alfabet PAPLI – Jacek Papla\nA – jak Alfabet Papli. Abecadło w zasadzie.\nSkąd taka formuła wstępu? To proste. Bardzo trudno w inny sposób i w miarę kompleksowo nakreślić “opowieść o prawdziwym człowieku” – by nawiązać do klasyki. To nawiązanie nie bez przyczyny zresztą. Papla też już stał się klasykiem. Najlepszy dowód, że przy okazji jubileuszowej wystawy Jacka przed trzema laty znany krytyk sztuki Andrzej Haegenbarth nazwał go mistrzem serigrafii i grafiki użytkowej.\nAle A to także, a właściwie przede wszystkim, Anna, pierwsza Paplowa córka. Anglistka, by zostać w tych najwyższych alfabetowych rejestrach, mieszkająca na dodatek w Anglii. Zajmuje się kontaktami firmy, w której jest zatrudniona, z zagranicą. Ania szczęśliwie przyszła na świat w takiej chwili, że możemy dziś mówić z Jackiem, iż znamy się od kołyski. Jej kołyski.\nB – jak blues. Ulubiona muzyka bohatera tej oto wystawy i tego katalogu. Co w niej słyszy – trudno powiedzieć. Musi jednak coś słyszeć, skoro pozostaje wierny owemu stylowi od blisko półwiecza. Numerem jeden na paplowobluesowej liście jest utwór zespołu DŻEM, Czerwony jak cegła, z którego tytułem Jacek w pełni się utożsamia. Podczas naszej samochodowej podróży z Warszawy do Poznania odtworzył ten kawałek dwanaście razy. Albo osiemnaście.\nAle B to również pewien mały, łaciaty beagle – pies o imieniu Aldo, jeden z wielu z Paplowej sfory, jaką można by utworzyć ze wszystkich psów, które miały niewątpliwą przyjemność żyć z artystą i jego rodziną w ciągu minionych dekad. Tym, co różni owego szalonego beagle’a od reszty wspomnianej pieskiej ferajny, jest nieprawdopodobna ruchliwość. Gdyby się okazało, że w tej chwili penetruje Antarktydę – nie byłoby w tym nic dziwnego. Stawiając zaś kropkę za B – w tym podrozdziale muszą się też znaleźć dwie ważne dla Jacka serie jego prac: Być; (1978), na którą złożyły się cztery grafiki oraz trzyczęściowy; Bułgarski notatnik;(1983).\nI tak nam oto powiało zagranicą…\nC – jak cykle: norweski (1987, 1994), wenecki (1997, 2000) i londyński (1999). Prawda, że powiało? Co łączy owe cykle? Podróż, ciekawość świata. Co odróżnia? W pierwszym Papla zaznaczył swoją obecność przede wszystkim jako świadek i komentator, w dwóch ostatnich wystąpił również w roli uważnego obserwatora, choć także i demiurga. Wenecję i Londyn potraktował bowiem w sposób inwazyjny – wykorzystując swoje zdjęcia stworzył takie obrazy owych miast, jakich w rzeczywistości nie ma, choć – z drugiej strony – patrząc na te grafiki wiemy, gdzie jesteśmy. Gdyby nie autorskie wyznanie, pewnie mało kto odkryłby ten przewrotny, syntetyzujący fotografie, a więc i pamięć, zabieg. W przypadku Norwegii Jacek położył znacznie większy nacisk na… nacisk pędzla. Mniej majstrował przy elektronicznych montażach, bardziej zawierzył swojej człowieczej duszy i ręce. Kłopot w tym, że o którymkolwiek z tych cykli nie da się powiedzieć nic złego. Każdy ma swoje walory, choć od siebie dodam, że najbardziej podoba mi się ten wenecki… Inna sprawa, że norweski ma w sobie… Londyński zaś…\nAle C to także chardonnay, ulubione wino Jacka, i cabernet, też dlań ważne, choć mniej ulubione, jak twierdzi. Rzecz się w głowie nie mieści, jednak to prawda: czerwony – a preferuje białe.\nD – jak dyplom. Obronił go w 1976 roku. Dyplomową pracę Papli stanowił tryptyk zatytułowany Ziemia, woda, powietrze, który – wedle zasady matrioszka w matrioszkie& – składał się z kolejnych podtryptyków, tryptyków niższych stopniem, jeśli można tak powiedzieć. Był to więc tryptyk dalece niebanalny, bo złożony z aż dziewięciu serigrafii. Kolorowych, by postawić kropkę nad i. Może nie bajecznie, ale zawsze. Po kilkudziesięciu latach od tamtej chwili Jacek melancholijnie i z dystansem wyzna: – Każda z nich opisywała rzecz od ogółu do szczegółu, od różnego do tego samego, od pejzażu do atomu, czyli – mówiąc najogólniej – razem miały świadczyć o jedności świata. Myślałem wtedy pewnie, że Amerykę odkrywam w plastyce czy coś takiego…\nAle D to też Dora, wielka przyjaciółka Paplowego domu, choć Jacka chyba największa – po latach można to wreszcie ujawnić, zwłaszcza że IPN też wszystko ujawnia. Zawsze się rozumieli w lot. Nic w tym dziwnego, bo Dora jest (uroczą, żeby nie było wątpliwości) Węgierką. To tłumaczy wszystko. Wiadomo przecież, że lengyel, magyar, két jó barát, eggyütt harcol, s issza borát. Zgadza się?\nE – jak Ewa. Paplowa żona. Kobieta czynu. Autentyczna, żarliwa, skuteczna w działaniu feministka. Politolożka z wykształcenia, artystka z ducha. Kiedyś szefowa galerii sztuki na poznańskim Starym Mieście, potem współwłaścicielka rodzinnego Studia Graficznego MJM, a dziś dyrektorka (powstałego także dzięki jej inicjatywie i unijnym środkom) Programu Aktywizacji Zawodowej Kobiet. Zarazem – nieoceniona dusza towarzystwa, a na dodatek autorka doskonałych porowych sałatek i tart, nie mówiąc już o – rzewną mgłą pamięci wzrok przesłaniających – kruchych bitkach pod cudnie śliskim sosem z mąki kartoflanej, w tym roku wzbogaconych ponoć jeszcze o nerkowce i karmel. Porzucając zaś kulinaria – nie pamiętam, aby Jacek kiedykolwiek cokolwiek szczególnego mówił o swojej żonie. Doskonale zapamiętałem natomiast to, co o niej kiedyś napisał – może nie wprost, lecz tak, że klękajcie poeci (a inne żony zazdrośćcie):\n– W oczach córek odnajduję Ewę z tak wielu obrazów zapisanych w pamięci. Powielają to, co tak trudno wyrazić słowami.\nAle E to również erotyka. Rzecz jest mocno irytująca, niemniej erotyki w twórczości Papli (powszechnie znanego z hedonistycznych tęsknot i upodobań) prawie ze świecą szukać. Sytuację nieco (nieco: mój Boże, raptem sześć sztuk w sumie) ratują wprawdzie wdzięczne prace z cyklu Poranków (2004), a także Szali (2005), ale i tak niedosyt – wobec mniemanego potencjału w tym względzie – pozostaje gigantyczny. Nieśmiale sygnalizowana (choć może i nieświadoma) dwuznaczność, z jaką Jacek jest skłonny zaprezentować odbiorcy delikatnie, kusząco rozwarte odrzwia na Wzgórzu Przemysła, czy też pokazać mu całkiem z bliska wznoszącego się pegaza, nie pozostawia złudzeń co do tego, jak kreatywnie mógłby wyrazić istotę nocy poprzedzających tamte Poranki, nocyspowitych na dodatek w one zwiewne Szale… Ów smutny wątek ma na szczęście pewien jasny punkt: oto bardzo dobre erotyki wypuszcza spod swojej ręki druga córka Jacka, Zuza. Cóż – i może niech tak zostanie? W końcu dzieci są także od tego, by – z czasem – zajmować miejsce rodziców. Zwłaszcza w ww. kwestii.\nF – jak fotografia. Gdy sięgam pamięcią wstecz, a na użytek tego alfabetu sięgam najbardziej zamaszyście jak potrafię, przypominam sobie, że Papla z fotografią kojarzył mi się zawsze, bo był to przecież punkt wyjścia do jego prac. Paradoksalnie jednak – nigdy nie widziałem Jacka z aparatem (zwanym w rodzinie aparacikiem) w ręce! Z innymi wartościowymi rzeczami – i owszem: z jakimś intelektualnym pismem na przykład, albo z pełnym kieliszkiem… Ale z canonem czy smieną? W życiu! Nigdy też nasza rozmowa, o dziwo, na te tematy jakoś nie zeszła. Dlatego też mogę jedynie wierzyć w to (i z wiarą tą głosić prawdę dalej), co zacytował wspomniany już Andrzej Haegenbarth w publikacji poświęconej Papli, wydanej przy okazji 20-lecia istnienia Stowarzyszenia Polskich Artystów Malarzy i Grafików Wielkopolska: – Jestem przekonany – powiada artysta – że moje postrzeganie świata jest zdominowane przez „widzenie fotograficzne”, że myślę kadrem. Według mnie świat nie ma granic. To właśnie kadr ujmuje go w ramy, porządkuje go, nadaje mu sens.\nAle F to i Flekkefjord, rodzinna miejscowość Knuta. Knut jest Norwegiem, któremu swego czasu wpadła w oko (skutecznie, bo ślubem się skończyło) Iwona, przyjaciółka Paplów, dzięki czemu on sam też stał się bliskim przyjacielem tego stadła. – Dzięki ich zaproszeniu zobaczyliśmy Norwegię taką jakiej nie widzą zwykli turyści – mówi Jacek. – Norwegię szczerych, prawdziwie otwartych ludzi i przyrody wybuchającej zielenią krótkiego lata, choć jednocześnie mglistej i deszczowej, czego doświadczyliśmy właśnie w drodze do Flekkefjord, a czego dowodem jest cykl szaroniebieskawych grafik, niby zimnych, ale jednak z wibrującą i niepokojącą zielenią.\nG – jak grafika. Paplowa domena od niepamiętnych lat. Owszem, zmuszany był też (z niezłym skutkiem skądinąd) do olejnego malarstwa, ale po dyplomie zdecydowanie przyciągnął do siebie ulubione sito. Gdy minęło kilka dekad, napisał o tym tak: Poczynając od pierwszych prac graficznych starałem się być blisko spraw dziejących się wokół mnie. Nie była to bliskość reportera czy gawędziarza mówiącego o codzienności, lecz raczej osobisty komentarz do wszystkiego, co mnie otaczało i dotykało. Zarówno w opisie dosłowności krajobrazu, jak i osobistych odczuć człowieka aktywnego. Wybór serigrafii jako techniki był naturalną konsekwencją posługiwania się aparatem fotograficznym używanym do zapisu rzeczywistości. Korzystałem z najbliższego otoczenia, krajobrazu, osób, by jasnym, prostym przekazem oddać to, co było w tym momencie dla mnie najistotniejsze.\nAle G to także gitara. Mówiąc nawiasem – na tym poletku Jacek był samoukiem. Opanował czytanie nut tak dobrze, że bez tremy grał z nich muzykę klasyczną. Choć z pozoru można by sądzić, że Ewę poderwał na wspomniany aparacik, by nie podkreślić roli rastra w tym dziele, prawda jest inna: ujął ją strunowymi transpozycjami Bacha. Potem, krótko acz z przyjemnością, grał jeszcze (na pożyczonej od kuzyna sławnej basowej czechosłowackiej jolanie) w czteroosobowym zespole bluesowym w Aspirynie – znanym poznańskim klubie medyków. I pomyśleć, że gdyby tego zajęcia nie porzucił, grałby sobie dziś chłop gdzieś na świecie z B.B. Kingiem, czy innym Johnem Mayallem, a nie psuł oczy przy grafikach…\nH – jak Homokterenye. Rodzinna wioska Dory. To także mała ojczyzna Istvana, ojca tej damy, farmaceuty, który oprócz leków ratujących zdrowie potrafi także wyczarować, na przykład ze śliwek, specyfiki podnoszące człowieka na duchu. Trudno się dziwić, że jedna z Jacka prac nosi taki tytuł, jak nazwa tej wsi.\nAle H to również haczyk. Na żyłce. Są dowody na to, że Papla łowił, są zdjęcia. Inna rzecz, że robił to ze dwa, trzy razy w życiu i to bez przyjemności, bo przyjemności tej nie cierpi, jeśli ten zwrot w ogóle ma sens. I powiada, że pośród tych nielicznych połowów udało mu się złowić wyłącznie pewną Rybę z dużej litery, z dużej, bo zodiakalną – Ewę.\nI – jak imponderabilia. Chociaż śmiesznie to dzisiaj brzmi, Papla wyznaje archaiczne zasady bycia/życia i nie zamierza się z nimi rozstawać. Nie ma sposobu, by w tych akurat kwestiach przestawić go na inny tor. Wciąż – mówiąc górnolotnie – wierzy w człowieka, ciągle też, choć moda dawno minęła, angażuje się w działalność społeczną. Co z tego ma? A co może mieć? Pewnie aprobatę kolegów, w imieniu których kieruje związkiem plastyków. I jeszcze – dajmy na to – dobre myśli ze strony studentek i studentów, dla których organizuje konkursy czy wystawy. Idealista, nie da się ukryć, idealista, by pozostać przy wiodącej literze. Jeden z tych – na szczęście wciąż wielu – którzy się jeszcze ostali z minionych czasów. Bo naśladowców w czasach obecnych brak.\nAle I to też import, w tym wypadku import myśli. Wiele lat temu Jacek objawił mi, cytując profesora Tadeusza Brzozowskiego, że sztuka wywodzi się od sztuczki. Zapamiętałem. Sprawdziłem. Zgadza się co do joty. Co niniejszym, za Paplą i Brzozowskim, pozwalam sobie poddać dalej pod rozwagę.\nJ – jak Jacek. Imię pochodzące z Grecji. Dawniej funkcjonowało jako zdrobnienie od Jacentego (przekształcenie Hiacynta). Liczba imienia Jacek równa się trójce, co oznacza ludzi o żywym umyśle, dzielnych i zaradnych, pomysłowych, błyskotliwych i z góry przeznaczonych do sukcesu. Typowy Jacek szybko myśli, wyciąga wnioski i podejmuje decyzje. Zwykle ma rozległe zainteresowania i chętnie zabiera głos na najróżniejsze tematy. Lubi dyskusje, słowne starcia. Wśród Jacków jest wielu podróżników. Jako że imię to z natury rzeczy ma brzmienie zdrobniałe, jego nosiciele nawet w wieku dojrzałym zachowują dziecięcą świeżość spojrzenia. Żywo wspominają przygody z harcerstwa, podchody i grę w dwa ognie. W ich świecie jest wiele miejsca na zabawę.\nAle J to także dwuczęściowa praca z końca lat 70. zatytułowana Jestem. Dwuczęściowa, prosta w formie, duży raster, kolor brązowy, płaski teren fotografowany pod słońce. – Dlaczego jest dla mnie ważna? – zastanawia się artysta. – Jest ważna, bo świadczy o tym, że jestem, jestem w stanie odebrać\nto wszystko, co mnie tyczy i co nie tyczy. Jestem i widzę, jestem i robię, po prostu jestem.\nK – jak kocham. – Kocham to słowo, którego nie używam – wyznał Papla przy jakiejś okazji. – Ubogi mąż, biedna żona, brak uczuciowy? Rzecz w tym, że ciągle ocierając się o banał, sam obawiam się go wypowiedzieć. Więc nie mówię, ale szczęśliwie rozumiemy się bez słów, wspólny czas pozwolił nam nauczyć się nas samych w geście, dotyku, spojrzeniu, intonacji głosu. Opowieść o kobiecie i mężczyźnie jest trudna, odnoszę wrażenie, że zawsze lepsze jest niedopowiedzenie, nieznane, tajemnicze i potęgujące obszar doznań. Kobieta w oczach mężczyzny, męskie fascynacje w oczach samego autora, opowieść krótka, otwarta na nowe. Opowieść o doznaniach, ocena przez przedmioty i pozy znane na co dzień, a przecież ciągle fascynujące, dające radość i spełnienie. Fotograficzny obiektywizm zapisanych przedmiotów i gest ręki opisujący to, co znane od lat. Wspólnie tworzą opowieść o osobistym świecie dwojga ludzi oddanych sobie bez reszty. Akt i martwa natura – kolejny banał abecadła sztuki, przelotny w częstych spotkaniach, budzący pozaestetyczne tęsknoty.\nAle K to również korty poznańskiego AZS, Akademickiego Związku Sportowego. Wraz z kolegą Tomaszem Ozdowskim Jacek rozpoczął tam treningi u nie byle kogo, bo – sławnego w latach 60. i na początku 70. – Wiesława Gąsiorka, uczestnika wielkoszlemowych imprez, wieloletniego obrońcy polskich barw w Pucharze Davisa, a skądinąd także mistrza Europy amatorów w deblu. – Zabawa trwała bardzo krótko – wspomina Papla – ponieważ przyszedł doktor Jan Fibak z synem i skończyło się: z jednej strony zainteresowanie trenera nami, a z drugiej – nasze tenisem…\nL – jak lewa. Oto (lingwistyczny, na szczęście) paradoks: Papla, człowiek niezwykłej prawości, ma lewicowe poglądy, a na dodatek jest z natury leworęczny. Czy to w ogóle możliwe, by ktoś prawy miał lewą rękę? Okazuje się, że tak. Inna sprawa, że jest to ręka poniekąd uciemiężona. – Piszę prawą, oduczono mnie pisania lewą w szkole w sposób drastyczny: linijką po łapie – wspomina Jacek. Żartobliwie można by powiedzieć, że to wyznanie objaśnia jego dorosłą lewicowość, ale byłby to żart marny. Bo niezłomna, chwalona także przez politycznych wrogów lewicowość Jacka ma swoje źródło w doświadczeniu dalece wykraczającym poza ściany szkolnej klasy. Wzięła się przede wszystkim z uważnych, wrażliwych obserwacji natury socjalnej, z licznych dyskusji o tym, czy lepiej mieć, czy lepiej być, z wnikliwej lektury kanonicznych książek.\nAle L to też Lisewo. Wieś na Pomorzu, gdzie Papla spędzał letnie wakacje u ciotek góralek. Owszem, jest w tym zdaniu pewien dyskomfort poznawczy, lecz nie ma błędu: w latach 20. część rodziny Jackowego ojca wyemigrowała za chlebem do Brazylii, do Kurytyby, część zaś – na Pomorze. Nic dziwnego, że ci drudzy postawili dom, najprawdziwszą drewnianą góralską chałupę, akurat we wspomnianym Lisewie – na polu obok rosły, niczym w Beskidzie, najprawdziwsze rydze. Po latach, jakie minęły od dziecięcych Jackowych bytności w owej góralsko-pomorskiej wsi, kilka kilometrów od niej, w Krokowej, w Muzeum Okręgowym (którego sala wystawowa mieści się w zabudowaniach gospodarczych słynnego pałacu rodziny von Krokow) została otwarta wystawa zatytułowana Jacek Papla – Grafiki. Za sprawą młodzieńczych wspomnień Jacek zalicza ją dziś do najważniejszych ekspozycji swoich prac. A skoro tak, to jeszcze dwa słowa na ten temat: wystawę zorganizowali pewni dobrzy ludzie mający dom w Karwieńskich Błotach, cztery kilometry od Krokowej. Efektem Paplowego wyjazdu na wernisaż stały się zaś trzy grafiki z cyklu Karwieńskie Błota\nŁ – jak ławka. Z okazji 750-lecia lokacji Poznania, które przypadło na rok 2003, ktoś mądry wymyślił akcję pod nazwą Artystyczne Ławki. Chodziło o to, by miejscowi artyści plastycy różnych specjalności zaprojektowali niebanalne siedziska, które – stawiane latem na Starym Mieście, głównie na Starym Rynku – byłyby ni to plenerowymi rzeźbami, ni to właśnie zwykłymi ławkami, służącymi strudzonym wędrowcom po tym pięknym kwartale wielkopolskiej stolicy. Jednorazowa akcja zaowocowała kolejnymi, dorocznymi edycjami. Od dwóch lat w cieniu ratusza, w ostentacyjnym sąsiedztwie Galerii Miejskiej Arsenał, od czerwca do października stoi ławka zaprojektowana przez Paplę. Co tam – stoi! Kłuje! Na szczęście tylko w oczy. Jest jadowicie czerwona i zgryźliwie czarna. Złośliwie czerwono-czarna.\nAle Ł to także łatwa technika. Tak się mówi o sitodruku. Łatwa jak łatwa, zdaniem bohatera katalogu. W przypadku grafik weneckich drukował prace o formacie 100×70 cm z siedemnastu matryc. I marzy o tym, by poznać kogoś, kto podobnie morderczy wysiłek powtórzy.\nM – jak Moje, twoje, nasze, kolejny Paplowy tryptyk, będący konsekwentną kontynuacją pracy dyplomowej, tym razem tylko trzyczęściowy, złożony z rastrowanych, zbrązowionych tatrzańskich pejzaży. Bardzo ważna praca. Było to pierwsze dzieło Jacka, jakie – na dodatek tuż po zakończeniu przezeń studiów – zostało zakwalifikowane na prestiżowe Międzynarodowe Biennale Grafiki w Krakowie, przegląd odbywający się dziś w cyklu trzyletnim. Wtręt osobisty: zasypiam z jedną trzecią tej pracy pod powiekami i budzę się patrząc na nią dzień w dzień od dziesiątków lat. Trzymam bowiem tę tercję artystyczną w sypialni, traf chciał – na wprost wezgłowia. Wieczorem działa znacznie lepiej niż liczenie baranów. A rano – każe piąć się w górę, bo to serigrafia przedstawiająca nadmorskooki Wołoszyn.\nAle M to również M jak Miłość. Telewizyjny serial będący współczesnym symbolem nieskończoności. Niniejszym zaświadcza się, że Jacek Papla z przedsięwzięciem tym nie ma nic wspólnego. Od 1972 roku kręci bowiem, a właściwie kręcą oboje z Ewą, swój serial na ten temat, na dodatek z codzienną emisją. Jedyne, co łączy obie produkcje, to – jak można sądzić – wspomniana nieskończoność.\nN – jak Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego, przyznawana przez Prezesa Rady Ministrów. Najbardziej przez Jacka ceniona spośród wyróżnień jakie otrzymał. Odbierał ją w roku 1985, w Sali Kolumnowej Pałacu Namiestnikowskiego, późniejszego Pałacu Prezydenckiego. Aż głupio się przyznać – bo wygląda z tych zapisków na to, że chodziłem za Paplą jak cień, niczym oficer prowadzący – niemniej i przy tym wydarzeniu, chcąc nie chcąc, byłem obecny. Ale też tylko dlatego pamiętam, że pośród laureatów nagrody znalazła się wówczas także znakomita tancerka baletowa Ewa Głowacka i świetna skrzypaczka Barbara Górzyńska. Skład męski – poza Jackiem – reprezentował m.in. Juliusz Machulski oraz zespół Kombi. A kto był wówczas premierem? Wojciech Jaruzelski, nie chce być inaczej!\nAle N to też Nekielka. Taka mniejsza Nekla, jak łatwo zgadnąć. Chociaż… W zasadzie w ogóle nie Nekla, tylko nieodległa od niej, przytulona do lasu wieś Tam właśnie państwo Paplowie postanowili szukać swojego miejsca. Wstępnie zbudowali więc na wielkiej polanie domek z przyjaźnie otwartym, użytkowym poddaszem, a także z tarasem wspaniale służącym słonecznemu śniadaniu (w znaczeniu czasownikowym) i wieczornemu biesiadowaniu (w znaczeniu ludycznym), potem wysypali ceglanym proszkiem kort… A skoro już o nim mowa: z pierwszą wiosną kort zarósł zielskiem, na trawiastych zaś, jak wiadomo, grają tylko mistrzowie. Zamiast podjąć wyzwanie i równać do najlepszych, Ewa i Jacek postanowili wymienić nawierzchnię na trawę sztuczną. Papla powiada, że dopiero wtedy, gdy to zrobią – bo przecież są jakieś priorytety – przystąpią do stawiania domu z pracownią. Wygląda na to, że szukanie swojego miejsca właśnie w Nekielce znalazło szczęśliwy finał.\nO – jak Ona. Jak tytuł pracy z 1981 roku, uhonorowanej w Łodzi, na Ogólnopolskim Konkursie na Grafikę, nagrodą prezydenta miasta. – Ona – mówi Papla – to kobieta, ale także Polska, czyli ojczyzna. To obraz roku trudnego: na różny sposób dla wielu z nas. Mroczny, szaro-czarny pejzaż z lasu, z oczkiem wodnym, z centralnym światłem, takim światełkiem w tunelu. Nie ukrywam, że robiłem Oną spontaniczne, jako odpowiedź na to, co się dzieje. Był to niewypowiedziany wprost obraz moich nastrojów – zmartwień o przyszłość mojej rodziny, o pracę i dom… Ale O to także ojczyzna.\nP – jak Papla. Zdaniem Jacka – nazwisko wzięło się z przezwiska. Z ustnych rodzinnych przekazów wynika, że Paplowie przybyli do Polski z południa z Mołdawii – może z Bukowiny, może z rumuńskich Karpat. Na pewno byli góralami, najprawdopodobniej pasterzami. Gdy osiedli w Beskidzie, założyli wieś Głuchaczki, kto wie, czy nie nazwaną tak od otaczającej to miejsce głuszy, skąd z czasem Jackowy dziadek Michał, z żoną Rozalią, przenieśli się do Białej pod Bielskiem, by stamtąd, wraz z piątką dzieci, przyjechać za chlebem do Poznania. Tu jeden z ich trzech synów, Franciszek, poznał Stanisławę z Nowaczyków i – zamiast (zgodnie z rodzinnym planem) wyruszyć do Kurytyby, by pomóc starszemu bratu Rudolfowi w budowie domu – wrósł w Gród Przemysława na stałe. To między innymi dlatego wyrosły z tego związku Jacek nie jest dziś nie tylko bluesmanem, lecz także rozchwytywanym brazylijskim piłkarzem czy królem salsy.\nAle P to również przyjaciele. – Nie muszę ich widzieć codziennie – powiada Papla na wypadek, gdyby ktoś z tego bratniego towarzystwa, nie daj Boże, chciał się spotykać częściej. – Wiem jednak, że gdyby nie oni, przestałbym wierzyć w ludzką bezinteresowność, nie poznałbym wielu pięknych miejsc, rzeczy trudne pozostawałyby trudne, a rozmowy o życiu i zniuansowane żarty byłyby tylko konwersacją i rozrywką. Nie mam pojęcia, czy Jacek zalicza mnie do grona przyjaciół, niemniej na wszelki wypadek widuję się z nim nie częściej, niż raz na trzy lata.\nR – jak rodzina. Stanowczo za długo byłoby mówić na ten temat; katalog mógłby zamienić się w całkiem grubą księgę. Vide więc A, vide E, vide P, vide U, vide Z. Tam jest już wszystko na ten temat. No – prawie wszystko.\nAle R to także rabany, rabaty, rachunki, racje, radości, rady, radykałowie, rajstopy, ramy i ramki, reakcje, reaktywacje, rebusy, recepty, rondle, rostbefy, rozczarowania, rozjazdy, rozterki, rytuały… Każdy się o to potyka, prawda? Jacek też. Może niekoniecznie o rajstopy, ale o rachunki na sto procent…\nS – jak sztuka. Był rok 1983. Jakiś podszept sprawił, że postanowiłem porozmawiać z Paplą na łamach niezwykle wtedy popularnego, adresowanego do młodzieży tygodnika Razem „o życiu”, jak zwykło się to przedstawiać. Wyszedł z tego wywiad okładkowy, czyli wywiedziony z lica, co zawsze jest wyróżnieniem, ale bynajmniej nie „o życiu”. Jacek przede wszystkim objaśniał małolatom, czym sztuka jest, a czym nie jest. – Sztuka nie jest leksykonem, który uczy życia od razu – mówił. – Trzeba się przyznawać, iż się czegoś nie rozumie, bo tak się dochodzi do rozumienia całości. (…) Sztuka może być albo piękna, albo szokująca. Musi natomiast być na tyle wyrazista, by nie wymagała werbalnych objaśnień. Niekoniecznie przy tym dzieło musi być zrozumiałe, bo przecież tajemnica też pociąga. Rzecz w tym, by widza zatykało – pięknem, myślą.\nAle S to też wspomniane wcześniej Stowarzyszenie Polskich Artystów Malarzy i Grafików Wielkopolska (SPAMiG). Papla jest jego prezesem. Sam chciał. Gdyby nie chciał, to by nie był. Takie są możliwości potencjalnych prezesów: gdyby Jarosław Kaczyński nie chciał być prezesem PiS, też by nim nie był. Na tym jednak analogie dotyczące obu mężów definitywnie się kończą.\nT – jak tysiąc dziewięćset pięćdziesiąty pierwszy. W tymże roku urodzili się: Bertie Ahern, premier Irlandii; Pedro Almodóvar, hiszpański reżyser i scenarzysta filmowy; Phil Collins, wiadomo kto… Wtedy też nad Wisłą przyszły na świat takie postaci jak Andrzej Ananicz, były szef Agencji Wywiadu; Ewa Bem, piosenkarka; Jan Krzysztof Bielecki, były premier; Leszek Cichy, słynny himalaista… I pomyśleć, że to dopiero trzy pierwsze litery alfabetu… Zjedźmy na P. Roman Paszke, sławny żeglarz. Marek Piekarczyk, lider TSA. Romina Power, włoska piosenkarka i aktorka. No i Papla. Tak jest – Jacek Papla.\nAle T to również Tadeusz. Jaki Tadeusz? Kościuszko. A niby przy jakiej to ulicy Paple w Poznaniu mieszkają? Chwileczkę: kto powiedział, że przy Cymańskiego?! To nieprawda – jeszcze nie.\nU – jak Uniwersytet Zielonogórski. Tamtejszy Wydział Artystyczny, a dokładniej mówiąc Instytut Sztuk Pięknych, to miejsce dydaktycznej pracy adiunkta Papli od lat dziesięciu. Związał się z tą uczelnią po blisko dwudziestoletniej współpracy z poznańską Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych, której zresztą jest absolwentem, a która – gdy ją opuszczał – była już Akademią Sztuk Pięknych. Dziś jest Jacek wicedyrektorem wspomnianego instytutu i prowadzi w nim dwie pracownie: sitodruku oraz grafiki edytorskiej.\nAle U to i ule. Paplowy tata (z zawodu ślusarz precyzyjny, z zamiłowania stolarz i pszczelarz) miał tychże uli aż siedemnaście, a Jacek od dziecka pomagał wybierać z nich miód. Nic dziwnego, że dziś Papla zapowiada, iż na emeryturze sprawi sobie swoje ule. Historia (pszczelarstwa) zatacza koło…\nW – jak wystawy. Począwszy od roku 1975 ma Papla na koncie kilkanaście ekspozycji indywidualnych i kilkadziesiąt zbiorowych, zarówno w kraju, jak i za granicą. Te najważniejsze to… – Jeśli chodzi o indywidualne – powiada – zawsze najważniejsza jest ostatnia, czyli w tym wypadku ta prezentowana w roku 2005 w Galerii SPAMiG i następna, a zatem obecna, w Jastrowie. Rzecz polega na tym, że ogląd powieszonych w odpowiednim porządku prac poprzednich pozwala zrozumieć ich ułomności, pozwala ocenić, co jest marne, a co warto kontynuować, także z myślą o kolejnej ekspozycji.\nA co z najważniejszymi zbiorowymi? To dla Jacka wszystkie te, na których zostały zauważone jego prace, np. Pokonkursowa Wystawa Grafiki w Łodzi w roku 1979, czy też Biennale Grafiki Europejskiej w Baden-Baden w roku 1983. Co to znaczy: zauważone? Nagrodzone bądź też wyróżnione zasłyszanymi podczas wernisaży opiniami. Kto wie, która forma aprobaty lepsza…\nAle W to również cykliczne wydawnictwo 6na9 – z nazwy łatwo dociec, że adresowane przede wszystkim do licealistów, a także do studentów. W sumie ukazało się pięć numerów tego – wymyślonego i własnymi siłami wypuszczanego przez Jacka w świat – niezwykłego magazynu poświęconego sztuce. Nic dziwnego, że tylko pięć, bo periodyk ów miał kilka istotnych wad. Po pierwsze – w założeniu chciał nieść sztukę pod strzechy, czyli do szkół średnich, co w dzisiejszych czasach jest pomysłem absurdalnym. Po drugie – redagowany był jako pismo naprawdę ambitne, co w dzisiejszych czasach… Po trzecie wreszcie – był bezpłatny, a jednocześnie dość luksusowy, co w dzisiejszych czasach… Sumując… Idea była szczytna, ale gdy schłodzono gospodarkę – Jacka zmroziło, i tak oto kolejna, szlachetna obywatelska inicjatywa wzięła w łeb przez bejmy, jak mówią w Poznaniu. Jakkolwiek ożywczo czy groźnie by to brzmiało – Papla ma w zanadrzu kilka kolejnych projektów.\nX – jak XXX. To tytuł pracy Jacka z 1978 roku. Całkiem sporej (rzecz składa się z czterech formatów o wymiarach 200×140 cm), dlatego też absolutnie na miejscu będzie pytanie o to, dlaczego autor nie użył nazwy XXXL. Wątpliwości jest więcej. XXX to przecież… logo treści obscenicznych… Inna rzecz, że xxxl we współczesnej, internetowej (i nie tylko internetowej), korespondencji znaczy też: kisses… Czyli: ucałowania, całuski… Papla idzie jednak w zaparte i twierdzi, że temat pracy zaczerpnięty został z alei wiązów w Rogalinie. – Na jej widok – wspomina z sentymentem – głos uwiązł mi w gardle i nie zdołałem wykrzesać z siebie innego tytułu poza XXX… Spróbujmy mu uwierzyć. Zwłaszcza, że każdemu by na widok wiązów uwiązł.\nAle X to także równanie pierwszego stopnia z jedną niewiadomą. Wreszcie coś, czego Jacek szczerze nienawidzi. Nic dziwnego. Spójrzmy: (x+3)(x-4) = x(x-5). Co to w ogóle jest?! Podobno wynik liczenia wynosi = 2/14, jednak w okolicy od dawna nie ma nikogo, kto mógłby to potwierdzić.\nY – jak Yale. To prawda, co się powszechnie mówi – Papla rzeczywiście nigdy nie ukończył studiów w Yale University, zwłaszcza że ich nigdy tam nie zaczął. Ma za to studio zamykane na yale.\nAle Y to też Yamato – japoński okręt wojenny, pancernik. Otóż w młodości Jacek był modelarzem i robił model tegoż okrętu. Nie skończył go, niestety, ze szkodą dla… Dla wszystkich, taka jest prawda. Zrobił jednak dziesiątki innych modeli, głównie kartonowych, ale także drewnianych, zarówno okrętów jak i samolotów. Papla powiada, że plastykiem został właśnie z zamiłowania do prac ręcznych. I zapewnia, że – tak jak do uli – wróci na emeryturze do modelarstwa. To krzepiąca wiadomość. Sam widziałem, co potrafił ulepić z wałka plasteliny. Dodam, że nie był to ani samolot, ani okręt.\nZ – jak Zuzanna. Druga Paplowa córka. Artystka, po ojcu. Wspomniana już jako autorka interesujących erotyków. Tu po raz ostatni wrzucę kamyczek do swojego ogródka, tym razem jednak naprawdę nie mogę tego nie zrobić, a to za sprawą pewnej anegdoty. Otóż – poznaliśmy się, gdy panna miała może ze trzy lata. Paple mieszkali wtedy na niższym poddaszu swojej pięknej podniebnej siedziby, a smutna Zuza siedziała na schodach wiodących na poddasze wyższe. Tego wieczoru coś przeskrobała i Ewa zapowiedziała jej, że o wszystkim powie tacie, kiedy ten wróci do domu. Gdy tylko Jacek stanął w drzwiach, Zuza gromkim dziecięcym głosem rzuciła: – Jak tatuś dzisiaj ładnie wygląda!\nAle Z to również zabawa. Z Paplą zawsze udana. No to – wesołej zabawy!


Dieta Porady Uroda wyróznione wpisy Zdrowie\nChyba nikt z nas nie ma problemu z rozpoznaniem brzozy. To charakterystyczne drzewo z białą korą jest znane od wieków. Jednak nie każdy jest świadomy, ile właściwości prozdrowotnych posiada. Z powodzeniem są one wykorzystywane w medycynie i kosmetyce. Stosuje się liście brzozy, jej korę, a nawet hubę brzozową. Jednak największą sławą już od lat cieszy się sok z brzozy.\nSok z brzozy jest niezwykle popularny nie tylko wśród miłośników naturalnych napojów. Już dawno temu był używany w medycynie ludowej ze względu na swoje wyjątkowe właściwości lecznicze i pielęgnacyjne. W staropolszczyźnie sok z brzozy był określany jako oskoła lub bzowina. Co sprawia, że do dziś ma tylu zwolenników? Warto poznać kilka faktów na jego temat.\n– Sok z brzozy – źródło cennych składników\n– Właściwości soku z brzozy\n– Woda brzozowa na włosy\n– Sok z brzozy jako sposób na piękna cerę\n– Sok z brzozy jako alternatywa dla białego cukru\n– Sok z brzozy a odchudzanie – Jak i kiedy pozyskiwać sok z brzozy?\n– Przechowywanie soku z brzozy\n– Przetwory z soku brzozowego\n– Jak dawkować sok brzozowy\n– Czy sok z brzozy można spożywać w czasie ciąży?\n– Przeciwwskazania do spożywania soku brzozowego\n– Gdzie i za ile można kupić sok brzozowy?\n– Sok brzozowy – sposób na zdrowie i urodę\nSok z brzozy – źródło cennych składników\nKorzyści, jakie sok z brzozy może przynieść organizmowi są tak liczne, że trudno je wszystkie wymienić. Stanowi źródło potrzebnych nam witamin, składników odżywczych i mikroelementów. Do najcenniejszych z nich można zaliczyć:\n– witaminy B i C,\n– kwas jabłkowy.\nTa pokaźna lista dowodzi, że sok z brzozy to świetne źródło cennych składników odżywczych, które wspomagają funkcjonowanie organizmu oraz pozytywnie wpływają na urodę. Jakich zatem rezultatów możemy się spodziewać, gdy zaczniemy stosować sok brzozowy?\nSok z brzozy jest używany przez osoby niemal w każdym wieku, które zmagają się z najróżniejszymi problemami zdrowotnymi. Już dawno temu zachwycano się cudownym działaniem oskoły, a przeprowadzone w ostatnich latach badania pozwoliły odkryć jeszcze więcej drogocennych właściwości, które wykazuje. Jaki wpływ ma sok brzozowy na organizm i kiedy warto po niego sięgnąć? Oto niektóre przykłady jego dobroczynnego działania na nasze zdrowie:\nZwłaszcza w okresie jesienno-zimowym warto pić sok z brzozy w celu wzmocnienia swojego układu odpornościowego. Polecany jest szczególnie osobom starszym oraz małym dzieciom, ale warto korzystać z jego pozytywnego działania bez względu na wiek. Sok z brzozy wykazuje też właściwości przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, dlatego pomaga uporać się z objawami grypy, takimi jak gorączka, czy ból gardła i mięśni. Ponadto dobrze wpływa na organizm osłabiony po leczeniu antybiotykami.\n2. Usprawnia funkcjonowanie układu krwionośnego\nZe względu na bogactwo naturalnych przeciwutleniaczy sok z brzozy reguluje przepływ krwi w organizmie, dlatego może pomóc w chorobach niedokrwiennych serca i chorobie zakrzepowej żył. Osoby cierpiące na anemię mogą stosować go jako wsparcie w leczeniu niedokrwistości. Jest tak z uwagi na zawarte w oskole składniki, takie jak żelazo, potas i wapń. Już jedna szklanka soku pomoże zaspokoić dzienne zapotrzebowanie organizmu na te minerały.\n3. Oczyszcza organizm z toksyn\nSok z brzozy może pomóc pozbyć się z organizmu szkodliwych, zalegających toksyn. Dzięki temu zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory, szczególnie raka płuc. Detoksykujące właściwości oskoły mogą okazać się zbawienne dla nałogowych palaczy. Ponieważ świeży sok z liści brzozy działa moczopędnie, pomaga oczyścić się od wewnątrz i pozbyć się złogów w moczowodach. Zapobiega też tworzeniu się niebezpiecznych kamieni moczowych.\nPodobny wpis: Domowe SPA - jak zadbać o swoje ciało w warunkach domowych?\n4. Wspiera właściwe funkcjonowanie układu pokarmowego oraz wątroby\nPicie soku brzozowego może pomóc osobom zmagającym się z nieżytem lub wrzodami żołądka. Ponadto neutralizuje szkodliwe substancje znajdujące się w wątrobie, oczyszcza ją i wspomaga jej prawidłowe działanie. Osoby nadużywające alkoholu oraz stosujące niezdrową dietę powinny wziąć pod uwagę pozytywny wpływ soku brzozowego na wątrobę.\n5. Pomaga radzić sobie z bólami reumatycznymi\nMaść zawierająca syrop z brzozy może łagodzić dolegliwości reumatyczne oraz bóle kości i stawów. Szczególnie jest polecana na ból powodowany rwą kulszową. Obolałe miejsca należy systematycznie nacierać sokiem brzozowym, a wtedy szybko odczujemy ulgę. Można też stosować okłady z liści brzozy.\nNiedawne badania przeprowadzone przez naukowców z Szanghaju dowiodły, że betulina, czyli barwnik zawarty w korze brzozy, zwiększa wrażliwość na insulinę. Dlatego też oskoła może pomóc przeciwdziałać cukrzycy typu 2. Według niektórych naukowców betulina z brzozy pretenduje do bycia kluczowym składnikiem, który będzie stosowany w lekach na cukrzycę i miażdżycę.\nWoda brzozowa jest używana jako środek wzmacniający osłabione włosy oraz wspomagający ich porost. Można kupić gotową płukankę lub zrobić ją samemu w domu. Jest to prosty w przygotowaniu roztwór z soku z brzozy oraz alkoholu etylowego. Taka płukanka stosowana na włosy co drugi dzień przyniesie pozytywne efekty już po miesiącu używania. Włosy będą gęstsze i silniejsze. Staną się też bardziej lśniące i nie będą się zbyt szybko przetłuszczały.\nWody brzozowej można używać również jako wcierki do skóry głowy. W takim wypadku nie należy nakładać jej bezpośrednio na włosy, a jedynie wmasować ją delikatnie w skalp i pozostawić na co najmniej kilka godzin. Możemy używać jej zarówno po umyciu włosów, jak i na sucho. Taka wcierka może pomóc pozbyć się uporczywego łupieżu. Ponadto skutecznie wzmocni cebulki naszych włosów.\nStosowanie wody brzozowej w pielęgnacji włosów okazuje się szczególnie pomocne u osób z łysieniem plackowatym, androgenowym, a także u tych, które utraciły włosy po przebytej chemioterapii.\nSok z brzozy jako sposób na piękną cerę\nJeśli zmagamy się z problemami skórnymi, wypryskami, czy przebarwieniami, sok z brzozy może zdziałać cuda. Ponieważ jest środkiem przeciwzapalnym pomaga w leczeniu trądziku. Przyspiesza również gojenie się ran. Pozwala oczyścić pory i pozbyć się zaskórników. Woda brzozowa stosowana jako tonik do przemywania twarzy rozjaśni przebarwienia, nada cerze promienności i ją oczyści. Należy przy tym uważać, by nie przesuszyć naszej skóry.\nMożna stosować również okłady i kompresy z wody brzozowej. Nakładamy je na miejsca problematyczne albo na zmęczone, opuchnięte powieki. Wiele kobiet wykorzystuje rozjaśniające właściwości oskoły do pozbycia się przebarwień posłonecznych, a nawet piegów. Nie bez przyczyny sok z brzozy jest uznawany za eliksir piękna!\nSok z brzozy jako alternatywa dla białego cukru\nSok brzozowy zawiera zdrowe cukry, które są łatwo przyswajane przez organizm i nie zmieniają poziomu insuliny. Z tego względu ksylitol- cukier brzozowy- jest bezpieczny dla diabetyków. Polecany jest również dla osób walczących z otyłością, ponieważ ma stosunkowo niski indeks glikemiczny. Oprócz tego cukier pozyskiwany z soku brzozowego działa bakteriobójczo, dlatego może wspomóc walkę z próchnicą. Te cechy dają mu zdecydowaną przewagę nad tak powszechnym cukrem białym. Jest też o wiele zdrowszy od dostępnych w sklepach sztucznych słodzików.\nNiezwykłe działanie soku brzozowego może szczególnie zainteresować tych, którzy pragną zrzucić parę kilogramów. Sok z brzozy pomaga wyeliminować z organizmu toksyny i pozbyć się nadmiaru soli, fosforanu, amoniaku i kwasu moczowego, a w rezultacie – schudnąć. Co więcej, oskoła zawiera pewien wyjątkowy składnik – kwas chlorogenowy. Jedną z jego korzyści dla organizmu jest zmniejszenie apetytu. Kwas ten okazuje się też wsparciem w spalaniu tłuszczów oraz ich trawieniu. Działa zatem na dwóch płaszczyznach- pomaga pozbyć się tłuszczów, które dostarczamy do organizmu z pożywieniem oraz oddziałuje na te, które już zgromadziły się w nim w postaci tkanki tłuszczowej. Chociaż aktywność fizyczna i zbilansowana dieta są niezbędne, to warto skorzystać z dobrodziejstwa natury, jakim niewątpliwie jest sok brzozowy.\nZaletą soku brzozowego jest nie tylko jego zbawienne dla organizmu działanie, ale też łatwość jego pozyskiwania. Znając kilka podstawowych zasad można bez trudu robić to samodzielnie. Należy przy tym zadbać o to, by nie uszkodzić drzewa, a jednocześnie zachować jak najwyższą jakość soku. Oto kilka przydatnych wskazówek:\n– pozyskiwanie soku z brzozy należy rozpocząć wczesną wiosną (kwiecień i maj), kiedy temperatura przez kilka dni z rzędu wynosi około 8-10 stopni Celsjusza,\n– drzewo powinno mieć co najmniej 10 lat i rosnąć z dala od ruchliwych dróg,\n– gatunki z których pozyskuje się sok to brzoza brodawkowata i brzoza omszona,\n– sok można pobierać z naciętego pnia, odciętej gałązki lub z otworu wywierconego w pniu.\nPo wykonaniu otworu w korze drzewa, należy postawić pod nim naczynie do którego spłynie sok. Z kawałka drewna lub metalu można wykonać małą rynienkę i umieścić ją w otworze, dzięki czemu łatwiej będzie pozyskać płyn. Otwór powinien znajdować się na wysokości pół metra nad ziemią i sięgać maksymalnie na głębokość 5 centymetrów. Stosując tą metodę z jednego drzewa można dziennie pobrać nawet około 3 litrów oskoły!\nInna metoda to umieszczenie kilku odciętych gałązek drzewa w naczyniu, najlepiej w szklanej butelce. Po pewnym czasie zgromadzi się w nim płyn z gałęzi. Jest to najłatwiejszy, ale też najmniej wydajny sposób. Jeśli brakuje nam cierpliwości, lepiej zdecydować się na inną metodę.\nSok, który pozyskamy z brzozy najlepiej spożyć od razu. Niestety szybko ulega on rozkładowi mikrobiologicznemu, po czym nie nadaje się do spożycia. Można jednak przechowywać go w lodówce do 4 dni. Po tym czasie traci swoje walory, a nawet może nam zaszkodzić. Ponadto warto pamiętać, by sok trzymać w szklanym lub emaliowanym pojemniku. Aby przedłużyć zdatność do spożycia soku brzozowego można zrobić z niego przetwory.\nPrzetwory z soku brzozowego\nDo czystego soku brzozowego możemy dodać alkohol. Sok wymieszany ze spirytusem w proporcji 1:1 to zdrowa i banalna w wykonaniu nalewka lecznicza. Powinniśmy trzymać ją w zamkniętej butelce i pić po rozmieszaniu z wodą.\nZ soku brzozowego da się też zrobić słodki syrop o dużym stężeniu cukrów i minerałów. Wystarczy przelać nasz sok do garnka i ogrzewać aż do uzyskania właściwej konsystencji. Czynność można powtarzać i dolewać kolejne porcje soku przez kilka dni.\nJak dawkować sok brzozowy\nZalecany czas trwania kuracji detoksykującej sokiem brzozowym to około 3 tygodnie. Można przeprowadzić ją kilka razy w roku. Oczywiście dawkowanie i częstotliwość spożywania oskoły zależy od celu, jaki chcemy osiągnąć. Standardowa dzienna ilość spożycia wynosi 150 ml, najlepiej rozłożona w mniejszych dawkach. Wiele osób poleca picie ćwierci szklanki soku brzozowego 3 razy w ciągu doby.\nPodczas kuracji z użyciem wody brzozowej należy zwracać szczególną uwagę na swoją codzienną dietę. Aby organizm mógł się oczyścić i w pełni zaznać dobroczynnego działania oskoły, powinniśmy na ten czas zrezygnować z niezdrowej żywności, szczególnie fast foodu i słodyczy. Ponadto w czasie detoksykacji należy wystrzegać się mięsa i wędlin, a także szpinaku i szczawiu. Zaleca się też unikanie używek, w tym kawy i herbaty. Najlepiej zastąpić je wodą mineralną. Chociaż taka dieta wymaga pewnych wyrzeczeń, to pozytywne rezultaty działania kuracji z pewnością są warte poświęcenia.\nPodobny wpis: Perły Księżniczki - zastosowanie i efekty\nCharakterystyczny, słodki smak oskoły nie każdemu przypadnie do gustu, jednak warto się przełamać i zaznać na sobie jej niezwykłych właściwości. Aby dodać jej nieco walorów smakowych można rozmieszać ją z sokiem cytrynowym, malinowym lub żurawinowym. Często robi się też zdrowotny napój składający się z soku brzozowego i kokosowego. Oba te płyny są bogate w składniki odżywcze i dobrze się razem komponują. Aby przekonać dzieci do picia oskoły, możemy przygotować z niej orzeźwiającą lemoniadę. Wystarczy dodać sok z cytryny, pomarańczę, odrobinę świeżej mięty i łyżkę miodu. Taka mieszanka jest nie tylko bombą witaminową, ale też świetnie smakuje, szczególnie podczas upału. To połączenie przyjemnego z pożytecznym!\nCzy sok z brzozy można spożywać w czasie ciąży?\nNie ma przeciwwskazań do picia soku z brzozy przez kobiety ciężarne. Zalecana jest jednak ostrożność, tak jak w wypadku każdej nowej kuracji u przyszłej mamy. Najlepiej spróbować spożyć sok najpierw w małej dawce i obserwować reakcję organizmu. Oczywiście, jeśli sok z brzozy został wzbogacony alkoholem, to bezwzględnie nie należy go pić w trakcie ciąży.\nPrzeciwwskazania do spożywania soku brzozowego\nSok z brzozy to specyfik bogaty w mnóstwo cennych składników. Jednak sam fakt, że pochodzi z naturalnego źródła nie oznacza, że może go pić każdy. Główne przeciwwskazania do korzystania z soku brzozowego to:\n– alergia lub jakakolwiek nadwrażliwość na pyłek brzozy,\n– skłonność do wysypek i podrażnień,\n– niewydolność układu moczowego i niedrożność dróg moczowych,\n– niektóre przewlekłe choroby serca i nerek, powodujące obrzęki.\nNie ma informacji na temat skutków ubocznych picia soku brzozowego. Warto zachować szczególną ostrożność, gdy podaje się go małym dzieciom. Należy obserwować jak wpływa na organizm i reagować na niepokojące symptomy. Na szczęście, sok brzozowy to specyfik bezpieczny i rzadko zdarza się, by komuś zaszkodził.\nGdzie i za ile można kupić sok brzozowy?\nJeśli nie mamy możliwości albo ochoty na samodzielne pozyskiwanie soku z brzozy, możemy zaopatrzyć się w gotowy produkt. Znajdziemy go w sklepach ze zdrową i ekologiczną żywnością, sklepach zielarskich oraz niektórych aptekach. Ze względu na stale rosnące zainteresowanie sokiem brzozowym, coraz więcej drogerii i supermarketów dodaje go do swojego asortymentu. Bez problemu możemy go też kupić przez Internet. Cena za litr tego leczniczego napoju to około 10 złotych. Biorąc pod uwagę wszystkie jego prozdrowotne właściwości to naprawdę niewiele! Warto jednak pamiętać, by wybierać te produkty, które nie zawierają sztucznych, dodatkowych składników.\nSok brzozowy – sposób na zdrowie i urodę\nNasze babcie i prababcie zapewne znały niezwykłe właściwości soku brzozowego i być może same z nich korzystały. Obecnie, wraz ze wzrostem zainteresowania zdrowym odżywianiem, sok brzozowy znów zyskuje na popularności. Coraz więcej mówi się o jego dobroczynnym działaniu na zdrowie i właściwe funkcjonowanie organizmu. Z powodzeniem mnóstwo osób wykorzystuje go w pielęgnacji włosów oraz skóry. Jednak zamiast tylko słuchać opinii innych, lepiej samemu przekonać się o wyjątkowych właściwościach soku z brzozy. Zdrowie i piękno są przecież ważne dla każdego z nas.


Marynarzu zawiń do Foodportu – apetyczne zakupy w Galaxy | Głos Szczeciński\nMarynarzu zawiń do…\nArtykuł sponsorowany GALAXY 22 lipca 2021, 0:00\nWIOSŁUJ, WIOSŁUJ DO FOODPORTU.\n- Klienci bardzo pozytywnie zareagowali na otwarcie restauracji i kawiarni w pełnym wymiarze. Nasza strefa restauracyjna – FoodPort, cieszy się dużym zainteresowaniem, nie tylko podczas zakupów, ale także podczas wypadów do kina czy na kręgle. Z kolei kawiarnie są miejscem spotkań biznesowych oraz tych swobodniejszych, z przyjaciółką czy chłopakiem. Lato w Galaxy sprzyja więc rozsmakowaniu się w wyprzedażach oraz kuchniach świata. Doceniając apetyt na zakupy w dobrych cenach, wprowadziliśmy akcję promocyjną, w której klienci otrzymują bonus w postaci zaproszenia do jednej z naszych restauracji lub kawiarni. Zależy nam na budowaniu pozytywnych doświadczeń zakupowych, a smaczna pasta czy sernik z pewnością sprawią, że odwiedzający miło spędzą czas w naszym centrum – mówi Joanna Dybowska, manager ds. marketingu w Galaxy.\nKlienci, którzy do 31 sierpnia (lub do wyczerpania puli voucherów) dokonają zakupu na minimalną kwotę 100 zł udokumentowaną na maksymalnie 2 paragonach, otrzymają voucher o wartości 10 zł. Zaproszenia dedykowane są restauracjom i kawiarniom obecnym w szczecińskim centrum handlowym. Ponieważ apetyt rośnie w miarę jedzenia, kupując więcej, otrzymujemy więcej. Jedna osoba może bowiem zyskać aż trzy vouchery. Smakosze oraz wytrawni łowcy okazji z pewnością już „ostrzą sobie zęby” na vouchery, tym bardziej, że ich ilość jest ograniczona.


6 sposobów na ułatwienie pracy z Windows'em | LenovoZone Forum\n6 sposobów na ułatwienie pracy z Windows'em\n03 cze 2015, 23:43\nKażdy z nas próbuje ułatwić sobie życie, jeśli chodzi o pracę na komputerze, czasami się jednak nie udaje.\nNo, ale dobra, chciałem pokazać kilka sposobów na ułatwienie pracy,\nSztuczki na przykładzie Windows 7:\nPełna kontrola nad konfigurowalnymi opcjami Windows.\nWystarczy utworzyć nowy folder w jakim chcemy miejscu i zmienić jego nazwę na:\nFolder zmieni ikonę, a w nim znajdziemy ok.270 elementów, opcji\n2. Komputer jako "router"\nOtwieramy konsolę CMD (wiersz poleceń), a nastepnie wpisujemy komendę:\nnetsh wlan set hostednetwork mode=allow ssid=NAZWA key=KLUCZ\nGdzie nazwa to oczywiście nazwa pod jaką będzie widoczna nasza sieć, klucz dotyczy, natomiast szyfrowania AES dla WPA2, bo z takiego korzysta wirtualny AP. Gdy ustawimy parametry, możemy już włączyć sieć:\n3. Historia niezawodności\nJeśli komputer działa trochę dziwnie lub jakiś program nie działa tak jak powinien, możemy skorzystać z narzędzia, które znajdziemy wpisując w menu START “Wyświetl historię niezawodności”. Wyświetli to wykres indeksu stabilności systemu ze skalą od 1 do 10. To pozwoli nam dwoiedzieć się, który program lub składnik systemu Windows nie działa tak jak powinien.\n4. Zaawansowany kalkulator\nJeśli uruchomimy systemowy kalkulator, znajdziemy w, nim podstawowe funkcje, jednak jak klikniemy na zakładkę "widok", będziemy mogli wybrać szereg zaawansowanych wbudowanych funkcji: konwersje jednostek, arkusze kalkulacyjne, obliczenia daty, a nawet tryb programisty.\nJeśli system napotkał jakiś problem, potrzebujesz pomocy zdalnej, a zdalny dostęp nie działa, wystarczy, że wyszukamy i uruchomimy narzędzie wpisując w menu start: "PSR". Po kliknięciu na opcję “Rozpocznij Rejestrowanie“, funkcja rozpocznie nagrywanie wszystkich działań, które będziemy wykonywać na komputerze, przez szereg zrzutów ekranu, dodając napisy automatycznie. Po zakończeniu nagrywania, wszystkie zapisane dane są ze sobą połączone, a następnie narzędzie zapisuje jako plik, który łatwo można otworzyć w każdej przeglądarce internetowej. Tak utworzony plik możemy później spakować i wysłać e-mailem do kogoś, kto będzie w stanie nam pomóc pozbyć się problemu.\n6. Czyszczenie wolnej przestrzeni dyskowej\nAby raz na zawsze pozbyć się śladów po usuniętych plikach w wiersz poleceń wpisujemy komendę:\nLitera Z oznacza dysk, a / partycję, którą chcemy usunąć. Wykonujemy to na własną odpowiedzialność.\nNo na razie to tyle, ale jak na coś wpadnę lub coś znajdę to tu wrzucę, Wy też sie podzielcie swoimi sposobami\nRe: 6 sposobów na ułatwienie pracy z Windows'em\n05 cze 2015, 11:47\nwindows jako ruter? odważny jesteś....\n05 cze 2015, 12:55\nA dlaczego nie? :p\nW niektórych sytuacjach się przydaje\n05 cze 2015, 14:06\nistnieją bezpieczniejsze rozwiązania...


Historia Balzers « Oerlikon Balzers\nStrona główna › Pasja Balzers › Historia Balzers\nHistoria Balzers Historia sukcesu powłok Balzers\nTo, co zaczęło się niepozornie w roku 1946 jest dziś przedsiębiorstwem zatrudniającym 4000 pracowników. Pozostała nam jednak pasja do innowacji.\nW roku 1946, profesor Max Auwärter wpadł na pomysł, w jaki sposób wykorzystać nieznaną wówczas szerzej próżniową technologię cienkich warstw na skalę przemysłową.\nPrzy tworzeniu „Gerätebauanstalt Balzers” mógł on liczyć na wsparcie księcia Franciszka Józefa II i szwajcarskiego przemysłowca Emila Georga Bührle. Tym, czego mu jednak brakowało, były systemy i wyposażenie niezbędne do przekucia jego pomysłów w rozwiązania praktyczne. Nie zastanawiając się, opracował i wyprodukował je we własnym zakresie. Dziś dawny „Gerätebauanstalt Balzers” nazywany jest Oerlikon Balzers, zatrudnia około 4000 ludzi i jest częścią Surface Solutions Segment grupy Oerlikon. Siedziba główna firmy nadal mieści się w Balzers, w księstwie Liechtenstein.\nHistoria wizjonera, profesora Auwärtera, jest w pewien sposób znamienna dla całej firmy. Poszukiwanie odpowiedzi na pytania, na które przemysł (jeszcze) nie odpowiedział – Balzers ma to we krwi. Odwaga przekuwania idei na praktykę to część DNA Balzers. Oerlikon Balzers wprowadza innowacje i tworzy historię od roku 1946.\nDuch przedsiębiorczości i pragnienie badań definiują Oerlikon Balzers. Z połączenia tych dwóch cech powstał wyjątkowy sukces. Ponad 100 pracowników, w większości w Liechtensteinie, zaangażowanych jest wyłącznie w działalność badawczo-rozwojową. Nie mieszkają oni jednak w wieży z kości słoniowej, lecz pracują w awangardzie swoich dyscyplin naukowych regularnie publikując. Są pożądanymi ekspertami na międzynarodowych, specjalistycznych kongresach. To gwarantuje zarówno otwartość umysłu, jak i zaangażowanie w branżę.\nPowłoki ochronne pomagają chronić środowisko\nProfesor Auwärter wyprodukował powłoki chroniące przed słońcem i powłoki antyrefleksyjne do soczewek okularów i aparatów oraz cienkie warstwy do zastosowań elektronicznych. Opracowanie powłok PVD (PVD = fizyczne osadzanie z fazy gazowej) miało miejsce w roku 1974. Przełom nastąpił w roku 1978 wraz z pojawieniem się marki BALINIT, która do dziś pozostaje istotnym punktem w ofercie Oerlikon Balzers, razem z innymi innowacyjnymi projektami.\nKolejnym przełomem technologicznym było wprowadzenie na rynek w roku 2011 opatentowanej technologii S3p – zaawansowanego techniczne procesu, który zrewolucjonizował rynek powłok pod marką BALIQ™. Innowacje wdrożone przez Oerlikon Balzers pozwalają powlekać nawet tworzywa sztuczne. Niedawno wprowadzono nowy proces metalizacji części z tworzyw sztucznych do przemysłu motoryzacyjnego ePD™. Proces ten nadaje tworzywu popularny wygląd chromowanej powierzchni, który dotychczas można było osiągnąć tylko poprzez powlekanie elektrolityczne. Dodatkowo w ePD™ efekt osiąga się bez stosowania wątpliwych środków chemicznych wymaganych do powlekania elektrolitycznego.\nRozwiązania Balzers zawsze łączą redukcję zużycia ze wzrostem wydajności – niezależnie od tego, czy dotyczy to silników formuły 1, turbin silników samolotowych, pierścieni tłokowych dla przemysłu motoryzacyjnego, przyrządów precyzyjnych czy narzędzi w przemyśle tworzyw sztucznych czy metalowym. Koniec końców lepsza wydajność i mniejsze zużycie oznaczają ograniczenie użycia szkodliwych substancji i materiałów konserwujacych. Podczas gdy zrównoważony rozwój, tradycja i innowacyjność dla wielu pozostają po prostu hasłami, pracownicy Oerlikon Balzers są dumni z tego, że ich przedsiębiorstwo i ich codzienna praca oparte są o te wartości.\nWspólna pasja dla rozwiązań powierzchniowych\n2 czerwca 2014 w Oerlikon Balzers rozpoczął się nowy rozdział: „Wszystko, co najlepsze, razem pod jednym dachem” – takie motto przyświecało grupie Oerlikon, gdy nabywała segment powłok Metco od grupy Sulzer i ogłaszała powstanie Surface Solution Segment. Potencjał rynkowy Oerlikon Balzers zwiększył się automatycznie o około dziewięć miliardów. Surface Solution Segment stał się podmiotem przynoszącym największe zyski w grupie Oerlikon.\nPołączenie dwóch pionierów w dziedzinie powłok to również narodziny globalnego lidera technologii. Kombinacja dwóch najważniejszych technologii powlekania powierzchni otwierają przed Oerlikon Balzers niesamowite możliwości dalszego rozwoju technicznego.\n05/03/21 at 02:49 pm | 10.36 CHF +0.01 (+0.10 %)


Poseł Aleksandrzak (SLD): Propozycje PO są nie do przyjęcia - 24.05.2013\nPodczas spotkania z warszawskimi działkowcami poseł Leszek Aleksandrzak podkreślił, że nowa ustawa powinna chronić działkowców. Jeżeli chodzi o propozycje PO, to są one nie do przyjęcia.\n"Stoimy przed murem niechęci i nieżyczliwości" - 24.05.2013\n"My działkowcy stoimy przed murem niechęci i nieżyczliwości" - napisali działkowcy z ROD im. T. Kościuszki w Jarocinie. "Nie chcemy wiele, tylko tyly, co nakazuje sprawiedliwość dziejowa i zasady współżycia społęcznego. Parlament nie może ulegać pewnym grupom nacisku tzw. lobby, ustalać prawo na ich życzenie korzystne dla nich."\n"Dzialkowcy przyglądając się polityce PO staną przed wielkim dylematem" - 24.05.2013\n"Wprowadzony do Sejmu projekt ustawy opracowany przez posła Platformy Obywatelskiej Stanisława Huskowskiego bulwersuje wszystkich działkowców, gdyż zmierza do likwidacji ogrodnictwa działkowego" - napisali działkowcy z ROD i. "22 Lipca" w Ostrowie Wielkopolskim.\nDziałkowcy spotkali się z posłem Czechyrą z PO - 24.05.2013\nPoseł Czesław Czechyra zaznaczył, że chociaż nie jast członkiem Komisji, która zajmuje się opracowaniem nowej ustawy działkowej, wesprze ich postulaty oraz będzie miał na uwadze obawy, jakie mają wobec projektu PO.\n23 maja 2013 r. w Siedlcach odbyło się spotkanie prezesów zarządów ROD. Wiceprezes Okręgowego Zarządu Mazowieckiego PZD Pan Stanisław Zawadka zwrócił uwagę, że obecnie najważniejsze są działania podejmowane w obronie Związku, w tym pikiety.\n"Projekt obywatelski powinien być wiodącym w pracach sejmowych" - 24.05.2013\n"To działkowcy stworzyli obywatelski projekt ustawy, znajac najlepiej swoje środowisko. Projekt ten uwzględnia wyrok TK, jak również broni najważniejsze prawa działkowców. Jeżeli rzeczywiście posłowie chcą dobra działkowców, to powinni uwzględnić głos milionowej społeczności"- napisali w liście do posła Ireneusza Rasia (PO) małopolscy działkowcy.\nKomisja Skarbu Państwa pozytywnie zaopiniowała wszystkie projekty dot. ustawy działkowej - 22.05.2013\n22 maja br. odbyło się posiedzenie Komisji Skarbu Państwa. Prezydium Komisji zaopiniowało pozytywnie wszystkie projekty ustawy działkowej - 3 poselskie: SP, PO i SLD oraz projekt obywatelski. W opinii podkreślono, że każdy z tych projektów zmierza do uwzględnienia wniosków zawartych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2012r. Opinia Prezydium została przyjęta większością głosów.\nPosłanka Sibińska i poseł Huskowski spotkali się z działkowcami - 22.05.2013\n20 maja br. odbyło się spotkanie działkowców z posłami PO - Krystyną Sybińską i Stanisławem Huskowskim. Działkowcy nie szczędzili słów krytyki pod adresem projektu PO. Głośno deklarowali swoje poparcie dla Polskiego Związku Działkowców i podejmowanych przez Związek działań w obronie interesów działkowców.\nPamiętajcie o ogrodach: Walka o działki - 22.05.2013\nSądeccy działkowcy bardzo aktywni włączyli siędo ogólnopolskiej akcji ratującej wypracowany pzez lata kawałek zieleni i swoją jedyną pasję - czytamy w gazetce "Pamiętajcie o ogrodach".\nObradowała Krajowa Komisja Rewizyjna PZD - 22.05.2013\nWażnym punktem posiedzenia była aktualna sytuacja ogrodów i Związku. Komisja zapoznała się z informacjami Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej na temat pracy i działań Podkomisji Nadzwyczajnej, która zajmuje się opracowaniem nowej ustawy działkowej. Uznała, że projekt obywatelski powinien stać się wiodącym w pracach sejmowych.\n21 maja 2013 r. w Płocku odbyło się spotkanie z prezesami z terenu działania delegatury Płockiej Okręgowego Zarządu Mazowieckiego PZD. Wiceprezes OZM PZD przedstawił obecną sytuację Związku i działkowców. Pan Prezes zwrócił uwagę na potrzebę integracji całego społeczeństwa działkowego tak ważnej w obecnej sytuacji.\n"Projekt PO jest skierowany przeciwko działkowcom i całemu społczeństwu" - 22.05.2013\n"Projekt ustawy PO jest według działkowców skierowany nie tylko przeciwko rodzinom emerytów, rencistów czy bezrobotnych, ale także przeciwko młodym małżeństwom z dziećmi, którzy boją się utraty możliwości uprawy działek oraz możliwość ponoszenia opłat znacznie wyższych niż obecne" - napisali działacze z Okręgowego Zarządu we Wrocławiu" w liście do posła Marka Łapińskiego.\nDziałkowcy piszą do posła Kownackiego (PiS) - 22.05.2013\nUczestinicy posiedzenia Prezydium OZ Podkarpackiego w liście do posła B. Kownackiego odnieśli się krytycznie do projektu PO. W ich ocenie do projekt obywatelski powinien stać się wiodącym w pracach Podkomisji Nadzwyczajnej.\n"Działkowcy ocenią Was podczas wyborów parlamentarnych" - 22.05.2013\nDziałkowcy z ROD "Relaks" w Kościanie skierowali list po posłów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego: "stanowicie większość, a więc Wy zadecydujecie o losach ogrodnictwa działkowego i działkowców" - napisali działkowcy podkrślając, że wszelkie decyzje posłów będą podliczone i ocenione podczas najbliższych wyborów.\nPoseł Dariusz Dziadzio (Ruch Palikota) debatuje z działkowcami - 22.05.2013\nW dniu 20 maja 2013 r. delegacja rzeszowskich działkowców wzięła udział w spotkaniu w Biurze Poselskim Posła Dariusza Dziadzio. Działkowcy podziękowali mu za wystąpienie podczas debaty sejmowej, w którym ostro skrytykował poselski projekt ustawy o ogrodach działkowych przygotowany przez posłów PO i poparł obywatelski projekt ustawy o ROD.\nGazeta pl: Protest działkowców. Nie chcą likwidacji PZD - 22.05.2013\nW płockim wydaniu gazety wyborczej (21.05.2013r.) i na portalu gazeta.pl/plock znalazła się informacja na temat pikiety działkowców z terenu działania delegatury płockiej OZM.\nOstrowieccy Działkowcy bronią obywatelskiego projektu ustawy o ROD - 21.05.2013\nW dniu 20 maja 2013r. o godz. 12.00 w Ostrowcu Świętokrzyskim odbyła się pikieta przed biurem poselskim Posła Zbigniewa Pacelta. Działkowcy zaopatrzeni w transparenty, związkowe flagi i czapeczki, wyrażali poparcie dla obywatelskiego projektu ustawy oraz swój kategoryczny sprzeciw wobec zapisów projektu Platformy Obywatelskiej.\nWojewódzkie Święto Ludowe w Lesznie - 21.05.2013\nW dniu 18 maja br. uroczyście obchodzono Święto Ludowe, którego organizatorem był Wojewódzki Zarząd PSL. Tradycyjnie w Święcie tym uczestniczyli przedstawiciele Okręgowego Zarządu PZD w Poznaniu.\nSpotkanie Leszka Millera, OPZZ i działkowców - 21.05.2013\nW dniu 20 maja br. doszło do spotkania Leszka Millera przewodniczącego SLD oraz Jana Guza przewodniczącego OPZZ z mieszkańcami Gdyni. Hasłem przewodnim spotkania z przedstawicielami społeczności lokalnej było: „Godna praca – Godne życie”. Jan Guz, w swojej wypowiedzi zapewnił o niesłabnącym poparciu OPZZ dla poczynań członków Związku, związanych z dotychczasową obroną ogrodów działkowych.\nPo raz kolejny działkowcy pikietowali przed biurami posłów PO. Chcą w ten sposób wyrazić swój sprzeciw wobec projektu autorstwa posłów Patfromy. W ocenie działkowców, to projekt obywatelski powinien stać się obowiązującym prawem.


Rodzina ustala ze swoim proboszczem godzinę i przebieg ceremonii pogrzebowej. Dopiero potem zajmuje się dalszymi sprawami związanymi z pochówkiem/ grób, grabarz, organista, kościelny/.\nOpiekę nad cmentarzem ma grabarz. Bez jego zgody nie wolno kopać grobów i murować grobowców/w ziemi/.\nWe wszelkich sprawach związanych z cmentarzem zgłaszamy się do swojego proboszcza.\n- Modlitwa, a zwłaszcza pełne uczestnictwo we Mszy św. pogrzebowej, przez przyjęcie Komunii św. jest nieocenionym darem dla zmarłego.\n- W czasie procesji na cmentarz modlimy się i śpiewamy pieśni żałobne. Staramy się zachować powagę w czasie pogrzebu i nie rozmawiać w trakcie procesji żałobnej.\n- Również po pogrzebie należy zmarłym zapewnić stałą pomoc modlitewną polecając ich Miłosierdziu Bożemu:\n- Msze św. gregoriańskie.\nOdsłon : 210859


Uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 2 świętowali Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka wspólnie z UNICEF [ZDJĘCIA] – Kurierprzasnyski\nUczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 2 świętowali Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka wspólnie z UNICEF [ZDJĘCIA]\n25 listopada 2021 25 listopada 2021 szw\tBrak komentarzy 2021, Chorzele, prawa dziecka, Przasnysz, Szkoła Podstawowa nr 2\n20 listopada to wyjątkowa data – rocznica uchwalenia „Konwencji o prawach dziecka”. Przypomina nam, że wszyscy powinniśmy zwracać szczególną uwagę na dzieci i ich prawa.\nW obchody Międzynarodowego Dnia Praw Dziecka włączyła się także Publiczna Szkoła Podstawowa Nr 2 im. Papieża Jana Pawła II w Chorzelach, która w ramach tego dnia zorganizowała wystawę i lekcje poświęcone prawom dziecka, a uczniowie w geście solidarności ze wszystkimi dziećmi na całym świecie ubrali się na niebiesko.\nW 1989 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych przyjęła uniwersalny dokument, gwarantujący wszystkim dzieciom na całym świecie ich prawa. Chronią one dzieci, ale i wspierają je w prawidłowym rozwoju. Znajomość praw pozwala najmłodszym uchronić się przed różnymi niebezpieczeństwami. Z drugiej strony daje im możliwość aktywnego uczestniczenia w procesach podejmowania decyzji, które ich dotyczą.\nRolą dorosłych jest nie tylko dbanie o to, aby prawa dziecka były przestrzegane, ale także szerzenie wiedzy o prawach dziecka, w tym edukowanie kolejnych pokoleń dzieci i młodzieży. UNICEF w swoich działaniach zwraca uwagę na te kwestie i inicjuje różne projekty, których celem jest upowszechnianie wiedzy o prawach dziecka.\nIP, Roksana Osowska – Koordynator Klubu Szkół UNICEF w SP2Ch, Fot. SP2 Ch\n← Gmina Chorzele wyposażyła przedszkola w nowe, ciekawe wydawnictwa książkowe\nDzień Pluszowego Misia w Filii Bibliotecznej w Dobrzankowie [ZDJĘCIA] →\nOderwany róg figury jednorożca i nagi biust\n19 kwietnia 2021 19 kwietnia 2021 szw 0


Felieton Dlaczego gramy w to, co każe nam Game Pass? 17.02.2021 - Forum | GRYOnline.pl\nFelieton Dlaczego gramy w to, co każe nam Game Pass?\nOdczytuję ten artykuł jako intelektualne fikołki by oczywiste wady abonamentów przekuć w zalety, jednocześnie reklamując ten jeden konkretny.\nŻebyśmy się bardziej cieszyli ze średniaków i mniejszego wyboru? No bez przesady. Nie ma co gloryfikować abonamentów. Fajnie, że można w nich coś fajnego znaleźć i taniej zagrać. Ale na tym bym poprzestał, nie ma co urabiać potencjalnych klientów.\nNa Netflixie tak samo, wiekszosc czasu spedza sie na zastanawianiu sie co obejrzec.\nPrawda jest taka ze wiekszosc to crap. Filmy/gry na ktore sie naprawde czeka sa moze 1-2 na rok.\npost wyedytowany przez Bociek69 2021-02-17 15:53:58\nBardziej bym powiedział, że w artykule chodzi o zbyt duży wybór co z resztą zostało przytoczone kilka razy i poparte przeprowadzonymi badaniami, a Ty doszukujesz się jakichś teorii spiskowych. Jakie masz wady abonamentów? Świadomy człowiek zdaje sobie sprawę, że płaci za game passa czy netflixa, a tym samym jest skazany na gry/filmy które udostępni nam dana platforma co nie znaczy, że są to tylko i wyłącznie słabe/średnie tytuły.....\nPóki można wziąć na miesiąc i zrezygnować nie ma problemu. Korzystam gdy jest ciekawy kontent i rezygnuje gdy już nie ma.\nZ abonamentów growych chyba jeszcze nie korzystałem.\npost wyedytowany przez Padzislaw 2021-02-17 16:05:20\nPodstawowa wada jest wymieniona w nagłówku i pierwszym akapicie - ograniczony wybór.\nCo do jakości tytułów - te o najwyższej jakości będą się sprzedawały osobno, a do abonamentu trafią najwyżej po jakimś czasie. Gry o dużych budżetach nie będą produkowane dla abonamentów.\nPrzeprowadzone badania świadczą raczej o ułomności naszej psychiki niż wyższości mniejszego wyboru.\nŚwiadomy człowiek oczywiście zdaje sobie sprawę z tego, za co płaci. Ale po co przekonywać go, że mniejszy wybór jest lepszy? Bo tak odczytuję ten artykuł: "yyy ale byłoby lepiej gdyby było mniej gier. Te, co są, byłyby popularniejsze, wspólne przeżywanie, a wybór łatwiejszy"\nBardziej odebrałbym to właśnie w ten sposób, że artykuł pokazuje nam ułomności naszej psychiki, a gdy ktoś ma problem z wyborem to nic w tym złego jeśli wykupi jakiś abonament i go zawęzi.\nOdnosząc się do gier to przecież MS oficjalnie oznajmił, że ich gry będą się pojawiać na premierę w game passie. To jest raczej kwestia preferencji czy komuś gry w GP się podobają i czy opłaca się płacić 55zl miesięcznie. Największa wadą jaką ja tu widzę to jest brak daty usunięcia gry z usługi. Odnosząc się jeszcze do Twojego pierwszego komentarza, to powiedz mi, kto o zdrowych zmysłach ulegnie tak słabej manipulacji o której mówisz. Wątpię aby ktoś po tym artykule stwierdził " faktycznie, mam za duży wybór i nie wiem w co grać, kupię game passa". Nawet jeśli ktoś tak zrobi to będzie to świadomy wybór który faktycznie może pomóc graczowi laikowi jakie tytuły mu bardziej odpowiadają, a jakie mniej, które sprawiają mu więcej frajdy, a które nie trafiają kompletnie w jego gusta.\n1. Gry AAA Microsoftu, EA i Ubisoftu już od jakiegoś czasu trafiają na premierę do ich abonamentów.\n2. Doświadczenia pokazują, że nasza psychika działa tak, a nie inaczej i ograniczony wybór zwiększa szansę, że podejmiemy jakąkolwiek decyzję. Nie każdy i nie w każdym przypadku, ale taka jest ogólna reguła.\nJak ktoś ma problem ze zbyt dużym wyborem, to abonament pomoże mu go rozwiązać. Jak ktoś takiego problemu nie ma, to nie musi z niego korzystać.\n3. Nikogo nie przekonuje, że ograniczony wybór jest lepszy czy gorszy. Opisuję raczej, jak może pomagać w podejmowaniu decyzji. Sporo osób ma z tym problem i dla nich będzie to świetne rozwiązania.\nAbonamenty mają bardzo dużo zalet i wad. W swoich trzech felietonach na ich temat opisuję zarówno jedne, jak i drugie. Warto o nich pisać, bo już teraz mają duży wpływ na producentów, konsumentów i cały rynek, a siła ich oddziaływania będzie tylko rosła.\nA gdzie Twoja twarz z wykrzywioną miną na miniaturce? Lol\nJakie gry POSIADACIE? :D Chyba nie na PC.\nPrzecież wszystkie gry z wirtualnych sklepów nie sa nasza wlasnoscia a większość pudelek posiada już tylko linki do steama.\nNiby tak, ale w praktyce bardziej te gry "posiadam" niż za czasów pudełkowych. Bo wtedy a to się płyta porysowała, a to komuś była pożyczona i zapomniałem, a to się po latach zapodziała, a to się przeprowadziłem i nie zabrałem ze sobą całej szafki pudełek.\nTeraz mam wszystko w jednym miejscu, nieważne gdzie jestem, przy jakim kompie - mogę sobie pobrać co chcę i grać. Do tego stopnia wygodne, że oprócz posiadanych wydań pudełkowych kupowałem cyfrowe dla samej wygody i większej "trwałości"\nTak, jest ryzyko, że kiedyś to wszystko na raz stracę. Myślę jednak, że zanim to się stanie dam radę część biblioteki zbackupować. Ewentualnie część tytułów musiałbym zakupić ponownie gdzie indziej. I tak mniejsze ryzyko niż te wszystkie płyty potracone przez lata.\nTo jakiś podtekst do piratów. Ewentualnie wersje gog posiadamy.\npost wyedytowany przez Rumcykcyk 2021-02-17 16:40:28\nNiedługo także i na konsolach. Plus, skoro epiczek taki dobry to czemu nic nie zrobić żeby ludzie bardziej posiadali gry na pc niż teraz?\nProcne To jest jeden z głównych błędów ludzkiego umysłu, czujesz się bezpiecznie bo nikt ci jeszcze niczego nie zabrał. Przez to nie dopuszczasz do siebie w ogóle myśli, że ktoś może ci to zabrać a jeżeli komuś coś "ginie" to żyjesz dalej w przekonaniu że tobie się to nie stanie (tak samo jak nie myślisz codziennie o tym, że w każdej chwili może ci się zrobić skrzep w żyle który cię zabije zanim ktokolwiek zdąży ci pomóc).\nAle weź sobie świeżą sprawę Andrew Spinksa, któremu Google od tak zablokowało konto a razem z tym dostęp do wszystkich usług z jakich korzystał czyli mail, chmura z masą danych itp. Jedno pstryknięcie jakiegoś automatu i tracisz dostęp do wszystkiego. Tak samo możesz mieć ze Steamem czy innymi sklepami. CD Projekt się potknie w jakiejś inwestycji i myk, tracisz całą bibliotekę - myślisz że niemożliwe? Większe firmy upadały. Ktoś ci się włamie na konto Steama i zrobi coś co łamie regulamin? - cyk, nie masz całej swojej biblioteki a potem udowadniaj że nie jesteś winny. Nic nie jest wieczne a szczególnie branża rozrywkowa, jeden większy kryzys czy jakaś wojna i tracisz wszystko na zawsze.\nI tak samo może mi spłonąć dom ze wszystkimi grami.\nZdaję sobie sprawę z zagrożeń, ale nadal uważam, że ich prawdopodobieństwo jest małe. Poza tym to tylko gry, ich strata nie jest taką tragedią żeby sobie robić nie wiadomo ile problemów by je "ochronić".\nI, jak już pisałem, biorąc pod uwagę ile gier straciłem bo płyty się gdzieś zapodziały to wydania pudełkowe są dla mnie najbardziej ryzykowne ^^\nJa po przewie wziąłem drugi raz game pass a powód jest tylko jeden nie ma na razie premier dobrych gier więc może coś się znajdzie na game pass żeby chwilę pograć.\nAle uważam że to jest zła droga lepiej grać mniej a w to co dobre niż próbować instalować coraz więcej gier z abonamentu i każdą następną coraz szybciej usuwać z dysku.\nZ abonamentów gierkowych korzystam sporadycznie i tylko wtedy, gdy rzucą jakąś zniżkę za 3-4 złote. A i tak wtedy traktuję to swojego rodzaju przegląd tytułów, którymi warto by było się później zainteresować i dorwać gdzieś w promocji. : >\nBociek69 pytanie wtedy po co ten abonament, kupując te dwie gry rocznie to będzie znacznie taniej, niż opłacać abonament.\nAle co do netflixa, to trochę inaczej tutaj to odbieram, netflixa opłacam, abonamentu na gry nie opłacę. A to tylko dlatego, że gra zajmuje zazwyczaj kilkadziesiąt godzin, tak średnio - na przejście. Często ponad 50h. Jak w miesiąc ją przejdę to super, ale właśnie opłaciłem abonament, a gram w jedną grę cały miesiąc? Na steam klucz znajdę taniej, a grę używkę lub do odsprzedaży na ps5 też znajdę w mniejszej cenie. Ale nawet jak w pełnej cenie, to i tak najważniejsze dla mniej est grać w to co mam ochotę teraz ja.\nNetflix natomiast, to film na 2h, w ciągu miesiąca połknę ich z 5? oraz serialu kilkanaście odcinków. Kupno tej ilości filmów lub wypożyczenie na portalach jest droższe niż opłata tego abonamentu. ZNACZNIE. Przy grach tej różnicy nie ma według mnie, nie dla mojej ilości czasu spędzanej.\nJakby abonamenty były jak byłem w liceum, studiach, pewno bym się cieszył mogąc grać od 16 do 24 dzień w dzień ^^ Ale grając 1-3h dziennie, niezbyt jest abonament interesujący dla osoby co jak kupuje grę, to co najmniej przechodzi ją do końca, a jeszcze lubi wyciskać z niej jak najwięcej się da przez super trudne poziomy trudności czy szukając możliwe każdego questa/lora itp itd. Abonament by mijał i tylko stresował czasem, że jeszcze jedną grę chcę ograć zanim zniknie!!\nNo z wyborem mam problem, ale cóż.. ;) Od tego mam spreadsheeta z grami w które chce zagrać i random.org\nAbonament na gry w przypadku, kiedy gram w 3-4 specjalnie dobrane tytuły w roku nie ma żadnego sensu.\nZa to korzystałem z Netflixa, o ile na początku muszę przyznać, że ''zachłysnąłem się'' bazą filmów i seriali. Zrobiłem sobie niemałą listę do obejrzenia, jednak po intensywnym początkowym okresie 2-3 miesięcy oglądania w porze zimowej, mój entuzjazm mocno upadł. Po nadrobieniu dostępnych ''zaległości'' okazywało się, że z bieżących premier naprawdę niewiele mnie interesuje (pojawia się np. wiele klasyków, które już oglądałem). Zwykle jest dosłownie parę filmów, na które nie mam też większego parcia do oglądania.\nWszystko zależy od podejścia, ale jeśli ktoś oglądał już bardzo wiele filmów, a do tego lubi sobie dobrać coś konkretnego pod siebie to oferta Netfliksa, szybko staje się niezbyt ciekawa. W takim wypadku najlepiej wykupywać dostęp raz na np. rok, oglądać co jest i rezygnować.\nPoza tym, czasem łapałem się na tym, że oglądałem jakieś średniactwo z rozpędu. Oglądanie, byle coś oglądać jest dla mnie stratą czasu.\nW jednym z takich badań, przeprowadzanych przez prof. Sheenę Iyengar, na stoisku w supermarkecie oferowano różne rodzaje dżemów. Gdy klienci mieli do wyboru 6 smaków, na zakup decydowało się 30% z nich. Gdy ofertę zwiększono do 30, tylko 3% osób kupiło jakikolwiek przetwór. Podobnych badań było dużo więcej, a ogólne wnioski są takie, że zbyt duży wybór męczy i zmniejsza satysfakcję z podjętej decyzji. Nawet jeśli nie zrezygnujemy z dokonania wyboru, to czujemy, że poszliśmy na jakiś kompromis, a nasza decyzja na pewno nie była najlepszą z możliwych.\nCoś w tym jest bo gdy mam pełno zainstalowanych gier to czasami nie wiadomo co odpalić i koniec końców nie zagram w nic tylko pójdę sklejać model. Teraz mam taką taktykę, że po przejściu grę usuwam.\nMam to samo od dawna. Maks 1, 2 gry naraz (z czego jedna na konsoli, druga na lapku). I po przejściu na danej platformie jednego tytułu lecę do kolejnego. Nie rozumiem jak ludzie mogą grać w kilka tytułów naraz, przecież to nie pozwala się skupić i zaangażować w pełni w jeden tytuł.\nZnacie taką sytuację? Włączacie Steama, tracicie godzinę na znalezienie idealnego dla siebie tytułu, a następnie zmęczeni i zrezygnowani znowu uruchamiacie League of Legends, Counter Strike’a lub zabieracie się za oglądanie filmików na YouTubie?\nJest dokładnie odwrotnie. Gdyby nie GamePass miałbym kilka-kilkanaście gier i grałbym w to co jest. Nie mógłbym bardzo wybrzydzać, bo nowa gra to dodatkowy koszt. Czasem sobie na niego pozwolę, ale nie za każdym razem, gdy mi się zachce czegoś nowego.\nPosiadanie 100-200 gier w GamePassie sprawia, że przeglądam katalog nie wybrawszy gry.\nBociek69 U mnie większość czasu na Netflix to raczej wkur..zanie się na brak podstawowych opcji sortowania i beznadziejne wyszukiwanie ;x\nGamepassa mam tylko wtedy jak pojawi się jakaś nowość fajna\nNetflix/HBO ? To co najlepsze w tych abonamentach już dawno temu obejrzane, nowości w większości są słabe\nPlus jest taki, że to przynajmniej wygodne przy szybkim necie\nJa jestem wielkim zwolennikiem tego typu abonamentów. Opłacam Netflixa i GamePassa i uważam, że obie te usługi są fenomenalne. W GamePassie jest naprawdę sporo gier i właściwie każdy znajdzie coś dla siebie żeby pograć w wolnym czasie. Ja natomiast zauważyłem, że gdyby nie GamePass sporo gier by mnie ominęło ponieważ prawdopodobnie nigdy bym ich nie kupił. Wiele z nich okazało się naprawdę super produkcjami i nie żałowałem spędzonego czasu z nimi. Tak samo z Netflixem, niektóre filmy i seriale to prawdziwe perełki. Miesięczną opłatę za GamePass nie odczuwa się mocno, bo to raptem 55 złociszy a naprawdę wybór jest spory. Moim zdaniem jest to dużo lepsza oferta niż to co Sony oferuje. Miałem swego czasu PS+ i w chwili obecnej mając GamePass nie wyobrażam sobie powrotu.\nJa tam nigdy nie ulegam namowom i podpowiedziom, ani w sklepach internetowych, aplikacjach cxy wlasnie w gamepass, jedyne co klikam to w nowosci, zeby zobaczyc co doszlo.\nCo ja jestem bezrozumna małpa, zeby ktoś musial mi wskazywac w co ma grać?\nGamepass to najlepsze co spotkalo branze gier w poprzedniej dekadzie 2010-2020. Branża gier staczala sie w tamtej dekadzie i tylko gamepass im wypalił, oby w tej dekadzie doszla jeszcze chmura zebysmy wkoncu mogli grac bezpośrednio z TV (jak ktos chce) i nie musli zasmiecac srodowiska naturalnego elektrosmieciami by odpalic tych kilka gierek na wyłączność.\nJak konsole wisza juz itak na internecie, zabijaja plyty i robi sie straszna drozyzna (gry, akcesoria po 350 zl) to zrobmy z konsol uslugi i chociaz planety zasmiecac nie bedziemy i dalej tuczyć chinczyka ku naszej zagładzie.\nMicrosoft niech zacznie wkoncu wydawac te swoje gryz bo juz trzeci rok nie ma nic z tego jego kupowanie studiow i zaczynam myslec, ze to kupowanie studiow to byl jakis fake lub zwykla wtopa finansowa i ludzie w tych studiach bimbają zamiast pracować.\nZ VOD nie mam problemów, nie korxystam z niego. Chodze do bibliotek i tam mam kilka tysięcy filmow i serializ koncertow i dokumentow dostepnych na DVD i setki na BD.\nBiore te 5 na tydzien i VOD mi nie potrzeba, a konsola za to wykorzystuje i musi miec naped BD.\npost wyedytowany przez Old Gamer 1910 2021-02-18 08:28:16\nKtos napisze, ze chodze ie do biblioteki to strata czasu. Na pewno ruch, spotkanie sie z kultura, ksiazkamiz komiksamk, filmami, grami planszowymi i interakcja z innymi ludźmi kulturalnymi (Seba czy typowy Janusz do Biblioteki nie przychodzi i o dziwo wiekszosc to młodzi ludzie 20-40 lat, wiec warto chodzic do mediatek, moze sie pozna jakiegoś kulturalnego i fajnego czlowieka, wiekszowc to dziewczęta i to wyksztalcone, oczytane).\nWybieram to co mnie interesuje, dziecku bajki (juz chyba z 300 bajek przerobilismy z czego ze 100 to Disney, Pixar). DVD mozna przerobic na plik mp4 programem Videoproc (co pol roku daja wersje free w ograniczonym czasie, wiec nie trzeba nawet płacić) i sobie przerobic plyte na plik na pozniej jak nie masz czasu.\nNo i gry planszowe, juz chyba z 30 przerobilem z Rodzina.\nReasumujac rozejrzyjcie sie po bibliotekach zamiast wspierać medialne koncerny ladujace nam do glow jakas dziwna propagandę niezgodna z nasza kulturą i tradycją i to za nasza kasę.\nU Netflixa nawet Punisher jest przegadany i lewacki, zamiast byc na poziomie chociaz kinowego Warzone.\nA ceny? Jak widze pozyczenie takiego Star is Born za 18 zl/obejrzenie to wole dolozyc 7 zl i kupic film na DVD jak wiem, ze obejrxe kilka razy, jak raz to z biblioteki.\nSzkody kasy na VOD, a gamepass kupuje na promocjach, teraz na OLX sa ogloszenia, ze za 90 zl mozna kupic rok kodow gamepass ultimate. Chyba rok za 99 to nie jest az tak duzo nie? Kupic trzy lata i napewno sie zwroci w ogranych grach.\nLepiej juz zaplacic te 300 zl za trzy lata gamepassa ultimate i ograc te 100 gier zamiast kupic jedna na PS5.\nPatologia dzisiaj jest to co oferuje Sony, drozyzna i remastery i dlc. Moze za kilka lat będzie lepiej, ale dalej koszmarnie drogo.\nXbox Series S szybko sie zwroci na oszczednosci na grach. W trzy lata gamepassa jak MS zacznie wydawac swoje gry, sciagnie Bethesde i moze dogada sie z Ubisoftem, a EA juz jest, to stanie sie super inwestycja, a nie skarbonka bez dna jak PlayStation 5.\nTen ostatni bedzie najbardziej oplacalny na koniec generacji w wersji slim za polowe obecnej ceny jak rynek gier uzywanych bedzie rozwiniety jak obecnie na PS4 i nowki bedzie mozna kupic w duzych promocjach jak obecnie (np God of War po 39 zl w folii).\npost wyedytowany przez Old Gamer 1910 2021-02-18 08:45:15\nChęć przynależności do jakiejś grupy dawno mi przeszła. Właściwie pojawiła się w pewnym momencie, utrzymała przez kilka lat i zniknęła. Poza tym wielu rzeczy które mnie nie zainteresowały nie robiłem. Bycie w grupie "przeżywaczy" mnie nie interesowało przez większość mojej dotychczasowej "kariery" (poza krótkim okresem, ale to pomińmy xD).\nPrzykładowo przez długi czas kręciłem się w środowisku osób o tzw. alternatywnych poglądach, słuchających specyficznej muzyki, non stop słuchałem rozmów o różnych filmach min. Tarantino. Owszem pewnymi rzeczami nasiąknąłem, jednak filmów nigdy nie obejrzałem, tak jak nie zacząłem słuchać muzyki, która do mnie nie docierała i nadal nie dociera.\nCo ciekawsze rzeczy które robisz pod wpływem otoczenia (świadomie, bądź nie) ulatniają się w momencie gdy urwie się kontakt (chyba że coś rzeczywiście cię zainteresowało).\nWolę nie mieć znajomych i być sobą (w takim stopniu w jakim pozwala rzeczywistość, czy finanse, ale jednak sobą), niż żyć w 2 światach na siłę i się męczyć.\nCo do abonamentów i niesławnego Game Pass'a:\n- ukończyłem jedną grę - Final Fantasy XV Windows Edition - grę ukończyłem po raz drugi (wcześniej zrobiłem to zaraz po premierze na konsoli Sony).\n- wybór tytułów jest średni, chociaż za bardzo Microsoftu nie chcę krytykować - zobaczymy jak to się rozwinie,\n- na Netflixie obejrzałem wszystko co mnie interesowało. Próbowałem oglądać sporo filmów których nie znam, czy takich o których "się mówi". Nie dałem rady,\n- granie w chmurze ssie - łącze 1Gbps w obie strony, lagi jak cholera.\npost wyedytowany przez VintrixOne 2021-02-18 08:47:15\nCzlowiek jest zwierzeciem stadnym.\nOczywiście sa jednostki indywidualne, ktore spoleczenstwo uznaje za defekty, a wg mnie to sa wlasnie ludzie z potencjałem na geniusza, gdyz jest niezależny ponad tp wszystko i mysli samodzielnie, a nie jak stado.\nZ wiekiem czlowiek leczy sie z efektu stada, a bardzo doswiadczeni i wysztalceni ludzie wrecz od niego uciekaja (np z miasta na wieś, celowo chca sie odcinac od ludzi i miejskich trybów zycia). Mi np bardzo pasuje rezim sanitarnyni dystans, gdyż zawsze zle czulem sie w tłumach ludzi, ktorzy tloczyli sie jak muchy na kupie. Zero przestrzeni osobistej.\nTeraz jest z tym lepiej i dla mnie to ogromny plus i chcialbym zeby tak zostalo na zawsze, ale w to nie wierzę, ludzie lubia jak myszy sie ściskać np na koncertach, w klubach, stadionach czy w sklepach (a biedronka dodatkowo zastawia ciagi komunikacyjne towarem- lamie przepisy BHP i pozarowe, ale wszyscy maja to w d... łącznie z urzednikami, ktorzy tam robia zakupy).\nGdyby ludzie nie mieli potrzeby tloczenia sie jak myszy i muchy to by ta cala pandemia zdechla juz w chinach i nie miala sily sie rozprzestrzeniać.\nProsty przyklad weselaz tam kazdy z kazdym musi tanczyc, siedziec blisko, pic, pocic sie i chuchac jeden na drugiego, dotykac sie brudnymi rekami itd. Trwa takie cos caly wieczor i noc. Jak ma sie wirus i choroby nie roznosic w takich warunkach. Teraz powiedz typowej Kobiecie, wychowanej na bajkach Disneya o ksiezniczkach, ze nie bedziesz miala swojego balu księżniczk.i\nRobienie tego co chce tlum, a ten jest sterowany przez jakiegos cwaniaka tzw lidera prowadzi zawsze do totalitaryzmów. Niby tlum, a rzadzi wola lidera, a demokracja polega na tym, ze rzadzi wiele indywidualnosci, ktore znaja problemy tlumu i rozwiazuja go.\nPrzynależność jest ważna, ale wystarczy przynaleznosc do kraju (np.:jestem Polakiem, patriotyzm to moja powinność, jestem katolikiem, musze byc dobry dla bliźnich ale tylko tych, ktorzy sie nawrocili i prosza szczerze o wybaczenie, katolik to nie frajer, to czlowiek przebaczajacy i dajacy druga szanse, nie naiwniak!).\nRodzina to tez przynależność, wiec jak ktos jest indywiduum to warto, żeby zalozyl rodzine z innym indywiduum i razem wypelnia pustke samotności, a oddajac sie pasji mogą stac sie jednostkami wybitnymi np artystami, tworcami, albo ich dzieci wychowywane jako jednostki wolne, a nie na kolejne muchy na kupie.\npost wyedytowany przez Old Gamer 1910 2021-02-18 09:00:34\nOstatnie gry w jakie grałem w ramach GP to Outer Worlds i Carrion. Zainstalowałem sobie Nier Automata, ale mija 3. tydzień i ciągle nieruszone.\npost wyedytowany przez Matysiak G 2021-02-18 09:19:53\nHmmm... jak tak czytam te komentarze to utwierdzam się w przekonaniu, że prawdą jest co mówią behawioryści, że większość mężczyzn jest znacznie mniej otwartych na nowości od kobiet. Dla mnie wartością dodaną w Netflixie i Game Passie jest możliwość próbowania rzeczy, których normalnie bym nie kupiła. Nie kupiłabym Controla ani Medium, a mam ogranie i nieźle się bawiłam. Tak samo wiele świetnych filmów z różnych krajów nawet by nie powstało gdyby nie Netflix (np. Dark). Z powodu platform streamingowych podupadły Hollywoodzkie produkcje i tradycyjna telewizja, zobaczymy jak GP będzie wpływał w perspektywie na rynek gier.\nZa 3-4 lata rynek na pewno mocno się zmieni i bardzo ciekawe będzie obserwowanie kierunku tych zmian. Mimo wielu potencjalnych problemów, IMO powinny być to jednak zmiany na lepsze. Sam obawiałem się o los indyków w abonamentach, a tak jak wspominasz, użytkownicy abonamentów są dużo bardziej otwarci na eksperymenty i według wielu statystyk bardzo często grają w mniejsze tytuły.\nSama poniekąd postawilaś diagnozę nt przyszłości.\nMniej 'Gladiatorów' a więcej 'Riverdale' .\nŻeby utrzymać subskrybentów firmy będą potrzebowały stałego dopływu nowości. Licząc pieniądze lepiej będzie mieć 3 średniaki niż 1 hit. Liczyć się będą żelazne reguły produkcji średniaków i absolutny zakaz podejmowania ryzyka artystycznego czy produkcyjnego - gra ma być w budżecie, na czas albo wynocha.\nPiszę średniaki, bo tak naprawdę nikt nie wie, co wyjdzie z takich gier. One nie są złe, ale nie bez powodu w normalnym systemie dystrybucji uważamy je za niewarte zakupu.\nI co byśmy nie powiedzieli, Medium nie będzie lepsze od God of War. To, że w nią zagrasz wynika tylko i wyłącznie z tego, że możesz 'za darmo'\npost wyedytowany przez albz74 2021-02-18 11:22:38\nTylko jakie to ryzyko i innowacje podejmują studia AAA lub największe studia filmowe? To raczej oni nie są skorzy do jakichkolwiek zmian. Klepanie tego samego jak już coś zaskoczy Bond, kino superbohaterskie, jakaś adaptacja książki (wykastrowana i ugrzeczniona z jakichkolwiek kontrowersji), te same gęby od lat etc... To nie jest tak, że wielkie kino przegrało ze streamingiem tylko cenowo. Tam już od lat był skansen, który zwyczajnie przez lata nie miał konkurencji. To producenci gier AAA są raczej zachowawczy, a to mniejsze studia podejmują ryzyko próbując znaleźć dla siebie trochę miejsca. Co do dyscypliny zwłaszcza czasowej... to chyba by się ona jednak trochę przydała.\nWięcej "Historii małżeńskich", a mniej "Avengersów" :)\nW abonamentach można sobie pozwolić na więcej, bo ma się stały dochód. Jak inwestujesz 500mln w wielki hit, to on musi być dla każdego. Inaczej na siebie nie zarobi. Nie zaryzykujesz też z czymś nowym, jak wszystko zależy od sprzedanych kopii/biletów.\nDomyślam się, że problem, o który ci chodzi, to budżety. Można zakładać, że będzie więcej gier średnio budżetowych, a mniej super drogich produkcji, ale moim zdaniem to błędne złożenie. Abonamentom też zależy, żeby mieć superhity, o których będzie bardzo głośno. One przyciągają nowych klientów. Dlatego powstają superprodukcje jak Gra o Tron, serial w Śródziemiu od Amazonu etc. W grach jest też o tyle prościej, że "masę" będą robiły indyki, a właściciel usługi będzie mógł się skupić na wielkich hitach co kilka miesięcy.\nJak będzie ostatecznie? Przekonamy się za kilka lat. Możliwości jest sporo.\npost wyedytowany przez kwiść 2021-02-18 13:11:39\nKwisc zgadza sie ze tak dziala psychika niektorych ludzi ze czuja sie lepiej majac ograniczony wybor. Dlaczego jednak reklamujesz przy tym GP zaczynajac od samego tytulu? Nie mozna napisac ogolnie o abonamentach? To sugeruje od razu artykul sponsorowany. Czarny Wilk napisal niedawno felieton "Czy warto jeszcze kupować gry skoro dostajemy je za darmo?" Nie dodal na koncu ze z Epic (mimo ze wiadomo kto najwiecej rozdzaje) i z tekstu tez nie wynika ze go reklamuje. Ucz sie od mistrza :D\nJak napiszę tekst o Resident Evil, to też nie powinienem używać tytułu gry, bo to reklama? Nie popadajmy w paranoję:) Na szczęście na GOLu możemy pisać o czym chcemy i jak chcemy.\nJak zaczniemy się obawiać używania nazw gier lub usług "bo przecież za to twórca powinien nam zapłacić", to będzie oznaczało, że bardzo źle się dzieje z tym portalem.\nGP to obecnie symbol abonamentowej rewolucji, bo MS najbardziej w niego inwestuje. Tak samo w tekście pojawia się Netflix, bo to najpopularniejsza tego typu usługa. Najlepiej opisuje się dany temat na konkretnych przykładach.\nPolecam poczytać też moje poprzednie teksty o GP i komentarze:) Jak chwalę, to pod spodem komentarze, że to zło wcielone, które niszczy rynek. Jak krytykuję, to że szukam dziury w całym, a GP jest świetne i ma masę zalet;)\nTo sugeruje od razu artykul sponsorowany.\nNa GOLu nie mamy artykułów, które chwalą gry czy usługi za pieniądze, ale rozumiem, że możesz mieć złe skojarzenia z innych stron:>\nChyba żaden marketingowiec nie przepuściłby sprzedanego tekstu z "każe nam" w tytule. Za dużo negatywnych konotacji;) No i jeszcze ten zombie jako GP na grafice ^^\npost wyedytowany przez kwiść 2021-02-18 11:43:25\nKupiłem xbox series s miesiąc temu, mój pierwszy xbox w życiu, wcześniej ps. Patrze game pass ultimate za 4 zl na 3 msc no zobacze, gały wyszły mi na wierzch, to jak netflix z filmami, placisz abo i grasz... Tyle gier, ?? i co najlepsze loguje sie na te passy na lapku a tam też gry w tym abo, rozwaliło mi to system ??. A gram w gry od 90 lat...\nCo robiles poprzedbie dwie generacje skoro dopiero teraz masz xboxa?\nTaki Xbo360 miazdzyl PS3 w kazdym aspekcie (mialem oba i tylko xb360 mam do dzisiaj-kinect miodny do dzisiaj).\nA gamepass to juz nie nowość, to juz ma kilka lat.\nPod jakim kamieniem czy w jakiej jaskini przesiedziales ostatnie 10 lat?\nJa lubię abonamenty, ale pod warunkiem, że dostaje nowości, a w GP czegoś takiego nie ma i nigdy nie będzie. Jakieś pojedyncze sztuki tak, ale nie całość.\nMam GP na pół roku, bo był za jakieś śmieszne pieniądze. jedynie w Forze pograłem, bo nie miałem okazji nigdy. Nic więcej sensownego nie znalazłem tam. Albo jakieś zapychacze nie warte uwagi, albo gry, które dawno temu ograłem.\nGP jest fajny jak ktoś ostatnie 10 lat nie miał styczności w ogóle z grami. Wtedy za niewielkie pieniądze może sobie pograć.\nOgrywam prawie wszystkie gry na premierę i jak by tak podliczyć, to nie wydam tyle co na GP rocznie. Gram wtedy w co chce bez ograniczeń.\nJest wiele gier, które nie nadają się do GP. Głównie strategie, RPG, które można modować, symulatory itp. Po prostu w tych grach spędzamy za dużo czasu, by opłacać przez kilka lat abo dla nich. Lepiej kupić na stałe.\nJa NIE GRAM w to, co każe mi jakiś Game Pass. Sam decyduję o tym, w co gram.\nAnkieta mówi wiele, to media i platformy promują te game passy, ale większość graczy nie korzysta przede wszystkim z nich. Ja tam też lubię sobie ogrywać grę jak mam ochotę i kiedy chcę, no i oczywiście co chcę.\nBo jest za "darmo", części gier nie chcemy ogrywać, bo są uważamy, je za nie warte naszych pieniędzy, ale jak coś jest "darmowe" to bierzemy, bo czemu nie.\nWtedy, okazuje się często, że dana gra jest bardzo dobra i w sumie, można byłoby ją kupić, aleee i tak tego nie robimy, bo prędziej czy później może będzie rozdawana.\nAbonamenty mają swoje zalety ale niosą tez pewne niebezpieczeństwo: jeśli większość graczy przestawi się na abonamenty to może stać się to problemem dla twórców. Dlaczego? Wyobraźmy sobie, że ktoś chce zrobić niezależną grę: jeśli żadna z platform abonamentowych nie zechce jej przyjąć (np. z powodu kontrowersyjnego tematu) to taki twórca nie będzie miał gdzie jej sprzedać, a jeśli nawet znajdzie takie miejsce - to sprzedaż będzie znacząco mniejsza - "casuale" płacący 3 abonamenty nie będą chcieli wydać dodatkowych pieniędzy.\nNo i problem drugi: "znetflixowanie" abonamentów: będziemy mieć kilka dobry tytułów i reszta zapchajdziur, bo budżet z gumy nie jest a 100 gier w abo musi być.\nNo i jeszcze problem trzeci: gra nie jest nasza, ale DLC/skórki/itp. musimy do niej kupić poza abonamentem. Jak grę z abo usuną to wydaliśmy pieniądze na coś, do czego dostępu już nie mamy.\nNajwiększy plus abonamentów (przynajmniej dla mnie): jak ktoś jest "casualem" to za niewielką kasę może ograć sporo różnych gier co w połączeniu z Netflix/HBO/Spotify wypełni mu większość wolnego czasu przy ograniczonym poziomie wydatków.\nGry AAA za wyjatkiem MS nie beda miały premiery w gamepass z prostego powodu, nie oplaca sie to Tworcom.\nTym samym klasyczna sprzedaz bedzie zawsze, bo chyba gry AAA nie znikną prawda?\nJak ktoś już wyżej napisał oprócz Microsoftu również EA i Ubisoft udostępniają swoje gry na premierę w abonamentach. A wieszczenie że innym wydawcom nie będzie się opłacać wydawać gier AAA w abonamentach na premierę to również wróżenie z fusów. Owszem, dzisiaj w oczywisty sposób bardziej się opłaca najpierw skasować cenę premierową od kilku milionów graczy a potem zainkasować pewną kasę z abonamentu, ale wszystko jest kwestią skali, coś co się nie opłaca przy 15 mln. użytkowników może nagle okazać się opłacalne przy 50, a Game Pass od około roku rośnie o milion użytkowników co miesiąc.\npost wyedytowany przez JohnDoe666 2021-02-19 18:04:25\nŚmieszą mnie ludzie, którzy nie mogą się zdecydować na wybór gry, w jaką zagra, bo jest za dużo tytułów do wybrania. To nie problem abonamentu, tylko takiego człowieka bez charakteru czy silnej woli.\nGamepass to opcja - dobra zarówno dla niedzielnych jak i konkretnych graczy i nikt nie zmusza do korzystania z niego. Poza tym większość dodawanych tam gier jest na dobrym poziomie, więc pisanie, że tam jest 2,3 dobre gry a reszta to śmieci jest zwyczajną głupotą.\nGame Pass to najlepszy ficzer dla graczy od czasu wprowadzenia cd-romu. Microsoft chce konkurować z grami ekskluzywnymi Sony, więc mocno dopłaca. Korzystają gracze.