V Puchar Bielan warszawa 15.01.2012\nCo roku dźwiganie krzyża maratońskiego rozpoczynałem w okolicach kwietnia a styczeń był drugim miesiącem przygotowań do kolejnego sezonu.\nW tym roku zaczęło się inaczej, ale nie do końca. Pierwszy start w styczniu, dodatkowo półtora miesiąca od zakończenia poprzedniego sezonu, już w pierwszym tygodniu od czasu wznowienia treningów… ale start faktycznie „na niby”, nietypowo, z celem kompletnego przepalenia rury przez pół godziny, aby ustalić strefy treningowe.\nMaratonowy niedźwiedź jeszcze mocno śpi i o tej porze roku, nie ukrywam, ciężko było stanąć na starcie. Wyścig miał być tylko dla stref, a tymczasem całkiem przyjemne bieganko z tego wszystkiego wyszło.\nSam bieg jak bieg. Chomiczówka - miejsce znane z wypraw zawodowych może już teraz z bardziej przyjemnymi rzeczami będzie się kojarzyć.\nStart bez sensu – tym razem ustawiłem się za daleko i pierwsze pół kilometra zajęło przebijanie się do przodu a później już patrząc na pulsometr ponad 190 się zapodało i równe tempo do końca udało się utrzymać.\nDo poprawy zdecydowanie sznurowanie butów, jeden wymuszony pit stop na wiązanie sznurówek a później to już mi się nie chciało zatrzymywać i na całe szczęście z rozwiązanym butem do mety udało się dobiec bez uszczerbku.\nNa mecie czas 24’30 i nawet Tow. Rybka podkreślił że nie ma tragedii.\nTrudno było się zdecydować na start, ale po zakończeniu trzeba przyznać , że świeże powietrze, start wśród kilkuset innych, lepszy jest niż samotny trening w zamknięciu. I mimo pewnej nieśmiałości i obaw, które przypałętały się przed startem, co najmniej jeszcze ze dwie startowe przebieżki przed marcowym maratonem trzeba będzie pewnie zrobić. Miejmy nadzieje, że to, że będą o tak wczesnej porze sezonu treningowego nie wpłynie na fakt, że do końca sezonu nie dociągnę. Na szczęście sezon specyficznie kończyć się będzie w tym roku dość szybko.\nVI Grand Prix Warszawa 11.02.2012\nWarszawskie grand prix stanowiło kolejny etap przygotowań do marcowego maratonu. Tym razem przyszło rozdziewiczyć po raz pierwszy w swoim piernikowym życiu dystans 10 km.\nTo piernikowe trzeba już niestety chyba zmienić na geriawitowe, bo widać że zaczynam się pomału sypać. Za mocny trening w poprzedzającym tygodniu, w tym za mocne siłownie, testowanie nowych butów biegowych i po zawodach mocno niepokojący ból kolana w okolicach rzepki się wkradł. Trzeba uważać.\nJeśli chodzi o same zawody w jednym aspekcie były rekordowe – to najniższa temperatura, w której startowałem – było coś koło minus 12 stopni.\nCzas bez rewelacji ale i bez tragedii jak na zalegający śnieg i lód - 53’20, a cieszyć się należy może nie z prędkości przelotowej a z tego że cały czas właściwe tempo udało się utrzymać, a z tego co czuć było, trochę w takim tempie bym jeszcze pociągnął.\nZimno na trasie ale w porównaniu z rowerowaniem biegać przy minus 12 można spokojnie. W stopach komforcik, końcówki palców u rąk nie marzną i rundę po lesie kabackim z przyjemnością dało się przebiec.\nA na mecie herbata, grochóweczka, ciepła bułeczka i spokojnie można się było zregenerować a teraz czekać już na kolejny tym razem półmaratonowy start.\nVII (4) Rzym 18.03.2012r 4.26,27\nBiorąc pod uwagę cele sportowe, w sezonie 2012 nietypowo wracam do wyznaczenia jednego głównego celu, którym jest lipcowy IM. Oprócz tego, w ciągu roku będą starty ważniejsze i w większości starty „just for fun”. Maraton w Wiecznym Mieście miał być głównym celem (a właściwie celikiem) wiosennym, z założeniem (a właściwie pobożnym życzeniem) przekroczenia bariery 4 godzin.\nZmiana techniki biegu z pięty na śródstopie, zwiększenie kadencji, wybieganie - wszystko miało przybliżyć do celu. Miało ale nie przybliżyło. Błędy treningowe i kontuzja kolana, która na 4 tygodnie skutecznie uniemożliwiła przygotowania do startu zrobiły swoje. I tak zamiast biegać po okolicznych lasach i zdobywać niezbędny kilometraż organizm musiał aplikować sobie ponadprogramowe godziny pływania z deską i siłowni. Nie ma jednak tego złego..– przynajmniej bardziej ironmanowego wyglądu przez te tygodnie nabrałem.\nBiegania owszem trochę było ale tylko na stadionie i niezbyt długiego a po tych trochę dłuższych zawsze nerwami się kończyło i rozważaniami czy ból pozwoli na start. Ostatni większy ból pojawił się jeszcze w poniedziałek przed maratonem. I dopiero w sobotę, jakoś tak gdy na rzymskiej trawce na wiosennym słoneczku nogę odsłoniłem i wygrzałem, wreszcie zew natury poczułem i psychicznie się odblokowałem.\nStart nietypowo, z końca wbrew temu jak to sobie wymyślałem jeszcze w zeszłym roku i tutaj wielki błąd. Pierwsze kilometry w grupie na 5 godzin, później korki, kostka. I obserwacja kolana. Gdy okazało się że nie dokucza lekkie przyspieszenie i dotarcie stosunkowo szybko do grupy na 4h30’. Niestety okazało się że lepiej już biec się nie dało.\nOd 18tego km znowu zacząłem odczuwać kolano ale przy medycznym punkcie jakiś aerozol i przygotowany wcześniej antybólowy proszek (pewnie bardziej na psychikę niż na ból) pomogły i tak już dalej cały czas wzorcowo swoim tempem do mety dobiegłem i w czwartym maratonie w życiu drugi wynik w historii osiągnąłem. I tak co dwa tygodnie wcześniej ze względu na kolano brałbym w ciemno po osiągnięciu mety skończyło się niedosytem bo do życiówki 2 minut zabrakło a te 2 minuty w korkach na początku spędziłem a i przez ten tłok i mijanie zwłok patrząc na gps 400 metrów ponadprogramowych biegu wyszło.\nReasumując sportowo, po tych swoich biegowych doświadczeniach widać, że może kiedyś dociągnę do 4 godzin ale będzie ciężko przy dotychczasowym trybie przygotowań. Z dwóch biegowych treningów tygodniowo i braku wybiegania ( a i niestety wrodzonych talentów) wyniku nie będzie, bo jeśli max raz w ciągu 2 miesięcy przebiegło się 18 km w ciągu dnia i kilkanaście razy po 12 km to nie ma co liczyć na więcej a wręcz wypada się cieszyć że osiągnęło się tyle, praktycznie swoim tempem, „bezboleśnie” bez żadnych ścian i innych kryzysów.\nA sam maraton. Chyba nigdzie indziej nie jest tak poprowadzony, że zahacza o wszystkie atrakcje turystyczne Najpierw jeszcze na odkrytym słońcu, później nad Tybrem przez Watykan i wisienka na torcie końcowe 10 km po Wiecznym Starym Mieście z Piazza Navona, schodami hiszpańskimi fontanną di Trevi i tak sobie biegłem, biegłem i na to wszystko patrzyłem (wcześniej przygotowany z topografii pamiętając jak obok Sagrady w Barcelonie w zeszłym roku przebiegłem i jej nie widziałem) i do Coloseum dobiegłem. Atrakcje turystyczne to wielki plus. Jeden wielki minus, że wszystkie poprowadzone są po kostce i 10 km biegania po twardym nierównym też pewnie wpływa na gorszy czas. Na usprawiedliwienie gorszego wyniku także niewielkie ale jednak pagórki. Wielki minus to najgorszy doping ze wszystkich dotychczasowych startów, takiej beznadziei jeszcze nie przeżyłem, a przebiegnięcie przez ciszę starego miasta taki jakiś nieziemski klimat wytworzyło.\nNigdy nie lubiłem zbytnio Rzymu, za ten brud, południowe klimaty manianowe, niedziałające kasowniki, spóźniające się pociągi, kolejki na lotnisku.– tutaj widać bez zmian i po tych latach od mojej ostatniej rzymskiej wizyty widać teraz dobrze jak poszliśmy do przodu w naszej Ojczyźnie.\nGadżetowo słaba koszulka, fajna torba, tłok na mecie ale usprawiedliwiony sąsiedztwem ruin, beznadziejne a właściwie brak jedzenia na mecie później tłok z dotarciem do metra, ale po wyjściu z metra na każdym rogu pizza na kilogramy na uzupełnienie strat i to jest to. I wszystko może być beznadziejne ale programik komputerowy pozwalający obejrzeć film ze swoich występów co 5 kilometrów rulez ! I tak sobie oglądam tą pomarańczową koszulkę i nie jest źle, nie ma powłóczenia nogami i jest w miarę niezła technika. A po wyścigu nie trzeba już sidokremu używać i nie trzeba odcisków i zadrapań leczyć i tym samym widać, że zrobiłem kolejny duży maratonowy skok.\n145 Maraton Terenowy Blisko Otwocka - Otwock 14.04.2012\nOtwockie mtbo z uwagi na dogodne terminy, dobrą organizacje i odległość od miejsca zamieszkania do miejsca startu na stałe weszły już do mojego kalendarza startowego. W większości traktowane były treningowo, tym razem miały stanowić przebieżkę przed harpaganem.\nPo ekstrapolacji dalszych okolic tegoroczna wiosenna edycja trafiła do kolebki - miasta nierównych i dziurawych chodników. Otwockie rejony sprawdzały się jak najbardziej w czasach mazovii i jak na bliskość stolicy tereny do mtb całkiem niezłe zawsze były, choć jako mocno piaszczyste zostały zapamiętane. Tym razem bardziej na błoto trzeba było się nastawić (w dodatku mocno jeszcze popadało przed zawodami).\nDo zdobycia było15 punktów i pierwsze frajerstwo już przy przeglądzie mapy się wkradło bo odwrotnie odczytałem punkty wagowe. Jeśli chodzi o orientacje spokojnie bardzo przyjemnie jak po sznurku wszystko szło aż do pktu 13tego, na którym wyszło frajerstwo orientacyjne spotęgowane mocno przez brak wody i jedzenia a żadnych sklepów w okolicy nie było. Trochę zapomniałem jak się orientować trochę wyszło też kwestii technicznych – brak żeli, niedokręcone bloki - dobrze że wszystko wyszło akurat teraz.\nI tak z frajerską zdobyczą zera punktów w ciągu ostatnich dwóch godzin nie pozostało nic innego jak wrócić na metę na zupkę i pomarańcze. Organizacja z roku na rok lepsza, wszystko dopięte na ostatni guzik, punkty zgodne z mapą a jeśli chodzi o mapę dawno nie było już takiej w której tak by się zgadzały przecinki.\nTereny na południe od Otwocka niezbyt atrakcyjne ale pochodziło się trochę po bagnach, błotach pozdobywało przepusty, paśniki i zrobiło naprawdę solidny przedharpaganowy trening.\nA forma. W tym roku szczyt ma być w lipcu. Przez 3 tygodnie po Wielkim Biegu udało się jakiś rowerowy mikrocykl treningowy zrobić, w Otwocku wystarczyło to na solidne tempo przez 7 godzin ale na harpie będzie ciężko.\nI tak mnóstwo refleksji okołostartowych się pojawia, bo dawano już nie byłem o tej porze roku tak nieprzygotowany, choć z drugiej strony dawno też takiej solidnej bazy treningowej nie miałem i kto wie może nie powypruwam flaków na harpie ale przez 12 godzin solidny dystans przejadę.\nA jeśli chodzi o kolejne refleksje to trzeba odnotować jeszcze jedno. Wyścigiem w mieście nierównych i dziurawych chodników rozpocząłem jubileuszowy 10ty kolarski sezon wyścigowy.\n27.04.2003r na moście w Fordonie wystartowałem sobie w Bydgoszczy - wtedy w kraju ścigało się na rowerach kilkaset osób - teraz kilka tysięcy. I jaką drogę przeszedłem, w jakim momencie rowerowego życia się znalazłem. Zamiast goślinowego przedgórskiego przetarcia u dyrektora Dżi Dżi pojechałem do Otwocka a w sezonie zamiast górskiej wyrypy jakieś szosóweczki w triatlonie będę zaliczał.\nI zostało tylko wyniki w necie pooglądać, kto jak się do sezonu przygotował i pozazdrościć kolegom bo trasy w tym roku u Dyrektora mocno zmienione a ja jeśli się na którejś pojawię to nie pościgać a powspominać stare dobre czasy licząc że kiedyś jeszcze powrócą\n146 Harpagan Czarna Woda 21.04.2012\nMimo że jeszcze nie w stuprocentowej dyspozycji, to właśnie wiosennego harpagana postanowiłem umieścić dość wysoko w hierarchii celów a już na pewno zawędrował najwyżej wśród tegorocznych celów MTB.\nNiestety zła passa wciąż trwa. Po dotarciu na pierwszy punkt kontrolny urwałem wózek przerzutki i nie pozostało nic innego jak po pół godzinie wrócić mocno wkurzonym na metę i tym samym nie zrealizował się już drugi z tegorocznych celów z przedziału 3-6.\nA szkoda. Zmienił się twórca tras i była szansa na odczarowanie harpagana i powrotu do starych dobrych czasów i okolic gdzieś drugiej dziesiątki. Już pierwszy wgląd na mapę i sposób punktowania wskazywał, że wraca stare. I być może punkty nie były pochowane po krzakach ale tego już nie mogłem sprawdzić.\nJeśli chodzi o atmosferę okołostartową, jakoś tak uszło powietrze, niby rekordowa liczba startujących, niby dużo znajomych ale też refleksja ilu znajomych już nie startuje. I jest już nie tylko ekstremalnie ale i częściowo ekstremalnie jakieś półharpagany w wersji soft. Ja akurat w tym aspekcie pozostaje tradycjonalistą bo dla mnie 200 km, 12 godzin i 20 punktów to wzór orientacji. I tak bym sobie jeszcze pewnie długo ponarzekał ale dosyć, bo wszystko to zapewne przez wkurzenie wycofaniem z wyścigu. Na koniec więc plus, jeszcze jedna rzecz, którą należy odnotować, a której nie udało się zorganizować przez poprzednie 43 edycje – wcześniejszy odbiór numerów startowych jest jednak możliwy i jakoś świat się nie zawalił i jakie to proste.\nPonieważ ostatnio nie pozostaje nic innego jak w morzu szarości szukać jakiś pozytywów to pierwszy mały, że wreszcie był czas by zatrzymać się w drodze powrotnej i pewien zamek obejrzeć a drugi duży, że wieczorem zamiast zdychać po 12 godzinach wyrypy, w Wiecznym Mieście można było sobie rockowo – piknikową podróż do przeszłości urządzić i przypomnieć, że pomimo przeciwności „Wolnego Ptaka z Wiecznego Miasta nie złamie nic! A kolejny raz poszybować pod wiatr będę miał okazję już wkrótce już tylko na swoich skrzydłach, nie uzależniony od maszyny i niech wreszcie w tym roku poniesie mnie wiatr!”.\nVIII (2) Silesia półmaraton Katowice 2.00,52\nPierwotnie majowy półmaraton miał być przetarciem przed triathlonowymi połówkami, a na miejsce przetarcia wybrałem kolejną podróż do przeszłości – Stalinogrodu - miejsca, z którym jeszcze kilka lat temu mocno byłem związany prywatnie i zawodowo.\nZnowu była więc okazja posłuchać „Say hello to heaven” i „Reach down” i popatrzeć z okien pociągu wjeżdżając w śląsko- zagłębiowskie klimaty jak nic przez te lata w krajobrazie się nie zmieniło a z drugiej strony popodziwiać przez pryzmat czerwonej fontanny z okien tramwaju jadąc z centrum Katowic do Chorzowa jak wiele się zmieniło i jak rozwija nam się to wszystko.\nSportowo w tym momencie sezonu bardziej nastawiałem się na harpagana. Awaria roweru, wczesne wycofanie spowodowały, że trzeba było psychicznie się poprzestawiać i umieścić silesia półmaraton wyżej w hierarchi celów.\nA celem głównym oczywiście życiówka, ale tak gdzieś taka na jaką mnie stać, coś koło 1:55 może trochę lepiej . Pomimo, że na bicie życiówki nie wybiera się zawodów, w przypadku których na trasie maratonu rekord trasy to coś koło 2:25, z nieustannymi podbiegami, z nieprzewidywalna pogodą od śniegu w zeszłym roku do upałów w roku bieżącym, życiówka jednak jest, byle jaka ale jest . W dodatku złość okrutna zapanowała, bo zabrakło 53 sekund żeby w osiągniętym wyniku napisać na początku 1 godzina. Wynik jednak to jedyna rzecz z której mogę być niezadowolony.\nPrzewyższenia i upał sprawiły swoje, ale biegło się rewelacyjnie. Najpierw trzeba się było w bieg wkręcić Te pierwsze 5 kilometrów, pod górę dramatycznie jakoś, później jednak coraz lepiej. Półmetek w 1h3’ a druga część w 57’ – wszystko mówi za siebie. Widać, ile dają specyficzne treningi które ostatnio zapodaje.\nJak już się wkręciłem w bieg to udało się naprawdę przyzwoita prędkość osiągnąć. I tak sobie biegłem, wyprzedzałem i jakiś flow złapałem i chyba po raz pierwszy taki długi w życiu (w pierwszym maratonie nogi nie nadążały jeszcze za głową). Czekałem na to prawie dwa lata i chyba się doczekałem. Poczuć to coś – bezcenne, coraz wyższe inżynieroobroty do 198 na pulsometrze w przegranej o 53 sekundy walce na finiszu. Nie ma co popadać w hurra optymizm, ale wreszcie widać coraz więcej tego wybiegania a co może przede wszystkim tego obiegania.\nTrasa gdyby nie te podbiegi rewelacyjna. Szkoda tego niezaliczonego Nikiszowca z pierwszej części normalnego maratonu. Zostały jednak klimaty żółtych pól za Siemianowicami, industrialne pustynie chorzowskie, szyby górnicze, familoki (w trzech ostatnich chyba należę do nielicznych którym się podobało) a na koniec bieganina po parku rozrywki. I tylko szkoda że Silesia jest tak ciężkim maratonem, bo z pewnością wpływa to na niską frekwencje, którą się cieszy.\nOrganizacja bez zarzutu, wbiegłem w grupie jeszcze walczącej a nie maruderach, także kibice nie wchodzili na trasę, gadżety rulez - kolejny plecak i koszulka do kolekcji, wreszcie bez korków cały czas swoje. Na szczęście też nie dałem się w ten "ordnung muss sein" wkręcić i po ulicach biegałem wybierając najkrótszą drogę co w konsekwencji dało tylko kilkadziesiąt metrów więcej niż przepisowe.\nO ile na rowerze upały mi nie szkodzą a wręcz przeciwnie porównując się z kolegami osiągam zawsze lepsze rezultaty to dotychczasowe starty biegowe w upale miałem wręcz dramatyczne. Tutaj czuje że coś się przełamało i chyba już nauczyłem się właściwie planować gospodarkę wodną, w czym pomogły kurtyny wodne a niestety nie pomogło rozstawienie bufetów tylko co 5 kilometrów\nTym samym wreszcie w tym roku po raz pierwszy jestem zadowolony ze startu a i co ważne złość sportowa mocna się wkradła i już nawet zawodów poszukiwania się rozpoczęły żeby znaleźć coś półmaratonowego by przełamać te dwie godziny. I może by się jakieś zawody znalazły ale czasu nie ma, nie jestem w stanie pogodzić tego wszystkiego chociaż w odróżnieniu od mtb w którym zostało już tylko „just for fun” w bieganinie jest naprawdę wiele do zrobienia.\nCzas leci nieubłaganie i trzeba już pomału połączyć swoje umiejętności rowerowe z dążącymi do umiejętności pseudoumiejętnościami biegowymi oraz pseudoumiejętnościami pływackimi by w triumiejętności to wszystko zmienić . Do głównego celu zostały tylko dwa miesiące!\n3T. Triatlon Sieraków 20.05.2012\nMocno ambitnie zaplanowałem sobie starty na kilka tygodni przed IM. W odstępie dwóch tygodni dwie połówki IM a później po trzech dniach Beskidy trophy.\nNie wiem co mnie podkusiło. Czy to, że tak jakoś nie odczułem w ubiegłym roku zbytnio trudów połówek, czy może zbytnia wiara w to, że trzeba totalnie się katować na kilka tygodni przed godziną zero. Katować się trzeba, ale nie wolno się zakatować. Wychodzi znowu brak doświadczenia. Do kalendarza startowego wprowadzam więc nowe inzynieroprawo -1 start biegowy jako równowartość trzech rowerowych, ale to na przyszłość W Sierakowie przyszło otrzymać kolejną lekcje pokory .\nZaczęło się od wody, która podobno miała 15 stopni Chwała niebiosom, że orgi skróciły dystans o połowę. Pływanie w tym roku traktuje po macoszemu, treningu jest więcej niż w ubiegłym ale musi wystarczyć mi jedna godzina w tygodniu. Wszystkie wysiłki koncentruje na poprawie biegania, to mój główny cel.\nDo pierwszej boi płynąłem jednak ok. To co później przeżyłem to coś niesamowitego. Organizm powoli się wyziębiał, zaczęły się jakieś podtopienia, konsumpcja wody a w konsekwencji później utrata orientacji i błądzenie, po wyjściu kołowacizna i czułem się jakbym pełne 3,8 km przepłynął. Wiem mniej więcej na co mnie stać w wodzie, teraz wiem że przy 15 stopniach stać mnie na o wiele mniej. Myślałem że przy tym zimnie najbardziej ucierpią nogi ale przemarzły głównie stawy u rąk. Jeszcze wtedy nie wiedziałem, że za trzy godziny stawy przeżyją kolejny termiczny - tym razem w 27 stopniowym upale - szok.\nRower w tri jest dla mnie czymś do przejechania, zaliczenia żeby nie namęczyć się zbytnio przed bieganiem i tak ten rower przejechałem. I miejmy nadzieję że w tym tempie uda mi się przejechać dwa razy dłuższy dystans. Jako miłośnik mtb błotnych kąpieli narzekałem w tri na rower tutaj jednak trzeba przyznać że najfajniejsza trasa się trafiła z tych dotychczasowych, mocno pagórkowata, przy silnym wietrze ale z niezłymi widokami i po rewelacyjnym asfalcie.\nWiele w bieganinie zrobiłem ostatnio i tak liczyłem na przyspieszenie w części biegowej. To co zastałem na trasie niemalże zwaliło mnie z nóg (i to też dosłownie bo po zaliczeniu jednego korzenia cudem uniknąłem upadku). Cały czas upał (na szczęścia większość po lesie) non-stop góra dół, połowa po crossie. Trasa rewelacyjna, ale jak dla mnie za trudna. W konsekwencji po dwóch kółkach zrezygnowałem z walki wciąż licząc, że trzeba coś sił oszczędzić na Czechmana.\nPomimo wolniejszego biegu stargałem się jednak tak okrutnie, że od razu po wbiegnięciu na metę podjąłem decyzję o rezygnacji z drugiej połówki. Czechman odchodzi do historii.\nTeraz już wiem, lekcja pokory otrzymana wprawdzie faktycznie po mocnym wcześniejszym napieraniu treningowym, ale cienki tri Bolek jestem. Sieraków ląduje chyba w pierwszej dziesiątce największych stargań w 10-letniej historii startów i otrzymałem naprawdę solidną lekcje. Ile jeszcze doświadczeń przede mną, ile trzeba zrobić żeby osiągnąć jakąś przyzwoitą dyspozycje. Oj ciężko się lipcowy start zapowiada.\nZ przemyśleń po starcie jeszcze ta analogia do mtb, gdzie na giga też zawsze ląduje gdzieś pod koniec stawki. Ale to odczucie przynależności do elity to jest to. I kolejne już przemyślenie wybiegające w przyszłość. Wciąż nie wiem jak wyglądać będzie mój plan startowy w następnym roku. Jestem już jednak pewien że trzeba będzie iść w specjalizacje. Nie uda się pogodzić wszystkiego, chcąc osiągnąć jakiś przyzwoity wynik trzeba będzie z czegoś zrezygnować, za krótki ten sezon by pomieścić te wszystkie starty a i starość nie radość i czuć że mam coraz mniej sił.\nJest też dużo pozytywów. Całkiem niezłe już doświadczenie tritechniczne, sprawdzone nowe ciuszki, szybciej w strefie zmian. Do zrobienia wiadomo już, że trzeba będzie jeszcze trochę po odkrytych akwenach popływać i orientacje poćwiczyć. Generalnie zrobiony znowu duży krok.\nWciąż dobrze że w miarę silną mam psychikę. Bo gdyby nie to, po takim starcie na półtora miesiąca przed celem głównym załamałbym się okrutnie. Oto do lamusa odchodzi kolejny nie zrealizowany cel z przedziału 4-6.\nNiech to zmniejszone na szczęście katowanie się kompensuje aby w lipcu stanąć i spełnić swój patriotyczny obowiązek a przede wszystkim przeżyć.\nI jeszcze o organizacji Aż nie chce się wierzyć że orgi pierwszy raz organizowały zawody Wszystko dopięte na ostatni guzik rewelacja. W przyszłości chyba jednak połówka Sierakowska nie trafi do kalendarza. Za trudna na rekordy, za dużo glikogenu trzeba stracić by przeżyć a i celów żadnych nie można sobie postawić Z drugiej strony zapowiadana ćwiartka kto wie czemu nie. W końcu oddadzą już całą A2 a to oznacza że Sieraków, choć położony daleko jest naprawdę blisko.\n147 Beskidy Trophy 7-10.06.2012r.\nŁezka w oku się kręci – to już szósty rok z rzędu Twórcy umożliwili mtb – eksploracje okolic Istebnej w wydłużony bożociałowy weekend. W moim przypadku tegoroczna edycja była też szóstą, choć przyznać trzeba, że trzecią z rzędu bez ścigania.\nTo właśnie trzy lata temu przekonałem się, że Trophy jest dla mnie za ciężkie, nie mam cech wrodzonych do wspinania się po ścianach, za dużo wysiłku kosztuje start na 100%, a ewentualny efekt wypruwani flaków w postaci lepszego o 50 oczek miejsca w stadzie czy też objechaniu kilku kolegów nie jest wart włożonych nakładów.\nWiem też, że od czasu gdy nie jadę trophy na sto procent, po paru tygodniach łapie niezłą formę i tak ma być. Za 4 tygodnie główny cel sezonu także mocno przełamujący trening rowerowy to jest to. Dodatkowo, w tym roku dopiero w czerwcu od trophy zacząłem sezon mtb, na ściganie rowerowe za wcześnie, inne też cele przede mną. „ Just for fun” – oto główny cel a jak się okazało przed samym wyścigiem tego fun musi być jak najwięcej, bo trophy będzie nie tylko pierwszym ale i ostatnim mtb startem w tym sezonie.\nTak więc ładowanie akumulatorów na rajskich ścieżkach, bez patrzenia na wyniki, a koledzy , którzy się podniecają, że objadą kogoś kto przyjechał potrenować niech się podniecają a ci którzy chcą pogadać na trasie spokojnie sobie pogadają i tak ma być. A ja mam trenować, rozjeździć się i odrobić straty, gdyż rower zaniedbany mocno w sezonie kosztem biegania i w mniejszym stopniu pływania.\nPo raz drugi łezka w oku zakręciła się już przed godziną zero – prawie wszystkie znajome mordy narodu wybranego na starcie, rozmowy, wspomnienia, przegląd nowych maszyn z jakimiś takimi kołami większymi chyba. Wszystko to jakże inaczej niż w tri i biegowych startach, gdzie mocno osamotniony się czuję, niby wszystko ok ale serce i dusza chyba jednak do gór i błota bardziej niż płaskiego i asfaltu się garnie, chociaż wodą czy złapanym flow podczas biegania na pewno nie pogardzi.\nPierwszy etap przejdzie do historii trophy chyba jako najbardziej asfaltowy. Buduje się w ojczyźnie autostrady ale i niestety coraz więcej asfaltów powstaje w górach. Dojazd na Skrzyczne jak zawsze szutrówkami - normalka ale za zjazd dwója gdyż rezygnacja z jednego z bardziej klimatycznych technicznych odcinków. Dwója niby usprawiedliwiona bo główne hasło wyścigu „ im dalej w las tym więcej drzew” jak u Hitchcocka - napięcie miało rosnąć a z dnia na dzień miało być coraz trudnej. Moje drugie prywatne hasło tegorocznego trophy to „idzie nowe”, później zaraz trzecie „bez powtórek” – także wybaczamy - widać ile serca zostało włożone żeby znaleźć coś nowego. I tym samym nie było radochy zjazdu ze Skrzycznego ale spokojnie zrekompensowały to następne dni. Biorąc pod uwagę szybkość przelotową zapodałem spokojną jazdę, uruchomiając swoją 3 strefę i z małymi wyjątkami tak miałem przejechać cały wyścig. I w takim tempie mam za 4 tygodnie przejechać 180 km po 3,8 pływania a przed 42km biegania i tak ma być. A że nie było jakiegoś totalnego naparcia, można było po prostu rowerować, podziwiać widoki, pogadać na trasie.\nDrugi dzień przypadł na etap czeski. Dojazd na start 8 km tym razem z większymi przewyższeniami i 12 procentowym podjazdem na rozgrzewkę -bez sensu na przyszłość zdecydowanie trzeba dojechać samochodem.\nNa nieszczęście etap jeszcze odbywał się w dniu otwarcia Euro i meczu z Grekami. A to oznaczało, że trzeba było zdążyć na kopaninę. I chyba za mocno naparłem. Pierwszy etap udało się przejechać swoim tempem, drugi chyba za szybko. Na trasie koleżanki koledzy i chyba za mocno się znowu wkręciłem, później bez sensu przed metą nie można było przyspieszyć bo jeszcze dodatkowe 8 km a po mecie trzeba było się spieszyć by zdążyć na mecz. Dodatkowo bez zapasów jedzenia bo bufet „na mecie” oddalony od mety o 11km.\nAle trasa to jest to, na dobre wjechaliśmy już na rajskie ścieżki. Znany zjazd serpentynami źle mi się zjeżdżało z tym większym zaskoczenie odkryłem że chciałem to zrobić na sztywnym amortyzatorze. Oj rąbie człowieka na trophy z tego zmęczenia a tytuł największej rąbanki zdecydowanie dzierży zalenie galaretki zimną wodą.\nA wracając do trasy, były przyjemne zjazdy i na szczęście przez pół roku nie zapomniałem jak zjeżdżać. Wreszcie jakoś lepiej się zrobiło. I nastało to co lubimy. Później niestety tradycyjnie upadek w strefie fotografa i dokuczająca do końca kość ogonowa.\nWynik poprawny, ale zmęczenie duże za które zapłaciłem na trzecim etapie. Bo jeśli trophy przejechałem solidnym tempem to trzeci etap w pierwszej części o wiele wolniej, gdyż dzień rozpocząłem od matki kryzysów. Ile to już przeżytych kryzysów w życiu . Tym razem pierwszą część rozpocząłem na końcu stawki, ale w miłym towarzystwie przejechaliśmy sobie pierwsze 3 godziny trzeciego etapu wspominając stare dobre czasy począwszy od 2003r. Ja jeszcze dodatkowe przemyślenia tym razem negatywne odnośnie spadku formy miałem bo nie ma co ukrywać, że na rowerze jeżdżę coraz gorzej.\nA później - po raz pierwszy w historii trophy nastąpiła eksploracja Rysianki. Tereny znane z zeszłorocznej Carpatii. Przed startem jednak niepokój, w ubiegłym roku wszyscy wybrali na zjazd z Rysianki szklak żółty - zielony podobno nie nadawał się do jazdy a na Carpatii towarzystwo przecież w sztuce mtb obeznane. Tym razem żółtym podchodzimy tracąc piękne widoki, zyskując nastrój tajemniczości stworzony przez mgłę i to też ma swój urok.\nCzas przygotować się na mtb nowość zjazd zielonym z początku jeszcze jak dla mnie nie do zjazdu ale stopniowo odkrywa się jeden z lepszych klimatycznych singlowych zjazdów – rewelacja. Przerwany tylko raz nad przepaścią pierwszy raz chyba w historii stojący ostrzegający gość i konieczność zejścia z roweru. I znowu twórcy nas zaskoczyli i znowu udało się wykroić coś jeszcze.\nTrochę opierdzialałem się na początku etapu ale nie żałuje bo jakże lepiej się jedzie trudny odcinek, gdy człowiek nie jest totalnie zmęczony - nie pozostaje nic innego jak rozkoszować się spijając śmietankę przygotowaną przez dyrektora.\nA po zjeździe powrót do mocnego tempa i tak już do mety przy spełnieniu patriotycznego obowiązku, bo w tym roku przewidzianą w prawie pracy 8 godzinną dniówkę udało się utrzymać przez trzy dni. I jeszcze do zapamiętania z końca etapu ulubiony znak uwaga niedźwiedź.\nCzwarty etap miał być ciężki i był. Trochę zdziwienia na początku, że długa Racza ostatniego dnia, ale tak przeczuwałem, że po worku jakieś łatwiejsze trasy będą . A worek raczański w tym roku nietypowo po raz pierwszy w drugą stronę i jasne było że więcej do chodzenia będzie. Już przed startem jasne też się stało, że w ogóle chodzenia będzie dużo bo opad tradycyjnie przed startem się pojawił taki już urok trophy i tak pewnie zostanie i tak szczęście bo w tym roku deszcz nas oszczędził a tych z końca stawki to już w ogóle – w całym trophy przeżyłem tylko 10 minut deszczu z tego 5 minut pod namiotem na bufecie.\nNa Raczy wyrypa musi być, przeczucia się nie sprawdziły, a zaskoczenie to takie ze twórcy od raczy nie puścili łatwego zjazdu i już powoli wiedziałem że na siedmiu godzinach się nie skończy a swój osobisty limit miałem wyznaczony na godzin 9 bo na dekorację chciałem zdążyć. Są takie chwile jednak że trzeba stanąć i krzyknąć „K… mać „. Z piernikowej piersi się wydarło tak jakoś zaraz po Raczy. Ponad trzy godziny bez bufetu ratuje mnie jednak jakiś isostar w proszku przechowywany w kieszeni i tak jechałem sobie już od bufetu i tak jechałem i już w okolicy Zwardonia na łatwym odcinku skarpa mi się osunęła i znowu potłuczona noga. Niedobrze, tego się właśnie obawiałem potłuczenia dodatkowo obdarte stopy od chodzenia. Bo jeśli zawsze mnóstwo frajdy jest na trophy to pierwszy tydzień po trophy niestety na kuracje trzeba poświęcić ale to też wiem, że nigdy mi się nie uda przez siniory i zadrapania do jacuzzi wejść a pierwsze dni i tak spędzę w domu na walce z błotem.\nWreszcie Ochodzita potem już tylko zjazd a ja jeszcze na trasie słyszący dźwięki dekoracji bo do 9 godzin musiałem dodać jeszcze 15 minut. A na mecie miła niespodzianka wszyscy którzy ukończyli 5-6 edycji otrzymali pamiątkowe statuetki. Nie doczekaliśmy się w zeszłym roku finiszerów , w tym dostaliśmy statuetki (niestety 5 edycji pismem arabskim nie rzymskim i nie można wydziergać sobie tej szóstej), chociaż trochę szkoda że na scenę najpierw nie zaproszono tych, którzy ukończyli sześć edycji.\nKtoś policzył że w zeszłym roku było nas 14tu. O jednym wiedziałem że oszukał bo nie ukończył jednej. W tym roku wiem że zostało co najwyżej 12tu - gniewnych mtb dojrzałych uczniów Dyrektora Dżi Dżi oto skończyło szóstą klasę szkoły podstawowej w Istebnej z wyróżnieniem z paskiem.\nCzas na gimnazjum i trzeba się przyłożyć jeszcze bardziej do nauki, a uczyć się codziennie. I nie ma miejsca na opierdzielanie. Panie Dyrektorze w przyszłym roku prosimy o pełne 4 dni nauki! A wokół pięcioklasiści, a wśród nich wszystkie znajome mordy narodu wybranego i ci usprawiedliwieni spóźnieni na pierwszą lekcję, albo ci którym popsuły się przyrządy szkolne i ci nie usprawiedliwieni , którzy przykładowo uciekli przed pamiętną burzą na Raczy , wszystkie uśmiechnięte twarze a wokół pełno wspomnień pięknych tras ale i epickiej walki ile zmęczenia, zziębnięcia, piorunów, ścieżek rajskich zjazdów, deszczu, zimna, mgły, gradu…\nOrganizacja jak zwykle bez zarzutu. Na przyszłość trzeba tylko bardziej logistycznie przygotować się samemu do czeskiego etapu. Koniec z golonko kilometrami - Garmin rządzi a ja jako szczęśliwy posiadacz jak po sznurku z wydrukowanymi mapkami i w 99% pokrywającym się dystansie.\nW przypadku poprawy pierwszego etapu nic do zarzucenia. W tym roku nawet do muzy na starcie nie można się przyczepić. Wreszcie istebskie disco polo zostało zastąpione metalowymi riffami. No może muzycznie jedno do zmiany bo jak słyszę na starcie „higway to hell” to zaczynam coraz bardziej grzeszyć i niech pochłoną mnie ognie piekielne.\nJa przed startem Dyrektorowi Dżi Dżi śpiewałem „Take me down to the paradise city …” i wiedzialem że po kilkuset metrach asfaltu Dyrektor zapewnił mi tego raju codziennie co najmniej 8 godzin.\nAtmosfera. Tym razem bez pakietu w szkole ale wyjazd z bike taxi pozwolił zrekompensować wszelkie straty.\nI tak sobie, w sumie gościnnie w tym roku zdobyłem kolejne szczyty mtb raju ale nie ma co ukrywać, że niczym Kordian na Mont Blanc w mocnym rozdarciu jestem i dużo myśli mnie nachodzi i nie wiem gdzie zmierzać. Jestem największym szczęściarzem bo mam możliwość różnorodnych startów. Sportowo jednak nie da się pogodzić tego wszystkiego a pomimo z góry założonego słabego tempa przelotowego na tegorocznym trophy widzę, że zdolność mtb ścigania spadła mi okrutnie.\nBędzie się nad czym zastanawiać po sezonie. Na decyzje jeszcze za wcześnie, ale dzięki trasom dyrektora Dżi Dżi po takiej Istebnej w pierwszym meczu mtb kontra tri trzy do zera na korzyść mtb i naprawdę triathlonowi będzie trudno odrobić straty.\n4T. Irontriatlon Malbork 24.06.2012\nPo raz pierwszy (i to chyba też w życiu swoim) przyszło zapuścić się tak daleko w głąb rzeki.\nA rzeka pamiętająca jeszcze stare krzyżackie czasy i starokrzyżacka pieśń na wodzie zabrzmiała „Bi dein rosen” – po różach było znać gdzie czepek jego leżał.\nStart spod mostu a wcześniej na przęsłach miłe pogawędki. Najpierw pod nurt, podobno słaby, ale jak dla mnie czuć to było trochę. Z drugiej strony mocno przyjemnie się zrobiło płynąc i nawet zmieniłem stronę wydechu co by z każdym zaczerpniętym starokrzyżackim powietrzem wspaniały zamek podziwiać.\nPo nawrocie coś mnie znowu na ten zamek przechylać zaczęło i znowu zboczyłem z trasy i straciłem cenne metry – trzeba jeszcze tę orientację trenować. Generalnie pływanie na gorszym poziomie i kto wie, może za mocno je zaniedbałem treningowo i zemści się to okrutnie za dwa tygodnie.\nMiło, że po trophy jakieś rozjeżdżenie wreszcie się pojawiło. Tradycyjnie przejechałem swoje a że rower pomimo niedotrenowania jest moją specjalizacją to w samym rowerze wynik mam o 35 miejsc lepszy (w pływaniu byłem gorszy o 25 pozycji) I faktycznie te 20 osób na rowerze wyprzedziłem co na psychikę dobrze zrobiło. Z perspektywy czasu, może trzeba było rowerować szybciej, ale tutaj brakuje obycia startowego, bo kto wie jakby wyglądało wtedy bieganie. Trasa rowerowa jak zwykle w tri bez sensu. Jako pozytyw dobry asfalt i przynajmniej w jednym (i jedynym na całe zawody) miejscu głośni kibice.\nBieg miodzio. Trzy pętelki w zamkowej scenerii - to lubimy. Szczególnie jeśli czuć, że jest forma. Treningowo najbardziej skoncentrowałem się na bieganiu i wreszcie widać efekty. Jak na mnie rewelacyjny czas a co najważniejsze non stop swoim tempem.\nPodsumowując, start jak najbardziej udany. Wreszcie na wyniki można popatrzeć. Z końca stawki wędruje gdzieś w okolice 2/3 stawki. Ciężki ten triathlon i czuć te prawie 3 godziny bardziej chyba niż giga w mtb i aż strach pomyśleć co będzie jeśli to ćwiartkowe zmęczenie za dwa tygodnie trzeba będzie pomnożyć przez cztery.\nI znowu jakieś przemyślenia się pojawiają. Tak trzeba było chyba zacząć z tym triathlonem . Od ćwiartki a później stopniowo zwiększać obciążenia startowe. Ale tego pewnie nie zmienię tak jak 10 lat temu bramka otwarta wjeżdżamy na giga.\nMalbork był pomyślany jako przetarcie przed ironem, ostatnie testy. I tak przede wszystkim utwierdziłem się w przekonaniu, że pływanie trzeba z mocną pokorą potraktować, orientację pływacką doszlifować, mocne światło nadziei ujrzałem w biegu.\nGeneralnie występ jak najbardziej udany a na starcie nietypowo mnóstwo znajomych gdyż cały noworoczny obóz tri zjechał. Organizacja bez zarzutu a uwzględniając gadżeciarstwo gablota zapełnia się medalem a szafa koszulką i znowu tak nieśmiało można powiedzieć że po przegranym przez tri meczu z mtb w Istebnej w rewanżu w Malborku jedną bramkę triathlonowi udało się odrobić.\n5T. Ironman Frankfurt 8.07.2012\nPanie Premierze, jak żyć? Rozdarty między tri a mtb, przeżywam katusze, jak teraz to pogodzić, jak znaleźć czas na to wszystko? Wskakuję w kolejny rowerowy wymiar przejeżdżając rowerem 180 km po przepłynięciu 3,8 km a później biegnę maraton. InzynBiKer – You are the Ironman!\nwpłyń,wjedź i wbiegnij\nIX. Bieg Powstania Warszawa 28.07.2012 56'10\nPo ironmanowych wyczynach pomału trzeba było wrócić na start i 10 km wydawało się jak najbardziej optymalnym dystansem na powrót. To druga 10tka w karierze ale właściwie pierwsza bo zimowa na Ursynowie się nie liczy, bo był tam trochę krótszy dystans.\nCelem życiówka i gdzieś tak w okolice 55 minut mierzyłem, chociaż mocną niewiadomą było czy wypocząłem już po IM i czy na słabszy wynik nie wpłynie tłok, całkiem duże podbiegi jak na warszawkę, dużo biegu po kostce a i jak się później okazało 28 stopni w powietrzu. Dodatkowo jeszcze trochę winka dzień wcześniej wypiłem, ale to już inna inszość.\nPomimo obaw bieg wyszedł poprawnie, pobiegłem tak jak jestem wytrenowany, tradycyjnie tak jak trenuje sił starczyło na przyspieszenie i przyjemny finisz i czas nie jakiś rewelacyjny ale 56’10 udało się wykręcić. Tym samym rura się przepaliła i za tydzień będzie można w czasie olimpiady w debiucie olimpijskim wystartować.\nSam bieg klimatyczny, w jednakowych koszulkach otrzymanych od orgów, z biało-czerwonymi opaskami, ku pamięci powstania, z mocno pobudzającym powstańczym heavy-metalem na starcie i nawet ta cisza na trasie wśród kibiców klimat wytworzyła i przebiec dwie pętelki wokół starówki się dało przeżywając całe krajowe klimaty od skansenu przy Krakowskim Przedmieściu do symbolu nowego stadionu narodowego niestety podczas biegu niepodświetlonego.\n6T Triathlon Rawa Mazowiecka 4.08.2012\nIdzie nowe! Każdy potrzebuje zmian. Tym razem w czasie trwania londyńskiej olimpiady przyszło przeżyć swój debiut w triathlonie na dystansie olimpijskim. 1500m 40 km 10 km – te 1500m pływania to zdecydowanie za duże proporcje z moim poziomem wytrenowania ale limit 50 minut pozwalał patrzeć z optymizmem w przyszłość.\nPłynąłem aż 43 minuty i tutaj widać ile tracę na pływaniu bez pianki. Miesiąc wcześniej na Iron Manie w 43 minuty przepłynąłem 1900 m a byłem przecież dopiero w połowie dystansu. Tym samym krystalizuje się jeden z głównych celów pływackich na zimę – trzeba wzmocnić nogi – pływamy z deską.\nKto źle pływa w olimpijce nie ma szans na rowerze. Dozwolony jest drafting, można jechać na kole, ale trzeba mieć za kim. Na szczęście do pokonania było aż 6 kółek także była szansa się podczepić na drugim. I tutaj rewelacja. Jeśli cały czas cierpię i rower w triathlonie uważam za dramat, to w olimpijce wreszcie wymiękam – rewelacja ! Cały czas coś się dzieje, albo na sępa na kole albo w pogoni za kimś, non stop na najwyższych obrotach, choć nie ukrywam, że głównie na sępa.\nUf dobrze było tak wreszcie powypruwać flaki na rowerze i chyba trzeba żałować przyjętych dotychczasowych strategii – szczególnie na IM – byłby chyba trochę lepszy wynik gdybym rower pojechał szybciej. Różnice w wyniku kolosalne: w pływaniu osiągam 161 rezultat w bieganiu 150 a na rowerze 78. I chyba w przyszłości należy bardziej inwestować podczas startu w swoje silne strony. Nadchodzi historyczna chwila - od kolejnych zawodów zwiększam prędkość na rowerze. Zobaczymy jak wpłynie to na bieganie.\nBieganie po rowerowym wypruwaniu flaków początkowo szło ciężko ale po 2 km zapodałem swoje tradycyjne tempo i tak jak jestem wytrenowany tempo utrzymałem i starczyło sił na przyspieszenie na ostatnich dwóch km . Przyjemnie było, aczkolwiek niestety po betonie biegnąc, powspominać czasy gdzie kostki Bauma nad zalewem nie było a Inzynbiker był tylko skromnym Inżynierem i imprezował sobie w okolicach rawskiego zalewu w czasach studenckich i tym samym odczarowała się kolejna znana miejscówka.\nGeneralnie zawalona woda nie pozwoliła na wynik ale bardzo zadowolony wreszcie z tego roweru jestem. Widać, że pomimo braków w rowerowym treningu do końca nie straciłem rowerowych umiejętności, widać też, że raczej do takich warunków ścigania mam stworzony rower i co niestety da się zauważyć chyba w swojej amatorszczyźnie lepiej w peletonie, z wiatrem i po płaskim mi idzie niż indywidualnie na czas i pod górę. I to jest mój dramat ale tylko w amatorszczyźnie i w sumie nie istotny bo podiumowych wyników nie będę miał już nigdy także czas na inne cele. A olimpijek w przyszłości chyba będę chciał robić więcej.\nPo Rawie została jeszcze jedna rzecz do odnotowania - utrata tri dziewictwa przez kolegę Strzałę i od razu zmiecenie karbonowego roweru przeciwnika. To jest dopiero ostre tri wejście!.\n7T Triathlon Ełk 18.08.2012\nNiby podobny wyścig jak dwa tygodnie temu a zupełnie inne nastroje w narodzie. Niestety, widać że przez te 14 dni uszło ze mnie powietrze. Widać, że chyba za mocny trening ostatnio zapodałem.\nPływanie już w piance i od razu prędkość 10 % wyższa i przy zdecydowanie mniejszym zmęczeniu. Jezioro wokół Ełku zostanie jednak zapamiętane nie jako szybkie pływanie a pływanie w najbrudniejszej wodzie z dotychczasowych startów. A już ten zapach ropy przy nawrocie to przegięcie totalne. Trasa pływacka beznadziejnie ułożona, niewidoczne boje, bez punktów charakterystycznych dla mnie jako świeżaka porażka.\nNie popisały się orgi też z trasą kolarską. Opcja z 6 pętlami w Rawie lepsza bo więcej się na trasie działo. Tutaj dwie pętle, także praktycznie przejechałem znowu na kole całą trasę jednak w mocno nieodpowiadającym tempie, w dodatku po gorszym asfalcie. Pomimo braku wartości estetycznych trzeba jednak odnotować, że znowu porządną prędkość przelotową udało się zapodać i to naprawdę cieszy.\nOdbiło się to na biegu bo dużo czasu musiało upłynąć zanim wkręciłem się w bieganinę i trzeba jednak z tym rowerem uważać na przyszłość. Trzeba też trochę łączonych treningów porobić, ale to już zadanie na dalszą przyszłość.\nNa złą ocenę zawodów wpływa też chyba organizacja. Niby wszystko w porządku, ale jakoś nie łapie tych durnych klimatów sędziowskich, ambasadorów i nierównego traktowania uczestników, odpadających czipów, żurka na mecie, ogólnie rozumianej atmosfery (że przypomnę sobie stare powiedzonko) goofiarstwa.\nPodsumowując, niezbyt udany start w Ełku się zapodał ale na pewno dwoma ostatnimi wyścigami niezłe przetarcie przed połówką zrobiłem, którą to połówkę traktuje jako jeden z głównych celów na sezon.\nOj porąbało się z celami w tym roku. Na szczęście żelaznym człowiekiem zostałem ale drugiego głównego celu już nie osiągnę i nie zapiszę sobie piątki z przodu na wynikach na 1008 km. Niestety ze względów pozasportowych z BB musiałem zrezygnować.\nI tak sobie myślę o tym wszystkim i nieubłaganie jeszcze inne refleksje się pojawiają . Bo 18 sierpień to inna specyficzna data w kalendarzu startowym. W tym czasie mtb wyścig po polskim łuku Karpat startował, a ja w ciągu 7 lat jego trwania przejechałem Karpaty 5 razy a dwa razy nie przejechałem bo jechałem inne transy. A w tym roku musiałem rozprawić się z 1008 km a w przyszłym roku jeśli z Karpatami się rozprawie to już niestety tylko sam i to jest bóI. Panie Dyrektorze nie tak miało być!\n8T BORÓWNO 2.09.2012\nBorówno znalazło się w planach startowych całkiem niedawno, tylko dlatego, że musiałem zrezygnować z 1008. Rezygnacja wpłynęła na konieczność zmiany tegorocznych celów i tym samym wróciłem do jednego z celów pierwotnych niespełnionych z przedziału 3-6 minimum życiówka, choć ambitnie gdzieś tak w okolice 6 godzin z wynikiem chciałem się zbliżyć. Te 6 to oczywiście mocno ambitnie. Dobijają mnie strasznie te mieszane treningi i na przyszły rok mocno zastanowić się przyjdzie nad kalendarzem. W ostatnich dniach przed startem było jednak więcej czasu na odpoczynek i pozwalało to patrzeć z optymizmem w przyszłość.\nW wyścigu życiówka padła - wynik lepszy od ubiegłorocznego o 8-9 minut i wiadomo z każdej życiówki cieszyć się trzeba ale poprawiłem się tylko o 8 minut.\nJeśli chodzi o wyścig, zgodnie z ostatnią strategią startową mocno naparłem rower, cały dystans jedna strefa wyżej niż zwykle co w konsekwencji dało wynik 20 minut lepszy niż w ubiegłym roku. Pływanie i bieg w zasadzie tak samo, bieg przy tym zmęczeniu rowerowym może być a pływanie .. znowu jako ciekawostka wiadomość, że na IM dwa razy taki dystans płynąłem z większą prędkością.\nWynik 6,27 - jest co poprawiać i widać, jak ciężko mi to poprawianie idzie. Dobrze, że będzie można na przyszłość jakieś cele sobie wyznaczyć sportowe i nie czas na emeryturę jeszcze.\nKończymy tri sezon jeszcze jednym przemyśleniem. Mocno specyficzną postawę do tri mam. Nie podobają mi się jakoś te połówki. Ze względu na draftingowy rower mocno podjarałem się do olimpijek, IM to jest bakcyl i tu no comments. A te połówki jakieś takie dziwne pływanie ok. ale rower do bani szczególnie gdy trzeba robić tyle kółek i to mocno nieatrakcyjnych po coraz gorszym asfalcie nuda Panie! Bieg jest ok. ale jakoś chyba jeszcze coś w psychice mi siedzi, coś mnie blokuje i nie mogę się przełamać. W tym roku na dobrą sprawę na 100% odblokowałem się tylko na półmaratonie silesii. Końcówkę sezonu poświęcę już tylko na bieganie i może coś się jeszcze uda pobiec.\nA samo Borówno to jednak Borówno i naprawdę coś jest w tej atmosferze jakże inaczej w porównaniu z Ełkiem 2 tygodnie wcześniej i nawet startujący celebryci bez paparazzich spokojnie do wytrzymania. I tylko szkoda że plan startowy w przyszłym roku uniemożliwi mi start.\nJakoś tak jak to zwykle u mnie specyficznie do tego tri podszedłem. Każdy traktuje IM jako ukoronowanie A ja? Mam już tytuł, a teraz muszę cofnąć się i popracować nad tym triathlonem od podstaw. Na pewno zacząć więcej pływać i poprawić technikę, nie zaniedbywać jak w tym roku roweru, wciąż poprawiać bieg a lepsza dyspozycja przyjdzie sama. Tylko jedno podstawowe pytanie skąd wziąć na to siły bo czas może bym znalazł.\nI nie ma co ukrywać że entuzjazmu do tych sportów jakoś mniej ale głównie chyba już coraz mniej sił. Inżynier piernik już wkrótce trafi do geriavitów, i z łezką w oku wyjazd o 3,30 znowu wspominać zacząłem, później osiem godzin dojazdu na maraton, 8 godzin maratonu i 8 godzin powrotu. Teraz to już impossible. I tak z Borówna przez most w Fordonie wracałem i znowu mnie na wspominki wzięło bo wtedy 10 lat temu po sezonie startów na dystans 200 km się zdecydowałem a teraz po 10 latach przed takim przejazdem przepłynąłem 3,8 km a później przebiegłem 42 km i oto widać jak bardzo przez te lata się rozwinąłem sportowo.\nCiekawe co będę porównywał za kolejne 10 lat. Czy jeszcze będę w stanie wyznaczyć sobie jakieś cele? Na razie jeszcze mam swoje prywatne i w sport się jeszcze pobawię. I będę w przyszłym sezonie bawić się w trzech dyscyplinach ale na pewno większy udział będzie miał rower i to nie tylko niebieski ale i brązowy a ten brąz to nie tylko od lakieru ale i błota.\nX Biegnij warszawo 0,53,21\nBieżący sezon zdecydowanie wygrywa w jednej kategorii – chyba we wszystkich poprzednich dziewięciu nie zrezygnowałem z tylu zaplanowanych wcześniej startów ile w tym jednym 2012 roku. Dwa tygodnie temu przez chorobę musiałem zrezygnować z półmaratonu, co spowodowało, że nie da się już spełnić ostatniego tegorocznego celu - 4 życiówek w 4 ostatnich wyścigach.\nW Borównie cel został osiągnięty ale ledwo ledwo, bez satysfakcji. W Biegnij warszawo również, ale bardziej pozytywnie. W biegu liczyłem na wynik 53 – 55 minut i wyszła ta bardziej pozytywna wersja także ok. Każda życiówka powinna cieszyć i ta w odróżnieniu od poprzedniej cieszy, szczególnie że osiągnięta została po mocnym katowaniu treningowym. Nieco gorzej wyszedł już start w porównaniu z innymi i tutaj szkoda że nie można sobie w bezpośrednim pojedynku powalczyć. Zawsze wrzesień był chyba moim najgorszym miesiącem jeśli chodzi o wyniki. W tym roku we wrześniu startów nie było wcale i od razu widać, że odpoczynek wrześniowy pozwolił mnóstwo świeżości zdobyć i nad tą świeżością jeszcze trzeba popracować.\nTeraz już tylko przez dwa tygodnie odpoczynek mocno czynny i miejmy nadzieję, że powalczymy o tę trzecią jesienną życiówkę, tę na której najbardziej mi zależy.\nA sam start mocno przyjemny. Rekordowe w naszym kraju prawie 12 tys. osób mocny tłok spowodowało, ale przyjemnie było sobie rurę przepalić w tym tłoku choć nie ukrywam że o wiele przyjemniej zawsze pierwszy weekend października na odysei się szalało. Człowiek potrzebuje jednak zmian. A ta podstawowa na przyszły sezon będzie taka że z orientacji przyjdzie zrezygnować, do mtb trochę wrócić , w tri dalej się zagłębić a do wawy na bieganie trzeba będzie wrócić i to chyba na dwa i cztery razy dłuższe bieganie. Czas już rozegrać jakiś mecz z czasem na swoim stadionie a nie jak dotychczas biegać cały czas na wyjeździe. Choć ciężko z tym bieganiem, ciężko i biegnij warszawo znowu to potwierdziło, że natura bardziej do roweru a nie do biegania predyspozycje dała.\nXI (5) Amsterdam 21.10.2012 4.22,17\nKiepski stadion, park, bezpłciowe ulice, kanał, fajny wiatrak, bezpłciowe ulice ze świadomością, że za kanałem są czerwone atrakcje turystyczne, ładny gmach muzeum, bezpłciowe ulice, park , stadion – nuda Panie! Jeśli chodzi o wartości estetyczne Amsterdam zajmuje zdecydowanie ostatnie miejsce z maratonów dotychczas przebiegniętych.\nTo nie wartości estetyczne zadecydowały jednak o starcie. Nie ma zmiłowania, dosyć tych kultowych miejsc - czas było wreszcie wybrać miejscówkę z jedną z najszybszych tras na świecie.\nI na jednej z najszybszych tras zostało wypełnione założenie minimum w postaci życiówki. Tym samym 3 start z rzędu z życiówką się trafił i koniec sezonu za w miarę udany należy uznać. A w miarę dlatego, że znowu tradycyjnie mała poprawa nastąpiła konkretnie o 1 minutę i 10 sekund.\nSportowo, beznadziejny start, kłopoty z pęcherzem, później już w miarę równo z przyspieszeniem w końcówce – generalnie wszystko tak jak było w założeniach taktycznych za wyjątkiem rzeczy najważniejszej – za niskiej prędkości przelotowej. Pomału trzeba stwierdzić, że uczę się coraz bardziej biegać te maratony. Jest coraz lepiej taktycznie a ostatnie kilometry naprawdę rewelacyjnie i nawet można by powiedzieć że jakiś lekki flow udało się złapać w końcówce.\nWcześniej, niestety dziadoszczenie w okolicach 25 km i jeśli pogoda była dobra na rekordy dla wszystkich to ja wiem że w moim przypadku bardziej umiarkowane słoneczko mi służy a nie chmury na niebie kiepskie ciśnienie i wiatr. A na kilkunastokilometrowym odcinku poza miastem po prostu zmarzłem i lekki kryzys się wdał i dopiero jakieś przygarnięte wyrzucone przez kogoś rękawiczki pozwoliły wrócić do formy. A wiało typowo, jak to w Holandii. Na nieszczęście odpięła mi się agrafka także po raz pierwszy w czasie biegu przez trzepoczący numer nawet na kilka kilometrów musiałem koszulkę na drugą stronę założyć, żeby komfort biegu przywrócić.\nNie było ściany, wynik cieszy, ale mocno umiarkowanie i definitywnie mógłbym po płaskim Amsterdamie już potwierdzić, że nie ma cech wrodzonych do biegania i nic się z tym już nie zrobi gdyby nie jedna sprawa.\nJako, że koniec sezonu nastał pozwoliłem sobie zsumować wszystkie przebiegnięte kilometry w tym roku i wynik niecałe 700 km może wskazywać że przy większym poświęceniu treningowym da się coś jeszcze zrobić i w tym życiu doczesnym choćby 4 godziny złamać.\nNa koniec jeszcze jedno o organizacji. Dla mnie symbolem Amsterdamu będzie przepędzenie od stołu po zakończeniu ścigania gdy zjadłem 3 ćwiartki pomarańczy i to że bufetowa nie chciała mi dać 200 ml butelki izotoniku bo jedyna jaka mi przysługiwała upadła a nie miałem po biegu siły żeby ją podnieść . I tak pomarańczowi oszczędzają co widać na każdym kroku a i sam w swoim życiu tego przecież doświadczyłem gdy z arbeitu mnie (sorry) wypieprzyli.\nKoniec już jednak z narzekaniem, mam awersje do narodu i tak już pewnie zostanie. I tak jak się pożegnałem z niegościnną holenderską ziemią to KLMem nad Włocławek tylko doleciałem a później przez mgłę samolot wrócił i jeszcze jedną noc na ziemni holenderskiej spędziłem i dużo czasu na myślenie miałem i chyba za znak dodatkowy to trzeba uznać.\nBo w ciągu ostatnich dwóch lat 6 dystansów maratońskich mam już przebiegnięte a wszystkie poza krajem i czas już chyba przebiec sobie 42 kilometry w Ojczyźnie i finisz na naszym narodowym na pewno lepszy niż na jakimś olimpijskim holenderskim starym próchnie z olimpiady w 1928r będzie.\nReasumując, kończymy mocnym akcentem sezon i trzema życiówkami, ale tak słabymi, że na laurach spocząć nie można. I trzeba te życiówki jeszcze poprawić i dobrze bo będzie co robić w sezonie jedenastym. A do poprawy na pewno będzie jeszcze jedno. Bo dystansowy wynik nie tylko biegowy trzeba poprawić ale 2500 km na rowerze w całym roku - tak źle to chyba 20 lat nie było, bo nawet przed sportową amatorszczyzną o wiele większe dystanse pokonywałem.


Informacje Na Tematy "Daniel Obajtek"\nPKN Orlen będzie starał się utrzymywać ceny detaliczne benzyny mimo zmiennych warunków makro - poinformował prezes Orlenu Daniel Obajtek . Akt oskarżenia Prokuratura Okręgowa w Ostrowie Wielkopolskim skierowała do sądu w Sieradzu w październiku 2013 r. Są w nim nazwiska 8 osób, między innymi Daniela Obajtka. Główną postacią jest Maciej C. z Działdowa. Zdaniem prokuratury przemocą i groźbami wymuszał zwroty wierzytelności - rzeczywistych, jak i pozornych, a pomagali mu właściciele potężnych, łysych karków, obwieszeni złotymi łańcuchami. Próbka działalności: w 2003 r. w celu wymuszenia 1 tys. zł ludzie Macieja C. zakuli człowieka w kajdanki, wsadzili do poloneza i wywieźli, bili, grozili mu bronią, przybyłej na miejsce jego matce grozili, że go zastrzelą, aż im zapłaciła. Innemu, też dla tysiąca złotych, przywiązali linkę do nogi, a następnie podtapiali wielokrotnie, wrzucając do rzeki (uratowali go policjanci). Dodatkowo Maciej C. zmuszał ludzi do odpracowywania ciągle narastających, rzekomych długów. Zmuszał ludzi do zakładania firm i wyłudzania towarów.\nObajtek dodał też, że PKN Orlen będzie poszukiwać nowych możliwości rozwoju i dążyć do wzrostu wartości spółki. Połączenie Orlenu z Lotosem uodporni nas na wahania rynków zewnętrznych. Zyskają na tym akcjonariusze, ale również każda osoba tankująca na naszych stacjach - zapewnił w rozmowie z PAP prezes PKN Orlen Daniel Obajtek. Daniela Obajtka opinia publiczna poznała bliżej latem 2015 roku, kiedy pojawił się w kampanii PiS. W sierpniu Beata Szydło, wówczas jeszcze kandydatka tej partii na premiera, przyjechała do Pcimia i wraz z ówczesnym wójtem Obajtkiem pomagała w remoncie miejscowej szkoły podstawowej, która na początku roku ucierpiała w wyniku wichur.\nReprezentujący Skarb Państwa minister energii Krzysztof Tchórzewski oraz prezes PKN Orlen SA Daniel Obajtek podpisali we wtorek checklist intencyjny w sprawie rozpoczęcia procesu przejęcia kontroli kapitałowej przez PKN Orlen SA nad Grupą Lotos. Czyli mówiąc wprost w sprawie nabycia co najmniej 53 proc. udziałów w gdańskiej firmie, a więc co najmniej wszystkich będących w rękach państwa.\nDaniel Obajtek wspomniał także reorganizacji przeprowadzonej w ARiMR. Prokurator trochę się dziwi. Obajtek opowiada, że przez 17 lat zarobił dwa miliony złotych. Decyzję KE w sprawie fuzji z Lotosem powinniśmy otrzymać w pierwszej połowie 2019 r.; wówczas w drugiej połowie przyszłego roku proces przejęcia Lotosu przez Orlen powinien być zakończony - powiedział prezes PKN Orlen Daniel Obajtek w rozmowie z sobotnim "Tremendous Expressem".


Termowizor obserwacyjny InfiRay XEYE E6 PLUS V.3 | Sklep Epasjonaci Toruń\nRozdzielczość ekranuOLED HD 1024x768 px\nNajnowszy model Xeye E6 PLUS V3 korzysta z udoskonalonych parametrów sprawdzonych już rozwiązań firmy InfiRay. Termowizor wyposażony został w udoskonalony wyświetlacz OLED o wysokiej rozdzielczości 1024 x 768 px.\n➤ Rozdzielczość sensora 640x512 pikseli , z rozstawem pikseli 12 µm i użytecznym zoomem cyfrowym 4x\n➤ Powiększenie optyczne - 2x\n➤ Uniwersalne urządzenie idealnie nadające się do polowań leśnych i polowych\n➤ częstotliwość odświeżania 50 Hz; Wyświetlacz HD-OLED o wysokiej rozdzielczości 1024x768 pikseli\n➤ Odległość rozpoznania: 1700 m (człowiek).\n➤ Funkcje takie jak dalmierz stadiametryczny ✓ obraz w obrazie ✓ oznaczanie punktów aktywnych ✓ czujnik położenia ✓ kompas cyfrowy ✓\n➤ Nagrania obrazu i wideo na wewnętrznej pamięci 16 GB z możliwością przesyłania za pomocą kabla USB lub WiFi\nTermowizor obserwacyjny InfiRay XEYE E6 PLUS V.3 - Termowizja Nowej Generacji\nMonokular Termowizyjny Xeye E6 PLUS V.3 to kamera termowizyjna nowej generacji: w urządzenie wbudowany jest nowy, energooszczędny detektor ceramiczny 12um firmy IRAY. Oznacza to, że zwierzynę można wykryć z odległości ponad 1800 m. W optymalnych warunkach widać ludzi nawet z odległości 2 km.\nBardzo czuły detektor obrazu termowizyjnego VOX zapewnia dobre obrazy z dużej odległości, nawet w złych warunkach pogodowych. Zintegrowany obiektyw (optyka 35 mm) może być ustawiany ręcznie i sprawia, że obrazy są niezwykle ostre i bogate w kontrast. Obraz poprawia się przez dłuższy czas dzięki temu, że matryca jest od spodu chłodzona metalowym radiatorem.\nZintegrowany akumulator i czujnik ceramiczny umożliwiają 6-godzinną pracę . Akumulator można elastycznie ładować przez USB w samochodzie lub przez dowolny interfejs USB lub za pomocą power banku USB.\nDuży zasięg wykrywania\nW połączeniu z potężnym obiektywem z bardzo czułym czujnikiem termowizyjnym 640x512 px, 12 µm, seria Eye II V3 zapewnia wyjątkowe możliwości wykrywania. W zależności od modelu, seria V3.0 jest w stanie wykryć cel średniej wielkości człowieka, ubrany w odzież wierzchnią, w zmaksymalizowanym zasięgu do 2597 m w całkowitej ciemności.\n5 praktycznych palet kolorów\nDostępnych jest 5 palet kolorów, poza normalnymi „białymi gorącymi”, „czarnymi gorącymi”, „czerwonymi gorącymi” i „kolorowymi”, opracowano również paletę „gorącego podświetlenia celu”. Pod tą paletą użytkownicy mogą łatwo znaleźć cel dzięki wysokiemu kontrastowi między tłem a celem. Automatycznie otrzymujemy możliwość śledzenia najgorętszego miejsce w obserwowanym terenie.\nCiepło = czarny - nadaje się do precyzyjnego adresowania\nCiepło = biel - najlepiej nadaje się do precyzyjnego adresowania\nCiepło = czerwony - do szybkiego odkrywania najcieplejszych źródeł\nCiepło = kolor tęczy - do wykrywania z bliskiej odległości\nCiepło = widoczność - zmniejsza ogólną jasność, a tym samym efekt olśnienia (źródła ciepła pozostają białe)\nDzięki zimnemu odcieniowi użytkownicy mogą cieszyć się wyraźniejszymi obrazami, które zawierają wiele szczegółów i wyróżniają cele.\nDzięki ciepłej tonacji kolorów użytkownicy mogą cieszyć się płynnym obrazem, aby uniknąć zmęczenia wzroku podczas długiego oglądania.\nPonadto Infiray Xeye E6 + V3 charakteryzuje się łatwością obsługi: wszystkie ważne funkcje (włączanie / wyłączanie, jasność ekranu, powiększanie i wybór palety kolorów) można obsługiwać za pomocą przycisków, które są doskonale od siebie odseparowane.\nWbudowana funkcja Picture-in-Picture EYEII V3 poprawia dokładność, zapewniając 2x powiększony obraz obszaru celownika w górnej części wyświetlacza. Pomaga użytkownikom powiększyć cele, zachowując widoczną resztę pola widzenia.\nMikrowyświetlacz OLED HD o wysokim kontraście\nWyświetlacz OLED o rozdzielczości 1024*768 zapewnia wysoki kontrast, wyświetla ostrzejsze obrazy i żywsze kolory. Dodatkowo częstotliwość odświeżania 50Hz gwarantuje nam płynność obrazu.\nSensor NETD o czułości mniejszej niż 25 mK\nPrzy niższej wartości NETD ≤25mK gwarantuje dokładne rozpoznanie szczegółów nawet podczas niekorzystnych warunków pogodowych takich jak deszcz czy mgła. Jest to szczególnie przydatne w letnie upały, kiedy różnice temperatur między zwierzyną a otoczeniem są znacznie mniejsze lub gdy wilgotność powietrza jest wyższa, aby jakość obrazu była stabilna.\nDetektor ceramiczny 12um, częstotliwość odświeżania 50 Hz, nagrywanie i połączenie WIFI zapewniają tej kamerze termowizyjnej wiodące właściwości na rynku. Za pośrednictwem strumienia WIFI można jednocześnie podłączyć do czterech urządzeń.\nPorównanie termowizorów z serii V3:\nTermowizor XEYE E6 PLUS V3\nModel Xeye 2021: E6 Plus V3\nObiektyw Ø (mm):35\nSzybkość klatek (Hz):50\nRozmiar piksela (µm):12\nNETD (@ 25 ° C, f # = 1,0): ≤ 25 mln euro\nŻywotność baterii (tryb oszczędzania energii):6 godzin\nRozdzielczość mikrobolometru (piksele):640x512\nTyp czujnika (ochrona przed słońcem):VOx\nPole widzenia poziome / pionowe (°):12,5x10\nSzerokość pola widzenia przy 100m: 22 mln\nHD-OLED (piksele): 1024x768\nPowiększenie cyfrowe (zoom):1x - 2x - 4x\nRegulacja dioptrii dla osób noszących okulary:tak\nPalety kolorów: 5\nOdległość odkrycia / rozpoznawanie (człowiek) 1818m / 540m²\nOdległość odkrycia / rozpoznawanie (jeleń) 1700 m / 460 m²\nWLAN (Wi-Fi) tak\nLaser znakujący nie\nCzujnik pozycji tak\nDalmierz stadiametryczny tak\nFunkcja znakowania gorącego punktu tak\nPIP (obrazek w obrazku) tak\nFunkcja nagrywania tak\nUltra czysty tryb tak\nKombinacja światła / ustawienia ostrości / kontrastu 5 poziomów\nRęczne ustawianie ostrości obiektywu tak\nPamięć wewnętrzna (GB) 16\nKlasa ochrony (zgodnie z normą IEC 60529) IP66\nGwint statywu 1/4" tak\nWaga (g) 420\nWymiary DxSxW (mm) 188x65x64\ntemperatura pracy -30°C / +50°C\nSztuka baterii litowo-jonowy\nNapięcie zasilania (V) 3,7\nZasilanie zewnętrzne USB (V): 5\nOLED HD 1024x768 px\ninfiray e6 finder fl25r\nrh50 rico rh50 tl35 tube\ninfiray xeye e3 max\nx2 e3n e6 e6 plus e6 pro e6pro\niray infiray i-ray infi-ray\nxinfiray xiray irayusa


Znacie psy tych ras (w kontekście małych dzieci)? - Forum 2022 - RODZICE.PL\nZaczynamy coraz intensywniej pragnąć psa. 🙂\nMarzył nam się golden lub labrador, ale (mimo cudownych opinii na ich temat) te psy są za duże jak dla nas, za bardzo wymagające jeżeli chodzi o towarzyskość (pies ok. 7 godz. będzie sam) i wybieganie.\nPoczytaliśmy wczoraj o takich dwóch rasach: Cavalier King Charles Spaniel i West Highland White Terrier, podobają nam się (osobiście nie znamy nikogo, kto by je miał), spełniają nasze gabarytowe 🙂 wymagania. Opinie wzg. dzieci też mają fajne.\nMoże jednak znacie takie pieski z autopsji i możecie doradzić czy to faktycznie dobry wybór?\n31 odpowiedzi na pytanie: Znacie psy tych ras (w kontekście małych dzieci)?\nWest Highland White Terrier <– takiego ma moja szwagierka, jest mały, głośny, cały czas biega, nie wytrzyma w domu sam dłużej niż 2godziny sam, ujada wtedy i gryzie kosz, kapcie itd\nnawet jak wszyscy są w domu to szczeka na co się da np na tv, ptaka za oknem czy muchę- jednym słowem wariat\ntylko o terierze mogę się wypowiedzieć- znajomi mają i ten pies dzieci nie znosi\ndodatkowo jest b.energiczny i słabo go widze kilka godzin solo w domu\ninna sprawa że ten pies w domu dzieci nie ma to może nie jest po prostu przyzwyczajony-zupełnie inaczej jak pies pojawia się w domu gdzie dzieci sa, wtedy najczęściej przyjmuje je spokojnie\nmy mamy labradorkę- od małego przyzwyczajoną do bycia w domu w trakcie naszej pracy, pojawienie się dzieci przyjęła z radością\nHmmm, no to chyba terrier odpada…\nTo może inaczej – pytanie do znawczyń psów – jaki pies jest pokojowo nastawiony do dzieci, stosunkowo mały (mieszkanie 70m), który grzecznie przesypia tę część dnia, gdzie nie ma nikogo w domu. Moja mama miała Yorka i on właśnie taki był 🙂 Ale Yorka nie chcę, bo… no są różne względy. Aaaa, i żeby nie potrzebował wybiegania się w postaci biegnięcia 10km za rowerem jak to np. potrzebują beagle (które nawiasem też straaasznie mi się podobają)\nTY masz labka???????????? Kurcze, nie wiedziałam!!!:eek:\nMy mamy mieszkanie mniejsze a mamy labka sunię. Polecam bardzo. Małego psa nie wyobrazam sobie przy małych dzieciach. Im mniejsze tym bardziej energiczne, szczekliwe i niezrównoważone (mam porównanie:cool: więc wiem o czym piszę) Kali na początku trochę nam pogryzła butów i listwy przyścienne ale teraz ma 2 lata i jest mega spokojna. Polecam wzięcie suczki – jest b. opiekuńcza. Nasza miała 10 miesięcy jak ją wzięliśmy więc była podchowana i to też jest zaletą.\nsię mogę w całości podpisać 🙂\np.s. że też Ty nie wiedziałaś że ja mam labka to jest jakis szok, no wiesz co?????\njaki pies jest pokojowo nastawiony do dzieci, stosunkowo mały (mieszkanie 70m), który grzecznie przesypia tę część dnia, gdzie nie ma nikogo w domu. Moja mama miała Yorka i on właśnie taki był 🙂 Ale Yorka nie chcę, bo… no są różne względy. Aaaa, i żeby nie potrzebował wybiegania się w postaci biegnięcia 10km za rowerem\nświnka morska 😀\nspeszyl for ciocia wyki:\nNo ja z szoku jeszcze nie wyszłam jak widać:eek::eek::eek::eek:\nAle piękny! Napisz coś więcej: pan czy pani, ile ma lat i w ogóle, no!\noj wyki 😉\npani ma prawie 8 lat\noaza spokoju, normalnie Mazowiecki taki\nmiała 8 szczeniaków\nPoczytaliśmy wczoraj o takich dwóch rasach: Cavalier King Charles Spaniel i West Highland White Terrier,\nMoja przyjaciółka planuje na jesień zakup Cavaliera, poleciła jej psycholog dziecięca 🙂\nMonia. bożeee, cudna fotka! kochany pies!\nja oczywiscie TEZ polecam labradora 🙂\nJuz czas chyba najwyższy pomyśleć o KLUBIE LABOMANIAKÓW:):)\nJesli nie masz domu z ogródkiem, to odradzam posiadanie psa. 7 godzin dziennie w domu piesek będzie siedział sam. Po co???:(\nNawet w obrebie rasy nie będziesz mieć pewnosci, że dobrze trafisz. Ja mam goldena nie znoszacego dzieci:D\n??? Poważnie? Jakoś mi umknęło to, że w końcu zdecydowaliście się na goldena… i na dodatek nie lubi dzieci??\nja swego czasu mialam fazę na Westie (west higland…), bardzo mi się podobają\nWiduję 2 takie w drodze do Michałkowego przedszkola i powiem ze nie widziałam zeby ujadaly czy szalaly, zachowuja się, że tak powiem, ‘normalnie’;), podejrzewam ze wszystko zalezy od egzemplarza.\nGoldeny i labki także mi się podobaja (Monia, Pola, piekne te Wasze pieski ) ale jednak za duże jak dla mnie\nja się czaję od ok roku w kierunku kocura rosyjskiego niebieskiego, ale mialam juz parę kotow i jak sobie przypomne to sprzatanie kuwet, targanie puszek z zarciem to caly czas odkladam decyzje :cool::)\npokojowo nastawiony do dzieci, stosunkowo mały (mieszkanie 70m), który grzecznie przesypia tę część dnia, gdzie nie ma nikogo w domu. (…)Aaaa, i żeby nie potrzebował wybiegania się w postaci biegnięcia 10km za rowerem jak to np. potrzebują beagle (które nawiasem też straaasznie mi się podobają)\nKot. Żeby nie to, że kot to nie pies, kot byłby idealny… 😀\nszwagierka ma takiego:)jedyny chyba kot, ktory skradl mi serce:)\nkochany, szwagierka mieszka w domku, ma w drzwiach drzwiczki dla kotka, kotek wychodzi, jest boski, czysciutki i mieciutki, nawet mlodego toleruje:)\nZnasz odpowiedź na pytanie: Znacie psy tych ras (w kontekście małych dzieci)?


30-04-2012, 18:25:07 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 30-04-2012, 19:17:01 przez KoolG.)\nChris Barriere znany jako Mr. 3-2 (Fatt Domino bardziej pasuje hehe), członek takich ekip jak: Blac Monks, Convicts, Southside Playaz, Screwed Up Click to weteran południowego rapu i jeden z moich ulubionych graczy.\n2005: A Bad Azz Mixtape Vol. 5\nW 1996 roku nagrał klasyk "Wicked buddah Baby" i do teraz to jedna z moich ulubionych płyt z South. Świetnie bity i niepodrabialne, oryginalne, wyluzowane flow (słychać wpływy Mary i Kodeiny bo w duecie z Big Mike brzmiał bardziej agresywnie).\nCo do reszty płyt to dzisiaj bede sprawdzał "The Governor", a jesli ktoś przesłuchał resztę, niech napisze coś.\nTo chyba najnowszy klip z jego udziałem obok Z-Ro (po jego wyglądzie stwierdzam, ze używki chyba mu nie służą, oby nie przesadził jak Pimp C):\nWicked Buddah Baby wiadomo g-funkowy klasyk,a dwa albumy od Blac Monks są bardzo spoko,jeden z lepszych z południa z tamtego okresu.\nmam wicked buddah baby ma Cd polecam album\n01-05-2012, 13:51:06 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 01-05-2012, 13:54:55 przez KoolG.)\n(30-04-2012, 20:29:47)j5-E napisał(a): mam wicked buddah baby ma Cd polecam album\nGratulacje. Polowałem swego czasu na ten album ale za mniej niż 100 zł ciężko go dostać i aż czasem kurwica mnie strzela jak przypomnę, że przez swoją byłą dziewczynę nie wylicytowałem jej na allegro za 30 zł\nJestem świeżo po odsłuchu albumu "The Governor":\n1\tGovernor's Innaugeration Intro\n2\tDon't Play\n3\tFace 2 Face\n5\t$2 Gangster (Skit)\n6\tMafia Convention\n7\tIt's Rough\n8\t2 Hell and Back\n9\tFly Guy (Skit)\n10\tMillionaire Moves\n12\tRaunchy Hoe (Skit)\n13\tTonight's The Night\n14\tStay Down\n15\tStreets On Lock\n16\tBosses of All Bosses\n17\tRoach A** Ni**a (Skit)\n18\tMove Around\n19\tMy Daddy (R.I.P.)\n20\tGovernors State of Address (Outro)\nTak jak myślałem, nie jest to album pokroju "The Wicked Buddah Baby" ale pomimo innego klimatu jest to dobry album. "Naczelnik Południa" raczy nas tutaj nieco ostrzejszymi, trochę mafijnymi numerami ale nie brakuje też tych, bardziej wyluzowanych. G-Funkowe "My Daddy" nawiązuje brzmieniem do "Wicked Buddah Baby" i żałuję, że takie numery nie stanawią większości. Ogólnie rzecz biorąc jest to dobra płyta i polecam ją fanom południowego rapu i Mr. 3-2 aka Fatt Domino.\nWicked Buddah Baby to mega klasyk\nOn coś nagrywa jeszcze, czy tylko syrop i zielsko mu w głowie?\nPimpin Chris pewnie nigdy nie wyjdzie, a ten bootleg się nie liczy.\nNic nie wydaje, tak jak napisałeś syrop i zielsko w głowie. Nie zdziwię się jak któregoś dnia pojawi się news, ze przekręcił się (oby nie). Jeden z najlepszych swego czasu graczy z południa.\n22-02-2016, 18:15:08 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-02-2016, 18:15:33 przez StayTrue.)\nOn już jest chyba grubszy od Big Pokey z SUC\nSzkoda. No to Pimpin Chris pewnie już nie wyjdzie. 2 kawałki, które wrzuciłem wcześniej były niezłe.


reklama | 6gr | Page 2\nPosted by admin on 2 lutego 2013 in druk, drukarnia, poligrafia, reklama / 0 Comment\nW firmie posiadamy już kilka maszyn marki HP, sprawują się doskonale. Mając to na uwadze ostatnimi czasy nasza drukarnia zaopatrzyła się w kolejną perełkę ze stajni HP – mianowicie maszynę do wielkoformatowego druku lateksowego. Piekielnie mocna i nowoczesna, znakomicie wygląda w naszej firmie. Nowoczesna technologia ekodruku i wysoka jakość to jej główne zalety. Mamy już pierwsze zrealizowane zlecenia na tej maszynie. Wyglądają pięknie. Nie chcę tutaj jakoś bardzo reklamować firmy produkującej te urządzenia. Jednak muszę wyrazić swoje zadowolenie. Pierwszy raz widziałem tak dobrze oddane kolory i tak dobrą jakość. Oczywiście jest pewien mankament – mianowicie cena – tusze lateksowe są oparte o naturalne składniki, przez co są one dużo droższe niż innego typu farby z duża zawartością chemii i rozpuszczalników. Uważam, że jednak warto zapłacić za dobrą jakość. Zapewniam, że wielkoformatowe wydruki w tej technologii na prawdę przyciągają oko i wykorzystane w reklamie będą za pewne bardziej skuteczne niż standardowe produkcje.


Orlen | MOTOFAKTOR\nPierwsze w Polsce stacje tankowania wodoru jeszcze w tym roku\nRynek pojazdów napędzanych ogniwami wodorowymi w ciągu kilku lat zwiększy przychody niemal 40-krotnie – przewidują analitycy Market Research Future.\nOrlen Oil wprowadza płyn chłodniczy Petrygo FORCE G13\nOrlen Oil poszerza swoją gamę produktów o nowy płyn chłodniczy Petrygo FORCE G13, który jest dobrany do aut VAG wyprodukowanych po 2010 r.\nOrlen: dostawy ropy i paliw są zabezpieczone\nPKN Orlen zapewnia, że Polska jest zabezpieczona przed nieprzewidzianymi sytuacjami w obszarze ropy i paliw.\nPKN Orlen zamierza przeznaczyć do 2030 r. 7,4 mld zł na inwestycje, które umożliwią koncernowi rozwój w obszarze nisko- i zeroemisyjnego wodoru.\nWęgierski MOL przejmuje ponad 400 stacji Lotos w Polsce\nW dniu dzisiejszym MOL podpisał zestaw umów z Grupą Lotos SA i PKN Orlen obejmujący sprzedaż i zakup kilku elementów portfolio.\nOrlen Oil promuje 115-lecie Wisły Kraków\nOrlen Oil, we współpracy z Wisłą Kraków na łamach serwisów informacyjnych Polska Press realizuje kampanię poświęconą jubileuszowi 115-lecia klubu.\nPierwsze stacje wodorowe Orlen w Czechach\nJeszcze w tym roku na dwóch czeskich stacjach Benzina – w Pradze i Litvinowie rozpocznie się budowa punktów tankowania wodoru Orlenu.


Spełniam marzenia.Małe,szybkie,tanie. (4000zł-5000zl) : Jakie auto kupić?\nSpełniam marzenia.Małe,szybkie,tanie. (4000zł-5000zl)\n11 Lis 2013, 01:36\nTak jak w temacie.Szukam małego autka z dobrym przyśpieszeniem.\nChodzi mi o autko po "modyfikacjach" ewentualnie przeprowadzenia ich samemu.Budżet niestety jest mały, ale myślę że damy radę (4000-5000zł).Zależy mi na dźwięku "blow off".Dodam jeszcze, że jestem w tych sprawach dosyć zielony.Co myślicie o Polo G40?Mile widziane linki.\nRejestracja: 11 Lis 2013, 01:19\nRe: Spełniam marzenia.Małe,szybkie,tanie. (4000zł-5000zl)\n11 Lis 2013, 01:44\nco do blow offa ... diesla sobie kup\npolo jest na g\nczyli na mechaniczne sprezarce (kompresorek)\nplusy ? zakladasz większe koło pasowe\nmniejsze koło kompresora ... i masz nagle za 500zł duzo , duzo wiecej mocy ale musisz przestawic zaplon i lac PB98\ntylko że G sie psuly , regeneracja 1300zł\ni za 30 tys najczęsciej to samo.\nza 4 tys nie kupisz polo g40...\njesli chodzi o starsze auta klasy gti ...\nczłowiek na tym zęby zjadł...\nbo wszyscy w swoim czasie bawili sie w corrado g60...\ni wszyscy żałowali ze nie kupili vr6\n11 Lis 2013, 01:47\nCo myślisz jeszcze o Seicento?\nDiesel odpada, jeden starczy.\n11 Lis 2013, 01:54\nw klasie GTI ?\nogolem jakies pugi\n306 s16 ...\nXSARA , SAXO VTS\ni znajda sie jakies gofy VR6 mk3\nale to od 5500\nznajdziesz honde crx , znajdziesz del sol...\nznajdziesz nawet prelude.\nmusisz trafic na kogos kto sprzedaje bo potrzebuje kasy\n11 Lis 2013, 02:24\nZnaleźć znajdę, ale czy to będzie to czego szukam.\n11 Lis 2013, 02:31\nMoże inaczej.A jak chciałbym kupić polo i zrobić w nim np 150km?\n11 Lis 2013, 02:40\nBrock napisał(a): Może inaczej.A jak chciałbym kupić polo i zrobić w nim np 150km?\nMoja rada jest tak odpuśc temat dozbieraj troszkę kasy i dopiero szukaj.\nNa początek zapomnij o bloł łofach itp. Skup się na aucie N/A, lekkim i dosyć mocnym najlepiej bez napisów gti/vti/dvd/pko\nKupisz smiecia za 4k dołożysz następne 5k a dalej to będzie śmieć...udawający szybkie auto.\n11 Lis 2013, 09:27\nOpel Tigra 1,4benzynka 90KM,jeżdziłem takim,świetne przyspieszenie,bardzo czuły i zrywny,pięknie wkręca się w obroty aż miło,spala 6l na sto\n11 Lis 2013, 09:55\n150 konne polo ?\nczyli polo g40\njesli musi byc to polo , to musisz wiecej odłożyc\nOgólnie za tą kase ciezko bedzie znalesc cos mocnego,moze uda Ci sie znalesc CC po swapie.\nPolo G40 fajna sprawa ale znaleść takiego graniczy z cudem. Na całym allegro są zaledwie 2sztuki.\n[link wygasł] - sprzedaje sie już troche czasu.\n[link wygasł] - widziałem go pare razy na różnych zlotach ale cena..\n11 Lis 2013, 10:37\nza ta kase to mozna kupic punto HGT 130 koni\ni to jest rozsądna propozycja\n11 Lis 2013, 10:56\nMówisz o IIgeneracji? Jesli tak to sie nie zgodze,za 5000zł kupi zajechanego a w dodatku auto nie należy do bezawaryjnych i w dodatku 1.8 to paliwożerna jednostka.\nLepiej pouszkac Punto GT 1.4 133KM tylko ciekawe jak ze sprężarką.\n11 Lis 2013, 11:03\n11 Lis 2013, 11:24\nze spreżarka nie ma problemu ...\ni zawsze moze wsadzic jakiegos garretta np T25G i zrobic orurowanie na 2,25...\nbardziej bym się martwi o to ze w tym motorku krzywiły sie korbowody\nwiec jeszcze wieksze doprezanie go turbina pewnie drastycznie zmniejszy żywotność\nco do 1.8 HGT\npoza wariatorami raczej nie bylo problemow\na czesci do tego ma od groma\n11 Lis 2013, 12:07\nSaxo z silnikiem 1.6 po lifcie mi się strasznie podoba, ale ciężko znaleźć w tych pieniądzach :<\nSamochód 23-25 tys. z zacięciem sportowymBezawaryjne auto za 10k\nTagi: szyby, polo, kupię, 16v, BMW, silnik, gti, sprzedam, ustawienie rozrządu, mały, wał korbowy, zawieszenie, auto, orurowanie, clio, diesel, turbina, Renault 19, linka, Volkswagen\n269,00 PLN Yato Pneumatyczny klucz udarowy 1/2" 680nm / yt-09524 / - zyskaj rabat 30 zł 21,19 PLN Cynel Zestaw do lutowania miękkiego, lut i pasta 44e732 11,09 PLN Uchwyt wiertarski samozaciskowy 10mm, 3/8" / 79570 / VOREL - ZYSKAJ RABAT 30 ZŁ (5906083795701)\nMazda 2 1,5 SKYACTIVE-G o mocy 90 KMSamochód Mazda 2 wyposażony jest w silnik benzynowy czterocylindrowy o pojemności 1,5 który generuje 90 KM, a to pozwala na osiągnięcie pierwszej "setki" w czasie 9,4 sekundy. Średnie spalanie wg producenta to 4,5 ...Premiera Mazdy RX9Cześć znalazłem informacje, że premiera nowej Mazdy ma mieć miejsce w 2020 roku. Poprzednie generacje stały się wręcz kultowe. Co sądzicie o wyglądzie? Według mnie nawiązuje do rx7, będą chętni na zakup? Idealna konkurencja ...Mazda 2 – dziecko miasta, czy raczej ...Mazda 2 jest pojazdem segmentu B, czyli wersją klasyfikowaną jako model miejski. Jest wprawdzie prawie tak duża jak modele segmentu C sprzed kilkunastu lat, ale to wzrost wszystkich modeli tej klasy. To co z pewnością wyróżnia ...


Gdzie sprzedać samochód? - Zumi\n22 wrz 14 15:29\nMasz samochód do sprzedania i nie wiesz, gdzie najlepiej dokonać transakcji? Możliwości, jakie przed Tobą stoją są bardzo szerokie. Gdzie zatem wystawić auto na sprzedaż? Oto kilka podpowiedzi, które ułatwią Ci szybkie pozbycie się pojazdu za dobre pieniądze.\nGdzie sprzedać samochód? Foto: Shutterstock\nDziś najczęstszą formą poszukiwania klienta na samochód jest opublikowanie ogłoszenia na portalu motoryzacyjnym, który poświęcony jest tej sprawie. Warto, wybierając miejsce publikacji ogłoszenia, kierować się przede wszystkim zasięgiem dotarcia do odbiorców. Wybierz stronę, którą codziennie odwiedza wielu internautów – taką, która popularna jest w Twoim regionie. Mimo bowiem, że ogłoszenie pojawi się w Sieci, najczęściej i tak auto sprzedasz komuś, kto mieszka niedaleko Twojego miejsca zamieszkania.\nBy osiągnąć sukces i szybko znaleźć dobrego kupca na samochód, zadbaj o przygotowanie precyzyjnego i atrakcyjnego zarazem ogłoszenia. Zawrzyj w nim uczciwe informacje na temat stanu technicznego pojazdu, a także zdjęcia dobrze pokazujące karoserię, jak i wnętrze auta.\nKiedyś to właśnie tutaj najczęściej sprzedawało się pojazdy. Dziś również giełdy motoryzacyjne istnieją i pojawiają się na nich zarówno sprzedawcy, jak i kupujący auta. Najczęściej jednak oferowane są w takich miejscach samochody starszej generacji – jeśli więc takie posiadasz, możesz spróbować szczęścia. Jedyna opłata za wystawienie samochodu na giełdzie to wydatek przy wjeździe na jej teren.\nKomisy samochodowe używane pojazdy w dobrym stanie technicznym przyjmują niemal od ręki i są w stanie od razu za nie zapłacić. Jeśli więc zależy Ci na czasie i niestraszna Ci prowizja od pośrednictwa w sprzedaży (która obniży Twój zysk), możesz wybrać się do jednego z pobliskich komisów. Spodziewać się tu możesz szybkiej wyceny oraz finalizacji transakcji.\nSkupów samochodów na naszym rynku jest coraz więcej. Wiele z nich oferuje dojazd do klienta, szybką wycenę pojazdu oraz płatność gotówką. Co więcej, z ofertą zapoznać się możesz bez wychodzenia z domu – wiele takich serwisów udostępnia internetowe formularze wyceny, w które wystarczy wpisać dane sprzedawanego pojazdu, by w ciągu kilku godzin otrzymać konkretną propozycję. Tu jednak stawka za auto może być niższa, niż w przypadku sprzedawania go na internetowej aukcji, czy też na giełdzie.\nKlienta na samochód szukać możesz także bezpośrednio – to znaczy na przykład ustawiając samochód w widocznym miejscu i naklejając na nim ogłoszenie o sprzedaży, czy też przez sieć znajomych. Możliwości zatem jest wiele – wybierz spośród nich tę, która najlepiej odpowiada Twoim potrzebom.\nNajlepsze samochody dla Ciebie


Pinna to zręcznościówka o jeździe monocyklem - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: pinna-to-zrecznosciowka-o-jezdzie-monocyklemx Wyczyść wszystkiex\nNajgorszy typ gry: trudna, drażniąca i wciągająca jednocześnie. Pinna – Unicycle for your nerves w stu procentach wpisuje się w tę definicję. No ale właściwie czego można spodziewać się po minimalistycznej grze opartej na fizyce z monocyklem w roli głównej?\nSkoro minimalistyczna, to i zasady muszą być wyjątkowo banalne. I takie właśnie są — w końcu naszym celem jest tylko dojechać jak najdalej. Chociaż tylko jest tutaj delikatnym nadużyciem, bo jak się z pewnością domyślacie, twórcy dołożyli wszelkich starań aby nie było mowy o nudzie.\nCała rozgrywka bowiem opiera się na dość podchwytliwej fizyce. Nie możemy dopuścić, aby pojazd się przewrócił. Niestety nie możemy go niczym przytrzymać, naszą jedyną opcją jest jazda przed siebie lub do tyłu. W ten sposób, z odpowiednią prędkością, możemy nawigować siedziskiem. Proste? Spróbujcie sami, pierwsze próby wyglądały dramatycznie. Niestety po kilkudziesięciu minutach zabawy nie mogę powiedzieć, aby moje umiejętności były chociaż na akceptowalnym poziomie…\nWspomniałem już wyżej o minimaliźmie. Ten widoczny jest nie tylko w mechanice, ale również oprawie. Cała produkcja utrzymana jest w prostej, ale jednocześnie estetycznej, formie, która ma prawo zachwycić niejednego gracza który podejmie wyzwanie. Sam jestem zauroczony Pinna – Unicycle for your nerves jako całością — to jeszcze jedno niepozorne, acz wyjątkowo nieszablonowe i wciągające dzieło, które ma szansę wyrwać nam długie godziny z życiorysu. Z dużym prawdopodobieństwem rozdrobnione na wiele krótkich prób.\nGra dostępna jest w AppStorze w wersji uniwersalnej za darmo.\nAplikacje miesiąca na Windows Phone – styczeń 2015


PRESSED PUDER J13 NEW Joko Cosmetics | Marine Ladies - blog beauty i lifestyle\nWygląda bardzo elegancko, złote napisy i loga sprawiają wrażenie wysokopółkowych zagranicznych kosmetyków. Skromnie, schludnie, bez przepychu. Tak podoba mi się najbardziej.\nPuder jak już wspomniałam niejednokrotnie, jest prasowany, dzięki czemu nie sypie się nam z opakowania, a więc i nie marnuje. Jest kremowy i delikatny, bardzo dobrze rozprowadza się po twarzy i nie pozostawia tak zwanych „placków". Kolor, który jak dla mnie jest soft beige’em albo delikatnym nudziaczkiem bardzo zgrabnie dopasowuje się do cery.\nKolejnym atutem jest zapach (już wiecie, że uwielbiam wąchać kosmetyki). Delikatny, lekko chemiczny, ale przyjemny zapach przypominający kosmetyki kolorowe z lat 80,miały one właśnie taki charakterystyczny zapach. Po kilku godzinach nie poczujemy uczucia ciężkości, zatkanych porów, ponieważ jest on bardzo lekki dla skóry.\nUtrzymuje efekt matowienia skóry około 9 h, więc myślę, że nie jest tragicznie, jeżeli chodzi o puder. Nie bez przyczyny kobiety mają takie powiedzenie: „Idę przypudrować nosek". Trzeba po prostu poprawiać każdy sypki puder.\nOklaski należą się firmie JOKO, która zadbała o to, aby w pudrze nie znajdowały się parabeny, dzięki temu osoby uczulone na składniki parabenowe, mogą bez wyrzutów sumienia i w obawie o swoje zdrowie używać tego pudru.\nCo więcej, daje on uczucie aksamitnej skóry, miękkiej i jednolitej. Bardzo mi się ten efekt podoba. Jestem zachwycona.\nTaki puder w takiej cenie (około 18 zł) to rzadkość. Widać, że firma dba o jakość, a nie ilość.


Podaj dwie różnice między planetami leżącymi w odległości do 230 mln km od słońca a planetami, które leżą w wiekszej odległości od słońca?\nPlanety leżące dalej od słońca - mają zimniejszą temperaturę. - dłużej obiegaja slonce\nTe , które są bliżej słońca są bardziej przez nie ogrzewane . Panuje na nich ciepły klimat. Nie mogą żyć na nich ludzie. Szybciej obiegają słońce (rok nie trwa u nich tyle samo co np. na Ziemi ) Te, które są oddalone od słońca mają średnia temp. powietrza i mogą żyć na nich ludzie.\n1.Planety te które są bliżej słońca jest tam gorąco


i zgarnij gry Far Cry 6 oraz Resident Evil™ Village\nKup komputer objęty promocją i odbierz voucher na gry Far Cry® 6 + przedmioty w grze oraz grę Resident Evil™ Village. Voucher należy zarejestrować na stronie amdrewards.com.\nPromocja trwa do 31 grudnia 2021 r. lub do wyczerpania zapasów. Voucher z kodem należy wykorzystać do 29 stycznia 2022 r.\nZaawansowany układ chłodzenia umożliwia wyzwolenie pełnej mocy wydajnego procesora Ryzen i układu graficznego Radeon. Na oba procesory nałożono środek termoprzewodzący z ciekłego metalu, co poprawia zdolności transferu ciepła i obniża temperaturę. Duża komora parowa znacznie zwiększa powierzchnię chłodzącą oraz szybkie i efektywne wydalanie ciepła.


Jak zawiesić hamak? | naHamaku.com.pl - hamaki, fotele hamakowe, hamaki z drążkiem, hamaki ze stojakiem, leżaki hamakowe, hamaki ogrodowe, hamaki dla dzieci\nakcesoria do hamaków, Fotele hamakowe\nOpublikowany 25 kwietnia 2019 przez Zuzanna Tokajuk\nCzęsto, zanim kupimy hamak lub tuż po jego zakupie zastanawiamy się jak go zamontować. Miałam podobnie dlatego postanowiłam podzielić się tym co udało mi się dowiedzieć przeglądając czeluścia internetu.\nGdy już mamy wszystko wymierzone zostaje tylko wkręcić śruby i wyregulować linki. Tak na koniec dodam jeszcze, że warto wraz z zakupem hamaka zaopatrzeć się w akcesoria montażowe. Najwygodniejszą opcją jest zestaw do montazu.\nzestaw mocujący do hamaka, TR-HS3


Arktyka w Sopocie - Naukaonline.pl\nArktyka w Sopocie\n„Oceanograf w Arktyce” – na tak zatytułowany wykład zaprasza w czwartek 25 lutego 101. Kawiarnia Bałtyckiego Festiwalu Nauki. Wygłosi go dr hab. Waldemar Walczowski, prof. nadzw. Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie. Przedstawi m.in. badania procesów kształtujących klimat prowadzone w Arktyce z pokładu statku badawczego R/V Oceania i w czasie innych wypraw. Przed wykładem zaplanowano emisję filmu „30. rejs AREX w obiektywie telewizji TASK”. Wstęp wolny\nWzmocnienie Arktyczne – Arctic Amplification – to nazwa która zrobiła zawrotną karierę naukową. Określa ona wiele procesów w atmosferze, kriosferze i hydrosferze, których skutkiem jest ocieplenie Arktyki postępujące znacznie szybciej, niż pozostałych obszarów naszego globu. Znacząca rola w tym systemie sprzężeń zwrotnych przypada na ocean i lód morski. Ciepło magazynowane w oceanie i przenoszone przez prądy morskie to istotny czynnik kształtujący klimat Ziemi. Promieniowanie słoneczne odbijane przez lód morski, to inny, ważny składnik bilansu cieplnego Ziemi. W prezentacji przedstawione będą badania procesów kształtujących klimat prowadzone w Arktyce przez oceanografów z Instytutu Oceanologii PAN z pokładu statku badawczego R/V Oceania i w czasie innych wypraw.\nProf. Waldemar Walczowski urodził i wychował się w Gdyni. Z morzem związał zarówno życie zawodowe, jak i hobby. W roku 1980 ukończył studia na wydziale Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego. Pracował jako marynarz, pływał na jachtach żaglowych po morzach i oceanach. Od roku 1988 pracuje w Instytucie Oceanologii PAN w Sopocie. Doktorat z oceanografii fizycznej zrobił w roku 1998, habilitację w 2009. Od roku 2014 jest kierownikiem Zakładu Dynamiki Morza. Jego naukowe zainteresowania to głównie Arktyka. Bada on procesy zachodzące w morzu wpływające na klimat ziemski. Zarówno te w dużej skali – prądy oceaniczne płynące do Arktyki, jak i w skali mniejszej, jak procesy na styku ocean–lodowce Svalbardu. Pracuje w wielu organizacjach międzynarodowych, jest przedstawicielem Polski w europejskim programie EuroArgo. W ramach tego programu Polska partycypuje w tworzeniu największej oceanograficznej sieci badawczej – tysięcy autonomicznych pływaków profilujących toń morską. „Oceania” woduje te pływaki w Arktyce, a od niedawna również na Bałtyku.\nWaldemar Walczowski od lat koordynuje wyprawy arktyczne statku badawczego Instytutu Oceanologii PAN „Oceania”, brał udział w rejsach badawczych lodołamaczy z Kanady, Niemiec, Norwegii. Dwa lata spędził na stażu naukowym w Naval Postgraduate School w Monterey, Kalifornia.\nTam, gdzie nie da się dopłynąć statkiem lub jachtem, lubi dojechać motocyklem.\nPrzed wykładem organizatorzy zapraszają na emisję filmu „30. rejs AREX w obiektywie telewizji TASK” (realizatorzy: Wojciech Głodek, Mateusz Koldun, Michał Szagżdowicz).\n„Oceanograf w Arktyce” – wykład prof. Waldemara Walczowskiego\nczwartek, 30 marca 2017 r., godz. 18


AEG (czyt. Asia Electric Guns) | Blog Gunfire\nPonieważ na razie nie miałem okazji otrzymać na dłuższy test żadnego z produktów tej firmy, postanowiłem przynajmniej bliżej się im przyjrzeć zewnętrznie, Jedyny, do którego udało mi się jak na razie dotrzeć, to replika o oznaczeniu SR16 (KAC).\nPoza tym w ofercie firmy są też takie pozycje jak: M7A1 (Troy) oraz SR15 i PDW (KAC). I tutaj mogę powrócić do tego, o czym pisałem we wstępie. Że to coś nowego, ale nie do końca.\nWszystkie te repliki, to oczywiście mniej lub bardziej zmodyfikowana konstrukcja serii M4/M16, wszystkie także zostały już wypuszczone przez producentów z wyższej półki cenowej i jakościowej, ale (poza nielicznymi wyjątkami), nie pojawiały się one w ofercie producentów chińskich. Co więc z grubsza oferuje nam SR16?\nPo pierwsze jest to M’ka o krótkiej lufie (pokroju M733 czy modułu CQBR), z zestawem szyn typu free float (co w zastosowaniach airsoftowych ma nikłe znaczenie) i teleskopową kolbą. Wygląda więc tak:\nSR16 (KAC) Asia Electric Guns\nJakość body i ruchomych elementów nie powala, ale jest poprawna. Coś pomiędzy Boyi a JG (ale to moje w pełni subiektywne odczucie), niektóre elementy chodzą świetnie, inne sprawiają wrażenie topornych. SR16 wyróżnia się znacznie spośród innych M’ek tym, że maksymalnie ułatwiono jej obsługę osobom leworęcznym. Mamy więc tutaj obustronne: zwalniacz zamka, selektor ognia, zwalniacz magazynka oraz możliwość obustronnego zamontowania pasa. Sam zwalniacz zamka jest funkcjonalny, bo blaszka imitująca suwadło blokuje się pod odciągnięciu cocking handle, umożliwiając regulacje HU.\nZ innych elementów, mamy składane przyrządy celownicze, kolbę z miejscem na baterie, czy bardzo praktyczne rozwiązanie jakim są piny, tzw. neverlosty. Patent znany z palnego odpowiednika, polega na tym, że piny mocujące dwie połówki body są blokowane w pozycjach skrajnych przez inne piny, w efekcie nie da się ich całkowicie wyciągnąć i zgubić.\nDo środka zbyt głęboko się nie dostawałem, więc jeszcze raczej nie da się o bebechach nic powiedzieć. Może uda mi się wyrwać taką replikę na dłuższy test, to zdam relacje. Jak na razie do kompletu parę innych fotek, zamiast zbytniej ilości tekstu:\nTagi: (KAC), Asia Electric Guns, SR16\nTen wpis opublikowano czwartek, 18 Listopad 2010 o godz. 08:57w kategorii: . Możesz śledzić komentarze do tego wpisu przez kanał RSS. Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.\nKomentarzy: 3 do wpisu “AEG (czyt. Asia Electric Guns)”\n25 listopada 2010 o godz. 12:16\nTen drugi selektor ognia to atrapa czy funkcjonalny?\nOgólnie to ładnie się prezentuje.\n1 grudnia 2010 o godz. 19:48\n8 grudnia 2010 o godz. 13:28\nA miałeś okazje przetostować FPS? Bo wszystkie strony podają ~380, a RSOV 430 (ze zdjęciami)


Bo-Glass Zakład Szklarski Kaczmarczyk R., Bochnia, branża: Szkło, wyroby szklane - Katalog Firm, Baza Firm\nJesteś tutaj: Strona główna » Szkło, wyroby szklane » Bo-Glass Zakład Szklarski Kaczmarczyk R.\n14 612 38 33\nszkło, szklarz, szklarski\nEdytuj dane firmy (nr ID: 65878).\nSED P.G.H. Sylwester Nowacki\nadres: 34-500 Zakopane , ul. Kasprowicza 31B\nZakopane - Kwatery w Zakopanem oferujemy: prywatne kwatery w Zakopanem, pokoje gościnne w Zakopanem, tanie noclegi w Zakopanem, apartamenty w Zakopanem, domek w Zakopanem. Zapraszamy do nas. Gwarantujemy najwyższą jakość usług i pełen profesjonalizm. Dokładamy wszelkich starań aby byli państwo usatysfakcjonowani pobytem u nas. Serdecznie Zapraszamy do skorzystania z oferty Kwater w Zakopanem!\nadres: 30-133 KRAKÓW, ul. Lea 213\nPosiadamy bardzo duże doświadczenie w kompleksowej obsłudze największych firm i instytucji (Comarch, Budimex, TVN, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Deloitte & Touche). Nasza firma przywiązuje niezwykłą wagę do zabezpieczenia poufnych informacji. Stosujemy procedury poufności zaakceptowane przez, współpracujący z nami, Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Jesteśmy terminowi. Prosta procedura składania zamówień oraz informatyczny system zarządzania zleceniami pozwalają. ...


coraz większej ilości młodych ludzi, którzy zdecydowali się wkroczyć w związek małżeński. Organizacja takiego ślubu wydaje się też z\nDodane: 13-03-2021 02:20\nOrganizacja takiego ślubu wydaje się też z\nCzym byłaby brama bez pilota?Jakie Oprogramowanie dla firm?Zwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Bardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby naprawić ekspres do kawyWhy You should visit Cracow?Odżywki i odżywianie się w treninguLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Co do zaoferowania ma Hiszpania?Szeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Zegarek na prezentKrótko na temat mystery shoppingSerce twojego auta - silnikO praniu dywanówWynajmowanie mebli to niezły biznesKilka faktów o pompach ciepłaJak trenować z dobrym efektemTerapie nie tylko indywidualne. Krótko o terapii rodzinNie tak łatwo naprawić kominMotoryzacja - to warto wiedziećProfessional plumberDobry marketing internetowy, co musisz wiedziećDla psich wariatów :)Te porady jak znaleźć adwokata zaskoczą nawet profesjonalistę!Gdy ubytek w zębie jest już zbyt dużyWirtualny świat w wirtualnym biurzeZ wizytą u dentysty. Krótko o stomatologiiNie tylko fryzjer - warto dbać o siebieJak bez problemu rozwieść sięTańsze panele słoneczneArtykuł o emigracji, Polakach za granicą i przewozach osób