Od MMO do symulatorów- wywiad z DRAGO entertainment - Graczpospolita.pl\nKrakowskie studio wraca po dłuższej nieobecności. Tym razem chce podbić rynek symulatorów. O sytuacji w studiu rozmawiam z jej Panią prezes.\nO DRAGO entertainment przez dłuższy czas niewiele się mówiło. Studio znane było z tworzenia MMO Grimlands, a po zawieszeniu projektu niemalże zniknęło z radarów. Ponownie usłyszeliśmy o nim w 2018 roku, kiedy to premierę miał Treasure Hunter Simulator. Dla studia był to początek większego zaangażowania w ten gatunek. Nie oznacza to jednak, że DRAGO enterteinment będzie robić tylko symulatory. „W piekarniku” są jeszcze inne rzeczy. O wszystkim tym rozmawiałem z Joanną Tynor, prezes krakowskiego studia.\nOd gier MMO do symulatorów. Długą drogę przeszło w ostatnich kilku latach studio DRAGO entertainment. Co się u Was działo w tym okresie?\nDo 2018 roku byliśmy skupieni na produkcjach gier na zlecenie z gatunku MMORPG. W połowie 2018 roku do grona udziałowców DRAGO dołączyło kilka osób, zarówno ze świata gier jak i biznesu, wtedy też postanowiliśmy znacząco zmienić strategię funkcjonowania spółki.\nPrzed laty Waszym głównym projektem było MMO Grimlands. Jak potoczyły się losy tej gry? Została skasowana, ale czy jedynym powodem był brak równowagi między ambicjami, a możliwościami?\nTemat Grimlands to bardzo długa historia, więc ciężko opisać tutaj wszystko w kilku słowach. Był to na pewno projekt naszych marzeń, na tamte lata – innowacyjny. Ekipa z pełnym zaangażowaniem oddawała się jego produkcji. W trakcie beta testów gry, spotkaliśmy się z jej pozytywnym odbiorem przez graczy. Wkrótce po tym wydarzeniu, nastąpiły zmiany w strukturach właścicielskich wydawcy. Nowi właściciele zmienili strategię i odeszli od produkcji gier. Dotkliwie odbiło się to na DRAGO entertainment i całej naszej ekipie, która wierzyła w sukces projektu. Jak widać jednak, nie poddaliśmy się i z czasem odbudowaliśmy zespół i firmę. Teraz działamy ze zdwojoną siłą.\nNie uważam, że przyczyną losów gry był brak równowagi między ambicjami, a możliwościami. Mieliśmy duże ambicje i duże możliwości. Chcieliśmy stworzyć świetny projekt, mieliśmy w zespole świetnych, zdolnych ludzi, pracowaliśmy na własnym silniku, byliśmy pierwszym polskim studiem tworzącym grę z gatunku MMORPG, wszystko szło w dobrym kierunku. Tak jak wspominałam, zmiany właścicielskie i decyzja o zmianie strategii, zdecydowały, że zamknięto nam możliwości kontynuacji projektu. Nie mieliśmy czasu na przygotowanie planu B, ponieważ takiej decyzji nikt z nas się nie spodziewał. Byliśmy zapewniani, że wkrótce nastąpi kontynuacja Grimlands, ponieważ gra była już na ukończeniu, tak się jednak nie stało.\nAktualnie pracujemy nad nowym projektem FrostFall, poniekąd inspirowanym właśnie Grimlands.\nPo długiej przerwie wracacie, tym razem u boku Movie Games. Jak połączyły się Wasze drogi?\nZ Movie Games współpracujemy od 2018 roku. Kontakt nawiązaliśmy przy okazji innego projektu na zlecenie. Po licznych rozmowach i spotkaniach podjęliśmy decyzję, że dobrze byłoby zrealizować wspólny projekt. Movie Games weszło w skład udziałowców DRAGO i od tej pory sukcesywnie zmieniamy strategię funkcjonowania spółki, odchodząc od produkcji na zlecenie i koncentrując się na tworzeniu gier na własny rachunek. Współpraca z Movie Games przebiega bardzo owocnie.\nW zeszłym roku wydaliście Treasure Hunter Simulator. Projekt był na tyle dużym sukcesem, aby był dalej rozwijany? Planowana jest kontynuacja lub wersja na konsole?\nRozważamy rozwój tego projektu. Szczegóły podamy w późniejszym terminie.\nW tym momencie macie zapowiedzianych aż sześć gier. Całkiem sporo. Ile obecnie osób liczy zespół DRAGO entertainment? Ile osób przypisanych jest do poszczególnych projektów?\nPoszczególne ekipy zajmujące się produkcją symulatorów będą składały się z czterech osób dedykowanych oraz dwóch/trzech „rotujących” pomiędzy projektami – animator, UI artist czy game designer.\nJak wygląda kalendarz premier Waszych symulatorów? W jakiej kolejności będą trafiać do sprzedaży?\nPierwszym ogłoszonym i produkowanym przez nas symulatorem jest Gas Station Simulator, który bardzo szybko trafił na Steam Global Top Wishlist. Kolejne symulatory planujemy produkować z miesięcznymi przesunięciami, tak aby ich premiery nastąpiły jeszcze w 2020 roku. Obserwujemy Wishlisty gier i na tej podstawie decydujemy o kolejności produkowanych symulatorów. Niebawem ogłosimy kolejny.\nRynek symulatorów ciągle się rozwija, co widać po masie powstających w Polsce gier z tego gatunku. Jak Wy chcecie znaleźć na nim swoje miejsce? Widzicie pewne trendy na tym rynku, które mogą zmienić jego obraz w przyszłości?\nZdecydowanie symulatory są na topie i jest ich całe mnóstwo na polskim rynku gier. Dołączyliśmy do tej fali, ale – co warte podkreślenia – nie się skupiamy wyłącznie na symulatorach. Nasza strategia zakłada z jednej strony produkcję symulatorów, a z drugiej także większy tytuł – aktualnie pracujemy nad grą z gatunku fps/survival – FrostFall. Chcielibyśmy, aby ta strategia obowiązywała przez najbliższe 3 lata. Mamy pomysł jak przenieść symulatory na niceco inny poziom niż obecnie. Na tym etapie jest zbyt wcześnie aby o tym mówić. Szczegóły podamy wkrótce.\nFirmy robiące symulatory często powtarzają jak ważne jest dla nich trzymanie kosztów. Nie da się więc ukryć, że te gry nie mają zbyt dużego budżetu. Możecie zdradzić jak to wygląda w praktyce? Jak mocno różni się robienie takich symulatorów od innych gier? W jakich obszarach najczęściej szuka się oszczędności czasu i pieniędzy?\nZ oczywistych względów na temat kosztów nie mogę mówić wprost. Jednak myślę, że niezależnie czy robimy symulatory, większe tytuły, czy też działamy w jakiejkolwiek innej branży trzymanie kosztów i pilnowanie budżetu jest podstawą. Natomiast z mojego punktu widzenia to ludzie są najważniejsi i jeżeli widzimy potencjał, zaangażowanie, talent i że ta osoba chce się z nami rozwijać, zostać na lata – to zawsze najważniejszą i największa inwestycją jest ta w ludzi.\nZarówno do tworzenia symulatorów, jak również innych gatunków gier, potrzebne są nakłady finansowe. Różnica tkwi w czasie produkcji, jej jakości i tym, kto ją wykonuje, stąd niższy relatywnie koszt produkcji. Jeżeli nad symulatorem pracuje kilku kolegów u któregoś w domu, to te koszty są zupełnie inne niż produkująca je spółka, która ma swoje stałe koszty.\nW jakich obszarach szuka się oszczędności czasu i pieniędzy? W efektywnym zarządzaniu zespołem, pracą i czasem. W naszym przypadku dodatkowo jest to praca nad kilkoma symulatorami naraz, gdzie będziemy wykorzystywać np. mechaniki robione do jednego tytułu w drugim.\nPrzejdźmy do Waszego największego obecnie projektu, czyli Frostfall. Co Waszym zdaniem jest głównym powodem, dla którego gracze powinni zainteresować się tym tytułem?\nFrostFall jest grą w zimowym, post-apokaliptycznym klimacie, z otwartym światem z głęboką historią, rozbudowanym systemem survival i elementami RPG. Gracz jest prowadzony przez świat gry, ciekawe story, które pomimo swoich zwrotnych sytuacji daje graczowi dużą dawkę swobody i czasu na eksploracje świata według własnych upodobań. Oczywiście FrostFall ma również crafting, budowanie czy side questy, a więc wszystkie elementy doceniane przez graczy. Do tego wszystko to dzieje się w pełni dynamicznym otoczeniu, powrót do wcześniej odwiedzonych obszarów gry może być prezentowane w kompletnie innej odsłonie.\nWedług karty Frostfall na Steamie premiera ma mieć miejsce jeszcze w tym roku. Przy tylu projektach i niewielkim studiu budzi to obawy o jakość gry. Jak w krótkim czasie i przy małych zasobach chcecie stworzyć wartościowy projekt?\nPrace nad tytułem rozpoczęliśmy już w 2018 roku, sporo za nami. W tym roku planujemy zaprezentowanie FrostFall na Steam w Early Access, dzięki czemu będziemy mieli więcej czasu nad dopracowaniem tytułu. Co ważne, zbierzemy też bezcenny feedback od graczy.\nPodsumowując, jak w skrócie wyglądają plany DRAGO entertainment na 2020 rok? Mamy czuć ekscytację, czy najważniejsze rzeczy wydarzą się dopiero w kolejnych latach?\nW 2019 roku z sukcesem zakończyliśmy kampanię crowdfundingową. Pozyskane środki zostaną przeznaczone m.in. na produkcje pięciu symulatorów oraz dopracowanie i wydanie gry FrostFall. W planach na 2020 rok mamy przede wszystkim wydanie tych tytułów. Na bieżąco będziemy informować o stanie prac nad każdym z nich. Dobrym prognostykiem są pierwsze oceny graczy. Wishlista Gas Station Simulator, w niecałe dwa miesiące osiągnęła bardzo zadowalający poziom na platformie Steam. Podobnie Food Truck Simulator, który także bardzo szybko znalazł się na Top Wishlist platformy Steam. Nie zwalniamy tempa i konsekwentnie realizujemy przyjęty plan. Także w 2020 roku spółka planujemy debiut na New Connect. Wierzymy, że najlepsze dopiero przed nami.


24 sierpnia 2020, 15:32, red\nMieszkaniec Gorzowa zwraca uwagę na śmieci, które znajdują się wokół terenu giełdy przy ul. Szczecińskiej oraz Złotego Smoka i apeluje do Ośrodka Sportu i Rekreacji, aby zajmował się regularnym sprzątaniem. Z kolei dyrektor OSiRu odpowiada, że teren na którym znajdują się odpady nie należy do nich, ale i tak zostanie uprzątnięty.\nDo redakcji portalu gorzowianin.com oraz m.in. Ośrodka Sportu i Rekreacji napisał pan Tomasz Rybak, który w imieniu Stowarzyszenia na Rzecz Estetyki Miasta Gorzowa zwraca uwagę na problem ze śmieciami w rejonie giełdy przy ul. Szczecińskiej i Złotego Smoka.\n- To co zastaliśmy w okolicy giełdy w niedzielę 23 sierpnia przerosło nasze wyobrażenie. Latające worki, reklamówki i „pozostałości” po giełdzie były wszędzie , nawet w okolicy miejscowości Baczyna oraz na rondzie w stronę miasta. W ciągu kilku godzin te śmieci mogą znaleźć się w innym punkcie miasta, nie mówiąc już nawet o realnym zagrożeniu dla kierowców u których na przedniej szybie może pojawić się torba plastikowa powodując wypadek. Nie wspomnimy już nawet o wizerunku miasta dla odwiedzających – opisuje w mailu Tomasz Rybak ze Stowarzyszenia na Rzecz Estetyki Miasta Gorzowa.\nMieszkaniec Gorzowa zwrócił uwagę OSiRowi, że nie może być tak, że nie sprzątają terenu po zakończeniu każdej giełdy. - Proszę nie tłumaczyć się regularnym sprzątaniem, że nie usuwacie śmieci z danego punktu, bo nie jest on bezpośrednio wynajmowany przez was, albo że klienci i sprzedający powinni dbać o czystość, bo tak nie jest, co widać na załączonych zdjęciach. Ta sytuacja powtarza się co tydzień i jest niedopuszczalna – podkreśla Rybak.\nDlatego też Stowarzyszenie na Rzecz Estetyki Miasta Gorzowa domaga się od OSiRu sprzątania podczas trwania każdej giełdy, jak i bezpośrednio po jej zakończeniu. Z kolei Włodzimierz Rój, dyrektor OSiRu podkreśla, że ich teren jest sprzątany zawsze po każdej niedzielnej giełdzie. Natomiast śmieci, które znajdują się na drodze do Baczyny zostały najpewniej przywiane przez wiatr z terenu giełdy, którą zarządza prywatna firma.\n- W nawiązaniu do informacji z dnia 23 sierpnia dotyczącym sprzątanie na giełdzie w okolicy drogi do miejscowości Baczyna, uprzejmie informujemy, iż Ośrodek Sportu i Rekreacji nie prowadzi na tym terenie handlu. W związku z powyższym informujemy, że terenem administrowanej przez nas giełdy jest betonowy plac przed dawnym hotelem Metalowiec, który jest systematycznie sprzątany po każdej giełdzie. Dlatego też z tym problemem należy się zwrócić do firmy prywatnej, która prowadzi giełdę na wskazanym przez państwa terenie. Jednocześnie informuję, że w dniu dzisiejszym została przeprowadzona wizja lokalna terenu obu giełd, w wyniku której powstała dokumentacja fotogragficzna obu placów, na których parkuje kilkadziesiąt ciężarówek, które w sposób notoryczny zaśmiecają w ciągu tygodnia ten teren. W związku z powyższym Ośrodek Sportu i Rekreacji usunie we własnym zakresie śmieci na terenie "niczyim" wzdłuż drogi na Baczynę - odpowiada Włodzimierz Rój, dyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji.\n1/6 Śmieci wokół terenu giełdy\n2/6 Śmieci wokół terenu giełdy\n3/6 Śmieci wokół terenu giełdy\n4/6 Śmieci wokół terenu giełdy\n5/6 Śmieci wokół terenu giełdy\n6/6 Śmieci wokół terenu giełdy


Hamak turystyczny Lesovik Duch - pine amber - 8a.pl\nHamak turystyczny Lesovik Duch - pine amber\n237,59 zł 269,99 zł\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Hamak turystyczny Lesovik Duch - pine amber" jakiej oczekujesz.\nHamak turystyczny Lesovik Duch wykonano z wytrzymałego nylonu. Materiał dobrze odprowadza wilgoć, więc przez dłuższy czas zachowasz komfortowy suchy klimat skóry. Za większe bezpieczeństwo odpowiadają wytrzymałe odciągi, które znajdują się w zestawie.\nProdukt sprawdzi się jako lekka alternatywa dla namiotu. Pozwala to oszczędzić sporo miejsca oraz obniżyć wagę podczas podróży, co docenią wszyscy miłośnicy długiego trekkingu. Model wyposażono w pokrowiec transportowy, co dodatkowo umożliwi zapanowanie nad objętością.\nHamak Lesovik Duch wyróżnia się dużą wytrzymałością, wytrzymuje obciążenie go ciężarem 250 kg. Za te parametry odpowiada materiał, z którego model został wykonany. Jest to mianowicie nylon opracowany w technologii ripstop, co sprawia, że całość jest niezwykle wytrzymała. Hamak jest także lekki oraz kompaktowy, więc podczas transportu w plecaku nie zajmie zbyt wiele miejsca. Ten model posiada pokrowiec typu mufka, który ułatwia rozwieszanie całości na drzewach. W trakcie transportu jego objętość wynosi około litra, co sprawia, że hamak jest doskonałym rozwiązaniem dla osób podróżujących z minimalnym ekwipunkiem.\nHamak turystyczny Lesovik Duch został wstępnie zaimpregnowany, co ma na celu zabezpieczyć go przed wilgocią z otoczenia oraz przypadkowymi zabrudzeniami. Do zawieszenia tego modelu na drzewach wykorzystasz dwie dołączone do zestawu linki. Ich rdzeń wykonany został z aramidu, który wyróżnia się niską podatnością na rozciąganie. Warto zaznaczyć, że za ten hamak polska marka Lesovik otrzymała wyróżnienie na Łódź Design Festival w kategorii MustHave za wysoką jakość wykonania oraz ergonomię użytkowania. Ten model uzyskał także wyróżnienie w plebiscycie Śląska Rzecz, który jest regionalnym konkursem, w którym docenia się wysoką jakość wzorniczą oraz funkcjonalne i innowacyjne rozwiązania projektowe.\nHamak Lesovik Duch to idealne rozwiązanie kiedy chcesz odpocząć po całym dniu wędrówki lub w przydomowym ogrodzie.\nHamak Lesovik Duch – najważniejsze cechy:\nWykonany z wytrzymałego nylonu ripstop;\nDobra oddychalność pozwoli odprowadzić naturalnie powstającą wilgoć;\nSprawdzi się dla osób o wzroście nawet do 200 cm;\nNiska waga i wysoka kompresyjność;\nWstępna impregnacja chroni hamak przed łatwym zabrudzeniem oraz ogranicza wpływ wilgoci z zewnątrz;\nWytrzymałe aramidowe linki z poliestrowym oplotem do zawieszenia hamaka redukują podatność na rozciąganie;\nPokrowiec typu mufka zapewniający łatwe rozwieszenie hamaka;\nPo spakowaniu hamak zajmuje objętość ok. 1 litra.\nMaksymalne obciążenie (dane producenta): 250 kg;\nWymiary po rozwieszeniu: ok. 300 × 150 cm;\nLinki poliestrowo-aramidowe: 2 × 5 m – ø 4 mm\nWaga: ok. 508 g (wraz z pokrowcem)\nWymiary pakunku: ok. 21 × 11 × 8 cm\nLesovik Duch - opinie klientów


Klimatyzacja automatyczna jak wyłączyć | Szans\nklimatyzacja automatyczna jak wyłączyć\nKlimatyzacja automatyczna. prosta w obsłudze - codzienne użytkowanie ogranicza się do obsługi dwóch pokręteł; wygodna w obsłudze - nie Klimatyzacja automatyczna chłodzi szybciej. Szybkość dochodzenia do oczekiwanej temperatury to jedna z największych zalet klimatyzacji automatycznej.\nAktualizacje Windows 10 to rzecz o tyle ważna, co często denerwująca użytkowników. Microsoft stara się, by jak najwięcej uzytkowników aktualizowało swój...\nKlimę musisz sam włączyć/wyłączyć. Każdy układ klimatyzacji niezależnie od tego czy jest to klimatyzacja ręczna, półautomatyczna czy automatyczna jest wyposażona w czujnik temperatury przy parowniku.\nMoże moje rozwiązanie pomoże także Tobie - jeżeli w Twojej Toyocie lub innym aucie nadmuch w automatycznej klimatyzacji wyłącza się Dzisiaj z zupełnie innej beczki niż zwykle. Jeżeli jesteście posiadaczami Toyoty i w Waszym aucie pojawił się problem z automatyczną klimatyzacją, to uwaga!\nPo pierwsze pamiętajmy, że o klimatyzację trzeba dbać. Co ok. 25 tys. km należy sprawdzić szczelność układu, poziom płynu chłodzącego i stan zużycia osuszacza. Następną czynnością, którą należy wykonać jest odgrzybienie układu klimatyzacji. Skraplająca się para wodna i ciepłe...\nJak automatycznie wyłączyć komputer - poradnik krok po kroku. Planowanie automatycznego wyłączenia komputera to bardzo przydatna funkcja. Żeby z niej korzystać, nie trzeba instalować dodatkowych programów, bo odpowiednie narzędzie zintegrowane jest z systemami Windows.\nAutomatyczna aktualizacja oprogramowania Click to Expand. Żeby wyłączyć automatyczną aktualizację oprogramowania na Twoim smartfonie Galaxy, wykonaj poniższe kroki\nProblem Klimatyzacja automatyczna.\nOdkryj 766 wyników dla zapytania: Klimatyzacja automatyczna • Skorzystaj z bazy polecanych firm • Poznaj oferty • Porównaj opinie o firmach ☎ Między innymi wymieniany jest olej w automatycznych skrzyniach biegów. Warsztat Tolo jest także miejscem, w którym wykonywane są usługi...\nKlimatyzacja - to możecie zrobić sami. Jak samemu zadbać o klimatyzację? Przede wszystkim pamiętajcie o regularnej wymianie filtra kabinowego. Zwykle jest to dość łatwe zadanie - najczęściej znajdziecie go za schowkiem pasażera lub bezpośrednio na podszybiu (informację...\nPodobne pytania. Jak wyłączyć aktualizację Gadu Gadu ? Jak wyłączyć wpisywanie hasła microsoftu podczas startu systemu windows 10 ?\nW błyskawiczny sposób można wyłączyć automatyczne aktualizacje systemu - wystarczy prz... Komputer zamiast wyłączyć się jak Bóg przykazał, zaczyna pobierać kolejne aktualizacje. Wkurzające? Aktualizacje systemu Windows 8 można wyłączyć.\nInstalki.pl » Demonstracje » Systemowe » Jak wyłączyć automatyczne aktualizacje w Windows 10? W przypadku Windows 10 Pro, Enterprise i Education można zatrzymać automatyczne aktualizacje, korzystając z edytora lokalnych zasad grupy.\nAbout klimatyzacja automatyczna jak wyłączyć


21 edycja konkursu o Nagrody Naukowe POLITYKI - Uniwersytet Medyczny w Łodzi\n21 edycja konkursu o Nagrody Naukowe POLITYKI\nFundacja Tygodnika POLITYKA od 7 kwietnia zbiera zgłoszenia młodych naukowców do 21. edycji konkursu o Nagrody Naukowe POLITYKI. Do niedzieli 13 czerwca 2021 r. na stronie polityka.pl/stypendia dostępny jest formularz zgłoszeniowy, którego wypełnienie jest warunkiem przystąpienia do konkursu o 5 stypendiów po 15 tys. zł.\nFundacja Tygodnika POLITYKA prowadzi akcję stypendialną skierowaną do młodych zdolnych ludzi nauki od 2001 roku. Przyznając Nagrody Naukowe chcemy wyławiać i eksponować tych, którzy są w awangardzie myśli, badań, intelektualnych poszukiwań, popularyzować to, co robią i ich samych, jako wzorce kariery zawodowej. Co roku o nasze stypendia ubiega się kilkuset kandydatów w dziedzinie nauk humanistycznych, ścisłych, społecznych, nauk o życiu i nauk technicznych. Poprzez akcję prowadzoną na łamach „Polityki” promowany jest wartościowy wzór kariery i osiągnięcia naukowe młodych ludzi nauki w Polsce. Poszukiwane są osoby, które w ciągu ostatniego roku, dwóch minęły ważny kamień milowy w życiu zawodowym – może to być praca doktorska, habilitacyjna, książka, ważny artykuł naukowy, zakończenie badań albo ich rozpoczęcie, zbudowanie zespołu, objęcie istotnej funkcji w instytucji naukowej.\nW tym roku wspierają nas w fundowaniu stypendiów: Fundacja Onkologii Doświadczalnej i Klinicznej, Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Laboratorium Kosmetyczne Dr Irena Eris i Nowy Styl.\nTagi: Nagrody Naukowe POLITYKI


kat Katowice pomoże nam napisać odpowiednie pisma rozwodowe z uwzględnieniem winy (jeżeli o to wnosimy) lub też bez tego. Taki człowiek nie powinien również zapominać o tym, że przy wnoszeniu sprawy o rozwód należy również uregulo\nDodane: 19-04-2020 05:58\nJak najlepiej uzyskać rozwód? Przy pomocy dobrego prawnika. Jeżeli to my wnosimy papiery o rozwód, to naprawdę solidny i godny uwagi dobry adwokat Katowice pomoże nam napisać odpowiednie pisma rozwodowe z uwzględnieniem winy (jeżeli o to wnosimy) lub też bez tego. Taki człowiek nie powinien również zapominać o tym, że przy wnoszeniu sprawy o rozwód należy również uregulować pozostałe sprawy, jak chociażby prawa do maj\nDrewniane sauny i banie kąpielowe - zalety i wadyO prawnikach i sądachTaniec nowoczesnyO remontachO odprowadzaniu wody z dachu. RynnyWartość tego jak uczyć bhp w 2020Kwestia dentystyczna...Boisz się stomatologa? Nie ma czegoO ekologicznym życiu i oszczędzaniu wodyKilka słów o "solarach" - fakty, zastosowanie i kosztyCiepło nie powinno być luksusemPasożyty a zdrowieLeak in your bathroom?MecenasDentysta ZabrzeKilka informacji o ogrzewaniuDobra inwestycja w ciepły domPłoty, ogrodzenia i wszystko wokół tegoCzysty dywanZaskocz znajomych i wyślij kartkęNa szybko o reklamie, druku i gadżetach reklamowychPodziały działek i mapki, czyli robota dla geodetyGdzie pozycjonować?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak uczyć bhp (chyba, że Popełniasz Te 5 Największych Błędów)Artykuł o dobrym śnieOptimaZmarszczki, ujędrnianie i tak dalej. Medycyna estetycznaJak w 2020 skuteczniej szkolić z bhp w Białymstoku?Adwokat KatowiceKuchnia polska


Kamienica, w której wybuchła butla z gazem nie do rozbiórki - :\nKamienica, w której wybuchła butla z gazem nie do rozbiórki\nKamienica przy ul. Krakowskiej w Nowym Sączu, w której wybuchła butla z gazem, nie musi być rozebrana. Taką opinię wydał Arkadiusz Nika, Inspektor Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu. Konieczna jest jednak naprawa m.in. drewnianego stropu i ścian działowych. Ich stan, a także rodzaj prac, które teraz trzeba wykonać, określi ekspertyza techniczna…\n– Tę ekspertyzę będą musieli sporządzić właściciele poszczególnych mieszkań. Dopiero po wykonaniu niezbędnych robót będę mógł pozwolić lokatorom na powrót – wyjaśnia inspektor.\nJak dodaje inspektor, możliwe będzie to najwcześniej za dwa miesiące. W budynku można dziś mieszkać tylko na parterze. Pierwsza i druga kondygnacja została naruszona na tyle, że jest wyłączona z użytku.


Jeśli ciążą przebiega prawidłowo, mama i dziecko czują się dobrze, a lekarz nie widzi przeciwwskazań kobieta w ciąży może, a nawet powinna być aktywna fizycznie.\nStrona główna > Ciąża > 5 najlepszych aktywności dla kobiet w ciąży\nSport w ciąży wpływa niezwykle pozytywnie na organizm – szybciej wracamy do formy po porodzie, ujędrniamy skórę, odprężamy się… Problem polega jednak na tym, która aktywność jest najlepsza dla kobiet w ciąży? My wskazujemy pięć godnych polecenia.\nPływanie to fantastyczna aktywność fizyczna, która nie niesie ze sobą żadnego ryzyka dla kobiet w ciąży, gdyż nie obciąża stawów. Basen to przede wszystkim ogromny relaks i odprężenie, a także ulga dla kręgosłupa. Jeśli odczuwasz bóle, przede wszystkim w odcinku lędźwiowym, szyi i w krzyżu – pływanie okaże się doskonałym rozwiązaniem. Poza tym, dzięki wyporności wody, poczujesz się po prostu o wiele lżejsza. Wśród mnóstwa zalet pływania można jeszcze wymienić poprawę krążenia, przemiany materii oraz funkcjonowania układu oddechowego i ujędrnienie skóry. Bezsprzeczną zaletą pływania jest także to, że można je uprawiać przez całą ciążę. Uwaga – nie nurkuj i wyjdź z wody jeśli zaczniesz odczuwać jakikolwiek dyskomfort. Zawsze warto skonsultować się także\nJak pływać? Na początku najlepiej żabką, a od około czwartego miesiąca – na plecach. Żeby wzmocnić nogi rób „rowerek” trzymając się deski lub brzegu. Pływaj regularnie, najlepiej trzy razy w tygodniu.\nMożna pójść o krok dalej i zapisać się na Aqua aerobic, czyli specjalne zajęcia w wodzie. Ich różnorodność jest ogromna, od lekkich zajęć wzmacniających, poprzez te bardziej wymagające, po tzw. Aqua Cycling czyli rowerki w wodzie. Na które zajęcia powinny zdecydować się Panie oczekujące dziecka? Przede wszystkim takie przeznaczone specjalnie dla kobiet w ciąży – ćwiczenia są przeznaczone typowo dla kobiet ciężarnych. A jeśli nie ma ich w grafiku basenów czy klubów fitness w Twojej okolicy, co wtedy? Wtedy najlepiej skonsultować się z personelem basenu, który wskaże te zajęcia z oferty, które będą odpowiednie.\nSpecjalne zajęcia fitness lub ćwiczenia dla kobiet w ciąży\nWedług Karoliny Ciurki-Baster, trenerki personalnej i instruktorki z sieci klubów Fitness Platinium®, która dobrze zna się na tematyce ćwiczących przyszłych mam (ukończyła m.in. kurs „Aktywne 9 miesięcy”) rodzaj oraz stopień intensywności ćwiczeń w trakcie ciąży zależy od tego, czy kobieta już wcześniej uprawiała aktywność fizyczną, czy też chce dopiero zacząć. W tym pierwszym wypadku, Panie, według Karoliny, mogą chodzić na każde zajęcia oprócz tych, na których dużo się skacze. Ważne jest, aby nie przekraczały tętna 140, a w momencie kiedy będzie już widoczny brzuszek powinny zrezygnować z ćwiczeń w leżeniu na brzuchu i unikać ćwiczeń na mięśnie proste brzucha.\nCo powinny ćwiczyć przyszłe mamy? Całe ciało! Muszą wzmacniać kręgosłup, nogi, mięśnie brzucha, dno miednicy, klatkę piersiową… – wylicza Karolina i dodaje, że rewelacyjnymi zajęciami dla Pań w ciąży są te prowadzone na dużych piłkach. A jeśli wcześniej nie ćwiczyłaś? Najlepiej poczekać do końca pierwszego trymestru. Ważna jest także zgoda od lekarza ginekologa dlatego, iż organizm nie jest przystosowany do wysiłku.\nJeśli wolisz ćwiczenia na siłowni, najlepiej rób to pod okiem odpowiednio wykwalifikowanego trenera – on zadba o to, abyś nie zrobiła sobie krzywdy.\nPilates, Joga, rozciąganie\nĆwiczenia tzw. mentalne, czyli Pilates, Joga, Stretching (rozciąganie) są polecane kobietom w w ciąży. Dlaczego? Na Pilatesie wzmacniamy mięśnie kręgosłupa i bardzo często łagodzimy bóle krzyża, na które skarżą się Panie w ciąży. Joga z kolei świetnie rozciąga – wymienia zalety trenerka Karolina. Jeśli dodać do tego niesamowite odprężenie po każdych zajęciach tego typu, ich miejsce w naszym zestawieniu staje się oczywiste.\nNordic walking, czyli marsz przy użyciu specjalnych kijów połączony z ruchami rąk, jakie znamy z jazdy na nartach (odpychanie się od ziemi) to sport polecany kobietom w ciąży wyjątkowo gorąco. Można go uprawiać w każdej fazie ciąży i nie ma żadnych przeciwwskazań, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Co jest tak wyjątkowego w nordic walking? Dzięki użyciu kijów i odpychaniu się od ziemi angażujemy więcej mięśni, w tym mięśnie grzbietu, ramion, brzucha. Spalamy także więcej kalorii niż podczas „zwykłego” marszu.\nJednak ten standardowy marsz jest także świetną formą rekreacji. W ciąży warto spacerować jak najwięcej (nieważne czy z kijkami, czy bez) – to pozwoli szybciej wrócić do formy po porodzie, odpręży i wzmocni ciało.


Szczęść Boże, proszę o modlitwę w intencji mojego męża Mateusza, o łaskę jego nawrócenia, wyjścia z nałogów.\nBardzo proszę o modlitwę w intencji małżeństwa Aleksandry i Marcina. O łaski Ducha Świętego oraz przemianę naszych serc, abyśmy byli dalej razem szczęśliwym małżeństwem, aby nasza miłość z dnia na dzień stawała się silniejsza. Proszę o łaskę nawrócenia i zmianę życia dla mojego męża, o czyste serce i myśli, aby przestał kłamać. Jezu ufam Tobie\nProszę o modlitwę za mnie z powodu ciężkiej depresji. Od 20 lat walczę z powracającą depresją. Ta choroba paraliżuje i niszczy życie. Boże ufam Tobie. Bóg zapłać.\nO uwolnienie z nałogu alkoholowego dla Bartosza i Piotra oraz o spokój, zgodę i miłość w ich rodzinach.\nZa + Helmuta o łaskę życia wiecznego oraz o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski dla pogrążonych w żałobie.\nProszę w intencji Marka, o jego nawrócenie, odcięcie od zła i grzechów, porzucenie nałogów i mądrość w życiowych decyzjach.\nW int. Darka, aby zaprzyjaźnił się z Jezusem i zawsze był blisko Kościoła.\nPanie Jezu, proszę Cię o łaskę nawrócenia i całkowitej abstynencji dla mojego męża oraz o czystość dla mojego syna.\nPiszę z Włoch, prosząc o modlitwę o ustanie koronawirusa. Zamknęli moją restaurację i mam poważne trudności gospodarcze. Proszę o modlitwę, aby Państwo Włoskie pomogło nam w płaceniu podatków, aby cała ta sytuacja nie doprowadziła nas do bankructwa.\nO uzdrowienie fizyczne, duchowe i psychiczne. O zdrowie dla córki Oliwii, męża Andrzeja. O zdrowie i błogosławieństwo dla całej rodziny.\nProszę o modlitwę, aby Adam odezwał się i byśmy mogli szczerze porozmawiać i być razem; aby jego Mama zmieniła do mnie nastawienie, nie uważała mnie za wroga, aby znowu nas nie rozdzieliła, byśmy mieli szanse być znowu razem.\nGorąco proszę o modlitwę o ustanie tego, co nie pozwala mi normalnie żyć. O ustanie nerwowych i psychicznych dolegliwości...\nProszę o modlitwę o zdrowie dla córki.\nProszę o modlitwę w int. moich rodziców: Danuty i Jana o uzdrowienie z choroby nowotworowej oraz o szczęśliwą operację dla mamy Danuty.\nProszę bardzo o modlitwę za moją koleżankę Esterę. Błagam Cię Panie o łaskę uwolnienia i uzdrowienia Estery. Ty Sam wiesz ile się wycierpiała i jak jest delikatna. Proszę Cię Panie serc, zmiłuj się nad nami. Dziękuję serdecznie za modlitwę.\nProszę o Łaskę żywej wiary dla Dominika


Dietetycznie na talerzu: Tortilla orkiszowa pełnoziarnista\nTortilla orkiszowa pełnoziarnista\nMąka orkiszowa pełnoziarnista czy gryczana jest bardziej wartościowa jeżeli chodzi o składniki mineralne i witaminy niż zwykła pszenna, lecz wyroby z niej wymagają większego zachodu. Dzisiejsza propozycja to tortilla orkiszowa ;)\nW porównaniu do tortilli pszennej, którą pewnie już nie raz testowaliście w domu, wymaga ona mniej wody (do pszennej używam proporcji wagowej mąka:woda mniej więcej 4:2,8, tutaj jest około 4:1,8). Do tego trudniej jest je rozwałkować i trochę dłużej trzymałam placek na patelni (ale mogło to wynikać z faktu, że chyba nie rozwałkowałam go tak cienko jak pszennego). Spróbuję zrobić gryczaną, może będzie mniej problematyczna ;)\nPS. patelnia, której użyłam ma około 30cm średnicy\n70g mąki orkiszowej pełnoziarnistej\nSól do smaku (jeśli ktoś soli)\nSkładniki wymieszać i wyrobić ciasto. Rozwałkować na bardzo cienki ( w miarę możliwości) placek\nWrzucić na rozgrzaną patelnię (bez tłuszczu) i trzymać około 50 sekund na każdej stronie (do wyraźnego ściemnienia ciasta). Jeśli przytrzymacie dłużej, może Wam się połamać w trakcie zawijania.\nPodanie : u mnie z jogurtową sałatka warzywną (kapusta pekińska, papryka czerwona, papryczka chilli,ser,pomidor, cebula) i sosem miodowo-musztardowym\nAutor: Aga Sut o 00:21\nEtykiety: mąka orkiszowa, tortilla\nluki230689 15 stycznia 2014 20:49\nzrobione i zjedzone ;)\nstudentka_na_diecie 15 stycznia 2014 22:35\nA ja szukałam ostatnio przepisu na zdrową tortille - zapisuje przepis ;D\nTwoja Dietetyczka 16 stycznia 2014 16:59\n;) jutro podejmuję próbę z mąką gryczaną, zobaczymy co z tego wyjdzie ;P\nWyszły super!!!!!!!! Dziękuję właśnie takiego przepisu szukałam ;) W innych było mleko, smalec, masło a tu rach ciach. Mmmmmniam!\nTwoja Dietetyczka 24 sierpnia 2014 01:05\nto super, cieszę się ;)\nDietetyczna pizza z brokułami\nsernik na zimno wersja lihgt\nOwsianka w sesji - mózg na dopingu ;)\nSałatka z grillowanym oscypkiem i razowymi grzanka...\nHerbatka imbirowa - na mdłości w ciąży i nie tylko...\nBezglutenowe naleśniki orzechowe\nSałatka z łososiem i orzechami brazylijskimi\nBezglutenowe placuszki z masą makową i persymoną\nPoświąteczne odchudzanie - czerwona soczewica w ro...


Ten rok szkolny będzie wyglądał inaczej | Codziennik mławski – Mława\nTen rok szkolny w powiatowych szkołach będzie wyglądał zupełnie inaczej, niż poprzedni. Placówki wprowadzają nowe zasady ostrożności, m.in. obowiązkowe będzie używanie maseczki czy przyłbicy w przestrzeniach wspólnych szkoły takich jak wejścia, czy korytarze. Wydzielono też specjalne pomieszczenia – izolatki w przypadku konieczności odizolowania osób z podejrzanymi objawami.\nWedług informacji przedstawionej powiatowym radnym przed zdalną sesją w dniu 27 sierpnia, we wszystkich prowadzonych przez powiat szkołach ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych naukę rozpocznie i będzie kontynuować w 132 oddziałach, 2676 uczniów. To o 11 mniej niż w roku ubiegłym, o 2 zmniejszyła się też liczba oddziałów.\nNajliczniejszą szkołą będzie ZS nr 4, tam naukę pobierać będzie 577 uczniów. Niewielu mniej (515) uczęszczać będzie do ZS nr 1 i do I LO (509).\n– Szkoły posiadają opracowane wewnętrzne procedury lub regulaminy funkcjonowania w czasie epidemii. Zaopatrzone zostały w płyny do dezynfekcji rąk i dozowniki. Przed 1 września dostarczona zostanie kolejna partia płynów dezynfekcyjnych oraz maseczki z Ministerstwa Zdrowia. Dyrektorzy opracują co najmniej dwa warianty organizacji pracy szkoły aby być przygotowanym na ewentualne sytuacje związane z COVID-19 – informuje Bożena Tomkiel dyrektor wydziału edukacji w mławskim starostwie.\nSzkoły w różny sposób organizują rozpoczęcie roku szkolnego. Szczegółowe informacje znajdują się na stronach poszczególnych placówek .\nTagi: 1 września koronawirus mława rozpoczęcie roku szkolnego szkoły powiatowe


Fitnessada - zdrowy styl życia☺: Herbaciarnia :D\nW okresie jesienno zimowym zdecydowanie częściej sięgamy po różnego rodzaju herbaty : owocowe, zielone, liściaste lub ziołowe :D herbata zraz po kawie albo nawet na równi jest moim ulubionym napojem. Dzisiaj jednak chciałabym się skupić nie tylko na przyjemności związanych z jej piciem ale także jej właściwościach leczniczych :D Bo tych herbata ma mnóstwo i może nam pomóc w codziennych dolegliwościach :D\nHERBATA IMBIROWA: Pozwoli na chwilę odprężenia po ciężkim dniu, usuwa zmęczenie,bóle głowy. Ponadto jest pomocna przy różnego rodzaju infekcjach , łagodzi kaszel i drapanie w gardle. Ma właściwości łagodzące w zaburzeniach trawienia, zmniejsza wydzielanie kwasów żołądkowych i reguluje pracę woreczka żółciowego. Dodatkowo jest idealna przy nudnościach i wymiotach.\nHERBATA Z MNISZKA LEKARSKIEGO: Ma właściwości przeczyszczające i jest doskonała przy detoksie organizmu. Leczy anemię. Ma właściwości moczopędne dlatego jest wykorzystywany przy leczeniu wysokiego ciśnienia poprzez redukowanie płynów w organizmie.\nHERBATA Z POKRZYWY. Jest nazywana naturalnym antybiotykiem. Ma działanie moczopędne, wzmacnia włosy i paznokcie, ułatwia przemianę materii, ma właściwości odkażające, pomaga zlikwidować stres, obniża poziom cukru we krwi, oczyszcza układ trawienny, przeciwdziała osłabieniom i anemii a także pomaga podczas zatrzymywania się wody w organizmie.\nMATCHA. Jest to japońska ekskluzywna herbata. Ma postać intensywnie zielonego pudru. Jest bogata w antyoksydanty, witaminę C i aminokwasy. Ze względu na wysoką zawartość kofeiny jest jedną z najbardziej pobudzających herbat.\nHERBATA MIĘTOWA: Łagodzi dolegliwości jelitowo-żołądkowe (bóle brzucha, niestrawność. wzdęcia, nudności. Pobudza apetyt, działa rozkurczowo, wiatropędnie, uspokajająco i przeciwbakteryjnie.\nHERBATA RUMIANKOWA: działa delikatnie uspokajająco, rozkurczająco i przeciwzapalnie. Przynosi ulgę niemowlętom w przypadku kolki jelitowej. Pomaga w zasypianiu.\nHERBATA BIAŁA: Jest uważana za najlepszy gatunek herbaty na świecie. Nazywana eliksirem młodości ze względu na dużą ilość polifenoli. Orzeźwia i pobudza. Redukuje napięcie i stres. Dobra na przeziębienia - zawiera dużo witaminy C. Wspomaga koncentrację.\nECHINACEA (JEŻÓWKA) : Wzmacnia system odpornościowy idealna przy przeziębieniach. Ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe. Stymuluje procesy regeneracyjne.\nHERBATA Z KOPRU WŁOSKIEGO: Pomaga w przypadku uporczywych gazów i bólów brzucha,które spowodowane są wzdęciami. łagodzi kolki u niemowląt. Ma również działanie wykrztuśne.\nHERBATA LAWENDOWA: ma działanie relaksujące. Idealna a nerwy, na napięciowe bóle głowy, migrenę, bezsenność.\nŻEŃ-SZEŃ : wspomaga pamięć i koncentrację, aktywuje siły witalne całego organizmu. Idealna podczas zaburzeń snu i nerwicy. Poprawia działanie układu immunologicznego.\nROOIBOS: Nie zawiera kofeiny, łagodzi alergię i astmę, korzystnie wpływa na nasze samopoczucie gdyż zawiera niezliczoną ilość flawonoidów, które z kolei wpływają na wydzielanie hormonu szczęścia. Wspomaga układ odpornościowy, przemianę materii, korzystnie wpływa na skórę, uspokaja i odpręża, łagodzi bezsenność i naturalnie wycisza.\nHERBATA Z DZIKIEJ RÓŻY: działa wzmacniająco, zwiększa odporność organizmu, pomaga w stanach zapalnych jelit, biegunce, anemii.\nHERBATA Z LIPY: działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Działa napotnie. Można ją pić pomocniczo podczas zakażeń dróg oddechowych, oraz zapobiegawczo przeciwko przeziębieniom i grypie.\nHERBATA MALINOWA: Zawiera dużo witaminy C, wykazuje działanie napotne i obniżające gorączkę.\nHERBATA Z SZAŁWII: działa przeciwzapalnie i antyseptycznie, obniża poziom cukru we krwi, łagodzi bóle brzucha i wzdęcia, wzmaga perystaltykę jelit. Można nią płukać gardło w stanach zapalnych oraz zapaleniu dziąseł.\nHERBATA CZARNA: Działa pobudzająco - zawiera dużo teiny. Hamuje rozwój bakterii w układzie pokarmowym, obniża ciśnienie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne i przeciwdziała zakrzepom krwi dzięki dużej zawartości flawonoidów.\nHERBATA CZERWONA: wspomaga pracę wątroby, obniża poziom cholesterolu, oczyszcza organizm z toksyn, pobudza procesy trawienne, przyspiesza przemianę materii, nazywana "mordercą tłuszczu", łagodzi skutki picia alkoholu, wzmacnia organizm, zapobiega próchnicy- duża zawartość fluoru, pomaga w koncentracji, dobra na depresję, ma właściwości moczopędne, obniża ciśnienie i poziom cukru we krwi.\nHERBATA ZIELONA : działanie antybakteryjne i antywirusowe. Obniża poziom cholesterolu. Zapobiega rozwojowi próchnicy zębów dzięki dużej zawartości fluoru. Pobudza i orzeźwia. Po jej wypiciu zwiększają się zdolności umysłowe i fizyczne organizmu. Reguluje pracę jelit. Parzona dłużej działa relaksująco.\nJak widzicie picie herbaty to nie tylko przyjemność ale także wiele korzyści :D Ja osobiście uwielbiam a teraz w tym okresie nie wyobrażam sobie dnia bez choćby jednej filiżanki ulubionej herbaty :D działa to na mnie bardzo relaksująco po całym dniu. Lubię wszystkie herbaty, nie piłam jeszcze tylko MATCHA ale muszę to nadrobić, Ostatnio też więcej eksperymentuję ze smakami i przyprawami :D W najbliższym czasie mam zamiar wypróbować taką jedną jeśli posmakuje na pewno podzielę się z Wami recepturą :D\nA jaka jest Wasza ulubiona herbata? :D\nAutor: Ada Szałda o 10:59\nHej Ada :) mam pytanie odnosnie masla orzechowego, czy robisz je samodzielnie? Jesli tak to czy mozesz powiedziec jak? Pozdrawiam Jagoda\nmascheragirl 6 listopada 2014 00:24\nMmmm, herbatka <3 Ja z Puzlem to wielbiciele herbaty, mój tylko ubóstwia miętę i czarną, ale dobrą herbatę. Ja kocham połączenia herbat zielonych z czymkolwiek, teraz mam jakąś a'la świąteczną z goździkami, imbirem i pomarańczą i ją uwielbiam <3 Nie wychodzi drogo, 10zł za torebkę z tych "niby drogich herbacianych sklepów" a z jednego parzenia mam 3 herbaty, mam już to od miesiąca, piję codziennie, a nie wiem, czy zużyłam nawet połowę <3\nAda Szałda 6 listopada 2014 11:32\nUwielbiam takie świąteczne smaki :D\nmoni1255 6 listopada 2014 04:51\nJa herbaty piję w identycznych ilościach zimą i latem, uwielbiam:)\nW sumie ja też podobnie ale jakoś w tym zimniejszym okresie lepiej mi smakują :D\nSeikatsu Yume 6 listopada 2014 07:58\nMam super herbatę o smaku cytrynowym :) Jej skład to 50% hibiskusa, 20& maliny i mnóstwa innych roślinek. Cytryny jest 10% xd\nAda Szałda 6 listopada 2014 11:33\nMmmm..malina i hibiskus..pyszotka :D\nKama 6 listopada 2014 13:39\nHerbatę kocham i mogłabym ją pić hektolitrami ;) Teraz w kubku jaśminowa.\nAda Szałda 7 listopada 2014 12:31\nOoo jaśminowej jeszcze nie piłam.\nKarolina 7 listopada 2014 03:19\nOjj tak ja też uwielbiam herbatki, szczególnie jak za oknem tak szaro i zimno jak dziś :) Buziaki :*\nAda Szałda 7 listopada 2014 12:32\nHerbata w taką pogode działa jak lekarstwo na nasze samopoczucie :D\nmartita 7 listopada 2014 12:04\nAda - a propos zdjęć - napiszesz może więcej kiedyś o swojej redukcji? Wiadomo - czyste jedzenie to podstawa, do tego trening - ale kto Ci pomógł z ogarnięciem diety? :) I jak to wyglądało na początku? :)


Na Pańskiej Przechybce uczczono pamięć lotników - Fotoreportaże - Dziennik Polonijny USA - Polish Daily News | Dziennik Polonijny USA - Polish Daily News\nWtorek, 21 września, 2021 I 06:53:36 AM EST I Darii, Mateusza, Wawrzyńca\nNa Pańskiej Przechybce uczczono pamięć lotników\nW 68 rocznicę katastrofy samolotu B-24 California Rocket\_' Liberator należącego do 757 Dywizjonu, 15 Armii Powietrznej Stanów Zjednoczonych, pasjonaci historii lotnictwa spotkali się w Ochotnicy Górnej.\nPrzy pomniku na Pańskiej Przechybce uczczono pamięć lotników, a w trakcie spotkania w Wiejskim Ośrodku Kultury przedstawiono zebranym wiele interesujących informacji dotyczących tamtych wydarzeń.\nTym razem w spotkaniu wzięli udział nie tylko przedstawiciele Szczepy ZHP Preria z Krakowa, ale i dwie drużyny harcerskie z Ochotnicy. Miejmy nadzieję że wśród ochotniczańskich harcerzy znajdą się kontynuatorzy zapoczątkowanej wiele lat temu tradycji zimowych spotkań przy pomniku Liberatora.\nNa tegoroczne spotkanie fundacja im. Tadeusza Kościuszki wypożyczyła taki sam amerykański spadochron na jakich ratowała życie załoga B24. Tomasz Otrębski ofiarował do zbiorów Muzeum w Ochotnicy amerykańską żywnościową paczkę zrzutową z przez blisko 70 laty.\nNa wystawie w Wiejskim Ośrodku Kultury dr Krzysztof Wielgus przedstawił zebranym wykład o roli jaką odegrało amerykańskie lotnictwo w wojnie o „śląskie paliwo” w ostatnich miesiącach II wojny światowej i o lotach z pomocą dla żołnierzy Armii Krajowej.\nMuzeum AK przekazał dwie gry interaktywne nie potrzebujące komputera dla Ośrodka Kultury w Ochotnicy Górnej.\n- Te gry pomogą mi zachęcić młodzież z Ochotnicy oraz zwiedzających wystawę turystów do dokładnego oglądania naszej ekspozycji lotniczej - powiedział Zdzisława Błachut, kierownik ośrodka.\nRobert Springwald opowiedział o cenie jak przyszło lotnikom płacić za te niebezpieczne loty, które pozbawiły Niemców możliwości zaopatrywanie swoich wojsk w paliwo, produkcji paliwa i niosły nadzieję dla żołnierzy AK.\nPoinformowano zebranych, że został zrealizowany wniosek o uhonorowanie amerykańskiego pilota por. Spencera P. Felta oraz najstarszego żyjącego polskiego pilota latającego ze zrzutami dla Armii Krajowej - gościa honorowego spotkania - mjr. Antoniego Tomiczka, medalem Cracoviae Merenti.\nW tym roku przy Libertorze podjęto uchwalę o wystąpienia do władz RP o pośmiertne uhonorowanie wysokimi odznaczeniami państwowymi załóg z Halifaxa koło Niecwi.\nZaczęło się od wystawy pt: "In the air on the air", która w Muzuem AK upamiętniła wszystkich lotników walczących pod polskim niebem. Pragniemy aby stało się tradycja środowiska pasjonatów lotnictwa, żeby nagrodzeni występowali o medale dla następnych. Pragniemy, aby powstał w ten sposób łańcuszek pamięci - powiedział R. Springwald, kurator wystawy.


Pogryw.pl – konkursy, nagrody i reklama potwierdzona\n16 maja 2012 23 maja 2012 / konkursy, Pogryw.pl, promo\nKonkursy, nagrody a do tego ciekawy produkt reklamowy. Twórcy Pogryw.pl przekonują, że w branży internetowej rozrywki mają coś do zaproponowania coś świeżego.\nMisją serwisu Pogryw.pl jest dostarczanie jego użytkownikom pozytywnych emocji, poprzez udostępnianie gier i konkursów z nagrodami – informują twórcy projektu. Serwis jest skierowany do młodych osób, które lubią spędzać wolny czas w internecie.\nSerwis został przygotowany w sposób prosty i intuicyjny. Proste są też zasady: każdy zalogowany użytkownik może grać codziennie i za darmo, a zwycięzcy wyłaniani są każdego dnia na jasnych zasadach, indywidualnie dostosowanych do danego konkursu – dodają twórcy.\nObecnie serwis dostępny jest w wersji beta. Oficjalny start zaplanowano na początek czerwca 2012 roku. Pogryw.pl tworzy osiem osób.\nW serwisie użytkownicy mogą grać codziennie w konkursy i wygrywać nagrody. Użytkownicy wybierają konkurs (najczęściej jest to prosta gra zręcznościowa) z interesującą nagrodą, który jest starają się zdobyć jak najlepszy wynik. Informacja o zwycięzcach pojawia się każdego dnia.\nPogryw.pl będzie głównie zarabiać na reklamie, w tym na sponsoringu konkursów i tzw. reklamie potwierdzonej. W przyszłości będzie również pobierać opłaty od użytkowników za dostęp do wybranych konkursów.\nPogryw.pl, oprócz konkursów dla internautów, oferuje innowacyjne rozwiązanie marketingowe – reklamę potwierdzoną w formie wideo. Reklamodawca płaci wyłącznie za obejrzaną, a nie wyświetloną reklamę. Reklama łączy w sobie dużą skuteczność oraz precyzyjne targetowanie, a przede wszystkim jest nieinwazyjna dla odbiorców. Internauta potwierdzając obejrzenie reklamy, może jednocześnie grać o nagrody – informują twórcy.\nJak dodają, dzięki swoistym cechom i specyficznemu środowisku oddziaływania na internautę reklama potwierdzona eliminuje zjawisko tzw. „banner blindness” – polegające na odruchowym ignorowaniu przez użytkowników elementów stron wyglądających jak reklamy.\nPogryw.pl, jeszcze przed startem serwisu internetowej, prowadził działania na Facebooku, zdobywając w niecały miesiąc ponad 14 tys. fanów. Na uwagę zasługuje przy tym ich zaangażowanie: wskaźnik „osoby, które o tym mówią” momentami wynosił dla profilu Pogryw.pl nawet ponad 5,5 tys.\nCieszymy się, że przejrzyste zasady gry na naszym fanpage’u znalazły uznanie w oczach użytkowników Facebooka. Liczymy na to, że dopracowana oraz rozbudowywana z czasem oferta gier i konkursów na naszej stronie internetowej znajdzie swoich sympatyków – mówi Jakub Kacprzak, dyrektor marketingu Pogryw.pl.\nPrzyszłość serwisu to głównie praca nad rozbudowywaniem oferty gier, konkursów i nagród.\nTwórcy Pogryw.pl informują, że poszukują partnerów. Współpraca polegać miałaby na wymianie linków, logo, informacji o aktywności w serwisach partnerskich, wzajemnej promocji w serwisach społecznościowych.


Taboret / stołek / pufa z siedziskiem SASANKA / klasyczny metalowy okrągły taboret [szer. 30 cm] | sklep CzarnyJelen.pl\nTaboret / stołek / pufa z siedziskiem SASANKA / klasyczny metalowy okrągły taboret [szer. 30 cm]\nStylowy, okrągły stołek, pufa, doskonały element dekoracyjny do wnętrz w stylu klasycznym. Na trzech zdobionych nóżkach osadzone zostało materiałowe, wygodne siedzisko. Dodatkowe elementy dekoracyjne w kształcie kółek wzbogacają produkt.\nPiękny, stylowy stołeczek, pufa do siedzenia, taboret w stylu retro na wygiętych esowato nóżkach, zdobiony metalowymi ornamentami w kształcie kół. Wykonana z trwałego metalu malowanego proszkowo w kilku odmianach kolorystycznych. Tapicerowany ozdobną tkaniną i wyściełany miękką gąbką. Idealnie odnajdzie się we wnętrzach rustykalnych, kolonialnych lub eklektycznych, choć w nowoczesnych z powodzeniem może wystąpić jako smaczny cytat.\nPufa do siedzenia - okrągły, miękki stołek SASANKA jest dostępny w wielu wariantach kolorystycznych. Możemy wybrać stelaż wykończony w kolorze złotej, srebrnej, miedzianej patyny lub czarnym i białym. Do dyspozycji mamy sześć odmian obicia materiałowego oraz sześć rodzajów ekoskóry. Bez wątpienia wybierzemy odpowiednią dla siebie pufę do siedzenia do przedpokoju, holu, łazienki czy salonu.\nTaborety w formie puf do siedzenia to meble coraz częściej goszczące w naszych domach. Są one idealnym rozwiązaniem dla małych przestrzeni, ponieważ nie zabierają zbyt dużo miejsca. Są też przy tym bardzo praktyczne i niezwykle uniwersalne. To bardzo funkcjonalne meble, które mogą posłużyć jako uzupełnienie kompletu wypoczynkowego i stanowić dodatkowe siedzenie dla domowników lub gości. Mogą też być wykorzystywane, jako podnóżek, kiedy - po ciężkim dniu pracy - chcemy odpocząć rozprostowując nogi. Stołek może być również bardzo przydatny w ogrodzie, na tarasie, w altanie. Tego typu siedzisko świetnie sprawdzi się podczas kąpieli słonecznych, a jeśli zaopatrzymy się w ogrodowy stolik kawowy, zyskamy miejsce, w którym podczas upalnych dni możemy zrelaksować się po wyczerpującym dniu. Pufa - stołek okrągły do siedzenia, dekoracyjna, miękka, wygodna zaprasza!


SFP to urządzenia współpracujące ze światłowodem jedno- lub wielomodowym, przesyłając informacje z prędkością do 1.25 Gbps. Transmitują dane po parze włókien (duplex) lub po jednym włóknie światłowodowym (simplex), jak również w technologii CWDM / DWDM. Moduł optyczny LightOptics LO-SF-1G-C27-80D -SFP CWDM 1.25Gbps 1270nm LC DDM SMF 80km współpracujący ze światłowodem jednomodowym (transmisja typu "duplex") przesyłając dane z prędkością do 1,25 Gbps na odległоść 80 km.\nModuł optyczny SFP 1.25Gbps SX DDM 850nm LC MMF 550m\nModuł optyczny LightOptics LO-SF-1G-SX -SFP 1.25Gbps SX DDM 850nm LC MMF 550m współpracujący ze światłowodem wielomodowym (transmisja typu "duplex"), przesyłając dane z prędkością do 1,25 Gbps na odległość 550 m.\nPrice without tax 5,20 $ (brutto)\nPrice without tax 5,20 $ (netto)\nStan magazynowy: ok. 4 tygodnie\nModuł optyczny SFP CWDM 1.25Gbps 1310nm LC DDM SMF 80km\nModuł optyczny LightOptics LO-SF-1G-C31-80D -SFP CWDM 1.25Gbps 1310nm LC DDM SMF 80km współpracujący ze światłowodem jednomodowym (transmisja typu "duplex"), przesyłając dane z prędkością dо 1,25 Gbps na оdległоść 80 km.\nModuł optyczny SFP CWDM 1.25Gbps 1410nm LC DDM SMF 80km\nModuł optyczny LightOptics LO-SF-1G-C41-80D -SFP CWDM 1.25Gbps 1410nm LC DDM SMF 80km współpracujący ze światłowodem jednomodowym (transmisja typu "duplex"), przesyłając dane z prędkością do 1,25 Gbps na оdległоść 80 km.\nModuł optyczny LighOptics LO-SF-1G-EX -SFP 1.25Gbps EX 1550nm LC DDM SMF 40km współpracujący ze światłowodem jednomodowym (transmisja typu "duplex"), przesyłając dane z prędkością do 1,25 Gbps na odległość 40 km.\nModuł optyczny SFP 1.25Gbps LX 1310nm LC DDM SMF 20km\nModuł optyczny LighOptics LO-SF-1G-LX -SFP 1.25Gbps LX 1310nm LC DDM SMF 20km współpracujący ze światłowodem jednomodowym (transmisja typu "duplex"), przesyłając dane z prędkością do 1,25 Gbps na odległość 20 km.\nLO-SF-1G-LX - Moduł optyczny SFP 1.25Gbps LX 1310nm LC DDM SMF 20km Dobrze zaprogramowany współpracuje z niemal każdym dostawcą sprzętu aktywnego, nad jego kompatybilnością pracuje grupa doświadczonych inżynierów posiadająca ekspercką wiedzę...\nPrice without tax 5,50 $ (brutto)\nPrice without tax 5,50 $ (netto)


MACEDONIA W STAROŻYTNOŚCI - Starożytność - Bryk.pl\nStarożytne państwo macedońskie sąsiadowało z Grecją. Panował w nim ustrój militarnej monarchii, a władzę dzierżyła arystokracja. Było to państwo głównie rolnicze. Bezpośrednio królowi macedońskiemu podlegała tzw. Dolna Macedonia, natomiast państewka Górnej Macedonii jedynie uznawały jego władzę. Trudności nastręcza określenie pochodzenia etnicznego Macedończyków, prawdopodobnie należeli oni do tej samej grupy językowej co Grecy.\nPierwszym historycznym władcą Macedonii był panujący w ósmym i siódmym wieku p.n.e. Perdikkas I z dynastii Argeadów. Pierwszą stolicę Perdikkas umiejscowił w założonej przez siebie Ajgaj. Następcami Perdikkasa byli Argaj I, Filip I, Areop, Alket. Za czasów panowania Aminta w szóstym wieku p.n.e. Macedonia uzależniona została od Persów. W wyniku ożenku swej córki z dostojnikiem perskim Amint uzyskał przychylne traktowanie ze strony Persów. Zależność tą zrzuciła Macedonia dopiero w wyniku wojen grecko-perskich. Następca Aminta Aleksander I w czasie najazdu perskiego Kserksesa na Grecję ujawnił swe progreckie sympatie i zdradzał Grekom plany Persów, które znał ze względu na swą służbę w wojsku perskim. Poszerzył on zdecydowanie granice państwa przyłączając Macedonię Górną. Zaczęto wtedy wybijać monety z imieniem Aleksandra. Ziemia w państwie należała do króla, który był jednocześnie najwyższym kapłanem i sędzią oraz dowódcą armii. Mieszkańcy byli zobowiązani do świadczeń na rzecz króla. Uprzywilejowaną pozycją cieszyła się dalej arystokracja. Dwór prowadzono na wzór grecki. Po śmierci Aleksandra doszło do walk o tron a osłabienie państwa spowodowało uniezależnienie się Górnej Macedonii. Jego następcą został Perdikkas II, który założył kolonię Amfipolis kontrolującą szlak handlowy biegnący do Tracji. Perdikkas sprytnie lawirował pomiędzy państwami greckimi, raz po raz zmieniając sojusze. Rządzący pod koniec piątego wieku p.n.e. Archelaos nadał chłopom ziemię oraz utworzył z nich piechotę tzw. pedzetairów. Przeniósł stolicę do Pelli, rozbudowywał miasta, budował drogi. Archelaos utrzymywał przyjazne stosunki z Atenami. Po jego śmierci znów doszło do chaosu związanego z obsadą tronu. W walce z Ilirami Amint III sprzymierzał się to z Atenami to ze Spartą. Jego najstarszy syn i następca Aleksander II rozciągnął swą władzę na Tesalię ale wspierające Tesalczyków Teby odparły Macedończyków. Macedonia znalazła się w trudnej sytuacji, słaba, wciąż zagrożona atakami z zewnątrz, uzależniona od Teb na tyle, że musiała oddać jako zakładnika królewicza Filipa będącego bratem panującego Perdikkasa III. Po śmierci Perdikkasa III królem został jego syn Amint IV, który jednak był nieletni. Regencję powierzono w ręce Filipa II, który zbiegł z niewoli z Teb i przejął władzę w Macedonii. I to właśnie Filip II był twórcą potęgi państwa macedońskiego a nie jak się powszechnie uważa Aleksander Macedoński. Pokonał Ilirów, w zamian za co od nękanego dotychczas napadami iliryjskimi Epiru otrzymał za żonę córkę króla Neoptolomosa Olimpias. Tron królewski objął Filip II w 359 roku p.n.e. Podporządkował sobie ziemie Górnej Macedonii, a w nowozakładanych miastach osiedlał element pochodzący z Dolnej Macedonii. Stworzył znakomitą macedońską armię, na którą obok falangi składała się świetna jazda, będącą podstawą przyszłych sukcesów Aleksandra Wielkiego. Żołnierze otrzymali nową broń w postaci sarissy czyli długiej pięciometrowej piki. Ponadto Filip II doprowadził do tego, że Macedonia stała się państwem w miarę jednolitym w przeciwieństwie do rozbitej na wiele polis Grecji. Dzięki zastosowaniu systemu irygacyjnego podniósł poziom produkcji rolnej. W kopalniach zorganizowano lepiej pracę dzięki czemu przynosiły znaczne zyski. Na przestrzeni trzech lat 357-354 p.n.e. udało mu się zająć greckie kolonie na wybrzeżu Macedonii torując swemu państwu dostęp do morza. Ateny zbyt słabe nie były w stanie przeciwstawić się Macedończykom. Po zagarnięciu kopalń złota w Tracji zaczął Filip bić złote monety. Pretekstu do interwencji w sprawy greckie dostarczyła wojna Greków z Fokejczykami, którzy w 356 roku p.n.e. zajęli Delfy. Ateny nie były w stanie sobie z nimi poradzić. Filip na wezwanie Tesalii pokonał wojska Fokejczyków w 352 roku p.n.e. W ten sposób podporządkował sobie Tesalię. W 348 roku p.n.e. zdobył i zniszczył Olint będący grecką kolonią na Półwyspie Chalkidyckim. Reakcją na zdobycie Olintu były mowy olintyjskie głoszone przez mówcę ateńskiego - Demostenesa mające zmobilizować Ateny do interwencji przeciwko działaniom Filipa. Ostatecznie Ateny zawarły z Filipem w 346 roku p.n.e. pokój zwany pokojem Filokratesa, sankcjonujący nabytki Filipa. Ponadto Amfiktionia (luźny związek miast stworzony wokół kultu boga lub bóstwa) delficka w miejsce Fokejczyków przyjęła do swego grona Macedonię Filipa, co oznaczało, że został on uznany za Greka. Potencjalne niebezpieczeństwo jakim dla miast greckich stał się Filip dostrzegał przede wszystkim Demostenes, który w swych mowach zwanych filipikami ostrzegał przed władcą macedońskim. Pośród Greków działało jednak silne stronnictwo promacedońskie na czele z Isokratesem, które propagowało ideę uderzenia pod dowództwem Filipa na Azję Mniejszą. Filip nie brał jednak pod uwagę takiego rozwiązania ze względu na znaczną potęgę ówczesnej Persji. Zawarł z Artakserksesem III układ na mocy, którego w zamian za rezygnację z nabytków w Azji Mniejszej zyskiwał swobodę manewru w Grecji. Wkrótce zajął Trację i zaatakował Bizancjum. W odpowiedzi atak na Filipa przypuścił Demostenes i ostatecznie doprowadził do wypowiedzenia mu wojny przez Ateny. W wyniku akcji floty ateńskiej zmuszono Filipa do odstąpienia od oblężenia Bizancjum. Szybko jednak przygotował nowy akcję i tym razem zaatakował bezpośrednio Ateny i Teby. Filip II zdołał w 338 roku p.n.e. pod Cheroneą pokonać Tebańczyków i Ateńczyków w ten sposób podporządkowując sobie Greków. W zwycięstwie dużą rolę odegrała jazda dowodzona przez Aleksandra. Kolejnym celem Filipa stało się pokonanie Persów. Grecy widzieli w Persji konglomerat wielu terytoriów nękany ciągłymi konfliktami wewnętrznymi z tego powodu też tracący swa siłę. Urzeczywistnienie podbicia Persji niosło za sobą możliwość zdobycia bogatych łupów, zwłaszcza, że sytuacja państwa macedońskiego była fatalna, skarbiec królewski był pusty, a władca zadłużony. Podjęcie wojny z Persją możliwe było jednak tylko w sojuszu z Grekami, samodzielnie bowiem Macedonia byłaby zbyt słaba. Ponadto Filip II zdawał sobie sprawę z konieczności zabezpieczenia tyłów poprzez pozyskanie przyjaźni Greków. Filip II zamierzeń podbicia Persji już jednak nie zdołał zrealizować. Jego plany kontynuował Aleksander Macedoński, który podbił znaczną cześć Azji i tworzył olbrzymia monarchię hellenistyczną. Po śmierci Aleksandra państwem zarządzali tzw. diadochowie, będący jego zaufanymi towarzyszami i doradcami. Formalnie władza została podzielona pomiędzy syna Aleksandra i Roksany, który narodził się już po jego śmierci a przyrodniego brata Aleksandra- Arridaiosa. Faktycznie rządzili diadochowie, Seleukos zarządzał Babilonią, Lizymach Tracją, Antygonos Frygią, a Ptolemeusz Egiptem. Diadochowie Macedończyków uczynili grupą rządzącą, a podbite tereny miały służyć jedynie Macedonii jako zaplecze. Pośród diadochów istniały spory co do przyszłości monarchii, część z nich chciała zachowania jej jedności, cześć podziału. Ostatecznie w wyniku licznych wojen pomiędzy diadochami w 306 i 305 roku p.n.e. przyjęli oni tytuł królów, co oznaczało koniec jedności imperium Aleksandra. Około 280 roku p.n.e. doszło ostatecznie do powstania czterech państw hellenistycznych - Lagidzi rządzili w Egipcie, Palestynie, Fenicji i na Cyprze, Kassander w Macedonii i Grecji, Lizymach w Tracji i zachodniej Azji Mniejszej, zaś Seleukos w pozostałej części Azji Mniejszej, Syrii, Babilonii i Iranie. Po śmierci Lizymacha w trakcie wojny z Seleukosem w 281 roku p.n.e. ten ostatni stał się najpotężniejszym diadochem. Gdy jednak chciał zawładnąć też Macedonią został zamordowany. Po śmierci wszystkich diadochów ukształtowały się trzy główne dynastie - Antygonidów w Macedonii, Lagidów w Egipcie oraz Seleucydów w Azji. Antygonidzi uważali Grecję za swoją strefę wpływów. W Grecji w tym okresie powstały dwa związki. Związek Eolski powstał przed 367 rokiem p.n.e. i skupiał plemiona zachodniej Grecji. Zdołał odeprzeć zapędy Macedonii do Etolii oraz Celtów. Związek Achajski powstały w 280 roku p.n.e. skupiał plemiona północnego Peloponezu, umożliwił Atenom zrzucenie zależności od Macedonii. Mimo, że obydwa Związki były nastawione do siebie antagonistycznie obydwa były ustosunkowane wrogo do Macedonii. Szczególnie swego stosunku zależności względem Macedonii nie mogła znieść Sparta, która kilkakrotnie próbowała go zrzucić. Gdy jej władca Kleomenes III rozpoczął podboje kosztem Związku Achajskiego, ten wezwał na pomoc Macedonię. W 222 roku p.n.e. Kleomenes przegrał bitwę pod Sellazją i zbiegł do Egiptu. Odtąd jedynie Związek Etolski nie uznawał w Grecji dominacji Macedonii.\nW latach 215-205 p.n.e. toczyła się tzw. I wojna macedońska, w której władca Macedonii Filip V sprzymierzył się z Hannibalem i Kartaginą, by poczynić podboje w Grecji. Jednak Rzym przeciwdziałał tym poczynaniom wraz ze Związkiem Etolskim. Przeciwko Związkowi Achajskiemu wystąpiła Sparta. W trakcie II wojny macedońskiej w latach 200-197 p.n.e. Rzym walczył z Macedonią wraz ze Związkiem Achajskim i Etolskim. Filipowi V pozostała jedynie Macedonia a resztę państw greckich w 196 roku p.n.e. Rzym ogłosił wolnymi. Macedonia została pokonana przez Rzymian w III wojnie macedońskiej w latach 171-168 p.n.e. i podzielona na cztery republiki, każda z własnym zgromadzeniem ludowym bezpośrednio podporządkowana Rzymowi. Zapewne miało to osłabić jedność Macedonii. W 149 roku p.n.e. doszło do powstania przeciwko Rzymowi na czele z przybyłym z Azji Andriskosem. Wystąpienie to zyskało sobie znaczne wsparcie Macedończyków a także Traków. Rzym po stłumieniu powstania Andriskosa w 148 roku p.n.e. uczynił z Macedonii rzymską prowincję zarządzaną przez konsula rzymskiego. Podporządkowano prowincji macedońskiej liczne państwa greckie jak Epir. Ostatnie wystąpienia Macedończyków miały miejsce w 142 roku p.n.e. Później Macedonię nękały ataki Traków i Celtów. W 73 roku p.n.e. Rzymianie umniejszyli prowincję macedońską o tereny trackie, z których Rzymianie utworzyli państwo z królem Remetalkiem. W 27 roku p.n.e. po reformie Oktawiana Augusta Macedonia zyskała status prowincji senatorskiej i została pomniejszona o Epir i Tesalię, które weszły w skład nowej prowincji achajskiej. Tesalia powróciła w granice prowincji macedońskiej w połowie czwartego wieku n.e. Po reformach Dioklecjana i Konstantyna, które podzieliły Półwysep Bałkański na dwie prowincje Mezję i Trację Macedonia znalazła się w granicach Mezji. Po podziale cesarstwa w 395 roku Macedonia znalazła się w jego wschodniej części. Macedonia zobowiązana była do dostarczania stacjonującym na jej terenie legionom rzymskim żołnierzy do oddziałów pomocniczych. Ponadto tworzono kolonie rzymskie, jak np. Herakleja Linkestis, Stobi. Jednocześnie rozwijały się też stare miasta macedońskie jak Pella. Do dużego znaczenia ekonomicznego doszły Saloniki będące ważnym portem śródziemnomorskim. Miasta macedońskie odgrywały duże znaczenie na obszarze Mezji i Tracji, bowiem życie miejskie na tym obszarze nie było silnie rozwinięte. Rozwój miast odbił się niekorzystnie na sytuacji wsi, gdzie ziemię tracono na rzecz kolonistów rzymskich i wielkich posiadaczy ziemskich. Chłopi masowo przenosili ze wsi do miast, by unikać nadmiernych obciążeń świadczeniami. Większość ziemi w Macedonii w czwartym i piątym wieku należała do latyfundystów. Od trzeciego wieku Macedonia stała się obiektem najazdów plemion barbarzyńskich, Wizygotów, Hunów, Ostrogotów. Ze względu na swe położenie pomiędzy Wschodem i Zachodem Cesarstwa Rzymskiego Macedonia była terenem krzyżowania się kultury łacińskiej i hellenistycznej, dwóch kościołów, języków łacińskiego i greckiego.\nWierzenia religijne Egipcjan\nPoszerzenie granic greckiego świata.\nSpołeczeństwo starożytnej Sparty.


Reveller ochroni rzepak i buraki\nFirma DuPont uzyskała zgodę na rozszerzenie stosowania fungicydu Reveller 280 SC. Preparat można teraz używać nie tylko w ochronie nowych gatunków zbóż, lecz także rzepaku i buraków cukrowych.\nReveller 280 SC jest kompletnym fungicydem dwuskładnikowym, polecanym w ochronie przed chorobami zbóż, rzepaku ozimego i buraków cukrowych. Jest środkiem o działaniu wgłębnym i układowym do stosowania zapobiegawczego i interwencyjnego. Zwalcza choroby następujących roślin uprawnych:\nmączniak prawdziwy zbóż i traw, rdza brunatna, rdza żółta, rdza jęczmienia, brunatna plamistość liści, plamistość siatkowa jęczmienia, septoriozy liści, septorioza paskowana liści pszenicy, rynchosporioza zbóż, plamistość siatkowa.\n- rzepaku ozimego: zgnilizna twardzikowa, czerń krzyżowych.\n- buraka cukrowego: chwościk buraka, mączniak prawdziwy buraka, brunatna plamistość liści, rdza buraka.\nReveller 280 SC zawierający pikoksystrobinę i cyprokonazol ma działanie profilaktyczne i lecznicze, jest aktywnie rozprowadzany w roślinie, dzięki czemu nawet w bardzo gęstych uprawach chroni nie tylko powierzchnie pokryte środkiem, ale również dolną stronę blaszek liściowych oraz nowe przyrosty, rozwijające się dopiero po wykonaniu zabiegu. Kolejną zaletą fungicydu jest bardzo długi okres działania – zastosowany w zbożach w fazie w pełni rozwiniętego liścia flagowego zabezpiecza kłos i ogranicza rozwój fuzarioz i grzybów czerniowych. Zalecana dawka do jednorazowego stosowania: 0,8 do 1 l/ha.


Aqua Medic Aquasunlight NG (2x25W HQI + 2x54W T5)\nWHITE Model 2018\nDzięki reflektorom Philips CoralCare LED można cieszyć się jakością światła, jakiej można oczekiwać od tradycyjnego oświetlenia akwariowego z tlenku fluorytu T5 lub metalohalogenkiem, ale z wszystkimi korzyściami wynikającymi z oświetlenia LED. Światła dają bardzo dobre wyniki dla wzrostu korali SPS i LPS. Oświetlenie CoralCare zostało zaprojektowane w celu uzyskania optymalnej równowagi między wzrostem koralowców i naturalnym wyglądem rafy. Wszystko w wytrzymałym i wydajnym urządzeniu, które jest pasywnie chłodzone i łatwe do kontrolowania. Dzięki sprawdzonej recepturze oświetlenia i zoptymalizowanej optyce, umożliwiamy reeferom wykonanie kolejnego kroku dla ich zbiornika rafy. CoralCare firmy Philips można stosować do akwarium morskiego. Unikalne cechy oświetlenia akwariowego Coral Care to:\nSzeroki zakres widmowy - zoptymalizowany pod kątem wzrostu koralowców i naturalnego wyglądu rafy\nIdealny balans światła - unikalna jednorodna dystrybucja światła i mieszanie kolorów\nNiskie zużycie energii dzięki wysoce wydajnym diodom LED\nŁatwa kontrola - inteligentnie łącząc różne diody LED o różnych długościach fali, uprościliśmy konfigurację kontrolera oświetlenia dla użytkownika. W rezultacie użytkownik musi tylko wybrać żądany punkt koloru i intensywność, nie martwiąc się o optymalną jakość światła dla rozwoju koralowców i upiększania.\nNiskie koszty utrzymania - wytrzymała konstrukcja i materiały o długiej żywotności\nŁatwa instalacja - sterownik zintegrowany z urządzeniem, zestawem do zawieszenia i interfejsem komputera\nNadaje się do koralowców SPS i LPS\nATI Actinic 54 W\nMaxspect Ethereal E5 130W z...\nAquaEl Retrofit 16 W (39 W...\nATI - Powermodule 8x54W\nATI - Powermodule 8x80W\nATI - Powermodule 10x39W...\nATI - Powermodule 10x80W\nCena 4 676,00 zł


ÓSEMKOWY KLUB RECENZENTA: lipca 2015\nKsiążka i możliwość czytania to jeden z największych cudów naszej cywilizacji - Maria Dąbrowska poniedziałek, 27 lipca 2015\nPowieść rozpoczyna pozornie błahe zdarzenie budzące dziwny, głęboki lęk, pojawia się tajemnicza kobieta, która nieoczekiwanie wpłynie na dalsze życie głównej postaci. Dzięki takiemu wstępowi książka budzi ciekawość czytelnika, natomiast pojawiające się dalej elementy kultur wschodnich (feng shui, reinkarnacja) budują oryginalne, egzotyczne tło zdarzeń. Sny bohaterki nieoczekiwanie wiążą się z jej aktualnym życiem, a opowieść kończy się zaskakującym finałem. "Kamienny kot", mimo iż należy do tzw. lżejszej literatury, może zaciekawić, gdyż wnika w emocjonalny świat mężatki pozornie pewnej swojej stałości uczuciowej, równocześnie jednak pełnej niespokojnych myśli i dręczonej nieuświadamianymi elementami przeszłości. Z tego powodu jest to rzecz bardziej dla pań niż dla panów, chociaż mężczyzn także mogą sięgnąć po tę pozycję, jeśli chcą dotknąć skomplikowanego świata kobiecych myśli. Z.J.\njolanta walentyna sobolewska,\nTak, zakończyłam wspaniałą serię poświęconą rodzinie Dollangangerów. Jakie wrażenia? Cudowne, niesamowite, mnóstwo przemyśleń. Chociaż muszę przyznać, że ta część najmniej przypadła mi do gustu."Kto wiatr sieje..." to w zasadzie ostatni tom dotyczący "przygód" Cathy i Chrisa. W "Ogrodzie cieni" przenosimy się w czasie do wydarzeń, które miały miejsce sporo lat wstecz, zanim pojawiło się feralne rodzeństwo. Dzięki tej części historii dowiadujemy się kilku znaczących faktów, które nieco zakrzywiają obraz bohaterów, którzy zarówno moim, jak i pewnie Waszym zdaniem zasługiwali na miano tych negatywnych. Niestety, po przeczytaniu tego tomu, dochodzę do jednego wniosku. W rodzinie Foxworthów pokoleń panują nieszczęścia. Jedna fatalna decyzja ciągnie za sobą kolejną i tak dalej. To bardzo smutne, ale prawdziwe. Wiele osób uważa, że "Ogród cieni" wyjaśnia poniekąd zachowanie Olivii i w niektórych momentach można ją nawet usprawiedliwiać. Ja nie do końca mam takie zdanie. Owszem, ta kobieta od dziecka była nieszczęśliwa. Wychodząc za mąż trafiła jakby z deszczu pod rynnę. Zamiast miłości spotkała się z chłodem, nieszczęściem, chęcią władzy i żądzą pieniądza. Nie tłumaczy to jednak faktu, dlaczego tak podle zachowała się wobec Alicji. Wymyśliła straszną intrygę, którą zrealizowała w rzeczywistości. Z zazdrości o piękno i życiowe powodzenie tamtej kobiety? Jeżeli tak, to mam co do niej mieszane uczucia zwłaszcza, że tamta przeszła naprawdę ciężkie chwile. Mało tego, Olivia jest kolejną ofiarą rodzinnej, chorej manipulacji i to nie ze strony Malcolma, którego znając z wcześniejszych części, można uznać za człowieka gotowego sterować wszystkim i wszystkimi. Co ciekawe, Olivia nie uzyskała w większej mierze mojej sympatii, mimo że poznałam jej motywy działania, ale za to coś tknęło mnie w sensie pozytywnym odnośnie Malcolma Foxwortha. I chociaż ten bezwzględny, wydawałoby się pozbawiony uczuć wyższych mężczyzna był istnym tyranem, tak w dosłownie ostatnich stronach książki zdobył u mnie punkt. Gdy okazało się, że winnym całemu dalszemu pechowi rodziny Foxworthów jest winna tak naprawdę jeszcze gorsza osoba...Czas pożegnać się z tą wspaniałą historią. Po raz kolejny zachęcam do przeczytania całej serii. Dla takich książek warto czytać. Cała saga przekazuje mnóstwo wskazówek i wartości. Niewątpliwie skłania do refleksji. Gwarantuję, że nie zapomnicie o niej tak łatwo.\nEliza. Część 1. Odnaleźć swoje miejsce - Katarzyna Wagasewicz - recenzja\nKatarzyna Wagasewicz jest autorem debiutującym,"Eliza. Część 1 Odnaleźć swoje miejsce" to pierwsza książka autorki z planowanej trzyczęściowej serii. Książkę jej autorstwa "Eliza" można zaliczyć do prozy młodzieżowej. Jest to powieść o współczesnej młodzieży, ich zachowaniu, przygodach, problemach. Główną bohaterką jest tytułowa Eliza, która jest odesłana przez rodziców mieszkających w Gdańsku do ciotki do Częstochowy, ponieważ przez swoje złe zachowanie musi zmienić szkołę na taką, w której jej nikt nie zna. Zdaniem rodziców i ciotki musi zacząć szkołę z "czystą kartą". Eliza jest bardzo skrytą i zbuntowaną 16 latką, która nie chce z nikim się zaprzyjaźnić. Eliza trzyma się na uboczu, odrzuca każdą próbę zbliżenia się do niej koleżanek i kolegów z klasy. Jednak takim zachowaniem wzbudza jeszcze większe zainteresowanie niektórych rówieśników. W trakcie czytania książki powoli dowiadujemy się, co jest przyczyną jej zachowania, jaki skrywa sekret. Czy wydarzenia z przeszłości bardzo będą przeszkadzać w relacjach z kolegami? Czy Eliza pogodzi się przede wszystkim sama ze sobą?\nKsiążkę czyta się z przyjemnością, jest napisana w sposób, który będzie odpowiadał młodym ludziom, ale również ich rodzicom. Jest w niej wiele zagadek, niektóre z biegiem czasu się wyjaśniają. Książka jest chwilami wzruszająca z małym wątkiem kryminalnym. Dzięki intrygującej akcji pełnej ciekawych zwrotów, czyta się ją z zainteresowaniem. Książka dostarcza dużo emocji, gorąco polecam przeczytanie i czekam na drugą i trzecią część, w której mam nadzieję wszystko się wyjaśni do końca.\nMałgorzata Grzybowska Książka wydana przez Autor:\nodnaleźć swoje miejsce,\nWtorek godz. 15.00 - Małgorzata Szyszko-Kondej - recenzja\nSzukając polecanych książek dla młodzieży natknęłam się na „Wtorek godz. 15:00” Małgorzaty Szyszko-Kondej.Na samym początku śmiało mogę polecić! Jest to zbiór opowiadań, które zostały zarejestrowane na filmie i wysłane na konkurs. Filmy - każde opowiadanie, porusza zupełnie inną tematykę, ale łączy je czas - wtorek, godzina 15.Każde z przeżyć dotyczy innych sfer - choroby, samobójstwa, opuszczenia rodziców, nietolerancji. Każdy z nas zmagał się chociaż raz z podobnym problemem. Ja głównie zwróciłam uwagę na filmik poświęcony chorobie - anoreksji.Jest to lekka, przyjemna powieść, poświęcona problemom dorastania, wieku, w którym się znajdujemy. Jeśli nie mieliśmy styczności z niektórymi problemami, mamy wgląd do tego w tej książce.Zdecydowanie polecam.\nKsiąża wydana przez Agencję Edytorską EZOP\nW ostatnich dniach przeczytałam książkę pt. „Lato koloru wiśni” autorstwa Cariny Bartsch. Autorka w swojej książce opowiada historię Emely młodej studentki literaturoznawstwa z Berlina. Po siedmiu latach Emely spotyka Elyasa przystojnego i czarującego brata jej najlepszej przyjaciółki Alex. Emely nienawidzi go z powodu tego co zrobił jej w dzieciństwie. Pewnego dnia zaczyna do niej pisać tajemniczy chłopak o imieniu Luca nawiązuje się miedzy nimi znajomość. W trakcie rozmowy znajdują w sobie cechy wspólne mają to same hobby, gusta literackie. Luca zdobywa jej serce czułymi i romantycznymi e-mailami. Czy można zakochać się w osobie, której się nigdy nie widziało w rzeczywistym świecie? Czy Emely wybaczy Elyasowi "błędy młodości" i zmieni do niego swój stosunek? Ta książka bardzo mi się spodobała, ponieważ podczas jej czytania mogłam się czasami pośmiać dzięki wprowadzonym tam wątkom komicznym. Czytałam ją z zapartym tchem, bo byłam ciekawa jak rozwinie się życie uczuciowe młodej studentki. Z niecierpliwością będę oczekiwać następnej części przygód Emely i jej przyjaciół. Mam nadzieje, że przyszli czytelnicy książki "Lato koloru wiśni" będą równie zadowoleni jak ja. Polecam gorąco! Rainx, lat 18\nlato koloru wiśni,\nArgumenty za i przeciwko neodarwinizmowi,\nTak oto kończy się moja przygoda z rodziną Dollangangerów... Co prawda pozostaje mi "Ogród cieni", ale to już nie będzie to samo. Jestem wstrząśnięta po przeczytaniu tej czwartej już części "Kwiatów na poddaszu". Chociaż wiele recenzji nie ocenia jej tak wysoko, jak poprzednich tomów, na mnie zrobiła ogromne wrażenie...Nie da się nie zdradzić kilku szczegółów, chcąc poniekąd przybliżyć fabułę tej powieści. Cathy i Chris są już w średnim wieku. Los sprawia, że po raz kolejny muszą przekroczyć progi Foxworth Hall, aby uczcić dwudzieste piąte urodziny Barta. Tymczasem w posiadłości pojawia się długo uważany za zaginionego wujek Joel, który zdaje się wywierać ogromny wpływ na młodszego syna Cathy.Chyba pierwszy raz zdarzyło mi się, żeby końcówkę książki czytać z przyspieszonym biciem serca i łzami w oczach. Tak właśnie było, gdy docierałam do ostatnich wersów "Kto sieje wiatr". I chociaż dużo sytuacji można przewidzieć, spodziewać się ich, to zakończenie było dla mnie tak strasznie smutne. Nie takiego finału chciałam. Tej rodzinie przydałby się prawdziwy happy-end. Uważam, że naprawdę na to zasłużyli. Ogólnie rzecz ujmując jest trochę nadziei w tym zakończeniu, ale to nie to... W zasadzie w trakcie czytania zdarzyło mi się zasmucić tak wiele razy, że przydałoby mi się przeczytać teraz coś naprawdę zabawnego. To, co stało się z Jorrym było dla mnie tak potworne, że nie mogłam tego czytać bez emocji. Czułam się, jakbym była tam z nimi, z całą rodziną Dollangangerów i przeżywała to nieszczęście. Później Melodie... nie wiem, co sądzić o tej dziewczynie. Z jednej strony zachowywała się jak rozkapryszona jedynaczka, która chcąc dla siebie jak najlepiej, raniła innych, a z drugiej, czy można ją oceniać, gdy nigdy nie było się w jej sytuacji? Co do Barta. Powiem szczerze. Typ mnie strasznie denerwował, irytował, wywoływał negatywne emocje, ale wiem jedno, on był potworem tylko dlatego, że działał pod wpływem złego człowieka. Patrząc na to, że Bart miał tak wielkie zaburzenia już jako dziecko, bardzo mu współczuję tego, że pragnąc zaznać prawdziwej miłości i akceptacji, zaufał komuś, kto go tylko wykorzystał. Joel... nie skomentuję. Na miejscu autorki chyba bym mu zrobiła coś na koniec książki albo nawet wcześniej.Manipulacja. Pieniądze. Chęć władzy. Tak. O tym jest ta cała wielka historia. Ale przekazuje coś bardzo ważnego. Pokazuje, że pieniądze rzeczywiście nie dają ani tej prawdziwej miłości, ani prawdziwego szczęścia. Można być milionerem, a nie mieć tak naprawdę nic. Bo czym jest życie bez miłości?Jest coś jeszcze ważnego, co niesie, a w zasadzie niosą te cztery tomy sagi. To pokazanie, że miłość i dobro zawsze zwyciężają. Przetrwają wszystko. I chociaż na świecie jest tyle zła, ta jasna strona zawsze będzie górą. Nawet wówczas, gdy zdawałoby się to niemożliwe.\nDo moich rąk trafiły dwie pierwsze książki z dziesięcio tomowej serii PAX: "Pal przęklęstwa" i "Grim". Seria młodzieżowa porównywana do "Harrego Pottera". Warto napisać parę słów o autorach:Åsa Larson jest znaną na całym świecie szwedzką autorką kryminałów. PAX jest jej pierwszą książką skierowaną do młodego czytelnika. Ingela Korsell prowadzi badania naukowe i wykłada na uniwersytecie, ma doświadczenie pedagogiczne i jest autorką książek dla dzieci i młodzieży. Natomiast Henrik Jonsson jest ilustratorem i rysownikiem komiksów. Rysował m.in. kultowego już "Batmana"\nTomy trzeba czytać po kolei. Kończą się w ciekawym momencie, tak że czytelnik szybko chce poznać dalsze losy bohaterów. Sama nie mogę doczekać się dalszych części serii PAX, by wiedzieć jak skończą się przygody Viggo i Alrika. Kora, lat 18\nMercedes Lackey i Larry Dixon są pisarskim małżeństwem. Razem napisali cykl fantasy „Kroniki Valdemaru”, rozpoczynająca się „Lotem sowy”. Opowieści Mercedes oprócz tego, że zawierają wartką akcję i wiarygodnych bohaterów, poruszają także problemy młodzieży. Larry ponadto tworzy grafiki fantasy i pomagał w tworzeniu „Władcy Pierścieni”. Na samych obrzeżach Lasu Pelagirskiego znajduje się mała zapomniana przez całe królestwo wieś zwana Zagajnikiem Errolda. Mieszkańcy jej już lata temu zaprzestali wypraw do lasu w obawie przed bestiami stworzonymi podczas magicznych burz. Mimo to jedno małżeństwo dalej utrzymywało się z dobrodziejstw lasu. Jednak z jednej z wypraw już nie powrócili pozostawiając swojego synka Dariana na utrzymaniu ludzi, którzy nie darzyli ich sympatią. Wieśnicy żeby pozbyć się balastu oddali go miejscowemu czarodziejowi. Życie ich może nie obfitowało w bogactwa jednak wszystko wydawało się być w porządku. Do czasu gdy wioska została zaatakowana, a jedyną osobą której udało się uciec był młody Darian, który w lesie poznaje starożytny lud. Autorzy wprowadzają nas w życie prostych ludzi lecz początkowo spokojna rzeczywistość przeradza się w wydarzenia, które powodują, iż cały czas chcemy więcej i więcej. Fantastyczne stworzenia w połączeniu z magicznym ludem daje idealną akcję pełną ciekawych sytuacji. Lecz wprowadzenie młodego Dariana pokazuje nam co dzieje się w umyśle młodej osoby pozbawionej rodzicielskiego uczucia i powierzonej zupełnie obcym ludziom. Książka jest idealną lekturą dla ludzi poszukujących ciekawych wydarzeń lecz także interesujących spostrzeżeń autora na tematy dręczące młodych. Agata, lat 18\nJakiś czas temu postanowiłam, że doczytam rozpoczęte serie. Wybór padł na serię poświęconą rodzinie Dollangangerów. Tym oto sposobem dotarłam do ostatniego wyrazu trzeciej części sagi. Sagi, która bez wątpienia stała się moją ulubioną, choć przede mną jeszcze dwie książki, wchodzące\nChociaż o serii poświęconej rodzinie Dollangangerów nie można powiedzieć, że jest sielankową historią, zdecydowanie należy do moich ulubionych. Autorka stworzyła niesamowitą fabułę, której bohaterowie mają precyzyjnie wykreowane portrety psychologicznie. Dzięki temu możemy\nsię dowiedzieć, kto jaki jest naprawdę.\nW "A jeśli ciernie" poznajemy dalsze losy rodziny głównie z perspektywy Jory'ego i Barta. Ta część, podobnie jak pierwsza, wywołała we mnie wiele emocji. Bardzo polubiłam Jory'ego i jego wyjątkowo dojrzałe podejście do życia. Z kolei\ngdy wiedziałam, że zbliża się rozdział poświęcony Bartowi, już odczuwałam lekką awersję do tego, co mi przekaże. Z drugiej strony patrząc na to, co musiało wewnętrznie przeżywać to dziecko, nie można w stu procentach uznawać go za złego człowieka. To przerażające, jak wielki wpływ na bezbronne osoby mogą mieć ludzie, którym zależy tylko na\nwłasnej korzyści. Po raz kolejny przekonujemy się, że dla niektórych liczą się tylko i wyłącznie pieniądze. Najgorsze jest to, że osoby tak chciwe i żądne pieniędzy są w stanie iść "po trupach" do celu (dosłownie), byle zdobyć fortunę. Chociaż ciśnie się na usta w pierwszym\nmomencie, aby powiedzieć, że takich ludzi powinno się nienawidzić, życzyć najgorszego i tym podobne, ja powiem (a w tym wypadku napiszę), że ja takim osobom bardzo współczuję. Dlaczego? Ponieważ w gruncie rzeczy są to osoby bardzo nieszczęśliwe, które z owym nieszczęściem sobie nie radzą. Duszą w sobie żal i smutek uważając, że zdobyciem władzy i pieniędzy zyskają ten spokój i błogostan, o jakim zawsze marzyli. Naprawdę żal mi takich osób, bo wiem, że całe zło, które z nich\n"wychodzi" wynika z tego, że nie są szczęśliwi. Szczęśliwy człowiek nie\nPowtórzę po raz kolejny, że uwielbiam i "Kwiaty na poddaszu", i "Płatki na wietrze", a teraz również "A jeśli ciernie". Uważam, że każdy powinien sięgnąć po tą sagę, aby wyciągnąć z niej bardzo życiowe i mądre\nwnioski. Autorka w taki sposób przedstawia nam charaktery i sposoby postępowania bohaterów, że nie można przejść obok tego obojętnie.\nJeszcze raz gorąco zachęcam do przeczytania. Naprawdę warto. Uważam wręcz, że powinna być to obowiązkowa lektura dla każdego. Kto wie, może niektóre osoby, które patrzą na świat przez pryzmat władzy i pieniędzy, wyciągnęłyby z tych powieści odpowiednie przesłanie... Merry\nTymczasem do miasteczka przybywa nowy porucznik MO Adam Keller, który nie spodziewa się, że przyjdzie mu borykać się nie tylko z ludźmi nie przestrzegającymi prawa, ale także z czymś o wiele gorszym. Czymś, co ciężko pochwycić w ramy realnego świata...Wyjątkowo trudno jest mi wypowiedzieć się na temat tej książki. Z jednej strony byłam bardzo zaciekawiona fabułą i zaczęłam ją czytać z wielkim entuzjazmem, jednak chyba nie do końca spodziewałam się takiej historii. Nie oznacza to, że jestem całkowicie zawiedziona. Bardzo dobry pomysł zestawienia kilku narodowości i to takich, które zaraz po wojnie raczej nie darzyły siebie nawzajem sympatią to właśnie to, co przyciągnęło mnie to tej powieści. Byłam ciekawa, czy mieszkańcy Smołdzina będą stopniowo oswajać się ze sobą, czy też pozostaną we wrogich stosunkach. Swoją ciekawość zaspokoiłam i mogę napisać, że autor przedstawił owe relacje bardzo konkretnie. Czy były negatywne, czy jednak pozytywne, o tym dowiecie się czytając "Czarnego boga".Dobra książka to dla mnie taka, w której autor stopniowo buduje napięcie. I tego tutaj nie zabrakło. Pojawienie się pewnego mrożącego krew w żyłach sekretu i dążenie do poznania jego źródła to coś, co lubię. Tak samo zakończenie. Jeżeli nie jest banalne i w stu procentach przewidywalne- wspaniale! Tu finał zdecydowanie nie był pospolity. I to mi się podoba.Nie do końca natomiast przemawiały do mnie fragmenty, gdzie bohaterowie używali "łamanego" języka. Przyznaję, trochę się przy tym namęczyłam i były chwile, kiedy musiałam książkę odłożyć i zrobić sobie przerwę. Gdyby nie to, pewnie jeszcze przyjemniej spędziłabym czas z lekturą. Książkę polecam osobom, które lubią dreszczyk emocji, wszechobecne napięcie i skrywane długo tajemnice, które nie mają prawa ujrzeć światła dziennego, a przede wszystkim czytelnikom, którzy poszukują czegoś wyjątkowego. Ponadto nie zabrakło tu elementów odbiegających od realnego świata.\nPowieść doczekała się wersji filmowej w 2000 roku. Pisarka pracuje jako nauczycielka w szkole średniej w Sydney. W 2003 roku ukazała się druga powieść Meliny Marchetty "Saving Franceska". Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Josephine Alibrandi. Nastolatka uczęszcza do klasy maturalnej bogatej katolickiej szkoły w Sydney. Pochodzi z Włoch. Jest wychowywana przez swoją matkę. Nigdy nie widziała ojca. Pewnego dnia przyjeżdża do niej tata. Chce wesprzeć ją finansowo. Jej matka sprzeciwia się temu. Alibrandi poznaje bliżej swojego ojca. Nawiązuje się między nią a jej tatą nić porozumienia. Alibrandi dowiaduje się wiele o swojej mamie w czasie rozmów z ojcem. Rodzic mówi jej, że jest bardzo podobna do matki.Alibrandi należy do grona przebojowych osób. Zawsze ma coś do powiedzenia. Świetnie się uczy. Popełnia masę życiowych błędów. Potrafi jednak wyciągnąć z nich odpowiednie wnioski. Nie brakuje jej inteligencji. Jest niezwykle zdolną osobą. Alibrandi przeżywa zawód miłosny, samobójstwo najlepszego przyjaciela dzień przed maturą oraz poznaje rodzinne sekrety. Wszystkie te zdarzenia powodują, że Alibrandi staje się silniejsza i dojrzalsza. "Albrandi szuka siebie" to niezwykła powieść. Polecam wszystkim, którzy lubią historie o prawdziwym życiu.\nalbrandi szuka siebie,\nOd przeczytania "Kwiatów na poddaszu" minął prawie rok. Pierwsza część opowiadająca o losach rodziny Dollangangerów zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Dosłownie piorunujące. Nie mogłam się powstrzymać, gdy pewnego dnia zobaczyłam prawie całą serię w promocji i to sporej. Od tej pory "Kwiaty na poddaszu", "Płatki na wietrze" i "A jeśli ciernie" zajmowały miejsce na mojej półce. Zwlekałam jednak z przeczytaniem drugiej części. Dlaczego? Sama nawet nie wiem, ale nadrobiłam zaległości z czego jestem bardzo zadowolona, chociaż historia sama w sobie jest tak strasznie smutna...Cathy, Chris oraz Carrie po ucieczce z koszmarnej posiadłości trafiają przypadkiem do domu doktora Paula Sheffielda. Samotny mężczyzna postanawia zaopiekować się trójką dzieci i traktować jak swoje własne. Mimo wszystko rodzeństwo nie może zapomnieć o swojej mrocznej przeszłości. Zwłaszcza Cathy, która najbardziej nie może pogodzić się z tym, co minęło. Czy dzieciom uda się w końcu osiągnąć spokój i rozpocząć normalne życie?Cały czas JA sama nie mogę się pogodzić z faktem i zrozumieć, jak dla pieniędzy, sławy, prestiżu można tak potraktować własne dzieci?! Nie znam słowa, które mogłoby dosadnie określić zachowanie tej kobiety, która została znienawidzona przez własne dzieci. Najbardziej przeraża mnie fakt, że na świecie naprawdę istnieją osoby, które dla majątku są w stanie zrobić dosłownie wszystko. Szantażować, kraść, a co najgorsze, często zdobywać pieniądze robiąc przy tym krzywdę drugiej osobie. Nie chodzi tyle o krzywdę fizyczną, ale psychiczną, gdy okazuje się, że powiększanie konta w banku jest ważniejsze niż miłość.Tak strasznie jest mi żal rodzeństwa Dollangangerów. Tyle nieszczęść spotkało te biedne dzieci. Najgorsze jest jednak to, że los nie rozpieszczał ich zbytnio nawet po zamieszkaniu z Paulem. Ciężko powiedzieć, ale chyba najlepiej z tym wszystkim radził sobie Chris. Bo choć cierpiał, wydawałoby się, że przeszedł przez to wszystko jakoś tak lżej. Nie można jednak traktować tego tak dosłownie, bo doskwierał mu ogromny "problem", jakim była miłość do ukochanej kobiety. Kobiety, która nigdy nie miała stać się jego na zawsze. Carrie z kolei musiała przejść przez kolejne koszmarne doświadczenia, jakby nie dość złego wydarzyło się w Foxworth Hall. Nie mogę zdradzić, co dokładnie jej się przydarzyło. Jedyne, co mogę napisać to to, że strasznie doskwierał jej niski wzrost, który w dużej mierze przyczynił się do nieszczęść dziewczynki. Co do Cathy, tu można by napisać najwięcej. Ta dziewczyna przeszła przez piekło. Przechodziła przez nie zdaje się najdłużej ze wszystkich. Nie mogła w żaden sposób zapomnieć o przeszłości. Chciała za wszelką cenę skonfrontować się z wyrodną matką i zemścić się na niej za całe zło, jakie spotkało rodzeństwo. Poświęciła dla tego celu wiele. Niejeden człowiek powiedziałby, że za dużo...Co do książki, jako książki mogę napisać, że na pewno nie jest to powieść na poprawę humoru. Jednak warto się nią zainteresować. Dlaczego? Dlatego, żeby dostrzec, ile są w stanie zrobić ludzie dla bogactwa, ale przede wszystkim po to, aby zauważyć, ile jest w stanie zrobić człowiek dla miłości, poczucia kochania, przynależności, ponieważ to jest najważniejsze. Książka ta udowadnia nam po raz kolejny, że pieniądze wcale nie dają prawdziwego szczęścia, a wręcz przeciwnie, mogą doprowadzić do ogromnej tragedii.Jest to mimo całego smutku wspaniała powieść, którą polecam każdemu. Niesamowita historia, która daje wiele do myślenia. Merry\nKolejny tom przygód wampira Lestata wydany został w 1992 roku i zyskał ogromną popularność na całym świecie. Anne Rice po raz kolejny zabiera czytelnika w niesamowitą podróż. Wampir Lestat ma wszystko – wieczne życie, pieniądze, potrafi latać, jest silny i niezniszczalny. Wydaje się, że niewiele rzeczy może go jeszcze zaskoczyć. Zaczęło się bardzo niewinnie – podróżując po świecie co pewien czas spotyka tajemniczego osobnika. Jak to możliwe, by zwykły śmiertelnik mógł śledzić wampira? Tajemniczy James Reglan zaskoczy Lestata jeszcze bardziej proponując mu to, co wydaje się niemożliwe – zamianę ciałami. Czy Lestat zgodzi się na nietypową propozycję i jak poradzi sobie będąc człowiekiem po dwustu latach mrocznego życia? Anne Rice po raz kolejny udowadnia, że nikt nie może się z nią równać w pisaniu wampirzych opowieści. Jej książę ciemności, z pozoru silny i nieustraszony, jest znacznie bardziej skomplikowanym bohaterem. Ma w sobie wrażliwość. Dręczą go wspomnienia i wyrzuty sumienia. Przez cały czas zastanawia się czy jako wampir jest w stanie odkupić swoje winy i czy Bóg mu wybaczy. Szuka zrozumienia u nowych przyjaciół – generała Talamaski, Davida Talbota oraz zakonnicy Gretchen. W ciężkich chwilach może też liczyć na ducha Claudii. Książka jest świetnie napisana. Nie można się od niej oderwać. Rozważania autorki dotyczące poszukiwania Boga, interesująco opisani bohaterowie, a jednocześnie dostrzeganie drobiazgów, które czynią życie naprawdę pięknym. Polecam Wam całą serię o wampirze Lestacie. Jola, lat 18\nopowieści o złodzieju ciał,\nPostanowiłam, że koniecznie muszę nadrobić zaległości w czytaniu książek pani Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Teraz pozostała mi tylko jedna. Wczoraj skończyłam drugi tom "Szukaj mnie wśród lawendy" i z niecierpliwością czekam na ostatni.Tym razem historia dotyczy drugiej bliźniaczki - Zosi. Kiedy w drzwiach jej domu staje wielka, młodzieńcza miłość, kobieta już wie, że coś w jej życiu się zmieni. Obawia się tego dawnego uczucia. W końcu jest mężatką i matką dwójki dzieci. Czy ponowne pojawienie się Maksa sprawi, że Zosia po raz kolejny straci dla niego głowę?O tym, że książki Agnieszki Lingas-Łoniewskiej są moimi ulubionymi, nie muszę już po raz kolejny pisać. Nie zawiodłam się także i drugim tomem "Szukaj mnie wśród lawendy", chociaż czytało mi go tak dobrze, że raz dwa dobiłam do ostatniej strony. Za szybko, ale co zrobić, kiedy historia jest ciekawa i chce się wiedzieć, co będzie dalej?Ta książka jest kolejną, która pokazuje, jak silne potrafi być prawdziwe uczucie do drugiej osoby. Nawet czas i duża odległość nie są w stanie go zniszczyć. I to właśnie jest piękne. Za pewne każdy z was domyśla się, co się stanie w tej części. Tak, to jest przewidywalne, ale niekoniecznie jesteście w stanie trafić, co się dzieje z Adamem - mężem Zosi.Po raz kolejny zakochałam się w bohaterach stworzonych przez autorkę. Z jednej strony ideały, z drugiej jednak mają trochę za uszami. Przyznam szczerze, chciałabym, żeby takie osoby istniały naprawdę. A już w ogóle, żeby istnieli mężczyźni potrafiący tak walczyć o swoją miłość. Na pewno istnieją, tylko czasami ciężko takich spotkać...Nie obyło się również bez pięknej słonecznej Chorwacji, chociaż w tym tomie było jej nieco mniej. Zarówno pierwsza jak i druga część tej trylogii są książkami na każdą okazję. Na poprawę humoru, na zły dzień, na relaks. Praktycznie na wszystko. To powieści w stylu "kończę ostatnią stronę i mam uśmiech na twarzy". Polecam.\nSama się sobie dziwię, że minęło tak dużo czasu od momentu, kiedy ostatni raz czytałam książkę autorstwa Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Uwielbiam dosłownie każdą jej powieść. Wczoraj rano chwyciłam do ręki pierwszy tom "Szukaj mnie wśród lawendy" i... przepadłam.Zuzanna jest typową bizneswoman. Sprawia wrażenie wiecznie opanowanej, chłodnej profesjonalistki, która mało kogo dopuszcza do siebie. Dla niej liczy się tylko praca i stąpanie coraz wyżej po szczeblach kariery. Pewnego dnia dostaje propozycję, aby na kilka dni wybrać się do Chorwacji, gdzie od lat mieszka jej młodsza siostra. Chociaż z początku nie jest z pomysłu zadowolona (bo przecież firma), los sprawia, że decyduje się na wyjazd, który ma być odskocznią od korporacyjnego życia. Zuza jeszcze nie wie, jak wiele ta wycieczka zmieni...Pani Agnieszka Lingas-Łoniewska jest moją ulubioną autorką. Po trylogii "Zakręty losu" już wiedziałam, że przeczytam absolutnie każdą książkę, jaką napisze. Póki co idzie mi w tym kierunku całkiem nieźle, bo zdaje się, że zostały mi tylko dwa tytuły do nadrobienia. Uwielbiam ten styl, fabułę, bohaterów, po prostu wszystko. Trafia to do mnie w stu procentach.Wracając do "Szukaj mnie wśród lawendy". Ta książka jest napisana tak fantastycznie, że nie można się od niej oderwać. Ktoś mógłby powiedzieć, że to historia o miłości, jakich pełno. Może i jest pełno powieści o miłości (a raczej na pewno), ale ta ma w sobie coś, co przyciąga. Coś, co nie jest oklepane i tandetne. I to właśnie lubię najbardziej.Moje osobiste wrażenia po przeczytaniu są takie, że zaczęłam mieć nadzieję na to, że życie, chociaż często takie niesprawiedliwe i nieszczęśliwe, często zmienia się w to, o którym każdy marzy. Pełne miłości i radości. W to warto wierzyć i tego się trzymać. Historia wspaniała z przepięknymi widokami w tle.Teraz biorę się za drugi tom, bo zakończenie pierwszego nie da mi spać po nocach :) Merry\nDziewczyny z Syberii - Anna Herbich - recenzja\n"Dziewczyny z Syberii" książka autorstwa Anny Herbich, to opowieść o dziewczynach, które zostały zesłane na Syberię. Pisarka przedstawia nam losy dziesięciu dziewczyn, które przeżyły istne piekło. Każda historia jest inna, ale sprowadza się do tego samego, nędzy, krzywdy, poniżania, ciężkiej pracy. Dziewczyny opowiadają o torturach, chorobach oraz warunkach w jakich musiały żyć. Janina dzięki staremu kowalowi wyszła z ciężkiej choroby. Stefania musiała przypinać ubranie do koca, bo współwięźniarki kradły ubrania. Niektóre z nich były w stanie zrobić wszystko za kawałek chleba. Do obozu trafiały także dzieci. Alina została wywieziona jako dziesięciolatka, a Danuta trafiła tam jako nastolatka. Natalia musiała wyrobić odpowiednią „normę” godzin pracy, aby dostać coś do jedzenia, czyli skrawki suchego chleba, okropną zupę i cuchnący olej, który miał służyć jako „energia do pracy”. Sama podróż na Syberię nie należała do przyjemnych. Kobiety były wywożone w bydlęcych wagonach. Panujące warunki sprzyjały rozwijaniu się chorób i pasożytów. Historia jest przerażająca, niekiedy doprowadzająca do łez. Jest to opowieść Polek, które mimo tego wszystkiego co przeżyły, nie poddały się i wierzyły, że w końcu trafią do Ojczyzny.\nPolecam wszystkim tą pozycję, bo jest to historia naszych przodków, którą powinniśmy znać i zapamiętać na zawsze. Klaudia, lat 18\ndziewczyny z syberii,\nTrafiłam na świetną promocję w Świecie Książki. Dotyczyła ona między innymi cyklu Królowa Betsy. Jedyny problem jaki wystąpił to to, że nie było wśród dostępnych książek pierwszej części. Szczęście dopisało mi tydzień temu, gdy dopadłam "Nieumarłą i niezamężną" w bibliotece. Przyznam szczerze, że nie byłam na początku bardzo nakręcona na tę książkę. Z jednej strony dobrze, ponieważ zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie.Trzeba mieć naprawdę niezłego pecha, żeby stracić pracę i jeszcze tego samego dnia stracić życie. Cóż... Betsy nie ma łatwo, ale największa przygoda "życia" dopiero przed nią... W zasadzie za wiele więcej nie dałoby się powiedzieć, żeby nie zdradzić fabuły, a uwierzcie, jest co czytać!Dawno tak dobrze się nie bawiłam, czytając książkę. Uwielbiam główną bohaterkę i jej przyjaciół za kapitalne poczucie humoru. Dziewczyna nie jeden raz powaliła mnie na łopatki swoimi określeniami i spostrzeżeniami. Jestem po prostu tak pozytywnie nakręcona po tej książce, że sama jestem w szoku. Naprawdę polecam na poprawę humoru. Gwarantuję, że wiele razy będziecie się śmiać do łez.Dlaczego zatem daję ocenę osiem, a nie dziesięć? Wszystko fantastycznie, tylko nie do końca podobało mi się zakończenie, które dla mnie rozgrywa się za szybko. Tak, jakby było napisane by ekspresowo rozwiązać "problem", który był dość znaczący i koniec. Nie powiedziałabym także, że to poniekąd odpowiednik "Seksu w wielkim mieście", przynajmniej pierwsza część. Chociaż główna bohaterka ma obsesję na punkcie markowych ubrań, a zwłaszcza butów. Aczkolwiek, tak jak mówiłam (a raczej pisałam), książka jest fenomenalnym lekiem na zły humor. Po prostu najlepsza. Fabuła i bohaterowie również są całkiem w porządku. Jestem jak najbardziej na "tak", chociaż mam nadzieję, że następne części są jeszcze lepsze.Nie mogę się doczekać, aż "Nieumarła i bezrobotna" trafi w moje ręce. Póki co serdecznie polecam pierwszą część.\ncylk królowa betsy,\nKamienny kot - Jolanta Walentyna Sobolewska - rec...\nEliza. Część 1. Odnaleźć swoje miejsce - Katarzyn...\nWtorek godz. 15.00 - Małgorzata Szyszko-Kondej - r...\nZbadaj ewolucję. Argumenty za i przeciwko neodarwi...\nLot sowy - Mercedes Lackey, Larry Dixon - recenzja...\nAlbrandi szuka siebie - Melina Marchetta - recenzj...\nPłatki na wietrze - Virginia C. Andrews - recenzja...\nSzukaj mnie wśród lawendy. Zofia. Tom II - Agniesz...\nSzukaj mnie wśród lawendy.Zuzanna. Tom I - Agnies...\nNieumarła i niezamężna - Mary Janice Davidson - re...\nOssendowski. Podróż przez życie - Witold Michałows...