74 proc. firm planuje zwiększyć wydatki na inwestycje w IT - nowy outsourcing\n2 lutego 2022, 09:35\nFirma Colt Technology Services przepytała 250 dyrektorów ds. IT z największych firm. Wszyscy zgodnie uważają, że globalny trend zwiększania wydatków na IT raczej się utrzyma. Ponadto, 74 proc. planuje zwiększyć swoje wydatki, a prawie połowa (43 proc.) sugeruje, że wzrost wyniesie ponad 10 proc.\nIndeks Agility CIO 2022, w którym rozmawiano z dyrektorami pionów IT, jest częścią raportu „Uncover the CIO Mindset”. Jak z niego wynika, większość CIO ocenia siebie jako bardziej zwinnych niż ich konkurenci w pięciu zbadanych obszarach – szybkości wdrażania technologii, postępu transformacji cyfrowej, zorientowaniu na klienta, adaptacji ekosystemu i łatwości trwałego wprowadzania technologii – co przekłada się na średnią ocenę indeksu agility, która wynosi 61 na 100. Wynik 50 oznaczałby, że CIO postrzegają siebie na równi z konkurencją, a niższy niż 50 oznacza pozostawanie w tyle za konkurencją.\nCIO z całej Azji, Europy, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych ocenili siebie jako najbardziej zwinnych w obszarach w którym tradycyjnie poświęcają najwięcej uwagi, czyli transformacji cyfrowej (63/100) i partnerstwa w ramach ekosystemu (64/100). Raport wykazał również, że CIO w firmach zatrudniających mniej niż 10 000 pracowników i tych, w których wskaźnik adaptacji chmury przekracza 50%, uważali się za najbardziej sprawnych.\nChociaż raport wykazał optymizm wśród CIO, osoby, z którymi przeprowadzono wywiady, zwróciły również uwagę na szereg „luk” – różnicę między tym, gdzie badani znajdują się dzisiaj, a tym, gdzie chcieliby się znaleźć za dwa lata – szczególnie w dziedzinie technologii i w obszarze zorientowania na klienta. CIO postrzegają silne partnerstwo z dostawcami jako sposób, który pomoże im wypełnić te luki, pokazując że skorzystanie z zewnętrznej wiedzy oraz przewodnictwa staje się coraz ważniejsze we wspieraniu ambicji dotyczących zrównoważonego rozwoju, zorientowania na klienta i sprawnego tworzenia sieci.\nPonadto CIO ujawnili, że globalny trend zwiększania wydatków na IT przyspieszany na skutek pandemii, raczej się utrzyma. Większość ankietowanych (74%) planuje zwiększyć swoje wydatki, a prawie połowa (43%) sugeruje, że wzrost wyniesie ponad 10%.\n– To naprawdę interesujące, że CIO oceniali się jako bardziej zwinni niż ich konkurenci w tradycyjnych obszarach technologicznych, ale dostrzegali „luki w ambicjach” w obszarach, które być może są dla nich nowe lub nie do końca znane – powiedziała Keri Gilder, dyrektor generalna Colt.\n– Oznacza to, że wciąż jest wiele do zrobienia – zwłaszcza jeśli chodzi o zorientowanie na klienta i w odniesieniu do trwałości technologii. Dla CIO stojących przed tymi wyzwaniami współpraca z partnerami zewnętrznymi jest kluczowym elementem tego, jak sprostać tym wyzwaniom i osiągnąć swoje cele – dodała.\nUznany za wizjonera w raporcie Gartner 2021 Magic Quadrant dla usług sieciowych, Colt otrzymał również nagrodę Frost & Sullivan 2021 European Customer Value Leadership Award. Firma posiada wiodące w branży wyniki Net Promotor Score (NPS), odzwierciedlające wysoką motywację pracowników Colt.\nWięcej informacji dotyczących raportu „Uncover the CIO Mindset” na stronie: www.colt.net/go/the-cio-mindset/\nPrzygotowując raport, Colt przeprowadził rozmowy z CIO w Azji, Europie, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Intuit Research pomógł w badaniu poprzez ilościowe ankiety online, przeprowadzone wspólnie z Kantar Research, dzięki którym zebrano odpowiedzi od 250 dyrektorów ds. informatyki w firmach zatrudniających ponad 5000 pracowników. Przeprowadziliśmy również dwa szczegółowe wywiady z dyrektorami ds. informatyki w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych – pierwszym był duży, amerykański detalista, a drugim globalna firma świadcząca profesjonalne usługi z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Dzięki temu uzyskaliśmy dodatkowy wgląd i szczegóły, opierając się na ankiecie 250 podobnym im badanych.\nOtagowane jako:inwestycje w Polsce, it\nPoprzedni artykuł Trendy w mobile marketingu w 2022\nNastępny artykuł Dlaczego zarządzanie reputacją online się opłaca?


PaniKara: Kryminał z modą w tle – Wywiad z Michałem Witkowskim - Sławomir Belina.\nKryminał z modą w tle – Wywiad z Michałem Witkowskim - Sławomir Belina.\nTekst, który dziś proponuję wam, jako warty przeczytania pochodzi z kwietniowego numeru Harper’s Bazaar, niestety raczej już czasopisma nie kupicie, ale może któraś z was nie przeczytała, albo widział, jak gazeta leży gdzieś u koleżanki i może pożyczyć, w każdym razie warto do wydania wrócić. A konkretnie do wywiadu z Michałem Witkowskim, pisarzem autorem, m.in. „Drwala”, który postanowił zostać blogerem modowym.\nPisarz opowiada krótko o fascynacji modą, najnowszej książce i pomyśle na blog szafiarski. Tekst jest ciekawy, ponieważ obala stereotyp faceta, jaskiniowca, który nie ma z modą nic wspólnego oraz pisarza dandysa, który chodzi cały rok w tych samych spodniach i za dużej marynarce. Stereotypy, stereotypami, Witkowski na pewno będzie ciekawą postacią modowej blogosferą, plany ma wielkie, chce organizować sesje z fryzjerami, makijażystami i całą resztą fachowej ekipy, jaki jest efekt finalny? To już możecie zobaczyć na blogu Michała Witkowskiego, Fashion Patology, jako zachętę do jej odwiedzenia, zamieszczam poniżej fragment wywiadu dla HB.\nnr 04 (13) kwiecień 2014\n„Dla mnie bloger modowy to też poważna sprawa! To ktoś, kto z jednej strony jest dandysem, przychodzącym na imprezy jak Oscar Wilde ze słonecznikiem w butonierce, z drugiej — komentatorem i krytykiem mody, z trzeciej Lady Gagą, przebierającą się na występy publiczne w kreacje wywołujące zamieszki. Musi być ikoną stylu, ale i zwykłym recenzentem pokazów. Powinien znać materiały i historię strojów Powinien pokazywać innym, jak być sobą poprzez ubrania. Powinien kolekcjonować stroje. Powinien być kolorowym ptakiem. Żeby innym robiło się weselej, tak to rozumiem”.\nEtykiety: Fashion patology blog, harper's bazaar kwiecień 2014, Michał Witkowski, Prasowka, wywiad\nkitiketia 15 maja 2014 23:40\nnie wiem trochę to dla mnie takie nieprawdziwe , samo sformułowanie-blogger modowy powinien- denerwuje mnie jakoś, może powinno zastąpić je słowo może\nKara 17 maja 2014 15:43\nwielu blogerów się oburza na słowa musi i powinien\ninstalacje elektryczne warszawa 16 maja 2014 00:04\nczytałam i wkurzył mnie ten tekst, bo drogi autor sprowadził wszystkie blogerki do poziomu małolat, które wrzucają wpisy o swoich ubraniach z H&M do szkoły, już nie pamiętam jak to dokładnie powiedział. Byłam u niego i rewelacji nie ma, jak na tych zapowiadanych fryzjerów i oświetleniowców\nKara 17 maja 2014 16:10\nSzczerze mówiąc ja też spodziewałam się innych efektów całego tego projektu, ale jak na razie wstrzymuje się od głosu i poczekam co będzie dalej\nkarla226 16 maja 2014 09:20\nblogowanie powinno sprawiać przyjemność a nie przymus- bloger musi\nawiola 16 maja 2014 13:28\nBloger może, lub chce, nigdy musi.\nUjęłaś to najlepiej jak się da\nMilanoTime 16 maja 2014 14:06\nNice post and blog babe <3\nKara 1 czerwca 2014 22:36\nAnonimowy 16 maja 2014 14:46\nA ja uważam, że bloger Musi wnosić jakąś wartość swoim blogiem, większość ludzi nie wie po co pisze blogi i w sieci funkcjonuje cała masa słabych stron, przez co ludzie tak słabo oceniają blogerów, a analogicznie tracą na tym dobrzy blogerzy\nKara 17 maja 2014 16:12\nSą różne kategorie blogerów i gorsi i lepsi, gdyby nie było tych słabych nie byłoby i tych najlepszych\noczynamode 16 maja 2014 15:27\nO tak bloger powinien być kolorowym ptakiem :)\nKara 1 czerwca 2014 22:35\ntylko od nadmiaru takich ptaków zrobiłoby się chyba za pstrokato:)\nMr K. 16 maja 2014 15:43\nJakoś nie przepadam za Panem Witkowskim ; )\nLubię czytać takie czasopisma :)\nKara 17 maja 2014 16:14\nJa też:) A HB to nie tylko świetne sesje i newsy ze świata mody ale i fenomenalne artykuły\nnie lubię Witkowskiego, czytałam wywiad i tym bardziej zdania nie zmieniłam


Na ratunek artyście. Bartosz Kokosiński w Bank Pekao Project Room — SZUM\nNa ratunek artyście. Bartosz Kokosiński w Bank Pekao Project Room\nKokosiński zamiast odpowiadać, ucieka w inne medium, które rekompensuje mu brak odpowiedzi na kluczowe dla jego fachu pytanie. Aż chciałoby się zapytać: czy Kokosiński wie w ogóle, dlaczego jest malarzem?\nOstatnio często zadaję sobie pytanie o to, dokąd zmierza świat. Nie ja jedna zapewne głowię się nad tym problemem, ale przynajmniej w sferze artystycznej nasunęły mi się w ostatnich tygodniach nowe wnioski, mobilizujące w szczególny sposób do działania. Świat – ten sztuki w szczególności – zmierza bowiem ku zagładzie. Paradoksalnie, nie jest to rezultat dobrej zmiany w kulturze, a raczej tajemnicza zmowa środowiska, które uparło się, żeby samemu sobie zaszkodzić. Z niezrozumiałych dla mnie względów okopaliśmy się na pozycjach standardowej artystycznej miałkości, która trochę nas dusi, trochę denerwuje, ale na dobrą sprawę jest na tyle wygodna, że nikt z niej nie potrafi zrezygnować. Skutki tej środowiskowej gnuśności mogą być jednak tragiczne, a nawet śmiertelne, do czego przekonała mnie ostatnio wystawa Bartosza Kokosińskiego w CSW Zamek Ujazdowski.\nOkazja jest o tyle znamienna, że artysta ów został wyróżniony pierwszym miejscem w Kompasie Młodej Sztuki na 2016 rok. Nie powiedziałabym, żeby było to zaskoczenie, bo artysta ten od trzech lat okupuje najwyższe miejsca w tym być może najbardziej absurdalnym rankingu artystycznym w Polsce (naprzemiennie z Ewą Juszkiewicz). Kłopotliwe jest za to pytanie, co w zasadzie ta permanentna wygrana może oznaczać. Czy Bartosz Kokosiński to najlepszy polski malarz? Czy jego obrazy rozchodzą się jak świeże bułeczki? Czy jest rozpoznawalny za granicą, był na weneckim biennale, a jego obrazy można znaleźć na Art Basel Miami Beach? Być może takie wnioski płynęłyby, gdyby Kompas Młodej Sztuki był tworzony przez ścisłą czołówkę mafii kulturalnej (a to i tak nie jest pewne, bo ostatnie konkursy malarskie mocno zachwiały moją wiarą w elitę).\nJako artysta, Kokosiński zdecydowanie nie lubi zmian, co widać po jego twórczości, w której uporczywie eksploruje on jeden wątek. Co ciekawe, temat ten jest wymownym symbolem jego zwątpienia w moc malarstwa i zmęczenie sztuką jako taką.\nKompas jest jednak wydarzeniem dużo bardziej egalitarnym, więc uwzględnia głos rozsianej po Polsce galeryjnej drobnicy, której skład jest bardziej niż zagadkowy (wśród głosujących galerii można odnaleźć np. Świetlicę Sztuki Raster i Galerię Pies, czyli byty już raczej nieaktualne) i nad dużymi instytucjonalnymi podmiotami przeważa w nim ciemna materia rynku sztuki w Polsce. W tym kontekście Kokosińskiego można uznać za reprezentanta tejże galeryjnej ciemnej materii, która rok w rok urządza sobie coś w rodzaju Kompasu Świstaka, upewniając się w swoich gustach i zdecydowanie deklarując niechęć do jakichkolwiek zmian.\nWybór Kokosińskiego przez to szacowne grono nie wydaje się przypadkowy. Kokosiński także zdecydowanie nie lubi bowiem zmian, co widać po jego twórczości, w której uporczywie eksploruje jeden wątek. Co ciekawe, temat ten jest wymownym symbolem jego zwątpienia w moc malarstwa i zmęczenie sztuką jako taką. Patrząc wstecz, na wcześniejszą twórczość artysty, bez większego problemu można zauważyć, że wszystko na swój temat zdążył powiedzieć już na pierwszej wystawie indywidualnej w 2007 roku w Krakowie (Wstyd przed powtórzeniem, art agenda nova). Mniej więcej w tym okresie zaczął on tworzyć serię „obrazów chorobowych”, w których powierzchnię płótna porównał do ludzkiej skóry dotkniętej różnego typu schorzeniami. Obrazy Kokosińskiego miały więc wypryski, bąble, łuszczyły się i fałdowały, stając się tym samym diagnozą stanu malarstwa. Nie jest to odkrywcze stwierdzenie – malarstwo w końcu oficjalnie umarło około 1839 roku dzięki wynalezieniu fotografii i od tamtego czasu malarze borykają się z odwiecznym „co po końcu…?”. Pytanie to znalazło już wiele odpowiedzi, często znakomitych, ale pokrzywka Kokosińskiego zdaje się do nich nie należeć. Z jednego kluczowego względu – ponieważ na dobrą sprawę nie jest żadną odpowiedzią na ten problem, tylko uporczywym utyskiwaniem, w ramach którego możemy po raz kolejny usłyszeć, że malarstwo umarło. To już wiemy, więc co dalej, malarzu?\nJakby na przekór tytułowi wystawy fundującej jego twórczość, Kokosiński postawił właśnie na powtórzenie, opracowując stały repertuar trików. Trik numer jeden to wyginanie blejtramów, dzięki którym jego obrazy odrywają się od ścian i zaczynają być bardziej rzeźbami niż malarstwem. Trik dwa to fałdowanie płótna, które w niektórych pracach artysty zyskuje spektakularne, barokowe formy. Trik trzeci – animizacja, która zaczęła się od eksperymentowania z motywem skóry, a zakończyła na porównaniu obrazu do wygłodniałego zwierzaka, który zaczyna pożerać przedmioty z bliższego i dalszego otoczenia. Efektem końcowym tych poczynań jest coś w rodzaju malarskiego falafela, w którym płótno to placek, a wyjęta z rzeczywistości martwa natura to wypełniacz zalany sos-czosnkiem. Owe kanapki zyskują nieraz iście karnawałowe formy (w jednej z nich artysta umieścił nawet całego jelenia), ale cóż z tego, skoro wniosek po konsumpcji jest mniej więcej taki sam jak zawsze i można go streścić w sakramentalnym „co po końcu…?”. I Kokosiński znów na to nie odpowiada, zamiast tego uciekając w inne medium, które rekompensuje mu brak odpowiedzi na kluczowe dla jego fachu pytanie. Aż chciałoby się zapytać: czy Kokosiński wie w ogóle, dlaczego jest malarzem?\nPomimo serwowania publiczności posiłków złożonych jedynie z pustych kalorii, pozycja Kokosińskiego na naszej scenie jest być może nie najwyższa, za to stabilna. Oprócz standardowego pierwszego miejsca w Kompasie może on liczyć na udział w licznych wystawach zbiorowych i na przykład ostatnio doskonale odnalazł się na Warszawie w Budowie, gdzie jego jelenia twórczość okazała się czymś pożądanym. Był nagradzany na Bielskiej Jesieni, a w tym roku wreszcie doczłapał się do wystawy indywidualnej w zujowskim Project Roomie. Na dobrą sprawę można by dać mu spokój i pozwolić, by nadal fikał na malarskiej oślej łączce, gdyby nie jeden niepokojący fakt, który wyszedł na wystawie Moment ścinający kołek.\nPomimo serwowania publiczności posiłków złożonych jedynie z pustych kalorii, pozycja Kokosińskiego na naszej scenie jest być może nie najwyższa, za to stabilna.\nChodzi oczywiście o ekstremalną konsekwencję artysty, który nie dopuszcza do siebie możliwości zmiany, stawiając raczej na hiperbolizację efektów. Na wystawie w CSW wygłodniały obraz Kokosińskiego pożarł więc już nie kilka kubeczków i desek znalezionych na strychu, ale całą pracownię artysty. Łączna waga pracowni wyniosła około 1,2 tony, co zostało dokładnie rozpisane na ścianie obok, gdyby ktoś wątpił w szczerość artysty. Jak widać Kokosiński w swojej ucieczce przed malarstwem zapędza się już nie tylko w obszar rzeźby, ale i architektury, niewykluczone więc, że w nadchodzących latach będziemy mogli spodziewać się serii obrazów pożerających budynki, następnie dzielnice, miasta, powiaty i województwa, i będzie to trwało tak długo póki zmęczony artysta nie dotrze do granic Polski (podbój świata to w jego przypadku jednak trochę za dużo). Istnieje więc realne zagrożenie, że za jakiś czas wszyscy staniemy się częścią obrazu Bartosza Kokosińskiego i ja już w tym momencie chciałabym zadeklarować, że się na to nie zgadzam.\nJest jeszcze drugie rozwiązanie, równie radykalne i mające przy tym ulubione przez artystę znamiona ostateczności: Kokosiński prędzej czy później zawinie w obraz siebie, dokonując tym samym artystycznej mumifikacji. Śmierć artysty jest motywem nienowym w sztuce, moje doświadczenie krytyczki podpowiada mi też, że nie warto zakłócać artystom show nawet gdy grozi ono zgonem. Problem w tym, że nawet jeśli trudna droga Bartosza Kokosińskiego skończy się czynem samobójczym, to i tak nie będzie to interesujące z artystycznego punktu widzenia. Bezsensowna śmierć jest czymś, czego nawet najgorszemu artyście nie życzę, więc na przekór środowiskowemu upodobaniu do samozniszczenia pozwolę sobie zawołać: Bartek, przestań!\nArtystka / Artysta Bartosz Kokosiński\nWystawa Moment ścinający kołek\nMiejsce CSW Zamek Ujazdowski, Bank Pekao Project Room\nCzas trwania 10.11-4.12.2016\nIndeks Bank Pekao Project Room Bartosz Kokosiński CSW Zamek Ujazdowski Karolina Plinta Marta Czyż


Poradnik jak odkamienić żelazko? Jak wyczyścić żelazko z kamienia? - TECHfresh.pl\n9 czerwca 2017 21 czerwca 2017 Mariusz\tBrak komentarzy jak odkamienić żelazko, odkamienianie, żelazko\n0.1 Ocet doskonale odkamieni żelazko\n0.2 Uwaga na kwasek cytrynowy\n0.3 Gotowe odkamieniacze do żelazka\n0.4 Co po odkamienieniu żelazka\nNowoczesne żelazka wyposaża się w funkcję automatycznego odkamieniania, co nie jest powiązane z wyższą ceną urządzenia. Gdy zapali się sygnalizująca tę potrzebę lampka, wystarczy nacisnąć guzik lub przekręcić pokrętło, a woda z kamieniem sama wycieknie do podstawionego zbiorniczka. Jeśli jednak problem zakamieniania dotyczy starszego żelazka, trzeba wybrać odpowiednią domową metodę. A do środka wlewać jedynie wodę filtrowaną bądź destylowaną, na przykład tą przeznaczoną do akumulatorów samochodowych. Używanie przegotowanej wody z filtra nie gwarantuje jednak całkowitej ochrony żelazka przed kamieniem.\nOcet doskonale odkamieni żelazko\nNieestetyczny osad pojawia się najpierw na stopie żelazka w bezpośrednim sąsiedztwie dziurek i przenosi się na prasowane materiały, brudząc je. Co zrobić w takiej sytuacji? Należy:\n1. Otworzyć okno lub wyjść z żelazkiem na balkon.\n2. Zwilżyć czystą ściereczkę octem.\n3. Oczyścić dziurki w stopce żelazka ściereczką nałożoną na wykałaczkę i przepchać kamień.\n4. Do pojemniczka na wodę wlać odrobinę gorącej wody i dużo octu.\n5. Włączyć żelazko na największą moc z funkcją parowania.\n6. Rozłożyć na desce do prasowania starą, jednolitą ściereczkę.\n7. Uprasować szmatkę i obserwować, ile osadu na niej pozostało.\n8. Powtarzać czynność aż do całkowitego pozbycia się kamienia z żelazka (po ostatnim uprasowaniu ściereczka powinna być już czysta).\n9. Wylać ze zbiorniczka resztki wody z octem i nalać czystej wody destylowanej.\n10. Kilkakrotnie opróżnić pojemnik z wodą poprzez wypuszczanie pary w pionie przez dziurki w stopce żelazka.\n11. Umyć stopkę urządzenia z zewnątrz wilgotną ściereczką.\nUwaga na kwasek cytrynowy\nPrzed zastosowaniem kwasku cytrynowego do odkamieniania żelazka warto zapoznać się z instrukcją obsługi danego modelu sprzętu, dołączoną do opakowania lub dostępną w internecie. Części urządzeń nie powinno się bowiem czyścić ani odkamieniać w ten sposób.\nKwasek cytrynowy jest idealny do czyszczenia osadów z czajników i nie ma tak intensywnego zapachu jak ocet. Natomiast po wlaniu do pojemniczka żelazka gorącej wody z kwaskiem cytrynowym (w proporcji 2 łyżeczki kwasku na szklankę wody) można zaobserwować nieprzyjemne objawy. Czasami powstaje z niego lepiąca się mieszanka, przypominająca nieco karmel. Przy włączonym żelazku natychmiast widoczny jest wówczas ostry, gryzący dym o zapachu spalenizny. Brązowa lub rdzawa substancja wypływa z dziurek na stopce, przypala się i przywiera do powierzchni, brudząc wszystko podczas skapywania. Żelazko należy wtedy wyłączyć i po przestygnięciu wyczyścić je starannie dozwolonym przez producenta środkiem, np. płynem lub mleczkiem do płyt w kuchenkach ceramicznych.\nGotowe odkamieniacze do żelazka\nUżywanie gotowych odkamieniaczy do sprzętu AGD ma sporą przewagę nad wlewaniem do niego octowej mieszanki – nie trzeba robić tego przy otwartym oknie, na balkonie ani długo wietrzyć mieszkania. Poza tym jest znacznie szybsze, skuteczniejsze, poprawia wydajność żelazek i przedłuża ich życie, a także efektywnie zabezpiecza przed korozją. Zastosować można zarówno odkamieniacze uniwersalne (także do ekspresów do kawy, metalowych sitek czy czajników elektrycznych), jak i przeznaczone jedynie do czyszczenia żelazek.\nWykonanie odwapnienia wymaga sprawdzenia zaleceń producenta sprzętu AGD, czy dany model można odkamieniać środkami wybranego typu.\nNajłatwiejsze w użyciu są ekonomiczne środki w jednym pojemniczku bądź saszetce, bez konieczności mieszania zawartości kilku torebeczek, aby aktywizować działanie substancji czynnych. Stosuje się je zawsze na zimnych żelazkach, wyłączonych z prądu. Jak odkamienić żelazko krok po kroku:\n1. Należy rozpuścić zawartość saszetki w szklance z ciepłą wodą.\n2. Wlać ją do pojemniczka na wodę.\n3. Trzymając żelazko nad zlewem, spryskiwać parę wodną do komory.\n4. Kontynuować, dopóki zbiornik na wodę nie będzie pusty.\n5. Czystość stopki żelazka można sprawdzić, prasując czystą ściereczkę.\nCzęść środków sprzedawana jest również w postaci płynów o wysoce skutecznej formule, bezzapachowych, biodegradowalnych, do łatwego dozowania dzięki specjalnej miarce. Są one doskonałym rozwiązaniem, gdy w domu znajdują się dzieci, gdyż zawierają blokady bezpieczeństwa.\nWarto wypróbować tego rodzaju preparaty na starych żelazkach. Ich siła działania może zaskoczyć i zyska się dodatkowe urządzenie AGD, zapomniane lub spisane już wcześniej na straty. Idealnie nadają się również do użycia na powierzchniach metalowych, płytach grzewczych oraz płytkach ceramicznych. Ilość stosowanego środka można dozować według potrzeb, jeśli okaże się, że odkamieniacz bez problemu poradził sobie z nalotem w żelazku czy ekspresie.\nCo po odkamienieniu żelazka\nOdkamienione już żelazko z bardzo zabrudzoną stopką warto wyczyścić na zimno.\nNależy podgrzać w garnuszku ocet z solą dopóki nie staną się gęste, wyczyścić pastą zimną stopę i zetrzeć ją czystą ściereczką, zastosować białą pastę do zębów (nie żel), która dodatkowo usunie również małe przypalenia, a następnie zetrzeć ją bawełnianą szmatką.\nZobacz gotowe odkamieniacze do żelazek\nNawilżacz powietrza czym jest, jak działa, jaki kupić?\nŻelazko do prasowania w pionie – jakie wybrać?\n← Blaupunkt Mini MS35BT EDITION instrukcja obsługi\nRamka cyfrowa Hama Slimline Akryl Premium 9.7″ instrukcja obsługi →


Powstanie warszawskie w kulturze - educover.pl | educover.pl\nTagi: filmy historyczne| historia| powstanie warszawskie| Warszawa\nPowstanie skierowane przeciwko Niemcom wybuchło dokładnie 1.08.1944 roku i trwało 63 dni. Pochłonęło tysiące ofiar, a stolica Polski została doszczętnie zniszczona. Do 1955 roku propaganda komunistyczna ukazywała przywódców buntu w bardzo niekorzystnym świetle. Powstanie warszawskie zostało praktycznie wymazane z historii. Dopiero później rozpoczął się powolny proces przywrócenia pamięci o powstaniu i nadawania wydarzeniu nowych znaczeń.\nLiteratura podstawowym nośnikiem pamięci\nWażną instytucją, nie pozwalającą zapomnieć o wydarzeniu sprzed lat jest szkoła. Poza lekcjami historii znaczącą rolę odgrywają obowiązkowe lektury. Do najbardziej znanych utworów zaliczają się „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamieńskiego oraz „Pamiętnik z powstania warszawskiego” Mirona Białoszewskiego. O ile jeszcze „Kamienie na szaniec” to książka niesprawiająca wielu problemów w czytaniu, to dzieło Białoszewskiego studiuje się zdecydowanie trudniej. Lektura jest pozbawioną patosu relacją, której autentyczność może niejednokrotnie zaszokować czytelnika.\nPowstanie warszawskie jako motyw dominujący występuje w bardzo wielu książkach. Poszczególni autorzy skupiają się na różnych aspektach takich jak np. geneza czy miłość w czasie powstania. Polski historyk Szymon Nowak sięgnął po coś zupełnie innego i stworzył swoją wersję przeszłości w utworze „Warszawa 1944. Alternatywna historia Powstania Warszawskiego”. Twórca opisuje, co wydarzyłoby się, gdyby na przykład pomoc od Rosjan nadeszła wcześniej lub jeśli do powstania w ogóle by nie doszło. To idealna propozycja dla fanów historii alternatywnej. Natomiast do ostatnich nowości należy książka polskiej dziennikarki Anny Herbich „Dziewczyny z powstania”. Autorka, której babcia przeżyła powstanie, przedstawia wydarzenia z perspektywy tytułowych dziewczyn. Herbich prezentuje miłosne rozterki i narodowe dylematy młodych kobiet. Kolejnym bestsellerem jest dzieło byłych dziennikarzy Radia Zet Emila Marata i Michała Wójcika pod tytułem „Made in Poland”. Książka ma postać rozmowy między autorami a Stanisławem Lakiernikiem, który brał udział w powstaniu i nie kryje krytycznego stosunku do wydarzenia.\nMotyw powstania gwarancją sukcesu na wielkim ekranie?\nMożna powiedzieć, że w ciągu ostatnich lat filmy historyczne najczęściej poruszają tematykę powstania warszawskiego. Produkcje są tworzone w niewielkich odstępach czasowych, a każda z nich jest dużym wydarzeniem. Jeszcze niedawno fani polskiej kinematografii z niecierpliwością oczekiwali na film stworzony z samych materiałów dokumentalnych, czyli „Powstanie warszawskie”. To pierwszy na świecie dramat non-fiction. Dzisiaj prawdopodobnie największym przebojem jest dzieło Jana Komasy (będącego notabene pomysłodawcą wcześniej wymienionego tytułu), „Miasto 44”, którego polska premiera (19.09.2014) była również bardzo wyczekiwana. Zapewne za jakiś czas powstanie kolejny film, przedstawiający walkę narodowowyzwoleńczą z jeszcze innej perspektywy. Każda taka produkcja wzbogaca wiedzę Polaków i sprawia, że pamięć o powstaniu nie zanika. Kino to dziedzina sztuki, która prawdopodobnie najbardziej trafia do młodych ludzi.


Świnoujście - iswinoujscie.pl » Projekcja filmu „Gnomeo i Julia – tajemnica zaginionych krasnali” w ramach akcji „Kino przyjazne sensorycznie” i Dni Autyzmu\n» Strona Główna » Wydarzenia » Projekcja filmu „Gnomeo i Julia – tajemnica zaginionych krasnali” w ramach akcji „Kino przyjazne sensorycznie” i Dni Autyzmu\niswinoujscie.pl • Sobota [31.03.2018, 07:39:36] • Świnoujście\nProjekcja filmu „Gnomeo i Julia – tajemnica zaginionych krasnali” w ramach akcji „Kino przyjazne sensorycznie” i Dni Autyzmu\nSpecjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy im. Marii Konopnickiej i Autypilot – Podróże w świat dzieci z autyzmem, przy współpracy z Fundacją Autismus zapraszają na projekcję filmu „Gnomeoi Julia – tajemnica zaginionych krasnali” w ramach akcji „Kino przyjazne sensorycznie” i Dni Autyzmu.\nSeans dostosowany jest dla osób z autyzmem i Zespołem Aspergera:\nSeans odbędzie się zgodnie z założeniem akcji:\n- światła nie będą w pełni zgaszone, tylko przyciemnione\n- dźwięk filmu zostanie przyciszony\n-podczas seansu sensorycznego nie będzie obowiązywać zasada całkowitej ciszy\nSeans odbędzie się dnia 04.04.2018r (środa) ogodzinie 10.00 w kinie Cinema 3D w Świnoujściu w Galerii Corso. Koszt biletu: 14,00zł od osoby z autyzmem lub Zespołem Aspergera, opiekun – wstęp wolny.\nWszelkie informacje i rezerwacja biletów pod nr tel: 509841995, 600871586.\nWika • Niedziela [01.04.2018, 21:41:27] • [IP: 176.221.122.***]\nI znów fajna akcja, tylko jak zwykle w środku dnia gdy dzieci są w szkole i mają np.terapie. Poza tym z takiego seansu chętnie skorzystaliby inni rodzice z dziećmi niepełnosprawnymi ale niekoniecznie z autyzmem. Jest więcej niepełnosprawności z nadwrażliwością sensoryczną. Jak mój chory syn z afazją idzie z klasą do kina to 3 dni odreagowuje. Ja jestem zdrowa ale dla mn ie też normalnie jest za głośno.


Okiem Jadwigi − Spotkanie Seniorów\nWpisy oznaczone ‘Spotkanie Seniorów’\nWyścigi Konne na Służewcu i Seniorzy\nOd kilku lat otrzymuję zaproszenia do udziału w inauguracji bądź zakończeniu roku akademickiego Uniwersytetów Trzeciego Wieku, które zazwyczaj odbywają się w Warszawie na Torze Wyścigów Konnych na Służewcu. W tym roku dzień 3 czerwca niedziela będzie dniem Uniwersytetów Trzeciego Wieku a w programie znajdzie się od kilku lat propagowany dzień kapeluszy z wielkim konkursem dla pań. Anglia ma swój Ascot, Warszawa stara się nie być gorsza ma swoje Wyścigi Konne i w ramach obchodów dnia UTW ma swój dzień kapeluszy. Oczywiście jak nakazuje konkurs w tym dniu wszystkie panie i panowie odwiedzający Wyścigi stawiają się obowiązkowo w kapeluszach własnej lub cudzej produkcji. Oczywiście ta kwestia, kto wykonał kapelusz jest tutaj zupełnie nieistotna. Ważne jest, aby kapelusz był ozdoba głowy i aby był wielce fantazyjny. Jak szaleć to szaleć. Wasza Jadwiga również wystąpi w kapeluszu, choć powiem szczerze, nie jest to moje ulubione nakrycie głowy, gdyż wyglądam w każdym kapeluszu tak jakby ktoś nakrył pudło czymkolwiek, a nie pięknym wynalazkiem ubiegłych epok. Może czasy nie te, może twarz nieprzywykła, a może po prostu wygoda wzięła górę nad elegancją, choć szczerze przyznaję, że Audrey Hepburn w filmie Śniadanie u Tiffaniego wyglądała w kapeluszu zjawiskowo. No, ale ja nie Audrey, nie jestem wiotką wysoką kobietą, ale skoro w zaproszeniu jest wyraźnie napisane: „… zachęcamy wszystkie panie do przyjścia w kapeluszach i udziału w konkursie..” to, czemu mam się wyłamywać i udawać, że nie umiem czytać. Umiem, umiem, i kapelusz będzie przez krótki dzień ozdobą mojej głowy, ozdobą? Hmm…zobaczymy.\nGwiazdą, która wystąpi z koncertem będzie pan Jerzy POŁOMSKI.\nWarszawa długo nie miała toru wyścigów konnych a znawcy tematu i historii Wyścigów powiadają, że pierwsze wydarzenie miało miejsce w roku 1777 w Warszawie, kiedy to na drodze z Woli do Ujazdowa klacz Kazimierza Rzewuskiego pokonała w pięknej sportowej walce konia angielskiego posła, sir Charlesa Whitwortha.\nHistorycy wspominają o wyścigach organizowanych na ulicy Marszałkowskiej, a nawet opodal Łazienek Królewskich. Sytuacja zmieniła się w marcu 1841 r., kiedy to powstało Towarzystwo Wyścigów Konnych i Wystawy Zwierząt Gospodarskich w Królestwie Polskim. To właśnie Towarzystwo postawiło sobie za cel organizowania wyścigów konnych oraz wspieranie hodowli koni rasowych a pierwsze wyścigi konne rozegrano w czerwcu tego samego roku. Miejscem, które wówczas wydawało się najodpowiedniejszym dla potrzeb tego typu sportu było Pole Mokotowskie (okolice dzisiejszego placu Unii Lubelskiej), gdzie gonitwy były rozgrywane do roku 1938. Godnym następcą stał się słynny Tor Wyścigów Konnych na Służewcu, na którym pierwszą gonitwę rozegrano 3 czerwca 1939 roku. Wygrał ją ogier Felsztyn, dosiadany przez dżokeja Stefana Michalczyka. Pierwsze Derby (16 lipca) wygrał Colt pod dżokejem Nowakiem.\nDuże zasługi w budowie toru miał Michał Komorowski, prezes Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce w latach 1930-1950. Obiekt, którego głównym architektem był Zygmunt Plater-Zyberk, należy do najpiękniejszych na świecie, położony jest na terenie 138-hektarowej enklawie zieleni w samym sercu stolicy, mieści on trzy zabytkowe trybuny, z których pierwsza – Trybuna Honorowa, zwana dawniej „członkowską”, została zbudowana z myślą o najważniejszych osobistościach. Monumentalna trybuna druga została przygotowana na przyjęcie ponad 5000 osób, natomiast budowa trzeciej nigdy nie została ukończona. Cały kompleks posiada wiele ciekawych architektonicznie rozwiązań, chociażby tunel pomiędzy obszarem stajen a padokiem. Jeśli do tego doliczymy mieszkania dla pracowników, magazyny, stajnie dla ponad 800 koni, studnie, wielki parking, wieżę ciśnień, to chyba nikogo nie zdziwi fakt, że już podczas budowy nazwano ten śmiały projekt budową „miasteczka wyścigowego”. Cały kompleks nie byłby tak atrakcyjny, gdyby nie wszechobecna zieleń.\nPodczas wojny budynki służewieckie służyły jako niemieckie wojskowe magazyny. Część koni została wywieziona do III Rzeszy, a pozostałe zostały przewiezione do Lublina, gdzie wyścigi odbywały się do 1944 roku. Na szczęście wojna oszczędziła budynki, miasteczko wyścigowe i tor Wyścigów Konnych i dzisiaj możemy podziwiać niezwykłą architekturę.\nWyścigi wróciły na Służewiec w 1946 roku. Pierwszy sezon ruszył dzięki generałowi Leonowi Bukojewskiemu, który został pierwszym powojennym dyrektorem wyścigów. Prywatne stajnie znacjonalizowano w 1950 roku, a w miejsce Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce utworzono Państwowe Tory Wyścigów Konnych. Nakłady finansowe łożone przez państwo na Tor Wyścigów Konnych pozwoliły na przetrwanie obiektu w trudnych czasach Peerelu. Problemy rozpoczęły się wraz z prywatyzacją stajni wyścigowych w 1994. 10 Lat później jednoosobowa spółka skarbu państwa Służewiec Tory Wyścigów Konnych zbankrutowała. Przez dwa sezony gonitwy organizował syndyk sądowy. W 2006 roku wyścigi rozpoczęły się z ponad trzymiesięcznym opóźnieniem (19 sierpnia). Dopiero dzięki Totalizatorowi Sportowemu nastąpił powrót do normalności. Totalizator Sportowy nie krył ambitnych planów związanych z rozwojem tego pięknego obiektu. Otwarcie odbyło się w miesiąc po oficjalnym przejęciu toru. Dzisiaj teren zlokalizowany prawie w jednym z centralnych punktów Warszawy jest wynajmowany przez różne firmy, które organizują tutaj koncerty, pikniki, różne imprezy w tym spotkania Uniwersytetów Trzeciego Wieku. Gospodarze toru chcą przywrócić mu przedwojenną świetność, gdy wyścigi były centrum życia towarzyskiego stolicy.\nDwa lata temu właśnie tutaj odbyła się inauguracja i zakończenie roku akademickiego UTW, w której wzięło udział około 200 studentów Uniwersytetów Trzeciego Wieku. W Polsce działa 383 UTW a liczba słuchaczy przekroczyła już sto tysięcy osób. Działalność UTW zainicjowała w roku 1975 Halina Szwarz.\nOrganizatorami spotkania byli i są Krystyna Lewkowicz z Ogólnopolskiego Porozumienia UTW oraz Włodzimierz Bąkowski, dyrektor Toru Służewiec. Honorowy patronat sprawuje Michał Szczerba, poseł na Sejm RP, w roku 2010 /2011 przewodniczący Parlamentarnego Zespołu ds. Wyścigów Konnych i Jeździectwa obecnie Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu ds. Uniwersytetów Trzeciego Wieku.\nGonitwę o puchar Uniwersytetu Trzeciego wieku dla trzylatków czystej krwi arabskiej w roku 2010 w pięknym stylu wygrał janowski Pollux, dosiadany przez Wiktora Popova.\nTak oto tradycję Wyścigów Konnych w Warszawie powiązano z seniorami i Warszawskimi Uniwersytetami Trzeciego Wieku, których słuchacze regularnie spotykają się na Wyścigach! Słyszycie jak to brzmi: na Wyścigach! W tym roku spotkanie ma jeszcze jeden wymiar, gdyż organizowane jest w ramach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej.\nPan Poseł Michał Szczerba, jako Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu ds. Uniwersytetów Trzeciego Wieku objął Honorowy Patronat nad tym wydarzeniem, na które wszystkich chętnych serdecznie zapraszam. Nie siedźmy w domu, wyjdźmy z niego i spotkajmy się w samo południe o godz.12.00 jak to drzewiej bywało na Torze Wyścigów Konnych, panie i panowie w kapeluszach. Może kiedyś nasze Wyścigi staną się drugim Ascot, kto to wie… Emporia jest jedną z firm wspierających tę imprezę. Zapraszamy!\nps.zdjęcia koni pochodzą z mojej galerii, nie przedstawiają koni wyścigowych


Turystyka Aktywna WODNIAK - organizatorzy - sportowe przygody - Sportoryko\ntagi: spływy kajakowe, kajaki, spływ kajakowy, wypożyczalnia kajaków, wypożyczalnia sprzętu kajakowego\nKajaki i spływy kajakowe, a w zasadzie to już turystyka kajakowa stają się z roku na rok coraz bardziej znane i popularne w naszym kraju.\nDecydujące znaczenie dla wzrostu popularności tej formy turystyki ma rosnąca wręcz w postępie geometrycznym dbałość naszego społeczeństwa o kondycję i zdrowie. W jej wyniku powstała swoista „moda” na aktywne spędzanie wolnego czasu w myśl starej i sprawdzonej zasady, że najlepsze efekty przynosi połączenie „przyjemnego z pożytecznym”. W tym przypadku chyba bardziej niż w jakimkolwiek innym ten, tylko modny początkowo, trend utrwalił się tak mocno, że na stałe już zmienił i nadal zmienia panujący do niedawna tradycyjny styl spędzania wolnego czasu i wypoczynku. Jak bardzo zbawienny ma to wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie na szczęście nie trzeba już chyba nikogo przekonywać.\nPowstało więc „zapotrzebowanie” czyli popyt na usługi oferujące możliwości aktywnego, a przy tym ciekawego spędzenia coraz krótszego niestety czasu wolnego. Rynek zareagował\n10% na spływy kajakowe i wypożyczanie sprzętu kajakowego\nadres: Krutyń 18\nstrona www: http://www.kajaki-mazury.pl\nSpływy jednodniowe są propozycją skierowaną do osób, które chciałyby spędzać wolny czas aktywnie, jednak nie dysponują odpowiednią ilością wolnego czasu. Taki spływ jest również odpowiedni dla tych, którzy stawiają pierwsze kroki w kajakarstwie, jak i dla osób, które chciałyby spróbować czegoś nowego, a nie wiedzą, czy to im się spodoba. Jest to także doskonała propozycja dla rodzin z dziećmi, ponieważ dobieramy trasy tak, aby każdy mógł poradzić sobie z kajakiem i trudnościami spływu kajakowego.\nWielodniowe spływy kajakowe pozwalają w pełni kontemplować piękno otaczającej nas przyrody. Dopiero wyzbywając się pośpiechu i ograniczeń czasowych, możemy w pełni chłonąć piękno, spokój i urok otoczenia.\nWielodniowy spływ kajakowy, to kąpiele wodne i słoneczne, to przesiadywanie przy wieczornym ognisku i noclegi w namiocie. Tak spędzony czas zawsze pozostawia po sobie niezatarte wrażenia wspominane później w zimowe wieczory\n0° N; 0° E


Press to reset the world w BOK - Białołęcki Ośrodek Kultury, ul. Vincentego van Gogha 1, Warszawa - 1 lutego 2015: 18:00 - było\nCO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 6 882 wyświetleń od 26 stycznia 2015\nZwycięzca OFF: PREMIER w BOK\nSpektakl „Press to reset the world: czyli rzeczy, których zazwyczaj nie robię w czwartki”, zwycięzca konkursu OFF: PREMIERY/PREZENTACJE, zostanie wystawiony 1 lutego o godz. 18:00 na deskach Białołęckiego Ośrodka Kultury.\n„Press to reset the world: czyli rzeczy, których zazwyczaj nie robię w czwartki” to multimedialny monodram dokumentalny, tworzony metodą zapisu automatycznego oraz improwizacji, w tym improwizacji ruchowej. Jego tekst oraz nowatorska forma sceniczna, zadecydowały o wygranej w drugiej edycji konkursu na realizację dramatu współczesnego OFF: PREMIERY/PREZENTACJE w 2013 roku, prowadzonego przez Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu. Tematem edycji były słowa: „Gdy rozum śpi, budzą się demony”. W maju 2014 roku sztuka została doceniona przez Jury XV Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Niezależnych OFTeN w Ostrowie Wielkopolskim, zdobywając I nagrodę, ufundowaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nreżyseria i dramaturgia: Agnieszka Wąsikowska wykonanie: Helena Ganjalyan choreografia: Helena Ganjalyan tekst: Helena Ganjalyan / Agnieszka Wąsikowska / kreacja zbiorowa muzyka: Jan Pałys video: Julian A.Ch. Kernbach / Marcin Kundera scenografia: Łukasz Pisarek\n„Press to reset the world: czyli rzeczy, których zazwyczaj nie robię w czwartki” 1 lutego (niedziela) 2015, godz. 18:00 Bilety: 12 zł (ulgowy), 15 zł (normalny) Białołęcki Ośrodek Kultury ul. Vincenta van Gogha 1\nRezerwacja biletów: tel.: (22) 614 66 56, (22) 884 46 25 wew.31 mail: sekretariat@bok.waw.pl\npress to reset the world baner


29-letni elektrotechnik Juryj Szafranski został zatrzymany po niedzielnym marszu 27 września w pobliżu stacji metra Uruczcza. Kilku zamaskowanych mężczyzn napadło na niego i pobiło do utraty przytomności, a następnie napastnicy wylali mu na twarz wiadro zimnej wody. Przewieziono go do aresztu przy ulicy Akreścina przemoczonego i zakrwawionego. Żona wraz z dzieckiem bezskutecznie szukała męża przez trzy dni. Juryj opowiedział o 15-dniowym pobycie w areszcie i o tym, jak mundurowi znęcają się nad protestującymi.\nMieszkaniec Mińska Juryj Szafranski wracał do domu z niedzielnego protestu 27 września. Mężczyzna został schwytany w dzielnicy Uruczcza, do której dotarła kolumna marszu. Około 19:00 demonstranci zaczęli się rozchodzić. Juryj szedł w stronę McDonald’s, gdy zza jego pleców zaczęły dobiegać krzyki, że trzeba uciekać. Spojrzał za siebie i dwieście metrów dalej dostrzegł biegnących z lasu w jego kierunku mężczyzn z pałkami. Rzucił się do ucieczki, ale został powalony na ziemię przez zamaskowanych funkcjonariuszy OMON-u, którzy wyskoczyli z milicyjnego busa przejeżdżającego obok.\nJuryj Szafranski. Zdjęcie z prywatnego archiwum\nJuryj twierdzi, że nie stawiał oporu i prosił, by go nie bić, ale mundurowi nie słuchali. Funkcjonariusze skrępowali mu ręce i zaprowadzili do busa. Razem z Juryjem zatrzymano wtedy jeszcze dwóch innych mężczyzn, którzy szli z tyłu.\n– Bus jeździł po okolicy jakieś 40 minut i zabierał ze sobą najbardziej pobitych mężczyzn: niektórzy mieli rozbite głowy, był ktoś z naderwanym uchem, albo z pękniętą błoną bębenkową. Nikomu nie okazano opieki medycznej. W busie było w sumie osiem osób, wszystkich nas przewieziono do komendy milicji dzielnicy Centralny Rajon.\nW busie funkcjonariusze OMON-u nie przestawali znęcać się nad zatrzymanymi. Położyli Juryja na podłodze i bili po twarzy i głowie. Znaleźli jego telefon i zażądali, by podał hasło, ale jak mówi Juryj, zaparł się i milczał. Kolejne ciosy spowodowały u niego utratę przytomności.\nProtesty na Białorusi. Wrzesień 2020 r. Zdjęcie: Lesia Pczołka\nO tym, co się z nim działo, dowiedział się dopiero później od świadków. Mundurowi próbowali go ocucić amoniakiem, położyli nogi na klatce piersiowej, bili go po twarzy i genitaliach, zagrozili, że zrobią lewatywę i wyrzucą go pod Kuropatami – lasem, w którym NKWD rozstrzelało dziesiątki tysięcy osób. Bicie nie poskutkowało powrotem Juryja do przytomności i funkcjonariusze skupili się na innych zatrzymanych.\nKomenda dzielnicy Centralny Rajon\nOsiem osób, w tym Juryja, przywieziono na komisariat dzielnicy Centralnyj Rajon. Kiedy wyciągano mężczyznę z busa, wylano mu na twarz wiadro zimnej wody, po czym odzyskał przytomność. Milicjanci byli pewni, że udawał, więc znowu zaczęli go bić.\n– Krzyczeli, że niby ich oszukuję. Mocno mnie pobili, nogi odmówiły mi posłuszeństwa, a oni mnie ciągnęli, zmuszali, żebym szedł, powiedzieli, że będzie gorzej.\nZatrzymanie innego więźnia z celi Juryja\nNa komisariacie Juryja postawiono pod ścianą, a obok na podłogę rzucono telefon. Spisano zeznania od wszystkich zatrzymanych. Śledczy napisał w protokole, że Juryj brał udział w nielegalnym marszu i stawiał opór funkcjonariuszom organów ścigania. Jak mówi nasz rozmówca, pozwolono mu jedynie nie zgodzić się z protokołem.\n– Nie zgodziłem się z zarzutami, prosiłem, żeby wpisać, że zostałem pobity. Powiedzieli mi, żebym się nie wykręcał, bo mnie wyprowadzą i znowu dostanę. Napisałem, że nie zgadzam się z protokołem.\nAreszt przy Akreścina\nCałą ósemkę zawieziono do aresztu śledczego na ulicy Akreścina. Proces odbył się następnego dnia, mężczyźni dostali po 15 dni aresztu. Bardzo liczyli na przeniesienie do innego więzienia, w którym warunki mogłyby być lepsze, jednak pozostali w areszcie śledczym. Tutaj mężczyźni byli przetrzymywani w dwóch pojedynczych celach o wymiarach 1,5 na 3 metry – po cztery osoby w każdej.\nJuryj do aresztu trafił przemoczony. Był tam też ktoś w szortach i koszulce. I tak trzeba było przetrwać 10 dni. Mówiąc o szczegółach warunków panujących w areszcie, Juryj zdradza, że pobyt tam stał się zupełnie nie do zniesienia, kiedy dołączył do nich bezdomny.\nW celach stale świeciło jasne światło. W kranie i w toalecie nie było wody, odchody pozwolono zmyć dopiero następnego dnia – przyniesiono do tego celu wiadro z wodą. Łóżko przytwierdzone do ściany celi nie zostało opuszczane przez cały okres kary, więc trzeba było spać na gołym betonie.\n– Wszyscy byli bardzo zmarznięci, jeden ze skazanych odmroził sobie nerki, nie było w co wydmuchać nosa, bo nie dostali nawet papieru toaletowego – wspomina Juryj.\nWięźniowie zwrócili się o pomoc do więziennego lekarza, ale medyk odmówił.\n– Pytał o dolegliwości zdrowotne. Kto powiedział, że stracił przytomność, ktoś zmarzł na betonie, kogoś mdliło, ktoś miał rozciętą głowę i krwawił. Powiedział nam, że to nie są dolegliwości.\nNaszemu rozmówcy zapadła w pamięć postawa strażników, którzy nie odpowiadali na żadne z żądań lub skarg.\n– Poprosiliśmy ich o jakieś koce, na co odpowiedzieli: nie wolno wam. Paczki z zewnątrz składali przy drzwiach celi tak, żebyśmy mogli je zobaczyć, ale nie dawali ich nam. Rano wyprowadzano nas na przeszukanie, leżało tam mnóstwo przesyłek z ciepłymi rzeczami, ale „wam nie wolno”.\nBezdomnych wymieniali, jeden z nich popuścił, zabrali go do mycia, przyprowadzili nowego. Do celi wlali wiadro roztworu chloru, a kałuża stała przez pół dnia.\n– Bali się sami do nas przyjść, bo smród pozostał. Nie było okna, nie wiedzieliśmy, kiedy jest dzień czy noc. Orientowaliśmy się w czasie dzięki wydawaniu posiłków. Przynajmniej karmili normalnie.\n„Marsz Honoru”. Mińsk, 11 października 2020 r. Zdjecie: Natalia Fedosenko/TASS/Frum\nPo dziesięciu dniach w areszcie przy Akreścina wszyscy zostali przewiezieni do zakładu karnego w Baranowiczach. Jak mówi Juryj, pospiesznie obudzono ich przed śniadaniem, oddano poniszczone przesyłki, które cały ten czas leżały pod drzwiami celi i wsadzono wszystkich do milicyjnych więźniarek. Nie dostali informacji, dokąd ich zabierają. O tym, że zostali przewiezieni do Baranowicz, dowiedzieli się od naczelnika więzienia już na miejscu.\nPierwszego dnia, według naszego rozmówcy, warunki były akceptowalne: była możliwość umycia się, w celi można było zapalić, przesyłki miały być dostarczane codziennie. Dali papier, długopisy, krzyżówki, zabrali na spacer. Jednak następnego dnia na kontrolę przyjechała delegacja ze stolicy.\n– Powiedziano nam tylko, że to poważna kontrola z Mińska, że trzeba wyznaczyć dyżurnego celi. I tyle, następnego dnia wszystko się zmieniło. Zabrali długopisy, zakazali palenia, leżenia i siedzenia na materacach. Przestali gasić światła. Przesyłki tylko w czwartki. Jedynym plusem było to, że dalej wychodziliśmy na spacery, czasem po 10 minut, czasem pozwalali nawet 40 minut. No i przynajmniej dało się spuścić wodę w toalecie, a w kranie była zimna woda.\nUkryli to przed rodzinami, żeby nie było skarg\nPrzed aresztowaniem mężczyźni się nie znali. Juryj zauważa, że podczas zatrzymania funkcjonariusze OMON-u nazywali ich „kryminalistami, którzy poszli napadać na ich żony”. Twierdzi, że tak długi wyrok wynika z poważnych obrażeń, spowodowanych przez mundurowych. Mężczyzna uważa, że zostali osadzeni w areszcie na 15 dni, by rany zdążyły się zagoić.\n– W ciągu 15 dni wszystko się zagoiło. Mieliśmy siniaki od pałek, ale one też zeszły.\nNasz rozmówca zauważa również, że celowo ukrywano ich przed rodzinami. Żonie Jurija, Wieranice, udało się go odnaleźć dopiero po procesie. Przez trzy dni kobieta obdzwaniała komisariaty i więzienia, ale nigdzie nie otrzymała żadnych informacji.\n– Po pierwsze, naszym rodzinom nie udzielono informacji, gdzie i kiedy odbędzie się proces. Nasi bliscy dzwonili do wszystkich instancji i byli stale odprawiani z kwitkiem. Mówiono, że nie mogą udzielić żadnych informacji przez telefon, więc trzeba stawić się na miejscu. Stawiali się osobiście i dostawali informację, że nas tu nie ma, że jesteśmy gdzieś indziej. W końcu jeden z krewnych zadzwonił na komisariat dzielnicy Frunzienski Rajon, gdzie byliśmy sądzeni. Powiedziano im, że dostaliśmy 15 dni, i rozłączyli się.\nW czasie pobytu w więzieniu w Baranowiczach Juryj, a także inni więźniowie nie otrzymali żadnych dokumentów, poza wydrukiem metody płatności za pośrednictwem systemu „Razlik”. Nie ma jednak żadnych pieczątek ani podpisów, a także informacji o tym, ile i gdzie należy zapłacić za pobyt w areszcie i zakładzie karnym.\nTeraz Juryj jest na zwolnieniu lekarskim – ma katar, kaszel i zapalenie nerek spowodowane ich wychłodzeniem nerki. Mężczyzna najbardziej martwił się o swoją żonę Wierę i pięcioletnią córkę Nadzieję, które niczego nie mogły się dowiedzieć i przeżywały wielki stres.\n– Moja żona nie jest na mnie zła. Bardzo się martwiła, ale rozumie wszystko. Okazuje solidarność – mówi Juryj.\nProtesty na Białorusi trwają od 9 sierpnia. W tym czasie zatrzymano ponad 16 tys. osób, wiele z nich pobito, niektórych zgwałcono, a co najmniej 6 osób zginęło. Już prawie 1000 uczestników demonstracji usłyszało zarzuty karne.\nBiałoruskie organizacje praw człowieka uznały 102 osoby za więźniów politycznych.\nDR, ksz/ belsat.eu\nTagi: Minsk OMON protesty na Białorusi tortury


Paqueta: Mam nadzieję, że razem z kolegami z drużyny poprowadzimy Milan do zwycięstw\nLucas Paqueta udzielił wywiadu dla Milan TV przed meczem z Sampdorią. Oto, co Brazylijczyk miał do powiedzenia:\nTo bardzo piękne miasto z odmienną kulturą. Mam nadzieję, że wraz z żoną i moją rodziną dobrze się przystosuje do nowego otoczenia i że będę mógł skupić się tylko na swojej pracy. Chcę pojawiać się na boisku i pomagać Milanowi.\nMilan jest klubem znanym na całym świecie ze swojej historii i tytułów oraz brazylijskich zawodników, którzy tutaj grali jak na przykład mój idol, Kaká. Mam nadzieję, że razem z kolegami z drużyny poprowadzimy Milan do zwycięstw, powalczymy o wiele tytułów i dostarczymy wiele radości fanom Rossonerich.\nGattuso i cały zespół sprawili, że poczułem się komfortowo podczas treningów. Gattuso jest fantastyczną osobą, potrafi przekazać zawodnikom dużo energii i jest w stanie sprawić, że wszyscy czują się częścią tej grupy. Postaram się pokazać na boisku z jak najlepszej strony.\nCzerwony i czarny to kolory które sprawiają, że czuję się jak w domu. To są również kolory Flamengo, gdzie dorastałem jako sportowiec. Milan to klub, który zawsze był pasjonatem historii i myślę, że AC Milan jest teraz częścią mojego życia i pozostanie w mojej pamięci.\nLeonardo i Maldini to nazwiska nie tylko znane w Milanie, ale także w piłce nożnej i mam nadzieję, że dużo się od nich nauczę, abym mógł podążać ich ścieżką w Milanie i budować moją historię razem z fanami.\nJestem bardzo szczęśliwy, że po krótkim czasie już odczuwam sympatię fanów wobec mnie. Jestem z tego powodu bardzo dumny i mam nadzieję, że zapewnię im wiele powodów do radości na boisku, wygrywając dla Milanu.


Samsung Galaxy S5 Active oficjalnie. Niestety nie spełnia normy IP68 |\nSamsung Galaxy S5 Active oficjalnie. Niestety nie spełnia normy IP68\nSamsung zaprezentował oficjalnie pancerny smartfon Galaxy S5 Active.\nWraz z premierą Galaxy S5 Samsung po raz pierwszy zdecydował się na zastosowanie pyło- i wodoodpornej obudowy w „zwykłym” smartfonie. Stawiało to pod znakiem zapytania rozwiązania na jakie będzie musiał się zdecydować przy konstruowaniu wersji urządzenia przeznaczonej dla aktywnych użytkowników, modelu Galaxy S5 Active. Dzisiaj mamy już okazję oficjalnie zaprezentować to urządzenia.\nGalaxy S5 Active oprócz certyfikatu IP67 może się także pochwalić certyfikatem MIL-STD-810G, co oznacza, że jest nie tylko wodoodporny, ale również posiada ochronę przed wibracjami, upadkiem i uderzeniami, w czym pomóc mu mają m.in. specjalne gumowe elementy umieszczone na obudowie. Niestety nie potwierdziły się więc spekulacje na temat spełnienia wymagań rygorystycznej normy IP68, które zapewniałyby większą ochronę dla urządzenia w wodzie.\nSamsung Galaxy S5 Active nadchodzi. Będzie „pancerny” jak Toughbook?\nSamsung testuje aktualizację do Androida 4.4.3\nSamsung wyrzuca Androida ze swojego smartwatcha\nAby wyjaśnić o czym mowa, zamieszczam poniżej opisi wspomnianych stopni ochrony:\nIP67: ochrona przed zalaniem przy zanurzeniu na taką głębokość, aby dolna powierzchnia obudowy znajdowała się 1 m pod powierzchnią wody, a górna nie mniej niż 0,15 m w czasie 30 min\nIP86: ochrona przed zalaniem przy ciągłym zanurzeniu i zwiększonym ciśnieniu wody (1 m głębokości)\nGalaxy S5 Active w odróżnieniu od modelu Galaxy S5 oferuje fizyczne przyciski, barometr i znajdujący się z boku programowalny przycisk Active (możemy pod niego „podpiąć” wybraną aplikację). Nie oferuje jednak skanera linii papilarnych. Co ważne, tym razem koreański producent pozostawił bez zmian specyfikację techniczną.\nGalaxy S5 Active pojawił się w ofercie amerykańskiego operatora ATT. Bez umowy trzeba za niego zapłacić 715 USD. Niestety nie wiadomo kiedy trafi na rynek europejski.\nArticle source: http://www.pcworld.pl/news/396975/Samsung.Galaxy.S5.Active.oficjalnie.Niestety.nie.spelnia.normy.IP68.html\n← Apple zatrudnia chińskie "siły specjalne" do pilnowania produkcji iPhone6 Wyciekły zdjęcia Samsung Galaxy Tab S 10.5 →


Prezydent Andrzej Duda niespodziewanie odwiedził Skarżysko | Radio Kielce\nData publikacji: 17.01.2020 12:14 / Data aktualizacji: 17.01.2020 16:33\n17.01.2020. Skarżysko-Kamienna. Wizyta prezydenta RP Andrzeja Dudy w Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej\nPrezydent RP Andrzej Duda odwiedził dziś Skarżysko-Kamienną. Wizyta miała podwójny charakter - prywatny w Sanktuarium w Ostrej Bramie oraz roboczy w zakładach Mesko.\nWizyta w Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej rozpoczęła się o godzinie 11.00. Podczas zwiedzania prezydentowi towarzyszyli marszałek Andrzej Bętkowski, biskup radomski Henryk Tomasik i kustosz, ksiądz Jerzy Karbownik. Jak wspomina gospodarz, prośba o możliwość przyjazdu do skarżyskiej świątyni została wysłana przez kancelarię prezydenta.\nPodczas trwającej około 30 minut wizyty prezydent odwiedził kaplicę Matki Boskiej Ostrobramskiej. Znalazł też czas na osobistą modlitwę. Andrzej Duda złożył kwiaty przed tablicą upamiętniającą biskupa Edwarda Materskiego, ojca sanktuarium oraz w miejscu upamiętniającym ofiary zbrodni katyńskiej. Jako dar dla kościoła przekazał obraz Matki Bożej Łaskawej oraz album z własnym wpisem, który będzie wystawiony na licytację podczas balu charytatywnego.\nZ kolei kustosz sanktuarium, ksiądz Jerzy Karbownik przekazał głowie państwa dwie filiżanki z emblematami ostrobramskimi, różaniec perłowy oraz album i rycinę przedstawiającą świątynię.\nPóźniej kolumna rządowa przejechała na teren zakładów Mesko, gdzie odbyło się zamknięte spotkanie. Prezydent w towarzystwie marszałka Andrzeja Bętkowskiego spotkał się z załogą oraz oglądał produkowaną w zakładach broń i amunicję. Andrzej Duda złożył również kwiaty przed pomnikiem ofiar pracy niewolniczej w fabryce HASAG. Organizatorem spotkania było Biuro Bezpieczeństwa Narodowego.


Psychobiologia Subkomorkowa Podrecznik Diagnozy: Subkomorkowe Przyczyny Problemow Psychologicznych (Paperback) | Everyone's Books\nPsychobiologia Subkomorkowa Podrecznik Diagnozy: Subkomorkowe Przyczyny Problemow Psychologicznych (Paperback)\nBy Grant McFetridge, Piotr Kawecki (Cover Design by), Lorenza Meneghini (Illustrator)\nW tej przelomowej pracy autor pokazuje, jak uszkodzenia wewnątrz samej kom rki mogą być źr dlem symptom w psychologicznych i fizycznych. Po raz pierwszy objaśnia r żne symptomy psychologiczne - od traum po poważne choroby psychiczne - przez pryzmat problem w biologicznych na poziomie subkom rkowym.\nPodręcznik ten opracowano jako material referencyjny dla terapeut w i psychiatr w stawiających diagnozy i podejmujących leczenie klienta. Zawiera on opis ponad 50 chor b i zaburzeń w kom rce, a każdy z nich obejmuje kr tką charakterystykę przyczyny wraz z ilustracją przedstawiającą dany przypadek na poziomie biologii subkom rkowej, diagnozę r żnicującą oraz standardowe techniki quasi-psychologiczne, kt re pozwalają szybko i skutecznie wyleczyć owe problemy biologiczne.\nDzięki temu nowemu podejściu możliwa staje się radykalna zmiana w dziedzinie psycho- logii - w tym konieczne przejście na system "oplaty za rezultat." Pierwsza generacja przypadk w subkom rkowych obejmuje między innymi:\nepigenetyczne pochodzenie traum pokoleniowych, asocjacyjnych i biograficznych - przyczyny, dla kt rych techniki uzdrawiania traum czasami nie dzialają\nschorzenie grzybowe jako przyczyna występowania glos w schizofrenicznych\nźr dlo uczuć samob jczych w traumie narodzin\npercepcje subkom rkowe, kt re są przyczyną kryzys w duchowych - odwolanie do kategorii icd-10.\nNiniejszy tom serii Peak States(R) Therapy jest uzupelnieniem pozycji Szczytowe stany świa- domości oraz podręcznika The Basic Whole-Hearted Healing(R) Manual.


Po okresie spokojnego handlu i niskiej zmienności na globalnych rynkach finansowych polityka ponownie wzbudziła wiele emocji. W centrum uwagi znalazł się Donald Trump, który według doniesień miał nadużyć swojej władzy oraz wyjawić tajemnice państwowe. Takowe wiadomości nie tylko negatywnie wpływają na wizerunek prezydenta USA, ale również mogą stanowić źródło kolejnych sporów i podziałów w Kongresie. To z kolei istotne ryzyko dla rynków, bowiem kwestia implementacji zapowiedzi gospodarczych Donalda Trumpa wydaje się coraz bardziej wątpliwa. Zatem nie stanowi zaskoczenia fakt, że w minionym tygodniu indeksy giełdowe zostały zdominowane przez kolor czerwony. W skali całego tygodnia, NASDAQ stracił 0,6%, a DJI i S&P500 zniżkowały o 0,4%. Tymczasem w Europie, francuski CAC40 osłabił się o 1,5%, niemiecki DAX skurczył się o 1%, podczas gdy brytyjski FTSE250 zyskał 0,3%. Na uwagę zasługują także minutki z ostatniego posiedzenia EBC. Według dokumentu Rada Prezesów jest wyraźnie podzielona w kwestii rozpoczęcia normalizacji polityki pieniężnej, co de facto oznacza, że w niniejszym gremium mamy coraz to większą liczbę jastrzębi. Ponadto, inwestorzy poznali kilka istotnych odczytów makroekonomicznych. Gospodarka strefy euro ma się coraz lepiej i urosła w pierwszym kwartale 2017 r. o 1,7% rdr. Z kolei w Chinach dynamika sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej wyniosła kolejno 10,7% rdr i 6,5% rdr wobec oczekiwań na poziomie 10,6% i 7,1%.\nWyraźna dominacja niedźwiedzi była również widoczna na polskim parkiecie. W skali całego tygodnia, indeksy WIG20 i mWIG40 straciły 1,7%, a sWIG80 zniżkował o 0,2%. W centrum uwagi rynku znalazły się najnowsze dane z polskiej gospodarki. Dynamika PKB w pierwszym kwartale 2017 r. wyniosła 4% rdr wobec prognoz na poziomie 3,9%. Na przestrzeni ostatnich lat to niewątpliwie bardzo dobry wynik. Z drugiej strony, tempo wzrostu sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej wyniosło kolejno 8,1% rdr i -0,6% rdr wobec konsensusu na poziomie 8,9% i 2,4%. To z kolei nieco rozczarowujące wielkości, choć w znacznej mierze uwarunkowane przez czynniki sezonowe. W ubiegłym tygodniu odbyło się również posiedzenie RPP. Rada nie dokonała żadnych zmian w polityce monetarnej. Co więcej, Adam Glapiński podkreślił, że polityka stabilizacji stóp procentowych będzie kontynuowana w 2017 r. oraz niewykluczone, że także w 2018 r.\nW obecnym tygodniu na szczególną uwagę zasługują odczyty wstępnych indeksów PMI dla strefy euro oraz Stanów. Ponadto, inwestorzy poznają protokoły z ostatnich posiedzeń FOMC oraz RPP. W Polsce odbędzie się także publikacja stopy bezrobocia. Niemniej, inwestorzy skupią się przede wszystkim na licznych prezentacjach sprawozdań finansowych spółek notowanych na GPW w Warszawie.\nW ubiegłym tygodniu dominacja niedźwiedzi była wyraźna, choć w jego drugiej części popyt przeszedł do kontrofensywy. W efekcie WIG20 zakończył piątkowe notowania na poziomie 2328 pkt. Co więcej, rynek testował psychologiczną granicę 2300 pkt. Próba zakończyła się fiaskiem, co stanowi szansę do potwierdzenia wcześniejszego wybicia z konsolidacji – sygnał kupna. Z drugiej strony warto zwrócić uwagę, że wolumen handlu był wyraźnie podwyższony w dniach, w których to indeks znajdował się pod kreską. Walka o kontynuację hossy trwa, a jej rezultat nie wydaje się być przesądzony.\nNa wyróżnienie tym razem zasługują walory Wirtualnej Polski, które w skali całego ubiegłego tygodnia podrożały o 6,5%. Spółka opublikowała solidne wyniki, choć obciążone wysokimi nakładami inwestycyjnymi. Mimo wszystko oczekiwania rynku co do poprawy zyskowności pozostają znaczące. W efekcie cena akcji odbiła się od wsparcia na poziomie 48 zł, a tym samym pozostała w układzie konsolidacyjnym. Należy również podkreślić, że wzrosty zostały zasygnalizowane przez oscylatory techniczne m.in. RSI oraz MACD. Prawdopodobieństwo dalszych ruchów w kierunku północnym wydaje się dość wysokie. Najbliższy opór stanowi poziom 54 zł.\nDolar słabnie zgodnie z wolą Donalda Trumpa | Trump ciąży dolarowi. Nienajlepsze dane z polskiej gospodarki


Kapela Ludowa z Małochwieja Małego\nStrona szkoły | Poleć stronę znajomemu | Kontakt | Zjazd szkolny 2014 | Książka... | Stronę odwiedziło: 193776 gości |  Gości online: 1\nTradycja muzykowania na Małochwieju sięga odległych lat, bo aż roku 1913. Już wtedy na wsi istniała Kapela Ludowa wraz Zespołem Tanecznym, której kierownikiem był nauczyciel Szkoły Powszechnej w Małochwieju Dużym - Pan Protazy Wnorowski. (więcej w linku "Historia miejscowości")\nWe wczesnych latach powojennych, po 1945 r. w Małochwieju Małym i Małochwieju Dużym prowadził działalność rozrywkową zespół muzyczny, który przygrywał na weselach, zabawach ludowych i dożynkach. Kierownikiem tego zespołu był grający na trąbce Józef Raczkowski. W skład zespołu wchodzili również Stanisław Wożakowski (akordeon), Jan Wójcik (saksofon) i Jan Kyc (bęben). W 1975 roku Jan Kyc zaproponował założenie i rozbudowanie tego zespołu do dużej kapeli ludowej wraz z solistkami. Kapela powstała z potrzeby chwili, z chęci pokazania artystycznych tradycji tej wsi, jej zaangażowania w życie społeczne, z tęsknoty za czymś dawnym, drzemiącym jeszcze w duszach weselnych grajków. Inicjatywę założenia kapeli przedłożono ówczesnym władzom Gminy Krasnystaw, które ją poparły i wyasygnowały fundusze na zakup strojów regionalnych dla kapeli. Stroje szył krawiec z Małochwieja Małego Franciszek Szydłowski, a strojami dla kobiet i wyszywaniem strojów męskich zajęła się solistka kapeli Pani Wiesława Milewska. Kierownikiem muzycznym kapeli został Edward Kyc, pracujący wówczas jako nauczyciel wychowania muzycznego w Liceum Ogólnokształcacym im. Władysława Jagiełły w Krasnymstawie,a sprawami organizacyjnymi zajmował się ojciec Pana Edwarda - Jan Kyc. Próby odbywały się w Domu Ludowym w Małochwieju Małym. Po rozmowach z członkami zespołu kierownik kapeli ustalił, że każdy występ kapeli będzie się zaczynał piosenką ludową "Witojta ludzie", a kończył piosenką "Rozstanie".\nSkład zespołu, który wystąpił w swoim pierwszym oficjalnym występie w dniu 28 września 1975 r. podczas "Chmielaków Krasnostawskich" wygladał następująco:\nJan Kyc - bęben\nEdward Kyc - skrzypce\nJan Mochniej - skrzypce\nStanisław Wożakowski - akordeon\nJerzy Parzymies - akordeon\nStanisław Kyc - kontrabas\nAleksander Bereza - trąbka\nJózef Raczkowski - trąbka\nJulian Kisielewicz - klarnet\nWiesława Milewska - solistka\nKrystyna Stefaniak - solistka\nJadwiga Szarek - solistka\nMaria Gleń - solistka\nW roku 1975, zespół wystąpił osiem razy poza miejscem zamieszkania. Występy odbyły się w Krasnostawskim Domu Kultury oraz na choinkach noworocznych w zakładach pracy. W roku 1976 z zespołu odeszła Pani Maria Gleń. W tymże roku z funduszy gminnych zostały zakupione instrumenty: beben, kontrabas, dwie trąbki, dwa akordeony i wzmacniacz. Kapela odnosiła coraz wieksze sukcesy. Łącznie w tym roku kapela dała 27 występów, m.in. w Świdniku na zlocie motorowym, w Kazimierzu na Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych, w Wojewódzkim Domu Kultury w Chełmie na Prezentacji Dorobku Amatorskich Zespołów Ludowych, w Wojsławicach na Święcie Ludowym, w Krasnostawskim Domu Kultury na Dniu Seniora, na Chmielakach Krasnostawskich. W roku 1977, kapela otrzymała zaproszenie na Święto Prasy do Koszalina, ponownie wzięła udział w Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych Kazimierzu. Łącznie w tym roku zespół dał 31 występów. W 1978 roku w zespole zaszły pewne zmiany. Odeszły Panie Wiesława Milewska i Jadwiga Szarek, natomiast do zespołu dołączyły nowe solistki, Panie: Zofia Kazmierczak, Maria Kowalczyk, Alicja Zięba i Marta Słupianek. W tym roku kapela zdobyła wiele wyróznień i dyplomów, miedzy innymi: nagroda specjalna dziennikarzy za Tworzenie Niezapomnianej Atmosfery Festiwalu w Kazimierzu, dyplom za reprezentowanie Gminy Krasnystaw w Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Miast i Gmin w Chełmie. Rok 1979 nie przyniósł żadnych zmian w składzie zespołu, który w dalszym ciągu grał i śpiewał pieśni ludowe regionu lubelskiego oraz innych regionów, urozmaicając programy artystyczne przy różnych okazjach. Zespół uczestniczył w wycieczce do ZSRR, ktora była nagrodą za działalność propagującą folklor ludowy w regionie. W tym roku kapela po raz czwarty reprezentowała województwo chełmskie na XII Ogólnopolskim Przegladzie Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu, brała udział w Łańcuckiej Jesieni Kulturalnej '79, w II Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Miast i Gmin (Gmina Krasnystaw zajęła II miejsce otrzymując nagrodę w wysokości 100 tys. zł.), w obchodach X-lecia Klubu Twórców Ludowych, w zlocie Działaczy Reformy Rolnej nad Jeziorem Białym, w Festynie z okazji jubileuszu miasta Świdnika, w Krasnostawskim Domu Kultury (występ dla Honorowych Dawców Krwi) i wielu innych uroczystościach. Do końca roku 1979 zespół od początku istnienia dał łącznie 125 występów. W roku 1980 do zespołu dołączyła solistka Pani Dorota Krzysztofiak. 5 marca kapela gościła przedstawicieli Polskiego Radia, a nagrany program był emitowany w Rozgłośni Lubelskiej w dniu 19 marca 1980r. W kwietniu kapela przygrywała na Jarmarku Twórców Ludowych w Wojewódzkim Domu Kultury w Chełmie, w Krasnostawskim Domu Kultury na imprezie z okazji Dnia Seniora oraz na akadamii z okazji 1 Maja w Białce (29.04.1980r.). 15 maja kapela wystąpiła w muszli koncertoej w Krasnymstawie na Podsumowaniu Współzawodnictwa Międzyzakładowego SKR-ów Województwa Chełmskiego za rok 1979, również w maju zespół tradycyjnie uczestniczył w Święcie Ludowym w Wojsławicach. W dniach 30.05-1.06 kapela uczestniczyła w Festiwalu Kapel Ludowych, Śpiewaków i Instrumentalistów Polski Południowej w Jaśle. Po koncercie konkursowym, zespół dał występ w Przedsiębiorstwie Poszukiwań Naftowych i Geodezyjnych w Jaśle. Z końcem czerwca kapela koncertowała na Święcie Prasy Regionalnej w Białej Podlaskiej. W dniu 20 lipca zespół wystąpił na spotkaniu się z nauczycielami języka polskiego reprezentującymi Polonię w takich krajach jak: RFN, Wielka Brytania, Kanada, Australia, Francja, USA, Holandia, Belgia. Spotkanie odbyło się w gospodarstwie u Pani Marii Gleń. Tydzień później zespół uświetnił obchody 70-lecia Chóru "Dzwon" w Siennicy Różanej. 3 sierpnia odbył się Koncert Jubileuszowy z Okazji V-lecia Kapeli. Na uroczystości obecne były władze Gminy Krasnystaw w osobie Pana Janusza Korczyńskiego, obecna była również Pani Teresa Malinowska - dyrektor Wojewódzkiego Domu Kultury w Chełmie oraz licznie przybyła społeczność Małochwieja. Do dnia 3 sierpnia kapela dała łącznie 142 występy na uroczystościach państwowych, okolicznościowych i przeglądach zespołów ludowych. \nW 1981 roku nastąpiły zmiany w składzie zespołu. Odszedł Pan Jerzy Parzymies, do zespołu powróciła Pani Wiesława Milewska, przyjęta została nowa solistka Pani Danuta Dobrowolska i klarnecista Pan Kazimierz Rostecki. W tym roku zespół otrzymał najwyższe wyróżnienie w swojej 6-letniej działalności. Był to Dyplom Ministra Kultury i Sztuki z okazji Dnia Działacza Kultury. Rok 1981, ze względu na trudną sytuację panującą w kraju, był uboższy pod względem artystycznym. Kapela uświetniła w tym roku tylko 20 imprez, m.in. Sejmik Teatrów Wiejskich w Tarnogrodzie, Dzień Działacza Kultury w Hrubieszowie, Dzień Seniora w WDK Chełm i "Chmielaki Krasnostawskie". Rok 1982, pomimo stanu wojennego obowiązującego w Polsce, zapisał się bogato w historii zespołu. W tym roku odbyły się 32 występy przed publicznością różnych miast i wsi, z tego 7-krotnie na Dożynkach Gminnych. W lipcu zespół wziął udział w XVI Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych "Kazimierz '82", aktywnie uczestniczył w cyklu spotkań pt.: "Portret twórcy" organizowanych przez WDK Chełm. Zespół 3-krotnie był pokazywany na ekranach TVP. W listopadzie, w dowód uznania za szczególne osiągnięcia w rozwoju organizacji kółek rolniczych, zespół otrzymał honorową odznakę. W roku 1983 kapela uczestniczyła w 25 występach. Podczas pobytu w Krakowie zespół zaprezentował swój repertuar na koloniach zorganizowanych dla dzieci górników. Kapela miała również zaszczyt dać koncert na słynnym Barbakanie, gdzie publiczność gorąco ją oklaskiwała, a dowodem owacji były kwiaty, które członkowie zespołu zebrali po udanym występie. Równie udanym był również występ u stóp Pomnika Adama Mickiewicza na rynku. Na swoim "podwórku" kapela brała udział w uroczystości poświęcenia placu pod budowę kościoła w Małochwieju, podczas której wykonała wiązankę pieśni religijnych. Za udział w tej ceremonii kapela otrzymała gorące podziękowania od biskupa Kamińskiego. Zespół wraz z kapelą z Krasnostawskiego Domu Kultury, wystąpił na sesji Wojewódzkiej Rady Narodowej w Chełmie. W tym roku do zespołu dołączył Antoni Zawada grajacy na trąbce. W roku 1984 kapela wzięła udział w 35 występach, były to m.in. Jubileusz XX-lecia działalności Klubu "Ruch" w Żółkiewce, Festyn Święta Ludowego w Chełmie, wybory do Rad Narodowych, Przegląd Dorobku Kulturalnego Gmin w Białce, Przegląd Kultury Ludowej Województwa Chełmskiego (I miejsce i nagroda 90 tys. zł), występ przed startem kolarzy do IX etapu Tour de Pologne przez budynkiem PKWN w Chełmie (autograf Ryszarda Szurkowskiego z dedykacją dla kapeli znajduje się w poniższej galerii) i wiele innych. Wystepy zespołu kilkakrotnie były emitowane w TVP i radio. W marcu zmarł członek kapeli Pan Aleksander Bereza. W 1985 roku kapela występowała w różnego rodzaju imprezach kulturalnych, tj.: Przegląd Kapel "Kazimierz '85", Święto Ludowe połączone z 60-leciem OSP Małochwiej, Chmielaki Krasnostawskie, odznaczenie wsi Niemienice Krzyzemm Grunwaldu III Kl., 100-tne urodziny mieszkańca Zakręcia J. Banaszkiewicza. Kapela brała udział również w takich uroczystościach jak wybory do Sejmu PRL, manifestacjach przy Pomniku W. Witosa w Warszawie. W bieżącym roku zespół wystąpił 44 razy. W sierpniu odbyła się uroczystość z okazji Jubileuszu X-lecia Kapeli. Na uroczystości obecne były władze wojewódzkie, gminne oraz kilkaset sympatyków zespołu. Zespół za swoją 10-letnią działalnośc otrzymał 300 tys. zł z Wojewódzkiego Funduszu Rozwoju Kultury na dalszy rozwój organizacyjny, oraz 50 tys. zł z Wojewódzkiego Domu Kultury na wydatki związane z działalnością kapeli. Wszyscy członkowie zespołu otrzymali również nagrody indywidualne w kwocie 2 tys. zł. Skład zespołu wyglądał następująco:\nStanisław Wożakowski - skrzypce, akordeon, śpiew\nKazimierz Rostecki - klarnet\nAntoni Zawada - klarnet\nZofia Kazimierczak - solistka\nDorota Łaska - solistka\nDanuta Dobrowolska - solistka\nWiesława Szymoniak - solistka\nMinione dziesięciolecie to wspaniałe lata dla kapeli, koncerty, wywiady, prezentacje w prasie, radio i telewizji. Los nie szczędził kapeli jednak chwil smutnych i przykrych. Kłopoty zdrowotne leciwych już muzyków oraz śmierć kilku jej członków (Jana Mochnieja, zupełnie młodego Antka Zawady i Juliana Kisielewicza) poważnie sparaliżowała życie kapeli. Po tym wszystkim jakby coś pękło i zamilkło, po czym nastały dla kapeli dni chude. Wprawdzie zbierano się na próby, wprawdzie nieliczne koncerty kontynuowały życie kapeli, ale nie dawały już takiej radości jej wykonawcom.\nI oto zabłysnął promyk nadziei, znów zaczęli się spotykać, razem pracować, grać, śpiewać i żartować. Kapela rozpoczęła przygotowania do jubileuszu XX-lecia swojego istnienia. Jubileusz odbył się w sierpniu 1995 roku. Na uroczystości obecni byli: Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki Pan Zdzisław Podkański, Wojewoda Chełmski Pan Marian Cichosz, Wójt Gminy Krasnystaw Pan Janusz Korczyński, Z-ca Wójta Pani Wanda Kamecka, Przewodniczący Rady Gminy Krasnystaw Pan Leszek Szeniak, Dyrektor Wojewódzkiego Domu Kultury w Chełmie Pani Teresa Malinowska, Dyrektor Gminnego Centrum Kultury w Siennicy Nadolnej Pani Helena Łoś oraz rzesze sympatyków zespołu. Kapela w związku z jubileuszem otrzymała nagrody. Pan Zdzisław Podkański w imieniu Ministerstwa Kultury i Sztuki przekazał nagrodę w wysokości 2 tys. zł, Pan Marian Cichosz w imieniu władz województwa nagrodę w wysokości 1 tys. zł, zaś GCK w Siennicy Nadolnej ufundowało dla zespołu jednodniową wycieczkę w Góry Świętokrzyskie.\nW 1996 roku do zespołu dołączył grający na trąbce Pan Józef Poniedziałek. Kapela wystąpiła na turnieju wsi Małochwiej Mały - Małochwiej Duży, odpuście w miejscowej kaplicy, dożynkach wiejskich i miejskich oraz "Chmielakach Krasnostawskich". Rok 1997 przyniósł kolejne zmiany w składzie zespołu. Dołączył Pan Zbigniew Waryszak, grający na bębnie, zastępując długoletniego członka i założyciela kapeli Pana Jana Kyca. W tym roku zespół wystąpił m.in. w III Przeglądzie Piosenki i Przyśpiewki Ludowej "Rejowiec '97", zajmując I miejsce, w XVI Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Śpiewaczych, Kapel, Instrumentalistów i Śpiewaków otrzymując wyróżnienie oraz w uroczystości 80-lecia OSP w Ostrzycy. W 1998 do zespołu dołączyła solistka Pani Bożena Poniedziałek. Zespół ponownie jak w roku ubiegłym, zajął I miejsce w Przeglądzie Piosenki i Przyśpiewki Ludowej w Rejowcu. Kolejna solistka zasiliła zespół w 1999 roku, była to Pani Magdalena Rysak. Zespół dał w tym roku 20 koncertów uświetniając wiele uroczystości, m.in. Dożynki Gminne w Orłowie Murowanym i lokalne w Małochwieju Małym, tradycyjny turniej wsi, odpust w miejscowej kaplicy, "Krasnostawskie Chmielaki" i "Sobótki" w Wincentowie. W roku 2000 kapela prezentowała swój dorobek w wielu miejscowościach regionu lubelskiego. W Chełmie na Przeglądzie Zespołów Artystycznych, w Tarnogórze na jubileuszu 100-lecia OSP, w Krasnymstawie na Przeglądzie Dorobku Artystycznego Gmin Powiatu Krasnostawskiego, w Wincentowie na imprezie plenerowej "Sobótki". 16 lipca miał miejsce kolejny Jubileusz - XXV-lecia działalności kapeli.\nW latach 2001 - 2005 kapela z prezentowała swój dorobek biorąc udział m.in. w Przeglądach Dorobku w Filharmonii w Lublinie, w "Chmielakach Krasnostawskich", w Wojewódzkiej Inauguracji Roku Szkolnego 2004/2005 w naszej szkole, na 20-leciu spotkań piłkarskich w Małochwieju Małym, w uroczystościach odpustowych w miejscowej kaplicy. W 2003 roku zmarł pomysłodawca, założyciel i wieloletni członek kapeli Pan Jan Kyc. W dniu 10 sierpnia 2005 roku jubileusz 50-lecia pracy twórczej obchodził członek kapeli Pan Stanisław Wożakowski. Podczas uroczystości, która była połączona z otwarcien nowej siedziby Gminnego Centrum Kultury w Siennicy Nadolnej, Pan Stanisław otrzymał Prezydencki Brązowy Krzyż Zasługi. 4 września 2005 roku na boisku w Małochwieju Małym odbyła się uroczystość XXX-lecia działalności kapeli. Na jubileuszu obecni byli: Starosta Krasnostawski Pan Janusz Szpak, Wójt Gminy Krasnystaw Pan Janusz Korczyński, Przewodniczący Rady Gminy Pan Leszek Szeniak, Przewodniczący Komisji Kultury Pan Antoni Sulikowski, Rady Gminy Krasnystaw Pan Grzegorz Czuba, Dyrektor PCPR Pan Wiesław Brodowski, Dyrektor Gminnego Centrum Kultury w Krasnymstawie (z siedzibą w Siennicy Nadolnej) Pani Helena Łoś, zaprzyjaźniona Kapela Ludowa "Stryje" z Milejowa oraz rzesze sympatyków zespołu. W trakcie uroczystości Panowie Roman Jawor i Józef Poniedziałek odebrali odznaczenia państwowe "Zasłużony dla Kultury Polskiej".\nSkład członków kapeli biorących udział w koncercie jubileuszowym z okazji XXX-lecia:\nEdward Kyc - kierownik kapeli, skrzypce\nJózef Poniedziałek - trąbka B\nRoman Jawor - klarnet B\nZbigniew Waryszak - bęben\nBożena Poniedziałek - solistka\nW latach 2006 - 2010 zespół występował podczas ważnych uroczystości gminnych i powiatowych. W tym okresie do kapeli dołączyła solistka Pani Agnieszka Chwaszcz i grający na bębnie Pan Franciszek Kaniewski. W sierpniu 2007 roku zmarł długoletni członek kapeli, solista, skrzypek i akordeonista Pan Stanisław Wożakowski. W 2008 roku zespół wystąpił podczas uroczystości otwarcia remizy OSP w Małochwieju Dużym. W tymże też roku zespół zaprezentował się na "Sobótkach" w Krupem. W czrwcu 2009 roku kapela zagrała w Krasnymstawie podczas obchodów "Dni Złotego Karpia". W lipcu tego samego roku zespół zaprezentował się publiczności w Fajsławicach podczas Festynu "Zróbmy coś razem".\n8 sierpnia 2010 roku podczas Jarmarku Podzamcze w Krupem odbył się Jubileusz XXXV-lecia działałności kapeli. Skład członków biorących udział w koncercie jubileuszowym wyglądał nastepująco:\nEdward Kyc - kierownik kapeli, akordeon\nFranciszek Kaniewski - bęben\nAgnieszka Chwaszcz - solistka


sobota 25-10-14, czytany: 22170 razy, autor: fyla\nKhloe Kardashian / Instagram O tej rodzinie słyszeliśmy już różne nieprawdopodobne plotki - zaczynając na operacjach plastycznych, a kończąc na zasobności portfela, dzieciach i romansach. Teraz zagraniczni dziennikarze postanowili dorobić małą teorię do jednej z najnowszych fotografii Khloe Kardashian.\n- Khloe jest zauroczona Justinem. Coś się święci- miał zdradzić tajemniczy informator.\nKhloe Kardashian otrzymała CIOS z najbardziej nieoczekiwanej strony!\tCzy celebrytka odpowie na tę zniewagę?\tczytano: 16948 razy\nKhloe Kardashian tym sposobem CAŁKOWICIE odcięła się od Lamara!\tByły ukochany nie ma już najmniejszych szans na odzyskanie celebrytki?\tczytano: 7256 razy


Wynajmę lokal użytkowy: Warszawa Bielany, 661 m2, 11898 PLN - Archiwum Domiporta.pl\n11 898 PLN 18 zł/m2\nObiekt składający się z budynków biurowych, hal produkcyjnych, parkingów i powierzchni magazynowych (otwartych i zamkniętych), skomunikowanych drogami asfaltowymi. Całodobowa ochrona, centralna portiernia, monitoring części wspólnych i otoczenia. Stan powierzchni magazynowych: posadzka o nośności 8t/m2, wysokość hali minimalna 11m, rozstaw słupów 12m - 24m bramy wjazdowe z poziomu 0, oświetlenie 200 lux, ogrzewanie gazowe, instalacje elektryczne. Wymagana kaucja lub gwarancja bankowa na kwotę stanowiącą trzykrotność miesięcznego czynszu i zaliczek na poczet opłat eksploatacyjnych powiększone o wysokość podatku VAT. Energia elektryczna, gaz, woda, śmieci oraz koszty telekomunikacyjne - na podstawie indywidualnych liczników zainstalowanych w przedmiocie najmu lub na podstawie umów zawartych przez najemcę z dostawcami mediów. Istnieje możliwość podziału powierzchni magazynowej oraz wynajęcie dodatkowo powierzchni biurowych. Aktualnie dostępna do wynajecia hala 661m wysokość 16m Do wynajęcia hala/ magazyn - o wysokości 16m. Powierzchnia 661m2 -w tym powierzchnia socjalno - biurowa 93m2. Ogrzewanie gazowe- promienniki podczerwieni. Zapraszamy do oglądania. Magdalena Horodyska tel 730 900 366 mhorodyska@liderhaus.pl EKSTRA OFERTY NA STRONIE LIDERHAUS Informacje zamieszczone na stronie nie stanowią oferty, a jedynie mają charakter reklamowy i poglądowy. Informacje te są jedynie zaproszeniem do zawarcia umowy (art. 71 Kodeksu cywilnego). Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB


Saper (v2) - LabMasters\nDruga wersja kultowej gry Saper, polegającej na oznaczaniu min na planszy. Liczy się poprawność rozwiązania i czas. Pokazuje, w jaki sposób użycie VBA może poprawić funkcjonalność gry oraz ułatwić jej używanie. W tej wersji gry można także ustawić liczbę min na planszy oraz liczbę żyć. Jest także dostępna klasyfikacja z najlepszymi wynikami.\nWystarczy otworzyć plik, wybrać liczbę min na planszy (domyślnie 10) oraz liczbę żyć (domyślnie 3) i można już rozpocząć nową rozgrywkę. Klasycznie, lewym przyciskiem myszy odkrywamy puste pola, zaś prawym przyciskiem myszy oznaczamy miny. Więcej informacji dostępnych jest po naciśnięciu kostki z napisem FAQ.\nProstota w obsłudze, zaprojektowanie mechanizmu gry, opracowanie planszy.\nAutomatyzacja pracy w programie MS Excel z wykorzystaniem języka VBA, Wydajna praca w VBA w programie MS Excel


Raport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna - wynagrodzenia.pl\nW przypadku przekazania danych do Raportu płacowego Sedlak & Sedlak 2020 - jesień, dostępne są obniżone ceny zakupu Raportu płacowego Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna.\nRaport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna zawiera informacje o płacach 218 677 osób na 726 stanowiskach. Dane pochodzą z 536 firm z całej Polski i zostały zebrane w okresie od kwietnia do czerwca 2020 roku.\nRaport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna - stanowiska produkcyjne i administracyjne\nRaport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna stanowiska produkcyjne i administracyjne - zawiera informacje o płacach na 652 stanowiskach. Dane pochodzą z 536 firm z całej Polski i zostały zebrane w okresie od kwietnia do czerwca 2020 roku. Analizy opracowano dla następujących pionów:\nRaport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna - stanowiska branży IT i administracyjne\nRaport płacowy Sedlak & Sedlak 2020 - wiosna stanowiska branży IT i administracyjne - zawiera informacje o płacach na 449 stanowiskach. Dane pochodzą z 536 firm z całej Polski i zostały zebrane w okresie od kwietnia do czerwca 2020 roku.\nwynagrodzenia w różnych branżach (automatyka i maszyny przemysłowe, chemiczna, elektroniczna i elektrotechniczna, FMCG, IT - software, IT - usługi, IT i telekomunikacja, lotnicza, materiały budowlane i wyposażenie wnętrz, metalowa i metalurgiczna, motoryzacyjna, opakowania i poligrafia, spożywcza,),\nAnalizy szczegółowe prezentujące dane dla 726 stanowisk*:


Co lepsze Windows Xp czy Linux :) - Security - Niezależne Forum Miasta Łańcuta i okolicy\nCo lepsze Windows Xp czy Linux :)\nBy profesoq, April 21, 2006 in Security\nCzesc postanowiłem załozyc pierwszy topik w tym dzial:p Ciekawia mnie wasze wypowiedzi. Jak sadzicie co jest lepsze? // Strasznie lamerskie pytanie, ale trzeba jakos rozpoczac dyskusje - spór hehe\nMoim, zdaniem lepszy jest internet :P\nTak na serio to zalezy dla kogo. Dla mnie lepszy jest windows bardziej dostepny , No i duzy plus to mnogosc aplikacji na ten system.\nLinux jest tez okej ale jak dla mnie malo praktyczny.\nDziury sa w tym i w tym systemie\nA linuxy to nie są te małe, czarno-białe zwierzątka co żyją na Antarktydzie??\nMoim, zdaniem lepszy jest internet\nA ile używałeś, używasz linuxa? Dla mnie win jest strasznie ograniczony a wiem co mówię używam tylko linuxa od 4 lat. Oczywiście zaczynałem od win ale zbyt długo nie wytrzymywał w stanie nierozsypanym, wnerwiały mnie wieczne instalacje, reinstalacje, a linuxa jak zainstalowałem to działa i nie trzeba go prosić . Co do programów to nigdy mi nic nie brakowało, na pewno nie ma takiego wyboru jak w win i nie ma tak specjalistycznych i rozbudowanych programów jak CAD cz Photoshop ale te co są dają rade. Co do dziur to nawet nie ma porównania, polityka praw dostępu jest tak prosta a zarazem genialna że linux jest bardziej bezpieczny w defaultowych ustawieniach. W win musisz instalować antywirusa, firewall i inne pierdoły, linux tego nie potrzebuje.\nspit, Linux mimo wszystko jest 'dla wybrańców', a raczej dla ludzi, którzy mają na niego czas... Windy w sumie nie trzeba się uczyć, wszystko można zrobić kilkoma klikami... A to, ze nei jest bezpieczny - to już o tym mówiłem, ale... jest to w pewien sposób proporcjonalne do ilości userów.\nA także do tego, gdzie STOI Linux... To juz sukces MS, że wepchał windę do najpotężnijszych firm tego świata\ngdyby tak nagle zamienić to na linuxy, to... hmmm... sprytni tego świata zaczęli by szukać dziur w Linuxie\nDziury w Linuxie są, lecz napewno jest ich mniej i szybciej są łatane.\nMS przekonuje, że w Linuxie jest ich więcej... Kontra na takie brednie jest super prosta: do kodu linuxa może zaglądnąć każdy i odszukać dziure, a jak juz ktoś znajdzie dziure to w ciągu kilku dni łatka sie pojawia. Natomiast w produktach MS, jest w cholere dziur, o których nikt nie mówi do czasu aż ktoś nie wykorzysta tych dziur (np. przez trojany).\nNie wiem jak inni, ale dla mnie Linux to nie tylko program, pod Linuxem kryje się wiara w ludzi. Fakt, że ktoś za darmo potrafi swoją prace przekazać innym ludziom w społeczności jest wspaniały !\nLinux to nie tylko system - To ideologia !\na raczej dla ludzi, którzy mają na niego czas.\nIle razy reinstalowałeś, instalowałeś win? ja linuxa zainstalowałem jakieś 4 lata i działa\nWindy w sumie nie trzeba się uczyć, wszystko można zrobić kilkoma klikami\nSą różne linuxy, dla zaawansowanych i początkujących gdzie są konfiguratory o niebo lepsze niż w win\nTo jest fakt , Bill Gates to niewątpliwie geniusz , wymyślił sporo fajnych rzeczy ale drugie tyle podpatrzył z linuxa który nie jest promowany, a ma się całkiem dobrze od tylu lat\nspit, Moja instalka Windowsa trzyma się... 2 lata. Prawie, bo odkąd mam tego kompa, którego mam (Win XP). Poza tym biorąc pod uwagę to, ze często testują sobie różne bety albo freeware, to... niekiedy trzeba podreperować to i owo, ale póki co - system działa stabilnie. Zwieszka zdarza się tylko hmmm... jak z czyms przesadzę... Serio, nie pamietam kiedy mi się ostatnio zwiesił, więc to musiało być dośc dawno (najczęściej zdarzało się przy pracy z duuużą grafiką albo przy krojeniu materiału wideo)...\nNo są. A win jest jeden\nLinux?? Pingwinek niezalezny, ale dla milosnikow. Takich, co to maja czas sie w to bawic. Jakbym byl jakims masterem albo jak widze co niektorzy - lubial predkosciomierze na pulpicie, to bym si e wto bawil. mnie trzeba systemu popularnego, latwego i co z tego, ze dziurawy???? jak macie takie smrodki na dysku, ze sie boicie ich udostepniac, to wasza sprawa. Windows rzadzi. Linuch to defensywa i egzotyczna alternatywa.\nLinux?? Pingwinek niezalezny, ale dla milosnikow. Takich, co to maja czas sie w to bawic.\nLinux na pewno nie jest dla wszystkich, potrzeba odrobinę chęci do przyswojenia pewnej wiedzy, a czas poświęcony na to procentuje później.\nJakbym byl jakims masterem albo jak widze co niektorzy - lubial predkosciomierze na pulpicie, to bym si e wto bawil.\nTe "prędkościomierze" monitorują prace komputera, bo chyba wiesz jak działa komputer co?\njak macie takie smrodki na dysku, ze sie boicie ich udostepniac,\nSmrodek masz zapewne Ty czyli nielegalne oprogramowanie i lubisz pokazywać zawartość swojego dysku\ncóż podziwiam Twoją niewiedze , ja spróbowałem jednego i drugiego a Ty?\nmaksymalna wydajność, możliwość grzebania w źródłach czyli system maksymalnie dopasowany do komputera i użytkownika spróbuj, dla mnie warto było poświęcić trochę czasu na czytanie manuali\nSłyszałem, że Gentoo wymiata, lecz nie jestem super zaawansowanym userem (konsoli sie nie boje ), i nie chciało by mi się az tyle czasu poswiecac na gentoo. Na dodatek słyszałem, że naprawde długo sie kompiluje\nniezależne testy wykazały, że czas uruchamiania przeciętnej aplikacji w Linuksie wynosi 2 s, Vista jest szybsza o 4 s...\nNa dodatek słyszałem, że naprawde długo sie kompiluje\nE tam długo największy pakiet czyli openoffice , kompilował mi się z 12 godzin ale teraz używam binarki.Generalnie updejt systemu trwa z 2 godziny, mieli sobie w tle a ja coś robie w tym czasie.\nMoim zdaniem lepszy jest Windows XP\n[ Dodano: 2007-01-13, 17:01 ]\nLepszy jest Windows XP\nMoże dla Ciebie ja uważam tak jak pewien pan co ładnie porównał systemy :\n"If you think of MS-DOS as mono, and Windows as stereo, then Linux is Dolby\nPro-Logic Surround Sound with Bass Boost and all the music is free."\nale ja lubię być wolny jak ptak i mieć wszystko tip-top ....\nRany... 12 godzin kompilacji? Nooo ale jak już się skompiluje, to wystarczy na całe życie i nigdy nie trzeba go updatować??\ne ja lubię być wolny jak ptak i mieć wszystko tip-top ....\nHmmm... a ja bym zaryzykował powiedziec, że... freeware dostepny pod Win oferyuje więcej niż programy linuxowe...\nOczywiście że lepszy Windows XP\nEdited by Falk - Ostatnie ostrzeżenie... zacznij w końcu pisać posty wnoszące coś do tematu... a nie powtarzające się... i to nie tylko w tym poście.\nCo do Linuxa jeszcze - tak na dłuższą mete nie wydaje mi się, żeby programistom opłacało pozostawać na tej platformie... Jest to system darmowy, wiec raczej powstający z sił pasjonatów... Tak mi sie wydaje. Jest to jego siłą, ale i słabośc jednoczesnie...\nMoim zdaniem Windows XP jest fajniejszy i wogule a linux jeszcze po angielsku\nKvbvś, Oooooommmm... w sumie racja. Fakt, znam trochę inglisza, jednak to wazna uwaga. Który LINUX jest całkowicie po polsku? Który z nich oferuje tak pełną gamę języków jak Winda?\nNo i nawiązując do mojej poprzedniej myśli - czy ludziom starczy sił i czasu, aby zrobić takeigo hmmmm... POPULRANEGO linuxa?\nNiektóre programy napewno ustępują tym z Windowsa (np. EAC), lecz większość jest porównywalna a nawet lepsza od odpowiedników na Windowsa. Uważam, że userzy windowsa nie zdają sobie sprawy jak wiele zawdzięczają linuxowi, gdyż spora część programów na windows nie powstałałaby gdyby nie userzy linuxa....\nA co do języków w linuxie... wydaje mi się, ze linux ma więcej lokalizacji niż windows...\nAhab, Hmmmmmm... nie będe się spierałnkretnymi cyframi a tych lokalizacji... no nie wiem, nie wiem\nCo do programistów zaś - jak dla mnie są to tak różne platformy, że co najwyżej pomysłowość linuxowców może się przydać widowsom, i na odwrót. Serio... Freeware i jego ilośc DLA windowsa grubo przebija produkcje na Linuxa. nawet samo napisanie programu dla Linuxa JEST trudniejsze, tak mi się wydaje...\nGuest Street Fighter\nXP lepszy jakos linuxa nie trawie i oprawa graficzna linuxa taka oooooooooo wiec zostane przy xp\noprawa graficzna linuxa taka oooooooooo\nTak się składa, że linux może mieć wiele opraw graficznych ! Dziesiątki, a może i setki. Jeżeli jesteś programistą to sam możesz sobie oprawe graficzną zrobić. Pod tym względem linux bije na głowe produkty MS.\nAhab Programista nie jestem i moze prawda co mowisz ale i tak wole xp\nWin XP współpracuje z wiekszą ilością sprzętu a Linux do nie dawna jeszcze miał kłopoty z obsługą np. modemów W zastosowaniach profesjonalnych Linux tez wysiada (grafika, programowanie, multimedia), bo nie ma na niego tak rozbudowanych programów jak na Windowsa. Więc szary user jest skazany na XP itp, no chyba ze chce mu sie klepac te komendy w shellu ;P


Kubek KeepCup Original Manzanita 227, 340 lub 454 ml. KeepCup to ekologiczny kubek wielokrotnego użytku, który zachwyca oryginalnym wzornictwem.\nKubek KeepCup Original Manzanita pojemność 270, 340 lub 454 ml\nKeepCup to ekologiczny kubek wielokrotnego użytku, który zachwyca oryginalnym wzornictwem.\nPokrywka: ciemny fiolet\nWyróżnia go niepowtarzalny design i różnorodna kolorystyka. Wybierz swój kolor i ciesz się smakiem kawy lub herbaty w swoim ulubionym kubku! Kubki KeepCup są lekkie, wykonane z wytrzymałego, nietoksycznego tworzywa sztucznego i doskonale trzymają się w dłoni. Są świetnym naczyniem kiedy chcesz zaparzyć kawę i wypić ją w biegu.\nKeepCup nie są kubkami termicznymi, które będą szczelne nawet po wrzuceniu do torby - celem marki było raczej stworzenie trwałej, ekologicznej alternatywy dla kubków papierowych.\nKubek KeepCup Star Wars Rey 340ml\n105,00 zł -15%89,25 zł


"Krzyż Niepodległości" - Aukcja 106 DESA\n40 x 44 mm, tombak złocony, emalia. Wstążka oryginalna. Stan dobry. Do odznaczenia dołączone : 1. Oryginalne pudełko, nieco naderwane; 2. Dyplom nadania w tubie wraz z tekturowym opakowaniem; 3. Dwa zdjęcia 100 x 140 mm, na jednym podpis "Edmund Noga Sierżant sztabowy 1 pp. Wojsk Polskich. Stany dobre. 4; Karta kolejowa z 1913 roku. Stan dobry.


Ma Fantaisie: Odbudować zapomnianą rezydencję księżnej Daisy? (ZDJĘCIA) - Walbrzych.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nMa Fantaisie: Odbudować zapomnianą rezydencję księżnej Daisy? (ZDJĘCIA)\nGdyby powstała mapa nieistniejących zabytków Wałbrzycha wraz z jego pograniczami, wśród setek utraconych obiektów, znanych ze zdjęć lub nie, ten na pewno zajmowałby szczególne miejsce ze względu na swój niewątpliwy urok, ciekawą angielską proweniencję i całą koncepcję filozoficzną. Gdy bowiem wiele naszych zabytków ma jakiś związek z wojną, od średniowiecznych warowni po umocnienia Riese, ten powstał właśnie po to, żeby uciec od ponurej rzeczywistości.\nPoczątek – księżna ze szpadlem\nA mowa o Ma Fantaisie czyli Mojej Fantazji, leśnym domku księżnej Daisy von Pless, wykonanej przez nią, chciałoby się dziś powiedzieć, systemem „Zaprojektuj – wybuduj”, bo nawet drzewa i krzewy sadziła tam własnoręcznie. Zaangażowana mocno w sprawy społeczne i w bujne życie towarzyskie arystokracji Daisy potrzebowała nie tylko ucieczki przed brutalnością świata, ale i czegoś, co przypominałoby jej ukochaną ojczyznę.\nDlatego właśnie powstał mały domek nad Czarcim Potokiem lub Poleśnicą, która wtedy nosiła niemiecką nazwę Schwarzengraben. Jego białe ściany z pruskim murem stanowiły bezpośrednie nawiązanie do tak zwanych "Magpies Cottages" (czyli „sroczych chatek”, bo sroka jest czarnobiała jak one), bardzo modnych w Anglii zabudowań w stylu retro, często jeszcze krytych strzechą. I jak w tych „Magpies Cottages”, w Ma Fantaisie kryło się luksusowe, choć proste i bardzo przytulne wnętrze. Gdyby wciąż istniała, za kilka dni miałaby 110 lat.\nDaisy zostawiła wszystkim paniom przykład, jak można skutecznie wykorzystać nieobecność małżonka. – Doprowadziła do budowy podstępem podczas nieobecności księcia. W dniach 11-14 października 1906 roku księżna i jej matka Patsy zaczęły obsadzać wybrane miejsce rododendronami, wrzoścami i piennymi różami. Na prośbę Daisy leśniczy księcia stworzył kosztorys całego przedsięwzięcia, a mając go w ręku zwróciła się do swojego teścia, księcia Hansa Heinricha XI o wcześniejsze wręczenie jej prezentu bożonarodzeniowego, czyli 2000 marek – opowiada Barbara Borkowy, historyk sztuki z Londynu, autorka nowej książki „Siostry. Daisy von Pless i Shelagh Westminster”.\nZbuduj swoje schronienie, nim nadejdzie burza\n20 października, mając już na to zapewnione finanse, księżna zasadza flance dębów, czerwonych wiązów i złotokapów. Dopiero 24 listopada, korzystając z lepszego humoru księcia małżonka, zwabia go na spacer w te okolice i tam opowiada mu o swoich planach. Nazwał je „nowym wariactwem Daisy”, ale się zgodził. Główne prace ruszyły w marcu, na placu budowy pojawiło się 8 robotników i we wrześniu 1907 roku pierwotna Ma Fantaisie była już w stanie surowym. Z czasem rozrosła się w dwie chatki, mniejszą i większą, połączone pasażem, a przed nimi wybetonowano basen, którego Daisy nigdy nie używała, a potem przerobiła go na ogród różany. Wolała przystań nad jeziorem, gdzie zawsze czekała na nią łódka.\nWkrótce księżna mogła umeblować swój azyl starymi meblami z zamku, zwieźć tu pamiątki z licznych podróży, zdjęcia, starą porcelanę i ulubioną kolekcję miniaturowych srebrnych zwierzątek.\n- Wokół domu stworzyła angielski ogród, w którym sama zasadziła każdy krzew i kwiatek, skomponowała z nich tak zwany „łańcuch myśli”. Starała się, żeby wszystko miało naturalny charakter. Wśród kwiatów były jej ukochane pienne róże i konwalie, ale uprawiała też zioła – mówi Barbara Borkowy.\nWiosną 1908 roku Ma Fantaisie jest już całkiem gotowa, a Daisy coraz częściej przywozi tam dzieci na pikniki. Posiłki są zawsze na dworze, zimą w namiocie, latem na stołach na zewnątrz, albo po prostu na trawie. I tak zaczynają się najlepsze lata Ma Fantaisie, co widać na rodzinnych zdjęciach. Ale szybko nad tym pejzażem zachodzi słońce.\nMiejsce wybrane jako letni domek powoli staje się prawdziwym domem Daisy, w miarę jak sypie się jej małżeństwo, a podczas pierwszej wojny światowej jej obecność w zamku Książ, jako potencjalnego „angielskiego szpiega” nie jest mile widziana. Kiedy zaczyna pracę w szpitalach i pociągach sanitarnych jako siostra Czerwonego Krzyża, wpada tam czasami na krótkie chwile z dziećmi, utrwalone na zdjęciach.\nDaisy przyjeżdża do Książa jeszcze w Boże Narodzenie 1920. Oboje z mężem próbują ratować swój związek, ale na próżno. Daisy mieszka w leśnym domku. Jej ostatnia wizyta w podupadającej coraz bardziej Ma Fantaisie to jesień 1924 roku, ślub najstarszego syna. Być może pod koniec życia, kiedy znów zamieszkuje w Książu, sparaliżowana księżna na wózku znajduje jakiś sposób, żeby odwiedzić to miejsce. Ale można się domyślić, że widok opuszczonej budowli i zarośniętego ogrodu, którego już nie może uporządkować, łamie jej serce.\nKoniec (i nowy początek?)\nKilka miesięcy po jej śmierci, w roku 1944 to, co zostało z Ma Fantaisie, równa z ziemią organizacja TODT. Do dziś pozostało jezioro, potężne zarośla rododenronów, zarysy fundamentów, kamienny mostek, kamionkowe rury, podstawy dwóch kominków i trzy bardzo charakterystyczne schodki. Kilka lat temu odkopano też schody prowadzące do ogrodu, z kamienną ławką. Jednak dziś znamy Ma Fantaisie całkiem dobrze, a poznamy ją jeszcze lepiej, kiedy na początku przyszłego roku zostanie w Książu pokazana wystawa zdjęć zamkowego fotografa. Jest tam około 20 nieznanych jeszcze zdjęć tego miejsca.\n- Dokumentacja fotograficzna Louisa Hardouina w pełni potwierdza zachwyt Daisy nad jej ukochaną chatką. Jego doskonałe i dokładne zdjęcia pozwoliłyby z łatwością odtworzyć całe założenie. Posiadanie tak cudownego źródła ikonograficznego dla zrekonstruowania na Dolnym Śląsku prawdziwie angielskiego ogrodu księżnej wytrąca z rąk potencjalnych krytyków takiego przedsięwzięcia argument, że to jest „kaprys” na rzecz uzasadnionej artystycznie i ekologicznie rekreacyjnej „potrzeby”. Zwłaszcza dla mieszkańców pobliskiego, największego w Wałbrzychu blokowiska, osiedla Podzamcze – konkluduje autorka biografii Daisy.\nPozostaje tylko przemyśleć, w jakim charakterze miałaby służyć odwiedzającym Ma Fantaisie, gdyby ją rzeczywiście zrekonstruowano, co zapewne dałoby się zrobić dość tanim kosztem. Rododendrony w każdym razie już są.\nFoto: Magdalena Sakowska, użyczone: Fundacja Księżnej Daisy\nZdjęcie trzech kamiennych schodków pochodzi z portalu dolnyslask.org