Windows 8 już na 60 milionach komputerów - Archiwum tekstów - forum gram.pl\nMicrosoft ujawnił dotychczasowe wyniki sprzedaży swojego najnowszego systemu operacyjnego, Windows 8. Zainteresowanie kształtuje się na podobnym poziomie jak w przypadku Windowsa 7.\nPrzeczytaj cały tekst "Windows 8 już na 60 milionach komputerów" na gram.pl\nWindows 8 to porażka a nie system operacyjny.\nTyle kopi poszło bo przy każdym kompie nowym jest już wgrany. Kupić kompa bez windowsa 8 to nie taka prosta sprawa...\n"Znakomicie radził sobie Windows Store - od jego uruchomienia liczba aplikacji wzrosła czterokrotnie i już po dwóch miesiącach suma ściągnięć ze sklepu przekroczyła barierę 100 milionów."\nNaprawdę? Skoro aktywnych systemów jest 60 milionów, a suma ściągniętych aplikacji wynosi 100 milionów to....... jeden użytkownik ściągnął 1,4 aplikacji. To raczej porażka, niż suckes.\nDnia 09.01.2013 o 17:23, TuRaSs napisał:\nTyle kopi poszło bo przy każdym kompie nowym jest już wgrany. Kupić kompa bez windowsa\n8 to nie taka prosta sprawa...\nJa tam jak kupowałem dwa razy, to dwa razy nie miałem najmniejszych problemów. Ale za to dostać w sklepie windowsa innego niż ten najnowszy wymagało nie lada wysiłku ;)\nHehe... Sprzedali 60 mln kopii. Ale to nie znaczy, że tyle ludzi ma go w swoich domach. Sporą część tych licencji pewnie kupiły jakieś sieci handlowe i może im towar zalegać. Więc nie ma się czym podniecać. Poza tym czytałem artykuł o porównaniu sprzedaży Visty, 7-ki i 8-ki. Otóż 7-ka deklasuje obydwa, a 8-ka jest zbliżona do Visty.\nTo w ogóle się da? Brat jest nieco obeznany w temacie i on twierdzi, że obecnie nigdzie już się nie dostanie laptopa/kompa bez 8.\nW każdym sklepie komputerowym dostaniesz komputer stacjonarny bez windowsa, jeśli tylko sobie tego zażyczysz. W przypadku laptopów bywa różnie, ale na allegro bez problemu kupisz wybrany model z systemem albo bez.\nNie mam 8, ale widziałem toto i przyznam, że szybko się na niego nie przesiądę :/\nMiałem tego cudaka przez chwilę na pececie i stwierdzam, że w porównaniu z siódemką jest on koszmarny w obsłudze. 7 to system klarowny i przyjemny w użytkowaniu. W 8 MS narzucił zbyt wiele niepotrzebnych rzeczy, które utrudniają tylko życie.\nMicrosoft popatrzył dwa lata temu na będące na szczycie Apple i stwierdził, że to jest ta metoda i chce być w tym samym miejscu. A kiedy dziś Apple leci na pysk, robią dobrą minę do złej gry. Winda jest wciskana wszędzie, a potem chwalenie się pustymi cyferkami. Windows miał być praktyczny, otwarty, stabilny, a nie jakieś hipsterskie fajerwerki. Przypuszczam, że główny dochód z OSów pochodzi od firm, nie klientów indywidualnych i kiedy przez tyle lat firmy budowały infrastruktury na jednym porządku, nie robi się takich cyrków, nie komplikuje się prostych rzeczy i nie wprowadza zmian z zamiarem przypodobania się starbaksowym hipsterom w rurkach. Apple i tak nie pobiją, ale prawdy nie poznamy, bo krawaty od M$ zawsze będą wciskać ściemę i rzucać frazesami bez krzty merytorycznej wartości - aż do czasów publikacji wyników finansowych, gdy czkawką odbije im się wszystko - nie kwestia "czy", tylko "kiedy". Pracownicy w poważnych firmach zarabiają poważną kasę, a nie grają na X-puszkach. W Redmond jeszcze sobie o tym przypomną, oby nie za późno.\nWindows 8 to taka sama kupa jak Vista i 7. Z tym, że teraz to jest dedykowane pod urządzenie dotykowe. Czyli coś gorszego niż normalny target deskopowy. Więc jak oni chcą przekonać ludzi, którzy siedzą ciągle na XP, że zmiana jest konieczna ? Wymuszają to tylko technologią bo niczym innym. Dlatego go away MS.\nMam windows 7 i w ogóle nie widzę sensu przechodzenia z 7 na 8. Poczekam na nowszego windows''a.\nDaję maksymalnie sześć lat i dwa service packi, że ludzie będą ubóstwiać Windows 9, który będzie wyglądał prawie identycznie co Win8. Standard.\nPoplułem monitor ;D\nDnia 09.01.2013 o 18:50, vegost napisał:\nWindows 8 to taka sama kupa jak Vista i 7. Z tym, że teraz to jest dedykowane pod urządzenie\ndotykowe. Czyli coś gorszego niż normalny target deskopowy. Więc jak oni chcą przekonać\nludzi, którzy siedzą ciągle na XP, że zmiana jest konieczna ? Wymuszają to tylko technologią\nbo niczym innym. Dlatego go away MS.\n7 to " kupa "?, mam od ponad roku i nie narzekam, za to XP ro dopiero była kupa ...\nja się tam do 8 nie palę, siódemka i w zupełności wystarczy.\nDnia 09.01.2013 o 20:02, lis_23 napisał:\nZgadza się. Ma problemy z kompatybilnością jak poprzednik i do tego ma mnóstwo nie potrzebnych wodotrysków, które zamulają system i komputer. Nowa seria windowsów idzie w zupełnie złą stronę a wynik jest tak wysoki, bo nie można korzystać z nowszym progsów na starszym systemie. MS o tym bardzo dobrze wiedział, stąd te ograniczenia na XP. Po prostu kasa, kasa i kasa.\nUzywam Windows 8 od momentu jego udostepnienia na windows.com i musze powiedziec ze system dziala rownie dobrze a w czesci wypadkow nawet lepiej niz Windows 7.\nDziala szybciej (ogolnie), uruchamia sie znacznie szybciej od Win7 (tak czysty jak i juz juz po zainstalowaniu wszystkich pierdolek ktorch uzywam), jedyne co moge zarzucic Win8 to to ze nie ktore ustawienia sa bardziej ukryte niz w przypadku Win7.\nNie mam rowniez zadnych problemow z kompatybilnoscia gier ani programow (te oczywiscie czesciowo trzeba bylo zaktualizowac ale to zaden problem) mimo ze lubie czasem pograc starocie.\nJak narazie Windows 8 jest dlamnie sukcesem MS i godnym (w wiekszosci przypadkow) nastepca Windows 7.


Ambasador Magierowski: Polska jedynym państwem Europy, które należycie honoruje Holokaust - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plAmbasador Magierowski: Polska jedynym państwem Europy, które należycie honoruje Holokaust\n02.01.2019, 13:17; Aktualizacja: 02.01.2019, 13:22\nW tekście w dziale opinii Magierowski przypomina, że dwoje izraelskich historyków prof. Havi Dreifuss oraz prof. Daniel Blatman "zaciekle dyskutowało" na łamach "Haareca" o zaakceptowaniu oferty polskiego rządu, by stać się głównym historykiem powstającego Muzeum Getta Warszawskiego.\nDreifuss nie jest "szczególnie entuzjastyczna wobec nominacji" - odnotowuje polski dyplomata. Jej zdaniem Blatman, który objął tę posadę, służy za "listek figowy" polskim władzom, które - w jej ocenie - "próbują zniekształcić historię Holokaustu". "Nie powinno dziwić, drodzy czytelnicy, po której stronie opowiada się polski ambasador w tej gorącej dyskusji" - pisze Magierowski.\nAmbasador wskazuje na paradoks, że gdyby nie decyzja o budowie muzeum, to nie byłoby całej dyskusji. "Polski rząd wybrał jednak uhonorowanie Żydów, którzy próbowali zachować swoją godność podczas tego piekła na ziemi. I zaprosił izraelskich historyków, by wnieśli swoją wiedzę. Kolejny świadomy gest państwa, w którym Żydzi mieszkali przez setki lat i których kultura przepoiła Polskę" - kontynuuje Magierowski.\nW jego ocenie krytyka decyzji Blatmana przez Dreifuss jest "kierowana, przynajmniej częściowo, przez polityczne uprzedzenia, a nie przez ocenę akademickiej zasadności muzeum".\n"Spodziewajmy się, że obawy prof. Dreifuss dotyczące przyszłej roli Muzeum Getta Warszawskiego zostaną rozwiane raczej wcześniej niż później. Jestem przekonany, że nowa instytucja w zrównoważony i profesjonalny sposób obejmie wszystkie odcienie naszej wspólnej historii" - konkluduje Magierowski. (PAP)\nTagi:Żydzi, Holokaust, rząd\nMorawiecki i Michel oddali hołd bohaterom Powstania w Getcie Warszawskim i Powstańcom Warszawskim\nOdważna(2019-01-03 19:58) Zgłoś naruszenie 20\nEWA(2019-01-02 14:53) Zgłoś naruszenie 01\nZamiast Muzeum Getta ma być w końcu Muzeum Historii Polski!!!!!!!


Jasmina- suknie ślubne. Baza firm > Ślub, wesele Tomaszów Mazowiecki. Ogłoszenia i usługi > Ślub, wesele - Polki.pl\nSalon "JASMINA" to bogata oferta sukien ślubnych i wieczorowych w atrakcyjnej cenie. Nasze suknie to modne, oryginalne i ekstrawaganckie wzory. Gwarantujemy miłą atmosferę i profesjonalną pomoc przy doborze odpowiedniego kroju sukni dla każdej przyszłej panny młodej. Zapraszamy na strone internetową oraz do salonu w Tomaszowie Mazowieckim.\nAdres Tomaszów Mazowiecki Szeroka 13 ,\nPodobne - Tomaszów... (3)\nWynajmuję w niskiej cenie fontanny czekoladowe i alkoholowe na wszelkie imprezy...\nTomaszów Mazowiecki S.P\nWynajem i profesjonalna obsługa Drink Barów Chcesz mieć wesele, które zadziwi...\nTomaszów Mazowiecki TOmaszów\nSalon "JASMINA" to bogata oferta sukien ślubnych i wieczorowych w atrakcyjnej cenie....\nTomaszów Mazowiecki Szeroka 13\nZobacz więcej - Ślub, wesele Tomaszów Mazowiecki


Prof. Pałys: Zarządzanie złożonością | Magazyn Kontakt\nWywiad, Maciek Onyszkiewicz i Piotr Tubelewicz\nMACIEK ONYSZKIEWICZ, PIOTR TUBELEWICZ: Każdy student UW musi zaliczyć obowiązkowe praktyki. Tymczasem zdecydowana większość staży oferowanych studentom jest bezpłatna. Oznacza to, że uczelnia wysyła studentów do darmowej pracy, z której zyski czerpie przede wszystkim zatrudniający stażystę pracodawca.\nPROF. MARCIN PAŁYS: Powinniśmy zacząć od odpowiedzi na pytanie, po co są w ogóle staże. Przede wszystkim chodzi o to, żeby zobaczyć, jak wygląda życie poza murami uniwersytetu, gdzie trafi 99 procent absolwentów. Student opuszczający uczelnię nie powinien być zaskoczony ani przestraszony tym, jak ta rzeczywistość wygląda. Problem pojawia się wtedy, gdy staż jest robiony bezrefleksyjnie. Część studentów rzeczywiście idzie na jakąś praktykę, a część załatwia papierek, że taki staż odbyło. Dobrze by było, gdyby przed pójściem na staż student zastanowił się, po co tam idzie i co właściwie chce osiągnąć. Trzeba zrobić taki bilans i na tej podstawie wybierać miejsce praktyk. Pójście na staż gdzieś, gdzie nie można się niczego nauczyć, jest bez sensu. To strata czasu.\nPytanie, czy obowiązkowe, przeważanie bezpłatne staże nie sprzyjają wyzyskowi studentów przez pracodawców, pozostaje aktualne.\nNa pewno zdarzają się staże, które polegają na wykonywaniu prymitywnych i nierozwijających czynności, jak wklepywanie czy kompilowanie danych lub parzenie herbaty. Jednak jeśli na przykład student prawa ma okazję odbyć praktyki w Trybunale Konstytucyjnym oraz uczestniczyć w bardzo ciekawych dyskusjach i sporach prawnych, które są tam rozstrzygane, jest to dla niego realna inwestycja w siebie. Podobnie jeśli inny student dostanie się na staż w CERN i będzie mógł uczestniczyć w poważnych eksperymentach naukowych. Takie staże pozwalają studentowi uczestniczyć w czymś, czego inaczej na pewno by nie doświadczył. Nie można patrzeć na to w kategoriach przepracowanego czasu i należnej zapłaty. W tym wypadku jest to rodzaj inwestycji w swój rozwój i to on jest korzyścią, którą z tego układu wyciąga stażysta.\nPodsumowując: żeby staże w ogóle miały sens, powinny mieć naprawdę charakter edukacyjny i pozwalać studentowi doświadczyć czegoś wartościowego. Tylko że w tym momencie dochodzimy do kwestii masowości. Uczelni, które w swoich programach mają staż, jest bardzo wiele. W samej Warszawie jest dwieście tysięcy studentów. Oznacza to, że około czterdzieści tysięcy osób rocznie musi zaliczyć obowiązkowy staż. Nie ma tylu miejsc, w których można odbyć takie rozwijające praktyki, ani prawdopodobnie nie ma tylu ofert staży płatnych.\nI to prowadzi do patologicznych sytuacji. Sam widziałem ogłoszenie, że firma szuka bezpłatnego stażysty z co najmniej półrocznym doświadczeniem.\nPatologie polegające na wykorzystywaniu przez firmy bezpłatnych staży to efekt uboczny. Sam pomysł obowiązkowego stażu uważam za rozsądny. Tylko że – jak już wspomniałem – jest trudny do zrealizowania i wywołuje też negatywne konsekwencje. Bardzo łatwo go nadużywać, co może prowadzić do takich patologicznych sytuacji jak ta, o której pan mówi.\nPytanie, czy te negatywne konsekwencje nie są na tyle poważne, żeby uznać wymóg realizowania obowiązkowych staży przez studentów za coś niedobrego.\nByłbym ostrożny z wyciąganiem takich wniosków. Sam pomysł nie jest zły. Pytanie, czy można go zrealizować w taki sposób, żeby staże zawsze były dobre, rozsądne i spełniały swoje cele. Zapewne nie. Zawsze pozostaną luki pozwalające firmom wykorzystać darmowego pracownika do wykonywania najprostszych czynności. Pozostaje pytanie o proporcje pomiędzy pozytywnymi i negatywnymi zjawiskami. Nie wiadomo, czy mówimy o głośnych, ale pojedynczych przypadkach, czy o patologii dziejącej się na masową skalę. Tu przydałoby się więcej danych, których niestety nie mamy.\nDyskusja o obowiązkowych stażach prowokuje pytanie o cele, które stawia przed sobą uczelnia. Jaką funkcję powinien spełniać uniwersytet?\nKlasyczne ujęcie mówi o trzech rolach uniwersytetu. Pierwszą jest kształcenie, drugą prowadzenie badań naukowych, a trzecią oddziaływanie na otoczenie, na społeczeństwo i cały otaczający świat.\nA jak rozumie pan to kształcenie przez uniwersytet? Jaki jest jego cel?\nCelów kształcenia jest kilka. Pierwszym jest zdobycie wiedzy i kompetencji. Drugim – umiejętność wykorzystywania tej wiedzy i kompetencji w swoim dalszym życiu zawodowym i społecznym. Trzeci cel dotyczy formowania osobowości. Na uniwersytecie młody człowiek ma okazję spotkać ludzi, którzy dłużej funkcjonują w świecie i często są mistrzami w jakimś obszarze. W tym kontakcie pomiędzy osobami, które się jeszcze rozwijają, a tymi, które mają większe doświadczenie i reprezentują sobą wysokie standardy intelektualne i moralne, następuje proces formowania osobowości. Dzięki temu absolwenci uniwersytetu nie tylko posiadają jakąś wiedzę, ale są też przygotowani do życia w demokratycznym społeczeństwie. Chodzi o to, żeby umieć prowadzić debatę według obowiązujących reguł z poszanowaniem dla różnic w poglądach występujących wewnątrz społeczeństwa.\nCzy jednym z podstawowych zadań uniwersytetu nie powinna być nauka krytycznego myślenia, ciągłego stawiania pytań i wyrażana wątpliwości?\nUniwersytet powstał dawno temu. Jego historia sięga mniej więcej tysiąca lat. Nie powstał dlatego, że ktoś jakoś go zaprojektował i wymyślił mu rolę do zrealizowania. Przez te tysiąc lat rozwijał się, ewoluował i nabierał różnych cech. W związku z tym nie wszyscy postrzegają zadania uniwersytetu dokładnie tak samo. Dla niektórych jest przede wszystkim miejscem, gdzie można uczyć się, zdobywać wiedzę i znaleźć drogę do ułożenia sobie życia w przyszłości. Ci ludzie w tym widzą główną rolę uniwersytetu i nie można mówić, że nie mają racji. Są ludzie, którzy przede wszystkim chcą się rozwijać, nauczyć się spoglądania na sprawy z różnych perspektyw. Dla nich studiowanie jest intelektualną przygodą, a niekoniecznie sposobem zdobycia zawodu. Oni także będą mieli rację. Są wreszcie osoby zainteresowane przede wszystkim badaniami naukowymi w jakiejś specjalistycznej dziedzinie, która je pasjonuje. Chcą jak najwięcej dowiedzieć się na jej temat i posunąć tę wiedzę naprzód… I znów nie oznacza to, że oni nie mają racji. Nie można uwzględnić jednej wizji uniwersytetu i twierdzić, że ma się monopol na prawdę. Wizji uniwersytetu jest wiele i one wszystkie muszą się w nim pomieścić. Uniwersytet to nie przedsiębiorstwo ani urząd, tylko złożony ekosystem, w którym żyje razem wiele organizmów. Kierowanie takim ekosystemem nie przypomina zarządzania firmą, tylko zarządzanie złożonością.\nWydaje się, że te różne wizje uniwersytetu są w konflikcie. Pytanie, czy można je ze sobą pogodzić czy stoją ze sobą w sprzeczności?\nOczywiście na granicach różnych grup składających się na uniwersytecką społeczność będą występowały tarcia. Nie wydaje mi się jednak, że są to tarcia o charakterze fundamentalnym. Te wizje się nie wykluczają. Po prostu w różnych wyobrażeniach uniwersytetu rożnie rozkładają się akcenty. Na przykład na Wydziale Filozofii i Socjologii nacisk będzie położony właśnie na krytyczne myślenie. Dla tych dziedzin to podstawowe narzędzie, które poznaje się na studiach. Podobnie na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki. Są jednak kierunki nastawione raczej na wymiar praktyczny, jak prawo lub zarządzanie. W tych dziedzinach również ważne jest krytyczne myślenie, bo bez niego w żadnej nauce nie byłby możliwy postęp, ale tam akcenty będą rozłożone inaczej. Dlatego nie wydaje mi się, żeby istniała tutaj jakaś fundamentalna sprzeczność między różnymi wizjami, których nie można pogodzić w ramach jednego uniwersytetu.\nWedług badań uniwersytety, również w Polsce, spełniają w społeczeństwie funkcję segregującą. Na uniwersytet idzie elita, by oddzielić się od reszty społeczeństwa. Czy w imię wspomnianej przez pana roli uniwersytetu, polegającej na kształtowaniu środowiska, nie należałoby podjąć wysiłku, by zmienić tę sytuację?\nJakiś czas temu podwoziłem autostopowicza w małej miejscowości koło Zambrowa. Był to młody chłopak, który właśnie kończył szkołę. Pytałem go o plany na przyszłość. Chciałby pójść do jakiejś pomaturalnej szkoły plastycznej w swojej okolicy, oczywiście prywatnej. Pytałem go, czy nie chciałby spróbować swoich sił na ASP w Warszawie, ale się wzbraniał. Nie dlatego, że tego nie dało się zorganizować, ponieważ Zambrów nie jest daleko. On po prostu nie wierzył we własne siły, twierdził, że na pewno się nie dostanie. W takiej sytuacji uczelnie niewiele mogą zrobić. To kandydaci dokonują wyboru, na jakie studia chcieliby pójść, i tam składają papiery.\nByć może jednak można by jakoś ich zachęcać. W Polsce przyznawano kiedyś specjalne punkty za pochodzenie robotnicze lub chłopskie. W USA gwarantuje się miejsca na uczelniach dla osób czarnoskórych dlatego, że jest im trudniej dostać się na uniwersytet.\nJednak dyskusja na ten temat wciąż trwa. Władze każdego stanu samodzielnie podejmują takie decyzje. W niektórych postanowiono wycofać się z affirmative action. Uzasadnienie było takie, że z czasem czarnoskórzy absolwenci miewali mniejsze szanse na znalezienie pracy niż ich biali rówieśnicy właśnie dlatego, że było im łatwiej dostać się na studia, więc panowała opinia, że uzyskany dyplom nie potwierdza ich prawdziwych kompetencji. Z kolei w innych stanach nadal ten system obowiązuje, ponieważ uznano, że wciąż jest konieczny. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania tego problemu, wszystko zależy od okoliczności. Nie wydaje mi się, żeby w Polsce dodatkowe punkty za pochodzenie przy rekrutacji na studia były dobrym rozwiązaniem. My przyjmujemy kandydatów na podstawie matury. Jeśli spojrzymy na to, jakie wyniki są potrzebne, żeby dostać się na UW, okaże się, że to nie są wygórowane kryteria. Przyczyna musi leżeć gdzie indziej.\nProf. Marcin Pałys jest rektorem Uniwersytetu Warszawskiego, profesorem chemii\n“Według badań uniwersytety, również w Polsce, spełniają w społeczeństwie funkcję segregującą” Moim zdaniem, gdyby tak było – to byłoby dobrze (merytokracja zamiast arystokracji, czy innej oligarchii). Ale w Polsce od kilkunastu lat już tak nie jest. Na uniwersytet dostać się jest bardzo łatwo, zwłaszcza na część wydziałów (dość znaczną), bo finansowanie uczelni zbyt mocno zależy od liczby studentów.\nZupełnie nie rozumiem, dlaczego autorzy wywiadu chcieliby tę sytuację jeszcze bardziej zmienić, czyli zlikwidować te resztki roli segregującej uniwersytetu, jakie się jeszcze ostały.


Równo z początkiem lipca otworzymy 25., jubileuszowy, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach. Po przerwie spowodowanej pandemią oraz z okazji zacnej rocznicy postanowiliśmy zrobić gościom, turystom, artystom i mieszkańcom Międzyzdrojów prezent w postaci najdłuższego FG w historii. Nasze wydarzenie obejmie bowiem aż cztery wakacyjne weekendy: 1–3 lipca, 22–24 lipca, 5–7 sierpnia i 26–28 sierpnia.\nBył jednym z najbardziej uhonorowanych polskich reżyserów na świecie. Nagradzany na największych i najważniejszych filmowych festiwalach w Europie, nominowany do Oscara. Krzysztof Kieślowski zmarł 26 lat temu, 13 marca 1996 roku.\n11 marca 1988 roku odbyła się premiera "Krótkiego filmu o zabijaniu" Krzysztofa Kieślowskiego. Obrazu, który został świetnie przyjęty przez krytyków, ale nie przez szeroką publiczność, ponieważ zmuszał do zadania sobie pytania, czy mamy prawo wydawać wyroki śmierci?


Problem z ubezpieczycielem - niskie odszkodowanie § Ubezpieczenia Indywidualne\nProblem z ubezpieczycielem - niskie odszkodowanie\nprzez marcin81 » Pt, 24 paź 2014, 12:15\nNie znalazłem na forum odpowiedzi na mój problem, dlatego piszę tutaj. Czy ktoś z Was wygrał walkę z ubezpieczycielem o wyższe odszkodowanie? Dwa lata temu miałem wypadek samochodowy spowodowany nie z mojej winy, zderzak samochodu został praktycznie zmiażdżony (naprawa kosztowała mnie 11 540zł), zaproponowano mi ubezpieczenie w kwocie 6 tysięcy zł. Odwoływałem się już dwa razy, za każdym razem nie przyniosło to efektu. Czy ktoś miał podobną sytuację i wygrał w sądzie?\nDołączył(a): Pt, 24 paź 2014, 12:07\nRe: Problem z ubezpieczycielem - niskie odszkodowanie\nprzez Dorota84 » Śr, 29 paź 2014, 23:34\nmarcin81 napisał(a): Nie znalazłem na forum odpowiedzi na mój problem, dlatego piszę tutaj. Czy ktoś z Was wygrał walkę z ubezpieczycielem o wyższe odszkodowanie? Dwa lata temu miałem wypadek samochodowy spowodowany nie z mojej winy, zderzak samochodu został praktycznie zmiażdżony (naprawa kosztowała mnie 11 540zł), zaproponowano mi ubezpieczenie w kwocie 6 tysięcy zł. Odwoływałem się już dwa razy, za każdym razem nie przyniosło to efektu. Czy ktoś miał podobną sytuację i wygrał w sądzie?\nNie wiem czy samodzielne staranie się o wypłatę większego odszkodowania przyniesie w Twoim przypadku jakiś efekt, ale w moim przypadku takie odwoływanie nic nie dało. Co prawda u mnie sprawa wyglądała inaczej, ponieważ odszkodowanie dotyczyło wypadku w pracy. A co do Twojej sprawy to polecam zwrócić się o pomoc do jakiejś skutecznej firmy, np. MK-Finanse - http://www.mk-finanse.pl/oferta/odszkodowania/odszkodowanie-za-szkody-rzeczowe/ (korzystałam z ich pomocy). Z tego co się orientuję to musisz przekazać im komplet dokumentów (kosztorys naprawy Twojego samochodu, decyzję zakładu ubezpieczeń, dowód rejestracyjny, a także podpisać pełnomocnictwo i umowę). Życzę powodzenia\nprzez odszkodowaniaPCO » Cz, 31 mar 2016, 09:52\nPytanie na jakiej podstawie były odmowy? Coś więcej na ten temat?\nZaniżone odszkodowanie to niestety częsty przypadek, wręcz norma jeśli chodzi o polski rynek ubezpieczeń. I dlatego dużo osób faktycznie korzysta z pomocy firm zajmujących się reprezentacją klientów w sprawach o odszkodowanie. Możesz zawsze zlecić analizę sprawy. Często jest ona bezpłatna (np. tutaj: http://pco.info.pl/rodzaje-spraw/zanizo ... kodowanie/ )\nAch i pamiętaj, że sprawa w sądzie łączy się z koniecznością pokrycia opłaty od pozwu. Jeśli reprezentuje Cie profesjonalny prawnik zazwyczaj składany jest jednak wniosek o zwolnienie od kosztów procesu.\nprzez elwirk44 » Cz, 9 mar 2017, 12:17\nSkontaktuj się z kancelarią http://prawo-medyczne.com.pl/ przedstaw sprawę i koniecznie próbuj dochodzić swoich praw. Niejednokrotnie było udowodnione, że ubezpieczyciele zaniżają odszkodowania i nie można się na to godzić. Po to mamy instrumenty, również podmioty działające w naszym interesie, aby z ich usług korzystać!\nDołączył(a): Cz, 9 mar 2017, 12:14\nprzez Schalker » So, 22 sty 2005, 22:19\nWt, 25 sty 2005, 14:50\nprzez Irek » Wt, 9 lip 2002, 22:42\nWt, 9 lip 2002, 23:06


Filtr cząstek stałych DPF BMW 1 E87 123d 204 KM\nTurboAutoSerwis > Filtr cząstek stałych – DPF / FAP > Usuwanie filtra cząstek stałych BMW > BMW 1 E87 123d 204 KM\nFiltr cząstek stałych DPF BMW 1 E87 123d 204 KM\nW większości nowoczesnych samochodów typu diesel jest montowany filtr DPF, który ma za zadanie sprzyjać ochronie środowiska. Jak on działa? Filtr cząstek stałych w BMW 1 E87 123d 204 KM przetwarza, podobnie jak ma to miejsce w zwykłym katalizatorze, szkodliwe gazy spalinowe. Oprócz tego wyłapuje on mikrocząsteczki sadzy, jakie powstają podczas prasy silnika i gromadzi je aż do pewnego poziomu, a następnie automatycznie się oczyszcza poprzez wypalenie wspomnianych mikrocząsteczek. Proces ten powinien odbywać się, co kilka tysięcy kilometrów i aby był on możliwy, auto powinno jechać ze stałą prędkością, bez zmiany biegów, za to na wysokich obrotach. Trudno o takie warunki, kiedy auto pokonuje niewielkie dystanse i często stoi w korkach. Konstrukcja większości filtrów jest niedopracowana, co powoduje liczne problemy, a niekiedy nawet uniemożliwia normalną jazdę samochodem. Oprócz tego warto wspomnieć, że niesprawny filtr może znacznie bardziej zaszkodzić środowisku, niż jazda autem, który w ogóle go nie posiada. Dlatego też tak wiele osób decyduje się na usuwanie DPF w BMW 1 E87 123d 204 KM.\nObjawy problemów z filtrem DPF BMW 1 E87 123d 204 KM\nUsuwanie filtra DPF BMW 1 E87 123d 204 KM\nCzyszczenie i regeneracja DPF BMW 1 E87 123d 204 KM\nZaślepienie EGR BMW 1 E87 123d 204 KM\nNerwowa praca silnika na wolnych obrotach i przy niewielkim obciążeniu może świadczyć o niesprawnym zaworze EGR w BMW 1 E87 123d 204 KM, czyli zaworze recyrkulacji spalin. W efekcie zwiększa się spalanie, filtr cząstek stałych zostaje zapchany, a silnik może zostać unieruchomiony. Aby temu zapobiec oferujemy czyszczenie lub wymianę zaworu EGR w BMW 1 E87 123d 204 KM oraz kolektora dolotowego, a na życzenie klienta zaślepiamy zawór EGR, dzięki czemu do kolektora nie dostają się spaliny i nie brudzą całego układu.\nKody błędów układu EGR w BMW 1 E87 123d 204 KM\nKlapy wirowe kolektora w BMW 1 E87 123d 204 KM\nW naszym warsztacie oferujemy kompleksową usługę usunięcia klap wirowych z BMW 1 E87 123d 204 KM. W pierwszej kolejności diagnozujemy stan całego układu klap wirowych. Następnie demontaż kolektora i usuwanie klap. Kolejnym etapem jest dokładne oczyszczanie elementów składowych. Na koniec następuje modyfikacja oprogramowania sterownika. Rekomendujemy prewencyjne usuwanie klap wirowych z BMW 1 E87 123d 204 KM ze względu na niebezpieczeństwo, jakie stwarzają one dla jednostki napędowej. Nie warto czekać do momentu, kiedy koszty będą wielokrotnie większe niż usługa profesjonalnego usunięcia tego elementu. Z pełną odpowiedzialnością jesteśmy w stanie zagwarantować, że skutki tej operacji dla pojazdu oraz jego właściciela są tylko i wyłącznie pozytywne.\nKody błędów niesprawnych klap wirowych w BMW 1 E87 123d 204 KM


Bernhard Jaumann, Żmije z Montesecco | Notatki z lektur\nDziś kolejny kryminał prowincjonalny. Tym razem włoski, a ściślej rzecz biorąc toskański. Właściwie zaś można by powiedzieć, że niemiecko-toskański, bo autor spędza w Montesecco kilka miesięcy w roku. Nie przeszkadza mu to jednak w tym, by naprawdę precyzyjnie odmalować życie małej miejscowości, w której wszyscy się znają. I w której decydują o wszystkim. Możemy się tylko z tego cieszyć, bo Żmije z Montesecco to naprawdę dobra literatura, która dostarcza nie tylko rozrywki, ale także materiału do przemyśleń o ludzkiej kondycji.\nWszystko zaczyna się od powrotu Matteo Vannoniego do domu. Przed laty zabił zdradzającą go żonę, teraz wyszedł z więzienia. Gdy po dwóch dniach ginie od ukąszenia żmiji Giorgio Lucarelli, wszyscy zdają się myśleć, że oto dokonał ostatecznej zemsty. Mateo próbuje udowodnić swej niewinności, a w międzyczasie w wypadku ginie ojciec Lucarelliego. Mieszkańcy wioski są przekonani, że obie sprawy się łączą nie tylko więzami krwi. Zaczynają podejrzewać niemal wszystkich.\nW tej powieści nie sama zbrodnia jest najważniejsza. To przede wszystkim doskonałe studium życia małej społeczności, która decyduje o wszystkim. We współczesnym świecie, odgrodzeni od siebie w wielkich miastach i ich strzeżonych osiedlach, zapomnieliśmy o wspólnotowym życiu, które przez wieki było podstawą ludzkiej egzystencji. Nieprzypadkowo kolejne rozdziały opisane są cytatami z Antygony Sofoklesa. W małej toskańskiej miejscowości również rozgrywa się dramat obowiązku wobec własnych zmarłych a prawem. Tutaj policja nie ma czego szukać, bo mieszkańcy sami podjęli śledztwo. Detektyw jest niepotrzebny, a raczej to wspólnota jest tym detektywem. A także sędzią i katem. Nie może się mylić, bo stoi za nią siła i potęga tradycji.\nMożna się z wymową książki Żmije z Montesecco nie zgadzać, można się nawet oburzać na opis brutalnego samosądu. Nie sposób jednak zaprzeczyć, że jest to książka wspaniała, odkrywająca przed czytelnikiem nieznane lądy ludzkiej aktywności, nieobecne – zdawałoby się – w XXI wieku. I za opisanie tego należy się nisko pokłonić Jaumannowi. Po czym jak najszybciej przeczytać także kolejne dwa tomy tzw. „trylogii toskańskiej”.\nPosted in kryminał and tagged Bernhard Jaumann Żmije z Montesecco, kryminał, kryminał niemiecki, kryminał włoski, recenzje, seria toskańska on 10 marca 2014 by krzysztof mroczko. Dodaj komentarz\n← Adrianna Ewa Stawska, Śmierć w klasztorze\nWspieraj swoją bibliotekę →


Instalacje fotowoltaiczne. Panele fotowoltaiczne Legnica. Greenenerga\n3. Panele fotowoltaiczne Legnica a mieszkanie w bloku.\n4. Odnawialne źródła energii w Legnicy a zanieczyszczenia powietrza.\nLegnica, jedno z najstarszych miast w regionie, jest trzecim co do wielkości miastem na Dolnym Śląsku. Liczy ponad 100 tys. mieszkańców. Stanowi ważne centrum gospodarcze oraz znaczący w skali regionu i kraju ośrodek kulturalny oraz akademicki. Od 1 czerwca 1975r. do 31 grudnia 1998 miasto było stolicą województwa legnickiego. Greenenerga Polska stawia na zieleń i jakość, dlatego oferuje tylko najlepsze panele fotowoltaiczne w Legnicy oraz dofinansowania do fotowoltaiki, dzięki którym dbając o naturę, zadbasz o dobro własnego portfela.\nCzy fotowoltaika Legnica się opłaca?\nMikroinstalacja dachowa Legnica to inwestycja, którą będziesz mógł się cieszyć każdego dnia, również zimą. Wszystko to dzięki temu, że panele fotowoltaiczne w zimniejszym okresie wykorzystują nadwyżkę prądu, która jest magazynowana u dostawcy energii. Tak więc energia ze słońca zasila Twój dom w naturalną i tanią energię nawet, gdy nie świeci słońce.\nPanele fotowoltaiczne Legnica a mieszkanie w bloku\nDębica podzielona jest na 10 osiedli, które są jednostkami pomocniczymi miasta. Znajdziemy tam bloki, które również mogą być zasilane naturalną energią ze słońca. Mikroinstalacja Legnica umieszczona na balkonie może produkować darmowy prąd w Legnicy dla twojego mieszkania, jeśli tylko złożysz odpowiednie dokumenty i uzyskasz zgodę. Nie musisz rezygnować z dobrodziejstw, które oferuje energia ze słońca, ponieważ panele fotowoltaiczne Greenenerga Polska są dostępne dla każdego.\nCiepły dom zimą to podstawa. Niestety, wiąże się to ze zwiększoną emisją szkodliwych paliw stałych, które spalane są w piecach. Alternatywą jest instalacja fotowoltaiczna Legnica, która w zamian oferuje naturalne ogrzewanie na podczerwień. Rozwiązania, dzięki którym poprawimy jakość powietrza to m.in.: ogrzewanie domu z paneli fotowoltaicznych, które oferuje Greenenerga Polska.\nGreenenerga Polska dba o Twój czas, dlatego Klienci, którzy powierzą nam wykonanie instalacji w naszej ofercie mogą znaleźć najtańszy kredyt na panele fotowoltaiczne na rynku lub leasing na fotowoltaikę. Panele fotowoltaiczne na raty to stała cena dopasowana do Twojego budżetu oraz potrzeb.\nZalety fotowoltaiki można zauważyć w każdym aspekcie życia. Jest ekologiczna, ekonomiczna, nowoczesna i dodatkowo bogata w dofinansowania. W ramach naszej działalności znajduje się:\nNaturalnie jaśniejąca Legnica. Bądź eco i razem z nami zmieniaj przyszłość!


Pokoje Gościnne Gdynia ul. Jana Kasprowicza - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nPokoje gościnne Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nznaleziono 23 oferty noclegoweoferty (1 na ul. Jana Kasprowicza oraz 22 w okolicy)\nMapa Gdynia, ul. Jana Kasprowicza Gdynia mapa\nPokoje gościnne w Gdyni ul. Jana Kasprowicza, województwo pomorskie, powiat Gdynia\nPokoje gościnne w miejscowości Gdynia, ul. Jana Kasprowicza. Porównaj możliwość zakwaterowania w Gdyni w zależności od standardu oraz ceny. Gdynia, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Gdyni:\napartamenty Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nwille Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nhotele Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nmieszkania do wynajęcia Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nkwatery prywatne Gdynia ul. Jana Kasprowicza\npensjonaty Gdynia ul. Jana Kasprowicza\nmotele Gdynia ul. Jana Kasprowicza


Wynik wyszukiwania frazy: "sem"\nCentrum Firan proponuje zasłony, firany oraz produkty do ozdoby okien .Z tymi świetnej jakości artykułami uformujesz bezprzykładny klimat swojego lokalu . Markizeta firany nadadzą się wyśmieniciedo do kuchni, a dzięki taśmą do firan umożliwią trwałe przypięcie materiału jakim jest markizeta.Nasz sklep mieści się na ulicy Sanockiej 4w mieście Strzyżów. Skontaktować z Nami się można pod adresem emailsklepcentrumfiran.pllub numerem telefonu17276246. Jeśli marzą Ci sięfantazyjne firany to tutaj znajdziesz je oraz wiele innych produktów. Firany markizeta z gipiurą będą pasowaływspaniale do pokoju dziennego.\nKasy fiskalne WWL\nKASYWWL to firma z wieloletnim doświadczeniem, która nieustannie dostarcza swoim Klientom nie tylko wysokiej jakości urządzenia i kasy fiskalne, ale również zajmuje się kompleksowym serwisem urządzeniem i naprawą pogwarancyjną na terenie Warszawy, Wołomina oraz pobliskich okolic.W naszej ofercie znajdą Państwo kasy fiskalne online, drukarki fiskalne, systemy do zarządzania gastronomią oraz wiele innych produktów, które znajdują zastosowanie w każdej firmie.Dzięki wieloletniemu doświadczeniu nasza firma oferuje wszystkim swoim Klientom najwyższą jakość usług związanych z montażem i serwisem urządzeń, a także ich sprzedażą.


Pomoc dla rodziny po pożarze domu w Janowie - Najnowsze - Gmina Iłów\nPomoc dla rodziny po pożarze domu w Janowie\n3 stycznia w budynku mieszkalnym w Janowie wybuchł pożar, podczas którego jeden z naszych byłych sąsiadów, Mieszkańców Gminy Iłów znacznie ucierpiał. Pomimo szybkich działań Straży Pożarnej, cała rodzina - ojciec, matka i dwoje dzieci - poniosła znaczące straty.\nZwracamy się do Państwa z apelem o wsparcie i pomoc - wszystkich, którzy chcą pomóc prosimy o kontakt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Młodzieszynie, gdzie można otrzymać informacje o potrzebnych rzeczach.\nObecnie najpotrzebniejsze są materiały budowlane i pomoc fachowców, aby rodzina mogła wrócić do domu.\nPytania o szczegółowe potrzeby rodziny prosimy kierować pod numer telefonu 46 816 63 43 bądź 46 816 63 44 gdzie pracownicy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Młodzieszynie udzielą niezbędnych informacji.\nPomóc można również wspierając zbiórkę zorganizowaną na stronie zrzutka.pl - https://zrzutka.pl/z28fgv


Młyn pełen książek - Nidzica\n2016-12-23 07:00:00 (ost. akt: 2016-12-21 17:44:43)\nBył to pokój stanowiący magazyn biblioteczny i jednocześnie pierwszą wizytówkę biblioteki. Przez niego przechodziło się do drugiego pokoju, który spełniał wiele funkcji począwszy od magazynu bibliotecznego na gabinecie kierownika skończywszy. Te zbiory zostały przeniesione z pomieszczeń, które pierwotnie znajdowały się w budynku przy ul. Kościuszki 2. Było to około 3500 woluminów. Stanowiły zasób Biblioteki Powiatowej.\nOkna w tym drugim pokoju wychodziły na południowy zachód i przez to miały tę wielką zaletę, że zawsze przez nie wpadało wiele słońca. Między oknami ustawiony był katalog z 16 szufladkami. Na nim stała duża donica z pięknie wyhodowanym winobluszczem. Wszyscy goście przychodzący do biblioteki zwracali na niego uwagę.\ndługości 4 metrów stanowiły naturalne firanki na oknach, dając tym samym migotliwy cień na książkach ustawionych na półkach. W pokoju stały dwa biurka. Przy jednym z nich zajęłam miejsce 1 kwietnia 1956r.\nCzułam się przy tym trochę nieswojo z wielu powodów. Miałam dopiero 19 lat i siedziałam przy nim jako… kierowniczka. Naprzeciwko mnie, przy drugim biurku, siedziała starsza pani o postawie i wyglądzie księżnej, której pewnego dnia zakomunikowano, że przestaje być kierowniczką z uwagi na swój wiek i brak możliwości jeżdżenia w teren w celu organizacji nowej sieci bibliotecznej w powiecie. Była to pani Maria Ogińska.\nPochodziła z litewskiej książęcej rodziny. Pani Maria przyjęła mnie serdecznie i z wrodzonym taktem. Chociaż ta nowa sytuacja była dla niej mało komfortowa, nie dała mi tego odczuć nawet jednym gestem.\nNazywał mnie tylko “Zosią Samosią”, bo o nic nie pytałam, mimo, że nie miałam pojęcia na czym polega praca w bibliotece. Z panią Marią rozstałyśmy się któregoś dnia po rocznej pracy.\nZachorowała. Nigdy jej nie zobaczyłam. Zmarła w szpitalu po ciężkiej operacji. Na jej miejsce w 1957r. zatrudniona została moja koleżanka szkolna - Maria Przybysz.\nW październiku 1956r. zostałam skierowana na kurs do Ośrodka Kształcenia Bibliotekarzy w Jarocinie. Tam dopiero dowiedziałam się na czym polega praca w bibliotece. Przez 6 tygodni uczyłam się abecadła bibliotecznego i zdałam sobie sprawę z tego, że pracować w bibliotece, to nie tylko mieć nieskrępowany dostęp do książek, ale również mozolna, zupełnie niewidoczna dla czytelnika praca.\nPrzeprowadzka w workach z młyna\nNa wiosnę 1957r. otrzymałam polecenie “spakowania książek”. Miałyśmy opuścić dotychczasowe pomieszczenie. Potrzebne było dla innej działalności Powiatowej Rady Narodowej.\nNie mając innego wyjścia wypożyczyłyśmy z sąsiadującego młyna worki i…tak transportowane książki, przeniesione zostały do pokoju o 33m2 zwalone na stos w budynku ówczesnego Komitetu Powiatowego PZPR przy ul. Kościuszki. W pomieszczeniu tym, razem z Marią Przybysz przebywałyśmy do początku 1959r.\nZ jednego małego pomieszczenia zajmowanego dotychczas, biblioteka rozrosła się do 5 dużych pokoi zlokalizowanych na piętrze i na parterze w Ratuszu w centrum miasta. Na I piętrze w Ratuszu urządzona została czytelnia i klub, na parterze były: magazyn biblioteczny z działem gromadzenia i opracowania zbiorów oraz dwie wypożyczalnie: dla dorosłych i dla dzieci.\nOd tego momentu datuje się nazwa Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Nidzicy. Ulokowanie w takim punkcie biblioteki, zaowocowało wzrostem czytelnictwa i zajęliśmy wówczas pierwsze miejsce w województwie. Stanowiło to 21% w stosunku do mieszkańców miasta.\nW owych czasach biblioteki oceniane były po ilości obsługujących czytelników. Statystyka liczbowa pełniła priorytetową rolę. Zdarzały się więc drobne “pomyłki” w sprawozdaniach z bibliotek gromadzkich. Ich wyłapywanie należało również do naszych obowiązków.\nUsytuowana - jak wspominałam - w centrum miasta biblioteka, szybko nabrała cech ośrodka kulturalnego, do którego wieczorami przychodziło wiele ludzi. Duża czytelnia poza bieżącą prasą i księgozbiorem podręcznym, przyciągała jeszcze ekranem telewizyjnym. Telewizor w ówczesnym czasie stanowił rarytas.\nObok czytelni zorganizowałyśmy klub, którego wystrojem zajęła się plastyczka Olga Samarska. Olga zjawiła się w Nidzicy któregoś dnia i zaofiarowała swoje usługi jako instruktor plastyki dla dzieci i młodzieży.\nZostała życzliwie przyjęta przez miejscowe władze. Koło plastyczne powstało w pomieszczeniach wypożyczalni dla dzieci. Było to dla nas zupełnie normalne. Wystrój plastyczny klubu zaproponowany przez Olgę wywołał trochę zamieszania.\nNa głównej ścianie wymalowała bowiem gołe postacie kobiet wyłaniające się z fal. Kiedy jednak pierwszy szok minął, wieczorami chętnie schodzili się do klubu dorośli (czasem żeby pograć w brydża). Nad wszystkim czuwała nasza kochana Stefania Wojciechowska. Rok później do klubu zostało zakupione pianino. Chętni mogli pobierać naukę gry na pianinie.\nLekcje prowadziła instruktorka pani Jóźków z Działdowa. W klubie prowadzona była działalność wykraczająca poza ramy biblioteki. Mając instrument muzyczny mogliśmy zaprosić pianistę do zorganizowania koncertu, co miało miejsce.\nSpołeczeństwo Nidzicy, w swojej masie nie było zainteresowane taką ekskluzywną rozrywką i przesadą byłoby stwierdzenie, że na taki koncert “naród walił drzwiami i oknami”.\nAle była spora garstka melomanów, dla których słuchanie muzyki Chopina na żywo, wykonywane przez dobrego pianistę było prawdziwą ucztą duchową. Taki koncert połączony z poezją, zaproszeni przeze mnie, przedstawili pianista Maciej Łukaszczyk [uczestnik konkursu chopinowskiego w 1960r. ze swoim kolegą ze Studenckiego Klubu “Stodoła” z Warszawy.\nTen rodzaj pracy w bibliotece, wykraczał daleko poza ramy organizacyjne przypisywane bibliotekarstwu. Ale byłyśmy dumne z tej naszej działalności.\nByła jesień 1961r. Nie było mnie w bibliotece, ponieważ miałam kolejną sesję na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie studiowałam bibliotekoznawstwo. Wróciłam do domu przeziębiona. Kiedy leżałam chora, w domu rozległ się natarczywy dzwonek u drzwi wejściowych.\nKiedy je otworzyłam, zobaczyłam bladą i rozdygotaną, z nierównym oddechem, świadczącym o tym, że musiała biec, moją koleżankę bibliotekarkę Marię Boczkowską (vel Przybysz).\nZadyszana wykrztusiła - pali się! Co? - zapytałam. No cały ratusz - odpowiedziała Maria i dodała przy tym, spalą się nam książki. O tym w jaki sposób znalazłam się na rynku, na środku z płonącym ratuszem, tego już zupełnie potem nie mogłam w pamięci odtworzyć.\nJedno zapamiętałam dokładnie - zupełne odrętwienie, które towarzyszyło mi, kiedy niezdolna do żadnego gestu, stałam i patrzyłam na ogień, na krzątających się ludzi wynoszących rzeczy z budynku. Ratusz w Nidzicy zbudowany w XIX wieku, zniszczony w czasie działań wojennych i następnie odbudowany w latach 1949/50 - nie przedstawia sobą żadnego zabytku.\nCzworokątny z niewielką wieżyczką pośrodku, spełniał wiele funkcji. We wschodnim skrzydle znajdowało się Prezydium Miejskiej Rady Narodowej z Urzędem Stanu Cywilnego, południowo-zachodnim Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna, zachodnim na piętrze Bank Spółdzielczy, a w skrzydle północnym na parterze sklepy i na piętrze sala widowiskowa.\nTeraz cały dach pokrywający ratusz palił się pięknym czerwonym płomieniem, nawet dymu było niewiele - bo ogień trawił wiązania dachowe razem z wieżyczką wykonane z drewna.\nPoruszenie w miasteczku było ogromne. Ludzie chętni do pomocy, uwijali się jak w ukropie, nie bacząc na wodę, którą częstowali ich strażacy, usiłujący bezskutecznie dosięgnąć strumieniami wody z sikawek - palącego się dachu.\nPech chciał, że był to dzień targowy i Bank Spółdzielczy dokonywał wiele obrotów finansowych na rzecz chłopów z okolicznych wiosek. Zamieszanie więc było szczególnie mocne, bo dokumenty bankowe wyrzucane były z pierwszego piętra bezpośrednio na ulicę. Nie wyniosłam żadnej książki z biblioteki. Może to dziwne - ale tak właśnie było.\nKiedy minęło pierwsze odrętwienie i weszłam do budynku, starałam się o zabezpieczenie dokumentów bibliotecznych, które znajdowały się w pokojach na parterze. Sprzęty z klubu i czytelni bibliotecznej, znajdujące się na I piętrze, wynieśli ludzie bardzo szybko.\nPojawiły się samochody, na które składowano w wielkim nieładzie wszystkie przedmioty łącznie z książkami, przewożąc je następnie do tymczasowego pomieszczenia, którym stała się sala konferencyjna w budynku Komitetu Powiatowego PZPR. To dziwne - ale książki z tej biblioteki, po raz drugi już znalazły się w tym budynku i to w okolicznościach wyjątkowych.\nJak dowiedziałam się później, pożar budynku ratusza spowodowali dwaj spawacze, którzy naprawiali rury od centralnego ogrzewania na strychu. Zaprószyli ogień w trocinach, którymi zabezpieczone były rury przed mrozem.\nZnowu pakowałam i rozpakowywałam książki z worków. Tym razem były to worki po ziemniakach. Było w nich pełno takiego charakterystycznego miału po wykopanych ziemniakach. Worki z książkami z sali konferencyjnej Komitetu Powiatowego przetransportowane zostały do tymczasowego pomieszczenia, jakim stała się świetlica w nowej szkole 1000-lecia za torami kolejowymi.\nTam na nowo układałyśmy książki na półkach. Przy ich oczyszczaniu z miału nabawiłam się alergii. Nie wiedziałam początkowo co się stało, kiedy rano obudziłam się zupełnie spuchnięta z czerwoną skórą na całym ciele. Z konieczności musiałam zostawić tę ciężką pracę koleżankom, a sama zająć się jedynie porządkowaniem dokumentacji.\nCała ta tragedia w ratuszu spowodowała przeprowadzenie skontrum całego księgozbioru w bibliotece. Musiałyśmy ustalić czy w wyniku powstałego zamieszania nie zginęły nam książki. Okazało się, że jak na tak wielkie zdarzenie - straty były minimalne. To porządkowanie stanu majątkowego biblioteki, przyśpieszyło moją ostateczną decyzję opuszczenia Nidzicy. Miałam już zapewnioną od 1 lutego 1962r. pracę w Bibliotece Miejskiej w Gdyni.\nNota personalna: Kornelia Pyszkowska w latach 1956-1962 pełniła funkcję Kierownika Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Nidzicy. W tym czasie w bibliotece pracowały: Maria Bogusz - kier. Wypożyczalni dla Dorosłych; Maria Szypulska - kier. Wypożyczalni dla Dzieci; Stefania Wojciechowska - kier. Czytelni i Klubu; Maria Boczkowska (vel Przybysz) kier. Działu Gromadzenia i Opracowania Zbiorów (po moim odejściu kierownik B-ki); Kazimierz Zembrzuski - Instruktor Czytelnictwa.\nTagi: Nidzica biblioteka historia wspomnienie\nwarmiak #2142761 | 87.205.*.* 24 gru 2016 01:21\nKocham Nidzicę mimo, że ponad 40 lat mieszkam w Warszawie. Ten piękny tekst chcę tylko wzbogacić o jedną korektę. Ogińscy to polska szlachta mająca swą siedzibę w II RP zaledwie 40 km od Mińska. Ostatnio "ludzki" kierownik kraju, jak mawia opozycja białoruska podjął decyzję o rekonstrukcji rodowej siedziby Kleofasa Ogińskiego "białoruskiego" kompozytora, autora m.in. "Pożegnania z Ojczyzną",


Kiedy barierki na moście zostaną naprawione? | NYSA INFO - Bądź na bieżąco! Wiadomości, inwestycje, komunikacja, kultura\nHome›Wiadomości›Kiedy barierki na moście zostaną naprawione?\nNa moście przy ulicy Prudnickiej wciąż straszą zniszczone barierki. Jest to efekt wypadku do jakiego doszło w nocy 6 czerwca.\nOd tych wydarzeń mijają już w zasadzie 2 miesiące, a barierki są obecnie tylko zabezpieczone. Dlaczego tak mała sprawa nie została “załatwiona od ręki”? Jak się okazuje sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. Z pytaniem o termin montażu nowych barierek zwróciliśmy się do Starostwa Powiatowego.\nWydział Drogownictwa Starostwa Powiatowego w Nysie informuje, że dostęp na rynku do nowych barier ochronnych, o parametrach takich samych jak te, które uległy uszkodzeniu na ul. Prudnickiej w Nysie, był utrudniony. W chwili obecnej Powiat Nyski zlecił wykonanie barier bezpośrednio u producenta. Przewidywany termin realizacji nowych barier do 21 sierpnia br., natomiast przewidywany termin ich montażu do dnia 31 sierpnia br.


Ima Dana, Belgrad - recenzje restauracji - TripAdvisor\nBelgrad — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Ima Dana\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Belgrad Atrakcje w pobliżu obiektu Ima Dana\nEuropa Serbia Belgrad Belgrad Restauracje Ima Dana\nNr 283 wśród 1 080 Restauracje w lokalizacji Belgrad $$ - $$$\nEuropejska, Grill/rożen, Wschodnioeuropejska 38 Skadarska Street, Belgrad, Serbia+381 11 7234422Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,0 Liczba recenzji: 62Doskonałe30%B. dobre39%Średnie22%Złe3%Okropne6%Teraz otwarteN - So11:00 - 01:00Wszystkie godziny KUCHNIE Europejska, Grill/rożen, Wschodnioeuropejska, Środkowoeuropejska CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 38 Skadarska Street, Belgrad, SerbiaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest bar?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na spotkanie biznesowe?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji panuje romantyczna atmosfera?Tak Nie Nie wiem Czy jest to wschodnioeuropejska restauracja? Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe3B. dobre4Średnie4Złe0Okropne1Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (12)angielski (31)rosyjski (11)Więcej języków Język polski (12)angielski (31)rosyjski (11)włoski (4)francuski (3)grecki (3)hiszpański (3)niemiecki (3)serbski (2)duński (1)\nMarcin K31Zrecenzowano 28 marca 2017 z urządzeń przenośnych Wspaniała sobotnia kolacja To był początek wspaniałej Belgradzkiej nocy. Do wejścia do lokalu zachęciła nas przesympatyczna pani i choć konkurencja w około była ogromna to nie żałowaliśmy. Zamówiliśmy klasyczny zestaw zupę wołową teleca corba, cevapcici, warkocz, sałatkę szopską i śliwowicę. Wszystko podane w odpowiednim czasie oczywiscie najpierw śliwowica...Więcej1 Dziękujemy, Marcin K Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieandrej kLublana, Słowenia21240Zrecenzowano 21 marca 2017 Dobra restauracjaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.Autorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Osoblje I, Menadžer za odnose sa gostima, Ima DanaOdpowiedź udzielona 26 kwietnia 2017Tłumaczenie Google Więcej\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLovetotravelmore8987Zrecenzowano 2 listopada 2016 z urządzeń przenośnych Niesamowita atmosfera. Naprawdę autentyczne z muzyką na żywo.WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMarina PBelgrad, Serbia2810Zrecenzowano 18 czerwca 2016 Powinien być stare artystyczne restauracjaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRuben S42Zrecenzowano 29 maja 2016 z urządzeń przenośnych IdealneJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCeca17Belgrade6926Zrecenzowano 29 marca 2016 Kolejne średnie restauracja w SkadarlijaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMarusa NTrebnje, Słowenia1810Zrecenzowano 27 marca 2016 z urządzeń przenośnych Ładny konsumowaneJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAnuuschkaLublin21584Zrecenzowano 26 marca 2016 Tradycyjne dania kuchni Serbski z muzyką na żywoWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieErol I174Zrecenzowano 1 lutego 2016 z urządzeń przenośnych SpokojnieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMaja K46Zrecenzowano 15 czerwca 2014 z urządzeń przenośnych Niegrzeczna kelnerówJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeKuca VelikanaLiczba recenzji: 277 w odległości 0,02 km The Two Deer RestaurantLiczba recenzji: 487 w odległości 0,07 km Tri SesiraLiczba recenzji: 1 261 w odległości 0,03 km Restoran Dva JelenaLiczba recenzji: 202 w odległości 0,05 km Pobliskie atrakcjeSkadarlijaLiczba recenzji: 2 039 w odległości 0,06 km National TheatreLiczba recenzji: 118 w odległości 0,31 km Cukur FountainLiczba recenzji: 9 w odległości 0,3 km Church of St. Alexander NevskyLiczba recenzji: 5 w odległości 0,28 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Ima Dana.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\nEuropejska, Grill/rożen, Wschodnioeuropejska, Środkowoeuropejska\nDostęp dla niepełnosprawnych, Rezerwacje, Ogródek, Miejsca siedzące, Obsługa kelnerska, Alkohol, Bar, Płatność kartami American Express, Płatność kartami Mastercard, Płatność kartami Visa, Płatność cyfrowa, Bezpłatna sieć Wi-Fi\n38 Skadarska Street, Belgrad, Serbia Lokalizacja:


Co ubrać na wigilię w pracy - dyskusja | Zapytaj o Modę\nJak się ubrać na wigilię firmową z pracy?\nMoże wyda się wam to śmieszne, ale mam pewien mały kłopot. W tamtym roku rozpoczęłam nową pracę, zbliżają się święta i z tej okazji w mojej firmie szykuje się impreza. Może powiecie mi co ubrać na wigilię firmową, bo jeszcze nigdy wcześniej nie byłam na takiej imprezie, a przecież chcę tam dobrze wyglądać. Nie chcę też oczywiście przesadzić i wyglądać zbyt elegancko albo z drugiej strony zbyt luźnie. To dla mnie ważne, bo jestem tam najmłodsza stażem, a inni mają go już o wiele więcej. Jeśli macie jakieś pomysły, to napiszcie mi co założyć na spotkanie opłatkowe, będę wdzięczna za wszelkie pomysły, może macie takie doświadczenia.\nListopad 5, 2012 at 6:43 pm by admin\nCategory: Inne okazje\nTags: co założyć na spotkanie opłatkowe, jak się ubrać na wigilę firmową, stylizacja na wigilię firmową, ubrania na wigilię w pracy\n2 Comments - “Jak się ubrać na wigilię firmową z pracy?”\nKarinka wrote on Listopad 10, 2012 at 11:05 pm\nJeżeli o mnie chodzi, to uważam, że niezła byłaby mała czarna sukienka, bo to po pierwsze coś niezwykle eleganckiego, a po drugie świetnie się w tym wygląda i dodatkowo można równie dobrze być w czymś takim na swobodnej imprezie. Można do czegoś takiego dodać jeszcze białą koszulę z guzikami, to także rzecz, którą każda kobieta powinna mieć w swojej szafie.\nGomezz wrote on Listopad 17, 2012 at 7:21 pm\nTo wcale nie jest prosta sprawa, zgadzam się z tym całkowicie. Jeśli ktoś założy ubranie na wigilię firmową, które będzie zbyt wyzywające, a impreza okaże się grzeczna, to od razu pojawią się niewybredne komentarze mało życzliwych osób. Jeśli z kolei założy się coś, co będzie zbyt zachowawcze, to w takiej sytuacji z kolei można wiele stracić na wizerunku, jeśli inni wystroją się znacznie bardziej. Ja zastanawiam się nad jakąś sukienką koktajlową w stonowanej kolorystyce.


Złoty bez większych zmian, ciekawe posiedzenie RPP - Wiadomości - rynek walutowy, forex - Komentarze walutowe - - Waluty.com\nNowy Jork (USA) 14:58:16 -6h\nTokio (Japonia) 04:58:16 +8h\nSydney (Australia) 05:58:16 +9h\nLondyn (Anglia) 19:58:16 -1h\nwaluty.com.pl » Wiadomości - rynek walutowy, forex » Komentarze walutowe » Złoty bez większych zmian, ciekawe posiedzenie RPP\nZłoty bez większych zmian, ciekawe posiedzenie RPP\n06.12.2018 08:03 czwartek\nCzwartkowy, poranny handel na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian na głównych parach oraz na wycenie PLN. Złoty kwotowany jest następująco: 4,2851 PLN za euro, 3,7760 PLN wobec dolara amerykańskiego,3,7902 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,7998 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,074% w przypadku obligacji 10-letnich.\nOstatnie godziny obrotu na rynku FX nie przyniosły istotniejszych zmian, m.in. z uwagi na dzień wolny od handlu w USA. Oczywiście rynek walutowy działał bez zakłóceń, niemniej dało się odczuć spadek aktywności inwestorów, czego wynikiem był lekki spadek płynności na EUR/USD i ruch kursu do ok. 1,1310 USD. Na szerokim rynku inwestorzy przyglądają się wskazywanemu wczoraj odwróceniu krzywej rentowności długu USA.\nSam w sobie ruch jest pewnego rodzaju ewenementem, a jego znaczenie powiązać można m.in\n. z oczekiwaniami co do polityki FED lub też perspektyw amerykańskiej gospodarki. Niemniej w obydwu przypadkach wskazana jest ostrożność i podbicie nerwowości wśród inwestorów nie może dziwić. Lokalnie zakończyło się dość ciekawe posiedzenie RPP. Ponownie decyzja ogłoszona została dość późno (13:45) co wskazuje na ożywioną dyskusję wśród członków Rady.\nDodatkowo przed samym posiedzeniem pojawiły się kontrowersje dot. udziału prasy, a podczas konferencji niejasne odniesienia co do historycznej zmiany ratingu. W szerszym ujęciu perspektywy polityki monetarnej nie zostały jednak zmienione – podtrzymany został scenariusz wait'n'see z docelowym utrzymaniem stóp w 2019r. Co ciekawe prezes NBP zakłada spowolnienie wzrostu oraz podbicie inflacji w ramach celu NBP (część rynku zakłada, iż wskaźnik ten będzie wyżej). Czekamy więc na projekcje makro w marcu 19', chociaż w dalszym ciągu wydaje się mało prawdopodobnym, aby RPP zdecydowała się na podwyżki przed EBC.\nW trakcie dzisiejszej sesji brak jest istotniejszych publikacji makroekonomicznych z kraju. Na szerokim rynku będzie to dzień z publikacjami z USA, tym bardziej data części wskazań została przesunięta z wczoraj. Dziś poznamy m.in. raport ADP, raport Challengera, wnioski o zasiłek, zamówienia na dobra trwałe czy raport PMI/ISM dla usług.\nZ rynkowego punktu widzenia wydarzenia ostatnich godzin nie zmieniły układów technicznych wokół PLN – w dalszym ciągu obowiązującym schematem jest konsolidacja w szerszych zakresach. EUR/PLN podbił do okolic 4,28 PLN oddalając się od strefy wsparcia na 4,2450-4,26 PLN.


Świecznica rozgałęziona – Encyklopedia Warmii i Mazur\n(Pers.: Fr.) Doty\nOwocnik świecznicy rozgałęzionej.\nGatunek świecznica rozgałęziona\nŚwiecznica rozgałęziona (Clavicorona pyxidata (Pers.: Fr.) Doty); świecznik rozgałęziony – gatunek grzyba wielkoowocnikowego z rodziny szyszkolubkowatych (Auriscalpiaceae), rzędu gołąbkowców (Russulales).\nŚwiecznica rozgałęziona tworzy bladocieliste do beżowych, czasami z wiekiem ciemniejące, silnie rozgałęzione (kandelabrowate) owocniki o wysokości 4–12 cm. Gałązki owocnika złożone z 4–6 gęsto ustawionych odcinków (pięter) są zawsze wzniesione. Najwyższe rozgałęzienia zakończone są charakterystycznymi kieliszkowatymi rozszerzeniami, na brzegach których występują liczne wyrostki osiągające do 8 mm długości. Pojedyncze owocniki zrośnięte są u podstawy białą grzybnią. Miąższ owocnika jest białawożółtawy, elastyczny, po potarciu brązowiejący, zapach jest niewyraźny, smak nieznacznie gorzkawy.\nŚwiecznica rozgałęziona to grzyb o dość charakterystycznym pokroju owocnika. Najbardziej zbliżony jest do gatunków z rodzaju koralówka (Ramaria), może być mylony np. z koralówką sztywną (= gałęziak zbity) (R. stricta), występującą na podobnym podłożu.\nŚwiecznica rozgałęziona jest gatunkiem rozpowszechnionym na półkuli północnej, znanym od Japonii po Stany Zjednoczone i Kanadę. Jest taksonem charakterystycznym dla strefy umiarkowanej, ale notowana była również w strefie borealnej oraz subtropikalnej, zarówno północnej, jak i południowej półkuli.\nW Polsce jest to grzyb stosunkowo rzadki, znany głównie z południowej i południowo-wschodniej części kraju. Niedawno z północno-wschodniej części kraju podano opisy licznych nowych stanowisk tego gatunku, co wskazuje, że w wielu regionach jest to grzyb prawdopodobnie częstszy, niż to dotychczas dokumentowano.\nNa obszarze całego zasięgu występowania świecznica rozgałęziona jest uznawana za gatunek rzadki lub bardzo rzadki, stąd jej obecność na wielu regionalnych czerwonych listach. W Polsce gatunek ten posiada obecnie status "narażony na wymarcie" – V . W Norwegii i Szwecji jest gatunkiem bliskim zagrożenia – NT, w Szwajcarii narażonym na wymarcie – V , w Bułgarii krytycznie zagrożonym – CR, a w Wielkiej Brytanii uznano go za wymarły – Ex.\nOwocniki świecznicy rozgałęzionej pojawiają się późnym latem i jesienią. Jest to grzyb saprotroficzny, dotychczas w Polsce odnotowywany na martwym drewnie drzew liściastych – wierzby, topoli osiki i olszy, rzadziej szpilkowych – sosny i świerka. Zasiedla murszejące pniaki i leżące, zwykle pozbawione kory kłody. Jako gatunek leśny występuje w różnych typach lasów liściastych oraz w borach mieszanych, rzadziej w borach sosnowych. Znane są notowania tego taksonu z kompleksów leśnych położonych na obszarach miejskich, m.in. Lublina i Szczecina. W Szwecji świecznica rozgałęziona ma rangę gatunku wskaźnikowego, charakterystycznego dla starych lasów obfitujących w rozkładające się martwe drewno, co jest jedną z cech lasów naturalnych (pierwotnych).\nNa Warmii i Mazurach świecznica rozgałęziona została odnotowana m.in. w lasach Nadleśnictwia Kudypy (w tym na obszarze Arboretum), w Mazurskim Parku Krajobrazowym oraz w rezerwatach przyrody Las Warmiński i Koniuszanka II.\nŚwiecznica rozgałęziona jest grzybem wyjątkowo dobrze poznanym, zarówno na poziomie molekularnym, jak i pod względem biochemicznym. Jej owocniki są zazwyczaj uznawane za niejadalne, zawierają jednak substancje potencjalnie lecznicze. Owocniki świecznicy mogą na przykład stanowić źródło naturalnych antybiotyków, a substancje w nich zawarte mogą mieć zastosowanie w leczeniu choroby Alzheimera.\npl.wikipedia.org, Świecznica rozgałęziona [21.05.2014]\nKubiak Dariusz, Stwierdzenia rzadkiego grzyba wielkoowocnikowego świecznicy rozgałęzionej Clavicorona pyxidata w północno-wschodniej Polsce, "Chrońmy Przyrodę Ojczystą" 2011, nr 67(1), s. 84–88.\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 19:27, 14 mar 2015.\nTę stronę obejrzano 2177 razy.


Ulica Muzyczna: Rodzice i uczniowie toną w błocie - Lublin24.pl - Najszybszy portal w mieście\ndodane: 29-02-2016 12:50 | wyświetleń: 1130\nPrzy dojeździe do bramy Szkoły Muzycznej miał być utwardzony dojazd. A jest błoto i są kałuże - denerwuje się pani Hanna.\nfot. Magdalena Plewka\nWszędzie wokół błoto, nie można nigdzie zaparkować - komentuje pani Hanna (na zdjęciu), mama 8 letniej, uczennicy III klasy Szkoły Muzycznej. - Wszystkie nuty wpadły nam w błoto, musiałyśmy je czyścić i córka jest już spóźniona.\nDziś ruszył kolejny etap prac przy wydłużeniu ul. Muzycznej do stadionu. Do szkoły muzycznej dojedziemy tylko od ulicy Szczerbowskiego. Zakaz ruchu i postoju obowiązuje od skrzyżowania z Głęboką, Narutowicza i Nadbystrzycką do rzeki.\nRodzice odwożący dzieci szkoły mogą wjechać w ulicę Szczerbowskiego od al. Piłsudskiego lub przez ul. Ochotniczą od strony ul. Narutowicza. Bez zmian pozostaje wyjazd z ul. Szczerbowskiego w prawo w al. Piłsudskiego i przez ul. Strażacką w ul. Narutowicza.\nNa stan ulicy Muzycznej narzekają również pracownicy Zespołu Szkół Plastycznych. Pani Elżbieta, nauczycielka w „Plastyku” mówi: Mam nadzieję, ta sytuacja się poprawi. Wiedziałam, że roboty zaczynają się dzisiaj, ale nie sadziłam, że będzie aż tak duże zamieszanie.\n- Najważniejsze jest bezpieczeństwo uczniów - mówi dyrektor Szkoły Muzycznej, Elwira Śliwkiewicz–Cisek. - Nasza szkoła to podstawówka, gimnazjum i liceum w jednym, razem 530 uczniów. Większość podopiecznych dojeżdża do szkoły z instrumentami, nie możemy pozwolić sobie na jakikolwiek dyskomfort. Dzisiaj jest ładna pogoda, a co będzie, jak się popsuje... Jutro będziemy rozmawiać z inwestorem - dodaje.\nJak informuje Karol Kieliszek z biura prasowego ratusza, dojazd do szkoły jest zapewniony i rodzice mogą odwozić dzieci pod szkołę. - Skoro jest budowa, to nie będzie idealnie czysto - dodaje.


Wykorzystaj sztuczną inteligencję w biznesie - Konkurs! - NowyMarketing\nWykorzystaj sztuczną inteligencję w biznesie - Konkurs!\nW związku z naszym patronatem nad Akademią Marketingu przygotowaliśmy dla Was konkurs! Do wygrania jest pięć wejściówek na konferencję w całości poświęconą tematowi wykorzystania potencjału sztucznej inteligencji w działalności biznesowej.\nJak zgarnąć wejściówkę?\nWystarczy odpowiedzieć na pytanie: "Co uważasz za najbardziej pomysłowe wykorzystanie AI w biznesie?" - Możecie zaproponować wykorzystanie jeszcze nieistniejącej technologii!\nSwoje propozycje wysyłajcie na adres [email protected], w tytule wiadomości wpisując "AI - konkurs". Deadline to 25 marca br.\nZ nadesłanych odpowiedzi wybierzemy 5 najciekawszych, a autorów nagrodzimy wejściówkami.\nJeśli będziesz z nami podczas konferencji, która odbędzie się 29 marca w Krakowskim Parku Technologicznym, dowiesz się, czym jest deep learning oraz machine learning, jak będzie wyglądać reklama w Google w dobie automatyzacji, czy internetowe boty zdobędą dla Twojej firmy nowych klientów, jak automatyzacja marketingu tworzy nowe źródła przychodów?\nWięcej informacji o konferencji przeczytasz → tutaj!


Promocja książki o Słupsku jakiej jeszcze nie było\nKsiążka „Lotnictwo w Słupsku 1912-1945” młodego słupszczanina Mateusza Kabatka jest już gotowa i pojawi się w sprzedaży w tym tygodniu. Na czwartek 10 marca planowane jest w spotkanie promujące publikację w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Słupsku.\nWszyscy zainteresowani słupskim lotnictwem oraz historią regionu powinni wziąć udział spotkaniu promującym nowo wydaną książkę pt. „Lotnictwo w Słupsku 1912-1945”. W jego trakcie rozmowę z autorem – Mateuszem Kabatkiem – przeprowadzi dr Bronisław Nowak, były pilot 28. Słupskiego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego. Spotkanie odbędzie się w czwartek 10 marca o godzinie 18.00 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Słupsku (ul. Grodzka 3). Wstęp jest wolny.\nKsiążkę można już zamawiać drogą elektroniczną. Zgodnie z obietnicą, Wydawnictwo Stratus przygotowało specjalny rabat dla Przyjaciół 28. splm. Po wejściu na stronę sklepu internetowego (http://stratusbooks.com.pl/sklep/index.php?p222), w polu „Kod rabatowy” należy wkleić kod FloggerFan2016 Po dodaniu książki do koszyka, jej cena zostanie obniżona do 69,52 zł (wysyłka każdego zamówienia, dla przedpłat – GRATIS!).\nLotnictwo w Słupsku 1912-1945 : Wydawnictwo Stratus s.c. Opisuje niezbadane dotąd zagadnienie powstania i działania lotnictwa od początku aż do opuszczenia Słupska przez Niemców. Takiej publikacji jeszcze nie było.\n– Zostały w niej przedstawione zagadnienia związane z budową i funkcjonowaniem wojskowej stacji lotniczej w okresie I wojny światowej, rozwojem lotnictwa sportowego oraz komunikacyjnego podczas dwudziestolecia międzywojennego, a także z działaniami jednostek Luftwaffe, stacjonujących na lotniskach Stolp-West oraz Stolp-Reitz w latach 1936 – 1945 – tłumaczy Mateusz Kabatek, autor książki.


Robótkowe klimaty: Robótki w podróży...wreszcie zaczęłam\nZgłaszając się do zabawy Robótki w podróży 2010 nie sądziłam, ze tyle myślenia przy tym mnie czeka.\nO ile kwestia tego co to ma być zapadła szybko - torba hafciarska tak już z wyborem haftu na nią było jakoś pod górkę.\nNajpierw miał być klematis MTSA, ale jakoś po wyszyciu kawałka zrezygnowałam z tego pomysłu.\nWięc szukałam dalej i dalej, a to czego szukałam leżało sobie grzecznie na półeczce wśród gazetek robótkowych.\nKiedy zabrałam się za ich przeglądanie natknęłam się na allium\nW tym wzorze podobało mi się w zasadzie wszystko...kolor, wzór (czosnek ozdobny to jeden z moich ulubionych kwiatów), wielkość i ilość krzyżyków.\nJednym był zakup mulin color variations, których w moich okolicach nie uświadczysz, ale ten rozwiązał się sam, jak tylko pogrzebałam dokładniej w komódce z niteczkami ;o)\nDrugim było coś co nie dawało mi spokoju a w opisie do wzoru nosiło nazwę "dress net"...\nŻaden słownik nie chciał mi tego przetłumaczyć, więc w rozpaczy udałam się w kierunku e-baya..skoro coś takiego jest to może tam znajdę.\nPo wpisaniu hasła moim oczom ukazało się coś na kształt naszego tiulu.\nNiewiele myśląc, udałam się do najbliższego mnie sklepu pt. "OBI" i o dziwo udało mi się nabyć dwa kolorki jakich potrzebowałam - niebieski i fioletowy.\nMogłam zatem usiąść do haftu.\nOwocem dwóch wieczorów jest jeden kwiatostan\nJeżeli chodzi o haftowanie na tiulu to trzeba się przyzwyczaić...po parunastu krzyżykach jakoś idzie ;o)\nMyślę, że jeszcze nie raz wrócę do tego sposobu na częściowe podkolorowanie tła.\nAutor: Kinia o 20:23\nCudo!!!!!!!!!!!!! Kolorki super i nie wiedziałam,że tak wyglada czosnek, myślałam, że to dmuchawce:P\n28 lipca 2010 20:37\ncudowny haft!!! Przepiekny!!! i wspaniały pomysł z haftem na tiulu, chyba w życiu bym nie wpadła na cos takiego.\nprzepiękny ten haft! i pomysł z tiulem bomba! czekam na gotową torbę:-)\n28 lipca 2010 20:46\nslicznie wyszlo ,tez sie zastanawialam nad tym wzorem , moze za jakis czas bo teraz to zawalona jestem innymi haftami:))\na jak tam Taj Mahal???\n28 lipca 2010 20:49\nNo super to wychodzi. Ale czekaj ja dobrze rozumiem - kwiatostan wyszywasz na tulu?? Ale kierując się oczkami tiulu czy kanwy?? Efekt jest super\nMadziula kieruję się oczkami kanwy tiul tylko robi tło dla kwiatostanów...lenistwo ;)bo można by to było zrobić półkrzyzykami jedną nitką, ale efekt chyba nie byłby taki ciekawy :)\n28 lipca 2010 21:51\nślicznie wygląda a wyszywanie z tiulem to pierwszy raz słyszę że tak można, ale człowiek uczy się całe życie. POozdrawiam.\n28 lipca 2010 23:14\nZ tym tiulem mnie zaintrygowałaś :-)\n29 lipca 2010 07:41\n29 lipca 2010 08:24\nKiniu, Ty jak zawsze mnie niesamowicie zadziwiasz! O takich rzeczach jak tu piszesz, to ja w życiu nie słyszałam! Ale efekt jest wspaniały! Cudny haft Ci wyszedł, a teraz czekam na jego wykorzystanie:)\nŚlicznie dziękuję za kartkę z wakacji:)\n29 lipca 2010 11:01\nniesamowite - a jak się ten tiul obcina potem? wg zarysu haftu?? i nie będzie się strzępić?\n29 lipca 2010 11:02\nWspaniały haft:) pomysł z tiulem rewelacyjny, muszę spróbować:)\n29 lipca 2010 12:21\nYenulka - tak, haft obcinasz potem mniej więcej według zarysu jaki kształt chcesz uzyskać. Tiul się nie strzępi, jesgo struktura jakby siateczki pozwala właśnie na jego dowolne obcinanie bez snucia się nitek :)\n29 lipca 2010 13:10\nO hafcie na tiulu czytalam tylko w moim poradniku hafciarskim, sama jednak jestem raczej poczatkujaca i za takie "roboty duzego kalibru" jeszcze sie nie zabieram.\nTwoj kwiatowy haft jest niesamowicie efektowny i taki niespotykany, na dodatek jeszcze w totalnie modnych kolorach sezonu...sliczny:)\n29 lipca 2010 17:55


Rozszerzenie pliku .SLDDWG - Jak otworzyć plik SLDDWG? File Extension SLDDWG - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem SLDDWG. Jeżeli chcesz otworzyć plik SLDDWG, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku SLDDWG\nJak otworzyć plik SLDDWG?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku SLDDWG jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi SLDDWG z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem SLDDWG którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik SLDDWG\nInne problemy z plikiem SLDDWG\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem SLDDWG nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami SLDDWG:\nplik SLDDWG którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku SLDDWG z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik SLDDWG nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Mieczysław Jurek ponownie wybrany przewodniczącym "Solidarności" | Głos Szczeciński\nMieczysław Jurek ponownie wybrany przewodniczącym "Solidarności"\nMarek Rudnicki 11.06.2014\n- Dziękuję, że po raz kolejny obdarzyliście mnie zaufaniem - stwierdził Mieczysław Jurek po wyborze. - Dołożę wszelkich starań, aby zrealizować wszystko, do czego dzisiaj się zobowiązałem. Archiwum\nMieczysław Jurek ponownie został wybrany przewodniczącym NSZZ "Solidarność" regionu Pomorza Zachodniego na XI Walnym Zebraniu Delegatów.\nSpotkanie rozpoczęło się wczoraj o godz. 9 w sali konferencyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie. Wzięło w nim udział 179 reprezentantów zakładów pracy i organizacji związkowcy z całego regionu.\nWybory przewodniczącego były jednym z najważniejszych punktów spotkania, jako ze już przed wiadomo było, że będzie miał przeciwnika, Sebastiana Sahajdaka, przewodniczącego "Solidarności" na Uniwersytecie Szczecińskim, który dąży do zdynamizowania działalności związku i jego zarządu.\nMieczysław Jurek w przemówieniu przed wyborami mówił o konieczności zacieśniania kontaktów pomiędzy władzami związku a jego członkami, co sugerowało, ze te kontakty są słabe. Zwrócił uwagę na potrzebę kształcenia kadr związkowych i lepszego przygotowania związkowców do m.in. prowadzenie negocjacji z pracodawcami.\nNatomiast Sebastian Sahajdak wspomniał o swoich dotychczasowych osiągnięciach, w tym o wspieraniu od strony wizerunkowo - informacyjnej protestu zachodniopomorskich rolników. Za konieczne uznał wzmocnienie tego aspektu działalności zarządu Solidarności, a co istotniejsze, przeorganizowanie jego struktury i obszarów działalności.\nDelegaci w głosowaniu opowiedzieli się za dotychczasowym przewodniczącym.\n- Dziękuję, że po raz kolejny obdarzyliście mnie zaufaniem - stwierdził Mieczysław Jurek po wyborze. - Dołożę wszelkich starań, aby zrealizować wszystko, do czego dzisiaj się zobowiązałem.\nZwycięzcy pogratulował Piotr Duda, który specjalnie przyjechał na szczecińskie wybory i zdawał się popierać dotychczasowego przewodniczącego.\nMieczysław Jurek Szczecin\nNSZZ Solidarność Szczecin


Betsson – PTrans\nOnline On Line Casino Betsson\nBeim Spinlotto haben Sie die Chance, mit nur zwei richtigen Zahlen Echtgeld zu gewinnen und auch Keno können Sie im Betsson Online Casino spielen. Ergänzt wird das Spieleangebot durch weitere, grafisch hochwertige Slots wie Gonzo`s Read more…\nBy owner, 1 year ago 07/06/2021\nDer Umsatz kann bei Betsson sowohl an Casino Spielen als auch mit Rubbellosen und im Live Casino erreicht werden. Die Anrechnung der Einsätze variiert je nach gewählter Spielform. Auf die erste Einzahlung erhalten Sie bei Read more…\nBy owner, 1 year ago 13/05/2021\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej o kasynie, wejdź na ten link casino no deposit bonus poland . Szczeliny były również najwcześniejsze kasyn gry, aby przejść do trybu online. Ponieważ nie wymagają one dilera być odtwarzane, Read more…\nKasyno Online Legalne Polska Ranking Kasyn Kwiecień 2021 !\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej o kasynie, wejdź na ten link casino online . Kiedy recenzujemy kasyno internetowe, zawsze sprawdzamy kilka najważniejszych rzeczy. Salon gier musi posiadać licencję na prowadzenie działalności jako kasyno internetowe. Posiadanie Read more…\nStolen Casino 20″ 2020 Rower Bmx Wyczynowy\nOficjalna strona Energy casino http://www.centrum-czyzyny.pl/ . Możesz grać w typowe ulubione gry kasynowe, np. ruletkę, blackjack’a, baccarat’a, automaty do gier, craps, bingo i keno, a także w wiele nowych i fascynujących gier. Jeżeli nie chcesz Read more…\nBy owner, 1 year ago 05/05/2021\nOficjalna strona kasyna online Betsson http://www.tkaniny-bemax.pl/ . Dziś sytuacja zmieniła się drastycznie i nie ma już technicznej potrzeby korzystania z kodów bonusowych. Musimy przyznać, że znacznie ułatwiło to klientom, zwłaszcza tym nowym, którzy wciąż próbują Read more…\nKoszulka Legia Warszawa Betsafe & Betsson\nOficjalna strona casino Betsson https://www.travelalbum.pl/ . Kasyno Betsson poprzez specjalne bonusy poszerza sobie grono klientów. Gracze coraz chętniej odwiedzają kasyno w celu skorzystania z bonusów. Aktualnie w Betsafe bonus w kasynie dla nowych graczy to Read more…


Nowe mody kobiet torebki Jednolity kolor PU Łączenie dużej pojemności ramienia przypadkowa torba na zakupy Tote beżowy - Tomtop.com\nNowe mody kobiet torebki Jednolity kolor PU Łączenie dużej pojemności ramienia przypadkowa torba na zakupy Tote\n254.42 DARMOWA DOSTAWA\nTylko US$254.42 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej beżowy Nowe mody kobiet torebki Jednolity kolor PU Łączenie dużej pojemności ramienia przypadkowa torba na zakupy Tote na sprzedaż - Tomtop.com.\nTa torebka jest o dużej pojemności z klasycznym kolorem, eleganckie i wygodne do codziennego użytku! To jest idealne, aby utrzymać wszystkie pasz, kiedy wychodzisz.\nWykonane z miękkiej PU, trwała do codziennego użytku.\nKlasycznym kolorem projekt.\nJedna kieszeń na zamek błyskawiczny wnętrza.\nTyp przedmiotu: torebka! Kolor: Szary / Light Khaki, szary / beżowy (opcjonalnie)\nWnętrze: Kieszeń wnętrza! Liczba taśm: dwa\nStyl: Moda idealna na co dzień! Okazja: wszechstronny! Rozmiar: Ok. 36,5 * 10 * 27 cm / 14.4 * 3.9 * 10.6 w (L * W * H)\nUchwytu Drop: Około 32cm/12,6 w\nWaga: Około 243g/8,6 uncji\n3. Ta aukcja jest do jednego worka tylko, telefon komórkowy i inne akcesoria (jeśli są) nie są uwzględniane.4. podszewka kolor zostanie wysłany losowo.


Każde życie ma wieczną wartość – Miłujcie się!\nMiłujcie się! > Wiara > Każde życie ma wieczną wartość\nPosted by Aleksandra Jędrzejczak 29 października 2018\nKiedy od lekarza obozowego otrzymała rozkaz zabijania noworodków, odpowiedziała stanowczo: „Nie, nigdy. Nie wolno zabijać dzieci!”. Przez prawie dwa lata narażała swoje życie, ratując życie nowo narodzonych dzieci.\nBohaterska położna Stanisława Leszczyńska odebrała w czasie swojego pobytu w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu ponad trzy tysiące porodów. Wszystkie dzieci urodziły się zdrowe i nie doszło do żadnego przypadku powikłań.\nGdy czytamy o jej pracy, nasuwają się dwie myśli: że mamy do czynienia ze świętą i że dzięki jej zawierzeniu Bogu i Matce Bożej każdego dnia w oświęcimskim piekle dokonywał się cud.\nStanisława Leszczyńska urodziła się 8 maja 1896 roku w Łodzi. Była jednym z ośmiorga dzieci. Pięcioro z nich zmarło w okresie niemowlęcym. Oprócz niej przeżyło jeszcze dwóch młodszych braci.\nGdy Stanisława była dzieckiem, jej ojciec został powołany na pięć lat do armii rosyjskiej. Cały ciężar utrzymania domu spadł wtedy na jej matkę, która podjęła pracę w fabryce Poznańskiego i zmuszona była przebywać poza domem około 14 godzin dziennie. W czasie nieobecności matki Stanisława zajmowała się młodszym rodzeństwem i domem.\nW 1908 roku cała rodzina wyjechała do Brazylii w nadziei poprawy swojej sytuacji materialnej. Po dwóch latach wszyscy wrócili jednak do Polski i osiedlili się na przedmieściach Łodzi – w dzielnicy Bałuty.\nStanisława podjęła przerwaną wyjazdem naukę w progimnazjum i jednocześnie pomagała rodzicom w niewielkim sklepie.\nW czasie I wojny światowej pracowała w Komitecie Niesienia Pomocy Biednym. Już wtedy mogła zrealizować w praktyce swoje pragnienie służenia bliźniemu.\nW domu rodzinnym nauczyła się kochać Boga. Szczególnie matka zaszczepiła Stanisławie wiarę w Jego opiekę i nauczyła ją czerpać siły w systematycznej, żarliwej modlitwie.\nOjciec był człowiekiem łagodnym i otwartym na innych – to po nim Stasia odziedziczyła pogodne usposobienie oraz ciekawość świata.\nRodzice przekazali swojej jedynej córce wizję rodziny połączonej głęboką więzią miłości i zaufania, którą to wizję wkrótce miała ona okazję zrealizować w swoim życiu.\nW 1916 roku poślubiła Bronisława Leszczyńskiego, z którym miała czworo dzieci. Ich miłość była silna i pełna romantyzmu. Stanisławie udało się stworzyć ognisko domowe, w którym panowała atmosfera ciepła, miłości, życzliwości i wzajemnej troski.\nBardzo ważna była wspólna modlitwa – od Jezusa i Jego Matki uczyła się, w jaki sposób kochać swoje dzieci.\nZdawała sobie sprawę z tego, że najlepsze wychowanie religijne dzieci otrzymują w domu rodzinnym. W ich wspomnieniach bardzo często pojawia się obraz matki modlącej się.\nWspólne codzienne posiłki stwarzały możliwość rozmów i dzielenia się wydarzeniami dnia. Jeden z synów wspomina po latach:\n„W naszej rodzinie miłość wiodła prym. Objawiało się to m.in. w pięknie odnoszenia się do siebie. Jak byliśmy w domu, to cały świat był daleko. W domu panował inny nastrój: była piosenka, śpiew, dowcip, pocałunek, patrzenie w oczy, kwiaty. Małe niebo”.\nDom Stanisławy był zawsze otwarty dla ludzi potrzebujących pomocy. Swoją troską otaczała ona wszystkie osoby, które Bóg stawiał na jej drodze.\nBieda i cierpienie, które Stanisława dostrzegała, mobilizowały ją do udzielania pomocy każdemu, kto jej potrzebował – bez względu na jego status społeczny, narodowość czy wyznawaną religię.\nMatko Boża, przybądź choć w jednym pantofelku!\nPo założeniu rodziny i urodzeniu dwojga dzieci Stanisława podjęła naukę, a po niej pracę. Musiała to pogodzić z życiem rodzinnym.\nW latach 1920-1922 uczyła się zawodu położnej w Państwowej Szkole Położniczej w Warszawie. Zmuszona była na dwa lata opuścić rodzinę i zamieszkać w stolicy.\nPo ukończeniu szkoły rozpoczęła pracę zawodową, którą wykonywała przez 38 lat.\nDo wybuchu wojny Stanisława odbierała porody w domach. Do swoich pacjentek chodziła najczęściej pieszo, gdyż komunikacja miejska nie była wówczas rozwinięta.\nWzywano ją też w przypadkach nagłych, aby udzieliła pomocy przed przybyciem lekarza. Stanisława wychodziła do rodzących kobiet o każdej porze. W sytuacjach niespodziewanych i niebezpiecznych wzywała pomocy Matki Bożej słowami:\n„Matko Boża, przybądź choć w jednym pantofelku!”.\nMatka Boża zawsze wysłuchiwała tej prośby. Przez cały okres pracy zawodowej nie przytrafił się Stanisławie przypadek śmierci noworodka lub matki. Oto wspomnienie jednej z pacjentek:\n„11 sierpnia 1933 urodziła się moja córka Julita, a poród odbierała wtedy Stanisława Leszczyńska. Gdy tylko weszła, przeżegnała się, a potem uczyniła znak krzyża nade mną. Urodzone dziecko wzięła na ręce i nad nim też uczyniła znak krzyża. Po czym powiedziała do mnie:\n»ma pani śliczną córkę«.\nOpiekowała się mną po porodzie, udzielała mi potrzebnych rad oraz wskazówek dotyczących karmienia i wychowania dziecka.\nTa kobieta o matczynej dobroci była niezwykle troskliwa i opiekuńcza. Odniosłam wrażenie, jakby anioł dobroci wstąpił do mojego domu, by okazywać pomoc mnie i mojemu dziecku w ważnej dla nas potrzebie”.\nStanisława swój zawód traktowała jako służbę. Wykonywana przez nią praca była jej osobistą modlitwą, a każde dziecko, któremu pomagała przyjść na świat, było dla niej maleńkim Jezusem. Tak przedstawił to jej syn Henryk:\n„Mówiła, że jak brała dziecko na ręce, to miała wrażenie, że trzyma Dzieciątko Jezus. I to Dzieciątko było z nią w Oświęcimiu, i dlatego nic się jej nie mogło stać. Przed taką postawą nawet diabeł pierzcha”.\nSiłę do pracy czerpała Stanisława z modlitwy. Modliła się rano, przed wyjściem z domu, przed każdym porodem, podczas czuwania przy rodzącej. Nie rozstawała się z różańcem.\nByła położną, która nigdy nie popadała w rutynę i zawsze z wielką radością witała nowo narodzone dziecko.\nMogła pewnie poruszać się po Łodzi o każdej porze dnia i nocy, gdyż cieszyła się szacunkiem nawet wśród lokalnego półświatka.\nPewnej nocy próbowano ukraść jej torbę, z którą chodziła do pracy. Natychmiast interweniowało dwóch opryszków. Oddali jej torbę, mówiąc:\n„Przepraszamy panią, ale to jacyś z innej dzielnicy. Nie znali pani”.\nNajtrudniejszy okres życia rodziny Leszczyńskich rozpoczyna się 1 września 1939 roku. W listopadzie tego roku Łódź została wcielona do III Rzeszy.\nPolacy i Żydzi byli dla Niemców obywatelami drugiej kategorii. Każdego dnia walczono o przetrwanie. Brakowało żywności, ubrań, opału. Za najmniejsze wykroczenie przewidywano dwie kary: śmierć lub obóz koncentracyjny.\nPod koniec 1939 roku hitlerowcy podjęli decyzję utworzenia getta na terenie Łodzi. Na niewielkim terenie umieszczono aż 160 tysięcy osób.\nDzięki otrzymanemu zezwoleniu na poruszanie się po mieście po godzinie policyjnej Stanisława mogła nadal pracować jako położna i odwiedzać swoje pacjentki w domach.\nPrzekazywała żywność rodzinom żydowskim przebywającym w getcie. Jej mąż oraz synowie współpracowali z organizacjami podziemnymi.\n18 lutego 1943 roku w domu Leszczyńskich pojawiło się gestapo i aresztowało Stanisławę, jej synów: Henryka i Stanisława, oraz córkę Sylwię.\nUmieszczono ich w więzieniu i poddano okrutnym przesłuchaniom, a następnie skierowano do obozów koncentracyjnych. Matkę i córkę 17 kwietnia 1943 roku wysłano do obozu kobiecego Oświęcim-Brzezinka, synów do obozów w Mauthausen i Gusen.\nMężowi i synowi Bronisławowi udało się uciec i uniknąć aresztowania – przez całą okupację byli jednak poszukiwani przez gestapo.\nObóz koncentracyjny Oświęcim-Brzezinka istniał od 1940 roku do stycznia 1945 roku i był największym obozem powstałym podczas II wojny światowej. Stworzono w nim takie warunki życia i pracy, aby więzień mógł przeżyć tam około trzech miesięcy.\nCzłowiekowi, który przybył do Oświęcimia i nie został od razu zamordowany w komorze gazowej, odbierano natychmiast imię i nazwisko. Stawał się numerem. Stanisława otrzymała numer 41335.\nPo przebyciu wielu typowych dla obozu chorób zgłosiła się do lekarza obozowego z dokumentami poświadczającymi jej kwalifikacje położnej. Dzięki temu otrzymała zgodę na wykonywanie swojego zawodu na terenie obozu.\nOd tego momentu Stanisława próbowała każdego dnia przeciwstawić się potwornej zbrodni, której była świadkiem. Podjęła wielki trud walki o rodzące kobiety i ich dzieci. Jeśli nie była w stanie ocalić życia człowieka, ratowała jego godność.\nSzpital obozowy, w którym pracowała Stanisława, mieścił się w kilkunastu barakach. Były to budynki zbudowane z drewnianych desek, bez podłóg, sufitów, kanalizacji i wody.\nNiski teren, o podłożu z gliny sprawiał, że podczas większych deszczów woda spływała do baraków i sięgała w zależności od miejsca od kilkunastu do kilkudziesięciu centymetrów.\nWewnątrz baraków, po obu stronach, wznosiły się trzypiętrowe, brudne koje, na których leżały na gołych deskach ciasno stłoczone więźniarki. Wyczerpane głodem, zimnem, torturami i chorobami szybko umierały.\nLiczba chorych w jednym bloku wynosiła od 1000 do 1200 osób. Gnieździło się tam wszelkiego typu robactwo.\nSztuba położnicza znajdowała się w jednym ze szpitalnych bloków, w którym przebywały również kobiety z chorobami zakaźnymi. Wśród wielu chorób panowały: czerwonka, tyfus, dur brzuszny oraz złośliwa pęcherzyca.\nGłówne pożywienie chorych stanowiło zgniłe rozgotowane zielsko, zawierające około 20% szczurzego kału. Szczury atakowały kobiety i noworodki, raniły ich twarze, obgryzały im ręce i nogi.\nOprócz obowiązków związanych z odbieraniem porodu Stanisława spędzała wiele godzin na przeganianiu tych szczurów od kobiet. Sama musiała troszczyć się o podstawowe leki, opatrunki, ubranka oraz pieluchy dla dzieci i wiele razy poświęcała w tym celu własne, głodowe racje żywnościowe.\nWyposażenie, jakim dysponowała, stanowiły jedynie nożyczki i metalowa nerka. Nieustannie brakowało wody; przyniesienie choćby jednego wiadra trwało 20 minut, a tylko ona mogła swobodnie opuścić teren szpitala obozowego, aby tę wodę zdobyć.\nStanisława w czasie swojego pobytu w obozie była jedyną położną, dlatego zdarzało się, że musiała odbierać kilka porodów jednocześnie.\nMimo koszmaru tej rzeczywistości wątła fizycznie, skromna w zachowaniu kobieta, narażając własne życie, oddawała się całkowicie umęczonym więźniarkom i ich dzieciom. Nawet po ciężkiej chorobie kierowała pracą, leżąc z braku sił w pobliżu rodzącej.\nZawsze była zapracowana, ale pogodna. Na przekór złu, codziennym morderstwom tworzyła klimat nadziei w warunkach, w których wydawało się, że nie było szans nawet na międzyludzką życzliwość.\nJeśli nie mogła ratować dzieci, ratowała same matki. Przekazywała im swoje doświadczenie i umiejętności. Cechowała ją spontaniczna i niezwykła miłość do rodzących kobiet i ich dzieci:\n„Spoglądałam na moje współwięźniarki z uczuciem rozrzewnienia, uświadamiając sobie, że każda z tych cierpiących istot miała niedawno swój dom, rodzinę, kochających ją bliskich, krewnych, przyjaciół, mogła się cieszyć ich miłością, zachowywać swą godność […].\nNagle umieszczone w obskurnym baraku, pośród brudu, robactwa i szczurów, wygłodniałe, zziębnięte, dalekie od rodzin, obdarte z czci i wszelkich praw należnych człowiekowi – wydawały mi się bardzo wzruszająco biedne.\nKochałam je i to właśnie dodawało mi sił każdego dnia i w noce spędzane bezsennie w mozolnej pracy, której trud i poświęcenie były tylko formą miłości, skierowanej głównie do maleńkich dzieci i matek, których życie starałam się ocalić za wszelką cenę. Inaczej nie byłabym w stanie wytrwać”.\nOto słowa syna Stanisława:\n„Więźniarki nazywały ją »mamą« i była w głębokim duchowym sensie matką ich samych oraz ich nowo narodzonych dzieci. Postawiła sobie zadanie, które bez jej miłości do nich byłoby niewykonalne”.\nOtaczając współwięźniarki miłością, nie mogła obiecać im i ich dzieciom ocalenia, ale łagodziła gehennę, w której przyszło im żyć.\nOd początku istnienia obozu wydano rozkaz natychmiastowego zabijania nowo narodzonych dzieci. Kiedy Leszczyńska zaczęła pełnić funkcję położnej, stanowczo sprzeciwiła się temu nakazowi. Lekarz obozowy Josef Mengele zaczął wówczas na nią krzyczeć. Syn Bronisław wspominał:\n„Opisując to, matka mówiła: widziałam tylko odskakujące i doskakujące cholewy, później odwróconą jego twarz i słyszałam jego krzyk: »Befehl ist Befehl!« [rozkaz jest rozkazem!]. […] matka była niskiego wzrostu, a przy tym miała taki zwyczaj, że gdy się nad czymś zastanawiała, to spuszczała oczy.\nOtóż odpowiedziawszy Mengelemu, że dzieci zabijać nie wolno, spokojnie stała przy nim, niezależnie od grożącego jej niebezpieczeństwa […]. Stała ze spuszczonymi oczyma, widziała więc jego buty z wysokimi cholewami, jak nerwowo przed nią skaczą”.\nMimo grożącej jej kary śmierci za nieposłuszeństwo pozostała wierna zasadom Ewangelii i do wyzwolenia obozu bohatersko realizowała swoje powołanie, zgodnie z własnym sumieniem.\nZ racji jej zdecydowanego sprzeciwu okrutny rozkaz zabijania dzieci wykonywały niemieckie blokowe:\n„Po każdym porodzie z pokoju tych kobiet (blokowych) dochodził do uszu położnic głośny bulgot i długo się niekiedy utrzymujący plusk wody. Wkrótce po tym [matka] mogła ujrzeć ciało swego dziecka rzucone przed blok i szarpane przez szczury”.\nMiłując dzieci i będąc codziennie świadkiem niewyobrażalnej zbrodni, Stanisława cierpiała w sposób niewymowny, widząc każdego dnia leżące przed barakiem nagie ciała tych, którymi jeszcze niedawno się opiekowała.\nDo maja 1943 roku uśmiercano wszystkie noworodki, później sytuacja się zmieniła: dzieci, które miały cechy aryjskie, pozostawiano przy życiu, odbierano je matkom i wywożono najprawdopodobniej do Niemiec. Cały czas zabijano dzieci żydowskie.\nPomimo brudu, robactwa, szczurów, chorób zakaźnych, braku wody oraz nieludzkiego traktowania więźniarek przez władze obozowe każdego dnia działo się tam coś niewytłumaczalnego.\nGdy lekarz obozowy kazał Stanisławie złożyć sprawozdanie na temat śmierci noworodków i położnic, odpowiedziała, że nie zdarzył się jej ani jeden taki przypadek, nie było nawet żadnych powikłań.\nPo usłyszeniu tego Mengele spojrzał na nią z niedowierzaniem. Z gniewem i zawiścią w oczach powiedział, że takie wyniki nie były osiągalne nawet w najlepszych niemieckich klinikach!\nChociaż sama przebywała w warunkach pełnych dramatu, swoją postawą Stanisława dawała innym nadzieję na przeżycie obozu. Od momentu, gdy część dzieci pozostawiano przy życiu i wywożono, oznaczała je tatuażem, aby po zakończeniu wojny zrozpaczone matki miały szansę je odnaleźć. Każde nowo narodzone dziecko chrzciła lub polecała to zrobić osobie, której ufała.\nZawsze opanowana, z wielką starannością i delikatnością wykonywała wszystkie czynności przy rodzącej kobiecie. Wokół rozgrywał się dramat wielu tysięcy ludzi, a ona pracowała wytrwale i ze spokojem.\nMówiono o niej „anioł dobroci”. Nuciła pieśni religijne, zachęcając do śpiewu inne więźniarki. Często słyszały one szept jej modlitw – prośbę o pomoc lub podziękowanie za udany poród.\nO jej głębokiej wierze, mającej wpływ także na kobiety innych narodowości, mówi przedstawiony przez nią samą opis koi dla rodzących więźniarek, którą urządziła następująco:\n„Z różańca ułożyłam kształt serca Matki Bożej na kocu pokrywającym koję. Na tylnym oparciu koi ustawiłam rysunek Matki Boskiej Niepokalanej, wykonany po amatorsku ołówkiem przez więźniarkę Henię. Z białej bibułki […] zrobiłam girlandę róż, którą ozdobiłam głowę Matki Najświętszej.\nW maju więźniarki śpiewały O Maryjo, witam Cię. Wieczorami bowiem w tym czasie nie było lustracji na izbie porodowej. Zbierały się więźniarki przy tej koi i śpiewały. Z tego samego bloku przychodziły także Żydówki i mówiły:\n»Chcemy się modlić do waszego Chrystusa«.\n[…] Żydówki za pajdkę chleba »organizowały« sobie książeczki, różańce, modlitewniki”.\nHeroiczne czyny położnej wypływały z miłości do Boga i do drugiego człowieka:\n„Pracowałam z modlitwą na ustach i właściwie przez cały okres mojej zawodowej pracy nie miałam żadnego przykrego przypadku”.\nWszystkie groźne sytuacje kończyły się zawsze szczęśliwie. Modlitwa była dla Stanisławy źródłem spokoju i nadziei. Ratowała przed rozpaczą, pomagała znosić udręki obozowe i uczyła patrzeć na cierpienie z perspektywy wiary.\nWyzwolenie obozu i powrót do Łodzi\nW styczniu 1945 roku ogłoszono ewakuację obozu. Stanisława nie podporządkowała się rozkazowi, mimo że groziła jej za to kara śmierci. Pozostała przy chorych i nadal pracowała.\nNiemcy w obliczu klęski zaczęli palić bloki. Ona jednak niestrudzenie trwała przy swoich podopiecznych, aż do momentu wyzwolenia obozu – 26 stycznia 1945 roku.\n2 lutego  wraz z córką opuściły obóz. Udały się do oświęcimskiego kościoła, gdzie dziękowały Bogu za odzyskaną wolność i przystąpiły do sakramentów świętych.\nPo powrocie Stanisławy z obozu do rodzinnej Łodzi spadł na nią bolesny cios – wiadomość o śmierci męża, który zginął podczas powstania warszawskiego.\nStanisława musiała ciężko pracować, aby zapewnić byt swoim dzieciom. Często podkreślała:\n„Bóg przyprowadził szczęśliwie wszystkie moje dzieci do domu, bo ja nigdy nie zabiłam cudzego dziecka”.\nDo syna, który otrzymał dyplom lekarza, zwróciła się ze słowami:\n„Nie wierzę, żebyś w swoim życiu miał dokonać kiedykolwiek przerwania ciąży, bo przecież wtedy nie mógłbyś uważać się za mojego syna”.\nW 1957 roku Stanisława napisała Raport położnej z Oświęcimia, w którym zwięźle przedstawiła okrutną rzeczywistość obozową, w jakiej pracowała. Zostawiła w tym opisie wielkie przesłanie w obronie ludzkiego życia:\n„Jeżeli w mojej Ojczyźnie – mimo smutnego z czasów wojny doświadczenia – miałyby dojrzewać tendencje skierowane przeciw życiu, to wierzę w głos wszystkich położnych, wszystkich uczciwych matek i ojców, wszystkich uczciwych obywateli w obronie życia i praw dziecka”.\nW Polsce w 1956 roku weszła w życie ustawa dopuszczająca dokonywanie aborcji – Stanisława apelowała tymi słowami do sumień wszystkich osób odpowiedzialnych za poczęte życie.\nZmarła 11 marca 1974 roku po uciążliwiej chorobie nowotworowej. Swoje cierpienie ofiarowała w intencji nawrócenia grzeszników. W 1992 roku rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny.\nG. Garlacz, D. Rosomak, Leszczyńska. Akuszerka, Ząbki 2002\nMacierzyńska miłość życia. Teksty o Stanisławie Leszczyńskiej, zebrał i opr. B. Bejze, Warszawa 1984.\nAleksandra Jędrzejczak 29 października 2018