Z kart historii warszawskiej piłki ręcznej. Odcinek XV - Srebro polskich juniorów. SKRA w elicie kobiet | WMZPR\nZ kart historii warszawskiej piłki ręcznej. Odcinek XV – Srebro polskich juniorów. SKRA w elicie kobiet\nOdcinek XV – Srebro polskich juniorów. SKRA w elicie kobiet.\nRok 1967 rozpoczął się inaczej niż to zazwyczaj bywało, bo od przeprowadzonych już w styczniu w Szwecji VI Mistrzostw Świata w 7-ce Mężczyzn, będących też pierwszą międzynarodową konfrontacją reprezentacji Polski tego roku.\nReprezentacja Polski zakwalifikowała się do tych Mistrzostw w wyniku pomyślnie przebrniętych eliminacji w roku poprzednim.\nW swojej grupie eliminacyjnej Polacy trafili na reprezentacje Jugosławii, Szwecji i Szwajcarii. I niestety po dwóch porażkach – z Jugosławią i Szwecja odpadli z dalszej części Mistrzostw. Wyniki reprezentacji Polski w tym turnieju:\nSzwecja – Polska 26 – 16 (9 – 7)\nJugosławia – Polska 22 – 17 (14 – 8)\nPolska – Szwajcaria 20 – 18 (12 – 11)\nPo tych spotkaniach Polska zajęła III miejsce w I grupie eliminacyjnej i nie awansowała, bowiem do ćwierćfinałów kwalifikowały się dwa pierwsze zespoły z każdej grupy.\nW składzie naszej reprezentacji znaleźli się: Bogdan Kowalczyk (AZS-AWF) w bramce oraz Marek Nowakowski i Stanisław Piekarek z Warszawianki.\nW poszczególnych meczach wystąpili: (w nawiasie liczba bramek)\n– ze Szwecją: Kowalczyk, Nowakowski (1), Piekarek;\n– z Jugosławią: Nowakowski (3);\n– ze Szwajcarią: Kowalczyk, Nowakowski (1).\nW tym pierwszym meczu z gospodarzami Mistrzostw brutalnie sfaulowany, a właściwie niemal znokautowany został Marek Nowakowski, czego nawet „nie zauważył” rumuński sędzia Vasile Sidea, uznając zdobytą w tym czasie bramkę przez przeciwnika, kiedy nasz zawodnik był znoszony z boiska.\nO tym incydencie szeroko rozpisywała się skandynawska prasa.\nPonieważ działo się to w pierwszej połowie spotkania, kierownictwo i trener reprezentacji (Tadeusz Breguła) protestowali przeciwko prowadzącemu zawody sędziemu, ale nie odniosło to niestety skutku. Tak na marginesie, rumuński arbiter podyktował ponadto przeciwko naszej reprezentacji 12 karnych i wpisał się na niechlubną listę rumuńskich sędziów, na której później znalazło się również nazwisko Victora Padureanu, które na długie lato stało się synonimem nieuczciwego, stronniczego sędziowania.\nRzeczony incydent niewątpliwie miał wpływ na dalszy przebieg spotkania i dalszy udział reprezentacji Polski w tej imprezie. Warto podkreślić, że mimo wyraźnej „pomocy” rumuńskiego arbitra wynik do przerwy rokował jeszcze nadzieje na korzystny rezultat, kiedy to nasz zespół przegrywał tylko 7 – 9. Jednak w drugiej połowie w wyniku wszystkich tych czynników i nie najlepszej grze nasz zespół nie potrafił się skoncentrować przegrywając ostatecznie 16 – 26.\nMistrzami Świata zostali Czechosłowacy, zwyciężając w finale Danię 14 – 11 (8 – 8), a start naszej reprezentacji został uznany jako nieudany.\nKolejną międzynarodową imprezą mistrzowską były I Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w 7-ce Juniorek i Juniorów organizowane w marcu w Holandii.\nMiędzynarodowa Federacja Piłki Ręcznej w ramach odpowiednich przygotowań startu piłki ręcznej na Igrzyskach Olimpijskich postanowiła od 1967 roku organizować Młodzieżowe Mistrzostwa Świata, którą to inicjatywę przyjęto z dużym zadowoleniem. Drugą kwestią był krótki termin pozostający do rozpoczęcia tych rozgrywek, zaplanowany na początek marca 1967 roku.\nMimo to męska reprezentacja Polski wypadła w tej imprezie nadspodziewanie dobrze.\nPo wygraniu 3-zespołowej grupy i wyprzedzeniu NRF oraz Hiszpanii nasza reprezentacja pokonała w ćwierćfinale Holandię 23 – 17 (12 – 8) a następnie w półfinale faworyzowaną Czechosłowację 20 – 11 (8 -7). Nadzwyczajną skutecznością w tym meczu popisał się Stanisław Piekarek, zdobywca 8 bramek. Dało to naszej młodzieży prawo gry w wielkim finale Mistrzostw Świata. W finale jednak Rumunia okazała się zdecydowanie lepsza, wygrywając z naszą reprezentacją 22 – 8, prowadząc jednak do przerwy tylko dwoma bramkami 7 – 5.\nWarto jednak podkreślić, że już od 7-ej minuty nasz zespół grał bez kontuzjowanego bramkarza Bogdana Kowalczyka, a następnie kontuzji uległ drugi z naszych czołowych strzelców Andrzej Wlazło\nW naszej drużynie wyróżnili się: Bogdan Kowalczyk, który został wybrany najlepszym bramkarzem Mistrzostw oraz najskuteczniejszy zawodnik naszej drużyny Stanisław Piekarek, który zdobył w całym turnieju 21 bramek.\nWarto podkreślić historyczną wartość tego osiągnięcia. Był to bowiem pierwszy medal na imprezie światowej najwyższej rangi zdobyty przez reprezentację Polski w jakiejkolwiek kategorii.\nNaszym dziewczętom uczestniczącym w I Młodzieżowych Mistrzostwach Świata niestety nie powiodło się tak, jak ich reprezentacyjnym kolegom.\nNa podstawie osiągniętych wyników można jednak obiektywnie stwierdzić, że nasze panie miały w tych Mistrzostwach wyjątkowego pecha.\nPo remisowym, pierwszym spotkaniu z Holenderkami 10 – 10 , nasze panie uległy w jednakowym stosunku 5 – 6 Czechosłowacji i Szwecji. Według opinii bezpośrednich obserwatorów na wyniki te wpływ miała „pomoc” sędziów.\nWyniki te dały naszej reprezentacji ostatnie, 4 miejsce w grupie i prawo gry jedynie o miejsca 5 – 8, gdzie przeciwniczkami naszej reprezentacji były Dunki. Również i w tym spotkaniu nie dopisało nam szczęście. Mecz zakończył się remisem 14 – 14, a regulamin nie przewidywał dogrywki, zaś o jego rozstrzygnięciu zadecydowało … losowanie, które nie wypadło korzystnie dla naszego zespołu i pozostał nam mecz o 7 – 8 miejsce.\nW meczu o 7 – 8 miejsce reprezentacja Polski pokonała NRF 17 – 14 i zdobyła w ten sposób 7 miejsce, notując w turnieju 1 zwycięstwo, 2 remisy i 2 porażki.\nW reprezentacji Polski wystąpiły trzy zawodniczki AZS-AWF Warszawa: Teresa Szybajło w bramce oraz Stefania Pach i Irena Zbroja, którą wymieniano jako wyróżniającą się zawodniczkę.\nInne spotkania międzynarodowe z udziałem reprezentacji Polski\nNa przełomie czerwca i lipca reprezentacja kobiet wzięła tradycyjnie udział w turnieju o Puchar Zagrzebia. Start ten można określić jako całkowicie nieudany, bowiem nasze panie przegrały wszystkie trzy spotkania notując następujące wyniki:\n– z Jugosławią 5 – 7 (3 – 4)\n– z Węgrami 4 – 7 (2 – 3)\n– z Rumunią 8 – 13 (4 – 7)\nW meczach tych zadebiutowała i zaliczyła trzy występy przedstawicielka Warszawy Otylia Kotkowska (bez zdobyczy bramkowych).\nKolejne mecze nasza żeńska reprezentacja rozegrała w sierpniu i w dwumeczu ze Szwecją odniosła dwa zwycięstwa: 12 – 3 (5 – 3) oraz 10 – 5 (6 – 1).\nTym razem bez udziału reprezentantek Warszawy.\nDla równowagi dwa kolejne mecze nasza reprezentacja kobiet przegrała w listopadzie na swoim terenie z tradycyjnymi rywalkami – reprezentacją NRD: 11 – 21 (4 – 12) oraz 11 – 14 (3 – 7).\nW meczach tych w naszej reprezentacji wystąpiła Irena Zbroja z warszawskiego AZS AWF, zdobywając odpowiednio 1 bramkę w pierwszym meczu i 3 w rewanżu.\nKolejny dwa mecze z NRD nasza reprezentacja rozegrała na terenie przeciwniczek, notując kolejne porażki 6 – 8 (3 -5) oraz 6 – 9 (3 – 7). Tym razem bez udziału warszawianek.\nW grudniu żeńska reprezentacja Polski jeszcze raz wystąpiła w kolejnym turnieju o Puchar Zagrzebia, notując tym razem dwie porażki i jeden remis, który to wynik nie jest uwzględniony w oficjalnym rejestrze spotkań międzypaństwowych reprezentacji Polski, ponieważ nie są w nim uwzględniane np. mecze z drugą reprezentacją danego kraju:\n– z Jugosławią A 7 – 11 (5 – 7)\n– z CSRS 12 – 14 (8 – 10)\n– z Jugosławią B 11 – 11 (5 – 8)\nSezon zakończyła reprezentacja Polski jeszcze jedną porażką z CSRS, tym razem na terenie przeciwniczek w Bratysławie 5 – 10 (3 – 5).\nWe wszystkich tych trzech grudniowych, oficjalnych spotkaniach reprezentacji Polski wzięły udział: bramkarka Teresa Łagoda oraz Irena Zbroja z Warszawy (bez bramek).\nNie był to więc udany sezon polskiej reprezentacji, poza zaskakującymi, wysokimi zwycięstwami nad Szwecją (z dzisiejszego punktu widzenia). Był to jednak też pierwszy tak bogaty sezon pod względem liczby rozegranych spotkań, których nasza reprezentacja rozegrała 12.\nDrugim ważnym aspektem było regularne powoływanie do reprezentacji przedstawicielek Warszawy, które w liczbie 3 wystąpiły w 8 z 12 spotkań.\nPodobną liczbę spotkań (12) rozegrała w roku 1967 reprezentacja mężczyzn i to licząc tylko spotkania oficjalne. W tych spotkaniach przedstawiciele Warszawy w liczbie 3 występowali dość regularnie, odgrywając przy tym niepoślednią rolę.\nCo prawda udział w Mistrzostwach Świata nie mógł być z różnych względów zaliczony do udanych, to w dalszej części sezonu wyniki reprezentacji Polski zasługiwały na dużo wyższe oceny.\nPo udanym występie w Światowych Igrzyskach Młodzieży odmłodzenie reprezentacji Polski stało się naturalnym krokiem i młodzi zawodnicy coraz częściej byli do niej powoływani.\nTrzech przedstawicieli Warszawy – wychowanków SKS Warszawianka, w istotnym stopniu przyczyniło się do zdobycia Wicemistrzostwa Świata. W dalszej części roku zawodnicy ci już regularnie występowali w meczach reprezentacji.\nNastępnym sprawdzianem reprezentacji był udział w Pucharze Bałtyku. Turnieju, który już zdążył okrzepnąć i nabrać międzynarodowego znaczenia.\nReprezentacji Polski startującej w tym turnieju rozgrywanym w lipcu, do powtórzenia sukcesu z pierwszej jego edycji, czyli zajęcia pierwszego miejsca zabrakło przysłowiowej kropki nad „i” a dokładniej jednej bramki, przesądzającej o zwycięstwie nad Rumunią.\nPolska ostatecznie zajęła więc trzecie miejsce gorszą różnicą bramek z Węgrami.\nA oto wyniki i tabela turnieju:\n– Polska – ZSRR 12 – 11 (5 – 4)\n– Polska – Węgry 11 – 14 (5 – 9)\n– Polska – Rumunia 13 – 13 (7 – 9)\n– Polska – Gdańsk 17 – 12 (7 – 4)\n1. Rumunia 6 – 2 49 – 32\n2. Węgry 5 – 3 51 – 44\n3. Polska 5 – 3 53 – 50\n4. Gdańsk 4 – 4 37 – 49 (Polska – juniorzy)\n5. ZSRR 0 – 6 40 – 55\nNa podkreślenie zasługują dwie wygrane reprezentacji juniorów: 12 – 8 z ZSRR oraz 10 – 8 z Węgrami !!!\nW zespole tym wystąpili m.in. Andrzej Szybka i Wojciech Nowiński (członkowie Warszawianki w 1964 roku). W roku 1967 byli zawodnikami klubów gdańskich.\nPonadto z ciekawszych nazwisk można odnaleźć Andrzeja Szymczaka, Antoniego Przybeckiego (ojca Piotra), Wiesława Krygiera, Stanisława Stróżyka oraz … Andrzeja Kraśnickiego.\nSzybka, Szymczak, Krygier i Stróżyk już w następnych meczach w listopadzie na turnieju, w Bukareszcie zostali powołani do pierwszej reprezentacji.\nW Pucharze Bałtyku we wszystkich trzech oficjalnych spotkaniach reprezentacji wystąpiło trzech przedstawicieli Warszawy: Bogdan Kowalczyk w bramce oraz Marek Nowakowski i Stanisław Piekarek.\nNiestety brak jest pełnego rejestru bramek z tego turnieju.\nNa turnieju w Bukareszcie reprezentacja Polski zanotowała dwa zwycięstwa i dwie porażki. A oto wyniki uzyskane przez naszą reprezentację i reprezentantów Warszawy:\n– Polska – Węgry 21 – 18 (7 – 9) Nowakowski, Piekarek\n– Polska – Rumunia 18 – 27 (11 – 14) Nowakowski (3), Piekarek (3)\n– Polska – Jugosławia 9 – 24 (3 – 12) Piekarek (1)\n– Polska – ZSRR 21 – 17 (9 – 7) Piekarek (1)\nReprezentacja zakończyła ten rok udziałem w turnieju o Puchar Zorii Wostoka w Tbilisi, w którym uczestniczyło 6 zespołów, jednak tylko 2 mecze miały charakter oficjalny. Obydwa te spotkania zakończyły się remisami, co można uznać co najmniej za częściowy sukces.\n– Polska – Jugosławia 12 – 12 (5 – 6)\n– Polska – Węgry 16 – 16 (9 – 7)\nW obydwu spotkaniach wystąpił jako jedyny zawodnik stołecznych klubów Stanisław Piekarek zdobywając w każdym z tych meczów po 1 bramce.\nZ racji chronologii i wagi wydarzeń opis tego roku wypadało rozpocząć od zawodów międzynarodowych, teraz jednak pora przejść do rozgrywek krajowych, które w tym 1967 roku zapisane zostały jako bardzo ważne również w kronikach warszawskiej piłki ręcznej.\nRozgrywki krajowe mężczyzn\nTytuł Mistrza Polski wśród mężczyzn wywalczył zespół Śląska Wrocław przed Wybrzeżem Gdańsk i Pogonią Zabrze.\nPrzedstawiciel stolicy – AZS-AWF Warszawa zakończył rozgrywki ligowe na 9 miejscu.\nRozgrywki o wejście do I Ligi Mężczyzn\nPo jednym sezonie 1965/1966 w I-ej Lidze i degradacji Warszawianka przystąpiła do rozgrywek na Mazowszu w A klasie czy inaczej mówiąc w lidze okręgowej.\nWarszawianka pewnie zajęła w tej klasie rozgrywkowej pierwsze miejsce i nie po raz pierwszy uzyskała prawo gry o kolejny awans do I-ej Ligi.\nRozgrywki o awans do I-ej Ligi z roku na rok stawały się coraz bardziej rozbudowane, nic więc dziwnego, że w zasadzie cała Polska dopominała się o utworzenie rozgrywek niższego szczebla (II Ligi, Ligi Terytorialnej, czy Ligi Międzywojewódzkiej). Opieszałość władz Polskiego Związku wywoływał coraz większe zniecierpliwienie i ataki terenu.\nNa pierwszym szczeblu rozgrywek 16 zespołów zostało podzielonych na 4 grupy.\nWarszawianka znalazła się w II grupie rozgrywanej już w styczniu w Białymstoku, pewnie zajmując pierwsze miejsce przed trzema AZS-ami: z Białegostoku, Lublina i Łodzi.\nW dwóch półfinałach rozegranych w lutym w Szczecinie i Warszawie zwyciężyli bez straty punktu gospodarze: Wiarus Szczecin i Warszawianka.\nW finałach rozegranych 17 – 19 marca w Mielcu zwyciężył Wiarus Szczecin przed Warszawianką i te dwa zespoły wywalczyły awans do I-ej Ligi. Oto wyniki Warszawianki:\n– Warszawianka – Ruch Radzionków 19 – 13\n– Warszawianka – Stal Mielec 31 – 16\n– Warszawianka – Wiarus Szczecin 16 – 19\nPoniżej tabela finałów.\n1. WKS Wiarus Szczecin 6 – 0 68 – 55\n2. SKS Warszawianka 4 – 2 66 – 48\n3. GKS Ruch Radzionków 2 – 4 59 – 61\n4. FKS Stal Mielec 0 – 6 49 – 78\nW zespole Wiarusa Szczecin pierwszego zespołu szczecińskiego, który wywalczył status I-ligowca wyróżniającymi się postaciami byli wychowanek warszawskiej AWF (1965) Ignacy Pazur w bramce oraz bombardier Włodzimierz Wachowicz, który popisywał się firmowym rzutem z biodra. Obydwaj dostąpili zaszczytu miana reprezentanta Polski.\nWłodzimierz Wachowicz to późniejszy olimpijczyk z Monachium 1972.\nDla Warszawianki awans wywalczył zespół wymieniony w poprzednim odcinku, który po jednym sezonie zdegradowany z I-ej Ligi uzupełnili m.in. Mirosław Domagała i zdolny junior Bogdan Gągała.\nW rozgrywkach sezonu 1967/1968 skład zespołu wzmocnili: rutynowani Jerzy Kozłowski oraz Jacek Zglinicki – postać której przyjdzie jeszcze poświęcić więcej miejsca.\nZespól, do którego weszła cała grupa młodych zawodników, w większości jeszcze juniorów potrafił obronić tym razem miejsce w lidze i to na bardzo dobrym VI miejscu.\nW składzie zespołu pojawili się obok Bogdana Gągały:\nTadeusz Goliński, Jerzy Grzegorzewski, Wojciech Powsiński, Wojciech Pijanowski i najmłodszy z nich Marek Piekarek (brat Leszka).\nSzkoda, że niektórzy z nich zbyt szybko zrezygnowali z możliwości osiągnięcia sukcesów na miarę ich możliwości i wcześnie przerwali bardzo dobrze zapowiadające się kariery.\nFunkcję trenera zespołu nadal sprawował Paweł Wiśniowski, natomiast kierownikiem sekcji piłki ręcznej i jednocześnie kierownikiem zespołu został doświadczony E. Uchman.\nII Liga Terytorialna Mężczyzn\nJeszcze w pierwszej połowie roku, a dokładniej w czerwcu WGiD ZPRP zwołał naradę z udziałem przedstawicieli 12 okręgów, w efekcie której powstał projekt utworzenia II Ligi Mężczyzn. Przyjęta została forma Ligi Terytorialnej, która to inicjatywa została przyjęta przez uczestników z zadowoleniem.\nPowstało sześć grup po osiem zespołów. Wyznaczonych zostało również sześć okręgów wiodących, prowadzących rozgrywki poszczególnych grup.\nWarszawa znalazła się wśród tych wiodących okręgów, w ramach Grupy III, która swym działaniem objęła:\nOZPR Warszawa – 4 zespoły\nOZPR Białystok – 2 zespoły\nOZPR Olsztyn – 2 zespoły\nTym samym przynajmniej częściowo zrealizowane zostały podstawowe postulaty i idące za tym oczekiwania większości związków okręgowych o utworzenie niższych klas rozgrywkowych zarówno męskich jak i żeńskich.\nPierwsze rozgrywki nowej klasy rozgrywkowej ruszyły jesienią, a rozgrywki zaplanowane zostały systemem jesień – wiosna.\nW tej pierwszej Lidze Terytorialnej Grupy III wystąpiły:\nKS Start Sierpc\nLZS Granit Olecko\nLKS Orzeł Karolewo\nRozgrywki krajowe kobiet\nWśród kobiet mistrzostwo pewnie wywalczyła Cracovia, detronizując Górnika Sośnica, który tym razem zdobył tytuł wicemistrza przed AZS-em Wrocław.\nPrzedstawiciel stolicy – AZS Warszawa zakończył rozgrywki ligowe na 8 miejscu.\nRozgrywki o Puchar ZPRP Kobiet\nNajwcześniej, bo już w styczniu do rozgrywek na szczeblu centralnym przystąpiły panie, w ramach rozgrywek o Puchar ZPRP.\nNa pierwszym szczeblu rozgrywek przeprowadzono rozgrywki w 8 grupach eliminacyjnych. Mistrzowie i wicemistrzowie grup awansowali do czterech grup półfinałowych, z których jedna zorganizowana została w Warszawie, w której uczestniczyła warszawska Skra.\nNiestety zajmując trzecie miejsce w turnieju za Odrą Opole i Słowianem Katowice Skra nie awansowała do finału, do którego awans zdobywał tylko zdobywca pierwszego miejsca.\nNa większy sukces tego zespołu należało jeszcze poczekać kilka miesięcy.\nW finałach pierwsze miejsce zdobył zespół będący gospodarzem turnieju AZS Wrocław.\nW roku 1967 na sportowej mapie polskiej piłki ręcznej pojawił się Budowlany Klub Sportowy SKRA Warszawa. Zanim przedstawiony zostanie ostatni akt awansu zespołu tego klubu do najwyższej klasy rozgrywkowej warto przedstawić jego krótką historię.\nOd MKS Muranów do BKS Skra\nTak naprawdę historia I-ligowej warszawskiej Skry rozpoczęła się w 1962 roku.\nW tym właśnie roku grupa dziewcząt Szkoły Podstawowej nr 75, w której nauczycielem wychowania fizycznego był Lechosław Dębski, młody absolwent warszawskiej AWF (1958). Grupa ta zachęcona licznymi sukcesami w rozgrywkach międzyszkolnych zdecydowała się kontynuować przygodę ze sportem również po ukończeniu tej szkoły.\nPonieważ nadzieje na dalszy rozwój sportowy swoich podopiecznych miał również ich trener, znaleziono możliwości realizacji tych zamierzeń w ramach klubu MKS Muranów.\nPodstawowy skład tego pierwszego zespołu utworzyły:\n– Teresa Łagoda – w bramce\n– Bożena Boruc\n– Halina Dawidowicz\n– Joanna Dębska\n– Barbara Gronczewska\n– Elżbieta Kuśmierska\n– Renata Szeliga\nW tym pierwszym okresie miała miejsce duża rotacja w składzie zespołu. Pojawiały się nowe zawodniczki, niektóre na krótko inne pozostawały w zespole dłużej.\nZe względu na kłopoty z obiektami do treningu i rozgrywania spotkań zespół w poszukiwaniu lepszych rozwiązań zmienił dzielnicę i zadomowił się na Mokotowie, gdzie pod swoje skrzydła przyjęła dziewczęta Warszawianka. Na obiektach i pod opieką tego klubu dziewczęta Muranowa znalazły odpowiednią w tym okresie bazę.\nDo zespołu dołączyły kolejne zawodniczki, wzmacniając jego potencjał:\n– Otylia (Krystyna) Kotkowska\n– Elżbieta Hubaczek\n– Maria Prasek\n– Maria Siurek\nJako reprezentantki tego właśnie klubu podopieczne trenera Lechosława Dębskiego po raz pierwszy w roku 1964 wystąpiły w finałach Mistrzostw Polski juniorek, plasując się jednak poza podium – na IV miejscu.\nRok później, a więc w roku 1965 – już jako MKS Mokotów – zespół stanął na podium Mistrzostw Polski Juniorek, plasując się na III miejscu, co było pierwszym w historii medalem reprezentantek Warszawy w kategorii młodzieżowej, a ściślej juniorek.\nW roku 1966 zespół wykonał pierwsze – niestety nieudane podejście do I-ej Ligi, jeszcze jako MKS Mokotów. Po wygraniu w półfinałowej grupie II, rozegranej w Warszawie ze Spartą Augustów 10 – 5 (5 – 2) MKS Mokotów awansował do finału w Łodzi, w którym jednak zespół wystartował bez powodzenia, zajmując IV miejsce za Społem Łódź i MKS Szczecin, które awansowały do I-ej Ligi oraz Fablokiem Chrzanów.\nW sezonie 1966/1967 zespół przejął AZS Politechnika Warszawa, w którym pojawiają się nazwiska tak znanych później działaczy Andrzeja Franka i Jerzego Dzięgielewskiego.\nDo zespołu dołączyły też kolejne zawodniczki:\n– Wanda Michalska\n– Leokadia Szymańska\n– Alicja Tyrawska z MKS Ochota oraz\n– Irmina Derech z MKS Praga\nWreszcie kolejnym krokiem było przejęcie zespołu przez BKS Skra.\nDo zespołu – na krócej lub dłużej dołączyły:\n– Barbara Credo\n– Grażyna Kubiak\n– Grażyna Miller z MKS Praga oraz\n– Elżbieta Prygiel\n– Krystyna Wójcik z KS Spójnia Warszawa\nDysponując dużo szerszym składem i kilkoma zawodniczkami, które wkrótce dostrzeżone zostały także przez szkoleniowców szczebla centralnego, podopieczne trenera Lechosława Dębskiego już jako BKS Skra w roku 1967 przystąpiły ponownie do ataku na I Ligę.\nAtaku jak się okazało skutecznego.\nNajpierw w II grupie półfinałowej rozgrywanej w Warszawie w maju BKS Skra miała tylko jednego przeciwnika, którym był MKS Annopol, z którym Skra poradziła sobie dość łatwo, wygrywając 20 – 9. Drugi z uprawnionych zespołów był LKS Augustów, który tym razem zrezygnował z udziału.\nZespół Skry zapewnił więc sobie prawo gry w finałach. Zostały przeprowadzone one w dniach 2 – 4 czerwca 1967 roku w Warszawie, która to data na stałe zapisała się w historii klubu, a także warszawskiej piłki ręcznej.\nAwans jednak nie przyszedł łatwo, a zespół Skry nie najlepiej rozpoczął swoją drogę do I-ej Ligi przegrywając w pierwszym spotkaniu z najtrudniejszym – jak się później okazało przeciwnikiem – Wandą Nowa Huta 9 – 10.\nNa szczęście pozostałe mecze zawodniczki Skry rozstrzygnęły na swoją korzyść, a że poziom startujących zespołów był bardzo wyrównany i wszystkie zespoły aż do ostatniego spotkania miały szanse na awans. Wytworzył się taki układ przed ostatnim spotkaniem, że AZS Katowice przegrywając ze Skrą 6 – 9 zajął ostatnie miejsce w turnieju, natomiast w przypadku zwycięstwa zostałby zwycięzcą tego turnieju, pozbawiając Skrę szans na awans.\nOstatecznie jednak w turnieju zwyciężyła Skra przed Wandą Nowa Huta i właśnie te dwa zespoły wywalczyły awans do I-ej Ligi a więc do ekstraklasy. W ten sposób Skra jako kolejny warszawski klub wywalczyła prawo udziału w najwyższej klasie rozgrywkowej kobiet, w której startowała wiele sezonów, zdobywając trofea z najwyższej półki.\nAle to już temat na kolejne opracowania.\nPodsumowując historię i drogę rozwoju grupy dziewcząt nie sposób nie docenić roli tego, który je przez tą drogę przeprowadził. Był to bowiem pierwszy przypadek trenera i zespołu zbudowanego od podstaw, Którego zawodniczki awansowały do piłkarskiej ekstraklasy, zdobywając następnie wicemistrzostwo Polski, Puchar Polski, a także powołania do reprezentacji Polski w różnych kategoriach. Taki trener musi posiadać do tego niezbędne cechy, takie jak zapał, talent, przekonanie do własnych umiejętności, ale też umiejętność kierowania zespołem z odrobiną dystansu, w organizmie tak skomplikowanym jak zespół żeński – najpierw dziewcząt a później kobiet.\nTakimi cechami z pewnością charakteryzował się Lechosław Dębski (dla części środowiska najczęściej, popularnie Leszek), a zapotrzebowanie na takich trenerów jest nadal aktualne.\nTu miejsce na ogromne brawa!\nPrzedstawicielem stolicy w kategorii juniorów ponownie był zespół Warszawianki, ale tym razem nie odniósł on sukcesu jak przed trzema laty, kiedy to zdobył tytuł Mistrza Polski, ani jak dwa lata wcześniej, kiedy co prawda zespół nie zdobył żadnego z medali, ale awansował do 4-zespołowego finału. Tym razem zespół Warszawianki zakończył karierę w półfinałach we Włocławku, zajmując drugie miejsce za Wybrzeżem Gdańsk, nie dające prawa do udziału w finałach.\nFinały rozgrywek juniorów 1967 rozegrane w Opolu zakończyły się skandalem, który chyba na szczeblu centralnym nie miał miejsca nigdy przedtem, ani po tym. Wszystkie mecze w tych rozgrywkach wygrał MKS Tarnów, w którym to zespole wystąpił – jakby się to dzisiaj powiedziało – nieuprawniony zawodnik, a dokładniej zagrał zawodnik pod innym nazwiskiem. Po stwierdzeniu tego faktu wszystkie mecze zostały zweryfikowane jako walkower i zespół tarnowski został sklasyfikowany na ostatnim IV miejscu.\nW kategorii juniorek reprezentant stolicy zespół MKS Praga Warszawa, który w półfinałach w Augustowie, zajmując III-e miejsce odpadł z dalszej rywalizacji, podobnie jak wśród juniorów Warszawianka.\nRozgrywki o Puchar Miast Juniorów i Juniorek\nNajpierw we wrześniu w czterech miastach przeprowadzono rozgrywki juniorów w grupach półfinałowych, w wyniku których do 4-zespołowego finału awansowali tylko zwycięzcy grup. Nie udało się to reprezentacji Warszawy, która w Chorzowie zajęła drugie miejsce za Opolem.\nW październikowym finale w Opolu zwyciężył zespół OZPR Poznań przed OZPR Opole.\nW listopadzie do rozgrywek półfinałowych przystąpiły juniorki. Dziewczęta reprezentujące stolicę, juniorki OZPR Warszawa pewnie wygrały swój półfinał w Warszawie, pokonując bardzo wyraźnie reprezentacje Krakowa i Lublina uzyskując bilans bramkowy 46 – 29.\nW finale rozegranym w grudniu nie było już tak dobrze, ale zabrakło tym razem trochę szczęścia, ale i trochę umiejętności.\nReprezentacja OZPR Warszawa osiągnęła następujące rezultaty:\n– Warszawa – Wrocław 14 – 16\n– Warszawa – Gdańsk 6 – 13\n– Warszawa – Opole 10 – 10\n1. OZPR Opole 5 – 1 (42 – 32)\n2. OZPR Gdańsk 4 – 2 (41 – 34)\n3. OZPR Wrocław 2 – 4 (35 – 43)\n4. OZPR Warszawa 1 – 5 (30 – 39)\nJak widać zwycięzca turnieju OZPR Opole jedyny punkt stracił w spotkaniu z Warszawą, a porażka z Wrocławiem była bardzo minimalna.\nIV Ogólnopolska Spartakiada\nTe ogólnopolskie rozgrywki na wielu szczeblach, rozpoczęto jeszcze w 1965 roku od rozgrywek powiatowych. Poprzez rozgrywki wojewódzkie przeprowadzone w roku 1966, znalazły one swój finał właśnie w 1967 roku.\nNajpierw w maju rozegrano centralne eliminacje z udziałem 32 reprezentacji, podzielonych na 4 grupy.\nDo końcowej fazy rozgrywek przeprowadzonych w lipcu w Gdańsku awansowało po 8 najlepszych zespołów, zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn.\nNiestety do 8-ki nie awansował męski zespół reprezentujący Warszawę.\nWśród kobiet AZS Warszawa natomiast po awansie do 8-zespołowego półfinału natrafił na zespoły: Sośnicy Gliwice, Startu Gdańsk oraz Ruchu Chorzów, zajmując czwarte miejsce w tej grupie półfinałowej. Dało to zespołowi warszawskiemu prawo gry tylko w końcowych rozgrywkach o miejsca 5 – 8. W tej ostatniej fazie rozgrywek AZS Warszawa, również nie odnotował sukcesu. Ściślej mówiąc wszystkie sześć spotkań zakończyło się bez wygranej.\nTak więc ta impreza nie przyniosła warszawskim zespołom sukcesów.\nZagadnienia organizacyjne na różnych szczeblach\nNiemal przez cały 1967 rok trwały ożywione działania organizacyjne.\nJako główne cele działalności Zarządu w 1967 roku określono przygotowania do przypadającego za rok Jubileuszu 50-lecia polskiej piłki ręcznej oraz do mającego nastąpić debiutu piłki ręcznej na Igrzyskach Olimpijskich 1972 w Monachium.\nTrzeba przyznać, że wreszcie plany organizacyjne Zarządu wyprzedzały nadchodzące wydarzenia z należytym wyprzedzeniem, co rokowało skuteczny, pozytywny ich finał.\nPo raz kolejny dały też znać o sobie tzw. tendencje odśrodkowe. Okręg Opolski ponownie wystąpił z wnioskiem o zmianę miejsca siedziby Polskiego Związku. Była to już trzecia – po roku 1961 i 1963 tego rodzaju próba. Działania te znalazły na tyle poparcie, że podjęto decyzję o zwołaniu Walnego Zgromadzenia Delegatów.\nZdaniem reformatorów zdominowany przez działaczy stołecznych Zarząd ZPRP nie radził sobie, z rozwiązaniem najważniejszych problemów tamtych czasów.\nNasiliły się ataki skierowane przeciw Zarządowi ZPRP przede wszystkim za opieszałość w realizacji oczekiwań terenu w sprawie organizacji rozgrywek, o utworzenie których postulowano już od dawna. Chodziło przede wszystkim o rozgrywki II-ej ligi, a także lig międzywojewódzkich, w czym upatrywano słabość klubów i reprezentacji,\nCoś musiało być na rzeczy. 3 marca zrezygnował ze swojej funkcji Prezes Kazimierz Przyłucki, a jego funkcję przejął Wiceprezes Kazimierz Skrzypek.\nOstatecznie na wniosek Okręgu Opolskiego w dniu 3 grudnia 1967 roku został zwołany Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów. Zasadniczo kadencja obecnych władz miała zakończyć się w roku 1969 roku.\nWybrano nowy Zarząd, ale co wydaje się dziwne w tej sytuacji, poprzedni Prezes Kazimierz Przyłucki objął funkcję Wiceprezesa ds sportowych.\nW skład Zarządu, na czele którego stanął Tadeusz Lempart, mający na swoim koncie bogate doświadczenie w pracy na wysokim szczeblu m.in. jako Sekretarz Generalny PKOl oraz Dyrektora Departamentu GKKFiT weszło też wielu przedstawicieli Warszawy.\nZ drugiej strony należy jednak podkreślić fakt, że do Zarządu weszło szereg osób, które na dłużej zadomowiły się w składzie Zarządu (z wyjątkiem Prezesa) i ustabilizowały prace tego organu. Warto więc wymienić przynajmniej część z członków wybranego wówczas składu Zarządu:\n– Tadeusz Lempart – Prezes\n– Kazimierz Skrzypek – Wiceprezes ds organizacyjnych\n– Andrzej Frank – Sekretarz\n– Władysław Stawiarski – Przewodniczący Wydziału Szkolenia\n– Ignacy Demiańczuk – Przewodniczący Wydziału Gier i Dyscypliny\n– Mieczysław Kamiński – Przewodniczący Wydziału Spraw Sędziowskich\n– Marian Golimowski – Kierownik Działu Zagranicznego\nWarszawski Okręgowy Związek Piłki Ręcznej\nW uzupełnieniu powyższej informacji należy dodać, że w okresie tej kadencji funkcję Prezesa Warszawskiego Okręgowego Związku sprawował Mieczysław Kamiński, mając za współpracowników:\nCałe środowisko polskiej piłki ręcznej, działacze i władze dyscypliny na wszystkich szczeblach z dużym zainteresowaniem i dużymi nadziejami oczekiwały na nadchodzący rok. Rok Jubileuszu 50-lecia polskiej piłki ręcznej, ale to już temat na kolejne opracowanie.\nObecne odcinki weszły już w okres, który autorowi publikowanych tekstów znane są w pewnym zakresie z autopsji. W niektórych wydarzeniach i kontaktach z niektórymi osobami, czasami bohaterami niektórych tekstów autor miał okazję się zetknąć lub w nich brać udział.\nStąd też przedstawiana już wcześniej prośba o ewentualne uzupełnienia i sprostowania, za które z góry pozwalam sobie wyrazić podziękowanie.\nW przypadku chęci przedstawienia jakiegoś wydarzenia z okresu własnej kariery, bezpośredniego udziału w minionym okresie mogącego poszerzyć naszą wiedzę na temat historii warszawskiej piłki ręcznej proszę o wiadomość na adres mailowy WMZPR lub poprzez facebooka.\nArkadiusz Tomasz Tomczyk – 50 lat piłki ręcznej na Ziemi Szczecińskiej\nTrybuna Mazowiecka z dn. 23.05.1966 r. oraz 05.06.1967 r.\nRelacja Bożeny Dębskiej


Clint Capela poza grą przez minimum tydzień | SzóstyGracz.pl\nStrona główna newsy Clint Capela poza grą przez minimum tydzień\nAtlanta Hawks prowadzeni przez Trae Younga zapewnili sobie udział w playoffach, ale mecz o awans okupili dużą stratą. Clint Capela musiał przedwcześnie opuścić parkiet, kiedy w trzeciej kwarcie meczu przeciwko Cleveland Cavaliers rookie Evan Mobley niefortunnie spadł na nogę centra. Adrian Wojnarowski z ESPN kilka godzin temu jako pierwszy poinformował o wynikach badań Capeli – zawodnik uniknął poważniejszej kontuzji, ale i tak musi odpocząć od koszykówki przez minimum tydzień.\nPlayoffy startują dla Hawks w dniu dzisiejszym, ale nie dość że od początku są skazywani na pożarcie w starciu z faworyzowanymi Miami Heat, to teraz będą musieli radzić sobie bez gracza normalnie występującego w pierwszej piątce. Capela rozegrał w tym sezonie 74 mecze, w których notował średnie na poziomie 11.1 punktu, 11.9 zbiórki i 1.3 bloku.\nTydzień przerwy oznacza, że Capela na pewno opuści trzy pierwsze spotkania serii z Heat. Z informacji przekazanych natomiast przez Shamsa Charanię wynika, że w dzisiejszym meczu numer jeden możemy zobaczyć na parkiecie Johna Collinsa, który od połowy marca leczył kontuzjowaną prawą stopę.\nPoprzedni artykułMaxey zabrał mecz otwarica, Sixers zrobili blowout, Raptors stracili Barnesa\nNastępny artykułJokić nie był LeBronem, gdy Warriors znowu wyglądali jak Warriors\nAngel of Goodness 17 kwietnia 2022 At 13:02\nTen wpis to jest zapowiedź serii Miami-Atlanta?\nBo już się trochę pogubiłem…


Waco "Świeży Materiał" (2001) - goodkid\nNie wiem tylko, jak racjonalnie mam ocenić Świeży Materiał. Czy z perspektywy roku wydania, kiedy to znacząco wyprzedził całą scenę, czy z punktu 2020 roku, kiedy to wielu z pojawiających się tutaj raperów jest ciężkich do słuchania i nie broni ich nic oprócz sentymentu.\nPo chwilowym namyśle, jednak postawię na to pierwsze. Pamiętam 2001 rok i ten niesamowity klimat. Ulica, ale taka bez przypałów na każdym rogu. Bez krzyków za oknem. Z wypchanymi ziołem kieszeniami. Z konfrontacją ziomków i konfedentów. Również z pociągami, grafitti, DJ-ami i mentalnym wpierdolem. Wszystko opowiedziane zwrotkami Kosiego, Wilka (do tej pory z przyjemnością słucham jego wersów z „Czas Dokonać Wyboru”), Eldoki, Sokoła, Onara i zwłaszcza chłopaków z Deluksu, którzy nagrali najlepszy writerski numer w polskim rapie.\nStreaming to jedno, ale mocno czekam na fizyki i nie ma to znaczenia, czy to będzie tylko kompakt, czy znajdzie się także na winylu. Brałbym jak Morata kontrakt w kolejnym wielkim klubie, zwłaszcza że, wstyd się przyznać, nigdy Świeżego Materiału w rękach nie miałem. Pierwszy krok już jest, czekam na kolejne.\nMam nadzieję ta cyfrowa reedycja z jakością CD przypadnie im do gustu. To były złote lata polskiego rapu gdy jeszcze bardziej był on subkulturą o mocno zaangażowanych tekstach niż wytworem kultury masowej.\nAutor Dawid BartkowskiData publikacji 25 września 2020 25 grudnia 2020 Kategorie RetroTagi 2001, 2020, deluks, eldo, grammatik, hemp gru, hip hop, jwp, klasyk, kosi, onar, rap, reedycja, sokół, waco, warszawski hip-hop, wilk\n4 komentarze do “Waco „Świeży Materiał” (2001)”\n26 września 2020 o 21:57\nA ja mam 1nwydanienna cd\nA ja mam 1 wydanie na cd\nJa do dziś sobie nie mogę wybaczyć, że miałem to w rękach na winylu w Media Markcie, leżało na półeczce z winylami, gdzie było może z 10 innych płyt. Nie miałem wówczas jeszcze gramofonu i sobie odpuściłem. (Ten sam błąd później z WWO tym setem 3LP od „Mody” począwszy).\nJa to żałuję, że „Mody” nie udało mi się zdobyć, bo jest to jeden z moich ulubionych singli ever.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Emikae x Pehu „Supertramp” feat. Kuba Knap\nNastępny Następny wpis: Coraz starszy? No to inny rap


Świetne wyposażenie dla gastronomii - forum dyskusyjne - forum, forum wielotematyczne, forum młodzieżowe,forum ogólnotematyczne,forum zarabianie,forum nieruchomości,forum samochodowe,forum sportowe,forum zdrowie\nDzisiaj jest 16 lut 2019, 23:05\nŚwietne wyposażenie dla gastronomii\nPostautor: pigeon » 11 lut 2018, 19:01\njeżeli poszukujecie dobrej jakości naczyń kuchennych to śmiało zapraszam na moją stronę\nRe: Świetne wyposażenie dla gastronomii\nPostautor: mart_dyskutantka » 14 lut 2018, 12:28\nA ja bankietówki i pościel hotelowa tutaj\nPostautor: wrobelek23 » 08 mar 2018, 14:18\nSzukam wytrzymałej i ładnej zastawy stołowej. Myślicie że produkty od https://stalgast.com/zastawa-stolowa-i-akcesoria sprawdzą się?\nPostautor: monikabert90 » 11 lip 2018, 12:08\nW każdym punkcie gastronomicznym na pewno przyda się również profesjonalny ekspres do kawy, aby klienci mogli się napić pysznej, małej czarnej ze spienionym mlekiem. W sklepie internetowym https://www.swiatekspresow.pl/ możecie zamówić taki ekspres od najlepszych producentów, takich jak Saeco, Jura, Krups, Philips i innych. Możecie zdecydować się, w zależności od budżetu, na ekspres nowy lub używany. Firma udziela w większości przypadków aż 3-leniej gwarancji na nowe ekspresy, więc naprawdę warto skorzystać.\nPostautor: LukaszMi » 17 lip 2018, 15:32\nJa polecam przeczytać jak wybrać porządną odzież gastronomiczną, bo ostatnio trafiłem na dość ciekawy artykuł http://pysznechwile.pl/profesjonalna-odziez-gastronomiczna/ i jak ktoś poszukuje wyposażenia restauracji, to warto, aby odzież niezbędna do pracy była bardzo dobrej jakości.\nPostautor: gardenia » 25 lip 2018, 14:10\nPrzy organizowaniu wyposażenia sklepów proponuję https://femi.com.pl/oferta/lady-sklepowe Myślę, że z powodzeniem zamówicie tu również ladę do punktu gastronomicznego. Kwestia dogadania, a firma jest bardzo elastyczna. Można z nimi wszystko omówić. Mają sporą ofertę jeśli chodzi o materiały.\nPostautor: kowalik » 03 sie 2018, 11:15\nJa uważam, że niezbędne dla gastronomii (przede wszystkim przy organizacji imprez plenerowych czy dowożeniu posiłków na wynos) będą jednorazowe naczynia czy sztućce. Wykonane z tworzyw sztucznych są nietłukące, bezpieczne i wygodne w stosowaniu. Grunt, żeby były funkcjonalne oraz estetycznie wykonane. Jeśli chcielibyście zamówić, to polecam w firmie https://www.lideropakowania.pl/naczynia ... azowe.html . Mają duży wybór różnych produktów, oferują też rabaty dla Klientów, a przesyłka jest bardzo szybka.\nPostautor: Roxi » 14 sie 2018, 08:03\nJestem pewna, że oprócz specjalistycznych sprzętów przydadzą się Wam też produkty z zakresu elektroniki użytkowej. Polecam zajrzeć tutaj: https://sklep.gkpge.pl/elektronika-uzytkowa, znajdziecie u nich wszystko co potrzebne do wykonania najróżniejszych instalacji. Elektronika użytkowa wszędzie jest niezbędna - także w punkcie gastronomicznym.\nPostautor: Ada33 » 18 sie 2018, 14:33\nBez wątpienia w każdym lokalu gastronomicznym naczynia są bardzo ważne. Nie można jednak zapominać także o innego rodzaju sprzętach kuchennych. Bardzo duży ich wybór znajdziemy na http://sklep.technica.pl/ . Bez względu na to, czy planujemy otworzenie gustownej restauracji, czy też małego fast food'u, korzystając z tej oferty będziemy mogli kompleksowo wyposażyć kuchnię.\nPostautor: Gagatek » 23 sie 2018, 12:44\nJeżeli szukasz profesjonalnych opiekaczy do mięsa na kebaba zapraszam tutaj -> Opiekacze do kebaba . Wyjątkowa jakość oraz konkurencyjna cena.


Działki na sprzedaż: Warszawa Wilanów Przyczolkowa | Morizon.pl\nmorizon.pl działki mazowieckie Warszawa Warszawa Wilanów Przyczolkowa\nWarszawa Wilanów Przyczolkowa - działka na sprzedaż\nDziałki Warszawa, Wilanów, Przyczolkowa - oferty sprzedaży\nZnaleziono 13 ogłoszeń, średnia cena 7 815 763 zł (948 zł/m²)\nDo sprzedania atrakcyjna nieruchomość o pow. 21 380 m2 , zlokalizowana w Warszawie w dzielnicy Wilanów-Powsinek przy ul. Przyczółkowej . Teren z potencjałem inwestycyjnym. Część nieruchomości o pow. 7822m2, od strony ul. Przyczółkowej, oznaczona jest w MPZP symbolem U4 (tereny usług) ; część nieruchomości o pow. 13538m2 położona w głębi, oznaczona jest symbolem MJ19 (tereny mieszkalnictwa jednorodzinnego) . Nieruchomość o korzystnym\nDo sprzedania działka inwestycyjna w Wilanowie (Warszawa) dłuższym bokiem przylegająca bezpośrednio do ul. Przyczółkowej, z której posiada zezwolenie na zjazd. Działka znajduje się około 250m od zjazdu z S2 węzeł „Wilanów," czyli Południowej Obwodnicy Warszawy. Powierzchnia 5281m2 z możliwością dokupienia kolejnych 12946 m2. Działka w super prestiżowej okolicy, o kształcie zbliżonym do prostokąta (jeden bok nieregularny). Front pięknie\nDziałka o powierzchni 5281 m2 mieści się w Wilanowie w pobliżu zjazdu z Południowej Obwodnicy Warszawy (węzeł Wilanów). Nr 6/2 obręb 10-6-41. Znajduje się bezpośrednio przy ul. Przyczółkowej, z której jest pozwolenie na zjazd. Dla tego rejonu brak MPZP. Wg WZ istnieje możliwość budowy hotelu, budynku z usługami, gastronomią itp. Dla WZ uzyskiwane były uzgodnienia uzbrojenia działki w przyłącza miejskiej sieci wodociągowej, gazowej i\nAgencja nieruchomości Bedhouse posiada w ofercie sprzedaży działkę niezabudowaną rolną, o powierzchni 9170 m 2 , oznaczenie dz. ew. 112/2; obręb 1-06-86; ul. Przyczółkowa Dzielnica Wilanów w Warszawie. Działka położona jest na terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na przedmiocie sprzedaży istnieje możliwość prowadzenia działalności związanej z usługami nieuciążliwymi oraz lokalizowania\nTeren zlokalizowany w Wilanowie, przy ul. Przyczółkowej W stronę Konstancina - wyjazdówka z miasta. Pow. terenu inwestycyjnego 13 801m2. Objętego 3-ma "ogólnymi, uwalniającymi teren" WZ-mi na zabudowę usługową, biurową lub handlową. O WZ szczegółowe, na konkretną inwestycję, występuje kupujący. W przeciągu dwóch miesięcy grunt będzie wyłączony z produkcji rolnej. Obsługa komunikacyjna z ul. Przyczółkowej zapewniona przez dyrekcję ZDM .\nUnikalna działka - położona bezposrednio przy yczółkowej, pod usługi i z planem zagospodarowania !!! ::DODATKOWE INFORMACJE Prąd: w ulicy Gaz: w ulicy Dojazd: ulica asfaltowa Otoczenie: budownictwo jednorodzinne Komunikacja publ.: autobus Położenie: blisko centrum Wymiary działki [m]: 21 x 65 Zagosp. działki: niezagospodarowana Ukształtowanie działki: płaska Warunki zabudowy: aktualne Zabudowa działki: brak ::LINK DO STRONY ::KONTAKT DO AGENTA\nOferujemy działkę o powierzchni 6121 m2, położoną na terenie Wilanowa w rejonie ulic Przyczółkowej i POW. Bezpośrednie sąsiedztwo zabudowy handlowej i magazynowej, pozwala uzyskać WZ o podobnym przeznaczeniu. Droga dojazdowa - asfaltowa. Działka graniczy z drogami publicznymi. Grunt znajduje się w sąsiedztwie Węzła Przyczółkowa. Płaska działka o nieregularnym kształcie. Przybliżone wymiary: 16 x 110 x 85 x 123 [m]. Brak miejscowego planu


Sherman M4A3 "Cougar" 1/35 - Forum Modelarskie\nSherman M4A3 "Cougar" 1/35\nWysłany: Czw 0:43, 11 Wrz 2008 Temat postu: Sherman M4A3 "Cougar" 1/35\nChciałem przedstawić Wam mój ostatni ulepek, także Sherman, tym razem w wersji M4A3 o wdzięcznej nazwie Cougar z 6 Dywizji Pancernej US Army.\nModel to dość leciwy wyrób z pod znaku Tamiya. Mimo bardzo dobrego spasowania części, jak to u tego producenta w zwyczaju, model wymagał kilku korekt. Przede wszystkim uzupełnienia dolnych sponsonów kadłuba, o których Tamiya zapomniała. Wymieniłem także cały układ jezdny na zestaw uzupełniający z Tasca, gąsienice to AFV. W modelu użyłem trochę blaszek z Abera i kilka drobiazgów własnych. Malowanie to akryle Vallejo, wykończenie głównie chemia z pod znaku MIGa.\nWysłany: Czw 6:52, 11 Wrz 2008 Temat postu:\nWidać, że masz zdolności. Świetnie go zrobiłeś, nieźle ubłocony Tylko lufa trochę za czysta. Ocena: 5+/6.\nWysłany: Czw 11:07, 11 Wrz 2008 Temat postu:\nbardzo fajny shermann ie lubie te czolgy za bardzo no ten twoj podoba mi sie, swietna praca naprawde\nWysłany: Wto 20:34, 16 Wrz 2008 Temat postu:\nMiło zobaczyś tak ładnego przeciwnika niemieckich czołgów.\nWysłany: Pią 17:28, 19 Wrz 2008 Temat postu:\nBardzo ładnie wykonany model! szczególnie podoba mi się to błotko\nWysłany: Sob 9:14, 20 Wrz 2008 Temat postu:\nKurde no wypas jest ! Rewelka po prostu.\nWysłany: Wto 21:52, 23 Wrz 2008 Temat postu:\nWidać ,żę się przy nim postarałeś\nWysłany: Śro 13:05, 24 Wrz 2008 Temat postu:\nNo zajebiaszczy jest fajne ślady użytkowania normalne 6\nWysłany: Pią 16:24, 03 Paź 2008 Temat postu:\nMiód malina Ja rozgrzebałem Sho'ta i nie mogę skończyć-nie dośc, że nie mam czasu to ostatnio nabawiłem się kontuzji ręki, ledwo klepię w klawiaturę o sklejeniu czegokolwiek nie wspomnę.\nWysłany: Pią 16:31, 03 Paź 2008 Temat postu:\nSzkoda że znów nie zrobiłeś relacji bo by można było sie pewnie wiele nauczyć. Świetny model i tyle powiem bo mnie zamurowało jak go zobaczyłem.\nhehe, widzę, że kontuzje ręki są cos plagą w tym tygodniu\nWysłany: Śro 19:11, 14 Sty 2009 Temat postu:\nSherman zajefajny tylko ta lufa ale i tak jest super\nWysłany: Śro 20:01, 14 Sty 2009 Temat postu:\nA co jest nie tak z lufą ?\nWysłany: Pon 15:09, 16 Lut 2009 Temat postu:\nGenialny poprostu!!W lufie nie ma nic dziwnego nie rozumiem....na mnie-początkującym modelarzu wywarł ogromne wrażenie!wielkie 6!!!\nWysłany: Śro 14:50, 25 Lut 2009 Temat postu:\nMasz talent! Naprawdę prawdziwe cudo ... Możesz mi powiedzieć jak wykonałeś teo błoto na gąsienicach?? Byłbym wdzięczny.\nWysłany: Pon 14:32, 11 Maj 2009 Temat postu:\nJeden z lepszych shermanów jakie widzialem. Bardzo mi sie podoba\nWysłany: Pią 22:47, 15 Maj 2009 Temat postu: Świetna robota\nŚwietna robota, gratulacje


Dbanie o zęby nie jest przesadnie rozdmuchaną sprawą. Wydawać by się mogło, że dyskusje na ten temat są jedynie po to, by napędzać klientów do aptek czy zapełniać gabinet dentystyczny. Zdrowe uzębienie to podstawa! Każdy stomato\nlog zadba o nasze uzębienie z godną pochwały precyzją. Wiedza, jaką nabył przez lata studiów — skutecznie procentuje lecząc nasze zęby. Dentysta dobrze wie, jak ma się nami zająć i co zastosować. Nieodzowni są również asystenci stomatologiczni. Wykonują oni wszelkie prace przygotowawcze, dzięki którym stomatolog może sprawniej przeprowadzić zabieg. Policealne szkoły wypuszczają co roku sporą liczbę fachowo wyszkolonej kadry.\nZabiegi stomatologii estetycznejU stomatologa - na co zwrócić uwagę?Czego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiKilka faktów o stomatologii i implantachNowe podejście w 2020 jak leczyć zębyDentysta - poradnik pacjentaJak mieć ładny uśmiech?Kto nie musi leczyć zęby?Czy żeby znaleźć dentystę w Cieszynie potrzebne są uprawnienia?O kwestiach stomatologicznych - kilka porad2021 najlepszym okresem aby znaleźć dentystęZrobić implanty dobrze?Pod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiIdziemy do stomatologa - co warto wiedziećNie trać zębów - o stomatologii zachowawczejU stomatologa - na co zwrócić uwagę?Oto jak lepiej leczyć zębyCzy w 2020 warto poświęcić czas aby znaleźć dentystę w Cieszynie2021 najlepszym okresem aby znaleźć dentystęJak znaleźć dentystę w Cieszynie - odkrycie 2020!Leczenie kanałowe, straszne czy nie?Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak leczyć zębyArtykuł o stomatologii - poradnik dla pacjentówWizyta u dentysty - nie daj się stresowiJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaWizyta u stomatologa - kilka poradGdzie można leczyć zęby a gdzie nie?Czy jest nowe prawo jak Leczyć zęby?Jak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologii


Szkła i folie na Xiaomi Mi Note 10 / Note 10 Pro | EB2Y.com\nXiaomi Mi Note 10 / Note 10 Pro – Szkła hartowane, hybrydowe, kompozytowe, folie hydrożelowe.\nGłówną ideą która nam przyświeca przy ochronie wyświetlacza telefonu naszego klienta są starannie wyselekcjonowane produkty światowych producentów. Dlatego też wybraliśmy tylko kilka najlepszych marek spośród setek pozostałych. W naszym sklepie znajdziesz niezniszczalne szkła hybrydowe oraz kompozytowe marki 3MK, szkła hartowane oraz folie hydrożelowe Spigen oraz budżetowe i trwałe szkła T-Phox. Uzupełniającym zakupem będzie starannie dobrane etui, dzięki czemu masz pewność, że Twój Xiaomi Mi Note 10 / Note 10 Pro będzie posiadał nie tylko zabezpieczony ekran przed stłuczeniem bądź porysowaniem, ale cały smartfon będzie niezawodnie chroniony oraz nabierze unikalnego charakteru.


Wicepremier Gliński powołał Radę Dialogu z Młodym Pokoleniem | Kancelaria Prezesa Rady Ministrów\nTagi: wicepremier\tpiotr gliński\trada dialogu\tKPRM\n7 października w KPRM miała miejsce uroczystość powołania Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem.\nW skład nowo powołanego, z inicjatywy Wicepremiera i Przewodniczącego Komitetu do spraw Pożytku Publicznego prof. Piotra Glińskiego, organu weszło 24 przedstawicieli młodzieżowych organizacji pozarządowych, młodzieżowych rad gmin i Parlamentu Studentów, a także 11 reprezentantów instytucji publicznych (m.in. Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów, administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego czy Rzecznika Praw Dziecka).\nWicepremier Piotr Gliński w otwierającym ceremonię wystąpieniu podkreślał, że mamy do czynienia z historycznym momentem, ponieważ po raz pierwszy w polskim życiu publicznym powstała instytucja dialogu obywatelskiego pomiędzy najwyższymi władzami państwowymi a Młodym Pokoleniem Polaków.\nPo wręczeniu nominacji członkom nowego gremium, odbyło się pierwsze posiedzenie Rady, która w jego trakcie wybrała 2 współprzewodniczących. Zostali nimi: Piotr Wasilewski (strona pozarządowa) i Piotr Mazurek (strona rządowo-samorządowa). Rada omówiła również pomysły na pierwsze inicjatywy.


Przestępczość narkotykowa i nielegalny rynek narkotyków, cz. I – Poradnia narkotykowa on-line\n3 Sytuacja w województwach\n4 Skazania przez sądy\nW artykule omówiono dane dotyczące rozmiarów przestępczości narkotykowej oraz zwalczania nielegalnego rynku narkotyków. Do monitorowania działań z zakresu redukcji podaży wykorzystywanych jest szereg wskaźników, takich jak np. liczba przestępstw, cena i czystość narkotyków czy ilość skonfiskowanych narkotyków. Systematycznie gromadzone informacje pozwalają na uchwycenie trendów i dynamiki zmian. Niektóre ze wskaźników zbierane są również w podziale na województwa, co pozwala na porównanie sytuacji w różnych regionach Polski.\nMimo dużego zaangażowania funkcjonariuszy policji w działania dotyczące zwalczania przestępczości narkotykowej, trzeba brać pod uwagę to, że liczby znajdujące się w oficjalnych statystykach nie pokazują pełnego obrazu nielegalnego rynku narkotyków. Wiele przestępstw pozostaje nieujawnionych. Drugą istotną kwestią, o której warto pamiętać analizując te dane, jest wpływ aktywności Policji na liczbę ujawnień. Dane dotyczące poszczególnych przestępstw stanowią zarówno obraz świata przestępczego, jak również skalę aktywności instytucji odpowiedzialnych za walkę z podażą narkotyków. W przypadku intensyfikacji działań organów ścigania wzrastają liczby ujawnień, co nie zawsze musi oznaczać np. wzrost produkcji narkotyków czy zwiększoną aktywność sprzedawców lub producentów narkotyków.\nPolicyjne dane dotyczące przestępstw narkotykowych pochodzą przede wszystkim z bazy „Temida”, która rejestruje przypadki łamania ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Podstawowymi jednostkami statystycznymi są w tej bazie: podejrzani, postępowania wszczęte i zakończone oraz przestępstwa stwierdzone. Dane te pozwalają na dokonanie analizy trendów oraz zróżnicowania terytorialnego problemu. Od 2001 roku Centrum Informacji otrzymuje dane z „Temidy” również w podziale terytorialnym według komend miejskich i powiatowych.\nTabela 1. przedstawia informacje dotyczące przestępstw stwierdzonych przeciwko ustawie o zapobieganiu narkomanii z 1985 roku, przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 roku i ostatniej ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii z 2005 roku. W 2007 roku odnotowano, po raz pierwszy od ośmiu lat, spadek liczby przestępstw narkotykowych i to aż o 10%, tendencja utrzymała się w 2008 roku (dalszy spadek o 9%). Dynamiczny trend wzrostowy liczby przestępstw, który rozpoczął się w 1999 roku, uległ wyhamowaniu już w 2006 roku, kiedy to liczba przestępstw wzrosła o mniej niż 3000 w porównaniu do 2005 roku. W 2008 roku zarejestrowany został spadek przestępstw – do wartości 57 382, czyli poniżej wskaźnika z 2004 roku, kiedy to Policja odnotowała 59 356 czynów karalnych. Analizując liczbę wszystkich przestępstw stwierdzonych, których liczba w 2008 roku wyniosła 1 082 057, należy zauważyć inny trend niż w przypadku przestępstw narkotykowych. Liczba wszystkich przestępstw spada od 2003 roku, kiedy odnotowana została rekordowa liczba przestępstw stwierdzonych, czyli 1 466 643. Trend przestępstw narkotykowych w tym samym czasie miał tendencję wzrostową aż do 2006 roku, gdzie zarejestrowano ich największą liczbę, tj. 70 202, i od tego roku obserwujemy spadek. W strukturze wszystkich przestępstw w Polsce czyny karalne z ustawy z 2005 roku od trzech lat utrzymują się na stałym poziomie 5,5%.\nAnaliza przestępstw według artykułów ustawy pozwala odpowiedzieć na pytanie, jakie przestępstwa przeciwko ustawie narkotykowej dominują oraz jaka jest – w ciągu ostatnich lat – ich dynamika. Czy wraz ze zmianą prawa odnotowano zmiany w strukturze przestępczości narkotykowej?\nTabela 1. Przestępstwa stwierdzone przeciwko postanowieniom ustawy o zapobieganiu narkomanii z 1985 roku, przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku w latach 1994–2008\nŹródło: http://www.policja.pl/portal/pol/4/322/Przestepczosc_narkotykowa.html (21.08.09).\nW 2008 roku zarejestrowano wzrost liczby następujących przestępstw: nielegalnej uprawy maku i konopi (art. 63 ust. 1); nielegalnego przywozu, wywozu i tranzytu, czyli przemytu narkotyków (art. 55 ustawy z 2005 roku); produkcji, obrotu i przemytu prekursorów (art. 61 ustawy z 2005 roku). W przypadku przestępstw nielegalnego wprowadzania do obrotu środków odurzających (art. 56 ustawy z 2005 roku) oraz udzielania i nakłaniania do ich zażywania (art. 58 i 59 ustawy z 2005 roku) nastąpił spadek. Najwięcej przestępstw z ustawy zarejestrowano z powodu posiadania środków odurzających (art. 62. ustawy z 2005 roku) oraz udzielania i nakłaniania do ich zażycia (art. 58 i 59). W przypadku tego drugiego przestępstwa w 1996 roku, czyli już na rok przed uchwaleniem ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii odnotowano największą liczbę czynów karalnych – 3058 (45,1% wszystkich przestępstw przeciwko ustawie). Przypomnijmy, że ustawa z 1997 roku miała być skutecznym narzędziem do walki z nielegalnym rynkiem. Poprawa efektywności ścigania pojawiła się już jednak wcześniej. Przyczyną takiego wzrostu mogło być powołanie w 1996 roku w Komendzie Głównej Policji i w niektórych komendach wydziałów zajmujących się przestępczością narkotykową (Krajewski, 2005). Na skutek zmian w organizacji Policji, odpowiednie jednostki zaczęły wykazywać się większą aktywnością, co przełożyło się na wzrost liczby zarejestrowanych przypadków. Warto podkreślić, że nielegalne udzielanie środka odurzającego było dominującym przestępstwem w strukturze ujawnionej przestępczości narkotykowej w latach 1996–2005. W 1997 roku liczba tych czynów wynosiła 3 507 (44,3% wszystkich przestępstw), a w 2005 wzrosła do 31 332 (45,8%), czyli prawie dziewięciokrotnie. Od tego roku odnotowujemy spadek przestępstw dotyczących udzielania i nakłaniania do zażycia – w 2008 roku zarejestrowano ich 22 507 (39,2%).\nPrzyjrzyjmy się przestępstwom z artykułu 62 (ustawa z 2005 roku) i 48 (ustawa z 1997 roku) dotyczących posiadania narkotyków. Od momentu wejścia w życie ustawy z 1997 roku, kiedy wprowadzono karanie za posiadanie narkotyków, odnotowujemy coroczny wzrost przestępstw z tego artykułu. Czyny kwalifikowane z artykułu 48 w 1998 roku stanowiły 8,4% (1380 przypadków) wszystkich zdarzeń z ustawy, a w 2007 roku – 42,6% (31 260 przypadków). W 2007 roku po raz pierwszy spadł wskaźnik przestępstw z tego artykułu, do 31 260 (tabela 1.). W 2008 roku odnotowany został dalszy jego spadek (do 30 548). Liczba przestępstw z art. 62 zmniejszyła się poniżej wartości z 2005 roku.\nWykres 1. Liczba przestępstw przeciwko ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku (posiadanie, handel, przemyt, udzielanie, nakłanianie i ułatwianie – art. 55–59 oraz 62 ustawy z 2005 roku) według substancji – dane policji\nŹródło: Dane Komendy Głównej Policji opracowane przez CINN.\nTrzy artykuły ustawy: 58, 59 (udzielanie, ułatwianie lub nakłanianie do użycia) i 62 (posiadanie środków odurzających) stanowiły 92% wszystkich przestępstw w 2008 roku. W pierwszym pełnym roku funkcjonowania nowelizacji z 2000 roku ustawy z 1997 roku odsetek ten był niewiele niższy i wynosił 87%.\nCzynem karalnym, którego niewielkie liczby rejestrowane są przez Policję, jest nielegalna uprawa maku i konopi (art. 63 ust. 1 ustawy z 2005 roku). Do wejścia w życie ustawy z 1997 roku ujawnione przypadki nielegalnych upraw stanowiły jedno z najczęściej występujących przestępstw. W 1994 roku 76% czynów karalnych przeciw ustawie dotyczyło nielegalnej uprawy maku i konopi. Od tego roku obserwujemy trend spadkowy liczby tych przestępstw, trwający do 2002 roku, z chwilowym załamaniem tej tendencji w 2000 roku. Stanowią one – w strukturze wszystkich przestępstw narkotykowych – nieznaczny odsetek czynów karalnych. Nawet wzrost ich liczby w latach 2002–2004 nie zmienił struktury ujawnionej przestępczości narkotykowej. W latach 2003–2004 przestępstwa dotyczące upraw stanowiły 1,5% wszystkich zdarzeń karalnych. Od 2004 roku ich liczba ponownie zaczęła spadać. W 2006 roku przestępstwa dotyczące nielegalnej uprawy maku i konopi stanowiły 1,0% wszystkich przestępstw narkotykowych, czyli dokładnie tyle samo, ile w 2008 roku, choć w tym roku zarejestrowany został wzrost nielegalnych upraw maku i konopi o 11%. Na generalnie spadkowy trend przestępstw dotyczących uprawy maku i konopi wpływ miało wprowadzenie w 2000 roku nowych odmian maku niskomorfinowego zmienionego morfologicznie, charakteryzującego się innym kolorem i kształtem płatków. Nowe rozwiązanie wpłynęło znacząco na ograniczenie upraw maku, który był używany do produkcji „kompotu”.\nW 2000 roku, w wyniku nowelizacji ustawy z 1997 roku, wprowadzono przepis dla właścicieli klubów i lokali, którzy nie powiadomili o przestępstwie posiadania lub sprzedaży narkotyków na terenie swojego lokalu lub klubu (art. 46a ustawa 1997 roku oraz art. 60 ustawa z 2005 roku). Największą liczbę przestępstw stwierdzono z powyższego artykułu w 2005 roku – 163. Od tego roku liczba czynów karalnych polegających na niepowiadomieniu o popełnieniu przestępstwa spadała, aby w 2008 roku osiągnąć kilkanaście (11) przypadków.\nW wyniku nowej ustawy z 2005 roku wprowadzony został zapis o karaniu promocji i reklamy narkotyków. W pierwszym roku obowiązywania nowego przepisu stwierdzono trzy tego typu przestępstwa. Najwyższa liczba czynów karalnych z tego artykułu (12) dotyczyła 2007 roku (w 2008 roku było ich 9).\nPodsumowując, należy podkreślić spadek w ostatnim roku liczby przestępstw dotyczących udzielania lub nakłaniania do zażywania oraz posiadania narkotyków (artykuły 58, 59, 62), stanowiących zdecydowaną większość przestępstw przeciwko ustawie, oraz wzrost liczby przestępstw dotyczących upraw maku i konopi (art. 63 ust. 1), przemytu narkotyków (art. 55) oraz produkcji, przemytu i obrotu prekursorami (art. 61). Spadek liczby przestępstw narkotykowych, który rozpoczął się w 2007 roku utrzymał się również w 2008 roku.\nWykres 2. Liczba podejrzanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku w latach 1999–2008\nOd 2004 roku Policja zbiera dane dotyczące przestępstw stwierdzonych według środków odurzających i substancji psychoaktywnych. Na wykresie 1. przedstawione zostały wybrane przestępstwa z ustawy dotyczące posiadania (art. 62), udzielania, nakłaniania do użycia (art. 58 i 59) oraz handlu i przemytu (art. 55, 56, 57). W 2008 roku rejestrujemy zmniejszenie się liczby przestępstw dotyczących wszystkich substancji. Największy (o 55%) w przypadku amfetaminy.\nW przypadku marihuany, amfetaminy i ecstasy spadek został odnotowany już w 2007 roku.\nPorównując udział poszczególnych substancji, najwięcej przestępstw dotyczyło konopi indyjskich. Ich liczba w 2008 roku (28 238) spadła poniżej wielkości z 2004 roku. Na drugim miejscu odnotowujemy zdarzenia związane z amfetaminą, których liczba również spadła z 19 089 do 10 609 w 2008 roku. Heroina i kokaina są substancjami, w przypadku których odnotowano wzrost w 2007 roku w stosunku do 2006 roku. W 2008 roku nastąpił ich spadek, podobnie jak w przypadku innych substancji. Jednak nie są to spadki duże: o 21% w przypadku heroiny oraz o 20% w przypadku kokainy.\nW latach 1999–2006 corocznie wzrastała liczba osób podejrzanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku. W 2007 roku po raz pierwszy spadła zarówno liczba przestępstw stwierdzonych, jak i liczba podejrzanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W 2008 roku odnotowano 25 971 osób podejrzanych, podczas gdy w 2007 roku było ich 27 976 (wykres 2.). W strukturze wszystkich podejrzanych dominują osoby podejrzane z art. 62 ustawy z 2005 roku dotyczącego posiadania środków odurzających. Dane z lat 1999–2007 pokazują, jak zmieniała się struktura podejrzanych i jak stopniowo największą liczbę wśród nich zaczęły stanowić osoby podejrzane o posiadanie substancji nielegalnych: w 1999 roku 1146 podejrzanych (24% wszystkich podejrzanych z ustawy); w 2001 roku 4358 podejrzanych (44%); w 2003 roku 10 529 (62%); w 2005 roku 19 215 podejrzanych (67%); w 2006 roku 20 000 (70%); a w 2008 roku 18 546 (71%). Analizując dynamikę zmiany liczby osób podejrzanych z powodu posiadania narkotyków od 1999 roku, duży wzrost tego wskaźnika (dwuipółkrotny) obserwujemy w 2001 roku. Był to pierwszy pełny rok obowiązywania nowelizacji ustawy z 1997 roku. Istotną zmianą wprowadzoną tym aktem prawnym było usunięcie ustępu 4 z artykułu 48, mówiącego o odstępstwie od karania, jeżeli osoba posiadała nieznaczną ilość narkotyku na własny użytek. Od 2000 roku Policja mogła również dokonywać „zakupu kontrolowanego”, co miało wpływ na zwiększenie wykrywalności przestępstw. Porównując dane dotyczące osób podejrzanych z artykułu 62 z ostatnich dwóch lat, można stwierdzić, że w 2008 roku nastąpił ich spadek o 8% w porównaniu z rokiem 2007. W strukturze podejrzanych ta kategoria stanowi podobny odsetek: 70% w 2007 roku, 71% w 2008 roku. Podejrzani z powyższego artykułu w zdecydowanej większości (17 089 osób) mieli postawiony zarzut z ustępu 1 i 3, co oznacza, że nie posiadali znacznej ilości narkotyków lub był to czyn mniejszej wagi.\nWykres 3. Liczba nieletnich podejrzanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku w latach 1999–2008\nNa wykresie 3. przedstawiono dane dotyczące nieletnich, zatrzymanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W 1999 roku 954 osoby w wieku 13-17 lat popełniły czyn karalny z ustawy. W latach 1999–2006 odnotowujemy trend wzrostowy, podobnie jak w przypadku wszystkich podejrzanych (wykres 1.). W 2007 roku liczba podejrzanych nieletnich spadła do 2945. Był to o wiele większy spadek (aż o 22%) niż w przypadku wszystkich podejrzanych (wykres 1.). W następnym roku liczba podejrzanych nieletnich utrzymała się na podobnym poziomie. Najwięcej osób podejrzanych w 2008 roku zarejestrowano w województwie wielkopolskim (459), mazowieckim (405) oraz śląskim (391). W pozostałych województwach liczba osób nie przekroczyła 300. Wskaźnik dynamiki osób podejrzanych w latach 1999–2008 jest niższy wśród nieletnich (306%) niż w przypadku wszystkich podejrzanych (544%).\nTabela 2. przedstawia dane dotyczące liczby przestępstw stwierdzonych w latach 2000–2008 w podziale na województwa. Należy pamiętać, że przedstawione dane obrazują nie tylko rozmiar zjawiska narkomanii w poszczególnych regionach, ale również intensywność działań podejmowanych przez Policję. W pierwszym i w ostatnim roku analizowanego okresu największą liczbę przestępstw stwierdzono w Wielkopolsce (w 2000 roku 2960 i w 2008 roku 10 623). Od 2000 roku obserwujemy trend wzrostowy w tym województwie, z trzema spadkami w 2002, 2004 i 2007 roku. Jest to jedno z nielicznych województw, które odnotowało wzrost liczby przestępstw w 2008 roku w porównaniu do 2007 roku. Należy zauważyć, że od 2006 roku spada w Polsce liczba przestępstw przeciwko ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Województwa wielkopolskie i łódzkie wpisują się w odmienny trend – w ostatnich dwóch latach charakteryzuje je tendencja wzrostowa. W 2008 roku prawie co piąte przestępstwo z ustawy stwierdzone zostało przez policję z Wielkopolski. Drugim w kolejności województwem, które charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem przestępczości narkotykowej, jest województwo śląskie. W 2000 roku zarejestrowano w nim niewiele mniejszą liczbę przestępstw niż w województwie wielkopolskim, tj. 2843. Po ośmiu latach województwo śląskie było nadal na drugim miejscu z liczbą 6923 przestępstw. Jednakże różnica między liczbą przestępstw między tym województwem a Wielkopolską była o wiele większa niż w 2000 i wyniosła 3700 przestępstw.\nTabela 2. Liczba przestępstw stwierdzonych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku według województw w latach 2000–2008\nPrzez ostatnie trzy lata najwięcej przestępstw zarejestrowano w tych samych trzech województwach: wielkopolskim, śląskim i mazowieckim. Dwa ostatnie były również w czołówce w 2005 roku, w którym rekordową liczbę przestępstw odnotowano w Małopolsce – 9718, co stanowiło 14% wszystkich czynów karalnych z ustawy.\nDane w tabeli oddzielnie przedstawiają Warszawę i resztę województwa. Dzięki takiej prezentacji widać, że większość przestępstw narkotykowych na terenie województwa stwierdzono w Warszawie. Komenda Stołeczna Policji w 2008 roku ujawniła 64% czynów karalnych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w województwie.\nPodlaskie, lubelskie i podkarpackie są z kolei województwami z najmniejszą liczbą przestępstw stwierdzonych. W żadnym z nich liczba stwierdzonych czynów karalnych nie przekroczyła 2000 (tylko w 2005 roku odnotowano w podkarpackim 2049 przestępstw).\nWojewództwa mazowieckie, kujawsko-pomorskie, pomorskie oraz lubelskie wpisują się w ogólnopolski trend wzrostowy liczby przestępstw stwierdzonych w latach 2000–2006 i zmniejszania się ich od 2006 roku. Analizując tendencję spadkową tych przestępstw w Polsce, należy zwrócić uwagę, że w 2008 roku jest ona w dużej mierze efektem zmniejszenia się liczby przestępstw w dwóch województwach: opolskim i świętokrzyskim. Te dwa regiony nigdy nie były w czołówce województw z wysokimi wskaźnikami przestępczości. W 2008 roku w Polsce odnotowano spadek przestępstw stwierdzonych (o 5625), z czego ponad połowa to spadek odnotowanych czynów karalnych w województwie świętokrzyskim.\nW celu lepszego porównania sytuacji pomiędzy województwami, liczby przestępstw z 2008 roku zostały przedstawione w postaci wskaźników na 100 tys. mieszkańców (wykres 4.). Średnia krajowa wyniosła 150 przestępstw na 100 tys. mieszkańców. Powyżej średniej znalazły się województwo wielkopolskie (również lider w liczbach bezwzględnych – tabela 2.) z ponad dwukrotnie wyższą wartością wskaźnika, tj. 314. Następne w kolejności województwo to lubuskie (245), które charakteryzuje się także wysokim wskaźnikiem osób zgłaszających się do leczenia z powodu problemu narkomanii. Wysokie wartości wskaźnika odnotowały dwa województwa nadmorskie: pomorskie (172) i zachodniopomorskie (159) oraz województwo dolnośląskie (183).\nTabela 3. Liczba podejrzanych z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku według województw w latach 2000–2008\nW tabeli 3. zaprezentowane zostały wskaźniki dotyczące osób podejrzanych z ustawy w latach 2000–2008 w podziale na województwa. W 2000 roku najwięcej podejrzanych odnotowano w województwach śląskim, dolnośląskim oraz mazowieckim. Po ośmiu latach w czołówce województw nadal było województwo mazowieckie, na drugim miejscu dolnośląskie, a na trzecim wielkopolskie. Na dalszym miejscu lokuje się województwo śląskie, które wcześniej zawsze było w pierwszej trójce województw z najwyższymi wskaźnikami podejrzanych. Jak już wspomniano, od 2006 roku spada liczba osób podejrzanych z ustawy. Odwrotny trend odnotowano w województwie łódzkim, gdzie nastąpił wzrost z 1448 osób w 2006 roku do 1815 w 2007 roku, jak również w województwie wielkopolskim, gdzie także zwiększyła się liczba podejrzanych z 2361 do 2805.\nDo województw z najmniejszą liczbą podejrzanych w 2008 roku należą: świętokrzyskie, podlaskie oraz podkarpackie. Jednym z czynników mających wpływ na niższy poziom przestępczości jest na pewno mniejsza w porównaniu do innych województw liczba ludności.\nWykres 4. Wskaźnik liczby przestępstw w 2008 roku z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 2005 roku według województw (wskaźnik na 100 tys. mieszkańców)\nNajwiększą dynamikę wzrostu podejrzanych w latach 2000–2008 odnotowało województwo wielkopolskie, gdzie liczba podejrzanych zwiększyła się prawie siedmiokrotnie. W czołówce jest także województwo łódzkie (wskaźnik dynamiki 639%) oraz kujawsko-pomorskie (wskaźnik dynamiki 585%). W przypadku województwa łódzkiego rejestrowany jest coroczny, stały wzrost od 2000 roku. W 2008 roku liczba podejrzanych osiągnęła 1815 osób, co lokuje to województwo na piątym miejscu. Najmniejsza dynamika charakteryzuje województwo świętokrzyskie, gdzie zanotowano wzrost o 173%.\nW 2008 roku w Polsce odnotowano spadek liczby podejrzanych o 7%. W województwie świętokrzyskim zmniejszenie się liczby podejrzanych było największe (spadek aż o 29%), również wysoki spadek miał miejsce w zachodniopomorskim (o 20%).\nZdecydowana większość podejrzanych w województwie mazowieckim została zatrzymana przez Komendę Stołeczną Policji, wskaźnik ten jest podobny dla roku 2000 i 2008, i wynosi nieco ponad 70%.\nW województwie podlaskim, dolnośląskim, kujawsko-pomorskim można zauważyć trend spadkowy już od 2005 roku, kiedy to systematycznie zaczęły się zmniejszać liczby podejrzanych, osiągając np. w województwie podlaskim w 2008 roku wartość 502 osób, czyli mniejszą niż w 2002 lub 2003 roku.\nW 2008 roku 15% wszystkich podejrzanych zatrzymano w województwie mazowieckim. Odsetek ten wzrósł z 11% w 2000 roku.\nŚrednio na jednego podejrzanego przypadają dwa przestępstwa, jednak w województwie wielkopolskim wskaźnik jest wyższy i wynosi 3,8. W pozostałych województwach nie przekracza trzech. Najniższy jest w Komendzie Stołecznej Policji i województwie lubelskim – 1,4.\nWykres 5. Liczba podejrzanych w 2008 roku z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 2005 roku według województw (wskaźnik na 100 tys. mieszkańców)\nNa wykresie 5. zaprezentowane zostały wskaźniki podejrzanych na 100 tys. mieszkańców w poszczególnych województwach. Średni wskaźnik dla Polski wyniósł 68 podejrzanych na 100 tys. mieszkańców. Najwyższe wartości, powyżej 100 osób na 100 tys. mieszkańców, wskaźnik przyjął w województwie lubuskim (117) i dolnośląskim (113). W czołówce są także województwa: zachodniopomorskie (98), wielkopolskie (83) oraz łódzkie (71) i pomorskie (70).\nSprawy karne za naruszenie przepisów ustawy są rozpatrywane przez sądy rejonowe właściwe ze względu na miejsce popełnienia przestępstwa. Dane o prawomocnych wyrokach skazujących oraz skazanych na karę pozbawienia wolności (także w zawieszeniu) w latach 1989–2006 zawarte są w tabeli 4. Informacje pochodzą z Ministerstwa Sprawiedliwości. Trudno jest analizować je w zestawieniu z danymi policyjnymi, ponieważ jeszcze w 2006 roku skazywano osoby prawomocnym wyrokiem z ustawy o zapobieganiu narkomanii z 1985 roku. Oznacza to, że osoby podejrzane z ustawy, które zostały odnotowane przez Policję na początku 1997 roku (czyli do czasu wejścia w życie nowej ustawy z kwietnia 1997 roku), mogły otrzymać prawomocny wyrok nawet 9 lat później. Według danych Ministerstwa Sprawiedliwości w 2006 roku z ustawy z 1985 roku skazano 7 osób (w 2007 roku nie odnotowano już żadnego takiego przypadku).\nW 2006 roku skazano 20 381 osób, a w 2007 roku 20 801, co jest kontynuacją trwającego od wielu lat trendu wzrostowego. W strukturze wszystkich skazanych odsetek osób skazanych z ustawy wzrósł nieznacznie − do 4,9%. W tabeli 4. zestawiono również dane o liczbie osób skazanych na karę pozbawienia wolności. O ile w przypadku wszystkich skazanych z ustawy w trendzie wzrostowym są pewne wahania i liczba skazanych niekiedy spada, to w przypadku skazanych na karę pozbawienia wolności od 1990 roku mamy stały trend wzrostowy, który rośnie dynamicznie do 2006 roku, z powodu zaostrzenia w 2000 roku prawa antynarkotykowego.\nTabela 4. Skazani prawomocnie na karę pozbawienia wolności ogółem i z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 i 2005 roku oraz ustawy o zapobieganiu narkomanii z 1985 roku w latach 1989–2007 w podziale na karę w zawieszeniu i bez zawieszenia\nWśród osób skazanych z ustawy na karę pozbawienia wolności 86% stanowiły osoby, które otrzymały karę w zawieszeniu. O ile w przypadku skazanych z zawieszeniem w 2008 roku występuje tendencja wzrostowa, to na poziomie liczby skazanych bez zawieszenia odnotowujemy spadek.\nSpośród 9256 osób skazanych w 2007 roku na karę pozbawienia wolności z artykułu 62 (posiadanie środków odurzających), większość stanowiły osoby z karą pozbawienia wolności w zawieszeniu. Tylko 6% skazanych z tego artykułu otrzymało karę więzienia. Zdecydowana większość w tej grupie (496 osoby) osądzona została z ust. 1 artykułu 62, czyli osoby te mogły otrzymać najwyższy wyrok – trzech lat więzienia.\nKrajewski K., Prawo wobec narkotyków i narkomanii w: Niezamierzone konsekwencje: Polityka narkotykowa a prawa człowieka, Malinowska-Semprucha K. (red.), International Debate Education Association, Warszawa 2005.


Czas na remont, czyli jak wykonać bezpieczne i trwałe uszczelnienia - WNĘTRZA\nCzas na remont, czyli jak wykonać bezpieczne i trwałe uszczelnienia\nW kuchni nie brakuje miejsc, które należałoby zabezpieczyć przed wilgocią i wnikaniem wody. Trwałe i precyzyjnie wykonane uszczelniania wokół sprzętów kuchennych czy blatu są konieczne w pomieszczeniu, które ma posłużyć w dobrej kondycji przez kilka lat.\nAutor: HouseMarket.pl 01 marca 2017 15:41\nKuchnia, to podobnie jak łazienka, jedno z trudniejszych pomieszczeń do zagospodarowania. Panują w niej dużo wyższe temperatury, a wilgotność jest bardzo często mocno podniesiona, nie wspominając już o ciągłym kontakcie znajdującego się w niej wyposażanie z detergentami, wodą, czy innymi cieczami. Położenie kafli na ścianę i podłogę, choć bardzo ułatwia zabezpieczenie dużych powierzchni, nie rozwiązuje całkowicie problemu. Pozostają jeszcze niewielkie i z pozoru niewidoczne fragmenty, które niezabezpieczone mogą zapoczątkować wiele trudnych do usunięcia zniszczeń, a nawet przyczynić się do konieczności gruntownego remontu.\nWoda podciekająca pod zlewozmywak, pod kuchenkę czy za szafki z czasem może doprowadzić do zawilgocenia mebli i ścian. Rozpulchniony blat lub odklejająca się okleina z szafek to tylko niektóre z możliwych defektów. Na listę wpisać można jeszcze rozwój pleśni i grzybów, które nie tylko uszkadzają strukturę ściany i mebli, ale przede wszystkim są szkodliwe dla zdrowia. Wszystkie newralgiczne miejsca na styku ścian i mebli, czy blatu i sprzętów AGD należy więc dokładnie zabezpieczyć. Najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie produktu uszczelniającego, który stworzy trwałą spoinę chroniącą przed przedostawaniem się wody, tłuszczów czy innych cieczy. W tej roli dobrze sprawdzają się popularne silikony. Jednak i w tym wypadku należy wybrać rodzaj, który wpisze się właściwościami w trudne, kuchenne warunki, jak np. najnowsza propozycja firmy Den Braven, uszczelniacz-klej X-POLYMER – tłumaczy Tomasz Mazurkiewicz.\nUszczelniacz-klej w roli silikonu\nZadaniem produktu uszczelniającego jest wykonanie trwałej i szczelnej spoiny chroniącej przed wilgocią. Dlaczego jednak nie każdy uszczelniacz tak samo sprawdzi się w kuchni? Otóż specyficzne warunki panujące w tym miejscu mogą osłabiać działanie niektórych środków, a w kontakcie z silnymi detergentami i dużą wilgotnością mogą tracić z czasem swoje właściwości. Jeśli zależy nam na skuteczności przez długi czas, warto wybierać produkty przeznaczone do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności, jak np. silikony sanitarne, czy uszczelniacze-kleje.\n- W przypadku uszczelniacza-kleju mamy dodatkowo tę wartość, że wyrób ten ma bardzo wszechstronne zastosowanie i może się przydać przy wielu innych pracach remontowo-budowlanych – dodaje ekspert firmy Den Braven. Zaletą tego produktu jest również to, że jest on odporny na działanie wody, a także grzybów i pleśni. Dzięki czemu skutecznie zmniejsza ryzyko pojawienia się nieestetycznych ciemnych nalotów.\nW przypadku kuchni i produktów budowlanych wykorzystywanych do jej wykończenia pozostaje jeszcze jeden aspekt, na który warto zwrócić uwagę dobierając wyroby. Powinniśmy mieć na uwadze, że w pomieszczeniu tym przyrządzamy posiłki i nie brakuje sytuacji, w której jedzenie ma styczność z blatem czy zlewozmywakiem. Nie każdy rodzaj chemii budowlanej jest obojętny dla człowieka, dlatego wybierać należy taki uszczelniacz, który może być stosowany przy pośrednim kontakcie z żywnością – tłumaczy Specjalista Produktu firmy Den Braven.\nDEN BRAVEN RSS


AvLee (kraina MM7) | Moc i Magia | FANDOM powered by Wikia\nAvLee (kraina MM7)\nAvLee to jedna z kilkunastu krain, jaką drużyna gracza może odwiedzić w grze Might and Magic VII: For Blood and Honor. W istocie jest tylko północno-zachodnią częścią państwa o tej samej nazwie. Kraina resetuje się co dwa lata.\nNazwą AvLee twórcy Might and Magic VII: For Blood and Honor opatrzyli zachodnie wybrzeże tego kraju w okolicach Brighton Point. Na tym obszarze znajduje się jedno niemałe avleńskie miasto - Spaward. Położone jest w niewielkiej zatoczce i podobnie jak stolica kraju, Pierpont z jednej strony ogranicza je morze, a z drugiej pionowa niemal ściana gór. W samym Spaward rośnie wiele drzew liściastych, których część wydaje smaczne owoce. Zabudowania ułożone są w formie półksiężyca. W jego południowej części znajdują się punkty usługowe takie jak gospoda, stajnie czy bank. We wschodniej znajdują się świątynia, sklepy z uzbrojeniem, centrum treningowe, a także gildie magii jaźni stojące na grubych drewnianych palach. Północne ramię półksiężyca to z kolei nieduże białe namioty mieszkańców. Do miasta prowadzi kamienna droga z Lasu Tulareańskiego. W samym centrum osady stoi Piedestał odporności na magię wody. Wśród mieszkających w Spaward elfów jest kilku nauczycieli i promotorów.\nNa dużej wyspie położonej niedaleko brzegu stoją domy trzech arcymistrzów oraz studnia przywracająca punkty życia (po 25). Na kolejnych żyją żywiołaki wody, które bronią swoich skarbów. Stoi tam też obelisk, a także jedno z trzech sanktuariów, w których należy ustawić statuetki.\nLinia brzegowa jest nieregularna: w północnej części wybrzeże jest niskie, z kolei za przystanią w kierunku południowym im dalej, tym wyższy jest klif. Zatokę, w której położone jest Spaward od południa ogranicza półwysep, na którym żyje horda dzikich wiwern. Na nim też stoi jeden z trzech ocalałych druidzkich kręgów, które trzeba odwiedzić, by wykonać misję promocyjną na Wielkiego Druida. Na południe od niego ukryta jest wśród wzgórz broniona przez wiwerny Świątynia Baa - dawniej prężne centrum kultu Baa, które ostatnio coraz bardziej podupada. Z kolei na wschód od tej lokacji znajduje się jedno z najniebezpieczniejszych miejsc na całym Antagarichu - ogromna Twierdza Tytanów. Wejścia do niej strzegą żywiołaki wody, ale prawdziwa groza czyha wewnątrz - liczne grupy tytanów i smoków strzegą tajemniczych skarbów, wśród których znaleźć można także potężny artefakt albo i dwa.\nOkolice Spaward są dość gęsto zaludnione. Liczni elfowie żyją zarówno w samym mieście jak i w jego najbliższej okolicy (w tym także na jednej z wysp). Zagrożenie ze strony wiwern, kultu Baa oraz potężnych tytanów sprawia, że oprócz zwykłych, szarych mieszkańców w Spaward można spotkać bardzo wielu elfickich wojowników - piechurów i łuczników, którzy pilnują tej dużej osady od każdej strony\nOto wszystkie lokacje znajdujące się na terenie północno-zachodniego AvLee:\nPałac pod Wzgórzem\nOto lista stworzeń, jakie zamieszkują obszar AvLee w grze MM7:\nElf obrońca, Elf wojownik, Elf pikinier\nSylfida, Rusałka, Żywiołak Wody\nZ przybrzeżnych terenów AvLee można piechotą dojść do:\nLasu Tulareańskiego → na południe lub wschód (5 dni)\nPłycizn → na zachód (1 dzień) pod warunkiem posiadania Skafandra do nurkowania\nZe stajni Luksusowe Powozy pojechać można do:\nDeyji → 250 sztuk złota (5 dni), kursy w środę i niedzielę\nLasu Tulareańskiego → 250 sztuk złota (3 dni), kursy we wtorek, czwartek i sobotę\nStojący w przystani miasta Spaward statek Goniec Wiatru kursuje do:\nErathii → 250 sztuk złota (4 dni), kursy we wtorek i sobotę\nTatalii → 250 sztuk złota (5 dni), kursy w czwartek\nLasu Tulareańskiego → 250 sztuk złota (3 dni), kursy w poniedziałek, środę i piątek


26 stycznia, 2019 Dyskusyjna Laska FilmowaRecenzje\nRecenzja filmu Maria, królowa Szkotów.\nO kinie kostiumowym mówi się już coraz rzadziej. Maria, królowa Szkotów jest jednak pozbawionym kompleksów reprezentantem gatunku, gdzie pierwsze skrzypce grają kobiety. Za całość odpowiedzialna jest reżyserka Josie Rourke, mogąca pochwalić się doświadczeniem w teatrze. I tak jak film nie staje się ofiarą teatralizacji, tak da się w nim dostrzec wiele elegancji i precyzji przy konstruowaniu całej czasoprzestrzeni wraz z poszczególnymi scenami.\nPod względem inscenizacyjnym nie można się do niczego przyczepić. Wierna scenografia i kostiumy, przepiękne górzyste krajobrazy pochmurnej Szkocji, chirurgicznie symetryczne ujęcia przedstawiające danych bohaterów na tle zamku bądź zamkowych komnat, a wszystko poparte rytmicznym montażem, niejednokrotnie zgrywającym się z fenomenalnym soundtrackiem skomponowanym przez geniusza w swoim fachu, Maxa Richtera (polecam również OST serialu Pozostawieni).\nOprócz audiowizualnych walorów całego świata przedstawionego, Rourke potrafiła wzbogacić go o postacie niebędące zwykłymi pionkami. Saoirse Ronan ma tu zdecydowanie najwięcej czasu ekranowego i bardzo wiarygodnie buduje bohaterkę Marii Stuart, królowej niedoświadczonej, naiwnej, ślepej, ale i stanowczej, szlachetnej, impulsywnej. To już nie mała dziewczynka, a prawdziwa aktorka, którą trzeba traktować poważnie. Co do Margot Robbie, to jest ona jak zwykle przewspaniała. Jej neurotyczne odruchy oraz zakompleksiona natura buduje postać nieprzewidywalną, niejednoznaczną, a koniec końców, trudną do oceny. Drugi plan też pokazuje pazur, zaczynając od leśnego dziada Davida Tennanta, głoszącego religijne farmazony, poprzez Guya Pearce’a, będącego „wujkiem dobrą radą”, aż do Jacka Lowdena, zachwycającego swoją nonszalancką, fałszywą naturą.\nKilka ostatnich zdań zapowiada ten film jako arcydzieło, ale daleko mu do tego tytułu, gdyż mocno w nim kuleje sama treść. Historia na początku działa na zasadzie równoległego przerzucania wątków z Marii na Elżbietę, stając się z czasem opowieścią nastawioną głównie na przeżycia tej pierwszej. Dużo w niej naiwności, zdarzeniowego ping-ponga oraz nieprzyjemnych regulacji tempa. Potrafi ona jednak trzymać przy ekranie dzięki silnym kreacjom, odświeżającymi formułę twistom rodem z Gry o tron, oraz bardzo oryginalnym tonem, wskazującym na ponury, niemalże pozbawiony nadziei przekaz.\nBo film ten opowiada o tym, że władza to pojęcie względne. Dla jednych ma ona jakieś znaczenie, dla drugich to tylko niepotrzebne ograniczenie, którego naturalnym następstwem jest bunt. Nie ma w tym otoczeniu wiarygodności i szczerości intencji, a chęć zmiany świata na lepsze to wizja co najmniej śmieszna. Ludzie działają tu tylko w swoim własnym interesie, często będąc nieczułym na konsekwencje ich decyzji. Anglia i Szkocja to miejsca, gdzie tytuły królewskie nie znaczą nic, bo każdy króluje nad swoim własnym losem. Szkoda jednak, że kontrola swojego życia wiąże się z często ze zniszczeniem życia drugiego człowieka.\nmary-queen-of-scots-still-2018-1000×667: Movies Room\nMary+Queen+Of+Scots+2018+1: The Ace Black Blog\nTagged Josie Rourke, Maria Królowa Szkotów, Recenzja


Isabel Carrasco – Termwiki, millions of terms defined by people like you\nHome > Terms > Polski (PL) > Isabel Carrasco\nIsabel Carrasco (1955-12.5.2014) był szef rządu prowincji León, Hiszpania i członek partii rządzącej Ludowej (PP). Ona został zamordowany w maju 2014 na jej drodze na przyjęcie, spotkanie. Zastrzelił martwy przez dwie kobiety (matka i córka), którzy teraz są objęte dochodzeniem. Policji zbadania morderstwa jako akt zemsty, jak jedna z kobiet (córka) został niedawno zwolniony przez Radę.\nPoczytnych i były tatuażysta z Minnesota, używa jego Tatuaże i ogólnej swojego przestraszyć i humor odbiorców do zatrzymywania, zastraszanie. On zostało szeroko popularne w ...\nBranża/Dziedzina: Artykuły wojskowe Kategoria: Arms control\nZgodnie z definicją w Traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (CFE), duży kaliber systemów zdolnych do prowadzenia cele naziemne ...


Szczyt G8. Zobacz opinie rosyjskich mediów - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościSzczyt G8. Zobacz opinie rosyjskich mediów\nRozmowy prezydentów Rosji i Stanów Zjednoczonych to główny temat komentarzy dotyczących szczytu grupy państw G8 w moskiewskich mediach.\n(PAP/EPA/ALEXEI NIKOLSKY/RIA NOVOSTI)\nRozmowy prezydentów Rosji i Stanów Zjednoczonych to główny temat komentarzy dotyczących szczytu grupy państw G8 w moskiewskich mediach. Gazety zwracają uwagę, że Władimir Putin i Barack Obama po rozmowach byli bardzo ostrożni w wypowiedziach dla prasy.\nDziennik _ Kommiersant _ pisze, że dziennikarze po tym, jak weszli do pokoju rozmów, zobaczyli, że Barack Obama i Władimir Putin siedzieli tak _ wyluzowani, jakby ich rozmowy trwały już nie jeden tydzień i obaj zbyt dobrze wiedzieli, co jeden drugiemu może powiedzieć _. Autor publikacji zauważa, iż prezydenci Obama i Putin byli tak ostrożni w ocenach wydarzeń na świecie, że _ trudno nawet było pojąć, jaka jest różnicach w ich pozycjach, a ona przecież jest we wszystkim _.\nGazeta podkreśla, iż _ tylko w kwestii syryjskiej od samego początku było jasne, że prezydenci mają odmienne zdanie i co najważniejsze nie rozumieją jak mogą osiągnąć kompromis _.\nRównież portal internetowy Gazeta.Ru zwrócił uwagę, że rozmowy prezydentów Putina i Obamy pokazały, iż Rosja i Stany Zjednoczone nadal nie mogą porozumieć się, jak powstrzymać rozlew krwi w Syrii. - _ Stosunek Kremla i Białego Domu wobec konfliktu syryjskiego tak bardzo się różnią jak nigdy _ - pisze portal internetowy Gazeta.Ru.\nRosyjskie media, opisując szczyt G8 zwróciły uwagę na ciekawostki z nim związane. Gazeta _ Izwiesta _ napisała na przykład, że organizatorzy spotkania domagali się od dziennikarzy po 150 funtów za korzystanie z centrum prasowego, czego nie było na ostatnich podobnych spotkaniach.\nG8: Dwa miliony nowych miejsc pracy „The Guardian” przytacza jeszcze bardziej imponujące wyliczenia prezydenta Baracka Obamy\nSzczyt G8: Putin przeciwko Zachodowi _ Wiedomosti _ wyjaśniają, że głównym tematem spotkania przywódców siedmiu najbardziej rozwiniętych państw świata i Rosji będzie Syria\nTagi: szczyt g8, g8, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, IAR, gospodarka światowa\nSzczyt G8: Putin przeciwko Zachodowi\nSzczyt G8 wzbudza kotrowersje. Protesty w Belfaście\nSzczyt G8 w 2015 roku. Merkel zdradziła miejsce spotkania\nSzczyt G8 bez Putina. Londyn zamiast Soczi?


Produkty dla dziecka - jak je nabywać, aby tego nie żałować. | Twoja elektroniczna przyszłość\nHome » Produkty dla dziecka - jak je nabywać, aby tego nie żałować.\nProdukty dla dziecka - jak je nabywać, aby tego nie żałować.\nNa współczesnym rynku liczba towarów czasami przytłacza. Człowiek wchodzi do marketu i nie bardzo wie co dalej i nie ma jak się odnaleźć pośród tych wszystkich rzeczy. W zasadzie nie ma problemu, jeżeli chodzi o wybierania rzeczy, których używa regularnie, problem zaczyna, gdy trzeba znaleźć w nieznanej rzeczywistości.\nPerfekcyjnym modelem jest tutaj pojawienie się dziecka, które wymaga rzetelnej opieki oraz niezbędnych akcesoriów. Liczba tych rzeczy jest czasami przytłaczająca, a osoby dopiero ogarniające rzeczywistość niemowlęcych akcesoriów mogą nie mieć świadomości, które rzeczy są rewelacyjne, jakie są przydatne, a jakie posiadają jedynie rewelacyjną reklamę w telewizji.\nŻeby zainteresowany kupił jedynie te przedmioty, jakie rzeczywiście są mu potrzebne musi dobrze przygotować się do roli, jakie go czekają. najlepiej jest to zrobić na specjalistycznych warsztatach dla przyszłych rodziców.\nOtwórz ten link klimatyzacja lg. Na stronie zobaczysz ciekawe fakty na to zagadnienie, opisane w naszymtekście.\nPlanowane są one zwykle w szpitalach, gdzie poza poznaniem zasadniczych spraw dotyczących opieki nad niemowlakiem przyszły rodzic uczy się, wszystkiego, co potrzebne na temat dziecięcych akcesoriów, takich jak przykładowo butelki, łóżeczka, kosmetyki oraz bardzo wiele innych przedmiotów.\nDzięki tych informacji, zdobytych na owych szkółkach, ma się możliwość indywidualnie dobrać akcesoria dla własnych wymagań oraz możliwości finansowych.\nDoprawdy spodobał Ci się ten temat? Bardzo nas to cieszy. Zatem zachęcamy do kolejnych wątków - po prostu najedź na link do źródła (http://bazalt.pl/prefabrykacja-betonowa/).\nBardzo dobrym sposobem na ogarnięcie wszelkich produktów jest ustalenie spisu tego, co trzeba wybrać. Idealnie jest także wyszczególnić większe wydatki i stopniowo je nabywać, tak aby domowy budżet za bardzo nie ucierpiał jednego miesiąca. Warto też wybrać na polecane firmy, wtedy na pewno ma świadomość, iż nie kupiło się bubla, który jest nieodpowiedni dla noworodka. Niezwykle ważna jest też kwota danego produktu, z pomocą szczęśliwie przychodzą gazetki promocyjne (przykład Promocyjni), jakie warto śledzić, gdyż dzięki temu da się kupić wymarzony produkt o wiele taniej.


HYBRYDY Z DROGERII? CZY MOŻNA JE POLUBIĆ? — mazurekewa\nw dniu niedziela, października 28, 2018\nHYBRYDY Z DROGERII? CZY MOŻNA JE POLUBIĆ?\nOdpowiedź na tytułowe pytanie brzmi "tak!". Tak samo jak na półce w drogerii można znaleźć wspaniałe kosmetyki kolorowe czy pielęgnacyjne. O jakich lakierach hybrydowych dostępnych w drogerii mowa? Oczywiście o hybrydach marki Eveline. Jeśli jesteście ciekawi dlaczego te lakiery przypadły mi do gustu i jak maluje się danymi kolorami to zapraszam do przeczytania dalszej części wpisu.\nHybrydy trafiły do mnie dzięki marce Eveline. Gdy zobaczyłam paczkę to oniemiałam, bo wybór kolorów jak na opcję drogeryjną jest bardzo duży. Już mogę Wam przekazać, że na rynku pojawiły się kolejne kolory, które są warte uwagi. Na powyższym zdjęciu widzicie manicure wykonany kolorem 303. Taki żywy kolor to fajny sposób na poprawę humoru :)\nLakiery kosztują ok 24 zł i zostały zamknięte w 5 ml buteleczkach. Szata graficzna jest utrzymana w czerni i złocie. Podoba mi się fakt, że kolor lakieru na opakowaniach został umieszczony na boku buteleczki i na jej wierzchu. Zdecydowanie ułatwia to wyszukiwanie odpowiedniego koloru oraz zwiększa możliwości wygodnego ustawienia produktów.\nMam Wam dzisiaj do pokazania 19 odcieni lakierów. Pogrupowałam je w kilka kategorii - biel, nude, czerń i szarości, następnie czerwienie, kolejno fiolety i róże oraz zielenie i niebieskości.\nW kolejności od lewej kolory: 298 snow white, 290 light pink, 291 cream, 299 storm, 301 starry night, 300 coal black.\nW kolejności od lewej kolory: 309 pink doll, 306 hot orange, 294 classic red, 296 deep wine, crimshon shine 293.\nW kolejności od lewej kolory: 304 violet lady, 295 deep purple, 292 pink petals, 302 pink shimmer.\nW kolejności od lewej kolory: 305 be minty, 303 fresh spring, 308 dark waters, 297 ink blue (mój zdecydowany ulubieniec!)\nWszystkimi lakierami pracuje się niezwykle łatwo dzięki zaokrąglonemu pędzelkowi. Lakiery w zależności od koloru różnią się między sobą formułą. Dotyczy to tych intensywnych, mocnych, żarówiastych odcieni, czyli 297 ink blue, 303 fresh spring, 306 hot orange, 309 pink doll. Mają one bardziej wodnistą konsystencję, więc w ich przypadku niezbędne jest użycie dwóch warstw do równomiernego pokrycia płytki. Natomiast plusem tej formuły jest fakt, że takimi lakierami maluje się jeszcze łatwiej.\nW ofercie występują także odcienie metaliczne, ale pragnę zwrócić uwagę na piękny 302 pink shimmer. Ta formuła wymaga także większej ilości warstw, ale za to możemy tego koloru użyć jako toppera i aplikować go na inne kolory - w takiej roli także wygląda świetnie.\nW ofercie marki Eveline znajdziecie także odżywki do paznokci. W paczce znalazłam trzy - najpopularniejszą 8w1, SOS dla kruchych i łamliwych paznokci oraz paznokcie mocne i lśniące jak diament. Przez moje kłopoty ze zdrowiem musiałam na jakiś czas zrezygnować z noszenia hybryd, ale była to świetna okazja do przetestowania odżywek. Wersję 8w1 znam od dawna. Nieraz po nią sięgałam.\nTak, wiem i zdaję sobie sprawę, że producent w składzie umieścił formaldehyd i że jest to substancja bardzo kontrowersyjna. To tak, jak w przypadku odżywek do rzęs - w większości z nich także znajdziecie kontrowersyjny składnik bimatoprost. Mimo to wiele osób używa tych odżywek do rzęs z powodzeniem. Moje zdanie na ten temat jest takie - jeśli dzieje się coś złego to automatycznie powinniśmy zrezygnować ze stosowania takiego kosmetyku, ale jeśli dany produkt działa u kogoś dobrze, nic się nie dzieje z organizmem, to nie ma przeciwwskazań do jego używania. Zaobserwowałam jedno bardzo popularne zjawisko. Dotyczy ono wspomnianych odżywek do rzęs, jak i paznokci. Ogrom osób nie stosuje ich tak, jak powinno, czyli nie trzymają się wytycznych opisanych przez producenta. Wyrzucają ulotki i nawet nie patrzą jak dany preparat stosować. A potem jest płacz. Producenci nie bez powodu umieszczają informacje o aplikacji i częstotliwości stosowania danego kosmetyku. Umieszczają je właśnie po to, abyśmy my, konsumenci, wiedzieli jak właściwie podchodzić do danego produktu i jak się z nim obchodzić po to, abyśmy byli zadowoleni z jego działania. Tak jest też w przypadku tych odżywek - jeśli producent w sposobie użycia napisał, żeby odżywkę stosować przez 2 tygodnie, a następnie zrobić miesięczną przerwę, to tak właśnie powinniśmy zrobić. I robię tak ja. W moim przypadku odżywki tej marki nigdy mi nie szkodziły.\nTeraz sięgnęłam po SOS dla kruchych i łamliwych paznokci i już prawie skończyłam pierwszy cykl jej stosowania. Oprócz niej, w skórki wcierałam także oleje i kremy, aby zadziałać kompleksowo. I jest znacznie lepiej. Mam nadzieję, że dzięki takim zabiegom, w grudniu będę mogła już wrócić do moich ukochanych hybryd, za którymi bardzo tęsknię :)\nOprócz serii lakierów, topu i bazy, Eveline wypuściło również zmywacz i odtłuszczacz, więc nie trzeba specjalnie biegać do innych sklepów aby kupić preparaty niezbędne do zaaplikowania lub ściągnięcia hybryd.\nLakiery Eveline podbiły moje serce między innymi dzięki niezwykle przemyślanej formie pędzelka. Jest on zaokrąglony, co zdecydowanie ułatwia i przyspiesza malowanie. Moja płytka nie należy do największych, dlatego mocno ścięte pędzelki potrafią mi utrudnić posługiwanie się lakierami. W tym przypadku malowanie jest dziecinnie proste. To właśnie ta cecha, która szczególnie Was zainteresuje. To idealna opcja dla osób, które chcą rozpocząć lub rozpoczęły przygodę z malowaniem paznokci hybrydami. Nie myślcie sobie, że chwalę dane produkty tylko dlatego, że dostałam je do przetestowania. Doskonale wiem, że jesteście tu dlatego, że ufacie moim opiniom i z tego powodu bardzo się cieszę :)\nWidzieliście już te lakiery w Rossmannach? Który kolor najbardziej Wam się spodobał? A może już w swoich zasobach posiadacie lakiery marki Eveline? Koniecznie podzielcie się swoją opinią na ich temat w komentarzach ;)\nEveline . hybrydy . lakiery klasyczne . paznokcie\nPrzez Obiektywy 29 października 2018 02:15\nUwielbiam lakiery Eveline, zwłaszcza te z serii SOS i 8w1, bardzo mi pomogły zregenerować paznokcie :)\norchideamagiapiekna 3 listopada 2018 10:13\nTeż je polubiłam :D\nChocolade 29 października 2018 05:14\nTeż spodobały mi się ich pędzelki i kolory oczywiście :D Mam kilka sztuk :D\norchideamagiapiekna 3 listopada 2018 10:14\nNie dziwię się, są ładne :)\nJagodowa^^ 29 października 2018 12:04\nZ bliska miałam do czynienia z trzema kolorami i bardzo się z nimi polubiłam :) Ink Blue to jeden z moich ulubionych kolorów z Eveline i w ogóle spośród hybryd, które mam. Szkoda, że nie pokazałaś wszystkich lakierów na wzornikach :)\norchideamagiapiekna 3 listopada 2018 10:15\nMiałam problem techniczny z wstawieniem filmu, w nim są wszystkie kolory: https://www.youtube.com/watch?v=0gBtsmg3dZU :)\nDrzemiące Piękno 31 października 2018 11:51\nWiele osób chwali sobie te lakiery hybrydowe, ja jeszcze nie miałam okazji ich używać, ale poluje na nie.\norchideamagiapiekna 3 listopada 2018 10:17\nAleksandra: Naturalnie Minimalnie 1 listopada 2018 12:12\nah ten zielony mnie nieco przeraża, jakoś zupełnie nie przypadł mi do gustu :( jednak odcienie fioletu porwały mnie totalnie <3 są przepiękne!\norchideamagiapiekna 3 listopada 2018 10:18\nJa nie boję się takich żywych odcieni, ale wiem, że nie każdy takie lubi ;) Polecam ink blue :D\nTęczowa Ośmiornica 2 listopada 2018 05:00\nPrzy tylu kolorach to jest z czego wybierać :)! Ale ten zielony rzeczywiście tak nie bardzo :P\nJest bardzo żywy, ja takie lubię :D A dla mniej odważnych, polecam ink blue :D\nBogusia 3 listopada 2018 11:06\nTa zieleń jest cudowna, szkoda że ja nie robię już hybryd, ale na pewno do nich nie wrócę\nAnna 4 listopada 2018 18:13\nPrzepiękne kolory! Muszę sobie takie sprawic\ntvwatch.pl 5 listopada 2018 11:36\nMuszę o tym powiedzieć swojej żonie :)


"Cyt, iskierka zgasła..."\ndodane 08.12.2017 16:00\nPoznaliśmy się podczas wakacji i byłam szalenie zakochana. Snuliśmy plany, bo mieszkamy daleko. Potem został nam kontakt internetowy, telefony, zapewnialiśmy siebie o uczuciu. Niestety, nagle doszło do mnie, że to za wcześnie, że nic nie czuję, po prostu go lubię, bo to wartościowy chłopak. I co mam teraz zrobić? Opowiadałam o wszystkim przyjaciółce. Jak jej to teraz wyjaśnić? Bardzo się wstydzę, że tak zawiodłam. 12-latka\nTa sytuacja pokazuje, że uczucia 12- latków to iskry, które wybuchają i nagle gasną. Napisz mu szczerze, że nagle coś takiego poczułaś, że jesteś za młoda na prawdziwe kochanie. Że to jednak przyjaźń. Proś, by się nie obrażał, tylko by to przemyślał. Poproś, byście mogli być w kontakcie przyjacielskim i tylko przyjacielskim. Nie wstydź się tego, co się stało. Napisz mu i zobaczysz, co on na to. Poproś, by nie odpisywał od razu. Niech to prześpi i odpisze następnego dnia. Nieco później powiesz przyjaciółce, że nie dorosłaś od miłości, że to przyjaźń.. Nie przejmuj się, to bardzo częsta sytuacja w tym wieku.