....Muzyczna Podróż....: listopada 2012\nMikołaj Łapiński - muzyk zespołu Chris June z Wrocławia\nMikołaj Łapiński. Rocznik 1990, siedziba we Wrocławiu. Najczęściej basista, czasem też wokalista oraz autor tekstów. Mikołaj sam o sobie: Słucham różnej muzyki - od The Mars Volty, Primusa czy Franka Zappy, przez The Clash i Nomeansno, aż do Lecha Janerki czy Depeche Mode. Krótko mówiąc, słucham takiej muzyki, która potrafi mnie czymś zaciekawić. Moje doświadczenie muzyczne podobno jest dość bogate - od początku swojej muzycznej działalności zagrałem trochę ponad sto koncertów w różnych miejscach, a mój bas słychać w nagraniach kilku różnych zespołów. W latach 2004-2008 grałem i śpiewałem w ska rockowym TMK. W latach 2011-2012 byłem basistą zespołu Halo! (rock alternatywny/elektronika), z którym nagrałem dwa single: "Chyba musisz już iść" oraz singiel, który w niedalekiej przyszłości zostanie wydany pod skrzydłami portalu Megatotal.pl. Jeśli chodzi o "stałe" zajęcia muzyczne, to od 2007 roku jestem śpiewającym basistą zespołu Chris June. Ponadto współtworzę projekt o nazwie Związki Maillarda. Poza graniem najwięcej czasu zajmuje mi studiowanie filologii czeskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Oprócz tego czasem gotuję i zbieram podstawki piwne (choć jestem w tym zajęciu mało konsekwentny). O mnie to chyba tyle. Lepiej będzie, jeśli teraz powiem kilka słów o grupach, które mam przyjemność współtworzyć.\nPierwszy z moich zespołów - Chris June - powstał w marcu 2007 roku. Założyła go czwórka kumpli w większości znających się od zamierzchłych czasów szkoły podstawowej. Mieliśmy już jakieś doświadczenia zdobyte w różnych zespołach działających wówczas we Wrocławiu, a pewnego dnia postanowiliśmy stworzyć coś razem. Chris June zaczynało od muzyki lekkiej, łatwej i przyjemnej - trochę punk rocka, trochę skocznego ska. Wraz z końcem roku 2007 zaczęły się roszady personalne - ostatecznie z pierwszego składu do dziś zostałem tylko ja i Tomek (nasz perkusista). Na początku 2008 roku do zespołu przyszło dwóch nowych gitarzystów i zmienił się wokalista. Kilka miesięcy później wydaliśmy swoją pierwszą oficjalną płytę EP. Nosiła ona tytuł "4:45" i prezentowała zdecydowanie dojrzalsze brzmienie naszej grupy. Na początku 2009 roku miała miejsca ostatnia zmiana w składzie. Zostało nas trzech i w tym oto ustawieniu (gitara, bas, perkusja, dwóch wokalistów) zaczął się okres najbardziej intensywny - zarówno pod względem koncertów, jak i tworzonego materiału. Pod koniec marca 2010 ukazała się "Żółta Epka" - prawdopodobnie najbardziej znane dzieło Chris June. "Żółta Epka" została przyjęta pozytywnie w większości miejsc, gdzie było jej dane się pojawić - choć (naszym zdaniem) nie jest wolna od różnych niedociągnięć, a utwory z niej powoli są wypierane z setlist na rzecz piosenek nowszych i bardziej aktualnych. Od premiery "Żółtej Epki" nieustannie pisaliśmy nowe utwory, często brzmiące zupełnie inaczej niż to, co zaprezentowaliśmy na tamtym wydawnictwie. Mimowolnie, "same z siebie" zaczęły powstawać utwory dłuższe, ciekawsze, bardziej skomplikowane, może nawet trochę progresywne. Rok 2012 przywitaliśmy premierą trzeciego "oficjalnego" wydawnictwa naszej grupy. "Jod i smog / Karrramba" to dwa utwory, które według nas najlepiej odzwierciedlają obecną naturę naszej muzyki. Tego singla (razem z większością starszych piosenek) można pobrać za darmo z naszego profilu na portalu SoundCloud. Jest również dostępny w wersji fizycznej na naszych koncertach.\nPrzy pytaniach o gatunek muzyczny przez nas uprawiany zaczynamy się gubić, nie potrafiąc znaleźć odpowiedzi na to pytanie. Dlatego kiedyś wymyśliliśmy sobie własną szufladkę - progresywny karate rock. Choć tak naprawdę nie chcemy się ograniczać. Każdy z nas ma swoich ulubionych wykonawców, a nasze gusta splatają się tylko w kilku miejscach. Mógłbym powiedzieć, że nasza muzyka jest wypadkową zainteresowań wszystkich członków zespołu... Ale tak mówią wszyscy, więc powiem tylko tyle, że gramy to, co nam się w danej chwili podoba. Czasem bardzo hałasujemy, a innym razem gramy zupełnie inaczej.\nRadościsław Cichoński - gitara/głos\nMikołaj Łapiński - gitara basowa/głos\nTomek Kuchta - perkusja\nChris June można znaleźć w internecie pod kilkoma adresami:\nDrugi zespół, w którym aktualnie się udzielam, nazywa się Związki Maillarda. To dość ciekawa grupa - w chwili obecnej tworzą ją trzy osoby, do dnia dzisiejszego napisaliśmy jedynie kilka utworów, gramy próby średnio raz w roku i zagraliśmy tylko jeden koncert. W Związkach Maillarda poza mną udziela się Kuba "Duży" Zawadzki (były gitarzysta wrocławskiego Low Ceiling) oraz Paweł Drygas (perkusista zespołów Panzerhund i Katedra, dawniej również Low Ceiling). Muzyka, jaką prezentują Związki Maillarda, to utwory instrumentalne zahaczające o takie określenia jak "alternatywny", "psychodeliczny" czy "progresywny". Najlepiej będzie, jeśli każdy przekona się na własne uszy, jak ten zespół brzmi. Póki co wydaliśmy własnym sumptem dwa minialbumy: "EP" (2010) oraz "Tona sprzętu, brak talentu" (2011). Oba wydawnictwa spotkały się z niespodziewanie ciepłym odbiorem wśród słuchaczy. W przyszłości planujemy tworzyć kolejne nagrania, które zaskoczą nawet nas samych (gdyż naprawdę nie wiemy, jak dokładnie będą one brzmieć). Wszystkie utwory Związków Maillarda można pobrać za darmo ze strony http://soundcloud.com/zwiazkimaillarda.\nMamy również swojego Facebooka: http://www.facebook.com/zwiazkimaillarda\nUlubione utwory Mikołaja:\nChris June - Jod i smog\nChris June - Karrramba\nKatedra - Strach i pragnienie\nKatedra - Kim jesteś?\nPosted by Sławek Orwat at 09:57 Brak komentarzy:\nLabels: Chris June, Związki Maillarda\nPomimo starań po obydwu stronach oceanu dzisiejsza audycja nie była niestety dostępna na Platformie FALA.FM. Dzięki wysiłkom Bogumiła udało się znaleźć rozwiązanie alternatywne, wiadomo wszak, że Czarty łatwo się nie poddają! Wysłuchaliśmy na antenie wszystkich propozycji, a ich teledyski i tytuły poznaliście dzięki facebookowi. Program zaistniał w eterze dzięki poniższym linkom:\nPosted by Sławek Orwat at 10:26 Brak komentarzy:\n24. listopada w Brodnicy zagra znany z Listy Przebojów Polisz Czart toruński zespół MGM!\nPiosenka - kandydatka do listy Polisz Czart\nPosted by Sławek Orwat at 10:25 Brak komentarzy:\n24. listopada w Będzinie odbędzie koncert jednego z najlepszych polskich zespołów nurtu prog-metal grupy DIVISION BY ZERO, znanej z dawnych wydań listy Polisz Czart\nDeadline Meeting - hit Polisz Czart z początków roku\nWywiad z liderem Division by Zero - Leszkiem Trelą możecie przeczytać tutaj,\na sylwetkę Artysty znajdziecie tu.\nPosted by Sławek Orwat at 10:24 Brak komentarzy:\nLabels: Division by Zero\nPosted by Sławek Orwat at 10:23 Brak komentarzy:\n23-go listopada w warszawskim klubie Absurd 228 wystąpi Ola Bieńkowska, której piosenka "Diggin'" kandyduje do Listy Przebojów Polisz Czart\nWięcej onformacji na temat Artystki znajdziecie tutaj, natomiast obszerny wywiad z Olą możecie przeczytać tutaj.\nKrótką przerwę w europejskiej trasie koncertowej Brit Floyd Ola Bieńkowska postanowiła wykorzystać, by wystąpić przed warszawską publicznością. Koncert artystki odbędzie się 23 listopada w klubie Absurd 228 (przy ulicy Puławskiej 228). Oli towarzyszyć będą tym razem Jacek Królik (gitara) i Kamil Barański (piano). W tym kameralnym składzie Ola wykona jak zwykle kilka ze swoich nastrojowych kompozycji jak "Twisted" czy "Second Hand", ale także energetyczne "Diggin" i "Funky". Ola Bieńkowska swoją solową karierę rozpoczęła dopiero w tym roku, choć do tej pory udało jej się wystąpić na prawie 600 koncertach w kilkudziesięciu krajach świata. Jej życie zawodowe koncentrowało się dotąd bowiem na śpiewaniu w słynnym tribute show, poświęconym grupie Pink Floyd. Brit Floyd - bo taką nazwę nosi show - kilka tygodni temu wystąpiło na warszawskim Torwarze i ruszyło dalej po Europie. Jeszcze w tym roku wielbiciele głosu Oli będą mogli usłyszeć ją we Francji, Portugalii, a także - z solowym materiałem - właśnie w Absurdzie 228. Ola pracuje nad swoją pierwszą na polski rynek płytą solową, pt. "Résumé". Jej premiera przewidziana jest na rok 2013. Oto co sama mówi o powstawaniu jej debiutanckiego albumu "Resume": "Czerpałam z muzyki, która mnie ukształtowała. W efekcie powstały piosenki popowe, ale z elementami jazzu, amerykańskiego folku, funku. Teksty i podstawowe linie melodyczne napisałam sama. A zamienić wyrzępolone na pianinie melodie w utwory pomógł mi Krzysztof Herdzin, z którym współpracuję od wielu lat”. Do nagrania albumu Ola zaprosiła swoich przyjaciół i zarazem znakomitych polskich instrumentalistów: JackaKrólika (gitara), Roberta Kubiszyna (bas) i Roberta Lutego (bębny). Produkcją płyty zajął się Bodgan Kondracki. Jest ambitna i świadoma tego co chce osiągnąć w życiu artystycznym i osobistym. Pozostaje mi tylko jej życzyć aby stąpając obraną przez siebie drogą, wspinała się coraz wyżej po drabinie sławy.\nPosted by Sławek Orwat at 02:27 Brak komentarzy:\nLabels: Ola Bieńkowska\nTen stary zapomniany kawałek wrócił do mnie dziś po latach\nBóm Wakacje w Rzymie – zespół założony w Trójmieście w roku 1984. W 1985 wystąpił na festiwalu "Róbrege", co zostało udokumentowane na kasecie pochodzącej z festiwalu. W 1986 nagrał singla dla Tonpressu. Zakończył działalność około 1988 roku. Zespół jest zaliczany do kręgu Gdańskiej Sceny Alternatywnej.\nA to są wakacje w Rzymie bez Bóm :-)\nPosted by Sławek Orwat at 10:27 Brak komentarzy:\nLabels: Bóm Wakacje w Rzymie\n23-go listopada IVAR I LECHU zapraszają - AEStrada po raz pierwszy!!!\nAEStrada to konkurs organizowany przez Koło Naukowe AES, działające przy Politechnice Wrocławskiej, skierowany do młodych zespołów , które chcą zapoznać się z pracą w studio nagrań. W finale zespoły będą rywalizować nie tylko nagranymi utworami, ale również występem na żywo. Zwycięzca konkursu otrzyma w nagrodę sesję nagraniową w studio nagrań Politechniki , a tutaj można posłuchać ich konkursowych nagrań:\n23-11-2012 piątek, godz.19.00\nZespół powstał w marcu 2010 roku we Wrocławiu. A.P.A.M.A.U. to pięciu studentów wrocławskiego Uniwersytetu Ekonomicznego i zarazem świetnych kumpli - Jacek Fabianowicz (wokal), Grzesiek Bandurowski (gitara prowadząca), Dawid Kania (gitara rytmiczna, drugi wokal), Bartek Bieda (gitara basowa) oraz Witek Abramowicz (perkusja). Inspirują się takimi zespołami jak Pearl Jam, Foo Fighters, Queens of The Stone Age czy Audioslave. Myślą o płycie i karierze, lecz na obecnym etapie koncentrują się na komponowaniu, graniu i dawaniu ludziom radości. 5-go października 2010 roku grupa zagrała swój pierwszy koncert we wrocławskim klubie muzycznym Eter i to od razu przed 2 i pół tysięczną widownią, co było dla debiutującej formacji niesamowitym przeżyciem. Po półtora roku wspólnego grania A.P.A.M.A.U może pochwalić się pierwszym miejscem w przeglądzie — AKADEMICKI ROCK, gdzie wygrali 40 godzin w studiu nagraniowym, a także zajęli miejsce na podium I edycji ŁYKEND PROMO FESTIWAL a ich utwór „Somehow" zostaw wybrany oficjalnym przebojem tego festiwalu. W maju 2012 roku wystąpili na Przeglądzie Kapel Rokowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie w klubie Lizard King. Grali tam przed legendarną grupą Farben Lehre i zdobyli nagrodę publiczności. Ich utwór „Won’t Stop” został wykorzystany w filmie reklamującym Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Ultimate Frisbee, emitowanym przez TVP3. Jak sami mówią, największym osiągnięciem są dla nich zadowoleni fani, którzy z uśmiechem na twarzy przychodzą na ich koncerty i bawią się pod sceną.\nCode Under (heavy rock) Kraków\nCode Under powstał w bliżej nieokreślonym momencie jako transformacja garażowej kapeli Sublustris. Po kilku zmianach personalnych ostateczny skład zespołu ustalił się w marcu 2011 roku. Wtedy też rozpoczął się okres intensywnych prac nad nowym materiałem, zwieńczony pierwszym koncertem w historii CU - w ramach krakowskiego przeglądu RockRebel. Początek 2012 roku to czas kolejnych koncertów i tworzenia nowej muzyki. W tym też roku poszerzony został zespół o drugiego gitarzystę. "... Gramy ciężki nisko strojony rock zabarwiony żeńskim wokalem. Nasze atuty to chwytliwe riffy, dynamiczna sekcja rytmiczna oraz najpiękniejszy wokal jaki ziemia słyszała. Jesteśmy skromnymi ludźmi z Krakowa, kochamy się miłością trudną, jeździmy po Polsce próbując swoich sił w różnych miastach, naszym marzeniem jest robienie takich wycieczek dzień w dzień..."\nScoffers (eksperymentalna / trip-hop) Wrocław\nScoffers tworzy muzykę będącą nietypowym zestawieniem elektroniki i akustycznego brzmienia., które jest dość charakterystyczne, a to z przyczyny ciekawego połączenia instrumentów. Instrumentarium tworzą skrzypce, saksofon, syntezator oraz gitara elektryczna i akustyczna. Podstawą muzyczną są bity oraz samplowane dźwięki perkusji i basu przeplatane skreczami. Oryginalne brzmienie Scoffers dopełnia nietuzinkowy głos wokalistki. Zespół Scoffers powstał w grudniu 2011 roku. Składa się z piątki młodych ludzi, dla których muzyka pełni w życiu główną rolę. Wszystko to powoduje, że muzyka nie jest tylko muzyką, a jest czymś nowym, świeżym czego na polskim rynku muzycznym brakuje. Zespół obecnie przygotowuje się do nagrania debiutanckiej płyty,a tymczasem koncertuje po Polsce.\nPosted by Sławek Orwat at 02:31 Brak komentarzy:\nGdy opublikowałem dziś na Muzycznej Podróży post zatytułowany: "Małgorzata Sosnowska-Jarząbek - Słuchaczka Polisz Czart z dalekowschodniej Azji" (szczegóły tutaj), prawie natychmiast na FB Polisz czarta pojawił sie taki oto komentarz: "A ja sluchacz z Azji bliskowschodniej. Pozdrawiam".\nNorbert Durał, którego poprosiłem o kilkanaście zdań na swój temat pisze sam o sobie: Do Zjednoczonych Emiratów Arabskich zgodziłem się wyjechać po dziewięciu latach pobytu w Londynie, gdy firma w której pracuję zapronowała mi kierowanie nowo otwartą, bliskowschodnią filią. Czemu nie - pomyślałem - i zgodziłem się. Dubaj jest inny niż wszystko. To taki tygiel kulturowy, tylko tygiel zimny. Mnóstwo różnych kultur czy światów, które się zupełnie nie przenikają, lecz żyją obok siebie we wzajemnej, chłodnej obojętności w tym pustynnym czterdziestoparostopniowym żarze. Napisałem kiedyś o tym artylkulik dla białostockiego Cyrku Kultury, który niestety przestał się ukazywać, więc i moje pisanie się nie ukazało. A ja tu chodzę, wędruję i obserwuję, zapamiętuję, robię zdjęcia i rozmawiam.\nPisanie i fotografia to moje pasje. Fotografem profesjonalnym nazwać się nie śmiem... jeszcze nie. Choć może trochę już tak. Pisanie chyba mi wychodzi. Recenzje zbierałem niezłe, a parę krótkich form literackich z pogranicza liryki ukazało się tu i ówdzie. Jak w końcu zkompiluję tomik, to może uda mi się go wydać. Jest jeszcze muzyka, ale tutaj jestem tylko odbiorcą... a moja muzyka, to przede wszystkim scheda po Tomku Beksińskim. A więc wiadomo: the Cure, Sisters of Mercy, Fields of the Nephilim i ta strona gotyku oraz okolice starego 4AD. Kiedyś był punk, ale teraz to bardziej sentyment niż gust. Folk metal, classic rock, klasyka, jazz, fado. Trudno wymienić wszystko i trudno sklasywikować. The Doors! I bardzo ważne zjawisko literacko-muzyczne - Sted, Stachura, z jego najlepszym (moim zdaniem) interpretatorem, Markiem Gałązką.\nMoja dziesiątka ulubionych polskich utworów to mission impossible, ale próbuję...\n1. Ewa Demarczyk - Tomaszów\n2. Edmund Fetting - Nim wstanie dzień (cudowny Komeda, cudowna Osiecka, cudowny Fetting)\n3. Edward Stachura - Urodziny\n4. Kult - Arahia\n5. Kult - Bal kreślarzy\n6. Closterkeller - Agnieszka\n7. Myslovitz - W deszczu maleńkich żółtych kwiatów\n8. Brygada Kryzys - Wojna\n9. Siekiera - Ludzie Wschodu\n10. KSU - Liban\nPosted by Sławek Orwat at 21:33 Brak komentarzy:\nPosted by Sławek Orwat at 12:18 Brak komentarzy:\nO karierze i artystycznych ścieżkach życia Agathy możecie również przeczytać tutaj i tutaj.\n16-go lipca 2011 w krypcie kościoła St. George the Martyr w Londynie podczas ARTerii Nowego Czasu zadałem Agacie Rozumek - jak się wkrótce okazało - prorocze pytanie: „Kiedy zamierzasz wydać swój pierwszy profesjonalnie przygotowany album z piękną okładką?” Usłyszałem następującą odpowiedź: „To jest, jak wszyscy wiemy, bardzo skomplikowane. Teraz jest ten moment, że nareszcie wiem, czego chcę i jaka jest moja muzyka…” Agatha chciała jeszcze rozwinąć wizję swojego wymarzonego albumu, ale właśnie w tym momencie zapis rozmowy na dyktafonie się urywa. Urocza dziewczyna z Mazowsza została wywołana na scenę.\n8-go sierpnia 2011 w studio Radia Diverse FM w Luton gościłem Krystiana Datę i Maćka Pysza, którzy w programie na żywo dzielili się wrażeniami z ARTerii, podczas której nagralem niedokończoną rozmowę z Agathą. Po audycji poprosiłem Maćka i Krystiana o pamiątkowe zdjęcie. Na fotografii Krystian trzyma w ręku zdjęcie Agathy, bedące częścią jego ARTeryjnej wystawy. Krystian przywiózł swoje dzieło do Luton, aby podarowac je mi i Zuzannie. Kilka dni później zdjęcie zawisło na naszej ścianie i trwa na niej po dziś dzień. Na debiutanckim albumie w gąszczu innych dedykacji i podziękowań, można przeczytać następujące zdanie: „Sławku, Zuziu jak ja na Waszej ścianie, tak Wy w moim sercu – na zawsze”.\nKrotko po ARTerii Agatha wzięła udział w konkursie Make More Music. „To było wielkie szaleństwo. Usłyszałam od przedstawicieli branży muzycznej w Polsce, że nieistotne, czy ten konkurs wygram czy nie, zostanę zaproszona do nagrania albumu”. Pamiętam moment, w którym Agatha z nieukrywaną ekscytacją podzieliła się ze mną tą wiadomością. Talent i pracowitość to niekiedy za mało aby osiągnąć sukces. Czasem potrzeba jeszcze pierwiastka szczęścia. Agatha dostała wszystkie te trzy dary na raz.\n„As I Am” to bardzo osobisty album traktujący o życiowych wyborach i cenie, jaką płaci się za decyzje podejmowane wbrew własnemu sumieniu. Debiutancki krążek Agathy to podróż w głąb najintymniejszych przeżyć targanej emocjami młodej dziewczyny, która próbuje odpowiedzieć na postawione przez samą siebie pytania dotyczące jej życia, które jest jak pędząca karuzela pełna przewijających się postaci.\nUtrzymana w rytmie walca, otwierająca płytę piosenka „Nothing Above Us” przywołuje klimat „Amelii” Jean-Pierre Jeuneta z niezapomnianą kreacja Audrey Tautou. Ukołysani ruchem karuzeli, pozwalamy porwać się Agacie w świat, w którym niczym w lustrze odbijają się jakże często losy nas samych. „Mogłabym sprzedać twoje serce i kupić sobie samochód, którym przemierzyłabym tysiące mil dokądkolwiek bym zechciała…” Niejeden z nas natknął się na ludzi, którzy wybrali wlasnie taki sposób na życie. Znajdą się pewnie i tacy, którzy odnajdą w tym tekście samego siebie. Czy zawróceniu z tej drogi przeszkodził egoizm, czy raczej wir wydarzeń zagłuszył skutecznie tłumione tęsknoty? Album nieprzypadkowo nosi tytuł „As I Am”. Właśnie w piosence tytułowej pragnienia bohaterki tego krążka wyrażone zostały najpełniej: „Możesz napisać książkę o zaczarowanej krainie, Potrafisz podobnie używać słów, jak dłoń malarza dobierać kolory. Jesteś tym, który wie, jak opisać dźwięk w taki sposób, że litery w moim umyśle są jak symfonia. Czy jesteś prawdziwy?” O utracie złudzeń, bedacej konsekwencja wczesniejszej naiwności, Agatha śpiewa w promującej album roztańczonej kompozycji „Because”: „Kto wygra tę gorzką grę: ty ze swoim krystalicznym światem, czy ja głupia dziewczyna z dziecięcymi marzeniami i wciąż świeżym uśmiechem z wiązką nadziei… nadziei zawsze zbyt wysokich…” i cynicznie dodaje: „Możesz wziąć ode mnie to, co chcesz. Jestem wolna od opłat. Możesz umieścić mnie na półce z innymi lalkami tylko dlatego, że… jestem twoja.” Czy ten sarkastyczny ton ma nas zniechęcić do poszukiwania trwalych zwiazkow, zwłaszcza, że w jedynej polskojęzycznej balladzie umieszczonej na sam koniec albumu czara goryczy przelała się: „I znów myślę, czy w dobrą stronę idę gnana przez czas. O Boże! O mój Boże drogi czy to nadal ja?” Pomimo tak poważnych dylematów, płyta Agathy nie jest ani mroczna, ani zbytnio patetyczna, a gorycz nie ma prowadzić nadwrażliwych słuchaczy do depresji. Agatha na koniec swojej muzycznej spowiedzi zostawiła dla nas sporą dawkę nadziei: „Jeszcze przyjdą wieczory pachnące koszulą traw, gdzie dom będzie domem, a chwast urodzi kwiat. I znów ten sam film w telewizorze, ta sama w krużganku ćma i nadzieja w sercu szalonym, co zwykle biło za dwa…”\nSiłą tego krążka jest muzyczna różnorodność i wysmakowana aranżacja. Płyta nie ma żadnych słabych momentów, a odbiorca podczas słuchania poszczególnych piosenek, nie potrafi przewidzieć klimatu kolejnej. Inspiracje jak sądzę przychodziły do Agathy z różnych stron. Począwszy od klimatycznej piosenki francuskiej („Nothing Above Us”}, poprzez melodyjne pastisze dancingowe („Oh Boy”, „Because”) aż do ballady w stylu wczesnego Eltona Johna („Walking On”), Leonarda Cohena („As I Am”) czy Katy Melua („Before The Winter Comes”). Można na tej płycie odnaleźć rytmy walca („Nothing Above Us”, „Dancing In the Rain”) a cudowny klarnet w „Before The Winter Comes” to niewielki fragment szczegółowo dopracowanej aranżacji, który świadczy o pomyśle i mistrzowskim dopasowaniu instrumentów do klimatu poszczególnych kompozycji.\nNa koniec zostawiłem coś bardzo osobistego, coś co nie wypływa ściśle z tekstów tego krążka, a raczej ze subiektywnych przemyśleń, które zapełniały mi głowę podczas słuchania płyty Agathy. Dzięki temu albumowi zatęskniłem za epoką, kiedy nie można było posłużyć się komputerem aby posłuchać muzyki, obejrzeć film, znaleźć przepis na potrawę, lub zwyczajnie z kimś porozmawiać. Zatęskniłem za czasami, w których smaki były przypisane do miejsc, zapach stanowił o osobowości, a nie o zasobie portfela, a spojrzenia i muśnięcia dłoni były początkiem wielkich porywów serc. Dylemat: czy być kolejnym z góry skazanym na przegraną Don Kichotem, czy złożyć broń jak uczynił to jakiś czas temu Phil Collins słowami: „Nie należę już do tego świata i nikt chyba nie będzie za mną tęsknił”. Od dawna nie obcowałem z muzyką, przy której rozmarzyłem się tak bardzo. Dziękuje Agatko. Wracaj do nas i znów nam zaśpiewaj, jak tylko Ty potrafisz. Wiem, że jesteś rozdarta między dwoma światami. Pocieszę Cię… nie Ty jedna.\nPosted by Sławek Orwat at 09:40 Brak komentarzy:\nLabels: Agata Rozumek, Krystian Data, Recenzje płytowe\n17-go listopada IVAR i LECHU zapraszają - KRAKERSY - lekarstwo na nudę\n17-11-2012 sobota, godz.20.30\nKrakersy - kabaret i nie tylko\nZespół Krakersy został założony przez studentów Wydziału Elektrycznego Politechniki Wrocławskiej wsparty później przez studentów innych wydziałów i uczelni wrocławskich. W 1983 roku odniósł spory sukces zdobywając II-gą nagrodę na festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie- imprezie, która na polskim rynku wypromowała wielu znanych artystów. Wcześniej grupa dała się już poznać na festiwalach w Nysie i Toruniu. Podstawą twórczości zespołu były głównie kabaretowe teksty, traktujące nierzadko o absurdalnej rzeczywiści w czasach PRL, oprawione ciekawymi kompozycjami i aranżacjami muzycznymi. W latach 1983-1987 zespół brał udział w corocznych letnich warsztatach kabaretowych w Łazach prowadzonych przez legendę polskiego kabaretu Zenona Laskowika, które każdorazowo wieńczył spektakl z udziałem młodych aktorów, aktualnie w większości gwiazd polskiego kina. W latach 1983, 1984 i 1990 Krakersy wzięły udział w dużym festiwalu studenckim "FAMA" w Świnoujściu, ostatniego roku biorąc udział w koncercie poświęconym twórczości tragicznie zmarłego legendarnego barda studenckiego i czasów "Solidarności" Jacka Zwoźniaka. W roku 1988 i 1990 grupa dokonała nagrań dla Polskiego Radia we Wrocławiu specjalnie dla znanego programu kabaretowego "Studio 202".Pod koniec lat 80-tych zespół opracował na wesoło taneczne przeboje z lat 50-tych i 60-tych grając na licznych imprezach karnawałowych, a nawet weselach udzielając nowożeńcom 6 letniej gwarancji harmonijnego pożycia małżeńskiego. Na początku lat 90's włączył również do swojego repertuaru tematy folkowe i wystąpił na festiwalu "Folk i szanty" we Wrocławiu. W nowym tysiącleciu zespół pojawił się gościnnie na wrocławskim festiwalu Piosenki Debilnej oraz podczas koncertów poświęconych wrocławskiemu poecie Chrystianowi Belwitowi. To tyle tytułem historii. Po kilku latach przerwy i grania w garażu KRAKERSY REAKTYWACJA wychodzą na zewnątrz i jak ZOMBIE są złaknieni świeżej krwi pośród publiczności. Członkowie grupy mają w sumie ponad 300 lat i są to:W roku 1988 i 1990 grupa dokonała nagrań dla Polskiego Radia we Wrocławiu specjalnie dla znanego programu kabaretowego "Studio 202".Pod koniec lat 80-tych zespół opracował na wesoło taneczne przeboje z lat 50-tych i 60-tych grając na licznych imprezach karnawałowych, a nawet weselach udzielając nowożeńcom 6 letniej gwarancji harmonijnego pożycia małżeńskiego. Na początku lat 90's włączył również do swojego repertuaru tematy folkowe i wystąpił na festiwalu "Folk i szanty" we Wrocławiu. W nowym tysiącleciu zespół pojawił się gościnnie na wrocławskim festiwalu Piosenki Debilnej oraz podczas koncertów poświęconych wrocławskiemu poecie Chrystianowi Belwitowi. To tyle tytułem historii. Po kilku latach przerwy i grania w garażu KRAKERSY REAKTYWACJA wychodzą na zewnątrz i jak ZOMBIE są złaknieni świeżej krwi pośród publiczności. Członkowie grupy mają w sumie ponad 300 lat i są to:W roku 1988 i 1990 grupa dokonała nagrań dla Polskiego Radia we Wrocławiu specjalnie dla znanego programu kabaretowego "Studio 202".Pod koniec lat 80-tych zespół opracował na wesoło taneczne przeboje z lat 50-tych i 60-tych grając na licznych imprezach karnawałowych, a nawet weselach udzielając nowożeńcom 6 letniej gwarancji harmonijnego pożycia małżeńskiego. Na początku lat 90's włączył również do swojego repertuaru tematy folkowe i wystąpił na festiwalu "Folk i szanty" we Wrocławiu. W nowym tysiącleciu zespół pojawił się gościnnie na wrocławskim festiwalu Piosenki Debilnej oraz podczas koncertów poświęconych wrocławskiemu poecie Chrystianowi Belwitowi. To tyle tytułem historii. Po kilku latach przerwy i grania w garażu KRAKERSY REAKTYWACJA wychodzą na zewnątrz i jak ZOMBIE są złaknieni świeżej krwi pośród publiczności. Członkowie grupy mają w sumie ponad 300 lat i są to:\nJuliusz Piłasiewicz śpiew, gitara akustyczna, efekty różne\nAdam ( inżynier) Zawadzki- gitary, chórki\nKrzysztof Telesiński - bas, klawisze, chórki\nStanisław Telesiński - gitara, śpiew\nMariusz Józefowiak - saksofon\nPiotr Dymała - perkusja\noraz gościnnie Krzysztof Opalski - harmonijka, gitara\nPosted by Sławek Orwat at 09:09 Brak komentarzy:\nLista Przebojów Polisz Czart NOTOWANIE 2 i zarazem Przeboje Roku 2012 - Pełne wydanie (UWAGA!!! Klikasz w tytuł pierwszej 20-ki i oglądasz teledysk!!!)\nLink do słuchania naszej audycji:\nhttp://www.fala.fm/ - Polonijna Platforma Radiowa z siedzibą w Toronto - Kanada\nW przypadku nieprzewidzianych problemów technicznych, które mogą zaistniec po naszej stronie, proszę skorzystać z dotychczasowego linka:\nhttp://www.radioverulam.com/player/ godz.21:00 (w Polsce 22:00) w poniedzialki\nStrona Polisz Czart zawierająca formularz do głosowania (tylko pełne piątki polskich utworów):\nwww.poliszczart.co.uk (zakładka "Daj głos") - Już wkrótce!!!\nBlog "Muzyczna Podroz" http://slawek-orwat.blogspot.co.uk/\nFacebook Polisz Czart: http://www.facebook.com/polisz.czart\nKolorem jasnoniebieskim zaznaczone są te utwory spoza TOP20, które nie obniżyły swojej lokaty od ostatniego notowania lub trafiły do pięćdziesiątki po raz pierwszy. Pozostałe utwory, to spadkowicze z pierwszej 20-ki lub utwory, które obniżyły swoje noty w "poczekalni".\n1 - - N Atrament Nie jestem święty\n2 - - N Atrament Korowody Marzeń\n3 5 +2 ↑ Lustro Sprzedawcy snów\n4 1 -3 ↓ Katedra Kim Jesteś?\n5 32 +27 ↑ Kingdom Waves Mirage World\n6 - - N Tottoos Toos Callin' Layla\n7 2 -5 ↑ Yugopolis i Maciej Maleńczuk Ostatnia nocka\n8 3 -5 ↓ Seek Me Out Ch.a.d.\n9 - - N Zdrowa Woda Słodkich snów kobieto\n10 19 +9 ↑ Lustro On the other side\n11 - - N Half Light Bitter Paris\n12 - - N Dell Arte Wesele\n13 - - N Duży Ptak Iskra\n14 11 -3 ↓ Half Light Śmierć w bikini\n15 4 -11 ↓ Kingdom Waves Mistrust\n16 9 -7 ↓ MGM Świat (wyrwać się)\n17 - - N Aleks Gala Red lipstick\n18 10 -8 ↓ Ergo Dawka dzienna\n19 - - N Lite Motiv I'm sorry\n20 12 -8 ↓ Agressiva 69 Tak długo czekam (Ciało)\n21 6 -15 ↓ Luxtorpeda Hymn\n22 38 +16 ↑ Ola Bieńkowska Diggin'\n23 - - P 2Cresky Whoosh!\n24 35 +11 ↑ The Shipyard Downtown\n25 18 -7 ↓ Kazik Na Żywo Plamy na słońcu\n26 7 -19 ↓ Katedra Strach i pragnienie\n27 16 -11 ↓ Enej Skrzydlate ręce\n28 24 -4 ↓ Artur Andrus Krolowa nadbaltyckich raf\n29 - - P Aleks Gala Up\n- - P Dell Arte Nieskażona\n- - P Dell Arte Wielkomiejskie tajemnice\n32 8 -24 ↓ Zgon Ty, ja i on\n33 17 -16 ↓ Łąki Łan Jammin\n34 15 -19 ↓ My Riot Sen\n35 30 -5 ↓ Kazik na zywo Polska jest ważna\n36 22 -14 ↓ Zgon Eutanazja\n37 - - P Dopamina Fala przypływa\n38 20 -18 ↓ Chris June Jod i smog\n39 13 -26 ↓ Zakręt Będziesz moim dopalaczem\n40 14 -26 ↓ Tune Confused\n41 23 -18 ↓ Wojtek Mazolewski Quintet Newcomer (Sunny Take)\n42 28 -14 ↓ Baaba Kulka Clairvoyant\n43 27 -16 ↓ Gienek Loska Band Piesn emigranta\n44 26 -18 ↓ Chris June Karramba\n45 - - P LiteMotiv I tylko Ty\n46 49 +3 ↑ DUCH Miasto\n47 - - P Kontownia Grande Valse Brillant\n48 21 -27 ↓ Luis Project I Can See\n49 31 -18 ↓ Fisz Emade Zwierze bez nogi\n50 29 -21 ↓ Oberschlesien Richter\nPosted by Sławek Orwat at 05:15 Brak komentarzy:\n- Co czujecie mając świadomość, że jesteście najpopularniejszym zespołem pewnej prężnie rozwijającej się polskojęzycznej audycji radiowej w Wielkiej Brytanii?\nMarek: Absolutnie jest to dla nas totalnym zaskoczeniem. Tak niedawno przecież wysyłaliśmy utwory jako propozycje do listy, a tu proszę…\nSebastian: Bardzo, bardzo się cieszymy i powiem szczerze, że brzmi to dla nas wręcz niewiarygodnie i chyba dlatego też tym większa jest dla nas radość z tego sukcesu.\n- Domyślacie się, komu zawdzięczacie ten sukces?\nMarek: Mamy pewne podejrzenia, poszlaki…(śmiech) Ale w ciemno możemy powiedzieć, że to wszystko dzięki naszemu niezawodnemu przyjacielowi Darkowi Jaworowi.\n- Mam wrażenie, że mając takiego fana jak Darek, chwilowo nie jest Wam potrzebny manager (śmiech). Zgodzicie się?\nPosted by Sławek Orwat at 10:12 Brak komentarzy:\nLabels: Atrament, Wywiady\n12-go listopada wybrzmi pierwsza dziesiątka przebojów roku 2012 wybranych przez Słuchaczy Polisz Czart!\nPosted by Sławek Orwat at 09:11 Brak komentarzy:\n10-go listopada weźmy udział w zabawie andrzejkowej i pomóżmy Sebastianowi w walce z nowotworem.\nPamiętacie III wydnie naszej Listy Przebojów? 2-go lipca pierwszą dziesiątkę prezentowałem wspólnie z debiutującym wówczas w roli współprowadzącego audycję Radia Verulam Sebastianem Piskorowskim. Zamieszczając sylwetkę Sebastiana na łamach "Muzycznej Podróży" nadmieniłem, że od marca tego roku boryka się on z poważnym problemem, o którym można przeczytać więcej na prowadzonym przez niego blogu "1 ze 175" pod adresem:\nWszyscy, którzy zapoznali się już z jego treścią, zapewnie wiedzą o poważnej chorobie jaka dotknęła naszego redakcyjnego kolegę, Chłoniak to rodzaj nowotworu szczególnie agresywnego, a powszechnie stosowana metoda chemioterapii pomaga jedynie zmniejszyć rozmiar guza, ale nie stanowi jedynego remedium na całkowitą likwidację choroby. Aby Sebastian mógł nadal cieszyć się życiem ze swoją rodziną, zmuszony jest zwrócić się o dotacje do zakupu tych leków, które niestety nie są refundowane przez NHS.\nZapraszam do udziału w zabawie. Szczegóły na stronie\nPosted by Sławek Orwat at 09:12 Brak komentarzy:\n9-go listopada Stara Szkoła wystąpi w Ośrodku Kultury Ochoty w Warszawie. Wkrótce poznają ich Słuchacze Polisz Czart!\nZespół Stara Szkoła powstał z potrzeby serca w lutym 2010 roku. Stanowi go grupa dojrzałych facetów, w których po latach odżyły stare muzyczne miłości i pasje. Sami o sobie piszą: "Gramy w prosty sposób własne kompozycje. Słuchając naszej muzyki, usłyszycie wiele o nas, może coś o sobie, usłyszycie też, jak spełniają się nasze marzenia. Sławek chwycił za bas, Mariusz gra na perkusji, Heniu dodaje smaku instrumentami perkusyjnymi, Tomek - gitara i wokal, Michał gra na harmonijce ustnej. Gościnnie występuje z nami Paulina, która swoim wokalem dolewając oliwy do ognia i odmładzając średnią wieku zespołu. "Wszystko ma swój początek i koniec... Cóż powiedzieć... To była wspaniała przygoda z Wami. Dzięki" to informacja otrzymana od Andrzeja, który grał z nami na gitarze prowadzącej - szkoda.\nPosted by Sławek Orwat at 11:41 Brak komentarzy:\n9-go listopada w klubie Zaklęte Rewiry we Wrocławiu wystąpi legenda światowego rocka - John Corabi!\nLegenda amerykańskiej sceny rockowej John Corabi powraca do Wrocławia! Tym razem na jedynym tegorocznym koncercie w Polsce, który odbędzie się 9 listopada w niezwykłym miejscu, jakim są „ZAKLĘTE REWIRY” przy ulicy Krakowskiej 100. Występ artysty odbędzie się w ramach europejskiej trasy promującej nowy album „Unplugged”. John Corabi jest światowej klasy wokalistą i gitarzystą, znanym przede wszystkim z współpracy z zespołem Motley Crue, z którym nagrał dwie płyty: "Mötley Crüe" – szósty album grupy wydany w 1994 roku. Wszystkie utwory tego krążka są autorstwa John Corabi i Nikki Sixxa. Jest to jedyny album studyjny Mötley Crüe nagrany bez udziału frontmana z oryginalnego składu - Vince'a Neila, Drugim albumem nagranym z tą grupą jest "Generation Swine". Był także założycielem i liderem grupy The Scream oraz był związany z zespołami ESP i RATT. . Później wspólnie z byłym gitarzystą zespołu KISS Bruc'em Kulick’iem założyli formację UNION. Wyjątkowe przeżycia i świetną atmosferę, która zawsze panuje na koncertach Johna Corabiego zapewniają zaangażowanie, poczucie humoru i bezpośredni kontakt muzyka z publiką!\nPosted by Sławek Orwat at 11:40 Brak komentarzy:\nLabels: John Corabi\nChcę swoją muzykę zabierać w podróże do najdalszych zakątków świata - rozmowa ze znanym w Londynie gitarzystą jazzowym Maćkiem Pyszem (JAZZPress - listopad 2012)\nwszystkie fotografie - Monika S. Jakubowska\n- Pochodzisz z Górnego Śląska. Jest to miejsce, kojarzone powszechnie ze sceną bluesową. To tam odbywają się takie festiwale jak Rawa Blues. Dlaczego młody, utalentowany gitarzysta z tej części Polski wybrał akurat jazz?\n- To nie jest tak, że dokonywałem jakiegoś wyboru pomiędzy jazzem i bluesem. Dorastałem w domu, gdzie głównie słuchało sie jazzu i mój kontakt z bluesem był znikomy. Dopiero podczas lekcji gry na gitarze miałem okazję nauczyć sie 12-bar blues i skali pentatonicznej. Szybko mi się to jednak znudziło i rozpocząłem poszukiwania bardziej rozbudowanej harmonii. Do dziś zdarza mi sie grywać utwory oparte na bluesie. Jest to bądź co bądź bardzo popularna forma muzyczna i zawsze dobrze się bawię grając bluesa. Jednak to właśnie Jazz zdecydowanie bardziej jest mi bliski.\n- Rozpocząłeś grać w roku 1993, czyli w momencie gdy grupa Miłość przeprowadzała rewolucję w polskim jazzie. Czy to ówczesne odradzanie się tego gatunku miało wpływ na Twoje artystyczne wybory?\nPosted by Sławek Orwat at 07:00 Brak komentarzy:\nLabels: Jazz, Maciek Pysz, Wywiady


"Nakazano nam wyjść. Dano nam trzy minuty, wynegocjowaliśmy dziesięć i wyszliśmy. W środę rano wszyscy mamy się stawić na komendzie policji przy Wilczej" - powiedziała jedna z protestujących, Beata Hammerszmidt.\nW tym czasie z kupcami w ratuszu była posłanka PiS Małgorzata Gosiewska. "Nikt z kupcami nie chciał rozmawiać, nikt do nich nie przyszedł. Czy to są władze Warszawy, czy to są władze naszego miasta? Czy to jest policja, która powinna strzec obywateli przed nieprawością?" - pytała.\nStołeczny ratusz podkreśla, że nie jest stroną w konflikcie między kupcami a spółką Warszawskie Przejścia Podziemne (WPP). Biuro prasowe ratusza poinformowało, że wszyscy byli najemcy pawilonów w przejściu podziemnym przy Dworcu Centralnym - dobrowolnie wyszli z budynku.\nRzecznik komendanta stołecznego policji asp. Mariusz Mrozek powiedział PAP, że przybyli do ratusza policjanci zastali tam ok. 15-16 protestujących, w tym jedną osobę z immunitetem poselskim. Funkcjonariusze wezwali protestujących do opuszczenia budynku i wszyscy zastosowali się do tego wezwania. "Nie doszło do żadnych incydentów. Policjanci nie musieli używać żadnych środków przymusu" – podkreślił Mrozek.\nKonflikt między częścią kupców a spółką WPP dotyczący wynajmu lokali mieszczących się w przejściu podziemnym przy Dworcu Centralnym rozpoczął się w połowie ubiegłego roku, kiedy wygasła trwająca 20 lat umowa dotycząca dzierżawy terenu. Do administrowania terenem zgłosiła się wówczas jedynie spółka WPP i Zarząd Dróg Miejskich decyzją administracyjną przyznał jej prawo do zarządzania obszarem.\nWedług kupców latem ubiegłego roku WPP podniosły stawki za czynsz nawet o 400 proc. Spółka podkreślała, że nowe warunki dzierżawy przedstawione przez ZDM wiązały się z koniecznością bardzo wysokich nakładów finansowych, stąd konieczność podwyżki czynszu. Część kupców zorganizowała protesty; niektórzy podpisali umowę z WPP.\nW poniedziałek kilkanaście osób ze stowarzyszenia kupców rozpoczęło protest w gabinecie prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz. Kupcy chcą wymóc odwołanie decyzji ZDM o przyznaniu firmie WPP prawa do zarządzania ternem przy Dworcu Centralnym.\n"Jesteśmy tutaj dlatego, że nie chcemy pośrednika, chcemy płacić (czynsz za wynajem lokali - PAP) miastu; chcemy rozmowy z miastem. Żądamy unieważnienia decyzji administracyjnej i ukarania pracowników, którzy podjęli błędne decyzje" - mówiła wcześniej PAP Hammerszmidt.\nStołeczny ratusz proponował kupcom spotkanie we wtorek w siedzibie ZDM; miał wziąć w nim udział wiceprezydent Warszawy Jacek Wojciechowicz oraz dyrektor ZDM Grażyna Lendzion. Do spotkania jednak nie doszło, bo warunkiem ich podjęcia było przerwanie protestu. "Nie jesteśmy stroną w tej sprawie, ale chcieliśmy zaangażować się w mediację między stronami, czyli kupcami a spółką WPP" - tłumaczył rzecznik stołecznego ratusza Bartosz Milczarczyk.\nProtestujących odwiedzili we wtorek m.in. warszawscy posłowie Prawa i Sprawiedliwości: Małgorzata Gosiewska, Adam Kwiatkowski, Artur Górski i Przemysław Wipler. Posłowie zwrócili się do władz Warszawy o organizację okrągłego stołu dla warszawskiej drobnej przedsiębiorczości.\nUmowa dzierżawy terenu w podziemiach Dworca Centralnego wygasła 15 czerwca ubiegłego roku. Latem ZDM – odpowiadające za teren, bo podziemia formalnie uznane są za część pasa drogi – decyzją administracyjną wydzierżawiło miejsce spółce WPP.\nWedług WPP nowe warunki dzierżawy przedstawione przez ZDM wiążą się z koniecznością bardzo wysokich nakładów. Jednym z nich jest opłata za tzw. zajęcie pasa drogowego w wysokości 7,25 mln zł z góry za okres trzech lat.\nJak zaznaczono, spółka WPP została również zobowiązana do ponoszenia wszelkich kosztów związanych z funkcjonowaniem przejść podziemnych, m.in. utrzymywaniem czystości, całodobowym oświetleniem, a także bieżącą konserwacją obiektu o łącznej powierzchni 8377 metrów kwadratowych.


Pakiet: Florystka / Sprawa Niny Frank\nwydawnictwo: Muza, rok wydania: 2018, oprawa: broszurowa\nPakiet dwóch kryminałów Katarzyny Bondy - polskiej pisarki i dokumentalistki, dziennikarki oraz scenarzystki zajmującej się tematyką kryminalną - których głównym bohaterem jest psycholog policyjny Hubert Meyer.\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 25.03.2020 13:10)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 12.11.2020 20:16)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 28.07.2020 12:15)\nNa jednym z placów zabaw na Brooklynie prywatny detektyw Artie Cohen znajduje nagą martwą dziewczynę przywiązaną taśmą tekstylną do huśtawki. Wkrótce zdaje sobie sprawę z tego, że zabójca pomylił ofiary. W rzeczywistości zamordowana miała zostać Valentina Swerdloff, długo adorowana przez Artie`go córka Toly`i, właścicielki...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 24.04.2020 13:11)\nwydawnictwo: Burda książki, rok wydania: 2008, oprawa: broszurowa\nZnany z debiutanckiej powieści Haasa `Wskrzeszenie umarłych` detektyw Brenner prowadzi kolejne śledztwo. Tym razem mroczna zagadka związana jest z jadłodajnią w austriackim regionie Styria, której specjalnością są kurczaki. Zaginęła synowa właściciela restauracji, a w okolicy młyna, gdzie przerabia się odpadki z kurcząt, o...\nPo dramatycznych przeżyciach związanych z poprzednim śledztwem Maria Kallio odeszła z komendy policji w Espoo. Próbuje odnaleźć spokój, pracując nad rządowym programem opieki nad ofiarami przemocy w rodzinie. Podczas jednej z wizyt u przyjaciółki Maria poznaje Juttę Särkikoski, dziennikarkę sportową, która ujawniła fakt ko...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 22.05.2020 11:12)\nWiększy format ułatwiający czytanie. Podhalem wstrząsa seria wypadków w górach. Początkowo czarna passa wydaje się jedynie ciągiem pechowych zdarzeń, jednak śledczy ostatecznie odkrywają związek między ofiarami. Każe on sądzić, że ktoś morduje turystów na szlakach. Dochodzenie prowadzi komisarz Forst. Szybko zdaje sobie sp...\n1 ... 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 ... 228


hiszpański wrocław Jak długo zajmuje nauka hiszpańskiegoNauka obcego języka od podstaw z pewnością zajmuje nieco czasu, zwłaszcza jeśli ktoś nie miał wcześniej styczności z danym językiem. Niemożliwe jest dokł zapraszam do lektury\npanele fotowoltaiczne szczecin Dzięki kolektorów nie jesteśmy uzależnieni odElektryczność odgrywa bardzo dużą rolę w naszym życiu. Bardzo trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie bez prądu, lecz cza dowiedz się więcej\npanele słoneczne kraków Człowiek potrzebuje coraz więcej energii ponieważEnergia odnawialna to aktualny temat w świecie techniki. Człowiek potrzebuje coraz więcej energii, ponieważ technika się rozwija i zobacz wszystko\nkurs hiszpańskiego wrocław Wykorzystanie kontekstu kulturowego w nauce językaChyba każdy zgodzi się ze stwierdzeniem, że język jest jednym w wielu aspektów kulturowych danego kraju. W nauce obcego ciekawa historia\nfotowoltaika montaż łódź Z całą pewnością dzięki takim dotacjomO możliwości produkowania darmowej energii mówi się od lat na całym świecie. W naszym kraju również można zobaczyć kolektory słonecz doczytaj resztę\nszkoła języka hiszpańskiego wrocław Jak wygląda alfabet hiszpańskiSzkoła językowa oferuje różne rodzaje kursów językowych, w tym takie, które oferują naukę danego język od podstaw. Przykładowymi kur kontynuuj czytanie\ntanie pozycjonowanie Tanie pozycjonowanie stron internetowych to usługi, które bez trudu znajdziemy w szerokich ofertach wielu firm informatycznych, jakich wiele funkcjonuje na naszym rynku. T zobacz\nRadzimy jak zainwestować w fotowoltaikę lepiejTanie pozycjonowanieImplanty BytomSkuteczne pozycjonowanieSzkolenia bhp warszawaSkuteczne pozycjonowanieJak korzystać z paneli słonecznych - ważne zmianyImplantolog ChorzówJak w 2020 skuteczniej uczyć się hiszpańskiego?Jak uczyć się hiszpańskiego z przyjemnością?10 sposóbów na to jak korzystać z kolektorów słonecznychSzybalski-stomatologia.plSTUDIUM PRZYPADKU Jak zainwestować w fotowoltaikę W 9 Dni?Szkolenia bhp warszawaSkuteczne pozycjonowanieImplantologia ChorzówPulsar BHPSkuteczne pozycjonowanieJak przyjemnie zyskać na fotowoltaice?Czy są zmiany w prawie jak uczyć się hiszpańskiego?Skuteczne pozycjonowanieSkuteczne pozycjonowanieSkuteczne pozycjonowanieImplanty BytomImplanty BytomSkuteczne pozycjonowanieW 2020 można dobrze uruchomić fotowoltaikę ale czy za za 10 lat też?4 Pomysłów Aby uczyć się hiszpańskiegoSkuteczne pozycjonowanieJak w 2020 skuteczniej uczyć się hiszpańskiego?


Wikipedia:Poczekalnia/artykuły/2011:12:20:Rose Hawthorne Lathrop - encyklopedia.biolog.pl\nWikipedia:Poczekalnia/artykuły/2011:12:20:Rose Hawthorne Lathrop\nKategoria:Szablony nawigacyjne - mistrzostwa Europy w piłce siatkowej\nWikipedia:Poczekalnia/artykuły/2011:12:20:Rose Hawthorne Lathrop w encyklopedii\nRose Hawthorne Lathrop | edytuj kod\nRose Hawthorne Lathrop ( • dysk. • historia • linkujące • obserwuj • rejestr)\nBłogosławieni i święci są ency. Ale Słudzy Boży? Czy nie powinno się zaczekać do końca procesu beatyfikacyjnego i dopiero wtedy opisywać w Wikipedii? Proszę o opinie. ~ ptjackyll (zostaw wiadomość) 20:27, 20 gru 2011 (CET)\nOstatnio mamy zalew podobnych haseł bez kategorii, źródeł i z naciąganą encyklopedycznością. Elfhelm (dyskusja) 20:28, 20 gru 2011 (CET)\nMa dwie książki, a właściwie książeczki (tomik poezji i pamiętnik), ale silniejszym argumentem za zostawieniem jest założenie przez nią kongregacji Dominican Sisters of Hawthorne. ~Poczekałbym na wypowiedź kogoś obeznanego w temacie. Lajsikonik Dyskusja 20:42, 20 gru 2011 (CET)\nSądzę, że ency, z racji założenia hospicjum (jest w en.wiki i to chyba nie było powszechne w XIX wieku) oraz zgromadzenia. rdrozd (dysk.) 20:53, 20 gru 2011 (CET)\nDla ścisłości mamy zalew haseł o błogosławionych i świętych - fakt że kiepskiej formy. Ja je czasem poprawiam, ale ich nie zgłaszam. Ale jeżeli o to chodzi to wydaje mi się ewidentnie nieency. ptjackyll (zostaw wiadomość) 22:32, 20 gru 2011 (CET) Choć nie wiedziałem, że ma jakieś inne zasługi godne rozpatrzenia :) ptjackyll (zostaw wiadomość) 22:32, 20 gru 2011 (CET)\nZostawić - Jak najbardziej jest ency. Dodałem wiarygodne źródła. Artykuł teraz spełnia WP:ENCY. W obecnym brzmieniu artykuł potrzebuje poprawę jakości i Szablon:Dopracować. --★ Pikks ★ MsG 22:49, 20 gru 2011 (CET)\nJest w Britannice, więc ency bez wątpienia ;-). Gytha (dyskusja) 12:12, 21 gru 2011 (CET)\nZostawiono.. No coż, skoro większość głosów argumentuje za pozostawieniem, a w dodatku znalazły się źródła dokumentujące jej pewną encyklopedyczn0ość, to nie pozostaje mi nic innego jak wycofać swoje uwagi i stronę pozostawić. ptjackyll (zostaw wiadomość) 23:25, 21 gru 2011 (CET)\nNa podstawie artykułu: "Wikipedia:Poczekalnia/artykuły/2011:12:20:Rose Hawthorne Lathrop" pochodzącego z Wikipedii


Poznali, by zachować Strona główna\nPoznali, by zachować\n9 marca w Centrum Edukacji Ekologicznej Spółki „Wodociągi Słupsk” odbyło się szkolenie dla nauczycieli biologii i przyrody wszystkich typów szkół oraz edukatorów z województw pomorskiego i zachodniopomorskiego pn. „Poznajmy nasze drzewa i krzewy”.\nSzkolenie zostało zorganizowane przez Centrum Informacji i Edukacji Ekologicznej w Gdańsku w ramach projektu „Bioróżnorodność – poznaj, by zachować”, finansowanego ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku.\nWarsztaty obejmowały m.in. wykład mgr Jakuba Kazimierskiego nt. „Drzew w polskiej codzienności” oraz praktyczne ćwiczenia poszerzające umiejętność oznaczania rodzimych gatunków drzew za pomocą liści, kwiatostanów, owocostanów, kory i pokroju drzewa z wykorzystaniem materiału biologicznego, rysunków i fotografii prowadzone przez pracownice CIEE z Gdańska – Kamilę Kozieł, Jowitę Kurach oraz Agnieszkę Hylla.\nNa zakończenie uczestnicy szkolenia otrzymali pakiety dydaktyczne wspomagające pracę z uczniami.


Producent pluszaków : Agrotechnika\nDzieci w każdym wieku, miłują zabawki. Dla nich każda zabawka to zachęta do rozrywki z przyjaciółmi i w pojedynkę. Dzieci obecnie mają do dyspozycji tak sporo rozlicznych gatunków zabawek, że dla każdego dziecka można odnaleźć coś odpowiedniego. Niezmiernie wiele dzieciaków lubi pluszaki, nie ma w tym nic ekscentrycznego, bo to szczególnie przytulne zabawki. Z pluszakiem można śnić, bawić się, chodzić na spacery. Każde maleństwo ma swojego ulubionego pluszaka, z którym przez większą część dzieciństwa się nie rozstaje. Nie ważny jest producent pluszaków, konieczne jest żeby przytulak był przyjemny w dotyku, posiadał pasującą dla dziecka wielkość i prezentował ukochaną postać zwierzęcą, czy pochodzącą z opowieści. Maskotki dla dzieci, zawsze będą im przynosiły wesołość, skutkiem tego szukając dla nich odpowiedniego prezentu, warto poszukać sklepu, który proponuje naturalnie takie zabawki. Istnieje dużo takich sklepów, a każdy z nich ma ciekawą i rozliczną ofertę. Maskotki mogą być w różnych odcieniach, nagminnie dzieci mają w tej materii swoje upodobania. Warto jednakże zwrócić uwagę na jakość maskotki, jaką pragnie się nabyć dziecku. Musi ona być przyrządzona z właściwych materiałów, pewnych dla dzieci. Musi ona mieć kongruentne atesty, by rodzic miał pełne przekonanie, że daje swoim dzieciom, to co najlepsze i przede wszystkim pewne. Maskotka do perfekcji nadaje się na upominek, nie ma chyba dziecka, jakie nie uradowało by się z takiego prezentu. Pluszak to zabawka, jaka najdłużej towarzyszy dziecku przez cały okres dzieciństwa i młodości.


Jakub Wilk przenosi się do Lechii Gdańsk - NaszeMiasto.pl\nJakub Wilk przenosi się do Lechii Gdańsk\nZenon Zabawny 26.01.2012 Zaktualizowano 01.03.2017\nJakub wilk archiwum/eM\nLech zdecydował się na wypożyczenie do końca sezonu Jakuba Wilka do zespołu Lechii Gdańsk.\nWypożyczenie Wilka to zaskoczenie. Pomocnik w rundzie jesiennej zagrał w aż 13 spotkaniach Kolejorza, spędzając na boisku 639 minut. Lech tej zimy nie sprowadził żadnego zawodnika, który zwiększyłby rywalizację o miejsce na lewej stronie pomocy, gdzie najczęściej grał „Wilczek”.\n- Doszliśmy do porozumienia z Lechią Gdańsk, jak i samym piłkarzem – wyjaśnia na klubowej stronie Lecha Piotr Rutkowski, wiceprezes ds. sportu Lecha. – Z zarządem Lechii ustaliliśmy warunki wypożyczenia zawodnika do końca sezonu z opcją pierwokupu. Do dopięcia pozostały już tylko formalności, ale Kuba dostał od nas zgodę na rozpoczęcie treningów z nowym zespołem, z którym wyjedzie również na zgrupowanie.\n26-letni Jakub Wilk to wychowanek Lecha. W 143 spotkaniach poznańskiego klubu zdobył 16 bramek.\nPrzypomnijmy, że tej zimy Kolejorza opuści też najprawdopodobniej Marcin Kikut, którym jest zainteresowany francuski drugoligowiec, FC Nantes.\nWirtualne Muzeum Lecha Poznań otwarte!\nKolejorz, jako pierwszy klub w Polsce, może pochwalić się swoim muzeum... w Internecie.\nMarcin Kikut przejdzie do FC Nantes?\nPrawy obrońca Kolejorza otrzymał zgodę klubu na wzięcie udziału w treningach francuskiej drużyny FC Nantes, która być może zdecyduje się na jego transfer.\njakub wilk odchodzi ...\nwilk w lechii gdańsk\nZbiera na rehabilitację po brutalnym faulu


Scramble z 2018-08-12 23:13 (41)\nTO JUŻ ZA TOBĄ: rozmowa z Bobem Pape\nCofnijmy się w czasie do roku 1987. Mało znana wówczas japońska korporacja IREM wydaje na automaty pewną strzelaninę, która jest dziś uważana za jeden z wyznaczników rozwoju tego gatunku oraz nosi zacne miano tytułu absolutnie kultowego.\nTam, gdzie Dobkeratops mówi "game over" - pierwszy boss stał się na przestrzeni lat swoistą ikoną reprezentatywną dla niniejszej serii.\nW tamtych czasach gra nie robi zbytniej furory, lecz mimo to Activision wykupuje prawa do przekonwertowania jej na wszystkie liczące się na rynku komputery - między innymi na Amigę, Atari ST, Commodore 64 oraz ZX Spectrum. Zakodowanie tej ostatniej spada na barki początkującego wówczas programisty, Boba Pape. Przepisanie tak zaawansowanej gry na o kilka klas słabszego od pełnej wyspecjalizowanych podzespołów automatowej płyty gumiaka zdaje się przerastać umiejętności młodziutkiego kodera, mającego na swoim koncie jedynie niewydane narzędzie do tworzenia tekstowych przygodówek oraz konwersję automatowego Rampage od Bally Midway. Jak się jednak okazuje, chcieć to móc - Bob znakomicie daje radę.\nObecnie mamy rok 2013. Bob decyduje się napisać i opublikować za zupełną darmochę książkę o wydarzeniach z tamtych lat, zatytułowaną "IT'S BEHIND YOU: the making of a computer game". Możemy w niej między innymi przeczytać o tym, jak uczył się ściemniać przed swoimi pracodawcami; dowiemy się, jakie cuda z grafiką da się robić przy pomocy kineskopowego telewizora z przesterowanymi kolorami; poczytamy, jak Bob (prawie) trzykrotnie został zastraszony pozwem sądowym oraz musiał pracować praktycznie za darmo; wyjdzie także na jaw prawdziwa natura skur... czybyków z Activision; pośmiejemy się (przez łzy) z odkrycia dokonanego przez pewnego dociekliwego gracza już po oficjalnym wydaniu gry; dowiemy się też, jak pewne mało, zdawałoby się, znaczące wydarzenie uratowało Boba przed problemami z ichnim odpowiednikiem naszego fiskusa. W bonusie poznamy arcyciekawą historię dotyczącą komodorowskiego portu gry - nareszcie szczegółowo wyjaśniło się, dlaczego istnieją aż dwie wersje R-Type'a na tę maszynę, z czego ta lepsza nigdy nie została dokończona.\nKsiążkę czyta się wyśmienicie, niemal jednym tchem, niczym dobrą komedię kryminalną i gorąco zachęcam wszystkich do wygospodarowania tych trzech godzinek - naprawdę warto. Może o tym świadczyć fakt, iż już w trakcie lektury postanowiłem napisać do autora z podziękowaniami za tę fascynującą historię. Ku memu zaskoczeniu kolejnego dnia znalazłem w swojej skrzynce odpowiedź. Bob okazał się być bardzo sympatycznym człowiekiem o podobnym do mojego sposobie myślenia, przez co nawiązała się między nami nić porozumienia i sympatii. Tylko dlatego dałem się niecnie wrobić TDC-owi oraz XXL-owi w przeprowadzenie poniższego miniwywiadu. :) Być może pytań mogło być więcej lub dałoby się bardziej je przemyśleć, ale sądząc po częstotliwości odpowiedzi, Bob jest raczej zajętym człowiekiem i nie chciałem zbyt długo zajmować mu cennego czasu. Tym niemniej chyba nie jest aż tak tragicznie, co zresztą możecie ocenić sami - po powyższej przystawce zapraszam wreszcie do dania głównego.\nT: Jak rozpocząłeś swoją przygodę z kodowaniem i dlaczego na Spectrum?\nB: Komputerami zainteresowałem się bardzo wcześnie, w okolicach 1976 roku, pracując jako ich operator. (Bob użył tutaj określenia "mainframe computer".) Powolutku wciągałem się w programowanie, gdy zakupiłem TRS-80 Model 1 (kiedyś pobawimy się tą maszynką - dopisek tłumacza) wyposażony w 16 KB pamięci. Wtedy niestety nie potrafiłem jeszcze pojąć asemblera dla procesorów Z80, więc większość ówczesnych rzeczy napisałem w BASIC-u i były one okropne. Około 1982 kupiłem Jupiter Ace'a (tą też się kiedyś pobawimy - dopisek tłumacza) opartego o Forth i nauczyłem się na nim programować, zaś Spectruma posiadłem dopiero w 1986. Wówczas jeszcze nie obchodziło mnie nic więcej poza graniem oraz pisaniem moich własnych gierek w BASIC-u. Na szczęście dzięki znajomości Fortha coś przeskoczyło w mojej głowie i gdy następnym razem zobaczyłem kod asemblera, to wszystko nagle nabrało sensu. Zarówno Spectrum jak i TRS-80 posiadały na pokładzie procesor Z80, przez co zacząłem uczyć się na Spectrum kodu maszynowego początkowo przy pomocy moich starych książek o TRS-80, a później z oryginalnych spektrumowskich instrukcji. Stopniowo oprogramowywanie Z80 szło mi coraz lepiej i w końcu postanowiłem pomóc przyjacielowi, który sprzedawał klawiatury muzyczne wraz ze spektrumowskimi interfejsami ogólnokrajowej sieci sklepów detalicznych z artykułami elektrycznymi, a te z kolei włączały je do zestawów promocyjnych zawierających wypuszczony wcześniej tego roku Spectrum ze 128 KB pamięci. Mój udział w tym przedsięwzięciu polegał na napisaniu (bardzo) szybkiej i "nieczystej" poprawki do oryginalnie chodzącego tylko na 48 KB oprogramowania dla klawiatur tak, aby uruchamiało się ono na modelach ze 128 KB pamięci - to był mój pierwszy oficjalnie opublikowany program. Kilka miesięcy później dołączyłem do lokalnego jednoosobowego producenta softu w celu wyprodukowania spektrumowskich wersji kilku gier edukacyjnych stworzonych dla BBC Micro (...już wy wiecie, co - dopisek tłumacza). Przygotowałem bibliotekę sprite'ów oraz algorytmy scrollujące i drukujące, po czym użyłem ich do zakodowania tych gier. Były one raczej proste - nad żadną nie spędziłem więcej niż tydzień czasu. Napisałem także dodatek do gilsoftowskiego narzędzia pozwalającego tworzyć własne przygodówki zatytułowanego The Quill, po czym przedstawiłem im go licząc na zainteresowanie, lecz niestety właśnie sami wydali coś podobnego i guzik z tego wyszedł. Niewiele później trafiłem na ogłoszenie, poprzez które poszukiwano ludzi do pisania gier komputerowych. Złożyłem zatem kasetę-demo używając do tego celu moich algorytmów ze wspomnianych gier edukacyjnych oraz quillowskiego dodatku, a następnie wysłałem ją na adres podany w ogłoszeniu. Dwa lub trzy tygodnie później pracowałem już w walijskim oddziale spółki zwącej się Catalyst Coders, siedząc w zapuszczonym biurze kilka mil od domu i dłubiąc nad planowanym na święta spektrumowskim wydaniem Rampage dla Activision!\nT: Jak wyglądał ówczesny development gier w porównaniu do dzisiejszych czasów? Było trudniej czy łatwiej? Miałeś z tego frajdę?\nB: Samo operowanie na danym sprzęcie było łatwiejsze, ale pod względem ilości dostępnej pamięci było o wiele trudniej - miałeś jej tak mało, że wciąż musiałeś kombinować nad sposobami zrobienia czegoś szybciej i wydajniej. Na szczęście rozdzielczości ekranu były wtedy wręcz prymitywne, dzięki czemu nie potrzebowałeś mnóstwa miejsca na przechowywanie przygotowanej grafiki, a przynajmniej w przypadku oryginalnych gier. Ale wraz ze stopniowym pojawianiem się dużo większych konwersji z automatów konieczność doczytywania danych zapukała pod strzechy, co wkrótce odcisnęło piętno na całej branży. Dlaczego niby miałbyś zapłacić 9.99 funta za grę, która nic nie doczytywała, skoro mogłeś dać tyle samo za taką, która doczytywała i dzięki temu była ładniejsza oraz dłużej się w nią grało (czasem niestety tylko ze względu na konieczność loadingów - dopisek tłumacza)?\nLubiłem swoją pracę - dawała mi mnóstwo satysfakcji, zwłaszcza na początku. Lecz niestety wszystko się zmieniło, gdy marketingowcy zaczęli dyktować, co ich zdaniem się sprzeda a co nie, opierając te przewidywania na statystykach sprzedawalności poszczególnych tytułów z zeszłego miesiąca bądź roku.\nT: Dlaczego zdecydowałeś się napisać o tym książkę? Dlaczego o R-Type, a nie o przykładowo Dragon Breed?\nB: Napisanie książki było jedną z rzeczy, które zawsze chciałem w życiu zrobić. Niekoniecznie musiała ona opowiadać o czasie spędzonym przez mnie w biznesie "growym", ale koniec końców dobrze jest pisać o czymś, co zna się najlepiej. Poza tym temat wydawał mi się chwytliwy. Dzięki internetowi dostęp do wszelakich materiałów źródłowych oraz przydatnych wzmianek, odnośników i innych tego typu informacji jest bardzo prosty, więc weryfikacja jakichkolwiek niejasności stawała się kwestią minut bez potrzeby poświęcania na to kilku dni, co znacznie ułatwiło całą sprawę.\nPo zakończeniu prac nad spektrumowską wersją R-Type'a zostałem przejęty przez agentkę nazwiskiem Jacqui Lyons, która zdjęła z moich barków wszelakie problematyczne zajęcia typu negocjowanie kontraktów czy form płatności i wszystko co wydarzyło się od tej pory przebiegało praktycznie bezproblemowo. Oczywiście wciąż mógłbym przytoczyć różne wesołe oraz smutne historyjki z tamtego okresu, ale absolutnie nie przebiłyby tego, co działo się podczas prac nad moimi pierwszymi dwoma grami. Obawiam się zatem, że gdybym napisał o portowaniu Dragon Breeda, to wyszłaby z tego raczej mdła opowiastka. Zresztą nie pamiętam zbyt dokładnie aż tak wielu drobnych szczególików co w przypadku R-Type'a.\nMam nadzieję, że prędzej czy później inni koderzy także opowiedzą nam jak radzili sobie ze swoimi wyzwaniami i dlaczego akurat tak a nie inaczej, ponieważ bardzo interesuje mnie przebieg procesów powstawania gier. Tylko pomyśl o tych setkach tysięcy rozmaitych tytułów - każdy z nich ma jakąś swoją historię...\nDragon Breed to kolejna automatowa strzelanina wydana przez IREM w 1989 roku. Samą grą zajmiemy się dokładniej w swoim czasie, a póki co zapraszam do porównania sobie wersji automatowej...\nRzućcie także okiem na różne wersje Tuskera od Systemu 3.\nT: Opowiedz nam proszę o pracy nad spektrumowskimi wersjami Dragon Breeda i Tuskera.\nB: Dragon Breed miał używać opracowanego przeze mnie systemu pozwalającego przechowywać sprite'y jako znaki, które mogłeś potem bardzo szybko przesuwać o dwa piksele, lecz niestety nie udało mi się ukończyć go na czas i całość zaowocowała jednym wielkim bałaganem. Właśnie przez to sprite'y w grze nie są aż tak kolorowe jak te z R-Type'a, ponieważ były tworzone z myślą o tym systemie. Gdy się zorientowałem, iż nie działa on tak jak trzeba, to było już za późno, by prosić mojego grafika Marka Jonesa o przerobienie ich na wersje bardziej kolorowe. Kilka lat temu wreszcie udało mi się dopracować swój pierwotny zamysł, co udowodniłem sam sobie pisząc kawałek kodu: teraz można nawet przesuwać sprite'y o jeden piksel, a ja wreszcie skreśliłem kolejną pozycję z mojej listy rzeczy do zrobienia.\nPrace nad Tuskerem ambitnie rozpoczęły się od zaprojektowania mnóstwa różnych dinozaurów oraz wymyślenia wielu typowo przygodowych zagadek, lecz całość skończyła raczej jako nędzna podróbka The Last Ninji. System 3 bardzo mocno naciskał, żeby tła wyglądały tak dobrze jak w wersjach 16-bitowych (niezły żart - dopisek tłumacza), przez co nie zostało mi zbyt dużo pamięci na sprite'y i większość dinozaurów musiała wylecieć. Ostały się jedynie poszczególne części ciała typu głowa oraz szyja wychylające się z jeziora w jednej z lokacji. Można to było obskoczyć pisząc całość pod 128 KB, ale oni upierali się, iż gra musi także działać na 48 KB, co w obydwu przypadkach wyszło jej wyłącznie na złe.\nT: Czy miałbyś coś przeciwko użyciu fragmentów twojego kodu w atarowskiej konwersji R-Type'a?\nB: Absolutnie nie. Przekazałem nawet źródła grupie Easter Egg, aby mogła skorzystać z nich podczas pisania swojej ulepszonej wersji gry dla Amstrada CPC. Wydaje mi się, że wykorzystali jedynie wzory sprite'ów, zaś cała reszta to ich własny kod. Zapowiadana jest także wersja dla SAM-a Coupé (cały czas wiecie, co - dopisek tłumacza), z autorami której także podzieliłem się kodem - oby tylko byli w stanie cokolwiek odcyfrować z tej sieczki...\nT: Czy w wolnym czasie wciąż kodujesz na którejś z klasycznych retroplatform?\nB: Czasem dłubię sobie coś pod Z80 na Spectrum jeśli wpadnie mi do głowy jakiś pomysł albo gdzieś podczytam o czymś, co chciałbym wypróbować, ale to tylko w celu sprawdzenia, czy będzie działać - nie jestem zainteresowany wgłębianiem się w temat. Zazwyczaj takie "napady" trwają przez kilka dni, a gdy wreszcie wszystko działa, to przechodzę do robienia innych rzeczy. Za to czynnością sprawiającą mi naprawdę sporą przyjemność jest pisanie na PC użytków i narzędzi dedykowanych Spectrumowi - w takich właśnie okolicznościach udało mi się ostatecznie sfinalizować jeden z moich projektów, który rozpoczął żywot w 1986 jako część Enhancera, czyli mojego dodatku do The Quilla.\nT: Czy wiesz co to Atari i jakie platformy opracowało? Co o nich sądzisz?\nB: Tak, znam Atari, choć przede wszystkim jeszcze ze wczesnych czasów Nolana Bushnella - 2600, 5200, 7800, 400XL, 800XL i tak dalej. Pracowałem na pół etatu w sklepie sprzedającym modele 400 oraz 800, ale jakoś nigdy nie wgłębiałem się w ich techniczne aspekty. Resztę moich informacji o Atari Corp. wyczytałem bądź zasłyszałem w różnych ciekawych miejscach, więc pewnie okażą się one cokolwiek stronnicze i przesadzone, lecz wszystko wskazuje na to, iż prowadziło ono politykę ciężkiej ręki w stosunku do swoich pracowników. Notoryczne pomijanie nazwisk koderów, "ciasne" procedury bezpieczeństwa, okrutne decyzje bazowane przede wszystkim na żądzy pieniądza (za przykład mogą tutaj posłużyć E.T., Pac-Man czy Rubik's Cube dla VCS-a) - tym wszystkim sami tworzyli sobie konkurencję na rynku, gdyż mający tego zwyczajnie dosyć koderzy odchodzili, by założyć swoje własne przedsiębiorstwa takie jak Activision czy Imagic.\nT: Dawni i współcześni gracze - czy ta forma spędzania czasu zmieniła się na przestrzeni dziejów?\nB: Chciałbym wierzyć, że miłośnicy retro o wiele lepiej znają się na swoich sprzętach niż współcześni x-boksiarze czy ipadowcy, ponieważ w tamtych czasach nie dostawałeś wszystkiego podanego na talerzu. Większość obecnych reklam dzisiejszych pecetów oraz tabletów skupia się przede wszystkim na tym jak wiele i czego możesz ściągnąć, kompletnie ignorując fakt, iż ktoś przedtem musi te rzeczy stworzyć oraz udostępnić. Większość starej gwardii zawsze potrafiła zrobić coś kreatywniejszego, nawet jeśli było to tylko wklepanie POKE'a dającego jakiś cheat, przygotowanie pomocnej wskazówki, znalezienie tipsa bądź napisanie choćby prostego kilkulinijkowca w BASIC-u. To wszystko zdaje się leżeć poza zasięgiem i umiejętnościami współczesnych graczy - dziś to tylko branie praktycznie bez dawania czegokolwiek z siebie.\nT: I na koniec tak zwane "wolne" pytanie - możesz nam powiedzieć cokolwiek tylko zechcesz: przytoczyć jakąś śmieszną sytuację, którą wciąż pamiętasz albo podzielić się przemyśleniami o zmianach jakie przez te wszystkie lata zaszły w branży software'owej.\nB: Po opublikowaniu mojej książki skontaktowało się ze mną kilku kolegów po fachu, z którymi dzieliłem onegdaj miłe chwile i mam nadzieję, że uda mi się namówić ich do opowiedzenia podobnych historii. Czas nieubłaganie biegnie do przodu, przez co ta konkretna część przemysłu "growego" zaczyna się zatracać. Tu i ówdzie pojawiają się rozmaite projekty pokroju najbardziej chyba znanego "Bedrooms to Billionaires" usiłujące dokumentować najważniejsze wydarzenia, ale trzeba przecież zachować także i te mniejsze wspomnienia oraz bardziej techniczne szczegóły. Prawda jest taka, że mnóstwa z tych starych gier stworzonych dla ówczesnych komputerów nie dałoby się dziś napisać od nowa - wiele z tamtej wiedzy, doświadczenia, zdolności, czasu oraz pieniędzy już po prostu nie ma, przepadły na zawsze. Jeżeli ktokolwiek z was czytających obecnie te słowa uważa, iż zna cokolwiek związanego z tamtym okresem, co jest warte zapisania, nagrania bądź upamiętnienia w dowolny inny sposób, to już najwyższa pora, aby wreszcie to zrobić. Przecież niekoniecznie musi to być książka - równie dobrze można prowadzić bloga, zamieścić wiadomość na dowolnym tematycznym forum, wysłać list do czasopisma (tylko do jakiego...? - dopisek tłumacza) bądź skontaktować się z jedną z wielu specjalistycznych stron w internecie i przekazać swoją wiedzę prowadzącym ją ludziom.\nBob kończy swoją wypowiedź zwyczajowo już życząc mi, a za moim pośrednictwem także i wam, "all the best...", zaś ja kończę niniejszy materialik linkiem do podobnego wywiadu z nim przeprowadzonego w listopadzie 1997 roku przez Philipa Bee - taki mały bonusik dla wszystkich, którym po właśnie zakończonej lekturze wciąż mało. Dajcie znać jak bardzo wam się podobało - po prawie 10 godzinach nieprzerwanego klepania absolutnie nie przyjmuję do wiadomości żadnej innej opcji. :)\n2013-09-24 14:09 by cpt. Misumaru Tenchi\nlarek @2013-09-24 20:50:51\ngrey / mystic bytes @2013-09-24 21:08:31\ndobra robota, ja również dziękuję cpt. Misumaru Tenchi.\nsecon @2013-09-24 21:12:43\nAleż on zajmująco opowiada, super wywiad.\nRastan @2013-09-24 21:13:07\nWilly @2013-09-24 21:27:00\nDizękuję cpt. Misumaru Tenchi.\nxxl @2013-09-24 21:35:36\nswietna historia :-)\nFaust @2013-09-24 21:46:17\nNo, no... w końcu coś, co miło się czyta od deski do deski:) Thx.\ncpt. Misumaru Tenchi @2013-09-24 21:47:06\n@grey & Willy\nPanowie, nie ma potrzeby za każdym razem klepać całego nicka - starczy samo Tenchi albo kapitanie. :)\nTak, Bob to samonapędzająca się machina - lubi opowiadać i robi to znakomicie, dlatego tym bardziej zachęcam do lektury jego książki. Na takim materiale fantastycznie się pracuje i choć pytań niby mało, to jednak czytania trochę jest.\nNo i możesz bez problemu korzystać z jego kodu źródłowego. To kiedy R-Type na malucha? :)\nOgólnie mówiąc, dzięki wszystkim za ciepłe słowa. To pierwsze moje doświadczenie z wywiadem (jeśli tak można to nazwać) i strasznie bałem się jak to wyjdzie. Ale skoro nie jest źle, to... Gdzieś tu miałem maile do Manfreda Trenza oraz Chrisa Hülsbecka - moich bożyszczy jeszcze z czasów C=64. Jak się rozochocę na dobre, to może i z nim popróbuję szczęścia. ;)\nxxl @2013-09-24 21:54:32\nmasz odpowiedz na forum... daj mi swojego maila. xxl@atari.pl\nas... @2013-09-24 22:42:12\nSzacunek! TeDeC na nowego konkurenta!\nAdam @2013-09-24 22:44:05\nBardzo fajny wywiad. Dzięki :)\nmono @2013-09-25 09:24:19\nDzięki Tenchi! Fajny wywiadzik :)\nthe fender @2013-09-25 09:25:20\nDobry wywiad (i ciekawy temat), masz też swój charakterystyczny styl pisania który mi pasuje :) Chętnie przeczytam następny.\nA co do Boba -zawsze podziwiałem ludzi o otwartych umysłach. Mnie jakoś nigdy nie przestawiło się coś w głowie na tyle, aby zacząć swobodnie assemblerować i wyskoczyć z Amosa Pro czy tam Delphi :) Niemniej co prawda, to prawda. Przy dzisiejszym pokoleniu 'komputerowców' to jestem megakoderem hehe ;)\nAncestor @2013-09-25 13:24:00\nAch ten sprzętowy anty-aliasing dla ZX Spectrum! tzn mały rozdygotany obraz na czarno-białym TV gdzie każda gra wyglądała jak marzenie. :)\nthe fender @2013-09-25 13:44:36\nTo nie był antialias - po prostu ZX Spectrum supports hardware pixelshader. I to bez DirectX-a! :)\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-25 17:55:28\nPrzypuszczam, że w porównaniu do dzisiejszych użytkowników komputerów większość z nas śmiało mogłaby nazwać siebie programistami. Ja co prawda dłubałem tylko w BASIC-u, ale kilka razy zdarzyło się wyczerpać całą dostępną pamięć komody i trza było przerabiać swoje "dzieło" pod multiload. Ech, to były czasy...\nA co do kolejnych wywiadów - pomyślę o tym. Nie mam zamiaru ukrywać, iż raczej podoba mi się ta zabawa. :)\nZbyniuR @2013-09-25 20:20:17\nRok temu w 2012 pojawił się nowy ładny kolorowy remake R-Type na Amstrada CPC. :)\nA jakby ktoś chciał poczytać coś o CPC po Polsku to zapraszam na:\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-25 21:04:40\nTo właśnie ten, o którym mówił Bob i do którego jest link w tekście.\ntdc @2013-09-26 02:26:21\nJeszcze nie czytałem, ale już się cieszę że taki fajny materiał powstał ;) Dzięki!\nadv @2013-09-26 10:23:53\nCzytałem z przyjemnością. Podobają mi się porównania do innych platform, ogarnięcia materiału całościowo i odesłania. Tenchi, przydałby się dobrze płatny etat w postaci rubryki retro w rasowym periodyku o grach komputerowych. Pytaj, próbuj, niech inni też skorzystają z Twojej pasji i wiedzy.\ngrey / mystic bytes @2013-09-26 13:27:05\nPrzyłączam się oburącz do słów ADV. Masz talent chłopie, chcesz i umiesz pisać. Nie marnuj tego. Próbuj !\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-26 14:35:46\nBardzo wam dziękuję, panowie. Rzeczywiście chciałbym zarabiać w ten sposób na życie, tak jak kiedyś robiłem to recenzując anime dla absolutnie wszystkich mangowych czasopism jakie ukazywały się na rynku, póki nie popadały. Tylko gdzie z tym uderzyć, jak przekonywać? Faktycznie chyba umiem pisać i rzeczywiście kocham to robić, ale jeszcze ktoś musiałby chcieć to czytać. No a wiecie jaki dziś mamy rynek: szalona pogoń za nowościami, czego nie ma w sklepach (bo nie da się już sprzedać), to nie istnieje. Kto nie będąc tak zakręconym na punkcie retro jak my wszyscy tutaj będzie skłonny płacić za moją archeologiczną wiedzę? Spróbować niby można, ale raczej nie mam absolutnie żadnych złudzeń w tej kwestii. Dlatego tym bardziej się cieszę, że jesteście wy wszyscy - dziennikarz bez czytelników jest jak aktor bez publiczności. Dziękuję wam.\ngrey / mystic bytes @2013-09-26 16:27:41\n@Tenchi: Wiem że to marne pocieszenie co teraz napiszę, ale gdybym był wydawcą polskiej edycji pisma o retro-grach to dostałbyś posadę "z urzędu". Trudno znaleźć kogoś bardziej kompetentnego i zaangażowanego.\n_muffy @2013-09-26 17:27:22\nna początku proponuję bloga własnego o tej tematyce,\ntematykę już masz, pierwszych czytelników też :)\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-26 17:42:20\nWcale nie takie marne, jak mógłbyś przypuszczać - szczere uznanie jest dla mnie warte o wiele więcej niż gratyfikacja pieniężna, bo ja to przecież robię przede wszystkim dla zabawy i dla idei. Chyba zresztą widać po tych moich wypocinach, iż mam z tego wszystkiego nieziemski ubaw. Pewnie że najoptymalniej by było połączyć miłe z pożytecznym zarabiając tak na życie, ale cóż... Ja w każdym razie nie mam zamiaru rezygnować i dalej zamierzam dostarczać wam materiały na tym samym poziomie - to jest mój sposób na ponurość otaczającej nas rzeczywistości oraz realiów życia. A zatem jak w tym kawałku Technoheada: stay down with the hardcore, panie i panowie - już wkrótce wielka reaktywacja wątku growego. Jeszcze raz dziękuję za wszystkie ciepłe słowa oraz przede wszystkim szczere opinie, nawet jeśli nie są pochlebne, jednocześnie prosząc o dalszy feedback.\nPowiem szczerze: nie lubię robić rzeczy, które są akurat na topie i wszyscy się nimi jarają - natychmiast włącza mi się jakiś taki mechanizm obronny. Jeśli już, to mógłbym poprowadzić napisaną w całości przez siebie stronę. Tylko że samo jej doglądanie pożerałoby cenny czas, którego miałbym wówczas mniej na pogłębianie wiedzy. Dlatego obecne rozwiązanie wydaje mi się idealne: Kaz w swej dobroci użycza mi miejsca na serwerze, a ja mogę się skupić na tym, co lubię robić najbardziej. I chyba nie przesadzę pisząc, iż tutaj też mam swoich wiernych czytelników, nawet lepszych niż gdziekolwiek indziej, choć może mniej. Ale wszak nie liczy się ilość, tylko jakość.\nthe fender @2013-09-26 17:43:43\nTenchi skoro poruszyłeś temat rynku to powiem Ci coś. Rynek gazet o grach wymiera. Na rynku polskim jest CD-Action, które trzyma się chyba tylko dzięki pełnym wersjom starych gier. W przeważającej większości to są mocno odgrzewane kotlety, wśród których jednak zdarzają się perełki (Rochard w ostatnim, kiedyś seria o Abe).\nGazety, tematyka retro - choć mocno niszowa to jednak w szerszym ujęciu (Europa np) jest dla niej miejsce. Wydawanie jednak czasopisma wyłącznie w języku polskim (ew. angielskim) w tradycyjnej formie jest pomysłem chybionym i przypomina ostatnie lata Magazynu Amiga. Wyjściem z tego jest dojście do jakiejś drukarni i druk w małych nakładach oraz sprzedaż indywidualna przez internet - ale czy to się będzie opłacało? Myślę, że ciężko będzie realnie na tym zarobić (co najwyżej zwrot kosztów), nie wspominając już o honorariach dla autorów artykułów.\nReasumując - na rynku europejskim, czy nawet światowym kolejne czasopismo (w jęz. ang. oczywiście) konkretnie ukierunkowane i z polotem ma swoją rację bytu. Rynek retro, świat retro w ujęciu europejskim to już jest konkretna ilość ogarniętych nostalgią ludzi. Warunkiem na zarobek jest jednak sprawny marketing oraz kolportaż. Nic nie jest proste.\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-26 18:12:22\nTak też właśnie myślałem. Po pierwsze, raczej nie czasopismo papierowe - to medium już dogorywa, internet miażdży je swoją przewagą w wielu oczywistych aspektach. Nie szukając daleko, jak by wyglądał powyższy materiał w druku? Na dzień dobry odpada mi możliwość linkowania wszystkich opcjonalnych informacji, które czytelnik może, ale nie musi sobie doczytać no i statyczne obrazki to jednak nie filmiki. Po drugie, raczej nie u nas. Nie czarujmy się, ale nasi rodzimi gracze za grosz nie mają w sobie kultury retro - kultywują ją jedynie miejsca takie jak przykładowo AOL, czyli są to przede wszystkim zamknięte społeczności skupione wokół czegoś (przy czym niektórych nie warto tykać nawet kijem z kilku metrów - serdeczne pozdrowienia dla ciołków z PPA). No i po trzecie: żeby się przebić oraz utrzymać potrzebna jest kasa, kasa i jeszcze raz jakaś kasa na start. Więc pomimo moich najszczerszych chęci, to by było na tyle w tym temacie.\nthe fender @2013-09-26 20:45:25\nNo kuźwa niestety Tenchi wszystko na tym świecie kręci się wokół pieniędzy :| To jest świat dla jednostek wybitnych i cwaniaków. Reszta, szczególnie w krajach takich jak nasz jest skazana na egzystencję z dnia na dzień i podporządkowanie się nurtowi.\nKultura (tak, ta cała nasz retro-zabawa to po prostu kultura) była, jest i zawsze będzie NISZOWA. No ale przecież nie ma się co dziwić, piramida potrzeb Masłowa rządzi się swoimi prawami.\nJak tak popatrzycie sobie na tę piramidkę to zobaczycie, że nasze społeczeństwo niepodzielnie okupuje poziom najniższy. To co kochamy i o czym chcesz pisać Tenchi to niestety górna półka.\nMoże kiedyś, gdzieś, w innym matriksie ...\nthe fender @2013-09-26 20:49:07\nAle nie przejmuj się, pisz dalej arty. Kasy z tego nie będziesz miał (choć życzę Ci aby jednak była w jakiś sposób) ale za to uszczęśliwisz starą gwardię :) A to jest bezcenne bo jesteśmy gronem większych lub mniejszych malkontentów ;) - przez to niezwykle trudne a więc dające satysfakcję. Warto :)\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-26 22:02:40\nJak to mówił komisarz Ryba w Kilerze: będę!, bo (kolejny cytat od tego samego aktora) czasami człowiek musi, inaczej się udusi - zawsze chciałem pisać o grach wideo oraz tematach z nimi związanych. A prostych wyzwań nigdy nie lubiłem - chętnie zmierzę się z waszym malkontenctwem. :) Tak jak obiecywałem powyżej, na początek już wkrótce pełna reaktywacja mojego wątku na forum\nMuzyczny Kalejdoskop @2013-09-26 22:41:13\nCiekawy wywiad! Czy Welsh to nie po prostu Walia?\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-26 22:48:53\nNo pewnie że tak! Chodziło mu o walijski oddział tej spółki, a ja się dałem zwieść widząc to napisane z wielkiej litery. Dzięki, poprawione.\nmgr_inz_rafal @2013-09-28 12:19:46\nTenchi: "Powiem szczerze: nie lubię robić rzeczy, które są akurat na topie i wszyscy się nimi jarają - natychmiast włącza mi się jakiś taki mechanizm obronny"\nCzyli "Ona tańczy dla mnie" też Cię pewnie nie bawi? ;-)\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-28 18:19:32\nAno nie bawi, choć to zupełnie poprawnie zrealizowany, a do tego bardzo melodyjny utwór łatwo wpadający w ucho. Ale wszechobecny hype na niego sprawił, że osłuchałem się z nim chyba trochę zbyt często niż bym sobie tego życzył i obecnie reaguję odruchem wymiotnym.\nRastan @2013-09-29 15:11:54\nPrzydałaby się taka gierka jak R-Type na Atari. Ostatnio przeglądałem strzelanki poziome i nie zauważyłem tytułów na poziomie zbliżonym do R-Type.\nTenchi/Modern Crusaders @2013-09-29 17:21:05\nNie jesteś sam - mi też brakuje na malucha dobrej strzelaniny tego typu, z tak zwanym jajem. Niby jest Trans Muter, ale to też nie do końca to.\nadv @2013-10-03 20:11:36\n@Tenchi TheFender słusznie zauważył, że era gazet już odchodzi. Są jednak ich odpowiedniki w formie elektronicznej np.: http://www.retrogamer.net/\nale musiałbyś przekonać tych panów, że Twoje arty są tego warte. Że masz grono czytelników na stronie retro. Że jakby dać Ci jeden art w takim piśmie miesięcznie, to byłoby z jednej strony coś nowego dla nich, z drugiej coś, co czytają ludzie z pasją grania. A chyba są tacy. Być może po jakimś czasie przekonałbyś się do nowych gier, nie wiem, nie jestem graczem i zaczął pisać regularnie do takich internetowych gazet.\nDrugie rozwiązanie, to jak Muffy zaproponował blog. Ale nie sam, sam Kaz nie dałby rady ruszyć np tego zacnego portalu bez pomocy innych osób. Nie ujmując nic Kazowi, bo ten człowiek potrafi w tym względzie na prawdę wiele i z pewnością mógłby Ci pomóc, gdyby tylko znalazł chwilę. Z resztą ,śmiem twierdzić, że znalazłbyś na samo hasło w Twoim wątku co najmniej kilku pomocników. I podział ról: Ty piszesz, oni zajmują się stroną techniczną byłby moim zdaniem do zrealizowania.\nDla czego o tym piszę. Widzisz, tutaj czyta Cię może 50 osób, może więcej. A na takim blogu, jak dobrze wypozycjonować, zrobić jedną lub dwie zajawki czy dema omawianych przez Ciebie różnych wersji gier na Tubie z odnośnikami do bloga... Przemnóż to razy 100.\nKiedyś też ktoś zachęcał Cię do prezentacji na Tubie. Nie musiałbyś występować, jak prezenter i za każdym razem szczerzyć zęby. Wystarczyłby głos, zmontowane filmy z gier, solidne omówienie tematu, jakie w tej chwili robisz.\nTo ostatnie nie jest sposobem na zarobek. Poprzednie dwa być może. To zależy od wydawcy, później od Twojej elastyczności, w końcu w przypadku bloga od tego, czy i ile reklamodawców znalazłbyś.\nNa razie fajnie jest czytać to, co piszesz. Rób co kochasz. Pozdrawiam.\nYosh @2013-10-28 19:35:48\nI ja się dołączę do podziękowań.\nA Tęczowego wysyłałem już na gikz.pl (nie jestem z tym portalem spokrewniony, ale ludzie czasem fajne arty tam piszą)\ntrophy @2014-02-14 00:12:24\nWszystko fajnie. Wywiad bomba :-) Tylko, o ile można, dawałbym odwołania do 16-bit Atari, dla takiego np. "Tuskera". W końcu to AOL, a nie PPA. Poza tym - szacunek!\nPrzywitanie. :) (1)\nostatni: 16-08-2018 11:39, Ibanezq\nGoonies Turbo K.S.O (7)\nostatni: 15-08-2018 02:57, QTZ\nZmiany / usprawnienia na AOL (181)\nostatni: 15-08-2018 00:41, QTZ\nLiczniki poly w POKEY (14)\nostatni: 14-08-2018 19:40, emkay\nRMT tutorial (32)\nostatni: 14-08-2018 18:49, GlitchKing\nPoszukuję "Atari Basic" Miguta (18)\nostatni: 14-08-2018 13:05, Kaz\nostatni: 13-08-2018 12:09, Kaz\nSilly Venture 2k18 - 10th Celebra... (54)\nostatni: 13-08-2018 11:41, bocianu\nSTe problem (32)\nostatni: 13-08-2018 07:10, lopezpb\nostatni: 12-08-2018 21:42, IRATA4\nRetro Na Gazie (182)\nostatni: 12-08-2018 20:54, RetroBorsuk\nZmiany w bazie gier, demosceny, u... (572)\nostatni: 12-08-2018 16:05, pajero\n4. Programowanie / Programming (6135)\n5. Gry / Games (17644)\n7. Scena / Scena (11187)\n8. Sprzęt / Hardware (9731)\n11. Inne / Other (21163)\nOstatnio zarejestrowany: uka\nPostów ostatniej doby: 4


Solankę dziesięcioprocentową zmieszano z solanką dwuprocentową i otrzymano 60 kg roztworu. Gdyby solanki dziesięcioprocentowej wzięto o 20 % więcej , a solanki dwuprocentowej o 20% mniej , to otrzymano by solankę ośmioprocentową. Jakie jest stężenie otrzymanej solanki?\nprzez niki15 19.01.2010\nNie może wyjść solanka 8% ponieważ stężenie solanki nie może być mniejsze od stężenia solanki z najmniejszym stężeniem.\nalbo haczyk w zadaniu albo błąd.


Inne Margot - JMarket.pl\nInne Margot w najtańszych sklepach. Prównaj ceny i zobacz gdzie możesz kupić taniej. Dostępnych ponad 271 produktów w kategoriach: Upominki, Gadżety, Dewocjonalia, Wyroby tytoniowe... Zobacz najlepsze promocje\nStroik ślubny sn112 marki Margot\nStroik jest wytwarzany z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dobrania przez przycięcie lub modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać od...\nStroik ślubny SN046, SN046\nStroik jest wytworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dobrania poprzez przycięcie albo modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać od...\nMargot Stroik ślubny sn129\nStroik jest wytworzony z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania przez przycięcie albo modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny SN253\nStroik jest stworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania poprzez przycięcie lub modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny sn010 marki Margot\nStroik jest tworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania poprzez przycięcie albo modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny sn079 marki Margot\nStroik jest produkowany z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania poprzez przycięcie albo modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny SN227\nStroik jest produkowany z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania przez przycięcie albo modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN123, SN123\nStroik jest tworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania przez przycięcie albo modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN068, SN068\nStroik jest stworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania przez przycięcie albo modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN042, SN042\nStroik jest stworzony z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania poprzez przycięcie albo modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny SN082, SN082\nStroik jest wytworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania przez przycięcie lub modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać od...\nMargot Stroik ślubny sn190\nStroik jest produkowany z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania poprzez przycięcie lub modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co...\nMargot Stroik ślubny sn158\nStroik jest wytwarzany z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania poprzez przycięcie albo modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny sn005 marki Margot\nStroik jest wytworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania przez przycięcie albo modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co odbiegać od...\nStroik ślubny SN016\nStroik jest wytwarzany z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania przez przycięcie lub modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny SN006\nStroik jest tworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania poprzez przycięcie lub modelowanie. Kolory na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny sn014 marki Margot\nStroik jest wytworzony z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dostosowania poprzez przycięcie lub modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny SN034\nStroik jest wyprodukowany z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania przez przycięcie lub modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN045\nStroik jest wytwarzany z materiałów najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania poprzez przycięcie albo modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co...\nStroik ślubny sn055 marki Margot\nStroik jest stworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dopasowania poprzez przycięcie lub modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN049\nStroik jest stworzony z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość dobrania poprzez przycięcie lub modelowanie. Odcienie na zdjęciach mogą nie co odbiegać od...\nStroik ślubny SN060\nStroik jest produkowany z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania przez przycięcie lub modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN039\nStroik jest wytwarzany z tworzyw najwyższej jakości. Materiał: kryształki, tiul, atłas, organtynaMożliwość przypasowania przez przycięcie albo modelowanie. Barwy na zdjęciach mogą nie co odbiegać...\nStroik ślubny SN076


Data modyfikacji: 2010-05-13 23:20:34, autor: x. Henryk Chmieła\nJej śpiew to modlitwa.\nKilkuset wiernych uczestniczyło w koncercie Ewy Urygi, który odbył się w niedzielę 7 lutego w kościele św. Maksymiliana M. Kolbego w Olkuszu. Organizatorem koncertu byli „Rycerze Kolumba” oraz Stowarzyszenie Dobroczynne "Res sacra miser”.\nEwa Uryga to niezwykła piosenkarka. Należy do elity polskich wokalistek. Jej głos wyróżnia się rozległą skalą i wielką siłą. Koncertowała jako solistka z orkiestrą Jerzego Milana, z zespołem Young Power, Kukla Band, Big Warsaw Band i zespołem Amenbend Andrzeja Cudzicha, a także Spirituals Singers Band i amerykańskim chórem The Jacson Singers. Zagrała także w musicalach "Chicago” i „Zorba”.\nW Olkuszu Uryga wystąpiła w ramach koncertu pieśni religijnych ,,Gospel”. W repertuarze jej koncertu znalazły się pieśni m.in. „Chcę dziękować Panie Ci”, „I offer my life”, „Amazing Grace”. Artystce towarzyszył młody, ale bardzo zdolny i utytułowany organista Piotr Wierzchałek. W wywiadzie artystka stwierdziła, że stara się, aby jej śpiew był także modlitwą.\nWspominała także o tym jak miała okazję śpiewać dla Papieża Jana Pawła II w Watykanie. – Bardzo się cieszę, że udało nam się zaprosić do Olkusza tak znaną wokalistkę. Reakcja publiczności pokazuje, że koncert był niezwykle ciepło przyjęty przez słuchaczy.\nTo pierwsza tego typy inicjatywa organizowana przez olkuskich Rycerzy Kolumba. Dziękuję także sponsorom, bez których koncert Ewy Urygi i Piotra Wierzchałka byłby niemożliwy – mówił ks. Andrzej Sobaszek, organizator koncertu.


Poniedziałkowe dzieci – Xięgarnia\nbiografie literatura piękna\n“Poniedziałkowe dzieci” zaczynają się jako historia miłosna, a kończą jako elegia. To także hołd złożony Nowemu Jorkowi na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, jego bogaczom i biedakom, sprzedajnej miłości i demonom. To prawdziwa baśń, portret dwojga młodych początkujących artystów w przededniu sławy.\nKsiążka “Poniedziałkowe dzieci” została nagrodzona National Book Award. Znalazła się także w finale wielu innych nagród literackich (m.in. Los Angeles Times Book Prize oraz National Book Critics Circle Award). Przez 37 tygodni utrzymywała się na liście bestsellerów “New York Timesa”.\nJuż wkrótce w serwisie Xiegarnia.pl przeczytacie więcej o “Poniedziałkowych dzieciach”!\nWyobraź sobie Charlesa Baudelaire’a w Krainie Czarów. Widzisz to? Patrzysz właśnie na dwudziestoletnią Patti Smith w Nowym Jorku. Szalone lata 60’ dobiegają końca, z wielką pompą nadchodzą kolorowe lata 70’. Rozpoczyna się dziesięciolecie Poniedziałkowych Dzieci. Patti Smith i Robert Mapplethorpe urodzili się w poniedziałek. Książka pierwszej damy rocka, uhonorowana nagrodą National Book Award, to historia ich miłości, młodości i namiętności.\nPatti Smith. Portret artystki z czasów dzieciństwaPiotr Jagielski\nRockmani przy biurkuPiotr Jagielski


Z płyty boiska - Henryk Świerczek: marca 2017\nJak "Okręgówka" to następnie musi być IV Liga, tym bardziej, że w mojej miejscowości. Do Woli Rzędzińskiej przyjechała drużyna z Białki Tatrzańskiej. Przyjechała i wygrała, co niewątpliwie nie było po myśli gospodarzy. Tym bardziej, że z poprzedniego meczu z bardzo trudnego terenu przywieziono do Woli Rzędzińskiej 1 punkt. Pierwsza połowa wygrana przez gospodarzy 1:0 także nie zapowiadała porażki. Druga połowa jednak należała do gości.\nAutor: henryk-swierczek o 20:44 Brak komentarzy:\nPo "A" - klasie przyszła pora na "Okręgówkę". W Lisiej Górze doszło do derbowego pojedynku pomiędzy: KSUS Śmigno a Zorza Zaczarnie. I tym razem nie był to mecz stojący na wysokim poziomie. Drużyna ze Śmigna wygrała całkiem zasłużenie mając przez niemal cały czas kontrolę nad tym co działo się na boisku. Ekipa z Zaczarnia zupełnie nie miała pomysłu na ten mecz. Obie drużyny rozgrywają swoje mecze na wyjazdach nie mając do dyspozycji swoich obiektów.\nAutor: henryk-swierczek o 20:41 Brak komentarzy:\nDługo czekaliśmy na inaugurację rozgrywek i w końcu nadeszła. Na początek jak to zwykle bywa udaję się na mecze w pobliskie tereny. Pojechałem na mecz do Ładnej, ale jak się okazało zawody do ładnych nie należały. Zwycięskiej drużyny z Koszyc Wielkich nie będę oceniał, bo zainkasowali trzy punkty i wyjechali bardzo zadowoleni. Zdobycie kompletu punktów przyszło im jednak trochę zbyt łatwo. Nie powiem, gospodarze walczyli, próbowali, ale szło im jak po grudzie. To jednak pierwsze mecze, początek rundy i jestem pewny, że kolejne będą już na lepszym poziomie.\nAutor: henryk-swierczek o 12:35 Brak komentarzy:


ię obejść, a co jest nam naprawdę potrzebne. Okazało się, że radzimy sobie bez dyskotek i otwartych resta\nDodane: 20-02-2021 09:10\nW dzisiejszym świecie wiele branż ma problemy z utrzymaniem się na rynku. Epidemia na świecie bardzo szybko zweryfikowała, bez czego możemy się obejść, a co jest nam naprawdę potrzebne. Okazało się, że radzimy sobie bez dyskotek i otwartych resta\nSerwisowanie klimatyzacji i nabijanie odczynnikiemSamochód i jego problemyPompy do płynówO stomatologachO pompachTekst o prawieO dekorowaniu, na szybkoChirurgia stomatologiczna zabrzeJak obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu i zarobić?Odnawialna energia słońca. Jak uzyskać prąd ze światła słonecznego? Choose the best printing method for you Jak znaleźć odpowiedniego prawnika - odkrycie 2020!How to pick up a right oil for your engine?Skuteczne pozycjonowanieTrening z suplementacjąOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećCzy w 2020 jeszcze warto Zamontować fotowoltaikę?Working with electricity - hazardous jobZ pociechą u psychologaZmarszczki, ujędrnianie i tak dalej. Medycyna estetycznaProjektowanie domu - praca architektaCo musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguKrótko o taksówkachTemat dnia: Sklepy internetoweChoroba po ugryzieniu kleszczaPipes are leaking? Better call for helpCoś o nowoczesnej medycynie estetycznejAbout Poland - Trip to sudety mountainsKwestie taksówkowe. Kilka faktów i wyjaśnieńJaka jest wartość Twojej nieruchomości?


Poznaj Ambasadora marku Audeze, poznaj Ericka Labsona - audeze.pl\nHome / blog / Poznaj Ambasadora marku Audeze, poznaj Ericka Labsona\nWrzesień 17th by autor 0 0\nErick Labson, znany, wielokrotnie nagradzany inżynier Grammy. Od 1980 roku związany z branżą muzyczną. W przeciągu ostatnich 17 lat swojej kariery przygotował setki albumów, reedycji i kompilacji utworów.\nPośród artystów, z któryki Erick Labson miał okazję współpracować warto wymienić Aerosmith czy Duke Elligton. Prócz tego pracował nad ścieżkami dźwiękowymi do takich filmów jak Star Trek: The Next Generation i The Hurt Locker.\nNa oficjalnym kanale Audeze w serwisie Vimeo znaleźć możesz wywiad z Erickiem Labsonem, który prezentujemy również poniżej:\nJuż niedługo więcej informacji o ambasadorze!


W magazynie Reporterskie tu i teraz - 112 świętuje. Dyspozytorzy na brak pracy nie narzekają - Radio Opole\n112 świętuje. Dyspozytorzy na brak pracy nie narzekają\nŚwięto Operatorów Alarmowych CPR [fot. Marcin Boczek]\nOperator Centrum Powiadamiania Ratunkowego dziennie przyjmuje nawet 200 zgłoszeń. To od jego poświęcenia, opanowania i odpowiedniego poprowadzenia rozmowy ze zgłaszającym często zależy ludzkie życie. Dziś (11.02) obchodzimy Europejski Dzień Numeru Alarmowego. Z tej okazji wojewoda wyróżnił pięciu opolskich operatorów za ich zaangażowanie w niesienie pomocy.\nDziś Europejski Dzień Numeru Alarmowego 112. Na 350 tysięcy zgłoszeń w 2020 roku ok. 200 tysięcy to telefony głuche lub fałszywe [FILM, ZDJĘCIA]\nW Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Opolu pracuje 29 certyfikowanych operatorów. W 2020 roku przyjęli oni 350 tysięcy zgłoszeń, z czego blisko 200 tysięcy to telefony fałszywe.\nNumer alarmowy 112 w Polsce działa od 2012 roku. Wówczas Opolszczyzna była pierwszym regionem w kraju, gdzie pod numerem 112 można było się dodzwonić z każdego miejsca w województwie. Wcześniej operatorzy Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego obsługiwali zgłoszenia tylko ze stolicy regionu oraz z powiatu opolskiego.\nNa ponad 350 tysięcy telefonów odebranych przez opolskich dyspozytorów numeru 112 około 200 tysięcy - to były zgłoszenia błędne. Tak wynika ze statystyk.\n112 świętuje. Dyspozytorzy na brak pracy nie narzekają [autor: Katarzyna Doros]\nTagi: Katarzyna Doros, reporterskie tu i teraz, 112,


Pierwszy dzień wiosny w Galerii Askana – Galeria Askana\nPosted: 19 marca 2019\n21 marca 2019 r., godz. 17:00-20:00\nMuzeum Lubuskie i Galeria ASKANA zapraszają na otwartą promocję albumu „Waldemara Kućki spacer po Gorzowie”. Spotkanie z autorem albumu Lechem Dominikiem będzie miało miejsce w Galerii Askana na poziomie 0, na scenie przy Empiku.\nPodczas spotkania będzie można nabyć album „Waldemara Kućki spacer po Gorzowie” w cenie 30 zł / sztuka.\nSpotkania z cyklu „Waldemara Kućki spacer po Gorzowie” na bis! zostały sfinansowane z budżetu Miasta Gorzowa Wielkopolskiego.\nWaldemar Kućko w pamięci mieszkańców Gorzowa pozostaje miejscowym kronikarzem, bacznym obserwatorem dokumentującym przemiany zachodzące w krajobrazie miasta. Przede wszystkim jednak jest cenionym artystą fotografikiem, nadal żywym w sercach i umysłach bliskich, przyjaciół oraz znajomych. Na negatywach, które po sobie pozostawił, utrwalił obraz współczesnej mu rzeczywistości. Dziś, dzięki Niemu, możemy ją wciąż odkrywać na nowo.\nTagi : informacjakulturanowośćsztukawydarzenie


Mata dziecięca Liść musztardowa - Maty dekoracyjne - Dziecięcy sklep internetowy Ola4Kids\n» Mata dziecięca Liść musztardowa\nOryginalna mata liść stanowi idealny dodatek do naszego namiotu „Polne kwiaty”. Dobrze sprawdza sie jako dywanik w pokoju maluchów. Naturalny len i bawełna to świetne połączenie. Mata jest solidnie uszyta i dwustronna. Pasuje do pomieszczeń urządzonych w delikatnych jak i w intensywniejszych odcieniach. Dzięki niej zabawa na podłodze będzie komfortowa i przyjemna.\nMięciutka mata pikowana dla dzieci stanowi świetny dodatek do tipi. Dzięki niej zabawa jest wygodna i przyjemna.\nMata jest dwustronna, uszyta z naturalnej bawełny oraz wypełniona grubą ociepliną.\nMoże być używana w pokoju, ogrodzie czy na pikniku. Nadaje się do wszelkich zabaw, już od najmłodszych lat.\nTkanina: 100% Len naturalny.\n100% Bawełna posiadająca certyfikat OEKO-TEX®.\nTemperatura prania: do 30° C. Rozmiar 125x 135 cm, grubość 3 cm.


GEEKWEB - Potężny wyciek danych obywateli Ekwadoru\nPotężny wyciek danych obywateli Ekwadoru\nDane ponad 20 milionów obywateli Ekwadoru wyciekły do sieci.\nImiona, nazwiska, adresy, numery identyfikacyjne, numery telefonu oraz dane dotyczące stanu cywilnego ponad 20 milionów obywateli Ekwadoru wyciekły do sieci. W potężnym, 18 gigabajtowym, zbiorze znajduje się także dane 6,7 miliona dzieci oraz dane Julaine'a Assange'a. Twórca WikiLeaks w 2012 roku otrzymał od władz Ekwadoru azyl polityczny. Za wyciek odpowiedzialna ma być firma Novaestrat, która wymienione wyżej dane przechowywała na niezabezpieczonym serwerze zlokalizowanym w Miami na Florydzie.\nW związku z wyciekiem władze Ekwadoru aresztowały już głównego menedżera IT Novaestratu, Williama Roberto G. Portal ZDNet donosi, że Novaestrat był w stanie gromadzić tak szczegółowe i obszerne dane o Ekwadorczykach najprawdopodobniej w trakcie rządów poprzedniej ekipy politycznej. W tym czasie firma ta prowadziła kilka rządowych kontraktów. Wyciek danych zainicjował także zmiany prawa dot. prywatności danych w Ekwadorze.\nW lipcu tego roku podobny incydent miał miejsce w Bułgarii, kiedy to do sieci wyciekły dane 5 z 7 milionów wszystkich zamieszkujących Bułgarię osób. Dane zawierały numery identyfikacyjne, adresy oraz dane na temat przychodów. W sierpniu natomiast podobny przypadek dotyczył 14 milionów Chilijczyków w wieku powyżej 17 lat.\nGigantyczny wyciek danych biometrycznych\narrow_back Joker ze Złotym Lwem. Krytycy są zachwyceni filmem Todda Phillipsa\tZa co Morele dostały prawie 3 miliony złotych kary?\tarrow_forward