Luty | 2013 | spatial visuality\n25/02/2013 25/02/2013 / nytuan\t/ 1 Komentarz\nMam nadzieję, że autor wybaczy mi upublicznienie naszej komunikatorowej konwersacji :-). Ponieważ w dalszym ciągu drążę temat (zazębia się zresztą również z książką, nad którą się mozolę), to tytułem postscriptum przedstawię dwie ciekawe formy, które zupełnie zmieniają myślenie o publikacjach akademickich, w tym również o modelu open access. Dyskusja, która toczy się w Poslce jest już olbrzymim tematem, ale wciąż cala energia dyskutantów koncentruje się niemal wyłącznie na tym jak (bo już raczej nie „czy”) po prostu udostępniać zasoby. Jest zresztą kilka bardzo dobrych przykładow repozytoriów, w tym repozytorium Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (nazwane nieco poetycko 🙂 AMURem). Wydaje mi się, że wciaż jednak zbyt mało uwagi poświęcamy nowatorskim formułom: versioning książek naukowych, „otwarte” publikacje – to wszystko całkiem dobrze już funkcjonuje (jak np. cytowana przeze mnie w poprzednim wpisie książka, Digital_Humanities) tam, gdzie dyskusja nad możliwościami „sieciowej” humanistyki ma trochę dłuższą historię.\nCała formuła MediaCommons Press jest świetnym źródlem inspiracji i nieprzypadkowo (acz bardzo celnie) domena nosi w nazwie „futureofthebooks”. Jak mogą wyglądać książki naukowe, pokazuje przykład najnowszej książki Kathleen Fitzpatrick, Planned Obsolence. Publishing, Technology, and the Future of Academy. Rodziła się właśnie w takim otwartym dostępie – do tej pory można zresztą przeczytać komentarze, które towarzyszyły publikacji pierwszych wersji tekstu (za pomocą oprogramowania budowanego przez Institute for the Future of Book z laboratorium Software Studies Initiative zespołu Lva Manovicha, CommentPress).\nTym bardziej jednak podtrzymuję oinię, którą wyraziłam jakiś czas temu – nie da się tego robić „z doskoku”. Jak widać, jest to poważny proces, dokładnie takiej samej wagi, jak pisanie książki. Dlatego może nie jest od rzeczy rozpocząć dyskusję nad tym, czy prowadzenie akademickich blogów nie powinno być zauważone i docenione. Choć boję się jednocześnie mówić o tym głośno – obawiam się, że jedynym narzędziem, które miałoby oceniać „wartość” bloga stałoby się, przy obecnym parametryzacyjnym obłędzie, Google Analytics… Takie dyskusje już zresztą się toczą tu i ówdzie – np. czy i jak obecność w twittosferze przekłada się na znaczenie i wagę pracy akademickiej.\n23/02/2013 23/02/2013 / nytuan\t/ 7 Komentarzy\nMiałam tutaj na myśli często przytaczane zdanie o tym, że humanistyka cyfrowa (digital humanities) jest szansą na wydobycie humanistyki z rzekomego getta i lamusa historii (w tle kryje się przekonanie o zwiększeniu atrakcyjności humanistów na rynku pracy). W bardzo interesującej serii artykułów publikowanych pod zbiorczym hasłem „Humanities 2.0” na łamach New York Timesa między listopadem 2010 a lipcem 2011 roku zostaje ona tylko zasugerowana, ale dosyć wyraźnie. Zupełnie ekspressis verbis pisze o tym autor wstępu do świetnej antologii Debates in Digital Humanities, Matthew K. Gold (University of Minnesota Press, Minneapolis – London 2012, linkuję poniżej) odnosząc się do realiów amerykanskich:\nMiędzy konferencją „Zwrot cyfrowy w humanistyce” a momentem, w którym praca nad moim tekstem dobiegała końca, prasa ogłosiła bowiem dziennikarskim piórem powstanie „Humanistyki 2.0” na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Od razu powiem, że kibicuję tej inicjatywie całym sercem. Budzi też jednak we mnie pewien niepokój. Oczywiście artykuł gazetowy nie może pretendować do miana rzetelnego źrodła informacji (zwłaszcza znając poziom polskiego dziennikarstwa i często stosowane przez dziennikarzy operacje na wypowiedziach osób, które indagują), niemniej jednak w przytoczonej przez dziennikarkę wypowiedzi jednego z inicjatorów na plan pierwszy wybija się szczególny rodzaj czysto formalnego upgrade’u:\nMam nadzieję, że nie będziemy w ten sposób świadkami pewnego nieporozumienia (polskie realia często rządzą się zasdą krzywego lustra: przejmowanie „nowinek” bądź implementacja innowacji wymyślonych gdzie indziej często przypomina właśnie obraz uzyskany w krzywym zwierciadle – dodatkowo dochodzi syndrom „pierwszego Polaka w kosmosie”, tutaj obecny w postaci tytułu „Pierwszy taki kierunek w Polsce”).\nWarto wiedzieć, że humanistyka cyfrowa nie jest nowinką ostatnich kilku lat; pionierskie projekty mieszczące się w tym nurcie datują się na lata 40. XX wieku – mowa tutaj o dziele życia włoskiego jezuity pracującego w Stanach Zjednoczonych, Roberta A. Busy. Busa rozpoczął w 1949 roku pracę nad indeksacją oraz możliwością zautomatyzowanej analizy lingwistycznej opus magnum św. Tomasza z Akwinu, dostępny dzisiaj online. O swoim projekcie zmarły w 2011 roku pionier humanistyki cyfrowej opowiedział m.in. w jednej z pierwszych ważnych dla cyfrowej humanistyki antologii wydanej przez Blackwell pierwotnie w 2005 roku, A Companion to Digital Humanities. Dzisiaj dyscyplina jest szalenie wewnętrznie zróżnicowana, bo oczywiście operacje na tekstach nie są już jej podstawą, dodatkowo trzeba także uwzględnić dziedzictwo wielu projektów, które powstawały, zanim w ogóle pojawiła się ta wygodna etykieta. O projektach nurtu, jak to wcześniej nazywano, humanities computing, pisze m.in. Susan Hockey we wspomnianym A Companion… I choć różnie kreśli się dzisiaj „misję” DH (bo często funkcjonuje w postaci twitterowego wątku #dh) – jednym z ciekawszych zapisów wewnętrznej dyskusji jest wydana w ubiegłym roku pod redakcją Matthew Golda wspomniana powyżej antologia Debates in Digital Humanities (Amazon oferuje wersję na Kindle, w Google Books jest także dostępny całkiem spory podgląd) – to jednak zawsze nacisk pada na jej pod wieloma względami eksperymentalny charakter i dążenie do wypracowania nowych metod pracy wobec kultury multimedialnej dostępnej nie tylko w postaci cyfrowej, ale także w złożonej ekologii mediów sieciowych. Kilka wątków jest dosyć oczywistych, ale nie wyczerpuje zakresu dyscypliny: humanistyka cyfrowa to nie tylko zastosowanie multimediów w praktyce akademickiej, wizualizacja danych i modelowanie, digitalizacja archiwów, projekty typu ”big data mining” czy zarządzanie informacją. Wewnętrzną różnorodność dziedziny pokazuje czysto enumeracyjne wyliczenie tradycji akademickich, z których czerpano w trakcie jej ponad 50-letniej historii (jeśli trzymać się 1949 roku jako momentu początkowego – podejście archeologiczne każe tę ideę „początku” mocno zweryfikować, bo jedną z wczesnych instancji wizualizacji informacji jest często przytaczany moment wykrycia źródel epidemii cholery w Londynie w 1854 przez Johna Snowa, który posłużył się nanoszeniem na mapę przypadków choroby). Badacze rekrutują się z takich dziedzin jak humanities computing, teoria mediów, bibliotekoznawstwo i informacja naukowa, e-literatura, antropologia cyfrowa, historia, lingiwstyka (bardzo długo projekty tego teypu rozwijano pod egidą Modern Language Association), edukacja medialna, sztuka nowych mediów oraz środowiska spoza tradycyjnej akademii lub na jej obrzeżach (ruch open access, ruch nie-konferencji typu THAT Campów i medialabów). Dosyć oczywiste jest łączenie teorii z praktyką, na co wskazują niemal wszystkie ważne dla tego nurtu badawczego propozycje: ciekawą pozycją w tym względzie jest książka Johanny Drucker, Speclab. Digital Aesthetics and Projects in Speculative Computing, zdającej w niej relację m.in. z własnych doświadczeń. Jak pisze autorka, kiedy przybyła na University of Virginia (jeden z mateczników DH, gdzie w 1993 roku zapoczątkowano jeden z wczesnych tego typu projektów, The Valley of Shadow, realizowany przez historyka, Edwarda L. Ayersa), posiadała doświadczenie w zakresie „praktycznych i historcznych graficznych form wytwarzania wiedzy”, ale nie miała pojecia ani o HTML, ani o podwalinach projektu Text Encoding Initiative. Doświadczenie artystki i historyczki sztuki dało jej jednak wiedzę o tym, że\n„Specyficzność i różnorodność graficznych form ekspresji oraz ich stosunkowo niestabilne, nieformalne kody, w połączeniu z retoryczną siłą prezentacji stanowią istotny argument w każdej wizualizacji informacji.” (J. Drucker, Speclab…, s. XV).\n„Pytanie brzmi nie >> czy humanistyka cyfrowa potrzebuje teorii?<< ale raczej w jaki sposób cyfrowa nauka będzie humanistyczna bez niej?” (J. Drucker, Humanistic Theory and Digital Scholarship, [w:] red. M.K. Gold, Debates… op.cit., s. 2570 w wersji Kindle)\n„Budując na kluczowym aspekcie innowacji w projektowaniu, Digital Humanities musi ponosić porażki, a nawet do nich zachęca. Poza normatywnym centrum, istnieje przestrzeń iteracji i testowania, aby tworzyć eksperymenty o niepewnym rezultacie, które są spekulatywne, ludyczne a nawet niemożliwe. (…) Proces jest ceniony bardziej niż produkt; versioning i otwratość systemu [to mój wolny przekład, chodzi o pojęcie extensibility w programowaniu] jest ceniona bardziej niż definitywne wersje i zasoby działów badań.” (red. A. Burdick, J. Drucker, P. Lunenfeld, T. Presner, J. Schnapp, Digital_Humanities, MIT Press, Cambridge 2012, wersja open access, s. 22)\nZastanawiam się, jak – i czy w ogóle – to głębsze zrozumienie sedna humanistyki cyfrowej (wychodzące poza dyskurs pop poradnika, jak skuteczniej posługiwać się narzędziami cyfrowymi, arkuszem kalkulacyjnym czy metodami statystycznymi) odnajdzie się w naszych polskich realiach, w których nie tylko nie ma tradycji rzetelnej współpracy transdyscyplinarnej (choćby między humanistyką a informatyką), wspieranej instytucjonalnie, w której warto byłoby zadawać głębokie pytania i budować eksperymenty w takim rozumieniu. Obawiam się, że takie podejście nie jest możliwe w ramach systemu faworyzującego i fetyszyzującego przede wszystkim parametryzację i skrajną efektywność, a także nastawionego wyłącznie na produkt, nie na proces (liczą się przede wszystkim namacalne efekty uzyskiwane na drodze instytucjonalnie potwierdzonych kolejnych kroków, nie zaś dochodzenie do nich oparte na własnej pracy badacza, w tym również na obrzeżach akademii lub poza nią). Bo jak inaczej rozumieć niegdysiejszą wypowiedź szefa NCN, że finansowanie „niedobrych” projektów byłoby „marnowaniem pieniędzy podatników”? [nie mam jej, niestety, pod ręką, był to komentarz do wielu skarg po bodaj pierwszym konkursie rozstrzygniętym przez NCN] Nie należy oczywiście wnosić, że namawiam do finansowania złych projektów. Kultura DolinyKrzemowej widziała jednak wiele spektakularnych porażek i pozornie straconych pieniędzy. Każdy, kto pisał wniosek do NCN świetnie wie, jak duży jest w nich margines na wkalkulowaną porażkę i eksperyment. A zatem cyfrowa humanistyka w naszych realiach – jeśli rzetelnie realizowana – może mieć (przy pomyślnych wiatrach) iście rewolucyjny charakter.


Dlaczego się tak dzieje? - Arkadia-Polania\nOd 1920 roku rozpoczął się proces wyniszczania RODU LUDZKIEGO. Stało się to za przyczyną odkrycia. Znaleziono u człowieka CHOLESTEROL. To znaczy, że go wcześniej nie było? Był. w latach osiemdziesiątych poprzedniego stulecia stał się straszakiem. Co dzieje się dziś? Wszyscy wiemy. Można powiedzieć, że ok. 70% społeczeństwa Ziemi bierze na jego zbicie TABLETKĘ. Tabletkę, którą przepisuje nam lekarz. Tabletkę, która ma nam go doprowadzić do należytego poziomu. A kto wie, jaki poziom jest należyty? Kto o tym decyduje? Powiesz! Naukowcy z dziedziny medycyny. Nic bardziej mylnego. Zakłady farmaceutyczne, które są we władaniu pewnej grupy ludzi od zarania pracują nad tym, aby człowiek był: GŁUPI, BIEDNY i CHORY. To ONI właśnie socjotechnicznie manipulują informacjami, doprowadzając nas do takiego właśnie stanu. Tak się dzieje od wieków.\nWcześniej, kiedy nie było tak dużej informacji rolę ogłupiania spełniał kościół, który został założony i powołany do życia przez właśnie tą grupę. To on miał na celu wprowadzanie lęków człowiekowi. To on siał propagandę i trzymał ster władzy. To on wreszcie wydawał wyroki i niszczył inteligencję. Nie muszę chyba przytaczać przykładów.\nDziś już chyba każdy ma skończoną szkołę podstawową i powinien pamiętać, kto wydał wyrok na Kopernika chociażby. Już Gebels wiedział, że tysiąc razy wypowiedziane kłamstwo staje się prawdą. A ile razy dziennie oglądasz, czytasz, czy wreszcie słyszysz te kłamstwa?\nKŁAMSTWA. Ponieważ prawda jest zupełnie inna. Ale może zaczniemy od początku. No może nie zupełnie. Zaczniemy od niedawnego okresu. Od rozpoczęcia drugiej wojny światowej. Myślisz, że Hitler ją wywołał? Kolejne kłamstwo. On był tylko narzędziem do niecnych działań TEJ GRUPY - pozwól, że tak ich będę nazywał - ONI. w innym rozdziale znajdziesz ich nazwiska, ale to tylko nasze sługusy. Ci, którzy pociągają za sznurki są po tamtej stronie oceanu.\nWojny, epidemie i inne plagi miały na celu zmniejszenie populacji ludzkiej na ziemi. Może później zdecyduję się i tą kwestię wyjaśnić. Idźmy dalej.\nKiedy w Niemczech zapanował głód i pojawił się świetny mówca ADOLF HITLER, który obiecał wyprowadzić naród z tego stanu - naród mu zaufał. Czy nie powielił się okres wyprowadzania Żydów z takiego stanu? Czy również nie stało się tak samo w Rosji za pomocą Lenina? Jasne wszyscy o tym wiemy, tylko nie koniecznie jesteśmy w stanie te fakty połączyć. Ale takich faktów można byłoby podawać dużo więcej, tylko nie o to mi chodzi. Chcę Ci wyjaśnić jak pięknie i w białych rękawiczkach dokonują tego niecnego dzieła.\nHitlera wykorzystano, aby spełnił ich plany. Dostał do testowania GAZ CYKLON "B". Sprawdził się w 100%. Tylko, co było robić z ciałami? Był to zbyt powolny proces pozbywania się ich. Postanowiono zakończyć tą wojnę. Tak też i się stało. Ale czy CYKLON "B" wycofano? Czy zaniechano jego stosowania? Nie. Stosowany jest do dziś. Pozwolę sobie pokrótce wyjaśnić Ci i przekonać, że ten proceder trwa dalej. Tylko problem pozbywania się ciał jest o wiele prostszy. To rodziny same to robią. Czy to nie proste? Wojna! Głód, strach, wyniszczenie organizmów. Ile można byłoby jeszcze mówić, jakie spustoszenie robi w ludzkich organizmach i psychice. Po wojnie? Bieda, ciężka praca, dalej głód.\nPopulacja jednak rozwija się, ponieważ tak jest stworzony ten świat. Przychodzi jednak na świat słabe pokolenie. Ja do niego należę. i co? Brakuje wszystkiego. Na szczęście przyszło mi przywitać ten świat w biednej rodzinie wiejskiej. Ojciec należał do bardzo zaradnych ludzi. Może nie potrafił kombinować, jak robili to inni, ale ciężką pracą spełniał swoją powinność. Spłodził syna (nawet dwóch) zbudował dom i posadził niejedno drzewo. w moim domu nie jadło się margaryny, która już właśnie zalegała na półkach sklepowych. Nie brakowało mięsa, a co za tym idzie tłuszczu. Nie znałem takiego stanu, aby ziemniaki były podane do stołu bez okrasy. A jak dzisiaj je nasze społeczeństwo? Gorzej od świni. Przepraszam. Przecież rosłem i uczestniczyłem w pracach tego gospodarstwa od zarania. Świnie też nie jadły suchych kartofli. Miały omaszczone otrębami, jak się wtedy mówiło OSPĄ. Nie było instytucji, które chroniłyby moje prawa. Prawa ustanawiał Ojciec. Nie uchroniłem się też przed karami cielesnymi różnego rodzaju. Czy się buntowałem? Oczywiście. Tylko mój bunt szybko był przez rodzica neutralizowany.\nW okresie mojego dzieciństwa kazano nam kochać ZWIĄZEK RADZIECKI (czyt. zdradziecki), Ameryka według tamtego ustroju była BE. Samo zło z niej szło, ale komu udało się tam dostać, to i on i jego rodzina była szczęśliwa. Miałem dwa tory edukacji. Tą szkolną (szkodliwą) i tą domową - ta przydała się najbardziej. To mój dziadek i jego pokolenie otworzyło mi oczy na oszustwa na tej ziemi. Na szczęście wychowywany byłem w duchu nienawiści do ówczesnego ustroju i moja psychika nie została wypaczona. Mogłem rozwijać się w, powiedzmy, sposób należyty. Gorzej było w latach późniejszych. Niektóre sprawy poruszane tu są zawarte w mojej pierwszej książce, niemniej, jako ważne postanowiłem powielić.\nNiestety tak edukacja, jak i życie zawodowe nie było dla mnie usłane różami. Wychowany w pewnym stosunku do ówcześnie rządzących napotykałem na ogromne problemy i trudności. Dziś, kiedy właściwie jestem już u schyłku mojego burzliwego życia, cieszę się. Mam umysł czysty. Nie skażony. Ani tamci, ani też obecni nie zdołali mnie poskromić. Faktem jest, że wiele lat mojego młodego życia poświęciłem dla niszczenia tamtego ustroju, czynnie włączając się do ruchu podziemia (KOR, SOLIDARNOŚĆ), to po zwycięstwie przyszło mi się dowiedzieć, że to Wałęsa zniszczył ten ustrój, czym się chełpił i nie zapominał mówić przy każdej nadarzającej się okazji.\nKiedy nowa władza zaczęła popełniać ogromne błędy i w pysze i buńczuczności je pomnażała, zapaliła mi się czerwona lampka. Byłem namawiany, aby usiąść na wygodnym stołku rządowym. Jak dzisiaj jestem wdzięczny Bogu, czy opaczności, że oparłem się tym pokusom. Ale nic to. Stało się jasnym, że Związek Radziecki jest BE, a Ameryka to nasi przyjaciele. i tu się zaczął mój chyba największy problem.\nNiewiele czasu było mi potrzeba, aby zrozumieć, kto tak na prawdę dostał się do koryta. Kto tak na prawdę sprzedał Polskę właśnie tym, tym, którzy cały czas nas wyniszczają? Zawładnęli kolejnymi państwami, kolejnymi społecznościami. Nasi oswobodziciele szybko stali się naszymi oprawcami. i powiesz, że historia się nie powtarza? Jak HIENY dorwali się do koryt. Jak sępy rozgrabili nasz kraj. Widzisz! Tylko po wojnie byli to obcy. Słowianie prawda, ale obcy. A teraz? SAMI SWOI. Wiesz, jakie to smutne? Wiesz, jak to trudno przetrawić? Przecież wielu z tych ludzi pamiętam, kiedy byliśmy po tej samej stronie. Co się z nimi stało? Dlaczego za te przysłowiowe trzydzieści srebrników nas sprzedali? Czy nie czas na to, aby jak ten NIEWIERNY TOMASZ po prostu poszli i zawiesiłi sobie pętle na szyi i dokonali rozliczenia? A skąd? Oni są ważniejsi od PANA BOGA. To przecież oni są naszymi rękami. Tak rękami 10 milionów ludzi osiągnęli swój cel. To oni, powtarzam, sprzedali POLSKĘ. A nas zrobili swoimi niewolnikami. To ONI każą nam na CZARNE znów mówić Białe, i na odwrót. o losie.\nPowiesz, że nie ma w tym sensu. Co to ma do dziesiątkowania ludzi? Otóż ma. Wszystkie tego rodzaju wydarzenia powodują u ludzi niepokój. Powodują lęki. Zobacz, co na przestrzeni tych ostatnich lat stało się okropnego. Zaraz po upadku komuny ludzie wzięli sprawy w swoje ręce. Była nadzieja na lepsze. Szybko jednak wybili nam to z głowy. Najlepiej prosperujące przedsiębiorstwa doprowadzono do upadku. Klasa średnia, która tworzyła trzon naszej gospodarki została przez NICH zdeptana. Zniszczono wielu mądrych ludzi, a co za tym idzie ich przedsiębiorstwa. Klasa średnia upadła, a co za tym idzie kraj popadł w nędzę. Wielu ludzi odebrało sobie życie. Wielu żyje na garnuszku państwa. Wielu popadło w DEPRESJĘ, trafiło do zakładów dla psychicznie chorych. Wstrętna zachodnia propaganda z kopytami opanowała nasz kraj. Ale to jeszcze nic. Najgorsze jest to, że zniszczyli nasze POLSKIE ROLNICTWO. PANIE WYBACZ IM, BO NIE WIEDZĄ, CO CZYNIĄ.\nDziewięćdziesiąt procent naszego rolnictwa stało się za ICH przyczyną trucicielami. Zachód zawalił nas tanimi produktami spożywczymi, (jakimi spożywczymi? przecież to sama chemia). Ale czy tylko spożywczymi? Na naszym rynku jest coraz mniej rodzimych produktów. Czy w związku z tym człowiek jedzący tyle FASTWÓDÓW, tyle chemii wprowadzając do swojego organizmu może być zdrowy? Nie. Po stokroć nie.\nCzy już widzisz sens moich wywodów? Teraz oni wchodzą ze swoją propagandą. Ty już sam nie potrafisz myśleć. Jesteś BIEDNY - nie masz pracy, a jak ją masz to i tak nie wystarcza na utrzymanie rodziny. Jesteś CHORY - biegasz po lekarzach, od jednego specjalisty do kolejnego, aby wreszcie się dowiedzieć, że czas oczekiwania może okazać się dłuższy, niż Twoja życie. Pędzisz, zatem do tego samego, ale za swoje pieniądze, tam czas oczekiwania jest o wiele krótszy. Każdy robi tylko jedno. Co? Ano przepisuje Ci leki. Tak na prawdę, to sam nie wie, co Ci jest.\nMnożą się takie choroby, o jakich nikt z lekarzy, którzy ukończyli studia przed dwudziestoma laty, (co ja gadam? może pięcioma) nie mieli zielonego pojęcia. TAK. Wiesz z skąd się one biorą? Wymyślają je właśnie KONCERNY FARMACEUTYCZNE. Informują lekarzy o ich istnieniu i proponują już na nie specyfiki, które mają Cię wyleczyć. Koło się kręci. Doktorzy piszą recepty, FARMACJA ich godziwie za to wynagradza prowizjami od sprzedaży (wszystko jest systemie komputerowym). Lekarze mają spokój, ponieważ Ci pomogli, mają pieniądze. Koncerny farmaceutyczne robią miliony, a Ty? Ty zdobywasz trzeci przydomek: GŁUPI. Fajnie? Czy zrozumiałeś? Czy wiesz, na czym to wszystko polega? Pewnie jeszcze nie do końca. Jasne. Bo najważniejsze ma przyjść. To NOWOTWÓR, STWARDNIENIE ROZSIANE, ZAWAŁ, WYLEW, a co ja będę wymieniał. Przecież to wiesz.\nNa tej samej ziemi żyjesz, co ja. Dotyka Cię to tak samo, co mnie. Nieprawda. Mnie dotyka tysiąc razy bardziej, niż Ciebie. Ja wiem, a Ty zostałeś tak skołowany, że jak zajrzała śmierć w oczy, to dowiadujesz się o mnie, albo przypominasz sobie tego człowieka, którego poznałeś przed paroma laty, ponieważ uczestniczyłeś w moim wykładzie, (ale wtedy się ze mnie śmiałeś) i prosisz o pomóc. Czy uważasz, że ja jestem stwórcą? Czy uważasz, że ja za pomocą czarodziejskiej różdżki zdejmę z Ciebie choroby, na które skrupulatnie pracowałeś przez lata?\nWierzyłeś im. Codziennie przecież karmili i karmią Cię tym w mediach.


Emil Godlewski (1875−1944) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1875\nprofesor nauk embriologii i biologii\nEmil Godlewski (młodszy) (ur. 12 sierpnia 1875 w Hołosku Wielkim pod Lwowem, zm. 25 kwietnia 1944 w Krakowie) – polski lekarz, profesor embriologii i biologii.\nPo ukończeniu gimnazjum św. Anny wstąpił na wydział medyczny i filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego, naukę kontynuował w Monachium, Koloszwarze i Neapolu. Po powrocie do Krakowa rozpoczął pracę naukową na macierzystej uczelni, w 1906 został profesorem UJ. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego UJ (w latach 1917/18, 1918/19 i 1931/32). Podczas I wojny światowej wspólnie z Leonem Marchlewskim będąc członkami Książęco-Biskupiego Komitetu Pomocy zainicjował powstanie kolumn sanitarnych i tymczasowych szpitali w małych miejscowościach. Organizował akcje szczepień przeciwko czerwonce bakteryjnej, cholerze, ospie prawdziwej oraz durowi brzusznemu i osutkowemu. Współtworzył w Zakopanem schroniska dla dzieci chorych na gruźlicę, budowę szpitala epidemicznego i łazienek miejskich, za co otrzymał honorowe obywatelstwo tego miasta. W 1918 wraz z Kazimierzem Majewskim założył Zakład Leczniczo-Wychowawczy dla Dzieci Chorych na jaglicę w Witkowicach, działający do 1950. Od 1918 członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.\nW 1920 został z ramienia rządu nadzwyczajnym komisarzem do walki z epidemiami. W 1922 wybrany do Senatu RP z ramienia ZLN (Narodowa Demokracja), zasiadał tam do 1927. Otrzymał tytuł doktora honoris causa na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1935 laureat nagrody naukowej m. Warszawy, od 1935 członek Papieskiej Akademii Umiejętności. Jego ojcem był Emil Godlewski (starszy).\nOdznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (29 grudnia 1921) oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1936).\nZostał pochowany na Cmentarzu Rakowickim (Kw. X, płd., gr. rodz).\n↑ Prezydium Polskiego Bloku Katolickiego. „Głos Narodu”, s. 9-12, Nr 314 z 15 listopada 1938.\nGroby profesorow UJ na Cmentarzu Rakowickim, Dziennik Polski 20 października 2010\nTę stronę ostatnio edytowano 19 lis 2018, 13:15.


Sławoszynko - ośrodki wypoczynkowe w Sławoszynku → aktualne oferty\nSławoszynko - ośrodki wypoczynkowe\nRozewie (~8.8 km od Sławoszynko)\nod\t63 zł za osobę\nKarwia (~5 km od Sławoszynko)\nChatka Morska 1, 2 i 3\nKarwia (~2.4 km od Sławoszynko)\nW Promenadzie gościmy już po raz trzeci. Jesteśmy zachwyceni wnętrzami, czystością, obsługą, widokami, położeniem - właściwie wszystkim. Brakuje nam tylko: - zestawu plażowego - wiatrołapu, maty plażowej, parasola - byłoby to fantastyczne dopieszczenie gości :) - koca - którym można okryć się siedząc na balkonie ... - i to już tylko dla mnie - świec ledowych (bezpieczeństwo), dzięki którym balkony nabrałyby cudownego nastroju Obecnie, śniadania serwowane są w ośrodku, choć do tej pory można było zjeść je w pięknej restauracji położonej na jastrzębskiej promenadzie. Dla nas to była fantastyczne rozwiązanie i mamy jednak nadzieję, że ta opcja wróci. Jeśli jednak śniadania mają być serwowane w sali ośrodka to prosimy... otwórzcie okna, wystawcie część stolików na zewnątrz tak aby można było w ciepłe dni zjeść śniadanie z widokiem na przepiękny Bałtyk. Zachwyceni goście Beata i Piotrek\nJastrzębia Góra (~6.9 km od Sławoszynko)\nRewa (~27.9 km od Sławoszynko)\nDobry 3 opinii\nBardzo fajny ośrodek. Wiele miejsc noclegowych tuż przy morzu. Wystarczy przejść na drugą stronę ulicy i jesteśmy na plaży. Na ośrodku możliwość podziwiania gołebii hodowlanych, królików, plac zabaw dla dzieci, boisko do gry w piłkę, a także miejsce na grilla. Można tu miło spędzić czas :) Gorąco polecam.\nWładysławowo (~13.4 km od Sławoszynko)\nCzarny Młyn (~5.7 km od Sławoszynko)\nRumia (~28.9 km od Sławoszynko)\nośrodki wypoczynkowe na Pobrzeżu Kaszubskim\nośrodki wypoczynkowe na Półwyspie Helskim\nośrodki wypoczynkowe nad Jeziorem Sarbsko\nośrodki wypoczynkowe nad Morzem Bałtyckim\nośrodki wypoczynkowe nad Jeziorem Łebsko\nośrodki wypoczynkowe w Słowińskim Parku Narodowym\nośrodki wypoczynkowe nad Jeziorem Jasień\nośrodki wypoczynkowe na Mierzeji Wiślanej\nośrodki wypoczynkowe na Żuławach Wiślanych


Co zrobić by Rodzina była Krainą Miłości? | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyz miłości do czytania!\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Co zrobić by Rodzina była Krainą Miłości?\nCo zrobić by Rodzina była Krainą Miłości?Bogusław NadolskiWydawca: PetrusDział: Poradniki » PsychologiaEAN: 9788361533351ISBN: 978-83-615-3335-1Stron: 120, Format: 14.5x20.0cmData wydania: 2010, Oprawa: miękka\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuRodzina jest najważniejsza. Nie ma nic ważniejszego w tym życiu nad rodzinę i wychowanie dzieci. Jej ważność i istotę nie kwestionowali nawet hitlerowcy podczas II wojny światowej pisząc w raportach o uderzeniu w rodzinę, by rozbić Polskę. Rodziny bali się komuniści czyniąc wszystko co możliwe, by ją osłabić, by podciąć jej korzenie. O niej tworzyli arcydzieła pisarze i poeci. O niej rozprawiali filozofowie i mędrcy jednoznaczni w swoich opiniach, że kto przyczynia się do rozbicia rodziny w jakikolwiek sposób, odpowie za to! W ten głos wpisuje się także Kościół od III wieku, nazywając rozbicie rodziny "najcięższym grzechem śmiertelnym", bo zamach na rodzinę jest zawsze potężnym ciosem wymierzonym w człowieka; jest zamachem na dzieci... Co jednak ludzie mogą uczynić, by Rodzina była "krainą miłości", by małżonkowie byli wsparciem dla siebie i dzieci, by nie uciekali od niej, by nie opuszczali jej gdy jest źle, ale w niej odnajdywali szczęście i sens życia...? Co można jeszcze zrobić? Bo zawsze można Proszę Państwa coś zrobić...Inne książki tego autora:Adwent. RozważaniaEucharystia komunią z Chrystusem i między namiGwiazda MorzaHomilie chrzcielneIdźcie i głościeLeksykon symboli liturgicznychMiejsce kapłana w sprawowaniu EucharystiiMisterium chrześcijańskiego ołtarzaMsza ŚwiętaNa Anioł Pański biją dzwonyNiedziela Historia Znaczenie SymbolikaPakiet Ambona NiedzielaŚw. Paweł - Wielki ApostołPodobne tytuły By rodzina była Bogiem silnaWanda PółtawskaRefleksje znanej i cenionej Autorki na temat "Listu do rodzin", który papież Jan Paweł II napisał, aby spotkać się w ten sposób ze wszystkimi rodzinami świata przed i w Roku Rodziny (1994). Chociaż od opublikowania "Listu" minęło kilka... cena: 6,95 4,67 złdo koszyka Kraina miłości i zatraceniaTiphanie YaniqueBarwna powieść pulsująca karaibskim rytmem, kusząca nutą magii i poruszająca ciężkim losemKraina miłości i zatracenia to wzruszająca saga rodzinna w postaci wielokrotnie nagradzanego debiutu tętniącego magicznymi rytmami karaibskich... cena: 39,90 25,86 złdo koszyka Sekret bezwarunkowej miłości. 7 kroków do życia pełnego miłościMarci Shimoff, Carol KlineW tej fantastycznej i zmieniającej życie kontynuacji bestsellera z listy New York Times o tytule Sekret szczęścia ekspertka transformacyjna, Marci Shimoff przedstawia przełomowe podejście w doświadczaniu miłości bezwarunkowej - czyli takiej... cena: 49,90 32,32 złdo koszyka Za Rodziną = Z Rodzina pod prądMichał WojciechowskiKsiążka ta dotyczy sytuacji rodziny w kontekście obecnego życia społecznego. Pokazuje, jak działania władz osłabiają rodzinę na płaszczyźnie ekonomicznej, pchając do kryzysu demograficznego. Prawodawstwo Europy ułatwia rozwody i... cena: 29,90 20,45 złdo koszyka Pakiet: Imię mojej miłości / Podróż do miłościSandi LynnPowieści autorki bestsellerowej serii "Na zawsze" o seksownych młodych miliarderach, którzy bawią się kobietami. I o kobietach, które uciekają od strasznych wspomnień. Ma połączyć ich tylko seks – bez zobowiązań i bez uczuć. Lecz... cena: 49,90 29,33 złdo koszyka ByłaPatrycja PaterakPatrycja Paterak (ur. 07.11.1985 r.) kobieta trudna do rozszyfrowania, odpychająca od siebie negatywy drugiej osoby gdyż z pewnością chłodniej bez nich zamrożonej artystce. Podziwia podobno lekceważące i boi się "wszystkiego w porządku".... cena: 18,70 12,80 złdo koszyka Możesz to zrobić!Paul HannaTwój mózg jest najważniejszym narządem przetrwania, komfortu i samokontroli, a co najistotniejsze, nie zna się na żartach. Pamiętaj – energia podąża za uwagą! Stań się sprzymierzeńcem samego siebie i weź pełną... cena: 29,90 19,56 złdo koszyka Wychowanie? Da się zrobićAnna SzymańskaOd Autorki\nChciałoby się zacytować kultowe stwierdzenie: „moje nazwisko nic Państwu nie powie”. Na co dzień pracuję w renomowanym wydawnictwie. Dla potrzeb tej publikacji najłatwiej powiedzieć: jestem rodzicem nie-zwykłego... cena: 19,00 17,34 złdo koszyka Co ma zrobić dziecko, gdy...Magdalena BabertPolecamy Państwu praktyczny poradnik opracowany przez doświadczonego pedagoga. Książka skierowana jest zarówno do rodziców, jak i do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Omawia wiele różnych sytuacji zagrażających... cena: 12,80 8,74 złdo koszyka Czym była ciemnośćParei InkaWrzesień 1977 roku. Stary, schorowany mieszkaniec frankfurckiej kamienicy większość czasu spędza w łóżku, nasłuchując w bezsenne noce odgłosów domu. Budzą one jego niepokój, wywołują wspomnienia. Stary człowiek zadaje sobie pytania:... cena: 20,90 14,77 złdo koszykawięcej...


Wybielanie zębów – wczoraj i dziś\nWybielanie zębów znane jest chyba każdej z nas. Jednak to, jak obecnie wygląda ten zabieg znacząco różni się od tego, co przechodziły pacjentki stomatologów kilkadziesiąt lat temu. Fabdent – gabinet stomatologiczny Warszawa przygotował krótką historię tego niezwykle popularnego zabiegu stomatologicznego.\nCzytaj dalej wpis Wybielanie zębów – wczoraj i dziś\n19 Styczeń, 2016\nCzytaj dalej wpis Chroń organizm zimą. Oto produkty, które w naturalny sposób zwiększą odporność\nW życiu codziennym ustawicznie przyglądamy się, oglądamy, zerkamy – robimy to niemal nieustannie, nie myśląc o tym, że jest to możliwe dzięki wspaniałemu narządowi, którym dysponujemy – naszym oczom.\nCzytaj dalej wpis Okuliści biją na alarm. Jak dbać o oczy w warunkach sztucznego światła?\nJak ustrzec się przed chorobami układu pokarmowego?\nMimo że często o tym zapominamy, brzuch to jeden z najważniejszych elementów naszego ciała. Chociaż nie zawsze mamy możliwość zapobiegnięcia chorobom związanym z układem pokarmowym, istnieją sprawdzone metody, które pozwolą uniknąć niektórych z nich.\nCzytaj dalej wpis Jak ustrzec się przed chorobami układu pokarmowego?\nZimowe problemy z pęcherzem\nZakażenie dolnych dróg moczowych to jedna z częstszych dolegliwości tych okolic naszego ciała – zwłaszcza zimą wiele z nas narzeka na problemy z pęcherzem. Tak jak w przypadku grypy, tak i bakterie powodujące problemy uwielbiają obniżenie odporności i niższe temperatury. Zobacz, dlaczego zimowe problemy z pęcherzem są tak częste i jak im zapobiegać.\nCzytaj dalej wpis Zimowe problemy z pęcherzem\nAlergia jest schorzeniem cywilizacyjnym. Większość chorób alergicznych wymaga systematycznego leczenia ponieważ ich przebieg ma zazwyczaj charakter przewlekły. Czym jest alergia? Jakie są jej przyczyny i objawy?\nCzytaj dalej wpis Choroby cywilizacyjne – Alergia na celowniku!\nJak dbać o wątrobę – poradnik praktyczny\n02 Grudzień, 2015\nWątroba to zapracowany organ – choć niezwykle odporna i zdolna do regeneracji, nie jest niezniszczalna i można ją uszkodzić na wiele sposobów. Sprawdź, jak zadbać o swoją wątrobę by długie lata pracowała bez szwanku i z odpowiednią skutecznością.\nCzytaj dalej wpis Jak dbać o wątrobę – poradnik praktyczny\nCi mężczyźni, którzy przed czterdziestym rokiem życia posiadali szczupłą sylwetkę, po osiągnięciu tego wieku ze zdziwieniem zauważają, że ni stąd ni zowąd przybyło im kilogramów. Jest to o tyle niewytłumaczalne, że przecież ich codzienna dieta, stały jadłospis nie uległ zmianie. Co więcej, ich tryb życia jest nadal taki sam. Co więc się mogło stać? Co poszło nie tak?\nCzytaj dalej wpis Gdy mąż ma nadwagę\nPo co w domu termofor?\nTermofory. Kiedyś bardzo popularne – nasze babcie miały je na pewno – z czasem odeszły w zapomnienie i dziś są w domach raczej rzadkością. Niesłusznie! Jeśli na hasło „termofor”, w głowie pojawia ci się obraz brzydkiego, gumowego worka, to znaczy, że dawno nie sprawdzałaś jakie termofory można kupić teraz w sklepach.\nCzytaj dalej wpis Po co w domu termofor?\nBudzisz się rano z zatkanym nosem i już wiesz, że to będzie ciężki tydzień… Większość z nas doświadczyła nieraz takiej sytuacji dlatego warto wiedzieć, jak szybko wyleczyć katar i przetrwać przeziębienie w jak najlepszym nastroju.\nCzytaj dalej wpis Jak szybko wyleczyć katar\nSprytny sposób na znalezi...\nSalony urody stały się nieodłącznym elementem miejskiego kra...\nśroda, Styczeń 31, 2018 - 09:29\nRamka na zdjęcia niezbędn...\nChyba każdy z nas lubi oglądać zdjęcia, szczególnie jeśli pr...\nczwartek, luty 15, 2018 - 10:46\nDobry wózek dziecięcy - n...\nWybór wózka dziecięcego nie jest prosty i nawet rodzice posi...\nponiedziałek, Styczeń 22, 2018 - 08:43\nZmysłowe figi na Walentyn...\nSą słodkie, mięsiste i mają naturalne kształty...dlatego zak...\nponiedziałek, Styczeń 29, 2018 - 10:55


Jak radzić sobie z kryzysami w życiu? (podcast) - Psychologia w życiu - Edyta Zając\nKryzys\tJak radzić sobie z kryzysami w życiu? (podcast)\nKażdy człowiek powinien raz w życiu przejść naprawdę ciężki kryzys. I nie chodzi tutaj po prostu o trudny okres, jakieś niepowodzenia czy chybione przedsięwzięcia. Ale o głęboki wstrząs, który stawia pod znakiem zapytania wszystko, co stanowiło do tej pory treść życia. O utratę trwałych podstaw.\nKryzys nie jest tym, czego oczekujemy od życia. Kto z nas chce od czasu do czasu upadać, wątpić w sens swoich działań, cierpieć z powodu rozterek miłosnych czy nie mieć pewności co do ścieżki życia. Kryzys sprawia, że świat zatrzymuje się w miejscu – niestety tylko nasz osobisty świat. Inni ludzie żyją, układają sobie swoją codzienność, funkcjonują jak gdyby nigdy nic. Tak jakby czyjś świat właśnie się nie zawalił.\nKryzys rozwala na kawałki, zmusza do przemyśleń, czasem do ułożenia sobie wszystkiego na nowo. W wyniku takich większych lub mniejszych trudności z czegoś rezygnujemy, coś rozpoczynamy, gdzieś mówimy: Żegnaj. Kryzys miażdży, ale czy w związku z tym warto uciekać od niego?\nW dzisiejszym nagraniu tematem numer jeden jest kryzys właśnie. Do rozmowy zaprosiłam Anitę Michalską, coacha i trenera. Anita jest jedną z tych osób, z którymi toczę najbardziej światopoglądowe dyskusje, jakie można sobie wyobrazić. Często te rozmowy zaczynają się od słów: Chciałabym, abyś wytłumaczyła mi świat. wypowiadanymi przez jedną albo drugą. Bywa, że wspólnie dziwimy się rzeczywistości i nie wierzymy w to, co się wyprawia w naszych życiach. Kryzysy są wpisane w naszą relację, ale i są tematem numer jeden w pracy każdej z nas. Mam nadzieję, że dla Was będzie to równie inspirująca rozmowa jak dla mnie.\nTo mój pierwszy podcast 🙂 Dlatego przede wszystkim czekam na Wasze opinie i komentarze. Dajcie koniecznie znać, co sądzicie! Zapraszam Was też do subskybowania mnie na iTunes oraz SoundCloud. Dziękuję za wysłuchanie!\n#2 Miłego tygodnia!\tPoprzedni artykuł\nNowy e-kurs! "Rozwijanie inteligencji emocjonalnej dziecka"\tPodobne artykuły\nBardzo przyjemnie się Was słucha 🙂 Czekam na kolejny podcast.\nJedyna uwaga, niestety Anitę słabiej było słychać, zwłaszcza na początku, później jak dyskusja się ożywiła, było już lepiej na szczęście 😉\n@karodeco:disqus bardzo się cieszę i dziękujemy. Wiem, że na początku słabo mnie było słychać. Następnym razem będzie lepiej ;).\nDziękuję Ci 🙂 Będziemy pracować nad lepszym dźwiękiem następnym razem 🙂\nAhhh, jak zwykle dziękuję za gotowe recepty na poukładane życie 🙂\nDziękuję Ci Aniu za ten komentarz! Wspaniale Cię tutaj mieć <3\nBardzo mi się podobało, jestem pod wrażeniem, będę słuchać regularnie 🙂\nWspaniale! Plan jest na podcasty co tydzień 🙂\nSpadłaście mi z nieba z tym podcastem! Dziękuję… notatki z Waszej rozmowy zrobione a teraz mantra że jest i będzie dobrze i do dzieła…\nKarolina! Trzymam w takim razie kciuki za Ciebie w kryzysie 🙂\nKarolina, ja również trzymam kciuki za to żeby było dobrze! Paweł Zieliński\nKryzysy to bardzo często punkty zwrotne, które ukazują nam że dana droga nie jest wcale taka dobra jak sobie na początku wyobrażaliśmy 🙂 każde z niepowodzeń może przynieść wiele zmian, i to od nas zależy czy zmiany te będą pozytywnie czy negatywnie wpływały na nasze życie.\nDokładnie Paweł! Dziękuję Ci, że napisałeś o tym też z własnej perspektywy. Pozdrawiam Cię!\nDzięki Dziewczyny za świetny podcast. Było mądrze, swobodnie i co najważniejsze życiowo! Czułam się jakbym tam z wami rozmawiała :))\nŻyjemy w świecie ciągłego gonienia za sukcesami, presja otoczenia itd. nie jest łatwo. Do tego też dochodzi pewien wstyd, że sobie z czymś nie radzę…łatwo popaść w jeszcze większy dół.\nMyślę, że z kryzysami tak jest, że w trakcie jest zawsze ciężko i trudno sobie wyobrazić, że wkrótce wyjdziemy na prostą. Napewno wtedy dobrze jest mieć wsparcie od jakiejś zaufanej osoby bo może nam ukazać, że to nie jest koniec świata i nie ma sytuacji z której nie ma wyjścia. Wnioski i pozytywne rzeczy przychodzą pózniej gdy już się trochę otrzepiemy i wtedy jest możliwość dostrzeżenia o ile się wzbogaciliśmy 😉 Tak jest to trudne tak jak mówiła Anita.\nLubię cytat Einsteina: “Nie możemy rozwiązywać problemów, używając takiego samego schematu myślowego, jakim posługiwaliśmy się w trakcie ich pojawienia się”. Ja całkiem niedawno usłyszałam: “zobaczysz za jakiś czas pomyślisz o tym ( o kryzysie) jak o błogosławieństwie” – nie uwierzyłam, a wręcz zbuntowałam się – jak to?? Faktycznie po czasie przyznaję wzbogaciłam się o doświadczenie, a najważniejsze, że lepiej poznałam siebie!\nMam nadzieję że to pierwszy i nie ostatni podcast w Waszym wykonaniu bo świetnie wam to poszło i szkoda, żeby taki potencjał się zmarnował.\nI już kończąc zainspirowałaś mnie Edyto do takiego zeszytu rozwojowego. Myślę, że właśnie teraz takiego czegoś potrzebuję.\nPozdrawiam Was i do kolejnego podcastu 😉\nBardzo Ci dziękuję Łucja za dobre słowo! Chciałyśmy, żeby to było jak najbardziej naturalne i dlatego nawet nie zadbałyśmy o scenariusz 🙂\nDziękujemy. To było mocno spontaniczne, ale widać dobrze, że tak właśnie do tego podeszłyśmy 🙂\nopowiadacie z taką lekkością i w takich superlatywach o kryzysie, że chyba już nie sposób się go bać 🙂 <3 Czekam na kolejne Wasze rozmowy i też na monologi Edyty 🙂\nIza <3 Cieszę się bardzo! Właśnie tak te nasze rozmowy wyglądają i bardzo chciałam pokazać je szerszej publiczności 🙂 Na razie wyciągamy wnioski po tym podcaście, a potem zabieramy się za kolejny 🙂\nBardzo się cieszę, że zaprosiłaś nas do tej rozmowy, czekam na kolejne 🙂 Czuć FLOW 🙂 Macie moje błogosławieństwo 😀\n@disqus_1tQ8FRvTDd:disqus bardzo dziękuję również 🙂 chyba już czas, żebyśmy więcej robiły zawodowo razem z Edytą :).\nZdecydowanie 😀 Ku uciesze słuchaczy 😀\nBardzo fajny podcast. Ważny i dosyć trudny temat, a przegadany z taką lekkością. I faktycznie jest tak, że zdecydowana większość internetowego świata pokazuje życie bez kryzysu i kiedy nas spotyka jakiś kryzys, to czujemy się po prostu gorsi. Dlatego dobrze, że mówicie głośno o tym, że kryzys to rzecz normalna, że też macie kryzysy w swoim życiu i że taki kryzys może nas jeszcze czegoś nauczyć.\n@disqus_FTNwc6gXZB:disqus dziękujemy! Zależy nam na tym, żeby pokazywać normalne życie w internecie. Cieszy to, że masz podobnie jak my 🙂\nŚwietne. Jakbym słuchała o sobie. Od razu jest mi lepiej i zyskałam motywację do zmian. A to nie łatwe. Mam wrażenie, że kryzysy przejęły kontrolę nad moim życiem. Pora to zmienić. Proszę o więcej podobnych podcastów.\nDziękuję za komentarz 🙂 Plan na podcasty jest duży, więc bardzo proszę o kciuki!\nRewelacyjny podcast:) Myślę, że jest bardzo pomocny i bardzo przyjemnie się Was słucha. Czekam na więcej:)


Gary Chapman, czyli nietypowa książka dla 20-latki - Bless The Blond\nGary Chapman, czyli nietypowa książka dla 20-latki\n"Naprawdę ją przeczytałaś?!" spytała moja mama, gdy oznajmiłam, że przywiozłam jej z Poznania nową lekturę. Jej zdziwienie było uzasadnione: jestem katoliczką, ale moja relacja z kościołem jest nieco skomplikowana i nie chciałabym się teraz w nią zagłębiać :) Post dotyczy książki, a więc przejdę do niej.\nMam 20 lat i od 3,5 roku jestem w związku. Do małżeństwa mi nie spieszno, dlatego pewnie część z Was już na wstępnie zastanawia się 'Po cholere czytała książkę dla małżonków?!'. Odpowiadam więc:\nCzłowiek uczy się całe życie. Z racji młodego wieku, wiem o związkach niewiele w porównaniu do par z wieloletnim stażem czy małżeństw. Gary Chapman, to światowej sławy specjalista w zakresie związków i miłości. Jest autorem bestsellerowych poradników, w których pokazuje jakie są największe błędy, które popełniają pary i skutecznie radzi, jak je naprawiać.\nPomyślałam. Nic nie stracę, a jeśli mój związek, z którym wiążę swoją przyszłość na tym skorzysta - nie widzę minusów.\n1.Dlaczego ludzie się pobierają?\n2. Ja się nie zmienię!\n4. Wysłuchaj mnie!\n5. Podział ról\n6. Ach, te decyzje\n7. Mamy pracować nad seksem\n8. Wyjść z domu, nie trzeskać drzwiami\n9. Pieniądze albo miłość\nRozdział pierwszy to odpowiedź na pytanie 'Dlaczego ludzie się pobierają?'. Niby banał, a jednak. "Sam ślub, rzecz jasna, nie gwarantuje jeszcze jedności. Być w związku, a być jednością, to dwie różne sprawy". Szczerze? W każdym dziale znalazłam coś ciekawego, coś co mam nadzieje wniesie do mojego związku pozytywne nowości. Jedną z najbardziej pouczających historii, okazała się ta z terapii małżeńskiej: małżonkowie proszeni byli o wypisanie na kartce A4 wad partnera. Niektórym brakło miejsca... Następnie na innym arkuszu wypisać mieli swoje własne minusy - i tu pojawiał się problem. Wiele osób miało pustkę w głowie lub zapisywało pobieżnie jedną lub dwie negatywne cechy. Zastanawiając się nad całą sytuacją, można dojść do bardzo ciekawych wniosków. "Druga połowa się nie zmieni, zatem nasz związek jest skazany na niepowodzenie. Nie wierzcie w to!". Książka pokazuje, że związek to nie jednostronna praca. Szczęśliwa para, to para która nawzajem się rozumie i chce pracować nad relacją. A to nie koniec wartościowych spostrzeżeń.\nJednym z najciekawszych rozdziałów jest nr 7 "Mamy pracować nad seksem?". Terapeuta mówi, że "[...] czas i wysiłek, jaki zainwestujemy w ten obszar, będzie procentował przez wiele następnych lat"; oraz, że "[...] Ci, którzy nie doświadczą jedności seksualnej, nigdy nie będą mogli doznać absolutnego szczęścia, jakie przynosi małżeństwo[...]. Chcąc potępić eksploatację seksu, przekazujemy informację o tym, że seks jest złem. To przecież nieprawda." To było zaskakujące. Dalej możemy przeczytać np. jak poradzić sobie z przeszłością seksualną partnera. Nie słyszałam nigdy o problemach w tej sferze, a tu dowiedziałam się, że czasami bywa różnie. Książka obaliła kilka mitów w moim mniemaniu, dotyczących poradników napisanych przez osoby związane z wiarą. W podsumowaniach działów można znaleźć zdania "Twoja kolej", które pomagają budować/poprawiać relacje w związku. Odpowiadając na pewne pytania, rozmawiając z partnerem na określone przez terapeutę tematy oraz zapisując własne przemyślenia, można dojść do bardzo ciekawych wniosków.\nNa końcu działu znajdziemy rady dla mężów i żon "Co zrobić żeby seks był lepszy?". Zamierzam podsunąć te punkty mojemu mężczyźnie, jestem ciekawa co powie, co będzie dla niego zaskoczeniem a co banałem lub przesadą :)\nPoradnik otrzymuje dobre noty na stronach czytelniczych. 6/10 na Lubimyczytać. pl\n„Jeśli wciąż szukacie odpowiedzi na pytanie, czy istnieje idealna relacja dwojga ludzi, jak poradzić sobie z nadmiarem bądź brakiem miłości lub gdzie odnaleźć harmonię w czasach totalnego chaosu – ta pozycja Chapmana jest dla Was. Amerykański guru par i małżeństw odkrywa kolejne sekrety udanego życia. I to bez banałów. Serdecznie polecam.” - Weronika Płocha, KOBIETA.PL\n„Ta książka to fenomenalny zestaw wskazówek, jak pozbyć się egoizmu i małżeńskich kłótni, oraz odpowiedź na pytanie, dlaczego pary do szczęścia potrzebują odpowiedniej komunikacji.” -Małgorzata Górecka, POLKI.PL\nTak! Książka otwiera oczy, na pewne związkowe kwestie. Abstrahując od wstawek z Pisma Świętego (których według mnie jest troszkę za dużo), jest to pozycja godna polecenia. Być może nauki płynące z książki, okażą się dla niektórych banałami. Ale to nie zmienia faktu, że lekcje z poradnika mogą wyciągnąć osoby młode, nowożeńcy, małżonkowie jak i single – są uniwersalne (jeśli przymknie się oko na elementy katolickie, nawet dla ateistów).\nPoradnik przekazałam do przeczytania mamie. Jestem ciekawa, jakie spostrzeżenia wyciągnie z niego mężatka z 20-letnim stażem. Czy będą podobne? A może całkowicie różne? Czas pokaże.\nKsiążkę możecie kupić na stronie wydawnictwa KLIK lub stacjonarnie w księgarniach.\nLubicie czytać poradniki ?\nJolanta Flowerwrześnia 11, 2016 10:49 PMCiężka by była dla mnie ta lektura. Niestety ja katoliczką jestem marną.OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 11, 2016 11:01 PMja tak samo, a jednak :) Jak się człowiek wyzbędzie uprzedzeń, to można dużo dobrego z tego poradnika wyciągnąć :)UsuńOdpowiedzJustyna Wojnowskawrześnia 11, 2016 11:24 PMDobra i merytoryczna recenzja :)OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 12, 2016 1:45 AMdziękuję bardzo :) Pozdrawiam!UsuńOdpowiedzPatryk Blogerwrześnia 12, 2016 10:42 AMZachecilas mnie do tej książki. Musze ją kupić! A co do terapii to wkrotce na blogu http://relacjeodnowa.pl bede opisywał mechanizm psychologiczny dlaczego dzieje sie tak, ze swoich wad nie widzimy a innych tak. PozdrawiamOdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 17, 2016 11:59 PMTen eksperyment szczególnie zapadł mi w pamięć, dlatego bo zaważyłam że czasami robię tak samo jak małżonkowie opisywani przez Chapmana.. Daje do myślenia troszkę. Pozdrawiam również!UsuńOdpowiedzPatryk Blogerwrześnia 12, 2016 10:53 AMZainspirowałaś mnie tą książką i muszę po prostu ją kupić. Na ten temat będę chciał szeroko pisać na swoim blogu http://relacjeodnowa.pl Co do terapii o której piszesz, to też będę pisał dlaczego tak się dzieje, jakie mechanizmy stoją za tym, że wad swoich nie widzimy a cudze to dostrzegamy i to bardzo. Pozdrawiam. Bardzo pozytywne to twoje miejsce w sieci :)OdpowiedzUsuńKsiążko Miłości Mojawrześnia 12, 2016 1:49 PMMyślę, że książkamoże otworzyć oczy na wiee spraw, może kiedyś ją zakupię :) OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 18, 2016 12:00 AMDokładnie, otwiera i to na wiele rzeczy, nawet takich na których się wcześniej nie zwracało uwagi :) PolecamUsuńOdpowiedzBooks My Lovewrześnia 12, 2016 2:35 PMciekawa pozycja. co do ćwiczeń na terpii małżeńskiej, jedno z mozliwych ćwiczeń jest napisanie zalet partnera. OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 18, 2016 12:05 AMO tej technice także możemy przeczytać w książce :)UsuńOdpowiedzSylwia K-awrześnia 13, 2016 12:48 PMWedług mnie książke przeznaczoną dla małżeństw, powinni czytać wszyscy :D w końcu małżeństwo, to też związek, no chyba że się mylę :) tak mnie zaciekawiłaś nią, że zapisuję sobie ten tytuł!Dziękuję <3OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 18, 2016 12:04 AMHaha dokładnie! Małżeństwo to oczywiście związek :) Proszę bardzo i pozdrawiam!UsuńOdpowiedzKlaudia Chrapkowrześnia 16, 2016 9:26 AMPozycja dobra dla wszystkich ludzi będących w związkach. Ja jako singielka powinnam chyba poczekaćOdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 18, 2016 12:01 AMNiekoniecznie :) Może wyciągnęłabyś z niej jakieś nauki do swoich/swojego przyszłego związku :)UsuńOdpowiedzKlaudia Kubaczyńskawrześnia 17, 2016 7:58 PMCzuję wewnętrzną chęć przeczytania tej książki :) OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 18, 2016 12:00 AMTo teraz trzeba ją uzewnętrznić :) UsuńOdpowiedzMadellinewrześnia 22, 2016 5:25 PMwprawdzie do ślubu mi jeszcze nie śpieszno, ale książka wygląda ciekawie :)OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 23, 2016 11:44 AMi ma ciekawą zawartość :)UsuńOdpowiedzksiazkadoplecaka.plwrześnia 22, 2016 7:16 PMBardzo ładnie zaplanowany blog!OdpowiedzUsuńOdpowiedziAleksandra Marynowskawrześnia 23, 2016 11:44 AMdziękuję bardzo!UsuńOdpowiedzDodaj komentarzWczytaj więcej...\nBeGlossy wrzesień 2016 - Slow Life\nHybrydy Rose Gold\nPaleta Freedom Pro Blush & Highlight\nGary Chapman, czyli nietypowa książka dla 20-latki...\nCampus studencki - warto?


Forum.e-Masaz.pl Strona Główna » Forum fizjoterapeutyczne. Fizjoterapia, Rehabilitacja. Forum serwisu Fizjo.e-Masaz.pl oraz Reh.e-Masaz.pl » Fizjoterapia informacje ogólne » Punkty spustowe (Trigger points) - nauka w internecie Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2017-06-08, 10:09 Punkty spustowe (Trigger points) - nauka w internecie\nForum.e-Masaz.pl Strona Główna » Forum fizjoterapeutyczne. Fizjoterapia, Rehabilitacja. Forum serwisu Fizjo.e-Masaz.pl oraz Reh.e-Masaz.pl » Fizjoterapia informacje ogólne » Punkty spustowe (Trigger points) - nauka w internecie


Czytaj więcej: Rekolekcje i Rada AKDP\nCzytaj więcej: O VIII sympozjum naukowym AKDP\nZespół Szkół Nr 1 w Nidzicy i Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie przedstawia propozycję wzięcia udziału w II edycji Międzynarodowego Konkursu plastyczno -literackiego „ Bł. Bolesławo, naśladowczyni Świętej Rodziny, prowadź nas”, organizowanego dla dzieci i młodzieży oraz dorosłych z Polski i spoza jej granic, przy współpracy Wydziału Nauki Katolickiej w Olsztynie i Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny.\nCelem niniejszego konkursu jest: wzbogacenie wiedzy o bł. Bolesławie Lament, wyniesionej do chwały ołtarzy przez św. Jana Pawła II, uzmysłowienie doniosłości i aktualności misji błogosławionej we współczesnej rzeczywistości, integracja rodziny poprzez uczestnictwo w konkursie oraz rozwijanie wyobraźni i twórczego myślenia wśród dzieci i młodzieży.\nOrganizatorzy oczekują na prace do 1 marca 2016 r. Ogłoszenie wyników konkursu nastąpi w kwietniu 2016 r. Nagrody i dyplomy zostaną przekazane w maju 2016 r.\nZAPROSZENIE DO UDZIAŁU W VIII SYMPOZJUM NAUKOWYM\nZarząd Akcji Katolickiej Diecezji Płockiej serdecznie zaprasza na VIII SYMPOZJUM NAUKOWE\nna temat: „Otwarci na wołanie świata – o solidarność z prześladowanymi”, które odbędzie się\n21 listopada 2015 roku w Opactwie Pobenedyktyńskim w Płocku ul. Tumska 3 (przy Katedrze Płockiej)\nCzytaj więcej: ZAPROSZENIE DO UDZIAŁU W VIII SYMPOZJUM NAUKOWYM\nCzytaj więcej: O VII Peszej Pielgrzymce z Płocka do Słupna\nAkcja Katolicka w POAK\nI. PARAFIA pw. św. Wojciecha w Płocku - 2014\nII. DEKANAT – Płock - Wschód\nIII. Ksiądz Asystent (Imię i nazwisko, adres, telefon) – ks. kan. Jerzy Ławicki\nIV. Prezes Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej – Wanda Czekaj...\n(Nazwisko i imię, zawód, adres, telefon, e - mail)\nV. LICZBA CZŁONKÓW POAK - 18.\nVI. Stopień zorganizowania\n- ilość posiedzeń Zarządu - 9.\n- czy organizowane były spotkania formacyjne, tak –ilość - 4.\n- Proszę wymienić najciekawsze inicjatywy działalności POAK\nVII Najważniejsze działania:\nSpotkania formacyjno–organizacyno w każdy I czwartek miesiąca.\nZamawiane Msze św. przez członków POAK w intencji Ojczyzny oraz ofiar tragedii pod Smoleńskiem – każdego 10 dnia miesiąca, różaniec w intencji Ojczyzny oraz oprawa liturgiczna Mszy św.\nW każdy I czwartek miesiąca – przygotowywanie oprawy liturgicznej Mszy św. za kapłanów oraz o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne\nW każdą pierwszą sobotę miesiąca – Adoracja Najświętszego Sakramentu, wieczory z Janem Pawłem II w oparciu o nauczanie św. Jana Pawła II.\nPomoc Kościołowi na Ukrainie, Białorusi\nPrace nad otoczeniem Kościoła, przygotowanie gruntu pod krzewy, pielęgnowanie zieleni.\nPrzygotowanie Wieczerzy Wigilijnej dla członków ruchów, wspólnot działających przy parafii.\nO III Biegu Papieskim\nfot. A. Stachurska, PetroNews\nOkoło 230 uczestników, głównie uczniów Płockich Szkół wraz ze swymi opiekunami uczestniczyło w III Biegu Papieskim zorganizowanym przez Akcję Katolicką Diecezji Płockiej w ramach Płockich Dni Kultury Chrześcijańskiej nad którym patronat honorowy objął Biskup Płocki – Piotr Libera oraz 37 rocznicy wyboru św. Jana Pawła II na Stolicę Apostolską.\nCzytaj więcej: O III Biegu Papieskim


Tragiczny pożar w regionie. Zatrzymany mężczyzna z zarzutami i tymczasowym aresztem | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaREGIONNa sygnaleTragiczny pożar w regionie. Zatrzymany mężczyzna z zarzutami i tymczasowym aresztem\nTragiczny pożar w regionie. Zatrzymany mężczyzna z zarzutami i tymczasowym aresztem\nMężczyznę ujęto w poniedziałek, natomiast dopiero we wtorkowe popołudnie możliwe było jego przesłuchanie w prokuraturze.\nNa zdjęciu: Policjanci doprowadzili mężczyznę na przesłuchanie do prokuratury, a następnie zabrali do aresztu.\nJedna osoba została zatrzymana w związku z wczorajszym, tragicznym pożarem kamienicy przy ul. Orłowskiej w Inowrocławiu. Mężczyzna trafił także do aresztu tymczasowego.\n61-latka policjanci zatrzymali wczoraj wieczorem, jednak czynności z nim można było przeprowadzić dopiero dzisiaj. Wszystko dlatego, że w chwili zatrzymania, mężczyzna był kompletnie pijany. Jak się dowiadujemy, badanie wykazało, że we krwi miał blisko trzy promile alkoholu.\nPożar przy Orłowskiej w Inowrocławiu - nie żyją cztery osoby\nWe wtorkowe przesłuchanie, mężczyznę przesłuchano w inowrocławskiej prokuraturze, gdzie został mu postawiony zarzut nieumyślnego spowodowania pożaru, w którym śmierć poniosły cztery osoby: kobieta i jej trzy córeczki.\nMężczyzna zasadniczo przyznał się do zarzutu\n– mówi rzecznik prasowa Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy Agnieszka Adamska-Okońska, której wypowiedź cytuje Radio ZET. Jak dodaje, 61-latek złożył wyjaśnienia, ale te częściowo nie pokrywają się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Wiadomo też, że mężczyzna trafił do aresztu. Inowrocławski sąd na niejawnym posiedzeniu we wtorek przychylił się do wniosku śledczych i 61-latek spędzi za kratkami najbliższe dwa miesiące.\nZ kolei, jak informuje Polska Agencja Prasowa, na jutro zlecono przeprowadzenie w Zakładzie Medycyny Sądowej w Bydgoszczy sekcji zwłok zmarłej 31-letniej kobiety oraz trzech jej córeczek: trzymiesięcznej oraz cztero i pięciolatki. Śledczy ponadto przesłuchali w tej sprawie biegłego z zakresu pożarnictwa, który wczoraj już – wspólnie z prokuratorem – prowadził czynności na miejscu tragedii. Wstępna opinia, jaka została sporządzona mówi o tym, że pożar pojawił się w kuchni mieszkania 61-latka, a to pomieszczenie sąsiadowało z mieszkaniem kobiety. Prokuratura oczekiwać teraz będzie na kompleksową opinię biegłego.\nWe wtorek odbyło się także zwołane przez prezydenta Inowrocławia Ryszarda Brejzę posiedzenie sztabu kryzysowego, na którym zapadła decyzja o wyasygnowaniu środków finansowych na remont kamienicy. Jak czytamy w komunikacie jaki ukazał się na stronie inowrocławskiego ratusza, większość mieszkańców budynku przy ul. Orłowskiej 6, gdzie doszło do tragedii, chce wrócić do swoich mieszkań. Na razie jednak, obiekt jest całkowicie wyłączony z użytkowania.


Pogoda dla Ciężkowic na 19 czerwca 2022 - Meteo w INTERIA.PL\nPogoda dla Ciężkowic na 19 czerwca 2022\nNiedziela, 19 czerwca (06:49)\nW niedzielę 19 czerwca, w Ciężkowicach będzie przeważnie słonecznie.\nBędzie gorący dzień. O siódmej termometry wskażą 17 stopni Celsjusza. Najwyższa temperatura 28 stopni spodziewana jest około godziny piętnastej. Temperatura zacznie spadać wieczorem i o 22:00 będzie wynosiła jeszcze 23 ºC.\nPowieje łagodny wiatr z południa z prędkością 18 km/h. Najsilniejsze podmuchy wiatru mogą osiągnąć 40 km/h.\nWschód słońca będzie miał miejsce o 4:27, a zachód o 20:47. Dzień potrwa 16 godzin i 19 minut. Będzie to jeden z najdłuższych dni w roku. Pozostały dwa dni do rozpoczęcia astronomicznego lata.\nWschód Księżyca nastąpi o 0:24, a zachód o 10:11. Znajdzie się on w trzeciej kwadrze za dwa dni, jego widoczność w niedzielę wyniesie 69%.\nCiężkowice: prognoza pogody godzina po godzinie\nCiężkowice: prognoza długoterminowa


Idealne zasłony do pokoju dziecięcego | Wiadomości Krakowskie\n20 września 2019 by adminLeave a Comment on Idealne zasłony do pokoju dziecięcego\nZasłony do pokoju dziecięcego to wbrew pozorom nie taka prosta kwestia. Można by oczywiście kupić jakieś zwykłe i po sprawie. Jednak zasłony dziecięce nie powinny być bardzo jaskrawe. Spokojna harmonia barw jest uspokajająca i nie rozprasza dziecka przed spaniem. Dobór wzorów również jest ważny. Konglomerat symboli czy różnych postaci nie nastraja optymistycznie. Zasłony dla dzieci muszą zapewniać bezpieczeństwo i przekazywać dziecku nastrój pozytywny.\nProducenci tego rodzaju wyrobów prześcigają się we wzornictwie. Jednak nie o to chodzi, by dziecko szokować wyszukanym artyzmem. Musimy dobrać je z rozwagą. Ogólnie — pokój dziecięcy nie powinien być przeładowany czymkolwiek. Oczywiście mowa tu o pokoju dla małego dziecka. Duże dzieci urządzają pokój według własnego pomysłu, rzecz jasna do pewnego stopnia.\nBadania wykazały, że im więcej kolorystyki i symboli w pokoju dla dzieci, tym bardziej niespokojny sen i większa nerwowość po przebudzeniu u dziecka. Piękne, spokojne zasłony do pokoju dziecięcego nie są przecież drogie. Łatwo je kupić i nie sprawiają kłopotu podczas prania. Przy zakupie musimy zwracać uwagę na to, by zasłony do pokoju dziecięcego nie były wykonane z tworzyw syntetycznych. Niestety mogą one wydzielać nieprzyjemny zapach, co wiąże się często z emisją nieprzyjaznych pierwiastków. Poza tym elektryzują się więc większość kurzu osiada właśnie na nich.\nZasłony dziecięce mogą spokojnie rozbudzać w dziecku wyobraźnię, jeśli są stonowane. Jeżeli nie są nachalne artystycznie — dziecko samo wyobrazi sobie odpowiedni podtekst, który często zostaje w pamięci do późna. Dbajmy o to, by nasze dziecko czuło się w swoim pokoju komfortowo. Nie przesadzajmy z dekoracją, ozdobami, zabawkami. Im większy natłok różności, tym mniejsza zdolność do rozwoju wyobraźni i samodzielnego myślenia abstrakcyjnego.\nTagged zasłony dla dzieci, zasłony do pokoju dziecięcego, załony dziecięce


przeprowadzkiwroclaw.pl jest warta $ 8.95 - Wycena-stron.pl to darmowe narzędzie analizy i wyceny stron internetowych.\nprzeprowadzkiwroclaw.pl jest warta $ 8.95\nprzeprowadzkiwroclaw.pl została zarejestrowana 9 lat 1 tygodni . Jest to domena posiadająca rozszerzenie .pl. Szacunkowa wartość strony wynosi $ 8.95 i ma możliwość dziennych przychodów w wysokości $ 0.15. Ponieważ nie stwierdzono występowania zagrożeń, dlatego aktualnie przeprowadzkiwroclaw.pl jest bezpieczna.\nUtworz Widgets dla przeprowadzkiwroclaw.pl\nTytuł strony internetowej przeprowadzkiwroclaw.pl\nPrzeprowadzki Wrocław - T: 518-496-986 - Zachęcamy do kontaktu.\nOpis meta dla przeprowadzkiwroclaw.pl\nPrzeprowadzki Wrocław - Tanie przeprowadzki firm, biur, urzędów, krajowe i międzynarodowe. Transport pian i fortepianów. Transport rzeczy, maszyn i urządzeń, dzieł sztuki, kas pancernych i sejfów. Transport - przewóz mebli oraz utylizacja mebli.\nDate: Fri, 30 Sep 2016 16:21:25 GMT\nLast-Modified: Tue, 02 Aug 2016 12:12:54 GMT\n2009-04-12 9 lat 1 tygodni 9 godzin temu\nprzeprowadzkiwroclaw.pl A 3600 IP: 193.239.44.110\nprzeprowadzkiwroclaw.pl NS 3600 Target: ns2.domena.pl\nprzeprowadzkiwroclaw.pl NS 3600 Target: ns1.domena.pl\nprzeprowadzkiwroclaw.pl NS 3600 Target: ns3.domena.pl\nprzeprowadzkiwroclaw.pl SOA 3600 MNAME: ns1.domena.pl\nprzeprowadzkiwroclaw.pl MX 3600 Priority: 10\nDOMAIN NAME: przeprowadzkiwroclaw.pl\nlast modified: 2016.08.02 00:54:15


FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku. - Panel zarządzania kontem - Zarejestruj się\nFORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.\nTurniej-GP istniał od 2008 roku, forum TGP od 2010 roku.\nDzisiaj jest 05 lip 2022, 6:08\nFORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku. - Rejestracja\nRejestrując się na witrynie „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.”, zwanej dalej „my”, ”nas”, „nasza”, „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.”, „http://www.granturismo.amiga.pl”, akceptujesz wyszczególnione poniżej postanowienia. Jeśli ich nie akceptujesz, opuść to miejsce, naciskając przycisk „Nie akceptuję”. Administracja witryny „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.” ma prawo w dowolnym czasie zmienić poniższe postanowienia, informując cię o zmianach, niemniej wskazane jest, aby użytkownicy sami regularnie zaglądali do tego regulaminu. Korzystanie z witryny „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.” po zmianach regulaminu oznacza, że akceptujesz te zmiany ze wszelkimi konsekwencjami prawnymi.\nAkceptujesz zakaz publikowania wypowiedzi o charakterze obraźliwym, oszczerczym, propagującym treści niezgodne z polskim prawem lub naruszającym cudze prawa autorskie i dobra osobiste. Naruszenie tego zakazu może skutkować dla ciebie całkowitym zablokowaniem dostępu do tej witryny, a twój dostawca internetu zostanie powiadomiony o twoim niewłaściwym zachowaniu. Wyrażasz zgodę na to, że „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.” może w każdej chwili usunąć, zmienić, przenieść lub zamknąć każdy twój temat, post. Wyrażasz zgodę na zapisywanie wszystkich podanych przez ciebie informacji w naszej bazie danych. Informacje te nie będą przekazywane nikomu bez twojej zgody, ale ani „FORUM TGP GRAN TURISMO - zamknięte 31-03-2022 roku.”, ani phpBB Limited nie ponosi odpowiedzialności za włamania do witryny, podczas których może dojść do kradzieży danych.


Ruch anarchistyczny w świetle teorii ruchów społecznych\nPróba konfrontacji teorii z praktyką na wybranych przykładach empirycznych\nCzarne sztandary – kim są anarchiści?\nJak dotrzeć do anarchistów?\nCo to jest: „anarchizm”?\nPaństwo – wróg publiczny numer jeden\nMetody działania anarchistów\n„Anarchia nie oznacza braku kontroli w ogóle,\noznacza jedynie brak kontroli z zewnątrz”\n(Włochaty – „Anarchia”)\nW ostatnich latach mogliśmy zaobserwować wyraźną światową eskalację protestów antyglobalistycznych. Waszyngton, Göteborg, Davos, Genua, Seattle, Praga – miasta, na ulicach których rozgrywały się wypadki o częstokroć dramatycznym przebiegu, w których dochodziło do aktów przemocy zarówno ze strony demonstrantów, jak i służb porządkowych – były świadkami bezprecedensowych wydarzeń na niespotykaną dotychczas skalę. Prasa i telewizja oferowały w tym czasie społeczeństwu polskiemu dość uproszczony obraz zjawiska, ukazując garstkę młodych ludzi w maskach, skrytych za czarnymi flagami z literą „A” wpisaną w okrąg, z braku ciekawszych zajęć rzucających kamieniami w bezbronną policję . Mieszkańcy Krakowa również mogli obserwować aktywność ruchu anarchistycznego przy okazji organizowanych przez Federację Anarchistyczną demonstracji antymilitarystycznych. W świetle tych wydarzeń pytanie nasuwa się samo: kim właściwie są ludzie pod czarnymi sztandarami? Jakie są ich poglądy, ideały, metody działania, przeciwko czemu występują? Czy mamy do czynienia z bandą groźnych i ograniczonych ludzi, którzy sieją chaos i „anarchię”? Czy może anarchizm to idea, która zasługuje na poświęcenie jej więcej czasu, a ludzie wykrzykujący hasła anarchistyczne mają za sobą coś więcej niż tylko siłę pięści i gardeł?\nPostaram się, jeśli to możliwe, odpowiedzieć na niektóre z tych kwestii, skupiając się na tym, jak ma się empiryczna rzeczywistość współczesnego ruchu anarchistycznego w stosunku do współczesnych koncepcji ruchów społecznych, jakie są podstawowe poglądy i metody działania członków ruchu anarchistycznego oraz jakie stereotypy starają się przełamać członkowie tego ruchu. Po przedstawieniu podstawowych założeń metodologicznych przybliżę podstawowe założenia teorii ruchów społecznych, przytoczę krótką historię ruchu anarchistycznego, skupię się na znaczeniu słowa „anarchizm”, zaprezentuję poglądy anarchistów na przykładzie ich stosunku do państwa oraz, w ostatniej części, poddam analizie metody działania ruchu anarchistycznego, co pozwoli mi na wyciągnięcie wniosków odnośnie analizowanego zagadnienia.\nAby otrzymać prawdziwe i rzetelne informacje o ruchu anarchistycznym, starałem się pozyskiwać informacje od samych zainteresowanych – jego członków i sympatyków. Głównym źródłem informacji były dla mnie wywiady przeprowadzone wśród członków krakowskiej Federacji Anarchistycznej, obserwacja uczestnicząca oraz ankiety wypełniane przez anarchistów. Docierając do badanych posługiwałem się zasobami sieci Internet oraz bezpośrednimi rekomendacjami ludzi związanych blisko ze „sceną niezależną”.\nJako że moje badania w znacznej mierze miały mieć charakter opiniodawczy, przy wyborze rodzaju kwestionariusza syrveyowego (Gruszczyński, 1991) zdecydowałem się na tzw. opcję „normalną”. Stosowałem głównie pytania otwarte, a nawet w innych przypadkach zawsze pozostawiałem respondentom możliwość komentarza. Z niektórymi badanymi musiałem przeprowadzić wywiad pogłębiony w celu wyjaśnienia niektórych kwestii oraz rozwiania pewnych wątpliwości.\nDo niniejszej pracy zgromadziłem również dość zróżnicowany materiał empiryczny, którego heterogeniczność znajduje swoje uzasadnienie w różnorodnych formach aktywności samego ruchu anarchistycznego. Korzystałem więc z publikacji anarchistycznych (zinów - periodyków znajdujących się poza oficjalnym obiegiem prasy - tzw. trzeci obieg), stron internetowych o tematyce anarchistycznej, tekstów piosenek wyraźnie nawiązujących do anarchizmu, ankiet i wywiadów przeprowadzonych przeze mnie z członkami ruchu, z ankiet umieszczonych na stronach internetowych oraz, częściowo, z własnych spostrzeżeń podczas obserwacji uczestniczącej.\nJuż samo zróżnicowanie ilustracji empirycznej wskazuje wyraźnie na rozmaite formy i płaszczyzny działań ruchu anarchistycznego. Z tego też powodu, jakkolwiek oddzielam dość wyraźnie część teoretyczną pracy od części praktycznej, będę wykorzystywał zebrane przeze mnie materiały w szerokim zakresie, często odwołując się do podstaw teoretycznych.\n„Społeczeństwo w stanie stałym jest nie do pomyślenia” pisał Piotr Sztompka w swojej „Teorii stawania się społeczeństwa” (Sztompka, 1991:19). Dynamika społeczna jest niezaprzeczalnym faktem i jako taka musi stać się podstawą nie tylko w ujmowaniu problemów teoretycznych, lecz także przy wyborze metodologii. We współczesnej socjologii nie sposób traktować już człowieka jako całkowicie zdeterminowanego przez ład społeczny – człowiek to „homo creator”, twórca, który, choć znajduje się pod ciągłym wpływem swoich tworów, ma na nie prawie nieograniczony wpływ. Determinizm podmiotowy, który zajął miejsce idei determinizmu strukturalnego wymaga od badaczy diametralnie różnego spojrzenia na świat społeczny. „Druga socjologia”, jak ją nazywa Sztompka, musi stanąć przed wyzwaniem opisu społeczeństwa jako stale zmieniającego się świata ludzkich działań twórczych. „Społeczeństwo dzieje się raczej niż istnieje, składa się ze zdarzeń raczej niż obiektów” pisze Sztompka (Sztompka, 1991:18). Kategoria społecznego stawania się oznacza dla niego właśnie „ustawiczny proces samo-przekształcania się i samo-tworzenia społeczeństwa, w wyniku stale odtwarzającego się, nieuchronnego napięcia między potencjalną podmiotowością społeczeństwa, a jego aktualną praxis społeczno-historyczną (zdarzeniami społecznymi)” (Sztompka, 1991:26). W kontekście nowych założeń ontologicznych i metodologicznych Sztompki, szczególne znaczenie wydaje się mieć właśnie zjawisko ruchów społecznych.\nNa przestrzeni ostatniego wieku w socjologii powstawało wiele koncepcji próbujących opisać i wyjaśnić fenomen zachowań grupowych, jednak dopiero ostatnie trzydziestolecie przyniosło intensyfikację analiz tej formy aktywności społecznej. Bardzo istotne dla socjologicznego ujęcia kwestii ruchów społecznych są prace Blumera. Zauważył on, iż ruchy społeczne „postrzegane być mogą jako zbiorowe przedsięwzięcia zmierzające ku ustanowieniu nowego porządku rzeczy. Biorą one swój początek z niepokoju, czerpią swą siłę z niezadowolenia bieżącą formą życia oraz z nadziei i tęsknot do nowego sposobu życia” (za: Misztal, 1984:118). Ta i inne, początkowe definicje ruchów społecznych (Killian, Turner, Lang, King) podkreślały wysiłki ruchu w celu zmian kulturowych i społecznych oraz zbiorowy charakter tych wysiłków.\nDla zrozumienia nowych ruchów społecznych, w tym badanego przeze mnie ruchu anarchistycznego, najkorzystniejsze wydaje się być jednak współczesne ujęcie Clausa Offego. Zauważył on, iż w obliczu zacierającej się linii podziału między przedsięwzięciami „politycznymi” i „prywatnymi”, obywatele próbują odzyskać wpływ na elitę polityczną, często występując poza ustalone kanony działalności instytucjonalnej. Właśnie ta teza - przekraczania granic polityki instytucjonalnej przez nowe ruchy społeczne - jest najbardziej charakterystyczna dla Offego i jako taka jest najczęściej wspominana przez innych socjologów zajmujących się tą problematyką (Żuk, 1999; Żuk, 2001; Gortat, 1987). Offe zauważa, iż uczestników nowych ruchów społecznych jednoczy pogląd, że „konflikty i sprzeczności w obrębie rozwiniętego społeczeństwa przemysłowego nie mogą być nadal zadowalająco rozwiązywane poprzez etatyzację, regulacje polityczne oraz włączanie coraz większej liczby spraw i żądań do programu biurokratycznych przywódców” (Offe, 1995:226). Polityka nowych ruchów społecznych miałaby według tej koncepcji dążyć do „upolitycznienia społeczeństwa obywatelskiego sposobami, które nie są ograniczane przez kanały wpływu na biurokratyczne i przedstawicielskie instytucje polityczne – chcąc przez to odtworzyć społeczeństwo obywatelskie uniezależnione od regulacji, kontroli i interwencji państwa.” (Offe, 1995:227)\nOkreślenie „polityczny” stosuje Offe do pewnych sposobów działania, których minimalnym warunkiem jest „stwierdzenie aktora, że stosowane przez niego środki mogą być uznawane za prawomocne, a jednocześnie efekty działań dotyczą szerszej zbiorowości” (Offe, 1995:229). Offe uważa, iż charakterystyczną cechą nowych ruchów społecznych jest ich dążenie do uznania przez szerszą zbiorowość jako aktorów politycznych (choć one same nie cieszą się legitymizacją ze strony utrwalonych struktur politycznych) oraz dążenie do celów, które miałyby wpływ nie tylko na same ruchy, ale i na całe społeczeństwo. Offe skupia się przy tym na czterech aspektach ruchu – ekologicznym, broniącym praw człowieka (w tym feministycznym), pacyfistycznym oraz na zaangażowanym w „alternatywną”, „wspólnotową” produkcję i dystrybucję dóbr i usług. Co znamienne wszystkie te cztery aspekty ruchów społecznych możemy odnaleźć w ruchu anarchistycznym - ekologia („Zielone Brygady” mają widoczny rodowód anarchistyczny), prawa człowieka (Food Not Bombs, działania na rzecz Tybetu, ABC, Emancypunx), pacyfizm (sprzeciw wobec obowiązku służby wojskowej, antymilitaryzm) oraz „alternatywna” dystrybucja dóbr (squatting).\nPodstawowym polem działania nowych ruchów społecznych jest, według Offego, „świat życia” – ciało, zdrowie, tożsamość seksualna oraz wartości związane z autonomią jednostki - przeciwstawienie się kontroli, manipulacji, biurokratyzacji itp. Offe dokonuje również bardzo ważnego, ze względu na zrozumienie mechanizmów rządzących ruchami, rozróżnienia. Dotyczy ono sposobów działania nowych ruchów społecznych. Są to:\nwewnętrzny sposób działania (jak jednostki ludzkie tworzą wspólnotę)\nzewnętrzny sposób działania (jak konfrontują się ze światem zewnętrznym)\nPierwszy sposób jest według Offego niesformalizowany, nieciągły, egalitarny, nie opiera się również na organizacyjnej zasadzie zróżnicowania ani w układzie wertykalnym (liderzy – członkowie) ani horyzontalnym (członkowie – osoby z zewnątrz). Zewnętrze metody działania występują najczęściej w formie demonstracji oraz innych aktywności z wykorzystaniem dużej liczby osób. Są to najczęściej środki legalne, chociaż zdecydowanie „niekonwencjonalne”.\nWedług Offego nowe ruchy społeczne pozbawione są również często spójnego systemu zasad ideologicznych i sposobów interpretacji rzeczywistości oraz nie są zdolne do negocjacji i kompromisów. Uważa on również, iż członkowie takich ruchów przy samookreśleniu nie utrwalają się w schematach politycznych (lewica/prawica, liberalizm/konserwatyzm).\nPrzytoczona powyżej teoria ruchów społecznych z pewnością pomoże zrozumieć głębiej zasady dynamiki ruchu anarchistycznego. Uważam jednak, iż przy całej trafności analizy Offego, należy wystrzegać się bezpośredniego przełożenia jego teorii na grunt państw bloku wschodniego, w tym Polski. Genezę powstania nowych ruchów społecznych widzi Offe w trzech częściach składowych „starego paradygmatu” (amoralnej filozofii konsumpcyjnej, kapitalizmie jako mechanizmie wzrostu oraz polityce opartej na zasadzie reprezentacji i współzawodnictwie partii politycznych). W Polsce realia te są zbyt młode, aby można mówić o nich jako o głównym czynniku rozwoju nowych ruchów społecznych, choć z pewnością są one w chwili obecnej pewnego rodzaju katalizatorem porządku nieinstytucjonalnego.\nMówiąc o historii ruchu anarchistycznego należy wymienić chociaż z nazwiska klasyków, których poglądy zaważyły na rozwoju i formie ruchu anarchistycznego, a których, ze względu na ograniczenia objętościowe pracy, nie mogę tu przytoczyć. Za ojca anarchizmu uważa się Piotra Proudhona, nie tylko z tego powodu, że jako pierwszy użył w 1840 roku dla określenia swoich poglądów terminu "anarchizm", ale przede wszystkim dlatego, że sformułował jego główne zasady. Idee anarchistyczne wystąpiły również w pracach współczesnego Proudhonowi Maxa Stinera, ale rozwinięte zostały głównie w teoretycznych rozprawach i praktycznej działalności Michała Bakunina i Piotra Kropotkina. Polskim klasykiem teorii anarchistycznej można bez wątpienia nazwać socjologia i filozofa Edwarda Abramowskiego.\nJako początek działalności współczesnego ruchu anarchistycznego w Polsce wskazuje się często datę powstania Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego (RSA) – rok 1983. Była to pierwsza grupa, która jawnie odwoływała się do idei anarchistycznych. W roku 1985 ruch „Wolność i Pokój” (WiP) powstał „by znieść cenzurę i karę śmierci, przestać budować elektrownie atomowe i zrobić Polsce lewatywę” (za: Żuk, 1999:27). Pomijając działalność wrocławskiej Pomarańczowej Alternatywy (PA), która ograniczała się przede wszystkim do happeningów, za bardzo ważną datę w historii współczesnego ruchu anarchistycznego w Polsce należy uznać rok 1988, w którym gdańskie środowisko anarchistyczne (RSA, część WiP oraz grupa „Totart”) proklamowało Międzymiastówkę Anarchistyczną, która z kolei w czerwcu 1989 r. została przekształcona w Federację Anarchistyczną (FA) – działającą do dzisiaj formalną organizację identyfikującą się z poglądami anarchistycznymi.\n„Anarchizm to pogląd, że ludzie mogą w celu zaspokojenia czyichkolwiek potrzeb dobrowolnie ze sobą współpracować, bez szefów, władców i poświęcania indywidualnej wolności” (Stamm, 1997:117) – tak formułuje główne założenia anarchizmu Ed Stamm, w jednym z najbardziej znanych współczesnych tekstów wyjaśniających genezę, założenia i cele ruchu anarchistycznego. Przy głębszej analizie materiału empirycznego okazuje się jednak, że definicji anarchizmu jest tyle, ilu jest samych anarchistów. Według innych publicystów anarchizm to również postawa „celująca w obalenie wszystkich form panowania (domination)” (Carrier), „sprowadza się do jednego słowa: wolność” (Faure), natomiast według autorów publikacji „Wstęp do anarchizmu”, można go zdefiniować jako „opozycję do wszelkiego rodzajów rządu narzuconych odgórnie” (Felski, Przyborowski). Również ankietowani przeze mnie anarchiści różnie definiowali to pojęcie. Jako „rodzaj postawy walki z otaczającą rzeczywistością”, „uznawanie braku państwa za jeden z warunków idealnego społeczeństwa”, „piękną ideę” itp. Podobnie zróżnicowane opinie można zaobserwować w ankiecie umieszczonej na jednej ze stron o tematyce anarchistycznej (Internetowy Serwis Punkowy): anarchizm to: „wspólne przeciwstawianie się głupocie władzy”, „walka ze społeczną mentalnością i ze stanem obecnym”, „prąd umysłowy, u którego podstaw leży dążenie do zapewnienia każdej jednostce maksimum wolności”, „niezależność w sensie odcięcia się od jakiejkolwiek orientacji politycznej, nawet jeśli mają jakiekolwiek "słuszne" hasła”, „indywidualizm, humanizm i kontestacja”, „dążenie do sprzeciwu i osiągnięcia swoistej wolności ducha” etc.\nKorzystając z analizy doświadczonego w tej materii socjologia, Piotra Żuka, możemy podzielić współczesnych anarchistów w Polsce na dwa główne nurty:\nSytuacjonizm (wychodzący od krytyki „alienacji” i kapitału, bliski czystej formie komunizmu)\nLibertarianizm (zwany również anarchokapitalizmem, przyznający wolnemu rynkowi rolę determinantu życia społecznego)\nWydaje się jednak, iż pomimo różnic interpretacyjnych, dwa cele anarchistów znajdują się ponad wszelkimi podziałami. Są to:\nNieograniczona wolność jednostki (której jedyną granicą jest wolność innego człowieka)\nZniesienie instytucji państwa (całkowicie lub w istniejącej postaci)\nAnarchistów łączy ponadto walka z uprzedzeniami i stereotypami na temat samego anarchizmu - sprzeciwiają się oni ostro utożsamianiu anarchii i anarchizmu z brakiem porządku i nadzoru oraz chaosem i terroryzmem (Stamm, 1997, Felski, Przyborowski).\n„Polska, Polska, co to, kurwa, jest?” – pyta retorycznie w jednym ze swoich utworów anarchopunkowy zespół Włochaty. Dalej, w tej samej piosence podmiot liryczny twierdzi: „ja nie wybierałem tego kraju i nie chcę być jego niewolnikiem”. Co sprawia, że anarchiści tak jednoznacznie odnoszą się do ideału państwa?\n„Mechanizm państwa używa przymusu, aby uzyskać posłuszeństwo ze strony jego poddanych bez względu na to, która partia jest przy władzy” (Stamm, 1997:119). Poczucie zniewolenia, permanentnej kontroli nad najbardziej intymnymi sferami życia jest dla anarchistów równoznaczne z więzieniem. Krótko określa ten problem Robert Nozick, gdy przytaczając poglądy anarchoidywidualistów pisze, iż „państwo samo w sobie jest immanentnie niemoralne” (Nozick, 1999:71) Jeden z członków krakowskiej FA przedstawił w ankiecie własną definicję państwa, które „przedstawia się jako irracjonalna instytucja, będąca przede wszystkim aparatem ucisku”. Mamy więc diagnozę – jakie jest jednak lekarstwo na „chorobę zwaną państwem”?\nWłaśnie tu dochodzi do rozdźwięku pomiędzy działalnością instytucjonalną, wolnościowymi sposobami wpływu a zasadami usankcjowanymi przez społeczeństwo obywatelskie. Samo pojęcia „społeczeństwa obywatelskiego” jest dla anarchistów mrzonką, pojęciową fikcją. Uważają oni, iż „jednostki tworzące społeczeństwo przestały myśleć o sobie jako o członkach tego społeczeństwa” (Stamm, 1997:119). Nie może dziwić taka diagnoza i postawa. Badania CBOS z 2000 roku potwierdzają istnienie w Polsce bardzo niepokojącego poczucia politycznej apatii i bezradności . Sami anarchiści również zastanawiają się często jaką legitymizację ma rząd, na który głosuje dwadzieścia kilka procent z połowy uprawnionych do głosowania.\nAnarchiści w rozmowach ze mną bardzo często również wspominali o bezustannej inwigilacji ze strony władz, 48-godzinnych aresztowaniach, przesłuchaniach, rewizjach i podsłuchach. Wydaje się to potęgować ich niechęć do organów państwowych, która, razem z poczuciem krzywdy i niesprawiedliwości, napędzają się wzajemnie tworząc błędne koło nienawiści.\nPłaszczyzna Większościowa FA we fragmencie poświęconym metodom działania pisze następująco: „Każdy przejaw aktywności społecznej poza strukturami państwa to krok do wolnego społeczeństwa”. Nieinstytucjonalność polityki ruchu anarchistycznego, cecha charakteryzująca według Clausa Offego wszystkie nowe ruchy społeczne, jest założeniem fundamentalnym dla idei anarchizmu. „Specyfika struktur nowych ruchów społecznych wiąże się bezpośrednio z preferowaną formą aktywności – aktywności, która pozwala łączyć jednostkową ekspresję i samorealizację ze zbiorowym artykułowaniem celów ruchu” pisze Piotr Żuk charakteryzując sposoby działania nowych ruchów społecznych (Żuk, 2001). Nie odbiega w tym od dychotomii Offego na „wewnętrzne” i „zewnętrzne” sposoby działania. W ramach tych rozróżnień możemy wyróżnić następujące formy aktywności ruchu anarchistycznego:\nPublikacje. Ta droga przedstawiania własnych poglądów wydaje się być najbardziej rozpowszechniona. „Trzeci obieg”, jak się często określa ten rodzaj wydawnictw (Żuk, Stasiuk) ma w Polsce dość bogatą tradycję, a jego głównym celem jest propagowanie myśli anarchistycznej. Zdecydowanie najbardziej znanym periodykiem anarchistycznym jest „Mać Pariadka. Anarchistyczny Magazyn Autorów”. Ważnym źródłem komunikacji społecznej dla anarchistów jest również od niedawna Internet (chociaż krakowscy anarchiści w rozmowie ze mną utrzymywali, iż nie jest on całkowicie pozbawiony kontroli państwa).\nDemonstracje. To również bardzo popularny sposób przedstawiania swoich poglądów, ale często również jedna z form wywierania nacisku. Ciekawym przykładem była manifestacja zorganizowana w Krakowie przez Federację Anarchistyczną, mająca na celu zaprotestowanie przeciwko wysłaniu polskich żołnierzy do Afganistanu, a dla której okazją stał się przyjazd prezydenta Kwaśniewskiego. Około dwudziestoosobowa grupa, zebrana pod Klubem Pod Jaszczurami skandowała hasła „Kwach do Kabulu”, rozdawała ulotki ukazujące stosunek seksualny prezydenta Busha i Kwaśniewskiego („nie chcemy politycznej pederastii”) oraz zagłuszała wypowiedzi prezydenta przez megafon.\nSquatting. To dość nowe zjawisko na polskiej arenie działań społecznych, polega na zajmowaniu opuszczonych budynków i przekształcaniu ich w mieszkania. Squatting wpisuje się bardzo dobrze przede wszystkim w wewnętrzną działalność ruchu anarchistycznego, zakładającą zarówno integrację, jak i alternatywny sposób życia. Pokazując, że można posiadać mieszkanie bez uczestnictwa w porządku instytucjonalnym, anarchiści dają pełny wyraz swoim poglądom i ideałom.\nScena niezależna. Zjawisko to można scharakteryzować jako ogół aktywności twórców i odbiorców twórczości niezależnej, związanej najczęściej z różnymi odmianami muzyki punk. Jakkolwiek gatunków wpisujących się w działalność sceny jest wiele (hardcore, punk, ska, crust, hatecore itp.), to w sferze aksjologicznej bardzo często zbliżają się one do ruchu anarchistycznego.\nInne formy działalności. Jedną z ciekawszych form działalności anarchistycznej jest „Anarchistyczny Czarny Krzyż” (ABC ) – sieć autonomicznych grup wspierających uwięzionych we wszystkich krajach świata. Pomoc ta polega najczęściej na pikietach, demonstracjach, pisaniu listów, wizytach i nagłaśnianiu przypadków łamania praw człowieka w stosunku do ludzi podejrzanych o dokonanie przestępstwa lub samych więźniów. Inną ciekawą inicjatywą jest akcja „Food Not Bombs”, wymierzona przede wszystkim w dwa problemy współczesnego świata: militaryzm i biedę. Polega ona, w dużym uproszczeniu, na rozdawaniu jedzenia wegetariańskiego najbardziej potrzebującym oraz ma na celu pokazanie, iż „konieczność nędzy jest mitem, produkowanym na potrzeby rządzących i kapitalistów” (Mać Pariadka, 1/2001).\nNa pytanie o dopuszczalne sposoby działania, ankietowani członkowie ruchu anarchistycznego odpowiadali różnie, ale najczęściej ogólnikowo i lakonicznie: „słowo i czyny, byleby miały pozytywny skutek”, „nie ma ograniczeń, dopóki środki użyte nie naruszają wolności drugiej osoby”, czy „wszelkie, które nie wiążą się z agresja wobec innych”. Jeden z anarchistów twierdził w rozmowie ze mną: „Istnieje taki piękny slogan: ‘pałką myśli nie zatrzymasz’ Ale jest jeszcze inna sprawa: myślą pałki też nie zatrzymasz”. Postawę anarchistów wobec przemocy najlepiej przedstawia chyba Platforma Większościowa FA: „W obecnej sytuacji opowiadamy się za walką bez użycia przemocy, co nie wyklucza prawa do samoobrony”.\nTeoria nowych ruchów społecznych dość dobrze opisuje genezę i formy działalności współczesnego ruchu anarchistycznego, choć niektóre aspekty ruchu wymykają mu się. Offe twierdzi na przykład, że brak ruchom społecznym spójnego systemu zasad ideologicznych, co nie sprawdza się w przypadku ruchu anarchistycznego. Pomimo egalitarności ruchu anarchistycznego możemy także rozróżnić w nim dość wyraźną organizację o charakterze horyzontalnym (Federacja Anarchistyczna) i wertykalnym (obecnie w szeregach krakowskich anarchistów bez problemu da się określić przywódcę). Uderza również nieadekwatność twierdzenia o „starym paradygmacie” (wspomnianego na początku pracy) do warunków Polski i krajów bloku wschodniego.\nDziałalność ruchu anarchistycznego ma ciągle w Polsce, przynajmniej ilościowo, charakter zdecydowanie marginalny. Fakt, iż hasła głoszone przez ruch wyrosły z dwóch źródeł – kontestacji lat 60. oraz z przemian we wschodniej Europie przełomu lat 80. i 90. nie pozwala na jednoznaczne określenie perspektyw ruchu. Przełamując polityczny marazm społeczeństwa, anarchiści starają się odzyskać kontrolę nad polityką, zaczynając często, co bardzo istotne, od zmiany własnego trybu życia. Chociaż aksjologiczna przeciwwaga dla wszechobecnej konsumpcji może stać się wyznacznikiem kierunku zmian dążących do zaistnienia społeczeństwa obywatelskiego, to trudno jednoznacznie określić, czy zmiany te zajdą w najbliższym czasie, lub czy w ogóle nastąpią. Częstokroć anarchizm wydaje się stawiać bezbłędną diagnozę, przepisując jednak nieskuteczne leki.\nNależałoby w tym momencie analizy zadać sobie pytanie – czy anarchizm jest utopią? Na pytanie to, często powtarzane w celu zamknięcia ust idealistom, odpowiedzi udzielają sami anarchiści: „Jeśli przybliżyć się wystarczająco do ideału, ostatecznie cel zostanie osiągnięty” (Stamm, 1997:126).\nRon Carrier „Anarchism and power” na: http://www.andrew.cmu.edu/~ctb/anarchy „Anarchy Home Page”.\nSebastian Faure „Encyklopedia anarchistyczna” za: Internetowy Serwis Punkowy (http://www.punk.px.pl )\nBartosz Felski, Michał Przyborowski „Wstęp do anarchizmu”, Mielec (brak daty wydania)\nRadzisława Gortat „O naturze nowych ruchów społecznych” w: E. Lewicka-Banaszak, P. Marciniak, W. Modzelewski „Studia nad ruchami społecznymi”, Warszawa 1987\nLeszek Gruszczyński „Kwestionariusze w socjologii”, Katowice 1991\nInne źródła internetowe (www.punk.px.pl, www.poprostu.pl, www.anarchism.net, www.fakrakow.hg.pl )\nMariusz Janicki, Mirosław Pęczak „Pod czarną flagą” w: „Polityka” nr 23/1995\nKomunikat z badań „Poczucie reprezentacji interesów i wpływu na sprawy publiczne” CBOS, 2000\nE. Lewicka-Banaszak, P. Marciniak, W. Modzelewski „Studia nad ruchami społecznymi”, Warszawa 1987\n„Mać Pariadka. Wolny Magazyn Autorów”, Sopot nr 1/2001\nMisztal „Socjologiczna teoria ruchów społecznych” w: „Studia Socjologiczne” nr 1/1994\nRobert Nozick „Anarchia, państwo, utopia”, Warszawa 1999\nClaus Offe „Nowe ruchy społeczne: przekraczanie granic polityki instytucjonalnej” w: J. Szczupaczyński „Władza i społeczeństwo”, Warszawa 1995\nJacek Sierpiński „Kapitalizm, libertarianizm i przyprawianie gęby” w: „Mać Pariadka. Anarchistyczny magazyn autorów.” Nr 6-8/1997\nEd Stamm & Co „Zgoda albo przymus. Anarchistyczne argumenty na rzecz transformacji społecznej i odpowiedzi na pytania na temat anarchizmu” w: „Mać Pariadka. Anarchistyczny magazyn autorów.” nr 6-8/1997\nKarina Stasiuk „Anarchizm jako krytyka kultury w tekstach trzeciego obiegu z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych” w: „Kultura i Społeczeństwo” nr 2/1999\nPiotr Sztompka „Teoria stawania się społeczeństwa – szkic koncepcji” w: „Kultura i Społeczeństwo” nr 1/1991\nJ. Szczupaczyński „Władza i społeczeństwo”, Warszawa 1995\nPiotr Żuk „Społeczeństwo w działaniu – Ekolodzy, Feministki, Skłotersi”, Warszawa 2001\nPiotr Żuk „Wybrane aspekty ruchu anarchistycznego w Polsce w latach dziewięćdziesiątych” w: „Kultura i Społeczeństwo” nr 2/1999


Ciechanów ciekawostki o Ciechanowie. Atrakcje Ciechanowa\nMożliwość komentowania Ciechanów – 10 ciekawostek została wyłączona\nBrowar Ciechan, Ciechanów, Ciechanów atrakcje, Ciechanów ciekawostki, Ciechanów co zobaczyć, Ciechanów co zwiedzić, Ciechanów deptak, Ciechanów historia, Ciechanów ilość mieszkańców, Ciechanów informacje, Ciechanów jakie województwo, Ciechanów kościół, Ciechanów liczba ludności, Ciechanów liczba mieszkańców, Ciechanów miasto, Ciechanów ratusz, Ciechanów rynek, Ciechanów zabytki, Ciechanów zamek, Ciechanów zwiedzanie, Łydynia, Łydynia Ciechanów, Muzeum Szlachty Mazowieckiej, ratusz w Ciechanowie, Strażnik Ciechanów, województwo ciechanowskie, Zygmunt Krasiński\nMiasto Ciechanów – informacje\n1) Ciechanów, to 46-tysięczne miasto w woj. mazowieckim, nad rzeką Łydynią. Znajduje się ok. 100 kilometrów od Warszawy.\n2) W latach 1975-1999 Ciechanów był stolicą województwa ciechanowskiego.\nCo warto zobaczyć w Ciechanowie\n3) Na przełomie XIV i XV wieku w Ciechanowie, nad rzeką Łydynią, zbudowano gotycki zamek. Była to budowla obronna i równocześnie rezydencja (początkowo księcia Janusza I Starszego, ok. 1346-1429). Zamek był zniszczony podczas potopu szwedzkiego oraz wojny północnej (1708 r.) i od tego czasu jest ruiną. W II połowie XX wieku przeprowadzono częściową restaurację zamku.\nRuiny zamku w Ciechanowie nad rzeką Łydynią\n4) Na początku XVI wieku w Ciechanowie zbudowano późnogotycki Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Był uszkodzony podczas wojen szwedzkich (1657), a w 1807 r. w opuszczonym kościele wojska Napoleona zrobiły piekarnię. W 1822 r. był tu bierzmowany Zygmunt Krasiński (1812-1859), późniejszy poeta.\n5) W II połowie XIX wieku przed wspomnianym wyżej kościołem zbudowano neogotycką bramę-dzwonnicę. Składa się z trzech arkad ostrołukowych.\n6) Neogotycki ratusz w Ciechanowie stoi po północnej stronie rynku. Budynek powstał w 1844 r. Są tu władze Ciechanowa i Urząd Stanu Cywilnego.\n7) W 1864 r. w Ciechanowie założono regionalny Browar Ciechan.\n8) Ulica warszawska, to od 2009 r. ciechanowski deptak o długości 600 metrów i główna ulica handlowa miasta. Łączy pl. Jana Pawła II (kiedyś: rynek) z placem Tadeusza Kościuszki.\n9) W dzielnicy Boki stoi 100-letni ceglany komin dawnej cegielni. Ma wysokość 30 metrów i jest nazywany Strażnikiem.\n10) W Ciechanowie przy ul. Warszawskiej znajduje się Muzeum Szlachty Mazowieckiej.\nCiekawostki o Ciechanowie i zdjęcia: (c) SuperPolonia.info\nGaborone, stolica Botswany. 10 ciekawostek\nMożliwość komentowania Gaborone, stolica Botswany. 10 ciekawostek została wyłączona


Dom na sprzedaż Sosnowiec (śląskie)\nDom na sprzedaż » śląskie » Sosnowiec » ogłoszenie (rynek wtórny)\nDom Sosnowiec Kazimierzdom na sprzedaż, Sosnowiec Kazimierzwolnostojący 133 m2 4 pokoje rok budowy 2016 +0 pkt. wyróżnień\nRynek: wtórnyDodano: 4 miesiące temuAktualizacja: przedwczoraj Informacje\n470 000 zł Powierzchnia\nbudowy 2016 Droga\nNowy dom do wykończenia według projektu DIONA BIS w spokojnej i zielonej części miasta. Dom usytuowany wśród niskiej zabudowy jednorodzinnej.\nDom z poddaszem, niepodpiwniczony z garażem.\nPowierzchnia całkowita 300,39 m2, użytkowa 132,77 m2 + garaż 15,80 m2 , na działce 813 m2. Dojazd do nieruchomości drogą wewnętrzną.\nNa parterze zaprojektowana została część dzienna. Po prawej stronie w wiatrołapie usytuowane jest przejście do garażu. Kuchnia z obszernym salonem. Pokój dzienny z dużym oknem balkonowym oraz kominek. Klatka schodowa, łazienka oraz pomieszczenie gospodarcze z wyjściem na zewnątrz.\nNa poddaszu 3 sypialnie, łazienka, pralnia i garderoba. W podanej cenie dom będzie posiadał elewację zewn., okna, parapety zewn., rynny podłączone do zbiornika na deszczówkę 4m3, szambo 10 m3.\nWewnątrz : instalację elektryczną, tynki gipsowe parteru, przyłącze wody zakończone w garażu. W podanej cenie jest udział własnościowy w drodze wewnętrznej.\nCena brutto 470 tys zł.\nŁawy i ściany fundamentowe żelbetowe, ocieplone styropianem 10cm, ściany Porotherm Wienerberger ocieplone styropianem 15cm, tynk akrylowy, stropy żelbetowe, dachówka BRAS w techn. Cisar, okna Aluplast Ideal 7000 3 szybowe.\nNowoczesne wykończenie elewacji. Współczesnego wyglądu nadaje wydłużony balkon z przodu budynku.\nW ofercie również inne domy.\nOferta wysłana z programu IMO dla biur nieruchomości Nr oferty w oferty-dom.pl: 10854938\nNr oferty w biurze nieruchomości: 43360 Dodano: 4 miesiące temuAktualizacja: przedwczoraj Dowiedz się więcej, zapytaj ogłoszeniodawcę\n791-63 ... POKAŻ TELEFON Dzwoniąc powołaj się na oferty-dom.pl Twój e-mail (*)\nWitam, interesują mnie szczegóły oferty opublikowanej na oferty-dom.pl (ID-10854938 - 43360) - Dom Sprzedam, Sosnowiec. Proszę o kontakt\nBiuro Nieruchomości i Finansów WESTA Numer licencji pośrednika12240 AdresKs. Blachnickiego 3, 41-221 Sosnowiec (śląskie) Telefon791-634-946 E-mailbn.westa@op.pl Strona wwwhttp://www.bnwesta.gratka.pl 470 000 zł 3 534 zł/m2 Biuro Nieruchomości i Finansów WESTA\n791-63 ... POKAŻ TELEFON Dzwoniąc powołaj się\nSosnowiec Kazimierz Polecane przez oferty-dom.pl Super Oferta!Gdańskul. Aliny Pieńkowskiej 33pomorskie 630 000 zł 149 m24 228 zł/m2 dom na sprzedaż Więcej\nSprawdź podobną ofertęPorajul. Stara Kuźnicaśląskie 650 000 zł 200 m23 250 zł/m2 dom na sprzedaż Więcej\nSprawdź podobną ofertęMikołówul. Gostyńśląskie 450 000 zł 100 m24 500 zł/m2 dom na sprzedaż Więcej


Wasze przepisy: Sabayon z daszkiem - KobietaMag.pl\nRedakcja, 15 listopada 2020\nWasze przepisy: Sabayon z daszkiem\nNiech trudność tego przepisu na sabayon z daszkiem nie odwiedzie Cię od wypróbowania go – nagroda będzie pyszna!\nOto przepis na sabayon – wyjątkowe połączenie deseru z winem\nSabayon z daszkiem\npół kieliszka alkoholu, np. koniaku, rumu etc.\nSkładniki na ciasto na daszek:\n60g roztopionego masła.\nDokładnie łączymy wszystkie składniki. Najlepiej przygotować mieszankę trochę wcześniej tak, aby wszystkie składniki osiągnęły tę samą temperaturę. Jeśli robimy sabayon „à la minute” musimy być pewni, że składniki, głównie żółtka i białe wino, mają tę samą temperaturę.\nPrzygotowujemy daszki: dokładnie ucieramy białka z cukrem pudrem, następnie mieszając, dodajemy mąkę, na końcu roztopione masło. Mieszankę przykrywamy folią i odkładamy do lodówki na 30 min.\nNagrzewamy piekarnik do temperatury 200 stopni. Na blaszce, na silikonowej macie rozprowadzamy cieniuteńką warstwę ciasta ( forma i kształt do wyboru) i wkładamy do piekarnika. Gdy ciasto się zrumieni jest już gotowe, mniej więcej po 12 minutach. Zazwyczaj brzegi są troszeczkę ciemniejsze niż środek. Gdy ciasto jest ciepłe, jest bardzo elastyczne i można z niego robić różne wywijasy. Możemy przekładać je na wałek, by uzyskać na przykład formę łódeczek. Po ostygnięciu ciasto twardnieje i zachowuje nadaną mu formę. Ciasto wiotczeje pod wpływem wilgoci.\nWykończenie: do mieszanki na sabayon wlewamy wybrany alkohol. Stawiamy na ogniu lub dla pewności w kąpieli wodnej. Przez cały czas, gdy sabayon jest na ogniu lub w kąpieli trzeba je dokładnie i szybko mieszać trzepaczką tak, aby wmieszać do niego jak najwięcej powietrza – jeśli przestaniemy ubijać otrzymamy pyszny, alkoholowo-słodki omlet. Gdy sabayon ma piękną puszystą konsystencję przelewamy je do dużego rozłożystego kieliszka, dekorujemy daszkiem i podajemy.\nStrona główna → Kuchnia → Ciasta i desery → Wasze przepisy: Sabayon z daszkiem