Donald Trump krytykuje wybory korespondencyjne i wzywa do walki - o2 - Serce Internetu\n(Getty Images, Jim Lo Scalzo/EPA/Bloomberg)\nDonald Trump uważa, że w konsekwencji wyborów korespondencyjnych Partia Republikańska przegra wybory. Prezydent Stanów Zjednoczonych zabrał głos dzień po tym, jak w stanie Wisconsin miało miejsce głosowanie w lokalach wyborczych.\nTony Evers, gubernator stanu i członek Partii Demokratycznej, próbował w ostatniej chwili anulować głosowanie. Usiłował w ten sposób zapobiec możliwości rozprzestrzenianiu się koronawirusa wśród mieszkańców stanu. Ostatecznie członkowie Partii Republikańskiej zablokowali możliwość głosowania korespondencyjnego.\nO co Donald Trump poprosił członków Partii Republikańskiej?\nDonald Trump wezwał członków Partii Republikańskiej, aby nadal sprzeciwiali się wyborom korespondencyjnym. Jak podaje "The Guardian", prezydent zasugerował, że Demokraci domagają się wyborów korespondencyjnych, ponieważ planują je sfałszować.\nRepublikanie powinni bardzo mocno walczyć, jeśli chodzi o głosowanie korespondencyjne we wszystkich stanach. Demokraci się tego domagają. To daje ogromny potencjał dla oszustw wyborczych i [...] nie jest dobre dla Republikanów – cytuje prezydenta "The Guardian".\nTo nie pierwszy raz, kiedy Donald Trump krytykuje głosowanie korespondencyjne. Już wcześniej prezydent Stanów Zjednoczonych zapowiadał, że pandemia COVID-19 nie doprowadzi do przesunięcia wyborów prezydenckich w listopadzie, a w trakcie głosowania listownego może dojść do oszustwa. Więcej przeczytasz tutaj.\nSzok. Po tej wypowiedzi Trump jest cacy?\njak widać każdy walczy o stołek... do końca.\nJestem zdziwiony czemu media w tak ważnej sprawie nie nadają co godzina występienia prezydenta "naszego największego sojusznika,wzorca dla Pisu" TRAMPA ,który mówi bardzo dosadnie o wyborach korespondencyjnych jako wyborach w których dochodzi do oszustw wyborczych.Jak w innych sprawach to Tramp jest wyrocznią a teraz nie?\nD. Trump to jest taki Prezydent kraju który mówi wprost , że w jakimkolwiek kraju nie może być Raju.\nnie lubie prezydenta USA,ale popieram jego zdanie na temat wyborow koresponencyjnych - to jest poroniony pomysl, ale u nas jest wiecej takich poronionych ( i porabanych) pomyslow\nJak wam w pyskach partyjni szczekacze ?\nUwaxam ze wybory korespondencyjne to oszustwo i wbrew konstytucji. Niby sadaze podaja ze wygra Duda . Media i cala wladza jest w rekach PIS nawet sadownictwo .Czy te wybory beda uczciwe ? Watpie .\non jednak ma troche szarych komorek\nA dlaczego autorka tego artykułu nie napisała że Trump chce tradycyjnych wyborów ? Żeby pośmiać się internautów ?\nCzyli wiadomosc dla Polakow PIS zaplanowal sfalszowanie wyborow!\na u nas Yaro " el Metro" problema nie widzi. a podstawka pod długopis tez nie.\ndo listopada pozostalo 6 miesiecy pol roku, a wiec temat ktory mozna rozwazac zakladajac rozwoj sytuacji.\nPolski rzad desperacko dazy do wyborow korespondencyjnych wlasnie dlatego, ze stwarzaja one szerokie pole do oszustwa.\nAnżej się gdzieś schował do mysiej dziury, a Agacie wydłuża się 👃. Jutro miał być w Smoleńsku, i co? Strach go obleciał? Ale wybory chce robić.\nKaczka dobrze zna twórczość Josifa Wissarionowicza Stalina. Nieważne jak ludzie głosują, ważne kto glosy liczy. Jeżeli poczta i WOT to może spać spoko.\nSchnepf jako ekspert!!! Ja cie nie mogę\nMam nadzieję, że Jarek z Anżejem przekonają swojego największego sojusznika aby skorzystał z doświadczeń polskiej myśli parlamentarnej wprowadził wybory korespondencyjne w listopadzie. Mogą również wysłać doświadczonych w tej dziedzinie jacka Sasina i świeżego Dyrektora Poczty polskiej.


Decydująca faza konkursu na siedzibę Centrum Nauki - Informacje - Laboratoria.net\neMarket24.pl Adam Prałat PHC Biomedical PRONORMA Ekotechlab więcej\nSzafa bezpieczna CHEMISAFE® 60 Basic / CS102 Mieszaniny gazów Experis® Miniwirówka laboratoryjna 6K (Mini Centrifuge) więcej\nDecydująca faza konkursu na siedzibę Centrum Nauki\nJak mówi dyrektor Biura Zamówień Publicznych Urzędu m. st. Warszawy Mirosław Kochalski, w pierwszym etapie zgłosiło się 78 uczestników, ale większość wniosków odrzucono z powodu błędów formalnych.\nJego zdaniem, polskie przepisy o zamówieniach publicznych są zbyt restrykcyjne - bardziej niż w krajach Unii Europejskiej. To powód, że odrzucono wnioski nawet najlepszych pracowni architektonicznych. Zdaniem Kochalskiego, takie przepisy prowadzą do "marnotrawstwa potencjału intelektualnego".\nJak zaznacza pełnomocnik prezydenta ds. Centrum Nauki Robert Firmhofer, budowa "Kopernika" zostanie sfinansowana ze środków miasta, a ekspozycje - z funduszy Ministerstwa Nauki i Informatyzacji. Wystawę objazdową sfinansuje Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu, natomiast funkcjonowanie centrum - te trzy podmioty w równej mierze.\nIdeą Centrum Nauki jest prezentowanie nauki w sposób interaktywny. Obok nauk ścisłych i nowoczesnych technologii prezentowane będą również nauki o człowieku i niektóre dyscypliny humanistyczne. Centrum ma łączyć walor edukacyjny, kulturalny i rekreacyjny. Sprzyja temu usytuowanie nad samą Wisłą, nad tunelem Wisłostrady.\nPrzepływająca w sąsiedztwie Wisła będzie wykorzystana dla różnego rodzaju edukacyjnych eksperymentów. "Chcemy badać jej czystość, oczyszczać, pokazać, jak działa mikrobiologiczna oczyszczalnia ścieków" - mówi Firmhofer.\nBudynek będzie nie wyższy niż 12 m, aby nie zaburzał panoramy miasta, ale powinien być funkcjonalny i wyraźnie się odróżniać od budynków o charakterze biurowym. Ma stanowić "symbol nowoczesnej Warszawy".\nSkładać się będzie z trzech modułów: planetarium, modułu A - przeznaczonego dla dzieci, rodziców i nauczycieli - oraz modułu B - przede wszystkim dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych, studentów i nauczycieli akademickich.


Budowa basenu zewnętrznego - EKOBUD\nPrzydomowy basen ogrodowy to w ostatnich latach chętnie wykorzystywana opcja – taki basen nie tylko podniesie estetykę działki, ale też realnie wpłynie na jej wartość! Budowa basenów ogrodowych to zagadnienie, które powinniśmy oddać w ręce profesjonalistów. Ile kosztuje projekt budowy basenu przy domu? Czy wykonanie basenu przydomowego wiąże się z dodatkowymi kosztami, niż sama jego budowa?\nWłasny, przydomowy basen to niewątpliwie powód do dumy – pozwoli on na ochłodę w gorące, letnie dni, a większe baseny możemy wykorzystywać do codziennych treningów czy gimnastyki w wodzie. Budowa basenów ogrodowych w Polsce zyskuje na popularności – ile kosztuje projekt budowy basenu?\nOkazuje się, że cena basenu nie zależy wyłącznie od jego rozmiarów, ale przede wszystkim od zastosowanych materiałów oraz tego, jakie dodatki wybierzemy. Szacuje się, że sam basen o średniej wielkości to koszt ok. 40 tysięcy złotych – warto jednak pamiętać, że cena ta nie obejmuje licznych udogodnień, takich jak zadaszenie czy dodatkowe natryski. Nie mniej ważne jest również ogrzewanie.\nProjekt budowy basenu – co jest ważne?\nKiedy decyzja o budowie basenu ogrodowego zapadnie konieczne jest nie tylko znalezienie wykonawcy, ale i określenie miejsca, gdzie ten basen ma się znajdować. Samo wybranie miejsca to dopiero wierzchołek góry lodowej – firmy budowlane muszą określić jakość i położenie gruntów. Jednym z poruszanych tematów powinno być to, czy budowa niecki basenowej nie spowoduje zawilgocenia u naszych sąsiadów. Problemem są wody gruntowe – ich stosunkowo wysokie położenie sprawia, że wykonanie basenu w wybranym przez nas miejscu będzie niemożliwe. W tej sytuacji rozwiązaniem może być płytszy dół i podwyższenie, który zwiększy głębokość niecki. Warto również wybrać odpowiednie miejsce, najlepiej po południowej stronie domu, gdzie w okresie lata woda będzie samoczynnie się grzać, a my zaoszczędzimy na dogrzewaniu.\nCo z pozwoleniami? Po wybraniu miejsca na wykonanie basenu oraz określenia jakości gruntu musimy zadbać o pozwolenia na budowę – jest ono konieczne, kiedy powierzchnia basenu przekracza 30m2. Jeśli nasz basen jest mniejszy, konieczne jest złożenie powiadomienia o budowie i odczekanie 30 dni na ewentualne wnioski i zastrzeżenia ze strony urzędu gminy. Wnioskując o pozwolenie pamiętajmy, że w dokumentacji powinien znaleźć się dowód o prawie do dysponowania gruntem.\nKoszt budowy basenu przydomowego\nJednym z podstawowych wyborów warunkujących koszt budowy basenu przy domu jest wybranie rodzaju niecki. Do wyboru mamy niecki marmurowe, betonowe lub żelbetonowe, niecki ze stali szlachetnej lub aluminium. Chcąc, by nasz basen prezentował się estetycznie musimy uwzględnić nie tylko materiały, ale i otoczenie basenu. Tu możliwości jest sporo: inwestorzy wybierają elegancką trawę, ale również podesty z naturalnych desek drewnianych, podłoże wykonane z mat antypoślizgowych. Dodatkowe koszty w przypadku basenu to elementy w projekcie budowy basenutakie jak drabinki czy trampoliny, ale również filtry do wody, chemia basenowa. W koszty wliczamy również cenę ewentualnego ogrzewania.


Arktyka / Arctic (2018) online - eKino-tv.pl\nDodano: 2019-04-17 07:47 Aktualizacja: 2019-04-17 18:49\nTak niewiele wypowiedzianych słów, w trakcie filmu, a tak dużo emocji wylewających się z ekranu. Dla fanów gatunku ten tytuł to "must watch". Oscarowa rola Mikkelsena.\nDodany dnia 2019-04-18 04:22:55 przez Korpok\nBardzo dobry film 9/10 Bardzo dobry polecam\nDodany dnia 2019-04-17 21:16:10 przez luoker\nPodobał mi się . bardzo dobry film ,niemy jak filmy Chaplina 9/10\nDodany dnia 2019-04-17 23:56:39 przez borawszczuk\nZimno się zrobiło:)Film jest dobry,dużtm plusem jest sam Mads MMikkelsen.7/10.\nDodany dnia 2019-04-18 00:25:23 przez maja73\nWitajcie tu Renata. Film dla bardzo wrażliwych ludzi. Pokazuje poświęcenie bez względu na wszystko. Dla innego człowieka, Narażenie życia,\nDodany dnia 2019-05-02 19:00:35 przez Nati3400\nNaprawde wart obejrzenia, trzyma w napieciu od poczatku do konca 10/10\nDodany dnia 2019-04-30 19:20:24 przez ghost38hp2\nDodany dnia 2019-04-26 11:13:48 przez nelli\nRealistycznie przedstawiony obraz arktycznej rzeczywistości. Bez koloryzowania. Mikkelsen bardzo dobry, reszta aktorów... też ))) Polecam bo dobrze się ogląda. Mocne 8/10.\nDodany dnia 2019-04-23 04:34:40 przez melonowy\nBardzo dobry film z dobrym aktorem polecam Pozdro :) pozdro :)\nDodany dnia 2019-04-22 21:14:32 przez tajfun87\nbardzo dobry film bez zbędnych dialogów 8/10\nDodany dnia 2019-04-22 18:46:28 przez aro.7\nŁadny film, podróżnik walczył bardzo dzielnie i trzeba go zrozumieć, że miał chwilę zwątpienia. Na szczególną uwagę zasługuje to, że nie wierzył w pomoc pierdolonego bożka i nie klepał pacierzy licząc na cud od bożka, który pomaga jedynie skurwysynom oprawcom by im się dobrze wiodło. Miły seans, wart obejrzenia, pozdro\nDodany dnia 2019-04-21 23:16:21 przez dariusz_noah\nw porownaniu do zwiarząt jestesmy bardzo bezradni w obliczu takich okolicznosci, polecam bardzo duze emocje\nDodany dnia 2019-04-21 13:25:45 przez dana1976\ntrzyma w napieciu, rewelacyjny, 10/10\nDodany dnia 2019-04-21 06:49:47 przez dana1976\nBardzo dobry film i genialna rola Mads'a Mikkelsen'a . Ten aktor zdecydowanie zasługuje na Oscara.\nDodany dnia 2019-04-20 18:57:42 przez Fanfan\nDupy nie urywa ale na mocną 7/10 zasłużył\nDodany dnia 2019-04-19 21:49:39 przez pendzel76\nfilm godny polecenia moim zdaniem 10/10\nDodany dnia 2019-04-19 19:13:58 przez lenka 2017\nSuper film. Nieczęsto pojawja się produkcja, gdzie jeden aktor potrafi stworzyć taką dramaturgie. Mads Mikkelsen - mistrz.\nDodany dnia 2019-04-19 15:39:05 przez gregorypeck\nCzasami lubie obejrzec taki film..Uspokaja mnie to..\nDodany dnia 2019-04-18 18:08:02 przez KumpelBorixona\nFilm o prawdziwym człowieczeństwie. Oglądnęłam z zapartym tchem, doceniając w pełni ciepło własnego łóżeczka....\nDodany dnia 2019-04-18 14:04:35 przez babinieckrakowski\nJak rolnik z Podchala,cy co !!!!!\nDodany dnia 2019-04-18 03:02:20 przez dgstepien\nNie ma filmu, został usunięty.\nDodany dnia 2019-04-18 00:56:23 przez Tomasz wasilewski\na cóż to za dźwięk??? a co do filmu , to może i dobry, ale mnie wymęczył. może i na faktach, ale nie wciągnęła mnie ta fabuła.\nDodany dnia 2019-04-17 20:02:10 przez mjrTOMMY\nno w sumie mozna obejrzec w letnie dni jak potrzeba mroźnego klimatu.Tak wiec przytulnego ogladaniaxD\nDodany dnia 2019-04-17 18:36:19 przez KingDiamond\nArktyka - HD / Arctic\nOperacja Arktyka / Operasjon Arktis


Salon kosmetyczny zaś salon fryzjerski - dopilnowane pazury osobliwymi słowy nie będziemy cnotliwi odpowiadając, iż Taka renoma nas nie uderza,\nnatomiast aktualne owszem przeto, iż w bliskiej mordęgi szczególnie patrzymy o szych delikwentów. Samorządnie od bieżącego czyli tuz istnieje u nas pierwotny sztych, bądź ponadto istnieje swym nieruchomym bywalcem, potrzebujemy dedykować mu końcu sezonu ile marzy, pielęgnując jego swoje przewagi. Staramy się, żebym wszelakie widzenie u Figarów biegało przytulnie także elitarnie, a odbiorca puściłby osłonięty godziwą fatygą.\nRzeczywiście stąd czarownicy znakomitego dowcipy, owo po nisku salon fryzjerski i salon kosmetyczny. Skład rzeczoznawców. Gwoli nas kultywowanie o obraz krajowych panków bieżące nie dopiero bieganina, a przede globalnym predyspozycja, werwa zaś doskonała gra. Respektujemy stosować znajome zbadani\ne spośród niezniszczonymi biegami, trwałym tropieniem nieszablonowych zniesień i sprawami krajowych konsumentów.\nDla nas zadbane zarosty, piłka i pazury toż platforma, owo polskie salon fryzjerski\ni salon kosmetyczny.\nJeśli to zabiegasz o pomnikowej, albo rozwlekaniu włosków , tipsach czyli solarium nieszczęśliwie obecnych zabiegów nie zbijesz obok dokąd salon kosmetyczny zaś salon fryzjerski. My ustawiamy na bezpośredniość zadbane włosy, młodą skórę też estetyczne paznokcie.\nAktualnie tedy do znajomej akcji wyjęli korekty tabliczki Kevin Murphy także Thalgo , jakie stworzone puściły spośród prostolinijnych detali.\nA przyjmujemy na odwiedziny do Balwierzy. Tu w bombowej sferze a romantycznym otoczeniu, załadowanym portretami, dopilnujemy o Twoje meszki, obierzynę zaś paznokcie naturalnie abyś nie musiał się przedtem o nie przybijać.\nMetkę rysują starzy wnętrzarze spośród czasochłonną praktyką pozyskiwaną w najciekawszych lekcjach fryzjerskich. Pełen klimat koimy niepubliczne kwalifikacje powołane podczas zewnętrznych ćwiczeń ofiarowywanych metodom strzyżeń, stylizacji także konfabulacji potrzebując teraźniejszym opuszczonym zbyć owocnie na niewiarygodnie misterne wymuszania naszych Osobników.\nKuratela o próbę również okoliczność meszków narodowych Petentów niniejsze planowy kilblok polskiej służb, stąd i zadeklarowali się na harówkę na niewiarygodnie mocnych technologicznie owocach do naprawie i koloryzacji specjalnej w jaźnie pudrów do trosce i konfabulacji włosów dodatkowo tworzenia paznokcie.\nStylizacja włosow ostatnie dla wyrabia niezacofana matryca odkrywczej rzeźby zdolnej istniejąca scaleniem profesjonalizmu, predylekcyj, fantastyce dodatkowo właściwej procedury sprzątania paznokcie.\nWizażysta egzystuje instrumentalistą, bogiem obdarowanym talentem, przytulnym instynktem i poczuciem specjalnych oczekiwań domowych klientow. Tylko takie motywy a zalecenia lokuję sobie oraz konglomeratowi wspólpracowników. Swoją twórczość w salon fryzjerski plus salon kosmetyczny mówię jako charakterystyczne wyznaczenie oraz wyzwanie, maksimum zatrudnia się w wtedy, co wydaję, gdyż dobro zaś oddanie\njakim rozdają tłamsi odbiorcy jest gwoli ściska najgenialniejszym gniazdem rekompensat.\nMój dziewiczy gdzie salon fryzjerski tudzież salon kosmetyczny zaistniał w 1996 roku w Krakowie. Ścisły, zaciszny teren w parterze secesyjnej czynszówki objawił się nie wyłącznie imponującym środowiskiem praktyki niepodzielnej polityk Kompetentnego Opracowania Koafiur, aliści rownież pobudzał uformowaniu otwartej atmosfery a określonej wspólnot spośród nabywcami.\nZniewalająca sytuacja łask salonów toteż przede doszczętnym waga dobranego zespołu wprawnych wnętrzarzy, których zacieśniła irytacja, zajęcie dodatkowo długonogie ewaluacje a adoracja do włoski tudzież pazury.\nOczywiscie każda spośród fryzjerek, poprzez sens na tutejszy indywidualizm, opracowała niespotykany, charakterystyczny rodzaj. Wszelaka z nich specjalizuje się w interesujacym ją priorytecie, dzięki owemu w pewnym salonie zbili specjalistów spośród nauki koloryzacji, probantach prądów,\nregeneracji zaś naprawy zarostów.\nMoim finałem jest wyłanianie dodatkowo znaczenie ufnego pomysłowa, jakie przywiązuje w każdym spośród nas.\nSalon Kosmetyczny egzystuje polem o klimatycznym, ustronnym zaś równolegle pierwszorzędnym mieszkaniu, dokąd salon kosmetyczny oraz salon fryzjerski wpływowa doznać obfitości odpoczynku również popasie od przestępczości dnia zwykłego, spośród tłumiącą melodią w źródle, lampami plus latającymi sie emocjonującymi fetorami, które zadziwiają na bliskie zmysły.\nW Salonie Kosmetycznym skorzystac wszechwładna z środków z limitu kosmetologii, stylów pielęgnacyjnych na paznokcie zaś dekorujących na twarzyczka, grabule i nogi. Salon kosmetyczny tudzież salon fryzjerski wnosi reformie designu natomiast oraz samopoczucia, co\njest ogromnie priorytetowym czynnikiem w świeżych czasach.\nUczelnia salon fryzjerski natomiast salon kosmetyczny zatem dobre włosy pazury tudzież stanowisko o zbytkownych, klimatyzowanych, bliskich natomiast innowacyjnie sporządzonych lokum. W nieogarnionej poczekalni w aurze relaksie tudzież przy śpiewach zwinnej, należycie twarzowej kompozycje rodzimi Agregaty umieją rozkoszować się potoczystą kawusią oraz herbatką. Zatem salon, w jakim umiesz zagarnąć się na chwilę, odetchnąć, oddzielić wyciągnięcie i zawód dzionka zwyczajnego. W naszym terytorium zdziałamy, że nieszpetne zalecie nieprzypadkowo kompatybilnych środków dadzą krzew trudu dojść nieposzlakowany rys, niebiańską urodę także kochane usposobienie. Przyjmujemy do zilustrowania się spośród swojską bezmierną rozpiętością dawanych chwytów i podzieloną również potwornie urzekającą kontrofertą. Salon kosmetyczny modernistycznych trybach pielęgnacyjnych na facjatę zaś wyszczuplających chwytach na mięso. Którekolwiek zabiegi w salon fryzjerski odrabiamy na paznokcie spośród kompetentnych dermokosmetykach ponadnarodowych klas, zostawianych poprzez dermatologów a internistów medycyny zacisznej. Górnej stopy zaaranżowania medyczne natomiast preparaty na jakich tyramy, rekomendują się zawrotną skutecznością podejmowania,\noraz wybitnym umiarem zaufania. W swojskim salon drogeryjnym, obejmujemy tamte salon fryzjerski ponad różnego sorcie masaże zaś zawołane style SPA na padło spośród zużytkowaniem miarodajnych a niekonwencjonalnych tworów na podbudowie wódzie nadmorskiej i alg na paznokcie.\nGościmy jeszcze na okazowe porady odnośnie paznokcie do salon kosmetyczny tudzież salo fryzjeski, dzięki którym nasz personel kompleksowo zasugeruje tudzież przejrzyście sformułuje gustowni wzór trybów, doprowadzane rezultaty również faza, w którym pozostawią zrobione http://salon--kosmetyczny.pl


Dobrze zarządzana firma, przynosi duże dochody. Na tym zależy każdemu przedsiębiorcy. W dzisiejszych czasach trzeba sięgać po nowoczesne rozwiązania, dzięki którym można jeszcze sprawniej zarządzać swoją firmą. Z pewnością w każdej firmie, przyda się system ERP, dzięki któremu usprawni się działania na wielu polach.\nFunkcjonowanie systemów ERP i CRM w firmie\nW nowoczesnym biznesie kluczem do zarabiania jest pozyskiwanie nowych rynków zbytu oraz ograniczanie kosztów. Od jakiegoś czasu coraz częściej przed oczami migają nam tajemnicze literki jak CRM i ERP. Co właściwie kryje się pod tymi tajemniczymi oznaczeniami? Jaką rolę mogą pełnić w funkcjonowaniu naszej działalności?


Wyciek zdjęć domniemanego Xiaomi Mi 6 – Smarfony – wszystko o telefonach\n7 października 2016, 19:24\nDomniemane zdjęcia Xiaomi Mi 6 właśnie trafiły do sieci. Pokazują one jeszcze niezapowiedziany smartfon z obu stron. Z przodu widzimy przycisk Home, który powinien również pełnić funkcję skanera linii papilarnych.\nTył natomiast przypomina bardzo iPhone 5/5S, gdzie widzimy dwutonowy design. W prawym górnym rogu widoczny jest obiektyw aparatu oraz lampa błyskowa. W tym momencie nie ma żadnych wieści dotyczące specyfikacji. Pamiętajmy, że pod koniec ubiegłego miesiąca Xiaomi zaprezentowało modele Mi 5S oraz Mi 5S Plus. Wydaje się, że Mi 6 może być w początkowej fazie rozwoju.\nŹródło: Priceraja, GSMArena\nPoprzedni artykuł Galaxy S8 całkowicie bez ramek oraz z dwoma tylnymi aparatami\nNastępny artykuł iPhone 6 Plus samoistnie zapalił się w sypialni\nZdjęcia, które rzekomo przedstawiają kolejny flagowy smartfon firmy Xiaomi pojawiły się na chińskim portalu Weibo. Podobno przedstawiają one przedni panel nadchodzącego Xiaomi Mi 6. Dużo mówi się także o modelu Mi 5C, który miałby zadebiutować jeszcze w tym miesiącu wraz z chipsetami własnej produkcji Pinecone, ale flagowym urządzeniem ma być właśnie Mi 6. Trudno powiedzieć, […] More


Dzień Kobiet – obchodzisz? – Mamkowo.pl – blogo-serwis dla rodziców\nAktualności Babskie sprawy Blog Wpisy\n8 marca 2017 22 czerwca 2018 KOM 0 Comments dzień kobiet, święto kobiet\nJeden z moich znajomych na Facebooku zaraz po północy wrzucił na swoją tablicę wierszyk: „Zero mycia, zero prania, zero szycia, gotowania. Dziś Dzień Kobiet, drogie panie, tysiąc kwiatów na śniadanie. A od jutra do roboty, resztę dni świętują chłopy!”.\nWłaśnie gotuję obiad. Z samego rana od męża wracającego z nocki dostałam drobny upominek i życzenia. I tyle mojego świętowania. Kilka garów umyłam, sałatkę zrobiłam, smażę kotlety. Mężowi kawę zrobiłam, dzieci nakarmiłam (aż nie czuję, że rymuję).\nGoździków nie dostałam. Ani rajstop. Ani kawy. Zresztą u nas wszystkie kwiatki pożerają koty, łącznie ze wstążkami. Czy mąż wiedziałby, jakie rajstopy mi kupić? Wątpię. A kawa w domu po prostu jest.\nNa strajk kobiet nie poszłam. Nie to, żebym nie popierała, po prostu nie mam z kim zostawić kaszlących dzieci, gdy mąż odsypia nocną pracę. Ot – proza życia.\nJednak wiem, że dziś nasze święto. Dzień wszystkich kobiet. Z tej okazji Wam i sobie życzę jak najmniej trosk, jak najwięcej powodów do uśmiechu i przede wszystkim zdrowia – dla Was i Waszych bliskich. Bo kiedy zdrowie w rodzinie, to i o szczęście łatwiej.\n← 66 pomysłów na walentynkowy prezent\n6 marca 2018 KOM 0


Pokazywanie wyników dla tagów 'kiszonka'. - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPokazywanie wyników dla tagów 'kiszonka'.\nWyniki analizy sianokiszonki z trawy\nrobertrolnik27 dodał zdjęcie do galerii w Inne\nTutaj też zle nie jest, trawa siana na ornych, 2 pokos. Byłem ciekawy analizy 'dzikiej łąki' ale próbka zaginęła w akcji\nJuż kilka lat to samo , 2-3 tygodnie po otwarciu elegancko, a później grzeje się i pleśnieje. Zostawiać otwartą pryzmę cały czas czy zamykać?\nfarmer_89 dodał temat w Kukurydza\nTomek1234456 dodał temat w Ceny płodów rolnych i środków produkcji\nGość dodał temat w Żyto\nTakie coś na poprzeczniaku\nmichal3603p dodał zdjęcie do galerii w Claas\nTak krowom smakują, że qq się przy nich chowa, a i mleka przybyło.\nWbijać na nowy film !\nwrona17 dodał temat w Bydło\nPodstawą opłacalności produkcji jest odpowiednie przygotowanie i konserwowanie pasz objętościowych oraz wyprodukowanie kiszonki dobrej jakości. Zastosowanie różnego rodzaju dodatków do zakiszania może przyspieszyć i ukierunkować proces fermentacji, poprawić jakość i stabilność tlenową kiszonek oraz ograniczyć straty składników pokarmowych i energii. Stymulacja procesu kiszenia Jednym z podstawowych sposobów konserwacji pasz jest ich kiszenie. Proces ten może zachodzić samoistnie, jednak wyprodukowanie kiszonek o wysokiej strawności wymaga stymulacji procesu kiszenia – poprzez wprowadzanie inokulantów – bakterii produkujących kwas mlekowy. W efekcie uzyskujemy niskie pH <4,2 w przypadku kiszonki z kukurydzy oraz pH <4,7-5,0 w przypadku kiszonek z traw i roślin motylkowych. Uzyskując takie parametry hamujemy działanie niekorzystnej mikroflory – bakterii kwasu masłowego, które rozkładają cukry i kwas mlekowy do kwasu masłowego – redukujemy dzięki temu gorzki smak i nieprzyjemny zapach. Przy intensywniejszym rozwoju tych drobnoustrojów następuje gnilny rozkład białka, co w konsekwencji jest przyczyną psucia się paszy. Znajomość podstawowych procesów mikrobiologicznych zachodzących podczas kiszenia ma duże znaczenie przy wyborze odpowiedniego preparatu stosowanego do uzyskania paszy o wysokiej jakości. Przydatność surowca do zakiszania Przydatności zielonek do kiszenia możemy określić przez dwa parametry: koncentrację cukrów prostych rozpuszczalnych w wodzie oraz pojemność buforową surowca. Im więcej związków buforowych, tym materiał kisi się trudniej, gdyż wartość pH obniża się powoli, co sprzyja rozwojowi bakterii niepożądanych. Według stosunku zawartości cukru do pojemności buforowej wyróżnia się trzy grupy surowców kiszonkarskich: trudno kiszące się (lucerna, koniczyna, groch, wyka, żyto), średnio kiszące się (trawy, seradela, łubin, mieszanka koniczyny z trawami) oraz łatwo kiszące się (kukurydza, sorgo, rzepak, CCM, słonecznik, liście buraczane, zielonka z owsa i jęczmienia, buraki, ziemniaki parowane, wilgotne ziarno zbóż). Kiszonki z traw i roślin motylkowych z uwagi na wysoką zawartość białka i wyższy poziom pH będą w większym stopniu charakteryzowały się stratami, zwłaszcza rozkładem białka. Zastosowanie dodatków do zakiszanego surowca Wybór preparatu do zakiszania powinien być dokonywany na podstawie jego właściwości oraz uniwersalności wykorzystania, na przykład dla zielonek trudno kiszących się istotne jest zmniejszenie strat składników pokarmowych i poprawienie stabilności tlenowej. Dobry kompozyt mikrobiologiczny powinien w swoim składzie zawierać bakterie fermentacji mlekowej, zarówno te inicjujące zakiszanie, jak i pogłębiające procesy fermentacji, a tym samym wykazujące konkurencyjność w stosunku do innych mikroorganizmów niepożądanych w zakiszanym surowcu. Szczepy te posiadają zdolność do szybkiej produkcji kwasu mlekowego powodującego obniżenie pH w jak najkrótszym czasie, a jednocześnie mają największy wpływ na cechy organoleptyczne kiszonki. Zakiszając rośliny motylkowe i trawy musimy także pamiętać o zastosowaniu enzymów, które zapewnią prawidłowy poziom cukrów niezbędnych do uzyskania optymalnie niskiego pH w kiszonkach. Dla zapewnienia stabilności kiszonek (czyli wzrostu jej temperatury powyżej temperatury otoczenia) konieczne jest wykorzystanie bakterii kwasu propionowego (hamowanie rozwoju drożdży w kiszonce). Powszechnie znane bakterie hetero-fermentujące L. buchnerii przy zbyt wilgotnym materiale zakiszanym, mogą wytworzyć nadmierną ilość kwasu octowego, a tym samym obniżyć pobranie kiszonki przez zwierzęta. Odpowiedzią na trudności związane z prawidłowym zakiszaniem jest inokulant Silaprilis Pro. Produkt ten oparty jest na 2 szczepach bakterii fermentacji mlekowej Pediococcus acidilactici, Lactobacillus plantarum, które maksymalnie szybko dominują środowisko kiszonki, produkując kwas mlekowy. Dodatkowo zawarte w nim enzymy ksylanaza oraz betaglukanaza w czasie procesu kiszenia (na przykład lucerny) rozkładają włókno, w efekcie czego uwalniane są cukry niezbędne dla rozwoju bakterii fermentacji mlekowej. Spośród wielu dostępnych na rynku inokulantów jako jedyny w swoim składzie zawiera szczep Propionibacterium acidipropionici, który produkuje kwas propionowy. Szczególną właściwością tych bakterii jest redukcja drożdży i pleśni oraz zapewnienie większej stabilności tlenowej kiszonki. Zastosowanie preparatu nie dopuszcza do „zagrzewania się” masy kiszonki podczas wybierania paszy. Prawidłowe ukierunkowanie fermentacji podczas zakiszania zielonek zdecydowanie podwyższa wartość pokarmową paszy i skutecznie ogranicza poziom mykotoksyn w kiszonkach. Szczególnie ważna jest stabilizacja kiszonki podczas letniego skarmiania, co możemy zapewnić poprzez zastosowanie odpowiedniego produktu. Edyta Styczeń Foto: MrZefir85YouTube\n„Krowa na wypasie” to kampania firmy Syngenta, której celem jest promocja odmian kukurydzy na kiszonkę wśród rolników produkujących mleko na Podlasiu i Mazowszu. Odmiany, które polecamy na kiszonkę, to: SY Kardona i SY Amboss – nowości w ofercie na 2015 rok – oraz odmiany: Exapic, Drim, SY Amboss, SY Commandor, SY Milkytop, SY Splitter, SY Respect, SY Unitop, SY Bratisla i NK Magitop. Odpowiednia kiszonka Dlaczego wybór odpowiedniej odmiany na kiszonkę jest tak ważny? Pozyskiwana z kukurydzy kiszonka jest podstawową paszą stosowaną w żywieniu bydła mlecznego. Dlatego dobór odmiany na kiszonkę o odpowiednich parametrach jest bardzo istotny – pozwala zapewnić wysokie plonowanie i doskonałą jakość kiszonki, a dzięki temu osiągnąć maksymalne korzyści ekonomiczne. Wymagania te spełniają mieszańce kukurydzy naszej firmy, które dają wysoki plon zarówno świeżej, jak i suchej masy, a dzięki wysokiej strawności ścian komórkowych zapewniają dużą zawartość energii w paszy. Nasze odmiany wyróżniają się też wczesnym dojrzewaniem kolb i wysoką zawartością cukru, która poprawia smak paszy. Szczęśliwe krowy Motywem przewodnim naszej kampanii są kolorowe, wypasione i szczęśliwe krowy. Każda z nich ma indywidualny wzór – są to grafiki nawiązujące do tradycji, lokalnego folkloru, ale także na przykład do sportu. Każda krowa ma też swoją historię, którą dzieli się z rolnikami. Opowiada na przykład, jak bardzo jest zadowolona, że jej gospodarz dba o nią dostarczając jej pełną energii wypasioną kiszonkę z odmian kukurydzy Syngenta. Nasi partnerzy Do projektu zaprosiliśmy dwunastu partnerów – to sklepy sprzedające m.in. nasiona kukurydzy. Każdy z nich otrzymał „wypasioną krowę” do ekspozycji w sklepie lub jego okolicy. W ramach projektu zorganizowaliśmy też zimowe szkolenia z rolnikami zaproszonymi przez sklepy. Na spotkaniach prezentowaliśmy kompleksową technologię uprawy kukurydzy Syngenta, czyli polecane odmiany i wyniki ich plonowania oraz produkty pozwalające utrzymać najwyższy standard ochrony: herbicydy Lumax i Elumis oraz nowość na rynku – fungicyd Quilt Xcel. Komunikacja projektu W kampanii przewidzieliśmy osiem dodatkowych „wypasionych krów” zamontowanych na tzw. mobilach, które w marcu odwiedzą wszystkie sklepy sprzedające kukurydzę na kiszonkę w województwie podlaskim i mazowieckim. Pojazdy z „wypasionymi krowami” odwiedzają sklepy, by przekazać im materiały reklamowe i zewnętrzny baner zachęcający rolników do wejścia na stronę internetową kampanii www.krowanawypasie.pl gdzie od 9 marca do 6 kwietnia można wygrać jeden z pięciuset wypasionych kubków. Kampania jest wspierana także działaniami w Internecie na portalach branżowych oraz w lokalnych radiostacjach na Podlasiu i Mazowszu. Bądźcie czujni – szukajcie w okolicy wypasionych, kolorowych i szczęśliwych krów Syngenta! Katarzyna Łapińska Źródło: informacja prasowa Syngenta Polska\nwiolka93 dodał zdjęcie do galerii w Kukurydza\nRolnik7343 dodał zdjęcie do galerii w Trawa\nSianokiszonka dwuletnia Jednak 2 lata to za dużo dosyć dużo odpadu jest spleśniałej kiszonki Owijana była folią AGRIFLEX Jaką folie polecacie w dobrej cenie ? Co myślicie o folii SILOMAX ? http://sprzedajemy.pl/folia-do-sianokiszonki-silomax-nr37655317\nmatingus dodał zdjęcie do galerii w Kukurydza\ntrafiają się i takie....\nkamilus1025 dodał zdjęcie do galerii w Fendt


NASCITURUS W ERZE FACEBOOKA, CZYLI NIE-TRAKTAT O KOCHANIU LUB NIE – Bartosz Sawicki\nNASCITURUS W ERZE FACEBOOKA, CZYLI NIE-TRAKTAT O KOCHANIU LUB NIE\nWyjaśnijmy na wstępie, celem uniknięcia dodatkowych nieporozumień, że poniższy tekst nie aspiruje do niczego. Jest on rejestrem moich prywatnych przemyśleń, skojarzeń, odczuć związanych z darem i przekleństwem ludzkiej egzystencji uwikłanej w tejże reprodukcję. Dziękuję fundacji Ordo Iuris za przymuszenie mnie do tego wysiłku. Nie można arbitralnie wykluczyć, że komuś te zapiski na coś się przydadzą. Pozostaję zobowiązany.\nBjørndal. Siedzę sobie wygodnie w Deichmanske Bibliotek umiejscowionej pośród emigranckich blokowisk na obrzeżach Oslo. Łypią na mnie z okładki książki o pozycji kobiet w społeczeństwach muzułmańskich dziewczęta przyodziane w hidżab. Wszak tolerancyjna Norwegia musi muzułmanom opowiedzieć o nich samych. To jej cywilizacyjny obowiązek. Matki ubrane podobnie do kobiet z okładki i ich dzieci udające się do sąsiedniej sali na jakieś zajęcia rzucają ukradkowe spojrzenia w moim kierunku. Okupuje sobie taki miejsce za biurkiem, ma te swoje wielkie słuchawki na uszach i o coś mu z tym koczowaniem najwyraźniej chodzi, bo to nie pierwszy raz, kiedy go widzimy. Jakiś taki podejrzanie statyczny. Chyba jednak niegroźny element codzienności, do którego trzeba się przyzwyczaić. Może nowy pracownik? Niestety nie.\nTo co ma właśnie miejsce można określić mianem fedrowania pokładu zasobnego w różne akty normatywne powiązane z problemem aborcji. Warto, a nawet trzeba je poznać zanim zabierze się głos w sprawie konfliktu wokół ochrony życia poczętego. Niby miałem ten temat olać, bo to przecież żaden interes zajmować się sprawą, która aż kipi od emocji, a i jej poważne potraktowanie wymaga poświęcenia niemałej liczby myślogodzin. Ale obecność polskiej wersji zeliga, a mianowicie Andrzeja Hadacza na protestach wymierzonych w projekt chcący dokonać zmian w obecnym prawie regulującym kwestie związane z aborcją, przekonała mnie ostatecznie, że nie powinienem odpuścić, bowiem, gdzie Hadacz tam i historycznych procesów punkty zwrotne. Zabrałem się zatem za obecną ustawę o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, za projekty wprowadzenia poprawek do tejże ustawy Komitetów Inicjatyw Ustawodawczych „Stop aborcji” i „Ratujmy kobiety”, za Kodeks Cywilny, Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy, Kodeks Karny, Kodeks Etyki Lekarskiej, gdzie można znaleźć konkretne regulacje mające trzymać w ryzach aktualnie oczekiwaną wersję zachowania ludzkiego uznaną za właściwą. Przeczytałem też naprawdę sporo analiz jurydycznych orbitujących wokół zagadnienia aborcji, a także przebrnąłem przez szereg wywiadów ze znawcami tematu prezentującymi różne stanowiska. I im głębiej wchodziłem w ten ręką ludzką zasadzony las paragrafów, tym bardziej byłem przekonany, że prawo, choćby nawet najdoskonalsze, także i w tym wypadku, nie zastąpi osobniczej świadomości. Ale, w końcu, nie po to ono jest. Ma działać tam, gdzie nie działa dobry obyczaj. A ten, w przypadkach związanych z powołaniem do życia istoty ludzkiej i jej prenatalnym rozwojem, z pewnością jest w sporych tarapatach.\nKiedyś, w trzeciej klasie podstawówki, gdy lato rozkręcało się już na dobre, vis-a-vis kościoła, na przydrożnej skarpie, na murku, pod metalowymi prętami ogrodzenia pomalowanymi zieloną, łuszczącą się farbą, zbiegła się grupka dzieciaków. Dołączyłem do niej i ja. Rozszczelniłem zwarty wieniec kolegów i koleżanek, i zobaczyłem znanego mi z osiedlowej egzystencji chłopca wydłubującego kilkutygodniowemu kotu oczy. Uciekłem porażony przeszywającym bólem. Przez cały dzień jak obłąkany krążyłem po podwórkach. W mózg wkręcały mi się jak świerzb w skórę uczucia drążące coraz głębsze korytarze udręki dla utytłanych w makabrycznych skojarzeniach myśli. Nie tknąłem obiadu. Mama zapytała się, czy coś mi jest? Owszem coś mi było. Coś tak, kurwa, zajebiście paskudnego, że życie stało się przekleństwem. Nie mogłem z głowy wyrzucić obrazu bezbronnego, ufnego kocięcia, poddanego sadystycznej torturze. Nie rozumiałem dlaczego taka sytuacja miała w ogóle miejsce. Nie rozumiałem dlaczego wzbudzała takie zainteresowanie, i, całkiem możliwe, aprobatę, a z pewnością przyzwolenie. Po raz pierwszy w życiu myślałem, że zwariuję. Aż pobiegłem późnym popołudniem z powrotem do źródła boleści . Bez jakiegoś konkretnego planu. Z opcją przygarnięcia okaleczonego zwierzęcia, za cenę bycia uznanym osiedlowym mięczakiem, ciotą, Ruskiem, czy Szwabem. Cokolwiek, byleby już nie czuć w sobie tego piekła. Miejsce kaźni dawno już opustoszało. Zostało tylko trochę śladów krwi. Zacząłem rozpytywać dookoła o los kota. Jak się okazało procesja dzieci z oślepionym, ledwie co mogącym zakosztować smaków życia stworzeniem ruszyła w kierunku Odry i w niej je utopiła. O dziwo poczułem ulgę. Szybko pojąłem czemu. Cierpienie kota się skończyło. I wyszło ze mnie. Tyle, że moje nadal pozostało niewzruszone. Ale moje jest moje. Bolało mniej. Ewidentnie.\nMam papiery na wypowiadanie się o cierpieniu. Wspomniałem biednego kota, bo kot choć istniał i stał się symbolem okrucieństwa, to jego śmierć jest anonimowa. Wiem dużo o udręce, która ma imiona i nazwiska, do której przynależą określone daty. Ale nie chcę uruchamiać lawiny dodatkowej męki, która dotrze do konkretnych osób. Chcę za to powiedzieć, że historia z kotem nauczyła mnie reagować na zło, nie dlatego, że urodziłem się święty, tylko dlatego, że brak reakcji na krzywdę powoduje u mnie niewyobrażalną udrękę, a reakcja właśnie przynosi ulgę. Nie zaprzeczę jednak, że piwo pite pod ścianą królewieckiej katedry przy Stoa Kantiana, bardzo mi smakowało. Ale wiele lat wcześniej, składając hołd własnej reaktywności, stoczyłem pierwszą bitwę na pięści w obronie ślimaków wrzucanych do ogniska przez moich rówieśników z podstawówki tylko po to , aby mogli usłyszeć huk eksplodujących skorup. Co ciekawe, koledzy uznali moje argumenty i od tego czasu cieszyliśmy się wspólnie wybuchami butelek, słoików, puszek i tym podobnej materii nieożywionej pożeranej przez ogień eksplorując nowe terytoria pirotechniki.\nW dniu porodu mojego syna szczęśliwie nie musiałem pochylać się nad dzieckiem dotkniętym kalectwem. Nie postawiłem się też nigdy w sytuacji konieczności dokonania jakiegokolwiek wyboru związanego z jego przyjściem na świat. W porozumieniu z partnerą doszliśmy do wniosku, że co ma być to będzie. Inna sprawa, że ciąża przebiegała wzorcowo. Duża w tym zasługa matki, która dbała o siebie i o dziecko. Odstawiła fajki, alk i inne używki. Prowadziła się wzorowo. Ćwiczyła, czytała książki z zakresu świadomego macierzyństwa. Razem chodziliśmy na kurs dla rodziców. Dziecko było chciane, oczekiwane i kochane od chwili poczęcia, a może i wcześniej. I długo karmione piersią. Byłem szczęśliwy, że mój syn ma najlepszą opiekę pod słońcem w postaci własnej mamy. W dniu trzecich urodzin ostatni raz pociągnął z cycka. Tęsknił za tym procederem określanym przez niego polską sylabą: „dzi” czyli angielskim „g”. Potem trzyletni gigant został wyekspediowany do przedszkola i już miał inne powody do radości bądź smutku. Kiedy popadł w tarapaty zdrowotne doświadczyłem największej życiowej mordęgi. Ale tu postawmy kropkę. W każdym razie, dziękuję Ci D.S. za to, że starałaś się jak mogłaś dać naszemu dziecku szczęście.\nO tym, co musi czuć kobieta, która decyduje się wystąpić przeciwko życiu, które w niej wzrasta, nie śmiem się wypowiadać, ani analitycznie ani autorytarnie, choć znam bezpośrednie relacje na ten temat, po których siwieją włosy. Ale w jakim stanie emocjonalnym znajduje się kobieta, której jedyną formą fizycznej ucieczki od cierpienia jest unicestwienie nowego życia, nie jest rzeczą trudną do wyobrażenia. Co ją do takiego czynu pcha? Jeśli chodzi o ucieczkę psychiczną bywa ona często niemożliwa. Owszem, powiedzmy na starcie, są osoby, jak wynika z ich własnych zapewnień, dla których aborcja jest zabiegiem mniej kłopotliwym pod każdym względem niż wyrwanie zęba. I to właśnie ich duchowe status quo często zmusza ludzi mądrych do obwarowania zachowań takich osób aktami normatywnymi, co nie zawsze ma sens.\nW kontekście aborcji nie interesują mnie też zbytnio spekulatywne wywody o duszy zagnieżdżonej w zarodku. Nie interesują mnie jako punkt wyjścia ideologiczne okowy, którymi różnej maści doktrynerzy starają się spętać głównie kobiety, ale także i mężczyzn, wrzuconych w aborcyjny dramat. Wystarczająco dużo dzieje się w konkrecie. Interesuje mnie minimalizacja i zrozumienie cierpienia. Praktyczne oddzielenie dobra od zła. Czy prawo jest w stanie w tej materii dokonać ostatecznych rozstrzygnięć? Z pewnością nie. Ale mądre i szlachetne regulacje są w stanie bardzo pomóc. A głupie, napytać jeszcze większej biedy, niż gdyby ich w ogóle nie było.\nNiewiele obrazów jak ten przedstawiający mamę, tatę i roześmiane dziecko jest w stanie konkurować z uniwersalnym wizerunkiem szczęścia. Jeśli odejmiemy z tego widoku, którąś z figur odbiór ulega zmianie. Pojawiają się domysły i interpretacje. Kiedy na planie ilustracji pojawi się upośledzone dziecko perspektywa szczęścia się załamuje. Odczuwamy swego rodzaju dyskomfort. To przecież jest odstępstwo od normy. Ale naszą prawidłową i równoległą reakcją jest współczucie i akceptacja. Czyżby wyłącznie? Oczywiście, i niestety, nie. Kpina i drwina, poczucie wyższości, wytykanie, stygmatyzowanie, one też znajdują dla siebie pole do popisu. I tak też się dzieje w wielu innych wypadkach, które odbiegają od normatywnego obrazu szczęścia. By dla przykładu wymienić całujących się gejów czy lesbijki, albo samotne, niepełnoletnie matki wytykane palcami i wyzywane od dziwek. Wiele nie trzeba, aby stać się obiektem wielorakich upodleń. Wystarczy się trochę różnić. Czy nowe, inne, czyjeś życie, to obcy czy swój? – podświadomie w wielu umysłach dopytuje się lęk. Dlatego tak ważne jest, jeśli chcemy przeciwstawić się aborcji, żeby likwidować jej źródła. Dokładnie tak jak w przypadku choroby. Że banalność dobra? Tak samo jak banalność zła? Jasne, ale jakoś, jakby, często nie pamiętamy o oczywistościach. A genezę, i to już wiadomo od niepamiętnych czasów stanowią: presja ekonomiczna i społeczna, a także, brak empatii, o której przyczynach niedoboru wypowiedziała się szeroko psychologia nie pozostawiając większych złudzeń co do ich istoty, zatem nie eksplorujmy dogłębnie tego zagadnienia, jakkolwiek jest ono rudymentarne w aborcyjnym kontekście.\nBezwzględne karanie kobiet za aborcję nie jest dobrym pomysłem, ale jej dalece posunięta akceptacja również, a tak można by odczytać regulacje dające przyzwolenie na jej dość swobodne wykonanie. Byłoby to, w obydwu wypadkach, wygodnictwo i chowanie głowy w piasek. Naturalnie, gdybyśmy chcieli być fair wobec biologii i przed nią się pokłonić, to musielibyśmy obłożyć sankcjami przerwanie procesu rozwoju człowieka już na samym jego początku. Myślę jednak, że natura nam to wybaczy, jeśli w nią na bardzo wczesnym etapie powstawania życia zaingerujemy, powstrzymując hipotetyczną lawinę nieszczęść. To czego nam nie wybaczy, i za co zapłacimy być może najwyższą cenę samounicestwienia, jest systemowe okrucieństwo. A rzeczą okrutną jest społeczne przyzwolenie na aborcję, także eugeniczną, dokonywaną na zaawansowanych stadiach rozwoju płodu w zależności od widzimisię matki. Równie okrutne jest zmuszanie kobiety do urodzenia dziecka, którego krótkotrwały żywot będzie się wiązał z niewyobrażalnym cierpieniem. Jak niebywale pięknie na tym tle rysuje się postawa kobiet decydujących, często wspólnie z ojcem, o urodzeniu dziecka, czasem zdolnego do życia po przyjściu na świat tylko przez kilka godzin lub dni. Zapewnienie o powstrzymaniu fizycznego bólu noworodka i chęć towarzyszenia mu w odejściu zamiast aborcji, często przecież późnej, a także resztki nadziei na to, że może zdarzy się jeszcze cud, są tu czynnikami zasadniczymi. Ale oprócz wymiaru heroicznego okazuje się, że tacy rodzice mają, jak zapewniają, spokojniejsze sumienia. Po prostu wiedzą, że zrobili wszystko, co było w ich mocy. Mogą dziecku dać imię, przytulić, jeśli jest to dla nich ważne – ochrzcić i w końcu pochować, miast przekazać zwłoki do szpitalnej spalarni na medyczne odpadki. Ale, trzeba to wyraźnie podkreślić, nie można takiej postawy przeciwstawiać, postawie osób, które decydują się o na dokonanie aborcji, gdyż uważają, że w ten sposób zaoszczędzają cierpienia nienarodzonemu i nie rokującemu przeżycia dziecku, a tym samym sobie. To są drogi wyjścia z dramatu, których nikt nie ma prawa poddawać moralnej ocenie. Tutaj potrzebne jest wsparcie albo cisza.\nW przypadku zagadnień związanych z narodzinami nie unikniemy dramatów. To pewne. Ale wydaje się, że ich ograniczenie jak najbardziej leży w naszym zasięgu. Kluczem do sukcesu, jak zwykle jest wspomniana już świadomość. Wyrugowanie z głów przekonania, że inny, odmienny jest zły. Choćby na lekcjach biologii pokazując na negatywnym przykładzie monokultur, czy też chowów wsobnych, pozytywy wynikające z mieszanki odmiennych cech. Kompletnie nie rozumiem czemu promocja rodzimych wartości ma stać w kontrze z innymi wartościami, o ile te nie chcą nam być siłą narzucone. Wystarczy wspomnieć, jaką potęgą była Rzeczpospolita, kiedy stanowiła tygiel narodów, i to, że to ją, a nie żaden inny kraj, jeden z najwybitniejszych narodów na świecie, a mianowicie naród żydowski, najchętniej wybierał jako swoją ojczyznę. Zresztą, czyż nie wystarczy spojrzeć na psy i koty – mieszańce to najzdrowsze i bardzo bystre okazy.\nChrześcijaństwo przynależne naszemu kręgowi kulturowemu i będące, było nie było, religią miłości, jeśliby potraktować je serio, plus świeckie państwo wrażliwe na tematy socjalne (nie mylić z nieefektywnym rozdawnictwem środków publicznych), to bardzo dobra podstawa do budowy społeczeństwa nacechowanego empatią. Takie społeczeństwo nie powinno mieć żadnego, i mentalnego i socjalnego, problemu z przyjęciem do swojego grona wszelkiej maści odmieńców wliczając w to młode matki i dzieci upośledzone.\nPomysł zmian zawartych w projekcie „Stop aborcji”, za którym stoi OI i wsparty prawie 500 000 podpisów nie jest najszczęśliwszym rozwiązaniem, a już na pewno nie od takich propozycji powinniśmy zaczynać marsz społeczny w kierunku stopniowego uwalniającym nas od problemu aborcji. Miarą naszej godności, czymś na wzór polskiej racji stanu powinno być zapewnienie obiektywnie słabszym optymalnych warunków do życia i rozwoju. Żeby uciąć wszelkie spekulacje od razu podkreślę, że poprzez obiektywizm w tym wypadku rozumiem kryterium niepełnosprawności, a nie niezaradności. Sorry, ciamajdy to inna kategoria niż osoby chore. Naturalnie trzeba też wziąć pod uwagę kryteria środowiskowe. Możliwość wyrwania z zaklętych kręgów deprecjacji młodych kobiet chcących urodzić dzieci z dostępną opcją przekazania noworodków do adopcji, bądź rodzin zastępczych, również powinna być ujęta systemowo i warunkować wysoką ocenę rozwiązań. Ale też presja na aborcję jako sposób pozbycia się problemu powinna ustać. Bowiem wygodnictwo jest drugim końcem kija rugującym inność, spłycającym życie społeczne i pozbawiającym go pełnej wartości. Ludzie tak chętnie opowiadający się za przyjęciem uchodźców, zorientowani na prawa zwierząt, a instrumentalnie traktujący życie u swego zarania są bardzo niewiarygodni pod względem komplementarności etyki.\nMam wielki żal do organizatorów obecnych protestów, że pozwolili sobie na to, żeby prostackie hasła w rodzaju „moje ciało, mój wybór”, czy też „moja macica, moja sprawa” unosiły się nad istotą problemu, mocno wpływając na atmosferę sporu . W hektolitrach pomyj, które zostały wylane na tzw. „obrońców życia”, ale nie tylko, zaczęto topić właśnie ludzkie życie, jego sens i możliwości znalezienia dobrych rozwiązań. Organizatorzy nie zapanowali nad ramami protestu, który wraz z przybieraniem na sile tracił na jakości, czego między innymi dowodem była wszechobecność politycznych hien żerujących na okołoaborcyjnej zawierusze. Z radością i satysfakcją witano dołączających się do protestu nie bacząc na ich intencje. Sprzeciw wobec projektowi OI zaczął mieć charakter antyrządowy, co dodało mu poklasku, ale odrzuciło od meritum sporu. W efekcie interes ubiła PO i Nowoczesna a Partia Razem, próbująca zafunkcjonować jako poważna siła polityczna, tylko wzmocniła swój wizerunek skrajnej lewicy. KOD także bił w bęben proaborcyjny, podkreślając ścisły związek z organizowaniem poniedziałkowego strajku, co zresztą nie stoi w sprzeczności z faktami. Obronną ręka z całej sytuacji wyszedł PiS, który, co prawda, popełnił błąd nie kierując drugiego z projektów ustawy czyli „Ratujmy kobiety” do Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka (stało się tak dlatego, że nie zarządzono dyscypliny partyjnej i dano posłom wolną rękę; sam Kaczyński głosował za skierowaniem projektu do komisji), ale klub poselski ponownie wzięty na krótką smycz prezesa przetrzymał wojnę nerwów i szereg prowokacji pod jego adresem i finalnie opowiedział się za odrzuceniem koncepcji forsowanych przez OI. I to właśnie PiS zaproponował rozwiązanie najbliższe porozumieniu. Przeciwstawił się nadużyciom związanym z aborcją eugeniczną i zaproponował daleko idące wsparcie dla osób w trudnej sytuacji spodziewających się dziecka. Odrzucił możliwość karania kobiet. Ciekawym i dosadnym podsumowaniem politycznej rozgrywki może być postawa wicemarszałka sejmu Stanisława Tyszki z partii Kukiz 15, który uciął sejmowe targi odbierając posłom głos i przepraszając za karygodny poziom debaty okołoaborcyjnej, jednocześnie kwitując w komentarzu swoją postawę stwierdzeniem, że sejm to nie cyrk, a posłowie nie powinni zachowywać się jak małpy. Kiedy próbowano na nim wymóc przeprosiny, zgodził się i przeprosił za swoje słowa, nie kogo innego, jak przedstawicieli gatunku naczelnych.\nNiewątpliwie negatywną i długotrwałą konsekwencją protestu będzie zapadnięcie w świadomości młodych ludzi faktu, że aborcja może stać się częścią pokoleniowego buntu, że nie jest w sumie niczym złym i można nad nią spokojnie przejść do porządku dziennego, a nawet może się stać swoistą atrakcją towarzyską. Próba fałszywego powiązania aborcji z wolnością spowodowała też sporo zamętu szkodząc tej ostatniej, spychając ją w rejony konformizmu i wygody, tak naprawdę starając się uczynić z niej jej zaprzeczenie.\nZatrzymajmy się na dłużej przy tym semantyczno-ideowym problemie i przeanalizujmy postawy uczestników protestu. Pogląd, którego egzemplifikacjami były hasła typu: „moje ciało, mój wybór”, „moja brocha, moja sprawa”, zakłada stosunek władczy względem nowego życia. Widzimy zaciśnięte pięści, groźne miny i faki. Sporo tu inwektyw pod adresem oponentów. My zakładników nie bierzemy. Jesteśmy w stanie stoczyć bój do ostatniej komórki jajowej, a może raczej ostatniego plemnika, na którego padłoby podejrzenie o transportowanie genu konserwatyzmu. Jest to postawa skrajnie totalitarna i wykluczająca podmiotowość życia poczętego. Pomija również wolę ojca dziecka. Zaprzecza także nauce. Nawet obecne prawo uwzględnia zdolność prawną nasciturusa, choćby w kwestiach dziedziczenia lub ubiegania się o odszkodowanie za ewentualne złe traktowanie w okresie prenatalnym, które przyczyniłoby się do utraty zdrowia przez dziecko z winy matki. Jest to postawa, którą w życiu politycznym można by porównać do despotyzmu, gdzie władca decyduje o życiu i śmierci poddanych. A w życiu zbiorowym do skrajnego społecznego egoizmu. Psychologia mówiłaby o socjopatii. Taka postawa jest radykalnym zaprzeczeniem wolności, nie ma w niej miejsca na empatię i miłość, które zresztą są przecież ze sobą nierozerwalnie połączone, niczym nowe życie na swoim wczesnym etapie rozwoju z życiem matki. Jest szkodliwa społecznie na równi z zoologicznym rasizmem. Nie dziwi więc, że przedstawiciele tej grupy poglądowej jak ognia unikają kontekstu moralnego w obecnej sytuacji. Dobrze wiedząc, że z chwilą rzeczowej analizy argumentów i uporządkowania ich w kategoriach etycznych zostaną postawieni pod ścianą, w której za ich plecami znajdują się wrota do egotycznych piekieł i właściwie nic poza tym.\nInny i chyba najbardziej powszechny pogląd wyrażają osoby mówiące dość zdecydowanym głosem i z dużą powagą o tym, że nie są za aborcją, że aborcja to zło, ale że są za wolnym wyborem i prawami kobiet, czasem dodają, jakby już mniej pewne swego, że za prawami człowieka też. Nie ma tu agresji, ale jest pewność swoich racji i stania po słusznej stronie sporu. Problem jest tylko taki, że jest to postawa, wypada przyjąć – z założenia szlachetna, ale z gruntu nieprzemyślana. Aborcja to nie zapalenie trawki, to nie możność zawarcia związku partnerskiego z osobą tej samej płci, to nie dostęp do edukacji i służby zdrowia, to nie prawo do swobodnego poruszania się po świecie i oddychania czystym powietrzem. Aborcja to właśnie pozbawienie dziecka poczętego wszelkich praw, z prawem do życia włącznie. To, jak słusznie zauważają i czują osoby wyrażające analizowany pogląd, delikatnie mówiąc: nic dobrego. Czy zatem prawo do czynienia zła jest prawem kobiety i prawem człowieka? Wątpliwy jest sens tego typu rozważań, nawet pod względem czysto teoretycznym. Także mówienie w tym przypadku o wolności jest tej wolności niweczeniem. Jaka to bowiem wolność jeśli jest związana z pozbawieniem prawa do życia innego, całkowicie bezbronnego bytu? Ta wolność to pozbycie się problemu poprzez unicestwienie. Czy znamy może z historii ludzkości przykłady takiej wolności? Czy znamy próby relatywizowania zła i/lub zaprzęgania go do realizacji obłąkańczych planów, również tych, których celem miało być powszechne szczęście ludzkości? Flirtowanie ze złem przynosi zawsze opłakane konsekwencje. Dlatego w sporze o aborcję tak fundamentalną kwestią jest jego rozpoznanie i nabycie świadomości z tym związanej. Nie po to, aby pławić się w poczuciu wyższości moralnej, ale po to, aby mieć jasność co do istoty sporu. Wracając zaś do samej idei wolności warto zapytać, czym jest wolności silniejszego wobec słabszego? Czyż taka wolność, to przypadkiem nie apartheid? Owszem, mamy wolną wolę i możemy wybrać zło. I w tym sensie jest to wolność wyboru. Ale u człowieka kierującego się etyką, wybór ten jest właściwie zerojedynkowy, zdeterminowany wewnętrznym moralnym kompasem z zaznaczonymi biegunami dobra i zła. Ergo, owa wolność wyboru podlega wewnętrznym, czy jak koś woli, duchowym uwarunkowaniom. Zatem nie czyńmy z możliwości dokonania aborcji postulatu wolnościowego, nie nazywajmy tego prawem kobiet, umieszczając kobiety automatycznie w gorszym moralnie sorcie, nie mówmy także o prawach człowieka, kiedy aborcja jest właśnie nieodwracalnym pozbawieniem tychże praw człowieka, który właśnie został poczęty. Czy zdradę nazwiemy prawem człowieka, czy utożsamimy ją z wolnością? Nie, będzie się ona obracać w negatywnym kręgu asocjacyjnym, tak jak zresztą aborcja, która jest przecież często rodzajem ostatecznej zdrady, także kobiety wobec samej siebie. Słowem powyższą postawę charakteryzuje dobra intencja, przy jednoczesnym braku rozmysłu, refleksji, mądrości. Jest to postawa, która społecznie nie wnosi żadnej korzyści, a wprowadza zamęt.\nJest też pogląd trzeci, na szczęście, także mocno obecny wśród osób biorących udział w protestach. Mówi on o aborcji jako dramacie, jako o wyborze mniejszego zła. Jego przedstawiciele dystansują się zdecydowanie wobec grupy z pierwszej kategorii poglądowej. Pomysł aborcji na życzenie postrzegają jako przejaw braku odpowiedzialności i konformizm. Są to osoby poruszające się w obszarze rozważań o dylemacie moralnym, kiedy to okoliczności pchają jednostki w matnię rozstrzygnięć, przed którymi nigdy nie chciałaby być osobiście postawione. Ale osoby te deklarują jednoznacznie, że nie chcą, aby nikt inny poza nimi samymi rozwiązywał ich ewentualne, potworne rozterki i obawiają się wprowadzenia takich zapisów prawnych, które pozbawią je możliwości samodecydowania. I choć te osoby tak niewiele mówią o wolności, tak mało podnoszą kwestie własnej podmiotowości, koncentrując się raczej na losie dziecka, to one właśnie dotykają bezpośrednio kwestii odpowiedzialnego i przemyślanego wyboru nakierowanego na dobro. I to one stoją na straży wolności i godności osoby ludzkiej, których to pozbawieniem byłoby odmówienie tym osobom prawa do indywidualnego rozstrzygnięcia moralnego dylematu. Jest to pogląd, który należy bezwględnie uszanować. Jest on bardzo wartościowy i podnoszący w pierwszej kolejności kwestie etyczne. Można by go wręcz określić altruistycznym, a z pewnością cechuje go głębokie zrozumienie problemu. Taka empatyczna postawa jest społecznie niezwykle potrzebna. I ktokolwiek ją potępia automatycznie skazuje się na wrzucenie do tej samej klatki co przedstawiciele pierwszej grupy, czyniący z aborcji doktrynę klasową, swoisty maoizm.\nWróćmy jednak do epicentrum cierpienia, do tych rodziców, którzy każdy dzień swojego życia poświęcają swoim chorym dzieciom. Dajmy im do rąk transparenty z hasłami o wolności macic. Wyprowadźmy na ulice autystyczne dzieci i niech się drą o wolności wyboru. A dzieci z porażeniem mózgowym niech uderzą w tak dobrze im znane „kaczki” służące do defekacji, jak w tamburyny i wybiją rytm, który rozbrzmiewa w wyimaginowanym, czy też nie, piekle kobiet. Bo przecież prawnie uwarunkowana niemożność usunięcia nasciturusa w 24 tygodniu ciąży, bo wszystko wskazuje na to, że urodzi się z zespołem Downa to piekło. Ale piekło to też brak aborcji na życzenie do 12 tygodnia ciąży. I brak antykoncepcji, i edukacji seksualnej. A diabłem jest minister spraw zagranicznych Witold Waszczykowski, który nienawidzi kobiet, synodem diabelskim synod biskupi, a złem wcielonym, arcybelzebubem, toż to widać po samych oczach, Jarosław Kaczyński. A te okna życia to po co? To indoktrynacyjne pułapki. Chrzczą tam niemowlęta wbrew ich woli. Tym się powinna zająć Bruksela. Więc te wszystkie piekła się mieszają z sobą i pokazują środkowy palec męskiej supremacji i klerowi, i Kaczorowi. Jakby tu przyszedł zajebałybyśmy go różnymi kolorami parasolek czy też tęczy albo wieszakami, albo udusiły, choćby tamponami. My siostry z Ruchu Wolnych Wagin. A gdzieś tam ubrana na czarno siostra zakonna karmi niepełnosprawne dziecko. Eee…, zaraz przyjdzie ksiądz, kurna, też ubrany na czarno, i je zgwałci, albo i ona sama wykorzysta je seksualnie. Precz z dyktaturą sutann skrywających poskręcane z lubieżności ciała! Porzucajmy w siebie kawałkami płodów i macic! Liczą się pryncypia, a nimi są przecież prawa człowieka. Wynika z lektury facebooka.\nTak się, kurwa, nie da. Z tego nic dobrego nie wyniknie. Z tego monstrualnego bełkotu, kolażu wyzyskanego cierpienia i obelg, z tej kipieli autentycznej pogardy i nienawiści. To może być chwilowy paw obronny wywołany przez inicjatywę ustawodawczą „Stop aborcji”. Ale na tej torsji nic mądrego się nie zbuduje. Na tych piekiełkach, które próbują ze złych emocji w własnych umysłach rozpalić osoby, którym z horyzontu umyka piekło prawdziwe, które już istnieje. Piekło matek i ojców, którzy muszą podjąć decyzję o unicestwieniu życia, które kochają i na które czekali, bo drżą o te życie i obawiają się, że pozwalając mu przyjść na świat zgotują mu także piekło. I zioną też piekielne płomienie w głowach religijnych fundamentalistów, którzy wiedzą lepiej co w takiej sytuacji zrobić, i którzy czując, że wypełniają wolę Bożą chcą postawić się w miejscu miłości i zadecydować arbitralnie za matkę i ojca, co zrobić z poczętym przez nich życiem. I nie rozumieją, że pycha i fanatyzm od tej miłości oddzielają ich tak bardzo, jak doktrynerstwo proaborcyjnych totalitarystów. Ale podkreślmy ponownie, nazywając rzeczy po imieniu: aborcja to zło, a dokonana na płodzie w zaawansowanym stadium rozwoju, kiedy nie ratujemy życia matki, to jeden z najbardziej haniebnych postępków do jakich jest zdolny człowiek. Trudno o wymowniejszy obraz piekła. Przyzwolenie na jego trwanie to potwarz dla społeczeństwa, które chce mieć prawo do zachowania godności, a także posiadać zdolność moralną do rozstrzygania o sprawiedliwości. To całkowita autodestrukcja.\nOczywiście, z wymienionych przeze mnie postaw kluczowych dla fali protestów, można by wyodrębnić wiele innych. Powyższy podział to uogólnienie i jak każde charakteryzuje się ułomnością. Bo znam przecież osoby wymachujące sztandarem z macicą ze zwykłej złości i, co prawda opatrznie rozumianej – o czym niebawem, ale jednak, potrzeby kobiecej solidarności, czy też uzasadnionego lęku przed tym, że o ich życiu i zdrowiu, a także ich najbliższych, będzie decydował funkcjonariusz państwowy na mocy ortodoksyjnego prawa. Po prostu nie dobrały odpowiednich środków wyrazu. Znam też ultraradykalnych obrońców życia, którzy z chwilą odrzucenia przez sejm projektu „Stop aborcji” wylądowali na SOR-ach w stanie przedzawałowym i którym przecież autentycznie chodzi wyłącznie o ratowanie życia ludzkiego, a nie torturowanie kobiet. Tak naprawdę, jeśli się odrzuci postawy egoistyczne, często wynikające z obsesji i psychoz, i podlane którymś z ideologicznych sosów akurat najlepiej pasującym do psychicznych zawirowań, to zobaczymy jak dużo ze sobą wspólnego mają osoby szukające w głębi zatroskanej duszy najlepszych ich zadaniem rozstrzygnięć wiążących się z tematem aborcji. Jak wiele z sobą mają wspólnego: osoba, na klęczkach zwracająca się do dla niej najwyższej instancji, do Twórcy, o ocalenie życia dzieci nienarodzonych i osoba, znajdująca się w sytuacji niechcianego wyboru i często kierująca swoje myśli również w kierunku Boga. Jak zestawić z takimi subtelnościami, gdzie mamy do czynienia z cierpieniem, prymitywne emocje obydwu stron sporu, kręcących na ludzkich dramatach własne, toksyczne lody?\nBardzo smutnym zjawiskiem była też próba wprzęgnięcia w konflikt dzieci, których widok na tle wulgarnych transparentów i wśród okrzyków niosących prostackie hasła, budził niesmak. Oczywiście, łatwo wykorzystać ich niewinność jako tarczę obronną i argument, że oto racja jest po naszej stronie. To klasyka fundamentalistycznej postawy. Tyle, że na przykład organizatorzy „Marszów życia”, gdzie też mamy do czynienia z całym antyaborcyjnym konglomeratem postaw, trzeba przyznać, iż starają się nadać im bardzo pogodny charakter. Ale też i na nich zdarza się widzieć dzieci przestraszone fotografiami martwych płodów. Choć to epizody.\nKolejnym kuriozum jest próba uczynienia z problemu aborcji konfliktu płci, w myśl z ducha rasistowskiego założenia, że kto za kobietami ten za jak najbardziej liberalnym prawem regulującym kwestie aborcji. Jest to podejście nacechowane do cna zarówno mizoginizmem jak i mizoandryzmem, które uwłacza przy okazji rozumowi. O niewielu konfliktach światopoglądowych jak o tym związanym z aborcją, można powiedzieć, że jest on sporem, w którym w pełni zasadne jest danie pierwszeństwa do zajęcia stanowiska kobietom i można o nim powiedzieć, że jest to konflikt w jakimś sensie sfeminizowany. I co oczywiste to właśnie wśród kobiet przebiega czasem ostra, a czasem zamazująca się linia podziału. Założenie, że jeśli mężczyzna jest przeciwnikiem aborcji staje się on automatycznie wrogiem kobiet, jest uznaniem tej części kobiet, które podzielają jego opinię za nie kobiety. Sama logika bezwzględnie rozprawia się z taką pogardliwą i mizantropiczną postawą. Lecz faktem również pozostaje to, że tak samo jak istnieje silne lobby tworzące obraz kobiet opowiadających się za liberalnym podejściem do aborcji jako tych wyemancypowanych, nowoczesnych, lepszych, tak samo istnieje lobby, które te kobiety postponuje. Jest to kolejny przykład wartościującej segregacji społecznej o ideologicznych korzeniach, która to również tworzyła atmosferę protestów, powodując że energia społeczna w znacznej mierze została wepchnięta w ślepą uliczkę konfliktu. Także posłużenie się pojęciem „solidarności kobiet” jest uzurpatorskie i nieuprawnione, bowiem jak już wspomniałem i co oczywiste, kobiety mają rózny stosunek do aborcji, a nawet do zmian proponowanych przez OI i ogromna ich liczba nie utożsamiała się z celami protestu. To kolejna próba stworzenia wrażenia, że kto nie znami ten przeciwko kobietom. To wykluczający bełkot. A przecież można było zaproponować bardzo pozytywne formy. Na pierwszy plan wysuwając konieczność pomocy osobom decydującym się na dokonanie aborcji ze względów socjalnych, a nie wzmacnianie rygoru antyaborcyjnego. Nawet OI w swoim projekcie na ten aspekt kładło duży nacisk. Do protestu przyłączyło się też wiele osób jak już wspomniałem z trudem znosząc klimat symbolizowany przez macicę pokazującą faka albo tą, na której tle został umiejscowiony krzyż. Uznali, że działają w stanie wyższej konieczności. Summa summarum, niestety, nie widzę zbyt wielu pozytywów wynikających z podgrzania atmosfery wokół tematu aborcji, poza tymi, że przyspieszy to zmiany prosocjalne i monitorujące aborcję eugeniczną, ale to za sukces poczyta sobie pewnie OI i trochę będzie miało w tym racji.\nNa co bym jeszcze zwrócił uwagę? Wydaje się przesądzony los człowieka, jeśli zgodzimy się na odtrącenie osób niepełnosprawnych z ludzkiej społeczności za cenę wygody. Przyzwolenie na taki stan rzeczy, a także machnięcie ręką na etyczny wymiar aborcji, bo przecież są ważniejsze problemy, jest proszeniem się o nieszczęście. Bowiem świadomość moralna w kwestii aborcji jest swoistą gwarancją na to, że człowiek rozumiejący czym jest życie, z chwilą znalezienia się w innych okolicznościach, gdzie będzie musiał dokonać trudnych wyborów znajdzie etyczny klucz do ich rozwiązania. Brak wykształconej wrażliwości względem życia poczętego jest zmarnowaną szansą na powstanie w człowieku bezpiecznika uruchamiającego się w chwili kontaktu ze złem. Warto i nad tym się zastanowić.\nOsobiście postulowałbym wprowadzenie takich rozwiązań prawnych, które rodzinom decydującym się na wychowywanie niepełnosprawnego dziecka, dawałyby gwarancję spokoju ekonomicznego i możliwość normalnego funkcjonowania dziecka nawet bez ich osobistego zaangażowania. Przypomina mi się na tą okoliczność mój pobyt w duńskim ośrodku dla osób upośledzonych umysłowo, gdzie trafiłem w 2005 roku w roli obserwatora. Był to spory zamknięty teren, na którym pod czujnym okiem wykwalifikowanego personelu przebywało około 30 podopiecznych obojga płci. Do ich dyspozycji było wszystko czego dusza zapragnie. Pojedyncze pokoje dostosowane do stopnia niepełnosprawności rezydentów, sale treningowe, kuchnia i jadalnia, świetlica, plac do spacerów i rekreacji ruchowej, a także rozmaitego rodzaju warsztaty służące realizacji rozmaitych pasji. Na przykład w warsztacie rowerowym chłopcy do woli mogli skręcać i rozkręcać rowery, a warsztacie krawieckim dziewczyny mogły oddać się modowym szaleństwom. Radości i śmiechu było przy tym co niemiara. Kiedy pod adresem warsztatowiczów kierowałem pochwały, bo i w rzeczy samej było za co, odwzajemniali się energią promieniującą szczęściem. Podczas przygotowywania, a potem jedzenia wspólnych posiłków zawsze było wesoło, ale zdarzało się, że ktoś łapał focha. Głównie za sprawą złamanego serca. Miłości tu bowiem nie wytrzymywały z reguły zbyt długiej próby czasu. Pensjonariusze byli pełnoletni i mogli uprawiać seks. Wiązało się to oczywiście ze sterylizacją. Miałem możliwość uczestniczenia w codziennym życiu ośrodka przez okres pięciu tygodni, gdyż pracowała w nim przyjaciółka, a moją obecność szybko zaakceptowano i chyba nawet uznano za korzystną. Czułem się tam wspaniale, bo wszyscy którzy w nim przebywali wydawali się być więcej niż zadowoleni, włączywszy personel. Pod koniec mojego pobytu wychowankowie mieli podjąć decyzję, gdzie chcą jechać na tygodniową wycieczkę. Po istnej burzy mózgów zadecydowali o wyborze Grecji. Okazało się, że uwzględnili też moją osobę w swoich wypoczynkowych planach. A byłem tylko okazjonalnym gościem. Rzadko czułem się tak doceniony. Dziękuję Ci A.J.\nW 2004 udałem się do Kuchar zrobić poła, czyli inicjację śmierci. Jest to praktyka buddyjska przygotowująca umysł człowieka na moment, kiedy będzie musiał opuścić ciało. Podczas jednego z otwartych spotkań z lamą Olem Nydhalem dostał on anonimowe pytanie na kartce od kobiety chcącej się poradzić, co ma zrobić, bo jest w ciąży, a nie jest gotowa na wychowywanie dziecka i nosi się z zamiarem dokonania aborcji. Lama nie zastanawiał się ani chwili i natychmiast odpowiedział: W żadnym razie nie dokonuj aborcji, urodź dziecko i oddaj je tym, którzy go potrzebują. Następnie poprosił o kolejne pytanie. Jego słowa przeszyły salę jak samurajski miecz powietrze gęste od nieharmonijnych wibracji. Nic dziwnego, wszak wypowiedział się mistrz znający buddyjską wykładnię w zakresie ochrony życia poczętego. Podczas wieczornej imprezy podeszła do mnie uśmiechnięta dziewczyna i powiedziała: Świadoma praw i obowiązków chcę być teraz twoim bodhisattwą. Jak ja cholernie lubię te karmiczne gifty. Mój namiot zamienił się w wehikuł czasu zasilany energią pochodzącą z fuzji jing-jang z niewielką domieszką thc. Dziękuję Ci, hmmm… nie bardzo pamiętam, czy się sobie przedstawiliśmy, za międzyplanetarną podróż, odbytą na zasadach barteru.\nKiedy miałem siedemnaście poczuła do mnie odwzajemnioną sympatię dziewczyna starsza o 10 wiosen. Był to dar pod wieloma względami cudowny. W trakcie jednego ze spacerów poprosiła o możliwość dłuższej rozmowy na poważny temat. Byłem trochę zaskoczony, ale dlaczego miałbym się nie zgodzić. Siedliśmy na ławce w parku, po którym przechadzały się matki z wózkami. Słuchaj, powiedziała, co byś zrobił, gdyby nasze dziecko miało się urodzić niepełnosprawne, na przykład umysłowo? Szczerze mówiąc oniemiałem. Już perspektywa posiadania zdrowego dziecka w moim wieku była szokująca, a tu jeszcze w dodatku niepełnosprawnego. Ale, że co? Wybełkotałem coś w tym rodzaju. Widząc moje zaskoczenie i chyba wyczuwając lęk, powiedziała z uśmiechem: Nie bój się, ja tylko tak teoretycznie pytam. Uff… Odetchnąłem z ulgą, a potem odbyliśmy bardzo, ale to bardzo długą i ważną rozmowę dotyczącą miłości i wynikającej z niej odpowiedzialności. Od tego czasu na seks patrzyłem już zupełnie inaczej. Dziękuję Ci A.T.\nI może jeszcze ostatnia sytuacja, która, tak się składa, przypieczętowała moje rozstanie z kościołem. Przed jedną z mszy świętych, gdy wszyscy ministranci, włączywszy mnie, stali już ubrani w komże, sutanny i kołnierzyki, wikary stanął przed Markiem i powiedział: Ty masz iść do domu, nie możesz być ministrantem. Przerażony Marek zapytał: dlaczego? Ksiądz odpowiedział głosem nie uznającym sprzeciwu: Bo jesteś brudny, nie myjesz się, a twój golf, o nawet teraz widać na twojej szyi, jest poplamiony. Wszyscy wiedzieliśmy, że to nie jest kwestia higieny, tylko tego, że Marek był „dziwny” tzn. lekko upośledzony umysłowo, podobnie zresztą jak jego żona. Wtedy ostatni raz waliłem w gong na podniesienie. Za to często spotykałem się z Markiem, który, kiedy graliśmy w piłkę na podwórku, zawsze wybiegał z domu i zawsze stawał na bramce. Mówiliśmy na niego Marek Szczech, bo Marek Szczech był wtedy pierwszym bramkarzem Pogoni. Naszemu Markowi nikt nie dokuczał, a nasi rodzice nie mieli absolutnie nic przeciwko temu, żebyśmy trzymali z nim sztamę, w przeciwieństwie do wikarego, który uznał, że nie widzi dla niego miejsca przy ołtarzu. I Tobie Marku też bardzo dziękuję za wspólnie spędzone chwile, za ten dobry czas.\nI rodzę się w środku nocy ze snu, i myję twarz łzami, rodzę się w środku lasu, zaraz przyjdzie świt i usłyszę śpiew ptaków. Tęsknię. Zamykam oczy, kulę się, przyjmuję pozycję embrionalną, szukam pępowiny, a może sznura. Jak często mi się to zdarza? Permanentnie, choć z różnym stopniem nasilenia. Co prawda od chwili, kiedy umarłaś jesteś wszędzie, ale jakoś tak ciężko mi się do Ciebie przytulić. Więc bywa, że przytulam się do drzew. Z jakiegoś powodu szczególnie do brzóz. Czy jakikolwiek paragraf byłby Cię mamo w stanie zmusić do miłości do mnie? Czy chciałbym się urodzić, gdybyś miała mnie nie kochać? Czy mój status mentalny różni się znacznie od statusu płodu? Czy znam sens swojego życia? Czy kocham Cię mamo mniej od czasu, kiedy stanęliśmy z ojcem i siostrami wokół grobu, w którym spoczęłaś? No czym, czym jest w znacznej mierze prawo do aborcji? W wielu wypadkach? Czyż nie jest prawem do nie kochania. Do odrzucenia jedynej w swoim rodzaju oferty miłości. Nigdy w życiu nie chciałbym się urodzić na siłę. Wolałbym, aby mnie uśmiercono nawet dzień przed narodzinami. Albo i po, zrzucono, jak w Sparcie ze skały. Demonstrowały kobiety i mężczyźni krzycząc o piekle kobiet. A czyż te piekło to nie jest również niezdolność do miłości. Gdzie były hasła: „Mamy prawo nie kochać”? I w imię tego niechcenia możemy zamachnąć się na kiełkujące życie. Na żądanie. Na takie samo na jakie wysiada się z autobusu na przystankach w odludnej okolicy. Ja wiem, wiem. Znam projekt OI. Ale to nie było tak, że te protesty były skierowane wyłącznie przeciwko projektowi zmiany ustawy z 93 roku. To bardzo dziwny widok widzieć kobiety i jakby obijających się o nie mężczyzn w swym prawie do nie kochania wypisanym bez ogródek na transparentach. Bo to nie czas na miłość. Bo ta miłość mogłaby mi zmarnować życie. Bo to w ogóle nie jest żadna miłość tylko upośledzone coś. Bo to w ogóle nie jest miłość zdolna do życia. Bo to w ogóle nie jest miłość, bo została mi w okrutny sposób narzucona wbrew mej woli, podstępnie albo przez przypadek. I powtórzę się jak historia ludzkich wzlotów i upadków. Czy prawo do nie kochania, które pociąga za sobą prawo do unicestwienia, można nazwać prawem człowieka? Czy można nazwać prawem człowieka prawo do terminacji ciąży i zestawić go z całym pakietem praw niezbędnych człowiekowi do godnego życia? I wzmocnię mantrę: z całego obszaru aborcyjno-emocjonalnej tandety, kiedy kobiety nie chcą rodzić, bo nie kochają, wyodrębnijmy obszar najistotniejszy: kochają, ale uważają, wiedzą, czują, że życie dziecka będzie dla niego i dla nich torturą, bo wiadomo to z niebywale dużym prawdopodobieństwem, że dziecko urodzi się niezdolne do życia. Okażmy wtedy największą troskę wszystkim osobom dramatu, dajmy pełne wsparcie i odjebmy się. Co zaś się tyczy dzieci zdrowych, ale nie chcianych. Jest tyle osób chętnych do adopcji i czekających na te dzieci. I kobietę, która nie chce mieć kontaktu ze swoim dzieckiem także otoczmy opieką. Nie osądzajmy jej, dajmy urodzić w spokoju i zajmijmy się przyszłością dziecka. Tyle przecież przypadków co ludzi.\nCzas postawić pytanie o to, jakie moim zdaniem rozwiązania prawne w zakresie ochrony życia poczętego, byłyby najlepsze, mając na uwadze wszystkich zainteresowanych. Otóż uważam, że prawo powinno dopuszczać aborcję na życzenie do 6 tygodnia ciąży, co może nieco zaskoczyć mniej uważnego czytelnika, niemniej dałem już w powyższej części tekstu, jasny sygnał, że takie rozwiązanie będę mógł zaakceptować. Uważam także, tutaj chyba nikt się nie zdziwi, że o aborcji eugenicznej powinien decydować czynnik minimalizacji cierpienia. Prymat decyzyjny niech ma diagnostyka i wola rodziców prawnie przypisana do woli matki. Jednak szereg upośledzeń, które pozwoliłyby dziecku żyć zakładając również konieczną pomoc innych osób, nie powinny klasyfikować takiego dziecka poczętego w zaawansowanym stadium rozwoju płodu do aborcji. Ale wyłącznie w sytuacji, kiedy ustawodawca jest w stanie złożyć obietnicę zapewnienia godnych warunki życia takiemu dziecku. A o takim stanie rzeczy w tej chwili mówić nie możemy. Dlatego zanim zaczniemy nawet myśleć o wprowadzaniu dodatkowych rygorów powinniśmy najpierw skoncentrować wszystkie wysiłki na kwestiach pomocowych osobom dotkniętym kalectwem i ich bliskim, o czym już pisałem i co będę zawsze podnosił w pierwszej kolejności przy okazji tematu aborcji.\nPonadto należy bardzo poważnie potraktować temat wiedzy z zakresu zachowań seksualnych, ale broń Boże nie nazywać takiego, z założenia obowiązkowego, przedmiotu wychowaniem seksualnym, lecz dać mu uniwersalną nazwę wynikającą z potencjalnie szerokiego kontekstu psychologicznego i kulturowego uwzględnionego w programie nauczania. Już w 5/6 klasie podstawówki możemy mieć z głowy kwestie homofobii i młodzież świadomą konsekwencji wynikających z kontaktów seksualnych. Nie będzie to zachętą do ich przedwczesnego nawiązywania, jeśli lekcje będą prowadzone z wyczuciem i podczas prowadzenia których temat miłości będzie spoiwem wszystkich zagadnień, włączywszy w to kwestie rodzinne, małżeńskie, związków partnerskich, macierzyństwa, tacierzyństwa, a także niepełnosprawności. Co więcej w dobie nieomal niekontrolowanego dostępu do internetu i wiążących się z tym faktem szeregiem zagrożeń taki przedmiot z prawidłowo dobranym programem jest bardzo potrzebny.\nKonieczny jest szeroki dostęp do antykoncepcji, jakkolwiek trzeba też zwracać uwagę na efekty uboczne stosowania tej hormonalnej, a także podnosić kwestie wiążące się z instrumentalnym podejściem do seksu. Edukacja w tym zakresie nie może sprowadzać się do promocji firm farmaceutycznych. W moim przekonaniu powinna być preferowana antykoncepcja naturalna, co oczywiście jest trudniejsze, szczególnie w odniesieniu do nastolatków, ale znakomicie współgra z pożądanym modelem zachowań seksualnych opartych na szacunku i wzajemnym poznawaniu własnych potrzeb i pragnień.\nTabletki „dzień po” powinny być dostępne w aptekach, komisariatach, szpitalach, na pogotowiu, w szkołach. Przy gęstej i mądrze uplecionej sieci antyaborcyjnej liczba niechcianych ciąży powinna diametralnie spaść.\nReasumując, jeślibym cokolwiek zmieniał w obecnym prawodawstwie to aspekt socjalny i położył szczególny nacisk na badania prenatalne umożliwiające jak najszybsze wykrycie chorób płodu, mogących kwalifikować go do terminacji. Być może wystarczą w tym względzie rozporządzenia, bo w ustawie z 93 roku już o tym mowa. Następnie, gdy te kwestie zostałaby rozwiązane w sposób nader satysfakcjonujący i po długiej kampanii społecznej z łamiącym się sercem dopuściłbym aborcję na życzenie do 6 tygodnia ciąży. Jest to granica, do której mogę jakoś w sobie wygospodarować miejsce dla ludzkiej niedoskonałości. Miejmy przy tym wiedzę, że okres pomiędzy 4 a 8 tygodniem ciąży to czas, kiedy tworzą się podstawowe narządy (organogeneza), pojawiają się zawiązki dłoni i stóp, gruczołów rozrodczych, rozrodczych narządów płciowych, twarz nabiera bardziej ludzkiego wyglądu, głowa staje się największą częścią ciała, pojawiają się zawiązki zębów, w zawiązku oka powstaje barwnik widoczny przez przezroczystą skórę płodu, serce, szczęka i żuchwa są całkowicie uformowane, wytwarza się podniebienie i przewód nosowo-łzowy, wątroba podejmuje wytwarzanie komórek krwionośnych, tworzą się wargi i zawiązek języka, małżowina uszna przybiera kształt odziedziczony po rodzicach, drogi moczowo-płciowe i przewód pokarmowy oddzielają się od siebie, kostnieją żebra i kręgi, gałki oczne nabierają pigmentu, tworzą się powieki, na dłoniach pojawiają się główne linie papilarne, następuje rozwój gruczołów dokrewnych oraz kubków smakowych, u dziewczynek rozpoczyna się formowanie łechtaczki, u chłopców – moszny. Wraz z nastaniem trzeciego miesiąca kończy się zarodkowy okres rozwoju. Płód ma wtedy trzy centymetry.\nDla aborcji dokonanej po tym okresie, traktujmy się poważnie, niejako w myśl zasady coś za coś, wprowadziłbym sankcje dla kobiet (bardzo łagodne, wyłączywszy szczególne przypadki, jak choćby handel płodami w celach medycznych, czy też wykorzystywanie płodów przez sekty do składania ofiar) i lekarzy (tutaj mogłaby grozić, oprócz kar finansowych, również utrata uprawnień zawodowych, a także wyrok skazujący na pobyt w więzieniu, za pierwszym razem zapewne zasądzany w zawieszeniu).\nKobieta nie chcąca mieć dziecka po 6 tygodniu ciąży, bądź zrzekałaby się praw do niego na rzec ojca i jemu dziecko byłoby prawnie przekazywane, bądź, jeśli ojciec również rezygnowałby ze swoich praw, korzystałaby z programu adopcyjnego, w którym finalnie dziecko znajdowałoby nowych rodziców. Można też rozważyć preferencyjny udział dziadków zarówno ze strony matki jak i ojca.\nOczywiście aborcje eugeniczne rozpatrywałbym w kategoriach odmiennych i tych, o których już pisałem, a mianowicie kierowałbym się zasadą minimalizacji cierpienia.\nCiąża powstała w wyniku czynu zabronionego byłaby, co logiczne, również możliwa do usunięcia do 6 tygodnia ciąży, a po okresie 6 tygodni rozwiązania byłyby analogiczne jak w przypadku normalnej ciąży. Naturalnie w tym wypadku sankcje za spędzenie płodu uwzględniałyby fakt poczęcia się go na drodze czynu zabronionego, co w praktyce oznaczałoby, tak naprawdę, pomoc kobiecie w postaci skierowania na terapię z uwzględnieniem sytuacji socjalnej.\nZwróciłbym także baczniejszą uwagę na monitoring kobiety będącej w ciąży, gdyż obowiązek prowadzenia zdrowego stylu życia, odpowiedniej diagnostyki czy podejmowania leczenia w czasie ciąży dla dobra dziecka są obecnie tylko postulatami natury moralnej, co jest, jak pokazuje praktyka, niewystarczające.\nWiem, że „obrońcy życia” wytkną mi hipokryzję i brak konsekwencji. Mam dla ich punktu widzenia niemały szacunek i prywatnie w dużej mierze pokrywa się on z moimi zapatrywaniami, gdzie imperatyw kategoryczny zezwala mi na użycie tabletki „dzień po” i aborcję wyłącznie w wypadku, kiedy kończy ona niczym nieuzasadnione cierpienia wynikające ze specyfiki choroby płodu. Tak wiem, można pozostać przy zakazie aborcji przed 6 tygodniem ciąży i zastosować tożsame rozwiązania jak w przypadku ciąży po 6 tygodniu. Dlaczego zatem ich nie postuluję stojąc na fundamencie dobra. Otóż kierując się zasadą minimalizacji cierpienia i pragmatyzmem w tym zakresie zakładam, że energia ludzka wyzyskana do pomniejszenia trendu proaborcyjnego powinna mieć wymiar praktyczny i realny. A przy zbyt dużej liczbie niechcianych ciąży powstałby ogromny problem. Oficjalne statystyki można włożyć między bajki, gdyż nie uwzględniają aborcji nielegalnych. Priorytet powinny mieć płody wyżej rozwinięte. Nie chcę też pompować podziemia aborcyjnego. Ponadto nie potrafię całkowicie odmówić człowiekowi prawa do upadku. Jestem też sceptycznie nastawiony do konstrukcji prawnych wymuszających idealizm. Osobom wierzącym niech poręką będzie maksyma o tym, że Bóg czasem dopuszcza trochę zła, aby mogło z niego wyniknąć więcej dobra. Nie wypycham się sianem, po prostu ziemska rzeczywistość to nie raj, a próby stworzenia raju na ziemi kończyły się doczesnym piekłem.\nNiemniej, jak dla mnie, największym ryzykiem związanym z dopuszczeniem aborcji na żądanie przed 6 tygodniem ciąży, jest w pewnym sensie otwarcie furtki do szeroko zakrojonych eksperymentów genetycznych mających na celu stworzenie supermana, co będzie definitywnym upadkiem człowieka, który odrzuca prymat materii nad duchem. No bo przecież, jeśli można zakończyć życie na etapie 6 tygodnia, to do tego czasu – hulaj dusza, piekła niema – majstrujemy przy zarodkach. To jest bardzo obszerny i ważny temat, i jakkolwiek jest powiązany z tematem aborcji, to sam w sobie wymaga odrębnego potraktowania. Również etyczny spór wokół in vitro w sytuacji dopuszczalności wczesnej aborcji traci większy sens, ze szkodą dla subtelności etycznych rozważań nad granicami ludzkiej ingerencji w obszar do niedawna wyłącznie zastrzeżony dla natury. Ale kiedy opuścimy antropocentryczny obszar segregacji gatunkowej i takie rozważania, jak i całość problemu dotyczącego wartości życia zestawimy, na przykład, z niewyczerpanym spectrum okrucieństw człowieka wobec zwierząt, to aborcja na wczesnym etapie ciąży, wyda nam się drobnostką. Wyda nam się ona także niczym szczególnym, kiedy spojrzymy na historię ludzkości i wynikającą z niej wiedzę o zdolności człowieka do czynienia zła. Są zatem, dla chętnych, inne i bardziej palące odcinki na odwiecznej linii frontu przebiegającej pomiędzy dobrem a złem.\nWiem, że z nieomal całkowitego (oprócz przywileju przejęcia praw rodzicielskich w wypadku rezygnacji matki z praw do wychowania dziecka) wyłączenia woli ojca w przypadkach aborcji można by poczynić mi zarzut stronniczości. Kierowałem się tutaj faktem biologicznej współzależności płodu i matki, i w związku z nią uznałem, że to kobieta, jako ta która z natury rzeczy w większym stopniu ponosi konsekwencje wynikające z sytuacji związanych z ciążą, ma prawo podjąć prawnie autonomiczną decyzję, natomiast jej konsultatywność jest zależna wyłącznie od jej dobrej woli. Niemniej prywatnie uważam, że wykorzystywanie możliwość zrzucania całej odpowiedzialności na kobietę w wypadku ewentualnej aborcji jest ze strony potencjalnych ojców przejawem nie tylko hipokryzji, ale przede wszystkim wyjątkowego tchórzostwa.\nCo by nie było, kluczową jednak sprawą na chwilę obecną jest odpolitycznienie i odideologizowanie tematu aborcji. Klimat wokół tej kwestii musi ulec zmianie. Miast polityków różnej maści i osób ogarniętych proaborcyjną obsesją należy dopuścić do głosu praktyków z obszaru wychowania dzieci dotkniętych różnego rodzaju upośledzeniami. To osoby bezpośrednio związane z tematem powinny tworzyć dogodne rozwiązania. Bo to temat eugenicznej aborcji jest problemem najtrudniejszym do rozwiązania i to nad nim należy się pochylić ze szczególna troską. Zbyt wiele takiej troski nie zauważyłem wśród osób rozprawiających na temat piekła kobiet i nadużywających nieustannie tego terminu. Obawiam się jednak, a wręcz moja obawa graniczy z pewnością, że stanie się nieomal odwrotnie. Że to osoby pokroju Moniki Olejnik, Tomasza Lisa, agorowa wierchuszka, politycy PO, Nowoczesnej oraz ta część lewicy, która ma, podobnie jak wymienieni, interes w tym, aby rozhuśtać nastroje społeczne żerując na do imentu delikatnej i wymagającej spokoju społecznego kwestii aborcji, bo cel uświęca środki, a celem jest odsunięcie Pis-u od władzy, nie odpuszczą. Dlatego też, przewiduję, będziemy mieli do czynienia z aktami skrajnej manipulacji, gdzie prawda, dobra wola wielu ludzi, a także interes najsłabszych zostaną wystawione na szwank, bowiem uczynienie z ludzkich słabości, skłonności do konformizmu, czy też głupoty, jednego z bastionów obrony własnych wpływów będzie elementem taktyki antypisowskich środowisk. Słyszalne będą także porykiwała proaborcyjnych maoistek nieustannie ostrzących sobie paznokcie na przeciwników aborcji i czujących się jak ryby w wodzie w szambie wyzwisk i oskarżeń wzbierającym na fali konfliktu. Nie można też całkowicie wykluczyć, że w środowisku „obrońców życia”, ktoś ulegnie prowokacjom i sięgnie po przemoc. Byłby to oczywiście najlepszy z możliwych prezentów dla antypisowskiego układu. Przypuszczam, że KK także strzegący swoich interesów i mający bardziej uniwersalne cele, a także świadomy powierzchowności wiary Polaków nie wystąpi z otwartą przyłbicą pozostając w świątyniach i być może jedynie będzie się ograniczał do sondowania nastrojów społecznych, w sumie kosztem Pis-u, który szukając godnego wyjścia z sytuacji będzie batożony zarówno ze strony antypisowskiej socjety jak i radykalnych „obrońców życia”. Jeśli jednak rządowi uda się wyjaśnić prawdziwe intencje, a przede wszystkim realną pomoc otrzymają osoby w rodzaju samotnych matek i ci którzy opiekują się niepełnosprawnymi dziećmi, to może wygrać walkę informacyjną i masa krytyczna przeleje się na jego korzyść, bo fakty pokarzą pozytywne efekty jego działań. Istotne znaczenie odegra też całościowa reakcja środowiska „obrońców życia”, którego brak zdecydowanej odpowiedzi na ostatnią falę protestów może usprawiedliwiać niechęć do rezonowania na ich wątpliwą estetykę i bycia stawianym na równi argumentacyjnej ze środowiskiem uciekającym się do manipulacji. Ten dystans ma również swoją cenę i jak mniemam środowisko pro-life zaproponuje niebawem coś w rodzaju „marszów miłosierdzia”, które z jednej strony będą poparciem dla antyaborcyjnych i prosocjalnych rozwiązań, a z drugiej strony zaproponują radykalnie odmienną atmosferę do tej panującej na pro-choiceowych demonstracjach. Cóż, polska wersja antagonizmu pro-live pro-choice ma małe szanse na stanie się rzeczową rozmową na argumenty, gdzie z zapartym tchem słucha się tych, którzy praktykują dobro. Być może jedynym rozwiązaniem jest konsekwentne wykluczanie z dyskursu ekstremistów z obydwu przeciwstawnych obozów. Zadanie trudne samo w sobie w erze facebooka i nastawionych na sensację mediów.\nKończąc, należy przypomnieć, że życie, które ma swój początek w kobiecym łonie i bierze się z zapłodnienia żeńskiej komórki jajowej przez męską nie jest własnością księdza, policjanta, prokuratora, nie jest też własnością żadnej partii politycznej, ani też żadnej ideologii, religii, czy też żadnego narodu. Ale też nie jest własnością, ani ojca, ani matki, z których się wzięło. Jest autonomiczne, jakkolwiek na wczesnym etapie swojej wędrówki przez świat bez matki nie mogłoby egzystować. Trudno było odnieść wrażenie, że tego typu świadomość wszechogarnia uczestników niedawnych protestów sprowokowanych projektem OI „Stop aborcji”, zarówno tych, których inicjatorem była Partia Razem, czyli Czarnego Protestu, jak i poniedziałkowego Ogólnopolskiego Strajku Kobiet zainicjowanego przez osobę powiązaną z KOD-em.\nKtokolwiek będzie w przyszłości zajmował się tematem życia poczętego powinien mieć przede wszystkim na uwadze jego istotę. Nikt o zdrowych zmysłach nie może mieć wątpliwości, że w konflikcie aborcyjnym dobro jest po stronie obrony nowego życia, ale nie za wszelką cenę. Nie mówmy też o kompromisie w sprawie aborcji, bo kompromisy ze złem kończą się źle. Mówmy i szukajmy najlepszych rozwiązań kierując się dobrą wolą, a nie własnym, zresztą fałszywie rozumianym, interesem, gdzie dla wygody, próbuje się sprowadzić aborcję do poziomu wydrylowania śliwki z pestki, sprowadzając w konsekwencji kobietę do funkcji inkubatora. Alternatywnie, możemy już zacząć na wojnę mówić pokój, na prawdę kłamstwo, na wolność niewola. Ja się na to nie piszę.


Weronika Kaniewska - Top Model: kim jest uczestniczka programu? [INSTAGRAM, WZROST, WIEK] - Radio ZET\nWeronika Kaniewska - Instagram, wzrost, wiek: kim jest uczestniczka "Top Model"?\nWeronika Kaniewska to pierwsza uczestniczka 11. edycji programu "Top Model". Uroda dziewczyny tak zachwyciła jurorów show na castingu, że postanowili dać jej złoty bilet, który gwarantuje miejsce w domu modeli i modelek. Szczegółowe informacje na temat wieku, wzrostu Weroniki Kaniewskiej z "Top Model" i jej Instagram, zamieszczamy poniżej.\nKim jest Weronika Kaniewska z "Top Model"? Instagram, wzrost, wiek, chłopak, rodzice, życie prywatne, kariera, osiągnięcia oraz inne szczegółowe informacje na temat pierwszej uczestniczki programu TVN, można znaleźć w tym artykule.\nWeronika Kaniewska jest pierwszą uczestniczką "Top Model 11". Dziewczyna zachwyciła jurorów swoją urodą na castingu i otrzymała złoty bilet, który gwarantuje miejsce w domu modeli. Oznacza to, że osoba, która otrzyma złoty bilet w "Top Model" nie bierze udziału w kolejnym etapie modowego show, czyli w tzw. boot campie. W związku z tym wiele osób zaczęło poszukiwać w sieci informacji na temat tego, kim jest Weronika Kaniewska.\nModelka pochodzi z Bydgoszczy. Jej największą pasją jest jazda konna. Na swoim koncie ma wiele jeździeckich osiągnięć, m.in. pierwsze miejsce w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży. Podczas krótkiego materiału poświęconego Weronice Kaniewskiej, który wyemitowany został w programie "Top Model", dowiedzieliśmy się także o rodzinnej tragedii dziewczyny. W 2014 roku tuż po narodzinach zmarł jej brat.\nWiele osób poszukuje w sieci informacji na temat wzrostu Weroniki Kaniewskiej i wieku dziewczyny. Modelka ma 19 lat i mierzy około 178 cm.\nWeronika Kaniewska na Instagramie figuruje pod nazwą: weronikakaniewskaa. Obecnie modelkę obserwuje ponad 12 tysięcy osób. Dziewczyna w swoich mediach społecznościowych zamieszcza zdjęcia m.in. z zawodów konnych. Z opisu na jej profilu można stwierdzić, że serce Weroniki Kaniewskiej jest zajęte.


Kruszenie betonu | Serwis\nHome » Usługi » Kruszenie betonu\nDla figur, które nie interesują się budowlanką pojęcie wibrator do betonu nic nie oznacza. Jedynie zastanawiamy się w jaki sposób się go stosuje bądź także do czego ono służy. Jesteśmy w stanie się tylko domyślać, że sprzęt rodzaju kruszenie gruzu cennik bądź specjalne wibratory jest to pewnego typu maszyna, jaka wykorzystywane jest bezsprzecznie do zagęszczania masy betonowej. Takie zagęszczanie masy przez wykorzystanie wibratora do betonu ma na celu po największej części uzyskanie jednolitej, jednakowej jak również spoistej masy, która później wykorzystywana jest przez ekspertów budowlanych. W jaki sposób sama nazwa wskazuje wibrator do betonu ma reprezentatywną swoją cechę czyli wibracje, które wprawiają go w właściwy ruch. Zezwala to naturalnie na uzyskanie z całości jednolitej masy bez żadnych grudek czy też także innych dodatków. Także wibratory do betonu powodują zagęszczenie się mieszanki betonowej poprzez wyparcie spomiędzy wszystkich ziaren kruszywa wody. Zaś po jej wysuszeniu pozostawia ona puste przestrzenie, jakie przez wielu ludzi uważane są za pęcherzyki powietrza niemniej jednak nimi w ogóle nie są.