Bub up. Balonowa guma do żucia. O smaku winogronowym ~ Łowca smaków\nBub up. Balonowa guma do żucia. O smaku winogronowym\nAjsza niedziela, lutego 07, 2016 3 comments\nOstatnia guma balonowa od Lotte. Tym razem o najmniej oklepanym smaku - winogronowym. Czy to znaczy, że będzie lepsza...? Zobaczmy\nW tej wersji smakowej opakowanie pozostaje w tym samym stylu co u poprzedników - z tą różnicą, że wyzierają z niego dorodne kiście winogron i panuje ogólna fioletowatość. Z znaczącą domieszką zieleni. O czerwieni i bieli nie ma co wspominać, bo mało. Ok, w sumie jak już o tych kolorach wspomniałam - to mamy jeszcze brąz i czerń (jak bardzo widać, że nie mam o czym pisać?). Tym razem również nie bawiłam się w samodzielne otwieranie folii, a przywołałam na pomoc nożyczki. Czego skutkiem było późniejsze paniczne grzebanie w śmieciach (na szczęście papierowych, segregacja rulez...) w poszukiwaniu małego ścinka, na którym nieszczęśliwie znalazła się akurat informacja o kaloryczności, a który wydał mi się w pierwszej chwili niepotrzebny, w odróżnieniu od reszty ze składem.\nZawartość również wyglądała znajomo - cieniutki prostokącik o jasnofioletowo-białych barwach. Przy czym znalazły się w nim również tajemnicze brązowe kropy - czyżby winogronowe gałązki? ;] Woń która roztaczała się z tego kawałka zidentyfikowałam jako sztuczne winogrona, przy czym udające te działkowe, kwaśne, dodatkowe zajeżdżające porzeczką. O smaku, który szybko przestał udawać że istnieje, można powiedzieć to samo. Poza tym było słodko i całkiem, całkiem przyjemnie - oczywiście tylko przez pierwsze minuty. Później pojechaliśmy tym samym torem co w wersji pomarańczowej czy truskawkowej.\nNo cóż, jakoś się uporałam z tymi nieszczęsnymi gumami. Szału nie ma, ale za dzieciaka pewno by się ostro je szamało. Winogronowa wersja najlepsza z serii, ale i tak słabo.\nNazwa: Bub up. Balonowa guma do żucia. O smaku winogronowym\nOpis: Balonowa guma do żucia o smaku winogronowym\nMarka/Producent: LOTTE Wedel sp. z o.o.\nKalorie: 10,43 kcal (100 g = 298 kcal)\nKupione w: lokalny spożywczak\nCena: 0,30 zł/szt.\nSkład: cukier, baza gumowa (zawiera soję), syrop glukozowy, aromat, substancja utrzymująca wilgoć (glicerol), regulator kwasowości (kwas cytrynowy), emulgator (E 473), barwniki (koszenila, błękit brylantowy), przeciwutleniacz (E 321).\nAngelika i Monika Candy Pandas 8 lutego 2016 14:59\nCiekawość zaspokojona i dobrze, ale cuda to to nie były :P Winogronową nawet byśmy spróbowały :)\nAjsza 8 lutego 2016 18:58\nOj nie, nie były... Jakoś nie słychać by wchodziły do regularnej sprzedaży, więc raczej nie podbiły serc Polaków ;)\nSzpilka ta 11 lutego 2016 12:52\na ja kocham wszelkie gumy, ba jestem od nich uzależniona, kiedyś jadłam paczkę dziennie conaj mniej więc muszę uważać... Sama rzadko je kupuje chyba, że mnie chcica weźmie :D


Szef NATO: Rozważamy wzmocnienie naszej obecności w Europie Wschodniej - Bankier.pl\nGospodarkaSzef NATO: Rozważamy wzmocnienie naszej obecności w Europie Wschodniej\n2022-01-24 17:43, akt.2022-01-24 19:47\n"Rozważamy dalsze wzmocnienie naszej obecności we wschodniej części Sojuszu, może to obejmować rozmieszczenie dodatkowych grup bojowych NATO” – powiedział Stoltenberg w Brukseli.\n"Cieszę się, że członkowie Sojuszu wysyłają dodatkowe siły do krajów NATO. NATO będzie nadal podejmować wszelkie niezbędne środki w celu ochrony i obrony wszystkich sojuszników, w tym poprzez wzmacnianie wschodniej części Sojuszu. Zawsze będziemy reagować na każde pogorszenie naszego środowiska bezpieczeństwa, w tym poprzez wzmacnianie naszej zbiorowej obrony” - mówił Stoltenberg.\nobiektywny_komentator 2022-01-24 20:56\nCo za głupie postępowanie Zachodu z tą Ukrainą. Ciekawe jak Biden zachowałby się jakby Putin na Kubie znowu zechciał rozmieścić swoje jednostki. Ukraina od zawsze była zależna od Rosji, to racja stanu Rosji, aby Ukraina nie była w NATO. Jakaś degrengolada umysłowa u polityków na Zachodzie.


Modlitwa gestu – Fundacja Życie i Ideały\nMoże być i tak, że również modlitwa milczenia stanie się dla nas za trudna. Wtedy może pojawić się jeszcze inna forma modlitwy – modlitwa gestu. Przecież można modlić się na przykład uśmiechem, nawet gdyby to w pierwszej chwili wydawało się nam dziwne. Bóg przecież naprawdę chce, żeby nasz kontakt z Nim był bardzo prosty, by to był kontakt dziecka z Ojcem, dziecka z Matką.\nŚwięta Teresa z Lisieux ukazuje nam jeszcze inną, wzruszającą postać modlitwy gestu symbolicznego. Około dwa tygodnie przed śmiercią, gdy była już bardzo ciężko chora, ofiarowano jej piękną różę z klasztornego dziedzińca. Zaczęła obrywać ją z płatków i obsypywać nimi swój zakonny krucyfiks z wielką pobożnością i miłością. Następnie każdym płatkiem ocierała rany przebitych dłoni i stóp Jezusa. Tym symbolicznym gestem – jak wyznała – pragnęła zmniejszać ból Ukrzyżowanego Pana, osuszać Jego łzy (zob. Żółty zeszyt, 14 IX 1897). Innym razem – relacjonuje Celina – “ujrzawszy, że końcami palców dotyka delikatnie korony cierniowej i gwoździ Jezusa, spytałam: «Co ty robisz?» Wtedy z twarzą zdumioną, że mnie to dziwi, odparła: «Wyjmuję gwoździe i zdejmuję Jego cierniową koronę!»” (Pisma, t. II, 295). Takiego gestu nie można niczym zastąpić. Modlitwa ta wyrażała jej pragnienie, by ulżyć Jezusowi ukrzyżowanemu. Była wyrazem szczególnej miłości ku Temu, który był ukrzyżowanym przez grzechy Oblubieńcem jej duszy.\nŚw. Leopold Mandiă z Padwy, wielki spowiednik naszych czasów, który spędzał codziennie wiele godzin w konfesjonale, modlił się gestem pustych dłoni. Kiedy spowiadał, trzymał ręce przed sobą na kolanach, chcąc jakby w ten sposób powiedzieć Jezusowi: “Widzisz Panie, nie jestem w stanie pomóc temu, który koło mnie klęczy. Ja mu nic nie mogę dać. Napełnij te ręce swoją łaską”. Gdyby chciał ciągle to Jezusowi powtarzać, to ustałby z wysiłku, zresztą w przypadku słuchania spowiedzi nie byłoby to możliwe. Ty też możesz w różnych sytuacjach modlić się taką postawą ubogiego w duchu, trzymać ręce w taki sposób, ze świadomością, że jest to ciągle gest prośby, aby Jezus te puste ręce napełnił swoimi łaskami i żeby uczynił ciebie narzędziem swojego działania. (Ks. Tadeusz Dajczer, Rozważania o wierze. Z zagadnień teologii duchowości.s.225-227)


Yerba Mate Selecta Silueta saszetki 25 x 3g | Sklep Herbatkowo\nYerba Mate Selecta Silueta saszetki 25 x 3g\nYerba mate Selecta Silueta w torebkach ekspresowych. Opakowanie składa się z 25 torebek o wadze 3 gram każda. Doskonały sposób na rozpoczęcie przygody z yerba mate. Formuła dla zachowania szczupłej sylwetki.\nZaparzamy ją wodą o temperaturze około 85 ° C na 4-5 minut. Wersja yerba mate tak przygotowanej na pewno spodoba się każdemu, kto chciałby w szybki i łatwy sposób bez żadnych akcesoriów skosztować odrobiny zdrowej egzotyki. Herbatki yerba mate w formie ekspresowej idealnie sprawdzają się w każdym miejscu pracy, w podróży. Polecane są również dla tych, którzy nie lubią dużych porcji, dla początkujących oraz dla seniorów.\nYerba mate Selecta Silueta w ekspresowych torebkach ma delikatny smak i lekko pomarańczowy aromat. Ponieważ torebki są małe, to można ją z powodzeniem pić kilkukrotnie w ciągu dnia. To również doskonały sposób na "zapoznanie się" z kulturą picia naparów z ostrokrzewu paragwajskiego, choć w nieco mniej tradycyjny sposób. Jeśli przypadnie Państwu smak oraz dostrzeżecie pozytywne skutki działania yerba mate zaparzanej w torebkach ekspresowych - być może kolejnym Waszym zakupem będzie duże opakowanie sypkiej mate, bombilla i stosowne naczynko do zaparzania? Do czego Was szczerze chcemy przekonać!


Okładka komiksu "The Umbrella Academy", Dark Horse Comics\n„Umbrella Academy” to niezwykły serial o sprawach tak zwykłych jak czas i rodzina.\nFabularnie wygląda to tak: za osiem dni nastąpi koniec świata. Wieści o rychłej apokalipsie przynosi z przyszłości 58-letni Pięć Hargreeves (bezkonkurencyjny Aidan Gallagher), który z racji błędu w kalkulacjach przy podróży w czasie utknął w ciele trzynastolatka. Tylko on i jego przybrane rodzeństwo mogą uratować świat. Pięć nie mógł wybrać odpowiedniejszego momentu na powrót do przeszłości – Hargreevesowie spotykają się ze sobą po raz pierwszy od wielu lat z, wydawałoby się, przykrego powodu, jakim jest śmierć ojca. Ale że ten był szorstki i odległy, żadnemu z nich nie jest szczególnie przykro.\nDawniej Pięć i piątka adoptowanych przez ekscentrycznego miliardera dzieci walczyli z przestępczością jako Umbrella Academy. Pewnego październikowego dnia 1989 roku 43 różne kobiety nagle urodziły, mimo że nie były wcześniej w ciąży. Miliarderowi udało się przygarnąć siódemkę z tych wyjątkowych dzieci. Dlaczego zatem do Umbrella Academy należała szóstka? Numer Siedem, Vanya (fantastyczna Ellen Page), nie przejawiała żadnych nadzwyczajnych umiejętności, była więc trzymana przez ojca na uboczu. On zaś stale wypominał jej, jaka jest zwykła i nijaka. Po latach Vanya zemściła się na nim i rodzeństwie, publikując autobiografię, w której wyznała: „Nigdy nie byliśmy rodziną”. Zamiast ojca rodzinne ciepło zapewniali dzieciom gadający szympans Pogo i opiekunka-cyborg, do której zwracały się per Mama.\nTo nie wszystko. Nad pomyślnym przebiegiem apokalipsy czuwa Komisja, dla której kiedyś musiał pracować Pięć. Zadaniem Komisji jest dbałość o zachowanie kontinuum czasoprzestrzennego. Gdy pojawiają się zakłócenia, organizacja oddelegowuje w przeszłość zabójców, by ci przywrócili sprawom właściwy bieg. Tym razem pada na Hazela i Cha-Chę (w tej roli Mary J. Blige), którzy mają za zadanie zlikwidować Numer Pięć. Cha-Cha ponad wszystko kocha możliwości, jakie oferuje jej praca: „egzotyczne miejsca, poznawanie ludzi i zabijanie ich”, Hazel natomiast przechodzi kryzys i szuka sposobu na porzucenie profesji killera na rzecz prostego życia u boku pani cukierniczki.\nRodzina w życiu najważniejsza\nKtoś, kto nie czytał komiksów, do których scenariusz napisał Gerard Way, a zilustrował je Gabriela Bá, ma pełne prawo zapytać: „Netflix zrobił z tego serial? Przecież to nie może się udać”. A jednak, o ile w rodzinie często za pokrewieństwem krwi nie idzie spójność poglądów, o tyle w Umbrella Academy różne elementy fabuły idealnie współgrają, tworząc jedną z najbardziej interesujących ekranizacji komiksów ostatnich lat. Supermoce są tu przecież tylko dodatkiem do w miarę uniwersalnej opowieści o inności, odrzuceniu, przebaczeniu i akceptacji.\nKomiksy o rodzinie Hargreevesów można scharakteryzować jako hybrydę X-Men i Genialnego klanu Wesa Andersona, ale serial jest już czymś trochę innym: porzuca (całkowite) szaleństwo na rzecz dogłębnej eksploracji skomplikowanych relacji zarówno między członkami rodziny, współpracownikami, jak i zażartymi wrogami. Ekranowi bohaterowie mają w sobie więcej ciepła, co wychodzi serii na dobre.\nWystarczy kilka minut, by rodzeństwo, które nie widziało się od kilku lat, mocno się posprzeczało. Wszyscy rozchodzą się do oddzielnych pomieszczeń ogromnej rezydencji i na swój sposób oswajają ze stratą osoby, która ich połączyła. Napięta atmosfera ustępuje, gdy Luther, Numer Jeden, wydobywa ze swojej kolekcji winyli płytę z hitem z lat 80. I Think We’re Alone Now. Tak jak w tytule, sami ze sobą bohaterowie mogą się wreszcie zachowywać naturalnie i, gdy nie widzą ich pozostali członkowie rodziny, tańczą. Ta jedna scena doskonale obrazuje ich główny problem – wiele ich łączy, ale nie widzą tego, bo oddzielają ich mury. Budulcem tych mentalnych jest przeszłość – zbyt trudna, by ją po prostu odrzucić. Ponieważ wznoszenie ich trwało latami, nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że największym przeciwnikiem Hargreevesów nie jest chcąca kontrolować czas Komisja, ale właśnie sam czas.\nSir Reginald Hargreeves na pierwszy rzut oka wydaje się prawdziwym tyranem. Ignoruje swoje dzieci, gdy te przeszkadzają mu w realizacji planów, sam natomiast wymaga, by były na każde jego skinienie i nie kwestionowały jego decyzji. To jednak dzięki niemu są razem. Więź rodzinna jest tak silna, że nawet nieżyjący już Ben, Numer Sześć, wciąż pozostaje z nimi jako duch widziany przez Numer Cztery, Klausa. Poza tym to dzięki ojcu są, kim są. On uczy ich kontroli nad mocami, których w innych okolicznościach mogliby używać do niewłaściwych celów. Można nawet odnieść wrażenie, że Hargreeves celowo stawia się w roli tego złego i poświęca wszelką miłość, jaką może od nich otrzymać, by ukształtować ich charakter.\nOd pozytywnych uczuć jest Mama – cyborg, który ma nie tylko gotować i sprzątać, ale także podbudowywać dzieci w chwilach zwątpienia. Z kobietą szczególnie związany jest Numer Dwa, Diego. Chociaż jej dobroć i troska są sztuczne, dla dzieci, które poniekąd wychowała, są one bardzo prawdziwe. Kiedy Mama zaczyna mieć problemy z oprogramowaniem i powtarza słowo w słowo kwestie z przeszłości, Diego ze łzami w oczach ją wyłącza. Po resecie systemu traktuje ją jak wcześniej, nie odrzuca swojego dzieciństwa jako zbioru kłamstw.\nInaczej rzecz się ma z tymi członkami rodziny, którzy przeszłości nie potrafią porzucić. Klaus rozmawia z duchami, a więc dla niego przeszłość i teraźniejszość stanowią jedność. Duchy nawiedzają go, kiedy chcą, dlatego mężczyzna pozostaje pod wpływem środków odurzających, by je zablokować. Numer Jeden i Numer Trzy, Alisson, wciąż nie potrafią porzucić dziecięcego zauroczenia sobą nawzajem, co rzutuje na ich związki. Największe konsekwencje przeszłości ponosi jednak żyjąca na uboczu Vanya. Nawet jako dorosła wciąż czuje się zastraszona i odrzucona.\nOdpowiednia dawka przesady\nProblem z ekranizacjami komiksów jest taki, że często skróty użyte w obrazkowych historiach przechodzą bezpośrednio na ekran. Ze względu na swoją dość skondensowaną i przede wszystkim wizualną formę komiksy uciekają się do różnych wybiegów, by łatwiej i szybciej przekazać myśl autora, czy to scenarzysty, czy rysownika. Wypowiedzi i gesty muszą być naładowane większą treścią, przez to bywają teatralne, przesadzone.\nTo właśnie w zbyt wiernym przeniesieniu komiksowych kadrów na ekran należy upatrywać klęski takich produkcji jak Polar czy Titans. Film i serial też całkiem niedawno pojawiły się na polskim Netfliksie, ale porównywanie ich z takimi pozycjami jak Daredevil czy nawet rozczarowujący w drugim sezonie Punisher byłoby po prostu niesprawiedliwe. O ile Polar jeszcze da się obejrzeć w stanie ciężkiego odmóżdżenia, o tyle osobom, które wytrzymały jedenaście odcinków Titans, wypada szczerze pogratulować samozaparcia.\nNa drugim biegunie znajduje się kwestia dłużyzn i popadania w melodramatyzm, które tak bardzo skrzywdziły drugi sezon Punishera. A przecież jest tyle gotowych scenariuszy, chociażby tych komiksowych, napisanych przez Gartha Ennisa, które doskonale pokazują, jak Frank Castle stał się Punisherem. Dlatego tak godna pochwały jest współpraca showrunnera Steve’a Blackmana z autorami komiksowej Umbrella Academy. I tu melodramatyzmu i nudy nie udaje się uniknąć, ale jeśli to cena, jaką trzeba zapłacić za sensowniejszą, mniej przesadzoną i głębszą wersję przygód Hargreevesów, to cóż, niech tak będzie.\nTeza, że w Umbrella Academy nie pojawia się przesada, jest oczywiście… przesadą, ale ta przesada „działa”, bo same relacje między postaciami są prawdziwe. Łatwo zrozumieć utyskującego na biurokrację i szefową płatnego mordercę Hazela, bo każdy zna to uczucie, kiedy umawia się na coś z przełożonym, a wychodzi zupełnie inaczej. Odrzucenie, jakiego doświadcza Vanya, i towarzysząca mu frustracja to też uczucia uniwersalne. Tak samo jak kurczowe trzymanie się ciepłych wspomnień, nawet jeśli te były możliwe jedynie dzięki niańce-cyborgowi.


Kategoria: Jedzenie - Strona 9 z 16 - EWOK\nMadera, jak to wyspa, żywi się głównie owocami morza. I bananami. Plantacje bananowe ciągną się kilometrami, nawet w samym Lido, czyli właściwie jeszcze w obrębie stolicy. Początkowo wydawał mi się dziwny widok apartamentowców upchniętych między polami uprawnymi, ale potem pomyślałam, że w sumie tak samo jest w Polsce, z tą różnicą, że u nas osiedla buduje się na rzepaku i łubinie, a w Funchal na bananach, co kraj to obyczaj. Maderczycy mają chyba niestety niejaki problem z upłynnieniem tych miliardów bananów, bo upychają je do każdej potrawy, najchętniej do ryby. Ryby także są wszechobecne. Najbardziej oczywiście na targu. Stary, niczym pies myśliwski, ruszył od razu tropem, olewając kwiaty, cebulki do…\nWbrew temu, co sugeruje tytuł, nie będzie to recenzja serialu „Borgiowie”, chociaż muszę przyznać, że trzeci sezon poruszył mnie do głębi na wskroś i jakoś tak osiadłam w tych klimatach. Ale do rzeczy. Od dawna przymierzałam się do zweryfikowania trendu na fast food w wersji slow, natrętnie promowanego na kanale Benefit, z którym mam codzienną okoliczność odkąd w klubie osiedlowym wystawili telewizor naprzeciwko bieżni i indoktrynacja przebiega obowiązkowo. Oglądanie filmu dokumentalnego o hamburgerach, podczas gdy lecę jak gęś wyścigowa, spalając kalorie, wydaje mi się daleko posuniętą perwersją, całkiem, przyznam, pociągającą. O lokalu BarN Burger dowiedziałam się przeglądąjąc nowe recenzje na Gastronautach, wszystkie mniej lub bardziej entuzjastyczne. Bar mieści się w…


Konferencje oraz gdzie organizować szkolenia – sale konferencyjne.Sale szkoleniowe - Konferencje oraz gdzie organizować szkolenia - sale konferencyjne.\nNaturalnym miejscem organizacji szkoleń są ośrodki szkoleniowe – wyposażone w nowoczesny sprzęt, a także oferujące komfortowe warunki uczestnikom danego szkolenia. Chodzi tutaj przede wszystkim o spokój, który jest niezbędny podczas nauki. Dobrze więc, gdy ośrodek położony jest z dala od zgiełku i hałasu, np. poza centrum miasta, w lesie czy nad jeziorem. Spokój i cisza sprzyjają koncentracji, ale równie ważne dla pracy umysłu jest też odpowiednie oświetlenie i nagłośnienie. Warto więc sprawdzać sale szkoleniowe również pod tym kątem. Nie wolno zapominać, że szkolenia trwają zazwyczaj dobrych kilka godzin, warunkiem koniecznym są więc wygodne krzesła i stoliki do pisania to podstawa. Meble powinny być lekkie, by trener i uczestnicy mogli bez problemu je przenosić podczas różnych ćwiczeń integracyjnych i relaksacyjnych w grupach.\nWarto też wziąć pod uwagę warunki oferowane przez ośrodek do przeprowadzenia zajęć teambuildingowych. Konkurencje „budujące” zespół najlepiej sprawdzają się w plenerze, dlatego to kolejny argument do tego, by wybierać ośrodki z dala od wielkich miast.\nPolecamy również ciekawy artykuł o szkoleniach w serwisie museumspass.eu -tekst dostępny pod tym adresem.


Polityka prywatności - Onespark Agencja Kreatywna\nAdministratorem danych osobowych Usługobiorców-osób fizycznych jest „Onespark Łukasz Pawlak z siedzibą w Łodzi, ul. Lęborska 9/12, NIP: 729-250-86-18, REGON 101307105. Kontakt z Administratorem jest możliwy za pośrednictwem adresu poczty elektronicznej info@https://onespark.pl.\nW czasie obowiązywania Umowy, Administrator może wejść w posiadanie innych danych usługobiorcy – numeru IP urządzenia, którym posługuje się usługobiorca oraz danych dotyczących korzystania przez usługobiorcy z określonej sieci teleinformatycznej, oprogramowania lub urządzeń, jak również sposobu korzystania z serwisu internetowego Administratora.\nW celach określonych w pkt 5c-f Administrator może stosować pliki cookies („ciasteczka”) stanowiące dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu usługobiorcy i przeznaczone są do korzystania z serwisu Administratora.\nCookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu oraz unikalny numer.\nCookies wykorzystywane są przez Administratora w szczególności dla:\ndostosowania zawartości serwisu do preferencji usługobiorcy oraz optymalizacji korzystania; w szczególności pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie usługobiorcy i odpowiednio wyświetlić strony serwisu, dostosowane do jego indywidualnych potrzeb;\ntworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób Usługobiorcy korzystają z serwisu, co umożliwia ulepszanie jej struktury i zawartości.\nAdministrator stosuje dwa zasadnicze rodzaje plików cookies: „sesyjne” (session cookies) oraz „stałe” (persistent cookies). Cookies „sesyjne” są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu do czasu wylogowania, opuszczenia strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). „Stałe” pliki cookies przechowywane są w urządzeniu usługobiorcy przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Usługobiorcę.\nPonadto zastosowane cookies można podzielić na:\nniezbędne – umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach serwisu, np. uwierzytelniające, wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania w ramach serwisu;\nfunkcjonalne – umożliwiające zapamiętanie wybranych przez usługobiorcę ustawień i personalizację np. w zakresie wybranego języka lub regionu, z którego pochodzi usługobiorca, rozmiaru czcionki, wyglądu strony internetowej, itp.;\nreklamowe – umożliwiające dostarczanie usługobiorcom treści reklamowych dostosowanych do ich zainteresowań.\nW wielu wypadkach oprogramowanie służące do przeglądania stron internetowych (przeglądarka internetowa) domyślnie dopuszcza przechowywanie plików cookies w urządzeniu usługobiorcy. Usługobiorcy mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w szczególności w taki sposób, aby blokować automatyczna obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu usługobiorcy.\nSzczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików cookies dostępne są w ustawieniach oprogramowania (przegladarki internetowej) stosowanego przez usługobiorcę.\nAdministrator informuje, ze ograniczenia stosowania plików cookies mogą wpłynąć na niektóre funkcjonalność dostępne na stronach jego Serwisu.\nPliki cookies zamieszczane w urządzeniu usługobiorcy mogą być również wykorzystywane przez współpracujące z Administratorem firmy trzecie w celach reklamowych i statystycznych.


Konsumpcja sumy ubezpieczenia - Beesafe.pl\nKonsumpcja sumy ubezpieczenia nazywana jest inaczej redukcją sumy ubezpieczenia. Oznacza obniżenie sumy ubezpieczenia o wypłacone odszkodowanie.\nNa czym polega konsumpcja sumy ubezpieczenia?\nW przypadku każdej umowy zawartej z towarzystwem ubezpieczeniowym, mamy do czynienia z tak zwaną sumą ubezpieczenia. Jest to górna granica kwoty, do której za zdarzenie odpowiada ubezpieczyciel. Konsumpcja sumy ubezpieczenia jest niczym innym, jak zmniejszeniem jej wartości. Jest ona redukowana o kwotę równoważną wypłaconemu odszkodowaniu. Oznacza to, że każdorazowo po zaistniałej szkodzie, ubezpieczyciel obniży sumę odszkodowania o kwotę, którą wypłacił poszkodowanemu z tytułu ubezpieczenia.\nPan Rafał ubezpieczył swój samochód na kwotę 50 tysięcy złotych. Za szkodę, do której doszło z jego winy, otrzymał od ubezpieczyciela odszkodowanie w wysokości 15 tysięcy złotych. Oznacza to, że w wyniku konsumpcji sumy ubezpieczenia, jej wartość automatycznie spadła do 35 tysięcy złotych.\nMoże się zatem zdarzyć, że w pewnym momencie suma ubezpieczenia będzie tak niska, że nie będzie możliwe zrekompensowanie szkody w całości. Czy można się przed tym ochronić?\nJak uchronić się przed konsumpcją sumy ubezpieczenia?\nPierwszą z dostępnych na rynku opcji jest polisa z odnawialną sumą ubezpieczenia. Wówczas, niezależnie od kolizji i wypłaconych w trakcie okresu ubezpieczeniowego odszkodowań, suma ubezpieczenia nie ulegnie pomniejszeniu. Takie rozwiązanie wiąże się jednocześnie z podwyższeniem składki.\nDrugą opcją, która pozwoli na zachowanie sumy ubezpieczenia na stałym poziomie jest doubezpieczenie pojazdu. Oznacza to podniesienie jego wartości do aktualnej ceny rynkowej. Pojazd można doubezpieczyć po wystąpieniu szkody i wypłaceniu odszkodowania. Podobnie jak w pierwszym przypadku, będzie to wiązało się jednak z dodatkową składką ubezpieczenia.


Kobiety-rakiety: Siostry Przybysz, Mery Spolsky, Brodka. Refleksja o postrzeganiu kobiet i postrzeganiu przez kobiety - Strona B\nNa zdj. od lewej: Monika Brodka (fot. mat. pras.), Paulina i Natalia Przybysz (fot. Wiktor Franko), Mery Spolsky (fot. mat. pras.).\nOptyka kobieca wydaje się wciąż czymś nadającym charakter „nowinki”, „świeżości”. Czy to optymistyczna diagnoza? Raczej nie, natomiast daje świetne pole manewru – szkic o artystkach, które łamią schematy myślowe utrwalone w patriarchalnej rzeczywistości, nakreślając tym samym kobiecą perspektywę rozumienia.\nPamiętacie anegdotę Cher, która zaskoczona wypowiedzią swojej matki na temat tego, że niebawem będzie musiała znaleźć sobie bogatego mężczyznę i się ustatkować odpowiedziała: „Mamo, ja jestem bogatym mężczyzną”? Zapewne, Drodzy Czytelnicy, znacie osobiście takie kobiety – charyzmatyczne, silne, błyskotliwe. Pewnie na świecie są ich setki, tysiące, prawdopodobnie ta liczba sięgnęłaby imponująco wysoko – chyba nie ma sensu spekulować. Część z nich żyje na swoich zasadach, pielęgnując odmienną perspektywę, a części udaje się ubrać to w słowa, otulić muzyką i „udziwnić” tym samym faworyzowany męski punkt widzenia. Optyka kobieca wydaje się wciąż czymś nadającym charakter „nowinki”, „świeżości”. Nie wiem, czy to optymistyczna diagnoza – raczej nie, natomiast daje świetne pole manewru. Artystki, których tematyka utworów niejednokrotnie dotykała spraw lotnych, pomijanych lub… wedle stereotypowego myślenia nieprzystających kobiecie, robią od dekad figla światu skąpanemu w patriarchacie. No bo jak to – kobieta mówiąca o seksualności, cielesności? A tak, i to jak! Wśród całego wachlarza inspirujących osobowości, muzycznych pereł i nietuzinkowości scenicznej, zatrzymałam się na zawodniczkach, które w sposób dosadny akcentują swoje odczucia i prezentują kobiecy punkt widzenia. Siostry Przybysz, Mery Spolsky, Brodka i okruchy ich fenomenu zamknięte w krótkiej refleksji o kobiecości.\nCo ścieli, mości łóżeczko\nPamiętacie hit J.Lo Ain’t your mama? Śmiem twierdzić, że mało komu udało się przeoczyć tę muzyczną propozycję. Chciałam w tym momencie zaznaczyć, że dwa lata wcześniej, na naszym rodzimym podwórku, ktoś już podjął tematykę stereotypowego traktowania kobiet. Natalia Przybysz, w swoim utworze Nie będę Twoją laleczką podzieliła się ze słuchaczami swoimi przemyśleniami i niezgodą na narzucanie kobietom ról i obowiązków, wedle których mają organizować swoje życie.\nTysiące lat, a jeszcze świat nie jest pewien do końca,\nŻe nie ma w nas nic co by wam dało więcej praw\nPaulina Przybysz w duecie z raperką Ryfą Ri postawiły na konkret! Utwór o znaczącym tytule XX stawia sprawę w pełnym świetle: „Każdy facet to z góry elita”. Przekaz artystek zdaje się idealnym uzupełnieniem słów poprzedniczki – Natalii Przybysz – z wcześniej cytowanego utworu. Tutaj jednak nie ma miejsca na insynuacje: „No chodź, tu stań, jeszcze raz powiedz co robić mam, do czego Pan mnie stworzył…”; „Za to samo biorę mniej, to nie przestaje dziwić mnie. Tyle samo trwa nasz dzień… czy nie?”.\nNam nie potrzebny żaden król\nBo i tak jesteśmy cool\nMoje motto: „być na złoto” i nie dawać się idiotom\nSilne i przychylne (Tak)\nZawsze nieomylne (Tak)\nOstatni przykład, który postanowiłam przywołać w opisywanym kontekście ma ton afirmatywny. Mery Spolsky i Kayah prezentując Królestwo Kobiet dorzuciły trzy grosze do systemu codziennej motywacji i kultywowania kobiecości. w końcu „Who run the world”?\nGdybym miała dokonać kategoryzacji opisu kobiecych spostrzeżeń na temat sfery seksualnej, powiedziałabym, że na pewno jest w nich więcej zgrabnych sformułowań i odniesień poetyckich. Kwestie cielesności, fizyczności, niosą ze sobą nie tylko koncentrację na sferze doznań, ale też stają się bodźcem ku dostrzeżeniu problematyki intymności, samoakceptacji czy w końcu konsekwencji – zacieśnianiu więzów pomiędzy partnerami.\nPierwszym utworem dotykającym delikatnej tematyki kobiecości konstruowanej na kanwie fizyczności jest propozycja Natalii Przybysz – Miód:\nŚniłam też że mam nogi jak miód\nKolejną propozycją jest opowieść o intymności między kochankami, w którą wkrada się niezliczona ilość niuansów charakterystycznych poezji – metafory, kwieciste epitety, porównania. Smacznego, Brodka Saute:\nNie bój się głód nas dziś przyciągnie\nmus z twoich\npieść dotykiem mus z twoich ust\nRelacje intymne mogą być również rozpatrywane w sposób nasuwający na myśl świadomość naturalnego stanu rzeczy, normalności tak niewyszukanej i niewymuszonej jak oddychanie. Taki obraz przedstawia słuchaczom Paulina Przybysz w utworze Sex:\nPrzytulam Twój zmęczony łeb, jak u konia co nie może już dalej biec\nPrzygniatam udem ciężkim Cię, drugą nogą przedziwnie wije się\nChucham za uchem, sklejam brzuch z brzuchem\nO to samo nie pytaj, sex jak rzeka oddycha\nSię nie zdarzy dwa razy, tej samej frazy nie powtarzam nigdy już\nKobiety-rakiety. Tak w ślad za Marią Peszek nazwałabym wyżej cytowane artystki, które nie boją się iść swoimi życiowymi i artystycznymi ścieżkami. Opowiadając o sprawach ważnych, a nie dla wszystkich oczywistych, otwierają kolejną furtkę rozumienia rzeczywistości dla tych, którzy nie mieli wcześniej dostępu do tego typu perspektywy. Dają również zastrzyk motywacji, pozytywnej energii i zrozumienia dla innych kobiet-rakiet, które czasem potrzebują przypomnienia, że są wyjątkowe oraz dla tych, które jeszcze nie wiedzą, że również noszą w sobie pierwiastek kosmicznych możliwości.


Książka ta jest opowieścią o autyzmie. Ściśle rzecz biorąc, opowiadam w niej o moim własnym autyzmie – zarazem podobnym i niepodobnym do innych jego przypadków. To również opowieść o procesie, w efekcie którego wynurzyłam się z mroku autyzmu i uświadomiłam sobie jego wewnętrzne piękno. O drodze, na której zatoczyłam pełen krąg – od dzikiej istoty, która jako dziecko nie potrafiła odnaleźć dla siebie żadnego kontekstu, do dzikiej istoty, która znalazła go dzięki rodzinie goryli – zwierząt, które mnie ucywilizowały. To właśnie wielkie małpy pokazały mi piękno bycia kimś dzikim i dobrym jednocześnie. – Prince Dawn-Hughes" />\nKsiążka ta jest opowieścią o autyzmie. Ściśle rzecz biorąc, opowiadam w niej o moim własnym autyzmie – zarazem podobnym i niepodobnym do innych jego przypadków. To również opowieść o procesie, w efekcie którego wynurzyłam się z mroku autyzmu i uświadomiłam sobie jego wewnętrzne piękno. O drodze, na której zatoczyłam pełen krąg – od dzikiej istoty, która jako dziecko nie potrafiła odnaleźć dla siebie żadnego kontekstu, do dzikiej istoty, która znalazła go dzięki rodzinie goryli – zwierząt, które mnie ucywilizowały. To właśnie wielkie małpy pokazały mi piękno bycia kimś dzikim i dobrym jednocześnie. – Prince Dawn-Hughes\nKod producenta: 9788363000592\nCena: 47.25 zł 37.82 zł\nCena: 35.00 zł 28.01 zł


Fontanna czy wanna? Kłęby piany na pl. Kilińskiego - wirtualnyzgierz.pl\nFontanna czy wanna? Kłęby piany na pl. Kilińskiego\nNieznani żartownisie postanowili zrobić kawał mieszkańcom i wlali do fontanny na pl. Kilińskiego płyn do kąpieli lub szampon. Skutek? Łatwy do przewidzenia. Przez kilka kolejnych godzin woda w fontannie pieniła się i wydostawała na zewnątrz. Kłęby spienionej wody widoczne były z daleka. Śnieżnobiały kolor piany mienił się w pełnym słońcu i uderzał po oczach przechodniów.\nZdarzenie wzbudzało zainteresowanie przechodzących w tym miejscu mieszkańców, oraz pasażerów komunikacji miejskiej czekających na przystankach autobusowych. Jednak najbardziej zaciekawieni i rozbawieni całą sytuacją byli najmłodsi. Pytanie dlaczego ktoś zdecydował się na taki dowcip? Może pomysł powstał w głownie nastolatków po zażyciu dopalaczy? Sklep z takimi specyfikami znajduje się w linii prostej do fontanny.\n„Chuligani to zrobili ” kwituje sprawę krótko sprzedawczyni z pobliskiego kiosku.\nOd dłuższego czasu woda w fontannie miała żółty kolor. Czyżby szampon miał służyć jako wybielacz?\nPrevPoprzednia2 Festiwal Kina Letniego Filmobranie w Kinie Charlie\nNastępnaRaport na temat kąpielisk w okolicach ZgierzaNastępny


W nowej sytuacji. „Kościół otwarty”, rozdział 12. – Więź\nW nowej sytuacji. „Kościół otwarty”, rozdział 12.\nDuszpasterstwo musi zrezygnować z założenia, że ludzie, do których jest skierowane, są w zasadzie religijnie przekonani, i musi przyjąć, że są to w najlepszym razie ludzie, których myśli chodzą bardzo własnymi drogami.\nDwunasty rozdział książki „Kościół otwarty” – programowej dla środowiska „Więzi” – wydanej po raz pierwszy przez nasze wydawnictwo w 1963 roku\nRozważania dotyczące postawy otwartej i jej praktycznego zastosowania w życiu współczesnego Kościoła pozostałyby dla nas w gruncie rzeczy czystą teorią, gdybyśmy nie dokonali próby skonfrontowania ich z polską sytuacją, naszymi potrzebami i warunkami.\nO sytuacji Kościoła w Polsce dość szeroko funkcjonuje w kołach katolickich pogląd, że jest ona całkowicie specyficzna i różna od sytuacji w krajach zachodnich ulegających dechrystianizacji. Według tego poglądu warstwę robotniczą, a przede wszystkim chłopską, cechuje żywa religijność oraz bardzo silne przywiązanie do Kościoła w jego obecnej postaci. Najsłabszą grupą społeczności katolickiej jest inteligencja. Ona też głównie – czy to pod wpływem właściwego jej zafascynowania Zachodem, a zwłaszcza, jak się niekiedy ironicznie mówi „francuszczyzną”, czy też w wyniku przeżywania własnych kryzysów religijnych – głosi, albo też nawet rzeczywiście odczuwa potrzebę reformy, a w jej ramach również tego wszystkiego, co wiąże się z tzw. postawą otwartą.\nJedynym realnym niebezpieczeństwem dla Kościoła i religijności w Polsce jest według tej opinii ofensywa ateistyczna. Wyraża się ona w intensywnej propagandzie i oddziaływaniu wychowawczym, a także w ograniczaniu możliwości działania Kościoła – a przez to i jego wpływu na społeczeństwo – przez „zamykanie go w zakrystii”.\nPogląd taki prowadzi do wniosku, że wszelkie poważniejsze zmiany w katolicyzmie polskim są bądź całkowicie niepotrzebne, bądź też powinny być wprowadzane bardzo ostrożnie i w małych dawkach. Co więcej, nieraz idzie się nawet dalej, uważając, że lansowanie postawy otwartej w polskiej społeczności katolickiej jest zasadniczo niebezpieczne i szkodliwe.\nCzy zarysowany wyżej pogląd jest słuszny? Można mu z całym przekonaniem przeciwstawić tezę, że sytuacja Kościoła w Polsce jest inna i nowa: działa u nas w tej chwili szereg czynników, występujących i gdzie indziej, i są to czynniki z wielką siłą stawiające postulat reform, w których postawa otwarta odgrywałaby rolę zasadniczą. Dla przejrzystości obrazu czynniki te spróbujemy uporządkować w kilka podstawowych faktów, z których – jak się zdaje – wiele wynika.\nFakt pierwszy: Polska z kraju katolickiego zmienia się w kraj laicki i pluralistyczny. Zostawmy na boku powszechnie znane uproszczenia, związane z określeniem „kraj katolicki”. Oczywiste jest również, że sformułowanie „laicki i pluralistyczny” nie wyklucza poważnej roli katolicyzmu.\nJednakże dokonuje się tu stopniowo – i to dość szybko – zmiana o charakterze jakościowym. W Polsce jeszcze do niedawna społecznie obowiązujące, choć nie zawsze zachowywane, normy obyczajowe starały się żyć w zgodzie z etyką chrześcijańską. Przypadkiem spotkany człowiek mógł być niejako a priori uznany za katolika. Wyjątkowo mało miało się do czynienia z członkiem innego wyznania, zaś zdeklarowana wolnomyślność uchodziła za rzecz niemal podejrzaną.\nPaństwo przyjmowało fakt ten do wiadomości niejako oficjalnie. W miejscach publicznych wisiały krzyże, a uroczystości o charakterze państwowym łączone były z obrzędami religijnymi. Wszystko to uległo lub ulega zmianie.\nW obyczaju zdobywają „równouprawnienie” normy wyraźnie kontrowersyjnie w stosunku do katolickich. Rośnie stale ilość faktycznych niekatolików, począwszy od zdecydowanych ateistów, skończywszy na ludziach, u których trudno nieraz określić, czy poszukiwanie autentyzmu własnej postawy dokonuje się jeszcze wewnątrz czy już na zewnątrz katolicyzmu.\nW Polsce jeszcze do niedawna społecznie obowiązujące, choć nie zawsze zachowywane, normy obyczajowe starały się żyć w zgodzie z etyką chrześcijańską\nW bardzo licznych kręgach społecznych te wszystkie postawy mniej lub bardziej niekatolickie są traktowane jako naturalne i nikogo już nie szokują. Jednocześnie religia została w Polsce uznana za sprawę prywatną; rubryka wyznaniowa znikła z papierów państwowych, podobnie jak krzyże z lokalów o charakterze urzędowym lub społecznym. Religia staje się również coraz bardziej sprawą prywatną w odczuciu społecznym. Stopniowo przestaje funkcjonować model, w którym „katolicki” i „narodowy” były niemal synonimami. Wszystkie te przemiany można chyba sprowadzić do trzech podstawowych punktów: po pierwsze, zanika wpływ społeczny działający na rzecz oficjalnej choćby przynależności do Kościoła i kierowania się w życiu moralnością chrześcijańską. Po drugie, religia staje się w coraz mniejszym stopniu sprawą tradycji, a w coraz większym – osobistego wyboru. Po trzecie, wyraźnie wzrasta ilość ludzi, którzy się za katolików nie uważają, lub też traktują przynależność do Kościoła czysto formalnie, wyznając w gruncie rzeczy inne zasady światopoglądowe.\nIstota problemu, jaki w związku z tą nową sytuacją staje przed katolicyzmem polskim, daje się wyrazić w pytaniu, czy będzie on tę sytuację afirmować i wyciągać z niej wnioski – i to jest właśnie accomodata renovatio – czy przeciwnie, będzie się koncentrować na próbach galwanizowania tych form i zasad, które się często uważa za najistotniejsze, a które posiadają w rzeczywistości charakter czysto historyczny.\nCo więcej, w procesie laicyzacji występują nie tylko zjawiska „zeświecczenia”, ale również manifestują się akcenty wyraźnie antyreligijne. Co wobec tego ma być dominantą ustosunkowania się społeczności katolickiej do całokształtu tych procesów? Czy akcja na „nie” w stosunku do akcentów antyreligijnych, czy też afirmacja świeckości form społecznych i pluralizmu, która sama w sobie jest sytuacją naturalną i w której społeczność religijna musi znaleźć sobie swoje nowe miejsce? Alternatywą takiej afirmacji zdaje się być tylko katolickie getto lub jakieś mniej czy więcej nieokreślone postawy kompromisowe.\nNowy stan rzeczy narzuca też pewne bezpośrednie wnioski. Duszpasterstwo musi zrezygnować z założenia, że ludzie, do których jest skierowane, są w zasadzie religijnie przekonani, i musi przyjąć, że są to w najlepszym razie ludzie, których myśli chodzą bardzo własnymi drogami. Można się spierać, czy Polskę należy już w tej chwili nazwać „krajem misyjnym”, ale w każdym razie działalność duszpasterska typu „misyjnego” staje się sprawą wielkiej wagi.\nWychowanie religijne zarówno świeckich, jak i kapłanów musi uwzględnić fakt, że będą oni żyli i działali w środowisku światopoglądowo niejednolitym. Będą oni więc zmuszeni do stałej konfrontacji swych zasad z odmiennymi poglądami, a nawet mogą znajdować się pod środowiskową presją oddziaływania „innych prawd” i „innych norm”. Co więcej, zarówno pochodzenie samej misji chrześcijaństwa, jak i elementarne dobro społeczne będzie zależało w ogromnej mierze od posiadania przez nich już nie tylko ducha tolerancji, ale i umiejętności współżycia i współpracy z ludźmi innych przekonań, wzajemnego szacunku, poszukiwania punktów stycznych i twórczej konfrontacji poglądów.\nFakt drugi: Polska jest krajem budującym socjalizm. Oznacza to nie tylko, że katolicy w Polsce żyją w określonym ustroju. Oznacza przede wszystkim, że uczestniczą oni w tworzeniu nowego kształtu państwowego i społecznego.\nUczestnictwo to jest przy tym dwojakie: i tak stanowisko zawodowe czy pełniona funkcja społeczna wyznaczają sferę, w której działanie człowieka bywa tak ściśle określone, że swoboda praktycznie ogranicza się do lepszego lub gorszego wykonywania pracy. Istnieją jednak sytuacje, w których działanie zależne jest od woli i osobistego nastawienia, a przy tym posiada duże nieraz społeczne znaczenie. Oba te plany często nakładają się na siebie. W tej samej sprawie pracownik działający w ramach struktury socjalistycznej, dla jej celów i w sposób przez nią określony, może, lecz nie musi, wykazać własną inicjatywę lub głębsze zainteresowanie ludzkimi sprawami, z którymi się styka w swej pracy. Rozwój treści humanistycznych w strukturze socjalistycznej i życiu socjalistycznego społeczeństwa zależny jest w ogromnym stopniu od postawy ludzi.\nWychowanie religijne zarówno świeckich, jak i kapłanów musi uwzględnić fakt, że będą oni żyli i działali w środowisku światopoglądowo niejednolitym\nZ faktu, iż Kościół w Polsce działa w społeczeństwie budującym socjalizm, płynie szereg wniosków. Biorąc rzecz generalnie, kierunek oddziaływania duszpasterskiego nie powinien ugruntowywać postawy emigracji wewnętrznej, rodzącej obojętny lub negatywny stosunek do własnej pracy, co czyni ją w skutkach często społecznie nieużyteczną.\nZ podobnych przyczyn nie powinno ono wpłynąć na rodzenie się postawy obojętności wobec przemian, które się w Polsce dokonują. Powinno ono natomiast oddziaływać w kierunku aktywnego wnoszenia w życie zawodowe i społeczne chrześcijańskich wartości humanistycznych posiadających wagę ogólnożyciową i ogólnospołeczną oraz mogących przyczynić się do ugruntowania i wzrostu elementów humanistycznych i naturalno-chrześcijańskich w socjalistycznej strukturze społecznej. Powinno ono też specjalnie uwzględniać, że struktury socjalistyczne posiadają w skali społecznej własne – częstokroć inne niż struktury prywatno-kapitalistyczne – odcinki szczególnego zagrożenia etycznego, oraz takie, na których w szczególny sposób ujawnia się społeczna potrzeba osobistej postawy humanistycznej. Na te odcinki powinno ono w oparciu o analizę socjologiczną zwrócić szczególną uwagę.\nFakt, iż Polska jest krajem budującym socjalizm i że jest ona rządzona przez marksistów, którzy odgrywają zasadniczą rolę kierowniczą w jej życiu społecznym, uzasadnia celowość i konieczność prowadzenia dialogu między marksistami i katolikami w płaszczyźnie społecznej. Za koniecznością nawiązania i kontynuowania takiego dialogu przemawia wzgląd na obiektywne społeczne potrzeby. Moment ten powinien być w równej mierze interesujący dla obydwóch stron: katolickiej i marksistowskiej. Dialog z całą pewnością nie jest i nie będzie łatwy.\nNa ułatwienie go nie wpłynie fakt, że marksiści są w Polsce partią rządzącą ani właściwa im formacja intelektualno-ideologiczna, ich pryncypialnie areligijna postawa światopoglądowa i program wychowania społecznego o założeniach materialistycznych. Dialog ten jest i będzie komplikowany w konkretnych sytuacjach przez fakt krzyżowania się w nim elementów światopoglądowych i względu na interes społeczny z przesłankami racji politycznej.\nZ drugiej trony na bardziej pozytywny stosunek marksistów do dialogu z katolikami wpływać może rewizja hipotezy zakładającej szybką eliminację religijności jako poważnego zjawiska społecznego. Przyjmowany na jej miejsce pogląd oparty jest na bardziej realnych przesłankach socjologicznych i przewiduje względną trwałość szerokiej społeczności katolickiej w Polsce. Oczywiście – trzeba tu zaznaczyć – rewizja tej hipotezy sama przez się jeszcze nie przesądza stosunku do dialogu, ponieważ i w tym wypadku możliwy jest wybór innej drogi postępowania.\nObok społecznego dialogu między katolikami i marksistami istnieje poważny problem właściwego ułożenia stosunków pomiędzy Kościołem a Państwem. Niewątpliwie obydwu stronom powinno zależeć na sformułowaniu takiego modus vivendi, które zapewniałoby krajowi „pokój społeczny”. Powinno ono, honorując wzajemnie prawa obydwu stron, stwarzać warunki pozwalające pełniej włączyć wartości reprezentowane w Polsce przez katolików w budowę nowego społeczeństwa. Wzajemne zadawnione uprzedzenia, duża ilość obiektywnych kontrowersji, a także dynamika wzajemnych stosunków przebiegających w atmosferze ofensywy laicyzacyjnej powodują, że doprowadzenie do owego modus vivendi i następnie utrzymanie go, wymagać będzie z pewnością dużego wysiłku i dobrej woli z obu stron. Trudności na tym odcinku są bardzo duże, choć można mieć nadzieję, że pozytywną rolę odegra tu „otwarcie na Wschód” Stolicy Apostolskiej i nowy styl całej polityki Kościoła.\nGłoszenie postulatu postawy otwartej wśród polskich katolików nie jest na pewno wyważaniem otwartych drzwi\nFakt trzeci: Polska staje się krajem cywilizacji technicznej. Jej narastanie w warunkach polskich niesie wiele niewiadomych. Powoduje ona przemiany świadomości, wzorców społecznych i modeli stosunków międzyludzkich, tym trudniejsze do uchwycenia, że ciągle płynne i nieustabilizowane.\nJest też ona chyba zagadnieniem w gruncie rzeczy najszerszym z interesującego nas tu punktu widzenia. Występowanie w naszym społeczeństwie związanych z nią przemian nie może być przez duszpasterstwo ani niezauważane, ani też traktowane po prostu negatywnie. To prawda, że niosą one ze sobą szereg nowych niebezpieczeństw dla postawy religijnej człowieka, ale niosą także cenne dla niej wartości.\nW każdym razie duszpasterstwo musi wziąć pod uwagę, że człowiek, do którego się zwraca, jest dziś dość zasadniczo inny niż dwadzieścia lat temu. Przede wszystkim u człowieka „ery technicznej” obserwujemy odchodzenie od myślenia abstrakcyjnego ku myśleniu konkretami, od wiary w idee ku wartościom empirycznie sprawdzalnym.\nW dziedzinie religijnej będzie to odchodzenie od religii traktowanej jako idea – na rzecz traktowania jej jako postawy konkretnej i wyrażającej się w konkrecie. Religia sprawdza się w konkretach i w nich powinna być wyrażana. Może to oznaczać zwrot ku postawie czynnej miłości bliźniego. Może też zawierać niebezpieczeństwo traktowania religii przede wszystkim instrumentalnie i pragmatycznie jako antidotum na zło społeczne i osobiste, przy praktycznym zagubieniu jej transcendentnego celu.\nPo wtóre, człowieka tego charakteryzuje zamęt intelektualny w dziedzinie światopoglądowej, obawa i nieufność wobec wszelkich systemów i syntez, a więc również wobec systemu światopoglądowego opartego na religii. Jest on wreszcie narażony na wpływ szerokiej fali skłonności do „życia ułatwionego”. Ulega łatwo postawie konsumpcyjnej, niebezpiecznej dla wszelkich wartości moralnych niedających się uzasadnić uchwytną korzyścią jednostki czy małej grupy społecznej, z którą jest ona związana.\nNie można zamykać oczu na fakty. Niedostrzeganie ich, obojętnie z jak szlachetnych pobudek, do niczego nie prowadzi i nie stanowi ani nie może dać żadnego rozwiązania. Uznanie ich nie jest oczywiście jeszcze rozwiązaniem, ale stwarza szansę dokładniejszego ich zbadania i wyciągnięcia wniosków.\nJeśli kierunek dokonujących się w Polsce procesów został tu zarysowany mniej więcej prawidłowo, postawa otwarta zyskuje w nim zasadniczy argument. Przyjęcie przez katolików polskich postawy otwartej, a przez katolicyzm polski modelu otwartego w jego stosunkach wewnętrznych i w jego stosunku do całego społeczeństwa i rzeczywistości społecznej, w którą jest wcielony, staje się – na tym tle – podstawowym elementem szansy jego pozytywnej roli społecznej i misji. Problem ten związany jest ściśle z odnową Kościoła w Polsce, jego udziałem i współuczestnictwem w accomodata renovatio Kościoła powszechnego.\nGłoszenie postulatu postawy otwartej wśród polskich katolików nie jest na pewno wyważaniem otwartych drzwi. Fakt przyjęcia tego postulatu przez pewne koła „awangardowe” czy „elitarne”, albo wreszcie przez kręgi „intelektualistów”, nie jest oczywiście pozbawiony społecznego znaczenia. Posiada je jednak przede wszystkim o tyle, o ile hasła przez te kręgi głoszone mają szanse i warunki powolnego choćby przenikania do szerokich kręgów społecznych ludzi wierzących i przekształcania ich postawy. Postawa otwarta nie jest bowiem postulatem przede wszystkim intelektualnym. Jej punkt ciężkości natomiast leży w praktyce życia codziennego.\nW kołach marksistowskich funkcjonowała przez pewien czas teza, iż w wyniku pogłębiającego się procesu laicyzacji katolicyzm jako szerokie zjawisko społeczne przestanie w Polsce egzystować w czasie stosunkowo krótkim. Procesowi temu miały oprzeć się w zasadzie tylko wąskie kręgi elitarne, których wiara pochodziłaby w pełni ze świadomego wyboru. Dziś coraz bardziej nie ulega wątpliwości, że tak zarysowana perspektywa jest wyraźnie uproszczona; i coraz częściej się to mówi.\nOczywiście, oba elementy uproszczonej perspektywy są prawdziwe. Nieuchronne zdaje się być ponoszenie przez Kościół w Polsce strat ilościowych w wyniku samego procesu laicyzacji i to niezależne od stopnia nasilenia propagandy antyreligijnej.\nZwiązki polskości z katolicyzmem są w tradycji narodowej bardzo silnie utrwalone. Nie są one pozbawione znaczenia, ponieważ obserwuje się, że rola tradycji nie maleje tak, jak by się można było spodziewać\nNa pewno też „wiara z wyboru” będzie wśród wierzących zjawiskiem coraz częściej spotykanym. Jednakże oba te zjawiska nie wyczerpują treści procesu, jaki tu zachodzi, i dlatego jego efekt w dostępnej racjonalnym przewidywaniom perspektywie czasu musi być skorygowany. Tak długo mianowicie, jak daleko sięga ta perspektywa, będziemy zapewne obserwować nie tylko wąskie kręgi elit katolickich, ale zróżnicowaną, poważną liczebnie katolicką społeczność. Należy być ostrożnym w używaniu w stosunku do niej terminów takich jak „masowa” czy „tradycyjna”, ponieważ terminy te mają bardzo określoną treść i mogą okazać się, częściowo przynajmniej, nieprzydatne dla określenia charakteru tej społeczności. W stosunku do masowej społeczności katolickiej w Polsce dzisiejszej będzie ona zapewne mniej liczna i trudno już dziś powiedzieć coś pewnego o jej składzie społecznym, chociaż można snuć już przewidywania na ten temat. Co świadczy o trwałości takiej poważnej liczebnie społeczności katolickiej?\nPublicysta marksistowski Tadeusz Mrówczyński w swym artykule „Kredowe koła i laicyzacja” („Argumenty” nr 30/216 z r. 1962) wskazuje na trzy momenty, które przemawiają za wniesieniem poprawki do „hipotezy laicyzacyjnej”, stawiającej niemal znak równania pomiędzy industrializacją i urbanizacją a dechrystianizacją społeczeństwa. Pierwszy z nich – to nasza niewiedza na temat wpływu, jaki wywrze cywilizacja techniczna w swym dalszym rozwoju na zjawisko religijności. Drugi – to oczywista nieznajomość przebiegu tego procesu w Polsce, ze względu na jej specyfikę zarówno historyczną, jak i aktualną, związaną z realizacją socjalizmu. Trzeci – to procesy adaptacyjne w samym katolicyzmie.\nWszystkie te trzy momenty zostały na pewno słusznie podniesione. Wpływ dalszego rozwoju cywilizacji technicznej na zjawisko religijności zawiera stosunkowo największy procent niewiadomych. Przykład wzrastającej żywotności katolicyzmu w kraju tak uprzemysłowionym jak Stany Zjednoczone daje wiele do myślenia.\nCo prawda o czym innym zdaje się świadczyć przykład krajów skandynawskich. Zapewne można by przy bliższej analizie znaleźć częściowe przynajmniej wytłumaczenie tych różnic. W każdym razie zdaje się, że kraje skandynawskie są ze względu na swą specyfikę przykładem bardziej „nietypowym” i można chyba co najmniej powiedzieć, że problem pozostaje otwarty. Pytanie o konkretny przebieg tego procesu w Polsce nasuwa więcej konkretnych refleksji jako nam bliższy i podlegający bezpośredniej obserwacji. Występuje tu wiele czynników, które osłabiając skuteczność zarówno obiektywnych procesów laicyzacyjnych, jak i ateistycznej propagandy każą przewidywać znaczną trwałość katolicyzmu jako zjawiska o szerokim zasięgu społecznym.\nTrzeba zauważyć, że związki polskości z katolicyzmem są w tradycji narodowej bardzo silnie utrwalone. Nie są one pozbawione znaczenia, ponieważ obserwuje się, że rola tradycji nie maleje tak, jak by się można było spodziewać. Zjawisko to może być związane również z pewnym wzrostem skłonności zachowawczych, będących reakcją – obserwowaną chociażby na Zachodzie – na zbyt gwałtowne i męczące tempo przemian, charakterystyczne dla cywilizacji technicznej. Trzeba też wziąć pod uwagę, że zarówno skutki sprawowania w Polsce władzy przez partię legitymującą się światopoglądem materialistycznym, jak i sama propaganda ateistyczna dają efekt złożony. U jednych powodują one zdecydowaną zmianę stanowiska światopoglądowego, u innych, nie mniej licznych, prawem reakcji – wzrost świadomości religijnej czy przynajmniej zewnętrznego przywiązania do Kościoła. Jak będziemy oceniać skutki tych zjawisk z punktu widzenia samego katolicyzmu, z uwagi na jego typ, jaki utrwalają, to już inna sprawa. W każdym razie działają one na rzecz zachowania szerokiego zasięgu jego społecznego wpływu.\nProcesy adaptacyjne w Kościele do niedawna były chyba niedoceniane również w świecie katolickim. Chodzi tu o tempo adaptacji katolicyzmu do nowych warunków cywilizacyjnych. Postulaty, które nie tak dawno jeszcze zdawały się być wyłączną własnością awangardowych elit, są wprowadzane w życie w coraz większym zakresie i coraz szerszym kręgu społecznym. Proces ten nie musi być wcale równoznaczny koniecznie z pogłębieniem. Na Zachodzie obserwujemy już w tej chwili powstawanie „nowoczesnego” konformizmu religijnego, który jest równie daleki, choć pod innym względem, od najgłębszych postulatów elit, jak od dawnego konformizmu typu tradycyjnego. Jednakże pozostaje faktem, że współczesny człowiek przestaje ostro odczuwać przepaść między wyznawaną religią a otaczającym go światem i że reformy, które w skali całego Kościoła przynosi Sobór, jeszcze się do tego przyczynią. Przemiany te nie ominą i Kościoła w Polsce, zwłaszcza że czynniki opóźniające skuteczność procesów laicyzacyjnych wpłyną na zachowanie bardzo jeszcze znacznego ilościowo zasięgu jego społecznego wpływu.\nZarówno wierzący, jak i niewierzący powinni sobie życzyć z ogólnospołecznego punktu widzenia: aby wiara katolików stawała się coraz bardziej świadoma, a dzięki temu również otwarta\nJest oczywiste, że nie sama tylko postawa awangardowa elit, ale otwartość tej właśnie szerokiej społeczności katolików zadecyduje ostatecznie o tym, czy jej członkowie właśnie jako katolicy będą siłą społecznie konstruktywną i elementem społecznej integracji. Nieprzypadkowo mówimy tu „jako katolicy”. Dla ludzi naprawdę wierzących ich wiara nie będzie nigdy sferą ściśle wyizolowaną, a przeciwnie, zawsze będzie w mniejszym lub większym stopniu wpływać na ich ogólną postawę życiową. Im wiara ta będzie bardziej świadoma, tym bardziej świadomy i kontrolowany będzie jej wpływ na życie. Jednakże przez dłuższy czas zapewne – jak to już zostało powiedziane – będziemy mieli do czynienia również z postawami o znacznym udziale elementów tradycyjnych, dla których charakterystyczne są raczej reakcje niekontrolowane i spontaniczne. Wszystko to powoduje, że w polskich warunkach, z uwagi na specyficzne komplikacje, perspektywa szerokiej społeczności katolickiej jest tylko dwojaka: otwartość lub mimo wszelkich przemian wewnątrzkatolickich atmosfera gettowości i izolacji. Tak więc zarówno wierzący, jak i niewierzący powinni sobie życzyć z ogólnospołecznego punktu widzenia: aby wiara katolików stawała się coraz bardziej świadoma, a dzięki temu również otwarta.\nKatolicyzm polski, widziany w szerokiej skali społecznej, przeszedł w ostatnich kilkunastu latach dużą ewolucję. Zmiany, jakie w nim nastąpiły, nie rzucają się może w oczy, dają się jednak uchwycić choćby poprzez porównanie z obrazem sprzed lat osiemnastu. Postawy tzw. awangardy i te, które dają się zaobserwować w tzw. katolicyzmie powiatowym pozostają ze sobą w niewątpliwej relacji, chociaż „w powiecie” ewolucja przebiega wolniej i nieco inaczej.\nRozpatrując perspektywę rozwoju postawy otwartej trzeba jednak koniecznie odnotować co najmniej dwie takie zmiany. Pierwsza – to wyraźny w skali społecznej i w kołach duchowieństwa proces rozdziału religii od polityki. Druga – to wzrost atmosfery tolerancji i szeroko dziś już wysuwany postulat życzliwości wobec niewierzących i wierzących inaczej.\nWidzimy tu procesy o wyraźnym kierunku rozwoju, jakkolwiek trzeba zaznaczyć, że są one niezakończone i występują siły im przeciwdziałające. Trudno tu jednak jeszcze mówić o postawie otwartej w pełnym znaczeniu tego słowa. Mamy raczej do czynienia dopiero z dużym krokiem w jej stronę, ale nie z nią samą: z życzliwą tolerancją, ale nie z dialogiem czy nawet zrozumieniem; z traktowaniem współpracy w płaszczyznach bezkonfliktowanych jako oczywistej, ale zarazem z niewiarą w możliwość wspólnego rozwiązywania problemów spornych. Jest tu pewien próg, który trzeba dopiero przekroczyć w dalszym toku przemian.\nJuliusz EskaJuliusz Eska - Kościół otwarty\nJuliusz Eska – ur. 1927, zm. 1997, polski publicysta katolicki, wieloletni zastępca redaktora naczelnego miesięcznika „Więź”. Członek warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. W 1963 roku opublikował książkę „Kościół otwarty”, wprowadzając tytułowe pojęcie do dyskusji o polskim Kościele.


Era dinozaurów :) dla wtajemniczonych! - W oczekiwaniu na testowanie - strona 26 - Forum OvuFriend\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:23\nKurde, wiecie, że ja na 6 lipca na wesele też muszę kieckę kupić?! Czekałam na wyprzedaże, to teraz wyjeżdżamy... Ech, chyba sobie na weekendzie siądę przy necie i zacznę zamawiać, najwyżej będę odsyłać.\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:24\nAsiek- kryminały Camilly Lackberg\nWiadomość wyedytowana przez autora: 21 czerwca 2018, 10:24\nAsiek1214, never_lose_hope lubią tę wiadomość\nAsiek- kryminały Camilly Lackberg :)\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:26\nMinnie, dla mnie nie jest za krótka, tylko góra mi nie pasuje. gdyby była mocniej zabudowana u góry, to długość super, szczególnie przy takich nogach a tak to tu wycieta, tu wycieta.... Fason nie dla Ciebie, ogólnie nie podoba mi się jej fason\nMinnie, dla mnie nie jest za krótka, tylko góra mi nie pasuje. gdyby była mocniej zabudowana u góry, to długość super, szczególnie przy takich nogach a tak to tu wycieta, tu wycieta.... Fason nie dla Ciebie, ogólnie nie podoba mi się jej fason :P\nHej dziewczyny Kargo reset kciuki za wizyty\nMinnie faktycznie chyba za krótka ta sukienka. I muszę ci przybić piątkę, siostra męża też się zapowiedziała na weekend. Nic to że mieliśmy spędzić cały weekend na działce\nA tak poza tym obudził mnie okres, kompletnie bezobjawowy\nHej dziewczyny :) Kargo reset kciuki za wizyty Minnie faktycznie chyba za krótka ta sukienka. I muszę ci przybić piątkę, siostra męża też się zapowiedziała na weekend. Nic to że mieliśmy spędzić cały weekend na działce :/ A tak poza tym obudził mnie okres, kompletnie bezobjawowy\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:27\nDziewczyny kciuki za wizyty : *\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:36\nNika, Kargo trzymam kciuki za wizyty\nReset dobrze że jajcory bolą, to znak że pracują ja mam tak co miesiąc, czasami łagodne kilkuminutowe bóle, a czasami jest tak że muszę się położyć, bo tak skręca\nCo do wyprzedaży, to ruszyły w Mango i Zarazie ja już upolowałam lniane spodnie\nAsiek a co lubisz czytać?\nA my dziś idziemy wydać miliony monet na kariotypy hue hue\n[b] Nika, Kargo [/b] trzymam kciuki za wizyty :) [b] Reset [/b] dobrze że jajcory bolą, to znak że pracują :) ja mam tak co miesiąc, czasami łagodne kilkuminutowe bóle, a czasami jest tak że muszę się położyć, bo tak skręca :/ Co do wyprzedaży, to ruszyły w Mango i Zarazie :) ja już upolowałam lniane spodnie <3 [b] Asiek [/b] a co lubisz czytać? A my dziś idziemy wydać miliony monet na kariotypy hue hue :)\nJakby ktoś był zainteresowany to od dzisiaj w Esotiq przy zakupach za 400zł płacisz 200.\nJakby ktoś był zainteresowany to od dzisiaj w Esotiq przy zakupach za 400zł płacisz 200. ;-)\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:42\nblue00, Minie Black, Aga9090, Bocianiątko, Anaaa90, Kargo31, Siwulec, JustynaG, Emiilka, MaryAnn lubią tę wiadomość\npisz śmiało :D\nWysłany: 21 czerwca 2018, 10:44\nDziewczynki trzymam kciuki za Wasze wizyty :*\nMinnie jak dla mnie masz boską figurę i marzę o takiej ale dla mnie ta granatowa wygląda jak przedłużony T-shirt z rozcięciem z przodu. Na poprawiny nie bardzo, raczej z balerinami na codzien.\nJa dziś po pracy mam wizytę u podolożki (nie wiem czy tak to się pisze a potem idę coś kupić na pożegnanie w przedszkolu.\nDoradzicie mi ? sprawa wygląda tak że młody jutro kończy 1 rok w przedszkolu. Nie mamy wybranej żadnej trójki rodziców która by ogarniała jakieś organizacyjne sprawy. Dwie panie które zajmowały się nimi zostają dalej w maluszkach a jedna wychowawczyni będzie z nimi do końca przedszkola. Wypada chyba coś kupić jakies kwiatki czy cos słodkiego i podziękować ? Czy przesadzam ? Panie zawsze były bardzo miłe i wydawało mi się to naturalne a widzę ze żaden rodzić nie podejmuje tematu żebyśmy cos razem się złożyli...\nDziewczynki trzymam kciuki za Wasze wizyty :* Minnie jak dla mnie masz boską figurę i marzę o takiej ale dla mnie ta granatowa wygląda jak przedłużony T-shirt z rozcięciem z przodu. Na poprawiny nie bardzo, raczej z balerinami na codzien. Ja dziś po pracy mam wizytę u podolożki (nie wiem czy tak to się pisze :) a potem idę coś kupić na pożegnanie w przedszkolu. Doradzicie mi ? sprawa wygląda tak że młody jutro kończy 1 rok w przedszkolu. Nie mamy wybranej żadnej trójki rodziców która by ogarniała jakieś organizacyjne sprawy. Dwie panie które zajmowały się nimi zostają dalej w maluszkach a jedna wychowawczyni będzie z nimi do końca przedszkola. Wypada chyba coś kupić jakies kwiatki czy cos słodkiego i podziękować ? Czy przesadzam ? Panie zawsze były bardzo miłe i wydawało mi się to naturalne a widzę ze żaden rodzić nie podejmuje tematu żebyśmy cos razem się złożyli...\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:09\nMeśka no u moich koleżanek raczej jest zwyczaj kupować coś wychowawcom, jakiś drobiazg. Nie macie jakiejś rady rodziców czy czegoś takiego?\nKciukam mocno za wszystkie wizytujące. Przepraszam, że tak nie na bieżąco, ale mam gorący okres w pracy. Mam nadzieję, ze ze tydzień będzie troszkę lepiej a za dwa będę już w ciąży\nNo dobra przerwa mi minęła na naprawianie klawiatury\nSytuacja opanowana :) Meśka no u moich koleżanek raczej jest zwyczaj kupować coś wychowawcom, jakiś drobiazg. Nie macie jakiejś rady rodziców czy czegoś takiego? Kciukam mocno za wszystkie wizytujące. Przepraszam, że tak nie na bieżąco, ale mam gorący okres w pracy. Mam nadzieję, ze ze tydzień będzie troszkę lepiej a za dwa będę już w ciąży :P No dobra przerwa mi minęła na naprawianie klawiatury :P\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:14\nNie mamy rady rodziców i nie ma oficjalnego zakonczenia bo takie zakończenie mają tylko te dzieci co już kończa przedszkole i idą do szkoły.\nNo ale jednak te nasze Panie cały rok podcierały im tyłki i przytulały, karmiły i wydaje mi się że może by wypadało..\n[QUOTE=Malgonia] Meśka no u moich koleżanek raczej jest zwyczaj kupować coś wychowawcom, jakiś drobiazg. Nie macie jakiejś rady rodziców czy czegoś takiego? [/QUOTE] Nie mamy rady rodziców i nie ma oficjalnego zakonczenia bo takie zakończenie mają tylko te dzieci co już kończa przedszkole i idą do szkoły. No ale jednak te nasze Panie cały rok podcierały im tyłki i przytulały, karmiły i wydaje mi się że może by wypadało..\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:15\nMeśka skoro reszta rodziców nie jest chętna do składek, to ja bym sama kupiła jakiś drobiazg w ramach podziękowań\nDziewczyny widziałyście, że jest petycja o refundację IVF:\nWiadomość wyedytowana przez autora: 21 czerwca 2018, 11:21\n[b] Meśka [/b] skoro reszta rodziców nie jest chętna do składek, to ja bym sama kupiła jakiś drobiazg w ramach podziękowań :) Dziewczyny widziałyście, że jest petycja o refundację IVF: https://www.petycjeonline.com/petycja_do_kancelarii_premiera_o_przygotowanie_ustawy_ktora_zapewniaby_refundacj_nfz_zabiegu_in_vitro_a_take_innych_metod_leczenia_niepodnoci\nMeśka u mnie w przedszkolu zbieramy się na upominki dla pań\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:20\nMeśka- zarówno wg moich osobistych odczuć, jak i wg mojej ciotki - nauczycielki jedyne akceptowalne prezenty to niezobowiązujące czekoladki/ kwiatek/ inny drobiazg (moja ciocia dostaje np. od jednej z uczennic robione przez nią dżemy albo np. skórkę pomarańczową w czekoladzie i to ładnie zapakowane). Moim zdaniem chodzi o gest i symboliczny prezent, wszystko inne jest już kłopotliwe/ zobowiązujące. Moja mama kupowała paniom w przedszkolu prezenty, ale ja miałam wyjątkowe panie do dziś je pamiętam\n[b]Meśka[/b]- zarówno wg moich osobistych odczuć, jak i wg mojej ciotki - nauczycielki jedyne akceptowalne prezenty to niezobowiązujące czekoladki/ kwiatek/ inny drobiazg (moja ciocia dostaje np. od jednej z uczennic robione przez nią dżemy albo np. skórkę pomarańczową w czekoladzie i to ładnie zapakowane). Moim zdaniem chodzi o gest i symboliczny prezent, wszystko inne jest już kłopotliwe/ zobowiązujące. Moja mama kupowała paniom w przedszkolu prezenty, ale ja miałam wyjątkowe panie <3 do dziś je pamiętam :)\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:24\nW sumie wszystko co wciąga i nie ma jakiś przydługawych opisów miejsc itp.. Ostatnio pochłonęłam kilka książek Katarzyny Michalak, Magda Stachula i jej ''IDEALNA'' też super ...bardziej skłaniam też się w stronę Polskich autorów\nA apropo upominków na zakończenie roku szkolnego , u nas zawsze była jakaś mama która organizowała zrzutkę i rodzice składali się na kwiaty ew czekoladki ....takie mało zobowiązujące prezenty\nWiadomość wyedytowana przez autora: 21 czerwca 2018, 11:31\n[b] Bazylkowe [/b] W sumie wszystko co wciąga i nie ma jakiś przydługawych opisów miejsc itp.. Ostatnio pochłonęłam kilka książek Katarzyny Michalak, Magda Stachula i jej ''IDEALNA'' też super ...bardziej skłaniam też się w stronę Polskich autorów :) A apropo upominków na zakończenie roku szkolnego , u nas zawsze była jakaś mama która organizowała zrzutkę i rodzice składali się na kwiaty ew czekoladki ....takie mało zobowiązujące prezenty :)\nTzn ja mam na mysli kwiatki czy jakies czekoladki. Nie jakies prezenty niewiadomo jakie. Tylko czy wyjde na dziwna ktora sie wychyla jak sama cos kupie ?\n[QUOTE=reset][b]Meśka[/b]- zarówno wg moich osobistych odczuć, jak i wg mojej ciotki - nauczycielki jedyne akceptowalne prezenty to niezobowiązujące czekoladki/ kwiatek/ inny drobiazg (moja ciocia dostaje np. od jednej z uczennic robione przez nią dżemy albo np. skórkę pomarańczową w czekoladzie i to ładnie zapakowane). Moim zdaniem chodzi o gest i symboliczny prezent, wszystko inne jest już kłopotliwe/ zobowiązujące. Moja mama kupowała paniom w przedszkolu prezenty, ale ja miałam wyjątkowe panie <3 do dziś je pamiętam :)[/QUOTE] Tzn ja mam na mysli kwiatki czy jakies czekoladki. Nie jakies prezenty niewiadomo jakie. Tylko czy wyjde na dziwna ktora sie wychyla jak sama cos kupie ?\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:25\nMeśka nie sądzę\nMeśka nie sądzę :)\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:26\nZa moich czasów tak było i to nie tylko na etapie przedszkola, ale i potem w podstawówce. Jakbym była na Twoim miejscu to pewnie bym kupiła paniom coś słodkiego i tyle.\n[QUOTE=Meśka]Tzn ja mam na mysli kwiatki czy jakies czekoladki. Nie jakies prezenty niewiadomo jakie. Tylko czy wyjde na dziwna ktora sie wychyla jak sama cos kupie ?[/QUOTE] Za moich czasów tak było i to nie tylko na etapie przedszkola, ale i potem w podstawówce. Jakbym była na Twoim miejscu to pewnie bym kupiła paniom coś słodkiego i tyle.\nWysłany: 21 czerwca 2018, 11:39\nNo to Michalak dużo tego ma i jest w czym wybierać mi akurat ona nie odpowiada, ale wiem, że moja mama to ma chyba wszystkie jej książki\nZ polskich autorów jeśli lubisz kryminały, to oczywiście K.Bonda i R.Mróz też jest w czym wybierać\n[QUOTE=Asiek1214][b] Bazylkowe [/b] W sumie wszystko co wciąga i nie ma jakiś przydługawych opisów miejsc itp.. Ostatnio pochłonęłam kilka książek Katarzyny Michalak, Magda Stachula i jej ''IDEALNA'' też super ...bardziej skłaniam też się w stronę Polskich autorów :) A apropo upominków na zakończenie roku szkolnego , u nas zawsze była jakaś mama która organizowała zrzutkę i rodzice składali się na kwiaty ew czekoladki ....takie mało zobowiązujące prezenty :)[/QUOTE] No to Michalak dużo tego ma i jest w czym wybierać :) mi akurat ona nie odpowiada, ale wiem, że moja mama to ma chyba wszystkie jej książki ;) Z polskich autorów jeśli lubisz kryminały, to oczywiście K.Bonda i R.Mróz też jest w czym wybierać ;)


Kiedy poker online będzie legalny w Polsce? Konsekwencje ustawy hazardowe w 2017 roku. Sytuacja ta nie była po myśli rządzących, więc w końcu wymyślono nowe przepisy, które weszły w życie w kwietniu 2017 roku. Dzień ten stał się przekleństwem dla wszystkich fanów hazardu i bukmacherki w … Tag: poker legalny czy nie. Jak skutecznie blefować w pokerze? 31 marca 2019. Poker gra, w której można zarobić? 23 marca 2019. Poker online jest w Polsce legalny? 4 lutego 2019. Poker w ustawie hazardowej. 21 stycznia 2019. POKER ONLINE. Najlepsze sposoby na … Oprócz posiadania środków odpowiadających naszym potrzebom, aby grać u bukmachera i typować legalny poker lub mecze, musimy mieć ukończone 18 lat. Jest to weryfikowane w procesie rejestracyjnym – bez spełnienia tego warunku nie będziemy w stanie wypłacić zgromadzonych przez nas środków pieniężnych. Czy jest legalny poker w Polsce oraz czy poker na pieniadze przez internet legalny jest w Polsce? Odpowiadając na pierwsze zadane pytanie - tak, poker legalny jest wtedy gdy gra odbywa się nie na pieniądze, towary czy inne usługi. Z kolei poker sportowy legalny to gra czysto sportowa, hobbystyczna czy w gronie znajomych lub przyjaciół. 12.03.2019 Poker legalny w Polsce Czy poker online jest w Polsce legalny? Gra w pokera przez internet to świetna zabawa i nie tylko, ponieważ to okazja do zarobienia pieniędzy. Niestety, w tym momencie poker online nie jest u nas w kraju dozwolony, nad czym bardzo ubolewa każdy miłośnik tej dyscypliny. Nie wiadomo, jakie są szanse na to, by legalny\nNie naszym, ale wciąż nie można go nazwać bezwzględnie nielegalnym. Po prostu nie można z niego korzystać w Polsce. Oferta polskich bukmacherów – zakłady sportowe, na żywo i legalny poker. Bukmacherzy wychodzą do typerów z coraz lepszą ofertą nie tylko na zakłady wzajemne, ale i chociażby na legalny poker czy sporty wirtualne\nCzy poker online jest w Polsce legalny? Legalność czegoś tak mocno kojarzonego z hazardem, jak poker online, zawsze budziła sporo wątpliwości.Te właśnie wątpliwości rozwiała w 2010 roku ustawa hazardowa, a później jej nowelizacja z 2017 roku – w jej myśl nielegalne stało się świadczenie usług kasynowych online w Polsce przez jakikolwiek inny podmiot niż ten należący do Do grudnia 2018 roku firma nie w ogóle nie uruchomiła żadnego serwisu, gdzie można było grać w pokera online – ani z żywym, ani z cyfrowym krupierem. To się co prawda zmieniło wraz z uruchomieniem Total Casino, ale legalny poker online w Polsce nie jest, prawdę mówiąc, tego rodzaju ofertą z prawdziwego zdarzenia! Czy w Polsce można grać w pokera w sposób legalny bez strachu, że spotkają nas przykre konsekwencje prawne? Jeśli wczytamy się w aktualnie obowiązujące przepisy polskiego prawa, to można łatwo wywnioskować, że w chwili obecnej nie ma legalnego pokera online. Wszystko zmieniło się jednak wraz z wejściem w życie ustawy hazardowej z 2017 roku. Nowe rozwiązania uniemożliwiły bowiem działalności podmiotom, które nie odprowadzają swoich podatków w naszym kraju. Kiedy poker internetowy będzie w Polsce legalny? Total Casino a poker online\nPoker W Polsce Legalny Czy Nie, omaha hi poker, jammer slot chile, pokerstars 7 information sharing\n30 Sty 2020 Oczywiście, w Polsce legalne jest tylko jedno kasyno online, które kontrolowane jest przez nasze państwo. Betgames, nie jest jednak\nCzy poker online będzie w Polsce legalny? Poker online 2020 rok. Czy w 2020 roku zmieni się coś w zakresie legalności pokera online w Polsce? Jak wskazują nasze informacje, niektórzy z polskich posłów chcą, aby firma Texas Hold’em została zalegalizowana. Czy Poker jest Legalny w Polsce? Jaki Poker Legalny w Polsce? Wybór legalnych gier w pokera oferowanych przez Total Casino, czyli jedyne kasyno, które jest legalne w Polsce i może posiadać w swoim katalogu gry w pokera na pieniądze, może nie być zadowalający dla graczy, którzy poszukują nowości i cenią sobie różnorodność. Poker STS, czy nawet zwykłe karty u tego bukmachera cieszą się ogromnym zainteresowaniem typerów i nie wygląda na to, aby ten trend miał się zmienić w najbliższym czasie. Betgames STS jest przeznaczony dla tych osób, które uwielbiają grać w karty. Legalne granie w pokera online. Krok 3. Legalny poker w STS to nie jedyna gra karciana, którą można obstawiać, na pewno jest najpopularniejsza, ale dla wielbicieli gry w karty, Polski bukmacher STS przygotował również inne popularne gry. Jakie są obecnie gry karciane w Betgames i co jeszcze zostanie udostępnione: poker online, bakarat Poker w Polsce legalny 2019? Mimo że poker online w Polsce nie jest legalny, nikt nie broni osobom mieszkającym w naszym kraju interesowania się tą dyscypliną. Wiele turniejów pokerowych transmitowanych jest przez internet, dzięki czemu dostęp do nich jest dość łatwy.


CHORWACJA dla Odkrywców Splitska OczarowanyWyspami.com\nSplitska - Wyspa Brač\nDo tej urokliwej miejscowości dotarłem jadąc rowerem wzdłuż wybrzeża Adriatyku. Na końcu wąskiej zatoki, która wyraźnie wcina się pomiędzy niewysokie wzgórza, znajduje się przystań - serce Splitskiej.\nMiejscowość, należąca do gminy Supetar, położona jest na północnym wybrzeży wyspy Brač. Osłonięta sosnowymi lasami, stanowi doskonałe miejsce na urlop dla wszystkich ceniących spokój, ciszę i piękne widoki. Można tutaj znaleźć kilka miejsc do plażowania. Wyznaczono również turystyczne trasy rowerowe i piesze. Jeśli chcemy wyskoczyć w bardziej rozrywkowe miejsce, w odległości zaledwie 7 km znajduje się stolica wyspy Supetar, a 4 km dzieli Splitską i Postirę.\nSplitska, w czasach rzymskich, była miejscem załadunku bračkiego kamienia, który transportowano morzem do Splitu. Piękny, biały kamień, wykorzystano do budowy pałacu rzymskiego cesarza Dioklecjana. Powyżej miejscowości, można odkryć miejsce wydobycia bračkiego kamienia - Kamieniołomy Herkulesa.\nPierwsi Chorwaci pojawili się w zatoce już we wczesnym średniowieczu. Pochodzili z miasta Škrip, położonego we wnętrzu wyspy. Zbudowali swe domy wokół kościoła Matki Bożej, jednak ciągłe ataki piratów, zmusiły ich do opuszczenia wsi.\nGdy piraci z Omiša nie stanowili już zagrożenia, Splitska na nowo rozkwitła. Zbudowano nowy większy kościół, liczne domy z kamiennymi dachami i zameczek rodziny Cerinić.\n(Blazene Djevice Marije u Stromorni)\nObecna świątynia została zbudowana na ruinach średniowiecznego kościoła Matki Bożej. Do budowy nowego kościoła wykorzystano kamień, odnaleziony na dnie zatoki, który najpewniej miał posłużyć do budowy pałacu w Splicie. Ta niewielka ale bardzo ładna świątynia, jednonawowa, z wysoką dzwonnicą. Na początku XX wieku nadano fasadzie kościoła cechy neoklasycystyczne. We wnętrzu warto zobaczyć obrazy Leandro Bassano - weneckiego malarza.\nPanorama Splitskiej i Kanału Bračkiego\nZamek rodziny Cerinić w Splitskiej\nTo najstarszy budynek w Splitskiej z 1577 roku. Fundatorem zamku był Mihajlo Cerinić pochodzący ze Škripu. Położona w centrum miejscowości budowla, składa się z trzech połączonych ze sobą budynków i wierzy obronnej. Jej zadaniem było odpieranie tureckich ataków.\nWycieczka Szlakiem Herkulesa\nŁatwy szlak pieszy łączący centrum Splitskiej (port) ze starożytnym kamieniołomem Herkulesa. Ścieżka prowadzi pod górę - około 100 m przewyższenia. Czas przejścia około 25 - 30 minut / 1,0 km.\nRuiny Kościoła Świętego Andrzeja\nW połowie drogi miedzy Škripem, a Splitską, odnajdziemy ruiny wczesnochrześcijańskiego kościoła pod wezwaniem Świętego Andrzeja. Świątynia posiada częściowo zachowane mury oraz otwory okienne. Wybór wezwania - Świętego Andrzeja (patrona kościoła episkopalnego w Konstantynopolu) - może wskazywać na bizantyjskie korzenie budowli.\nInteraktywna mapa okolic Breli - szlak do Drogi Napoleona\nSplitska - Informacje Praktyczne\nJak dotrzeć do Splitskiej?\nDojazd do Splitskiej nie stanowi żadnego problemu. W kilkanaście minut docieramy do centrum miasteczka, samochodem lub skuterem, z miejscowości na północnym wybrzeżu wyspy. Piesza wycieczka z Supetaru lub Postiry, prowadzi przez pola i gaje oliwne, oraz brzegiem morza. Osobiście mogę polecić wycieczkę rowerową Supetar - Splicka - Postira.\nW Splitskiej funkcjonuje sklep wielobranżowy Studenak. Znajduje się przy porcie - ulica Riva 25.\nKonoba Kod Tonca\nCaffe Bar Skalinada\nBisttro Vila Marija\nPlaża Babin Laz\nZastanawiałem się, w której miejscowości zamieszkam jeśli odwiedzę jeszcze wyspę Brač...\nWygrała Splitska :-)


Wirtualne rozmowy kwalifikacyjne — najlepsze praktyki\nOstatnim etapem procesu rekrutacji jest zazwyczaj prowadzona osobiście rozmowa kwalifikacyjna. Pandemia COVID-19 sprawiła jednak, że wiele osób stara się unikać spotkań twarzą w twarz, które nie są absolutnie konieczne. Osobiste rozmowy kwalifikacyjne nie są warte narażania pracowników i kandydatów na ryzyko zakażenia wirusem powodującym COVID-19. Dlatego też wielu pracodawców wybiera spotkania wirtualne i finalizuje proces zatrudniania online. Wirtualne rozmowy kwalifikacyjne pozwalają mieć pewność, że z ich powodu nikt nie ucierpi na skutek pandemii koronawirusa.\nDlaczego warto rozważyć wirtualne rozmowy kwalifikacyjne?\nKorzyści płynące z wirtualnych rozmów kwalifikacyjnych w porównaniu z rozmowami osobistymi\nJak się przygotować do wirtualnej rozmowy kwalifikacyjnej?\nJak przeprowadzić wirtualną rozmowę kwalifikacyjną?\nWirtualne rozmowy kwalifikacyjne są zgodne z zasadami dystansu społecznego, który jest zalecany w celu zapobiegania rozwojowi pandemii COVID-19. Według John Hopkins Medicine zachowanie 2-metrowej odległości od innych osób może zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem i jego przeniesienia na innych. Celem ograniczania kontaktów osobistych jest „wypłaszczenie krzywej”, czyli spowolnienie tempa występowania nowych zachorowań, tak by placówki opieki zdrowotnej mogły odpowiednio pomagać osobom, które tego potrzebują. Prowadząc wirtualne rozmowy kwalifikacyjne, możesz pomóc w ograniczaniu rozprzestrzeniania się koronawirusa oraz zadbać o bezpieczeństwo swoich pracowników, kandydatów i swoje.\nInnym powodem, dla którego warto rozważyć wirtualne rozmowy kwalifikacyjne jest pewność spotkania się ze wszystkimi kandydatami, zwłaszcza tymi o doskonałych kwalifikacjach. Niektórzy mogą z nieufnością podchodzić do spotkań na żywo i mogą prosić o przełożenie rozmowy, bądź całkiem z niej zrezygnować, przez co możesz stracić idealnego kandydata do swojej firmy.\nGłówną zaletą prowadzenia wirtualnych rozmów kwalifikacyjnych w obecnych czasach jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się pandemii COVID-19 i zapewnienie bezpieczeństwa swoim pracownikom, potencjalnym kandydatom i sobie. Jednak to nie wszystkie korzyści, jakie niosą ze sobą rozmowy kwalifikacyjne na odległość. Są one także wygodniejsze, ponieważ wymagają o wiele mniej przygotowań zarówno ze strony osób je przeprowadzających, jak i kandydatów. Podczas wirtualnych rozmów kwalifikacyjnych kandydaci czują się bardziej komfortowo, dzięki czemu naturalnie odpowiadają na pytania. Takie spotkania można też prowadzić o różnych porach. Jeśli na przykład kandydat obecnie pracuje w pełnym wymiarze godzin, może nie być w stanie dojechać do firmy na rozmowę w standardowych godzinach pracy. Na rozmowy wirtualne można ponadto zapraszać kandydatów z całego świata. Jest to szczególnie ważne, jeśli poszukujesz pracowników na stanowiska zdalne lub do pracy w biurach innych niż Twój główny oddział.\nPoniżej opisujemy, co możesz zrobić, aby efektywnie przygotować się do wirtualnej rozmowy kwalifikacyjnej:\n1. Daj kandydatowi czas na przygotowanie się\nWarto dać kandydatowi czas na przygotowanie się do wirtualnej rozmowy kwalifikacyjnej, a nie planować ją na ten sam dzień. Podniesie to jego pewność siebie, dzięki czemu będzie mógł się pokazać z najlepszej strony. Jest to także oznaką Twojej kultury zawodowej, profesjonalizmu i troski o proces rekrutacji.\n2. Opracuj ustandaryzowany system oceniania\nPodobnie jak w przypadku rozmów prowadzonych osobiście warto opracować ustandaryzowany system oceniania kwalifikacji poszczególnych kandydatów na dane stanowisko. Korzystaj z niego, by rejestrować wyniki każdego kandydata w procesie rekrutacji wirtualnej. Po przeprowadzeniu wszystkich rozmów pomoże Ci on wybrać najbardziej obiecujące osoby.\n3. Wybierz ciche i spokojne miejsce do prowadzenia rozmów\nProwadź wirtualne rozmowy kwalifikacyjne w cichym miejscu, w którym nic nie będzie Cię rozpraszało, pozwoli Ci się skoncentrować i poświęcić kandydatowi całą swoją uwagę. Jeśli musisz to robić w domu, wybierz ciche pomieszczenie i poproś współmieszkańców, by Ci nie przeszkadzali. Twoje otoczenie powinno mieć neutralne tło, by nie rozpraszać kandydata. Postaraj się także, by wyglądało jak najbardziej profesjonalnie i w możliwie największym stopniu przypominało środowisko rozmowy prowadzonej osobiście.\n4. Przygotuj pytania na rozmowę kwalifikacyjną\nPrzygotuj pytania, które chcesz zadać podczas wirtualnej rozmowy kwalifikacyjnej. Zapoznaj się z informacjami przekazanymi przez kandydata — jego CV, listem motywacyjnym i wszystkimi dodatkowymi dokumentami. Opracuj na ich podstawie pytania, jakie chcesz mu zadać na temat jego doświadczenia i kwalifikacji. Przygotuj też listę kilku pytań związanych z pracą, które będziesz zadawać wszystkim kandydatom w ramach swojego standardowego systemu oceniania.\n5. Sprawdź połączenie\nJedną z głównych różnic między rozmowami kwalifikacyjnymi prowadzonymi osobiście a rozmowami wirtualnymi jest to, że te drugie są zależne od jakości połączenia internetowego. Przy dobrym połączeniu masz pewność, że żadna część rozmowy Ci nie umknie oraz że przekaz wideo będzie wyraźny. Przed rozmową przetestuj kilka razy swoje połączenie. Upewnij się też, że Twój mikrofon i kamera działają prawidłowo. Możesz także zrobić próbę ze znajomym, aby mieć pewność, że technologia Cię nie zawiedzie.\n6. Wyślij do kandydata wiadomość e-mail z zaproszeniem na wirtualną rozmowę kwalifikacyjną\nAby zapewnić dobrą organizację, wyślij do wszystkich kandydatów zaproszenia na wirtualną rozmowę kwalifikacyjną. Powinny one zawierać informacje o dacie i godzinie takiej rozmowy oraz wszystkie dane potrzebne w celu uzyskania dostępu do oprogramowania, z którego będziesz korzystać. Wyraźnie określ format rozmowy wideo, aby kandydaci wiedzieli, czego od nich oczekujesz. Jeśli na przykład do zalogowania się na rozmowę wymagany będzie kod dostępu, umieść go w widocznym miejscu w wiadomości e-mail. Poinformuj też o spodziewanej długości rozmowy oraz określ, jakie dodatkowe dokumenty lub informacje kandydat ma przygotować.\nOto kilka porad dotyczących prowadzenia rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami:\nNawet jeśli rozmowę kwalifikacyjną będziesz prowadzić z domu lub innego odległego miejsca, ważne jest, by ubrać się profesjonalnie, tworząc w ten atmosferę biznesową. Świadczyć to będzie o Twoim profesjonalizmie i pokaże, że poważnie podchodzisz do procesu rekrutacji nawet prowadzonego zdalnie. Pomoże to także wzbudzić w kandydacie większe zaufanie do Twojej firmy.\n2. Prowadź wirtualną rozmowę kwalifikacyjną tak, jakby to była rozmowa osobista\nWirtualne rozmowy kwalifikacyjne mogą wydawać się bardziej swobodne, niż rozmowy prowadzone osobiście, jednak ważne jest, by traktować je tak samo, jak spotkania w biurze. Używaj profesjonalnego języka, w tym mowy ciała, i utrzymuj skupienie. Wyłącz powiadomienia w telefonie i na komputerze, aby się nie rozpraszać. Poświęć kandydatowi całą swoją uwagę i utrzymuj z nim kontakt wzrokowy, patrząc w kamerę, a nie na ekran.\n3. Zadaj przygotowane wcześniej pytania\nUżyj listy wcześniej opracowanych pytań, by nie wypaść z rytmu. Notuj odpowiedzi kandydata na poszczególne pytania, aby móc je później przeanalizować.\n4. Daj kandydatowi czas na odpowiedź\nCzasami podczas rozmów kwalifikacyjnych prowadzonych za pośrednictwem komputera lub telefonu mogą występować opóźnienia. Aby nie wpłynęły one na wynik rekrutacji, daj kandydatowi odpowiednio dużo czasu na udzielenie odpowiedzi. Jeśli wypowiedź kandydata zostanie przerwana, poproś, by ją powtórzył, aby mieć pewność, że słyszysz wszystko, co ma do powiedzenia.\n5. Omów kulturę i wartości firmy\nPodczas wirtualnych rozmów kwalifikacyjnych może być trudno kandydatom poznać kulturę i środowisko biurowe firmy. Opisz wszystkim kandydatom kulturę firmy oraz obowiązujące w niej wartości. Możesz też scharakteryzować środowisko pracy, aby przedstawić im lepszy obraz tego, co ich czeka, jeśli zostaną zatrudnieni.\n6. Poinformuj kandydata o dalszych krokach\nNa koniec każdej wirtualnej rozmowy kwalifikacyjnej poinformuj kandydata o dalszych krokach. Powiedz mu, kiedy planujesz wybrać osobę na dane stanowisko, w jaki sposób powiadomisz kandydatów o wynikach rekrutacji oraz czy wymagasz od nich jakichkolwiek dodatkowych informacji. Pamiętaj też, by powiedzieć kandydatom, jak Twoja firma planuje postępować w kwestii ochrony przed koronawirusem oraz czego mogą się spodziewać w procesie zatrudniania.


Scylla / nowy singel "Burn All The Temples" + premiera albumu "Apex+Beneath" - Wybieram Kulturę\nScylla / nowy singel „Burn All The Temples” + premiera albumu „Apex+Beneath”\nAutor Redakcja\t Opublikowano lis 18, 2019 0\nW warstwie muzycznej wydawnictwo ”Apex + Beneath” (premiera odbyła się 15 listopada) jest kompilacją dwóch EP-ek szczecińskiej grupy Scylla. Wcześniejsze EP „APEX” (utwory 1-5) to bardzo energetyczne numery, z których na szczególną uwagę zasługują: „Scorn” oraz „Revelation”. Do pierwszego utworu powstał klip i jest to bardzo prosty, nośny, koncertowy numer. Drugi to najbardziej melodyjna kompozycja na całym wydawnictwie. Cały „APEX” został stworzony do grania na koncertach i toczy się jak walec na sterydach. Teksty na tej EP-ce można śmiało nazwać czystym manifestem nienawiści oraz pogardy dla rodzaju ludzkiego oraz jego poczynań. Ich prostota oraz agresja idealnie współgra z muzyką.\nEP „BENEATH” (utwory 6-11) zawiera kompozycje, które nigdy dotąd nie były wydane. Jest to kompletna nowość prezentująca obecne oblicze zespołu. Obraz bardziej mroczny i trudniejszy w odbiorze. Wymagający od słuchacza większego skupienia. W warstwie tekstowej poruszane są tematy nieuniknionej apokalipsy, zakłamania panującego w social mediach i zrozumienia siebie.\nKompozycja „Median” (utwór numer 6) to pomost miedzy „APEX” a „BENEATH”. Następnie mamy pięć ciekawie zaaranżowanych numerów, z których największe wrażenie robi „Burn All The Temples” z ambientowo-jazzową solówką w wykonaniu Adiego z zespołu Materia. Całość materiału jest spójna pod kątem muzycznym i brzmieniowym, każdy fan metalu powinien tu znaleźć coś dla siebie.\nGitarzysta Waldemar Jędruszak tak mówi o „Burn All The Temples”: „Kawałek – eksperyment. Kolaż kompozycyjny. Mamy groove metal, deathcore, hardcore, trap, black metal. Gościnnie pojawia się Adi z zaprzyjaźnionego zespołu, którego przedstawiać nie trzeba – Materia. Dograł on bardzo klimatyczną, jazzującą solówkę”.\nRedakcja\t 5 godzin temu 0\nRedakcja\t 6 godzin temu 0\nMariusz Majchrzak\t 6 godzin temu 0\nJarosław Janikowski\t 7 dni temu 0


„GILGAMESZ” Sejny | sejny.net\nPortal Sejny.net 08/05/2013 10:55\nOśrodek i Fundacja Pogranicze zapraszają na koncert Teatru Chorea „GILGAMESZ” - koncert na chór, trio jazzowe i kwartet smyczkowy\nKoncert odbędzie się 10 maja 2013 roku (piątek) o godz. 20.00 w Białej Synagodze w Sejnach w ramach sympozjonu „Partnerstwo Wschodnie jako projekt kulturowy”. Wstęp na koncert jest wolny.\n„Gilgamesz” Tomasza Krzyżanowskiego realizowany przez Teatr CHOREA to niezwykłe i oryginalne odczytanie jednego z najstarszych zachowanych poematów epickich. To pierwsza pełna adaptacja muzyczna Eposu o Gilgameszu inspirowana zapomnianym\nbrzmieniem języka akadyjskiego i tajemniczą kulturą starożytnego Sumeru. Koncert prezentuje 10 utworów opowiadających o oszukiwaniu tajemnicy nieśmiertelności przez legendarnego władcę Gilgamesza. W warstwie dźwiękowej spotykają się współczesne brzmienia i elementy tradycji muzycznych Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Polifoniczne kompozycje nadają nowe życie mitycznym obrazom, przenosząc do odległego, zapomnianego świata i wciąż aktualnych pytań i emocji. Oryginalne, akadyjskie partie wokalne oparte na tekście zapisanym pismem klinowym na kamiennych tablicach pochodzących z II tys.p.n.e., przeplatane są pieśniami w polskim tłumaczeniu. Całość wykonuje 12 osobowy chór złożony z artystów posiadających różnorodne doświadczenie muzyczne i teatralne. Towarzyszy im zespół muzyczny w składzie: Paweł Odorowicz (altówka), Wojciech Traczyk (kontrabas), Hubert Zemler (instrumenty perkusyjne) oraz kwartet smyczkowy Befane.\nTomasz Krzyżanowski - kompozytor, aranżer, producent, i multiinstrumentalista. Komponuje muzykę do spektakli teatralnych, filmów, performance, projektów artystycznych. Na stałe współpracuje z Teatrem CHOREA z Łodzi, w którym od 2004r. kieruje pracą muzyczną. Od 2011r. prowadzi w Łodzi Wielki Chór Młodej Chorei. Od roku 2006 wraz z Teatrem CHOREA regularnie prowadzi warsztaty muzyczno-teatralne na całym świecie dla aktorów, muzyków, tancerzy, performerów (min: w RedCat i Calarts w Los Angeles, w Centrum Sztuki w Delfach, w Meyerhold Center w Moskwie, w Teatrze Atalaya w Sevilli, na Giving Voice w Aberystwith). Autor muzyki do spektakli: Gry w Pana Cogito, Grotowski – próba odwrotu i Bachantki w reż. Tomasza Rodowicza, Tehillim/Psalmy w reż. Pawła Passiniego, Antygona w reż. Doroty Porowskiej,TOV w reż. Rosanny Gamson, Koguty, Borsuki i inne kozły, Córka swojej matki w reż. Igi Załęcznej, Mnemotechniki w reż. Leny Rogowskiej. Skomponował muzykę do widowiska Oratorium Dance Project z udziałem Orkiestry Symfonicznej i Chóru Filharmonii Łódzkiej oraz 100 tancerzy i chórzystów amatorów, uznanego za najważniejsze łódzkie wydarzenie artystyczne 2011 roku i nagrodzonego Energią Kultury.\n„GILGAMESZ” komentarze opinie


Thomas Lövkvist dopuszcza możliwość zakończenia kariery - Rowery.org\nHome / Wiadomości / Ze świata / Thomas Lövkvist dopuszcza możliwość zakończenia kariery\nThomas Lövkvist dopuszcza możliwość zakończenia kariery\nautor: TomAsz :: 13 czerwca 2014, 14:04\nThomas Lövkvist w porozumieniu z kierownictwem IAM Cycling zdecydował się opuścić zarówno Tour de Suisse jak i Tour de France.\n30-letni Szwed wyjaśnił, że jest przemęczony i potrzebuje wytchnienia, po którym rozpocznie przygotowania do Vuelta a Espana.\nAż do ostatniej chwili byłem gotowy pojechać do Szwajcarii i walczyć ze wszystkich sił, ale po nieprzespanej nocy uświadomiłem sobie, że takie nadzieję są mrzonką. Cieszę się, że znalazłem zrozumienie w zespole. Mój menadżer dał znać, że mogę spokojnie wrócić do domu i odpoczywać\n- powiedział Lövkvist stacji Eurosport.\n17. kolarz Tour de France 2010 ostatni sukces odniósł w zeszłym sezonie, triumfując na trasie Tour Méditerranéen. Po trzech latach spędzonych w Team Sky, drugi sezon reprezentuje IAM, sezon który może się okazać jego ostatnim w karierze.\nJeżeli zaskoczę na Vuelcie to otworzy się szansa na nowy kontrakt, w przeciwnym wypadku obawiam się, że może być o to ciężko. Z drugiej strony tak sobie myślę, że może nie będę chciał nowej umowy, może nadchodzi czas, aby zrobić kolejny krok w swoim życiu.\npowiązane:IAM CyclingThomas Lövkvist


Złoty łańcuszek z serduszkiem (585) dla niej - Szczęście\nKod produktu 7519\nZawieszka serce z grawerem (pr 585) - Szczęście\nElegancki prezent dla niej bez wątpienia powinien być subtelny i niezwykle gustowny. Właśnie takim upominkiem dla kobiety jest złoty łańcuszek z serduszkiem, który z naszą pomocą został stworzony dla prawdziwych dam. Pełna miłości dedykacja, jaką wykonamy wewnątrz biżuteryjnego pudełka podkreśli to, jak bardzo jesteś szarmancki. Grawer na zawieszce jest idealnym dopełnieniem całości. To wyjątkowy prezent na walentynki.\nPrezent dla narzeczonej Prezent dla żony Prezent na imieniny żony Prezent na Walentynki dla Narzeczonej Prezenty dla dziewczyny


NOWE OPOLE – Przygotowanie do Sakramentu Małżeństwa – Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Siedleckiej\n16 kwietnia 2022 8 maja 2022 Agata Bez kategorii\nDRODZY NARZECZENI! ABYŚMY MOGLI PRZYGOTOWAĆ SIĘ NA PRZYJĘCIE GRUPY W OŚRODKACH REKOLEKCYJNYCH – BARDZO PROSIMY O WCZEŚNIEJSZE TELEFONICZNE ZAPISY NA WYBRANY TURNUS.\nREJESTRACJA UCZESTNIKÓW NA WSZYSTKIE NAUKI ODBYWA SIĘ W BIURZE\nW DOMU REKOLEKCYJNYM W SIEDLANOWIE:\nw godz. 8.00- 16.00 od poniedziałku do piątku\n4 – 5 Nauki przedmałżeńskie cz. 1\n11 – 12 Nauki przedmałżeńskie cz. 2\n9-10 Nauki przedmałżeńskie cz. 1\n16-17 Nauki przedmałżeńskie cz. 2\n3-4 Nauki przedmałżeńskie cz. 1\n10-11 Nauki przedmałżeńskie cz. 2\n8-9 Nauki przedmałżeńskie cz. 1\n29-30 Nauki przedmałżeńskie cz. 2\nZachęcamy, by nawet z wyprzedzeniem rocznym iść na katechezy lub przeżyć przygotowanie w ramach rekolekcji w naszych domach w formie weekendu. To bardzo dobry czas, by poznać prawdę o małżeństwie i rodzinie jako pięknym pomyśle Boga na życie człowieka. To czas poznawania siebie. Tu chodzi o Wasze szczęście.\nWeekendowy kurs dla narzeczonych w Nowym Opolu (budynek WSD) przygotowany jest z myślą o Narzeczonych, którzy z różnych przyczyn nie mogą uczestniczyć w przygotowaniach do małżeństwa szczególnie poprzez słuchanie katechez w parafii, czy dekanacie, bądź pragną pogłębić rozmienienie tajemnicy przymierza z Bogiem w sakramencie małżeństwa podczas rekolekcji.\nDom rekolekcyjny w Nowym Opolu k. Siedlec – budynek Wyższego Seminarium Duchownego, ul. Seminaryjna 26\nCzas trwania kursu dla I i II :\nRozpoczęcie: sobota 9.00-18.00; niedziela 9.00 – 15.00.\ndla par mieszkających 300 zł od pary za weekend (nocleg, wyżywienie: obiad – kawa/herbata – kolacja, opłata konferencyjna).\ndla par dojeżdżających 250 zł od pary za weekend (wyżywienie: obiad – kawa/herbata – kolacja, opłata konferencyjna).\ntel. 83 352 51 14, tel. 696 502 852 w godz. 8.00- 16.00 od poniedziałku do piątku, sobota 10.00-14.00\nW sprawach pilnych można dzwonić pod nr. tel 501 606 888.\nKurs jest bardzo intensywny, zatem konieczna jest obecność na całości obojga Narzeczonych\nZachęcamy do mieszkania w Domu podczas rekolekcji dla lepszego przeżycia ważnego czasu przygotowania do ślubu.\nDla chętnych można odbyć część spotkań z poradni rodzinnej w formie warsztatów – dodatkowa ofiara 70 zł za całość od pary. Zapisy i informacje w czasie nauk.\nKs. Jacek Sereda – duszpasterz rodzin diecezji siedleckiej\nPrzygotowanie do małżeństwa i życia rodzinnego jest jednym z ważniejszych zadań, które stają przed współczesnym duszpasterstwem rodzin. Przypomniał o tym Jan Paweł II, który w adhortacji apostolskiej „Familiaris consortio” stwierdził, że „(…) bardziej niż kiedykolwiek, w naszych czasach konieczne jest przygotowanie młodych do małżeństwa i życia rodzinnego. Dlatego Kościół winien popierać lepsze i intensywniejsze programy przygotowania do małżeństwa, ażeby wyeliminować (…) trudności, z którymi boryka się tyle małżeństw, a bardziej jeszcze po to, aby stworzyć pozytywne warunki do powstawania i dojrzewania udanych małżeństw” (FC 66). Niezbędny jest do tego czas, swoisty katechumenat, ponieważ nie da się nauczyć młodych ludzi miłości w trakcie krótkiego kursu poprzedzającego małżeństwo – wyjaśnia Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej „Amoris laetitia” (AL 208).\nDrugi etap to skorzystanie z formacji chrześcijańskiej o małżeństwie obejmującej 10 katechez i udział w dniu skupienia;\nTrzeci etap to dwa indywidualne spotkania w Poradni Życia Rodzinnego;\nCzwarty to spotkanie z duszpasterzem w kancelarii parafialnej i spisanie protokołu przedślubnego (por. DDR 27). Na to spotkanie narzeczeni przynoszą następujące dokumenty: aktualne świadectwo chrztu św. ( nie starsze niż 6 miesięcy od daty wystawienie), dowody tożsamości, Indeks lub zaświadczenie o ukończonym kursie przedmałżeńskim, ostatnie świadectwo katechizacji, a później zaświadczenie z USC (przy ślubie konkordatowym).\nIdąc za sugestią papieża Franciszka o potrzebie katechumenatu narzeczonych jak i wskazaniami Episkopatu Polski,od 1 stycznia 2018 r. przygotowanie do sakramentu małżeństwa będzie miało dwie formy.\nW Diecezji Siedleckiej obowiązują 2 formy przygotowania do sakramentu małżeństwa:\nPrzygotowanie bliższe i bezpośrednie do małżeństwa w Diecezji Siedleckiej składa się z 10 katechez, które zasadniczo powinny być głoszone w parafiach w dekanacie lub w innych miejscach np. ośrodkach akademickich i Domach rekolekcyjnych oraz dnia skupienia dla narzeczonych i 2 spotkań w poradni życia rodzinnego.\nDruga forma spotkań dla narzeczonych (nadzwyczajna) odbywa się w formie 2 weekendów (sobota – niedziela). Jest ona adresowane do tych, którzy z różnych powodów nie mogą uczestniczyć w regularnych spotkaniach w parafii. Narzeczeni chcący uczestniczyć w tej formie przygotowania wybierają sobie 2 terminy spotkań w domach rekolekcyjnych w Siedlanowie lub Nowym Opolu (info w zakładkach) zaznaczone podziałem cz. 1 i cz. 2. Sugerujemy, by terminy wybierać po kolej w tym samym miesiącu. Naszym zamierzeniem jest, by grupa z pierwszego weekendu uczestniczyła w drugim weekendzie (chodzi o większą integrację). Jeśli pojawią się trudności prosimy o wybranie odpowiadającego terminu. Terminy tak są proponowane, by w miesiącu zamknąć to przygotowanie. Ta forma obejmuje 10 katechez, zajęcia warsztatowe, dzień skupienia.\nCzas spotkań: sobota 9.00 – 18.00 i niedziela 9.00 – 15.00.\nKoszt uczestnictwa: dla osób dojeżdżających 250 zł od pary za weekend (obiad, kolacja, kawa / herbata, opłata konferencyjna); dla osób mieszkających 300 zł od pary za weekend (nocleg, śniadanie, obiad, kolacja, kawa / herbata, opłata konferencyjna). Serdecznie zapraszamy.