Szybkie działania pomogą zbudować bądź wdrożyć bezpieczne i wydajne rozwiązanie dopasowane do potrzeb przedsiębiorstwa - GazetaPrawna.pl\nSzybkie działania pomogą zbudować bądź wdrożyć bezpieczne i wydajne rozwiązanie dopasowane do potrzeb przedsiębiorstwa\nOd 1 stycznia 2022 r. podatnicy będą mogli opcjonalnie przekazywać oraz odbierać faktury w formie ustrukturyzowanej (dalej jako: e-Faktura) za pomocą Krajowego Systemu e-Faktur (dalej jako: KSeF), który docelowo ma pełnić funkcję centralnego rejestru faktur.\nOd tej daty będzie to jedna z dopuszczalnych form, obok tradycyjnych faktur papierowych i nieustrukturyzowanych faktur elektronicznych dokumentowania dostaw towarów i świadczenia usług.\nW tym tekście skupimy się głównie na praktycznych aspektach związanych z wprowadzeniem e faktury oraz najczęściej pojawiających się pytaniach i wątpliwościach.\nWystawianie e-faktur na podmioty zagraniczne\nPierwszą kwestią, która budzi wątpliwości podatników, jest proces fakturowania po wprowadzeniu e-faktury, w szczególności zaś, jak będzie się odbywała wymiana faktur z podmiotami spoza Polski.\nPiotr Gruszka - starszy konsultant w zespole Tax Technology & Transformation w EY Doradztwo Podatkowe Krupa sp. k. / foto: materiały prasowe\nZarówno sama schema, jak i raport z konsultacji społecznych z 9 września 2021 r. (dalej: Raport z konsultacji) nie odnoszą się wprost do kwestii wymiany faktur z podmiotami zagranicznymi. Niemniej na podstawie założeń dotyczących wdrożenie KSeF, a także odpowiedzi wskazanych w Raporcie z konsultacji, wydaje się, że proces ten będzie odbywał się w dwutorowo poprzez wystawiane faktury na podmiot zagraniczny w systemie KSeFi i niezależne przekazanie kontrahentowi z zagranicy faktury w dotychczas uzgodnionej formie, np. formacie PDF. Przyjęcie takiego podejścia wynika niejako z odpowiedzi na pkt 7 z Raportu z konsultacji, w którym Ministerstwo Finansów wskazało, że: „Faktura korygująca wystawiona w KSEF będzie mogła być, tak jak faktura ustrukturyzowana, przekazana odbiorcy poza KSeF, w innej uzgodnionej z nim formie”.\nPowyższa odpowiedź wskazuje, że MF zakłada, że po wprowadzeniu e-Faktury funkcjonował będzie system hybrydowy, w którym faktury będą obowiązkowo wystawiane w KSeF, a jednocześnie będzie mogła funkcjonowała tradycyjna forma wymiany dokumentów. A tym samym logiczny wydaje się scenariusz, w którym faktura do podmiotu zagranicznego zostanie wystawiona w KSeF, a obraz tej faktury zostanie przekazany na dotychczasowych zasadach.\nZa przedstawionym podejście przemawia również to, iż objęcie procesem e-fakturowania podmiotów zagranicznych pozwoli na usunięcie obowiązku przekazywania plików JPK_FA za okresy począwszy od 1 stycznia 2023 r.\nWięcej niż tradycyjna faktura\nW przeciwieństwie i do tradycyjnej faktury, i do pliku JPK_FA, e-Faktura nie bazuje wyłącznie na wymaganiach w zakresie fakturowania wskazanych w art. 106e ustawy o VAT. Schema e-Faktury w znaczny sposób rozszerza zakres informacji, jaki będzie należało ująć dokumentując transakcję z kontrahentem.\nPunktem wyjściowym dla e-Faktury była schema pliku JPK_FA (która bazowała bezpośrednio na art. 106e ustawy o VAT), niemniej została ona znacznie rozbudowana, tak by ułatwić organom podatkowym typowanie podatników do kontroli w przyszłości. Zaproponowana wersja e-Faktury (nie jest to wersja ostateczna):\n- odzwierciedla idee oznaczania pól z JPK_FA nawiązującą do poszczególnych punktów z art. 106e ustawy o VAT – oznacza to, że podobnie jak w JPK_FA w e-Fakturze numeracji pól będzie bazowała na numeracji punktów w ustawie o VAT, przykładowo datę wystawienia wskazaną jako element faktury w art. 106e ust. 1 pkt 1 w e-Fakturze należało będzie zaraportować w polu P_1, a nazwę towaru lub usługi wskazaną w art. 106e ust. 1 pkt 7 w polu P_7 itd.;\n- rozszerza zakres informacji o elementy dodane w JPK_V7M, m.in. konieczność oznaczania grup GTU oraz procedur, z tą różnicą, że na e-Fakturze informację tę należało będzie wskazywać na poziomie każdej linii, nie zaś na poziomie całej faktury;\n- rozszerza katalog możliwych rodzajów faktur dostępnych w JPK_FA np. o fakturę korygującą zaliczkową;\n- wprowadza nowe sekcje, m.in. Rozliczenie, Płatność, Warunki transakcji, które zawierają wiele nowych informacji, a także informacje, które były stosowane dotychczas celem doprecyzowania warunków umownych lub postanowień umownych, np. incoterms czy wskazanie numeru rachunku bankowego;\n- wprowadza wiele nowych pól na poziomie prezentacji informacji o poszczególnych wierszach transakcji m.in. o kurs walutowy czy informację dotyczącą PKWiU/ CN.\nE-Faktura będzie wyzwaniem ze względu na zakres informacji oraz ich powiązanie. Niestety sam zakres danych nie stanowi jedynego problemu w schemie e-Faktury – jest nim także brak klarownych informacji w zakresie obligatoryjności pól, które powinny pojawić się w pliku XML.\nObligatoryjność pól w e-Fakturze\nSchema e-Faktury wskazuje, które pola są obligatoryjne, a które nie np. data wystawienia czy numer faktury. Niestety w znacznej części schemy mamy informację o braku obligatoryjności pól z brakiem dodatkowego komentarza w tym zakresie. W przypadku części z pól możemy posiłkować się przepisami VAT, które regulują kwestie obligatoryjności elementu na fakturze, gdzie przykładowo w przypadku faktury korygującej będziemy zobligowani do wskazania także dodatkowych informacji. Problem pojawia się natomiast w przypadku nowych elementów (elementów, które nie występowały dotychczas w JPK_FA i JPK_V7M), takich jak sekcja „Płatność”, czy sekcja „Warunki transakcji”. W ich przypadku schema nie precyzuje, kiedy dana informacja powinna być wskazana w e-Fakturze obligatoryjnie, a kiedy nie.\nKażde przedsiębiorstwo indywidualnie podchodzi do kwestii rozpoczęcia prac wdrożeniowych do nowych wymogów wprowadzanych przez MF, niemniej jednak niezależnie od momentu rozpoczęcia prac przy analizie schemy e-Faktury pierwszym krokiem powinna być weryfikacja, czy dany element wskazany w schemie e-Faktury występuje bądź może w przyszłości realnie wystąpić w przedsiębiorstwie. Jednocześnie w trakcie prowadzonej analizy należy zwrócić szczególną uwagę na transakcje sporadyczne, które mogą generować konieczność raportowania nowych informacji oraz refaktury, które wiążą się z podobnymi obowiązkami np. refaktura usług medycznych wiążąca się z koniecznością wskazywania informacji o podstawie prawnej zwolnienia.\nKSeF a korzyści dla podatników\nKorzystanie z KSeF będzie się wiązało z szeregiem udogodnień przewidzianych przez ustawodawcę.\n- Podatnik będzie uprawniony, przy spełnieniu wszystkich przesłanek, do skorzystania z 40-dniowego terminu na zwrot VAT – za pomocą zaznaczenia dedykowanego znacznika w pliku JPK_V7M(JPK_V7K) – możliwość przewidziana jedynie dla podmiotów korzystających z KSeF.\n- Rozliczenia korekty in minus będzie możliwe już w okresie jej raportowania.\n- Użytkownicy KSeF zwolnieni będą z obowiązku archiwizacji e-Faktur – te będą przechowywane w KSeF przez 10 lat od końca roku wystawienia dokumentu.\nKSeF a nowe wyzwania dla podatników\nProces wdrożenia e-Faktury stanowił będzie nie tylko wyzwanie technologiczne, ale także organizacyjne, które będzie się wiązało dla przedsiębiorców z modyfikacjami prowadzonych procesów okołobiznesowych, m.in.:\n- koniecznością zbudowania komunikacji między system finansowo-księgowego a KSeF. Po publikacji API przez MF budowa narzędzia do wysyłania nie powinna stanowić tak dużego wyzwania. Przedsiębiorcy będą musieli zwrócić szczególną uwagę na obsługę komunikatów o błędach. Brak tego elementu bądź przygotowanie go w sposób uproszczony może prowadzić bowiem do sytuacji braku informacji o nie przyjęciu faktury przez KSeF, co w konsekwencji skutkować będzie dostarczeniem faktury do kontrahenta i brakiem otrzymania płatności. Co w dłuższej perspektywie czasu może wpłynąć na płynność finansową przedsiębiorstwa;\n- zmianą w rozliczeniach wydatków pracowniczych – wejściem e-Faktury może spowodować rezygnację części przedsiębiorców przekazywania dotychczasowej formy faktur, a co za tym idzie w przypadku nabycia np. paliwa czy usług hotelowych pracownik w delegacji nie otrzyma dokumentu w formie papierowej lub e-mailowej, za pomocą którego będzie mógł rozliczyć wydatki pracownicze. Jedynym dokumentem będzie e-Faktura, która będzie wysyłana przez hotel czy stację benzynową do systemu KSeF. Tym samym możliwość przeprowadzenia rozliczeń z pracownikami będzie się wiązała z koniecznością wdrożenia specjalnego rozwiązania pozwalającego pracownikom na wgląd w część faktur zakupowych spółki i przypisanie ich do swojej osoby w systemie by dokonać rozliczenia. Istotne jest by mieć świadomość powyższego zagrożenia;\n- zbudowania procedur dodatkowej akceptacji faktur sprzedażowych, np. poprzez losową weryfikację numerów WZ wskazanych na e-Fakturze przez wyznaczoną osobę z działu logistycznego czy wprowadzenie zapisów do umów określających m.in. formę wprowadzania dodatkowych informacji w polu „Dodatkowy opis” poprzez dookreślenie kolejności wprowadzanych dodatkowych informacji np. numeru zamówienia.\nBazując na doświadczeniach związanych z wdrożeniem JPK czy e-SF, można stwierdzić, że proces wdrożenia e-Faktury będzie kolejnym wyzwaniem dla przedsiębiorców, nie tylko ze względu na konieczność gromadzenia kolejnych informacji, lecz przede wszystkim raportowania ich w czasie rzeczywistym do KSeF. Dlatego też szybsze podjęcie działań w tym zakresie pozwoli na zbudowanie bądź wdrożenie bezpiecznego i wydajnego rozwiązania dopasowanego do potrzeb przedsiębiorstwa.\nKSeF faktury EY


Czyszczenie wnętrza samochodu. Szybkie i skuteczne rozwiązanie problemu z brudną kabiną - Blog Ucando.pl - sklepu z częściami samochodowymi\nNastępneSamochód do driftu – jak go przygotować?\nPiotr Żaczek\tdnia 25/10/2021\nTak jak dbamy o czystość karoserii czy felg samochodowych, tak samo powinniśmy dbać i o porządek we wnętrzu auta. Sprzątanie w kabinie jest tym prostsze, że w większości można je wykonywać bez względu na pogodę. Ale jak należy to robić, aby osiągnąć odpowiedni efekt? Jakie preparaty najlepiej sprawdzą się do szybkiego i skutecznego czyszczenia wnętrza samochodu?\nWłaściwa kolejność podczas czyszczenia wnętrza samochodu. Co ułatwia doprowadzenia kabiny do idealnego porządku?\nKażdy, kto zajmuje się czyszczeniem i odświeżaniem wnętrz samochodów w sposób profesjonalny, ma opracowany schemat postępowania podczas tego typu zabiegów. Schemat ten pozwala maksymalnie skrócić całą pracę, ułatwić i usprawnić jej wykonywanie, a także zapewnić osiągnięcie co najmniej zadowalających efektów. W większości przypadków schemat ten opiera się na następujących etapach:\nUsunięcie z wnętrza samochodu wszelkich niezbędnych przedmiotów – nie tylko śmieci, ale też np. dywaników samochodowych.\nDokładne odkurzenie kabiny auta – użyj w tym celu dwóch końcówek do odkurzacza: okrągłej z włosiem oraz wąskiej, płaskiej ssawki.\nCzyszczenie dywaników – tak welurowych, jak i gumowych.\nCzyszczenie plastików – kokpitu i nie tylko.\nCzyszczenie tapicerki – z użyciem odpowiednich preparatów.\nCzyszczenie szyb samochodowych – od wewnątrz i na zewnątrz.\nKluczem w całej tej procedurze jest zachowanie podanej kolejności oraz użycie właściwych preparatów czyszczących. A które są tymi właściwymi?\nŚrodki do czyszczenia tapicerki samochodowej. Jakie warto wybrać i dlaczego?\nCzyszczenie tapicerki welurowej, z tworzywa sztucznego, wymaga zastosowania odpowiednich do tego zadania preparatów. Preparaty te dostępne są w wielu wariantach, umożliwiających dostosowanie do konkretnych potrzeb. Możesz wybrać np.:\nśrodek do czyszczenia tapicerki LOTAR, 1 litr od K2 – gdy potrzebujesz większej ilości preparatu do głębokiego czyszczenia;\nproszek do czyszczenia tapicerki K2 Tornado, 1 kg – gdy czyścisz tapicerkę przy pomocy urządzenia spryskująco-odsysającego;\npiankę do tapicerki SONAX Xtreme, 400 ml – na szybkie, głębokie odświeżenie foteli;\npłyn do prania tapicerki Moje Auto „Tapicerka” 2w1, 650 ml – do regularnej pielęgnacji;\npreparat do czyszczenia tapicerki Moje Auto „Upholstery Cleaner”, 400 ml – szybki i łatwy w użyciu środek w sprayu.\nWybierając odpowiedni preparat, zawsze pamiętaj o dopasowaniu go do własnych potrzeb. Ponieważ nie są to drogie środki, możesz z powodzeniem używać zamiennie kilku z nich.\nPreparaty do czyszczenia i zabezpieczania szyb w samochodzie. W jaki sposób należy ich używać?\nPodczas czyszczenia szyb od wewnątrz, pamiętaj o tym, aby nie nakładać preparatu bezpośrednio na szybę, ale na ściereczkę. Rozpylanie płynu do mycia szyb w kabinie sprawia, ze ten będzie osiadał na plastik kokpitu, zostawiając na nim nieładne plamy. A czego powinieneś używać do szyb w swoim aucie? Może to być np.:\npłyn do mycia szyb K2 „Carso Optica”, 500 ml – tradycyjne rozwiązanie w atomizerze;\npianka do mycia szyb K2 „Nuta Plus”, 600 ml – przyjemnie pachnąca, ekonomiczna i łatwa w użyciu;\nściereczki do szyb K2 „Nuta” Glass Wipes (opakowanie – 25 sztuk) – do szybkiego przetarcia brudnych szyb.\nA po umyciu szyb, koniecznie nanieś na nie (od zewnątrz) tzw. niewidzialną wycieraczkę, chociażby TURTLE WAX Clear Vue Rain Repellent, 300 ml, marki AMTRA. W ten sposób Twoje szyby znacznie dłużej zachowają czystość.


Jak zadbać o swoje bezpieczeństwo na rowerze? » sobiertex.com.pl\nJazda na rowerze jest dla jednych codziennym przemieszczaniem na trasie dom – praca – dom, a dla innych weekendową przygodą. Mimo to każdy z cyklistów powinien zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas jazdy. Upadek bowiem może grozić nawet poważnymi kontuzjami, szczególnie na asfaltowych ulicach. Dobrze jest zaopatrzyć się w ochraniacze rowerowe.\nWraz z spopularyzowaniem się jazdy na rowerze jako takiej sklepy sportowe i rowerowe prześcigają się w dostarczaniu klientom szeregu rozwiązań odzieżowych. Które na pewno trzeba mieć? Podczas jazdy rowerem dobrze jest zaopatrzyć się przede wszystkim w rękawice oraz kask. Rękawice ułatwiają przyczepność i łatwiej nam jest trzymać kierownicę, a kask chroni naszą głowę przed ewentualnymi upadkami. Dodatkami często stosowanymi przez entuzjastów jazdy rowerem górskim są nałokietniki i nakolanniki. Minimalizują one obtarcia powstające podczas jazdy na bezdrożach, a w razie upadku chronią przed złamaniami. Kolejną rzeczą poprawiającą bezpieczeństwo jest koszulka czy też cały zestaw do jazdy rowerem. Nie mając odblasków i lamp w rowerze, możemy zaopatrzyć się w odblaskowe koszulki lub w stroje w jaskrawych kolorach. Tak ubrani z pewnością stajemy się widoczniejsi dla innych użytkowników, a tym samym jazda na rowerze jest bezpieczniejsza.\nDla zwiększenia bezpieczeństwa podczas jazdy, entuzjaści jazdy na rowerach MTB ochraniacze rowerowe stosują niczym zbroję rycerską. Oprócz nakolanników, rękawic, kasków, stosują również stabilizatory pleców lub tylko barków. Jest jeden z ochraniaczy zbudowany z twardego, mocnego, a jednocześnie lekkiego tworzywa chroniący kręgosłup przed ewentualnymi urazami. Tego rodzaju ochraniacze przypominają bardziej akcesoria dla motocyklistów i też od nich zostały zapożyczone. Wraz z rozwojem ekstremalnej jazdy na rowerze, sami uczestnicy odczuli potrzebę stosowania ochraniaczy rowerowych. Firmy produkujące akcesoria rowerowe szybko wychwyciły koniunkturę, dzięki temu obecnie mamy szeroki wybór odpowiednich ochraniaczy na każdą cześć ciała. Tak, na każdą. Można zaopatrzyć się w ochraniacze karku, czy ochraniacze bioder, które wyglądają jak niby zwyczajne spodenki, ale chronią przed skutkami upadków.\nDobranie odpowiednich ochraniaczy do naszego stylu jazdy zapewnia komfort oraz bezpieczeństwo. Oczywiście wszystko w granicach zdrowego rozsądku. Nie ma potrzeby ubierania pełnej zbroi rowerowej na lekką przejażdżkę po lesie lub po mieście. Jednak ważne jest aby dbać o swoje zdrowie dlatego warto zaopatrzyć się w odpowiednie ochraniacze rowerowe.


BEATA HUDYMA – potrzebne są zmiany systemowe -\n– W powszechnej opinii służba zdrowia w naszym kraju nie jest w najlepszej kondycji. Słychać sporo narzekań, sporo pretensji. Pani pracuje w Mościckim Centrum Medycznym na stanowisku ds. pielęgniarstwa i nadzoru epidemiologicznego. Jak Pani widzi, jak Pani ocenia służbę zdrowia w naszym kraju?\n– Nie jest żadną tajemnicą fakt, że służba zdrowia w naszym kraju jest chora. Narzekania i pretensje są w pewnym stopniu uzasadnione zarówno ze strony pacjentów, jak i pracowników ochrony zdrowia. Utrudniony dostęp do lekarzy specjalistów, odczuwalny brak lekarzy rodzinnych, ciągły spadek liczby pielęgniarek i położnych, gigantyczne kolejki do planowych zabiegów ortopedycznych, okulistycznych czy innych, długi czas oczekiwania na diagnostykę, drogie leki, wszechobecna biurokratyzacja zawodów medycznych, to tylko wierzchołek góry lodowej z którą pewnie zderzy się NFZ. Stan opieki medycznej jest w Polsce znacznie gorszy niż w krajach o porównywalnym PKB na głowę mieszkańca. Może to świadczyć o tym, że problemem nie jest tak naprawdę tylko brak pieniędzy, ale sposób w jaki są wydawane.\n– Co zrobić, aby poprawiła się sytuacja w służbie zdrowia? Aby zadowoleni byli zarówno pacjenci, jak również pracownicy sektora medycznego?\n– Jak już wcześniej wspomniałam opieka zdrowotna wymaga gruntownej reformy. Trzeba stworzyć taki system, który zapewni pacjentom poczucie bezpieczeństwa i dostęp do bezpłatnych usług zdrowotnych, system, w którym chory człowiek nie będzie traktowany tylko, jako procedura, czy cyferka w bilansie finansowym szpitala. Pracownicy natomiast będą pracować w dobrych warunkach, będą mieli czas dla pacjenta, będą mogli korzystać z bezpłatnych szkoleń, a za swoją pracę otrzymywać godne wynagrodzenie.\n– Za słuszne uważa Pani postulaty pielęgniarek, które za swoją ciężką pracę domagają się godziwych zarobków?\n– Jak najbardziej tak. Przecież każdy człowiek potrzebuje godziwej pracy zapewniającej mu i jego rodzinie bezpieczną przyszłość. Polskie pielęgniarki i położne nigdy nie były dobrze wynagradzane a obecnie zarabiają kilkakrotnie mniej niż ich koleżanki np. w Niemczech, Anglii czy Szwajcarii. Ponadto pracują bardzo ciężko, mamy jeden z najniższych w Europie wskaźników stosunku liczby pielęgniarek do liczby mieszkańców. W obecnych realiach zawód pielęgniarki można uznać za zawód ekstremalny. Niejednokrotnie pielęgniarka czy położna na dyżurze jest jednocześnie, sprzątaczką, rejestratorką, gońcem do laboratorium, informatykiem i ochroniarzem w jednej osobie. Na pielęgniarce ciąży nieustanna presja, odpowiedzialność i ryzyko, gdzie każdy, nawet najmniejszy błąd może okazać się bardzo poważny w skutkach, w grę wchodzi przecież ludzkie życie. Dlatego między innymi młode pielęgniarki i położne po ukończeniu studiów podejmują pracę za granicą. Ostatnie statystyki są zatrważające, wskazują na to, że w niedalekiej przyszłości może zabraknąć rąk do pracy. Szczególnie jest to niebezpieczne w dobie starzejącego się społeczeństwa. Następuje ewidentna erozja polskiego pielęgniarstwa, czy podwyżki obiecane przez Ministra Zdrowia ją zahamują, nie wiem? Tutaj trzeba zmiany systemowej.\n– Współpracuje Pani z PWSZ w Tarnowie w zakresie kształcenia zawodowego studentów Wydziału Pielęgniarstwa. Na czym ta współpraca polega?\n– Od kilku lat prowadzę praktyki zawodowe w zakresie Podstawowej Opieki Zdrowotnej na pierwszym roku Pielęgniarstwa. Zajęcia odbywają się w przychodni, studenci mają realny kontakt z pacjentami, pracują zarówno z dorosłymi jak i z dziećmi. Spotykają się z ich prawdziwymi problemami zdrowotnymi. Pod czujnym okiem profesjonalistów czynnie uczestniczą w diagnozowaniu pacjenta, wykonują zabiegi pielęgnacyjne i lecznicze, prowadzą dokumentację medyczną. Można powiedzieć, że jest to dla studentów pierwszy sprawdzian, który często decyduje o tym czy będą dalej kontynuować naukę, czy też nie. Po to, żeby być dobrą pielęgniarką czy pielęgniarzem nie wystarczy tylko ukończenie studiów i zdobycie dyplomu, trzeba mieć odpowiednie predyspozycje psychiczne i fizyczne, a przede wszystkim osobowość ukształtowaną na kręgosłupie moralnym. Wielką radością napawa mnie fakt, że młodzież mimo wszystko garnie się jeszcze do tego jakże pięknego i bardzo potrzebnego a zarazem ogromnie odpowiedzialnego i trudnego zawodu.\n– Oprócz wykształcenia medycznego ma Pani również wykształcenie pedagogiczne – specjalność promocja zdrowia. Jak można promować zdrowie?\n– Żeby zacząć rozmowę o promocji, czyli wzmacnianiu zdrowia trzeba przytoczyć powiedzenie, które mówi, że w zdrowym ciele zdrowy duch. Kluczem do ukształtowania zdrowego ciała i ducha jest zrozumienie, że nasze zdrowie jest w naszych rękach. W promowaniu zdrowego stylu życia najważniejsza jest zmiana świadomości społecznej. Trzeba przekonać ludzi do zdrowego odżywiania, porzucenia palenia papierosów, czy nadużywania alkoholu, zachęcenia do aktywności fizycznej. Aktywność fizyczna jest kluczowym elementem prozdrowotnego stylu życia, ponieważ jest biologiczną potrzebą każdego człowieka. Ktoś kiedyś powiedział, że ruch może zastąpić wszystkie lekarstwa, ale żadne lekarstwo nie zastąpi ruchu. Pewnie coś w tym jest, ponieważ ruch pomaga utrzymać efektywną pracę serca i krążenie krwi, sprzyja prawidłowej przemianie materii, utrzymuje sprawność stawów, ścięgien i mięśni, pozwala odreagować stres i napięcie psychiczne oraz zachować dobre samopoczucie.\n– Jest Pani amazonką. Co to znaczy?\n– To znaczy, że jestem osobą silną i nie poddaję się. W momencie rozpoznania, pewnie jak większość, szukałam nadziei by na niej budować optymizm. Za wszelką cenę dążyłam do tego, aby utrwalić przekonanie, że rak to niekoniecznie wyrok, że można potem żyć dalej. Teraz wiem, że można dalej żyć, chociaż inaczej, może bardziej świadomie, bardziej dla innych, pewnie po to, by coś po sobie zostawić. Walcząc z chorobą nowotworową poznałam dokładnie funkcjonowanie ochrony zdrowia od strony pacjenta. Z jednej strony zetknęłam się z niedoskonałościami systemu, trudnościami w szybkim zdiagnozowaniu i wdrożeniu leczenia, z drugiej natomiast z ogromnym profesjonalizmem i życzliwością lekarzy, pielęgniarek i innych pracowników ochrony zdrowia.\n– Zdecydowała się Pani kandydować do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości. Dlaczego?\n– Lubię nowe wyzwania, nie potrafię stać w miejscu, mimo wielu przeciwności losu konsekwentnie realizuję zamierzone cele. Wiem, że tam będę mogła zrobić coś dobrego i pożytecznego. Kandyduję z listy PiS, dlatego, że utożsamiam się z założeniami programowymi tej partii, chociaż nie jestem jej członkiem.\n– Co Pani chciałaby zrobić w przyszłym polskim Sejmie? Jakie byłyby Pani priorytety? Jakim sprawom chciałaby się Pani szczególnie poświęcić?\n– W przyszłym polskim Sejmie chciałabym zajmować się zagadnieniami, na których się najlepiej znam, z którymi się stykam od prawie 30 lat w swojej pracy zawodowej, czyli sprawami związanymi z ochroną zdrowia. Chciałabym być głosem nie tylko mojej grupy zawodowej, moich koleżanek, polskich pielęgniarek i położnych, ale także innych pracowników medycznych. Chciałabym pracować dla ich dobra, a tym samym dla dobra pacjentów.\nNie ukrywam, że bliska mojemu sercu jest także wieś. Stamtąd pochodzę, tam mieszkam, tam pomagałam rodzicom w pracy na roli. Przykro patrzeć, jak trudna i ciężka praca rolnika jest niedowartościowana, jak wiele przeszkód musi pokonać, żeby sprzedać wyprodukowaną przez siebie, zdrową i dobrą żywność. Na tym „polu” jest też wiele do zrobienia.\nPonadto trzeba zadbać o to, aby szkoły nie były tylko miejscem nauki, ale także środowiskiem kultywującym polskie tradycje i patriotyzm, aby młodzież pamiętała o historii naszego narodu. Na przestrzeni lat wielu naszych rodaków oddało życie w obronie ojczyzny. Wśród nich był też mój dziadek. Zginął w wieku 32 lat. Samolot, którym wracał znad walczącej w powstaniu Warszawy, gdzie dokonał zrzutu zaopatrzenia, broni, żywności, materiałów opatrunkowych, został zestrzelony przez niemiecki myśliwiec i rozbił się niedaleko miasta Szeged na Węgrzech.


koniec skupu mleka - jak sobie radzić - Strona 3 - Przetwórstwo mleczne - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez SIEWCA, Marzec 3, 2009 w Przetwórstwo mleczne\nW ostatnim top agrar podobno były podane średnie kwoty mlecze w gospodarstwach europy. Nie mogę teraz tego sprawdzić więc strzelam i proszę o wyrozumiałość jeśli się mylę...średni polski rolnik posiada ok 30 tyś l, średni niemiecki rolnik ok 250 tyś l. Czy się wyrówna??? Czas pokaże...\nAle jaka jest liczba dostawców i hodowców w Polsce a jaka w Niemczech\nDokładnie... W całej Polsce jest właśnie bardzo dużo dostawców mleka o małych ilościach. Ale jak tacy mali w Polsce się wykruszą to napewno by było odczuty spadek produkcji mleka w skali kraju.\nWięc nie ma co tu zbytnio porównywać.\n600l.... oj mało ciekawie się robi......\nChciałbym dodać jeszcze jedno. W minionym tygodniu jeden dyrektorów Mlekpolu powiedział, że być może za " jakiś czas " poprzeczka dotycząca ilości\ndo odbioru bezpośredniego zostanie podniesiona wyżej. Dlatego ci rolnicy chcący w przyszłości żyć z mleka, już teraz muszą myśleć o zwiększeniu\nprodukcji, o inwestycjach. Pozostała bowiem już tylko jedna alternatywa : albo się rozwijać, albo zwijać.......\nZ tym rozwojem to bardzo ciężko mamy 80tys limitu cena od kilku miesięcy 60-70gr czyli poniżej kosztów produkcji, nie wiem czy opłaca się inwestować w coś co przynosi straty... na razie czekamy.\nDamian 40000 rzeczywiście trudno podejmować dziś wydające się "głupie" decyzje, ale było tak już na początku lat 90-tych, kiedy to mleko było tanie jak barszcz, a inwestowanie wówczas kwitowano uśmieszkiem. Tylko dziś tych już nie ma, nie znaleźli siebie w żadnym kierunku prod. rolnej.\nTo trudne decyzje , ale czas ucieka......\nZgadzam się i dlatego na razie nie likwidujemy stada mlecznego nie sprzedajemy także jałowic bo kiedy sytuacja się odwróci trzeba mieć od razu jak największą produkcje.\nW latach 90 cena mleka to tak średnio 1,20 zł.\nTylko ile kosztował litr oleju napędowego a ile środki ochrony roślin i nawozy sztuczne?\nObecnie w Mlekovicie litr mleka wychodzi coś około 70 groszy, a ostatnio mleko poszła poza klasę Extra....\nDzisiaj Ropa jest już prawie po 4 zł [Wczorajsza cena 3.95/l]\nNawozy i reszta.\nChyba sami wiecie.\nNo u mnie tez juz widze ze skup mleka powoli dogorewa, i przy tej cenie mleka 76 groszy, i odliczajac 5gr na zlewniarza i 5 groszy na mleczarnie to zostaje cale gó**o tak trzeba powiedziec, i zamierzam we wrzesniu sprzedawac kwote mleczna i dosc z ta męką.\nKiedyś to 1 litr mleka = 1 litr ropy.\nSzkoda ze teraz tak nie jest.....\nKiedyś ojciec za świniaka kupował beczkę ropy i furę nawozu. , a dziś za świniaka kupi się 100 litrów.\nAndrzeju2110 litr ropy równy cenie litra mleka ? Kiedy to było, chyba za panowania E. Gierka. A może tam u Ciebie blisko Petrochemii sprzedawano ON w promocji, albo wymieniano ON na mleko\nTak u mnie promocja taka ze najdroższe paliwo jest... Im dalej od Płocka tym taniej... Nie słyszałeś o protestach na stacjach w Płocku??\nJedno jest pewne. takie ceny litr ropy=litr mleka były dawnooooo\nale gdyby teraz te ceny się wyrównały bym nie płakał\nto co chciałbys litr ON za 60 gr\nNie mleko w cenie ropy\nOj masz rację Andrzej, gdy mam jechać w okolice Płocka to u siebie leje do pełna\nW branży mleczarskiej mamy to, co było jeszcze nie dawno z nawozami-byleby z rolnika jak najwięcej wydoić. Wykorzystuje się pewien zastój w branży i drastycznie obniża się ceny mleka, jak niegdyś zawyżało się ceny nawozów. Gdy w tym roku sprzedaż nawozów spadła, to i ceny spadły(w kwietniu za saletrę płaciłem 1200zł/t a w czwartek 870zł/t, to tak dla przykładu podaję). podobnie będzie z mlekiem-spadnie produkcja, zejdą zapasy(większość towarów mleczarskich łatwo się psuje, oczywiście poza serami, więc zapasy zejdą szybko)i ceny znów drgną w górę. Czy do poziomu jaki mieliśmy rok, półtora temu....to jest znak zapytania.\nGdy w styczniu byłem na praktykach w Hiszpanii, podczas wizyty w gosp mleczarskim zapytaliśmy jak oni sobie radzą w czasie kryzysu w branży-oni nas się pytali o jakim my kryzysie mówimy. Tam tego nie było, z dawien dawna mieli cenę na poziomie ~0,4-0,45euro/l i o spadkach tam mowy nie było, w kwietniu pytałem się znajomego z Hiszpanii jak u nich z mlekiem, odpisał mi że bez zmian od stycznia, czyli tam kryzysu nie mają. To mówi mi samo za siebie....\nZ tym mlekiem to będzie tak jak z trzoda chlewną. Teraz panika że polscy rolnicy hodują o 5 mln świń mniej niż zapotrzebowanie na rynek. No i podobnie będzie z mlekiem. Za rok, dwa będzie panika mleczarni że jest za mało mleka.\nhmm Wątpię bo są kwoty mleczne. A na świnie nie ma kwot i każdy produkował tyle ile chciał. Raczej zmniejszy się ilość dostawców ale litraż ogólny nie spadnie.\nZa mało mleka to nie będzie bo czy mleko jest po 50gr czy po 1,50 to ludzie pchają się w to cały czas , cały czas powstają nowe obory. Trzodę chlewną można porównywać z ceną zboża


Niezbędnik sportowca Koszykówka - Smith Andy - Andy Smith | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: IBIS sport\nKoszykówka. Niezbędnik sportowca przedstawia historię gry, jej początki oraz warianty. Ponadto autorzy służą czytelnikowi wieloma cennymi i praktycznymi radami, które pomogą graczom amatorom i wielbicielom tej dyscypliny osiągnąć mistrzostwo. Nie zabraknie tutaj także opowieści o tych, którzy już stali się koszykarzami wszech czasów i których nazwiska zmieniły oblicze sportu.\nDodaj cytat z książki Niezbędnik sportowca Koszykówka - Smith Andy


Przodkowo. Muzycznie i sportowo… ze sporą porcją deszczu Kartuzy | Kartuzy.info\nKartuzy.info 07/07/2014 11:51\nOrganizatorom tegorocznego Pikniku Rodzinnego aura pokrzyżowała nieco szyki. Początek niedzielnej imprezy rozpoczął się "mocnym uderzeniem" - burzą i deszczem. Na szczęście pozostała część biesiady odbyła się bez zakłóceń. Uczestnikom zaserwowano mnóstwo akcentów muzycznych i sportowych. Nie zabrakło atrakcji dla dzieci, w tym darmowe wesołe miasteczko i przejażdżki motorówkami po jeziorze.\nNa przodkowskiej scenie wystąpił zespół taneczny Steps, wokalny z Wilanowa, Tomasz Dorniak z Massuaną, a gwiazdą wieczoru były Baciary. Ponadto w przedstawieniu "Niewidzialni" zaprezentowali się uczniowie z Czeczewa, a młodzi karatecy w pokazie sztuki walki.\nDużym zainteresowaniem cieszyły się pokazy sokolnicze.\nPodczas pikniku podsumowano finał turnieju na "Najbardziej Usportowione Sołectwo 2013 roku". W tej edycji I miejsce ex aequo z 89 punktami zajęły sołectwa Czeczewo i Pomieczyno. II miejsce przypadło w udziale sołectwu Przodkowo wieś, a na III miejscu uplasowało się sołectwo Rąb. Wójt Andrzej Wyrzykowski wręczył zwycięzcom puchary, dyplomy i nagrody pieniężne.\nNiedzielny festyn był również okazją do rozegrania zawodów o Puchar Polski w Baśce na czarne asy. W turnieju wzięło udział 74 graczy i 18 drużyn z całej Polski. W kategorii indywidualnej najlepszym graczem okazał się Zdzisław Rychert. II miejsce zajął Kazimierz Rajski, a III miejsce wywalczyła Halina Kwidzińska.\nW zmaganiach drużynowych na I miejscu sklasyfikowano zespół Zamek Gniew. Na II miejscu znalazła się drużyna U Rybaka ze Stężycy, a III miejsce przyznano drużynie z Przodkowa.\nOprócz I Biegu Rodzinnego wokół jeziora Księże rozegrano też III Ćwierćmaraton Szwajcarii Kaszubskiej. W tej dyscyplinie na dystansie 11,5 km zdecydowanym faworytem wśród panów był Łukasz Kujawski z Żukowa, a wśród pań najszybciej na mecie zameldowała się Anna Ronkiewicz z Gdyni.\nOrganizatorem zawodów było Kaszubskie Stowarzyszenie Kultury Fizycznej w Przodkowie.\nTurniej Sołectw o Przodkowskie Grand Prix, ze względu na stan nawierzchni stadionu po deszczu, był jedynym punktem programu, który przełożono na najbliższe gminne dożynki.\nPrzodkowo. Muzycznie i sportowo… ze sporą porcją deszczu komentarze opinie


EBIB 2/2010 (111) - M. Czapnik: Konferencja i doroczne walne zebranie Europejskiego Konsorcjum Bibliotek Naukowych (CERL), Bruksela 6-7 listopada 2009 r.\nNr 2/2010 (111), Biblioteki narodowe. Sprawozdanie\nKonferencja i doroczne walne zebranie Europejskiego Konsorcjum Bibliotek Naukowych (CERL), Bruksela 6-7 listopada 2009 r.\nKonferencja i walne zebranie CERL w 2009 r. miały miejsce w Bibliotheque Royale de Belgique w Brukseli. Seminarium pod tytułem Urban networks and the printing trade in early modern Europe (Miasta i drukarstwo w okresie wczesnego renesansu w Europie) przygotowała Biblioteka Królewska przy współudziale CERL oraz innych placówek naukowych Belgii, w ramach dużego projektu badawczego „City and Society in the Low Countries, 1200–1800: space, knowledge, social capital”.\nPrzedstawiono w sumie osiem referatów, z których pierwsze cztery wygłosili przedstawiciele gospodarzy. Omówione zostały: powiązania handlowe oraz dorobek drukarza brukselskiego Guillaume Fricx’a w latach 1705–1708 (Claude Sorgeloos, Bibliotheque Royale de Belgique), organizacja i strategia rozwoju firmy drukarsko-księgarskiej rodu Verdussenów w Antwerpii w latach 1585–1700, w zależności od zmieniających się warunków społecznych i politycznych (Stijn van Rossem, Universiteit Antwerpen), wpływ władz lokalnych na powstawanie firm drukarskich w małych miejscowościach na południu Niderlandów (Sébastien Afonso, Université Libre de Bruxelles), a także sytuacja społeczno-ekonomiczna i intelektualna w Bazylei przed 1514 r., dzięki której Erazm z Rotterdamu przeniósł się do tego miasta, tam pracował i drukował swoje słynne wydania klasyków i Ojców Kościoła (Alexandre Vanautgaerden, Musée de la Maison d’Erasme, Anderlecht).\nReferaty wygłoszone w części popołudniowej dotyczyły historii drukarstwa i księgarstwa w wybranych krajach Europy. Cristina Dondi (University of Oxford) omówiła konfraternie skupiające drukarzy i księgarzy działających w Wenecji w XV stuleciu. Autorka wskazała na ciekawe, ale wciąż rzadko wykorzystywane przez badaczy, informacje drukowane i rękopiśmienne, które można znaleźć na kartach inkunabułów wydanych w tym mieście. Następnie Falk Eisermann (Gesamtkatalog der Wiegendrucke, Staatsbibliothek zu Berlin) przedstawił zagadnienie drukarstwa, mecenatu i potencjalnych odbiorców książek w Lipsku w XV w. Drukarze w owym czasie tłoczyli przede wszystkim na potrzeby władz lokalnych, kościelnych i uniwersytetu. Na zamówienie profesorów uniwersytetu wydawano podręczniki dla studentów, zlecali oni także druk zaproszeń na swoje wykłady. Cykl wydawniczy był zazwyczaj dość krótki, natomiast nakład dostosowany do zapotrzebowania na dane dzieło (od 100 do 300 egz.).\nW referacie odczytanym w imieniu Davida McKittericka (Trinity College, Cambridge), który nie dotarł osobiście z powodu strajku kolejarzy belgijskich, omówione zostały ekonomiczne i społeczne warunki rozwoju księgarstwa w Londynie w XVI i początkach XVII w. Produkcja i handel książką w Anglii, odmiennie niż w innych krajach europejskich, były skoncentrowane głównie w stołecznym mieście. Do legalnego rozpowszechniania dopuszczano jedynie dzieła ujęte w rejestrze prowadzonym przez gildię drukarzy, księgarzy, sprzedawców papieru i introligatorów (The Stationer’s Company), założoną w 1557 r. Wpis do takiego rejestru (za odpowiednią opłatą) był równoznaczny z uzyskaniem przywileju, który mógł podlegać sprzedaży, darowiźnie i dziedziczeniu. Na koniec Jean-Dominique Mellot i Anne Boyer (Bibliotheque Nationale de France, Paris), korzystając ze zbiorów macierzystej biblioteki, przedstawili dane statystyczne związane z nakładem i dystrybucją produkcji książkowej we Francji oraz mapę rozmieszczenia firm drukarskich i księgarskich w kraju, w określonych przedziałach czasowych od XVI do XVIII w.\nW walnym zebraniu (Annual General Meeting), które odbyło się następnego dnia, udział wzięło 37 osób reprezentujących biblioteki i instytucje członkowskie z 18 krajów oraz przedstawiciele stowarzyszenia europejskich bibliotek naukowych LIBER. Polską Grupę CERL reprezentowały dwie osoby: Marianna Czapnik z Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie oraz Marta Przyszychowska z Biblioteki Narodowej. Zebrani wysłuchali sprawozdania z działalności konsorcjum w latach 2008–2009 oraz zaakceptowali program i planowane wydatki na lata 2009–2010, a także plan rozwoju w latach 2010–015. Cristina Dondi (University of Oxford), nowa sekretarz CERL zaproponowała wprowadzenie korzystniejszych opłat członkowskich dla grupy bibliotek, w tym dla Polskiej Grupy CERL. Pomysł ten wzbudził duże zainteresowanie przedstawicieli kilku krajów mających obecnie problemy finansowe.\nJak co roku, osoby odpowiedzialne za poszczególne projekty: HPB, CERL Thesaurus, CERL Portal, Provenance, przedstawiły sprawozdania z zakresu swojej działalności. Jednym z punktów była relacja ze współpracy konsorcjum z europejską biblioteką cyfrową Europeana oraz stowarzyszeniem LIBER. Powołano wspólną grupę roboczą, Joint LIBER CERL Working Group for Heritage Collections.\nDuże zaciekawienie zwykle budzą raporty dotyczące katalogów HPB (Heritage of Printed Books Database) oraz wielojęzycznych słowników pomocniczych CERL Thesaurus (CT). Zasadniczy cel Konsorcjum pozostaje niezmieniony – zgromadzenie w jednym katalogu opisów wszystkich starych druków przechowywanych w bibliotekach europejskich i amerykańskich. Obecnie w HPB znajduje się 2 807 270 rekordów przesłanych z 26 bibliotek i instytutów bibliograficznych. Dostęp do tego katalogu jest bezpłatny jedynie dla bibliotek członkowskich (i ich użytkowników), przy czym skrócone opisy są udostępnione do wyszukiwania w WorldCat. Drugim miejscem, gdzie bez ograniczeń można dotrzeć do prymarnych opisów druków wydanych przed 1830 r. i zarejestrowanych w HPB jest CERL Portal (http://cerl.epc.ub.uu.se/sportal/). Na tej platformie, oprócz HPB, udostępniane są do jednoczesnego wyszukiwania katalogi rękopisów oraz starych druków, m.in. z Czech (Manuscriptorium), ESTC (English Short Title Catalogue), centralny katalog bibliotek hiszpańskich (CCPB), niemiecki katalog druków XVII w. (VD17) oraz europejski rejestr mikroform (EROMM).\nPlan na rok 2010 zakłada wzrost zasobów HBP o ok. 900 tys. nowych rekordów bibliograficznych, w tym m.in. 696 252 opisów z włoskiego instytutu bibliograficznego ICCU (Istituto Centrale per il Catalogo Unico delle biblioteche italiane e per le informazioni bibliografiche). W poprzednim roku nastąpiły pewne opóźnienia w OCLC (HPB od dwóch lat znajduje się na platformie OCLC) dotyczące wprowadzania plików przesłanych przez biblioteki. Zdecydowano się zatem uprościć procedury związane m.in. z konwersją rekordów do formatu MARC21 (nie wszystkie biblioteki w Europie katalogują w tym formacie). Sytuacja ta miała wpływ m.in. na znaczne opóźnienie włączenia ostatniej partii rekordów (619 pozycji) z Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, przesłanych pod koniec 2007 r., które zostały włączone do tego katalogu dopiero w lipcu 2009 r. Obecnie w HPB znajduje się łącznie 3557 opisów bibliograficznych książek wydanych w XV i XVI w. ze zbiorów BUW. Opisy mikrofilmów starych druków z polskich bibliotek (34 944 rekordy z BN, BUWr, Biblioteki Gdańskiej i Książnicy Pomorskiej) będą włączone w 2010 r.\nW ostatnim roku do CERL Thesaurus (http://cerl.sub.uni-goettingen.de/ct/) dołączono nowe zbiory zawierające: wzorcowe hasła autorskie (z Węgier i BUW), nazwy drukarzy (z Hiszpanii, Szwecji i Włoch – EDIT16) oraz sformalizowane skróty cytowanej literatury (EDIT16). Kontynuowane są, rozpoczęte jakiś czas temu, prace nad łączeniem wielojęzycznych, zdublowanych rekordów autorytatywnych. Wzrosła znacznie liczba rekordów wykazujących nazwy właścicieli księgozbiorów (z Middle Temple Library w Londynie, niemieckiej sieci bibliotecznej HeBIS oraz bibliotek uniwersyteckich z Bazylei, Salamanki i Warszawy). W słownikach znajduje się aktualnie 13 259 osobowych oraz 1770 nazw ciał zbiorowych właścicieli księgozbiorów historycznych.\nBUW wypełniając zobowiązania Polskiej Grupy CERL dotyczące uzupełniania baz elektronicznych Konsorcjum o dane z polskich bibliotek, przesłała pod koniec października 2009 r. do Data Conversion Group (DCG) w Göttingen (placówki usługowej CERL zajmującej się m.in. rozwojem i administrowaniem słownikami), rekordy zawierające sformalizowane nazwy dawnych właścicieli druków XV–XVI w. z zasobu biblioteki. Plik obejmujący 2889 nazw osobowych oraz 393 nazwy korporatywne (łącznie 3282 rekordy) został włączony do CT na początku listopada 2009 r.. Wszystkie hasła uzupełnione są notatką biograficzno-faktograficzną o danej osobie lub instytucji, a w przypadku braku takich informacji – co najmniej oznaczeniem wieku ich działalności. W pola przeznaczone dla form odsyłaczowych wpisano maksymalnie dużo nazw wariantowych, dla zgromadzeń zakonnych także nazwy w języku łacińskim. W hasłach korporatywnych występują ponadto nazwy miejsca aktywności danej instytucji (zakonu, klasztoru, dawnej biblioteki, itp.); od miejscowości można bowiem również przeszukiwać bazę. Rekordy przesłane do CERL wyselekcjonowano z bazy roboczej, rozbudowywanej już od kilku lat w Gabinecie Starych Druków BUW; materiał ten jest podstawą m.in. adnotowanych indeksów proweniencyjnych w publikowanych kolejnych tomach Katalogu starych druków XVI w. ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie. W przypadku pliku z BUW rekordy odsyłają nie do bazy dostępnej on-line, a jedynie do odpowiedniego hasła w indeksie proweniencji katalogu drukowanego. Pomimo tych niedogodności, taka koncepcja udostępnienia danych proweniencyjnych ze zbiorów BUW spotkała się z dużym zainteresowaniem ze strony uczestników brukselskiej konferencji.\nSystematycznie rośnie liczba użytkowników tezaurusów CERL. Polska sytuuje się na 6 miejscu z liczbą 8923 poszukiwań rocznie (7,1%). Nie jest to dużo, zwłaszcza w porównaniu z Węgrami, którzy ze słowników korzystają dwukrotnie częściej. Korzystanie ze słowników w 2010 r. zostanie znacząco uatrakcyjnione. Dzięki współpracy z The Bernstein Paper Atlas (http://www.bernstein.oeaw.ac.at), nazwy miejsc druku znajdujące się w CT będzie można wyświetlić na dołączonej do rekordu mapie oraz zlokalizować działające w danym regionie oficyny wydawnicze.\nW DCG kontynuowane są także prace nad wdrożeniem nowego interfejsu CERL Research Toolbox umożliwiającego wyszukiwanie zintegrowane, obejmujące oprócz opisów bibliograficznych, także dotarcie do źródeł zawierających noty i znaki proweniencyjne, sygnety drukarskie, znaki wodne, oprawy (np. niemieckiej bazy Einbanddatenbank) itp. W porozumieniu z European Digital Library (EDL) do opisów bibliograficznych będą dołączane linki do wersji elektronicznej danego dzieła znajdującego się w bazie cyfrowej Europeana. Ten sposób korzystania ze wszystkich baz budowanych przez CERL jest jednym z elementów strategii rozwoju konsorcjum w latach 2010–2015. Projekt zakłada ponadto współpracę z innymi narodowymi portalami tematycznie związanymi z historią książki, jak: holenderski Bibliopolis, niemiecki Buch, Bibliothek und Information oraz węgierski portal MOKKA-R, obejmujący informacje z bibliotek krajów położonych w regionie Karpat.\nNa zakończenie spotkania w Brukseli organizatorzy zaproponowali zwiedzenie dwóch interesujących placówek bibliotecznych znajdujących się w Antwerpii: Notebohm Hall i Plantin-Moretus Museum. Notebohm Hall to słynna sala biblioteczna urządzona w 1936 r. w budynku biblioteki miejskiej (obecna nazwa Hendrik Conscence Library). Była to rzadka okazja zobaczenia tej sali, ponieważ otwierana jest dla publiczności jedynie dwa razy w roku lub przy okazji specjalnych wystaw (http://www.spottedbylocals.com/antwerp/nottebohm-library).\nMuseum Plantin-Moretus jest umieszczone w oryginalnych wnętrzach rezydencji, której budowę rozpoczął założyciel oficyny drukarsko-wydawniczej, Krzysztof Plantyn Moretus (1520-1589), a rozbudowę kontynuowali spadkobiercy, Jan I (1543-1610) i jego syn Balthasar I (1574-1641). Drukarnia zakończyła swoją działalności w 1876 r., a jej ostatni właściciel sprzedał miastu posiadłość wraz z wyposażeniem. W roku następnym otwarto muzeum dokumentujące ponad trzystuletnią działalność rodzinnej firmy. We wnętrzach muzeum można obejrzeć nie tylko najstarsze zachowane w świecie maszyny drukarskie, kaszty wypełnione czcionkami, matryce, płyty drzeworytowe i miedziorytowe, obrazy itp., ale także salę biblioteczną z zespołem cennych starych druków i wiele interesujących archiwaliów dotyczących historii drukarstwa i księgarstwa europejskiego (http://www.museumplantinmoretus.be/).\n Na stronie: http://cerl.sub.uni-goettingen.de/ct/ należy wybrać opcję Personal lub Corporate names oraz wpisać nazwę (np. Chromiński, Lisiecki, Załuski, itp., a dla nazw korporatywnych, np. jezuici, dominikanie, cystersi itp.) oraz ograniczyć poszukiwania do Provenance only. Po wybraniu ikonki z rysunkiem książki oraz litery P w okienku ukaże się link do dokumentu zawierającego dodatkowe informacje.\n Po wybraniu opcji Imprint place należy wpisać pytanie - np. Warszawa, następnie wybrać ikonkę Show related records - wówczas otrzymamy wykaz związanych z Warszawą drukarzy i właścicieli księgozbiorów.\n KOMENDER, T., Mieczkowska, H. (oprac.) Katalog druków XV i XVI wieku w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, T. 1-3. Warszawa: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, 2007.\nKonferencja i doroczne walne zebranie Europejskiego Konsorcjum Bibliotek Naukowych (CERL), Bruksela 6-7 listopada 2009 r. / Marianna Czapnik// W: Biuletyn EBIB [Dokument elektroniczny] / red. naczelny Bożena Bednarek-Michalska - Nr 2/2010 (111) marzec. - Czasopismo elektroniczne. - [Warszawa] : Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich KWE, 2010. - Tryb dostępu: http://www.ebib.info/2010/111/a.php?czapnik. - Tyt. z pierwszego ekranu. - ISSN 1507-7187


BSA zatrzymuje 16 osób - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nBSA zatrzymuje 16 osób\n16.02.2003, godz. 07:38\nW pierwszym miesiącu 2003 r. policja we współpracy z BSA przeprowadziła naloty na kila kawiarenek internetowych, sklepów komputerowych oraz firm prywatnych. Zabezpieczono ponad 57 komputerów, a w celu złożenia wyjaśnień zatrzymano 16 osób.\nŁączna wartość zabezpieczonego sprzętu i nielegalnego oprogramowania przekracza 300 tys. złotych.\nWiększość zabezpieczonych w styczniu przez policję produktów pochodzi z kawiarni internetowych. Pozostałe miejsca, w których były łamane prawa autorskie producentów oprogramowania to sklepy komputerowe oraz prywatne firmy. W efekcie działań zabezpieczono 57 komputerów, ponad 400 płyt, twardy dysk oraz nagrywarki, na których nielegalnie powielano programy komputerowe. Zlikwidowano także miejsce, w którym niezgodnie z zasadami licencjonowania hurtowo powielano płyty z oprogramowaniem.\nPolicja zatrzymała 16 osób w celu złożenia wyjaśnień. Są to przede wszystkim właściciele przeszukanych podmiotów oraz pracownicy odpowiedzialni za zakup oprogramowania w firmie. Przedsiębiorcy ci mogą ponieść odpowiedzialność w przypadku, gdy podejmowali decyzję o kupnie i używaniu nielegalnego oprogramowania lub gdy zdawali sobie sprawę z tego, że posiadają nielegalnie zainstalowane programy, a pomimo spoczywających na nich obowiązków, takiego oprogramowania nie usunęły.\nZ tytułu odpowiedzialności cywilnej firmy ponoszą odpowiedzialność za działania podejmowane przez pracowników oraz władze firmy. O odpowiedzialności cywilnej mówi art. 79 prawa autorskiego. Zgodnie z nim producent oprogramowania komputerowego, którego prawa autorskie naruszono, może żądać wydania korzyści uzyskanych przez firmę naruszającą takie prawa, albo zapłaty w podwójnej, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione, potrójnej wysokości stosownego wynagrodzenia.


Cykl MUZYCZNE TARASY w ZPP Ostromecko - Tadeusz Szlenkier | Express Bydgoski\n26.07.2015, niedz., ZPP, godz. 16.00, wstęp wolny\nTadeusz Szlenkier urodził się w Warszawie. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim oraz studia wokalno-aktorskie na Yale University w Stanach Zjednoczonych. W Polsce kształcił się u Romana Węgrzyna, a w trakcie studiów zagranicznych u Richarda Cross’a. Występuje na wielu ważnych scenach muzycznych w Polsce i za granicą. Od 2010 r. jest na stałe związany z bydgoską Operą Nova, gdzie występuje w najważniejszych rolach tenora lirycznego - jako Książę w „Rigoletto”, Alfred w „Traviacie”, Rodolfo w „Cyganerii”, Princ w „Rusałce”, Enzo w Giocondzie, Tamino w „Czarodziejskim Flecie”, Barinkay w „Baronie Cygańskim”, oraz Alfred w „Zemście nietoperza”. Wykonuje również dzieła oratoryjne - m.in. Messa da Requiem G. Verdiego, IX Symfonia Beethovena, oraz Requiem Mozarta. Współpracuje z instytucjami muzycznym w całym kraju, między innymi z filharmoniami w Warszawie, Krakowie, Bydgoszczy, Szczecinie, Sopocie, Koszalinie. W 2010 r. Tadeusz Szlenkier reprezentował Polskę na koncertach organizowanych w ramach targów EXPO w Szanghaju. Dwa lata później w maju 2012 r. Tadeusz Szlenkier wystąpił jako Idomeneo w operze Mozarta w Teatro Municipal w Limie w Peru.\nProgram wakacyjny ZPP Ostromecko:\n2.08.2015, niedz., ZPP, godz. 16.00, wstęp wolny\nKoncert z cyklu MUZYCZNE TARASY: Anna Malus\nAnna Malus ukończyła Wydział Wokalno - Aktorski Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, w klasie prof. Katarzyny Rymarczyk. W swoim repertuarze posiada szeroki wybór partii mezzosopranowych, arii i muzyki operowej, operetkowej i rozrywkowej. Na stałe współpracuje z Orkiestrą Wojskową w Bydgoszczy. Koncertuje w kraju i za granicą m.in. w Niemczech, Austrii, Francji, Belgii i Holandii.\nW programie koncertu m.in.: romans „Dzień i noc”, walc z „Doktora Żywago”, Kiedy skrzypki grają Habanera, Usta milczą, dusza śpiewa, Co się dzieję, oszaleję, Dziewczęta z Barcelony, Przetańczyć całą noc, Boccaccio, Memory, Somebody loves me.\n9.08.2015, niedz., ZPP, godz. 16.00, wstęp wolny\nKoncert z cyklu MUZYCZNE TARASY: Eugeniusz Kalinowski\nEugeniusz Kalinowski - pochodzi z Szubina, z rodziny muzykującej. Od najmłodszych lat wychowywał się w otoczeniu muzyki i śpiewu. Związany z podwórkową kapelą „Apachy”, która powstała na początku 1976 r. w Rynarzewie i przyniosła największy rozgłos muzykującej rodzinie Kalinowskich. Rodzina Kalinowskich sześciokrotnie wzięła udział w Ogólnopolskich Spotkaniach Muzykujących Rodzin m.in. we Wrocławiu i Gnieźnie. Wyjazdy artystyczne zespołu przyczyniały się do podnoszenia własnych umiejętności muzycznych. W przygotowanych programach nawiązywali do folkloru pałuckiego oraz piosenek wykonywanych przez znane w kraju kapele podwórkowe.\n15-16.08.2015, sobota g. 11-22.00, niedziela g. 11.00-15.00, ZPP w Ostromecku, wstęp wolny\n„Jak to Szwed pod Bydgoszczą wojował" IV – najazd szwedzki na Ostromecko\nZapowiada się kolejny, czwarty szwedzki najazd na Ostromecko. 15 i 16 sierpnia 2015 r., w ramach epickiego widowiska historycznego, pn. „Jak to Szwed pod Bydgoszczą wojował", oporem staną szwedzkim rajtarom szlachcice z grupy rekonstruktorów Sarmackie Dziedzictwo. Bitwa przypomni wydarzenia z czasów, gdy Szwedzi zajęli dwór Dorpowskich w Ostromecku (dzisiejszy Pałac Stary, tzw. Płac Mostowskich). Drugim epizodem historycznym z czasów potopu będą potyczki, które miały miejsce między wojskami Czarneckiego a Szwedami broniącymi się w widłach Wisły i Brdy. Wodą i okopami od wojsk polskich oddzieleni, w ciężkiej bitwie zostali tam zdławieni. W trakcie imprezy przewidziany jest turniej szabli bojowej oraz turniej łuczniczy, a także pokazy konne. Atrakcją będzie konkurs kulinarny pod patronatem Akademii Kulinarnej dra Sadkiewicza. Czas umilać będą zespoły muzyczne i taneczne, wieczorem zapowiadamy koncert plenerowy węgierskiej grupy folkowej. Na terenie zespołu pałacowego działać będą kramy z regionalnymi produktami. Odbywać się będą pokazy zawodów dawnych, jak kowalstwo czy płatnerstwo, a także zorganizowane zostaną zabawy dla dzieci.\nSarmackie Dziedzictwo to grupa pasjonatów, którzy wykorzystując własne doświadczenie, pragną popularyzować wiedzę na temat naszej wspólnej historii poprzez działania edukacyjne i komercyjne. „Dziedzictwo, o którym mowa, jest naszym wspólnym dobrem, często zapomnianym i pomijanym. Przez lata celowo pomniejszanym. Dzisiaj mamy możliwość swobodnie do niego wracać i odkrywać na nowo. Nie chcemy jednak, aby kojarzyło się z muzealną gablotą. Ożywiamy barwną kulturę w sposób namacalny i łatwo dostępny dla ogółu odbiorców. Historia przez nas odtwarzana ma nie tylko nauczać, ale przede wszystkim budować poczucie tożsamości, narodowego kolorytu, bawić rubasznym językiem i biesiadnym klimatem XVII stulecia. Zapraszamy Was w burzliwe czasy Rzeczypospolitej Obojga Narodów! Spotkacie tam postaci znane z lektury Sienkiewicza, pełnych fantazji polskich Sobiepanów, wymuskanych zachodnich kawalerów, dzikich Tatarów, orientalnych przybyszów z Turcji. Prezentujemy historię opartą nie tylko na podręcznikach, ale na niezwykłej literaturze, jaką tworzyli nasi przodkowie, na tradycji przechowywanej i kultywowanej w polskich dworach, którą dziś musimy podtrzymywać i cieszyć się nią, jako naszym narodowym i historycznym dobrem” (fragment ze strony grupy).\nProgram godzinowy zamieścimy na stronie: www.palacwostromecku oraz na FB: Pałac Ostromecko.\n23.08.2015, niedz., Pałac Stary, godz. 16.00, wstęp wolny\nIII Artystyczna Podróż z Towarzystwem Polsko – Niemieckim\nTowarzystwo Polsko Niemieckie, na czele z prezes Danutą Szczepaniak – Kucik pragnie nadać III edycji imprezy międzynarodowy wymiar, a w szczególności przybliżyć relacje obu Państw: Polski i Niemiec. Istotna będzie prezentacja kultury polsko – niemieckiej.\n30.08.2015, niedz., ZPP, godz. 16.00, wstęp wolny\nKoncert z cyklu MUZYCZNE TARASY: Arte con Brio & Katarzyna Jaracz\nKwartet Smyczkowy Biura Koncertowego Arte Con Brio od lat skupia artystów, których łączy pasja do sztuki oraz chęć wspólnego tworzenia. Indywidualne doświadczenia i inspiracje muzyczne wykonawców spod znaku Arte Con Brio zdobyte dzięki występom solowym, jak i współpracy z wieloma zespołami, orkiestrami kameralnymi i symfonicznymi w kraju i za granicą, tworzą wysoki poziom artystyczny. W repertuarze znajdują się utwory klasyczne, kościelne, operowe, operetkowe, jak i przeboje musicalowe, filmowe, jazzowe a także rozrywkowe.\nKwartet Smyczkowy wystąpi w składzie: Krystyna Prystasz - I skrzypce, Grzegorz Kujawa - II skrzypce, Mirosław Przybył – altówka, Agata Jarecka – wiolonczela.\nKatarzyna Jaracz (sopran) - dyplomantka wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, w klasie śpiewu solowego dr hab. Małgorzaty Greli. W 2012 r. ukończyła studia licencjackie na wydziale wokalno-aktorskim bydgoskiej akademii w klasie śpiewu solowego prof. dr hab. Hanny Michalak. Swe umiejętności wokalne doskonaliła podczas kursów mistrzowskich prowadzonych m.in. przez: Urszulę Kryger, Maję Nosowską, Olgę Pasiecznik, Marka Rzepkę. Prowadzi ożywioną działalność koncertową na terenie Polski. Można ją było usłyszeć m.in. w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, Teatrze Horzycy i Dworze Artusa w Toruniu czy podczas Wawer Music Festiwal w Warszawie. W 2012 r. zadebiutowała na deskach Opery NOVA partią Elisetty w „Potajemnym małżeństwie” D. Cimarosy. Regularnie współpracuje z zespołem muzyki dawnej Illo Tempore.\nZielone Lato w Ostromecku, czyli Letnia Akademia Sztuki Cyrkowej\noraz oryginalne warsztaty dla rodzin z dziećmi\nSerdecznie zapraszamy dzieci wraz z opiekunami do udziału w wydarzeniach składających się na cykl bezpłatnych zajęć pn. Zielone Lato w Ostromecku.\n11.07, 18.07, 1.08, 8.08.2015, sob., godz. 12.00, ZPP, wstęp wolny\n* Letnia Akademia Sztuki Cyrkowej\nLetnią ASC będzie prowadził ceniony mim, klaun, monodramista, aktor, animator kultury, czyli oczywiście Mieczysław Giedrojć. Ukończył on Akademię Teatralną w Warszawie. Doskonalił umiejętności i poszerzał wiedzę m.in.: na warsztatach we Wrocławskim Tetrze Pantomimy, Międzynarodowym Festiwalu Mimu w Warszawie lub biorąc udział w autorskich zajęciach np. Daisuke Yoshimoto (taniec butoh), czy Janusza i Nazaret Subicz z Teatru Tańca Piny Bausch itp. Współpracował z wieloma teatrami, występując w przedstawieniach według F. Kafki, J. Webstera, S. I. Witkiewicza, A. Czechowa, F. Dostojewskiego i M. Gogola oraz prezentacjach autorskich. Współtworzył i wykonuje artystyczne programy profilaktyczne, z których jeden został wykorzystany w projekcie Światowej Organizacji Zdrowia. Brał udział w międzynarodowych i krajowych festiwalach teatralnych jako mim, klaun oraz wykonawca monodramów. Pracował w Anglii, Danii, Francji, Niemczech, Rosji, Słowacji, Szwajcarii i na Ukrainie, pokazując własne spektakle, prowadząc warsztaty teatralne i realizując ruch sceniczny do przedstawień polskich autorów.\nOd ponad 30 lat dzieli się swoim doświadczeniem teatralnym, organizując, a także prowadząc zajęcia teatralne, pantomimiczne oraz cyrkowe dla nauczycieli, pedagogów, instruktorów oraz młodzieży i dzieci. W 1995 roku, założył w Bydgoszczy, Teatr Małych Form, który do dzisiaj prowadzi.\nWśród zajęć warsztatowych znajdą się m.in. takie zagadnienia, jak: pantomima (zbudujemy krótkie etiudy, wykorzystując tylko gest, ruch i mimikę), klaunada, żonglerka, elementy iluzji oraz gry i zabawy integracyjne. Poznamy jak poprzez zabawę można inspirować się do twórczych działań zespołowych i integrować się w grupie.\n* Letnie warsztaty dla rodzin z dziećmi\n25.07.2015, sob., godz. 12.00, ZPP, wstęp wolny\nTaniec słońca - warsztaty ruchowo–taneczne na żółto\nWarsztaty prowadzi Enia Rożankowska - choreograf, pedagog, instruktor tańca współczesnego i dziecięcych zespołów tanecznych. Na co dzień pracuje z miłośnikami tańca w wieku 3 -19 lat. Od ponad 20 lat związana z bydgoskim Pałacem Młodzieży. Taniec, Tatry i folklor podhalański oraz pluszowe misie to trzy największe fascynacje. Podczas spotkania będziemy bawić się ruchowo-tanecznymi układami, z wykorzystaniem najrozmaitszych rekwizytów, energią próbując dorównać słońcu :) Sugerujemy, żeby dzieci przyszły ubrane na żółto; w wygodnych strojach i obuwiu nadających się do tanecznych wygibasów.\n15.08.2015, sob., ZPP, godz. 12.00, wstęp wolny\nBal historyczny z herbem w tle\nW ramach Zielonego lata w Ostromecku zapraszamy dzieci ubrane w stroje z epok minionych na niecodzienny bal. W programie tańce w kręgu, warsztaty tańca dawnego, konkursy i zabawy. Bal współprowadzą tancerki z zespołu „Pół świata dalej”, na czele z Anną Mackiewicz-Chojnacką. Grupa - oprócz tańca - śpiewa dawne pieśni polskie, bałkańskie, cygańskie... Zajmuje się też tradycyjnymi obrzędami.\n22.08.2015, sob., ZPP, godz. 12.00, wstęp wolny\nGliniane jeżyki i dawne zabawy\nWarsztaty lepienia z gliny dla rodzin z dziećmi. Dzieci tworzą własne pamiątki, np. gliniane jeżyki do wkładania kredek. Poznają historię garncarstwa. Czas urozmaici kilka dawnych zabaw, w które bawili się ich rodzice i dziadkowie. Prowadzi Agata Przygodzińska z Akademii Radości Życia.\n29.08.15, sob., Pałac Stary, godz. 12.00, wstęp wolny\nPogłaskaj alpaki, pokochaj zwierzaki\nWarsztaty dla rodzin z dziećmi mające na celu oswajanie najmłodszych ze zwierzętami. Alpaki to urocze, pocieszne południowoamerykańskie ssaki z rodziny wielbłądowatych. Przypominają nieco lamę i owcę. Bardzo łagodne, wykorzystywane w alpakoterapii. Podczas warsztatów usłyszymy bajkę o Inkach, poznamy nieco historię Peru i Chile. Dzieci m.in. stworzą wyklejanki z wełny, nakarmią alpaki, wyprowadzą na spacer. Prowadzenie: Lucyna Ziółkowska.\nArtyści Opery Nova 5 września zapraszają na koncert plenerowy. Uwaga, bilety do odbioru od 31 sierpnia\nArtyści wraz z dyrekcją Opery Nova w Bydgoszczy 5 września o godz. 18 pragną powitać publiczność po dłuższej przerwie, spowodowanej pandemią, koncertem plenerowym. Na Wyspie Młyńskiej zostaną rozstawione krzesła. Melomani będą mogli na nich zasiąść, okazując bilet i oświadczenie o stanie zdrowia, jakie wydawane będą w kasie opery od 31 sierpnia.\nopera nova koncert plenerowy\nsezon artystyczny 2020 2021\nkoncert opery na Wyspie Młyńskiej\n1 lipca w Operze Nova w Bydgoszczy będzie można podziwiać żużlowe pamiątki. Wstęp darmowy!\nWirtualna wiosna MCK w Bydgoszczy rozpoczęta! Zobacz ciekawe propozycje\nDuża dawka polskiej muzyki popłynie 28 marca podczas Piano Day 2020 w Pałacu w Ostromecku, który wypełnią także inne atrakcje w ostromeckiej świątyni fortepianów. Najpierw jednak 1 marca zabrzmią przeboje klasyki, a w połowie marca Kurpie w jazzowym aranżu. A to tylko część bogatego programu na marzec.\nzabytkowa kolekcja fortepianów\nPiano Day 2020 Ostromecko\nPałac Stary Ostromecko


Konkurs Homeworld: Deserts of Kharak – wygraj pudełkowe wydanie gry | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 27 czerwca 2016, 17:00\nCo jakiś czas na naszych łamach organizujemy rozmaite konkursy i nie inaczej jest tym razem. Zanim przejdziemy do omówienia zasad, najpierw czas przedstawić nagrody. Tym razem do rozdania mamy dwa pudełkowe wydania gry Homeworld: Deserts of Kharak – Edycja Morza Wydm. W skład tej wersji – oprócz samej produkcji – wchodzi to, co widać na poniższym zdjęciu, czyli:\nliczący 60 stron poradnik,\nzawierająca 117 utworów ścieżka dźwiękowa;\nDLC – Soban Fleet Pack i Khaaneph Fleet Pack,\nDeserts of Kharak Expedition Guide, czyli interaktywne kompendium wiedzy na temat serii.\nJeden z egzemplarzy zarezerwowany jest dla posiadaczy Abonamentu Premium z opcją VIP aktywną w momencie zakończenia konkursu, a o drugi walczyć mogą wszyscy użytkownicy serwisu GRYOnline.pl zarejestrowani przed 27 czerwca 2016.\nHomeworld: Deserts of Kharak – Edycja Morza Wydm w pełnej okazałości.\nBy mieć szansę na wygraną, należy odpowiedzieć na trzy pytania konkursowe, które publikujemy nieco dalej. Zgłoszenia należy wysyłać na adres e-mail [email protected], w temacie maila wpisując „Konkurs Homeworld”. Na odpowiedzi czekamy najpóźniej do północy dzisiejszego dnia, aczkolwiek w zabawie obowiązuje zasada kto pierwszy, ten lepszy. Życzymy więc wszystkim powodzenia, a zwycięzców ogłosimy jutro rano w komentarzach pod newsem.\nKiedy miała miejsce polska premiera Homeworld: Deserts of Kharak?\nKto stworzył rozszerzenie Homeworld: Cataclysm?\nKto obecnie jest właścicielem praw do marki Homeworld?\nJak zwykle w przypadku naszych konkursów, warunkiem otrzymania nagrody jest:\nwysyłka nagród odbędzie się w ciągu 5 dni roboczych na dane adresowe podane w profilu zwycięzców.\nHomeworld: Deserts of Kharak to prequel poprzednich odsłon serii Homeworld. Akcja produkcji rozgrywa się 106 lat przed wydarzeniami ukazanymi w pierwszej części cyklu. Gracze trafiają na zniszczoną planetę Kharak, na której odkryto tajemniczy obiekt zakopany pod ziemią. Podczas zabawy bierzemy udział w wyprawie mającej rozwiązać zagadkę znaleziska.


Strona główna Aktualności Spotkanie z Tomaszem Raczkiem w Dziwnowie\nW piątek, 3 sierpnia o godz. 17:00 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Dziwnowie odbędzie się spotkanie autorskie z Tomaszem Raczkiem, pt. „Leczenie filmem”.\nPan Tomasz jest teatrologiem, krytykiem filmowym, publicystą, wydawcą, autorem programów telewizyjnych i radiowych. Pracował między innymi z Polskim Radiem, RMF FM, Canal +, TVP1 i TVP2.\nPodczas spotkania będzie możliwość nabycia książki autorstwa Pana Tomasza Raczka oraz albumy muzyczne, m. in. dwupłytowy album Sony Music z oscarową muzyką filmową pt. “Raczek w kinie” z bezcennym autografem Bohatera Spotkania.\nPoprzedni artykułXXII Festiwal Współczesnej Kultury Ludowej im. Jana Iwaszczyszyna\nNastępny artykułVIII Golczewski Triathlon


Ogrodzenie nowoczesnej posesji | InfoBudownictwo.pl \nChcesz, by Twoje ogrodzenie wyglądało modnie i nowocześnie? Postaw na przemysłowy design lub rozwiązania nawiązujące do ekologii, które cieszą się coraz większą popularnością.\nNajnowsze trendy w ogradzaniu prywatnych posesji mogą wydać się nieco zaskakujące, dominuje w nich bowiem prostota. Dekoracyjne panele czy ciężkie bramy kute powoli odchodzą do lamusa, natomiast rządzić zaczynają lekkie, ale zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa ogrodzenia przemysłowe. Klienci sięgają także po opcje w stylu eko, wykorzystujące naturalne materiały, w tym drewno i kamień. Jeśli marzysz o podobnym systemie ogrodzeniowym, firma Betafence posiada w ofercie kilka rozwiązań, które świetnie pasują do nowoczesnej aranżacji domu i posesji.\nPrzemysłowa prostota w stylu Nylofor\nPanele ogrodzeniowe Nylofor 3D łączą w sobie prostotę, elegancję i wysoki poziom bezpieczeństwa. Wyróżnia je charakterystyczny wygląd o drutach profilowanych na środku i u góry przęsła. Takie rozwiązanie podnosi też poziom ochrony posesji, ponieważ ogrodzenie staje się dzięki temu trudne do wspinaczki dla intruzów. Ich minimalistyczny wygląd będzie towarzyszył Ci długo, ponieważ przęsła paneli Nylofor są zabezpieczone przed korozją powłokami o wysokiej trwałości. Ocynk i malowanie proszkowe zdejmą z Ciebie ciężar mozolnych konserwacji ogrodzenia na długie lata.\nPrawdziwą niespodzianką w ogrodzeniach posesyjnych są panele z rodziny Securifor, które zostały stworzone do zabezpieczania terenów podwyższonego i wysokiego ryzyka, tj. elektrownie, zakłady przemysłowe, magazyny itp. Od lat doskonale sprawdzają się w tych obszarach, możesz je zauważyć na całym świecie. Nie znajdziesz skuteczniejszego systemu ogrodzeniowego do ochrony swojego domu. Najpierw urok Securiforów zauważyli Włosi. Co ich urzekło? Prostota i elegancja. Panele Securifor zbudowane są ze zgrzewanych drutów, tworzących bardzo małe, wąskie oczka. To one nie tylko dodają im przemysłowego sznytu, lecz także gwarantują najwyższy poziom ochrony domu i ogrodu. Po takim panelu nie da się wspiąć i niezwykle trudno przeciąć go narzędziami do metalu. Jest przy tym całkowicie przezierny.\nMurek gabionowy w zgodzie z naturą\nA może masz ochotę zbliżyć się do natury albo przysłużyć się ekologii? Wybierz murek gabionowy Zenturo! Możesz go wypełnić dowolnym materiałem, np. drewnem czy produktami z odzysku, takimi jak szkło lub plastik. Dodatkowo murek pomaga w wygłuszaniu hałasu. Warto więc wykorzystać go jako ogrodzenie od strony ruchliwej ulicy albo wygrodzenie zacisznego zakątka w ogrodzie. Sprawdzi się też jako osłona dla przydomowego kompostownika, ponieważ wypełniony materiałami organicznymi będzie neutralizował przykre zapachy. Murek gabionowy bez większych problemów postawisz samodzielnie, a wypełnienie możesz zmieniać wielokrotnie.\nWyjątkowe ogrodzenia Betafence 0


Mateusz Brzeźniak 15.11.2012 22:00\n- Kiedy przychodziłem do rezerw Pogoni i pierwszy raz w szatni miałem Adama Frączczaka, Roberta Mandrysza i jeszcze kilku chłopaków z pierwszego składu, byłem bardzo stremowany i nie wiedziałem jak mnie odbiorą. Teraz nie mam żadnych oporów, żeby kilka mocnych słów skierować nawet do seniora - mówi trener III-ligowych rezerw Pogoni Szczecin.\nFot. Viola Borzym/pogonszczecin.pl\nMaciej Mateńko ma 38 lat. Jako piłkarz występował w barwach Stali Szczecin (dawna III liga) i Iny Goleniów. Jest absolwentem Instytutu Kultury Fizycznej na Uniwersytecie Szczecińskim i trenerem I klasy UEFA A. W roli szkoleniowca pracował z młodzieżą w Stali (z rocznikiem 1992 osiągnął finał Coca-Cola Cup - nieoficjalnych Mistrzostw Polski trampkarzy) i Chemiku Police. W tym drugim klubie z rocznikiem 1994 zdobył Mistrzostwo Polski Juniorów Młodszych. Obecnie jest trenerem III-ligowych rezerw Pogoni, z którymi w poprzednim sezonie wywalczył awans z IV ligi. Pracuje też w Wojewódzkim Ośrodku Szkolenia Piłkarskiego przy ul. Hożej.\nRozmowa z trenerem Pogoni II Szczecin\nMateusz Brzeźniak: Każdy szkoleniowiec z kopaniem piłki miał kiedyś coś wspólnego. Jak to było u pana?\nMaciej Mateńko: Jako piłkarz związany byłem ze Stalą Szczecin, która występowała wówczas w dawnej III lidze. W momenciem, kiedy mieliśmy walczyć o awans, wzmocnili nas Adam Benesz, Andrzej Miązek i Sławek Rafałowicz, którzy akurat odeszli z Pogoni. Pojechałem wtedy z IKF-em na obóz narciarski, gdzie pozrywałem wszystko co możliwe w kolanie, łącznie z uszkodzeniem łękotki. Kiedy po długiej przerwie wróciłem do grania, to już tylko dla przyjemności u mojego trenera Zbigniewa Gumiennego w Inie Goleniów. Po kontuzji zacząłem pracę szkoleniową w Stali i gdy mecze Iny zaczęły zbiegać się ze spotkaniami moich grup młodzieżowych, zdecydowanie postawiłem na trenowanie.\nPo kontuzji stwierdził pan, że graniem na chleb nie zarobi?\n- Byłem na III roku studiów, miałem 23 lata. Powiedziałem sobie, że wielkim piłkarzem nie będę. Za późno zacząłem grać w piłkę, bo na pierwszy trening w klubie poszedłem dopiero w wieku 17 lat. Zdawałem sobie sprawę, że zawodowym graczem nie zostanę i postawiłem na naukę.\nDo jakich wspomnień piłkarskich wraca pan najchętniej?\n- Byłem napastnikiem, więc najlepiej wspominam bramki. Zwłaszcza dwie. Pierwszą strzeliłem Groclinowi Grodzisk Wielkopolski. Drużyna sponsorowana przez Zbigniewa Drzymałę szła wówczas, zdaje się, rok po roku od A-klasy do ekstraklasy. W momencie, kiedy mierzyliśmy się z nimi w III lidze, byli zespołem niepokonanym na własnym stadionie od kilku lat. Jadąc na to spotkanie czytaliśmy w autokarze "Piłkę Nożną", gdzie poświęcono Groclinowi spory artykuł. Pan Drzymała naściągał wtedy zawodników nawet z ekstraklasową przeszłością... W 89. minucie strzeliłem bramkę i wygraliśmy 1:0.\nDrugiego pamiętnego gola strzeliłem Pogoni. Ekstraklasowi wtedy portowcy grali sparing z reprezentacją III ligi. Pogoń była wówczas w kryzysie, miała problemy ze skutecznością i przed bardzo ważnym meczem z mistrzowskim ŁKS-em Łódź na poprawę humorów miała nam trochę postrzelać. Niespodziewanie to my wygraliśmy 1:0 po moim golu strzelonym Radosławowi Majdanowi. Do dziś mam zachowane wycinki z gazet, gdzie napisano "Mateńko z łatwością pokonał Majdana". Miałem wielką satysfakcję, gdy potem bronił on na Mistrzostwach Świata. Kilka tych goli strzeliłem. Kiedy odchodziłem ze Stali, byłem jej najlepszym strzelcem w III lidze. Mogę tylko żałować, że tak późno zacząłem treningi. Grałem od dziecka, ale bardzo długo nie rosłem i klubowi trenerzy mówili, że jestem za mały.\nDo dziś niektórzy trenerzy hołdują idiotycznej zasadzie, wedle której piłkarz zaczyna się od 180 centymetrów wzrostu.\n- Niestety, kiedyś tak było o wiele częściej. Pamiętam jak kiedyś przyszedłem na trening Stali i trener mnie nie wpuścił. Powiedział tylko: "ty jesteś za mały".\nPrzejdźmy do pana losów po feralnej kontuzji.\n- Grę w III lidze łączyłem ze studiami na Instytucie Kultury Fizycznej. Uczelnia mocno mnie wciągnęła i już wtedy pomagałem "mojemu" trenerowi Gumiennemu przy zespołach juniorów w Stali. Kiedy byłem na V roku, dostałem swoją pierwszą grupę naborową, rocznik 1991. Wywodzi się z niego m.in. obecny gracz Ruchu Chorzów, Paweł Lisowski.\nNajpierw była praca w Stali, a potem?\n- Dobre wyniki w Stali zaowocowały ofertą prowadzenia kadry województwa, co wiązało się z zatrudnieniem w WOSP przy ul. Hożej. Po kilku latach podjęto decyzję, że trener pracujący dla związku nie może jednocześnie pracować w klubie. Dano nam wybór - pozostanie w klubie lub związanie się tylko ze szkołą. Ta druga była moim głównym źródłem zarobku, więc z dnia na dzień odszedłem ze Stali. Po kilku miesiącach ten przepis cofnięto i trener Mirosław Masicz zaproponował mi pracę w Policach.\nW Chemiku od początku przejął pan "złoty" rocznik juniorów młodszych?\n- Przez pierwszy rok prowadziłem rocznik 1993, z którym wygraliśmy Ligę Wojewódzką JM, ale w barażach odpadliśmy z Zagłębiem Lubin. "Złotymi" juniorami opiekowałem się już w szkole, jeszcze kiedy byli trampkarzami. Z chłopakami urodzonymi w 1994 roku przez 2 i pół roku przegraliśmy zaledwie dwa ligowe mecze.\nZaczynając pracę z rocznikiem '94 na pewno nie podejrzewał pan, że współpraca skończy się Mistrzostwem Polski.\n- Szczerze mówiąc, po pierwszych treningach byłem załamany. Była olbrzymia różnica między chłopcami, których znałem z Hożej i resztą zespołu, wręcz kolosalna przepaść techniczna. Gdyby wtedy ktoś powiedział mi o mistrzostwie, nawet z zespołem wzmocnionym zawodnikami z Hożej, puknąłbym się w głowę.\nTrzy pańskie największe sukcesy szkoleniowe to mistrzostwo Polski z juniorami młodszymi Chemika, awans z Pogonią II do III ligi i brązowy medal z juniorami starszymi Pogoni w tym roku. Który z nich stawia pan najwyżej w prywatnej hierarchii?\n- Złoty medal z Chemikiem. Nikt nie przypuszczał, że ten maleńki klub ma jakiekolwiek szanse tak daleko zajść. To był zespół, który od początku sam tworzyłem. Niektórzy mówią, że zdobyliśmy medale dzięki posiłkom z Hożej, ale to ja trenowałem ich tam przez 3 lata. To było moje "dziecko", za które odpowiadałem. Nie wziąłem gotowego produktu. Pamiętam jak na finałach MP w Gdyni zobaczyłem jakim sztabem dysponuje Legia Warszawa. Doznałem wtedy szoku, bo sami trenerzy i masażyści tego klubu zajmowali 3 pokoje, a ja byłem sam. Na co dzień pomagał mi organizacyjnie pełniący funkcję koordynatora trener Mirosław Masicz, ale wówczas pojechał on z kadrą województwa do Płocka i był obecny tylko na naszym pierwszym i ostatnim meczu. W Gdyni byłem tylko ja i 18 chłopców, a naprzeciw Legia ze stołami do masażu, przygotowywana przez specjalistę od przygotowania fizycznego z ekstraklasy. Legioniści codziennie wystawiali przed pokoje olbrzymie puszki po odżywkach, a my w tym czasie piliśmy kompot na stołówce. Zastanawiałem się jak my mamy z nimi wygrać. Wielkim wyzwaniem było przekonanie podopiecznych, że możemy to zrobić.\nPodopieczni z Chemika wchodzą w pełnoletniość, ale jeszcze nie do dorosłej piłki. Dlaczego na całym świecie 18-latek może, a u nas nie?\n- Dajmy szansę tym chłopakom. Na razie większość z nich gra w III lidze. Mam satysfakcję, kiedy przy okazji meczu moich rezerw z Drawą Drawsko Pomorskie na boisko wybiega aż 8 chłopaków, których prowadziłem na Hożej. Kiedy przejrzymy składy trzecioligowców, nie znajdziemy w nich wielu tak młodych piłkarzy. Mamy też powołania do kadry Polski dla Norberta Neumanna czy innych, a Krystian Rudnicki trenuje z pierwszym zespołem. Mam nadzieję, że to wchodzenie do dorosłej piłki dalej będzie szło sprawnie. Musimy cierpliwie czekać aż ci zawodnicy zaistnieją wśród seniorów.\nRudnicki, Damian Karczmarski, Paweł Szewczykowski, Patryk Galoch, Neumann, Emil Andrzejewski - wszyscy oni przyszli "za trenerem" do Pogoni.\n- Mateusz Jaroszewicz i Bartosz Sasin też. Zdobyli z nami brązowe medale juniorów starszych tego lata, ale już ich w klubie nie ma. Sasin wrócił do Chemika, a Jaroszewicz gra w Drawie.\n- Jaroszewicz i Mateusz Sowała grali w zespole Młodej Ekstraklasy Śląska Wrocław. Ten drugi i Patryk Domin są obecnie zawodnikami niemieckiego Dynama Drezno. Nie zadebiutowali jeszcze w pierwszym zespole, ale grają w rezerwach czy juniorach. Z Dominem wiąże się zresztą pewna anegdota. Kiedy przychodziłem do Chemika Patryk uparcie twierdził, że jest środkowym pomocnikiem. Nauczyłem go zasad gry w defensywie i przekwalifikowałem na stopera. Potem jako 17-latek z powodzeniem grał w III lidze na środku obrony a teraz poszedł dalej w świat. Mam satysfakcję, że z tą zmianą pozycji trafiłem w dziesiątkę.\nWielu trenerów pracujących z młodzieżą podkreśla, że prawdziwą miarą sukcesu szkoleniowego jest chociaż jeden piłkarz z danego rocznika, który poradzi sobie w seniorskiej piłce.\n- Całkowicie się z tym zgadzam. Kiedy pytał pan o mój największy sukces zawahałem się, bo myślałem czy nie wskazać na Pawła Lisowskiego. Prowadziłem go przez 7 lat, a w tej chwili gra w Ruchu Chorzów i ma ponad 40 występów w ekstraklasie.\nA nie szkoda panu trochę Lisowskiego czy Oskara Pogorzelca z Legii, którzy opuścili nasz region jeszcze zanim szkolenie w Pogoni osiągnęło swój obecny poziom?\n- Nie mogę żałować, bo taka decyzja była dla nich wówczas najbardziej korzystna. Jeżeli by tu zostali, być może nie graliby już w piłkę... Oni wykonali właściwy ruch. Lisowski i jego kolega klubowy Filip Starzyński grają już w ekstraklasie. Oby im się powiodło. Obojętnie czy są w Pogoni, w Ruchu czy w Legii, ja będę cieszył się widząc ich biegających po boiskach na najwyższym szczeblu. To samo dotyczy Grzegorza Krychowiaka, który też był na Hożej, poszedł do Francji i teraz gra w reprezentacji Polski. To jest właśnie owo spełnienie oczekiwań.\nPowiedział pan, że część z nich być może nie grałaby dalej w piłkę. Taka historia wiąże się z Kamilem Koniecznym, który niedawno opuścił rezerwy Pogoni i wyjechał do Anglii. Skąd taka decyzja?\n- Kamil postanowił wyjechać, bo chce spróbować sobie ułożyć życie w Anglii. Jak większość młodych ludzi nie widzi dla siebie perspektyw w kraju. Podejrzewam, że będzie go ciągnęło do piłki i gdzieś się zahaczy, ale nie wiem na jakim poziomie i czy w ogóle.\nPo złotym medalu MP przyszedł czas na kolejny krok w karierze. Ostatecznie objął pan rezerwy Pogoni. Dlaczego nie seniorów Chemika?\n- Takiej propozycji nigdy nie było. W Chemiku swoje odejście zakomunikowałem pół roku przed MP. Wiedziałem, że aby wyżywić rodzinę, muszę zacząć pracę przy seniorach. Po tej decyzji prezes klubu raz pojawił się na moim treningi i wstępnie zaproponował pomoc w roli asystenta czy doradcy przy pierwszym zespole, ale temat upadł.\nNie uwierzę, że po tak znaczącym sukcesie z młodzieżą nie pojawiły się propozycje z seniorskiej piłki.\n- Takie zainteresowanie pojawiało się i po i przed sukcesem z Chemikiem. Były to wstępne zapytania z różnych klas rozgrywkowych, od okręgówki do IV ligi, ale nie stanowiły spełnienia moich marzeń. Nim zawsze była praca w Pogoni Szczecin.\nSpełnił więc pan to marzenie i zaczął pracę w IV-ligowych rezerwach Pogoni. Przed rokiem najczęściej w pańskim zespole występowali sami młodzieżowcy, teraz uległo to zmianie. Czy z młodszymi nie było - paradoksalnie - łatwiej zrobić wynik?\n- Niektórzy mówią, że mam łatwiej, bo mogę wziąć sobie zawodników z pierwszego zespołu i w momencie, gdy coś nie idzie, oni pociągną zespół. W rzeczywistości nie wygląda to tak różowo. Czasami lepiej mieć piłkarza potencjalnie słabszego, ale funkcjonującego w grupie, znającego założenia taktyczne i będącego w ciągłym treningu z resztą drużyny. Wiadomo, że zawodnicy z ekstraklasy przychodząc do rezerw nie zawsze są w stanie skoncentrować się na sto procent, bo myślami siłą rzeczy są gdzie indziej. W głowach siedzi to, że powinni występować w elicie a nie III lidze i wcale się nie dziwię, że ich mecze w drugim zespole nie zawsze wyglądają super. Chcą się pokazać, bo na trybunach siedzi pierwszy trener z całym sztabem i zarząd, ale nie zawsze im to wychodzi. Właśnie dlatego czasem łatwiej o wynik grając tylko młodzieżą.\nObecność trenera i prezesów na trybunach podczas spotkań III ligi to chyba bardzo pozytywny trend?\n- Tak. Uważam, że tak powinno być. Moim zdaniem ci ludzie po prostu dobrze wykonują swoją pracę.\nZ IV ligi udało się awansować. Klasa wyżej to już poważne granie?\n- To zdecydowanie wyższy poziom niż IV liga. Pokazują to mecze, w których schodzą do nas seniorzy i już nie zawsze błyszczą.\nO profesjonalizmie mówić możemy jednak chyba dopiero od II ligi.\n- Ale już w III są profesjonalne kluby. Takie, które płacą swoim zawodnikom i trenerom ogromne pieniądze. Można powiedzieć, że ta liga jest półzawodowa. Jesteśmy chyba jedynym zespołem, może obok rezerw Arki Gdynia, w którym zawodnicy grają w zasadzie bez pieniędzy - dla nauki.\nPo 13 kolejkach pański zespół plasuje się na 10. miejscu w stawce. Czy awans drugiego zespołu klasę wyżej jest w ogóle realny finansowo i możliwy prawnie?\n- To niemożliwe prawnie, bo przepisy PZPN-u tego zabraniają. Kiedyś pomiędzy rezerwami a pierwszym zespołem musiała być jedna "pusta" liga. Dziś drugie zespoły nie mogą występować w rozgrywkach centralnych, a te zaczynają się od II ligi. My, Lechia II i Arka II gramy najwyżej jak się da.\nRozmawialiśmy o rezerwach, zahaczmy o Młodą Ekstraklasę. Jak ocenia pan początki funkcjonowania tego projektu w Szczecinie? Wymienność zawodników między poszczególnymi zespołami faktycznie przynosi korzyść?\n- Wszystko funkcjonuje u nas bardzo fajnie. W klubie panuje świetna atmosfera. Bezcenną pracę wykonują koordynatorzy, trener Włodzimierz Obst sterujący młodszymi i Maciek Stolarczyk, który jest ważną postacią, jeśli chodzi o starszych chłopców. Dwa razy w tygodniu wszyscy trenerzy pracujący z młodzieżą spotykają się. W poniedziałek analizujemy nagrania spotkań i omawiamy postawę poszczególnych zawodników, dzięki czemu nikt nie jest dla nas anonimowy. Drugi raz widujemy się w piątek, przed ligowymi kolejkami. Dostajemy sygnał od trenera Artura Skowronka, kto schodzi z seniorów i wtedy siadamy, żeby ustalić wyjściowe jedenastki naszych drużyn. Robimy to tak, aby najlepsi chłopcy grali. Dostając piłkarza z seniorów na daną pozycję nie trzymam utalentowanego zawodnika na ławce, tylko przekazuje go Adamowi Gołubowskiemu do ME.\nW środowisku trenerów przewija się opinia, że nie tylko Pogoń, ale całe województwo zachodniopomorskie należy od pewnego czasu do absolutnej czołówki w kraju pod względem szkolenia. Możemy spodziewać się szczecińskich Rafała Wolskiego, Daniela Łukasika i Dominika Furmana biegających w koszulce Pogoni? Jeśli tak, to kiedy?\n- Poziom naszej piłki poszedł w górę. Odkąd powstała szkoła przy ul. Hożej, wszyscy młodzieżowi reprezentanci kraju z regionu się przez nią przewinęli. Ostatnio przyszedł tam do mnie na trening Mateusz Sobolczyk [zawodnik rezerw] i po krótkiej obserwacji powiedział: "trenerze, gdybym ja miał takie możliwości, to zrobiłbym wszystko, żeby zostać super piłkarzem". On akurat nie miał tego szczęścia i 2 razy w tygodniu dojeżdżał do Szczecinka rowerem ze swojej wsi, żeby pokopać piłkę w klubie. W samej Pogoni organizacja szkolenia też jest świetnie poukładana i wiele zespołów mogłoby się od nas uczyć. Mamy drużynę w III lidze, prawdopodobnie najmłodszą ekipę w ME i 4 zespoły w Wojewódzkiej Lidze Juniorów. Ta młodzież może robić olbrzymi postęp, bo cały czas gra ze starszymi od siebie. Najzdolniejsi będą ten progres robili i obecność wychowanków w ekstraklasowej drużynie jest tylko kwestią czasu.\nWspomniał pan o Sobolczyku, który u Marcina Sasala był już o krok od pierwszego zespołu, a potem został nieco zapomniany. W rocznika '92 byli też Łukasz Wójcik i Japończyk Yoki Kumada, których nie ma już w klubie. Czego im zabrakło?\n- Wójcik i Kumada zostali tak ocenieni przez sztab szkoleniowy. Sobolczyk dlatego jest nadal z nami, że cały czas mu się przyglądamy. Wciąż robi progres. Po prostu trafił do nas za późno. Mam jednak nadzieję, że dostanie jeszcze szansę, bo zasługuje na nią swoim charakterem i nieustępliwością. To zawodnik niesamowicie szybki, bardzo sprawny fizycznie, inteligentny i wiecznie żądny nauki. Bardzo szanuję takich piłkarzy.\nSobolczyk to młodsza wersja Adama Frączczaka?\n- Adam czy Mateusz to właśnie typ zawodnika, jaki bardzo lubię. Są ludźmi, do których nigdy nie można się przyczepić, bo zawsze dają z siebie wszystko, na każdym treningu i meczu. O Sobolczyku mówię, że jest sercem mojej drużyny i nieprzypadkowo zrobiłem go jej kapitanem. Buduje nam atmosferę przed każdym pojedynkiem. W 2 meczach, w których go zabrakło, przegrywaliśmy.\nZastanawia mnie casus Łukasza Zwolińskiego. Młody napastnik obdarzony niesamowitym talentem i cechujący się pracowitością, posiadający naturalny dar zdobywania bramek miał być już pełnoprawnym członkiem drużyny seniorów. Rzeczywistość jest jednak inna i Łukasz najczęściej gra w III lidze. Problemem jest tutaj głowa zawodnika?\n- Najbliżej zespołu jest zawsze pierwszy trener. To on widzi piłkarzy codziennie na zajęciach, zna ich aktualną dyspozycję, może z nimi bezpośrednio porozmawiać, widzi ich na tle konkurentów. Szkoleniowiec jest od podejmowania decyzji i najwyraźniej Łukasz jest w tej chwili dalej od gry niż inni napastnicy. Na pewno po sezonie trener będzie musiał zadecydować czy Zwoliński jest w stanie grać na poziomie ekstraklasy, czy nie. Jeśli jeszcze nie, to być może lepsze dla niego będzie wypożyczenie do I ligi. Tam nabierze ogłady i wróci do nas ograny.\nInnym takim zawodnikiem jest Sebastian Rudol. Czy rozwiązaniem dla nich nie byłoby właśnie wypożyczenie na zaplecze ekstraklasy?\n- Prawdopodobnie tak. Łukasz nie powinien już grać w III lidze. Dużo by zyskał występując dwie klasy wyżej. Sebastian Rudol to chłopak dysponujący świetną motoryką, siłą fizyczną i odpowiednimi cechami wolicjonalnymi. On zawsze zostawi serce, a nigdy nie odstawi nogi. Mógłby już spełniać rolę młodzieżowca w I lidze.\nNa szersze wody nagle wypłynął za to Kamil Zieliński, którym nigdy nie było tak głośno jak o Zwolińskim.\n- "Ziele" jest tu od 3 lat. Wykorzystał swoją szansę od trenera Gołubowskiego. Adam zaufał mu i Kamil strzelił sporo bramek w ME. Zrobiło się o nim głośniej, szansę dał mu trener Skowronek i oby młody napastnik jak najlepiej wykorzystał swoje 5 minut.\nWiem, że unika pan publicznego ganienia swoich podopiecznych. Zapytam więc kto zasłużył ostatnio na pochwałę?\n- Na pewno wspomniany Sobolczyk. Tak samo Rafał Gutowski, którego przestawiliśmy z lewej pomocy na lewą obronę i świetnie tam sobie radzi. Do tego dwóch środkowych pomocników - Patryk Galoch i Kajetan Pogorzelczyk.\nCo jakiś czas ME organizuje testy, na które przyjeżdżają młodzi adepci futbolu. Czy w dzisiejszej piłce nieco "z ogłoszenia" da się wyłowić jakąś perełkę?\n- Z takich testów mamy kilku chłopców, którzy już grają w ME. Czy będą to perełki, czy rozwiną się na tyle, żeby grać w ekstraklasie, pokaże czas. Zawsze przyjedzie ktoś na kogo warto zwrócić uwagę. Pojawiają się u nas bardzo młodzi zawodnicy. My nie potrafimy się określić co do Zwolińskiego, a oni mają jeszcze kilka lat mniej. Z reguły zawsze znajdzie się jakieś wzmocnienie danego zespołu, a my musimy cały czas szukać tej świeżej krwi.\nW Pogoni współpracował już pan z kilkoma trenerami pierwszego zespołu. Czy z obecnym, ze względu na podobny wiek, najłatwiej jest znaleźć wspólny język?\n- Kiedy byłem jeszcze w Policach, Pogoń podpisała z Chemikiem umowę o współpracy i pojechałem na staż na obóz Pogoni trenera Artura Płatka. Następnie byli trenerzy Sasal, Tarasiewicz i teraz Artur Skowronek. Każdy z nich jest innym człowiekiem i szkoleniowcem, mają inne podejście. Trener Płatek bardzo szybko się do mnie przekonał, a u trenera Sasala trwało to pół roku. Długo czułem dystans i dopiero kiedy lepiej się poznaliśmy, a trener zobaczył jak prowadzę zajęcia i poznał moją wizję gry, która okazała się bardzo bliska jego poglądowi na futbol, zaprosił mnie do współpracy. Z kolei Ryszard Tarasiewicz już po pierwszym spotkaniu zaprosił mnie na odprawy swojej drużyny, co było dla mnie sporym szokiem. Okazał się bardzo otwartym człowiekiem i od początku podkreślał, że jako opiekun rezerw jestem członkiem jego sztabu. Pozwolił mi uczestniczyć w tych odprawach, co dało ogromną satysfakcję i wielką naukę. Jeśli chodzi o trenera Skowronka, to nie jest człowiekiem wylewnym, raczej ufa swoim współpracownikom, a my jesteśmy na etapie służbowym. Myślę, że z biegiem czasu nasza relacja będzie coraz lepsza, ale nigdy nie pcham się tam, gdzie mnie nie proszą. Na dziś trener czuje, że nie muszę być bliżej jego zespołu. Ja to rozumiem, szanuję i po prostu robię swoje najlepiej jak umiem.\nPo obserwacji pańskich zachowań na ławce rezerwowych aż trudno wyobrazić mi sobie sytuację, w której - mówiąc kolokwialnie - "opieprza" pan któregoś z podopiecznych. To się zdarza?\n- Oj... Może pan żałować, że nie było pana w szatni w przerwie meczu z Koralem Dębnica (śmiech). Tak serio, potrafię dostosować swoje zachowanie do danej sytuacji. Nie jestem zbyt wylewny podczas spotkań ligowych, ponieważ uważam, że to co miałem przekazać drużynie, przekazałem jej na treningach. Wykrzykiwanie pod wpływem emocji uwag niewiele zmienia. Staram się rozmawiać z piłkarzami przed i ewentualnie w przerwie meczu. Czasem trzeba chłopaków uspokoić i wytłumaczyć, gdzie leży przyczyna niepowodzenia, a niekiedy troszkę ostrzej pobudzić zespół.\nNa "wyjadaczy" z seniorów też pan czasem nakrzyczy?\n- Kiedy przyszedłem do rezerw Pogoni i pierwszy raz w szatni miałem Adama Frączczaka, Roberta Mandrysza i jeszcze kilku chłopaków z pierwszego zespołu, byłem bardzo stremowany i nie wiedziałem jak mnie odbiorą. Po półtora roku w tym klubie znam prawie każdego seniora i wchodząc do szatni, w której siedzi 5 doświadczonych ligowców, czuję się bardzo pewnie. Teraz wręcz odwrotnie - taka sytuacja dodatkowo mnie motywuje. Prowadzenie rezerw Pogoni bardzo dużo mnie nauczyło. Zebrałem doświadczenie, które teraz procentuje. Nie mam żadnych oporów, żeby kilka mocnych słów skierować nawet do zawodnika z pierwszej drużyny. Oczywiście, tylko jeśli na to zasłuży (śmiech).\nW III lidze coraz częściej współpracuje pan z bardzo doświadczonymi piłkarzami. W czym różni się praca z 30-letnim piłkarzem od obcowania z juniorami?\n- To bardzo złożona kwestia. Młody zawodnik do wszystkiego podchodzi bardziej emocjonalnie, z sercem. Każdy mecz ma dla niego rangę finału Mistrzostw Świata. Właśnie z tego względu uwielbiam tę pracę. Młodzi zawsze wychodzą na pełnym entuzjazmie. Sobotniego meczu nie traktują jak każdego kolejnego, ale mają go za najważniejszą rzecz na świecie.\nPobawmy się w gdybanie. Nagle dostaje pan ofertę pracy w charakterze asystenta pierwszego zespołu w którymś z klubów ekstraklasy. Co wtedy?\n- Zastanawiałem się nad tym wielokrotnie. Jestem wychowany na Pogoni, od dziecka chodziłem na każdy jej mecz. Zawsze moim marzeniem było zrobić coś dla tego klubu. Pogoń była, jest i będzie na pierwszym miejscu. W przypadku takiej propozycji długo bym się zastanawiał. Musiałbym wiedzieć, czy jeśli pójdę się uczyć do innego klubu, dostanę możliwość powrotu do Szczecina w przyszłości. Jeżeli miałbym tę gwarancję, skorzystałbym z podobnej oferty. Jeśli usłyszałbym, że po odejściu nie ma już powrotu, to raczej bym się nie zdecydował.\nCzyli praca w charakterze asystenta w samej Pogoni byłaby awansem?\nCzy coraz intensywniej myśli pan o poświęceniu się "dorosłemu" futbolowi?\n- W ubiegłym roku skończyłem kurs I klasy trenera UEFA A, który upoważnia mnie do prowadzenia klubu maksymalnie w II lidze.\nLatem zdobył pań zaś brąz z juniorami Pogoni, co upoważnia z kolei do rozpoczęcia kursu UEFA Pro.\n- Pod warunkiem, że przez 2 lata będę prowadził zespoły III ligi lub ME. Teoretycznie mógłbym więc w przyszłym roku taki kurs rozpocząć.\n- To wiąże się ze sporymi kosztami. Jeżeli będę miał sygnał, że w Pogoni wiążą ze mną przyszłość pod kątem pracy przy seniorach w jakimkolwiek charakterze, to się nie zawaham. Jeśli szefowie nie będą myśleli o mnie jako o trenerze, który w przyszłości może poprowadzić pierwszy zespół, to poważnie się zastanowię.\nWszystko sprowadza się więc do pańskiego największego marzenia, jakim jest chyba poprowadzenie Pogoni Szczecin w ekstraklasie.\n- Powiem szczerze, że 2-3 lata temu nie przeszłoby mi to nawet przez głowę. Kiedyś marzeniem było zdobyć MP z Chemikiem i to - choć wydawało się kompletnie nierealne - udało się ziścić. Wtedy przekonałem się, że każde marzenie można zrealizować. Czy mi się uda? Zobaczymy. Marzyć nikt mi nie zabroni.\nWielka Wisła zatrzymana! Remis szczypiornistów Pogoni [ZDJĘCIA]\nKolejny Japończyk wzmocni Pogoń?\nW Bełchatowie nie tylko Pogoń pokazała się dobrej strony


Chiński Nowy Rok | IreneuszJelen\nPosted on: 26 lipca 2018 Posted by: Mateusz Comments: 0\nChiński Nowy Rok znany jest także pod nazwą Festiwalu Wiosny. W Chinach Nowy Rok obchodzony jest w sposób szczególny. Obecnie nie jest znane dokładne pochodzenie tego święta, jednak uważa się, że obchodzone było nawet kilka wieków temu.\nCo najciekawsze, obchody Festiwalu Wiosny trwają w Chinach nawet 15 dni. Chińczycy bardzo poważnie podchodzą do celebrowania Nowego Roku. Przede wszystkim na kilka tygodni przed planowanym wydarzeniem starają się rozliczyć z osobistych celów.\nSprawą honoru jest załatwienie wszystkich spraw jeszcze przed nadejściem Nowego Roku. Niepisaną zasadą jest chociażby spłacenie wszystkich długów i rozwiązanie innych problemów. Na jeden dzień przed Nowym Rokiem zwyczajem są rodzinne spotkania.\nW ten dzień następowało również pożegnanie boga ogniska domowego. Następowało to w bardzo charakterystyczny sposób, bowiem postać tego bożka wraz z jego koniem była spalana. Festiwal Wiosny to także czas zabaw, głównie w gronie rodzinnym.\nNa stołach obowiązkowo gościły tradycyjne potrawy, jak np. dania z ryb czy z kurczaka.


Zawartość Mr_Aleksander - Forum Audio.com.pl\nWszystko napisane przez Mr_Aleksander\nJasne, wiem że to końcówka mocy, natomiast posiadam na boku przedwzmacniacz, w związku z czym wysteruje ją. Czyli Pacio, mówisz że bedzie to bardzo dobre połączenie, bardzo mnie to cieszy. Gdyby ktoś podsunął jakiś inny wzmak na przemyślenie, to byłoby bardziej konkurencyjnie, natomiast zdaje sobie sprawe że ciężko znaleźć coś w takiej cenie.\nWitam wszystkich forumowiczów. Problem mam raczej rzadko spotykany, aczkolwiek szukam jego dobrego rozwiązania, otóż posiadam kolumny Tonsil Zeus, których używam do tego aby rozkręcić większe domowe imprezy (badź czasami na sali ok. 100-150 m), natomiast poszukuje do tych kolumn odpowiedniego wzmacniacza, aby je w pełni rozruszać. Interesuje mnie wzmacniacz, ale nie estradowy, ze względu na to że chciałbym aby ta jakość przetwarzania dzwięku pozostała w miarę możliwości zachowana, a uszy mniej cierpiały. Nie chcem wydać na to dużo pieniędzy i rozglądając się w necie, znalazłem Sharpa 8800, który wydaje mi się odpowiednią końcówką jak dla moich kolumn, natomiast piszę do was z pytaniem, czy warto w niego "inwestować" ? Czy jesteście może w stanie podać mi kilka innych propozycji wzmmacniaczy ? Dodam że ten Sharp kosztuje 300zł na allegro, natomiast nie chciałym wydać więcej niż 400zł. Wiem że są to bardzo małe pieniądze, ale zawsze warto spytać o zdanie ludzi któzy mają pojęcie na ten temat Za wszytskie pomocne odpowiedzi, z góry dziekuję\ntopic odpisał Mr_Aleksander na Mr_Aleksander w Słuchawki i wzmacniacze słuchawkowe\nSprzęt to njaczęściej będzie mp4 Philipsa i generalnie słuchawek będe używał na zewnątrz ( w drodze do pracy, czy na uczelnie ), dlatego też dobrze by było, aby nie były one zbyt uciążliwe ( zbyt duże ). Co do muzyki to słucham wielu gatunków, także nie będe precyzował do jakiej muzyki konkretnie one będą służyły, ponieważ moje upodobania są bardzo szerokie, jednego dnia jazz, a innego nutka dance czy muzyki klubowej. Dlatego też chciałbym zakupić słuchawki o maksmalnie możliwej otwartości na różne gatunki muzyczne. Polecane Creativy mają bardzo wiele pozytywnych opinii, również cena jest jak dla mnie zadawalająca. Co do Grado, są zbyt drogie, chociaż przypuszczam, że jakościowe lepsze. Tak jak wspominałem, do 300zł muszę się zamknąć z ceną Może macie jeszcze jakieś inne propozycje odnośnie słuchawek ? Rzeczone Creativy Aurvana mam już wzięte pod uwagę, a które mogą z nimi konkurować w moim zasiegu budżetowym ?\ntemat dodał Mr_Aleksander w Słuchawki i wzmacniacze słuchawkowe\nWitam, chciałbym zakupić słuchawki w cenie maksymalnie 250-300zł. Interesuje mnie odpowiednia jakość w stosunku do ceny. Ze względu na budowę jestem w stanie zakupić wszystkie, prócz słuchawek kanałowych. Njalepiej jeśli słuchawki te były by zrównoważone tonalnie ( bez podbicia basu czy wysokich tonów ). Liczę na waszą pomoc\nwybór odtwarzacza cd\nTo prawda, na początku będę miał taki najbardziej standardowy, ale zdecydowanie będę musiał zainwestować w lepszy. Poleciłbyś mi może jakiś konkretny model który będzie dawał różnicę pomiędzy tym bardzo słabym ?\nMam pytanie odnośnie Rotela RCD-1072, czy można gdzieś do niego dokupić kabel sieciowy taki sam, jaki jest w oryginalnym połączeniu (przy zakupie nowego) ?\nCzyli widzę że w Rotelu 1072 z wymianą lasera nie będzie kłopotu w razie czego oczywiście. To bardziej skłania mnie właśnie do niego i mam okazje go kupić za 1500 zł. Zastanawia mnie jeszcze ten AA Paganini, jest na giełdzie hi-fi bodajże za 1700zł, a podobno jest nienaganny\nCo do odtwarzacza to mój wybór leży pomiędzy następującymi modelami: Roksan Kandy K2 Rotel RCD-1072 Exposure 2010 Audio Analogue Paganini Thule Audio CD150B Chciałbym się dowiedzieć jak te odtwarzacze wypadają w konfrontacji pomiędzy sobą i który z nich będzie zdecydowanie pewnym albo dobrym wyborem. Będę wdzięczny za pomoc Pozdrawiam\nNie jest w stanie mi ktoś pomóc, podpowiedzieć co do wyboru odtwarzacza ?\nWitam wszystkich forumowiczów, zamierzam kupić nowy odtwarzacz cd (używany) w cenie do 500zł, oczywiście poszukuje możliwie najlepszego w tej cenie ale jeśli byłby jakiś troszkę droższy a widocznie, słyszalnie lepszy, też można by było go wziąć pod uwagę. Odtwarzacz miałby być podpięty pod (póki co ) preamp- SE-A800S Technicsa połączony z końcówką mocy SU-C800U również Technicsa, a do tego kolumny AE Aelite3 . Chodzi mi o odtwarzacz o możliwie neutralnym przetwarzaniu sygnału. Mam nadzieje że uzyskam od was-fachowców, pomoc w tym temacie, będę bardzo wdzięczny Może jeszcze dodam że rozglądając się na allegro znalazłem takie modele, które wydają się być ciekawe: ROTEL RCD-970BX 540 zł NAD 522 250 zł NAD C 540 500 zł Pozdrawiam