BAD RELIGION - O utworach\nW tym dziale znajdują się genezy powstania i interpretacje niektórych piosenek, wypowiedzi członków zespołu na temat utworów BR, spostrzeżenia fanów i inne informacje dotyczące poszczególnych kawałków. Zachęcam do nadsyłania własnych interpretacji czy czegokolwiek, co nasuwa się wam w związku z jakimś utworem.\nPiosenka na a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w y 1,2,3\n>>> 21st Century Digital Boy\nFragment "Cat's foot, iron claw, Neurosurgeons (neurofuckingsurgeons) scream for more" to cytat z piosenki King Crimson pt. "21st Century Schizoid Man".\n>>> 52 Seconds\nGreg o pierwszych słowach utworu: "To dobra linijka, żeby zailustrować, że nasza podróż gdzieś nas przywiodła po tych wszystkich latach. Jako nastolatek nigdy nie chcesz tego przyznać. To bardzo trudna rzecz. Cały świat kręci się wokół ciebie - nic nie jest ważniejsze, niż ty sam. Teraz, z naszym dojrzałym ateizmem możemy powiedzieć, że jesteśmy częścią czegoś większego, ale nie wiemy, co to jest. Zamknięcie na to oczu i ślepa wiara w coś większego nie uczyni życia pomyślnym. Tylko poprzez poszukiwanie możemy dowiedzieć się, co jest ważne, większe od nas."\n>>> Ad Hominem\nArgumentum ad hominem (łac. argument dostosowany do danego człowieka) - pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym, na poparcie swojej tezy, dyskutant powołuje się na nasze, nie do końca związane z tematem, opinie lub zachowania. Zabieg ten ma pokazać, że w gruncie rzeczy zgadzamy się z tezą przedstawioną przez dyskutanta, a jeżeli nadal upieramy się przy swoim to znaczy, że jesteśmy niekonsekwentni w swoich przekonaniach. Więcej tutaj.\nThe Great Depression (Wielki kryzys) - najprawdopodobniej największy kryzys gospodarczy w XX wieku, który, według większości historyków, miał miejsce w latach 1929-1933 i objął, zgodnie z opinią większości ekspertów, praktycznie wszystkie kraje (oprócz ZSRR) oraz praktycznie wszystkie dziedziny gospodarki.\nThe Great Society ("Wielkie społeczeństwo") - plan reform społecznych prezydenta USA, Lyndona B. Johnsona (lata 1963-1969). Reformy obejmowały m.in. ustawę o prawach obywatelskich, program walki z ubóstwem, pomoc w edukacji i dostępie do opieki medycznej, program rozwoju zapóźnionych terenów, zniesienie przeszkód w prawie do głosowania.\nKing of Siam - Syjam to dawna nazwa Tajlandii. Może chodzić o króla Mongkuta, króla Syjamu w latach 1851-1868, który wprowadził na swoim dworze europejską modę, upowszechnił wśród elit państwa znajomość języka angielskiego, otworzył Syjam na handel z państwami europejskimi oraz rozwinął z nimi stosunki dyplomatyczne. Prywatnie był pasjonatem astronomii.\n>>> All Good Soldiers\nBrett: "Jest to piosenka przeciwko poborowi do wojska oraz piosenka antywojenna". W 1996 był to jeden z ulubionych utworów Bretta.\n>>> All There Is\nAdams to analogia do biblijnego Adama (wszyscy ludzie są źli i będą cierpieć). Wg Jay'a możliwe jest też, że Brett chciał, zeby słowa "wretched Adams" brzmiały jak "wretched ATOMS", co z kolei oznacza, ze człowiek to marna, węglopochodna forma życia.\n>>> American Jesus\nBrett mówi, że napisał całą muzykę i tekst do refrenu, natomiast resztą zajął się Greg. Grupa Loss nagrała cover tej piosenki; można go znaleźć na "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion". Jako że nie znali tekstu refrenu, zaśpiewali dobrze tylko te najbardziej oczywiste wersy, natomiast resztę zmyślili... Na końcu możemy usłyszeć powtarzane "one mission, one god", podczas gdy wokalista 3 razy powtarza kawałek od "he's the farmer's..." do "he's inside me". Mamy 2 promosy z "American Jesus", w tym jeden (wydany przez niemieckie Semaphore Records) zawierający utwor "Skyscraper" - jest go niezwykle trudno znaleźć. MTV wykorzystywało początek piosenki podczas Extreme Beach Competition Show.\nWedług Jay'a, piosenka została zainspirowana słowami George'a Busha, który około roku 1991 r. powiedział, że USA nie czyniło zła podczas wojny w Zatoce, ponieważ Jezus jest po stronie Amerykanów. Greg komentuje to mniej więcej w ten sposób: "To ciekawe co mówi Jay, tym bardziej, że to nie on napisał tą piosenkę."\nTeledysk do "American Jesus" przedstawia naród amerykański niosący na barkach krzyż, mający mu zapewnić błogosławieństwo. Największe wrażenie sprawia scena końcowa - szereg ludzi, starych i młodych, biznesmenów, studentów i zwykłych roboli, wszyscy z opaskami na oczach, z ręką na piersi i powtarzających "One nation under God".\nBrett: "Anesthesia to metafora przyrównująca uzależnienie do miłości".\nWers "12345678 all good children go to heaven" pochodzi z utworu The Beatles pt. "You Never Give Me Your Money" (album "Abbey Road"). Charles Manson, który na swój sposób interpretował utwory Beatlesów i motywował swoje zbrodnie ich tekstami, powtarzał to zdanie swoim zwolennikom. "Dostawca" (delivery man) może być nawiązaniem do Stevena Parenta, który przybył do domu Sharon Tate akurat w momencie, kiedy wybrała się do niego "Rodzina" Mansona. Parent został zamordowany przed wejściem do domu, zanim "Rodzina" odebrała życie Sharon Tate (w 8 miesiącu ciąży) i jej gościom.\nPomimo tych zbiegów okoliczności, Brett zaprzecza, że w utworze występują celowe nawiązania do Mansona.\n>>> The Answer\nGreg powiedział, że w 1993 była to jego ulubiona piosenka. Na bootlegu "Classic Traxx" gubi się w tekście i śpiewa "the man was banished something something he's a mockery, you know?". Później słyszymy "Amsterdam sits chocking on its discharge", ponieważ utwór został nagrany na występie w Amsterdamie.\n>>> Atheist Peace\nGreg: "To była nasza wypowiedź na temat kierunku, w którym zmierzaliśmy. Album został napisany jeszcze przed wojną w Iraku, a wyszedł w roku, w którym ta wojna trwała. Chcieliśmy pokazać w jakiś poetycki sposób, że nie podobają nam się te działania. Piosenki takie jak 'Atheist Peace' pokazują, że można osiągnąć pokój w sposób, który może nie mieć nic wspólnego z religią, bo to jest właśnie wojna religijna. "\n>>> Atomic Garden\nBrett: "To piosenka o rozprzestrzenianiu się broni jądrowej". Teledysk do niej (wyreżyserowany przez Gregora Verbinsky) znajduje się na kasecie VHS "Big Bang". Grupa Blender, praktycznie bez znajomości tekstu, nagrała cover "Atomic Garden", który oczywiście znajduje się na "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion". Na występie w Las Vegas w 1999 r. Greg zastąpił nazwisko Gorbaczowa Slobodanem Milosevicem (było to w czasie bombardowania Serbii).\nSkoro juz jesteśmy przy bombardowaniu, warto wspomnieć także o teledysku, przedstawiającym obrazki wojenne. Klip ten robi naprawdę duże wrażenie; oprocz wstrząsających scen bombardowania i zobrazowania całego strachu towarzyszącego wojnie, możemy również zobaczyć w nim Graffina na krześle elektrycznym śpiewającego "they say they know what's best for me, but they don't know what they're doing!"\nAvalon to celtycki raj lub kraina zmarłych. Trwa tam nieustanna wiosna, panuje nienaruszalny pokój, choroby nie mają dostępu do jej brzegów, a ziemia jest tak urodzajna, że szczęśliwcy, którzy dotarli do Avalonu, nie muszą troszczyć się o jej uprawianie, gdyż sama dostarcza wszystkich potrzebnych warzyw i owoców. Ci, którzy zasłużyli na pośmiertny żywot wieczny, przebywają tam, zażywając rozkoszy stołu i łoża. Więcej tutaj.\n>>> Best For You\nJay w jednym z wywiadów w 2000 roku powiedział, że w "Best For You" na gitarze gra Jennifer Finch i jeszcze jedna osoba z grupy L7. Na "Fuck Hell -This is a Tribute to Bad Religion" znajduje się fatalny cover nagrany przez Toast. Lepiej poradziła sobie kapela Torra-Ska, nagrywając cover w wersji live.\n>>> Better Off Dead\nBrett: "To nie jest piosenka miłosna. To utwór o osobistej odpowiedzialności."\n>>> Beyond Electric Dreams\nCo roku Greg i Brett wybierają się z plecakami w góry Sierra Nevada. Greg mówi, że utwór opowiada o byciu ponad siecią elektryczną na wysokości 11 tysięcy stóp.\nWielki Wybuch (ang. Big Bang) - model powstania Wszechświata uznawany za najbardziej prawdopodobny. Według tego modelu ok. 13,73 mld lat temu dokonał się Wielki Wybuch - z bardzo gęstej i gorącej osobliwości początkowej wyłonił się Wszechświat (przestrzeń, czas, materia, energia i oddziaływania).\nWielki Kolaps / Wielka Zapaść / Wielki Kres / Wielki Krach / Wielki Skurcz (ang. Big Crunch) to jedna z hipotez kosmologicznych opisujących koniec istnienia wszechświata. Zakłada on, że proces rozszerzania wszechświata nie będzie przebiegać wiecznie. W pewnym momencie, pod wpływem grawitacji jego rozszerzanie się ustanie i rozpocznie się proces do niego odwrotny - "kurczenie się wszechświata".\n>>> The Biggest Killer in American History\nJeden z fanów na koncercie zapytał Grega, kim był największy morderca w historii Ameryki. Greg odpowiedział, że chodzi o armię Stanów Zjednoczonych. Z drugiej strony Hetson uważa, że jest to wspomniany w piosence Edward Teller. Teller wraz z Robertem Oppenheimerem zainicjował tzw. Manhattan Project, którego skutkiem było wynalezienie bomby atomowej podczas II wojny światowej. Teller aż do śmierci glosił, że bomba atomowa to wspaniały wynalazek.\nBilly to Brett. Piosenka ma charakter autobiograficzny - opisuje doświadczenia Bretta związane z narkotykami. Na stronach B wszystkich kaset "No Control" piosenka zatytułowana jest "Bizzy".\n>>> Billy Gnosis\nTytułowy bohater utworu to Brett Gurewitz (nawet inicjały się pokrywają).\nBrett mówi, że to utwór o tym "jak to jest zadawać zbyt często zbyt dogłębne pytania". Jedna z brytyjskich grup nosi nazwę Blenderhead właśnie dzięki tej piosence; jest tażke amerykańska grupa o tej samej nazwie, podobno jednak nie ma to nic wspólnego z Bad Religion.\n>>> Boot Stamping on a Human Face Forever\n"If want a picture of the future, imagine a boot stamping on a human face... FOREVER!" - Tytuł i tekst piosenki nawiazują do książki George'a Orwella "Rok 1984"\n>>> Bored and Extremely Dangerous\nGreg: "Ta piosenka była napisana chyba w 2001 roku, czyli niedługo po tej strzelaninie w Columbine. Od tamtego czasu wydarzyło się wiele innych tragedii. Chodzi o to, że lubimy wierzyć, że wykluczanie jednostki lub jakiejś społeczności, małej grupy ludzi, to pokojowy sposób radzenia sobie z ich buntem. W rzeczywistości wygląda to tak, że odsuwanie ich na bok i izolowanie sprawia, że stają się jeszcze bardziej niebezpieczni; stwarzamy przez to jeszcze niebezpieczniejsze środowisko dla samych siebie. Powinniśmy jakoś nawiązać kontakt z tym buntem, zaprosić ich do dyskusji o tym, jak wygląda nasze społeczeństwo. Ta piosenka może dotyczyć też izolacji radykalnej religii. "\nPierwszy singiel z The Process Of Belief.\nGreg: "Ta piosenka mówi o szkodliwej krytyce; o poglądzie, który zakłada, że jeśli ma się jakieś schorzenie lub problem to jest się przez to mniej ludzkim. Dla mnie to bardzo obraźliwe. Ten pogląd dominuje wręcz w literaturze, w popularnych publikacjach psychologicznych. Wmawia się ludziom, że jeśli mają jakiś problem, to muszą się leczyć. Religia jest tego świetnym przykładem, ponieważ jeśli ją kwestionujesz, to odsuwa cię ona od siebie, albo jesteś uważany za niewiernego i trzeba cię naprawić."\nInspiracją do napisania utworu było aresztowanie Bretta pod zarzutem posiadania; Gurewitz uniknął półrocznej odsiadki w zamian za zgodę na spędzenie roku w ośrodku odwykowym, po pobycie w którym stał się czysty. Brett: "Ta piosenka jest bezpośrednim efektem mojego doświadczenia związanego z powrotem, ze stawaniem na nogi. Moja ukochana oskarżyła mnie, że się 'złamałem'. Myślę, że w piosence chodzi tak naprawdę o to, że nasze wady nas uczłowieczają. Nie ujmują nam człowieczeństwa."\n>>> Change of Ideas\nOto odpowiedź Grega na propozycję pewnego człowieka, aby selektywnie zabijać ludzi niszczących lasy deszczowe:\n"Doceniam to, że czujesz obrzydzenie względem ludzi, którzy terroryzują lasy deszczowe i inne ekosystemy, mnie także bardzo to martwi. Ale zabijanie tych ludzi nie odwróci biegu ludzkości. Tak naprawdę zabijanie innych jest tak samo destruktywnym instynktem, od jakich staramy się uciekać chcąc chronić nasze ekosystemy. Zmienianie polityk czy usuwanie złych przywódców jest tylko tymczasowym, niesatysfakcjonujacym rozwiązaniem, a nie zasadniczą zmianą, jakiej potrzebujemy... To, czego naprawdę potrzebujemy, to zmiana idei ("what we do need is a change of ideas")".\nWypowiedź Hetsona z 1994 r.: "Ludzie, którzy chcą coś zmienić czy wnieść coś nowego, mają ku temu wiele okazji. Jednak moim zdaniem strach przed zmianami jest głęboko zakorzeniony w starszych pokoleniach. Biorąc pod uwagę to, że ludzie u władzy nie są młodzi, kontrola nad poczynaniami młodych będzie nadal trwała, a prawdziwa wolność, autentyczna niepodległość będą czymś nieosiągalnym".\n>>> Chasing the Wild Goose\nCoverowane przez No Empathy (singiel "Don't Like It"), nagrane także w wersji live przez Jawbreaker. Bad Religion wykonuje utwór live na bootlegu "All Our Yesterdays".\n>>> Come Join Us\nZespół zagrał tą piosenkę na żywo w australijskim programie Recovery, następnie nagranie to ukazało się na "Hits From The Back Door" (na krążku wydano najlepsze występy w tym programie z 1997 roku).\nGreg zwykle przed wykonaniem "Come Join Us" wygłasza krótką mowę na temat kultów i ludzi, którzy nimi żyją. Podczas trasy promującej "Gray Race", na występie w Cleveland po takiej właśnie przemowie Greg zapytał tłum, czy ktoś nie czuje się urażony jego wypowiedzią. Rękę podniósł jeden długowlosy facet, Greg poprosił ochronę o wprowadzenie go na scenę, rozmawiał z nim a następnie zapytał, czy jest jakaś piosenka, którą publiczność chciałaby usłyszeć. Gość poprosił o "Skyscrapera". Greg powiedział "ok"... i kapela zaczęła grać "Come Join Us". Długowłosy wziął mikrofon Briana i zaczął fałszować śpiewając razem z Gregiem. Po kilku minutach Greg machnął ręką na ochronę, która eskortowała faceta ze sceny.\n>>> Delirium of Disorder\nCzęść tekstu piosenki pochodzi z kontrowersyjnej książki Henry'ego Millera "Tropic of Cancer" (Zwrotnik Raka). "Trwamy zaledwie pięć minut, a pożeramy stulecia. Jesteś sitem, przez które przecedza się moja anarchia, układając się w słowa. [Life is a sieve through which my anarchy strains, resolving itself into words.] Poza słowem jest chaos. Każde słowo jest paskiem, prętem, lecz nigdy nie ma i nie będzie dość prętow, by zrobić z nich klatkę". Na kilku bootlegach (np. "Bad And Worst") Delirium jest błędnie zatytułowane jako Dilirium.\n>>> The Devil in Stitches\nSłowa "don't look homeward angel" to nawiązanie do powieści "Spójrz ku domowi aniele" ("Look Homeward Angel") T. C. Wolfe'a. Gurewitz odwołuje się do tej samej książki także w utworze "Stranger Than Fiction", słowami "Wolfe looks back".\n>>> The Dodo\nPiosenka nagrana podczas tzw. "Ithaca Sessions", które odbywały się między innymi w piwnicy Grega. Na kilku singlach oraz promosach do "Punk Rock Song" możemy znaleźć ten utwór razem z "The Universal Cynic" i niemieckojęzycznym "Punk Rock Song".\n>>> Do What You Want\nNorweska stacja radiowa NRK P3 podczas festiwalu Roskilde w Danii 3 lipca 1993 r. zarejestrowała za kulisami wspaniałą akustyczną wersję tej piosenki.\nNapisy pojawiające się na początku i końcu teledysku są identyczne, jak w klipie do "Land of Competition", sugeruje to więc, że obydwa te klipy nargane zostały przez tych samych ludzi. Jednak teledysk do "Do What You Want" jest bardzo ostry i punkowy, podczas gdy "Land of Competition" wygląda raczej jak materiał filmowy z klipu do "Along The Way", ponadto "Do What You Want" wyróżnia się perfekcyjnym brzmieniem.\nW wersji z bootlegu "Stranger Than Pulp Fiction" Greg śpiewa "my moniker is Brett and I'm rotten to the core", często też zdarza mu się zaspiewać "my moniker is Greg", np. w wersji z "All Ages".\nSpotkałam się także z tytułem "Superman", ale jest to jakieś nieporozumienie; "Do What You Want" nigdzie nie figuruje oficjalnie jako "Superman".\n>>> Don't Pray on Me\nTekst nawiązuje do sprawy Marka Davida Chapmana, zabójcy Johna Lennona, oraz do Jacka Kennedy'ego, który był posądzany o romans z Marilyn Monroe. Umieszczając w utworze imiona Hanson i Hester, Brett miał na myśli główne postacie z powieści "The Scarlet Letter" ("Szkarłatna litera") N. Hawthorne'a. W filmowej adaptacji powieści z 1926 r., rolę Dimmensdale'a odegrał Lars Hanson; stąd "Hanson did it to Hester".\n>>> Drunk Sincerity\nRecenzja z MTV Online: "W 'Drunk Sincerity' widzimy mężczyznę i kobietę na tylnym siedzeniu samochodu. Słyszymy, jak on obiecuje jej wieczną miłość i wiemy, że ona da się nabrać. Ta prosta scenka rozbrzmiewa dłużej, niż tuziny oświadczeń Graffina na temat gnijącej ludzkości."\nNatomiast w pewnym magazynie napisano, że utwór brzmi jak irlandzka melodia, tyle że grana szybciej.\n>>> Empty Causes\nBobby pomaga w chórkach na LP.\n"Purple Haze" (purpurowa mgiełka) to stara odmiana marihuany używana przez wielu muzyków, ponieważ zmienia ona sposób postrzegania muzyki. Jimi Hendrix napisał o tym piosenkę, a jej tekst jest mniej wiecej tym samym, do czego Graffin nawiązuje w "Empty Causes".\n"Entropy, it's matter of course" - zapytano Grega, czy to zdanie ma być jakimś kalamburem. Odpowiedział, że "'matter of course' ma podwójne znaczenie, a wszystko co ma podwójne znaczenie jest powiedziane żartobliwie"...\nEntropia: 1) termodynamiczna funkcja stanu, określająca kierunek przebiegu procesów spontanicznych (samorzutnych) w odosobnionym układzie termodynamicznym; 2) w ramach teorii informacji jest definiowana jako średnia ilość informacji, przypadająca na znak symbolizujący zajście zdarzenia z pewnego zbioru.\n>>> Fertile Crescent\nŻyzny Półksiężyc - pas ziem o większej żyzności, mający kształt wielkiego półksiężyca, ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę i Syrię po Mezopotamię. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej 29 października 2003 roku wprowadziła nazwę "Żyzny Półksiężyc" dla regionu na Bliskim Wschodzie.\nNa zremasterowanym Generatorze (2004) znajduje się oryginalna wersja "Fertile Crescent" z Petem na perkusji, wydana już na Maximumrockandroll 7 w 1991 roku.\n>>> Fields of Mars\nGraffin: "'Fields of Mars' opowiada o metafizycznym poziomie, z którego się na nie [pola marsowe] spogląda. Jest to poziom wyższej świadomości, ponieważ Mars był bogiem wojny. W tej piosence zakładamy, że może kiedyś ludzie będą w stanie osiągnąć poziom wyższy od tego, na którym są teraz - poziom, na którym wojna nie istnieje."\n>>> Flat Earth Society\nTytuł piosenki to nazwa organizacji działającej w USA, której członkowie twierdzą, że cała gadka o kulistości ziemi to tylko spisek naukowców i że ziemia tak naprawdę jest płaska.\nUK Subs na płycie "Riot" także ma piosenkę zatytułowaną "Flat Earth Society", natomiast zespół Dimentia Thirteen ma w swoim dorobku album o takim tytule. Loss nagrali wolniejszą wersję ze stłumionymi wokalami, która tradycyjnie znajduje się na "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion".\n>>> Forbidden Beat\n"Jones" to slangowe określenie na uzależnienie od narkotyków.\nUtwór napisany przez dwóch Gregów. Na "Back To The Known" obok nazwiska Graffina jako współtwórca pojawia się także przyjaciel zespołu, Wryebo Martin. Nie wiadomo, jaki udział miał on w pisaniu piosenki; wg Hetsona bardzo niewielki.\nNa "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion" znajduje się o wiele ostrzejszy od oryginału cover nagrany przez Puffball. Na bootlegu "Hate Yourself" utwór nosi tytuł "In The City They Follow", natomiast na bootlegu "Bad & Worst" - "Tired Of The City".\nFrogger to neologizm od słowa "frog" (żaba), który w wolnym tłumaczeniu można odczytać jako "żabol". Jest to także tytuł niezwykle popularnej w latach 80. w Stanach gry komputerowej, której celem jest przeprowadzenie stada żab przez ruchliwą jezdnię i staw pełen niebezpieczeństw tak, aby na końcu każdy z płazów trafił w bezpieczne miejsce. To tłumaczy sens utworu.\nNa jednym z nowojorskich występów (13 wrzesień 1996), jeden z fanów rzucił na scenę oryginalny kartridż z grą "Frogger" - miała to być prośba o zagranie utworu. Z powodu problemów technicznych grupa nie mogła go zagrać, niemniej jednak Graffin podziekował za pudełko...\nPete Finestone powiedział, że odciski stóp płaza na okładce "Back To The Known" to odciski Froggera (Żabola).\n>>> Fuck Armageddon... This Is Hell\nGreg zawsze zmienia tekst na występach i wymienia w nim miasto, w którym grają, np. "How could hell be any worse, when Barcelona's a fucking curse".\nNa koncercie w Berkeley (22 kwiecień 1989 r.) jakiś gość z publiczności przedarł się na scenę i usilował zagrać tą piosenkę.\n>>> Generator (piosenka)\n"Generator" to metafora oznaczająca Boga. Brett: "Chciałem przedstawić podobną sytuację do tej, kiedy znajdujemy się w pokoju, w którym włączona jest klimatyzacja. Naturalnie nie słyszymy jej szumu, ponieważ jest to stały dźwięk. Wtedy klimatyzacja wyłącza się i dopiero wtedy zdajemy sobie sprawę z tego, jak jest cicho, właśnie dlatego, że się wyłączyła. To jest właśnie generator, to stoi za tym wszystkim. Zabawne; Bóg i duchowość zawsze stanowiły główny konflikt całego mojego życia. Jest to piosenka o moim postrzeganiu Boga (...) młotek, okno, nóż itd. Nie uważam, że właściwym byłoby tutaj przekazywanie wam moich osobistych intencji, chociaż tak jak w każdym rodzaju sztuki określone jest tu jakieś 'znaczenie'".\n"Generator" jest to jedna z najbardziej intrygujących piosenek, o której znaczenie fani bardzo często pytają. Oto interpretacja jednego z nich: Generator to Bóg, który tworzy wszechświat, przede wszystkim energię (stąd "turbines in darkness" - turbiny w ciemności). Kiedy tworzy zwierzęta, przerywa ciszę ("a hummingbird in silence" - koliber w ciszy). Wielu fanów sugeruje, że słowa "blood on my door" nawiazują do biblijnego opisu jednej z plag egipskich, kiedy to duch Boży przechodzi nad Egiptem uśmiercając wszystkich pierworodnych synów i jednocześnie oszczędzając te domy, których drzwi pomazane są krwią baranka. Tak więc autor tych słów uważa się za wybrańca Bożego. Taka interpretacja wydaje się być prawdopodobna, tym bardziej że w "Don't Pray On Me" mamy bardzo podoby wątek: "and I don't remember hearing how Moses reacted, when the innocent first born sons lay dead".\nPod koniec utworu, tuż po "ooohhhhh" Greg szepcze "1, 2, 3, 4"...\nNa "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion" mamy niezły cover żeńskiej grupy Candysuck, natomiast na "Fat Music For Fat People Vol. 4" zespół Me First And The Gimme Gimmes coveruje piosenkę "My Favorite Things" i większość utworu gra do melodii "Generatora".\n>>> Give Punk a Chance\nJest to cover "Give Peace A Chance" The Beatles, który BR grali na jednym występie, powtarzając refren 4 razy śpiewając "punk" zamiast "peace". Znajduje się na bootlegu "2-1-91 at The Hollywood Palladium".\n>>> Give You Nothing\nWg Jay'a, słowa "a habit of carrying the stone" (nawyk dźwigania kamienia) może być interpretowany na kilka sposobów: 1. Jako ciężar, który sprawia, że musimy zostać na miejscu (na przykład dom rodzinny); 2. jako "rolling stone" (obieżyświat); 3. jako tablice dziesięciu przykazań.\nAlternatywny tytuł utworu "Give You Nothing" to "Tom Clements" - imię i nazwisko jednego z przyjaciół Bretta, który zginął w wypadku samochodowym w 1986 r.\n>>> God Song\nCzęść tekstu to parafraza wiersza Williama Blake'a, angielskiego poety żyjącego w latach 1757-1827. Wiersz nosi tytuł "And Did Those Feet In Ancient Time", znany jest także jako "Jerusalem". W piosence wykorzystano następujący fragment: "And did those feet in ancient time / Walk upon England's mountains green? / And was the holy Lamb of God / On England's pleasant pastures seen?"\n>>> God's Love\nGreg Graffin: "W utworze 'God's Love' użyłem klasycznego motywu wykorzystywanego w piosenkach - miłości - i przeanalizowałem go pod względem pewnych sprzeczności między teologią a naukowym punktem widzenia. Myślę, że właśnie taka postawa jest znakiem rozpoznawczym Bad Religion i to również ona sprawiła, że nigdy nie dostaliśmy platynowej płyty. Dla większości ludzi to wymaga zbyt wiele myślenia. Oni nie chcą słyszeć o żadnych analitycznych sprawach w muzyce, której słuchają, lecz jedynie o tej prostej formie miłości".\n>>> Grains of Wrath\nTytuł utworu to parafraza biblijnego wyrażenia "grapes of wrath", czyli "grona gniewu". "Grapes of Wrath" to także tytuł powieści Johna Steinbecka.\nWers "from sea to shining sea" pochodzi z patriotycznej piosenki Katharine Lee Bates 'America the Beautiful' z 1893: "O beautiful for spacious skies, / For amber waves of grain, / For purple mountain majesties / Above the fruited plain! / America! America! / God shed his grace on thee / And crown thy good with brotherhood From sea to shining sea!"\n>>> The Gray Race (piosenka)\nGreg wyjaśnia w wielu wywiadach, że "oceniamy świat w kategoriach bieli i czerni, jednak jesteśmy jeszcze zdolni do dostrzegania odcieni szarości. Ale ta zdolność często nam przeszkadza. Utrudnia nam postęp, utrudnia nam sukces, ale czyni nas bardziej ludzkimi i bardziej współczującymi istotami. Niestety świat, który tworzymy dla swoich własnych potrzeb nie zawsze opiera się na współczuciu. I myślę, że właśnie to jest największy problem ludzkości". Mówi, że przez problemy, o których śpiewa stara się zbliżyć niechętnych ludzi do zobaczenia "odcieni szarości".\n>>> The Handshake\nNa "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion" znajduje się cover zatytułowany "Handshaker", wykonywany przez Troublemakers. Śpiewają "gotta overcome the testicles of history".\n>>> Heaven Is Falling\nWg Jay'a, słowa "King George and his rainbow cabinet" to nawiązanie do George'a Busha, który określił w ten sposób swoich najblżiszych doradców, kiedy Jesse Jackson przycisnął go w sprawie mniejszości w jego administracji, składającej się głównie z białych mężczyzn.\nW 2004 r. w wywiadzie Brett powiedział, że to piosenka antywojenna.\nNa zremasterowanym Generatorze (2004) znajduje się oryginalna wersja "Heaven Is Falling" z Petem na perkusji, wydana już na Maximumrockandroll 7 w 1991 roku.\n>>> Honest Goodbye\nUtwór napisany wspólnie przez Bretta Gurewitza i Grega Graffina, zainspirowany jest życiem i zbrodniami Perry'ego Smitha, mordercy sławnego dzięki książce Trumana Capote'a "In Cold Blood" ("Z zimna krwią"). Gurewitz: "Piosenka zadaje pytanie jak doszło do tego, ze niby taki łagodny człowiek z artystyczną wrażliwością popełnił tak brutalne, straszliwe zbrodnie. Dla mnie jest to utwór emocjonalny, który eksploruje temat ludzkiego przebaczenia i kary".\n>>> Horray For Me\nWszyscy obecni członkowie Bad Religion nienawidzą słów do tej piosenki (napisanych przez Bretta). Nagrana została tylko dlatego, że podobała im się od strony muzycznej. Powiedzieli, że nigdy nie zagrają jej na żywo, jednak w czerwcu 2000 roku w Ohio złamali przyrzeczenie.\n>>> I Love My Computer\nGreg: "Ta piosenka została napisana w czasie internetowego boomu w 2000 roku. Często wtedy myśleliśmy o tym, że USA stanie się grupą ludzi zamkniętych w swoich pokojach, których jedynym zajęciem będzie siedzenie przed komputerem i kupowanie jedzenia; którzy będą izolować się od prawdziwego, międzyludzkiego kontaktu. Wcześniej powiedziałem już, że między muzyką a ludźmi istnieje emocjonalna więź i nigdzie nie będzie ona mocniejsza, niż podczas występów na żywo. Jeśli zatracimy to wszystko na rzecz świata komputerowego, nie będzie tej emocjonalnej reakcji."\nW maju 2001 Yahoo Internet Life Magazine opublikował artykuł "Seks i cenzura online". W artykule tym pojawia się cytat: "I love my computer, you're always in the mood. I get so turned on, when I turn on you. I love my computer you never ask for more. You can be princess or you can be my whore. And it's never been quite so easy".\n>>> I Want Something More\nGreg kiedyś powiedział, że to jego ulubiona piosenka Bretta.\n>>> I Want to Conquer the World\nAmsterdam nagrał szybszą wersję do albumu "Fuck Hell - This is a Tribute to Bad Religion". Pojawia się tam syntezator i wokal a la Dexter Holland. Śpiewają "give all the idiots a new Bad Religion" i "then I'll save the seals". Greg także czasem śpiewa "give all you dumb fucks a new Bad Religion".\n>>> I Won't Say Anything\nPierwsza zwrotka jest nawiązaniem do osoby Desmonda Morrisa, etologa i autora m.in. "The Human Zoo" - książki poświęconej temu, jak biologiczna natura gatunku ludzkiego ukształtowała kulturę współczesnego świata.\nDruga zwrotka to aluzja do książki Kartezjusza "De homine", w której autor stwierdza, że ludzie są maszynami, które posiadają duszę (źródło dualizmu). Z założeniem "ducha w maszynie" rozprawia się filozof Gilbert Ryle.\nTrzecia zwrotka to luźna wariacja na temat stwierdzenia Thomasa Hobbesa, że ludzkie życie jest "solitary, poor, nasty, brutish, and short". Cytat pochodzi z fragmentu "Lewiatana" traktującego o naturze ludzkiej, będącą wojną wszystkich przeciwko wszystkim.\nTroublemakers nagrali cover na "Fuck Hell -This Is A Tribute To Bad Religion", zawierający więcej wokali niż oryginał, ale są one stłumione przez gitary.\nPiosenka ta czasem nazywana jest "Individual", a czasem "Individuals".\nBrett wyjaśniał, że "Infected" to piosenka o obelżywym, obsesyjnym związku między mężczyzną a kobietą. Słowa "I want to drill you like an ocean" ("chcę cię przewiercić tak jak ocean") są metaforą nawiązującą do gwałtu na "czystej" kobiecie, podobnie jak platforma wiertnicza "penetruje" nieskazitelnie czyste morze. Mówi, że to jedna z jego ulubionych i najzgrabniej napisanych przenośni. Najwyraźniej Greg nic o tym nie wie, ponieważ podczas jednego występu zmienił tekst na "You're clear, this line doesn't make sense, want to drill you like an ocean, but I don't know what that means, 'cause I didn't write it".\nBrett: "To piosenka o mojej miłości do dziewczyny o imieniu Gina (...). Porównuję w niej intensywność zakochania się do cierpienia i choroby."\n"Infected Live EP" na CD zawiera "The Handshake", "Recipe For Hate", "Infected", "21st Century...", "Struck a Nerve" i "Stranger Than Fiction". Wszystkie te piosenki wypuszczone były także na 2 singlach: "Infected 1" i "Infected 2". Na singlu "Stranger Than Fiction" znajduje się wersja "radiowa" (3:35) i wersja LP (4:08).\n>>> Inner Logic\nGreg: "Mam nadzieję, że ludzie uczą się kwestionować to, co wydaje się oczywiste, ponieważ zazwyczaj za tym, co widać na zewnątrz, kryje się głębsze znaczenie. Istnieje ukryta logika." "Ukryta logika [w piosence] to ta prawda, o której nikt ci nie powie, i do której musisz dotrzeć sam. To prawda o tym, że sekret Ameryki tkwi przede wszystkim w protekcji zysków korporacji. Wszystkie nasze instytucje powstają, aby chronić korporacje i zwiększać ich przychody. Bardzo niewiele osób zdaje sobie z tego sprawę, zwłaszcza ludzie pracujący w ochronie zdrowia, w agencjach rządowych lub firmach farmaceutycznych, którzy myślą, że ich praca czyni życie Amerykanów lepszym. Jednak nie mogą zaprzeczyć, że ich możliwość niesienia pomocy jest całkowicie ograniczona przez ich zdolność dostarczania zysków firmie. Właśnie dlatego ci ludzie, podobnie jak rząd USA, mniej interesują się dobrem ludzi, niż ekonomicznym dobrem swojej firmy. Witamy w Ameryce."\n>>> It's a Long Way to the Promise Land\nGreg: "Ziemia Obiecana, o której mówię, to życie, w którym zamiast obowiązkowego wychowania fizycznego w liceum byłyby nauki przyrodnicze ['science']. Sytuacja, w której nie byłyby one przedmiotem nadobowiązkowym. Gdybyśmy żyli w społeczeństwie, którego polityka kierowałaby się nauką, to chyba moglibyśmy rozwiązać wiele problemów."\n>>> It's Reciprocal\nGreg: "To piosenka o związkach. Jeśli dwoje ludzi jest kochankami czy partnerami biznesowymi, w ich relacji zawsze istnieje element wzajemności, czy się o tym mówi głośno, czy nie. Uczy się nas, że powinniśmy się czuć zawstydzeni, przyznając ten fakt. Nie możesz zbudować dobrego związku, jeśli tylko dajesz. Musisz być w stanie brać i nie czuć się bezwartościowym."\n>>> Kyoto Now!\nProtokół z Kioto - uzupełnienie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i jednocześnie międzynarodowe porozumienie dotyczące przeciwdziałania globalnemu ociepleniu. Został wynegocjowany na konferencji w Kioto w grudniu 1997. Traktat wszedł w życie 16 lutego 2005 roku. Do największych oponentów protokołu z Kioto należą USA.\n>>> Latch Key Kids\nGrupa Toast nagrała zabawny cover na "Fuck Hell -This Is A Tribute To Bad Religion", nie można zrozumieć z niego ani słowa. Latch key kids czyli tzw. "dzieci z kluczem u szyi" to takie, które są pozostawione bez opieki rodziców na długi czas i zdane są tylko na siebie.\n>>> Let's Do It\nPiosenka nagrana oryginalnie przez Cole'a Portera do filmu "Tank Girl", wykonywana później przez Graffina i Joan Jett. Do znalezienia na składance "Laguna Tunes".\n>>> The Lie\nGreg: "Ta piosenka pyta o to, dlaczego skłamałbyś wiedząc, że wtedy nie będziesz miał racji, tylko dlatego, że rówieśnicy cię nie akceptują. Ten motyw przewija się przez wiele piosenek Bad Religion. Przede wszystkim musisz solidnie osadzić w czymś swoje poglądy. Jeśli już to zrobisz, to trzymaj się ich jak wariat i nie pozwól swoim rówieśnikom czy otoczeniu dyktować ci, czy możesz je wyrażać, czy nie."\n>>> Live Again - the Fall of Man\nUderza mnie podobieństwo refrenu do kawałka "W siną dal"...\n>>> Lookin' In\nBardzo rzadki singiel. Strona B zawiera "Generatora" live.\n>>> Los Angeles Is Burning\nSkrót artykułu na temat "Los Angeles Is Burning" (25.02.2007, autor Geoff Boucher):\nDorastając w West Hills, Brett Gurewitz dowiedział się, że Los Angeles to bardziej nieokiełznana bestia niż odległe miasta, o których czytał w szkolnych podręcznikach. "Wiele mówi fakt, że w L.A. jest coś takiego jak sezon pożarów. Moja rodzina mieszka tu od trzech pokoleń i jestem z tego dumny. Żyjąc tutaj zdajesz sobie sprawę, że pożar to zjawisko cykliczne. Moim zdaniem L.A. nie jest dostatecznie zabezpieczone na tę okoliczność."\nGurewitz gra na gitarze w Bad Religion i pisze dla zespołu wiele piosenek, dzięki którym już od wielu lat zespół jest postrzegany jako najszlachetniejszy wśród pionierów punka w Los Angeles. W sezonie pożarów w 2004 Gurewitz oglądał płomienie w telewizji i pośród bezmyślnej paplaniny usłyszał dźwięki, które później stały się piosenką "Los Angeles Is Burning."\nSłowa pierwszej zwrotki i refrenu ułożyły się mu w głowie podczas jazdy do Santa Barabara na koncert Pearl Jam. Jeśli chodzi o tekst, Gurewitz jest najbardziej zadowolony ze swojej wizji płonących drzew (jacarandas). A te zakłopotane "gwiazdy" (stars ill at ease)? To jednocześnie ciała niebieskie jak i znane osobistości, które Gurewitz nazywa nowoczesnymi półbogami ("elita Los Angeles spoglądająca w dół ze swoich wież").\n"Ta piosenka dla nas jest wypełniona znaczeniem; znaczeniem, historią i uczuciem. Poza tym Los Angeles może płonąć wieloma rzeczami - nadzieja jest jedną z nich."\n>>> Lost Pilgrim\nGreg: "To piosenka o tym, że jeśli chcesz trzymać się tradycyjnych poglądów religijnych w nowoczesnym świecie, to jest to niemalże smutne. Przykro jest patrzeć na totalnego dewotę, którego nie interesuje nauka, który nie chce słyszeć o uznanych przez naukowców faktach i który w końcu ląduje w jakiejś skrajności, z której nie wiem jak można się wydostać. To bardzo smutna piosenka. Odczuwam empatię wobec zagubionego pielgrzyma. Sam jestem zbyt plastyczny, żeby być pielgrzymem. Każdy naukowiec musi pogodzić się z tym, że struktura rzeczywistości może zmienić się wraz z każdym nowym odkryciem. Muszę być elastyczny, bo moje poglądy mogą zmienić się w każdej chwili."\n>>> Louie Louie\nPiosenka autorstwa Richarda Berry, coverowana przez BR 31 marca 1983 w klubie Skylight. Utwór do znalezienia na bootlegu Christmas Show 11.12.'93 + 8.1.94 Los Angeles (razem z coverami "Rock and Roll", "Riding the Storm Out" i "Johnny B.Goode").\n>>> Man With a Mission\nBrett: "Man On A Mission [pomylił mu się tytuł] nie jest piosenką autobiograficzną jako taką; postać w utworze prezentuje kultowy, przywódczy charakter". Pewien magazyn zacytował tę piosenkę i stanowczo utrzymywał, że tym "człowiekiem" jest Brett i że jego misją jest prowadzenie wytwórni płytowej i pomoc małym punkowym grupom.\nW chórkach możemy usłyszec Jima Lindberga z Pennywise.\n>>> Markovian Process\nProces Markowa - ciąg zdarzeń, w którym prawdopodobieństwo każdego zdarzenia zależy jedynie od wyniku poprzedniego.\nPiosenka znalazła się na japońskim, australijskim, południowo-amerykańskim i europejskim wydaniu "Stranger Than Fiction". Dołączona jest także do singla "Infected".\n>>> Mediocre Minds\nGreg: "Jest to sklecona na surowo piosenka, której komponowaniu poświęciłem bardzo niewiele czasu. Nie jest jedną z moich ulubionych i właściwie trochę wstydzę się przyznać, że ją napisałem. (Pan Hetson napisał muzykę.) To chyba jedyna piosenka w naszym katalogu, której unikam."\n>>> Meeting of the Minds\nRok 325 przywołany w utworze to data Soboru nicejskiego I. Jego głównym osiągnięciem doktrynalnym było zdefiniowanie zagadnienia relacji Jezusa do Boga Ojca, ogłoszenie Symbolu wiary, ustalenie sposobu obliczania daty Wielkanocy i wydanie pierwszych kanonów. Więcej tutaj.\nDruga zwrotka ("In old Tennessee, the last century, all SCOPES...") traktuje o sprawie, jaką wytoczono nauczycielowi biologii z liceum, Johnowi Scopesowi, w 1925 roku. Nieszczęśnik zawinił nauczaniem o ewolucji, co było pogwałceniem tzw. Butler Act, który zakazywał podobnych praktyk na rzecz nauczania o biblijnym pochodzeniu człowieka. Więcej o procesie Scopesa tutaj, a o Butler Act - tutaj.\n>>> Misery And Famine\nPodobno na końcu piosenki słychać "it wasn't [right]".. Natomiast "the terse, oppresive blanket" to wg Jay'a całe zło, które uczyniliśmy ziemi.\n>>> Modern Man\nNa początku Greg szepcze "Here's a song with attitude", ale pierwsza część zdania jest ucięta.\n>>> New Dark Ages\nGreg: "Ta piosenka jest nawiązaniem do ideologii praw religijnych. Ludzie naprawdę wierzą w te bzdury o przyszłym życiu. Oni nawet nie mówią o tym świecie, więc czy to takie dziwne, że wcale nie obchodzą ich przyszłe pokolenia? Myślą tylko o własnym, samolubnym życiu i o tym co się stanie, kiedy umrą. Cieszą się, że to oni pójdą do nieba, a nie do piekła; a kiedy Jezus zejdzie na ziemię, wybierze ich, a nie kogoś innego. To naprawdę przerażające. Śmiejemy się z tego, ale przeciętna osoba w tym kraju, która uważa się za religijną właśnie w to wierzy. Oni myślą, że koniec jest bliski..."\n>>> New Leaf\n"New Leaf" został napisany tuż po nagraniu How Could Hell Be Any Worse? Utwór ukazał się dopiero kilka lat później na EP Back To The Known.\n>>> News From the Front\nWiększość zespołu nie chciała, żeby owa piosenka została nagrana, ale że bardzo podobała się Brettowi, więc ulegli. Piosenka znalazła się na japońskim, australijskim, południowo-amerykańskim i europejskim wydaniu "Stranger Than Fiction". Dołączona jest także do singla "Infected" i promosa "Incomplete".\n>>> No Control\nCytat "there's no vestige of a beginning, no prospect of an end" to słowa Jamesa Huttona, jednego z pierwszych geologów: "Nie znajdujemy żadnych śladów początku ani oznak końca" (1788).\n>>> No Direction\nW wersji z "Tested" Greg śpiewa "and gets ideas from Courtney's nasty clothes" - chodzi o Courtney Love. Zdanie pojawia się na okładce "Tested".\n>>> Operation Rescue\nJest to radykalna antyaborcyjna organizacja, założona przez Randalla Terry'ego. Kiedyś w jednym z wywiadów Greg powiedział, że Radnall jest jedną z osób, z którą chciałby najbardziej porozmawiać (obok Billa Clintona). Oto cytat z samego Randalla: "Chcę, żeby obmyła was fala nietolerancji. Chcę, żeby obmyła was fala nienawiści. Tak, nienawiść jest dobra... Naszym celem jest naród chrzescijański. Musimy wypełnić biblijny obowiązek; jesteśmy powołani, żeby podbić ten kraj. Nie chcemy równych czasów. Nie chcemy pluralizmu".\nNa końcu wersji z "Tested" Graffin mówi "Randall Terry!", natomiast w wersji studyjnej w tym samym momencie słyszymy "hmmm".\nUwaga - w tej piosence na gitarze gra Greg Graffin! A dokładnie wykonuje slide jednym palcem na jednej strunie... W wywiadzie radiowym wyjaśniał, że "Parallel" opowiada o dwojgu ludzi, którzy żyją dokładnie takim samym życiem, ale nigdy się nie spotykają ani nie są razem.\nUtwory "Part II" i "Part IV" nie miały być w pierwotnym założeniu częścią niczego; nazwane zostały po prostu "The Numbers Game" i "The Index Fossil". Dopiero później zespół zauważył, że utwory te wraz z "Part III" stanowią kompletną myśl.\nWg jednej wersji, Jay napisał zwrotki i refren, Brett napisał tekst intra a Greg całą muzykę. Natomiast Jay mówi, że to on stworzył całą piosenkę. Solowkę gra Hetson, który pierwszy raz udzielił się wtedy w zespole (jedyny raz na tym albumie).\nGreg: "Skamielina przewodnia [the index fossil] to wymarły gatunek, który przetrwał zaledwie kilka milionów lat. To bardzo krótki okres jak na standardy większości gatunków. Są one bardzo przydatne dla geologów, ponieważ bez względu na to, w jakim miejscu na ziemi się je odnajdzie, zna się od razu wiek otaczających je skał. Gatunek ludzki będzie znakomitą skamieliną przewodnią, ponieważ istniejemy od jakichś 2 milionów lat. Moglibyśmy przetrwać jeszcze kolejnych kilkaset tysięcy lat i nadal bylibyśmy świetnymi skamielinami przewodnimi."\n>>> Positive Aspect of Negative Thinking\nGreg powiedział, że ta piosenka (napisana przez Jay'a) "jest niepoprawna gramatycznie, nie ma sensu, wszyscy jej nienawidzimy i nigdy nie gramy jej na żywo". Jay: "to piosenka o nas".\n>>> Prodigal Son\nGreg: "To utwór napisany przez Bretta. Powiedział, że to buntownicza piosenka, w takim sensie, żeby nie oczekiwali od niego by był tym, który wróci do domu po nauczce, jaką dostał od życia; żeby wrócił do tradycyjnych wartości tradycyjnej religii. Nauczka, jaką dostaliśmy polega na tym, że wiemy już, że tradycyjna religia nie sprawdza się zbyt dobrze. Jeśli będziemy posuwać się naprzód, to może razem z nami będzie ewoluować tradycyjna religia; może będzie musiała się jakoś z czasem zmienić."\nWymieniony w tekście Horatio Alger to XIX-wieczny pisarz amerykański, który w swoich opowiadaniach propagował ideę "amerykańskiego snu", czyli (w dużym uproszczeniu) "od zera do milionera".\n>>> The Quickening\nFragment "Oh lost and by the wind-grieved ghost" pochodzi z powieści "Look Homeward, Angel, A Story of the Buried Life" (PL "Spójrz ku domowi aniele") amerykańskiego powieściopisarza Thomasa Wolfe.\n>>> Raise Your Voice\nPierwszy singiel z "No Substance", wydany w Europie tydzień czy dwa przed albumem. Zawiera "State Of The End Of The Millenium Addresses" i "At The Mercy Of Imbeciles" oraz wersję "Raise Your Voice" śpiewaną z wokalistą Die Toten Hosen, Campino. W opakowaniu płyty znajduje się zdjęcie zespołu z Campino, który pojawia się także w promocyjnym video. Na okładce singla znajduje się zdjęcie krzyczącego Grega. Kiedy pierwszy raz to zobaczył, powiedział "Przecież to jest śmieszne!" (w sensie "ridiculous"). Bad Religion nie wiedzieli wtedy, co znajdzie się na okładkach singli; tą sprawą zajmowała się wytwórnia.\n>>> Runnin' Fast\nNiezła balladka akustyczna napisana przez Grega, wydana na soundtracku "Desperate Teenage Lovedolls". Greg mówi, że większość rzeczy, które sam nagrywa i nigdy nie wydaje brzmi właśnie jak "Runnin' Fast".\n>>> Sinister Rouge\nW utworze mowa o seksskandalu w Kościele z 2005 roku.\nPiosenka nawiazuje do biblijnej opowieści o wieży Babel. Ludzie byli tak ciekawi życia pozaziemskiego, że postanowili zbudować wieżę sięgającą aż do nieba ("we'll build a city with a tower for the world"). Jednak nieba sięgnąć nie mogli i byli zmuszeni przerwać budowanie wieży z powodu konfliktu z Bogiem. Wszyscy ludzie mówili wtedy w tym samym języku, więc mogli budować ją bez "problemów komunikacyjnych", jednak Bóg stwierdził, że jeśli sięgną nieba, wtedy już nie będzie żadnej rzeczy, której nie będą w stanie zrobić. Historia ta jest teologicznym wyjaśnieniem, skąd wzięły się różnice rasowe i różne języki - Bóg rozproszył ludzi i dał im różne języki, aby uniemożliwić im budowanie wieży Babel.\nNa koncercie w Brazylii zapytano Bobby'ego, dlaczego nie zagrali "Skyscrapera" ani "Anesthesii". Bobby powiedział, że wokale w tych piosenkach są bardzo wysokie i po 8 miesiącach koncertowania Greg już nie daje rady ich śpiewać.\nPierwsza zwrotka utworu jest parafrazą słów biblijnych z Księgi Rodzaju 11, 1-9.\nGreg tworzył ten utwór z myślą o swoim synu.\n>>> Social Suicide\nGreg: "Chodzi mniej więcej o to, że jeśli poprzesz jakiś niepopularny pogląd, to zostaniesz ukrzyżowany i wchodząc w to zdajesz sobie sprawę, że właśnie popełniasz społeczne samobójstwo. Nasz album był takim właśnie samobójstwem, bo powiedzieliśmy, że nie chcemy żyć w takim imperium. Oczywiście ktoś mógłby powiedzieć, żebyśmy znaleźli sobie jakiś inny kraj do życia, ale to bardzo słaby argument. Dlaczego? Bo my jesteśmy Amerykanami. Nasza unikatowa historia, moje wychowanie jest odzwierciedleniem Ameryki i jeśli nawet nie wymachuję flagą, nie możesz nazywać mnie antypatriotą. Jestem częścią Ameryki, więc kiedy ludzie mnie pytają, dlaczego się stąd nie wyniosę, skoro mam takie nastawienie, atakują mnie na podstawie swoich własnych kryteriów partiotyzmu, opartych na pojedynczym haśle czy idei w stylu 'jeśli nie jesteś z nami, to jesteś przeciwko nam'. Ci ludzie prawdopodobnie nigdy nie czytali na temat historii USA i nie rozumieją co znaczy być częścią tradycji Ameryki."\n"Statek głupców" ("the ship of fools") to motyw pojawiający się w wielu dziełach literackich, malarskich, muzycznych. To statek pełen załogi reprezentującej różne klasy i stany społeczne, różne postawy etyczne, wzorce osobowe, podróżującej w poszukiwaniu szczęścia. Źródło tego motywu analizował Michel Foucault w Historii szaleństwa w dobie klasycyzmu. W średniowieczu praktykowano pozbywanie się osób obłąkanych, niesprawnych umysłowo przez wysyłanie ich w podróż statkiem czy innymi środkami transportu. Wypędzanych powierzano grupom pielgrzymów lub kupcom, oddawano ich pod opiekę marynarzy, którzy czasami wysadzali swojego pasażera wcześniej niż to zostało umówione. Wypędzeni w ten sposób trafiali do innych miejscowości, ośrodków kultu słynących z uzdrowień. Więcej tutaj.\nBrett: "To starotestamentowa historia Hioba. Hiob był najuczciwszym człowiekiem pod słońcem. Diabeł powiedział Bogu, że ludzie są w zasadzie źli, a Bóg się temu sprzeciwił. Diabeł zażądał, aby Bóg pokazał mu jeden przykład i wtedy Bóg wskazał na Hioba, na co diabeł odrzekł, że może zepsuć go tak, jak każdego innego człowieka. Diabeł założył się o to z Bogiem. W taki sposób Bóg wynagrodził najuczciwszego człowieka na tej planecie, odwracając się od niego plecami. To nie Bóg, to religia. Oto przykład tego, jak odrażająca potrafi być religia. Czego można się nauczyć z tej historii? Podstawą judeochrześcijańskiej religii jest to, że nie ważne, jak dobrym człowiekiem jesteś, Bóg się od ciebie odwróci. Czy zatem dziwi fakt, że świat jest taki popieprzony? Mówią, że historia Hioba to najsmutniejsza opowieść, jaka została kiedykolwiek opowiedziana, jest więc świetnym archetypem, z którego można wyprowadzić utwór 'Sorrow'."\nTekst tego utworu to zmiksowane fragmenty przemówienia prezydenta Busha z 1992 roku.\n>>> Stranger Than Fiction\nBrett: "Caringosity = Caring + Curiosity. W tej piosence opowiadam o kilku rozczarowanych pisarzach, którzy mieli problemy pomimo, a może z powodu swojego geniuszu. Przysłowie mówi, że 'ciekawość to pierwszy stopień do piekła' (ang. 'curiosity killed the cat') - być może Kerouac za bardzo się przejmował, więc stąd 'Caringosity killed the Kerouac cat'. Tak ma marginesie to jeden z moich ulubionych pisarzy."\n>>> A Streetkid Named Desire\nTytuł utworu jest parafrazą znanej sztuki amerykańskiego dramaturga Tennessee Williamsa "A Streetcar Named Desire" (Tramwaj zwany pożądaniem), napisanej w 1947 r.\n>>> Streets of America\nPromocyjne video kręcone było w maju 1996 na pustyni Mojave w Kalifornii, reżyserował je w całości David Bragger, który stworzył także klipy do "Punk Rock Song" i "A Walk". Klip był pomysłem wytwórni Atlantic. Brian powiedział, że to było jedno z najgorszych przeżyć w jego życiu. Utwór z singla różni się od oryginału tym, ze słowo "fuckin'" zostało ocenzurowane ("for what you fuckin' promised led them astray"). Mamy także singiel na CD zawierający nieszczęsny wideoklip.\n>>> Submission Complete\nGreg: "Ta piosenka zadedykowana jest mojemu synowi; to coś w stylu 'Welcome to the Machine' Pink Floyd. Jeśli będziesz kontrolowany przez innych ludzi, będziesz musiał zaakceptować życie pełne uległości. A to jest coś, czego raczej nie chcesz. Ta piosenka ma dać nadzieję nastolatkom, że nie będą musieli ulegać żadnemu przestarzałemu, sztywnemu, bezsensownemu systemowi wierzeń. Nie chodzi mi tutaj tylko o tradycyjną religię, ale na przykład o surowość nauczyciela rigidity nauczyciela wychowania fizycznego. Nie bez przyczyny używam słowa surowość, sztywność - nie możesz być kreatywny, jeśli ludzie nie pozwolą ci na jakąś elastyczność, odskocznię od tego sztywnego systemu wierzeń. Prawdziwą trucizną religii jest jej sztywność. To, co jest naprawdę piękne w nauce i naturalizmie to ich elastyczność i płynność. Musisz tylko eksperymentować, odkrywać, weryfikować swoje odkrycia i kształtować na nowo podstawy tego, co nazywamy prawdą."\nNa "All Ages" można przeczytać alternatywny tekst do utworu, który brany był pod uwagę. I tak pod wersem "The business man whose master plan controls the world each day..." napisane jest "The worker in the factory, the Hindu in the dust. The mesogleal hooker who can ruin lives with lust" i "The Hindu in the dust, the Russians lack of trust, The NATO powers, lives in fear. The Hindu eating dust. The shepherd lost his flock..." oraz "Johnee strung on dope. They gave him too much rope. The Maitredee of Bourgoisee takes valium to cope...".\n>>> The Surface of Me\nSkinner to jeden z twórców psychologii behawioralnej.\n>>> Ten In 2010\nJest to ponura wizja przeludnienia planety w roku 2010. Brian mówi, że celowo nie pojawili się w teledysku do tego utworu, ponieważ "mieli dość tańczenia w kółko jak 5 osób grających punk rockową piosenkę".\n>>> Them And Us\nJay: "Wszystkie tego typu piosenki nie opowiadają o tym, czego chcemy lub oczekujemy, ale o tym, jak jest".\n>>> There Will Be a Way\nGreg: "Wielu ludzi uważa, że ta piosenka ma dawać nadzieję. Chciałem przez nią powiedzieć, że nie znamy przyszłości, ale jeśli przyjrzymy się historii, przeszłości, to możemy w jakiś sposób odgadnąć, co może stać się w przyszłości. Zawsze znajdował się jakiś sposób, żeby przetrwać ciężkie czasy i większość z tych sposobów jest trudna do przewidzenia. Więc zawsze znajdzie się sposób. Myślę, że ta piosenka jest pełna nadziei, i mimo że wiemy dużo więcej niż 200 lat temu, to i tak nie wiemy tyle, ile będziemy wiedzieli za 50 lat."\n>>> Tiny Voices\nUtwór "zainspirowany" wojną w Bośni.\n>>> Turn On the Light\nJay powiedział, że pewnej nocy, kiedy pracował z Brettem w Epitaph, spacerowali po budynku wytwórni i jacyś ludzie, którzy nagrywali album siedzieli na podłodze przy zgaszonym świetle i kilku zapalonych świecach. Brett i Jay wparowali tam z krzykiem "what the fuck, turn on the lights!", a później Brett popędził to pokoju i w kilka minut napisał "Turn On the Light".\nKilka słów z refrenu zainspirowanych zostało książką Jacka Kerouaca "On the Road" ("W drodze"): "The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at one time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow Roman candles exploding like spiders across the stars". O Kerouacu mowa także w "Stranger Than Fiction" ("caringosity killed the Kerouac cat").\nW klipie Greg śpiewa "he used to fuck it when the wind...".\n>>> Two Babies in the Dark\nRaggedy Ann to lalka, popularna w USA w latach 40-tych, 50-tych i 70-tych.\n>>> The Universal Cynic\nNieoficjalny utwór nagrany razem z "The Dodo" podczas tak zwanych "Ithaca sessions". Znajduje się na niemieckim singlu "Punk Rock Song", na którym możemy znaleźć także "Punk Rock Song" po niemiecku i "The Dodo". BR piosenkę grało tylko raz - kiedy sprawdzali dźwięk w Vancouver...\nTekst utworu jest parodią znanych przysłów.\n>>> Waiting for the Fire\nPiosenka napisana przez Bretta w 1982/83. Jest to ballada z prowadącym pianinem i gitarami akustycznymi. Można ją znaleźć na niezatytułowanym 7'' bootlegu, którego wyprodukowano zaledwie 500 kopii. Znajduje się też na składance "The Sounds Of Hollywood Fanzine 2", wydanej przez Mystic Records w 1983. Jednak najłatwiejszym (legalnym) sposobem dostania tej piosenki jest kupienie "Unknown Infections" (bootleg na CD).\n>>> A Walk\nWideo do "A Walk" ukazało się jako pierwsze z albumu "The Gray Race", jego reżyserem jest David Bragger. Singiel zawiera naklejkę z "Gray Race", wersję live "Leave Mine To Me" i "Change Of Ideas" oraz "Cease" w wersji studyjnej. Na okładce widać człowieka wpadającego w sidła.\nNa meczach California Angels (drużyna baseballowa) "A Walk" puszczane było przez głośniki.\n>>> We're Only Gonna Die\nNiektórzy nie słyszą w tym utworze pianina, które wchodzi wraz z gitarą akustyczną i najlepiej słychać je podczas słowa "took" (dwie nuty). Później pianino przyspiesza wraz z wokalem i zatrzymuje się na "mind".\nCover w wykonaniu Biohazard nosi tytuł "We're Only Gonna Die From Our Own Arrogance". Coverowany także przez Sublime i Trippin' Daisies. Piosenka pojawia się w filmie "Ostatni dzwonek" ("Glory Daze").\n>>> What Can You Do?\nDruga zwrotka zawiera następujące wersy:\nYeah you waste your time with losers if you get stuck in a rock-n-roll band\nGreg, zamiast band" i "land", śpiewa "bau" i "lau". Jay: "Przejęliśmy zwyczaj kończenia każdego słowa za pomocą "au" lub "ow" od sposobu, w jaki nazywaliśmy naszego przyjaciela Henry'ego. Mówiliśmy na niego Henrau i to wkręciło się do piosenki. To nie "rock and roll bound", tylko "rock and roll bau,... across the lau...".\n>>> White Trash (2nd Generation)\nNa koncercie w Houston Greg porownał mieszkańców do "białych odpadków".\n>>> World War III\nSłowa o pierwszej damie będącej "pieprzoną lesbijką" dotyczą Rosalyn Carter, żony byłego prezydenta USA Jimmy'ego Catrera (kadencja 1977 - 1981).\nCytat "there is no time for fussing and fighting, my friend" pochodzi z piosenki The Beatles "We Can Work it Out". "You" zamieszczone jest na ścieżce dźwiękowej gry Tony Hawk Pro Skater 2.\n>>> You Don't Belong\nGreg: "Jeśli kiedykolwiek zetknęlibyście się z naszą pierwszą 7-calową EP, to wśród publiczności jest facet w skórzanej kurtce, na której napisane jest 'you don't belong' [~'nie ma dla ciebie miejsca'] - stąd wzięliśmy tytuł. Taka postawa zawsze towarzyszyła erze punka - każdy z nas czuł, że nie ma dla nas miejsca, ale z całą pewnością czuliśmy też, że powinniśmy je gdzies znaleźć, ponieważ mamy coś do powiedzenia."\n"Blue movie" to określenie filmu pornograficznego. Jest pewna szczególnie znana gwiazda porno o imieniu Missy, podobno jedyna tego typu postać o takim imieniu. Mieszkała w San Fernando Valley, skąd pochodzą BR. Możliwe, że znali się ze szkoły, ponieważ są w podobnym wieku.\nTom - Tom Clements\nJeden z przyjaciół Bretta, który zginął w wypadku samochodowym w 1986 r. Alternatywny tytuł utworu "Give You Nothing" to właśnie "Tom Clements".\nMilo - Milo Aukerman\nWokalista zespołu The Descendents. "Milo goes to college" to tytuł jednego z albumów The Descendents.\nRodney - Rodney Bingenheimer\nZnany hollywódzki DJ radiowy ze stacji KROQ z Los Angeles. To on jako pierwszy puścił BR w radiu, w swoim programie, "Rodney on the roq".\nJack - Jack Grisham\nWokalista TSOL, który często nosił spódnicę na scenie.\nBilly to ksywa Bretta. Utwór nawiązuje do momentu, kiedy Gurewitz został złapany z heroiną i zarządzeniem sądu udał się na rehabilitację.\nMugger - Steve Corbin\nTechniczny Black Flag; Mugger to jego przydomek.


POBIEGNĄ DLA SYLWESTRA - Sochaczewianin\nStr. głównaSportPOBIEGNĄ DLA SYLWESTRA\nPOBIEGNĄ DLA SYLWESTRA\n15 listopada 2019 admin Sport 0\nJuż po raz siódmy, w sobotę 16 listopada odbędzie się Sztafetowy Bieg Pamięci Sylwestra Rozdżestwieńskiego po powiecie sochaczewskim. Start tradycyjnie odbędzie się na terenie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Sochaczewie o godzinie 10.00. W tym roku wyjątkowo, ze względu na trwającą modernizację stadionu, uczestnicy spotkają się na bocznej płycie boiska (wjazd od strony pływalni „Orka”).\nPamięci Sylwestra Rozdżestwieńskiego, znanego spikera sportowego i dziennikarza, dyrektora Szkoły Podstawowej w Żukowie, honorowego obywatela gminy Iłów i miasta Sochaczew, który zmarł w maju 2013 roku, odbywają się różne zawody czy turnieje i zawody sportowe. Jednym z nich jest Sztafetowy Bieg z Sochaczewa do Iłowa. Organizatorem tego sportowego wydarzenia, w którym każdego roku bierze udział niespełna 100 uczestników, w tym młodzież, nauczyciele, przyjaciele i znajomi zmarłego Sylwestra Rozdżestwieńskiego jest Starostwo Powiatowe w Sochaczewie, Powiatowy Zespół Edukacji, MOSiR, Urzędy Gmin w Młodzieszynie i Iłowie, Stowarzyszenie „Przez sport w przyszłość” oraz Szkoła Podstawowa w Żukowie i członkowie sekcji LA OKS „Skra” oddział Sochaczew.\nStart honorowy będzie miał miejsce na bocznym boisku w Sochaczewie, zaś meta w Iłowie przy cmentarzu. Od szkoły w Żukowie przez całą trasę jechać będzie autobus, do którego będzie można wsiąść i odpocząć, a sztafeta na całej długości będzie wymienna.\nTen bieg jest wyjątkowy, bo nie liczy się tu żaden wynik. Nikt nie walczy o medal czy puchar, za to każdy otrzymuje pamiątkową przypinkę. Chodzi o dobrą sportową zabawę, uczczenie pamięci naszego przyjaciela, wielkiego miłośnika sportu.\nRozwiązanie Biegu będzie miało miejsce w na cmentarzu w Iłowie, gdzie uczestnicy jak co roku udadzą się na grób śp. Sylwestra Rozdżestwieńskiego, złożą kwiaty, zapalą znicze i pomodlą się.\nZachęcamy do udziału w tym sportowym przedsięwzięciu wszystkich miłośników sportu, niezależnie od wieku.\nWybór świątecznych automatów od najlepszych producentów gier hazardowych


Wybory do Europarlamentu 2019. Podsumowanie kampanii opozycji | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nWybory do Europarlamentu 2019. Podsumowanie kampanii opozycji\nŁukasz Rogojsz 23.05.2019 07:16\nZe strony Koalicji Europejskiej to nie była kampania ani idealna, ani nawet europejska, choć jesteśmy w przededniu wyborów do Parlamentu Europejskiego. Niemniej efekt końcowy jest dla niej pozytywny - od czterech lat nie była tak blisko pokonania Zjednoczonej Prawicy i odwrócenia układu sił na politycznej szachownicy.\nAkt pierwszy. Zrodzeni w bólach\nTeoretycznie Koalicja Europejska nie miała prawa powstać. Jej członków dzieli mnóstwo kwestii, a jednoczy niemal wyłącznie chęć odsunięcia PiS-u od władzy. Czyli trochę mało, żeby ze zlepka pięciu ugrupowań stworzyć sojusz, który zdoła odwrócić kiepskie sondaże i zagrozić niepodzielnie panującej w państwie "dobrej zmianie". Decydującą rolę w procesie jednoczenia odegrał strach - przed klęską, którą w pojedynkę zaliczyłby każdy z członków koalicji. W drugiej kolejności - przed wzmocnieniem PiS-u, które po wygranych eurowyborach znacząco zwiększyłoby swoje szanse na wywalczenie drugiej kadencji jesienią. Wreszcie po trzecie - przed zirytowaniem (a w jego konsekwencji także odpływem) wyborców, którzy domagali się wyjścia z marazmu i rzucenia wyzwania PiS-owi (a to uczynić mógł jedynie sojusz partii opozycyjnych).\nPomyli się jednak ten, kto uzna, że formalne zjednoczenie było największym wyzwaniem skupionej wokół Platformy części opozycji. Później rozpoczęła się walka o utrzymanie sojuszu. Koalicja Europejska od miesięcy rozbija się bowiem o różnice programowe i światopoglądowe, które konsekwentnie stara się wykorzystywać PiS, podgrzewając w debacie publicznej tematy dzielące koalicjantów (m.in. karta LGBT+, związki partnerskie czy pozycja Kościoła w państwie). Cel jest prosty: rozbić Koalicję Europejską i podebrać wyborców PSL. Na razie ta sztuka nie udała, ale nie ulega wątpliwości, że PiS będzie próbować dalej. Zwłaszcza, że w kampanii przed wyborami krajowymi Koalicja będzie musiała przedstawić wspólny program (a nie tylko kilkupunktowe minimum), żeby nie stracić w oczach wyborców na wiarygodności. To zaś stworzy obozowi "dobrej zmiany" szerokie pole manewru w "grze na podział".\nAkt drugi. Wiosna Biedronia, czyli gejmczendżer\nPrzełomowym wydarzeniem eurokampanii po stronie opozycji było powstanie zapowiadanej od dawna partii Roberta Biedronia. Wiosna, bo tak nazwano nową formację, oficjalnie weszła do polskiej polityki 3 lutego podczas konwencji założycielskiej na warszawskim Torwarze. Program? W telegraficznym skrócie: wyrównywanie szans, transfery socjalne, ekologia, edukacja, ochrona praw kobiet i mniejszości, rozdział państwa od Kościoła.\nRobert Biedroń Fot. Marcin Wojciechowski / Agencja Gazeta\nNiemal od razu po debiucie Wiosny rozpoczęła się jej walka o wyborców z Koalicją Europejską. Walka przyjmująca niekiedy formę kabaretową i przypominająca bardziej pojedynek czterolatków w piaskownicy niż rywalizację poważnych polityków o głosy wyborców w dużym europejskim kraju. Te zmagania trwają zresztą do dziś i trwać będą co najmniej do wyborów parlamentarnych. Mimo tego Biedroń zrozumiał już, że wojna polsko-polska to także jego wojna, a skoro tak, to musi opowiedzieć się w niej po którejś ze stron. Inaczej jego ugrupowanie przepadnie w bardzo silnie spolaryzowanym politycznie społeczeństwie.\nBiedroń wybrał, co nie zaskakuje, stronę opozycyjną. W postrzeganiu swojej roli na tejże opozycji również przeszedł sporą ewolucję. Od buńczucznych wypowiedzi, w których oferował Grzegorzowi Schetynie tekę wicepremiera w swoim rządzie, po racjonalne przedstawianie się w roli koalicjanta Koalicji Europejskiej po ewentualnym wyborczym zwycięstwie tej drugiej na jesieni.\nDzięki nam Schetyna będzie miał alibi w postaci progresywnego koalicjanta. Będzie mógł na nas zwalić wszystko, co nie mieści się w ich konserwatywnym programie\n- ocenił Biedroń w wywiadzie dla "Krytyki Politycznej".\nAkt trzeci. Listy, czyli miś na skalę naszych możliwości\nDla Koalicji Europejskiej jednym z kluczowych momentów eurokampanii było ułożenie list wyborczych. Sztuka niełatwa, bo Schetyna musiał pogodzić pięć różnych partii, pięć różnych środowisk i całe mnóstwo rozbuchanych ego. Co ciekawe, występująca w Koalicji z pozycji siły Platforma Obywatelska oddała sojusznikom sześć z trzynastu "jedynek". Ze swojej puli "jedynek" dwa miejsca oddała ludziom niezwiązanym mocniej ani z partią, ani z polityką - Janinie Ochojskiej na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie oraz Tomaszowi Frankowskiemu na Podlasiu. Zresztą po kształcie list widać, że były układane nie tylko z myślą o majowych eurowyborach, ale także (a może przede wszystkim?) o jesiennych wyborach parlamentarnych.\nZjednoczona Prawica vs Koalicja Europejska Grafika: Marta Kondrusik\nJako pozytyw po stronie Koalicji Europejskiej na pewno można zapisać, że zdołała przekonać do startu wiele znanych twarzy i głośnych nazwisk, m.in. byłych premierów: Ewę Kopacz, Leszka Millera, Marka Belkę i Włodzimierza Cimoszewicza. Żeby ktoś dostał dobre miejsce, ktoś musiał je jednak stracić. Stratni okazali się zwłaszcza obecni europosłowie, którzy albo wylecieli z list (m.in. Bogdan Zdrojewski, Tadeusz Zwiefka, Adam Szejnfeld, Julia Pitera), albo dostali miejsca, które delikatnie mówiąc nie gwarantują im odnowienia mandatu (Michał Boni, Danuta Hübner, Jarosław Wałęsa).\nJeśli Koalicja Europejska wygra eurowybory, to jak w przysłowiu: nikt nie będzie sądził zwycięzcy. Jeśli jednak przegra, fala niezadowolenia wewnątrz Platformy może odbić się przewodniczącemu Schetynie czkawką. Tuż przed wyborami parlamentarnymi byłoby to groźne zarówno dla samej Platformy, jak i dla całej Koalicji Europejskiej (przecież wciąż nie wiadomo, czy w obecnej formule dotrwa do jesieni). Nastroje wśród niezadowolonych polityków sonduje też Donald Tusk i jego otoczenie. Jeśli nie znajdzie się dla nich miejsce w Platformie, to być może w tworzonym przez Tuska Ruchu 4 Czerwca?\nAkt czwarty. Obietnice plus strach, czyli sposób na zwycięstwo\nO ile z układania list Koalicja Europejska wyszła mniej lub bardziej obronną ręką, o tyle w kwestii programu zbytnio się nie popisała. Członkowie Koalicji jak tylko mogli uciekali od rozmów o programie, ale w końcu musieli przyjąć choćby skromne minimum na eurowybory. Przyjęli - ma dziesięć punktów i dotyczy wyłącznie kwestii europejskich. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że poza kilkoma zdaniami ogólnikowych haseł przy każdym z punktów, we wspomnianym minimum nie znajdziemy nic więcej. Pozostają więc zaklęcia, że będzie lepiej, sprawniej i dostatniej.\nGrzegorz Schetyna Fot. Dawid Żuchowicz / Agencja Gazeta\nPolitycy Koalicji Europejskiej, podobnie zresztą jak Zjednoczona Prawica, znacznie chętniej mówili o sprawach krajowych i tym, co zmienią w kraju, jeśli... wygrają wybory europejskie. I tak dowiedzieliśmy się m.in., że "500 plus" będzie także na pierwsze dziecko, lekarze zaczną zarabiać więcej, a służba zdrowia zostanie potężnie dofinansowana, nauczyciele otrzymają 1000 zł podwyżki, a pedofilia w polskim Kościele zostanie rozliczona przez specjalnie powołaną do tego komisję. Poza wyścigiem na obietnice wyborcze z PiS-em Polacy zostali również postraszeni polexitem, do którego doprowadzić ma partia Kaczyńskiego (badania społeczne pokazują, że Polacy w polexit w swojej większości nie wierzą), oraz zmarnowanym głosem, jeśli jakiś sympatyk opozycji odda go na inny komitet niż Koalicja Europejska.\nAkt piąty. Odczarowanie Tuska\nEurokampania przyniosła też pewną istotną zmianę, jeśli chodzi o pozycję i rolę Donalda Tuska w opozycji. Na skutek mniej lub bardzie nieprzewidzianych wydarzeń (antykościelne wystąpienie Leszka Jażdżewskiego na Uniwersytecie Warszawskim czy olbrzymie poruszenie społeczne po premierze filmu "Tylko nie mów nikomu" braci Sekielskich) nie powiódł się plan opozycji, w którym majowe tournée przewodniczącego Rady Europejskiej po Polsce zdominowałoby końcówkę kampanii i ustawiło Koalicję Europejską w uprzywilejowanej pozycji.\nNa swoje szczęście Koalicja nie była na tym zbytnio stratna. Ogólnonarodowa debata o pedofilii w polskim Kościele, która rozgorzała po premierze wspomnianego filmu braci Sekielskich, pozwoliła wrócić Koalicji do gry o zwycięstwo 26 maja i odrobić sondażowe straty z ostatnich dwóch miesięcy. Dzisiaj Tusk nie jest już wyczekiwanym zbawcą polskiej opozycji, ale raczej asem w rękawie, którego można użyć albo nie. Po czterech latach rządów "dobrej zmiany" wydaje się, że (przynajmniej czasowo) opozycja wyzwoliła się od nerwowego spoglądania w stronę Brukseli i wypatrywania nadjeżdżającego stamtąd rycerza na białym koniu. Dziś ma wszystko w swoich rękach i tylko od niej zależy, czy zrobi z tego umiejętny użytek.


Kompetencje wizytatorów-ewaluatorów w zakresie EWD - PDF\nKompetencje wizytatorów-ewaluatorów w zakresie EWD\nDownload "Kompetencje wizytatorów-ewaluatorów w zakresie EWD"\n1 Anna Rappe Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w Krakowie Instytut Badań Edukacyjnych Kompetencje wizytatorów-ewaluatorów w zakresie EWD Wprowadzenie W opracowaniu wykorzystano wywiady przeprowadzone podczas badania w 48 szkołach kończących się maturą 32 liceach ogólnokształcących i 16 technikach 1. W każdym województwie przebadano trzy szkoły: dwa licea ogólnokształcące i jedno technikum. Szkoły wybierano spośród tych, dla których były wyliczone wskaźniki EWD w 2012 roku i w których kuratorium oświaty przeprowadziło ewaluację zewnętrzną. W październiku i listopadzie 2013 roku przeprowadzono 192 pogłębione wywiady indywidualne z dyrektorami badanych szkół, nauczycielami, wizytatorami ds. ewaluacji oraz przedstawicielami organów prowadzących szkoły. Podczas realizacji badania obowiązywały Wymagania państwa wobec szkół z lat , które obejmowały IV obszary: Efekty, Procesy, Środowisko, Zarządzanie. Wszystkie prezentowane szkoły miały przeprowadzoną ewaluację w obszarze Efekty. W publikacji tej posłużono się jedynie danymi z wywiadów udzielonych ankieterom przez wizytatorów-ewaluatorów. Szkoły objęte badaniem miały zróżnicowane wyniki egzaminacyjne: 23 placówki miały wyniki niskie, 25 wysokie. Placówki z próby badawczej różniły się znacznie stopniem wykorzystania możliwości, jakie daje praca z edukacyjną wartością dodaną oraz narzędziami analitycznymi udostępnionymi na stronie projektu Pozytywne bądź bardzo pozytywne podejście do badania miała zdecydowana większość wizytatorów (34 osoby, 71%). Nie wszyscy wizytatorzy wyrazili zgodę na nagranie wywiadu 7 odmówiło. Ankieterzy w takim przypadku sporządzali notatki. Tabela 1. Ocena nastawienia wizytatorów do badania przez ankietera (po wywiadzie) Respondent bardzo negatywne Nastawienie wizytatorów do badania/wywiadu negatywne neutralne pozytywne bardzo pozytywne Wizytator Na podstawie materiałów zebranych podczas Badania na temat wykorzystania edukacyjnej wartości dodanej (EWD) przez szkoły ponadgimnazjalne, IBE, Warszawa\n2 XX Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej, Gdańsk 2014 Można zadać pytanie: po co wizytatorowi-ewaluatorowi znajomość edukacyjnej wartości dodanej? Dokonując ewaluacji (rozumianej jako badanie praktyczne oceniające ), wizytator powinien weryfikować zarówno metody, jak i źródła. Trzeba pamiętać, że do obiektywnej rzeczywistości przybliża nas triangulacja 2. I wtedy nie ma znaczenia, że któryś z wyników odbiega od innych, ale należy to skomentować. Jak? Na poziomie opisu szczegółowego warto podać np. zdanie dyrektora, stwierdzając jednocześnie, że przedstawione dane nie pozwalają na porównanie wyników [ ] 3. Wiedza, jakiej dostarcza wskaźnik EWD, ma w sobie duży potencjał informacyjny. Wskaźniki EWD stwarzają możliwość wyróżnienia szkół szczególnie efektywnych i szczególnie nieefektywnych. EWD stwarza możliwość identyfikacji dobrych i złych praktyk w szkołach, nagradzania szkół pracujących bardzo efektywnie. Wskaźniki te nie służą ocenie wiedzy nabytej przez uczniów, ale dostarczają informacji o tym, jak szkoły różnią się efektywnością pracy. Na stronie projektu EWD wskaźniki edukacyjnej wartości dodanej prezentowane są graficznie, łącznie ze średnimi wynikami egzaminacyjnymi. Szkoły opisano w dwumiarowym układzie współrzędnych: EWD na osi pionowej, wynik egzaminu na osi poziomej. EWD w pracy wizytatora ewaluatora Wskaźniki podane na stronie projektu EWD mogą być znaczącym narzędziem w pracy wizytatora-ewaluatora, ale by to wykorzystać, trzeba: A. wiedzieć - posiadać wiedzę o wskaźnikach egzaminacyjnych, B. potrafić - mieć umiejętności wykorzystania tej wiedzy, C. mieć odpowiednią postawę wobec omawianych wskaźników. Ad A. Wiedza wizytatorów na temat miary EWD nie jest jednakowa. Zdecydowana większość wizytatorów ukończyła różne szkolenia, najczęściej organizowane przez projekt NPSEO, Szkoły Jesienne i Wiosenne prowadzone przez projekt EWD. Chwalone są szkolenia prowadzone przez członków Zespołu EWD, np. w Dębem, przy udziale ORE czy na terenie ośrodków metodycznych: [ ] w Dębem czy gdzieś byliśmy, to było takie 3-dniowe dosyć solidne szkolenie i myślę, że przytłaczająca większość wizytatorów przeszła to szkolenie na temat EWD [id_04] 4. 2 Triangulacja metoda polegająca na zbieraniu danych za pomocą dwóch lub większej liczby metod, a następnie porównywanie i łączenie wyników, czyli pokazanie różnych poglądów na to samo w jednym opisie. 3 Ewaluacja zewnętrzna. Poradnik wizytatora, praca zbiorowa pod red. A. Gocłowskiej, ORE, Warszawa [id_xx] identyfikator jednej z 48 szkół maturalnych biorących udział w badaniach. 220\n3 I nie dosyć, że jakby umiejętności pewne nasze się poprawiły, jeśli chodzi o wykorzystywanie tych danych, to jeszcze mieliśmy szansę zobaczyć, jak one powiedzmy sobie wykorzystane gdzieś tam na konkretnym przypadku powiedzmy sobie mogą służyć potem do formułowania konkretnych takich powiedzmy sobie działań i planów, programów i tak dalej [id_06]. Jakkolwiek wizytatorzy odbyli różne szkolenia na temat EWD, niektórzy nadal posiadają niewielką wiedzę. Na przykład mylą aplikację Kalkulator EWD 100 z wykresami wskaźników trzyletnich na stronie projektu EWD: Korzystamy z tego zawsze, nim jedziemy do szkoły, otwieramy kalkulator, zobaczymy, jaka jest pozycja szkoły [ ] Bez problemu posługujemy się kalkulatorem, to znaczy potrafimy znaleźć szkołę [ ] [id_05]. Wizytatorzy-ewaluatorzy popełniają również błędy w rozumieniu pojęć statystycznych: Czyli elipsa szkoły w jakim obszarze ufności się znajduje [ ]. Czy jest to szkoła wspierająca, czy jest to szkoła wymagająca pomocy [ ] [id_43]. [ ] według tych naszych wykresów ten wskaźników EWD tutaj jest ujemny. No jest ujemny i jest, nie ma efektywności i nie ma wyników [id_46]. Większość wizytatorów, którzy udzielili wywiadów, rozumie pojęcie EWD i zna możliwości stosowania tej miary edukacyjnej: EWD jest użyteczne, chociaż o wiele więcej szkole przynosi pożytku kalkulator EWD, jest bogatszy w informacje, pozwala analizować więcej czynników. Natomiast EWD już w mniejszym stopniu ma takie zalety, ale pozwala obserwować kierunki dokonujących się zmian. Jeżeli chodzi o efekt uczniów, pozwala konfrontować szkołę ze szkołami tego samego typu, pozwala widzieć szkołę w, na tle innych szkół tego samego regionu czy miasta [id_52]. Niektórzy respondenci określają swoją wiedzę jako bardzo dobrą, mają duże doświadczenie w stosowaniu EWD i ciągle podnoszą swój poziom wiedzy w tym zakresie, czytając m.in. opracowania zamieszczone na stronie projektu EWD: [ ] powiem szczerze, że moglibyśmy ludzi z projektu trochę pouczyć. Znaczy nie z projektu EWD oczywiście, tylko z projektu, który nas uczył kiedyś [id_17]. Ad B. Różny sposób wykorzystania wiedzy o EWD, czyli umiejętności wizytatorów Są wizytatorzy, którzy uważają, że wskaźnik EWD nie jest im w pracy ewaluatora potrzebny: To znaczy tak, jakby uczyłam się jak to się robi, ale tego po prostu to, tego nie umiem i nie chcę tego umieć, bo mi jest to niepotrzebne, prawda? [id_52]. Jednak w zdecydowanej większości ewaluatorzy są przekonani, że posiadają wiedzę na temat wskaźników edukacyjnych i potrafią z niej korzystać: 221\n4 XX Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej, Gdańsk 2014 Potrafimy posługiwać się pojęciami związanymi z EWD, czytać dane. Myślę, że także analizować pozycję szkół, którą EWD [ ] pokazuje nam, jeśli chodzi o szkoły ponadgimnazjalne [id_05]. Zdarza się, że umiejętności wizytatorów są ograniczone do przyporządkowania elipsy do odpowiedniej ćwiartki wykresu, używają przy tym często nomenklatury odpowiedniej dla szkół gimnazjalnych: Mamy ten wykres, prawda, ze stron EWD. Obojętnie, czy sami z niego skorzystamy, czy szkoła nam przedstawi. No to po prostu my to kwitujemy kilkoma zdaniami, nie? Że na przykład pozycja tam szkoły plasuje ją tam, przypuśćmy, jako szkołę wspierającą czy jako szkołę sukcesu [id_55]. Nie chcę się na ten temat wypowiadać, bo ja tego nie wykorzystywałam w praktyce i szkoły, w których badałam, to one tylko się odnosiły do wyników, w której są ćwiartce [id_20]. Daje się zauważyć przywiązanie wizytatorów-ewaluatorów do kategoryzowania szkół tak, jak szkół gimnazjalnych. Pomimo tego, że ćwiartki układu współrzędnych dla szkół maturalnych nie zostały opisane nazwami na wzór opisu szkół gimnazjalnych (szkoła sukcesu, szkoła niewykorzystanych możliwości itd.), wizytatorzy przypisują kategorię gimnazjalną szkołom, często uważając tę czynność za wystarczającą analizę trzyletnich wskaźników EWD. Podsumowując: większość wizytatorów, którzy udzielili wywiadów, wie, czym jest EWD, ale czasami brakuje im kompetencji i chęci w stosowaniu tej wiedzy. Ad C. Postawa wizytatorów wobec wskaźnika EWD Wizytatorki, które przeprowadzały ewaluację w szkole maturalnej [id_05] uważają, że materiały Zespołu EWD są niedostosowane do ich możliwości: [ ] one są na wiele wyższym poziomie niż ten poziom, którym my dysponujemy. To są, już to są pojęcie matematyczne, statystyczne. Ja jestem polonistką, więc nie mam nic przeciwko matematyce i obliczeniom tego typu, natomiast te niuanse są dla mnie trudne [IDI 5 _W1],[id_05]. Natomiast publikacji naukowych, to ja nie czytam proszę Pana, jeśli chodzi o EWD [IDI_W2],[id_05]. Są wizytatorki uważające EWD za wymyśloną edukacyjną miarę, którą różnymi badaniami usiłuje się uwiarygodnić. Pokazuje to fragment transkrypcji wywiadu: Są bardzo często takie publikacje dotyczące, jakie konteksty wpływają na EWD, prawda. Oczywiście się okazuje potem, że wpływ mają niewielki, [śmiech] [id_27]. Zdarzali się wizytatorzy wątpiący w słuszność metodologii szacowania wskaźnika EWD, mający swoje zdanie na temat wszelakich analiz statystycznych: 5 IDI_W - pogłębiony wywiad indywidualny, prowadzony z wizytatorem ds. ewaluacji. 222\n5 To jest nie do końca mierzalne, chociaż ten cały system EWD próbuje jakby zmierzyć coś, co nie do końca można zmierzyć, bo jak byśmy zaczęli od definicji, co to jest wiedza, to już byśmy zaczęli tutaj mieć różne definicje i różne wątpliwości [id_21]. Kiedy ma się takie poglądy, chyba jest trudne stosowanie miary EWD w ewaluacji szkół. Zdarzają się wizytatorzy nieuwzględniający wskaźników trzyletnich, jeśli nie pasują do obrazu szkoły, który powstał na podstawie np. danych prezentowanych przez dyrektora szkoły: Widzę czasami, że wniosek jest nie taki albo że analiza nie jest taka, jak wynikać to powinno z opisu. Ale nie kwestionuję tego, bo nie mam do tego takich kompetencji. Mogę nie wziąć tego pod uwagę [id_46]. W liceum [id_19] ewaluację przeprowadzała wizytatorka, która uważała, że przedstawienie prawdziwych danych może szkole wyrządzić krzywdę, ewaluatorka uprawia politykę dobrej cioci, prawdopodobnie wyrządzając krzywdę uczniom i gronu pedagogicznemu: Tak, gdzie szkoła wymaga wsparcia, to jakby dla mnie to nie jest jedyny wskaźnik, że mam to ocenić niżej, bo jeżeli szkoła ma sukcesy, gdzie jest, widzę, że zajmuje się tymi uczniami mającymi problemy, a mimo to, prawda, ma niskie wyniki, to ja jakby pomijam wtedy ten wskaźnik [id_19]. Są również wizytatorzy niezwykle poważnie traktujący swoje zadania. Są bardzo dobrze przygotowani do ewaluacji. Tym samym, potrafią wykonywać prawidłowo analizy, wykorzystując dane egzaminacyjne. Jeśli w szkole analizy są wykonywane źle lub niestarannie, pomagają szkole, wykonując obliczenia i pokazując, jakie wnioski, refleksje można wykorzystać w dalszej pracy szkoły: Widziałem na przykład tak, że analizy są w szkole robione tak sobie. To wtedy mówimy tak, to prześlijcie już mi dane, wiesz, surowe. No i wtedy przychodziłem na radę pedagogiczną, nie wychodziłem jakby poza, w samym raporcie nie robiłem analizy, bo to nie jest moja rola. W raporcie mam napisać, jak szkoła to robi. Natomiast przychodząc na radę, pokazywałem im coś, co wynika z mojej analizy, którą ja zrobiłem ad hoc, bardzo szybko i powiedziałem: tak, można to robić na przykład. I takie są z tego wnioski, a wy tak na przykład nie robicie. Albo robicie, ale robicie to troszkę tam inaczej [id_17]. Inni ewaluatorzy nie wykonują przykładowych analiz, aby pomóc szkołom, ale starają się podczas podsumowania ewaluacji przekazać elementarną wiedzę o wskaźnikach edukacyjnych: Więc jeżeli widzimy, że szkoła w ogóle nie widziała EWD, nie wie jak z tego korzystać, jeżeli pozyskując dane, nie widzimy, że szkoła wie, czym jest kalkulator EWD, że w ogóle nie ma osoby, która by była zainteresowana pracą z kalkulatorem EWD, to staramy się na tych, przy tym przedstawieniu wyników powiedzieć tej radzie trochę więcej, tak wskazać [id_07]. 223\n6 XX Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej, Gdańsk 2014 Wizytatorzy słusznie uważają, że wskaźniki EWD częściej są wykorzystywane do ewaluacji wewnątrzszkolnych w gimnazjach. Należy również zauważyć, że wskaźniki te są stosowane w gimnazjach już od 2006 roku, a Kalkulator EWD 100 dla gimnazjów ma więcej możliwości wykonywania analiz niż jest w opcjach przeznaczonych dla szkół maturalnych: Znaczy myślę, że wskaźnik EWD jest trochę niedoceniany. Lepiej to wygląda w szkołach gimnazjalnych, chociaż rzadko zdarza się, żebym widziała, przynajmniej te szkoły, w których ja byłam, to jest tylko wycinek, tak, pogłębioną analizę pracy z kalkulatorem [id_47]. Jak jest: interpretacja wskaźników EWD Wizytatorzy, którzy nie potrafią wykorzystać wskaźnika EWD zgodnie z przeznaczeniem, znajdują jego inne zastosowania, np. do liczenia maturzystów z tabel znajdujących się pod wykresami: Tabele z wynikami, bo to czasami się konfrontuje z tym, co się dzieje w szkole i szkoła na przykład nie potrafi, to akurat nie dotyczy tych dwóch szkół, od których zaczęliśmy, ale szkoła często ma tak, że nie potrafi określić, ilu miała maturzystów w tym roku [id_21]. Głównym problemem wskazanym przez respondentów był brak czasu na analizy, co obniża jakość opracowań ewaluacyjnych: Brak czasu, wie Pan, to jest nasz największy problem. No, a jak jest brak czasu, no to jest za mało tego czasu na analizę [id_05]. Dla niektórych respondentów interpretacja jest bardzo prosta, wystarczy wykres przyporządkować do odpowiedniej ćwiartki w układzie współrzędnych wynik egzaminacyjny, EWD: No to zależy, kto się będzie zajmował tym EWD, bo interpretacja jest jasna, tam wykres jest w danej ćwiartce i to nie ma problemu, żeby go zinterpretować [id_56]. Wizytatorzy dostrzegają problem w przypadku, kiedy elipsa leży na osiach układu współrzędnych, a nie w obszarze jednej z ćwiartek układu: A większość elipsy jest w ćwiartce którejś, czy mogę powiedzieć, że ta szkoła, jest załóżmy sobie w tej ćwiartce, tak? I tutaj były takie wątpliwości, czy ja mam patrzeć na środek tej elipsy? [id_11]. Zdecydowana większość wizytatorów, którzy brali udział w badaniu, twierdzi, że wykorzystuje wskaźnik EWD w swojej pracy. W opinii przeważającej części wizytatorzy nie mają problemów związanych z interpretacją wskaźnika, poniżej przykładowe słowa respondenta: Brak problemów. Jest to dla nas czytelne [id_13]. Jak jest: odbiór prezentacji EWD na stronie Znaczna część wizytatorów sądzi, że prezentacja EWD na stronach projektu jest jasna i przejrzysta. 224\n7 [ ] te informacje wstępne, które są na stronie projektu, one są tak jasne, że nawet dla laika zrozumiałe. Czym jest EWD, jak to czytać, jak interpretować [id_07]. Mówię, nie czuję się jakimś specjalistą, bo to, jak mówię, po jednym kursie i ja też, jako akurat nie jestem, jakimś specjalnym zwolennikiem bawienia się liczbami. Ale nie, nie widziałem problemów [id_16]. Wizytator [id_03] podkreśla, że jedynym problemem jest brak szczegółowej legendy przy wykresach maturalnego EWD, co generuje problemy z interpretacją wśród nauczycieli: Chodzi o określenie tych ćwiartek. Cały czas jednak gdzieś tam trzeba odnosić, jak mają odczytywać, bo z tym jest pewien kłopot. Bo jeżeli jeszcze w gimnazjum się stosuje szkoła sukcesu, szkoła wspierająca [ ] w liceum i tego niestety tutaj, uważam, troszeczkę jakby opisu brakuje [id_03]. Wizytatorzy dostrzegają też problemy z prezentacją EWD przedmiotów maturalnych, które nie są tak liczne zdawane na maturze jak przedmioty obowiązkowe, czyli język polski i matematyka. Dlatego dla przedmiotów innych niż język polski i matematyka na poziomie szkoły EWD liczone jest dla grupy przedmiotów humanistycznych i grupy przedmiotów matematyczno-przyrodniczych: To, no, ale tutaj mamy kłopot ten, że dla EWD maturalnego można wyróżnić polski, można wyróżnić matematykę, a pozostałe są w grupie, więc tu właściwie jeszcze na tym etapie mówić niewiele można. Z resztą wcale nie jestem pewna, czy w przyszłości coś będzie można z tym zdziałać, bo przecież populacja, która zdaje w danej szkole, nie wiem, chociażby biologię, jest za mała, żeby coś można było na ten temat, jeśli chodzi o EWD powiedzieć [id_20]. Dla ewaluatorów ze szkoły [id_17] problemem są nakładające się elipsy przy badaniu większej liczby szkół: [ ] to narzędzie jest programowane, to znaczy jest bardziej adresowane do może mniejszych gmin. I jak nawet te kilkanaście szkół chcę porównać, wykres się już robi mało czytelny [ ] Jak jest: współpraca z samorządem Czytając transkrypcje wywiadów z wizytatorami-ewaluatorami, można dostrzec niewykorzystanie możliwości, jakie daje miara EWD podczas omawiania polityki edukacyjnej pomiędzy organami nadzorującymi, czyli kuratoriami, a organami prowadzącymi, czyli samorządami. Ankieterzy zadawali pytania dotyczące współpracy wizytatorów i samorządowców w zakresie działań ewaluacyjnych. Z przeprowadzonych wywiadów wynika, że praktycznie brak jest współdziałania organów nadzorujących i prowadzących w tej dziedzinie. Jeden z ewaluatorów stwierdził, że nie orientuje się w działaniach organów prowadzących: Ja nie mam kontaktu z organem prowadzącym, poza tym, że uczestniczy jako jeden z partnerów w wywiadach ze szkołami [ ] ja nie wiem, czym się zajmuje organ prowadzący [id_20]. 225\n8 XX Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej, Gdańsk 2014 Na pytanie: Czy EWD było stosowane przez Pana w kontaktach z organem prowadzącym? większość wizytatorów przyznała się, że nie korzysta ze wskaźnika EWD podczas omawiania pracy badanej szkoły: To w ogóle nie ma sensu, no niby o co miałoby chodzić, co ja miałbym z organem robić z tym EWD, nie wiem, o co to chodzi [id_21]. Przy, tak, przy około 50 ewaluacjach nie zdarzyło mi się w ogóle, żeby przedstawiciel organu prowadzącego powiedział o czymś takim jak wskaźniki edukacyjnej wartości dodanej. I nierzadko w ogóle nie znają konkretnych wyników pracy szkoły [id_17]. Niektórzy ewaluatorzy uważają, że nie mogą bez odpowiednich upoważnień współpracować z przedstawicielami samorządu, ograniczają kontakty do zadawania pytań z formularza ewaluacji: Organ prowadzący szkołę jest tylko wtedy z nami w kontakcie, jeśli przyjdzie na wywiad. Pytamy się, jakie są wyniki, czy organ, czy samorząd lokalny ma wiedzę na temat wyników, czy te wyniki są zadowalające, czy organ, czy prowadzący ma wiedzę na, jaki jest efekt kształcenia w szkole, to generalnie organy mówią Dobrze. Wszystko w porządku [id_26]. Przedstawione przykłady generalnie pokazują, że takie wskaźniki edukacyjne jak EWD nie są wykorzystywane do wspólnego rozwiązywania problemów edukacyjnych, czy patrząc szerzej prowadzenia wspólnej polityki oświatowej przez przedstawicieli kuratoriów i samorządów. Jednocześnie wizytatorzy dostrzegają szereg możliwości stosowania EWD przez samorządy. Oto przykład: [EWD] może też być takim narzędziem, które pozwoli ocenić organowi prowadzącemu działania szkoły, czy są bardziej, czy mnie celowe. Po prostu mógłby, no, dokonać oceny, czy dając pieniądze na zajęcia dodatkowe [ ] czy rzeczywiście akurat te zajęcia są potrzebne, może zupełnie coś innego, tak? [id_18]. W jednym przypadku ewaluatorzy badający placówkę [id_05] bardzo dobrze oceniają kompetencje do pracy z EWD w organie prowadzącym: Szefową Wydziału Edukacyjnego w mieście X jest informatyk [ ] ona naprawdę zna się na tych badaniach i bardzo dobrze jest zorientowana, jak szkoła wygląda, potrafi to ocenić, zanalizować, nie trzeba wiele. Po prostu jest fachowcem w tej dziedzinie [id_05]. Działania popularyzujące, promujące EWD Można zadać pytanie: Czy wizytatorzy mogą pomóc popularyzować EWD w szkołach? Okazuje się, że niektórzy już tak działają. Prezentacja wyników ewaluacji zewnętrznej przez wizytatorów może zawierać elementy promocji nowych miar edukacyjnych: Kiedy na przedstawieniu wyników pokazaliśmy to radzie pedagogicznej [ ] że wkleiliśmy to [EWD] do prezentacji. Kiedy rada pedagogiczna zobaczyła 226\n9 to, zobaczyła tę elipsę [ ] ja w ich oczach po prostu widziałam, że niektórzy zobaczyli to po raz pierwszy [id_07]. [ ] jak jedziemy do szkół i widzimy, że szkoła ma problemy, to podpowiadamy, gdzie, jak korzystać z takich narzędzi [EWD], że należy uświadamiać, rozmawiamy. Nawet dyrektorowi czy nauczycielom podpowiadamy na jakiej stronie, że tam są publikacje, że jak mają problem [ ] do niektórych szkół nawet zawiozłam, wydrukowałam [ ] [id_26]. Są to działania niezwykle pozytywne, biorąc pod uwagę ubogą ofertę szkoleń z zakresu szeroko rozumianego pomiaru dydaktycznego, prowadzoną przez profesjonalne ośrodki doradztwa metodycznego. Szczególnie cenna jest sugestia co do możliwości korzystania z bogatych źródeł informacji o wskaźnikach edukacyjnych na stronach projektu EWD. Ewaluator placówki [id_46] słusznie zauważył konieczność pokazywania korzyści płynących z prawidłowego stosowania takich wskaźników podczas ewaluacji wewnętrznej: No, żeby zachęcić kogoś do wykonywania takiej analizy, to trzeba mu pokazać, jakie będzie miał z tego profity dla swojej pracy i dla swoich uczniów. Myślę, że jak się poda taki dobry przykład, taką, taki przykład z praktyki i wskaże, w jaki sposób można rozwijać się i rozwijać potencjał uczniów, to wówczas będzie to na tyle atrakcyjne, że nauczyciele zechcą to robić bez proszenia i bez zachęcania [id_46]. W części C. Postawa wizytatorów wobec wskaźnika EWD przedstawiono podobne działania wizytatorów, którzy dzielili się swoją wiedzą na temat EWD z nauczycielami i dyrekcją ewaluowanych szkół. Traktowali swoje postępowapowanie jako rzecz normalną, lekcję koleżeńską, w czasie której pedagodzy wymieniali się swoimi doświadczeniami. Rekomendacje do dalszej pracy W wypowiedziach wizytatorów-ewaluatorów przewija się problem konieczności prowadzenia profesjonalnych szkoleń. Jednocześnie badani uważają, że jeśli szkolenia to praktyczne. Zajęcia teoretyczne nie znajdują uznania: Tam jedna pani się produkowała, że tak powiem, ale no, to jest za mało. No, bo to jest tylko teoria, taka sucha teoria. Pokazane jakieś tam wykresiki, ale to, no nie przekłada się na praktykę [id_13]. Dużym uznaniem cieszą się Szkoły EWD, organizowane przez projekt EWD przeważnie raz, dwa razy do roku: Ja mogę to tak ocenić ze swojej perspektywy, dla mnie, dla mojej pracy na pewno Szkoły EWD są super, inne szkolenia są za krótkie po prostu, żeby dały im doświadczenie [id_17]. Wizytatorzy uważają, że dzięki szkoleniom można zainteresowanym pokazać korzyści, jakie daje stosowanie wskaźników edukacyjnych. Przekonać do pożytku ze stosowania edukacyjnej wartości dodanej podczas ewaluacji wewnętrznej szkół. 227\n10 XX Konferencja Diagnostyki Edukacyjnej, Gdańsk 2014 Pokazanie możliwości najlepiej jest widoczne, gdy zajęcia są prowadzone w formie aktywnej warsztatów, ćwiczeń: Więcej interpretacji konkretnych wyników, tak. Podawać przykłady różnych właśnie pozycji szkół i interpretować te [ ] To więcej takich praktycznych wskazówek interpretacji, jak to odczytywać [id_55]. Badani słusznie uważają, że w ramach projektu EWD, cały czas powstają nowe materiały i rozwiązania, zmieniają się sposoby liczenia wskaźników EWD. Równocześnie są prowadzone prace badawcze, potwierdzające przyjęte założenia o słuszności przyjętej metody obliczeniowej. Dowodem są liczne publikacje Zespołu EWD na stronach Ewaluatorzy, zdając sobie sprawę z rozwoju metody EWD, uważają, że: Powinniśmy jednak odświeżać tę wiedzę, tak, tym bardziej, że podejrzewam, że metodologia badań się zmienia, tak, a my tego już gdzieś tam nie widzimy, zatrzymujemy się w pewnym miejscu [id_47]. Szkolenia powinny wspierać, są potrzebne aktualne materiały informacyjne, napisane przystępnym językiem. Istnieje zapotrzebowanie na kursy e-learningowe na temat EWD. Szkolenia powinny być regularne, systematyczne, ponieważ projekt EWD systematycznie jest rozwijany, a także dlatego, że jest potrzeba wymiany przybywających z czasem doświadczeń. Największe zaufanie (na podstawie dotychczasowych doświadczeń) przedstawiciele kuratoriów mają do członków Zespołu EWD jako źródła wiedzy o EWD. Podsumowanie Wizytatorzy są grupą osób stosunkowo dobrze przeszkoloną w zakresie analizowania wskaźników egzaminacyjnych. Jednak nie zawsze w pełni wykorzystują swoją wiedzę. Przedstawiciele kuratorium przeprowadzający ewaluację w LO [id_46] twierdzą, że nie oceniają efektywności nauczania szkół, ponieważ jest to zadanie samych szkół. Kuratorium jedynie zbiera informacje, te informacje, które szkoła chce udostępnić: Nie. Nie, bo my tego nie robimy. To nie jest nasze zadanie. To jest zadanie szkół. My tego nie robimy. Powiem tak, my w zasadzie zbieramy informacje od szkół. I to, co nam dają, to mamy. Nawet nie [ ] prosimy o więcej. Oni dają nam to, co chcą [id_46]. Na pytanie, czy analizowanie EWD jest powszechne wśród ewaluatorów, wizytator  odpowiada w sposób dość krytyczny: Nie czują się mocni, czy może, dlatego że nie mają na to czasu. W wielu raportach widzimy, że wizytatorzy przywołują tylko to, co dostali od szkoły, co niestety sprawia, że czasami interpretacje przytaczają w raporcie błędne. Znaczna część ewaluatorów wykonuje tylko polecenia jak mówią określone aktualnymi przepisami : 228\n11 No wykonujemy czynności ewaluacyjne te, które są określone aktualnymi przepisami. No i oczywiście to polega na zbieraniu informacji, opracowywaniu, pisaniu raportu no, cóż więcej powiedzieć [id_16]. Opracowanie wywiadów udzielonych przez przedstawicieli organów prowadzących wykazało: 1. Istnieje duża liczba wizytatorów-ewaluatorów niezainteresowanych EWD. 2. Choć wizytatorzy-ewaluatorzy są grupą stosunkowo dobrze zorientowaną w tematyce EWD (zapewne dzięki licznym szkoleniom do nich adresowanym), nadal są wśród nich osoby nieprzekonane do EWD, czujące się niepewnie, zasłaniające się prawem przed stosowaniem EWD. 3. Między kuratoriami a organami prowadzącymi szkoły prawie nie ma współpracy we wspólnym zarządzaniu szkołą jako elementem regionalnego systemu edukacji. 4. W badaniu zidentyfikowano jednostkowe przykłady ewaluatorów, którzy nawiązali z organami prowadzącymi współpracę w zakresie EWD, wykorzystując do tego obowiązkowy wywiad przeprowadzany w trakcie ewaluacji zewnętrznej. Zakończyć można słowami ewaluatora, który zaufał wskaźnikom edukacyjnym: Wreszcie skończy się bałamucenie liczbami nieodnoszącymi się do rzeczywistości, że wreszcie ktoś wymyślił takie narzędzie, które w racjonalny sposób nie da się podważyć, że jest wadliwe, że jest złe. Jeśli ktoś krytykuje EWD to znaczy, że nie ma zielonego o tym pojęcia albo ma złą wolę [id_18]. Bibliografia 1. Kędracka E., Matuszczak K., Rappe A., Stożek E., Badanie na temat wykorzystania edukacyjnej wartości dodanej (EWD) przez szkoły ponadgimnazjalne, Raport IBE, Warszawa 2013, ponadgimnazjalne.pdf. 2. Matuszczak K., Stożek E., Rybińska A., Ewaluacja wewnętrzna projektów systemowych Działania 3.2 POKL związanych z rozwojem metodologii szacowania wskaźnika edukacyjnej wartości dodanej (EWD). Koncepcja badania (dokument wewnętrzny IBE), Warszawa Ewaluacja zewnętrzna. Poradnik wizytatora, praca zbiorowa pod red. Gocłowskiej A., ORE, Warszawa Rappe A., Wykorzystanie informacji o wynikach egzaminacyjnych w pracy nadzoru pedagogicznego, ze szczególnym uwzględnieniem EWD (wersja 1.2), 2012, ewd.edu.pl/materialy-szkoleniowe/broszura_ewal_v1.pdf [dostęp: ]. 5. Stożek E., Wykorzystanie wyników egzaminów zewnętrznych i EWD do oceny potrzeb szkół, ORE/UW, Warszawa 2012; [dostęp: ]. 6. Dolata R., Hawrot A., Humenny G., Jasińska A., Koniewski M., Majkut P. i Żółtak T. Trafność metody edukacyjnej wartości dodanej dla gimnazjów, Instytut Badań Edukacyjnych, Warszawa\nBadanie na temat wykorzystania edukacyjnej wartości dodanej (EWD) przez szkoły ponadgimnazjalne\nBadanie na temat wykorzystania edukacyjnej wartości dodanej (EWD) przez szkoły ponadgimnazjalne Autorzy: Ewa Kędracka Katarzyna Matuszczak Anna Rappe Ewa Stożek Wydawca: Instytut Badań Edukacyjnych ul.