styczeń 2015 – Bookini\nPozwolicie, że przedstawię…\nKilka osób śledzących tabako.pl wie, że próbuję w miarę możliwości uchronić przed facebookowym potopem informacji małe conieco, takie wartościowe conieco. Czasami jakieś zdjęcia znajomych, czasami informacje o tym, że ktoś istnieje również poza facebookiem, ma bloga, tworzy coś przeznaczonego na dłuższy czas. Znacznie dłuższy niż wzmianka wygenerowana przez FBboota, dopasowującego ilość i jakość treści do naszych preferencji. Ale dość, czas przedstawić…\nHanna Mielczarek – stara znajoma z lat szkolnych. Złapałem się na tym, że zacząłem przyglądać się jej mikrorecenzjom filmów aktualnie wyświetlanych w kinach. Ma wiedzę, wie \_”co w trawie piszczy\_” i potrafi przekazać w przystępnej formie wartościującą informację o danej produkcji. Nie ucieka przed filmami gorszymi, próbuje ostrzec, ale zarazem nie zamyka bramy przed odmiennymi gustami. No i ma wielu fanów, do których bez wątpienia zaliczam również moją osobę. Poniżej prezentacja kilku recenzji Hani. Wraz z nią zapraszam.\nHistoria nauczyciela, który mimo systematycznej utraty wzroku nie przyznaje się do choroby i walczy o normalne życie oraz prawo do dalszego wykonywania zawodu. Udowadnia nie tylko sobie, że miłość do swojej pracy, pasja i charyzma pozwalają osiągnąć to, co mogłoby się wydawać niemożliwe. Historia owszem wzruszająca, ale film „tylko” niezły, porządnie zagrany – Pan Andrzej Chyra zaaplikował mi niestety pewien niedosyt, za to Arkadiusz Jakubik i Pani Dorota Kolak są świetni. Zabrakło mi dramaturgii, studium psychologicznego głównego bohatera, lepszych dialogów. Raziły mnie wmontowane nieco na siłę, jak na mój skromny gust, klatki promujące miasto Lublin, w którym toczy się akcja… Sądzę, że można to było zrealizować w sposób bardziej subtelny… Z drugiej strony skoro miasto zainwestowało w produkcję filmu, to i wymagało…;) 6/10.\nPorządnie nakręcona opowieść biblijna o życiu Mojżesza. Ci wszyscy, którzy ją znają z pewnością nie mogą spodziewać się gwałtownych zwrotów akcji, bo ich po prostu nie ma. Świetnie zobrazowana potęga ówczesnego Egiptu, bardzo dobra gra Christiana Bale’a <3, dobre efekty, zwłaszcza 7 plag. Przyznać jednak muszę, że spodziewałam się czegoś więcej w scenach rozstąpienia morza. Tu bardziej postawiono na fizyczne możliwości i realizm niż na zjawiskowość. Może i dobrze… Twórcy unikną w ten sposób zarzutów o stronniczość religijną w przedstawieniu biblijnego cudu. Mimo, że film jest długi ogląda się bardzo przyjemnie jednak nie sposób nie pokusić się porównanie z innym filmem inspirowanym Starym Testamentem – „Noe wybrany przez Boga” – Darren Aronofsky wygrywa…\nadmin | 29 stycznia 2015\nPodróże pociągami wciągają. Wiem z całą pewnością, czego zazdroszczę Tuskowi. Nie tytułów, nie pieniędzy, nie ryżawego odcienia włosów. Zazdroszczę mu tego, że jako Słońce Peru odbył podróż Koleją Andyjską. Kiedyś oglądałem bardzo miłą opowieść o tejże Kolei, którą współtworzył Ernest Malinowski, ale ja nie o tym… W drugiej połowie zeszłego roku moi znajomi wybrali się do Japonii. Najpierw miałem jechać z nimi, później mi przeszło, później żałowałem, że nie pojechałem, nie poleciałem. Poprosiłem jednak jednego z nich, Bartka, o zrobienie zdjęć tamtejszym pociągom. Trochę zwlekałem z publikacją, za co szczerze przepraszam, teraz jednak przyszedł czas na duże prędkości i kosmiczne kształty. Pojazdy podobne do SKM też są:).\nPoniżej już jest się czym pochwalić, 300 km/h robi wrażenie. Zdjęcia ze środka pociągu są już typowe dla podróżnych z Europy, nawet tej w środku i na wschodzie. Problemem dla Bartka i Szczypka był widoczne na pierwszych zdjęciach opisy linii. Wszystko było pod kontrolą dopiero w momencie, gdy japońskie oznaczenia przeistaczały się w łacińską wersję alfabetu. Według informacji nie zawsze było \_”po łacinie\_”;).\nSą również zwykłe, takie typowo nasze SKM-ki. Tyle o pociągach, ale…\nNa koniec tej opowieści dodam tylko, że Bartek i Szczypek, ten ostatni odpowiedzialny za vloga z wyprawy do Japonii, mają za sobą pierwszy występ w telewizji TVP Polonia. Emisja miała miejsce w poniedziałek 26 stycznia w programie \_”Polonia w Komie\_”. Jeśli chcecie obejrzeć tytaniczną pracę Szczypka, to zapraszam na profil SzczypekPlay w serwisie YouTube. Poniżej jeden z odcinków:).\nCoś od siebie i „Te Prosiaczka” Benjamina Hoffa\nCzy aktywność na tym świecie ma jakikolwiek sens, sens wyższy? Czy nie jest już zbyt wielu ludzi, którzy chcą coś powiedzieć, przedrzeć się przez masę anonimowych? Czy jeśli stworzę coś wartościowego, to czy sytuacja, kiedy ktoś to odczyta i uzna za wartościowe dla samego siebie, ma sens? Umrę i mnie nie będzie, pozostaną tylko jakieś tam zapiski, ważne albo nieważne dla kogoś bliższego lub dalszego? Czy słowa non omnis moriar lub exegi monumentum cokolwiek znaczą? Czy stawianie wszystkiego według takich stwierdzeń nie jest po prostu pogrążeniem się w ambicjonalnym podejściu do życia? Są to trudne pytania, ponieważ podważają jakąkolwiek działalność. To samo można przełożyć na mamonę lub dzieci. Okazuje się, że w sumie nic nie jest do końca warte tego, żeby się za tym uganiać bez wytchnienia…\nDużo obserwuję i zauważam, że sława, mamona są kierunkami, przy których często, jeśli nie zawsze, pojawia się słowo egoizm lub egotyzm. Zauważam również istnienie czegoś takiego jak „karma”, bilans zawsze musi się zgadzać. Jeśli wykonasz złą rzecz danego dnia, pojawi się ona jako twój problem prędzej czy później w tej samej lub w innej dziedzinie życia. Tak samo jest z dobrymi rzeczami. A czym jest życie, jak żyć, żeby nie popaść w ruinę? Tworzyć swoje życie z tych dobrych kawałków, odrzucając jednocześnie te złe, bo przecież bilans musi się zgadzać. Tak więc jeśli robić coś wartościowego, to nie z myślą nie wszystek umrę lub stawiam pomnik, tylko z założeniem, że moje doświadczenie posłuży komuś w osiągnięciu stanu równowagi duchowej, równowagi w życiu, może być to tylko jedna jedyna osoba na świecie. Wartościowe również ze względu na nasze życie, mamy je potencjalnie jedno jedyne, żadne po śmierci, i dobrze jest żyć z tym uczuciem niepowtarzalności na każdym kroku. Dlatego buddyści i taoiści wyprzedzają pozostałych, najbardziej ze wszystkich „zajęci są” niepowtarzalnością każdej chwili. W chrześcijaństwie widać to u Jezusa, u św. Franciszka, u Mertona, może znalazłoby się ich odrobinę więcej, reszta to dogmat i hierarchia. Żyć chwilą, to nie żyć nie zważając na przeszłość i przyszłość. Żyć chwilą, to jak najmocniej tę chwilę odczuwać, pamiętać co złego, gorszego zrobiło się wcześniej i wybiegając w przyszłość tworzyć lepszego siebie, tworzyć lepsze „tu i teraz”, nigdzie indziej. Carpe diem:).\nTe Prosiaczka, Benjamin Hoff\nCały sukces „Saturday Review” był bezpośrednio związany z propagowaniem nowych idei i sztuki w życiu umysłowym. Taki profil ma szczególne znaczenie w sytuacji zalewu naszej kultury narodowej w ostatnich latach przez miernotę. Wydaje się, jakby istniała jakaś rywalizacja, szczególnie w rozrywce i ruchu wydawniczym, w znajdowaniu coraz to niższych szczebli na drabinie dobrego smaku…\nPowszechnie aprobowany jest dziwny pogląd, jakoby wolność była w jakiś sposób równoważna z używaniem języka rynsztokowego. Swego czasu ludzie działający na polu sztuki przechwalali się swymi zdolnościami przekazywania idei, które atakują niesprawiedliwość społeczną i brutalność. Dzisiaj niektórzy z nich zdają się uważać, że zadadzą śmiertelny cios ludzkości, jeżeli tylko użyją odpowiedniej ilości wulgarnych słów…\nWulgaryzacja języka nie tylko odzwierciedla, ale także powoduje odwrót od uprzejmego zachowania. Najmniejsza różnica zdań jest okazją do gwałtownych reakcji. Telewizja nauczyła całe pokolenie Amerykanów, że normalnym sposobem reagowania na jakiś drobiazg jest walnięcie kogoś w twarz.\nJestem pewien, że nigdy nie przeczytałem żadnej wartej zapamiętania wiadomości w gazecie. Jeżeli przeczytamy o jednym obrabowanym lub zamordowanym człowieku, albo zabitym w wypadku, albo jednym spalonym domu, albo jednym zatopionym statku, albo jednym eksplodującym parowcu, albo jednej krowie rozjechanej przez Zachodnią Kolej, albo jednym zabitym wściekłym psie, albo jednym przypadku pojawienia się świerszczy zimą – to nie potrzebujemy już czytać o następnym. Jeden zupełnie wystarczy.\nGdybym był rurociągiem, wolałbym, żeby przepływały przeze mnie górskie strugi i strumyki Parnasu, a nie miejskie ścieki. Istnieje natchnienie – ta plotka z niebieskiego posterunku, wpadająca w ucho uważnego słuchacza. Istnieje też sprofanowane i zepsute objawienie baru i posterunku policji. To samo ucho może usłyszeć oba przekazy… Winniśmy traktować nasze umysły, czyli samych siebie, jak niewinne i naiwne dzieci, których jesteśmy opiekunami, i uważać na to, co wrzucamy w pole ich uwagi. Nie czytajcie „Times\_’a”. Czytajcie Wieczności.\nCałe te rozważania o gazetach, plotkach i takich sprawach prowadzą nas do klasycznych Kłapouchych, morderców radości i niszczycieli dobrej zabawy, potocznie zwanych krytykami. Dobrze ich znacie, bez względu na to, czy chodzi o szacownych szargaczy reputacji, czy też o mieszkającego obok was starego marudę. Jeżeli śpiewacie, oni potrafią śpiewać lepiej (chociaż wcale nie umieją śpiewać). Jeżeli tańczycie, oni potrafią tańczyć lepiej (chociaż wcale nie umieją tańczyć). Jeżeli reżyserujecie spektakl teatralny, oni potrafią go lepiej wyreżyserować (chociaż wcale nie umieją reżyserować). Cokolwiek robicie – oni potrafią zrobić to lepiej, nawet jeżeli nie umieją tego choćby tak samo dobrze jak wy. A ponieważ nie umieją tego robić tak dobrze jak wy, nie potrafią tego właściwie ocenić. Czy to potępiając genialne dzieło, czy wychwalając coś prawdziwie okropnego, krytycy mylą się w znacznej większości przypadków. A mimo wszystko mogą mieć niezwykle duże wpływy. To wpływy są odpowiedzialne za bezpowrotne utracenie wielu rzeczy, które mogłyby przynieść światu znaczne korzyści.\nNa nieszczęście, bardzo łatwo być niecierpliwym, nierozważnym i roztrzepanym Tygrysem w społeczeństwie, które podziwia i nagradza impulsywne zachowania. Reklamy namawiają nas do kupna tego-a-tego i psucia samych siebie. To bardzo właściwe słowo – PSUCIE. Zasługujemy na to, jak mówią w reklamach. (Może i tak, ale chcielibyśmy myśleć, że jesteśmy trochę lepsi.) Towary w sklepach są tak przemyślnie ustawione, by pobudzić nas do kupowania pod wpływem nagłego impulsu. Filmy, programy telewizyjne i czasopisma promują zachowania impulsywne najgorszego rodzaju – i to w sposób typu „rzućcie im to prosto w twarz”. Niemal wszystko, od stylu fryzury do stylu życia, ukazywane jest jako jakiś narkotyk, który mamy zażyć niezwłocznie, aby doznać natychmiastowej ulgi. Jeśli będziesz miał taki model samochodu, taki krój ubrania, takie będą kształty twojej dziewczyny, albo przeżyjesz tego rodzaju przygodę miłosną – będziesz szczęśliwy. Będziesz kochany. Będziesz Kimś. Ci, których na to nie stać, skazani są na frustrację. Ci zaś, których stać, skazani są na nieunikniony zawód. Jak ujął to Oscar Wilde: „Na świecie istnieją tylko dwa rodzaje tragedii. Pierwszy – kiedy nie dostajesz tego, czego pragniesz, a drugi – kiedy to dostajesz”. Pamiętajmy też o starym perskim przekleństwie: „Żeby każde twoje pragnienie natychmiast się spełniło”.\nNie myśleliśmy o wielkich przestrzeniach prerii, pięknych wzniesieniach gór, wijących się strumieniach z poplątaną roślinnością, jako o „dziczy”. Tylko dla białego człowieka przyroda była „dzika” i tylko dla niego na tej ziemi żyły „dzikie” zwierzęta i „dzicy” ludzie. Dla nas wszystko to było oswojone. Ziemia była płodna, a nas otaczało błogosławieństwo Wielkiej Tajemnicy. Dopiero kiedy przyszedł włochaty człowiek ze wschodu i z brutalną furią narzucił niesprawiedliwość nam i naszym kochanym rodzinom, wtedy ta ziemia stała się dla nas „dzika”. A kiedy leśne zwierzęta zaczęły uciekać, słysząc jego kroki, zaczął się dla nas „Dziki Zachód”.\nLuther Stojący Niedźwiedź, wódz Sioux Oglala\nGdybyśmy mieli streścić nauki taoistyczne dotyczące życia codziennego do ich najbardziej podstawowych elementów, brzmiałyby one: obserwuj, dedukuj i stosuj. Przypatruj się rzeczom wokół ciebie – odrzucając, najlepiej jak umiesz, wcześniejsze koncepcje, jakie ty albo inni mieli na ten temat. Idealnie byłoby, gdybyś mógł spoglądać tak, jakbyś widział to po raz pierwszy. W swym umyśle zredukuj to do najbardziej zasadniczych elementów – „Zobacz prostotę w złożoności”, jak ujął tę zasadę Lao-tse. Wykorzystuj odczucie na równi z logiką, aby zrozumieć to, co widzisz (na tym polega zasadnicza różnica między pełnią myślenia a technicznym myśleniem lewej półkuli mózgu). Postaraj się znaleźć powiązania między poszczególnym elementami – zauważ powtarzające się układy i zależności. Zastanów się, jakie prawa przyrody przejawiają się w nich. A potem działaj zgodnie z tymi prawami, możliwie najmniejszym wysiłkiem, aby dowiedzieć się więcej i osiągnąć to, co chcesz – i nic ponadto.\nSkąd możemy wiedzieć, że trzymanie się życia nie jest błędem? Może nasz strach przed nadejściem jego końca jest niczym zabłądzenie i niemożność powrotu do domu.\nLi Chi była córką nadgranicznego wodza Ai Fenga. Kiedy książę Hsien poprosił o jej rękę, płakała tak długo, aż całe rękawy miała mokre od łez. Lecz kiedy poznała księcia bliżej i zamieszkała w jego pałacu, śmiała się ze swych wcześniejszych lęków i smutków. Skąd możemy wiedzieć, że duchy zmarłych nie robią tak samo?\nCi, którzy śnią o ucztach, mogą obudzić się i zastać głód i niedolę. Ci, którzy śnia o głodzie, mogą po zbudzeniu wstać i wyruszyć na polowanie. Podczas snu jednak nie zdają sobie z tego sprawy… Lecz kiedy się obudzą, wiedzą, że był to tylko sen. Pewnego dnia nadejdzie wielkie przebudzenie i wtedy dowiemy się, że nasze życie było jak sen.\nSłowa te mogą wydać się dziwne, ale po wielu latach, niespodziewanie któregoś ranka lub wieczoru, możemy spotkać kogoś, kto nam je wytłumaczy.\nCzłowiek zadowolony może się cieszyć tym, co wydaje się bezużyteczne. Może znaleźć ciekawe zajęcie w lesie lub w górach. Mieszka w małej chatce i przyjaźni się z prostymi ludźmi. Nie zamieniłby wytartego okrycia na cesarskie szaty, ani tobołka na plecach na czterokonny powóz. Pozostawia turkusy w górach, a perły w morzu. Gdziekolwiek zmierza, cokolwiek robi – potrafi być szczęśliwy; wie, kiedy ma się zatrzymać. Nie zrywa krótko kwitnącego kwiatu, nie wędruje niebezpieczną drogą. Dla niego dziesięć tysięcy rzeczy to pył na wietrze. Śpiewa sobie, idąc wśród zielonych gór.\nOsłaniające go gałęzie drzew są dlań przyjemniejsze niż dwory z czerwonymi bramami, pług w rękach daje mu więcej satysfakcji niż tytuły i proporce, świeża woda z górskiego źródła jest dlań smaczniejsza niż uczty możnych. Jest prawdziwie wolny. Cóż może dlań znaczyć walka o zaszczyty? Czym może go pociągać zachłanność i pożądliwość? Przez swą prostotę ma Tao, a przez Tao – wszystko. Widzi światło w „ciemności”, pogodę w „chmurach”, szybkość w „powolności”, pełnię w „pustce”. Kucharz przygotowujący posiłek ma u niego tyle samo szacunku, co słynny śpiewak albo wysoki urzędnik. Nie ma żadnych korzyści do zdobycia, ani żadnej posady do stracenia, nikt go nie oklaskuje ani nikt nie krytykuje. Kiedy spogląda w górę, to nie z zazdrością. Kiedy patrzy w dół, to nie z pogardą. Wielu na niego patrzy, ale nikt go nie widzi. Spokojny i oderwany, wolny jest od niebezpieczeństw, niczym smok ukryty wśród ludzi.\nWszystkie grafiki pochodzą z Wikipedii


JOANNA OPIAT-BOJARSKA „NIEBEZPIECZNA GRA” **\nPsycholog Aleksandra Wilk ma za sobą pewien „wstydliwy” epizod z czasów młodości. Otóż jako nastolatka na gigancie spędziła kilka tygodni w legendarnym łódzkim skłocie, czyli w opuszczonym budynku zajmowanym przez rozmaite subkultury tworzące tam rodzaj komuny. W tym samym czasie ktoś okradł i brutalnie zamordował bogatą samotną staruszkę, byłą gwiazdę teatralną, mieszkającą w sąsiedniej willi. Wśród skradzionej wówczas biżuterii znajdowała się unikatowa, bardzo cenna szmaragdowa broszka w kształcie ważki. Ponad dwadzieścia lat później broszka wypływa na czarnym rynku zabytkowej biżuterii i staje się powodem kolejnych przestępstw...\n9 grudnia 2016, Posted in Ranking miesiąca | No comments\nGrażyna Strumiłowska zaprasza do przeczytania recenzji:


Carrefour ma nowego dyrektora pionu convenience - Detal\nCarrefour ma nowego dyrektora pionu convenience\nAutor: dlahandlu.pl, za esmmagazine.com 21 sierpnia 2018 15:12\nAlexandre de Palmas został mianowany nowym dyrektorem wykonawczym pionu convenience Carrefour we Francji. Zastąpi Christophe'a Rabatela, który niedawno przejął operacje Carrefour Polska – informuje serwis esmmagazine.com.\nAlexandre de Palmas wejdzie w skład komitetu wykonawczego, powołanego przez prezesa Carrefoura, Alexandre'a Bomparda.\nde Palmas przez trzy lata był dyrektorem ds. rozwoju w Casino, a także dyrektorem wykonawczym Elior, francuskiej wielonarodowej firmy zajmującej się cateringiem i gastronomią.\nJLL: Parki handlowe i centra convenience z lepszymi perspektywami dzięki pandemii\nJego doświadczenie w Elior może okazać się bardzo cenne dla segmentu convenience Carrefoura. Podczas gdy tego typu koncepty są powszechne w innych krajach, takich jak Wielka Brytania, format został dopiero niedawno wprowadzony we francuskim sektorze detalicznym.\nAlexandre de Palmas RSS Christophe Rabatel RSS Carrefour RSS convenience RSS


Wodowanie kolejnego promu z napędem gazowym - Remontowa Shipbuilding\nWodowanie kolejnego promu z napędem gazowym\nStrona główna / Aktualności / Wodowanie kolejnego promu z napędem gazowym\nW piątek, 8 marca 2013 w stoczni Remontowa Shipbuilding S.A. odbyło się wodowanie pierwszego z serii, nowoczesnego promu pasażersko – samochodowego budowanego dla jednej z firm żeglugowych w Norwegii. Remontowa Shipbuilding jest największą stocznią produkcyjną w Polsce, jedyną z tak dużym doświadczeniem w budowie ekologicznych promów z napędem gazowym. W ciągu ostatnich 5 lat zbudowała 8 promów z napędem gazowym, obsługujących ruch pasażersko – samochodowy u wybrzeży Norwegii. Wszystkie przekazane promy eksploatowane są bezawaryjnie i cieszą się dużym uznaniem Armatora i pasażerów.\nZwodowany statek – największy z dotychczas budowanych promów gazowych w Remontowa Shipbuilding, wyróżnia się nasyceniem najnowszą technologią oraz zastosowaniem innowacyjnych rozwiązań technicznych. W odróżnieniu od wcześniej zbudowanych promów posiadających możliwość korzystania z oleju napędowego lub napędu gazowego, ten napędzany będzie wyłącznie gazem LNG oraz awaryjnie gazem CNG. Rozwiązanie to umożliwia maksymalną redukcję emisji szkodliwych substancji do atmosfery, co jest szczególnym atutem w przypadku statków obsługujących lokalne połączenia u wybrzeży Norwegii.\nBudowane aktualnie promy będą jednymi z największych w swojej klasie statków obsługujących transport wokół wybrzeży Norwegii. Statki będą mogły jednorazowo zabrać na pokład 550 pasażerów oraz 165 samochodów. Do dyspozycji podróżujących oddany będzie komfortowy salon pasażerski znajdujący się nad ładownią samochodową. Dla zwiększenia bezpieczeństwa pasażerów w obrębie salonu zainstalowane zostaną dwa systemy ewakuacyjne.\nDodatkowym atutem nowo budowanych statków będzie możliwość eksploatacji przy zmniejszonym do minimum stanie załogi, co jest konsekwencją zastosowania najnowocześniejszych systemów automatyki jakie można dziś spotkać w budowie statków.\nPromy budowane są na podstawie projektu opracowanego wspólnie przez norweskiego biuro konstrukcyjne LMG Marin oraz Remontowa Marine Design & Consulting pod nadzorem towarzystwa klasyfikacyjnego Det Norske Veritas (DNV) i Norwegian Maritime Authority (NMA).\nKolejne promy budowane przez Remontowa Shipbuilding S.A w znaczący sposób umacniają naszą obecność na wymagającym rynku skandynawskim, zwiększając jednocześnie szanse na podpisanie kolejnych kontraktów.\nWypełniony portfel zamówień Remontowej Shipbuilding stwarza okazje do następnych wodowań jakie zaplanowane są na najbliższe tygodnie. Wśród nich będą kolejne statki typu PSV i prom pasażersko – samochodowy.\n← Pracowity początek 2013 roku!\nPodpisanie kolejnego kontraktu na budowę promu →


Czy moje dziecko się najada? | strona 1 - żywienie dziecka - SuperMamy.pl\nSprawdź, po czym poznasz, że karmisz piersią prawidłowo, a Twoje dziecko się najada\nKażda mama, która rozpoczyna swoją laktacyjną przygodę obawia się, czy ma wystarczającą ilość pokarmu. Niestety pierś nie jest przezroczysta i mama nie ma pojęcia, ile maluszek wypija mleka. Choć nie wiesz, ile mililitrów maluszek wypija, możesz ocenić, czy potrzeby maluszka są zaspokojone. Niektóre mamy próbują odciągać pokarm, by sprawdzić ilość leka, jednak żaden laktator nie jest w stanie stymulować piersi tak jak dziecko i nigdy nie ściągniesz tyle pokarmu, ile zjada dziecko. Ponieważ płacz maluszka jest bardzo subiektywnym wskaźnikiem, opracowano wskaźniki skutecznego karmienia, popularne WSK. Odpowiadając na poniższe pytania, będziesz w stanie obiektywnie ocenić przebieg laktacji.\nTabela. Wskaźniki skutecznego karmienia (WSK)\nPytanie o WSK Odpowiedź prawidłowa Co robić, jeśli nieprawidłowa?\nJak często karmi Pani piersią w ciągu doby? 8–12 razy Zwiększyć częstość karmień.\nCzy karmi Pani w nocy? Tak, 1–2 razy Przynajmniej 1 raz karmić w nocy.\nCzy dziecko jest prawidłowo przystawione do piersi? Tak, nie bolą mnie brodawki, dziecko regularnie i miarowo połyka pokarm. Skorygować pozycję i sposób przystawiania, najlepiej pod okiem konsultanta laktacyjnego.\nCzy słychać odgłos połykania pokarmu przynajmniej 10 minut z jednej piersi? Tak, słychać serie połknięć składające się z 10–30 zassań, ze słyszalnym odgłosem połykania. Jw. Jeśli nie ma efektu – podjąć stymulację laktacji, monitorując przyrost masy ciała dziecka.\nIle kupek dziennie robi dziecko (do 6. tyg.)? 3–4 papkowate stolce (do 6. tygodnia) Kontrola masy\nJeśli słaby przyrost – stymulacja laktacji.\nIle pieluszek dziennie moczy dziecko (od 8. doby do 6. tyg.)? 3–5 (3.–5. doba)\n5–6 (od 6. tygodnia) Kontrola masy\nIle gramów dziennie przybiera dziecko, licząc od najmniejszej masy spadkowej? 26–30 g/d w 0.–3. mies.\n9 g/d w 9.–12. mies. Jeśli słaby przyrost ≥16g/d – stymulacja laktacji.\n12–16 g/d – stymulacja laktacji, dokarmianie czasowe.\nJeśli niedożywienie – stymulacja laktacji, dokarmianie, ew. nawadnianie dożylne.\nPamiętaj, że jeśli nie jesteś pewna czy dziecko się najada, warto skorzystać z pomocy doradcy laktacyjnego. Jeśli wskaźniki okażą się nieprawidłowe, konieczna jest wizyta u pediatry, w celu oceny stanu dziecka, wykluczenia choroby, dobrania odpowiedniej mieszanki do ew. dokarmiania, oceny ilościowej dokarmiania\nCo robić, gdy maluch nie chce piersi? Więcej >>>\nPokazuje problem, z którym mierzy się 90% kobiet rozpoczynających swoją przygodę z...


Prezydent wręczył rozporządzenia w sprawie nowych Pomników Historii MKiDN - 2012\nPrezydent Bronisław Komorowski wręczył w czwartek rozporządzenia w sprawie uznania nowych obiektów za Pomnik Historii.\nStatus pomnika historii przyznawany jest zabytkom nieruchomym o szczególnej wartości historycznej, naukowej i artystycznej, utrwalonym w powszechnej świadomości i mającym duże znaczenie dla dziedzictwa kulturalnego Polski. Wręczając rozporządzenia w sprawie uznania nowych obiektów za Pomniki Historii, prezydent podkreślał troskę i osiągnięcia, jeśli chodzi o ratowanie, zagospodarowanie zabytków, które stanowią o wartości naszej kultury. - Sądzę, że możemy z dumą powiedzieć, że uczymy się na nowo łączenia dumy, dbałości o zabytek z jego użytecznością. Na tym polega dzisiaj dbanie o zabytki , że one bardzo często pełnią ważne, nie tylko muzealne role - zaznaczył.\nŻyrardów - XIX-wieczna Osada Fabryczna\nRazem z nowo nominowanymi, w Polsce tytuł Pomnika Historii ma 48 obiektów, wśród nich są m.in. kopalnia soli w Wieliczce, rezerwat w Biskupinie i zespół Starego Miasta w Toruniu.\nWniosek w sprawie wpisania karpackich cerkwi na listę UNESCO\nStanowisko resortu w sprawie ACTA\nNegocjacje w sprawie ACTA\nListy Jana Pawła II przekazane Archiwum Akt Nowych\nFinał negocjacji w sprawie polsko – chińskiej współpracy kulturalnej


Empty office tapety Tapety na pulpit\nEmpty office tapety tapeta na pulpit (1920x1200)\nMożesz pobrać tapetę Empty office tapety z kategorii za darmo. Ten obraz jest dostępny w formatach które widzisz poniżej na PC, Maca, tablet czy telefon komórkowy (Android, Windows, Iphone). Twoja rozdzielczość jest zaznaczona na zielono. Jeśli nie znalazłeś odpowiedniej rozdzielczości wybierz 'Rozmiar oryginalny' lub wyższą rozdzielczość, która może pasować do Twojego ekranu. Kliknij w link rozdzielczości by zobaczyć podgląd i będzie można zapisać obraz na dysk.\nPraca plastyczna biurko gabinet półki\nEmpty office tapety\nBrunettes tapety pink bug office Bluzki wysokie obcasy keira jones 3600 x5400 tapeta\nStorm clouds over empty road\nEmpty Street na komercyjnej stronie miasto Hdr\nMilczenia boleści w Empty Boats\nStorm clouds over empty autostrady\nPerfect Office Desk tapeta\nOffice telewizyjne Steve'em carroll\nkobiet fotografia celebrity fashion office wysokie obcasy 2560x1600 tapeta


Groził szwagrowi nielegalnie posiadaną bronią INNE - Miejski serwis informacyjny: Staszów, Bogoria, Łubnice, Oleśnica, Osiek\nNa dwa miesiące został aresztowany 36 –letni mieszkaniec gminy Obrazów, który po wigilijnej kolacji groził domownikowi nielegalnie posiadaną bronią. Policjanci z sandomierskiej jednostki zatrzymali nietrzeźwego agresora, a także zabezpieczyli broń palną oraz 140 sztuk różnego rodzaju amunicji. Mężczyźnie może grozić kara do 8 lat pozbawienia wolności. Do zdarzenia doszło w wigilijny wieczór, w jednej z miejscowości gminy Obrazów. Wtedy to, policjanci z Komendy Powiatowej Policji w Sandomierzu otrzymali zgłoszenie o awanturującym się nietrzeźwym mężczyźnie. Na miejscu mundurowi ustalili, iż 36 –latek groził swojemu szwagrowi przy użyciu nielegalnie posiadanej broni. Podczas przeszukania mundurowi zabezpieczyli broń palną oraz 140 sztuk różnego rodzaju amunicji. Mężczyzna został zatrzymany, a po wytrzeźwieniu usłyszał zarzuty. Decyzją sądu 36 –latek został tymczasowo aresztowany na najbliższe 2 miesiące. Źródło: KPP w Sandomierzu\nPełna treść wiadomości na: tyna.info.pl/?p=39069\n"In Vitro" Sklep Wielobranżowy. Skroban Elżbieta


ŚWIAT BEZ GOTÓWKI JEST MOŻLIWY? - Atlas\nŚWIAT BEZ GOTÓWKI JEST MOŻLIWY?\n5 listopada 2017 11 czerwca 2018 BitMarket Team 159 Views 0 Comments\nW skali całego świata spada liczba transakcji płatniczych zawieranych za pomocą gotówki. Ich miejsce zajmuje płacenie kartami lub przelewy elektroniczne. I oczywiście kryptowaluty…\nZdaniem Evana Sohna, współzałożyciela Sohn Conference Fundation, jesteśmy coraz bliżej świata, gdzie nikt nie korzysta już z gotówki. W rozmowie z CNBC powiedział: „Jak daleko jesteśmy od restauracji, która przyjmuje tylko elektroniczne płatności? Jeśli jesz tutaj, musisz ściągnąć dedykowaną aplikację ponieważ przyjmujemy tylko płatności online, zero gotówki, zero papierowych rachunków”. Brzmi pięknie? Powyższe podejście nie odbiega daleko od wizji Tima Drapera, który jednak przyszłość upatruje stricte w walutach kryptograficznych. Do historii ma szansę przejść jego cytat z tego roku: „Za pięć lat, jeśli spróbujesz gdzieś zapłacić zwykłymi pieniędzmi, staniesz się obiektem żartów. Bitcoin i inne kryptowaluty będą tak istotne… nie będzie żadnego powodu, by posiadać fiaty.”\nPropozycja świata za połowę dekady według Drapera jest jednak jeszcze barwniejsza. Jego zdaniem system fiatów ostatecznie zniknie, w momencie gdy więcej osób przejdzie płatności w bitcoinie i ethereum. Waluty cyfrowe nie będą jednak dla siebie wzajemnym zagrożeniem, ale uzupełnieniem. Zdaniem biznesmana-wizjonera wszystkie będą ze sobą współpracować, co znacznie ułatwi korzystanie z nich ponad granicami państw, czego nie można powiedzieć o obecnych tradycyjnych pieniądzach.\nDo jakich wartości wywinduje to cenę bitcoina? Dzisiaj pozostaje to w sferze fantastyki ekonomicznej. Z częściową pomocą przychodzi nam legenda rynku antywirusowego John McAfee, który twierdzi, że za trzy lata 1 BTC będzie kosztowało 1 milion dolarów! Zapewne każdy zwolennik kryptowalut trzyma kciuki za tą prognozę. I to nie tylko z powodu chciwości, ale może też empatii względem ekscentrycznego Johna, który zarzeka się, że jeśli jego przewidywania nie sprawdzą się, zje na oczach telewidzów własną, bardzo istotną część ciała.\nMimo takiej bardzo świetlanej przyszłości, liczba sklepów akceptujących płatności w btc jest nadal ograniczona. Jednym z powodów jest z pewnością fakt, że nabywcy nie lubią płacić pieniądzem lepszym, który daje im (zwłaszcza w ostatnim okresie) większe szanse na przechowanie wartości. Kiedy pierwszego kwietnia br. Japonia uznała btc za legalny środek płatniczy przewidywano, że około 300 000 sprzedawców detalicznych i firm w kraju może zacząć przyjmować płatności w głównej kryptowalucie jeszcze w 2017 r.\nSohn nie ma wątpliwości, że waluty fiat zostaną zastąpione przez waluty cyfrowe. Zastanawia się tylko, czy ich rolę przejmie bitcoin, ethereum czy coś jeszcze innego…\n← Najważniejsze wydarzenia minionego tygodnia – Październik (IV)\nPorady Bitmarket: wirus CryptoShuffler →\nUSA będą walczyć z irańską kryptowalutą\n25 grudnia 2018 Jacek Walewski No Comments


Który producent styropianu jest najlepszy? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Nieruchomości » Budowa i remont » Budowa » Który producent styropianu jest najlepszy?\n23 stycznia 2013, 13:54\n– Producenci, którzy jako pierwsi stworzyli potencjalnym klientom taką możliwość, z pewnością zasługują na wyróżnienie – dodaje.\nTytuł Rzetelnego Producenta Styropianu nie będzie przyznawany bezterminowo!\nMecenas Stawicki zwraca jednocześnie uwagę, że tytuł Rzetelnego Producenta Styropianu nie przysługuje bezterminowo:\n– W Programie Gwarancji Jakości Styropianu realizowane będą regularnie, przynajmniej dwa razy w roku, kontrole styropianu dostępnego na rynku. Pobrane z rynku próbki badać będzie niezależne laboratorium. Jeśli wyrób uzyska negatywny wynik kontroli cech deklarowanych oraz minimalnej wymaganej dla wybranej odmiany styropianu gęstości, jego producent utraci tytuł. Na Listę Rzetelnych Producentów Styropianu może powrócić dopiero po pozytywnym przejściu dwóch kolejnych etapów kontroli.


Be loved by you♥: 2012\nCzy to aby ma sens?\nOstatnio strasznie zaniedbałam bloga a wszystko przez szkołę. Pojawiło się sporo nowych obowiązków i od początku września mieszkam w internacie, gdzie nie mam dostępu do internetu. Od dość dawna nie pojawił się żaden post, rozdział. Wiem. Zawodzę was na każdej linii. Dzisiaj nawet otworzyłam program do pisania i miałam zacząć "tworzyć", gdy dopadła mnie pewna bolesna myśl...\nCzy ktokolwiek z moich dawnych, oddanych czytelników jeszcze tutaj jest? Czeka na kolejny rozdział? Czy mam dla kogo pisać?\nProszę, jeżeli macie chwilę to powiedzcie mi czy... Jest sens poświęcać popołudnia na pisanie dla was, czy raczej powinnam skończyć z tym blogiem.\nPozdrawiam Was, ściskam mocno i proszę, dajcie mi światełko nadziei.\nBTW jak podoba się LWWY, teledysk i sama piosenka? ♥\nAutor: Aleksja. o 22:16 39 komentarzy:\nZapewne wiele z was korzysta teraz z wakacji jednak ja siedzę w pokoju i się nudzę i tak sobie pomyślałam... Że może, któreś z was chciałyby sobie ze mną pogadać. Co powiecie na twitcam?\nJa siedzę i tak się nudzę więc jak coś to wpadajcie :)\nŚciskam miśki ♥\nAutor: Aleksja. o 22:31 2 komentarze:\nSiema Moje Koliberki! Co tam u was? Jak wam leci? Mam nadzieję, że dobrze i jestem pewna iż ostatni tydzień wakacji wykorzystacie jak najlepiej. Tylko grzecznie tam!\nJednak wrócę do mojego bloga a więc...\nWiem, że ta grupka wspaniałych osóbek, które regularnie zaglądają na BLBY nadal czekają na kolejny rozdział i jestem wam za to wdzięczna. Teoretycznie posiadam jakiś plan i zarys akcji, chcę to zapisać ale nie mam motywacji do tego. Jednak... Jeżeli bardzo zależy wam na czytaniu tych bredni, które wychodzą spod mojego pióra to wraz z Gab z bloga http://bloggerkagabrielle.blogspot.com/ postanowiłyśmy napisać coś razem. Stworzyłyśmy historię, która mam nadzieję przypadnie wam do gusty, gdyż jest trochę inna niż te wszystkie, które spotykamy w blogosferze. Na razie możecie znaleźć tam dopiero pierwszy post, który w całości jest autorstwa Gabi, jednak lada moment pojawią się już rozdziały, które będziemy razem tworzyć.\nOczywiście liczymy na wasze szczere opinie i zaangażowanie w czytanie ponieważ to właśnie czytelnicy nadają siły i chęci do tworzenia autorom. :)\nAch i oczywiście tu jest adres: http://gabi-aleksja-story.blogspot.com/\nA teraz wracam do pisania dla Was! ♥\nAutor: Aleksja. o 13:34 3 komentarze:\nAutor: Aleksja. o 16:31 12 komentarzy:\nAutor: Aleksja. o 08:32 23 komentarze:\nHej to znowu ja - Gabi. Przepraszam, że zanudzam, ale Ola poprosiła mnie o napisanie tego posta, a że ze mnie takie miłe i uczynne stworzonko to się od razu zgodziłam. A więc ogólnie rzecz biorąc to Aleksja jest bardzo ciekawa waszego zdania co do następnych rozdziałów? Co chciałybyście żeby się działo zarówno w tej bliższej, jak i dalszej przyszłości? Jakie przeciwności Ola powinna zaserwować naszym głównym bohaterom? Każdy pomysł będzie bardzo mile widziany i na pewno rozważony. Kto wie, może to właśnie Ty spowodujesz taki a nie inny bieg wydarzeń.... Oleńka bardzo też dziękuje za wszystkie wasze komentarze pod ostatnim postem. Nasz Sherlock Holmes odkrył, że na telefonie siostry jest internet i dzięki temu wszystkie wpisy zostały przeczytane. No to chyba tyle. Następny post będzie już od autorki, a jego treść będzie niewątpliwie o milion razy ciekawsza od tego bełkotu. Pozdrawiam.\nPs. I jeszcze mała prywata (może Ola się nie obrazi). Jeśli jest tu jakakolwiek czytelniczka mojego bloga (Klara&Zayn) to bardzo przepraszam, że tak dawno nic nie wstawiłam. Nowy post już za niedługo. Po prostu nie miałam jak....\nAutor: Aleksja. o 19:55 5 komentarzy:\nAutor: Aleksja. o 15:05 17 komentarzy:\n-Zaufanie? - zapytał zaskoczony. Najwyraźniej zbiłam go z tropu. Cóż, trudne pytanie po ciężkim weekendzie? Też się zdarzają, jednak trzeba stawić im czoła. Skinęłam tylko lekko głową. Nie miałam ochoty, mówić więcej. Bałam się, że w pewnym momencie może mi zadrżeć głos. Sama nie wiem czy z nerwów czy też z żalu. Nie wiem. - Zaufanie... - odchylił się delikatnie na drewnianej ławeczce, prawą dłonią mierzwiąc swoje, kruczoczarne włosy. Rozmyślał, rozważał co powinien powiedzieć. Bał się? Bał się tego, że może coś zepsuć. Spokojnie, więcej rozwalić się nie da. - Są na świecie ludzie, którzy znaczą dla nas wiele. Osoby, którym mówimy o wszystkim wiedząc, że one to zrozumieją, nie wyśmieją. Wiemy, że ci ludzie akceptują zarówno nasze zalety jak i wady. Tolerują każdy głupi wybryk i zachowanie... - mówił, patrząc przed siebie, jednak mnie już nie było nic więcej w tym momencie potrzebne. Wystarczył sam początek jego rozważania, żebym mogła stwierdzić, czy tak naprawdę mi ufał. Powoli wstałam z ławeczki i założyłam torbę na ramię. Nic więcej od niego, nie chciałam. Nie chciałam żadnych wyjaśnień, czy też tłumaczeń z podtekstem „Ale, ja chciałem dobrze”.\nPrzepraszam, całym moim sercem przepraszam, jednak w tym momencie to tylko ja sama wiem, co dla mnie jest dobre. Nikt, żadne człowiek dookoła nie może powiedzieć czego pragnę czy też co czuję. Nikt w tym mieście nie zna Ann Lee-Palmer, jej życia przed przeprowadzką. Nikt nie wie kim jest i co tu robi, więc tym bardziej, żadna istota nie ma pojęcia, jakie wartości są dla niej dobre.\nPoprawiłam czarny pasek, który spoczął na moim ramieniu i zwinnie wyminęłam ławkę. Nie miałam nawet odwagi spojrzeć na chłopaka, bałam się co mogę zobaczyć w jego oczach, albo raczej czego już nie zobaczę. Bałam się, że zabraknie mi tej pewności i radości, która emanowała od niego podczas każdego naszego spotkania. Podczas przerwy na drugie śniadanie, czy wypadu na łyżwy.\n-Ann – chłopak zniżył ton swojego głosu, a jego ciepła dłoń, wylądowała na moim zmarzniętym nadgarstku. Kolejny dreszcz, przemknął po moim ciele, a ja nie wiedziałam co powinnam zrobić. Wyrwać rękę i wybiec z sali? Tak, możliwe, że nie byłoby to złe rozwiązanie, jednak pewna cząstka mnie. Ta, najmniej egoistyczna i samolubna, podpowiadała gdzieś tam w główce, że powinnam sobie z nim wszystko wyjaśnić. Powinnam dać mu szanse wytłumaczyć. Pozwolić powiedzieć wszystko, co ma mi do wyjawienia i dopiero odejść. Chociaż nie, tutaj nie kierowałam się dobrym sercem a raczej ciekawością. Ciekawością, jak wiele mogę się jeszcze dowiedzieć, jak wiele zataił żeby stworzyć to „lepsze dobro” – Zrozum… ja, chciałem dobrze – wyszeptał, natomiast ja jak poparzona wyrwałam dłoń z jego uścisku.\n-Chciałeś dobrze? – zapytałam zaskoczona jego słowami, chociaż można było się spodziewać czegoś takiego. Ponoć każdy człowiek, zatajając jakąś informację na swój temat, robi to dla czyjegoś dobra. Raz dla swojego, innym razem dla innych, jednak twierdzi, że ma na celu ułatwienie życia zapominając, że prawda kiedyś i tak ujrzy światło dzienne. Nie ma znaczenia czy drugi człowiek dowie się o tym dzisiaj, czy jutro, a może jednak za dziesięć lat, kiedy żyjąc w zgodzie nagle wszystko się zawali. Pojawią się łzy i ból, spowodowane brakiem zaufania. – Co dobrego, widziałeś w ukrywaniu prawdy, na swój temat? Co chciałeś wskórać? Osiągnąć? Ponieważ nie wydaje mi się, żebyś wstydził się tego, kim jesteś. Występujesz przed kamerami! Ogląda cię cały świat, a mnie nie potrafiłeś powiedzieć prawdy o sobie? Nic, nie rozumiem – szepnęłam kręcąc głową na prawo i lewo. Wzrok miałam utkwiony w parze czarnych traperów, które jak co dzień rano założyłam wychodząc do szkoły. Nie potrafiłam spojrzeć na chłopaka. Bałam się tego, co mogę zobaczyć w jego oczach, czy też, jak wiele on będzie mógł dowiedzieć się o mnie. Poznać moje uczucia i obawy. Twarz człowieka, była jak otwarta księga, z jego oczu ust czy nawet drgnięć policzka można było wyczytać praktycznie wszystko. Począwszy od stanu zdrowia, skończywszy na uczuciach, które tliły się gdzieś tam, na samym dnie serca.\nChłopak wypuścił głośno powietrze i wstał z niewielkiej ławeczki.\n-Ann, spójrz na mnie – nakazał jednak ja nie zareagowałam. Brunet westchnął cicho i wsadził obie dłonie do kieszeni, swoich brązowych spodni, których nogawki widziałam kątem oka. – Wiem, że to wszystko, głupio wyszło ale zrozum, ja naprawdę chciałem dobrze…\n-Już to mówiłeś – podniosłam wzrok, przerywając mu w połowie zdania. Chociaż już nie oglądałam swoich butów, to moje oczy skupiły się raczej na tym, co było za chłopakiem, a nie na nim – Chciałeś dobrze, ale powiedz wreszcie, co takiego dobrego, widziałeś w ukrywaniu tego, że śpiewasz w One Direction? – ponagliłam bruneta, przestępując z nogi na nogę. Jego czekoladowe tęczówki przebijały mnie na wylot. Chociaż nie widziałam, że na mnie patrzy to czułam jego wzrok na sobie, czułam jak ciepło, ciekawość i w pewnym rodzaju współczucie, płynące z jego oczu, ogarniają moje ciało.\n-Nienawidziłaś nas – wypalił, a ja poczułam, jak coś we mnie pęka. Poczułam, że każdy zatajony fakt był spowodowany tym, że jakiś czas temu skrytykowałam ich piosenkę.\n-Nigdy… - przerwałam na chwilę żeby zastanowić się co, tak naprawdę powinnam powiedzieć. Prawda była taka, że nie przepadałam za muzyką jaką tworzyli, praktycznie nie słuchałam ich piosenek i nie wiedziałam nic, na ich temat. Nie interesowałam się, ile wydali płyt, czy jakie to nowe ploteczki piszą o nich brukowce. Nie należałam do nastolatek, które przejmowały się życiem celebrytów, bardziej niż swoim. Większość czasu spędzałam na basenie oraz grając, co było równoznaczne ze słuchaniem muzyki. Jeżeli podobała mi się jakaś piosenka, to zapisywałam tytuł i wieczorem, przed spaniem szukałam jej na Internecie, żeby móc kolejny raz usłyszeć jej brzmienie, treść czy jakąkolwiek inną cząstkę, jednak na tym kończyło się moje zainteresowanie gwiazdami. Pochłaniały mnie tylko ich dzieła, a nie całe życie. - …nigdy nie powiedziałam, że was nienawidzę – dokończyłam zgodnie z prawdą. Kiedy pierwszy raz w głośnikach szkolnego radiowęzła rozbrzmiały dźwięki zwiastujące „What makes you beautifull” pomyślałam, że szykuje się kolejny hit tygodnia, że później dzieciakom przejdzie i nie będę musiała słuchać, tej piosenki. Nie podobała mi się, nie podobał mi się jej tekst, czy też melodia. Była dla mnie bezuczuciowa. Słysząc te przyjemne, męskie głosy, miałam wrażenie, że śpiewają to, co ktoś im kazał, a nie, to co czują.\n-Ale, przecież… - chłopak zaczął, a ja marszcząc delikatnie brwi, pokręciłam głową na prawo i lewo.\n-No co? Powiedz, czy kiedykolwiek szepnęłam chociaż słowo, na temat mojej antypatii do was? – wzrok, który dotychczas utkwiony gdzieś w widok za chłopakiem, powoli przeniosłam na jego twarz. Chciałam zobaczyć jego reakcję, chociaż bałam się, to ciekawość przejęła wodze i tym razem, pozwoliłam jej, aby ściągnęła mnie na drogę do piekła.\nWidziałam, jak przez jego smukłą twarz, przez usta i oczy przechodzi zmieszanie, zaskoczenie. Widziałam, jak przygryzając wargę, stara się opanować zdenerwowanie, które zaczynało brać górę nad naszą dwójką. Wiedzieliśmy, że musimy ze sobą porozmawiać, jednak dla żadnego z nas, nie było to łatwe. Ja nie miałam ochoty słuchać, jak chłopak opowiada, że jest mu tak strasznie przykro, że chciał mojego szczęścia! Litości. Jeżeli druga osoba chce twojego dobra, to chyba, nie komplikuje sobie życia zbędnymi kłamstwami.\nZayn wypuścił głęboko powietrze i ponownie usiadł na brązowej ławce, która cicho zaskrzypiała.\n-Kiedyś powiedziałaś Niallowi w samolocie, że nie lubisz naszej piosenki a później w kręgielni słysząc jej tytuł, na twojej twarzy pojawił się taki… - zatrzymał się jakby szukając odpowiedniego słowa – Taki niesmak. Wyglądało to jakbyś…\n-Malik! Co ty gadasz? – wrzasnęłam, słysząc słowa chłopaka. Miałam tego wszystkiego już dość. Czy ten chłopak, był naprawdę taki bojaźliwy? Wstydził się tego, kim jest? Nic nie rozumiałam z całej tej, jego gadaniny. – Słyszałam tylko jedną waszą piosenkę, która mi się nie podobała! No okej, ale czy to od razu oznacza, że nienawidzę waszego zespołu?\n-Nie o to chodzi… – Zayn wywrócił oczami, jakbym nic nie rozumiała. Jakbym nie pojmowała jego trybu myślenia, jakbym była z innej planety. Wiecie o co chodzi, ja z Wenus on z Marsa.\n-To powiedz mi, o co chodzi –zdenerwowana odsunęłam się od pianina i powoli podeszłam do okna wbijając wzrok w widok, który rozpościerał się po drugiej stronie ulicy. Pokryty śniegiem park. Pusty, smutny, samotny. Zimą nikt go nie odwiedzał, dopiero dzisiaj, pierwszy raz od początku zimy, spadł w Bradford śnieg, upragniony biały puch, tak długo wyczekiwany przez młodzież i unikany przez kierowców.\n-Bałem się, że nie zrozumiesz – powiedział wolno, wstając z ławki i podchodząc do mnie. Teraz oboje przyglądaliśmy się parkowi, dużym drzewom i długim alejkom, po których latem przechadzały się setki mieszkańców.\n-Czego miałam nie zrozumieć? – zapytałam poirytowana, odwracając się w stronę chłopaka. Czy on naprawdę, miał mnie za taką pustą i głupią egoistkę? No cóż, dobrze wiedzieć. – Miałam nie zrozumieć tego, że jesteś celebrytą? Proszę cię…\n-Tu nie chodzi o to, że jestem celebrytą – przerwał mi w połowie zdania, odwracając się twarzą w moją stronę. Przez chwilę przyglądał się mojej twarzy, jakby czekając na jakąkolwiek oznakę złości czy też czegokolwiek innego. Jednak ja pozostałam niewzruszona. Cierpliwie odliczałam sekundy w czasie ciszy, która panowała w sali. Zayn lewą ręką potarł nasadę nosa i przymknął delikatnie powieki. – Jak już powiedziałem w wywiadzie, byłaś jedyną dziewczyną, która widząc mnie, nie rzuciła się z piskiem podczas naszego pierwszego spotkanie. Każda inna łasiłaby się jak wariatka a ty, z tego co widziałem w twoich oczach, miałaś ochotę mi przywalić. Zawsze patrzyłaś na mnie jak na równego sobie, nigdy nie wywyższałaś, czy nie przejmowałaś się tym, czy ludzie na nas patrzą. Pasowało mi to, podobało mi się takie normalne życie. Życie, w którym mogłem być Zaynem Malikiem bez masy fanów, płyt i koncertów. Pamiętasz, chciałem powiedzieć ci w stołówce, myślałem, że sama szybko się zorientujesz, jednak nic takiego się nie stało, a później… Późnie już, zaczęło mnie kręcić normalne życie i nie było jak powiedzieć… - irytowało mnie to jego gadanie. Z każdym wypowiedzianym słowem, tempo kołysania się mojej głowy na prawo i lewo przybierało na mocy.\n-Bo to, że nie wiedziałam było ci na rękę! A co, poczułeś się jak zwykły nastolatek! Tylko, że ja teraz ci nie ufam, skoro ty nie ufałeś mi na tyle, żeby powiedzieć prawdę o sobie – wyminęłam chłopaka i skierowałam się w stronę wyjścia. Nie miałam siły, ani ochoty drążyć tego tematu.\n-Nie tylko ja miałem sekrety! – usłyszałam krzyk chłopaka, kiedy to moja dłoń wylądowała na zimnej, metalowej klamce. Zatrzymując się, po chwili gwałtownie zwróciłam się w jego stronę. Serce waliło mi jak szalone, wiedziałam do czego nawiązywały jego słowa i jakimi argumentami mnie za chwilę zaatakuje. – Ty też nie powiedziałaś mi prawdy o sobie Ann Lee-Palmer! – jego głos stał się donośniejszy a ja miałam wrażenie, że za chwilę głowa eksploduje mi na tysiące kawałków. – Nie powiedziałaś, nic na temat tego dlaczego tu jesteś! Też musiałem się sam dowiedzieć! – zbliżył się do mnie a ja przygryzłam delikatnie policzek od wewnętrznej strony. Kiedyś mama powiedziała mi, że jest to dobra metoda na powstrzymanie płaczu, odwracanie uwagi mózgu od uczuć psychicznych i zwracanie na partie fizyczne.\n-Tylko wiesz, jaka jest różnica pomiędzy mną, a tobą?! – wysyczałam przez zęby, czując jak łzy nachodzą mi do oczu. Nie, nie popłaczę się przy nim. Powiem, co mam do powiedzenia, wyjdę i dopiero dam upust emocjom. – Ty nic nie straciłeś! Nie zostałeś sam! Masz przyjaciół i nikt, nie kazał ci, ich porzucić! Masz wszystko to co ja miałam! Rodzinę, przyjaciół i sławę, może o stokroć większą, ale ludzie z twojej branży cię szanują, tak jak szanowali mnie, a teraz?! Co mi zostało?! Ty, nic nie rozumiesz! Jesteś zbyt pochłonięty sobą, żeby zrozumieć! – wrzasnęłam i przykładając dłoń do ust wybiegłam z sali muzycznej. Nie reagowałam na wołanie chłopaka, którego najwyraźniej sumienie ruszyło i chciał przeprosić, jednak teraz było za późno na przeprosiny. Myślałam, że znalazła w Zaynie przyjaciela, bratnią duszę, która pomoże mi pogodzić się z odejściem rodziców, wniesie do mojego życia światło. Jednak nie, on musiał rozdrapać rany, które jeszcze nawet się nie zagoiły, rany z których co noc leciała krew, przepełniona smutkiem i tęsknotą. Jak, kogoś takiego, można było nazwać przyjacielem?\nWitam wszystkie czytelniczki, które wiernie czekały aż mój brak weny zostanie przezwyciężony i stworzę coś, co mogę pokazać światu. Jak widzicie, rozdział nie jest najdłuższy porównując go do poprzednich, jednak mój doradca, moja prawa ręka stwierdziła, że pora już zakończyć. Więc ja, posłuchałam się Gabrielli i postanowiłam resztę 'akcji' przekazać wam w późnijeszym terminie.\nChciałabym podziękować za to, że jesteście, czekacie i czytacie. Dziękuję za miłe komentarze i naprawdę obszerne opinie. Nawet nie wiecie jak bardzo lubię czytać te wasze pomysły co może dalej się wydarzyć, jak potoczą się losy czy też jak bardzo mnie zachwalacie, chociaż ja naprawdę nie wiem za co. Znowu dziękuję za każde słowo, nawet to najkrótsze. Dziękuję z całego serca ♥\nMuszę wam powiedzieć, że od 14 czerwca znikam na około miesiąc i prawdopodobie w przeciagu tych 27 dni, kiedy mnie nie będzie żaden rozdział się nie pojawi. Jedynie do dnia wyjazdu, postaram się coś naskrobać, żeby nie zostawić was na ponad sześć tygodni bez lektury. Mam nadzieję, że sobie poradzę.\nJeszcze tak na zakończenie, żeby nie przedłużać. Pomyślałam sobie ostatnio, że może któreś z was chciałyby poznać Aleksję, chciałyby się dowiedzie czegoś o blogu, czy też o mnie, więc postanowiłam wam podać mój numer gg. Oto on: 8868969. ♥ Dziękuję, dobranoc.\nAutor: Aleksja. o 22:49 26 komentarzy:\nRozlane mleko utworzyło na drewnianej podłodze nieciekawą plamę, miska leżała wywrócona do góry dnem przykrywając większość mojego śniadania a ja niczym ten głupi piesek, który służy za pseudo ozdobę samochodu, kiwałam głową na prawo i lewo. Chociaż nie, te pieski kiwają góra, dół, góra, dół. Dobra mniejsza.\nNajważniejsze, że nie mogłam uwierzyć w to co się działo, nie mogłam zrozumieć dlaczego los się tak na mnie uwziął i rani mnie co chwilę. Kiedy tylko zaznaję szczęścia on zaczyna ze mnie kpić. Niszczy wszystko, rozwala na drobny mak jakby to była najnormalniejsza rzecz na świecie, jakbym była do tego stworzona, przyzwyczajona.\nJednak czy ktokolwiek na świecie został stworzony do cierpienia? Przecież każdemu należy się odrobina szczęścia, radości. Najwyraźniej jestem tym ułomnym przypadkiem, który nie zasługuje na bycie stale szczęśliwym. Podejrzewam, że wszechwiedzący obserwator, który widziałby moją reakcję popukałby się tylko w głowę i pomyślał: „Co ta laska odwala?! Dostała taki dar od losu, poznała wielką gwiazdę, a narzeka i wkurza się na bieg zdarzeń! Wariatka!”\nJednak, czy aby na pewno, darem było poznanie tego człowieka? Tak, racja wnosił on słońce do mojego szarego życia, sprawiał, że się uśmiechałam i miałam ochotę iść następnego dnia do szkoły nie obawiając się, że kolejny raz nazwie mnie ktoś narkomanką czy zabije swoim podłym wzrokiem. Przy nim czułam się taka pewna, żywa. Możliwe to dlatego, że nie znałam tej tajemnicy, tajemnicy jaką był zespół. W sumie to, dlaczego to całe One Direction dostało już u mnie metkę sekretu? Przecież, nikt tego przede mną nie zataił, gdyby tylko naszła mnie ochota, mogłam wpisać w wyszukiwarce internetowej nazwę tego całego boy bandu i dowiedzieć się o nim wszystkiego, jednak ja ich unikałam. Unikałam zarówno muzyki jak i informacji związanych ze światem wykonawców, światem, który od pewnego czasu stał mi się tak bliski. Praktycznie codziennie poznawałam historie z życia tej całej piątki. Słuchałam jak wiele razem przeżyli w sferze prywatnej, a nie zawodowej. Gdzie razem byli i co zobaczyli. Wiedziałam o nich więcej niż niejedna fanka, jednak tak naprawdę ich nie znałam. Chociaż, może byli ludźmi o dwóch twarzach? O obliczu dla publiki i dla przyjaciół?\n-Tak więc panowie, już niedługo ma się pojawić wasza pierwsza płyta*. Pierwsze trzynaście piosenek, które w stu procentach są tylko wasze – z zamyślenia wyrwał mnie głos mężczyzny, który od dłuższego czasu przeprowadzał wywiad z moimi znajomymi, jeżeli mogę ich tak nazwać.\n-O nie! – odezwał się lekko oburzony Liam, brązowooki chłopka, który siedział pomiędzy Malikiem a Horanem najwyraźniej w żadnym calu nie zgadzał się ze stwierdzeniem dziennikarza – Te piosenki są tylko przez nas śpiewane, oczywiście wkładamy w to sto procent siebie, jednak nie byłoby ich bez wielu osób, które nam ciągle pomagały i pomagają. Dziękujemy im wszystkim z całego serca, ponieważ bez nich nic by się nie udało. To nasze wspólne dzieło. – uśmiechnęłam się delikatnie. Zayn często powtarzał, że Liam jest człowiekiem honorowym, że nigdy nie owija w bawełnę i kiedy trzeba to potrafi przyznać się do prawdy. Mądry człowiek, który zawsze bierze odpowiedzialność za swoje czyny i słowa.\n-No tak, ekipa pracowała zawzięcie w przeciągu kilku ostatnich miesięcy i jesteśmy pewni, że wasz krążek stanie się hitem zarówno w Anglii jak i na całym świecie – tym razem odezwała się kobieta, która dotychczas ginęła przy swoim towarzyszu, nie wdając się w rozmowę z chłopakami. – Fanki z zniecierpliwieniem czekają na premierę, ale też na czacie, który od rozpoczęcia programu jest dostępny zadają różne pytania, niekoniecznie związane z płytą. Na początku obiecaliśmy, że jeżeli zgodzicie się, to zostaną one zadane, więc czy chcielibyście na nie odpowiedzieć? Wszystko zależy od was – brunetka przeglądając coś w niewielkim tablecie, który spoczywał na jej kolanach wyczekiwała odpowiedzi chłopaków.\n-Zależy, jakie są te pytania… - zaczął Liam.\n-E tam! Odpowiemy na wszystkie, spokojnie Liam - Louis, który dotychczas tylko uśmiechał się głupio do kamery, przejął sprawę w swoje ręce.\n-Właśnie, fajnie będzie – tym razem po pokoju rozszedł się głos szczęśliwego Irlandczyka, który delikatnym klepnięciem w ramię, chciał dodać otuchy przyjacielowi.\n-Dobra, jak chcecie – Liam wywrócił oczami przystając na pomysł kumpli. Możliwe, że zachowywał się trochę zbyt poważnie jednak Malik zawsze powtarzał, że to właśnie on stara się trzymać zespół na ziemi, stara się żeby żaden z nich nie zrobił nic głupiego. Jest takim ojcem całej ekipy, ojcem który chce dobrze dla swojej rodziny.\n-Tak więc… - kobieta podniosła wzrok znad urządzenia i przyjrzała się uważnie całej piątce. Po jej minie widać było, że wybrała już pytanie, które zadała jedna z fanek – Pierwsze pytanie zostanie skierowane do Zayna, gdyż pojawiło się on już kilkanaście razy na czacie… - spojrzała na bruneta a on tylko uśmiechnął się delikatnie i poprawiając swoją pozycję na kanapie, chciał pokazać, że jest gotowy aby udzielić odpowiedzi.\nMoje serce, które od pewnego czasu latało jak szalone w tym momencie zatrzymało się jakby z obawy, ze strachu czego jeszcze mogę dowiedzieć się o Zaynie z tego głupiego, porannego programu. Wciągnęłam głęboko powietrze i chwilowo wstrzymując oddech, w myślach ponaglałam brunetkę, która najwyraźniej swoim denerwującym przedłużaniem chciała zbudować tak zwaną atmosferę.\n-W ostatnim czasie wielokrotnie widziano Cię w towarzystwie pewnej dziewczyny. Pewne źródła donoszą, że spędzacie ze sobą praktycznie każdą wolną chwilę. Fanki, chciałyby wiedzie, czy ty i ta dziewczyna to coś poważnego? – zapytała wreszcie a moja szczęka rozchyliła się delikatnie. Wiem, że to może zabrzmieć narcystycznie, jednak prawda była taka, że kobieta o imieniu Kate właśnie zapytała się Malika o nasze stosunki. Zapytała się o to przed kamerami, przed całym światem, przed Bradford. Chciała poznać zarówno jego, jak i moją prywatność.\nCzujne oko kamery zgrabnie przerzuciło się z kobiety, najpierw na chłopaków, a następnie idealnie przybliżając na Zayna, wyczekiwało odpowiedzi. Odpowiedzi, która w tym momencie tak wiele znaczyła zarówno dla nas, jak i dla fanek, które pewnie piszcząc jak oszalałe nie potrafiły wysiedzieć przed telewizorem. Zjadała je ciekawość, czy aby ich idol nie znalazł sobie drugiej połówki.\nChociaż znałam prawdę lepiej niż ktokolwiek inny na świecie, to ciekawiło mnie, co tak naprawdę on myśli, czuje. Chciałam wiedzieć co powie, jednak… Przecież to gwiazda, osoba publiczna i może całkiem co innego sprzedać prasie, tylko w celu rozgłosu albo zatajenia tego i owego.\n-Widzę, że informacje szybko się rozchodzą… - zaczął chłopak. Widać było po nim, że jest spięty, że nie spodziewał się takiego obrotu sprawy. Napięte mięśnie twarzy, czy też nerwowa zabawa bawełnianą bransoletką. Tak wiele go zradzało a w szczególności oczy, pełne uczuć a jednocześnie zagubienia. Obaw, że co by nie zrobił może coś zepsuć. Brunet niepewnie przygryzł dolną wargę. Rozważał, myślał nad każdym słowem, które za chwilę wypowie.\n-Wiesz, że jak nie chcesz, to nie musisz odpowiadać –ciszę przerwał Liam, który dotykając ramienia przyjaciela chciał mu nadać otuchy. Sprawić, żeby ten nie czuł się samotny w tym świecie, który żył tylko pikantnymi ploteczkami z życia gwiazd.\n-Spoko Li, czego nie robi się dla fanów – brunet spojrzał na swojego pocieszyciela i po chwili ponownie odwrócił się w stronę prowadzących. –Zapewne wszyscy mają na myśli Ann… -zaczął, jednak po wypowiedzeniu mojego imienia zatrzymał się na chwilę. Na jego usta wstąpił delikatny uśmiech a po moim ciele przeszła gęsia skórka, która już od pewnego czasu chciała wyjść na wierzch, dając upust emocjom. Widziałam jak w oczach chłopaka pojawiły się wesołe ogniki, które mogły oznaczać wszystko, każdy moment spędzony razem, albo też radość, że ludzie się nim interesowali. – Cóż ludzie lubią gadać i roznosić plotki, jednak prawda jest taka, że my oboje znamy się niespełna tydzień, nawet nie. Chodzimy do jednej szkoły i jakoś tak się złożyło, że przez przypadek mieliśmy przyjemność się poznać… - widziałam jak chłopak wypowiadając każde kolejne słowo uśmiecha się coraz szerzej, widziałam jak cieszy się na myśl o tych wspomnieniach i… Czułam, że moja prywatność została sprzedana mediom. Czułem się taka pusta i publiczna. Miałam wrażenie, że to co wydarzyło się w ostatnim czasie nie będzie już tylko moje, moje i Zayna, a cały świat będzie o tym mówił. Portale społecznościowe będą tworzy coraz to nowsze historie na nasz temat, a ludzie, którzy nie mają prywatnego życia, przeobrażając to w plotki będą ingerować w nasze sprawy. – Spędzamy razem wiele czasu, gdyż dogadujemy się ze sobą. Ann jest jedyną osobą w Bradford, która widząc mnie nie rzuciła mi się na szyję jak opętana fanka… -chłopak przerwa na chwilę, zastanawiając się co dalej może powiedzieć – Zapewne już wiele portali plotkarskich pisało na temat naszego związku, że jesteśmy parą i tym podobne, jednak proszę was o jedno, dajcie nam spokój. Jestem nastolatkiem, chodzę do szkoły i mam znajomych, czy gdy będę gadał z jakimś kolegą, to też weźmiecie nas za parę? Jeżeli kiedykolwiek znajdę sobie moją drugą połówkę, to was o tym poinformuję osobiście… - uśmiechnął się delikatnie do prowadzącej, która nic nie mówiąc tylko skinęła delikatnie głową i zaczęła czytać kolejne pytanie, jednak ja nie słuchałam.\nZszokowana siedziałam na żółtej, skórzanej kanapie i przetwarzając kolejny raz każde słowo chłopaka starałam się poukładać sobie wszystko w głowie. Nie mogłam nic zrozumieć, pojąć. Jak to możliwe, że przez jedną znajomość stałam się osobą publiczną? Jak to możliwe, że ludzie pisali o mnie różne plotki, chociaż nie znali prawdy. Nie, to był sen. To nie działo się naprawdę. Przecież to ja, Ann Lee-Palmer, szesnastolatka z Dublinu, która niczym nie wyróżnia się w tłumie. Żyje swoim życiem, ze swoimi problemami i nie chce rozgłosu. Rozgłosu, który mógłby mnie zniszczyć. Ja nie chcę tego wszystkiego, chcę żyć jak przystało na dziewczynę bez masy plotek i kłopotów związanych z ludźmi, którzy będą chcieli się zbliżyć do mnie tylko z powodu tego całego zespołu.\nOdetchnęłam głęboko. Sama nie wiedziałam, co w tym momencie powinnam ze sobą zrobić. Wywiad z chłopakami trwał dalej, jednak ja już miałam go dość. Ilość informacji, jakich się dzisiaj dowiedziałam, przekraczała już i tak moje oczekiwania. Szybko wyłączyłam telewizor i rozejrzałam po pomieszczeniu. Ogromny zegar naścienny wskazywał godzinę jedenastą. Poderwałam się z kanapy, jakby poraził mnie prąd i nie patrząc pod nogi po chwili poczułam, że moje nagie, zimne od nerwów stopy stoją w czymś mokrym. No tak! Miska ze śniadaniem. Cichy jęk wydobył się z moich ust. Całkowicie zapomniałam o naczyniu z jedzeniem, które w przypływie emocji wylądowało na podłodze tuż przed kanapą. Westchnęłam cicho i zaczęłam sprzątać. Zaczęłam naprawiać jeden z błędów, który popełniłam przez tych ludzi. Ile ich jeszcze było? Sama nie wiem.\nCałą sobotę i niedzielę spędziłam na rozważaniu. Rozmyślaniu co zrobiłam źle, gdzie popełniłam ten głupi błąd, który sprawił, że chłopak mi nie zaufał, nie powiedział od razu, prawdy o sobie. Czy naprawdę, wyglądałam na taką egoistkę? Dopiero teraz zrozumiałam jego słowa w stołówce. Ten narcyzm, którym się otaczał, te spojrzenia innych dziewczyn, które chciały mnie zabić za każdą rozmowę jaką z nim odbyłam. On był kimś i się z tym krył, bardzo dobrze zataił to przede mną. Zdarzało się, że dawał mi pewne sygnały, przecież, który chłopak idąc ulicą nuci piosenkę boy bandu i uśmiecha się przy tym od ucha do ucha. Który chłopak słysząc niepochlebne opinie na temat utworu jakiegoś zespołu przeżywa taką wojnę ze sobą, traci radość w oczach i ma wrażenie, że czemuś zawinił? Chociaż, Zayn nigdy nic na ten temat nie wspominał to można był zobaczyć jak emocjonalnie reaguje na każdą sprawę związaną z One Dircetion, jak boli go słuchanie mojego narzekania na temat młodych gwiazdeczek, które chciały się wybić za pomocą telewizyjnego show. Raniłam go swoimi słowami, nieświadoma tego z kim rozmawiam. Raniłam go, a on ciągle miał ochotę ze mną rozmawiać. Jak mogłam? Jak mogłam, nie zauważyć tego wszystkiego? Jak mogłam być taka ślepa?\nJeszcze nigdy nie czułam takiego żalu. Nigdy nie czułam się tak podle, zarówno zdradzona przez osobę, która mi nie ufała oraz przez samą siebie. Podłe poczucie dawało się we znaki. Dwie nieprzespane noce i zły nastrój dosłownie ode mnie emitowały na kilak kilometrów. Nawet ciocia i wujek się do mnie nie zbliżali. Nie zadawali żadnych pytań ani nie próbowali poprawiać humoru. Dali mi spokój, postanowili powstrzymać się od jakichkolwiek działań i chyba musieli też zlecić to swoim pociechom, gdyż Margo i Kevin starali się unikać rozmów ze mną. Pozwolili mi samej w świętym spokoju dotrzeć do szkoły. Nie nalegali żebym jechała z nimi. Dali wolną rękę, która w tym momencie była jedynym czego potrzebowałam. Potrzebowałam wolności i czasu, musiałam to wszystko sobie przemyśleć i poukładać. Musiałam pogodzić się z tym jak trudnym przypadkiem jestem i zrozumieć, że moje życie to jedna wielka katastrofa.\nChociaż dostałam wymarzoną wolność, to samotność jaką zastałam w szkole była przygnębiająca. Sama tego chciałam, sama unikałam miejsc, w których mogłam spotkać Malika. Unikałam jakichkolwiek kontaktów z tym człowiekiem. Praktycznie każdą przerwę spędzała w bibliotece, miejscu, które Zayn omijał szerokim łukiem, gdyż jak to kiedyś sam stwierdził: „Zbyt trudne jest dla mnie przebywanie w miejscu, gdzie wiedza nie ma końca.”, za każdym razem uśmiechałam się wspominając jego słowa. Chociaż był gwiazdą znaną na całym świecie, to jednak sława go nie zepsuła. Nadal myślał jak człowiek, a nie maszyna do zarabiania pieniędzy.\nPrzedostatnia lekcja właśnie dobiegła końca a ja, niczym ten duch, kolejny raz starałam się przedostać do szkolnej czytelni. Przemierzając szkolne korytarze, jak szalona oglądałam się na prawo czy lewo w obawie, że gdzieś w pobliżu może znajdować się Zayn, człowiek z którym rozmowa w tym momencie mogłaby okazać się dla mnie jedną z najtrudniejszych w życiu.\nWłaśnie dochodziłam do biblioteki kiedy na horyzoncie, w drugim końcu korytarza zamajaczyła mi roześmiana twarz chłopaka. Brunet stojąc bokiem w moją stronę, rozmawiał ze znajomymi.\n-Cholera – przeklnęłam pod nosem. Cała grupka znajdowała się pod głównym i jedynym wejściem do sali. Nie było szans żebym przemknęła obok nich niezauważona. Poczułam jak na plecach powoli zaczyna się tworzyć gęsia skórka. Nie miałam czasu, musiałam coś zrobić jeżeli nie chciałam aby doszło do jakiejkolwiek konfrontacji z tym człowiekiem. Jeżeli nie chciałam żeby moje całodniowe starania poszły na marne. Gwałtownie odwróciłam się w kierunku z którego chwilę temu przyszłam. Moim oczom ukazały się uchylone drzwi do jednej z klas. Szybkim krokiem podeszłam do nich i przyciągając w swoją stronę, zajrzałam do środka. Pomieszczenie okazało się salą muzyczną, w której znajdowało się kilka instrumentów. Najwyraźniej ktoś musiał sobie ćwiczyć i zapomniał o zamknięciu pomieszczenia.\n-Idealnie – szepnęłam wchodząc do środka i zamykając za sobą drzwi. Niewielka sala przywitała mnie znajomym zapachem starego drewna oraz tuszu, zapachem którym pachniało praktycznie każde pomieszczenie w tej szkole, oczywiście pomijając pływalnie, stołówkę, salę gimnastyczną, szatnię i bibliotekę, które miały zarezerwowane swoje własne zapachy. Położyłam czarną torbę na jednym z krzeseł i zaczęłam spacerować po pomieszczeniu. Masa kabli walała się po podłodze, każdy był podłączony jednym końcem do jakiegoś instrumentu, natomiast drugim do wzmacniacza. Oczywiście pomijając sprzęty elektryczne, które w przewadze były gitarami znajdowała się tam także średniego rozmiaru i jakości perkusja oraz pianino. Wspaniałe brązowe pianino, które aż krzyczało żeby na nim pograć. Błagało żeby ktoś się zlitował i wydobył z niego chociaż jeden dźwięk. Zahipnotyzowana urokiem instrumentu, niespiesznie usiadłam na niewielkiej ławeczce i dotknęłam białych klawiszy. Delikatnie, żeby najpierw oswoić się z ich zimnem oraz teksturą. Wciągnęłam głęboko powietrze i mocniej przyciskając kilka z nich, zagrałam fragment piosenki, która była ostatnią wygraną przeze mnie. Jak dziś, pamiętam moment kiedy łzy spływały mi po policzkach a ja grałam „Ostatnie pożegnanie” napisane przez tatę. Pamiętam dzień pogrzebu, pamiętam jak wtedy kolejny raz umarła we mnie jakaś cząstką. Od chwili mojego ostatniego występu, nie miałam możliwości zagrać jeszcze raz, aż do dzisiaj. Gładząc delikatnie jedną dłonią klawisze instrumentu, zastanawiałam się co mogę zagrać. Potrzebowałam utworu, który w odpowiedni sposób będzie odzwierciedlał wszystkie moje uczucia. Utworu, który pomoże mi wreszcie wyrzucić z siebie to wszystko.\n-Near to you– szepnęłam cicho a serduszko zabiło szybciej. Kolejny raz odetchnęłam głęboko a pierwsze dźwięki wydobyły się z ogromnego sprzętu, idealnie rozchodząc się po pomieszczeniu. Piosenka, A Fine Frenzy działała na mnie jak narkotyk, oczarowywała swoją delikatnością i idealnością, zarówno muzyka jak i słowa były niczym odzwierciedlenie tego co czułam - Such pain as this shouldn't have to be experienced I'm still reeling from the loss, still a little bit delirious – zanuciłam cicho fragment zwrotki. Pierwszy raz od wypadku wyrażałam swoje uczucia poprzez muzykę, pierwszy raz pokazywałam jak wiele straciłam, nic nie mówiąc. Kiedy utwór dobiegał końca po moim ciele przeszła gęsia skórka, obok mnie, na niewielkiej ławeczce poczułam czyjąś obecność. Znajomy zapach męskich perfum, zaatakował moje nozdrza, a serce znowu zaczęło szaleć.\n‘Znalazł mnie?! Jak kto możliwe?! Dlaczego teraz?!’, atakowałam się masą pytań, na które nie było odpowiedzi.\nPiosenka dobiegła końca a ja drżącymi rękoma przejechałam po białych klawiszach żeby po chwili spojrzeć w stronę okna, w przeciwnym kierunku do tego, w którym znajdował się chłopak. Niemiarowy oddech zaczynał stawać się męczący, a drżenie rąk czynnością nie do opanowania.\n-Cześć – usłyszałam ciepły głos chłopaka, a po moim ciele przebiegła kolejna fale dreszczy, które wstrząsnęły mną delikatnie. – Dlaczego mnie unikasz? – zapytał, a ja gwałtownie odwróciłam się w jego stronę. Moja twarz nie wyrażała żadnych uczuć, oczy przepełnione smutkiem spoglądały na chłopaka, który jeszcze chwilę temu emanował radością a teraz, zdezorientowany starał się zrozumieć co tak naprawdę mnie gryzie. – Coś się stało? – zapytał z troską w głosie. Wciągnęłam głęboko powietrze i pierwszy raz, w dniu dzisiejszym, postanowiłam spojrzeć prosto w czekoladowe tęczówki Malika.\n-Czym, tak właściwie, jest dla ciebie zaufanie? – zapytałam a mój głos jak i spojrzenie nadal były wyprane z jakichkolwiek uczuć. Chłopak wzdrygnął się lekko i zmieszany obrotem sprawy starał się nie odwrócić wzroku, chociaż widziałam, że jest to dla niego niełatwe wyzwanie.\n*Wiem, że pierwsza płyta chłopaków została wydana w listopadzie 2011 roku a na blogu mamy styczeń 2012 jednak naciągnęłam trochę fakty na potrzebę opowiadania.\nCześć wszystkim. W ten deszczowy, majowy dzień pragnę na wsza ręce przekazać kolejny już rozdział mojego opowiadania, kolejną część historii Ann Lee-Palmer. Mam nadzieję, że spodoba się ona chociaż jakimś nielicznym jednostkom. Mnie osobiście ta część nie zachwyca, myślałam, że wyjdzie to dużo lepiej i dobija mnie świadomość, że się nie spisałam. Mam nadzieję, że nie będziecie mieć tego mi za złe ponieważ nie potrafię tego poprawić, nie wiem co się ze mną dzieje. Możliwe, że mój seudo talent uciekł? Sama nie wiem.\nChciałambym wam wszystkim podziękować za cierpliwość, za to, że czytacie i komentujecie ponieważ ostatni rozdział, dzięki wam osiągnął liczbę 20 komentarzy i 119 wyświtleń. Dziękuję za te liczby, które dla was znaczą niewiele a dla mnie są całym światem ponieważ świadczą tylko o tym, że czytacie, że jesteście i jak piszecie, że się podoba to w ogóle cieszę się jak wariatka. Dziękuję za każde pochlebne słowo gdyż to one mnie motywują do tworzenia kolejnych części tej mojej 'Mody na sukces'.\nJesteście wspaniali wszyscy razem i każdy z osobna, każda osóbka, kóra napisze chociażby jedno słowo jak i ta, która zawali mnie długim rozważaniem. Nie ukrywam, uwielbiam czytać wasze monologi na temat tego opowiadania. Zawsze znajdę w nich coś zastanawiajacego, rozśmieszającego czy też naprowadzającego na następny rozdział. Jesteście wspaniali. Dziękuję ♥\nNo i jak zawsze największe podziękowania kieruję w stronę Gabrielle, która w ostatnim czasie dużo nasłuchała się na temat mojego braku weny. Dzięki, że mnie znosisz i błagam nie zabijaj z tą beznadzieję ♥.\nAutor: Aleksja. o 14:18 17 komentarzy:


Wakacje za granicą: najmodniejsze miejsca nawet 57% taniej - eGospodarka.pl - Raporty i prognozy\neGospodarka.pl › Wiadomości\t› Gospodarka\t› Raporty i prognozy\t› Wakacje za granicą: najmodniejsze miejsca nawet 57% taniej\nWakacje za granicą: najmodniejsze miejsca nawet 57% taniej\nSardynia © isaac74 - Fotolia.com\nW tym roku kategorią "wakacje za granicą" wyraźnie zawładnęła słoneczna Italia. Popularność, jaką cieszył się w ostatnich miesiącach usytuowany na Sardynii kurort Cagliari, o 180% przewyższyła zeszłoroczną. Czy znaczny wzrost popytu na dany kierunek zawsze owocuje wyższymi cenami? Niekoniecznie. Z analizy serwisu KAYAK.pl wynika, że najpopularniejsze destynacje mogą być tej jesieni nawet o ponad połowę tańsze.\nWakacje za granicą? Phuket, Malta i Bali\nW zestawieniu najpopularniejszych kierunków na wakacje za granicą, tuż za stolicą Sardynii uplasowały się inne wyspy jak Phuket, Malta i Bali, ale także destynacje kontynentalne - Hanoi. Zainteresowanie największą z tajlandzkich wysp podniosło się o 103%, podczas gdy Luqa, Denpasar i Hanoi były wyszukiwane o 60% częściej niż rok temu.\nPodróż na Sardynię pod koniec października\nJeżeli na wakacje za granicą planujecie się wybrać jeszcze w tym roku na uwagę z pewnością zasługuje Sardynia. Ci, którzy zdecydują się odwiedzić ją w ostatnim tygodniu października mogą liczyć na bilety w cenie 283 złotych, a więc o ponad połowę tańsze niż w drugim tygodniu września (658 złotych). Cenową okazją jest również Malta. Ci, którzy postanowili odwiedzić ją na początku września, za bilety płacili średnio 667 złotych. W połowie października powinno już być o 48% taniej.\n5 najmodniejszych kierunków wśród Polaków\nCagliari na Sardynii cieszy się aż 180-procentowym wzrostem liczby wyszukiwań w porównaniu z 2016 rokiem.\nZnając najtańsze tygodnie, podróżni mogą zaoszczędzić również na dalekich lotach. Umiejętnie wybierając termin podróży, zapłacą niemal jedną trzecią mniej za bilet na Phuket czy do Hanoi. Z kolei lecąc na Bali, podróżni z Polski powinni rozważyć termin na początku października – tydzień między 2 a 10 października jest bowiem najtańszym terminem na podróż w tym kierunku tej jesieni.\nŚrednia cena biletu we wrześniu i październiku\nW przypadku Cagliari oszczędność może sięgać nawet 57%\nAnaliza powstała w oparciu o listę 5 popularnych kierunków, które odnotowały wzrost zainteresowania w 2017 rok na podstawie wyszukiwań między 1.07.2016 – 17.08.2017 (dla 2017) vs. 1.07.2015 – 17.08.2016 (dla 2016) dla podróży między 1.01.2017 – 31.12.2017 vs. 1.01.2016 – 31.12.2016. Dane zostały zebrane w oparciu o wyszukiwania lotów na KAYAK.pl między 1.01.2017 – 17.08.2017 dla podróży między 4.09.2017 – 29.10.2017. Średnie ceny połączeń lotniczych zostały podane w złotówkach dla lotu w dwie strony w klasie ekonomicznej dla jednej osoby. Ceny mogły ulec zmianie lub mogą nie być dłużej dostępne.\nCeny biletów lotniczych niewiele wyższe\nCeny lotów idą w górę\nWięcej na ten temat: wakacje za granicą, wakacje 2017, ceny biletów, bilety lotnicze\nkarolina_kowalczyk / 2017-11-14 10:05:46\nMoże czas, żeby się trochę rozwinąć i nie pchać się tam gdzie wszyscy jadą? Jest tyle pięknych miejsc, ludzie nie zdają sobie z tego sprawy.. Okazji jest wiele, najczesciej biura podrozy kuszą nas swoimi wycieczkami, sama skorzystalam w tamtym roku, polecialam do Tunezji. Koszty wycieczki bylyby duzo wieksze, jesli chcialabym sie wybrac tam na wlasna reke. Warto tez wspomniec, ze biura podrozy oferują tańsze loty czarterowe, ja lecialam wtedy Enter Air. [ odpowiedz ] [ cytuj ]


6 październik 2014 o 13:09:24 - (2216 dni temu)\n30 październik 2016 o 19:53:24 - (1461 dni temu)\nBo chciała go wykorzystać do swoich celów, przecież to oczywiste. Damon w gruncie rzeczy jest dużo łatwiejszy do zmanipulowania niż Stefan. Po prostu jest naiwniakiem. Katherine liczyła, że dzięki jej słodkim słówkom on dla niej wszystko zrobi, no ale się na tym przejechała. Zresztą na początku S2 na pewno by tak było, no ale jak mu sprzedała gadkę z tym, że Stefan always & forever to coś w chłopaku pękło i dał sobie z nią wreszcie siana (na szczęście). Dlatego w sumie uważam, że Stefan byłby dużo lepszym shipem dla Katherine, niż Damon. Stefan raczej potrzebuje babki, która będzie go trzymać krótko, a Damon to taki szczeniaczek do tulenia ;p Ale trochę off-top, więc może o tym w innym miejscu.\n30 październik 2016 o 21:13:40 - (1461 dni temu)\nStefan pasuje do Kath, bo to taki sam patologiczny manipulator - ciągnie swój do swego. ;D\nDamon nie jest absolutnie manipulatorem. Jest szczery, czasem do bólu. Nie bez przyczyny Elena mówi o miłości między nimi jako "the most real thing".\n5 listopad 2016 o 13:30:21 - (1455 dni temu)\nElena - lubię i nie lubię. Na początku serialu była spoko. Wkurzała mnie trochę jak była wampirem, a potem jak wyłączyła te emocje - no, ale nie ma co się dziwić, więc za to jej bardzo nie linczuję. Odnosiłam wtedy po prostu wrażenie, ze chciała być drugą Kath. Wybierając DE a SE to oczywiście jestem za SE, ale jednak Steferine bym bardziej teraz zaakceptowała.\n20 lipiec 2017 o 12:59:17 - (1198 dni temu)\n@Nynaeve - Napisałam to lekkomyślnie i bez sensu. Sorry.\nOK ,przesadziłam. U mnie jest tak ,że są okresy kiedy lubię Elkę bardziej i mniej. Napisałam to pod wpływem impulsu. Nie jest złem wcielonym ,nie jest idealna.\n5 sierpień 2018 o 13:08:44 - (817 dni temu)\nPrzepraszam za te bzdury ,które tu wypisywałam. Niby to było tylko dwa lata temu ,ale czasem mi się zdaje ,że wtedy miałam mentalnie 5 lat. W ogóle nie powinnam wtedy wchodzić na tę stronę.\n4 luty 2020 o 20:33:39 - (269 dni temu)\nElena hm... tutaj można się zastanawiać bez końca. W pierwszych sezonach przypominała mnie samą,ale jednak bardzo irytowało mnie jej żałowanie wszystkich czynów i zero luzu. Po osiągnięciu wampiryzmu jednak zirytowała mnie jedna rzecz mocniej,że próbowała być taka ,,bad" i mimo tego,że była wampirzycą mogłaby sobie dać radę sama,nadal cały świat chciał ją odkupić. Mimo wszystko lubię i spokojną,płaczliwą wersję ELeny,jak i tą wersję z wampiryzmem.


Tarnów. W Amfiteatrze, jak niegdyś na Bezanie. Koncert szantów [ZDJĘCIA] | Dziennik Polski\nTarnów. W Amfiteatrze, jak niegdyś na Bezanie. Koncert szantów [ZDJĘCIA]\nŁukasz Winczura 27.08.2018\nNieco starsi tarnowianie z łezką w oku wspominają doroczny festiwal Bezan, który gromadził elitę piosenki żeglarskiej z całego kraju. Dzięki Radzie Osiedla Starówka klimat tamtych dni ożył za sprawą zorganizowanego w amfiteatrze koncertu. Zabawa była przednia, co widać na zdjęciach. Jest obietnica kolejnych koncertów. Trzymamy za słowo!\nMateriał oryginalny: Tarnów. W Amfiteatrze, jak niegdyś na Bezanie. Koncert szantów [ZDJĘCIA] - Gazeta Krakowska\nszanty tarnów 2018\namfiteatr w tarnowie...


Auto złom JAGUAR OSTRÓW MAZOWIECKA\nWystarczy, że przekażesz nam zapytanie o części mailowo, poinformują Cię o niej oraz jej cenie bezpośrednio telefocznie, SMS-em z naszego systemu, którzy jeżeli posiadają daną używaną część do Twojego auta jaguar, a my natychmiast powiadomimy o tym kilkadziesiąt auto złomów w pobliżu Ostrowi Mazowieckiej, wypełniając formularz zapytania, telefonicznie, mailowo, które zadeklarowały w naszym systemie sprzedaż części do pasujących aut jaguar.\nDysponujemy internetową bazą firm w naszym systemie prowadzących auto złomy w Twoim otoczeniu w Ostrowi Mazowieckiej do pojazdów jaguar.\nKupno używanych części w auto złomie w pobliżu Ostrowi Mazowieckiej może się odbyć osobiście bądź pożądana część do pojazdu jaguar wysyłana jest przesyłką kurierską. Ustala się to indywidualnie z konkretnym dostawcą części.\nJeżeli poszukujesz auto złomu w Ostrowi Mazowieckiej, potrzebujesz kupić używane części do pojazdu jaguar w Ostrowi Mazowieckiej, to odpowiednio trafiłeś.\nZa pośrednictwem naszego serwisu możesz przesłać zapytania o używane części samochodowe do pojazdów jaguar zarówno najbliższym auto złomom w Ostrowi Mazowieckiej i pozostałym na terenie całej Polski.\nZa naszym pośrednictwem dotrzesz do każdego auto złomu w Ostrowi Mazowieckiej dla wszystkich osobowych aut jaguar.\njaguar, AUTO ZŁOM w Ostrowi Mazowieckiej


Timelapse nieba - Time-Lapse\nAstrotimelapse drogi mlecznej\nNiebo zawsze fascynowało człowieka. Wolno przesuwające się chmury przybierające niesamowite kształty, konstelacje, spadające gwiazdy to zjawiska, które dzięki timelapse’om stały się jeszcze bardziej niezwykłe.\nNasi specjaliści zajmą się wszystkim\nOferujemy wysokiej jakości filmy przedstawiające ciągle zmieniające się niebo. Filmy wykonane metodą poklatkową pozwalają dynamicznie zademonstrować powolne zjawiska oraz zaprezentować je w efektownej formie. Słońce i chmury pędzą po niebie, za nimi przesuwają się Księżyc i gwiazdozbiory. Uzyskane materiały mogą uzupełniać prezentacje lub wykłady, uatrakcyjniać reklamy, stanowić pomoc dydaktyczną.\nPosiadamy wiedzę oraz niezbędne doświadczenie w wykonywaniu timelapse’ów nieba i wiemy jak zrobić to efektownie. Sukces tkwi w odpowiednim ustawieniu oraz kalibracji unikalnego sprzętu. Nasi specjaliści zajmą się wszystkim i potrafią uzyskać zadziwiający swoją jakością timelapse, który zadowoli każdego, kto będzie miał okazję go zobaczyć i dostarczy wielu istotnych informacji.\nObserwowanie nieba jeszcze nigdy nie było takie proste! Nasz timelapse pozwala na uchwycenie nawet najsubtelniejszych zmian i pokazanie ich w atrakcyjnej wizualnie formie.\nOstatnio zmieniany poniedziałek, 15 sierpień 2016 06:15\nWięcej w tej kategorii: « Timelapse przyrody Timelapse wody »


Archiwum Zapowiedź SSX Blur\nData: 2006-01-22, autor: Boon, dotyczy: WII\nZapowiedź SSX Blur\nZa oknami zima, śnieg po szyję, wiatr taki, że aż\nsię wychodzić nie chce, a do tego synoptycy twierdzą, że to się jeszcze nie zmieni... w Stanach Zjednoczonych. Ech, szkoda, że nie każdego stać na wyjazd w Alpy albo inne wysokie ośnieżone góry...\nElectronic Arts od kilku lat tworzy symulatory jazdy na snowboardzie o wspólnej nazwie SSX. Seria przypadła do gustu milionom ludzi na całym świecie (w tym i mnie...). Ostatnia część serii, a mianowicie "On Tour" wniósł do sagi pewien powiew świeżości albowiem oprócz śmigania na pojedynczej desce z wiązaniami mogliśmy także zasuwać na... nartach!!! Najnowsza część ukaże się tylko i wyłącznie na Wii.\nNajważniejszą zmianą w stosunku do poprzednich części serii, które ukazały się na Game Cube'ie jest oczywiście system sterowania oparty prawie całkowicie na wychyleniach Wii-Mote'a i Nunchaka. Piszę prawie, ponieważ w dalszym ciągu musimy operować także przyciskami. Sterowanie jest bardzo intuicyjne i nie trzeba się uczyć skomplikowanych sekwencji ruchów, aby kręcić naprawdę fachowe trikulce. Electronic Arts wprowadziło dwa systemy sterowania: jeden "naziemny" i drugi do sterowania naszym snowboard-erem/narciarzem w powietrzu. W jednej ręce trzymamy nunczak, a w drugiej wii-mote'a. I tak, aby zobaczyć naszą postać skręcającą gdzieś - musimy wykonać nunczakiem ruch\nprzypominający przekręcanie klucza w zamku. Lewo- postać skręca w lewo, analogicznie w przeciwną stronę. Wciskając Z nasza postać nabiera szybkości (swoiste "nitro") tracąc jednak tym samym trochę z rosnącego z każdym wykonanym trikiem paska "UBER MOVE". A propo uber tricków, aby je wykonać musisz je najpierw odblokować poprzez kolekcjonowanie "dopałek". Za każdych zebranych 20 na każdej z 12 tras otrzymujemy jeden uber trick, co daje nam łączną ilość 12 tricków (skomplikowana matematyka :).\nUber Tricka możemy odpalić dopiero po nabiciu paska do 3 poziomu. Kiedy już to zrobimy pozostaje nam tylko znaleźć jakąś hopkę, wybić się (tzn. pociągnąć szybkim ruchem do góry nunczak), odpalić Uber Tricka i cieszyć się punktacją. Później trzeba już tylko dobrze wylądować i po kłopocie:). Zwykłe triki wykonujemy dużo prościej, a dostępne są graby, grindy, flipy...\nPo sterowaniu pora zająć się grafiką. SSX Blur prezentuje się całkiem przyzwoicie, a rozmycia i wstęgi towarzyszące postaci kierowanej przez nas są po prostu obłędne... ale do tego zdążyliśmy się przyzwyczaić przy poprzednich odsłonach snowboardu od EA BIG. Samego śniegu jest kilkanaście rodzajów. Od delikatnego śnieżnego puchu przez ubity, rozjeżdżony śnieg, aż do zamarzniętych drobinek lodu. Widok każdego z nich przypomina ten rzeczywisty. Pora dnia (czy też nocy)\nwpływa bezpośrednio na kolor śniegu pokrywający stoki. Mnie najbardziej podoba się pomarańczowy towarzyszący zachodowi słońca... ech, czysta poezja.\nA teraz element, który niestety nie przypadł mi do gustu. Muzyka stanowi przekrój przez wszystkie gatunki muzyczne, co mogło by sie niektórym podobać, ale z nastawieniem na muzykę elektroniczną. Ech, brakuje mi pop-punkowych rytmów z SSX3... muzyka odgrywa jednak ważną rolę w trakcie rozgrywki, ponieważ gdy będziesz poprawnie wykonywał triki i czysto lądował to zaczniesz nabijać pasek GROOVE METER. Gdy dojdziesz na pasku do 3 levelu to wokół głowy kierowanej przez ciebie postaci zaczną tańczyć nuty. Dzięki temu wszystko będzie naj: będziesz najszybszy, będziesz robił najlepiej punktowane triki, najdalej będziesz skakał...\nGra ukaże się w drugim kwartale 2007 roku a ja już dziś nie mogę się doczekać, aby dostać ją w swoje łapy. Wydaje mi się, że po grę sięgną nie tylko fani poprzednich odsłon, ale także osoby lubiące szybkość, zasuwanie ośnieżonym stokiem i popisywanie się na imprezach kto robi lepsze combo...\nMantis: Snowboard w wykonani od EA Big jest czymś najwspanialszym co może sobie wymarzyć fan śnieżnych wojaży. SSX zawsze był i będzie dla mnie synonimem wspaniałej i niezapomnianej zabawy. Bo to ile spędziłem przy\nwcześniejszych częściach tej kultowej serii to chyba nikt nie wie. Dbałość o detale i wspaniałe efekty graficzne to jest to czym ta gra słynie od lat. A teraz na Wii możemy się spodziewać świetnego wykorzystania Wii-Mote co sprawi, że SSX będzie jeszcze bardziej grywany. To będzie obowiązkowy zakup dla każdego posiadacza Wii. Jak EA Big coś robi to oznacza, że szykuje się hit, a najnowszy SSX nie odbiega od tego schematu.\nUber Tricks Trailer


Dieta ubogoresztkowa – zasady, wskazania, jadłospis diety bezresztkowej - Wylecz.to\n»Dieta ubogoresztkowa – zasady, wskazania, jadłospis diety bezresztkowej\nDodane: 20. grudnia, 2016\nDieta ubogoresztkowa (inaczej dieta niskobłonnikowa lub dieta bezresztkowa) to przede wszystkim dieta lecznicza. Stosuje się ją bowiem nie po to, by schudnąć, lecz wspomóc leczenie niektórych chorób, np. schorzeń jelit. Jej głównym założeniem jest ograniczenie spożycia produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Jakie są zasady diety ubogoresztkowej? Kto powinien ją stosować i jakie produkty mogą znaleźć się w jadłospisie?\nZasady diety ubogoresztkowej – na czym polega?\nDieta bezresztkowa to przede wszystkim dieta łatwostrawna, a więc uboga w błonnik pokarmowy. Celem diety ubogoresztkowej jest spożywanie produktów, które nie nadwyrężają zanadto jelit, a więc musi być to żywność w całości rozkładana przez enzymy trawienne.\nZgodnie z zasadami diety ubogoresztkowej konieczne jest ograniczenie spożycia błonnika pokarmowego do 10 g dziennie (wg norm zdrowy, dorosły człowiek powinien spożywać codziennie 25–40 g tego składnika). Dieta bezresztkowa musi być dietą wysokokaloryczną (dostarczać ok. 2000–3000 kcal na dobę), z uwagi na wysokie straty składników odżywczych, do których dochodzi, np. na skutek przewlekłych biegunek u osób cierpiących na choroby jelit.\nZalecane jest, aby była to dieta niskotłuszczowa (50–70 g tłuszczu dziennie) oraz wysokobiałkowa (80–120 g białka na dzień). Dzienna racja pokarmowa powinna być rozłożona na 5, a nawet 6 posiłków, zgodnie z zasadą: lepiej małe porcje, lecz spożywane częściej, co zapobiega obciążaniu przewodu pokarmowego. Potrawy należy przygotowywać z zastosowaniem technik kulinarnych takich jak: gotowanie w wodzie, na parze, pieczenie w pergaminie lub folii bez dodatku tłuszczu, duszenie bez wcześniejszego obsmażania. Natomiast koniecznie trzeba wyeliminować smażenie, zwłaszcza przy udziale tłuszczu.\nKasze, makarony czy warzywa uwzględniane w jadłospisie diety nieskoresztkowej powinny być podawane w postaci niemal rozgotowanej, nigdy al dente.\nDieta bezresztkowa – dla kogo? Jakie są wskazania?\nDieta ubogoresztkowa jest dietą leczniczą, a więc powinny ją stosować tylko osoby, u których lekarz stwierdził konieczność przejścia na taką dietę jako formę wspomagania terapii określonego schorzenia. Kto powinien stosować dietę niskoresztkową?\nDieta niskoresztkowa zalecana jest pacjentom cierpiącym na choroby horoby jelit, np. jelito drażliwe, wrzodziejące jelito, stany zapalne jelit, nowotwory jelit, ponieważ tego typu schorzenia wymagają eliminacji pokarmów obciążających pracę jelit, a produkty bogate w błonnik powodują nadmierne podrażnienie błony śluzowej jelit.\nTaki sposób żywienia wskazany jest również po zabiegach operacyjnych, z uwagi na konieczność powolnego włączania do diety produktów bogatych w błonnik pokarmowy i stopniowego przyzwyczajania organizmu do jak największych jego dawek, co pozwoli dość szybko wrócić do normalnego, podstawowego żywienia.\nWarto zastosować ją w biegunkach będących następstwem zatrucia pokarmowego, gdyż dieta niskobłonnikowa działa zapierająco i ogranicza częstość wypróżnień, a także wspomaga i przywraca właściwą pracę przewodu pokarmowego.\nCo jeść na diecie ubogoresztkowej – produkty lekkostrawne\nDieta przy zapaleniu jelit musi obfitować w produkty lekkostrawne, które będą bardzo szybko rozkładane, nie obciążając w ten sposób dodatkowo jelit, których praca w przypadku różnego rodzaju chorób jest już i tak zaburzona. Co w takim razie jeść, będąc na diecie niskobłonnikowej?\nW przepisach diety bezresztkowej powinny pojawić się oczyszczone produkty zbożowe, np. pszenne, czerstwe pieczywo, bułki pszenne, drobne kasze (manna, wiejska, mazurska), jasne, drobne makarony, biały ryż, płatki ryżowe, mąki pszenne. Zaleca się jedzenie chudych gatunków mięs oraz wędlin (np. kurczak, indyk, cielęcina, królik, wysokogatunkowe wędliny z kurczaka lub indyka) oraz chudych ryb (np. dorsz, mintaj, sandacz). W jadłospisie należy uwzględnić niskotłuszczowe mleko i przetwory mleczne, chude sery, np. kefir, maślanka, jogurt, chudy twaróg, serek wiejski. Jaja powinny być gotowane na miękko lub półtwardo czy też w formie jajecznicy gotowanej na parze. Należy wybierać tłuszcze pochodzenia roślinnego, np. olej rzepakowy, oliwa z oliwek, ale także masło z uwagi na to, iż jest łatwo przyswajalne dla organizmu.\nNiskobłonnikowa dieta lekkostrawna zakłada jedzenie dojrzałych owoców (bez skórki, najlepiej podgotowanych) w postaci musów i przecierów. Mogą to być jabłka, banany, brzoskwinie, morele oraz owoce jagodowe. Warzywa także należy spożywać w formie gotowanej. Najlepiej wybierać warzywa korzeniowe (np. marchew, seler) oraz ziemniaki. Dopuszcza się również jedzenie pomidorów bez skórki, sałaty oraz szpinaku. Potrawy w diecie ubogoresztkowej można doprawiać łagodnymi przyprawami, np. cynamonem, koperkiem czy natką pietruszki. Warto sięgać po zupy na wywarze z jarzyn, niezabielane lub z dodatkiem jogurtu naturalnego czy zaciągane zawiesiną z mąki i wody. Dozwolone napoje to woda mineralna niegazowana, soki owocowe i warzywne, kompoty, słaba herbata, napary ziołowe,\nW ograniczonych ilościach należy spożywać: cukier, miód, galaretki, dżemy owocowe, budyń, kisiel oraz słodycze takie jak: herbatniki, biszkopty czy wafle.\nDieta niskoresztkowa – produkty przeciwwskazane w jadłospisie\nDieta bezresztkowa eliminuje przede wszystkim produkty bogate w błonnik oraz obfitujące w tłuszcze i charakteryzujące się wysokim stopniem przetworzenia. Do żywności, którą koniecznie trzeba wykluczyć z jadłospisu diety ubogoresztkowej zalicza się:\nnieoczyszczone produkty zbożowe, np. pełnoziarniste, razowe, świeże pieczywo, grube makarony, płatki owsiane i inne z pełnego ziarna, mąki razowe (im wyższy typ mąki tym mniej oczyszczona),\ntłuste gatunki mięs oraz wędlin, wyroby podrobowe, np. kaczka, gęś, tłusta wieprzowina (karkówka, boczek), baranina, niskogatunkowe wędliny, konserwy mięsne; tłuste ryby, konserwy rybne, ryby wędzone, np. łosoś, tuńczyk, makrela wędzona, śledź w pomidorach,\ntłuste mleko i przetwory mleczne, tłuste sery; jaja gotowane na twardo, smażone na tłuszczu w postaci jajecznicy lub sadzone,\ntłuszcze zwierzęce oraz wysokoprzetworzone tłuszcze roślinne, np. smalec, łój, margaryny twarde kostkowe,\nowoce niedojrzałe, surowe, ze skórką, strączkowe oraz konserwowe,\norzechy, pestki i nasiona, np. orzechy laskowe, włoskie, migdały, nasiona słonecznika, pestki dyni,\nnapoje takie jak: słodzone napoje gazowane i niegazowane, nektary, mocna herbata, kawa, alkohol.\nW jadłospisie diety bezresztkowej nie powinny występować ostre przyprawy, np. chilli, pieprz, a także słodycze. Należy unikać dań typu fast food i innych posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i przygotowanych z półproduktów. nie zaleca się ponadto jedzenia zup na wywarach mięsnych, zagęszczanych zasmażkami lub tyłustą śmietaną.\nTagi: dieta lekkostrawnadieta ubogoresztkowadieta bezresztkowadieta niskoresztkowadieta niskobłonnikowa\nDieta niskotłuszczowa polega na spożywaniu produktów o niskiej zawartości tłuszczów. Tłuszcz jest niezbędnym składnikiem każdej diety, nawet odchudzającej. Jednak jego nadmiar może prowadzić do rozwoju nadwagi czy otyłości oraz wielu...\nDieta łatwostrawna zakłada wyeliminowanie produktów, które nadmiernie obciążają pracę przewodu pokarmowego. Przepisy na dietę łatwostrawna zakładają unikanie tłuszczu i smażenia. Z diety lekkostrawnej należy wyeliminować także...\nPokarmy tłuste i smażone uchodzą powszechnie za niezdrowe i ciężkostrawne. Ich regularne spożywanie w nadmiernej ilości niekorzystnie wpływa na pracę całego organizmu. Dieta większości osób zawiera zdecydowanie za dużo tłuszczów...\n18. listopada, 2015\nantykoncepcja depresja grzybica pochwy skuteczne odchudzanie refluks żołądkowo-przełykowy choroby wątroby nadczynność tarczycy migrena niedoczynność tarczycy rak sutka zaparcia żylaki kończyn dolnych zdrowa dieta ból głowy choroba Leśniowskiego-Crohna hemoroidy rak piersi zdrowe odchudzanie astma zaburzenia erekcji nadciśnienie tętnicze menopauza antykoncepcja hormonalna problemy z erekcją objawy menopauzy rak szyjki macicy cukrzyca kamica nerkowa choroby nerek osteoporoza


Zobacz tą diabelnie piękną maszynę! Ducati Diavel Carbon\nAtletyczna sylwetka, mroczny charakter i włoski e wzornictwo - Ducati Diavel to motocykl, którego nie da się pomylić z żadnym innym. Po długim oczekiwaniu doczekaliśmy się premiery nowej wersji - Diavel Carbon, o której plotki i przecieki krążyły w sieci od kliku miesięcy. Wizualnie jak zwykle piękny, ale czy coś jeszcze się zmieniło?\nZmieniło się całkiem sporo, choć głównie w warstwie zewnętrznej motocykla. Silnik pozostał ten sam: Ducati Testastretta 11 dający moc 162 KM przy 9250 rpm. Maksymalny moment obrotowy wynosi 130.5 Nm / 8000 rpm. Podobnie jak w poprzednich wersjach Diavela (standardowej i wersji Titanium) tak również ten wyposażony został w trzy mapy silnika dostosowujące jego pracę w zależności od potrzeb do jazdy sportowej, turystycznej lub miejskiej. Do tego w standardzie otrzymujemy pakiet bezpieczeństwa Ducati obejmujący ABS i DTC (Ducati Traction Control)\nDiavel - zmiksowanie cruisera z nakedem to wizualna uczta!\nObecny w nazwie motocykla karbon znajdujemy głównie na osłonie zbiornika paliwa, na zadupku i na błotniku przednim. Do tego dochodzą liczne karbonowe detale. Całość uzupełnia nowy, ekskluzywny kolor lakieru - Asphalt Grey i rama w ciemnym chromie. Diavel dostał nowy tłumik ze stali nierdzewnej i z kolektorami od Zircotec z czarną powłoką ceramiczną. Z nowości warto wspomnieć również przeprojektowaną kanapę i dziesięcio-ramienne koła - naprawdę ładne.\nMasa motocykla na mokro to teraz 244 kg.\nFilm promujące machinę z piekła rodem możecie obejrzeć TUTAJ.


Morze kapeluszy na Partynicach | www.wroclaw.pl\nMorze kapeluszy na Partynicach\nNa Partynicach zaroiło się od kapeluszy! Wrocławianie nie zawiedli, tłumnie przybyli na wrocławski hipodrom. Nie zabrakło końskiej dawki emocji.\nCrystal Cup i Ladies Day na Partynicach\nPo raz pierwszy w historii rozegrana została gonitwa Crystal Cup. Dwójka faworytów stoczyła w głównej gonitwie tego dnia porywającą walkę o zwycięstwo, w której na celowniku Sergeant Thunder pod Markiem Stromskim okazał się lepszy o szyję od Delight My Fire pod Niklasem Lovenem. Trzecie miejsce zajęła partynicka Negro Czacza pod Pawłem Pałczyńskim.\nPo starcie konie galopowały w zwartej grupie. Dyktowania tempa podjął się Maugli pod Josefem Sovką, faworyci podążali na drugiej i trzeciej pozycji. Wszyscy uczestnicy gonitwy bez problemu pokonali najtrudniejsze przeszkody – skok trybunowy i bankiet. W drugiej fazie wyścigu do głosu doszła Delight My Fire, ubiegłoroczna zwyciężczyni Wielkiej Wrocławskiej, i odskoczyła rywalom. Niestety, jeździec zbyt szeroko wziął zakręt w kierunku finiszu i przed wyjściem na końcową prostą konie znów galopowały razem.\nSprawa zwycięstwa rozstrzygnęła się na ostatnich metrach liczącego 5500 m wyścigu. Sergeant Thunder i Delight My Fire dostarczyły wielotysięcznej publiczności prawdziwie końskiej dawki emocji. Oba konie na celowniku dzieliła długość końskiej szyi. Znakomite trzecie miejsce wywalczyła Negro Czacza, klacz trenowana na Partynicach przez Michała Borkowskiego, a należąca do Pauliny Kruc.\nW gonitwie Crystal Cup mieliśmy okazje oglądać zmagania koni na dwóch nowych przeszkodach. - Bankiet jest bardzo ciekawą przeszkodą, inny, bo niepokryty trawą. Świetna jest też przeszkoda wodna – chwalił przed gonitwą Philippe Foucher, sekretarz European Crystal Cup Cross Country Challenge. Po gonitwie był równie zadowolony, zarówno z jej przebiegu, jak i oprawy. - Trochę się obawiałem obu nowych przeszkód, ale wszytko poszło dobrze – cieszył się zwycięski dżokej Marek Stromsky. – Przygotowaliście świetną trasę wyścigu, bardzo mi się podobała.\nNie mniejszą dawkę emocji przyniosły pozostałe gonitwy tego dnia. W czwartej gonitwie o puchar marki Max Fliz Tasmania po zaciekłej walce wygrała zaledwie o pół długości z Aspire. Było to drugie z trzech zwycięstw tego dnia wrocławskiego trenera Tadeusza Dębowskiego. W strugach deszczu odbyła się szósta gonitwa o puchar Militaria.pl gdzie zwyciężyła Charreria, dosiadana przez dżokeja C. Timmonsa, nad faworyzowanym Nick of the Star.\nPartynice to nie tylko wyścigi. Tłumy, które przyszły na wrocławski tor miały okazje uczestniczyć również w jednym z największych wydarzeń modowych w Polsce. W ramach Fashion Meeting Style ponad 30 niezależnych projektantów zaprezentowało swoje unikalne kolekcje w plenerowym showroom’ie. Panie miały również okazje skorzystać z darmowych porad stylistek. W przerwach między gonitwami publiczność zobaczyła pokazy mody m.in. Nataschy Pavluchenko, Emc Studio czy Oktopus.


Botki damskie wysokie - Botki damskie - Kolekcja zima 2020 - Sklep Radio ZET\nSklep / Buty / Obuwie damskie / Botki damskie / botki damskie wysokie - Kolekcja zima 2020\nWygodne do noszenia botki damskie wysokie\nbotki damskie wysokie są zawsze modne i eleganckie i wybierane są przez kobiety, które cenią sobie modny i szykowny styl.\nUszyte przez najlepszych producentów obuwia ButyModne, Born2be, Renee, Zapato, Tagless botki damskie wysokie sprawdzają się przy każdej pogodzie i gwarantują ciepło w czasie najmroźniejszych zim.\nbotki damskie ze sklepu ccc pomarańczowe botki damskie botki damskie ze sklepu limango.pl różowe botki damskie botki damskie ze sklepu suzana brązowe botki damskie botki damskie shelovet czarne botki damskie botki damskie ze sklepu born2be.pl białe botki damskie\nbotki damskie wysokie - zobacz wybrane produkty\nBotki w kolorze czarnym. Obuwie posiada sznurowanie, klamry oraz suwak. Buciki wykonane są z materiału skóropodobnego. Buciki są zdobione na cholewce.\nRozmiarówka damska standardowa – sprawdź tabelę rozmiarów. * dokładność pomiaru (+/-) 3 mm. Modne i wygodne botki damskie w kolorze czarnym. Buty wykonano z najwyższej jakości skóry ekologicznej. Odpowiednio wyprofilowana podeszwa zapewnia wygodę oraz stabilność w trakcie chodzenia. Zamki błyskawiczne znacznie ułatwiają zdejmowanie i zakładanie butów. Botki spodobają się wielbicielkom stylu rockowego.\nWspaniałe botki z wysoką cholewką. Wnętrze delikatnie ocieplone kocem obuwniczym, które zapewni nam komfort w każdej sytuacji. Solidne sznurowanie oraz gruba podeszwa. Przy wyborze rozmiaru prosimy sugerować się tabelą rozmiarów, która dostępna jest po najechaniu bądź kliknięciu w dany rozmiar.24 miesiące\nButy:są pełnowartościowe w I gatunkusą wyprodukowane w Polsce według surowych norm jakościsą starannie wykonane i odznaczają się wysoką trwałością spód: 0.8 cm, obcas: 3 cm Kolor: Koniak Tabelka z długościami wkładki wewnętrznej obuwia,wymiary rzeczywiste zmierzone przez eksperta Suzany Rozmiar363738394041Długość wkładki(cm)23.32424.725.326.126.8Wysokość całkowita (cm)12.512.512.512.51313Obwód cholewki na wys. nogi 12 cm (cm)2323.524252627 Sugestie dotyczące wyboru rozmiaru:Osoba która przymierzała obuwie w naszej firmie stwierdziła [...]\nButy:są pełnowartościowe w I gatunkusą starannie wykonane oraz odznaczają się wysoką trwałościąsą wykonane rozciągliwej tkaniny która dopasowuje się do stopyKolor: ZielonyRozmiar3637383940Długość wkładki (cm)23.62424.825.426Wysokość buta (cm)25.52626.52727.5Szpilka (cm)8.28.38.48.58.6 GWARANCJA na 12 miesięcy !!!\nButy:są pełnowartościowe w I gatunkusą starannie wykonane oraz odznaczają się wysoką trwałościąsą wykonane rozciągliwej tkaniny która dopasowuje się do stopyKolor: SzaryRozmiar3637383940Długość wkładki (cm)23.62424.825.426Wysokość buta (cm)25.52626.52727.5Szpilka (cm)8.28.38.48.58.6 GWARANCJA na 12 miesięcy !!!\nEleganckie botki wykonane z wysokiej jakości skóry imitującej skórę węża. Buty charakteryzuje przepięknie zaprojektowana i uszyta z dbałością o szczegóły cholewka, która pięknie układa się na nodze. Zamek w tym modelu zastąpiono estetycznym rozcięciem na przodzie cholewki. Można je nosić do jeansów, sukienek i spódnic.\nBotki Hanwell z noskiem w kształcie migdałka i miękką cholewką za kostkę, z przeszyciami. Na wysokim, prostym obcasie typu słupek. Wykonane z ekoskóry. Z zapięciem na zamek błyskawiczny. Wkładka ze skóry naturalnej, zwiększająca komfort noszenia. Z nimi stworzysz kobiece stylizacje zarówno na co dzień, jak i na większe wyjścia!\nKlasyczne botki Ideal Shoes wykonane z najwyższej jakości materiałów.Zachwycający model, którego nie może zabraknąć w Twojej szafie.Wysokie obcasy dodadzą kobiecości każdej stylizacji.Materiał: EkozamszWkładka: Inny materiałPodeszwa: Tworzywo sztuczneOcieplenie: Tak – tylko stopaZapięcie: ZamekRodzaj obcasa: SłupekWysokość obcasa: 9 cmWysokość cholewki: 8 cmKolor: GranatowyModel: TX-2906 Producent: Ideal Shoes\nZnajdź podobne botki damskie wysokie