Chojnice: Burmistrz odwołał koncert przez okładkę płyty "z księdzem któremu ktoś przecina gardło krzyżem" - Społeczeństwo - rp.pl\nAktualizacja: 21.05.2019, 21:18\nChojnice: Burmistrz odwołał koncert przez okładkę płyty "z księdzem któremu ktoś przecina gardło krzyżem"\n- Jeśli widzę okładkę płyty, na której widzimy księdza w koloratce, któremu ktoś przecina gardło krzyżem, to mam pytanie - czy to nie może obrażać uczuć religijnych mieszkańców miasta? Mając liberalne poglądy uważam, że może - powiedział burmistrz Chojnic Arseniusz Finster, tłumacząc odwołany koncert death-metalowego zespołu Vader w jego mieście.\nW weekend odwołany został koncert metalowej grupy Vader ma Festiwalu InterTony w Chojnicach. Burmistrz Arseniusz Finster po interwencji Akcji Katolickiej wystosował prośbę do Chojnickiego Centrum Kultury o zerwanie podpisanej umowy z polskim zespołem. Finster potwierdza: "Grupa obywateli bliska kościołowi katolickiemu zwróciła się z prośbą o przeanalizowanie materiałów promocyjnych grupy Vader, które w ich mniemaniu są satanistyczne. Po przeanalizowaniu materiałów, daleki jestem od stwierdzenia, że propagują satanizm, ale wątpliwości są uzasadnione - napisał burmistrz na swojej stronie na Facebooku.\nW poniedziałek Finster tłumaczył odwołanie koncertu na specjalnej konferencji prasowej. - Nie jestem cenzorem twórczości tego zespołu i nie analizuję treści ich piosenek. Nigdy też nie wtrącałem się w dobór artystów na festiwal InterTony. Moja decyzja o rozwiązanie umowy z tym zespołem i poszukanie innego wykonawcy wynikała z analizy listu od mieszkańców tego miasta z Akcji Katolickiej przy parafii Matki Bożej Królowej Polski - tłumaczył.\n- Najważniejsza przesłanka dla mnie jest taka, że koncert miał być finansowany z pieniędzy miasta, czyli wszystkich podatników. Gdyby zespół, tak jak kiedyś, przyjechał do Chojnic i zagrał na imprezie biletowanej i bez wsparcia środków miejskich, to żadnego ruchu bym nie wykonał. Jest mi żal i przykro, ale swojej decyzji nie cofnę, bo lepiej hamować te nasze konflikty lokalne - mówił burmistrz.\nFinster podjął decyzję na podstawie okładek płyt zespołu Vader. - Mogę się narazić na mowę nienawiści, nawet na jakąś przemoc, bo w ostatni weekend doświadczyłem tego. Jakoś to przeżyję. Jeśli jednak widzę okładkę płyty na której widzimy księdza w koloratce, któremu ktoś przecina gardło krzyżem, to mam pytanie - czy to nie może obrażać uczuć religijnych mieszkańców miasta? Mając liberalne poglądy uważam, że może - stwierdził.\n- Muzycy zespołu mogą grać i występować w Chojnicach, ale ja nie mogę im za to zapłacić. Pieniądze publiczne mogę wydatkować jedynie w zgodnej koniunkcji obywateli. Jeśli jakaś grupa społeczna mówi "nie", to nie mogę tego zrobić - powiedział Arseniusz Finster.\nŹródło: rp.pl/ Dziennik Bałtycki, chojnice.com


Dunn’s River Falls — gdzie się zatrzymać w pobliżu?\nNew Buckfield2,9 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nOcena gości5,8.Zadowalający98 opinii gości Hotels.com\nNew Buckfield3 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nNew Buckfield3,2 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nNew Buckfield3,1 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nNew Buckfield2,8 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nNew Buckfield2,7 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nMammee Bay Estate2,9 km do punktu orientacyjnego: Dunn’s River Falls\nMarzysz o pięknej opaleniźnie? Ocho Rios to miejsce, które warto odwiedzić, szczególnie Plaża Turtle Beach w centrum. Plaża Columbus Foot to pobliskie miejsce, gdzie możesz podziwiać zachód słońca nad wodą.\nDolphin Cove (Ocho Rios) to miejsce, które warto odwiedzić. Znajduje się 3,3 km od centrum. Podróżni korzystający ze strony Hotels.com są też zdania, że ta okolica ma romantyczną atmosferę i można w niej znaleźć dużo ładnych plaż. Jeśli Dolphin Cove to atrakcyjne dla Ciebie miejsce, Mystic Mountain i Muzeum Reggae Xplosion to miejsca w pobliżu, które również Ci się spodobają.\nWhite River Reggae Park (Ocho Rios) to miejsce, które warto odwiedzić. Znajduje się 3,3 km od centrum. Co powiesz na spacer wzdłuż plaży i podziwianie tutejszego zachodu słońca? Masz ochotę na dłuższy spacer? Turtle River Park i Coyaba River Garden to miejsca w pobliżu.\nTo miejsce jest znajduje się w mieście Ocho Rios. Ocho Rios to romantyczne miasto, które oferuje odwiedzającym je turystom atrakcje takie jak bogata oferta wycieczek i malowniczy widok na rzekę. Jeśli potrzebujesz porady, co zobaczyć w tej okolicy, warto odwiedzić miejsca takie jak Targ rękodzieła w parku Dunn's River i Dolphin Cove.\nMamy aż 719 obiektów do wyboru w zasięgu 5 km od miejsca takiego jak Dunn’s River Falls. Może zaciekawić CIę jeden z tych obiektów, popularnych wśród naszych gości:\n2 Level Condo at Sandcastles with pool and beach — 0,2 km od\nVilla Rio Chico - 14 Acre Estate w / Private Beach. Możliwość wypożyczenia 6 lub 8 łóżek — 0,3 km od\n• Aparthotel o 4 gwiazdkach • Bezpłatny parking • Bezpłatne Wi-Fi • Wanna spa\nWidok na morze 5 sypialni 5 łazienek — 1,8 km od\n• Muzeum Reggae Xplosion\n• Plaża Columbus Foot\n• Ogrody Botaniczne Shaw Park


Rozpoczęła się budowa obwodnicy Lubaczowa | galicjusz.pl\nPrawie 35 mln zł kosztować będzie budowa obwodnicy Lubaczowa. Trasa, które liczyć będzie blisko 3,5 kilometra ma być gotowa do końca przyszłego roku. Pieniądze na jej budowę pochodzą z Regionalnego Programu Operacyjnego woj. podkarpackiego.\nObwodnica Lubaczowa będzie jednym z elementów całego korytarza transportowego – począwszy od planowanego mostu na Sanie w Jarosławiu, który powstanie w ramach programu Mosty dla Regionów, poprzez obwodnice Oleszyc i Cieszanowa, aż do przejścia granicznego w Budomierzu oraz na kierunku na północ.\nW ramach budowy obwodnicy powstaną m.in. cztery ronda, most nad rzeką Lubaczówką, przejścia dla zwierząt, ścieżki rowerowe, chodniki i zatoki autobusowe.\nTo nie jedyna taka inwestycje, która ma powstać w tej części regionu. Również pobliskie miejscowości Oleszyce i Cieszanów będą miały obwodnice. Ich budowy już się rozpoczęły. Zmodernizowana będzie również droga łącząca Oleszyce z Lubaczowem.


Fundacja Kobieta Nowego Czasu | euroKobieta\nadmin, 19 marzec, 2013 - 14:32\nFundacja Kobieta Nowego Czasu powstała z myślą o kobietach i jest odpowiedzą na szeroko pojęte potrzeby kobiet.\nCelem Fundacji jest wspomaganie, edukowanie, ochrona i promocja Kobiet. Wspieranie w przemianie, w rozwoju świadomości, przekazywanie wiedzy na temat dbałości o duszę i ciało. Działalność Kobiety Nowego Czasu to edukacja w kierunku czerpania bogactwa z własnego wnętrza, w kwestii dbałości o zdrowie, image. Aktywizacja życiowa, zawodowa, ochrona słabszych, promocja Tych, które są przedsiębiorcze.\nW chwili obecnej Kobieta Nowego Czasu realizuje projekt: Platforma Kobiet Aktywnych, będący propozycją dla Pań prowadzących własne firmy, zasiadających na kierowniczych stanowiskach lub chcących założyć własną działalność gospodarczą. Spotkania mają służyć rozwojowi przedsiębiorczości, jej promocji oraz budować komunikację pomiędzy przedsiębiorczymi kobietami. Platforma to spotkania z ekspertami, możliwość zaprezentowania własnych pomysłów na biznes jak i działającej już na rynku własnej firmy.\nNasza działalność to także walka z przemocą wobec Kobiet.\nOd kwietnia 2013 r. rozpoczynamy bezpłatne spotkania w ramach Grupy Wsparcia Kobiet doznających bądź podejrzewających iż doznają przemocy w Poznaniu.\nGrupa prowadzana jest przez wykwalifikowaną psycholog, która na co dzień zawodowo związana jest z interwencją kryzysową.\nChcąc rozwijać temat walki z przemocą, rozpoczęliśmy kampanię informacyjną dot. zbiórki 1% na rzecz zajęć terapeutycznych dla Kobiet doznających przemocy. Zbiórka pieniędzy ma nam pomóc sfinalizować zajęcia terapeutyczne, które prowadzić będzie wykwalifikowana kadra.\nWypełniając PIT, wpisz w rubryce „KRS”: 0000037904 a w rubryce „informacje uzupełniające”:\n12948 Fundacja Kobieta Nowego Czasu – GZOPP nr48 w Czerwonaku.\nPonad to poprzez nasze działania propagujemy dbałość o image, czemu mają służyć choćby warsztaty ze stylistką, kosmetyczką czy masażystką.\nNasze działania wciąż będą wzbogacane o nowe projekty, gdyż naszą dewizą jest ciągły rozwój. Mamy nadzieję, że wpłyniemy znacząco na rzeczywistość polskich Kobiet.\nZapraszamy Wszystkie Panie do korzystania z naszych projektów.\nStrona Fundacji: www.kobietanowegoczasu.org\nWszelkie zapytania, propozycje współpracy, prosimy kierować na adres mail: kontakt@kobietanowegoczasu.org


Studio Fryzjerskie "Kudłaty Raj" - Białystok - prezentacja salonu\nopinia wystawiona przez: Klent Kudłatego Raju w dniu 2015.11.11\nJa to chodzę od? Nie wiem ale gdzieś od 2008 roku a mamy 2015 , jak ten czas leci :)\nopinia wystawiona przez: Kostka w dniu 2013.10.18\nByłam już 2 razy u pana (ciemne włosy) i jest OK. Jest zadowolenie, szału nie ma, cena faktycznie zawyzona.\nopinia wystawiona przez: RAUL w dniu 2013.06.18\nOGÓLNIE OK GDYBY NIE TA CENA :/\nopinia wystawiona przez: Kinga w dniu 2013.05.22\nJak ktoś chce dużo wydać to polecam. Zdecydowanie za drogo. Natomiast Mariusz rzeczywiście dobry, ściął i ułożył mi włosy jak nikt inny. byłam pierwszy raz i na pewno wrócę, ale tylko do Mariusza, innych nie będę ryzykować.\nopinia wystawiona przez: Pulpa w dniu 2013.04.25\nRewelacyjny Mariusz - fryzjer profesjonalny, wysoki poziom obsługi. Nie "odwali chały" i świetnie doradzi kolor i fryzurę. Przetestowałam wielu w B-stoku i tu mi najlepiej. Gdyby jeszcze szefowa dobiła poziomem do swoich pracowników byłoby super:) Jedyny minus: za drogo w stosunku do poziomu oferty.\nopinia wystawiona przez: Julia w dniu 2011.09.09\nSalon wystrojem na pewno nie zachwyca, ale nie to jest najważniejsze. Dobór koloru był w moim przypadku trafiony, stylizacja również bez zastrzeżeń w przeciwieństwie do strzyżenia, z którego nie byłam zadowolona. Jednak najgorsza jest cena, która jest stanowczo zawyżona, cennika nie ma i człowiek jest nieświadomy ile zapłaci. Mimo, iż usługę wykonywał mi kto inny o końcowej cenie zadecydowała szefowa, trochę to dziwne.\nopinia wystawiona przez: Aurelia Justyna Sadowska w dniu 2011.07.02\nJest to jedno z najlepszych studii fryzjerskich w Białymstoku . Jeśli chcesz być na czasie nie zwlekaj idz do Kudłatego Raju zawsze będziesz zadowolony . Pracownicy są przesympatyczni i naprawdę znają się na robocie . Polecam wszystkim GWARANCJA ZADOWOENIA W 100% . serdecznie pozdrawiam Pawła :)\nopinia wystawiona przez: Artur w dniu 2011.05.25\nProfesjonalna i fachowa ekipa. Na uwagę zasługuje Iza i Ewelina - świetnie dobierają fryzurę. Bez problemu poddaję się ich pomysłom już od ponad 4 lat.\nopinia wystawiona przez: koczkodan w dniu 2011.05.03\nNigdy wcześniej nie miałam tak fatalnie dobranej fryzury. W dodatku nie da się jej poprawić dopóki włosy nie odrosną:(\nopinia wystawiona przez: Ola w dniu 2011.03.12\nbyłam tydzień temu u P.MARIUSZA! facet ma profesjonalne podejście do klienta, najpierw sprawdza czy jest on zdecydowany na cos konkretnego, świetnie dobrana fryzura, odważne strzyżenie do tego fachowa porada Ktoś kto napisał że "w zależności od humoru taki poziom obłusgi" sam może miał jakieś problemy z humorem :D


Europejski gigant chce ściągnąć Umtitiego - Polsat Sport\nEuropejski gigant chce ściągnąć Umtitiego\n04.06.2016, 18:46 Piłka nożna\nJak donosi "Mundo Deportivo", młody obrońca Olympique Lyon, Samuel Umtiti znalazł się na celowniku FC Barcelony. Chęć pozyskania Francuza wiąże się ze sprzedażą Marka Bartry do Borussii Dortmund i potrzebą załatania dziury w formacji obronnej. Włodarze "Dumy Katalonii" wolą dmuchać na zimne, ponieważ niewykluczony jest transfer Javiera Mascherano do innego klubu.\nZainteresowanie reprezentantem Francji wyraziły już wcześniej takie kluby jak West Ham United, czy Paris Saint-Germain. Wychowanek klubu z Lyon'u ma za sobą bardzo udany okres. W sezonie 2015/2016 wystąpił w 30 spotkaniach w Ligue 1 i był ostoją i filarem obronnym drużyny. Eksplozja formy 22-latka nie umknęła uwadze Didiera Deschampsa, który zdecydował się na powołanie go do ostatecznej kadry na Mistrzostwa Europy we Francji.\nPrzypomnijmy, iż w przeciągu najbliższych dni, stolicę Katalonii opuści kolejny obrońca – Dani Alves. Brazylijczyk poinformował za pomocą swojego oficjalnego konta na jednym z portali społecznościowych, że w trakcie letniego okna transferowego zmieni barwy klubowe na Juventus Turyn.


O Bibliotece – Centrum Kultury i Biblioteka Publiczna Gminy i Miasta Sianów\nFilia Biblioteczna w SiecieminieO Bibliotece\n12 lutego 1983 nastąpiło uroczyste otwarcie filii bibliotecznej w Siecieminie. Biblioteka została umieszczona w nowym budynku świetlicy wiejskiej.\nOd czerwca 2012 w filii bibliotecznej jest pełen etat, biblioteka jest czynna 5 dni w tygodniu po 8 godzin. Pomieszczenie biblioteki zostało gruntownie wyremontowane w 2016 roku. Obecnie jest to jasne, nowoczesne wnętrze.\nJak przed laty, tak i dzisiaj biblioteka jest jedynym ośrodkiem kulturalnym w naszej wsi. Jest to ośrodek promujący czytelnictwo i szeroko pojętą kulturę poprzez różnorodne formy działania, takie jak spotkania z czytelnikami, organizowanie dni otwartych i reklamowanie nowości wydawniczych dostępnych w placówce.\nBiblioteka organizuje warsztaty dla dzieci podczas ferii zimowych i wakacji. Są to bardzo różnorodne zajęcia: literackie, plastyczne, kreatywne, sportowe. Podczas wakacji i ferii organizowane są wycieczki aby jeszcze bardziej uatrakcyjnić wypoczynek dzieciom spędzającym czas wolny w miejscu zamieszkania.\nOprócz tego organizowane są imprezy cykliczne, takie jak Dzień Pluszowego Misia, Dzień Książki dla Dzieci itp. ale również okolicznościowe jak Dzień Matki, Dzień Dziecka. Filia włącza się w imprezy ogólnokrajowe: Noc Bibliotek, Odjazdowy Bibliotekarz, Cała Polska czyta dzieciom, Narodowe Czytanie. Wszystkie te działania sprawiają, że biblioteka jest chętnie odwiedzana.


Najlepsze aplikacje rowerowe na smartfona : 1Enduro\nNajlepsze aplikacje rowerowe na smartfona\nTo uczucie, kiedy na tripie orientujesz się, że dwie godziny temu zapomniałeś włączyć Stravę… Nie znasz go? Nigdy się nie zmieniaj! Jeśli jednak należysz do grona osób nałogowo wykorzystujących aplikacje rowerowe na smartfony, może zainteresuje Cię lista tych, które uważam za najlepsze i najbardziej przydatne.\nOto 6 aplikacji, które dla mnie stały się stałym elementem jazdy na rowerze. Wybór jest bardzo subiektywny i skupia się na aplikacjach na Androida, choć starałem się też zebrać godne uwagi alternatywy.\n1. Nawigacja turystyczna: Locus Map Pro\nLocus jest podstawą mojej nawigacji w terenie. Umożliwia on załadowanie map rastrowych offline, np. wydawnictwa Compass. Nie różnią się one niczym od tych papierowych, które zawierają wszystkie przydatne informacje (schroniska, kolory szlaków, nazwy szczytów, przewyższenia…) poza instrukcją, jak je z powrotem poskładać jak wieje. W Locusie odpada problem składania, plus niebieski punkcik zawsze pokaże Ci, gdzie tak właściwie jesteś.\nJeśli nie chcesz płacić wydawnictwom (lub dany obszar jest niedostępny), możesz też skorzystać z darmowych map on-line (polecam osmapa.pl i 4umaps.eu). Ale najlepszy ficzer to tworzenie z nich (z poziomu aplikacji) obszarów dostępnych off-line, żeby w górach (lub za granicą) nie być zależnym od zasięgu sieci. CHOLERNIE wygodne!\nLocus ma też sporo dodatkowych funkcji, jak zapisywanie śladu (z obsługą zewnętrznych czujników, np. tętna) czy prowadzenie po nim, ale pokazywanie bieżącej lokalizacji na szczegółowej mapie dla mnie jest w zupełności wystarczające. Pomimo tego, zdecydowałem się na płatną wersję Pro, która dzięki brakowi reklam, nieco łagodniej obchodzi się z baterią (poza tym, za wartościową aplikację zawsze wartość sypnąć groszem).\nPobierz w Google Play (wersja Pro)\nAlternatywy: Trekbuddy, Mapy.cz, SeeMap AN, Orux Maps (darmowa wersja wymaga ręcznej instalacji)\nAktualizacja 2022: już od ładnych paru sezonów rolę mojej głównej nawigacji przejęła rewelacyjna aplikacja Mapy.cz.\nW przeciwieństwie do Locusa, który najlepiej sprawdza się w obsłudze zewnętrznych map rastrowych, Mapy.cz wyświetlają wyłącznie „własne” mapy wektorowe. Są one oparte na Open Street Maps (a tym samym bardzo aktualne i bogate w treści: np. szlaki rowerowe, singletracki, a nawet niektóre dzikie trasy enduro), lecz wzbogacone o bardzo czytelną wizualną nakładkę.\nDużym plusem takiego rozwiązania jest spójność: mapy całego świata są zawsze pod ręką (oczywiście z możliwością pobrania offline) i zawsze wyglądają tak samo. Jeśli nauczysz się nawigować po Beskidach, zaplanowanie wycieczki w Alpach czy Himalajach nie będzie się zbytnio różnić. Zwłaszcza, że Mapy.cz są też dostępne w przeglądarce (trzeba tylko włączyć warstwę „Outdoor”) – po zalogowaniu, trasy zaplanowane na komputerze są widoczne w telefonie i na odwrót.\nMapy.cz nie są idealne – tracker mocno zawyża przewyższenie, a pliki GPX da się wgrać tylko z poziomu przeglądarki – ale i tak jest to narzędzie, bez którego w 2022 nie wyobrażam sobie swojego rowerowego życia (żeby nie było, że to jakaś kryptoreklama: aplikacja jest całkowicie darmowa).\n2. Rejestracja wycieczek: Strava\nPotravy przedstawiać nie trzeba – jeśli potrzebujesz prostego zapisu śladu, jest to wybór domyślny. W wygodnym serwisie WWW łatwo wrócisz do przejechanych wycieczek, a dzięki całej społecznościowej otoczce, zgapisz trasy od znajomych.\nDo tego oczywiście dochodzi aspekt rywalizacji – na najciekawszych odcinkach (Segmentach) Twój czas jest automatycznie mierzony i umieszczany na tablicy wyników. Ma to swoje mroczne konsekwencje, ale dla myślących osobników jest to bardzo fajny i użyteczny ficzer. Niestety w wersji darmowej został on mocno okrojony, ale w kategorii zapisu wycieczek Strava wciąż jest największym graczem (zwłaszcza po zamknięciu Endomondo).\n→ Więcej: Strava to zło!!! Czy nie…?\n→ Klub 1Enduro na Stravie\nPobierz w Google Play / iTunes\nAlternatywy: Navime Sports Tracker\n3. Wyszukiwanie tras: Trailforks\nCzęść osób używa Segmentów i heatmapy na Stravie do odkrywania nowych singli, ale przez nadmiar danych i niewygodne filtrowanie, jest to prosta droga do wylewu fali nienawiści. Zdecydowanie lepiej sprawdza się w tej roli Trailforks, czyli baza tras stworzona przez Pinkbike i uzupełniana przez jego użytkowników.\nPoza możliwością łatwego tworzenia tras na podstawie śladu GPS (pojedynczych singli, jak i całych wycieczek), możliwe jest nadawanie im poziomu trudności, wyznaczanie dojazdówek, dodawanie opisów, zdjęć i filmów, a nawet raportowanie aktualnych warunków czy utrudnień. Jest to niezastąpione narzędzie przy planowaniu wyjazdów w nowe miejsca.\nNiestety jest to kolejna aplikacja, która stała się płatna, ale uważam że jest absolutnie warta swojej ceny. Obok Mapy.cz, jest to jedyna aplikacja, jaką muszę mieć na telefonie przed wyjazdem na nieznane trasy. Jako „demo”, trasy można podejrzeć za darmo w przeglądarce (na upartego również z telefonu, ale działa to słabo).\nAlternatywy: GPSies, Ride with GPS\n4. Nawigacja drogowa: Mapy Google\nO ile Locus, Trailforks i Strava wyczerpują temat nawigacji po szlakach, wypada wspomnieć o nawigacji samochodowej, pozwalającej do tych szlaków dotrzeć. W tej kategorii król jest tylko jeden: Google Maps.\nPoza zawsze aktualnymi mapami i nawigacją uwzględniającą aktualne warunki drogowe, dużą zaletą jest ogromna baza firm i miejsc. Jadąc np. na Rychlebskie Ścieżki czy do sklepu rowerowego w sąsiednim mieście, nie musisz znać dokładnego adresu. Wystarczy, że wpiszesz nazwę, a aplikacja poda Ci lokalizację, numer telefonu, godziny otwarcia i widok Street View ułatwiający np. namierzenie wygodnego parkingu.\nMapy Google mają też nieźle działającą opcję wyznaczania trasy pod kątem jazdy na rowerze. Nawigacja wybiera wtedy mniej uczęszczane drogi, szutry i parki, co bywa pomocne przy używaniu roweru do celów komunikacyjnych.\nAlternatywy: HERE WeGo (najlepsza nawigacja off-line), Yanosik (z ostrzeganiem o kontrolach policyjnych – można też używać tej funkcji w połączeniu z inną nawigacją)\n5. Pogoda: Meteo.pl alternative\nKolejna aplikacja niezbyt rowerowa, ale jedna z częściej na rowerze używanych. Żeby sprawdzić pogodę, zazwyczaj korzystam z systemowej aplikacji (lub wyglądam za okno – metoda vintage). Ale jeśli w grę wchodzi precyzyjne celowanie w okno pogodowe, zawsze odpalam Meteo.pl alternative.\nUprzedzam, że nie znajdziesz tu animowanych chmurek i uśmiechającego się słoneczka. Ta prosta (a nawet prostacka) aplikacja to gratka dla osób przyzwyczajonych do wykresów pogodowych ICM-u. Ich wyświetlanie dla zapisanych lokalizacji to wszystko, co robi. Dzięki temu korzystanie z niej jest szybkie i wygodne. Prostota, minimalizm, funkcjonalność.\nAlternatywy: Pogoda & radar (śledzenie, w którą stronę idzie chmura, z której właśnie na Ciebie leje), meteoblue (mam dobre doświadczenia z jej sprawdzalnością), Yr.no\n6. Zdjęcia: Instagram\nSą osoby, które nienawidzą spowalniania wycieczek robieniem zdjęć, dla innych jest to nieodłącznym elementem każdego wypadu po zimnioki do biedry. Instagram jest niezłym kompromisem, bo promuje minimalizm (1 wycieczka = 1-2 zdjęcia, zamiast facebookowych trzydziestu), a tym samym skupienie na jakości, nie ilości. Do tego hipsterskie (ale częściowo użyteczne) filtry pozwalają zatuszować wiele niedoskonałości fotek pstrykniętych tosterem telefonem.\nDługo unikałem tego serwisu, myśląc że znajdę tam tylko zdjęcia kotletów. Z Instagramem jest jednak tak, jak z każdym medium społecznościowym – treść zależy wyłącznie od tego, kogo obserwujesz. A okazuje się, że na Instagramie jest od groma bikerów i bikerek.\n→ Zobacz też: Rok 2016 na Instagramie (i nie tylko)\nJak widzisz, preferuję w miarę minimalistyczne podejście do tematu rowerowych aplikacji. Opisałem tu tylko te, które faktycznie są przydatne podczas wyjazdów – pominąłem więc wszelkie kalkulatory przełożeń, kątomierze do geometrii, szkółki nauki jazdy, poradniki pierwszej pomocy ludzkiej i sprzętowej, odtwarzacze muzyki czy gry.\nJeśli jednak Twoim zdaniem pominąłem jakąś apkę, która pozytywnie przekłada się na jazdę na rowerze, daj znać w komentarzu – może razem uda nam się stworzyć dodatkową listę?\nStrava to zło!!! Czy nie…?\nRok 2016 na Instagramie (i nie tylko)\nGdzieś już kiedyś wspominałeś o TRAILFORKS i przyznam, że jako jedyna z kilku aplikacji, które testowałem pozwoliła mi „zielonce” odnaleźć single :) Również polecam\nHej, jedno pytanie odnośnie Trailforks. Po ściągnięciu apka bazuje na mapie „googlowskiej”, bez zaznaczonych szlaków górskich i topografii terenu. W jaki sposób zmienić mapę na „turystyczną?”\nReply to Tomek T\nDomyślnie powinna być włączona trailforksowa mapa „Topo”, która jak sama nazwa wskazuje, topografię pokazuje bardzo dobrze ;) Jeśli masz zwykłą drogową mapę Google, to w lewym górnym rogu jest okrągły przycisk z „suwaczkami”, gdzie możesz zmienić styl mapy.\nNatomiast szlaków turystycznych w Trailforks nie ma, do tego trzeba użyć Locusa.\nJeśli potrzebujesz prostego zapisu śladu, to żadna tam Strava, która jest takim samym badziewnym kombajnem jak Gejomondo, tylko np. Navime. Miejsca zajmuje tyle co nic i baterii zużywa tyle co nic. To jest minimalizm, a nie jakieś niechlujnie napisane i szpiegujące potworki ;)\nDzięki, dodałem do alternatyw :) Choć sporą wadą jest to, że jak będziesz chciał przejść na Stravę czy Endohomonto, to nie zsynchronizujesz tak ładwo danych (np. Taipiriikiem).\nMożna wrzucić .gpx na dropboxa i stamtąd synchronizowac z innymi serwisami za pomocą Tapiriika, więc to nie problem ;)\nReply to Mateusz Karmowski\nZrobiłbyś tak ze wszystkimi wycieczkami np. z ostatnich 3 lat? ;)\nTo może być problem… Założyłem niepotrzebnie że ktoś tak jak ja składuje wszystkie gpxy i tak na dysku, lub w chmurze (i właściwie to nie mam pojęcia dlaczego to robię… ;))\nTo jest dla mnie zaleta Stravy (i innych popularnych rozwiązań) – są dość głupkoodporne, nie trzeba o niczym myśleć, a i tak działa ;)\nNie będę chciał, bo próbowałem jednego i drugiego i są to typowe androidowe zapychacze nastawione na te różne “społecznościowe” pierdu-pierdu. Mi do szczęścia nie potrzeba setek znajomych, komów, wrzucania statusów na ryjbuka, czy wreszcie zaśmiecania telefonu. Pamiętam jak jakiś czas temu autor Navime dostał od użytkowników po głowie za to, że jak przeszedł na mapy google’a to aplikacja zaczęła ważyć więcej niż 3MB… ;) Porównaj to teraz ze Strawą czy Gejomondo ;)\nW przypadku starszych smartfonów faktycznie może to mieć znaczenie, ale jeśli ma się standardowe już 32 GB pamięci i 2-3 GB RAM-u, to „who cares”? :P\nSam pisałeś o minimalizmie i zużyciu baterii :p\nPowiedzmy sobie wprost, większość aplikacji jest napisana po prostu niechlujnie i wręcz ma napędzać popyt na “szybsze” i “lepsze” smartfony. A wystarczyłoby trochę na nimi posiedzieć. Niestety nie opłaca się, bo przecież za chwilę wyjdą jeszcze lepsze specyfikacje, bo przecież czemu nie kupić jeszcze nowszego smartfona już z 4GB ram i 64GB pamięci i mamy samonakręcającą się spiralę. Osobiście mam gdzieś nowości i bajery i każdy telefon służy mi przynajmniej po 2-3 lata. Wystarczy dobrze wybrać, bo zazwyczaj trafi się jakaś perełka.\nMasz rację, trochę to tak wygląda… Ale mój Xiaomi za 600 zł też ma już prawie 2 lata i działa bardzo sprawnie :)\n@ mOd – wyluzuj swoje pośladki, chłopie..\nPo pierwsze, wszystkim należy się szacunek, więc pisanie „gejomondo” to zwykły brak kultury wobec użytkowników tej apki. Pewnie masz znajomych, którzy z tego korzystają i własnie ich zlekceważyłeś.\nPo drugie, jesteś świetny, super i w ogóle bajka – kolejny samotny wilk, który żyje w przeświadczeniu, że bycie poza mainstreamem stawia go ponad rzędem zwykłych śmiertelników. Na pewno?\nPo trzecie, ludzie dzielą się na introwertyków i ekstrawertyków. Dla jednych (pewnie dla Ciebie również) zaistnienie wśród innych to tortura. Dla innych torturą byłoby pozbawienie ich tej możliwości. Czy to sprawia, że są mniej wartościowi albo mniej inteligentni albo w jakiś sposób gorsi od tych pierwszych?\nPo czwarte, z każdej apki wyposażonej w „społecznościowe pierdu-pierdu” możesz korzystać bez miliona znajomych i chwalenia się swoją zajebistością. Kwestia preferencji i podejścia.\nPo piąte, wiele osób nie zna alternatyw do Strava lub endomondo, więc siłą rzeczy idzie za tłumem.\nPo kolejne, itd. – jeżeli jeździsz tylko dla siebie, w samotności nabijając kilometry, po co Ci w ogóle apki, gpx-y, ślady itd.? Wróć do korzeni, bądź wolny od szpiegującego googla, zdemontuj licznik i ciesz się przyrodą. Powiem więcej – przesiądź się na stalowego sztywniaka i bądź jak Tom Ritchey w 1977..\nMichał niedawno o tym pisał, a ja zalecam czytanie – więcej dystansu..\nTy mi lepiej powiedz jaki telefon będzie miał precyzyjny GPS, przyzwoity aparat a w dodatku nie będzie kosztował fortuny, a przecież na trasach gleby się zdarzają…\nDużą wadą stravy jest to, że nie pokazuje chwilowej prędkości, więc nie do końca nadaje się żeby zastąpić nią licznik rowerowy(biorąc pod uwagę montaż smartfona do kierownicy).\nJeśli chodzi o pogodę w Czechach czy południowej Polsce to polecam stronę radar.bourky.cz.\nJa używam Xiaomi Redmi 2, żona ma Redmi 3, a zastanawiam się nad zakupem Redmi 4 (Pro) ;)\nNie oceniałem fachowo jakości działania GPS, aparat jest co najwyżej przyzwoity, ale jestem bardzo zadowolony (dobra wygoda, stabilność, mocna bateria, niska cena).\nA montażu na kierownicy nawet nie brałem pod uwagę :P\nMam 4 pro i polecam, bateria wypas. Zdjęcia spoko, iphone to to nie jest, ale za to cena to już sam wiesz :)\nOd 2015 używam do takich celów Motoroli Moto e LTE. Telefon tani, dobra bateria, dobry GPS, relatywnie niewielkie jak na współczesne standardy rozmiary więc nie wypycha kieszeni i trudno go połamać, dodatkowa firmowa obudowa z ogumowanym rantem daje dodatkową ochronę i poczucie że się trzyma w ręku cegłówkę, która w razie czego może posłużyć nawet do obrony ;) Do tego brak pierdyliona ficzerów z wyższych modeli i praktycznie czysty Android bez nakładek, co jeszcze lepiej wpływa na czas pracy i stabilność.\nNa iOS polecam cyclemeter fajna apka zbierająca dużo danych. Z ciekawszych opcji: zapisuje ślad gpx którym można się późnij dzielić z innymi, jest opcja wysyłania wszystkich danych do stravy po zakończeniu jazdy. Dzięki temu mamy tak jakby dwie apki w jednej:)\nA jak Cyclemeter traktuje baterie? W porownaniu (lub bez) np z Endomondo?\nReply to tripsurfer85\nDzisiaj miałem włączony cyclemeter i endomondo, po 3 godzinach jazdy zostało mi 50% baterii (iphone 5). To chyba niezły wynik, jednak zawsze w plecaku w razie czego mam powerbank;)\nCzyli tak na dobra sprawe dalej nie jest jasne co bardziej wysysa moc z iphona ;-P Zatem powtorka pytania – ktos testowal moze?\nZresztą też, z tego co widziałem w internecie, to np między Stravą a Endomondo, inaczej na tej samej trasie był zapisany ślad.\nReply to Skejter\nTak, jeśli zamierzasz robić pomiary geologiczne, żadna z tych aplikacji nie będzie dobrym wyborem ;) Ale do prostego zapisywania wycieczek, więcej moim zdaniem nie potrzeba.\nA na jakim smartphonie to testowałeś.\nOsobom samotnie jeżdżącym po miejscach mało uczęszczanych polecam GLYMPSE, „Zaufane Kontakty” Googla. Ostrzeżenia o zbliżających się burzach – BLITZORTUNG LIGHT. Mapy ponadto – Geoportal Mobile, View Ranger, KaMap.\nSzlaki np. aplikacja PTTK Małopolska. Bezpieczeństwo – m.in.”Pomoc w Górach”\nPublikownanie wycieczek – Traseo.\nReply to ka-wa\nDobra lista, dzięki!\nGlympse u mnie to podstawa, choc niedawno google umozliwil udostępnianie lokalizacji z poziomu google mapsow, wiec pewnie oddzielna aplikacja nie będzie juz potrzebna.\nTen BLITZORTUNG LIGHT jest niezły :)\nGraubünden mountainbike korzystałem z tego w Szwajcarii do podróży po górach.\nDziała też w Polsce mapki działają offline.\nJedyny minus że w apka w języku faszystów.\nRideWithGPS też dobra aplikacja :)\nDość długo używam już Locus Map z zaladowaną mapą OSM w wersji 'na zewnątrz-rowerowa, wędrówka’. Na obszarze trójmiejskich lasów zaznaczone są nawet leśne ścieżki, te poza kolorowymi szlakami. Rewelacyjnie sprawdza się w odkrywaniu okolicy po mało uczęszczanych ścieżkach. Potwierdzam spostrzeżenia Michała: znacznik aktualnej pozycji, nagrywanie śladu, nawigowanie po śladzie (samodzielnie utworzonym z poziomu aplikacji lub importowanym GPX) i masa innych ficzerów :-) , które można ,w zasadzie dowolnie, spersonalizować. Bardzo polecam.\nJako alternatywę dla Locusa polecam OSMAnd. Wraz z mapami UMP-pcPL (wektorówka całej Polski) można się zapuścić w offroad po kraju. I wszystko za free. ;)\nCzęsto polecana – muszę w końcu przetestować, bo do tej pory korzystałem tylko z tych map w Locusie.\nJa używam map Compass na aplikacji SeeMap (jakaś wersja KaMap), z której owe mapy można bez problemu zakupić. Sama aplikacja ma też spore możliwości.\nFajna lista, która (oprócz Instagramu) pokrywa się z moimi preferencjami i której używam od paru lat (niestety Locus mam w wersji Free).\nRównież sporo trzepałem internety zanim dokonałem takiego wyboru.\nA dlaczego Strava zamiast czegoś prostrzego? Wspomniane segmenty oraz inne funkcje dzięki którym:\n– obserwujesz swoją formę (i mam nadzieję progres) na konkretnych odcinkach.\n– ścigasz się sam ze sobą lub z innymi – jak kto woli.\n– można porównać swoje osiągnięcia/kondycję do innych osób zanim umówisz się z nimi na tripa.\n– można stworzyć/dołączyć do grupy ludzi o podobnych preferencjach i obserwując ich wyjazdy czerpać inspiracje na własne tripy, czy skorzystać z gotowego śladu.\nSam nie jestem typem o zacięciu sportowym, daleko mi do jakichś zawodów etc., ale jadąc niektórymi odcinkami po prostu chcę się zmierzyć z moim poprzednim wynikiem/rekordem. Na tym polu Strava jest bezkonkuencyjna… :)\nReply to RideMyBike\nApka stravy to trochę lipa. Chyba że chcesz na trasie faktycznie sprawdzić gdzie jest segment albo masz wykupione premium, wtedy możesz interaktywnie się ścigać na segmentach, trenować itd.\nInaczej Locus wygrywa, u mnie z automatu wgrywa ślad na Stravę i w domu przy kompie robię to co mówisz.\nPolecam też Wikiloc\nTego nie znałem, dzięki :)\nUpdate dla iOSowców:\nAd. 1 – nawigacja turystyczna) Aplikacja „Mapa turystyczna” portalu mapa-turystyczna.pl. W wersji płatnej świetne mapy offline i nawigacja szlakami!\nAd. 2 – rejestracja wycieczek) Aplikacja „Cyclemeter”. W porównaniu do Stravy oszczędza połowę tego co z baterii zje Strava. Mnóstwo dodatkowych opcji, a mimo tego czytelnie.\nAha, oczywiście Cyclemeter ma opcję exportu do Stravy i miliona innych tego typu serwisów. :)\nCyclemeter jest dobrą alternatywą – szczególnie że zjada mniej baterii i apka ma opcję ciemnego tła – ale jakikolwiek eksport śladu GPX wymaga konta Premium (€9.99 rocznie).\nDzięki wielkie – na iOS wbrew pozorom czasem trudno znaleźć sensowną alternatywę, zwłaszcza dla Locusa (to mnie ostatecznie zniechęciło do zakupu iPhone’a…).\nTraseo na iOS (oraz na Androida) jest dość ograniczoną apką w porównaniu z Locusem ale posiada jego główną funkcjonalność: czytanie map rastrowych offline.\nDla mnie najlepsza na iOS jest i tak apka Mapy.cz…\nPolecam http://www.mapy.cz – można wgrywać na telefon mapy konkretnych krajów europejskich. Trasy turystyczne, rowerowe, przełączenie na opcję zimową pokazuje trasy biegowe. Dużo funkcji,działa też off-line, program za darmo.\nhehe w tym samym czasie o tych samych mapach napisaliśmy:)\nJa trochę później bo obszerniej i z tabletu piszę ;)\nJako uzupełnienie „Mapy turystycznej” polecam „Mapy.cz” bardzo duża baza szlaków z całej europy. Minus jest to że apka jest tylko po czesku. Ale można się połapać;)\nJa bym rzekł „jako darmowy zamiennik” ;) nie używam MT na telefonie bo jest płatna… kosztuje grosze ale po co używać czegoś skoro mam bardziej wypasioną alternatywę za friko..\nJako nawigacja turystyczna bardzo dobrze sprawdza się apka mapy.cz (iOS i Android) z włączoną warstwą turystyczną.\n– apka darmowa bez reklam\n– mapy offline (ściągasz cały kraj, PL waży coś ponad 400MB)\n– oznaczone szlaki turystyczne (dane z OpenStreetMap i mapy.cz, czasem błędny kolor szlaku co wynika z błędnych danych w OSM, ja im często zgłaszam poprawki)\n– super przejrzyste mapy z ładnie narysowanym ukształtowaniem terenu (przejrzystość Google Maps to jakieś nieporozumienie…)\n– możliwość zaplanowania trasy na stronie mapy.cz (na kompie) i przywołanie jej na telefonie podczas wycieczki, dobre np. do trzymania się zaplanowanej pętli (wymaga darmowej rejestracji przy użyciu dowolnego adresu email).\nNa minus: apka w języku czeskim ale jest to do ogarnięcia :)\nmnie mapy.cz na telefonie zainstalowały się po angielsku (tu artykuł o aplikacji http://knedleipiwo.com/mapy-cale-czechy-europa-w-twoim-telefonie-001/)\nI ja mam swoją listę rowerową ;-) Ale generalnie z większością sie zgadzam.\nmaps.me jest po polsku mapy za free na cały świat. dodatkowo pokazuje sklepy, restauracje, urzędy i innego typu pomocne miejsca. Można dodawać swoje lokalizacje których nie ma na mapach np. Sklep rowerowy. Pozdrawiam\nA jak ze szlakami/ścieżkami na tych mapach?\nDla mnie minusem trailforks jest brak nawigacji na singla, kiedyś w terenie ze znajomymi mieliśmy spory problem żeby trafić na oznaczone w trailforks miejsce.\nGooglemaps generalnie jest ok ale ostatnio chcąc uniknąć rzekomego korka na zakopiance (za radą aplikacji) odbiłem w boczną drogę. Skończyło się to 40min staniem w ciągu aut innych użytkowników Gmaps’a i podziwianiem płynnie jadącej zakopianki poniżej nas….\nTo jest ten element enduro-eksploracji ;)\nA jeśli chodzi o korki w Google Maps, to faktycznie czasem są z dupy, ale mimo wszystko chyba działa to najlepiej ze wszystkich aplikacji…\nJako zamiennik Locusa polecam program OruxMaps. W darmowej wersji nie ma reklam, wyświetla mapy online i offline, można wgrać plan trasy i zużywa mało prądu. Mam załadowaną mapę UMP i mapy Compassu\nI nic więcej mi nie potrzeba.\nDzięki! Początkowo Orux był na liście alternatyw, ale wyleciał ze względu na brak wersji darmowej w Google Play. Ale dodałem do artykułu, może ktoś będzie chciał sie bawić ;)\nMapy Compassu dalej wymagają konwersji na format Oruxa?\nFaktycznie, darmowa wersja zniknęła ze sklepu, mają jakieś chwilowe problemy z Googlem.\nMapy Compassu trzeba konwertować do formatu Oruxa przed wrzuceniem do telefonu.\nZ Locusa jest opcja szybkiego eksportu do Stravy – korzystam, chwalę sobie, samej Stravy już nawet nie instaluję.\nDodam tylko, że locus ma masę możliwości. W pełni konfigurowalne, więc mapka i półprzezroczyste cyferki z pulsem, przewyższeniami, wykresami itd. fajnie da się wkomponować, gdzie w takim garminie ilość widocznych elementów jest bardzo ograniczona.\nMożna dograć dodatek za free, który jest nawigacją googlową. Tzn. silnik ten sam tylko drogę wyznacza na twojej mapie.\nLocus ma też bezpośredni wrzut zapisanych śladów na Stravę, można to nawet zautomatyzować mocno. Zapis śladu można też mocno spersonalizować, przez co ślad lepiej niż apka stravy zapisze. Np. można ustawić co ile metrów lub sekund ma apka postawić współrzędną GPS, przez co ślad może być dużo gęstszy i dokładny nić na stravie.\nPiszesz o mapach offline, ale jest sporo map offline za free do ściągnięcia, nie trzeba koniecznie z map offline pobierać fragmentów. Jest też free dodatek ze względów licencyjnych który dodaje mapy googla także te ze zdj. sat.\nI jeszcze sporo funkcji do odkrycia, wg mnie najlepsza apka, która ma za zadanie:\n1) wyświetlać cyferki z aktualnymi prędkościami, z czujników, pulsometru itd.\n2) zapisywać dobrze ślad i mieć możliwość z automatu wrzut na serwis www np. Stravę\n3) ma mieć dużo darmowych fajnych map offline i online, możliwość podążania wcześniej zaplanowaną trasą (polecam gpsies, który z locusem jest zintegrowany)\nWarto wg mnie opcję pro wykupić.\nReply to shusty\nTo skalowanie jest dużą zaletą Locusa – można tępo używać najprostszych funkcji (jak ja), a jeśli chce się czegoś więcej, możliwości czekają (a przy tym nie przeszkadzają).\nJeśli chodzi o pogodę to polecam http://www.windytv.com\nCo do map itd zależy kto czego potrzebuje ale chyba jak na razie to tylko Strava daje możliwość mierzenia czasu na poszczególnych odcinkach trasy i co za tym idzie wirtualnej rywalizacji.\nWiem, że trochę oftopik, ale czy ktoś jeszcze używa Garmina? Bateria, wytrzymałość, montaż na kierownicy, dokładny gps to są zalety w stosunku do smartfonów.\nReply to Banka123\nUżywałem Edge 1000 , za taki worek hajsu szału nie robił :) teraz mam Locusa Pro w telefonie i robi to samo , ale faktycznie powerbank jest potrzebny.\nCzy jest jakaś sensowna aplikacja na androida (poza Microsoft Health) która współpracuje z opaskami Microsoft Band/Band2 ?\nCzy pozostaje tylko ręczny eksport/import między aplikacjami ? :(\nDo turystyki offroadowej (terenówkowo, pieszo, rowerowo) używałem Ozi Explorera, Ka-Map a od pewnego czasu ViewRanger’a umożliwiającego zapis tracka, analizę parametrów i wyszukiwanie tras jak również eksport/import gpx’ów i wyszukiwanie znajomych w okolicy.\nDo pogody meteo.pl lub WindGuru.\ndla pogody polecam METEOBLUE .Można mieć meteogramy jaka w meteo.pl, ale liczone przez inny ośrodek, więc jest dobre porównanie (jak oba pokazują deszcz – to pewnie będzie ;) ) poza tym można mieć prognozę w formie piktogramów i co tam jeszcze… Najpierw można zajrzeć na meteoblue.com w sieci, bo wersja na komore dziala bardzo podobnie. Windytv.com używa obliczeń właśnie z meteoblue\nPrognoza: Apka FORECA.\nRadar pogodowy, prognoza przemieszczenia chmur oraz podgląd z satelity: meteo.org.pl/radary (apka lub www)\nFajny podgląd też: na http://awiacja.imgw.pl/mapa-burz-rad/burzrad_p.html (na smartfonie mi nie chodzi niestety).\nSerwisy pogodowe, które dobrze prognozują to yr.no i windguru.cz.\nJa sprawdzałem już różne programy i strava jest wg mnie najlepsza. Choćby dlatego, że w porównaniu z Endo.. znacznie lepiej liczy przewyższenia. Muszę spróbować Locusa skoro taki dobry.\nDobry GPS w smartfonie to taki, który łapie sygnał w samolocie.\nNo to skomentuje.\n1) Mapy Compasu są nieaktualne. Od kilku sezonow nie używam.\n– polecam program MotionX, ma wszystko co jest potrzebne do naszego sportu.\n2) Meteo, bardzo dobre.\nPolecam jeszcze serwisy za pomocą których można znaleźć tak zwane „okienko pogodowe”.\na ja tak z innej beczki, fajne zestawienie ale czy warto tak bardzo zajmowac sie tymi sprawami zamiast cieszyc sie sama jazda szczegolnie ze to ma byc Enduro a nie krecenie Kom-ow albo robienie interwalow ???, zaznaczma ze mam za soba jazde bez tej calej techniki, jak i okres zauroczenia Germinem, Strava, pulsometrami, wyznaczaniem wlasnych odcinkow, pobijanie czasow znajomych itd. – no nie dotarlem do miernika mocy :) no i moze dobrze bo od polowy zeszlego sezonu jezdze bez tego wszystkiego, a wiecie dlaczego ??? bo spotkalem kilku fajnych facetow ktorzy bawili sie w Enduro bez smatfonow, germinow i tej calej otoczki, bawili sie rowerami i sama jazda na nich, tak naprawde to wszystkim zycze aby czerpali jak najwiecej przyjemnosci z samej jazdy na rowerze bo te cyferki czy brak mapki lub zalamanie pogody nie powinno byc przeszkoda :)\nJasne, nie ma obowiązku patrzenia na szlaku w ekran telefonu, ale:\nPo pierwsze, jakoś nie widzę takiego „bawienia się rowerami” totalnie bez żadnego przygotowania w innych warunkach, niż na ścieżkach pod domem. Jeśli nie mieszasz w górach, warto jednak wiedzieć gdzie jedziesz, żeby nie tracić czasu na błądzenie autem (Google Maps), a potem z grubsza zaplanować wycieczkę żeby nie wylądować tuż przed zachodem słońca po drugiej stronie pasma (Locus), a przy tym zaliczyć najfajniejsze trasy w okolicy, zamiast jeździć na czuja szutrowymi szlakami (Trailforks). Chyba, że ktoś zawsze jeździ w to samo miejsce, gdzie zna każdą ścieżkę – ale to nie za bardzo wpisuje się w zarysowaną przez Ciebie wizję ;)\nPo drugie, życzysz innym, żeby czerpali jak najwięcej przyjemności. Pozwól im więc czerpać tą przyjemność w taki sposób, jak lubią – wrzucenie śladu na Stravę czy zrobienie dwóch zdjęć na Insta zajmuje w sumie kilka minut i nie powoduje, że nagle cała wycieczka jest przez to rozwalona i nie ma już totalnie miejsca na jazdę.\nJedno drugiego nie wyklucza, a każdego cieszy co innego.\nPs. Nie wiem jak w apkach do nawigacji mogło zabraknąć Waze.. aktualne wydarzenia drogowe dodawane na bieżąco przez użytkowników, brak reklam i lepszy wygląd niż tragiczny Yanosik..\nA do czegoś w stylu Locusa można dodać Traseo – zakup map bezpośrednio w aplikacji, nie tylko Compass i nie tylko Polska, jest sporo map gór czeskich, i co ciekawe rumuńskich (np Alpy Rodniańskie) i greckich, a na deser Dolomity ;)\nZ aplikacji na iOS super jest Maps3D. Miałem lite ale spodobała mi się Wiec mam już płatna od jakiegoś czasu.\nMa wszystko czego potrzeba na rowerze. Osobiście używam Hiking Map bo pokazuje kolorem szlaki.\nDo pełni szczęścia brak jedynie zapisu HR ale to i tak robię w oddzielnej aplikacji Sigmy rejestrując również inne treningi razem w jednym miejscu.\nmam problem z utworzeniem trasy na trailforks. Czy ktoś musi zatwierdzić trasę aby była ona widoczna ?\n..polecam maps.me ..jako jedyna pokazala jak dojechać na szczyt sw nikole na hwarze…\n.. A ma ktoś opinię o CAYNAX sport tracker ?\n..pisałem ze polecam maps.me ..bo jedyna aplikacja która poprowadziła mnie na szczyt sw nikole na hwarze ..\nCześć, lekko odkopię.\nTrailforks zrobił się płatny (przynajmniej na IOS) – ktoś (może autor) testował wersję z subskrypcją, czy można dowolnie wznawiać, rezygnować itp – używałem do tej pory okazjonalnie kilka razy w roku będąc w górach – przez resztę roku niepotrzebna – dlatego moje pytanie.\nReply to Ksh\nWznawiania i rezygnowania nie testowałem, bo kupiłem w promocji na Black Friday z dożywotnim rabatem ;)


Tylicz TV - Odkryj Tylicz\nZ przyjemnością prezentujemy nowy kanał informacyjny w naszym Stowarzyszeniu. Tylicz TV - to telewizja, dzięki której zobaczycie najważniejsze wydarzenia w Tyliczu i nie tylko.\nSEKUŁA-CUP to liga jaką stworzyliśmy dla dzieci z okolicznych miejscowości po to, żeby wolny czas pozaszkolny spędzać na obiektach sportowych. Celem Ligi jest ruch, dobra zabawa i szacunek do sportu. Dziękujemy TV Tylicz za realizację filmu i zapraszamy do oglądania.\nautorzy: Andrzej i Nina Kieblesz\nkontakt : kieblesz.andrzej@wp.pl\n"Ostoja" to najnowszy film dokumentalny Wojciecha Szumowskiego. Film jest zapisem wędrówki Marka Kamińskiego po Beskidzie Sądeckim, w okolicach Tylicza. Krótkometrażowy, podróżniczo-przyrodniczy dokument, zrealizowany dla Kropli Beskidu, przybliża Tylicz i okolice, wraz z jego najlepszą wizytówką -- naturalną wodą mineralną wydobywającą się z wnętrza ziemi. Autorem scenariusza, reżyserem i producentem filmu jest Wojciech Szumowski, który dotąd wspólnie z Markiem Kamińskim zrealizował m.in. projekty Whiteout -- wyprawa poza cień i Z Polą przez Polskę.


Abp Marek Jędraszewski prosto i celnie o podstawowych prawdach wiary | Fronda.pl\n15.12.18, 16:00fot. Joanna Adamik, Archidiecezja Krakowska\nDialogi rozpoczęły się od prezentacji sondy, w której respondenci odpowiadali na pytania o modlitwę charyzmatyczną. Część z nich przyznawała, że niewiele wie na ten temat, ale wyrażała radość, że w Kościele panuje różnorodność i każdy może chwalić Pana Boga tak, jak lubi. Zwrócono uwagę na konieczność obecności kapłana podczas tej formy modlitwy. Arcybiskup, komentując nagrany materiał, zauważył, że trzeba dokładnie rozdzielić to, co stanowi bogactwo życia Kościoła, o które również upominali się ojcowie soborowi Soboru Watykańskiego II, od nadzwyczajnych uniesień i zjawisk. Podkreślił, że papież Franciszek, kiedy przed rozpoczęciem Światowych Dni Młodzieży spotkał się na Wawelu z polskim episkopatem, mówił, że duchowość nie może istnieć bez Chrystusa. Należy także zdawać sobie sprawę z tego, że prawdziwa wiara nie polega na zaspokajaniu swoich ukrytych pragnień.\nPo krótkim wstępie, arcybiskup odpowiedział na kilka pytań, które nadesłano drogą internetową. Pierwsze z nich dotyczyło istnienia fałszywych charyzmatyków i sposobu weryfikacji tego, czy dany dar jest prawdziwy. Metropolita odpowiedział, że echo zatroskania o czystość myśli Kościoła widać już w listach św. Jana Apostoła i św. Pawła. Nadmienił, że źródłem ruchów pentakostalnych jest środowisko protestanckie, stąd pojawiający się zarzut protestantyzacji Kościoła katolickiego, który niejednokrotnie jest niesprawiedliwym uogólnieniem. Zapewnił, że Kongregacja Nauki Wiary dba o prawidłowy przekaz doktryny i jasno nakreśliła ramy, w których powinny znajdować się ruchy charyzmatyczne, stanowiąc bogactwo dla całego Kościoła. Dodał, że w Polsce Komisja Nauki Wiary zajęła stanowisko dotyczące tzw. „spowiedzi furtkowej”, uznając ją za niezgodną z nauczaniem Kościoła.\n„Dialogi” to cykl tematycznych spotkań arcybiskupa Marka Jędraszewskiego z wiernymi, ale także ze wszystkimi zainteresowanymi. To okazja do rozwiania wątpliwości i lepszego poznania Kościoła oraz jego Pasterza. Spotkania rozpoczynają sondy uliczne na wybrany w danym miesiącu temat, a następnie metropolita odpowiada na pytania – zarówno te, które zostały wcześniej nadesłane i te, które zadawane są na bieżąco. Wszystkie informacje na temat czasu, miejsca i tematyki dialogów znaleźć można na stronie dialogi.pl.


Dziennik z Powstania Warszawskiego, 1944 r.\nPrzeglądając papiery rodzinne zwróciłam uwagę na mały notesik, w którym na pierwszej stronie był napis "Przychód 1943", a dalej w kolumnach przychody i rozchody w roku 1943 i 44. W równym, porządnym piśmie rozpoznałam charakter ciotki mojej mamy, Amelii Fudakowskiej, znany mi z jej listów. Zapiski o rozchodach urywają się w sierpniu 1944, natomiast z datą 17 VIII 1944 rozpoczynają się notatki z przeżyć w czasie Powstania. Obok notesiku znalazłam jeszcze zapiski na ćwiartkach papieru w kratkę pisane ołówkiem, skrótami, pismem nerwowym i bardzo nieczytelnym. Zapiski te zaczynają się 1 sierpnia i urywają 17 tego miesiąca. Razem z notatkami z zeszyciku tworzą całość – dziennik od pierwszego dnia Powstania do wywiezienia z Pruszkowa.\nTrzy siostry Anna (ur.1875), Amelia (ur.1883) i Maria (ur.1880) Fudakowskie, urodzone i wychowane w Kijowie, w licznej rodzinie – 4 synów i 4 córki – były córkami Bronisława Fudakowskiego i Hanny z Sariusz Bielskich i stryjecznymi siostrami ojca mojej mamy, Kazimierza Fudakowskiego. Otrzymały wykształcenie domowe, na poziomie szkoły średniej gimnazjalnej. Nie wyszły za mąż i do rewolucji sowieckiej mieszkały w Kijowie. Po rewolucji [z wielkimi trudnościami] przedostały się do Warszawy, gdzie zamieszkały razem na ulicy Górnośląskiej 24. Pracowały jako urzędniczki, były pogodne, życzliwe ludziom, a szczególnie licznej w rodzinie młodzieży. Znane były w rodzinie jako "Ciotki Górnośląskie".\nCiotki w mieszkaniu przy ul. Górnośląskiej 24\nWspomnienie o autorce i jej siostrach\nDn. 1 sierpnia 1944 około 11-ej w biurze słyszę przeciągłą syrenę. Słyszą to wszyscy i nikt nie rozumie, co to ma znaczyć. Wszyscy jacyś podnieceni – widzę, że ciągle wyglądają przez okna na ulicę. Już o 2 -ej każą zbierać się i wychodzić, więc muszę zamknąwszy naszą szafę oddać klucze. Wobec tego........ teraz tylko do domu.\n... cała wróciłam do domu.\nO 4 -ej, gdy zasiadałyśmy do obiadu przyszła Helunia Idźkowska. O 5-ej zaczyna się strzelanina. Do naszej bramy schroniło się kilku ludzi. Ktoś mówi – zaczęło się! W całym mieście walka. Jesteśmy w powstaniu.\nKoło nas nagle strzelanina – pod nasze drzwi podbiegają ludzie. Nie puszczają ich. Widać jak na rogu Wiejskiej stoją żołnierze i strzelają. Widzę wyraźnie jak po chodniku z dołu biegną dwie panienki, kierują się do szpitala, coś z rogu do nich krzyczą, one blade jak płótno podnoszą ręce do góry, przechodzą ulicę i wpadają do naszej bramy. Zatrzymujemy na noc Helunię...\n....kilkanaście osób, które nocują w schronie. Niespokojna noc... przy huku armat i trzasku karabinów.\n2 VIII. Przychodzi ktoś z miasta, dowiadujemy się, że powstańcy opanowali elektrownię na Woli. Weszli od Żelaznej, obsadzone naszymi ludźmi gazownia i wodociągi. Mosty zatopione. W chwili ciszy Helena wybiega do szpitala, skąd wraca o drugiej, z tym że się tam zameldowała i przyjdzie po obiedzie. Tymczasem rozpoczyna się taka strzelanina, że o przejściu nie można myśleć. Dopiero o 6-ej, idąc pod ścianą, przedostaje się.\nDeszcz leje cały dzień. Na noc zabieramy do siebie ..... z córką. Całą noc strzelanina.\n3 VIII. Dzień pochmurny, deszcz pada z przerwami. W nocy jadący samochód przewrócił latarnię naprzeciw nas. Rano ze szpitala w dół jedzie dorożka. Powozi młoda dziewczyna o kozioł oparta, stoi w deszczu z budą spuszczoną i tylko na tyle w dorożce flaga Czerwonego Krzyża. Z dołu od Czerniakowskiej dolatują strzały. Pojechały tam przed tym dwa wozy z żandarmerią i tanki z armatami. Po jakimś czasie dziewczęta wracają wioząc rannego. Jednocześnie z hotelu sejmowego dolatują krzyki, to przynieśli zabitego oficera i kilku rannych. Anula słyszy jak żołnierze wołają, że wszystkich trzeba wystrzelać. Robi się nastrój nieprzyjemny.\nZupa gorąca u pani P. Radzimy, żeby mężczyźni jedli w schronie i nie pokazywali się. Koło godziny 9-ej wracają z dołu tanki i strzelanina z Wiejskiej. Latają samoloty. Gdzieś w Czerniakowie strzały ciągłe, aż głowę rozsadza.\nRaptem koło 7-ej widzimy dym zza hotelu sejmowego. Zapach spalenizny. Potem wybucha drugi pożar od strony Mokotowa. Wciąż nie wiemy, co się dzieje. Cały dzień i wieczorem zawzięta strzelanina z czeskich dział. Nagle słychać strzały z rewolweru, tak że żandarm wpada do naszej bramy i pyta kto tu strzela. Dozorca mówi, że tu nikogo nie ma i że to chyba z dachu hotelu sejmowego. Od tej chwili kilku żandarmów zostaje przy naszej bramie.\nNa skutek huku dział wypadają szyby u nas i na górze. Siedząc z frontu koło 12-ej słyszymy idących pod oknami Niemców. Stąpają po rozbitym szkle. Armaty strzelają, huk okropny. Myślimy, że coś wysadzają.\n4 VIII. Samoloty myśliwce latają wciąż. Strzały armat nie ustają, ale na rogu Wiejskiej grupka żołnierzy stale strzela z karabinów i rozpylaczy.\nWypogadza się. Słońce. Około 3-ej samolot przelatuje, rzuca ulotki. Anula wybiega podnosi jedną, która spadła u nas na podwórze. Ledwo ją odczytaliśmy, przez kuchnię wpada oficer i 9 żołnierzy. Obchodzą mieszkania, pytają ile osób mieszka i czy nie mamy broni. Przegląda papiery osób przebywających, nie pozwala nam wyjść – są wystrzały z barykad. Ale płaczącą kobietę z Siekierek pociesza, że niedługo to się skończy. Zastrzelono podobno kogoś obok hotelu i nam mówią, że jeżeli ktoś od nas strzeli, to nas wystrzelają wszystkich. Każą Antoniemu zamknąć bramę na dzień i na noc. Pogoda śliczna się robi. Z Wiejskiej wciąż padają pojedyncze strzały. Nic nie wiemy co się dzieje i niepokój nas ogarnia. Około 5-ej stojąc przy naszym oknie słyszę krzyk okropny od strony Wiejskiej i raptem ... rozchodzi się dym. To sadza, która pada płatkami od strony Wiejskiej. Anula przez piwnice dostaje się na Wiejską 2, gdzie mówią, że w nocy spaliły się domy nr 7,9,12. Teraz pali się dom nr 1. Ogarnia nas straszny niepokój. Każda z nas pakuje rzeczy do zabrania, w razie gdyby i nasz dom się spalił. O 7-ej Leosia wpada, że elektryczność nie działa. Przygotowuje świece i zapałki.\n5 VIII. Spalony gmach frontowy szpitala. Sobota. Dzień cudny, słoneczny od rana. Krzątamy się po śniadaniu gdy wszystko nam przerywa szalona kanonada aż w uszach dzwoni, bo działo czeskie blisko na Wiejskiej. Ewakuują szpital Ujazdowski. Widok straszny. Chorzy na narach. Około 4-ej zapalają szpitalne budynki.\n6 VIII. Niedziela dzień śliczny. Od rana jesteśmy zajęte. W południe, gdy zebrane w naszym pokoju odmawiamy pacierz niedzielny, rozlega się okropna kanonada, aż w uszach dzwoni. Dowiadujemy się, że spalono Frascati i Wiejską do reszty. Orientujemy się, że nie uda się nam w razie wyjścia z domu wynieść wszystkiego co przygotowałyśmy, więc za przykładem p. Lizy pakujemy i wynosimy różne rzeczy do piwnicy. Koło nas coraz więcej wojska, ale stawiają podobno barykadę na rogu Piusa, Kruczej i Mokotowskiej. Nic nie wiemy, co z Józią od Ziunów. Wciąż trzask karabinów maszynowych i dział. Przychodzi do nas P. i mówi, że mężczyzn mają wydzielić, co z nami będzie nie wiadomo. Żyjemy w okropnym napięciu nerwów.\n8 VIII. We wtorek piecze się chleb. Anula przy obiedzie każe ugotować wszystkie jajka jakie mamy: 30 i przepakować rzeczy z walizek w pakiety. Ja do swojej dostać się nie mogę, bo schowana w piwnicy daleko na węglu.\n9 VIII. Środa. Śniadanie doskonałe. Anula dobiera się do kufra i decyduje które rzeczy wynieść do piwnicy. Ja w puszki blaszane wkładam kryształy i wynoszę też do piwnicy. Raptem wpada z podwórza ktoś z wieścią, że mamy zaraz wychodzić z domu. Mężczyzn osobno gdzieś zabierają. Robi się popłoch. Ubieramy się i chwytamy nasze, przygotowane uprzednio pakunki. Anula idzie zapytać Niemca obok w podwórzu, on mówi, że musimy wychodzić i to prędko. Więc przejściem przez piwnice udajemy się na podwórze Wiejska 2, gdzie pełno ludzi.\nWidok okropny. Wszyscy podenerwowani. Kobiety żegnają się z mężami płacząc. Nawoływania. Maryś spostrzega się, że zapomniała płaszcz gumowy. Eliza też coś zostawiła, więc wracają do mieszkania i po jakimś czasie wracają. Widzę tego oficera, który był u nas. Kłania nam się. Na dany znak ruszamy. Jakaś młoda kobieta obejmuje komendę nad naszą gromadą złożoną z kilkudziesięciu osób. Pili, żeby iść prędzej. Mój tobół taki ciężki, że po ujściu trochę muszę stanąć. Eliza spostrzega się, że w podwórzu zapomniała walizkę i zostawiając węzeł z rzeczami na ulicy wraca. Komendantka nasza, folksdojczka, nas popędza i wszyscy są już na Myśliwieckiej. Ja zostałam na końcu, a Eliza za mną. Gorąco i ciężko okropnie. Co parę kroków przystaję. Powiedziano nam, że mamy iść na stadion, tymczasem ta folksdojczka wyprowadza nas aż na Czerniakowską. Upadamy ze zmęczenia pod ciężarem rzeczy. Helena pozostaje w tyle z Elizą, my ostatkiem sił dochodzimy do stacji pomp, gdzie czeka wóz i zabierze nas wszystkie starsze osoby. Widzimy nadchodzącą Elizę, wołamy na nią, a woźnicę prosimy by zaczekał, ale komendantka pili i ruszamy. Z nami Leosia, Marynia i te kobiety, co się u nas schroniły. Anula na tym wozie głośno odmawia "Kto się w opiekę...", my z nią. Dojeżdżamy na folwark Czerniaków, gdzie każą nam wysiąść.\nNa razie sadowimy się pod szopą i czekamy. Anula tak wyczerpana, że prosi o wodę, którą ja szczęściem wzięłam w podręczną flaszkę. Wyciągamy zapasy i obdzielamy nimi naszą gromadkę. Chleb, jajka, po kawałku boczku. Potem Anula zdobywa kilka ogórków.. Tak się zgrzałyśmy, że np. na mnie sweter zielony zafarbował białą bluzkę. Dołącza się do nas p. Duninowa z ciotką i dzieckiem. W trakcie jedzenia podchodzi do nas jakaś pani i poczciwie proponuje schronienie na dwie osoby. My dziękujemy, ale mówimy, że jest nas trzy ze służącą, tymczasem musimy odpocząć i dopytujemy się o adres, aby później przyjść. Po godzinie ta pani wraca i my z nią idziemy do Sadyby Czerniakowskiej. W drodze spotykamy mężczyzn, którzy uprzejmie pomagają nam nieść nasze toboły i oni się pod nimi uginają.\nBogu dzięki dostajemy się do zacnych ludzi. Domek stoi przy torze kolejki, na skraju Sadyby i łąki. Śliczny widok na jezioro, a dalej siedziby inne, a w perspektywie lasy i kościół w Wilanowie. Zaraz nas prowadzą na piętro, do pokoju, gdzie stoi jedno łóżko, ale jesteśmy tak szczęśliwe, że mamy dach nad głową, że godzimy się na wszystko. Przecież poza tym co na siebie włożyłyśmy / dwie zmiany bielizny, kostiumy i po dwa okrycia, nie mamy nic........Trochę zapasów dwa boczki, 6 szklanek cukru, kasza, sól, trochę Maggi bulionu i 2 puszki konserw i to wszystko, tyle było w mieszkaniu. A przecież nie mamy pościeli, tylko dwa pledy. P.Grocholska, dobra sąsiadka pożycza ręczniki i dwie poduszki. Więc się roztasowujemy, orientując się od razu ile nam brakuje. Ale i za to, co jest, Bogu dzięki.\nPrajtlowa gospodyni przezacna i to samo ta pani, co nas przyprowadziła, p.Duchowa. Naszą Leosię zaproszono do p. Grocholskich, gdzie śpi przez dwa dni. Pierwsza noc dość fatalna. Zasnąć nie mogę ze zdenerwowania. Całą noc trapi mnie myśl, co z nami będzie, jeżeli dom nasz spalą, a rzeczy rozkradną, co takie prawdopodobne.\nUłożyło się nam nasze życie tak, że śpimy na górze w trzy, a Leosia w piwnicy gospodyni. U niej na spółkę z p. Duchową gotuje się nasz skromny obiad, śniadanie i kolację. Leosia i p. Duchowa pracują w kuchni, chleb pieką. My chodzimy po drewno, kartofle jarzyny i mleko. Staramy się czym można przysłużyć, coś naprawić, bo czas nam okropnie się dłuży. Warszawa w ogniu pod bombami. Ze ściśniętym sercem patrzymy stąd na tę świecącą nad miastem łunę i kłębiące się nad miastem zwały dymu. Coraz to nadchodzą wieści, jaka część miasta się pali. Też coraz nowa fala uchodźców.\n13. VIII. W niedzielę poszłyśmy do kościoła w Czerniakowie, gdzie wyspowiadałam się i byłam u Komunii. św.\n15. VIII. Na 15-tego było miłe nabożeństwo tutaj w domu prywatnym. Urządzono polowy ołtarz, otwarto drzwi na taras, gdzie pełno ludzi, jak również w ogródku przed tarasem. Ze względu na latające samoloty, które bombardują Warszawę nie można skupić się. Zapowiada ksiądz, że nabożeństwo tu będzie we wtorki, piątki i w niedziele. A więc chociaż tę pociechę będą mieli ludzie. Po południu, kiedy siedzimy u siebie przy oknie, słyszymy nalot. 14 samolotów przelatuje nad nami ku Warszawie. Za nimi z Wilanowa walą działa przeciwlotnicze. To nasi ? Jesteśmy tym poruszone. W nocy obudziły nas zapalające się światła. Słychać samolot, a z dołu ścigają go po niebie reflektory. Widok ciekawy.\n17 VIII. Wczoraj znowu normalnie były samoloty. Gdy poszłyśmy po drzewo u stóp spadł odłamek pocisku. Pod wieczór zmiana. W Sadybie podniecenie. Młodzież często grupkami.......\nZapiski w zeszyciku\n17 VIII. Mówią, że tej nocy może tu być ruch. O zmroku przesuwają się jakieś postacie z bronią. Długo stoimy na tarasie obserwując. Zimno. Maryś i ja kładziemy się, ale o 11-ej po rozmowie z p. Duchem ubieramy się i kładziemy. Sen męczący. Bogu dzięki nic się nie dzieje. O świcie rozbieramy się i zasypiamy. Dziś znów wiatr chłodny. Chodziłam z Anulą po kartofle. Młodzież snuje się koło naszego domu, ale w nocy podobno znaczna ilość poszła do miasta. Spotykamy panią Dunin, która mówi, że spalona katedra i kościół św. Krzyża. Nasze domy stoją. Wiemy o tym od osób, które przybyły spod 16 przy Górnośląskiej. Oby Bóg dał, żebyśmy mogły wrócić do siebie !!!\n19 VIII. W nocy zaalarmowano nas, wszyscy ubieramy się i jesteśmy w pogotowiu. O świcie bierzemy rzeczy i wychodzimy z domu p. Prajtlowej razem z nią do pani Pawłowiczowej, która przyjmuje nas serdecznie i daje śniadanie. Po dwóch godzinach wracamy do p. Prajtlowej wszyscy.\n20 VIII. Niedziela. Całą noc strzelanie. Rano powstańcy opanowali Sadybę. Idziemy do kościoła. Panienki idą gotować obiady przy kościele na Czerniakowskiej. U nas gotuje się dla 12 (osób). Więc Leosia mocno zajęta z p. Duchową, a Pietrzakowa obiera kartofle. Dla nas nie ma tam nic do roboty, bo kuchenka ciasna i miejsca mało. Staramy się przydać w inny sposób.\nZ 24 na 25 VIII noc burzliwa. W nocy budzi nas łomot samolotu lecącego nisko nad nami. Strzelają do niego i ścigają reflektorami, że jasno u nas w pokoju. Od świtu z frontu bolszewickiego huraganowy ogień. Był desant.\nO 12-ej z Anulą i doktorową idziemy do Wilanowa po chleb i dostajemy się w obstrzał. Potem dłuższy czas spokój. Około 5-tej rozlegają się strzały, miotacze min działają, nie wiemy skąd. Dostrzegam dwa tanki na moście i przed nim od strony Augustówki i one walą w Sadybę. Nasi z karabinami w to walą. Tanki wycofują się, ale zapala się Augustówka, kolejno wszystkie domy. W nocy widok straszny.\n26 VIII. Anulę dziś na folwarku 2 godziny zatrzymali z powodu sprawdzania dokumentów. Stwierdzamy, że ..... Sadyba była mocno przez pociski ostrzelana.\n27 VIII W nocy o 1-ej zbudziły nas strzały. Ubrałyśmy się i położyłyśmy się spać. Noc gwiaździsta, nad Pragą łuna, za Wisłą w kierunku na Otwock dwa pożary – od czasu do czasu rakiety. O 4-ej rozebrałam się i znów położyłam. Wstajemy o 6-ej i z przerażeniem widzimy kłąb dymu. To pali się wieża Wilanowa. Miotacz min, działa, przy tym strzały karabinów naszych i samoloty lecą ku Warszawie pikując. Nie możemy przedostać się do kościoła. Parokrotnie robi się popłoch i wszyscy schodzą do piwnicy.\n30 VIII Po obiedzie, gdy zaczęłyśmy czytać, około 3-ej godziny rozlega się łomot miotacza. Pali się na folwarku Czerniaków, widocznie stajnie, bo widzimy na łące biegnące konie i kilka z nich wpada do naszego ogródka. Miotacze potem walą w Sadybę. Nasz dom drży i trzeszczy. Schodzimy do piwnicy, gdzie nagromadziło się sporo osób obcych. Jest nas 27 osób. Brak dwóch panien – Geni i Danusi, które wpadają roztrzęsione, bo w ich oczach uderzyło w blok Czerwonego Krzyża. Parokrotnie wychodzimy z piwnicy, żeby dowiedzieć się co się dzieje. Około 7-ej ostrzał ustaje. Okazuje się, że spalona stajnia i obora na folwarku Czerniaków – na Sadybie trafione kilka domów, m.in. pani Pawłowiczowej. Zabitych 2 osoby, 2 ranne. Na ogół zdenerwowanie. Kładziemy się spać ubrane, ale noc przechodzi spokojnie.\n31VIII Msza św. u p. Grocholskiej, gdzie dnia poprzedniego odłamek uszkodził ściany przy kaplicy.\n1 IX piątek. Poszłyśmy do kaplicy na Mszę. Zebrało się sporo osób, ale dużo do spowiedzi i msza się opóźnia. Raptem słyszymy warkot samolotów i huk bomb. Nalot na Sadybę. Robi się popłoch. Ksiądz Przybyła, który w ornacie już miał Mszę św. zacząć, od ołtarza mówi, że zaczeka z rozpoczęciem. Kto się obawia, niech zejdzie do schronu. Część osób znika. My zostajemy z pewną liczbą osób – klęczymy na tarasie. Ksiądz blady jak płótno z Przenajświętszym Sakramentem w rękach, donośnie powtarza nad nami – 'Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny zmiłuj się nad nami'. Huk spadających bomb dookoła. Robi się strasznie. Klęczę przytulona do ściany, odmawiam akt żalu doskonałego i gotuję się do śmierci – nie boję się – ale takie dziwne ogarnia uczucie, że oto za chwilę mogę umrzeć.\nUcisza się. Zjawia się kilka osób i słyszę jak jakiś młodzieniec opowiada, że zbombardowana Kwatera Główna, która się znajduje obok willi p. Prajtlowej. Mówię to siostrom i zaraz wybiegamy. Dochodząc widzimy rozwalone wejście do willi, strzaskany cały pokój jadalny i kuchnia. Z ogródka ani śladu – sama ziemia i po środku olbrzymi lej. Szczęściem nasze rzeczy były w pokoju od frontu i wyszły bez szwanku. Ale w willi pozostać nie możemy. Pomagam uprzątnąć jako tako, zupa dla nas gotuje się u p. Grocholskiej i zjadamy ją w jednym z ocalałych pokoi. Schodzą się znajomi. Pani Prajtlowa szuka dla nas lokalu, bo sama zostaje w piwnicy, a Doktorostwo i Duchowie ścisną się w dwóch pokojach.\nPrzyjmują nas mile pp. Fitaszewscy, do których zaraz po kolacji, razem z naszą służącą, przenosimy się. Mają willę przy kanale bliżej fortu.\nW nocy zaczyna się strzelanina z dział. 3 razy schodzimy do schronu, bo tak silnie wali, że aż straszno. Toczy się walka o fort. Rano wpada tam młody człowiek z wiadomością, że fort się poddał. Walczono, ale nie było dosyć broni i amunicji. Młodzieniec przebrany znikł. My państwu F. Pomagamy wynosić rzeczy, które oni ukrywają w ogródku...\nW stanie podniecenia i niepewności zjadamy obiad i składamy swoje rzeczy. Raptem około godziny 3-ej wpada żołnierz niemiecki byśmy zaraz wychodzili z domu.\nZbieramy się więc do drogi i z tobołkami na plecach wychodzimy. Fitaszewscy niosą tylko małe paczki. Wyszedłszy, widzimy dookoła już płonące domy i wszędzie ludzi z tobołkami, wyrzuconych z mieszkań. Każą nam udać się na plac przed fortem, który częściowo płonie, a po środku placu olbrzymi lej. Zgromadza się tu kilka tysięcy ludzi. Widzimy kolejno wszystkich znajomych. Wszyscy zgnębieni i wymizerowani. Po jakimś czasie każą nam się zgrupować ku środkowi placu, gdzie staje generał niemiecki i przemawia do nas, co zaraz tłumaczone jest na polski. Sens przemówienia – że naszemu życiu nic nie grozi, bo oni choć zwycięzcy, kobiet i dzieci gnębić nie będą. Potem przemawia doktor miejscowy Uliszewski wzywając, by osoby chore i niedołężne zgromadziły się na punkcie Czerwonego Krzyża. Potem ogłasza ktoś, że w końcu fortu otrzymać można mąkę i miód sztuczny. Ludzie tłoczą się do tego. My nie ruszamy się bo i tak uginamy się pod ciężarem naszych tobołków.\nWieczór się zbliża, jeść się nam zachciewa, ale boimy się dobierać do naszych zapasów, bo lada chwila mogą nam kazać ruszyć w drogę. No więc przysiadamy na naszych tobołkach, rozmawiając, lub słuchając cudzych rozmów. Widok dookoła groźny i straszny, ale jednocześnie wspaniały w swej grozie. Nad nami na wale fortu i bramie czeka cały wieniec niemieckich żołnierzy, którzy się nam przyglądają. Z dalszych części fortu bucha ogień, dookoła płoną domy i wciąż słychać trzask zawalających się sufitów. Nad nami latają bombowce i coraz to rozlega się huk spadających bomb. Niebo blednie, zbliżając się ku wieczorowi i mieni się od różowego bliżej zachodu, aż do żółtego i seledynowego – słońce krwawo zachodzi i na niebie błyskać zaczynają pojedyncze gwiazdy. W kierunku Warszawy ciągną się gęste brązowe dymy. W perspektywie odcina się na tle różowo seledynowego nieba kopuła kościoła św. Aleksandra. Ogarnia mnie wzruszenie, to mój kościół parafialny, tam w pobliżu nasz dom kochany! Czuję, że łzy wolno spływają mi po twarzy. Prędko ścieram je, by móc dobrze widzieć różowiejącą coraz bardziej w zachodzącym słońcu kopułę i myślą serca żegnam ją.\nKościół św. Aleksandra, zdjęcie Konrada Brandla z 1894 r.\nOd strony Wilanowa wytacza się duży blady księżyc. Stoimy ciągle na miejscu w oczekiwaniu rozkazu ruszenia. O 9-tej wieczorem wreszcie każą nam ustawić się czwórkami. Robi się ruch, wrzawa – nawoływania. Stajemy we trzy, za nami p. Prajtlowa, którą zabiera Czerwony Krzyż. Wreszcie na dany znak pochód rusza. Przechodzą koło nas zgięte pod ciężarem tobołków różne postacie. Na wózku dwie młode osoby ciągną staruszkę, za tym jakaś pani z ogromną klatką na plecach, w której ze 40 kanarków – ratuje to, co jest całym jej majątkiem. Psy szczekają i plączą się między nogami, tak dalece, że w chwili, gdy i na nas przyszła kolej – ruszając o mało przez psa się nie przewróciłam.\nIdziemy w kierunku Służewca – najpierw drogą przez Sadybę, potem szosą, mocno już zniszczoną, pełną dziur. Potykamy się co chwila, bo ciężko nieść tobołki i one zsuwają się. Szczęście, że noc chłodna i rosa, więc nie zgrzewamy się i kurz się nie unosi. Po przejściu drogi wilanowskiej zatrzymujemy się – wolno nam odpocząć, co z rozkoszą robimy. Po paru minutach dalej. Patrzę przed siebie i z za zakrętu widok szczególny – wzdłuż szosy sunie istny wąż postaci ludzkich, pochylonych pod ciężarem niesionych pakunków. Po obu stronach co jakiś odstęp eskortuje żołnierz niemiecki z karabinem. Tarcza srebrna księżyca się wznosi, rzucając na ten pochód tajemnicze blaski. Po chwilowym gwarze przy wyjściu cichną rozmowy. Gdzieniegdzie, ktoś szuka swoich. Idziemy w milczeniu, czując coraz większy ciężar. Zapytani dokąd nas prowadzą – żołnierze mówią, że niedaleko już. Z tym wszystkim pędzą nas i długo nie dają odpoczywać.\nPrzechodzimy przez Służew, potem przez koniec Puławskiej ul., z daleka widząc sterczące szkielety domów w Warszawie – na tle nieba odcinają się w oddali wieże kościołów. Widzę charakterystyczną wieżę św. Jakuba. Idziemy – idziemy – idziemy. Dnieje – wstaje słońce – my idziemy. Przechodzimy koło ogrodów Urlicha, gdzie dużo osób kupuje pomidory. Na Grójeckiej, już za dnia, przy słońcu widzimy w jakimś ogrodzie szereg grobów, dalej domy wypalone, potem znów sklepy rozbite i widać ograbione z towarów, których resztki porozrzucane.\nOkoło 8 rano wreszcie dochodzimy do dworca Zachodniego, gdzie każą nam siadać do pociągu 3 klasy i w najokropniejszym ścisku wyjeżdżamy, żegnając spaloną Warszawę.\nStajemy w Pruszkowie, gdzie dwie siostry Czerwonego Krzyża pomagają nam nieść nasze tobołki. Jesteśmy bezgranicznie zmęczone, głodne i wyglądamy strasznie. Siostry Czerwonego Krzyża doprowadzają nas do miejsca, w którym mówią, że dalej im iść nie wolno, ale my musimy przejść, by dojść do miejsca przeznaczenia. Idziemy więc z trudem we wskazanym kierunku. Nikt się nas o nic nie pyta. Widzimy, że niektórym przeglądają papiery. My widać już tak wyglądamy, że nas nie zatrzymują. Na torze odpoczywamy, a potem za wskazaniem jakiegoś Niemca, idziemy i dostajemy się na miejsce, gdzie stoją duże budynki – Hale. Tu dowiadujemy się, że jesteśmy za drutami, to są baraki.\nWchodzimy tam i rozejrzawszy się po olbrzymiej, prawie pustej hali, lokujemy się bliżej drzwi na deskach, na których Anula układa się, podesławszy sobie pled. Stopniowo koło nas zapełnia się. Przybywa okropna – ordynarna publiczność ze Starego Miasta. Wrzaski, kłótnie, bójki. Zmuszają nas do wstania i zajmują miejsca koło nas do tego stopnia, że możemy tylko przykucnąć na naszych tobołkach. Odpocząwszy, pragniemy się umyć. Na sali jest kilka kranów, więc idziemy tam, przechodząc koło rowów pełnych nieczystości. We wnęce koło drzwi widzę Stanisława Huda z żoną i 2-ma paniami. Chwilę z nimi rozmawiam. Umywszy się, zjadamy nasz chleb z sardynkami z puszki, którą szczęściem miałyśmy z sobą (dar Karolci na imieniny Anuli). Słyszymy, że na dworze gdzieś dają zupę, ale trzeba mieć swoje naczynie, którego nie posiadamy, więc nie ma po co iść. Spotykam p. Lisowską, która mi mówi o Wini.\nPrzez jakąś siostrę Czerwonego Krzyża dostajemy puszkę blaszaną, którą z kranu przynosimy sobie wodę, bo pragnienie dokucza. Coraz to robi się pełniej, bo przyjeżdżają nowe transporty ludzi. Pod wieczór leje deszcz i ci, co zjawiają się, są całkiem mokrzy. Noc męczeńska, bo skulone na tobołkach przesiedzieć musimy drzemiąc tylko. Postanawiamy rano wszystko zrobić, żeby stąd wyjechać, bo jak nam niektórzy mówią, można ugrzęznąć na długo. Z Duchami, których Anula odszukała, gotujemy sobie krupnik i zjadamy. Od przygodnych znajomych pp. Pawłowskich dowiadujemy się, jak się dostać na pociąg.\nKoło 9-tej, przez nasz barak podążamy ku wyjściu. Robi się tam ścisk nieopisany, w którym przewracają mnie, a że sznur od przewieszonych na plecach pasków (od tobołka) przechodzi mi przez szyję – o mało się nie udusiłam. Wyszedłszy z baraku, widzimy pociąg złożony z wagonów towarowych. Podepchnięte przez Niemców, włazimy tam i na ziemi na swoich tobołkach siadamy. W danej chwili drzwi zamykają. Otwierają się okienka w górze i ruszamy. Chodzą pogłoski, że wiozą nas do Piotrkowa. W drodze niektóre osoby próbują uciec, ale straż pociągu zaraz strzela.\nPubliczność z nami siedząca niezbyt miła. Mężczyźni możliwi, ale kobiety ordynarne, wrzaskliwe. Gdy w drodze na stacjach pojawia się chleb, pomidory, woda – choć głodne jesteśmy, dostać nie możemy, bo kobiety zabierają wszystko dla swoich dzieci, choć te dzieci womitują z przejedzenia. Wreszcie gdzieś za Rogowem, za pośrednictwem jednego z mężczyzn, dostajemy pół chleba.\nO 7-ej wieczór na stacji Białaczew pociąg staje i każą nam wychodzić – dokąd? – gdzie chcemy.\nOszołomione wychodzimy, rade dostać się na świeże powietrze. Przechodzimy przez plant kolejowy, wchodzimy do wsi Petrykozy. Wszędzie pełno i nie mogą nas przyjąć na nocleg. Wreszcie wchodzimy do jakiegoś podwórza...\nCiotki były bardzo religijne. Były też wielkimi patriotkami, choć w zapiskach nie ma na ten temat ani słowa ze względu na możliwość dostania się ich w ręce Niemców. W czasie powstania były to już mocno starsze panie – najstarsza z nich Anna miała lat 69. (...)\nMój ojciec Benedykt Żółtowski, porucznik 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich,\n25-go września 1939 r. na polecenie dowódcy pułku Ignacego Kowalczewskiego oddał ciotkom na przechowanie sztandar pułkowy. Ciotka Anula przechowywała ten sztandar przez okupację i przeniosła go przez całą opisaną powyżej wędrówkę! Sztandar jest obecnie w Muzeum Wojska w Poznaniu, a ciotki zostały odznaczone przez rząd w Londynie, w roku 1949, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.\nIch dom na Górnośląskiej został spalony. Z powstańczej tułaczki nie wróciły już do Warszawy – osiadły w Krakowie i tam zmarły.\nMieszkały w Krakowie w okropnym, ciemnym pokoju z oknami na podwórze, na parterze budynku Muzeum Czartoryskich przy ul. Pijarskiej 15. Bywaliśmy tam zawsze, będąc przejazdem w Krakowie. Były bardzo serdeczne i pogodne.\nNajstarszą z nich Ciocię Anulę pamiętam jak przez mgłę z Ojcowa, gdzie mieszkaliśmy w roku 1944. Wylądowała u nas, jak wielu innych rozbitków z Powstania, na odpoczynek i odżywienie. Byłam wtedy 6-letnią dziewczynką – widząc moje nieudolne próby szycia czegoś, uczyła mnie jak trzymać igłę, jak zawiązywać węzełek na końcu nitki, no i że nitka nie może być za długa, bo się zaplącze...\nCiocia Mela bywała u nas w Rzecznej [k. Pasłęka] na wakacjach – jest matką chrzestną mego brata, Jasia. Uczyła mnie haftować. Sama haftem dorabiała do maleńkiej renty z której się utrzymywały.\nPod koniec studiów miałam praktykę w Wieliczce, w kopalni soli. Mieszkaliśmy całą grupą w krakowskim hotelu "Pod Różą", który był wtedy tanim hotelem. Mój przyszły mąż, Paweł pisywał do mnie co drugi dzień listy, adresowane czerwonym atramentem, na adres ciotek. Bardzo przejęta ciocia Mela – jako "postillon d' amour" przynosiła mi te listy do hotelu. Potem dostaliśmy od niej piękną, srebrną cukierniczkę, starej kijowskiej roboty – jako prezent ślubny.\nAmelia (z lewej) i Maria Fudakowskie, Kraków 1962 r.\nCiocia Marysiunia, najmłodsza z nich, paliła bez przerwy papierosy i gotowała w ich małym gospodarstwie.\nTakie zapamiętałam "Ciocie Górnośląskie".\nMyślę, że ich zapiski z powstania warte są dołączenia do rodzinnych archiwów, jako świadectwo przeszłości, o której nie można zapomnieć.\nWspomnienia rodzinne Strona główna


Szkodliwość pyłów z wyrobiska w Rębiszowie. Sprawdź jak jest naprawdę - ZycieStolicy.com.pl\nHome\tGłówna\tSzkodliwość pyłów z wyrobiska w Rębiszowie. Sprawdź jak jest naprawdę\nSzkodliwość pyłów z wyrobiska w Rębiszowie. Sprawdź jak jest naprawdę\nW mediach pojawiają się nieprawdziwe informacje na temat wwiezienia i składowania w Rębiszowie (woj. dolnośląskie) ponad 40 tys. ton odpadów z Niemiec. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska wydał w tej sprawie komunikat. Jakie jest stanowisko Sanepidu w sprawie wyrobiska w Rębiszowie?\nW związku z rozpowszechnianiem nieprawdziwych informacji na temat rekultywacji wyrobiska w Rębiszowie, wzywamy media powielające #fakenews do sprostowania nieprawdziwych informacji@MinKlimatu pic.twitter.com/Ct5fwD0CNM\n— Główny Inspektorat Ochrony Środowiska (@PL_GIOS) September 23, 2020\nWYROBISKO W RĘBIESZEWIE, RĘBIESZÓW, WOJ, DOLNOŚLĄDKIE, GŁOWNY INSPKTORAT OCHRONY ŚRODOWISKA, OCHRONA ŚRODOWISKA, NIEBEZPIECZNE PYŁY, NIEBEZPIECZEŃSTWO, FAKENEWS\nDOLNOŚLĄDKIEFAKENEWSGŁOWNY INSPKTORAT OCHRONY ŚRODOWISKAniebezpieczeństwoNIEBEZPIECZNE PYŁYochrona środowiskaRĘBIESZÓWWOJWYROBISKO W RĘBIESZEWIE


I2P - Wersja do druku\n+--- Wątek: I2P (/showthread.php?tid=315)\nI2P - kr2y510 - 22.04.2009 5:35\n2009-04-19 - I2P 0.7.2 - nowa wersja\nJest wywiad z liderem projektu I2P na gulli:news (na szczęście po angielsku - więc większość zrozumie)\nan anonymous network interrogated\nWarto przeczytać! Można się dowiedzieć, że mają niecały 1000 użytkowników w jednej chwili i trochę ponad 600 ukrytych serwisów (z klientami Bittorrenta i innych włącznie). Ale jest tam wiele innych ciekawych rzeczy, ważnych dla zainteresowanych anonimowością.\nKoleś zaczyna współpracę z ciekawym projektem OnionCat, który na razie jest tylko na Linuksa, BSD i OS X.\nRE: I2P - onionforum - 22.04.2009 16:34\nNiestety nie mogę powiedziec wielu ciepłych słów o i2p.\nSieć jest koszmarnie mała a to już samo w sobie stanowi spore zagrożenie dla anonimowości, przy tego typu architekturze (i w ogóle). 1000 użytkowników to oni mają przy dobrych założeniach. Ja myślę, że nawet nieco mniej. Przy okazji to jest problem jak wyliczać czy raczej szacować liczbę użytkowników sieci anonimowych, na podstawie unikalnych IP zarejestrowanych przez routery czy jak?\nSieć jest nieskalowalna. Jej powiększanie wcale nie gwarantuje większej wydajności... Sieć nie zawiera ciekawego kontentu, poza pedofilią i jakimś manifestem nic tam praktycznie nie ma. Sieć nie żyje - nie ma realnej interakcji między użytkownikami (fora, listy dyskusyjne, kanały). Syndie jest projektem marginalnym.\nJedyny plus i2p to nazwa Mają dobrą nazwę i dobrą pseudodomenę. Ale nawet znakomitej domeny "i2p.net" nie umieli utrzymać.\nNie widzę przyszłości dla tej sieci. Będzie wegetować dalej wśród grona jej twórców i zapaleńców. Tor i Freenet nie są zagrożone.\nRE: I2P - kr2y510 - 22.04.2009 19:31\n(22.04.2009 16:34)onionforum napisał(a): Sieć jest koszmarnie mała a to już samo w sobie stanowi spore zagrożenie dla anonimowości,\nTo niestety prawda. Ale oni sami sobie są winni. Ich bizantyjski program, z własnym serwerem www, to przesada. Zwykły użytkownik jak nie ma normalnego, nawet surowego i prostego, interfejsu to nie wie o co chodzi. Więc ściąga to, nie wie co z tym zrobić i wy..rzuca.\nPrzecież nie każdy chce mieć własną stronę w anonimowej sieci. Do tego by był sens utrzymywania takiej strony i by działała 7/24, to musi mieć osobny komputer jako serwer. A ile procent ma?\n(22.04.2009 16:34)onionforum napisał(a): Sieć jest nieskalowalna. Jej powiększanie wcale nie gwarantuje większej wydajności...\nMylisz się. Jest skalowalna! Może nawet lepiej niż sieć TOR.\nTylko, że działa trochę inaczej niż sieć TOR. Podczas gdy sieć TOR tworzy tunele, w których wędrują pakiety protokołu TCP/IP (UDP i inne będą w przyszłości) to I2P przekazuje same pakiety protokołów niezależnie. Więc gdy odcięcie pośrednika w sieci TOR wymaga ponownego zestawienia całego połączenia a to może powodować czasowe niedziałanie strony lub wstrzymanie ściągania pliku to w przypadku I2P można tego nie odczuć, bo pakiety natychmiast pójdą inną drogą a problem zostanie rozwiązany w warstwie protokołu, więc osoba przeglądająca stronę może tego nie zauważyć. I takie rozwiązanie daje teoretycznie większą anonimowość i odporność na analizę ruchu.\nTor ma natomiast inną zaletę. Można się powymieniać kluczami prywatnymi i zrobić rozproszony hosting z wielu komputerów z różnych miejsc na różnych kontynentach. Dla stron statycznych jest to rozwiązanie idealne. Nie można wtedy nikogo namierzyć a ataki hakerów będą nieskuteczne. Rozwiązanie to zostało podobno przetestowane i sprawdzone przez pedowebmasterów (jedyna obiektywna korzyść z istnienia pedofilów). Taka sobie skalowalność statycznego hostingu.\n(22.04.2009 16:34)onionforum napisał(a): Jedyny plus i2p to nazwa Mają dobrą nazwę i dobrą pseudodomenę. Ale nawet znakomitej domeny "i2p.net" nie umieli utrzymać.\nMają ją nadal. Tylko nie ma tam serwera www, ona służy jako bramka do poczty itp.\n(22.04.2009 16:34)onionforum napisał(a): Nie widzę przyszłości dla tej sieci. Będzie wegetować dalej wśród grona jej twórców i zapaleńców. Tor i Freenet nie są zagrożone.\nW takiej postaci ja to też pomroczno widzę. Jednak wiele idei z I2P może przejść do innych sieci.\nGdyby wypuścili lekkiego klienta z portem portable choćby tylko do buszowania po eepsite'ach i wtyczki z wbudowanym I2P do klientów P2P to by się mieli całkiem dobrze. Przydałby się lekki klient TOR/I2P w jednym z normalnym kontrolerem (a nie Vidalia) dla windy (w windowym API).\nRE: I2P - onionforum - 24.04.2009 17:13\n(22.04.2009 19:31)kr2y510 napisał(a): Mylisz się. Jest skalowalna! Może nawet lepiej niż sieć TOR.\nCo dokładnie rozumiemy przez "skalowalność". Czy tylko poprawną alokację zasobów sieci oraz dostęp do nich w miarę powiększania się (ale i zmniejszania!) się sieci, czy także prędkość tego dostępu w obu przypadkach? Czy architektura sieci I2P powoduje, że w miarę powiększania się sieci, działa ona szybciej? Nie wiem - pytam. Być może źle oceniłem pod tym względem I2P. Oczywiście routing czosnkowy wydaje się efektywniejszy niż cebulowy.\nJednak skalowalność to nie wszystko. Sam zwróciłeś uwagę na interfejs użytkownika. Ja bym ogólniej określił to jako "przyjazność" wobec użytkownika. (Tor wygrywa tu bezapelacyjnie ze wszystkimi sieciami anonimowymi. Freenet, który jest chyba najmniej skalowalną siecią anonimową, czyni w tym kierunku postępy - główny priorytet w chwili obecnej to właśnie stworzenie takiego przyjaznego interfejsu.) Dzięki przyjaznemu interfejsowi oraz ogólnej strukturze sieci, możliwe jest tworzenie społeczności. A ja twierdzę, że podstawą sukcesu czy to sieci, czy to forum, czy to dowolnego serwisu o ogólnym charakterze, jest właśnie społeczność. Na Torze jest to możliwe (Onionforum, Torchan, Rocks.Onion dawniej Core.Onion, nawet to nieszczęsne Torpedo). Na Freenecie od biedy też - co prawda Frost jest zniszczony ale jest jeszcze FMS, poza tym jest kilka prywatnych grup. (To drugi priorytet Freenetu.) Z I2P jest gorzej. IRC jest pusty, blogi i fora też.\n(22.04.2009 19:31)kr2y510 napisał(a): Tor ma natomiast inną zaletę. Można się powymieniać kluczami prywatnymi i zrobić rozproszony hosting z wielu komputerów z różnych miejsc na różnych kontynentach. Dla stron statycznych jest to rozwiązanie idealne. Nie można wtedy nikogo namierzyć a ataki hakerów będą nieskuteczne. Rozwiązanie to zostało podobno przetestowane i sprawdzone przez pedowebmasterów (jedyna obiektywna korzyść z istnienia pedofilów).\nKorzyść z istnienia pedofilów i serwisów pedofilskich, poza tą, o której wspomniałeś, jest jeszcze inna - moim zdaniem najważniejsza. Pedofile "tworzą ruch" w anonimowych sieciach: rozmawiają oraz wysyłają/pobierają zdjęcia i filmy, tym samym tworząc specyficzną społeczność, powodując, że liczba użytkowników się zwiększa, co jest bardzo korzystne z punktu widzenia sieci anonimowych. Poza tym, w cieniu pedofilii można załatwiać inne sprawy - służby i organizacje pozarządowe mogą skoncentrować się na nich, dzięki czemu innym łatwiej się ukryć ze swoją działalnością w ich cieniu. Mógłbym powiedzieć nawet, że gdyby nie było pedofilii w anonimowych sieciach, wówczas należałoby ich wymyśleć Trzeba do problemu podejść pragmatycznie i wyciągnąć z tego faktu maksymalne korzyści dla anonimowości. Pedofile są pierwszą linią frontu, "kordonem sanitarnym" sieci anonimowej. Pierwszy atak idzie w nich. Dlatego ci, którzy mają coś do powiedzenia w kwestii rozwoju takich sieci, jak Tor czy Freenet (wliczając w to rozwój ich kontentu - co jest nieodłączną cechą dobrej sieci) muszą, choćby nieoficjalnie, tolerować a nawet popierać także tę grupę, jako oddającą im sporą przysługę.\n(22.04.2009 19:31)kr2y510 napisał(a):\nNie wiedziałem. Słyszałem kiedyś plotkę, że stracili. Szkoda, że jej nie używają jako stronę główną. Jednak dobra domena sama w sobie ma już spory potencjał marketingowy.\nRE: I2P - kr2y510 - 30.04.2009 13:58\n(24.04.2009 17:13)onionforum napisał(a): Czy tylko poprawną alokację zasobów sieci oraz dostęp do nich w miarę powiększania się (ale i zmniejszania!) się sieci, czy także prędkość tego dostępu w obu przypadkach? Czy architektura sieci I2P powoduje, że w miarę powiększania się sieci, działa ona szybciej? Nie wiem - pytam.\nTeoria to jedno a praktyka to drugie. Teoretycznie sieć I2P powinna dawać większą anonimowość jeśli udostępniamy swoje łącze innym a także szybszą i lepszą jakościowo komunikację pomiędzy klientem a eepsitem. Obciążenie procesora węzła (przy podobnym ruchu) w sieci I2P powinno być większe niż w sieci TOR. A praktyka to co innego, bo przy takich różnicach w ilości węzłów i ruchu to nie ma jak tego porównać.\nCytat: Korzyść z istnienia pedofilów i serwisów pedofilskich, poza tą, o której wspomniałeś, jest jeszcze inna - moim zdaniem najważniejsza. Pedofile "tworzą ruch" w anonimowych sieciach: rozmawiają oraz wysyłają/pobierają zdjęcia i filmy, tym samym tworząc specyficzną społeczność, powodując, że liczba użytkowników się zwiększa, co jest bardzo korzystne z punktu widzenia sieci anonimowych.\nWynika z tego że są bardziej użyteczni niż myślałem\nRE: I2P - kr2y510 - 22.05.2009 4:29\nJest kolejna wersja 0.7.3.\nA ja staram się to ucywilizować za pomocą Prism'a od Mozilli, by to wyglądało jak bardziej normalna aplikacja......\nRE: I2P - kr2y510 - 18.06.2009 20:35\nWersja 0.7.4 już jest.\nRE: I2P - kr2y510 - 14.01.2010 5:11\nI2P nadal żyje i się intensywnie rozwija...\nJest już wersja 0.7.9.\nZ ciekawszych usprawnień:\nI2P napisał(a): Transport and Tunnels\n- New experimental "laptop mode" for enhanced anonymity when changing locations\n- Reduce startup time by 10-15s\n- Continued improvements to reduce package size and memory usage\n- Continued console improvements\nRE: I2P - kr2y510 - 16.02.2010 17:18\nBy nie zanudzać to 0.7.10 pominąłem ale jest już 0.7.11.\nNo i przy okazji OnionCat, który być może doczeka się osobnej gałęzi Garilcat, jest do pobrania pod Windę. http://www.cypherpunk.at/ocat/download/Windows/\nRE: I2P - kr2y510 - 12.04.2010 1:10\nProjekt I2P ma nowe domeny:\nNa razie kierują na stronę projektu......


Papież dyktator – wstrząsający reportaż o głowie Kościoła - Blog TaniaKsiazka.pl\nPapież dyktator – wstrząsający reportaż o głowie Kościoła\nPaulina Roszko | 29 listopada 2018\nPapież dyktator to książka, która przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom literatury faktu i zagranicznych reportaży. Autor, Marcantonio Colonna, w wyczerpujący sposób wykorzystał swoje szerokie kontakty w Watykanie. W związku z tym stworzył prowokującą i odkrywczą relację na temat prawdziwych motywacji papieża Franciszka. Prezentowana dziś książka jest niezbędna dla zrozumienia jednej z najbardziej enigmatycznych, ale też niebezpiecznych osobowości, jakie zasiadały na tronie św. Piotra. Czytelnicy otrzymają tu podsumowania pięciu lat pontyfikatu Franciszka. Zainteresowani? Koniecznie sprawdźcie, czego jeszcze możecie się spodziewać po tej kontrowersyjnej książce.\nPapież dyktator – kontrowersyjna, acz rzeczowa i przemyślana publikacja\nTo w 2013 roku kardynał Jorge Bergoglio z Argentyny został wybrany na papieża. W błyskawicznym tempie okrzyknięto go reformatorem. Szybko jednak okazało się, że sam zablokował właśnie te reformy, których przeprowadzenia spodziewano się po jego pontyfikacie. Nie był dobrze znany kolegium kardynalskiemu, które go wybrało. Jest postrzegany, jako liberał, choć niekoniecznie nim jest. Ponadto uważni obserwatorzy z jego kraju ojczystego już dawno uznali go za dopuszczającego się manipulacji polityka. I to takiego, który umiejętnie promuje swoją własną osobę.\nSpod maski sympatycznego człowieka, otwartego na ludzi, czytelnicy dostrzegą papieża, który szokująco mało troszczy się o teologię i liturgię. A, który ma natomiast obsesję na punkcie swojej władzy. Sprzymierzając się z najbardziej skorumpowanymi środowiskami w Watykanie, Franciszek rządzi poprzez strach. Próbował także zmienić nauczanie Kościoła, uciekając się do podstępu.\nMarcantonio Colonna zdradza o wiele więcej szokujących faktów. Oto jedynie kilka z nich:\ngłowa jezuitów, własnego zakonu Franciszka, generał Kolvenbach, uważał, że Bergoglio nie powinien zostać biskupem;\nliberalni kardynałowie z krajów zachodnich, walczący z kardynałem Ratzingerem i sprzeciwiający się Janowi Pawłowi II, skrycie promowali Jorge Maria Bergoglia. I utorowali mu drogę do papiestwa z nadzieją, że unowocześni Kościół i zmieni jego doktrynę;\nmożliwe, że Franciszek nadużył funduszy Kościoła i zmienił ich przeznaczenie, wspierając kampanię prezydencką Hillary Clinton;\nFranciszek sam zastanawiał się nad tym, czy mógłby stać się przyczyną schizmy w Kościele;\nKsiążkę pt. Papież dyktator znajdziecie tutaj. Gorąco polecamy!


Kreatywny Bielsk Podlaski zorganizował Pożegnanie Lata w Lesie Pilickim [FOTO]\nOpublikowano: poniedziałek, 16/09/2019 - 09:04\nPrzedostatniej niedzieli kalendarzowego lata nie można było spędzić w czterech ścianach. Kreatywną formę jej spędzenia zaproponowali Mateusz Sacharzewski i Kreatywny Bielsk Podlaski. Wraz z Nadleśnictwem Bielsk Podlaski zorganizowali oni pożegnanie lata w Lesie Pilickim, a dokładniej przy wiacie w Osuszku.\nTo była wspaniała okazja na wyrwanie się z miasta w niedzielne popołudnie. Z okazji tej skorzystało sporo rodziców z dziećmi. Dorośli mogli posiedzieć przy ognisku, upiec kiełbaskę pogadać o dzieciach, filmach i życiu.\nNajmłodszym, ale także wiecznie nieco starszym atrakcje zorganizowali animatorzy. Było puszczanie baniek mydlanych, kręgle, piłka nożna, skakanie przez linę, wiele ciekawych zabaw i konkurencji. Nadleśnictwo przygotowało z kolei spacer ścieżką edukacyjną z punktami, w których trzeba było odpowiadać na przyrodnicze pytania.\nWiatr i chmury może nie skłaniały do spędzania czasu na świeżym powietrzu, ale ten, kto ich się wystraszył, niech żałuje. W lesie było zacisznie, a atmosfera naprawdę rodzinna.\nZdjęcia z Pożegnania lata w Lesie Pilickim (Bielsk.eu)\nTags: Mateusz Sacharzewski,\tognisko,\tKreatywny Bielsk Podlaski,\tlas Piilicki,\tniedziela za miastem bielsk,\tOsuszek,\tKreatywne Centrum Kultury


Akademia Happy Kids zajmuje się również organizacją urodzin dla młodzieży ( 11 – 16 lat).\nDobra muzyka, wspaniałe atrakcje, komfortowa sala, wyśmienite menu, profesjonalni animatorzy sprawią,\nże każdy nastolatek poczuje się u nas świetnie.\n2 godziny spędzone na zabawie poprowadzonej przez profesjonalnych animatorów, którzy zadbają o odpowiedni nastrój wszystkich gości, wiele atrakcji, konkursów z nagrodami, gier oraz zabaw.\nAkademia Happy Kids zapewnia mnóstwo atrakcji do wyboru:\ndyskoteka z profesjonalnym Dj ’em ( możliwość dostosowania repertuaru do potrzeb solenizanta/ki, w trakcie gry i zabawy)\nimprezy tematyczne ( m.in. lata ’70 i ’80, rockowy klimat, impreza disco, impreza reagge, impreza sportowa, hawajskie klimaty)\nbal przebierańców ( temat dostosowany do potrzeb klienta)\ngry ( m.in. twister, taniec na macie)\nwarsztaty w trakcie urodzin ( profesjonalni instruktorzy mi. in. warsztaty taneczne, bębniarskie,)\ngwóźdź programu niespodzianka\nZabawimy każdego kto będzie chciał tego!!\nZapraszamy na niezapomnianą imprezę urodzinową, której podstawowym celem jest zabawa na sportowo.\nPodczas 2 godzinnej imprezy wraz ze swoimi znajomymi, Państwa dziecko weźmie udział w olimpiadzie sportowej, pozna najbardziej znane i lubiane gry i zabawy ruchowe lub będzie uczestniczyć w profesjonalnym szkoleniu danej dyscypliny sportu. Wszystko zależy od Państwa, ponieważ mamy nieograniczone możliwości: począwszy od piłki nożnej, tenisa, aikido itp.\nTwoje dziecko lubi tańczyć? A może taniec to jego pasja? A może dopiero chciałby zacząć?\nZapraszamy Państwa dzieci na wyjątkowe urodziny połączone z warsztatami tanecznymi. Zaproście swoich znajomych, a my do Waszej dyspozycji oddamy salę taneczną a także wykfalifikowanego instruktora, choreografa doświadczonego w pracy z młodzieżą.\nJubilat wraz z przyjaciółmi wybierze jeden ze stylów tanecznych (hip-hop, salsa, jazz, taniec współczesny itp.) a my podczas 2 godzinnej imprezy urodzinowej nauczymy ich profesjonalnego układu, który na koniec będą mogli zaprezentować swoim rodzicom .\nKażda impreza obsługiwana jest razem z obsługą gastronomiczną (menu do uzgodnienia).