Walt Disney – Wikipedia, wolna encyklopedia\nPrawdziwe imię i nazwisko Walter Elias Disney\nData i miejsce śmierci 15 grudnia 1966\nWspółmałżonek Lillian Marie Bounds\nWalter Elias „Walt” Disney (ur. 5 grudnia 1901 w Chicago, zm. 15 grudnia 1966 w Los Angeles) – amerykański producent filmowy, reżyser, scenarzysta, aktor dubbingowy, animator, przedsiębiorca, wizjoner i filantrop. Jeden z największych twórców przemysłu rozrywkowego w historii, legenda animacji i filmu. Zdobył rekordową liczbę 59 nominacji do Oscarów, z czego zdobył również rekordową liczbę 26 statuetek, siedmiokrotny zdobywca Nagrody Emmy. Wraz z bratem, Royem Oliverem Disneyem, założyli wspólnie przedsiębiorstwo Walt Disney Productions, znaną obecnie pod nazwą The Walt Disney Company, drugą co do wielkości korporację mediową świata.\nRodzice Walta Disneya – Flora\ni Elias, 1913\nPodpis Walta Disneya\nOjcem Walta Disneya był Elias Disney (ur. 6 lutego 1859, zm. 13 września 1941). Urodził się w rolniczej wsi Bluevale w Ontario w Kanadzie, jako syn Kepple Disneya i Mary Richardson. Był drobnym farmerem i biznesmenem. W 1878 przeniósł się z ojcem do Kalifornii w nadziei na znalezienie złota. Zamiast tego Kepple za namową agenta Union Pacific Railroad nabył 200 akrów ziemi w okolicach Ellis w stanie Kansas.\nElias pracował na farmie ojca do 1884, kiedy to znalazł inną pracę. Dzierżawił sklep z maszynami kolejowymi (jednym z jego współpracowników był Walter Chrysler), potem dołączył do zespołu budującego linię kolejową Union Pacific przez Kolorado. Następnie zarabiał jako skrzypek w Denver. Niespełniony, powrócił na rodzinną farmę.\n1 stycznia 1888 Elias poślubił Florę Call w Acron w stanie Floryda. Była córką sąsiada Kepple’a.\nElias i Flora mieli 5 dzieci:\nHerbert Arthur Disney, ur. 8 grudnia 1888\nRaymond Arnold Disney, ur. 30 grudnia 1890\nRoy Oliver Disney, ur. 24 czerwca 1893\nWalter „Walt” Elias Disney, ur. 5 grudnia 1901\nRuth Flora Disney, ur. 6 grudnia 1903\nNiedługo po ślubie Disneyowie przeprowadzili się do Chicago w Illinois. Tam Elias poznał i zaprzyjaźnił się z Walterem Parrem, kapłanem z katedry kongregacyjnej św. Pawła. Na jego cześć Elias nazwał swego czwartego syna, Walta.\nWedług niektórych źródeł Elias obawiał się rozprzestrzeniającej się w Chicago fali przestępczości i przeprowadził się z rodziną w 1906 na farmę niedaleko Marceline w stanie Missouri. Rodzina sprzedała farmę w 1909 i do 1911 żyła w wynajmowanym domu, potem przeniosła się do Kansas City w Missouri.\nElias pracował przy budowie obiektów wystawy światowej World's Columbian Exposition w Chicago w 1893, które to wydarzenie miało według Erika Larsona zainspirować Walta Disneya do stworzenia własnego animowanego świata.\nNewman Laugh-O-Gram, 1921\nWalt Disney opisujący postacie z filmu Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków, 1937 (ang.)\nWalter Elias Disney urodził się w Chicago, jako syn Eliasa Disneya i Flory Call (jego przodkowie wyemigrowali do Kanady z Gowran, hrabstwo Kilkenny w Irlandii, Elias Disney przeniósł się do USA, po utracie rodzinnej farmy). Elias był potomkiem Roberta d’Isigny, francuskiego Normana, który przybył do Anglii wraz z Wilhelmem Zdobywcą w 1066, po czym zanglicyzował nazwisko na Disney. Disneyowie osiedlili się w wiosce znanej obecnie pod nazwą Norton Disney w Lincolnshire, skąd później przenieśli się do Gowran. Flora Call miała korzenie angielskie i niemieckie. Walter otrzymał imiona po ojcu i jego bliskim przyjacielu (Walter Parr – kaznodzieja kościoła świętego Pawła). W 1906 rodzina Walta Disneya przeniosła się na farmę w pobliżu miasta Marceline w stanie Missouri. Farmę sprzedali w 1909 i zamieszkali w wynajętym domu aż do 1911, kiedy to przeprowadzili się do Kansas City. Walt ukończył Benton School 18 czerwca 1917. Podjął naukę w Kansas City Art School, lecz opuścił szkołę w wieku szesnastu lat, aby zostać ochotniczym kierowcą ambulansu w I wojnie światowej. W tym celu podał rok 1900 jako rok urodzenia. Był członkiem American Red Cross Ambulance Force do 1919.\nWalt ożenił się w 1925 roku z 26-letnią Lillian Marie Bounds, która przyjęła jego nazwisko.\nW 1932 Walt Disney uzyskał honorowego Oscara za stworzenie postaci Myszki Miki. Następnymi postaciami stworzonymi przez samego Walta Disneya były Kaczor Donald i pies Pluto. W 1938 Walt Disney uzyskał kolejnego honorowego Oscara za osiągnięcia przy tworzeniu filmu Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków. W 1941 otrzymał honorowego Oscara wraz z technikami dźwięku i RCA Manufacturing Company za realizację pełnometrażowego filmu animowanego Fantazja.\nW grudniu 1933 roku Walt i Lillian doczekali się narodzin swej jedynej córki, Diane Disney. Sharon Mae została adoptowana przez rodziców Diane w grudniu 1936 roku, gdy miała 6 tygodni.\nOtrzymał również Oscary w 1953:\nza pełnometrażowy film dokumentalny The Living Desert\nza krótkometrażowy film dokumentalny The Alaskan Eskimo\nza krótki film animowany Toot, Whistle, Plunk and Boom\nza krótki film przyrodniczy (na dwóch rolkach) Water Birds\nPod koniec 1966 zdiagnozowano u niego szybko postępującego raka lewego płuca, spowodowanego częstym paleniem tytoniu. Zmarł wskutek zatrzymania akcji serca. Został pochowany, po kremacji, na cmentarzu w Glendale, w Kalifornii, wbrew legendzie miejskiej twierdzącej, że jego ciało zostało zamrożone, a funkcje życiowe mają zostać przywrócone (po 100 latach, czyli w 2066).\nNiektórzy twierdzą, że jedno z traumatycznych wydarzeń odcisnęło się szczególnie silnie na twórczości Walta Disneya. W 1938 roku młody Walt otrzymał telefon, który na zawsze zmienił jego życie. Poinformowano go o śmierci ukochanej matki. Kobieta zmarła wskutek zatrucia ulatniającym się gazem z niesprawnego piecyka, znajdującego się w łazience. Tragedia była tym większa, że matka wielokrotnie skarżyła się, że prezent podarowany jej na Boże Narodzenie, nie działa tak, jak powinien. Walt obiecywał, że wyśle do niej fachowca, niestety nie zdążył tego zrobić. Z tego powodu do końca życia obwiniał się za śmierć swojej mamy i być może to jest powodem, dla którego tak często w jego produkcjach bohaterowie są pół-sierotami lub sierotami, bez któregokolwiek z rodziców.\n↑ Artykuł na stronie randomhouse.com.\n↑ Dlaczego Disney uśmiercał matki? | Ostatnia Tawerna, „Ostatnia Tawerna”, 26 maja 2018 [dostęp 2018-06-01] (pol.).\nDisney Movie Online – Order Of The Aztec Eagle For Walt Disney\nWalt Disney, 65, Dies on Coast; Founded an Empire on a Mouse, [w:] The New York Times [online], nytimes.com, 16 grudnia 1966 [dostęp 2013-12-10] (ang.).\nWalt Disney w bazie IMDb (ang.)\nWalt Disney w bazie Filmweb\nWalt Disney w bazie Notable Names Database (ang.)\nISNI: 0000 0001 2128 0724\nNTA: 182955389, 068474202\nOpen Library: OL714158A\nNLI: 000039797, 000613979\nTę stronę ostatnio edytowano 26 cze 2020, 11:50.


Wodoodporny krem nawilżająco-ochronny do twarzy SPF 30 (50 ml) - SUN +\nStart Photography Wodoodporny krem nawilżająco-ochronny do twarzy SPF 30 (50 ml) - SUN +\nWoda toaletowa ENCANTO FASCINATING (50 ml) Zestaw kolczyków Sharon - Avon Fashion Delikatna pianka oczyszczająca -Avon Mission Y Zestaw baniek chińskich (2szt) Brokat na paznokcie - Color Trend\nTODAY Tomorrow Always XXL 100 ml\nPerfumowany spray Black Suede Touch Dla Niego (75 ml) Odżywka do włosów "Wypadanie STOP" (250ml) - Advance Techniques Regenerujący eliksir do twarzy (30 ml) - AVON TRUE Zestaw "Pełne odżywienie" ( Szampon wzmacniający 400 ml + odżywka do włosów 250ml) - Advance Techniques Zaawansowane serum na rozstępy (150 ml) - Avon Solutions\nSpinka do stylizacji włosów - Advance Techniques\nStempel do malowania twarzy i ciała - MARK Zestaw kolczyków BRIANNA (14 par) - Avon Fashion Odświeżający spray do stóp z odświeżająca bazylią i grejpfrutem (100 ml) - Foot Works Odmładzający ochronny krem do twarzy SPF 50 (50 ml) - ANEW Full Speed NITRO (75ml)\nNawilżająca maseczka do twarzy ze śródziemnomorską oliwą z oliwek (75 ml) - Planet Spa Rozświetlający balsam do ciała z wodą różaną i masłem shea (400 ml) - Avon Care Zestaw 4 kosmetyków z wodą różaną i masłem shea - Avon Care Rewitalizujący krem do twarzy na noc Czarny Kawior (75 ml) - Planet Spa Rozświetlający krem do twarzy i ciała z wodą różaną i masłem shea (400 ml) - Avon Care\n€5.82 €4.19 / szt.\nKorzystaj do woli z gorących promieni słońca dzięki kremowi ochronnemu Avon.\nintensywnie nawilża i chroni skórę filtrem SPF 30\nszybko się wchłania, przyjemnie chłodzi i odświeża\nwodoodporna formuła Derma 360, z wit. E i ekstraktem z zielonej herbaty\nhypoalergiczny, bez PABA\nStworzyliśmy krem o delikatnej, hypoalergicznej formule, który ochroni Twoją cerę przed słońcem, dzięki czemu będziesz mogła swobodnie korzystać z uroków opalania. Kosmetyk szybko się wchłania i skutecznie nawilża skórę. Jego bogata receptura z witaminami i ekstraktem z zielonej herbaty przyniesie Twojej cerze ukojenie, zabezpieczy ją przed wysuszeniem i sprawi, że będzie wyglądała na pełną energii. Będziesz mile zaskoczona przyjemnym uczuciem chłodu i odświeżeniem skóry.\nKosmetyki Avon często zawierają w swojej formule drogocenne składniki, które wzmacniają ich działanie lub zapewniają dodatkowy efekt. Krem powstał w oparciu o technologię Derma 360°, która pobudza produkcję witaminy D, odpowiedzialnej za odnowę biologiczną naskórka – jego odporność, regenerację i młody wygląd.\nWzbogaciliśmy go także witaminą E, która posiada właściwości przeciwutleniające, dzięki czemu pomaga zwalczać wolne rodniki. Chroni i regeneruje komórki skóry, dlatego zwana jest witaminą młodości.\nZawarty w formule ekstrakt z zielonej herbaty to bogactwo witamin z grupy B, a także C, K i P i soli mineralnych. Pomaga łagodzić podrażnienia skóry, regeneruje ją i hamuje rozwój stanów zapalnych.\nBadamy nasze kosmetyki i weryfikujemy ich skład, aby móc zaoferować Ci sprawdzony produkt. Nasz krem został poddany testom dermatologicznym i alergologicznym i nie powoduje podrażnień skóry.


Dawid Ukeboy Jędrusik przygotowuje piosenkę na półfinał Mam Talent TVN. Oto „złoty chłopiec", który zaskoczył jurorów Mam Talent | Dziennik Zachodni\nPiotr Sobierajski 17.10.2019 Zaktualizowano 17.10.2019\nDawid Jędrusik już odniósł wielki sukces w Mam Talent. Teraz warto mu kibicować 16 listopada w półfinale PAS, arc. domowe, mat. TVN\nDawid Jędrusik w Mam Talent TVN\nA jaki początek miała ta wielka przygoda z muzyką?\n- Mama zawsze wspomina, że kiedy byłem mały zamiast bawić się z rówieśnikami, często wybierałem grę na przeróżnych elementach placu zabaw z wykorzystaniem patyków. Byłem jednak dość nieśmiały i zdystansowany, ale mama przekonywała mnie, że warto próbować. Mówiła, że jeśli jakieś zajęcia mi się nie spodobają, to zawsze mogę się wycofać. Najważniejsze było jednak, by sprawdzić swoje możliwości i predyspozycje – podkreśla Dawid Jędrusik.\nJak się okazało, to była dobra droga. W wieku 9 lat dąbrowianin zaczął naukę na skrzypcach w Zespole Szkół Muzycznych im. M. Spisaka w Dąbrowie Górniczej, a rok później pojawił się w murach Młodzieżowego Ośrodka Pracy Twórczej, gdzie pod opieką Dariusza Szwedy z każdym rokiem poszerzał swoje możliwości wokalne. Tworzył, śpiewał, aż w końcu usłyszała o nim cała Polska.\n- Muzyka towarzyszyła mi od zawsze. Tata swego czasu miał ekipę, z którą organizował koncerty muzyczne. Moja pierwsza płyta, jaka dostałem, to było z kolei Bravo Hits 2007, czyli składanka popowych hitów. Potem gdzieś pojawiła się płyta Feela, a jako pięciolatek byłem na koncercie tego zespołu. Podbierałem mamie do słuchania płyty Czerwonych Gitar, Czesława Niemena, Trubadurów. A potem zacząłem sam szukać interesujących mnie utworów w internecie – mówi dąbrowianin.\nW Młodzieżowym Ośrodku Pracy Twórczej czuł się jak w domu, bo jak podkreśla tu zawsze były i są oczywiście do dziś świetne, wyjątkowe zajęcia. Panuje cały czas twórcza atmosfera.\n- Na początku śpiewałem dziecięce piosenki, a potem przyszedł czas na bardziej dojrzalsze kawałki. Zostałem zauważony i rozpocząłem również indywidualne lekcje śpiewu. Swój pierwszy tekst napisałem chyba w wieku 8 lat, trochę pod wpływem negatywnych emocji, które mi wtedy towarzyszyły. A związane były ze szkołą, do której chodziłem, a gdzie nie czułem się dobrze. Tłumiłem te emocje w sobie, aż w końcu postanowiłem to przelać na kartkę papieru - mówi.\n- Robiłem też przeróbki popularnych utworów, aż w końcu chciałem stworzyć coś naprawdę swojego. Po to, by ludzie potraktowali mnie poważnie, zwłaszcza, że wkładam w to co robię całe serce - dodaje Dawid Jędrusik.\nJak przyznaje czasami pisze teksty piosenek w oparciu o krótką frazę, czasem patrząc na obraz, który pojawia się w jego głowie, a czasem siada i pisze, bo czuje potrzebę wylania z siebie różnych emocji.\n- Nie czułbym się naturalnie, pisząc o czymś, czego nie doświadczyłem, albo przynajmniej czego gdzieś tam nie zarejestrowałem. Dlatego staram się w swoich tekstach zawierać to, co jest wokół mnie, z czym mam do czynienia. Zdarza się więc i tak, że niektóre teksty odkładam na potem – mówi dąbrowianin.\nNa zajęcia wokalne uczęszcza do MOPT-u raz w tygodniu, a drugi raz przychodzi tutaj, by pograć sobie na gitarze basowej.. To jednak nie ona skradła jego serce, ale niepozorne ukulele. Stąd przydomek Dawida – Ukeboy.\n- Ukulele wzięło się z internetu. Jeden z youtuberów wrzucił do sieci kawałek swojego koncertu, w którym grał właśnie na tym instrumencie. Od razu się zakochałem w jego brzmieniu. Urzekła mnie ta forma wykorzystania tego instrumentu, a potem usłyszałem ją w utworze zespołu Twenty One Pilots, którego teraz jestem wielkim fanem. W dwa tygodnie nauczyłem się podstawowych akordów, a potem poszło już z górki – przyznaje licealista.\nW swoim dorobku Dawid ma dziś płytę „the sun has gone.”, składającą się z 12 utworów, których można posłuchać w serwisach streamingowych oraz na You Tube. Część z nich nagrana została w języku polskim, część w języku angielskim. Wszystkie powstały w domu Dawida, a czasem nawet… w piwnicy, bo tam była dobra akustyka.\nDlaczego zatem debiut przed szerszą publicznością przypadł właśnie w „Mam talent”?\n- Oglądam ten program od pierwszej edycji. Zawsze fascynowały mnie te występy. Miałem różne plany wobec tego show. Chciałem tam zatańczyć, robić sztuczki magiczne, sztuczki z jakimś jojo, a w końcowym efekcie zaśpiewałem. Tak to już bywa. Musiałem się zmieścić w limicie czasowym, dlatego wybrałem właśnie utwór „Heavy rain”, który udało mi się nieco skrócić. Najważniejsze, że była to dla mnie przełomowa kompozycja, bo od niej zaczęło się coś dziać. Zebrał w sieci dobre recenzje, został ciepło przyjęty, co ugruntowało mnie w tym, by tworzyć dalej swoją muzykę – podkreśla Dawid.\nTeraz przed nim występ na żywo w półfinale „Mam talent”, co nastąpi 16 listopada.\n- Myślę, że postaram się teraz zaśpiewać po polsku. Chciałbym tym utworem bardziej przemówić do polskiej widowni. Może będzie to coś bardziej żywego, tak by było więcej energii – podkreśla dąbrowianin.\nDziś Dawid pasję do muzyki dzieli z edukacją. Uczęszcza do I klasy dwujęzycznej w V LO im. Kanclerza Jana Zamoyskiego w Dąbrowie Górniczej. Jego najwierniejszą fanką jest 8-letnia siostra Julia, a w przyszłości będzie pewnie także malutki dziś brat Natan. Poza szkołą często stara się pływać. No i oczywiście spędzać wiele czasu ze znajomymi.\n- Chciałbym chłonąć ten czas, zanim gdzieś tam dopadnie mnie ta dorosłość. A przyszłość? Marzę o tym, by zagrać przed wielką publicznością, która znałaby moje teksty, śpiewała ze mną. To marzenia, a zawód? Nie wiem, może realizator dźwięku, radiowiec? – mówi Dawid.


Ponad 88 tys. osób podpisało petycję o odwołanie ministra Czarnka - Polsat News\n17.11.2020, 12:51 Polska\nJarosław Gowin i Przemysław Czarnek nowymi członkami Rady Dialogu Społecznego\nZOBACZ: Czarnek chce zmienić kanon lektur. "Więcej treści patriotycznych"\nWe wtorek rano przedstawiciele inicjatywy przekazali petycję wraz z podpisami do KPRM - poinformował Kamil Kozak, student z UJ w Krakowie, jedna z osób zaangażowanych w inicjatywę. Dokument ma trafić do rąk premiera Mateusza Morawieckiego. Kozak dodał, że petycja trafi we wtorek również do Senatu. Wyraził nadzieję, ze izba wyższa parlamentu wyda odpowiednią uchwałę w tej kwestii. - Liczmy na wsparcie ze strony Senatu - dodał. Z kolei petycja do marszałek Sejmu Elżbiety Witek zostanie wysłana w wersji elektronicznej.\n"Środowisko naukowe jest zdeterminowane"\nDodano w niej, że w przypadku zignorowania postulatów sygnatariusze zamierzają podejmować wszelkie dopuszczalne prawem kroki, "włącznie ze strajkiem". "W inicjatywę włączyli się pracownicy i studenci wielu polskich uczelni, nauczyciele oraz inne osoby, którym leży na sercu los polskiej edukacji" - wymieniono.\nSprzeciw jeszcze przed zaprzysiężeniem\nZOBACZ: "Nadzór pedagogiczny to nie zastraszanie". Czarnek odpowiada Broniarzowi\nŚrodowisko akademickie i RPO\nZOBACZ: Kary dla nauczycieli, którzy brali udział w protestach? Czarnek wyjaśnia\n"Szereg bzdur, fałszów i kłamstw"\nZOBACZ: Protest przed MEN - "Czarnek do domu". Interweniowała policja\nMINISTER EDUKACJI I NAUKIPETYCJAPOLSKAPRZEMYSŁAW CZARNEK"STOP DEMENTAŻOWI EDUKACJI"\nCzytaj więcej: Czarnek: protesty prawicy wyglądają inaczej. To msza święta i marsz z modlitwą na ustach\nCzytaj więcej: Czarnek: nie cofnąłem finansowania uczelniom\nCzytaj więcej: "Pan Czarnek bierze przykład z PRL". KO zakłada "Sieć Obrony Protestujących"


Kooperatywa – ogłoszenie\nRazem z mężem w ubiegłym roku powołaliśmy Fundację Archipelag Marzeń. Jednym z naszych największych marzeń, które chcemy zrealizować w ramach jej działalności jest stworzenie nowej przestrzeni edukacyjnej dla dzieci. Na Wysoczyźnie Elbląskiej, w miejscowości Łęcze, nieopodal Elbląga mamy piękną łąkę wraz z budynkiem, w którym planujemy stworzyć bazę do naszych działań. Oczami naszej wyobraźni widzimy tu już piękną przestrzeń do realizacji naszego projektu edukacyjnego czyli miejsca przyjaznego dzieciom z EDUKACJI DOMOWEJ oraz UCZENIA SIĘ PRZEZ ZABAWĘ i DOŚWIADCZANIE, BYCIA BLISKO NATURY ale nie tylko…w budynku znajdzie się też MALOR – czyli przestrzeń do zabawy malarskiej …biblioteka, przestrzeń do edukacji muzyczneja na górze przytulne miejsce dla młodych MAM, które znajdą tu wzajemne wsparcie.Chcemy również w tym miejscu urzeczywistniać ideę KOOPERATYWY RODZINNEJ, czyli budowania więzi i relacji, wzajemnego wsparcia, dzielenia się dobrami i umiejętności…W związku z tym poszukujemy:1. Rodzin z okolic Elbląga i Wysoczyzny Elbląskiej, którym bliska jest nasza idea i które, chcą razem z nami współtworzyć przestrzeń edukacyjną dla swoich dzieci w duchu MIŁOŚCI do SIEBIE, DRUGIEGO CZŁOWIEKA i MATKI ZIEMI. 2. Edukatorów z okolic Elbląga i Wysoczyzny Elbląskiej, którzy chcieliby być przewodnikami/towarzyszami dla naszych dzieci3. Osób z całej Polski, którzy chcieliby wesprzeć remont naszej bazy – zachęcamy do przyłączenia się do naszej akcji na FB WŁĄCZKA https://www.facebook.com/groups/215672423556712Informacje i kontakt do nas można znaleźć na FB: https://www.facebook.com/archipelagmarzen oraz na stronie www: https://www.archipelagmarzen.pl/Bylibyśmy ogromnie wdzięczni za rozpowszechnienie informacji o naszym Archipelagu Marzeń Pozdrawiam serdecznie Agnieszka


Minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski rozpoczął wizytę na Białorusi | dzieje.pl - Historia Polski\nPUBLIKACJA: 15.09.2019 Edukacja\nZ udziałem ministra edukacji narodowej Dariusza Piontkowskiego odbyło się w niedzielę uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego w szkole społecznej Związku Polaków na Białorusi. W poniedziałek szef MEN spotka się z białoruskim ministrem edukacji Iharem Karpienką.\n„Myślę, że ta wizyta jest ważnym sygnałem dla Polaków mieszkających na Białorusi, że o nich po prostu pamiętamy i przy udziale fundacji czy środków budżetowych staramy się pomagać, zachęcamy ich do nauki języka polskiego, polskiej historii” – mówił w niedzielę w Grodnie minister Piontkowski.\nSzef MEN wziął udział w uroczystym rozpoczęciu roku szkolnego w Polskiej Szkole Społecznej przy ZPB im. Króla Stefana Batorego.\n„Cieszę się, że tu w szkole społecznej w Grodnie jest tak duży przyrost dzieci” – mówił Piontkowski. Przedstawiciele władz szkoły i ZPB podkreślali, że w ciągu ostatnich trzech lat liczba dzieci uczących się w szkole wzrosła niemal trzykrotnie i obecnie wynosi 1005.\nOdnosząc się do problemów szkolnictwa polskiego na Białorusi, na które skarżą się aktywiści organizacji polskich, minister powiedział, że „Polacy są zaradni i słyną z tego na całym świecie”.\n„Także tutaj, dzięki takim ludziom, jak Andżelika Borys i wielu innych, którzy działają na całej Białorusi, to polskie szkolnictwo na nowo się odradza” – mówił Piontkowski w czasie uroczystej akademii.\n„Za każdym razem, gdy przyjeżdżam na wschód od polskich granic, dziękuję państwu, że czujecie się Polakami i nam, mieszkającym na stałe w Polsce pokazujecie, jak może wyglądać patriotyzm” – podkreślił szef MEN.\nAndżelika Borys, prezes nieuznawanego przez Mińsk Związku Polaków na Białorusi, wizytę ministra Piontkowskiego określiła jako „wydarzenie historyczne”.\n„Jest ona bardzo ważna także ze względu na możliwość spotkania z nauczycielami i przedstawicielami środowisk oświatowych” – dodała.\n„Wspólnie z ministrem Piontkowskim rozdaliśmy pierwszoklasistom 125 plecaków szkolnych, ufundowanych przez fundację ze środków kancelarii Senatu RP. To wyprawki szkolne z pomocami naukowymi dla najmłodszych uczniów, dokładnie takie same, jak dostają w ramach tego projektu dzieci w Czechach, na Ukrainie, na Litwie i na Łotwie” – mówił Mikołaj Falkowski, prezes Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie. Jak dodał, jest to tylko jedna z form pomocy, kierowanej do polskich środowisk oświatowych w tych krajach.\nW poniedziałek szef MEN odbędzie w Mińsku rozmowy z białoruskim ministrem edukacji Iharem Karpienką. Jak powiedział Piontkowski, chciałby w czasie tego spotkania poruszyć sprawę warunków nauki języka polskiego w białoruskich szkołach państwowych.\n„Wiemy, że z tym nie jest najlepiej” – powiedział. „Chcielibyśmy, żeby nauka języka polskiego w szkołach państwowych była bardziej powszechna” – dodał. „Trzeba rozmawiać, bez rozmów na pewno niczego się nie osiągnie” – wskazał.\nZapowiedział też, że będzie chciał zaprosić białoruskiego ministra do Polski, by zobaczył, „jakie warunki ma w Polsce mniejszość białoruska i jak polski rząd wspiera mniejszości narodowe”. „Chcielibyśmy, by podobne standardy, jakie obowiązują w Polsce, były także tutaj, na Białorusi” – podsumował.\nZarówno przedstawiciele ZPB, jak i Polskiej Macierzy Szkolnej mówią o tym, że obserwują stopniowe ograniczanie nauki języka polskiego jako przedmiotu i fakultetu. W Grodnie, jak mówiła PAP prezes ZPB Andżelika Borys, taka sytuacja miała w tym roku miejsce np. w gimnazjum nr 1, gdzie wcześniej uczyło się ok. 200 dzieci, a także w szkole nr 34; zmniejszono liczbę godzin i uczących się w innych szkołach w tym mieście.\n„Tę lukę próbują wypełniać szkoły społeczne, ale my chcielibyśmy, by nauka języka polskiego była dostępna w każdej szkole” – dodała Borys.


W dniu 1 września na terenie Doświadczalnych Warsztatów Lotniczych znajdowały się następujące samoloty:\nprototyp, bez silnika\nprototyp, uszkodzone podwozie\nsamolot Aeroklubu Lwowskiego\nsamolot senatora Jana Rudowskiego\nPierwszego dnia wojny praca w Warsztatach przebiegała normalnie, mimo iż pierwszy alarm lotniczy ogłoszono już o 530. Między 805 a 840 Eugeniusz Przysiecki wykonał lot instruktorski na RWD-17 W (nr fabr. 315). Mechanicy wytwórni pracowali przy samolotach, które parę dni wcześniej oddano do remontu. Wkrótce były one gotowe do oblotów kontrolnych.\nO godzinie 1045 wzbił się w powietrze RWD-13 noszący rejestrację SP-HZM, by po dziesięciu minutach bezpiecznie wylądować na lotnisku mokotowskim. O 1230 przyszła kolej na samolot SP-ATF. Lot ten zbiegł się w czasie z pierwszym nalotem bombowców Luftwaffe na lotnisko Okęcie. Pracownicy Warsztatów obserwowali go z wykopanych wokół wytwórni rowów przeciwlotniczych. Lotnicy niemieccy nie wyrządzili jednak zbyt wiele szkód. Ucierpiały jedynie stolarnia i stołówka PZL oraz pole wzlotów. Tymczasem wyremontowany samolot powrócił szczęśliwie na Okęcie o godzinie 1245. W obu przypadkach pilotem był Eugeniusz Przysiecki. Tego dnia czekał go jeszcze jeden lot. O 1542 wystartował na RWD-13 (SP-BMJ) należącym do Aeroklubu Lwowskiego by odprowadzić go na Mokotów.\nNiespełna trzy kwadranse później niemieckie bombowce przeleciały nad DWL-em i zrzuciły swój niszczycielski ładunek na pobliski ITL, zapalając znajdujący się tam prototyp RWD-23 (SP-BPO). Oznaczało to, że istnieje realne zagrożenie dla budynków wytwórni, tym bardziej, że prócz DWL i ITL na Okęciu usytuowane były cywilny i wojskowy port lotniczy, baza Polskich Linii Lotniczych "Lot", fabryka silników oraz wspomniana już wytwórnia płatowców Państwowych Zakładów Lotniczych.\nW związku z zaistniałą sytuacją rozpoczęto nazajutrz ewakuację samolotów znajdujących się w wytwórni. O godzinie 1015 RWD-15 bis (SP-KAT), pilotowany przez Eugeniusza Przysieckiego odleciał z Okęcia na Bielany. Oblatywacz DWL ewakuował tam jeszcze dwa samoloty: o 1447 RWD-17 W (nr fabr. 315) a o 1620 RWD-17 W (nr fabr. 312). Po wylądowaniu na Bielanach ten ostatni skierowano do Młocin. Pozostałe maszyny tego typu przeznaczone dla wojska (nr fabr 311, 313 i 314) trafiły także na Bielany. Ponieważ lotnisko Okęcie było stale zagrożone bombardowaniami, dalsza praca w budynkach Warsztatów stała się praktycznie niemożliwa. Nie mając żadnych dyrektyw postępowania na wypadek wojny, dyrekcja DWL postanowiła na własną rękę poszukać nowego, bezpiecznego i dobrze ukrytego miejsca, gdzie można by było umieścić biuro konstrukcyjne, warszaty oraz samoloty.\nW niedzielę trzeciego września, Jerzy Wędrychowski udał się wraz z Antonim Kocjanem do pałacu Brüla na Młocinach, dokąd postanowiono przenieść wyposażenie Warsztatów. Zabudowania pałacu mieszczącego restaurację i lokal rozrywkowy były dobrze ukryte a znajdująca się w pobliskim parku łąka doskonale nadawała się na lądowisko dla samolotów. Ewakuację wyposażenia warsztatów rozpoczęto jeszcze tego samego dnia. W tym samym czasie, na rozkaz Sztabu Generalnego, dr Eugeniusz Przysiecki wystartował z Warszawy na wojskowym RWD-13 (nr fabr. 318) do lotu kurierskiego. Niestety jego samolot został zestrzelony nad Brześciem. Dalszy ciąg zadania oblatywacz DWL wykonał na pobranym z bazy w Małaszewiczach Lublinie R-XIV (nr. 57-4) przywożąc bezpiecznie francuskiego oficera sztabu kpt. d'Amecourta z Brześcia do Warszawy.\nW poniedziałek czwartego września nastąpiło przeniesienie Warsztatów na nowe miejsce. Do Młocin przeleciały wszystkie zdatne do lotu samoloty znajdujące się na terenie DWL. Niesprawne RWD-19 (SP-BPD), RWD-11 (SP-ASX) oraz pozbawiony silnika eksperymentalny RWD-20 zostały pozostawione na Okęciu. Wszystkie maszyny ewakuowane dwa dni wcześniej na Bielany zostały również przebazowane na lądowisko w Młocinach.\nPiątego września o godzinie siódmej rano niemiecki samolot zwiadowczy wykonał zdjęcie terenu Okęcia. Wynika z niego, że do tego momentu bombardowania warszawskiego lotniska nie wyrządziły żadnych szkód na terenie DWL. Niemieckie bomby trafiły w dach nowej hali montażowej Warszatów dopiero podczas jednego z późniejszych nalotów. Zniszczono wówczas prototypy RWD-19, RWD-20, oraz znajdujący się na ukończeniu RWD-18.\nWczesnym popołudniem Jerzy Wędrychowski otrzymał od władz państwowych polecenie ewakuacji Warsztatów. Zapadła więc decyzja przeniesienia się do Lublina gdzie organizowano Centralne Warsztaty Lotnictwa Wojskowego. Razem z pracownikami DWL postanowiono ewakuować kadrę kierowniczą oraz wykwalifikowany personel Warsztatów Szybowcowych Antoniego Kocjana, których Jerzy Wędrychowski był współzałożycielem i dyrektorem.\nJadąc do ewakuowanej wytwórmi inż. Jerzy Wędrychowski spotkał znajomego oficera lotnictwa, który przekazał mu informację o planowanym wysadzeniu mostów na Wiśle. W związku z tym postanowiono jak najszybciej opuścić Młociny.\nZ braku wystarczającej ilości środków transportu ekipa pracowników DWL została podzielona na dwie grupy. Pierwsza z nich, licząca około 150 osób miała pod kierownictwem Wacława Hańskiego i Stanisława Krowackiego podążać pieszo i na rowerach w kierunku Lublina. Tam miał ich oczekiwać prokurent Zbigniew Szeliński. Reszta miała odlecieć samolotami bądź odjechać samochodami.\nPo przybyciu do Młocin inżynierowie Jerzy Drzewiecki i Leszek Dulęba otrzymali polecenie dyrektora Wędrychowskiego by natychmiast udać się na Wał Miedzeszyński i tam czekać. Do obydwu inżynierów dołączył Bronisław Żurakowski i wszyscy trzej udali się samochodem w umówione miejsce. Kilkugodzinne oczekiwanie konstruktorów nie przyniosło skutku. Stojącymi od dłuższego czasu młodymi ludźmi zainteresował się patrol żandarmerii. Szczęśliwie udało się jednak wszystkie wątpliwości wyjaćnić. Po tym nieprzyjemnym incydencie konstruktorzy postanowili wrócić. Próbowali skontaktować się ze Stanisławem Rogalskim i Jerzym Wędrychowskim, ale ani w wytwórni ani w domu ich nie zastali. Postanowiono więc, że Leszek Dulęba wróci do swojego domu na Wiśniowej i tam będzie czekał na telefon od Drzewieckego.\n"Dom w którym mieszkałem - wspomina Dulęba - znajdował się obok lotniska mokotowskiego, na którym stały samoloty klubowe. Kiedy nadlatywały niemieckie bombowce, wszystkie one zrywały się, zataczając koła na małej wyskości, aby zminimalizować skutki bombardowania. Gdyby nie tragizm sytuacji i świadomość, że w każdej chwili któraś z lecących bomb może trafić w dom, można byłoby powiedzieć, że widok był piękny. Po kilku godzinach Drzewiecki przekazał mi wiadomość, że Warszawa jest ewakuowana, w związku z czym przenosimy się do Lublina. Wkrótce przyleciał po mnie jednym z naszych samolotów na lotnisko mokotowskie."\nTymczasem grupa pracowników udających się do Lublina pieszo i na rowerach dotarła w godzinach wieczornych do Woli Guzowskiej koło Lubartowa. Tam zaszedł tragiczny wypadek. Leszek Dulęba tak oto go opisuje:\n"Hański ruszył przodem w poszukiwaniu odpowiedniego dla tak dużej grupy lokum. Penetrując okolicę natknął się w pewnym momencie na patrol żandarmerii. Jego zachowanie wydało się żandarmom podejrzane - profilaktycznie wsadzili go do bryczki z zamiarem odwiezienia na posterunek. I wtedy stała się tragedia. Kiedy konie szarpnęły, siedzący tyłem do kierunku jazdy Hański, pochylił się mocno do przodu, co siedzący obok żandarm uznał za próbę ucieczki - pchnął bagnetem w plecy aresztanta. Pchnięcie okazało się śmiertelne."\nW związku z zaistniałą sytuacją wysłano do Lublina rowerzystów z zadaniem odnalezienia prokurenta Szelińskiego.\nGrupa pracowników DWL podążających samolotami i samochodami dotarła do Świdnika. Nie udało jej się jednak nawiązać kontaktu z władzami państwowymi w Lublinie. Bronisław Żurakowski powrócił do Młocin i odprowadził lotem do Świdnika kolejny RWD-21. Dwa RWD-17 W (nr fabr. 313 i 315) zostały przekazane wojsku. 313 uległ zniszczeniu, natomiast 315 trafił do Poznania, gdzie został odnaleziony bez skrzydeł w 1945 roku. Czy i w jaki sposób obydwa samoloty były wykorzystane podczas Kampanii Wrześniowej, nie wiadomo.\nW tym samym czasie rowerzyści wysłani z Lubartowa poszukiwali kierownictwa Warsztatów w Lublinie. Ponieważ znajdowało się ono w tym czasie w Świdniku, nie zdołali oni go odnaleźć i powrócili do Lubartowa. Wobec braku kontaktu z dyrekcją Warsztatów cała grupa uległa rozwiązaniu. Z tych samych powodów Antoni Kocjan utracił kontakt z Jerzym Wędrychowskim i powrócił wraz z żoną do Warszawy.\nDnia 8 września wojska niemieckie zaczęły się zbliżać do przedmieść Warszawy. Około południa 4 Dywizja Pancerna gen. Georga Reinhardta, wchodząca w skład XVI Korpusu Pancernego gen. Hoepnera, rozbiła między Raszynem a Pruszkowem kompanię czołgów rozpoznawczych dowodzoną przez kpt. Antoniego Brażuka. Do godziny 1500 Niemcy zajęli lotnisko Okęcie, w tym teren i budynki należące do Doświadczalnych Warsztatów Lotniczych.\nNie mając żadnych wskazówek od władz państwowych, pracownicy DWL znajdujący się w Świdniku opuścili swoje dotychczasowe miejsce pobytu. Inż. Drzewiecki wraz z częścią konstruktorów udał się do Lwowa. Tu zatrzymano się w domu państwa Solaków. Ponieważ brakowało pilotów do ewakuacji dewuelowskich samolotów, postanowiono szeregi załogi warsztatów zasilić lotnikami z Aeroklubu Lwowskiego, wśród których był Bolesław Solak. Było to jednak tylko częściowe rozwiązanie problemu i w rezultacie trzy maszyny RWD-17 trafiły za zgodą Jerzego Drzewieckiego w ręce wojska. Podobny los spotkał także fabryczą RWD-13 SP-BTH. Na samolocie tym zamalowano cywilną rejestrację i naniesiono szachownice. Nie wiadomo jednak gdzie i kiedy przekazanie miało miejsce.\nPozostała część pracowników wytwórni udała się bezpośrednio do Stanisławowa. Oddajmy ponownie głos Leszkowi Dulębie:\n"Postanowiliśmy więc lecieć do Stanisławowa. Lecieliśmy tuż nad ziemią aby uniknąć spotkania z samolotami niemieckimi. Widzieliśmy je w rejonie Lwowa, widzieliśmy słupy dymu wyrastające ponad miastem."\nPoczątkowo planowano lądować na lotnisku stanisławowskiej szkoły pilotów usytuowanej na Dąbrowie. Okazało się jednak, że było już tam sporo samolotów sportowych i że w wyniku bombardowania które miało miejsce 9 września zabudowania ośrodka zostały częściowo uszkodzone. W tej sytuacji na miejsce postoju wybrano majątek Markowce znajdujący się dwanaście kilometrów na południowy wschód od Stanisławowa, przy drodze Stanisławów - Kołomyja.\n9 - 13 września\nRozpoczęcie Bitwy nad Bzurą w dniu 9 września osłabiło napór Niemców na Warszawę. Polacy postanowili wykorzystać tę nową sytuację do opanowania utraconych uprzednio przedmieść stolicy. W nocy z 9 na 10 września dokonano wypadu na Okęcie. Okazał się on jednak nieskuteczny. Kolejną próbę odzyskania terenu lotniska podjęto 12 września.\nTego dnia, około godziny 7 rano II batalion 360 pp, dowodzony przez ppłk. Jakuba Witalisa Chmurę oraz kompania 21 czołgów kpt. Feliksa Michałkowskiego atakując z kierunku Mokotowa i Pola Mokotowskiego brawurowo zajęły Okęcie. Jeden z czołgów dojechał do ulicy Szyzkowej, a kilka innych pojechało jeszcze dalej wywołując panikę wśród Niemców. Mimo to w okolicy wsi Załuski polscy żołnierze napotkali na silny opór niemiecki. Wywiazała się trwająca około godziny walka podczas której zginął ppłk. Chmura, a kpt. Michałkowski dostał się do niewoli. Ciężko ranny został także kpt. Marian Masternak. Polacy utracili większość czołgów. Wśród żołnierzy było 280 rannych i poległych.\nPo załamyniu się polskiego natarcia do walki przystąpili mieszkańcy Okęcia oraz pracownicy zakładów lotniczych. Doszło do strzelaniny podczas której zginął niemiecki major o nazwisku Fogel. Po odparciu ataku Niemcy rozstrzelali około trzydziestu mężczyzn zamieszkałych przy al. Krakowskiej i ul. Rękodzielniczej. Wśród ofiar było kilku sportowców z KKS Okęcie oraz jeden tramwajarz. Jednej osobie udało się szczęśliwie przeżyć egzekucję udając zabitego.\nCzternastego września pierwsza grupa samolotów DWL (SP-ATF, SP-BOW, SP-ALA, SP-KAT oraz RWD-17 W nr fabr. 311) przeleciała z lotniska w Markowcach k/Stanisławowa do Bukaresztu-Banessy. Od ekipy Erwudziaków odłączył inż. Bronisław Żurakowski, który zdecydował się powrócić pieszo do Warszawy.\nCzęść pracowników zatrzymała się przy granicy rumuńskiej, którą przekroczyła 17 września. Dokładna data ewakuacji RWD-13ST SP-BJM do Rumunii nie jest znana.\nWedług dokumentu DWL podpisanego przez Jerzego Wedrychowskiego, druga grupa samolotów (SP-BPE, SP-BRM, SP-BFK, SP-BMX, SP-BJU, SP-BOY, SP-BOZ, nr fabr. 307 oraz RWD 17 W nr fabr. 312 i 314) dotarła do Czerniowiec 15 września. Bolesław Solak w książce "Joga słońca" wydaje się jednak sugerować, że wylot ten nastąpił w dniu wkroczenia wojsk Sowieckich na terytorium Polski, czyli 17 września.\nDo Rumunii ewakuowali się następujący pracownicy DWL:\nNa początku października pierwsza część ewakuowanych pracowników DWL znalazła się Londynie. Byli wśród nich Jerzy Drzewiecki, Jan Gębicki, Stefan Lachky oraz grupa robotników. Natomiast Jerzy Wędrychowski, Stanisław i Lala Rogalscy oraz Eugeniusz Przysiecki pozostali jeszcze w Rumunii by sfinalizować sprzedaż samolotów na których przylecieli. Do stolicy Wielkiej Brytanii dotarli oni dopiero w styczniu następnego roku. Natomiast Leszek Dulęba i Andrzej Anczutin zatrzymali się we Francji, gdzie znaleźli zatrudnienie w fabryce samolotów Devoitine.\nPo przybyciu do Wielkiej Brytanii trzeba było znaleźć dla siebie jakieś zajęcie. Robotnicy z DWL trudnili się naprawianiem zamków w drzwiach. Jerzy Drzewiecki przez pierwsze cztery miesiące pobytu na wyspach brytyjskich uczył się angielskiego oraz pomagał odnaleźć i zorganizować się w nowej rzeczywistości kolegom po fachu, którzy dojechali w późniejszym okresie.\nTeksty i opracowanie: (c) 2004 - 2017, Robert Gujski.


Klawiatury i piloty JA-100 - JABLOTRON\nKlawiatury i piloty systemu JA-100\nJA-150E - Bezprzewodowa klawiatura LCD z budowanym czytnikiem RFiD\nprzyciski funkcyjne do obsługi 4 stref\nprzeznaczona do central JA-100KR LAN\nJA-154E - Bezprzewodowa klawiatura LCD z czytnikiem RFiD\n1 segment JA-192E w komplecie,\nzasilanie: 4 x BAT 1V5 AA\nJA-153E - Bezprzewodowa klawiatura LED z czytnikiem RFID\nwbudowany czytnik RFiD,\nmożliwość podłączenia do 20 segmentów\nzasilanie: 2 x BAT 1V5 AA\n1 segment JA-192E w komplecie\nmożliwość podłączenia max. 20 segmentów\nJA-192E - Segment sterowania do klawiatur i czytników RFiD\nmoduł sterowania strefami i wyjściami programowalnymi\nwizualizacja stanu strefy/wyjścia PG\naplikacja do wydruku etykiet\nmax. 20 segmentów przy jednej klawiaturze/czytniku\nprzeznaczony jest do klawiatur i czytników bezprzewodowych,\nmontaż w puszce elektrycznej lub przykręcany do ściany,\nzasilanie: 100 – 240 V / AC 50 Hz,\nnapięcie wyjściowe: 12 DC,\nKlawiatury – JABLOTRON\nKlawiatury, czy też w języku specjalistycznym manipulatory to urządzenia na które należy zwrócić szczególną uwagę. Klawiatury dzielimy na zewnętrze/wewnętrzne oraz przewodowe/bezprzewodowe. Zadaniem manipulatora jest, sterowanie naszym system alarmowym, bądź w przypadku większych obiektów, również automatyką budynkową. Manipulatory znajdujące się w ofercie JABLOTRONU stawiają na niepowtarzalny design oraz praktyczne rozwiązania. Zaprojektowane na wzór świateł drogowych, zielony (system rozbrojony), czerwony (system uzbrojony) sprawiają, że obsługa systemu alarmowego będzie prosta i przyjemna.\nWyróżniamy 4 rodzaje klawiatur wewnętrznych:\nKlawiatura LCD z wyświetlaczem RFID (JA-110E/150E), przeznaczona głównie do małych systemów, jako jedyna z klawiatur serii 100 nie posiada dopinanych segmentów.\nKlawiatura na czytnik RFiD (JA-112E/JA-152E), manipulator posiada wyłącznie możliwość rozbrojenia systemu za pomocą karty bądź pastylki. Doskonale nadaje się do systemów kontroli dostępu, czy też inwestycji niskobudżetowych.\nKlawiatura LED z czytnikiem RFiD (JA-113E/JA-153E), poza czytnikiem na karty i pastylki, posiada wbudowaną klawiaturę, dzięki czemu mamy możliwość uzbrajania i rozbrajania systemu za pomocą kodu dostępu.\nKlawiatura LCD z czytnikiem RFiD (JA-114E/JA-154E) podobnie jak poprzedniczki posiada czytnik na karty/pastylki oraz wbudowaną klawiaturę. Dodatkowo manipulator ma wbudowany wyświetlacz LCD, na którym możemy mieć np. wyświetlaną temperaturę jaka panuje w naszym domu.\nZe względu na to, że manipulatory mają możliwość dopinania segmentów (maksymalnie 20), pasują do małych domków, biur, a także dużych i rozbudowanych obiektów. Rozwiązanie, które opiera się na zasadzie świateł drogowych jest strzałem w dziesiątkę. Obsługiwać system, czy też sterować automatyką może każdy (dzieci, osoby starsze, nowi pracownicy biurowi). Na dobrą sprawę to jakie możliwości będą mieli poszczególni użytkownicy, wynikają wyłącznie z uprawnień nadanych przed administratora systemu. Producent stawia na prostotę i wygodę, dlatego obecnie JABLOTRON cieszy się coraz to większym rozgłosem na Polskim jak i zagranicznych rynkach.\nJeżeli chodzi o rozwiązania zewnętrzne, JABLOTRON posiada 2 typy klawiatur:\nZewnętrzny czytnik RFiD (JA-122E) jest rozwiązaniem, wyłącznie na pastylki i karty RFiD. Podobnie jak klawiatura wewnętrzna RFiD, doskonale sprawdzi się w systemach kontroli dostępu.\nKlawiatura zewnętrzna RFiD (JA-123E) w porównaniu do wyżej wymienionej, jest rozbudowana o dodatkowe klawisze, za pomocą których możemy rozbroić bądź uzbroić system.\nWarto zauważyć, że klawiatury zewnętrzne znajdujące się w ofercie JABLOTRONU dostępne są wyłącznie w wersji przewodowej. W porównaniu do klawiatur wewnętrznych nie są one już zaprojektowane na wzór świateł drogowych.


Microsoft nie jest w stanie kiedykolwiek zbudować przenośnej konsoli Xbox. Pomiędzy porażką Sony z Vitą, dominacją Nintendo na rynku wraz ze zmianą i modelem biznesowym Microsoftu, który skupia się na urządzeniach, naprawdę nie ma dużego popytu na taki produkt.\nNie oznacza to, że przenośne gry na konsolę Xbox nie są wymagane. Microsoft zwiększa moc gier w chmurze dzięki Xbox Game Pass, a także możliwości strumieniowego przesyłania gier bezpośrednio do telefonu z własnej konsoli Xbox. A nawet Zaskakująca liczba graczy Robią to za pomocą sterowania na ekranie dotykowym – znam ludzi, którzy przysięgają na ekran dotykowy HadesWierz lub nie – to nie jest system odpowiedni dla większości gier na Xboxa.\nDlatego chciałem wypróbować RIG MG-X, mobilny kontroler firmy Nikon. Jest to oficjalnie licencjonowany kontroler Xbox, który działa na każdym telefonie z Androidem, zapewniając wszystkie przyciski, które można znaleźć na standardowym padzie Xbox One. Jest bardzo odpowiedni do gier w ramach przepustek podczas podróży.\n6,5 O 10\nBluetooth działa z budkami telefonicznymi\nOkropne bodźce analogowe\nBluetooth, jeśli wymagane jest połączenie\nKontrolery mobilne nie są nowym pomysłem, a na Androida są już solidne opcje Brzytwa jest jak Kishi – w tym Niedawno została wydana wersja dla konsoli Xbox. RIG MG-X ma jednak atrakcyjną, prostą konstrukcję jak na kategorię produktów, która może być trochę obrzydliwa, tworząc eleganckie podejście w połączeniu z przyciskami Xbox. Lepiej nie myśleć o tym, które ikony mapują które polecenia; Domyślnie możesz używać tych samych przycisków, które masz na zwykłym systemie Xbox.\nKontroler ma pośrodku przestrzeń, która rozciąga się, aby ciągnąć wokół telefonu komórkowego, który łączy się przez Bluetooth. Nacon twierdzi, że powinien działać na każdym telefonie z systemem Android 6 lub nowszym z ekranem o przekątnej do 6,7 cala; Używałem tego głównie z Vivo X70 Pro Plus, który jest gigantycznym telefonem z ekranem o przekątnej 6,78 cala i działa dobrze. (Nie działa to jednak na iPhone’ach).\nBluetooth jest dla mnie w porządku\nTo bardzo wytrzymałe urządzenie i jest szersze niż kontroler Xbox, zanim będzie można przedłużyć wtyczkę do telefonu komórkowego. To nie jest zła rzecz – jest dobrze skonstruowany i nie mam problemu z wrzuceniem go do torby podczas podróży. Nie mam nic przeciwko używaniu Bluetooth zamiast złącza USB-C, ponieważ tworzy to bardziej kompatybilną konstrukcję i zapewnia, że możesz używać kontrolera z telefonem w jednym przypadku. Od czasu do czasu będziesz jednak musiał ręcznie połączyć się z telefonem i naładować kontroler przez USB-C; Nacon podaje około 20 godzin pracy na baterii.\nOgólnie rzecz biorąc, sterowanie RIG MG-X jest małe, ale skuteczne. Drążki analogowe nie są tak duże, jak pełnowymiarowy kontroler Xbox, ale są większe niż Joy-Con Nintendo Switch i są całkiem satysfakcjonujące w użyciu. Przyciski na twarzy są bardzo małe, ale dotykowe i klikalne, podczas gdy D-Pad jest nieco gładszy niż lubię, ale wystarczająco dokładny. Mam duże ręce i odkryłem, że większość gier RIG MG-X z biegiem czasu ma dość dobrą ergonomię.\nJego największą wadą są wyzwalacze RIG MG-X.\nJest jednak jeden wyjątek, jeśli chodzi o wyzwalacze. Z jakiegoś powodu wciskanie ich do końca jest niezwykle trudne, co jest dużym problemem w grach typu wyścigi, w których trzeba ich za dużo łapać. Taka gra Aureola jest nieskończona W porządku, jeśli będziesz naciskać indywidualnie, aby strzelać z broni, ale zastanawiałem się, dlaczego nie udaje mi się w tak wielu wyścigach. Forza Horyzont 5 Zanim zdałem sobie sprawę, że nie wywieram wystarczającego nacisku na gaz do stóp. Możesz to zrobić, ale wymaga to większej mocy niż inne kontrolery, z których do tej pory korzystałem, i nie jest wygodne w przypadku długich sesji grania.\nSzkoda, że to nie jest dobre Forza Horyzont 5 Kontroler – Być może słyszałeś, że to dobra gra – Ale działa dobrze dla innych typów. Możesz tego użyć do gier innych niż Xbox, oczywiście, niezależnie od tego, czy są w Sklepie Play, czy gdziekolwiek indziej – dużo grałem Dwa tygodnie Ponadto w menu pojawią się natywne wskaźniki przycisków Xbox.\nRIG MG-X to przyzwoity kontroler z jedną zasadniczą wadą, więc jeśli jesteś fanem gier wyścigowych, przekonaj się, co otrzymasz. Byłem jednym z nich, więc byłem zawiedziony, z tego powodu osobiście korzystam z wersji Razor Kishi na Xboksa. Ale w przypadku wielu gier na Xboksa jest to solidne rozwiązanie, które zbliża Cię do przenośnego Xboksa bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, a poza wyzwalaczami uwielbiam jego projekt. Nacon zapowiedział w tym miesiącu MG-X Pro, który wygląda jak standardowy kontroler dla Xboksa – mam nadzieję, że wyzwalacze są lepsze.\nNext Aktualny mistrz Osaka odpadł, ale nie odpadł z Australian Open | Australian Open 2022


Pendragon - Out Of Order Comes Chaos | recenzje ArtRock.pl\nPendragon — Out Of Order Comes Chaos\nCałkowity czas: 238\nNick Barrett - vocal, guitar\nFanów Pendragonu mających w swoich kolekcjach płyty DVD formacji w zasadzie niewiele powinno tu zaskoczyć. Wszak wszystkie (dla ścisłości dodajmy, że jest ich pięć) zarejestrowane zostały w Polsce. Mało tego! Brytyjczycy są chyba absolutnymi rekordzistami jeśli chodzi o ilość koncertów zapisanych w katowickim Teatrze Śląskim. Na jego deskach stawali czterokrotnie. W tej konkurencji – choć w innej kategorii - kapelę przebija tylko… ich klawiszowiec Clive Nolan, który jak przyznaje w jednej z wypowiedzi pomieszczonej w zawartym tu dokumencie ...Some Of The Order, w Wyspiańskim występował, w różnych konfiguracjach, 10 razy.\nCzy to oznacza, że Out Of Order Comes Chaos można sobie odpuścić? W żadnym wypadku. A choćby z tego powodu, że wydający całość Metal Mind, stara się jednak, w tej dosyć mocno wytartej już formule, pogrzebać. Nie da się ukryć, że jego ostatnie takie wydawnictwa sporo zyskały na jakości. Potwierdza to i ten dysk. Szukanie innych, bardziej oryginalnych ujęć, ciekawszy montaż, bogatsze światła i bardzo dobry dźwięk – oto co znajdziemy na tym dysku. Niedowiarkom polecam obejrzenie i posłuchanie choćby Comatose, czy Freakshow. Ten ostatni, dzięki dynamicznemu montażowi i mocnym agresywnym światłom, jest jednym z najciekawszych momentów DVD.\nPo Out Of Order Comes Chaos warto także sięgnąć z jeszcze jednego powodu. Muzycy, mając świadomość rejestracji koncertówki po raz kolejny w tym samym miejscu, tak dobrali setlistę, żeby ta tylko w nieznacznym stopniu pokrywała się z wcześniejszymi rzeczami. Mówi zresztą o tym Barrett w załączonym w dodatkach wywiadzie. I faktycznie. W porównaniu z wydanym trzy lata wcześniej Concerto Maximo powtarza się tylko niezniszczalny Nostardamus oraz wspomniany Freakshow.\nArtyści promowali podczas tego występu swój najnowszy krążek Passion, eksplorujący muzyczne wątki zapoczątkowane na mocnym Pure. Nie dziwi zatem, że w zestawie znalazły się aż cztery z siedmiu umieszczonych nań kompozycji. Fajnie wypadła wspólna rapowanka Barretta i Highama w Empathy oraz elektroniczne ozdobniki w Passion. Z drugiej strony, nawet w wersji koncertowej nie przekonuje nijaki Feeding Frenzy. Ślicznie wybrzmiewa tu This Green And Pleasant Land. I nie powinno to zaskakiwać, Kompozycja silnie nawiązuje do największych klasyków grupy. A skoro o nich. Mamy tu rzadko wykonywany Ghosts z The Window Of Life oraz Back In The Spotlight, Prayer i wzniosły Shane z The World. Nie brakuje też numerów z Not Of This World. Jednym słowem – połączenie staroci z nowościami idealnie pokazujące muzyczną drogę i zarazem ewolucję, jaką kapela przez te lata przeszła.\nW dodatkach, obok rozmaitych standardowych drobiażdżków, obejrzymy krótki wywiad z Barrettem, w którym między innymi opowiada o swoich inspiracjach rapem, oraz dwa filmy dokumentalne. Krótszy - ...Some Of The Order – pokazuje kapelę i kulisy Teatru Śląskiego podczas próby dźwięku, tuż przed rejestracją DVD. Możemy posłuchać kilku krótkich wypowiedzi artystów i pracowników technicznych zaangażowanych w realizację całego przedsięwzięcia. Drugi film - ...Some Of The Chaos – jest znacznie dłuższy i ma charakter bardziej bootlegowy. Nagrywany i komentowany przede wszystkim przez samego Barretta przedstawia wycinki z europejskiej trasy Pendragonu (także ujęcia z innych polskich miast) promującej Passion.


„Witajcie w Polsce. Powroty Rodaków z Kazachstanu” | dzieje.pl - Historia Polski\nPUBLIKACJA: 03.10.2018 Książka\nNa Wschodzie pozostało od 1,2 do 2 milionów Polaków, których, w wyniku nowej granicy między Polską a Rosją Sowiecką na mocy traktatu ryskiego, objęło sowieckie obywatelstwo.\nNajstarsze pokolenie naszych rodaków z Kazachstanu pamięta 1936 rok, kiedy Stalin, jednym swoim podpisem, zmienił losy całych pokoleń. Wówczas kilkadziesiąt tysięcy Polaków z terenów Ukraińskiej SRR zostało zmuszonych do deportacji do Kazachstanu.\n„Przesiedleńców z 1936 roku nie obejmowała repatriacja wojenna (po 1945 roku), gdyż w chwili wybuchu II wojny światowej nie byli obywatelami Rzeczypospolitej” – czytamy.\nPowszechny spis ludności z 1989 roku wykazał, że Kazachstan zamieszkiwało 169 narodowości. Po ogłoszeniu przez Kazachstan w 1991 roku niepodległości, nie-Kazachowie zaczęli wyjeżdżać do swoich historycznych ojczyzn. Jako pierwsi wyruszyli Niemcy; akcja repatriacyjna cieszyła się tak dużym zainteresowaniem, że od 1993 roku władze RFN zaczęły wprowadzać ograniczenia w procedurze powrotu.\nWedług danych spisu powszechnego z 1989 roku tylko 12 proc. Polaków przyznawało, że posługuje się językiem przodków. Jak pisze Jerzy Danilewicz, „w porównaniu z 50-procentową znajomością niemieckiego wśród kazachstańskich Niemców różnica była więc znacząca. Ale języka niemieckiego uczono w ZSRR w szkołach rosyjskojęzycznych, podczas gdy polski był na cenzurowanym. Sowietyzacja w największym stopniu objęła właśnie Polaków”.\nPierwsi polscy repatrianci do ojczyzny wracali na własną rękę. W 1996 roku Rada Ministrów opracowała program repatriacyjny, który po poprawkach wszedł w skład ustawy o cudzoziemcach z 1997 roku. Program ten był skierowany przede wszystkim do osób narodowości polskiej i pochodzenia polskiego, które zamieszkiwały azjatyckie tereny byłego ZSRS. Warunkiem procedury reparacyjnej było zaproszenie od zarządu gminy w Polsce.\nW 2000 roku sejm uchwalił pierwszą ustawę repatriacyjną. W latach 2001-2017 do Polski wróciło 6054 repatriantów. Według rządowych szacunków do Polski wciąż chce przyjechać ok. 10 tysięcy osób polskiego pochodzenia.\n„W statystyce ważne są liczby. Nie liczą się historie ludzi: ich cierpienia, radości, marzenia i rozczarowania. Zwyczajnego życia nie widać w tabelkach” – pisze Danilewicz.\nJakie były losy tych, którym udało się przyjechać do Polski? Czy Ci, którzy nadal żyją poza granicami naszego kraju, mają jeszcze nadzieję, że do ojczyzny wrócą? O tym właśnie jest książka Danilewicza.\nJerzy Danilewicz postanowił prześledzić losy poszczególnych ludzi i rodzin, pokazując ich powrót do ojczyzny. W opowieściach radość z powrotu do ojczyzny przeplata się z gorzką nową rzeczywistością.\nAutor zadedykował książkę „Obcym wśród swoich”. Nieraz wracający z Kazachstanu rodacy doznawali szoku. W adaptacji ich rosyjski akcent nie był pomocny, a to, że jest się katolikiem nie zawsze wystarcza. Po uroczystych powitaniach nowa rzeczywistość nie zawsze jest taka różowa, jak w kazachstańskich wyobrażeniach. Lepiej w nowej rzeczywistości odnajdują się ludzie młodsi. Starsi, często wyrzuceni za młodu na Wschód, teraz pokonują niemalże tę samą trasę, tyle że na Zachód – tym razem jednak jest to podróż z nadzieją.\nDanilewicz w książce pokazuje, że proces repatriacji nie jest łatwy. Opowiadają o nim ludzie, którzy czują się obywatelami państwa, w którym wcześniej nigdy nie byli. Autor rozmawia nie tylko o tym, jak wyglądał ich powrót – ile wymagał starań, poświęcenia – ale również o tym, jak wygląda życie „obcego” wśród „swoich”.\n„(…) sąsiedzi nie przywitali nas chlebem i solą, tylko od razu wylali całą swoją żółć. W nocy pisali kredą na asfalcie +Ruscy won+. (…) tłumaczyłem: przecież ja wróciłem z Kazachstanu do ojczyzny. Zmienili więc napis na +Kazachy, wynocha+. My i tutaj dostaliśmy po tyłku od swoich. Ale ojczyzna to ojczyzna. Wszystko się wybaczy (…)” – czytamy.\nJerzy Danilewicz rozmawiał również z tymi, którzy nadal mieszkają w Kazachstanie, ale i w obwodzie kaliningradzkim. Wyjechali z kazachskich stepów na zachód, aby w ten sposób być bliżej Polski, licząc, że tym sposobem uda im się łatwiej wrócić.\nKsiążka ukazuje losy m.in. Zofii Teligi-Martens, która powróciła do Polski w 1946 roku, a w latach 90., na własną rękę, sprowadziła z Kazachstanu 40 rodzin polskiego pochodzenia, czyli ponad 200 osób. W 2017 roku została odznaczona Orderem Orła Białego.\nCzytamy również o losach Ludmiły i Jana Szkorupińskich. Dokumenty potwierdzające ich polskie pochodzenie zbierali przez dwa lata. Autor pokazuje również historię braci Kułakowskich – Alfonsa i Mieczysława. Do Polski powrócili, gdy mieli już ponad siedemdziesiąt lat. Alfons to artysta malarz. W 2009 roku zaprezentował swoje prace na wystawie w Brukseli, w tym samym czasie spłonął jego dom i sześć tysięcy obrazów. Sam określa siebie jako malarz optymizmu. Bracia Kułakowscy stali się bohaterami filmu „Bracia” Wojciecha Staronia.\nKsiążka „Witajcie w Polsce. Powroty Rodaków z Kazachstanu” Jerzego Danilewicza ukazała się nakładem wydawnictwa Muza.


Ośrodki Wypoczynkowe Dębogard - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 115 ofert noclegowychofert (0 w Dębogardzie oraz 115 w okolicy)\nOśrodki wypoczynkowe w Dębogardzie, województwo zachodniopomorskie, powiat kołobrzeski\nOśrodki wypoczynkowe w miejscowości Dębogard. Porównaj możliwość zakwaterowania w Dębogardzie w zależności od standardu oraz ceny. Dębogard, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Dębogardzie:


Kinkiet MARBELLA 1 Eglo styl antyczny pałacowy dworkowy odlew metalowy szkło alabastrowe antyczny brązowy 85859\nKinkiet MARBELLA 1 Eglo styl antyczny pałacowy dworkowy odlew metalowy szkło alabastrowe antyczny brązowy 85859 świetlnie sprawdzi się również w innych pomieszczeniach. Może być idealnym oświetleniem do korytarza czy sypialni, dodatkowo ciekawy efekt tworzy kilka sztuk lamp obok siebie. Odcień antycznego brązu dodaje klasy, doskonale komponuje się we wnętrzach w ciepłych barwach. Kinkiet Marbella posiada cudowne zdobienia wykonane na metalowych elementach, dają niepowtarzalny efekt. Dodatkowo zainstalowany jest łańcuszek umożliwiający wygodne włączanie i wyłączanie.\nKinkiet do salonu Marbella – istotne wiadomości:\njest niezwykle elegancki\nwykonany z odlewanego metalu oraz alabastrowego szkła\nposiada łańcuszek służący do włączania i wyłączania lampy\nodlew metalowy, szkło alabastrowe\nLampa przysufitowa MARBELLA 3 Eglo styl antyczny metal szkło alabastrowe mosiężny beżowy 85856\nŻyrandol MARBELLA 6 Eglo styl antyczny pałacowy dworkowy odlew metalowy szkło alabastrowe antyczny brązowy 85857\nŻyrandol MARBELLA 9 Eglo styl antyczny pałacowy dworkowy odlew metalowy szkło alabastrowe antyczny brązowy 85858


Layer's Cake and Bakery, Monterey - recenzje restauracji - TripAdvisor\nWyszukaj Stany Zjednoczone›Kalifornia›Półwysep Monterey›Monterey›Monterey Restauracje›Layer's Cake and Bakery\n21 recenzje(-i) Nr 8 wśród 9 Piekarnie w lokalizacji Monterey Nr 202 wśród 252 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Monterey $\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 9 Soledad Dr Ste A, Monterey, CA (831) 655-1544\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Layer's Cake and Bakery Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Layer's Cake and Bakery — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Layer's Cake and Bakery? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n9 Soledad Dr Ste A, Monterey, CA Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Layer's Cake and Bakery.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Layer's Cake and Bakery Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 78 recenzje(-i) Monterey Museum of Art – Pacific Street\n12 recenzje(-i) California's First Theatre\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 98 recenzje(-i) Islands Restaurant\n73 recenzje(-i) Whole Foods Market\n91 recenzje(-i) Crazy Horse Restaurant


Huawei P10 Dual SIM 64GB zielony - Smartfony i telefony - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nP10 Dual SIM 64GB zielony\nod: Huawei|kod producenta: VTR-L29 GREENERY|kod x-kom: 364229\nZielony Huawei P10\nNieskazitelnie gładka obudowa zielonego Huawei P10 odznacza się idealną symetrią. Wszystkie elementy zostały dokładnie wpasowane, dzięki czemu nic nie wystaje poza smukłe linie Huawei P10. Smartfon posiada również aż trzy aparaty, zaprojektowane wspólnie z firmą Leica. Dwa z tyłu i jeden z przodu. Zielony Huawei P10 wnosi zupełnie nową jakość do fotografii mobilnej. Optymalne wymiary i wąski profil zapewniają pewny chwyt oraz wygodę korzystania z trzech aparatów Leica i czytnika linii papilarnych.\nMożliwości ośmiu rdzeni\nWydajność zielonego Huawei P10 zadowoli nawet najbardziej wymagających użytkowników. Moc 8-rdzeniowego procesora gwarantuje bezbłędną obsługę wielu aplikacji w tym samym czasie, jak również płynne przełączanie się między zadaniami. Smartfon posiada też 4 GB pamięci RAM i układ graficzny Mali G-71, pozwalające na płynną rozgrywkę z zaawansowanymi grami.\nSmartfon dopasowany do Ciebie\nSzybszy z każdym dniem\nOdkryj zaskakującą funkcję zielonego Huawei P10, czyli optymalizację Twoich ulubionych aplikacji. Smartfon każdego dnia uczy się tego, jak z niego korzystasz. Zdobytą wiedzę wykorzystuje potem do optymalnego zarządzania zasobami, czego efektem jest szybszy start oraz wydajniejsza praca najczęściej uruchamianych aplikacji\nTechnologie firmy Leica\nW podwójnym aparacie\nW zielonym Huawei P10 czekają na Ciebie aż dwa aparaty główne, opracowane przez firmę Leica. Działają one wspólnie na jedno zdjęcie, tworząc fotografie wypełnione detalami, wysokim kontrastem i nasyconymi kolorami. Rejestrują osobno barwy i osobno obraz monochromatyczny, składając dwa ujęcia w jedno profesjonalne. Zobacz, jak wyglądają zdjęcia z rozmytym tłem lub odkryj tryb macro z podwójnym zoomem hybrydowym.\nZ przednią kamerą Leica\nLeica, legenda fotografii, opracowała również przednią kamerę Huawei P10, co zaowocowało najlepszymi autoportretami w historii. Kamera selfie poradzi sobie ze słabym światłem, a dodatkowo, potrafi rozpoznać, czy jesteś w kadrze sam, czy może z przyjaciółmi. Masz więc pewność, że w kadrze nie zabraknie nikogo z Twoich znajomych.\nBez wysiłku i przygotowania\nInteligentny algorytm, zastosowany w aparacie Huawei P10, dynamicznie dobiera ustawienia do zmieniających się warunków. Po zwolnieniu migawki aparaty rejestrują dwa obrazy i następnie składają je w jeden perfekcyjny kadr. A wszystko dzieje się automatycznie w chwili zwolnienia migawki. Nie potrzebujesz specjalistycznej wiedzy, by robić zdjęcia godne profesjonalisty.\nJedno unikalne hasło\nPrzycisk z czytnikiem linii papilarnych\nKierując się ergonomią, czytnik linii papilarnych umieszczono w przycisku głównym. Dzięki temu w ułamku sekundy odblokujesz smartfon, otrzymując dostęp do wszystkich danych. Blokada smartfona to nie jedyna funkcjonalność czytnika, gdyż potrafi zastąpić klawisze funkcyjne. Obsługa menu oraz aplikacji właśnie stała się prostsza.\nP10 Dual SIM naładujesz błyskawicznie\nDzięki technologii SuperCharge Już po 5 minutach ładowania smartfon może odtwarzać filmy przez półtorej godziny. Baterie 3200 mAh wyposażono w ośmioelementowy układ chłodzenia, który ograniczył nagrzewanie ogniw aż o 50%. W rezultacie przedłużyło to żywotność akumulatora.\nPakiet serwisowy premium\n3 lata gwarancji - Poza standardową 2 letnią gwarancją możesz uzyskać dodatkowy rok bezpłatnej opieki serwisowej dla Twojego produktu.\n3 miesiące na wymianę wyświetlacza - Bezpłatna wymiana wyświetlacza w przypadku uszkodzenia mechanicznego w ciągu 3 pierwszych miesięcy od daty zakupu.\n3 miesiące na wymianę urządzenia - Wymiana na nowy telefon w przypadku wystąpienia wady fabrycznej w ciągu 3 miesięcy od daty zakupu.\nAby skorzystać z Pakietu Serwisowego Premium aktywuj pakiet przez aplikację HiCare w przeciągu miesiąca od daty zakupu i zachowaj dowód zakupu w celu skorzystania z usługi.\no Huawei P10 Dual SIM 64GB zielony\nZielonego telefonu to jeszcze nie miałem, kupiłem i jestem zadowolony. ... Rozwiń dalej\nZdecydowanie zielony kolor wyróżnia ten telefon, wizualnie jest bardzo dobrze, ale największą robotę robi tutaj pamięć 4 GB, rozdzielczość full hd, sprawny system nawigacji i LTE. Delikatnie poprawiłbym czas pracy baterii bo trzyma niepełne 2 dni. ... Rozwiń dalej\ngoraco polecam i telefon i zakupy w tym sklepie. nie zawodza!:)... Rozwiń dalej


WadiRum_Climb_program | Vertical Vision Productions by David Kaszlikowski & Eliza Kubarska\nobóz wspinaczki w wadi rum\n1.dzień – przelot z Polski do Jordanii. Przejazd do wioski Rum ( z krótką wizytą w Aqabie – wymiana pieniędzy, zakupy). Nocleg w kwaterze w wiosce.\n2.dzień – autami 4WD jedziemy w głąb pustyni. Po krótkiej przerwie w obozowisku beduińskim przejeżdżamy do sektoru wspinaczkowego, gdzie rozpoczynamy wspinanie na drogach do 30m wys. Rejon ubezpieczony ringami, (możliwe wędki), możliwe 3-wyciągowe drogi trad. Pod wieczór wracamy do obozowiska beduińskiego gdzie spędzimy noc. W obozie: 2-os domki, koce, prysznic, tradycyjny posiłek beduiński, ognisko na wydmie.\n3.dzień – Jeepy podwożą nas do masywu z najwyższym łukiem skalnym Wadi Rum. wejście/zejście (3 h) z elementami wspinaczki. Po lunchu, jedziemy do dzikiego i największego kanionu/doliny w rejonie gdzie rozłożymy swój własny obóz (namioty). Jeszcze tego samego popołudnia wspinaczka na drogach bezpośrednio nad obozem. Wieczorny posiłek przy ognisku gotujemy sami.\n4.dzień – od rana wspinaczka sportowa/lub trad (rysy). Dla chętnych przeszkolenie w osadzaniu własnej asekuracji, podchodzeniu na linie. Po kilku godzinach wędrujemy w kierunku bocznego kanionu, który – z elementami wspinaczki i zjazdem na linie – wyprowadzi nas prosto do czekającego auta. Wieczór (po 1h jazdy jeepami) spędzimy w luksusowym obozowisku (air con, gorący prysznic, stół szwedzki, shisha…).\n5.dzień – Leniwa pobudka, późne śniadanie. Z obozu wychodzimy w kierunku wielkiej ściany Nassrani. W okolicy znajduje się wąskie wejście do kanionu, który wyprowadzi nas do sąsiedniej doliny. Zanim to nastąpi udajemy się w rejon znanej drogi wielowyciągowej The Beauty. Przed nami ciekawe wspinaczki 1-wyciągowe, wędka i praktyka wspinania na własnej asekuracji. Nocleg w wiosce Rum.\n6.dzień – Zjazdy na linach w głąb wielkiego masywu Khazali. Dużo zjazdów ;-). Zjeżdżamy do kanionu sławnego z bogatych rysunków i inskrypcji naskalnych sprzed tysięcy lat. Odwiedza go wielu turystów, ale tylko wspinacze prowadzeni przez przewodnika mogą zobaczyć go w całości tak jak my. Wieczorem przejazd do Petry. Nocleg w hotelu. Obiad w restauracji.\n*Poranny transport w okolice masywu Khazali może odbyć się jeepem, lub opcjonalnie na wielbłądach (dopłata).\n7.dzień – Zwiedzanie Petry. Najciekawsze historie i miejsca. Nocleg w hotelu.\n8.dzień – Przejazd do granicy i na lotnisko.\nPowyższy program jest prowizorycznym szkicem prezentującym najważniejsze atrakcje wyjazdu i może ulec zmianie ze względu na pogodę, kondycję grupy i rezerwacje w okresie wyjazdu. W galerii slajdów powyżej znajdują się zdjęcia prezentujące wybrane etapy wyjazdu (klikaj strzałki lewa/prawa).


Zapewne niewielu z Was wie ale na naszym Zalewie, a dokładnie między dziesiejszą "Andzią" a Suchaczem, rozegrała się bitwa pomiędzy flotą Związku Pruskiego, konkretnie elblążan i gdańszczan, a flotą krzyżacką. A było to 15 września 1463 r. Znalazłem naprawdę wciągający tekst jednego z kompletnie mi nieznanych profesorów dotyczący właśnie tego wydarzenia....\nMyślę, że profesor Grün, bo on jest autorem tego tekstu nie obrazi się jeżeli wrzucę na naszą stronę jego artykuł.\nWojna trzynastoletnia trwała w najlepsze. W zamku w Möve, który później stał się Gniewem, zamknął się wraz z czterema setkami ludzi wielki komtur Ulryk von Isenhoven, a wokół obozowały oddziały doświadczonego dowódcy wojsk koronnych, Piotra Dunina.\nZdobycie Gniewa było sprawą kluczową dla osiągnięcia celów strategicznych tej wojny. Potężna ta twierdza była w stanie kontrolować ruch na odpowiedniku wyczekiwanej obecnie z tęsknotą autostrady A1, czyli Wiśle. Oblężenie rozpoczęło się 27 sierpnia 1463 r.\nOrganizacja floty, zdolnej przerzucić 1500 ludzi z Królewca pod Gniew, była niełatwym i czasochłonnym zadaniem. Okręty trzeba było w sporej części wynająć i zarekwirować. Trudno było to zrobić bez rozgłosu. Wieści o gromadzeniu floty w Królewcu dotarły szybko do Gdańska, gdzie postanowiono przeciwdziałać krzyżackiemu desantowi.\nKrzyżacka flota w sile 44 jednostek - głównie statków transportowych, a nawet rybackich łodzi - wyruszyła z Królewca 7 lub 8 września 1463 r. Przebyła bez przeszkód drogę od Królewca przez Zalew Wislany do ujścia Szkarpawy, 9 września wpłynęła na tę rzekę, i tam, w okolicy Żuławek, natknęła się na zakotwiczony w poprzek rzeki galar - duży wiślany statek, używany do jednorazowego spławu zboża - przebudowany na pływającą fortecę. Za galarem schroniło się 10 gdańskich okrętów, dobrze wyposażonych do walki, znacznie mniej zatłoczonych niż jednostki krzyżackie. Czas, jaki Gdańszczanie mieli na przygotowanie się do walki pozwolił im przegrodzić koryto rzeki palami, a również prowizorycznie ufortyfikować brzegi. Ten sprytnie pomyślany zespół urządzeń obronnych obsadzony był przez ok. 500 uzbrojonych ludzi. Gdańską flotą dowodził szyper Wincenty Stolle, żołnierzami zaś rajca Maciej Kolmener.\nWielki mistrz tymczasem, rozbity fiaskiem swojego błyskotliwego planu odsieczy dla Gniewa, nakazał okrętom rzucić kotwice i myślał.\n14 września floty gdańska i elbląska połączyły się, tworząc grupę około 30 jednostek, i otoczyły zbite w gromadę okręty krzyżackie zakotwiczone na płytkiej wodzie u brzegu Zalewu w okolicy Suchacza. Prawie cały dzień krzyżaccy żołnierze, nie przyzwyczajeni do żeglarskich niewygód, cierpieli i chorowali pod wpływem kołyszącej okrętami na płytkiej wodzie fali. Erlichshausen znowu zwlekał, czekając na posiłki w postaci trzech spóźnionych statków. Te jednak zostały zdobyte przez Gdańszczan zanim dotarły na miejsce.\nO świcie 15 września rozpoczęła się bitwa. Zanim okręty zbliżyły się do siebie na odległość abordażową, przez chwilę trwała wymiana ognia z łuków, kusz i hakownic. Tłok panujący na okrętach krzyżackich nie ułatwiał walki. Pociski z okrętów gdańskich i elbląskich czyniły niemałe spustoszenie wśród żołnierzy, a okręty krzyżackie nie miały możliwości manewru na płytkiej wodzie. Zapalające strzały spowodowały liczne pożary na stojących w bardzo małych odległościach statkach i łodziach. Krzyżacy początkowo podjęli walkę, ale szybko duch w nich opadł i próbowali salwować się ucieczką wpław. Nie trudno się domyśleć, że większość z nich utonęła. Do niewoli dostało się zaledwie około 550, z czego około 300 do gdańskiej, a 250 do elbląskiej.\nWielki mistrz, widząc beznadziejność sytuacji, wydostał się na swoim okręcie z okrążenia i zbiegł. Była to jedyna jednostka krzyżacka, która uratowała się z pogromu.\nW odróżnieniu od udziału Gdańszczan w bitwie pod Grunwaldem, gdzie morskie wilki nie popisały się specjalną sprawnością w bitwie lądowej, tym razem mogli wykazać się swoimi kaperskimi umiejętnościami, co uczynili miażdżąc Krzyżaków, nie umiejących walczyć na pokładach statków.\nDesant nie dotarł do Gniewa, a korpus Szumborskiego na wieść o klęsce na wodach Zalewu wycofał się z Żuław.\nOblężenie Gniewa trwało nadal. Trzeba podkreślić, że 400-osobowa załoga utrzymała twierdzę niemalże do końca wojny trzynastoletniej – skapitulowała dopiero 1 stycznia 1464 r. Tym niemniej wynik bitwy na Zalewie uniemożliwił Krzyżakom przejście do ofensywy i w efekcie doprowadził do podjęcia rokowań zakończonych pokojem toruńskim w 1466 r., w którym potwierdzono włączenie Prus Królewskich do Korony. Dlatego też panuje wśród badaczy opinia, że bitwa na Zalewie była najważniejszym starciem tej wojny, które przesądziło o jej wyniku i politycznym układzie w tej części Europy na kilkaset lat.\nCiekawe mapki znalazłem także "gdzieś" w sieci.\nTak więc pomyślcie o tym wydarzeniu wychodząc od Roberta z Słuchacza czy mijając "prawą wejściową" portu Elbląg :)


Auto złom Wojkowice. Kasacja, legalne złomowanie aut za gotówkę Wojkowice\nAuto złom, płacimy gotówką Wojkowice. Profesjonalne złomowanie aut\nWojkowice i najbliższe okolice\nOferujemy legalne złomowanie, kasacje aut za gotówkę, wystawiamy zaświadczenia. Załatwiamy formalności. Transport własną lawetą. Złomowanie aut Wojkowice\nJeśli nie wiesz, czy Twoje auto nadaje się na złom, wypróbuj nas! Nasza firma umożliwi Ci bezproblemowo dobrać właściwe kroki, jakie musisz uczynić z Twoim pojazdem.\nJeżeli chcesz pozyskać sprawiedliwe pieniądze, nie wyczerpywać się poszukiwaniem kupca na uszkodzony wóz, zaś do tego zależy Ci na terminie, nasza firma da Ci na załatwienie pełnych spraw na raz.\nWybierz właściwą możliwość z lokalnym auto złomem w śląskim.\nWiele osób nie wie, że nie pozbywając się pojazdu, jaki stoi i nie nadaje się do drogi, musi ustawicznie za niego płacić. Jeżeli zatem nie masz zamiaru przepłacać, zwróć się do naszego auto złomu.\nDoradzimy Ci, co najlepiej zrobić, byś zarobił na całej sprawie.\nMusisz dopilnować o pozbycie się swojego samochodu w świetle prawa, czyli otrzymać formalności, jakie wystawiamy w naszej stacji złomowania pojazdów.\nU nas zdobędziesz dodatkowo przyzwoitą opłatę za swój wóz, niezależnie od tego, czy działa lub jeszcze nie. Pamiętaj, to dla Ciebie i komfortowe, oraz korzystne.\nNasza firma dba o mobilność, więc staramy się wychodzić naprzeciwko wymaganiom Użytkowników.\nMożesz skorzystać z naszej oferty w całym śląskim, również w Twoim mieście Wojkowice ,wszędzie odnajdziesz kontakt do niedaleko położonego oddziału naszej firmy.\nNie zadręczaj się oddaniem go do naszej firmy – sami po niego podjedziemy. Dzięki temu wygospodarujesz i czas, i pieniądze.\nJeżeli nie planujesz przepłacać i planujesz zainkasować uczciwe pieniądze za swoje auto, a przy tym wszystko zrobić legalnie, to wybierz naszą firmę w śląskim.


Udany rewanż. Orlen Wisła lepsza w Zabrzu - Piłka ręczna - handballnews.pl\nUdany rewanż. Orlen Wisła lepsza w Zabrzu\nAutor: Andrzej Gwarda, 14-04-2018, 14:35\n14 marca tego roku, miała miejsce największa niespodzianka tego sezonu. NMC Górnik Zabrze wyeliminował Orlen Wisłę Płock z dalszej rywalizacji w ramach rozgrywek Puchary Polski. Podrażniona ambicja płocczan spowodowała, że pałali oni chęcią wzięcia rewanżu na drużynie ze Śląska. Tym razem w meczu PGNiG Superligi.\nStrzelanie w tym meczu rozpoczęli zawodnicy gospodarczy. Już w 1. minucie do siatki rywali trafił utalentowany Ignacy Bąk. Później do głosy doszli jednak goście. Za sprawą skutecznych rzutów Michała Daszka, Dana-Emila Racotea oraz Igora Żabicia z rzutu karnego, Orlen Wisła wyszła na dwubramkowe prowadzenie.\nMiejscowi nie tracili jednak nadziei i w 12. minucie spotkania wyrównali stan rywalizacji na 5:5. Dwoma trafieniami z rzędu popisał się skrzydłowy Górnika, Bartłomiej Tomczak. Goście odpowiedzieli z kolei podwójnym skalpem strzeleckim Michała Daszka i ponownie odzyskali prowadzenie w meczu. Trener zabrzan zdecydował się poprosić o czas dla swojego zespołu. Gospodarze grając jednak w podwójnym osłabieniu, nie byli w stanie oddać skutecznego rzutu na bramkę rywala. Gola kontaktowego Górnik zdobył chwilę po tym jak nieskutecznie na linii rzutów karnych rzucał Daszek.\nW 20. minucie po bramce Igora Żabicia, Orlen Wisła Płock wyszła na trzybramkowe prowadzenie. Kilka minut później, doskonałej okazji do złapania kontaktu z rywalem, nie wykorzystał skrzydłowy gospodarzy oraz reprezentant Polski, Jan Czuwara. Goście tymczasem utrzymywali bezpieczną przewagę aż do końca pierwszej połowy. Ostatecznie ta partia zakończyła się wygraną Wiślaków, 14:9. Bardzo dobrą dyspozycją w bramce, wykazał się golkeaper gości, Adam Morawski.\nDruga połowa, podobnie jak pierwsza, rozpoczęła się od skutecznego rzutu Ignacego Bąka. Jednakże chwilę później goście popisali się serią trzech kolejnych bramek, powiększając tym samym swoją przewagę na rywalem do siedmiu bramek. Podobnie jak w pierwszej połowie, teraz również płocczanie starali się utrzymać sporą przewagę nad rywalem, nie podkręcając specjalnie tempa spotkania.\nDo Orlen Wisły Płock bramki rzucali przede wszystkim Michał Daszek oraz Przemysław Krajewski. Gospodarze nie mogli w żaden sposób nawiązać skutecznego pościgu za swoim rywalem. Orlen Wisła jeszcze bardziej uszczelniła swoje szeregi defensywne, uniemożliwiając zabrzanom poprawienie skuteczności rzutowej. Wyborną formę wciąż utrzymywał natomiast Adam Morawski. Ostatecznie płocczanie skutecznie zrewanżowali się za porażkę z marca i wygrali spotkanie 27:21.\nNMC Górnik Zabrze - Orlen Wisła Płock 21:27 (9:14)\nZaskakujący zwrot akcji w sprawie Mateusza Piechowskiego! Już wiadomo, gdzie zagra w nowym sezonie Krzysztof Kisiel poprowadzi rezerwy Orlen Wisły Płock! Mecz Otwarcia sezonu w Opolu! Uroczysty początek z udziałem Gwardii i PGE VIVE Lubinianie rozpoczęli przygotowania do nowego sezonu! "Nie mogłem się już doczekać pierwszego treningu"\nTagi: NMC Górnik Zabrze, Orlen Wisła Płock, PGNiG Superliga


Biżuteria Japan Style - Darmowy katalog stron - Maxu.pl\nID - 4795\nCiekawy styl i oryginalność to są główne cechy Biżuterii japan style, która to cieszy się coraz większą renomą i zdobywa serca polek na polskim rynku. Fenomen tej biżuterii to przede wszystkim ciekawy wygląd jak i oryginalność, dzięki temu zyskuje wciąż tłumy sympatyków, szczególnie wśród modnych jak i nowoczesnych kobiet. Sklep, który prowadzimy oferuje naszyjniki japan style a także bardzo modne w tym sezonie bransoletki, zegarki jak i breloki jak i pierścionki oraz wiele innych błyskawicznie przypadających do gustu niezbędnych elementów uzupełniających kobiece piękno i dopełniających styl. Nasz sklep to doskonałej jakości biżuteria, jak i naprawdę przystępne ceny dodatkowo błyskawiczna wysyłka i zaufanie tysięcy klientek. Chcesz się wyróżniać? Dołącz do naszych klientów i stylu japan\nkuferki na biżuterie, biżuteria japan style, biżuteria, naszyjniki\nodchudzanie (8), rejestr firm (10), linki (9), Kraków (7), Bydgoszcz (7), katalogi (9), seokatalog (10), pozycjonowanie stron (7), wyszukiwarka firm (10), pozycjonowanie (26), moderowany (7), warszawa (11), dieta (7), dobry katalog stron (7), katalog firm (16), mieszkania (7), wrocław (15), indeks firm (10), hotele (6), sklep (10)


W skandynawskich książkach dla dzieci nie istnieją tematy tabu | Booknews\nHome » Aktualności » W skandynawskich książkach dla dzieci nie istnieją tematy tabu\nPewna norweska pisarka, Ingelin Røssland, zdecydowała się przeanalizować sytuację, jaka panuje nie tylko w jej kraju, ale także innych państwach skandynawskich. Tajemnicą poliszynela jest, że w wydawanych tam książkach dla dzieci nie istnieją żadne kontrowersyjne tematy – nie ma też obszarów tabu, które byłyby omijane lub przemilczane. Wręcz przeciwnie, często zdarza się, że te najbardziej kłopotliwe tematy są najbardziej eksponowane.\nSprawy związane z seksualnością czy też nawet obsceniczne przekleństwa przechodzą przez cenzurę, dzięki czemu Jo Nesbo i mu podobni mogą spokojnie tworzyć pozycje dla dzieci, które w niejednym dorosłym mogłyby wywołać wewnętrzny sprzeciw (tak, słynny Norweg od Harry’ego Hole pisze także pozycje dla najmłodszych!).\nZ czego wynika taka otwartość i brak zahamowań wobec najmłodszych? Rossland twierdzi, że to rezultat zamiłowania do wolności. Wolności rozumianej jako równoprawne podejście zarówno do czytelnika starszego, jak i młodszego, bowiem jeden i drugi ma takie samo prawo, by czytać to, co chce. Pisarz z drugiej strony ma absolutną wolność twórczą i nie może być w tym zakresie ograniczony niczym, poza decyzją wydawniczą – jeśli ktoś decyduje się wydać książkę, nikomu nic do tego.\nStąd też w Skandynawii powstają takie powieści, jak Złodziej Rune Belsvik. Książka adresowana była do dzieci w wieku około ośmiu lat, a w niej główny bohater, Jolver, uczył się od swojego kolegi, jak najlepiej się masturbować. Brzmi trochę zabawnie w kontekście ośmiolatka? Z pewnością nie dla większości europejskich czytelników, którzy uznaliby to raczej za niesmaczne. Skandynawom również nie jest do śmiech, przeciwnie, bardzo poważnie traktują świat dzieci. Za przykład niech posłuży Astrid Lindgren, która w swoich książkach wplatała wiele mrocznych, niepokojących wątków.\nRossland podkreśla, że to już utarta literacka tradycja. I że opiera się ona na założeniu, by zawsze szanować zdolność myślenia u najmłodszych czytelników. I nie zapominać o niej.\nŹródło: The Guardian | Fot. Denise Krebs via flickr\nCzy tablety sprawiają, że dzieci oduczają się, jak czytać? Nowy plan Obamy: ebooki dla najbiedniejszych dzieci za darmo Czas na product placement w książkach Dzieci drzewa Jakarandy, czyli przenosimy się do Iranu\nDzieci drzewa Jakarandy, czyli przenosimy się do Iranu


Oficjalne życzenia świąteczne - WP Kobieta\nżyczenia świąteczneświęta bożego narodzeniażyczenia wigilijneżyczenia na Boże Narodzenieżyczenia świąteczne 2018noworoczne życzeniaboże narodzenie\nW okresie przedświątecznym życzenia świąteczne składamy nie tylko najbliższym, ale również osobom, z którymi na co dzień współpracujemy czy dalszej rodzinie. To do nich kierowane będą życzenia świąteczne o bardziej oficjalnym charakterze. Warto wiedzieć, jak takie życzenia napisać.\nOficjalne życzenia świąteczne – do kogo?\nOficjalne życzenia świąteczne i noworoczne dedykowane będą przede wszystkim osobom, z którymi mamy sporadyczny kontakt. Wysłać należy je także tym, z którymi widujemy się nawet na co dzień, jednak dzieli nas pewien dystans, czy to ze względu na zajmowane stanowisko zawodowe, czy relacje biznesowe.\nPrzykładem takich osób są choćby współpracownicy i przełożeni. W pierwszym przypadku sprawdzą się oficjalne życzenia świąteczne w zbiorowym mailu, który wysyłany jest do wszystkich. Nie każdy współpracownik jest bowiem naszym życzliwym kolegą, któremu możemy wysłać śmieszne życzenia świąteczne. Przełożeni czy podwładni to z kolei osoby, z którymi dzieli nas pewien dystans. Podobnie jest z oficjalnymi życzeniami świątecznymi dla klientów. O nich szczególnie warto dbać w okresie przedświątecznym, aby zachować dobre relacje w nowym roku i przynosić tym samym swojej firmie zyski.\nJednak wysyłanie oficjalnych życzeń świątecznych nie ogranicza się tylko do kontaktów zawodowych. Zdarza się w niektórych rodzinach, że istnieje przekazywana z pokolenie tradycja przesyłania kartek świątecznych do dalekich, ledwo znanych i mieszkających w innej miejscowości krewnych. To również oni są adresatami oficjalnych życzeń świątecznych.\nJak napisać oficjalne życzenia świąteczne?\nDo najistotniejszych zasad pisania oficjalnych życzeń świątecznych zalicza się:\npoprawność gramatyczną tekstu,\nspójność pisanego tekstu życzeń,\nczytelność odręcznie pisanych oficjalnych życzeń świątecznych lub zgrabne sformatowanie życzeń wysyłanych drogą elektroniczną,\nutrzymanie tekstu w atmosferze życzliwości i szacunku, ale z zachowaniem dystansu,\nneutralność przekazu – nie powinno się nawiązywać do sytuacji życiowej, podejmować tematów osobistych, a przede wszystkim poruszać kwestii wiary – choć Święta Bożego Narodzenia związane są z chrześcijaństwem, obchodzą je też osoby odrzucające tę religię, na fali ogólnoświatowej tradycji,\nprzesyłanie oficjalnych życzeń świątecznych mailem lub na kartce świątecznej – należy unikać wysyłania SMS-ów czy wiadomości z użyciem komunikatorów.\nOficjalne życzenia świąteczne – przykłady\nOto kilka propozycji oficjalnych życzeń świątecznych, które wysłać można do współpracowników, przełożonych, podwładnych, klientów i partnerów biznesowych, a także dalszej rodziny:\n"Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia pragnę złożyć Państwu najserdeczniejsze życzenia pomyślności, radości, ciepła i spokoju, a także obfitości wszelkich dóbr na czas świąteczny i w nadchodzącym nowym roku...".\n"Na nadchodzące Święta Bożego Narodzenia przesyłam najlepsze życzenia zdrowia, spokoju i radości, a na nowy rok sukcesów, pomyślności losu i realizacji planów".\n"Niech te Święta Bożego Narodzenia upłyną w miłej, rodzinnej atmosferze zrozumienia i spokoju, a nadchodzący nowy rok przyniesie dobro i pomyślność losu".


zdrowie | Fundacja U Źródeł\n15 lutego 2018, tj. we czwartek o godz. 18.30 w siedzibie Fundacji U Źródeł na terenie Wrocławskiej Drukarni Naukowej przy ul. Lelewela 4, w oficynie, na IV piętrze odbędzie się kolejne spotkanie z zielarką i miłośniczką natury – Barbarą Kazana. Więcej…\nFundacja U Źródeł 15 lutego 2018 Brak komentarzy\nSpotkanie z zielarką i miłośniczką natury – Barbarą Kazana. „Proste i skuteczne naturalne specyfiki na bóle i stany zapalne stawów” 15 lutego 2018 o godz. 18.30 we Wrocławiu przy ul. Lelewela 4 w oficynie w Drukarni Naukowej na IV piętrze odbędzie…\nFundacja U Źródeł 15 stycznia 2018 Aktualności komentarze 2\n16 listopada 2017, tj. we czwartek o godz. 1830 w siedzibie Fundacji U Źródeł na terenie Wrocławskiej Drukarni Naukowej przy ul. Lelewela 4, w oficynie, na IV piętrze odbędzie się spotkanie z zielarką i miłośniczką natury – Barbarą Kazana. Więcej…\nFundacja U Źródeł 16 listopada 2017 Brak komentarzy\nSpotkanie z zielarką i miłośniczką natury – Barbarą Kazana. „Lek na raka, który rośnie pod Waszymi stopami” 16 listopada 2017 o godz. 18.30 we Wrocławiu przy ul. Lelewela 4 w oficynie w Drukarni Naukowej na IV piętrze będzie miało miejsce…


[ATR] Nowości Kronezgrabiarki\nNa kolejny sezon do oferty zgrabiarek karuzelowych firmy Krone dołączają trzy nowe modele jednowirnikowe Swadro: S380, S420 i S460, które przekonują swoją stylistyką, większym komfortem użytkowania oraz wydajnością pracy. Nowe zgrabiarki mają także zaimplementowane sprawdzone już rozwiązania techniczne Krone.\nZobacz także: Rekordowe ceny żywności Nowości John Deere w konstrukcji ciągników\nZgrabiarki Swadro zawieszane są trzypunktowo do mocowania tylnego podnośnika za pomocą kompaktowego wrzeciennika z mechanizmem śledzącym i ramieniem wyważającym. Dostępne są dwie pozycje sprzęgu. W pierwszej zgrabiarka jest przybliżona do ciągnika, przenosząc w ten sposób do 10% więcej masy na przednią oś, dzięki czemu może być obsługiwana również przez małe i lekkie ciągniki.\nDrugie położenie sprzęgu odsuwa maszynę od ciągnika, zapewniając więcej miejsca, co z kolei umożliwia wygodne podłączanie/demontowanie do traktorów z bardzo krótkimi ramionami łączącymi lub tych z dużymi tylnymi kołami. Zgrabiarki do agregacji wymagają ciągnika o mocy 31-50 KM z WOM 540 obr./min.\nPraktyczny napęd i układ roboczy\nNowe modele Swadro posiadają bezobsługowy układ napędowy ze standardowym, zintegrowanym sprzęgłem jednokierunkowym, z elektronicznym/hydraulicznym hamulcem WOM. W przypadku uderzenia wirnika w przeszkodę specjalny system zabezpiecza układ napędowy przed przeciążeniem. W zależności od zbieranego plonu zgrabianie odbywa się przy niskich prędkościach obrotowych rotora w zakresie 350-450 obr./min, co oszczędza moc i tworzy optymalne pokosy.\nWysokość robocza jest regulowana za pośrednictwem mechanicznej korby umieszczonej po lewej stronie maszyny. Obok niej znajduje się dedykowana skala pozwalająca uzyskać milimetrową dokładność ustawienia.\nOpcjonalnie dostępna jest też elektroniczna kontrola wysokości ustawiana z poziomu kabiny operatora ciągnika. Równie wygodne jest korzystanie z fartucha pokosu, który składany jest ręcznie lub opcjonalnie hydraulicznie także z kabiny operatora. Oferowana szerokość robocza wynosi w zależności od wybranej wersji zgrabiarki 3,8/4,2/4,6 m, natomiast szerokość pokosu to analogicznie 0,6-1,3/0,8-1,5/0,8-1,8 m.\nSprawdzone rozwiązania Krone\nNiemiecki producent stawia na wypróbowane i sprawdzone już podzespoły, takie jak zawieszenie kardanowe i zęby z zagiętymi końcówkami, co daje pionowym zębom unikalny efekt podnoszenia trawy nad ziemią, minimalizując tym samym zanieczyszczenia paszy. Inne wypróbowane rozwiązania obejmują uszczelnione i bezobsługowe przekładnie wirników oraz bezobsługową i suchą bieżnię krzywkową DuraMax.\nStandardowa konfiguracja mocowania wirnika do belki głównej typu ciągnącego zapewnia optymalne konturowanie w kierunku jazdy i w poprzek, dla uzyskania plonu bez zanieczyszczeń nawet w trudnym terenie. Wirniki o średnicy 2,96/;3,3 i 3,6 m, w zależności od wersji zgrabiarki, poruszają się na 4 kołach i posiadają mechanizm regulacji kąta bocznego, który zmniejsza straty na krawędziach.\nJest także znany Krone Jet Effect, który zapobiega wbijaniu się zębów w ziemię podczas podnoszenia i opuszczania, ponadto zgrabiarka zawsze ustawia się centralnie, zanim zostanie podniesiona z położenia roboczego. Zastosowany mechanizm kopiujący z ramieniem wyważającym zapewnia kontrolowane kopiowanie za ciągnikiem, a także najciaśniejsze skręty na uwrociach i czyste pokosy w narożnikach. Niektóre ramiona palców można składać, aby zmniejszyć szerokość transportową, a opcjonalny system oświetlenia LED pozwala poruszać się z maszyną po drogach publicznych.


Jak usunąć Youhomepage.org | Jak usunąć\nYouhomepage.org jest brzydkie strony, która pojawia się po Twój komputer zostanie zainfekowany zagrożenie. Tak, jeśli na miejscu na ekranie, jesteś w tarapatach. To jest jasne wskazanie, istnieje zagrożenie cyber, czai się gdzieś w systemie. Aplikacja adware, być precyzyjne. Pomyśl o stronie internetowej jako jego sposób ukazujące się. Groźba używa go, aby ogłosić jego istnienia. To jest to znak, najlepiej nie ignorować. Weź ekranu Youhomepage.org jako ostrzeżenie, które jest. Zrób sobie przysługę, a na nią reagować. I zrobić to szybko. Aplikacji, masz do czynienia z zaciska jej przyczepność na systemie więcej i więcej, w miarę upływu czasu. Więcej czasu, które pozwalają mu spędzić na twoim komputerze, więcej możliwości ma go zniszczyć. I, nie pomyłka! Narzędzie wykorzystuje zalety każdego z nich. Tak to nie powinno być zaskoczeniem, że eskalacji problemów zarówno numer, jak i nasilenie z czasem. Dlatego musi słuchać rad ekspertów i działać przeciwko Rozrabiaka szybko! Zlokalizować jego dokładne miejsce czającym się i usunąć go po wykryciu. To jest najlepszy kierunek działania, jakie można podjąć, i on zarabia się wdzięczność swojej własnej przyszłości.\nJak uważasz, że przyszedł adware na komputerze? Po tym wszystkim to zrobiłem nie tylko pop się jeden dzień, to zrobił? Tak jak ją podkręcić? Cóż to było ze względu na was. W szczególności swoją nieostrożność. Wyjaśnijmy. Adware infekcje trzeba się zapytać je zatwierdzić. Musisz zezwolić na ich instalacji lub nie mają dostępu do systemu. Tak jeśli można znaleźć w witrynie Youhomepage.org, nie. Dała swoje dobra i dozwolone zagrożenie cyber niebezpieczne do komputera PC. Jednak nie należy zbyt mocno na siebie. Narzędzie nie tylko przedstawienia do poszukiwania zgody. Co jeśli miał zaprzeczył temu? Go nie wykorzystać tę szansę. Zamiast tego prosi zatwierdzenia w sneakiest możliwy sposób. Freeware, na przykład, jest preferowaną metodą inwazji. Pomyśl o tym. Większość użytkowników nie przeszkadza, aby czytać warunki podczas jego instalacji. Prosto na ‚Tak’ na dole i zgadza się wszystko. To jest straszne strategii z negatywnymi skutkami, jak przyjdziesz do nauki. Jeśli chcesz zachować zakażenia wolny PC, zrobić swoje due diligence. Nie spiesz się i dać do naiwności. Wybierz ostrożnie przez nieostrożność. Może to zaoszczędzić mnóstwo kłopotów.\nPo się oszukane dając zielone światło dopuszczenia do adware, przygotuj się. Jesteś w całkiem zły czas. System spada pod wpływem infekcji, i to widać. Pierwszy aspekt cierpieć jest przeglądanie stron. Każdorazowo po otwarciu przeglądarki, to koszmar. Użytkownik do przekierowany do Youhomepage.org, jak również innych podejrzanych witryn. Możesz dostać bombardowani niekończącej się mnóstwo reklam pop-up. I reklamy ani witryny są wiarygodne. Przeciwnie oni ukryć więcej zagrożeń. Wziąć ten trzaskać-ups. Każdy z nich ukrywa przed złośliwym oprogramowaniem. Szkodliwe narzędzia używać go jako tarcza do czają się za. I za każdym razem, gdy naciśniesz wyskakującego okienka, te narzędzia w końcu na twoim komputerze. Dlaczego? Dobrze kliknij przycisk jest równe zgodę na jego instalacji. Tak po naciśnięciu pop-up, przez wybór lub wypadku, umożliwić zakażeń w systemie. Jeśli unikasz który, być ostrożny! Kliknij przycisk nic, wyświetla adware. Ale taki groźny jak zagrożenia malware jest, nie jest najgorsze, możesz napotkać, gdy utkniesz z adware. Program stwarza znacznie większe ryzyko. Umieszcza on swoją prywatność w niebezpieczeństwie. Wszystkie narzędzia adware są zaprogramowane do kradzieży informacji od Ciebie. Informacje, które następnie wysyła do ludzi za ich. Aby uzyskać to, szpieg aplikacji możesz od momentu, gdy atakują. Obserwuj swoje nawyki i monitorować każdy ruch, co możesz zrobić. Ale nie zatrzymują się na obserwacji. Narzędzia katalog działań online. W ten sposób dostają trzymać swoje dane osobiste i finansowe. I gdy gromadzą wystarczających danych, przejdź do strony to nad do strony trzecie, które je opublikował. Adware za Youhomepage.org jest związany przez tego samego programowania. Szpiegów na Ciebie. Kradnie dane od Ciebie. A następnie przekazuje go z nieznajomymi z porządki. Ludzi, którzy starają się wykorzystywać go bez względu w Twoim najlepszym interesie. Pytanie brzmi, czy pozwolisz, że? Lub będą chronić swoją prywatność, a także samopoczucie Twojego systemu? Możesz lepiej przyjść do szybkiej decyzji. Więcej czasu tracić, im większy bałagan trzeba posprzątać.\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w Youhomepage.org.\nTypowe zachowanie Youhomepage.org i kilka innych tekst emplaining som informacji dotyczących zachowania\nYouhomepage.org zawiera komercyjnych ogłoszeń\nIntegruje się z przeglądarki internetowej poprzez rozszerzenie przeglądarki Youhomepage.org\nYouhomepage.org dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nYouhomepage.org łączy się z Internetem bez Twojej zgody\nYouhomepage.org dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nWyeliminować Youhomepage.org z Windows\nUsuń Youhomepage.org z Windows XP:\nUsuń Youhomepage.org od twój Windows 7 i Vista:\nWymaż Youhomepage.org od Windows 8 i 8.1:\nUsuń Youhomepage.org od Twojej przeglądarki\nYouhomepage.org Usunięcie z Internet Explorer\nErase Youhomepage.org z Mozilla Firefox\nZakończyć Youhomepage.org od Chrome\n« Jak usunąć KMS-R@1n.exe\nJak usunąć Gametoppage.org »


Sto lat pomnika Tadeusza Kościuszki w Tomaszowie Mazowieckim - Muzeum w Tomaszowie Mazowieckim\nSto lat pomnika Tadeusza Kościuszki w Tomaszowie Mazowieckim\nW roku poprzedzającym odzyskanie niepodległości w wielu polskich miastach uroczyście obchodzono stulecie śmierci Tadeusza Kościuszki. Były to pierwsze ogólnopolskie uroczystości ku czci Naczelnika Insurekcji – wcześniejszy jubileusz samego powstania można było obchodzić w 1894 r. tylko w Galicji (zaborze austriackim). W czasie I wojny światowej sytuacja była zasadniczo odmienna – ziemie polskie wolne były od zaborcy rosyjskiego, a państwa centralne starały się o przychylność Polaków.\n6 września 1917 r. Łódzka Okręgowa Rada Opiekuńcza przesłała do Miejscowej Rady Opiekuńczej w Tomaszowie propozycję utworzenia komitetu obchodów kościuszkowskich. Trzy dni później Miejscowa Rada wraz z przedstawicielami Polskiej Macierzy Szkolnej i Stowarzyszenia Nauczycieli powołała komitet, na którego czele stanął ks. Józef Zalewski. 23 września zastąpił go ks. Jan Trzepałko. W tym dniu też, na zebraniu pod przewodnictwem dr. Stanisława Narewskiego, podjęto decyzję o budowie pomnika Kościuszki. Wywiązała się burzliwa dyskusja; były też głosy przeciwne, „że zamiast pomnika potrzebny jest nędzarzom tomaszowskim chleb” – na co jeden z robotników odpowiedział, że „kto może dać, ten da na pomnik i na chleb, a robotnik prócz chleba potrzebuje czegoś coby go, szczególniej dziś, podnosiło ze zwątpienia i tem będzie pomnik Bohatera; on obudzi serca zobojętniałe na nędzę i uczyni je hojniejszemi w datkach na chleb dla głodnych”1. Postanowiono więc zbierać składki zwłaszcza od tych mieszkańców, którzy mogą ofiarować co najmniej 50 marek. Rozszerzono skład komitetu (z 8 do 21 osób); w jego skład wchodzili przedstawiciele trzech wspólnot narodowo-wyznaniowych Tomaszowa. 30 września postanowiono zwrócić się przez Radę Miejską do Magistratu o przekazanie miejsca na pomnik i przemianowanie ul. Kaliskiej na ul. Kościuszki2 (zdecydowano jednak, że imię wodza Insurekcji otrzyma pl. Św. Józefa).\nGłówne obchody kościuszkowskie trwały dwa dni – 14 i 15 października 1917 r. Pierwszego dnia w miejscu przyszłego pomnika wkopano kamień z datami „15/X 17 – 3/V 18” (co wskazuje, że planowano odsłonięcie pomnika w rocznicę Konstytucji 3 Maja). Z kościoła św. Antoniego na rynek św. Józefa (dziś plac Kościuszki), ulicą Kaliską (Piłsudskiego) i znów przez rynek św. Józefa przemaszerował pochód narodowy z udziałem władz miasta, duchowieństwa, młodzieży, cechów, organizacji i stowarzyszeń społecznych i politycznych. Wspólnie z Polakami szli Niemcy i Żydzi. Po południu odbyły się odczyty dla chłopów (którzy jednak – podobnie jak w pochodzie – „nie dopisali”) i mieszkańców miasta oraz uroczysty koncert. Nazajutrz odprawiono nabożeństwa w świątyniach głównych wyznań miasta. W kościele katolickim patriotyczne kazanie wygłosił ks. Jan Trzepałko, w kościele ewangelickim – pastor Leon Witold May, a w synagodze – Mojżesz Sanina3. Szczegółowy opis uroczystości (wraz z wieloma informacjami o ówczesnym Tomaszowie) znalazł się w broszurze „Tomaszów Bohaterowi Narodowemu 1918” (objętości 62 stron), opracowanej przez dr. Stanisława Narewskiego i wydanej przez Komitet Kościuszkowski za zgodą Cesarsko-Niemieckiego Zarządu Prasowego w Warszawie. Kosztowała 4 marki, a dochód ze sprzedaży przeznaczono na budowę pomnika.\nWykonanie pomnika powierzono znanemu łódzkiemu rzeźbiarzowi Józefowi Urbanowskiemu. Łącznie wykonał on osiem projektów. Pierwsze cztery były zbyt kosztowne, dopiero spośród następnych wybrano 18 listopada 1917 r. wersję ostateczną4.\nOdsłonięcie pomnika Tadeusza Kościuszki na placu noszącym jego imię nastąpiło 3 listopada 1918 r. –dziewięć dni przed wyzwoleniem Tomaszowa (pierwotny termin 3 maja okazał się nierealny). Uroczystość zamieniła się w wielką, pokojową manifestację patriotyczną. Brali w niej udział nie tylko tomaszowianie, ale i chłopi z okolicznych wsi, będący pod okupacją austriacką. Byli wśród nich mieszkańcy Białobrzegów i Smardzewic wraz z dziedzicem białobrzeskim, legionistą Marianem Szymańskim5. Pomnik stał się jednym z symboli miasta; tu odbywały się uroczystości patriotyczne w niepodległej Rzeczypospolitej. Na początku II wojny światowej hitlerowski okupant postanowił usunąć z krajobrazu miasta ten charakterystyczny, przypominający o patriotycznych tradycjach monument. Rozebrano go w październiku 1939 r. Posąg Naczelnika z narażeniem życia uratowała załoga miejskiej betoniarni, ukrywając go przez całą wojnę6. Odbudowany pomnik odsłonięto ponownie 12 października 1947 r.7\nPoniżej udostępniamy Państwu skan broszury „Tomaszów Bohaterowi Narodowemu 1918”, której właścicielem jest tomaszowianin pamiętający o rocznicy wybudowania pomnika Tadeusza Kościuszki. Dziękujemy za przekazanie do Muzeum broszury w wersji elektronicznej.\n1 Tomaszów Bohaterowi Narodowemu 1918, Tomaszów Mazowiecki 1918, s. 10.\n2 Tamże, s. 12.\n3 Tamże, s. 17, 25.\n4 Tamże, s. 14.\n5 J. Dębiec, Wczoraj i dziś: Pomnik Kościuszki na pociechę, „Polska Dziennik Łódzki”, 18.11.2012, http://tomaszowmazowiecki.naszemiasto.pl/artykul/wczoraj-i-dzis-pomnik-kosciuszki-na-pocieche-stare-zdjecia,1619591,artgal,t,id,tm.html [dostęp: 29.10.2018[.\n6 W. Rudź, Ruch oporu, [w:] Tomaszów Mazowiecki. Dzieje miasta, red. B. Wachowska, Warszawa-Łódź 1980, s. 459.\n7 T. Bojanowski, Władze miejskie, [w:] Tomaszów Mazowiecki. Dzieje…, s. 474.


Obrączki Ślubne - SPLENDOR HEART - Sklep Jubilerski online - SUNDIAMORE\nSklep Jubilerski / Obrączki ślubne / Obrączki nowoczesne / Obrączki Ślubne – SPLENDOR HEART\nilość Obrączki Ślubne - SPLENDOR HEART\nSKU: SPH320-BZ-K6-5 Kategorie: Obrączki nowoczesne, Obrączki ślubne, Obrączki z białego i żółtego złota, Obrączki z brylantem, Obrączki z soczewką Tagi: białe, brylant, brylantem, diament, heart, Obrączki, ślubne, soczewkowe, splendor, złota, złote, złoto, żółte\nObrączki SPLENDOR HEART\nObrączki ślubne to wspaniała pamiątka tego najważniejszego dnia w życiu. Dlatego wiele par poświęca mnóstwo czasu na wybranie tych właściwych, które okażą się godne tak doniosłej chwili i tak ważnej uroczystości jak ceremonia zaślubin. Obrączki ‘SPLENDOR HEART z brylantami’, które prezentujemy w tej ofercie są intrygujące i wykonane bardzo nowocześnie. Wykonane z dwóch kolorów złota połączone w niecodzienny sposób. Lekkie rozchylenie na łączeniu symbolizuje różnorodność cech współmałżonków, które jednak nie dzielą tych dwojga ale przyczyniają się do ich jedności. diamenty w damskiej obrączce oprawione w kształt serca dodatkowo podkreśla jej kobiecość i przypominają o jej wyjątkowości. Różne aspekty osobowości uzupełniają się wzajemnie i dają poczucie spełnienia i satysfakcji. Obrączki te są trafnym wyrazem takiego stanu wzajemnej harmonii, zrozumienia i jedności współmałżonków tym bardziej cennych z powodu wzajemnych różnic. Dodatkowo dla wygody i komfortu naszych Klientów wewnętrzna powierzchnia obrączek jest wyprofilowana soczewkowo.\nKamień / Kamienie Brylanty 0,05ct