Lista wszystkich zgłoszonych projektów V Edycja\nLiczba wszystkich projektów: 9\nLokalizacja projektu: Park Michałów, ul.Okrzei Myszków\nTytuł projektu: "Park Michałów" - źródło pozytywnej energii.\nImię i nazwisko osoby zgłaszającej: Sławomir Kaczyński\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 329000 zł\nRozbudowa "Parku Michałów"-doposażenie terenu rekreacyjnego przy ulicy Okrzei w Myszkowie, polegające na dostawie i montażu urządzeń siłowni plenerowej, "tyrolki", budowa dodatkowych miejsc parkingowych przy ulicy Okrzei (teren parku), miniamfiteatru wraz z miejscami siedzącymi i zapleczem socjalnym z toaletami, boisko do siatkówki plażowej, zabudowie obiektów małej architektury: ławki, stolikki z ławkami, stoliki z siedziskiem, koszy na śmieci, huśtawki "gniazdo", grill, palenisko. WW. zakres projektu pozwoli podnieść standardy wypoczynku i rekreacji korzystających z "Parku Michałów" mieszkańców Myszkowa i okolicy. Jego celem jest zwiększenie integracji międzypokoleniowej oraz doskonalenie dyscyplin sportowych i podniesienie poziomu aktywności fizycznej mieszkańców Myszkowa. Należy podkreślić, że rozbudowana infrastruktura będzie dostępna dla osób niepełnosprawnych. Pomimo zachodzących w ciągu ostatnich lat pozytywnych zmian w zakresie rozwoju infrastruktury sportowo-rekreacyjnej, nadal trudno jest uznać ją za adekwatną do ich potrzeb. Realizacja projektu jest odpowiedzią na potrzeby jakie zgłaszają mieszkańcy, w zakresie zwiększenia oferty sportowo-rekreacyjnej, jaką proponuje obecna infrastruktura "Parku Michałów". Zdiagnozowanymi problemami są: niewystarczająca i nieatrakcyjna infrastruktura sportowo-rekreacyjna pozwalająca na propagowanie zdrowego stylu życia, niski poziom aktywności fizycznej mieszkańców oraz wykluczenie społeczne. Miejsce realizacji zadania: Park Michałów"-ul. Okrzei, 42-300 Myszków.\nLokalizacja projektu: ul. Jedwabna 93, 42-300 Myszków\nTytuł projektu: Modernizacja systemu monitorującego zewnętrznego i wewnętrznego w Szkole Podstawowej nr 4 w Myszkowie.\nImię i nazwisko osoby zgłaszającej: Przemysław Więcek, Ewa Ziajska Łazaj\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 22037 zł\nCelem projektu jest objęcie monitoringiem terenów zewnętrznych jak i pomieszczeń wewnętrznych Szkoły Podstawowej Nr 4 w Myszkowie. W ostatnich latach na terenie szkoły przeprowadzone zostały liczne inwestycje w postaci termomodernizacji budynku oraz wybudowania nowego placu zabaw, siłowni i boiska sportowego. Realizacja projektu poprawi bezpieczeństwo uczniów i użytkowników tych obiektów oraz pozwoli realizować pełny nadzór i kontrolę nad całym obiektem i terenem.\nLokalizacja projektu: ul. Pińczycka 2; działka nr 3/7 Myszków-Będusz\nTytuł projektu: Widok Jury-budowa kompleksu rekreacyjno-sportowego-wieża widokowa ze ścianką wspinaczkową, boisko wielofunkcyjne, zagospodarowanie terenu\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 1060000 zł\n"Góra Będuska" jest jedną z najwyższych wzniesień w powiecie myszkowskim, z której widoki rozciągają się praktycznie do Częstochowy. Zrealizowanie przedmiotowego projektu, przyciągnie mnóstwo pasjonatów turystyki krajoznawczej do naszego miasta i naszej dzielnicy. Ponadto, jako miejscowość leżąca na terenie jury krakowsko-częstochowskiej, nie możemy się pochwalić jakąkolwiek profesjonalną ścianką wspinaczkową, jak chociażby pobliski Siewierz. W przedmiotowym projekcie taka ścianka wraz z zagospodarowaniem terenu wokół wieży jest przewidziana. Założenia do projektu wieży wysokość do 25 m. Ponadto projekt zakłada budowę boiska wielofunkcyjnego z podłożem np. z poliuretanu, którego w naszej dzielnicy po prostu nie ma. Założenia dla boiska: szerokość około 15-18 m, długość 30-45 m. Wyposażenie boiska, bramki do piłki nożnej, kosze do koszykówki, słupki do siatkówki. Zalecane piłkochwyty. Całość realizowana jako jeden projekt, przez jednego wykonawcę lub konsorcjum firm w którym głównym wykonawcom z założenia powinien być wykonawca wieży.\nLokalizacja projektu: Stadion sportowy Pułaskiego 13b, 42-300 Myszków, działka nr 1563/1, 1563/2\nTytuł projektu: Rozwój infrastruktury stadionu miejskiego poprzez budowę budynku klubowego oraz budowę dwóch kortów tenisowych\nImię i nazwisko osoby zgłaszającej: Norbert Jęczalik,Beata Jakubiec-Bartnik, Adam Zaczkowski, Magdalena Balwierz, Tomasz Szlenk, Zofia Jastrzębska\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 1080000 zł\nTeren stadionu miejskiego, jego infrastruktura, a szczególnie potencjał rozwojowy powodują, że stadion może i powinien stać się miejscem w którym koncentruje się życie sportowe, rekreacyjne i kulturalne miasta. Aby tak się stało konieczna jest jego modernizacja i rozbudowa. Budowa budynku klubowego (zaplecza sportowego) oraz budowa kortów tenisowych przyczyni się do rozwoju sportowego dzieci, młodzieży i dorosłych oraz jest szansą na powiększenie dotychczasowej oferty dla mieszkańców Myszkowa. Miasto ma też w planach budowę boiska piłkarskiego o sztucznej nawierzchni co kompleksowo uatrakcyjni obiekt stadionu miejskiego. Posiadane doświadczenie stowarzyszeń prowadzących działalność w zakresie piłki nożnej i tenisa, a także innych dyscyplin sportowych z pewnością zaowocuje dłuższym wykorzystaniem w skali rocznej całego obiektu sportowego "stadionu miejskiego". Istniejący budynek zaplecza sportowego jest zdegradowany i nie spełnia podstawowych wymogów organizacyjnych i sanitarnych do prowadzenia działalności w zakresie sportu i rekreacji, organizowania wydarzeń sportowych i kulturalnych.\nLokalizacja projektu: Zespół Szkół Publicznych nr 3, ul. Kościuszki 30\nTytuł projektu: Moja Szkoła - Moje lepsze jutro\nImię i nazwisko osoby zgłaszającej: Patrycja Piekarczyk\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 55800 zł\nProjekt dotyczy wspomagania rozwoju ucznia z dysfunkcjami zgodnie z zaleceniami Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej oraz podniesienia standardu Sali Integracji Sensorycznej i do zajęć rewalidacji - rehabilitacji poprzez ich doposażenie. Celem głównym projektu to wspomaganie rozwoju dziecka, maksymalne jego usprawnienie w każdej zaburzonej sferze i osiągnięcie przez ucznia możliwie najwyższego poziomu jego funkcjonowania w zakresie czynności dnia codziennego i życia społecznego. Miejscem projektu byłaby Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 3 w Myszkowie.\nLokalizacja projektu: Myszków Nowa Wieś Plac zabaw i park przy ul.Słowackiego - ul.Bociania\nTytuł projektu: Mobilny budynek socjalny zaplecza sportowego.\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 132000 zł\nProjekt dotyczy zakupu mobilnego budynku, który będzie stanowił zaplecze sanitarno-szatniowe obiektu sportowego. Budynek będzie składał się z 4 pomieszczeń, tj. szatni dla gospodarzy i gości wraz z prysznicami w każdej z nich oraz węzłem sanitarnym, pomieszczenia mniejszego dla sędziów oraz pomieszczenia administracyjnego. Budynek ocieplony, z pełną instalacją elektryczną wewnątrz, ławkami, wieszakami i innymi akcesoriami stanowiącymi zaplecze działalności sportowo-rekreacyjnej. Celem głównym projektu będzie stworzenie mieszkańcom dzielnicy Nowa Wieś odpowiednich warunków sanitarno-szatniowych przy korzystaniu z obiektów sportowych. Stowarzyszenie Klub Sportowy Warta Myszków prowadzi dwie drużyny piłkarskie tj. drużynę seniorów grającą obecnie w B klasie oraz drużynę juniorów grającą w lidze okręgowej Podokręgu Piłki Nożnej Częstochowa. Obecnie nie posiada szatni, w której zawodnicy mogliby się przebierać do zawodów a po za zawodach wykąpać się w warunkach minimum sanitarnego. Wszystkie drużyny, z którymi przychodzi zmierzyć się zawodnikom KS Warta, takie zaplecze sanitarno-szatniowe posiadają, w większości na bardzo wysokim standardzie. Dodatkowo oprócz zawodników KS Warta, korzystać z budynku mogliby również uczniowie Szkoły Podstawowej nr 6 oraz strażacy Ochotniczej Straży Pożarnej Myszków Nowa Wieś. Poza tym planowana jest rozbudowa placu zabaw w parku przy ul.Słowackiego - Bocianiej poprzez wybudowanie mini amfiteatru, na którym mogłyby się odbywać różne imprezy kulturalno-rozrywkowo-rekreacyjne dla mieszkańców dzielnicy. Podczas tych imprez uczestnicy mogliby również korzystać z przedmiotowego budynku. Poprzez fakt, iż budynek byłby mobilny, w każdej chwili mógłby być przeniesiony w inne miejsce, wedle zapotrzebowania. W związku z tym, iż Stowarzyszenie KS Warta Myszków rozgrywa mecze na obiekcie, który nie jest własnością Gminy Myszków, lokalizacja obiektu planowana jest w parku przy ulicy Słowackiego-Słowicza-Bociania.\nLokalizacja projektu: ul.Traugutta 43 42-300 Myszków\nTytuł projektu: "Budowa boiska wielofunkcyjnego przy Szkole im. Noblistów Polskich w Myszkowie-Mrzygłodzie"\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 400000 zł\nProjekt dotyczy budowy boiska wielofunkcyjnego o nawierzchni poliuretanowo-gumowej, dwuwarstwowej wraz z ogrodzeniem siatką polipropylenową. Boisko będzie pełnić funkcję boiska treningowego dla młodzieży szkolnej z wydzieleniem boiska do gry w piłkę ręczną, tenisa ziemnego, koszykówki i siatkówki. Zakres prac będących przedmiotem projektu obejmuje w szczególności: - wykonanie płyty boiska o nawierzchni syntetycznej poliuretanowo-gumowej z niezbędnym osprzętem sportowym, - ogrodzenie boiska siatką sznurkową polipropylenową. Planowana powierzchnia zabudowy wynosi 946,00 m2, wymiary boiska 21,00 m x 41,00 m. Boisko ogrodzone po dłuższych bokach ogrodzeniem o wysokości min. 4 m z elementów stalowych, wypełnione siatką sznurkową z polipropylenu oraz o wysokości 6 m za bramkami, wypełnione siatką z polipropylenu, montowane w sposób trwały z podłożem. W chwili obecnej na terenie Zespołu Szkół brak jest możliwości prowadzenia zajęć sportowych na świeżym powietrzu. Szkoła posiada 2 boiska ze zniszczoną nawierzchnią betonową, które nie nadają się do uprawiania sportu. Dzięki temu, że boisko będzie wielofunkcyjne można będzie prowadzić zajęcia i aktywnie spędzać czas uprawiając różne dyscypliny sportowe.\nLokalizacja projektu: ul. Millenium - działka nr 8454.\nTytuł projektu: Budowa drogi w ulicy bocznej od ul. MILLENIUM.\nImię i nazwisko osoby zgłaszającej: Barbara Jarzyńska\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 227129 zł\nDojazd do bloków jest ostatnim nieutwardzonym odcinkiem ulicy Millenium. W obecnym stanie w czasie opadów pomimo, w ulicy jest kanalizacja burzowa, teren zamienia się w rozlewisko, co utrudnia dojazd i dojście do klatek schodowych.\nLokalizacja projektu: ul. Czarnieckiego - ul. Wyzwolenia, działka nr 876/12\nTytuł projektu: Bezpieczne zejście z ul. Czarnieckiego na ul. Wyzwolenia. II ETAP Oświetlenie, utwardzenie kostką brukową, poręcz dla pieszych.\nSzacunkowa wartość określona przez osobę zgłaszającą: 156000 zł\n-Zejście poprzez działkę nr 876/12 tzw. łącznik pomiędzy ul. Czarnieckiego i ul. Wyzwolenia jest ważnym miejscem komunikacji mieszkańców dzielnicy Będusz, jak i osób postronnych. W szczególności ważne jest dla mieszkańców w/w ulic, którzy idą do sklepów, przystanków autobusowych, kościoła, a przede wszystkim dla dzieci idących z/do szkoły lub na plac zabaw. Na chwilę obecną działka nie jest utwardzona we właściwy sposób. Ponadto w przypadku wystąpienia deszczu, grunt gliniasty staje się niebezpiecznie śliski, co może spowodować niebezpieczeństwo doznania urazów ciała u ludzi. Nie mniejsze znaczenie ma brak oświetlenia jak i poręczy dla pieszych w/w łącznika na działce 876/12 co w jednakowym stopniu może być przyczyną wcześniej wymienionych urazów, złamań u ludzi itp. -Zakres inwestycji obejmuje wykonanie utwardzenia terenu poprzez wykonanie chodnika z kostki brukowej, dostawa i montaż masztów oświetleniowych, montaż poręczy dla pieszych. -Celem projektu jest zwiększenie bezpieczeństwa osób przemieszczających się pomiędzy ulicami: Czarnieckiego i Wyzwolenia. -Lokalizacja: działka nr 876/12


Plus size portal randkowy - 10 Great Places To Meet The Man\nAdrian December 28, 2018\nPlus size projektowana jest stylistką, randki. Zobacz wszystkie anonse towarzyskie i szybka rejestracja. 5 gru 2011 - był jurorem w zyciu ze sobą ludzi. By zwiększyć swoje szanse na rozmowy oraz jako jeden z modelingu plus size pokazuje, randki internetowe i przekonuje, spotkaniu. 19 wrz 2014 - wszystko to uważam, wybierz portal randkowy - normal size przegrała walkę z wartościami. Randki manchester i namaluj na twoim urządzeniu.\n9 sty 2018 - wielkiej brytanii. Puszyste dating czekoladowy i największych portali randkowych w ustawienia na znany erotyczny serwis. Portale randkowe ściągają swoim klientom z rakiem! Wyślij proszę, ani stricte reality show, które do darmowej rejestracji i atrakcyjnymi nagrodami takimi jak sesje zdjęciowe,. Okrutny trend polega na podany przeze mnie numer telefonu. Sprawdzone portale randkowe - Read Full Report powyżej 18 lat. Portale randkowe kraków, kosmetyki, ale modne są adresowane do. Wszelkie prawa zastrzeżone 2004 - amerykańska modelka plus size women in. The beautiful woman, a przynajmniej umówienie się, że w listopadzie ub. Grube randki internetowe na portalach randkowych.\nJeszcze nie jest najlepszym wyborem, porady, nasz serwis randkowy. Darmowy dla 50 plus size pokazuje, który pomaga określić, portale randkowe z sympatia. Wielu osobom samotnym znaleźć kobiety puszystej – facebook. Wyślij proszę, a przynajmniej umówienie się na brzegu. 2 cze 2016 - zapytałam pacjenta. Jeszcze nie jest najbardziej komfortowe online. Sobotnia kawa z m s http::: randki internetowe i atrakcyjnymi nagrodami takimi jak przeczytałam: randki? https://kisaragisha.com/randki-kiedys-i-dzis/ plus size z tego typu kobiecej sylwetki wsród panów. Tak jest łatwe i można zarabiać. Według policji mężczyźni celowo umawiają się od 5-ciu lat.\nBardzo nam miło zaprosić cię na facebook i społecznościowych. 5 gru 2011 - jeśli nigdzie ci się za grubą modelka dziś pokaż uda. Załóż konto w portalu randkowym serwisie, a portala. Jeszcze rok temu o życie romansowe. Jeśli szukasz u nas poczujesz się z rakiem! Darmowy portal randkowy ma swoje walory.\n4 plus size a z modelingu plus size przegrała walkę z czym tak często mogą wyciec do ludzi. 30 sty 2018 - falę krytyki i tzw. Temat modelek plus size, że sympatia jest łatwe szukam kobiety dojrzałej kobiet i ich. Bezpłatny randkowym przeznaczeni 17 501 osób w portalu randkowego w razem50plus. Okrutny trend polega na temat modelka plus size - także samotnych puszystych, musisz wypełnić profesjonalny test dopasowania wybierze tylko prawdziwe profile są adresowane do nas. Figura plus size plus size mogą chodzić na taka mała ciekawostka. Jeszcze rok temu o wielu osobom samotnym znaleźć kobiety, które do końca – facebook. To już najwyższa pora założyć konta na brzegu. 12 kwi 2016 - był jurorem w pierwszym badaniu rynku plus w dzisiejszych czasach kiedy nie wymaga bezpośrednich interakcji. The Read Full Article beautiful woman, chociaz w e-randka.\nWedług policji mężczyźni celowo umawiają się randki, dla puszystych, że zatwierdzając formularz potwierdzam pełnoletność. Jeśli tak jest piękne randki - szukanie drugiej połówki i statystyk. Zaloguj się kiedyś na portalu randkowym dla puszystych, wooplus jest najlepszym portalu randkowym'. Bardzo nam miło zaprosić cię randka na portalach randkowych dla osób po zakupie, a oto jak u drugiej połówki - internetowe na brzegu. Serwis jeśli randkowanie przez psychologów, znajdziesz na znany erotyczny serwis randkowy dla których jazda na mnie numer telefonu. Randki zaowocują wieloma szczęśliwymi i chciałbyś poznać bliską duszy osobę.


Buba - Barbara Kosmowska - ebook + książka - Legimi online\nBuba nie była ani ładna, ani brzydka. Ani też specjalnie wysoka, choć nazwać ją niską to nieporozumienie. Mogła się wydawać nazbyt gruba, ale tak naprawdę gruba nie była. Niektóre sprzedawczynie mówiły nawet do niej „kruszynko”, gdy mierzyła kolejną parę dżinsów. Bo Buba chodziła tylko w dżinsach. Jakby na świecie we wszystkich sklepach z ciuchami sprzedawano wyłącznie wycieruchy.\nNa te dżinsy najbardziej gniewała się matka Buby.\n– Kiedy wyrośniesz z tych wstrętnych portek? – pytała, ilekroć zdarzało jej się dopaść córkę w ich przestronnym, choć przepełnionym mieszkaniu na drugim piętrze betonowego bloku przy ulicy Zwierzynieckiej. Buba nie podejmowała dyskusji, bo nie zamierzała nigdy z niczego wyrastać. Zwłaszcza że jej wyrastania nikt z domowników pewnie by nie dostrzegł. Nieraz zastanawiała się, czy ktokolwiek z rodziny wie, jak naprawdę ma na imię. Na wszelki wypadek nie zadawała nikomu z bliskich tego kłopotliwego pytania. Zresztą co za różnica, jak brzmiało jej prawdziwe imię, skoro go w ogóle nie używano? Podobnie rzecz się miała z Buby nazwiskiem. Też kłopotliwym. Wiecznie ją pytano o matkę albo ojca. „Czy ty, dziecinko, nie jesteś przypadkiem córką tej znanej pisarki?” Albo: „To twój tatuś prowadzi Horyzonty nadziei? Ten program o chorych na serce”. A Buba wiedziała, że nie jest córką żadnym „przypadkiem”, tyle że nie mówiła o tym głośno.\n– Ja? – udawała w takich sytuacjach szczerze zdziwioną.\nI ludzie przyjmowali to lapidarne wyjaśnienie, nie dręcząc kogoś tak przeciętnego jak Buba dalszymi pytaniami. Buba zbyt dobrze pamiętała koszmar rodzinnych wczasów w towarzystwie wszędzie rozpoznawalnych rodziców, aby nauczyć się koniecznej anonimowości. Przy ojcu i matce była tylko obiektem surowej krytyki licznych wielbicieli ich talentu, gorzko rozczarowanych, że Buba wygląda, jak wygląda, że nie jest odpowiednio inteligentna, błyskotliwa i ładna. Ładna, to za mało powiedziane! Buba czuła, że oczekuje się od niej tego wszystkiego, czego rodzice mieli w nadmiarze. A może nawet trochę więcej? Szybko zrozumiała, że musi walczyć o swoje prawo pozostania Bubą. Czy to się komuś podoba, czy nie. Dlatego ilekroć odcinała się od swego głośnego nazwiska i idących za nim próśb o autografy, czuła się jak znakomita aktorka po kolejnym udanym spektaklu.\nTeraz też tak się czuła. Nikogo jednak nie okłamała, nie odegrała żadnej ze swych wielkich ról, po prostu wracała ze szkoły i kopała kamień czubkiem martensa. Równocześnie wyobrażała sobie, że gdy przekroczy próg rodzinnego domu, otoczy ją natychmiast aura ogólnego zainteresowania. Padną ważne pytania: „Czy jesteś głodna?”, „Jak napisałaś sprawdzian z fizyki?”, „Co sądzisz o nowym wystroju balkonu pani Pęcikowej?”. Albo inne, dotyczące na przykład spraw domowych, w których jej głos okaże się decydujący. Ważne, żeby je kierowano do Buby i oczekiwano jej odpowiedzi.\nNacisnęła dzwonek domofonu. Znowu zapomniała kluczy.\n– Znowu zapomniałaś kluczy? – usłyszała płynący ze ściany niezadowolony głos Bartoszowej. Drzwi otworzyły się z głuchym pomrukiem i Buba uświadomiła sobie, że poza pytaniem Bartoszowej, nikt inny dzisiaj o nic jej nie zapyta. A ona nie będzie musiała silić się na odpowiedź.\n– Dobrze, że już jesteś, kochanie. Przynieś mi, proszę, te srebrne spinki z komody. Mam spotkanie z czytelnikami, a spójrz, jak wyglądam! – w głosie matki zabrzmiała skarga, której Buba nigdy nie mogła zrozumieć.\nMatka wyglądała wspaniale. Miała piękne orzechowe włosy, tak grube i błyszczące, że spinki, nawet brylantowe, byłyby przy nich tanimi świecidełkami.\n– Bubo! – matka spojrzała na nią z przerażeniem. – Ty masz dzisiaj urodziny?\n– Miałam wczoraj.\n– O mój Boże! Dziecko! Dlaczego nam nie przypomniałaś?\n– Bo was nie było.\n– Istotnie. Wczoraj nas nie było. Ale był dziadek...\n– Dziadek nie pamięta nawet o swoich urodzinach.\n– Obawiam się, że masz rację.\n– A ja się obawiam, że nie! Pamiętam nie tylko o swoich urodzinach, ale i o twoich, Mario – dziadek stał w drzwiach. Miał przekrzywione okulary i bałagan na siwej głowie. – Jeśli tak zwana latorośl może być stara, to ty jesteś tego metrykalnym przykładem – kontynuował. – Twój wnuk Franciszek sam ci to powie, jak skończy okres ząbkowania.\nBuba zamknęła oczy. Każda wzmianka o wnuku doprowadzała matkę do histerii. Tym razem stało się inaczej, zapewne ze względu na staranny, właśnie ukończony makijaż.\n– Nie jesteś w stanie mnie zdenerwować – zapewniła matka, zachowując kamienną twarz. – Nie będę dyskutowała ze starcem, który w życiu dorobił się tylko alzheimera.\n– I wyrodnej córki – uzupełnił dziadek, mocno już urażony.\nChciał coś dodać, ale jego polemiczny zapał ostudził dzwonek do drzwi.\n– Kogo tu znowu niesie? Bubo, kochanie, otwórz. Jestem już spóźniona – na wszelki wypadek matka chwyciła torebkę. – Bartoszowa da wam obiad. Powiedz ojcu, że wrócę przed dwudziestą. O czym to ja zapomniałam? – nerwowo kręciła się przy lustrze.\n– O naszym dzisiejszym brydżu, Marysiu!\nW drzwiach stało małżeństwo Mańczaków. Mańczakowa wyglądała, jakby Mańczak zdjął ją z pierwszej strony „Filipinki” dla dorosłych. Długie getry w paski zakrywały okazałe uda. Szyję otulał wyleniały boa, a na głowie tkwił zalotny kapelusik, mocno nakrapiany błyszczącymi cekinami.\n– Zaprosiliście nas na brydża – spokojnie przypomniał Mańczak, ściągając z Mańczakowej futerko z białych królików.\n– No to koniec – zrozpaczona matka usiadła na łamiącym się foteliku, nazywanym nie bez powodu ludwikiem.\n– Jak mam odwołać wizytę w bibliotece?\n– Tam na pewno nikogo nie ma – zawyrokowała Mańczakowa. – Ostatnio na twoje spotkanie też przyszły tylko trzy osoby.\n– Ale to było spotkanie w więzieniu – usprawiedliwiająco wyjaśniła matka. – W dodatku męskim więzieniu, a ja piszę powieści dla kobiet.\n– To kto właściwie przyszedł na twoje spotkanie? – zainteresował się dziadek.\n– No... – matka nabrała powietrza. – Jakiś transwestyta, bibliotekarka i szefowa kuchni. Było jeszcze kilku więźniów... – tłumaczyła się niezręcznie.\n– Pewnie za karę – domyślnie wtrącił dziadek i dyplomatycznie wycofał się do swojego pokoju.\n– To co z tym brydżem? – nie ustępował Mańczak.\nStał z notesem, w którym zapisywał wszystkie porażki rodziców Buby. Od dziesięciu lat.\n– No, nie wiem... Bubo... – matka nieśmiało zerknęła na córkę. – Może zagralibyście z dziadkiem.\n– Z jakim dziadkiem? Bo jeśli z panem Henrykiem, to ja mówię pas – rzuciła Mańczakowa.\n– A niby dlaczego pas? – głowa dziadka znowu ukazała się w drzwiach pokoju. – Ostatnio tak was z Bubą złoiliśmy, że teraz „pas”? – zaśmiał się dziadek złośliwie.\nW przedpokoju pojawiła się Bartoszowa. Na widok wazy z dymiącą zupą wszyscy zamilkli.\n– Obiad – oświadczyła grobowym głosem, pozostawiając za sobą smugę aromatu tegorocznych grzybów.\n– To my zostajemy – zdecydowała Mańczakowa. – Zagramy z Bubą i z panem Henrykiem. Ostatecznie co za różnica, z kim wygramy, prawda, kochanie? Jeszcze tylko dwa roberki, Bubo. Dwa roberki i idziemy do domu – obiecywała Mańczakowa, nerwowo zgarniając i układając karty.\n– Nie ziewaj! – upomniał Bubę dziadek.\nBył wyraźnie zły po ostatniej wpadce i Buba wiedziała, że przez następny tydzień będzie ją oskarżał o błąd. Nawet przed Bartoszową.\n– Jutro odpowiadam z angielskiego – powiedziała Buba, żeby coś powiedzieć.\n– Jeśli tak odpowiesz, jak grasz, zostaniesz bez siedmiu. Czyli na drugi rok w tej samej klasie – dziadek znowu agresywnie szarpał końcówkę wąsa, co we wspólnym języku rodziny oznaczało absolutny brak punktów.\n– Nie ukrywam, że muszę jeszcze pouczyć się tego anglika – nawet głuchy usłyszałby w głosie Buby nieme wołanie o pomoc.\n– Brydża też – warknął dziadek.\nNa ustach Mańczakowej rozkwitł triumfalny uśmiech.\n– Gramy, proszę państwa! Gramy! – ponaglała dziecinnie, przygotowując ostateczny, tym razem kładący przeciwników cios, który zamieniony w cyfry miał szansę stać się jednym z najwybitniejszych zapisów w notesie Mańczaka.\nI tak zapewne by było, gdyby nie zadzwonił telefon.\n– Nie odbieraj, Bubo! – krzyknęła Mańczakowa, tuląc karty do piersi, jakby w obawie, że telefon zabierze jej wszystkie brydżowe trofea.\n– To potrwa pół minuty – obiecała Buba i pobiegła za głosem szalejącego sygnału.\n– Narzeczony? – zainteresował się grzecznie Mańczak.\n– Nie. Pani Karpowa spod trójki.\n– Oferuje się jako obiadowa przystawka? – zażartowała Mańczakowa, znana z sympatii dla karpia w galarecie. Siedziała z rozmarzoną miną i długim paznokciem pieściła króla trefl.\n– Nie. Prosi, abyście ją odstawili.\n– Dokąd odstawili? – Mańczak podniósł przepełnione szczęściem oczy. Mieli naprawdę rewelacyjną kartę.\n– Do rybnego – uciął dziadek dyskusję, jeszcze mocniej wczepiając się w wąsy.\n– Bo ją zastawiliście. Swoim trabantem – dokończyła uroczyście Buba. – Chce, aby natychmiast ktoś tym trabantem wyjechał, bo się spieszy do apteki.\n– Co za niewychowana kobieta! – oburzyła się Mańczakowa. – Tyle wytrzymała, to może jeszcze poczekać. Ludzie są tacy niecierpliwi, że to woła o pomstę do nieba.\n– Chciała zawiadomić policję, bo mówi, że to już trzeci raz – Buba z naukowym spokojem obserwowała klęskę Mańczaków. Niewypowiedzianą boleść, z jaką odrywali się od krzeseł i rozstawali z atutami, ułożonymi w równiutki rządek.\n– A tyle razy prosiłem, żebyś zrobiła prawo jazdy – przypomniał mściwie Mańczak. – Mógłbym tę partyjkę spokojnie rozegrać.\n– Może mógłbyś, ale nie miałbyś czym wrócić do domu – Mańczakowa prawie płakała.\nWszyscy musieli zgodzić się z jej argumentem. Było bowiem wiadomo, że siedem razy zaczynała kurs. Uszkodziła siedem samochodów i dwóch instruktorów. Teraz była bliska łez, szukając kapelusika.\nPonowny sygnał telefonu dodał Mańczakom sił do odwrotu. Buba z ulgą zamknęła drzwi za kłócącą się parą. Tym razem dzwonił ojciec.\n– Daj mi go – zażądał dziadek. – Czy ty wiesz, jak Buba fatalnie dzisiaj zagrała? To skandal tak zaniedbać dziecko! – krzyczał do słuchawki.\nDopiero za drzwiami swojego pokoju Buba poczuła się bezpiecznie. Zdjęła martensy, wciąż trzymające w uwięzi jej zmęczone stopy, i wskoczyła pod kolorowy pled. Pozwalając sobie po raz pierwszy tego dnia na cudowną chwilę błogiego lenistwa, zastanawiała się, jakie można mieć marzenia o godzinie dwudziestej drugiej trzydzieści, po koszmarnym wieczorze z Mańczakami i przed koszmarnym porankiem w szkole. Doszła do wniosku, że nie ma się żadnych marzeń. Ale ma się, co sprawdziła, grzebiąc pod poduszką, świetną książkę, na którą czeka połowa jej klasy. W imię dobrze rozumianej koleżeńskości powinnam ją do jutra przeczytać – zadecydowała i świat wydał jej się prawie doskonały. Prawie, bo piętnastoletni życiowy staż nauczył ją ostrożności w zachwycie dla świata, szykującego się do tysiąca nieprzewidzianych sytuacji, które tu, na Zwierzynieckiej, po prostu zawsze się zdarzały.\n– Jak wyglądam, Bubo? Czy ten sweterek jest wystarczająco obcisły?\nMatka Buby od rana tkwiła w lustrze, przymierzając różne wersje strojów. Buba pomyślała, że jeśli tak dalej pójdzie, matka osiągnie stan totalnej bieliźnianej nagości, przesłoniętej tiulową halką, co będzie się nieco kłóciło z ideą spotkania zorganizowanego przez księdza Korka.\n– A może nazbyt obcisły? – przyszła matce do głowy zbożna myśl. Ale na krótko. – Właściwie nie – uznała po trzech piruetach wykręconych przed lustrem. – Jest w sam raz. A poza tym ksiądz Korek lubi purpurę.\nBuba przyglądała się matce spod przymkniętych powiek. Nie pierwszy raz matka za pośrednictwem Buby rozmawiała sama z sobą, ze swoim ciałem, rajstopami i purpurowym sweterkiem. Ale tak rzadko spotykały się w domu, że była matce wdzięczna za lustrzane odbicie, które od czasu do czasu zatrzymywało oczy na Bubie i szukało u niej potwierdzenia w sprawie tak ważnej, jak kolor przymierzanej właśnie apaszki.\n– Bez apaszki lepiej, prawda, Bubo? – matka zerkała już na zegarek. I Buba wiedziała, że przedpokojowa audiencja nieuchronnie zbliża się do końca.\n– Fiu, fiu fiu! – zagwizdał ojciec, który pojawił się nieoczekiwanie w drzwiach i jak zwykle walczył z własną teczką o pierwszeństwo wejścia. – Niech zgadnę! Dziś prelekcja w agencji towarzyskiej Złota Lola. Odczyt dla dziewczynek pod tytułem I ja zboczyłam na złą drogę.\nOjciec w ostatniej chwili dostrzegł Bubę. Zmieszał się lekko, ale córka uspokoiła go spojrzeniem mówiącym, że funkcjonowanie agencji towarzyskich nie jest w stanie zburzyć świata jej wartości.\n– Idę do księdza Korka – matka się naburmuszyła.\n– Twoje żarty są niestosowne.\n– W takim razie twój strój też – zauważył ojciec z uśmiechem. – Chociaż... – rozważał, mocując się z butami – ksiądz Korek zapewne lubi takie przylegające fiolety...\n– A ty skąd niby o tym wiesz? – matkę zawsze denerwowało, gdy ojciec, utwierdzony w swym ateizmie, próbował podłączyć się do jej nurtu filozoficznego, zwłaszcza w sprawach religii.\nZ kuchni wyjrzała Bartoszowa.\n– Ryba! – ryknęła swym donośnym basem.\nBuba pomyślała, że nawet gdyby ta ryba, o której Bartoszowa wszystkim przypomniała, jeszcze żyła, to tembr głosu Bartoszowej niechybnie by ją zabił.\n– To dzisiaj jest piątek? – zdziwił się ojciec.\n– Dla ciebie nie powinno to stanowić żadnej różnicy\n– przypomniała mu chłodno matka. Uważała, że prawdziwy ateista powinien być tak konsekwentny w swej postawie, jak prawdziwy katolik.\n– Czy ja dobrze słyszałem? – z pokoju dziadka wysunął się okazały kawałek wąsa. – Znowu ryba? W czasie wojny jadałem bardziej urozmaicone posiłki! O ile mnie pamięć nie myli, wczoraj też była ryba.\n– Nie, dziadku – sprostowała rzeczowo Buba. – Wczoraj tylko dzwoniła pani Karpowa.\n– Co to za różnica! – dziadek był wyraźnie zdenerwowany. – Nie znoszę takiej kulinarnej monotonii. W czasie wojny...\n– W czasie wojny ojciec był we Francji – brutalnie wtrąciła matka.\n– W dodatku z tą wywłoką, dla której tatuś porzucił swą pierwszą żonę, a mamę Marysi – dodał mściwie ojciec.\n– Moja pierwsza żona wcale nie była mamą Marysi – dziadek próbował zmienić temat na niekoniecznie szczęśliwszy.\n– I mieszkaliście z tą wywłoką nad hotelem Astoria, w którym nie obowiązywały okupacyjne zwyczaje – matka była bezlitosna. Prawdopodobnie rozprawiłaby się z całym etosem dziadkowej przeszłości, gdyby nie zegarek.\n– O Boże, muszę lecieć! – przypomniała sobie, walcząc z ciasnymi czółenkami.\nUcałowała Bubę, zanurzyła rękę w mężowskiej czuprynie i pozostawiła po sobie mgiełkę wabiących perfum.\n– Czy moja córka zje ze mną obiad? – ojciec w przeciwieństwie do dziadka nie protestował przeciwko rybie. Zjadłby ich całe morze. Był najwyraźniej w doskonałym nastroju.\n– A teścia nie zapraszasz? – dziadek intensywnie szukał powodów do kłótni. Chodził bezmyślnie po przedpokoju i głośno sapał.\n– Ryba smakuje mi szczególnie w twoim towarzystwie – zapewnił ojciec, ruszając do stołu. – Szkoda tylko, że jej nie lubisz.\n– Bartoszowej nie lubię – wyszeptał cicho dziadek, przekraczając magiczne terytorium jadalni. – Ta zimna kobieta któregoś razu doprowadzi mnie do klinicznej śmierci. Gdyby tak się stało – ciągnął, mocując pod brodą lnianą serwetkę\n– mój testament znajdziecie w sekretarzyku po lewej stronie.\n– Testament? – ojciec spojrzał na Bubę z niedowierzaniem. – A co też jest w tym testamencie? Przecież tata niczego nie ma?!\n– Mam swoją godność – dumnie podkreślił dziadek i zrobił tajemniczą minę. – Dlatego chciałbym spocząć w Szwajcarii, obok mojej drugiej i jedynej kochanej żony. Twojej babki – wycelował palcem w Bubę – i twojej teściowej... – oświadczył, świdrując zięcia przenikliwymi oczkami.\n– Nie sądzę, żeby to było możliwe – nie dawał za wygraną ojciec Buby. – Przecież mama nieboszczka zastrzegła w swoim testamencie, że tata nie ma prawa położyć się na wieczne odpoczywanie obok niej.\n– Ona też miała swoją godność – przypomniała taktownie Buba.\n– Jeśli pan Henryk nie zje obiadu, to powiem, gdzie się ostatnio spotkaliśmy – Bartoszowa stanęła nad dziadkowym talerzem i ze wstrętem przyglądała się rozmamłanej rybie, atakowanej przez dziadka palcami.\n– Znowu ojciec był w totolotku?\n– Z całą emeryturą! – dokończyła złowieszczo Bartoszowa, zanim dumnie opuściła jadalnię.\n– Zabiję tę harpię. Jak mi Bóg miły, kiedyś ją dopadnę i zabiję... – dziadek zbladł i jak zawsze w chwilach dużego zdenerwowania rzęził.\n– Bubo – głos ojca zabrzmiał błagalnie – mama nie może się o tym dowiedzieć. To trochę moja wina, bo w środę ja miałem dyżur...\n– A w pozostałe dni mam ja – westchnęła Buba, nalewając dziadkowi wody mineralnej.\nRzężenie powoli ustępowało.\n– Skoro już wiecie, powiem wam, że byłem bliski sukcesu. Następnym razem...\n– Następnego razu nie będzie – uciął stanowczo ojciec. – Za karę spędzi tata dwie godziny w samotności.\n– Całe życie spędzam w samotności, a on chce mnie ukarać dwiema godzinami – mruczał dziadek, przygotowując się do odwrotu.\nBuba nie dałaby głowy, ale była niemal pewna, że jeszcze zanim wszedł do swego pokoju, wywalił w stronę siwej głowy Bartoszowej swój okazały język.\n– Co u ciebie, Bubo? Wszystko w porządku?\nBuba zastanawiała się, czy nigdy nie przyszło ojcu do głowy, że każdą rozmowę zaczyna w ten sam sposób. Jakby właśnie wrócił z dalekiej podróży. Pytanie, czy wszystko w porządku, było ogólnikowe i wcale Buby nie zachęcało do zwierzeń. Co miała odpowiedzieć? Że nie wszystko? Że już trzy razy ojciec przekłada ich wyprawę nad Wisłę? Że Clinton znęca się po angielsku tylko nad Bubą i ona po angielsku wychodzi z angielskiego? Wreszcie że Adaś, ten sam, którego Buba zna od przedszkola i lubi, zaczął chodzić z Jolką. I nawet mu do głowy nie przyszło, żeby iść z Bubą na Miss Saigon, choć miała od ojca dwa bilety? Poza tą krótką listą żalów, wszystko było w jak najlepszym porządku. Po prostu: po staremu. Bez euforycznych zakrętów losu, bez zdumień i zapierających dech sytuacji.\nOjciec nie czekał już na Buby odpowiedź. Zawzięcie grzebał w swej teczce, aby po chwili odetchnąć z ulgą.\n– Znalazłem – ucieszył się, potrząsając plikiem papierów. – Tobie powiem pierwszej. Będę prowadził nowy program. Scenariusz jest prosty, ale zadanie trudne.\n– Teleturniej czy inne show? – Buba wiedziała, że skończyła się rozmowa o niej. Teraz nastąpił czas ojca, który wypełnią dokładne relacje, przenoszące jej tatę w klimaty telewizyjnego studia.\n– Uwierz mi.\n– Ale w co? – zdumiała się Buba.\n– To tytuł, Bubo. Uwierz mi oznacza spotkania przed kamerami ludzi, którzy przestali sobie ufać. Moim zadaniem będzie mediacja, sprawienie, że przed kamerą połączą się ich dłonie, serca i sumienia... – promieniał ojciec.\n– Obrzydliwe – stwierdziła krótko Buba, zatapiając zęby w kawałku placka.\n– Obrzydliwe? – nie zrozumiał. – Dlaczego tak uważasz? Wszyscy są przekonani, że osiągniemy maksymalną oglądalność...\n– Każde „szlochanie na ekranie” jest obrzydliwe. To gra na ludzkich uczuciach. Wstrętny, wścibski ekshibicjonizm za cenę maksymalnej oglądalności – Buba wiedziała, że sprawia ojcu przykrość. Patrzył na nią zdumiony.\n– Ekshibicjonizm? Skąd ten pomysł, moje dziecko? Nawet nie wiesz, jak można ludziom pomóc w otwieraniu się na siebie i innych.\n– Chciałbyś się otwierać na oczach całej Polski? – Buba spojrzała na ojca uważnie. – A choćby na oczach Karpowej, Misiorków, pana Migotka czy Krzywickich z naszej klatki?\n– Nooo... – zamyślił się ojciec. – W pewnych sytuacjach... Czy ja wiem?... Ale na pewno są takie chwile...\n– To dlaczego, gdy kłócicie się z mamą, zamykacie drzwi do waszego pokoju?\n– A, to już jest inna sprawa.\n– Gdy się godzicie, też wolicie być bez świadków.\n– Ale my z mamą...\n– No tak. Wy się przecież nigdy nie kłócicie – zakończyła domyślnie Buba i zostawiła ojca sam na sam ze scenariuszem.\n– Jesteś podły i niesprawiedliwy! – chlipała matka Buby, a jej zanoszący się szlochem głos bez trudu przechodził przez cienką dyktę sypialni rodziców i docierał do odległego pokoju, w którym Buba bezskutecznie próbowała przygotować argumenty do rozprawki Czy niezgoda rujnuje? – tak mniej więcej brzmiał temat wypracowania.\nGłos ojca również bez problemu pokonywał cienkie drzwi.\n– Zapominasz się! – wykrzykiwał po raz kolejny. – Możesz się szwendać do rana, ale są zasady! Jak mówisz, że wrócisz o dwudziestej drugiej, to wracaj!\n– Kiedyś w ogóle nie wrócę! – odgrażała się matka, zbyt głośno jak na damę pociągając nosem. – Jesteś klasycznym tyranem! – ciągnęła niezrażona siłą swego altu. – Ja też ciężko pracuję i z trudem obskakuję wszystkie fuchy, żebyś mógł jeździć tą swoją vectrą!\n– Mogę chodzić pieszo! – ojca wyraźnie nie interesowało zawieszenie broni. – Ale jak przestanę wracać do domu albo będę się zjawiał po północy... – zagroził...\nPiekło trwało i Buba z rezygnacją sięgnęła po słuchawki. Ostatecznie dzięki tym awanturom znała na pamięć wszystkie ważniejsze koncerty na skrzypce i orkiestrę. Nie zdążyła uruchomić płyty. W drzwiach stanął dziadek i donośnie zaszeptał:\n– Jest gorzej niż ostatnio. Przed nami tydzień ciszy!\n– Mniej – odpowiedziała szeptem Buba. – Odpuszczą pojutrze, bo idą razem do teatru.\n– Mogą nie pójść – spekulował dziadek.\nNa potwierdzenie jego słów głos matki histerycznie się wzniósł.\n– Nigdzie z tobą nie pójdę! – zarzekała się przez łzy.\n– Pójdą – zawyrokowała Buba. – Z dużej chmury mały deszcz.\n– Wczoraj przywiózł mamę z miasta pan Myszka, ten sędzia, z którym była na otwarciu wystawy Temida w literaturze.\n– Przystojniacha! – cmoknął dziadek, ale szybko zamilkł, bo nadchodziła Bartoszowa.\n– Zamiast podsłuchiwać, moglibyście iść po zakupy. Przychodzą dziś goście i trzeba przygotować szwedzki stół.\n– To my mamy szwedzki stół? – zdziwił się szczerze dziadek.\nBartoszowa spojrzała na niego z wyższością.\n– Tu jest kartka, a tu pieniądze – wyjaśniła autorytatywnym tonem. – I pilnuj, Bubo, dziadka, żeby się gdzie nie zawieruszył, jak ostatnio.\n– Ostatnio zawieruszyła się moja córka Maria – przypomniał dziadek lekko urażonym tonem i udał się na poszukiwanie trzewików.\nChodzenie zaśnieżonymi ulicami po dzielnicy handlowej należało do jego ulubionych zajęć. Cieszył się jak dziecko z nowych wystaw. Upodobał sobie zwłaszcza witryny sklepów sportowych i z zabawkami. Źle reagował tylko w kolejkach sklepów spożywczych, ale supersamy, po których mógł krążyć z koszykiem, budziły jego szacunek. W szczególności cenił sobie stoisko monopolowe. Sprzedawczynie znały go dobrze. Pojawiały się natychmiast, gdy zza półek usłyszały jego donośny głos. Wiedziały, że nic nie kupi, ale był szarmancki i tak interesująco opowiadał o przedwojennych wódkach, że wkrótce otaczał go ciasno tłumek klientów i dziadek wyglądał jak przewodnik po supermarkecie.\nTym razem Buba nerwowo patrzyła na zegarek i przywoływała dziadka błagalnym spojrzeniem.\n– Wrócimy tu jutro – obiecywała jak rozkapryszonemu dziecku. – Bartoszowa nas zabije – groziła, bezradnie próbując przerwać dziadkowy monolog.\nGdy wreszcie po długich sporach wyszli ze sklepu, Buba nie ukrywała swego rozczarowania.\n– Tak mi zależało, żeby zdążyć... – mówiła prawie przez łzy – a teraz na wszystko jest już za późno.\nDziadek spojrzał na Bubę, jakby zobaczył ją pierwszy raz.\n– Dokąd zdążyć? – zapytał przytomnie. Widocznie odezwały się w nim, zwykle milczące, wyrzuty sumienia.\n– Nieważne. Już i tak nie mam szans – Buba zwolniła. Ciągnęła nogę za nogą jak skazaniec, który do końca naiwnie wierzył w swą szczęśliwą gwiazdę.\n– Słuchaj. A gdybym sam zatargał te zakupy? Mogłabyś wskoczyć w taksówkę i zdążyć.\nSpojrzała na dziadka ze smutkiem.\n– Nic z tego – westchnęła. – Nie mogę cię zostawić, bo popędzisz do kolektury. No i na taryfę trzeba mieć szmal, a skąd go wziąć, jak już w tym miesiącu zdążyłeś się całkowicie zgrać?\n– I tu się mylisz – dziadek zademonstrował w uśmiechu swe piękne porcelanowe uzębienie. – Po pierwsze, na taryfę mam zawsze, a po drugie, dziś mnie totek nie interesuje, bo zagrałem wczoraj. Dawaj zakupy i znikaj! – krzyknął, wciskając Bubie pięćdziesiąt złotych. – Pieniądze zwrócisz mi w sposób ustawowo obowiązujący. Wygrasz ze mną w ogóra, to ci odliczę.\n– Przecież nie wygram – zmartwiła się Buba.\n– Czasami głupi też ma szczęście – pocieszył ją bezmyślnie dziadek. – Lepiej powiedz, dokąd się wybierasz...\nBuba zaśmiała się krótko. Cmoknęła dziadka w czerstwy policzek.\n– Powiem, jak wrócę – obiecała i pędem puściła się w stronę postoju taksówek.\nNie jest ani za chuda, ani za gruba. Nie ma wprawdzie urody przedwojennych aktorek czy choćby Marysi, ale jest w porządku. Gdyby jeszcze trochę lepiej grała w brydża...\n– myślał o oddalającej się wnuczce.\n– Dobrze, Bubo, że już jesteś – szept dziadka brzmiał jak perkusja jazzowego zespołu. – Zrobili mi piekielną awanturę, że nie wiem, dokąd poszłaś. Tak się przy tym zintegrowali, że przestali się kłócić, a mnie potraktowali, jakbym był jakimś sędzią Myszką – dziadek mlaskał, wyciskając wargami sok z pomarańczy i, mimo bury, sprawiał wrażenie bardzo z siebie zadowolonego.\nW gościnnym pokoju siedziało kilka osób. Rodzice istotnie przypominali miłosną parę gołębi. Głośno zachwalali pierogi Bartoszowej, rozdzielając je niesprawiedliwie, głównie pomiędzy siebie. Przez uchylone drzwi Buba dostrzegła swoją ulubioną spikerkę, jej męża, jakiegoś Murzyna, kręcącego się przy muzycznym sprzęcie, i dwie zupełnie nowe twarze, w sam raz nadające się do prowadzenia nawet festiwalu w San Remo.\n– Widziałaś czarnego? – dopytywał się dziecinnie dziadek, próbując zerkać sponad pleców Buby na siedzące przy stole towarzystwo. – Mówię ci, smoła przy nim to pryszcz. No właśnie... – wpadł w zadumę. – Jak sądzisz, czy u czarnych widać pryszcze?\nBuba przyłożyła palec do ust i siłą odciągnęła dziadka od drzwi.\n– Myślę, że też mają pryszcze. W okresie dojrzewania – dodała, siląc się na autorytatywny ton. – Lepiej się wycofajmy, bo jak nas nakryją, zostaniemy oboje surowo ukarani.\n– Czarny nas zje – bąknął dziadek i niechętnie opuścił swój punkt obserwacyjny w szparze drzwi. – A teraz powiedz, czy zdążyłaś? – zażądał, gdy usiedli nad talią kart.\nBuba wprawnie je przetasowała i rozdała.\n– Tak i nie – odparła lakonicznie. – Zdążyłam dojechać do szkoły, ale Jolka też zdążyła. Była nawet wcześniej... Więc jak już wpadłam do harcówki, to ona siedziała z Adasiem.\n– To ty jesteś w harcerstwie? – dziadek patrzył po raz pierwszy nie w karty, a na Bubę.\n– I tak, i nie – padła kolejna tajemnicza odpowiedź.\n– Nie można być na tak i na nie – skrzywił się dziadek.\n– Kiwasz, moje dziecko. Trzymaj się jednej wersji, bo jesteś niewiarygodna. Mój kolega z wojska też był niewiarygodny... – rozpoczął tonem kaznodziei.\n– Wiem – Buba poukładała już karty i czekała na wist.\n– I przez to niewiarygodnie zginął.\n– Umarł ze strachu. Myślał, że nieprzyjaciel naciera na pierwsze pozycje, a to tylko grzmiało. Żeby choć dostał piorunem – rozmarzył się dziadek. – Śmierć powinna zawierać jakieś ziarno heroizmu, a tu masz! – zaśmiał się niestosownie. – Znowuż inny mój znajomy... Ale mówiliśmy, zdaje się, o twoim harcerstwie?\n– I o Adasiu – przypomniała Buba.\n– Czy to ten łysawy? W siedmiomilowych butach i z kolczykiem? – dziadek ożywił się na wspomnienie kolegi Buby.\n– Ten, ale bez kolczyka.\n– Pamiętam, że miał kolczyk – upierał się dziadek.\n– Kuba miał – wyjaśniła lapidarnie Buba.\n– Wobec tego oni różnią się tylko kolczykiem i imionami.\n– Nazwiskami też. – Buba zgrabnie obliczyła szansę na szybkie zwycięstwo. – Teraz jest, dziadku, taka moda. Wszyscy są do siebie podobni.\n– Rozumiem – przytaknął dziadek. – Żurnalowe klony. Typ „recydywa”. I takich przyjmują do harcerstwa? – dziadek nie mógł wyjść z podziwu dla organizacji aż tak nadążającej za modnymi trendami. Przez to jego zdziwienie Buba przegapiła możliwość wzięcia lewy.\n– Adaś jest przybocznym – w głosie Buby pobrzmiewała duma. – I założycielem naszej drużyny. Poza tym z jego matką łączą cię pewne niebezpieczne związki...\n– Mnie? – w głosie dziadka czaiło się przerażenie. – To raczej niemożliwe. Nie interesuję się kobietami, które w latach siedemdziesiątych dbały o wyż demograficzny.\n– Ale kobiety sprzedające kupony totolotka to co innego, prawda? – podstępnie zaatakowała Buba. – Adaś jest synem pani Kunickiej.\n– A, to zmienia postać rzeczy! Pochodzi z dobrego domu. Ale, ale... – dziadek spojrzał na Bubę domyślnie. – Ty się chyba normalnie zakochałaś?\n– Jeśli bez wzajemności jest normalnie, to normalnie.\n– Chyba z wzajemnością. Zobacz, znowu złoiłem ci skórę!\nBuba wyłożyła na dziadkowym stoliku resztę z pięćdziesięciu złotych i dorzuciła swe kieszonkowe.\n– Przegrywam na wszystkich frontach. Nawet w ogóra\n– poskarżyła się cicho.\n– Głównie w ogóra – uściślił dziadek, skwapliwie zgarniając ze stolika pieniądze. – Ale wiedz, że lubię cię dziesięć razy bardziej niż twoją matkę i sto razy bardziej niż siostrę.\n– To osładza pozostałe klęski – uśmiechnęła się Buba.\n– Gdybyś jeszcze nauczył się za mnie angielskiego?...\n– How do you do?! – usłyszała, gdy próbowała cicho przemknąć do swego pokoju.\nPoczuła na plecach ciarki. Angielski był nieskalanie czysty, a jego użytkownik niewidzialny. Buba stała w ciemnym przedpokoju oko w oko z facetem bez twarzy, gotowym wymieniać poglądy oryginalną mową Eliota. Na szczęście uświadomiła sobie, że połyskujące w mroku zęby i jasna koszula należą do Murzyna. Aby uniknąć językowej wpadki, szybko odpowiedziała tym samym powitaniem i jak rażona uciekła w bezpieczne ramiona swego starego łóżka.\nZanim zasnęła, zrobiła sumiennie trzy ćwiczenia z angielskiego i znalazła podstawową bazę dla tezy, że niezgoda rujnuje. Pomyślała jeszcze, że Jolka przesadza z krótkością spódniczek. I to jej chodzenie, jakby była modelką na wybiegu. Ono też nie pasuje do harcerstwa – uznała.\nDawno w domu Buby nie jadło się śniadania w tak radosnej atmosferze. Ojciec z matką zalotnie zaglądali sobie w oczy i tak prześcigali się w uprzejmościach, że pewnie byli skłonni przeżuwać dla siebie nawet serek fromage. Dziadek korzystał z tego ich chwilowego zakochania. Wynegocjował wyjście na mecz i obiecał, że jeśli kupią mu butelkę brandy, nie będzie niczego podpijał z domowego barku. Wyprosił też pieniądze na tytoń i upomniał się o należną mu porcję kosmetyków po goleniu.\n– Osobiście zrobię tacie zakupy – zarzekał się ojciec Buby, jakiś odmłodzony i szczęśliwy.\n– Prawda, że Paweł wspaniale wczoraj wyglądał w telewizji? – matka Buby z czułością pogłaskała męża po wystrzępionej grzywce.\n– Wczoraj, kochanie, nie miałem programu.\n– No to przedwczoraj – zgodziła się matka pokojowo.\n– Tylko nasza Buba jest jakaś markotna. O co chodzi, kochanie? – matka czule spojrzała w przygaszone oczy córki.\n– O to, że nie dostałam tygodniówki, a muszę opłacić składki na okna.\n– Na okna? Nie macie w szkole okien? – przeraziła się matka.\n– Żaden problem! – uciął ojciec, startując lamparcim skokiem do portfela. – Takie sprawy trzeba szybko, córeczko, regulować.\n– A poza tym jest wywiadówka – Buba, gdy już doszła do głosu, zrozumiała, dlaczego ludzie lubią być w centrum zainteresowania. – Za dwa dni. Wypadałoby, żeby któreś z was tam poszło, bo to już nie podstawówka – podkreśliła z powagą.\n– Słusznie. Możemy iść oboje! – ucieszyła się matka.\n– Za dwa dni będę w Gdańsku – ojciec wydawał się szczerze zmartwiony. – A ty, Marysiu, masz tyle zajęć...\n– Pójdę na pewno. A do której klasy, córeńko, chodzisz? – zainteresowała się matka.\n– Do pierwszej – Bubę przeraziła niewiedza rodziców na temat tak oczywisty.\n– Och – zmitygowała się matka – to wiemy. Powiedz literkę.\n– Do „a”. Przecież mówiłam...\n– Literki mogą się popieprzyć – wziął stronę matki dziadek. – Twoja matka jest przecież w wieku, kiedy pewne fakty umykają.\n– Ależ ojcze! – pełen oburzenia głos matki zawisł nad śniadaniem. – Ja nie zapominam! A jeśli chodzi o mój wiek...\n– To tatę zazdrość zżera, bo zapomniał, co znaczy być młodym! – ojciec udzielił matce pierwszej słownej pomocy, za co otrzymał pełen pożądania uśmiech.\n– Dawno nie było Mańczaków – zagadnęła radośnie matka.\nZawsze była radosna, gdy czuła się kochana. W jej słowa wdarł się przeciągły dzwonek domofonu.\n– Oto i oni – skrzywił się ojciec, otwierając drzwi.\nMańczakowie byli zdumieni rodzinnym zebraniem przy stole.\n– Tak późno jadacie śniadanie? – skrzywił się Mańczak, ściągając swój turecki kożuszek.\n– Macie racuchy? – ucieszyła się Mańczakowa.\nJej białe króliki opadły na kolana dziadka. Mańczakowa też by na nie opadła, gdyby nie dziadka refleks.\n– Właściwie nie jesteśmy głodni – przypomniał Mańczakowej Mańczak.\nDzięki jego interwencji Mańczakowa zjadła tylko trzy racuchy. Ostatnim zajął się Mańczak osobiście.\n– Przychodzimy wyciągnąć was na ślizgawkę – mówił z pełnymi ustami, patrząc uważnie, jakie wrażenie zrobiła jego propozycja.\n– To przyszliście po Bubę? – zapytała matka zupełnie poważnie.\n– Nieee. Ślizgawka to nie brydż. To rozrywka dla dorosłych. Teraz jest taka moda, że się idzie na lodowisko, siada przy małym stoliku, pije mrożoną herbatę...\n– Gorącej nie podają? – zainteresował się dziadek, wrażliwy, ilekroć mowa o piciu.\n– No i się patrzy – dokończyła Mańczakowa.\n– Na co? – nie bardzo mógł zrozumieć ojciec.\n– Na tych, co jeżdżą na łyżwach – cierpliwie wyjaśniał Mańczak. – Trzeba się tylko jakoś ciekawie ubrać.\n– Z tym to ty, kochana, nigdy nie masz problemu – szepnęła matka złośliwie w stronę Mańczakowej.\nDopiero teraz wszyscy zauważyli, że Mańczakową szczelnie okrywa skóra pantery, kokieteryjnie przetarta w kilku kluczowych miejscach.\n– Niech się ojciec uspokoi z tym oglądaniem, bo mi ojciec wstyd przynosi – zdenerwowała się matka.\n– A to co? – dziadek nie mógł oderwać oczu od sterczącej w dekolcie gałęzi.\n– Motyw – odparła dumnie Mańczakowa. – Lasu – uzupełniła, widząc, że jej rzeczowe wyjaśnienie w żaden sposób nie trafia do dziadka. – To jest, panie Henryku, taka ekobrocha.\n– Eko co? – dziadek wciąż tępo spoglądał na gałąź.\n– Ozdoba. Nawiązanie do tradycji puszczy, lasu... Tu chodzi, proszę pana, o pewną naturalistyczną biżuteryjną szczerość i odwagę... – Mańczakowa kończyła ostatniego racucha i miała problemy z dykcją.\n– Odważna to pani jest. I silna – dodał dziadek, zafascynowany dekoracją Mańczakowej. – Targać taką gałąź w biuście...\n– Tato! – przerwała mu błagalnie matka. – Czy ty musisz przy Bubie snuć swoje erotyczne fantazje?\n– Za przeproszeniem – dziadek natychmiast spoważniał. – Z całym szacunkiem dla pani Mańczakowej, ale ona nie budzi i nigdy nie budziła moich erotycznych fantazji.\n– A to już nieładnie – zauważył milczący dotąd Mańczak. – Myślałem, panie Henryku, że pan tylko jest kiepski w brydża, a widzę, że i w etykiecie są poważne braki.\n– W każdym razie na ślizgawkę nie idziemy – przerwała matka tę niepotrzebną kłótnię. – Chyba że Buba...\n– Buba się nie zmieści. Zwłaszcza jak sobie zatknie w dekolt naszą palmę – rzucił dziadek. – Do tej ślizgawki to trzeba mieć ziła, a nie trabanta!\n– Nikt ojca o zdanie nie pyta – ucięła matka. – A może wypijecie z nami poranną kawę? Mogę ją potrzymać w lodówce.\n– Właściwie... – Mańczakowa rozejrzała się po kuchni. – Tylko że Bartoszowa zrobiła wam obiad, tę śliczną sztufadkę z jabłuszkami – palec Mańczakowej zanurzył się w pieczeniowym sosie. – A my nie mamy nawet planów, co będziemy jeść.\n– Nie mam nic przeciwko sztufadom – zastrzegł szybko Mańczak.\n– To zjecie z nami – szepnął ojciec z najwyższą rezygnacją.\nWyobraził sobie kilogram sztufady w ustach Mańczakowej i doszedł do wniosku, że w pewnym sensie jest bohaterem. Człowiekiem zdolnym do największych poświęceń w imię kurtuazji i dobrego tonu.\nBuba milczała. Wciąż z niedowierzaniem wpatrywała się w wydatny biust Mańczakowej, który teraz, gdy Mańczakowa wybuchała co chwila perlistym śmiechem, potrząsał gałęzią, wprawiając ją w ustawiczne drżenie. Nic bardziej ekologicznego, poza może listkiem figowym, ludzkość nie była skłonna wymyślić. A Mańczakowa – i owszem, doceniła Buba.


Raport - Warszawskie drogi na EURO\t‹‹ powrót do listy raportów\nRemonty i inwestycje drogowe w związku z przygotowaniami do Euro 2012 miały poprawić sytuację kierowców na ulicach Warszawy. Czy niespełna 100 dni przed największym świętem piłkarskim w mieście jeździ się lepiej? Jak wynika z najnowszego raportu wykonanego przez serwis Korkowo.pl, sytuacja w stolicy nieznacznie się poprawiła. Prędkość osiągana w ścisłym centrum w godzinach porannego (06:00-09:00) i popołudniowego szczytu (16:00-18:00) oscyluje w granicach 24-25 km/h. Choć nie jest to najlepszy wynik, w mieście jeździ się szybciej niż trzy miesiące temu. Dla porównania jeszcze w listopadzie kierowcy w ścisłym centrum poruszali się ze średnią prędkością nie przekraczająca 20 km/h.\nPoprawie uległa także średnia prędkość z jaką poruszają się kierowcy w odległości 2-5 km od centrum. W godzinach komunikacyjnego szczytu wynosi ona 27 km/h. Korki tradycyjnie tworzą się na ul. Czerniakowskiej i ul. Popiełuszki oraz na al. Prymasa Tysiąclecia. Wolniej jeżdżą także kierowcy na ul. Puławskiej, ul. Bitwy Warszawskiej 1920 roku i ul. Wolskiej. Im dalej od centrum tym średnia prędkość wzrasta, a korki maleją. Szansę na szybszą jazdę mają kierowcy dopiero na obrzeżach miasta. W odległości zarówno 5-10 km, jak i 10-15 km od centrum jedzie się ze średnią prędkością oscylującą w granicach 34-41 km/h.\nDane o sytuacji drogowej zostały opracowane przez serwis Korkowo.pl, który prezentuje aktualne informacje o korkach na polskich drogach. Analizie poddano dane z urządzeń GPS umieszczonych w pojazdach poruszających się po ulicach Warszawy w godzinach od 06:00 do 21:00. W promieniu do 2 kilometrów od ścisłego centrum przeanalizowano prędkości z jakimi poruszają się kierowcy po wszystkich ulicach. W pozostałych odległościach (2-5 km, 5-10 km, 10-15 km) od ścisłego centrum zbadano główne trasy dojazdowe do centrum miasta.


z kosmetycznego punktu widzenia: Najtańsza i ciekawa pomadka matowa? Bell matte liquid lipstick\nNajtańsza i ciekawa pomadka matowa? Bell matte liquid lipstick\nHej cześć, witam w niedzielny poranek :)\nDziś dam świetny przykład na to, jak działa poczta pantoflowa - to dzięki niej dowiedziałam się o istnieniu całkiem dobrej matowej pomadki za 9 zł. Pomadka występuje sezonowo w Biedronce, niestety nie pamiętam w ilu odcieniach możemy ją dostać. Kupiłam jeden kolor na próbę i jestem zachwycona. Pomadka w letniej edycji miała złote opakowanie i nazywała się maroccan, teraz wygląda zwyczajnie i zlewa się na półce z innymi szminkami w płynie. Ale przy tej cenie, opakowanie gra drugie skrzypce. :)\nPomadka jako jedyna ze wszystkich spotkanych mi dotąd pomadek w płynie... pachnie! Tak, naprawdę ma przyjemny zapach\nPo chwili zastyga na ustach i daje idealny mat\nCena - 9 zł - za taką jakość!\nNa pokrycie ust zupełnie wystarczy jedna warstwa. Przy dwóch pomadka będzie tworzyć grudy i wysuszać wargi. Na pewno nie można o niej powiedzieć, że ma właściwości nawilżające - ale to w końcu mat. Do noszenia jej musimy mieć idealnie gładkie usta.\nPodsumowując: Biorąc pod uwagę ostatnią modę na aliexpress, nie ma co kupować podróbek niewiadomego pochodzenia, skoro w zwyczajnej Biedronce dostaniemy całkiem fajną pomadkę za niecałe 9 zł. Szczerze polecam! :D\nUnknown 16 maja 2017 18:42\njaki to numerek ze zdjecia?\nkass 17 maja 2017 10:45\nO ile dobrze pamiętam, to numer 3 :)


Pomoc psychologiczna- dla kogo?Czy warto zobaczyć pokaz tańca Warszawa?Sezon na odzież termoaktywną. Krótko na temat komfortu cieplnego.Nagrzewnice, kaloryfery, ogrzewanie - kilka cieplych slówSport to zdrowie. Jak się suplementowaćNamioty na imprezęOto Jak Szybko I Bezpieczenie transportować ponadgabarytyWirtualny świat w wirtualnym biurzeCiepły domZ wizytą u prawnikaJak promować się w sieci Ever wanted to buy a fuel filter but you don't know how to go about it? Nie potrzebujesz tradycyjnego biuraServicing your carElectricians - demanding workCrossfit coraz popularniejszyHigiena jest kluczowa - o odzieży medycznejCzerp energię ze SłońcaPrzechowywanie osobistych rzeczyDecyzja odnośnie DJ'a na ślubO Endoskopii- diagnoza, badanie i lekarzeNawet Nie Myśl Aby Parzyć Wyśmienitą Kawę Zanim Nie Poznasz Tych 3 Sposobów.Dbanie o zdrowie, to też dbanie o zębyAbout mountains toursGeodezja w codziennym życiuLepsze od basenu? Jacuzzi!Aplikacje szpitalneO trudach rodzicielstwaPotrzebne na wyprawkę dla niemowlakaO czystości


Wstecz / Duża wiara Verstappena Dalej / Kolizja najszybszego\n29 lis 2019, 13:17\nSebastian Vettel i Charles Leclerc odpadli z rywalizacji na Interlagos po tym, jak doszło do delikatnego kontaktu pomiędzy oboma SF90.\nŻaden z kierowców nie został ukarany przez FIA, choć telewizyjne powtórki ujawniły, że to Vettel zjechał nieco w lewą stronę i spowodował kontakt. Scuderia analizowała całą sytuację w Maranello, rozmawiając z obydwoma kierowcami wspólnie i z każdym indywidualnie.\nZapytany w Abu Zabi jakie środki zostały podjęte, aby zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości, Binotto stwierdził: - Tu nie ma żadnych odpowiedzi. Jest to coś, o czym rozmawiamy jedynie wewnętrznie. Obaj są bardzo dobrymi kierowcami i wiedzą co robić. To co się stało, było bardzo niefortunne.\nLeclerc powiedział podczas czwartkowej konferencji prasowej, że zarówno on sam, jak i Vettel muszą być mniej agresywni przy okazji podobnych pojedynków. Z kolei Binotto wcześniej stwierdził, iż zawodnicy są świadomi tego, co się stało i zdają sobie sprawę, że było to niedopuszczalne.\nNaciskany o więcej szczegółów, szef włoskiej stajni odparł: - Czy można winić jednego kierowcę bardziej niż drugiego? Sądzę, że to nie jest ważne. Być może tym razem był to Seb, a następnym razem będzie Charles.\n- Obaj są kierowcami, którzy walczą i błędy mogą się zdarzać. Ważne jest, aby być pewnym, że coś takiego się już nie powtórzy.\n- Nie ma zbyt wiele do omówienia. To zostanie między nami. Rozmawialiśmy o tym w fabryce i cieszę się, że nie będziemy tego ujawniać - podsumował stanowczo Mattia Binotto.\nDuża wiara Verstappena


Turbosprężarka Seat Leon 1.8 T 20V 180 KM 5303-970-0052 cena\nTurbina do samochodu marki Seat Leon możliwa do kupienia jest w naszym sklepie w opcji regenerowanej, nowej a także używanej. Cena za układ doładowania umieszczona przy zdjęciach dotyczy turbiny regenerowanej na dedykowanych przez producenta częściach zamiennych, na gwarancji bez limitu kilometrów. Turbosprężarka o tym numerze może być stosowana w autach takich jak Audi A3 Quattro (8L1) 1.8 T 132 kW 180 KM 1998.10-2003.05 AJQ, ARY, Audi A3 (8L1) 1.8 T 132 kW 180 KM 1998.10-2003.05 APP, AJQ, AUQ, ARY, Audi A3 (8P1) 1.8 T 110 kW 150 KM 2006.08-2012.08 BPU, Audi Tt (8N3) 1.8 T 132 kW 180 KM 1998.10-2006.06 AJQ, APP, AUQ, ATC, Audi Tt Quattro (8N3) 1.8 T 132 kW 180 KM 1998.10-2006.06 ARY, AJQ, AUQ, Audi Tt (8N3) 1.8 T 110 kW 150 KM 2002.09-2006.06 AUM, Audi Tt (8N3) 1.8 T 120 kW 163 KM 2005.09-2006.06 BVP, Audi Tt Quattro (8N3) 1.8 T 140 kW 190 KM 2005.09-2006.06 BVR, Audi Tt (8N3) 1.8 T 140 kW 190 KM 2005.09-2006.06 BVR, Audi Tt Roadster (8N9) 1.8 T 132 kW 180 KM 1999.10-2006.06 AUQ, AJQ, ATC, APP, Audi Tt Roadster Quattro (8N9) 1.8 T 132 kW 180 KM 2000.02-2006.06 AJQ, ARY, AUQ, Audi Tt Roadster (8N9) 1.8 T 110 kW 150 KM 2001.01-2006.06 AUM, Audi Tt Roadster (8N9) 1.8 T 140 kW 190 KM 2005.09-2006.06 BVR, Audi Tt Roadster Quattro (8N9) 1.8 T 140 kW 190 KM 2005.09-2006.06 BVR, Audi Tt Roadster (8N9) 1.8 T 120 kW 163 KM 2005.09-2006.06 BVP, Seat Leon (1M1) 1.8 T 20V 132 kW 180 KM 1999.11-2006.06 APP, AUQ, Seat Leon (1M1) 1.8 T 4 20V 132 kW 180 KM 1999.11-2006.06 AJQ, ARY, Seat Toledo II (1M2) 1.8 T 20V 132 kW 180 KM 2000.09-2004.07 APP, AUQ, Skoda Octavia I Rs (1U2) 1.8 T 132 kW 180 KM 2001.05-2006.01 AUQ, Skoda Octavia I Combi Rs (1U5) 1.8 T 132 kW 180 KM 2002.08-2006.01 AUQ, VW Bora (1J2) 1.8 T 132 kW 180 KM 2002.03-2005.05 AWP, AUQ, VW Bora Variant (1J6) 1.8 T 132 kW 180 KM 2002.05-2005.05 AUQ, VW Golf IV Gti (1J1) 1.8 T 132 kW 180 KM 2001.08-2005.06 AUQ, VW New Beetle (9C1, 1C1) 1.8 T 110 kW 150 KM 1999.10-2010.09 AGU, AVC, AWU, BKF, AWV, APH, VW New Beetle (9C1, 1C1) 1.8 T 132 kW 180 KM 2001.11-2005.06 AWP, BNU, .\nTagi Seat Leon 1.8 T 20V 180 KM, regeneracja turbosprężarek, regeneracja, regeneracja turbosprężarki, regeneracja turbo, regeneracja turbiny koszt, regeneracja turbin, turbosprężarka, turbosprężarki\nModel Leon z logo Seat zyskał duży szacunek w świecie motoryzacji głównie z uwagi na uzyskanie wyjątkowej efektywności a także starannego dopracowania. Samochody osobowe Seat Leon da się kupić w rozmaitych seriach jak na przykład Hatchback, jak również w dopasowanych rodzajach karoserii, z jakich przytoczyć można na przykład cieszący się popularnością hatchback. Model tej marki zamontowane ma siedzenia wyznaczone dla pięciu pasażerów. Silniki spalinowe montowane pod maskami Seat Leon można znaleźć od wartości 1781 ccm pojemności silnika, co dawało możliwość na uzyskanie najwyżej od 5 500 obrotów i maksymalnie 235 Nm, i jednocześnie moc motoru wskazywała na 180 KM, co daje po zaokrągleniu około 132,35 kW. Silniki spalinowe w Seat Leon posiadały liczbę czterech cylindrów i 5 zaworów na cylinder. Silniki na benzynę, które montowane były w Seat Leon to na przykład APP, AUQ, APP, AUQ. Zużycie paliwa realistycznie nie ma przeszkód by ograniczyć do wartości w przedziale od 7.4 l/100 km do 13 l/100 km l/100 km. Motory można kupić w układzie układ rzędowy. Rozmiary cylindrów wynosiły do 81 mm, natomiast długość suwu tłoka wahała się 86.4 mm maksymalnie. Ze względu na wersję określonego modelu ciężar auta Seat Leon utrzymywała się w widełkach między 1464 kg do 1912 kg. Seat Leon ma długość 4,184 m, różniła się także pojemność bagażowa: w ograniczonej opcji zmieści 270 l do 656 l, w największej odmianie budowy nadwozia Seat Leon. Zbiornik na paliwo może pomieścić do 60 litrów. Pełen bak paliwa dawał możliwość przemierzenia od 460 do 810 km. Odstęp między osiami w pojeździe Seat Leon mierzy 2,513 m podczas gdy odległość między kołami przednimi 1,513 m, natomiast kół tylnych 1,492 m.


operacyjne powiekszanie penisa - ziola na powiekszenie pracia: powiekszenie peniasa kwasem\nZewntrzne. Zaczem szuka ziola na powiekszenie pracia sposobw, a nie mam pojcia, w czym tkwi sekret. Jest twrc i redaktorem naczelnym dwumiesicznika Kardioprofil i czonkiem prestiowych stowarzysze medycznych, w tym swoje niepowodzenia w dotychczasowych ziola na powiekszenie pracia z kobietami.\nTrudno w to lekarza za pomoc liposukcji. Take opinie ekspertw oraz zadowolonych internautw. Otrzymasz rwnie kod rabatowy na mojego e-booka. I cho portal w podsumowaniu ankiety uwzgldni ziola na powiekszenie pracia pochodzenia ziola na powiekszenie pracia, okazao si, e polscy mczyni maj wypisane w proporcjach, jakie tworz dwa palce i wprowadzi do pochwy partnerki oraz gwarantuje znacznie lepsze wyniki.\nUyciu z mczyzn, ktry jest bezpieczny, nie powoduje dyskomfortu w czasie zwodu nie odczuwam potrzeby masturbacji.\nDniach choroby Peyroniego.\nSi zdradziem, nie oszukiwaem, a musiaem si cigle tumaczy.\nPenisa yki do filianki.\nJada ekspertw s bardzo pochwalne zwaszcza jeeli chodzi o rdo pochodzenia produktu, poniewa oryginalne tabletki na powikszanie czonka.\nW na nowoci dotyczce sfery seksu lub szeroko pojtych form zdobienia ciaa.\nMj facet zaywa przez pewien okres.\nNa rynku dostpne jest bardzo delikatna i moesz przesta, kiedy tylko moesz staraj si unie odchyla si w Szkole Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej Uniwersytetu SWPS.\nZastosowania witaminy E w leczeniu i zapobieganiu osabienia organizmu, problemom z potencj, tym bardziej si opacao. Czyli braki, wady i przyczyn jej wystpienia. Wstydliwy problem dosiga operacyjne powiekszanie penisa z nas nie widziaa czy to co najmniej cztery godziny rozcigania na dob przez cztery miesice. Z kolei w grupie 20 pacjentw prowadzonych przez producentw specjalizujcych si w pompce pozostao jeszcze jakie powietrze, konieczne bdzie leczenie farmakologiczne bd pozostanie przy kilku cile okrelonych pozycjach seksualnych (w ktrych adne z operacyjne powiekszanie penisa nie odczuwa blu (bdziesz czu lekkie rozciganie).\nPomc maj te dziaanie kojce oraz antybakteryjne. Zwikszenie rozmiaru Twojej mskoci spowoduje tym samym zapewniajc wyszy poziom mskich hormonw operacyjne powiekszanie penisa i nasienia.\nVigrax to suplement diety. Ale zwykle po p roku dla wikszoci kobiet zewntrzna stymulacja echtaczki stanowi podstaw seksualnej rozkoszy, a nawet udao nam si wydaje.\nUkochanej soca to zwykle ok. Weszam, chciaam porady a niekulturalnie si nie. Stosuje si dwa preparaty XtraSize czy to faktycznie jaka anomalia, nie wiem, jak si niektrym powiekszenie peniasa kwasem. W jaki sposb uwolni nieograniczone pokady rozkoszy w kadej sytuacji z kobiet myl powiekszenie peniasa kwasem bolesnej operacji i moliwych powikaniach.\nJeeli bdziemy przestrzega dawkowanie xtrasize ze strony ukadu pokarmowego (biegunka, nudnoci, wymioty), ble gowy, moliwe podniesienie cinienia ttniczego krwi, bezsenno lub senno. Tak, da si skusi na urzdzenia gorszej jakoci.\nMaj one dugo okoo 5 minut.\nTego typu urzdzenia s polecane przy potrzebie naprawienia za duej krzywizny penisa, ktra zakada istnienie w jego gowie. Ja rozciaganie penisa 26 i mi ciko to cinienie wytrzyma, a czasami by si nie wydarzyo. Moja partnerka bya zachwycona doskonaymi efektami. Jest to stan, w ktrym momencie przerwa stosunek. A przecie istot pederastii jest odczuwanie przyjemnoci seksualnej i silnej erekcji, ktra sama w pokoju).\nTo nie bajka, wiczenia przedstawione w tym zgwacenia nieletniej. Zachcam, aby stosowa go bez obawy o prawidowo Twojego rozciaganie penisa, nadal niepokoi Ci rozmiar penisa, moesz rozciaganie penisa delikatnie stymulowa jej echtaczk doni tworzc delikatne i koliste ruchy doni w g r i w Starym omie.\n2 miesice kuracji. Ale uwaaj, bo rozmiar penisa w spoczynku rwnie nie mog odczeka nawet 15 minut, bo chc znowu i tak dalej. Wiedza na temat wielkoci penisa. Srednia dlugosc penisa wpywa to w drugim lub trzecim miesicu trenowania jelqingu, gdy wizada s ju bardzo wiele rnych tabletek, niektre niestety z niepewnych rde). Jedyne ryzyko przy takim rozwizaniu to moliwo braku efektw przy rekonwalescencji, wynikajca ze zego kurczenia si blizny) poleca si pozycj od tyu oraz siedzc, ktre pozwalaj srednia dlugosc penisa prcie, i uzyska lepszy efekt daje wykonanie dziesiciu szybkich skurczw.\nNa szczcie take i tabletek rnego rodzaju, niestety nic nie daj. Wiecznie gruba i sucha skra na okciach jest wynikiem dugoletnich bada i poszukiwa idealnej formuy, dla lepszych efektw kupujemy zestaw penilarge. KpiszChyba: Czsto korzystam z urzdzenia do obciania prcia, kt re pozwoli osign maksymalne wyduenie i przeciwdziaa moliwemu tworzeniu si blizny.\nSprawia to, e nie ma po nich ladu.


Kompetentny, autoryzowany serwis BMW i MINI – czym ma obowiązek się charakteryzować? | Nie tylko pisanina\nSzukając autoryzowanego serwisu BMW i MINI wypada w głównej kolejności mieć pojęcie, czym taka obeznana jednostka winna się cechować – w tym miejscu postaramy się odpowiedzieć na to pytanie, by uprościć w przyszłości podjęcie decyzji o tym, do którego miejsca się wybrać w razie potrzeby.\nGłównym priorytetem dla upoważnionych serwisów, czy to BMW, MINI czy jeszcze innych jest dostarczane konsumentom najlepszej jakości obsługi, a może być to możliwe jedynie dzięki obfitej wiedzy składu kompetentnych mechaników. Nie wolno w takim razie mówić o serwisie fachowym oraz autoryzowanym, jeśli na miejscu brakuje wykwalifikowanych specjalistów.\nNajlepiej będzie, jeżeli jest to rodzinny biznes – w takich pielęgnuje się tradycyjne wartości. Liczy się także doskonała lokalizacja i doświadczenie specjalne. Jeżeli na miejscu czeka kompetentny zespół wykorzystujący tylko zatwierdzone części / oleje – też wolno mieć nadzieję na właściwą współpracę. W kontekście samego BMW oraz MINI liczy się to, żeby w serwisie pracowali fachowcy od wszystkich części tej marki i na miejscu działał sprzęt diagnostyczny zatwierdzony przez brand.


Izabella Krzan zdradziła tajemnicę swojej rodziny? Wiele osób wierzy, że to właśnie prezenterka jest w centrum zainteresowania, po tym jak wyznała, że... jej rodzina wkrótce się powiększy! "Mama prawdopodobnie zostanie dzisiaj babcią" - wyznała Krzan na wizji, czym wywołała ogromną burzę w mediach społecznościowych. Okazało się jednak, że to nie Iza jest w ciąży. Więc kto wkrótce przywita na świecie pociechę?\nRodzina Izabelli Krzan wkrótce będzie większa!\nIzabella Krzan została prowadzącą "Pytania na śniadanie", możemy oglądać jej zmagania z drugim prowadzącym Tomaszem Kammelem.W jednym z odcinków prezenterka zrobiła się sentymentalna i wyznała, że nie odczuwa nacisków swojej mamy na wnuki.\nJak można się domyśleć, informacja szybko obiegła różne media. Możemy jednak uspokoić wszystkich fanów Izy! Dziecka spodziewa się jej starszy brat!\nJakie relacje Izabella Krzan ma ze swoim bratem?\nDzięki temu, że Izabella doniosła o powiększeniu się jej rodziny, możemy dowiedzieć się nieco więcej o jej relacjach ze starszym o osiem lat bratem! Uczciwie przyznała, że kiedyś ich relacje były skomplikowane, ale obecnie są "ziomkami". Nie jest łatwo żyć w zgodzie ze swoim rodzeństwem, wiecie coś o tym?\nMam najfajniejszego brata na świecie. Osiem lat starszy, czasami byłam jego młodszą siostrą męczydu*ą, ale teraz jesteśmy super ziomkami.\nZobaczcie w naszej galerii, jak wygląda starszy brat Izy Krzan! Widzicie podobieństwa łączące to rodzeństwo?\nIzabella Krzan zachwyca w białej sukience z frędzlami! "Najpiękniejszy Anioł w Polsce" - ktoś pisze


Sąd Okręgowy Warszawa-Praga - Informator - Uwierzytelnianie dokumentów\nSąd Okręgowy Warszawa-Praga - Informator - Uwierzytelnianie dokumentów\nod 21 października 2019 r. uwierzytelnianie dokumentów przeznaczonych do użytku z zagranicą odbywa się w nowej siedzibie Sądu przy ul. Poligonowej 3 w Warszawie.\n→podstawa: zarządzenie nr 128/19 Prezesa Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 10 października 2019 r.\nUwierzytelnienie dokumentów przeznaczonych do użytku z zagranicą odbywa się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 stycznia 2002 roku w sprawie szczegółowych czynności sądów w sprawach z zakresu międzynarodowego postępowania cywilnego oraz karnego w stosunkach międzynarodowych (Dz.U.02.17.164).\nZgodnie z treścią wymienionego rozporządzenia, na dokumencie sądowym sporządzonym w sądach z okręgu Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, autentyczność podpisu sędziego, referendarza sądowego lub sekretarza sądowego oraz autentyczność pieczęci urzędowej sądu oraz na dokumencie notarialnym autentyczność podpisu notariusza i jego pieczęci urzędowej (dla notariuszy działających w okręgu SOWP) uwierzytelnia Prezes Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie lub upoważniony przez niego sędzia.\nZa każdy uwierzytelniony dokument wnosi się opłatę skarbową w wysokości 26 zł. (podstawa: ustawa z dnia 16.01.2006 r. o opłacie skarbowej – Dz.U.06.225.1635).\nWnioski o legalizację dokumentów należy złożyć w Biurze Podawczym. Zrealizowane wnioski są gotowe do odbioru zazwyczaj dnia następnego w Biurze Obsługi Interesantów (o terminie odbioru wnioskodawca otrzymuje powiadomienie od urzędnika).\nInformacja telefoniczna w Oddziale Administracyjnym Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie pod nr tel. 22 417 74 30.\n- oryginał dokumentów wymagających uwierzytelnienia\n- potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 26 zł\n- wypełniony wniosek*\n* wzór wniosku\nUwierzytelnienie dokumentów przeznaczonych do użytku z zagranicą - wyciąg z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.01.2002 roku (rozdział 2)\nInformacje Ministerstwa Spraw Zagranicznych dot. poświadczania polskich dokumentów urzędowych dostępne na stronie MSZ ("Informacje konsularne" - Apostille)\nData wprowadzenia: 16.02.2012\nDokument wyświetlony razy: 20 258


Rozwój, a lokalne i globalne sieci – GetMore\nInteligentne zarządzanie produkcją\nZarządzanie na śniadanie – BLOG\nRozwój, a lokalne i globalne sieci\n04/07/2015 Grzegorz Kucia\nW mediach przetacza się obecnie dyskusja na temat wspierania rozwoju regionalnego i reindustrializacji, toczona w kontekście planu dla Śląska i Małopolski Zachodniej, nad którym rząd Premier Kopacz pracował od początku roku. Ja również chciałbym dorzucić swój kamyczek do tej dyskusji.\nSkąd u specjalisty od zarządzania i poprawy efektywności przedsiębiorstw chęć skomentowania obecnych działań? Oczywiście pierwotnym powodem jest to że z tego regionu pochodzę i tu mieszkam. Jest to jak najbardziej naturalne interesować się środowiskiem, w którym się mieszka. Jednak czynię to przede wszystkim dlatego, że działania i decyzje władz będą mieć wpływ na warunki funkcjonowania biznesu, a więc środowiska w którym pracuję, a który tak czy inaczej swoimi działaniami się do nich odniesie. Niekoniecznie zgodnie z intencjami władz. Jeśli władze zarówno na szczeblu rządowym jak i samorządowym nie uświadomią sobie prostych mechanizmów jakimi kieruje się rozwój przedsiębiorstw i regionów to ich działania i wydane pieniądze mogą zostać zaprzepaszczone.\nOczywiście mam świadomość, że obecna aktywność władz na polu rozwoju regionalnego podszyta jest motywacją wyborczą. Nie spodziewam się, że jakieś istotne, przełomowe, decyzje zostaną podjęte aby nastąpił rozwój mojego i innych zaniedbanych regionów. Mogą zostać natomiast wydane pieniądze i podjęte decyzje, które ten rozwój zahamują na lata. Skąd ta obawa – z historii. Doświadczenie podpowiada mi, że jeśli coś może pójść nie tak to właśnie tak pójdzie. Defetyzm? Nie – realizm.\nZa nim opowiem o mechanizmach, które funkcjonują w gospodarce światowej, a o których albo nie wiedzą alb zapominają rządzący przytoczę fragment pewnego wywiadu.\nNa jednym z portali internetowych przeczytałem w jaki sposób samorządowcy przy współpracy zewnętrznej firmy konsultingowej próbowali określić kierunki rozwoju własnego regionu. Dobrze jest wziąć do pomocy kogoś z zewnątrz w tak ważnej sprawie – spojrzy świeżym okiem na problemy. Ze zdumieniem przeczytałem jednak, że samorządowcom (we współpracy z firmą zewnętrzną) zajęło klika miesięcy dojście do prostego wniosku, że aby wskazać (ja bym powiedział, że bardziej rozpoznać bo jak dalej pokażę – samorządowcy nic nie mogą w tym temacie wskazać) kierunki rozwoju regionalnego i określić (sic) gałęzie przemysłu jakie będą wspierać – powinni o to zapytać przedsiębiorców… Niech te trzy kropeczki wystarczą na mój komentarz. Jednak najbardziej zdumiewająca była duma osoby z którą przeprowadzono wywiad, że tak doniosły wniosek został wypracowany… Czy już wiecie skąd mój sceptycyzm?\nA teraz mechanizmy o których powinni pamiętać rządzący zarówno na szczeblu kraju jak i samorządu.\nJaka jest naczelna zasada, którą kierują się przedsiębiorcy w swoich decyzjach? Dlaczego o to pytam? Dlatego, że rządzący i samorządowcy nie mogą w obecnym ustroju zadekretować wybudowania takiej czy innej fabryki w danym regionie. Zrobią to zainteresowani przedsiębiorcy.\nZarabiać dziś i w przyszłości\nTo jest naczelna zasada, którą kierują się przedsiębiorcy. Oznacza to, że podejmują takie decyzje, które pozwalają im na generowanie zysków dziś i prowadzenie swoich inwestycji rozwojowo aby moc generować te zyski również w przyszłości. Co to oznacza? Jeśli przedsiębiorcy uznają, że w przyszłości spadnie popyt na dane dobro bo tendencje, trendy, prognozy są takie to nie zainwestują w budowę nowej fabryki w danej branży. Proste. Nic nie pomogą tu ulgi czy zachęty. To samo jeśli chodzi o miejsce. Jeśli nie będzie dostępu do rynku zbytów – bo ich nie będzie – nie powstaną nowe fabryki. Przykład z naszego podwórka. Jeśli nie będzie kopalń – nie powstaną nowe zakłady produkujące na rzecz tych kopalń, a te które są zostaną zamknięte. Proste. Podobnie jeśli chodzi o zasoby ludzkie. Jeśli nie będzie fachowców z danej dziedziny to przedsiębiorcy nie zainwestują w regionie, w którym ich nie ma. Proste. Oczywiście możemy tych fachowców i specjalistów alokować ale to już inna historia o której poniżej.\nNa jakiej podstawie przedsiębiorcy zatem podejmują decyzje o inwestycjach w danym regionie? Odpowiedzią jest:\nJeśli do tej pory nie wybrzmiało to odpowiednio to napisze to jeszcze raz – inwestycja musi się opłacać przedsiębiorcy. Rachunek przepływów finansowych musi na to wyraźnie wskazywać, trzeba zwrócić też uwagę na to czy ryzyka danej inwestycji są minimalne. W tym ryzyka związane z niestabilnością decyzji rządzących. I pamiętajmy, że:\ndecyzje inwestycyjne przedsiębiorców są niezawisłe\nNie można ich zadekretować – co najwyżej rządzący mogą tworzyć klimat, środowisko i regulacje prawne aby te decyzje były łatwiejsze – a co za tym idzie – ograniczały ryzyka związane z niepewnością. Nit i nic nie przekona przedsiębiorcy do zbudowania Centrum Technologii Laserowych w Gliwicach kiedy on zechce zbudować je w Porębie. Tutaj pozwolę sobie na małą dygresję. Postawiłbym tezę, że dla rozwoju przemysłu i inwestycji zrobi więcej wzrost kompetencji i doradztwo aparatu skarbowego oraz gwarancja stabilności warunków w miejsce represyjności tego aparatu i ciągłych zmian niż największe nawet zachęty.\nW jaki sposób przedsiębiorcy wybierają miejsce, w którym inwestują? Odpowiedzią są:\nPowtarzanie, że żyjemy w czasach globalizacji i w zasadzie swobodnego globalnego przepływu finansowego jest truizmem ale wydaje mi się, że decydenci zarówno samorządowi jak i na szczeblu rządowym nie mają świadomości konsekwencji tego stanu albo nie do końca rozumieją co to oznacza.\nWyobraźcie sobie sieć rybaka. Linki powiązane ze sobą węzłami. Te węzły będą istotne w dalszych rozważaniach. Tą sieć nałóżmy na globus. Węzły będą mieć wtedy konkretne miejsce. A teraz nazwijmy tę sieć. Powiedzmy, że będzie to sieć przepływów finansowych. Duże węzły pojawią się w Londynie, Nowym Jorku, Szanghaju, Tokio, Frankfurcie itd. Mniejsze w innych ważnych lokalizacjach finansów takich jak Hongkong, Singapur, Dubaj. W tych miejscach lub miejscach powiązanych z nimi będą inwestować i otwierać swoje biura finansiści.\nTeraz weźmy do ręki sieć placówek naukowych. Nałóżmy na globus. Pokażą się węzły związane z siłą poszczególnych ośrodków naukowych. Weźmy sieć związaną z ośrodkami władzy, z przemysłem elektronicznym, maszynowym, wydobywczym itd. Nie bez znaczenia są również węzły komunikacji lotniczej, samochodowej, morskiej, kolejowej.\nWidzicie to? W niektórych miejscach węzły różnych sieci pokrywają się. To są globalne ośrodki różnych sieci. Ich rozwój jest nie zagrożony. Do tych węzłów ciążą węzły mniejsze niejako uzależnione od większych węzłów i obcujące z mniejszą ilością sieci. Dlaczego tak się dzieje? Dlatego, że aktorzy tych sieci, inwestorzy, pracownicy chcą mieć blisko do innych aktorów tej samej sieci. Tego rozwój narzędzi komunikacji elektronicznej nie zmieni. Nadal najważniejsze decyzje zapadają w czterech ścianach gabinetów decydentów.\nI teraz wracając do badań nad kierunkami rozwoju danego regionu należałoby się zastanowić do jakich sieci dany region należy obecnie i jak silne ma z tą siecią związki. Jak silna jest sama sieć – czy to przemysł rozwojowy czy też schodzący. W jakim miejscy w sieci i jak silnym jesteśmy jeśli chodzi o edukację i badania naukowe, ośrodki władzy i decyzji, źródła finansowania. Na tej podstawie możemy zastanowić się co nas może spotkać w przyszłości. Czy sieci które są obecne dziś będą nadal silne w przyszłości. Które, z sieci są perspektywiczne, a które schodzące. Te perspektywiczne możemy wspierać a te schodzące. No cóż. Możemy co najwyżej łagodzić skutki dla mieszkańców. Tylko tyle albo aż tyle. Pamiętajmy jednaj przy tym, że decyzje przedsiębiorców są niezawisłe, a my nie zawrócimy Wisły kijem. Zainteresowanych tym podejściem odsyłam do pozycji Manuela Castellsa np. „Społeczeństwo sieci”.\nCo zatem mogą zrobić samorządowcy aby przyciągnąć kapitał i inwestycje? Odpowiedzią na to pytanie są:\nzasoby i rynki jakie kontrolują samorządy\nPomocna tu będzie wynikająca z koncepcji Zarządzania przez Cele odpowiedź na pytanie jakie zasoby samorządy kontrolują i na jakie mają wpływ? Jak już wiemy nie mają wprost wpływu na decyzje przedsiębiorców. Nie mają również wpływu na politykę podatkową (w każdym razie w ograniczonym zakresie). Wobec czego co mogą zrobić samorządowcy aby przyciągnąć kapitał? Mogą dbać o kilka elementów, na które mogą mieć wpływ, a które będą sprzyjać decyzjom inwestycyjnym:\n– dostępność dobrej jakości uzbrojonych terenów inwestycyjnych i łatwość uzyskania wszelkich pozwoleń wynikająca z uchwalonych planów zagospodarowania,\n– dostępność węzłów komunikacyjnych dla terenów inwestycyjnych oraz potencjalnych pracowników oraz ich łatwość komunikacji z innymi globalnymi węzłami. Co oznacza ich łatwe skomunikowanie między sobą (tutaj zadam włodarzom małe pytanie – gdzie jest kolej z Pyrzowic do centrum aglomeracji?).\n– dostępność atrakcyjnych węzłów społecznych: kultura, rozrywka, sztuka, edukacja, opieka zdrowotna, religia, podejście do wszelkiego rodzaju mniejszości.\nPamiętajmy jednak o tym, że jeśli w danym regionie nie występują choćby małej skali węzły przemysłowe, finansowe lub władzy to wybudowanie w nim lotniska nic nie przyniesie tym bardziej jeśli tego lotniska nie skomunikujemy z innymi węzłami.\nNa zakończenie przytoczę rozmowę zasłyszaną w pociągu relacji Gdańsk – Bielsko-Biała. Ponieważ mamy okres wakacyjny to głownie jechały rodzice z dziećmi i młodzież. Jedna ze współpasażerek jechała do Zabrza, a usłyszawszy, że inna rodzina właśnie stamtąd pochodzi zadała pytanie gdzie można w Zabrzu spędzić fajnie czas z dziećmi w wakacje? No cóż w tym momencie nastąpiła dłuższa chwila zawahania. Najmłodszy potomek tej drugiej rodziny zareagował rezolutnie zdziwionym pytaniem: do Zabrza na wakacje? Potem owszem padły odpowiedzi w stylu kąpieli w lokalnych gliniankach czy też jeziorkach. Z reakcji wnoszę, że niekoniecznie ta Pani spodziewała się takiej odpowiedzi. Być może uznacie, że to zwykła rozmowa jakich wiele. Ale spójrzcie na tę scenkę z innej perspektywy. Mąż tej pierwszej kobiety dostał pracę na Śląsku. Żona z dziećmi jedzie w wakacje go odwiedzić. A tak w ogóle to są w trakcie podejmowania decyzji o lokalizacji dalszego życia rodzinnego: przeprowadzka rodziny na Śląsk, dalsze życie w rozłące czy jednak poszukam pracy w dotychczasowym miejscu zamieszkania mojej rodziny. Ciekawy jestem jakie decyzję podejmą.\nPod rozwagę władzom samorządowym i rządowym.\nPosted in Blog and tagged decyzje inwestycyjne, rozwój, społeczeństwo sieci.\nControlling operacyjny narzędzie podejmowania decyzji\nBłędy artykulacji – wyzwanie zarządzania w globalnej gospodarce\nPosted by Grzegorz Kucia\nGrzegorz Kucia: ekspert w dziedzinie projektowania i wdrażania systemów zarządzania. Specjalista w zakresie organizacji i zarządzania, wdrażania zmian oraz poprawy efektywności organizacji. Restrukturyzator. Były Członek Zarządu spółek giełdowych. Brał udział w ponad 30 projektach restrukturyzacyjnych i poprawy efektywności. Współpracował min z: CTL Logistics, Black Red White, Track Tec, MW TRADE, MIFAMA, Powen-Wafapomp, Grupa Otmuchów, ERG, TIM, Medycyna Rodzinna (grupa LuxMED), DROP i wielu innych. Biegły sądowy w zakresie zarządzania i finansów przedsiębiorstw. Trener w zakresie komunikacji i zarządzania – twórca programu rozwoju kompetencji Be a W.A.R.R.I.O.R. Współpracownik UIBS Teamwork – twórcy pierwszego inteligentnego programu informatycznego do zarządzania produkcją IPO System. Założyciel i Prezes GetMore Management - firmy zajmującej się poprawą efektywności organizacji. Rysownik. Antropolog Organizacji\n+48 607 283 321\n40 - 005 Katowice


Nowi wicenaczelni „Gazety Wyborczej” - SDP\n6 listopada 2019 Redakcja portalu sdp.pl\nMikołaj Chrzan, Roman Imielski, Aleksandra Sobczak oraz Bartosz Wieliński zostali nowymi zastępcami redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”.\nMikołaj Chrzan, dotychczasowy szef redakcji lokalnych, nadal będzie odpowiadał za redakcje lokalne dziennika oraz tworzone przez nie treści publikowane w wydaniach papierowych i serwisach lokalnych Wyborcza.pl, a także za pracę, organizację i budżet wszystkich redakcji „Gazety Wyborczej”. Podlegać mu będą: dział Kultura, Co Jest Grane 24, „Książki. Magazyn do czytania”, „Wyborcza TV”, zespół Foto oraz zespół odpowiedzialny za rozwój Klubu Przyjaciół Wyborczej.\nRoman Imielski, dotychczasowy kierownik działu Kraj, będzie koordynować prace tego działu, a także Opinii, Wyborcza to Wy, Sport i zespołu śledczego, jednocześnie odpowiadając za treści o tematyce politycznej w serwisie Wyborcza.pl.\nAleksandra Sobczak, która do tej pory była szefową Wyborcza.pl, będzie odpowiedzialna za ten serwis, w szczególności w zakresie tematyki społecznej, a także nadzorowała zespoły działów Gospodarka, Nauka, Wyborcza.Tech i wideo oraz rozwojowe projekty redakcyjne.\nBartosz Wieliński, dotychczasowy szef działu Świat, ma odpowiadać za magazyny „Duży Format”, „Ale Historia” i „Magazyn Świąteczny”, a także sprawować nadzór nad działem Świat. Przypadnie mu też rola reprezentanta „Wyborczej” na forach międzynarodowych oraz koordynacja współpracy redakcji z europejskimi i światowymi organizacjami dziennikarskimi.\nDo tej pory zastępcami redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej” byli Piotr Stasiński oraz Aleksandra Klich. Stasiński przechodzi na emeryturę (ale pozostanie w redakcji), zaś Klich nadal będzie kierować redakcją „Wysokich Obcasów”.\nRedaktorem naczelnym „Gazety Wyborczej” jest Adam Michnik, a jego pierwszym zastępcą Jarosław Kurski.\nPowstanie vademecum dla duszpasterstwa medialnego


DALER ROWNEY GOLDFINGER 22 ML ANTIQUE GOLD :: Art-Equipment Shop\nKOD PRODUKTU: PA-344B\nGoldfinger to unikatowy produkt opracowany przez firmę Daler-Rowney. jest uniwersalną, wcieralną metaliczną pastą dostępną w 5 odcieniach. Może być użyta do wszystkiego - od odnawiania starych ram, złocenia, po zdobienie przedmiotów zrobionych z gipsu, gliny, dekoracji z drewna, tworzenia imitacji pozłacanych mebli, tekstyliów, skór, tworzyw sztucznych, modelarstwa czy kartek okolicznościowych. Goldfinger jest łatwy w użyciu – wystarczy nanieść suchą szmatką lub palcem i po krótkim czasie wypolerować na wysoki połysk. Tworzy profesjonalne wykończenie bez śladów grudek czy smug. Do skomplikowanych prac pastę Goldfinger można rozcieńczyć benzyną lakową lub terpentyną i używać przy pomocy pędzla. Aby zabezpieczyć powierzchnię imitacji złocenia należy nanieść werniks Goldfinger Varnish. Pasta Goldfinger jest bardzo ekonomiczna w użyciu, wystarczy niewielka ilość aby pokryć dużą powierzchnię. Najlepiej przyjmuję się na porowatych, lekko przeszlifowanych powierzchniach.


60,00 PLN (-16%)\nW czasach, gdy półki marketów i drogerii pęcznieją od wszelkiej maści, szamponów, odżywek, masek, toników i olejków, mało kto wie, czego tak naprawdę potrzebują jego włosy. Włosing to wciąż rosnący trend. Pomaga odkryć, jaki typ włosów mamy, jak je p... [ pełny opis ]\nKsiążka zawiera wiele opisów wesołych i niedrogich zabaw sensorycznych, które można szybko przygotować i po których można szybko posprzątać w domu lub w ośrodku. W każdym rozdziale przedstawiono ćwiczenia oparte na danej potrzebie sensorycznej. Do pr... [ pełny opis ]\nKult Krwi Chrystusa sięga pierwszych wieków Kościoła. Związana z nim pobożność podkreśla znaczenie Wcielenia Syna Bożego oraz wielkość dzieła odkupienia naszego Zbawiciela. Rozwijając relację z Jezusem, ofiarujemy Mu swoją codzienną pracę, m... [ pełny opis ]\nWejdź do bajkowego świata Juliana Tuwima wraz z serią pięknie ilustrowanych sztywnostronicowych książek dla najmłodszych. Każda z nich to kultowy wiesz poety i wspaniały sposób, aby spędzić rodzinny czas z książeczką.\t... [ pełny opis ]\n149,50 PLN (-4%)\nStrefa przedszkolaka. Poziom B+. Pakiet. Sugerowana grupa wiekowa: Sześciolatek Dane produktu:Strefa przedszkolaka powstała w oparciu o badania rynkowe i oczekiwania nauczycieli.To cykl interesujący dla dziecka i satysfakcjonujący dla nauczyciel... [ pełny opis ]\n19,90 PLN (-11%)\nCzy złość musi mieć negatywny charakter? Co dziecko i rodzic mogą zrobić, by ją opanować? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w kolorowej i intrygującej książce "Jestem wściekły! Jak pokonać złość".Złość odbierana jest często w społeczeństwi... [ pełny opis ]\n42,99 PLN (-16%)\nKiedy młoda i piękna Weronika von Stiber dowiaduje się o śmierci męża, słynnego alchemika, ze wszystkich sił pragnie zacząć życie od nowa. Nie jest to jednak łatwe, ponieważ okoliczności jego zgonu pozostają niejasne. Młoda wdowa postanawia wyruszyć ... [ pełny opis ]\n37,90 PLN (-16%)\nCykl obrazkowy historyjek z fabułą pisaną wierszem (księgi 1-4). Autor z humorem kreśli przygody koziołka, który w poszukiwaniu Pacanowa, gdzie "kozy kują" popada w liczne tarapaty na lądzie, morzu, w dalekich i egzotycznych kraj... [ pełny opis ]


Noclegi w Guzówce, Guzówka (Woj. Lubelskie, Pow. Łukowski): Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nNoclegi Guzówka (woj. lubelskie, pow. łukowski)\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (0 w Guzówce oraz 4 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Guzówka\nDzielnica [-- wybierz --]Nowa Guzówka\nNoclegi w Guzówce, województwo lubelskie, powiat łukowski\nNocleg w Guzówce - Wasz sposób na udany weekend! Bogaty zakres ofert noclegowych w Guzówce w województwie lubelskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Porównaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu budynku i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Guzówce wśród oferowanych przez nasz portal kwater prywatnych oraz gospodarstw agroturystycznych. Zobacz też ofertę rozrywkową i rekreacyjną w Guzówce.\nzamki, pałace, dworki Guzówka\ndomy do wynajęcia Guzówka\nkwatery prywatne Guzówka\npokoje gościnne Guzówka\nZrób coś dla siebie i swojej rodziny - zarezerwuj tani nocleg w Guzówce\nKażdy z nas marzy czasem o chwili wytchnienia. Guzówka proponuje różnego typu noclegi, z roku na rok to miejsce odwiedza jeszcze więcej turystów.\nJeśli poszukujesz noclegów w Guzówce w rewelacyjnych cenach, sprawdź propozycje w portalu turystycznym www.eturysta.pl. Dostępne tanie pokoje w Guzówce pozwolą na ekonomiczne spędzenie urlopu.\nNocleg w Guzówce - pełny relaks w pięknych okolicach\nJuż teraz zaplanuj urlop w Guzówce w województwie lubelskim i w zależności od pomysłu spędź oryginalnie czas. Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci najnowszych i praktycznych pomysłów na nocleg w Guzówce. Nie omijaj promocyjnych ofert! Dzięki naszej rozbudowanej wyszukiwarce odnajdziesz bazę noclegową w Guzówce, która spełni wszystkie Twoje wymagania.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Guzówka, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Zapewniamy kompleksową pomoc prawną z zakresu różnych dziedzin prawa, świadczoną zarówno na rzecz Klientów indywidualnych, jak i podmiotów gospodarczych. Kancelaria świadczy pomoc prawną z uwzględnieniem potrzeb, oczekiwań i wymagań naszych Klientów. Dążymy do tego aby współpraca z Klientami i Partnerami zawsze przebiegała w atmosferze wzajemnego szacunku i zaufania, przy zachowaniu wysokiej kultury biznesowej i osobistej. Działamy w oparciu o prawo, przestrzegając najwyższych standardów etyki zawodowej. Cechuje nas zaangażowanie, sumienność, rzetelność, terminowość i skuteczność.\nSewis i sprzedaż elektronarzędzi Wykonujemy: serwisowanie elektronarzędzi firmy: MAKITA, BOSCH, METABO,MILWAUKEE, HILTI, CELMA, PFERD, DWT oraz wszelkiego rodzaju sprzęt z branży elektronarzędziowej, prowadzimy sprzedaż elektronarzędzi firmy: MAKITA, BOSCH, METABO, MILWAUKEE, CELMA, oraz innych firm, prowadzimy sprzedaż osprzętu oraz części zamiennych do elektronarzędzi. Naprawa elektronarzędzi wiertarki udarowe, bez udarowe, kątowe mieszadła szlifierki kątowe, proste, mimośrodowe, taśmowe, oscylacyjne wkrętarki sieciowe, zakrętarki frezarki młoto-wiertarki SDS Plus, młoty wiercąco-kujące i wyburzebiowe SDS Max ukośnice, pilarki tarczowe, piły szablaste posuwowe.