Tapeta_Luty_2015 - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu - Dzieci\nTapeta_Luty_2015 - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu\nStowarzyszenie Inicjatyw SpołecznychISPINA\nMarcin Kęsek, tel. 12-37-21-700\ni Sportu w Dobczycach\n"GRAFIKON" tel. (33) 873 46 20\n42 punkty na terenie\nGminy i Miasta Dobczyce\nNumber (Międzynarodowy Standardowy Numer\nreklam i ogłoszeń,\nnie zwraca materiałów nie zamówionych.\nZastrzegamy sobie prawo redagowania,\ni adiustacji tekstów, nadesłanych listów oraz\nZdjęcia na okładce: Paweł Stożek\nProjekt okładki: Paweł Stożek\nCo można załatwić za pośrednictwem profilu zaufanego\nOd kilku miesięcy w miesięczniku Tapeta piszemy o systemie informatycznym ePUAP\nUsług Administracji Publicznej). Dzięki niemu obywatele\nmogą załatwiać sprawy urzędowe za pośrednictwem internetu,\nnatomiast przedstawiciele urzędów – bezpłatnie udostępniać\nusług w postaci elektronicznej.\nIdeą, jaka przyświecała budowie ePUAP było stworzenie\njednego, łatwo dostępnego i\n„kanału” udostępniania usług\npublicznych; tak powstał portal\nZa pośrednictwem profilu zaufanego ePUAP można już\nzłożyć wiele wniosków, m.in.:\nzgłosić narodziny dziecka, zarejestrować auto czy zgłosić\ndziałalność gospodarczą. Sprawy te nie wymagają od nas już\nosobistego stawiennictwa w\nurzędzie – pomijając oczywiście procedurę uzyskania profilu zaufanego ePUAP, która\nwymaga osobistej wizyty w\nPunkcie Potwierdzającym (np.\nw dobczyckim urzędzie).\nPodania (pisma, wnioski, żądania, wyjaśnienia, odwołania,\nzażalenia) mogą być wnoszone\ndo Urzędu pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu\nlub ustnie do protokołu, a także\nza pomocą innych środków\nkomunikacji elektronicznej, w\ntym przez elektroniczną\nskrzynkę podawczą ePUAP.\nWniosek składany w formie\nelektronicznej musi być opatrzony bezpiecznym podpisem\nkwalifikowanym lub podpisem\nW katalogu usług, które dostępne są przez platformę ePUAP w\ndobczyckim urzędzie, możemy\nznaleźć: wydanie zaświadczenia ze studium uwarunkowań i\nprzestrzennego; wypisy i wyrysy ze studium uwarunkowań i\ninformacji publicznej; wpis\ndo rejestru żłobków i klubów\ndziecięcych; uzyskanie informacji o zakończeniu świadczenia usług hotelarskich w innym\nobiekcie, w którym są świadczone usługi hotelarskie; wykreślenie z rejestru żłobków i\nklubów dziecięcych; pismo\nogólne do Urzędu; wydanie\nzezwolenia na wyprzedaż napojów alkoholowych; dopisanie do spisu wyborców; wydanie zezwolenia na sprzedaż\nnapojów alkoholowych; wydanie licencji na transport drogowy taksówką; ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego; jednorazowe zezwolenie na\nsprzedaż napojów alkoholowych; wydanie zezwolenia na\nwydanie zgody na organizację\nWnioski te można złożyć bezpośrednio przez epuap.gov.pl\n(wpisując w wyszukiwarce\n„Dobczyce”) lub wchodząc\nwww.dobczyce.pl Tam, w zakładce „załatw sprawę” znajduje się katalog wszystkich usług\ndostępnych w urzędzie gminy.\nSprawy, które nie są udostępnione jako „usługi specjalne”\nmożna załatwić za pomocą\nCo można otrzymać na\nKażdy, kto założy swoje konto\nna platformie ePUAP, będzie\nposiadał skrytkę, która umożliwi odbieranie korespondencji z\nUrzędu. Należy podać w urzędzie swoje imię, nazwisko,\nlogin do systemu oraz nazwę\nskrytki w systemie, na którą\nchcemy otrzymywać korespondencję z Urzędu. Po odpowiednim skonfigurowaniu skrytki\nbędziemy na nią otrzymywać\nnp.: faktury za wodę, ścieki,\ninformację o wysokości opłaty\nczy nakazy podatkowe).\nmożna także wysłać do urzędu\npismo ogólne z prośbą o przekazywanie wszelkiej korespondencji w konkretnej sprawie\ndrogą elektroniczną na skrytkę\ni Stojowic mogą zapoznać się\nz projektami miejscowego\nplanu zagospodarowania przestrzennego dla swoich miejscowości. Projekty wyłożone\nzostaną w Sali konferencyjnej\nUrzędu Gminy od 23 lutego\ndo 23 marca – w poniedziałki\nod godz. 9.30 do 16.30, od\nwtorku do piątku w godz. od\n10 do 13.\nprojektowego będą pełnić dyżury w każdy poniedziałek (od\ngodz. 12 do 16.30), wtorek i\npiątek (od 10 do 13).\nDyskusja publiczna nad\nprzyjętymi w projektach rozwiązaniami odbędzie się\n9 marca o godz. 16 w budynku Regionalnego Centrum\nZgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu\nprzestrzennym oraz z ustawą\no środowisku i jego ochronie,\nkażdy kto ma uwagi do przedstawionych projektów, może\nzgłosić je na piśmie w nieprzekraczalnym terminie do\npiśmie do Burmistrza Gminy\ni Miasta Dobczyce, z podaniem imienia, nazwiska\n(nazwy jednostki organizacyjnej), adresu oraz oznaczenia\nnieruchomości, której uwaga\ndotyczy. Składać je można:\n(Rynek 26) w Biurze\ndrogą pocztową: Urząd\nGminy i Miasta Dobczyce, 32-410 Dobczyce, Rynek 26,\nw postaci elektronicznej: opatrzone bezpiecznym podpisem\nelektronicznym weryfikowanym przy pomocy\nkwalifikowanego certyfikatu, na adres\nPlatformę Usług Administracji Publicznej\nTAPETA nr 2(141)/2015\nOrkiestra Dęta „Dobczyce” ma już 95 lat\npiątek, 23 stycznia, w auli widowiskowej Regionalnego Centrum Oświatowo-Sportowego w Dobczycach odbył się\nkoncert. Jubileuszowy pt.: „Orkiestra Dęta\nDobczyce na 95-lecie”, zorganizowany w\nramach „małych projektów”. W trakcie koncertu, najstarsza orkiestra w Dobczycach,\nzaprezentowała przekrój całego dorobku artystycznego, powstałego na przestrzeni lat.\nKilkudziesięciu muzyków i 3. wokalistów zabrało wszystkich zebranych w niezwykle energetyczną, żywiołową, pełną niespodzianek podróż muzyczną. W pierwszej części wieczoru znalazły się popisowe marsze,\ntakie jak „Viva”, „Hipodrom”, „Ułański\nszyk”, „Dzień Podchorążego”, w drugiej –\npojawiły się utwory koncertowe, takie jak\n„Kosynierzy Dixie”, „Theme From New\nYork, New York”, „Rosamunde”, „The Final\nCountdown" czy „Tico Tico”. W trzecim\nmuzycznym bloku, publiczność zgromadzona\nw RCOS wysłuchała najpiękniejszych kolęd,\ntakich jak: „Oj Maluśki”, „Wśród nocnej ciszy”, „Jest taki dzień”, Zaśnij dziecino” czy\n„A wczora z wieczora”. Koncert zamknęły\nutwory wokalne, a wśród nich brawurowo\nwykonana „Wiązanka góralska”, „Skrzydlate\nręce”, I Just Called to Say I Love You”,\n„Conquita” i „Jak rozpętałem drugą wojnę\nW rolę wokalistów wcielili się: Małgorzata Szklarz – członek Orkiestry, Józef\n„najbardziej wyluzowanym kapelmistrzem”\nBig Bandu Dobczyce. W trakcie\nna ekranie wyświetlana\nzdjęciami z najważniejszych wydarzeń z życia\nOrkiestry. Ze sceny płynęły humorystyczne anegdotki i wspomnienia\no zespole. O efekty świetlne zadbał Andrzej Żaba, a o to, by\nwspomnienia nie były zbyt ulotne - Jacek Sala\nPrzedstawiciele władz samorządowych, stowarzyszeń, klubów sportowych,\nprzekazując listy gratulacyjne i pamiątkowe\ntabla, życzyli Orkiestrze już nie 100. a 200.\nlat pracy artystycznej. Jubileusz nie mógł się\nodbyć bez słodkości, które przekazał Orkiestrze Jan Hartabus („Piekarnia-Cukiernia\n„Dom Chleba”) oraz bez ogromnego jubileuszowego tortu, który ufundowali państwo\nBrożkowie i Palonkowie (Piekarnia Cukiernia „Złoty Kłos”). Na wszystkich gości\nczekał serwis kawowy oraz słodki poczęstunek.\nKoncert był ostatnim elementem\n„małego projektu”, realizowanego przez\nMiejsko Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w\nDobczycach, pt. „Wyposażenie Orkiestry\nDętej "Dobczyce" w instrumenty i akcesoria\nmuzyczne oraz organizacja koncertu dla ludności z obszaru LGD Turystyczna Podkowa,\npromującego 95-lat istnienia Orkiestry” oraz\ndoskonałą okazją do zaprezentowania nowych nabytków. Dzięki projektowi Orkiestra otrzymała instrumenty i stroiki, takie\njak: zestaw perkusyjny, saksofon barytonowy, saksofon sopranowy, saksofon tenorowy, saksofon altowy, trąbkę, klarnet, komplet 70 stroików.\nZakup instrumentów oraz organizacja koncertu współfinansowane były ze\nśrodków Unii Europejskiej,: „Europejski\nFundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów\nwiejskich”, objętych PROW na lata 20072013, w ramach działania 413 „Wdrażanie\nlokalnych strategii rozwoju” dla małych\nPowiatowy Przegląd Grup\nKolędniczych: Hej, Kolęda,\nKolęda...!" za nami\no raz drugi Dobczyce gościły najlepsze\ngrupy kolędnicze z powiatu. W niedzielę,\nna scenie Regionalnego Centrum OświatowoSportowego odbył się Powiatowy Przegląd\nGrup Kolędniczych: „Hej, Kolęda, Kolęda...”.\nWzięło w nim udział 8 grup kolędniczych.\nGrupy, które zaprezentowały się w Dobczycach to: Grupa Kolędnicza „Z Gwiazdą” Górali-Kliszczaków z Tokarni, Grupa Kolędnicza\nz Tenczyna, Grupa Kolędnicza „Z Dorotą”\nz Rudnika, Grupa Kolędnicza „Z konikiem” ze\nSkrzynki, „Szopka z Lalkami” z Dobczyc,\nFot. ze zbiorów MGOKiS Dobczyce\nPasterze ze Stojowic, Pasterze z Dobczyc,\nDziecięca Grupa Kolędnicza „Z Maryjką”.\nGrupy oceniane były przez komisję,\nw skład której weszli: Elżbieta PorębskaKubik (etnograf), Teresa Marcinkowska\n(etnograf) i Andrzej Starzec (etnomuzykolog).\nJury przyznało trzy równorzędne nagrody\ngłówne, które otrzymali: Grupa Kolędnicza\nz Rudnika, „Szopka z Lalkami” z Dobczyc.\nPrzyznanie tych nagród było równorzędne\nz nominacją do udziału w Ogólnopolskim\nPrzeglądzie Grup Kolędniczych „Karnawał\nGóralski” w Bukowinie Tatrzańskiej.\nWyróżnienie otrzymała Grupa Kolędnicza „Z konikiem” ze Skrzynki.\nW Bukowinie nasze grupy zaprezentowały się na wysokim poziomie. Panowie\nz Rudnika zdobyli pierwsze miejsce, grupa\nz Turoniem z Tenczyna – miejsce trzecie. Wyróżnienia otrzymały: Szopka z Lalkami z Dobczyc oraz Pasterze z Dobczyc.\nNa zakończenie Przeglądu w Dobczycach Jan Koczwara, wieloletni dyrektor Myślenickiego Ośrodka Kultury opowiedział o historii organizowania przeglądów Kolędniczych\nWszyscy uczestnicy konkursu otrzymali poczęstunek dyplomy oraz nagrody finansowe, a laureaci nagród głównych dodatkowo\nstatuetki ufundowane przez Starostwo Powiatowe w Myślenicach. Najmłodsza Grupa Kolędnicza otrzymała pamiątkową statuetkę.\nNagrody uczestnikom wręczyli: Tomasz Suś\noraz Paweł Machnicki.\nKoncert ku pamięci i ku nadziei\na skrzydłach nadziei” uniósł uczestników koncert nauczycieli i uczniów\nSzkoły Muzycznej I stopnia w Dobczycach\n(wystąpili m. in. Konrad Mika, Barbara Knap-\nczyk, Łukasz Nędza Zuzanna Lichoń, Gabriela Markiewicz, Dawid Topa, Michał Topa,\nMichał Kopta, Emilia Selwa, Maciej Baczyński, Jakub Włodarczyk, Krzysztof Bojanowski), którzy wzmocnieni słowem - poezją\nprzygotowaną przez Miejską Bibliotekę Publiczną, zaprezentowali zebranym utwory m.\nin. Bacha, Marcelo, Brahmsa. Nie zabrakło\npięknego motywu muzycznego z filmu\n„Misja”, a także kilku przebojów prosto z\nfilmów Walta Disneya. Całość zakończyła\n„Oda do muzyki” i nieoficjalny\nhymn Dobczyc „Samba de Dobczyce” w wykonaniu orkiestry, chóru i\nBig Bandu szkoły muzycznej\n(przygotowanie Magdalena Irzyk,\nMarek Hampel i Łukasz Nędza).\nIdeą koncertu było przekazanie wszystkim „motywów życia i\nnadziei”, bo jak mówi Jan Paweł II\nod ludzi, którzy potrafią je przekazać innym zależy przyszły los ludzkości. Był to, jak mówili prowadzący, koncert ku pamięci a zarazem i\nprzede wszystkim ku nadziei. Muzyka przeplatana była poezją ks.\nJana Twardowskiego, którą czytali\nMonika Gubała – dyrektor Szkoły\nMuzycznej w Dobczycach i Paweł\nPiwowarczyk – dyrektor Miejskiej Biblioteki\nPublicznej w Dobczycach.\nOrganizatorem koncertu był obok\nszkoły muzycznej i biblioteki także urząd\nmiasta i gminy Dobczyce.\ngnisko TKKF w Dobczycach po raz\npierwszy zorganizowało ligę tenisa stołowego dla szkół podstawowych. Do rozgrywek zgłosiło się 7 drużyn: SP Czasław I, SP\nCzasław II, SP Czechówka chłopcy, SP Czechówka dziewczęta, SP Zakliczyn, SP Zegartowice, SP Szczytniki.\nDrużyny składają się z 3 do 5 zawodników. Rozegrano 2 rundy: 6 spotkań\nw pierwszej, 5 w drugiej. Oto wyniki po\npierwszej rundzie: I miejsce – Szczytniki,\nZ dniem 1 marca wchodzą w życie trzy nowe ustawy: Prawo o aktach stanu cywilnego, Ustawa o dowodach osobistych oraz Ustawa o ewidencji ludności. Zmiany, jakie ustawy niosą ze sobą w swoim\nzałożeniu mają ułatwić Klientom załatwienie sprawy\nw urzędzie oraz usprawnić pracę urzędnikom. Na\npoczątku wprowadzania nowych rozwiązań może się\nzdarzyć, że wystąpią pewne utrudnienia, związane z\nnowym systemem informatycznym, na którym będzie\nsię opierać praca wszystkich urzędów w Polsce w\nzakresie trzech wymienionych wyżej ustaw.\nKlientów prosimy o wyrozumiałość w tym trudnym, początkowym okresie funkcjonowania nowych rozwiązań. Zapewniamy jednocześnie o\ndołożeniu wszelkich starań, aby nowe rozwiązania, jakie zostały wprowadzone przez MSW, były\njak najmniej dla Państwa uciążliwe.\nRejestracja noworodków: zameldowanie dziecka\nbędzie następować w Urzędzie Stanu Cywilnego\npodczas zgłoszenia urodzenia, gdzie jednocześnie\nzostanie wygenerowany z nowego systemu nr PESEL\nnoworodka. Nie będzie konieczności zgłoszenia się\ndo ewidencji ludności po odbiór nr. PESEL. Bardzo\nważną zmianą jest wydłużenie terminu zgłoszenia\nurodzenia dziecka z 14. dni od dnia urodzenia na 21\ndni od dnia sporządzenia karty urodzenia. Należy\nprzy tym pamiętać, że niezgłoszenie urodzenia\ndziecka w ustawowym terminie będzie skutkować\nsporządzeniem aktu urodzenia z urzędu. Aby\nuniknąć problemów, jakie mogą wyniknąć z tego\nfaktu, bardzo ważne jest dotrzymanie tego terminu\nprzez rodziców dziecka.\nOdpisy aktów stanu cywilnego: nowa ustawa przewiduje odmiejscowienie wydawania odpisów z aktów\nstanu cywilnego. Zgodnie z nowymi zapisami ustawy, odpisy te będzie można pobrać w każdym urzędzie stanu cywilnego na terenie Polski, niezależnie\nod tego, gdzie nastąpiło zdarzenie. Należy jednak\nmieć na uwadze, że z dniem 1 marca rejestr BUSC\n(Baza Usług Stanu Cywilnego) będzie pusta, a więc,\ndopóki akt stanu cywilnego nie zostanie wprowadzony do centralnego systemu, otrzymanie odpisu aktu,\nsporządzonego w innym USC, niż został złożony\nwniosek o odpis, będzie wiązało się z dwoma wizytami w urzędzie. Po wpłynięciu wniosku o odpis,\nurzędnik będzie zobowiązany do wystąpienia do\nwłaściwego USC o przeniesienie aktu do BUSC.\nUSC, w którym przechowywana jest księga, przenosi\nakt do BUSC w terminie 7 dni i dopiero po dokonaniu tych czynności, USC, do którego wpłynął wniosek może wydać odpis. Wniosek o odpis będzie\nmożna składać za pomocą platformy ePUAP i tą\ndrogą będzie można otrzymać odpis w wersji elektronicznej.\nZawarcie związku małżeńskiego poza urzędem stanu\ncywilnego: ustawodawca rozszerzył możliwość zawarcia związku małżeńskiego poza urzędem stanu\ncywilnego. Dotyczyć to będzie nie tylko osób w\nstanie zagrożenia życia lub zdrowia, ale także narzeczonych, którzy wskażą miejsce zawarcia małżeństwa zapewniające zachowanie uroczystej formy oraz\nbezpieczeństwa osób obecnych na uroczystości.\nWiązać się to będzie jednak z poniesieniem dodatkowych kosztów z tego tytułu. Opłata za przyjęcie\noświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński poza\nurzędem stanu cywilnego wyniesie 1 000 zł.\nZegartowice, III – Czasław I.\nKolejne miejsca zajęły drużyny ze\nszkół z: Zakliczyna, Czechówki (chłopcy),\nCzechówki (dziewczęta), Czasławia II.\nW tej chwili trwa 2 runda, która zakończy się pod koniec lutego. Ruszyła także\nAmatorska Liga Tenisa Stołowego dla dorosłych – szczegółowe informacje na ten temat\npojawią się w następnym wydaniu.\nXV – lecie Sekcji Ratownictwa\nWodnego OSP Dobczyce\nmarcu mija 15. rocznica powstania\nSekcji Ratownictwa Wodnego przy OSP\nw Dobczycach. Pomysłodawcami powstania\ntakiej grupy w marcu 2000r. byli: nieżyjący już\nWładysław Żuławiński oraz działający w sekcji\ndo dzisiaj Tadeusz Bochnia, który został pierwszym jej dowódcą. Po nim funkcję tę pełnił\nAndrzej Guzik, a obecnie dowódcą jest Robert\nSekcja jest grupą specjalistyczną liczącą\n14. członków (w tym 4 wspierających), którzy\nposiadają wieloletnie doświadczenie i liczne\nuprawnienia związane z ratownictwem wodnym\ni działalnością na wodzie (m.in.: ratownicy\nwodni, płetwonurkowie, stermotorzyści, sternicy motorowodni). Wśród wymienionych uprawnień dobczyccy strażacy mogą pochwalić się\nwysokimi stopniami np.: instruktor nurkowania\nPADI i HSA, instruktor pływania, instruktor\nEFR, a nawet kapitan żeglugi śródlądowej.\nCzęść z nich należy do WOPR-u i międzynarodowych federacji nurkowych (PADI, CMAS).\nDzięki przychylności władz MPWiK w Krakowie siedziba sekcji mieści się na przystani wodnej ZUW „Raba” w Dobczycach.\nGrupa jest dysponowana do działań z\nzakresu ratownictwa wodnego przez Komendę\nPowiatową PSP w Myślenicach. Wraz z macierzystą jednostką sekcja włączona jest do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego.\nGłówne cele działalności SRW OSP w Dobczycach to: akcje ratownicze i poszukiwawcze,\nratownictwo ekologiczne (usuwanie zanieczyszczeń z powierzchni wody, dezaktywacja skażeń,\nstawianie zapór przeciwolejowych, itp.), walka\nz klęskami żywiołowymi, lekkie prace podwodne, działalność edukacyjna, współpraca z Policją, PSP i innymi służbami.\nSekcja Ratownictwa Wodnego OSP Dobczyce\nDowody osobiste: Zmianie ulegnie wzór dowodu\nosobistego, w którym nie będzie już adresu zameldowania, podpisu posiadacza ani rysopisu. Obecnie\nposiadane dowody osobiste zachowają ważność\nzgodnie z terminem ważności, na jaki zostały wydane. Zmiana adresu zameldowania nie będzie pociągać\nza sobą wymogu wymiany dowodu osobistego, natomiast po zmianie danych zawartych w dowodzie\nwydanym na podstawie nowych przepisów, dowód\nosobisty będzie ważny przez okres 4 miesięcy. Złożenia wniosku o dowód osobisty można dokonać w\ndowolnym urzędzie gminy w Polsce. Umożliwiono\nzłożenie wniosku o dowód osobisty drogą elektroniczną, jednak w urzędzie nadal będzie konieczna\nosobista wizyta w celu jego odebrania. W imieniu\nosoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych ubiegającej się o wydanie dowodu\nosobistego, wniosek składa jeden rodzic lub opiekun\nprawny. Do tej pory, przy złożeniu wniosku o dowód\ndla dziecka do 13 roku życia, wymagana była obecność obojgu rodziców. Obowiązek dostarczania przez\nwnioskodawcę dodatkowych dokumentów w formie\naktów stanu cywilnego, został ograniczony wyłącznie\ndo przypadku niezgodności danych wskazanych we\nwniosku, z informacjami istniejącymi w posiadanych\nprzez organ rejestrach.\nEwidencja ludności: możliwość dokonania wymeldowania lub zgłoszenia wyjazdu za granicę drogą\nelektroniczną, możliwość uzyskania numeru PESEL\nprzez cudzoziemca bezpośrednio po dokonaniu zameldowania.\nOprac. za: Agata Walczak\na początku lutego Zespół Pieśni i Tańca\nDobczyce przygotował dla mieszkańców Dobczyc oraz dla swoich fanów, którzy\nprzyjechali z często odległych stron, nie lada\ndochodzi - mówił Paweł Machnicki. Podziękował on wszystkim za organizację koncertu,\ntrenerom, zespołowi i rodzicom. – Dziękuję,\nże dedykowaliście ten koncert mojemu przyjacielowi Marcinowi\nPawlakowi – dodał.\nPawlak – syn burmistrza Pawlaka, podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania koncertu.\n- 11 listopada mój\ntata stał jeszcze na\ntej scenie i mówił o\nplanach. On ich już\nnie zrealizuje, ale\nzostawił swój plan i\ntego nie możemy\npowinniśmy stanąć w\nmiejscu – mówił\nopiekun Zespołu Adrian Kulik zaprosił\nwszystkich na obchody Jubileuszu 15-lecia\nZespołu Pieśni i Tańca Dobczyce, które planowane są na październik tego roku.\ngratkę. Na scenie auli widowiskowej Regionalnego Centrum Oświatowo-Sportowego\nZespół zaprezentował się w noworocznym\nprogramie. Koncert ten zadedykowany został\nzmarłemu w styczniu burmistrzowi Marcinowi Pawlakowi.\nDzieci i młodzież z dobczyckiego\nzespołu zabrały mieszkańców w tanecznośpiewaną podróż po\nPolski: od Śląska, Rzeszowszczyzny, na regionie krakowskim\nkończąc. Był to drugi,\nbyło nie tylko obejrzeć\ntańce regionalne, ale i\nposłuchać pieśni w\n- To wielka radość\npatrzeć jak ten zespół\nsię rozwija, liczny zespół, trenerzy i Zdjęcia: ze zbiorów ZPiT Dobczyce\nkapela, która do tego\nary reprezentacyjne Zespołu Pieśni i Tańca Dobczyce w ostatnią sobotę stycznia\nuczestniczyły w IX Ogólnopolskim Turnieju\nFot. ze zbiorów ZPiT Dobczyce\nTańców Polskich „O Puchar Mariana Wieczystego”. Ze Słomnik, w których Turniej się\nodbywał, nasi reprezentanci wrócili zadowoleni i z sukcesami.\nAdam Miąsko i Julita Szewczyk w\nKategorii I Debiut zajęli pierwsze miejsce. Z\npierwszym miejscem do Dobczyc wrócili\ntakże Janusz Kozień i Lucyna SławińskaTargosz (na zdjęciu) w Kategorii VII.\nW kat. II Open nasze pary reprezentacyjne zajęły następujące miejsca: Maciej\nSzewczyk i Kaja Kolińska - miejsce 4; Kornel\nWoźniak i Julia Klimek - miejsce 7; Kamil\nStasik i Kornelia Klimek - miejsce 9; Jakub\nPiotrowski i Julianna Gunia - miejsce 10;\nKacper Ptak i Jagoda Miąsko - miejsce 11.\nPodróże po pasjach – ferie w bibliotece\nerie w bibliotece upłynęły pod znakiem\npasji – to były „Podróże po pasjach”.\nBiblioteka wypełniała się w każdy dzień tłumem dzieci, które mogły skorzystać z bogatej\noferty. Nie brakowało także tych, którzy po\nprostu chcieli w bibliotece spędzić ten czas\nodpoczynku. Drzwi się nie zamykały i z tego\nsię bardzo cieszymy. A było w czym wybie-\nZ wielkim zainteresowaniem spotkał\nsię „Bajkowy czwartek”. To liczne zagadki –\ndzieci odgadywały bajki po rekwizytach i ich\nfragmentach, stworzyliśmy bajkowy pociąg\npo bibliotece, a na koniec była specjalna sesja\nfotograficzna z Kubusiem, Prosiaczkiem,\nTygryskiem a nawet z Tulisiem, który pojawił\nsię na chwilę w bibliotece. Dzieci mogły się\nrównież przebrać w przygotowane stroje.\nByło też coś dla pasjonatów gier. Aż\n44 osoby rywalizowało w turniejach organizowanych przez bibliotekę w pierwszym tygodniu ferii!14 osób rywalizowało w turnieju\nFIFA. Zwyciężył Jakub Majewski (FC Liverpool), drugie miejsce dla Kornela Woźniaka\n(FC Barcelona) a trzecie dla Kamila Ryskali\n(Bayern). W finale Liverpool po dogrywce\npokonał Barcelonę 2-1. Czwarta pozycja dla\nPiotra Ubika. Natomiast w dniach 18 do 20\nlutego trwał turniej League of Legends – w\ndrużynach pięcio-, trzy i jednoosobowych. W\n„piątkach” wygrała ekipa w składzie Szymon\nMachajski, Dawid Ślósarz, Maciej Pudełek i\nPiotr Maciorowski. W „trójkach” triumfował\nBartek Gibała, Arek Żmuda i Artur Kubik. W\n„jedynkach” pierwsze miejsce dla Bartka\nGibały, drugie dla Arka Żmudy, trzecie dla\nPiotra Czarneckiego. W całym turnieju „LoL”\nZdjęcia: Paweł Piwowarczyk\nwzięło udział 30 osób.\nSkoro pasje, to nie mogło zabraknąć\nludzi z pasjami. Odbyły się dwa spotkania z\njeźdźcem. Podczas nich dzieci dowiedziały\nsię wielu ciekawych informacji o jeździectwie, mogły szczegółowo zapoznać się z atrybutami jeździeckimi, poznali też książki z\nbiblioteki, które dotyczą tej tematyki. Kilka\ngodzin ferii poświęciliśmy\n(w wieku 3-9\nlat). Dzięki zajęciom z Magdaleną Piwowarczyk\npoznawały słownictwo związane\nNie zabrakło miejsca\ndla pasjonatów piłki nożnej. 61 osób (w tym\nczęść osób z KS Raba) wzięło udział w organizowanym przez Klub Kulturalnego Kibica\nwyjazdowi na mecz Wisły z Pogonią Szczecin. Oprócz tego miłośnicy książek przygotowali podczas zajęć własne zakładki dzięki\nWarsztatom Terapii Zajęciowej. Oczywiście\nw ferie trwały również zajęcia z Lego i z budowy radioodbiorników. Działo się!\nNa koniec nie może zabraknąć słowa\n„dziękuję” dla osób, które zupełnie bezinteresownie poświęciły swój czas, by sprawić\ndzieciom radość, dzięki temu wszystkie zajęcia były bezpłatne. Dziękujemy Katarzynie\nBurzawie – koordynatorce Warsztatów Terapii Zajęciowej z Dobczyc za ogromne zaangażowanie, kreatywność i przygotowanie zajęć\nbajkowych, Papierowego Teatru Kamishibai,\nprzeprowadzenie warsztatów zakładkowych i\nspotkania jeździeckiego. Pomogli nam również uczestnicy zajęć WTZ. Dziękujemy Anecie Baran ze SP z Dobczyc za przygotowanie\nzagadek i pomoc w bajkowej inicjatywie.\nRównież słowa podziękowania Elżbiecie\nŚlęczce za aktywny udział w zajęciach w roli\nŻaby! Magdalena Piwowarczyk przygotowała\ni przeprowadziła zajęcia z języka angielskiego\ndla najmłodszych. Wyrazy uznania dla\nAgnieszki Piwowarczyk za wsparcie nas w\nbiblioteki oraz za\nniezawodne były również nasze wolontariuszki Julia\n„LoL” i sędziowanie.\nW bibliotece zabrzmiała\nPieśń o bursztynie\nimo że zima jeszcze była widoczna za\noknem i odczuwalna w temperaturach\nprzynajmniej przez chwilę mogliśmy znaleźć\nsię nad morzem. Wszystko dzięki spotkaniu\nFot. Anka Stożek\nzainicjowanemu przez Klub Literacki działający przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w\nDobczycach. Był to wieczór autorski Grażyny\nTrzeciak zatytułowany „Pieśń o bursztynie”.\nAutorka zaprezentowała swoje wiersze o bursztynie ale nie tylko. W samym środku ferii (19 lutego), które upłynęły pod znakiem spotkań z pasjami mieliśmy okazję poznać panią Grażynę i jej wielkie zamiłowanie\ndo bursztynu. Nie zabrakło bardzo osobistych\nwierszy dotykających innych dziedzin życia.\nFragment wieczoru autorska poświęciła pamięci burmistrza Marcina Pawlaka, dedykując\nmu kilkanaście wierszy związanych z górami.\nDzięki autorce wierszy o bursztynie\npoznaliśmy Lucjana Myrtę, mistrza bursztynnika i jego znane na całym świecie dzieła.\nByła to wspaniała podróż po największych\ndziełach sztuki na świecie wykonanych przez\npolskiego mistrza okraszona wierszami Grażyny Trzeciak. W tej podróży pomógł nam\nfilm „Lucjan Myrta. Świat w kolorze bursztynu”.\nKolejne spotkanie, organizowane\nprzez Klub Literacki, już w marcu. Serdecznie zapraszamy\nrzypominamy, że Miś Tuliś rozpoczął\nw nowym roku akcję „Zostań Superczytelnikiem”.\nAkcja skierowana jest do dzieci – od\nprzedszkolaków do szóstej klasy szkoły podstawowej włącznie. W bibliotece każde chętne dziecko otrzyma specjalną kartę. Na niej\nza każdą wizytę w bibliotece będzie otrzymywało kolorową pieczątkę. Po uzbieraniu odpowiedniej ilości dziecko zostanie Super czytelnikiem I, II lub III stopnia. Zachęcamy do\nzabawy. Certyfikaty superczytelników będzie\nwręczał sam Tuliś! Zachęcamy do odwiedzin,\ndo zbierania pieczątek, a przede wszystkim do\nW Regionalnym Centrum Oświatowo Sportowym w Dobczycach odbywają się każdego\nmiesiąca rozgrywki szachowe z cyklu Grand\nPrix. Stowarzyszenie Integracji Rodzin „Więź”,\nwspólnie z Uczniowskim Klubem Sportowym\n„Elektron” w Dobczycach organizuje kolejne\nturnieje w ramach tego cyklu. Zawodnicy grają\nsystemem szwajcarskim na dystansie 5. rund z\ntempem gry 15 min. na partię dla zawodnika.\nUczestnicy zawodów szachowych to mieszkańcy: Dobczyc, Skrzynki, Niezdowa, Myślenic,\nDziekanowic, Janowic, Szczyrzyca, Stojowic,\nKoźmic Wielkich, Krakowa, Brzezowej, Jankówki, Podstolic, Winiar, Gorzkowa, Brzączowic,\nSędziują: Józef Żak i Jerzy Cholewa.\nWe wrześniowym, II turnieju zagrały\n32 osoby (w tym 11 kobiet) . Turniej wygrał z\nkompletem punktów Piotr Mika, ubiegłoroczny\nzwycięzca I Grand Prix Dobczyc w Szachach.\nPo 4 pkt. zdobyli: Józef Żuławiński, Dorota\nKozak, Elżbieta Duda, Rafał Duda. Po 3,5 pkt.\nuzyskali: Józef Polewka i Hubert Szlósarczyk.\nZ 3. pkt. turniej zakończyli, zajmując kolejne\nmiejsca: Wojciech Woźniak, Maria Baran,\nAgnieszka Biel, Jakub Bajer, Patryk Mika,\nDariusz Płoskonka, Maciej Stachnik, Elżbieta\nBaran. W przypadku równości zdobytych\npunktów o zajętych miejscach decydowała\nNajlepsi wśród przedszkolaków to:\nEmil Płoskonka, Krystian Mika, Hubert Spytek. Wszyscy zdobyli po 2 pkt. Najmłodsi\nuczestnicy turnieju to Justyna Biel, Krzysztof\nBaran, Maksymilian Nowakowski.\nW listopadzie rozegrany został III turniej. Zgłosiła się do niego rekordowa liczba\nuczestników - 43 osoby. Najmłodsi uczestnicy\nto Justyna Biel, Maksymilian Nowakowski,\nKrystian Mika, Krzysztof Baran.\nTurniej wygrał Tomasz Nawalany\nuczeń III klasy SP w Koźmicach Wielkich,\nprzed Dorotą Kozak (o miejscu zadecydowała\npunktacja pomocnicza - oboje mieli po 4,5\npkt.). Kolejne miejsca zajęli Józef Żuławiński,\nJarosław Wrona, Bartosz Ślęczka, Dariusz\nPłoskonka (wszyscy po 4 pkt.)\nW grupie kobiet zwyciężyła Dorota\nKozak z 4 pkt. wyprzedzając Katarzynę Czop,\nIzabelę Mikę, Elżbietę Dudaę Beatę Kozak,\nMarię Baran. Wszystkie zdobyły po 3 pkt. Najlepsze wyniki w grupach wiekowych uzyskali\nDorota Kozak, Józef Żuławiński, Adrian Duda,\nKatarzyna Czop, Tomasz Nawalany, Justyna\nBiel, Krzysztof Baran.\nCzwarty turniej rozegrany został w\ngrudniu. Przy szachownicach rywalizowało 38\nosób w tym 13 kobiet oraz 10. dzieci w wieku\nprzedszkolnym. Turniej wygrał z kompletem\npunktów Piotr Mika. Również 5 pkt. zdobyła\nElżbieta Duda a o miejscu w turnieju decydowała punktacja pomocnicza. Po 4 pkt. zdobyli\nAdam Mazurkiewicz, Patryk Mika, Marian\nPolak, Wiktor Salawa, Rafał Duda. W poszczególnych grupach wiekowych najlepsze wyniki\nosiągnęli Julia Reszka, Hubert Spytek, Izabela\nMika, Patryk Mika, Adrian Duda, Elżbieta\nDuda, Piotr Mika.\nW ostatni piątek stycznia rozegrany\nzostał piąty z kolei turniej. Zgłosiło się do niego się 37 osób. Najmłodsi uczestnicy to Maksymilian Nowakowski, Krystian Mika, Krzysztof Baran. Turniej wygrał Florian Wrona, uczeń\nSP w Podstolicach, zawodnik MKS MOS Wieliczka, zdobywając 4,5 pkt. Taką samą ilość\npunktów uzyskał Piotr Mika (o miejscu decydowała punktacja pomocnicza). Kolejne miejsca zajęli Dorota Kozak, Adam Mazurkiewicz,\nMarian Polak, Tomasz Nawalany, Dariusz\nPłoskonka. Wszyscy uzyskali po 4 pkt. W grupie kobiet zwyciężyła Dorota Kozak (4 pkt.)\nwyprzedzając Elżbietę Dudę, Maję Bobek,\nKatarzynę Czop (po 3 pkt.). Najlepsze wyniki\nw grupach wiekowych uzyskali Dorota Kozak,\nPiotr Mika, Adrian Duda, Maja Bobek, Florian\nWrona, Nikola Braś, Krzysztof Baran. Wszyscy uczestnicy otrzymali atrakcyjne nagrody.\nW dotychczas rozegranych turniejach\nzagrało 61 osób. Po 5 turniejach w grupie\nprzedszkolaków najwięcej punktów zgromadzili Hubert Spytek - 9, Krzysztof Baran - 8, Krystian Mika - 7,5. W grupie uczniów szkół podstawowych przewodzą Jakub Bajer - 14,5, Michał Maniecki - 14, Florian Wrona - 12,5 pkt.\nW klasyfikacji open lideruje ubiegłoroczny\nzwycięzca I Grand Prix Dobczyc w szachach\nPiotr Mika - 22 pkt. a kolejne miejsca zajmują\nsiostry Dorota Kozak i Elżbieta Duda, które\nmają po 19 punktów.\nOrganizatorami cyklu turniejów są\nStowarzyszenie Integracji Rodziny „Więź” i\nUczniowski Klub Sportowy „Elektron” w Dobczycach. Część nagród uzyskano z Jednostki\nInformacji Turystycznej w Dobczycach, działającej w ramach Małopolskiego Systemu Informacji Turystycznej.\nOd „Małego Mistrza” do olimpijczyka\nd września w SP w Kornatce realizowany\njest projekt „Mały Mistrz”, w którym\nbiorą udział uczniowie klasy 1. Jest to innowacyjny projekt rządowy dla klas młodszych\n(realizowany przez 3 lata), którego ideą jest\npromowanie zdrowego trybu życia i aktywnego\nFormuła opiera się na sześciu blokach\nsportowych (rowerzysta-turysta, gimnastyktancerz, saneczkarz-narciarz-łyżwiarz, piłkarz,\nlekkoatleta, pływak). W każdej dziedzinie\nuczeń ma szansę opanowania określonej umiejętności, za którą nagradzany jest odznaką.\nProjekt jest współfinansowany przez Urząd\nMarszałkowski; dzięki temu szkoła otrzymała\nsprzęt sportowy o wartości 1500 zł.\nZajęcia prowadzone są przez: Łukasza Międzika, nauczyciela WF i Beatę Gibałę-Dudek,\nwychowawcę klasy 1.\nW czasie pełnych atrakcji zajęć uczniowie opanowują określone sprawności i umiejętności ruchowe z zakresu lekkiej atletyki, gier\nzespołowych, sportów zimowych, turystyki i\npływania. Przez aktywność stają się nie tylko\nsprawni fizycznie, ale także poprawiają swój\nstan zdrowia, mają lepszą samoocenę, koordynację, doskonalą umiejętności współpracy w\ngrupie, przestrzegania zasad i radzenia sobie ze\nstresem. Pod okiem fachowego trenera rozwijają swoje pasje.\nSport może, i powinien być wspaniałą\nszkołą kształtowania ciała, siły woli; sztuką\nczynnego życia. Warto pokochać wysiłek i\nodnieść satysfakcję z nowych umiejętności.\nKto wie, czy z Małego Mistrza nie wyrośnie\nRegionalnym Centrum OświatowoSportowym, po rocznej przerwie, ponownie zabrzmiały kolędy, pastorałki i piosenki świąteczne w wykonaniu Big Bandu\n„Dobczyce”. Ze sceny popłynęły znakomite\nutwory anglojęzyczne, takie jak m.in. "White\nChristmas", "Have Yourself a Merry Little\nChristmas", Mery Christmas Everyone",\n"Jingle Bells", "Baby It's Cold outside",\n"Santa Baby" czy "Silent Night". Obok nich\npojawiły się najpiękniejsze polskie kolędy,\ntakie jak choćby "Tryumfy Króla Niebieskie-\ngo" czy "W żłobie leży" – wszystkie w niezwykle energetyzujących aranżacjach. Można\nbyło usłyszeć w nich rytm walca, mambo,\nswinga czy bluesa. Miłym akcentem, który\nsprawił dobczyckiej publiczności dużo radości, była składanka:\n"Cartoon" w aranżacji\nktóra przeniosła dzieci i\ndorosłych w świat bajek i\nBig Band Dobczyce, liczący obecnie 28 muzyków, powstał w 2008\nroku i działa pod patronatem Miejsko-Gminnego\nw Dobczycach. Pomysłodawcami i założycielami\nzespołu są: Janusz Zapał i\nWaldemar Jarząbek. Zespół tworzą młodzi muzycy\n– pasjonaci, którzy muzykowaniu poświęcają cały\nswój wolny czas. Przez pierwsze 3 lata zespół\nprowadzony był przez Władysława Chorobika. Po nim pałeczkę bandleadera objął Ernest\nHeksel, absolwent Akademii Muzycznej we\nWrocławiu na kierunku jazz i muzyka estradowa.\n„ Gwiazdo świeć, kolędo leć...”- Wspólne kolędowanie\nŚ brzmiał śpiew, który poruszył serca obec-\nwiatła zgasły, zapanowała cisza i za-\n„Gwiazdo świeć, kolędo leć, misterium niech się dzieje.\nDziś święta noc i wielka moc nadciąga od Betlejem...”\nW niedzielę, 18 stycznia w Szkole\nPodstawowej w Dobczycach mieszkańcy\nuczestniczyli we „Wspólnym Kolędowaniu”.\nGościnnie do najmłodszych artystów z naszej\nszkoły (kl. Ia, Ie, IIa, IIb) dołączyły dzieci ze\nscholki z Wieliczki z parafii Św. Pawła Apostoła wraz z Grzegorzem Tuleją i Krzysztofem Pajdą. Wielką radością i niespodzianką\ndla obecnych był występ znanej artystki, Renaty Przemyk, która zaśpiewała kilka kolęd, a\ntakże towarzyszyła muzykom akompaniując.\nWieczór składał się z dwóch części.\nW pierwszej zaprezentowane zostało przedstawienie pt: „Niech Boże Narodzenie dokona\nsię w naszych sercach” w wykonaniu dzieci z\nkl. IIa i IIb przygotowanych przez Grażynę\nPudlik i Renatę Zając, a wspomagała je Kry-\nstyna Baran. Potem już było słychać tylko\nkolędy i pastorałki. Na zakończenie spotkania\ndzieci wierszami i piosenkami uczciły zbliżające się Święto Babci i Dziadka.\nCałą uroczystość uświetnił również\nsłodki poczęstunek przygotowany przez niezawodnych rodziców naszych uczniów. Włączyli się oni także aktywnie w dekorację sali\ngimnastycznej. Pomocni byli również starsi\nuczniowie z kl. 6a i S.U.\nPomysłodawcą tego dużego przedsięwzięcia była Elżbieta Janik wraz z Piotrem\nSkórą , którzy rozśpiewali licznie przybyłych\nmieszkańców nie tylko z Dobczyc.\nPodczas spotkania wszystkim towarzyszyła podniosła i wzruszająca atmosfera.\nProgram i Koncert zadedykowany był pamięci Burmistrza Marcina Pawlaka. Jak na dobrą\nkolędę przystało, kapelusz wypełnił się datkami, które zostały przekazane na wsparcie\ndziałalności hospicjum „Bądźmy razem” w\nWiśniowej. Cała uroczystość dostarczyła\nwielu pozytywnych wrażeń.\nTrener Ćwierz w SP Dobczyce\nychowawczyni klasy 4c, Urszula Rokosz postanowiła swoim uczniom oraz\nklasie 4a i 4 c sprawić prezent mikołajkowy.\nNa jej zaproszenie przyjechał do szkoły\npierwszy trener Artura Szpilki - Władysław\nCzłowiek skromny i sympatyczny, a\nto właśnie dzięki niemu nasz bokser znalazł\nwłaściwą drogę w życiu. Pan Władysław opowiadał o karierze Artura oraz swojej. Z bok-\nsem ma do czynienia 50 lat. Uczniowie słuchali z zachwytem, a z jeszcze większym\nprzymierzali rękawice Artura Szpilki i robili\nsobie w nich zdjęcia.\nDo spotkania dołączyli również\nuczniowie 5a i 6a. Mam nadzieję, że niespodzianka była udana. Zapraszam do obejrzenia\nzdjęć w galerii na stronie naszej szkoły\nJaponia daleko a tak blisko\nczniowie klas: 4 c, 5 a i 5 d Szkoły Podstawowej w Dobczycach mieli okazję\npoznać swojego nauczyciela języka angielskiego z zupełnie innej strony. Z inicjatywy\nUrszuli Rokosz, wychowawczyni 4 c odbyło\nsię spotkanie związane z kulturą japońską.\nW lekcji wychowawczej pt: ,,Ludzie z\npasją” uczestniczyła Paulina Ćwierz. Była to\nogromna niespodzianka dla uczniów, gdyż\npani uczy ich języka angielskiego na co dzień.\nSkromna anglistka okazała się dla nich człowiekiem z ciekawym życiorysem i pasją. Jak\nsię okazało, nauczycielka studiowała japonistykę. Po tych studiach odwiedziła Japonię,\nponieważ ten kraj ją zauroczył. Poza tym pani\nPaulina w rozmowie z uczniami przyznała, że\nczasami pisze wiersze. Największą niespodzianką były dla nich imiona pisane przez\npanią w języku japońskim. Uczniowie mieli\nteż okazję zadać pytania na interesujące ich\ntematy związane z Japonią.\nczniowie klas I-III Szkoły Podstawowej\nprzedstawili kolegom i koleżankom z SP z\nBrzączowic oraz Przedszkola Samorządowego nr 1 z Dobczyc inscenizację pt.:\n„Elektryczni Czarodzieje” wg scenariusza\nnapisanego przez nauczycielki edukacji wczesnoszkolnej - Danutę Głuś i Gabrielę Misiorek, w którym ujęte zostały treści dotyczące\nenergii elektrycznej, historii oświetlenia i\nbezpiecznych zachowań w trakcie korzystania\nz urządzeń elektrycznych - szczególnie w\nczasie nadchodzących ferii.\nPomimo trudnej tematyki, widzowieprzedszkolaki oraz uczniowie klas I-VI, wykazywali duże zainteresowanie i zaciekawienie prezentowanym widowiskiem. Atmosfera\npełna była napięcia, a zwłaszcza w momencie\nwykonywania przez starożytnego Talesa,\ndoświadczenia z zakresu elektrostatyki. Tales\nów potarł nadmuchany balonik o włosy koleżanki, który „uczepiwszy” się jej włosów, dał\ndowód na magię przyciągania. Aktorzy ujawnili w trakcie spektaklu talenty nie tylko recytatorskie, ale również taneczne i wokalne.\narcerze ze szczepu ,,Orle Gniazdo”, tak\njak wszyscy mają postanowienia na\nnadchodzący rok. Ale czy zmienią coś one w\nnaszym mieście? Czy w ogóle jest potrzeba\nświeżych głów gotowych na nowe wyzwania?\nJeszcze w grudniu, zmęczeni po kilku miesiącach pracy pożegnaliśmy się podczas harcerskiej wigilii. Marzeniem każdego był\nbeztroski odpoczynek w gronie najbliższych.\nAle teraz, gdy nadszedł nowy rok, sprawa\nobróciła się co najmniej o 180 stopni . W\nkażdej głowie kłębią się nowe pomysły, nowe chęci, aby podjąć wyzwania. Zważając\nna to, że nowy rok to nowe możliwości, poprzeczkę stawiamy wyżej niż dotychczas. A\nKomenda Szczepu na pewno zadba o\naktywny wypoczynek najmłodszych i tych\nstarszych również. Zaplanowanych jest wiele\nakcji i inicjatyw, które sprawią, że Ci, którzy\nzawsze w nas wierzą, uwierzą jeszcze mocniej, a Ci, którzy nie rozumieją- zaczną dostrzegać ,,plusy” naszej pracy.\nEtap ,,2015” zaczęliśmy od włączenia\nsię w Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy.\nW niedzielę, 11 stycznia można było spotkać\nwielu harcerskich i zuchowych wolontariuszy z puszkami i czerwonymi serduszkami.\nBardzo dziękujemy za okazaną pomoc i wiele pieniędzy, które przekazaliśmy do Sztabu\nW styczniu trwały przygotowania do\nzimowisk. Zuchy, harcerze i harcerze starsi\nplanowali wiele atrakcji umilających zimowe\ndni w Dobczycach. O tym co się działo na\npewno opowiemy następnym razem.\nWierzymy, że nadchodzący rok, będzie\nzabawy, pozytywności, przyjaźni i zdobytych\nsprawności - Na\nG n i a z d o ”\nX Korpus Kadetów Dobczyce podsumował ubiegły rok\nKorpus Kadetów Dobczyce działał od\nstycznia 2014 roku przy Oddziale Malta\nSłużba Medyczna Myślenice. Spotkania odbywały się w Regionalnym Centrum OświatowoSportowym w Dobczycach.\nW bezpłatnym,16. godzinnym szkoleniu\npierwszej pomocy, brało udział 14. kadetów,\nktórzy na zakończenie zdali z wynikiem pozytywnym egzamin z Resuscytacji KrążeniowoOddechowej (RKO). Dodatkowo Kadeci wzięli\nudział w doszkalaniu z pierwszej pomocy, które\nodbyło się w Osieczanach. Cztery Kadetki, które\nukończyły 16 lat, zdały dodatkowo egzamin na\npełnoprawnych członków Stowarzyszenia Malta\nBraliśmy udział w 30 akcjach i wydarzeniach na terenie Dobczyc i okolic. Były to m.in.:\nszkolenie z pierwszej pomocy, trzydniowa Wielkanocna Zbiórka Żywności, zbiórka zabawek\noraz pokaz pierwszej pomocy dla Przedszkola w\nCzasławiu, Kongres Polsko-Niemiecki, akcja\nPodziel się Posiłkiem, Rycerski Dzień Dziecka,\nobchody Święta 11 Listopada, Świąteczna\nZbiórka Żywności, Wigilia Uliczna, Jarmark\nŚwiąteczny, Święto Radości, Święto Kozy i\nOrganizacji Pozarządowych, Dni Dobczyc.\nKadeci i Maltańczycy doskonalą swoje\numiejętności podczas zajęć w Grupie Pokazowej.\nDwukrotnie zaprezentowali swoje umiejętności\nw pokazach z pierwszej pomocy, inscenizując\nużycie AED podczas Pikniku NGO i Jarmarku\nŚwiątecznego w Dobczycach. Członkowie Stowarzyszenia nie otrzymują za swoją służbę żadnego wynagrodzenia. Większość zabezpieczeń\nna terenie Dobczyc odbywało się bezpłatnie w\nzamian za użyczenie sali w RCOS na prowadzenie szkolenia Korpusu Kadetów i Grupy Pokazowej.\nChcemy kontynuować działalność, szczególnie poprzez szerzenie wiedzy dotyczącej\nużycia AED. Dlatego bardzo zależy nam na\nzdobyciu środków na pozyskanie AED treningowego. Potrzebę takich pokazów, szkoleń czy\nprelekcji zgłaszają nam przede wszystkim rodzice małych dzieci oraz osoby starsze. Swoje działania zaczynamy w ścisłej współpracy z Fundacją Dobczyckie Centrum Wsparcia.\nWe wrześniu będziemy obchodzić XXlecie działalności idei Maltańskiej w naszym\npowiecie oraz X-lecie działalności Kadetów.\nPoszukujemy także sponsorów na wykonanie\nsztandaru oraz przynajmniej części mundurów\ngalowych, dzięki czemu będziemy mogli w\nsposób godny uczcić te uroczystości.\nKorpus Kadetów Dobczyce\nz Sekcją Wokalną\nekcja Wokalna MGOKiS działa przy\nMiejsko-Gminnym Ośrodku Kultury i\nSportu w Dobczycach od kwietnia 2014. W\njej skład wchodzi ponad 40. młodych wokalistów w wieku od 5 do +20 lat, którzy trenują\numiejętności wokalne pod okiem instruktorki, Beaty Czajki-Rolińskiej. Jesienią Sekcja\ndała swój pierwszy duży koncert, który stanowił podsumowanie 5. miesięcy zajęć zorganizowanych w ramach małego projektu pt.\n„Rozśpiewane Dobczyce..”, następnie, we\nwspółpracy z Zespołem Pieśni i Tańca\n„Dobczyce” przygotowała koncert patriotyczny „Za to, że jesteś moim krajem...”.\nSukces, jakim zakończyły się oba koncerty dodał wokalistom skrzydeł. W okresie\nzimowym Sekcja skupiła się na opracowaniu\nrepertuaru kolędowego. Maluchy zadebiutowały z nim już podczas corocznej Wigilii\nUlicznej, podczas której rozgrzały wszystkich zebranych w Rynku energetycznymi\nkolędami i piosenkami świątecznymi.\nW styczniu (10 stycznia) liczna reprezentacja Sekcji wzięła udział w VIII Nowohuckim Konkursie Kolęd i Pastorałek, gdzie\nnagrody zdobyli: Patrycja Pajor i Dominik\nZając 3 miejsce w kat. duet, Angelika Pudlik\nzajęła III miejsce w kategorii solista, natomiast Zuzia Węglarz – wyróżnienie, również\nWieczorem Sekcja dała koncert w\nRCOS w Dobczycach. Obok naszych wokalistów, na scenie wystąpili także młodzi artyści\nz zaprzyjaźnionego Studia Piosenki Young\nStars z Raby Wyżnej. Publiczność zgromadzona we foyer usłyszała najpiękniejsze zimowe piosenki, kolędy i pastorałki, takie jak\nm.in. „Na całej połaci śnieg”, „Całą noc padał śnieg” czy „Nie było miejsca dla Ciebie”\n- wszystkie w ciekawych, klimatycznych\nzłonkowie Koła Polskiego Związku\nEmerytów Rencistów i Inwalidów spotkali się w remizie OSP, aby podsumować\nubiegły rok i przedstawić plany na najbliższe\nkolejne miesiące. Podczas spotkania minutą\nciszy uczczono pamięć zmarłego burmistrza\nPrzewodnicząca Władysława Feliks\npodziękowała sponsorom, którzy wspierają\nKoło: państwu Brożkom i Palonkom oraz\nUrzędowi Gminy i Miasta Dobczyce. Podziękowała także wolontariuszkom, które były\nobecne na spotkaniu i pomagały w jego przygotowaniu i podczas trwania.\nŻyczenia emerytom złożyli Paweł\nMachnicki, pełniący funkcję burmistrza,\nksiądz Edward Łatka oraz Maria Jędrzejowska, skarbnik Zarządu Rejonowego ZERiI\nMariusz Obajtek – sukces z biletem za ocean\nariusz Obajtek – uczeń klasy II technikum informatycznego, został laureatem\nprestiżowego międzynarodowego konkursu\nGoogle Code-in, organizowanego przez firmę\nGoogle. Konkurs polegał na wykonywaniu\nróżnych zadań dla organizacji open source.\nMariusz jest jednym z 24. zwycięzców, dla\nktórych główna nagrodą, ufundowaną przez\norganizatora, jest wycieczka do siedziby firmy w Mountain View, gdzie oprócz udziału\nw uroczystości rozdania nagród, będą mogli\nspotkać się z pracownikami firmy, oraz zwiedzą San Francisco.\nMariusz jest osobą bardzo inteligentną, życzliwą i pomocną a jego najszlachetniejszą cechą jest skromność. Wszystko osiągnął swoją ciężką pracą. Nigdy nie chwalił się\nswoimi umiejętnościami. Pracował do późnych godzin, mimo to na zajęcia był zawsze\nprzygotowany. Przyjaciele mówią o nim, że\njest osobą godną zaufania, z którą można\nrozmawiać na wiele tematów.\n- Moja przygoda z programowaniem zaczęła\nsię w trzeciej klasie gimnazjum, o ile nie liczyć małego epizodu z językiem LOGO w\nszkole podstawowej – opowiada Mariusz.\nPierwszy poważniejszy kod poznał\njeszcze pod koniec drugiej klasy. Początkowo\nbył przekonany, że po tygodniu będę w stanie\nprzenosić góry, jednak rzeczywistość zweryfikowała marzenia i po dosyć krótkim czasie\n- Moje podejście zmieniło się pod wpływem\ndwóch kolegów z wakacyjnego obozu dla\nuczniów zdolnych (2012r.), którzy zarazili\nmnie swoją pasją. Zaraz po powrocie znów\nprzysiadłem do kodu i zacząłem wytrwale,\nkrok po kroku uczyć się podstaw, w końcu\npoznałem też nieco bardziej złożone zagadnienia. Dziś ciągle staram się zdobywać\nnowe doświadczenia, poznawać nowe języki\ni narzędzia, o ile pozwala na to czas.\nNa tym obozie poznał kolegę, który\nbył laureatem konkursu Google’a. Już wtedy\nzaświtała mu w głowie myśl, że on sam też\n- W listopadzie ubiegłego roku podjąłem\ndecyzję, że skoro to już ostatnia szansa z\nracji mojego wieku, to nie mam już nic do\nstracenia i trzeba postawić wszystko na jedną kartę – wspomina – W ten sposób klamka\nzapadła i 1 grudnia stanąłem w szranki z\ninnymi uczestnikami konkursu. Początkowo\nnie mogłem zdecydować się na wybór organizacji, dla której miałbym pracować, przez\nco jedno zadanie wybrałem nie patrząc na\nto, dla kogo je robię i w ostatecznej klasyfikacji zwycięzców mojej późniejszej organizacji nie było ono klasyfikowane.\nMimo wiary we własne umiejętności i\nsiły, nastawienie Mariusza w okresie oczekiwania na końcowe wyniki było sceptyczne,\nwidziałem bowiem swoją stratę do dwóch\nnajlepszych pod względem ilości zadań konkurentów. Nie nastawiał się na wygraną, jednak był bardzo zadowolony z całokształtu\npracy jaką wykonał i z doświadczenia oraz\nwiedzy, jakie udało mi się zdobyć.\n- W nocy z 26 na 27 stycznia, kiedy miały\nzostać podane nieoficjalne wyniki, bardzo źle\nspałem. Może był to znak? Rano czekał na\nmoje skrzynce mailowej list z informacją o\ntym, że zostałem jednym z 24 głównych zwycięzców! Poczułem wielką dumę i radość oraz\nprzypływ ogromnej pewności siebie, której\nostatnim czasem mi brakowało. Potrzebowałem przełamania i owe przełamanie nadeszło,\nz czego niezmiernie się cieszę i mam nadzieję\nna kolejne wyzwania i sukcesy – mówi Mariusz Obajtek.\n(kl. II Technikum Informatycznego\nZS w Dobczycach)\nuż po raz kolejny w Zespole Szkół im. ks.\nprof. Józefa Tischnera w Dobczycach odbyło się spotkanie opłatkowe, w którym wzięło udział kilkadziesiąt osób starszych, samotnych i niepełnosprawnych z terenu gminy.\nWigilia dla osób samotnych przygotowana została we współpracy z MiejskoGminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w\nDobczycach oraz z Urzędem Gminy i Miasta\nDobczyce. Uczestniczący w świątecznym\nspotkaniu dyrektor ZS Bogusław Lichoń powitał wszystkich zgromadzonych, natomiast\nmodlitwę i Słowo Boże wygłosił szkolny\nkatecheta, ksiądz Karol Milewski.\n- Nauczyciele pracowni gastronomicznej ZS\nwraz z młodzieżą jak zawsze zadbali o oprawę\nkulinarną – opowiada jedna ze współorganizatorek imprezy, Agnieszka Stoch. - Kolację\nwraz uczniami klas 2 TG i 3 TG przygotowały\nBarbara Latocha, Joanna Brytan, Teresa\nCalik oraz Agnieszka Piłat, natomiast salę\nobsługi konsumenta udekorowali również\nuczniowie klasy 3 TG.\nJak co roku była to dogodna okazja do\nspotkania się, rozmów i wspólnego kolędowania.\n- Cieszy nas zaangażowanie młodzieży, która\naktywnie włącza się w tego typu uroczystości\n– dodaje jedna z koordynatorek spotkania,\nAgnieszka Półtorak-Ryś – Podczas wigilii\nwystąpiła grupa kolędnicza Pasterze z Dobczyc w składzie: Łukasz Pudlik i Krzysztof\nŻuławiński (3T2), Patryk Głuś i Sebastian\nIrzyk (3T4), Tomasz Chorobik, Szymon Smok\n(obaj ZS im. Reja w Myślenicach).\nUroczystość przebiegała w miłej, rodzinnej atmosferze, życzono sobie podobnego\nspotkania za rok, w tym samym gronie.\nBurmistrz Gminy i Miasta Dobczyce działając zgodnie z art.35 ustawy z dnia 21 sierpnia\n1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t.\nDz.U. z 2014 r. poz.518. z póź. zm.) informuje, że na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu\nGminy i Miasta w Dobczycach, Rynek 26,\nwywieszono informację, o przeznaczeniu do\nsprzedaży nieruchomość położoną w Brzączowicach, oznaczoną jako działka nr 749/2.\nInformacja zamieszczona jest również na stronie internetowej Urzędu Gminy i Miasta Dobczyce - www.dobczyce.pl i BIP-e.\nerdecznie zapraszamy do udziału w eliminacjach powiatowych\nXXVIII Małopolskiego Festiwalu Form Muzycznych i Tanecznych Talenty Małopolski 2015.\nEliminacje odbędą się 19 marca w Regionalnym Centrum\nOświatowo-Sportowym w Dobczycach.\nZgłoszenia do eliminacji (kopie kart zgłoszeń) można przesyłać do 13 marca na adres Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i\nSportu w Dobczycach, ul. Szkolna 43; 32-410 Dobczyce lub drogą\nmailową: [email protected] Oryginał kart należy przedłożyć w dniu eliminacji.\nKarty zgłoszeń do pobrania na stronie:\nwww.mgokis.dobczyce.pl Organizator zastrzega sobie prawo niedopuszczenia do dalszego etapu uczestników, którzy nie złożą prawidłowo wypełnionych oryginałów kart zgłoszeń.\nBezpieczniejsza szkoła dla twojego dziecka\nyobraźmy sobie scenkę… W jakiejś\nszkole chłopiec zbiega ze schodów,\npotyka się, przewraca, uderzając głową w\nstopień. Traci przytomność… Codziennie\nmożemy zetknąć się z podobną sytuacją:\nFot. ze zbiorów ZS Dobczyce\nupadkiem, zasłabnięciem, kończącym się\nutratą przytomności – w domu, w miejscu\npracy, nauki, na ulicy. Jak postępować w\ntakich przypadkach, jak pomóc?\nM.in. w trosce o bezpieczeństwo\nuczniów i szybkie reagowanie w razie wypadku, w Zespole Szkół im. ks. J. Tischnera w\nDobczycach, zostały zorganizowane warsztaty pomocy przedmedycznej, których celem\nbyło przeszkolenie z zakresu pierwszej pomocy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia.\nW szkoleniu uczestniczyło 85. pracowników\nZS (przeszkoleni zostali nauczyciele oraz\npracownicy administracji i obsługi). Zajęcia\nobejmowały ćwiczenia z użyciem fantomów,\nfilmy instruktażowe, odbyła się również demonstracja defibrylatora AED.\n- Uzyskaliśmy wiele cennych informacji, m.in. została poruszona kwestia\nprawna i bezpieczeństwa podczas\nudzielania pomocy przedmedycznej –\nopowiada jeden z uczestników szkolenia. - Przede wszystkim mieliśmy\npodstawowych zabiegów resuscytacyjnych pod okiem doświadczonych\ninstruktorów, którzy pomagali nam i\nkorygowali błędy. Otrzymaliśmy\nwskazówki, jak udzielać pierwszej\npomocy, utrzymując przy życiu poszkodowanego, nie dopuszczając do\npowstania dalszych powikłań do chwili przybycia karetki pogotowia ratunkowego.\nSzkolenie zostało zorganizowane przez\nStarostwo Powiatowe w Myślenicach, m.in.\nze środków Funduszu Szwajcarskiego, a przeprowadzili je Certyfikowani Instruktorzy\nPolskiej i Europejskiej Rady Resuscytacji,\nKatarzyna Szoch-Jędrys i Krzysztof Kowal\nwraz z wolontariuszami Szkoły Młodych\nJasełka z Kornatki do Drogini\nFot. ze zbiorów SP w Kornatce\nradycyjnie od kilku lat, w styczniu\nuczniowie Szkoły Podstawowej w Kornatce odwiedzają podopiecznych Centrum\nSeniora w Drogini.\nW tym roku, 29 stycznia do tego ośrodka udała się grupa 26. uczniów z opiekunami.\nNa spotkaniu ze starszymi i samotnymi\nmieszkańcami Domu Seniora młodzi\nartyści pokazali Jasełka. Przedstawienie\nzostało przygotowane przez uczniów\nklas IV-VI, którzy pod opieką Joanny\nMłynarczyk uczestniczą w zajęciach\nMieszkańcy ośrodka ciepło przyjęli młodych aktorów. Cieszyli się z\nmożliwości wspólnego kolędowania\npodczas oglądania Jasełek. Później\nwszyscy aktorzy zostali ugoszczeni\nW podziękowaniu za występ\nwszyscy otrzymali opaski odblaskowe, a\nszkoła dyplom wdzięczności dla przyjaciół\nCentrum Seniora w Drogini. Dla uczniów\nbyła to wspaniała lekcja wychowawcza lekcja z życia wzięta.\n„Biblioteka! – super sprawa.\nKsiążka – wiedza i zabawa”\nrupa „Biedronek” z Przedszkola Samorządowego nr 3 w Dobczycach, będąca\nuczestnikami projektu autorstwa Jadwigi\nDaniek-Salawy („Biblioteka! – super spawa.\nKsiążka – wiedza i zabawa.”), ma już za sobą\nkolejne spotkania biblioteczne i realizację\ncelów projektowych. Jeszcze w grudniu minionego roku dzieci miały okazję wysłuchać\nFot. ze zbiorów MBP w Dobczycach\nlegendy Ewy Stadtmiller: „Największy\nskarb”, którą czytał dyrektor Biblioteki Publicznej w Dobczycach, Paweł Piwowarczyk.\nDzieci w tym dniu złożyły również na ręce\nTulisia (misia z Biblioteki) dla niego i\nwszystkich pracowników najserdeczniejsze\nżyczenia z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku 2015.\nW nowym roku, dniu 13 stycznia,\n„Biedronki” wysłuchały kolejnej legendy\nautorstwa Ewy Stadtmiller pt. „Jak ubogi\ngóral Pana Jezusa gościł”, którą przeczytała\ndzieciom Magdalena Bukiej –właścicielka\njednej z dobczyckich aptek. Później dzieci\nwysłuchały prelekcji połączonej z pokazem\nna temat czasopism dla młodych czytelników. Dowiedziały się, które z nich są wartościowe i zawierają naprawdę interesujące\nPani bibliotekarka pozwoliła poprzeglądać dzieciom czasopisma oraz poinformowała, że można je wypożyczać do domu. Na\nzakończenie wizyty w Bibliotece dzieci miały możliwość pobawić się zabawkami, które\nprzecież są zupełnie inne, niż te w przedszkolu, którymi bawią się codziennie.\nPryska na salonach\n„Być kobietą…” po raz trzeci\nerdecznie zapraszamy do RCOS w Dobczycach 8 marca, od godz. 16. Po raz\ntrzeci już organizujemy tutaj jedyna taką impreza dla Kobiet.\nOrganizatorzy przygotowali dla odwiedzających zajmujący program. W tym dniu\nPanie będą mogły skorzystać z bezpłatnych\nkonsultacji kosmetycznych, dietetycznych,\nfryzjerskich, itp. oraz zakupić akcesoria, biżuterię czy też kosmetyki. Ta edycja będzie wyjątkowa, bowiem oprócz corocznych pokazów\nartystycznych zespołów MGOKiS, pokazu\nmody oraz mini koncertu, w trakcie imprezy\nogłoszony zostanie wynik Plebiscytu na Kobietę Dobczyc 2014. Celem Plebiscytu jest\npromowanie wyjątkowych kobiet, aby ich\nhistorie mogły być inspiracją do podejmowania działań, do realizowania swoich potrzeb,\ndo szeroko rozumianej aktywności – w sferze\nzawodowej i osobistej. By znaleźć osobowość\ni autorytet nie trzeba szukać daleko – takie\nnadzwyczajne Kobiety żyją obok nas! Patronat Honorowy nad Plebiscytem objął Paweł\nMachnicki - pełniący funkcję Burmistrza\nGminy i Miasta Dobczyce.\nKolejną atrakcją będzie semi-final projektu „Metamorfozy-pokochaj siebie” (patrz. str.\n15) - finalistki projektu wezmą udział w pokazie mody.\nPodobnie jak w poprzednich latach, jedną\nz idei tego wydarzenia, jest promowanie lokalnych usługodawców i producentów z szeroko rozumianej branży kobiecej. By współtworzyć to wydarzenie, zainteresowani wystawcy mogą zgłaszać się na adres mailowy:\n[email protected] po więcej informacji i\nby zarezerwować stoisko.\nMąkę przesiać do miski, dodać jajka wodę i\nsól. Wyrobić łyżką dokładnie. Można również\nwykonać to mikserem.\nZagotować wodę, osolić ją, dodać tłuszcz. Kluski kłaść na gotującą się wodę metalową łyżką,\nzamieszać i pogotować pod przykryciem parę\nminut. Odcedzić, przelać gorącą wodą. Podawać z cukrem, roztopionym masłem lub sosami: mięsnym czy grzybowym.\nSmacznego życzy Teściowa\nPorada z apteki Natury: siniak - może szybciej zniknąć, gdy po uderzeniu przyłożysz zaraz\nzimny okład, potem posmaruj zielem łagodzącym ból a po dwóch dniach zastosuj ciepłe\nto z Czytelników nie pamięta wydarzenia sprzed piętnastu laty? Był rok 2000\n– Archidiecezja Krakowska obchodziła tysiąclecie istnienia. Z tej okazji w Muzeum\nArchidiecezjalnym otwarto wystawę najstarszych zabytków sztuki sakralnej.\nPewnej niedzieli owoczesny proboszcz w\nogłoszeniach parafialnych zakomunikował\nnam, że wypożyczył na wystawę do Krakowa\nzdobiącą główny ołtarz Pietę – gotycką rzeźbę prawdopodobnie z pracowni Wita Stwosza\n(z końca XV w) oraz „…najstarszy zabytek\nsztuki sakralnej – pochodzący prawdopodobnie z XIII w (…) chrzcielnicę – pełniącą\nobecnie funkcję kropielnicy. Wykonana z\njednego bloku kamiennego - piaskowca –\nwykazuje cechy stylu romańskiego.\nPo jakimś czasie Pieta wróciła na swoje\nmiejsce, a chrzcielnica – nie.\nKilkakrotnie będąc w Krakowie odwiedzałam muzeum mieszczące się pod Wawelem – przy ul. Kanoniczej. I widziałam, że\nodnowiony zabytek stoi w jednej z stoi w\njednej z sal muzealnych z adnotacją, że to\nobiekt wypożyczony z Dobczyc.\nMoże już czas, żeby do nas wrócił! Mimo, że jesteśmy miastem historycznym i turystycznym, nie mamy zbyt wielu autentyków.\nZamek odrestaurowany (wydobyty z ziemi),\nmury i baszta z fragmentami czternastowiecznymi. Obawiając się, że zabytek do nas nie\nwróci, zgłaszałam kolejno problem władzom\nduchownym i świeckim.\nW ubiegłym miesiącu odwiedziłam krakowskie muzeum po raz kolejny. Chrzcielnica\nstoi, a od pani kustosz dowiedziałam się, że\nnikt się o depozyt nie upomniał. I że dobrze\nmu tu, w Krakowie.\nObawiam się, że wiekowy zabytek do nas\nnie wróci, jeśli o to nie będziemy zabiegać.\nW Krakowie, przy tej samej ulicy Kanoniczej, jest wspaniałe muzeum w pałacu Erazma Ciołka, gdzie m.in. eksponowane są zabytki gromadzone od XIX w. przez możny\nród Szołajskich, którzy uratowali cenne obrazy, rzeźby, figury, krzyże niszczejące w galicyjskich kościołach i kaplicach. Wśród nich\n„… dobczycki tryptyk (właściwie poliptyk…)\nz lat 1490-1500 (…). Tryptyk ten stanowił\nkiedyś ołtarz główny w kościele parafialnym\nw Dobczycach (…), a od 1898r. znajduje się\nw muzeum, gdzie stanowi jeden spośród wielu eksponatów.”\nNasi dziadowie nie znali wartości starych\nprzedmiotów, nie stać ich było na zabezpieczenie i konserwację. Ale my z pewnością\npotrafimy dbać o nasze pamiątki odległej\nprzeszłości. Upomnijmy się o historyczną\n„Koziarów da się lubić - dobczyckie opowieści”\nzy jesteś „pniokiem”, czy też może\n„krzokiem” lub „ptokiem” to z pewnością, kiedy weźmiesz do ręki dobczyckie opowieści i przewracać będziesz kartki, ogarną\ncię niezwykłe myśli. Drążyć będą one twoją\nprzeszłość, zagłębią się we wspomnieniach\nbliskich, sąsiadów czy też osób, które mniej\nkazać, np. opowiadanie „Choina”) – piszą\nautorzy w przedmowie. Wydaje się, że zanim\nzaczniemy wertować strony najnowszej publikacji poświęconej historii Dobczyc, trzeba\npamiętać o tych słowach z przedmowy. Trzeba sobie również zdawać sprawę, że słuchanie, zbieranie opowieści i utrwalenie ich jest\nAdam i Bożena Rutowie z członkiniami Stowarzyszenia Ispina: Elżbietą\nKautsch, Małgorzatą Rapacz oraz ze Zbigniewem Rapaczem; podczas\nznasz i wreszcie każą ci się zatrzymać i pomyśleć o wartości swojego życia. To książka\nNa domowej półce, w każdym dobczyckim domu, powinna się znaleźć kolejna\nksiążka Bożeny i Adama Rutów pt.\n„Koziarów da się lubić - dobczyckie opowieści”. Z kilku powodów publikację wydaną\nIspina już dziś można nazwać kultową.\nDlaczego powstała książka? Na początku spotkania promującego zbiór dobczyckich opowieści Bożena Ruta mówiła o tym, z\njak pozytywnym odbiorem spotkał się album\n„Dobczyce i mieszkańcy miasta na dawnej\npocztówce i fotografii”. Na jednej z wycieczek wpadł jej pomysł, aby zebrać dobczyckie\nopowieści, które przecież przekazują sobie\nmieszkańcy miasta nad Rabą choćby podczas\nKsiążka jest zbiorem aż 70. opowieści, które zostały podzielone na trzy części:\n„pnioki” (opowieści ludzi, którzy w Dobczycach się urodzili lub pochodzą z wielopokoloniewych rodzin dobczyckich), „krzoki” (ci,\nktórzy tu przyjechali i osiedlili się na stałe),\n„ptoki” (osoby, które bywają czasami w Dobczycach – „turystycznie, nostalgicznie lub z\ninnych przyczyn”). Opowieści są anegdotyczne, niektóre wzruszające, znajdą się również\ntakie, które można określić smutnymi.\n„Zdajemy sobie sprawę, że te opowiadania\nmogą być nieco ubarwione, podkolorowane,\nale taka właśnie jest nasza pamięć (czasem\nwyrzucamy z pamięci rzeczy o których pamiętać nie chcemy i dopiero po latach mamy\nodwagę powrócić do wydarzeń, które z perspektywy czasu możemy już bezpiecznie prze-\npróbą odpowiedzi na pytanie: ”skąd jestem?,\nkim jestem? skąd pochodzi moja rodzina”.\nPodkreśla to w swojej recencji Jan Święch\nprof. dr hab. z Uniwersytetu Jagiellońskiego,\nktóry pisze o Adamie i Bożenie Rutach, że\npodjęli się pisania małej historii Dobczyc,\nktóra jest fundamentem tworzenia się więzi\nspołecznej i własnej tożsamości historycznej,\nniezbędnej w identyfikacji ze swoją „małą\nW książce znajdziemy opowieści\nm.in.: Mieczysława Stocha, Zbigniewa Rapacza, Elżbiety Kautsch, Ludwika Dziewońskiego, Tadeusza Bergela, Jana Pudlika, Zofii\nMajchrzak, Franciszki Kostkowskiej, Celiny\nFrajtag, Tomasza Susia, Leszka Kawalca,\nMarii Brożek, Anny Stożek i innych\n(„Pnioki”); Pawła Machnickiego, Beaty Rokosz, Ryszarda Litworowskiego, Marcina\nPawlaka, Lucyny Targosz, Jerzego Urbańczyka, Piotra Przęczka („Krzoki”); Jadwigi Rapacz, Marka Stokłosy, Marka Sosenki, Anny\nŚmietany, Stanisława Bisztygi („Ptoki”).\nKsiążka jest pięknie wydana, zdobią ją grafiki\nKrzysztofa Marciniaka, fotografie kóz z kolekcji Beaty Rokosz, wyklejki Jędrzeja Ruty.\nCzy znasz historię o tym jak koza\npojawiła się na boisku w przerwie meczu\nRaba-Dalin? Wiesz jak narodziła się miłość\nMarii i Władysława Brożkow? Czy wiesz,\nkomu pomagał w Dobczycach Piotr Adamczyk? Wiesz, kto siłował się na pasach w\nDobczycach z kozą? Czy wiesz, czy znasz,\nczy wiedziałeś, a słyszałeś o…?\nPasjonujące opowieści, wspomnienia,\nludzie – ta książka to wielki projekt – projekt\nCała noc w szkole?! czyli nie\ntaki diabeł straszny…\ntereotypy… Jest ich mnóstwo. Cała rzesza\nnajróżniejszych uprzedzeń, błędnych przekonań rozprzestrzeniła się po świecie niczym\nzaraza, upośledzająca różne grupy społeczne.\nKoloryzuję? Niestety nie. Śmiało mogę powiedzieć, że stereotypy są poważnym problemem\nspołecznym. Młodzież z dobczyckiego Gimnazjum postanowiła złamać kilka takich krzywdzących stereotypów, podczas nocy kinowej w\nCała impreza była zorganizowana w\nramach szkolnego projektu klasy 1f - pomysłodawcami były panie: Iwona Szybowska, Alicja\nWątor, Magdalena Nowak. W całe przedsięwzięcie zostali zaangażowani dyrektor MGOKiS, Andrzej Topa (któremu bardzo dziękujemy\nza pomoc), nauczyciele naszej szkoły: Łukasz\nChanek, Małgorzata Chanek, Anna Kubicka,\nLidia Bełko, Małgorzata Strąg, Ewa Tkaczyk\noraz sprawująca nad wszystkimi opiekę nasza\ndyrektor - Mariola Duda. Dziękujemy również\nŁukaszowi Piwowarczykowi, który zadbał o\nsprzęt i wspierał nas do rana.\nCałą noc w szkole zdecydowało się\nspędzić aż 130 uczniów! Zwerbowanie takiej\nliczby młodych ludzi i zachęcenie ich do dłuższego pobytu w szkole i wzmożonego wysiłku\nto nie lada wyzwanie. Zwłaszcza, że liczba\nuczniów chętnych do wzięcia udziału w nocy\nkinowej była znacznie większa (niestety – ograniczona ilość miejsc zrobiła swoje).\nMłodzież zaczynała się schodzić na\nmiejsce już dwie godziny wcześniej. Wszystkim\nbardzo zależało na zajęciu jak najlepszego terytorium, by dobrze widzieć ekran. W szkole\nmożna było kupić popcorn i herbatę oraz skorzystać z usług miejscowej kawiarenki Rucola\nCaffe - dziękujemy serdecznie panu Kacprowi\nza pyszną „kolację” o 2:30 oraz inne smakołyki.\nWszystko było perfekcyjnie zorganizowane. Spotkaniu towarzyszyła anielska tematyka. Wieczór obfitował w wartościowe dzieła\n(„Nietykalni”, „Podaj dalej”, „Szósty zmysł”),\nale nie zabrakło też czegoś lżejszego („Brus\nWszechmogący”, „Epoka lodowcowa…?”).\nUczniowie wzorowo dostosowali się do\nsytuacji: potrafili zachować powagę, analizując\nprzesłania filmów, jednocześnie od czasu do\nczasu robili sobie przerwę od myślenia, poddając się wesołej euforii podczas komedii zaprezentowanych na spotkaniu.\nWłaściwie znaczna część gimnazjalistów pozytywnie zaskoczyła mnie np.: kiedy\nklaskali na zakończenie każdego filmu, gdy za\nwszelką cenę starali się wytrzymać bez snu do\nkońca, a nawet wtedy jak usiłowali się ukryć\nprzed niezwyciężonym błyskiem aparatu pani\nAnity. Spotkanie przebiegło w kulturalnej atmosferze. Młodzież pokazała się od dojrzalszej\nstrony, na którą można patrzeć z uznaniem i nie\nlada ulgą, gdyż szykuje się nowe, dobrze wychowane pokolenie, aby stać się pełnowartościowymi dorosłymi.\nO poranku młodzież była naprawdę\nzmęczona, wychodzili jednak ze szkoły ze\nszczerym uśmiechem. I to nie dlatego, że lekcje\nsię skończyły, ale dlatego że udało im się spędzić miłe chwile z przyjaciółmi. Myślę, że takie\nspotkania powinny być organizowane częściej,\nbo ich wartość wynagradza ciężką pracę nauczycieli i uczniów, którzy zrobili wszystko, by\nto była niezapomniana noc.\nGabriela Markiewicz II a\nZbigniew Wiekierak – wspomnienie\nył człowiekiem otwartym. Łatwo wybaczał i nie chował urazy. Dzięki swojej\nszczerości i otwartości zjednywał sobie ludzi i\nmiał szerokie grono znajomych. Całe życie\nżył skromnie i uczciwie. Pracował z pasją,\nwielką uczciwością i oddaniem - do końca\nDla siebie potrzebował niewiele. Zbigniew\nWiekierak w pamięci wielu osób zapisze się\njako dobry człowiek: dobry mąż, dobry ojciec, dobry gospodarz.\nUrodził się na ziemi tarnowskiej, w\nrodzinie chłopskiej o silnie zakorzenionych\ntradycjach patriotycznych i znanej z działalności ruchu ludowego. Z tego zapewne wynikała Jego późniejsza działalność i zaangażowanie.\nKiedy ukończył Technikum Mechaniczne w Tarnowie, skierowany został do\nPaństwowego Ośrodka Maszynowego w\nBrzączowicach. Od samego początku zauroczony pięknymi krajobrazami okolic Beskidów i Pogórza. I tutaj zakochał się w dobczycance Janinie, z którą ożenił się w 1961r.\nPracując i budując dom równocześnie studiował w Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie.\nNastępnie pracował jako prezes Spółdzielni\nKółek Rolniczych w Dobczycach do 1980 r.\nPaństwo Wiekierakowie mieli pięcioro dzieci\ni aby poprawić byt licznej rodziny wyjechał\nna ponad dwa lata do USA.\nPo powrocie do Polski z pełnym zaangażowaniem podjął pracę w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Raciechowicach. Kierował\nnią do roku 1991r. rozwijając jej działalność.\nDoświadczenia wywiezione ze Stanów owocowały...\nBył człowiekiem uczciwym i bezkompromisowym. Pomimo wielu nacisków nigdy\nnie poddał się presji władzy komunistycznej,\nkonsekwentnie wprowadzając w życie swoje\npomysły wynikające z Jego przekonań. Z\npełnym oddaniem angażował się w działalność Ruchu ludowego, pełnił wiele funkcji\nspołecznych, poświęcając czas i wkładając w\nto serce. Współtworzył Komitet Obywatelski\n„Solidarności”, był wieloletnim radnym Rady\nGminy i Powiatu.\nW 1992 r. objął funkcję prezesa\nGminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w\nDobczycach, którą kierował do ostatnich dni\nswojego życia. Przeprowadził zakład przez\ntrudny okres transformacji gospodarczej,\ndzięki czemu udało się zachować miejsca\npracy dla wielu osób z Dobczyc i okolic. To\ntakże wynik Jego odważnych decyzji, z których się nie wycofywał, podejmowania ryzyka, odwagi która pozwalała Mu walczyć o to,\nw co wierzył.\nLubił pracę, cenił i szanował ludzi,\nprzywiązywał dużą wagę do spotkań z nimi.\nMimo, że większość swojego życia zawodowego przepracował na kierowniczych stanowiskach, nie dawał tego innym odczuwać.\nRodzinie oddał całe swoje siły i serce. Z żoną\nprzeżył 54 lata. Pani Janina wspomina, że\nwięcej było tych wspaniałych chwil, niż tych\ngorzkich. Złote Gody świętowali w otoczeniu\nsporego grona rodziny. Dzieci z tej okazji, w\ncałkowitej tajemnicy przed nimi, urządziły im\nmałą powtórkę z wesela.\nOd dzieci pan Zbigniew wymagał\nuczciwości i pracowitości. Wnuki były jego\nwielką radością, rozpieszczał je i zawsze myślał o nich. Dzieci, wspominając Tatę, podkreślają, że zawsze imponowała im wiedza,\njaką posiadał: z geografii, polityki, wydarzeń\nsportowych, historii, spółdzielczości... Miał\nniesamowitą pamięć do wydarzeń, nazwisk,\nnajdrobniejszych szczegółów - nawet z czasów młodości.\nPan Zbigniew był człowiekiem pasji.\nMimo wielu zajęć zawodowych i społecznych\nznajdywał na nie czas: na szachy, brydża,\nsport, pszczelarstwo, wycieczki i pielgrzymki.\nZ wielką ciekawością poznawał nowe kraje a\npotem godzinami potrafił o nich opowiadać i\ntworzyć grube albumy ze zdjęciami. Bardzo\ngłęboko przeżył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Bardzo lubił spotkania ze znajomymi, z\nrodziną widząc w tym wartość.\nZbigniew Wiekierak zmarł 8 lutego.\nW pamięci wielu osób, które spotkały Go na\nswojej drodze zapisze się przede wszystkim\njako życzliwy i serdeczny człowiek.\nElżbieta Kautsch, prezes Stowarzyszenia\nIspina Dobczyce: Inżynier Zbigniew Wiekierak to mój sąsiad, mąż koleżanki szkolnej,\nojciec licznej rodziny. Także działacz wielu\norganizacji społecznych, ludowiec i długoletni prezes dobczyckiej Gminnej Spółdzielni.\nWspierał finansowo każde sensowne działanie. W maju 2002 roku na górnym dziedzińcu\nzamkowym odsłoniliśmy tablicę pamiątkową\npoświęconą senatorowi II Rzeczypospolitej –\nFranciszkowi Ściborowi (1862 – 1932) –\nnaszemu krajanowi ze Starego Miasta. Inicjatorem i fundatorem tablicy był śp. Zbigniew\nWiekierak – dobczycanin „krzok”.\nWydarzenie było uroczyste i podniosłe. Co\nnajważniejsze, rozpoczęło utrwalanie pamięci\ni zasług wybitnych ludzi związanych miejscem urodzenia lub działania z naszą ziemią.\nJestem pełna szacunku dla rodziny, którą\nwraz z żoną Janką (z Bergelów) stworzył śp.\nZbigniew Wiekierak. Sąsiadujemy od kilkunastu lat, więc widzę, że Wiekierakowie to\nzacni ludzie. Nie mogło być inaczej – mieli\nKoncert kolęd w Muzeum\nzkoła Muzyczna I st. z Dobczyc znowu\nzagościła w muzeum najwybitniejszego polskiego malarza epoki historyzmu –\nJana Matejki, mieszczącego się przy ul.\nFloriańskiej 41 w Krakowie.\nTym razem, 20 stycznia, wyjątkowo\nlicznie zgromadzonej publiczności, zastała\npodana niezwykła muzyczna uczta, zaserwowana przez uczniów i nauczycieli Szkoły Muzycznej w Dobczycach w postaci\nnajpopularniejszych polskich kolęd w niecodziennych i niebanalnych opracowaniach.\nNa początku wystąpili najmłodsi\nadepci sztuki: Julita Jarząbek z klasy gitary\nwykonała „Przybieżeli do Betlejem Pasterze” i „Wśród nocnej ciszy” i Ewa Policht z\nklasy klarnetu wykonała „Cicha noc”, którzy zachwycili publiczność „dziecięcym\nspojrzeniem” na artystyczne, praktyczne\nNastępnie, po raz pierwszy poza\nmurami szkoły, Szkoła Muzyczna zaprezentowała orkiestrę smyczkową z solowymi instrumentami dętymi w połączeniu ze\nszkolnym chórem „Vox Coelestis”.\nPubliczność mogła wysłuchać niezwykłych opracowań kolęd: „Gdy śliczna\nPanna”, „Lulajże Jezuniu”, „Mizerna Cicha” autorstwa Henryka Jana Botora –\nwspółczesnego kompozytora, organisty,\nwybitnego wirtuoza – improwizatora.\nChór został przygotowany przez\nMagdalenę Irzyk – dyrygentkę chóru szkolnego, a całość poprowadził Marek Hampel\n– obecny dyrygent orkiestry szkolnej.\nNastępnie zaprezentowane zostały\nkolędy „Cicha noc”, „Jingle Bells”,\n„Lulajże Jezuniu”, „Zawitaj Boże” w wykonaniu duet smyczkowy: Delfina Egiert wiolonczela i Monika Gubała - wiolonczela, Kamila Włodarz - gitara i duet: Kamila\nBurnos - obój i Filip Baran – flet.\nKoncert dopełnił szkolny Big Band\nprowadzony przez pana Łukasza Nędzę,\nktóry wykonał dwie kolędy: „Gdy śliczna\nPanna” i „Gdy się Chrystus rodzi”.\nNa zakończenie, przy akompaniamencie dyrektor szkoły, Moniki Gubały\n(wiolonczela) oraz nauczyciela Konrada\nLigasa (akordeonu), wszyscy wraz z całym\naudytorium odśpiewali kilka znanych polskich kolęd.\nTegoroczne kolędowanie u Matejki\ndostarczyło zgromadzonej publiczności\nniezwykłych, wyjątkowych wrażeń, czego\ndowodem były gromkie, niekończące się\nbrawa. Zasłużone zarówno dla wykonawców i organizatorów koncertu.\nPo raz kolejny Szkoła Muzyczna z\nDobczyc pokazała niezwykły kunszt, wyraźnie zaznaczając, że kierunkiem, w którym podąża jest między innymi propagowanie kultury wysokiej na najwyższym\n„Bieg dla życia” - niezwykła akcja charytatywna\natalia Lińczowska – 16-letnia mieszkanka Stadnik, podjęła niezwykłe wyzwanie. W niedzielę, 15 lutego, rozpoczęła „Bieg\ndla życia”. To akcja, której głównym celem\njest pomoc siedmioletniemu Piotrowi Wi-\nśniewskiemu. Chłopiec od dwóch lat zmaga\nsię z chorobą nowotworową mózgu.\nLeczenie Piotra wymaga ogromnych\nśrodków finansowych, co przerasta skromne\nmożliwości jego rodziny. Natalia zainteresowała się historią chłopca i postanowiła mu\npomóc, wykorzystując do tego swoją życiową\npasję - biegi długodystansowe.\nWspierana przez swoich kolegów z\nDobczyckiego Klubu Biegacza zamierza\nprzebiec ok. 300. kilometrową trasę z Krakowa do Warszawy. W stolicy chce zwrócić się\nz prośbą o wsparcie akcji do Pierwszej Damy\nRP - Anny Komorowskiej.\nNatalia wybiegła sprzed wieży Kościoła\nMariackiego w Krakowie o godz.\n11 – do Warszawy planuje dotrzeć\n25 lutego. Codziennie pokonywać\nbędzie dystans 30-40 km. Na trasie towarzyszyć jej będą członkowie Dobczyckiego Klubu Biegacza a o jej zdrowie zadba Służba\nMaltańska, która zadeklarowała\nWyznaczona trasa biegu i\ninne szczegółowe informacje dostępne są pod adresem:\nbiegdlazyciamoc Trasa biegu:\nRelacja z Biegu Natalii – w marcowym\nJak możecie jeszcze pomóc?\nMożecie przekazać 1% podatku. Wystarczy w\nformularzu PIT wpisać nr KRS0000037904, a\nw rubryce „informacje uzupełniające” wpisać\n25130 Piotr Działdowo.\nMetamorfozy - pokochaj siebie\nrojekt „Metamorfozy – pokochaj siebie”\nmiał oficjalną inaugurację 10 stycznia\n2014 r. w Femi Sferze. Zaproszone kobiety\notrzymały przede wszystkim mentalne wsparcie i dużo pozytywnej energii od całego teamu, by nie rezygnować z celu, jakim jest\ndokonanie zmiany w ich życiu. Przygotowano\ntakże realne formy wsparcia: warsztaty dietetyczne, zaproszenie na warsztaty motywacyjne, autorskie „motywatory” w postaci zakładki do książki oraz losowanie nagród. Fotorelację autorstwa Marty Wojnarowskiej można\nobejrzeć na blogu: metamorfozy2015.pl\nNa blogu pojawiły się także sylwetki\nnaszych finalistek: Aleksandry i Magdaleny, a\nponiżej fragment ich rozmowy z koordynatorką przedsięwzięcia – Eweliną SkrzydlewskąBartosik.\nOlu i Magdo – po pierwsze, gratuluję Wam\ntej odważnej decyzji, jaką było zgłoszenie\nsię do projektu! Długo się zastanawiałyście\nczy to była spontaniczna decyzja?\nMagdalena: Dziękujemy. Tak naprawdę, to\nzdecydowałam się jeszcze tego samego dnia,\nw którym przeczytałam o Waszym projekcie.\nPomyślałam, że przecież nie mam nic do stracenia, a przez te trzy miesiące mogę sporo\nzyskać i w końcu zadbać o siebie. Jak do tej\npory brakowało mi motywacji.\nOla: U mnie trwało to jakiś czas. Zastanawiałam się czy podołam ewentualnym wyzwa-\nniom. Pomyślałam, że jeśli nie spróbuję to na\npewno będę żałować. I się zgłosiłam…\nOlu, na jakim etapie swojego życia jesteś?\nO: Właśnie zamknęłam pewien etap swojego\nżycia. Udział w projekcie to start w nowe\nA ty Magdo czym obecnie się zajmujesz?\nM: Zajmuję się moim 3-letnim synkiem. Z\nkońcem września udało mi się obronić pracę\nmagisterską z matematyki (matematyka w\nfinansach i ekonomii, Politechnika Krakowska – przyp. Red.). Teraz poszukuję pracy, w\nktórej mogłabym się realizować, a jednocześnie godzić dotychczasowe obowiązki.\nKtórego etapu projektu nie możecie się\ndoczekać? Z czego cieszycie się najbardziej?\nO: Ja, na efekt końcowy. To chyba najbardziej oczekiwany przeze mnie moment. Cieszę\nsię z różnych spotkań w Femi Sferze, w której\npanuje zawsze miła atmosfera.\nM: Nie ukrywam, że na spotkanie ze stylistą i\nwizażystką. Ciekawa jestem, jakie zmiany mi\nRozmawiała: Ewelina SkrzydlewskaBartosik\nCiąg dalszy rozmowy możecie przeczytać na\nNowe inwestycje w Zespole Szkół\nczniowie oczekują nowocześnie wyposażonych pracowni, rodzice sprzętu, który\nprzygotuje ich dzieci do egzaminów zawodowych, a nauczyciele materiałów pozwalających przygotować ciekawe lekcje. Dlatego\nDyrekcja ZS w Dobczycach zakupiła nowoczesne narzędzia dydaktyczne.\nUczniowie mogą korzystać z nowego\nsprzętu komputerowego oraz multimedialnych\ntablic i projektorów. Uczą się w doskonale\nwyposażonych pracowniach: mechatronicznej,\ngastronomicznej, informatycznej, elektronicznej, budowlanej i samochodowej. Dodatkowo\nw szkole trwają cały czas prace remontowe –\nwłaśnie odnowiono kanalizację. Koszt inwestycji to przeszło 240 000 zł.\nRozwój szkoły wspomagają od dawna:\nStarostwo Powiatowe w Myślenicach, dzięki\nktóremu wybudowano ostatnio nowe boisko\nszkolne; Stowarzyszenie Absolwentów i Sympatyków Zespołu Szkół, które ufundowało\nmonitoring szkolnych szatni; Rada Rodziców\nfinansująca m.in. wykonanie nowego dachu\nnad pracownią dla zawodu monter robót wykończeniowych w budownictwie oraz sponsorzy (firmy budowlane p. J. Pudlika i p. Marciniaka).\nima dla właścicieli ogrodów, wbrew pozorom, nie jest okresem bezczynności.\nChcąc, aby wiosną ogród i rosnące w nim rośliny oraz trawnik nadal cieszyły nasze oczy,\nnależy w okresie zimowym poświecić im trochę czasu. Warto wykonać następujące prace:\n1) Bielenie pni drzew – najczęściej robi się to\ntzw. „mlekiem wapiennym” tj. mieszaniną\nwapna palonego i wody (2 kg wapna na 10 l\nwody). Celem zabiegu jest zapobieżenie pękaniu pni drzew. 2) Sprawdzanie stanu osłon\nkrzewów i małych drzew, które mają zabezpieczać przed niskimi temperaturami i przed wyłamywaniem przez śnieg. Jeśli uległy uszkodzeniu, należy je poprawić lub wymienić. 3) Otrząsanie śniegu z roślin narażonych na wyłamywanie (głównie kolumnowe odmiany drzew i\nkrzewów iglastych), zwłaszcza po intensywnych opadach mokrego śniegu. 4) Sprawdzanie\nosłon zabezpieczających drzewka przed ogryzaniem przez zwierzynę. 5) Usuwanie z drzew\nowocowych zaschniętych owoców (tzw. mumii), suchych liści i spękanej kory. Często zimują tam jaja i larwy szkodników, oraz zarodniki grzybów chorobotwórczych. 6) W okresie\nodwilży podlewać rośliny zimozielone, aby\nuzupełniły wodę, którą odparowują przez liście.\n7) W suche i bezmroźne dni przycinamy pędy\ndrzew i krzewów. Wycinamy pędy chore, suche, złamane, uszkodzone, a także takie, które\nsię krzyżują i rosną do środka korony. 8) Podczas odwilży usuwamy zalegającą na trawniku\nwodę np. poprzez nakłuwanie widłami amerykańskimi darni (w ten sposób odprowadzimy\nwodę w głębsze warstwy gleby) lub wykopując\nwąskie rowki odprowadzające wodę (np. pod\nkrzewy lub na rabaty), które można później\nzasypać piaskiem lub ziemią z kretowisk. 9) W\nmroźne i śnieżne dni dokarmiamy ptaki.\nInż. Jacek Kozubek\nZespołu Pieśni i Tańca Dobczyce\nTapeta_Październik_2014 - Miejsko\nTapeta_Marzec_2014 - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w\nd 2 do 10 lipca w Małopolsce odbywać się będą Międzynarodowe Małopolskie Spotkania z Folklorem pod Honorowym Patronatem Prezydenta RP. To wielkie święto folkloru, którego organizatorami są: Repreze...\nTapeta_Listopad_2015 - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu\ntapeta - sierpień 2015\nTapeta_Grudzień_2014 - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury i Sportu\nKorekta: Anna Stożek Współpraca: Magdalena Gaweł Sabina Cygan Bogumiła Domagalska Jacek Kozubek Paweł Piwowarczyk Stowarzyszenie Inicjatyw SpołecznychISPINA Kontakt w sprawie reklam: Marcin Kęsek, ...\nTapa_Maj_2016 - MGOKiS Dobczyce


Pola Erratyjskie: Miłość jako akt woli\nMini-opowiadanie, które dziś prezentuję, zainaugurowało cykl Mniejsze formy, który stanowi osobną zakładkę mojej strony. Napisałam je parę lat temu i właśnie "odkurzyłam" - z nadzieją, że będzie ilustracją pewnych postaw ludzkich. Muszę tymczasem przyznać, że przygnębiła mnie świadomość, że postawy takie w dzisiejszym świecie są coraz powszechniejsze. Znam w swoim otoczeniu wiele takich "wartościowych kobiet".\nTak definiuje się miłość w kościele. Przyjrzyjmy się jednak tej retoryce z bliska. Pokochać można każdego, byleby tylko...rokował.\nMyśl owa przyszła mi do głowy przy okazji niedawnej podróży pociągiem.\nJak to w podróży, najchętniej zwierzamy się nieznajomym. Pewien dziarski mężczyzna, w wieku lat czterdziestu ośmiu, jechał do narzeczonej. Od słowa, do słowa, powiedział mi swoją historię.\n- Poznałem w zeszłym roku wspaniałą kobietę, niebrzydką, przystojną, wykształconą, mądrą, w najlepszym stylu i guście. Innymi słowy, w każdym calu z klasą. W dodatku wierząca i ogólnie biorąc wartościowy człowiek.\n- Lecz cóż - jak to mówią - dopadła nas proza życia. Dzieliła nas spora odległość, a ja przejściowo byłem bez pracy. Teoretycznie biorąc, mógłbym poszukać zajęcia w jej mieście. W końcu ten fach w rękach się, proszę pani, ma! Lecz na przeszkodzie stanęła znów...proza życia.\nKobieta owa mieszkała z dziećmi, dwiema córkami. Do późnej nocy dorosłe panny snuły się po mieszkaniu. A to do kuchni po herbatę, a znów spytać, co na siebie mają włożyć. I godzinami przesiadywały w łazience.\nPonadto wciąż przychodzili jacyś ludzie, krewni i przyjaciele, całe wieczory zaś przegadywała z siostrą. Telefonicznie, znaczy. Zero intymności. Jednym słowem, kołchoz!\nWięc mówię sobie - pora zwijać żagle, chłopie - nic tu po tobie. Spakowałem manatki i ruszyłem za granicę.\n- Dlaczego? - udałam zdziwienie.\nI w tym momencie poczułam, że "na złodzieju czapka gore". Bo zobaczyłam analogię swojej sytuacji.\nZ małą modyfikacją, bo nie mam dwóch córek. Czy ja też mam uważać się za towar drugiej kategorii?\nBo z jego punktu punku widzenia tak właśnie wygląda...\n- Co dalej - pytam. Po przerwie podjął, co następuje.\n- Na jednym z portali poznałem kobietę, która teraz będzie moją żoną. Miłą osobę, będącą na rencie, mocno przez los doświadczoną. Renta nieduża - lecz ja, proszę pani - swoją ambicję mam, i na kobiecie żerować nie myślę.\n- Tymi rękami - i ja mu wierzę - zawsze na chleb zapracuję. Ciężarem nikomu być nie zamierzam.\nLecz najważniejsze, że jest samotna; w skromnym mieszkanku po cioci będzie nam jak w gniazdku.\nBo dzieci to już w swoim wieku żadnych nie chcę mieć.\n- Lecz jaka ona jest? - pytam nieśmiało.\n- Uczciwa, dobra, po prostu... normalna. Żadnych rewelacji. Ja prostak jestem, dwie klasy zawodówki mam, to po co mi wykształcona baba. Tu śmiech, jak można się spodziewać.\n- Ach, tak - mówię - lecz gdzie w tym wszystkim miłość, gdzie zachwyt i fascynacja?\n- Wie pani, ja jestem wolny chrześcijanin (to taki odłam) i fascynacją to tylko za młodu się kierowałem. I ładnie się wykierowałem! Teraz nie patrzę ani na urodę, ani na wykształcenie.\n- Tylko na stan posiadania! - już, już, wtrącić miałam.\n- Jak będzie nam razem dobrze, to i miłość z czasem przyjdzie. Bo najważniejsza jest miłość do Boga. Wszystko inne, to fanaberie, tylko zgorszenie z tego idzie.\nDziwnie posmutniałam, słysząc te "krzepiące" słowa.\n- Dobrą pan reklamę "swojemu" Bogu robisz! Za nic byś nie przekonał mnie do swojej wiary.\nBo wniosek jest jeden - dosyć pragmatyczny. Nieważne, Kasia, czy Marysia - nieważne nawet, powabna, czy pospolita. Jakie szkoły skończyła i jaką wykonuje pracę. Ważne, by w ogóle zatrudnienie miała. W ostateczności choćby jakąkolwiek rentę. Ogólnie biorąc, nieobciążony rodzinnie dochód. No i (ma się rozumieć!) była mieszkaniowo niezależna.\nBo rokowania na przyszłość, a co najmniej na teraźniejszość to grunt i podstawa. Bez tego nie ma szansy na miłość i wspólne życie.\nTu znów nie wytrzymałam. Musiałam o "tamtą kobietę" spytać.\n- No cóż, to bardzo wartościowa kobieta, każdy powinien uważać się za szczęśliwca, jeśli go wybierze.\n- Lecz gdzie ci "szczęśliwcy" - pomyślałam sobie. Większość z nich również nie ma pracy i mieszkania, a wypatruje tylko "dobrych partii".\n- A gdyby owa kobieta wygrała większą sumkę na loterii - tu odważyłam się spytać nieśmiało - czy wtedy stałaby się w pańskich oczach rokującą partią?\n- Ona nie grywa...\n- A gdyby jednak?\n- To zmienia postać rzeczy! I niech mi tu pani (teraz dosyć się zaperzył) nie imputuje, że materialistą jestem. Nic podobnego, po prostu życiowo patrzę. I nic nikomu do tego. Ja już wysiadam, bardzo miło było.\nLecz mnie jakoś, niestety, przestało być miło. No tak - pomyślałam sobie - może tu właśnie pies jest pogrzebany. I w tym leży przyczyna mojej samotności. Bo na tym świecie tylu jest "szczęśliwców" bez pracy i mieszkania (które zostawili dzieciom), że ktoś w moim położeniu jawi się towarem wybrakowanym.\nW tym wieku przecież każdy jest "rozsądny", wyglądem i uczuciem już się nie kieruje. To tylko nadprogramowe, choć miłe dodatki.\nNo tak, to się nazywa rokowaniem właśnie,\nPokochać można każdą, byleby ...rokowała tylko.\nAutor: errata o 01:51\nAnna Maria P. 9 stycznia 2014 07:13\nA bylo sie uczyc i ksztalcic! Sam zostalby rokujacym osobnikiem... :)))\nerrata 9 stycznia 2014 10:33\nKto wie, czy gdyby w swoim mniemaniu rokował, nie nabrałby jeszcze większej maniery...Tacy mają to w genach.\nTrzeba by teraz wymyślić jakąś bardziej budującą opowiastkę:-).\nThunderstorm... 9 stycznia 2014 07:46\nBóg stworzył mężczyznę i... zapłakał.\nOd takich osobników to się z daleka trzymać trzeba.\nOraz nic nie jest ważniejsze od miłości, bo bez niej... nie ma nic.\nerrata 9 stycznia 2014 10:29\nGdzież natomiast podziewają się ci lepsi... Wiesz, teraz nagle pomyślałam, żeby napisać coś o zupełnie przeciwnym wydźwięku. Bo przecież bez miłości świat zupełnie traci urok.\nLidia 9 stycznia 2014 09:27\nA, to ci menda. Ciekawe, czy rzeczywiście po ślubie, na chleb "tymi ręcami" zapracowywał.\nPodróże kształcą, bez dwóch zdań.\nerrata 9 stycznia 2014 10:26\nNiestety, brak danych "w temacie":-). Może pokuszę się o napisanie kilku wersji zakończeń:-). Choć szczerze mówiąc nawet wirtualny kontakt z w/w osobnikiem dość mnie przygnębił. Mimo, że ta konkretna postać jest fikcyjna, to jak najbardziej wzorowana na autentycznych zachowaniach ludzkich.\nBeata Zasada 9 stycznia 2014 09:40\nMało, że menda, to jeszcze dziad pospolity!\nerrata 9 stycznia 2014 10:27\nTakich dziadów snują się po naszej rzeczywistości całe zastępy...\nTulippa 9 stycznia 2014 12:40\nSmutne, bo prawdziwe :( Ale tak, jak napisałaś "we wstępie" coraz więcej takich kobiet (jak ten facet)...\nerrata 9 stycznia 2014 19:21\nNiektóre kobiety również postępują według podobnego modelu. Tym razem jednak miałam na myśli takie, które padają ofiarą pewnego sposobu postrzegania, zgodnie z którym stanowią nierokujące partie.\nTulippa 11 stycznia 2014 11:08\nTak, tak, z tekstu jasno to wynika, tylko ja się zastanawiam czy więcej jest materialistek czy materialistów.\nerrata 11 stycznia 2014 13:40\nZdaje mi się, że kiedyś celowały w tym kobiety, teraz zaś przeganiają je mężczyźni. I kto wie, czy nie jest to jakiś niekorzystny znak naszych nowych czasów. Jeśli tak, to niemal jedyny. W końcu jakąś cenę za "lepsze" przychodzi zapłacić:-)). Jak na niepoprawną optymistkę przystało, myślę jednak, że i nad tym da się zapanować.\nTulippa 11 stycznia 2014 15:15\nJa odnoszę wrażenie odwrotne ;) Ale może to kwestia pokolenia? Albo wagi "rokowań".\nObyś miała rację - i ta tendencja do "wyliczania wartości człowieka" długo się nie utrzymała.\nerrata 11 stycznia 2014 16:20\nTo prawda, że wzięłam pod lupę ludzi w wieku średnim. W innych pokoleniach waga oczekiwań na pewno jest inna. I to właśnie szczególnie mi się nie podoba. Stoję na stanowisku, że to nie ma prawa się zmieniać. Miłość, to miłość.\nAdela Szyje 9 stycznia 2014 15:44\nOstatnio zauważam, że stan posiadania staje się ważniejszy niż stan ducha, intelektu, nie mówiąc już o uczuciach, sercu i takie tam. Piszesz tu o tym, kogo szukał ten mężczyzna (kobiety tez tak szukają), ale ile "kochających" się małżeństw nie jest w stanie przetrwać kryzysu, kiedy jedno z "kochających" się małżonków traci możliwość zarobkowania.....Ja starodawna jestem, ale wierzę ciągle w to, że jak jest miłość to wszystko można przezwyciężyć, przejść i takie tam. Całe szczęście, że tworząc rodzinę spotkała się miłość z miłością a nie miłość z dobrym rokowaniem:) Fakt to jednak smutny dosyć, że dobre rokowanie lub posiadanie dominuje w otoczeniu bliższym i dalszym....\nerrata 9 stycznia 2014 19:15\nNiestety, tak się dzieje coraz częściej. Zwłaszcza po przekroczeniu pewnego wieku zaczyna się myśleć utylitarnie. widocznie wskutek dominacji rozsądku nad uczuciem ludzie postrzegają związek niemal wyłącznie w kategoriach instytucji. To właśnie chciałam uwypuklić. Dla jasności, ja osobiście jestem rzeczniczką ślepego zakochania i szaleńczej namiętności. Gdy ludzie zostają trafieni strzałą Amora, nie ma miejsca na jakiekolwiek kalkulacje. Tylko to jest uczciwe.\nemka 9 stycznia 2014 22:05\nnajgorsze zafajdanie można zawsze wytłumaczyć "życiowym podejściem" :) Piszę to jako kobieta "nie rokująca" :)\na w ogóle to "rokowanie" ostatnio kojarzy mi się nie najlepiej .. :*\nerrata 9 stycznia 2014 22:54\nPozwolę sobie nie zgodzić z tym określeniem. Ciebie nikt by tak nie sklasyfikował.*\nOlga Jawor 10 stycznia 2014 07:36\nŚwietnie napisane opowiadanie Errato! Chodzi mi o lotnośc pióra, dobór słownictwa, poczucie humoru i głębię przekazu. Wcale niełatwo cos takiego osiągnąć, a więc brawo!\nA co do pragmatycznego podejscia do małżeństwa owego pana z pociągu, to mam wrażenie, że na wsi wiekszosc ludzi jest własnie taka. Te wszystkie omantyczne androny nie w głowie im. Albo może tylko nie mówia o nich, bo wstyd? Tak czy siak, małżeństwo to instytucja, na któej mozna sie oprzeć wszelako. Instytucja oparta na tradycji, stereotypach, kościele. Trwająca jako całosc, mimo codziennych utarczek, wzajemnych pretensji, zmęczenia sobą i rozwianych złudzeń. To wszystko wymaga ogromnego hartu ducha. Czasem jest jednak efektem posiadania wąskich horyzontów myslowych. Jesli jednak owym instytucjonalnym małzonkom jest z takim stanem rzeczy bezpiecznie, to moze i nie jest to w sumie takie złe...?\nerrata 10 stycznia 2014 13:21\nJakoś tak wyszło, że począwszy od krótkich, satyrycznych form, ten rodzaj wyrazu jest mi najbliższy. Wczoraj trafiłam na pewien dawno zapomniany tekst nieco innego typu. Kto wie, może po stosownej obróbce przedstawię jakieś fragmenty:-). Będzie to większej objętości tekst. Lecz kiedy sfinalizuję całość? Raczej to taka robota "na lata"; bardziej, by pisać, niż napisać.\nDziękuję za miłe słowa:-).\nJak Olga uważam, że to świetny tekst. Czytałam z chęcią i zainteresowaniem. Intryguje, prowokuje do myślenia.... :)\nA ten facet.... - biedny człowiek.\nerrata 10 stycznia 2014 13:25\nBiedny człowiek; tyle, że on nic o tym nie wie. Tak mu dobrze. Najbardziej współczuję takim właśnie osobom. Bo jeśli ktoś przynajmniej wie, czego mu nie dostaje, może nad tym popracować.\nMnie prócz niego żal też jego samotnej wybranki... bo ona pewnie jak większość kobiet wiele czasu będzie potrzebowała, by go 'odkryć'. I może się okazać, że będzie to wielkie rozczarowanie.\nSzczęśliwa zaś ta pierwsza, co żyje prozą życia.\nAha.... czy mogę dla własnych potrzeb zaadaptować określenie: 'wolny chrześcijanin (taki odłam)'? Ono jest genialne.\nerrata 10 stycznia 2014 14:53\nOk, nie ma sprawy. Odłam, gdy nie wypada powiedzieć, że sekta:-).\nAgnieszka Laviolettee 23 stycznia 2014 16:19\nGdy jest milosc to stan posiadania nie ma znaczenia, tzn gdy ludzie maja wspolne priorytety, a pierwszym i najwazniejszym jest milosc wtedy przejda kazdy kryzys, wiem cos o tym.\nerrata 26 stycznia 2014 21:54\nTak, tylko większość ludzi z wiekiem zatraca tę świeżość.