O ateizmie i śmierci Boga – z Michałem Jędrzejkiem rozmawia Mira Fecko | UJOT FM\nMichał Jędrzejek – doktorant w Instytucie Filozofii UJ oraz w Akademii Artes Liberales, redaktor miesięcznika „Znak”. Przygotowuje rozprawę doktorską na temat dziejów metafory śmierci Boga w XIX i XX w.\nZafascynowana tekstem o ateizmie, który red. Jędrzejek opublikował w miesięczniku Znak, postanowiłam porozmawiać z nim na temat wiary, niewiary i filozofii i zgłębić temat, który stał się podstawą jego doktoratu.\nCzy potrzebujemy dzisiaj filozofów? Co nam daje filozofia?\nJest taka zabawna odpowiedź, której udzielił Leszek Kołakowski, kiedy pytano go, dlaczego wybrał studia filozoficzne. On opowiedział, że po to, żeby mieć jakiś fach w ręku, co jest o tyle dowcipne, że filozofia oczywiście nie kojarzy się z żadnym konkretnym fachem. Ale jest jeszcze inna odpowiedź, którą lubię. Studia filozoficzne uczą czytać i pisać. Oczywiście chodzi o krytyczne czytanie tekstów kultury, formułowanie argumentacji i umiejętność analizy różnorodnych problemów.\nCzy potrzebujemy filozofów? Wydaje mi się, że chcemy, żeby w naszym społeczeństwie istniały osoby, które mają możliwość takiej swobodnej refleksji. Pewnie dlatego utrzymujemy wydziały filozoficzne. Zaś osobom studiującym filozofię oferuje ona umiejętności, które można wykorzystać poza uniwersytetem. Dla przykładu – sam pracuję w redakcji magazynu, ponieważ warsztat ze studiów zaoferował mi jednak swoisty „fach w ręku”, umiejętność stawiania i roztrząsania rozmaitych zagadnień.\nA co skłoniło Pana do podjęcia akurat tego kierunku?\nJeżeli chodzi o studia doktoranckie, to podejmowałem je z dwojaką intencją. Po pierwsze, myślałem o możliwości pracy na uniwersytecie. Po drugie, chodziło o przygodę napisania własnej rozprawy i zmierzenia się z jakimś problemem. Nawet jeżeli byłby to ostatni akord kariery akademickiej, daje on szansę na dogłębne przestudiowanie tematu, który mnie interesuje. To przynosi dużą satysfakcję.\nA Pan na swój temat pracy doktorskiej wybrał metaforę śmierci Boga we współczesnej kulturze. Dlaczego akurat taki niewygodny, trudny temat?\nW mojej pracy próbuję pokazać, że metafora śmierci Boga jest kryptonimem dla procesu sekularyzacji, czyli stopniowej utraty znaczenia przez religię we współczesnym społeczeństwie. Zawsze ciekawiły mnie indywidualne świadectwa osób, które mówiły, że są religijne, bądź że są ateistami. Tutaj chodzi o ogólne, fundamentalne podejście do rzeczywistości. Chciałem zbadać, co skłania ludzi do wiary bądź niewiary, i jak wpływa na to kontekst kulturowy. Dlaczego w historii zmienia się liczba osób religijnych i niereligijnych w zależności od dokonujących się przemian intelektualnych i społecznych. Interesuje mnie to, dlaczego kultura zachodnia z bardzo religijnej zmieniła się w kulturę mocno zsekularyzowaną.\nCzyli zatem twierdzi Pan, że w naszej kulturze Bóg umarł?\nFotografia Nietzschego, autor: Gustav Adolf Schultze, 1882. Źródło: Wikimedia commons\nOdróżniłbym dwa rozumienia śmierci Boga. Jedno, „twarde”, charakterystyczne np. dla Fryderyka Nietzschego zakłada, że wiara jest rodzajem samooszukiwania, tzn. że np. nasza wiedza o cierpieniu w świecie sprawia, że trudno zaakceptować wyobrażenie dobrego i wszechmocnego stwórcy (tzw. problem teodycei), a my mimo to się okłamujemy, że taki stwórca istnieje.\nNietzsche krytykował wyobrażenie, które prezentuje każda religia – że mamy jakiś uprzywilejowany dostęp do metafizycznej podszewki świata. Często odrzucamy te roszczenia u przedstawicieli innych religii, a przyjmujemy za prawdziwe te, które należą do naszej. Nietzsche przekonywał też, że religia jest wroga życiu, możliwości ludzkiego rozwoju. Głosił, że Bóg umarł i dziwił się ludziom, którzy wciąż chodzą do kościoła…\n…i pan się zgadza z Nietzschem?\nJa preferuję „miękkie” rozumienie śmierci Boga. Uważam, że żyjemy w pewnym kontekście kulturowym, w którym wyróżniam trzy aspekty: poznawczy, związany z rozwojem nauki – rezultaty naukowe wchodzą niekiedy w konflikt z przekonaniami religijnymi, moralny – w ostatnim stuleciu doszło do zwiększenia wrażliwości na cierpienie innych ludzi i stworzeń, również zwierząt, które sprawia, że zaczynamy kwestionować pozycję człowieka w hierarchii wszechświata, społeczny – nasze społeczeństwa się przeobrażają, wzrasta poczucie społecznego dobrobytu i bezpieczeństwa i w związku z tym – jak pokazuje wielu badaczy – spadają wskaźniki religijności.\nBóg jest ludziom niepotrzebny?\nNie do końca. To nie jest tak, że wszyscy ludzie przestają wierzyć w Boga. Kłopot w tym, że czynniki zewnętrzne stawiają im pewne wyzwania, które sprawiają, że niektórzy przekonują się do niewiary, a inni korygują swoje wyobrażenia religijne. Poza wymienionymi aspektami wpływają też na te decyzje oczywiście bieżące wydarzenia: np. strajk kobiet czy nadużycia seksualne w Kościele katolickim.\nAle chyba jednak trzeba odróżnić wiarę od religijności – przecież religijność jest tylko pewną rytualną formą praktyki wiary…\nManeki-neko, świątynia Gotokuji, Tokyo. Źródło: Unsplash\nTak, są osoby które nie są religijne, ale mają pewne przeświadczenia, które nazywają wiarą – w siłę duchową, energię czy coś innego. Procesy, którymi się zajmuję, dotyczą radykalnej sekularyzacji, przejścia od wiary religijnej do ateizmu, ale też indywidualizacji poszukiwań duchowych, gdzie ludzie mimo odejścia od instytucji religijnej zachowują pewien rodzaj wiary w byty nadprzyrodzone czy jakąś duchową zasadę świata.\nCzy można powiedzieć, że ateista nie wierzy w nic?\nAteista jest osobą, która nie wierzy w Boga. Ale pojęcie wiary jest szersze – wiąże się z zaufaniem do ludzi lub rzeczy, nad którymi nie mamy sami kontroli. W tym sensie oczywiście każdy człowiek w coś wierzy.\nCzy ateizm jest zawsze refleksyjny, związany z poszukiwaniem odpowiedzi na pytania, gdy nie zadowalają nas wyjaśnienia oferowane przez religię?\nSą różne ateizmy. Na pewno są tacy ludzie, których ateizm nacechowany jest refleksyjnością i wiąże się z indywidualnym namysłem prowadzącym do odrzucenia przekonań religijnych. Jednak ateizm nie zawsze musi taki być. Może być po prostu wynikiem wychowania w środowisku religijnie indyferentnym. Może być też związany z konsumpcyjnym stylem życia – część osób czuje się bezpiecznie i dobrze w kołowrocie codziennych spraw i nie zadaje sobie takiego ogólnego pytania czy świat ma całość jako sens, czy dokądś zmierza lub czy istnieje Bóg. Czasami mówi się w takim przypadku o apateizmie, połączenie ateizmu z apatią, obojętnością na pytania religijne. Wydaje mi się, że powinniśmy być tu ostrożni i widzieć różne rodzaje ateizmu, tak jak i religijności, która może być czasem bezrefleksyjna, a czasem wynikiem świadomego namysłu.\nA jaki jest Pański stosunek do ateizmu? Czy jest on Panu bliski, czy jest Pan raczej jego obserwatorem?\nWolałbym uniknąć bezpośredniej odpowiedzi na to pytanie. Wydaje mi się, że w tej tradycji intelektualnej najbliższy jest mi ateizm sceptyczny, reprezentowany np. przez brytyjskiego filozofa Johna Graya. Odrzuca on twierdzenia charakterystyczne dla ateizmu walczącego, który głosi, że usunięcie religii spowodowałoby, że ludzie staliby się bardziej refleksyjni, tolerancyjni i zaangażowani jako obywatele. Różne cnoty, które cenimy, takie jak tolerancja, otwartość, empatia, reprezentują przecież zarówno osoby religijne, jak i niereligijne. Myślę, że ateizm sceptyczny dobrze balansuje pomiędzy twierdzeniem, że argumenty krytyczne wobec przeświadczeń religijnych są dobrze uzasadnione, np. te dotyczące cierpienia w świecie, a przekonaniem bliskim teologii negatywnej, że o Bogu jako takim niewiele można powiedzieć, ponieważ jest to coś, co jeżeli istnieje, to przerasta naszą wyobraźnię. Ateizm sceptyczny reprezentuje szacunek do tajemnicy, która jest we wszechświecie, którą można określać jako Boga albo innymi kategoriami.\nA jak to jest z filozofami – czy oni w ogóle powinni wyznawać jakąś konkretną wiarę? Nie brakuje wielu wybitnych filozofów, którzy są, czy byli jednocześnie teologami, ale czy filozofowie nie powinni raczej zachować neutralności względem religii, aby właśnie pełnić rolę bezstronnego obserwatora?\nMyślę, że filozof powinien różnicować swoje wypowiedzi – pokazywać, kiedy mówi jako filozof, a kiedy jako osoba, która dzieli się pewną prywatną pobożnością. Wydaje mi się, że jak Pani zauważyła, mamy wielu wybitnych myślicieli w historii, którzy byli osobami religijnymi, więc nie widzę powodu, dla którego jedno z drugim miałoby być w jakiejś nieusuwalnej sprzeczności. Jednak oczywiście dobrze jest zachowywać w swoich wypowiedziach klarowność – kiedy przemawia racjonalna argumentacja, której oczekujemy od filozofa, a kiedy jego religijne doświadczenie ufności.\nTak jak ksiądz profesor Michał Heller?\nTak, to dobry przykład. Ksiądz profesor zawsze stara się podkreślać, kiedy przemawia jako kosmolog bądź filozof, a kiedy jako osoba, która dzieli się swoimi poglądami czy refleksjami wypływającymi z lektury Biblii.\nNawiązując do postaci księdza profesora Hellera, chciałabym zadać Panu pytanie, które zostało mu postawione w najnowszym wydaniu miesięcznika Znak, ponieważ frapuje mnie odpowiedź, jakiej Pan może mi na nie udzielić. Wiara w Boga to wiara w kogo?\nMyślę, że można powiedzieć, że w naszej kulturze istnieją co najmniej dwa wielkie obrazy boskości: Bóg religii i Bóg filozofów. W naszym kręgu kulturowym Bóg religii kojarzy się z głównie z tradycją judeochrześcijańską – jak pisał Pascal, to Bóg Abrahama, Isaaca i Jakuba. On jest opisywany metaforycznie jako ojciec, pasterz – ktoś kto jest opiekunem ludzi. Bóg filozofów – choć oczywiście koncepcje boskości bardzo się tu różnią w zależności od konkretnego myśliciela – to najczęściej Bóg, który nie wysłuchuje modlitw, nie karze za grzechy, nie jest osobą – trudniej tutaj o metafory…\nAle jednak jakieś istnieją…\nTak na przykład Bóg – zegarmistrz, który stworzył prawa natury, „nakręcił zegar świata”, i pozwolił mu swobodnie działać, nie ingerując w jego bieg. Wiara w takiego Boga nie jest zarezerwowana tylko dla filozofów. Przy okazji ostatniej kampanii wyborczej przypomniano np. wypowiedzi Rafała Trzaskowskiego, który deklarował, że wierzy w Boga Spinozy – czyli takiego, który jest pewną zasadą rządzącą wszechświatem. Co ciekawe, o wierze w takiego Boga mówił też Albert Einstein.\nCzy da się w ogóle dyskutować o Bogu bez uciekania w gąszcz metafor, a może raczej – do czego nam są one potrzebne?\nMyślę, że tworzenie metafor jest konieczne, jeśli ten Bóg ma mieć jakieś znaczenie w ludzkim życiu. Musimy mieć jakieś Jego wyobrażenie, albo przynajmniej rozumieć Go bądź jako miłość, bądź jako sprawiedliwość, żeby kształtować według tego nasz sposób postępowania i podejście do świata. Różne obrazy Boga wywołują w ludziach różne reakcje – przykładowo, obraz Boga jako surowego sędziego wywołuje u niektórych ludzi obsesyjny lęk przed piekłem. Praca nad obrazem Boga jest właściwie konieczna dla ludzi, którzy chcą się kierować w swoim życiu wiarą w Boga. Dla ateistów, to nie jest konieczne.\nCzyli każdy wierzący powinien być trochę filozofem, ale ateista już nie musi? Skoro ateiści nie muszą wierzyć w Boga, to dlaczego tak wielu z nich bada ten temat – chociażby Pan, któremu jest bliski ateizm?\nPosąg boga Ganpati. Indie. Źródło: Unsplash\nPowiedziałbym, że mnie bliska jest raczej postawa poszukiwacza, który, jak pisał Czesław Miłosz, „jednego dnia wierzy, drugiego nie wierzy”. Takie osoby poszukujące są często zainteresowane poznaniem różnych przedstawień Boga w kulturze. Nie jest więc tak, że osoby niewierzące „nie muszą być trochę filozofami”. Często bardziej niż osoby religijne czują potrzebę zderzania religijnych obrazów Boga z racjonalną argumentacją krytyczną. Istnieje też taki rodzaj osób bardzo sceptycznych wobec religii, które interesują się tym tematem, ponieważ religia jest powszechna w społeczeństwie i odgrywa znaczenie w polityce. Chętnie więc poddają krytyce doktrynę religijnej, która dyktuje niekiedy warunki życia w danym społeczeństwie. Muszą, że tak powiem, „poznać swojego wroga”.\nAle czy w tych poszukiwaniach nie ma pewnego niebezpieczeństwa? Na przestrzeni wieków różne obrazy Boga była wykorzystywane politycznie, nie zawsze ze względu na słuszne pobudki. Czy takie swobodne dopasowywanie obrazu wiary i Boga do naszych przekonań nie jest szkodliwe?\nWydaje mi się, że niebezpieczeństwo instrumentalizacji Boga w polityce jest niezależne od tworzenia nowych obrazów boskości. W naszej tradycji istnieje potencjał do tego, żeby wiara w Boga inspirowała tak do czynów szlachetnych, jak do tworzenia autorytarnych systemów władzy.\nA jak jest z tym zagrożeniem dzisiaj, czy współcześnie ono również istnieje?\nMyślę, że tak. Jednak politycy z reguły nie mówią o Bogu, lecz o „naszej tradycji” czy „wartościach chrześcijańskich” i na tej podstawie chcą określać, jak ma wyglądać nasze życie. Niektórzy politycy, kiedy dyskutują o gender, używają obrazu Boga stwórcy jako tego, który wyznaczył kobietom i mężczyznom określone role mówiąc im, co mogą, a czego nie mogą robić. W Polsce do Boga i języka religijnego odwołują się głównie politycy konserwatywni, rzadko – co zdarza się np. w USA – sięgają do niego politycy progresywni.\nCzy w przyszłości wyrazimy zgodę na odejście Boga? A jeśli tak, to jakie będą tego konsekwencje?\nFryderyk Nietzsche uważał, że po śmierci Boga zawali się nasza europejska moralność oparta według niego w dużej mierze na chrześcijańskich wartościach miłości bliźniego, altruizmu czy uniwersalizmu. Nietzsche uważał, że takie odejście Boga i moralny kryzys ostatecznie będą zmianą na lepsze – przyczynią się do pojawienia się nadczłowieka kierującego się innymi zasadami życiowymi, które będą sprzyjać rozkwitowi ludzkiej siły. Jednakże badania empiryczne pokazujące, jak przebiega sekularyzacja w wielu krajach, np. w Czechach czy Szwecji, nie pokazują żadnego moralnego kryzysu. Można powiedzieć, że pewne impulsy moralności chrześcijaństwa przetrwały czy wręcz zostały rozwinięte w świeckim kontekście. Więc wydaje mi się, że Nietzsche nie miał racji, a konsekwencje zobojętnienia religijnego są głównie takie, że konkretni ludzie tracą pewne wyobrażenie o sensie świata jako całości.\nA co zyskują w zamian?\nTrudno jednoznacznie powiedzieć, czy mamy tu do czynienia z „zyskiem”. Na miejsce wizji religijnej pojawia się wyobrażenie, że świat zmierza znikąd donikąd, a ludzkość jest krótkim i przypadkowym ekscesem życia w wielomiliardowej historii świata. Dla niektórych ludzi może być to źródłem poczucia tragizmu i absurdu istnienia – co świetnie widać np. w filmach Ingmara Bergmana czy Woody’ego Allena. Ale dla innych niekoniecznie, bo do znalezienia sensu w życiu wystarczą im codzienne rzeczy, zaangażowanie w pracę, w rodzinę, przyjemność płynącą z poznawania świata czy obcowania z kulturą. Sądzę więc, że ostatecznie konsekwencją zobojętnienia religijnego może być trudność z nadaniem światu jakiegoś całościowego sensu. A jednocześnie Bóg wciąż do nas powraca, pojawia się w jakiejś nowej formie, jako widmo. Mój doktorat kończę cytatem z Martina Bubera, który mówi, że słowo „Bóg” jest na stałe związane z pokoleniami ludzi, nadziejami i cierpieniem, które związali z tym słowem. Ono nigdy nie straci ciężaru tego ludzkiego zaangażowania. Dla niektórych będzie pocieszeniem, a dla niektórych narzędziem politycznej gry.\nAle jaki będzie ten Bóg po Bogu? A może, czy będzie w ogóle?\nMożna powiedzieć, że pewnie będzie wielu różnych Bogów. Gdybyśmy potraktowali poważnie tę argumentację dotyczącą teodycei, bardziej wiarygodny mógłby być obraz Boga, który jest współcierpiącym świadkiem wydarzeń na Ziemi, który nie jest w stanie ludziom pomóc poprzez bezpośrednią interwencję. Jest to obraz bliski religijnej wrażliwości – np. przez figurę Chrystusa, który poddaje się cierpieniu, nie uwalnia się od niego – a jednocześnie przefiltrowany przez doświadczenia współczesności. O takim Bogu mówili niektórzy teologowie zastanawiający się nad Bogiem „po Auschwitz”. Ale widzimy też, że nie wszyscy traktują poważnie te wyzwania intelektualne i są przywiązani do tradycyjnych obrazów boskości. Wydaje mi się, że choćby z tego względu przetrwają różne obrazy Boga i te tradycyjne obrazy będą nadal przez wielu traktowane dosłownie.\nZatem Bóg nie umrze?\nNie, ja przyjmuję, że śmierć Boga jest metaforą. Rozumiem ją jako szereg wyzwań dla wyobraźni religijnej, a nie jako coś, co definitywnie unicestwi postać Boga i pamięć o Nim w naszej kulturze.\nJeżeli zainteresowała was ta rozmowa i chcecie dowiedzieć się więcej o ateizmie i “śmierci” Boga, koniecznie sięgnijcie po miesięcznik Znak. Oprócz tekstu Michała Jędrzejka, znajdziecie tam dwa fascynujące wywiady z księdzem profesorem Michałem Hellerem, a także fascynujący tekst Zofii Smolarskiej o przemocy w teatrze i opowieść o pustych domach w Zakopanem, którą snuje Agnieszka Burton. Zachęcam do lektury – naprawdę warto!\nNa Północy w prawo


Enchantimals Już wiem / PRACA ZBIOROWA 16,96 zł | Książka w Gandalf.com.pl\nEnchantimals Już wiem (miękka)\nEnchantimals Już wiem - opis produktu:\nDlaczego ciasto rośnie? Czy boża krówka daje mleko? Co oznacza tajemnicze słówko "abstrakcja" i skąd się bierze elektryczność?\nŚwiat wokół nas jest pełen tajemnic i zagadek. Enchantimals wiedzą jednak, że poszukiwanie odpowiedzi na pytania, które na co dzień przychodzą nam do głowy, to świetna zabawa. Dołącz do nich i przekonaj się, jak fascynująca może być wiedza. W tej książce czeka Cię wspaniała przygoda z nauką, dzięki której możesz lepiej zrozumieć świat.\nEnchantimals Już wiem książka\nPrzy zakupie 5 egz. Cena hurtowa: 15,26 zł


Case Study: Quadruple-Play w oparciu o technologie GPON - Sieciowe Urządzenia Aktywne - GPON, FTTH, konwertery, mediakonwertery, moduły SFP, XFP, GBIC, Dasan, switche ethernetowe, CATV.\nCztery usługi: Internet, VoIP, Telewizja Analogowa oraz multicastowe IPTV w oparciu o technologie GPON.\nChoszczno to 15-stotysięczna miejscowość położona w województwie zachodniopomorskim oddalona o około 80km od Szczecina. Lokalny operator E-CHO na początku swej działalności skupiał się głównie na świadczeniu usług dostępu do Internetu i to w dodatku głównie drogą radiową. Operator wsłuchując się w potrzeby mieszkańców zdecydował o wdrożeniu sieci FTTH w technologii GPON. Powodów zastosowania tego rozwiązania jest kilka:\nZaoferowanie dużych przepustowości upload, czy wręcz symetrycznego dostępu dla ludzi, którzy chcą pracować zdalnie (Home Office)\nNiska awaryjność sieci, poprzez wyeliminowanie aktywnych urządzeń sieciowych\nNiskie zużycie prądu, co ogranicza koszty po stronie operatora i obniża miesięczny abonament\nPełne zarządzanie i monitorowanie jednostką abonencką wraz z jej zdalną konfiguracją\nDzięki FTTH operator może także zaoferować większą gamę usług, co przekłada się na większe zainteresowanie ofertą przez potencjalnych abonentów. Dodatkowo operator zdecydował się na wdrożenie telewizji w kilku wariantach: analogowej, cyfrowej oraz IPTV.\nObecnie w zasięgu sieci pasywnej FTTH firmy E-CHO znajduje się około 4,5 tysiąca mieszkań. Operatorowi udało się podłączyć w przeciągu kilu miesięcy 500 abonentów.\nKażdy z klientów otrzymuje terminal abonencki ONT. Operator zdecydował się na 2 warianty. Pierwszy to model GPON ONT wyposażony w 4 porty Gigabit Ethernet (na potrzeby świadczenia Szybkiego Internetu i podłączenia cyfrowych STB) oraz 2 porty FXS na potrzeby telefonii VoIP. Druga wersja terminalu wzbogacona została o interfejs „F” na potrzeby podpięcia kabla koncentrycznego i świadczenia telewizji analogowej bądź cyfrowej DVB-T. Każdy z terminali pozwala na podpięcie kilku IP-STB do świadczenia cyfrowej telewizji IPTV. Operator korzysta tutaj z własnej platformy IPTV nangu.TV oraz dekoderów STB marki Motorola.\nWdrożone rozwiązanie IPTV zapewnia możliwość uruchomienia usług nieliniowych jak nPVR, PauseTV, Timeshfiting. Operator jednak nie obawia się o zbyt dużą konsumpcje pasma gdyż technologia GPON oferuje jego mnóstwo.\nWybór na dosyłanie do abonentów telewizji analogowej był powodem czysto biznesowym. Obecnie spora cześć klientów korzysta z oferty konkurencyjnego operatora kablowego, gdzie mają dostępną także telewizje analogową. Operator chce dzięki temu dotrzeć ze swoją ofertą do tych abonentów, którzy potrzebują podłączyć kilka odbiorników telewizyjnych także starszego typu. Rozwiązania GPON od DASAN Networks pozwalają na zdalne włączanie lub wyłączanie portu "F" bez wyjazdu serwisatna, co rozwiązuje wiele problemów, z którymi borykają się operatorzy kablowi posiadający infrastrukturę opartą o miedziane kable koncentryczne. Operator nie musi się obawiać o wyładowania atmosferyczne, wysokie rachunki za prąd, złodziei miedzi czy też przesłuchy sygnałów radiowych gdyż cała infrastruktura to światłowód doprowadzony do mieszkania.\nDo transmisji CATV (telewizja analogowa) po światłowodzie operator zastosował dedykowane do sieci PON -rozwiązanie BKTel Fx-AOT08200. Integruje ono w 1U transmiter z zewnętrzną modulacją oraz minimalnie 8 portów YEDFA.\nDzięki tej inwestycji operator ponosi niskie koszty operacyjne dla całej infrastruktury oraz posiada możliwość uruchomienia nawet gigabitowej transmisji do abonenta bez konieczności ponoszenia kolejnych nakładów inwestycyjnych w kolejnych latach. Operator nie stosuje na trasie między abonentem, a własnym punktem centralnym (CO) żadnych urządzeń pobierających prąd. Nic zatem nie hałasuje na klatkach, a cała sieć jest w pełni pasywna.\nBKTel – niemiecki producent sprzętu HFC (Hybrid Fiber-Coaxial) potrzebnego do transmisji telewizji analogowej i cyfrowej DVB. Posiada dedykowaną linie produktów FTTH i sieci GPON. Na świecie doceniania jest za wysoką jakość oraz możliwości.\nNangu.TV – czeski lider oprogramowania middelware IPTV oraz DVB-C dla operatorów chcących świadczyć usługi interaktywnej telewizji cyfrowej. Nangu.TV posiada własny system dystrybucji nielinowych treści (nPVR, VoD, PauseTV) ale także możliwość strumieniowania treści na urządzenia takie jak iPhone czy Android w technologii OTT. Z tego samego oprogramowania korzystają Orange Slovakia oraz Telefonica o2 w Czechach.


✅ INPOST paczkomat Oleśnica, Wielkopolna 2 - SKLEP GRZEŚ\n» INPOST » INPOST paczkomat Oleśnica » Wielkopolna 2\nAdres: Wielkopolna 2\nTransport kurierski jest niezawodną formą dostawy. Warto wspomnieć również o pozostałych opcjach dodatkowych, takich jak ubezpieczenie, przesyłka za pobraniem, dokumenty zwrotne, czy doręczenie wieczorne itp. Posiadając taki wybór, jesteśmy w stanie zdecydować co naprawdę nas interesuje. Nadmienić należy także o czasie dostawy, który w kraju wynosi maksymalnie dwa dni robocze od momentu odebrania przesyłki od nadawcy. W ten sposób mamy sposobność dostarczyć pilną przesyłkę nawet na drugi koniec kraju w maksymalnie 48 h.


10 lat temu druga fala powodziowa wdarła się do Sandomierza. Była heroiczna walka o hutę [WYJĄTKOWE ZDJĘCIA] | Echo Dnia Świętokrzyskie\nKlaudia Tajs 05.06.2020\nSandomierska ulica Lwowska i zalany kościół po kolejnym ataku wody archiwum\nNiespełna miesiąc po pierwszej fali powodziowej, która w maju 2010 roku zalała część prawobrzeżnego Sandomierza, 5 czerwca tego samego roku prawobrzeżny Sandomierz znowu znalazł się pod wodą. Miasto przegrało walkę z naturą - nie udało się obronić "opaski" na wale w Koćmierzowie. Pękła w nocy z soboty na niedzielę, z 5 na 6 czerwca. Mija właśnie 10 lat od tego czasu. Zobaczcie wyjątkowe archiwalne zdjęcia z tamtego czasu.\nW niedzielę, 6 czerwca o godzinie 5 rano pracownicy na wałach bronili już huty szkła w Sandomierzu. Powódź dotknęła miasto po raz drugi w ciągu niespełna trzech tygodni. Woda wdarła przez przerwaną "opaskę" w Koćmierzowie i przez wyrwę w wale na Trześniówce.\nNa zalane ulice prawobrzeżnego Sandomierza wyjechały wozy strażackie i wojskowe amfibie. Z megafonów ogłaszano komunikat o ewakuacji. Przez kila dni trwała dramatyczna walka o hutę szkła.\nPoczątkowo wszystkie siły skoncentrowano na umacnianiu "opaski", natychmiast po przerwaniu tego umocnienia, zostały przesunięte na wały chroniące hutę szkła.\nPrzy układaniu worków z piaskiem pracowały setki osób. Pomoc dla huty i jej obrońców przyszła również z powietrza. Helikoptery transportowały do najbardziej zagrożonych miejsc półtoratonowe worki z piaskiem. Gra szła o bardzo dużą stawkę. O miejsca prac dla około dwóch tysięcy osób i mieszkańców tamtejszego osiedla. Po kilku dniach heroicznej walki wał opaskowy uratowano. Uratowano hutę i okoliczne zabudowania.


Wyprawka dla niemowlaczka | Didier-Delu\nAntyalergiczne kosmetyki: Teoretycznie wszystkie przeznaczone dla bobasów winny należeć do tej grupy. Do niektórych jednak dorzucane są silne substancje zapachowe, jakie mogą uczulać. Jeżeli któreś z was jest alergikiem, powinniście być wyjątkowo ostrożni, bo maluszek może być także skłonny do uczuleń. Wybierajcie dla niego kosmetyki przeznaczone dla osesków, bezzapachowe oraz nie zawierające sztucznych barwników, najodpowiedniej z pozytywną opinią Centrum Zdrowia Dziecka czy Instytutu Matki i Dziecka. Sprawdzajcie wszystkie saszetki. Saszetki – na co zwracać uwagę?\nZnajdziesz w tym miejscu faktycznie szczegółowe opracowanie (https://www.mercor.com.pl/) tego tematu, zatem trzeba je dokładnie przeczytać. Dowiesz się wtedy wiele wartościowych informacji.\nNa początek najlepsze są ubrania rozpinane z przodu na całej długości. Potem, kiedy maluch trzyma już dobrze główkę starczy zapięcie na ramieniu lub duży dekolt. Najlepiej kupić trzy bez rękawów a także trzy z długimi rękawkami.\nButelka. Jeśli zamyślasz karmić piersią, twemu maluchowi będzie zupełnie zbyteczna. Podobnie jak sterylizatory, smoczki itp. Chusta – będzie wygodniejsza aniżeli nosidło, tak dla rodzicieli, jak także dla malucha. Można nosić w niej malucha od urodzenia. Jej negatywem jest wysoka cena, jednak nie tak trudno uszyć ją własnoręcznie. Czapki – konieczne będą dwie. Jedna cienka, z bawełny, zaś druga cieplejsza. Najlepiej, ażeby była zawiązywana pod podbródkiem na troczki, inaczej będzie się zsuwać.\nDrogie rzeczy? Zanim zdecydujecie się je nabyć, popytajcie pośród znajomych, którzy mają maluchy troszeczkę starsze od waszego. Być może mogą wam wypożyczyć czy tanio odsprzedać fotelik, wózeczek lub łóżeczko. Niemowlęce meble są wykorzystywane tak krótko, iż\nfaktycznie nie zdążą się zniszczyć. Z pomyślnością może ich używać kilkoro dzieciaczków. Zaglądajcie do anonsów proponujących rzeczy używane a także na internetowe aukcje. Elektroniczna niania. Pomocna w szczególności, jeżeli mieszkacie w domu lub wyruszacie na wczasy. Pozwala słyszeć, co dzieje się z potomkiem, który śpi poza zasięgiem waszego widzenia.\nFotelik samochodowy – jeśli posiadacie samochód, jest absolutnie niezbędny. Jedynie w nim wasze maleństwo będzie mogło jeździć bezpiecznie. Niemowlęta powinny jeździć w fotelikach przeznaczonych dla dzieci o wadze do 10, 13 lub 18 kg .\nJeżeli opisywane na tej stronie omówienie żywo Cię zaciekawiło, to zalecam to opracowanie (http://magross.pl/kluber/kluberoil-4-uh1-32-n-46-n/) – ono jest tak samo atrakcyjne, jak materiał, który teraz czytasz.\nWarto kupić fotelik, który może również spełniać funkcję leżaczka-bujaczka.\nStarajcie się nabyć jak najsporzej przedmioty bezpośrednio od producenta, wbijając w wyszukiwarkę dla przykładu frazę: chusteczki nawilżane producent. Zobacz producentów chusteczek nawilżanych.\nThis entry was posted in Zadbaj o siebie and tagged Czapeczki, czapki, fotelik, główka, niania by admin. Bookmark the permalink.


Miękkie buty, krem z mocznikiem i delikatny pedikiur. To grunt pod stopami Przyczyny i konsekwencje żylaków (przewlekłej niewydolności żylnej)\nwięcej Porady lekarzy i ekspertów o: pękanie skóry pięt\nMoja babcia używa namiętnie. Nacierała się tym dosyć konkretnie - głównie obszar nóg wchodził w grę - dopóki skóra na piętach nie zaczęła jej pękać od wysuszenia. Mnie natomiast do szału doprowadza jego zapach, niestety.\n> am ostatnio, kiedy byłam niemowlęciem, ale w życiu nie pękały :/ Madziorku, a taka reakcja skóry nie jest skutkiem restrykcji w diecie? Może się buntuje, bo czegoś jej brakuje "od środka".\nOpis rezonansu magnetycznego kręgosłupa Zapalenie żołądka a ciąża Uraz kolana po upadku z konia Wady serca u dorosłych a sprawność umysłowa Problemy z zasypianiem Lewoboczna rotacyjna skolioza piersiowa Walka z trądzikiem REKLAMA


Produkty do stylizacji brwi - w co warto zainwestować? - Forum Kosmetyki i Akcesoria do Makijażu\nLadymakeup Forum Uroda Kosmetyki i Akcesoria do Makijażu Produkty do stylizacji brwi - w co warto zainwestować?\nRe: Produkty do stylizacji brwi - w co warto zainwestować?\nprzez koniczyna684 (2107) » 2017-03-11, o 16:23\nJa używam od dawna zestawu do modelowania brwi Pierre Rene. Jestem z niego bardzo zadowolona, świetnie się spisuje i na mnie i klientkach. Dostępny w dwóch wariantach kolorystycznych za 16,99 zł w sklepie ladymakeup :)\nprzez ketri (60) » 2017-03-11, o 17:34\nMoim zdaniem warto zainwestować w pomadę oraz żel do brwi :)\nprzez vine (36) » 2017-03-11, o 17:36\nJa maluje brwi cieniem i usztywniany woskiem :P\nprzez halsey (37) » 2017-03-11, o 18:56\nMoim zdaniem w cienie z inglota (inlove)\nprzez alexx (41) » 2017-03-11, o 18:57\nJa uzywam tylko żelu (think)\nprzez lorac (25) » 2017-03-11, o 18:58\nprzez hyndy (25) » 2017-03-11, o 18:58\nŻel do brwi :)\nprzez meldi (21) » 2017-03-11, o 19:00\nInglot Pomada :)\nprzez porsi (21) » 2017-03-11, o 19:01\nW cienie, żel, pomadę :)\nprzez london (13) » 2017-03-11, o 19:16\nW pomadę do brwi i kredkę :)


Solidarność Wielkopolska - Grzegorz Jezierski najszybszy w „Solidarności”\nGrzegorz Jezierski najszybszy w „Solidarności”\nPoniedziałek 25 sierpnia 2014\nPo raz kolejny Grzegorz Jezierski, reprezentujący wielkopolską „Solidarność” znalazł się w gronie najlepszych zawodników Maratonu Solidarności. Był najszybszym biegaczem występującym w barwach „Solidarności” i z czasem 2:50:27 zajął 10 miejsce (w ubiegłym roku był 12).\nTriumfatorami XX Polpharma Maratonu Solidarności zostali: Joel Maina Mwangi z Kenii (2:24:51), a wśród kobiet najszybsza była Arleta Meloch (2:48:31), która zajęła 7 miejsce w kategorii open, pokonując ok. 850 panów. Liczba uczestników Maratonu z roku na rok jest większa. W tym roku na starcie stanęło 933 zawodników i zawodniczek z 20 krajów. Trasę z Gdyni przez Sopot do Gdańska pokonało 877 z nich.\nMaraton Solidarności to nie tylko rywalizacja sportowa. Na starcie w Gdyni biegaczy powitali Tadeusz Majchrowicz, zastępca przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” oraz prezydent miasta Wojciech Szczurek. Oprócz życzeń powodzenia dla startujących podkreślili, że to impreza przypominająca o historii, o poległych w grudniu 1970 oraz strajkach sierpniowych z 1980 r.\nDaniel Utrajczak: 15 sierpnia 6-osobowa ekipa wielkopolskiej „Solidarności” wystartowała w XX Maratonie Solidarności w Gdańsku. Piękny to był bieg, trudny, w słoneczny sierpniowy dzień po nowej trasie ulicami Trójmiasta wokół nowego stadionu z metą zlokalizowaną na starówce Gdańskiej. Tak jak w ostatnich latach faworytem w kategorii Solidarnościowców był nasz kolega Grzegorz Jezierski. W tym roku również potwierdził swoją dominację. Zdobył w tej kategorii pierwsze miejsce, wyprzedzając swojego odwiecznego rywala Andrzeja Cechmana z Trójmiasta.


Groźne psy poza rejestrem. - Sochaczewianin\nStr. głównaPolska i ŚwiatGroźne psy poza rejestrem.\nNa terenie Polski w ostatnim czasie pojawia się coraz więcej sygnałów na temat ataków przez psy uznawane za niebezpieczne i agresywne rasy. W Polsce za takie uznano 11 ras. Choć statystycznie te psy są sprawcami najmniejszej liczby ataków i pogryzień, to jednak uważa się je za głównych sprawców napaści na ludzi. Na terenie powiatu sochaczewskiego, choć respektowane są rozporządzenia dotyczące niebezpiecznych psich ras, to jednak w sumie nie ma takich zwierząt. Przynajmniej w rejestrach gminnych ich brak.\nW Polsce pierwszym aktem prawnym, w którym opublikowano wykaz ras psów uznawanych za agresywne było Rozporządzenie MSWiA z 1998 roku. Wykaz objął wtedy 11 ras. Następnie przepis ten został zastąpiony nowym rozporządzeniem z 2003 roku, przy czym wykaz ras nie uległ zmianie.\nW obydwu rozporządzeniach za rasy uznawane za agresywne uznano: amerykańskiego pitbull terriera, psa z Majorki (Perro de Presa Mallorquin), buldoga amerykańskiego, doga argentyńskiego, psa kanaryjskiego (Perro de Presa Canario), tosa inu, rottweilera, akbashi doga, anatoliana karabasha, moskiewskiego stróżującego i owczarka kaukaskiego.\nW wykazie tym nie ujęte są psy takie jak: amstaffy, bulterriery czy mastify. Przez wielu uważanych za groźne rasy. Jednak nie figurują one na oficjalnej liście niebezpiecznych ras.\nPrzepisy nie uwzględniają mieszańców, nawet jeśli są to mieszańce ras niebezpiecznych. Statystycznie to tzw. psy wielorasowe są sprawcami największej liczby pogryzień. Z kolei rasy takie, jak: amerykański pitbull terrier, buldog amerykański czy moskiewski stróżujący, nie są uznawane przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) za agresywne.\n- U nas nie ma żadnych zgłoszeń od mieszkańców. Zakładamy więc, że nie ma agresywnych psów na naszym terenie. Nasza gmina jest duża i trudno sprawdzić wszystkich gospodarzy. Mieszkańcy nie zgłaszają od lat, przynajmniej odkąd tu pracuję, aby takie psy posiadali. Na chwilę obecną nie miałam żadnego zgłoszenia – mówi Aneta Ćwiklińska, inspektor ds. ochrony środowiska w Urzędzie Gminy Sochaczew.\nPodobne informacje uzyskaliśmy w gminach Rybno, Teresin oraz Iłów, gdzie urzędnicy referatów rolnictwa i ochrony środowiska zaznaczają, że są przygotowani, ale jak dotąd nie mają zgłoszeń dotyczących agresywnych ras.\n– Na razie nie ma zgłoszeń. Wiem, że kilka lat temu na terenie naszej gminy głośno było o przypadku, że bulterrier odgryzł dziecku ucho. Ale jak sprawa się skończyła, nie wiem. Na razie nie mamy zgłoszeń i wniosków o zezwolenie na hodowlę niebezpiecznych psów – informuje referat rolnictwa przy urzędzie gminy w Iłowie.\n– Nie słyszałam, aby w naszej gminie ktoś miał w obejściu jakąś niebezpieczną rasę z wykazu psów agresywnych. Z tego co zaobserwowałam, są to u nas psy pilnujące i w większości kundle. To raczej chyba problem miast, gdzie ludzie chcą mieć coś bardziej rasowego – stwierdza pracownik z urzędu gminy w Rybnie.\nTylko po dwa psy\nNa terenie powiatu sochaczewskiego zgłoszone są tylko dwa psy rasy amerykański pitbull terrier, które są ujęte na liście niebezpiecznych. Właścicielem ich jest mieszkaniec gminy Brochów.\n– Ten pan zgłosił się do nas i został wpisany na listę. My tylko przyjmujemy wniosek odpowiednio wypełniony i go rozpatrujemy. Trzeba podać, jakie warunki pies będzie miał, jakie są zabezpieczenia, z czego wykonane. Do wniosku trzeba dołączyć metrykę psa i szczepienia. Ten pan bardzo skrupulatnie wszystko wypełnił i dołączył wiele dodatkowych informacji. Podszedł do sprawy bardzo solidnie – informuje Urząd Gminy w Brochowie.\nRównież w samym Sochaczewie lista agresywnych psów nie jest zbyt długa.\n– Rocznie mamy po dwie, góra trzy rejestracje takich psów. Bywają też lata, że nie ma ich wcale. W tym roku były dwie decyzje. Jedna dotyczyła rottweilera, a druga amerykańskiego pitbull terriera. Przeważnie ludzie nie wiedzą, jakie mają rasy. Nie wszyscy kupują u hodowców rodowodowe psy. My rejestrujemy zgodnie z przepisami – dodaje pracownik Urzędu Miasta w Sochaczewie.\nW powiecie sochaczewskim jest tylko rejestr dotyczący chartów. Przy rejestrowaniu ich trzeba złożyć oświadczenie, że nie będą stosowane do polowań. Na terenie powiatu jest zaledwie kilka chartów.\nTrudno stwierdzić, czy obowiązujące prawo spełnia swą rolę. Nikt w zasadzie nie prowadzi rzetelnych statystyk pogryzień w Polsce. Nie można więc stwierdzić, czy po wprowadzeniu wykazu psów ras agresywnych, ilość pogryzień się zmniejszyła, czy też może wzrosła.\nDużym minusem wykazu jest fakt, że nie uwzględnia mieszańców. Tym bardziej, że czasem krzyżowane są z sobą rasy agresywne i nie są zgłaszane.\nJak twierdzą fachowcy, zachowania agresywne należą do naturalnych zachowań każdego psa, bez względu na jego rasę, wiek czy płeć. Skłonność ta jest cechą osobniczą, a nie cechą rasy. Do agresji psów najczęściej przyczynia się człowiek, jego zachowanie i traktowanie zwierzęcia.\namerykańskiego pitbull terriera\nataków przez psy uznawane za niebezpieczne i agresywne rasy\nPerro de Presa Mallorquin)


Policja w Piekarach Śląskich publikuje zdjęcie mężczyzny, który wypłacił 5 tysięcy zł z bankomatu, używając cudzej karty | Dziennik Zachodni\nBartłomiej Romanek 10 lutego 2021, 20:57\nKomenda Miejska Policji w Piekarach Śląskich opublikowała wizerunek mężczyzny podejrzewanego o wypłaty gotówki przy użyciu cudzej karty bankomatowej Policja Piekary Śląskie\nPolicjanci z Komendy Miejskiej Policji w Piekarach Śląskich poszukują sprawcy wypłaty pieniędzy przy użyciu cudzej karty bankomatowej. Z ustaleń śledczych wynika, że mieszkaniec Piekar Śląskich pod koniec ubiegłego roku pozostawił swój portfel w jednym ze sklepów.\nNiestety zguba trafiła w ręce nieuczciwego znalazcy, który skorzystał z karty znajdującej się w środku i wypłacił z konta bankowego łącznie kwotę 5 tysięcy złotych. Wizerunek podejrzewanego mężczyzny zarejestrowała kamera znajdująca się w bankomacie.\nWszystkie osoby, które mają informacje mogące pomóc w ustaleniu tożsamości podejrzewanego o kradzież, prosimy o kontakt z policjantami z Komendy Miejskiej Policji w Piekarach Śląskich pod nr tel. 47 85 322 00, lub za pośrednictwem poczty elektronicznej - e-mail: kryminalny@piekary.ka.policja.gov.pl. Policja gwarantuje anonimowość.


Jesteś tutaj:Wywiady Handlowy obraz Gniezna na przełomie wieków\nTym razem tematem był handel w Gnieźnie na przełomie wieków, a którego to tematykę zgromadzonym w sali Miejskiego Ośrodka Kultury, przybliżył Jakub Magrian z Muzeum Początków Państwa Polskiego.\n- Mówiąc o Gnieźnie, jako mieście targowym, to nie byłoby w tym wielkiej przesady, że od początku istnienia Gniezna, albo raczej osadnictwa wczesnośredniowiecznego, takie punkty, które miały od samego początku tradycję wymiany handlowej, to one istniały. W pierwszym rzędzie należy wspomnieć o osadzie wczesnośredniowiecznej na Wzgórzu Panieńskim. Osadnictwo na tym wzniesieniu poprzedza jeszcze powstanie grodu, ponieważ osada istniała już w czasach, kiedy na Wzgórzu Lecha znajdował się pogański ośrodek kultowy - przekazał Jakub Magrian. Jak dodał, kiedy Mieszko I wznosił grody w Gnieźnie, Poznaniu, Ostrowie Lednickim i w Gieczu, osada na Wzgórzu Panieńskim była powiązana z samym ośrodkiem na Wzgórzu Lecha, pełniąc funkcję służebną: - Wieloletnie badania archeologiczne, nawet mimo tego iż Rynek był wielokrotnie niwelowany w okresie pruskim i w okresie międzywojennym, pozwoliły dotrzeć archeologom dość głęboko do warstw średniowiecznych i nie odkryli śladów, stawiający jednoznacznie na rzemieślniczy lub hodowlany tej osady. Sprawa jest prosta - osada musiała zajmować określonych dóbr dla grodu, albo produkcją żywności, albo jeszcze hodowlą określonych zwierząt w celach konsumpcyjnych czy też w celach roboczych, służących do pracy jak np. woły lub koni. Takich śladów nie znaleziono - dodał prelegent i jak dodał, to wszystko wskazuje na handlowy jej charakter: - Osada bez względu na swoje przeznaczenie, na pewno była miejscem wymiany handlowej, zapewniało to jej dogodne położenie na styku szlaków handlowych, które przecinały się na Wzgórzu Panieńskim. Do dzisiaj widać iż jest to węzłem, w którym schodzi się kilka dróg, a jeszcze lata temu znajdowały się tam tablice informujące o kierunkach jazdy z Rynku do różnych miast.\nPrzez wieki, przez Gniezno przechodziły szlaki, łączące Wielkopolskę z Kujawami, skąd rozdzielał się on w kierunku Pomorza oraz Mazowsza. Jak dodał Jakub Magrian, istotną rolę w handlowej historii Gniezna odegrało lokowanie miasta na prawie magdeburskim, co nastąpiło około 1239-40 roku: - Powstał plac targowy, Rynek miasta, który był pierwszym miejscem, choć nie jedynym, na którym od średniowiecza odbywała się wymiana handlowa. Powstał wówczas ratusz, o którym nie do końca wiemy, jak wyglądał. Była to na pewno wieża, zbudowana nad kramami kupieckimi, podobną nieco do sukiennic krakowskich, choć o znacznie mniejszych wymiarach. Obok stał smatruz, czyli hala targowa, która była otwartą halą targową, w której ustawione były ławy, na których kupcy wystawiali towar - mówił.\nPoza samym Rynkiem, na terenie dzisiejszego Gniezna były inne miejsca, w których odbywał się handel: - Targowisko było jednym z najstarszych, który powstał niemal natychmiast, jak wytyczono wokół niego osadę, choć trudno określić kiedy to się stało. Od samego początku służył jednak jako plac targowy, sąsiadując z Kawiarami i Cierpięgami i znajdując się przy drodze do Pyzdr - wspominał Jakub Magrian i wymienił dwa inne targi, o których wiemy ze źródeł historycznych, ale które dzisiaj ciężko jest ulokować na mapie miasta: - Targ Solny i Targ Skórny, o których wiemy z nazwy, jakiemu handlowi służyły. Targ Skórny lokuje się na terenie Wójtostwa, a Targ Solny ma różne hipotezy - jedni mówią o południowej części Rynku, gdzieś w okolicach ul. Farnej, a inni bliżej Wójtostwa. Istotną rolę w handlowym rozwoju miasta pełniły jarmarki: - Od średniowiecza były dwa najważniejsze - patrona miasta św. Wojciecha 23 kwietnia i kolejny św. Bartłomieja 24 sierpnia. Te dwa były największe i przyciągały najliczniejszą grupę kupców. Trzecim, mniej znaczącym był jarmark organizowany w święto ruchome - niedzielę św. Trójcy.\nPrzełom XIV i XV wieku był decydujący dla Gniezna. Jak przyznał Jakub Magrian, wydarzenia o znaczeniu ogólnokrajowym miały duże przełożenie na handlowy charakter miasta: - Unia w Krewie i unia w Horodle są istotnymi z uwagi na handel. Oczywiście nie stało się to od razu, ale połączenie unią personalną dwóch państw sprawiło iż ożywił się handel ze Wschodem, który był raczej pośrednim kierunkiem - Wielkie Księstwo Litewskie, za pośrednictwem którego także z Wielkim Księstwem Moskiewskim. Był to handel futrami i skórami zwierzęcymi, co stanowiło znaczne zasoby gospodarcze Litwy i Rusi - mówił prelegent i dodał, że jeszcze inny dokument miał duże znaczenie dla samego Gniezna - chodzi o traktat brzeski z Zakonem Krzyżackim, gdzie Gniezno stało się jedynym miastem w Wielkopolsce, gdzie kupcy przyjeżdżali z krzyżackich Prus, by sprzedawać sukno, pośrednicząc z innymi miastami kraju. W 1459 roku Kazimierz Jagiellończyk wydał zastrzeżenie iż kupcy zagraniczni, mogą prowadzić handel w Poznaniu i Gnieźnie tylko hurtowo: - Oznaczało to iż można było sprzedawać towary tylko na dużą skalę. Określono przy tym minimalną jednostkę, jaką kupiec mógł kupić lub sprzedać - przyprawy korzenne, figi lub ryż, kupcy z Gdańska sprzedawali co najmniej cztery kamienie. Jeden kamień był jednostką wagi, która wahała się między 96 a 120 funtami. Sam funt miał również liczne formy i w Polsce byłoby to 500 kilogramów. Cukru można było sprzedać co najmniej cztery głowy, a więc około 15 funtów. Towarem poszukiwanym, choć pospolitym, były śledzie, z którymi podążano na Śląsk. Minimum była łaszta, a to była jednostka, którą można przeliczyć na 12 beczek. Oznaczało to iż kupiec musiał sprzedać sporą ilość towaru, aby nie złamać prawa - przekazał Jakub Magrian.\nKres handlowego znaczenia Gniezna przyszedł wraz z wiekami późniejszymi. Najazdy obcych wojsk i wojny, toczone przez Rzeczpospolitą sprawiały iż kontakty kupieckie te słabły, a niejednokrotnie występujące najazdy czy przemarsze oddziałów sprawiały iż miasto ubożało. Istotną rolę jednak wciąż odgrywały jarmarki, które nieustannie przyciągały licznych handlarzy: - Cały XV wiek, XVI wiek i do połowy XVII wieku, Gniezno stanowiło międzynarodowy ośrodek handlu, choć w źródłach te ślady kontaktów trzeba wyłowić - przyznał dodając, że trudno jest stwierdzić, jakie ilości towaru przechodziły przez miasto, choć wymieniając liczne miasta czeskie, niemieckie, pomorskie czy na Wschodzie, można domyślić się iż ruch był bardzo duży.\n- Koniunkturę przez wieku nakręcał handel zbożem z ziem polskich, które były głównym dostarczycielem produktów żywnościowych i leśnych na rynki zachodnie. Gdańsk był głównym pośrednikiem, ale ta koniunktura w połowie XVII wieku się kończy i niestety również handel suknem zaczyna słabnąć. Innymi czynnikami były burzliwe dzieje oraz wojny. Największym z nich był potop szwedzki w latach 1655-1660, który był najbardziej niszczycielską wojną przed rozbiorami. Miasta były zrujnowane, w tym Gniezno i kupcy takie miejsca omijali - mówił Jakub Magrian, ale jak dodał, sytuację próbowano w późniejszych latach ratować: - W pierwszej połowie XVIII wieku Gniezno dostało przywilej na dwa dodatkowe jarmarki - August II w 1720 roku dał je na święto św. Joanny 26 lipca oraz św. Franciszka 4 października. Kolejny przywilej dał August III na jarmark w niedzielę po święcie Trzech Króli. Sam moment rozbiorów był bolesnym ciosem dla handlu lokalnego, gdyż na jakiś czas przecięte zostały kontakty handlowe z Małopolską i Mazowszem. Jarmarki od momentu rozbioru do drugiej połowy XIX wieku będą przede wszystkim jarmarkami lokalnymi - przyznał prowadzący wykład.\nJak dodał Jakub Magrian, ostatni okres świetności handlu w Gnieźnie przypadł na drugą połowę XIX i początek XX wieku: - Miasto stało się ponadregionalnym ośrodkiem handlu końmi oraz bydłem. Ten towar przyciągał kupców także z zaboru rosyjskiego, Galicji, ale także Niemiec, Francji czy Anglii - mówił prowadzący prezentując przy tym jeszcze zdjęcie z początku XX wieku, przedstawiające Targowisko, nazywane wówczas także Targiem Końskim, na którym znajdowały się słupki do przymocowywania koni. Kres tej wymiany handlowej rozpoczął się na kilka lat przed wybuchem I wojny światowej, kiedy w Rosji wprowadzono ograniczenia w eksporcie koni na Zachód, a co rzecz jasna miało znaczenie militarne (w celu wzmocnienia wyposażenia wojsk). Tym samym, można tak powiedzieć, handel znany dzisiaj z targowiska czy corocznego jarmarku na św. Wojciecha, nijak się ma do tego, jakim był on przed wiekami. Choć jedno się wciąż nie zmieniło - skoro jest popyt, to jest i podaż.


Obsada - Film - Fast Food Nation - Student NEWS\nANA CLAUDIA TALANCON (Coco)\nWILMER VANDERRAMA (Raul)\nRICHARD LINKLATER (Reżyseria, scenariusz)\nERIC SCHLOSSER (Scenariusz, producent wykonawczy)\nJEREMY THOMAS (Produkcja)\nMALCOLM McLAREN (Produkcja)\nLEE DANIEL (Zdjęcia)\nBRUCE CURTIS (Scenografia)\nSANDRA ADAIR (Montaż)\nFRIENDS OF DEAN MARTINEZ (Muzyka)\nKERI PERKINS (Kostiumy)\nDzięki renomie Richarda Linklatera oraz sławie, jaką cieszy się książka Schlossera, filmowcom udało się zebrać bogatą listę wielokrotnie nagradzanych aktorów, zarówno weteranów ekranu jak i nowe twarze, reprezentujące różne grupy etniczne. Greg Kinnear przyjął rolę dona Hendersona, menadżera sieci Mickey’s, który wyrusza do Cody, aby poznać całą prawdę o „Olbrzymie”. „Dowiaduje się, gdzie i w jakich warunkach powstaje hamburger”, mówi aktor. „Gdy już zdobywa tę wiedzę, staje przed trudnymi moralnymi wyborami, które mogą zmienić jego życie zawodowe i osobiste”. Kinnear podchodzi z szacunkiem do tematów podejmowanych przez autora książki i adaptacji: „Nielegalni imigranci, niebezpieczne warunki pracy, skażone jedzenie, otyłość Amerykanów – wskazujemy szereg problemów, ale nie nakręciliśmy filmu z tezą. Pozwalamy samym widzom ocenić, jakie jest ich zdanie”. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nPatricia Arquette, która gra samotną matkę Cindy, podkreśla, że „Fast Food Nation” jest jednym z niewielu filmów, pokazujących amerykańskich robotników i zwykłe życie na amerykańskiej prowincji. Ashley Johnson, wcielająca się w rolę Amber - córkę Cindy, dodaje, że dzięki lekturze pracy Schlossera zdała sobie sprawę z tego, co codziennie zjada (wcześniej jej dieta składała się głównie z fast foodu). Ethan Hawke, który gra wuja Amber, po raz kolejny pojawia się w filmie Richarda Linklatera, aby przypomnieć widzom, że „rewolucja jest dla młodych”: „Według Ricka każda zmiana światopoglądu wynika z wpływu jakiejś osoby. Moja postać jest takim świeżym powiewem, który pojawia się w mieście i w życiu Amber, żeby pokazać inne podejście do świata.”\nCatlina Sandino Moreno (nominowana do Oscara za „Marię łaski pełną”), Ana Claudia Talancon i znany z serialu „Szalone lata 70.” Wilmer Valderrama grają trójkę Meksykan, którzy przekraczają granicę amerykańską i rozpoczynają pracę w przetwórni mięsa w Cody. Talancon, wielka gwiazda meksykańskiej telewizji, nie potrzebowała zachęty, aby zagrać temperamentną dziewczynę, która wywoła sporo zamieszania w fabryce. Znany jak dotąd głownie z ról komediowych Wilmer Vanderrama, nie kryje podziwu dla Richarda Linklatera za napisanie „pięknej, tradycyjnej historii o imigrantach”: „Spodobało mi się zwłaszcza to, że pokazał, co dzieje się z człowiekiem, który decyduje się przejść przez pustynię, wsiąść do bagażnika vana i przejechać granicę”.\nNadzorcę meksykańskich robotników w przetwórni, którego gra Bobby Cannavale, można uznać za negatywną postać, lecz sam aktor ma na ten temat odrębne zdanie: „Jest w nim coś makiawelicznego, ale to przede wszystkim desperat. Od urodzenia mieszka w Cody i tylko przemysł fast foodowy daje mu szansę na stałe zatrudnienie oraz awans. Nie ma innego wyjścia – musi stać się częścią tej wielkiej maszyny.”\nW roli sędziwego, twardego ranczera Rudy’ego, Linklater obsadził Krisa Kristoffersona, który podkreśla polityczną wymowę „Fast Food Nation”: „Opowiadamy o potędze, jaką dają wielkie pieniądze i pokazujemy wiele rzeczy, które są niedobre w naszym kraju”. Debiutująca na wielkim ekranie gwiazda pop Avril Lavigne i nagrodzony na festiwalu w Berlinie młody aktor Lou Taylor Pucci grają kolegów Amber z college’u. Lavigne , która po raz pierwszy brała udział w przesłuchaniach, podkreśla, że występ w filmie wymagał od niej podjęcia dużego ryzyka i zupełnie nowych wyzwań. Pucci z kolei cieszy się z roli Gerlada, który, jak sam podkreśla, „jest zwykłym gówniarzem”. „Uważa się za Che Guevarę, ale o dziwo ma wystarczające zdolności przywódcze, żeby doprowadzić do skutku swój wywrotowy plan”, dodaje z uśmiechem młody zdobywca nagrody Srebrnego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie.


Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego i złota róża, której nie mógł złożyć papież - Parafia Maryi Panny\nPrymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński wiedział, jak ważna rocznica z historii Polski zbliża się wielkimi krokami. Dlatego w czasie internowania w zakładach MSW w Prudniku i Komarańczy napisał tekst odnowienia „Ślubów Lwowskich Jana Kazimierza”. Zawarł w nich program religijnej i moralnej odnowy narodu. „Jasnogórskie Śluby Narodu” zostały uroczyście złożone 26 sierpnia 1956 r. w Częstochowie, a więc 300 lat po Ślubach Lwowskich.\nŚladem Piotra Skargi – patriotycznie, oddając się Maryi\nJuż niebawem beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego – prymasa tysiąclecia. Z tej okazji warto pokusić się o małą refleksję na temat kluczowego dla polskiego Kościoła momentu epoki Polski Ludowej. Jest to decyzja o napisaniu i proklamacji Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego.\nPrzypomnijmy, że rotę ślubów odczytał bp Michał Klepacz, pełniący obowiązki przewodniczącego Episkopatu Polski. Tekst zaczynał się słowami: „Wielka Boga – Człowieka Matko! Bogurodzico Dziewico, Bogiem sławiona Maryjo!”. Milion pielgrzymów zgromadzonych u stóp Jasnej Góry, powtarzał jednym chórem za biskupem tekst przygotowany przez ks. kard Stefana Wyszyńskiego, przebywającego w tym czasie w więzieniu. „Królowo Polski”, przyrzekamy”. Na fotelu, na którym miał siedzieć Prymas, leżały biało czerwone kwiaty.\nTo było wyjątkowe, niezwykle pobożne posunięcie. W mroku komunistycznej przemocy i wszechogarniającej inwigilacji, polscy biskupi zaczerpnęli przykładu z życia Sługi Bożego ks. Piotra Skargi. Dlaczego właśnie jego? Bo to Piotr Skarga zapisał się na kartach historii jako przykład kapłana gorliwego, bezkompromisowego i odważnego. Nie bał się konfrontacji z osobistymi prześladowcami, którym wybaczał później nawet takie czyny jak pobicie. To on mówił polskiemu królowi prosto w oczy niewygodną często prawdę o kondycji moralnej dworu i polskiej dyplomacji.\nPrymas Wyszyński i papież Jan Paweł II\nDziesięć lat później, 3 Maja, w roku milenijnym w 1966 r. (tysiąclecie Chrztu Polski), na Jasnej Górze uroczystościom przewodniczył już jako legat papieski Prymas Stefan Wyszyński. Rok 1966 był paradoksalnie czasem pokrzepienia. Gomułkowskie władze, wciąż represyjne i wrogie wobec katolików, coraz częsciej wykazywały bezradność wobec woli wiary płynącej z głębi narodu, umacnianej przez biskupów. Czy podobnym pokrzepieniem stanie się beatyfikacja kard. Wyszyńskiego dla współczesnej Polski?\nCo było dalej? Komunistyczne władze nie wyraziły zgody na przyjazd papieża. Dlatego przygotowaną złotą różę jako wotum papieża Pawła VI, złożył dopiero Jan Paweł II w czerwcu 1979 r. Co ciekawe, to właśnie arcybiskup krakowski Karol Wojtyła, wygłosił kazanie na porannej Mszy w 1966 r., podczas Ślubów Narodu Polskiego.\n„Jasnogórska Pani tyś naszą Hetmanką, Polski tyś Królową i najlepszą Matką! Spójrz na polskie domy, na miasta i wioski. Niech z miłości Twojej słynie naród polski!” Obraz Matki Bożej Częstochowskiej ukoronowano koroną tysiąclecia oraz odczytano „Akt oddania Polski w macierzyńską niewolę Maryi”.


Wymarzony dom nie musi być zbudowany według naszego pomysłu, można też skorzystać z gotowego projektu - Artykuły z ciekawostkami\nKażdy pragnie, by jego wyśniony dom był wspaniały. Kiedy myślimy o tym, by postawić własny dom, możemy zatrudnić architekta, który stworzy nam projekt w całości albo wybrać jeden z wielu gotowych projektów proponowanych przez biura architektoniczne.\nJeśli jesteśmy pewni tego, czego chcemy oraz nie posiadamy żadnych limitów pieniężnych, to niezłym rozwiązaniem będzie zatrudnienie architekta, żeby zrobił nam projekt domu od zera, według naszych wskazówek. Bywa jednakże tak, iż nie jesteśmy na 100% przekonani, jak ma prezentować się nasz idealny dom. Ponadto cena projektu jest wyjątkowo duża, a my na przykład chcemy zaoszczędzić pieniądze, by wydać je na wystrój wnętrza. W takim wypadku gotowy projekt domu stanie się najlepszym rozwiązaniem- gotowe projekty domu. Mnóstwo biur architektonicznych ma w ofercie kilkadziesiąt gotowych projektów.\nZainteresował Cię prezentowany tekst? Jeśli tak, to sięgnij po uzupełniające informacje na to zagadnienie oraz zobacz rekomendowane informacje, a na pewno również przyciągną Twoją uwagę.\nStarczy zdecydować się na ten, który nam pasuje, a resztą zajmą się fachowcy.\nNieistotne czy pragniemy mieć dom (zobacz montaż kotew) parterowy, ogromną rezydencję czy małą przytulną chatkę z działką – biura architektoniczne oferują tak rozmaite projekty, iż każdy na sto procent wybierze coś dla siebie. Jeżeli zatem gotowy projekt domu jest tym, czego chcemy, to warto zaglądnąć do Netu, odpalić wyszukiwarkę i przekonać się, co mają w ofercie rozmaite biura architektoniczne. Należy jednak pamiętać, iż wizualizacje trochę różnią się od realnego domu, w którym będziemy mieszkać. Możemy zatem poprosić architekta, aby pokazał nam fotografie prawdziwych budynków, które powstały z gotowych projektów.\nNajistotniejsze jest to, żeby gotowy dom spełnił nasze oczekiwania i był solidny. Nie ma zatem znaczenia czy architekt go zaprojektuje od początku czy wykorzysta gotowy projekt.\nKategoria: Ranking usług Tagi: biura, dekoracje, wygląd, zatrudnienie


Kłopot menopauzy jest problemem dużo dam na pełnym globie – Diety dojrzałek kobiety\nDiety dojrzałek kobiety\nWarianty depilacji- jak efektywnie eliminować bezużyteczne owłosienie\nHome » Zdrowie » Kłopot menopauzy jest problemem dużo dam na pełnym globie\nKłopot menopauzy jest problemem dużo dam na pełnym globie\n31 sierpnia, 2016ZdrowieNo comments\nTrzeba nam zdać sobie sprawę, że menopauzy nie sposób pominąć. To naturalny etap w życiu każdej kobiety. Niestety zazwyczaj wkraczaniu w okres przekwitania towarzyszą trudne do zniesienia symptomy. W jaki sposób sobie z nimi dać radę?\nBóg skonstruował dwie płci – mężczyznę oraz kobietę. To dama pozostaje matką, żoną. To kobiety znacznie bardziej troszczą się o swój wygląd, martwią się o potomstwo. Jednakowoż mają także swoje potrzeby. Pracują zawodowo tak jak oraz faceci, jakkolwiek oraz dbają o dom. Stale chcą wyglądać ładnie. Malują się na co dzień. Ulubionym zarezerwowaniem znacznej większości kobiet jest generowanie zakupów. W gigantycznych galeriach handlowych czy pasażach. Godzinami mogą przymierzać ubrania, testować kosmetyki, dobierać kolory, fasony. Kobiety rzadko kiedy tak właściwie idą same na zakupy. Najczęściej wybierają się z koleżanką, jaka wspomoże, doradzi, która będzie wspierać i pomoże podjąć trudną decyzję co zakupić, w jakim kolorze lub jakim rozmiarze. Taka przyjaciółka jest nadzwyczaj przydatna. Każda z nas ma choć jedną taką bliską osobę, z którą może porozmawiać, jakiej ma okazję się zwierzyć. Kobiety mają niemniej jednak też komplikacje – gdy nadciąga czas przekwitania, coraz częściej słyszymy zapytanie – co to jest menopauza? To nieodwracalny proces, jaki przechodzi jakakolwiek kobieta – zazwyczaj w okolicy 40-50-tego roku życia. Menopauza objawia się mnogimi dokuczliwościami i niedogodnościami, które potrafią uprzykrzać powszednie funkcjonowanie. Zbytnia wrażliwość na temperaturę, rozdrażnienie, skłonność do przybierania na wadze – to wszystko jest symptomem menopauzy, innymi słowy przekwitania. Kobiece narządy płciowe również idą wewnętrzną metamorfozę, tracą tuż przy tym zdolność do reprodukcji. Jak najbardziej menopauza to także szereg innych zmian, o jakich możemy dowiedzieć się w wielu książkach.\nzwiększone ryzyko chorób układu krążenia przy menopauzie\nKłopot menopauzy dotyka dużo kobiet na całym świecie. Kłopot ten kultowy jest od wielu lat, ale dopiero dziś stał się miarodajnego rodzaju medialnym źródłem, które stara się anulować nie tylko medycyna, ale także farmakologia. Nawet Internet wmieszał się w to wszystko, kreując witryny oraz łącząc damy, które mają problem z menopauzą. Te kilka zdrowych rad dla kobiet zbliżających się do menopauzy, które są w stanie pomóc uratować zdrowe serce mimo zmian, które występują w momencie, kiedy menopauza nadchodzi. Generalnie kobiety mogą rozpocząć przejście do menopauzy między 45-55 rokiem życia, niektóre szybciej. Zmiany, które występują w tej ogólnej ramie czasowej powodują, że u kobiet narasta znaczne ryzyko wystąpienia kłopotów z sercem w okresie menopauzy. Te rady lecznicze dla kobiet zbliżających się do menopauzy są konieczne, ponieważ w wieku lat 45-55 co poniektóre zmiany w szeregu przypadków odbywają się w organizmie, co powoduje, że kobiety są znacznie bardziej podatne na komplikacje z sercem. Weryfikuje to portal dedykowany problematyce klimakterium, na jaki już teraz zapraszamy. Poziom hormonów modyfikuje się, co ma prawo wywoływać zwiększenie masy ciała. To przykre, niejednokrotnie nie kończy się to jedynie na gromadzeniu podskórnej tkanki tłuszczowej, ale kumuluje się także mnóstwo tłuszczu trzewnego lub też wewnętrznego. Trzewna tkanka tłuszczowa gromadzi się dookoła narządów wewnętrznych, w tym serca. Jak zapewne można sobie wyimaginować, to nie jest porządne dla Twojego serca i reszty ciała. Jeżeli Twój rozmiar jest w pasie 35 cm bądź większy to zapewne masz niemało tłuszczu wewnętrznego.\nCiało bez sekretów – nie wstydź się lekarza\n© 2021 Diety dojrzałek kobiety. All Rights Reserved. Theme by MyThemeShop.


Lap102 Krawatka podwieszka uchwyt do wisiorków 5x20mm Dekorynka\n» Lap102 Krawatka podwieszka uchwyt do wisiorków 5x20mm\nLap102 Krawatka podwieszka uchwyt do wisiorków 5x20mm\nKod produktu: 160784\nKrawatka z zaciskiem przeznaczona do wisiorków. Wykonana z mosiądzu. Do krawatki można zamocować kamień, zawieszkę.\nWymiary całkowite: 5 x 20 mm.\nWymiary otworu do przewlekania: 4 x 5 mm.


Linie uskoku - Kurhaus Publishing\nHome / Książki / Linie uskoku\nBiznes Horyzonty / Raghuram G. Rajan\nUkryte rysy które wciąż zagrażają światowej gospodarce\nLinie uskoku Raghurama G. Rajana, jedna z najlepszych analiz makroekonomicznych ostatnich lat, ukazuje się na polskim rynku. Syntetycznie zebrana teoria i świetnie opisane wydarzenia, w połączeniu z bogatą wiedzą ekonomiczną autora składają się na jedną z najciekawszych książek ekonomicznych.\nRaghuram G. Rajan nie boi się mieć swojego zdania. To jeden z niewielkiego grona ekonomistów, którzy byli w stanie przewidzieć nadchodzący kryzys gospodarczy. Kiedy w 2006 roku ekonomiści, bankowcy i komentatorzy zachwycali się dokonaniami odchodzącego na emeryturę Alana Greenspana, pełniącego przez niemal dwadzieścia lat funkcję szefa Rezerwy Federalnej (FED), autor Linii uskoku twierdził głośno, że świat znalazł się na krawędzi przepaści. Korzystając z zaplecza badawczego Międzynarodowego Funduszu Walutowego przeanalizował bowiem gruntownie systemowe rysy, które już za chwilę miały spowodować wstrząsy w globalnej gospodarce.\nRajan przedstawia swoje spojrzenie w formie ciekawej geologicznej metafory. Napięcia polityczne, ujemne bilanse handlowe w krajach wychodzących z określonych modeli wzrostu oraz fakt, iż na świecie różne systemy finansowe stykają się, by finansować deficyty handlowe porównuje do płyt tektonicznych w strukturze Ziemi. Te różne czynniki wpływające na zmiany gospodarcze jak płyty tektoniczne ścierają się ze sobą i w określonych warunkach tworzą krajobraz sprzyjający prawdziwym trzęsieniom ziemi. Barwny język, imponująca błyskotliwość wywodów i szeroka wiedza autora zagwarantowały Liniom uskoku tytuł najlepszej książki ekonomicznej 2010 roku według Financial Times.\nISBN (książka papierowa): 9788393578009\nISBN (ebook): 9788393578009\nISBN (audiobook): 9788393578061\nROZDZIAŁ I Niech zjedzą kredyt\nROZDZIAŁ II Wzrost poprzez eksport\nROZDZIAŁ III Ulotne finansowanie zagraniczne\nROZDZIAŁ IV Słaba sieć bezpieczeństwa\nROZDZIAŁ VI Kiedy pieniądz jest miarą wszelkich wartości\nROZDZIAŁ VII Obstawianie banku\nROZDZIAŁ VIII Reforma finansów\nROZDZIAŁ LX Ameryka poprawia dostęp do szans\nROZDZIAŁ X Powtórka bajki o pszczołach\nPosłowie autora z 2011 r


Zabijanie wigilijnego karpia a prawo. Co można a czego nie? - kruczek.pl\nUśmiercanie karpia na Wigilię a ochrona praw zwierząt. Co można a czego nie?\nZabijanie karpia, żeby przygotować z niego potrawę na Wigilijny Stół jest dość silną tradycją w umysłach polskich obywateli. Tak zdawać by się mogło. Jednakże mało kto już pamięta, że ta "tradycja" trwa jedynie od czasów Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL). Wcześniej nikt nie miał zapędów by w wannie trzymać żywą rybę i zabijać ją tuż przed kolacją wigilijną. Dla jednych święta Bożego Narodzenia stanowią symbol narodzin Chrystusa, dla innych po prostu świecki czas świąteczny, czas bycia lepszym człowiekiem, czas który poświęcamy by znów powrócić do naszych rodzin. Gdzie więc tu miejsce i sens uśmiercania mulistej ryby? Czy zabijanie karpia ma uzasadnienie historyczne? Dlaczego żywa ryba w sklepach wzbudza wiele kontrowersji? Czy transport karpia ze sklepu jest przeprowadzany prawidłowo? Na te pytania znajdziesz odpowiedź czytając poniższy artykuł!\n1. Dlaczego na Wigilię zabija się karpia?\n2. Karp wigilijny, czyli jak humanitarnie zabić rybę?\n3. Żywy karp - gdzie w sklepie można zabić rybę?\n4. Żywa ryba - kto w sklepie może ją zabić?\n5. Jak przetrzymywać żywą rybę w sklepie?\n6. Karp wigilijny - czy można sprzedawać żywe ryby?\n7. Przewożenie karpia - jak przygotować żywą rybę do transportu?\n8. Transport karpia - jak można przewozić żywą rybę?\nBez obaw, nie wzywam do śniadania w tonacji molowej i kolacji jedzonej ze wstrętem - nasza pozycja w świecie biologicznym związana jest, podobnie jak wielu innych gatunków, z prawem do wykorzystywania, a także spożywania innych stworzeń, ponieważ zwyczajnie nie potrafimy przeprowadzić fotosyntezy. Pragnąłbym raczej, byśmy z nieco większym szacunkiem traktowali świat ożywiony, czy to będą zwierzęta czy rośliny\nDlaczego na Wigilię zabija się karpia?\nTradycja kupowania żywego karpia przed Wigilią i zabijanie go w domowych warunkach powstała w latach 50-tych ubiegłego wieku. Był to okres, kiedy Polska była Polską Rzeczpospolitą Ludową. Stało się tak, ponieważ masowy sposób hodowli był bardzo prosty i sprzyjał komunistycznej machinie w budowaniu propagandy. Do osiągnięcia wyników, które satysfakcjonowały ówczesne władze nikt nie potrzebował floty rybackiej, której zresztą nie było (prawie). Karp stał się więc orężem o charakterze politycznym, a zapewnienie stałych dostaw do sklepów Centrali Rybnej - priorytetem w skali państwowej. W praktyce, logistycznie nie było to możliwe, więc wymyślono hasło:\nRaz w roku łatwiej dotrzymać słowa niż każdego dnia. Obywatele bardzo się ucieszyli. W końcu mogli kupić rybę przed świętami. Była to swoista premia o charakterze naturalnym. Tak właśnie powstała "tradycja" przynoszenia do domu żywej ryby,. Innych nie rozdawali.\nWigilijny karp nie ma więc jakichkolwiek powiązań chrześcijańskich, a jedynie te wywodzące się z poprzedniego systemu. Nie była to nawet tradycja, a prosta ludzka potrzeba - żywe = świeże. W czasie, gdy nie wszyscy mieli lodówki, było to bardzo istotne. W 2018 roku ponad 86 % ludzi jest już przeciwnych kupowaniu żywej ryby. Dlaczego tak się dzieje? W Polsce w wielu miejscach sprzedaż żywej ryby nie odbywa się w sposób poprawny i zarazem humanitarny, Warto przyjrzeć się, co na ten temat ma do powiedzenia Główny Lekarz Weterynarii.\nKarp wigilijny, czyli jak humanitarnie zabić rybę?\nZdaniem Głównego Lekarza Weterynarii (a także większości z nas) uśmiercenie ryb powinno odbywać się w sposób humanitarny. Innymi słowy, zabijając rybę musimy zrobić to w sposób jak najbardziej minimalizujący jej cierpienia. Zgodnie z faktami, takim sposobem jest uderzenie zwierzęcia w część czołową czaszki. Powoduje to u niego natychmiastową utratę przytomności. Jednocześnie następuje uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego ryby. Innymi słowy - nasz karp wigilijny nic nie czuje podczas zabijania. W drugim przypadku, zgodnie z prawem możliwa jest dekapitacja ryby. Znaczy to tyle, że dopuszczalne jest pozbawienie ryby głowy jednym szybkim cięciem. Należy jednak pamiętać o wspomnianym ogłuszeniu. Trzecią opcją jest porażenie ryb prądem elektrycznym. Chodź brzmi to makabrycznie nie powoduje u ryb przeznaczonych na uśmiercenie nadmiernych cierpień.\nKto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów (...) podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. (...) Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem. (...) Jeżeli sprawca czynu (...) działa ze szczególnym okrucieństwem podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.\nTylko wspomniane wyżej formy są dopuszczalne i zgodne z normami. W każdym innym przypadku sprzedawca jak i domownik są narażeni na oskarżenie za przestępstwo na mocy ustawy o ochronie zwierząt.\nŻywy karp - gdzie w sklepie można zabić rybę?\nW każdym sklepie, który oferuję sprzedaż żywych ryb lub ryb uśmiercanych na poczekaniu musi znajdować się specjalne miejsce. Jest to teren wydzielony i zapobiega on udziałowi osób postronnych. W praktyce wystarczy parawan, jednakże pożądane jest, by powstawały obszary oddzielone ściankami przenośnymi lub by dostosowano do tego specjalne pomieszczenie.\nZabrania się uboju lub uśmiercania zwierząt kręgowych przy udziale dzieci lub w ich obecności.\nArt. 34 ust. 4 pkt 2 - ustawa o ochronie zwierząt\nRyba jest zwierzęciem kręgowym i należy dopełnić wszelkich starań by żadne dziecko nie musiało patrzeć na uśmiercenie żywej istoty. Warto poddać refleksji, czy w domowych zaciszach również ten przepis jest przestrzegany. W każdym przypadku wspomniany zakaz ma taką samą kwalifikację prawną jak opisany wcześniej artykuł 35 ustawy.\nŻywa ryba - kto w sklepie może ją zabić?\nZabicia żywej ryby może dokonać jedynie członek personelu sklepu. Przed wszystkim musi mieć on ukończone 18 lat i posiadać minimum wykształcenie zasadnicze zawodowe lub 3-letnie doświadczenie przy hodowli ryb.\nArt. 34 ust. 1 - ustawa o ochronie zwierząt\nJak przetrzymywać żywą rybę w sklepie?\nW celu humanitarnego i zgodnego z prawem działania wymaga się, by w sklepie znajdowały się specjalne baseny do przetrzymywania ryb. Urządzenia te muszą być szczelne, a także obowiązkowo mają mieć gładkie ściany i gładko zakończone krawędzie. Woda w takim zbiorniku ma być czysta oraz odpowiednio dotleniona lub napowietrzana. Ważne jest również to, że zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Weterynarii należy wymieniać wodę w zbiorniku nie rzadziej niż co 48 godzin.\nTemperatura opisanego wyżej zbiornika nie może:\nbyć wyższa niż 15 stopni Celsjusza,\nniższa niż 5 stopni Celsjusza.\nBy zapewnić optymalne warunki cieplne radzi się, by jednak temperatura zbiornika oscylowała w granicach 10 stopni Celsjusza.\nRyby, które mają rany, a także te, które posiadają inne uszkodzenia ciała, powinny natychmiast zostać uśmiercone.\nSprzedawca nie może mieszać ryb rannych i martwych z żywymi i zdrowymi w jednym basenie wodnym.\nKarp wigilijny - czy można sprzedawać żywe ryby?\nW wytycznych przygotowanych przez Głównego Inspektora Weterynaryjnego zaleca się uprzednie uśmiercenie ryby przed sprzedażą. Przez wzgląd na istniejącą "tradycję wigilijną" sprzedaż żywego karpia nie jest jednak zabroniona i nie grożą za nią sankcje prawne. W ostateczności należy zastosować się do postępowania uwzględniającego dobrostan żywej istoty, a także doprowadzić do minimalizacji jej cierpienia.\nPrzewożenie karpia - jak przygotować żywą rybę do transportu?\nPrzede wszystkim sprzedawca musi przygotować odpowiednie opakowanie służące do przenoszenia ze sklepu żywych ryb przez konsumenta. Humanitarnie rybę można przenieść na dwa sposoby.\nPojemnik bez wody - nie pozwalający, by ryba stykała się całą powierzchnią skóry ze ściankami opakowania. Dzięki temu - mimo iż nie może skorzystać z wodnego środowiska - może dokonać naturalnej wymiany gazowej przez powierzchnię swojego ciała. W żadnym wypadku nie może to być zwykła torebka, w której zawinięta ryba po prostu przechodzi męczarnię. By uniknąć zbytniego cierpienia stosuje się tak zwane ożebrowanie, czyli kratkę, w której umieszcza się rybę przed włożeniem do torby lub zapewnia się jej odpowiednio perforowany wkład z tworzywa. Nigdy też nie można takiego opakowania zawiązywać.\nPojemnik z wodą - jest to opakowanie zalecane i zapewnia rybie możliwość przyjęcia naturalnej pozycji. W tym wypadku kluczowy jest dobór środka transportu o odpowiedniej wielkości. Niedopuszczalne jest umieszczanie ryb w sposób, który nie pozwala jej się rozprostować lub zmieniać pozycji. W opakowaniu musi być stosunek minimum 1:2 masy karpia do masy wody.\nTransport karpia - jak można przewozić żywą rybę?\nZgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Weterynaryjnego zaleca się by konsument odbierając rybę ze sklepu starał się jak najszybciej przetransportować ją do miejsca docelowego. Innymi słowy. Zakup żywej ryby należy odłożyć na koniec czasu zakupowego a następnie bez zbędnych postojów przewieźć ją do domu. Kupujący nie powinien zmieniać opakowania i sposobu transportowania ryby.\nWażne! Klient może posiadać własne opakowanie. Musi ono spełniać standardy opisane w niniejszym artykule.\nW żadnym wypadku nie powinno się:\nusuwać elementów pozwalających na odsunięcie ciała ryby od opakowania,\nwylewać wody z opakowania,\nponieważ uniemożliwia to swobodny dostęp zwierzęcia do powietrza, a co za tym idzie - tlenu.\nponiżej znajdziesz krótki film przedstawiający, jak w niektórych hodowlach traktowane są karpie przed ubojem. Zanim kupisz, upewnij się, że Twoja ryba nie cierpiała przed śmiercią!


Konsekwencje Prawne dla Kierowcy za Niezabezpieczenie Ładunku\nJazda z niezabezpieczonym ładunkiem przez kierowcę\ni konsekwencje dla kierowcy?\nKto ponosi odpowiedzialność za zabezpieczenie ładunku w transporcie? Czy przewoźnik w związku z realizacją zlecenia przewozu ponosi odpowiedzialność za powierzony ładunek? Kiedy zaczyna się, a kiedy kończy się odpowiedzialność przewoźnika? Niby odpowiedź na powyższe pytania okazuje się oczywista, lecz czasami może budzić znaczne wątpliwości.\nRealizując zlecenie przewozowe przewoźnik posiada wiedzę na temat przewożonego ładunku, dlatego powinien zachować szczegółową uwagę, gdyż jest to niezbędne do właściwego zabezpieczenia i rozmieszczenia ładunku.\nNajczęściej informacje w tym zakresie przekazywane są w zleceniu przewozowym, dokumentach przewozowych lub bezpośrednio przy czynnościach ładunkowych udzielając wytycznych odnośnie mocowania ładunku w transporcie drogowym.\nKto dokonuje załadunku i rozładunku towaru, a kto\nponosi odpowiedzialność za te czynności?\nCzynności ładunkowe w znacznej mierze należą do obowiązków nadawcy i odbiorcy towaru. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z przepisu art. 43 ust. 1 prawo przewozowe z którego wynika, iż jeśli umowa przewozu lub przepis prawny nie stanowią inaczej, czynności ładunkowe należą do obowiązków nadawcy i odbiorcy. Zatem jeśli żaden z dokumentów przewozowych nie określa obowiązku przewoźnika w zakresie załadunku i rozładunku towaru, to nie jest on zobligowany do podejmowania takich czynności. Jednakże w przypadku wystąpienie w tym zakresie wątpliwości powinien zgłosić taką uwagę odpowiedniej osobie. Inaczej będzie w sytuacji, gdy z umowy przewozu lub dokumentów przewozowych wynika, iż czynności załadunku i rozładunku należą do przewoźnika, bowiem odpowiedzialność przewoźnika za towar rozpoczyna się już od momentu przekazania towaru do załadunku aż do chwili rozładowania ładunku.\nJednakże nie można pominąć, iż przewoźnik ponosi odpowiedzialność za sprawdzenie rozmieszczenia ładunku na naczepie. Ma to kluczowe znaczenie, bowiem w trakcie przewozu może dojść do przesunięcia i uszkodzenia towaru czy też środka transportu.\nCzy przewoźnik może zwolnić się z odpowiedzialności\nw wyniku nieprawidłowego załadowania towaru?\nOdpowiedź na pytanie znajdziemy w treści art. 17 Konwencji CMR, zgodnie z którym przewoźnik jest zwolniony z odpowiedzialności, jeżeli szkoda powstała wskutek manipulowania, ładowania, rozmieszczenia, wyładowania towaru przez nadawcę, odbiorcę lub osoby działające na ich rachunek.\nza ładunek podczas transportu?\nOczywistym jest, iż odpowiedzialność za ładunek w trakcie przewozu spoczywa na przewoźniku. Podczas czynności załadunkowych powinien sprawdzić stan towaru przekazanego do przewozu, jego zabezpieczanie i rozmieszczenie a także przy rozładunku czy nie doszło do jego uszkodzenia. W przypadku uszkodzenia lub zniszczenia ładunku odpowiedzialność jest na przewoźniku.\nKlienci zgłaszają nam, iż coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których dochodzi do uszkodzenia ładunku w trakcie czynności załadunkowych i rozładunkowych. Osoby dokonujące tych czynności unikają odpowiedzialności wyłącznie po to, aby uniknąć zapłaty należności.\nObsługa prawna firm transportowych Rzeszów\nNasza Kancelaria Adwokacka w Rzeszowie zajmuje się doradztwem prawnym, obsługą prawną firm transportowych i prowadzeniem spraw z zakresu prawa transportowego, dlatego jeśli potrzebujesz pomocy w tym zakresie umów się na spotkanie. Numer telefonu, adres korespondencyjny oraz adres e-mail znajdziesz w zakładce KONTAKT. Zapraszamy do siedziby naszej Kancelarii Adwokackiej w centrum Rzeszowa.\nKancelaria Transportowa Rzeszów


Dekoracje na stół na Komunię Świętą 25 cm - Lukata\nCena: 10,70 zł PLN dostawa od: 18,00 zł\nz 462 sztuki Zapytaj projektanta Dodaj do koszyka\nDekoracje wykonane są z papieru, przyozdobione motywami komunijnymi w technice 3D. Motyw kielicha może być w kolorze złocisto-żółtym lub srebrnym.\nDekoracja wykonana jest z wysokiej jakości białego papieru o fakturze gramatura 250-300 g/m2.\nWysokość dekoracji 25 cm.\n1 462 11-14 dni roboczych od wpłaty\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Dekoracje na stół na Komunię Świętą 25 cm


ISOWQ - audyty stron\nW ramach międzynarodowego projektu badawczego ISOWQ analizowane są strony internetowe we wszystkich krajach świata (domeny narodowe najwyższego poziomu – ccTLD). Dzięki innowacyjnemu algorytmowi mamy dostęp do szczegółowych informacji dotyczących technicznej jakości stron www (związanych z bezpieczeństwem domeny, kodem, grafikami, linkami, wtyczkami społecznościowymi itd.). ISOWQ to wartościowe źródło wiedzy o stronach www – niezbędne dla właścicieli serwisów, administratorów, webmasterów itd.\nSzczegóły strony pl.isowq.org:\nTytuł:ISOWQ - audyty stron\nSłowa kluczowe: badanie stron internetowych, audyt strony internetowej, analiza strony internetowej, audyt strony www, ocena strony www, audyt strony online, ranking stron\nInternet » Informacje z Internetu\nPodlinkuj stronę pl.isowq.org:\nNasz serwis rozrywkowy skierowany jest do tych wszystkich osób, które lubią konkursy internetowe i z zapałem biorą w nich udział. Od dziś nie musisz wcale tracić czasu na wyszukiwanie właściwego dla siebie konkursu wraz z atrakcyjną nagrodą. Skupiając na jednej stronie dostępne w sieci ciekawe konku ...\nEvigo.pl - Handel elektroniczny »\nPortal Evigo.pl to informacje o electronic commerce. Kompletna dawka nowości z Polski i Świata na temat popularnych firm e-commerce, trendów, mediów społecznościowych i technologii w detalicznym handlu internetowym. Publikujemy aktualne informacje w języku polskim (evigo.pl) i po angielsku (evigo.co ...\nZa każdy razem kiedy robisz zakupy zastanawiasz się, czy mógłbyś kupić wybrane produkty taniej. Otóż tak! Wystarczy, że wjedziesz na portal Tanio.co, znajdziesz sklep w którym chcesz zrobić zakupy i wybierzesz odpowiedni rabat. Tanio.co to strona, która zbiera wszystkie najlepsze promocje, kupony ra ...\nTo, co przemawia na korzyść ...\nOpiniaFirm.pl - Informacje i opinie o firmach »\nZachęcamy do skorzystania ze strony internetowej OpiniaFirm.pl. Pragniemy gromadzić rzetelne opinie zarówno na temat firm, które spełniają oczekiwania klientów, jak też te komentarze, które stanowią przestrogę przed korzystaniem z usług konkretnej marki. Ma to na celu zapewnienie Państwu informacji ...\nOgromna biblioteka podcastów, podzielonych na wiele kategorii z różnych dziedzin życia. Od polityki oraz najnowszych wiadomości, poprzez rozrywkę i kulturę, na wiadomościach z życia i sportu skończywszy. Znajdują się tam zarówno audycje radiowe, wywiady jak i materiały muzyczne oraz cała gama audiob ...\nDzięki naszej bazie zyskujesz dostęp do rozbudowanego, bardzo szerokiego zbioru szczegółowych informacji na temat produktów z wielu kategorii, zebranych dla Twojej wygody w jednym miejscu. Baza aktualizowana jest codziennie. Znajdują się w niej również opinie klientów o poszczególnych przedmiotach. ...\nSales & Shopping to jedyny w swoim rodzaju portalem, dzięki któremu już nigdy nie ominą cię żadne zniżki, rabaty, czy promocje. W jednym miejscu, łatwo i szybko znajdziesz informacje, które pomogą ci kupować to, czego potrzebujesz i o czym marzysz w najkorzystniejszych cenach. Dzięki Sales & ...


08.03.2017 23:13, Tomasz Górski\nGórna część drabinki połączyła lidera rankingu ATP Andyego Murraya i turniejową „trójkę” Stana Wawrinkę. Do takiej rywalizacji może dojść w półfinale. Na tym samym szczeblu rozgrywek mogą spotkać się Novak Dżoković i Kei Nishikori,\nIndian Wells: ubiegłoroczny finalista rezygnuje\n07.03.2017 21:17, Anna Niemiec\nW tegorocznej edycji turnieju BNP Paribas Open udziału nie weźmie Milos Raonic. Kanadyjczyk wycofał się z kalifornijskiej imprezy z powodu kontuzji uda.\nRanking ATP: duży awans Przysiężnego\n06.03.2017 16:34, Tomasz Górski\nMichał Przysiężny, dzięki znakomitemu występowi we wrocławskim challangerze, awansował o 99 miejsc w rankingu ATP i jest 303. tenisistą świata.\nAcapulco: wielki tydzień Querreya - Nadal ograny w finale!\n05.03.2017 08:44, Michał Jaśniewicz\nSam Querrey wygrał z Rafaelem Nadalem 6:3, 7:6(3) i został pierwszym amerykańskim triumfatorem turnieju w Acapulco.\nDubaj: pierwszy w sezonie tytuł Murraya\n04.03.2017 19:54, Michał Jaśniewicz\nAndy Murray w finale turnieju w Dubaju pokonał Fernando Verdasco 6:3, 6:2, sięgając po czterdziesty piąty tytuł w rozgrywkach ATP Tour.


Styl biznesowy – to norma w XXI wieku! - Moda by Sylwia Blog modowy\nStyl biznesowy – to norma w XXI wieku!\nStyl szkolny wymaga lekkiej dyplomacji i odświętnego spojrzenia na tematykę - mody. Dlatego królują w nim: koszule, sukienki, spodnie i żakiety. Przywożę zatem z Torunia - 30 nowych bluzek – które dość zgrabnie formują ze mnie biznes – Woman.\nTa nazwa z stylizacji nadaje się do:\n- Urzędów, firm, szkół, czy na oficjalne spotkania kulturalno – oświatowe. Wymaga jednak dodatków w postaci: korali, pasków, szali.\nW innym odbiciu!\nKoszula – element męskiej garderoby, przy pomocy Coco, podbija obecny rynek odzieżowy. Dokładam do niego - dość przekornie - gruby szal w kratę, bo wtedy część oficjalna zamienia się w namiastkę luzu.\nModa, a praca!\nKażda praca, to inna moda. Od sposobu spędzania czasu, kontaktowania się z innymi osobami - zależy model stylizacji wybranej na każdy dzień. Raczej nie gustuję wtedy w stylu sportowym, a dość szybko komponuję części ubrań z tych, które dominują w biurach. Nigdy nie wiem, bowiem, gdzie się nagle udam. Podczas dni z wyznaczonymi spotkaniami - elegancja i szykowność – to domeny wszystkich kobiet.\nStyl biznesowy nie przeszkadza, a wręcz odwrotnie, umożliwia komfortowe przeżywanie wszystkich uroczystości, oficjalną wymianę zdań, a także podkreśla osobowość i unikalność spojrzenia na nowe rzeczy. Przy takiej kreacji – silne –„ja” – „pomysł” – przebijają się znacznie szybciej i z większą rozwagą. Dlatego koszula – to hit roku 2019!\nWszystkich odwiedzin: 479668


Przystąpiono do rozruchu technologicznego oczyszczalni - Aktualności - Urząd Miasta i Gminy Nekla\nPrzystąpiono do rozruchu technologicznego oczyszczalni\n11.04.2012Data publikacji, 11.04.2012, Administrator Autor, Administrator , 557Ilość wyświetleń, 557\nUrząd Miasta i Gminy Nekla informuje, że trwają prace przy realizacji II etapu zadania pn. „Przebudowa i rozbudowa oczyszczalni ścieków w Nekli”.\nInwestycja jest prowadzona zgodnie z warunkami umowy i przyjętym harmonogramem prowadzenia robót. Aktualnie trwają prace wykończeniowe związane z montażem urządzeń technologicznych, roboty drogowe oraz prace związane z rozruchem technologicznym obiektu. Rozruch odbywać się będzie w trzech kolejnych fazach: mechaniczno – elektrycznej, hydraulicznej i technologicznej, a końcowym etapem rozruchu będzie uzyskanie właściwego efektu ekologicznego oczyszczonych ścieków i osadu. Planowany termin zakończenia budowy to 31 maj 2012 roku.


Domy z bali – nowoczesny trend czy powrót do natury?\nDomy z bali drewnianych wielu kojarzą się głównie z Podhalem, choć pojawiają się także w innych miejscach Polski.\nDlaczego więc ludzie wracają do natury?\nZ pewnością wpływ na to mają rosnące ceny materiałów budowlanych, takich jak pustaki czy cement.\nPoza tym drewno jest materiałem ekologicznym, dostępnym na terenie całej Polski. Jest to materiał ciepły, który szybko nagrzewa się i wolno oddaje ciepła. Dzięki temu dom z bali jest energooszczędny.\nNiewątpliwą zaletą domów z bali jest także tempo prac budowlanych. Sprawna ekipa może wybudować taki dom już nawet w ciągu 4 tygodni. Do wzniesienia domu z bali drewnianych wystarczą takie narzędzia jak piły i młotki.\nW technologii tradycyjnej kolejne bale są łączone na bez użycia gwoździ czy wkrętów, gwarantując doskonałą szczelność połączeń. Jedyne mokre prace, które należy wykonać w trakcie budowy ograniczają się do konieczności wybudowania fundamentów. Dzięki temu takie domy można budować przez cały rok.\nPrzestrzeń pomiędzy balami należy wypełnić wełną mineralną.\nJeśli dom został wybudowany z nieco wilgotnych bali, to z pewnością będzie konieczne uzupełnienie szczelin powstałych w trakcie wysychania, po około roku od powstania domu. Należy jednak uważać, żeby tych szczelin nie wypełnić zbyt dokładnie. Zbyt szczelny dom spowoduje, że drewno nie będzie oddychać, a w domu pojawi się wilgoć.\nDomy z bali mogą budzić wśród przyszłych inwestorów również pewne obawy. Można do nich zaliczyć to, że drewno jest materiałem łatwopalnym i niewątpliwie wymaga odpowiednich umiejętności od ekipy budującej.\nNajczęstsze błędy popełniane przez budujących to niedokładne wypełnienie pomiędzy balami oraz wybudowanie domu na zbyt niskim fundamencie, co powoduje szybsze naciąganie wilgoci, a w efekcie niszczenie drewna.\nTe obawy i błędy są łatwe do uniknięcia, a więc raczej nie powinny być podstawą do rezygnacji z realizacji marzeń o domu z bali.\nWystarczy znaleźć wykwalifikowaną i doświadczoną ekipę, a z pewnością uda nam się wybudować z bali dom naszych marzeń.\nDomy z bali drewnianych wielu kojarzą się głównie z Podhalem, choć pojawiają się także w innych miejscach Polski.\tzobacz cały artykuł\nFirma MARBUD - budownictwo murowane i drewniane\nStolarstwo - Mirosław Jankowski


Drukuj stronę - Mazowsze - gdzie na grunt\nMetody połowu ryb => Na grunt => Wątek zaczęty przez: majki w Wrzesień 27, 2012, 07:57:39 pm\nTytuł: Mazowsze - gdzie na grunt\nWiadomość wysłana przez: majki w Wrzesień 27, 2012, 07:57:39 pm\nGdzie Wy udajecie się na Mazowszu na gruntowe połowy? Powiem tak, ja 90 km od Warszawy, w Różanie od lat. Tam moja rodzina ma działkę, a dojazd jest bardzo prosty. Bezpośrednie z Warszawy busy w stronę Giżycka. Jak jest pogoda, polecam wędkę w plecak i na wczasy :) Super sprawa, tym bardziej, że to miejscowość turystyczna i nie ma problemu z noclegami.\nTytuł: Odp: Mazowsze - gdzie na grunt\nWiadomość wysłana przez: KonPo w Październik 05, 2012, 03:40:34 pm\nWiadomość wysłana przez: Kamil67 w Listopad 02, 2012, 12:35:05 pm\nWiadomość wysłana przez: martajadwiga w Listopad 02, 2012, 03:01:57 pm\nTo zależy jakie chcesz ryby łapać i kiedy :) Oczywiście rzekę trzeba umieć czytać. Wczesną wiosną możesz poławiać ładne płocie na półmetrowej wodzi - trzeba tylko spławić zestaw w dół z nurtem i dostrzelić troszkę pinki z procy. W ten sposób można również łapać jazie i klenie, często są to potężne ryby:) Ogólnie warte są zainteresowania wszelkie przeszkody naturalne i sztuczne powodujące zmianę szybkości nurtu. Zwalone drzewa, główki, umocnienia brzegowe... szukać trzeba ryb w ich naturalnych stanowiskach. Każdy wędkarz to trochę ichtiolog - trzeba wiedzieć czym żywi się ryba i pierw znaleźć naturalne zasoby jej pokarmu. Wędkowanie w naturalnych żerowiskach to istota tego sportu :)\nWiadomość wysłana przez: Kamil67 w Listopad 04, 2012, 05:06:58 pm


Szybka pożyczka « Serwis ogłoszeniowy\n> Uncategorized > Szybka pożyczka\nPosted on | Możliwość komentowania Szybka pożyczka została wyłączona\nTymczasem firmy pożyczkowe, które oferują pożyczki przez Internet, ze swoją ofertą docierają praktycznie do każdego klienta. Szybkie pożyczki, udzielane w ciągu kilku minut, są perfekcyjnym sposobem na sfinansowanie nieplanowanych wydatków czy zakupów. Wystarczy podanie głównych danych, weryfikacja ze strony firmy pożyczkowej, ażeby po kilku minutach pożyczka przez internet została udzielona i przelana na rachunek klienta.\nPożyczki przez Internet mogą się różnić w zależności od firmy, która ich udziela. Niektóre firmy pożyczkowe i parabanki specjalizują się w kredytach na niskie kwoty, zwykle do 1500 PLN, a same pożyczki zaciągane są wtedy na okres do 30 dni. Są natomiast na rynku i takie oferty, dzięki którym można sfinansować większe zakupy, też samochodu czy sprzętu RTV. Taka pożyczka przez Internet ma możliwość być spłacana dosłownie przez wiele lat, a jej maksymalna wysokość sięga kilkunastu tysięcy.\nTym, co odróżnia kredyt na dowód od kredytów bankowych jest również brak ukrytych kosztów. To klient decyduje o wysokości pożyczki i czasie jej spłaty i już na etapie wnioskowania o szybką pożyczkę wie, ile będzie kosztować spłata całej pożyczki. Klienci, którzy po raz 1-szy zaciągają pożyczkę w firmie pożyczkowej, mogą liczyć na promocje – zwykle pierwsze pożyczki na mniejsze kwoty udzielane są za free.\n« Świetna zabawa w limuzynie


W jakim miejscu można by obejrzeć miejsce, o jakim śpiewał kiedyś rodzimy zespół Czerwone Gitary? | VISA Travel - Malta\nHome t_siteAtrakcje turystyczne na świecieW jakim miejscu można by obejrzeć miejsce, o jakim śpiewał kiedyś rodzimy zespół Czerwone Gitary?\nW jakim miejscu można by obejrzeć miejsce, o jakim śpiewał kiedyś rodzimy zespół Czerwone Gitary?\nBy admin – Posted on 25 października 2020 25 października 2020\nProszę, przymknij oczy i przypomnij sobie słowa jakiejś piosenki formacji muzycznej Czerwone Gitary: „morza odgłos, ptaków śpiew, złota plaża wśród drzew”. Czy wyobrażasz już to sobie? Tam musi być pięknie, nieprawdaż? Tę piosenkę musieli pamiętać ludzie odpowiedzialni za otoczenie w tego typu okolicznościach jakiegoś sanatorium.\nAutor: Dantes Edmond\nW tak pięknych okolicznościach przyrody działa sanatorium Dąbki, w jakim leczy się wszystkich cierpiących na dolegliwości układu oddechowego. W sanatorium Dąbki ulgę odnajdą także persony cierpiące na różne alergie. A gdzie konkretnie mieści się sanatorium Dąbki? Zajmuje ono centralną część Pobrzeża Słowińskiego. Jest tutaj szeroka, piaszczysta plaża, na której jest wiele wydm, które porośnięte są sosnami. Całość prezentuje się tak, jakby było wyciągnięte ze wspomnianej piosenki. Południowa część miejscowości sanatorium Dąbki to obszerne jeziorko Bukowo. Obok plaży rozlega się bardzo długa na sześć km promenada. Sama miejscowość sanatorium Dąbki położona jest w gminie Darłowo. Aktualny tu nadmorski klimat niezwykle prawidłowo wpływa na organizm przebywających tu ludzi.\nUzdrowisko Dąbki to także raj dla rodzin z dziećmi, w tej miejscowości znajdziemy domki letniskowe, niejeden basen (karta mifare) a także place zabaw. Uzdrowisko Dąbki jest skonstruowane na terenie wolnym od zanieczyszczeń, co bardzo dobrze wpływa na ludzi pragnących oddychać czystym zdrowym powietrzem.\nUzdrowisko Dąbki to tak faktycznie ciąg różnorodnych ośrodków sanatoryjnych, w których odpoczynek mogą odnaleźć obywatele nie wyłącznie narzekający na przypadłości związane z systemem oddechowym, ale również normalni ludzie pożądający wypocząć od znojów dnia codziennego w czystym nadmorskim klimacie.\nCategoriesAtrakcje turystyczne na świecie Tagsdzieci, miejscowość, uzdrowiska\nPrevious PostPrevious Metody na połączenie sportu z rekreacją\nNext PostNext Ciekawe oferty noclegowe dla turystów relaksujących się nad morzem\nczas dzieci góry hotel IT kraj miejsca miejsce nocleg noclegi oferty okres podróż raj rok rzeczy Rzym SPA sposób urlop wakacje wyjazd wypoczynek


Zmiany, zmiany, zmiany, czyli Ochotnicza Służba Zasadnicza oraz stypendia dla studentów uczelni cywilnych » Collegium Balticum\nSzkoła wyższa » Wpisy » Blog » Zmiany, zmiany, zmiany, czyli Ochotnicza Służba Zasadnicza oraz stypendia dla studentów uczelni cywilnych\nZmiany, zmiany, zmiany, czyli Ochotnicza Służba Zasadnicza oraz stypendia dla studentów uczelni cywilnych\nWe wtorek 26 października bieżącego roku w Warszawie wicepremier Jarosław Kaczyński, przewodniczący Komitetu Rady Ministrów ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Spraw Obronnych, oraz Mariusz Błaszczak, Minister obrony narodowej przedstawili założenia projektu nowej ustawy o obronie Ojczyzny.\nJest to znacząca regulacja prawna, podzielona na 720 artykułów, która zniesie 14 innych ustaw, w tym Ustawę z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.\nJej głównym zadaniem jest uporządkowanie przepisów dotyczących Sił Zbrojnych. W myśl nowej ustawy Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej mają być zwiększone do 250 tysięcy żołnierzy zawodowych oraz do 50 tysięcy żołnierzy WOT.\nTo bardzo duże wyzwanie, gdy weźmiemy pod uwagę, że obecnie w służbie zawodowej jest około 110 tysięcy żołnierzy zawodowych oraz 30 tysięcy żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej\nUstawa ta wprowadza między innymi nowy rodzaj służby wojskowej: Ochotniczą Służbę Zasadniczą. Jest to służba wojskowa dla ochotników, podzielona na dwa etapy: 28 dni służby przygotowawczej oraz 11 miesięcy służby zasadniczej (tak zwanego kursu specjalistycznego), ukierunkowanej na szkolenie specjalistyczne. Osoby, które zakończą taki kurs, będą miały prawo przejścia do zawodowej służby wojskowej. Jeżeli nie zdecydują się od razu na wstąpienie do zawodowej służby, zostaną przeniesione do aktywnej rezerwy i będą mieć pierwszeństwo w rekrutacji do zawodowej służby wojskowej.\nMON przewiduje, że osoba odbywająca szkolenie podstawowe oraz kurs specjalistyczny będzie otrzymywać 4400 złotych brutto uposażenia jako żołnierz szeregowy.\nMinisterstwo Obrony Narodowej liczy na to, że zachęta finansowa przyciągnie młodych ludzi, a przez to siły zbrojne pozyskają zakładaną liczbę żołnierzy zawodowych.\nOczywiście rozwiązanie takie otwiera zupełnie nowe możliwości dla uczelni wyższych, które promują kierunki związane z obronnością, tak jak Szczecińska Szkoła Wyższa Collegium Balticum. Wiadomo, że służba wojskowa wiąże się z rozwojem osobistym. Żołnierze, którzy chcą, aby ich droga zawodowa rozwijała się szybciej, chętnie podejmują studia na uczelniach cywilnych prowadzących kierunki z zakresu wojskowości, obronności oraz logistyki.\nW SSW Collegium Balticum możemy zaproponować osobom już pełniącym służbę wojskową lub ochotnikom do pełnienia zawodowej służby takie specjalności na kierunku Bezpieczeństwo Wewnętrzne, jak:\nPrzygotowanie Obronne i Bezpieczeństwo Militarne, Bezpieczeństwo Transportu i Komunikacji oraz Logistyka i bezpieczeństwo transportu i komunikacji.\nWarto też wspomnieć o dodatkowym atucie, który może pozytywnie wpływać na wybór cywilnych uczelni przez żołnierzy lub kandydatów na żołnierzy planujących rozwijać swój potencjał.\nOtóż dla studentów cywilnych uczelni, którzy służą lub chcą służyć w Wojsku Polskim, wprowadzono stypendia. Szef MON wyraźnie zapowiedział: „Dla studentów uczelni cywilnych zainteresowanych służbą w armii zostanie wprowadzony program stypendialny”.\nStypendia będą wypłacane na podstawie umowy pomiędzy studentem a Ministerstwem Obrony Narodowej. Na mocy tej umowy studenci, którzy otrzymają stypendium, będą zobowiązani do pięcioletniej służby wojskowej po zakończeniu studiów. Minister Błaszczak zapowiedział także stypendia dla osób, które chcą po studiach cywilnych zostać oficerami. Po zdaniu matury podpiszą oni umowę z MON, a po pierwszym roku nauki na studiach przejdą trwające 28 dni szkolenia wojskowe. Ćwiczenia wojskowe oraz udział w zajęciach praktycznych będą obowiązkowe przez cały okres studiów, a po obronie dyplomu zainteresowani absolwenci odbędą kurs oficerski i wówczas zostaną zatrudnieni na stanowiskach oficerskich.