maski. Pantomima. Teatr telewizji i radiowy. Produkcja i emisja teatralnych przedstawień telewizyjnych. Plakat i afisz teatralny Sztuka ulicy- teatr uliczny Happening, performance Teatr plastyczny Projekcja filmów dotyczących teatru współczesnego Poezja i proza kina Wyjścia z uczniami do teatru i kina. Udział uczniów w zajęciach kół pozalekcyjnych: teatralnego, języka polskiego i artystycznego Sztuka i improwizacja Radomski Teatr Poszukiwań,,Resursa Wyjazd do Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach. Funkcja lalki teatralnej Tworzenie lalek teatralnych Przygotowanie spektaklu lalkowego dla klas młodszych. Rola maska w teatrze. Wykonanie maski teatralnej. Przygotowanie z uczniami dekoracji (oprawy plastycznej)i muzycznej przedstawień Przygotowanie spektaklu dla społeczności szkolnej. Wyznaczniki dobrej improwizacji. Ćwiczenia improwizacji-wzbudzanie i wyrażanie emocji Happening w szkole Granica pomiędzy grą aktorską a własną osobowością Udział w przeglądach teatralnych Współpraca z instytucjami kultury\n9 o metoda projektu o ćwiczenia dykcji o dyskusja o działania twórcze o metody aktywizujące o wyjścia, wycieczki o wykład o pogadanka o praca w grupie o burza mózgów o drama, improwizacja Osiągnięcia ucznia Metody pracy o sprawne operowanie terminami teatralnymi o poprawna wymowa, ruch sceniczny o planowanie pracy i nadzór nad przebiegiem określonych projektów teatralnych o umiejętność autoprezentacji i prezentacji grupowej o umiejętność improwizacji i odgrywania określonych ról o świadomość i umiejętność kontrolowania emocji o świadome uczestnictwo w kulturze Osiągnięcia grupy o stworzenie zgranego zespołu aktorów o spektakle teatralne i uroczystości szkolne o oprawa plastyczna i muzyczna przedstawień. o udział w przeglądach teatralnych o prezentacja osiągnięć na forum szkoły i w środowisku o przygotowanie materiałów reklamujących przedstawienie: projektowanie afisza, recenzja, zaproszenie. o wrażliwość na piękno i jego wyrazy w sztuce.\n10 Ewaluacja osiągnięć w trakcie realizacji innowacji pedagogicznej Teatr z klasą 1. Ewaluacja innowacji Teatr z klasą dokonywana będzie na bieżąco poprzez obserwację zachowań młodzieży. 2. Uczniowie będą prezentować samodzielnie wykonane prace plastyczne i inscenizacje teatralne. 3. Młodzież weźmie udział w konkursach, festiwalach i przeglądach teatralnych oraz w przygotowaniu przedstawień dla rodziców i młodzieży. 4. Na zakończenie każdego spotkania uczestnicy podsumują swój udział, zaangażowanie i stopień atrakcyjności proponowanych działań w formie dyskusji 5. Ewaluacja będzie przeprowadzana po zakończeniu innowacji, aby poznać efekty włożonej pracy i wyciągnąć konstruktywne wnioski na przyszłość. Opracowana zostanie ankieta dla uczniów. Ciekawą formą ewaluacji jest również premiera przestawienia, uznanie widowni, to też najlepsza ocena wysiłku za trud włożony w przygotowanie inscenizacji. Literatura przedmiotu: 1. A. Siedlecki, Sekrety techniki aktorskiej, wyd. FOSZE, Rzeszów B. Bartoszewicz, A. Hausbrandt, Idziemy do teatru, wyd.crzz, Warszawa T. Borowczyk, Jak kształcę kulturę teatralną moich uczniów. Język polski w szkole, nr 3, Kielce 2002/ A. Hausbrandt, Elementy wiedzy o teatrze, wydanie trzecie, WSiP, Warszawa W. Bobiński, Świat w słowach i obrazach kl. I-II-III, WSiP, Warszawa D. Stępień, W Sygut, Sztuka w zasięgu ręki, MAC, T. Wójcik, Muzyczny świat, MAC, M. Czuj, Malarstwo i rzeźba, MAC, M. Węglińska, Jak przygotować się do lekcji, wyd. Impuls, Kraków 1998


Ada Zielińska - Podcast Fotopolis #4 | Fotopolis.pl\nZ Adą Zielińską, artystką wizualną, rozmawiamy o tym, jak oswaja swoje lęki ogniem oraz jak funkcjonowanie na rynku sztuki zależy dziś od... sztuki pozyskiwania środków.\nAda Zielińska w swojej twórczości walczy z lękami. Konfrontuje się z tym co dla niej trudne i niebezpieczne. Robiła to paląc samochody, inscenizując wypadki samochodowe w skali mikro i przejmując na tydzień pustą kancelarię w czasie lockdownu.\nPytamy o najważniejsze projekty artystki i o słynne zdjęcie wykonane na stulecie polskiej niepodległości, które podbiło media i przyniosło jej rozpoznawalność.\nProjekt, który dla Ady jest gestem sprzeciwu to wystawa “Jaki mamy budżet?”, który stanowi ironiczny komentarz do pozbawionej dużych pieniędzy rzeczywistości, w której funkcjonują dziś polscy artyści.\nIle kosztuje sesja fotograficzna i wystawa? Ile samochodów Ada spaliła przez ostatnich 5 lat? Odpowiedzi na te pytania w najnowszej rozmowie fotopolis!\nZ projektu Hide & Seek\nz projektu 1:18 scale car crashes\nZ projektu "Jaki mamy budżet"\nZ projektu "Home office"\nUrodzona w 1989 roku. Artystka wizualna, fotografka, autorka instalacji. W swoich pracach podejmuje próbę dokumentacji otaczających ją katastrof i konfrontowania się z dezintegracją, obserwując jednocześnie w jaki sposób sama jest przez nie przyciągana. Efektem tej praktyki jest próba uchwycenia momentu władzy w sytuacji totalnej dezintegracji. Obserwacja tych momentów jest formą specyficznej autoterapii, zaś uchwycone na fotografiach wypadki stają się autorską notatką na temat otaczającego artystkę świata, usiłowaniem odzyskania kontroli nad tym, co nieuchronnie się kończy.\nAbsolwentka Sztuki Mediów na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, obecnie studentka Instytutu Twórczej Fotografii w Opawie.\nDogonić horyzont, czyli Ada Zielińska w Galerii Czwartek


Rozbudowa kampusu Politechniki Bydgoskiej. Uczelnia wnioskuje o pozwolenie na budowę Akademickiego Centrum Sportu | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBydgoszczInwestycjeRozbudowa kampusu Politechniki Bydgoskiej. Uczelnia wnioskuje o pozwolenie na budowę Akademickiego Centrum Sportu\nNa zdjęciu: Akademickie Centrum Sportu (to wstępna koncepcja jego wyglądu, która może ulec zmianie) powstanie w północnej części kampusu UTP przy ulicy Kaliskiego w Fordonie.\nFot. mat. prasowe UTP\nW piątek w bydgoskim urzędzie miasta zarejestrowano wniosek o wydanie pozwolenia na budowę Akademickiego Centrum Sportu Politechniki Bydgoskiej. To kolejna inwestycja uczelni na terenie Fordonu.\nO budowie Akademickiego Centrum Sportu, które powstanie w północnej części kampusu przy ulicy Kaliskiego, niedaleko Wydziału Inżynierii Mechanicznej, pisaliśmy już wielokrotnie. Pod koniec ubiegłego roku uczelnia rozpisała przetarg na budowę kompleksu. Oferty potencjalnych wykonawców poznaliśmy w lutym, a pod koniec kwietnia doszło do podpisania umowy na budowę pomiędzy rektorem prof. Markiem Adamskim a przedstawicielami Budimexu, który złożył najkorzystniejszą ofertę opiewającą na nieco ponad 20 milionów złotych.\nPrzetarg wygrany przez Budimex zakładał nie tylko prace budowlane, ale również zaprojektowanie obiektu oraz uzyskanie pozwolenia na budowę. Formalnie wniosek do ratusza o wydanie tego ostatniego wpłynął pod koniec tygodnia. Koresponduje to z wcześniejszymi zapowiedziami władz przyszłej (formalnie zacznie działać pod tym szyldem od 1 września – przyp. red.) politechniki, że etap projektowania i kompletowania dokumentacji przypadnie na przełom trzeciego i czwartego kwartału. Budowa ma rozpocząć się więc jeszcze w tym roku i potrwać do połowy roku 2023.\nBudowa kampusu Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Inwestycja nadal nie może się rozpocząć. Dlaczego?\nNie wszystkie formalności udało się jednak uczelni dopiąć. Pod koniec lipca unieważniła ona wybór inwestora zastępczego, czyli firmy, która w jej imieniu będzie zajmowała się procesem inwestycyjnym. Równolegle z wyborem Budimexu wskazano wówczas Dom Inżynierski Promis ze Szczecina, który miał realizować obowiązki inwestora za nieco ponad pół miliona złotych. Decyzję tę oprotestowała jednak firma B-Act z Bydgoszczy. Krajowa Izba Odwoławcza przychyliła się do jej wniosku i ocena ofert złożonych w przetargu musi być przeprowadzona ponownie.\nAkademickie Centrum Sportu w Fordonie będzie składało się między innymi z głównej hali sportowej w dwiema widowniami – stałej na 230 miejsc (w tym 180 miejsc siedzących) oraz rozkładanej na kolejnych 200 osób. Wyznaczone będą w niej boiska do siatkówki, koszykówki oraz piłki ręcznej odpowiadające wymogom Polskiej Ligi Siatkówki, Międzynarodowej Federacji Koszykówki (FIBA) oraz Związku Piłki Ręcznej w Polsce (ZPRP). W sali ma znajdować się także 8-metrowa ściana do wspinaczki. Ponadto w budynku zaplanowano siłownię, sale do fitnessu, a także saunę czy salę konferencyjną. Swoją siedzibę będzie miało tam Studium Wychowania Fizycznego.\nWładze uczelni wielokrotnie podkreślały, że budowa ACS jest odpowiedzią na brak infrastruktury sportowej na terenie fordońskiego kampusu. Przypomnijmy, że do tej pory studenci korzystali głównie z boiska za Auditorium Novum (gdzie obecnie powstaje nowy budynek dydaktyczny) oraz boisk zlokalizowanych na tyłach akademików przy ul. Kaliskiego. Sale sportowe posiadały inne, zlokalizowane w centrum Bydgoszczy, wydziały obecnego Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego. Zamierzeniem uczelni jest jednak jej koncentracja w Fordonie, stąd decyzja o budowie obiektu sportowego.


Integracyjny Weekend Kobiet Biznesu już za niecałe dwa tygodnie! Zapraszamy w Beskid Sądecki! - Szczypta Luksusu\nIntegracyjny Weekend Kobiet Biznesu już za niecałe dwa tygodnie! Zapraszamy w Beskid Sądecki!\nPierwszy Integracyjny Wyjazd Kobiet Biznesu organizowany przez Europejski Klub Kobiet Biznesu w Wierchomli odbył się rok temu. Prawie 30 przedsiębiorczych kobiet z całej Polski przyjechało w Beskid Sądecki, aby wymienić się kontaktami, wysłuchać pięciu inspirujących prelekcji cenionych trenerów biznesu, a także odpocząć na łonie natury i zrelaksować się w hotelowym SPA.\nIdąc za ciosem Ilona Adamska postanowiła zorganizować kolejny wyjazd, również w okolice Nowego Sącza.\nIntegracyjny Weekend Kobiet Biznesu odbędzie się w dniach 21-23.05.2021 w Hotelu Wierchomla, malowniczym miejscu w samym sercu dzikiego lasu.\nNa uczestniczki czeka uroczysta kolacja, wycieczka w góry, góralskie ognisko i 5 inspirujących wykładów, które poprowadzą: Ewa Sidor, Alina Roszczyńska, Renata Targosz, Elżbieta Jachymczak i Ilona Adamska.\nPoniżej tematyka prelekcji:\nJak pierwszy wyjazd integracyjny wspominają uczestniczki?\n– Pierwsze integracyjne spotkanie Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu wspominam wyjątkowo. Takich spotkań szukałam. Każda z obecnych tam kobiet była zaangażowana w swój rozwój i wspierająca inne członkinie w rozwoju. Jestem pod ogromnym wrażeniem otwartości dziewczyn na nowe kontakty i wiedzę. Wyjazd na niecałe 3 dni i aż 1386 km w dwie strony do pokonania (z dalekiej Bydgoszcz). Ale było warto! Kobieca moc potęguje się przy spotkaniu z innymi kobietami. Jest w nas ogromna siła do działania i chęć poznania nowych obszarów. Dziękuję Klubowi za stworzenie przestrzeni na takie spotkania. Bez zastanowienia jadę na kolejne. Do zobaczenia w Wierchomli. – mówi Mirosława Kowalkowska, od ponad 25 lat związana z branżą finansowo-ubezpieczeniową.\n– Pierwszy integracyjny zjazd Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu i pobyt w hotelu Wierchomla & SPA Resort to już czas wspomnień. Ale kolejny przed nami. Jak wspominam pierwszą edycję? Wśród wielu fantastycznych kobiet zawiązały się wspólne biznesy, przyjaźnie, które w moim przypadku przekuły się na współpracę z kilkoma członkiniami. Prelekcje przeprowadzone przez uczestniczki spotkania mocno zapadły wszystkim w pamięć. Inspirujące szkolenia to jednak nie wszystko. Towarzyszył uczestniczkom dobry humor, relaks, piękne widoki gór, dobra góralska miejscowa kuchnia, personel hotelu pracujący w zaciszu, by dać wytchnienie swoim klientom. Czekam niecierpliwie na majowe, wyjazdowe spotkanie Klubu. Dołącz do nas –dodaje Alina Roszczyńska, trener biznesu, coach, wykładowca.\n– W tym roku, ze względu na pandemię i obostrzenia hotelowe, nasza grupa będzie zdecydowanie mniejsza, ale równie wyjątkowa. Zapraszam do spędzenia niezapomnianego czasu w gronie niezwykłych kobiet. Gwarantuję potężną dawkę inspiracji. – zachęca na koniec Ilona Adamska, prezes EKKB.\nJeśli masz ochotę dołączyć do wyjątkowych kobiet biznesu – napisz na info@idmedia.pl.\nKoszt: 700 zł (w cenie 5 warsztatów, 2 noclegi, 2 śniadania, 1 uroczysta kolacja, wycieczka w góry, ognisko z lokalnymi smakołykami, wifi, parking).\n*** Dla uczestniczek zjazdu możliwość skorzystania z masażu w strefie SPA z 20% rabatem.\nPrevPoprzedniLato będzie gorące! ♥ Najnowsza kolekcja brazylijskiej marki LABELLAMAFIA\nNastępnySukces TO JA! Grupa Pracuj wesprze kariery PolekNastępny


Pielgrzymka - Akcja Katolicka Archidiecezji Łódzkiej\nStrona główna » Aktualności » Pielgrzymka\nDuszpasterze wspólnie z parafianami z Parafii pw. Matki Bożej Dobrej Rady w Zgierzu włączyli się w cykl uroczystości związanych ze świętowaniem jubileuszu 100-lecia powstania Diecezji Łódzkiej. Pierwszą pielgrzymką była pielgrzymka do Gniezna, 12 września 2020 r. – pierwszej stolicy Polski, a także pierwszej metropolii kościelnej. Organizatorem pielgrzymki był Ks. abp […]\nJuż po raz kolejny Akcja Katolicka z parafii św. Anny w Łodzi wraz ze swoim duszpasterzem ks. Andrzejem Milczarkiem i grupą parafian udała się z okazji 100-lecia Archidiecezji Łódzkiej na pielgrzymkę. Trasa prowadziła przez ciekawe miejsca z pięknymi zabytkami takimi jak Przemyśl, Krasiczyn, Solina, Iwonicz. Miejscami, w których modliliśmy się […]


„Przepis na artystę: jeden procent talentu, dziewięć procent szczęścia i dziewięćdziesiąt procent pracy.”\nJednym z bohaterów ubiegłorocznych obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości był Ignacy Jan Paderewski (1860-1941). Wystawy i publikacje przypomniały go głównie jako międzynarodowego lobbystę sprawy polskiej i jednego z pierwszych premierów II Rzeczypospolitej. Głównym wydarzeniem oddającym hołd Paderewskiemu-kompozytorowi była nowa inscenizacja opery „Manru” na scenach Warszawy i Poznania.\nBył niewątpliwie najwybitniejszym klawiszowcem w historii rocka; genialnym pianistą, mistrzem Hammonda i Mooga. Styl jego gry –łączący niewiarygodną wirtuozerię z drapieżną ekspresją – porównywano z Hendriksem. Tworzył muzykę inspirowaną dziełami klasycznymi. Był liderem supergrupy rocka progresywnego, która sprzedała ponad 40 milionów płyt.


...Jacka Wiśniewskiego, członka Rady Gospodarczej przy premierze i dyrektora Domu Maklerskiego Raiffeisen Bank Polska:\nCzy skup obligacji zagrożonych krajów przez EBC i luzowanie monetarne Fed pomogą?\nRuch Fed traktuję jako sygnał podtrzymujący wiarę we wzrost gospodarki USA. W przypadku EBC to zmiana paradygmatu i zapowiedź, że Europa będzie finansowała zagrożone kraje, skupując obligacje. To sygnał dla inwestorów: nie obstawiajcie ich bankructwa. Już widać zmniejszenie rentowności obligacji zagrożonych państw. Większy strumień pieniędzy idzie na giełdy: inwestorzy zaczynają się zastanawiać, które spółki będą zyskiwały. Maleje też presja na umocnienie franka szwajcarskiego [to ulga dla Polaków spłacających kredyty we frankach – red.], bo skończyło się szukanie bezpiecznej przystani dla pieniędzy.


Mielno wyznacza nowy trend: prestiżowe kurorty dostępne także w Polsce - Dune\nTagi:DuneFirmusMielno HoldingStein Christian Knutsen\nDla prestiżu jeździ się dziś nie tylko w najbardziej odległe zakątki globu, ale także na nasze rodzime plaże. Powstają tu całoroczne kurorty, wzorem ośrodków na południu Europy. W ich budowaniu aktywnie uczestniczą prywatni inwestorzy, bez których wizji i kapitału, trudno byłoby zmienić jakość polskiego Wybrzeża.\nSceptycy mogą powiedzieć, że jeden, nawet najbardziej luksusowy budynek, nie czyni z Mielna miejscowości podobnej do południowych kurortów Europy. Jednak inwestor już oddał dwa budynki: Tarasy i pierwszy etap kameralnej Rezydencji Park. Oprócz projektu Dune buduje też kolejny etap Rezydencji Park, zlokalizowanej przy jednym z głównym deptaków prowadzących do morza. A w planach ma kolejne inwestycje. – Działalność deweloperska to więcej niż stawianie budynków – to tworzenie otoczenia dla przyszłych pokoleń. Chcemy zmienić Mielno w całoroczny kurort na światowym poziomie, dlatego konsekwentnie, od lat powoli dokładamy kolejne cegiełki do tej wizji – mówi Stein Christian Knutsen, prezes Mielno Holding – Firmus Group.\nWięcej o planowanych projektach w Mielnie: www.firmusgroup.pl.\npreviousJak wygląda zatrudnienie młodocianych? – raport Zielonej Linii\nnextNowa odsłona portalu RynekPierwotny.com


Archiwa: IT | drytac.pl\nIT 26 maja 2022 0 Janusz\nCo roku 23 czerwca obchodzimy Dzień Ojca. Nieważne, jaki prezent kupisz ważne, by sprawić tacie przyjemność. Są jednak upominki, które szczególnie przypadają do serca obdarowanym osobom i powodują uśmiech na twarzy. Bez wątpienia jednym z …\nIT 17 maja 2022 0 Janusz\nBlisko co czwarty Polak boi się, że w czasie pandemii padnie ofiarą hakerów wyłudzający dane osobowe. Równocześnie blisko 60 proc. respondentów nie wie lub nie jest pewna, jakie działania należy podjąć w takim przypadku. Niestety, …\nIT 6 maja 2022 0 Janusz\nBranża eventowa w Polsce odpowiada za 1,5 proc. PKB, a jej wartość wynosi ok. 3 mld zł. Jednak to właśnie ona najmocniej odczuła skutki lockdownów – blisko połowa firm znajduje się w złej kondycji finansowej, …\nCzy istnieje laptop, który łączy w sobie elegancję, niezawodność i bezpieczeństwo? Lekki i smukły, idealnie dopasowany do Twoich potrzeb? Podobno ideały nie istnieją, ale Surface Laptop 3 od Microsoft udowadnia, że może śmiało pretendować do …\nIT 26 kwietnia 2022 0 Janusz\nPandemia, niepewna sytuacja geopolityczna, reorganizacja modelu w jakim pracujemy i potrzeba implementacji wielu zmian odciska swoje pięto na rynku pracy. Dla zarządzających i osób z i działów HR koniecznością jest regularne monitorowanie nastrojów i potrzeb …\nIT 15 kwietnia 2022 0 Janusz\nInteligentne rozwiązania można spotkać w coraz większej liczbie domów. W pierwszych trzech miesiącach 2021 roku w Europie sprzedano prawie 23 miliony urządzeń z kategorii smart home. Oznacza to wzrost o prawie 26% w porównaniu z …\nIT 6 kwietnia 2022 0 Janusz\nBez cyfryzacji praca zdalna lub rotacyjna jest niemożliwa, dlatego wiele firm staje przed koniecznością przeprowadzenia zmian. Warunki są ku temu bardzo sprzyjające, przede wszystkim dlatego, że w ostatnich miesiącach znacząco wzrosła zdolność adaptacji do nowych …\nIT 28 marca 2022 0 Janusz\nW drugiej połowie marca zapotrzebowanie na ekspresowe przesyłki wzrosło na całym świecie o 183 proc. Mimo globalnej pandemii i utrudnień w łańcuchach dostaw, międzynarodowe przesyłki wysyłane z DHL Express wciąż trafiają do przedsiębiorców, szpitali i …\nIT 26 marca 2022 0 Janusz\nCoraz więcej Polaków kupuje online. Wzrasta liczba osób, które po raz pierwszy zrealizowały zakupy w ten sposób. Zarówno sprzedający, jak i kupujący chce mieć pewność, że transakcja jest bezpieczna. Na większy komfort i poprawę bezpieczeństwa …


Szymon pilnie potrzebuje pomocy (zdjęcia) - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nChoroba nie wybiera... W przypadku Szymona Szymborskiego to powiedzenie powinno brzmieć: choroby nie wybierają. Dziś już nastolatek – niemal od urodzenia zmaga się z wieloma dolegliwościami i to najpoważniejszego kalibru. O skuteczności leczenia i rehabilitacji w ramach państwowych usług i NFZ nie ma co pisać. O wiele bardziej skuteczni są... ludzie dobrej woli i dobrego serca. I do nich właśnie, za naszym pośrednictwem, zwraca się mama Szymona. Zbiórka odbywa się pod linkiem: https://zrzutka.pl/7b2ms7.\nData: Środa, 2020-12-30 15:52:04\nSzymon urodził się z blado różową plamką na twarzy, która po trzech miesiącach jego życia rozrosła się do kolosalnych rozmiarów, deformując jego twarz. Po specjalistycznych badaniach w Centrum Zdrowia Dziecka okazało się, że Szymek oprócz naczyniaka jamistego rozlegle osadzonego na twarzoczaszce ma również guz w oczodole.\nSyn przeszedł trzyletnią kurację chemiczną i sterydową, jednak zmiana na jego twarzy i w oczodole nie zniknęła, a kuracja przyczyniła się tylko do całkowitego zdegradowania jego odporności. Lekarze w Polsce nie dawali szans na wyzdrowienie Szymonka. W 2006 r. udało się odbyć konsultację u amerykańskiego lekarza, która raz na pół roku przylatywał z USA do Berlina.\nSzymka zakwalifikowano do zabiegów laserowych w klinice w Berlinie. Pierwsze zabiegi przeszedł z bardzo dobrymi rezultatami, a każdy kolejny odbywał się adekwatnie do naszych możliwości finansowych. Staraliśmy się, aby odbywało się to systematycznie, niestety, terapia laserowa jest bardzo kosztowna, ale przynosi bardzo dobre efekty.\nOprócz choroby nowotworowej Szymek ma wiele chorób współistniejących: astmę z bardzo silnymi dusznościami oraz alergię, niedoczynność tarczycy, brak odporności, wadę wzroku, zaburzenia równowagi, przykurczenie niektórych mięśni, a niektórych wiotkość. Aktualnie Szymon pozostaje pod stałą opieką lekarzy z Berlina oraz specjalistów w Polsce: onkologa, hematologa, neurologa, endokrynologa, chirurga, ortopedy, alergologa, ortodonty, kardiologa, fizjoterapeuty oraz okulisty.\nZe względu na brak odporności Szymek bardzo często choruje, wymaga drogiej suplementacji, bo nie można inaczej stymulować jego układu immunologicznego. Jest również poddawany intensywnej i systematycznej rehabilitacji ze względu na wiotkość, przykurcze oraz krótszą o 1,5 cm lewą nogę, koślawość kolan i szpotowatość stóp.\nPo ostatnim rezonansie i tomografie okazało się, że Szymon ma problem z dużymi naczyniami w głowie tj: tętnice. Jedna z jego głównych tętnic mózgowych jest całkowicie niedrożna, a od niedawna zaczął napadowo tracić władzę w nogach. Diagnozując problem niedowładów nóg rezonans ujawnił guza w żebrze Szymka oraz wiele mniejszych zmian w kręgosłupie. Nie ułatwia to sytuacji, która i tak jest bardzo skomplikowana. Przed nami kolejne konsultacje, zabiegi, badania, biopsja, rehabilitacja oraz nowy plan leczenia.\nMimo tylu problemów zdrowotnych Szymek to wspaniały młody człowiek o wielkim sercu i ogromnej empatii. Wzorowy syn i wybitny uczeń. Inteligentny, błyskotliwy i ze wspaniałym poczuciem humoru. Choroba nigdy nie stanęła mu na drodze do poznawania świata i rozwijania pasji, jaką jest nauka i języki obce.\nLeczenie mojego Szymonka jest żmudne, długoterminowe i kosztowne. Nie zawsze mam skąd wziąć na to środki, więc zwracam się z prośbą do ludzi o dobrych sercach. Jako matka nie umiem i nie mogę się poddać. Zwracam się do wszystkich ludzi dobrej woli, którzy chcieliby pomóc Szymkowi. Z góry dziękujemy, ponieważ ważna jest dla nas każda pomoc w walce o życie i zdrowie mojego dziecka. Szymon ma całe piękne życie przed sobą. Na tej drodze stanął nawrót choroby. Będziemy walczyć, o zdrowie, ale potrzebna jest nam Wasza pomoc.


Transport drogowy - Katalog scidea PR5\nFirma OCS realizuje transport specjalistyczny zarówno w kraju jak i za granicą. Realizując transport drogowy dla firm wiemy, że kluczowe znaczenie ma właściwa liczba środków transportu jakimi dysponujemy, które są wyposażone w rejestratory temperatury. Rejestratory temperatur mają możliwość generowania raportów o temperaturach na każdym etapie realizowania transportu dla firm. Wymagania te podyktowane są dobrą praktyką dystrybucyjną Good Distribution Practice. Realizujemy transport drobnicowy w zakresach temperatur takich jak: w stanie głębokiego zamrożenia do -85°C lub w suchym lodzie, -15 °C - 0 °C, +2 °C +8 °C, +15 °C + 25 °CDla przesyłek wymagających szybkiego reagowania realizujemy również transport dedykowany z osobistym odbiorem przez kuriera samochodem dedykowanym, który jest przypisany tylko dla jednego zadania. Szybkim dotarciem do celu. Transport międzynarodowy realizowany jest przy pomocy samochodów chłodni lub izolowanej przestrzeni ładowniczej typu izoterma.\nSłowa kluczowe: transport drogowy dla firm, transport międzynarodowy, transport dedykowany, transport drobnicowY\nFunkcjonujemy na rynku od bardzo wielu lat. Lokal naszej firmy znajduje się niedaleko Wrocławia około 45 km od niego. Choć z naszych usług skorzystać można na terenie całego woj dolnośląskiego. Zajmujemy się między innymi takimi usługami jak wytwórstwo wyrobów tj schody ze szkła,...


Podróżuj. Śnij. Odkrywaj.: W uroczej leśniczówce oraz z wizytą u dzikich zwierząt.\nW uroczej leśniczówce oraz z wizytą u dzikich zwierząt.\nNa dzisiejszy dzień w planach mamy wizytę w Kadzidłowie, w którym znajduję się Park Dzikich Zwierząt. Jednak wizyta w Parku nie zajmie nam całego dnia, chcemy więc zobaczyć coś jeszcze w okolicy. Łukasz proponuje Leśniczówkę Pranie nad jeziorem Nidzkim. Nie miałam jej w planach, bo wydawało mi się, że jest dość popularna i będzie tam tłoczno. Decydujemy się jednak tam pojechać. Dojeżdżamy do Rucianego-Nida, dalej drogę wskazują nam kierunkowskazy. Zostawiamy samochód na parkingu w lesie, leśniczówka jest jakieś 200-300m dalej.\nMiejsce to jest znane, ponieważ w ostatnich latach życia przyjeżdżał tu i tworzył Konstanty Ildefons Gałczyński, pracował tu m.in nad poematami Niobe i Wit Stwosz. W Leśniczówce mieści się muzeum poświęcone poecie. My jednak nie wchodzimy do środka, za to siadamy na ławce przed leśniczówką i chłoniemy ciszę i spokój, jakie tu panują. Jest pięknie! I pusto... oprócz nas jest zaledwie kilka osób. Nie wiem, dlaczego wydawało mi się, że to miejsce jest bardziej popularne. Oj, zdecydowanie warto było tutaj przyjechać. Obok leśniczówki stoi mały, drewniany domek. Na jego tarasie siedzi starszy pan, ma brodę i fajkę. Czyta książkę. Idealnie pasuję do tego miejsca ;)\nSchodzimy schodami w dół do jeziora, jest tu mały pomost, można przypłynąć żaglówką lub kajakiem. Widok na jezioro przepiękny, sama nie wiem dlaczego nie mamy zdjeć jeziora... Wogóle nie zrobiliśmy tutaj zbyt dużo zdjęć ale one i tak nie oddałyby w pełni uroku tego miejsca.\nLeśniczówka Pranie jest bardzo pozytywnym zaskoczeniem, zdecydowanie warto tu przyjechać, takie troche miejsce magiczne i bardzo piękne. Polecam :)\nZ Rucianego-Nida jedziemy do Kadzidłowa. Kilka lat temu dr Andrzej Krzywiński założył tu Park Dzikich Zwierząt, w celu ochrony wymierających gatunków. Na 100 ha żyją bizony, wilki, żubry, jelenie, sarny, tarpany, daniele, wilki, łosie, bobry, wydry i wiele gatunków ptaków. Część zwierząt spaceruje swobodnie po wybiegu, można je nawet karmić zakupioną w kasie karmą.\nWysiadając z samochodu zastanawiamy się czy wziąść dla Hani wózek czy nosidło? Jednak Mikołaj zwraca uwagę, że pomiędzy poszczególnymi wybiegami przechodzi się po drewnianych drabinkach, widząc to, decydujemy się na turystyczne nosidło. W kasie kupujemy bilety (normalny 18zł, ulgowy 9zł, jedynie Hania ma gratis), dowiadujemy sie też, że zwiedzanie parku odbywa sie w grupach z przewodnikiem. Grupa właśnie odeszła, biegniemy więc, żeby ją dogonić.\nPani przewodniczka dość ciekawie opowiada o mieszkających w parku zwierzakach, Mikołaj idzie tuż za nią, chłonąc każde słowo, zwiedzanie trwa ok. 1,5h. Dobrze, że wzięliśmy nosidło, bo co chwila trzeba przechodzić po tych drewnianych drabinkach między wybiegami, które z parkingu widział Mikołaj. Na jednym dość dużym wybiegu można karmić zwierzaki, są tu między innymi: kozy, sarny, kucyk. Zwierzaki przybiegają już na sam szelest torebki z jedzeniem, tzreba uważać, żeby nie przewróciły dzieciaków...\nDzieciaki po obejrzeniu całego parku są bardzo zadowolone, zdecydowanie warto było tu przejechać.\nJednak to jeszcze nie koniec dzisiejszych atrakcji. Późnym popołudniem Łukasz zabiera chłopców na wycieczkę kajakiem po naszym kempingowym jeziorze a my z Hanką odpoczywamy na kempingowej plaży.


CO PO TERAPII? RAPORT Z REALIZACJI PROJEKTU - PDF\nCO PO TERAPII? RAPORT Z REALIZACJI PROJEKTU\nDownload "CO PO TERAPII? RAPORT Z REALIZACJI PROJEKTU"\n1 CO PO TERAPII? RAPORT Z REALIZACJI PROJEKTU\n2 Publikacja wspó finansowana przez Uni Europejskà w ramach Europejskiego Funduszu Spo ecznego. CZ OWIEK NAJLEPSZA INWESTYCJA Wydawca: Fundacja Civis Polonus Tel: , , , Biuro Fundacji: ul. Kredytowa 4 lokal 18, Warszawa www. civispolonus.org.pl Skład i druk: Studio Design Express, Robert Màczyƒski ul. Kr powieckiego 11/216, Warszawa Projekt ok adki: Robert Czajka Przedruk materiałów Fundacji Civis Polonus w ca oêci lub cz Êci mo liwy jest wy àcznie za zgodą Fundacji. Za treêç publikacji odpowiada Fundacja Civis Polonus, poglàdy w niej wra one nie odzwierciedlajà oficjalnego stanowiska Unii Europejskiej. Publikacja bezp atna Copyright by Fundacja Civis Polonus, Warszawa 2009\n3 SPIS TREŚCI: 1. Wstęp 2 2. Stan faktyczny 3 3. Założenia projektu 4 4. Rzeczywistość realizacji projektu Rekrutacja uczestników i uczestniczek projektu Kim byli nasi uczestnicy i uczestniczki 6 5. Jak pomagaliśmy, czyli opis działań w projekcie Warsztaty grupowe Indywidualna praca z psychologiem i doradcą zawodowym 8 6. Rezultaty projektu Twarde rezultaty projektu Ewaluacja warsztatów grupowych Miękkie rezultaty projektu Podsumowanie 20 1\n4 1. WSTĘP Wychodzę z nową energią i pozytywnym nastawieniem. Wierzę w siebie i swoje możliwości o wiele bardziej. Chcę szukać pracy, a wcześniej przeraźliwie się tego bałam. Wierzę, że mi się uda! A po terapii normalne życie. Każdy, kto tu przyjdzie, choć na chwilę stanie realnie i twardo na ziemi, lęk go raczej nie ogarnie, bo dostanie duże wsparcie. Fundacja powinna nazywać się Spełniamy marzenia Program wyjątkowy, różnorodny, warty polecenia! Warsztaty dały mi ogromną motywację do dalszych działań, a także wiele nowych teoretycznych i praktycznych wiadomości. Polecam! Dwa lata temu grupa osób aktualnie związanych z Centrum Psychoterapii XX Oddziałem Dziennym Szpitala Nowowiejskiego i Fundacją Civis Polonus zaczęła się zastanawiać, co takiego się dzieje, że osoby, które kończą 3-miesięczną terapię na Oddziale Dziennym z wyraźną poprawą nastroju, obniżonym lękiem, po jakimś czasie wracają i deklarują pogorszenie funkcjonowania psychicznego. Okazało się, że to, co łączy wiele z tych osób, to brak aktywności na polu zawodowym. Zaczęłam wtedy szukać miejsc, które wspierają osoby po kryzysach psychicznych w aktywizacji społecznej i zawodowej. Okazało się, że w Warszawie prawie nie ma takich miejsc. Są miejsca, gdzie mogą się zwrócić osoby cierpiące z powodu schizofrenii, niepełnosprawne intelektualnie, autystyczne, uzależnione. Osoby po kryzysie mogą pójść na kursy aktywizacji zawodowej do Wojewódzkiego Urzędu Pracy lub rozpocząć kolejną terapię. To nie jest jednak oferta, która odpowiadałaby na potrzeby tego typu beneficjentów. Prawie nie ma miejsc, gdzie mogą się zwrócić osoby, które długotrwale cierpią z powodu zaburzeń lękowych czy afektywnych. W ten sposób powstał pomysł na projekt Co po terapii?, którego celem jest aktywizacja społeczna i zawodowa osób po kryzysach psychicznych. Z założenia nie miała to być kolejna terapia, ale raczej towarzyszenie i wspieranie beneficjentów w szukaniu swojego miejsca na rynku pracy i stopniowym zdobywaniu kolejnych doświadczeń zawodowych. Monika Szaniawska 2\n5 2. STAN FAKTYCZNY Osoby z zaburzeniami psychicznymi należą do grup zagrożonych wykluczeniem z rynku pracy. W Polsce liczba osób z zaburzeniami psychicznymi leczących się ambulatoryjnie w 2003 roku wyniosła ponad 1 mln 58 tys., co stanowiło 3% ludności Polski. Dodatkowo całodobowym leczeniem psychiatrycznym objętych było około 190 tys. osób (GUS, 2004). Chociaż osoba lecząca się psychiatrycznie może być pełnowartościowym pracownikiem, także na otwartym rynku pracy, to wciąż zaburzenia psychiczne są jedną z najpoważniejszych przesłanek orzekania o niezdolności do pracy, tylko w 1999 roku były podstawą ok. 14% orzeczeń, a od 1990 roku zajmują one trzecie miejsce wśród przyczyn orzekania niezdolności do pracy. Dzieje się tak, ponieważ większość byłych pacjentów oddziałów psychiatrycznych w wyniku wielokrotnych porażek w próbach wdrożenia się w normalne życie stara się o przyznanie im statusu osoby niepełnosprawnej, nie widzą innej możliwości na uzyskanie dochodów. Uzyskują status osoby niepełnosprawnej, choć nie ma do tego realnych podstaw, zwłaszcza w przypadku np. zaburzeń nerwicowych. Dodatkowa trudność w odnalezieniu się na rynku pracy wiąże się z faktem, iż osoby z zaburzeniami psychicznymi są defaworyzowane wewnątrz grupy osób niepełnosprawnych z powodu braku ofert adekwatnej rehabilitacji społeczno-zawodowej. Obecnie taką pomocą objętych jest jedynie 10% osób z zaburzeniami psychicznymi z orzeczoną niepełnosprawnością (GUS, 2002). Wyniki badań GUS wskazują także, że osoby chore psychicznie, to grupa o prawie najniższym poziomie aktywności zawodowej. Wśród przyczyn takiego stanu rzeczy warto wskazać bariery natury psychologicznej, społecznej i zawodowej. Bariery natury psychologicznej. Zaburzenia psychiczne ograniczają zdolność adekwatnego pełnienia ról życiowych, mocno obniżają samoocenę i motywację do działania. Osoba taka nie wierzy we własne siły i możliwości znalezienia zatrudnienia, do tego dochodzą trudności w podejmowaniu decyzji, podwyższony lęk i niska odporność na stres. Prowadzi to do wyuczonej bezradności. Bariery natury społecznej. Efektem powtarzających się kryzysów może być osłabienie umiejętności społecznych, uzależnienie się od rodziny. Utrwalona tendencja do unikania działań ze względu na lęk przed porażką, w efekcie daje długotrwałą izolację społeczną (tzw. dziura w życiorysie). Kolejnym problemem jest stygmatyzacja osób chorych psychicznie, która prowadzi do niechęci pracodawców do zatrudniania osób z zaburzeniami psychicznymi. Bariery natury zawodowej. Wiele osób z zaburzeniem psychicznym nigdy nie pracowała, nie pełniła roli społecznej pracownika nie miała więc możliwości 3\n6 wyrobienia sobie nawyków związanych z pracą, takich jak: sumienność, punktualność, umiejętność zarządzania czasem, rozwiązywania problemów i pracy w zespole. Osoby doświadczające zaburzeń psychicznych, aby wejść na rynek pracy oraz utrzymać się na nim, potrzebują kompleksowego wsparcia dostosowanego do ich stanu zdrowia oraz odpowiednich oddziaływań terapeutycznych i rehabilitacji społeczno-zawodowej. 3. ZAŁOŻENIA PROJEKTU Projekt był zaplanowany jako odpowiedź na problemy osób z zaburzeniami psychicznymi wychodzących z dziennych i całodobowych zakładów zdrowia psychicznego, które mają problemy z odnalezieniem się na rynku pracy, tj. uzyskaniem i utrzymaniem zatrudnienia. Celem projektu było wsparcie w powrocie na rynek pracy osób z zaburzeniami psychicznymi wychodzących z dziennych i całodobowych zakładów zdrowia psychicznego, uwzględniające konieczność przełamywania barier psychologicznych, społecznych i zawodowych. Adresatami projektu były osoby z zaburzeniami psychicznymi, bezrobotne i nieaktywne zawodowo, które ukończyły terapię w jednym z warszawskich lub podwarszawskich ośrodków terapeutycznych. Osoby te z powodu specyfiki swojego problemu nigdy nie podjęły pracy zawodowej, utraciły ją lub mają trudność z powrotem na rynek pracy, a tym samym do życia w społeczeństwie. Wybraliśmy tę grupę, ponieważ z doświadczeń pracowników Fundacji, którzy jednocześnie pracują jako psychoterapeuci wynika, że osoba otrzymująca etykietkę chora psychicznie, by móc wrócić na rynek pracy wymaga większego wsparcia i uwagi, którego nie oferują standardowe programy służące aktywizacji bezrobotnych. Aby powrót na rynek pracy był możliwy, konieczne jest stworzenie odbiorcom projektu specyficznych warunków, w których niepowodzenie nie będzie życiową katastrofą wiążącą się z traumatycznymi przeżyciami, mogącymi spowodować nawrót choroby, a jedynie wydarzeniem edukacyjnym, elementem treningu przed samodzielnym zaistnieniem na rynku pracy. Zależało nam, aby przezwyciężyć bariery psychologiczne, społeczne i zawodowe odbiorców naszych działań: 1) bariery psychologiczne uczestników chcieliśmy pokonać poprzez: zwiększenie identyfikacji zasobów indywidualnych uczestników, określenie realnych celów zawodowych i życiowych, podniesienie samooceny i wiary we własne siły, wzajemne wsparcie uczestników w procesie wprowadzania zmiany, 2) bariery społeczne chcieliśmy przełamać poprzez: wyjście z izolacji, odnowienie kontaktów towarzyskich, ćwiczenie umiejętności społecznych, takich jak 4\n7 asertywność, komunikatywność itp., wsparcie podczas poszukiwań pracy i odnajdywaniu siebie jako pełnoprawnego członka społeczeństwa, 3) natomiast uporać się z barierami zawodowymi chcieliśmy poprzez: uzyskanie informacji o możliwościach poszukiwania pracy i sposobach zatrudnienia, zwiększenie poczucia bezpieczeństwa w poruszaniu się w środowisku pracy, pomoc w znalezieniu i odbyciu wolontariatu lub stażu jako pomostu do zdobycia doświadczenia zawodowego. Działania skierowane do uczestników dzieliły się na indywidualne i grupowe. Indywidualna praca z psychologiem i doradcą zawodowym służyła: diagnozowaniu ograniczeń zawodowych, projektowaniu ścieżki rozwoju zawodowego z uwzględnieniem słabych i mocnych stron oraz opracowaniu, a następnie realizacji Indywidualnych Planów Działania (IPD). Celem IPD było zaplanowanie konkretnych działań, monitorowanie postępów i podtrzymywanie motywacji do zdobycia zatrudnienia oraz wypracowanie dokumentów do tzw. portfolio CV, listy motywacyjne itp. Natomiast w ramach wsparcia grupowego zaoferowaliśmy uczestnikom naszego projektu udział w warsztatach, psychologicznych i edukacyjnych jednocześnie. Celem warsztatów było nabycie i pogłębienie umiejętności społecznych oraz zdobycie konkretnych umiejętności zawodowych. 4. RZECZYWISTOŚĆ REALIZACJI PROJEKTU 4.1. Rekrutacja uczestników i uczestniczek projektu Rekrutacja uczestników i uczestniczek projektu rozpoczęła się 1 października 2008 r. i trwała do 20 czerwca 2009 r. Składała się z 2 etapów: akcji informacyjnej oraz rozmów kwalifikacyjnych z potencjalnymi uczestnikami. 1. Akcja informacyjna. W sierpniu 2008 r. nawiązaliśmy kontakt z kierownikami 24 placówek działających na rzecz osób z zaburzeniami psychicznymi i po kryzysach psychicznych. Dotarliśmy do warszawskich i podwarszawskich poradni zdrowia psychicznego oraz oddziałów dziennych psychiatrycznych warszawskich i podwarszawskich szpitali. W okresie od 1 września do 31 grudnia 2008 r. do wszystkich 24 placówek dostarczone zostały materiały informacyjne (plakaty, ulotki oraz opis projektu). We wspomnianym okresie zorganizowano i przeprowadzono 8 spotkań informujących o projekcie. Spotkania odbywały się w Centrum Psychoterapii Szpitala Nowowiejskiego wchodzącym w skład SWZPZPOZ w Warszawie, Oddziale Psychiatrii Wojewódzkiego Szpitala Bródnowskiego w Warszawie, Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych w Komorowie Wojewódzkiego Samodzielnego Psychiatrycznego Zespołu Publicznych 5\n8 Zakładów Opieki Zdrowotnej im. dr. J. Mazurkiewicza w Pruszkowie, Dziennym Oddziale Psychiatryczno- Rehabilitacyjnym Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej SOLEC, Warszawskim Domu pod Fontanną, Oddziale Dziennym Psychiatrycznym Wojewódzkiego Samodzielnego Psychiatrycznego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej im. dr. J. Mazurkiewicza w Pruszkowie, Oddziale Psychiatrycznym Szpitala Bielańskiego w Warszawie, Dziennym Oddziale Psychiatryczno- -Rehabilitacyjnym Szpitala Bielańskiego w Warszawie. Brali w nich udział zarówno pracownicy, jak i pacjenci. W okresie od stycznia do czerwca 2009 r. cały czas utrzymywaliśmy kontakt z placówkami, sprawdzaliśmy, czy nie skończyły się materiały informacyjne oraz czy ich podopieczni pytają o nasz projekt. Poza tym, informację o projekcie zamieściliśmy w Internecie: na stronie Fundacji w newsletterze Federacji Organizacji Służebnych MAZOWIA, na portalu forach internetowych tj. depresja.pl, portalach społecznościowych tj. stronach www, na których można zamieszczać oferty pracy tj. 2. W okresie od 1 października 2008 r. do 20 czerwca 2009 r. przeprowadziliśmy 114 spotkań kwalifikacyjnych do projektu. Osoby zainteresowane udziałem w projekcie telefonicznie lub mailowo umawiały się na spotkanie wstępne z psychologiem. W czasie tych spotkań potencjalni uczestnicy projektu, przed przystąpieniem do udziału w nim, mogli dowiedzieć się, na czym projekt będzie polegał, jakie będą prawa i obowiązki beneficjentów. Poza tym, ze względu na doświadczenia życiowe docelowej grupy beneficjentów, spotkania te miały na celu weryfikację zdolności pacjenta do udziału w projekcie (osoby, które prezentowały mocno nasilone objawy były kierowane na dalsze leczenie). Co ważne, w czasie tych spotkań zostały zbadane potrzeby i deficyty każdego potencjalnego uczestnika projektu. Celem spotkań było również poznanie obszarów problemowych i tematycznych, w których beneficjenci przejawiali braki. Ostatecznie do udziału w projekcie zaprosiliśmy 42 osoby. W konsekwencji przeprowadzonej rekrutacji stworzyliśmy 3 grupy warsztatowe pracujące w projekcie: Grupa I liczyła 12 osób, rozpoczęła zajęcia 13 lutego 2009 r. Grupa II liczyła 15 osób, rozpoczęła zajęcia 16 kwietnia 2009 r. Grupa III liczyła 15 osób, rozpoczęła zajęcia 22 czerwca 2009 r Kim byli nasi uczestnicy i uczestniczki Udział w projekcie rozpoczęło 42 beneficjentów w tym 25 kobiet i 17 mężczyzn. W momencie rozpoczęcia udziału w projekcie 7 osób posiadało status osoby bezrobotnej (zarejestrowanej w urzędzie pracy) w tym 4 kobiety i 3 mężczyzn. Żadna 6\n9 z wymienionych powyżej osób nie posiadała statusu osoby długotrwale bezrobotnej 1. Pozostali uczestnicy (35 osób) posiadali status osób nieaktywnych zawodowo, czyli osób pozostających bez zatrudnienia, które jednocześnie nie zaliczają się do kategorii bezrobotnych (w tym 21 kobiet i 14 mężczyzn). W grupie osób nieaktywnych zawodowo było 8 osób uczących się lub kształcących, w tym 1 kobieta i 7 mężczyzn (ostatni rok studiów w trybie wieczorowym lub zaocznym, szkoły policealne wieczorowe, studia podyplomowe). Wśród uczestników i uczestniczek były 3 osoby z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, w tym 2 kobiety i 1 mężczyzna. Ze względu na wymogi grantodawcy, wszyscy uczestnicy mieszkali na terenie woj. mazowieckiego 2. Uczestnikami i uczestniczkami naszego projektu były przede wszystkim osoby młode w wieku lat, stanowili oni 75% wszystkich uczestników (patrz: wykres 1 i 2). Co ciekawe w grupie osób z wyższym wykształceniem przewagę liczebną stanowiły kobiety (12 kobiet i 4 mężczyzn) lat lat lat 46 lat i więcej wykres 1. Szczegółowe dane dotyczące wieku naszych uczestników i uczestniczek podstawowe ponadgimnazjalne pomaturalne wyższe wykres 2. Wykształcenie naszych uczestników i uczestniczek. W trakcie realizacji projektu 3 osoby zrezygnowały z udziału w nim (2 kobiety ze względu na pogorszenie stanu zdrowia, jeden mężczyzna ze względu na fakt, iż podjął pracę). Po przerwaniu czy też zakończeniu udziału w projekcie żaden z uczestników nie wrócił do niego ponownie. Ostatecznie udział projekcie zakończyło 39 osób, w tym 23 kobiety i 16 mężczyzn. 1 bezrobotny pozostający w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres 12 miesięcy w okresie ostatnich 2 lat. 2 Kodeks cywilny Art. 25. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu, nikt nie mieszkał na terenie wiejskim. 5. JAK POMAGALIŚMY, CZYLI OPIS DZIAŁAŃ W PROJEKCIE 5.1. Warsztaty grupowe Warsztaty grupowe były cyklem 12 spotkań w grupach do 15 osób. Każdy 7\n10 beneficjent projektu, biorąc udział w pracach jednej z 3 grup, uczestniczył w cyklu 12 warsztatów psychologicznych i edukacyjnych, których głównym celem było nabywanie i pogłębianie umiejętności społecznych i zawodowych, niezbędnych uczestnikom do sprawnego poruszania się na rynku pracy. Tematy warsztatów organizowanych w ramach projektu Co po terapii? (każda grupa miała takie same tematy w tej samej kolejności). 1. Integracja grupy działania zespołowe a indywidualne potrzeby na rynku pracy część I. 2. Integracja grupy działania zespołowe a indywidualne potrzeby na rynku pracy część II. 3. Samopoznanie osiągnięcia, umiejętności i zasoby. 4. Określanie celów zawodowych. 5. Świat pracy. 6. Rynek pracy metody poszukiwania pracy, dokumenty aplikacyjne część I. 7. Rynek pracy metody poszukiwania pracy, dokumenty aplikacyjne część II. 8. Zarządzanie stresem i czasem. 9. Autoprezentacja. 10. Kompetencje społeczne część I. 11. Kompetencje społeczne część II. 12. Motywowanie i podsumowanie Indywidualna praca z psychologiem i doradcą zawodowym Spotkania indywidualne Po przejściu przez cykl 12 warsztatów, każdy z uczestników brał udział w spotkaniach indywidualnych z psychologiem, doradcą zawodowym, celem których było wypracowywanie Indywidualnego Planu Działania dla uczestnika. Spotkania te służyły również pomocą uczestnikom we wdrażaniu w życie umiejętności nabytych podczas warsztatów grupowych. Poza tym, w tej fazie projektu psycholodzy, doradcy zawodowi wspierali beneficjentów w działaniach związanych z poszukiwaniem pracy lub innej formy aktywności zawodowej stażu, wolontariatu. Tematyka sesji indywidualnych i zadań po spotkaniach: 1. Wprowadzenie do pracy na indywidualnych spotkaniach. 2. Analiza zasobów uczestników część I. Poznawanie siebie, zasoby, gdzie jestem, gdzie chcę być za jakiś czas, czego mi brakuje mapa mojego życia vs. mapa moich marzeń. 3. Analiza zasobów uczestników część II. 4. Planowanie, stawianie celów, zarządzanie czasem co ważnego dzieje się w moim życiu i ile czasu temu poświęcam. 5. Stres radzenie sobie ze stresem (problem solving) indywidualne sposoby radzenia sobie ze stresem, stres na rozmowie kwalifikacyjnej, stres w pracy, wypalenie zawodowe, wypalenie poszukującego pracę. 6. Rynek pracy metody poszukiwania pracy test samooceny (holland) jakim jestem typem, rozmowa o preferencjach zawodowych i możliwościach na rynku pracy. 7. Rynek pracy dokumenty aplikacyjne 8\n11 moje działania na rynku pracy wsparcie, możliwości, czas. 8. Autoprezentacja przygotowanie do rozmowy i rozmowa, modele rozmowy część I. 9. Autoprezentacja film, część II. 10. Komunikacja społeczna. 11. Motywowanie. 12. Podsumowanie indywidualnych spotkań. Na spotkaniach indywidualnych każdy uczestnik wypełniał: Kartę aktywności na rynku pracy dwa razy w miesiącu. Kwestionariusz oceny postępów realizacji celów na etapie warsztatów raz w miesiącu. wspólnie z psychologiem i doradcą zawodowym konstruował swój Indywidualny Plan Działania efekt końcowy spotkań indywidualnych i podtrzymujących. Spotkania podtrzymujące (kontynuacja spotkań indywidualnych) Celem spotkań podtrzymujących było pełniejsze wdrożenie w życie nabytych podczas warsztatów umiejętności. Doświadczenie pracy odbycie wolontariatu lub stażu albo podjęcie zatrudnienia. Z uwagi na szczególne trudności występujące w grupie docelowej z podejmowaniem nowych wyzwań, psycholodzy, zatrudnieni przy projekcie, wspierali beneficjentów w czasie starania się, podejmowania i kontynuowania pracy lub innej formy aktywności zawodowej. W uzasadnionych przypadkach pomagali w znalezieniu stażu lub wolontariatu dla uczestnika grupy. Każdy uczestnik brał udział w 3 spotkaniach podtrzymujących. 6. REZULTATY PROJEKTU 6.1. Twarde rezultaty projektu Najważniejszym rezultatem projektu była pomoc udzielona uczestnikom w wejściu lub powrocie na rynek pracy 42 osobom po przejściu kryzysu psychicznego, które właśnie ukończyły swoją terapię. W ramach realizacji projektu: 1. Odbyło się 114 spotkań kwalifikacyjnych. Potencjalni uczestnicy projektu mieli zazwyczaj dwa takie spotkania (spotkanie pierwsze i po tygodniu spotkanie drugie), ale nie wszyscy w sytuacji, kiedy na pierwszym spotkaniu okazywało się, że osoba jest w kiepskiej kondycji psychicznej czy też ma inne oczekiwania co do projektu lub nie jest zmotywowana do poszukiwania pracy, to wówczas nie umawialiśmy jej na drugie spotkanie, tylko wskazywaliśmy inne ewentualne formy pomocy, z których powinna (może) skorzystać. Każdy, kto rozpoczął udział w projekcie (czyli 42 osoby) odbył dwa spotkania kwalifikacyjne. 2. Odbyły się 144 godziny warsztatów. Każda grupa miała 48 godzin (12 warsztatów x 4 godziny). Każda grupa zaczynała warsztaty i dopiero po drugim spotkaniu zaczynały się sesje indywidualne. 9\n12 3. Odbyło się 356 spotkań indywidualnych. Każdy uczestnik miał do wykorzystania 9 godzin spotkań indywidualnych. Po zakończeniu spotkań indywidualnych oraz odbyciu krótkiej przerwy, w zależności od specyfiki sytuacji życiowo-zawodowej poszczególnych uczestników, proponowaliśmy beneficjentom spotkania wspierające tzw. spotkania podtrzymujące. ilościowy pomiar danych służący badaniu efektywności i wydajności). Podstawową formą ewaluacji prowadzonej przez cały czas trwania szkoleń był kwestionariusz oceny rozdawany wszystkim uczestnikom każdego warsztatu. Wypełniany był na zakończenie każdego warsztatu. W trakcie badania zrealizowano 445 kwestionariuszy z uczestnikami 12 warsztatów. 4. Odbyło się 117 spotkań podtrzymujących. Każdy uczestnik miał do wykorzystania 3 godziny spotkań podtrzymujących Ewaluacja warsztatów grupowych Opis badania Szczegółowe założenia realizowanego badania miały na celu uzyskanie informacji umożliwiających: ogólną ocenę przeprowadzonych warsztatów, w tym ich sprawności organizacji oraz wartości merytorycznej, tj. treści warsztatów; ocenę stopnia adekwatności warsztatów do potrzeb uczestników oraz czy taka oferta cyklu warsztatów zasługuje na polecenie ich innym potrzebującym osobom; postrzeganie przez uczestników sposobu prowadzenia warsztatów tzn. stosowanych metod i narzędzi oraz trenerów prowadzących zajęcia. Ewaluacja szkoleń koncentrowała się na analizie systemowej (rozumianej jako Wyniki badania Ogólna ocena warsztatów. Warsztaty zrealizowane w ramach projektu ogólnie zostały bardzo wysoko ocenione. 81,1% osób uczestniczących, używając skali ocen od 1 do 6 (gdzie 1 jest oceną najniższą a 6 najwyższą), wystawiło ogólną ocenę 5 i powyżej w tym aż 29% na 6. Tylko 3,8% uczestników szkoleń uważało, że ogólnie szkolenie jest na dostatecznym poziomie (wskazało ocenę 3). Szczegółowe dane ilustruje wykres poniżej (liczba wskazań): 6 5,5 5 4,5 4 3,5 3 2,5 2 1, Na podstawie tych wyników można jednoznacznie stwierdzić, że ogólnie warsztaty bardzo podobały się uczestnikom. Średnia ogólna ocena szkoleń (w skali ocen szkolnych) wynosi 5,12. Natomiast średnia ocena sposobu prowadzenia programu 5,\n13 Uczestnicy szkoleń docenili również sprawność organizacji szkoleń średnia ocena: 5,10. umiejętności dydaktyczne 5,4 Postrzeganie przez uczestników sposobu prowadzenia warsztatów. Z analizy zebranego materiału wynika, że znacząca większość, bo aż 89,2% uczestników zauważa, że zajęcia prowadzone były w sposób ciekawy, a 88,8% respondentów zgodziło się z twierdzeniem, że tematyka warsztatów była interesująca. Gry integracyjne. Uczestnicy docenili wartość gier integracyjnych. 80,1% respondentów zgodziła się ze stwierdzeniem, że gry integracyjne pozwoliły lepiej poznać się uczestnikom, 82,5%, że pozytywnie wpłynęły na atmosferę zajęć. Natomiast 80,7% uczestników było zdania, że gry integracyjne pozytywnie wpłynęły na pracę w grupie podczas warsztatów. Ocena trenerów prowadzących zajęcia. Z przeprowadzonych kwestionariuszy wynika, że niewątpliwą zaletą programu był dobór kadry szkoleniowej. Badani bardzo wysoko oceniali trenerów zarówno pod względem merytorycznym, kompetencji i wiedzy w danej dziedzinie, jak i pod względem umiejętności dydaktycznych oraz nastawienia do uczestników szkolenia. Dokładne wyniki wykładowców w rozbiciu na oceniane kategorie przedstawia poniższy wykres. Pokazana jest średnia ocena (uczestnicy posługiwali się szkolną skalą od 1 do 6). kompetencje nastawienie do uczestników Wnioski z ewaluacji warsztatów Ważnym wnioskiem z przeprowadzonej ewaluacji jest fakt, że dla 88,8% uczestników, którzy wypełnili kwestionariusze oceny, zajęcia spełniły ich oczekiwania, a aż 89,2% zgodziło się ze stwierdzeniem, że warsztaty zasługują na polecenie ich innym osobom. Jako jedną z największych zalet projektu uczestnicy wymieniali jego aktywizującą i motywującą do zmiany rolę w życiu poszczególnych osób. Zdaniem uczestników projekt Co po terapii? : pobudza i zmusza do aktywności, motywuje do zmiany, powoduje zmianę sposobu myślenia. Wśród innych zalet projektu uczestnicy docenili jego praktyczny wymiar i fakt, że mogą skorzystać z takiej oferty. Wypowiedzi respondentów jednoznacznie wskazują na unikalny charakter projektu. Potwierdzają to wypowiedzi respondentów wskazujące na główne zalety projektu: ukierunkowanie na kreatywne poszukiwanie pracy, realna pomoc ukazanie nowych możliwości pisania dokumentów aplikacyjnych oraz omawianie 5,5 5,5 11\n14 dokumentów stworzonych przez nas (CV, list motywacyjny), indywidualna praca z każdym uczestnikiem, daje praktyczne informacje i umiejętności, podejmujemy realne działania, praca na konkretach, ćwiczenie praktycznych umiejętności rozmowy kwalifikacyjnej możliwość przyjrzenia się swoim reakcjom i zachowaniom, fajne informacje na temat rynku pracy, ćwiczenie realnych sytuacji rozmowy kwalifikacyjnej. Natomiast jako wady projektu uczestnicy wskazywali: za krótko trwają (więcej godzin), za mało warsztatów w tygodniu powinno być więcej, jest trochę zbyt intensywnie za dużo wiedzy, informacji na jednym spotkaniu, dzielenie się z grupą osobistymi przemyśleniami na swój temat, chociaż to nie było konieczne, jest męczący wychodzę zmęczona, zbyt dużo czasu na dygresje uczestników, nie zwracanie uwagi prowadzących na zróżnicowanie rozumienia poleceń przez uczestników, a tym samym nie pomaganie tym, którzy radzą sobie gorzej, brak materiałów do zabrania do domu, brak dostępu do komputerów i Internetu Miękkie rezultaty projektu Program Co po terapii? był skierowany do szczególnej grupy beneficjentów, do ludzi, którzy niedawno uporali się z kryzysem psychicznym, dlatego też najważniejsze rezultaty projektu zostały osiągnięte w zakresie przełamywania barier psychologicznych, społecznych i zawodowych we wchodzeniu na rynek pracy. Czasem była to zmiana postawy wobec szukania pracy, wzrost pewności siebie lub możliwość ćwiczenia kompetencji społecznych. W ramach oceny rezultatów miękkich beneficjenci projektu wypełniali kwestionariusze psychologiczne i kwestionariusze przygotowane wyłącznie na użytek tego projektu. Narzędzia te między innymi badały: nadzieję na sukces, nastrój, znajomość technik poszukiwania pracy. Każdy uczestnik, który został zakwalifikowany do programu, wypełniał następujące kwestionariusze psychologiczne na początku udziału w projekcie: Kwestionariusz Nadziei na sukces, Skala depresji Becka, Kwestionariusz technik poszukiwania pracy, Kwestionariusz oceny realizacji celów na etapie warsztatów, Uczestnik ponownie wypełniał te same kwestionariusze po 3 miesiącach, pod koniec udziału w projekcie. Kwestionariusz Nadziei na sukces Nadzieja na sukces będzie tutaj definiowana, jako przekonanie 12\n15 o możliwości zrealizowania powziętego planu. Badani wypełniali kwestionariusz składający się z 12 pytań, zaznaczali swoje odpowiedzi na skali 8-stopniowej, gdzie 1 oznacza zdecydowanie nieprawdziwe, a 8 zdecydowanie prawdziwe. Badania przeprowadzone zarówno na studentach, jak i na pacjentach psychiatrycznych potwierdzają, że im wyższy wynik w kwestionariuszu Nadzieja na sukces, tym lepszy poziom przystosowania (Łaguna, Trzebiński, Zięba, 2005). Przed programem beneficjenci średnio swoją Nadzieję na sukces oceniali na poziomie X1=31,21 w porównaniu z tymczasowymi normami beneficjenci uplasowali się w obrębie 2 stenu. Wykazywali więc znacząco mniej przekonania o sobie jako o osobie, która potrafi lepiej lub gorzej realizować to, co postanowiła, wymyślić i odnajdywać rozwiązania kłopotów, pojawiających się na drodze do celu. Wyniki uzyskane podczas projektu pokazały, że po projekcie uczestnicy znacząco statystycznie zwiększyli swój poziom Nadziei na sukces (t=-2,64; p=0,0153). Średnia ocena Nadziei na sukces wzrosła wśród beneficjentów z X1=31,21 do X2=38,71, co oznacza, że w porównaniu z populacją poziom Nadziei na sukces beneficjentów programu uplasował się w dolnej granicy stenu 4. Kwestionariusz, oprócz dostarczania wyniku ogólnego, umożliwia także pomiar dwóch komponentów Nadziei na sukces, są to: umiejętność znajdowania rozwiązań i siła woli. Przekonanie o umiejętności znajdowania rozwiązań. Jeden z dwóch komponentów nadziei dotyczy spostrzegania siebie jako osoby zdolnej i zaradnej, a przez to będącej w stanie wymyślić lub poznać jeden lub więcej skutecznych sposobów prowadzących do osiągnięcia celu. Jest to więc przekonanie o własnej wiedzy lub kompetencji intelektualnej, które pozwala na skuteczne wprowadzenie w czyn własnych pomysłów. Komponent ten został nazwany przekonaniem o umiejętności znajdowania rozwiązania, w skrócie: umiejętność znajdowania rozwiązań. W badaniu przeprowadzonym przed i po warsztatach wykazano, że beneficjenci programu znacząco gorzej niż większość populacji ocenia siebie w zakresie umiejętności znajdowania rozwiązań. Średnio poziom umiejętności znajdowania rozwiązania plasował się na poziomie 3 stena, natomiast po warsztatach na poziomie 4 stena. Dzięki programowi poziom przekonania o umiejętności znajdowania rozwiązania zwiększył się w sposób istotny statystycznie (t=-2,17; p=0,043) z poziomu X1=19,92 do poziomu X2=22,11. Przekonanie o posiadaniu silnej woli. Drugi komponent Nadziei na sukces to przekonanie o posiadaniu silnej woli. Według definicji (Łaguna, Trzebiński, Zięba, 2005) jest to stan, w którym wykonawca jest w stanie zainicjować dążenie do celu mimo napotykanych przeszkód. Czynnik ten nabiera szczególnego znaczenia w obliczu 13\n16 zwątpienia, przeszkód i zmęczenia, gdyż pomaga utrzymać wybraną do realizacji drogę do celu. W skrócie będziemy używać pojęcia silna wola. Wyniki uzyskane w kwestionariuszu Nadziei na sukces, komponent przekonania o posiadaniu silnej woli pokazały, że beneficjenci projektu Co po terapii? przed udziałem w nim w porównaniu z resztą populacji wypadają znacząco poniżej średniej. Średni poziom przekonania o silnej woli X1=14,41 plasował się w obrębie 2 stenu, co oznacza, że beneficjenci programu szybciej się poddają w obliczu pojawiających się trudności i zwątpienia niż większość ludzi. Ważnym efektem programu jest fakt, że poziom przekonania o posiadaniu silnej woli po programie wzrósł o ponad 2,5 punkta X2=16,98 i tym samym znalazł się w obrębie 3 stenu. Różnica przed i po udziale w projekcie w przekonaniu, że jest się osobą, która mimo przeszkód nie poddaje się, nie jest istotna statystycznie. Różnica ta jest na poziomie tendencji (t=-1,62; p=0,121). Kwestionariusz Nadziei na sukces 0 umiejętność znajdowania rozwiązań ogólny poziom nadziei na sukces siła woli przed programem po programie Dzięki udziałowi w projekcie Co po terapii? uczestnicy zwiększyli przekonania o sobie, że potrafią być skuteczni i są w stanie zrealizować powzięty plan mimo napotkanych trudności. Uczestnicy projektu są teraz bardziej przekonani, że mają w sobie kompetencje do tego, aby rozwiązywać napotkane problemy oraz posiadają też więcej motywacji do tego, aby przy tym założeniu wytrwać mimo pojawiającego się zniechęcenia i trudności. Potwierdzają to cytaty z ankiet ewaluacyjnych: Wychodzę z nową energią i pozytywnym nastawieniem. Wierzę w siebie i swoje możliwości o wiele bardziej. Chcę szukać pracy a wcześniej przeraźliwie się tego bałam. Wierzę, że mi się uda! Warsztaty dały mi ogromną motywację do dalszych działań, a także wiele nowych teoretycznych i praktycznych wiadomości. Polecam! Skala depresji Becka Bycie bez zatrudnienia, pozostawanie w domu, brak kontaktów z innymi ludźmi są z pewnością czynnikami, które wpływają w sposób znaczący na obniżenie nastroju, a on z kolei znacząco zmniejsza motywację do działania i wiarę w to, że zmiana jest możliwa. Dlatego też kolejnym elementem, co do którego zakładaliśmy, że ulegnie zmianie pod wpływem uczestniczenia w projekcie, będzie obniżenie objawów depresyjnych. Beneficjenci wypełniali na początku i na końcu udziału w projekcie Skalę depresji Becka jest to skala, która bada nasilenie objawów depresji. 14\n17 Nasilenie objawów depresyjnych przed udziałem w programie brak objawów depresji lekkie nasilenie objawów depresji ciężkie nasilenie objawów depresji Nasilenie objawów depresji po programie brak objawów depresji lekkie nasilenia depresji ciężkie nasilenie objawów depresji brak danych Po udziale w projekcie Co po terapii? widać było statystycznie istotną zmianę w nastroju beneficjentów. Znacząco zmniejszyła się liczba osób, które na Skali depresji Becka uzyskiwały wyniki powyżej 12 punktów. Oznacza to, że podniesienie kompetencji w zakresie poruszania się po rynku pracy, aktywizacja społeczna w postaci udziału w warsztatach i spotkaniach indywidualnych, świadomość, że robi się coś w kierunku znalezienia pracy, znacząco obniża nasilenie objawów depresyjnych Nasilenie objawów depresyjnych skala depresji Becka przed udziałem w programie po udziale w programie Dzięki udziałowi w projekcie Co po terapii? uczestnicy byli mniej depresyjni, bardziej z siebie zadowoleni, odczuwali więcej przyjemności i satysfakcji w życiu codziennym. Podniesienie kompetencji w zakresie poruszania się po rynku pracy, aktywizacja społeczna w postaci udziału w warsztatach i spotkaniach indywidualnych, świadomość, że robi się coś w kierunku znalezienia pracy, znacząco poprawiła nastrój uczestników. Potwierdzają to cytaty z ankiet ewaluacyjnych: A po terapii normalne życie. Program jest przydatny, bo pomaga zmienić błędne przekonania i pomaga uwierzyć w siebie Dzięki temu programowi poznałam fajnych ludzi i potrafię z większym optymizmem podejść do szukania pracy Inwentarz technik poszukiwania pracy Inwentarz technik poszukiwania pracy jest narzędziem, które zostało opublikowane w Metodologii tworzenia Indywidualnych Planów Działania opracowanej przez IMC Consulting Limited w ramach projektu Phare 2001 SSG Pomoc dla młodzieży poszukującej pracy, realizowanego na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach programu Rozwój Zasobów Ludzkich. Narzędzie to jest wypełniane przez samych beneficjentów. Oceniają 15\n18 oni w nim stopień, w jakim czują, że są w stanie wykonywać pewne umiejętności. Oceniane są umiejętności, które składają się na aktywne poszukiwanie pracy tj. między innymi: umiejętność skontaktowania się z co najmniej 10 osobami w celu stworzenia sprawnej sieci kontaktów, umiejętność napisania dobrego CV, umiejętność analizowania oferty pracy alternatywnej w stosunku do posiadanego profilu zawodowego itp. Z analizy statystycznej wynika, że wyniki inwentarza technik poszukiwania pracy w sposób istotny różnią się na początku projektu i na jego końcu. Oznacza to, że w odczuciu beneficjentów ich umiejętności w zakresie stosowania skutecznych technik poszukiwania pracy znacząco wzrosły. Podczas projektu uczestnicy wzmocnili swoje umiejętności poszukiwania pracy. Lepiej potrafili analizować swoje umiejętności, zainteresowania i zdolności, aby zwiększyć swoje szanse na rynku pracy. Częściej kontaktowali się z osobami fizycznymi i instytucjami w celu znalezienie komórek prowadzących nabór pracowników. Potrafili przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej przez zebranie informacji i przygotowanie autoprezentacji, także analizowali oferty alternatywne w stosunku do posiadanego profilu zawodowego. Potwierdzają to cytaty z ankiet ewaluacyjnych: Jedynym rozwiązaniem trudnej sytuacji jest jak najszybsze rozpoczęcie poszukiwania nowego celu pracy Każdy, kto tu przyjdzie choć na chwilę, stanie realnie i twardo na ziemi, lęk go raczej nie ogarnie, bo dostanie duże wsparcie i wiedzę, jak się zabrać do szukania pracy. Kwestionariusz oceny realizacji celów na etapie warsztatów W ramach programu zostały stworzone także narzędzia do oceny postępów realizacji celów projektu dotyczące tak zwanych efektów miękkich. Przed udziałem w projekcie beneficjenci byli proszeni o ocenę w skali od 1 do 10. Następnie po warsztatach i spotkaniach indywidualnych proszeni byli o ponowne wypełnienie tego kwestionariusza. Analiza porównawcza wyników została przedstawiona poniżej dla każdej ze skal. Znajomość siebie Znajomość siebie była oceniana w skali od 1 do 10. Gdzie 1 była definiowana jako nieznajomość siebie, swoich wartości, mocnych i słabych stron, umiejętności i talentów, natomiast 10 jako bardzo dobra znajomość siebie, swoich wartości, mocnych stron itp. Znajomość siebie w sposób istotny statystycznie (t=-8,00; p=0,0000) według badanych różni się na początku i na końcu projektu. Dzięki warsztatom i spotkaniom indywidualnym znacząco wzrosła wśród beneficjentów projektu znajomość siebie, swoich mocnych i słabych stron, wartości, umiejętności i talentów. Pewność siebie Skala pewności siebie oceniała takie aspekty jak: akceptacja siebie, mówienie tego, co się myśli, bez względu na to, 16\n19 co pomyślą inni ludzie, chęć poznawania nowych rzeczy, poczucie bezpieczeństwa, ale też postawę ciała. Pewność siebie była oceniana w skali od 1 do 10, gdzie wartości bliżej 1 oznaczały, że dana osoba nie lubi siebie, uważa, że ma dużo wad, nie mówi tego, co myśli, bo boi się krytyki ze strony innych ludzi. Boi się zmian. Natomiast osoby, które zaznaczały wartości bliżej 10, akceptowały siebie, swobodnie wyrażały swoje opinie, nie bacząc na to, co pomyślą o nich inni ludzie. Miały pozytywne nastawienie do otaczającego świata i nie bały się zmian. Także na tej skali w wyniku ewaluacji zaobserwowano istotną statystycznie różnicę w ocenie pewności siebie przez beneficjentów przed i po programie. Średnio pewność siebie wśród uczestników programu wzrosła z 4,8 do prawie 7. Sprawczość Ocena postępów realizacji celów obejmowała także kategorię poczucia sprawstwa. Gdzie 1 oznaczało, że osoby nie mają poczucia wpływu na swoje życie i na to, czy znajdą pracę. Bycie zatrudnionym zależy bardziej od szczęścia w życiu, przypadku i dobrych chęci innych ludzi. Po programie średnia poczucia sprawstwa przesunęła się o ponad dwa punkty na skali od 1 do 10, z 5,3 do 7,5. Oznacza to, że dzięki udziałowi w projekcie beneficjenci wzmocnili wiarę w to, że mają wpływ na swoje życie i że znalezienie pracy zależy także od ich włożonego w ten proces wysiłku. Motywacja do zmiany Kolejną analizowaną zmienną była motywacja do zmiany. W kwestionariuszu oceny realizacji celów na poziomie warsztatów była ona definiowana jako chęć do podejmowania wysiłku szukania pracy. Beneficjenci oceniali swoją motywację do zmiany obecnej sytuacji na rynku pracy w skali od 1 do 10, gdzie 1 oznaczało, że osoba badana nie ma ochoty i chęci szukać pracy a 10, że chce szukać pracy. Także na tym polu po udziale w programie Co po terapii? zaszła znacząca zmiana. Średnio motywacja do zmiany zwiększyła się z 5,76 do 8,17, co stanowi istotną statystycznie zmianę (t=-6,12; p=0,0000) Ocena przełamywania barier psychologicznych znajomość siebie pewność siebie poczucie sprawstwa motywacja do zmiany przed programem po programie Umiejętności komunikacyjne Beneficjenci na poziomie oceny realizacji celów projektu oceniali także swoje umiejętności komunikacyjne. Zaznaczając wartości bliżej 1, oceniali siebie jako osobę, która: ma trudności z mówieniem tego, co chce, ma poczucie, że inni nie rozumieją tego, co mówi i o co jej chodzi, sama ma trudności ze słuchaniem innych oraz nie lubi występować i mówić przed grupą. Natomiast ci beneficjenci, którzy widzieli siebie jako takich, którzy potrafią słuchać innych, mający poczucie, że inni chętnie z nimi rozmawiają, nie mający problemów z powiedzeniem 17\n20 tego, co chcą i mający poczucie, że inni chętnie z nimi rozmawiają, zaznaczali wartości bliżej 10. Analiza wykazała, że wyniki na skali umiejętności komunikacyjnych w sposób istotny statystycznie różniły się przed i po programie (t=-6,35; p=0,0000). Średnio beneficjenci ocenili, że ich umiejętności komunikacyjne wzrosły z punktu 5,00 do 7,18. Praca zespołowa Jednym z elementów dobrego funkcjonowania w pracy jest umiejętność pracy zespołowej. Osoby po kryzysach psychicznych, długotrwale chorujące na depresje czy zaburzenia lękowe, pozostające długo w domu, często nie miały możliwości ćwiczenia umiejętności społecznych. Jedną więc z kategorii badanych w kwestionariuszu oceny realizacji celów była umiejętność pracy zespołowej. Sprawność ta była ocenia na skali 10-punktowej, gdzie wartość 1 oznaczała poważną trudność w pracy w zespole. Tutaj beneficjenci zaznaczali, że wolą pracować samodzielnie, denerwują się, kiedy ktoś ma inne pomysły niż oni. Nie potrafią radzić sobie z krytyką swojego postępowania. Nie lubią się dostosowywać do potrzeb innych ludzi. 10 oznaczało, że badany określa siebie jako osobę, która umie i lubi pracować z innymi. Ma poczucie, że szanuje pomysły innych. Lubi i potrafi dyskutować. Chętnie bierze udział w zadaniach grupowych i potrafi czasami zrezygnować z własnych ambicji oraz pomysłów i dostosować się do reguł panujących w zespole Ocena przełamywania barier społecznych umiejętności komunikacyjne umiejętność pracy zespołowej przed programem po programie Umiejętności sporządzania CV i umiejętności sporządzania listu motywacyjnego Jednym z celów projektu Co po terapii? było nauczenie beneficjentów pisania CV i sporządzania listu motywacyjnego. W kwestionariuszu oceny postępów beneficjenci szacowali także te umiejętności. Zarówno w przypadku pisania życiorysu, jak i w przypadku przygotowywania listu motywacyjnego po warsztatach uczestnicy odnotowywali zmianę. Dzięki udziałowi w projekcie poczucie umiejętności pisania CV wzrosło średnio na skali 10-punktowej z 5,23 do 8,41 (t=-8,43; p=0,000), natomiast poczucie, że potrafię sporządzić list motywacyjny, wzrosło średnio z 4,25 do 7,10 (t=-7,74; p=0,0000). Umiejętność autoprezentacji na rozmowie kwalifikacyjnej Jednym z elementów pracy na warsztatach było ćwiczenie umiejętności autoprezentacji na rozmowie kwalifikacyjnej. W ramach tego spotkania beneficjenci odgrywali scenki z rozmowy kwalifikacyjnej, które były nagrywane kamerą, a następnie w grupie omawiane. Umiejętność tę, podobnie jak powyższe, oceniali na 10-punktowej skali. Gdzie 18


„Dziękujemy wam za wolną Polskę”. Uroczyste odsłonięcie Pomnika Żołnierzy Wyklętych – Gdańsk, 4 sierpnia 2018 - Aktualności - Instytut Pamięci Narodowej\nInstytut Pamięci Narodowej „Dziękujemy wam za wolną Polskę”. Uroczyste odsłonięcie Pomnika Żołnierzy Wyklętych – Gdańsk, 4 sierpnia 2018 - Aktualności -\nSetki mieszkańców Pomorza, kombatanci, żołnierze Armii Krajowej, potomkowie żołnierzy niezłomnych, przedstawiciele władz państwowych i samorządowych uczestniczyli w uroczystości odsłonięcia Pomnika Żołnierzy Wyklętych w Gdańsku na skwerze u zbiegu ul. 3 Maja i ul. gen. Henryka Dąbrowskiego.\nJako pierwsza głos zabrała Anna Kołakowska, przewodnicząca Społecznego Komitetu Budowy Pomnika.\n– Wdzięczni tym, którzy w czasach braku nadziei, trwali na straży naszej godności i pokazali nam jak zachować wolność, gdy sprzysięgną się przeciwko nam wszystkie siły zła, odsłaniamy dzisiaj ten pomnik. To pomnik najdzielniejszych z dzielnych i najwytrwalszych z wytrwałych – żołnierzy Polski Podziemnej i powstania antykomunistycznego. Dziękujemy wam za wolną Polskę i wolność, która jest w nas – mówiła.\nNastępnie do zebranych przemówił Dariusz Drelich, wojewoda pomorski.\n– Nasze państwo bez ludzi, których dziś upamiętniamy, nie istniałoby. Nie spotkalibyśmy się dzisiaj przed tym pomnikiem. Nie żylibyśmy w wolnym kraju. To budujące, że młodzi ludzie odkryli w żołnierzach niezłomnych swoje autorytety i wzory – podkreślił\nW trakcie uroczystości odczytany został również list od Mariusza Błaszczaka, Ministra Obrony Narodowej.\n„Chciałbym pogratulować wszystkim osobom, które przyczyniły się do powstania tego szczególnego miejsca pamięci narodowej. Gdańsk bardzo potrzebował i oczekiwał stworzenia Pomnika Żołnierzy Wyklętych” – czytał w imieniu ministra Łukasz Kudlicki, szef gabinetu politycznego MON.\nOdczytany został także list od Szefa Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.\nPo wystąpieniach nastąpiło oficjalne odsłonięcie pomnika, którego dokonali Krzysztof Drażba, naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Gdańsku, dr Karol Nawrocki, dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, a także kombatanci i żołnierze Armii Krajowej.\nKolejnym punktem było poświęcenie monumentu przez abp. Sławoja Leszka Głódzia, metropolitę gdańskiego.\n– Pragnę pogratulować wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego niezwykle ważnego i potrzebnego upamiętnienia. Dzisiaj dziękujemy Tobie Boże za męstwo i ofiarność Żołnierzy Wyklętych. Za ich miłość do Boga i Ojczyzny. Za wytrwałość, pomimo braku nadziei oraz za wierność najwyższym wartościom – zaznaczył.\nUroczystość na skwerze zakończyła się uroczystym apelem pamięci. Następnie zgromadzeni goście udali się do Muzeum II Wojny Światowej na koncert Zespołu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.\nW trakcie obchodów wręczone zostały medale Pro Patria „za szczególne zasługi w kultywowaniu pamięci o walce o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej” oraz wyróżnienia za zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Wśród odznaczonych był m.in. Krzysztof Drażba z IPN Gdańsk.\nGłównym organizatorem budowy pomnika był Społeczny Komitet, w skład którego weszli m.in. Anna Kołakowska, Karol Nawrocki i Krzysztof Drażba.\nPartnerami uroczystości oraz inicjatywy budowy pomnika byli: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku, Muzeum II Wojny Światowej, Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej Zarząd Główny. Patronat medialny nad wydarzeniem objęła TVP3 Gdańsk.\nMonument stanął w pobliżu Cmentarza Garnizonowego, na którym pochowani są Danuta Siedzikówna „Inka” i Feliks Selmanowicz „Zagończyk”. Pieniądze na pomnik pochodziły ze społecznych zbiórek.