konfiguracja skanera sieciowego konica minolta bizhub – Kserokopiarki – serwis, dzierżawa i sprzedaż – Chorzów, Katowice, Śląsk\nTag: konfiguracja skanera sieciowego konica minolta bizhub\nJak skonfigurować skaner sieciowy na Kserokopiarce Konica Minolta Bizhub\n30 stycznia 2019 7 kwietnia 2020\nFirma Kserotech dba nie tylko o poprawne działanie urządzenia pod kątem serwisowym. Naszym wspólnym celem jest funkcjonowanie urządzenia wraz ze wszystkimi korzyściami jakie oferuje. Dlatego przygotowaliśmy wspólnie z informatykiem specjalizującym się w otoczeniach sieciowych, opis konfiguracji skanera wraz z oprogramowaniem.\nW związku z licznymi prośbami stworzenia instrukcji dotyczącej konfiguracji skanera sieciowego w urządzeniach konica Minolta w przypadku reinstalacji systemu operacyjnego na komputerze.\nSprawa komplikuje się po kilku miesiącach gdy np. zmieniamy operatora dostarczającego internet, lub zostają stworzone nowe stanowiska komputerowe. W tym wpisie pokarzemy w jaki sposób skonfigurować program wspomagający działanie skanera jaka również ustawić nowego użytkownika bezpośrednio z poziomu panela dotykowego w kserokopiarce. Zawarte tutaj informacje są pomocne również osobą posiadające dynamiczne IP w swoich firmach, lub korzysta z internetu mobilnego.\nPoszukiwaczu pomocy w internecie. Jak zauważyłeś firma Kserotech z Chorzowa dokłada wszelkich starań by klienci nie pozostali bez pomocy nawet w kwestiach informatycznych. Ten artykuł został stworzony by mogli cieszyć się swoimi urządzeniami po reinstalacjach systemów czy rozbudowie parku komputerów. Twój serwis pobiera za to opłaty? a może uważa ze to nie jest w zakresie ich działań. Przejdź do nas, zapewniamy PEŁNĄ opiekę serwisową.\nJeśli posiadasz bizhub-a będącego na gwarancji, chętnie porozmawiamy o zmianie Twojego gwaranta. Wystarczy mail lub krótka rozmowa\n+48 517 284 226\nPrezentacja odbyła się na podstawie urządzenia serii Bizhub C452, w identyczny sposób układ menu znajduje się w urządzeniach:\nBizhub C203 / C253 / C353 / C220 / C280 / C360 / C451 / C550 / C452 / C552 / C650\nUkład menu oraz rozmieszczenie jest identyczne w urządzeniach typu lecz dostęp do funkcji następuje po wejściu w menu urządzenia poprzez “domek” na panelu dotykowym w urządzeniach takich jak\nBizhub C224 / C284 / C364 / C454 / C554 / C654 / C754 oraz nowsze.\nOpis jest szczegółowy oraz uwzględnia wszystkie problemy jakie mogą zdarzyć się w firmie posiadającej komputery oparte na systemach WINDOWS.\nKomputery oparte na systemie Leopard takich jak iMac firmy Apple współpracują z urządzeniami poprzez protokół SMB. Zabezpieczenia przed dostępem sieciowym z zewnątrz jest na tyle utrudniony że poradzi sobie z tym zagadnieniem wyłącznie doświadczony informatyk. Potrzebne są hasła, nazwy sieciowe urządzenia, oraz nie rzadko trochę szczęścia jak i samozaparcia ze strony specjalisty.\nRozpoczniemy konfiguracje skanera sieciowego od wizyty przy kserokopiarce, ważne jest by urządzenie było “gotowe do pracy” oraz przez chwile nie pojawiały się zadania wydruku na urządzeniu.\nAby wejść w ogólne ustawienia urządzenia należy zlokalizować, oraz użyć FIZYCZNEGO przycisku po prawej stronie ekranu dotykowego:\nNa wyświetlaczu pojawią się pozycje konfiguracji kserokopiarki, znajdziemy tam ustawienia użytkownika, administratora, licznik, ale również od pierwszą pozycja opcje “REJESTRACJA SKRÓCONEGO”\nW kolejnym kroku wybieramy również pierwszą opcje “UTWÓRZ SKRÓCONY ADRES”\nFunkcje skanera są widoczne w obecnym oknie. Dla potrzeb szybkiego wysyłania dokumentów drogą email, możliwa jest pierwsza pozycja:\n“E-MAIL” – daje nam możliwość podłączenia urządzenia do skrzynki mailowej, niezbędna jest poprawna konfiguracja skrzynki email spod pozycji administratora oraz poprawne wprowadzenie adresów wyjściowych DNS pozwalających wydostanie się sygnału z kserokopiarki poza sieć LAN\n“skrzynka użytkownika” – pozwala utworzyć skrzynki w funkcji “box”, w prostych słowach, tworzyć konta na dysku urządzenia w celu przechowywania dokumentów często kserowanych jak np. karty urlopowe\n“PC-SMB” – protokół skanowania do folderu. Funkcja zaawansowana przy której rozkładają ręce nawet najwytrwalsi wojownicy informatyczni. W obecnych systemach oraz zabezpieczeniach sieciowych umożliwienie dostępu urządzeniu z zewnątrz jakim jest niewątpliwie kserokopiarka wiąże się ze spełnieniem odpowiednich warunków. Hasła użytkownika komputera, loginu, nazwy sieciowej, dostępu w otoczeniu sieciowym, konfiguracja zapory windows, oraz stworzeniu reguły w programie antywirusowym. Nasz serwis nie praktykuje tej metody przyłączenia skanera do komputera ze względu na informacje poufne jakie są potrzebne do skorzystania z tego protokołu.\n“FTP”- korzysta z portu 21, na którym również działa program wspomagający dlatego proponujemy ten wybór.\nPrzechodzimy do bezpośredniego wprowadzania listy odbiorców skanera sieciowego. Konfigurujemy użytkownika który będzie dostępny na głównym ekranie przy przełączeniu funkcji kopiarki na skaner. W przypadku dodania nowego użytkownika klikamy na NOWY w dole ekranu dotykowego lub jeśli chcemy zmienić numer IP klikamy na danego użytkownika oraz edytuj.\nDo kompletnego wprowadzenia użytkownika jest niezbędny numer IP komputera na który będzie wysyłany skan. W dalszej części jest opis jak go najszybciej uzyskać bez zbędnego poruszania się w funkcjach sieciowych na komputerze.”NR” – jest przypisywany automatycznie pierwszy numer porządkowy uwzględniając wszystkie protokoły.\n“NAZWA” – jest to nazwa która jest widoczna na kafelce wyboru w skanerze. Intuicyjne opisanie komputera pomoże sprawnie wybrać odbiorce do którego skan zostanie wysłany. Należy pamiętać ze w przypadku kilku lub kilkunastu odbiorców nazwy nie mogą się powtarzać. Najczęściej są to imiona pracowników korzystających z podłączonego sieciowo komputera np. “Księgowa”. w opisanym przypadku jest to “komp”\n“INDEKS” – ustawiamy “ulubione’ by był dostępny w głównym oknie\n“ADRES HOSTA” – wpisujemy numer IP komputera do którego skan ma zostać wysłany. Znajdziemy go w informacji o sieci na danym komputerze. W prezentowanym przypadku to 192.168.0.100\n“ŚCIEŻKA PLIKU” – w przypadku stosowania programu wspomagającego celem dostarczenia pliku skanu jest numer IP, w momencie dotarcia go do komputera resztę trasy przejmuje program zainstalowany na komputerze. Dlatego w tej pozycji musi znajdować się “/”\nPrzechodząc na drugie okno konfiguracyjne, przechodzimy do szczegółowych ustawień konta użytkownika.\n“ID użytkownika” pomijamy.\n“ANONIMOWY” – ustawiamy na WŁĄCZONY, wtedy id użytkownika zmienia się na anonymous\nReszta ustawień pozostaje bez zmian. Zatwierdzamy zmiany przyciskiem “OK”\nSkonfigurowaliśmy odbiorce skanera z poziomu kserokopiarki. Pozostaje tylko zainstalowanie oprogramowania dedykowanego dla konica minolta wspierającego przesyłanie plików z urządzeń peryferyjnych, bez konieczności zaawansowanej wiedzy na temat otoczeń sieciowych oraz zabezpieczeń systemu przed “atakami zzewnątrz”\nKonfiguracja programu wspierającego funkcje skanowania.\nProgramem najprostszym w konfiguracji jest niezużywający zasobów systemowych FTP UTILITY 1.0, dostępny jest na naszej stronie w katalogu urządzeń konica minolta. Jest on dedykowany dla tej rodziny kserokopiarek. Konfiguracje skanera dla Ricoh zostanie opisany w przyszłości. Dla poprawnie skonfigurowanej sieci LAN, urządzenie Ricoh posiada funkcje przeglądania sieci z poziomu panela dotykowego oraz wyboru folderów docelowych widocznych w grupie domowej.\nŚciągamy program ze strony kserotech : Program wspomagający skanowanie sieciowe\nTworzymy folder “skaner” w dogodnym dla siebie miejscu (w nim będą umieszczane Pliki PDF, JPG lub TIFF bezpośrednio z kserokopiarki)\nPo instalacji otwieramy w Menu Start/Konica Minolta/FTP Utility/FTP Setting “TCP PORT” – pozostawiamy bez zmian. Jest to port wejścia, taki sam ustawiony jest na urządzeniu.\n“ROOT FOLDER” – ustawiamy ścieżkę dostępu do folderu do którego ma program przesyłać skany. W kserokopiarce ustawialiśmy “/” nasz plik dociera do komputera poprzez wpisany numer IP komputera, od tej chwili program przekazuje go do wskazanego folderu z punktu 2\n“FTP USER” – te parametry muszą być takie same jak przy konfiguracji skanera z poziomu kserokopiarki, czyli zaznaczamy “ANONYMOUS”\nzatwierdzamy ustawienia przyciskiem OK.\nNIEZBĘDNE JEST URUCHOMIENIE PROGRAMU RĘCZNIE – by dodał się do autostart (działał w tle przy uruchomieniu systemy) oraz program sprawdził dostęp do portu 21. W większości pojawia się komunikat z zapory windows o próbie ataku sieciowego “ZEZWALAMY NA DOSTĘP”.\nProgram jest w pełni uruchomiony gdy w pasku menu w okolicach zegarka pojawi się ikonka programu: Wracamy do panelu kserokopiarki, wybieramy odpowiedniego odbiorce, umieszczamy oryginał w podajniku i pozostaje nam przycisnąć świecący się na niebiesko przycisk “START” dokument zostanie zeskanowany, uruchomiona pamieć wraz z wysyłka dokumentu. Po chwili plik będzie widoczny w folderze wskazanym w programie.\nJak sprawdzić numer IP komputera\nNumer IP jest przydzielany danemu komputerowi przez router, serwer lub jest wpisywany ręcznie do karty sieciowej. W przypadku większości sieci przydzielany numer jest za pośrednictwem funkcji DHCP, oznacza to ze z puli numerów pierwszy wolny otrzymuje ten zestaw komputerowy który został pierwszy uruchomiony. Powoduje to brak komunikacji urządzenia z programem wspomagającym funkcje skanera. Aby skaner ponownie spełniał swoją funkcje trzeba edytować numer IP. Ten proces został już opisany wcześniej w miejscu dodawania nowego użytkownika na urządzeniu, natomiast jak ten numer zdobyć zostanie to opisane poniżej.\nPoszukujemy funkcji “uruchom” w pasku menu w windows. Widnieje ona w postaci lupy obok przycisku “start” lub w formie wiersza w samym menu.\nNajłatwiejszym sposobem uzyskania numeru IP jest uruchomienie konsoli. W polu wyszukania wpisujemy “CMD” i potwierdzamy klawiszem Enter\nPojawi się czarne okno konsoli z migającym kursorem. Informacje sieciowe są dostępne pod komendom “IPCONFIG” który również potwierdzamy klawiszem enter\nInformacje dotyczące sieci to nie tylko numer IP. Po pierwsze musimy znaleźć z jakiej sieci korzystamy, czy sieć LAN (polączenie tradycyjne na kablu sieciowym) lub Wi-Fi. Zdarzyć się może ze komputer używa obu sieci. Numery IP będą się różnić, dlatego trzeba zweryfikować sieć. Jeśli korzystamy z internetu mobilnego, wtedy internet może być z przysłowiowego “patyka” a sieć realizowana przez Lan. w gąszczu numerków oraz oznaczeń, poszukujemy “IPV4 ADRESS”\nW przypadku sieci zawsze zmienia się ostatnia pozycja po ostatniej kropce. W prezentowanym przykładzie numer komputera to 192.168.1.21 Ten musimy edytować w urządzeniu numer przy przypisanej nazwie użytkownika.\n© 2017-2020 KseroTech.pl. Copyright © KseroTech.pl - All rights reserved.


Tajemnica płonącego samolotu [Antoni Ferdynand Ossendowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Antoni Ferdynand Ossendowski Liczba stron: 250\nISBN: 9788711662472 Data wydania: 2020-02-13\nAntoni Ferdynand Ossendowski Tajemnica płonącego samolotu POWIEŚĆ Warszawa, 1935 Saga\nTajemnica płonącego samolotuZdjęcie na okładce: Shutterstock Copyright © 1935, 2020 Antoni Ferdynand Ossendowski i SAGA Egmont Wszystkie prawa zastrzeżone ISBN: 9788711662472 1. Wydanie w formie e-booka, 2020 Format: EPUB 2.0 Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora. SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont\nROZDZIAŁ I. Epilog zamiast wstępu. Statek „Infant“ płynął z ładunkiem „mięsa armatniego“. Biały człowiek, zagarnąwszy ziemię czarnych ludzi i rządząc nimi z pomocą pałek tęgich policjantów i karabinów wojsk kolonjalnych, zażądał od wszystkich swoich kolorowych poddanych ofiary życia dla „wspólnej ojczyzny“. W tym celu dwa tysiące murzynów ubrano w mundury wojskowe, nauczono ich poruszać się sprawnie na gromką komendę, dano im do rąk broń i wbito do głowy i gardzieli tony hymnu narodowego. „Infant“ wiózł właśnie wojska kolonjalne na daleki, nieznany front. Tam czarni żołnierze mieli zwyciężać, albo inaczej — zabijać lub być zabitymi. Potrafiono jednak obudzić w twardych, kędzierzawych głowach mglistą myśl o sławnem zwycięstwie i żądzę bezkarnego morderstwa. O śmierci zatem nikt na „Infancie“ nie myślał, więc czarni obrońcy świetnej cywilizacji europejskiej bez przerwy ryczeli hymn narodowy, błyskali zębami i białkami oczu. Chorowali też potrosze, gdyż Atlantyk w lutym burzył się i pienił. Murzyni przywykli wszakże dość prędko do tych „igraszek wielkiej, słonej wody“, jedli więc, śpiewali i śmieli się ochrypłemi, dzikiemi głosami. Wkońcu nudzić się zaczęli i pomrukiwać, że to djablo daleko do miejsca, gdzie można swobodnie rozpruwać brzuchy i podcinać gardziele „białym“. Oficer, dowodzący transportem, zmuszony był rozpocząć wcześniej, niż obliczał, wydawanie porcji alkoholu, — cuchnącego, mętnego alkoholu z sorga 1 . Pewnego mglistego popołudnia, gdy raz po raz zaczynał siec gęsty deszcz i chwilami przechodził w ulewę, przyszli bohaterowie stłoczyli się pod pokładem. Ciasno tam było, ciemno, gorąco i duszno. W niejednej głowie poczęła świtać gorzka, niepokojąca myśl, a raczej tęsknota za bambusową chatką, czterema żonami, kupą dzieciaków, dżunglą i polem manjoki. Szczególnie — za polem, bo był to właśnie czas orki i siewu. — Czy kobiety same dadzą sobie radę? — judziła myśl trwożna. — Na Tengę! 2 Wytrzebić nowe pędy palm i krzaków, wypalić stare pnie drzew, zorać, zasiać i obronić przed ptactwem i stadami małp! Czy potrafią? Już nie cieszyła ich nadzieja zwycięstwa „umiłowanej ojczyzny“, wysyłającej do kolonji swoich policjantów, urzędników i wojsko dla bezwzględnego utrzymania ładu, już mniej jakoś pociągała rozkosz bezkarnego mordu... Zgnębienie szybko szerzyło się w stłoczonej, bezczynnej ciżbie ludzkiej. Chwiejne, słabe dusze zapadały w ciężki, ponury bezwład. I nagle... Wszystko, co żyło, wartkim, skłębionym potokiem pomknęło na pokład. Biegli nawet palacze i mechanicy, wypadając z niedostępnych głębi rozedrganego kadłuba okrętu. Dwa tysiące ludzi wyległo na oba pokłady i w milczeniu wbiło oczy w daleki brzeg. Widowisko było istotnie wspaniałe, groźne i niezwykłe. Z poza ściany dżungli nadbrzeżnej wznosiły się czarne słupy i obłoki dymu; tam i sam miotały się krwawe płachty płomieni, a łuna pląsała, to rozpalając się, to przygasając na nisko zwisających chmurach. Od strony dalekiego pożaru, niby gorąca żagiew, ciśnięta potężną dłonią olbrzyma, mknęło ku okrętowi płonące widmo. Pozostawiając poza sobą długą smugę dymu, śmignęło nad masztami, wionęło żarem ognia, smagnęło porywczym, skwarnym powiewem, wstrząsnęło sykiem i urywanym warkotem. Zakreślając ognisty łuk i roniąc objęte płomieniami odłamki, groźna zjawa znikała w parnej mgle, aż runęła do morza, z hukiem wyrzuciwszy słup wody i pary. — Samolot... samolot! — krzyczeli oficerowie z mostku. — Ster na prawą burtę! — rozległa się komenda. „Infant“ długo krążył po oceanie, lecz próżno szukano resztek płonącego płatowca. Fale niosły na grzbietach pienne czuby i grzywy, ale nie wynurzał się z nich najdrobniejszy nawet odłamek drewna... Statek wziął dawny kierunek, na północ, ku „polom sławy“ i śmierci. Murzyni nie rozchodzili się i słuchali opowiadania sierżanta. Starali się wniknąć w znaczenie dziwnych, nigdy niesłyszanych słów: — Aeroplan... awiator... pilot... bitwa powietrzna... katastrofa... Nie rozumieli jednak. To, co przed chwilą przemknęło nad nimi, ziejąc ogniem i przerażając straszliwym łomotem, pozostało dla nich zagadką. Nikt zresztą na całym statku nie mógł zgłębić ponurego znaczenia zjawiska. A był to epilog tragedji — tragedji jednego z setek tysięcy nieznanych, poniżonych braci, napojonych rozpaczą i nienawiścią. Tam, nad pustynnym Atlantykiem zagasło wraz z płomieniem nieznane życie, zatrute niewiarą w prawdę i miłość, ogarnięte ogniem męki ponad siły.\nROZDZIAŁ II. Przed szkołą kolonjalną panował niezwykły ruch. Czarne chłopaki i dziewczęta otoczyły kilku białych kolegów i słuchały z zapartym oddechem. — Do szkoły przybędzie sam gubernator!... — zawołał piegowaty, blady wyrostek o powichrzonych włosach i złych bezbarwnych oczach. — Słyszałem od ojca, że gubernator oddaje swoją córkę do naszej szkoły. — Czy będzie się uczyła razem z nami, Pedro? — spytał mały, wiotki mulat, o pięknej bronzowej twarzy. — A cóż ty sobie myślisz, „Cętkowany“, że dla zabawy tylko? — odparł Pedro i roześmiał się brutalnie. — Będziesz musiał odstąpić jej pierwsze miejsce w klasie, inaczej... — Inaczej — co?... — spytał znowu mulat, a w płomiennych oczach jego, zasnutych mgiełką zadumy, zjawił się nagle wyraz uporu i gniewu. — Ba! — zaśmiał się stojący obok mulata opasły, zawadjacki chłopak. — Inaczej — wyrzucą cię na zbity łeb! Pamiętaj o tem, Enriko, i wbij to sobie do łepetyny! To mówiąc, uderzył dłonią w czoło kolegi. Ten zacisnął pięści i mruknął: — Nigdy... przenigdy! Odszedł od gromadki dzieci i obejrzał się. Wszystko wydało mu się nagle jakieś obce. Lekki drewniany budynek szkoły o połyskującym dachu blaszanym, wysokie, rozłożyste drzewa mangowe i żółty, rozpalony piasek, po którym snuły się ciemne, fioletowe cienie słupów gimnastycznych, biało-niebieskie słońce, zawieszone na bladem niebie tuż — nad ziemią, wszystko pozostawało napozór, jak dawniej, jak codzień, lecz coś się jakgdyby w tem wszystkiem zmieniło... Chłopak z trudem uświadomił sobie, że zmiana zaszła w nim samym. Zgasła w nim odrazu radość, pierzchnął spokój. Coś nowego i groźnego skradało się z nieznanej dali. Musiał się mieć na baczności i przygotować do obrony. Spostrzegł przełożonego — „Białego Brata“, ojca Roberta. Podbiegł do niego i, całując mnicha w rękaw habitu, szepnął: — Czy nie mogę już być pierwszym uczniem w klasie? — Nie rozumiem — odparł prefekt. — O czem ty mówisz, mały Enriko? — Córka gubernatora ma wstąpić do naszej szkoły, więc teraz ona podobno musi być pierwszą — objaśnił mulat, ponuro patrząc przed siebie. „Biały Brat“ zaśmiał się cicho. — Któż ci to powiedział? — Koledzy... Zakonnik położył dłoń na głowie chłopaka i rzekł: — Uspokój się, Enriko! Pozostaniesz pierwszym, jeżeli zasłużysz na to! Mały mulat zaśmiał się triumfująco. — A zatem pozostanę pierwszym i nikomu swego miejsca nie ustąpię! — zawołał. — Nie bądź pyszny i zarozumiały, bo to obraża Boga! — upomniał go prefekt. — Nie jestem pyszny! — zaprzeczył chłopak. — Przysiągłem przed Chrystusem, że będę zawsze pierwszym, i wszystko zrobię, aby przysięgi dotrzymać! Gdy inni chłopcy grają w piłkę lub w tennisa, ja się uczę, czytam i... myślę. — Dlaczegóż to zamierzasz być pierwszym? — spytał „Biały Brat“, zaglądając mu w oczy. — Dlatego, żeby nikt nigdy nie ważył się nazwać mnie „Cętkowanym“! — syknął mały mulat, zaciskając wargi i pięści. Mnich nachmurzył czoło i, pochylając się nad wychowankiem, szepnął: — Czy wiesz, chłopcze, dlaczego źli ludzie dali ci to przezwisko? Mulat w milczeniu skinął głową. Prefekt westchnął i, przytuliwszy do siebie chłopca, rzekł poważnym głosem: — Nie obawiaj się niczego, pracuj, ucz się, a dojdziesz do celu. Idź teraz do klasy, Enriko, bo słyszę, że brat Ambroży dzwoni już! Zakonni bracia w odświętnych habitach i jeszcze wilgotnych po wyczyszczeniu kredą białych hełmach obchodzili wszystkie klasy, doprowadzali do porządku potargane włosy i ubrania chłopców i dziewczynek, dając im wskazówki, jak należy witać gubernatora i rozmawiać z nim. Murzyniątka, szczerząc białe zęby i wytrzeszczając łobuzerskie, pełne ciekawości oczęta, co chwila wskakiwały i zaglądały w okno. Ich biali koledzy mieli nieco niepewne, zmieszane miny. Po chwili na obszernym dziedzińcu szkolnym ryknął samochód i, miękko zgrzytnąwszy kołami na piasku, stanął przed domem. W korytarzu rozległy się głosy „Białych Braci“, witających gubernatora, kroki kilku ludzi i na progu drugiej klasy zjawił się wysoki, barczysty generał w mundurze, ze wstążkami orderowemi na piersi. — Dzieńdobry, dzieci! — rzekł gubernator, przechodząc przed ławkami. — Witamy waszą ekscelencję, panie gubernatorze! — chórem odpowiedziała dziatwa. Tuż za gubernatorem weszła wysoka, zgrabna dziewczynka lat dwunastu. Smagłą twarzyczkę jej otaczały obfite sploty kruczych loków. Szafirowe oczy patrzyły śmiało i figlarnie. Podano dwa krzesła, na których usiedli gubernator z córeczką, za nimi stanęli „Biali Bracia“ i przybyły wraz z generałem adjutant. Prefekt podniósł rękę i klasa odśpiewała hymn narodowy. Wszyscy wysłuchali go, stojąc. — Siadajcie! — rzekł gubernator. — Proszę księdza prefekta rozpocząć lekcję! Na katedrze stanął brat Ambroży, profesor geografji. — Enriko Kastellar, opowiedz nam o Wielkiej Brytanji! — rzekł zakonnik. Mały mulat wstał i wyprostował się. Spokojnym, pewnym głosem rzucał zdanie po zdaniu: — Imperjum Brytyjskie składa się ze zjednoczonego królestwa, dominjów — Kanady, Australji, Nowej Zelandji... Indyj... Kolonji Nigerji... Południowej i Wschodniej Afryki... Główne miasta... porty... rzeki... Mówił długo, coraz bardziej się zapalając i błyskając pięknemi oczami; gorący rumieniec okrył mu oliwkową, ściągłą twarz. Bez wahania odpowiedział na kilka dodatkowych pytań gubernatora, a gdy potem usiadł na miejsce, wpatrzył się w uśmiechniętą twarzyczkę dziewczynki, myśląc: — Czy też ona wie to wszystko, równie dobrze, jak ja? Potem odpowiadali inni uczniowie. Głos im drżał i załamywał się co chwila, słowa się plątały. Odpowiedzi były zagmatwane, niepewne. Wreszcie generał powstał i rzekł donośnym głosem: — Oddaję do szkoły waszej moją córkę Lizę! Spodziewam się, że będziecie dla niej dobrymi kolegami! Bądźcie zdrowe, dzieci! Gubernator, pożegnawszy prefekta i profesorów, odszedł w towarzystwie adjutanta. Dziewczynka pozostała w klasie. Dzieci odprowadzały dostojnego gościa wiwatami, a gdy wsiadł do samochodu, odśpiewały raz jeszcze hymn narodowy. Profesor wskazał Lizie wolne miejsce na ławce szkolnej. Usiadła i zaczęła się rozglądać. Na prawo od niej siedziała mała, chuda murzynka Betty, o dużej, kędzierzawej głowie i wywiniętych wargach. Utkwiła oczy w kajet i nie śmiała spojrzeć na nową sąsiadkę. Z drugiej strony służalczo uśmiechał się do Lizy piegowaty Pedro Jago. Znała go, widując na poczcie, gdzie urzędował ojciec chłopaka. Obejrzawszy się poza siebie, spostrzegła, że mały mulat siedzi tuż za nią, poważny i zamyślony. Zajrzała przelotnie w jego oczy, pełne płomieni i zadumy zarazem, a nieznaczny uśmiech przemknął po jej smagłej twarzyczce. Po chwili uspokoiła się i słuchała wykładu brata Ambrożego, który opowiadał właśnie o ostatniej podróży Kolumba. W przerwie Liza zwróciła się do mulata: — Nazywasz się Enriko Kastellar? — spytała. — Tak — odparł. — Czy to znakomity generał Kastellar jest twoim ojcem? Ciemny rumieniec okrył twarz chłopca. — Nazywam się Kastellar, lecz nie znam swego ojca... — szepnął. Pedro, posłyszawszy odpowiedź kolegi, zaśmiał się szyderczo i zawołał: — „Cętkowany“ nie zna swego ojca! Cętkowane bękarty nigdy nie znają swoich ojców! Cha-cha-cha... Piegowaty chłopak urwał nagle swój śmiech, gdyż mulat skoczył ku niemu i, uderzywszy go w twarz, schwycił za gardło. Starszy i silniejszy Jago odtrącił napastnika i ciosem pięści pomiędzy oczy obalił go na podłogę. Enriko nie dał jednak za wygraną i znowu się rzucił na Pedra. W tej samej chwili wszedł do klasy prefekt. Ze zdumieniem spojrzał na walczących i krzyknął zgorszony: — Enriko Kastellar, Pedro Jago, na miejsca! Chłopcy przerwali bójkę i stali zmieszani, obciągając na sobie bluzy. — O co poszło? — spytał prefekt. Chłopcy milczeli, patrząc w ziemię i ciężko oddychając. — Co tu zaszło, Betty? — zwrócił się zakonnik do małej, wystraszonej murzynki. W oczach dziewczynki błysnęły łzy. Usta jej drgnęły. — Lizo, opowiedz mi, co się tu dzieje? — zadał pytanie prefekt, podchodząc do smagłej dziewczynki o szafirowych, rozognionych oczach. — Nie zrozumiałam, proszę ojca-prefekta, — odparła wzruszonym głosem. — Zdaje mi się, że Pedro Jago obraził Enriko, nazwawszy go „cętkowanym... bękartem“!... Nie wiem, co znaczą te słowa, lecz Enriko natychmiast rzucił się na Pedro. — Ach, tak?... — mruknął mnich. — Pedro Jago, ja nie mogę wytłumaczyć dzieciom znaczenia obraźliwego słowa, którego użyłeś. Jednak ty, widocznie, rozumiesz je, a więc powiem ci, że nie hańbi ono wcale Enriko, zato jakąż czarną plamą kładzie się na sumienie białych ludzi, rządzących tym krajem! Za swój niedobry czyn otrzymasz zasłużoną karę! Enriko podniósł głowę i odezwał się twardym głosem: — Bardzo proszę ojca-prefekta nie karać Jago! On powtarza to, co tak często mówią dorośli. Obraził mnie, lecz to — moja sprawa... — Cóż to? — spytał mnich. — Chcesz się zemścić na nim, odpłacić złem za zło? — Nie wiem... — mruknął mulat. — Jeszcze nie wiem... — Siadajcie! — urwał nagle prefekt i podszedł do katedry. Po lekcji religji dzieci miały przerwę obiadową. Liza podeszła do ponuro milczącego mulata i, wyciągając do niego rękę, powiedziała: — Odprowadź mnie do pałacu. Mam ci coś do powiedzenia! Chłopiec skinął głową. Wyszli razem za bramę szkoły. — Enriko! — zaczęła dziewczynka. — Wczoraj był u nas ojciec-prefekt i opowiadał nam, że jesteś najlepszym i najzdolniejszym chłopcem w szkole. Dziś przekonałam się o tem sama, bo jesteś odważny, wszystko umiesz i mówisz pięknie... — Pracuję dużo i ciągle... — mruknął, wzruszając ramionami. — Tak, zapewne... — odpowiedziała. — Jednak, dziś się pobiłeś z tym brzydkim nicponiem, a on zwyciężył. Pedro mocniejszy jest od ciebie... — Mocniejszy... — zgodził się chłopak, ponuro patrząc przed siebie. — Gdyby nie był mocniejszym, nie śmiałby nazywać mnie... bękartem! — Co to znaczy — „bękart“? — zapytała z zaciekawieniem. — Jest to dziecko murzynki i białego — odparł cicho. — To każdy mulat jest bękartem? — zadała nowe pytanie. — Nie! — potrząsnął głową chłopak. — Tylko wtedy... Umilkł nagle i, spojrzawszy na Lizę, rzucił krótko i stanowczo: — Sama się dowiesz o tem kiedyś... Dziewczynka spochmurniała i zmarszczyła brwi. — Rozumiem, że to coś bardzo złego... — szepnęła, rumieniąc się nagle, lecz po chwili dźwięcznym i gorącym głosem dodała: — Musisz się stać silniejszym od Pedro Jago, aby on nie śmiał nigdy zadzierać z tobą!... Rozumiesz? — Rozumiem — odpowiedział nieco zdziwiony. — Ale jak to zrobić? — Musisz się gimnastykować, uprawiać sporty! — zawołała, dotykając dłonią ramienia mulata. — O, widzisz? Masz słabe muskuły, a to źle! Mężczyzna powinien być nietylko mądry, lecz i silny! Czytałam o tem w pięknej powiastce „The life’s way“ miss Elly Rolls. Dam ci ją do przeczytania! No, jestem już w domu. Dowidzenia, Enriko! — Dowidzenia! — odpowiedział chłopak, nieśmiało potrząsając ręką dziewczynki. Szybkim krokiem powracał do szkoły. Takie to było pierwsze spotkanie córki wszechmożnego gubernatora kolonji, generała Miguela Floridablanca z wychowankiem szkoły, kierowanej przez „Białych Braci“ — małym Enriko Kastellar. Wywarło ono wielki wpływ na całe życie mulata. Odtąd widziano go często na boisku piłki nożnej i na korcie tennisowym, a pewnego razu ojciec-prefekt przyłapał swego bronzowego pupila na czemś zgoła nieoczekiwanem. Idąc do portu, gdzie wyglądano rychłego przybycia okrętu z pocztą i pasażerami, zakonnik ujrzał Enriko, siedzącego na trzcinowem krześle przed szynkiem. Trzymał w ręku książkę i był pogrążony w czytaniu. — Co tu robisz, mały? — spytał zdumiony mnich. — Nie zamówiłeś sobie chyba szklanki xeresu lub soda-whisky? Chłopiec zerwał się na równe nogi i stał zmieszany. Po chwili wybełkotał: — Przychodzę tu codzień na... trening... — Cóż to znów nowego? — Przynoszę dobre książki i czytam na głos marynarzom, a oni... oni... — Mów już wszystko! — ośmielił go prefekt. — Oni uczą mnie... boksu. — Poco ci boks? — Chcę być silniejszym od innych, aby nikt nie śmiał obrazić mnie — szepnął mały mulat, a w głosie jego zadrżały łzy. Zakonnik milczał. Po spokojnej, poważnej twarzy jego błąkały się jakieś myśli. Wreszcie poklepał chłopca i rzekł z uśmiechem: — Może masz słuszność, mój mały! Lepiej być uzbrojonym i spokojnym, niż napewno pobitym i mściwym... Ucz się tej pięściowej nauki, obyś tylko potem nie rozbijał nosów na prawo i na lewo... — O, nie! — odparł chłopak, potrząsając energicznie głową. — Mój znajomy murzyn, palacz Joe Fibs, jest najsilniejszym bokserem, a nigdy się nie bije! — Dlaczegóż to twój Fibs jest takiem jagnięciem? — zaśmiał się prefekt. — Bo wszyscy wiedzą, że obali każdego w pierwszej rundzie! — zawołał Enriko. Mnich uśmiechnął się nieznacznie i, machnąwszy ręką, odszedł. — A nie spóźnij się na nieszpory, pięściarzu... — krzyknął zdaleka. W szkole, w parę miesięcy po zjawieniu się Lizy zaszedł ważny wypadek. Podczas przerwy dzieci bawiły się na dziedzińcu. Chłopcy uganiali się, kopiąc dużą piłkę, inni grali w tennisa. Dziewczynki poszły do ogrodu. Usiadły w cieniu palm kokosowych, tuż przy parkanie, i słuchały Lizy. Opowiadała im o dużych, ludnych miastach — Madrycie, Lizbonie, Londynie i Paryżu, o życiu, tętniącem w nich, o nieskończonych szeregach samochodów, o kinach, teatrach, pięknych parkach, zatłoczonych gromadami dzieci, o ogrodach zoologicznych, gdzie można oglądać ptaki i zwierzęta, zebrane z całego świata. Nagle rozległ się dziki krzyk. Ogromny murzyn w pasiastej koszulce marynarskiej przeskoczył przez płot i rzucił się na siedzące dziewczynki, rycząc coś pijanym głosem i śmiejąc się nieprzytomnie. Krzyk przerażonych dziewczynek zwabił chłopców i dwóch zakonników. Na widok mężczyzn pijany majtek podniósł z ziemi duży kamień i mruczał groźnie. — Porozwalam łby, do stu tysięcy połamanych kotwic! Zaklął ohydnie, błyskając oczyma i podnosząc kamień nad głową. „Biali Bracia“ nie wiedzieli, co mają robić z awanturnikiem. Murzyn, spostrzegłszy zamieszanie, schwycił Lizę za ramię i szarpnął ku sobie. Z gromadki wystraszonych chłopców z przeraźliwym krzykiem wybiegł Enriko Kastellar i w mgnieniu oka runął na majtka. Pijak nie zdążył nawet puścić dziewczynki i cisnąć kamienia, gdy już potoczył się na ziemię, ugodzony pięścią w brzuch i szczękę. Zakonnicy rzucili się natychmiast na leżącego awanturnika i obezwładnili go. Nad powalonym murzynem stał z zaciśniętemi pięściami Enriko, gotowy do nowego ataku. Nogi wparł mocno w ziemię, pochylił się i naprężył wszystkie mięśnie. Nadbiegł policjant, założył majtkowi kajdanki i, poganiając pałką, poprowadził do komisarza. Wszyscy otoczyli małego mulata i z podziwem patrzyli na niego. Enriko wyprostował się i podniósł głowę. — Widzieliście? — spytał. — Znam się na boksie lepiej od wszystkich chłopców w szkole. Nie radzę nikomu obrazić mnie! Powiedział to spokojnym głosem, w którym brzmiała jednak wyraźna pogróżka. — Dziękuję ci, Enriko! — zawołała Liza. — Stanąłeś dzielnie w mojej obronie, a temu pijakowi dałeś dobrą nauczkę! Wyciągnęła do chłopca rączkę, którą chłopak uścisnął z uśmiechem dumnym i radosnym. Od tego wypadku Enriko Kastellar spędzał każdą niedzielę w pałacu gubernatora. Szedł tam z bijącem sercem, powracał — ze łzami w oczach. Nie spał potem przez całą noc i wyglądał świtu. Gdy pierwsze promienie słońca przebijały podwójne maty, zawieszone na oknach sypialni szkolnej, szeptał radośnie: — Nowy dzień!... Znowu ujrzę Lizę... Będę patrzał na nią, słuchał jej głosu... Chłopak tak zręcznie manewrował, że udało mu się niepostrzeżenie ustąpić czarnowłosej dziewczynce pierwszego miejsca w klasie, nauczył się podpowiadać jej, gdy zaskoczona nieoczekiwanem i trudnem pytaniem profesora nie umiała wybrnąć z kłopotliwej sytuacji, śledził każdy jej krok, z rozpaczą żegnał odchodzącą i przyciskał rękę do kołaczącego serca, kiedy wchodziła do klasy. Bez namysłu dałby się porąbać dla niej na kawałki, skoczyłby w ogień na pierwsze jej żądanie, bo stała się dla niego wszystkiem w życiu — mocą, radością i celem. Nie wiedział jeszcze, że jest to miłość — ta najpiękniejsza, najpotężniejsza i najbardziej groźna — pierwsza i ostatnia. Tak trwało przez dwa lata, aż do ukończenia szkoły. Enriko miał już 16 lat, wyrósł, wybujał i zmężniał. Jego wiotka, zwinna postać zdradzała siłę. Uduchowiona i piękna twarz, rozświetlona ognistemi, rozmarzonemi oczami, tchnęła stanowczością i męstwem. Zachowywał się zawsze spokojnie, z wrodzonem poczuciem honoru, zyskując ogólny szacunek i przyjaźń. Pewnej niedzieli, grając z Lizą w tennisa, posłyszał głos służącego: — Tan gubernator woła Enriko do gabinetu! Dziewczynka uśmiechnęła się tajemniczo. — Biegnij! — szepnęła, kładąc rakietę na ławce. — Ojciec chce pomówić z tobą. — Idę! — odparł i poszedł sprężystym krokiem, podniósłszy głowę wysoko i dumnie. Liza usiadła, splotła ręce na kolanach i patrzyła wślad za nim. Gdy zniknął w ciemnym holu, westchnęła cicho. Zagadkowy uśmiech rozchylił świeże, purpurowe usta dziewczynki. Roziskrzone, szafirowe oczy przygasły nagle. Znowu westchnęła...\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Tajemnica_plonacego_samolotu-ebookRO/p1158587i1338148" target="_blank" title="Tajemnica płonącego samolotu [Antoni Ferdynand Ossendowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Tajemnica płonącego samolotu [Antoni Ferdynand Ossendowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


ROmedia 7 sierpnia 2015 Jagiełło Chmielak wchodzi na rynek2017-10-16T10:57:50+02:00 Inne No Comment\n– Chcemy sprostać wymaganiom naszych konsumentów, dlatego staramy się, aby nasza oferta była bardzo różnorodna. Jagiełło Chmielak na pewno przypadnie do gustu miłośnikom goryczkowych piw. Jestem przekonany, że szybko znajdzie swoich zwolenników – mówi Lucjan Jagiełło, założyciel Browaru Jagiełło.Etykieta Chmielaka jest wyraziście zielona i widać na niej tradycyjny zbiór chmielu.\nPiwo Jagiełło Chmielak dostępne jest w bezzwrotnych butelkach o pojemności 0,5 l. Listę sklepów, w których można kupić piwa produkowane w Browarze Jagiełło, znaleźć można na stronie internetowej: www.browar-jagiello.pl.\nborwar, Chmielaki Krasnostawskie, nowości piwne, piwo, regionalny browar\n« NOWOŚĆ! Nowe oblicze geometrii – lampy z kolekcji RIVET marki Nowodvorski Lighting


04.07.2019 Sejm przyjął specustawę ws. Westerplatte. Ma usprawnić budowę Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 w Gdańsku\nUsprawnienie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 w Gdańsku zakłada specustawa ws. Westerplatte przyjęta w czwartek przez Sejm.\nPoselski projekt ustawy „o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku” wpłynął do Sejmu w maju. W drugiej połowie czerwca zajęła się nim Komisja Infrastruktury wprowadzając do niego poprawki m.in. redakcyjne, doprecyzowujące, legislacyjne i językowe. W środę na posiedzeniu Sejmu odbyło się drugie czytanie projektu.\nWedług jego autorów, posłów PiS, ustawa ma usprawnić budowę Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 w Gdańsku. Posłowie PiS chcą m.in., by Westerplatte - lepiej niż dotychczas - ukazywało heroizm polskich żołnierzy, którzy w 1939 r. stawili opór w tym miejscu po agresji III Rzeszy Niemieckiej na Polskę. Ich zdaniem, teren ten nie jest należycie wykorzystany dla polskiej pamięci. W uzasadnieniu do projektu napisano, że „ochrona oraz właściwe zagospodarowanie Pola Bitwy na Westerplatte ma na celu zachowanie unikatowych wartości historycznych, przestrzennych, materialnych i niematerialnych, symbolizujących bohaterstwo oraz ofiarę poniesioną przez polskiego żołnierza”.\nPosłanka PO-KO Agnieszka Pomaska oceniła, że debata nad projektem jest „pełna kłamstw” i zarzuciła posłom PiS „wszczynanie wojny” w Sejmie.\nTo nie jest ustawa o budowaniu czegokolwiek, o powstaniu muzeum, to ustawa o tym, żeby PiS mógł zagarnąć teren Westerplatte — mówiła.\nZ kolei posłanka Małgorzata Chmiel (PO-KO) oceniła, że PiS „odbiera” teren miastu Gdańsk.\nPrzeprowadzacie to skróconą ścieżką legislacyjną, bez konsultacji, po to, żeby jak najmniej osób się o tym dowiedziało. Co chcecie ukryć? Wszyscy wiemy, że chcecie zawłaszczyć ten teren na obchody 80-lecia w wybuchu II wojny światowej i urządzić tam swoją własną uroczystość— mówiła.\nW odpowiedzi wiceszef MKiDN Jarosław Sellin - który w sprawie budowy muzeum prowadzi rozmowy z prezydent Gdańska Aleksandrą Dulkiewicz - stwierdził, że to nie „rząd PiS” chce zbudować muzeum, tylko „polski rząd”.\nRząd polski widząc, że przez ponad ćwierć wieku miejscowy samorząd nie radzi sobie z zagospodarowaniem tego terenu, nie radzi sobie z urządzeniem tam godnego upamiętnienia, które byłoby właściwe (…) jak ono wygląda? Jeżeli sobie samorząd z tym nie poradzi, poradzi sobie z tym rząd polski — mówił Sellin.\nJeżeli ktoś wszczyna wojny w tak świętym miejscu jak Westerplatte, to niestety samorząd lokalny przeciwko rządowi polskiemu\n— dodał wiceszef MKiDN.


Czerwona strefa w całej Polsce. Czego dokładnie nie wolno? Przypominamy - o2 - Serce Internetu\n| 23.10.2020 13:02\nW związku z&nbsprosnącą liczbą zakażeń koronawirusem rząd ogłosił nowe obostrzenia. Od soboty 24 października cała Polska będzie objęta czerwoną strefą.\nCzerwona strefa. Lista obostrzeń\nNauczanie w trybie zdalnym w szkołach wyższych, ponadpodstawowych oraz w klasach 4-8 szkoły podstawowej\nDzieci poniżej 16. roku życia w godzinach 8-16 mogą wychodzić z domu tylko pod opieką osoby dorosłej\nSeniorzy powyżej 70. roku życia proszeni są o pozostawanie w domach (wyjątek stanowi wykonywanie czynności zawodowych, zaspokajanie niezbędnych potrzeb związanych z bieżącymi sprawami życia codziennego i udział w uroczystościach religijnych)\nZakaz działalności stacjonarnej lokali gastronomicznych. Dozwolona jedynie sprzedaż jedzenia na wynos i z dowozem\nZawieszona działalność sanatoriów (z możliwością dokończenia już rozpoczętych turnusów)\nZawieszona działalność basenów, aquaparków, klubów fitness i siłowni\nZakaz spotykania się w grupie powyżej 5 osób spoza gospodarstwa domowego (wyjątek stanowią spotkania służbowe)\nZakaz działalności wesołych miasteczek i parków rozrywki\nZakaz organizowania wesel, przyjęć komunijnych i innych uroczystości rodzinnych\nWydarzenia sportowe mogą odbywać się tylko bez udziału publiczności\nW uroczystościach religijnych limit 1 osoba na 7 metrów kwadratowych\nOgraniczenie do 5 osób na 1 kasę w placówkach handlowych do 100 metrów kwadratowych\nOgraniczenie do 1 osoby na 15 metrów kwadratowych w placówkach handlowych powyżej 100 metrów kwadratowych\nW piątek w&nbspPolsce odnotowano nowy rekord zakażeń koronawirusem. Ministerstwo Zdrowia poinformowało o&nbsp13 632 zakażeniach i&nbsp153 zgonach. Łącznie w&nbspPolsce stwierdzono 228 318 przypadków koronawirusa i&nbsp4172 ofiar śmiertelnych.\nCzytaj także: Nie tylko płyny do dezynfekcji rąk. Te produkty zabijają koronawirusa\nZobacz także: Hotele bez restauracji? "To nie ma sensu"\nLudzie starsi proszeni sa o niewychodzenie z domu, ale moga brac w uroczystosciach koscielnych. Gdzie tu ses a gdzie logika?\nZróbmy wybory prezydenckie,historia pokazuje że wtedy kraj zdrowieje\nDzieci, poniżej 16 roku życia, do 16 mogą wychodzić tylko pod opieką rodziców ale po to już nie??? Ha Ha dobre!\n...... a lokale wyborcze ???\nNo i jak to skomentować ???\nInfo ze strony gov.pl ZGROMADZENIA I SPOTKANIA Tak wiec spotkania rodzinne sa dozwolone. Poziom dziennikarstwa poraża W zgromadzeniach publicznych może uczestniczyć max. 5 osób. Uczestnicy mają obowiązek zakrywania nosa i ust oraz zachowania 1,5 m odległości od innych osób. Ponadto odległość między zgromadzeniami nie może być mniejsza niż 100 m. Obowiązuje zakaz organizowania spotkań i imprez niezależnie od ich rodzaju - z wyjątkiem imprez i spotkań organizowanych w domu, w których bierze udział do 20 osób.\nPani auto tego artykułu. Proszę o nie wprowadzanie ludzi w błąd. Dzieci owszem nie mogą porszuac się samodzielnie 8-16 ale tylko od poniedziałku do piątku (wyjątek stanowi powrót ze szkoły). Spotkania w grupie powyżej 5 osób: niech zapozna się pani z wytycznymi na stronie gov.pl . Spotkania domowe mogę być organizowane w grupie do 20 osób.\nŚciągamy maski, szukamy taczki.\nTak tak, wiem. Każdy przez ż :-D\nTylko gdzie ci chorzy i martwi.\nTo są obostrzenia to jest plan, ludzi zamknąć w domach żadnych rozrywek nic, ale do kościoła owszem w każdym czasie. Jaka tu polityka, bo co bo oni muszą zarobić nie ważne jest ze naród nie będzie miał za co żyć ale oni dość że nie płacą za nic to teraz gdzie firmy bankrutują oni mają wolną rękę. Zamknąć ich tak jak resztę zamykacie\nTeraz widzicie że głupota jest wszędzie.\na o marszu wolnosci ani slowa! ogladajcie na youtube!\nWszystkie obostrzenia objawione rozporządzeniami są Dobre,mają nas chronić w tej niezwykle trudnej sytuacji w kraju.Baju,baju,baju,baju niech żyje nam Prezes naszego raju,niech żyje nam.To byłem ja Jarząbek.\na może siłownie do kościołów przenieść?\na ja się cieszę, że mam pracę zdalną:)\nZakaz spotykania się w grupie powyżej 5 osób spoza gospodarstwa domowego (wyjątek stanowią spotkania służbowe). Bo w spotkaniach służbowych nikt nikogo nie zaraża. Kolejny idiotyzm\nDzieci poniżej 16. roku życia w godzinach 8-16 mogą wychodzić z domu tylko pod opieką osoby dorosłej. Ale już po godzinie 16 tej mogą samodzielnie wychodzić. Czy ktoś tu zwariował? Pewnie Morawiecki\nZamyka się firmy, gastronomię i inne instytucje, ale kościoły nie, tam gdzie jest największe zagrożenie. Przecież to jest chore, jak to tłumaczyć. Do czego ta władza doprowadzi nasz kochany kraj. Idzie ku upadkowi


Tomaszów Mazowiecki: Dreszcz przenikający życzliwością\nDreszcz przenikający życzliwością\ndodano: 2017-07-13 10:21:36\nBartłomiej Żerkowski „Dreszcz”, zdobywca tegorocznej nagrody publiczności, II Edycji Konkursu Konfrontacje muzyczne – Festiwalu „A może byśmy tak… do Tomaszowa”, zgodnie z zapowiedzią przekazał nagrodę na cele charytatywne.\n11 lipca, Bartek w obecności Jacka Matyszewskiego – nauczyciela ZSP nr 1, przekazał swoją nagrodę rodzeństwu młodych tomaszowian, którzy znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji życiowej. Ogromne brawa dla „Dreszcza” za jego szlachetny i piękny gest. Podczas koncertu Konfrontacji muzycznych, wykonał na scenie dwa utwory. Bartek pisze teksty do istniejącej już muzyki.\nManiek: Nie mam Facebooka ale dziękuje. Jakoś sobie poradze.\npiątek, 14 lipca 2017, godzina 19:44:15\nJacek Matyszewski: mam profil na Facebooku proszę wysłać wiadomość\npiątek, 14 lipca 2017, godzina 00:07:41\nManiek: A gdzie mam szukać kontaktu ?\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 23:11:35\nJacek Matyszewski: proszę o kontakt w takim razie\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 20:49:41\nManiek: Chcę poznać sytuację i pomóc, gdyby w powyższym tekście było coś więcej to była by większa szansa na pomoc czytelników.\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 18:45:06\nJM: jakich Pan informacji potrzebuje ? Dane osobowe, stan materialny czy rodzaj sytuacji w jakiej sie znalazło bardzo młode rodzeństwo ? Panie Mańku jesli chce Pan pomóc to prosze o kontakt\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 14:17:35\nMax: Bardzo szlachetne.Te dzieci są naprawdę w słabej sytuacji. Niedawno pochowano im mamę i starsze dziecko zostało opiekunem kilkuletniej siostry.\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 13:51:32\nManiek: A mozna cos wiecej na temat tych mlodych tomaszowian będących w trudnej sytuacji ?\nczwartek, 13 lipca 2017, godzina 11:42:07\nEliminacje Konfrontacji Muzycznych o nagrodę Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego Eliminacje do Konfrontacji Muzycznych o nagrodę Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego odbędą się w piątek, 8 czerwca o godz. 17:00 w Galerii Tomaszów.


MF czy DF? - Strona 2 - Jaki ciągnik wybrać ? - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nMF czy DF?\nPrzez lukeski15, Listopad 3, 2011 w Jaki ciągnik wybrać ?\nNo to faktycznie AgroPrima będzie lżejsza od MF ale gdybyś porównał Dx 4.50 było by zapewne odwrotnie\n4.50 waży około 200kg więcej ale przód ma bardzo lekki uważam że mf ma większy uciąg.\nzarówno jeden jak i drugi ciągnik jest godny polecenia, każdy ma swój gust i dobiera POD SWOJE POTEZEBY więc nie ma co czepiać się drobnych szczegółów @lukeski15 jak masz na oku zarówno mf jak i df weź poprostu tego który będzie w lepszym stanie nie patrz na markę :rolleyes:\nEdytowano Listopad 4, 2011 przez Pietras892\nWłaśnie duża ilość biegów nam by się przydała, bo to miałby być główny traktor i dobrze by było jak by miał rewers elektrohydrauliczny ten MF bo DF to chyba nie miały, a skrzynia Dynashift przydałaby się na nawrociu z pługiem obrotowym czy agregatem uprawowo-siewnym. Czy one są awaryjne te skrzynie?\nA w tych DF 6.50 to tam każdy egzemplarz jest wyposażony w EHR i skrzynię 40/10 czy tylko Powershifty. A z tym ze klima może byc w DX to pierwsze słyszę, ale to było by dobrze jak na główny traktor. A ile dokładnie kucyków ma DX 6.50?\nI dodam jeszcze pytanie jak wygląda Cena do Jakości i Rocznika w obydwóch traktorach??\nNie każdy ma EHR co do klimy to poszperaj w mojej galerii mam gdzieś tam Fotkę Dx6.50 Commander z klimatyzacją a co do mocy mają 137KM wg normy DIN\nmoj mf w głebokiej orce spali 8 litrów. i 10-12 km/h (w piasku pod gorke.)\nPietras892 możesz mi powiedzieć pod jakim obciązęniem (w jakich maszynach) deutz ci spala dużo paliwa? mam identyczny model i wraz z turem waży 5600 kg. mi spalanie wychodziło zawsze małe gdyż podczas zwozenia słomy nie przekroczył 4.5 litra na godzine a oszczędzany to on nie był w pługu nie nie mieżylem jeszcze ile spalił gdyż oralem starym zetorem ale mam nadzieję ze jeszcze w tym roku mi się uda? mówisz że jest malo stabilny no ja z tym się do końca bym nie zgodził gdyż sialem nim agregatem uprawowo-siewnym 3 metry j jak dl;a mnie był bardziej stabilny i mniej nim bujało niż zetor 10145. deutz może nie jest niewiadomo jak konfortowy ale w porownaniu do zetorów czy ursusów to jest różnica. wszysko co jest potrzebny jest pod ręką. na wygodę nie ma co narzekć a jesli chodzi o ogrzewnie kabiny jest bardzo dobre. a z tym oddzielnym zbiornikiem na olej do hydrauliki to nie jest do konca tak. też muślałem że tak jest ole po rozmowie z mechanikiem który się zajmuje tymni ciągnikami to powiedzial mi że są elementy w skrzyni które są smarowane olejem własnie z tego zbiornika a sam spyst oleju jest przecież na samym sirodku skrzyni.\n8 litrów nie wiem czy ci wieżyc.12 km do żadna orka orze się od 6 do max 9 wg. mnie.\ntrudno wybrać dx to dobre maszyny oszczędne wytrzymałe naprawde godne polecenia massey tesz ma swoje dobre strony no nic wybór należy do ciebie.\nEdytowano Listopad 5, 2011 przez andrzej2257\nA psują się skrzynie 40/10 w df i po co jest ten przycisk na gałce zmiany biegów??\nTo jest właśnie przycisk do zmiany biegów pod obciążeniem\nAha ,ale ze sprzęgłem czy naciskasz i do przodu lub do tyłu przesuwasz?\nIle kosztuje taki deutz z ta skrzynia i z tym wyposażeniem( klima,ehr)\nNo i czy się psują??\nBez sprzęgła przyciskasz.\nTen którego mam w galerri kosztował w 2008r. ponad 60 000zł co prawda nie miał on EHRu ale posiadał przedni TUZ, jego stan po prostu zaj*bisty :blink: B)\nOgólnie w zależności od stanu i roku produkcji można go kupic już od ok. 40 000zł za ciągnik ze "w starszej szacie"\nA co powiecie na serie DX 110, 120, 140. Czy warto sprzedawać Zetora 7211 i brać Dx 110 itp.? Bo z tatą patrzyliśmy to kupił by jedno w drugie. Ale przecież jest różnica w mocy. Co prawda DF starsze od Zetorka bo on jest z 86-go.Ile DX1xx mają biegów i jak z komfortem. Czytałem na forum to chyba nie jest tak źle z tymi DF. A co wy powiecie??\npług 4x40 półzawieszany ok8,5-10l/ godz lekka gleba ,średnia głębokość orki\nagregat uprawowo siewny (zdjęcie zestawu w mojej galerii)-9litrów/hektar\n@rafal2511 Co do stabilności to Twój ma tura może dlatego masz lepszą....\ndla przykładu- mam wiatę w której trzymam słomę i w zimę pojechałem Df naładowałem przyczepę i w drogę.... lekkie wzniesienie 25cm sniegu i stoi :rolleyes: przyjechał mój ojciec mf z pomocą przeczepiliśmy ciągniki (mf do przyczepy) i odziwo poszedł bez włączonego napędu i żadnej pomocy...\n@lukeski15 Uważam że jak najbardziej warto zamienić zetora na dx\nEdytowano Listopad 8, 2011 przez Pietras892\nwada tego ciągnika jest to z jest letki co przy ciągnięciu przyczep jest dużym utrudnienie. ja przy swoim musze wymienić opopny bo troche łyse i wykąbinować jakieś obciążniki na tylne koła. nie watpie że ciągnik ma wady ale to jak każdy ma jakaś wade. a znasz może oznaczenia filtrów jakie są do tego deutza gdyż musze powymieniać filtry gdyż sa jeszcze francuskie(z francji sprowadzony) a cięzko trochę dopasowac po oznaczeniach.\nnie musisz znać oznaczeń wystarczy ze podasz w sklepie model i rok produkcji i Ci dobiorą dla pewności możesz spisać symbol silnika to w zupełności wystarczy\nno faktycznie nie pomyślałem.\nWitam nie mam Deutza ani też MF o tej mocy, mam jednak MF 3065. Wzorując się na http://konedata.net porównując MF 3115 z Deutz DX 6,30 wychodzi że MF będzie lepszym wyborem. Przynajmniej ja tak sądzę i dane techniczne.\nMoc MF 3115: 115 KM.\nMoment obrotowy/ przy obr MF 3115: 436/1100.\nLiczba biegów w zależności od modelu MF 3115: 16/16; 32/32.\nWydajność hydrauliki w l/min MF 3115: 50.\nCiśnienie max hydrauliki w barach MF 3115: 180.\nUdźwig tylnego TUZ-a w kg MF 3115: 6500.\nNapęd wom to te same prędkości obrotowe czyli 540/1000 tylko że MF ma jeszcze eko obroty.\nŚrednica koła zawracania w metrach MF 3115: 9,4.\nPojemność zbiornika paliwa w litrach MF 3115: 178.\nHałas w kabinie w db MF 3115: 75.\nWaga w kg MF 3115: 4640.\nW MF może występować komputer pokładowy.\nMoc Deutz Dx 6.30: 115 KM\nMoment obrotowy/ przy obr Deutz Dx 6.30: 381/1600\nLiczba biegów w zależności od modelu Deutz Dx 6.30: 18/6; 40/10\nWydajność hydrauliki w l/min Deutz Dx 6.30: 56\nCiśnienie max hydrauliki w barach Deutz Dx 6.30: 175\nUdźwig tylnego TUZ-a w kg Deutz Dx 6.30: 5200\nŚrednica koła zawracania w metrach Deutz Dx 6.30: 11,3\nPojemność zbiornika paliwa w litrach Deutz Dx 6.30: 120\nHałas w kabinie w db Deutz Dx 6.30: 83,5\nWaga w kg Deutz Dx 6.30 : 4840.\nKlimatyzacja może występować w obu ciągnikach.\nRozmiar szerokości opon identyczny w obu ciągnikach lecz jak wiadomo różnie z tym bywa. Przyjmijmy że taki sam.\nMF będzie spalał mniej paliwa niż Deutz ponieważ ma mniejszą pojemność silnika i większy moment obrotowy dostępny w niższym zakresie obrotów, czyli częściej dostępny. Skrzynie biegów są moim zdaniem wystarczające w obu ciągnikach, wydaje mi się że nie powinno brakować przełożeń nawet w skrzyniach z mniejszą ich ilością. Wydajność hydrauliki jest mniejsza w MF o 6 litrów zaś w Deutz jej max ciśnienie jest mniejsze o 5 barów. Myślę że te wartości nie bd znacznie odczuwalne w pracy. MF ma oprócz standardowych prędkości WOM także prędkości Eko, co znacznie obniża spalanie na korzyść MF. MF jest zwrotniejszy o 1,9 metra myślę że to dość dużo, wygodniejsza praca w ciasnych miejscach a także w polu. W ciągnikach zatankowanych do pełna paliwa starczy nam na dłużej w MF (o 58 litrów więcej). Komfort w MF jest o wiele lepszy niż w Deutz. Jest ciszej o 8,5 db, a przede wszystkim w MF w każdym jest EHR zaś w Deutz niekoniecznie. W MF w dodatku można spotkać komputer pokładowy liczący różne dane i wartości. MF ma dużo większy udźwig tylnego TUZ-a w porównaniu z Deutz jest on wyższy o 1300 kg, to bardzo dużo. Zaś MF jest lżejszy od Deutz o 200 kg. Co do wagi to każdy można oczywiście dociążyć według własnych kryteriów i uznania. Myślę że MF jest lepszym wyborem. Dużo za tym przeważa. Dodatkowo MF jest dużo młodszym ciągnikiem. O wytrzymałości tych ciągników powiem tylko tyle że oba są bardzo dobre ale to też zależy od poprzednich właścicieli jak ich traktowali i od ich stanu technicznego z tym bywa różnie, wiadome jest że to używane ciągniki i w każdym może się coś zepsuć niezależnie od marki. Oczywiście wybór zależy od osobistej decyzji. To tyle z mojego punktu widzenia. Jeśli coś pomyliłem poprawcie mnie.\nEdytowano Listopad 9, 2011 przez Przemek62432\nW MF w dodatku można spotkać komputer pokładowy liczący różne dane i wartości.\nW DF też taki cóś występuje:


Kurs na trenera personalnego - AKUNA.INFO.PL\n21 maja 2014 Lukasz Leave a comment\nPróbowałeś już wielu ćwiczeń i wszystkie Twoje wysiłki poszły na marne? Wydałeś mnóstwo pieniędzy na siłownie i wciąż nie widać zadowalających efektów?\nJest wiele powodów, które sprawiają, że ćwiczenia są mało skuteczne w uzyskaniu upragnionej sylwetki. Jednym z nich może być zły rodzaj ćwiczeń, organizm bardzo szybko się przyzwyczaja więc należy dbać, aby były one zróżnicowane. Jeżeli nie masz żadnego pojęcia na ten temat zawsze możesz poszukać porady w Internecie bądź skonsultować się z fachowcem. Można również wynająć kogoś, kto ukończył kurs trenera personalnego. Taka osoba odpowiednio zmotywuje do ćwiczeń, ustali odpowiednie ćwiczenia oraz zadba o odżywianie.\nKolejnym powodem może być nieodpowiednia dieta. Naukowcy potwierdzili, że zdrowsze jest częstsze jedzenie mniejszych porcji posiłków. Co więcej zawsze należy pamiętać o śniadaniu, ponieważ po nocy w organizmie człowieka podnosi się stężenie kwasów w żołądku, które należy obniżyć. Unikaj także pokarmów o dużej zawartości tłuszczów i posiłków typu fast-food.\nOczywiście na koniec zostaje sam tryb życia – coraz częściej widuje się ludzi, których jeżdżą do pobliskiego sklepu samochodem. Dbaj o to, aby dużo się ruszać, jeśli nie masz dość daleko do pracy warto rozważyć jazdę na rowerze. Jest ona o wiele tańsza, no i oczywiście o wiele zdrowsza.\nZastanów się, co warto zmienić w swoim życiu, z czego zrezygnować, aby cieszyć się dobrym zdrowiem i zadowoleniem z siebie. Oczywiście pamiętaj, że nic nie osiąga się bez pracy i wysiłku, na efekty czasem trzeba trochę poczekać.\nkurs na trenera personalnegokurs trenera personalnegotrener personalny\nAgencja SEM – jak wybrać?\nKto może zostać operatorem wózka widłowego?


Wpisany przez Zbigniew Piotr Kotarba\tniedziela, 08 lipca 2018 12:04\nBunkry, stanowiska strzeleckie, pozostałości baterii dział różnego kalibru czy wreszcie stanowisko kierowania ogniem, w którym zamontowany był jeden z największych dalmierzy artyleryjskich to zabytki militarne nierozłącznie związane z Mierzeją Helską bądź samym Helem. Część z nich to pozostałości utworzonego w 1936 roku dekretem Ignacego Mościckiego, prezydenta RP, Rejonu Umocnionego Hel.\nW listopadzie 1918 roku, po blisko 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. Krótko potem, 10 lutego 1920 roku w Pucku odbyło się historyczne wydarzenie czyli zaślubiny generała Hallera z morzem. Był to zarazem symboliczny akt, który przybliżył powstającą z niewoli Polskę do strategicznego akwenu, jakim był Bałtyk. Morze stanowiło wówczas nie tylko „okno na świat”, ale dawało też możliwość stworzenia nowej formacji jaką stała się Marynarka Wojenna. Wojskowi stratedzy zaczęli analizować to zagadnienie i doszli do wniosku, że należy stworzyć silną bazę lądową obrony wybrzeża. Wybór padł na małą wioskę rybacką – Hel. Ten pomysł zaczęto szybko wcielać w życie i już w latach 20. zbudowano linię kolejową z Pucka, przez Władysławowo, wzdłuż całego Półwyspu do Helu. Powstała również utwardzona droga, specjalnie dla utrudnienia ostrzału z samolotów prowadzona z licznymi zakrętami w terenie leśnym. W 1928 roku w mieście Hel rozpoczęto budowę portu wojennego z całym zapleczem w postaci składów amunicyjnych, magazynów sprzętu i paliwa. Jednocześnie militaryzowano końcowy odcinek Półwyspu Helskiego – od granic Juraty aż do końca cypla. Administracyjnie zahamowano rozwój turystyki w tym rejonie, wprowadzając wojskowy zakaz wznoszenia jakichkolwiek budowli cywilnych bez zgody władz wojskowych i ograniczając swobodę ruchu turystycznego. Dodatkowo administracja starała się wysiedlić Niemców, choć nie do końca się to udało. Mimo to prace postępowały.\nPrzyspieszył je wydany 21 sierpnia 1936 roku dekret prezydenta RP Ignacego Mościckiego w sprawie utworzenia Rejonu Umocnionego Hel. Na terenie Rejonu Umocnionego zaczęto budować rozwiniętą sieć kolei normalnotorowych i wąskotorowych dla potrzeb transportów wojskowych. Powstały różnego typu stanowiska artyleryjskie, zaczęto sprowadzać różnoraki sprzęt wojskowy i uzbrojenie.\nZamontowane zostały pierwsze baterie artyleryjskie. Największą, składająca się z czterech dział Boforsa kalibru 152,4 mm usytuowano na samym cyplu Mierzei Helskiej. Inicjatorem ich zakupu był kapitan Heliodor Laskowski, który w kierownictwie Marynarki Wojennej pełnił funkcję Szefa Służby Artylerii i Uzbrojenia.\nDodatkowo Laskowski forsował koncepcję usytuowania w bazie na Helu pełnego kompleksu, który da schronienie polskim okrętom. Tak się też stało. Jednak Laskowski nie doczekał realizacji pomysłu, umierając na zapalenie nerek w kwietniu 1936 roku w Egipcie, podczas pobytu na kuracji klimatycznej. Niedługo potem bateria cyplową otrzymała jego imię.\nSytuacja polityczne w Europie tuż przed wybuchem II wojny światowej była mocno skomplikowana. Stąd ówczesne kierownictwo wojskowe Rejon Umocniony Hel rozszerzyło na cały półwysep. Do Helu na krótko przed agresją niemiecką przeniosło się Dowództwo Obrony Wybrzeża, na czele którego stanął kadm. Józef Unrug, natomiast dowództwo nad samym rejonem umocnionym przekazano w ręce kmdr. Włodzimierza Steyera.\n1 września rozpoczęła się hitlerowska agresja na Polskę. Zaatakowane zostało także polskie wybrzeże Bałtyku. Za sprawą przeprowadzonej przez okupanta operacji wojskowej 12 września Półwysep Helski został całkowicie odcięty od reszty lądu. Kilka dni później padła Gdynia i Kępa Oksywska, ale Hel wciąż się bronił. Poddał się dopiero 1 października, a dzień później wojska niemieckie zajęły cały półwysep. W czasie walk zginęło 200 Polaków.\nStraty okupanta w sprzęcie były poważne: zestrzelonych zostało 32 samoloty Luftwaffe, pociski baterii cyplowej uszkodziły pancernik „Schleswig – Holstein”, a na minie postawionej przez ORP „Żbik” wyleciał w powietrze trałowiec M-85.\nNiemcy po zajęciu Półwyspu szybko przystąpili do rozbudowy kompleksu. Powstała m.in. największa w historii bateria artylerii nabrzeżnej (składała się z trzech dział kalibru 406,4 mm). Po wojnie na mierzei pojawiły się polskie jednostki artylerii i wojsk rakietowych, a w porcie wojennym w Helu do 31 grudnia 2006 roku stacjonowała 9 Flotylla Obrony Wybrzeża. Później jednostka została zlikwidowana, a sam Hel utracił status bazy marynarki wojenne.\nDzięki wielu lokalnym zapaleńcom, ich staraniom i działaniu, na każdym kroku turysta może jeszcze napotkać ślady militarnej przeszłości, w tym stanowiska ogniowe, punkty obserwacje, bunkry, fragmenty transzei i in.\nW opracowaniu korzystałem z dostępnych w Internecie materiałów źródłowych.\nPoprawiony ( niedziela, 22 lipca 2018 13:04 )


Wzmacniacz lampowy - przydźwięk, prośba o sugestie/rady - 2\nrav_12 31 Mar 2018 20:25 7470 56\n#31 31 Mar 2018 20:25\nJak dobrze pamiętam, przy prostownikach lampowych to max 22uF/47uF i dławiczek do tego.\n#32 31 Mar 2018 21:02\nPrzy lampowych tak bo lampa prostownicza w stosunku do mostka półprzewodnikowego ma marną wydajność prądową. W przypadku zasilaczy mostkowych na półprzewodnikach należy wziąć pod uwagę że uzwojenie anodowe i (cały transformator) jest liczone na max. stosunkowo niewielki ciągły prąd anodowy. Przy dużym kondensatorze prądowe impulsy doładowujące kondensator są wielokrotnie większe od wyliczonego prądu . Jeśli na dodatek trafo jest zaprojektowane oszczędnościowo to może dochodzić do chwilowego nasycenia rdzenia i silne grzanie gotowe.\n#33 31 Mar 2018 21:57\nI udalo ci sie spalic w ten sposob trafo?\n#34 31 Mar 2018 22:19\nMnie osobiście nie ale widziałem takie trafo ze zwęglonymi przekładkami. Drut po rozwinięciu już do niczego się nie nadawał.\n#35 01 Apr 2018 05:16\nKolego, zworys ! Rekomendacja ograniczyć pojemność 1 kondensatora filtru dotyka prostownika z użyciem lampowych diod ( kenotron ), impulsowy prąd których jest wielokrotny mniej prądu diod półprzewodników . Dla przykładu - popularne prostownicze diody serii 1N400x przy prądzie 1A, wytrzymują impulsowy prąd 30A, a lepszy z kenotronow zabezpiecza prąd 0.25 A, a maksymalny - 0.75A.\nKolegi ! Przepraszam, nie pomyślcie, że zajmuję się plagiatem! Nie zauważył, że temat przesunął się już na 2 stronę i odprawił swój post .\n#36 01 Apr 2018 10:23\nI jesteś pewny, że załatwił go za duzy kondensator? Robiłem wzmacniacze lampowe w których pierwszy kondensator jest 390uF i nie było problemów ani z krzemowym prostownikiem ani z transformatorem.\n#37 01 Apr 2018 11:40\nTamten akurat tak.\nJeśli projektuje sie trafo od poczatku i wie jak bedzie wygladał zasilacz można zawsze uzględnić takie problemy.\n#38 01 Apr 2018 11:52\n#39 01 Apr 2018 15:00\nOgraniczenie wartości pierwszego kondensatora wynika głównie z niebezpieczeństwa uszkodzenia lampy prostowniczej (szczególnie bezpośrednio żarzonej) w momencie podłączenia do sieci. Przy dużym kondensatorze w lampie lekko zaiskrzy i katoda sie zerwie...\nA to, że transformator obciążony prostownikiem z filtrem pojemnościowym się grzeje, to skutek dużej wartości skutecznej prądu uzwojenia w stosunku do prądu średniego (wyprostowanego) - około 1,5 raza. Dlatego moc transformatora musi być prawie 2x wieksza od mocy prądu stałego. Zastosowanie kondensatora 50mikro, czy 500mikro, przy prądach kilkudzesięciu mA niewiele w tym zmieni.\nZ nasycaniem się rdzenia nie ma to nic wspólnego - prąd obciążenia praktycznie nie zmienia indukcji w rdzeniu.\n#40 03 Apr 2018 11:39\nPrzejrzałem ten wątek (przyznam, pobieżnie), bo tu ładu i składu nie ma. Skoro przydźwięk słychać, to i go widać - kolega ma oscyloskop i pokazuje piękne zdjęcia tętnień na zasilaczu. No to wypada obejrzeć tętnienia na wyjściu wzmacniacza. I zamiast zgadywać zrobić kilka prostych testów. Jeśli tętnienia na wyjściu wzmacniacza są proporcjonalne do tętnień zasilacza (wystarczy dodać kolejny kondensator do zasilacza) - to problemem jest zasilacz i konstrukcja wzmacniacza (może masy itp.) i trzeba chodzić wokół tego problemu. Ale może tętnienia na wyjściu są spowodowane wpływem transformatora zasilającego na trafo wyjściowe - to też można sprawdzić - porównać amplitudę tętnień na wejściu i wyjściu trafa. Itd. - krok po kroku, a nie zgadywać.\n#41 03 Apr 2018 13:25\nItd. - krok po kroku, a nie zgadywać.\nTylko że tok dyskusji zależy od autora. Po analizowaniu całego wzmacniacza okazało się że zasilacz został zaprojektowany nieco "dziwacznie" stąd dyskusja. W poście 23 okazało się że rada kol. aksakal pomogła i problemem teraz jest grzejący się transformator zasilacza.\n#42 03 Apr 2018 13:36\nNo to wypada obejrzeć tętnienia na wyjściu wzmacniacza.\nI zamiast zgadywać zrobić kilka prostych testów.\nWmontuj sobie prowizorycznie wyłącznik tuż przed kondensatorem C4 i po rozgrzaniu wzmacniacza wyłącz tym wyłącznikiem wysokie napięcie i sprawdź czy chwilę po wyłączeniu, zanim kondensatory się rozładują będzie słychać to buczenie czy nie.\nOkazuje się to być wina wyłącznie zasilania. Po odłączeniu prostownika od trafa, przydźwięk całkowicie znika.\nKolego, rav 12! Jak zależy poziom przydźwięku od położenia regulatora głośności? Do rekomendacji koleg by dodałem jeszcze jedną - rozdzielić szyny uziemienia kanałów i połączyć ich z masą w jednym punkcie - koło wejściowego gniazda czy koło pierwszego kondensatora filtru( porównaj gdzie wynik jest lepszy). Dla lokalizacji miejsca powstania problemu połącz kolejno z masą przez kondensator 0.47 - 1uf siatkę triody V1B, anoda V1B, katoda V1A i siatkę S1 V2 .Jeśli przy łączeniu z masą jednego z wskazanych punktów przydźwięk zniknie - jego źródło przed tym punktem. Na przykład, jeśli przydźwięk znika przy łączeniu z masą przez wskazany kondensator anody V1B, to sygnał przydźwięku postępuje z wejścia wzmacniacza i t.d.\nPołożenie potencjometru regulacji głośności nie ma żadnego wpływu. Zwarcie wejścia do masy nie wpływa na nic. Podłączanie kondensatora wg zaleceń daje następujące wyniki (Oscyloskop wpięty na siatkę pierwszą pentody).\n"normalnym" poziomem jest 30mV Vpp\nSiatka V1B - brak reakcji\nAnoda ( a zarazem siatka V1A) V1B - na wyjściu < 10mV Vpp /100Hz\nKatoda V1A - na wyjściu 20mV Vpp/100Hz\nAnoda V1A - na wyjściu 20mV Vpp/100Hz\nSpróbuj jeszcze taki eksperyment - połącz anodę V1A z masą przez kondensator elektrolityczny 68-100uF x 400-450v.\nDolutowałem 100uF, to problem rozwiązało prawie w całości. Tętnienia napięcia zasilania przedwzmacniacza są tak małe że mój oscyloskop już nie wyrabia. Na wyjściu preampa mogę zaobserwować coś takiego. Już całkowicie zniknęło 100Hz, pojawiło się jakieś szczątkowe odkształcone 50. Tu spróbuje jeszcze zrobić coś z masą. Przydźwięk osiągnął akceptowalny poziom, jeszcze poprawie zasilanie końcówek ( tętnienia 100mV Vpp / 100Hz). Na wyjściu jest o niebo lepiej.\nJeśli tętnienia na wyjściu wzmacniacza są proporcjonalne do tętnień zasilacza (wystarczy dodać kolejny kondensator do zasilacza) - to problemem jest zasilacz\nJuż w pierwszym wpisie o tym pisałem, następnie dzięki pomocy kolegów z forum ostatecznie stwierdziliśmy że to wina zasilacza.\nAle może tętnienia na wyjściu są spowodowane wpływem transformatora zasilającego na trafo wyjściowe - to też można sprawdzić - porównać amplitudę tętnień na wejściu i wyjściu trafa. Itd. - krok po kroku, a nie zgadywać.\nProblemem było (i nadal w niewielkim stopniu) 100Hz. Jak pisałem wniosę jeszcze poprawki, wtedy wstawię "podsumowanie" tematu czyli opiszę co i jak zmieniłem i jaki efekt otrzymałem. Prawdopodobnie wyeliminują one całkowicie problem. Wtedy zamknę temat.\n#43 09 Apr 2018 10:08\nCały projekt jest do bani. Zarówno tryb triodowy jak i tak zwany UL (bo prawdziwy UL to tylko w układach PP i tylko tam daje jakiekolwiek korzyści) a już zwłaszcza stopień napięciowy w układzie SRPP (a nie żadna kaskoda bo w kaskodzie sygnał odbierałoby się z anody górnej lampy) - to typowy kwiatek do kożucha. SRPP owszem miałby sens - ale to w stopniu końcowym; do tego celu dedykowane są lampy EL86. Za to zabrakło rzeczy bardzo istotnej: dodatkowego filtrowania napięcia dla siatki drugiej EL84, która jest o wiele czulsza na tętnienia od anody. Oczywiście, wymusza to rezygnację z gadżetów w postaci trybu triodowego oraz rzekomego UL, i dlatego w śwaidomości amatorów rzeźbienia w klocku którzy faszerują wzmacniacze podobnymi bezużytecznymi przydatkami takie rozwiązanie w ogóle nie istnieje. Stąd maniera pakowania do zasilaczy potężnych elektrolitów idących w setki a nawet tysiące µF, podczas gdy w standardowych radiach wykorzystujących lampy EL84 w konfiguracji SE w zupełności wystarczało 2x47µF, przy czym anoda lampy końcowej (i tylko ona) była zasilana z pierwszego elektrolita, zaraz po prostowniku. Zwłaszcza gdy się zastosowało kompensację przydźwięku w stopniu końcowym. wzorem odbiornika "Tatry":\nKompensacja zrealizowana jest przez włączenie w szereg z rezystorem filtracyjnym dla stopni wstępnych (2kΩ) dodatkowego uzwojenia (b-c) transformatora głośnikowego. Również i z TG2,5 można zastosować ten pomysłowy patent, wykorzystując uzwojenie słuchawkowe. Trzeba tylko włączyć je we właściwym kierunku (inaczej przydźwięk wzrośnie zamiast zmaleć) i tak dobrać rezystor filtracyjny tak aby stał się praktycznie niesłyszalny. Dla pewności można dołożyć jeszcze jedną sekcję filtru do zasilania stopnia napięciowego.\nA zatem wytyczne dla Autora:\n1. Zapomnieć o trybie triodowym oraz UL który w układzie SE żadnym UL nie jest.\n2. Włączyć siatkę drugą EL84 na kolejną (za anodą) sekcję filtru zasilania.\n3. Wywalić SRPP ze stopnia napięciowego który zdaje się psu na budę a tylko komplikuje zasilacz z uwagi na zasilanie podwyższonym napięciem w stosunku do stopnia końcowego\n4. Przestać wierzyć w audiofilskie brednie o rzekomo szczególnym brzmieniu lamp ECC82 i zastosować lampę odpowiednią dla danego zastosowania. A więc ECC83 która do stopnia napięciowego nadaje się najlepiej z uwagi na wysokie wzmocnienie. Pozwoli to zastosować głębokie USZ pożądane z punktu widzenia nie tylko redukcji zniekształceń, ale i zmniejszenia oporu wyjściowego, a jak wiadomo jedno i drugie nie jest mocną stroną pentodowego stopnia SE pozbawionego USZ. Natomiast ECC82 przyda się tam gdzie istotny jest mały opór wyjściowy, w szczególności do sterowania pasywnego regulatora barwy który można usytuować na wejściu lampy ECC83.\n5. Jak już uda się uruchomić na nowo cały wzmacniacz - pobawić się w kompensację przydźwięku.\nZ góry przepraszam za ostry ton - ale szkodliwe mity trzeba zwalczać na każdym kroku, inaczej poziom doprowadzonej niegdyś do perfekcji techniki lampowej będzie ulegał systematycznemu uwstecznianiu, co i widzimy powyżej.\nczuć tą drugą harmoniczną\nKolejna, wręcz główna prawda objawiona religii audiofilskiej. W istocie zaś - ta trzecia prawda wg. ks. Tischnera.\nPo co to niesymetryczne, potencjometryczne połączenie jednego z odczepów żarzenia z głównym zasilaniem 350V?)\nOsz qrde blaszka, tam jest prawie 100V!\nNadgorliwość jest gorsza od faszyzmu. Znów bohaterskie zwalczanie problemu jaki samemu się stworzyło, pakując ten niewydarzony SRPP do stopnia napięciowego. Jak z socjalizmem u Kisiela.\nJak już to nalezałoby ten odczep połączyć z masą, albo najlepiej zrezygnować całkowicie z tego połaczenia i w miejsce C11 i C12 dać rezystory po około 100R.\nPraktycznym rozwiązaniem jest zastosowanie jednego rezystora typu RDX (drutowego z przesuwną obejmą). Pozwoli to prezyzyjnie skompensować ewentualną składową przydźwięku (50Hz) pochodzącego od żarzenia. Niekoniecznie idealna symetryzacją jest najskuteczniejszym rozwiązaniem, choćby z uwagi na różne pojemności elektrod lampy względem poszczególnych końcówek żarzenia.\nDruga sprawa to te szeregowe rezystory R11 do R14, dość dziwnie wpięte w układzie. Lepiej zastąpić to klasycznym dwu- lub trzystopniowym filtrem RC zasilacza i zasilić prawy i lewy kanał wspólnie.\nSkoro napakowano już tyle kondensatorów - postąpiłbym nieco inaczej. Zostawił ten potężny 220uF po prostowniku, dołożył osobne ogniwa filtrujące dla anod poszczególnych stopni końcowych, a po nich znów wspólne ogniwo dla siatek ekranujących. I jeszcze jedno wspólne ogniwo dla stopnia napięciowego. Pozwoli to wyeliminować przesłuchy przez zasilanie, na wypadek gdyby nie zdecydować się na kompensację przydźwięku w stopniu końcowym. Przez zasilanie stopnia napięciowe przesłuchy nie przejdą z uwagi na znikomo małe prądy sygnałowe.\nJest to kondensator opcjonalny, spotykany w starszych konstrukcjach, miał na celu zapobiegać wzbudzeniom.\nW starszych konstrukcjach, Drogi Kolego, dawało się kondensator równolegle z uzwojeniem pierwotnym transformatora głośnikowego, a drugi z siatki 2 pentody do masy.\nNie w starszych tylko w skonstruowanych poprawnie. Siatkę zaś drugą pentody zasilało się na żywca z filtru, tak więc nie było wręcz gdzie włączyć innego kondensatora niż filtrujący elektrolit. Zarówno pomijanie kondensatora w anodzie, jak i pakowanie rezystora w siatkę drugą - to maniera audiofilska, bezmyślnie zerżnięta z gitarowców, gdzie brak kondensatora w anodzie miał uwydatniać wyższe harmoniczne, zaś rezystor w siatce drugiej - generować zniekształcenia nieliniowe już przy niezbyt silnym wysterowaniu (tzw. miękki przester) a przede wszystkim chronić siatkę drugą przed przeciążeniem w razie silnego przesterowania lampy.\nJest jeszcze jeden sposób na przydźwięk - doświadczalnie dobrany rezystor należy przyłączyć z jednej strony do "wejścia" sprzężenia zwrotnego w pierwszej lampie, a drugi gdzieś do napięcia zmiennego w takiej fazie, aby następowało tłumienie przydźwięku.\nRacja, zgadzam się z tym stwierdzeniem.\nPrzydźwięk należy eliminować w miejscu powstawania, a nie uciekać się po takie chwyty.\nWystarczy po po prostu zamknąć pętle USZ - to na pewno zmniejszy ten efekt.\nA wraz z nim i sygnał użyteczny. Nie należy na to liczyć.\nDzisiaj jeszcze przeprowadziłem test który zaproponował kolega SlawekKedra\nTo zrozumiałe: naładowane kondensatory dostarczają prądu anodowego nie generując tętnień. Jak przy zasilaniu wzmacniacza z baterii anodowej.\nJak jest podłączony mostek prostowniczy do pierwszego kondensatora filtra? Tam jest obszar zabroniony i podłączenie czegokolwiek pomiędzy mostkiem a kondensatorem będzie skutkować brumem.\nJest kak raz obratno szczególnie z mostkiem krzemowym (z selenowym już niekoniecznie, gdyż on sam ma znaczną rezystancję wewnętrzną) rezystor przed pierwszym kondensatorem jest bardzo pożądany, choć jeszcze lepszy byłby dławik o indukcyjności minimum 10H. Przy połączeniu na żywca powstają silne impulsy prądowe (zwłaszcza przy dużej pojemności wejściowego kondensatora) które przenoszą się zarówno przez masę jak i przez powietrze. Rezystor jeszcze korzystniej jest włączyć szeregowo z uzwojeniem wtórnym transformatora: wówczas przy okazji stłumi on także zakłócenia wynikające z małej szybkości zatykania się przeciętnych diod prostowniczych. Rzecz jasna zaskutkuje to wzrostem oporności wewnętrznej zasilacza ale w przypadku wzmacniacza klasy A nie będzie to niosło negatywnych skutków, a i tak zbicie nadmiaru dużego napięcia zasilającego jest tutaj konieczne.\nObecność rezystora zmniejszy także grzanie się transformatora, o które słusznie niepokoi się Autor. Ale nie stosowałbym rezystor "5-20Ω" tylko tak o rząd wielkości więcej. Tak aby na pierwszym elektrolicie uzyskać nie więcej jak 280V, na drugim zaś (zasilającym anodę EL84) - około 270V, tak aby napięcie na samej anodzie pod żadnym pozorem nie przekroczyło katalogowych 250V. Oczywiście, przyjdzie zapomnieć o stopniu napięciowym w konfiguracji SRPP, która jak już wspomniałem nie ma tu żadnej racji bytu, a jest tylko jeszcze jednym audiofilskim, chorym wynalazkiem.\nZwiększenie oporności w obwodzie prostowania pozwala na zwiększenie pojemności kondensatora bez negatywnych następstw zarówno dla transformatora, jak i lampy prostowniczej o ile jest zastosowana. Dalej: transformator transformatorowi nie równy. Te od Indela robione są oszczędnościowo, toteż grzeją się nawet przy znamionowych warunkach pracy a duże impulsy prądowe wynikające z pracy prostownika anodowego pogarszają dodatkowo sprawę.\n#44 09 Apr 2018 11:31\nKolegi! ! Autorem schematu UL jest Alan D. Blumlein, który opublikował jej w 1937 roku. Ostatecznie teoria UL była sformułowana w 1951 roku - David Chafler i Gerbert Keroes . Od tej pory schemat nazywa się ultra liniowy( UL )\n#45 09 Apr 2018 11:43\nAle w konfiguracji SE załączenie siatki drugiej na odczep transformatora pomaga tyle co umarłemu kadzidło. Efektem jest bowiem pewien spadek chwilowej wartości napięcia na siatce gdy wskutek przepływu maksymalnego prądu anodowego napięcie na anodzie osiąga minimum. Powoduje to że górne zakrzywienie charakterystyki przejściowej wzmacniacza (wynikające ze zwiększonego odpływu prądu katody do siatki drugiej) prostuje się wydatnie (niestety kosztem spadku maksymalnej możliwej do osiągniecia wartości prądu anodowego a tym samym mocy wyjściowej) podczas gdy zakrzywienie dolne, wynikające ze spadku nachylenia w pobliżu zatkania lampy pozostaje. Charakterystyka przejściowa stopnia traci symetrię, tym samym maleje nieco trzecia harmoniczna za to wydatnie wzrasta druga. W układzie PP taka sytuacja jest bardzo korzystna, ponieważ druga harmoniczna i tak ulega kompensacji dzięki pracy przeciwsobnej dwóch lamp, zatem mamy korzyść w postaci spadku THD dzięki obniżeniu trzeciej harmonicznej. W układzie SE natomiast druga harmoniczna kompensacji nie ulega, zatem THD nie tylko nie maleje ale wręcz rośnie. Całe to zamieszanie z pakowaniem rzekomego UL do końcówek SE wynika z audiofilskiej wiary o wyższości wzmacniaczy SE nad wzmacniaczami PP, toteż dążą oni do usprawnienia układów SE wszelkimi sposobami jakie tylko przemkną przez ich chore umysły. Nawet gdy ewidentnie pogarszają one sytuację.\nNajbardziej natomiast sensowne jest stosowanie układu UL z lampami dysponującymi znacznym zapasem wydajności prądowej, a więc w szczególności z lampami zaprojektowanymi do pracy impulsowej, np. w telewizyjnych stopniach odchylania. Stosując takie lampy (np. PL36 lub PL504) w końcówkach audio staje się często przed celowością obniżenia napięcia zasilania siatek drugich, nawet i do połowy napięcia zasilającego. Dzięki temu uzyskuje się nie tylko lżejsze warunki pracy siatek drugich ale i lepsze wykorzystanie obwodu anodowego: mniej prądu "ucieka" z anod przy silnym wysterowaniu lamp kiedy to chwilowe napięcie na anodzie osiąga minimum. Wydajność prądowa lamp przy obniżonym napięciu siatek drugich okazuje się wystarczająca: optymalnym jest taki dobór napięcia aby pełne wysterowanie lamp uzyskiwało się przy chwilowym napięciu siatek pierwszych zbliżonym do zera. Alternatywą jest zastosowanie konfiguracji UL jednakowym napięciu zasilającym anody i siatki: wówczas również zmniejsza się obciążenie siatek przy pełnym wysterowaniu lampy dzięki spadkowi wartości chwilowej napięcia na siatce drugiej, a korzyści w postaci mniejszych zniekształceń i małej oporności wyjściowej pozostają aktualne. Odbywa się to tylko koszem konieczności zwiększenia napięcia wejściowego w porównaniu z poprzednim rozwiązaniem. Z takim przypadkiem nie mamy jednak do czynienia w niniejszym temacie: w konfiguracji SE pracuje lampa EL84 która zapasem wydajności prądowej nie dysponuje, toteż zastosowanie pseudokonfiguracji UL doprowadzi przede wszystkim do spadku uzyskiwanej mocy.\n#46 09 Apr 2018 12:12\n#47 09 Apr 2018 12:42\nAle stosujmy UL (jeśli już) w układach PP a nie dorabiajmy ideologii pakując go na siłę do końcówki SE! Kolejny argument przeciw - to taki że w konfiguracji PP przydźwięk wynikający z wprowadzenia tętnień na czułe siatki drugie poprzez włączenie je do uzwojenia anodowego ulega kompensacji, w układzie zaś SE-nie, przy czym dodatkowa filtracja napięcia zasilającego siatkę drugą nie jest już możliwa. Zobacz sobie niezliczone schematy radioodbiorników i radioli (także sowieckich). Widziałeś w wielu z nich końcówki mocy SE na 6Π14Π w układzie UL (cokolwiek miałoby to znaczyć?)\n#48 09 Apr 2018 13:32\nZadziwia mnie niechęć większości konstruktorów wzmacniaczy LAMPOWYCH do stosowania jakichkolwiek połączeń kabelkami w ekranie przenoszącymi sygnał (nie zasilanie), tu nawet w najczulszym miejscu czyli na wejściu wzmacniacza.......\n#49 09 Apr 2018 13:48\nPrzedstawiam fragmenty schematów SE UL Rigonda ( 1965r ) , Sakta( 1959r ) , Daugawa ( 1954r ) , Ognik ( 1954r ). Bez problemu mogę przedstawić schematy jeszcze dostatecznej ilości modeli . Dla mnie to nie przedstawia trudności . Znam na pamięć wszystkie modele radzieckiej lampowej techniki, zaczynając z 30 lat .\n#50 10 Apr 2018 08:34\nRzeczywiście, sam posiadam książkę ze schematami różnych sowieckich odbiorników z wczesnych lat 70-tych, i na kilkadziesiąt schematów występuje wszystkiego kilka z tak rozumianym "UL". O wiele więcej jest jednak odbiorników ze stopniami PP (z UL lub bez niego), stopniami SE z kompensacją przydźwięku, zdecydowanie najwięcej jednak - ze zwykłymi stopniami SE. Chyba nieprzypadkowo, nie uważasz? Tym bardziej że w tamtych latach nie można było sobie pozwolić na szafowanie setkami µF w kondensatorach filtrujących; 47µF to góra na co można było liczyć.\n#51 10 Apr 2018 10:23\nTwierdzenie, że z kilku dziesiątków schematów tylko w kilku wykorzystuje się UL to niezupełnie przekonywający żelazo-betonowy argument przeciw użyciu podobnych schematów . Zgodny tylko z tym, że użycie kondensatorów filtru anodowego napięcia pojemnością setki uF dla wzmacniacza SE znajduje się poza zasięgiem zdrowego rozsądku.\n#52 11 Apr 2018 11:28\nMożliwe, że nie powinno być połączenia ,,głównego punktu masy" z transformatorem i obudową. Ekran transformatora sieciowego i obudowa połączona z przewodem PE zasilania.\n"wszystko spływa" do punktu głównego masy. wypływa także.\nUjemne zaciski głośników" podłącz jak najbliżej V1B ,okolice masy R3 gdyż tętnienia napięcia na pierwszym kondensatorze zasilacza są zarówno na plusie jak i na minusie. Ekran przewodów wejścia również w to miejsce czyli jak najdalej od ,,głównej masy"\n#53 11 Apr 2018 12:55\nCóz to za nowe teorie. Co robili gdy nie było PE?\nSztuka polega na takim usytuowaniu punktu masy i połączeniu żeby nie wywołać przepływu prądu w pobliżu czułych obwodów.\nEkran przewodów wejścia również w to miejsce czyli jak najdalej od ,,głównej masy\nekran masy przyłącza sie zazwyczaj po stronie mniejszego potencjału sygnału.\n#54 12 Apr 2018 16:50\nDziękuję za obszerną odpowiedź @Tomek Janiszewski\nNa wstępie powiem że nie kwestionuje tego co napisałeś, o niektórych rzeczach które wspominałeś wiedziałem już wcześniej.\nPrzestać wierzyć w audiofilskie brednie o rzekomo szczególnym brzmieniu lamp ECC82\nZ audiofilami nie mam nic wspólnego. Nigdy nic nie czytałem na takich forach i nie zamierzam. Tu napisałem że wole to brzmienie ECC82 , wcześniej w testowej wersji eksperymentowałem z przedwzmacniaczami. Pierwotnie miała tam być pojedyncza ECC83. Z czystej ciekawości spróbowałem innych rozwiązań. Testowałem ECC82,ECC83 pojedynczo jak i w SRPP, W każdej z konfiguracji sprawdzałem także różne punkty pracy. Ostatecznie uznałem że wzmacniacz najlepiej chodził w konfiguracji obecnej. Wiem że faktycznie brzmi to jak "audiofilskie objawienie" czy inne brednie. Może jedynie mi się zdawało że w tej konfiguracji brzmiało to najlepiej, a faktycznie to nie miało żadnego wpływu na "brzmienie". Tego nie wiem i nie mam zamiaru komuś wmawiać moich "teorii". Jedynie co wiem to to że ja będę słuchał tego sprzętu i ma cieszyć moje ucho.\nCałe to zamieszanie z pakowaniem rzekomego UL do końcówek SE wynika z audiofilskiej wiary o wyższości wzmacniaczy SE nad wzmacniaczami PP, toteż dążą oni do usprawnienia układów SE wszelkimi sposobami jakie tylko przemkną przez ich chore umysły.\nJak wcześniej pisałem nie wiem nic o audioflskich upodobaniach. Ja postanowiłem zbudować wzmacniacz SE z jednej prostej przyczyny - nie potrzebuje większej mocy, aktualne 2.5W mi wystarcza w zupełności. Miałem przyjemność słuchać kilku wzmacniaczy w PP np. na KT88, EL34, ECL86 itp oczywiście fajnie to chodzi nie mówię że nie. Tak przy okazji, wpadła mi kiedyś w ręce "samoróbka" tzn ktoś wymontował z radia wzmacniacz m.cz. i wsadził do osobnej obudowy. Przedwzmacniacz był na ECC83 , korektor na ECC81 (wg mnie niepotrzebny), a końcówka na ELL80. Wzmacniacz był konstrukcją SE.\nLampa końcowa jest stworzona do układów PP, mimo wszytko wzmacniacz naprawdę dawał radę i brzmiał przyzwoicie. Dlaczego to tym mówię? Osobiście uważam że warto czasami wyjść poza schemat i dać szansę czemuś co na pierwszy rzut oka nie jest do końca prawidłowe. Nie sądzę że można tym usprawiedliwiać każde dziwactwo.\nMimo wszystko SRPP zostaje (nie mam na celu być złośliwy). Przebudowie ulegnie zasilacz. Wiem że eliminacja skutków a nie przyczyny mija się z celem. Co do "UL" to prawdopodobnie zostanie usunięte dlatego że nie czuję potrzeby korzystania z tego. Pakowanie tego tam okazało się bezużyteczne.\nJeśli chodzi o elektronikę to jestem samoukiem z przymusu (zawiodłem się na obecnym systemie oświaty). Temat lamp nie bawi mnie tak jak kiedyś. Zamierzam dokończyć ten wzmacniacz i moja przygoda z "bańkami" prawdopodobnie skończy się w momencie kiedy tego dokonam.\nCały projekt jest do bani.\nFaktycznie może i jest do bani, ale osiągnąłem to na czym mi zależało - stworzenie czegoś swojego co zachwyci ucho. Wiem że każdy twórca przecenia swoją pracę, dla mnie efekt końcowy - bomba (nie licząc tego przydźwięku i zasilacza) .Nie mnie oceniać to ani wmawiać że to jest dobre rozwiązanie.\n#55 13 Apr 2018 09:40\nNa wstępie przepraszam za ostry ton: ściąłem się niedawno na triodzie z wyjątkowo odpornym na wiedzę audiofilem.\nZ audiofilami nie mam nic wspólnego. Nigdy nic nie czytałem na takich forach i nie zamierzam. Tu napisałem że wole to brzmienie ECC82 , wcześniej w testowej wersji eksperymentowałem z przedwzmacniaczami. Pierwotnie miała tam być pojedyncza ECC83. Z czystej ciekawości spróbowałem innych rozwiązań. Testowałem ECC82,ECC83 pojedynczo jak i w SRPP, W każdej z konfiguracji sprawdzałem także różne punkty pracy\nA co z opornościami obciążenia? ECC82 bez zastrzeżeń będzie pracowała z Ra=47kΩ a nawet jeszcze mniej, jednak po ECC83 przy tak małej Ra należy spodziewać się dużego poziomu drugiej harmonicznej (z uwagi na to że jej rezystancja wewnętrzna jest wielokrotnie większa od rezystancji ECC82. Przy wybranej konfiguracji (EL84 SE) właściwa Ra w anodzie ECC83 wynosi 220kΩ, wtedy zniekształcenia stopnia triodowego będą niewielkie a wysoki współczynnik wzmocnienia ECC83 - należycie wykorzystany. Oczywiście i rezystancja upływowa siatki EL84 powinna być możliwie duża (aby nie bocznikować Ra), przy polaryzacji automatycznej można sobie pozwolić na 1MΩ.\nOstatecznie uznałem że wzmacniacz najlepiej chodził w konfiguracji obecnej. Wiem że faktycznie brzmi to jak "audiofilskie objawienie" czy inne brednie. Może jedynie mi się zdawało że w tej konfiguracji brzmiało to najlepiej, a faktycznie to nie miało żadnego wpływu na "brzmienie". Tego nie wiem i nie mam zamiaru komuś wmawiać moich "teorii".\nAutosugestia to rzecz nierzadka. Zwłaszcza podsycana błędnymi wzorcami.\nJedynie co wiem to to że ja będę słuchał tego sprzętu i ma cieszyć moje ucho.\nA czemu by nie spróbować sprawdzonych, dobrych rozwiązań? Na przykład zastosowanych w odbiorniku DML306, gdzie co prawda użyto ECL86 ale jej trioda odpowiada połówce ECC83:\nMam tu na myśli pomocniczą pętlę USZ, obejmującą tylko stopień końcowy a zrealizowaną przez dołączenie C64 nie do masy jak to się czyniło we wcześniejszych odbiornikach lecz do uzwojenia wtórnego transformatora głośnikowego. Ten kondensator zarazem tłumi przydźwięk. Rozwiązanie nadaje się wręcz do bezpośredniej adaptacji (z nominałami elementów w stopniu wstępnym włącznie) do lamp 1/2 ECC83 + EL84, tylko regulatora barwy w tej konfiguracji niekoniecznie warto naśladować, w takim wypadku potencjometr P38 należy zastąpić rezystorem 47kΩ natomiast kondensator C62-usunąć.\nJa postanowiłem zbudować wzmacniacz SE z jednej prostej przyczyny - nie potrzebuje większej mocy, aktualne 2.5W mi wystarcza w zupełności.\nAleż bynajniej nie namawiam do budowy wzmacniacza PP w tej sytuacji. Przy tak niewielkiej mocy można było zastosować i słabszą lampę, ECL86 a nawet ECL82 (aczkolwiek ta ostatnia oferuje wyraźnie gorsze wzmocnienie), choć i EL84 przesadą nie będzie. Wówczas ma się gwarancję że możliwości TG2,5 zostaną w pełni wykorzystane, a lampa końcowa nie będzie musiała pracować na granicy swoich możliwości.\nPrzedwzmacniacz był na ECC83 , korektor na ECC81 (wg mnie niepotrzebny), a końcówka na ELL80. Wzmacniacz był konstrukcją SE.\nLampa końcowa jest stworzona do układów PP, mimo wszytko wzmacniacz naprawdę dawał radę i brzmiał przyzwoicie.\nRacjonalne jest użycie jej również i w układach SE, ale stereofonicznych. Wówczas jedna lampa końcowa wystarcza na dwa kanały. Trudno natomiast uznać za optymalne wykorzystanie jej przy równoległym połączeniu systemów (mimo dwukrotnie większej mocy): wówczas potrzeba dwóch lamp końcowych zamiast jednej, a parametry będą gorsze niż z tymi samymi lampami w PP. Jak również w porównaniu ze wzmacniaczem stereo na dwóch EL84 SE.\nDlaczego to tym mówię? Osobiście uważam że warto czasami wyjść poza schemat i dać szansę czemuś co na pierwszy rzut oka nie jest do końca prawidłowe. Nie sądzę że można tym usprawiedliwiać każde dziwactwo.\nNierzadko jednak dziwactwo rzuca się w oczy, i nie ulega wówczas wątpliwości że to droga donikąd.\nMimo wszystko SRPP zostaje (nie mam na celu być złośliwy).\nWówczas 17V/V (tyle wynosi współczynnik wzmocnienia ECC82) to absolutnie wszystko co się z tej lampy da uzyskać. Pod warunkiem że wie się jak to zrobić. Tylko po co skoro podstawowa zaleta takiego układu w postaci niskiej impedancji wyjściowej jest kompletnie niewykorzystana? Już lepiej byłoby zaoszczędzoną lampę użyć w konfiguracji SRPP przed regulatorem barwy, gdzie niska impedancja stopnia poprzedzającego jest bardzo pożądana.\nPrzebudowie ulegnie zasilacz. Wiem że eliminacja skutków a nie przyczyny mija się z celem. Co do "UL" to prawdopodobnie zostanie usunięte dlatego że nie czuję potrzeby korzystania z tego. Pakowanie tego tam okazało się bezużyteczne.\nNareszcie słuszny wniosek. Da to zarazem możliwość takiej przebudowy zasilacza aby wyeliminować przenikanie przydźwięku do stopnia końcowego przez siatkę drugą. A jak tego mało - można zastosować kompensację przydźwięku w anodzie.\nJeśli chodzi o elektronikę to jestem samoukiem z przymusu (zawiodłem się na obecnym systemie oświaty).\nMnie o lampach na Politechnice w ogóle nie uczono - nie te czasy.\nTemat lamp nie bawi mnie tak jak kiedyś. Zamierzam dokończyć ten wzmacniacz i moja przygoda z "bańkami" prawdopodobnie skończy się w momencie kiedy tego dokonam.\nJakieś rozczarowania? Może korzystałeś ze złych wzorców.\nWiem że każdy twórca przecenia swoją pracę, dla mnie efekt końcowy - bomba (nie licząc tego przydźwięku i zasilacza)\nNa pakowanie wzmacniacza w wypasioną obudowę przyjdzie czas na koniec, gdy pod względem elektrycznym nie będzie mu już czego zarzucić. O ile w ogóle warto, może lepiej nabrawszy doświadczenia przy prostym wzmacniaczu zrobić lepszy?\n#56 13 Apr 2018 17:50\nWówczas 17V/V (tyle wynosi współczynnik wzmocnienia ECC82) to absolutnie wszystko co się z tej lampy da uzyskać. Pod warunkiem że wie się jak to zrobić. Tylko po co skoro podstawowa zaleta takiego układu w postaci niskiej impedancji wyjściowej jest kompletnie niewykorzystana?\nRacja, na siłę wpakowałem tam to SRPP. Powrót do ECC83 pozwoliłby na zastosowanie USZ. Mój upór wpędził mnie jedynie w kolejne problemy konstrukcyjne. Przydała by się całkowita przebudowa, musiałbym odświeżyć sobie wiedzę w tym temacie i tym razem porządnie przemyśleć schemat zanim cokolwiek zrobię. Aktualnie średnio u mnie z czasem na takie rzeczy. Na razie uporam się za zasilaniem.\nJak kiedyś zbiorę w sobie siłę i znajdę czas na to by podejść do tematu nieco profesjonalniej zrobię wszystko od nowa.\nTrudno natomiast uznać za optymalne wykorzystanie jej przy równoległym połączeniu systemów\nTu troszkę źle się wypowiedziałem. Miałem na myśli że każdy z kanałów był zrobiony na 1/2 ELL80.\nOczywiście nie te czasy, w technikum nikt nie pisnął ani słowa o technice lampowej. Miałem na myśli szeroko pojętą dziedzinę - Elektronikę.\nNieco wypaliłem się w tej dziedzinie. Miałem nadzieje że w przyszłości może udało by się to zainteresowanie przeistoczyć w pracę w zawodzie. Jednak aktualnie wydaje mi się to niemożliwe.\nUważam że będzie lepiej jak poświęcę się innej dziedzinie, by w przyszłości wykorzystać zdobytą wiedzę w zawodzie. Miałem nawet nieraz taką sytuację, gdy pytałem się nauczycieli o jakieś zagadnienia związane z lampami, to odradzano mi podejmowanie się tego tematu. Ja spróbowałem i w sumie nie żałuje.\nO ile w ogóle warto, może lepiej nabrawszy doświadczenia przy prostym wzmacniaczu zrobić lepszy?\nTroszkę już eksperymentowałem w tym temacie. Robiłem układy w celu dydaktycznym na ECL86, 6P1P, EL84, ECC83, ECC82, EF80, 6Z1P, EM84, DM70 nawet tknąłem wyświetlacze typu IW-22 i LC516. Więc to nie był mój "pierwszy wzmacniacz".\nW przeszłości czytałem wybiórczo jakieś książki, np. "Wzmacniacze Elektronowe" G.S.Cykin'a czy jakieś losowe wydania "Radiomatora".\nNa praktykach też "liznąłem" troszkę lamp - czy to jeśli chodzi o serwis czy konstrukcję. Brakuje mi doświadczenia jak widać i nie za bardzo mam pomysł jakbym mógłbym to zmienić.\nDzięki temu postowi na elektrodzie uświadomiłem sobie że jednak mało wiem i potrafię. Może nie moja bajka.\nJak mówiłem na razie zajmę się zasilaczem, w przyszłości wrócę do tematu i mam nadzieję że bogatszy w te doświadczenia nie zrobię znowu czegoś takiego.\n#57 19 Sep 2020 08:51\nhttp://skarabo.net/sid-13-zasilacze.htm Dla potomnych, szeroko opisany problem przydzwieków i nie tylko.\nSimilar topics to wzmacniacz lampowy - przydźwięk, prośba o sugestie/rady\nWitam kolegów. Poszukuje informacji na temat polskiego wzmacniacza lampowego. Czy to jest konstrukcja naszych inżynierów , czy wzorowana na zach. marc... (11)\nWitam! Zbudowałem wczoraj przedwzmacniacz gramofonowy z korekcją RIAA wzorując się schematem z tego wątku: Dodałem na wejściu kondensator sprzęg... (14)


Super Firma sprzątająca Poznań − 110tysiecypowodow.pl\n07.08.2020, 11:49 0 komentarzy\nWiadomo, że nikt nie chce robić porządków, nieważne czy musimy doprowadzić do porządku mieszkanie czy biuro. Wszyscy jednak marzymy żeby ktoś nas wyręczył. Ścieranie podłogi, odkurzanie, doczyszczanie obicia mebli - to wszystko zabiera dużo czasu i bywa nie za bardzo przyjemne. Na pewno chcesz przeznaczyć ten czas na coś dużo ciekawszego? Możesz przykładowo w tym czasie realizować swoje pasje! Sprzątanie pozostaw specjalistom, którzy znają się na rzeczy, zatem sprawną oraz efektywną metodą wysprzątają daną lokację. Chcesz poznać najwłaściwsze usługi sprzątające Poznań?\nZadania, które robi świetna firma sprzątająca Poznań na pewno powinny być dokonane zawodowo a także wnikliwie. Żadne sprzęty pozostawione pod opieką ekipy sprzątającej nie mogą zostać zepsute dlatego musi ona gwarantować również bezpieczeństwo. Naprawdę profesjonalna firma sprzątająca Poznań jest kompleksowa a także powinna proponować duży zakres oferty. Od sprzątnięcia mieszkań, biura, aż do dużych marketów, hoteli, szkół albo miejsc przedszkolnych. Jeśli wynajmiesz dobry zespół, usługa może wykonana być także w godzinach nocnych. Dużo zależne będzie od dyspozycji zleceniodawcy - bywa, że to ostateczna możliwość, a rewelacyjna ekipa sprzątająca może podjąć się takiego zadania.\nJest możliwość wybrać dwie różne propozycje - Premium i standardowy, zależnie od preferencji zleceniodawcy. Zespół zrobi porządek korzystając z swoich środków czyszczących lub klienta. Niezależnie od tego, jaki wybierzesz pakiet, naprawdę powinieneś posiadać gwarancję bezpieczeństwa na pozostawione mienie w trakcie pracy firmy. Musisz czuć ponadto zapewnienie podczas wynajmowania firmy sprzątające Poznań, iż delikatne powierzchnie nie będą popsute. Zatrudnienie takiej ekipy, która ma kwalifikacje okazuje się dlatego obligatoryjne. Wymagane okazują się również informacje o środkach chemicznych, a dokładnie na których powierzchniach można zastosować wybrane produkty do sprzątania. Porządne jest podstawą, dlatego wybierz wyłącznie zawodowców. Oszacują indywidualną cenę oprócz tego wybiorą oni świetny zestaw usług. Wyjątkowa strategia dla każdego klienta to coś, co będzie gwarantować tylko zawodowa firma sprzątająca.


Płyta wiórowa laminowana castorama – Ogrodzenia betonowe dębica\nZbuduj własne konstrukcje z płyt laminowanych. Więcej drewna budowlanego oraz płyt drewnopochodnych znajdziesz w sklepach Castorama. Płyta laminowana Kronospan. Wzmocniona struktura płyty wiórowej gwarantuje trwałość wykonanych konstrukcji, a laminowana powierzchnia zapewni ich eleganckie wykończenie, którym . Różnorodność płyt laminowanych.\nPłyty laminowane to nic innego jak wykończone ozdobną powłoką płyty wiórowe lub MDF.\nDobrej jakości płyta pokryta . Praktyczną płytę wiórową pokrytą laminatem możesz z powodzeniem zastosować podczas produkcji mebli do Twojego domu. Mogą być również poddawane obróbce takiej jak laminowanie , oklejanie lub postmorfing. U nas znajdziesz płyty OSB, P MDF, wiórowe oraz HDF o różnego. Z uwagi na wysoką wytrzymałość produktu wykonanego z płyt wiórowych , sprawdzi się także w miejscach narażonych na intensywne . Rodzaj płyty, laminowana. Gwarancja, obowiązuje rękojmia.\nNr referencyjny, KT18-K002PS1.\nParametry fizyczne i wizualne. Materiał wykonania, płyty wiórowe. Który typ płyty meblowej polecacie jako dobre rozwiązanie do kuchni? Czy możecie coś konkretnego polecić?\nProdukt został wykonany z wytrzymałej płyty wiórowej , która wykazuje dużą odporność na . Znajdziesz u nas płyty OSB, PS, MDF, wiórowe oraz melaminowane – możesz wybrać ich odpowiedni rozmiar i kolor, aby jak najlepiej Ci służyły. Produkt charakteryzuje się wytrzymałością, co jest zasługą użycia do produkcji płyt wiórowych. Laminowana powierzchnia zwiększa odporność na uszkodzenia,. Trwałość płyty wiórowej zapewni wykonanym przy jej użyciu przedmiotom stabilność i długotrwałe funkcjonowanie.\nDzięki laminowanej powierzchni produkt . Unikalna technologia jej wykonania, polegająca na laminowaniu płyty wiórowej , gwarantuje trwałość i solidność płyty bez konieczności jej impregnacji – bez . Oferowany tutaj produkt to płyta laminowana , która doskonale sprawdza się jako. Wykonany w całości z płyt wiórowych , które wyróżniają się . Uniwersalna płyta laminowana to produkt, który zaskoczy Cię swoją. Powierzchnia płyty wiórowej została uszlachetniona eleganckim laminatem, który.\nProdukt wykonany jest z płyty wiórowej i cechuje się uniwersalną grubością. Oferowany produkt to uniwersalna płyta wiórowa , dzięki której stworzysz eleganckie meble, idealnie pasujące do Twojego wnętrza. Doskonale sprawdzi się .\nCzy w castoramie tną płyty wiórowe na rządany przez klienta wymiar? Jak się za płaci za płyty, a jak za cięcie? Plyta laminowana castorama – sprawdź produkty marek Kronospan, Castorama i innych w cenach od 8. Wytrzymałe płyty wiórowe laminowane w konkurencyjnych cenach.\nIdealne do różnego typu konstrukcji.