Drukarka etykiet DYMO LabelManager 260P » Testy narzędzi, drukarek 3D » Majsterkowo.pl\nDrukarka etykiet DYMO LabelManager 260P\nOpublikowano 9 grudnia 2013\tautor: Łukasz Więcek\t32\t1 418\nMajsterkowo » Testy » Drukarka etykiet DYMO LabelManager 260P\nWitajcie, majsterkowicze! Jakiś czas temu, wraz z Panem Fleksem, dostaliśmy do testów drukarki etykiet DYMO LabelManager 260P. Początkowo do tematu podchodziłem sceptycznie i nie mogłem wyobrazić sobie zbyt wielu zastosowań takiej drukarki w warsztacie przeciętnego majsterkowicza.\nPo dwóch tygodniach zabawy wiem już jedno – ubogi nie okazał się zakres zastosowań, lecz moja własna wyobraźnia ;) O ile na początku nie wiedziałem, na co mogę sobie ponaklejać takie etykiety, to teraz mam poetykietowany cały warsztat :D Ale po kolei…\nPo przedarciu się przez kilka warstw kartonu i wysypaniu wiadra małych gąbeczek wypełniających karton moim oczom ukazała się walizka okraszona ulotką informacyjną:\nWewnątrz walizki znalazłem ładowarkę, akumulator, taśmy do etykiet, oraz, oczywiście, samą drukarkę :)\nNie miał to być test walizki, dlatego skupmy się na samej drukarce :)\nPo wzięciu drukarki przeżyłem mały szok. Mimo naprawdę solidnego wykonania, całe urządzenie jest strasznie lekkie. Biorąc je do ręki spodziewałem się naprawdę sporego ciężaru, a odczucie miałem takie, jakbym wziął do ręki plastikową zabawkę. Razem z akumulatorem i kasetką z taśmą drukarka waży zaledwie 385g.\nDrukarka została wyposażona w klawiaturę ABC. Muszę szczerze przyznać, że ciężko mi było przyzwyczaić się do tego układu. Jednak lata korzystania z komputera dosyć mocno zakorzeniły w mojej głowie układ QWERTY, więc minęło kilka dobrych chwil, zanim przestawiłem się na klawiaturę ABC :) Dostęp do polskich znaków uzyskujemy poprzez dłuższe przytrzymanie danej literki, lub za pośrednictwem dedykowanego przycisku (na dole po prawej).\nDrukarkę LM 260P możemy uzbrajać w taśmy DYMO oznaczone symbolem D1:\nTaśmy te dostępne są w następujących rozmiarach i kolorach:\nDo wyboru – do koloru ;)\nNiestety nie jestem w stanie stwierdzić, jak długo wytrzymuje akumulator. Naładowałem go do pełna zaraz po otrzymaniu paczki i przez kolejne dwa tygodnie używałem drukarki wyłącznie na akumulatorze, drukując w sumie około 10 metrów etykiet. Po tym czasie wskaźnik naładowania nadal pokazuje pełną baterię ;)\nPrzygotowywanie etykiet jest proste i przyjemne. Piszemy, klikamy ikonkę drukowania (u góry po prawej), wybieramy ilość kopii i po kilku sekundach mamy gotową etykietę.\nJak widać na powyższej fotce, drukarka została wyposażona w gilotynkę do ucinania wydrukowanych etykiet.\nEtykietki możemy zapisywać w pamięci, by w przyszłości móc do nich szybko wracać.\nSame etykiety wychodzą przez szparkę w górnej części urządzenia:\nGotowa etykietka wygląda tak:\nEtykiety są drukowane w rozdzielczości 180 dpi, więc wydruki nie są idealnie gładkie i z bliska widać pojedyncze “piksele”. Patrząc jednak na nie z normalnej odległości (~20cm), te poszarpane krawędzie stają się zupełnie niewidoczne.\nNagrałem dla Was krótkim filmik, na którym pokazałem, jak wygląda przygotowywanie i drukowanie etykiet:\nDrukarka LM 260p pozwala w dosyć swobodny sposób personalizować drukowane etykiety. W ustawieniach etykiet możemy np. wyrównać tekst do lewej, prawej, lub go wycentrować:\nSame etykiety mogą mieć zmienną długość (dostosowywaną do długości tekstu), lub stałą długość wyrażoną w milimetrach:\nMożemy także zmieniać wielkość czcionki, jaką jest drukowany tekst:\nDo wyboru mamy także sześć różnych stylów tekstu:\nA także trzy rodzaje samej czcionki:\nDrukowane etykiety możemy ozdabiać jedną z wielu dostępnych ramek:\nA także drukować etykietę jako odbicie lustrzane. Funkcja ta może być przydatna przy drukowaniu etykiet na przezroczystych taśmach i naklejaniu ich na szyby.\nOprócz liter i cyfr w etykietach możemy wykorzystywać cały wachlarz znaków graficznych (są chyba wszystkie znaki przydatne majsterkowiczom;)\nDo wyboru mamy również prawie 100 graficznych clipartów, które możemy dodawać do etykiet:\nJak widzicie, pole do popisu jest olbrzymie :)\nKilka słów o samych etykietach\nStandardowe poliestrowe taśmy są odporne na wodę, oleje, smary i większość łagodnych rozpuszczalników, więc z powodzeniem nadają się do używania w warunkach warsztatowych. Są też odporne na temperatury od -18°C do 90°C, więc nie musimy się martwić o to, że etykieta naklejona na obudowę nagrzewającej się szlifierki ulegnie zniszczeniu :) Nie groźne są im także promienie UV, więc etykietować możemy także rzeczy wystawiane na działanie promieni słonecznych.\nTrwałość etykiet zawdzięczamy termotransferowej technice druku. Drukarka nie używa żadnych tuszy i tonerów, więc wydruk nie może się zetrzeć czy rozmyć.\nDruk termotransferowy ma jeszcze jedną zaletę – nie wymaga żadnego tuszu lub tonera, więc naszym jedynym zmartwieniem jest zakup nowych taśm :)\nTestowanie odporności etykiet\nCały ten materiał pojawił się w dziale TESTY, więc wypadałoby coś przetestować ;) W samej drukarce raczej nie ma co testować – działa i tyle. Przetestowałem dla Was zatem same etykietki, sprawdzając, jak radzą sobie z oddziaływaniem różnych substancji, które można spotkać w warsztacie.\nPrzed przystąpieniem do testu wszystkie etykietki zostały naklejone na czystą i odtłuszczoną szybę:\nKażda z etykiet została ubrudzona oznaczoną substancją:\nPo upływie 60 minut szyba z etykietami została przemyta szmatką nasączoną wodą z odrobiną płynu do mycia naczyń. Po przeprowadzonej próbie etykietki wyglądają tak:\nWyniki testu bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły. Jedynie etykieta narażona na działanie rozpuszczalnika poległa w walce. Cała reszta etykiet nie dość, że się nie zniszczyła, to nawet się nie odkleiła od szyby :) Nawet etykietka, która przez godzinę była w całości zalana wodą, nadal dzielnie się trzyma.\nJak już wspominałem na początku postu, wpadłem w małą manię etykietowania ;) Na pierwszy ogień poszła szafka narzędziowa. Z narzędzi od czasu do czasu korzysta kilka osób poza mną, a ja strasznie nie lubię, jak ktoś coś odkłada nie na swoje miejsce, więc elegancko podpisałem miejsce leżakowania wszystkich najważniejszych sprzętów:\nNa powyższym zdjęciu załapały się także tacki na faktury, które także zostały tymi etykietami ;)\nW Dremelowej walizce miałem dwa pudełeczka z różnimi końcówkami. W jednym z nich mam zestaw różnych końcówek do cięcia, a w drugim do szlifowania. Oba pudełka są z zewnątrz identyczne, więc wiecznie mi się myliły. Wydrukowałem dwie etykiety i problem z głowy :D\nSwojej własnej etykietki dorobił się także słoiczek z YerbaMate (w drodze do mnie jest jeszcze kilka Yerb, więc etykietki na słoiczkach jak najbardziej się przydadzą:)\nPowoli zacząłem też drukować etykietki do szufladek wiszących na ścianie. W sumie mam ich kilkaset, więc przede mną jeszcze kupa roboty, ale zdecydowanie warto poświęcić te kilka godzin, bo drukowane etykietki są dużo czytelniejsze od tych pisanych długopisem na wyciętych wcześniej paskach papieru :)\nEtykietkami poopisywałem również wszystkie urządzenia podłączane do prądu. Dzięki temu nie muszę się zastanawiać, która ładowarka zasila dany gadżet ;)\nNawet biurowe klipsy pomagające utrzymać ład i porządek w kablach dorobiły się swoich etykiet:\nJak widzicie, dla takich etykiet można znaleźć od groma zastosowań. Czy jest to sprzęt niezbędny? Raczej nie, ale na pewno może pomóc zaprowadzić ład i porządek wśród narzędzi, kabli, dokumentów i pudełek z różnymi rupieciami.\nNa koniec chciałbym podziękować polskiemu dystrybutorowi marki DYMO – sklepowi DYMO.com.pl, za możliwość przetestowania tej drukarki i otykietowania całego warsztatu :D\n32 komentarzy do “Drukarka etykiet DYMO LabelManager 260P”\nBart 9 grudnia 2013, godz. 10:20\nFajna zabawka. Na długo starcza jedna taśma?\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 9 grudnia 2013, godz. 10:25\nCiężko powiedzieć. W zestawie miałem taśmę 12×3 (12mm szerokości i 3 metry długości) i wystarczyła do natrzaskania sporej ilości etykiet. Później kupiłem sobie taśmę 9×7 (9mm o długości 7 metrów) i jeszcze jej nie zużyłem :)\nWszystko zależy od tego, jak długie etykiety się drukuje. Jedna etykieta może mieć 5cm, druga 15cm, więc tak ilościowo tego nie oszacujesz :)\ngrzela 18 grudnia 2013, godz. 10:32\nSą dostępne zamienniki za około pół ceny – niestety bo nie ma opinii, więc trzeba ryzykować\nJakub Niżniowski 9 grudnia 2013, godz. 13:35\nNokia 3310? ;)\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 9 grudnia 2013, godz. 14:09\nAno. Z sentymentu sobie kupiłem tydzień temu i używam jako podstawowego telefonu ;)\nSarkazm 23 stycznia 2014, godz. 11:19\nMam trzynastoletnią. Przeżyła kilkadziesiąt upadków, kąpiel w kanale, leżenie w śniegu (prawie 2 tygodnie) i ciągle działa!\nMariusz Smolak 10 grudnia 2013, godz. 12:33\nMam inną drukarkę Dymo, mniej zaawansowaną ale używa podobnych taśm. Niestety taśmy idą w błyskawicznym tempie (używamy w sklepie). W przypadku podpisywania rzeczy w szafie, gniazdek itp to nie będzie żaden problem z kosztami eksploatacyjnymi. Ale już przy podpisywaniu każdej szufladki to w przypadku dobrego warsztatu i 4 rolki mogą pójść :)\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 13 grudnia 2013, godz. 09:44\nJa mam kilkaset szufladek, więc trochę mnie to przeraża ;) Na szczęście połowa jest jeszcze pusta, więc wydatek rozłoży się w czasie :D\nBeGie 28 grudnia 2013, godz. 23:59\nJa w ogóle nie widzę sensu kupna tej drukarki. Nie lepiej kupić papier samoprzylepny biały lub samoprzylepny transparentny (podobny jak do przeźroczy), uruchomić laserową drukarkę i puścić na A4 30 etykietek? Gilotyna lub nożyczki i gotowe. Po pierwsze UV, CIEPŁO (!!!) ani wilgoć nie zaszkodzi naszym karteczkom. Nawet jeśli kartka się odklei czy zacznie łuszczyć pod wpływem wody… (tylko kto miał przypadek w warsztacie zapryskania półek płynem do mycia naczyń czy benzyną :D ), to możemy dodrukować następne. Na mojej HP1018 przy zamienniku tonera 20zł i kartce za 90gr tj. 20zł/3000str=0,006… + 0,90zł to daje niecałą złotówkę za 30 etykietek :)\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 29 grudnia 2013, godz. 02:20\nSens jest w wygodzie :)\nTo, o czym mówisz, przerabiałem z etykietkami do szufladek, których mam kilkaset. Na początku było fajnie, bo wydrukowałem sobie dwie kartki A4, pociąłem i było elegancko. Gorzej było później, bo jak zapełniałem pojedynczo kolejne szufladki, to nie miałem dla nich etykiet, bo musiałem czekać, aż znowu uzbiera mi się ich kilkadziesiąt. I skończyło się to tak, że te pierwsze etykiety miałem drukowane, a kolejne już pisane długopisem ;)\nPewnie wiele zależy od tego, do czego ktoś wykorzystuje etykiety. W moim przypadku będą to pojedyncze etykiety drukowane co jakiś czas, więc z kartką A4 zwyczajnie nie chciałoby mi się bawić.\nwww 12 grudnia 2013, godz. 20:50\no yerba :) Jaką pijesz/polecasz ?\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 12 grudnia 2013, godz. 22:03\nJeszcze jestem na etapie szukania tej najlepszej :)\nMrLewerence 12 grudnia 2013, godz. 21:02\nFajna drukarka, ale taśmy odporne na UV trochę są przereklamowane. Mam kilka drukarek, 1 Brother P-Touch 1280, 2 x Dymo: LetraTag, i Rhino Pro 5000. Ani brother, ani dymo nie ma trwałych taśm. Prawdopodobnie jest to przypadłość drukarek termicznych.\nCo do zużycia taśmy. Na instalacjach elektrycznych schodzi średnio 2 taśmy `12 po 3 metry kaseta. No i ta “zabawka” LetraTag jest trochę taśmo-oszczędna. Rolka drukująca jest blisko nożyka, co powoduje ścięcie taśmy na 3 znaki po wydruku.\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 13 grudnia 2013, godz. 09:43\nCzemu kupujesz 3-metrowe taśmy? Dużo korzystniej cenowo wychodzą te 7-metrowe (sama plastikowa kasetka jest pewnie też wliczona w cenę, więc dłuższa taśma zawsze będzie tańsza w przeliczeniu na metr:)\nMrLewerence 13 grudnia 2013, godz. 16:29\nPromocja, na drukarki LetraTag i taśmy, była w miejscowym markecie (Aldi – DE), kupiłem ich ze 20 rolek po 3€ ;) rózne rodzaje, UV, do prasowania na ubrania, plastikowe, przeźroczyste. Do Brothera i Rhino oczywiście 7 metrowe.\nradio jacek 23 grudnia 2013, godz. 20:22\nWłaśnie jestem również ciekaw, jak zachowają się tutaj naklejki na zasilaczach po kilku tygodniach używania. Doświadczyłem na razie tego że taśmy Dyno przy cieple zaczynają się odklejać, a klej trudno doczyścić inaczej niż rozpuszczalnikami.\nŁukasz Więcek - Majsterkowo.pl 23 grudnia 2013, godz. 20:23\nPóki co się trzymają :) Jak się przypomnisz za parę tygodni, to dam znać, jak wtedy będzie wyglądała sytuacja :)\nMichał 18 grudnia 2013, godz. 20:40\n“Trwałość etykiet zawdzięczamy termotransferowej technice druku. Drukarka\nnie używa żadnych tuszy i tonerów, więc wydruk nie może się zetrzeć czy\nMam w pracy drukarki do etykiet, które drukują w sposób termotransferowy i za pomocą taśmy z tuszem. Minusem termotransferu jest to że jak go rozgrzejesz to sie zetrze. To tak jak paragon. Sam spróbuj. U nas mamy drukarki zebra bodajże.\nmartiss 15 stycznia 2014, godz. 23:46\nMichał – zawodowo zajmuję się tematem etykietowania. Drukarki Zebra są bardzo dobre, chyba lider na świecie i w Polsce. Kwestia ścierania się to problem złego doboru mediów. Standardowe tanie etykiety foliowe wytrzymują 60 – 90stC i nadruk się nie ściera. 150stC wytrzymują etykiety poliestrowe. Są też etykiety które nie ulegną zniszczeniu (nadruk też nie) nawet powyżej 500stC. Gdybyś miał pytania to pisz śmiało.\nA odnośnie testu – z całym szacunkiem, Dymo to zabawki, które są rozdawane po kosztach, a krocie producent zarabia na materiałach eksploatacyjnych. Sprzęt dobry tylko dla osób drukujących pojedyncze etykiety. Jeżeli drukujesz 1, 5, 10tys i więcej, z daleka od drukarek Dymo, Casio i Brother, bo zbankrutujesz.\nDarek 25 grudnia 2013, godz. 17:59\nDodam coś od siebie strasznie mnie denerwują te taśmy bo jak opisałem przewody\ni na kabelkach ponaklejałem opisy to same się poodklejały (materiał taśmy nylon czy coś\ntam innego jest na tyle twardy że po załamaniu i sklejeniu z sobą dwustronnie taśmy powoduje odklejanie się opisów . Walczyłem myślałem że tasiemka dyno stara\nale po zakupieniu nowej dokładnie to samo . Koszty wydruku niewspółmierne do ilości .\nW/G mnie raczej bardzo nieciekawa propozycja . Taśiemka ok 50 zł ceny jak w HP .\nPopak 29 grudnia 2013, godz. 15:00\nDo oznaczeń kabelków stosuje się koszulki termokurczki i nic się nie odkleja :-) Trzeba wiedzieć czego użyć.\ndd 6 czerwca 2014, godz. 15:29\nZa ile można ją kupić pokazuje PS4:)\nAnonim 5 kwietnia 2015, godz. 18:29\nTeraz pokazuje gta5\nKz 27 października 2015, godz. 12:17\nWiem, że to już sporo czasu po teście ale interesuje mnie czy standardowe etykiety nadają się do oklejania kabli np. robiąc tzw. flagę?\nCzy można drukować w pionie?\nSpokojnie można robić z nich flagi na kablach. W pionie drukować też chyba można (nie mam teraz jak sprawdzić, ale wydaje mi się, że była taka możliwość).\nKz 27 października 2015, godz. 17:32\nPo prostu ktoś wcześniej napisał że etykiety są na tyle twarde że po sklejeniu w pół w tzw flagę rozklejają się :/\nNie wiem jak się odnieść do tematu bo chcę oklejać głównie kable a rurki termokurczliwe też nie rozwiążą problemu bo przewody sa różnej grubości i czesto są zakończone już wtykami.\nŁukasz Więcek AutorAdministrator 27 października 2015, godz. 18:07\nTe podstawowe tasiemki są bardzo cieniutkie i giętkie :)\nKz 27 października 2015, godz. 18:39\nDziękuję za odpowiedź. Byłem już przekonany do Brothera E100 ale chyba jednak wybiorę dymo. Dokładnie model Dymo 280. Podobne pieniądze w porównaniu do Brothera a dużo większe możliwości a do tego klawiatura qwerty i możliwość podłączenia pod PC. No nic, zobaczymy czy wyjdzie mi to na lepsze. Pozdrawiam serdecznie.\nKlemen5 17 września 2016, godz. 19:09\nNie zgłębiałem się zbytnio w komentarze, ale ja pracuję na drukarce ink jet firmy Linx (Promark Serwis), a dokładnie Linx 5900 i także mogę powiedzieć, że spełnia moje oczekiwania w stu procentach. Nie wiem, czy jest Wam znany ten producent, ale zachęcam do zapoznania się z ofertą, gdyby ktoś poszukiwał równie dobrego sprzętu co wymienione w tekście drukarki: http://www.promarkserwis.net.pl/znakowanie/inkjet/\nPiotr Pecyna 1 listopada 2016, godz. 11:39\nUżywam tej drukarki od roku. Zużyłem dwie taśmy po 7 metrów i jakość wydruku drastycznie spadła. Litery są niedodrukowane w całości. Może wystarczy przeczyścić głowicę, jeżeli tak to czym?\nSonia 19 lutego 2018, godz. 14:37\nCo zrobić, zakupić żeby literki były wyraźniejsze?\nTom-Druk 20 lutego 2018, godz. 10:23\nPiękna sprawa. Ciekawe, czy ten ład utrzymuje się na długo? :)\nCo do samej drukarki – Dymo ma tą wadę, że pasują do niej tylko części Dymo.. w których odbija sobie trochę niską cenę drukarki. Ale zabawka fajna.


Kto w rocznym PIT korzysta z rozliczeniowych preferencji? - GazetaPodatkowa.pl - GOFIN Wydawnictwo Podatkowe\nAktualnie jesteś: Gazeta Podatkowa (strona główna) » Gazeta Podatkowa NR 92 (1654) z dn. 18.11.2019 » Kto w rocznym PIT korzysta z rozliczeniowych preferencji?\nOsoba fizyczna dokonuje rocznego rozliczenia w pdof dochodów opodatkowanych według skali podatkowej zasadniczo poprzez złożenie indywidualnego zeznania na formularzu PIT-37 lub PIT-36. Niektórzy podatnicy,


Coldplay o imigrantach i ich tragediach na Morzu Śródziemnym (WIDEO)\nMUZOTAKTTeledyskiColdplay o imigrantach i ich tragediach na Morzu Śródziemnym (WIDEO)\n7 lipca 2017, 16:48\nTemat imigrantów zdominował najnowszy, animowany teledysk grupy Coldplay. Klip powstał do piosenki „Aliens”, która pochodzi z zapowiadanej EP-ki formacji „Kaleidoscope”.\nMuzycy grupy Coldplay nie pozostają obojętni na los uchodźców, którzy przez Morze Śródziemne próbują dostać się do Europy, co czasami kończy się tragedią.\nBrytyjska formacja postanowiła przeznaczyć dochód ze sprzedaży piosenki „A L I E N S” fundacji, która zajmuje się pomocą tym, którzy chcą dopłynąć na Stary Kontynent, by odmienić swoje życie.\nPiosenka „A L I E N S” pochodzi z EP-ki, zatytułowanej „Kaleidoscope EP”, która ukaże się 14 lipca 2017 roku w formie cyfrowej i kompaktowej, zaś od 4 sierpnia będzie dostępna na CD i winylu.\nWspółautorem kompozycji jest wielka legenda muzyki, Brian Eno (eksmuzyk Roxy Music, ceniony artysta solowy oraz producent, między innymi U2). On też nadał jej brzmienie do spółki z Markusem Dravsem (Arcade Fire, Mumford & Sons, Kings Of Leon).\nW teledysku mroczna sytuacja, w której znajduje się rodzina kosmitów współgra z warstwą muzyczną. Utwór „Aliens” powstał przy współpracy z Brianem Eno i Markusem Dravsem. Klip wyreżyserowali Diane Martel i Ben Jones. Teledysk można zobaczyć poniżej.\nDochód z utworu zostanie przekazany maltańskiej fundacji Migrant Offshore Aid Station.\nGuy Berryman (gitara basowa, chórki, klawisze, perkusjonalia), Jonny Buckland (gitara prowadząca, chórki, klawisze, harmonijka), Will Champion (perkusja, chórki, fortepian) i Chris Martin (śpiew, fortepian, klawisze, gitara rytmiczna) zdecydowali, że przeznaczą dochód ze sprzedaży piosenki na rzecz założonej na Malcie fundacji Migrant Offshore Aid Station (MOAS), która ratuje przed utopieniem się uchodźców, próbujących przedostać się przez Morze Śródziemne.\nAngielscy muzycy są jednymi z patronów organizacji. Więcej o niej można się dowiedzieć pod tym adresem: www.moas.eu.\nMateriał wyprodukowali Rik Simpson, Daniel Green i Bill Rahko. Wisienką na torcie jest tu nowa wersja kolaboracji pomiędzy Coldplay a The Chainsmokers w „Something Just Like This”, nagrana w kwietniu 2017 w Tokio. We współpracy powstała również piosenka „Miracles (Someone Special)”, z udziałem rapera Big Seana.\nEP-ka „Kaleidoscope” to mniejsza i młodsza siostra albumu „A Head Full Of Dreams” z 2015 roku, który na całym świecie sprzedał się w ponad 5 mln egzemplarzy. W Polsce pokrył się podwójną platyną. W swej karierze Anglicy zdobyli ponad 60 nagród, w tym 9 statuetek BRIT, 5 MTV Video Music i 7 Grammy. Na całym świecie ich albumy znalazły ponad 80 milionów nabywców.\nGrupa Coldplay działa od 20 lat. W dorobku ma siedem płyt, z których ostatnia to „A Head Full Of Dreams” z grudnia 2015 roku. Na całym świecie ich albumy znalazły ponad 80 milionów nabywców. Zespół ostatnio nagrał piosenkę „Something Just Like This” z duetem The Chainsmokers.\nColdplay nowa piosenka


Jak zrobić przytulność w domu\n1 34 genialne sposoby tworzenia przytulności w mieszkaniu bez naprawy.\n3 Jak zrobić przytulność w domu\n3.1 Bez którego komfort w domu jest niemożliwy\n3.1.1 Stylistyka pokoju\n3.1.2 Dekorowanie przytulnego mieszkania\n34 genialne sposoby tworzenia przytulności w mieszkaniu bez naprawy.\nAch, morze! Spacerując nadmorskim piaskiem lub kamyczkami, zawsze staramy się wziąć na pamięć elegancką muszlę lub niezwykły kamyk. Ale wyłonią uroczy świecznik lub doniczki na kwiatek.\nDekoracja werandy lub ganku jest bardzo ważna na obszarze podmiejskim, jeśli reszta przestrzeni jest pięknie i oryginalnie zaprojektowana, nie należy zapominać o projekcie wejścia do prywatnego domu. Ładne wejście do domu i ve.\nTak się dzieje - przychodzisz do domu, a w domu jest czysty i lekki, a styl jest wyczuwalny, ale niewygodny. Lub vice versa - jak i nic specjalnego w tym domu, ale nadal przytulne, dobre, nie chcesz odejść. Jakie są elementy przytulności w domu, które tworzą w nim atmosferę? O co chodzi? Czy to tylko w gościnności gospodarzy?\nHarmonia w pokoju jest tworzona poprzez dodanie prostych, ale niezbędnych rzeczy do wnętrza. Produkty do przytulności w domu można znaleźć dosłownie w każdym sklepie. Na przykład zwykła zasłona, wybrana zgodnie z zasadami, może stworzyć odpowiednią atmosferę w pomieszczeniu, a jeśli nie zostaną spełnione proste warunki, to tylko doda chaosu.\nJeśli pokoje w domu są małe, a następnie zagracać je ciężkimi meblami, nie jest to warte zachodu. Lepiej wymyślić ekonomiczną, ale skuteczną opcję, w której wszystkie szafki i półki będą ściśle funkcjonalne, a przestrzeń obliczana jest na tyle, na ile jest to możliwe. W małym pomieszczeniu nie ma potrzeby zawieszania ciężkiej wielowarstwowej zasłony, wystarczy tylko prosta ładna zasłona.\nJeśli podany jest parapet, bardzo odpowiedni będzie mały garnek z kwiatkiem. Ale jeśli nie "dogadujesz się" ze świeżymi kwiatami, jeśli umrą i wyschną, to nie musisz przezwyciężyć siebie i spróbować stać się pilnym hodowcą kwiatów. Wysuszone, nie zadbane rośliny tylko psują wrażenie. W tym przypadku preferuj małe bukiety sztucznych kwiatów, zwłaszcza, że można je umieszczać nie tylko na parapecie, ale także na wyższych poziomach szafek.\nW związku z tym, jeśli posiadasz duże pokoje, wtedy rośliny można wybrać dowolne - nawet palmy w wannie, choć nieśmiałe fiołki w małych doniczkach. W tym przypadku konieczne jest jedynie właściwe wybranie miejsca, w którym kwiaty będą wyglądały najbardziej opłacalnie. Jeśli twoje pokoje nie różnią się gigantycznymi rozmiarami, to preferuj rośliny średniej wielkości i małe. I pamiętajcie o tej ilości - zbyt wielu przedstawicieli flory kwitnącej może zamienić twój dom w arboretum, a to oczywiście nie zrobi ci dobrze.\nAle tutaj potrzebujesz jasnego oświetlenia o każdej porze dnia i nocy. Duże okno i oprawy oświetleniowe są mile widziane wokół obrzeża kuchni, której koncentracja powinna być przede wszystkim nad powierzchnią roboczą.\nJeśli chcesz, aby Twoja toaleta zawsze wyglądała przytulnie, usuń z niej wszystkie niepotrzebne rzeczy. W tych pomieszczeniach ważna jest przejrzysta funkcjonalność i czystość, a to jest trudne do osiągnięcia, jeśli istnieją obce rzeczy. Szczególnie psuje widok różnych domowych środków czyszczących, wiaderek, szczotek i szmat, które wiele przechowywać w łazience lub toalecie. Dla tych obiektów lepiej jest przydzielić jakiś domek w domu, może szafę na korytarzu. Lub, jeśli pozwala na to układ, zrób specjalną niszę w ścianie, gdzie chcesz usunąć wszystkie przybory do czyszczenia. Jeśli wolisz nadal umieszczać te przedmioty w łazience, przygotuj dla nich specjalną szafkę, najlepiej w głównych kolorach pokoju. Głównym celem - aby ukryć wszystko, co jest zbędne. W tej szafce możesz przy okazji ukryć kosz na brudną bieliznę.\nW samej łazience powinny pozostać tylko przedmioty higieny osobistej, ale dla nich wystarczą dwie lub trzy półki. Akcenty pomogą uporządkować oryginalne uchwyty na ręczniki, dywaniki podłogowe, a także ładne naklejki na kanalizację, które można dowolnie wybierać.\nWeź mnóstwo kartonów o różnych wielkościach i złożyć jeden łuk kwadratowy. Skrzynki zapiąć razem taśmy klejącej. Okleyte ich tapety z obrazem cegły lub beton. Teraz pozostaje podłączyć kominek do ściany - i voila - doskonała imitacja półki kominkowe gotowy! Zorganizować przestrzeń w kominku, a oddany do wianka. Mieniące się w różnych świateł, jest doskonałym substytutem naturalnego źródła ognia, a na półce kominku można umieścić zdjęcia w ramkach, pluszowe zwierzątka siedzieć lub umieścić porcelany rodziny.\nAle staram się nie przesadzić z czystości, sterylności, ponieważ muzeum całkowicie zabija urok domu. Przedstawiając gości przy wejściu Pokrowce i oko na rzeczy, do których one dotykają, istnieje ryzyko, bardziej niż kiedykolwiek, aby zobaczyć w swoim domu, ale nikt ich własne odbicie w lustrze idealnie czyste.\nW kuchni znajduje się przytulny dom wypełniony aromatem świeżych ciast, kawy i cynamonu, w sypialni i salonie jest zdominowany przez lekkie nuty kwiatowe, aw łazience i WC - świeży aromat z nutą cytrusów lub sosnowych igieł. Przy każdym z tych zadań, nowoczesne odświeżacze powietrza będą sobie z nimi radzić.\nMożna żyć bez końca w mieszkaniu i nie zauważają, co oczywiste - to miejsce, gdzie można spędzić znaczną część swojego życia, nie może pochwalić się domową atmosferą, więc pokój jest często używany do nocy, a czasami tylko uciska.\nKażdy chce, aby sytuacja w ich mieszkaniu była przytulna\nW domu, pozbawione komfortu, nie chce wrócić, to nie jest pełen energii i właścicieli gospodarstw domowych, może wydawać się pusta, ale wydaje się, że niezbędne meble i naprawy są wystarczająco dobre. Rzeczywiście, kosztowna dekoracja ścienna, luksusowe wypełnienie wnętrza i nowe urządzenia ze sprzączką nie są gwarancją przytulności w mieszkaniu.\nAby samodzielnie naprawić sytuację, musisz wyposażyć się w niezbędny zestaw wiedzy, jak stworzyć przytulność w domu. Trzeba zrozumieć, że praca musi być żmudna, ponieważ każdy szczegół w pokoju wpływa na ogólne postrzeganie pomieszczenia i, w połączeniu z innymi elementami, tworzy niezbędną atmosferę ciepła, życzliwości i przytulności.\nNie wystarczy znać technik projektowania, mieć rozwiniętą wyobraźnię, artystyczny gust i pieniądze na realizację kreatywnych pomysłów, wszystko to wystarczy, aby rozpocząć kolejny remont w mieszkaniu. Twoim zadaniem jest wnieść trochę serca do pokoju, a następnie mieszkanie będzie świecić długo oczekiwany komfort.\nBez którego komfort w domu jest niemożliwy\nPo ponownym przemyśleniu koncepcji domu możesz przystąpić do jego transformacji. Powinieneś zacząć od ogólnego sprzątania. Przede wszystkim skontrolować szafki i stoły, rodzaj wszystkie niepotrzebne rzeczy, ubranie nie nosić przez dłuższy czas i jest mało prawdopodobne, aby zostały wprowadzone, zbierać worki i torby i przygotować się w najbliższej przyszłości, aby nieść to wszystko do kosza. Jeśli ubrania wyglądają przyzwoicie, możesz spróbować przekształcić je w prowizję i zdobyć dodatkowe pieniądze na swoją gorliwość. Dziwne, jak może się wydawać, aby mieszkanie było przytulne, trzeba się najpierw czegoś pozbyć.\nKomfort w domu jest niemożliwy bez regularnego czyszczenia\nMusimy pozbyć się resztek energii - połamanych talerzy, kubków z przypiętymi uchwytami - wciągają nas w bagno przeszłości, które cenimy jako jabłko naszych oczu, w obawie przed prawdziwym i otwartym spojrzeniem w przyszłość.\nTeraz jest czas na ogólne czyszczenie w pokoju. Zwróć szczególną uwagę na przełączniki czyszczenia, tapicerkę meblową i zasłony. Teraz będziesz musiał monitorować stan czystości tekstyliów w domu, w przeciwnym razie trudno będzie osiągnąć komfort w mieszkaniu.\nZapewne zauważyłeś, że w wielu mieszkaniach nie ma zapachu, nie podobnego do żadnego innego. Mamy nadzieję, że nie napotkaliście zapachu, który przynosił nieprzyjemne doznania. Ale niestety nikt nie jest na to odporny. Doświadczone gospodynie wiedzą, że zapach, daleki od ideału, może pochodzić z prawie wszystkich przedmiotów w domu, jeśli nie są odpowiednio konserwowane. Powodem może być wilgotna szmata w łazience, która nie wysycha przez dłuższy czas, wytarty ręcznik do suszenia naczyń po praniu, zakurzone zasłony, a nawet książki, które są rzadko wycierane.\nJaki zapach w mieszkaniu jest mile widziany? Praktycznie wszyscy ludzie pozytywnie postrzegają lepką bergamotkę, delikatną wanilię, kojącą miętę i cytrynę z grejpfrutem. Domowa, przytulna atmosfera w mieszkaniu przyczynia się do smaków cynamonu, werbeny, świeżego drewna i świeżo parzonej kawy. Korzystny wpływ na świadomość mężczyzny pachnie kuszącym upieczeniem, ponieważ ten zapach znany jest z przytulności z odległego dzieciństwa.\nJak zrobić mieszkanie przytulne z zapachem? W sklepie zwracaj uwagę na półki z odświeżaczami powietrza, świecami zapachowymi, olejkami eterycznymi i wreszcie torebkami przypraw i ziół. Zanim kupisz źródło przyjemnego zapachu w swoim domu, porozmawiaj z rodziną, może jakiś zapach nie pasuje do członka Twojej rodziny lub wywołuje reakcje alergiczne.\nAby stworzyć przytulną kuchnię i szybko usunąć obsesyjny zapach tłuszczu, zainstaluj osłonę w mieszkaniu.\nKomfort wymaga zaprojektowania pokoju wygodnego dla oka oświetlenia i palety barw odpowiednio dobranej do stylu mieszkania.\nOświetlenie odgrywa ważną rolę w tworzeniu przytulnej atmosfery\nWyciszone oświetlenie sprawi, że mieszkanie będzie ponurą jaskinią, a zbyt jasne nie będzie musiało się spokojem i relaksem. W dekoracji ścian i mebli w domu pożądane jest przylgnięcie do ciepłej palety barw, jeśli pomieszczenie jest podzielone na strefy, ważne jest prawidłowe połączenie różnych kolorów.\nPomimo, że nowoczesne technologie posuwają się naprzód, niektórzy, a raczej z przyzwyczajenia, nadal prowadzą w domu manipulacji, które pozbawia mieszkanie najmniejszego komfortu, a wręcz przeciwnie podkreślają jego nędzę. Chodzi o naprawienie zasady "samodelkina". Najczęściej samoodprowadzanie trwa nieskończenie długo i ostatecznie zamienia się w "kawałek" - kiedy hydraulika zmienia działki, jeśli trzeba zaktualizować przestarzałe wykończenia w pustym miejscu, umieszcza się kawałek tapety, inny niż wcześniej wklejony.\nDlatego, aby dom był przytulny, warto zebrać myśli, zaoszczędzić pieniądze i zwrócić się do specjalistów, którzy naprawią profesjonalnie. Wyjątkiem od przepisów są rzemieślnicy, którzy lubią prace budowlane, ale tutaj ważne jest, aby osiągnąć wygodę przestrzegania ogólnie przyjętej technologii procesu, która zagwarantuje jakość naprawy w mieszkaniu.\nJeśli jest taka możliwość, udekoruj przytulne wnętrze, które łączy drewniane motywy. Wiadomo, że drewno w pokoju ma dobry wpływ na psychikę. Niektórzy projektanci używają sprytnej sztuczki - aby stworzyć komfort w mieszkaniu, wybierz materiały, które są wysokiej jakości imitacją drewna. Niech w dekoracji znajdują się elementy drewnianych rysunków, w domu, a jednocześnie stylowe belki, umieszczone na suficie domu.\nPołóż się na klasycznym układzie aranżacji przestrzeni życiowej. Ułóż meble w pomieszczeniach i zawieś dekoracje o różnych fakturach i fakturach z różnymi rodzajami powierzchni. Wyroby z wikliny dodadzą do pokoi specjalne rodzynki i przytulności, jeśli oczywiście mieszczą się w wyznaczonym wnętrzu. Jest miejsce na urządzenie kominkowe - pamiętaj, aby skorzystać z okazji i stworzyć osobisty przytulny "dom". Symulacja kominka jest nie mniej atrakcyjna i przyczynia się do ciepłej, ciepłej atmosfery.\nNie dążyć do osiągnięcia idealności form, pozwolić na pewne zamieszanie w projektowaniu metrów kwadratowych. Ale nie przesadzaj - kompletny chaos spowoduje całkowicie odwrotne uczucia, a nie jak wygodne. Dlaczego idealny porządek nie zapewnia wewnętrznej satysfakcji? To proste - człowiek zaczyna odczuwać stałe poczucie niepokoju, obawiając się, że jego nierozważne działania mogą zakłócić powstanie "sielanki".\nDla wygody w środku kuchni zaleca się postawienie stołu, który swoim wyglądem powinien zachęcić gości do zjedzenia posiłku. Cudownie jest, jeśli na wierzchu jest obrus i wazon z owocami. Wygodne powinny być także krzesła - połóż je w miękkich futerach tekstylnych i połóż małe podkładki. Stół, znajdujący się w pomieszczeniu pod ścianą, zdobią wiszące na ścianie "pyszne" obrazy, które nadają mieszkaniu przytulności.\nManifestując swoją kreatywność w kuchni, preferuj wygodę parzenia kawy i herbaty. W pokoju pojawi się niezwykły piknikowy czajniczek z zarozumiałym nosem, młynek do kawy w stylu retro, puszka po herbacie, ozdobiona koronką i starymi etykietami na górze. Twoim zadaniem jest osiągnięcie ciepłej atmosfery, którą wszyscy będą lubić.\nMłode rodziny zapewne będą miały pytanie: czy mieszkania wykonane w nowoczesnym lub nowoczesnym stylu będą przytulne? Projektanci twierdzą, że mogą, chociaż wymaga to dużego nakładu pracy.\nAby oderwać się od chłodu w przestrzeni biurowej i stworzyć przytulność w mieszkaniu, pomogą one wyrobom włókienniczym. Należą do nich zasłony, poduszki, obrusy, serwetki, panele do ścian. Nie bój się umieścić ottomans i ławek w korytarzu, bo często w korytarzu dla wygody nie ma dość, na którym usiąść. W przedpokoju otomana może być wygodnym podnóżkiem.\nPrzy okazji, dzięki zasłonom powierzchnia pomieszczenia z powodzeniem się powiększa, a okno powiększa się. Projektanci powinni powiesić zasłony w taki sposób, aby obejmowały nie tylko okno, ale także ściany pokoju po obu stronach. Przy zakupie zasłon należy wziąć pod uwagę szerokość 1,5 razy większą od struktury okna. Technika ta pozwoli Ci ozdobić zasłony pięknymi fałdami powietrza, szczególnie jeśli są wykonane z organzy. Pożądane jest dekorowanie zasłon w pozycji otwartej za pomocą przytulnych, dekoracyjnych klamer i elementów (kokard i motyli).\nTkaniny do umieszczenia w oknach mogą mieć obraz, niezależnie od tego, czy jest on na ścianach, czy nie. Spróbuj połączyć duży ornament na zasłonach z dużym obrazem na tapecie, a komfort mieszkania zostanie zapewniony.\nJeśli chodzi o dywany i gąsienice, mogą one pokrywać całą podłogę lub znajdować się w jednym miejscu. Ta ostatnia opcja jest bardziej odpowiednia do przytulnego zakwaterowania przy stole, fotelu lub sofie. Dla całej podłogi wybierz dywan ciemniejszy niż ściany, wielokolorowy jest odpowiedni do jednokolorowego wykończenia.\nAby przytulność w domu raczej nie była możliwa bez uwzględnienia "zielonego" projektu i jego podstawowych zasad. Nawet w pomieszczeniach biurowych zielone plantacje mogą zapewnić wyjątkową przytulną atmosferę. Nie oznacza to, że doniczki z kolorami pokojowymi powinny być wszędzie umieszczone, zmieniając mieszkanie w rodzaj ogrodu botanicznego.\nOgranicz kilka doniczek i ułóż je, koncentrując się na niezbędnych warunkach dla każdego kwiatu. W salonie zwyczajowo umieszcza się na zewnątrz kwiaty, na przykład figi i palmy. W sypialni warto mieć na roślinach parapetowych, które produkują tlen - aloes i kalanchoe.\nKolejny ważny niuans - garnek zawieszony na suficie ze zwisającymi trzpieniami i pączkami pozwoli zmniejszyć wysokość sufitu pomieszczenia, a posadzka, wręcz przeciwnie, podniesie ją i doda przestrzeni i przytulności do małego mieszkania.\nDekorowanie przytulnego mieszkania\nPuste ściany pokoju są ozdobione osobistymi fotografiami, nadają mieszkaniu indywidualności. Eleganckie wazony, statuetki, świeczniki ze świecami, umieszczone na stoliku nocnym i stoliku kawowym wyglądają przytulnie. Jeśli chcesz powiesić kilka jasnych dekoracji lub listów na ścianach, co również jest mile widziane, lepiej wybrać to miejsce w delikatnych, neutralnych odcieniach.\nJedna z szaf z lustrzaną panoramą, aby stworzyć wygodę w mieszkaniu, może być przeznaczona na pamiątki przywiezione z podróży i podróży zagranicznych, prezenty otrzymane od krewnych w pamiętnych terminach. Co najmniej raz w miesiącu wytrzyj muszle, talerze i ceramikę z kurzu, w przeciwnym razie wyświetlacz zamieni się w niechlujne miejsce, z dala od przytulności.\nMistrz na pewno spodoba się pomysłowi stworzenia osobistej przytulnej przestrzeni w mieszkaniu dla swoich kreacji. Baw się kształtami i kolorami dekoracyjnych poduszek otoczonych oryginalnymi poszewkami na poduszki. Stwarzając atmosferę komfortu w swoim mieszkaniu, przestrzegaj zasad wystarczalności dekoracji i przedmiotów w pokoju, a nie ich nadmiaru.\nTeraz wiesz, jak stworzyć przytulność w domu własnymi rękami. Spróbuj skonsultować się z domownikami i naucz się wyznaczać granicę pomiędzy pięknem i wygodą, ostrymi kontrastami i spokojem w komfortowej, ciepłej atmosferze. Unikaj sąsiedztwa małych jasnych elementów, które nie pasują do siebie stylowo, uważaj na lustra, które jeśli zostaną umieszczone nieprawidłowo w pomieszczeniu, przyczynią się do gromadzenia się ujemnej energii w mieszkaniu.


Jasmine Nourishing Hair Shampoo to odżywczy szampon jaśminowy do włosów od firmy Kallos. Produkt do włosów suchych i zniszczonych. Głęboko nawilża, odżywia włosy i skórę głowy. Regeneruje osłabione końcówki. Ułatwia rozczesywanie. Po aplikacji włosy stają się miękkie w dotyku i niezwykle lśniące.


Edukacja - szkoła, studia, egzaminy... - z-Forum.pl\nz-Forum.pl - Gry, Technologie oraz vlogi YouTube / Hyde Park / Szkoła – pytania, problemy i gotowce / Edukacja - szkoła, studia, egzaminy...\nEdukacja - szkoła, studia, egzaminy...\nRE: Edukacja - szkoła, studia, egzaminy...\nSuper link- dzięki\nA są mamusie które zapisały swoje dzieci do prywatnej szkoły podstawowej Łódź bo bardzo mnie ciekawi jaką ma opinie wśród mam. Moje dziecko w tym roku poszło do szkoły, na razie nie skarży się i nie żali ale wiecie chciałam mieć pewność że wybrałam dobrze. Przecież tu chodzi o dziecko i jego edukację.\nPrzeprowadzanie szkoleń jest bardzo ważne, pracownicy dzięki nim czują się docenieni i przykładają się lepiej do pracy, ale przede wszystkim są bogatsi o nową wiedzę. Tutaj znajdziesz jedno z najpopularniejszych szkoleń sprzedawców\nDobrą podstawówką w Warszawie jest Szkoła Podstawowa im. Samuela Bogumiła Lindego. Jest to szkoła prywatna, której uczniowie osiągają bardzo dobre wyniki w wielu międzynarodowych konkursach. Szkoła jest prowadzona przez Fundację Ewangelickie Towarzystwo Oświatowe powstałą w 2007 roku. Szkoła jest otwarta dla młodzieży wszelkich wyznań (oraz osób niewierzących), choć dla zainteresowanych propagowana będzie wiara ewangelicka i etyka protestancka. Dla zainteresowanych :\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 10.01.2018 13:38 przez geyson.)\nAktualny czas: 24.01.2018, 10:08 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)


Zamów - catering2be\nZaznacz - WARSZAWA - jeżeli dostawa jest na terenie: Warszawy\nZaznacz - II STREFA - jeżeli dostawa jest na terenie: Rawa Mazowiecka, Józefów, Otwock, Wyszków, Legionowo, Radzymin, Wołomin, Zielonka, Kobyłka\nDieta Slim to program dla tych, którzy chcą w sposób smaczny i zdrowy obniżyć swoją masę ciała.\nDieta Sport to program dla osób intensywnie uprawiających sport, które nie mają czasu na przygotowywanie sobie posiłków\n2be Vege A\nWariant A to dieta wykluczająca z Twojego jadłospisu mięso oraz ryby i owoce morza. Odpowiednio zaplanowana i zbilansowana, tak aby pokryć zapotrzebowanie organizmu na składniki takie jak białko, aminokwasy i witamin B12.\nWariant B to dieta, z której wykluczono mięso. Natomiast znajdują się w niej ryby i owoce morza. Odpowiednio zaplanowana i zbilansowana, tak aby pokryć zapotrzebowanie organizmu na składniki takie jak białko, aminokwasy i witamin B12.\nJesteś świadomą mamą która chce się odżywiać dla dwojga, a nie za dwoje? Ten program jest właśnie dla Ciebie. Wykluczamy z niego produkty niewskazane w tym stanie fizjologicznym. Dbamy natomiast o to, aby pokryć Twoje zapotrzebowanie na wszystkie witaminy i składniki mineralne.\nZdiagnozowano u Ciebie cukrzycę lub tzw. stan przedcukrzycowy? Odpowiednie odżywianie jest teraz bardzo ważne, ponieważ wpłynie nie tylko na Twoje samopoczucie, ale stan zdrowia. Odpowiednia dieta pomoże Ci uregulować poziom cukru we krwi\nProgram, z którego wykluczone zostały wszystkie produkty zawierające gluten. Nie spożywasz glutenu? To żaden problem. Przygotujemy dla Ciebie zestaw posiłków, w których produkty glutenowe odpowiednio zastąpimy.\nProgram Vip to indywidualny program skonstruowany specjalnie dla Ciebie. Układamy dietę specjalnie pod Twoje wymagania po konsultacji z dietetykiem, a podczas całej diety gwarantujemy stały kontakt z dietetykiem monitorującym proces.\nProgram 3 posiłków z dowolnego wariantu kalorycznego. Odpowiedni dla osób, które same potrafią uzupełnić swoją dietę pozostałymi posiłkami. Idealny zestaw do zabrania ze sobą do pracy\nWybierz ilość dni 510152030Dowolna ilość\nWybierz, na ile dni chcesz złożyć zamówienie. Pamiętaj o zaznaczeniu czy dieta ma się również pojawić w sobotę i niedzielę. Dieta na weekend dostarczana na 2 dni.\nZamówienie na kolejny dzień można złożyć do godziny 11:00\nMasz jakieś pytania? Zadzwoń do nas 694 424 069 (9:00 - 17:00)\nFaktura zostanie wysłana wraz z Twoją pierwszą dostawą lub mailowo\nINFORMACJA : Dostawy cateringu realizowane są na terenie Warszawy, Rawy Mazowieckiej, Wyszkowa, Legionowa, Otwocka, Józefowa i okolic. W przypadku dostawy poza teren ww. miast, prosimy o oczekiwanie na kontakt ze strony biura, aby potwierdzić możliwość realizacji dostaw.\nJeżeli chcesz zapłacić karta przy dostawie, zaznacz płatność gotówką i skontaktuj się z nami w celu ustalenia szczegółów lub napisz tą informację w polu dodatkowe uwagi które znajduje się powyżej.


Pokoje do wynajęcia Pułtusk - Stancje - Pokój do wynajęcia dla uczących się lub pracujących, singla lub pary w Pułtusku\nPokoje Mińsk Mazowiecki,\nPokoje do wynajęcia Pułtusk - Stancje i pokoje do wynajęcia\nPokój umeblowany Aleja Wojska Polskiego\nWynajmę mieszkanie bezczynszowe w Putusku\nPokój wolny od zaraz Szembeka\nPrezentacja mieszkań i pokoi jest całkowicie bez opłat! dla wygody klientów można oglądać lokale W dni powszednie oraz dni wolne od pracy !...\nPokój umeblowany Kopernika\nparter/2 tak 850 zł\nDuży pokój z tarasem do wynajęcia tylko 30 minut od Centrum Warszawy Samodzielny zamykany pokój 30 m2 z tarasem do wynajęcia na terenie...\nPokój umeblowany Bagno\nPokój w Centrum ul. Bagno Do wynajęcia pokój 12 m, mieszkanie 2 pokojowe Pokoje oddzielne rozkładowe zamykane. Mieszkanie z właścicielką...\nPokój umeblowany Zagłoby\nPokój w Ursusie ul. Zagłoby Do wynajęcia pokój w Ursusie, mieszkanie 2 pokojowe pokoje oddzielne zamykane. W pokoju meble, telewizor...\nPokój umeblowany Kacpury\nPokój ul. Kacpury Rembertów Do wynajęcia pokój dla osoby pracującej pokój znajduje się w domku 1 rodzinnym oddzielne niezależne wejście,...\nPokój wolny od zaraz Kazury\nBez właściciela -ursynów, ul. Kazury Do wynajęcia pokój w mieszkaniu bez właścicieli Mieszkanie jest 3 pokojowe , w każdym pokoju mieszka...\n530 zł 530 PLN\nPokój wolny od zaraz Ciołka\nBez właściciela-Wola ul. Ciołka Pokój 20 m w mieszkaniu 3 pokojowym bez właściciela Pozostałymi lokatorami są osoby pracujące w wieku ok 30...\nPokój umeblowany Wiolinowa\nPokój na Ursynowie ul. Wiolinowa Do wynajęcia pokój 12 m w mieszkaniu 3 pokojowym Mieszkanie z małżeństwem właścicieli. Pokoje oddzielne...\nPokój umeblowany Wołoska\nPokój 11 m ul. Wołoska -mokotów Do wynajęcia pokój w mieszkaniu 2 pokojowym Mieszkanie z właścicielką emerytką. Pokój umeblowany...\n(Pułtusk + 10 km)\n123 zł 123 PLN\nPokój wolny od zaraz Ciółkowo Rządowe\nCiółkowo Rządowe(Pułtusk + 10 km)\nparter/1 nie 1 zł\nSprzedam działki rolno-budowlane. Nr 188 i 114. Powierzchnia działki nr 188: 2,17 ha. Powierzchnia działki nr 114: 0,20 ha. Lokalizacja: pułtusk, gmina...\nWitam, poszukuję pokoju w miejscowości Pułtusk. Proszę o kontakt.


Liga włoska: Szczęsny będzie strzegł bramki przed Milikiem i Zielińskim - Ligi zagraniczne - Piłka nożna - Sport - wydarzenia sportowe - piłka nożna, piłka ręczna, euro 2012, koszykówka, siatkówka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n24 stycznia 2020, 12:30 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nZ jednej strony chodzi o trzy punkty, jak w każdym innym przypadku. Ale z bardziej emocjonalnej perspektywy to dla mnie rzeczywiście szczególny mecz, bo jestem bardzo związany z tym miastem. Czas, który tam spędziłem, był niezwykły. To było coś, co głęboko mną poruszyło, czułem niesamowite przywiązanie - powiedział trener Juventusu, który w środę pokonał Romę 3:1 w ćwierćfinale Pucharu Włoch.\nWreszcie był to zespół z charakterem i właściwym nastawieniem. Zobaczyłem u chłopaków wiele pozytywnych sygnałów. Pojawiła się ta sportowa +trucizna+, której wcześniej nam brakowało. Teraz musimy to podtrzymać. Jestem przekonany, że jeśli odbudujemy pewne techniczne i mentalne mechanizmy, dokonamy wielkich rzeczy i znów będziemy się cieszyć grą - skomentował Gattuso po wtorkowym spotkaniu Pucharu Włoch.\nJuventus napoli Piotr Zieliński Arkadiusz Milik piłka nożna


Strona startowa - Leon Müller - Facharzt für Frauenheilkunde und Geburtshilfe\nder Universität Breslau, Polen\nAbschluss 1981: Arzt\n03/1992 – Approbation als Arzt, Düsseldorf\n05/1992 – Facharztprüfung Frauenheilkunde und Geburtshilfe\nAbschluss 04/1985 – 1.Spezialisierungsgrad\nArzt für Geburtshilfe und Gynäkologie, Breslau\nAbschluss 04/1989 – 2.Spezialisierungsgrad\nFacharzt für Geburtshilfe und Gynäkologie, Warschau\nAssistenzarzt und Hochschullehrer der 1. Frauenklinik der Universität Breslau\nOberarzt an der 1. Frauenklinik der Universität Breslau\nAssistenzarzt der Gynäkologie und Geburtshilfe\nMarien Hospital, Wesel\nJako centrum ginekologiczne w samym sercu Wesel jesteśmy kompetentnym partnerem we wszystkich kwestiach związanych z ginekologią i położnictwem.\nZapewniamy opiekę na każdym etapie – od okresu pokwitania do wieku zaawansowanego. Chcemy, żeby czuli się Państwo u nas doskonale! Nasze doświadczenie potwierdza, że wzajemne zaufanie między lekarzem a pacjentem oraz miła atmosfera są równie ważne, co kompetentne doradztwo oraz profesjonalne leczenie. Z tego względu zawsze staramy się, aby poświęcić odpowiednią ilość czasu sprawom pacjentów.\nNa naszej stronie znajdziecie Państwo wszystkie ważne informacje dotyczące naszej praktyki ginekologicznej w Wesel, naszego zespołu oraz medycznych możliwości kompetentnego, ginekologicznego leczenia.\nZapewniamy kompetentną opiekę, którą dostosowujemy indywidualnie do potrzeba naszych pacjentów – począwszy od antykoncepcji, rokrocznych badań pod kątem nowotworów, poprzez ciążę aż do doradztwa związanego ze stosowaniem hormonów lub terapii alternatywnych w okresie menopauzy.\nNasz zespółChcemy się przedstawić\nJako centrum ginekologiczne w samym sercu Wesel jesteśmy stanowimy kompetentnego partnera we wszystkich kwestiach związanych z ginekologią i położnictwem.\nPomieszczenia w naszej praktyce zostały wyposażone z dbałością o każdy detal. Styl stanowi mieszankę tradycji i nowoczesności, zapewniając szczególną atmosferę.\nAby mogli się Państwo poczuć u nas od razu doskonale, poniżej krótki opis naszego centrum.


Tychy i Katowice połączy velostrada. Powstały dwie koncepcje szybkiej drogi rowerowej\nMetropolia GZM pochwaliła się podpisaniem umów dotyczących budowy 8 szybkich dróg rowerowych, tak zwanych Velostrad. Łącznie ma powstać 120 km. Na odcinek łączący Tychy z Katowicami powstały dwie koncepcje.\nfot. FB/Miasto Jaworzno\nPodpisane przez 11 przedstawicieli porozumienie dotyczące budowy Metropolitalnej Sieci Tras Rowerowych dotyczy rozpoczęcia prac nad 4 z 8 velostrad o łącznej długości ok. 120 km. Budowa pierwszych szybkich dróg rowerowych ma rozpocząć się w 2023 roku, kolejne mają powstać w 2024 roku.\nPierwsze velostrady będą przebiegać przez: Będzin, Chorzów, Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Gliwice, Katowice, Mysłowice, Ruda Śląska, Sosnowiec, Świętochłowice, Zabrze.\n– Velostrady zintegrują jeszcze bardziej miasta i gminy. Dotychczas miasta GZM budowały lokalne drogi, realizując tylko nieliczne inicjatywy z miastami sąsiednimi. Zanim powstała metropolia, było to trudne zarówno pod względem finansowym, jak i organizacyjnym. Dzięki temu, że działamy razem w ramach GZM, realizacja tego typu ponadlokalnych inwestycji jest zdecydowanie usprawniona. Powstanie Velostrad GZM zostanie w całości sfinansowane z budżetu Metropolii i dotacji zewnętrznych, o które będziemy się ubiegać na ten cel – mówi Kazimierz Karolczak, przewodniczący zarządu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii.\nWięcej na temat velostrad: Władze miast podpisały porozumienie w sprawie velostrady. Budowa ma się rozpocząć w przyszłym roku\nVelostrada Tychy – Katowice\nJak informuje tyski oficer rowerowy, od kilku lat trwają rozmowy z zarządem Metropolii GZM a także z władzami Katowic w sprawie budowy velostrady łączącej Tychy i Katowice. Na razie wiadomo, że istnieją dwie koncepcje dla tego odcinka. Jedna z nich zakłada budowę szybkiej drogi rowerowej przez południowe dzielnice Katowic: Podlesie i Kostuchnę, druga z nich bierze pod uwagę tyski Czułów, katowickie Murcki i tereny leśne. Trwają rozmowy nad ostateczną koncepcją przebiegu trasy.\nPowstanie takich „rowerowych autostrad” umożliwi bezpieczny przejazd do pracy lub szkoły pomiędzy miastami, albo w obrębie jednego miasta.\nRozmowa z oficerem rowerowym miasta Tychy. Co z drogą rowerową pomiędzy Tychami a Kobiórem?\nvelostrada tychy, tychy katowice velostrada, velostrada śląsk, rower tychy, trasy rowerowe tychy,\nKalibracja ITS dopiero pod koniec roku\nStraż Miejska w Tychach wsiada na rower\nWraca tyski rower miejski\nTychy rowerową stolicą Polski? Zobacz, co...


Wiadomości: Wojciech Żaliński: Życie sportowca to mentalny roller coaster\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Wojciech Żaliński: Życie sportowca to mentalny roller coaster\nWojciech Żaliński: Życie sportowca to mentalny roller coaster\n26 października 2018 13:42\n– Jest to drużyna, która dysponuje bardzo ofensywnymi zawodnikami o bardzo dobrych warunkach fizycznych, przez co świetnie radzi sobie w bloku. Potrafi też atakować na wysokiej piłce, ale ma również pewne mankamenty. Będziemy chcieli je wykorzystać w trakcie najbliższego spotkania, by zdobyć punkty we własnej hali – powiedział przed meczem z Onico Robert Prygiel, szkoleniowiec Cerrad Czarnych.\nJednym z hitów czwartej kolejki PlusLigi będą derby Mazowsza, w których Cerrad Czarni Radom podejmą Onico Warszawa. Będzie to mecz z kilkoma podtekstami, tym bardziej że obie ekipy mają rachunki do wyrównania za starcia z poprzedniego sezonu. Dotychczasowe wyniki wskazują na to, że faworytem będzie stołeczna drużyna, ale gospodarze tanio skóry na pewno nie sprzedadzą. – Spodziewamy się bardzo ciężkiego meczu. Onico bardzo dobrze zaczęło sezon, odnosząc trzy zwycięstwa. Jest to drużyna, która dysponuje bardzo ofensywnymi zawodnikami o bardzo dobrych warunkach fizycznych, przez co świetnie radzi sobie w bloku. Potrafi też atakować na wysokiej piłce, ale ma również pewne mankamenty. Będziemy chcieli je wykorzystać w trakcie najbliższego spotkania, by zdobyć punkty we własnej hali – zaznaczył Robert Prygiel, szkoleniowiec ekipy z Mazowsza.\nWciąż czeka ona na pierwszą wygraną przed własną publicznością, bowiem na razie ma na koncie tylko zwycięstwa wyjazdowe. W starciu z Onico o sukces jednak łatwo nie będzie, tym bardziej że podopieczni Stephane’a Antigi dotychczas nie zaznali goryczy porażki. – W PlusLidze o zwycięstwie decydują małe detale. Pierwszy mecz przed własną publicznością, w którym graliśmy z Jastrzębskim Węglem, nam nie wyszedł. Była wówczas pełna hala kibiców, była motywacja, ale przegraliśmy. W dwóch następnych meczach pokazaliśmy charakter, poprawiliśmy swoją grę. Jesteśmy gotowi na to, żeby wygrać z warszawianami. Mimo że mamy dwa razy mniejszy budżet od nich, to zrobimy wszystko, żeby odnieść zwycięstwo – podkreślił Dejan Vincić, rozgrywający zespołu z Radomia.\nW dwóch poprzednich spotkaniach jednym z filarów Czarnych był Wojciech Żaliński, który ma na swoim koncie już w tym sezonie dwie statuetki MVP. Mimo że cieszy się z takich wyróżnień, to jednocześnie podkreślił, że siatkówka jest sportem zespołowym, a w pojedynkę trudno byłoby odnosić sukcesy. – Siatkówka jest taką grą, w której każdy jest zależny od kolegów, którzy stoją po tej samej stronie siatki. Jestem wdzięczny swoim kolegom, że pozwolili mi zagrać na takim poziomie, by ktoś ocenił, że w tych meczach byłem najlepszy – powiedział Wojciech Żaliński, który odniósł się jeszcze do inauguracyjnej porażki w Radomiu z Jastrzębskim Węglem. – Życie sportowca to jest mentalny roller coaster. Po meczu z jastrzębianami byliśmy bardzo smutni i zawiedzeni, ale tak jak długo nie trwała stypa po porażce z Jastrzębskim Węglem, tak długo nie trwało celebrowanie zwycięstw z olsztynianami i lubinianami. Nie mamy czasu na to, by smucić się czy cieszyć po poszczególnych meczach, bo kalendarz nas goni. Myślimy już o meczu z Onico – zakończył przyjmujący Cerrad Czarnych.\nCzarni Radom, Dejan Vincić, PlusLiga, Robert Prygiel, Wojciech Żaliński


O nas | Berry Cleaning Services | Wielkopolskie\nZajmujemy się utrzymaniem czystości w biurach, mieszkaniach, domach prywatnych czy na terenach wspólnot mieszkaniowych oraz usługami specjalistycznymi, których nie podejmą się inne firmy. Pracujemy korzystając z profesjonalnych, sprawdzonych przez nas produktach oraz na profesjonalnym sprzęcie renomowanych marek takich jak Buzil, ClineX, Unger, Karcher czy TTS.\nUżywając profesjonalnego wyposażenia potrafimy pozbyć się uciążliwych zabrudzeń czy dotrzeć do trudno dostępnych miejsc. Prace wykonujemy na wysokości do 10 metrów, używając własnych drabin, co znacznie obniża koszty zamówionego zlecenia (brak opłaty za wynajem rusztowania/podnośnika). Przy użyciu wody osmotycznej wyczyścimy wiele trudno dostępnych miejsc i powierzchni dzięki systemowi Uger nLite. W swojej ofercie posiadamy również mycie paneli słonecznych. Ponadto zajmujemy się wokoło domowymi porządkami takimi jak: mycie dachów, podbitki dachowej, czyszczenie rynien, rolet czy żaluzji oraz podjazdów.\nJesteśmy otwarci na wszelkie sugestie naszych klientów. Dostosowujemy się do Waszych potrzeb. Zapraszamy do zapoznania się z naszymi realizacjami i szczegółową ofertą.\nPracujemy w dni robocze, weekendy oraz święta w dogodnych dla Państwa godzinach. W razie pytań zachęcamy do kontaktu telefonicznego w godzinach 8:00-18:00 od poniedziałku do piątku lub drogą elektroniczną.\nJesteśmy aktywni na portalach społecznościowych, gdzie zachęcamy do zapoznania się z naszymi realizacjami i efektami, które uzyskujemy dzięki zaangażowaniu i wiedzy. Zapraszamy do śledzenia nas na bieżąco:\n+48 534 677 637\n© 2018 by Berry Cleaning Services


Sport w szkole Sport w szkole\nWspaniale zaprezentowały się nasze uczennice podczas kończących się dzisiaj Mistrzostw Polski w Sztafetach i Wielobojach – Suwałki 2018 r.\nPatrycja Pełka zakwalifikowała się do reprezentowania naszego województwa w sztafecie szwedzkiej. Biegnąc na pierwszej zmianie (100m) zajęła wraz z koleżankami III miejsce.\nKamila Kamińska reprezentowała nasz klub SKS KUSY KRAKÓW w 5 boju LA U16. Zakończyła rywalizację na 8 miejscu, ustanawiając rekord życiowy w skoku wzwyż (157 cm), na 600 m i w wieloboju (2631 pkt.)\n19 maja MKS Jordan Kraków wyruszył do Suchej Beskidzkiej na Zawody Pływackie z okazji 10-cio lecia klubu UKS Jasień. Zawodnicy naszej szkoły stawali na podium w wyścigach indywidualnych oraz wywalczyli puchar za pierwsze miejsce w wyścigu sztafetowym!\nW hali ComComZone w dniu 8.05. odbył się Finał Igrzysk Szkolnych o Mistrzostwa Krakowa w mini piłce ręcznej dziewcząt. W zawodach wzięły udział dziewczęta z klas 5, 6, 7. Nasze dziewczęta stanęły na wysokości zadania i zajęły I miejsce. BRAWO !!! Czekamy na dalsze zwycięstwa.\nJuż w piątek będą walczyć w finale wojewódzkim w Nowym Sączu. Trzymamy kciuki Czytaj więcej\nStrona 1 z 1512345678910»» »


Eliza Kwiatkowska 25.01.2008 00:00\nPracownicy Tesco nie chcą dłużej zarabiać 400 zł miesięcznie. Domagają się podwyżek i poprawy warunków pracy. W tym celu założyli związek zawodowy\nCzęstochowski hipermarket przy ul. Drogowców zatrudnia około 450 stałych pracowników - na cały, trzy czwarte i pół etatu. Pensje szeregowej załogi wahają się od 400 do 800 zł na rękę.\n- Od początku istnienia sklepu, czyli już blisko dziewięć lat, pracujemy bez podwyżek. Nasze wynagrodzenia wzrastają jedynie o wskaźnik inflacji - opowiada Iwona Mandat. Jest jednym z tych pracowników, którzy tworzyli częstochowskie Tesco. W grudniu założyła związek zawodowy: OPZZ Konfederacja Pracy.\n- Próbowaliśmy rozmawiać z pracodawcą o tym, co nas boli - mówi przewodnicząca. - Spotkania nie przyniosły rezultatów. Pomyślałam wtedy, że nie traktuje nas poważnie i trzeba się zrzeszyć.\nNiemal natychmiast w szeregi Konfederacji Pracy wstąpiło ponad 200 pracowników. Wśród nich byli członkowie zakładowej Solidarności, która zdaniem Iwony Mandat jest organizacją fasadową: - Działa na rzecz pracodawcy, a nie pracownika - mówi przewodnicząca.\nKonfederacja Pracy jest trzecim związkiem zawodowym w sieci Tesco. Prawie we wszystkich sklepach działa Solidarność, która skupia około tysiąca członków, a na północy kraju - związek branżowy.\n- Jesteśmy jednak pierwszym założonym przez załogę związkiem zawodowym w sieci Tesco - tłumaczy założycielka.\nMichał Lewandowski, członek zarządu krajowego Konfederacji Pracy, wyjaśnia, że związek stosuje nieco inne metody niż Solidarność: - Nie mamy zwyczaju podpisywać porozumień z pracodawcą.\nFaktycznie, zakładowa Solidarność podpisała z władzami Tesco porozumienie o współpracy. - Początkowo obowiązywało dwa lata - mówi Przemysław Skory, rzecznik Tesco. - Kiedy stwierdziliśmy, że współpraca się układa, przedłużyliśmy ją na czas nieokreślony.\nKonfederacja Pracy żąda podwyżek płacy o 600 zł netto dla każdego, kto przepracował więcej niż trzy miesiące. Poza tym domaga się wypłacenia dodatków za noce i niedziele oraz dodatku stażowego.\n- Nie może być tak, że osoba, która pracuje w sklepie kilka lat, dostaje tyle samo co nowy pracownik - mówi przewodnicząca.\nZwiązek postuluje również o renegocjację umowy z firmą ubezpieczeniową.\n- Kiedy pracodawca zaproponował zmianę ubezpieczyciela, pracownicy się zgodzili - opowiada Mandat. - Nikt nam jednak nie powiedział, że po przejściu na emeryturę nie będziemy mogli kontynuować ubezpieczenia indywidualnie. To dla nas ogromnie istotna sprawa.\nKonfederacja Pracy chce także zmienić zasady zaopatrzenia. Do niedawna towar przychodził do hipermarketu z poszczególnych firm. Teraz płynie z centralnego magazyny Tesco. - Nigdy nie wiemy, co jest w dostawie. Przykładowo kieliszki są pomieszane z chemią lub artykułami spożywczymi. Rozładunek wymaga więcej czasu i ludzi. Jest sporo strat, za które sklep odpowiada finansowo, a to się odbija na nas - mówi przewodnicząca związku.\nPracownicy żądają też zwiększenia uprawnień dyrektora w zakresie ustalania wynagrodzeń.\n- Nasze postulaty wcale nie uderzają w sklep. Nie chcemy niszczyć czegoś, co sami zbudowaliśmy. Pensje adekwatne do ciężkiej pracy to motywacja do dalszych starań. Warunki pracy w firmie są coraz gorsze, co odczuwają klienci. Niestety, często wyładowują swoje zdenerwowanie na nas - opowiada Mandat.\nTwierdzi, że najbardziej cierpią kasjerki, które pracują w najgorszych warunkach. Przykładowo wyjścia do toalety odlicza im się od przysługującej przerwy. - Każde wyjście trzeba zgłosić. W momencie zgłoszenia zaczyna się odliczanie czasu. Klienci często denerwują się, że kasjerka nie chce udzielić informacji i ucieka przed nimi. A ona po prostu spieszy się, by jak najszybciej wrócić do kasy - tłumaczy przewodnicząca związku.\nPracownicy sklepu skarżą się, że w nocy muszą pracować przy częściowo wyłączonym oświetleniu i bez ogrzewania. Grafiki pracy ustala się w ostatniej chwili i nie można nic zaplanować. Szczególnie uciążliwe to jest dla pracowników spoza miasta. Pracodawca często ustala czas pracy na pięć godzin i trzy kwadranse, by pracownik nie mógł skorzystać z przerwy - przepisy dają prawo do tego powyżej sześciu godzin.\n- Nie mają dla nas szacunku. Szefowie nazywają nas pogardliwie "koszulami" i "podłogowymi". Jest nam bardzo przykro - mówi Mandat. Na odpowiedź w sprawie żądań czeka miesiąc.\nSolidarność przyjmuje wieści o nowym związku z rezerwą. - To dobrze, że pracownicy mają potrzebę działania i zrzeszania się w związku - mówi Robert Gonera z regionalnej Solidarności. - Muszą jednak zdać sobie sprawę z tego, że struktura hipermarketu utrudni im działanie. Tesco w całym kraju działa jako jeden zakład. Żeby zostać związkiem reprezentatywnym, z którym pracodawcy ustalają na przykład regulamin wynagradzania, Konfederacja Pracy musiałaby skupić 10 proc. załogi. Ale nie częstochowskiego sklepu tylko, całej sieci, a to ponad 25 tys. pracowników.


Ebook Szlachcic chodaczkowy, Walery Łoziński - Virtualo.pl\nI. ZAŚCIANEK ZAWICHRZYŃSKI.\nPrzeświadczenieto z każdym dniem powszechniejsze, że im dalej świat zapędza się w lata, im układniejsze na pozór przybiera obyczaje, tem jawniej zaciera się w nim wszelka barwa oryginalności, tem mniej w jego społeczeństwie osobliwych przechowuje się rysów.\nI rzeczywiście! ułudny polor cywilizacji a z nim takzwana przyzwoitość towarzyska, nabyte drogim okupem, bo poświęceniem najwspanialszych cnót i zalet praszczurzych obyczajów, tłumią starannie wszelki jaskrawszy w życiu koloryt, nadają coraz widoczniej całemu społeczeństwu naszemu jedną jednolitą powierzchowność.\nDziś wszystko zewnętrzne życie nasze w stałe ujęto prawidła, na każdy jawny uczynek żelazne wtłoczono okowy, każdemu krokowi niezmienne wytknie – to koleje, każdemu słówku głośnemu z góry już nieodzowne oznaczono brzmienie. Świat dzisiejszy żąda, abyśmy wszyscy, zawsze i wszędzie jeden i tensam niedzielny przybierali wyraz twarzy, w każdej porze w jednem i temsamem objawiali się usposobieniu, abyśmy wszyscy na jedną nutę płakali, na jedną nutę się śmiali, według jednych wzorów układali nasze ruchy, według jednych prawideł stawiali nasze kroki, w jeden i tensam stereotypowy uśmiech ustrajali usta nasze, wymawiając: dzień dobry lub padam do nóg!\nI dziwić się tu nam, że zewnętrzne życie nasze coraz więcej staje się jednostajnem, coraz mniej oryginalnem, kiedy tuż w oczach naszych wszystkie ogólne rysy społeczeństwa zlewają się powoli w jeden tylko ryczałtowy wyraz geneanomicznego jakiegoś, że tak powiem, podobieństwa, wszystkie zaś rysy szczególne rozstrzeliwają się w tak drobne i rozliczne odcienia, że z każdym dniem trudniej jakiejkolwiek charakterystycznej dopatrzyć w nich różnicy.\nDziś miej tylko jeden guzik więcej jak inni przy kamizelce, miej rozdział włosów na prawej, kiedy inni mają na lewej stronie, śmiej się półgębkiem, gdy drudzy śmieją się całem gardłem, a idź tylko w tysiącznej części za popędem twojego własnego usposobienia, za zachceniami twoich osobistych skłonności, sympatji i odraz, a już świat okrzyczy cię oryginałem, dziwakiem, odludkiem, dziwolągiem i Bóg wie czem jeszcze nadto więcej.\nA przecież ileżto już przed naszemi własnemi oczyma przemknęło tu i owdzie dziwnie oryginalnych postaci, owychto postaci upiorowych, które zchodząc z ogapiającego ich świata, żadnego po sobie nie zostawiają potomstwa. Zegnali świat ze wzgardą i politowaniem, a jego szyderstwa i urągania brali z sobą w zamian pod kamień grobowy. Czy jeden z nas wydobyłby z zakamarku swoich wspomnień jakiegoś znanego niegdyś oryginała, jedną z owych figur charakterystycznych, których zastęp z każdym dniem rzadszy i szczuplejszy na świecie?\nA taką to właśnie oryginalną, taką wybitną, charakterystyczną postacią był u nas w Galicji przed niewielą laty szlachcic chodaczkowy. Mówię przed niewielą laty, bo dziś już runęły najżywotniejsze podstawy jego wyjątkowego w społeczeństwie naszem stanowiska, dziś już zatarły się najoryginalniejsze rysy jego charakterystyki.\nDziś mamy już tylko blady cień, zdrobniałą cząstkę dawnego szlachcica chodaczkowego, a wkrótce nie będziemy go mieć wcale. Niestety! Owi najgłówniejsi przedstawiciele obywatelskich i wojennych żywiołów rzeczypospolitej, owi niegdyś najwalniejsi obrońcy swobód ojczystych a mianowicie paktów konwentów, najzawziętsi przeciwnicy oligarchicznych zabiegów rusko-litewskich możnowładców, owi milites caligati Wincentego Bogusławica, których "rojność niezmierna" przed kilkaset laty była "solą w oku" dla ościennych narodów, jakto pisał król Otokar Czeski, owi wreście zapamiętali bohaterowie jenerałów i sejmików powiatowych, co ufni w walor uświęconych wiekami prerogatyw szlacheckich, niejednokrotnie w obec monarchy zbrojną ręką popierali swoje weta, a odniosłszy raz potężnego guza pod Guzowem, wrócili go z okładem regałom pod Montwami i Częstochową – nie zaginą oni co do swojej istoty, nie wymrą jak ród Abenceragów, lecz ta ich charakterystyka oryginalna, ta ich fizyonomja wybitna zatrze się do szczętu, a niedawny szlachcic chodaczkowy będzie dla naszych wnuków takąsamą rzeczywistą osobą mytyczną, jaką jest dziś dla nas starosta Kaniowski lub Radziwiłł panie kochanku.\nSzczęśliwy kto widział i słyszał ostatniego szlachcica chodaczkowego, jak Cooper który widział i słyszał ostatniego Mohikana! W krótkim czasie nie spotka już nikt szlachcica chodaczkowego, spieszącego na termin sadowy, z tą gęstą, nabuńdziuczoną miną, z tym sumiastym, nastrzępionym wąsem, w owej historycznej kapocie szaraczkowej, w czapce baraniej na głowie, z grubą laską sękatą w ręku i nierozdzielną torbą borsuczą na plecach. Poźniejszy chłop-szlachcic będzie chyba tem tylko różnił się od chłopa-nieszlachcica, że gdzieś tam w szczelinie swojej chaty będzie nie wiedząc na co i po co przechowywał jakiś stary, okopcony zwitek papieru, który dziadek jego religijnie czcił i szanował, ojciec jeszcze strzegł jak oka w głowie, a któryby on za lada drobnostkę wymieniał z pocałowaniem ręki. Bo i jakąż zresztą wartość może mieć dziś dla niego ten stary, okopcony, zbutwiały zwitek pergaminowy?\nDawniej to wcale co innego, dawniej na tym jedynym zwitku pergaminu polegało całe jego tak odrębne w społeczeństwie stanowisko, dawniej wywodził on z niego całą swoją wyższość nad sąsiednim, częstokroć w trójnasób majętniejszym "chamem", opierał na nim wszystek swój butny i zuchwały charakter. Bo przypatrzmyż się bliżej takiemu szlachcicowi chodaczkowemu.\nW największej części nie przewyższał on wcale ościennego chłopa w oświacie, a ustępował mu w majątku, jużto przez swe prawo dowolnego działu ziemią posiadaną, już dla innych ważnych powodów, o których poźniej napomkniemy. Dość że zaścianek szlachty chodaczkowej był zazwyczaj najuboższem siołem na dwadzieścia mil w okolicy. Atoli przy tem wszystkiem o ileż świetniejsze stanowisko zajmował on pod względem swoich stosunków socyalnych.\nSzlachcic chodaczkowy nie ulegał przedwszystkiem poborowi wojskowemu, tej najsroższej grozie naszego chłopa, był on dowolnym i niezawisłym panem swojej ziemi i swojej chaty, chłop natomiast tylko przymusowym dzierżawca gruntu dziedzica; szlachcic chodaczkowy nie znał nakoniec ani nahajki ekonomskiej, ani drapieżnej ręki mandatarjusza, a ulegał tymżesamym sądom i prawom, co pan na Wiśniczu lub hrabia na Potoku.\nWobec podobnego stanu rzeczy, wobec tak rażącej sprzeczności swojego położenia z stosunkami poddańczemi, nie mógł szlachcic chodaczkowy w żaden sposób zasimiłować się z sąsiednim chłopem, którym gardził jako o wiele pośledniejszem od siebie stworzeniem, a z którym wszelkiej kolligacji jak największej strzegł się hańby. Jakoż dla swej małej liczby stosunkowej musiał on koniecznie swoją osobliwą zachować fizyonomję, i przedstawiać zawsze pewien typ odrębny, jakąś gałąź szczególna naszego galicyjskiego społeczeństwa. Przy wcale zaś chłopskiej oświacie tylą niechłopskiemi obdarzony swobodami i przywilejami, a nadto jeszcze ożywiany świeżemi a tak uroczemi wspomnieniami tradycyjnemi, nie mógł nigdy szlachcic chodaczkowy w swoje właściwe wejść położenie; to też przebierał zwyczajnie miarkę swych wolności, a puszczając często gęsto samopas swa wolę, wyłamywał się niejednokrotnie z rezy wszelkich ustaw i wszelkiego posłuszeństwa, i słynął powszechnie wzdłuż i wszerz z buty, zuchwałości i zawadjactwa.\nDo tego wszystkiego przyłączał się jeszcze jeden przymiot niepospolity, rys najgłówniejszy jego charakterystyki, najżywotniejsza cząstka składowa jego istoty, ówto nieokiełzany, w przysłowie weszły, w istną manią wyradzający się pociąg do procesu, do pieniactwa. Jeśli prawda że pochop do praktyk pieniackich leży już w ogólnym charakterze całego naszego narodu, tedy w tym względzie miał naród w szlachcicu chodaczkowym najwalniejszego swego wyobraziciela. Szlachcic chodaczkowy rodził się w procesie, żył w procesie, i umierał w procesie, a całą zasługę swojego ziemskiego żywota mierzył jedynie tylko po ilości wytoczonych za życia proce – sów. Szlachcic chodaczkowy dziedziczył proces po ojcu, zostawiał synowi w puściźnie, brał po żonie w intercyzie, dawał córce w posagu, wszczynał jeden, kończył drugi, odnawiał stary, wynajdywał nowy, a oprócz tego brał udział w piędziesięciu przynajmniej solidarnych procesach swojej gminy, a do piędziesięciu innych wiązały go jaknajżywsze afekta, jaknajgorętsze uczucia sympatji, tak iż każda pomyślna albo niepomyślna nowina o procesie pana Macieja, Jędrzeja lub Mateusza, obchodziła, dotykała go o tyle, o ile sukces własnej sprawy attentowanej.\nPrzy każdym zaś procesie zachowywał szlachcic chodaczkowy żelazną wytrałość i konsekwencję. Przegrał czy wygrał, nie przestał on dotąd gonić na ostro z adwersarzem, dopokąd cała jego sprawa nie przeszła kolejno przez wszystkie instancje hierarchji sądowej, i nie obiła się nakoniec o najwyższa władzę apelacyjną, o sam majestat tronu. Wygrałli, tedy albo były przyznane expensa sądowe za małe, albo cały sukces za niezupełny; przegrałże, tedy jużciż albo sędziowie byli parcyalni albo istni prewarykatorowie. Zwycięzki w jednej sprawie, poczytywał on tryumf swój za walny assumpt do nowej szermierki, zwyciężony zaś musiał cożywo wszczynać nowy proces, aby choć w drobnej części powetować poniesione straty i expensa. Owoż w ten sposób nie wychodził nigdy z harców pieniackich. Owszem w każdej przerwie, między końcem jednego a początkiem drugiego procesu, widział on tylko jakiś abnormalny stan swojego bytu, rodzaj jakiegoś zgubnego interregnum, który jako prawy obywatel conajrychlej usunąć się starał.\nPotrzebato było widzieć szlachcica chodaczkowego, gdy w progach jego skromnej, kurnej chaty pojawiła się niespodzianie chuda, poważna, niepospolita postać woźnego komorniczego. Woźny to najpożądańszy gość każdej zaściankowanej zagrody, przychodziłli z dobrą czy złą nowiną, z pomyślną czy niepomyślną rezolucją, z nowym pozwem czy nowym terminem sądowym. Z jakąż radością w obliczu witał go szlachcic chodaczkowy, z jakimże uśmiechem zadowolonym, przyjmował z rąk jego opieczętowane pismo, a z jaką powagą gryzmolił krzyż sążnisty przy swojem imieniu na drukowanym recepisie! A potem, gdy zaspokoił już łaknącą dłoń i łaknące gardło swojego gościa, gdy go już wyprowadził za bramę swojej zagrody, jakież dziwne jął wyprawiać gesta i ruchy!\nPrzechadzając się posuwistym krokiem po zaśmieconej oborze, przebierał palcami jakgdyby coś liczył, i z ucha na ucho przesuwał baranią czapkę, i zapinał i rozpinał wyszarzałą czamarę, a przytem to się uśmiechnął, to zmarszczył czoło, to tupnął nogą, to pochylił głowę ku ziemi, to zadarł ją dumnie do góry, to potarł czuba, to pokręcił wąsa, to w końcu niezrozumiałe jakieś wybełkotał słowo.\nKażdy bo taki pozew sądowy był tem dla szlachcica chodaczkowego, czem dla autora list od nakładcy, proszący uprzejmie o dozwolenie drugiej edycji poprawnej jakiegoś wcale jeszcze nie zadawnionego utworu.\nOtrzymawszy pozew, żył szlachcic chodaczkowy w swoich najsłodszych, najprzyjemniejszych marzeniach. Deliberował dnie i nocy, jak tu na terminie oznaczonym tą i ową repliką obalić wszystek zarzut adwersarza, tym znowu wywodem podkopać wiarogodność przeciwnych sobie świadków, a tym ostatecznym wreście argumentem zaimponować sędziom i walny odnieść tryumf.\nPowiedzieliśmy przecie, że szlachcic chodaczkowy rodził się, żył i umierał w procesie.\nPrzy takim zaś nieladajakim przymiocie jego charakteru i obyczaju wypływało to już samo z siebie, że każdy zaścianek szlachty chodaczkowej musiał być w oczach totem to owem wiecznie niepokojonych sąsiadów osławionem ogniskiem wszelkich wad i zdrożności społeczeńskich, istną Sodomą i Gomorą nowożytnych czasów. Toż każdy kawał ziemi, stykający z polami szlachty chodaczkowej był zazwyczaj o połowę tańszy, każde pastwisko zupełnie bez korzyści bo przynajmniej wspólne, każdy las pobliski otwartym dla wszystkich zrębem. Do tego w każdym takim zaścianku były drogi jakgdyby zasadzki na lisy i wilki, a mosty jakby umyślnie na sprawdzenie gminnego przysłowia:\n"Szanuj góry i mosty,\nChceszli mieć bok prosty."\nNajwięcej podobnych zaścianków w Galicji przypada na wschodnią część kraju. Jużto wszystkie conajgorszą u swoich sąsiadów mają reputację, jednakże najgłośniejszym w tej mierze był do niedawna zaścianek zawichrzyński, u stóp Karpat nad prądem Dniestru, który tu wązki jeszcze strumyczek, w płytkim mknie korycie, a jakby w igraszce swawolnej co krok to na tę to na ową wychyla się stronę.\nDwoma długiemi nieregularnemi szeregami chat ciągnął się zaścianek zawichrzyński w małej odległości od bitego gościńca, i tworzył liczną gminę szlachecka, która tak niepospolitej wzdłuż i wszerz używała reputacji, że w całej okolicy znaczył szlachcic zawichrzyński po prostu jedno i tosamo, co zawadjaka pierwszego rzędu, pieniacz na wielki kamień, oczajdusza od stóp do głowy, zawalidroga od jakiego chroń Boże.\nToż wszystek rejestr owych sprawek zuchwałych, owych swawolnych bezprawiów, nadużyć, psot i zdrożności, jakich szlachta zawichrzyńska od niepamiętnych dopuszczała się czasów, według zapewnień całego sąsiedztwa i na wołowej nic spisałby skórze. Wprawdzie z każdym nowym rokiem zmniejszała się swawola, z każdem nowem pokoleniem skromniały obyczaje Zawichrzyńskich, lecz niemała sumka dawnych ich czynów tkwiła ciągle w pamięci sąsiadów, a z częsta gęsta zwiększała się jakimś świeżym wypadkiem rozgłośnym.\nPrzed kilką niespełna laty bawiłem przypadkowo przez dłuższy czas w najbliższem sąsiedztwie Zawichrzynu, chcąc nie chcąc tedy, nasłuchałem się tak mnogich i przeróżnych o nim powieści, a do tego spotykałem często tak oryginalne typy jego mieszkańców, że zmuszony wkrótce podjąć małą wycieczkę w okolicę, nie mogłem w żaden sposób ominąć Zawichrzynu, lubo leżał mi wcale nie po drodze. Na nieszczęście odbywałem moja podróż furą najętego w sąsiedztwie chłopa, to też nie mało kosztowało mię trudu i zachodu, zanim wymogłem na nim, iż zezwolił zboczyć z właściwego gościńca, i podjął się popasać w karczmie zaściankowej. Trzeba bowiem wiedzieć, że chłop nasz żywi zdawiendawna nieprzezwyciężoną niechęć i odrazę do szlachcica chodaczkowego. Traktowany odeń zawsze z góry i przez barki, jako stworzenie daleko pospolitsze, nie mógł "poddany" nigdy przebaczyć szczęśliwemu sztachetce, że nie posiadając ani żadnego wyższego rozumu, ani też większego majątku, nie stawił rekruta, nie robił pańszczyzny, drwił pod nos z mandatarjusza, a dziedzicowi kollatorowi pięścią odgrażał się bezkarnie.\nDo tego nie mogło się poczciwemu chłopowi pomieścić w głowie, jakim prawem i obyczajem tensam obszarpany "szaraczek", który o staję od niego pasł bydło i nierogaciznę, mógł tak uporczywie, tak zawzięcie używać i domagać się od każdego tytułu "pan." Bo co w tym względzie, to szlachcic chodaczkowy był istnym fanatykiem. Wymienienie swo – jego nazwiska bez oddania mu czci przynależnej poczytywał on za najzelżywszą w świecie lezją, a prędzej przepuściłby był bezkarnie policzek niż podobne krwawe uchybienie.\nNie dziw tedy że mój woźnica tak wielce wzbraniał się jechać na popas do zaścianku. Mój kaprys wydawał mu się tem dziwaczniejszym, ilu ze do kresu niedalekiej podróży, prowadził daleko lepszy i wygodniejszy gościniec, i wszystkiej reszty drogi nie było już nad jedną małą milkę. Uległszy wreście mojemu niezprzełamanemu uporowi, czy z gniewu czy też dla temspieszniejszego pozbycia się niemiłej wyprawy, zacinał konie tak raźno i ochoczo, że nie wiedząc prawie kiedy, stanęliśmy w Zawichrzynie.\nNa pierwszy rzut oka zdawał się osławiony zaścianek zawichrzyński nieróżnić niczem od pierwszej lepszej chłopskiej wsi pobliskiej. Atoli przy bliższem rozpatrzeniu się, przy dokładniejszem rozebraniu jego fizyonomji, tyle osobliwszych przedstawiało się szczegółów, tyle charakterystycznych wyglądało rysów, że dziwić się tylko wypadało, jak mogły ujść uwagi na pierwsze zaraz spojrzenie.\nWięc uderzało tu najprzód jakieś jawne a dziwne niedowierzanie sąsiadowi, jakieś lękliwe rozgraniczanie się z wszystkiem co cudze, jakieś staranne owarowanie się w swojej własności, pewne przezorne ubezpieczanie się przy swojej takiej siakiej posiadłości. Widać tu było w tysiącu różnych drobnostek, tysiącu jawnych skazówek, że każdy pojedyńczy mieszkaniec Zawichrzynu lękał się niezmiernie jakiegoś przebiegłego fortelu, jakiejś praktyki niesumniennej swojego sąsiada, którego wzajem z swojejż strony do równej przymuszał oględności, i równym przejmował strachem. Toż każdy osobny spłacheć ziemi miał w Zawichrzynie swoje własne linje demarkacyjne. Każdy osobny zagon odgraniczał się od sąsiednego pola, nie tylko niezwykłej szerokości miedzą, nie tylko kopcem mogiłowym, sążnistym palem drewnianym, lecz często także i głębokim rowem dokoła, a miał zawsze swój zajazd osobny, swój mostek własny.\nI bardzo słusznie! Bo niechżeby np. pan Jędrzej pozwolił panu Bartłomiejowi swoim mostkiem zwozić raz i drugi zboże z pola, tedy po dwóch trzech latach ten ostatni wytacza niezawodnie walny proces, w którym będzie dowodził rozlicznemi indycjami, świadectwami, juramentami, że tytułem jakiegoś od niepamiętnych czasów prawomocnego obyczaju, walorem niezadawnionej jakiejś umowy i ugody, pan Jędrzej winien na wieczne czasy dla pana Bartłomieja, jego potomków, dziedziców, spadkobierców utrzymywać w dobrym i nieuszkodzonym stanie wygodny most w temsamem miejscu.\nKiedyśmy wjeżdżali do zaścianku, wyglądał on jakoś dziwnie pusto i głucho, jakby zupełnie wymarły lub wyludniony. Byliśmy już w głębi sioła, a jeszcześmy nie spotkali ani jednej żywej duszy, ani jakiego takiego śladu życia w zaścianku. Nagle jednak obiła się o nasze uszy z oddali jakaś rozgłośna, przeciągła wrzawa, jakiś grzmiący pomieszany wrzask języków ludzkich.\n– Cóż to ma znaczyć? zawołałem zdziwiony.\n– Czort je tam wie! – odparł mój furman, potrząsając głową. – Zapewne biją się w karczmie, którą wnet ujrzymy na zakręcie. Mówiłem panu przecież, że szlachta chodaczkowa, to nie nasza gromada. Ho, ho! gromada to wielki człowiek, jak plunie to zaleje, jak chuchnie to wysuszy, a ta szlachta, to nito do Boga nito do ludzi, ba! i bardzo im do naszej gromady!\nI wśród tych moralno-filozoficznych uwag zrzędzącego Hrycia Szumały, jak się nazywał mój woźnica, wśród coraz głośniejszej, wyraźniejszej i dobitniejszej wrzawy odległej, wjechaliśmy wreście w zakręt głównej ulicy zaścianka, i stanęli nagle tuż przed samą karczmą.\nByłto murowany, dość okazały budynek, przed laty pobielany, dziś dziwnie pstrokaty, z wielka brama wjazdową i zakrzywionym na froncie a zapadłym na zatyle dachem gontowym.\nW tej chwili przedstawiał on jakiś widok niezwyczajny. Snać ważne jakieś odbywało się wewnątrz dzieło, bo nie tylko jakaś niepowściągniona, zagłuszająca wrzawa rozchodziła się ze środka karczmy, lecz nadto zewnątrz otaczała ją jeszcze dokoła liczna rzesza ludu. Byłoto wszystko niemęzkie plemię Zawichrzynu.\nKobiety w długich szafirowych sukmanach, w perkalowych spodnicach, w kolorowych aż na plecy spadających chustkach na głowie, śnieżnych płóciennych rańtuchach w około szyi, zdobionej prócz tego szerokiem pasmem prawdziwych lub fałszywych korali i paciorek, i wreszcie w wielkich i niezgrabnych trzewikach na bosych nogach; dziewczęta w przystających do ciała jubkach sukiennych lub takichże zgrabnie wyciętych gorsetach, w krótkich perkalowych spodnicach o żywych zwykle kolorach, z gołemi głowami i zgrabnie zaplecionym włosem, nakoniec męzkie niedorostki zawichrzyńskie w ogromnych, cholewami powyżej kolan sięgających butach, w czarnych na wzór czamar krojonych kapotach, w zużytych ojcowskich czapkach baranich lub własnego wyrobu kapeluszach słomianych: wszystko to stało dokoła karczmy w jedną dziwaczna zmieszane grupę, a śledząc przez okna każde poruszenie we środku karczmy, wnet głośnym przeciągłym śmiechem, wnet żywą, porywczą kłótnią wtórowało wymykającemu się zzewnątrz ogłuszającemu wrzaskowi i skweresowi.\n– Ho, ho! – wybąknąłem półgłosem, uderzony tak dziwną sceną – tu bo coś jak sejmik, jak elekcja!\n– A jużciż elekcja! – wrzasnął mi tui nad uchem jakiś sześcio – czy siedmioletni czupurny junak zawichrzyński – mój tatunio dojechali raz końca staremu prefektowi, a dziś elekcja nowego.\n– Wyśmienita! – zawołałem uradowany, skacząc cożywo z wozu. Poznać zaścianek zawichrzyński w tak ważnej chwili jego życia publicznego, przypatrzyć się fizyonomjom wszystkich jego razem zebranych mieszkańców, podsłuchać ich rozprawy, mowy, narady i kłótnie, było to dla mnie najpożądańszą w świecie przygoda.\nToż nie zważając bynajmniej na jakieś tajemnicze przestrogi trwożliwego Hrycia, wpadłem z trzaskiem do izby szynkownej. Lecz przeraźliwy, zagłuszający wrzask i aż do uniesienia żywe i gwałtowne gestykulacje sejmikujących Zawichrzyńskich tak mię odurzyły na wstępie, że stanąłem nagle jakby nieprzytomny przy drzwiach, nie wiedząc sam czy iść naprzód, czy wracać corychło nazad. Dopiero po chwilce opamiętawszy się potrosze, przecisnąłem się w najdogodniejszy kąt szynkowni, i jąłem przypatrywać się ztamtąd całemu, ciekawemu widowisku.\nWięc najprzód szynkownia sama, byłato jak wszystkie szynkownie naszych karczem wiejskich jedna, obszerna izba czworograniasta z ogromnemi dębowemi ławami dokoła i długim od ściany do ściany sięgającym stołem pośrodku. W najbliższem ode drzwi kacie stał zwyczajny szynkwas z drewnianemi kratami, z poza których pomiędzy butlami, butelkami, garncówkami, kwartami, kwaterkami i kieliszkami wyglądała chytra, brodata twarz żyda arędarza, przypatrującego się dziwacznemu zachowaniu się swoich gości, z na poły ironicznym, na poły dobrodusznym i pobłażliwym uśmiechem.\nPrzy głównym końcu stołu siedziało dwie szczególniejsze postacie. Jedna z nich, pochylona nad plikiem papierów, nie należała już przez sam strój swój do szlachty chodaczkowej. Byłto otyły, pękaty mężczyzna o czterdziestu do pięćdziesięciu latach, z przyzwoitą łysina na głowie, wąskiem, pofałdowanem czołem, z małemi, wklęsłemi oczyma, i nosem, który tylko przez jakąś niewidzialną sztuko mechanizmu zdawał się utrzymywać przy twarzy, tak wielką ku ziemi czuł inklinacją. Ubrany w surdut nieco wypłowiałej i ztąd trudnej do oznaczenia barwy, w ogromnym krawacie, z wysokiemi, sztywnie nakrochmalonemi kołnierzykami, z okularami, spoczywającerni na samym końcu zamaszystego nosa, wyglądał on tak arcypoważnie i arcyurzędowo, że nietrudno było odgadnąć w nim na pierwsze wejrzenie zwierzchność, kierującą elekcją. I rzeczywiście byłto pan Józef Kalasanty Uderkiewicz, mandatarjusz i policaj-rychter pobylickiego dominium, obejmującego w swój okrąg także i zawichrzyński zaścianek.\nDrugą obok niego siedząca osobą był jakiś siwy jak gołąb staruszek, wydatnej, przyjemnej i dość jeszcze czerstwej twarzy, który lubo strojem i krojem, miną i układem nie zapierał w sobie bynajmniej szlachcica zawichrzyńskiego, nie brał żadnego udziału w gwarnym i swarnym wyborze, i służył tylko w pewnych okazjach za wpływnego mediatora między pojedyńczemi stronnictwami zwaśnionemi.\nTuż za tymi obudwoma stał milcząc wysoki, barczysty szlachcic z pogardliwym uśmiechem na ustach, z lekceważącym, zuchwałym i wyzywającym wyrazem w twarzy i w oku. Byłto ustępujący z pola dygnitarz, składany z urzędu prefekt zaścianku.\nZa nim stała wszystka reszta szlachty zawichrzyńskiej, hałasująca i gestykulująca z ferworem, do którego trudnoby stosownego znaleźć przyrównania. Zachodziły tu żywe, niepowściągane swary i sprzeczki tak miedzy zwolennikami elekcji a stronnikami starego prefekta, jak i między samemi partyzantami różnych, nowych kandydatów.\nWśród niemałych trudności, udało się panu Uderkiewiczowi uciszyć na chwilkę wrzaskliwa zgraje.\n– Panowie! – wołał stentorowym, prawdziwie mandatarjuszowskim głosem. – W ten sposób nie dojdziemy nigdy do końca. Dwudziestu prefektów nie może być żadną miarą w jednej i tejsamej gminie. Trzeba się koniecznie zdecydować, na jednego; a czasby już porozumieć się stanowczo. Pan Bartłomiej Baryła, pan Michał Dynia i pan Hilary Borsuk mają najwięcej stronników, z nich musi jeden otrzymać pierwszeństwo….\nTu dopiero powstała wrzawa, swar zaciekły między wszystkiemi różnemi stronnictwami, że omal szyby nie sypały się z okien. A jakże przytem dziwacznemi, jak uciesznemi obrzucano się wzajemnie przydomkami i przezwiskami! Jak wszystkie bowiem zaścianki, składał się i zaścianek Zawichrzyński z samych jednoimiennych mieszkańców, samych Zawichrzyńskich, herbu Zerwikaptur. Toż przy podobnej jednobrzmienności imion i tożsamości klejnotów szlacheckich, przy często też powtarzających się imionach chrzestnych, byłoby nader trudnem zadaniem rozróżnić wszystką szlachtę poosobno. Uciekano się tedy jak w każdym innym zaścianku, jak np. w zaścianku dobrzyńskim, do rozlicznych nazw przydatkowych, do tysiącznych imion przedrzyźniajacych, tysiącznych przydomków osobliwszych. Aby np. otyłego i podsadkowatego pana Bartłomieja Zawichrzyńskiego, największego bogacza w gminie odróżnić od wysokiego, szczupłego, takoż pana Bartłomieja Zawichrzyńskiego, największego chudopachołka między szlachtą i nieszlachtą, przezwano pierwszego Baryłą, drugiego Grabiami. Z takichżesamych powodów nadano panu Mikołajowi, mieszkającemu koło cerkwi, przydomek Pałamarz, a panu Mikołajowi, najbliższemu sąsiadowi karczmy, przydomek Kwaterka. Pana Michała od zbytnie wypukłego brzucha, przezwano Dynią, a pana Hilarego od krótkich nóg, Borsukiem.\nTuż koło mnie stoi mały, czupurny szlachcic z zamaszystemi wąsami i stercząca w górę czupryna. Jego sąsiad woła go panem Szymonem Kopica. Nieco dalej rezonuje z wielkim ferworem jakiś szlachcic chudy, wysoki, z cienkim, cokolwiek na bok zwichnionym nosem, a z drugiej strony krzyczy nań zajadły przeciwnik:\n– Ot milczałbyś, panie Krzywonosie, wszystko co powiesz, to ni przyszyć ni przyłatać.\nW pośrodku izby wrzeszczy na całe gardło pan Fedory Maźnica aby choć raz posłuchano, co powie pan Marcin Baranieoko. Odpowiada mu na to zataczający się w chodzie pan Mateusz Bulba, że naprzód jeszcze należałby się głos panu Józefowi Ćwikowi.\nOwoż podobnemi, dziwacznemi obrzucając się przydomkami, wrzeszczała szlachta tak zagłuszającym a przeraźliwym chórem, że istotnie aż w oczach się ćmiło. Dopiero po niejakimś czasie udało się panu Uderkiewiczowi z heroicznem wysileniem zabrać głos na chwilę.\n– Panowie! zamknę elekcję i wrócę do domu, zostawiając starego prefekta przy urzędzie, jeśli nie nabierzecie statku, i nie zgodzicie się jakoś. Pan Bartłomiej Baryła, to wcale przyzwoity człowiek..\n– Prawda! prawda! najwalorniejszy szlachcic w całym zaścianku, – wołał kąt prawy.\n– Owa! to mi tam walorny! byle jeno własną kabzę napełnić – krzyczał kąt lewy.\n– I do cudzych żon cholewki smalić – wtórował środek.\n– Tedy pan Michał Dynia, człowiek piśmienny… – ciągnął dalej pan Uderkiewicz.\n– Piśmienny a sprawiedliwy, i uczciwy!… – wrzasnął chórem kąt lewy.\n– To przemądry! ptaszek Wszakże niedawno odłączył się od nas w sprawie z Putyliczami!… – oponował kąt prawy.\n– A do tego jego cioteczny, co wyszedł na Podole, ożenił się ponoś z chłopianką! – dorzucił środek z wielką indygnacją.\n– Więc pan Hilary Borsuk!…\n– Ot człowiek! oto szlachcic! Prefekt, jakiegośmy już od dawien dawna nie mieli – ozwało się z aplauzem stronnictwo środkowe.\n– Za kilka groszy zaprzedałby cały Zawichrzyn!\n– Trudnażbo rada mościowie – ozwał się wreszcie pan Uderkiewicz – ten zły, ton niedobry, ów przemądry, tamten skąpiec, jeden taki, drugi siaki, w ten sposób nie przyjdziemy nigdy do porządku. Dalej, dalej, chyba Czarny Jerzy przypadnie wam do myśli. – Czarny Jerzy! Czarny Jerzy! powtórzyła szlachta nieco zniżonym głosem, w którym jakieś dziwne przebijało się znaczenie.\nI jakby na jakie hasło dane uśmierzyła się nagle wrzawa, ucichły swary, a wszystkich oczy zwróciły się z osobliwszą ciekawością w jeden ciemny kąt szynkowni. Siedziała tam osoba, której dotąd wcale nie spostrzegłem. Był to wysoki, silny, barczysty mężczyzna o najwięcej czterdziestu latach, w zwyczajnym stroju szlachty zawichrzyńskiej, w wielkiej czapce baraniej, zasuniętej głęboko na czoło. Zaciśnięty w najciemniejszy kąt szynkowni, głuchy na wszystkie wrzaski i krzyki swoich sąsiadów, siedział on samotnie, wsparty na grubej lasce sękowatej, a w jakiemś szczególniejszem pogrążony otrętwieniu, zdawał się nie mieć najmniejszej świadomości o chwili obecnej, nic widzieć i nic słyszeć zgoła, co się dzieje dokoła niego. Snać jakieś przykre, niemiłe myśli wirowały mu w głowie, jakieś dawne, dręczące wspomnienia odzywały się w sercu, bo wnet jakoś konwulsyjnie zadrgały mu usta, wnet jakiś cierpki, gorzki uśmiech przemknął po bladej twarzy. A byłato twarz uderzającej piękności, jużto przez sama regularność rysów, już przez ów wydatny wyraz prawdziwej męzkości, który sam jeden w fizyonomii człowieka opiera się zwycięzko wpływom wieku i cierpienia. Nieco śniada cera, czarne jak węgiel włosy, brwi i wąsy i takieżsame oczy, nieprzygasłym jeszcze blaskiem tlejące, nadały mu zapewne ową nazwę Czarnego, a zwiększały wielce wyraz odpychającej ponurości, który przebijał się w obliczu i jego powierzchowności całej. A taż właśnie ponurość, jakoteż to dziwne wobec niego zachowanie się reszty szlachty zawichrzyńskiej, rozbudziły szczególniej moją ciekawość. Zapominając w jednej chwili o elekcji i całym zaścianku zawichrzyńskim, myślałem odtąd tylko o Czarnym Jerzym, a pałałem żądzą dowiedzenia się conajrychlej czegoś bliższego o jego tajemniczej a jak mi się wydawało, niepospolitej osobistości. Szczególniejsze też były spojrzenia, jakiemi przeszywała go szlachta obecna. Malowały się w nich i jakaś ciekawość niezwyczajna i jakieś wzgardliwe politowanie i owszem rodzaj pewnej zgrozy tajemnej.\nWszystkiego tego zdawał się jednak Czarny Jerzy nie spostrzegać bynajmniej. Siedział niemy i nieruchomy na swojem miejscu jak przez cały czas poprzednich obrad elekcyjnych.\n– Dajcież mu pokój! – ozwał się nagle jakiś głos z tłumu – myśli zapewne o kaplicy na Koszarkach!\nBądźto iż te słowa dobitniejszym wymówione były głosem, bądź iż jakieś osobliwsze zamykały w sobie znaczenie, Czarny Jerzy posłyszał je, i drgnął na calem ciele. Potem jednym gwałtownym ruchem podrzucił się w górę, a zmierzywszy całe zgromadzenie tak dzikiem i groźnem spojrzeniem, że mimowolnie odeszła wszystkim chętka do śmiechu, rozwarł usta jak gdyby chciał wyrzucić jakąś obelgę lub jakieś przekleństwo. Wnet jednak opamiętawszy się, poskromił grożący wybuch, i z gorzkim uśmiechem usiadł spokojnie i obojętnie na dawnem miejscu.\n– At, panowie – zawołał wtem pan Szymon Kopiea – wróćmy do rzeczy. Szkoda czasu i atłasu.\n– Słusznie, słusznie! zawtorówał pan Uderkiewicz. Czasby raz skończyć mościowie!\nI przystąpiono napowrót do dawnych obrad elekcyjnych, dawnych sporów i kłótni.\nJa tymczasem nie mogłem już dłużej powściągnąć moją ciekawość. Przysunąwszy się do pana Michała Dyni, którego twarz najwięcej jakoś wzbudzała we mnie zaufania, zapytałem go z jaknajuprzejmiejszym uśmiechem, kto jest właściwie ów\nCzarny Jerzy, który jak się zdaje, nienajlepszej między bracią szlachtą używa reputacji.\nZapytanie moje sprawiło na panu Michale nieprzewidziane jakieś wrażenie. Wstrąsł się jakgdyby go coś ukłuło, a spojrzawszy mimowolnie z nielajonym wyrazem nienawiści i zawziętości w ów ciemny kąt, w którym siedział Czarny Jerzy, zmierzył mię gniewnem, pogardliwem spojrzeniem od stóp do głowy, i odezwał się po chwili gburowatym głosem:\n– Co pan chcesz ode mnie? kto jest czarny Jerzy? a zkądto panu przychodzi mnie się o to pytać? A zresztą na cóż to panu wiedzieć?\n– Tak tylko, dla ciekawości – odpowiedziałem – na samo tylko zapytanie ostatnie z niejakiem zakłopotaniem.\n– Dla ciekawości – rzekł z przekąsem – kiedyś aspan taki ciekawy, to możesz się jego samego zapytać.\nI po tych słowach obrócił się ku tłumowi swoich stronników, zostawiając mnie na pastwę szyderczych spojrzeń stojącej w pobliżu braci sejmikującej.\nRozgniewany i skonfundowany stałem w pierwszym momencie nieruchomo na miejscu, nie wiedząc jak wycofać się z honorem z dość przykrego położenia, gdy wtem drzwi z trzaskiem rozwarły się na ściężaj, a na progu szynkowni pojawił się gość nowy, który natychmiast osobliwszą zwrócił na siebie uwago. Byłato niepierwszej już młodości kobieta, w zwyczajnym stroju szlachcianek zawichrzyńskich, z jasnym w największym nieładzie na szyję spadającym włosym, z otwartą piersią i dziwnie zuchwałym i wyzywającym wyrazem na twarzy. Za jej ukazaniem się w szynkowni ucichła nagle zagłuszająca wrzawa, lekki szmer zadziwienia i szyderstwa obiegł izbę od rogu do rogu, najżarliwsi elektorowie zwrócili się ku drzwiom, i utkwili spojrzenia swojo w nowo przybyłej.\nI rzeczywiście warto było przypatrzyć się jej z uwaga. Mimo lat blisko czterdziestu, mimo zupełnie zaniedbanego stroju, mimo odpychającego wyrazu upodlenia w twarzy i ruchach, przebijało się w jej rysach tyle jawnych śladów niepospolitej niegdyś piękności, pozostało tyle widomych resztek dawnych wdzięków i powabów, że dziś jeszcze nie można było jej twarzy osobliwszych odmówić zalet.\nWidać to było na pierwsze zaraz wejrzenie, jak gładkiem i jasnem musiało być niegdyś jej czoło, jak powabna jej twarz przydłużna, jak czarujacemi to dwoje ócz najpiękniejszej barwy bławatowej, ten nos niepoślednej regularności, ta kibić smukła i peł – na, a co nadewszystko te usta lubieżne, które teraz jeszcze przedziwnych były kształtów i zarysów.\nPrzyzwyczajona snać do niezwykłego wrażenia, jakie sprawiała jej obecność na wszystkich przytomnych, nie zwracała ona na nie najmniejszej uwagi, i z jaknajwiększą swobodą ruchów, z zrozumiałym dla żyda migiem, przybliżyła się wprost do kratek szynkwasowych. Wyciągając już rękę po nalany gorzałką kieliszek, powiodła jeszcze raz zuchwałem spojrzeniem po całem zgromadzeniu. Nagle drgnęła na wszystkiem ciele, a opuszczając trzymany już w ręku kieliszek, pochwyciła ręką za kratę szynkwasu. Twarz jej strasznie pobladła, pierś wzdęła się gwałtownie.\n– Jerzy! – jęknęła ledwie zrozumiałym głosem, i głowę spuściła bezwładnie na piersi.\nObejrzałem się cożywo. Czarny Jerzy stał wyprostowany przy swojej ławie, zjedna nogą podniesioną jakby do chodu, z rozwartemi a kurczowo drgającemi ustami. Twarz jego była przerażającej bladości, oczy strasznego jakiegoś wyrazu. Przez kilka chwil stał milcząc w podobnej postawie, potem wstrząsł sobą gwałtownie, i zakrywając twarz obiema rękami, upadł bezwładnie na swoje dawne miejsce. Nowo przybyłej kobiety nic było już w szynkowni.\n– Oto się zeszli! – ozwały się naraz głosy z tłumu, gdy przeminęło już pierwsze wrażenie po tej dziwnej scenie.\n– Piękne spotkanie po latach ośmnastu!…\n– Jak prędko poznało jedno drugiego!\n– Ależ się pomieszali niebodzy!