Historia Dead Can Dance\nBrendan i Lisa\nPoczątki Dead Can Dance sięgają schyłku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy doszło do spotkania dwojga młodych, uzdolnionych muzycznie artystów. Zanim przedstawimy pierwszy okres działalności grupy, warto nakreślić pokrótce ich sylwetki.\nBrendan Perry urodził się w Londynie w roku 1959. Jeszcze w wieku szkolnym wyemigrował wraz ze swoją rodziną do Auckland w Nowej Zelandii. Już jako nastolatek interesował się muzyką, nie ograniczając się w swoich fascynacjach do jednego nurtu. Interesowało go wszystko, co odmienne i nowe. Jak sam przyznał po latach, przełomem w jego życiu był pierwszy kontakt z płytą „A Piper At The Gates Of Dawn” dziś legendarnej, a wówczas jeszcze bardzo niszowej grupy Pink Floyd. - Znalazłem w tej muzyce alternatywę dla nudnej sieczki płynącej z radiowych głośników – wspomni po latach Brendan. - Poza tym, słysząc, co reprezentuje sobą muzyka pop, uznałem, że sam muszę chwycić za gitarę, by utrzymać równowagę – żartuje.\nGry na instrumentach nie uczył się w żadnej szkole. Od początku był samoukiem chcącym związać swoją przyszłość z muzyką. Dlatego krótko po przybyciu do Nowej Zelandii usiłował nawiązać kontakty z miejscowymi młodymi muzykami. W 1977 roku dołączył do punkowej grupy The Scavengers, gdzie grał na gitarze basowej oraz udzielał się wokalnie. Dwa lata później zespół – a więc i Brendan – przeniósł się do Melbourne w Australii. Wtedy to spotkał na swojej drodze Lisę.\nLisa Gerrard jest rodowitą, urodzoną w Melbourne, Australijką. Dorastała w dzielnicy zamieszkiwanej głównie przez greckich imigrantów, co odcisnęło swoje piętno na całej jej późniejszej twórczości. - Muzyka rozbrzmiewała z okien ich mieszkań, słychać ją było na ulicach – wspomina. – Zainteresowałam się więc muzyką Wschodu.\nDuży wpływ na edukację artystyczną Lisy mieli też jej rodzice. Posyłali ją na lekcje muzyki, uwrażliwiali na dzieła klasyków, ale też na folkową muzykę grecką i celtycką.\nLisa – co ciekawe – wbrew staraniom rodziców, nie tylko nie myślała o muzyce jako o sposobie na życie, ale też nie była zainteresowana śpiewaniem. Chciała jedynie opanować grę na kilku instrumentach i traktować muzykę jako swego rodzaju możliwość uzewnętrznienia uczuć niemożliwych do wysłowienia. - Uważam, że muzyka jest czystym absolutem. Kiedy traktujesz ją z atencją i miłością, wtedy te cechy świętości sztuki pojawiają się w bardzo konkretnym kształcie i pokazują ci twoje wnętrze – mówi po latach. - Tak wiele wewnętrznych głosów domaga się, aby ktoś je usłyszał, nie chcą błądzić w pustce. Chcą połączyć się ze światem. Muzyka jest medium.\nWówczas jednak wciąż nie mogła znaleźć swojej życiowej drogi, aż do momentu, w którym spotkała Brendana.\nLisa spotkała Brendana akurat wtedy, gdy ten rozczarowany przygodą z The Scavengers pracował nad nowym, jeszcze wówczas nienazwanym projektem. W tym czasie w Australii miało miejsce zjawisko zwane przez dziennikarzy muzycznych „Ruchem Małych Zespołów”. Karierę robiła punkowa ideologia, podług której każdy, niezależnie od możliwości, może zostać muzykiem. Nowe zespoły rodziły się w szybkim tempie i jeszcze szybciej umierały. Każdy chciał spróbować swoich sił na tym polu. Także Brendan i Lisa, którzy związali się wówczas ze sobą nie tylko w dziedzinie muzyki... Wyróżniało ich jednak muzyczne przygotowanie – nie tylko pod względem warsztatu, ale też – a może przede wszystkim – artystycznej wrażliwości.\nDuet ten miał już pewną, choć jeszcze dość ogólną, wizję swojej muzyki, lecz głównym czynnikiem hamującym ich rozwój był brak gotówki. Mogli sobie pozwolić jedynie na wynajęcie małego, skromnie wyposażonego studia nagraniowego, w którym zarejestrowano kilka kompozycji, m.in. „The Fatal Impact”, „Frontier” i „East Of Eden”. Było to wszystko, na co mogli sobie pozwolić, aż do momentu rozpoczęcia współpracy z perkusistą Simonem Monroe i basistą Paulem Eriksonem.\nPoczątkowo brzmienie grupy znacznie różniło się od znanego nam obecnie. Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte były okresem szczególnej popularności wielu punkowych, gotyckich i zimnofalowych zespołów jak Joy Division, Bauhaus czy The Cure. To właśnie w te klimaty celowała nasza czwórka. Co ciekawe, u progu działalności zespołu Lisa nie dostawała do wykonania żadnych partii wokalnych, grała jedynie na tzw. przeszkadzajkach. Dopiero po jakimś czasie Brendan odkrył magię jej głosu, co spowodowało zwrot w muzycznych poszukiwaniach zespołu.\nPo tym jak zespół nabrał rozpędu i przymierzał się do pierwszych występów na żywo (oczywiście, wówczas były to jedynie koncerty w małych, kameralnych klubach) Brendan wymyślił nazwę zespołu: Dead Can Dance. Warto zatrzymać się przy niej na chwilę i przypomnieć, że nie ma ona nic wspólnego z dance macabre. - Przemiana materii nieożywionej w ożywioną to prawidłowa interpretacja tej nazwy - tłumaczył wiele lat temu Perry, dodając, że widzi tutaj analogię do malarstwa, gdzie z martwych przedmiotów (pędzel farby, płótno) tworzy się przedstawienie życia. Niestety, publiczność i krytycy odebrali to zupełnie inaczej i do DCD na długie lata przylgnęła łatka grupy mrocznej, dekadenckiej, czy wręcz gotyckiej. Przez samą nazwę odmawiano zespołowi emitowania utworów w stacjach radiowych, szufladkowano go nawet bez wsłuchania się w muzykę i treść tekstów.\nPrócz wspomnianych wyżej kłopotów, zespół dotknęła stagnacja na australijskim rynku muzycznym. Prócz zorganizowania kilkunastu koncertów w Melbourne i okolicy nie udało się osiągnąć niczego więcej, nie nawiązano także współpracy z jakąkolwiek wytwórnią. Udało się jedynie zamieścić utwór „The Fatal Impact” na nośniku dołączonym do świątecznego numeru "Fast Forward" (wydawnictwa ukazującego się w postaci kaset magnetofonowych, zawierających nagrania demo debiutanckich wykonawców), co jednak nie spotkało się z żadnym odzewem. Zespół komponował nowe utwory, wykonując je na koncertach i wypracowując swój własny styl, na który składały się wpływy różnych kultur i tradycji. Rockowe korzenie spotykały się z muzyką klasyczną, jazzem, muzyką aborygenów i Środkowego Wschodu. DCD nie zainteresowali jednak swoją odmiennością żadnego producenta. Zdesperowani muzycy próbowali nawet wydać singiel na własną rękę, lecz i tutaj przeszkodą był brak funduszy.\nW maju 1982 roku Brendan podjął decyzję o przeniesieniu grupy do Wielkiej Brytanii, a konkretnie do Londynu, który dawał wówczas o wiele więcej możliwości rozwoju dla alternatywnych zespołów aniżeli scena australijska. Był to ryzykowny krok dla początkujących, szerzej nieznanych muzyków. Brendan namówił do przeprowadzki Lisę i Paula, jednak Simon wolał pozostać w Australii. Krótko po przyjeździe do Zjednoczonego Królestwa nawiązano więc współpracę z innym perkusistą, Peterem Ulrichem.\nPoczątki w Anglii były jednak bardzo trudne. Zespół musiał na rok porzucić muzyczną działalność, aby skupić się na najbardziej podstawowych potrzebach. Brendan i Lisa zamieszkali w silnie uprzemysłowionej dzielnicy Londynu. W międzyczasie wciąż nadsyłali różnym wydawnictwom swoje nagrania demo, licząc na zainteresowanie, które ostatecznie wyraził szef pewnej młodej wówczas, dopiero budującej swą renomę wytwórni...


Strony związane z hasłem: skup łożysk - strona 1 - lepszeseo.pl- nowoczesny katalog dla seo\nskup łożysk (17), kredyt (9), dieta (9), księgowość (9), zdrowie (9), Poznań (9), chwilówka (9), chwilówki (12), Adwokat (11), skup lozysk (11), odszkodowania (9), katalog stron internetowych (10), hotel (9), Kraków (13), prawnik (9), sklep internetowy (10), warszawa (16), ogłoszenia (11), biuro rachunkowe (13), pożyczki (12)\nSkup lozysk »Dodano - 09.09.2019\nZapraszamy do nas wszelkie osoby, jakie posiadają bezużyteczne im łożyska. Doskonale jeżeli opakowane są w oryginalne pudełka, jednak nie jest to obowiązkowe. Wymóg jest jedynie jeden - wymagają być one nowiutkie. Nie znaczące jak długo je macie, którego są modelu. Dla nas znaczenie ma to, iż nie zostały zastosowane. N... zobacz szczegóły wpisu »\nSkup łożysk »Dodano - 16.09.2019\nNajgorszym co może być dla firmy toż straty. Następują one przede wszystkim z nieprawidłowych decyzji. Choć ryzyko jest powszechnym zjawiskiem w biznesie i ewentualnie będzie się ono opłacało, albo nie. Niemniej najgorsze jest toż skoro sami skazujemy działalność na straty w wyniku niedopatrzenia. Bowiem nie ma niczego... zobacz szczegóły wpisu »\nSkup lozysk »Dodano - 10.09.2019\nOsoby posiadające łożyska rozmaitego rodzaju motywujemy do kontaktu z nami. Interesują nas jednak tylko i wyłączne nowe części. Działamy na terenie calutkiego kraju. Bez względu na toż czy zamieszkujecie w którekolwiek dużej miejscowości, bądź też malutki miasteczku dojedziemy do Was. Nasz własny specjalista dokładnie ... zobacz szczegóły wpisu »\nPosiadacie łożyska, jakie nie są Wam przydatne? Nie potraficie odszukać na nich kupca, a bowiem są nowe szkoda Wam dać je na śmieć? Jeśli tak rzeczywiście jest zachęcamy do nas. My sprawimy, iż pozbędziecie się niepotrzebnych części, a do tego przy okazji i na nich zyskacie. Posiadamy skup łożysk nowych, które nie zost... zobacz szczegóły wpisu »\nLudzkość dokonała niezmiernie wielu odkryć, zaś jeszcze wynalazła sporą liczbę rzeczy które po dzisiaj dzień są używane. Bezspornie wielka ilość z nich pozostała zmodernizowana. Dzięki temu można np. niesłychanie prosto je przenosić, czy czerpać ze sporej ilości funkcji. Współczesny świat charakteryzuje się owym, że je... zobacz szczegóły wpisu »


News - Wyniki Netii za 2009 rok znacznie lepsze od prognoz - PasjaGSM.pl\nJesteś w: PasjaGSM.pl > News > Wyniki Netii za 2009 rok znacznie lepsze od prognoz\nQR CodeWyniki Netii za 2009 rok znacznie lepsze od prognoz\nMariusz Burski, 22 lutego 2010, 13:06\n22 lutego 2010 roku Netia SA ogłosiła wyniki finansowe za IV kwartał i cały 2009 r. Wyniki Spółki są znacznie lepsze od prognoz. Za cały rok Spółka zanotowała zysk netto w kwocie 88,7 mln zł. Przychody rok do roku wzrosły o 34 proc. do 1,506 mld zł. Zysk EBITDA przekroczył prognozowane na 2009 rok 290 mln złotych i wyniósł 312,8 mln zł. Spółka przedstawiła również prognozę na 2010 rok, w której zakłada m.in. osiągnięcie liczby 680 tys. klientów szerokopasmowego internetu i zysk EBITDA na poziomie 360 mln zł.\n"Z ogromną satysfakcją ogłaszamy dzisiaj wyniki Netii za IV kwartał i cały 2009 rok. Rezultaty przekroczyły nasze prognozy. Netia osiągnęła świetne wyniki w większości obszarów swojego działania. Ubiegły rok zakończyliśmy z zyskiem netto w wysokości 88,7 mln zł. Nasza baza klientów usług szerokopasmowych wynosiła 559 tysięcy, jesteśmy więc na prostej drodze do osiągnięcia zakładanego 1 mln klientów w 2012 roku." – powiedział Mirosław Godlewski, Prezes Zarządu Netii. "Osiągnęliśmy również znaczące sukcesy w ważnych projektach ubiegłego roku. Zakończyliśmy integrację z Tele2 Polska i już dziś wiemy, że planowane synergie pozwolą nam na uzyskanie oszczędności w kwocie 46 mln zł w 2010 roku, czyli 54 proc. powyżej założeń. Oczekujemy, że projekt redukcji kosztów Profit przyniesie w 2010 roku 123 mln zł oszczędności – także powyżej wcześniejszych prognoz (100 mln zł). Netia – z przychodem powyżej 1,5 mld zł rocznie, generująca wolne przepływy środków pieniężnych - będzie nadal zwiększać swoją bazę klientów, dbając także o najwyższą jakość obsługi. Jednocześnie będziemy uważnie monitorować rynek pod kątem dalszych ewentualnych akwizycji w naszym sektorze" – dodał Mirosław Godlewski.\nPrzychody Netii w 2009 roku osiągnęły kwotę 1,506 mln zł i wzrosły o 34 proc. w stosunku do 2008 roku.\nEBITDA wyniosła 312,8 mln zł, co stanowiło wzrost o 83 proc. w porównaniu do roku 2008.\nW 2009 roku Netia zanotowała 14,2 mln zł zysku operacyjnego (EBIT) w porównaniu ze stratą w 2008 roku w wysokości 99,7 mln zł.\nSpółka odnotowała też zysk netto za cały rok w wysokości 88,7 mln zł. Było to możliwe między innymi dzięki rozpoznaniu w IV kw. 2009 r. odroczonego podatku dochodowego netto w wysokości 88,3 mln zł, głównie w związku ze stratami podatkowymi możliwymi do odliczenia w następnych latach.\nNa koniec 2009 roku Netia wykazywała 239,7 mln zł środków pieniężnych, a dostępna w ramach niewykorzystanej linii kredytowej kwota to 295 mln zł.\nNetia zakłada osiągnięcie w 2010 roku skorygowanego zysku EBITDA w wysokości 355 mln zł, co przy przychodach na poziomie 1,55 mld zł oznaczać będzie osiągnięcie skorygowanej marży EBITDA na poziomie 23 proc. Jest to wartość zgodna z tą, którą już wcześniej przedstawiał Zarząd w prognozie średnioterminowej.\nLiczba klientów usług szerokopasmowych na dzień 31 grudnia 2009 r. wyniosła 559 tys., przekraczając o 6 proc. prognozę i jednocześnie wzrastając o 35 proc. rok do roku. Netia szacuje, że dzięki temu jej udział w polskim rynku usług szerokopasmowych wzrósł w ciągu 12 miesięcy z 8,1 proc. do 10 proc.\nNa koniec 2010 roku Netia zakłada osiągnięcie, bez uwzględnienia przejęć, liczby ponad 680 tys. klientów usług szerokopasmowych.\nBaza klientów usług głosowych na dzień 31 grudnia 2009 r. wyniosła 1,158 mln, co stanowiło wzrost o 1 proc. w porównaniu z 1,147 mln na dzień 30 września 2009 r.\nSpółka prognozuje osiągnięcie na koniec 2010 roku liczby ponad 1,225 mln klientów usług głosowych.\nlolek 26.02.2010 @ 16:20\nzobaczymy jak bedzie jak netia wprowadzi wzorem tp pakiety telewizyjne? Nie sądze aby pobili ofertę TP


Bartłomiej Gruza - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nBartek nie zna normalnego życia. Dzięki Wam może dostać swoją szansę\nZbiórka na cel: Rehabilitacja\n17 124,15 zł (83,84%)\nBartłomiej Gruza , 11 lat\nZakończenie: 25 Lipca 2018\nDzień narodzin powinien być najszczęśliwszym dniem w życiu rodziców. Dla mnie to była tragedia, po której już nic nie było takie, jak powinno być. Bartuś urodził się, a właściwie nagle pojawił na świecie, z wagą 900 gramów. Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, jak małe jest dziecko, które waży mniej niż torebka cukru. Wystawione do walki o życie za wcześnie, bez przygotowania, bez szans. Bartuś żyje dzięki temu, że technika idzie naprzód, dlatego, że lekarze zdążyli go ocalić...\nStan od początku był krytyczny. Po porodzie został przewieziony do Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. Rozpoczęła się walka o każdą godzinę życia, o każdy dzień. Leżąc w inkubatorze, od pierwszych chwil moje dziecko cierpiało i cierpi nadal, nie zna beztroskiego dzieciństwa. U Bartka zdiagnozowano RDS III stopnia, odmę płucną prawostronną, problemy z serduszkiem, martwicze zapalenie jelit II stopnia, wylew II i IV stopnia do mózgu, niedokrwistość, retinopatię wcześniaczą.\nDla nas to była tragedia, że takie malutkie dziecko już tak cierpi. Ciągły strach o to, co zobaczę, jak wejdę na OIOM, co powiedzą lekarze. Żadna matka nie chciałaby słyszeć paniki na oddziale, piszczenia tych wszystkich maszyn, żadna matka nie powinna płakać na oddziale, tak jak ja, kiedy lekarze i pielęgniarki biegli ratować moje dziecko. Bartuś przestał oddychać, monitory wyły, a ja czułam jedynie strach, tak wielki, że trudno to nawet ogarnąć podczas wspomnień.\nBartuś przeżył, bo tak miało być, bo jego małe, wątłe życie miało trwać, ale zapłacił za to bardzo wysoką cenę.\nTeraz wszystko spadło na moją głowę, bo tylko ja mogę mu pomóc, teraz, dopóki jest mały. Trudno wytłumaczyć małemu chłopcu, że musi stracić cześć dzieciństwa, żeby w przyszłości mógł jakoś funkcjonować. Teraz kiedy jego rówieśnicy mają dzieciństwo, on jest skazany na ciężką pracę, setki godzin ze specjalistom…\nBartek jako wcześniak cierpi na niską odporność immunologiczną, cierpi na atypowe zapalenie skóry. Musi być stale rehabilitowany. Bartek w lipcu przeszedł następną operację podcięcia ścięgna Achillesa. Bartek od 10 lat walczy dzień po dniu, najpierw o życie, a teraz o w miarę normalne funkcjonowanie. Czeka go jeszcze jedna operacja: wydłużanie kończyny. Rehabilitacja jest bardzo kosztowna, bez Waszego wsparcia nie damy rady. Bartek potrzebuje wieloprofilowej rehabilitacji, integracji sensorycznej, terapii ręki, zajęć z logopedą, pedagogiem specjalnym.\nTak, jedynie to wszystko na raz, może prowadzić do sukcesu i sprawić, że przyjdzie dzień, w którym Bartuś odzyska samodzielność. Nie dostał szansy na normalność, gdy w 26 tygodniu opuścił bezpieczny brzuch matki. Jedyną szansę dla Bartka mogę kupić, ale nie mam na nią pieniędzy. Za każdą pomoc będę niesamowicie wdzięczna, bo ta pomoc to szansa na spełnienie naszego największego marzenia.


Mały książę wielkiego krawiectwa - Styl życia - rp.pl\nAktualizacja: 05.06.2008, 06:37\nMały książę wielkiego krawiectwa\n„Chanel dała kobietom wolność, Saint-Laurent dał im władzę” – powiedział o zmarłym w niedzielę kreatorze jego partner życiowy Pierre Bergé. Słynny krawiec zrewolucjonizował modę damską. Sprawił, że projektowanie ubrań stało się sztuką\nWiosną 2002 r. w Paryżu odbyła się wielka feta mody. Urządzono ją z okazji 40. rocznicy pracy kreatora Yves Saint-Laurenta‚ który nękany chorobami‚ depresją i alkoholizmem postanowił wycofać się z zawodu. Był pokaz mody z udziałem najsłynniejszych gwiazd i modelek oraz przegląd dorobku projektanta. Pracowałam wtedy w tygodniku dla kobiet i miałyśmy w trybie pilnym zrobić sesję zdjęciową z ubraniami kreatora. Zaczęłyśmy poszukiwania‚ ale w całej Warszawie nie było ani jednej sukienki YSL. W desperacji zadzwoniłam do ambasady Francji. Pocztą pantoflową dotarłam do pracującej tam Polki‚ która była w posiadaniu pokaźnych zbiorów kreacji YSL. Nie pytałyśmy, skąd posiada te wspaniałe i drogie suknie. Byłyśmy wdzięczne‚ że otworzyła przed nami szafę i uratowała sytuację. Poniżej dalsza część artykułu\nTo zdarzenie przypomniało mi się teraz‚ kiedy po śmierci Saint-Laurenta napisały o nim wszystkie media‚ słusznie ogłaszając go ikoną mody XX wieku‚ wizjonerem‚ geniuszem. We Francji bywał nazywany małym księciem haute couture.\nAle na czym polegała jego wielkość? Co właściwie dał kobietom?\nJak widać z powyższej historyjki, w Polsce kontakt z dziełami tego autora mieliśmy minimalny. Nawet w 2002 roku‚ kiedy od kilkunastu lat żyliśmy już w kapitalizmie. A co dopiero wcześniej, w PRL. Coś tam dochodziło z Zachodu‚ ale marzenia miało się mało wygórowane. Zdobyć materiał na sukienkę‚ upolować szpilki. Paryż był odległą galaktyką. Mimo tego moda do Polski docierała i chociaż nikt nie miał oryginałów‚ wszyscy wiedzieli, co się tam nosi. Polki zawsze miały nosa do mody.\nZakazano wieszania plakatu z nagim Yves Saint-Laurentem w angielskich pociągach Eurostar\nW lata 60. kobieta wkraczała jako paniusia w wąskiej spódniczce‚ z małą torebką (po co jej była duża‚ skoro nie pracowała)‚ w kapelusiku‚ z parasolką. Stanowiła w zasadzie ozdobny dodatek do męża. Ale rzeczywistość się zmieniała. W połowie lat 60. na scenie byli już Beatlesi‚ Rolling Stonesi i Twiggy‚ a marzeniem każdej dziewczyny były białe kozaczki z błyszczącej skóry (znaczyło to trochę co innego niż dzisiejsze Białekozaczki.pl)‚ minispódniczka oraz golf.Białe kozaczki i golf wprowadził Yves Saint-Laurent. Nie sądzę‚ żeby ówczesne modne Polki miały tego świadomość‚ ale czy była potrzebna? One po prostu marzyły o modnych ciuchach.\nW tym właśnie czasie pan Saint-Laurent‚ w zenicie kariery‚ sukcesu oraz młodości, łagodnie przeprowadzał francuską modę przez rafy rewolucji obyczajowej. Zaczęła się ona już w połowie dekady‚ a paryski maj 1968 r. dokonał reszty. Hipisi obalili kapelusiki‚ kostiumiki i parasolki. Wprowadzili nowy ład. Był on wprawdzie trochę bezładem‚ ale za to jakże malowniczym. Monsieur Saint-Laurent był najważniejszą figurą mody lat 60. i 70. To on przeprogramował Francuzki z kapelusika na look wyemancypowany.\nMiała to być prawdziwie paryska nowoczesna dziewczyna. Paryska‚ nie londyńska. Londyn był dla stolicy światowej mody poważnym zagrożeniem. Swinging sixties działy się na Kings Road i na Carnaby Street bardziej niż na Avenue Montaigne. W Londynie była Mary Quant‚ która wprowadziła minispódniczki‚ tam działał najmodniejszy w Europie sklep – Biba.\nYves Saint-Laurent bronił Europy przed hipisowską zarazą‚ która na początku lat 70. rozlała się na świat. Chciał ją ucywilizować‚ dostosować do europejskich standardów elegancji. Ale nie zapierał się przed zmianą. Sam zmianę czuł lepiej niż ktokolwiek inny. Już wcześniej zaproponował kobietom spodnium – spodnie z marynarką. Wcześniej pokazał‚ że na wieczór można się ubrać nie tylko w sukienkę‚ ale i w smoking. Skórzana kurtka i wysokie buty doznały nobilitacji jako atrybuty nie motocyklisty‚ ale nowoczesnej dziewczyny.\nPokazał‚ że na wieczór kobieta może się ubrać nie tylko w sukienkę‚ ale i w smoking\nW latach 60. w Polsce pojawiły się spodnie. Przyjmowały się z oporami‚ ale jakoś to szło. W szkołach dyrektorki zawracały dziewczyny do domów‚ ale Anula z „Wojny domowej” już wolała spodnie niż spódnicę. Co do smokingu‚ to nie za bardzo było gdzie go w Polsce nosić‚ za to dżinsy już na przełomie lat 60. i 70. były czymś oczywistym.\nW 1971 roku przystojny mężczyzna w okularach w prostokątnej oprawce reklamuje dżinsy na plakacie. Siedzi po turecku‚ trochę skulony. Jest nagi. Ten plakat‚ którego bohaterem był Yves Saint-Laurent, zakazały wieszać angielskie pociągi Eurostar i kolejka dojazdowa do Heathrow. Dzisiaj taka reklama nie zrobiłaby na nikim wrażenia.\nNastępny skandal wybuchł kilka lat później. Na rynku w 1977 r. pojawiają się perfumy Opium. Orientalne‚ ciężkie, mocne‚ w brązowym flakonie ze złotymi listkami maku lekarskiego. Stają się natychmiast hitem‚ ale ich nazwa brzmi groźnie. Zbyt groźnie i wielu dystrybutorów rezygnuje z zapachu. Podobnie jest kilka lat później z zapachem Champagne. Ale tu skandal nie jest już obyczajowy‚ ale biznesowy.\nW późnych latach 90. Yves Saint-Laurent jest coraz bardziej nękany chorobami‚ ale trwa u steru. Na pokazach w Paryżu wychodzi na scenę z trudem‚ sztywny jak Breżniew w ostatniej fazie. W 2002 r. decyduje się odejść.


Klub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam :: Zobacz temat - Czy specjalny kempingowy może stać pod takimi znakiemi\nKlub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Kamperem i w kamperze » Kamperowanie » Prawo i przepisy » Czy specjalny kempingowy może stać pod takimi znakiemi\nCzy specjalny kempingowy może stać pod takimi znakiemi\nWysłany: 2020-07-09, 20:28\nKamper jest takim samym pojazdem co osobowy do 3,5 t .Skoro osobówce wolno to kamperowi też a co robią w osobowym ( tego tego ) czy śpią w kamperze to co kogo obchodzi. Jak robią syf to od tego jest STRAŻ MIEJSKA i niech pilnuje co kto i mandat a nie zabraniać\nWysłany: 2020-07-09, 20:38\nJa też uważam, że w tej sprawie krimar, ma rację. Zasady ruchu drogowego są jednym wielkim przepisem prawa i oznakowanie dróg powinno być zgodne z nim i tylko w zakresie prawa i nie dawać możliwości interpretacji w zależności od widzi mi się.\nEwidentnie znak zakazuje zatrzymywania i postoju samochodom osobowym i ciężarowym i to nie wszystkim, żadnych innych nie dotyczy.\nA jeżeli już mowa o\npoza tym intencja postawienia takiego znaku jest aż nadto wiadoma\nTeż nie do końca moim zdaniem, bo czemu zakaz zatrzymywania? Rozumiem zakaz postoju, ale zatrzymywania?


.:Wargaming Zone:. - serwis wargamingowy - .:Artykuł - Karny batalion:.\nTytuł: „Karny batalion”; Tytuł oryginalny: Strafbat; Producent: Macdos Film Company&Etalon-Film Company; Reżyseria: Nikołaj Dostalia; Scenariusz: Eduard Volodarskij; Obsada: Vyuri Stepanov, Andrey Smolyakov, Alexander Bashirov; Rok produkcji: 2004; Data wydania: 2007; Rodzaj nośnika: 3 DVD; Czas trwania: 425 min. (9 odcinków)\nW tym roku Święty Mikołaj przyniósł mi pod choinkę (oprócz wielu rózg;) pakiet filmowy (3 płyty DVD) z rosyjskim serialem pt. ,,Karny batalion”. Z uwagi na wcześniejsze doświadczenia z rosyjskimi filmami batalistycznymi realizowanymi po 1990 r. (np. ,,Operacja Gwiazda”) moje nastawienie do filmu było pełne rezerwy. Miło się jednak rozczarowałem i w związku z powyższym postanowiłem napisać pierwszą na naszej stronie recenzję filmową.\nZgodnie z tytułem film opowiada historie żołnierzy jednego z wielu karnych batalionów Armii Czerwonej. Akcja rozpoczyna się prawdopodobnie w 1943 roku – w filmie brak jest określenia dokładnej daty ale fakt, że Armia Czerwona jest cały czas stroną atakującą pozwala tak domniemywać.\nWidzowi ukazano proces werbunku, motywy kierujące więźniami wstępującymi do karnych batalionów, wzajemne relacje pomiędzy sztrafnikami (czyli żołnierzami karnych batalionów), a także stosunek wyższych dowódców do nich.\nPo raz pierwszy w rosyjskim (a dawniej radzieckim) filmie zobaczyć można, że żołnierz radziecki – wbrew temu co wpajała propaganda przed 1990 r. - nie wahał się popełniać przestępstw kryminalnych, rabował poległych, zajmował się hazardem, nie był mu obcy seks, był często antysemitą. Jednocześnie jednak nie był nadczłowiekiem pozbawionym emocji i odczuwał: strach, ból, ale także współczucie.\nSzczególnie interesujące jest przedstawienie zadań do jakich kierowano karne bataliony i totalnie obojętny stosunek dowódców do życia własnych żołnierzy. Dobrze ilustruje to scena, w której na pytanie dlaczego nie rozminowano przedpola przed natarciem pada odpowiedź: Po co? Przecież tam będzie atakował karny batalion. Straty rzędu 80% są więc normą i nikogo nie dziwią. Ukazano też sposoby uzupełniania karnych batalionów, z których wynika, że mógł tam trafić każdy i za cokolwiek.\nI wreszcie sceny dotyczące frontowej „działalności” jednostek NKWD, tj. bezwzględne egzekwowanie rozkazu nr 227: rozstrzeliwanie cofających się w trakcie natarcia, stosowanie zasady zbiorowej odpowiedzialności, prześladowanie rodzin rzekomych „zdrajców”, absurdalne śledztwa, których celem jest udowodnienie nonsensownych tez, ogromny wpływ oficerów politycznych i enkawudzistów na planowanie i realizowanie działań stricte militarnych. Muszę przyznać, że we współczesnej Rosji rządzonej przecież przez pogrobowców NKWD ukazanie tego rodzaju spraw budzi podziw (choć zapewne współcześnie rządzący wyrazili zgodę na to, co zawarto w filmie).\nZawiodą się amatorzy scen batalistycznych. W filmie jest ich bardzo mało i nie ma co nawet próbować ich porównywać do batalistyki w klasyce gatunku jaką jest „Szeregowiec Ryan”. Lepszym materiałem porównawczym jest australijski film wojenny pt. „Kokoda”.\nFilm ma też słabe strony: grany przez Aleksieja Serebriakova główny bohater będący w stopniu majora dowódcą karnego batalionu jest nierealistyczny: troszczy się o podwładnych (wręcz wykłóca się z oficerem NKWD!), idzie na czele prawie każdego ataku, jest generalnie zbyt ludzki, a przez to nieprzekonywujący dla znającego realia widza. Reżyserowi i autorowi scenariusza nie udało się też całkowicie odejść od ukazania historyjek i scen typowych dla radzieckich filmów wojennych.\nReasumując należy jednak stwierdzić, że ten serial wojenny jest warty obejrzenia, a cena całości jest przystępna (św. Mikołaj wydał na mnie 55 PLN;).\nI na koniec wyjawię moje ukryte pragnienie: chciałbym doczekać będącego na dobrym poziomie polskiego filmu wojennego. Nie mówię już filmie porównywalnym z produkcjami amerykańskimi czy rosyjskimi ale przecież nawet historycznym pacyfistom tj. Czechom udało się nakręcić ,,Ciemnoniebieski świat”, a obecnie reżyserowany jest film o walkach batalionu czechosłowackiego w obronie Tobruku. Polskie produkcje, w których przewijają się sceny batalistyczne (np. „Szwadron” – potyczka powstańcza z 1863 r.; „Przedwiośnie” – potyczka z bolszewikami) czy nawet „Katyń” dowodzą, że mamy w kraju zdolnych reżyserów i scenografów, którzy potrafiliby nakręcić niezłe sceny batalistyczne, a statyści byliby umundurowanie zgodnie z realiami epoki. Prawdopodobnie brak więc chęci producentów – czyli pieniędzy. Fakt – jak stwierdziła moja znajoma – seriale typu ,,M jak Mdłości” czy ,,Katastrofalni” kręci się łatwiej i przyjemniej, a i publika zapewniona.\nNd 03 Lut, 2008 elear napisał:\nTo fakt, brak chęci producentów oraz sponsorów, zarówno tych prywatnych, jak i państwowych (ponoć mamy coś takiego jak Instytut Sztuki Filmowej or sth.) A Rosjanie puścili w ciągu minionego roku film o wojnie północnej ("Sługa gosudariew"), "1612" i całe mnóstwo różnych seriali. Ukraińcy kręcą "Tarasa Bulbę". A my jak zwykle będziemy podziwiali na ekranie amerykańskich marines, czeskich pilotów oraz ukraińskich chłopów bijących polskich pamieszczików. Super :/\nSob 02 Lut, 2008 Marcin G napisał:\nMyślę, że przyjdzie nam jeszcze długo poczekać na prawdziwie wojenny film polskiej produkcji. A szkoda, bo przecież jest co kręcić... Tym bardziej, że mam wrażenie, że tematyka wojenna powraca w kinach do łask. Nawet Finowie zdecydowali się na epopeję wojenną, swoja drogą całkiem dobrą.


Jak czytać książki dwujęzyczne? | Autorka Justyna Winiarczyk\nJak czytać książki dwujęzyczne? Otaczanie dzieci językami obcymi od najmłodszych lat na szczęście zaczyna być coraz popularniejsze także w naszym kraju. Wiedza na temat korzyści wynikających z ekspozycji dzieci na więcej niż jeden język zaczyna wygrywać z powielanymi mitami i często bezpodstawnym obawami.\nDzięki temu na popularności zyskują także książki dwujęzyczne, które coraz częściej pojawiają się w polskich domach. A jak je „obsługiwać”, dowiecie się właśnie z tego artykułu.\nJak wygląda książka dwujęzyczna?\nZacznijmy od definicji. Aby móc mówić o książce dwujęzycznej, musi ona zawierać całość tekstu w dwóch językach. Nie same pojedyncze słówka czy kilka zdań na zasadzie wtrąceń do głównej treści w języku bazowym. Teksty muszą być paralelne czyli równoległe – całość danej historii zarówno w jednym, jak i drugim języku. Dlaczego same wtrącenia nie są dobrym pomysłem i nie są efektywne pod kątem przyswajania nowego języka? Spieszę z wyjaśnieniem.\nO tym, jak uczymy się języków\nNiestety wciąż pokutuje u nas metoda polegająca na nauce „gołych” słówek. Ze szkoły wynieśliśmy nawyk wkuwania list ze słownictwem, które miały nam pomóc w przechodzeniu z jednego określonego konkretną literką poziomu znajomości języka na drugi. Po latach tak samo próbujemy uczyć nasze dzieci. Pokazujemy, że to jest kot, a po angielsku „a cat”. A to jest „blue” – niebieskie.\nCieszymy się, widząc, jak dzieci bez żadnego wysiłku zapamiętują wszystkie słówka, które rzucamy w ich stronę. Dzieci bowiem podczas pierwszych lat życia są w sposób naturalny nastawione właśnie na przyswajanie języków. W przeciwnym wypadku nigdy nie nauczyłyby się mowy ojczystej „ot tak”, tylko słuchając gruchających do nich rodziców i dziadków.\nNie zaczynałyby budować pierwszych zdań, nie mając pojęcia, co to są rzeczowniki, czasowniki, koniugacja oraz odmiana przez przypadki. A jednak bardzo szybko zaczynają wszystko rozumieć, mimo iż nie karmimy ich definicjami słów, które wypowiadamy i nie tłumaczymy zasad gramatyki. Zaczynają mówić, tworząc własne twory językowe, co doskonale pokazuje, że wcale nas nie papugują, tylko na własną rękę rozgryzają zasady i próbują je stosować w praktyce. I dokładnie tak samo działa to u nich w przypadku nauki kolejnych języków.\nWyobraźcie sobie sytuację, że musicie się nauczyć języka japońskiego, aby móc się dogadać na wyjeździe. Czy nauczenie się 100 pojedynczych słów w jakiś sposób ułatwiłoby Wam zadanie? Czyż nie byłoby lepiej przyswoić kilkadziesiąt zdań w gotowych kontekstach sytuacyjnych? Wiedzieć, jak spytać o drogę i zrozumieć odpowiedź. Umieć odbyć rozmowę na temat cen w sklepie.\nA jednak tak właśnie chcemy uczyć nasze dzieci: same słowa i krótkie wyrażenia w oderwaniu od prawdziwego języka. Kilka kolorów tu i kilka nazw zwierząt tam. W przedszkolu uczą się wciąż tego samego. W szkole wałkują to samo od nowa.\nW tym szaleństwie nie ma metody. Aby dziecko uczyło się języka obcego, musi go słuchać w całości, w kontekście, słyszeć jego melodię i mieć szansę przyswojenia zasad nim rządzących dokładnie tak, jak w przypadku języka polskiego. I nie jest to teoretyzowanie, a są to realne doświadczenia ogromnej rzeszy rodziców mieszkających w Polsce, którzy od małego otaczają swoje dzieci np. językiem angielskim.\nCzytając, śpiewając i często także mówiąc do nich w obcym języku przez określony czas w ciągu dnia, oszczędzają dzieciom konieczności mozolnej nauki w przyszłości. Idea ta nosi nazwę dwujęzyczności zamierzonej, a rodziców zachwyconych efektami wkładania niewielkiej pracy w stosunku do niesamowitych wyników jest coraz więcej. Zainteresowanych zapraszam do zgłębienia tematu, a my, wiedząc już, jak wygląda akwizycja języków, przechodzimy w końcu do meritum.\nAnatomia książki dwujęzycznej, czyli dla kogo jest tekst po polsku?\nTekst po polsku jest przede wszystkim dla rodzica:\nma dać mu poczucie pewności, że rozumie, o czym czyta;\nma wyeliminować potrzebę sięgania do słownika;\nma zagwarantować poprawną interpretację treści;\nma stanowić ściągawkę podczas pracy z książką.\nPolskojęzyczny tekst ułatwia rodzicom, zwłaszcza tym na niższym poziomie znajomości obcego języka, rozpoczęcie językowej przygody ze swoim dzieckiem. Pomaga również podczas wprowadzania nowego języka u nieco starszych dzieci, które w przeciwieństwie do maluchów mogą mieć opory przed pełnym zanurzeniem podczas pierwszego kontaktu z nieznanym.\nInstrukcja czytania książek dwujęzycznych\n1. Dostosujcie postępowanie do swojej sytuacji: możecie od samego początku ograniczyć się do czytania dzieciom wyłącznie wersji obcojęzycznej, a tekst polski traktować jako ściągawkę dla siebie lub alternatywę do czytania przez innych członków rodziny np. babcię.\n2. W przypadku nieco starszych dzieci w razie potrzeby możecie zacząć lekturę od wersji polskiej. Po oswojeniu się z tekstem, należy przechodzić do czytania go wyłącznie w drugim języku. Znajomość historii w języku ojczystym, ilustracje i zaangażowany w lekturę rodzic wystarczą, aby dziecko bez problemu ze zrozumieniem podążało za fabułą i uczyło się przy tym nowego języka. Zwłaszcza jeśli rozważnie wybierzecie książkę dwujęzyczną na start, w której tekst na stronę będzie składać się z maksymalnie 1-3 zdań.\n3. Podpierajcie się ilustracjami i gestami, aby wyjaśniać znaczenie poszczególnych słów i zwrotów. Czytając o jeżu, pokażcie dziecku to zwierzę na ilustracji. Opowiadając o tym, że jeż drepcze do jabłka, możecie przesunąć palcem po ścieżce aż do owocu. Z tego powodu wskazane jest, aby ilustracje w książkach dwujęzycznych skierowanych dla początkujących dokładnie odzwierciedlały ich treść, na co bardzo zwracałam uwagę, pisząc swoją własną.\n1. Nie czytajcie na przemian zdań w różnych językach. Nie ma takiej potrzeby. To nie zajęcia łaciny. Naszym celem nie jest nauka na pamięć ekwiwalentów – traktujemy każdy język jako osobną całość.\n2. Unikajcie tłumaczenia słówek na język polski, jeśli nie ma takiej potrzeby. Uwierzcie w swoje dzieci i pamiętajcie, że to mali geniusze językowi. Mówiąc „Look, this is a cat” i wskazując kotka na obrazku robicie o wiele lepszą robotę, niż tłumacząc dziecku, że kot po angielsku to „a cat”. Pamiętajcie o anegdotce japońskiej z początku wpisu. Jeśli nie znacie języka na wystarczającym poziomie, wskazujcie na obrazki lub pokuście się o przygotowanie sobie ściągawki z prostymi zdaniami lub pytaniami. A następnie dajcie się zaskoczyć, gdy kolejnego dnia dziecko bezbłędnie odpowie na wszystkie Wasze pytania zadane w „obcym” języku. Powodzenia!\nNapisała Justyna Winiarczyk, która jest też autorką książki „Niko. Moje pierwsze opowiadania”. Mama dwujęzycznego dziecka, tłumaczka z angielskiego. Bardzo aktywnie prowadzi grupy językowe w mediach społecznościowych, a na jej blogu English Speaking Mum >> znajdziemy świetną bazę informacji o dwujęzyczności.\nA tu przeczytasz więcej o książce Niko. Moje pierwsze opowiadania >>\nmaja dnia 24-02-2021 o godz. 19:40


Roguebook – Exxan.pl\nRoguebook – pomoc w tłumaczeniu gry typu Roguelike\nRoguebook to najnowsza produkcja od studia Abrakam Entertainment, którzy stworzyli szalenie popularną Faerię. Propozycję tłumaczenia gry otrzymałem od jednego z głównych deweloperów, który zaproponował mi to zadanie.\nNie musiałem na szczęście tłumaczyć całej zawartości, a jedynie pojedyncze fragmenty. Dodatkowo, mój feedback odnośnie przetłumaczonych już kwestii został wzięty pod uwagę i okazał się być kluczowy przed wypuszczeniem finalnej wersji gry.\nEuro Truck Simulator 2 koncept menu głównego


Broadchurch - Szczere Recenzje\nNo jakby nie było, mały Danny zostaje znaleziony na plaży, w pewien piękny letni dzień, a jego rodzina i znajomi są załamani bezsensem tak ogromnej tragedii. Któż mógł chcieć śmierci niewinnego dwunastolatka? Przecież chłopak był taki uroczy i rezolutny. Po pierwszym szoku, do akcji przystępuje lokalna policja, dowodzona przez detektywa inspektora Aleca Hardy’ego (David Tannant). Wkrótce się okaże, że do miejscowych tajemnic i zbrodni, ten mroczny osobnik dorzuci własny bagaż ciężkich doświadczeń. Jak już możecie się domyśleć, w miarę jak postępuje dochodzenie, dowiadujemy się coraz to ciekawszych rzeczy o niby spokojnych mieszkańcach Broadchurch. Co odcinek to inny podejrzany, a gdzieś tam na drugim, czy nawet na trzecim planie kroi się grubsza afera, w która są zamieszani najbardziej nobliwi i nierzucający się w oczy mieszkańcy nadmorskiego miasteczka.\nNajsłabsze punkty tej opowieści to zarazem najbardziej charakterystyczne cechy każdej tego rodzaju produkcji. Naprawdę powoli zaczynają mnie irytować seriale i filmy, w których rekonstrukcja ostatnich dni i godzin ofiary zbrodni, wykazuje, że prowadziła ona tak bogate życie, iż nie sposób tego ogarnąć. Zawsze jest kolejne dno, kolejne zajęcie na boku, jakaś praca i szemrani znajomi, o których rodzice nie mieli pojęcia. Jakby ich doba była z gumy i mogła się dowolnie rozciągać. Jeszcze jak to była Laura Palmer czy Rosie Larsen, to mnie to aż tak nie irytowało, ale żeby mały chłopiec miał tak zapełniony grafik… Cóż może się nie znam. Może brytyjskie nastolatki są mniej leniwe i lepiej dochowują tajemnicy od polskich dzieciaków. Oczywiście nie mogło także zabraknąć powolnego tempa i wielu urokliwych krajobrazów, bo wszak to nadmorska miejscowość wypoczynkowa. Niech sobie zabójca hula na wolności. Ważne by widz miał wrażenie, że niemal oddycha jodem i podziwia drzewa z bliska.\nBroadchurch to brytyjski serial potwierdzający wiele moich podejrzeń. Dowodzi, że nawet najbardziej pojemna i wszechstronna forma opowieści, może w nadmiarze znudzić widza. Dowodzi, że czasami ,,spokojne tempo” w języku seriali oznacza jedynie nudę, dłużyznę i zero napięcia. Wreszcie dowodzi także (co mnie najbardziej interesuje, ponieważ pasjonuje mnie szczególnie aspekt wizualny), że brytyjska telewizja cierpi na prawdziwy deficyt ładnych aktorek i przystojnych aktorów.\nErin Kelly, Broadchurch Partners in Crime Inside man Trupia farma (The Body Farm) Fortitude\nPoprzedni post The Killing (Dochodzenie) Davida Hewsona\nNastępny post Sherlock\nHej, choć temat już wystarczająco wyeksploatowany, to ponoć kręcą wersję amerykańską z Tennantem, Anną Gunn i Jackie Weaver…\n22 listopada, 2013 Odpowiedź\nFortitude - morderstwo w Arktyce\n[…] okolicznościach. Byłby to kolejny serial o zbrodni w małej zżytej społeczności w stylu Broadchurch gdyby nie fakt, że Fortitude znajduje się na dalekiej Północy, tuż przy kole podbiegunowym. […]\n19 lutego, 2015 Odpowiedź\nErin Kelly, Broadchurch - Szczere Recenzje filmów, seriali i książek\n[…] miasteczkach, w których nagle dochodzi do strasznej zbrodni. Wśród tego rodzaju produkcji Broadchurch jest już klasykiem, który doczekał się wersji amerykańskiej (ze zmienionym zakończeniem), a […]\n3 lipca, 2015 Odpowiedź


O nas - forexAffiliate.com\neasyMarkets został założony w 2003 roku pod nazwą easy-forex. Jest wielokrotnie nagradzanym, globalnym brokerem zapewniającym handel na wszystkich rynkach poprzez & innowacyjne platformy transakcyjne.\nDzięki ponad dziesięcioletniemu doświadczeniu w transakcjach rynkowych i zdobyciu ponad 400.000 usatysfakcjonowanych klientów w 160 krajach na całym świecie, easyMarkets umożliwia graczom dostęp do światowych rynków finansowych poprzez prostą platfomę transakcyjną. Wybierz spośród par walutowych, indeksów, towarów, metali oraz opcji waniliowych i zacznij nimi handlować. „easyMarkets afﬁliates” jest jednym z najdłużej działających, zaufanych i najbardziej zyskownych programów partnerstwa finansowego na świecie.\nDowiedz się więcej o programie easyMarkets Partnerska\nDowiedz się więcej o easyMarkets:


Profil użytkownika: Jakub Korzeneiwski [madapesdevourer] | outwork.pl\nCześć! Jestem Jakub, młody grafik komputerowy kochający typografie. Uwielbiam tworzyć logotypy, ale nie jest mi obce również wszystko inne, co z grafika powiązane. Kocham minimalizm. Oferuje rzetelne wykonanie i konkurencyjna cenę. Moje prace zachowują najwyższe standardy. Zapraszam do sprawdzenia moich projektów oraz do kontaktu na moim portfolio: http://12hlogo.com/ Pozdrawiam!\nTypografia, muzyka, design\nPhotoshop Illustrator Projektowanie grafiki Projektowanie logo Grafika komputerowa Typografia\njęzyk francuski, poziom biegły


Spacer Starachowickim lasem | SQ7UFO\nOpublikowano 11-11-2013 w dziale Wyprawy\nPoniżej zapis trasy którą pokonałem.\nAktualny okres bardzo sprzyja leśnym wędrówkom z paru powodów. Po pierwsze brak liści powoduje znaczący wzrost widoczności w lesie, a tym samym zwiększa prawdopodobieństwo spotkania dzikich zwierząt. Po drugie nie ma już natrętnych owadów więc można przez wiele godzin iść nie martwiąc się choćby o krwiopijców.\nSam natknąłem się dwukrotnie na sarny, a jedną udało mi się całkiem blisko podejść. Niestety zanim zdążyłem wyjąć aparat czmychnęła w leśne ostępy. Natrafiłem też na (najprawdopodobniej) lisie nory oraz parę obszarów na których widać było intensywną działalność dzików.\nCo już mniej cieszy to fakt, że w lesie prowadzone są intensywne prace wycinkowe i co chwilę natykałem się na duże wycięte obszary. Nawet na mapie powyżej na której zalogowałem swoją trasę widać, że z lasu intensywnie pozyskiwane jest drewno.\nCałość galerii można znaleźć tutaj.


POZ – Podstawowa Opieka Zdrowotna – PoliClinic Centrum Medyczne Fundacji Politechniki Łódzkiej\nZespół lekarzy i pielęgniarek świadczy podstawową pomoc pacjentom w zakresie porad zdrowotnych, profilaktyki i badań.\nBadania diagnostyczne (badania analityczne krwi, USG)\nŚwiadczenia realizowane w ramach kontraktu z NFZ\nPodstawowa opieka zdrowotna (POZ) jest częścią systemu opieki zdrowotnej, zapewniającą wszystkim osobom uprawnionym do świadczeń zamieszkałym/przebywającym na terytorium Polski kompleksowe i skoordynowane świadczenia opieki zdrowotnej w miejscu zamieszkania.\nŚwiadczenia udzielane są w warunkach ambulatoryjnych w poradni, a w przypadkach uzasadnionych medycznie, także w domu pacjenta.\nAby skorzystać ze świadczeń POZ należy dokonać imiennego wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej.\nWyboru dokonujesz poprzez:\nzłożenie pisemnej deklaracji wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej w naszej placówce.\nzłożenie deklaracji przez intenet w Internetowym Koncie Pacjenta.\nZobacz jak złożyć deklarację\nŚwiadczenia lekarza POZ w Centrum Medycznym PoliClinic obejmują:\nŚwiadczenia finansowane w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia\nGodziny przyjęć POZ\nSkontaktuj się z Rejestracją pod numerem telefonu, w godzinach 8.30 - 18.30\nMożesz zapytać nas na czasie o interesujący Cię termin.


Mieszkanie na sprzedaż, Gorzów Wielkopolski, Os. Staszica - 249000 zł\nNieruchomość nr 1334/2301/OMS\nZAREZERWOWANE UMOWĄ PRZEDWSTĘPNĄ !\nMieszkanie położone na os. Staszica, obok dawnego "Pewexu".\nMieszkanie po kapitalnym remoncie! Wymienione wszystkie instalacje, ściany i sufity są szpachlowane i malowane, na podłodze panele, nowa łazienka, meble kuchenne na wymiar wraz ze sprzętem agd, wszystkie sprzęty nowe. W przedpokoju szafy w zabudowie. W łazience podgrzewana podłoga i lustro.\nNa 47 m2 składa się pokój dzienny połączony z kuchnią, sypialnia, łazienka z wc, przedpokój.\nAtutem jest duzy balkon o pow. 7 m2 oraz piwnica.\nCzynsz do spółdzielni ok. 350 zł\nLicznik odsłon - 5\nZapytaj o nieruchomość numer 1334/2301/OMS:


Baraż Rosja - Polska. Czy jest realna zmiana miejsca?\nGoal.pl › MŚ 2022 - eliminacje › Co z barażem Rosja – Polska. Dziś temat jest martwy, choć “mecz mógłby odbyć się w Turcji”\nCo z barażem Rosja – Polska. Dziś temat jest martwy, choć “mecz mógłby odbyć się w Turcji”\nŹródło: Goal.pl 15:25, 16. lutego 2022 | Aktualizacja: 17:44, 16. lutego 2022 Przemysław Langier 0\nW PZPN przekonują, że dziś nie istnieje coś takiego jak “scenariusz B” na mecz Rosji z Polską, bo na niebie i ziemi nie ma znaków, by nie został zrealizowany “scenariusz A”. Czyli walka w Moskwie 24 marca o finał barażów o mistrzostwa świata. – Ale nie wierzę, że gdyby Rosja najechała na Ukrainę, Infantino mógłby z tym nic nie zrobić – przekonuje nas Michał Listkiewicz, którego zdaniem wówczas najbardziej realną opcją byłoby przeniesienie meczu na neutralny grunt. – Mam powody, by wierzyć, że wyznaczona zostałaby Turcja – dodaje.\nMimo że niektórzy kibice pytają, tematu wykluczenia Rosji z barażów do mistrzostw świata nie ma i nie będzie nawet, gdyby tamtejsze wojska zaatakowały Ukrainę\nBardziej realnym scenariuszem – oczywiście wyłącznie w przypadku militarnego ataku – byłoby przeniesienie tego spotkania na neutralny teren\nZdaniem Michała Listkiewicza, wówczas pod uwagę byłaby brana Turcja\nTemat na razie jest martwy\nW związku z możliwą agresją Rosji na Ukrainę wśród polskich kibiców pojawiają się pytania: czy gdyby do tego doszło, istnieje ewentualność, że FIFA wykluczy reprezentację naszych najbliższych rywali z rozgrywek, dzięki czemu Polska do finału barażów awansowałaby walkowerem? Z jednej strony to bardzo naiwne pytanie, z drugiej jednak zasadne. Wprawdzie to zamierzchła przeszłość, ale w latach 90. objęta wojną Jugosławia została usunięta najpierw z Euro 92, a następnie z eliminacji mistrzostw świata. Poza tym wachlarz ewentualnych reakcji ze strony piłkarskiej centrali może być znacznie szerszy, nie sprowadzający się do wykluczenia Rosji, ale np. odebrania jej organizacji spotkania w Moskwie.\nZapytaliśmy o tę kwestię w PZPN, ale w związku nie chcą spekulować, co naturalne, bo jako członek FIFA i UEFA na spekulacjach nie jest w stanie nic zyskać, pewnie wręcz przeciwnie. Podobnie rzecz wygląda w UEFA, która jest organizatorem europejskiej części eliminacji mistrzostw świata. Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że w Nyonie temat na dziś jest zupełnie martwy. – Gdybym ja miał obstawić, co się wydarzy, to nie spodziewam się, że do inwazji ze strony Rosji faktycznie dojdzie. A skoro nie, to wszystko odbędzie się według planu. Jednak gdybym się mylił i stanie się inaczej, FIFA będzie musiała zareagować. Jak? Może zrobić dosłownie wszystko, to jej rozgrywki – mówi Michał Listkiewicz.\nCzytaj także: Pierwszy meczbol Paulo Sousy\nCzytaj także: Przekupiony sędzia i wątpliwe gole. Inter miał kupić sobie awans do finału\nSiła rosyjskiej dyplomacji\nZdaniem byłego prezesa PZPN teoria („FIFA może zrobić wszystko”) nie pójdzie w parze z praktyką.\n– Rosja ma ogromne wpływy w dyplomacji sportowej, więc w ogóle nie wierzę w jej wykluczenie. Siłę ich umocowań widzimy choćby na igrzyskach olimpijskich, gdzie sportowcy rosyjscy mieli startować pod olimpijską flagą, a startują pod czymś, co nią nie jest. Flaga olimpijska nie ma przecież rosyjskich barw. Dlatego w ogóle nie porównywałbym tego do wykluczenia Jugosławii sprzed 30 lat. Równego traktowania na świecie nie ma i nie będzie. Z Jugosławią mało kto się wtedy liczył, więc zastosowano najsurowszy wariant. A silniejszym wolno więcej i Rosja na tym skorzysta. Jest zbyt dużo wpływów osobistych i biznesowych, by Rosji mogła stać się krzywda. Wystarczy zobaczyć, kto jest sponsorem Ligi Mistrzów – Gazprom. Wszyscy plują i psioczą na Putina, ale gdy przychodzi do rozliczenia, Gazprom płaci, a tamci biorą.\nGdyby nawet Rosja zaatakowała Ukrainę, równolegle ruszą polityczne naciski na piłkarską centralę. A ta nie ma wystarczająco siły (chęci?), by im nie ulegać. – FIFA długo się przed tym broniła, ale samo przyznanie organizacji mistrzostw świata Katarowi wynikało przecież z nacisków politycznych prezydenta Francji Sarkozy’ego i Michela Platiniego. Sprawdziło się powiedzenie, że jeśli uciekasz przed polityką, ona i tak cię dopadnie.\nW 2021 roku FIFA zawiesiła w prawach dwóch swoich członków – Pakistan i Czad. Sytuacja, w których do grona państw z tak słabym lobby w świecie sportu dołączyła potężna Rosja, to materiał na książkę science-fiction.\nMecz w Turcji jako opcja?\nListkiewicz uważa jednak, że w przypadku wojny, która nawet pomimo wycofania się rosyjskich wojsk z Krymu, wciąż wisi w powietrzu, bardzo realne byłoby przeniesienie marcowego barażu na inny teren. Do rozegrania meczu w Polsce nie dojdzie, ale na neutralnym terenie już jak najbardziej. To rozwiązanie, które nie jest żadną nowością. W 2016 roku na stadionie Cracovii doszło do spotkania Ukrainy z Kosowem, które z przyczyn politycznych (Ukraina nie uznaje niepodległości Kosowa i nie utrzymuje z nim stosunków dyplomatycznych) nie mogło zostać rozegrane u naszych wschodnich sąsiadów. Miejsce tego meczu nie zostało ustalone odgórnie przez UEFA. To Kraków był tym tematem zainteresowany.\nTo nie bez znaczenia w kwestii ewentualnej zmiany lokalizacji dla spotkania Rosji z Polską.\nListkiewicz: – Turcja wielokrotnie zgłaszała do FIFA i UEFA, że jest gotowa do organizacji meczów, które z jakichś powodów nie mogą się odbyć w planowanym wcześniej miejscu. Mają obiekty, mają infrastrukturę, doświadczenie, bo przecież organizowali choćby finał Ligi Mistrzów, dają dobre pieniądze, są gotowi nawet odstąpić od praw, które normalnie mają gospodarze. Poza tym trudno wyobrazić mi sobie, by komuś innemu szczególnie zależało na organizacji u siebie meczu Rosja – Polska. Po co on Niemcom, Hiszpanom, czy Francuzom? To zawsze kłopot, a tu doszłaby do tego polityka.


UV Etui Szklane etui do Huawei Mate 20 Lite Lew mójWORLD\nEtui Blue Light Szklane etui do Huawei Mate 20 Lite Lew\nBlue Light Case Lew to pokrowiec ze szkła hartowanego na Huawei Mate 20 Lite , które zachwyca zarówno ponadprzeciętnym designem, jak i wysoką trwałością.Pokrowiec ten jest idealnie dostosowany do telefonu. Skutecznie chroni urządzenie przed uszkodzeniami. Wśród ponad 500 różnych wzorów do nadruku dostępnych w naszej ofercie. Blue Light Case na Huawei Mate 20 Lite to w 100% polski produkt.\nBlue Light Case Lew pokrowiec wykonany ze hartowanego szkła o grubości 2,5mm. Wyróżnia się dużą odpornością na zarysowania oraz wysoką trwałością nadruku. Dlatego też długo będziesz się cieszył swoją nową obudową. Podczas produkcji zastosowana została najnowsza technologia wycinania szkła, dzięki której jest idealnie dopasowane do kształtu Twojego Huawei Mate 20 Lite.\nSprawdźEtui Blue Light Szklane etui do Huawei Mate 20 Lite Lew


Strona główna » Artykuły jednorazowe » Worek z zamknięciem strunowym op/100szt.\ndostępne rozmiary -- wybierz --100 x 100100 x 120100 x 150100 x 200120 x 180150 x 200160 x 220200 x 300230 x 320250 x 35040 x 6060 x 8070 x 10080 x 120\nCena brutto: 1,76 zł / szt.\nWoreczki strunowe (zippery) posiadają wygodne, szczelne zamknięcie, umożliwiające wielokrotne korzystanie z woreczka. Mogą być wykorzystane jako opakowanie do wielu zastosowań. Dopuszczone do kontaktu z żywnością. Wymiary worków podane w milimetrach, mierzone od zamknięcia !


Zaprojektowana została kompletnie nowa szata graficzna oraz autorski system zarządzania układem strony głównej. Całość została oparta na silniku Wordpress.\nSerwis jest zaprojektowany zgodnie z filozofią "mobile first" oraz z zachowaniem założeń pełnej responsywności. Na stronie użytkownicy mogą zakładać konta i komentować wpisy. Strona wyróżnia się bardzo innowacyjnym układem graficznym oraz posiada wiele ciekawych rozwiązań front-endowych.


Rozmowy o wszystkim i o niczym - Strona 7 - Forum medyczne\nRejestracja: 13 kwie 2016, o 13:31\nPost autor: karolcia » 24 kwie 2016, o 08:54\nHej hej zimno brrrrr siedzę przy komputerze i normalnie paluch mi drętwieją z zimna nawet mój pies z rana szybko zrobił co miał zrobić i szybko do domku. za oknem 4 stopnie brrrr Moja córa we Wrocławiu na biwaku Harcerskim mam nadzieję że się nie pochoruje. Wczoraj na lodach byli dziś na samą myśl o lodach mnie mrozi. No nic muszę podobnie jak Adminek popracować. Mam nowe zajęcia. Współpracuje z autorem aforyzmów, prowadzę mu stronę i komponuje jego aforyzmy z moimi fotkami\ntakie u mnie dziś jest niebo czasem słonko się przebija\nniebo.jpg (14.53 KiB) Przejrzano 6794 razy\nPost autor: Halszka » 24 kwie 2016, o 15:17\nU mnie nad ranem było -1,auta oszronione pogoda jak w kalejdoskopie,wszystkiego po troche,najwięcej zimnego wiatru.Nawet grat leciał z nieba.Żal psa wypędzić na dwórostatnio pogoda jest nieprzewidywalna.\nKarolciu,masz suuper zajęcie.Chętnie bym obejrzała co tworzysz.\nSzkoda adminie,ze moja dzielą jest tak blisko,w tym samym mieście.No ale bez auta byłby problem z przemieszczaniem.\nMiłego LB wszystkim <papa>\nPost autor: admin. med. » 26 kwie 2016, o 09:52\nWidzę,że wczoraj wymiotło wszystkich.\nU mnie niestety ale od rana zaczyna coraz mocniej wiać a najcieplej to nie jest,chyba się ubiorę ciepło i pójdę powalczy w ogródku. moją magnolię po dzisiejszych mrozach nocnych całkiem zrudziała i nie będzie kwitnięcia w tym roku.Pąki takie brzydkie że szok,wyglądają jak zgnilizna,szkoda ale co robić na pogodę nie ma rady.\nPost autor: karolcia » 26 kwie 2016, o 09:55\nHej kochani zróbcie coś z tą pogodą :evil: Zimno i głowę chce urwać. Słonko świeci ale co z tego brrrr. Wczoraj byłam na chwile u rodziców razem z bratem. O moze ktoś chce kupić dom na zaciszu z dala od zgiełku miasta. Bardzo fajne miejsce dla wędkarzy bo praktycznie pod samym domem sa stawy. Cisza spokój i mnóstwo ptaków. Miejsce bardzo fajne ale moi rodzice niestety musza się z stamtąd wyprowadzić maja problemy zdrowotne i powinni mieszkać bliżej cywilizacji . Ja standardowo zapraszam na kawusie właśnie mam przerwę mala zasnęła\nPost autor: Halszka » 26 kwie 2016, o 17:13\nMiejsce urokliwe,ale dla mnie za daleko.a na starości kości rdzewieja i nie lubią wilgoci :roll:\nPiękne te Twoje zdjęcia Karolciu,podziwiam.\nPogoda zaiste fatalna,u mnie teraz 4 stopnie na plucie i od paru godzin pada równo :roll: :roll:\nSzkoda tej magnolii adminie.U mnie już większość przekwitła,opadają płatki,tez brązowieje i takiej juz nie lubię,przykro patrzeć.u mnie o 5 rano było tylko 0,5 na plusie.Ponoć weekend ma byc podobny\nmiłego wieczoru w domowych pieleszach <papa>\nPost autor: irenist » 27 kwie 2016, o 08:46\nTu na forum jest o wiele cieplej niż na zewnątrz, ale cóż się dziwić skoro od każdego z was bije tyle ciepła U mnie również zimno, szaro i ponuro, jak wyjeżdżałam z domu to nawet deszcz padał... Niech już będzie przyzwoita temperatura, słoneczko niech wyjdzie zza chmur... dłuuuuuugiiii weekend się zbliża to niech chociaż on zaowocuje bardziej sprzyjająca aurą...\nOstatnio jak przeglądałam internety to wpadł mi w oko całkiem fajny park rozrywki Energylandia czy jakoś tak... ktoś coś słyszał, był tam korzystał z atrakcji?? Ceny nie wyglądają zachęcająco, ale może jednak warto???\nPost autor: karolcia » 27 kwie 2016, o 18:30\nWitajcie no ja tez mam nadzieję że długi weekend będzie cieplejszy. U mnie dziś troszkę cieplej, ale nadal kiepsko\nJutro idę zajrzeć na działkę mam nadzieję, że nic nie pomarzło. Wczoraj jak z pieskiem rano wychodziłam to był szron na trawie bleee chcę ciepełka <prosi> może ktoś zagadać tam u góry ? admin. med. może ty spróbujesz co ?\nOk kochani zmykam miłego wieczorku <winko>\nPost autor: Halszka » 27 kwie 2016, o 21:35\nU mnie też było nieco cieplej,moze dlatego,że nie było takiego bardzo zimnego wiatru.większość dnia słoneczna,trochę pokropiło pod wieczór.Miałam nawet ciekawe zjawisko.miałam pranko jeszcze na dworze,wnusia wyszła przed dom i zawołała mnie że pada.Biegiem zdjęłam pranko,a tu słońce wyszło.Po chwili spojrzałam przez okno i co widzę?słońce i leje deszcz,ktoś nawet przechodził pod parasolem,ale chodnik i jezdnia przed domem suchy :shock: .Wyszłam sprawdzić przed dom...sucho :roll: .Poszłam dalej, bo już oczom nie dowierzałam.Pół ulicy mokre,a pół suche od mojej strony.Widocznie tak chmura sięgała. :roll: Dziwne to zjawisko.\nirenist pisze: Tu na forum jest o wiele cieplej niż na zewnątrz, ale cóż się dziwić skoro od każdego z was bije tyle ciepła\nMiłe to co napisałaś <buziak>\nMogłoby być cieplej,chcieliśmy trochę pogrilować,otworzyć nareszcie sezon pod chmurką,ale jak będzie tak jak do tej pory to nie zbyt byłoby przyjemnie.\nSpokojnej nocy <papa>\nPost autor: Halszka » 28 kwie 2016, o 22:16\nŚpijcie nadal spokojnie <papa>\nPost autor: admin. med. » 29 kwie 2016, o 09:22\nZ mojej strony widać na Pradziadzie(Czechy) że spadł śnieg ale nie ma się co dziwić,skoro w nocy są ujemne temp dziś było >-4 stopni.\nTeraz jest słonecznie i ładnie oraz bez wiaterku.\nja się szykuje do wyjazdu,po drodze tylko wstąpię do szpitala i jadę dalej a z tego co mówią w radiu,droga zakorkowana(autostrad) muśże wybrać dłuższą drogę alternatywną,Miłego weekendu(długiego)


Home / Wszystko o popędach / Racjonalizacja – Największy Wróg Zmiany Behawioralnej\nChcesz wiedzieć, jaka jest jedna z najbardziej fascynujących rzeczy na świecie?\nTo nasza zdolność do okłamywania samych siebie.\nMałe kłamstwa, które wmawiamy sobie w ciągu dnia, są częścią procesu racjonalizacji.\nLudzie są w tym mistrzami.\n„Och, w porządku, jeśli zjem dzisiaj 2 kawałki ciasta, biegałem na bieżni przez 30 minut wcześniej”.\n„Można wydać pieniądze, których nie mam, i tak niedługo powinienem otrzymać premię!”\nJak często mówiłeś lub słyszałeś coś podobnego w tym stylu?\nCzasami takie kłamstwa mogą być niezwykle szkodliwe.\nAle jako uparci ludzie rzadko akceptujemy fakt, że kłamiemy.\nZamiast zmierzyć się z prawdą, odwracamy się od niej plecami i racjonalizujemy nasze zachowania.\nNiemiecka psychoanalityczka Karen Horney powiedziała kiedyś:\n„Racjonalizację można zdefiniować jako samooszukiwanie się przez rozumowanie”.\nTym właśnie jest racjonalizacja. Aby to jeszcze bardziej uprościć, przyjrzyjmy się głębiej!\nWszyscy byliśmy tego winni\nJest to zasadniczo mechanizm obronny.\nDefinicja psychologii racjonalizacji, jak widać na Wikipedii, brzmi: „Racjonalizacja to mechanizm obronny, w którym postrzegane kontrowersyjne zachowania lub uczucia są logicznie uzasadnione i wyjaśnione w racjonalny lub logiczny sposób, aby uniknąć jakiegokolwiek prawdziwego wyjaśnienia, i są świadomie tolerowane – lub nawet godny podziwu i lepszy – za pomocą wiarygodnych środków”.\nW uproszczeniu odnosi się do szukania usprawiedliwień dla naszych działań.\nW pewnym momencie życia wszyscy byliśmy tego winni.\nNiezależnie od tego, czy chcesz to zaakceptować, czy nie, jako ludzie mamy tendencję do racjonalizowania naszych błędów. Często podświadomie. Można więc powiedzieć, że wszyscy jesteśmy winni tego zachowania.\nWinny wpychania wszystkich naszych nielogicznych działań i zachowań do logicznego pudełka. Przekręcamy się i obracamy, szturchamy i szturchamy, aż coś, co kiedyś było irracjonalne, stanie się nie tylko do zaakceptowania, ale może nawet godne podziwu w naszych własnych umysłach.\nAkt racjonalizacji może czasem mieć poważne konsekwencje.\nZwłaszcza jeśli używasz go do obwiniania innych za swoje czyny lub błędne osądy. To może wkrótce stać się bardzo toksycznym nawykiem.\nZa każdym razem, gdy coś pójdzie nie tak, masz tendencję do racjonalizowania. Znajdujesz dobry powód do podjęcia złej decyzji. Mając nadzieję, że powód, który wymyśliłeś, wkrótce przejmie rzeczywistość.\n6 najczęstszych przypadków racjonalizacji przez ludzi\nSą to najczęstsze scenariusze, w których ludzie najczęściej racjonalizują swoje działania i zachowania.\nRacjonalizacja złych decyzji\nWszyscy wcześniej racjonalizowaliśmy złe decyzje. Niezależnie od tego, czy kupujesz coś, czego nie potrzebujesz lub nie możesz sobie na to pozwolić. Albo możesz nawet zracjonalizować robienie czegoś, o czym wiedziałeś, że nie powinieneś. Albo nie robić czegoś, o czym wiedziałeś, że powinieneś.\nDla wielu jest to zwykła część codziennego życia.\nMasz tendencję do racjonalizowania złych decyzji, wymyślając wymówki i obwiniając innych.\nNa przykład obwinianie swojego złego nastroju za ruch uliczny w godzinach szczytu. Albo przekręcanie szczegółów i obwinianie partnera za niedokończenie projektu, gdy doskonale wiesz, że to Twoja wina.\nTo wszystko są racjonalizacje używane do oszukiwania siebie i innych wokół ciebie.\nJest to bardzo powszechny wzorzec często spotykany wśród agresywnych partnerów w związkach.\nDotyczy to zarówno związków platonicznych, jak i romantycznych.\nObraźliwi partnerzy często wykorzystują technikę racjonalizacji jako mechanizm obronny, aby ukryć swoje obraźliwe zachowanie i działania.\nCzęsto zdarza się, że osoba z obraźliwymi tendencjami obwinia swojego partnera za swoje obraźliwe działania.\nNa przykład, agresywny partner, który usprawiedliwia zachowanie w oparciu o niespełnienie żądań przez krzywdzonego partnera lub przez twierdzenie, że partner był w inny sposób niechętny do współpracy, angażuje się w patologiczną racjonalizację.\nJeśli utkniesz w toksycznym związku, skontaktuj się z profesjonalistami i poproś o pomoc. Nigdy nie jest za późno, by podnieść głos przeciwko nadużyciom.\nRacjonalizacja sytuacji, w których utknąłeś\nLudzie często racjonalizują sytuacje, w których tkwią, i mają tendencję do buntowania się, gdy wierzą, że mają wyjście.\nBadania wykazały, że kiedy nałożona zostanie na ciebie dobrze zdefiniowana nowa reguła lub ograniczenie, twoim naturalnym instynktem jest zaakceptowanie tego za pomocą środków racjonalizacji.\nTwój mózg ciężko pracuje, abyś uwierzył, że ograniczenie to dobry pomysł. To jest dla twojego własnego dobra.\nJeśli jednak zasada jest nieokreślona, ludzie często mogą negatywnie zareagować na jej wdrożenie. Chęć zniesienia ograniczeń.\nIm bardziej czarno-biała jest reguła, tym trudniej ją zracjonalizować. Zagadnieniu temu przyjrzymy się bardziej szczegółowo w dalszej części.\nRacjonalizacja, aby naprawić posiniaczone ego\nJako istoty społeczne, ludzie mają skrajnie egoistyczny charakter.\nW wielu scenariuszach racjonalizacja jest często próbą ego, aby pewne działania i rzeczy były akceptowalne dla superego. Tak zdefiniował racjonalizację Zygmunt Freud.\nKiedy twoje ego jest posiniaczone, możesz mieć tendencję do racjonalizowania sytuacji i wymyślania wymówek, aby reprezentować siebie jako „alfa” w sytuacji.\nJak racjonalizowanie przegranego meczu koszykówki przez obwinianie sędziego za bycie oszustem, który był stronniczy w stosunku do drugiej drużyny.\nAlbo racjonalizować słabe wyniki na egzaminie, obwiniając profesora za to, że nie jest w stanie właściwie uczyć.\nRacjonalizacja uzależniających zachowań\nUzależnionego, który nie wypiera się swojej sytuacji, często można znaleźć racjonalizację swojego uzależniającego zachowania.\nOsoba próbująca zracjonalizować intensywne picie może powiedzieć coś w stylu: „Wiem, że dużo piłem, ale to tylko dlatego, że praca była ostatnio tak stresująca”.\nJeśli wychowałeś się wśród osób uzależnionych lub znasz kogoś, kto ma do czynienia z jakąkolwiek formą uzależnienia, to z pewnością słyszałeś już wcześniej takie wymówki.\nCzasami może być trochę prawdy w tym mechanizmie obrony racjonalizacji.\nAle kiedy racjonalizacja jest używana jako technika dalszego uzależnienia. Podobnie jak uzależnienie od pornografii, które może eskalować szybciej, niż mogłoby się wydawać.\nMoże prowadzić do bardzo niebezpiecznych sytuacji.\nRacjonalizacja zagadnień zdrowia psychicznego\nJest w tym zarówno pozytywna, jak i negatywna strona.\nNegatywna istota, ze względu na piętno, które otacza choroby psychiczne w naszym społeczeństwie, wiele osób często racjonalizuje swoje problemy ze zdrowiem psychicznym jako „zły dzień” lub „zły nastrój”.\nNajwyższy czas, abyśmy jako społeczeństwo pozbyli się tabu otaczającego choroby psychiczne.\nTylko wtedy naprawdę będziemy mogli robić postępy w przyszłości.\nPozytywną stroną racjonalizacji jest to, że można ją wykorzystać jako mechanizm radzenia sobie z problemami lękowymi. Racjonalizacja nie tylko zapobiega lękowi, ale może również chronić poczucie własnej wartości i obraz siebie.\nPodobnie, istnieje kilka innych dobrych zastosowań racjonalizacji. Wszystko zależy od tego, jak używasz go w swoim życiu.\nReguła nie jest regułą, jeśli jest złamana\nRozpoczynając ten nowy rok, wielu z nas wyznaczyło sobie długą listę postanowień do osiągnięcia i zasad, których należy przestrzegać w 2021 roku.\nAle ile z twoich postanowień utknąłeś w ciągu ostatnich kilku lat?\nCzęsto zaczynasz rok z wielkim entuzjazmem i silną wolą, ale gdy przechodzisz do późniejszych miesięcy, cała ta motywacja i siła woli powoli znikają.\nWtedy zaczynasz szukać wymówek i racjonalizować:\n„Jestem po prostu zbyt ambitny, niestety!”\n„Po prostu niemożliwe jest osiągnięcie wszystkich moich osobistych celów przy obecnym obciążeniu pracą”.\nTo tylko zwykłe wymówki.\nBadania dowodzą, że łamiemy zasady tylko wtedy, gdy wiemy, że nie są one określone i że nie ma żadnych konsekwencji za ich łamanie.\nIm bardziej czarna i póki reguła jest, tym trudniej jest ją zracjonalizować.\nZ psychologicznego punktu widzenia buntujemy się tylko wtedy, gdy jesteśmy pewni, że mamy wyjście lub gdy wiemy, że nie poniesiemy konsekwencji.\nJeśli ustaliłeś sobie jakieś postanowienia i zasady na dany rok, musisz upewnić się, że są one jak najbardziej czarno-białe.\nIm więcej szarej przestrzeni opuścisz, tym większe masz szanse na niepowodzenie.\nKiedy ustalasz dla siebie nową zasadę. Musisz upewnić się, że masz jasną wizję tego, co możesz, a czego nie możesz zrobić. Nie szukaj wymówek.\nMiej jasny zestaw zasad, aby osiągnąć swój cel.\nKiedy istnieje jasny zestaw czarno-białych zasad, nie będziesz już racjonalizował swojego zachowania.\nZamiast tego, gdy zasady są określone i dobrze przemyślane, twój mózg zaczyna wierzyć, że teraz utknął i musi przestrzegać tych zasad bez względu na wszystko. Tak więc wkrótce zaczniesz racjonalizować regułę lub rezolucję, rozumiejąc, że jest to dla twojego własnego dobra.\n3 rzeczy, o których należy pamiętać, aby przezwyciężyć problem racjonalizacji\nJeśli próbujesz wprowadzić zmianę w zachowaniu, racjonalizacja jest twoim największym wrogiem. Racjonalizacja powstrzymuje Cię przed osiągnięciem swojego najprawdziwszego potencjału.\nZa każdym razem, gdy racjonalizujesz swoje działania, robisz wyjątki, które Twoim zdaniem będą „jednorazowym wyjątkiem”\nAle czy naprawdę jest to jednorazowy wyjątek?\nIm bardziej racjonalizujesz i dajesz sobie pole do popisu, by robić te „wyjątki”, tym bardziej staje się to normą.\nJeśli to zachowanie utrzymuje się przez dłuższy czas, zaczynasz wierzyć, że postępujesz właściwie, nawet jeśli tak nie jest.\nW ten sposób twój racjonalizm sabotuje cię.\nAby powstrzymać to samo-sabotujące zachowanie, oto 3 wskazówki, które pomogą Ci przezwyciężyć niepotrzebną racjonalizację.\nBądź wobec siebie szczery\nPozbądź się wszelkich możliwych wymówek.\nJeśli chcesz, wyrzuć je prosto przez okno.\nI po prostu wykonaj zadanie!\nJeśli nie jesteś w stanie czegoś zrobić lub coś ci się nie udaje, po prostu to przyznaj. Zamiast szukać wymówek.\nNawet jeśli nie jesteś w stanie dać z siebie wszystkiego, nadal staraj się wykonać zadanie jak najwięcej.\nJeśli coś ci się nie podoba, po prostu powiedz, że ci się to nie podoba. Nie wymyślaj wymówek.\nPodejmij swoje obowiązki i zrozum, dlaczego nie lubisz danego zadania.\nSkoncentruj się na doskonaleniu i dążeniu do bycia lepszym w czymś. Zamiast skupiać się na tym, jak bardzo nie lubisz robić czegoś.\nZnajdź rozwiązania i wdrażaj je zamiast szukać wymówek!\nZnajdź narzędzia, które mogą pomóc\nŻyjemy w XXI wieku. Prowadzimy też życie pełne przywilejów.\nOd technologii, przez medycynę i naukę, mamy wszystkie środki, które mogą nam pomóc żyć lepszym stylem życia.\nJeśli na przykład próbujesz wprowadzić określony rodzaj zmiany w zachowaniu, zrób rozeznanie i poszukaj narzędzia, które pomoże ci osiągnąć swój cel.\nJeśli próbujesz rzucić uzależnienie od Internetu, takie jak na przykład uzależnienie od pornografii, możesz zainstalować bloker porno, taki jak BlockerX na swoim telefonie i laptopie. W ten sposób nie musisz już stale unikać oglądania pornografii. Aplikacja automatycznie ukryje przed Tobą wszystkie treści dla dorosłych.\nJeśli podjąłeś decyzję o piciu 4 litrów wody dziennie, to jedna z tych bidonów z oznaczeniami, dzięki którym wiesz, ile wody do tej pory wypiłeś. Możesz także ustawić w telefonie przypomnienia godzinowe o konieczności picia wody.\nBez względu na to, jaki może być Twój cel, z pewnością możesz skorzystać z pewnych narzędzi, które ułatwią Ci jego osiągnięcie.\nTakie narzędzia znacznie ułatwią życie, że nie będziesz już odczuwać potrzeby racjonalizowania swoich złych działań lub zachowań. Ponieważ nie będziesz ich robić.\nNigdy więcej emocji w podejmowaniu decyzji\nCzęsto opieramy nasze decyzje przede wszystkim na emocjach.\nCzęsto właśnie to prowadzi do problemu błędnej racjonalizacji.\nNastępnym razem, gdy będziesz musiał podjąć decyzję, myśl logicznie, a nie emocjonalnie .\nEmocje często mogą wpłynąć na twoje decyzje w złym kierunku. Więc usuń emocje z procesu podejmowania decyzji.\nKiedy próbujesz podjąć konkretną decyzję, czy wykonać zadanie, czy nie, czy ćwiczyć dzisiaj, czy nie, pomyśl tylko o swoim końcowym celu.\nPamiętaj o swoim ostatecznym celu i idź do przodu.\nTeraz może być ciężko, ale ciężko pracuj, aby dostać się do światła na końcu tunelu.\nTwoje przyszłe ja podziękuje Ci za to!\nMożna by założyć, że skoro termin „racjonalizacja” zawiera w sobie słowo „racjonalny”, musi oznaczać coś w stylu „w granicach rozsądku” lub „logiczny”, prawda?\nAle to wcale nie jest prawda.\nRacjonalizacja wcale nie jest racjonalna.\nJeśli próbujesz osiągnąć swój cel, jakim jest zmiana zachowania lub coś podobnego, racjonalizacja tylko cię powstrzyma.\nZawsze znajdzie się wymówka, ale nie zwracaj na nią uwagi.\nBądź szczery. Podejmuj dobre, mądre decyzje. Korzystaj z tego, co kupujesz lub robisz, dla dobra innych i nie przesadzaj ani nie nadmiernie uduchowiaj tego, co robisz.\nJak wspomniano powyżej, w walce z racjonalizacją prawdziwa uczciwość jest najlepszą polityką.\nCo musisz wiedzieć o nawrocie orzecha Największym wyzwaniem, przed jakim stają osoby podejmujące wyzwanie No Nut, są nawroty. Dlatego bardzo ważne jest,\nNadmierna ekspozycja na treści pornograficzne może powodować długoterminowe negatywne skutki dla mózgu. Może prowadzić do różnych negatywnych skutków ubocznych w życiu jednostki.


PCO – Kamizelka kompresyjna krótka krótki rękaw PCO-T-17 – Specjalistyczny Sklep Ortopedyczny Orto – Vinci\nPCO – Kamizelka kompresyjna krótka krótki rękaw PCO-T-17\nPCO - Kamizelka kompresyjna krótka krótki rękaw PCO-T-17\nJAK DZIAŁA ORTEZA TUŁOWIA PCO-T-17?\nWykonana z miękkiej lycry, zapewnia głęboką, rdzeniową kompresję i stabilizację napięcia mięśniowego. Elastyczność i głęboki ucisk zapewniają poprawienie równowagi ciała, a także zdecydowane zmniejszenie ruchów mimowolnych dziecka, głównie w obrębie tułowia, pleców i obręczy barkowej.\nKompresyjna kamizelka tułowia z krótkimi rękawami PCO-T-17 powinna być stosowana w trakcie tradycyjnego postępowania fizjoterapeutycznego i terapii zajęciowej. Takie rozwiązanie zapewni ograniczenie ruchów mimowolnych, unormowanie napięcia mięśniowego oraz pozwoli na osiągniecie zdecydowanie lepszych efektów terapeutycznych.


JAK ZORGANIZOWAĆ ŻYCZENIA PO ŚLUBIE | ALL ABOUT WEDDINGS • O WESELACH WIEMY WSZYSTKO\n28 sierpnia 2014\t15 komentarzy\nŻyczenia po ślubie to zazwyczaj żywioł. Pójście na żywioł bywa pociągające i ekscytujące, ale wierz mi, że w przypadku ślubu lepiej ten temat rozpracować wcześniej. Prawdopodobnie nie jest Ci potrzebna sto druga niespodzianka („Miało być czerwone? Eeee, różowe też jest ładne”). Nie chcesz też podejmować decyzji, co zrobić z kopertami, gdy goście już was szturmują (ach, któż by się spodziewał! Tak znienacka!) i zaraz przejadą po Was, jak Niemcy po linii Mołotowa w 1941.\nLepiej uprzedź ten atak, zaplanuj wszystko dobrze i zbuduj umocnienia oraz bądź trzeźwa i pełna sił umysłowych (nie jak Rosjanie przed atakiem Niemców – pili, bawili się i lulki palili, a potem było wielkie zdziwo), wtedy na pewno wszystko pójdzie tak gładko, że aż zdziwisz się, że u innych gładko nie zawsze bywa.\nZATEM PRZYGOTUJ PLAN:\n1. Ustal, gdzie te życzenia się odbędą. Konkretnie. Wizja lokalna wskazana. Użyj wyobraźni i zastanów się, czy ten kolorowy tłum, który sprosisz na swój ślub na pewno się tam zmieści. No i czy zmieścisz się tam Ty ze swoim małżem. A przede wszystkim, czy fotograf i kamerzysta będą w stanie Was ładnie ująć, najlepiej na tle czegoś ładnego.\n2. Poinformuj swoich świadków (w końcu do czegoś oni są, prawda?), że mają Wam wyrąbać drogę w dżungli ludzi i doprowadzić Was w ustalone miejsce życzeń (niekiedy bywają problemy z dostaniem się we właściwe miejsce, nie raz widziałam to na własne oczy).\n3. Oraz poinformuj ich, że będą służyć do zbierania darów od Waszych gości. Czyli kwiatów, wazonów, obrazów, durnostojek i innych kompletnie nikomu niepotrzebnych rzeczy. Możesz od razu zaplanować w pobliżu kubeł na śmieci, będzie łatwiej.\n4. Pamiętaj jednak, że wielu gości wręczy Wam dary finansowe – te są nie do pogardzenia, więc zawczasu ustal kto przygotuje skarbonkę na zbieranie tych cudownych, pachnących biletów (może być pudełko tekturowe, drewniane, mahoniowe, kryształowe – cokolwiek uznasz za stosowne, kasa wymaga godnej oprawy :)). Od razu wyznacz skarbnika, strażnika skarbca, który te dary przytuli do serca i dzielnie (oraz przede wszystkim w całości) dostarczy w ustalone miejsce i tam zdeponuje.\n5. Jeżeli uznasz, że goście obrażą się za obcesowe traktowanie darów niefinansowych (fakt, lepiej uważać, może jeszcze kiedyś dadzą kasę), to przygotuj się, by te śmieci sprawnie gdzieś przetransportować. A więc potrzebna Ci będzie trzecia osoba, jeżeli na ślubie będzie tłum gości. Niech ona zorganizuje sobie wielki kosz, albo kosze, pudla, cokolwiek (to musi być estetyczne, pamiętaj). Potem niech się z tym koszem czai za świadkami i gdy ci już będą przeciążeni, niech odbiera od nich dary, wkłada je do kosza i szybciutko zanosi je do auta zaparkowanego nieopodal. Zatem osoba ta musi odpowiednio wcześniej przyjechać i ustawić auto tak, aby było bardzo blisko miejsca życzeń. Zawczasu zdecyduj też, gdzie i kiedy te dary mają zostać przewiezione – np. kwiaty na salę (obsługa musi wcześniej przygotować wazony), a pozostałe dary np. do Waszego apartamentu.\n6. W wielu miejscach Polski życzenia składa się już na sali weselnej. To bardzo wygodne rozwiązanie, odpada problem przenoszenia i wożenia darów. W przypadku życzeń pod kościołem, czy USC, musicie mieć plan B na niepogodę. Zazwyczaj takim planem B jest przeniesienie życzeń na salę. Wtedy niech świadek/świadkowa zadzwoni do menedżera sali, że będziecie wcześniej – bo wcześniej będzie musiał być przygotowany toast.\n7. Jeżeli poniosła Was fantazja i chcecie, by goście nie przynosili kwiatów, a zamiast nich np. zabawki dla dzieci z domu dziecka, lub karmę dla psów z schroniska, to musicie się do tego dobrze przygotować. Pamiętajcie, że:\ngoście będą chcieli się wykazać\nnie pomyślą o ograniczeniach gabarytowych\noraz nie pomyślą o ograniczeniach wagowych.\nZatem każdy z nich przyniesie domek dla lalek wielkości kanapy lub największy dostępny worek z karmą, który do tego przypadkowo się przedziurawił i karmą czuć już w sąsiednim powiecie.\nTakie życzenie to nie przelewki. Potrzebne będzie osobne dedykowane auto na te dary i ze dwie osoby do ich obsługi. Wyznacz je zawczasu. A najlepiej zakomunikuj gościom, żeby owych darów nie przywozili na ślub (a przynajmniej niech nie robią tego ci, którzy mogą je Wam dostarczyć po ślubie). Pozostali lepiej, by przywozili paczki zzipowane, lub po prostu nie tak monstrualne (możesz o tym wspomnieć w dodatkowej wkładce w zaproszeniu, na swojej ślubnej www, lub rozpuścić wici – czyli zabawa w głuchy telefon).\n8. Jeżeli mieliście fantazję, by otrzymać książki lub wino zamiast kwiatów (pochwalam), to pamiętajcie, że i tu trzeba zadbać o obsługę logistyczną, szczególnie w przypadku butelek.\n9. Jeżeli macie taką możliwość (bo ślub odbywa się w kameralnym, zamkniętym miejscu), to po ślubie zorganizujcie poczęstunek – wino musujące lub szampan i finger food. Jedni goście będą Wam składać życzenia, a inni będą umilać sobie czas przekąskami i w ten sposób nawet zaczną już integrować się z pozostałymi gośćmi.\n10. Uroczym pomysłem jest zorganizowanie życzeń w innym miejscu. Może na statku, który przewozi Was z kościoła/usc na salę? Widziałam to na własne oczy i mogę powiedzieć, że działa. Bardzo wskazany szampan i przekąski oraz muzyka. Goście usiądą do rosołu już w pełni zintegrowani :)\nCo do szampana i wina musującego, to sprawdź nasze wcześniejsze porady, JAK WYBRAĆ WINO MUSUJĄCE/SZAMPAN NA WESELE.\nPRZYGOTOWAŁAŚ PLAN? W TAKIM RAZIE GO ZREALIZUJ\nNajlepiej czyimiś rękoma – na własnych mogą powstać niepotrzebne pęcherze. Zatem wyznacz zadaniowo nastawionego członka rodziny, przyjaciela, przyjaciółkę. Wiesz, musi mieć takie zacięcie dowódcze i chęć zdobywania odznak (na weselu dasz mu/jej medal za zasługi w postaci publicznych podziękowań i butelki rozgrzewacza – na pewno pęknie z dumy).\nZatem niech ten generał pilnuje wcześniej opracowanych punktów tak, żeby:\nNa pewno ktoś zarezerwował miejsce pod auto (chyba że nikomu nie przeszkadza sprint z koszami na 500 metrów),\nKartony, czy kosze zostały spakowane do właściwego auta,\nŚwiadkowie stali w blokach startowych tam, gdzie trzeba,\nTy i Twój nowo nabyty, zdezorientowany i oszołomiony mąż (z Tobą też nie będzie lepiej, nie myśl sobie, na szczęście będą zdjęcia, to potem sobie obejrzysz jak było) ustawili się tam, gdzie trzeba,\nKoperty trafiły do właściwego sejfu, a nie do urny z darami dla powodzian (no chyba, że tego chcecie, to pewnie),\nKwiaty nie uprażyły się w aucie (gdzieś trzeba je potem przetransportować),\nA Ty i Twój małżonek żebyście wsiedli do właściwego auta, które zawiezie Was tam, gdzie trzeba.\nPowodzenia! I niech drobne wpadki nie spędzają Ci snu z powiek. Przynajmniej będzie weselej :)\nphoto credits: dobrafotografiaslubna.pl/pomiedzy-kosciolem-a-sala-weselna\nżyczenia na sali weselnejżyczenia po ślubieżyczenia pod kościołemżyczenia pod uscżyczenia ślubne\nM – JAK MIŁOŚĆ.…\nDLACZEGO SZUKAM NOWEJ PRACY? EVENT…


Pogoda w Warszawie: pochmurnie, niewielki śnieg. Temperatura powietrza -8…-7°С. Wiatr: wschodni, 5-6 m/s. Wilgotność powietrza – 92 proc. Ciśnienie atmosferyczne: 1017 hPa.\nPogoda w Krakowie: chmurno, bez opadów. Temperatura powietrza -5…-3°С. Wiatr: północno-wschodni, wschodni, 5-4 m/s. Wilgotność - 90 proc. Ciśnienie atmosferyczne: 997 hPa.\nPogoda w Łodzi: pochmurnie, śnieg. Temperatura powietrza -7…-6°С. Wiatr: wschodni, 4-5 m/s. Wilgotność – 90 proc. Ciśnienie atmosferyczne: 1001 hPa.\nPogoda we Wrocławiu: zachmurzenie duże, śnieg. Temperatura powietrza -4...-3°С. Wiatr: północno-wschodni, wschodni, 3 m/s. Wilgotność – 88 proc. Ciśnienie atmosferyczne: 1011 hPa.\nPogoda w Poznaniu: pochmurnie, śnieg. Temperatura powietrza -5...-4°С. Wiatr: wschodni, 4-5 m/s. Wilgotność - 79 proc. Ciśnienie atmosferyczne: 1017 hPa.\nPoprzednia wiadomość Śnieżyce w Algierii 7 Lutego 2017 12:26\nNastępna wiadomość Trzęsienie ziemi w Turcji [zdjęcia] 6 Lutego 2017 15:16