Gdy ulubiony krem przestanie działać? Kup nowy • Imprezenty\nImprezentyMagazynPrezentyGdy ulubiony krem przestanie działać? Kup nowy\nGdy ulubiony krem przestanie działać? Kup nowy\nNawilża, koi, pielęgnuje i łagodzi podrażnienia. Do czasu. Pewnego dnia ulubiony krem do twarzy po prostu przestaje działać. Co wtedy zrobić? Najlepiej kupić nowy.\nNawet najlepszy i najdroższy krem po pewnym czasie przestanie działać. Skóra bowiem uodparnia się na aktywne składniki zawarte w formule i przestaje tak intensywnie na nie reagować. Dermatolodzy zalecają więc zmianę kremu do twarzy, czy balsamu do ciała kilka razy w roku. Najlepiej dostosowywać kosmetyki do pory roku. Inne kremy powinniśmy używać wiosną, latem, jesienią i zimą.\nKosmetyki nawilżające należy zmieniać co trzy miesiące. Dłużej warto stosować jedynie kremy na przebarwienia, czy wypryski. Tego typu kuracje stosuje się minimum trzy, a najlepiej sześć miesięcy. Wyjątek stanowią często też kremy przeciwzmarszczkowe. Pierwsze efekty będą zauważalne dopiero po trzech miesiącach.\nZ kosmetykami, jest jak z ćwiczeniami fizycznymi. Nawet jeśli odnosimy sukcesy w postaci zgubionych kilogramów i przyrostu mięśni, to żeby efektu nie stracić warto co jakiś czas zmienić zestaw ćwiczeń. Z kosmetykami jest podobnie. Nawet jak jesteśmy zadowoleni z efektów, to warto czasem zmienić kosmetyk na inny, żeby dostarczyć skórze różnych składników.\nNajlepsze kremy przeciwzmarszczkowe w Pasażach Imprezenty.pl\nPielęgnuj skórę zimą\nNajgorszą porą roku dla naszej skóry jest jesień i zima. Na zewnątrz ostry wiatr, deszcze, a czasem mróz. We wnętrzach suche powietrze z grzejników i klimatyzacji, które mocno wysusza skórę. W tym okresie powinniśmy używać bardziej tłustych kosmetyki niż latem. Dzięki temu nie tylko nawilżymy cerę, ale także ochronimy ja przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. Dobrym pomysłem jest zastosowanie na noc odżywczej maseczki do twarzy zamiast kremu nawilżającego. Rano wystarczy krem na dzień, żeby uniknąć świecenia się.\nNajlepsze kremy nawilżające w Pasażach Imprezenty.pl\nKrem w prezencie\nDobry krem do twarzy to świetny prezent dla każdej kobiety. Lepiej, jeśli zrobimy sobie taki prezent same, albo dostaniemy go od innej kobiety. Krem przeciwzmarszczkowy podarowany żonie przez mężczyznę, może być przez wrażliwsze panie źle odebrany. Nie krępujmy się jednak przy kupowaniu kremu przyjaciółce, siostrze czy mamie. Z pewnością ucieszą się z tak praktycznego prezentu.\nGdy ulubiony krem przestanie działać? Kup nowy 5.00/5 (100.00%) 9 głosów\njak długo można używac krem do twarzy jak długo stosować ten sam krem po jakim czasie należy zmienić krem


Orlen, Lotos, KGHM. Fotel prezesa państwowej firmy, to gorąca posada , strona 1 z 10 | Money.pl\nRok 2018 rozpoczął się od nominacji, która sporo namieszała w dwóch dużych spółkach Skarbu Państwa, a w konsekwencji także w jej firmach zależnych.\nNa początku lutego ubiegłego roku odwołany został wieloletni prezes PKN Orlen, były minister w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, Wojciech Jasiński. Wraz z nim z pracą pożegnały się m.in. trzy osoby ze składu rady nadzorczej. Jeszcze większym zaskoczeniem była osoba nominowanego na to stanowisko Daniela Obajtka, który nie bez przyczyny zyskał przydomek "Pan Wszystko Mogę".\nW zaledwie dwa lata i trzy miesiące Daniel Obajtek zrobił niesamowitą karierę. Od wójta Pcimia, liczącej niespełna 5 tysięcy mieszkańców gminy w Małopolsce przez prezesa czwartej w Polsce firmy energetycznej Energa do szefa Orlenu, największej, wycenianej na 50 mld złotych, firmy w Polsce.\nNowy prezes stanął przed gigantycznym wyzwaniem - przeprowadzenia fuzji Lotosu z Orlenem i - jak widać - jego sprawność jest doceniana, gdyż już niedługo świętować będzie pełny rok w fotelu prezesa PKN Orlen.\nCzytaj także: Daniel Obajtek jest absolutnie wyjątkowym prezesem Orlenu. Mamy 5 dowodów ze świata


Pora rozstać się z "Dobrym Kontem" ? - Biedny Ojciec\nAutor: Biedny Ojciec 17 lipca 2013 17 stycznia 2014 Kategorie: Konta bankowe3 komentarze do Pora rozstać się z "Dobrym Kontem" ?\nAktualizacja: przegapiłem fakt, że wprowadzona opłata dotyczy „Konta Osobistego” a nie „Dobrego Konta”. Zatem pewnie jeszcze nie zrezygnuję z usług tego banku. Przemawia za nim wciąż darmowe konto, bezprowizyjne wszystkie bankomaty w kraju. Z cashbacku (3 zł za każde wydane 100 zł) od kilku dni już i tak nie korzystam, na rzecz Karty Tanie Zakupy w Getin Online (zwrot 10%).\nw związku z informacją o zmianach w Cenniku usług proszę o informacje, do kiedy powinienem złożyć wypowiedzenie prowadzenia konta, karty debetowej i karty kredytowej, aby z dniem 1 października nie być klientem Banku Millenium?\nChciałbym zwrócić uwagę, że wprowadzenie warunkowego zwolnienia z opłaty za prowadzenie konta pod warunkiem średniego miesięcznego salda w wysokości 5000 zł nie jest dla mnie korzystne (np. mBank zaproponował mi premię 20 zł miesięcznie do końca roku za ulokowanie takiej kwoty na rachunku osobistym eKonto). Równocześnie nie jestem zainteresowany płaceniem 7,99 zł miesięcznie.\nDrastyczny spadek oprocentowania na kontach oszczędnościowych (2,5% od 8 lipca br.), wprowadzenie opłaty za prowadzenie konta oraz niekorzystne zmiany w regulaminie zwrotu za zakupy (3 zł od 100 zł, zamiast 3% od każdej transakcji) zmuszają mnie do zrezygnowania z Państwa oferty.\nJest to dla mnie smutne również z tego powodu, że jestem zadowolony z systemu bankowości elektronicznej oraz jakości obsługi w oddziałach.\nCoś chyba pomieszałeś. Wzrost opłaty dotyczy „Konta Osobistego”, a nie ”Dobrego Konta”: https://www.bankmillennium.pl/static-content/PL/Cennik_detal_PL_1963159.pdf\nRobert Błaut komentarz:\t 17 lipca 2013 o 12:42\nSłusznie. Dzięki za szybkie zwrócenie uwagi 😉\nBiedny Ojciec komentarz:\t 17 lipca 2013 o 13:21\nUff wystraszyłeś mnie 😉 Również zakupy spożywcze robię teraz z tej nowej karty Getina, ale na stacjach benzynowych tankuje dalej z Millenium 3 zł zwrotu z 100zł zatankowanego paliwa to ciągle fajna oferta 🙂\nTeges komentarz:\t 20 lipca 2013 o 15:31


stream2me | Netflix wyprzedził Showmaxa. Wrześniowa analiza rynku VOD w Polsce.\n16 października 2017 16 października 2017 4 lata ago Stream2me\tNetflix, Stream, VOD\t0 min read\nNetflix przy 996,1 tys. użytkowników zanotował 14,69 mln odsłon i 18:07 minuty średniego czasu korzystania, a Showmax miał 818,9 tys. użytkowników, 14,53 mln odsłon i 15:48 minuty średniego czasu korzystania.\nZnacznie niższe wyniki osiągnęły NCplusGo.pl i HBOgo.pl, dostępne tylko dla klientów usług telewizyjnych NC+ i HBO.\nWśród platform z odpłatną ofertą abonamentową największy zasięg ma dział Premium serwisu Cda.pl – w minionym miesiącu zanotował 2,4 mln użytkowników, 15,81 mln odsłon i 14:24 minuty średniego czasu korzystania przez odwiedzającego. Cały serwis Cda.pl miał 6,78 mln użytkowników i 134,1 mln odsłon.\nPełne podsumowanie wrześniowego ruchu na serwisach VOD w Polsce przeczytacie na stronie Wirtualnemedia.\n← Previous Październikowe premiery na CDA Premium.\nNext → IPLA na kapryśną pogodę, czyli filmowe propozycje serwisu.\n19 stycznia 2022 19 stycznia 2022 4 dni ago Stream2me\n14 września 2017 4 lata ago Stream2me


Rekrutacja - Zakład Filologii Portugalskiej i Przekładoznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego\nZakład Filologii Portugalskiej i Przekładoznawstwa UJ oferuje możliwość podjęcia zarówno studiów pierwszego stopnia (licencjackich) jak i drugiego stopnia (magisterskich) w zakresie filologii portugalskiej.\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowymi opisami programów studiów oraz zasad ubiegania się o przyjęcie.\nAbsolwent studiów pierwszego stopnia posiada staranne wykształcenie w zakresie językoznawstwa i literaturoznawstwa oraz wiedzę niezbędną do rozumienia zjawisk w szerokim kontekście historycznym i kulturowym. Studia filologiczne wykraczają znacznie poza praktyczną naukę języka oferowaną w komercyjnych szkołach językowych, jako że szkolą profesjonalnych tłumaczy, redaktorów, wydawców i dziennikarzy, ale także przewodników turystycznych, nauczycieli oraz specjalistów w branży IT.\nDyplom studiów pierwszego stopnia umożliwia podjęcie pracy w licznych placówkach wymagających znakomitej znajomości języka portugalskiego oraz rozeznania w historii i kulturze krajów luzofońskich.\nAbsolwent studiów drugiego stopnia posiada wiedzę i umiejętności wyróżniające go na polskim i zagranicznym rynku pracy. Znakomita znajomość języka portugalskiego w połączeniu z umiejętnością praktycznego zastosowania wiedzy z zakresu przekładu pisemnego i ustnego otwierają drogę do kariery w branży tłumaczeniowej i dyplomacji, jak również w dynamicznie rozwijającej się branży IT, dydaktyce językowej oraz w turystyce.\nDoświadczenie ostatnich lat wskazuje na niemalże stuprocentową zatrudnialność naszych absolwentów. Wielu studentów podejmuje pracę jeszcze przed złożeniem pracy magisterskiej, której obrona oznacza jednak coraz częściej warunek późniejszego awansu.


Wejście do podziemi - Page 3\nGaleony : 30223\nLiczba postów : 49247\nTemat: Wejście do podziemi Pon Gru 26 2011, 21:29\nJeśli tutaj trafiłeś - gratulacje dla ciebie. O tym miejscu wie naprawdę niewielu. Nawet były dozorca nie ma pojęcia, gdzie znajduje się wejście do lochów pod wieżą. Żeby się tu dostać, musisz przejść wokół murów, aż nie natrafisz na posąg garbatego czarodzieja. Naciskając na jego stopę, otworzysz zapadnię, przez którą wejdziesz do bardzo wąskiego korytarzyka. Na razie możesz iść tylko przed siebie, ale już po pięciu metrach natrafisz na pięciokątne pomieszczenie, w którym korytarz rozszczepia się na paręnaście innych, prowadzących do podobnych pomieszczeń. Tak, tak... znalazłeś się w istnym labiryncie. Wątpliwe jest to, czy znajdziesz stąd wyjście bez mapy.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Kwi 24 2017, 23:39\nNieszczególnie przejmowałem się plotkami łażącymi po szkole, o ile nie dotyczyły one ludzi, których nie lubiłem. Jakoś tak zawsze było milej na duchu, jak się posłuchało czyichś jęków na temat nielubianej osoby. Z nauczycielami była jednak taka sprawa, że żaden z nich nie obchodził mnie na tyle, bym się nim interesował. Ostatni raz, kiedy takowe zainteresowanie przejawiałem, mocno się zawiodłem na wspomnianym już Fairwynie. Ale cóż, mówi się trudno. O paru faktach wiedziałem, jak chociażby o tym, że Craine to stary zgred, a Robertson to pedał, ale nie były to fakty mocno wpływające na moje życie, ani na moje oceny z przedmiotów (chociaż Craine miewał humorki). Widziałem jednak, że Wittenberg potraktowała moje pytanie śmiertelnie poważnie i wcale nie miała przez to lepszego humoru, więc moja chęć opowiedzenia jej o najgłupszej rzeczy, którą ostatnio zrobiłem, była równie spontaniczna jak decyzja o tatuażu z henny. Widząc jej reakcję, parsknąłem śmiechem i pokręciłem głową.\n- Nie ma mowy - powiedziałem i uniosłem jedną brew. - Przysiągłem sobie, że nie pokażę go nikomu, więc jeśli chcesz go zobaczyć, sama musisz mnie rozebrać - poinformowałem ją z szerokim uśmiechem, praktycznie pewny, że dziewczyna z pomysłu zrezygnuje. Może i lekkomyślnie wlazła ze mną do podziemi prawie zapadającej się wieży, ale nie posądzałem ją, by chciała mnie w tych podziemiach pozbawiać koszuli, nawet jeśli chciała tylko rzucić okiem na tego sierściucha. A byłaby to dla niej niemała gratka, bo po ostatnich ćwiczeniach z Devi, tatuaż ruszał się, ożywiony specjalnym zaklęciem. Kot się kiwał na boki i lizał łapę, także no... Never.\nPostanowiłem ni z tego, ni z owego wrócić do ćwiczenia zaklęcia. Przeszedłem kilka kroków na prawo, stając twarzą przez korytarzem, którego jeszcze nie przemierzyliśmy.\n- Aviatores! - Zaklęcie było udane i ptak, wyleciawszy z mojej różdżki, zniknął w ciemnościach. Starałem się nim sprawnie kierować, już prawie zupełnie opanowawszy to dziwne uczucie rozdwojenia jaźni. Nie leciałem aż tak długo jak ostatnim razem, ale cała przeprawa zajęła mi około pół minuty, toteż po powrocie do pełnej świadomości wyszczerzyłem się do dziewczyny. - Ruchy, Wittenberg, bo prześcignąłem Cię już o dobrą minutę i zaraz znowu będziesz musiała odpowiadać na niewygodne pytania - powiedziałem. W głowie już obmyślałem, o co mógłbym ją zapytać w następnej kolejności.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Kwi 25 2017, 19:53\nKobieta tylko mruknęła pod nosem na propozycję rozebrania Caluma w podziemiach rozpadającej się wieży. Już sama przestawała wdawać się w kalkulacje, czy chłopak próbuje ją sprawdzić, podejść czy po prostu świetnie się bawi myśląc, że wodzi Ruth za nos, co tłumaczyła całkiem zasadnym argumentem, że przecież lepiej mu poszło rzucanie zaklęcia. To dobrze, że nabrał pewności siebie, ale jakby trochę zatracił zmysł samozachowawczy, a na pewno skupienie, bo po raz kolejny rzucił zaklęcie na równo pół minuty. Jej przypuszczenia sprawdziły się w momencie, w którym padł ostatni komentarz Deara.\n-Żaden problem – odparła błyskawicznie, niemal wzruszając ramionami. Nie minęła sekunda, a między nimi świsnął jasny czar, który pozbawił Caluma koszulki (Abdico visus, pozwoliłam sobie niewerbalnie, no bo kurde punkty kuferkowe xd). Przy akompaniamencie wyłącznie ciszy, Ruth otwierała oczy coraz szerzej. Chwilę potem parsknęła jednak śmiechem.\n-W skali najgłupszych pomysłów na zrujnowanie sobie wizerunku daję mocne jedenaście na dziesięć –powiedziała, kiedy trochę się uspokoiła. Powinna najpierw rzucić Aviatores, a potem dopiero wyszydzać jego szczególną ozdobę, ale nie mogła sobie podarować zobaczenia najbardziej ekscentrycznego tatuażu, jaki widziały jej oczy.\nPozostało tylko uskutecznić zaklęcie… Lubiła tego roześmianego krukona i czuła się przy nim naprawdę swobodnie, ale chyba zapomniał o jednym istotnym fakcie podczas całej rozgrywki. Ruth choć potrafiła przegrywać nie lubiła zadartych nosków i z biegiem lat coraz lepiej jej szło ucieranie ich do normalnego poziomu. Trafiła kosa na kamień, choć sama Ruth mimo że tym razem naprawdę wymyśliła ‘ultimate revenge’ to jednocześnie wciąż bawiła się świetnie i naprawdę była wdzięczna Calumowi za te wszystkie promyczki światła, jakie jej wręczał raz po raz.\n-Dziesięć sekund ci wystarczy? Jak skończę zwiedzać korytarz, to pochwalisz się, z iloma kobietami spałeś – rzuciła bez żadnego konkretnego tonu, jakby się umawiali na odpisywanie pracy domowej. Machnęła różdżką świadomie i po upływie trzydziestu sekund Calum mógł zauważyć, że usta krukonki poruszają się delikatnie, odliczając od dziesięciu w dół. Koniec odliczania był jednocześnie zazębiony z jej całkiem naturalnym odwróceniem się do chłopaka i skinięciem głowy na znak, że dziękuje za występ.\nNie zdążyła jednak w jakikolwiek sposób skomentować wymuszonej na mężczyźnie odpowiedzi, bo właśnie się zorientowała, że za bardzo niedługi czas zaczyna pracę.\n-Muszę iść. Do następnego razu– rzuciła i już znikała w korytarzu, zostawiając mężczyznę w samych spodniach, dlatego dopiero po chwili wychyliła się i rzuciła ostatnie zdanie – Odczarujesz się sam, prawda? - kilka sekund potem teleportując się już do Munga.\nczas: 40 s\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Kwi 25 2017, 23:41\nMoja pewność siebie wynikała chyba z faktu, że prześcigałem Wittenberg aż o minutę eksploracji korytarzy. Nie ukrywam, że dawało mi to niesamowitą satysfakcję, bo nawet w najśmielszych snach nie wyobrażałem sobie, by kiedykolwiek wypaść lepiej w kwestii zaklęć niż Ruth. Jak widać cieszyłem się na zapas, bo za chwilę zostałem pozbawiony koszulki. Kij wie, czego użyła - czy całkowicie ją usunęła, przeniosła w inne miejsce, czy uczyniła niewidzialną. Oczywiście po chwili już wiedziałem, że była to trzecia opcja, ponieważ mimo widocznej na zewnątrz nagości, wciąż czułem na sobie materiał. Było to niesamowicie dziwne uczucie, czuć coś, czego nie było. No i zaskoczyła mnie. Powinienem jednak powstrzymać się w jej towarzystwie od tego typu odzywek, bo Krukonka w istocie była nieprzewidywalna.\n- Dzięki, że doceniasz - powiedziałem, krzywiąc się. Cóż, już nie mogłem nic zrobić, niech patrzy na tego durnego kota.\nObserwowałem potem, jak z pewną siebie miną wyprzedza mój czas o 10 sekund. Spryciula. Uknuła to sobie. Parsknąłem śmiechem, kręcąc głową z niedowierzaniem.\n- Wiesz, że tak ogólnie to prześcigam Cię o 20 sekund? - spytałem, ale było to chyba pytanie retoryczne, bo Wittenberg patrzyła na mnie wyczekująco. Westchnąłem i odparłem krótko i zgodnie z prawdą: - Z żadną.\nTo powinno jej wystarczyć. Nie doczekałem się jednak komentarza, bo chwilę potem zostawiła mnie samego w tych podziemiach. Z niewidzialną koszulą.\nKrótko później sam się ulotniłem.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Maj 14 2018, 22:21\nKto by pomyślał, że tu wylądują?\nFire wyprawę wspominała w gruncie rzeczy źle. Jej dziwacznie dobraną ekipę spotkało sporo nieprzyjemności. Pamiętała doskonale jakie to uczucie, kiedy piasek dostaje ci się dosłownie wszędzie. Przez gorące słońce straciła naturalną bladość jej skóry, która teraz wydawała się nieco ciemniejsza. Za to rude włosy wyraźnie pojaśniały. To by było na tyle z zauważalnych zmian, bo więcej odgrywało się we wnętrzu Blaithin. Przede wszystkim męczyły ją często myśli o tym, że nie potrafiła sobie sama poradzić. Chciałaby umieć zadbać o własne bezpieczeństwo, ale wychodziło na to, że byle stworzenie mogło ją już mocno poturbować. Pamiętała też omamy, które dręczyły ją po ataku pogrebina. I choć na zewnątrz nie była może bardziej ponura niż zwykle, coś w środku rudowłosej zdecydowanie ulegało przemianie.\nUznała, że warto się zgłosić i nie wahała się przy dobieraniu swojego towarzysza. Nawet jeśli Leo nie znał się kompletnie na eliksirach. Nawet jeśli częściej coś mu nie wychodziło niż dawało pomyślny efekt. Po prostu chciała zrobić tę całą obróbkę ze swoim przyjacielem i ignorowała nawet ryzyko, że mogą przez drobny błąd zginąć. Przybyła do Hogsmeade i poczekała na Leo przed wejściem do opuszczonej wieży.\n- Dziesięć galeonów, że to się na nas zawali. - odezwała się, gdy dostrzegła już ćwierćolbrzyma. Z pewnością miejsce było dość podejrzane i przypominało zaniedbane ruiny. Przeszła obok murów, odnalazła zejście i trafili do podziemi. Nie miała ochoty przebywać w tym miejscu dłużej niżby wypadało. W ogóle wolałaby szybko załatwić obróbkę przedmiotu i uciec do swojego domu w Dolinie. Zabrała ze sobą wszystko co potrzebne, w tym wyposażenie do warzenia eliksirów jak i różne fiolki. Usiadła gdzieś na podłodze i zmarszczyła czoło w zamyśleniu. No bo... od czego zacząć? To chyba powinno być trudne i skomplikowane. Wolała, żeby Leo na razie niczego nie dotykał. Fire upewniła się, że wie już, jak to zrobić. Przystąpiła do pracy, ale zaskakująco długo kompletnie nic się nie działo. Myślała, że chociaż raz ją prąd kopnie albo zacznie pluć krwią. Ewentualnie opęta ją jakaś mroczna siła, ale wyczuje swój swego. Gmerała przy przedmiocie, instruując też Leo co do używania konkretnych eliksirów. Wydawało się, że ciągle panował nieskazitelny spokój. Wieża ani drgnęła.\n- Myślałam, że będzie fajniej. Może to jest popsute? - zaczęła się zastanawiać po paru godzinach, ale otarła czoło z potu i próbowała dalej. Chyba się udało, więc wymieniła spojrzenia z Leo. To by było na tyle... Najwyraźniej mogli wracać.\nPierwszy gracz: I, drugi gracz: 2\nGaleony : 2255\nLiczba postów : 1680\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 15 2018, 09:37\nLeo był jedną z tych osób, które wyprawę do Egiptu wspominały całkiem niby pozytywnie. Lubił takie wycieczki, zatem samo początkowe nastawienie miał wyjątkowo radosne - trafił też na ekipę, która całkiem mu odpowiadała. Samo łażenie po piachu było męczące, podobnie jak wpadanie w pułapki, gubienie się i grzanie w niedźwiedzim futrze... a jednak była to przygoda; coś innego, w końcu. Vin-Eurico niemalże zapomniał już jak bardzo uwielbiał intensywniejsze wrażenia. To raczej teraz gorzej się czuł, wrzucony z powrotem do tego statecznego życia, w którym jeśli coś się zmieniało, to tylko na gorsze. Najlepszym przykładem był, oczywiście, Ezra.\nAle nie chciał o tym rozmawiać - ani myśleć - nawet z najlepszą przyjaciółką. To była pierwsza decyzja, jaką podjął na propozycję wspólnego obrabiania tajemniczych przedmiotów. Potem już oczywiście jedynie potaknął, zaplanowując dzień tak, aby móc poświęcić Fire jak najwięcej czasu. Trochę tylko zaniepokoił go temat eliksirów, z drugiej strony sam by się na to nie porwał, a Gryfonce niebywale ufał.\n- Dziesięć galeonów, że się nie zawali - odparł błyskawicznie, kiedy tylko dotarł na miejsce, a Dearówna pochwaliła się swoim wrodzonym optymizmem. Podążał za nią w milczeniu, wcale nie bawiąc się w specjalistę - podobnie później zachowywał się, siedząc obok eliksirów. Blaithin lepiej wiedziała co robi, a on grzecznie wykonywał polecenia, kombinował tylko trochę, a ponad wszystko po prostu się lekko uśmiechał. To znowu było coś innego; dzień wyrwany z życia, odmienny od wszystkich tych, które przyprawiały Leo ostatnio o mdłości.\n- Ja to bym uznał, że po prostu zajebiście nam idzie - wzruszył ramionami, niezrażony brakiem tragicznych efektów zabawy artefaktem. Raczej nie był fanem plucia krwią, także jemu aktualna sytuacja odpowiadała.\n- Ej, Płomyku. - Skończyli w tej sielankowej atmosferze, a gdy wyszli na świeże powietrze czarodziejskiego miasteczka, Vin-Eurico parsknął krótkim śmiechem. - Gdzie moje dziesięć galeonów?\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 15 2018, 23:37\nEnzo nie miał okazji uczestniczyć w wyprawie, o której tyle się mówiło dlaczego? Wezwały go rodzinne obowiązki, a nim wrócił, było już po wszystkim. Był załamany tym, że ominęła go taka okazja, dlatego, kiedy tylko oznajmiono, że potrzeba osób do obróbki artefaktów zgłosił się jako jeden z pierwszych. Długo myślał o tym, z kim mógł, by to zrobić, co jak co ale ze wszystkich przedmiotów wymaganych do tego zadania, Nessa była nogą, tak samo, jak reszta ich znajomych w końcu dogadał się z Haeaven. Co prawda on sam niezbyt znał się na eliksirach, ale miał jej tylko pomagać, nie kręcić się pod nogami i takie tam. Niby niezbyt dumne i podniosłe zadanie, ale liczył na jakiś zysk, a jeżeli nie musiał się przy tym za bardzo, wysilać to tym lepiej. Umówili się, że to on przytarga do wioski cały potrzebny sprzęt, tak więc kiedy późnym wieczorem dotarł pod wieże, cały obładowany różnego rodzaju pakunkami, których dziewczyna sobie zażyczyła, musiał wyglądać dość komicznie. Kilka chwil po jego przybyciu, pod budynkiem zjawiła się także ślizgonka.\n-Załatwmy to szybko i nie rozwódźmy się nad tym zbyt długo, jak już nam się uda, stawiam piwo w trzech miotłach.-Dziewczyna była jedną z nielicznego grona osób, które lubił i akceptował. Dlatego posłał jej blady uśmiech i w miarę radosne spojrzenie mętnych oczu. Może i na dworze nie było zimno, ale w podziemiach, do których mieli się skierować, było na pewno, a to zaś było kolejnym argumentem na to, by szybko się uwinąć i udać się do ciepłego łóżeczka. Kiedy oboje znaleźli się już w środku, Enzo rozłożył przyniesiony sprzęt, a Haeven od razu zaczęła go instruować i mówić co ma robić, gdyby nie to, że wiedział, że wie, co robi i ją lubi, byłby tym faktem co najmniej rozgoryczony. Minęło trochę czasu, a Enzo zrobił już wszystko, na co mógł, by się jej przydać, a sam zaczął szwendać się po pomieszczeniu i zaglądać pod każdy kamień, kto wie? Może znajdzie tu coś wartego uwagi? Potem dołączyła do niego sama dziewczyna, eliksiry się ważyły, a ona też nie miała nic do roboty, jakież było ich zaskoczenie, kiedy znaleźli dwa czujniki tajności. Nim się obejrzeli, eliksiry były uwarzone, minęło jednak sporo czasu, a skoro próby podjęte przez dziewczynę spełzły na niczym, uznali, że nie ma sensu dłużej tam siedzieć i opuścili wieże.\n-Ale w pewnym sensie było warto prawda?-Powiedział, wskazując na dwa znalezione przez nich cacka.\nPierwszy gracz: G, drugi gracz: 6\nLiczba postów : 551\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 15 2018, 23:58\nCzy czułam presję? Może odrobinę. Żałowałam, że wyprawa mi umknęła i nie zdążyłam się na nią zapisać, miałam nadzieje chociaż na udaną obróbkę. Postanowiliśmy z Enzo zgłosić się na eliksiry, chociaż nie dało się ukryć, że to ja miałam na ich punkcie większą obsesję, jak przystało na Deara. Wiedziałam, że moja siostra też się tym zajmuję i po prostu... nie mogłam wypaść gorzej, prawda? To byłoby niedopuszczalne... Musiałam dać z siebie wszystko, szczególnie, że wciąż byłam za nią mocno w tyle a gonić Fire nie było łatwo. Robiłam co mogłam i starałam się jak z żadnego innego przedmiotu, ale bywało różnie i nie dało się ukryć, że miała nade mną znaczną przewagę. Po prostu nie mogliśmy tego zawalić, więc byłam bardzo konkretna mówiąc Enzo co robić i przykładając całą swoją uwagę do tego, żeby wszystko wyszło jak należy.\n- O, to mi się podoba - podsumowałam propozycję chłopaka na temat późniejszego wyjścia na piwo. Na razie miałam nadzieje skupić się najbardziej jak się da, a potem będzie można się rozluźnić. Byłam konkretna i wydawało mi się, że naprawdę wiem co robie. Niestety w pewnym momencie zrobiliśmy sobie krótką przerwę (w końcu i tak trzeba było czekać, po co zachować czujność, prawda?) i chodząc po pomieszczeniu natknęliśmy się na czujnik tajności. To zdecydowanie zbyt mocno pochłonęło naszą uwagę i zepsuło wszystko, nad czym tak uparcie pracowaliśmy.\n- W pewnym sensie tak - przyznałam, chociaż byłam wyjątkowo niezadowolona tą sytuacją. Taka porażka... bolało. Przedmiot aż tak mnie nie satysfakcjonował, żeby zignorować niepowodzenie w eliksirach, ale zawsze lepsze to niż nic\nArthur L. Follett\nTemat: Wejście do podziemi 2 Sro Maj 16 2018, 11:41\nCzytając w gazetach o wyprawie w poszukiwaniu artefaktu Arthur żałował, że zawalony pracą w sklepie nie mógł wyruszyć z innymi. Chciał jednak być na bieżąco, ponieważ zdawał sobie sprawę, że w każdej chwili ta sprawa może uderzyć nawet w takie pionka jakim jest. Czy to nie zbyt wielka powaga jak na Folletta? Może odrobinę. Nic więc dziwnego, że gdy usłyszał o możliwości pomocy przy obrabianiu tych artefaktów to napisał do osoby, jaka jedyna mogła mu w tym pomóc - Brooklyn. Wiedział, że choć na co dzień są rywalami, to w tym przypadku nie zbagatelizuje jego listu i kto wie... Może przy okazji spędzą miło czas?\nZ zadowoleniem zobaczył jak dziewczyna gdy naszykował cały sprzęt. - Cześć piękna. - Rzucił przez ramię, uśmiechając się do siebie pod nosem. Nawet przy tak ważnej pracy nie należało pozostawać chamem i gburem. - Spójrz, ten artefakt wygląda totalnie jak wyjęty z kosmosu. Może roztopmy go... I otrzymajmy uran! - Zaczął gadać, co w końcu było u niego normalne. Nie mógł niczego pozostawić bez komentarza.\nTak zaczęły się długie godziny pracy w których to Arthur starał się jak mógł, by nawet jednak kropla nie trafiła w nieodpowiednie miejsce. O dziwo nawet obecność Brooklyn go nie rozpraszała, a wytykanie jej ewentualnych błędów sprawiało niesamowitą przyjemność. - Jesteś pewna, że to już wszystko? - Spytał, gdy zbliżali się do końca. Podejrzewał, że choć oboje są "młodzi, zdolni" to tak ważnemu zadaniu mogą nie podołać.\nEDIT:Calum stwierdził,że jednak nam się udało to nie będę się kłócić\nOstatnio zmieniony przez Arthur L. Follett dnia Pon Maj 21 2018, 23:43, w całości zmieniany 1 raz\nGaleony : -279\nTemat: Re: Wejście do podziemi Nie Maj 20 2018, 19:57\nSeria niefortunnych zdarzeń stanowiła w ostatnim czasie doskonały epitet dla poczynań Brooklyn. Los chyba chciał ją nieco utemperować i poskromić duszę poszukiwacza przygód, gdzieś po drodze skazując ją na leżenie do góry brzuchem w Św. Mungu ze złamaną nogą, ale... niedoczekanie. Niedługo po tym jak wróciła do domu, otrzymała list od samego Arthura Folletta. Tak jak podejrzewała, list dotyczył eliksirów. Tym razem jednak nie chodziło o żadnego rodzaju rywalizowanie w tym temacie, wręcz przeciwnie - o połączenie sił! Obróbka artefaktu, to mogła być zabawa. Szczególnie z myślą, że jest to dość ryzykowne. Nieucząca się na błędach Bruk bez namysłu podjęła w swoim mniemaniu jedyną prawidłową decyzję o towarzyszeniu Follettowi w działaniu.\nBez względu na to czy chciała, kazała Arthurowi na siebie czekać, bo jej uwłaczająca noga, z którą nie do końca jeszcze było tak dobrze, wymagała nużących procesów pielęgnacji, zanim gdziekolwiek mogła się ruszyć. Kiedy w końcu udało jej się trafić do wyznaczonego miejsca, poczuła ten doskonale znany jej przypływ adrenaliny. Również widok chłopaka, który już zajął się sprzętem jak należy, wywołał na jej twarzy szczery uśmiech. Kładąc obok niego różnej maści fiolki i parę drobiazgów, które mogli wykorzystać, odpowiedziała radośnie na przywitanie: - Witaj piękny! - Po chwili już prowadzili spójny dialog, przy okazji nie tracąc na uwadze tego, co było głównym powodem ich spotkania. Całe szczęście Bruk jeszcze udawało się nie doprowadzić do katastrofy, bo, co trzeba jej przyznać, niezwykle się przyłożyła. Tylko prawdę mówiąc... to było na nic. Dokładnie tak, nasłuchała się przytyków ze strony chłopaka dotyczących jej nieprawdopodobnych błędów po to, by odejść z pustymi rękoma!\n- Oczywiście, że jestem pewna. Równie mocno pewna jestem też tego, że ten artefakt jest jakiś... wadliwy. No bo dlaczego miałoby nam nie wyjść? - zapytała z nutką urazu w głosie, zupełnie jak naburmuszone dziecko. Nie dowierzała, zatem musiała wstać i przyjrzeć się ich pracy z innej perspektywy. Czyżby o czymś zapomnieli? Czy naprawdę jej pamięć mogła szwankować? Nie, końcem nie mogła być porażka. Zanim jeszcze rozczarowani wyszli, oznajmiła chłopakowi, że niedługo tu wrócą - po sukces. Wrócą, rzecz jasna, z większą wiedzą.\nPierwszy gracz: A, drugi gracz: 4\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 22 2018, 00:14\nJak bardzo byli w błędzie wychodząc stamtąd wcale się nie spodziewali. - Może ma jakieś zaklęcie zabezpieczające? - Wysnuł do Brooklyn błędnie, jednak co innego mógł zrobić? Nie by specjalistą od wszystkiego, nikt nie był, a na prawdę zdawało się, że ta ich próba skończyła się fiaskiem. - Teraz nie pozostaje nam nic innego jak zalać smutki. - Stwierdził, kierując się w stronę wyjścia razem z Bruk.\nMusicie sobie więc wyobrazić w jakimi byli szoku gdy dowiedzieli się, że jednak całe ich starania nie poszły na marne. Sam Arthur przyjmował tę wiadomość w paru etapach, wiecie: niedowierzanie, negacja, akceptacja. Musiał więc wpierw wypytać o wszystko, następnie poddać krytyce całe te zaburzenia magii, by na końcu obdarzyć uśmiechem pewnie równie zdezorientowaną Bruk.\nI to koniec? Czy odczarowanie kilku artefaktów, parę magicznych sztuczek miało rozwiązać problemy całej wyspy? Nie wiedział, co miał myśleć. - Chyba jednak nie jesteśmy tak beznadziejni jak nam się wydaje... Albo w tej whisky rano dostałem w gratisie krople płynnego szczęścia. Wiesz coś o tym? - Wrócił na bezpieczny grunt ich rozmów. W końcu trzeba było jakoś maskować robienie eliksirów i sprzedawanie je po kontach. Butelki po alkoholu nadawały się do tego idealnie, a Arthur zawsze miał parę pod ręką.\nGdyby mógł to ze szczęścia pewnie zaniósłby ją na rękach. On po prostu szybko podchwytywał dobre rzeczy w tej ponurej, londyńskiej codzienności. Pewnie nawet i spróbował, ale czy mu się udało? Tego dowiemy się w kolejnym "odcinku pokemonów".\nGaleony : 1074\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 22 2018, 09:11\nWyprawa była chyba najniebezpieczniejszą rzeczą, na jaką porwała się Bridget w całym swoim osiemnastoletnim życiu. Do tej pory nie wiedziała, co tak naprawdę skłoniło ją do tego, by narażać swoje życie dla jakiegoś... artefaktu. W praktyce - dla kamienia. Po czasie uznała jednak, że była to z jej strony bardzo słuszna decyzja, by ten jeden raz narazić się dla cudzego dobra, dla dobra całej społeczności czarodziejów. Była to misja zlecona społeczeństwu przez jakiegoś tajemniczego człowieka, który z początku mógł uchodzić za zwykłego oszustaoszusta, a w tej chwili był wiarygodnym informatorem. Bridget niemal codziennie sprawdzała, czy na jego profilu pojawiło się coś nowego, niemal przebierając nóżkami w miejscu z niecierpliwością. Naprawdę wyczekiwała kolejnych misji, tak bardzo po raz kolejny chciała być komuś potrzebna.\nDoszły ją słuchy, że w Hogsmeade śmiałkowie podejmują się prac w związku z kamieniem, aby przywrócić mu jego pierwotne właściwości, toteż i ona chciała wybrać się do tego tajemniczego miejsca i chociaż popatrzeć na niego. Dogadała się z Cherry, która najwyraźniej tak samo jak ona chciała się przysłużyć wyższym celom i wziąć udział w obróbce. Dziewczęta wspólnie udały się późnym popołudniem do opuszczonej wieży, gdzie w tym momencie przetrzymywano magiczny przedmiot. Okolica była niezbyt ciekawa, Bridget szybko zdała sobie sprawę, dlaczego nigdy nie zapuszczała się w te tereny. Sama wieża nie zachęcała do wejścia. Aura panująca w tym miejscu wskazywała, że magia nie miała się tutaj najlepiej, a to nie przemawiało na ich korzyść. Przez plecy Bridget przebiegł dreszcz.\n- To jak? Wchodzimy? - zapytała Cherry, chcąc mieć pewność, że dziewczyna poważnie chce z nią to zrobić.\nOstatecznie przekroczyły próg i weszły do środka, rozglądając się na boki w poszukiwaniu odpowiedniej drogi. Znalezienie pomieszczenia z kamieniem nie było takie trudne - zabranie się do pracy było znacznie gorsze. Bridget stanęła, mnąc w dłoni rąbek szaty. Co miały zrobić? Od czego zacząć? Poświęciły kilka minut na obgadanie pomysłów, wybierając najlepsze opcje z możliwych, po czym usiadły przy kociołku i rozpoczęły warzenie mikstur.\nWydawało się jednak, że każde ich działanie na magiczny kamień zdawało się działać na niego negatywnie. Nie sprawdzało się ani moczenie, ani nakrapianie, ani gotowanie, no naprawdę nic! Jedyne, co ulegało zmianie, to kolor kamienia, a i to nie zwiastowało niczego dobrego. Niestety dziewczęta zauważyły to zdecydowanie zbyt późno, ponieważ były zajęte omawianiem swoich dalszych kroków. W jednym momencie nastąpił huk i fala uderzeniowa zmiotła Bridget i Cherry z nóg. Bridget upadła jakiś metra dalej, boleśnie odbijając łokcie i kolana. Podniosła się szybko z posadzki, pomimo trudu i piekącego bólu, po czym poszukała wzrokiem młodszej koleżanki.\n- Cherry! Nic Ci nie jest? - zapytała, pomagając jej podnieść się na własne nogi. - Merlinie, co to było? Chyba zrobiłyśmy coś nie tak, jak trzeba... - dodała w zamyśleniu. Nie chciała na głos wypowiadać wątpliwości, czy aby na pewnopewno powinny próbować dalej i zdecydowanie bardziej wolała, by to Cherry była osobą, która położy temu kres.\nLitera Bridget: J\nKostka Cherry: 2\nPunkty: 16 + 1, poziom I\nTemat: Re: Wejście do podziemi Czw Maj 24 2018, 21:32\nPrawda była taka, że Wiśnia bez odpowiedniej zachęty niewiele by w ogóle zrobiła. Korciły ją te niesamowite misje, ale chętnie chowała się za kartą "ojej, jestem jeszcze uczennicą". Chociaż niebywale chciała zwiedzić świat podczas tajemniczych i niebezpiecznych poszukiwań, tak zbytnio obawiała się, że wyjdzie na bezużyteczną i słabą. Strach wsparty był wymaganiami odnośnie wieku... Których nagle zabrakło, jeśli chodziło o sprawdzanie samych w sobie artefaktów. Puchonka nawet coś o tym mamrotała w Pokoju Wspólnym, wyjątkowo subtelnie próbując wybadać, co myślą o tym jej znajomi - a wtedy wpadła na prefekt naczelną, która nie tylko była w Egipcie na wyprawie, ale dodatkowo zamierzała wybrać się do Hogsmeade i zbadać odnaleziony na pustkowiu kamień.\nNie dało się odmówić.\nAutorytet Bridget w oczach Cherry był całkiem spory, poza tym siedemnastolatce zawsze brakowało umiejętności odmawiania. Z każdą sekundą nakręcała się coraz bardziej, aż nagle okazało się, że są już prawie na miejscu, gotowe do przetestowania swoich sił.\n- Pewnie - przytaknęła cicho, przywołując na twarz entuzjastyczny uśmiech. Bała się jak cholera, a przy tym obecność Hudsonówny trochę ją krępowała. Ogólnie całe to popołudnie miało okazać się jednym wielkim wyzwaniem, ale cholera - Cherry uwielbiała wyzwania. Ochoczo zatem zabrała się za robotę, starając się nie kwestionować swoich nieistniejących wątpliwych zdolności w dziedzinie eliksirowarstwa. Niestety, nie dało się ukryć braku doświadczenia... albo pecha? Tak czy inaczej, przedmiot koszmarnie opornie reagował na wszelkie zabiegi, zmieniając kolor albo wyginając się lekko na bokach (a może było to złudzenie optyczne od oparów znad licznych wywarów?). I kiedy Eastwoodówna miała właśnie wyrazić swoje niezadowolenie, rozległ się przeraźliwy huk i jakimś cudem pozycje obu dziewcząt uległy zmianie. Cherry potrzebowała chwili, żeby rozeznać się w sytuacji i zorientować, że leży na ziemi, a ciałko ma potłuczone równo od góry do dołu. Kolano pulsowało tępym bólem po gwałtownym zetknięciu z podłożem, ale przypominało to raczej siniaka jak po niefortunnym zleceniu z miotły. Oj, bez fioletowych śladów się nie obędzie.\n- Eeee... tak? - Wymamrotała, trochę oszołomiona. W całym tym swoim lęku zapomniała o powadze sytuacji. Nie spodziewała się ataku ze strony podejrzanego kamyczka... Chętnie skorzystała z pomocy Bri, zaraz płonąc rumieńcem i spuszczając lekko głowę. - C-chyba tak... Nie mam pojęcia czemu, znaczy ja się za bardzo nie znam, ale to nie wyglądało źle. Tak myślę. Ale sobie obiłam kolano... Chcesz dalej próbować? W sensie, mam na myśli, czy widzisz w tym sens? - Bo ona nie widziała, a co więcej, pokazywała to całą sobą. Tyle w kwestii ukrywania myśli czy emocji...\nTrzeba wiedzieć, kiedy się poddać, nie? Przecież obie doskonale widziały, że kompletnie im to zadanie nie wychodzi. To była tylko kwestia czasu, aż zawiną się z powrotem do Hogwartu.\nBe something greater,\nGo make a legacy.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 29 2018, 01:01\nLily nie miała najmniejszego pojęcia ani o Egipcie, ani o artefaktach. Ba! Jej wiedza o eliksirach była ograniczona do absolutnego minimum wyniesionego z lekcji. A mimo to stawiła się tutaj w roli, uwaga, specjalisty! To było bardzo niemądre z jej strony. Ale od kiedy to panna Thicket zachowywała się mądrze? Tym razem, jak zwykle z reszta, kierowała nią ciekawość i chęć poznawania nowości... No, zdobywania nowych doświadczeń, bo artefakt był chyba najbardziej starociowatym starociem ze wszystkich, z jakimi zdarzyło się zetknąć puchonce. Uzbrojona w jedną fiolkę eliksiru pieprzowego i dwie porcje miksturki menstruacyjnej dla niepoznaki, wybrała się na spotkanie z nieznanym.\nSprawa się posypała mniej więcej kiedy dziewuszka dotarła na miejsce. Potrzebny był jej partner. Albo partnerka, ale przecież nie mogła tam wejść sama, prawda? Z resztą jej celem było poznanie kogoś nowego! Ah, jaka porażka, jaki wstyd... Ale! Rozterki nie trwały długo, bo w końcu nawinął się jej pod rękę pewien obficie wytatuowany ślizgon, z którym zabrała się do pracy.\n- A zatem, partnerze, czas zacząć! - powiedziała dziewczyna, tryskając pewnością siebie i z miną znawcy zabrała się za dozowanie ściśle określonej, choć zupełnie zmyślonej ilości kropel eliksiru pieprzowego na powierzchnię kamienia. - Nie działa! Nie możliwe! To bardzo... bardzo specjalistyczny eliksir! - zapewniła swojego partnera, z jeszcze bardziej zadumaną miną wylewając na artefakt całą fiolkę eliksiru menstruacyjnego. Starała się go przekonać, że doskonale wie, co robi, chociaż w istocie nie miała zielonego pojęcia.\n- To... zdaje się bardzo oporny na eliksiry i bardzo potężny artefakt - bąknęła, gorączkowo myśląc jak wybrnąć z niekomfortowej sytuacji. - A w ogóle, zupełnie przyjemna pogoda dzisiaj, prawda?\nRozmowy o pogodzie zawsze na propsie. A zyska nieco czasu na wymyślenie, co dalej. Zaciągnęła tu Merlinowi ducha winnego faceta, tylko po to żeby przed nim udawać, że umie w eliksiry...? Przecież chodziło jej o poznanie kogoś, o nowe znajomości i doświadczenia... Myśl, Lily, myśl!\n- Może sobie lepiej poradzisz z tym kamieniem, ja wyczerpałam swoje... możliwości. - I zasoby podręcznej apteczki. - Ugh... Ale mnie boli głowa... Zupełnie mi się nie podoba ten kamień...\nLitera Lily: H\nKostka Mefisto: 2\nPunkty: 8+2=10, poziom I\nC. szczególne : Tatuaże; kolczyki; wilkołacze blizny; umięśniony\nGaleony : 1071\nLiczba postów : 2059\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Maj 29 2018, 01:11\nMefistofeles wcale nie miał ochoty na przesiadywanie nad tajemniczym artefaktem, który przyniosła któraś grupa z Egiptu. Tamten wyjazd zapamietał dość... w gruncie rzeczy, sam nie wiedział jak. Było tragicznie i męcząco, a jednocześnie chyba właśnie takiej masakry wtedy potrzebował. Teraz aż krzywił się na wspomnienie wszędobylskiego piasku, a dodatkowo z tyłu głowy dalej słyszał szepty podgrebina, który chciał zamęczyć drużynę pesymistycznymi myślami. Trzeba jednak było przyznać, że sama obróbka przedmiotów wydawała się dość ciekawa, a Mefisto nie czuł się najlepiej w związku z nadchodzącą pełnią i potrzebował czegoś, co zajmie jego myśli. Udał się zatem do Hogsmeade, coby upewnić się w przekonaniu, że doprowadził jakąś sprawę do końca; w tym przypadku, wyprawę.\nNie sądził, że dostanie do pary małą Puchoneczkę, która nawet gdyby chciała, to nie mogłaby udawać pełnoletniej. Nie narzekał, a jedynie skinął jej głową na powitanie i zaraz zabrał się za robotę. Nie znał się na eliksirach, a dodatkowo rozpraszało go to urocze dziewczę, które nawet podczas wyjątkowo dziwnych kombinacji wyglądało niezwykle zgrabnie. Gracja towarzyszyła najdrobniejszym ruchom Lily, a Mefistofelesa całkiem to fascynowało.\nRzecz w tym, że nie potrafili sobie poradzić z tym kamieniem. Nox powstrzymywał się z trudem od nieprzyjemnych komentarzy, jeszcze chwilę trudząc się z różnymi eliksirami, byle tylko osiągnąć jakiś efekt.\n- Chyba nas to przerosło - wyrzucił z siebie w końcu, odkładając kamień na stolik. W tej samej chwili wszystko wokół nich zawirowało i oboje mogli poczuć szarpnięcie, tak charakterystyczne dla transportu świstoklikowego...\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Cze 05 2018, 23:47\nBen z jednej strony bał się niezmiernie, z drugiej jednak był podekscytowany jak dziecko, na myśl o obróbce artefaktu, do której się niedawno zgłosił wraz ze swoją młodszą koleżanką z Hufflepuffu. Co prawda nie znali się długo i raczej tylko z widzenia, w końcu on był studentem, a ona była dopiero w czwartej klasie, z tego co kojarzył, ale to nie stało na przeszkodzie, aby razem podjęli się tego arcytrudnego zadania. Bo, nie ma się co oszukiwać, było ono trudne, dla Bena nawet arcy, bo nigdy nie brał w takim czymś udziału. I choć wydawało się to niesamowicie zwariowane, cieszył się. Poważnie. Cieszył się bardzo na samą myśl o tym, że obróbka zbliża się wielkimi krokami. A gdy już nadeszła, entuzjazm ustąpił stresowi, który wydawał się pożerać Krukona od środka, a prawda było to, że bardzo rzadko potrafił ten destrukcyjny typ stresu opanować. Było to nie lada wyzwanie, no ale OWUTEMy zdał bezstresowo, a czegoś takiego jak obróbka artefaktu miałby się bać?\nJednakże bał się nie tylko efektów, jakie może przynieść nieudana próba obróbki, ale także tego, że się zbłaźni. W końcu kochał eliksiry prawie tak, jak zaklęcia i transmutację. Mógł mało wiedzieć o Egipcie, jeszcze mniej o artefaktach, ale eliksiry uwielbiał i nie chciał wyjść na zwyczajnego głąba przy młodszej od siebie koleżance. Dlatego starał się jak mógł, aby chociaż tego stresu po sobie nie okazywać, bo to skutkować mogło dla niego tylko porażką w najczystszej jej formie.\n— Gotowa? — zapytał cicho, zanim jeszcze znaleźli się w odpowiednim miejscu, bo wiedział, że tam będą potrzebowali całkowitego skupienia i nie będzie czasu na miłe pogaduszki. Chętnie by porozmawiał, jak zwykle, ale wiedział, że trzeba wybrać pomiędzy skupieniem i dążeniem do celu, a miłymi rozmowami.\nTak jak planował, podszedł do tej obróbki najbardziej bezstresowo jak tylko umiał. I co? I nie powiem wcale nie jajco, bo się udało. Cała obróbkę skończyli we wręcz zawrotnym tempie, a ich umiejętności i wiedza były akurat w sam raz, aby przejść to wszystko śpiewająco. Sam Ben, po kilku godzinach spędzonych w całkowitej ciszy był juz wykończony, ale czuł wielką dumę z siebie, gdy udało im się idealnie dopasować ze sobą wszystkie elementy, które wcale wydawały się do siebie nie pasować, a to, co im wyszło, wyglądało na bardzo cenne. I choć Ben nie był materialistą, czuł, że mogą dostać za to trochę galeonów.\nkostka 1 gracza: A\nkostka 2 gracza: 3\nsuma punktów z kuferków:1+6 = 7<19 (poziom I)\nTemat: Re: Wejście do podziemi Sro Cze 06 2018, 14:08\nKim z chęcią podejmowała różne wyzwania w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, zarówno te łatwiejsze jak i trudniejsze, ale skłamałaby, gdyby powiedziała, że do każdego z nich podchodzi w sposób lekki. Nigdy nie było tak, że bez cienia strachu wykonywała dodatkowe prace czy zadania albo rozwiązywała jakieś tajemnice tego jakże cudownego zamku. Aż sobie przypomniała jej niedawne spotkanie z mitycznym stworzeniem – sfinksem, który zadawał jej zagadki, na które niejednokrotnie miała wahania co do prawidłowych odpowiedzi. O dziwo została wypuszczona z tegoż pokoju, choć w dalszym ciągu na samą myśl o tamtym zdarzeniu ciarki ją przechodzą. Z drugiej jednak strony tak ją to zakręciło, że chyba będzie chciała spróbować jeszcze raz podejść do tego w przyszłości. Dzisiaj jednak czekało na nią zupełnie inne zadanie – obróbka artefaktu.\nNa całe szczęście nie wybierała się na nią sama, a z Benem Rogersem – starszym od niej o 4 lata chłopakiem, który tą podstawową część Hogwartu miał już za sobą. Szczerze powiedziawszy trochę mu zazdrościła, bo był o ten jeden etap bogatszy od niej. Ona też już z chęcią rozpoczęłaby dorosłe życie powoli sobie je układając, ale na razie jeszcze kilka klas przed nią. Jeszcze tyle tajemnic w ciągu ich trwania może odkryć, tyle się nowych rzeczy nauczyć, że jeszcze zdąży zatęsknić za młodszymi latami. Tymczasem jednak trzeba było podążyć na spotkanie z Benem. Spotkali się naturalnie w umówionym miejscu o umówionym czasie. Kim bała się, że się spóźni, ale na całe szczęście do niczego takiego nie doszło.\n- Jestem gotowa. – odpowiedziała Puchonka. - No to idziemy – powiedziała może nie do końca przekonana. Spowodowane to było jednak nie niechęcią do kolegi, bo nawet spoko gościu był. Nie znali się jednak jakoś specjalnie dobrze. Ona po prostu obawiała się, że pójdzie im cos nie tak. Bała się też, że ktoś może im przeszkodzi albo podłoży jakieś przysłowiowe kłody pod nogi. A tego bardzo by nie chciała.\nW końcu po jakimś czasie dotarli do miejsca docelowego. Nie było nawet tak źle, bo obróbka poszło im dość dobrze. Może to dlatego, że kolega Rogers był bardziej doświadczony od niej? Kto wie. Nie mniej jednak mogli uznać, ten dzień za udany. Naturalnie pracowali w ciszy, bo przy takiej robocie było wskazane maksymalne skupienie. Nie było czasu na jakieś rozmówki, podśmiechiwania czy cokolwiek. Straciliby wątek pracy to mogłoby im się nie udać to wszystko i co wtedy?\nKim i Ben zakończyli swój dzień pracy. Puchonka liczyła na to, że dostaną za wykonaną solidnie pracę kilka galeonów, które zasilą ich sakiewki.\nz/t dla Kim\nz/t dla Bena\nGaleony : 167\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Sty 14 2019, 18:15\n”Jestem Krukonem!” mówił Dima. ”Zostaw to mi!” wołał dumny jak paw. ”Chodź, zrobimy to eliksirem! Będzie fajnie!” darł się jak dzieciak, zbyt uradowany początkowym sukcesem. Jednak niestety, nie wszystko idzie tak, jakbyśmy tego chcieli. Szczególnie, gdy chodzi o Dimę i eliksiry. Trzeba pamiętać, że Dimitri Emilowicz Dragović dostał swego czasu prawdziwe, tłuste „T” z eliksirów. Na SUMach, tak w gwoli ścisłości. Mogło to oznaczać tylko jedno- chłopina ni cholery nie znał się na ważeniu eliksirów. Teoria? No dobra, z tej może coś pamiętał. Praktyka? Panie, weź zapomnij! A najlepiej nie dawaj mu kociołka do łapek. No chyba, że chcesz ugotować w nim zupę. Zupy wychodziły mu nie najgorzej.\nMoże właśnie z tego powodu stali teraz w skupieniu podszytym frustracją, nad biednym artefaktem, który został potraktowany taką ilością magicznych środków i zaklęć, że zaczął zmieniać kolor - No świetnie! Teraz nie tylko kolor, ale i kształt! – zauważył błyskotliwie Dimitri, przy okazji wyrzucając w górę dłonie, jakby coś go poraziło. Jak można stwierdzić po imieniu i nazwisku, Dima nie był Hiszpanem ani Włochem, a i tak jego gestykulacja była iście teatralna nie tylko na scenie. Może to kwestia bycia artystą teatralnym. Miotał się jak szatan. Szczególnie dzisiaj, bo dzień zaczął się dobrze. Nawet upewnił się w swoich zdolnościach transmutacyjnych (co z tego, że potrzebny fragment w książce znalazł Matt…), ale eliksiry jak zawsze musiały przyjść na ratunek nieszczęściu! Założył ręce na piersi i spojrzał skrzywiony na swojego towarzysza. – Ile to to może jeszcze wytrzymać, jak myślisz? – wskazał głową artefakt – Bo wiesz, jak zniszczymy to ja nie odkupie. Choćbym chciał, a nie chcę, to nie mam z czego. Już pomijając deficyt tego typu artefaktów na rynku – mówił całkiem poważnym tonem, chociaż oczywiste było, że sobie żartuje. Przynajmniej tak się wydawało. Mówimy tu jednak o Dimitrim, który, jak to mugole mawiają, był „cholernym slowpokiem”, który nawet jak czegoś nie załapał to grał, że wszystko jest jasne i nie potrzebuje dalszych wyjaśnień. Bo przecież godziłoby to w jego dumę i poczucie wartości. Wciąż wbijał parę kasztanowych oczu w Matta, chyba oczekując jakiegoś rozwiązania, a przynajmniej potwierdzenia, że jego frustracja jest jak najbardziej na miejscu.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Sty 14 2019, 18:38\nbył tak naprawdę skazany na końcową porażkę, kiedy to wszystko zdawało się przemienić w proch. Towarzystwo Dimy sprzyjało mu, powoli przyzwyczajał się do życia w społeczeństwie. Nie przeszkadzało mu to, że w jakiś sposób jego duma zdawała się nieraz przerastać nad sytuacją - kto wie, być może to i dobrze? Jakby nie było, posiadanie Krukona obok siebie wydawało się być w obecnym układzie jedną z najbardziej rozsądnych opcji, na jaką sobie pozwolili. Ale, nie wiadomo było, ile tak naprawdę z przedstawiciela domu Roweny Ravenclaw pozostało w artyście, który najwidoczniej był pchnięty do przodu poprzez sukces w zakresie działania zaklęć transmutacyjnych. Obróbka artefaktu wydawała się być cholernie trudna, cholernie nieunikniona; jakby nie było, pewne właściwości magiczne tego przedmiotu zdawały się przerastać ich siły. Pozostawało myśleć pozytywnie - pozostawało zwyczajnie iść do przodu, mimo pewnych przeciwności losu; Dimitri stanowił jego światło w tunelu. Pozwalał iść, nie błąkając nieustannie w labiryncie, który sam dla siebie zbudował. Trzymany za dłoń, niczym dziecko, powoli wyrastał z tego, co stanowiło dla niego największą wówczas katorgę; czuł, że ma oparcie. Czuł, że powoli, aczkolwiek nadal zbyt wolno, powraca do życia.\nA to, co zaczęło dziać się z artefaktem, gdy przystąpili do roboty, przerosło wszelkie możliwe pojęcia; z początku począł zmieniać kolor, nafaszerowany nieumiejętnie zaklęciami oraz eliksirami. Matthew delikatnie rozszerzył oczy, mając nadzieję na to, że wszystko pójdzie z tym w porządku; niemniej jednak nie wiedział, czy ma się uśmiechnąć, czy może spoważnieć. Słowa należące do mężczyzny znajdującego się tuż obok były przede wszystkim celne, trafne - podniósł tym samym kącik ust do góry w serdecznym uśmiechu, jakby starając się tym samym pojąć, co dokładnie dzieje się z przedmiotem, który ulegał niekontrolowanej zmianie kształtu. Uzdrowiciel znał się na eliksirach, wiedział, do czego one służą, a jednak i tak coś zepsuli. Ewidentnie. - Chyba proste zaklęcia i eliksiry nie powinny go zniszczyć, ale wygląda teraz dość… niepokojąco. Mnie stać, ale też to nie jest tani towar… - odpowiedział na pierwsze pytanie ze strony Rosjanina, myśląc nad tym, co należałoby wówczas zrobić. Niestety - dalsze działania mogłyby doprowadzić do kolejnych zniszczeń. Począł szukać jakiejś inspiracji, jakiegoś odpowiedniego narzędzia, którym być może przywróciliby odpowiedni stan psującemu się przedmiotowi. - Może nie powinniśmy tak faszerować tego el… - chciał powiedzieć, chciał oznajmić, niemniej jednak nie znalazł na to czasu; przypadkowe trącenie łokciem jakiegoś przedmiotu uaktywnił świstoklik - przez który niemalże natychmiastowo, bez konkretnego ostrzeżenia, dostali się w całkowicie inne miejsce.\nKostka: 6 - http://www.czarodzieje.org/t16946p825-kostki#474761\nC. szczególne : leworęczna, blizna na ramieniu zakryta tatuażem, hiszpański akcent, szczupła.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Sob Sty 19 2019, 09:49\nPo udanej próbie w wieży Isabelle poczuła przypływ ... Adrenaliny? Nie, bardziej odpowiednim słowem byłaby "rywalizacja". Tak, poczuła chęć rywalizacji z innymi. Chciała udowodnić ojcu jak i samej sobie, że jest lepsza. Sama jednak nie zdołała by tego dokonać dlatego do kolejnej obróbki również zabrała Alka. Z nim wszystko wydawało się prostsze.\n- Gotowy na kolejną próbę? - z entuzjazmem złapała kuzyna za rękę i pociągnęła w stronę sali od eliksirów. Pięć miesięcy spędzonych w Hogwarcie było wystarczające aby nauczyła się rozkładu sal na pamięć. Co prawda większość w dalszym ciągu jej unykała przez co zdarzało się jej zawędrować do zupełnie innego pomieszczenia niż planowała na początku ale jej to nie przeszkadzało. Zawsze znalazł się ktoś, kto pomógł jej obrać właściwy kierunek.\nBędąc już na miejscu cały entuzjazm z niej wyparował. Nie miała pojęcia za co się zabrać i od czego zacząć. Eliksiry nie były jej mocną stroną i w tej chwili można było to zauważyć.\n- Sądziłam że będzie to prostsze niż zabawa czarną magią. Masz jakiś pomysł? - spojrzała na Alka z malutką nadzieją w oczach. W końcu ciotka uczyła w tej szkole. Znała się na tym. Watpiła aby nie nauczyła swojego syna czegokolwiek.\nPróby które podjęli okazały się nietrafione. Przedmiot zmieniła swój wygląd, a dodatkowo zaczął znikać. Natomiast oczy Isabelle zaczęły robić się coraz większe. Nie sądziła, że doprowadzą do czegoś takiego. Może faktycznie nie powinni się w to bawić.\n- Lepiej już to zostawmy bo na dobre nam ucieknie, patrz. - ruchem głowy wskazała na przedmiot który, co było dość nieprawdopodobne, sunął delikatnie po blacie stołu. Przez chwilę dziewczynie chciało się śmiać widząc to. Czyżby tchnęli życie w to coś?\nStopień : I\nLiterka : I\nGaleony : 1290\nLiczba postów : 885\nTemat: Re: Wejście do podziemi Nie Sty 27 2019, 16:06\nPo wielkim niepowodzeniu w dziedzinie zdobywania artefaktu nie sądziłem, że postanowię pokusić się na wzięcie udziału w dalszych procesach mających zniwelować zakłócenia magii. Sądziłem, że poparzenia były wystarczającą nagrodą za odwagę i niezłomność, a jednak chyba wreszcie coś przeskoczyło w moim umyśle i zezwoliło mi na pokonanie paraliżu, jaki towarzyszył mi od czasu wyjazdu za granice Wielkiej Brytanii. Była to naprawdę miła odmiana. W końcu nie rozglądałem się z lękiem na boki, obawiając się ataku nawet ze strony tak dobrze mi znanej fauny czy flory. Nie pozbyłem się tego lęku całkowicie. Wciąż był ze mną, starannie skryty pod maską opanowania, a jednak nie kulenie się ze strachu na samą myśl o napotkaniu na polowaniu hibiskusa, było ogromnym postępem, który przyjmowałem z prawdziwą ulgą. Towarzystwo Bridget także nie mogło mi zaszkodzić. Jej usposobienie było mi niezwykle miłym, zwłaszcza w obliczu zagrożeń, jakie oferowała obróbka artefaktu. Okazałem się zbyt powolny i gdy przede mną wiele osób zdążyło już zadeklarować chęć do podjęcia prób w dziedzinie transmutacji, coś popchnęło mnie do spróbowania swoich sił w eliksirach. Nienawidziłem cierpliwego pochylania się nad kociołkiem, odnajdując w tym zajęciu jedynie niepokój związany z niepewnością. Jak mogłem sprawdzić, czy wykonany przeze mnie eliksir jest zdatny do spożycia? Nie zaryzykowałbym na tyle, aby powierzyć sobie zdrowie innych ludzi. A jednak moczenie tego ustrojstwa w jakichś wywarach to było co innego, prawda? Nie miałem szans nikogo otruć. A miła odmiana od codzienności wypełnionej po brzegi nauką też nie mogła mi zaszkodzić. Więc wybraliśmy się prosto w mroczne objęcia podziemi, aby pogłówkować nad odpowiednim rozwiązaniem. Nie wątpiłem, że nie byłam dla Bridget żadnym większym wsparciem, ale kiedy zaproponowałem, abyśmy trochę się rozejrzeli, nie sądziłem, że nasza chęć pomyszkowania zamieni się w prawdziwą manię. Nie mogłem powstrzymać się od przeszukiwania kolejnych kątów, zagłębiając się w podziemia niczym w labiryncie. Co rusz braliśmy do rąk nowe zdobycze i raz za razem wydawały nam się one coraz bardziej interesujące.\n- Ciekawe co znajdziemy na końcu tego korytarza… - szepnąłem za którymś już razem, nawet nie dostrzegając upływu czasu. Nieodparta chęć na przywłaszczanie sobie czegoś wartościowego zaczynała mnie zaślepiać.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Sty 28 2019, 19:10\nKolejna obróbka artefaktu - czemu nie.\nTym bardziej, że eliksiry były jego znacznie bardziej znaną i lubianą dziedziną; co prawda nadal czuł się jako ślepiec, który stara się wydobyć, wykrzesać z siebie jak najwięcej, aczkolwiek nie wiedział, co go może tutaj spotkać. Był tutaj już raz - i nie zamierzał popełnić ponownego błędu, który polegał przede wszystkim na niefortunnym muśnięciu palcami świstokliku, który teleportował mężczyznę oraz jego partnera w stronę samego niebezpieczeństwa. Ciche westchnięcie wydostało się zatem spomiędzy jego spierzchniętych warg, jakby próbując się uspokoić. To, że wcześniej się nie udało, wcale nie oznaczało, że kolejna próba skazana była na widoczną gołym okiem porażkę. Oczywiście, mógł narzekać, mógł nastawiać się pesymistycznie do całokształtu modyfikacji przedmiotu, ale czy to by coś dało? Jakby nie było, poniekąd stawał się odpowiedzialny za studenta, który mu towarzyszył. Życie składa się z wielu porażek, mniejszych wygranych, co jednak w porównaniu z klęskami stają się jedynie cieniem oraz pozostałym posmakiem po kolejnych poczynaniach.\nPróbował zatem użyć różdżki, działając w niemal absolutnej, tak charakterystycznej dla niego ciszy - nie wiedział jednak, co ma zbytnio począć. Wraz z Cassiusem próbowali kolejnych zaklęć, korzystał z książek pozostawionych przez poprzedników, starał się doszukać czegokolwiek, co mogłoby zadziałać na ich korzyść rozszyfrowania tej całej zagadki. Półgodzinne próby przyniosły tylko irytację, która odniosła się następnie do nieposłuszeństwa drewnianego patyczka uzdrowiciela - nieznany płomień buchnął zarówno w stronę dorosłego, jak i studenta, z którym trzymał się jakoś dziwnie ramię w ramię, podejmując się kolejnej ryzykownej akcji. - Cholera. - odchrząknął, spoglądając zarówno w stronę artysty, jak i odrobinę swoją. Całe szczęście - poparzenie nie było zbyt poważne, jedynie drobne. Nie bez powodu zatem machnął, czy to z rozleniwienia, czy prawdziwej troski, różdżką, pozbywając się niedogodności.\nNiestety - to był koniec ich prób. Prawdopodobieństwo nieszczęścia wzrastało z każdą chwilą.\nKostki: C - http://www.czarodzieje.org/t16830p275-kosci-glowne-eventy-fabuly-2018#475647 (przed Cassem, na razie nie zacytuję)\nZaklęcie - http://www.czarodzieje.org/t16946p1075-kostki#475650\nI - eliksiry\nTemat: Re: Wejście do podziemi Pon Sty 28 2019, 20:41\nI znowu byłem gdzieś i robiłem coś, co wydawało mi się nie mieć znaczenia. Po co była mi ta męka? Dlaczego traciłem czas na coś, co z mojej własnej perspektywy nie miało większego znaczenia. Praca nad artefaktem była dla osób, które się na niej znały. Ja nie miałem o niej większego pojęcia. I o ile o czarnej magii chociaż troszkę czytałem, tak o eliksirach mogłem powiedzieć tylko tyle, że są. I zdecydowanie ich nie lubię. Jeżeli mógłbym dzisiaj wziąć udział w plebiscycie na najbardziej chujowego eliksirowara, wygrałbym bez dwóch zdań. Chyba, że uzdrowiciel zamierzał zatruć artefakt, a następnie powoli moczyć go w antidotach z nadzieją, że to cokolwiek da. Wtedy moglibyśmy jakoś się zgrać, ale wyłącznie pod warunkiem, że to ja przejąłbym tę zaszczytną rolę truciciela. A tymczasem dziś jedynie snułem się za nim, udając że mam jakiekolwiek pojęcie o tym co robię. Bardziej podsuwałem Mattowi pomysły, jakby taka była właściwa kolej rzeczy w naszej współpracy i jakbyśmy już na samym początku umawiali się, że to on będzie odwalał czarną robotę. Dopóki się nie sprzeciwiał, mnie również pasował taki stan rzeczy. Gdyby nam się nie powiodło, mógłbym wszystko zrzucić na niego, nieprawdaż?\nWięc snułem się za Alexandrem niczym wielki, nachmurzony nietoperz, szukając okazji, aby w jakikolwiek sposób zabłysnąć i jednak udowodnić, że mam coś tam pod czerepem. Niestety, udało nam się jedynie zrobić sobie krzywdę.\n- Kurwa, gościu! - Westchnąłem ze zgrozą, kiedy Matt podpalił moją ulubioną kurtkę. Natychmiast zacząłem klepać się po piersiach, czym zafundowałem sobie lekkie oparzenia na wnętrzach dłoni. Nie przejąłem się tym zbytnio. Rany były powierzchowne, ale straty moralne, jakie poniosłem w związku z naruszeniem kurtki okazały się przeważające.\n- Daj już sobie spokój, nic nowego nie wymyślisz. - Stwierdziłem, bo uszkodzenie mojej garderoby najwyraźniej przepełniło czarę. - Chyba, że chcesz odkupywać mi kurtkę. Wtedy do woli ćwicz sobie na mnie incendio. - Zironizowałem, gdy wspinaliśmy się po schodach ku wyjściu z wieży. Kto wie, może było nam pisane sprawdzenie powiedzenia, że do trzech razy sztuka?\nStopień: I (niepowodzenie)\nJestem zepsuty, zgubiony,\njestem gorzej niż najgorszy\nHotel, pasodoble, skarbie,\nznowu tańczę tu samotny\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Sty 29 2019, 00:53\nBridget chyba pierwszy raz w życiu zaangażowała się w jakąś sprawę z równym entuzjazmem. Mam na myśli całe to poszukiwanie artefaktów i przywracanie ich do wcześniejszej użyteczności. Było coś magicznego w tym wszystkim i wcale nie chodziło o machanie różdżkami - bardziej o fakt, że w sytuacji kryzysu w świecie czarodziejów potrafiła znaleźć się grupa ochotników, starych czy młodych, chłopców czy dziewcząt, która poświęciła zarówno czas, jak i niekiedy zdrowie, by przywrócić dawny ład i porządek. Ona sama spędziła w dżungli blisko tydzień pod okiem Hala Cromwella, mierząc się z wieloma trudnościami i przeciwnościami losu. Pomimo że już tam się nieźle namęczyła, nie zamierzała na tym poprzestać - a z pomocą przyszedł Riley, chętny do kombinowania w dziedzinie eliksirów.\nBridget miała początkowo plan. Pomysł, który zamierzała wcielić w życie, okazał się być jednak zepchnięty na bok tak szybko, jak tylko znaleźli się w wieży. Znajdujące się wkoło rupiecie stały się w jej oczach znacznie bardziej atrakcyjne niźli sam artefakt, który jeszcze godzinę temu tak bardzo chciała widzieć. W jej rączki wpadały coraz to inne przedmioty, a ona sama została pochłonięta przez skrywane w podziemiach tajemnice. Ją również ciekawiło to, co znajdą na końcu korytarza - a ostatecznie ich zdobyczami stały się czujniki tajności!\n- Na Merlina, minęło tyle czasu... - rzekła w końcu, gdy tylko zorientowała się, że na zewnątrz zapadł zmrok. Spojrzała na Riley'a i uśmiechnęła się przepraszająco. Nie mogła zostać w wieży dłużej - obowiązki ją wzywały, szczególnie że następnego dnia musiała po zajęciach lecieć do pracy, którą ostatnio w zupełności ją pochłaniała. Krukon chyba też nie zamierzał samodzielnie kombinować z kamieniem, wobec czego opuścili oboje teren wieży z poczuciem zmarnowanego czasu.\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Sty 29 2019, 22:53\nPoniekąd - ludzie lubią pchać dłonie w ten sam ogień;\ndrzemiący, trzymający w sobie cząstkę duszy, niemożliwy do dotknięcia bez poniesienia większej lub mniejszej klęski.\nPonownie, mimo wcześniejszych nieudanych prób, postanowił udać się wraz z Cassiusem w stronę podziemi, gdzie ponownie mogli podejść do obróbki niesfornego, trudnego do przełknięcia artefaktu. Wcześniej niestety musiał podpalić ubranie należące do artysty, uzyskać namiastkę wstydu spowodowaną faktem braku czegokolwiek, co mogłoby go w pewnym stopniu przytrzymać w jednym miejscu. Jedno było pewne - nikt nie wiedział, że się tutaj znajduje, poza oczywiście studentem, którego wiedza z eliksirów była niezwykle znikoma. Wejście przez schody nie stanowiło zatem żadnego problemu, ponownie stawiali kolejne kroki, ponownie wymieniali mniejsze lub większe zdania, jakby próbując tym samym coś wskórać w sprawie prawidłowej obróbki jednego z fragmentów czegoś, co podobno nosiło w sobie ogromną moc anomalii. Czy nie powinni się tym zająć całkowicie obeznani w zakresie tejże dziedziny czarodzieje, którym na pewno nie sprawiłoby to trudności? No cóż, wymagali początkujących, więc ich otrzymają - prędzej czy później.\n- Naprawdę - znowu nam się nic nie uda? - powiedział ostatecznie, zauważając ponownie jakiś bliżej nieokreślony przedmiot. Ponownie coś zahaczyło o kącik jego oka, przymrużył oczy, skierował charakterystyczne, zielone tęczówki; zbyt długo nie musiał czekać na to, co wpadło mu w dłonie. Istny powrót do przeszłości, działo się to dosłownie parę dni temu, świadcząc ponownie swoją obecnością osoby władające nad cząstką magii. Wziął głęboki wdech - kolejny kalendarzyk. Czy naprawdę coś chciało z nich zwyczajnie się pośmiać? Och ironio losu, zrządzenie. Tego nie wiedział, nie był w stanie powiedzieć. Teatralnie wręcz wziął głębszy wdech, jakby tym samym próbując zachować spokój, przeleciał dłonią po twarzy. - Deja vu. - wymsknęło się spomiędzy spierzchniętych warg, przekrzywiając usta delikatnie w monochromatycznym uśmiechu.\nŚlizgon chyba nie był z tego powodu zbyt zadowolony,\nale zawsze mogło być gorzej, czyż nie?\nLiterka - G - http://www.czarodzieje.org/t17013p100-kostki#475720\nTemat: Re: Wejście do podziemi Wto Sty 29 2019, 23:44\nParadoksalnie, na mojej twarzy nie malowała się nawet odrobina znużenia. Byłem zaintrygowany, pobudzony do działania. Uznawszy, że limit zaprzepaszczonych szans zdołał się wyczerpać podczas poprzednich dwóch prób, wziąłem sprawy w swoje ręce po raz trzeci. Cholera, do trzech razy sztuka, jak mawiają mugole! Otóż… nie.\nDzień zaczął się niewinnie. Ponowny kontakt z Alexandrem (skąd ja tego dziada w ogóle znałem?!) i szalony pomysł. Hej, co się może stać, jeśli jeszcze raz zejdziemy do podziemi? Teoretycznie - nic. Właśnie. Porzuciwszy wspaniałe plany, mogące zagwarantować mi dodatkowy grosz, zdecydowałem się poświęcić popołudnie debatom na temat eliksirów, zamiast skupiać się na ukochanym malowaniu. Pojebany pomysł już w samym założeniu. Trudno nawet sobie wyobrazić, że wykonanie mogło być jeszcze gorsze, a jednak spieszę z prezentacją.\n- Czemu zwykły wiggenowy nie może zadziałać? Wymoczmy to ustrojstwo przez trzy noce, a na koniec zatańczysz nad nim o północy w beczce pełnej żywych węgorzy. Zdjęcie klątwy gwarantowane, więc czemu nie może podziałać na artefakt? - Dywagowałem, kiedy nie zostało już nic do powiedzenia i przyłapałem się na tym, że znowu rozglądam się wokół siebie, jakbym liczył na jakiś postęp lub olśnienie w zakresie przydzielonego nam zadania. Niestety, byłem równie tępy jak na wejściu i trudno powiedzieć jaką rolę miałem pełnić w tym duecie. Najwyraźniej rozpraszającą. Ewentualnie mogłem być maskotką. Taką wyjątkowo nieuprzejmą, ale i tak wszyscy chcieli ją mieć, bo była ładna, nie? No.\n- Kurwa, skąd ty bierzesz te kalendarze. Słowo daje, jeszcze jeden i rozbijam bazar na lekcji u Craine’a. - Niekontrolowanie wyrzuciłem ręce w powietrze, gdy zaatakował nas kolejny kalendarzyk, ale nie mogłem się powstrzymać, aby nie spojrzeć na cytat dnia. - Co dwie głowy to nie jedna. Błyskotliwe. Następnym razem weźmy do pomocy hydre lernejską. Może jak statystycznie wyjdzie nam ich więcej to w końcu którąś ruszymy.\nTemat: Re: Wejście do podziemi


System odciążania wybuchów w Laboratorium Badawczym Materiałów Wybuchowych | CS Explovent\nCS Eksplozja w kanadyjskim laboratorium badawczym ds. materiałów wybuchowych CANMET.\nFirma CS została poproszona o ofertę na godny zaufania produkt mający zastąpić panele sklejkowe na fasadzie Komory Wybuchów w kanadyjskim Laboratorium Testowania Materiałów Wybuchowych. Dostarczyliśmy serię wykonanych na życzenie Klienta paneli odciążających wybuchy, które po prostu zamykają się po eksplozji.\nKompleks Bells Corners zlokalizowany 12 mil od centrum Ottawy szczyci się tytułem największego i najlepiej wyposażonego obiektu zamkniętego w Północnej Ameryce, zajmującego się testowaniem materiałów wybuchowych do użycia w niebezpiecznych lokalizacjach.\nKanadyjskie Laboratorium Testowania Materiałów Wybuchowych (CERL) wraz z Oddziałem Technologii Mineralnych Zasobów Naturalnych CANMET jest jedynym rządowym obiektem (i jednym z niewielu tego typu na świecie) dysponującym materiałami wybuchowymi o przeznaczeniu handlowym oraz sprzętem, który może zostać wykorzystany w miejscach zagrożenia.\nZakład wyposażono w trzy zamknięte komory wybuchowe mogące przyjąć wybuch do 5 kg materiałów wybuchowych, chemiczne laboratorium wykonujące standardowe analizy chemiczne na mokro, urządzenie do chromatografii jonowej, spektometr absorpcji atomowej wraz z możliwością wykonania testów na małą skalę oraz charakteryzowania termicznego.\nOryginalny projekt konstrukcji kanadyjskiego Laboratorium Testowania Materiałów Wybuchowych CANMET zakładał pokrycie zewnętrznych ścian Komory Wybuchów lekkimi panelami ze sklejki. Na skutek codziennego testowania sprzętu używanego w środowiskach potencjalnie niebezpiecznych nastąpiłoby zjawisko deflagracji.\nDrastyczny wzrost ciśnienia, będący następstwem wybuchu, oderwałby sklejki z zewnętrznej ściany obiektu, co spowodowałoby konieczność kosztownej rekonstrukcji związanej z wymianą okładziny oraz przestoje - po każdym zdarzeniu. Dla zarządzających kompleksem CANMET szybko stało się oczywiste, że dla zapewnienia bezpiecznej i ekonomicznej pracy Laboratorium instalacja samoczynnego systemu zamykającego się po eksplozji jest absolutnym priorytetem.\nZwrócono się więc do firmy CS z prośbą o pomoc w znalezieniu godnego zaufania i efektywnego rozwiązania do umieszczenia w projekcie. Dwa istniejące otwory o wysokości 4.5m x 7.3m należało wypełnić samoczynnymi, zdalnie sterowanymi panelami odciążania wybuchów. Panele otwierałyby się w momencie wzrostu ciśnienia i miałyby możliwość zdalnego zamknięcia się po zdarzeniu.\nZespół Badań i Rozwoju CS stworzył nie tylko system spełniający powyższe kryteria, ale również zadbał o pozostałe istotne części budynku, zgodnie ze Standardem Zabezpieczania Eksplozji poprzez odpowietrzanie deflagracji (NFPA68).\nZaprojektowano i wykonano serię izolowanych paneli o wysokości 1m x 1.8m wyrównanych w zorganizowanym układzie. Każdy z paneli został wyposażony w opatentowany mechanizm blokady pozwalającej na nie nieszczącą weryfikację miejsca uwalniania do określonych granic oraz pneumatyczny siłownik powietrzny, aby tłumić i opóźniać przemieszczanie się panela, a także możliwość zdalnego zamykania.\nPomimo wielokrotnego otwierania się na skutek ciśnienia wywołanego eksplozjami zmodyfikowany system odciążania wybuchów Explovent w dalszym ciągu spełnia wymagania projektowe. Wstępnie złożona konstrukcja panelowa zapewnia przyjemną dla oka fasadę współgrającą z ogólnym zewnętrznym prefabrykowanym wykończeniem architektonicznym.\nZłożone pod spodem: Wentylacja przeciwwybuchowa, farmaceutyka, projekty Oznakowane: Wyjaśnieniami.


Najlepsze pomysły na biznes z USA - oczydolnegoslaska.pl\nRedakcja oczydolnegoslaska.pl Opublikowane w 22 stycznia 2021\nZ całą pewnością można stwierdzić, że w obecnych czasach coraz więcej osób pragnie założyć swoją działalność gospodarczą i jest to niezwykle korzystne rozwiązanie pod względem finansowym. Warto w tym przypadku zainspirować się innymi osobami, a w szczególności tymi, które mieszkają za granicą. Dlatego dobrze jest poznać najlepsze pomysły na biznes z USA.\nWśród najlepszych pomysłów na biznes z USA z całą pewnością można wymienić taką usługę jak przytulanie na godziny. Polega ona na przytulaniu każdej chętnej osoby w określonym czasie, za co będzie musiała uiścić opłatę. Rozwiązanie to jest idealne przede wszystkim dla osób, które czują się samotne w codziennym życiu. Taki pomysł na biznes bardzo dobrze sprawdzi się również w Polsce, gdzie w większości przypadków takie usługi po prostu nie są świadczone. Warto się nad tym w szczególny sposób zastanowić.\nKolejnym idealnym pomysłem na rozkręcenie swojego własnego biznesu będzie kupowanie prezentów za innych. W obecnych czasach bardzo wiele osób nie lubi kupować prezentów dla jubilatów lub po prostu nie ma na to czasu. Dlatego chętnie będzie przez te osoby zamówiona taka usługa jak właśnie kupowanie prezentów w imieniu innej osoby. Aby to rozwiązanie było korzystne wystarczy określić, jaki prezent na pewno spodoba się osobie, którą planuje się obdarować. Dzięki temu będzie można wybrać najciekawszy przedmiot dla każdego.\nWśród usług, które są bardzo popularne w Stanach Zjednoczonych można również wymienić opiekę nad zwierzętami pod nieobecność właściciela. Ma to szczególne zastosowanie podczas różnego rodzaju wyjazdów, gdy nieobecność jest dłuższa, a zwierzęta muszą przez ten czas otrzymywać posiłki, a w przypadku psów wychodzić na spacer. W Polsce nie są za bardzo rozwinięte tego rodzaju usługi, a na pewno wiele osób bardzo chętnie by z nich korzystało, jeśli tylko istniałaby taka możliwość.\nZa oceanem dość dużą popularnością cieszy się również taka usługa jak home staging, która jest chętnie wybierana przez wiele osób na specjalne okazje. Home staging to przede wszystkim odpowiednie przygotowanie nieruchomości pod kątem jej wyglądu do sprzedaży lub zrobienia zdjęć do ogłoszeń lub też w innym celu. Rozwiązanie to ma również zastosowanie podczas chęci wynajmu mieszkania. W obecnych czasach w Polsce tego rodzaju usługi nie są za często spotykane, a na pewno byłyby chętnie wybierane przez dość wiele osób. Warto na to zwrócić swoją szczególną uwagę podczas wyboru najlepszego pomysłu na własny biznes.\nPoprzedni wpisSkuteczne akcje marketingowe pomysły na działania przyciągające odbiorców\nNastępny wpisSmaczny sok z grejpfruta z czym łączyć?


praca » lombardu\n3 maja, 2021 3 maja, 2021 Doradca GSMLeave a Comment on Doradca fines Chełmno\nWiele kobiet, szczególnie w obecnej sytuacji, stale poszukuje możliwości dodatkowego zarobku. Na może więc, dużo z was, przeglądając dane strony internetowe, zwróciło opinię na możliwości inwestycyjne jakie oferują niektóre platformy. Inwestować można np. w surowce, a często wiadomo, iż w czołówce najbardziej opłacalnych środków także tych, które są najbardziej wartościowe, z wielu lat, niezmiennie króluje […]\n5 maja, 2020 5 maja, 2020 Doradca GSMLeave a Comment on Mało praktyki w Polsce dla początkujących\nMało praktyki w Polsce dla młodych. Problemy na zbytu pracy w Polsce w najpełniejszym stopniu dotykają panów młodych.\nMało praktyki w Polsce dla początkujących. Punkty na zbycie książki w Polsce w najogromniejszym stopniu dotykają ludzi młodych.\nNaukowcy alarmują, że sprawa związana z koronawirusem w styl radykalny wpłynie na zbyt pracy. Wielu ludzi obawia się bezrobocia, co ogranicza się z utratą stałego dochodu. Dlaczego koronawirus może wpłynąć na utratę miejsca pracy? Kiedy możemy oczekiwać poprawy? Jak się przygotować do bieżącej sprawy?


22 godzin i 19 minut temu\tTrzeba sko�czy� z nadmiernymi zarobkami pos��w ,eurodeputowanch,ksi�y prezes�w sp�ek,bankowc�w.Zmiejszy� ilo�� pos��w do po�owy zlikwidowa� Senat .Im jest ich wi�cej tym gorzej w Polsce .Gdy patrzymy na obrady to �awy poselskie �wiec� pustkami\n22 godzin i 9 minut temu\tano.."demokracja" czyli bezkr�lewie..im wi�cej m�drych g��w tym wi�cej pomys��w i wi�cej odpowiedzialnych,a zarazem mniej,bo kto winien? ka�dy czyli nikt\n21 godzin i 59 minut temu\tDam sobie r�k� uci��, �e Pomoc Spo�eczna kosztuje wi�cej ni� funcjonowanie Sejmu RP. A dla przeci�tnego obywatele z jednego i drugiego tyle samo po�ytku czyli nic.\n22 godzin i 33 minut temu\tA dodatek rodzinny 65 z�. Poczekajcie pos�o-z�odzieje jak ruszy do was reszta narodu i ka�dy upomni si� o kas�, sko�czy si� sielanka, b�dziecie wia� jak Janukowycz!\n22 godzin i 23 minut temu\tTe�ciowa jako emerytka w wieku 82 lata. Pobiera emerytur� w wysoko�ci na dzie� dzisiejszy ok. 2000 z�. Utrzymuje syna nieroba, alkoholika 53 letniego. Syn posiada sta� prac ok. 5 lat. �yje z emerytury te�ciowej. Oko�o trzy lata temu te�ciowa stan�a na komisji: Powiatowego Orzekania o niepe�nosprawno�ci i syn sta� si� opiekunem. Otrzymywa� co miesi�c ok. 520 lub 620 w niekt�rych miesi�cach.Kasa ta sz�a oczywi�cie na przelew.Jedyn� korzy�� z tej kasy mia� w�a�ciciel sklepu. Dzieje si� to na wsi.W ubieg�ym roku zosta� zabrany ten dodatek niby opieku�czy. Teraz z powrotem ma by� przywr�cony. Pytanie czy szwagier jako opiekun dostanie t� kas�. Chodzi mi czy brane b�d� pod uwag� dochody te�ciowej, i liczone na dwoje, czy doch�d te�ciowej niema zwi�zku. Zaznaczam �e najbardziej czeka kas� sklepowy. We wsi tej w podobnej sytuacji jest kilka os�b. Czekam na konkretn� opini�. Wies�aw\n21 godzin i 48 minut temu\tJa w�a�nie nie rozumiem tego, sk�d taki zasi�ek? Przecie� dzieci musz� nawet p�aci� alimenty na rodzic�w a tu taki prezent dosta�y od ............ I �aski nie robi� by na staro�� zaopiekowa� si� schorowany rodzicem.\n21 godzin i 43 minut temu\tDLA UKRAINY S� P[IENI�DZE Z POLSKI, TYLKO DLA POLAK�W W POLSCE NIE MA, KT�RZY PRACOWALI W POLSCE, P�ACILI SK�ADKI W POLSCE? ITD. CZEGO� TUTAJ NIE ROZUMIEM, A BY� MO�E ROZUMIEM ZA DU�O, I A� MNIE TA WIEDZA O TYM WSZYSTKIM PRZERA�A!\n21 godzin i 42 minut temu\tDzi�kuj�!\n21 godzin i 31 minut temu\tJU� PANU ODPISUJ�. NIE POWINIEN PAN MIE� WZGL�DU OSOB� OPIEKUNA, GDY� PRZEMAWIA PRZEZ PANA ZAZDRO��.NALE�Y SPOJRZE� Z INNEGO PUNKTU WIDZENIA, A MIANOWICIE, CZY TA STARSZA PANI POTRZEBUJE OPIEKI, JE�ELI TAK, NO TO Cӯ Z TEGO, �E UTRZYMUJE SYNA?. NIE WIEM, NAJPIERW PISZE PAN, �E NIEROBA (NO C�Z W POLSCE MAMY WYSOKIE BEZROBOCIE, PROSZ� MIE� PRETENSJE ZNOWU DO RZ�DU1!), PӯNIEJ PAN PISZE, O W�A�CICIELU SKLEPU. BY� MO�E TAKA SYTUACJA, NAWET OBECNO�� SYNA POMAGA TEJ PANI?.\n21 godzin i 18 minut temu\tWiesiek masz racje ,�e tacy dostaj� ale nie wk�adaj wszystkich do jednego wora ,ja sama opiekuj� si� matk� kt�ra ma 88 lat i wiem �e ja musz� by� przy niej ca�y czas , ma wiele chor�b jest ode mnie zale�na.wiem r�wnie� �e gdyby nie by�o tego opieku�czego r�wnie� opiekowa�a bym si� matko bo j� kocham .Ale pami�taj �e te osoby kt�re po�wi�caj� si� maj� prawo r�wnie� �y� godnie i kiedy� raz otrzyma� cho� minimaln� emerytur� .Ja ju� opiekuj� si� rodzicami od 10 lat ,najpierw ojcem kt�ry chorowa� na raka ,jest to ci�ka praca nawet nie zdajesz sobie sprawy ale tak to jest �e nie rozumie si� tych ludzi dop�ki nie znajd� si� w podobnej sytuacji .Pa�stwo powinno bardziej kontrolowa� je�eli takie osoby nie spe�niaj� obowi�zk�w za co otrzymuj� te pieni�dze powinni mie� zabrane,za tym jestem bo takich sytuacji jest wi�cej.Pozdrawiam\n22 godzin i 18 minut temu\tmaj� racj�.\n21 godzin i 53 minut temu\tTo im daj ze swojego,je�opie pisowski...\n20 godzin i 47 minut temu\tProtestowa� powinni wszyscy kt�rych dochody s� ni�sze od najni�szej krajowej,na przyk�ad emeryci czy renci�ci.Im te� si� co� od �ycie nale�y a nie tylko klepanie biedy i niedojadanie.\n20 godzin i 48 minut temu\tSytuacja ekonomiczna naszego kraju czyni nasze spo�ecze�stwo zawistnym, cz�owiek cz�owiekowi wilkiem i gorzej. "Ludzie ludziom zgotowali ten los". Coraz bardziej wida� jak stajemy si� wobec siebie zawistni, zadro�ni itd. Przyk�ad idzie z Wiejskiej...\n21 godzin i 56 minut temu\tA kiedy BEZROBOTNI b�d� w ko�cu PROTESTOWA� przeciw BEZROBOCIU i emigracji za granice w poszukiwaniu PRACY !!!!!!!!!!!!! bo na razie to sztuczne usuwanie bezrobocia polega na wyrejestrowaniu bezrobotnego pozbawionego ubezpieczenia tak si� ludzi traktuje w tym kraju bo W�ADZE NIC NIE ROBI� W SPRAWIE POLEPSZENIU PRACY !!!\n21 godzin i 37 minut temu\tNo niestety, te dwa protesty by�yby przeciw sobie, bo przecie� dawanie pieni�dzy na socjale w �aden spos�b nie tworzy miejsc pracy a jeszcze je zabiera bo mog�yby p�j�� na drogi, mog�yby si� firmy budowlane pootwiera�, ludzie mogliby dosta� prac� na budowie to daje si� je na niepe�nosprawnych.\n21 godzin i 15 minut temu\ti tu masz racje wyrejestruja cie jak nie podejmiesz pracy ,ktora proponuja a dadza ci odlegla o 50km i jako bezrobotny nawet na bilet nie masz zeby jechac, pomijajac ze nie ma czym\n20 godzin i 50 minut temu\tRaz mi Pani w UP powiedzia�a, �e zarejestrowanie w urz�dzie nie jest przymusowe i jak nie pasuje (wskaza�a palcem na miejsce (gdzie)) mo�na si� wyrejestrowa�. Urz�dy pracy s� fikcj�. Spos�b jaki traktuje si� ludzi. Po co dawaj� informator a po miesi�cu wzywaj� na spotkanie gdzie na rzutniku wy�wietlaj� i czytaj� to co w informatorze. I nic nie ma z tego. Robi� ksero z ksera, ksera itd. Pieni�dze id� na pensje urz�dnik�w... jeden wielki syf!!! POlsza\n22 godzin i 25 minut temu\tA ja da�bym opiekunom niepe�nosprawnych dzieci i doros�ych po 3.000 PLN, ale rehabilitacje zrobi�bym p�atne, bo ja jak zachoruj� musz� za nie p�aci�, ( cho� s� finansowane z m.in. moich podatk�w ) albo czeka� d�ugie miesi�ce na jakie� zabiegi i jeszcze przynie�� swoje materia�y. W�wczas zobaczymy jak to jest z tym brakiem opieki ! i o co znowu b�dzie krzyk.\n22 godzin i 7 minut temu\tMusisz bra� pod uwag� to �e wi�kszo�� tych ludzi musi si� rehabilitowa� codziennie przynajmniej godzink�, a taka godz., ponad 100 z� teraz policz sobie to w miesi�cu ile takiemu cz�owiekowi zostanie pieni�dzy, a gdzie �ycie. Panie premierze mo�e tak pan niech spr�buje prze�y� za 1237z�.netto prosz� si� zamieni� tak na 3miesi�ce i mo�e w tedy zrozumie nas pan.\n21 godzin i 58 minut temu\ttatarata@A Ty my�lisz,�e jest nam tak s�odko?Na rehabilitacje czekam ok miesi�ca,jak dobrze p�jdzie,w wi�kszych miastach trzeba czeka� d�u�ej.Oczywi�cie mozna zap�aci� i jest wszystko od r�ki.A na prywatne turnusy z dzieckiem mnie nie sta�,ich koszt to �rednio 5-6 tysi�cy.Pozdrawiam.\n19 godzin i 19 minut temu\tRehabilitacje? Nie wiem jak jest przy dzieciach ale doros�y niepe�nosprawny na mojej pipid�wie czeka 3 miesi�ce �eby dosta� 10-14 dni rehabilitacji (tak jak pe�nosprawny cz�owiek, kt�ry zachoruje czeka na te zabiegi) a co przez te 3 miesi�ce? i tak trzeba oplaca� prywatnie bo jaki b�d� efekty po godzinach na 3 miesi�ce? wi�c ja nie widze r�nicy.\n22 godzin i 27 minut temu\tPolowa polskich leniwych bab w okolicach 50-tki nie pracuje i siedzi na wyludzonych rentach. To wlasnie tam sa marnowane pieniadze dla osob rzeczywiscie niepelnosprawnych. Ten kraj to jedna wielka fikcja.\n21 godzin i 53 minut temu\t.. co� Ci powiem na ucho .. te leniwe baby maja po 40 lat pracy ..cz�sto w warunkach szkodliwych ich zdrowie wisi na w�osku ... nie wiem czy doczekaj� si� pe�nej emerytury??? nie masz czego zazdro�ci� .. bo one maja tylko 836.96 to s� pieni�dze na prze�ycie . wydaje mi si� ,�e s� najbardziej pokrzywdzone....panimajesz~!!!! anty, nie opowiadaj g�upot ,je�li nie znasz tematu.\n21 godzin i 19 minut temu\tz wroc uwage ,na klepsydry w jakim wieku jest najwyzsza umieralnosc???\n21 godzin i 9 minut temu\tOn ma racj� ,bo mn�stwo bab zdrowych siedzi na rencie.\n20 godzin i 51 minut temu\tA dlaczego tylko baby widzisz.Ch�op�w nierob�w jest nie mniej.\n2 minuty temu\tAkurat bab leniwych jest wi�cej - znam jedn� zdrow� z fikcyjn� renta, jej m�� te� ma rente ale nie fikcyjn� mimo to on pracuje na czarno za granic� ona nie.\n20 godzin i 4 minuty temu\tOPIEKUN = OPIEKUN > SEJM POWINIEN NATYCHMIAST USTANOWI� - "STATUS OPIEKUNA". >" OPIEKUN" = OSOBA OPIEKUJ�CA SI� OSOB� NIEPE�NOSPRAWN�,CHOR�,STARSZ�,W BARDZO TRUDNEJ SYTUACJI = NIE WA�NE KTO OPIEKUJE SI�,CZY RODZICE,DZIECI,RODZE�STWO - BRACIA,SIOSTRY,S�SIEDZI,CZY OSOBA OBCA NA KT�REJ OPIEK� ZGODZI SI� - OSOBA PODOPIECZNA,LUB JAK NIE MA KOMU,TO WTEDY "OPIEKUN" Z MOPS = WA�NE,�E TEN "OPIEKUN" OPIEKUJ� SI� = TO ZAWSZE MUSI BY� OSOBA O "STATUSIE OPIEKUNA " > NALE�Y WPISA� JAKO ZAW�D,NA POCZ�TEK Z MINIMALN� P�AC�. > BEZ WZGL�DU NA TO,CZY - OPIEKA JEST BEZTERMINOWA,STA�A,CZASOWA.\n19 godzin i 57 minut temu\tTo najsprawiedliwsze wyj�cie z sytuacji.\n10 godzin i 31 minut temu\tTak !!! NARESZCIE M�DRA PROPOZYCJA ROZWI�ZANIA PROBLEMU! To doros�y podopieczny powinien wybra� opiekuna jaki jemu odpowiada a MOPS wnikliwe sprawdza� czy opiekun spe�nia nale�ycie swoje obowi�zki nawet RAZ W MIESI�CU, bo istnieje niebezpiecze�stwo, �e pseudo opiekunowie b�d� wykorzystywa� niepe�nosprawnych aby pobiera� kas� a nic nie robi� dla nich, zaniedbywa� itd. Sama jestem obc� osob� opiekuj�c� si� niepe�nosprawnym cz�owiekiem z pora�eniem m�zgowym, rodzina ma go gdzie�, matka jak �y�a to pi�a na um�r, cz�owiek ten prze�y� piek�o, w wieku 28 lat wa�y� 38 kg i nie przez chorob�, by� g�odzony, zaniedbany. Uratowa�am go, nie zrobi�am tego dla kasy ( bo i jakiej, jako obcej osobie kompletnie nic mi si� nie nale�y...) opiekuj� si� nim od 5 lat. Popad�am w d�ugi, musia�am mu kupi� wszystko odzie�, witaminy, leki itd.ale to by� m�j wyb�r... B�agam niech w ko�cu b�dzie sprawiedliwe prawo, rodzina nie zawsze jest odpowiednia, nie ka�dy si� nadaje by opiekowa� si� ci�ko chorymi lud�mi, a oni maj� prawa do godno�ci, do w�a�ciwego traktowania i do wyboru opiekuna. Ciekawe ile "mamu�" i "kochaj�cych bliskich" straci�o by status opiekuna........\n22 godzin i 33 minut temu\tJutro sie przetracam i babcie pcha mnie pod Sejm.\n22 godzin i 19 minut temu\twe� moj� chorob� i kalectwo rrazem z tymi groszami, tylko oddaj mmi swoje zdrowie\n21 godzin i 46 minut temu\tSuper pomysl...\n21 godzin i 54 minut temu\tJAK TO OD MAJA??? OD M-CA GRUDNIA MINʣO DU�O CZASU I NIC, BO PAN TUSK Z PANEM KOSINIAKIEM S�UCHAJ� WYTYCZNYCH Z KRAKOWA!!! NA LITO�� BOSK�, CZY MAM UJAWNI� DANE OS�B, KT�RE KIERUJ�\n21 godzin i 21 minut temu\tnaucz si� pisa� ma�ymi literami. Du�e s� dobre na plakaty!!!!!\n22 godzin i 8 minut temu\tNie k���cie si� !!! Wasze dzieci te� stan� si� wkr�tce "doros�ymi niepe�nosprawnymi" !!!\n21 godzin i 38 minut temu\ttak to opiekuj si� doros�ym niepe�nosprawnym to si� przekonasz 2 razy wi�ksze koszty utrzymania, ograniczone prawa, chc� zniszczy� niepe�nosprawnych doros�ych to niech zniszcz� i niepe�nosprawne dzieci!!!!! jak b�d� niepe�nosprawne dzieci dostawa� znacznie wi�cej pieni�dzy to b�d� za to surowo ukarani. nie mam zamiaru by� w zgodzie!!!! czy zdajesz sobek spraw� co daje opieka nad doros�ymi? - to ze dooko�a wszyscy ludzie si� wy�miewaj�. z tych kt�rzy si� opiekuj� niepe�nosprawnymi. jak si� opiekuje niepe�nosprawnym to wstyd wychodzi� na ulic�, szczeg�lnie jak to jest doros�y niepe�nosprawny. d�wiga� dziecko a d�wiga� doros�ego to chyba jest r�nica!!!!\n22 godzin i 26 minut temu\tOdebrac wszystkim zasilki do roboty kraj nierobow\n22 godzin i 4 minuty temu\tCo to jest zasi�ek do roboty tumanie.\n22 godzin i 31 minut temu\tRudy masz problem. Wi�ksza cz�� polak�w jest w podobnej sytuacji.\n21 godzin i 19 minut temu\tW�a�ciwie to prawie ka�da grupa spo�eczna w Polsce poza politykami, lekarzami i celebrytami oraz niewielk� grup� najbogatszych, jedni po drugich, mog� dope�ni� lub zast�powa� towarzystwo rodzic�w z dzie�mi niepe�nosprawnymi w kwestii rozmaitych roszcze�. Zabraknie na korytarzach miejsca w sejmie.\n22 godzin i 8 minut temu\tBardzo dobrze, �e protestuj�. Po pierwsze rozgraniczenie na opiekun�w niepe�nosprawnych dzieci i doros�ych nie ma �adnego sensu, poniewa z jedna jak i druga grupa podopiecznych wymaga sta�ej opieki, a opieka nad doros�ym jest nawet ci�sza ze wzgl�du na jego wag�. Po drugie �wiadczenie w wysoko�ci nie przystaje do rzeczywisto�ci. Powinna by� to jaka� zap�ata za prac�, bo tym jest ca�odobowa opieka nad inwalid�, a nie ja�mu�na, za kt�r� nie da si� wy�y�. To s� �rodki dla opiekuna na prze�ycie i utrzymanie si�, bo nie mo�e pracowa� 1. ze wzgl�du na opiek� nad niepe�nosprawnym 2. ma zakaz pracy, bo inaczej straci owe �wiadczenie.\n21 godzin i 32 minut temu\tno to ma tusk -polski socjalny Majdan - panie premierze zielona wyspa kosztem najbiedniejszych -dzisiaj panu odwzajemnia si�\n22 godzin i 2 minuty temu\twiadomo�� z wczorajszego faktu: Czes�awowi Kiszczakowi podniesiono emerytur� z 4500 z� na 8500 z� �eby odpowiedzie� sobie samemu.\n22 godzin i 8 minut temu\tPatrze i nie wierz� co si� dzieje ...


tvsleza: Piława Dolna, Skoda zatrzymała się na płocie.\n2 kwietnia po godzinie 16:00 przy ulicy Głównej na wysokości nr 63 w Piławie Dolnej doszło do zdarzenia drogowego.\nPadający mokry śnieg z gradem spowodował że kierowca Skody nie zapanował nad pojazdem i wjechał w płot. Poszkodowanego kierowcę zabrało pogotowie ratunkowe do szpitala. Miejsce wypadku zabezpieczały dwie sekcje Państwowej Straży Pożarnej z Dzierżoniowa.\nAutor: Krzysztof B o 04:32\nEtykiety: Wydarzenie 112, Piława Dolna, PSP Dzierżoniów, rKB2015, Skoda, sm, szybkość, warunki atmosferyczne, wypadek, Zdarzenie drogowe


Transfery.info Aktualności Fabián Balbuena\nWest Ham finalizuje transfer obrońcy.\n„Młoty” przygotowują się do zbliżającego się sezonu, w którym rozpoczną nowy projekt pod wodzą Manuela Pellegriniego. Do zespołu sprowadzeni zostali już Łukasz Fabiański, Ryan Fredericks oraz Issa Diop, a wkrótce defensywę ekipy ze londyńskiego stadionu olimpijskiego wzmocni kolejny zawodnik. Tym razem padło na występującego w Brazylii reprezentanta Paragwaju - Fabiána Balbuenę.\nTransfer jest już w końcowej fazie realizacji i w zasadzie już tylko testy medyczne i złożenie podpisów pod umową dzielą zawodnika od przenosin do Premier League. Jego klub, Corinthians, potwierdził w oficjalnym oświadczeniu, że gracz od teraz będę występować w Anglii.\n„Sport Club Corinthians Paulista informuje, że otrzymał od angielskiego West Hamu ofertę za Fabiána Balbuenę. Proponowana kwota jest równa klauzuli, zapisanej w umowie podpisanej przez piłkarza dwa miesiące temu” - napisano na stronie internetowej Corinthians.\n„Obrońca został już zwolniony na testy medyczne, po których przeniesie się do Londynu. Klub chciałby podziękować zawodnikowi za świadczone do tej pory usługi i życzy szczęścia w nowym klubie”.\nBalbuena trafił do Corinthians w 2016 roku z Libertad. Dla drużyny zagrał w 136 meczach, w których zdobył 11 goli. Na swoim koncie ma trzy trofea zdobyte z klubem - dwukrotnie wygrywał po Campeonato Paulista, a w zeszłym roku został wraz z Corinthians mistrzem Brazylii.\nNa tym wzmocnienia West Hamu się nie skończą. Klub jest bardzo bliski pozyskania Jacka Wilshere'a, którego udało się przekonać do pozostania w Anglii. Z drużyną łączony jest również Andrij Jarmołenko oraz dość niespodziewanie Dimitri Payet.\nTAGI: Fabián Balbuena West Ham United FC Corinthians São Paulo Paragwaj Brazylia Anglia


LOKÓWKA AUTOMATYCZNA DO WŁOSÓW CERAMICZNA CURL LCD | Hurtownia Ultimar.pl\nLOKÓWKA AUTOMATYCZNA DO WŁOSÓW CERAMICZNA CURL LCD\nAutomatyczna lokówka do włosów w szybki i łatwy sposób pomoże stworzyć idealną fryzurę.\nLokówka umożliwia otrzymanie 3 różnych poziomów skrętu włosów, dzięki czemu codziennie możemy wyglądać inaczej. Pojedyncze fale, luźne loki lub mocny skręt - każdy z efektów osiągniemy wybierając odpowiednią temperaturę i czas kręcenia.\nDodatkowo lokówka posiada 2 kierunki skrętu, które również wpływają na wygląd fryzury.\nDuży i czytelny wyświetlacz LCD wskazuje wybraną temperaturę, wybrany czas i kierunek skrętu. Sygnały dźwiękowe informują kiedy włosy należy wyjąć z urządzenia.\nCeramiczna powłoka bardzo szybko się nagrzewa i nie niszczy włosów.\nSposób użycia: włączamy lokówkę, ustawiamy temperaturę i czas pracy - po ok 2 minutach urządzenie będzie gotowe do pracy. Pasmo włosów wkładamy do lokówki, usłyszymy pierwszy sygnał dźwiękowy - kolejny sygnał informuje o tym, że należy włosy wyjąć z lokówki.\nTryby kręcenia włosów:\n1. Pojedyncze fale - 8 sekund - 4 sygnały dźwiękowe\n2. Luźne loki - 10 sekund - 5 sygnałów dźwiękowych\n3. Mocno skręcone loki - 12 sekund - 6 sygnałów dźwiękowych\n140°C - włosy delikatne lub farbowane\n210°C - włosy normalne\n230°C - włosy grube lub kręcone\nskręt w prawą i lewą stronę\n3 poziomy skrętu\nobrotowy 360° kabel\nZakres temperatury: 140°C - 230°C\nTimer: 8, 10, 12,15 sekund\nWymiary lokówki: 30 x 10 x 9 cm\nWymiary opakowania: 32 x 10 x 9


Usługi callcenter - Biznes Oferty.pl\nProducent chemii gospodarczej szuka dystrybutorów w Polsce i UE\nJesteś w: Biznes Oferty.pl / usługi callcenter\nWyświetlone oferty: 1 - 10 z 18 dla tematu: usługi callcenter\nBoksy do call center, meble do call center 15 stan ...\nWitam, mamy do sprzedania komplet mebli do call center, 14 stanowisk, plus biurko (stanowisko 15). Meble ...\nOstatnia zmiana: 01.03.2019\nId oferty: 96293\nZajmujemy się profesjonalną obsługą klienta i skuteczną sprzedażą. Wprowadzając pionierskie rozwiązania i technologie przekształcamy nasze ...\nOstatnia zmiana: 18.02.2019\nId oferty: 107368\nCall center nawiąże współpracę\nOferujemy do dyspozycji sieć call center na terenie całego kraju. Centra obsługiwane są przez doświadczonych ...\nId oferty: 88584\nJesteśmy firmą zajmującą się sprzedażą usług finansowych : kredyty, pożyczki, leasing oraz sprzedażą obligacji korporacyjnych. Poszukujemy ...\nOstatnia zmiana: 21.03.2018\nId oferty: 97975\nCall center nawiążę współpracę poprowadze linię te ...\nWitam nawiążę współpracę, poprowadzę u siebie w domu linię informacyjną, call center tylko poważne oferty, nie interesuje mnie prowizja\nOstatnia zmiana: 24.08.2018\nId oferty: 105437\nWsparcie sprzedaży przez Contact Center\nSpecjaliści od rozmów przez telefon na zamówienie. Naszym głównym celem jest pozyskiwanie kontaktów do klientów ...\nOstatnia zmiana: 26.04.2018\nId oferty: 97854\nCall center - nawiąże współpracę\nWitam serdecznie! Nasza firma prowadzi usługi contact center, a mianowicie zajmujemy się pozyskiwaniem klientów, prowadzeniem projektów ...\nOstatnia zmiana: 14.05.2018\nId oferty: 96232\nNawiąże współprace z Call Center\nOgólnopolska Kancelaria Prawna, prężnie rozwijająca się spółka działająca na terenie całego kraju. Nawiązemy współprace z Call ...\nOstatnia zmiana: 12.02.2018\nId oferty: 96149\nZlecę przygotowanie i wdrożenie RODO\nZlecę przygotowanie pakietu wdrożeniowego RODO dla A,B,C typu Call center gdzie A - duże ponad ...\nOstatnia zmiana: 01.02.2018\nId oferty: 95644\nNowoczesny model biznesowy dla branży call center ...\nCel: pozyskanie jednego nowatorskiego inwestora, którym jest firma z branży call center przedmiot: projekt biznesowy oparty ...\nOstatnia zmiana: 01.06.2018\nId oferty: 98272\nPoszukujemy osób do współpracy w z...\nStock magazynowy za 30% wartości -...\nMisy szklane - donice, salaterki, ...\nManufaktura pączków tradycyjnych n...\n4000 zł/mc zysku za Audi, Mercedes...\nIBM - kompletna serwerownia na świ...\nUSA Business Partnerships / Trade


Mamy najkrótsze dni w roku - makowonline.pl\nMamy najkrótsze dni w roku\nDnia 22 Gru 2018\nWczoraj, 21 grudnia 2018 r., rozpoczęło się zimowe przesilenie – i zarazem początek astronomicznej zimy. Piątek był jednym z kilku najkrótszych dni w roku 2018. Dnia zacznie przybywać dopiero od środy, 26 grudnia. Drugi dzień świąt Bożego Narodzenia będzie dłuższy od najkrótszych dni w roku o minutę.\nOd najdłuższych dni w roku obecne dnie są krótsze aż o 9 godzin i 2 minuty. Optymiści (i zakochani) mogą się wprawdzie pocieszać, że za to noce są najdłuższe, ale większość z nas wolałaby więcej światła.\nJuż niemal zapomnieliśmy o najdłuższym dniu roku 2018. Najdłuższy dzień w 2018 roku wypadł w czwartek, 21 czerwca. Był to początek astronomicznego lata. Słońce wzeszło o godzinie 4.14, a zaszło dopiero o godzinie 21.00. Najdłuższy dzień w 2018 roku trwał 16 godzin i 46 minut. Był dłuższy od najkrótszego o 9 godzin i 4 minuty.\nOd piątku 21 grudnia 2018 r. dzień trwa zaledwie 7 godzin i 42 minuty. Oznacza to, że najdłuższa noc w 2018 roku trwa aż 13 godzin i 18 minut.\nPrzesilenie zimowe u większości ludów na naszej półkuli było okazją do świętowania „odradzania się Słońca”. W starożytnym Rzymie w tym czasie obchodzono Saturnalia, w Persji – narodziny Mitry (bóstwa Słońca), wśród ludów germańskich – Jul, a u Słowian – Święto Godowe.\nNa zdjęciu: koniec jednego z najkrótszych dni w roku w Makowie, 22 grudnia 2018 roku, godzina 15:21.\nnajkrótszy dzień w rokupoczątek zimyzima\nMiejska Paczka w MDK\nTablica przy kinie (wreszcie) działa


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » Czy Tusk przemówi?\nData dodania: 2009-03-17 10:29\nMilczenie Tuska przypomina trochę ciszę przed burzą. Ta nieuchronnie wisi w powietrzu i pytanie tylko kiedy się rozpocznie?\nCzy Platforma Obywatelska poszerzy koalicję o SLD?\nMówi się, że kropla drąży skałę. Kropla sama w sobie potężna bywa. Do tego stopnia, że potrafi przepełnić czarę (goryczy). Platforma Obywatelska w sposób spektakularny przegrała wybory w Olsztynie. Porażki w polityce się zdarzają. Trudno jednak pogodzić się z porażką kiedy kontrkandydatem do stanowiska prezydenta miasta jest polityk startujący pod flagą Polskiego Stronnictwa Ludowego. PSL tak, ale na wsi, w małych miasteczkach, ostatecznie w mazowieckim samorządzie. Przegrana musiała być bolesna dla Love Party, skoro niewiele wody w Wiśle upłynęło, a z kapelusza wyciągnięto sprawę Waldemara Pawlaka. Nie jest bowiem tak, że zredukowani przez kryzys dziennikarze sami wpadli na trop mało chwalebnych praktyk kwitnących od lat w strukturach zbliżonych do strażaków-ochotników. Dalej temat sam się już kręcił. Wśród całego szeregu postaci wypowiadających się na temat druha Waldka zabrakło tylko jednej osoby. Milczy do tej pory skutecznie nominalny szef Pawlaka premier Donald Tusk.\nDziennikarze wywołują premiera do tablicy; o standardach postępowania w polityce przypominają, o zgrozo łapią premiera w sidła własnych deklaracji, jak politycy postępować powinni. Donald Tusk otoczony kordonem BOR-owików skutecznie umyka wszelkim pytaniom. Tymczasem w kuluarach…\nTymczasem w kuluarach toczy się gra daleko ważniejsza. To be or not to be dla aktualnej koalicji. Zaczęło się od spektakularnych propozycji kandydowania dla Danuty Hübner oraz poparcia Włodzimierza Cimoszewicza w staraniach o najwyższe stanowisko w Radzie Europy. Ten manewr miał korzystnie nastawić polityków lewicy wobec Platformy Obywatelskiej. Po co Platformie SLD? Swój do swego po swoje - chciałoby się przypomnieć endeckie zawołanie.\nSkuteczne odrzucanie weta prezydenta, zmiana ustawy medialnej, a może nawet zmiana partnera koalicyjnego na partię bliższą liberałom z Platformy niż przaśni ludowcy. Dlatego milczenie Tuska jest trochę jak cisza przed burzą. Jeśli Platforma dogada się z SLD to Donald Tusk w blasku reflektorów powie, ze dalej już milczeć nie może. Wtedy rozpęta się prawdziwa burza. Nieświadom tego wydawał się tylko Stefan Niesiołowski, który w poniedziałkowym „Teraz My” za nic nie chciał przyznać się do paktowania Platformy z SLD. Czy jest coś na rzeczy dowiemy się gdy przemówi Tusk.\nTagi: SLD Olsztyn Pawlak PO Tusk PSL