Konie achałtekińskie i... inne sprawy!: października 2010\nOd dawna powtarzam, że ta idiotyczna operacja ma tylko jeden cel. Pokazać kto tu rządzi. I że ten kto rządzi, może wszystko! Pamiętacie Państwo z „Roku 1984“ scenę przesłuchania, gdzie śledczy mówi, że gdyby zechciał, mógłby teraz latać, a Mr Winston Smith by to zobaczył..? O coś takiego właśnie tu chodzi. Przyzwyczaić motłoch do myśli, że władza może robić, co tylko zechce. Nawet manipulować czasem. Jak Bóg.\nPrawdę pisząc nie do końca wierzę w rzekomą rolę Franklina jako pomysłodawcy tej bzdury – choć, jeśli ktoś się powoła na pisane świadectwa, to kłócić się, naturalnie, nie zamierzam, a i zaprzeczyć nie mogę, że niejeden kretynizm w epoce tzw. „oświecenia“ (z samym pojęciem „oświecenia“ na czele!“) wymyślono. Pytanie tylko: ilu ludzi w czasach gdy żył Franklin miało zegarki? No raczej niewielu. Nawet w Bostonie! Pytanie drugie: według czego ci ludzie, którzy zegarki mieli, je nastawiali? Wedle programu pierwszego Polskiego Radia? Słynnego hejnału z wieży kościoła Mariackiego w Krakowie słuchając? No chyba nie bardzo… Nastawiali je wedle słońca po prostu. Albo wedle najbliższego zegara „publicznego“ – na wieży kościelnej lub ratuszowej. Który sam z siebie był nastawiany wedle słońca.\nPołudnie zatem w każdym miasteczku wypadało wtedy, gdy rzeczywiście słońce w swym pozornym ruchu nad horyzontem dawało najkrótszy cień na gnomonie, a więc – gdy stało w zenicie.\nCała ta anegdota o pracowitym zliczaniu przez Beniamina Franklina kosztów zużywanych przez ludność świec, żeby wykazać, ile to się zaoszczędzi przesuwając czas, brzmi zatem niewiarygodnie. Nie było stref czasowych. Nie było komu i jak „przesuwać czasu“. Nie było po co – bo i tak 99% ludności pracowało nie według zegarka, tylko według słońca (nawet w Bostonie!).\nNajgorsze, że to działa. Nie, wcale mi nie chodzi o rzekome oszczędności spowodwane „przesuwaniem czasu“. Od dawna wiadomo, że operacja ta tylko straty przynosi. Działa zastraszanie. Działa wmawianie ludziom boskiej natury rządu. Nawet, kiedy im próbować zwracać uwagę, że jak przysłowiowe barany dają się wodzić na postronku – tylko się żachają…\nCzy jest jeszcze nadzieja dla tego świata? Czy w ogóle warto się jego losem przejmować..?\nCz. II dzisiejszego wpisu, czyli: jak spędziłem dzień z Radkiem, druhem moim serdecznym..?\nOczywiście wyjechaliśmy z półtoragodzinnym opóźnieniem. Bo najpierw trzeba było napoić i nakarmić krowy. Tudzież zagonić z powrotem do zagrody te, które w międzyczasie uciekły. Zaiste, jeśli jeszcze raz Lepsza Połowa pożali się na nasze uciekające Maleństwo, to ją na pół dnia do Radka, druha mego serdecznego na praktykę łapania krów wyślę!\nCelu ekspedycji nie zrealizowaliśmy zupełnie. Ani kosiarki teściowi Radka nie odwieźliśmy – ciągle jest potrzebna, jeszcze kilka hektarów łąki zostało do skoszenia, nie wiem kiedy. Ani wagi do ważenia byków nie przywieźliśmy – mimo, że Radek dał za nią zadatek, to po bodaj 3-tygodniowym opóźnieniu w jej odebraniu, właściciel sprzedał ją komu innemu. Samochód do przewozu byków, wystawiony na giełdzie w Słomczynie okazał się przerdzewiałym na wylot truchłem. Tyle, że jakieś drobne zakupy Radek i towarzyszący nam Adrian, Radka młody pomocnik, tamże zrobili. A ja zdobyłem kłącze miskanta. Które od razu z Lepszą Połową wsadziliśmy.\nOgólnie, razem z Adrianem, bardzo się o Radka boimy. Jego pomysł na przebranżowienie się i skoncentrowanie na handlu bykami (które są ubocznym efektem produkcji mleka. Cokolwiek by o tym nie myśleli durni wegetarianie!) bynajmniej nie gwarantuje mu sukcesu. Nie jest pierwszym, który na taki pomysł wpadł. Rynek jest silnie konkurencyjny. Jeśli już nawet uda mu się kupić samochód i wagę i zrobić prawo jazdy kategorii C, to i tak czyha na niego multum zasadzek. Może mu zabraknąć gotówki na zakup byków od rolników. Ubojnia będzie płacić z opóźnieniem, kto wie czy zawsze i na pewno zapłaci? Samochód może się popsuć. Zysk na jednym byku będzie minimalny – trzeba płacić rolnikom więcej niż już okopani na rynku konkurenci. Czy na paliwo aby ów zysk chociaż wystarczy? A za to własne Radka gospodarstwo, już i tak rozliczne niedostatki cierpiące, rozprzęgnie się niechybnie do końca…\nChyba najlepiej jeszcze by było, gdyby się cały ten pomysł z bykami tak samo jak zbieranie jemioły skończył!\nWróciłem wczesnym popołudniem. Dzięki zmianie czasu – j…ć ją w rzyć! – zdążyliśmy wsadzić miskant, posprzątać pod wiatą, nakarmić koniowate i przejechać dwie tekinki i już było ciemno. Buba stanowczo domaga się sesji fotograficznej. Bo jakieś dwie małe dziewczynki przyszły ze wsi i robiły sobie zdjęcia i ona im zazdrości. Jeśli jutro będzie dobra pogoda, spróbuję coś w tej materii zadziałać…\nAutor: Jacek Kobus o 18:09 1 komentarze\nEtykiety: absurdy, Radek Linki do tego posta\nW sąsiedniej wsi dzisiaj Dziady. U nas, w Boskiej Woli, były w czwartek. Jaka szkoda, że mnie nie było w domu! Lepsza Połowa się nie zakręciła, a tu się okazuje, że przy okazji pogrzebu, na wódkę trzeba całą wieś bez wyjątku zaprosić. No i właśnie w czwartek był u nas pogrzeb. Dziś też był, ale po sąsiedzku, więc naszych nie dotyczył.\nDowiedziałem się o tym, jak również o wielu innych ważnych w życiu codziennym obyczajach (np. co należy robić żeby szczęśliwie przeprowadzić transakcję zakupu konia - nie jest to takie proste!) dzisiaj, dzięki temu, że posłużyłem za podwodę Marcinowi, który szukał i znalazł kobyłę do wozu w miejsce niezaprzęgalnej Iskierki. Przy okazji zapracowałem 40 kostek słomy na ściółkę dla naszych coraz to chętniej wylegujących się pod wiatą koniowatych.\nJutro rano jedziemy z Radkiem odwieźć jego teściowi kosiarkę do trawy, odwiedzić giełdę w Słomczynie i przywieźć wagę do byków. Już się boję...\nI jeszcze jedno! Obiecuję: koniec wpisów o d...e Maryni. Seks jest tak nieistotnym elementem naszego współczesnego życia, że poświęcenie mu aż dwóch wpisów dowodzi jedynie tego, że jestem przewrażliwiony na punkcie nieuzasadnionej krytyki. Od tej pory, nie będę na takową zwracał uwagi i już.\nKolegom zaangażowanym w projekt "rok 1913+" polecam ku pamięci sentencję, jaką wygłosił ojciec Marcina, stary gospodarz i stary koniarz, gdy wysłuchał mojej o tym projekcie opowieści: wszystko to pięknie, ale ilu jest takich, co będą woleli z głodu zdechnąć, a robotą przy gnoju się nie zhańbią..?\nAutor: Jacek Kobus o 18:30 2 komentarze\nEtykiety: mity, okolica, przygody, wieś Linki do tego posta\nDobrze jest wrócić do domu. Aż strach pomyśleć, co tu przechodziła Lepsza Połowa każdej nocy sama jedna będąc! Rzecz głównie w tym, że noce w naszym obejściu są bardzo głośne. Co i rusz coś tupie, mlaska albo inne odłosy paszczą i nie paszczą wydaje. Przed chwilą znany nam z widzenia kocur „aerodynamiczny“ (bo w skoku przytula łapy do ciała i jak rakieta wygląda) wprawił w panikę kończącego swoje drugie śniadanie koćkodana – dobrał się do worka ze śmieciami, który wieczorem wystawiłem na zewnątrz, bo zawiera resztki wędzonego śledzia, którego przywiozłem z wrocławskiego Auchan i Lepsza Połowa bała się, że jeśli zostanie w domu na noc, to albo myszy się rozzuchwalą, albo i samemu koćkodanowi coś głupiego przyjdzie do głowy. Swoją drogą, śpioch z tego „aerodynamicznego“…\nTo tylko humoreska. Tym bardziej, że już jesteśmy na nogach, konie nakarmione i na Wielkim Padoku. Chwila rozluźnienia przed świtem, kiedy to trzeba się będzie wziąć do pracy. W nocy tak miło nie jest. Jak odróżnić, czy to tylko sarny mlaszczą z upodobaniem, wygryzając bujną trawę z miejsc, gdzie wiosną przygotowywałem do rozsiania na padoki nawozy, tuż pod samą chatką – czy też Wesoła Gromadka już się wybrała na spacer mimo pancernych osikowymi kołkami ogrodzeń..? I mnie się zdarzają pomyłki, od czego bez sensu wybiegam nocą na dwór – Lepsza Połowa jest po tych czterech nocach na ostatnich nogach od ciągłych alarmów.\nOczywistym jest, że długo tak nie pociągniemy. Na szczęście przez dwa kolejne tygodnie, ze względu na święta, będzie ulgowo. W dłuższej perspektywie, koniecznie jednak muszę pomyśleć albo o innej, bardziej stacjonarnej pracy, albo o jakimś systemowym rozwiązaniu ułatwiającym Lepszej Połowie codzienne prace: wywożenie nawozu, przygotowywanie drewna na opał (zostawiłem ją z wielką stertą polan do porąbania…) oraz utrzymanie ogrodzeń. Takie „systemowe rozwiązanie“ fachowo nazywa się: parobek. Prawda jest taka, że samo tylko utrzymanie koni w dobrej kondycji psychicznej (w dobrej kondycji fizycznej utrzymują się same), czyli jakaś w miarę systematyczna z całą piątką praca, to jest co najmniej pół etatu. Dzień w dzień. Dodając wszystkie drobiazgi składające się na prozę życia cały etat, albo nawet i półtora etatu na nasze gospodarstwo w Boskiej Woli spokojnie wychodzi. Mimo, że nic, ale to nic nie produkujemy!\nŚwiatełkiem w tunelu jest tylko to, że nareszcie zacząłem te zioła sprzedawać. Bo w poprzednim tygodniu ani sztuki nie sprzedałem. Co prawda i teraz poszło mi tak sobie: poniedziałek był do d…y, bo miałem po jednej, dwie osoby na każdym z dwóch spotkań (ulotkarz, który zresztą wydusił ze mnie „pożyczkę“ 100 złotych – jak bym miał z czego! – twierdził, że okolica nie sprzyjała jego pracy. Prawda jest taka, że gdyby pofatygował się do Jeleniej Góry dzień wcześniej i rozdawał te zaproszenia w niedzielę przed kościołem, frekwencja byłaby zupełnie inna…), czwartek – wiadomo: odwołane prezentacje, bo ulotki w ogóle nie zostały rozdane, a wczoraj, oczywiście, skopałem prezentację i mimo bardziej niż przyzwoitego audytorium, też nic nie sprzedałem. Ale nic to. Skoro już kilka razy sprzedać mi się udało, znaczy, że i w przyszłości będę sprzedawał. Jest podstawa do tego, żeby rozejrzeć się za pożyczką, z której spłaciłbym grożący mi komornikiem bank (potrzebuję w tej chwili 8 tysięcy – za 3 tygodnie, jeśli do tego czasu nie spłacę, będzie już potrzebne 60 tysięcy…) – bo wiem już, że będę w stanie oddać. Być może nawet dość szybko. A potem, jak się już wyprostuje ten finansowy galimatias, będę się martwił co dalej.\nZanim przejdę do meritum dzisiejszego wpisu, chciałbym jeszcze jedną rzecz wyjaśnić. Otóż, proszę Państwa, nasza sytuacja nie jest symetryczna. Wy jesteście Czytelnikami, ja autorem. Sęk jednak w tym, że czytelnictwo bloga nie jest obowiązkowe. Nie pojawiam się we wszystkich kanałach telewizji naraz, żeby gwałcić Państwa oczy i uszy czy tego chcecie czy nie, jak pewien okrągły jak prasłowiański kołacz dożynkowy prezydent podczas „nocnej zmiany“. Nie dajecie mi utrzymania kupując ode mnie jakiekolwiek materialne nośniki informacji – jak robicie za każdym razem, gdy kupujecie książki i płyty. Logiczny stąd wniosek, że nie mam wobec Państwa żadnych zobowiązań. Ten blog nie służy do tego aby komukolwiek z Państwa poprawiać samopoczucie. Ten blog służy do tego, aby poprawiać samopoczucie mnie – bo mogę sobie popsioczyć, ponarzekać, albo pożartować do woli i tyle mi możecie zrobić. Jesteście zresztą Państwo nader elitarną grupą – jak podaje niezawodne Google Analytics, odwiedza mnie codziennie około 70 „niepowtarzalnych użytkowników“. Prawdę pisząc: od dawna wciąż tych samych.\nJedyna zatem rzecz, którą mogę z czystym sumieniem Państwu obiecać to że nie będę niczego zmieniał. Nie zamierzam pisać krótszymi zdaniami. Nie będę dawał więcej obrazków czy filmów. Nie będę się też ani Państwu w ogólności ani komukolwiek szczególnie podlizywał – nie oczekujcie tu zatem ani bieżącej polityki, która mnie nie interesuje, ani powtarzania tego, co już wiecie. Co zwykle jest kompletnie nieinteresujące…\nTak jak banalna i nic kompletnie nie wnosząca jest obserwacja, że żyjemy w czasach jawnego zepsucia i zgorszenia. I co z tego..? Takie zjawiska zachodziły w dziejach wielokrotnie. Nie ma w tym nic nowego, odkrywczego czy nawet – niepokojącego. To raczej względnie surowa moralność poprzednich 100 może 150 lat (na pewno nie więcej) była wyjątkiem, aberracją w dotychczasowym przebiegu dziejów.\nJeśli obecnie demonstrowanie homoseksualizmu jest nie tylko bezkarne (bezkarnym było przez większość ludzkiej historii…), ale wręcz modne, to być może – być może, bo niezbyt w to wierzę: wstręt jest tu zbyt silny – pojawią się jacyś normalni heterycy udający pedałów dla kariery. Generalnie jednak, będzie to miało w perspektywie jednego do dwóch pokoleń wyłącznie „szkodliwe“ dla samych „wesołków“ skutki: skoro nie ma już społecznej presji, żeby udawali heteryków to, jeśli prawdą jest podawane ongiś przez koleżankę futrzak twierdzenie, że skłonności homoseksualne są dziedziczne, to w kolejnym pokoleniu liczba prawdziwych homoseksualistów drastycznie spadnie. Bo obecnie żyjący nie będą – z braku takiego przymusu – mieli dzieci. Jak więc ich dziedziczna skłonność ma się przekazać dalej..? Owszem: można sobie wyobrazić jakieś in vitro – i może całe to ostatnie zamieszanie którego NIE obserwuję, a o którym trochę się mimowolnie dowiedziałem słuchając wczoraj przez 8 godzin drogi powrotnej do domu radia – to właśnie ma na celu. Wątpię jednak, aby mogło to dać jakieś statystycznie istotne skutki. Metoda jest na tyle kosztowna że nawet zamożne i ustosunkowane środowisko „wesołków“ nie zdoła się w ten sposób zreprodukować – nigdzie na świecie, a już najmniej w biednej Polsce.\nDoświadczenie historyczne uczy, że związek między moralnością a przyrostem naturalnym, a nawet – wychowaniem potomstwa – jest dość odległy. Moralność starożytnych Greków wprawiłaby słuchaczy Radia Maryja w stan totalnego zgorszenia. Nie mówiąc już o smrodzie zepsutej oliwy, czosnku, cebuli i potu, jaki się za każdym krótkonogim, hałaśliwym i czarniawym Grekiem nieustannie ciągnął – o czym oglądając wybielone piaskiem i czasem posągi o idealnych proporcjach jakoś trudno pamiętać. Mimo to za każdym razem gdy warunki środowiskowe, tj. względna obfitość pożywienia na to pozwalały, społeczność grecka „wybuchała“ demograficznie: podczas „wielkiej“ kolonizacji między VIII a V w. p.n.e., a potem po Aleksandrze Wielkim, gdy przed Grekami otworzyły się lądowe przestrzenie Zachodniej Azji i Eigptu. Dokładnie w taki sam sposób jak wiktoriańskie społeczeństwo Wielkiej Brytanii w drugiej połowie XIX wieku. Czy – nie aż tak wiktoriańskie znowu – społeczeństwo polskie na przestrzeni 180 lat od końca wojen napoleońskich do epoki Edwarda Szczodrego (na Kredyt). Skoro zachowania reprodukcyjne w tych trzech bardzo różnych pod względem praktycznie stosowanej etyki seksualnej populacjach były tak podobne, to widać owa etyka nie ma wielkiego, znaczącego wpływu na ostateczny efekt – czyli właśnie na przyrost populacji.\nDla projektu ciągle noszącego roboczą nazwę „rok 1913+“ jedyną zmienną istotną jest pytanie, czy kobiety będą chciały mieć dzieci? Czy będą te dzieci miały ze swoimi mężami, z kochankami, z całą wsią naraz, czy zgoła z probówki – jest kompletnie bez znaczenia! Potrzebne są dzieci i to dużo dzieci. Ponieważ niezależnie od tego, na ile będziemy w stanie polegać na maszynach napędzanych biogazem lub prądem elektrycznym wytwarzanym ze źródeł odnawialnych (albo i dzięki syntezie termojądrowej – choć ten pomysł w Polsce brzmi tak abstrakcyjnie, że równie dobrze możemy podstawić w to miejsce dowolne „hokus – pokus“… a to, że ewentualnie coś takiego może się w jakiejś perspektywie czasowej udać w Ameryce – kompletnie, ale to kompletnie mnie nie interesuje. Nie planuję emigracji za Wielką Wodę!), to ludzka i ewentualnie zwierzęca siła robocza jest najpewniejszym, bo najłatwiej dostępnym „źródłem zasilania“ dla cywilizacji, którą chcemy utrzymać przy życiu. Patrzy to na paradoks, ale teza jaką stawiam, jest dokładnie odwrotna niż teza ekologów – redukcjonistów populacji: im więcej ludzi żyje na danym terytorium, tym łatwiej jest wyżywić z tego terytorium… jeszcze więcej ludzi! Dramatyczny spadek liczby ludności nie przyniesie żadnej tam ulgi dla naszej umęczonej planety czy też dla systemu energetycznego. Wręcz przeciwnie – im mniej będzie ludzi do pracy, tym szybciej się i system energetyczny i rolnictwo i cała reszta cywilizacji – załamie.\nCo zresztą jest paradoksem tylko pozornym. W tej chwili moje marzenie o parobku wyręczającym Lepszą Połowę choć w części prac gospodarskich podczas mojej (zarobkowej) nieobecności, jest marzeniem ściętej głowy. Brak chętnych do takiej pracy. To co by się stało, gdyby mieszkańców Polski nagle zrobiło się mniej..? Czy aby w pierwszej kolejności nie zabrakłoby chętnych do pracy w pogotowiu energetycznym – którego doraźna łatanina utrzymuje jeszcze przy (pozornym) życiu pamiętające Bieruta linie przesyłowe niskiego i średniego napięcia? To ciężka, często bez przerw wielodobowa i bardzo niewdzięczna (bo ludzie tylko psioczą) praca. Tylko odrobinę lepsza od pracy parobka w Boskiej Woli…\nUogólniając rzecz całą, jest naturalną właściwością ludzkiego umysłu przekonanie, że dzień jutrzejszy będzie – co najwyżej powiększoną i ulepszoną – kopią dnia dzisiejszego. Perspektywa historyczna zaprzecza tej powszechnej intuicji. Ogromna ilość zjawisk które wydają się nam ważne, bez których nie umiemy sobie wyobrazić naszej codzienności, ma jedynie epizodyczne, chwilowe i przemijające znaczenie. Tym, co nas tak naprawdę łączy z naszymi przodkami, niezależnie od tego jak odległymi w czasie, jest nasza od paleolitu niezmienna i ciągle bardziej zwierzęca niż anielska natura. Prawdę pisząc: dzieje powszechne żadnej zgoła zmiany w tym zakresie nie notują! Tylko zatem w tym co najbardziej podstawowe, biologiczne, przyziemne, zwierzęce – możemy się bez ryzyka pomyłki z naszymi przodkami i potomkami (póki ci nie wpadną na pomysł radykalnej, a sztucznej swego ciała przebudowy…) w pełni identyfikować.\nCała reszta, czyli ów zewnętrzny polot kultury, w tym także techniki w której tak się kochamy – to tylko naskórek, pozór i złuda.\nMając cały praktycznie czwartek wolny w rozsypującym się Wałbrzychu oczywiście nie zdzierżyłem i zakupiłem sobie lekturę. Konkretnie: Paula Davies’a „Kosmiczną wygraną“. Bardzo ciekawa i poszerzająca horyzonty lektura. M.in. dowiedziałem się, czegom wcześniej nie był świadom, iż słowo „rewolucja“ pochodzi od tytułu dzieła Kopernika. Jeśli tak jest istotnie, to właściwym znaczeniem tego słowa nie jest wcale „gwałtowna przemiana“, tylko „obrót“. Bardzo to się zgadza z wnioskami jakie wspólnie z kolegą MarkOwym pod poprzednim wpisem wysnuliśmy. Ci brudni, śmierdzący, krótkonodzy i hałaśliwi Grecy mieli rację: dzieje świata to dzieje Wielkiego Powrotu, a nie żaden tam liniowy postęp od Stworzenia do Paruzji, który to postęp tak naprawdę dopiero św. Augustyn wymyślił.\nPostęp byłby liniowy, gdyby jutro wynikało z dzisiaj, a dzisiaj wynikało z wczoraj. Tak jednak wcale nie jest. Nigdy chyba w dziejach nie było to bardziej widoczne niż obecnie. Ogromna ilość tych właśnie przypadkowych, naskórkowych, nieistotnych w dłuższej perspektywie cech naszego dnia dzisiejszego ma zadziwiająco krótką historię. Nie było „wiktoriańskiej“ moralności przed połową XIX wieku. Tylko głupiec może lekceważyć ten fakt. Połowa XIX wieku to mniej niż „wczoraj“. To w skali dziejów dzisiejsze przedpołudnie. I wcale tu nie chodzi o żadną tam mityczną „pamięć genetyczną“, tylko całkiem zwyczajnie: o utrwalenie wartości i zachowań w wychowaniu i obyczaju prostego ludu, które nie zmieniają się aż tak szybko wbrew pozorom. Najłatwiej to zobaczyć na wsi. Rzekomo – w opinii postępowych „miastowych“ – tak konserwatywnej i „katolickiej“. Ludzie przez ostatnie 800 lat chodzili co niedziela do kościoła, a potem i tak robili, co im się podobało. I teraz robią to samo. Tylko księża – w tym samym micie sienkiewiczowsko – wiktoriańskim wychowani, a jeszcze często przysłani z miasta, mniej mają dla słabości ludzkiej natury zrozumienia niż ich poprzednicy ledwo 150 lat temu. Stąd (niepotrzebne jak sądzę) konflikty między wyśrubowanym do niemożliwości ideałem a przyziemną rzeczywistością, jakie się całkiem często trafiają…\nPojawienie się na tak szeroką skalę owej „wiktoriańskiej“ moralności (poprzednio trafiała się ona co najwyżej w skali mikro: ruchów religijnych nigdy nie obejmujących więcej niż nikły procent populacji – czy to były nowo zakładane lub reformowane zakony, czy sekty heretyckie) to fenomen który, jak sądzę, wynika z pojawienia się licznej, zamożnej i prosperującej klasy średniej. Czy istnienie licznej, zamożnej i prosperującej klasy średniej będzie dalej możliwe kiedy obecny kryzys już się przetoczy..? Na pewno potrzeba licznych i pracowitych parobków, żeby sobie z tym kryzysem poradzić. Ale: urzędników, maklerów, agentów ubezpieczeniowych, komiwojażerów (jak ja teraz), menadżerów w korporacjach, specjalistów..? A co oni właściwie mieliby robić..? Odpowiem tradycyjnie: za widły – i do gnoju!\n Por. op. cit., Warszawa 2008, str. 144\nEtykiety: cywilizacja, mity, R1913+ Linki do tego posta\nAutor: Jacek Kobus o 13:25 8 komentarze\nEtykiety: cywilizacja, historia, mity Linki do tego posta\nEtykiety: lektura, pokusy Linki do tego posta\nAutor: Jacek Kobus o 21:03 38 komentarze\nEtykiety: cywilizacja, historia, R1913+, rolnictwo Linki do tego posta\nIm dłużej myślę nad tym projektem (a na razie mogę tylko myśleć: wprawdzie byłem w Warszawie, ale przedostanie się w poniedziałkowe popołudnie z Pragi na Mokotów gdzie mieści się Biblioteka Narodowa przekraczało zasób mojej cierpliwości…), tym bardziej mi się on w wyobraźni rozrasta. I zaczynam się obawiać, że sam mu nie podołam. Szczególnie, że – co tu kryć: nie brak mi i innych zmartwień, którym muszę zaradzić w pierwszej kolejności. Na czym praca umysłowa może ucierpieć, niestety.\nDlatego chciałbym zaprosić Państwa do współpracy. Stwórzmy razem spójną wizję świata jaki nadejdzie po Peak Oil. Będziemy z tego mieli satysfakcję. Nasi czytelnicy zaś – będą mogli wyciągnąć wnioski na przyszłość. Które być może uratują im życie. Albo pozwolą zająć lepszą, wygodniejszą, wyższą pozycję społeczną w tym nowym świecie..?\nChciałbym to zrobić rzetelnie i metodycznie. Dlatego na początek proponuję przedyskutować założenia wstępne. Częściowo już je wyłuszczyłem zarówno w samym tekście, jak i w dyskusji pod tekstem o „Ekologach“ do gnoju. Mam wrażenie, podobnie jak Pan Wojciech, że myślimy bardzo podobnie. Czy zatem wszyscy możemy się zgodzić na następujące twierdzenia:\n1. W ciągu nadchodzących dziesięcioleci będzie następował stały wzrost bezwzględnych (a więc – niezależnych od inflacji) cen nośników energii o charakterze nieodnawialnym: paliw kopalnych takich jak ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel, uran.\n2. Ów wzrost albo już przekroczył, albo w najbliższym czasie przekroczy punkt, po którym światowe wydobycie poszczególnych paliw może tylko maleć – czyniąc ewentualne krótkoterminowe fluktuacje ich cen nieistotnymi dla ogólnego trendu. Ten punkt w odniesieniu do ropy naftowej to właśnie „Peak Oil“ (w odniesieniu do pozostałych rodzajów paliw, oczywiście „Peak Gas“ czy „Peak Coal“ itd.). Z oczywistym względów o tym, że Peak Oil został już przekroczony można się dowiedzieć tylko post factum – i to raczej z pewnej już perspektywy czasowej, a nie zaraz, kiedy tylko to się stanie. Jakkolwiek zatem nie jest to pod żadnym względem wydarzenie nagłe ani niespodziewane, to i tak informacja o tym, że już nastąpiło, będzie dla nas zaskoczeniem!\n3. Z ww. względów również i skutki owego bezwzględnego wzrostu cen energii nieodnawialnej będą się rozkładały na dziesięciolecia. Nie ma potrzeby rozpatrywania na potrzeby tego projektu konsekwencji nagłego, całkowitego braku dostępu do paliwa. Taki nagły, całkowity brak dostępu do paliwa jest owszem możliwy – na skutek różnego rodzaju katastrof technologicznych lub politycznych, ale ściśle rzecz biorąc, nie ma to nic wspólnego z „Peak Oil“. Pomijając oczywiście fakt, że wraz z kurczeniem się dostępnych zasobów, wzrośnie międzynarodowa konkurencja o dostęp do nich – co uczyni prawdopodobieństwo poważnej katastrofy polityczno – militarnej znacząco większym.\n4. Skutki wzrostu cen energii będą tym donioślejsze dla danej branży, im więcej energii ona obecnie konsumuje.\n5. Czas, w jakim ów wzrost cen energii będzie następował daje możliwość podjęcia działań dostosowawczych.\n6. Problemy o charakterze ekonomicznym (światowy kryzys zadłużenia) i politycznym są oczywiście skorelowane ze wzrostem cen energii (jak słusznie twierdzi kol. Maczeta). Nie jest to jednak korelacja o charakterze prostym. Najogólniej rzecz biorąc, kryzys ekonomiczny i polityczny raczej wyprzedza wyczerpanie się dostępnych zasobów. Nie można zresztą wykluczyć, że korelacja ta ma charakter dodatniego sprzężenia zwrotnego. Należy bowiem pamiętać, że najcenniejszym zasobem, jakim dysponujemy, wcale nie jest ropa naftowa, tylko ludzka pomysłowość. Przytłaczający prywatną inicjatywę moloch współczesnego państwa znakomicie tę pomysłowość marnuje i niweczy. Dzięki czemu do wyczerpania się realnie dostępnych zasobów materialnych może dojść wcześniej, niż by to miało miejsce, gdyby ludzka pomysłowość w ich poszukiwaniu i przetwarzaniu mogła się rozwijać w sposób nieskrępowany!\n7. Wyczerpanie się dostępnych zasobów materialnych (wzrost ich cen) sprawia, że ludzie rezygnują z zaspokajania swoich potrzeb, zaczynając od wierzchołka „piramidy Maslowe’a“. Państwa natomiast (te które przetrwają i o ile przetrwają poprzedzający wyczerpanie się zasobów kryzys ekonomiczno – polityczny) koncentrują się na zachowaniu aparatu przymusu i bezpieczeństwa. Istnieją różne możliwe „odpowiedzi“ organizmu państwowego (a więc pasożyta, którego żywiciel przechodzi osłabienie…) na nadchodzący kryzys. W miarę jednak, jak będą malały dostępne zasoby materialne, zmniejszać się też będzie możliwość utrzymania klasy próżniaczej (urzędniczej), co nasuwa optymistyczny dość wniosek, iż „odpowiedzi“ o charakterze totalitarnym (jakie w tej chwili wydają się najczęstsze i najbardziej prawdopodobne), nie mają jednak przed sobą daleko idących perspektyw: są zbyt kosztowne! Innymi słowy: ten z pasożytów (państw), który zdoła się powstrzymać przed przekształceniem swojego żywiciela (społeczeństwa) w lokalną wersję Korei Północnej, a więc będzie zdolny do bolesnej decyzji o samoograniczneiu, zyska w dość krótkiej perspektywie czasowej znaczną przewagę nad konkurentami i będzie im mógł odebrać tak cenne zasoby…\nBardzo proszę o krytyczną dyskusję. Jeśli ktoś z Państwa sądzi, że przedstawiona lista założeń jest niekompletna, proszę także o propozycje uzupełnień.\nŻeby powiało trochę świeżością i optymizmem przypominam, że są ludzie, którzy już dziś są całkowicie, w 100% gotowi na obycie się bez ropy, węgla i gazu: Amisze. Jak widać na załączonym obrazku, narzędzia których używają, bynajmniej nie przypominają radła z czasów króla Ćwieczka, a mimo to ich wykonanie nie wymaga wiele paliw kopalnych (dymarki przerabiające złom mogą spokojnie pracować na węglu drzewnym), a napęd – zgoła żadnych:\nPodobne rozwiązania są też dostępne i w Polsce.\nZdjęcie pochodzi z tej strony. Mam co prawda poważne podejrzenia, że jej autorom bardziej chodziło o wyłudzenie dotacyjki niż o jakiekolwiek realne skutki działania, ale chcąc czy nie chcąc – dobrze robią!\nAutor: Jacek Kobus o 19:37 46 komentarze\nEtykiety: cywilizacja, R1913+, rolnictwo Linki do tego posta\nLudzie lubią chorować. Gdyby nie chorowali, ich życie byłoby gorsze! Nudne. Rozmawiać nie byłoby o czym. Nie wiem zresztą...\nSkąd takie wrażenie..? Ano spotkałem wczoraj pana, który mnie dobił. Ma cukrzycę II stopnia, nieinsulinozależną. Oczywiście, próbowałem go przekonać, że mogę go w 3 miesiące wyleczyć ziółkami raz na zawsze - że mi się nie udało to zapewne wina tego, że ciągle jestem niedostatecznie stanowczy. Ale nie to jest najważniejsze. Otóż ten pan mimo, że ma cukrzycę nieinsulinozależną, bierze insulinę. Albo placebo - tego sam nie wie: zapisał się bowiem jako "królik doświadczalny" do programu jakiejś francuskiej czy holenderskiej firmy farmaceutycznej, która w Polsce nowy rodzaj insuliny testuje. I bierze tę insulinę raz dziennie. Albo placebo, bo tego oczywiście wiedzieć mu nie wolno.\nOK, jego sprawa. Z ciekawości pytałem jednak, czy bierze za to pieniądze..? Koniec końców, jeśli faktycznie dają mu insulinę mimo, że jego cukrzyca jest nieinsulinozależna, to tyle już załapałem ze szkoleń, że niszczy sobie w ten sposób własne gruczoły dokrewne i potem będzie już musiał tę albo inną insulinę brać do końca życia.\nOtóż nie płacą. Dają mu tylko za darmo jakieś tabletki. Rozumiem, że łyka je jak dropsy - bo lubi..? Ręce i nogi opadają...\nAutor: Jacek Kobus o 07:23 7 komentarze\nEtykiety: absurdy, zdrowie, ziółka Linki do tego posta\nWydawało mi się, że dzisiaj dach odjechał tylko mnie i paru bytom w moim otoczeniu. Zaczynając od tego, że większość dnia spędziłem u Radka, druha mego serdecznego, pomagając mu w rozbiórce dachu nad oborą, który to dach - jak Państwo, wierni moi Czytelnicy doskonale pamiętają, zawalił był mu się w styczniu. W przededniu kolejnej zimy, druh mój doszedł wreszcie do wniosku, że pora schować krowy pod kryszę (jak by rzekli Rosjanie...). Zaczynając naturalnie od rozbiórki tych szczątków, które sobie przez 10 bez mała miesięcy radośnie sterczały... Była to oczywiście, jak zawsze kiedy robimy coś razem z Radkiem, przygoda sama w sobie. Mieliśmy zacząć o 8.00, zaczęliśmy o 11.30. Nie, żebym miał lęk wysokości, ale - dyskredytując może w Państwa oczach moje talenta jeździeckie (nigdy nie twierdziłem, że takowe posiadam!) - przyznaję, że stanowczo wolę utrzymywać równowagę stojąc obunóż twardo na ziemi. Eternit, z którego dach Radkowej obory (wzniesionej przez Jego ojca w roku 1978) był do dziś rana wykonany, to naprawdę wspaniały materiał. Trwały, łatwy w użyciu - trochę może kruchy. No i nie wiedzieć czemu występujący w wielkich ilościach we wszystkich śmieciowiskach na terenie moich gruntów..? Ma jednak tę wadę, że kiedy go mech porośnie, a jeszcze jest trochę wilgotno, robi się śliski. Poza tym, jak się wyciągnie "kozią nogą" gwoździe mocujące go do krokwi, to jakoś tak nieprzyjemnie się ten eternit chwieje... Ogólnie: skończyliśmy ok. 17.00 i ja przynajmniej byłem mokry od potu aż do gaci. Bardziej ze strachu niż z wysiłku. Taka jest proza życia na wsi, czy to się komuś podoba, czy nie. Grunt, że nikomu się nic nie stało, a praca wykonana.\nDach odjeżdżał też Radkowym i nie-Radkowym krowom, które nawiewały we wszystkich kierunkach. Niektóre w ramach. Co to oznacza to może przy okazji pokażę, nie miałem nastroju do robienia zdjęć, a i z wysokości do połowy rozebranego dachu zdjęcie zrobione komórką i tak nic by Państwu nie pokazało...\nDach odjechał mojej starej Dalii wlkp, która - jak mi Lepsza Połowa nie omieszkała donieść - przeskoczyła ogrodzenie Wielkiego Padoku i galopowała po wsi, strasząc ludzi zbierających z pola kartofle. Za karę spędziła popołudnie zamknięta samotnie pod wiatą.\nDach odjechał moim przejaciołom z Warszawy, którym bardzo nie spodobało się to, co dla nich przygotowałem w niedzielę i bardzo chcieli, żebym to poprawił. Czym, z przyczyn ode mnie niezależnych, byłem w stanie zająć się dopiero przed chwilą.\nI już myślałem, że na tym koniec. Ale nie! W Polsce trzeba być czujnym! Jak 10 kwietnia roku pamiętnego, kiedy to tak mnie zajęło oszustwo (albo pomyłka...) sprzedawcy sadzonek antonówek, że katastrofę smoleńską dostrzegłem dopiero popołudniu. Telewizji normalnej nie mamy, bo się nam opłacony abonament w Cyfrowym Polsacie jakiś czas temu skończył, Onetu nie otwierałem, bo nie miałem kiedy. Więc o wypadkach w Łodzi dowiedziałem się dosłownie kilka minut temu. Wygląda na to, że generalnie rzecz biorąc, to dzisiaj był taki dzień, kiedy stanowczo nie należało wstawać z łóżka! I wcale nie dotyczy to moich z Radkowej obory dachem przygód...\nAutor: Jacek Kobus o 21:07 0 komentarze\nEtykiety: absurdy, przygody, Radek Linki do tego posta\nW świadomości prostego człowieka, a „działacza ekologicznego“ tym bardziej, funkcjonuje masa najzupełniej fałszywych mitów na temat rolnictwa. Jeden z moich kolegów – prezenterów, u których terminowałem sprzedaż ziółek, straszy zgromadzone babcie „nawozami sztucznymi“, od których – w jedzeniu zawartych rzekomo – pochodzi wiele z dręczących ich chorób.\nJest to oczywiście nieprawda. W „nawozach sztucznych“ szeroką publiczność, od kilku już dziesięcioleci tresowaną w duchu „ekologizmu“, przeraża słowo „sztuczne“. Które kojarzy się jak najgorzej. Tymczasem – czym są nawozy sztuczne..? Są to po prostu substancje mineralne zawierające pierwiastki potrzebne roślinom do wzrostu. Głównie azot, którego potrzeba najwięcej, a który niewiele roślin (a i to tylko dzięki symbiotycznym bakteriom), potrafi wiązać wprost z powietrza, gdzie jest go, jak wiadomo, 78%. Problemy (realne), z nawozami są dwa:\n- nikt nie chodzi po polu z miernikiem i nie sprawdza co kilka metrów, jaki jest skład (czy chociażby pH) gleby, sypie się na oko, co czasem – dość często – prowadzi do przenawożenia, od czego bujnie rośnie nie tylko to, co rosnąć miało, ale i różne inne rzeczy, np. glony w pobliskim rowie odwadniającym czy chwasty na miedzy,\n- uzupełnia się w ten sposób naturalne niedobory zaledwie kilku, co najwyżej – kilkunastu potrzebnych roślinom pierwiastków (oprócz azotu także fosfor, wapń, siarka, potas, magnez i parę innych), podczas gdy potrzebnych jest o wiele więcej, tyle że w śladowych ilościach. Których dostarczenie do gleby może być trudne, a najczęściej – jest nieopłacalne.\nCzy skutkiem „pędzenia“ roślin nawozami sztucznymi może być, jak się powszechnie mniema, wysoki wzrost młodego pokolenia, alergie i inne przypadłości cywilizacyjne..? Śmiem wątpić. To są w końcu substancje proste, które dopiero roślina przetwarza na przyswajane przez człowieka aminokwasy, cukry czy witaminy.\nCzy przenawożenie lub brak substancji odżywczych może źle wpływać na rośliny? Oczywiście że tak. Trawa wyrosła na końskich kupkach, a więc w miejscu, które można podejrzewać o lokalny nadmiar azotu, jest ciemnozielona. Zwierzęta jedzą ją niechętnie. Zapewne zatem zmienia się też jej skład i smak. Podobne skutki może też mieć brak potasu (co druh mój serdeczny Radek zaobserwował na swojej kukurydzy w miejscu, gdzie nie zdążył nawieźć dostatecznie przed zasianiem…). Niewątpliwie zatem byłoby najlepiej, gdyby skład chemiczny gleby dało się optymalizować o tyle przynajmniej, żeby drastycznego nadmiaru pewnych pierwiastków przy niedoborze innych unikać. Nie jest to jednak powód do alarmu. Koniec końców na całym Mazowszu zawartość żelaza i manganu w glebie i wodach podziemnych przekracza „normę“ bodaj 6-krotnie, jak mi to geolog zatrudniony do wyznaczenia miejsca pod studnię tłumaczył. Jest to zjawisko całkowicie naturalne. Zawsze tak było – i jakoś ludzie i zwierzęta tu żyli i żyją, a 500 lat temu szumiała tu dostojna puszcza dębowa, której ten fakt najwyraźniej nie przeszkadzał. Najdonioślejszym skutkiem żelazistości mazowieckiej gleby jest odmiana, jaka się w czasach Księstwa Warszawskiego dokonała w barwach wyłogów na mundurach naszych ułanów. Miały być karmazynowe, jak starsza tradycja „poważnym znakom“ przypisuje. Francuski barwnik rozpuszczony w wiślanej wodzie dał jednak – ku ogólnemu zaskoczeniu – amarant. I tak już zostało…\nCzy „peak oil“, a więc, najogólniej rzecz biorąc – ekonomiczne skutki wyczerpywania się paliw kopalnych – musi doprowadzić do spadku liczby ludności..? Czy taki spadek jest nie tylko zjawiskiem potencjalnie możliwym, ale też i – korzystnym dla naszej planety, jak zdają się twierdzić co radykalniejsi „ekolodzy“..?\nPrzyznam się Państwu że od rana próbuję znaleźć potrzebne dane w necie, ale kompletnie mi to nie idzie. Jeśli znajdę czas, jutro wpadnę po drodze do Biblioteki Narodowej i spiszę to sobie z dowolnego kompendium historii gospodarczej Polski. O co chodzi..? Sprawa jest bardzo prosta!\nW roku 1913 na terytorium obecnej Polski (takie porównania są bardzo trudne, bo te granice nie pokrywają się nie tylko z ówczesnymi granicami państwowymi, ale i z granicami wówczas istniejących jednostek administracyjnych, dla których zbierano dane statystyczne…) żyło około 30 milionów ludzi. W roku 1938 – prawie tyle co teraz. Jakieś 35 – 36 milionów. Różnica jest bez znaczenia zwłaszcza, jeśli się pamięta, że i w 1913 i w 1938 z tego terytorium wywożono żywność (eksportowano ją). Nie ulega zatem wątpliwości, że ludność obecnej Polski (38,5 mln wg GUS w roku 2008) mogła wyżywić się i w roku 1913 i w roku 1938 – spożywając produkty rolnictwa jakie w tych latach realnie na terytorium pomiędzy Odrą a Bugiem istniało.\nJak wiele paliw kopalnych zużywało owo rolnictwo w latach 1913 czy 1938..? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta. Trzeba tylko ustalić, jaki procent gospodarstw wiejskich miał w tych latach dostęp do energii elektrycznej, ile było ciągników rolniczych i jaka była produkcja (danych o konsumpcji raczej nie spodziewam się znaleźć…) nawozów sztucznych. Owszem, używano też nafty do oświetlenia – ale jest to zjawisko pomijalne: w końcu jaki może być wpływ lampy naftowej na produkcję rolną? Do oświetlania szklarni takie źródło światła się nie nadaje.\nNie udało mi się tych danych na razie zdobyć. Jak tylko będę je miał, to się z Państwem podzielę. Co mi jednak w tej sprawie podpowiada intuicja..? Intuicja mi podpowiada, że będą to wielkości bez znaczenia. Elektryfikacji wsi, jak każde polskie dziecko wie, dokonano u nas dopiero za czasów „jedynego słusznego ustroju“, czyli po II wojnie światowej. Pierwszy polski ciągnik rolniczy, zwany „ciągówką“, opuścił zakłady w Ursusie w roku 1922. Do 1927, kiedy to zaprzestano produkcji tego modelu, zbudowano oszałamiającą wprost liczbę… 100 egzemplarzy! Zakłady azotowe w Mościskach zaczęto budować w roku 1927 i tak prawdę powiedziawszy, jak cała masa innych wielkich inwestycji państwowych w tym okresie, nie zdążyły się one zbytnio napracować przed wybuchem wojny…\nCzy zatem da się wyżywić obecną ludność Polski nie zużywając paliw kopalnych, albo zużywając ich bardzo mało..? Ano da się. Jest to wręcz oczywiste. Ciągniki może zastąpić końska i ludzka siła pociągowa. Skoro wystarczała w roku 1913, dlaczego teraz nie miałaby wystarczyć? Owszem, wtedy mieszkało na wsi i pracowało w rolnictwie ponad 60% całej populacji, teraz tylko 13%. Wtedy żyło tu ok. 5 milionów koni, teraz coś koło 300 tysięcy. Nawozy sztuczne można zastąpić obornikiem (będzie go więcej, skoro będzie też potrzeba więcej zwierzęcej siły pociągowej: to jest oczywiście bad news dla wegetarian i temu podobnych lekkoduchów – niestety, ale bez zwierząt, ludzie też nie przeżyją…) oraz uprawą roślin motylkowych traktowanych jako międzyplony. Nie są to żadne dla historyka arkana.\nNajwyraźniej jednak jest to wiedza tajemna dla „ekologów“, wedle których tylko zmniejszenie populacji Polski do 8 – 10 milionów, czy nawet mniej, dałoby nam szansę na przeżycie bez ropy i gazu. W wolnej chwili, a jeszcze mając te dane, których teraz mi brak, obiecuję opisać Państwu jak takie życie w warunkach „Roku 1913+“ („plus“, bo jednak chyba nie ze wszystkich udogodnień współczesnej techniki trzeba by rezygnować…) mogło wyglądać. To też nie jest specjalnie skomplikowane. W końcu wszystko już było, naprawdę niczego nie trzeba wymyślać od zera!\nTak naprawdę owym „ekologom“ i innym anty-cywilizacyjnym utopistom wcale nie chodzi o przyrodę. Im chodzi o to, żeby nas ukatrupić, a potem żyć jak dotąd – tylko wygodniej. Przekształcić całą planetę w jeden wielki park narodowy po którym garstka wybrańców rozbija się landroverami i wyleguje w klimatyzowanych domach, pojadając egzotyczne owoce i popijając markowe wina. Gdyby bowiem „zielonym“ chodziło o przyrodę, a nie o władzę, to sposób na dopomożenie planecie jest bardzo prosty, praktyczny i dostępny do realizacji od zaraz. Za widły – i do gnoju! Im więcej na pola trafi obornika, tym mniej będzie potrzeba tak wyklinanych nawozów sztucznych. Że co? Że śmierdzi? Że nieelegancko? No sorry ziom. Trzeba udowodnić swoje zaangażowanie, a nie tylko gadać…\nAutor: Jacek Kobus o 14:14 35 komentarze\nEtykiety: cywilizacja, rolnictwo, teoria Linki do tego posta\nZimno. Na trawie biały szron. Konie stoją na Wielkim Padoku pod brzózką i wystawiają boki na promienie wschodzącego słońca. Udało mi się dość sprawnie, mimo buntów komputera wykonać zadanie domowe dla moich przyjaciół z Warszawy. Znakiem tego: mam czas, żeby i Państwa trochę pomęczyć.\nBiorąc pod uwagę oszałamiającą wprost liczbę komentarzy pod tekstem „pigularskim“, powinienem znowu pisać o medycynie. Albo o piłce nożnej. Jak widać bowiem, każdy Polak na chorobach się zna. Na piłce nożnej podobno również.\nTak jednak nie zrobię. Prawdę pisząc, gdybym był jeszcze bardziej cyniczny niż jestem (a jestem, nie przeczę…), wykorzystałbym Państwa dyskusję do sprzedaży ziółek. Niewątpliwie brednie o „antenach świadomości“ (nawet powtórzyć takiego bełkotu nie potrafię) emerytki kupiłyby (zarazem worek ziół kupując) o wiele łatwiej i chętniej niż jakieś tam historyjki o szamanach ludu Ashaninka czy bujności tropikalnej flory które sprzedawać próbuję. Czego również nie zrobię. Nie umiałbym takich bzdur z przekonaniem zapodawać.\nNie będzie zatem ani o zdrowiu, ani o futbolu. W ogóle, chciałbym już temat ziółek i zdrowia zakończyć. Co nie znaczy, że nie będzie ostro! Tym razem bowiem, pojadę po nazwiskach. Bez żadnych tam „dajmy na to N.“ Walę prosto z mostu: za rozbiory i upadek Polski, a w konsekwencji i za tę czarną dupę, w której teraz siedzimy, z katastrofą smoleńską, rządem Donalda Tuska i opozycją Jarosława Kaczyńskiego włącznie, odpowiada personalnie i osobiście August Aleksander ks. Czartoryski.\nOwszem, owszem – winnych było w sumie więcej. Ale ks. August był wśród nich pierwszy i najważniejszy. Od niego się zaczęło. Słusznie zatem, palmę pierwszeństwa w Poczcie Głupców Polskich dzierżyć powinien!\nKsiążę August był postacią nietuzinową i powszechnie swego czasu szanowaną. Wspólnie z Andrzejem ordynatem Zamoyskim kierował stronnictwem magnackim, jakie uformowało się za panowania Augusta III Sasa wokół rodów Czartoryskich i Zamoyskich, zwanym „Familią“. Do tej pory każde dziecko w szkole podstawowej (czy w gimnazjum..?), musi się o „Familii“ uczyć i to pochlebnie. Stronnictwo to bowiem w oczach postępowych historiografów uchodzi za postępowe. Jak zatem postępowi historycy mogą o nim pisać inaczej niż pochlebnie..?\nKsiążę August wymyślił, że przejmie władzę nad całą Rzeczypospolitą. To nie jest zarzut. Każde stronnictwo o tym właśnie myśli i myśleć powinno. Również metoda, której ks. August chciał użyć i użył, acz może wzbudzać sprzeciw u lekkoduchów, bynajmniej nie wzbudza mojego potępienia. W zaistniałej sytuacji nie miał innego wyjścia. Rzeczpospolita za Sasów stała się rodzajem luźnej konfederacji magnackich państwek, gdzie w każdym powiecie i w każdym województwie jakiś „panek“ samowładnie rządził. Żaden mechanizm ustrojowy (w rodzaju wyborów), ani żadna siła wewnętrzna (w rodzaju pokonania wszystkich konkurentów zbrojnie), nie dawała zatem nadziei ks. Augustowi na sukces. Sukces mógł przyjść tylko dzięki pomocy z zewnątrz.\nI tak to dokładnie ks. August zaplanował. Jeszcze za życia starzejącego się Augusta III „Familia“ postanowiła, że po jego śmierci zaprosi do Rzeczypospolitej rosyjskie wojska i przy ich pomocy narzuci wygodną dla siebie osobę króla i nowy system rządów, gwarantujący opanowanie przez familiantów całej machiny państwowej, którą po to, aby opanować się ją dało, należało właściwie stworzyć od nowa – czyli „zreformować“ ustrój, jak to podręczniki szkolne ujmują.\nJak zaplanowano, tak (prawie…) wykonano. 11 kwietnia 1764 roku podpisane zostało porozumienie między Rosją a Prusami o wyborze polskiego króla. Już wtedy zostało przesądzone, że nie zostanie nim ukochany syn ks. Augusta, Adam Kazimierz Czartoryski (od 1758 roku starosta generalny ziem podolskich, od 1761 żonaty z posażną Izabelą z Flemingów, od urodzenia edukowany na króla…), tylko nielubiany przezeń syn jego siostry Konstancji, Stanisław Antoni Poniatowski, stolnik litewski i były kochanek Katarzyny II jeszcze w czasach, gdy była tylko żoną rosyjskiego następcy tronu, naturalny ojciec ich córki, Anny Piotrowny.\nCzy caryca, z którą się ks. August układał, pamiętała o tym, aby swojego polskiego sojusznika o dokonanym wyborze powiadomić, nie jest do końca jasne – Poniatowski wiedział, że będzie królem co najmniej od 2 sierpnia 1762 roku, którą to datę nosi list Katarzyny do niego w tej sprawie. W każdym razie w maju 1764 roku pp. August Czartoryski i Andrzej Zamoyski zgodnie z wcześniejszym planem poprosili Katarzynę o przysłanie wojsk dla większej dbałości o swobody Rzeczypospolitej. Od roku zresztą w Końskowoli, majątku ks. Augusta, ćwiczyła się jego prywatna milicja na utrzymanie której pobierał z carskiego skarbu 54 tysiące złotych miesięcznie. 7 maja 1764 roku pod rosyjsko – czartoryską „ochroną“ zawiązał się pod węzłem konfederacji (co wykluczało użycie veta – owa konfederacja została zresztą od razu ogłoszona „wieczystą“, de facto liberum veto w ten sposób likwidując…) sejm konwokacyjny. Który od razu uchwalił pakiet ustaw tworzących nieistniejący wcześniej aparat państwowy Rzeczypospolitej. W tym na przykład – tzw. „cło generalne“, płatne także przez szlachtę, a nie tylko przez kupców stanu nieszlacheckiego, a i parę innych sposobów na rozwiązania sakiewki obywateli bez czego, jak wiadomo, rządzić krajem nie tylko nie sposób, ale i – nie ma po co. 7 września 1764 roku 5320 elektorów, pilnowanych przez ponad 7 tysięcy carskich sołdatów, podpisało akt elekcji Stanisława Antoniego. Który koronował się – wbrew tradycji nie w Krakowie, a w Warszawie – 25 listopada tego samego roku, w dniu imienin swojej protektorki, przyjmując imiona „Stanisław August“. Zamach stanu dokonał się.\nKłopot w tym, że nie do końca po myśli inicjatora. Królem miał być przecież Adam Kazimierz ks. Czartoryski a nie jego wujeczny kuzyn, Stanisław Antoni Poniatowski. Ojciec ks. Adama Kazimierza, ks. August (używam tych tytułów za każdym razem bo Czartoryscy, od Rurykowiczów się wywodzący, należeli do tzw. „książąt starożytnych“, którym prawo ich używania zapewnił jeszcze akt Unii Lubelskiej z 1569 roku: nie używać zatem tytułu, nie wypada!), nie poprzestał na surowym obstrofowaniu syna, że ten również carycy bękarta nie spłodził, na podobne jak Stanisław Antoni łaski nie zasługując. Obraził się śmiertelnie na siostrzeńca i wycofał wszelkie poparcie dla króla, którego sam stworzył.\nCo więcej, ks. August, kolokwialnie pisząc, zapomniał skąd mu nogi wyrastają. Już tzw. „reformy“ sejmu konwokacyjnego, jak się okazało, wcale nie były uzgodnione z carycą. Potem było jeszcze gorzej. Świeżo wykreowany król i opozycyjna wobec niego „Familia“ prześcigali się w wymyślaniu coraz to bardziej radykalnych reform i ani jedna, ani druga strona, nie zadała sobie trudu, aby ich plany bodaj z ambasadorem carskim, jeśli nie z samą carycą skonsultować. Taka dyplomatyczna wersja „bitwy pod Lenino“, czyli staroruskiej taktyki „rozpoznania walką“ – na zasadzie: pójdziemy naprzód, a ilu zginie, to nam powie, co się w tych krzakach chowa. Nic dziwnego, że Katarzyna szybko miała dość i swojego byłego kochanka i jego obrażonych krewnych i przeszła na „ręczne sterowanie“. Najpierw, na kolejnym sejmie (tzw. „sejm Czaplica“ z 1766 roku), doprowadziła do anulowania większości owych „reform“ z 1764 i rozwiązania „konfederacji wieczystej“, a potem, korzystając z obecności wzmocnionych jeszcze sił rosyjskich, podniosła sprawę tzw. „równouprawnienia dysydentów“ – klasyczny dla rosyjskiej pragmatyki politycznej „temat zastępczy“, którego rozdmuchanie doprowadziło do zbrojnego aktu rozpaczy naszej krajowej konserwy, czyli do konfederacji barskiej. Że caryca się przeliczyła w swojej nadziei na skuteczność sterowania ręcznego i szybko i niedrogo owej konfederacji stłumić się nie dało, potrzebny był I rozbiór. A potem już poszło…\nTak by się jednak nie stało, gdyby ks. August trzeźwiej oceniał rzeczywistość. Jego syn nie miał żadnych szans na koronę. Właśnie dlatego, że był jego synem – dziedzicem ogromnego majątku (po śmierci ojca w 1782 roku dostał w spadku 60 mln złp: więcej, niż kosztowała Polskę cała wojna w obronie – poronionej, o czym już pisałem – konstytucji 3 maja…), człowiekiem potencjalnie niezależnym. Królem w tym rozdaniu mógł być tylko ktoś taki jak Stanisław Antoni Poniatowski – niebogaty, nielubiany, łatwo poddający się wpływom. Zamiast snuć nierealne marzenia, a potem obrażać się na rzeczywistość, trzeba było zadbać o własny na nominata carycy wpływ i w ten sposób realną władzę nad krajem sprawować. Nie było to takie trudne. Tylko trzeba było chcieć.\nNie było też sensu podejmować „reform“ tylko dla samego reformowania. Oczywiście, że nie sposób rządzić krajem, który żadnego zgoła aparatu przymusu, o innych niezbędnych do rządzenia atrybutach nie wspominając nie posiada i który nie ma prawie żadnych dochodów, sądów, praw. To wszystko trzeba było stworzyć. Katarzyna też to rozumiała i na reformy niezbędne dawała z góry zgodę. Po co było jednak kłuć ją w oczy lansowaniem „kodeksu Zamoyskiego“, który podważał władzę pana nad chłopem..? Zniesienie pańszczyzny czy uwłaszczenie chłopów i tak było w tym momencie ekonomicznie nierealne. Najpierw musiała się upowszechnić nowa technika uprawy ziemi, która pozwalałaby obyć się bez pracy pańszczyźnianych chłopów – a chłopom już niepańszczyźnianym, dawałaby szansę na przetrwanie lat gorszych urodzajów czy innych klęsk żywiołowych na co, używając ciągle trójpolówki, bez pańskiego wsparcia, nie mieli żadnych szans. Trzeba więc było, obok Szkoły Rycerskiej, założyć Szkołę Agronomiczną (w rzeczywistości założoną pół wieku później, za – autonomicznego – Królestwa Kongresowego) i nie tylko po stroje, konie, herbatę i ogrody do Anglii podróżować.\nOgólnie zaś, nie trzeba się było wstydzić, języka w gębie zapominać, honorem unosić (nie ma niczego honorowego w uprawianiu polityki, jak ktoś chce żyć honorowo, nie za politykę powinien się brać, tylko do wojska wstąpić, lubo obawiam się, że i w tym przypadku, szarże wyższe od porucznikowskiej mogą wymagać pewnych kompromisów…), nie wiem co tu konkretnie zadecydowało – zamiast reformować na oślep, trzeba było za każdym razem przynajmniej ogólne ramy planowanych legislacji z carycą zawczasu uzgadniać. A, jeśli się już poszło na rolę kolaboranta, to nie trzeba było zarazem cofać się przed krokami wśród szerokich rzesz szlacheckiego prostego ludu niepopularnymi, jeśli mogły one Wysoką Protektorkę uszczęśliwić. Jak ów zastępczy temat „praw dysydentów“. Bo i co z tego, że szlachta by sobie na sejmikach pobigosowała, że innowierców do urzędów dopuszczają..? Nawet, gdyby wynikła z tego jakaś zbrojna ruchawka, to szanse na jej szybkie i tanie stłumienie byłyby o wiele większe, niż to naprawdę było – gdyby do sił królewskich i rosyjskich, jeszcze i ta milicja z Końskowoli dołączyła, i wojska prywatne pozostałych „familiantów“, też niemałe…\nNie o to mam pretensję do ks. Augusta, że rosyjskie wojska do kraju sprowadził. Nie miał innego wyjścia. Nie miałbym też do niego najmniejszych pretensji, gdyby wpływu w ten sposób zdobytego użył WYŁĄCZNIE dla powiększenia potęgi własnej, swojego rodu i stronnictwa. Dla prywaty, ambicji, władzy i zbytku. Są to naturalne motywy ludzkiego działania i nie ma się co o nie obrażać. Pretensje do niego mam, bo się okazał pierdołą saskim, francuskim pieskiem, panienką z okienka. Zamiast pogodzić się z tym, co nieuchronne i próbować wygrać to na swoją korzyść – co leżało w jego możliwościach jak najbardziej – obraził się na rzeczywistość. Czyż nie jest to dowód głupoty najpierwszej czystości..?\n „Zbiór praw sądowych“, to oczywiście historia, która działa się dopiero w latach 1776 – 1780, już po I rozbiorze, tu ją podaję, bo jest to przykład najbardziej wyrazisty…\nAutor: Jacek Kobus o 10:42 1 komentarze\nEtykiety: historia, rozbiory Linki do tego posta


Kolumna radiowozów na sygnale. Coś się stało w Rybniku? • www.rybnik.com.pl\n2018-11-23, Autor: bf\nCzytelnicy piszą do nas zaniepokojeni. Alarmują o sznurze policyjnych wozów jadących po południu przez Rybnik na sygnale. - Stało się coś poważnego? - pytają.\nSznur radiowozów widzieliśmy z okien naszej redakcji. Kilkanaście samochodów wystartowało na sygnale z Komendy Miejskiej Policji w Rybniku. Zaniepokojeni Czytelnicy zaczęli zasypywać nas pytaniami na ten temat. - Skąd tyle wozów policyjnych w jednym miejscu? Stało się coś poważnego? - dostajemy tego typu treści.\nRzecznik prasowy rybnickiej policji – sierż. sztab. Dariusz Jaroszewski uspokaja. - Policjanci z Rybnika, Raciborza i Wodzisławia pojechali do Katowic, by realizować zadania związane z zabezpieczeniem szczytu klimatycznego – tłumaczy.\nDo podobnych sytuacji będzie jeszcze dochodzić. - To potrwa jeszcze do zakończenia szczytu, czyli 14 grudnia – dodaje sierż. sztab. Dariusz Jaroszewski.\nDodajmy, że w Szczycie Klimatycznym COP 24 weźmie udział nawet 30 tysięcy gości z blisko 200 krajów. Wydarzenie będzie zabezpieczało około 8 tysięcy policjantów ze Śląska i spoza województwa.\nZobaczcie wyjazd policyjnej kolumny z parkingu KMP:\nOceń publikację: + 1 + 58 - 1 - 64\nTagi: policja Rybnik, szczyt klimatyczny, szczyt klimatyczny Katowice, kolumna samochodów, policjanci Rybnik\n~norton 2018-11-23 14:50:46\nZarąbiście - czyli zamiast pilnować porządku w Rybniku policjanci będą w Katowicach. Najpierw były "choroby" a teraz wszyscy uzdrowieni wyjechali. Czy konieczna była jazda na sygnale? Czy jechali do ratowania zdrowia lub życia - czy po prostu nie chcieli stać w korkach?\n~xxxx 2018-11-23 14:50:53\nTo dobrze że tylko to,już się bałem że to obława na kierowców pod wpływem alkoholu.\n~Escape 2018-11-23 14:51:38\npijemy cos dzis ?\nps. Norton przestań sapać , nie szkoda Ci energii\n~Dawid Dziwoki 2018-11-23 16:01:08\nPioter, mogesz se otworzyć do łobiadu\n~kosc88 2018-11-23 16:10:58\njechali do media na blak frajdej\n~trywialny 2018-11-23 17:24:51\n~norton - kolejny który pisze żeby pisać, bądź też wylewać swoją flustrację za to że kiedyś dostał mandat albo pałą po tyłku. Czy w swojej skarlałej wyobraźni jesteś w stanie zrozumieć że jest cośtakiego jak jazda w kolumnie? Kolumną jeździ sięwłaśnie w takich przypadkach i nie tylko do ratowania życia ale także dla sprawnego przemieszczenia się. Czy widziałeś kiedyś kolumnę ochraniającą kosztowności? Ludzie myślenie nie boli\n~Piotr Czaja 2018-11-23 18:20:04\nto po co na sygnale nic sie nie stalo szczyt energetyczny to nie jest atakiem terrorystow jezeli tak to po co ich zapraszali\n~Piotr Czaja 2018-11-23 18:22:59\ntrywialny - nie mam nic do czarnych -ale czemu ty jestes takim d....m\n~norton 2018-11-23 18:35:31\nTrywialny a oni wieźli jakieś kosztowności? Pilot tylko znał drogę a reszta się pogubi?\nOstatni mandat dostałem 10 lat temu - tak więc nie wylewam własnych frustracji. Jestem obserwatorem, który nie boi się napisać co mu się nie podoba.\nTy tego zrobić nie potrafisz.\n~waldus 2018-11-23 19:07:24\nmoze Benjamin Netanjahu przyjechal na wizytacje?\n~trywialny 2018-11-23 19:32:54\n~norton nie będę się zniżał do twojego poziomu i tłumaczył ci spraw oczywistych nie wymagających zbyt dużego główkowania. Twoje komentarze skoro nie wywodzą się z flustracji muszà być spowodowane niskim poziomem inteligencji albo brakiem wiedzy ogólnospołecznej. Oczywiście nie zmienia to faktu, że możesz komentować sprawy które ci się nie podobają. Ja jak widzisz też jestem w stanie krytycznie komentować pewne zjawiska a mianowicie irytuje mnie głupota\n~norton 2018-11-23 19:56:46\nDla Ciebie naklejka - dzielny pacjent!\n~ 2018-11-23 20:14:38\ntrywialny NIE FLUSTRACJA tylko FRUSTRACJA.Poproś Mikołaja o Słownik Języka Polskiego.\n~trywialny 2018-11-23 20:30:36\n~ROWbart zgadza się - frustracja. O słownik proszę co rok i nie otrzymuję. :D\n~wojto 2018-11-23 20:38:38\nProszę mnie poprawić jeśli się mylę. Jeśli ich przejazd nie był związany bezpośrednio z wykonywanym zadaniem zapewnienia bezpieczeństwa a przejazd do Katowic raczej do takich chyba nie należał, gdyż jechali po prostu tylko i wyłącznie do roboty, to używanie sygnałów było nieuprawnione.\n~trywialny 2018-11-23 20:44:19\n~wojto mylisz się. Ale zamiast rzucać pytania w próżnie to może napisz do kwp z pytaniem a jak dostaniesz odpowiedz to podziel sie z ~nortonem\n~kurier 2018-11-23 21:51:07\nPrzez lata takie kolumny kierowały się do stolicy każdego 10-go miesiąca z powodu niezrozumiałych dla zwykłych obywateli miesięcznic.\n~dizers 2018-11-24 00:17:54\nmyślałem że Beatka przybyła do Rybnika rozwalić kolejną brykę :D\n~rob78 2018-11-24 08:38:41\n~dizers, Widzisz nasz prezydent nawet na bani potrafi prowadzić auto, od Beatki kierowcy na trzeźwo rozwalają limuzyny:)\n~fryfa 2018-11-24 09:50:20\nojejku ale fajowo nieudacznicy w końcu się na coś przydadzą\n~eurobarter 2018-11-24 10:12:59\nnie wiem co mówią przepisy, ale dlaczego ,, na sygnale,, ???????\nbez nie można , gdzie się spieszy do Piotrowic???\n~Mr.White 2018-11-24 12:30:20\n" nasz prezydent nawet na bani potrafi prowadzić auto"\nBrawo! Jesteśmy dumni. Kolejny talent i cnota.\nCzy w kolejnym odcinku sponsorowanego serialu zobaczymy cud "pomiaru 0,01"?\n~Piotr Nowak 2018-11-24 13:24:16\nTo jest normalne nadużycie !!!\n~Marek Bikuła 2018-11-24 16:01:03


Opublikowane przez Jan Zabłotny w dniu 18 lutego 2014\nCzy aby optymalizacja tytułu bloga i opisu jego konieczna?\nJak komu nieszczególnie wysoka pozycja w Google wyszukiwarce nieszczególnie pożądana, to i niepotrzebna. Jak kto ma gdzieś odwiedzin wiele na blogu, to też nic tam optymalizować potrzeby żadnej nie ma.\nJak tak, to liczyć na odwiedzających tłumy nie ma co. Blog samotny, na uboczy sieci stoi. Żaden przekaz, żadna oferta Twoja w świat zeń nie rozejdzie się. To i jaki sens takiego bloga mieć.\nOptymalizacja tytułu bloga wiele zachodu nie wymaga.\nDla opisania tytułu bloga masz 165 znaków, jak więcej będzie Google i tak wytnie, wielokropkami zastąpi. Tytuł optymalizowany to tyle co ludziom i wyszukiwarkom odpowiadający.\nLudziom ma wyjaśniać o czym opowiadasz na swojej stronie, co tam dla nich przydatnego jest. Wyszukiwarki, a głównie ta od Google poszukują słów, albo i fraz kluczowych. Takich, co zawartości bloga danego odpowiadają.\nI tu masz sztukę całą, tak to opis zmajstrować żeby zawierał popularne słowa kluczowe a z sensem był. Dla sprawdzenia, albo i wyszukania popularnych słów kluczowych masz jedno od Google narzędzie.\nPełna, a przydługa jego nazwa to Google Adwords Keyword Planner, znajdziesz je pod tym adresem:\nStarczy wpisać w pole jedno słowo, co akurat do bloga nam pasuje. Tu masz wyżej wpisane „szkolenia” co i do tytułu mojego akurat pasuje.\nBo umyśliłem ” Szkolenia Jana przez Internet, proste i skuteczne”. Masz tu jeszcze słowo jedno kluczowe – Internet. Wszystko jasne, co na blogu znaleźć możesz, a słowa kluczowe popularne masz dwa.\nPóźniej wynik dla słowa, oczywista w Google oczach, ujrzeć masz sposobność.\nA już w ichniej wyszukiwarce wygląda to mniej więcej jak niżej.\nOpis bloga też optymalizować jest konieczność.\nOpis bloga znowu ma dokładniej z witryną kogo tam zapoznać. Masz tu dla swojej dyspozycji 170 znaków, łącznie z białymi. Białe to spacje i takie tam inne.\nTak i samo, co dla tytułu, dla ludzi czytelny i pożyteczny. Dla wyszukiwarek słowa albo frazy kluczowe mieć powinien. Oczywista z bloga zawartością, czy tam tematyką powiązane.\nTyle że opis niekoniecznie wyszukiwarka wyświetli, jak ma kaprys w algorytmach, to zapoda co tam jej pasuje. A weźmie to ze strony zawartości.\nI tu wymóg jest dla bloga optymalizacji kolejny. Blog musi treść zawierać, nie byle co, a wartościową i pożyteczną.\nCo na blogu dajesz, też sprawdzane w Google jest.\nNajnowszy algorytm wyszukiwarki, Pingwin zdaje dali mu, już za treści sprawdzanie bierze się, To i w mig wyłapie jak co gdzie tam skopiowałeś i do siebie prosto wkleiłeś. Za to kara wielka, jak się powtarzać będzie, znaczy te kopiowanie, wykluczą Twoją stronę z wyników wyszukiwań. Znikniesz w Google i dla świata.\nNie kopiuj, pisz swoje. U ludzi szacunek i poważanie zyskasz, wyszukiwarki chętnie w wynikach polecać Twojego bloga będą.


Serdeczne życzenia od Jana Pawła II | Gazeta Pomorska\nSerdeczne życzenia od Jana Pawła II\nRedakcja 07.04.2005 Zaktualizowano 07.04.2005\nWojciech Sobolewski zgromadził również pokaźną kolekcję plakatów z podobizną Jana Pawła II\nOstatnia poczta z Watykanu do Bydgoszczy nadeszła w połowie marca. W kopercie były dwie kartki - na Boże Narodzenie i Wielkanoc.\nWojciech Sobolewski , były pracownik nieistniejącej już, a przed laty najsłynniejszej w grodzie nad Brdą księgarni "Współczesna", przez prawie ćwierć wieku regularnie słał papieżowi świąteczne kartki z życzeniami.\nAle zanim zaczął korespondować, w marcu 1982 r. poprosił watykański sekretariat o autograf papieża. Zamiast upragnionego podpisu otrzymał list:\n"Sekretariat stanu uprzejmie informuje, iż spełnienie prośby o autograf Ojca Świętego nie jest możliwe.załączeniu przesyła się fotografię z reprodukcją podpisu".\n**Czekał na kartkę**\n- _Ojciec Święty zawsze mi odpisywał. Jednak pod koniec ubiegłego roku stała się dziwna rzecz. Posłałem życzenia na Boże Narodzenie. Mijają dni, nadchodzą różne kartki świąteczne, a tej z Watykanu nie ma. Byłem zaniepokojony. Przyszła Gwiazdka, potem Nowy Rok. Wielokrotnie zaglądałem do skrzynki, ale poczty, na którą tak czekałem nie było - _opowiada Sobolewski.\nW tym roku święta wielkanocne wypadały pod koniec marca. Jakież było zdziwienie pana Wojciecha, gdy w połowie miesiąca, wśród przyniesionej przez listonosza poczty odnalazł kopertę ze znajomymi mu stemplami: Citta del Vaticano, Poste Vaticane.\nDopiero gdy otworzył kopertę i przeczytał, wszystko się wyjaśniło.\n- _Oprócz kartki z życzeniami na Wielkanoc była druga, bożonarodzeniowa. Gdyby nie arcybiskup Stanisław Dziwisz, który napisał, co się stało z moim listem sprzed kilku miesięcy, nigdy bym tej zagadki nie rozwiązał - _tajemniczo mówi pan\nOjciec Święty bardzo dziękuje za życzenia i modlitwy, którymi jest wspierany. Z wdzięcznością serdecznie błogosławi Panu i Jegoi poleca opiece Matki Najświętszej.\nOdwzajemniam świąteczną pamięć z Bożego Narodzenia. List dopiero teraz doszedł (...).\nSerdecznie pozdrawiam radosnym ALLELUJA!"\n- _Dlaczego list z Polski szedł tak długo, nie mam pojęcia. Natomiast wielokrotnie mogłem się przekonać, że poczta z Watykanu idzie do Bydgoszczy pięć dni - _wyjaśnia bydgoszczanin.\nA co życzył Wojciechowi Sobolewskiemu Ojciec Święty? W kartce na Wielkanoc papież napisał: "Mane nobiscum, Domine" , to znaczy "Panie, zostań z nami".\nZ kolei bożonarodzeniowa poczta zawierała, oprócz słów skreślonych po polsku, cytat z hymnu św. Tomasza z Akwinu "Adore Te devote..." ("Uwielbiam Cię pokornie, Bóstwo utajone").\nPierogi znad Brdy smakują i w Tokio\nPaństwo Shigenobu, z bliskimi zasiedli wczoraj do wigilijnej wieczerzy. Na stole w Tokio błyszczały się pierogi i pachniała kapusta z grzybami.\nNa list trzeba długo czekać\nW ubiegłym tygodniu zapytaliśmy Państwa o ocenę realizacji usług Poczty Polskiej.\nPoczta Polska. Trzeba cierpliwie czekać\nNiektóre listy i kartki w ogóle nie doszły do adresata. Inne, zamiast na święta Bożego Narodzenia, dotarły ma Wielkanoc.\nkard. Josepha Ratzingera podczas mszy pogrzebowej Jana Pawła II\nPogrzeb Jana Pawła II odbędzie się w piątek o godz. 10.00. Papież zostanie pochowany w krypcie pod Bazyliką św. Piotra - poinformował rzecznik Watykanu Joaquin Navarro-Valls.\nŚwięta rodzina, szopka, choinka, bałwanki, a nawet.... świnki i worki pełne pieniędzy - takie motywy widniały na kartkach bożonarodzeniowych i noworocznych od chwili ich pojawienia się na ziemiach polskich. W grodzie nad Brdą spotkać można było pocztówki noworoczne z elementam...


Oze - Pinger.pl\nWpisy oznaczone tagiem "oze" (47)\n/271 dni temu (16 marca)\n#fotowoltaika #OZE #wytwarzanie energii #instalacje fotowoltaiczne #ustawa o OZE #ustawa o odnawialnych źródłach energii #prosumenci #wykorzystanie energii słonecznej #Energia odnawialna #panele fotowoltaiczne\nEkogroup.info: Do 2020 r. w Polsce nawet 100 tys. instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy 800 MW\nwww.ekogroup.info/(…)do-2020-r-w-polsce-nawet-100-t… - Do 2020 r. w Polsce nawet 100 tys. instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy 800 MW. To 30-krotnie więcej niż obecnie\nW ciągu kolejnych pięciu lat w Polsce może powstać nawet 100 tys. instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy do 800 MW\n#OZE #oszczędzanie energii #aplikacje IT #FreeEn #efektywność energetyczna #doradztwo energetyczne\nEkogroup.info: Zużycie energii w domach i firmach można w łatwy sposób obniżyć o 1/5\nwww.ekogroup.info/(…)zuzycie-energii-w-domach-i-fir… - Zużycie energii w domach i firmach można w łatwy sposób obniżyć o 1/5. Pomogą w tym technologie IT\nDzięki specjalnym technologiom informatycznym można obniżyć koszty zużycia energii elektrycznej nawet o 20 procent. Rozwój usług energ\n#źródła energii odnawialnej #projekt ustawy o OZE #OZE #energetyka wiatrowa #energia odnawialna\nEkogroup.info: PSEW: projekt ustawy o OZE wymaga korekt\nwww.ekogroup.info/(…)psew-projekt-ustawy-oze-wymaga… - Procedowany przez Sejm projekt ustawy o OZE stanowi szansę na uporządkowanie sytuacji w sektorze odnawialnych źródeł energii, dla których dotychczasowa niepewność regulacyjna stanowiła istotną barierę rozwoju. Niemniej jednak, niektóre za


Polski kierowca zabity podczas awantury | Niezależna\nŚWIAT / WIADOMOŚĆ / 31.05.2020, godz. 13:53\n- Polski kierowca ciężarówki został śmiertelnie ugodzony nożem podczas awantury z innymi kierowcami w rejonie Savony w Ligurii na północy Włoch - poinformowały włoskie media. Polak wykrwawił się. Aresztowano trzy osoby.\nWedług włoskich mediów do zdarzenia doszło wieczorem wczoraj wieczorem na parkingu w miejscowości Legino.\nPogotowie wezwali inni kierowcy, którzy zobaczyli ciało Polaka w kabinie tira. Podjęta próba reanimacji nie przyniosła rezultatu, bo ranny stracił bardzo dużo krwi, ugodzony w tętnicę piszczelową.\nPolicja zebrała zeznania świadków, którzy opowiedzieli o awanturze między zagranicznymi kierowcami. Aresztowano trzy osoby. Ich narodowość nie jest znana.\nLokalny dziennik z Ligurii "Il Secolo XIX" nie wyklucza, że w awanturze brali udział Rosjanie bądź Ukraińcy.


Marzena Kudrzycka Kafrim - salus-edukacja.pl\nCzego oczekujesz, kupując nowe ubrania do swojej garderoby? Jeśli Twoje oczekiwania dotyczą przede wszystkim tego, aby kupione przez Ciebie ubrania były tanie, ale jednocześnie nie nosiły na sobie mocno widocznych oznak użytkowania, hurtownia odzieży nowej jest najlepszym wyborem dla Ciebie. Kupując tutaj, możesz być dodatkowo pewna, iż ubrania dostępne w asortymencie, różnią się od tych, które wiszą na wieszakach sieciówek w określonych kolekcjach.\nHurtownia odzieży Kafrim to dla Ciebie dobre miejsce na zakupy, jeśli lubisz sklepy internetowe. Wiele osób rezygnuje nawet z kupowania w stacjonarnych sklepach odzieżowych, na rzecz sklepu online. Decydując się na takie zakupy:\nnatychmiast poczujesz ogromną wygodę związaną z zakupami w sklepach internetowych. Nie musisz bowiem nawet wychodzić z domu, aby kupić sobie nowe ubranie, dobrać określone dodatki, czy też pooglądać ubrania w celu zainspirowania się. Wszystko to, masz pod ręką po paru kliknięciach myszką i to w każdym miejscu, w jakim obecnie się znajdujesz. Potrzebny jest Ci jedynie dostęp do internetu;\ncałość oferty znajduje się w jednym miejscu. Masz dostęp do kilku zakładek, w które pogrupowany jest asortyment w hurtowni Kafrim. Jeśli szukasz idealnej tuniki lub sukienki dla siebie, nie musisz oglądać setek proponowanych bluzek czy spódnic. Zakładki są wygodne i pozwalają Ci na to, abyś szybko i łatwo znalazła to, czego potrzebujesz. Ponadto, masz dostęp do całości oferty w jednym miejscu, co stanowczo jest dla Ciebie oszczędnością czasu;\noszczędzasz pieniądze. Wydając określoną kwotę, otrzymujesz bonus w postaci darmowej dostawy pod wskazany adres;\nmasz dostęp do wyczerpującego opisu, który jest przypisany do każdego produktu na stronie. Nie musisz zatem pytać sprzedawczyni o każdy towar, który Ci się spodoba. To wielka zaleta sklepów internetowych.\nNa stronie internetowej kafrim.pl znajdziesz wiele informacji na temat funkcjonowania sklepu internetowego. Lektura tych informacji utwierdzi Cię w przekonaniu, iż sklepy internetowe to najlepsze miejsce na robienie zakupów.\nO Marzena Kudrzycka Kafrim


Usługi dla klientów - Raport społeczny T-mobile 2020\nW relacjach z klientami zależy nam przede wszystkim na budowaniu długofalowych relacji opartych na zaufaniu i partnerstwie. Chcemy, aby nasi klienci czuli i wiedzieli, że traktujemy ich fair. Zdajemy sobie sprawę, że w obecnej sytuacji na rynku, każdy klient ma pełną dowolność wyboru dostawcy usług, dlatego tak ważna jest dla nas opinia klientów.\nJednym ze sposobów na dotarcie do klientów była nasza kampania „Bez Nonsensów w T-Mobile”. Jej zadaniem było m.in. zapewnienie obecnych klientów, że są ważni dla firmy, a oferta do nich kierowana jest równie atrakcyjna jak ta, dla nowych, potencjalnych klientów jak również eliminacja nonsensów, które były uporczywe dla klientów.\nZmiany w obsłudze klientów ze względu na COVID\nW związku z sytuacją epidemiczną w 2020 roku, podjęliśmy szereg działań w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo naszych pracowników, współpracowników i klientów. Jako operator infrastruktury krytycznej T-Mobile na bieżąco monitorował pojawiające się zagrożenia, aby odpowiednio szybko reagować i móc zapewnić stabilne usługi dla naszych klientów.\nPraca zdalna, załatwianie spraw urzędowych, bankowych, robienie zakupów czy nawet szkoła – realizowana jest obecnie za pośrednictwem internetu.\nWedług danych T‑Mobile zapotrzebowanie na usługi głosowe w pierwszych dniach po wprowadzeniu stanu epidemicznego wzrosło o 50% w tej sieci, a zapotrzebowanie na transmisje danych o 20%. Mając tego świadomość operator stale dbał o najlepszą jakość sieci przygotowując ją na zwiększone zapotrzebowanie na usługi.\nW trakcie ostatniego roku zachęcaliśmy do pozostania w domach i korzystania ze zdalnych narzędzi Obsługi Klienta – aplikacji Mój T-Mobile oraz serwisu Mój T-Mobile, gdzie można samodzielnie załatwić większość tematów związanych z obsługą swojego rachunku, bez konieczności bezpośredniego kontaktu z pracownikiem firmy.\nZachęcając swoich klientów do pozostania w domach T-Mobile uruchamił dedykowaną im stronę „Jesteśmy dla Ciebie”, na której mogli uzyskać niezbędne informacje dotyczące zdalnych narzędzi Obsługi Klienta, zdalnych kanałów kontaktu z konsultantami, a także odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.\nT‑Mobile w trakcie trwania pandemii w naszym kraju rozpoczął wiele inicjatyw dzieląc się swoją wiedzą, produktami i usługami, poprawiających komfort zdalnej pracy oraz edukacji swoich klientów.\nUlepszanie sieci – zwiększyliśmy wydajność ponad 2500 stacji. Aby nasi klienci mogli być w kontakcie z bliskimi.\nPrezenty w aplikacji – klienci indywidualni otrzymują co tydzień bezpłatne paczki gigabajtów w aplikacji Mój T‑Mobile\nStrona internetowa „Jesteśmy dla Ciebie” – dostęp do wszystkich usług i obsługi klienta online.\nAplikacja „Kwarantanna Domowa” bez zużywania pakietu danych – klienci, którzy zostali objęci kwarantanną mogą korzystać z aplikacji „Kwarantanna Domowa” nie zużywając danych ze swojego pakietu.\n10 GB darmowego internetu dla klientów biznesowych – wiemy, że prowadzenie firmy obecnie, jest bardziej niż kiedykolwiek uzależnione od dostępu do Internetu. Dlatego przygotowaliśmy dla naszych klientów biznesowych darmowy pakiet 10 GB danych.\nBezpłatne oprogramowanie Microsoft Office 365 – uruchomiliśmy stronę zdalnie razem na której można zdobyć komplet oprogramowania oraz wiedzę niezbędną do sprawnego wdrożenia pracy zdalnej w firmie. Przedsiębiorcy mogą tam m.in bezpłatnie otrzymać 6-miesięczną licencję na oprogramowanie Microsoft Office 365 oraz oprogramowanie Microsoft Teams.\nBezpłatny dostęp do narzędzi umożliwiających zdalne nauczanie – w ramach wspólnego projektu z Microsoft, Operatorem Chmury Krajowej i T-Systems umożliwiamy dzieciom i nauczycielom kontynuację nauki przy wykorzystaniu technologii. Projekt zakłada udostępnienie każdemu uczniowi i nauczycielowi bezpłatnych usług Office 365 oraz Microsoft Teams oraz szkolenie nauczycieli z obsługi technicznej i wsparcia tzw. kompetencji miękkich.\nBezpłatny dostęp do platform e-learningowych – studenci i doktoranci będący klientami T-Mobile mogą korzystać z kilkudziesięciu platform e-learningowych należących do 32 uczelni wyższych w Polsce bez zużywania swojego pakietu danych.\nWięcej na temat działań T-Mobile w trakcie pandemii przeczytasz tutaj.\nNajwyższe standardy, aby chronić dane klientów\nW swojej codziennej pracy kierujemy się etyką zawodową, budujemy relacje z klientami, cieszymy się ich zaufaniem. Ważne w naszej pracy jest również bezpieczeństwo danych klientów – korzystamy z systemów bezpieczeństwa, monitorujemy ryzyka.\nBezpieczeństwo informacji stanowi jeden z fundamentów wiarygodności firm z branży telekomunikacyjnej.\nAby zapobiegać ewentualnym szkodom w tym obszarze, zidentyfikowaliśmy ryzyka, a także wdrożyliśmy kompleksowy pakiet środków technicznych i organizacyjnych zgodnych z międzynarodowa normą ISO 27001, pozwalających nam na zapewnienie poufności oraz odporności systemów gromadzenia danych. Stosowane zabezpieczenia są nieustająco monitorowane i unowocześniane, co umożliwia nam efektywne zapobieganie incydentom z zakresu cyberbezpieczeństwa. Na każdym etapie gromadzenia i przetwarzania danych informujemy klientów o celu i zakresie takich operacji, a także o prawie dostępu do danych oraz ich poprawiania.\nW 2020 roku rozpoczęliśmy wdrażanie Europejskiego Kodeksu Łączności (zmiana prawa telekomunikacyjnego, implementowane na podstawie przepisów unijnych), który będzie określał takie obszary jak: kwestie obsługi klienta, bezpieczeństwa danych osobowych, wyrażania zgód marketingowych przez klientów. Uregulowane zostaną również takie kwestie jak pliki cookie. Wdrażanie nowych przepisów już trwa – część już została działa, trwa dostosowywanie wymagań przepisów do obszaru bezpieczeństwa klientów, by zapewnić wszystkim klientom przysługujące im uprawnienia. Kodeks w pełni będzie obowiązywać od lipca 2021 roku.\nW 2021 roku T-Mobile będzie również dostosowywać wewnętrzne procesy w obszarze obsługi klientów, w związku z nową Ustawą o prawach konsumenta z 2021 roku.\nZawierają one zasadne zgłoszenia ze strony Klientów co do udostępnienia danych osobie nieupoważnionej, jak i zgłoszenia dotyczące kwestii zagubionych dokumentów z danymi naszych Klientów (np. w wyniku działania firmy kurierskiej, ale dane te nie zostały utracone systemach). W minionym roku nie było z kolei zgłoszeń o statusie dużych i dotyczących dużej skali incydentów.\nW ramach działań zaradczych, aby zminimalizować liczbę takich przypadków w przyszłości stale podnosimy wewnętrzne standardy działania. Szybko reagujemy na odnotowywane naruszenia, prowadzimy szkolenia i akcje uświadamiające z zakresu ochrony danych osobowych wśród naszych pracowników. Ponadto wdrożyliśmy odpowiednie procedury pod kątem zgłaszania naruszeń ochrony danych osobowych. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie.\nW momencie gdy dochodzi do udostępnienia danych przez naszych pracowników, pracownik oraz jego przełożony otrzymują informację o stwierdzonym naruszeniu. Chcemy w ten sposób minimalizować ryzyko ponownego wystąpienia kolejnych naruszeń. Odbywa się również rozmowa dyscyplinująca z przełożonym danego pracownika. Ponadto pracownik otrzymuje zalecenie zachowania szczególnej staranności, aby podobne naruszenie nie powtórzyło się w przyszłości.\nWeryfikujemy również wywiązywanie się przez firmy kurierskie z realizacji zobowiązań wynikających z zawartej umowy, w tym również z działań zgodnych z poleceniami, instrukcjami i wytycznymi otrzymywanymi od T-Mobile. Podczas spotkań z firmami kurierskimi na bieżąco omawiane są proponowane zalecenia oraz ewentualne wątpliwości w zakresie wywiązywania się z panujących zasad i standardów. Za naruszenia ochrony danych możliwe jest nałożenie kary, zgodnej z zapisami w umowach.\nNowoczesne data center dla klientów T-Mobile\nBezpieczeństwo danych nabiera jeszcze większego znaczenia w czasach przyspieszonej cyfryzacji. Firmy, szukając sposobów na usprawnienie działalności czy nawet utrzymanie ciągłości biznesowej w obecnej sytuacji, coraz chętniej sięgają po rozwiązania cyfrowe. By zapewnić swoim klientom dostęp do bezpiecznych i niezawodnych rozwiązań ICT, zainwestowaliśmy w kolejny nowoczesny obiekt przetwarzania danych w Warszawie. Nowe centrum przetwarzania danych T‑Mobile będzie spełniało wysokie standardy bezpieczeństwa. Projekt został uznany przez niezależną jednostkę certyfikacyjną za zgodny ze standardem ANSI/TIA 942 na poziomie Rated-3, co oznacza, że wszystkie obszary działania data center zostały ocenione na wysokim poziomie niezawodności. Kolejnym potwierdzeniem jakości nowego centrum danych będzie kolejna certyfikacja, tym razem już jako działającego obiektu w 2021. Planowana jest również certyfikacja zgodnie z europejską normą EN 50600.\nT-Mobile dysponuje kilkoma centrami przetwarzania danych w całej Polsce. W ostatnim czasie rozbudowane zostały centra danych we Wrocławiu i Krakowie, a na Dolnym Śląsku wprowadzono o usługę biura zapasowego.\nZapewniamy dostęp dla wszystkich klientów\nSzczególne miejsce wśród naszych klientów zajmują osoby niepełnosprawne. Dostrzegamy problemy z jakimi muszą się mierzyć każdego dnia.\nW T-Mobile staramy się proponować takie rozwiązania technologiczne, które będą odpowiadały na indywidualne potrzeby osób niepełnosprawnych. W tym celu rozpoczęliśmy współpracę z firmą Migam, aby wspólnie wypracować rozwiązania odpowiadające na potrzeby osób niesłyszących.\nDzięki nowym rozwiązaniom technologicznym w 120 salonach T-Mobile oferujemy udogodnienia w postaci tłumacza języka migowego lub pętli indukcyjnej. Długofalowa współpraca T‑Mobile z Migam służy przełamywaniu barier komunikacyjnych, na które osoby głuche i słabosłyszące, natykają się bardzo często w codziennych sytuacjach, a które można ominąć wykorzystując nowe technologie.\nW naszych punktach sprzedaży stosujemy specjalne oznaczenia, które pozwalają szybko zorientować się, czy dany punkt obsługuje klientów w języku migowym, czy w salonie sprzedaży znajduje się stanowisko przystosowane do obsługi osób niepełnosprawnych ruchowo.\nRozwiązania T-Mobile dla osób niepełnosprawnych:\nmożliwość komunikacji audiowizualnej osoby niesłyszącej lub niemówiącej z tłumaczem polskiego języka migowego lub systemu językowo – migowego,\nw wybranych punktach sprzedaży klienci mogą korzystać z usługi pętli indukcyjnej,\nlista sklepów T-Mobile oferujących udogodnienia dla osób niepełnosprawnych jest dostępna na stronie internetowej T-Mobile.\nDla osób niewidzących i słabo widzących\ndla klientów dostępne są dokumenty, typu umowa czy regulamin w specjalnej formie,\nosoba słabowidząca może otrzymać dokumenty wydrukowanie w formacie A3 z użyciem dużej czcionki,\nklient może poprosić o pokazanie na monitorze komputera informacje dotyczące świadczonych usług telekomunikacyjnych o odpowiednim rozmiarze czcionki, które umożliwią zapoznanie się z dokumentami,\nklient niewidomy może poprosić o przygotowanie dokumentów w języku Braille’a,\nklient może poprosić o przesłanie mailem dokumentów w pliku tekstowym.\nDla osób z upośledzeniem narządu ruchu\ndostosowujemy punkty sprzedaży do obsługi osób niepełnosprawnych,\nusuwanie barier architektonicznych, tam gdzie jest to możliwe,\nposzukiwanie nowych lokalizacji dla salonów sprzedaży, aby były łatwo dostępne dla klienta.


Fury: głośniki, które rozświetlają rzeczywistość – MOBO.pl\nDźwięk to nieodłączna część rozrywki komputerowej, od teledysków na YouTube, przez filmy na Netflix’ie, aż po efektowne ścieżki dźwiękowe i efekty specjalne w grach. Nowe głośniki Fury Skyray dostarczą dźwięk jednocześnie wzbogacając wygląd naszego biurka. Dwa stojące obok siebie głośniki Fury Skyray, z ich podświetleniem w kształcie dwóch kół mogą budzić skojarzenie z dwoma silnikami odrzutowca. To może być przypadek, ale nazwa nowych głośników marki Fury nawiązuje do myśliwca pokładowego Douglas F4D Skyray, który był konstrukcją dwusilnikową właśnie. Był też pierwszym samolotem operującym z lotniskowców, który przekroczył prędkość dźwięku. Całkiem interesujący “patron” dla głośników.\nMoc RMS: 5W\nPrzetworniki: 2” (5,08 cm)\nRegulacja głośności w przyciski on/off\nŁączność: USB (zasilanie) + mini-jack 3,5 mm (audio)\nMasa: 570 gramów\n← Audictus: Adrenaline 2.0 – bezprzewodowe słuchawki dla aktywnych\nAVerMedia Live Gamer HD Lite – niedroga karta dla streamerów →


Czy RODO wpłynie na informacje przechowywane w chmurze? - Biznes, Finanse i Prawo\nNika 17-04-2018, 19:00\nOgólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych wejdzie w życie 25 maja 2018 r. Nie oznacza to jednak, że usługodawcy działający na terenie Unii Europejskiej dopiero po upływie tej daty zaczną wprowadzać odpowiednie zmiany - branża IT wdraża kodeksy określające wymogi przechowywania danych już od 2016 roku.\nRozporządzenie RODO zostanie wprowadzone w celu ujednolicenia wytycznych na poziomie europejskim, ustanawiając zasady dotyczące przechowywania danych. Przewiduje też utworzenie nowej pozycji korporacyjnej - inspektora ochrony danych - w ramach której zadania te będą zarządzane. Różne stowarzyszenia i organizacje dostawców usług starają się wdrażać przepisy w zakresie ochrony i bezpieczeństwa danych. Zdaniem Gartnera do 2019 roku 30% dostawców usług w chmurze działających w Europie zwróci się ku aktywnemu przyjęciu jednego lub więcej kodeksów postępowania. Nie oznacza to jednak, że branża IT czeka bezczynnie na zmiany. Od 2016 roku na terenie Europy działa stowarzyszenie dostawców usług infrastruktury chmury – CISPE, które obejmuje obecnie ponad 20 największych dostawców infrastruktury chmury obliczeniowej działających w 15 krajach UE.\nWyprzedzając wejście w życia regulacji RODO, stowarzyszenie dostawców opracowało kodeks postępowania, dostosowany do jego wymogów i mający ten sam główny cel – przywrócenie kontroli obywateli nad ich własnymi danymi osobowymi oraz ustalenie, gdzie te dane te są przechowywane. W przypadku tego stowarzyszenia usługi w chmurze deklarowane jako zgodne z “Kodeksem postępowania” są oznaczone specjalnym znakiem zgodności, dającym potwierdzenie, że dane przechowywane przez ich infrastruktury znajdują się w centrach danych w Unii Europejskiej i że spełniają już konkretne wymogi w zakresie ochrony i bezpieczeństwa danych.\nAby zapewnić stabilny rozwój każdej firmy, zarówno teraz, jak i w przyszłości, ważna będzie ochrona koncepcji chmury otwartej: umożliwienie klientom łatwej zmiany dostawcy i ułatwienie im dostępu do niejednorodnych stosów chmury będzie podtrzymywać zdrową konkurencję i zmusza operatorów do rozwijania i oferowania innowacyjnych rozwiązań.\nUnia Europejska RODO Open Cloud Foundation ochrona danych osobowych ITBC dane osobowe CISPE Aruba Cloud


Turcja nie wyklucza operacji lądowej w Syrii. A Rosja wysyła okręty - Dziennik.pl\n13 lutego 2016, 13:59 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nTurcja i Arabia Saudyjska mogą rozpocząć operację lądową przeciwko dżihadystom w Syrii - zapowiada turecki minister spraw zagranicznych Mevlut Cavusoglu. Jak mówił, Ankara, choć oskarżana o opieszałość w walce z Państwem Islamskim, ma najbardziej konkretny plan, jak rozprawić się z dżihadystami.\nPoinformował też, że Arabia Saudyjska wysyła samoloty do tureckiej bazy wojskowej Incirlik, która ma kluczowe znaczenie dla koalicji państw zachodnich, skierowanej przeciwko terrorystom.\nLotnictwo Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji korzystało z bazy, przeprowadzając naloty na dżihadystów. Na razie nie wiadomo, ile samolotów wyśle do Incirlik Arabia Saudyjska. Zapytany, czy Saudyjczycy wyślą na granicę Turcji wojsko, które wkroczy do Syrii, minister Cavusoglu oświadczył, że "byłoby to działanie pożądane, ale na razie nie ma takiego planu.\nArabia Saudyjska przysyła samoloty i mówi, że jeśli konieczna będzie operacja lądowa, przyślą też żołnierzy - powiedział szef tureckiej dyplomacji.\npanstwo islamskie Turcja ISIS Rosja wojsko dżihadysci żołnierze Syria Armia wojna\nDojdzie do tego ze to nie Ameryka robi wszystko ,, zeby wywolac 3 wojne swiatowa,ale beda to tureccy muzulmanie.A malo brakowalo do tego zeby tak sie stalo gdy zestrzelili rosyjski samolot. Ale trzeba sie niestety zgodzxic z tym co mowi Korwin Mikke ze Ameryka robi wszystko zeby doszlo do 3 wojny swiatowej.Ale oczywiscie nasze sluzalcze media ktore miluja Ameryke uwazaja go za klowna.To samo odnosi sie do Krymu , nasze media tak bezszczelnie I obludnie kalmia, ze panuje tam terror I masowe aresztowania, co jest bezszczelnym klamstwem powtarzanym za ukrainskimi mediami.Korwin Mikke I inni parlmentarzysci z Eurpy byli tam, maja calkiem inne zdanie niz nasze media, to naprawde wstyd I chanba zeby tak bezszczelnie byc oderwanym od rzeczywistosci.


Zachęcajace wyniki testów szczepionki przeciwko eboli - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Zdrowie Zachęcajace wyniki testów szczepionki przeciwko eboli\nTesty eksperymentalnej szczepionki przeciwko wirusowi ebola, opracowanej przez koncern GlaxoSmithKline, wykazały, że zwiększa ona odporność na ten wirus i nie powoduje istotnych skutków ubocznych – poinformowało czasopismo “New England Journal of Medicine”.\n“Profil bezpieczeństwa jest zachęcający, podobnie jak ustalenie, że większa dawka szczepionki wywołuje reakcję systemu immunologicznego podobną do tej, która całkowicie ochroniła zwierzęta doświadczalne przed ebolą” – powiedział dr Anthony Fauci z amerykańskiego Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH). Również inni naukowcy określili wyniki jako “obiecujące”.\nWedług najnowszych, opublikowanych w środę, danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dotychczas zmarło na ebolę 5.689 osób a zarażonych jest 15.935. Epidemia objęła trzy kraje Afryki Zachodniej – Gwineę, Sierra Leone i Liberię. (PAP)\nPoprzedni artykuł„Nie trzeba się dopatrywać ani anioła, ani diabła…”


Pierwszy zwiastun gry Car Mechanic Manager 2023 - Nefs.pl\n„Car Mechanic Manager 2023 to unikalny miks tego, co najlepsze w grach managerskich i tycoonach. Gracz będzie miał oczywiście dużo swobody w wyborze podejścia i taktyki, by osiągnąć określone cele, wykazać się efektywnością i zadbać o jak największe zyski. Nie zabraknie też różnych zdarzeń losowych, które mogą mieć – pozytywny lub negatywny – wpływ na sytuację gracza” – mówi CEO Manager Games S.A., Tomasz Sobiecki.\nJak zapowiadają twórcy, w Car Mechanic Manager 2023 gracze znajdą też wiele typów samochodów oraz szeroki zakres specjalistycznego sprzętu. Podstawą i rdzeniem rozgrywki ma być kompleksowy system napraw.\nwiele typów samochodów;\nprowadzenie marketingu i walka o rynek.


Przetargi na termomodernizację szkół – Urząd Miasta Lubartów\nUrząd Miasta Lubartów ogłosił przetargi na termomodernizację dwóch szkół na terenie miasta. Chodzi o budynki II Liceum Ogólnokształcącego i Szkoły Podstawowej nr 3.\nTermin składania ofert na SP 3 mija 28 marca, natomiast na liceum 27 marca 2019 r. Termomodernizacja budynków zakłada ich kompleksowy remont. Chodzi o ocieplenie ścian i renowację elewacji oraz wykonywanie izolacji przeciwwilgociowej i termicznej na cokołach i ścianach fundamentów. Remont zakłada też m.in. wymianę okien, remont schodów zewnętrznych i odnowienie instalacji c.o. W budynkach mają być zastosowane rozwiązania proekologiczne takie jak instalacje fotowoltaiczne na dachach budynków. Projekt „Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej w Lubartowie” w części finansowany jest ze środków unijnych.\nData opublikowania: 12:52, 14 marca 2019


Komisja Europejska zatwierdziła pakiety pomocowe. Sprawdź o co możesz się ubiegać? - AgroNews - Wiadomości rolnicze - Ceny rolne\nAgro BiznesUnijne środki pomocowePomoc dla rolnikówWIADOMOŚCIUnia Europejska\nKomisja Europejska zatwierdziła pakiety pomocowe. Sprawdź o co możesz się ubiegać?\nDopłaty do prywatnego przechowywania świeżego lub schłodzonego mięsa z bydła\nProdukty kwalifikujące się do dopłat – kod CN i opis produktu:\nex 0201 20 50: ćwierci rozdzielone – tylna część półtuszy, posiadająca wszystkie kości, udo i krzyżową włącznie z polędwicą, z minimalnie trzema całymi lub przeciętymi żebrami, z goleniem lub bez oraz z cienką pachwiną lub bez;\nDopłaty do prywatnego przechowywania mięsa baraniego i koziego\nProdukty kwalifikujące się do dopłat – kody CN i opis produktów:\nPrywatne przechowywanie odtłuszczonego mleka w proszku\nŁącznie dopłatą do prywatnego przechowywania jest objętych 100 tys. ton sera, z czego limit dla Polski wynosi 8 277 ton;\nPodstawa prawna: art. 222 rozporządzenia nr 1308/2013 – w celu ustabilizowania danego sektora stosuje się odstępstwo od zakazu porozumień i praktyk, które mogą wpływać na handel między państwami UE, tj. od stosowania art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;\nRamy czasowe obowiązywania przepisu – 6 miesięcy od dnia 1 kwietnia 2020 r. (mleko) lub od dnia wejścia w życie rozporządzenia (ziemniaki, rośliny ozdobne i kwiaty).\nwydłużenie okresu, w którym mogą być wdrażane działania w ramach programu dla szkół w odniesieniu do roku szkolnego 2019/2020 – do 30 września 2020 r. (stosownie do obowiązujących przepisów okres ten kończy się z dniem 31 lipca 2020 r.);\nodstępstwo od zasady, że wniosek o pomoc może zostać złożony w terminie 3 miesięcy od zakończenia okresu, którego dotyczą, w odniesieniu do działań zrealizowanych po 31 lipca 2020 r. – stosownie do propozycji termin ten upływa z dniem 30 września 2020 r.;\nodstępstwo od zasady, że pomoc jest wypłacana przez właściwy organ w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o pomoc – stosownie do propozycji, w odniesieniu do działań zrealizowanych po 31 lipca 2020 r. pomoc taka musi zostać wypłacona przez właściwy organ w terminie do dnia 15 października 2020 r.;\nPoprzedni artykułZasiłek opiekuńczy dla ubezpieczonego w KRUS przedłużony!\nNastępny artykułMożemy zapomnieć o optymistycznych trendach na rynku tuczników


"Akademia Pana Kleksa" - reż. Jerzy Jan Połoński - Teatr Maska w Rzeszowie\n„Akademia Pana Kleksa" Brzechwy w udanej wersji scenicznej zawsze intryguje i budzi dobre emocje. Mali widzowie wierzą, a dorośli bardzo chcą wierzyć, że Kleks unosi się w powietrzu i na obiad zjada motyle. A jego wychowankowie uczą się przędzenia liter i leczenia chorych sprzętów. Za co dostają kolorowe piegi i mogą zażyć kąpieli pod prysznicem z płynącym sokiem.\nTak, warto uwierzyć, dla własnego dobrego samopoczucia, że magiczny świat poetyckiego humoru istnieje naprawdę i ma się całkiem dobrze. Takie przedstawienie, adresowane najmłodszym, jest dla nich dobrą zabawą. Fundowane dorosłym dobrym dla nich wspomnieniem. Bo tekst Brzechwy to klasyka literatury dziecięcej, na której wychowują się kolejne pokolenia.\nAdaptator utworu i reżyser spektaklu Jerzy Jan Połoński skorzystał z tekstów piosenek Brzechwy, Gradowskiego, dopisał własne. W spektaklu wykorzystał muzykę Korzyńskiego, kompozytora piosenek do filmu „Akademia Pana Kleksa", i dodatkowo Damrycha. Ale najwięcej do powiedzenia mają aktorzy, z wielką dynamiką wcielający się w postacie Brzechwy: Henryk Hryniewicki – Kleks, Malwina Kajetańczyk – Adaś Niezgódka, Klaudia Cygoń – Szpak Mateusz, Andrzej Piecuch – Golarz Filip, Paweł Majchrowski – Alojzy i Doktor Paj-Chi-Wo, Marta Bury – Chłopiec z Akademii, Jadwiga Domka – Chłopiec z Akademii i Dziewczynka z Zapałkami i Natalia Zduń – Chłopiec z Akademii. Wszyscy świetnie tańczą, śpiewają i animują lalki. I przez cały czas są w kontakcie z widownią.\nSpektakl Połońskiego prócz wspaniałych scen zbiorowych, dobrze poprowadzonych ról, żywiołowego tańca i śpiewu, porywającej akcji, zawiera refleksję, że posiadanie fantazji jest czymś potrzebnym i ważnym, a dystansu do szarej rzeczywistości koniecznością. Ciągle coś się dzieje na scenie i nie tylko na scenie, bo postacie schodzą na widownię wchodząc w interakcje z widzami. Żywiołowe reakcje świadczą, że najmłodszym przedstawienie się podoba. Widz dorosły może mieć wątpliwości, co do usytuowania postaci Kleksa na równi z innymi. Kleks u Połońskiego jedynie formalnie jest głównym bohaterem. W istocie chcąc bardziej wyraziście zaistnieć musi zmagać się z silną konkurencją innych postaci. Może nie byłoby w tym nic niestosownego, w oryginale Brzechwy jest podobnie, ale taki Kleks przestaje być osią spektaklu. Można dalej się zastanawiać, co zatem nią jest.\nUznanie za wysmakowane połączenie bajecznej kolorystyki ze skrótowością i umownością należy się scenograf Justynie Bernadecie Banasiak. Z barwnym wyposażeniem sceny, strojami aktorów i lalkami doskonale współgra oświetlenie. Połoński zadbał jednak żeby nie było przerostu formy nad treścią. Spektakl zrealizował z wyczuciem, podane czytelnie tekst i przesłanie Brzechwy nie gubią się w dynamice akcji i kolorystycznej oprawie. Zachowując całe przedstawienie w lekkiej, swobodnej formie dyskretnie podsuwa młodym widzom przesłanie Brzechwy, że czarnymi charakterami postaci nie kierują bliżej nieokreślone złe moce, ale czysto ludzkie, przyziemne przywary: zawiść, chęć nadmiernego bogacenia, skłonność do intryg. Że trzeba z nimi walczyć i można je pokonać. Bo każdy człowiek ma swoje słabości, ale ma także wdzięk. Tego uczy Brzechwa, który jak nikt umie przekazać zasady rządzące światem dzieci, ich potrzebami, troskami i marzeniami. Te zasady są nadal takie same, chociaż żyjemy w innym czasie, niż ten, w którym tworzył Brzechwa.


Little book owl: Odcienie miłości - 'Obietnica Łucji' Dorota Gąsiorowska\nOdcienie miłości - 'Obietnica Łucji' Dorota Gąsiorowska\n7/10 + Przeczytane + Recenzja\n'Całe mistrzostwo polega na tym, aby cieszyć się prostotą życia, nie zaś szukać wymyślonego ideału szczęścia, który nie istnieje.'\nŁucja to czterdziestoletnia kobieta z bagażem doświadczeń. Kiedy los daje jej możliwość ucieczki od zgiełku wielkiego miasta, kobieta nie zastanawia się długo i decyduje się na przyjęcie posady nauczycielki historii w Różanym Gaju. Urokliwa wieś i zmiana trybu życia wydają się być dokładnie tym, czego Łucja od dawna potrzebowała. Życie na wsi przywołuje jednak w kobiecie wspomnienia z dzieciństwa, które sama zagrzebała głęboko w sobie 20 lat wcześniej. Będąc nauczycielką Łucja poznaje Anię, swoją uczennicę oraz dramatyczną sytuację, w jakiej się znajduje. Mama Anii, Ewa, jest umierająca i nad dziewczynką zawisa widmo sierocińca. Przyjaźń między tymi dwiema kobietami skutkuje obietnicą złożoną Ewie - Łucja ma odnaleźć ojca Anii, który wyjechał przed narodzinami córki. Nie będzie to jednak jedyna obietnica Łucji, dotycząca taty dziewczynki.\nGłówna bohaterko, Łucja, szukając punktu zaczepienia dla siebie ląduje w niewielkiej wsi, gdzie każdy zna każdego a plotki roznoszą się szybciej niż pyłek na wietrze. Małe i hermetyczne środowisko przyjmuje kobietę z otwartymi ramionami, a ona sama zapada się głęboko w tym uścisku. Jest nieustępliwa, silna i niezależna - potrafi bronić swoich bliskich za wszelką cenę, ale tkwi w niej także nutka romantyzmu, tak bardzo bliska każdej kobiecie.\nInne postaci warte uwagi to oczywiście Ania, rezolutna jedenastolatka, mająca więcej siły i pogody ducha, niż większość jej rówieśników. Matylda, u której mieszka Łucja, to kobieta, która ceni swoją rodzinę ponad wszystko. Ujmuje ona niesamowitym ciepłem i spokojem, jakie od niej bije. Pozostali bohaterowie, czyli Tomasz, Adela i Antosia, nie są postaciami gorszymi, ale nie ujęły mnie one tak bardzo jak te wymienione przeze mnie.\nRóżany Gaj także jest, poniekąd, bohaterem tej historii. Szczegółowe opisy przyrody i samej wsi przywołują w pamięci powieść 'Nad Niemnem', która charakteryzowała się obszernymi opisami przyrody i świata ożywionego. I to porównanie nie jest wcale na wyrost. Czytając powieść czuje się emocje samej autorki, w stosunku do piękna natury oraz sił przyrody.\nNie jest to opowieść tylko i wyłącznie o miłości - czy to matczynej, siostrzanej czy czysto przyjacielskiej. Ta historia skrywa wiele emocji i uczuć, które rozwijają się wraz z powieścią. Wybaczenie sobie samemu i innym, rozdrapywanie starych ran, odkrywanie w sobie miłości, w sytuacji, gdy myślimy, że nigdy już nas nie spotka. To także historia o przemijaniu, radzeniu z przeszłością i stratą bliskich nam osób.\nPowieść Doroty Gąsiorowskiej to idealny przykład typowo kobiecej literatury. Nie uświadczycie tu pościgów, szalonych imprez czy pijackich wybryków. Historia jest bardzo liryczna, spokojna i idealna na wieczór, kiedy chcemy się zrelaksować. Na pochwałę zasługuje również oprawa graficzna z piękną okładką oraz samo wydanie książki nie zawierające błędów.


internet - SeoArty.pl\nWiele osób zastanawia się w jaki sposób można zacząć zarabiać w internecie. Otóż, możliwości takich w dzisiejszych czasach jest wiele. Niestety w dalszym ciągu duże grono społeczeństwa nie zdaje sobie z tego sprawy. Dlatego też, w niniejszym artykule chcielibyśmy przedstawić…\nKażda szanująca się marka stara się o zaznaczenie swojej pozycji w świecie internetu, wiedząc, że internet przyciąga ogromna rzeszę potencjalnych klientów. Można powiedzieć, że internet świetnie sobie radzi w starciu z telewizją. To tu, w globalnej wiosce ludzie słuchają radia,…