10 zdań, które pragnie usłyszeć każda żono - matka! - vivalazycie.pl\nNajpiękniejszą muzyką dla uszu Matki jest…cisza. Są jednak takie zdania, które atrakcyjnością mogą z nią ostro rywalizować. I dzisiaj właśnie moje TOP 10 zdań, po których usłyszeniu świat staje się piękniejszy, a mąż atrakcyjniejszy, czyli słowa obopólnych korzyści.\n1. Odpocznij, ja zajmę się dzieckiem – najpiękniejsze zdanie jakie może usłyszeć Matka. Perwersja w czystej postaci i zapowiedź gorącej nocy w jednym, niezależnie od tego, czy wypowiada je mąż, czy też ciotka Henia. I nie wnikajmy tu już w szczegóły, czy chodzi o zabawienie dziecka w domu, podczas gdy matka może w spokoju napić się gorącej kawy, wzięcie je na dwugodzinny spacer, czy przypilnowanie na zakupach w galerii tak, aby mama mogła spokojnie pobuszować 10 minut między wieszakami. Ważny jest tu aspekt dostrzeżenia w rodzicielce człowieka, który co prawda ograniczył potrzeby do minimum aby tylko przeżyć, ale jednak jeszcze coś tam ludzkiego w niej drzemie. Po takim haśle gwarantowane buzowanie w uszach, motyle w brzuchu i totalna dezorientacja zwana zdziczeniem, bo do takiego luksusu samostanowienia o sobie przez jakiś czas matki nie są przyzwyczajone. I teraz najważniejszy dylemat uwolnionej matki – co z tym czasem zrobić? Mam nadzieję, że nie idziesz TĄ drogą…\n2. Macierzyństwo to ciemna strona kuchni. Ciągle trzeba być na posterunku gotując potrawy niekoniecznie odpowiadające podniebieniom dorosłych. I jak odnosi się już wrażenie, że z tej kuchni wychodzimy tylko, gdy pęcherz wzywa i praktyczne byłoby zamontowanie tam łóżka polowego, tak żeby matka była bliżej warsztatu pracy nawet w nocy, tak za zdanie „zjedzmy coś na mieście” jesteśmy gotowe sprzedać duszę diabłu. Same powiedzcie, czy to nie hasło sezam do naszego serca? Mężczyźni, mówcie do Nas częściej…\n3. Ja coś ugotuję. Analogicznie do poprzedniego punktu.Matki to dziwne stworzenia i duża część naszych myśli krąży przy okołokuchennych sprawach. Lista zakupów i przykładowe Menu na jutrzejszy obiad potrafi wpędzić nas w bezsenność, a wizja stania przy garach żeby jeszcze zrobić kolacje dla naszej dwójki, podczas gdy dziecko już smacznie śpiocha może spowodować odruch wymiotny i odebranie i tak już zmniejszonych chęci do życia. Dlatego zdanie „ Ja coś ugotuję” usłyszane od męża to poezja dla naszych uszu i wyraz bezgranicznej miłości, czyli sex, truskawki i szampan w jednym, tyle że w kuchennym wydaniu.\n4. Nalać Ci wina? A teraz wyobraźmy sobie sytuację: skonana po całym dniu walki z dzieckiem i rutyną na przemian, wychodzisz z pokoju Malucha, który właśnie usnął. W myślach ocierasz pot z czoła i poklepujesz się po plecach – Dałaś radę Kobieto, a zza rogu wyskakuje partner i pyta się, czy napijesz się wina…brzmi pięknie prawda? Dobra robota Kolego!\n5. Jedziemy do Ikei! Ha! Przyzwyczajona do zakupowych szaleństw w Biedrze, na hasło Ikea reagujesz rozbieganym wzrokiem i szybszym biciem serca. I choćbyś potrzebowała tylko jednej świeczki, tak wizja przejścia się po tych kilometrach podłogi jest synonimem rozrywki. Taki etap życia. Teraz dylemat, robić szybki makijaż czy w sekundę wyskoczyć z domowego dresu i pędzić do auta, tak żeby nikt się nie rozmyślił albo dziecko nie pokrzyżowało obiecujących planów?\n6. Jak się czujesz? Takie proste, a jednak jak już dziecko pojawi się na świecie, nie każdemu przychodzi do głowy zapytać się Młodej mamy. Dostałaś w pakiecie cały zestaw obowiązków, nakazów i ograniczoną listę praw. A wystarczyłoby czasami po prostu ludzki odruch. „Jak się czujesz” i już czujemy się otoczone troską. Zobacz, jak niewiele Matka potrzebuje…\n7. „Jak Ty dajesz z tym wszystkim radę?!” Mężczyznę czasami trzeba zostawić z dzieckiem i listą rzeczy „To do”. Kiedy poczuje, że musi ogarnąć dom, przygotować dziecku coś do jedzenia i wyjść na godzinny spacer, nie tracąc przy tym wszystkim ani na chwilę uśmiechu i cierpliwości, wtedy będzie miał przedsmak mamijnej codzienności. A kiedy po powrocie zastaniesz na sofie skonanego, ledwo łapiącego oddech męża ostatkiem sił wypowiadającego pytanie „ Jak Ty dajesz sobie z tym wszystkim radę”, tak wiedz, że w jego oczach właśnie zostałaś Superbohaterką. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że duma większości mężczyzn nie pozwoli na tego typu słabość pewnie tego zdania nie usłyszysz… A szkoda, bo za taki dowód uznania jesteśmy w stanie ozłocić!\n8. Wyjdź z koleżankami i o nic się nie martw. To zdanie nie potrzebuje komentarza. „Dziękuję. Już mnie nie ma”.\n9. Miałaś rację. Niewiele osób z najbliższego otoczenia wie, z jakimi wątpliwościami musi zmagać się Mama. Właściwie rzadko jesteśmy pewne swoich kroków, bo wszystko na tej macierzyńskiej drodze robimy na czuja. Dźgane wspaniałymi radami „bardziej doświadczonych” i Tych, którzy lepiej znają nasze dziecko często tracimy grunt pod nogami. Kiedy jednak okazuje się, że nasze działania sprawdziły się, a ktoś to zauważy i doceni, a w zamian usłyszymy „Miałaś rację” to czujemy się docenione i wskakujemy na wyższy poziom eksperckiego wtajemniczenia. Dla niepewnej swoich działań matki to prawdziwy balsam dla duszy i cegiełka pod budowę pewności siebie.\n10. Nie idę dziś do pracy. Kiedy mąż wypowie te słowa wiedz, że dzieje się coś pięknego…\nJestem ciekawa Waszych typów.\nOdpowiedz\tkfiatushek 12 czerwca 2017 at 06:59\no to to to… piękne słowa. Muzyka dla moich uszu :))))\nOdpowiedz\tAnna Popis 12 czerwca 2017 at 12:08\n🙂 jak wiele nas łączy…;-)\nOdpowiedz\tkfiatushek 12 czerwca 2017 at 13:10\nBa! Nasi chlopcy chyba nawet sa praktycznie rowiesnikami i mieszkamy w tym samym regionie polski 🙂\nOdpowiedz\tMaSza 12 czerwca 2017 at 12:03\nJa lubię jak Mąż pyta „Co Ci zrobić na kolację?” :-). Wiadomo, w ciągu dnia albo się nie ma czasu coś zjeść albo się je w biegu, a wieczorem jak Trollek już śpi mogę zjeść na spokojnie delektując się każdym kęsem 😉\nOdpowiedz\tAnna Popis 12 czerwca 2017 at 12:09\nMasza masz rację, ja jeszcze do tego wszystkiego dodam klasyk „ja pozmywam”, a dla osoby, której zmywarka nie działa od lat brzmi to jak wybawienie:-)\nOdpowiedz\tIwona 12 czerwca 2017 at 12:12\nUuuwielbiam to, co napisałaś! Ja dodam „ja pozmywam podłogi, a ty zjedz coś” przy sobotnim sprzątaniu. Uwielbiam Twój blog, a najlepiej smakuje przy kawie! Pozdrawiam Cię gorąco Aniu!\nOdpowiedz\tPaulove. 17 czerwca 2017 at 07:16\nPod wszystkimi podpisuję się rękami i nogami. Nawet teraz, gdy moje dzieci są już troszkę większe – takie słowa to balsam dla duszy 🙂\nOdpowiedz\tAnna Popis 17 czerwca 2017 at 19:20\nJako mamy sporo nas łączy;-)


„PANTA RHEI” – premiera w Olsztyńskim Teatrze Lalek\nOlsztyński Teatr Lalek zaprasza w niedzielę, 23 czerwca, na premierę spektaklu „PANTA RHEI”. Pokaz odbędzie się o godz. 18:00 na dużej scenie OTL. Bilety w cenie 10 zł od osoby dostępne w kasie teatru.\nNowy projekt grupy „Teatroholicy Centrum Warsztatu” to opowieść o prostocie życia, o powtarzającym się cyklu istnienia z jego współczesnymi radościami i problemami. Humor i melancholia przeplatają poszczególne etapy rozwoju człowieka. W spektaklu „Teatroholików”, tradycyjnie już, znajdziemy sporo zabawy formą, ciałem i tekstem.\nTEATROHOLICY to grupa skupiająca adeptów aktorstwa. Członkowie nie tylko mają okazję poznać teatr od strony kulis , ale również mają szansę próbować swoich sił na deskach sceny. W trakcie sezonu teatralnego dla słuchaczy prowadzone są zajęcia z elementów aktorskich, a także historii i teorii teatru. Opiekunem grupy jest aktor OTL – Tomasz Czaplarski.\nGdzie Olsztyński Teatr Lalek\nOrganizacja Olsztyński Teatr Lalek\nKontakt +48 89 538 70 20


różnią się od warunków wynajmu innych pojazdów drogowych. Dlatego przed wydaniem przyczepy reklamowej konkretnej osobie będzie ona musiała określić na jaki okres czasu potrzebuje konkretnej przyczepy. Poza tym przed uzyskaniem do\nDodane: 16-06-2018 03:08\nCzy zegarek jest dobry na prezent?Naturalne dbanie o stan skóryJakie plany na urlop? Może Hiszpania?You like nature? Visit PolandUmyj swój samochódSięganie po prywatne usługi ortopedyczneJak dbać o skórę w orientalny sposóbJak docenić pracowników w Święta?Poradnik o myjniachDobra inwestycja w ciepły domGdzie tanio kupić sztukaterie?Przekonaj się czego nie wiesz o pozycjonowaniuDruk reklamowy - krótko i na tematKlima czy nie klima- oto jest pytanieO czystych i brudnych dywanachDentysta ZabrzeO zębach i dentystachDobry Dj ma terminyGdy naturalne zęby są już brzydkiePracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćCiepło w domu oznacza komfortPogrzeb i kwestie religijneThe most popular city in Poland for foreign touristsGeodeta w centrum uwagi. Krótko o pracy w geodezjiEnergetyka słoneczna - fakty, porady, kosztyTanie pozycjonowanieWysoki standard - prestiżowe przewozyBasic knowledge about plumbingOrientalne sposoby na pięknoCzym buduje się domy?


Certyfikacja miast na zgodność z normą PN-ISO 37120 | PKN\nMiasta, a także jednostki samorządowe – gminy, powiaty – potrzebują odpowiednich wskaźników do pomiaru efektów ich działalności. Ale dotychczas nie istniały wskaźniki, które byłyby znormalizowane, spójne i umożliwiające porównania zmian na przestrzeni czasu.\nPolski Komitet Normalizacyjny opublikował w lutym 2017 roku normę PN-ISO 37120:2015-03 Zrównoważony rozwój społeczny – Wskaźniki usług miejskich i jakości życia. Ma ona pomagać miastom w kierowaniu i ocenie zarządzania efektami działalności w zakresie usług miejskich oraz jakości życia mieszkańców. Może być także pomocna na wszystkich szczeblach administracji państwowej do analiz i porównań stopnia rozwoju i określania potrzeb poszczególnych miast a także, po agregacji danych, większych jednostek administracyjnych czy też samorządowych. Podany w normie zbiór znormalizowanych wskaźników zapewnia ujednolicone podejście do tego, co jest mierzone i w jaki sposób pomiar ma być przeprowadzany. Wskaźniki te mogą być wykorzystywane do śledzenia i monitorowania postępów w działalności miasta, co pozwala także na planowanie przyszłych potrzeb miasta.\nNorma PN-ISO 37120:2015-03 pozwoli:\nmierzyć efekty zarządzania usługami miejskimi i jakością życia na przestrzeni czasu;\nporównywać efekty działalności;\nwymieniać się najlepszymi praktykami;\nzarządzać miastem i planować zrównoważony rozwój.\nPolski Komitet Normalizacyjny opracował także „Program dobrowolnej certyfikacji na zgodność pomiaru wskaźników usług miejskich i jakości życia z wymaganiami normy PN-ISO 37120:2015-03”. Poddanie się przez miasto lub jednostkę samorządową dobrowolnej certyfikacji pozwoli na:\nweryfikację metodyki i poprawności obliczenia wskaźników określonych w certyfikacie;\nweryfikację przyjętych źródeł danych.\nWeryfikacja ta wykonywana jest przez niezależną stronę trzecią – PKN – w trakcie auditu certyfikacyjnego. Proces certyfikacji przez PKN zakłada także coroczne audity nadzoru weryfikujące utrzymanie zgodności sposobu pomiaru oraz ich aktualizację.\nKorzyści z certyfikatu na zgodność z normą inteligentnych miast\nWładze miasta dostają narzędzie, które może być punktem wyjścia do rozmów z inwestorami.\nNorma będzie magnesem dla dużych inwestorów, zainteresowanych lokowaniem inwestycji w metropoliach świadomych swoich możliwości, planujących rozwój w sposób zharmonizowany.\nPosiadanie normy będzie miało znaczenie w staraniach o Fundusze Europejskie.\nZwiększa się wiarygodność miast na rynkach finansowych.\nMiasto inteligentne ma w założeniu być przyjaznym i zdrowym miejscem do życia. Uzyskanie certyfikatu wspomaga stymulowanie rozwoju metropolii i lepsze planowanie strategiczne – tym samym korzyści zyskują i obywatele, i władze samorządowe.\nJak się przygotować do certyfikacji?\nNależy zrozumieć potrzebę zastosowania normy PN-ISO 37120 oraz korzyści z tego wynikające. Po podjęciu decyzji o poddaniu się certyfikacji należy dokładnie zapoznać się z treścią normy.\nNastępnie należy rozdzielić zadania. Najlepszym sposobem wydaje się wyznaczenie zespołu z koordynatorem nadzorującym przebieg prac. Prace polegają na określeniu źródeł danych, weryfikacji danych, wyliczeniu wskaźników zgodnie z metodyką podaną w normie oraz sporządzeniu „mini raportu” z tych działań. Raporty te są niezbędne w dalszej procedurze certyfikacji. Jest to najbardziej czasochłonny etap prowadzący do certyfikatu.\nKolejno należy pobrać umieszczony poniżej wniosek o certyfikację wraz z Programem certyfikacji i postępować zgodnie z procedurą"\nPo zatwierdzeniu raportu PKN wystawia certyfikat i przesyła go do Wnioskującego.\nWięcej informacji udzielają pracownicy Wydziału Sprzedaży – Dział Klienta Kluczowego i Certyfikacji\ntel. 22 556 78 30


Wyjazdy – Amici Hungariae\nprzez Dariusz Mroczek · Published 1 listopada 2021 · Last modified 30 listopada 2021\nKilka osób należących do Stowarzyszenia „Amici Hungariae” wzięło udział w obchodach 65 rocznicy Powstania Węgierskiego (https://pl.wikipedia.org/wiki/Powstanie_w%C4%99gierskie_1956). Wyjazdom do Budapesztu towarzyszą niezwykle miłe, choć trudne językowo, spotkania...\nInformacje / Wyjazdy\nprzez Dariusz Mroczek · Published 15 października 2018\nPamiętając o zbliżającej się rocznicy wybuchu budapeszteńskiej rewolucji 1956 roku członkowie Stowarzyszenia odwiedzili jedno z „węgierskich miejsc” w południowej Polsce. Zapalili znicze na grobach ostatnich...\nprzez Dariusz Mroczek · Published 1 sierpnia 2018\nDzieci sądeckie w Egerze\nInternat św. Jadwigi Andegaweńskiej przy placu Dobó w Egerze https://pl.wikipedia.org/wiki/Eger gościł w drugiej połowie lipca 2018 r. na kolonii letniej grupę dzieci z Nowego Sącza i okolic....\nDelegacja samorządowców z Grybowa gościła w partnerskim mieście Nyírtelek pod koniec lipca br. Okazją było poświęcenie sztandaru Szkoły Podstawowej im. Św. Anny i Dni Miasta. Członkowie...\nSpotkania / Wyjazdy\nprzez Dariusz Mroczek · Published 28 lipca 2018 · Last modified 7 sierpnia 2018\nRocznica wybuchu Powstania Warszawskiego obchodzona będzie 01-08-2018 r. w Budapeszcie\nJeżeli ktoś odwiedza Budapeszt 01-08-2018 r. : strona Legionu Wysockiego – kliknij tu\nprzez Dariusz Mroczek · Published 16 lipca 2018 · Last modified 1 sierpnia 2018\nChór parafii św. Małgorzaty gościł w Kiskunhalas\nW ostatnich dniach czerwca 2018 r. nowosądecki chór parafii św. Małgorzaty (śpiewa w nim członkini Stowarzyszenia Amici Hungariae: Hanna Grażyna Kołat ) był goszczony w...\nprzez Rafal · Published 1 listopada 2016 · Last modified 30 grudnia 2016\nW wigilię Wszystkich Świętych odwiedzamy cmentarz wojenny nr 120 – Łużna-Podbrzezie – żołnierskie miejsce pochówku z czasów I wojny światowej na skraju lasu, w pobliżu drogi...


MŁODZIEŻ U KRÓLOWEJ TATR\nW poniedziałek, 30 kwietnia młodzież z naszej parafii wraz z opiekunami, ks. Grzegorzem i dk. Dariuszem, wyjechała na "majówkę". Tym razem naszym celem były Wiktorówki z kaplicą Matki Bożej Jaworzyńskiej, Królowej Tatr. W tym miejscu uczestniczyliśmy we Mszy świętej. W czasie homilii zostaliśmy zaproszeni do tego, by z pomocą Chrystusa pokonywać wszelkie trudności pojawiające się na drodze naszego życia. Ułożone zostało równanie: JA + JEZUS = SUKCES.\nUmocnieni słowem Bożym i Komunią świętą wyruszyliśmy na Rusinową Polanę, z której mogliśmy podziwiać otaczające nas Tatry. Tutaj pomodliliśmy się dziesiątką różańca za maturzystów o światło Ducha Świętego dla nich w czasie egzaminów. Nasz wyjazd zakończyło spotkanie przy ognisku w parafii św. Jana Pawła II w Nowym Targu.\nZ całego serca dziękujemy wszystkim dobroczyńcom, dzięki którym młodzież mogła odpoczywać w tak malowniczych miejscach. Wszyscy wrócili zadowoleni, uśmiechnięci i pełni nadziei na to, że kolejny wyjazd odbędzie się już niedługo.


US Open. Najlepsze zagrania czwartego dnia turnieju | Eurosport w TVN24\nCuda przy siatce, zagrania między nogami. Pięć najlepszych akcji 4. dnia US Open\n30 sierpnia 2019, 9:36\nKapitalny tweener Pouille'a\nVideo: Eurosport Kapitalny tweener Pouille'aLucas Pouille potrafił zaskoczyć Daniela Evansa świetnymi zagraniami. Francuz m.in. wygrał akcję po pięknym tweenerze. Ostatecznie jednak Pouille przegrał i odpadł z US Open w drugiej rundzie. Cały turniej na żywo w Eurosporcie i Eurosport Playerze.zobacz więcej wideo »\nNajlepsze zagrania czwartego dnia US Open\nVideo: Eurosport Najlepsze zagrania czwartego dnia US OpenZobacz najlepsze zagrania czwartego dnia rywalizacji w US Open. Cały turniej na żywo w Eurosporcie i Eurosport Playerze.zobacz więcej wideo »\nNajlepsze zagrania 4.dnia US Open Foto: Getty Images | Video: Eurosport\nHot dog, czyli zagranie piłki między nogami, zdominował pięć najlepszych wymian czwartego dnia US Open. Dwa razy tenisiści odgrywali piłkę w ten sposób i za każdym razem zdobywali punkt. Transmisje z Nowego Jorku w Eurosporcie 1, Eurosporcie 1 oraz Eurosport Playerze.\nTop 5 najlepszych zagrań w czwartym dniu US Open:\nRafa Nadal bez wysiłku w trzeciej rundzie US Open\n5. Gael Monfils (przeciwko Mariusowi Copilowi).\nFrancuz zawsze dostarcza kibicom sporo wrażeń podczas swoich meczów. Tym razem popisał się spektakularnym zagraniem z powietrza. Była to odpowiedź na niemrawy smecz rywala.\n4. Taylor Townsend (przeciwko Simonie Halep).\nAmerykanka niespodziewanie pokonała jedną z faworytem imprezy. Townsend, która nie ma smukłej sylwetki, zaprezentowała bardzo odważny tenis. Często chodziła do siatki, prezentując styl serve and volley. Podczas jednej z takich akcji odegrała cudownego woleja. Halep tylko odprowadziła piłkę wzrokiem.\n3. Hugo Dellien (przeciwko Daniłowi Miedwiediewowi).\nW jednej z akcji boliwijski tenisista pokazał, że walka do końca jest opłacalna. Najpierw znakomitym hot dogiem odpowiedział na loba rywala, a potem sam przeszedł do ataku. Wygrał efektowaną wymianę, ale spotkanie przegrał w czterech setach.\nWideo: Eurosport Najlepsze zagrania czwartego dnia US Open\n2. Timea Babos (przeciwko Cori Gauff).\nWęgierka przegrała, ale pięknie walczyła przez trzy sety. W tej wymianie popisała się znakomitą grą w obronie. Kiedy wydawało się, że Amerykanka zdobędzie punkt, Babos jakimś cudem zdołała odegrać po linii i minąć Gauff.\n1. Lucas Pouille (przeciwko Danielowi Evansowi).\nZdecydowanie najpiękniejsze zagranie czwartego dnia US Open. Zaczęło się od loba Evansa, Pouille odpowiedział zagraniem między nogami, Anglik cudem odbił piłkę z góry, która spadła tuż za siatkę. Francuz popisał się sprintem i minął rywala. Evans zwyciężył w czterech setach. W piątek zmierzy się z Federerem.


Gdy usłyszałam głos Duszy po raz pierwszy… Czyli o tym, jak zaczęła się wielka przemiana – Rezolucja Duszy\nGdy usłyszałam głos Duszy po raz pierwszy… Czyli o tym, jak zaczęła się wielka przemiana\nTo miał być wpis o piramidach. Już miesiąc temu przygotowałam w tym celu piękną ilustrację i gdy zabierałam się do pisania, odezwała się Dusza:\n-Ale co Ty chcesz odkrywczego napisać o piramidach? Przecież jak byłaś w Egipcie, tak imprezowałaś, że nawet nie chciało ci się wstać o piątej rano, by je zobaczyć?\n-No w sumie…– pomyślałam z uśmiechem.\n-Napisz lepiej o tym, co znasz dobrze. Napisz o tym, jak zaczęłyśmy ze sobą rozmawiać.\n-Serio? Ale będę znowu ryczeć…\n– I dobrze, łzy oczyszczają.\nTrzecia ciąża pojawiła się być może za szybko, bo niecałe trzy miesiące po poronieniu. Chciałam wypełnić pustkę i mrok serca. Do piątego miesiąca, na zakończenie każdej wizyty kontrolnej u ginekologa słyszałam: Ale proszę sobie nie robić nadziei… Mimo to, nadzieja nie chciała się ode mnie odkleić i kochałam dziewczynkę, która dopiero w szóstym miesiącu została uznana za wartą karty ciąży. Dni mijały, dużo leżałam, unikałam stresu, zdrowa dieta. Aż do czasu, gdy do wyznaczonego terminu porodu zostały dwa tygodnie. Tamtego dnia obudziłam się z silnym poczuciem strachu, byłam przekonana, że coś zagraża dziecku i że jak najszybciej Ola powinna pojawić się na świecie. Ponieważ to uczucie nie mijało, pojechałam do swojego ginekologa. Na miejscu podzieliłam się obawami i poprosiłam o wywołanie porodu w szpitalu. Zostałam na 30 minut zapięta w pasy, które były połączone z urządzeniem monitorującym puls dziecka. Badanie nie wykazało nieprawidłowości. Zostałam też zbadana ginekologicznie. Werdykt: dziecko ma się dobrze, a ciało nie jest jeszcze gotowe, by urodzić naturalnie.\n-Chce Pani to zrobić dziecku? Chce Pani z własnej woli skazać je na cesarskie cięcie? Przecież termin ma Pani za dwa tygodnie. Proszę za siedem dni przyjść do mnie do szpitala, zobaczymy jak wtedy będzie wyglądać sytuacja.\nWyszłam, ale wcale mnie to nie uspokoiło. Mąż mówił, że dramatyzuję i powinnam słuchać lekarzy. I wtedy po raz pierwszy usłyszałam wyraźny głos w środku głowy:\n-Jeśli nie urodzisz jak najszybciej, z dzieckiem będzie źle.\nNie wiedziałam czy to moja wyobraźnia, czy strach się zmaterializował w moich myślach, bałam się. Ale coś sprawiło, że zawierzyłam całą sobą swojemu sercu i temu komuś, kto mi podpowiada. Postanowiłam, że zrobię wszystko, by urodzić. Usłyszałam wówczas:\n-Będzie dobrze, weź prysznic, a potem jedź do szpitala.\nGdy wróciłam do domu, byłam dziwnie spokojna, nie wiem jak, ale wiedziałam, że pojadę do szpitala i urodzę naturalnie. Wbrew temu, co powiedział lekarz. Z myślą, że za chwilę zacznę rodzić, udałam się pod prysznic. Pamiętam jak tam zaczęłam pocieszać córeczkę i z całych sił prosiłam ją, Boga i mój organizm, by wspólnie pomogli przyjść jej na świat. Zaczęły się pierwsze skurcze. Poprosiłam męża, żeby wziął torbę, bo jedziemy urodzić. Możecie sobie wyobrazić, jakie zrobił oczy, biorąc pod uwagę to, co wcześniej powiedział lekarz. Nawet nie chciał wyjąć torby z samochodu, gdy poszłam się zarejestrować, gdyż uznał, że za chwilę wrócimy do domu. Zapukałam nieśmiało do drzwi gabinetu lekarza dyżurnego.\n-Słucham? – ujrzałam zmęczoną twarz kobiety.\n-Dobry wieczór, przyszłam urodzić. Chwila ciszy.\n– Aha ( i ten zdziwiony wzrok, który do tej pory rozśmiesza). Zapraszam w takim razie na fotel.\nTrochę trwało zanim z moimi ówczesnymi gabarytami się na niego wdrapałam.\n–Może Pani wysłać męża po torbę, rozwarcie 4 cm (dla niewtajemniczonych, to przy 10 cm wychodzi dziecko).\nPotem poszło błyskawicznie. Zanim doprowadzili mnie na kolejny fotel, Oli zaczęła wychodzić główka. Jedno pchnięcie i wyskoczyła 4,5 kilogramowa Olcia (tak, przez tę macicę, która kilka godzin wcześniej miała skazać ją na cesarskie cięcie). Wody nie odeszły mi do końca, Olcia urodziła się w tak zwanym „czepku”, dla mnie to był znak, że tak miało być. I na tym bajka się skończyła. Gdy lekarz przebił błonę, w której była, okazało się, że wody były żółte (to podobno jeszcze gorzej niż zielone), a szyja dziecka była owinięta pępowiną. Mimo, że po godzinie byłam w stanie, jak nasze prababki, iść z maluchem do prac w polu, to dziecko zobaczyłam dopiero na drugi dzień. Choć Ola dostała 10 punktów, została zabrana do inkubatora. Usłyszałam wówczas jedynie, że ma za niską temperaturę ciała. Z czasem zaczęto wzywać do niej kolejnych specjalistów: neurochirurga, kardiochirurga, wykonywano kolejne badania. Jak się wtedy można bać, wiedzą Ci, którzy podobne doświadczenia mają za sobą. Ale warto było czekać na finał, dziecko okazało się kompletnie zdrowe. A dzięki badaniom USG całego ciała, wykryto skrzep w żyle wrotnej i wypisano nas dopiero, gdy całkowicie się rozpuścił. Gdyby nie te drobiazgowe badania, w przypadku oderwania, skrzep mógłby narobić bałaganu. A gdybym nie zaufała wtedy Duszy? Gdyby Ola została w zakażonych wodach płodowych, z szyją owiniętą pępowiną przez kolejne 7 dni? Nie wiem, co moja Dusza rozumiała wtedy przez słowo źle, ale wierzcie mi, wolę już się jej nie dopytywać, liczy się TU i TERAZ. Od tamtego czasu pielęgnowałam, ten cichutki głos wewnętrzny, słuchałam jego rad. A nawet zaczęłam z nim rozmawiać. Nazwałam go po prostu Duszą, choć teraz znam jej święte imię (używam go w podróżach medytacyjnych). Co do lekarza, to nadal uważam, że jest dobrym i kompetentnym specjalistą z wieloletnim doświadczeniem. Na pewno podejmował decyzje, które według niego były najlepsze dla mnie w danym momencie. Jednak ludzki organizm czasem nie działa jak w schemacie, czasem książkowe przypadki mogą skończyć się tragicznie, czasem w beznadziejnych sytuacjach dochodzi do cudów, które wprawiają świat medycyny w osłupienie. Jednak bywa, że ludzie mimo dobrych chęci, dokonują złych wyborów. To Ty znasz najlepiej swoją sytuację i jesteś najbardziej kompetentną osobą, by podejmować ostateczne decyzje, nawet wbrew opinii innych. Ważne, by słuchać własnego serca, pozwolić mu odczuwać i wsłuchać się w te odczucia. Ten wpis kieruję szczególnie do kobiet. Pielęgnujcie ten przepiękny dar, jakim jest nasza kobieca intuicja. Od wieków nas z niej okradano, zmuszając byśmy całą energię kierowały w walkę o swoje prawa, zmuszone spychać intuicję na margines. Pora ją odzyskać, pora zawierzyć całkowicie miłości i przepięknej więzi, która łączy matkę z dzieckiem. Jestem przekonana, że głos Duszy może prowadzić każdego. Być może jest tak, że nadal boimy się głosu własnego serca, boimy się ryzyka, śmieszności w oczach innych. Ja zaryzykowałam, odrzuciłam racjonalność, analizowanie i wbrew wszystkim zawierzyłam intuicji. Wygrałam, wygrałam coś najcenniejszego na świecie, wygrałam życie własnego dziecka. A tak zupełnie przy okazji odzyskałam siebie…\nPS Ten tekst powstał podczas mojego pobytu w okolicach Warszawy na warsztatach z Tomem de Winter Przebudzenie Oświeconego Serca. Myślę, że nie przez przypadek Dusza poprosiła mnie, abym opisała to wydarzenie. Moja współlokatorka z pokoju poprosiła, abym przekazała wszystkim przyszłym mamom informację o niesamowitej mocy uzdrawiania i pomocy, jaką niesie akupunktura. Może stanowić naturalny środek zastępczy dla oksytocyny, łagodzić bóle, a nawet (odpowiednio zrobiona) może sprawić, że dziecko prawidłowo ułoży się do porodu. Być może ta wiedza będzie dla kogoś przydatna.\nTagged in: cudaduszarozmowa z Dusząrozwój duchowy\nJak oswoić własny strach? O lękach i innych mieszkańcach podświadomości\n12 marca 2018 at 12:28 am\nDziękuję za ten post.Owocnych i spójnych kontaktów.Urszula\n13 marca 2018 at 12:38 pm\nJa również dziękuję, za ciepłe słowa, za siłę i natchnienie do kolejnych opowieści 🙂\n6 sierpnia 2018 at 4:39 pm\nOjejku jak super. Cieszę się,a przy okazji nauczę się troszku na temat Duszy ❤\n27 września 2018 at 11:02 am\nJak ci się to udaje? Czasami trafią mi się myśli, zwroty urwane od mojego monologu. na jeden nawet sam odpowiedziałem :O Jednak wiąż chcę takiej rozmowy. Zawsze od małego pragnąłem kogoś do rozmów w „głowie”, by było raźniej, gdy się prowadzi rozkminy, fantazje itd.\nMiałem tylko jeden kontakt porządny, wpierw sen i to dość makabryczny, potem głos w głowie i to donośny mocny, ale odczułem energię żeńską i to drugi raz, jak do tej pory.\nOstatnio odczułem przez sen komunikat, ale zapamiętałem 3 słowa. Było to po tym jak wszystkie istoty od najniższych: opiekunowie itd po samego Ojca, prosiłem o anulowanie „listu przyciągania osoby”, by dana osoba mogła zrealizować co chce i z kim chce, zamiast czuć silną siłę zewnętrzną, która ciągle nie dawała mi spokoju i była męcząca. Takie poczucie, że ścieżka jest zakończona na tej osobie bez odwrotu i wiadomo co się stanie, dokąd to zmierza. Ale głos w tym śnie był niezbyt zadowolony, chyba z lekka wkurzony? Nwm czy faktem same stworzenia listu, czy anulowania go…\nCo ty robisz? Jak oddzielić opiekunów/strażników od duszy? Zwracasz się duszo? A czy to nie my jako dusza? :O\n7 października 2018 at 5:25 pm\nDziękuję Ci Marcinie za to pytanie. Porozumiewanie się na „wyższym” poziomie energetycznym jest dla mnie pewnego rodzaju multisensorycznym doświadczeniem, to znaczy, oprócz komunikatu wewnątrz głowy, widzę obraz i jednocześnie towarzyszą mi doznania w ciele. Duszę czuję całą sobą, jej energia wypełnia moje ciało. Opiekunowie znajdują się poza nim, gdy chcę z nimi porozmawiać Dusza musi mnie dopiero zaprowadzić do miejsca, w którym przebywają (nie jest ono na Ziemi). Mój najbliższy opiekun wcielił się w świecie materialnym, jest synogarlicą, która przesiaduje pod moim domem, zagląda przez okna… pojawia się i znika, zazwyczaj zwiastuje czas nauki i prób, towarzyszy mi od kilku lat. Jeśli nie masz pewności co do pochodzenia „głosu”, zapytaj po prostu o to, kim dana istota jest. Skup się jak reaguje na informacje Twoje ciało, jakie energie czujesz, możesz zapytać nawet, czy to, co usłyszałeś jest PRAWDĄ STWÓRCY, bo nawet aniołowie mają czasem swoje widzimisię 😉 które nie zawsze idzie w parze z planem Twojej Duszy. Pozdrawiam serdecznie 🙂


Październik 2017 – Słowo jak ziarno – Blog ojca Piotra\nO tym, że On JEST i o tym, co masz pod podeszwą…\nNauczał raz w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować. Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją i rzekł do niej: «Niewiasto, jesteś wolna od swej niemocy». Włożył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. Lecz przełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus w szabat uzdrowił, rzekł do ludu: «Jest sześć dni, w których należy pracować. W te więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu!» Pan mu odpowiedział: «Obłudnicy, czyż każdy z was nie odwiązuje w szabat wołu lub osła od żłobu i nie prowadzi, by go napoić? A tej córki Abrahama, którą szatan osiemnaście lat trzymał na uwięzi, nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu?» Na te słowa wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników, a lud cały cieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, dokonywanych przez Niego.\nŻydowska świątynia, o której wspomina dziś św. Łukasz Ewangelista uświadamia mi prawdę o tym, że również ja (albo lepiej powiedzieć – moje ciało, moje serce) jest świątynią. A skoro tak, to w tej mojej świątyni, we mnie, w moim sercu, bez najmniejszego problemu mogę odnaleźć to, co symbolizuje ta chora ewangeliczna kobieta.\n,,Miała ona w sobie ducha niemocy; była pochylona i nie mogła się wyprostować.” Ileż takich różnych niemocy jest we mnie… Ileż we mnie słabości, grzechu… Ileż we mnie tego wszystkiego, co sprawia, że jestem pochylony, że nie mogę się wyprostować, że zmuszony jestem patrzeć w ziemię, a nie w oczy Jezusa… Wszyscy jesteśmy jak świątynia, w której swoje miejsce (może nawet i od osiemnastu lat czyli od dawna, od pełnoletniości) ma jakaś słabość, ma grzech, jakaś niemoc.\nGdybym w tym miejscu zakończył to rozważanie, musiałbym przyznać, że Ewangelia jest złą i mroczną nowiną. Ale Ewangelia ma przecież zupełnie inne przesłanie – jest Dobrą Nowiną. I dlatego trzeba zauważyć, że w synagodze oprócz kobiety JEST też Jezus. Jezus patrzy, woła, dotyka i uzdrawia. Jezus JEST więc i w moim życiu – to niby takie proste, takie normalne i zwyczajne. Jezus JEST we mnie !!!\nA skoro JEST we mnie Jezus to znaczy, że każdego dnia może dokonywać się to, co dokonało się kiedyś we wspomnianej synagodze. Również w moim życiu może dokonać się cud uzdrowienia. Jezus raz na zawsze może rozprawić się z moją niemocą, słabością i grzechem. On może i chce się tym zająć, a ja wcale nie muszę walczyć z tym sam. Z moimi słabościami, grzechami, lękami, trudnościami nie jestem sam !!!\nTo oczywiście nie znaczy, że gdy oddam Mu to wszystko, to wszystkie problemy znikną i już nigdy nie będę grzeszył. To nie tak… Jezus mi niczego nie zabierze, ciągle będę słaby i grzeszny, ale On pomoże mi stawić czoła temu, co trudne. On pomoże mi zwyciężać.\nDobrze oddaje tę prawdę zdanie wypowiedziane kilka tygodni temu przez Andrzeja, młodego ewangelizatora z Łodzi: ,,Kiedy diabeł chce na ciebie spojrzeć, musi najpierw podnieść głowę, a pierwszą rzeczą, jaką wtedy widzi jest podeszwa twojego buta.”\nJeśli naprawdę zrozumiemy, kim jesteśmy w Jezusie i z Jezusem, nie my będziemy bali się demona, ale on będzie się bał.\nOpublikowano Październik 30, 2017 Październik 30, 2017 Autor o. PiotrKategorie Sięgając po Słowo BożeDodaj komentarz do O tym, że On JEST i o tym, co masz pod podeszwą…\nGdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?» On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».\nNie jest żadną tajemnicą, że posługa kapłańska bardzo mocno wiąże się z szeroko pojętym nauczaniem. Kapłan naucza nie tylko w szkole, na lekcjach katechezy, ale także (a może przede wszystkim) na ambonie i w konfesjonale.\nNie jest też żadną tajemnicą, że do kapłana jako tego, który naucza, ludzie podchodzić mogą bardzo różnie. Mając takie doświadczenie – czy to z pracy w szkole czy teraz w seminarium – zastanawiam się nad tym, w jaki sposób i z jakimi emocjami przywołany dziś w Ewangelii bezimienny uczony w Piśmie wypowiada do Jezusa słowo: Nauczycielu.\nMógł je przecież wypowiedzieć bardzo różnie. Mógł (jeśli nie szczerze, to przynajmniej z pozoru) wypowiedzieć je z szacunkiem, rzeczywiście widząc w Jezusie kogoś, kto ma autorytet nauczyciela. Ale ten sam tytuł mógł być wypowiedziany znacznie inaczej – jako prześmiewczy, żartobliwy a nawet mocno szyderczy.\nBo skąd możemy mieć pewność, że w tym pytaniu chodziło rzeczywiście o odpowiedź? Może chodziło bardziej o to, by Jezusa ośmieszyć i zdewaluować Jego osobę? Może ten uczony po prostu prowokował?\nI chociaż głównym przesłaniem dzisiejszej Ewangelii jest przykazanie miłości Boga i bliźniego, ja zastanawiam się dziś bardziej nad tym, jak w moim życiu traktuję Jezusa Chrystusa i jakie miejsce daję Mu w mojej codzienności. Warto i takie pytania czasem sobie stawiać.\nOpublikowano Październik 29, 2017 Autor o. PiotrKategorie Sięgając po Słowo BożeDodaj komentarz do Pytania nieobojętne…\nPrzez najbliższe pięć dni…\nOpublikowano Październik 23, 2017 Autor o. PiotrKategorie Z życia KościołaDodaj komentarz do Przez najbliższe pięć dni…\nWczoraj, wraz z uczestnikami naszych powołaniowych rekolekcji, pojechaliśmy do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Nie wiem już, po raz który tam byłem… Często odwiedzam Faustynę. Kiedyś – jeszcze jako chłopak przed maturą – bardzo dużo się do Niej modliłem i bardzo szybko moja modlitwa została wysłuchana. W modlitewniku, z którego wtedy korzystałem była adnotacja: ,,Każdy, kto otrzyma jakąkolwiek łaskę przez wstawiennictwo św. Faustyny proszony jest o przesłanie informacji o tym na adres: ul. św. s. Faustyny…” Napisałem więc o tym, co Faustyna dla mnie zrobiła i obiecałem sobie, że jeśli kiedykolwiek pojadę do Krakowa, zawitam na ul. s. Faustyny. Tak też zrobiłem. A odkąd zamieszkałem w Krakowie, ul. św. s. Faustyny przemierzam często.\nAle dziś nie o tym… Będąc przy klasztorze po raz pierwszy wszedłem do auli, w której odprawiane są tzw. Msze św. plenerowe. Nigdy wcześniej tam nie zaglądałem, bo i nie wiedziałem, że oprócz ołtarza i rzędów ławek może tam być coś ciekawego. Okazało się jednak, że się myliłem… W tejże auli stoi… konfesjonał, w którym spowiadała się s. Faustyna.\nJuż wyjaśniam, dlaczego to dla mnie takie ważne i dlaczego dziś o tym wspominam. Otóż, dobrze wiemy, że Ziemia Święta przesiąknięta jest obecnością Pana Jezusa. Wiemy, że urodził się w Betlejem, że mieszkał w Nazarecie, pielgrzymował do Jerozolimy, modlił się w Ogrójcu, umarł na Golgocie, itp. To bardzo ważne, ale z drugiej strony nie znamy wielu konkretnych i DOKŁADNIE SPRECYZOWANYCH miejsc, w których Jezus na pewno przebywał. Chyba nikt nie potrafi wskazać bardzo precyzyjnie tego miejsca, w którym stał np. w czasie powołania pierwszych apostołów. Wiemy, że gdzieś tam był, ale wskazanie dokładnego miejsca jest raczej niemożliwe. Na szczęście są takie miejsca, w których będąc, możemy być na sto procent pewni, że Jezus też tam był. Takim miejscem jest np. otwór po drzwiach w murach domu Marii, Marty i Łazarza. Stając w progu tego domu, każdy z nas może być pewien, że stoi właśnie w tym samym miejscu, przez które na pewno wiele razy przechodził sam Jezus Chrystus.\nPodobnie z s. Faustyną. Wiemy, że mieszkała w łagiewnickim klasztorze. Wiemy, że pracowała w kuchni, w ogrodzie, na furcie. Ale znów, byłby problem z precyzyjnym wskazaniem dokładnego miejsca czy przestrzeni, gdzie na pewno stała. Tymczasem wspomniany konfesjonał jest jednym z takich miejscem, gdzie – dotykając klęcznika – możemy być pewni, że właśnie tam – w tym konkretnym miejscu i na tym konkretnym klęczniku – klęczała kiedyś s. Faustyna.\nTakie przejście od ogółu do szczegółu nie jest do zbawienia koniecznie potrzebne, ale mnie osobiście bardzo pomaga. Tym bardziej, że – jak wspomniałem – siostrze Faustynie wiele zawdzięczam.\nNie pozostaje mi zatem nic innego, jak zachęcić Was – szczególnie tych, którzy jeszcze tam nie byli – do tego, by choć na chwilę wstąpić do auli. Może i Wy odkryjecie tam coś niezwykłego…\nOpublikowano Październik 22, 2017 Październik 23, 2017 Autor o. PiotrKategorie Świat okiem pijaraDodaj komentarz do Śladami świętych…\nBo kto na serio żyje Ewangelią…\nChyba mamy prawo bać się tej dzisiejszej Ewangelii i zawartej w niej zapowiedzi mówiącej o tym, że nie ma w naszym życiu nic tak ukrytego, żeby kiedyś nie wyszło na jaw i nic tak tajemnego, by kiedyś nie miało być wyjawione i upublicznione przed wszystkimi.\nNa pierwszy rzut oka wydaje się, że nie jest to wcale dobra nowina, bo przecież nikt z nas nie chce, by inni znali o nas całą prawdę. To dlatego tak bardzo dbamy o dyskrecję np. w czasie spowiedzi. To dlatego chrząkamy i kaszlemy, kiedy spowiednik głośniej udziela nam pouczenia, a za nami w kolejce stoją jeszcze inni. Robimy wszystko, by nikt nie usłyszał choćby nawet półsłówka z naszego wyznania. I to wydaje się normalne i oczywiste.\nA tymczasem Ewangelia mówi wprost: ,,Nie ma nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw i nic tajemnego, co by się nie stało wiadome.” I jeszcze to: ,,… głosić będą na dachach.” A więc cała prawda o nas (warto podkreślić słowo ,,cała”) zostanie kiedyś objawiona wobec świata. Pozna ją nie tylko Bóg, ale także inni – również ci, którzy teraz – patrząc na nas – mają nas za chodzące po ziemi anioły.\nTaka perspektywa może przerażać, ale może też motywować do pracy nad sobą i do lepszego życia. Jednym słowem – do tego, by żyć bardziej ewangelicznie. I nie trzeba tutaj dodawać, że kto na serio żyje Ewangelią, nigdy nie będzie się wstydził.\nOpublikowano Październik 20, 2017 Autor o. PiotrKategorie Sięgając po Słowo BożeDodaj komentarz do Bo kto na serio żyje Ewangelią…


Usługi – RODO Zamość\nzgodność przetwarzania danych osobowych z zasadami dotyczącymi zabezpieczenia,\nrealizacja obowiązków związanych z rejestracją zbiorów danych osobowych,\nnp. w sytuacji, w której ktoś poprosi o usunięcie swoich danych osobowych,\nprzeniesienia danych w oczekiwanym formacie.\ndokumentowanie wszelkich czynności związane z pozyskiwaniem zgód – np. kiedy, w jakich okolicznościach i komu udzielona została zgoda oraz w jaki sposób spełniono obowiązek informacyjny.\ndokumentowanie czynności związanych z przetwarzaniem danych osobowych, w tym w szczególności: – jakie dane są przetwarzane i w jakich okolicznościach zostały pozyskane – wskazanie podstawy prawnej przetwarzania i w jaki sposób spełniane są obowiązki informacyjne, – komu i kiedy udostępniane są dane, – sposób raportowania incydentów związanych z naruszeniem ochrony danych, – wyniki analizy w zakresie obowiązku bądź braku obowiązku wyznaczenia inspektora ochrony danych – który organ nadzorczy będzie wiodącym dla transgranicznych operacji przetwarzania, jeśli takie występują,\njako prawnicy profesjonaliści posiadamy niezbędną wiedzę, kompetencję jak również uprawnienia zawodowe, co stanowi gwarancję jakości świadczonych usług,\ngwarancją bezpieczeństwa świadczonych usług jest również polisa OC związana z prowadzoną działalnością doradczą,\nposiadamy również referencje usatysfakcjonowanych obsługą Klientów.\nZapytaj o wycenę: kancelaria@przetwarzaniedanych.pl


Huck vs Afolabi - III\n30-05-2013, 08:08 PM\nTrzecie starcie obu panów.\nKto wg Was jest faworytem? Ja stawiam na wygraną Hucka, chociaż walka zapewne znów będzie wyrównana. Oby rozstrzygnięcie było wyraźne bo będą chcieli się bić po raz czwarty i przestałoby mieć to sens.\nRE: Huck vs Afolabi - III\nLiczę, że w końcu Afolabi udowodni wyraźnie, że jest lepszy od Bośniaka i sędziowie zachowają honor przy punktowaniu. Dwa dotychczasowe starcia jak najbardziej mi się podobały także i tym razem chętnie obejrzę ich walkę. Faworyzuję z Afolabim i mam nadzieję na jego wygraną.\nTeż mam nadzieję, że Afolabi wygra, ale na punkty nie ma szans wygrać, niestety. On sam zdaje sobie chyba sprawę, że musi znokautować Bośniaka, i choć Huck, jest twardy i silny, to mam nadzieję, że to mu się uda\n31-05-2013, 07:16 AM\nJa szczerze mówiąc nie wiem kto wygra. Wolałbym żeby to Huck znokautował Afolabiego bo na prawdę uwielbiam jego walki. A po straceniu pasa różnie mogła by się potoczyć jego kariera chociaż kto wie, może przeszedłby do wagi ciężkiej a porażkę usprawiedliwiałby uporczywym zbijaniem wagi do limitu kategorii cruiser Bośniak z charakteru jest jaki jest, ale walki daje emocjonujące.\nHuck - Afolabi\n1,41 - 2,90 betsson\n1,44 - 2,75 bet365\n1,42 - 2,95 betsafe\n1,48 - 2,60 fortuna\n1,50 - 2,75 unibet\nU bukmacherów Afolabi nie ma większych szans...\n(31-05-2013 07:16 AM)AdamekFightPL napisał(a): Ja szczerze mówiąc nie wiem kto wygra. Wolałbym żeby to Huck znokautował Afolabiego bo na prawdę uwielbiam jego walki. A po straceniu pasa różnie mogła by się potoczyć jego kariera chociaż kto wie, może przeszedłby do wagi ciężkiej a porażkę usprawiedliwiałby uporczywym zbijaniem wagi do limitu kategorii cruiser Bośniak z charakteru jest jaki jest, ale walki daje emocjonujące.\nDokładnie, nie widać zdecydowanego faworyta. Poprzednie walki były bardzo wyrównane. Chciałbym aby Huck wygrał bezdyskusyjnie. Trochę minęło od walki z arslanem, gdzie uważam ze było widać, że jest przetrenowany. Mam nadzieję, że wyjdzie w pełni zmobilizowany i pokarze swój charakter.\nPewne zwycięstwo Hucka. Afolabi w zasadzie nic nie pokazał.\nZastanawia mnie fakt jakim trzeba być debilem żeby ten pojedynek ocenić na 114:114.....takiego gościa to powinni dożywotnio zdyskwalifikować.\nPo dzisiejszej walce chętnie zobaczyłbym pojedynek Huck-Włodarczyk.\nAfolabi chyba już w ogóle nie myśli poważnie o boksie. Sprawiał wrażenie jakby mu się po prostu nie chciało. Myślami pewnie jeszcze przed walką był już na sportowej emeryturze.\n08-06-2013, 11:09 PM\nNiestety pojedynek jednostronny, Afolabi zawiódł mnie straszliwie. Huck jak dla mnie wygrał minimum 8 rund. Zdecydowanie najsłabsza walka trylogii.\nHuck to kawal sku%wys@a, w mojej opinii wygral ta walke zasluzenie, choc co najmniej piec z dwunastu rund, mogla byc dowolnie interpretowana. Co wazne, to walka byla fajna dla oka potyczka, nawet mimo slabego poziomu technicznego. U mnie 116-114 Marco dwie rundy dalem remisowe... szkoda, ze tak wyszlo.\nHuck powinien zmienic ksywe z "Kapitana", na "Magic", ewentualnie "Sugar". Brylantowa technika, widac ze pracowal nad tym elementem.\nAktualny czas: 24-10-2020, 07:14 PM Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB