Piękna szminka od razu rzuca się w oczy i jest to Isa Dora w kolorze Flirty Fruchsia. Ale o wiele piękniejsza jest paletka, którą często widujecie na moim Instagramie (klik) i o którą wiele z Was pytało.\nPaletka dopiero wejdzie do sklepów a ja miałam okazję przetestować ją wcześniej. Jest przepiękna a cienie jakie zawiera genialnie nadają się do wieczorowego makijażu! To Eyeshadow Palette Golden Edition- jeśli dla jakiejś bliskiej, malującej się osoby szukacie prezentu na święta, ta paletka może być idealna. W środku ma pędzelek, opakowanie jest złote i niesamowicie eleganckie:).\nKsiążka "Cokolwiek myślisz, pomyśl odwrotnie" jest naprawdę inspirująca!. Ciężko przestawić się i porzucić stare nawyki ale chyba z tego względu warto mieć ją pod ręką i przypominać sobie o niej co jakiś czas. Jeśli jej nie znacie a Wasza praca polega na tworzeniu, naprawdę polecam:).\nDługa wieczorowa sukienka Ravel została wreszcie wykorzystana:). Kupiłam ją już dość dawno temu na którejś z wyprzedaży i musiała poczekać na idealną okazję, która w końcu się nadarzyła!\nHitem są też pasty do oczyszczania twarzy Lush, Buche de Noel oraz\nLet The Good Times Roll Face Cleanser. Ta pierwsza to zmielone migdały, glinka, suszona żurawina, mandarynka, odrobina brandy, olej migdałowy, cedrowy... Skład jest naprawdę niecodzienny i interesujący.\nWcześniej pokochałam pastę Angels On Bare Skin ale dwie nowe też całkowicie mnie zachwyciły! Noel troszkę się sypie, jest odrobinę cięższa w obsłudze niż Angels i Let, ale absolutnie cudowna- taka też staje się skóra po jej użyciu.\nSkład: Ground Almonds (Prunus dulcis) , Kaolin ,Glycerine , Fresh Mandarin (Citrus reticulata) ,Dried Cranberries (Vaccinium macrocarpon) , Fair Trade Organic Cocoa Butter (Theobroma Cacao) ,Brandy , Almond Essential Oil (Prunus Amygdalus amara) , Vetivert Oil (Vetiveria zizanoides) ,Cedarwood Oil (Cupressus funebris) , *Linalool ,*Cinnamal , Fragrance , Nori Seaweed (Algae) .*Occurs naturally in essential oils\nLet The Good Times Roll Face Cleanser (klik) również jest pastą- tą pomarańczową:). Pachnie silniej i wręcz obłędnie, ale ten zapach jakoś bardzo przypadł mi do gustu. Tu mamy już prostszy skład, ale działanie jest tak samo świetne.\nMoje Lushe są przywiezione bo u nas niestety ciągle bywają tylko na allegro... A przynajmniej ja na nie jeszcze w innych e sklepach nie znalazłam.\nNa jesienne spacery ostatnio zupełnie nie mam czasu, ale w tamtym tygodniu udało mi się chwilkę odpocząć. Tym razem jestem niesamowicie zarobiona i w końcu muszę przysiądź by Wam dokładniej poodpowiadać:).\nPortfel Wittchen czyli prezent zachomikowany przez dłuższy czas. Sama muszę się do nich wybrać, bo mają naprawdę piękne torebki i rękawiczki!\nMaska Sleek Line Repair Mask- to hit z kwc który niestety się u mnie nie sprawdził. Póki co najlepsze faktycznie są maski Marokańska i Regenerująca (klik).\nSleek Line sprawił, że moje włosy były trochę bardziej... 'druciane':D I bez tej maski są dość grube i sztywne, więc zdecydowanie do niej nie wrócę:).\nArtykuł o włosach w Harper's Bazar: "Kiedy zobaczysz brzytwę uciekaj. Jej ostrze ześlizguje się po powierzchni włosa i ścina keratynę zostawiając cienkie końcówki które natychmiast się plączą i puszą". A keratynowemu prostowaniu możemy się poddać wyłącznie pod okiem specjalisty;). Przy okazji- sama robiłam Nano Keratin- nie różnił się niczym od np Global Keratin którą możemy kupić na allegro a zabieg należy do najbardziej kosztownych z tej serii. Niestety rezultaty nie były lepsze, więc jeśli pokładacie ostatnią nadzieję w Nano Keratin, odradzam:).\nJeśli macie pytania piszcie i wklejajcie mi te które pominęłam. Ostatnio niestety miałam zbyt wiele na głowie, ale teraz spokojnie mogę z Wami wreszcie pogadać!\nANDYSTYLE 2 listopada 2015 16:53\nEmily 2 listopada 2015 17:00\nKurcze... ja w tych hitach/kitach to zawsze czekam na jakieś miejsce kulinarne godne odwiedzenia w Krakowie! :D No nic... może za tydzień. / ok, to pytam jeszcze raz. Gdzie byly robione zdjecia z posta "Pielęgnacja włosów jesienią + outfit" ?\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:35\n:D ja na razie też nic nic nowego nie sprawdziłam:) to fotki z rajskiej:)\nAnonimowy 2 listopada 2015 17:04\nCzy Wittchen ma sklep stacjonarny w Warszawie?\nKarola 2 listopada 2015 17:38\nW Arkadii chyba mi mignął ;)\nSikorka 2 listopada 2015 21:35\nSklep Wittchen jest też na pewno w Złotych Tarasach i Sadyba Best Mallu w Warszawie.\nSikorka 2 listopada 2015 21:36\nStacjonarny sklep Wittchen na pewno jest jeszcze w Złotych Tarasach i Sadyba Best Mallu w Warszawie.\nUnknown 3 listopada 2015 08:49\nI rzecz jasna jego outlet w Factory :D\nAnn. 2 listopada 2015 17:19\nCo to za piękny brązowy płaszcz ze zdjecia? ☺\nKari Na 2 listopada 2015 17:19\nTa sukienka jest przepiękna i wyglądasz w niej świetnie :) Podoba mi się sporo takich długich, eleganckich sukienek. Niestety chyba wisiały by tylko w szafie, bo faktycznie nadają się raczej na jakieś większe wyjścia, a takich mam niewiele ;)\nNo i książka! Zaciekawiła mnie :) Tak dużo książek do przeczytania ,tak mało czasu.. :D\nPozdrawiam i życzę więcej chwil wytchnienia ;)\nAlinko pytanie z innej beczki czy rano jesz węglowodany? bo zawsze była to kasza itp a teraz wszyscy ,że rano najlepiej białko i tłuszcze a na wieczór po treningu węgle :) to ja już na głowe dostaje plisssssssss o odp paula\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:49\nKiedyś jadłam teraz raczej jajecznica, jakieś mięsko więc tak jak piszesz- ja generalnie jem mało wegli, jeśli juz to po treningu ale to co piszesz jak najbardziej ma sens:) przy śniadaniu białkowo tłuszczowym unikasz problemów ze skokami poziomów insuliny od rana jeśli wcześniej jadałaś węgle proste;)\nCzy ta sukienka jest jeszcze gdzieś dostępna? ;)\nJest śliczna i doskonale w niej wyglądasz jak bogini!\nKsiążka nosi chyba tytuł: "Cokolwiek myślisz POMYŚL odwrotnie". Mała pomyłka ;)\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:38\nSkoro piszesz Alinko, ze masz troszkę więcej czasu i można ponownie o coś zapytać, to wklejam raz jeszcze ;) Jedna miła osóbka już mi poradziła coś poprzednio i na pewno z jej rady skorzystam, ale chciałabym zapytać Ciebie jeszcze o tę elastynę, czy Twoim zdaniem ona tutaj byłaby odpowiednia i czy może coś zdziałać... :)\nChciałabym się Alu zapytać co poleciłabyś na zmarszczki mimiczne po bokach ust, na policzkach. Mam 31 lat. Kiedy się choć odrobinę uśmiechnę, od razu pojawiają mi się tam bruzdy, takie załamania i to po 3 z każdej strony. Skoro mam taką budowę twarzy, to wiem, ze raczej nie uniknę ich pogłębiania się, ale jednak chciałabym jakoś pomóc skórze i odpowiednio zadbać o nią...\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:33\nKochana Kasiu:) Możesz jak najbardziej - na ile to przyniesie efekt niestety ciężko powiedzieć. Wypadało by elastynę z kolagenem np z bino spa. Ale musisz pilnować też nawilżenia skóry- by zmarszczki te nie były widoczne na powierzchni- zerknij np na koncentrat nawilżający z fitomedu lbu ekstrakt z zsk.\nNa przyszłość polecę Ci jeszcze : volux premium serum: http://www.alinarose.pl/2015/09/najlepsze-kremy-pod-oczy-ktore-moge.html\nJeśli jest to problem obecny od lat i wynikający z budowy twarzy, niestety być może bardziej pomocne mogą okazać się zabiegi medycyny estetycznej. Ale na razie spokojnie- na pewno pomocna może byc też witamina A, to: https://www.zrobsobiekrem.pl/pl/p/Lifting-roslinny/570\nAnonimowy 2 listopada 2015 17:41\nSerdecznie dziękuję Alu za odpowiedź i wskazówki! :)\nAla, polecasz podkłady mineralne czy bardziej te zwykle drogeryjne?\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:40\nZależy jaką masz skórę i na czym Ci zależy- sama na co dzień częściej używam minerałów;)\nAnonimowy 2 listopada 2015 17:52\nMam skórę tłustą, najbardziej zawsze gdy się umaluje (podkład, puder) pierwsze zaczyna błyszczeć czoło. Od czasu do czasu pojawiają mi się wypryski i mam trochę przebarwień po wcześniejszych krostkach. Rozglądałam się za AM, ale trudno mi zdecydować który rodzaj wybrać i jakie próbki odcieni... Mam raczej żółtą, jasną karnację, a twarz przeważnie zaczerwieniona i nie wiem na co się pokusić aby siś ładnie stapiało z szyja i dekoltem.\nAlina Rose 2 listopada 2015 18:08\nNa pewno matujący i raczej coś z golden by gasić rumień:) dla mnie sunny jest ciut za żółte- ale light, może fair było by lepsze- zamów matujące próbki z tych kolorów. Na pewno pomoże też krzemionka aplikowana na czoło pod minerały:)\nAlinko, a mozesz cos wiecej powiedziec o tej krzemionce? Bo szczerze to pierwszy raz o tym slysze i nie mam pojecia co to..\nAlina Rose 2 listopada 2015 18:29\nKochana tutaj je masz, poczytaj:) http://www.kolorowka.com/pl/c/Komponenty-podstawowe-i-dodatki/76\nOk, dziekuje za odpowiedzi/rady. A moglabys mi powiedziec jeszcze czy i jakiego pudru uzywasz na mineraly?\nlibera 2 listopada 2015 17:26\nStrasznie zaintrygowały mnie te pasty do twarzy. Skład, który podałaś uznałabym prędzej za jakiś przepis na deser :) Takie kosmetyki lubię najbardziej. Właśnie szukam ich na allegro.\nEnestelia 2 listopada 2015 17:29\nAlinko... proszę, jeżeli masz czas i ochotę, o odpowiedź\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:43\nKochana ma film- https://www.youtube.com/watch?v=gKngv5MfOTc tutaj jest podzielone dokładnie na ciepłe i zimne, ten 63 jest najbardziej żółty, ale niestety ciemny, 47 najjaśniejszy z ciepłych, ale nie wiem czy to Twój kolor;)\ndziękuję Ci pięknie! niestety 47 nie jest moim kolorem, tak wpada w różowy i odcina się strasznie :( no nic, pozostaje mi szukać dalej.\nPaletka wygląda na wartą grzechu, a sukienka idealna! Wyglądasz w niej cudownie :)\nAnonimowy 2 listopada 2015 17:45\nAlina Rose 2 listopada 2015 17:53\nKochana- Sylveco, Fitomed- znajdziesz w sklepach eko i zielarskich- ceny są jak najbardziej ok:). A jeśli nie masz możliwości to np Alterra z Rossmana:)\nMagdalena Półtorak 2 listopada 2015 17:54\nTa paletka cieni jest przepiękna (przynajmniej na zdjęciach) - takiego cuda już dawno nie widziałam!\nAnonimowy 2 listopada 2015 18:09\nCzesc Alinko ;) tak mnie zainteresowałaś tym pudrem z eveline o którym pisałas jakiś czas temu, że mam zamiar zainwestować w nievo na najbliższej promocji w rossmannie :)jednak nie wiem ktory numerek wybrac. W moim miescie nie ma testerów a otwierac pelnowartosciowy produkt to trochę slabe... ogolnie jestem dosc blada wiec chyba najjasniejszy by pasowal ale kompletnie nie ogarniam tej numerologii xd\nAlina Rose 2 listopada 2015 18:17\nKochana ja mam tylko najciemniejszy, na resztę nie patrzyłam więc nie wiem:) ale myślę że bez problemu wybierzesz- otworzyć możesz byle nie macać:D\n2- to jest dobre pytanie- jeśli były by neutralizujące pewnie brałabym ciemniejszy, bo jeśli jasny jest mocno za jasny może się wybijać. ale pewnie są lekko żółtawe więc jaśniejszy będzie ok, tym bardziej jeśli skóra w zimie jeszcze troszkę ci się rozjaśnia- popatrz też na kolor podkładu, najlepiej jeszcze się tam przejdź, nałóż oba i zobacz jak wyglądają na koniec dnia.\n3-najel jest ok, ja go nie mam ale macałam:)\nDziekuje kochana za odpowiedzi ;*** ale korzytając z okazji jeszcze jedno pytanko. Mam cerę mieszaną bladą, czasem krostki na czole i brodzie w zwiazku z tym zastanawiam sie co bedzie lepsze - krem bb czy cc. Widzialam sympatyczne z bell jednak zastanawiam sie ktore z nich bedzie jakos przywoicie kryło niedoskonalosci przy jednoczesnym braku grubej warstwy i efektu maski..\nUnknown 2 listopada 2015 18:10\nprzepiękna paletka cieni! :)\nAnonimowy 2 listopada 2015 18:19\nAlinko pytanie nie na temat zupełnie, ale wiem, ze znasz się na tym bardzo dobrze: jakie ćwiczenia czy zestawy ćwiczeń polecałabyś na brzuch i pupę? I czy wg Ciebie ćwicząc w domu mozna osiągnąć dobre efekty (przy dodatkowo odpowiedniej diecie i pielęgnacji)?\nAlina Rose 2 listopada 2015 18:24\nKochana tu masz o btzuchu: http://www.alinarose.pl/2015/07/paski-brzuch-jak-go-wyszczuplic-bedy.html\nćwicząc w domu z ciężarem własnego ciała mając dietę można schudnąć, pupę zbudować łatwiej ćwiczeniami z większym ciężarem.\nKochana Alinko, mam pytanko. Jaki puder matujący możesz polecić na frakcje sojowa a przed nalozeniem minerałów? Dzieki Tobie kupiłam frakcje, czekam na przesyłkę i juz nie mogę doczekać się efektu matu :)\nMiałaś może styczność z nowym pudrem matujacym od AM Pretty Mat?\nAlina Rose 2 listopada 2015 18:26\nMałgosiu tego pudru nie miałam ale na pewno jest w porządku- możesz spróbować bambusowego paese albo jakiejś krzemionki z kolorówka.com:))\nDziękuję za rady ;) bambusowego nie używałam jeszcze, za to ryżowy owszem i calkiem dobrze matuje. Tak poza tematem - uwielbiam Twojego bloga i Twoje filmiki, masz taki kojący glos :) Małgosia\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:34\nNattsLovee 2 listopada 2015 18:49\nPaletka ma przepiękne kolory ! :)\nKarolina 2 listopada 2015 18:59\nBardzo ładny portfelik :)\nKristi 2 listopada 2015 19:00\nAlinko, mam pytanie dotyczące bronzera Kobo: czy do konturowania nadają się oba odcienie, czy tylko ten który pokazywałaś na blogu?\nw zasadzie oba- jaśniejszy tylko jeśli jesteś bardzo blada;)\nKristi 3 listopada 2015 13:52\nKupiłam ten jaśniejszy i zastanawiam się, czy nie jest za jasny. Używam podkładu Golden Fair z AM.\nRupieciarnia drobiazgów 2 listopada 2015 19:10\nJa nie maluję paczadełek ale ta paletka ma moje kolory <3\nMagda 2 listopada 2015 19:15\nAlinko gdzie można kupić Lush? Wszystko mi się kończy, chciałam spróbowac nowej firmy, a ta mi się bardzo podoba i nigdzie jej nie ma :(\nU nas nigdzie chyba- czasem na allegro ale teraz jest tego mało:(( no i tu http://www.britishshop.pl/pl/producer/Lush/158 ale też słabo:(\nanna90 2 listopada 2015 19:47\nAlinko co to za aparat?\nAlinko, doradź proszę, w jakie rossmannowe szminki warto zainwestować teraz na jesień. Szukam jakiejś trwałej szminki na co dzień, która nie wysusza ust. Możesz coś polecić? :)\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:32\nNo to te maty z Maybelline albo nowe lipfinity z MF:)\nAlinko mogłabyś napisać jaki jest to model subienki i gdzie ją kupiłaś? Jest prześliczna !\nKochana modelu tam nie ma, w internecie nie znalazłam:( to ravel ale już z przecen pare miesięcy temu.\nAnonimowy 4 listopada 2015 00:48\noj :( ale i tak bardo dziękuję za odpowiedź :)\nAnita B. 2 listopada 2015 20:21\n"Cokolwiek myślisz, pomyśl odwrotnie" chyba warto poczytać. Mam czasami wrażenie, że ograniczamy się schematami, aż ciężko oddychać :)\nUnknown 2 listopada 2015 20:27\nPaletka i szminka wyglądają obłędnie!\nZjawiskowa 2 listopada 2015 20:41\nAlinko, czy możesz polecić jakiś szampon do włosów suchych i puszących się? Już sama nie wiem co z nimi robić, co dwa dni muszę myć bo przy skalpie są tłuste, a na dole strasznie się puszą, i nie są rozdwojone, tylko porowate. Mycie odżywką średnio się sprawdza, bo szybciej się przetłuszczają. Dodatkowo staram się je olejować olejem lnianym i nakładam maskę Bioetika nawilżającą. Proszę o radę ;)\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:28\nKochana to na długość możesz przed myciem nakładać odżywkę i skupiać się na myciu skalpu oraz do niego dobierać szampon. może coś z khadi- http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt.php?produkt=33757 no a jeśli ma być z myślą o całości to np\nhttp://allegro.pl/tigi-bed-head-urban-resurrection-szampon-250-hydra-i5337280882.html albo coś z tych loreali: http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt.php?produkt=19889&next=1\nhttp://wizaz.pl/kosmetyki/produkt.php?produkt=50211&next=1 ale lepiej było by wybrać coś pod skórę głowy:)\nZjawiskowa 2 listopada 2015 21:39\nSuper, dziękuję Ci :) W takim razie wypróbuję tego khadi :) Przed myciem nałożyć odżywkę na same końce a potem myć tylko skalp i całość spłukiwać?\nAlu, dziewczyny, chciałam sie poradzić: zaczęłam używać pierwszych w życiu kwasów PHA. Przygotowałam samodzielnie tonik, którym przecieram twarz wieczorem. Po dwóch użyciach zauważyłam delikatną kaszkę-wypryski na czole i lewym policzku. Czy to oznaka oczyszczania się skóry, reakcja na kwas czy po prostu uczulenie? Widzę, że te maleńkie zmiany dość szybko się goją, szczególnie na czole, a skóra ogólnie jest raczej "zadowolona" ;) Czy taka reakcja z czasem zupełnie ustąpi? Ktoś ma doświadczenie na tym polu?\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:31\nKochana Kasiu- przy używaniu kwasów, przez przyśpieszone złuszczanie naskórka ujścia gruczołów łojowych mogą się zaczopować i wtedy mamy do czynienia z wysypem- to jest jak najbardziej normalne, ale by do tego doszło potrzeba więcej dwóch użyć. To może być uczulenie - to zwykle pojawia się szybko i ma postać kaszki- małych krostek wypełnionych płynem. Musiałabyś spróbować innego kwasu np glikolowego by zobaczyć czy masz podobny problem czy bardziej pasuje Twojej skórze.\nAnonimowy 2 listopada 2015 21:47\nMieszałam glukonolakton i kwas laktobionowy z przeważeniem tego pierwszego + panthenol, allantonina i mleczan sodu. Może powinnam najpierw wypróbowac mniej skomplikowaną mieszankę? Charakterystyczne jest to, że te mini zmiany nie obejmują całej twarzy, a jedynie niektóre miejsca. Rezygnować, czy po prostu zmienić skład i proporcje?\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:49\nHm no tak- najpierw musisz poczekać aż objawy całkiem miną a potem wypróbować oba solo:)- tak reakcje alergiczne występują w niektórych miejscach nie zawsze wszędzie gdzie aplikowany był środek:)\nAnonimowy 2 listopada 2015 22:33\nCzytałam, że reakcje alergiczne są dość rzadkie i warto zrobić próbę na ciele w innym miejscu, żeby przekonać się, czy mamy do czynienia z alergią czy z podrażnieniem.\nAnonimowy 3 listopada 2015 10:46\nTo znowu ja ;D Przypomniało mi się, że jakiś rok temu miałam krótką przygodę z Effaclarem duo i już po dwóch aplikacjach tego kremu miłam podobne objawy (choć reakcja była silniejsza), więc go odstawiłam i więcej nie użyłam... Wczoraj wieczorem, tj. radziłaś nie użyłam toniku i wieksza część czerwonych krostek zniknęła. Odczekam jakiś czas i spróbuję glukonolaktonu solo w jakimś malutkim stężeniu (mój tonik miał 8%) co drugi dzień. Kwasy to fajna sprawa, tym bardziej dla problemowych cer. Szkoda byłoby całkiem rezygnować :/ Czy jeśli okaże się, że jestem na nie uczulona, jest jakaś alternatywa dla nich?\nAlinko, jest szansa abyś na podstawie zdjęcia pomogła dobrać mi odcień szminki/konturówki w neutralnym kolorze? Byłam dzisiaj w rossmannie i na nic nie potrafiłam się zdecydować. Pod poprzednim postem pytałam o konturówkę polecaną przez Lise Eldrige: L'Oreal - Infaillible Lip Liner - Always Toasted 708 ale w Polsce jest chyba nie dostepna. Mam konturówki z essence i pierre rene ale źle sie czuje w takich mocnych, różowych kolorach.\nAlina Rose 2 listopada 2015 21:20\nKochana pomogłabym chętnie gdybym znała kolory konturówek loreala- a niestety na razie nie mam jak na nie zerknąć- chyba że masz jakieś znalezione swatche pod ręką:) pierre rene ma bardzo jasny odcień- na mnie nawet za jasny i jedne z lepszych kolorów oraz formuł- te nowe konturówki o matic są super, więc możesz zerknąć też na nie.\nPiękne kolorki paletki ;)\nInga 2 listopada 2015 21:25\nte pasty są mega ciekawe ;)\nCześć ☺Alina czy możesz mi polecić jakąś szminke czerwona mam jasne blond włosy brązowe oczy .. nigdy nie używałam czerwonej szminki chce to zmienić doradz jakaś bardzo proszę ☺\nAlinko ;* Zrobisz jutro posta o tych kosmetykach w które kosmetyki warto zainwestować na triny? ;) bardzo mi na tym zalezy, ponieważ jutro wieczorem mija moja zniżka ;\_\nAlina Rose 3 listopada 2015 14:44\nKochana nie zrobię ale jak powiesz czego szukasz mogę coś podpowiedzieć.\nAlinko kiedy jakiś nowy film na YT?? :)\nAnonimowy 3 listopada 2015 00:10\nOBAT HERBAL MATA MINUS DAN SILINDER 3 listopada 2015 08:02\nAnonimowy 3 listopada 2015 09:11\nZ lusha mogę polecić popularny tu gdzie mieszkam herbalism - zielona paste do mycia twarzy, bardzo dobra na niedoskonałośći i jeszcze mask of magnaminty o pięknym miodowo miętowy zapachu:) A co do włosów to chciałam się podzielić moim odkryciem:) seria z organix tea tree mint Tak obłędnie pachnie ze szok. Spodoba się wszystkim wielbicielkom mietowych zapachów :) pozdrawiam Ania:)\nAlina Rose 3 listopada 2015 14:45\nOch tak one są cudnw;))\nŁukasz Bier 3 listopada 2015 09:25\nsleek line hmm pierwszy raz widzę ten produkt, bęe się musiał przyjrzeć bliżej :)\nOBAT UNTUK MENGERASKAN PENIS 3 listopada 2015 10:01\nAnonimowy 3 listopada 2015 10:53\nAla, ja troche z innej beczki. Zakupilam ostatnio tonik z glukonolaktonem na naturalnie.pl w stezeniu 10%. Pisza same cudowne rzeczy o tym. Ze w szczegolnosci moze byc polecany dla cery wrazliwej, bo nie podraznia. A ja wlasnie po kazdym uzyciu toniku dostaje zaczerwienienia skory I zaczyna swedziec. Co prawda po jakims czasie to mija, ale jednak sie martwie. Czy jest mozliwe ze blad popelnilam w kolejnosci dodawanych skladnikow? I czy ze wzgledu na to zaczerwienienie powinnam go odstawic? Dziekuje za odpowiedz :)\nAlina Rose 3 listopada 2015 14:43\nKochana być może mogłabyś zacząć od mniejszego stężenia- jeśli nie pojawia się reakcja alergiczna to być może jest tylko dla Ciebie ciut za mocny na początek. Ale chwilowe zaczerwienienie czy szczypanie jest reakcją charakterystyczną dla tego typu produktów, wiele osób stosuje je mimo to dużym powodzeniem, to też kwestia osobistej tolerancji na chwilowy dyskomfort i finalnej reakcji skóry.\nAnonimowy 3 listopada 2015 22:45\nAneta 3 listopada 2015 11:05\nDroga Alinko, przepraszam że tak z innej beczki, ale poradź proszę czy mieszanki OCM można używać jako mleczka do demakijażu pomijając cały rytuał z ściereczką, ciepłą i zimną woda? A np oczyścic twarz mieszanka OCM i np przetrzeć twarz hydrolatem lub tonikiem?\nAnonimowy 3 listopada 2015 14:13\nAle olej wymieszany z brudem trzeba jakoś zmyć, hydrolat czy tonik wszystkiego nie zbierze.\nAlina Rose 3 listopada 2015 14:41\nKochana to w dużej mierze zależy do składu toniku bo niektóre jak najbardziej zmyją olej razem z makijażem- musisz spróbować czy tak działa Twój:)\nAneta 3 listopada 2015 15:30\nTak właśnie działa, dziękuje za odpowiedź, pozdrawiam serdecznie:D\nAnonimowy 3 listopada 2015 11:08\nAlina Rose 3 listopada 2015 14:40\nKochana a widzisz w ogóle jakiś wpływ na nie? to znaczy czy pojawiły się jakieś nowe po masażach? To raczej mało prawdopodobne:)\nAnonimowy 3 listopada 2015 13:27\n"Zarobiona" kojarzy mi się z prymitywnym pracownikiem, który używa słów robol i zarobiony. Czy tyrasz na kopalni lub w chucie? Czemu nie zapracowana? Trochę szacunku do samej siebie.\nMi się tak w ogóle nie kojarzy:)\nUnknown 3 listopada 2015 17:03\nA to rozumiem, że jak ktoś pracuje w kopalni czy na hucie i jest "robolem" to już nie zasługuje na szacunek i sam siebie również ma nie szanować? :P\nAnonimowy 4 listopada 2015 20:24\nAnonimku! Mt 7,3 - slowo dla Ciebie :) Huta się pisze przez "h" :) bless!\nAlessaSusannah 3 listopada 2015 13:34\nPortfel przyciąga wzrok, natomiast paletka jest niesamowita. Jaka elegancja i dbałość o szczegóły... :)\nHej Kochana będę do Ciebie pisać w piątek:))\nAlinko, jaki może być odpowiednik pomadki MOLLON nr. 21 z innej firmy, bo przeszukałam już wszystkie drogerie i nic. ta firma już chyba nie istnieje a bardzo mnie zafascynował ten kolor pomadki. pozdrawiam :)\nOlaprzezswiat 3 listopada 2015 17:12\nAlinko, na dwóch ostatnich zdjęciach jest przepiękne biurko i krzesło. Wspaniałe! Nie mogę się napatrzeć! Możesz zdradzić gdzie takie upolowałaś? Pozdrawiam :)\nŻanett 3 listopada 2015 20:03\nOstatnie zdjęcie jest genialne - od razu wyobraziłam sobie, że tak właśnie siedzisz z herbatką i odpisujesz na te wszystkie nasze pytania ;) A sukienka boska, wyglądasz w niej jak bogini <3\nRaven-azarath 3 listopada 2015 20:38\nbardzo podoba mi się wpis. Chciałam dopytać się o Lusha. Czy zamawiasz na stronie brytyjskiej i oni bez problemu Ci wysyłają?\nAlu ile kosztował ten portfel z witchen ? JEST jeszcze dostępny?\nxkeylimex 4 listopada 2015 09:50\nOch, muszę koniecznie sięgnąć po tę książkę! Inspiracje i motywacje bardzo mi się teraz przydadzą :) Muszę sobie też odświeżyć książkę Kto zabrał mój ser? - jest przyjemną, motywującą historyjką dla osób, które stoją w obliczu zmian.\nPrzypomniałaś mi też o mojej miłości do czyścika Buche de Noel! Muszę go sobie sprowadzić, bo to jeden z moich ukochanych kosmetyków ever. W tym roku podczas wakacji kupiłam sobie Let the good times roll i też bardzo go polubiłam (konsystencją i zapachem przypomina mi surowe ciasto kruche, które uwielbiam zjadać na surowo :P), ale jednak Buche de Noel rządzi ;)\nAlinko, co to za perfumy na zdjeciu??\nAnonimowy 5 listopada 2015 21:56\nMam LUSH pod nosem heh musze sie wybrac po ta paste zazwyczaj kupuje tam takie fajne ala mydlo do kruszenia do wanny wychodzi cudnie pachnaca piana .\nKtora z tych past bedzie odpowiedniejsza do cery o suchych polikach i tlustym czole nosie I brodzie?\nThank God I'm a Woman - Blog.Greatdee 6 listopada 2015 17:26\nLet the good times roll uwielbiam :) Ale dawno nie miałam...\nPola 8 listopada 2015 17:03\nA czy pasty Lush'a będą dobre dla osoby z cerą naczyniową ?


Czy prąd może zagrażać bezpieczeństwu domowników? – Widok na źródła energii\nDom zazwyczaj kojarzy się z ciepłem i bezpieczeństwem. Dobrze, jeśli tak też będzie. Jednak nawet w zaciszu czterech ścian może dojść do tragedii. Dzieje się tak na przykład przez to, że występuje problem z instalacją grzewczą czy też z instalacją elektryczną. Czy jest sposób na to, by chronić się w domu przed niebezpieczeństwem?\nCo zrobić by instalacja elektryczna była bezpieczna?\nInstalacja elektryczna w domu warto by spełniała kilka warunków. Po pierwsze wszystkie bezpieczniki powinny być opisane. Jest to praktyczne, kiedy do instalacji musi mieć dostęp ktoś obcy na przykład fachowiec z zewnątrz. Kolejnym aspektem, który jest ważny w przypadku instalacji elektrycznych, jest to, czy została ona wykonana z miedzi. Przewody miedziane są:\nbardzo bezpieczne w użytkowaniu,\npolecane przez specjalistów,\nChoć trzeba przyznać, że ich cena może się wydać zniechęcająca. Prócz tego już na etapie projektowania instalacji elektrycznej warto wziąć pod uwagę obwody trójfazowe, a konkretnie ich ilość.\nPrąd, a instalacja elektryczna\nJak wiadomo, instalacja elektryczna istnieje po to, by do domu został dostarczony prąd. Jednak prąd może stać się także źródłem niebezpieczeństwa. Na skutek kontaktu z wodą, czy też przez instalację, która ulegnie uszkodzeniu, prąd może stać się źródłem prawdziwego niebezpieczeństwa. Dlatego też warto zadbać, by ryzyko zostało jak najbardziej zminimalizowane. Warto stosować niepalne materiały w trakcie budowy domu. Zamontowanie czujników dymu również jest dobrym pomysłem. Daje on większe poczucie bezpieczeństwa i alarmuje, nawet jeśli nikt jeszcze nie zorientował się o nadchodzącym niebezpieczeństwie. Więcej informacji znajdziesz na innogry.pl.\nKolejną ważną rzeczą, o której nie pamięta jeszcze każdy właściciel domostwa, jest zabezpieczenie gniazdek przed kontaktem z wodą. Jest to szczególnie ważne w pomieszczeniach takich jak kuchnia, łazienka, ale także garaż. W takich miejscach może dojść do kontaktu prądu z wodą, a przez to może dojść do nieszczęścia.\nAutor zrodewikoData publikacji 6 grudnia 2021 9 grudnia 2021 Kategorie Źródła energii elektrycznej\nPoprzedni Poprzedni wpis: Rynek energii stawia na oszczędzanie


Moje życie w Emiratach - wywiad | Zgub się tam - blog Magdy Żelazowskiej\nMoje życie w Emiratach - wywiad\npiątek, września 23, 2016 Magda 1 Comments\nO bajecznie bogatym kraju na środku pustyni, o kobietach w świecie Islamu i o tym, czy zgodziła się zostać arabską żoną rozmawiam z Olą Chrobak, autorką książki "Beduinki na Instagramie".\nJak trafiłaś do Zjednoczonych Emiratów Arabskich?\nAleksandra Chrobak: Najprostszym sposobem na dłuższy pobyt w tym kraju dla cudzoziemki jest praca w liniach lotniczych. Tak było w moim przypadku. Wcześniej mieszkałam w Londynie, ale kiedy skończyłam 27 lat uznałam, że to ostatni dzwonek na życiową przygodę. Wysłałam aplikację i dostałam pracę jako stewardessa w liniach Etihad. Zamieszkałam w Abu Zabi, gdzie po ponad roku zatrudniłam się w sektorze rządowym, zamieniając środowisko międzynarodowe na otoczenie właściwie samych Emiratczyków. Dzięki temu miałam niepowtarzalną okazję zbliżyć się do nich i wniknąć w ich kulturę. Po pięciu latach spędzonych w Emiratach miałam materiał na książkę.\nSkąd wziął się jej tytuł?\n„Beduinki na Instagramie” to pewien oksymoron, podkreślający sprzeczności i niesamowite kontrasty, jakie na każdym kroku widać w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Z jednej strony wszechobecna pustynia, na której jeszcze kilkadziesiąt lat temu nie było niczego, z drugiej strony supernowoczesne metropolie, które dzięki odkryciu złóż ropy wyrosły niemal z dnia na dzień. Są tu wielkie fortuny, wille i superluksusowe samochody, ale też niezwykle silne muzułmańskie tradycje, w tym obowiązująca niemal w całej przestrzeni publicznej segregacja płci. Tutejsze kobiety są podporządkowane surowym zasadom dotyczącym zachowania i ubioru, a jednocześnie żyją we współczesnym świecie, z dostępem do najnowszych technologii. Na co dzień ukryte pod abajami (długimi czarnymi szatami zasłaniającymi ciało), w wirtualnym świecie pokazują swoje prawdziwe oblicze.\nNie grożą im za to żadne konsekwencje? Bardzo łatwo kogoś wyśledzić na portalach społecznościowych.\nEmiratki są w sieci bardzo ostrożne. Używają pseudonimów, ich zdjęcia profilowe nigdy nie przedstawiają osoby, tylko fikcyjne postacie lub rysunki (kwiaty, ptaszki, esyfloresy). Do grona znajomych zapraszają wyłącznie zaufane osoby. Dopiero takiej sprawdzoną publiczności pokazują swoje zdjęcia z odsłoniętymi twarzami i włosami czy filmiki, na których się wygłupiają i głośno śmieją. Na zewnątrz muszą dążyć do ideału arabskiej księżniczki - milczącej, opanowanej i skromnej. W internecie odreagowują, tu mogą być sobą i wyrażać swoją indywidualność.\nZ twojej książki wynika, że drugą przestrzenią, gdzie panuje trochę więcej obyczajowego luzu, są centra handlowe.\nW przeciwieństwie do wielu miejsc, takich jak restauracje, kawiarnie, poczekalnie, wejścia do biur i urzędów, w galerii handlowej nie przestrzega się aż tak skrupulatnie powszechnie przyjętej segregacji płci. Mężczyzna i kobieta stojący obok siebie w kolejce do kasy lub na ruchomych schodach nie wzbudzają podejrzeń. Tutaj można wyszeptać komuś komplement razem z numerem telefonu. W ten sposób nawiązuje się romanse, konsumowane w wynajmowanych mieszkaniach czy zamkniętych samochodach zaparkowanych na odludziu.\nOpisujesz zakupy Emiratek, które szaleją na wyprzedażach, rzucając się na odważne i kolorowe kreacje. Zadajesz pytanie: po co to wszystko? I tak nikomu się w tym nie pokażą.\nRzeczywiście, na zewnątrz wszystkie kobiety noszą abaje. Wolno im je zdjąć tylko za murami własnego domu, kiedy są same lub w otoczeniu najbliższych. Przy czym jeśli chodzi o obecność mężczyzn z rodziny, odsłoniętą kobietę poza jej mężem mogą oglądać wyłącznie krewni, czyli na przykład brat lub ojciec, ale szwagier już nie. Kobiety z konserwatywnych rodzin nie mogą same wychodzić z domu, niezbędne jest towarzystwo drugiej kobiety lub mężczyzny z rodziny (w bardziej liberalnych rodzinach wystarczy zgoda męskiego opiekuna - ojca, brata lub męża). Gdyby dziewczynę, zwłaszcza niezamężną, przyłapano na jakimkolwiek kontakcie z mężczyzną spoza rodziny, mogłaby mieć kłopoty.\nZasada segregacji płci obowiązuje nawet na weselach! Po ceremonii zaślubin panie i panowie rozdzielają się i bawią osobno, na dwóch różnych imprezach, odbywających się w dwóch różnych miejscach. Dopiero po dotarciu na własne zamknięte przyjęcie kobiety zrzucają abaje i pokazują swoje przepiękne, seksowne kreacje, głębokie dekolty, buty na obcasach, wymyślne fryzury i makijaże.\nZnów tyle przygotowań, żeby zrobić się na bóstwo, i nawet nie ma na kim zrobić wrażenia.\nNic bardziej mylnego! Niezamężne kobiety na weselach uwodzą... swoje przyszłe teściowe. To przed nimi tańczą, śmieją się, odrzucają lśniące włosy i prezentują swoje wdzięki podkreślone przez obcisłe sukienki. Wiedzą, że są obserwowane i oceniane, czy nadają się na żonę. Na tradycyjnych weselach starsze kobiety siedzą na dywanie, podpierając ściany weselnego namiotu, i obserwują podium, na którym prężą się potencjalne kandydatki. To prawdziwa rewia! Około północy pan młody przyjeżdża po pannę młodą. Wtedy kobiety z powrotem zasłaniają ciała i wesele się kończy.\nCzy ty też musiałaś nosić abaję?\nWystarczyło, że miałam zasłonięte ramiona i nogi. Oficjalnie nie ma żadnych obostrzeń dotyczących ubioru cudzoziemek, turystyki czy ekspatki mogą chodzić w zwyczajnych letnich ubraniach. Podobnie jest zresztą z abajami dla Emiratek – to po prostu przyjęty zwyczaj, a nie nakaz prawa. Ponieważ mieszkałam w konserwatywnej dzielnicy, ubierałam się skromnie z szacunku dla sąsiadów. W pracy przestrzegałam dress code'u obowiązującego w sektorze rządowym – wkładałam długie spodnie i bluzki zakrywające ramiona i pośladki. Poza tym nawet gdybym nosiła abaję i tak byłoby widać, że nie jestem stamtąd. Emiratki noszą swoje abaje z dumą i niezwykłą gracją. To prawdziwa sztuka. Od razu widać, kiedy ktoś to nieudolnie udaje.\nPłyny do prania abaji\nSpotkałam się kiedyś z dość kontrowersyjną opinią pewnego podróżnika. Po wizycie w Arabii Saudyjskiej przekonywał, że nam, Europejczykom, tylko wydaje się, że arabskie kobiety są ciemiężone przez surowe obyczaje. Jego zdaniem są po prostu chronione – przed męską natarczywością.\nDochodzimy tutaj do fundamentalnych różnic między wartościami europejskimi a arabskimi. To, że mąż, ojciec czy brat to autorytet, którego się nie kwestionuje, to naturalny porządek arabskiego świata. Kobiety nie czują się z tego powodu uciemiężone i ja też ich tak nie postrzegam.\nEmiraty Arabskie są zresztą dużo bardziej liberalne od ultrakonserwatywnej Arabii. Emiratki prowadzą samochody, częściej się kształcą, pracują. Tutejszych kobiet do niczego się nie zmusza, tylko wywiera się na nie obyczajową presję. To, jak wygląda życie kobiety, zależy od jej rodziny. O tym, czy dostanie zgodę i pieniądze na kurs prawa jazdy czy wyjazd na zakupy do Kuwejtu, stolicy mody, decydują mężczyźni. Zdarza się, że jest to syn kobiety lub jej młodszy brat.\nA przede wszystkim mąż.\nOczywiście mąż pełni funkcję nadrzędną. Pamiętajmy jednak, że choć małżeństwo wydaje się dla kobiety ograniczające, to świetnie ją zabezpiecza. Wprawdzie nie ma ona wiele do powiedzenia w sprawie wyboru męża, ale w sprawie swojej przyszłości już tak. Przed ślubem negocjowany jest małżeński kontrakt, szczegółowo opisujący nie tylko obowiązki, ale też prawa przyszłej żony, takie jak nauka, możliwość pracy zawodowej, wysokość poziomu materialnego, który zobowiązuje się zapewnić jej mąż, warunki mieszkaniowe. A przede wszystkim wysokość posagu zapisanego kobiecie, który musi jej zostać wypłacony w razie gdyby mąż zażądał rozwodu. Taki posag ma wartość kilkuset tysięcy złotych. Dlatego mimo że w krajach arabskich legalna jest poligamia, rzadko zdarza się, że mężczyzna ma wiele żon. Za każdą musi przecież wziąć pełną odpowiedzialność i zapewnić wszystkim równie wysoki poziom życia.\nCzy Emiratczyk to dobry materiał na męża?\nMężczyźni w Emiratach są niezwykle szarmanccy i kulturalni. To zaprzeczenie nachalnych podrywaczy, jakich znamy z egipskich czy tureckich kurortów. Poza tym są bardzo przystojni, a przy tym zadbani, z wypielęgnowanym 3-dniowym zarostem, uczesani, pachnący dobrymi perfumami.\nDo tego jeszcze bogaci. Idylla!\nZ pozoru tak, jednak trzeba mieć świadomość, że biorąc ślub z Emiratczykiem, staniemy się częścią jego rodziny i będziemy musiały przyjąć rolę żony w muzułmańskim kraju. Wiąże się z nią niepodważalny autorytet męża, presja, żeby przejść na islam, akceptacja ewentualnej poligamii i bogatego życia towarzyskiego męża. Jeśli nie jesteśmy w stanie zaakceptować tych zasad, nie ma sensu ulegać bajkowej wizji małżeństwa z pięknym i bogatym arabskim „księciem”. Ja odrzuciłam propozycję małżeństwa z Emiratczykiem, bo mimo mojego szacunku dla kultury arabskiej nie byłabym szczęśliwa w takim związku.\nCzy Emiraty są krajem, w którym mogłabyś zostać na stałe?\nNiestety po wydaniu książki musiałam wyjechać. Zbyt dużo w niej zdradzam, opisując między innymi problem niewolniczej pracy tamtejszej służby domowej. „Beduinki na Instagramie” zawierają też sporo zdjęć. Nie chcę ryzykować. Ale wspomnień nikt mi nie odbierze. Miałam marzenie o wspaniałej życiowej przygodzie i udało mi się je spełnić.\nZdjęcia pochodzą z książki "Beduinki na Instagramie".\nAlona Smirnova 18 marca 2018 13:13\nWitam serdecznie , zapraszam do nowego portalu wyszukiwania nieruchomości w ZEA moveincat.com :) polecam moveincat.com


Puchar Polski: Jagiellonia w finale - Piłkarski Świat.com\nPiłkarze Jagiellonii Białystok zagrają w wielkim finale Pucharu Polski. Podopieczni Ireneusza Mamrota okazali się lepsi od Miedzi Legnica, którą w półfinale pokonali 2:1.\nMinimalnym faworytem tego meczu byli gospodarze. Puchar Polski może być ich jedyną szansą na awans do europejskich pucharów, bo szanse na zajęcie miejsca w lidze dającego awans do tych rozgrywek są małe. Podstawowym celem Miedzi jest utrzymanie w Ekstraklasie, ale rozgrywek Pucharu Polski nie traktują drugorzędnie.\nPierwszy strzał w tym meczu zobaczyliśmy w 6. minucie. Z dystansu strzelał Guilherme, ale zrobił to bardzo niecelnie. Chwilę później blisko bramki była Miedź. Petteri Forsell podał w pole karne, tam z pierwszej piłki strzelał Omar Santana, lecz uderzył minimalnie niecelnie. Po upływie kwadransa pierwszej połowy sprzed pola karnego strzelał Arvydas Novikovas jednak uderzył fatalnie i piłka wylądowała w trybunach. Okazję do zdobycia bramki miał także Forsell, lecz piłka po jego uderzeniu z rzutu wolnego nie zagroziła bramce gospodarzy. W końcówce pierwszej połowy jeszcze okazję do strzelenia gola miał Bartosz Kwiecień, ale ten strzał pozostawił wiele do życzenia i do przerwy Jagiellonia remisowała z Miedzią 0:0.\nPierwszy strzał w drugiej części meczu zobaczyliśmy w 59. minucie. Novikovas strzelał sprzed pola karnego, ale Anton Kanibołocki pewnie złapał piłkę. Chwilę później gospodarzom udało się wyjść na prowadzenie. Guilherme dośrodkował z rzutu wolnego, głową do Bartosza Kwietnia podał Zoran Arsenić, ten odegrał do Tarasa Romanczuka, pomocnik Jagiellonii uderzył z pierwszej piłki i wyprowadził swoją drużynę na prowadzenie. W 73. minucie Ivan Runje mógł podwyższyć prowadzenie, ale główkował tuż nad bramką. Niewykorzystana okazja zemściła się na gospodarzach. Do remisu strzałem z rzutu wolnego doprowadził Forsell. Gdy wydawało się, że do rozstrzygnięcia meczu będzie potrzebna dogrywka, w doliczonym czasie gospodarze zdobyli bramkę. Z rzutu rożnego dośrodkował Guilherme, a piłkę głową do siatki skierował ponownie Romanczuk. Ostatecznie Jagiellonia wygrała z Miedzią 2:1 i to drużyna Ireneusza Mamrota zagra w finale Pucharu Polski.\n09.04.2019, Półfinał Pucharu Polski, Stadion Miejski w Białymstoku\nJagiellonia Białystok – Miedź Legnica 2:1 (1:0)\nTaras Romanczuk 61′, 90+2′ – Omar Santana 90+2′\nJagiellonia: Marian Kelemen – Zoran Arsenić, Ivan Runje, Nemanja Mitrović, Böðvar Böðvarsson, Arvydas Novikovas (Jakub Wójcicki 90′), Bartosz Kwieceń (Jesús Imaz 81′), Taras Romanczuk, Martin Pospíšil, Guilherme – Patryk Klimala\nMiedź: Anton Kanibołocki – Aleksandar Milijković, Mateusz Żyro, Kornel Osyra, Tomislav Bożić (Mateusz Szczepaniak 67′), Artur Pikk – Henrik Ojamaa, Rafał Augustyniak (Borja Fernandez 66′), Omar Santana, Juan Camara – Petteri Forsell\nŻółte kartki: Taras Romanczuk, Henrik Ojamaa, Tomislav Bożić, Borja Fernandez\nTags: jagiellonia, Miedź, puchar polski\nPrevious Widzew robi krok w nowoczesność. Trener mentalny w II lidze


Torba na ramię z logo Coach - sklep internetowy Vitkac\nCOACH TORBA NA RAMIĘ Z LOGO\nSymbol: 57107 0-DKNAV\nGranatowa torba na ramię Coach. Wykonana ze skóry o specjalnej fakturze. Zamykana na zamek oraz dekoracyjne zapięcie. Ozdobiona metalowym logo. Dwie półokrągłe rączki na ramię, zakończone łańcuchem. Wewnątrz dwie przegrody z kieszenią zamykaną na zamek oraz dwoma wsuwanymi kieszeniami. Metalowe elementy w kolorze ciemnoszarym.


Ojciec z synem wyruszyli w podróż po Europie renault R4. Wcześniej samochód został odnowiony z przyjacielem mechanikiem [VIDEO] - Gazeta Olsztyńska\nOjciec z synem wyruszyli w podróż po Europie renault R4. Wcześniej samochód został odnowiony z przyjacielem mechanikiem [VIDEO]\n2021-09-10 18:33:51 (ost. akt: 2021-09-20 10:23:56)\nMarcin Pietrzak spełnił swoje marzenie. Odnowił renault R4 i objechał nim Europę z 11-letnim synem\nTo jest opowieść o męskiej przyjaźni. I o kobiecie, która jest po czterdziestce i ma na imię Renia. Pochodzi z Francji, ma cztery koła i kierownicę. Marcin Pietrzak dzięki niej przejechał kawał Europy z synem Maksem. Ale nie udałoby się to, gdyby nie Mirek, spec do klasyków.\nWszystko zaczęło się od filmu. Gdy Marcin Pietrzak obejrzał „4L”, w którym główną rolę gra renault R4, wiedział, że chce mieć taki samochód. Żona wtedy puknęła się w głowę. Bo to klasyk, który ma swoje lata i porządnego auta będzie trzeba ze świecą szukać.\n— Co roku jeżdżę z rodziną do Chorwacji. Tam jest dużo takich samochodów. Zawsze mi się podobały. Ale gdy trafiłem na film, po prostu przepadłem. Opowiada o przygodzie grupy ludzi, która przeprawia się przez pustynię tym autem — opowiada Marcin Pietrzak, który mieszka pod Ostródą. — Gdy jechaliśmy następnym razem do Chorwacji, zaplanowałem, że kupię tam ten model. Ustaliłem nawet, że gdy znajdę taki, który mi się spodoba, z Polski przyjedzie do mnie laweta. Wszystko było zaplanowane. Ale niestety nic w oko mi nie wpadło.\nCzyli żona miała rację?\nPan Marcin wrócił bez samochodu. Ale nie dał za wygraną i szukał dalej egzemplarza, który spełniłby jego marzenia. Żona cały czas nie podzielała jego entuzjazm, ale co miała powiedzieć? W końcu trafił się okaz w Zabrzu z 1974 roku.\n— Kupiłem go, wyglądał nieźle, ale okazało się, że do niczego się nie nadaje. Znalazłem kolejny w Niemczech, tuż przy polskiej granicy. To model R4F4 z 1980 roku. Był w całkowitej rozsypce. Nie ma co ukrywać, kupiłem złom — zdradza Marcin Pietrzak. — Nie miał przodu, podłogi… Ale to mnie motywowało. I tak zrodziła się Renia.\nSamemu jednak trudno wszystko ogarnąć. Na szczęście pan Marcin poznał Mirosława Szymankiewicza. Można powiedzieć, że pan Mirek spadł mu z nieba. To z zamiłowania i zawodu mechanik. I emeryt przy okazji.\n— Poznaliśmy się przypadkiem. Kupiłem mieszkanie w pobliżu firmy, gdzie widywałem Mirka stojącego przy barierce. Przechodziłem tamtędy, a ten facet tam ciągle stał… W końcu zaczęliśmy rozmawiać i okazało się, że pomaga córce w biznesie — zdradza pan Marcin. — Okazało się też, że Mirek zna się na samochodach. I tak znaleźliśmy wspólny język.\n— Jestem z zawodu samochodziarzem. Skończyłem samochodówkę, potem pracowałem w różnych warsztatach i miałem nawet swój. Samochody mam w małym palcu, zwłaszcza te z dawnych lat — twierdzi Mirosław Szymankiewicz. — W takich samochodach nie podłącza się komputera, który podpowiada, co jest nie tak. Tu liczy się wiedza i doświadczenie.\nMarcin Pietrzak z przyjacielem mechanikiem Mirkiem Szymankiewiczem\n— Dlatego, gdy opowiedziałem mu o Reni, Mirek od razu złapał bakcyla. Stwierdził, że mi pomoże. Ja co prawda mam pojęcie o samochodach, ale tylko jakieś. On ma konkretne. Połączyliśmy więc siły — podkreśla Marcin Pietrzak. — Gdy ja zachodziłem w głowę, co jest nie tak, on od razu wiedział.\n— Marcin też spadł mi z nieba, bo na stare lata mam fajną odskocznię. Robię to, co kocham — podkreśla Mirosław Szymankiewicz. — Renię znam od podszewki, bo rozebrałem ją do ostatniej śrubki. I złożyłem. Widziałem ją golusieńką.\nGdy samochód nabierał koloru, pan Marcin wpadł na pomysł\n— We Francji odbywa się rajd miłośników tego modelu. Jedzie się z Paryża do Maroka. Nakręciłem się, żeby wystartować. Powiedziałem Mirkowi, że budujemy samochód, a ja pojadę tam z synem. Maks w tym roku ma 11 lat, więc to już duży chłopak — zdradza pan Marcin. — Ale niestety okazało się, że w rajdzie mogą brać udział tylko młodzi ludzie, do 24 roku życia. Niestety małych chłopców się w to nie wlicza. Błagałem organizatorów, żeby przymknęli oko. Że ja razem synem mieścimy się w tym przedziale wieku. Że mamy nawet mniej lat niż trzeba mieć. Ale niestety… Dlatego skoro nie mogliśmy pojechać w rajdzie, pomyśleliśmy, że sami zrobimy go sobie po Europie.\nPo roku od zakupu samochód był już gotowy. Ale wybuchła pandemia i wyjazd się skomplikował. Trzeba było przesunąć go na przyszłe wakacje, na 2021 rok.\n— Gdy czekaliśmy na wyjazd i renault było gotowe, wymyśliliśmy, że weźmiemy się za kolejny samochód. To ogórek, volkswagen t2 z 1970 roku w wersji kamperowej. To marzenie mojej żony, która na początku nie czuła do renault, ale w końcu zakochała się w nim. Za rok, gdy skończymy ogórka, całą rodziną wyruszymy w podróż — cieszy się pan Marcin. — Na pewno będzie co wspominać, bo mam pięcioosobową rodzinę.\nAle teraz, po europejskiej przygodzie z renault, też jest co wspominać.\n— Wyjechałem tylko z synem. Gdy ruszyliśmy, powiedziałem mu: przed nami tylko trasa, nic nas nie zatrzyma. I tak było. Synowi było to potrzebne. Ten wyjazd był jak terapia po czasie szkolnego lockdownu. Dzieciaki psychicznie bardzo oberwały. Musiały przecież cały czas siedzieć w domu, przed komputerem — przyznaje pan Marcin. — W czasie podróży Maks bardzo wydoroślał. Był moim pilotem, a przede wszystkim poznał kawał świata. Gdy wróciliśmy do Polski, chciał pobyć tam chociaż jeszcze przez tydzień. Do gusty przypadły mu też francuskie śniadania. Codziennie były rogaliki z dżemem.\nŁatwo było wyjechać, ale czy udało się wrócić bez problemów?\n— To samochód nie do zajechania, jeśli się o niego dba. Obawy były, owszem, bo Renia ma 41 lat. Na szczęście miałem Mirka pod ręką. W każdej chwili mogłem do niego zadzwonić. I rzeczywiście, gdy coś się działo, pomagał — podkreśla Marcin Pietrzak. — Było raz nerwowo, bo samochód stracił hamulce. Przejrzałem całe auto w poszukiwaniu usterki i nic nie mogłem znaleźć. A Mirek od razu powiedział, że nawaliła sprężynka. Trzeba było ją po prostu naciągnąć.\n— Gdy coś działo się z samochodem, od razu to wiedziałem. Dzwoniłem wtedy do Marcina — dodaje pan Mirek. — Co prawda byłem pewien auta prawie na sto procent, ale jednak zawsze mogło się coś stać. Myślę, że denerwowałem się bardziej niż Marcin. On jechał, zwiedzał świat, a ja myślałem, czy wszystko będzie w porządku. Czułem się odpowiedzialny.\n— Jechaliśmy wolno, bo najczęściej 90 km/h. Raz było nawet 105 km/h, ale wtedy jechaliśmy z górki. Udało nam się to w Alpach. Pod górkę było wolniej, ale też Renia dawała radę — zdradza pan Marcin. — Tym bardziej, że to silnik 1.1 i 32 konie. Ale dzięki temu, że nie musieliśmy się spieszyć, mogliśmy podziwiać okolice.\nA było co oglądać\n— Na Polach Elizejskich w Paryżu trafiliśmy do sklepu renault. Gdy tam wszedłem, poczułem się jak dziecko z zabawkami. Ogromna część sklepu była poświęcona gadżetom związanym właśnie z modelem r4. Nie wiedziałem, za co się chwycić — wspomina pan Marcin. — Samochód obchodzi w tym roku sześćdziesiąte urodziny. Pierwszy egzemplarz pojawił się w 1961 roku. I to zdaje się być najważniejszy samochód dla Francuzów, bo renault wyprodukowało najwięcej sztuk tego auta. Żaden inny model nie może się tym szczycić. R4 był stworzony dla mas, na co dzień. Był tani, funkcjonalny i wygodny. Pali 6 litrów na sto kilometrów.\nI pytanie dzisiejszych czasów: a co z klimatyzacją?\n— Renault nie ma klimy, ale wbrew pozorom wcale nam to nie przeszkadzało. Samochód ma wlot pod szybą, więc powietrze chłodziło nam bezpośrednio twarz. Wystarczy jechać dosłownie 10-20 km/h, żeby mieć wiatr we włosach. Syn nawet uparł się, żeby zamontować wiatraczek. Kupiliśmy go w Austrii, ale zrezygnował z niego. Stwierdził, że oryginalna klima jest lepsza — cieszy się pan Marcin. — Francuzi naprawdę sprytnie to rozwiązali. Grzaliśmy się tylko w korkach… Ale było to na Lazurowym Wybrzeżu, więc nie narzekaliśmy. Przynajmniej szybko nam schło pranie. Bo suszyliśmy ubrania z tyłu samochodu.\nW samochodzie jednak spać się nie dało. Ale w bagażniku był namiot, który można było rozłożyć dosłownie wszędzie.\n— Nie planowaliśmy wcześniej noclegów. Zatrzymywaliśmy się tam, gdzie mieliśmy ochotę. Wybieraliśmy campingi albo po prostu hotele. Żyliśmy tu i teraz. Spędziliśmy razem 19 dni. Zwiedziliśmy Francję, ale byliśmy też w Wenecji, Weronie, San Remo — podkreśla pan Marcin. — Przeżyliśmy wspaniały czas. Mamy nie tylko świetny samochód, który ma duszę, ale przede wszystkim mamy siebie. To była dla mnie i dla syna przygoda życia.\nrenault r4 samochód remont renowacja mechanik lifting podróż ojciec syn Francja Europa


W pracowni Mistrza Leona. Pastel i gwasz - Bydgoszcz, Official Tourism Website, visitbydgoszcz.pl Przejdź do treści\nW pracowni Mistrza Leona. Pastel i gwasz\nLeon Wyczółkowski's House 21.11.2019 4:15 details Dodaj do mojego kalendarza google\n7 i 21 listopada 2019 r., o godz. 16.15-18.15, zapraszamy do Domu Leona Wyczółkowskiego przy ul. Mennica 7, a później do Centrum Edukacji Muzealnej, ul. Mennica 6 na wyjątkowe warsztaty z artystą. W pierwszej części spotkania, uczestnicy zapoznają się z ekspozycją w Domu Leona Wyczółkowskiego, a w szczególności z zakupionym dziełem pt. „Las”. W drugiej, w specjalnie zaaranżowanej na pracownię sali w Centrum Edukacji Muzealnej, wezmą udział w warsztatach prowadzonych przez artystę specjalizującego się w technice pastelu. Celem spotkania będzie rozbudzenie w uczestnikach wrażliwości artystycznej oraz nabycie i/lub rozwinięcie umiejętności posługiwania się pastelami. Obowiązują zapisy pod nr tel. 52 58 59 911/914/925. Obowiązuje bilet wstępu w cenie 5 zł/os.\nDofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz dotacji celowej z budżetu miasta, udzielonej przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy.


Rodzina systemów Microsoft Windows 1. Rodzina systemów Microsoft Windows - PDF\nDownload "Rodzina systemów Microsoft Windows 1. Rodzina systemów Microsoft Windows"\n1 Rodzina systemów Microsoft Windows 1. Rodzina systemów Microsoft Windows Systemy operacyjne Microsft Windows (ang. okna) posiadały od początku interfejs graficzny. KaŜda aplikacja uruchamiana jest tu w oddzielnym oknie i stąd właśnie wzięła się nazwa Windows. Pierwsza wersja systemu Windows powstała w roku 1985 i nie była w rzeczywistości samodzielnym systemem operacyjnym, była tzw. nakładką graficzną na system MS-DOS inny produkt firmy Microsoft. Praca w systemie MS-DOS polegała na wprowadzaniu w trybie tekstowym odpowiednich poleceń, za pomocą których dokonywano operacji na plikach czy teŝ uruchamiano aplikacje. W celu ułatwienia uŝytkownikom pracy w tym systemie stworzono właśnie nakładkę o nazwie Windows, dzięki której uŝytkowink mógł pracować w systemie MS-DOS bez znajomości poleceń trybu tekstowego, komunikując się z systemem za pomocą myszki. Jako jedną grupę systemów Windows moŝemy wyróŝnić więc nakładki graficzne na system MS-DOS. Kontynuacją tej grupy systemów był Windows 95 - system posiadający wiele innowacji w stosunku do poprzedników przede wszystkim pierwszy 32-bitowy system operacyjny w tej grupie. Od momentu wprowadzenia go na rynek moŝemy mówić o grupie systemów Windows przeznaczonych do zastosowań domowych lub biurowych. Rodzina systemów Microsoft Windows oparta na DOS nie jest juŝ rozwijana a ostatnim systemem z tej grupy był system Millenium Edition (w skrócie Me). Systemy te posiadały tyle samo zwolenników co i przeciwników. Zwolennicy chwalili przyjazny dla uŝytkownika interfejs graficzny i generalnie prostotę obsługi, przeciwnicy natomiast krytykowali błędy takie jak: niestabilność (częste zawieszanie się), luki w bezpieczeństwie, olbrzymią liczbę wirusów. Z tego właśnie powodu kolejny system operacyjny Windows przeznaczony do zastosowań domowych Windows XP Home wywodzi się z drugiej grupy systemów Windows. Są to systemy określane mianem przeznaczonych do zastosowań profesjonalnych. Drugą grupą systemów Windows są systemy przeznaczone do zastosowań profesjonalnych, oznaczane symbolem NT (ang. New Technology nowa technologia). Systemy Microsoft Windows NT produkowane były od początku w dwóch wersjach Workstation (ang. stacja robocza) przeznaczonej właśnie na stacje robocze w sieci komputerowej, oraz Server (ang. serwer) przeznaczonej na serwery w sieciach komputerowych. Ta grupa systemów z załoŝenia jest przeznaczona do pracy w sieciach komputerowych firm - od tych najmniejszych do potęŝnych korporacji - gdzie najwaŝniejsze cechy jakie musi posiadać system operacyjny to niezawodność i bezpieczeństwo. Grupa ta rozwijana jest do dziś. W momencie pisania tego opracowania ostatnimi jej reprezentantami są: Windows XP Professional (dla stacji roboczych), Windows XP Home (do zastoswań domowych i/lub biurowych), Windows Server 2003 (dla serwerów). Planowane przez Microsoft kontynuacje to Windows Vista, który ma zastąpić systemy z serii XP, oraz dla serwerów Windows Server PoniŜej znajduje się schemat przedstawiający chronologicznie rozwój rodziny systemów Microsoft Windows.\n2 Rysunek 1. Rodzina systemów Microsoft Windows.\n3 2. Rodzina systemów oparta na DOS Systemy Windows naleŝące do tej rodziny moŝemy podzielić na 16-bitowe i 32-bitowe: 16-bitowe: Microsoft Windows 1.0 Microsoft Windows 2.0 Microsoft Windows 3.0 Microsoft Windows 3.1 Microsoft Windows bitowe: Microsoft Windows 95 Microsoft Windows 98 Microsoft Windows Me 3. Rodzina systemów NT (New Technology) Systemy Windows naleŝące do tej rodziny od początku były 32-bitowe, natomiast wraz z wprowadzeniem 64-bitowych procesorów pojawiły się dedykowane dla nich wersje systemów Windows. 32-bitowe: Microsoft Windows NT 3.1 Microsoft Windows NT 3.5 Microsoft Windows NT 3.51 Microsoft Windows NT 4.0 Microsoft Windows 2000 (NT 5.0) Microsoft Windows XP (NT 5.1) Microsoft Windows Server 2003 (NT 5.2) 64-bitowe: Microsoft Windows XP 64-bit Microsoft Windows Server bit 4. Rodzina systemów Widnows dla urządzeń mobilnych PoniŜej wymienione zostały wersje systemów Windows przeznaczone dla tzw. urządzeń mobilnych, czyli np. palmtopów, telefonów komórkowych itp.: Microsoft Windows CE Microsoft Windows Mobile\n4 5. Co to jest Service Pack Service Pack to nazwa darmowego dodatku dla systemów operacyjnych Microsoftu, ale takŝe dla aplikacji tej firmy, ukazującego się po wydaniu podstawowej wersji oprogramowania. Jest to zestaw aktualizacji bezpieczeństwa i nowych funkcji dla systemu operacyjnego oraz aplikacji. Kolejne Service Pack i dla poszczególnych produktów otrzymują kolejny numer. Na przykład, najprawdopodobniej ostatni Service Pack dla systemu Microsoft Windows XP, Service Pack 2 rozbudowuje go o m.in. Centrum zabezpieczeń systemu Windows i nowy, bardziej zaawansowany firewall (ang. ściana ogniowa) zabezpieczający przed atakami hackerów. Po ukazaniu się kolejnych wersji dodatków Service Pack, firma Microsoft często dołącza je jako standardowe oprogramowanie sprzedawanych poźniej pełnych wersji oprogramowania. MoŜna więc zakupić system Microsoft Windows XP Professional SP2, posiadający od razu dodatek Service Pack Windows w wersji BOX i w wersji OEM Oprogramowanie Windows dostępne jest w wersji BOX i OEM. Z punktu widzenia klienta podstawowa róŝnica pomiędzy wersją BOX (ang. pudełko) a OEM (skrót od ang. Original Equipment Manufacturer) to cena. Na przykład system Microsoft Windows XP Professional PL SP2 w wersji BOX kosztuje 1450zł, a w wersji OEM 550zł. Dokonując wyboru wersji BOX czy OEM, naleŝy wiedzieć skąd wynika róŝnica w cenie, gdyŝ sam system od strony instalacji i uŝytkowania niczym się nie róŝni. Wersję BOX moŝna rozpowszechniać w dowolny sposób, OEM natomiast wyłącznie ze sprzętem komputerowym z jakim zostało zakupione. W przypadku wersji nie dedykowanej moŝe to być dowolna nieperyferyjna część komputera, a w przypadku wersji dedykowanej cały komputer. System dedykowany na licencji i na naklejce ma napis firm takich jak np.: Dell, IBM. Kupując system Windows w wersji OEM otrzymujemy naklejkę, na której znajduje się klucz seryjny danej kopii systemu. Naklejke tą naleŝy nakleić na komputer wraz z którym zakupiono system Windows i tylko na tym komputerze moŝe być uŝyty wymieniony wcześniej klucz seryjny. Nie moŝna więc odsprzedać takiej kopii systemu Windows do uŝytku na innym komputerze, ani instalować jej np. po wymianie sprzętu na nowszy. Firma Microsoft opracowała złoŝony system aktywacji systemów Windows, który pozwala zapewnić przestrzeganie podanych wcześniej zasad dotyczących wersji OEM.\n5 7. Od MS-DOS do Windows XP przegląd interfejsów PoniŜej znajdują się zrzuty ekranu przedstawiające interfejsy kolejnych wersji systemów firmy Microsoft: Rysunek 2. MS-DOS 6.0 Rysunek 3. MS Windows 1.01\n6 Rysunek 4. MS Windows 2.03 Rysunek 5. MS Windows 3.0\n7 Rysunek 6. MS Windows NT 3.1 Rysunek 7. MS Windows NT 3.51\n8 Rysunek 8. MS Windows 95 Rysunek 9. MS Windows NT 4.0\n9 Rysunek 10. MS Windows 98 Rysunek 11. MS Windows Me\n10 Rysunek 12. MS Windows 2000 Rysunek 13. MS Windows XP


ZDROWIE | biznes & EKOLOGIA\nRuszył projekt „Zdrowe Życie” poświęcony profilaktyce zdrowotnej. Latem i jesienią Polacy będą mogli przeprowadzić bezpłatne badania i skorzystać z konsultacji lekarskich w Mobilnych Strefach Zdrowia. – Poziom udziału Polaków w badaniach przesiewowych wynosi zaledwie 30 [...]\nPrezydent m.st. Warszawy Rafał Trzaskowski podjął decyzję o utworzeniu Parku Naturalnego Golędzinów. Będzie to największy park w stolicy, który obejmie teren wzdłuż Wisły na Pradze-Północ. Mieszkańcy zyskają idealne miejsce do wypoczynku i obserwacji nadwiślańskiej przyrody. [...]\nW Polsce nie wykryto dotąd przypadków ospy małpiej. Instytucje publiczne prowadzą nadzór nad chorobami zakaźnymi i monitoring sytuacji epidemiologicznej w kraju. Wydane zostaną zalecenia dla pracowników sektora ochrony zdrowia dotyczące zapobiegania transmisji w podmiotach świadczących [...]\nCzyste powietrze i nowoczesna przestrzeń\nW ramach kontynuacji programu InPost Green City realizowanego w największych polskich miastach InPost - lider wśród platform dostaw dla e-commerce w Europie, nawiązuje współpracę z miastami średniej wielkości. Teraz do grona partnerów dołączył Lublin. Program wspiera rozwój miast zgodnie [...]\nW dniu 17 maja br. odbyło się spotkanie z udziałem Głównego Lekarza Weterynarii Pawła Niemczuka, Zastępcy Głównego Lekarza Weterynarii Krzysztofa Jażdżewskiego oraz Dyrektorów Biur GIW z Wojewodą Lubelskim Lechem Sprawką oraz dyrektorem Izby Administracji Skarbowej [...]


Politolog i dziennikarz. Uczestnik programu Erasmus+, w ramach którego studiował nauki o polityce, na Universita' degli Studi di Bari (Włochy) oraz odbył staż jako asystent w placówce telewizyjnej VIDEOUNO, Matera (Włochy). Stypendysta Międzynarodowego Stypendium Parlamentarnego w Bundestagu w Berlinie (Internationales Parlaments Stipendium IPS) praz stypendysta European Journalism-Fellowships at the International Center for Journalism of the Freie Universitaet Berlin. Dwukrotny stypendysta polsko-niemieckiego programu International Journalists' Programmes, podczas którego w 2011 roku odbył staż w dzienniku „Die Welt”, a w 2016 roku w „Der Tagesspiegel”. Zwycięzca Europejskiego Konkursu dla Młodych Dziennikarzy „European Young Journalist Award 2009”.\nCzasami po nowe doświadczenia trzeba pojechać aż na koniec Europy. Wiele na ten temat mogą powiedzieć przyszli kucharze, fryzjerzy i mechanicy z Ochotniczego Hufca Pracy z województwa warmińsko–mazurskiego, którzy wzięli udział w projekcie „Inwestycja w przyszłość”. Nauka języka i wymiana doświadczeń to tylko niektóre atuty programu stażowego\nDzięki projektom OHP wielu ludzi podnosi swoje kompetencje\n„Inwestycja w przyszłość” to cykl projektów staży zagranicznych opracowanych przez zespół specjalistów z OHP na Warmii i Mazurach, zajmujących się programami europejskimi i współpracą międzynarodową.\n– Dlaczego inwestycja w przyszłość? – bo inwestujemy w przyszłość młodych ludzi i dajemy szansę tym, dla których start w dorosłość z różnych powodów nie jest najłatwiejszy – wyjaśnia Barbara Leszczyńska, koordynator projektu z Warmińsko–Mazurskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy.\nGłównym celem projektów jest praktyczne zastosowanie wiedzy teoretycznej zdobytej podczas nauki zawodu w szkole, nabycie dodatkowych kompetencji zawodowych oraz poznanie tendencji w obrębie wyuczonej specjalizacji.\n– Z projektu wyniosłam dużo, nauczyłam się wielu rzeczy i poznałam wspaniałych ludzi. Miałam zajęcia praktyczne i teoretyczne. Te ostatnie odbywałam w siedzibie Erasmusa w Maladze, gdzie kontynuowałam naukę języka hiszpańskiego. Natomiast zajęcia praktyczne miałam w prywatnym salonie fryzjersko-kosmetycznym, w którym zapoznałam się z wieloma technikami farbowania i strzyżenia. Obecnie wykorzystuję kilka metod, których się tam nauczyłam – wyjaśnia Aleksandra Celińska–Walendowicz, uczestniczka II edycji projektu, który odbył się na przełomie stycznia i lutego 2020 roku.\nProjekt ma także wartość kulturową. W ramach warsztatów w interesujący sposób omawiana jest historia Hiszpanii, regionu, do którego udają się uczestnicy projektu, oraz kultura i mentalność charakterystyczna dla mieszkańców krajów południa Europy, a także lokalne tradycje i sposoby spędzania czasu wolnego. Uczestnicy mogą także liczyć na zajęcia, podczas których zdobywają wiedzę na temat przyszłości edukacyjno–zawodowej oraz poruszania się po regionalnym i europejskim rynku pracy. Dodatkowo, na indywidualnych spotkaniach z doradcą zawodowym i mentorem z euroMind, młodzież uczy się, jak napisać CV w języku hiszpańskim oraz przygotować dokumenty aplikacyjne (Europass CV).\n– Co ważne, obejmujemy uczestników projektu wsparciem zarówno w trakcie trwania mobilności, jak i po zakończeniu stażu. Trzytygodniowe staże zagraniczne poprzedzamy też trwającymi około trzech miesięcy zajęciami przygotowania pedagogicznego, kulturowego oraz językowego, mającymi zapewnić młodzieży możliwość jak najefektywniejszego wykorzystania czasu spędzonego za granicą – dodaje Barbara Leszczyńska.\nZagraniczne staże często też dają możliwość rozwoju dodatkowych kompetencji zawodowych. Stolarze na przykład odbywali staż w firmie specjalizującej się w naprawie łodzi i tak oprócz stolarstwa zgłębiali tajniki szkutnictwa, ucząc się gięcia drewna czy przygotowywania naturalnych uszczelnień. Młodzi mechanicy spełniali marzenia, zaglądając pod maskę bardzo nowoczesnych samochodów. Fryzjerzy zaskakiwali profesjonalizmem w podejściu do klienta i zgłębiali tajniki koloryzacji.\nCzas spędzony w Hiszpanii oprócz zdobywania nowych umiejętności zawodowych wypełniony był również nauką branżowego języka hiszpańskiego, poznawaniem siebie nawzajem oraz zgłębiania kultury i życia codziennego w Hiszpanii.\n– Wziąłem udział w projekcie w 2019 r. Podczas trzytygodniowego wyjazdu nauczyłem się wielu nowych rzeczy, potraw i poznałem uśmiechniętych i pomocnych ludzi. Uczestniczyłem także w lekcjach języka hiszpańskiego, który nie okazał się dla mnie trudny w nauce. Dodam jeszcze, że uczę się hiszpańskiego do dziś. Polecam wyjazd każdemu, mam z niego niesamowite wspomnienia – mówi Szymon Grabowski, przyszły kucharz ze szkoły zawodowej w Giżycku.\nW ramach projektu „Inwestycja w przyszłość – postaw na sukces” miały już miejsce II tury wyjazdowe, III tura z powodu pandemii nie mogła odbyć się w czerwcu 2020 r. Wyjazd przełożony został na luty 2021 r. Czeka na niego między innymi Mariusz Gołębiowski, mechanik ze Szkoły Branżowej 1 stopnia w Giżycku.\n– Zdecydowałem się na udział w projekcie ze względu na nowe przygody, poznanie ludzi i ich kultury, a także innego stylu pracy. Chciałbym na praktykach poczuć się jak prawdziwy mechanik i nauczyć się lepiej zawodu– wyznaje.\nZe staży zawodowych realizowanych od 2014 r. w Ubedzie, Sewilli i Maladze skorzystało już prawie 336 młodych ludzi z OHP na Warmii i Mazurach. Dotychczas nowe kompetencje zawodowe zdobyli kucharze, cukiernicy, mechanicy i elektromechanicy samochodowi, fryzjerzy, sprzedawcy i stolarze.\nPodłódzka branżówka, do której trafiają nastolatkowie mający wcześniej konflikt z prawem, nie kształci wyłącznie solidnych fachowców. Projekt „EIDE” ma sprawić, że jej absolwenci odniosą w przyszłości zawodowy sukces


Robohackathon – Bałtyckie Bitwy Robotów\nCzym jest robohackathon?\nRobohackathon to odbywająca się od 2018 roku konkurencja polegająca na zbudowaniu robota w ograniczonym czasie. Co roku kilka 6-osobowych drużyn w udostępnionej przez nas przestrzeni ma 40 godzin na skonstruowanie Robota wykonującego zadania konkursowe. Roboty budowane są jedynie z dostępnych na miejscu elementów elektronicznych i elektroodpadów, a zadanie konkursowe jest przedstawiane dopiero na starcie konkursu. Stworzone przez uczestników konstrukcje mierzą się w wielkiej bitwie, podczas której walczą o tytuł mistrza BBR.\nW edycji 2020, z powodu panującej pandemii, Robohackathon przyjmie nieco zmienioną formę. Drużyny będą nadal mogły wziąć udział w 40-godzinnym zmaganiu, ale będą mogły budować swoją konstrukcję w dowolnym miejscu. Jak co roku, zadanie konkursowe zostanie opublikowane w piątek o godzinie 19 i rozpocznie rywalizację. Zamiast Wielkiej Bitwy finałowej uczestnicy będą musieli zaprezentować umiejętności swojego robota i wykonanie zadania w postaci krótkiego filmu.\nNie może Ci tam zabraknąć!\nREJESTRACJA DO 23-09-2020\n6 kroków do zwycięstwa!\nCo należy zrobić aby wziąć udział w tegorocznym wydarzeniu?\nZbierz drużynę i znajdź miejsce\nZbierz drużynę składającą się z 4-6 pełnoletnich osób posiadających doświadczenie w budowie Robotów i znajdźcie miejsce na budowę swojego robota. Śledź naszą stronę aby nie przegapić zgłoszeń!\n25 września 2020 o godzinie 19:00 zostanie opublikowane zadanie do wykonania. Od tej pory możecie konstruować swojego robota.\n! ZADANIE !\nZbudujcie robota w 40 godzin\nTeraz jest czas na budowę! Macie 40 godzin na zbudowanie swojej konstrukcji. Uważajcie na siebie, pamiętajcie o drzemkach i posilaniu się, ale także o tym, że konkurencja nie śpi! A 40 godzin to naprawdę niewiele czasu...\nTegoroczna edycja odbywa się w pełni online co nie zmienia faktu, że sędziowie i wolontariusze będą czuwać nad Waszą pracą. Będziemy w ciągłym kontakcie, będziemy odpowiadać na wszystkie pytania i pomagać! Będziemy też sprawdzać jak powstają Wasze roboty, gdzie i z czego je budujecie i jak się bawicie. Bądźcie w ciągłym kontakcie z nami i innymi drużynami, aby czuć się jak na BBR.\nDokumentujcie swoją pracę, bo warunkiem wzięcia udziału w Wielkiej Zdalnej Bitwie będzie nagrany przez Was film. Pokażcie nam co umie Wasz robot, jak wykonuje zadanie konkursowe, kto i w jakich warunkach go tworzył. Chcemy zobaczyć wszystko, co przekona nas, że to właśnie Wasza drużyna zasługuje na zwycięstwo i wieczną chwałę!\nW tym roku roboty nie spotkają się wspólnie na polu walki ale w sieci! Będziemy obradować nad Waszymi konstrukcjami, oglądać Wasze filmy i relacjonować na żywo działania jury. Mamy nadzieję, że jak co roku wybór zwycięzcy nie będzie łatwą decyzją. A na najlepszą drużynę oczywiście czekają nagrody niespodzianki!\nRejestracja już dostępna!\nŚledźcie naszą stronę na fb aby niczego nie przegapić.


Krioterapia - Bagłaj - Centrum Dermatologii Estetycznej\nKrioterapia to metoda leczenia zimnem, polegająca na miejscowym, silnym zamrożeniu tkanki za pomocą podtlenku azotu lub ciekłego azotu.\nW dermatologii stosuje się ją w leczeniu różnych zmian skórnych, między innymi:\nbrodawek zwykłych, tzw. kurzajek\nblizn – zwłaszcza przyrosłych i zwłókniałych\nnieregularnych zmian naczyniowych – naczyniaków niektórych znamion oraz rozszerzonych naczynek krwionośnych\nZabieg jest bezpieczny i bezbolesny. Zamrożona tkanka samoistnie oddziela się od żywych tkanek. Powstała blizna jest elastyczna i niewidoczna. Tkanka ulega prawidłowej odbudowie, bez zwłóknień i ubytków. Po zabiegu pojawia się pęcherzyk a następnie strupek, który odpada po ok. 2 tygodniach. Zamrażanie może być powtarzane wielokrotnie.


Księgowość cennik Strzelno firma księgowa w Strzelnie\nKsięgowośc cennik Strzelno firma księgowa w Strzelnie\nNRDB.pl > Księgowośc cennik Strzelno firma księgowa w Strzelnie\nCennig usług księgowych w Strzelnie\nW obecnie zmieniającym się świecie stosuje się wiele przepisów obowiązujących w mieście Strzelno, które ulegają ciągłej modyfikacji. Znowelizowane akty prawne dla firm z Strzelna znajdują zastosowanie w każdej firmie bez względu na rodzaj prowadzonej działalności w Strzelnie. W celu prawidłowego wypełniania obowiązków z Strzelna przede wszystkim wobec Urzędu Skarbowego i zakładu Ubezpieczeń Społecznych wiele podmiotów gospodarczych w miejscowości Strzelno bardzo często decyduje się na podjęcie współpracy z biurem rachunkowym.\nBiuro księgowe w Strzelnie świadczy usługi dla różnych przedsiębiorców, zarówno jednoosobowych firm, oraz średnich i dużych spółek z Strzelna. Świadczone usługi księgowe obejmują wiele rozmaitych kwestii w Strzelnie, począwszy od pomocy w założeniu działalności, poprzez usługi księgowo-finansowe w trakcie prowadzonej działalności w miejscu takim jak np. Strzelno, a także wszelkie rozliczenia w szczególności podatku dochodowego i VAT. Biuro księgowe z Strzelna wykonuje powierzone przez przedsiębiorców zadania profesjonalnie, rzetelnie, skrupulatnie oraz terminowo. Mając w Strzelnie na względzie jak najlepszą jakość świadczonych usług z Strzelna, współpracą z klientami zajmują się osoby z odpowiednimi uprawnieniami w Strzelnie, fachową wiedzą i kompetencjami.\nKompleksowa obsługa księgowa w mieście Strzelno\nBiuro księgowej w swojej ofercie z Strzelna posiada doradztwo przy wyborze formy prowadzenia firmy w Strzelnie, pomoc w rejestrowaniu różnego rodzaju podmiotów gospodarczych w mieście Strzelno, a także wybór najkorzystniejszej formy opodatkowania.\nProfesjonalna obsługa księgowa z Strzelna\nOferta biura księgowego z Strzelna zawiera obsługę pełnej księgowości, prowadzenie podatkowej księgi przychodów w Strzelnie i rozchodów oraz zagadnienia kadrowo-płacowe. Pracownicy biura w miejscowości Strzelno nieustannie doskonalą się aby zapoznać się z nadchodzącymi zmianami i nowościami. Dlatego też biuro księgowe w Strzelnie aby zaproponować klientom korzystne rozwiązania wspiera ich firmy z Strzelna we wdrożeniu i prowadzeniu e-księgowości czyli aplikacji umożliwiającej zdalną obsługę firmy w mieście Strzelno oraz szkolenie pracowników z obsługi tego systemu. Wieloletnie doświadczenie nabyte w Strzelnie, wiedza oraz profesjonalizm z jakim biuro podchodzi do klientów z Strzelna czynią je godnym zaufania partnerem w biznesie.\nKontakt Mikołów Kontakt Drezdenko Kontakt Strzelin Kontakt Mikołajki Kontakt Drawsko\nKontakt Drobin Kontakt Mikstat Kontakt Strzyżów Kontakt Drohiczyn Kontakt Milanówek


bo tyle wiemy ile trwa dziś ~ ona ma siłę...\nBudzisz się pewnego dnia i nic nie jest jakie było dotąd.\nPrzecież zawsze chciałaś zmian.\nNic nie jest już takie nudne, żmudne, nijakie.\nNie o to ci chodziło? By w końcu przerwać rutynę?\nBudzisz się pewnego dnia i twoje dziecko jest dziwnie blade.\nI od tego dnia zmienia się wszystko.\nBędziesz mieć swoje emocje, wyzwania…\nO takie Ci nie chodziło? O chorobę dziecka nie prosiłaś? O tak ciężką chorobę to już wcale?\nDziecko, przed którym cały świat stał otworem jeszcze wczoraj.\nA dziś wielkim wyzwaniem stał się zwykły plac zabaw z drabinką i huśtawką.\nWszystko stało się tak szybko. Niewyobrażalnie szybko.\nWczoraj jadłeś jeszcze marchewkę na obiad, płakałeś bez powodu, nie chciałeś zasnąć wieczorem.\nA dziś jesteś taki inny. Taki słaby. Taki malutki i zagubiony.\nPanie Boże wybacz, że chciałam tak wiele.\nŻe nie doceniałam swojego życia.\nBoże wybacz, że płakałam zbyt często nad błahostkami.\nŻe zazdrościłam samochodu sąsiadce.\nŻe moja trawa wydawała mi się mniej zielona niż wszystkie trawy obok.\nŻe kradłam momenty innym. Bo myślałam, że moje mniej są warte.\nŻe swoje życie kładłam na wadze z życiem innych, nie mając podstaw.\nŻe patrzyłam zbyt daleko. Zbyt pobieżnie. Niedbale.\nBo teraz wiem. Teraz już wiem. Teraz to wszytko już wiem.\nTylko, że teraz …\nTylko, że teraz to ty jesteś zbyt słaby na wędrówki po górach.\nNa narty wodne.\nNa wycieczki do lasu, bo tak blisko ten las mamy.\nZa słaby jesteś by słuchać jak godzinami Ci czytam.\nZa słaby by wiedzieć jak bardzo jesteś ważny. Jak bardzo najważniejszy.\nŚpieszmy się w zawracaniu sobie głowy sprawami naszych dzieci.\nŚpieszmy się z przytulaniem i słuchaniem.\nZ rozmową zwykłą, codzienną.\nI uważajmy z narzekaniem na los. Bo całkiem możliwe, że on zechce się odmienić.\nNiniejszy post nie jest o mnie i nie jest o moim dziecku.\nAczkolwiek jest o pewnym dziecku. Trzymam kciuki najmocniej jak umiem.\nz serca na papier czwartek, marca 28, 2013\nJak dobrze to rozumiem... Może nie dosłownie, w połowie inaczej, ale rozumiem...\nPotem okazuje się, że nie sama choroba jest najgorsza w całej sytuacji, a samotność... kiedy obok nie ma ludzi, ani nikogo, kto wspiera...\nTeż trzymam mocno kciuki i westchnę do Nieba, cokolwiek i ktokolwiek tam jest\nIwona - ona ma siłę czwartek, marca 28, 2013\nDziękuję. Wsparcie jest bardzo bardzo ważne. Dobrze to wiem.\naniawi483 czwartek, marca 28, 2013\nKiedy czytam ten post to jakbym sama go napisała . Mój nie byłby tak dobrze napisany ale treść prawie taka. U mnie wszystko rankiem 1 lutego sie zmieniło . Uslyszalam "tak proszę pani to rak " . A miało być tak cudownie. Teraz jest walka o jutro . Za dziecko z postu trzymam kciuki i modle się . Pozdrawiam\nAniu i ja mocno trzymam kciuki za was! Bardzo mocno!\nniema nic gorszego jak choroba dziecka!dlaczego ta mala istotka która świata nie zaznała musi tyle cierpieć?!ostatnio mieliśmy lęk,że coś może poważnego stać się MAdzi,że poważna choroba bo nikt nie mógł powiedzieć co jej jest...wizyta u hematologa była straszna,w głowie tylko jedne skojarzenia,te najgorsze...z ulgą mogę poweidzieć że jest ok ale współczuje rodzicom którzy jednak nie mają dobrych wiadomości!pozdrawiamy i mam nadzieje,że opisywane przez ciebie dziecko wyjdzie cało i zdrów z choroby :)!\nJa też mam taką nadzieję. Bardzo cieszę się, że wam się udało :)\nAgi z Agillionu czwartek, marca 28, 2013\nTo prawda, trzeba się cieszyć każdą chwilą spędzaną z ukochanymi naszymi, szczególnie z dziećmi. Trzeba spędzać z nimi jak najwięcej czasu, żeby później nie żałować straconych chwil.\nW stronę chorego dzieciątka posyłam dobre myśli i szczerą modlitwę...\nDziękuję bardzo Agi. Ja cieszę się z chwil bardzo. Nie tylko tych z dziećmi właśnie. Tych z mężem, z rodziną, z przyjaciółmi, z ludźmi fajnymi. Bardzo mocno doceniam że mam możliwość te chwile spędzać z nimi. Uściski :)\nWieczór z książką - Adrianna czwartek, marca 28, 2013\nchoć staram się z tą świadomością i mądrością żyć na codzień, z różnym skutkiem oczywiście, to dziś Iwonko, dziś Twoje słowa biorę dogłębnie i wdrażam. Dziś dam moim dzieciom całą siebie!:) I wiem, że to co mam jest wyjątkowe i piękne, to czasem trywialne sprawy przysłaniają na moment to co ważne w życiu. A przeecież mamy tylko dziś...! Mamy siebie!\nPrzyłączam się do Ciebie i ściskam mocno kciuki Iwonko!:***\nDziękuję Ada :) Każdego dnia mamy tylko dziś, bo co będzie jutro nigdy do końca nie jest wiadome.\nKlaudia de czwartek, marca 28, 2013\nwitam:)prawda-nie ma nic gorszego od choroby dziecka, od patrzenia jak te dziecko cierpi i to że byśmy chcieli mu ulżyć a nie możemy, ta niemoc rozrywa serce.....\nrozrywa... i często człowiek sobie mówi: boże jaka byłam głupia, że przejmowałam się niedziałającą suszarką do włosów.. ale też mamy prawo do takich słabości i łez z powodu suszarki. Jesteśmy tylko ludźmi. Pozdrawiam :)\nWygnanko czwartek, marca 28, 2013\nIwonko pieknie napisalas. Zycie potrafi zmienic sie w sekundzie. Sama osobiscie bylam raz u hematologa ze zlymi wynikami cale szczescie wszystko skonczylo sie dobrze. Jednak tego strachu ktory mi wtedy towarzyszyl nie zapomne nigdy. Strach o dziecko nie jest mo obcy. Dwa razy wzywalismy pogotowie do Wojtusia. Cos nagorszego w moim zyciu.\nNo niestety. Choćbyśmy miliony dolarów posiadali, choćbyśmy dobrzy byli i cudowni, choćbyśmy nigdy nikogo nie skrzywdzili... nadal nie mamy gwarancji. Uściski Kasiu\nAtaboh czwartek, marca 28, 2013\nTak mocne, ale prawdziwe... wiem coś o takim dniu, takiej chwili, kiedy nic nie jest już takie jak było ... gdy słyszysz ... dziecko ma MPD - małe szanse na chodzenie, samodzielność niemożliwa... jedyne co można zrobić to usprawnić - na ile? Tego nigdy nie wiadomo... A w domu troje innych małych dzieci...\n10 lat intensywnych wielogodzinnych ćwiczeń... bez świąt, wakacji, urlopów...\nAle warto było... mój syn jest niepełnosprawny - ale to teraz dorosły samodzielny mężczyzna...\nTrzymam kciuki za to dziecko, aby rokowania nie sprawdziły się - tak jak w przypadku mojego syna... pomimo, iż diagnoza była prawdziwa!\n"ale to teraz dorosły samodzielny mężczyzna..." Przecudowne zdanie. Prościutkie i piękne. Bardzo mnie wzruszyło to co napisałaś. Dziękuję ci!\nAtaboh sobota, marca 30, 2013\nI do tego silny i radosny w środku :)\nTo taka prawda o której każda matka wie a zapomina w pędzie codzienności. Strach pojawia się w momencie poczęcia i idzie z nami już przez całe życie trzymając za rękę. Strach przed tym, że któregoś dnia coś złego do drzwi zapuka.\nJa już raz Ją straciłam a gdy do nas wróciła śpieszę się z kochaniem, tuleniem, ze stópek całowaniem... i każdego dnia gdy oczy otwieram mówię - dziękuję.\nTrzymam kciuki za dziecko o którym piszesz.\nDziękuję. I mocno, mocno Cię ściskam!\nPędzę Lecę czwartek, marca 28, 2013\nTak!!! Zgodzę się !!! Na los narzekam gdy do pracy rano pędzę, gdy o awansie tylko marzę, gdy premię mam jedną na lat kilka. Rutynę bym zabijała, codzienność bym zmieniała. Masz rację w tym, że przesadzamy narzekając na to co mamy. Zupełnie bez sensu. Trzeba się cieszyć, kochać i pielęgnować każdą chwilą, bo los... bo lepiej nie wiedzieć co szykuje dla nas los.\nJa bardzo długą przeszłam by takie podstawowe rzeczy zrozumieć. Bardzo dużo kosztowało mnie przyznanie, że tak naprawdę nic mi więcej w życiu nie potrzeba. Ale teraz już wiem. Wiele rzeczy wiem, a wiele jeszcze przede mną. A ponarzekać czasem można a nawet trzeba. Człowiek i takie momenty musi mieć. Oby tylko to nie stało się sensem życia. Uściski :)\nJo czwartek, marca 28, 2013\nBo tak naprawdę wszyscy wiemy, ale często zapominamy, że to co mamy: zdrowie, życie, czas to nie pewnik, ale pożyczka, którą kiedyś przyjdzie zwrócić... sami mamy od kilku lat taki pożyczony-przedłużony czas i trzymam kciuki, żeby wbrew diagnozie tym, o których piszesz, jeszcze trochę tego czasu Ktoś darował ...\nBo nic w życiu pewne nie jest. I nigdy na nic gwarancji mieć nie możemy. Ale możemy mieć nadzieję. A to bardzo ważne też :) Dziękuję Jo za kciuki.\nEdith czwartek, marca 28, 2013\nIwonko, bardzo Ci dziękuję za te słowa. Bardzo. I wybacz, że przepisałam do siebie.\nByłam u Ciebie i czytałam. Moje słowa w takiej pięknej odsłonie to miła niespodzianka. Dziękuję Ci Edith.\nLolaJoo czwartek, marca 28, 2013\noj tak doceniajmy te chwile, które mamy!! oj tak.\nJa niedawno wyszłam ze szpitala, moja córka była operowana i choć wiedziałam, że jest pod dobrą opieką i w ogóle to tak strasznie ciężko mi było stać przy niej i się "trzymać". W obliczu pewnych zdarzeń naprawdę kolor trawy jest nieważny, najważniejsze jest żeby było z kim tym kolorem się cieszyć ,nie ważne jaki jest.\nTak LolaJoo tak. Dokładnie tak! Cieszę się, że z córeczką dobrze jest. Tak się domyślam skoro wyszłyście ze szpitala. Ściskam!\nLe PetitKa czwartek, marca 28, 2013\nPięknie i ważnie.\nKasia - Codzienność i Marzenia czwartek, marca 28, 2013\nTakich słów co jakiś czas nam trzeba, gdy narzekamy a tak na prawdę nie powinniśmy. Gdy wyolbrzymiamy problemy. To prawda szczęście naszych dzieci i tym samym nasze jest najważniejsze i żadne pieniadze, żadne rzeczy materialne nie są w stanie tego zastąpić - szkoda, że czasem dochodzi do takich zdażeń, iż nie możemy cofnąć czasu...\nDużo zdrowia dla tego dzieciątka.\nDziękuję Kasiu. Człowiek często rozumie wiele rzeczy w jakimś obliczu. Często za późno jest. Ale zawsze jest dobry moment by zacząć doceniać i otrząsnąć się w życiu :) Ja wierzę, że ten moment może mieć miejsce nawet jak mamy 96 lat. Uściski przesyłam :)\nDagmara Kłok czwartek, marca 28, 2013\nJa to wszystko gdzieś w głębi przecież wiem. Tylko czemu na co dzień o tym zapominam? Dzięki ubraniu tego w słowa tak piękne jak te , zatrzymuję się na chwilę żeby się ocknąć . Tylko czemu na chwilę??\nMoże Dagmarko jesteś na początku drogi :) Całe życie przed nami :) trzymam kciuki i pozdrawiam serdecznie :)\nhome, me&more czwartek, marca 28, 2013\nKażda ciężka choroba jest tragedią, a zwłaszcza jak dotyczy małych dzieci...nigdy nie zrozumiem czemu tak jest...choćby się ktoś usilnie starał mi to wytłumaczyć....\nmoja koleżanka pracowała kiedyś na oddziale onkologicznym w jednym z dziecięcych szpitali...kiedyś po powrocie z ciężkiego dyżuru, na którym dwoje dzieci odeszło na jej rękach, a po powrocie do domu, dowiedziała się, że jej syn dostał w szkole jedynkę, powiedziała bardzo mądre zdanie " i co z tego, że jedynka, co z tego, że kiepsko mu poszło, najważniejsze, że jest zdrowy, że ma szansę to poprawić, ma szansę na wiele innych rzeczy w życiu...."\nzdrowie jest najważniejsze, a dzieci przecież rodzą się po to, żeby smakować życia, jego lepszych i gorszych stron, a nie po to by cierpieć...\ni tak jest, że czasem nas wkurzają, czasem robią głupie rzeczy...ale zdrowie w tym najważniejsze...\ntrzymam kciuki za dziecinkę z Twojego posta...oby się wszystko dobrze skończyło....\nDziękuję bardzo. Ja też kciuki trzymam.\nWiesz ja bym nie poradziła sobie psychicznie w pracy na takim oddziale. Nie dałabym rady po prostu! Podziwiam twoją koleżankę i przepięknie opowiedziała ci o tej jedynce. Przepięknie. Uściski przesyłam :)\nAlcydło Kr. czwartek, marca 28, 2013\ntaka już ludzka natura ułomna, że doceniamy to, co mamy, dopiero gdy to tracimy...\nzamartwiamy się błahostkami, narzekamy na sprawy nieistotne, do wszystkich mamy pretensje, bo wciąż jesteśmy niezadowoleni z tego, co mamy. dopiero, gdy to tracimy, uświadamiamy sobie, co tak naprawdę jest ważne...\noby jak najmniej takich gorzkich, bolesnych lekcji od życia.\noby maluszek wrócił do zdrowia!\nDziękuję! i też Cię ściskam. Jak napisałam powyżej w którymś z komentarzy, człowiek często rozumie wiele rzeczy w jakimś obliczu. Ale zawsze jest czas na to by to zmienić. Zawsze jest szansa na to by zacząć doceniać. Jak nie w tej chwili (bo nie jesteśmy gotowi) to za jakiś czas. Człowiek musi czuć, że to już, że to ten moment. Nie da się niestety nauczyć się na pamięć doceniania życia, zdrowia. Drogę ku temu trzeba przejść.\nJulitta czwartek, marca 28, 2013\nBardzo mocno przytulam. Bardzo mocno się spieszę.\nPatrzę na moje dzieci codziennie i je widzę. I dziękuję za te loczki, za ten charakter uparty, za te marzenia o chomiku, za tę codzienna jazdę pociągiem po stole. Nie chcę doceniać, gdy jest zbyt późno.\nI dziękuję, że katar jest tylko katarem.\nTakie smutne historie są dla mnie potwierdzeniem, że tak właśnie trzeba, bo to jutro niepewne...\nTrzymam w sercu tego małego chłopczyka i mam nadzieję.\nDziękuję Julitko bardzo.\nAgula czwartek, marca 28, 2013\nWażne słowa, bardzo. Dziękuję!\nMarta Wasiutyńska czwartek, marca 28, 2013\nBezczas i bezmiejsce.Tak to nazywam -kiedy trafia sie cos tak okrótnego,tak piekącego zywym ogniem jak choroba dziecka..Człowiek zawsze mysli sobie "jeszcze zdąże","mam to na codzien","jak zmęczona jestem dniem powszednim z tymi Czortami moimi" etc..a potem .."zmęczenia naszego powszedniego daj nam Panie i pokruszony chleb w łózku o poranku i zapach naszego dziecka który unosi sie w powietrzu codziennie"...\nTez sie boje.Lada chwila będe miala biopsje.Nie dopuszczam ciemnych mysli do glowy-i usmiecham sie do mysli "jak fajnie ,że trafiłam do "ona ma siłę".\nMarta trzymam mocno kciuki! za zdrowie i za nadzieję. I bardzo Ci dziękuję za miłe słowa na końcu twojej wypowiedzi. I za wszystkie słowa, bo napisałaś to przepięknie. Uściski przesyłam.\nemilie czwartek, marca 28, 2013\nrok temu sama usłyszałam taka diagnozę, był płacz, pytanie dlaczego i co będzie dalej...nie ze mną a z moja malutką córeczką, kto nauczy jej tego co chciałam ja, kto pokaże jej świat jak tylko matka może, kto poprowadzi do św. komunii, kto pocieszy złamane kiedyś serce...teraz jest dobrze ale przy każdym badaniu drżę cała ze strachu.teraz jak w te kilka bezsennych nocy przewartościowało mi się wszystko inaczej patrzę na świat, to nic, że w pracy beznadziejnie, to nic, że mąż w domu nie pomaga, nic to-najważniejsze, że jestem i modlę się by jak najdłużej, pozdrawiam cieplutko:)\nEmilio to ja mocno, bardzo bardzo mocno trzymam kciuki. Za ciebie i za córeczkę. Żeby dane wam było świat smakować razem. Razem stawiać mu czoła i razem przeżywać każdą radość i każdy smutek. I uścisków moc przesyłam.\nEwelina J-K czwartek, marca 28, 2013\nPięknie napisane - cieszę się, że tu trafiłam :)\nTrzymam kciuki za to dzieciątko o którym piszesz.\nDziękuję i też pozdrawiam Cię Ewelino :)\nMaryś czwartek, marca 28, 2013\nTak sobie dziś w swojej euforii własnymi drobnymi radościami czytam i myślę. Nigdy nic nie wiadomo z tym życiem. Z tym zdrowiem bliskich i tych dalszych bliskich i tych zupełnie czasem nieznajomych, a bliskich. Niczego nie cofniesz, nic nie zmienisz - taka kruchość życia. Może go jutro nie być dla kogoś. Nawet teraz jak piszę ktoś się dowiedział coś złego, a ja tu swoją radością tak dom epatuję. A jak który z nich choruje, albo coś mu dolega, bo i czasem ta dusza boleśniej załka - to co ja na to. A no cieszę się każdego ranka tym jak są i kazdego wieczora doceniam, że mogę im powiedzieć wszystkim dobranoc. Czasem pomyślę, a jak mnie, lub kogo zabraknie... A kolejnego ranka znów biegnę robic kawę, albo ten obiad, co to mi się go dziś tak bardzo nie chce, ale przecież to dla nich. To te chwile, te momenty. To one potem najdłużej zostaną nam w pamięci.\nI bardzo gorąco wspieram mamę i dziecko, którym los przygotował takie dni trudne. Wytrwałości im życzę i siły Iwonko\nMaryś bo życie to te momenty przede wszystkim. Dla mnie to jest właśnie życie. CHoć tych gorszych trochę jest, to też je szanuję i wiem że są niezbędne w procesie życia. A te dobre nie tylko szanuję ale jestem po stokroć wdzięczna. Że mi dane. Że nam dane. Że różnie to jest w życiu i u mnie też, raz tak, raz siak. Ale jestem szczęściarą! Bo to co najważniejsze mam! i cenię i widzę mocno i wyraźnie. A ty ciesz się swoimi radościami dzisiejszymi :) bo one też są pięknem życia. Ogromnym motorem :) same dobroci z takiej radości mogą tylko wyniknąć :) Buziaki :)\nsoul10 czwartek, marca 28, 2013\nI znów zmuszasz do refleksji... Ja każdego dnia dziękuję za naszą zwyczajną codzienność, za zdrowie i za to co jest tu i teraz, tylko to ma znaczenie.\nja też dostrzegam dużo bardziej i dużo mocniej niż kiedyś. I wiem co jest najważniejsze i najcenniejsze. uściski Ola przesyłam całej szczęśliwej rodzince :)\nAsia Oleśków Szłapka czwartek, marca 28, 2013\nObojętnie o czyim to jest dziecku ścisnęło mnie coś w środku i bardzo smutno mi się zrobiło...I czemu mi przeszkadza że Tosia zamiast iść spać drepce w te i wewte, że Kubuś zamiast ubierać buty rano jeszcze wymyśla 100 różnych zajęć, że wracając z przedszkola dzieci w samochodzie marudzą..przecież to wszystko nieważne, tak to już jest z małymi dziećmi. Od dziś będę miała więcej cierpliwości, więcej czasu, więcej skupienia na nich a nie na sobie...bo przecież ważne że je mam i że są zdrowe i oby to się nie zmieniło. A ja sama się za siebie muszę wziąść i też wyleczyć moją paskudną chorobę..Ach ale mi teraz dałaś Iwona siedzę i piszę ten komentarz i ryczę, ufff\nOch Asia, ale ten komentarz emocjonalny... Trzymam mocno kciuki Asia za wszystkie postanowienia! Uściski!\nAsia Oleśków Szłapka sobota, marca 30, 2013\nDobrze jest Iwona czasami taki post przeczytać...Ja teraz z palcem zeszytym 10 szwami niewiele mogę robić, chociaż dziś sernik jedną ręką ukręciłam, odkurzyłam, umyłam podłogę w kuchni. A co do komentarza to jakoś tak mi się wylało u Ciebie mega szczerze od serca...a postanowienia spełnią się wierzę w to. Spokojnych świąt, ściskam!\nPATI czwartek, marca 28, 2013\nKochaną i mądrą jesteś kobietką...Pozdrawiam i zyczę wszystkiego dobrego dla Was z okazji ŚWIAT WIELKANOCNYCH.\nDziękuję Pati :) i wzajemnie!\nPrzykre, że musi się zadziać coś takiego aby nas poruszyć. Biedne te nasze dzieci - wygląda na to, że cierpią dla nas. Dzięki nim zaczynamy inaczej myśleć. A wcześniej?????? Co z nami nie tak? Na co zwalimy winę? Pozdrawiam. Współczuję......\nIwona - ona ma siłę piątek, marca 29, 2013\ndlatego ważne jest by próbować oczy otwierać na co dzień. widzieć to, co niewidzialne pobieżnym okiem dnia codziennego. Pozdrawiam też :)\nkongoset_mp piątek, marca 29, 2013\nZnam ten ból z perspektywy starszej siostry :(\nOd tamtej chwili nic już nie było takie samo.\nuściski przesyłam z całych sił.\nAla z Krainy Czarów piątek, marca 29, 2013\nBoże jedyny dreszcze mnie przeszły jak to przeczytałam i łzy ciurkiem spłynęły po policzku.\nKilkanaście lat temu lekarz spojrzał w oczy mojej zapłakanej mamie i powiedział, że siostra nie przeżyje operacji bo guz mózgu jest tak duży, że on w całej swojej karierze takiego nie widział. A ona taka młoda i nie da rady.\nA ona na przekór wszystkim dała.\nCuda się zdarzają każdego dnia tylko my wciąż zaśpieszeni nie potrafimy ich dostrzec.\nBardzo mocno trzymam kciuki i wierzę, że i tu wszystko bedzie dobrze.\n"A ona na przekór wszystkim dała" - niesamowite! Masz rację. Cuda nas otaczają. Trzeba tylko oczy otworzyć, zmysły uwrażliwić. Dziękuję Ci za ten komentarz. I pozdrawiam\nJowi piątek, marca 29, 2013\nWiększość ludzi nie docenia tego co ma, narzeka, przejmuje się drobiazgami i dopiero takie doświadczenia jak choroba, śmierć sprawiaja ,że na życie zaczynamy patrzec inaczej.Tacy w większości jesteśmy.Oby w tym konkretnym przypadku skonczyło się wszystko dobrze.\nno niestety tak to jest. Pozdrawiam Jowi.\nszafeczka piątek, marca 29, 2013\nJa chyba niczego w życiu tak nie doceniam jak tego, że mam zdrowe dziecko... chciała bym umieć doceniać tak wszystko... Chciała bym też żeby każda matka, która ma chore dziecko przeżyła takie cudowne emocje jak ja kiedy lekarz powiedział, że wszytko jest ok... boże jak ja bardzo bym tego chciała :(\nNo i się poryczałam jak głupia...\nIwona - ona ma siłę sobota, marca 30, 2013\nKarolina ja ci juz chyba drugi raz mowie, ze ty masz cale mnostwo czasu na te inne wszystkie takie tam...a w zyciu doceniasz duzo wiecej niz ci sie zdaje :) siebie tylko troche malo ;) bardzo ciesze sie ze z twoim aniolkiem okazalo sie ze wszystko ok. Zdecydowanie takie stanie na krawedzi daje do myslenia I pozostawia trwale slady na cale zycie...\nDziubaczyca sobota, marca 30, 2013\nPodoba mi się tytuł powyższego wpisu...\nMi sie tez nieskromnie podoba :) dziekuje\nmrs.right sobota, marca 30, 2013\nIwonko, to taki post, którym się "w mordę" dostaje. I dziękuję Ci za to. Człowiek sobie siedzi i marudzi, że zmęczony, bo święta, że ma grypę i dziecko dziś niezbyt grzeczne jakieś było. I nagle czytam TO. I na baczność staję w sobie, żeby zrozumieć małostkowość tych swoich problemików. Będę jutro się modlić za to Maleństwo, a przede wszystkim za Rodziców.\nBardzo cieply ten twoj komentarz, bardzo ci za niego dziekuje.\nIwona niedziela, marca 31, 2013\nIwonka, trochę mnie zmroziłaś, najpierw pomyślałam, że kiedyś coś takiego Cię spotkało, potem znowu zaczęłąm mysleć o sobie i swoim ostatnim narzekaniu, jak to bardzo brak mi czasu dla siebie, i jak dużo bym mogła gdyby ... tylko po co by mi to wszystko było, gdyby nie było tego co jest :-) Ach, nie dobrze być zapatrzonym w siebie, nie dobrze też w innych, bo porównywanie tez nas często niezdrowo nakręca.\nMoc serdeczności dla Ciebie i Twoich bliskich na ten wyjątkowy, skłaniający do refleksji nad wartościami, czas Wielkiej Nocy!\nIwona - ona ma siłę poniedziałek, kwietnia 01, 2013\nDziękuję Iwona, i dla was też wszystkiego najlepszego! CHoć już po Świętach.. ale tak ogólnie a nie że z okazji Świąt życzę całej Twojej rodzinie tego co najlepsze :) Uściski przesyłam :)\nAnonimowy wtorek, kwietnia 02, 2013\nnie martw się Tobie się to nie przydarzy, możesz nadal licytować się samochodami i trawnikami z sąsiadką, powodzenia\nIwona - ona ma siłę wtorek, kwietnia 02, 2013\nNigdy nic nie wiadomo. Niestety. Chyba nic z tego posta nie zrozumiałaś/łeś. No trudno.\nDona wtorek, kwietnia 02, 2013\nszkoda drogi Anonimowy, ze nie masz odwagi sie podpisac tylko!!! najlatwiej skrytykowac kogos przez internet!!!a poza tym to chyba nikt tu sie nie chwali trawnikami ani samochodami na tym blogu!!!! chyba nie pomyliles/as blogi!!!!!!!!!\nmaszka wtorek, kwietnia 02, 2013\nZazwyczaj staram się nie martwić na zapas ale niekiedy mnie dopada i wczuwam się nawet za bardzo. Wiem więc ,jaki to potworny strach. Tylko ,że człowiek jest silniejszy niż samemu mu się to wydaje. Wszystko jesteśmy w stanie znieść.\nTo prawda. Ale jak ciężko nam wyobrazić sobie to mierzenie się z własnym nieszczęściem. Oby było tego jak najmniej.\nTak, chwila potrafi zmienić nasz świat, nasze wartości...\nI choć czasem jest już tak źle że wydaje się iż gorzej być nie może, to jednak może... i trzeba kochać, doceniać, mówić, tulić i całować... żyć cieszyć się tym życiem. Tu i teraz!\nI modlę się... by dzieci nie cierpiały i by matki nie płakały...\nWiesz Iza, ja pisząc ten post... to nie tylko o tym chłopczyku myślałam. Nie tylko Iza. Ściskam Cię bardzo mocno!


"(S)krytym okiem" na koniec 2020 roku - OKS Stomil on-line\n30.12.20 22:32 kyn 7\nTo już ostatnie chwile 2020. Rok miał być magiczny i był, ale chyba nie tak, jak wszyscy sobie wyobrażaliśmy. Jaki to był rok dla Stomilu? Na pewno znów nie był spokojny i wypełniony spokojną pracą nad dobrem futbolu w Olsztynie. Po raz kolejny nie ominęły nas burze, wichry, zawirowania i aferki. Dużo się działo, czasem też pozytywnego.\nWchodziliśmy w ten rok chyba z dość dobrym nastawieniem i ze sporymi nadziejami, bo przecież dopiero co zmienił się prezes, z antyfutbolowego menadżera na byłego reprezentanta, w świecie (piłkarskim) obytego, twarz z pierwszych, no może drugich, stron gazet. Cieniem na mijającym roku położył się oczywiście koronawirus, ale tego w styczniu spodziewać się jeszcze nie mogliśmy. Abstrahując od całej mało piłkarskiej atmosfery tego mijającego roku, to właśnie prezesurę Wojciecha Kowalewskiego uważam za największe rozczarowanie roku.\nPewnie możemy się spierać, czy może nie było nim fiasko akcji z akcjami, może przegrana z rugbystami w OBO, ale moim skromnym zdaniem fatalne zarządzanie klubem do września spowodowało wiele innych porażek, nie mówiąc już o poziomie sportowym, który jak wszyscy wiemy, daleki jest od oczekiwanego. Nie będę się wdawał w szczegóły, przecież chociażby uważnie śledząc nasz portal, można było o wszystkim się dowiedzieć i wyrobić własne zdanie.\nKilka rzeczy zaskoczyło mnie oczywiście in plus, bo przecież nikt z nas nie stawiał na Maćka Spychałę, czy tym bardziej na Huberta Szramkę, a obaj młodzi zawodnicy "dali radę' i jeśli dalej będa mocno pracować i rozwijać się, to będziemy mieli z nich jeszcze wiele radości. Zaskoczyło mnie też powołanie na stanowisko prezesa Grzegorza Lecha. Wydawałoby się, że to za wysokie progi, gdzie z piłkarskiego przedpokoju na salony. A tu proszę, z każdym dniem czy tygodniem nowy prezes wgryza się w swoją robotę i daje przynajmniej jakiś asumpt ku temu, by jednak z nadzieją patrzeć w przyszłość. Oczywiście, nie da się naprawić tego co pusto i miesiącami i latami tak po prostu, na wszystko potrzebny jest czas. Ja wiem, że to wyświechtane i wyśmiewane stwierdzenie, ale tu nie da się inaczej. Nie odliczamy już czasu od klubowej wtopy do klubowej wtopy, a jakieś błędy czy niedomówienia są na bieżąco wyjaśniane przez Stomil.\nWłaśnie z tymi pozytywnymi zaskoczeniami mijającego roku wiążę największe nadzieje na rok następny. Z jednym warunkiem, świat futbolowy wróci do jako takiej normy, my gremialnie wrócimy na stadiony, zacznie to wszystko znów iść do przodu. Zakładając jak najbardziej optymistyczny rozwój wypadków, czyli powrót do normalności. możemy się spodziewać, że przynajmniej większość spraw ułoży się po myśli prezesa "Obojga Imion". Już nawet działania zarządu w ostatnich dniach, czyli zaproszenie na testy młodych zawodników z regionu, czy podpisanie oficjalnej współpracy z Petrą to ruchy, o które grono kibiców apelowało już dawno.\nMożemy mieć przypuszczenia graniczące z pewnością, że w 2021 nikt nas granatami od klubu odrywał nie będzie, będzie liczyć się zarówno nasza historia, jak i tożsamość, będziemy znów na sto procent mogli się czuć u siebie jak u siebie.\nNajbardziej jednak oczekuję po Nowym Roku spokoju, bez szaleństw, zawirowań, głupich wybryków. Spokoju w porządnej pracy, w porządnym planowaniu, w porządnej wizji rozwoju Stomilu. Jeśli to wszystko, w mniejszym lub większym stopniu się zazębi, to możemy liczyć na w miarę udany, stomilowski rok. Taki akurat na środek tabeli. Co będzie dalej, to znów po prostu się okaże. Jestem pełen pozytywnych myśli i nadziei, bo choć nadzieja matką głupich, to jednak matkę, jaka by nie była, należy kochać.\n03.01.21 08:41 wiktor 69\nSzkoda,że wybory jeszcze daleko?Na nasze nieszczęście niestety!Gdyby miały się odbyć w tym roku,budowa trybuny ruszyłaby z kopyta!A tak czarna dupa i dziadostwo razem z wiatrem dalej hula po ruinach stadionu...Wszystkiego najlepszego w nowym roku panie prezydencie!Niech Pana obiecanki ,cacanki w końcu zaczną zamieniać się w czyny!\n01.01.21 09:40 Tiger\nZgadzam się, że najważniejsza sprawa to pukładanie Akademii, to nie może tak funkcjonować jak obecnie bo to jest wstyd na całego, druga stadion...czyli bez szans na realizację niestety więc jeszcze raz Akademia.\n31.12.20 10:55 dzik8297\nA Ś. Za panowania jaśnie betonowi za, antysportowca to nie ma szans na stadion. Wszystkiego dobrego w nowym roku.\n31.12.20 07:51 Jerzy Makiel\nZ taką nadzieją jak autor życzę Stomilowi w Nowym Roku wszystkiego co najlepsze\n31.12.20 07:32 A Ś\nA i moze w koncu czas przyxisnac jasnie panujacego do budowy stadionu bo pod tym wzgledem to jest dramat Szczecin Opole Bytom Sosnowiec i pare innych miast buduja nowe obiekty a tu cisza aby przetrwac do konca !\n31.12.20 07:06 A Ś\nNajwazniejsze jest w koncu poukladanie akademii ! Pozegnac nieudacznikow ! I zrobic wszystko zeby gra i treningi w akademii byly duma i ludzie sie tu pchali a nie uciekali !\n30.12.20 22:53 Tomasz M.\nWłaśnie tej wizji rozwoju Stomilu jestem najbardziej ciekaw...