Pokój dzienny [odnośnik] 06.02.21 20:03\nPrzez drzwi frontowe wchodzi się do nieocieplanej sieni, zaś na prawo od niej drzwi prowadzą do pokoju dziennego, hucznie nazywanego salonem. Jest to niewielkie pomieszczenie, gdzie Ginevra w niedziele pija herbatę z sąsiadkami, a Hector po pracy ucina sobie drzemkę w fotelu przy kominku. Mieści się tu wygodna, stara kanapa, wspomniany fotel i drugi - bujany, na którym siada Ginevra, by robić na drutach. Pod jedną ze ścian stoi kredens, a na nim kilka rodzinnych fotografii w ozdobnych ramkach. W kącie znajdują się kręcone schody prowadzące na poddasze, gdzie pokoje zajmowały niegdyś dzieci Wrightów. Teraz są puste, bo Ginevra i Hector śpią w swojej sypialni na dole.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 06.02.21 20:50\nNie lubiła jesieni. Zwłaszcza tak ponurej jak ta. Szaroburej pogody, zwiędłych liści, ciągłego deszczu. Jego krople od kilku dni wystukiwały miarowy rytm w okiennice Dębiny, drażniąc Ginevrę niesamowicie, bo nie mogła nawet pójść na spacer do lasu. Czekała na poranek, gdy przestanie tak lać, by wziąć w dłoń koszyk i pójść na grzyby. Marzyła jej się miska kaszy gryczanej z gęstym grzybowym sosem. Póki co utknęła jednak w domu. Nawet okna nie dało się otworzyć, bo na zewnątrz szalała jesienna burza. Z tego też powodu Hector z tartaku wrócił wyjątkowo wcześnie. Zjadł obiad i powiedział, że idzie się położyć na pięć minutek. Te pięć minutek trwało już dobre trzy godziny i nad Contin zdążył zapaść zmrok.\nGinevra dołożyła drwa do kominka, w którym ogień radośnie zaczął trzaskać, po czym zajęła miejsce w swoim starym, bujanym fotelu. Na stoliku obok stały przybory do szycia i sukienka, którą obiecała zwęzić dla córki sąsiadki. Po ciąży zrzuciła więcej kilogramów niż trzeba było i stare sukienki wręcz na niej wisiały. Wkrótce taki los miało podzielić wiele kobiet w Wielkiej Brytanii. Ginevra założyła okulary z grubymi szkłami na nos i zabrała się do roboty - przynajmniej takie miała zajęcie. Pulpet rozłożył się wygodnie przed kominkiem na podłodze i zaczął wieczorną toaletę.\nUsłyszała skrzypnięcie drzwi frontowych w sieni i tupanie, za delikatne jak na Josepha, czy Benjamina (nie traciła nadziei, że pierworodny syn nagle zdecyduje się jednak wrócić do kraju i ujrzy go u progu rodzinnego domu, chcącego zrobić matce niespodziankę), była więc pewna, że to córka.\n- To ty, Hannah? - zawołała, by się upewnić, a kiedy ujrzała córkę w progu pokoju uśmiechnęła się do niej szeroko. - Zamykaj, bo zimno - ponagliła ją. Z nieocieplonej sieni zawsze wiało chłodem. Odłożyła na kolana robótkę, nad którą właśnie pracowała, gotowa by wstać z bujanego fotela. - Jesteś głodna? Przygotować ci czegoś do jedzenia? - zapytała z troską. W kuchni stał garnek zupy kartoflanek, trochę cienkiej, ale z pajdą chleba można było zjeść. Mogła ją w kilka chwil przygrzać piecu. - Chodź na tu, zagrzej się przy ogniu, straszny dziś ziąb - zachęciła córkę, brodą wskazując na stary, wysłużony fotel, w którym zazwyczaj Hector ucinał sobie drzemkę. Jakby na potwierdzenie słów Ginevry wiatr na zewnątrz zawył głośno, jakby niósł ze sobą jakieś krzyki. - Tata... - zdanie to przerwało potężne chrapnięcie dobiegające zza drzwi do sypialni państwa Wright - ... śpi po pracy jak słyszysz.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 10.02.21 12:33\nPogoda pod psem przypomniała jej, że po upalnym i tak nietypowym lecie musi pojawić się typowa i ponura jesień. Straciła już rozeznanie w dniach, w których deszcz siekł okoliczne lasy i łąki, podmywał Oazę bez litości, zalewał ulice. Wszystko wracało powoli do normy, po anomaliach miało już nie być śladu. Deszcz padał i padał. Po prostu ciągle leciał z nieba. Chcąc zdążyć przed zimą musieli się pospieszyć ze znoszeniem budynków socjalnych, domków, które pojawiały się coraz gęściej, zajmując coraz więcej pozostałej przestrzeni. Chcieli zapewnić wszystkim godziwe warunki, zapewnić bezpieczny kąt i nowy dom, ale wielu z nich nie miało się już gdzie podziać. Do Contin wróciła zmarznięta, przemoczona, pomimo jesiennego płaszczyka z kapturem i krótkiej teleportacyjnej podróży. Chciała dotrzeć jeszcze na stadion Zjednoczonych, by przygotować wszystkie miotły przed kolejnym treningiem, ale praca w Oazie pochłonęła ja bez reszty. Będzie musiała wstać jeszcze przed świtem, by zjawić się przed zawodnikami i dopilnować, by każdy wziął do ręki wypolerowaną i natłuszczona pastą miotłę.\nOdkąd opuściła rodzinny dom, by przenieść się do Londynu, do dziadka, nie wierzyła, że jeszcze kiedykolwiek tu wróci. Przynajmniej w formie, którą przyjęła. A jednak opuściła przyjaciół w Somerset, z każdym mijającym tygodniem upewniając się co do słuszności swojej decyzji — choć była im wdzięczna za to, że to właśnie oni przyjęli ją jak swoją, jak członka rodziny pod swój dach. Dom mamy kojarzył jej się z gorącą herbatą i zapalonym kominkiem, cicho i przyjemnie trzaskającym ogniem. I kiedy otworzyła drzwi i dotarł do niej zapach ognia, uśmiechnęła się mimowolnie, sama do siebie. Odwiesiła mordy płaszcz, który wysuszyła po chwili różdżką, podobnie jak własne ubranie i buty, nim kałuże zalały całe przejście.\n— Tak mamo!— krzyknęła do niej od razu, zdejmując trzewiki i podciągając ciepłe pończochy ponad kolana. Przeszła do pokoju, podwijając też rękawy swetra i uśmiechnęła się do niej ciepło. — Umieram z głodu. Tato już jadł? — Weszła dalej, by usiąść na ziemi, przed kominkiem i wyciągnąć do niego dłonie, pocierając je o siebie. Zaraz potem podniosła się, by wygodnie zagnieździć w fotelu ojca i niczym mała dziewczynka, podciągnąć pod siebie nogi. — Cały czas pada. I nie zanosi się, żeby miało przestać. — Rozplotła zmierzwione włosy wcześniej zaplecione w niedbały warkocz i przeczesała je delikatnie palcami, podsuszając w cieple. Zastygła na moment w bezruchu, kiedy głośne chrapnięcie rozbrzmiało w domu i zaśmiała się cicho. Jej wzrok zatrzymał się na sukienkach, które leżały. Nie poznawała żadnej z nich.— Czyje to?— Wskazała na nie ruchem brody, wygładzając długie, ciemne włosy w palcach. — Mogłabyś mi przeszyć sukienkę? Tą z haftami na rękawach?— Skoro już zajmowała się tym, mogła zrobić to też dla niej. — Alexander, nasz znajomy, bierze ślub. Dostałam zaproszenie.\n| rzucam k6 na paranoję\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 23.02.21 21:45\nGinevra była już w takim wieku, że pory roku zmieniały się dla niej bardzo szybko. Jesień, czy zima trwały tyle co niegdyś tydzień, wiosna i lato jeszcze mniej. Czas przeciekał kobiecinie przez palce. Dopiero co miała małe dzieci, jędrną skórę i zdrowy kręgosłup, a teraz...\nWypowiadane przez któreś z dzieci umieram z głodu zawsze wprawialo Ginevrę w dobry humor, bo mogła o nie zadbać tak jak lubiła najbardziej. Między innymi. Gotowanie dla nich, Hectora, sprawiało jej ogromną przyjemność, a wszelki trud i spędzony na tym czas wynagradzały ich zachwycone miny i słowa Mamo, jesteś najlepsza.\n- Tata już jadł. Zaraz ci odgrzeję.\nTak jak zawsze uśmiechnęła się szeroko do Hannah, siedzącej przed kominkiem, by się ogrzać. - Nie siedź na ziemi, bo wilka złapiesz. Zimno ciągnie z piwnicy - pouczyła córkę. Tyle lat już miała, a ciągle musiała powtarzać to samo. Tak jak to, aby nie chodziła boso, bo się przeziębi, a zimą ubierała grube rajtuzy. - Przeziębisz przydatki i co będzie? Możesz potem mieć problem z ciążą - przypomniała Ginevra ściszonym tonem, jakby Hector mógł nagle wyjść z sypialni i podsłuchać ich babskie pogaduszki, chociaż obie słyszały jak znów zachrapał przepotężnie. Odłożyła robotę i okulary na stolik, po czym wstała ze swojego bujanego fotela; zrobiła to zbyt szybko i coś strzyknęło jej w kręgosłupie, chyba za długo trwała w pozycji siedzącej, przez co po twarzy pani Wright przemknął lekki grymas bólu i odruchowo położyła rękę na krzyżu. - Siedź, siedź, zastałam się - uspokoiła córkę, kładąc jej dłoń na ramieniu, by powstrzymać Hannah od ewentualnego zerwania się z ojcowskiego fotela. - Gdy październik mokro trzyma, zwykle potem ostra zima - zawyrokowała Ginevra poważnym tonem, spoglądając w stronę okna. Była przekonana, że czeka ich trudna zima i nie tylko ze względu na wyjątkowo niskie jak na Wyspy temperatury. Po prostu czuła w kościach, że stanie się coś złego.\n- Sąsiadki. Andrei White, chyba ci wspominałam, chciałam ją przedstawić Benowi, ale wyjechał... No, jeśli wróci bez żony, a ona wciąż będzie niezamężna to może... kto wie... - zastanowiła się, przechodząc do kuchni, gdzie postawiła garnek z zupą na piecu, w którym płonął od rana ogień. - Oczywiście, kochanie, przynieś no tę sukienkę. Zjesz i się tym zajmiemy - odpowiedziała jej. To nie był żaden problem. Właściwie to dobrze, będzie miała zajęcie. Mieszała w garnku chochelką, by kartoflanka się nie przypaliła, a kiedy się zagrzała, to wlała solidną porcję parującej zupy do głębokiego talerza, ukroiła grubą pajdę chleba i zaniosła Hannah do fotela, postawiła na stoliczku obok. Sama zasiadła na swoim miejscu, wyciągając przed siebie nogi i trącając wyciągniętego Pulpeta, by sprawdzić czy żyje. Poderwał głowę do góry jakby usłyszał wybuchy i miauknął. - Tak? To cudownie, kochanie. Kiedy ten ślub? Znasz jego narzeczoną? - dopytywała Ginevra z czystej, matczynej ciekawości. - Mam nadzieję, że ten cały Percival tym razem nie będzie ci mieszał w głowie, zapraszając na ślub jako przyjaciółkę, co... - zasępiła się nieco.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 06.03.21 11:42\nCiche chrapanie ojca z drugiego pokoju sprawiło, że uśmiechnęła się pod nosem, jakby ten dźwięk był najnormalniejszy na świecie. Poniekąd był pewnego rodzaju kotwicą z rzeczywistością. Otaczała ją rodzina, najbliżsi Matka i ojciec, z którymi nie przebywała tyle czasu od dziesięciu lat i chociaż często z mamą miały odmienne zdanie, co do drobnostek, potrafiła docenić ich obecność i swój czas spędzony tu od końca sierpnia. Kiedy Ginevra podniosła się, by zajść do kuchni i odgrzać jej obiad, powiodła za nią spojrzeniem i uśmiechnęła się wdzięcznie.\n— Dzięki — mruknęła cicho, przewracając oczami na kolejne słowa rodzicielki, które wybrzmiewały w jej głowie niczym mantra. Tajemnicze zaklęcie nie rób tego zmusiło ją do głośneo westchnięcia, ale także spełnienia matczynej prośby; świadomie bądź nie. — Nic mi nie będzie — mruknęła naburmuszona, jak zawsze, kiedy słyszała te argumenty. — Moje przydatki są trochę odporniejsze niż twoje, a jak je zaziębię to wypiję kilka eliksirów i mi przejdzie — wzruszyła ramionami, jakby to był najmniejszy jej kłopot w danej chwili. I poniekąd tak właśnie było. Skutki wyprawy do Tower, o której nie powiedziała wciąż matce (jak wiele innych rzeczy) snuły się za nią, niczym dementorzy. Miewała koszmary, bywała rozdrażniona, zmęczona. Trudno było skoncentrować się na prostych czynnościach i logicznych łamigłówkach, myśli uciekały jej w różne miejsca, ku różnym osobom. Wiedziała, że czasem ją zawodziła, była nieprzydatna, ale nie potrafiła się z tym wszystkim uporać sama.\nGdy złapała się za krzyż, gwałtownie położyła stopy na rozgrzanej od ognia ziemi i podniosła się do góry, by pomóc matce, ale ta jak zwykle nie chciała o tym nawet słyszeć. — Jamie raczej nie był nią zainteresowany. Nie wiem czy cokolwiek wskórasz w tej sprawie — zaczęła delikatnie, kompletnie nie wiedząc, jak wybić matce ten pomysł z głowy. — A może on jest taki szczęśliwy? Jak jest sam? Nie potrzebuje do tego żadnej Andrei— spytała, ruszając za nią i na monet przystając w progu, by na nią spojrzeć. I w międzyczasie, kiedy zajęła się przygrzewaniem zupy, ruszyła na górę do swojego pokoju, by z szafy wyciągnąć dawno nie używaną sukienkę. Przebrała się szybko, bez trudu dostrzegając jak materiał wisi na jej szczuplejszych ramionach i zalega w węższej talii. Przygryzła policzek od środka, chwytając go w placach by zacisnąć tak, aby sukienka była bardziej dopasowana, a potem ruszyła na dół, ze swoją w dłoni. — Trzeba ją zwęzić — wspomniała, chwytając materiał w bokach i marszcząc go wyraźnie, a potem usiadła na fotelu, by przyjąć miskę ciepłej, pożywnej zupy. Od tygodni nie była tak głodna jak dziś. Nawet ucieszyła się na myśl, że nabierała apetytu. — Dziewiątego listopada. Znam z widzenia. To przemiła dziewczyna — nabrała łyżkę, ale nim włożyła ją do ust ugryzła kawałek chleba. Powinna się cieszyć. Powinna przebierać nogami, nie mogąc doczekać się tego wydarzenia z powodu sympatii, która miała jej towarzyszyć, a jednak coraz silniej dopadało ją przykre wrażenie, że to wszystko było bez sensu. Co jeśli zaprosił ją tylko dlatego, że nie miał innego wyboru? Lepszych kandydatek? Alex i Idą prosili wyłącznie najbliższych, osoby z zewnątrz nie miały się zjawiać. — Nie, Percival nie... To zamknięty temat, mamo. To było głupie i niepotrzebne zamieszanie, ale to nie jego wina — burknęła cicho, a po plecach przebiegł ją zimny, nieprzyjemny dreszcz. I choć trzymała w dłoniach gorącą zupę, zadrżała. Niespokojnie oglądając się na okno, za którym było już całkiem ciemno. — Billy mnie zaprosił— szepnęła cicho, kiedy niepokój zalał jej ciało, a które gęsia skórka pokryła w mig. — Idę z Billym. Mamo... Muszę ci coś powiedzieć...— mruknęła, zaczynając drżeć. Spojrzała w stronę drzwi, odkładając talerz z zupą na bok i zabierając się za zdejmowanie sukienki, by mama mogła ją przeszyć. Robiła to szybko, niedbale, chaotycznie. Zapomniawszy odpiąć kilku guzików zaczęła się z nią szarpać, a to wzbudziło w niej nagłe uczucie paniki. — Szlag, no! — fuknęła, a do oczu napłynęły łzy bezsilności. — Przeklęta sukienka!\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 10.03.21 21:20\nCzas plynął szybko, przeciekał Ginevrze przez palce, niektóre wspomnienia zacierały się w jej pamięci bardzo szybko, inne zdarzenia pozostawały tak żywe jakby miały miejsce wczoraj. Mimo że była mugolką i nie posiadała zmieniacza czasu jak niektórzy Niewymowni w Departamencie Tajemnic to niekiedy potrafiła podróżować w czasie, wracając myślami do dawnych lat, do najwspanialszych chwil, które przyszło jej przeżyć - dni narodzin swoich dzieci, ich pierwszy kroków, słów, pozornie nieistotnych obrazków dnia codziennego jakie zapadły jej wyjątkowo w pamięć jak to, gdy Benjamin przyniósł matce bukiet stokrotek, a Hannah chciała zrobić rodzicom przyjemność i przyniosła im kanapki do łóżka. Od kilku tygodni Ginevra czuła, jakby ta podróż do przeszłości, była bardziej realna i namacalna niż zazwyczaj. Odkąd Hannah znów z nimi mieszkała, po raz pierwszy od dziesięciu lat spędzając w domu rodzinnym tyle czasu, czuła się trochę młodsza, jakby rzeczywiście było jak dawniej - ale nie do końca. Miejsce tamtej wesołej, roześmianej dziewczyny zajęła Hannah roztargniona, wyraźnie bardziej ponura i po prostu smutna lub nawet rozdrażniona. Martwiła się o nią. Miała przeczucie, że coś się stało, a Hannah o czymś jej nie mówi, nie chciała jednak naciskać. Nie zmuszała córki do rozmowy, nie ciągnęła Hannah za język. Chciała myśleć, że widzi w niej nie tylko matkę, ale i przyjaciółkę - i jeśli będzie chciała, to sama przyjdzie i powie co ją trapi.\n- Tak, tak, teraz ci się tak wydaje, a później będzie płacz i wspomnisz moje słowa - mruknęła Ginevra, z niezadowoleniem kręcąc głową, gdy córka zbagatelizowała matczyne ostrzeżenie. Nie zaprzeczała temu, że czarodzieje mieli większą odporność, byli wytrzymalsi - zdążyła się o tym przekonać w przeciągu kilkudziesięciu lat życia z nimi. Nie imały się ich zwykłe choroby. Benjamin mógł zlecieć z samego czubka drzewa, wstać, otrzepać się i biegać dalej, a Ginevra prawie umarła na zawał. To wcale nie znaczyło, że ma kusić los, ot co. Przewróciła oczyma, wiedząc, że córka i tak następnym razem zrobi swoje, nie mogła się jednak powstrzymać przed przestrzeganiem jej. Taka już matczyna natura.\n- Teraz mu się tak wydaje, że kawalerskie życie jest takie wspaniałe i nikogo nie potrzebuje. Lada chwila sam zrozumie, że życie w pojedynkę wcale nie jest takie kolorowe i ciężko się przez nie idzie samemu. W pewnym momencie się obudzi i zabraknie mu kolegi do kieliszka, czy partyjki w karty, bo wszyscy będą mieli swoje rodziny. Dzieci. A wtedy może być już za późno, żeby jaka porządna panna go zechciała, bo wszystkie będą zamężne. Andrea to naprawdę porządna i miła dziewczyna. Kompletnie nie rozumiem dlaczego nie chce dać jej nawet szansy - odparowała Ginevra, święcie przekonana, że ma rację i zupełnie nieświadoma, że Benjaminowi wcale nie doskwiera samotność i brak miłości. Gdyby tylko wiedziała, mogłaby naprawdę zejść na zawał.\nMieszając w garnku spojrzała na Hannah, która wróciła ze swojego pokoju w sukience jaką miała zwęzić.\n- To żaden problem - zapewniła ją łagodnym tonem. Musiała się tylko przyjrzeć z bliska jak szły szwy, żeby zaszyć trochę materiału i zmierzyć Hannah w talii, by nie zwęzić jej za bardzo. - Ale nie podoba mi się żeś tak schudła. Lada chwila i zaczniesz wyglądać niezdrowo. - Bardziej niż wyglądem martwiło Ginevrę jej zdrowie. Hannah zawsze miała apetyt i nie trzeba było zmuszać ją do jedzenia, co matkę cieszyło i czyniło spokojną, że ma zdrowie dzieci. Utrata wagi sugerowała, że coś jest nie w porządku... - Mhm... - mruknęła, słuchając córki, gdy ta jadła zupę i mówiła o zbliżającym się weselu. Nie brzmiała jednak na zbyt podekscytowaną. Ginevra usiadła z nią przy stole i wsparła się o niego łokciami, obdarzając córkę badawczym spojrzeniem. - No dobrze, już dobrze, zapomnijmy o tym - westchnęła, machając od niechcenia dłonią, czując się nieco winna tego, że przywołała postać Percivala - zupełnie niepotrzebnie. Jego wspomnienie wyraźnie wprawiało Hannah w skrępowanie. Zapomniała o tym nieszczęsnym, niedoszłym narzeczonym szybko, gdy usłyszała wreszcie coś, co usłyszeć chciała już od wielu lat - tak jak sama Hannah. - Och, to cudowna wiadomość, córeczko! Chyba nie jak przyjaciółkę, co? - spytała, nie mogąc ukryć podekscytowania, którego brakowało czarownicy. Modliła się w duchu, by zaprzeczyła, aby okazało się, że William wreszcie przejrzał na oczy i dostrzegł jaki skarb ma pod samym nosem - o wiele cenniejszy od tego całego złotego znicza.\nCzekała na dalszą część zwierzeń, podszytą radością i szczęściem, gdy nieoczekiwanie Hannah wpadła w dziwne, niezrozumiałe rozedrganie. Zamiast uśmiechu na twarzy pojawił się wyraz smutku, w oczach zaś łzy, kiedy zaczęła szarpać się z sukienką.\n- Och, kochanie, co się dzieje? Powiedz mi, widzę, że coś jest nie w porządku. Uspokój się, zaraz ci pomogę. - Ginevra zerwała się z miejsca, by stanąć za Hannah i odsunąć jej ręce; sama odpięła guziki sukienki dziewczyny i zsunęła materiał z wąskich ramion, po czym obróciła córkę ku sobie. - Martwię się o ciebie. Wydajesz się ostatnio taka... przybita- powiedziała cicho, spoglądając córce w oczy, jakby chciała sprawdzić, czy nie jej nie okłamie - wierząc, że robi to dla dobra i spokoju swojej matki.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 08.04.21 9:03\nNie mogła się pozbierać. Wszystko nawarstwiało się, dzień po dniu, tydzień po tygodniu. Zamiast odczuwać ulgę, miała wrażenie, że ucieczka w pracę nie daje takich efektów na jakie prawdziwie liczyła. Odsuwane na dalszy plan myśli i wspomnienia i tak wracały do niej wieczorami, kiedy leżała w łóżku, próbując zasnąć. Byłoby prościej, gdyby jej powiedziała. Gdyby powiedziała o tym ojcu, ale nie wiedziała jakich słów użyć, by ją uświadomić i uspokoić, zamiast doprowadzić do ataku serca. Kiedyś uważała to za przewrażliwienie, dziś rozumiała, że tak wyglądała po prostu troska o tych, których się kochało — o tych, których chciało się chronić. Jak to zrobić, by oszczędzić jej zmartwień? By znaleźć w jej ramionach zrozumienie i akceptację zamiast niechęci i dezaprobaty? Mama nigdy nie stawiała przed nią sztywnych poprzeczek, to ona sama je tworzyła, będąc pewna, że tego właśnie od niej oczekiwano. Pragnęła spełnić te oczekiwania, cudze marzenia, ale każdy kolejny rok tylko udowadniał, że nie była w to dobra, pomimo tych wszystkich starań.\nOdgarnęła włosy z twarzy i przytaknęła z lekkim uśmiechem, ramionami kolana, nie kontynuując już tematu chorych przydatków. Żałowała, że nie miała jeszcze czym zapchać ust, by przypadkiem nie palnąć — temat starszego brata nie był wygodny. Czasem żałowała, że jej powiedział. Prawda była brzemieniem, które ciążyło jej na ramionach. A jednak była mu też wdzięczna. Za to, że podzielił się nią z tym; że mogła mu pomóc nieść ten trud. Cieszyć się jeszcze szczęściem, póki trwało. A teraz? Łzy napłynęły jej do oczu. Nie było go ledwie kilka miesięcy, a już tęsknota rozrywała jej serce.\n— Może jak wróci, to da — odpowiedziała, starając się nie angażować za bardzo w temat brata. Zerknęła tylko na matkę, która już pewnie w głowie zdążyła tkać marzenia o pięknym ślubie Benjamina z Andreą. Spojrzała po sobie, dłońmi delikatnie wygładziła materiał sukienki. Próbowała go złapać w pasie tak, jak zwykła to robić Ginevra, chwytając odpowiednią ilość do zwężenia. — Będziesz to rozpruwać i przycinać, czy tylko chwycisz to dalej? — spytała, spoglądając na nią, spod gęstych, ciemnych rzęs. — Mamo... — mruknęła po chwili, słysząc komentarz o wadze i westchnęła. — Najwyższa pora. Byłam za gruba— dodała po chwili, próbując skierować podejrzenia mamy w inną stronę. Wolała, by myślała o tym w ten sposób. Wolałaby, by uznała to za jej wybór i świadomą decyzję, a nie problemy, z którymi przestawała sobie radzić. Właściwie to brak apetytu okazał się jej być na rękę, zawsze chciała być szczupła i drobna, co przez geny, dwóch rosłych jak prastare dęby braci i ojca nie było możliwe.\nPuściła delikatny materiał i przeciągnęła dłońmi po tali od góry do dołu. Uśmiech delikatnie zabłąkał się na jej roztargnionej twarzy na samo wspomnienie o przyjacielu. Zaraz po tym dreszcz przebiegł ją po plecach, zrobiło jej się znów zimno i nieprzyjemnie. Nie pozwalała wspomnieniu jego twarzy zgasnąć w jej myślach. To on jeden ją trzymał na powierzchni. On jeden sprawiał, że jej serce biło szybciej, a ciało przyjemnie się rozgrzewało nawet w największym chłodzie. uchwyciła się go jak tonący tratwy, wierząc, że jej pomoże i teraz.— Nie, nie jak przyjaciółkę — odpowiedziała, rozchylając usta i zamykając je zaraz w jakiejś dziwnej niepewności. Nieuzasadniona obawa objęła od tyłu, zamykając mocno w klatce swoich niewidzialnych ramion. Dreszcz przemknął jej po plecach i sprawił, że w jej głowie pojawiły się wątpliwości, czy to szczęście było prawdziwe, czy te zamiary odczytała poprawnie, czy marzenia mogły się po prostu ziścić. Nie mogąc poradzić sobie z sukienką, poczuła przypływ złości. Ale ona nie rozpaliła jej od środka. Była dziwna, była pusta, nieuzasadniona — wywołana strachem, pełna goryczy. Kiedy mama zsunęła z jej ramion materiał, objęła się na moment dłońmi, czując, że od dłuższej chwili najzwyczajniej w świecie płacze, a nawet szlocha. Objęła ją po chwili mocno, zaciskając na niej ręce, wtulając się w nią, jak kiedyś, z nadzieją, że odnajdzie w tym miejscu to samo poczucie bezpieczeństwa.\n— Jestem poszukiwana. Ministerstwo Magii mnie ściga, mamo. Bena też. Nie zrobiliśmy nic złego, przysięgam — załkała cicho, próbując ją uspokoić. Nigdy nie uważała się za złego człowieka. — Świat czarodziejów stanął na głowie. Anglia pogrążyła się w wojnie. Z Londynu wypędzono wszystkich mugoli. Wszystkich...— szepnęła, ściskając ją mocniej. — Mordują ludzi. Ze względu na pochodzenie, tak po prostu. Mordują wszystkich tych, którzy im pomagają. My im pomagamy. To dlatego nas szukają. Jest nas więcej, ale trudno jest...— urwała na moment, by się odsunąć i na nią spojrzeć. — Just trafiła do więzienia... Ale... poszliśmy po nią. Wyciągnęliśmy ją.— Jej oczy pokryły się znów łzami, które w końcu przetarła, odsuwając się. Blizna nad obojczykiem zaswędziała ją nieprzyjemnie.— Jestem po prostu zmęczona— mruknęła usprawiedliwiająco, wycierając wierzchem dłoni resztę twarzy i zdejmując z siebie sukienkę, by znów nałożyć na siebie sweter i spódnicę.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 12.05.21 23:23\nCzasami miewała wrażenie, że cała trójka coś przed nią ukrywa. Nie wiedziała, oczywiście, co. Nawet nie domyślała się prawdy. Może to i lepiej? Podobno im mniej wiesz, tym lepiej śpisz. Martwiła się o swoje dzieci, o każde z nich osobna i wszystkich razem, lecz nie chciała naciskać. Nigdy nie wymuszała na nich zwierzeń, choć niekiedy lekko ciągnęła ich za języki - nie potrafiła się powstrzymać, troska i ciekawość bywały silniejsze. Najbardziej jednak chciała, by sami zaufali jej na tyle i po prostu do niej przyszli. Zawsze powtarzała, że czegokolwiek by nie zrobili, to zawsze pozostaną jej dziećmi i będzie ich kochać mimo wszystko - już zawsze.\n- Może, może. Oby tylko nie było już za późno. Zegar każdemu tyka. Jej też. Taka ładna panna, pewnie zaraz się znajdzie absztyfikant, co się zacznie koło niej kręcić - powiedziała Ginevra, jej głos zabrzmiał nie mniej gderliwie, niż przed chwilą, gdy Hannah padła przypadkową ofiarą tyrady matki o starszym bracie. To nie ona powinna jej słuchać, a Benjamin właśnie. Ginevra jednak mówiła i mówiła, nie gryzła się w język, po części dlatego, że wygadać się po prostu musiała, a po części w nadziei, że może siostra przekaże te słowa bratu - w inny sposób, ujmie to jakoś inaczej, zachowując jednak ogólny sens. Łudziła się, że wtedy potraktowałby to inaczej... Westchnęła lekko, a kiedy zbliżyła się, by pokazać Hannah co ma zamiar zrobić z sukienką, to zabrzmiała już zdecydowanie łagodniej. - Nie, nie będę tego rozpruwać i przycinać, jeśli do zbiorę i zszyję na szwie, to będzie przylegać w talii, a spódnica zostanie szeroka, ładnie zafaluje przy tańcu - zawyrokowała po chwili zastanowienia. Była pewna, że szybko się z tym upora. Godzina, może dwie przy kominku z igłą w dłoni i będzie gotowe. - Wieczorem będzie pasować jak ulał - obiecała z uśmiechem. Szybko przygasł, kiedy Hannah stwierdziła, że była gruba. - Co to za głupoty tutaj gadasz. Gruba?! W którym miejscu? Tyś grubą widziała... - żachnęła się. W istocie dała się córce zwieść. Zamiast o utracie wagi ze stresu, pomyślała o tym, że Hannah umyślnie jadła mniej, żeby wyglądać chudziej - tylko skąd jej to przyszło do głowy? Miała normalną, zdrową figurę, nawet trochę za wąskie biodra w porównaniu do tego jak wyglądała dawniej, w szkole.\nHannah miała szczęście, że bez marudzenia i narzekania zabrała się za jedzenie zupy. Jej widok z łyżką w dłoni trochę panią Wright uspokoił i oddalił ponure wizje głodówki w imię piękna. Pomyślała też, że może zrobiła to dla... Wiliama, skoro zaprosił ją na wesele Alexandra - i to nie jak przyjaciółkę jak sama przyznała! William, tak jak Joseph, grał w drużynie tego całego quidditcha zawodowo, był sportowcem, obaj wpadali dziewczętom w oko dzięki silnej, umięśnionej sylwetce. Chciała już zapewnić córkę, że na pewno podobała mu się właśnie tak jaka była - nie musiała chudnąć i się zmieniać. Radość i ekscytacja ulotniły się jednak równie szybko, co pojawiły. Ginevra spodziewała się, że podobny obrót spraw wprawi Hannah w zupełnie inny nastrój, że będzie się cieszyć, szaleć wręcz z radości. Czy nie o tym marzyła przez długie lata darząc sekretnym uczuciem najlepszego przyjaciela swojego brata? Czy to nie był wielki krok naprzód, może krok w stronę spełnienia tych marzeń? Coś takiego powinno wprawić dziewczynę w radość, wesołość, szczęście - a na twarzy Hannah malowało się coś zupełnie przeciwnego do entuzjazmu. Zaczęła szarpać się z sukienką, a kiedy próbowała córkę uspokoić, ta po prostu się rozpłakała.\nGinevra musiała dowiedzieć się o co chodzi. Inaczej oszalałaby w końcu ze zmartwienia. Po takim występie Hannah była już pewna, że cos jest nie tak - i to bardzo. Czuła to w kościach. Tym razem, wyjątkowo, zamierzała ciągnąć córkę za język dopóki nie powie jej całej prawdy, lecz nie musiała tego robić. Ciężar na sercu dziewczyny okazał się tak ciężki, że w końcu sam spadł, a szloch wydawał się płynąć z jej ust mimo woli.\nObjęła córkę ramionami, przytuliła do siebie mocno, nie odsuwając się ani na chwilę; słuchała w milczeniu, z uwagą, choć każde słowo coraz bardziej mroziło Ginevrze krew w żyłach. Poszukiwani? Ministerstwo Magii ścigało jej dzieci zamiast ich chronić? Wiadomość, że Anglia pogrążyła się w wojnie, że świat czarodziejów stanął na głowie... Nie wzbudził w niej takiego zdziwienia i szoku jak można by się spodziewać. Chyba podejrzewała to od chwili, kiedy Charlene napisała jej, że wyniosła się z Londynu, że coś się tam dzieje, a Hannah zabroniła matce przyjeżdżać do stolicy. A może jeszcze wcześniej? Od momentu, kiedy Hannah dochodzłiła do siebie po ataku, kiedy straciła oko? Nie zdawała sobie jednak sprawy, że sytuacja była aż tak poważna. Jeszcze nie. Na tej szkockiej wsi, jakby pośrodku niczego, z daleka od wszystkiego żyła jak pod kloszem, a Hector dbał, by tak ponure wieści nie dotarły do żony. Teraz wszystko układało się w jedną całość. Rzadkie odwiedziny, brak gazet, nastrój Hannah, zniknięcie Benjamina...\nGinevrze także łzy napłynęły do oczu. Nie wiedziała z czym mierzyła się jej córka. Poczuła wyrzuty sumienia, poczuła jak spada na nią wielki ciężar i żal, że nie wsparła jej, że nie pomogła. Powinna być przy niej i przy Benjaminie - ale inaczej niż zawsze. Ciepły obiad w niedzielę i zacerowane skarpetki to stanowczo za mało.\n- Kochanie... - wyszeptała drżącym od emocji głosem. Miała mętlik w głowie i chwilę szukała odpowiednich słów. Odsunęła głowę, by móc spojrzeć na twarz córki, ujęła jej policzki w obie dłonie. - Jesteś bardzo dzielna, kochanie. Jestem z ciebie naprawdę dumna. Mam najodważniejszą córkę na świecie - powiedziała, nie starając się nawet powstrzymać łez, które płynęły jej po policzkach. - Tak bardzo mi przykro, że musiałaś radzić sobie z tym sama, że to wszystko cię spotkało. Gdybym tylko mogła, wzięłabym to na siebie. - Chyba każda matka postąpiłaby tak samo. Uczyniłaby wszystko, by odjąć cierpienia własnemu dziecku. - Wiem, że na pewno nie zrobiłaś nic złego. Jesteś dobra, dzielna i szlachetna. Uważaj na siebie, żeby cię nie znaleźli, dobrze? Obiecaj mi to! - głos Ginevry zabrzmiał niemal błagalnie. - Coś się tam stało... w tym więzieniu, tak? Jeśli nie chcesz o tym mówić, to nie mów - odsunęła się, pozwalając, aby Hannah zdjęła z siebie sukienkę i znów włożyła sweter. Nie potrafiła się jednak powstrzymać i znów przygarnęła córkę do siebie, zamykając w czułym uścisku. - Wiem, że cokolwiek bym nie powiedziała, to i tak nie przestaniesz robić tego... co robisz dla tych ludzi - dla tych, którzy potrzebowali pomocy, których mordowano i dręczono - jesteś uparta jak ojciec, więc nawet nie będę próbować. Chcę tylko żebyś wiedziała, że tu zawsze znajdziesz bezpieczne miejsce, a ja zrobię wszystko, żeby pomóc tobie, dobrze? Tylko nie ukrywaj już niczego.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 16.06.21 12:48\nUkrywali przed mamą wiele rzeczy, ale była w tym beznadziejna. Kłamstwo widać było u niej jak na dłoni, jej rysy twarzy zmieniały się momentalnie, nawet kiedy wypowiedzenie kilku słów, czy zaprzeczenie wychodziło z jej ust już automatycznie. Mama potrafiła czytać ją jak mało kto, zupełnie tak jakby tęczówki i źrenice wysyłały jakimiś impulsami błyski świetlne informujące o niebezpieczeństwie. Nigdy jednak nie robiła niczego po to, by chronić siebie. Nie kłamała, że szła do lasu, gdy nie było jej wolno, kiedy szukała przygód, będąc jeszcze zbyt małą na samotne eskapady. Nie kłamała, kiedy dostawała szlabany za wdawanie się w pyskówki z nauczycielami, nie kłamała także wtedy, gdy próbowała ukryć to, co czuła. Robiła to tylko i wyłącznie po to, by chronić najbliższych. Bena, nawet jeśli wiedziała, że mama nigdy nie zdradziłaby jego tajemnicy umyślnie (wiedziała po prostu, że im mniej osób wie, tym jego zagrożone już i tak dostatecznie życie jest bezpieczniejsze), ją samą przed próbą ratowania własnych dzieci, które narażały coraz częściej swoje życie. Nie mogła im pomóc w sposób, w jaki pewnie by próbowała. Wystarczyło to, że była, a w każdej chwili mogli przyjechać na kubek ciepłego mleka.\nZerknęła na nią niepewnie, jeszcze raz, kiedy temat schodził na życie miłosne Bena. Zawartość żołądka podchodziła jej po samo gardło, kiedy myślała o tym.\n— Może następnym razem, jak Ben będzie w domu to ją zaprosisz i zrobisz mu niespodziankę? Może to będzie miłość od pierwszego wejrzenia?— Przez moment łudziła się, że to miało szansę się udać; a Jamie po prostu zapomni o chorym uczuciu do Percivala, ale przecież wiedziała, że to nieprawda. Nie tylko dlatego, że jej to już mówił. Półwila nie była w stanie posiąść jego serca, od zawsze należało do… Pokręciła głową, wyrzucając z głowy te nieprzyjemne myśli, nie do końca świadoma, że mama może nie zrozumieć tego gestu. A potem wszystko potoczyło się samo. Chłód był gdzieś w niej. Wiedziała to. Nie przygnał z wiatrem, mamam go wcale nie czuła. On siedział w niej i tylko czekał na chwilę radości, by spowić ją całą, ogarnąć, rozlać się od środka w żyłach i zmrozić. Była pewna, że jeszcze chwila, a jej żyły by po prostu zamarzły, pomimo ognia trzaskającego w kominku, ale mama była tuż obok, na straży. Objęła ją mocno. Jej ciepło wywołało w niej dreszcze, smutek nie mógł odejść, opuścić jej na dobre. Nawet ta przyjemna myśl, nawet William nie był w stanie z tak daleka go rozgonić. Gdy wyrzuciła wszystko z siebie, poczuła się tak, jak konewka, której zalepiona dziura na dnie w końcu pękła, upuszczając nadmiar wody. Głos mamy był ciepły, czuły. Niechętnie odsunęła się, by na nią spojrzeć, ale kiedy tylko napotkała jej spojrzenie, coś w niej drgnęło, a w gardle pojawiła się guła, której nie potrafiła połknąć. Wiedziała, że zaraz znów się rozpłacze. Po prostu pęknie, jak zbyt mocno napompowany balon. Milczała, słuchając jej słów. Słów, które przypominały jej, jak twarde potrafią być ramiona matki, jak mocne i silne; jak jej miłość potrafi być bezwarunkowa. Bała się jej krzyku, złości, prób odwodzenia jej przed tym wszystkim, ale nie mogła przestać. Ben także nie. Zaczęła płakać znów, ale tym razem były to łzy wzruszenia. Dopiero teraz było jej lżej. Dopiero teraz poczuła, że całe to zatrute powietrze z niej uchodzi, powoli znika, ustępując uldze.\n— Udało nam się uratować kilka osób, pewnie niesłusznie przetrzymywanych w więzieniu, ale… Ale nasze działania zmusiły strażników do ataku. Chcieli nas zatrzymać. Nie mogliśmy uratować wszystkich. Część chyba… Nie przeżyła — głos jej się załamał. Nie potrafiła poradzić sobie z tym poczuciem winy. Świadomość, że uciekli, zostawiając za sobą te kobiety zamknięte w celach, dławiące się dymem nawiedzała ją nie tylko nocami, ale czasem i w biały dzień. — Robią straszne rzeczy, mamo. Czarodzieje. Są jak bestie, potwory. Eliminują wszystkich, którzy staną im na drodze. Bezczeszczą ciała. Nie mają żadnego szacunku dla zmarłych. Dla nikogo, mamo.— Chciała jej oszczędzić szczegółów. Nie mogła w ten sposób wyrzucić ich z głowy, a obarczanie matki ty, co widziała nie sprawi, że poczuje się lepiej. Będą się truć we dwie, wolała już sobie z tym poradzić sama.\n— Nie chciałam tego ukrywać. Nie chcieliśmy. Chcieliśmy cię chronić — szepnęła, szukając jej spojrzenia, a zaraz za nim odszukała jej dłonie, by zacisnąć na nich palce. — Ta wojna może iść dalej. W końcu może dotrzeć i tu, jeśli jej nie uda się powstrzymać. Ale znam miejsce, w którym mogłabyś się schronić. W którym będziesz bezpieczna, gdy tak się stanie.— Spojrzała na ich dłonie. Kciukami pogłaskała spracowane, nieco pomarszczone palce mamy, a potem uniosła je i ucałowała, przytulając do nich policzek.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 11.08.21 20:43\n- To jest doskonały pomysł, Hann - odpowiedziała Ginevra niemal entuzjastycznym tonem na propozycję, aby zaprosiła Andreę bez uprzedzenia o tym Benjamina. Była pewna, że ta urocza, dorodna dziewczyna zrobiłaby wrażenie na pierworodnym. Na każdym robiła wrażenie. Ben zaś zasługiwał na to, co najlepsze. Pani Wright mogłaby się rozwodzić na tym jeszcze dłużej, później przeszłaby do tematu Josepha i jego koleżanek, na końcu zaś znów spróbowała podpytać córki co z Billym, ale...\nHannah w końcu pękła. Nie mogła ukrywać przed matką tego wszystkiego bez końca - Ginevra za dobrze ją znała.\n- Hannah... Nie uratujesz wszystkich, choćbyś nie wiem jak się starała, to niemożliwe, nie możesz sobie tego wyrzucać. Ocaliłaś kilka żyć, to się liczy. Każde jedno się liczy. To bardzo wiele - żachnęła się Ginevra. Doskonale widziała malujące się na twarzy córki poczucie winy i domyślała się jakie myśli kłębią się w jej głowie. Na pewno wyrzucała sobie, że część ludzi, o których mówiła, nie przeżyło, winiła się, że nie zdołali ich uratować - a nie powinna. Nie mogła.\nSięgnęła po kuchenny fartuch, który miała na sobie, by unieść go do twarzy córki i obetrzeć jej nos ze smarków, tak jak wtedy, kiedy była małą dziewczynką.\n- Zrobiliście to, co mogliście. Próbując ocalić wszystkich, moglibyście nie ocalić nikogo - mówiła cierpliwie. Ginevrze trudno było sobie wyobrazić co tam miało miejsce, co naprawdę się stało, nie chciała też w tej chwili zmuszać Hannah do szczegółowej opowieści, powrotu do traumy tych wspomnień. Słuchała jej z zatroskaną miną, a matczyne serce pękało z bólu na myśl, że jej mała dziewczynka przeszła przez takie piekło. Milczała chwilę, zacisnęła usta, zanim zdecydowała się sama na powrót do bolesnych wspomnień. - Kiedy byłam trzynastoletnią dziewczyną wśród nas, niemagicznych, wybuchła pierwsza wojna światowa. Dwadzieścia pięć lat później rozpętała się kolejna. Robili wtedy straszne rzeczy. Potworne. Nie tylko czarodzieje potrafią być bestiami. To człowiek człowiekowi jest wilkiem, Hannah - wyrzekła cicho, z powagą, biorąc znów dłonie córki we własne. To przykra prawda. Nie usprawiedliwiała ataku na mugoli, którego Ginevra nie rozumiała. W czym im przeszkadzali? Dlaczego tak im wadzili? Nie znała całej prawdy; rodzina i przyjaciele Hectora zawsze odnosili się do niej ciepło i serdecznie, niekiedy nawet dopytywali jak wygląda życie bez magii z uprzejmą ciekawością. Wiedziała jedynie ze strzępków ich rozmów, że istnieją wśród czarodziejów tacy, dla których mugol jest kimś gorszym, bo nie ma różdżki. Zawsze machała na to ręką, bo przecież i wśród nich, tych bez różdżki, bywali tacy, co się puszyli i uważali za lepszych. Uważała, że ludzie po prostu tacy są - wyniośli i aroganccy. Nie spodziewała się chyba jednak, że konflikt ten może eskalować do takiego stopnia... i zaczęło to panią Wright przerażać. Każde słowo Hannah budziło coraz większy niepokój. Bardziej o nią, niż o siebie samą.\n- Wiem, kochanie, wiem, nie mam wam tego za złe - odpowiedziała, uchwyciwszy spojrzenie córki i uśmiechając się do niej, by dowieść Hannah tego, że naprawdę się na nią nie gniewała. Liczyła na szczerość, lecz czy sama nie postąpiłaby tak samo? Człowiek robił różne rzeczy, aby uchronić swoich bliskich. - Starych drzew się nie przesadza, Hann... - westchnęła Ginevra. Nie wyobrażała sobie życia poza Szkocją. Tu się urodziła, tu się wychowała, tu urodziła dzieci, tu przeżyła najszczęśliwsze chwile swego życia i właśnie tu chciała się zestarzeć i umrzeć. W Dębinie i u boku Hectora.\nJeśli jednak wojna miała dotrzeć aż tutaj, to wiedziała, że pozostanie wobec niej bezsilna.\n- Ale jeśli to was uspokoi, jeśli ojciec zdecyduje, że nie da rady nas tu ochronić... to pójdę tam. Ale to ostateczność - obiecała Hannah. Łzy wzruszenia napłynęły Ginevrze do oczu, gdy córka ucałowała jej palce. Nie mogła się powstrzymać i znów ją do siebie przytuliła, nie chcąc, by widziała, że też płacze. - Bardzo cię kocham, Hannah. Moja dzielna córeczka - mówiła niemal szeptem całując ją w czubek głowy. Tak bardzo pragnęła zdjąć z jej ramion cały ból i przyjąć go na siebie - największą udręką matki było to, że nie mogła.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 23.09.21 15:15\nWiedziała, że Benjamin z tego planu nie będzie zachwycony, może trochę poczuje zakłopotanie, ale nie mógł mieć jej tego za złe. Dbała o jego przykrywkę, jak tylko mogła, wiedząc, że prawda nie może wyjść na jaw, choćby nie wiadomo jak zdawała się bezpieczna. Odwzajemniła mamie krótki uśmiech, patrząc na sukienkę, a potem wszystko się posypało. Jej samopoczucie legło w gruzach, dopadł ją strach, żal i wyrzuty sumienia. A jednak odkąd opowiedziała mamie o wszystkim czuła, że z jej piersi spadł olbrzymi ciężar. Nigdy w nią nie wątpiła. Ani w to, że w końcu zrozumie, ani to, że jej zaufa. Nie chciała jej martwić, a tym bardziej narażać, ale teraz, kiedy była poszukiwana przez Ministerstwo Magii nie mogła już bardziej. Tata był świadom wszystkiego, ale mama - niepokoiła się nawet wtedy, gdy wracała późno do domu, a przecież była już od dawna dorosła.\nKuchenny fartuch pojawił się tuż przed jej twarzą, mama wytarła jej nim łzy, ale też nos. Nie zaprotestowała, siąknęła nim tylko i spuściła wzrok w dół, na dłonie; palcami bawiła się materiałem sukienki. Milczała przez chwilę, kiwając co rusz głową. Wiedziała, że w słowach mamy było wiele prawdy. Widziała, że tych kilka żyć było wiele warte, a kobiety, które udało im się ocalić były wdzięczne za ratunek i życie. Ale wciąż mogli więcej. Wciąż powinni starać się bardziej. To właśnie dlatego zaczęła uczyć się w Oazie, ze starą czarownicą teleportacji. Stąd chęć uczestniczenia w działaniach i aktywne niesienie pomocy wszystkim, którzy tego potrzebowali. Nie nadawała się do otwartych starć. Pomimo determinacji i siły, która w niej drzemała, pozbawiona odpowiedniego wsparcia działała na oślep. U boku pana Rinehearta, od którego mogła się wiele nauczyć, czuła się pewnie i bezpiecznie, ale kiedy stanęła na moście w towarzystwie Steffena, czując za niego pewnego rodzaju odpowiedzialność, pomimo mniejszego doświadczenia i umiejętności, pozwoliła, by zgubiły ich emocje. Uniosła spojrzenie na matkę i przetarła wnętrzem dłoni oko, rozmazując spływającą łzę.\n— Nidy nie mówiłaś o tym za wiele — powiedziała cicho, łapiąc jej spojrzenie. — Opowiesz mi?— poprosiła cicho, zupełnie jak sty, gdy miała kilka lat i przysiadała przy matce, prosząc ją, by opowiedziała jej kilka radnych bajek. Świat mamy zawsze był jej stosunkowo bliski. To, jak sobie radziła bez magii w wielu aspektach wpoiła także córce, która pomimo różdżki niektórych najbanalniejszych rzeczy, choćby przy gotowaniu, nie pozostawiała w rękach magii.\n— Mamo — oburzyła się i wyprostowała, patrząc na rodzicielkę ze smutkiem i żalem. — Nie jesteś taka stara — sprostowała, uśmiechając się do niej powoli; ciepło i z troską. Jej życie było zagrożone i wiedziała, że Szkocja nie będzie wiecznie bezpieczna. Przyjdzie czas, w którym będą musieli porzucić rodzinny dom, wszystko, co mieli, by się ratować. Chciała, by to stało się jak najpóźniej.\nKiedy mama skończyła opowiadać, wróciły do tematu sukienki, którą trzeba było zwęzić na ślub Alexandra. Mama złapała materiał szpilkami w kilku miejscach, a potem kazała się rozebrać i przy niej, w rękach zajęła się przeróbkami. Zasnęła na fotelu, nie wiedząc nawet kiedy, ze szpulką nici w otwartej dłoni, jeszcze nim mama skończyła.


Masz schorzenie kręgosłupa? Sprawdź, czym sobie na nie zapracowałeś. | Drzewo Życia\nDopływ krwi do głowy, przysadka mózgowa, skóra głowy, kości części twarzowej, czaszki, mózg, ucho wewnętrzne i środkowe, współczulny układ nerwowy. Bóle głowy, nerwowość, bezsenność, bóle głowy w grypie, wysokie ciśnienie krwi, migrena, załamanie nerwowe, zanik pamięci, chroniczne zmęczenie, zawroty głowy.\nOczy, nerwy wzrokowe, słuchowe, zatoki, wyrostek sutkowy ucha, język, czoło. Dolegliwości zatok, alergie, zez, głuchota, dolegliwości oczu, bóle uszu, omdlenia, niektóre rodzaje ślepoty.\nPoliczki, małżowiny uszne, kości części twarzowej czaszki, zęby, nerw twarzowy. Nerwobóle, zapalenie nerwu, trądzik, wągry, egzema.\nNos, wargi, usta, trąbka Eustachiusza. Katar sienny, upośledzenie słuchu, polipy.\nStruny głosowe, Nackendrusen, gardło, krtań. Zapalenie krtani, chrypka, ból gardła, angina, itp.\nMięśnie karku, barki, migdałki. Sztywność karku, bóle ramion, zapalenie migdałków, krztusiec, dławiec.\nPrzedramiona, nadgarstki, dłonie, palce; przełyk, tchawica. Astma, kaszel, trudności w oddychaniu, krótki oddech, bóle przedramion i dłoni.\nSerce, zastawki, osierdzie, naczynia wieńcowe. Zaburzenia czynności serca, niektóre dolegliwości piersi.\nWątroba, splot słoneczny, krew. Dolegliwości wątroby, gorączka, niskie ciśnienie krwi, anemia, zaburzenia układu krążenia, artretyzm.\nŻołądek. Dolegliwości żołądka, także nerwicowe, zaburzenia trawienia, zgaga.\nTrzustka, dwunastnica. Wrzody, nieżyt żołądka.\nŚledziona. Osłabienie systemu odporności.\nNerki, moczowody. Dolegliwości nerek, zwapnienie tętnic, chroniczne zmęczenie, zapalenie miedniczek nerkowych.\nJelito cienkie. Zaburzenia pracy jelita, zaburzenia wchłaniania, ruchów perystaltycznych. Schorzenia skórne jak; trądzik, wągry, egzema, czyraki.\nNarządy płciowe, macica, pęcherz, kolano. Dolegliwości pęcherza moczowego, miesiączkowania (np. bolesne lub nieregularne miesiączki), poronienia, moczenie nocne, impotencja, dolegliwości klimakterium, liczne dolegliwości kolan.\nProstata, mięśnie dolnej części pleców, ischias. Ischias, postrzał, trudne, bolesne, lub zbyt częste oddawanie moczu; bóle pleców.\nKości biodrowe, pośladki. Dolegliwości stawów biodrowych i miednicy, skrzywienie kręgosłupa.\nOdbytnica, odbyt. Hemoroidy, swędzenie odbytu, bóle w dole kręgosłupa przy siedzeniu.\nLęk. Zamieszanie. Ucieczka od życia. Poczucie, że nie jest się dość dobrym. „Co sąsiedzi powiedzą?” Niekończąca się paplanina z samym sobą. Jestem skoncentrowany, spokojny i zrównoważony. Wszechświat mi sprzyja. Ufam mojemu Wyższemu Ja. Wszystko jest w porządku.\nOdrzucanie mądrości. Niechęć, by wiedzieć lub rozumieć. Niezdecydowanie. Uraza i wyrzuty. Niezrównoważony stosunek do życia. Zaprzeczanie własnej duchowości. Jestem jednością z Wszechświatem i całym życiem. Bezpiecznie jest wiedzieć i rozwijać się.\nObarczanie siebie błędami innych. Poczucie winy. Męczennictwo. Niezdecydowanie. Poniżanie siebie. Połykanie więcej niż można strawić. Jestem odpowiedzialny tylko za siebie i cieszę się, że jestem tym, kim jestem. Panuję nad wszystkim, cokolwiek stworzę.\nPoczucie winy. Tłumiony gniew. Rozgoryczenie. Spiętrzone uczucia. Wstrzymywany płacz. Swobodnie porozumiewam się z życiem. Jestem wolny, aby cieszyć się życiem właśnie teraz.\nLęk przed ośmieszeniem i upokorzeniem. Lęk przed wyrażaniem siebie. Odrzucanie własnego dobra. Przeciążenie. Porozumiewam się z łatwością. Akceptuję własne dobro. Odstępuję od wszelkich oczekiwań. Jestem kochany i bezpieczny.\nUczucie przeciążenia. Próby zmieniania innych. Opór. Brak elastyczności. Z miłością pozwalam innym przejść przez ich własne doświadczenia. Pełen miłości troszczę się o siebie. Z łatwością idę przez życie.\nZamieszanie. Gniew. Bezradność. Niemożność wyrażenia siebie. Mam prawo być sobą. Wybaczam sobie przeszłość. Wiem, kim jestem. Traktuję innych z miłością.\nStrach przed życiem. Zbyt wiele do pokonania. Niemożność poradzenia sobie z tym. Zamykanie się przed życiem. Akceptuję życie i przyjmuję je z łatwością. Całe dobro należy teraz do mnie.\nLęk, ból, zranienie. Odmowa odczuwania. Zamykanie serca. Moje serce wybacza i odpuszcza. Bezpiecznie jest kochać siebie. Moim celem jest wewnętrzny spokój.\nWewnętrzny chaos. Głębokie, dawne urazy. Niezdolność porozumiewania się. Wybaczam wszystkim. Wybaczam sobie. Wzmacniam siebie.\nRozgoryczenie. Potrzeba wykazywania innym ich błędów. Potępianie. Obdarzam samego siebie darem wybaczania i oto oboje jesteśmy wolni.\nOdmowa okazywania uczuć. Nagromadzenie uczuć. Wściekłość. Pozwalam życiu płynąć przeze mnie. Chcę żyć. Wszystko jest w porządku.\nGniew wobec życia. Powstrzymywanie negatywnych emocji. Strach przed przyszłością. Nieustanne martwienie się. Ufam, że moje życie ułoży się w jak najlepszy sposób. Bezpiecznie jest kochać siebie.\nGromadzenie bólu. Odmowa doświadczania przyjemności. Chcę, by ból odszedł. Pozwalam, aby słodycz wypełniła moje życie.\nObsesja niepowodzeń. Odrzucanie własnego dobra. Jestem wrażliwy i otwarty na wszelkie dobro. Wszechświat kocha mnie i wspiera.\nPoczucie, że życie zdradziło. Robienie innym wyrzutów. Poczucie, że jest się ofiarą. Domagam się swojej mocy. Z miłością tworzę własną rzeczywistość.\nOdmowa przyjęcia odpowiedzialności. Potrzeba bycia ofiarą. „To wszystko twoja wina”. Otwieram się ku radości i miłości; swobodnie rozdaję je i odbieram w obfitości.\nNiska samoocena. Lęk przed związkami z innymi ludźmi. Widzę siebie jako osobę piękną, wartą miłości i kochaną. Jestem dumny, że jestem tym, kim jestem.\nOdebranie sobie prawa do życia. Niepewność i lęk przed miłością. Nieumiejętność zrozumienia. Pozwalam radości życia krążyć w moim ciele. Chcę tworzyć siebie.\nWołanie o miłość; potrzeba bycia samemu. Brak poczucia bezpieczeństwa. Jestem bezpieczny we Wszechświecie. Życie kocha mnie i wspiera.\nUtknięcie w cierpieniach dzieciństwa. Przekonanie, że nie ma drogi wyjścia. Wyrastam ponad ograniczenia moich rodziców i żyję własnym życiem. Teraz moja kolej.\nNegowanie seksualności. Poczucie winy. Nienawiść do siebie. Pozostawiam przeszłość za sobą. Lubię siebie i moją wspaniałą seksualność. Jestem bezpieczny. Jestem kochany\nOdrzucanie seksualności. Brak poczucia bezpieczeństwa finansowego. Lęk o karierę. Czucie się bezbronnym. Kocham tego, kim jestem. Mam mocne oparcie we własnej sile. Jestem bezpieczny w każdej dziedzinie.\nBrak poczucia bezpieczeństwa. Trudności w porozumiewaniu się. Gniew. Niezdolność zaakceptowania przyjemności. Zasługuję na to, by cieszyć się życiem. Proszę o to, czego chcę i przyjmuję to z radością.\nUtrata mocy. Zadawniony gniew. Ja jestem siłą i autorytetem w moim życiu. Zostawiam przeszłość za sobą i domagam się własnego dobra.\nUtrata wewnętrznej równowagi. Upór. Czynienie sobie wyrzutów. Trzymanie się dawnych cierpień. Kochając siebie przywracam równowagę mojemu życiu. Żyję w teraźniejszości i kocham siebie takim, jakim jestem.


Tanie loty do Monachium od 626 zł\nWarszawa (WAW) Okęcieod 626 złWybierz\nKraków (KRK) Baliceod 631 złWybierz\nKatowice (KTW) Katowice-Pyrzowiceod 666 złWybierz\nGdańsk (GDN) Rebiechowood 723 złWybierz\nWrocław (WRO) Strachowiceod 782 złWybierz\nPoznań (POZ) Ławicaod 877 złWybierz\nRzeszów (RZE) Jasionkaod 1198 złWybierz\nniedziela, 13 czerwiec 2021 20:41\nNowy ratusz w Monachium\nCentralny plac w mieście Marienplatz to główny węzeł sieci metra (U-Bahn) i ulubione miejsce spotkań młodych monachijczyków. Ale o godz. 11:00 i 12:00 plac zapełnia się turystami, ponieważ na zegarze ratusza uruchamiane są wtedy marionetki kuranta. Przedstawiają dwie sceny upamiętniające historyczne wydarzenia, które rozegrały się w tym miejscu: ślub Wilhelma V z Renatą von Lothringen w 1568 r. oraz Schäfflertanz (pierwszy taniec bednarzy) z 1517 roku. Taniec wykonano po raz pierwszy, by podnieść na duchu ludzi w czasie szalejącej wówczas epidemii dżumy.\nNowy Ratusz i Stary Ratusz\nNowy, negogotycki Ratusz z końca XIX w., mimo że nie przedstawia szczególnych walorów architektonicznych ma ogromną zaletę - z jego wieży można podziwiać wspaniałą panoramę miasta. Tuż obok stoi gotycka wieża Starego Ratusza – rekonstrukcja XV-wiecznej budowli, którą strawił ogień wywołanu uderzeniem pioruna. Obecnie mieści się tu Muzeum Zabawek.\nStojący na niewielkim wzniesieniu Peterskirche - znany w Monachium jako Alter Peter, tj. Stary Piotr, to najstarsza świątynia w obrębie staromiejskich murów. Warto wejść do środka by podziwiać oryginalny ołtarz główny. To wspólne dzieło rzeźbiarza Erasmusa Grassera i malarza Jana Polonusa, czołowych monachijskich artystów późnego gotyku, podzielono na części i rozlokowano w całym prezbiterium, gdzie centralne miejsce zajmuje posąg św. Piotra, wykonany w fantazyjnym, rokokowym stylu.\nKościół NMP, zwany też katedrą to symbol Monachium. Jego wieże zwieńczone miedzianymi kopułami górują nad horyzontem miasta. Wnętrze kościoła, oprócz wielu dzieł sztuki sakralnej szczyci się pięknymi witrażami w kaplicach okalających prezbiterium. Na szczególną uwagę zasługują witraże z centralnie położonej Sakramentskapelle (kaplica Najświętszego Sakramentu).\nStara Pinakoteka to jedna z największych galerii sztuki w Europie, ze znakomitą kolekcją malarstwa, od czternastego po osiemnasty wiek. Zbiór mieści się w budynku stylizowanym na renesansowy pałac florencki. Stara Pinakoteka graniczy bezpośrednio od północy z Neue Pinakothek (Nowa Pinakoteka), gdzie umieszczono XVIII- i XIX-wieczne malarstwo oraz rzeźbę. Obejrzeć tu można interesujące dzieła z okresu klasycyzmu, romantyzmu i realizmu. Niewątpliwą ozdobą kolekcji jest jedna z wersji „Słoneczników” van Gogha i „Wieś bretońska” Gauguina.\nNa północ od śródmieścia Monachium leży stylowa dzielnica Schwabing. W czasach cesarstwa niemieckiego i republiki weimarskiej Schwabing uważany był za główną siedzibę niemieckiej bohemy. Dziś oprócz zabytków to miejsce przyciąga turystów unikalnymi i ekskluzywnymi sklepami, barami, restauracjami i kawiarniami, w których przez całą dobę tętni życie.\nMonachijskie święto Oktoberfest początek bierze z uroczystości zaślubin bawarskiego następcy tronu, księcia Ludwika (późniejszego króla Ludwika I) z Teresą, księżniczką Saxe-Hildburghausen. Ślub odbył się 17 X 1810 r. Na błoniach, zwanych dzisiaj od imienia księżniczki Theresienwiese, urządzono ogromny festyn. Zyskał on taką popularność, że od tamtej pory organizowano go corocznie. Dzisiejszy Oktoberfest to wielkie święto piwoszy. Spożycie piwa w tym czasie przekracza 50 tys. hektolitrów. Wbrew nazwie Oktoberfest (niem. październikowe święto) w rzeczywistości zaczyna się we wrześniu, trwa zawsze 16 dni i kończy się w pierwszą niedzielę października. Na święto piwa przybywa co roku około 7 mln ludzi. Ponad 70% z nich pochodzi z Bawarii i najbliższej okolicy, pozostali to goście z całego świata.\nRezydencja w Monachium należała do dynastii Wittelsbachów. To jeden z najstarszych królewskich rodów w Niemczech, a ich przedstawiciele panowali m.in. w Bawarii. Pierwsza posiadłość została zbudowana w tym miejscu jeszcze w 1385 roku jako niewielki zamek otoczony fosą. Dopiero z początkiem XVI wieku zyskała jednak na znaczeniu jako siedziba książąt i królów. Wówczas także rozpoczęły się przebudowy rezydencji. Kształt zbliżony do ostatecznego rezydencja otrzymała właściwie dopiero na początku XIX wieku. Aktualnie jest to największy zespół pałacowy w Niemczech znajdujący się w obrębie miasta. Składa się ze 130 komnat, a najważniejsze z nich to Sale Nibelungów, Złota Sala i Sala Kamienna. Koniecznie trzeba też obejrzeć tzw. Komnaty Elektorskie. Najcenniejsze pokoje wchodzą w skład Residenzmuseum. Pewną niedogodnością jest na pewno dziwny system zwiedzania rezydencji: jedna jej część jest otwarta rano, a druga po południu.\nRezydencja królewska w Monachium\nJeżeli wybierasz się do Niemiec, nie zapomnij zobaczyć ofert na tanie loty z Warszawy do Frankfurtu lub tanie loty z Katowic do Dortmundu.\nNasi użytkownicy szukali też tanich lotów z Krakowa do Hamburga i z Warszawy do Hahn.\nPopularne wyszukiwania: Tanie loty z Modlina do Beauvais, tanie loty do Rzymu, Okazje na loty na jeden dzień, Okazje na loty w listopadzie, Okazje na loty w lipcu, Okazje na loty na weekend z Katowic, loty z Katowic do Londynu, loty z Aten do Monachium, loty krajowe, odszkodowanie za odwołany lot, Loty na Weekend z Gdanska.


Forum: Link na torach? – Kolejowy KOMIS\nW najbliższy poniedziałek w siedzibie urzędu marszałkowskiego nastąpi podpisanie umowy z Pesą na zakup i dostawę dwóch zespołów serii SA139 "Link". Tego dnia zostanie też upubliczniona wizualizacja Linka w zachodniopomorskim malowaniu.\nRe: Link na torach?\n> W najbliższy poniedziałek w siedzibie urzędu > marszałkowskiego nastąpi podpisanie umowy z Pesą na zakup > i dostawę dwóch zespołów serii SA139 "Link". Tego dnia > zostanie też upubliczniona wizualizacja Linka w > zachodniopomorskim malowaniu.\nGdzie miałby jeździć Link do czasu uzyskania homologacji?\n> Gdzie miałby jeździć Link do czasu uzyskania homologacji?\nWszędzie tam, gdzie dziś spotykamy np. SA136.\nOraz jako wzmocnienie SA136 w piątki, niedziele, poniedziałki itp.


Tragedia w rezerwacie. Mężczyzna chciał zrobić selfie ze słoniem - o2 - Serce Internetu\n| 31.08.2021 16:53\nSłoń stratował turystę, który chciał zrobić sobie z nim zdjęcie (zdj. ilustracyjne) (Getty Images, $. Ugur OKCu; ©Ş. Uğur OKÇu)\nDramat miał miejsce na obrzeżach miasta Kwekwe w środkowym Zimbabwe. Jeden z turystów koniecznie chciał zrobić sobie selfie ze słoniem. Niestety próba skończyła się dla niego tragicznie.\nCzytaj także: Słoń szukał jedzenia. Włamał się do domu, spowodował ogromne straty\nChciał zrobić wymarzone zdjęcie. Turysta nie żyje, kolejna osoba trafiła do szpitala\nMężczyzna został zadeptany przez zwierzę. Jak donosi lokalna gazeta "The Chronicle", w ataku ucierpiała także druga osoba. Z ciężkimi obrażeniami trafiła do szpitala.\nWładze rezerwatu zmuszone były zastrzelić agresywnego słonia. Rzecznik Parków i Dzikiej Przyrody Zimbabwe Tinashe Farawo ostrzega turystów, że nie powinni zbliżać się do dzikich zwierząt.\nTo bardzo niefortunne, bo można było uniknąć śmierci mężczyzny oraz słonia. Nasi pracownicy dokładają wszelkich starań, aby ludzie nie prowokowali zwierząt – podkreślił Farawo.\nCzytaj także: Tragedia w zoo. Słoń zabił swojego opiekuna\nZimbabwe. Konflikty na linii słoń-człowiek są coraz powszechniejsze\nW Zimbabwe mieszka jedna z największych populacji słoni na świecie. Farawo zwraca uwagę, że coraz częściej dochodzi do konfliktów między lokalnymi rolnikami a zwierzętami. Słonie mają bowiem niszczyć uprawy.\nCzytaj także: Tragiczna śmierć turystki w Zimbabwe. Stratował ją słoń\nNic dziwnego. Od dawna wiadomo, że głupota bywa zabójcza.\nOooo, słoń stratował turystę. Hurra, mamy pretekst by go zastrzelić i trochę kłów słoniowych opchnąć legalnie...\nNagroda Darwina się kłania. Szkoda tylko słonia, że poniósł karę za bezmyślność człowieka...\nRozumiem że odstrzał słonia może was irytować, bo jednak słoń był w rezerwacie na swoim terenie, ale w świecie rządzonym przez ludzi najważniejszy jest własny gatunek i to on ma więcej praw niż inne gatunki. Życie zwierzęcia nigdy nie będzie równe życiu człowieka, jeśli ktoś się nie kieruje emocjami (jak prości internauci) lecz rozumem. Jak dziki niedźwiedź zabije człowieka, to on również zostanie zabity. Są jednak pewne wyjątki a mianowicie zoo. Jak człowiek wejdzie do zagrody z dzikim zwierzęciem i zwierzę go zabije, to może w zamian nie zostać zabite i było tak już wiele razy.\nCholera na każdym filmie przyrodniczym ostrzegają, ze słoń afrykański to dzikie zwierzę mające w zwyczaju agresywnie reagować na każdego idiotę, który podejdzie zbyt blisko. Plemiona afrykańskie uczą się, żeby koło słoni przechodzić tylko pod wiatr, bo mogą zaatakować. Niepotrzebnie słonia zastrzelili.\nWrocilem z safari w Keni, niedopuszczalne jest opuszczenie samochodu, glupota ludzka nie zna granic\nco? dlaczego zastrzelić słonia przez impotencję intelektualną człowieka?\nMówicie że słoń miał prawo zabić turystę bo ten chciał sobie zrobić z nim selfie? Czy innego człowieka za zabójstwo z powodu selfie też byście usprawiedliwiali?\nDlaczego tylko w przypadku zwierząt działa śmierć za śmierć? to nie sprawiedliwe!!!\nTurysta poniósł konsekwencje swojej głupoty. Zabicie słonia było morderstwem\nMusicie pamiętać o tym że życie człowieka jest wielokrotnie cenniejsze od życia każdego zwierzęcia. Rozumiem że może was to irytować bo jednak słoń był w rezerwacie na swoim terenie, ale taka jest prawda w świecie rządzonym przez ludzi. Najważniejszy jest własny gatunek i to on ma więcej praw niż inne gatunki.\nZa dużo bajek Disneya się naoglądał. Turyści o małym rozumku\nco słoń był winny???\nludzie po lockdownie zachowują się jak spuszczeni z łańcucha


Mechanizm neuroendokrynny początku dojrzewania. Sekwencyjna redukcja aktywności hamujących i ułatwiających receptorów N-metylo-D-asparaginianowych. – Laryngologia\nU ludzi i u wielu gatunków zwierząt dojrzewanie wynika ze zmian wydzielania hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH) w podwzgórzu. W szczególności częstotliwość pulsacyjnego wydzielania GnRH wzrasta na początku dojrzewania, co można wykazać za pomocą podwzgórza eksplantatów samców szczurów o masie 15 i 25 dni. Poprzednie obserwacje od nas i innych sugerowały, że rozpoczęcie dojrzewania może obejmować ułatwienie działania aminokwasów pobudzających, w których pośredniczą receptory N-metylo-D-asparaginianu (NMDA). Stwierdziliśmy, że wydzielanie GnRH może być aktywowane przez receptory NMDA tylko w okresie początku dojrzewania (25 d). Celem tego badania było wyjaśnienie, dlaczego ta aktywacja nie wystąpiła wcześniej (po 15 dniach) i nie można było jej zaobserwować przed końcem okresu dojrzewania (po 50 dniach). Badaliśmy wydzielanie GnRH w obecności MK-801, niekonkurencyjnego antagonisty receptorów NMDA lub AP-5, konkurencyjnego antagonisty. Wykazaliśmy, że w podwzgórzu niedojrzałych samców szczurów (15 d), silnie hamująca kontrola pulsacyjnego wydzielania GnRH in vitro zachodziła za pośrednictwem receptorów NMDA. Dane te potwierdzono in vivo, ponieważ podawanie antagonistycznego MK-801 (0,001 mg / kg) niedojrzałym samcom szczurom spowodowało wczesny rozwój płciowy. Początek pokwitania (25 d) charakteryzował się zanikaniem hamowania za pośrednictwem receptora NMDA, demaskując w ten sposób efekt ułatwiający, w którym pośredniczyły również receptory NMDA. W okresie dojrzewania wystąpiła redukcja aktywności tej kontroli ułatwiającej, której nie przeciwstawił już jej inhibitorowy odpowiednik. Wnioskujemy, że sekwencyjne zmniejszenie aktywności hamujących i ułatwiających receptorów NMDA stanowi podstawę rozwojową dla mechanizmu neuroendokrynnego początku dojrzewania.\n[przypisy: eurodent gorzów, gratka bydgoszcz, toxocaroza ]\nTags:eurodent gorzów gratka bydgoszcz toxocaroza\nZmiany w strukturze proteoglikanu agrekanu (PG) chrząstki stawowej zostały określone immunochemicznie za pomocą RIA i…\n0 thoughts on “Mechanizm neuroendokrynny początku dojrzewania. Sekwencyjna redukcja aktywności hamujących i ułatwiających receptorów N-metylo-D-asparaginianowych.”\nKażda z tych zasad może nieproporcjonalnie wpłynąć na najwyższe instytucje. Odsetek nagród przyznanych 10 najlepszym szkołom przez wysoce konkurencyjne instytuty NIH był wyższy w 1997 r. Niż w 1986 r. Jeśli silniejsza konkurencja sprzyja szkołom o większej działalności badawczej3, wówczas budżety poszczególnych instytutów NIH mogą wpływać na stopień, w jakim nagrody są skoncentrowane w intensywnych…\nContinue reading Dystrybucja nagród badawczych z National Institutes of Health wśród szkół medycznych ad 5


Gospodarstwo Agroturystyczne AGRO RAJ Morąg - Noclegi.pl\nDomek drewniany Morąg >\nJędrychówko 3 , Morąg (Polska)\nGospodarstwo Agroturystyczne AGRO RAJ Morąg ×\nGospodarstwo agroturystyczne Agro Raj położone jest w malowniczej części Warmii, pośród wzgórz, lasów, jezior i naturalnych ekosystemów bagiennych.\nAgro Raj to ponad 70 hektarów pól, łąk i pastwisk, 17 stawów i oczek wodnych, bujna roślinność oraz mnóstwo zwierząt. Nasze gospodarstwo jest wymarzonym miejscem dla miłośników przyrody, jeździectwa, amatorów wędkarstwa, turystyki rowerowej, pieszej oraz myśliwych.\nOferujemy Państwu miejsca w pokojach 2, 3, 4 i 5 osobowych oraz z aneksami kuchennymi\n(łóżka jedno- i dwuosobowe z możliwością dostawki). Pokoje posiadają łazienkę, WC, dostęp do sieci Internet, czajnik bezprzewodowy. W niektórych pokojach znajduje się lodówka.\nPolecamy naszą domową kuchnię, opartą na ekologicznych produktach pochodzących z\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Gospodarstwo Agroturystyczne AGRO RAJ Morąg


chleb życia – Kazania i Homilie\nTo, zatem mówię i zaklinam [was] w Panu, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie, z ich próżnym myśleniem, Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim – zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia – trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.\nTroszczcie się nie o ten pokarm, który ginie …\nJesteśmy bardzo często jak ludzie z dzisiejszej Ewangelii, szukający Chrystusa dla swoich przyziemnych celów. Spragnieni raczej doczesności i szukający zaspokojenia naszych materialnych potrzeb nie zwracamy uwagi na coś głębszego i (dla naszych zgłodniałych oczu) zakrytego. O gdyby się tak objawił nam się jako rozmnażający chleb, a jeszcze lepiej dolary lub Euro… Niewątpliwie wszyscy bylibyśmy gotowi mu uwierzyć, ogłosić go, co najmniej prezydentem lub ministrem finansów. Ale że nam proponuje jakiś tam eufemiczny i euforyczny „chleb życia”… któż by się takimi banialukami przejmował. Spróbuj powiedzieć te słowa Chrystusowe o chlebie życia swojemu szefowi w pracy, albo nawet swojej koleżance, z którą pracujesz w tym samym pokoju biurowym… i co? jaka byłaby reakcja? Uśmiech politowania na twarzy „zaczepionego”, wymowny gest palcem na czole, zdziwienie i strach w oczach… Ale kiedy pojawiają się „prorocy” w rodzaju Millera, który jak nowy Mojżesz wprowadza nas do „ziemi obiecanej” lub Tymińskiego (czy go jeszcze ktoś pamięta po 15 latach?), to iluż jest gotowych takim „prorokom” uwierzyć?\nTroszczymy się bardzo o ten chleb, który ginie, troszczymy się bardzo o doczesność. Ale czy czasami nie zapominamy o czymś daleko ważniejszym? Ile wagi i uwagi przykładamy do wykształcenia (niekoniecznie religijnego) naszych dzieci? Ile troski i zakrzątania zajmuje nam urządzenie mieszkania, budowa domu, urządzenie ogródka… a ile czasu i uwagi poświęcamy naszym sprawom religijnym i duchowym? Troszczymy się za bardzo o ten chleb, który ginie, zaniedbując jednocześnie coś daleko ważniejszego. Łakniemy i pragniemy, pożądamy i nie mamy, … i stale biedni jesteśmy i stale ubodzy, stale głodni i nienasyceni… Dlaczego?\nDlaczego tak łatwo wierzymy wszystkim „doczesnym prorokom” obiecującym nam ziemski, doczesny raj, który stale ukrywa się za kolejnym zakrętem historii, a tak trudno jest nam uwierzyć i zaufać Chrystusowi? Troszczymy się bardzo o pokarm, który ginie i który nasycić nie może, a lekceważymy sobie całkowicie pokarm, który daje życie wieczne. Dlaczego?\nAutor komoryOpublikowano 3 sierpnia 2018 3 sierpnia 2018 Kategorie Okres zwykły roku BTagi chleb życia, KAZANIA, kazanie na najbliższą niedzielę, kazanie na niedzielę, kto do mi=nie przychodziZostaw komentarz na temat XVIII Niedziela w ciągu roku – B\n1 742 530 odwiedzin\nKetegorie postów Wybierz kategorię Bieżące nowiny (1 198) impresje (3) jeremiady (8) KAZANIA (167) Kazania na uroczystości i święta (128) Kazania pasyjne (6) Kazania wspólne na rok ABC (23) KAZANIA rok A (328) Adwent roku A (16) Boże Narodzenie roku A (31) Okres zwykły roku A (141) Wielkanoc roku A (41) Wielki Post roku A (93) Święta ruchome po Wielkanocy roku A (4) KAZANIA rok B (319) Adwent roku B (20) Boże Narodzenie roku B (31) Okres zwykły roku B (144) Wielkanoc roku B (47) Wielki Post roku B (81) kazania (14) Święta ruchome po Wielkanocy roku B (10) KAZANIA rok C (268) Adwent roku C (17) Boże Narodzenie roku C (31) Okres zwykły roku C (109) Wielkanoc roku C (35) Wielki Post roku C (72) Święta ruchome po Wielkanocy roku C (5) Komentarze liturgiczne (1) Linki (5) modlitwy (5) myśli (127) Myśli do kazań (180) Przykłady i cytaty (104) Rekolekcje (3) Rekolekcje Wielkopostne (41)


153 Zobacz 0 Liked\nSeria I składa się z pełnoklatkowych obiektywów zapewniających użytkownikom nową, lepszą alternatywę, zarówno w pod względem przyjemności z robienia zdjęć jak i samych efektów jakie możemy dzięki nim uzyskać. Jedną z kluczowych zalet cyfrowych aparatów bezlusterkowych jest ich mniejszy rozmiar, a nowe obiektywy zostały zaprojektowany tak aby idealnie pasowały do bardziej kompaktowych bezlusterkowców bez jakiegokolwiek poświęcenia swojej wydajności. To połączenie doskonałej jakości optycznej z wyjątkową mobilnością, która nie była możliwa w przypadku lustrzanek cyfrowych, zapewni nowe możliwości temu jak i przyszłym pokoleniom fotografów.\nJednocześnie SIGMA jest świadoma tego, iż w dzisiejszych czasach, gdy mamy tak ogromną różnorodność jeśli chodzi o wybór sprzętu do fotografowania, reprezentowaną choćby przez smartfony, w momencie gdy fotografowie decydują się na wybór ich aparatu czy obiektywu, oczekują czegoś więcej niż tylko narzędzia do „robienia zdjęć”. Doskonałość firmy SIGMA w zakresie rozwoju technologii przetwarzania obrazu rosła od momentu jej powstania w 1961 roku i stała się jeszcze bardziej zaawansowana wraz z wprowadzeniem SIGMA Global Vision w 2012 roku. Na tej podstawie SIGMA dokładnie przeanalizowała, jak fotografowie czerpią przyjemność z korzystania ze swoich obiektywów, włączając w to wysokiej jakości konstrukcję optyczną, zawansowaną funkcjonalność czy jakość wykonania. Na podstawie wniosków z tej analizy, narodziła się właśnie seria I.\nZapewnia najwyższy poziom wydajności optycznej zarówno w centrum kadru jak i na jego brzegach, co oznacza iż fotografowie mogą całkowicie polegać na uzyskanym obrazie wykonując ujęcia szerokokątne. Dzięki minimalnej odległości ostrzenia ok 10cm i maksymalnemu współczynnikowi powiększenia 1:2, umożliwia fotografom swobodną pracę, od fotografowania odległych krajobrazów po fotografowanie zbliżeń mniejszych obiektów. Oprócz atrakcyjnego rozmycia tła, obiektyw nawet na krawędzi zdjęcia generuje niemal okrągłe rozogniskowane krążki bokeh. To pomaga na wykonanie zbliżeń z bardzo przyjemnymi dla nieostrościami w tle. Obiektyw posiada optyczną konstrukcję zoptymalizowaną pod aparaty bezlusterkowe. Składają się na to zarówno niezwykle precyzyjnie formowane elementy asferyczne oraz ze szkła SLD i szkła o wysokim współczynniku załamania światła. Razem umożliwiają na połączenie wysokiej wydajności optycznej z kompaktowymi rozmiarami.\nZapewnia najwyższy poziom wydajności optycznej przy maksymalnym otworze przysłony F2 zarówno w centrum kadru jak i na jego brzegach. Wzdłużną aberrację chromatyczną, która jest szczególnie istotna w przypadku ja-snych obiektywów koryguje soczewka SLD (Special Low Dispetion), a optymalne rozmieszczenie elementów o wysokim współczynniku załamania światła zapewnia skuteczną korekcję różnych typów aberracji, jednocześnie przy użytej minimalnej ilości szkła. Zastosowanie trzech bardzo precyzyjnych soczewek asferycznych, zapewniają ko-rekcję aberracji sferycznych i krzywizny pola oraz fluktuacji aberracji w czasie ostrze-nia. Dzięki bardzo dobrze skorygowanej komie, obiektyw bardzo dobrze sprawdzi się także przy fotografowaniu nocnego nieba. Jego skromne rozmiary i waga sprawiają że bez problemu zmieści się w podręcznej torbie do codziennego fotografowania ale zapewniając doskonałą jakość optyczną, a duży otwór przysłony F2 i wysokiej jakości wykonanie sprawi, iż obiektyw ten będzie mógł być również z powodzeniem wykorzystywany także do zdjęć nocnych jak i przy nagrywaniu materiałów video. Ten nowy szerokokątny, stałoogniskowy obiektyw jest przeznaczony dla fotografów którzy cenią sobie nie tylko wysoką jakość zdjęć ale także dla tych, dla których ważna jest również przyjemność z robienia zdjęć.\nOd dawna wspierane przez miłośników fotografii i twórców filmowych, obiektywy 65mm pozwalają na nieco bardziej skompresowaną perspektywę niż standardowe obiektywy, otwierając różnorodne kreatywne podejścia zarówno do fotografii, jak i tworzenia filmów. Niezwykle ostry obiektyw potrafi uchwycić niezwykle drobne szczegóły nawet przy maksymalnym otworze przysłony F2 i zapewnia bardzo przyjemny i okrągły efekt bokeh. Co więcej, jego całkowicie metalowy korpus, który jest cechą wszystkich obiektywów z serii I, a także konstrukcja zaplanowana z wielką dbałością o wrażenia dotykowe, a nawet to, jak wspaniały jest dźwięk wydawany podczas pracy, sprawi, że obiektyw będzie niezwykle przyjemny w użytkowaniu.\n296 zonacz 1 Liked\n499 zonacz 6 Liked\n1474 zonacz 8 Liked\n1319 zonacz 5 Liked


Wynająć kontener w Hendrik-Ido-Ambacht? Prosto i szybko przez Afzetbak.nl\nWynajmij kontener na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht?\nWynajmij kontener w Hendrik-Ido-Ambacht\nChcesz wynająć pojemnik na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht? Za pośrednictwem Afzetbak.nl możesz łatwo i szybko wynająć kontener w Hendrik-Ido-Ambacht.\nDzięki wieloletniemu doświadczeniu zapewniamy idealny kontener do każdego zadania. Czy zamawiasz kontener w dzień roboczy przed 23:59? Wtedy Twój wynajęty kontener będzie pod Twoimi drzwiami następnego dnia w Hendrik-Ido-Ambacht!\nDostawa w Hendrik-Ido-Ambacht (i pozostałej części Holandii)\nWynajmij kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nChcesz wynająć kontener na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht? wynajmij kontener w Hendrik-Ido-Ambacht można łatwo i szybko zorganizować za pomocą Afzetbak.nl. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu zapewniamy idealny kontener do każdego zadania. Zamawiasz pojemnik na odpady na dzień roboczy przed 23:59? Wtedy Twój wynajęty kontener będzie pod Twoimi drzwiami następnego dnia w Hendrik-Ido-Ambacht!\nOdpady wielkogabarytowe kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nOdpady budowlane i rozbiórkowe kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nGruzy kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nOdpady ogrodowe kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nDrewno kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nOdpady dachowe kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nZielony kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nPiasek/ziemia kontener Hendrik-Ido-Ambacht\nPojemnik na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht\nRemontujesz lub zajmujesz się ogrodnictwem w Hendrik-Ido-Ambacht? Wtedy najprawdopodobniej będziesz miał dużo odpadów. Chcesz pozbyć się tych odpadów lub poprosić o ich usunięcie. Za pośrednictwem Afzetbak.nl możesz łatwo i szybko wynająć pojemnik na odpady do utylizacji. Dostarczamy kontener do Twojej lokalizacji, po czym sam możesz go napełnić. Czy skończyłeś pozbywać się swoich odpadów? Następnie możesz złożyć zlecenie odbioru, a my odbierzemy od Ciebie kontener. Oznacza to, że nie musisz samodzielnie jeździć na wysypisko śmieci, aby pozbyć się odpadów.\nAfzetbak.nl ma odpowiedni kontener na odpady. Używamy bardzo konkurencyjnych cen. W całej Holandii zapewniamy kontenera na odpady dla klientów biznesowych i prywatnych do każdej pracy, dlatego też w obszarze Hendrik-Ido-Ambacht zapewniamy, że Państwa kontener zostanie usunięty zgodnie z obowiązującymi normami. Czy znalazłeś właściwy kontener? Następnie wypożyczyć je łatwo za pośrednictwem strony internetowej Afzetbak.nl.\nCzy masz jakieś pytania na temat kontenera w Hendrik-Ido-Ambacht i okolicy? Następnie możesz skontaktować się z obsługą klienta za pośrednictwem naszego maila, telefonu, WhatsApp lub Facebooka.\nPozwolenie na kontener w Hendrik-Ido-Ambacht\nCzy chcesz wynająć kontener w Hendrik-Ido-Ambacht? Nie potrzebujesz pozwolenia, jeśli umieścisz kontener na swojej nieruchomości, ogrodzie lub podjeździe. Jeśli nie masz na to miejsca, kontener będzie musiał zostać umieszczony na terenie miejskim, takim jak chodnik lub parking. Aby uniknąć nieoczekiwanych kosztów, radzimy skontaktować się z gminą Hendrik-Ido-Ambacht z góry.\nDodatkowe informacje o zburzyć kuchnię w Hendrik-Ido-Ambacht, utylizować odpady dachowe w Hendrik-Ido-Ambacht.\nW pobliżu znajdują się również inne miasta, takie jak Zwijndrecht, Alblasserdam, Papendrecht, Ridderkerk, Dordrecht, Barendrecht, Binnenmaas, Krimpen aan den IJssel, Sliedrecht & Capelle aan den IJssel.\nWynajmij pojemnik na odpady przemysłowe Hendrik-Ido-Ambacht Wynajmij kontener na kółkach Hendrik-Ido-Ambacht\nJakie są stawki za kontener w Hendrik-Ido-Ambacht?\nPo co wynajmować pojemnik na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht?\nNie musisz zwalniać czasu, aby samodzielnie udać się na wysypisko śmieci w Hendrik-Ido-Ambacht, kontener umieścimy w Twojej lokalizacji. Zapobiega to jednej lub więcej podróży do stacji przeładunkowej odpadów Hendrik-Ido-Ambacht.\nJak szybko umieszcza się pojemnik na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht?\nZe względu na tłok nie zawsze jest możliwe postawienie kontenera następnego dnia roboczego, dlatego radzimy wszystkim zamówić zamów pojemnik na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht jak najwcześniej.\nJak długo kontener może pozostać w Hendrik-Ido-Ambacht?\nCzy potrzebuję pozwolenia na kontener w Hendrik-Ido-Ambacht?\nJakiej metody płatności mogę użyć, aby wynająć kontener w Hendrik-Ido-Ambacht?\nCzy mogę wynająć kontener biznesowy w Hendrik-Ido-Ambacht?\nFormaty kontenerów Hendrik-Ido-Ambacht\nW Hendrik-Ido-Ambacht dostępne są różne rozmiary pojemników! Poniżej znajdziesz przegląd wszystkich rozmiarów kontenerów, które dostarczamy.\nPojemniki można napełniać różnymi rodzajami odpadów. Weźmy na przykład gruz, odpady budowlane i rozbiórkowe, odpady ogrodowe i azbest. W zależności od projektu rozbiórki/projektu pracy, który realizujesz, będziesz potrzebować określonego typu kontenera. Wynajmując kontener na odpady w Hendrik-Ido-Ambacht przez Afzetbak.nl, masz jedną rzecz mniej do zmartwienia, my zorganizujemy dla Ciebie instalację, odbiór i recykling kontenera od A do Z.\nLokalizacje w Hendrik-Ido-Ambacht\nW pobliżu Hendrik-Ido-Ambacht mamy kilka lokalizacji, z których dostarczamy, usuwamy i poddajemy recyklingowi pojemniki.


Pożyczka na remont domu lub mieszkania - Sfera Finansów\nSfera Finansów > Poradniki > Pożyczka na remont\nEmil 19 kwietnia 2019, 10:13\nZastanawiasz się nad podjęciem kredytu na remont mieszkania lub pożyczki na remont domu? Nie wiesz, po które z tych rozwiązań sięgnąć? Niestety wśród mnogości ofert dostępnych na polskim rynku finansowym bardzo trudno znaleźć tę najlepszą. Z pomocą w tego typu kłopotach przychodzą eksperci Sfery Finansów! Podpowiedzą Ci, z którego zobowiązania warto obecnie skorzystać.\nNiestety trudna sytuacja gospodarcza oraz rosnące ceny produktów i usług sprawiają, że Polakom bardzo trudno jest odłożyć jakiekolwiek oszczędności. Zbieranie funduszy na prace remontowe często schodzi na dalszy plan wobec wydatków dnia codziennego. Nadprogramowe środki zawsze bardzo szybko się rozchodzą – zazwyczaj na pokrycie różnych niespodziewanych kosztów, takich jak naprawa samochodu. Tymczasem regularne wykonywanie prac remontowych jest niezwykle ważne, nie tylko z estetycznego punktu widzenia. Remont umożliwia dostosowanie domu do własnych potrzeb mieszkaniowych, dzięki czemu żyje się w nim po prostu wygodniej. Rozwiązaniem problemu z brakiem gotówki jest kredyt lub pożyczka na remont mieszkania. Tego typu produkty finansowe zapewniają wygodny dostęp do dodatkowych funduszy, które można wydać na dowolny cel.\nKredyt na remont mieszkania – dlaczego go zaciągamy?\nKredyt na remont mieszkania czy domu bardzo często jest postrzegany jako jedyny sposób na zdobycie środków potrzebnych do sfinansowania tego rodzaju wydatków. Dzięki pozyskanym funduszom można na przykład pokryć koszt zakupu farb, niezbędnych narzędzi czy nowych elementów wyposażenia. Kredyt na remont mieszkania to równie często jedyne źródło gotówki potrzebnej do wynajęcia ekipy specjalistów, którzy wykonają niezbędne prace naprawcze w naszym domu. Nie należy również zapominać, że dodatkowy zastrzyk pieniędzy może pokryć niezbędne koszty administracyjne związane z remontem. Ułatwi między innymi pozyskanie niezbędnych urzędowych zezwoleń, których wymaga na przykład budowa garażu czy balkonu.\nPożyczka na remont – dlaczego jest potrzebna?\nOferta firm pozabankowych to doskonałe rozwiązanie na chwilowy brak gotówki czy przejściowe kłopoty finansowe. Z pomocą chwilówki klient może pokryć niespodziewane wydatki, na przykład koszt naprawy samochodu czy wymiany zepsutej pralki. Pożyczka pozabankowa na remont umożliwia zdobycie finansowania tu i teraz. To właśnie ta szybkość jest jedną z największych zalet takiego rozwiązania.\nPożyczka pozabankowa to doskonałe rozwiązanie w momencie, kiedy prace remontowe są już rozpoczęte, a nam nagle zabraknie pieniędzy. Pożyczki na remont cechuje skrócony proces wnioskowania oraz ograniczona liczba formalności. Dzięki temu gotówkę otrzymujemy błyskawicznie, nierzadko nawet w ciągu godziny od złożenia wniosku. W ten sposób remont nie łapie żadnych przestojów, a prace mogą posuwać się dalej bez żadnych przeszkód.\nKlienci korzystający z tego typu rozwiązań chwalą również prostotę oraz wygodę procesu ubiegania się o dodatkowy zastrzyk gotówki. Wniosek o pożyczkę można wypełnić o każdej porze dnia i nocy w zaciszu własnego domu. Środki natomiast pojawiają się na koncie pożyczkobiorcy zazwyczaj jeszcze tego samego dnia. Tak elastyczny dostęp do dodatkowego finansowania może okazać się niezastąpiony w przypadku przedłużającego się remontu czy nagłych kosztów z nim związanych.\nPożyczki na remont – oferta\nPożyczki pozabankowe oferowane są w szerokim spektrum kwot. Dzięki tego typu produktom finansowym można pozyskać m.in. niewielki zastrzyk gotówki w wysokości kilkuset złotych do załatania dziury w remontowym budżecie. Obecnie firmy pożyczkowe coraz częściej oferują swoim klientom zdecydowanie wyższe sumy, dzięki czemu ich produkty mogą być ciekawą alternatywą dla kredytów bankowych. Z pomocą pożyczkodawców można bowiem pozyskać nawet do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Tego typu suma z pewnością wystarczy na przeprowadzenie generalnego remontu kuchni, sypialni czy łazienki. Ponadto w ofercie polskich pożyczkodawców znajdują się m.in. pożyczki krótkoterminowe na okres od kilku do kilkudziesięciu dni, a także pożyczki ratalne, których spłatę można rozłożyć nawet na kilka lat.\nOgromna rozpiętość kwot i okresów kredytowania pozwala samodzielnie dostosować warunki pożyczki pozabankowej do własnej sytuacji finansowej. W ten sposób wysokość raty zostaje dopasowana do możliwości klienta, a on sam otrzymuje zobowiązanie dokładnie na miarę swoich potrzeb. Takie rozwiązanie pozwala uniknąć problemów ze spłatą pożyczki i oddalić od siebie ryzyko wpadnięcia w spiralę kredytową. Elastyczność w wyborze warunków zobowiązania zapewnia firmom pożyczkowym dużą przewagę nad bankami i sprawia, że w nagłych potrzebach gotówki Polacy coraz częściej zwracają się właśnie do tego typu firm.\nPożyczka na remont czy kredyt?\nRafał Tomkowicz, Redaktor Naczelny\nCzęść osób rozważa skorzystanie z oferty firm pożyczkowych, ponieważ w banku spotkały się z odmową udzielenia dodatkowego finansowania. Banki mają bowiem dużo bardziej rygorystyczne zasady w kwestii przyznawania kredytów na remont domu czy mieszkania niż firmy pożyczkowe. Ich klienci muszą spełniać określone wymogi w zakresie zdolności kredytowej. Firmy pożyczkowe podchodzą do konsumentów dużo bardziej elastycznie. Zobowiązania w niższych kwotach udzielane są nawet na dowód osobisty, dzięki czemu klienci nie muszą się borykać z masą skomplikowanych formalności i wydłużonym czasem oczekiwania na gotówkę.\nPolskie społeczeństwo z rezerwą podchodzi do firm pozabankowych, ponieważ obawia się z ich strony oszustwa. Tymczasem istnieją proste sposoby na sprawdzenie wiarygodności i legalności wybranej firmy pożyczkowej. Jednym z nich jest zwrócenie uwagi na przestrzeganie przez markę Zasad Odpowiedzialnego Pożyczania, co poświadcza Certyfikat Odpowiedzialnego Pożyczkodawcy Loan Magazine. Firmy posiadające ten tytuł działają uczciwie i z troską o kondycję finansową swoich klientów.


zdrowiejestwazne - galeria - obraz ZDR#WN-8248-PIC-246\nOd grudnia 2003 r. Do sierpnia 2005 r. 572 pacjentów z rakiem jelita grubego, u których ekspresja EGFR była wykrywana immunohistochemicznie i którzy byli uprzednio leczeni fluoropirymidyną, irynotekanem i oksaliplatyną lub którzy by...\nTa książka jest kompendium rozdziałów jak to zrobić , z których każdy opisuje szczegóły operacyjne klasycznej procedury neurochirurgicznej wykonywanej przez uznany autorytet w tej dziedzinie. Dla każdego rozdziału dr Wilson wybrał starszego autora, którego nazwa jest powiązana ze społecznością neurochirurgiczną z opisaną szczególną operacją. Ogólnie rzecz biorąc, rozdziały są zwięzłe, ale zawierają wystarczającą...\nJohn Wallace jest 72-letnim mężczyzną z przerzutowym rakiem trzustki. W chwili rozpoznania rak przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych i wątroby. Był leczony paliatywną chemioterapią, ale choroba nadal postępowała. Ostatnio stał się żółt...\nJohn Skinner, dyrektor patologii Memorial, oświadczył, że z powodu planów zakończenia ewakuacji i zamknięcia szpitala o godzinie 17:00, wykonał obchody po całym szpitalu podczas popołudnia września, aby udokumentować wszystkie zgony i upewnić się, że nikogo nie było. pozostawiony. Powiedział, że spotkał się z doktor Pou na siódmym piętrze z pacjentem, który wyglądał na żywy i zaoferował pomoc w ewakuacji pacjenta, ale ...


Pierwsza edycja konkursu POiD Building Awards 2021 | EkspertBudowlany.pl\nRedakcja news Termomodernizacja we właściwej kolejności – nowa akcja Związku POiD\nRedakcja Mieszkanie w Kijowie\nMieszkanie w Kijowie\nCoraz więcej ciekawych projektów mieszkaniowych pojawia się na Ukrainie. Nowe osiedla mają wiele inteligentnych rozwiązań, które pozwalają każdemu właścicielowi zaprojektować swoje mieszkanie zgodnie z...\nCoraz więcej ciekawych projektów mieszkaniowych pojawia się na Ukrainie. Nowe osiedla mają wiele inteligentnych rozwiązań, które pozwalają każdemu właścicielowi zaprojektować swoje mieszkanie zgodnie z indywidualnymi potrzebami. Prezentujemy jeden z takich projektów.\nbudownictwo okna i drzwi budownictwo energooszczędne stolarka okienna automatyka budynkowa stolarka otworowa POiD stolarka budowlana


Tommy Jeans - T-shirt - Białe t-shirty damskie Tommy Jeans, l, bez wzorów, z bawełny, casualowe, bez kołnierzyka, bez ramiączek. W wyprzedaży za 79.90 zł. - T-shirty damskie - Koszulki i topy damskie - Odzież damska - Odzież - Sklep Radio ZET\nLekki T-shirt z kolekcji Tommy Jeans. Model wykonany z cienkiej, elastycznej dzianiny. – Okrągły dekolt. – Cienka, elastyczna dzianina. – Prosty fason. – Długość: 59 cm. – Szerokość pod pachami: 44 cm. – Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Dekolt: okrągły Materiał: bawełna Okazje: casual Skład: 100 % Bawełna ID produktu: 4901-TSD0EG Kod producenta: […]\nodzież answear.com t-shirty damskie tommy jeans t-shirty damskie z okrągłym kołnierzem t-shirty damskie z krótkim rękawem t-shirty damskie ze sklepu answear.com t-shirty damskie bez rękawów białe t-shirty damskie odzież tommy jeans t-shirty damskie bez kołnierzyka t-shirty damskie bez ramiączek


Aktualności - Strona 2 z 11 - Makaron Czaniecki\nAktualności ze świata makaronów\nMakaron od kuchni – czyli o tym jak powstaje Czaniecki Makaron\nNiektórzy nie wyobrażają sobie bez niego życia, dla innych jest jedynie dodatkiem do przygotowywanych dań. Chodzi o makaron, który występuje niemalże pod każdą szerokością geograficzną i przygotowuje się go na niezliczoną liczbę sposobów. Warto wiedzieć, jak wygląda proces jego produkcji, zanim trafi na sklepowe półki a potem na nasz stół.\nAktorka znana głównie z ról w „Ranczo” czy „Miodowe lata”. Zwolenniczka zdrowego trybu życia i dobrej kuchni. Uzależniona od makaronu, który kojarzy jej się z bezpiecznym i szczęśliwym dzieciństwem.\nMakaron może być fit! Sprawdź, jak to zrobić w 5 krokach!\nW odpowiednio zbilansowanej diecie powinno znaleźć się miejsce dla dań z makaronem. Dobrze przygotowane są źródłem cennych składników odżywczych. Zawczasu dają też uczucie sytości. Rozsądne odżywianie z makaronem w menu wcale nie jest takie trudne.\nRuszamy z nową kampanią – ocalamy smaki od zapomnienia!\n1 kwietnia ruszyła nasza nowa kampania: Czaniecki. Tu zaczyna się smak. Zintensyfikowane działania w mediach potrwają do końca miesiąca. Wszystkie kreacje odnoszą się do rodzinnych tradycji, dawnych smaków i wspomnień z dzieciństwa.\nMakaron. Jesteś pewna, że wiesz, jak go ugotować?\nMakaron to produkt, który w menu Polaków obecny jest od zawsze. Króluje na stołach w postaci dań głównych, dodawany jest też do zup, a czasem nawet do deserów!\nAliganza Open Day\nCzanieckie ładnie ułożyły nitki i wpadły na Open Day do showroomu Aliganza w Warszawie, gdzie odbyła się prezentacja kolekcji modowych marek na sezon wiosna-lato 2017.\n54. Rajd Barbórka 2016\nNajbliższa sobota upłynie nam pod znakiem rajdowych emocji. Razem z Grzegorzem Miksą, zawodnikiem Automobilklubu Beskidzkiego, z piskiem opon ruszamy do Warszawy, aby zawalczyć o zwycięstwo podczas 54. Rajdu Barbórka.\nFit makaron na siłowni\nBłonnikowy i pełnoziarnisty wpadły do siłowni i klubów fitness! Od teraz możecie kupić nasze fit makarony tam, gdzie ćwiczycie.\nKarol Bedorf broni tytułu!\nŻarty się skończyły, Czanieckie z pasją wytaczają makaronową artylerię i szykują się do walki! 3.12 zapraszamy Was do oglądania gali KSW 37: Circus of Pain, w której Karol Bedorf po raz czwarty będzie bronił tytułu mistrza w wadze ciężkiej.\nDwa zwycięstwa Jacka!\nDla sportowca jedno zwycięstwo to za mało! Jacek Ratusznik, kulturysta, którego zdrowo dopingujemy w ramach Czanieckich z pasją, właśnie wraca z Aten.


Na jakich zasadach 100 zł do ha - komentarze - Dotacje i dopłaty\nkisiel 2012-04-05 20:15:14\nLiczę na siebie i nie oczekuję od państwa pomocy. Chodziło mi o to żęby nie zafałszowano skali problemu bo według danych oficjalnych w mojej okolicy (lubelskie) nie było tak źle a w rzeczywistości przenice padły w 80 % a rzepak w 40%. Ale urzędnicy i na to znaleźli sposób.\nMax 2012-04-05 20:02:02\nTeraz Komisje? Co to wogóle ma być? Teraz to już wszystko obsiane pszenicą jarą, zostały tylko resztki ozimin po agregacie na wierzchu. Czy oni wiedzą kiedy się sieje? U mnie 100 % poszło do likwidacji.\nukasz 2012-04-05 19:12:00\numiesz liczyc nie rób nic bo i tak nie zarobisz nowa zasada po 89r chyba ze umiesz oszukiwac i kraśc\nlawa 2012-04-05 19:07:31\nStara zasada "umiesz liczyć -licz na siebie"\npawel 2012-04-05 15:21:13\nu mnie dzisiaj byla komisja ,nie robili zadnych problemow ze przesiane juz...\n@kisiel a podpisales protokol?


Przebudowa przejazdu kolejowego i utrudnienia w Kluczewie - Radio Szczecin\nRegion 2020-08-05 06:55 Adam Wosik\nZmiana organizacji ruchu na ulicach podstargardzkiego Kluczewa.\nZ powodu przebudowy przejazdu kolejowego - zamknięty został odcinek od ronda im. Solidarności Rolników Indywidualnych, do ronda im. Honorowych Dawców Krwi. Przez najbliższy tydzień kierowców obowiązywać będą objazdy ulicami: Broniewskiego i Lotników.\nPrace drogowe w tej części Stargardu powinny potrwać do wtorku 11 sierpnia.\n(od 18 września oglądane 8016 razy)\n(od 19 września oglądane 6863 razy)\n(od 18 września oglądane 4868 razy)


CMC Markets zamknie rynek Countdowns dla klientów z Australii | ForexRev.pl®\nStrona Główna > Newsy > CMC Markets zamknie rynek Countdowns dla klientów z Australii\nCMC Markets zamknie rynek Countdowns dla klientów z Australii\nSpółka CMC Markets powiadomiła swoich klientów w Australii, że z końcem bieżącego miesiąca jej platforma handlowa przestanie oferować Countdowns, inwestycję podobną do opcji binarnych. Zgodnie z komunikatem na oficjalnej stronie brokera, produkty Countdowns nie będą dostępne po godz. 17.00 czasu AEST 30 kwietnia 2021.\nJak wyjaśnia CMC Markets, Countdowns pozwalają traderom spekulować, czy cena instrumentu wzrośnie czy spadnie w określonym czasie. Po otwarciu Countdown, stawka jest natychmiast płatna, a odpowiednie potrącenie zostanie dokonane ze środków pieniężnych na wskazanym rachunku. Countdowns zostają zamknięte i rozliczone przez platformę automatycznie po wygaśnięciu instrumentu. Instrumenty te mają zazwyczaj ramy czasowe wynoszące zaledwie 30 sekund i oferują zysk do 90%.\nBroker po raz pierwszy wprowadził tego typu instrumenty w 2015 roku w Wielkiej Brytanii, gdzie są one traktowane jako produkt hazardowy. Decyzja o zaprzestaniu handlu tymi rebrandowanymi opcjami binarnymi w Australii zapadła tuż przed wprowadzeniem zakazu, który zacznie obowiązywać od 3 maja 2021. Australijska Komisja Papierów Wartościowych i Inwestycji (ASIC) wprowadziła go, powołując się na fakt, że 80% klientów detalicznych traci pieniądze na obrocie opcjami binarnymi.


STEINEL Vario Quattro Pro LED 3 000K srebrny | Lampy.pl\nSteinel - 5 lat gwarancji na reflektorki Professional Line\nZ czterema czujnikami - Zewnętrzne światło sufitowe LED Vario Quattro Pro\nZewnętrzne oświetlenie sufitowe Vario Quattro Pro LED umożliwia dokładne określenie strefy detekcji, ponieważ cztery precyzyjne czujniki zostały zainstalowane prawie niewidocznie w okrągłym świetle za satynowaną pokrywą i mogą być regulowane oddzielnie. Każdy czujnik wykrywa zakres 90°, dzięki czemu światło zapewnia 360° zasięg dookoła.\nVario Quattro Pro nadaje się do instalacji na wysokości od 2 do 6 metrów. Oprawa wyposażona jest w pasywny system chłodzenia i charakteryzuje się trwałością, efektywnością energetyczną i ponadczasowym wyglądem.\n- 360° pole detekcji z podkradającą się osłoną\n- Zasięg regulowany od 2 do 8 m w 4 kierunkach (90° każdy)\n- zasięg promieniowy 4 x 4 m, zasięg styczny 16 x 16 m\n- zintegrowany wyłącznik zmierzchowy regulowany w zakresie 2 - 1000 lx\n- Możliwość regulacji czasu trwania oświetlenia w zakresie od 5 sekund do 30 minut.\n- Ciągłe włączanie światła przez 4 godziny\n- Podstawowa funkcja oświetlenia regulowana 10 minut, 30 minut, przez całą noc\n- Odporność na uderzenia IK07, klasa ochrony IP54\n- odpowiednie dla temperatur otoczenia od -20 do 35 °C\nInstrukcja obsługi (11.4 MB)


Dom > Products > Zasilacz 12v 400w\n(Wszystkich 24 Produkty dla Zasilacz 12v 400w)\nZasilacz 12v 400w - producent, fabryka, dostawca z Chin\nJesteśmy wyspecjalizowanymi Zasilacz 12v 400w producentami i dostawcami / fabryką z Chin. Sprzedaż hurtowa Zasilacz 12v 400w o wysokiej jakości w niskiej cenie / taniej, jednej z Zasilacz 12v 400w wiodących marek z Chin, Dongguan Chengliang Electronic Technology Co.,Ltd..\n12V 33.3A 400 W SMPS do taśmy LED\nTag: 12v 400w Smps , 12v 400 w przypadku taśmy Led , Zasilacz 12V 400W\n12V 33.3A 400 W SMPS do oświetlenia taśmy LED . Zwracamy uwagę na wszystkie szczegóły i standardową obsługę, kontynuując udoskonalanie procesu tworzenia doskonałych produktów i usług. Specifications Value Code\nHurtownie Zasilacz 12v 400w z Chin, potrzebna, aby znaleźć tanie Zasilacz 12v 400w tak niskiej cenie, ale wiodących producentów. Wystarczy znaleźć wysokiej jakości marki dniu Zasilacz 12v 400w produkują fabryki, można również informacje zwrotne o tym, co chcesz, zacznij oszczędzać i zapoznania się z naszą Zasilacz 12v 400wMamy'll odpowiedzieć Ci najszybciej.


Sale weselne Warszawa - Katalog stron MegHair\nPrzeglądając Internet, możemy w wielu wypadkach natrafić na bannery reklamowe firm/spółek/korporacji, które organizują różnego typu uroczystości. W tym samym momencie obok znajdzie się banner, na którym są sale weselne Warszawa. W jaki więc sposób wyselekcjonować te najlepsze czy sami damy radę zorganizować tak ważną uroczystość? Nie będziemy pierwszymi, ani ostatnimi, którzy muszą zmierzyć się z tego typu imprezą. By być całkowicie zadowolonymi, warto przejrzeć różnorodne sale weselne Warszawa i dopiero po czasie, na spokojnie, wyselekcjonować tę najlepszą.\nSłowa kluczowe: sale weselne Warszawa\nNasz zespół to grupa kompetentnych i doświadczonych specjalistó...


Hokej.Net - Oferta szkolenia młodzieży w niemieckim Weißwasser\nTesty odbędą się w dniach 08-10.04.2011 na lodowisku w Weißwasser. Zakwaterowanie podczas testów zapewnia niemiecki klub.\nSłowem wstępu, młodzicy (rocznik 96-97, szczególnie poszukiwany bramkarz) i juniorzy młodsi (rocznik 94-95) broniący barw Lausitze Füchse Weißwasser na co dzień występują w Bundeslidze (jest to druga klasa rozgrywek – poziom wyższy, niż w polskich klubach), jednak w planach (2-3lata) jest powrót do DNL, czyli ekstraklasy juniorów, gdzie gra dziesięć najlepszych niemieckich zespołów klubowych.\nPonadto zawodnicy, którzy mają 16-17 lat, stają przed szansą gry w zespole „farmerskim” Lisów Luzyckich seniorów, czyli w klubie Regionalligi - Falken Jonsdorf. Wspomniana drużyna występuje na poziomie zbliżonym do tego, który prezentuje polska 1 liga seniorów. Z kolei najlepsi 18-latkowie będą przymierzani do pierwszego zespołu Lausitzer Füchse Weißwasser, który obecnie gra w 2. Bundeslidze.\nDecydując się na szkolenie młodego hokeisty u naszych zachodnich sąsiadów należałoby kalkulować następujące koszty:\n1) jednorazowa oplata za przyjęcie do klubu wynosi 15 Euro\n2) miesięczna opłata administracyjna (symboliczna kwota za szkolenie i dojazdy na treningi) stanowi 20 Euro lub 22 Euro\n3) opłata roczna za ekwipunek hokejowy wynosi od 400 Euro do 500 Euro\n4) opłata roczna za przejazd kolejami niemieckimi (Deutsche Bahn) z Weißwasseru do Görlitz (Zgorzelca) jest sponsorowana przez przedsiębiorstwo komunikacyjne ODEG (sponsora klubu).\nPrzejazd z Weißwasseru do Zgorzelca zajmuje około 50 minut. Dojście z dworca do szkoły może zająć 15-20 minut.\nŁączny koszt wynosi około 700-750 Euro, co w przeliczniku na polskie złotówki daje kwotę rzędu do 3000 PLN rocznie. Dodatkowym kosztem jest zakwaterowanie oraz wyżywienie. Jeżeli założymy, że zawodnicy będą mieszkać na stancji w Zgorzelcu lub Weißwasser (ceny są podobne), należy się liczyć z kosztem około 100 Euro miesięcznie.\nhockeyfango (2011-03-27 00:56:07)\nmoże P.Zabolotny spróbuje tutaj ?\nTu go jeszcze nie było ,ale w kwietniu na sparingu może Tato załatwi ? Tak jak mecze w 1 lidze ?


Sałatka z polędwiczką wieprzową czyli lunch do pracy\n29 stycznia 2016 24 czerwca 2017 Ulcik\nKupujesz w sklepie sałatkę do pracy ? Od dzisiaj zrób ją sam :)\nPomysł na tą sałatkę powstał szczerze mówiąc, kilkanaście minut temu. Ja mam dzisiaj urlop, więc oczywiście obudziłam się o 5 rano ;) i siedząc tak w kuchni przy mojej ulubionej zielonej herbacie .. zabrałam się za zrobienie sałatki dla J. do pracy. I tak się zaczęło a efekt widzicie na zdjęciu.\nWięcej przepisów na LUNCH DO PRACY\n5 plasterków polędwiczki wieprzowej\n1/4 ząbka czosnku drobno posiekanego\nNa desce rozłożyłam plastry polędwiczki lekko je spłaszczyłam dłonią, posmarowałam je musztardą i posypałam pieprzem oraz chili. Na patelni rozgrzałam olej i masło klarowane. Przełożyłam polędwiczki na patelnię, szybko je obsmażyłam na dużym ogniu,zmniejszyłam ogień, patelnię przykryłam pokrywką i tak polędwiczki się dusiły przez kolejne kilka minut.\nDo pojemnika na lunch włożyłam umytą i wysuszoną mieszankę sałat, pokroiłam pomidorki w ćwiartki i przełożyłam do pojemnika, pokroiłam zieloną cebulkę i dodałam do sałat, całość wymieszałam.\nW małym słoiczku wymieszałam wszystkie składniki sosu. Sos gotowy. Słoiczek dołożę do torby z lunchboxem, więc Jacek poleje sosem sałatkę w momencie gdy będzie zabierał się do jedzenia.\nZ patelni zdjęłam usmażone polędwiczki i lekko je przestudziłam, przełożyłam do pojemnika z sałatką i gotowe.\nCzas .. 15 minut wraz ze smażeniem i przygotowaniem :) A Jacek będzie miał pyszny obiad w pracy :)\nOpublikowany w Dietetyczne przepisy, lunch do pracy, Obiad, Przepisy domowe, Słone, WarzywaTagged chili, czosnek, lunch do pracy, lunch do pracy przepis, lunchbox, masło klarowane, musztarda, oliwa, polędwiczka wieprzowa, przepis na obiad\n3 myśli na temat “Sałatka z polędwiczką wieprzową – lunch do pracy”\nMniam, jak pychotkowo wygląda! :)\nbardzo smaczne połączenie, tylko trochę ten czosnek w sosie mnie przeraża , jako na danie do pracy;)\n18 lutego 2016 o 06:36\ne tam tyle czosnku,to tak jak by go tam nie było ;)