2 Ukraina. Zakarpacie i Gorgany. - Wagabunda\n2 Ukraina. Zakarpacie i Gorgany.\nKarpaty Ukraińskie. Widok z Połoniny Równej. Wysokość około 1 400 m npm.\nCzęść I. Medyka - Zakarpacie.\nTo był mój drugi wyjazd na Ukrainę. Pierwszym razem zwiedziliśmy Lwów i udaliśmy się na północ w stronę granicy z Białorusią. Teraz ruszyliśmy we troje na dwa tygodnie w Karpaty Ukraińskie, Zakarpacie i Gorgany, zwane najdzikszymi górami Europy. Przejechaliśmy rowerami ponad 700 km. Wędrowaliśmy też pieszo po górach. Jest to Ukraina zupełnie odmienna od tej poznanej sześć lat temu. Również życie dla nas stało się o wiele tańsze. Hrywna uległa znacznej dewaluacji, potaniała 4 - krotnie. Podaję w tekście wiele cen, by przybliżyć tę sytuację. Zakarpacie to region bardzo specyficzny. Na najdalej na Zachód wysunięty skrawek Ukrainy, w Kijowie zawsze patrzono podejrzliwie, z obawami o separatystyczne tendencje wielokulturowego regionu. Bo to tam mieszka mniejszość węgierska, tam żyją Rusini. Jednocześnie region znajduje się trochę w izolacji, z dala od Kijowa i Lwowa.\nPo przekroczeniu granicy w Medyce, wkracza się w inną rzeczywistość. Czas tu się dawno zatrzymał. Taka podróż w czasie. Biedne wsie i bardziej niż skromnie, żyjący ludzie. Po drogach jeżdżą stare samochody i furmanki. W tej rzeczywistości wyróżniają się cerkwie, po dwie – trzy w każdej wiosce. Piękne, kolorowe i zadbane. Duże, małe, drewniane (te najładniejsze) i murowane. Drewniane są często porawdziwymi arcydziełami architektury cerkiewnej. Kapiące złotem, z niebieskimi, złotymi lub zielonymi dachami. Najładniejsze we wszystkich wioskach, chociaż wokół bieda. Na nabożeństwach przepełnione są wiernymi. Większa część jest wyznania greckokatolickiego lub prawosławnego.\nlub link (pokaz nie zawsze działa)\nKarpaty Ukraińskie. Gorgany.\nBarwy narodowe Ukrainy są wszędzie. Szczególnie teraz, dla podkreślenia swojej odrębności, gdy państwo jest w stanie wojny. W wielu miejscach licznie wiszą flagi ukraińskie. Na niebiesko – żółto malowane są sztachety płotów, mosty, kapliczki, przystanki, murki. Również często spotyka się czerwono - czarne flagi Prawego Sektora, który zaistniał na Majdanie. Neofaszystowscy członkowie są przeciwni zarówno zbliżeniu z Rosją, jak i integracji z Unią Europejską. Odwołują się do tradycji Stepana Bandery. W wielu miejscowościach stoją wielkie pamiątkowe tablice ze zdjęciami osób poległych na Majdanie i na wschodzie Ukrainy. Pochodzili oni również z tych okolic. Niekiedy ludzie wspominali o poległych pochodzących z sąsiedztwa. Na Ukrainie obchodzony jest Dzień Bohaterów Niebiańskiej Sotni.\nUkraińskie przystanki są również zupełnie odmienne od naszych. Każdy inny, kolorowy z motywami patriotycznymi lub ludowymi. Strojne mozaikami, obrazkami ludzi pracy w fabrykach, na traktorach, rolników z kłosami zbóż. Uroda, socrealizm i patriotyzm? Same budki wyglądają zwykle schludnie i kolorowo, natomiast wokół nich jest tradycyjnie po ukraińsku. Tak jest na północ od Karpat, natomiast na wschodnim Zakarpaciu raczej trzeba się domyślać, gdzie zatrzymują się "marszrutki". Są to napisy na kiju lub na płocie.\nJedynie drogi są wszędzie jednakowe. W asfaltach jest pełno głębokich dziur,\nniekiedy asfaltu brakuje na długości kilku metrów. Wiele dróg jest nieutwardzonych, szutrowych lub kamienistych. Często auta i my, jeździliśmy poboczami, bo tam bywało nieco równiej. Można było jechać szybciej i niekoniecznie slalomem. Wiele emocji w upałach dostarczały przejeżdżające samochody, które wzniecały niemiłosierny kurz. Jeździło się więc po nawietrznej. To nic, że lewą stroną. Kraj jest pełen kontrastów i ciekawostek Zapamiętałem też stamtąd instrukcję wydrukowaną na papierze toaletowym, że należy go przechowywać w suchym miejscu i nie określa się okresu przydatności.\nNaszym celem były Karpaty Ukraińskie, Zakarpacie i oczywiście Gorgany. Początek wyjazdu był deszczowy. Pierwszy nocleg wypadł nad brzegiem rzeki Uż w ulewie i temperaturze 5 stopni. Deszcz tłumił szum płynącej rzeki. Rano zaświeciło już słońce, w którym w odległości kilometra lśniły jaskrawo złote kopuły cerkwi na tle ciemnozielonego lasu. O siódmej włączono (!) dzwony. Ruszyliśmy na południe doliną rzeki Uż. Tego dnia dojechaliśmy do wsi Striłka, gdzie znowu padało. Do miejsca, w którym można było spokojnie rozbić namiot nad rzeką, doprowadziła nas napotkana kobieta. Kluczyła z nami wśród olbrzymich kałuż, tajemnymi ścieżynkami przez pół wsi, a na koniec koniecznie chciała zaprosić nas na kolację. Mając wreszcie przed sobą perspektywę suchego miejsca w namiocie, zdecydowanie odmówiliśmy i nie pomogły jej namowy. Pożegnaliśmy się. Jednak po pewnym czasie przyszła jej córka i znowu zaczęło się namawianie. Władała nieco polskim, ponieważ pracowała kiedyś w Warszawie, więc rozmowa nam się kleiła. Co chwilę dzwoniła jej matka i ponawiała zaproszenie. W końcu, gdy już rozłożyliśmy i oporządziliśmy obozowisko, ruszyliśmy na kolację. Było ciemno, a na piaszczystej wiejskiej drodze kałuż było co niemiara. Doszliśmy przemoczeni. W domu były trzy kobiety, babcia, matka i córka, i wszystkie miały na imię Marijki. Mieszkanie było czyste, domek zadbany, a poczęstunek był skromny ale wieczór upłynął w miłej atmosferze. Było ciasto i miętowa herbata z własnego ogródka. Opowieściom nie było końca i nie bardzo chciało się nam wychodzić w czeluść deszczowej nocy. Na drogę domowniczki chciały nam dać nawet gumiaki i parasole!\nStąd rano wyjechaliśmy jednym ze słynnych lokalnych pociągów - elektriczek, które kursują punktualnie, chociaż szarpią, telepią, mają drewniane ławki i są bardzo hałaśliwe. Zdecydowaliśmy się na pociąg, ponieważ chcieliśmy poznać najbardziej malowniczą trasę kolejową ukraińskich Karpat Sianki - Wołosianka, biegnącą do Przełęczy Użockiej. W górnym odcinku linia kolejowa wiedzie wzdłuż polskiej granicy w Bieszczadach, gdzie widać słupki graniczne. Tutaj można bez problemu dojść do naszej granicy, w przeciwieństwie do Bieszczad, gdzie znajduje się park narodowy, w którym można poruszać się jedynie szlakami. Na długości 18 km przejeżdża się przez 6 tuneli (najdłuższy 908 m) i aż 27 wiaduktów. Trasa wznosi się 370 m 18 serpentynami w dolinie rzeki Uż. Co chwilę na ostrych zakrętach można obserwować wcześniej przebyte odcinki. Oprócz pociągów pasażerskich ze stacji w Siankach wyruszają w dół składy towarowe asekurowane przez 3 lokomotywy (dwie z przodu i jedna z tyłu). Linia powstała w 1905 roku dla połączenia centrum ówczesnej monarchii austro - węgierskiej ze Lwowem. Mieczysław Orłowicz napisał o niej – „najpiękniejsza linia kolejowa północnych Karpat".\nPrzy tunelach i wiaduktach (w innych rejonach również) stoją wojskowe budki z żołnierzami z karabinami i psami. Mała prędkość jazdy i czasami duża ilość pasażerów sprzyja nawiązywaniu kontaktów. Proponuje się tu kupno grzybów, koperku, prażonego słonecznika, ciepłych pierożków, skarpetek i wielu innych drobiazgów. Na taki najciekawszy Orient Express trafiliśmy w Gorganach. Były tam wagony z miejscami do leżenia, nie mające przedziałów. Widać kto co pije i z kim. Do takich wagonów szczególnie trudno jest wtaszczyć rower. Jest ciasno i trzeba niekiedy zdejmować sakwy, nie mówiąc, że wszystkie wejścia są bardzo wysokie i bez pomocy wejść się tam nie da. Wszyscy miejscowi podróżni wpychają się – tak jak u nas - ze swymi tobołami i kartonami na wyprzódki, jakby od tego życie zależało. Potem już są przyjaźni. Obsługa też pomaga, jak może. Raz nawet zamknęła jedno wejście, by podróżni nie przepychali się między rowerami. W jednym z wagonów, w zakamarku dostrzegłem wbudowany klasyczny samowar. Ten wagon zapewne przeznaczony był kiedyś na długie trasy. Taki anachroniczny WARS. Ukraińskie elektriczki to swoista historia. Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet. Nigdzie nam się tu nie śpieszyło... Jeżdżą pomału, ale jeżdżą. Czasem co dwa dni. Cena biletu z rowerem to np. 2,50 zł na trasie 70 km.\nSzczytowe partie najwyższych gór zajmują połoniny. Pierwszą zdobytą połoniną była Połonina Równa o wysokości 1479\nm npm. To pasmo górskie ma około 15 km długości. Grzbiet jest szeroki i silnie pocięty dolinami. Na szczycie znajdują się opuszczone radzieckie instalacje wojskowe: baza rakietowa i koszary, do których prowadzi utwardzona droga z płyt betonowych, zbudowana przez radzieckich żołnierzy. Jeszcze w latach 90-tych działały tu radary namierzające działania wrogiego obozu, czyli NATO. Na szczyt pchaliśmy obładowane rowery ponad 10 km pod stromą górę. Tylko na krótkich odcinkach można było z trudem podjeżdżać. Temperatura spadała, a na GPS-sie obserwowałem powoli zdobywaną wysokość. Za każdym zakrętem odsłaniały się przepiękne widoki, które zachęcały do robienia zdjęć. Było wyżej i wyżej. Coraz większa przestrzeń odsłaniała się przed oczyma. Z każdą godziną było coraz zimniej. Przez większość drogi byłem sam, bo rozciągnęliśmy się gdzieś po serpentynach. Wszędzie panowała całkowita bezwietrzna cisza. Wszystkie okoliczne, odległe szczyty leżały poniżej i oświetlone były promieniami słońca. Na szczycie ołowiane chmury podświetlane resztkami słońca, nie wróżyły nic dobrego. Zaczął prószyć śnieg. Na górze śnieg leżał już prawie wszędzie. Temperatura wieczorem spadła do 1 stopnia. Nocleg spędziliśmy w temperaturze minus 2 stopni. Mokry namiot zesztywniał, jak karton. Rano trudno było rozsunąć zamek. Tropik pokryty był perełkami zamarzniętych kropel. Noc była prawie bezchmurna. Miliony gwiazd pojawiły się na niebie. Wzszedł księżyc. Spaliśmy na wypłaszczeniu przy ruinach dawnego polskiego schroniska. Podobno w nocy coś straszyło.\nPrzez szczyty i grzbiety połonin biegła dawniej, do 1945 roku, granica Polski i Węgier (1938-1939), Polski i Czechosłowacji (1918-1939), austriackiej Galicji i Węgier (1867-1918), a przed 1772 – Rzeczypospolitej Obojga Narodów (województwa\nruskiego) i Królestwa Węgier. Znajdują się tu do dziś liczne polskie słupki graniczne i ruiny polskich schronisk, będące punktami orientacyjnymi w tym terenie, nie posiadającym do dziś zbyt dokładnych map turystycznych. Zjeżdżaliśmy przy prześwitującym słońcu z prószącym śniegiem. Śnieg długo jeszcze utrzymywał się na sakwie na kierownicy. Białe jego płaty odpadały z roweru. Zjazd nie był łatwy. Zjeżdżaliśmy powoli po nierównych płytach, prawie na stojąco, zatrzymując się na zdjęcia. Obserwowaliśmy rozległe przepiękne panoramy z bezleśnej połoniny, porośniętej tylko trawą. Niektóre dalekie szczyty oświetlało słońce, nad innymi wisiały ołowiane chmury z ciemnymi strugami deszczu. Dużo niżej wjechaliśmy w strefę lasu. Temperatura na górze wynosiła 3 stopnie, na dole po 10 kilometrach, w pierwszej wiosce Lipowiec wzrosła do 7 stopni. Grabiały dłonie zaciskane na hamulcach. To była połowa maja, rękawic nie miałem. We wsi skończyły się betonowe płyty i zaczął się szuter i kamienie. Miejscowi ludzie pijący piwo pod sklepem nie wierzyli, że na górze jest biało i że tam spędziliśmy noc. Wot, mołodcy - mówili. Litrowe piwo w plastykowej butelce kupione w przeddzień (kosztowało tu 18 hrywien czyli 2,90 zł) wróciło w sakwie z powrotem, ponieważ nie miałem ochoty go otwierać w tamtych okolicznościach przyrody, niepowtarzalnej. Rozpadał się deszcz. Udało się dopaść do myśliwskiej chatki zapamiętanej wczoraj na trasie. Zaparzyliśmy herbatę z mięty nazbieranej kilka kilometrów wcześniej, bo bardzo intensywnie pachniała przy drodze.\nPo południowej stronie Karpat region i klimat jest już zupełnie inny - umiarkowany i ciepły.\nNa pograniczu Polski, Słowacji, Węgier i Rumunii (Ruś Węgierska, Zakarpacka) o jego odrębności decyduje przede wszystkim fakt, że jest to jedyny region na południe od Karpat zamieszkany przez ludność wschodniosłowiańską. Ruś Zakarpacka była przez prawie 1000 lat częścią składową Królestwa Węgier, a następnie, do końca I wojny światowej, Austro - Węgier. Od 1918 należała do Czechosłowacji. Pod koniec II wojny światowej (1944) została zajęta przez Armię Czerwoną i traktatem z 1945 roku pomiędzy ZSRR i Czechosłowacją, wcielona w skład Związku Radzieckiego. W 1946 roku Prezydium Rady Najwyższej ZSRR utworzyło obwód zakarpacki w ramach Ukraińskiej SRR. Po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę, stała się jej częścią.\nZ gór zjechaliśmy na południe w pobliże granicy węgierskiej i dalej rumuńskiej. Jest to rejon o innym obliczu, bogatszy i zbliżony do Europy. Cały dzień jechaliśmy w deszczu, intensywniejsze opady przeczekując gdzieś pod dachami. Było 9 stopni. Czasem wychodziło słońce i przygrzewało, wtedy się rozbieraliśmy. Ostatecznie przed wieczorem utknęliśmy we wsi Poljana, która miała być uzdrowiskiem. Naprzeciw wzniesienia nad wioską, na którym rozbiliśmy namioty, wznosiły się trzy duże bloki, mające być sanatoriami, ale inwestor splajtował. Straszą teraz niedokończone. Po pasterzach krów, przejęliśmy dogasające ognisko pod wielkim dachem dawnego PGRu. Drewna nie brakowało, a kiełbaski wieźliśmy ze sobą. Wreszcie było ciepło, choć wokół lał deszcz. Rano też padało. Czekaliśmy w namiotach, czając się do dalszej jazdy. Analizowałem trasę i robiłem notatki. Dopiero przed południem, w prześwitach słońca, udało się ruszyć dalej.\nPierwszym miastem było 90 - tysięczne Mukaczewo, ładne i zadbane, podobne do naszych, europejskich. To już cywilizacja\ndobrze nam znana. To już ten inny region. To nie Ukraina, to Zakarpacie, mówią. Dojechaliśmy główną asfaltową drogą, bardzo ruchliwą, ale na szczęście z poboczami. Centrum zadbane, z teatrem, europejskimi sklepami, zieleńcami, deptakiem i bulwarem nad rzeką Latoricą. Jego historia sięga IX wieku i jest jednym z najładniejszych miast Zakarpacia. Większa część historii związana jest z Węgrami, w granicach których leżało niemal bez przerwy do początku XX wieku. Mukaczewo i pobliski Użgorod przypominają miasta węgierskie, a nie znane z pozostałej części Ukrainy polskie grody, czy rosyjską prowincję. Oferuje wiele atrakcji, z których główną jest zamek górujący nad okolicą, a także monastyr św. Mikołaja i ratusz miejski.\nJednak tutaj przed rokiem doszło do strzelaniny i walk. Do strzałów na wschodzie Ukrainy w Donbasie, już przywykliśmy. Jednak strzelanina w spokojnym do tej pory Mukaczewie, tuż obok unijnych granic Węgier, Słowacji i Polski jest szokująca. W lipcu 2015 roku (wg Newsweeka), oddział zakarpackiego Prawego Sektora starł się z lokalną milicją lub jak twierdzi sam Sektor, z miejscową mafią i bandytami. W ruch poszły granatniki i automaty kałasznikowa. W okolicach stacji benzynowej na obrzeżach Mukaczewa stoczono regularną bitwę. Było kilkunastu rannych i kilku zabitych. Na Zakarpacie wysłano antyterrorystów Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, którzy w lasach osaczyli grupę bojowników Prawego Sektora. Na całej Ukrainie zapanowało wzburzenie. Tłumaczyć się musiał minister spraw wewnętrznych Arsen Awakow. Czy była to próba zbrojnego zamachu ze strony nacjonalistów? Może próba dywersji i destabilizacji na zachodnich rubieżach? Ręka Moskwy? Zmęczeni wojną Ukraińcy słusznie dopuszczali każdą ewentualność. Tymczasem tak naprawdę poszło o pieniądze i władzę na pograniczu.\nCzęść II. Zabić kukułki.\nW Mukaczewie nocowaliśmy w willowej dzielnicy na obrzeżu miasta przy aprobacie milicji. Tam zresztą wszystko wolno. Ukraina to wolny kraj. W dzień wreszcie świeciło słońce, wieczorem panowała temperatura w granicach 5 – 8 stopni. Pojawił\nsię księżyc prawie w pełni. Może wreszcie nastąpi poprawa pogody? Tutaj również (nie pisałem o tym wcześniej) kukułki dawały znać o sobie jak oszalałe. Wcześniej ich głosy też nam towarzyszyły. Niekiedy nawet było je widać. Czasu na tym wyjeździe mieliśmy dużo, humory dopisywały, to i niekończące się rozmowy biegły w różnych kierunkach. W uszy często wpadały nam kukania. Kukułki to zresztą osobna historia. Muszę ją opowiedzieć. Doszedłem tam do wniosku, że nie powinne żyć. Z uwagi na ich przebiegłość powinne być eliminowane. W domu poczytałem sobie o nich więcej. Ludowa ich nazwa to gżegżółka lub zazula. Przez nasze strony przelatuje w kwietniu - maju i sierpniu - wrześniu. Zimuje od środkowej i południowej Afryki aż po Azję Południową. Jest to pasożyt lęgowy (jedyny w Europie Środkowej) podrzucający jaja do cudzych gniazd, głównie wróblowatych. Wylęgają się już po około 12 dniach, szybciej niż pisklęta gospodarzy. Jeszcze ślepe, wyrzucają jaja lub już wyklute potomstwo gospodarza z gniazda, po czym ginie ono na ziemi. Młode kukułki między 4 a 7 dniem po wykluciu zaczynają wydawać żebrzący o pokarm głos, odpowiadający natężeniem całemu lęgowi gospodarzy. W wieku około 16 dni, wołając o pokarm, potrafią naśladować dźwięk o natężeniu wydawanym przez 3 a nawet 4 lęgi. Wskutek tego opiekunowie poświęcają nawet 17 godzin na dobę na ich karmienie. Gospodarze tracą tym samym całe swoje potomstwo tego okresu lęgowego. Jak więc można dopuszczać do takich dramatów w przyrodzie? Zabić kukułki! Często jeszcze słyszałem ich szydercze ku - ku. Brzmiało to jak "ku - ku, jeszcze żyję i możesz mi nakukać".\nCzęść III. Żyj albo giń.\nRano pokręciliśmy się trochę po Mukaczewie. Wypiliśmy kawę (11 hrywien - 1,80 zł, tu była droższa), zjedliśmy po hot – dogu (17 hrywien - 2,70 zł) i z bardzo ładnego dworca, w góry podjechaliśmy ponownie elektriczką. Bilet dla 1 osoby kosztował 12 hrywien, rower 6 hrywien, więc łącznie przejazd na trasie 70 km kosztował nas na osobę niecałe 3 zł. W pociągu jak zwykle, było prawie pusto, trzęsło, huczało itp. Wysiedliśmy na przełęczy w pobliżu dawnej polskiej granicy za Wołowcem, we wsi Skotarskie, gdzie diabeł mówi dobranoc. Przystanek znajdował się wysoko na stromym zboczu i musieliśmy zawiadowczynię zapytać o drogę do sioła. Myślała, że coś pokręciliśmy i radziła wsiąść do pociągu do Mukaczewa, który właśnie nadjeżdżał. Ciężko jej było zrozumieć, że tu właśnie chcieliśmy wysiąść, bo i po co?\nSprowadziliśmy z trudem rowery po stromej, śliskiej łące, prawie zjeżdżając na siedzeniach. Nad potokiem przedostaliśmy\nsię do wioski po kładce szerokości linijki, a tu znowu to samo. Co pobłądziliście? Zapytano zza płotu. Tu chyba rzeczywiście kończył się świat, a cywilizacja na pewno. Po drodze oczywiście lało. Tu świeciło słońce. W oddali widać było jaskrawobiałe ośnieżone szczyty. Przed nami długi zjazd. Dla takich chwil warto żyć.\nZmierzaliśmy do Synewirskiego Parku Narodowego słynącego z przepięknego jeziora, podobnego do naszego Morskiego Oka. Okolice słyną również z niedźwiedzi. Jakżeby więc tam nie dotrzeć? Zanocowaliśmy w górach pod Synewirem nad strumieniem Wołowiec, w pobliżu gospodarstwa, w miejscu wskazanym przez gospodarza. Była wysokość około 600 m npm. Wieczór był chłodny i wilgotny, było 6 stopni. Chłód i hałas potoku nie skłaniał tym razem do rozmów. Po kolacji zaszyliśmy się w namiotach. W nocy było minus 2. Później niebo trochę się przetarło i widać było księżyc w pełni, rozświetlający łąkę. Rano łąka zasnuta była chmurą, przez którą z czasem zaczęło przebijać słońce. Chmura powoli się podnosiła, odsłaniając kolejne fragmenty pobliskiego zbocza, a w końcu i sam wierzchołek góry. Na czubkach traw skrzyły się kropelki rosy. Dobra nasza.\nPotok Wołowiec wpadał do większej rzeczki Terebla, wzdłuż której pięliśmy się mozolnie po resztkach asfaltu do Synewirskiego Jeziorka. Wyżej nawierzchnia stała się kamienista. Wstęp do Synewirskiego Parku Narodowego kosztował 15 hrywien (2,50 zł), kawa 10 hrywien (1,60 zł) i co najciekawsze – na straganie trafiłem na słoninę, którą po utargowaniu kupiłem za 25 hrywien (4 zł). Jadłem ją potem z upodobaniem przez dłuższy czas. Na końcu rowery trzeba było pchać przez około jeden kilometr. A samo jezioro? Ładne turkusowe oczko, otoczone górami z malutką tratwą dla turystów. Tłoczno wokół i zakopiańskie stragany. Jednak warto je było zobaczyć. To nie Kaszuby, jezior tam niedostatek. Sama droga warta była przejechania. Wioseczki i przysiółki zapomniane przez Boga i ludzi. Bieda i krajobrazy niespotykane gdzie indziej. Pogoda się poprawiła i przyjemnie chłonęliśmy tamte widoki. Obiad zjedliśmy w przydrożnej stylowej restauracji, kolibie huculsko – czesko – ukraińskiej. Niepowtarzalny wygląd, klimat i muzyka. Żadnych gości, przepyszne jadło i mili gospodarze. Dwa dania i piwo kosztowały 65 hrywien (11 zł). Posiedzieliśmy tu troszkę przy huculskiej muzyce i ruszyliśmy z biegiem rzeczki, która z czasem stawała się coraz poważniejszą rzeką. Nieśpiesznie zmierzaliśmy w Gorgany.\nI tu kolejny epizod tego regionu czyli ukraińskie drogi Zakarpacia u podnóża Gorganów. Tu liczy się refleks i chęć przeżycia. Żyj albo giń! Drogi w większości są szutrowe lub kamieniste, jak w wyschniętym potoku, pokryte warstwą kurzu. Trzeba bacznie spoglądać przed siebie i jechać całą szerokością drogi. Każdy przejazd samochodu wznieca tumany pyłu. Na szczęście aut nie ma zbyt wiele. Były jednak odcinki, gdzie przejeżdżały wielkie poradzieckie ciężarówki zwożące drzewo z lasów. Te były najgorsze. Zawsze starałem się jechać po nawietrznej, ale niewiele to pomagało. Każdy przejazd zapewniał kilka haustów specyficznego gorgańskiego powietrza. Czasem pojawiał się jakiś motocyklista, bez kasku oczywiście, na rozklekotanym motocyklu bez tablic rejestracyjnych. Ukraina to wolny kraj. Kiedyś wyprzedził nas motocyklista z workiem cementu na tylnym siedzeniu, sprawnie lawirując między dziurami. Szybko zniknął w oddali. Drogę zasnuły spaliny i kurz. A może była to smużka cementu? Czasem wlókł się zaprzęg konny. Często po drogach wędrowały krowy na z góry upatrzone miejsca. Częsty widok. Rano szły na pastwiska, po południu wracały do zagród. Czas dawno się tu zatrzymał. Zakarpacie z małymi wyjątkami, to piękna kraina, ale bieda tam, aż piszczy. Okolice są malownicze, niepowtarzalne, zaskakują za każdym zakrętem. Czasem narzucają się skojarzenia z Tyrolem. Swojsko i bezpiecznie. Zagubione w górach wioski i przysiółki zachęcają do wjazdu. Żyją tu otwarci ludzie z sercem na dłoni i poczęstunkiem na tacy. Jakoś wiążą koniec z końcem. Chętni do ugoszczenia, nie akceptują odmowy. Chętnie tam wrócę.\nCzęść IV. Gorgany i Strimba.\nGorgany uważane są za jedne z najdzikszych gór Europy. Charakteryzują się dużymi różnicami wysokości względnych. Poszczególne pasma górskie oddzielone są od siebie głębokimi dolinami rzek. Powyżej górnej granicy lasu intensywnie rozwinięte jest piętro kosodrzewiny, utrudniające poruszanie się. Partie szczytowe pokrywają rumowiska skalne (gołoborza), lokalnie zwanych gorganem (stąd nazwa), Połoniny są rzadko spotykane. Zaludnienie jest niewielkie, brak jest większych osad. Brakuje również zagospodarowania turystycznego. Po 30 przedwojennych polskich schroniskach, pozostały tylko ruiny. Dopiero od niedawna zaczęto znakować szlaki turystyczne. Jednymi z najlepszych punktów orientacyjnych pozostają przedwojenne słupki graniczne. Jak wcześniej wspomniałem, biegła tu granica Polski z Czechosłowacją, a w 1939 roku z Węgrami).\nW Gorganach celem była oczywiście góra Strimba. jeden z najwyższych szczytów Gorganów, zapewniający ekstremalne przeżycia. Wznosi się on na wysokość 1 719 m npm. Zatrzymaliśmy się w jednej z największych zakarpackich wsi Kołoczawa, leżącej w dolinach paru rzek i liczącej kilka tysięcy mieszkańców. To baza, z której wszędzie jest najbliżej. Na drogach stada krów chodzących środkiem drogi, nawierzchnie asfaltowe i kamieniste. Kilka muzeów oraz skansen (40 hrywien, niecałe 7 zł), przy\ndrogach pomniki. Dwa noclegi spędziliśmy w pensjonacie u podnóża góry nad rzeczką Suchor. Dostaliśmy do dyspozycji całe piętro domu, a wieczorem zostaliśmy zaproszeni przez gospodarzy na poczęstunek. Na szczyt ruszyliśmy skoro świt, a pogodę tym razem mieliśmy wyśmienitą. Było słonecznie i bezwietrznie przez cały dzień. Ruszyliśmy od zachodniej strony, rozmaitymi ścieżynkami, po których nie wiedzie żaden szlak. Drogę wskazała nam młoda Ukrainka, chodząca tam na grzyby i jagody. Znała tylko ukraiński, więc nie do końca się rozumieliśmy. Na szczęście owe ścieżynki zaznaczone miałem w GPSie. Ale i tak kilkakrotnie udało się nam je zgubić i brnęliśmy przez gęste lasy, chaszcze i buczyny, na czuja. Mijaliśmy łączki i ponownie wchodziliśmy w gęstwinę. Przeskakiwaliśmy potoki. Na którejś z kolei łączce weszliśmy wreszcie na szerszą leśną dróżkę, biegnącą od centrum wsi. Po drodze wśród wysokiej kosodrzewiny, znaleźliśmy się w scenerii przypominającej krainę Wiedźmina. Nie spotkaliśmy go jednak, ani też nikogo innego. Cały dzień byliśmy sami. Tylko ogrom gór. Całkowite odludzie. To nie nasze Bieszczady, gdzie ciągle trzeba odpowiadać "dzień dobry". W szczytowych partiach ścieżynka okrążała połowę góry, wyszliśmy ponad granicę lasów i na szczyt zaczęliśmy podążać od północy. W zagłębieniach leżały duże płaty śniegu. Stąd mieliśmy już rozległe widoki. Przezroczyste powietrze umożliwiało podziwianie bardzo odległych pasm górskich i pojedynczych szczytów. Na szczyt Strimby doszliśmy trawiastą, stromą granią. Najwyższe partie pokryte były zielonkawo – żółtym rumoszem, owym słynnym gorganem. Ten kolor nadają im porosty. Od 2001 roku wierzchołek zwieńczony jest krzyżem ustawionym na kamiennym kopcu. Ziścił się nam kolejny dzień ukraińskiego snu. Nie chciało się wracać. Wzięliśmy na pamiątkę próbki skał. Do Kołoczawy zeszliśmy niebieskim szlakiem.\nNazajutrz, po komfortowym noclegu w tym samym apartamencie, ruszyliśmy na południe w kierunku rumuńskiej granicy. Opuszczaliśmy Huculszczyznę i Synewirski Park Narodowy, mijając Połoninę Krasną, wjeżdżaliśmy w górskie pasmo Świdowiec. Ale najpierw tuż za Kołoczawą, wędrując drogą narysowaną w elektronicznych mapach (np. Google Maps jako T0728) przeżyliśmy coś, co nam się już chyba nie powtórzy. Był to kolejny epizod snu o Ukrainie, gdy droga postanawia\npołączyć się z potokiem. Pokonanie odcinka 10 km zajęło nam 7 godzin! Kolejny dzień ekstremalnych przeżyć. Była to droga do wsi Niemiecka Mokra. Narzekasz u nas na drogi? Poważnie? Wybierając się na Ukrainę, zapomnij o planowaniu. Ta myśl powracała jak mantra. Najpierw był asfalt, a potem droga stawała się coraz gorsza i węższa, przechodząc w gliniaste koleiny. I nic to, że miejscowy człowiek powiedział, że jest przejezdna. Potem było pchanie oblepionych błotem rowerów, wąwozem do przełęczy. Czasem we dwójkę, bo samemu nie dawało się rady. Błoto było wszędzie. Nawet z góry rower nie bardzo dawał się sprowadzać. Odpoczęliśmy chwilkę na Przełęczy Prisłop z przestrzelinami na tabliczkach informacyjnych i gdy na górze wydawało się, że już może być tylko lepiej, to dopiero się zaczęło. Jak w filmie Hitchcocka, napięcie rosło. Sprowadzaliśmy rowery 2 km potokiem, który coraz bardziej przybierał na sile. Ale po kolei. Najpierw strumyk zamienił się w rzeczkę. Ta rzeczka wpadająca do Mokrjanki, nawet nie ma swojej nazwy, a takie piętno na nas odcisnęła. Na początku wydawało się, że są to tylko pojedyncze kolejne brody przez strumyk. Wystarczyło czasem zdjąć buty. Potem już gliniasta droga na dobre weszła w koryto rzeczne i zniknęła. Rzeczka płynęła wąwozem o stromych i wysokich ścianach. Bez rowerów też nie wdrapalibyśmy się na górę. Zabrnęliśmy już tak daleko, że nie było odwrotu. Obawiałem się tylko, by za kolejnym zakrętem nie pojawił się wodospad. Rzeczka była rwąca, po kamieniach trzeba było stąpać bardzo ostrożnie, często pod bryzgami wody nie było ich widać. Lodowata woda nie robiła na nas wrażenia. W ten traperski sposób po 2 kilometrach, ale z żartami, śmiechem i śpiewem na ustach – z echem w wąwozie - dotarliśmy do wioski Niemiecka Mokra i wylaliśmy uroczyście wodę z butów. Gdy pojawiliśmy się we wsi od strony gór, ludzie nie mogli uwierzyć, że przebrnęliśmy tamtędy z rowerami. Tak kształtują się charaktery.\nCzęść V. Pożegnanie z Huculszczyzną i powrót do cywilizacji.\nKolejny nocleg spędziliśmy nad huczącą rzeką Mokrjanką, na początku słynnej Drogi Legionów Polskich. Pomalutku wjeżdżaliśmy w rejon ucywilizowany. Zafundowaliśmy więc sobie obiad w ładnej restauracji pod parasolami, bo wreszcie było ciepło. Jej wnętrze było urządzone bardzo gustownie i ciekawie. Był rosół, dewolaj, surówki i kwas chlebowy (a jakże, chociaż czasami zamawialiśmy różne miejscowe piwa) za 120 hrywien (około 20 zł). Podarowaliśmy sobie odrobinę luksusu w nagrodę za poprzednie trudy. Luzik i zadowolenie. Potem skusiły nas słone jeziorka i domki wypoczynkowe nad nimi, w lokalnym kurorcie Sołotwino przy rumuńskiej granicy. Nawet zamierzaliśmy nocować nad nimi, ale chmary komarów zaciekle broniły dostępu. Taki niewypał. Same jeziorka też bardziej przypominały zarośnięte glinianki. Potem jechaliśmy wzdłuż granicznej dużej rzeki Cisy. Te okolice były bogatsze. Stały murowane domy, miejscami było wiele olbrzymich rezydencji zbudowanych z przepychem, ale bez żadnego stylu i smaku. Przypominały zamki bajkowego Gargamela. Samochody też europejskie, przeważnie duże, czarne i z ciemnymi szybami. O wiele ciemniejszymi, niż dopuszcza się u nas. Skąd tu taka\nfortuna? Może ze względu na strefę przygraniczną? Spaliśmy w owym kurorcie w miejscu, do którego zaprowadził nas ktoś miejscowy. Tak zwykle znajdowaliśmy noclegi. Noc była ciepła i sucha, było 12 – 16 stopni. Nazajutrz ruszyliśmy dalej. Drogi od dawna już były asfaltowe, nawet niezłe. Po drodze natknęliśmy się na patrol policyjny. Tu właśnie była policja, wcześniej spotykaliśmy milicjantów. Na moje „dzień dobry” dwóch odpowiedziało tak samo, ale trzeci odpowiedział „sława Ukrainie”. Z czasem zrobiło się chłodniej, ale wciąż jechaliśmy ubrani „na krótko”. Za graniczną szeroką rzeką Cisą widać rumuńskie zabudowania i kościół w Lunca la Tisa. Zdarzają się podjazdy. Za TIRami ciągną się wielkie smugi spalin. Znowu natknęliśmy się na liczny tym razem, patrol policji i Straży Granicznej. Razem sześciu chłopa. Kontrolowali tylko samochody. Z miejscowości Dilowe skręciliśmy na północ do Rachowa, zamierzając dotrzeć do geograficznego środka Europy. Tutaj więc szczególnie czuliśmy się Europejczykami. Oprócz tego miejsca istnieje kilkanaście innych punktów w promieniu 2 000 km, uważanych za „środek Europy”. Znajdują się na terenie Austrii, Białorusi, Czech, Estonii, Litwy, Niemiec, Rumunii, Słowacji, Słowenii i Polski (w Suchowoli koło Białegostoku, jest tam obelisk). Zjawisku temu reżyser Stanisław Mucha poświęcił film dokumentalny Środek Europy (2004). Niemniej jednak ten ma certyfikat Ministerstwa Geodezji ZSRR, więc jest chyba środkiem środków, najważniejszym wśród wielu innych? Na miejscu jest obelisk, państwowa tablica potwierdzająca ten fakt - a jakże - oraz góralskie stragany, turyści, itp. Nabyłem tu drogą kupna, niewielka flagę ukraińską za 10 hrywien (1,70 zł) którą umocowałem na kierownicy.\nZa Sołotwinem linia kolejowa przeszła na stronę rumuńską, nie ma tu więc połączeń kolejowych. Jak myślicie, czyja to sprawka? Ukraińska kolej kursuje dopiero od Rachowa. Jedziemy w jego kierunku wielką doliną rzeki Cisy przez Karpacki\nRezerwat Biosfery. Jest to rejon turystyczny z Muzeum Ekologii Karpat. Biegnie tędy główna droga z Rumunii (koło Dilowe jest przejście graniczne) do Iwano – Frankiwska (pol. Stanisławów) i dalej do Lwowa. Stąd niedaleko już było do Wesołego Cmentarza w Rumunii. Droga jest spokojna, ruchu prawie nie ma. Zupełnie inaczej niż wczoraj, gdy spotykaliśmy rejestracje z różnych krajów CS, RO, SL, LIT, F. Opuściliśmy strefę nadgraniczną, jest cicho i kwitną akacje. Sklepo – kafejki zachęcają do posiedzenia. Kawa 5 hrywien ( 0,80 zł), smaczne bułki drożdżowa 3,50 hrywny (0,60 zł) Ukwiecone obejścia. Znowu luzik. Gdzieś dalej na północy w dolinie Cisy, gdy akurat jechałem sam, zatrzymał mnie mały niespełna 10 – letni, ładnie elegancko ubrany na sportowo, chłopczyk z plecaczkiem, jadący rowerkiem i niespokojnie spytał o drogę do Mukaczewa. Zdumiałem się niezmiernie, bo to prawie 200 km! Czyżby to było nieporozumienie? Mówił płynnie po rosyjsku. Zamieniliśmy kilka zdań i niepocieszony ruszył dalej lewą stroną drogi, podając na pożegnanie spoconą rączkę. Powiedział po ukraińsku „do pobaczenia” i odjechał. Dokąd zmierzał? Odnalazł rodziców? Z kim ja właściwie rozmawiałem?\nZ Rachowa do Worochty pojechaliśmy znowu elektriczką, tylko spalinową. Odległość wynosiła 70 km, a bilet dla jednej osoby z rowerem, kosztował 15 hrywien. Jechaliśmy więc 2 godziny za 2,50 zł. Trasa wiodła krętą doliną Czarnej Cisy pomiędzy Pasmem Świdowca a Czarnohorą. Nad doliną przechodziły ulewy, a między nimi świeciło słońce. Czarna Cisa niosła jasnobrunatne wzburzone wody, zabarwione spłukiwaną gliniastą zwietrzeliną. Miejscami w dolinach wisiały chmury. Linia kolejowa wiła się serpentynami pod górę, wjeżdżaliśmy w tunele i w pustym wagonie przechodziliśmy z lewej strony na prawą i odwrotnie, fotografując co się da. Cieszyliśmy się, że nie mokniemy. Pod samą Worochtą minęliśmy słynny nieczynny, kamienny wiadukt, podobny do tych w Stańczykach. Ten pociąg był inny od poprzednich. Nazywał się "diesel – pojezd" i cuchnął ropą. Weszliśmy wejściem tuż przy maszynie, z podestem śliskim od ropy. Miałem wrażenie, że znajduję się starodawnej łodzi podwodnej lub w czołgu. Hałas silnika był niemiłosierny, nawet na postoju trzęsło potężnie. Z niegazowanej wody mineralnej w bidonie, zrobiła się gazowana. Najlepiej te drgania pokazuje nakręcony filmik. Również flaga na kierownicy drżała jak w delirium. No ale cóż można chcieć za 2,50 ? Na głowę nie padało i pociąg jechał punktualnie, chociaż pomału.\nCzęść VI. Ze stolicy Hucułów do Polski.\nWorochta leży na Pokuciu na pograniczu Gorganów i Czarnohory, na wysokości 750 m npm. Przed II wojną była miastem polskim. W jednej z restauracji ujrzeliśmy na ścianach wiele polskich zdjęć z polskimi nazwami tutejszych willi, lokali i znanych miejsc. Do Worochty dotarliśmy w deszczu, więc postanowiliśmy poszukać noclegu pod dachem. Koniec języka za przewodnika. Obsługa stacji kolejowej pokazała nam pobliski pensjonat, gdzie zajęliśmy całkiem przyzwoity drewniany domek w cenie 100 hrywien za osobę (16 zł). Czysto, schludnie. Wyposażenie sanitariatów, również w tym domku, pochodzi z Polski. Producent to Cersanit lub Koło. 5 tysięczne miasteczko zwiedzaliśmy w deszczu. Jest to miejscowość uzdrowiskowa, znana przede wszystkim ze względu na Hucułów i uważana za ich stolicę. Jest znanym centrum sportów zimowych i jednym z ważniejszych ośrodków turystycznych kraju. Atrakcję stanowią 2 huculskie cerkwie, w tym jedna z XVII wieku oraz kamienny wiadukt kolejowy na Prucie z XIX wieku. W 1922 roku wybudowano tu skocznię narciarską, trzy lata wcześniej od Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Dawną świetność miasta poznać można po wielkich, pięknych drewnianych willach w stylu zakopiańskim. W centrum raczej bałagan, kiepskie nawierzchnie i zdezelowane auta. Jednak tak zniszczonych i niekompletnych aut, jak w górskich partiach Karpat, nigdzie się nie spotka. Jest wiele drobnych sklepików i budek z dużą różnorodnością artykułów spożywczych i odzieży. Natknęliśmy się na sklep, w którym były worki, gdzie można było kupić na wagę cukier, makarony, kaszę, ryż, pszenicą. Przy jednej z ulic dostrzegliśmy drzewo z obłamanym konarem, w którym ludzie dojrzeli jakieś święte oblicze i które stało się miejscem kultu. Obwieszone było obrazami świętych i wieńcami. Stały pod nim płonące świeczki.\nObiad zjedliśmy w regionalnej restauracji. Zamówiłem barszcz huculski oczywiście, domowe pierogi i kawę. Przestało padać. Ruszyliśmy więc dalej na zwiedzanie. Na spacerze na deser gryźliśmy chałwę w wielkich ilościach. Jest jej wiele gatunków o różnych smakach i jest tania. Zajadaliśmy się nią w czasie całego pobytu. Była pysznym składnikiem menu. 270 gramowe kostki kosztowały tu 13,50 hr (2,30 zł). Dostępna też była zwykła, krojona, znacznie tańsza (przy granicy 1 kg kosztował 42 hrywny - 6,70 zł).\nZe względu na kończący się nam czas eskapady, w stronę polskiej granicy postanowiliśmy podjechać pociągiem. Szukaliśmy połączeń przez Stryj lub Lwów. Okazało się, że do Lwowa jeżdżą tylko dalekobieżne, nie zabierające rowerów. Do granicy mieliśmy około 300 kilometrów, a trasa biegła w poprzek pasm górskich i dolin rzecznych. Spodziewaliśmy się więc licznych podjazdów, a czasu było niewiele. Elektriczka miała jechać dopiero za 3 dni z uwagi remonty torów. Na poprzedniej stacji w Rachowie, nie potrafiono nam podać połączeń. Taki już urok tutejszej komunikacji kolejowej. Ale obsługa jest miła i pomocna. Na którejś stacji czekaliśmy na peronie, bo pociąg znacznie się spóźnił i podziwialiśmy maszynistę, który krążył wokół maszyny i szmatą skrupulatnie wycierał poszczególne jej detale. Maszyna czarna, szmata też, ale robił to wytrwale. W pewnym momencie wszedł do środka i starał się uruchomić silnik diesla. Kilka razy silnik zawarczał i nic, ale w końcu zaskoczył i wtedy zaczęło się widowisko! Zahuczało potężnie, a maszynę i cały peron w pobliżu, a potem i okolicę, zasnuła gęsta, czarna chmura dymu. Trochę to trwało, aż z wnętrza wyskoczył maszynista. Myślałem, że chce zaczerpnąć powietrza, ale on jakby nigdy nic, w ustach miał papierosa. Przez głośniki zapowiadano jakieś pociągi, ale po ukraińsku, więc niezbyt zrozumiale. W pewnym momencie, gdy staliśmy wśród wielu podróżnych na peronie, podeszła kobieta pracująca w informacji, która już skończyło pracę i sama wyjaśniła nam, jak to jest z tym spóźnionym pociągiem. Żartując (miała wiele złotych zębów, często tu tak bywa), poradziła trzymać się trzech kobiet z tobołami, które jadą w naszym kierunku. W końcu znalazł się jakiś pociąg do Iwano – Frankiwska po godzinie 16, co przy deszczowej pogodzie wróżyło nam u celu, noc na dworcu. Znowu szczególnie trudno było załadować rowery, bo sam wagon był inny niż dotychczasowe. Wewnątrz też nie było na nie wygodnego miejsca i stały między ławkami. Obsługa zamknęła jedno z wejść, by nam podróżni nie przeciskali się między rowerami, to nam ułatwiło podróż. Jechaliśmy chyba 3 godziny za 3,40 zł (osoba 14 hrywien, rower 7 hrywien). Ten wagon był wagonem z miejscami do leżenia. To dopiero przeżycie. Taka podróż w czasie, widywana na filmach. Wagon nie posiadał przedziałów, widać było kto z kim podróżuje i co pije. Tak jak inni, przysypialiśmy trochę. Ciekawym rozwiązaniem były możliwości konfiguracyjne miejsc siedzących i leżących. Było wiele możliwości.\nW Iwano -Frankiwsku mieliśmy okazję obserwować odjazd dalekobieżnego pociągu do Kijowa. Ciągnęły go trzy spalinowe lokomotywy i składał się tylko z wagonów sypialnych, a było ich dwadzieścia. Długi skład. Na peronie było duże poruszenie, było wielu odprowadzających. Takie lokalne wydarzenie. Objechaliśmy rowerami okolice dworca – dużego, zadbanego i ładnego, i pojechaliśmy do Stryja elektriczką za 24 hrywny na osobę (3,80 zł), podróż trwała 4 godziny. Później już udaliśmy sie dalej rowerami przez Drohobycz, uzdrowisko Truskawiec i Sambor do Przemyśla. W Drohobyczu znów lało, jak przed laty. Zaprowadził nas pod dach kawiarenki miejscowy rowerzysta i rozpoczęły się dysputy polityczno – gospodarczo – porównawcze. Jura mówiący po polsku, był zdecydowanie przeciwny Unii Europejskiej i twierdził np., że Unia burzy kościoły, bo widział film, na którym dźwig zdejmował kościelną kopułę do zniszczenia. Oczywiście, wszystkiemu winni są masoni. Nie wierzył, że w Polsce Unia nie ingeruje w wiarę. Herbem Ukrainy jest złoty trójząb na niebieskiej tarczy. Według Jury to dwa ptaki – z góry szybuje gołębica - Duch Święty, u dołu jest łabędź z wyciągnięta szyją. Niebiesko – złota flaga Ukrainy powinna mieć barwy odwrócone: żółty na górze – oznaka boska (światłość), a niebieski u dołu – woda. Jura nie skorzystał z uzyskania Karty Polaka mimo, że miałby ułatwione wyjazdy do Polski.\nW Samborze trafiliśmy na bardzo dobrze zaopatrzony sklep o standardzie naszych delikatesów. Woda mineralna 3,5 – 7,5 hrywien, bułki podobne do drożdżówek, ale z ziemniakami, po 3 hrywny (0,50 zł). Aż musiałem wrócić, bo tak mi zasmakowały. Kupiłem jeszcze chleb, banany, pomidory, ser, pączki. Dodałem na koniec, przyprawioną na ostro słoninę z ziołami, żeby zabrać do domu, ale już mi tak nie smakowała, jak ta wcześniejsza kupiona u babuszki w Synewirskim Parku Narodowym. Nocowaliśmy za Samborem pod gwiazdami. Już od dawna nie padało. Wieczór był cichy i ciepły, 15 stopni. Rano wydarzyła się zaskakująca historia. Dobry sen, a może jakieś halucynogenne olejki eteryczne, pomieszały kierunki moim współtowarzyszom doli (bo o niedoli nie można mówić na tak wspaniałym wyjeździe). Zdecydowanie odmówili jazdy we właściwym kierunku, mimo że miałem GPS, według którego jechaliśmy całe dwa tygodnie. Długo się przekonywaliśmy, aż dałem spokój. Musiałem podjąć drastyczną decyzję, żeby nie doprowadzić do sprzeczki. Pojechałem sam dając im czas do namysłu. Postanowiłem poczekać za którymś zakrętem, aż wróci rozsądek. Po dłuższej chwili dogonili mnie ze śmiechem, zdyszani. Do dzisiaj nie mogę tego zrozumieć, dlaczego tak nagle straciłem ich zaufanie.\nW pobliżu granicy wracaliśmy ta samą trasą. Odcinek drogi szutrowej wśród asfaltu, który w tamtą stronę wydawał nam się długi, teraz minął szybko. Coś jak w życiu, gdy miewa się różne plany, krótkie i dalekowzroczne, a z perspektywy czasu wszystkie szybko mijają.\nPod polskim kościołem redemptorystów pojawiła się trzyletnia Katia i poprosiła o cukierki. Była tak sympatyczna, że odeszła z pełnym naręczem smakołyków. Wcześniej zdarzało się, że w czasie przejazdu przez wioski, dzieci w różnym wieku prosiły nas o bonbony i pieniądze. Niekiedy były nachalne i nawet szarpały za bagaże.\nPrzed granicą w Mościskach zatrzymaliśmy się na pizzę (średnia pizza 64 hrywny - 10 zł), kwas chlebowy, kawę i lody. W odciętych od świata górach, jak wspominałem, dodawaliśmy niekiedy jeszcze jakieś lokalne piwo do posiłków. Zsunęliśmy stoliki z Polakami - rowerzystami, którzy też przyjechali na posiłek i długo wymienialiśmy się doświadczeniami. Zrobiliśmy ostatnie zakupy. Dla porównania dodam, że pół litra ładnej wódki kozackiej kosztowało 57 hrywien (9 zł). Po polskiej stronie podobną, babuszka miała za 7 zł. Ostatni nocleg postanowiliśmy spędzić jeszcze po ukraińskiej stronie, przy granicy, również pod dachem. Zapytaliśmy o niego w sklepie i po chwili przyszła znajoma sklepowej i zaprosiła nas do siebie. W międzyczasie siedzieliśmy pod parasolami przy kwasie chlebowym, gdy dosiadł się do nas podchmielony młody chłopak w mundurze, jak się okazało - Straży Granicznej. Zapałał do nas wielką sympatią i nalegał, by Polska będąca w Unii, pomagała Ukrainie. Na nocleg do dyspozycji nieodpłatnie dostaliśmy cały dom i gospodarstwo. Biedne to było obejście. Mimo odmów rozliczyliśmy się jednak. Rano już pod nieobecność gospodyni, mieliśmy tylko zostawić klucze pod wycieraczką.\nTak odmienny i tak bliski to kraj. Pełen kontrastów. Ubodzy i uczynni mieszkańcy, wspaniałe krajobrazy i zróżnicowany klimat zachęcają do powrotu.\nKarpaty Ukraińskie. Zakarpacie. Gorgany.


Garnek / Brytfanna żeliwna owalna płytka CHASSEUR CZERŃ 3,1 l - sklep internetowy - garneczki.pl\nDoskonały garnek żeliwny w tradycyjnym stylu z oferty francuskiej marki Chasseur\t(kod produktu 3244333931014)\nGarnek żeliwny uniwersalny, z oferty znanej francuskiej marki Chasseur to idealne naczynie dla każdego miłośnika gotowania.\nwspaniała ta patelnia. KUpiłam rodzicom na rocznicę, myślę, że są zadowoleni bo odbiady z niej są pyszne\tImię*\nPatelnia do naleśników żeliwna CHASSEUR CZERŃ 28 cm\tOstatnia sztuka!\t259.00 zł\nPatelnia grillowa żeliwna CHASSEUR CZERŃ 26 cm\tOstatnia sztuka!\t339.00 zł\nPatelnia grillowa żeliwna CHASSEUR CZERŃ 26 x 26 cm\t3 szt.\t339.00 zł\nPatelnia grillowa żeliwna CHASSEUR CZERŃ\tOstatnia sztuka!\t339.00 zł\nPatelnia emaliowana CHASSEUR CZERŃ 28 cm\tOstatnia sztuka!\t409.00 zł\nPatelnia emaliowana z pokrywką CHASSEUR CZERŃ 28 cm\tOstatnia sztuka!\t529.00 zł


Strona Główna - Leszek Bielecki - mój staw\nData powstania strony : 14.09.1999r.\nData ostatniej aktualizacji : 26.09.1999r.\nNazywam się Leszek Bielecki. Urodziłem się w 1956 roku. W roku 1994 rozpocząłem budowę domu. W ogrodzie chciałem mieć małe oczko wodne. W trakcie budowy zmieniały się marzenia i pojawiały się nowe pomysły. I także zmieniały się wyobrażenia o oczku. Robiło się coraz większe.Przestawało być plastikową donicą a stawało się żyjącym Wszechświatem.\nW końcu przyjechała koparka i powstał Mój Staw... . Zaraz,zaraz ! Oj!, nie tak szybko i prosto jak się pisze. Trwało to i trwało!\nI chyba długo jeszcze będzie trwać, bo w przyrodzie nic nie ma końca.Są zimy,są lata...Ciekawie jest patrzeć na życie i otoczenie stawu.Na ważki w upalny sierpniowy dzień i nawed na lód, gdy na dworze jest -20.A tam na dnie coś żyje uśpione w letargu i czeka na wiosnę...Lubię mój staw.\nNa mojej stronie przedstawię jak zmieniał się on w czasie powstawania.\ni będę przedstawiać jak się będzie zmieniać w przyszłości.\nTak wyglądał 1 sierpnia 1999 w pierwszą rocznicę jego powstania\nJak wyglądał gdy powstawał i jak będzie wyglądać w przyszłości znajdować się będzie na poszczególnych podstronach z latami.\n25-26.09.1999r sobota - niedziela\nSobota - mam skaner - jest OK (320zł za 600x1200 to chyba dobry zakup)- chyba jestem zadowolony - jakość jest wystarczająca - już szaleję ze zdjęciami - wrócił do łaski guzik 1996 - no przecież wtedy najbardziej intensywnie myślałem jak to wszystko zrobić aby było super ( no i jeszcze "troszeczkę" myślałem, skąd na to wszystko wziąść pieniądze). Efekt tych prac - przybyła strona za 1996 rok. Niedziela - działają już wszystkie strony.Oczywiście wszystko jest jeszcze w trakcie prac - zdjęć będzie przybywać - dwa dni przy komputerze - starczy, na razie trzeba odpocząć - przecież jest niedziela.A i tak wieczorem siadam do maszyny - kończę stronę za 1998 rok - najwyżej coś będę jeszcze dopisywać.Fajnie jest coś skończyć i być z tego zadowolonym.\nMiałem chwilkę luzu w pracy - zrobiłem 4 skany - strona 1999 wreszcie działa - a już jutro mam mieć zamówiony kolejny skaner - tym razem 600x1200. Będzie sobota,niedziela - coś chyba wreszcie przybędzie. ( wykasowałem 2 nie potrzebne guziki z 1995 i 1996 - trochę się widocznie kilka dni temu rozpędziłem przy robieniu guziczków - w tych latach to jeszcze wszystko co ze stawem to było w marzeniach )\nNo nareszcie coś ruszyłem ze stroną z linkami - już działa.Trzeci skaner dalej mnie nie zadowala.Zamówiłem teraz o rozdzielczością 600x1200 .Taki to powinien już być chyba dobry. (jak skanuję kota na trawie to chcę widzieć kota na trawie, a nie kota na zielonym tle).\nStrony z latami nie działają bo już drugi skaner ,który kupiłem był uszkodzony - jutro mam mieć trzeci.


marzec 2020 | Usługi reklamowe\nZwykłe cechy produktu dostaną nową twarz\nLogo – jak powinno wyglądać?\nJest wiele technik i wytycznych które mówią jak powinno wyglądać logo. Skupię się na jednej cesze która daje finalnie bardzo interesujący rezultat. Negatywna przestrzeń w logo. Ten rodzaj to połączenie np. dwóch symboli, dwóch liter, cyfr w jeden sygnet. Sam projekt wygląd na bardzo prosty i taki jest oczywiście finalny zamysł projektanta. Natomiast jest to […]\nProjektowanie reklamy – znajdź jej cechy !\nŚwiat reklamy rozwija się dynamicznie, Czy samodzielne projektowanie reklamy to dobry pomysł? Jak wybrać odpowiedni projekt reklamy? Każdy produkt oferuje inną opcje. Są produkty których nie trzeba reklamować albo jest to bardzo rzadki przypadek np. warzywa i owoce. Niepowtarzalność w reklamie Co łatwo reklamować? Co trudno reklamować? 1. Niepowtarzalność w reklamie Jednym z kryteriów dobrej […]\nSkuteczna reklama – jak zrobić? I czy reklama działa\nProsty przykład jeśli zapytamy losowo wybrane osoby o średnie zarobki. Zdecydowana większość odpowiada że powinna zarabiać powyżej średniej krajowej. Ale czy rzeczywiście każdy może ją otrzymać? Odpowiedź jest oczywista że nie. Ponieważ nie mogłaby istnieć średnia jeśli każdy zarabiałby powyżej. Obojętnie jaką klasę pracowniczą zapytamy o zarobki. Wszyscy odpowiadają prawie jednogłośnie że powinni zarabiać zdecydowanie […]\n2 sposoby jak przygotować ciekawy i chwytliwy projekt reklamy. Wszystko na stół czy wyciąganie wniosków z reklamy? Zalety i projekt reklamy: „za i przeciw”, czy tylko za? Wszystko na stół czy wyciąganie wniosków z reklamy? Na ten temat były nawet przeprowadzone badania. I jednoznacznie wychodzi na to że sposób „podaj wszystko od razu” nie sprawdza […]\nŻeby zrozumieć co to jest barwa warto dowiedzieć się czym ona jest. Na co dzień nie zastanawiamy się czym ona jest. A jednak samo w sobie postrzeganie barwy jest zjawiskiem bardzo ciekawym. Barwa jest postrzegana jak coś zwykłego i z reguły mało kto zastanawia się nad jej powstaniem. Niniejszy artykuł omawia kilka podstawowych zagadnień związanych […]\n© 2021 Usługi reklamowe. Theme By: mousebuilt.com.au.


Nowe ognisko zarażeń na wiecu Andrzeja Dudy? Sanepid szuka uczestników - Sputnik Polska\n© Zdjęcie : Twitter account of Kancelaria Prezydenta/Grzegorz Jakubowski\n08:31 24.07.2020 Krótki link\nJak poinformował Państwowy Inspektorat Sanitarny w Przysusze, „w spotkaniu uczestniczyły dwie osoby z dodatnim wynikiem Covid-19”, które „stwarzały zagrożenie epidemiczne dla uczestników spotkania”. Zaapelowano o zgłaszanie się osób z objawami choroby.\nOdrzywół może być kolejnym ogniskiem koronawirusa.\nCzesi znowu założą maski\nTymczasem wirus powraca do Czech. W związku z wykryciem zakażeń w jednym z praskim klubów wczoraj podjęto decyzję o ponownym wprowadzeniu obowiązku noszenia maseczek podczas zamkniętych imprez, w których uczestniczy ponad 100 osób. Na wspomnianej imprezie w klubie w Pradze 98 osób zaraziło się koronawirusem, ponad 200 osób zostało objętych 14-dniową kwarantanną. W minioną środę w Czechach odnotowano rekordową liczbę zakażeń od końca czerwca – 247 przypadków.\nPiS, koronawirus, Andrzej Duda


Pęseta do regulacji brwi. Wybierz najlepszą! – BlogowoUrodowo\nZdecydowana większość z nas reguluje brwi w domu, używając do tego celu pęsety. Narzędzie to przydaje się również do drobnej depilacji innych części twarzy – wyrywania niechcianych włosków z podbródka oraz meszku znad górnej wargi. Choć rodzajów pęset jest wiele, łatwo trafić na taką, która nie tylko jest nieskuteczna, ale także może powodować uciążliwe podrażnienia przez to, że usuwa włoski niewłaściwie. Jak wybierać pęsetę?\nPęseta do regulacji brwi: zwróć uwagę na kształt\nPrzede wszystkim unikaj zaokrąglonych końcówek, które zamiast dokładnie usunąć włoski w całości, będą je przycinać albo urywać. Pęseta do regulacji brwi będzie działać skutecznie wtedy, kiedy sięgniesz po ściętą lub z zakończeniem w kształcie trójkąta. Tak wyprofilowane narzędzie pozwoli kontrolować precyzyjnie ilość wyrwanych włosków, przez co nie będziesz musiała obawiać się przerwania łuku lub tego, że brwi po depilacji będą zbyt cienkie. Trójkątna końcówka jest niezastąpiona przy pozbywaniu się wrastających i cienkich włosków – uważaj jednak, by nie pokaleczyć nią skóry! Jeśli masz ochotę na zakup bardziej nowoczesnego akcesorium, przyjrzyj się pęsetom z wmontowaną diodą LED. To doskonały gadżet dla tych z nas, które mają wyjątkowo jasne brwi – dzięki odpowiedniemu oświetleniu nie przeoczysz żadnego włoska.\nDepilacja bez podrażnień: co powinnaś wiedzieć\nJeśli twoja skóra jest skłonna do alergii, powinnaś zwrócić uwagę na to, z czego wykonana jest pęseta do regulacji brwi. Najbezpieczniejsze będą te ze stali nierdzewnej, niezawierające niklu (najczęstsza przyczyna podrażnień). Zdarzało Ci się przerwać skórę w trakcie depilacji? Nie spiesz się! Twoim największym sprzymierzeńcem będą delikatność i dokładność. Staraj się napiąć skórę w depilowanych miejscach, tak, by końcówka pęsety nie chwytała naskórka. Wyrywaj włoski dokładnie, nie zwalniając uścisku do momentu, w którym zobaczysz, że włosek został wyciągnięty z cebulką – w ten sposób zapobiegniesz zapaleniu mieszków włosowych. Część z nas jest bardzo wrażliwa na ból przy regulacji brwi – możesz przed depilacją do miejsc, w których będziesz operować pęsetą przyłożyć kostkę lodu – zadziała jak znieczulenie :)\nOpublikowane w Pielęgnacja skóry twarzy podobne brwi, oczy, pęseta, regulacja brwi, uroda\n← Jak zapobiec zmarszczkom? Przechytrz je kosmetyczniePrzetłuszczające się włosy. Sposoby na świeżą fryzurę →


Historia Józefa – Badacze Biblii\nOpublikowano 8 października, 2017 AutoradminDodaj komentarz\nPoczytajcie o Józefie. Bądźmy tacy, jak on. Oddani Bogu. Jego doświadczenia były jak sinusoida – raz do góry, raz na dół, raz do góry, raz na dół. 17 lat, wzmacnia się, poznaje Boga, poznaje Jego zasady, poznaje jak się prowadzi dom. Spadek… Sprzedanie do Egiptu. Niewola. Wyobrażacie sobie jak czuł się młody chłopak zakuty w kajdany, który maszeruje niedaleko domu swojego ojca? Szlak karawan przechodził blisko terenów Jakuba. Później stoi na rynku jako niewolnik do kupienia – kto go kupi? Jaki będzie jego los?\nI znowu powolutku zdobywa wielką pozycję. Nie jest pyszny, zarozumiały. Jest pracowity, oddany i uczciwy. Zdobywa bardzo wysoką pozycję na dworze Potyfara. Co się dzieje? Znowu sinusoida w dół. Wkopuje go kobieta, wobec której nie miał żadnych złych zamiarów. Jak kończy się ta sprawa? Więzieniem. Tu jednak znów sinusoida do góry. Spotkanie z dwoma wysokimi dostojnikami faraona. Jeden mówi: „jak wyjdę, pogadam, pogadam!” Pogadał? Nie pogadał, zapomniał o Józefie. Znowu dołek… Tak doświadczenia kształtują i nas. Bóg daje nam czas: wzmacniacie się, poznajecie Boga. A teraz doświadczenie. Tak formę budują sportowcy…\nHistoria Józefa nie jest martwą literą ani nudną opowieścią. Są tam konkretne wskazówki do codziennego życia w obecnym świecie. Zachęcamy do wysłuchania wykładu wygłoszonego przez Zbigniewa Kubalę na spotkaniu w Chełmnie (wrzesień 2017 r.)\nKategoriiBibliaTagówbracia józefa, dwanaście pokoleń izraela, dzieje izraela, faraon, hebrajczycy, jak żyć, jakub, józef, książę egiptu, księga rodzaju, pierwsza księga mojżeszowa, potyfar, zbigniew kubala, żydzi\n← Poprzedni Poprzedni wpis: Wolność (Galatów 5:1)\nNastępny → Następny wpis: Święto Reformacji – Marcin Luter


Poznań: Czad zabił dwóch mężczyzn. Film | Głos Wielkopolski\nPoznań: Czad zabił…\nPoznań: Czad zabił dwóch mężczyzn. Film\nAgnieszka Smogulecka 17.12.2010\nZwłoki dwóch mężczyzn znaleziono dzisiaj w południe w mieszkaniu na poznańskich Jeżycach. Wszystko wskazuje na to, że zabił ich czad.\nJózef A. miał 51 lat. We wtorek wybrał się do Poznania, bo miał do załatwienia sprawy w Narodowym Funduszu Zdrowia. Rodzinie powiedział, że będzie nocował u znajomego, a wróci do domu w czwartek. Nie wrócił, nie można było się z nim skontaktować. Dzisiaj, pół godziny po północy jego córka zgłosiła zaginięcie.\nZobacz film: Znaleziono zwłoki dwóch mężczyzn\nPolicjanci odnaleźli mieszkanie znajomego Józefa A. Mężczyzna mieszkał na drugim piętrze budynku przy ulicy Dąbrowskiego 151. Nikt nie otwierał drzwi, więc poprosili o pomoc straż pożarną. Do mieszkania dostali się przez balkon. Wtedy zrozumieli jaka tragedia wydarzyła się w domu. W jednym pokoju było ciało Józefa A., w drugim - właściciela mieszkania. Nic nie wskazywało na to, że zostali zamordowani. Od początku najbardziej prawdopodobnym powodem śmierci było zatrucie tlenkiem węgla.\n- Wszystko wskazuje na piecyk przepływowy - mówi Sławomir Brandt z Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu. - Czy zawiniła wadliwa instalacja, czy też sam junkers był niesprawny będziemy wiedzieć dopiero wtedy, gdy urządzenie zbada biegły.\nW piątek nad ranem uratowano pięć osób z domu jednorodzinnego w Tuliszkowie. Cztery osoby, idąc za radą dyżurnego straży, same wyszły z domu, po piątą - mówi Brandt - musiał wejść strażak wyposażony w maskę tlenową. Wyniósł nieprzytomnego i przekazał pogotowiu.\nCzad, czyli tlenek węgla, powstaje podczas procesu niepełnego spalania materiałów palnych. Jest groźny, bo niewyczuwalny zmysłami człowieka: bezwonny, bezbarwny i toksyczny. Blokuje dostęp tlenu do organizmu. Jego wdychanie powoduje silny ból głowy, wymioty, śpiączkę, a nawet śmierć. To właśnie on zabił trzyosobową rodzinę z domu jednorodzinnego w Nieświastowie pod Koninem. 38-letni mężczyzna, jego młodsza o dwa lata siostra i jej 16-letnia córka zmarli, bo czad wydobywał się z pieca węglowego.\n- W tym roku w Wielkopolsce na skutek zatrucia czadem zmarło 17 osób, a 140 trafiło do szpitala - mówi Brandt. - W czasie mrozu ludzie zatykają otwory wentylacyjne i uszczelniają okna. Nie ma obiegu powietrza, co powoduje, że wydobywa się czad i osoby przebywające w budynku duszą się. Zagrożeniem mogą być piece, junkersy i kominki, które bez odpowiedniego przeglądu i bez wentylacji mogą wydzielać czad - podkreśla, że przypadki zatruć czadem zdarzają się nie tylko w starych budynkach.\nMinisterstwo przychyliło się do próśb rodziców uczniów w sprawie ferii zimowych\nJagiellonia - Warta na żywo: Relacja online meczu Zielonych\nRozpoczęła się akcja "Trzymaj ciepło". Zgłoś się na bezpłatne badania budynków z wykorzystaniem kamery termowizyjnej\nMieszkańcy Poznania mogą zgłaszać się do akcji "Trzymaj ciepło". Program zakłada bezpłatne badania budynków z wykorzystaniem kamery termowizyjnej. W tegorocznej, 12. edycji zaplanowano przebadanie 350 domów jednorodzinnych i co najmniej 10 kamienic. Sprawdź, jak zgłosić się do akcji.\nŚwięta Bożego Narodzenia 2020 – prezent dla dziewczynki. Lalki, misie, gra, elektronika pod choinkę 10


"Miłość" - Jedynka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 13.05.2019 07:54\nCzwarta płyta Sorry Boys zatytułowana „Miłość”, to pierwszy w pełni polskojęzyczny i najbardziej piosenkowy album Sorry Boys. Znalazło się na nim 11 utworów wypełnionych melodiami i tekstami Beli Komoszyńskiej. Drugim singlem promującym album jest utwór "Absolutnie, absolutnie".\n"Miłość" pokazuje oblicza najważniejszego uczucia świata z prywatnej i uniwersalnej perspektywy. Portretuje kobiecość uchwyconą w procesie życiowej zmiany. Gościem specjalnym albumu jest Kayah, która zaśpiewała w jednym z utworów.\nBela Komoszyńska o płycie: "Miłość to najważniejsze słowo świata. Kocham kochać. Na tej płycie jestem piewcą miłości jako Kobieta, jako Matka i Człowiek. Piosenki na nią pisałam w najszczęśliwszym okresie mojego życia. Kobiety, mężczyźni, nasza córka, miasto Warszawa to są bohaterowie, których znam, rozumiem, kocham. I ja, w procesie zmiany, raz jako Bogini Matka, raz jako Carmen. Towarzyszyły mi zapachy Buddy, Biblii i Flamenco oraz filmowa trylogia miłosna Luci Guadagnino. "Miłość" jest najbardziej bezpośrednim z naszych albumów. Jeszcze nigdy moje życie prywatne i zawodowe nie było ze sobą tak nierozerwalnie związane, jak podczas powstawania tej płyty. Po raz pierwszy wszystkie teksty na płytę napisałam w języku polskim. Proces tworzenia muzyki i słów na "Miłość" był wyjątkowo natchniony i radosny. Chciałabym, że w ten sam sposób te piosenki odnalazły swoje miejsce w życiu słuchaczy".


Przedłużone włosy - ❤ GLOBElife ☎\nAby stać się prawdziwym ekspertem w technice stosowania przedłużania włosów śledzić kursy oferowane przez naszych klientów.\nRozszerzenia są sztuczne integracje ludzkich włosów. W przeciwieństwie do peruki, rozszerzenia nie mają funkcji tworzenia fikcyjnej fryzury na głowie, ale rekinding lub wydłużenie włosów już obecny. Mogą być wykonane z prawdziwych ludzkich włosów, lub z innymi wykonane z włókien syntetycznych. Efekty rozszerzeń są symulować rodzaj włosów, które normalnie nie mogą być wykonane z własnych włosów naturalnych. Kilka aktorek, śpiewek i osobowości rozrywkowych zostały z wykorzystaniem rozszerzeń od lat. Istnieją różne techniki stosowania rozszerzeń, wstawione przez fryzjera. Pierwsza technika polega na zapięciu przedłużki za pomocą keratyny u podstawy włosa. Estetycznie, technika ta ma najlepszy możliwy wynik, jednak mocowanie kleje może uszkodzić prawdziwe włosy i powodować podrażnienie i alergie na skórę. Druga technika (tzw. brazylijski) jest związać nici przedłużone do tych prawdziwych włosów. Wynik tej techniki jest znaczący, ale czas trwania w czasie jest ograniczony do około trzech miesięcy. Trzecia technika (zwana African) polega na stworzeniu równoległych warkoczy własnymi włosami, do których zamki przedłużające są dosłownie szyte. Technika ta jest najszybszy w historii, ale efekt odrastania prawdziwych włosów jest dość zauważalne. Dzisiaj, inne szybsze techniki są używane do mocowania już tkane zespoły włosów, takich jak montaż z klipami lub dwustronnej taśmy.\nExtensiondicapelli.it, fryzjer, włosy, zdrowie, salony piękności, zdjęcia mody do włosów, fryzury, estetyka, sprzedaż, Pielęgnacja łysienia, Extensiondicapelli.it, upadek włosów, farbowanie, sunstrokes, balayages, meches, Shatush, Deja-Vu, Extensiondicapelli.it, Sprzęt fryzjerski, profesjonalne suszarki do włosów, prostowania włosów, cięcia włosów, żelazne curling, szczotki do włosów, grzebienie, akcesoria do salonu piękności, profesjonalne produkty do włosów, Extensiondicapelli.it, nowości; agraves; akcesoria fryzjerskie, narzędzia estetyczne, płytka jonowa do włosów, headwomen kobiet, głowy włosów, loki włosów, Afro warkocze, nożyczki do włosów, naturalne przedłużanie włosów z klipów, Extensiondicapelli.it, Clipper, oprogramowanie do zarządzania dla fryzjerów, foldery kolor włosów, DVD fryzury, nożyczki Matsusaki, fotel kosmetyczny, przedmioty jednorazowe, wyposażenie do przedłużaczy włosów, Profesjonalne nożyczki fryzjerskie, Extensiondicapelli.it, warkocze do włosów, sterylizator, folia aluminiowa do meches, suszarki do włosów, toupets, naturalne peruki włosów, lampy opalające, produkty jednorazowe produkcji, TNT włókniny, Extensiondicapelli.it, jednorazowe kimono, jednorazowe Peles, odzież fryzjerskie, suszarki do włosów jonowych, fryzjer, estetyka, torebka włosy, piękno, Strona Oficjalny, Extensiondicapelli.it, novit à, włosy, wykonane we Włoszech, suszarka do włosów kaski dla fryzjerów


Czy grozi nam hiperinflacja? Niebawem rekordowy wzrost bezro..\nKoniec miesiąca skłania do pewnych przemyśleń. Patrząc jednak na sytuację nie wiadomo, co będzie dalej, wiemy tylko, że przyszło nam żyć w ciekawych czasach.\nCoraz więcej się mówi o groźbie wybuchu inflacji. Obawy te budowane są na podstawie tego, co widzimy w sklepach, gdzie ludzie boją się wzrostów cen (szczególnie jedzenia) w związku z ograniczonym dostępem. Warto jednak pamiętać, że w trudnych czasach niektóre rzeczy drożeją, a wartość innych idzie w dół. W takim momencie należy spojrzeć na konstrukcję koszyka inflacyjnego. Wzrost cen żywności może być zrównoważony chociażby spadkiem kosztów najmu, o czym już teraz się mocno mówi, a to bardzo porównywalny udział w koszyku. Nie wiadomo też, jak zadziałają w tym wypadku ceny niektórych dóbr, których będziemy konsumować mniej. No i na koniec, by uspokoić warto przypomnieć o cenach ropy a zatem generalnie transportu.\nPrzedsmak złych danych\nW nocy poznaliśmy dane z Japonii. Produkcja przemysłowa spadła o 4,7% w ujęciu rocznym. Warto zwrócić uwagę, że dane z Azji za luty zawierają już przedsmak tego, co będziemy mieć w Europie. Nie jest to oczywiście pełne spektrum problemu, ale szybciej zobaczymy tam jego skalę, bo epidemia szybciej doprowadziła tam do zamknięcia części gospodarki. Spadek o niemal 5% nie jest czymś nadzwyczajnym w przypadku japońskiego przemysłu, ale z pewnością nie są to dane, które powinny przejść bez echa.\nCo z rynkiem pracy?\nDzisiaj ostatni dzień miesiąca. Niestety rząd nie zdążył z ogłoszeniem tarczy pomocowej i przegłosowaniem jej. W nocy pojawiały się kolejne poprawki Senatu. Ograniczą one wyzysk kredytobiorców przez firmy pożyczkowe. Nie rozwiążą jednak problemu osób, które dzisiaj dostaną wypowiedzenia od spanikowanych przedsiębiorców niewiedzących, co się będzie działo. Skalę tego zjawiska zobaczymy dopiero z opóźnieniem. Niemniej można zakładać, że na jakiś czas możemy zapomnieć o kolejnych historycznych minimach bezrobocia w Polsce.


ŻYCIE OD KUCHNI: GRZYBOBRANIE I PRZEPISY Z LEŚNYMI GRZYBAMI\nZaprezentujemy wam dzisiaj zestawienie naszych przepisów z leśnymi grzybami, zabierzemy was do lasu, opowiemy o radości jak daje nam obcowanie z naturą.\nBladym świtem, w opadającej mgle brniemy przez zroszone trawy w kierunku lasu. Zapach leśnego runa nas wabi. Przyjemnie łechce nam nosy wilgotną wonią gleby, mchu, igliwia, ziół i grzybni. Natrafiamy na świeże tropy saren. Po chwili widzimy jak jedna z nich przeskakuje przez strumień i znika pomiędzy drzewami. Niechcący spłoszyliśmy ją wydając radosne okrzyki na widok czerwonych kozaków rosnących na skraju lasu. Rozdzielamy się. Każdy idzie teraz swoją drogą; tylko sobie znanym leśnym szlakiem. Co jakiś czas nawołujemy się.\nLubię te chwile sam na sam z naturą. To taki moment, który pozwala się wyciszyć, zebrać myśli. Dobrze jest tak zacząć dzień.\nPowrót z grzybobrania jest zawsze wielką niewiadomą. Nie sposób przewidzieć z jakim koszykiem wróci się z lasu do domu - czy będzie pełen prawdziwków, a może jego dno zaledwie kilka kurek przykryje. Nie można wcześniej zaplanować czy na obiad będzie zupa grzybowa czy risotto z prawdziwkami; czy zjemy kotlety z kani lub gołąbki z patelni.\nNigdy też nie wiadomo czy znajdzie się wystarczająco dużo grzybów by można je było później zamarynować w słoikach. I właśnie tę niepewność lubię w grzybobraniu najbardziej; niepewność i niespodziankę jaką z sobą przynosi. Wracając z lasu z pustym koszykiem nie czuję rozczarowania. Wiem, że następnym razem mój koszyk będzie pełen grzybów :)\nSamo obcowanie z lasem przynosi mi przyjemność. Znalezione grzyby to tylko taka "wartość dodana".\nDziś prezentujemy Wam zestawienie przepisów z leśnymi grzybami. "Klikając" w nazwę dania przeniesiecie się automatycznie na stronę z naszym przepisem.\nRISOTTO Z GRZYBAMI LEŚNYMI I DYNIĄ\nJAK MROZIĆ GRZYBY - PORADNIK\nKOCIOŁEK Z LEŚNYMI GRZYBAMI\nAutor: ankawell o 08:14\nEtykiety: grzybobranie, grzyby, GRZYBY LEŚNE, grzyby suszone, kolory w kuchni - wielobarwnie, mrożenie grzybów, przepisy z grzybami, przetwory z grzybów, risotto z grzybami, sezonowo - jesień, ZUPA GRZYBOWA\nŁukasz Bier 21 września 2017 09:01\nMoja mama rozpoczeła sezon grzybobrania i chodzi co parę dni :D\nankawell 21 września 2017 12:31\nŻyczymy pełnych koszyków na każdym grzybobraniu! :)\nkasol.com.pl 13 stycznia 2018 17:51\nWygląda na prawdę przepysznie :) I zdjęcia równie piękne :)


PKO Ekstraklasa. Śląsk - Jagiellonia. Vitezslav Lavicka: Drużynie potrzebny będzie impuls - Sport WP SportoweFakty\nPo dwóch porażkach z rzędu Śląsk Wrocław w sobotę zmierzy się z Jagiellonią Białystok. - Drużynie będzie potrzebny jakiś impuls - przyznał Vitezslav Lavicka, który będzie chciał jak najlepiej przygotować swój zespół na to trudne spotkanie.\nMichał Gałęzewski 23 Października 2020, 19:59\nPo dobrym początku sezonu Śląskowi Wrocław przytrafiły się dwie porażki z rzędu. Czy wobec tego ważniejsza będzie odbudowa fizyczna czy mentalna? - Jak w każdym meczu jest potrzeba przygotowania się kompleksowo. Ostatnio graliśmy dwa mecze wyjazdowe z rzędu i nie było to łatwe. Musieliśmy się zregenerować fizycznie i mentalnie. Robiliśmy wszystko, by być gotowi na mecz przeciwko Jagiellonii. Wiemy, jak ważne jest to dla nas spotkanie - powiedział Vitezslav Lavicka, trener Śląska.\nWrocławianie gorzej prezentują się po przerwie na reprezentację. - Każda porażka jest sygnałem do tego, że trzeba dokonać poprawy. Nie jest jednak tak, że wszystko wygląda źle. Nie daliśmy rady w dwóch wyjazdowych spotkaniach. Teraz rozmawiam z chłopakami, by pracowali dobrze i wykorzystywali każdą godzinę na stuprocentowe przygotowanie. Zdrowotnie wszystko będzie dobrze i będziemy przygotowani na to spotkanie - podkreślił Lavicka.\nIle zmian na mecz z Jagiellonią Białystok będzie w składzie Śląska po ostatnich porażkach? - To jasne, że drużynie będzie potrzebny jakiś impuls, ale mecze były bardzo szybko po sobie. Będziemy patrzeć na to, jak wyglądają zawodnicy na boisku od strony zdrowotnej i po tym podejmiemy finalne decyzje, kto będzie w dwudziestce meczowej i kto w wyjściowym składzie - podsumował Czech.\nPoczątek meczu we Wrocławiu w sobotę, 24 października o godzinie 17:30.\nPiłka nożna Śląsk Wrocław Jagiellonia Białystok Polska PKO Ekstraklasa Wrocław Białystok Vitezslav Lavicka


Pierwsze w 2019 roku posiedzenie Sejmu. W programie budżet - wydarzenia\nPo rozpoczęciu posiedzenia Izby szef PO Grzegorz Schetyna wygłosił przemówienie o zmarłym prezydencie Gdańska Pawle Adamowiczu. Jego pamięć została też uczczona minutą ciszy. fot. Sejm.gov.pl\nDodano: 16-01-2019 11:07\nPierwsze w 2019 r. posiedzenie Sejmu rozpoczęło się 16 stycznia od minuty ciszy, którą posłowie uczcili pamięć zmarłego prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Tego dnia przewidziano głosowanie nad projektem ustawy budżetowej na 2019 r.\nWszystkie zaplanowane na środę posiedzenia komisji sejmowych zostały odwołane. Obrady Sejmu zostały skrócone do dwóch dni, choć początkowo planowano, by Izba obradowała do piątku. W posiedzeniu uczestniczy premier Mateusz Morawiecki oraz członkowie rządu.\nPo rozpoczęciu posiedzenia Izby szef PO Grzegorz Schetyna wygłosił przemówienie o zmarłym prezydencie Gdańska Pawle Adamowiczu. Jego pamięć została też uczczona minutą ciszy.\nPaweł Adamowicz zmarł w poniedziałek po południu po ataku nożownika podczas niedzielnego finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Miał 53 lata, był prezydentem Gdańska od 20 lat.\nBudżet w Sejmie\nJak wynika z harmonogramu obrad Sejmu trzecie czytanie projektu tegorocznego budżetu może potrwać siedem godzin. W tym czasie zaplanowano głosowanie 329 opozycyjnych tzw. wniosków mniejszości, czyli poprawek, które nie uzyskały poparcia komisji finansów publicznych. Negatywną opinię na ich temat wyraziło ministerstwo finansów. Jak tłumaczył wiceminister finansów Tomasz Robaczyński, zakładają one m.in. znaczące zwiększenie dochodów budżetu państwa, co miałoby być źródłem finansowania nowych wydatków. Zauważył, że w sumie przewidywały one zwiększenie o ok. 13 mld zł dochodów z VAT i ok. 4 mld zł dochodów z ceł.\nPonadto Sejm w środę zdecyduje o losie 109 poprawek zgłoszonych podczas drugiego czytania (w tym wniosków o odrzucenie projektu), z których 22 uzyskały we wtorek pozytywne opinie komisji.\nUstawa o cudzoziemcach, Prawo telekomunikacyjne\nPosłowie rozpatrzą także projekt noweli ustawy o cudzoziemcach; zakłada on m.in. wprowadzenie rozwiązań, które wyeliminują tzw. turystykę pobytową i uniemożliwią sprowadzanie cudzoziemców, którzy wjeżdżają do kraju pod pretekstem studiów, ale ich nie kontynuują. Na wtorkowym posiedzeniu Sejmowa Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych opowiedziała się za przyjęciem projektu.\nSejm zajmie się rządowym projektem noweli Prawa telekomunikacyjnego; proponowane przepisy mają pomóc m.in. w uporządkowaniu pasm, co ma przyspieszyć budowę sieci 5G w Polsce. Projekt przewiduje nowe rozwiązania związane z gospodarowaniem częstotliwościami, urządzeniami radiowymi oraz opłatami za częstotliwości. Nowe przepisy dostosowują także polskie prawo do regulacji Unii Europejskiej.\nW harmonogramie obrad znalazła się też projekt nowelizacji ustawy o Radzie Ministrów, który ma umożliwić premierowi przyznawania osobom fizycznym, w szczególnie uzasadnionych przypadkach (w tym za wybitne osiągnięcia naukowe, sportowe lub z zakresu kultury i ochrony dziedzictwa narodowego) nagród specjalnych ze środków rezerwy ogólnej budżetu państwa.\nW czwartek Izba zajmie się projektem zmian w ustawie o grach hazardowych, który rozszerza cele, na jakie mogą być przeznaczane środki Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej, chodzi o wydatki na rozwój turystyki społecznej.\nPosłowie będą też debatować nad rządowym projektem nowelizacji ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Projekt przedłuża na 2019 r. rozwiązania zastosowane w 2018 r. polegające na umożliwieniu rolnikom ubiegającym się o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności obszarowych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich złożenie - zamiast wniosku o przyznanie tych płatności - oświadczenia, w którym potwierdza brak zmian w porównaniu do wniosku złożonego w poprzednim roku\nIzba ma również pracować nad rządowym projektem noweli o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, który ma dostosować polskie prawo do przepisów unijnych. Proponowane zmiany wprowadzają nową kategorię zobowiązań w hierarchii zaspokajania wierzytelności.\nPolskie NIE dla 5g!! 2019-01-16 14:50:50\nZ tą siecią 5g to bym nie szarżował na czas taki jak rok wyborów parlamentarnych. Wątpię w to, aby ludzie chcieli mieć w swojej okolicy maszty sieci 5g i jakieś mikro nadajniki i piko nadajniki i cholera wie co jeszcze. Internet rzeczy 5g sprawia problematyczną kwestię dwóch natur. 1. Kwestia wzmożonej ingerencji w prywatność za sprawą podpinania każdej rzeczy elektronicznej do tej sieci, a więc olbrzymie gromadzenie danych i inwigilacja pełną gębą. 2. Kwestia zdrowotna - promieniowanie elektromagnetyczne a nawet dłuższe przebywanie wśród wi-fi czy smartfonów może powodować uczucie zmęczenie, bólów głowy, problemów z koncentracją, dzwonienie w uszach. Może mieć to także wpływ na ograniczenie płodności lub bezpłodność. Niekorzystnie te rzeczy wpływają także na małe dzieci, kobiety w ciąży( możliwość wystąpienia wad genetycznych na poziomie systemu nerwowego płodu) i młodych ludzi w wieku szkolnym. Promieniowanie elektromagnetyczne przenika organizm mogąc zaburzać jego prawidłowe funkcjonowanie doprowadzając do patologicznych zmian komórek prowadzących do chorób z autoagresji( jak wybrane choroby psychiczne, problemy z tarczycą, zapalenie trzustki czy cukrzyca) czy chorób nowotworowych( guzy mózgu, białaczka, szpiczak mnogi i być może jeszcze wiele innych) oraz możliwe mogą być także choroby sercowo-naczyniowe( choroba wieńcowa, migotanie przedsionków, zawał serca, udar mózgu, miażdżyca). Izrael np. ogranicza wi-fi i nie będzie mieć sieci 5g, tylko światłowody, coś wiedzą?


Filcudeńka: Na górze róże...\nAutor: Olga o 06:43\nPoohatka 6 sierpnia 2010 07:02\nrozumiem Twoją miłość do symetrii ;) kolczyki są śliczne, naszyjnik takoż, bardzo energetyzujący :)\nInes 6 sierpnia 2010 08:01\nPiękności ... róże słodziutkie\nAvarill 6 sierpnia 2010 08:27\nPiękny naszyjnik :) Kolor kuleczek mnie rozpływa, uwielbiam takie miodki.\nA co do nieidentycznych kolczyków, to mam ten sam problem. Co prawda nie z filcem, ale z upinaniem tych wszystkich koralików i innych drobiazgów. Gdy oba kolczyki nie wyglądają tak samo, dostaję szału ;)\nolczi 6 sierpnia 2010 11:28\nahh cudne te kolczyki ;*\nPappu 6 sierpnia 2010 13:07\nniesława 6 sierpnia 2010 13:07\nFajskie , jak by powiedziala moja cora ;)a ,ze prawie symetruczne to i dobrze , w koncu to rekodzielo :))\nsoftearthart 6 sierpnia 2010 13:10\nmonroma 6 sierpnia 2010 15:12\nU mnie na opak z symetrycznością, ale to chyba normalna rzecz, jeśli chodzi o rzeczy ręcznie robione. Wystarczy przyjrzeć się naszemu ciału :) Śliczne te kolczyki :)\nOaza 7 sierpnia 2010 04:01\nPoradnik domowy 7 sierpnia 2010 04:21\nśliczne kolczyki ale ja w nich odkrywam maczki może dlatego że mam na ich punkcie bzika to wszędzie je widzę hehe ;) ale jako różyczki też prezentują się dobrze\nG. 7 sierpnia 2010 04:58\nJa mam problem z symetrią przy modelinie, od razu się wkurzam ;)\nFajny blog, dodaje ;)\nOlga 7 sierpnia 2010 05:16\nDziękuje kochane! Jak dobrze wiedzieć, że ktoś rozumie moje frustracje :)\nfella 9 sierpnia 2010 12:54\nOlga 11 sierpnia 2010 01:39\nCudny kolorek, niesamowicie kojarzy mi się z póżosierpniowym słońcem:)


jestem Angela: Joybox edycja specjalna! Moc olejków L`oreal\nJoybox edycja specjalna! Moc olejków L`oreal\nJoybox coraz bardziej mnie zaskakuje! Niedawno wypuszczona edycje specjalną pudełeczka. Jest to Joybox przy współpracy z marką L`oreal. Kolejny raz szat graficzna jest prześliczna i dopracowana. W pudełeczku znajdziemy pięć pełnowymiarowych kosmetyków do pielęgnacji twarzy w włosów.\nOlejek w kremie łączy w sobie moc sześciu olejków kwiatowych. Kosmetyk ma konsystencję nietłustego kremu. Produkt szybko się wchłania, a włosy odzyskują olśniewający blask, miękkość i jedwabistą gładkość. Szlachetna formuła łączy moc 6 starannie wyselekcjonowanych olejków kwiatowych: rumiankowego, lnianego, słonecznikowego, kwiatu lotosu, gardenii tahińskiej, różanego. (150 ml/ok. 20 zł)\nOdżywczy krem olejek jedwabisty krem-olejek natychmiast nawilża i odżywia skórę, nie pozostawiając przy tym tłustej i klejącej warstwy. Skóra odzyskuje poczucie komfortu. Dzień po dniu poprawia się jej wygląd, a oznaki zmęczenia stają się mniej widoczne. Twarz wygląda na wypoczętą i odzyskuje witalność. A wszystko to dzięki regenerującym olejkom z lawendy, rozmarynu i owoców drzewa arganowego, znanych ze swoich właściwości przeciwutleniających oraz redukujących oznaki zmęczenia skóry. Ponadto w połączeniu z ekstraktem z białego jaśminu, słynącego ze swoich właściwości kojących, dają skórze nowy wymiar odżywczej pielęgnacji. (30 ml/ ok.40 zł)\nOlejek do twarzy skóra mieszana składa się ze stref suchych i tłustych, wydzielających nadmierną ilość sebum. Ma rozszerzone pory, traci swój blask i zdrowy wygląd. Aby przywrócić jej równowagę, potrzebujesz więcej niż tylko nawilżenia. Laboratoria L'Oréal Paris wyselekcjonowały 8 Drogocennych Olejków (oregano, trawa cytrynowa, melisa, palczatka cytrynowa, goździk, rozmaryn, lawenda, rumianek) znanych ze swych właściwości regulujących wydzielanie sebum i łagodzących. Olejek do Twarzy Nutri-Gold Olejkowy Rytuał przywraca równowagę skórze mieszanej: zwęża pory i odżywia, przywracając skórze normalnej i mieszanej naturalny blask i zdrowy wygląd. Jego aromatyczny zapach daje uczucie zmysłowej przyjemności i doskonale odpręża. (30 ml/ok.39 zł)\nEliksir odżywczy to produkt pielęgnacyjny, który odżywia i wygładza włosy oraz pomaga chronić je przed codziennym oddziaływaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Bogata formuła o lekkiej, nietłustej konsystencji doskonale odpowiada na potrzeby wszystkich rodzajów włosów, pielęgnując je, dyscyplinując i dodając im blasku oraz miękkości bez obciążania fryzury! (100 ml/ok.30 zł)\nKrem maska na noc lekka i jedwabista formuła sprawia, że krem szybko się wchłania i nie pozostawia tłustej warstwy. Już po pierwszym zastosowaniu skóra staje się nawilżona i ukojona, a dzięki regularnemu aplikowaniu kremu cera odzyskuje blask, jest wypoczęta i nawodniona. 84% kobiet potwierdza, że codzienna pielęgnacja odżywczym kremem-maską rozwiązuje problem nadmiernie suchej skóry. Kosmetyk można stosować zarówno jako codzienny krem pielęgnacyjny na noc, który zagwarantuje natychmiastowe nawilżenie i komfort suchej skórze, jak i intensywnie działającą, regenerującą maskę. (50ml/ok.42 zl)\nPudełeczko jest jeszcze dodstępna na stronie Joybox. Jego koszt to 49 zł\nAutor: Angela o 15:14:00


QNAP TS-453BT3 – czterozatokowy NAS z Thunderbolt 3 dla cyfrowych twórców - Swiatobrazu.pl\nFirma QNAP Systems wprowadziła do sprzedaży nowy kompaktowy serwer NAS wyposażony w złącze Thunderbolt 3 oraz preinstalowaną kartę QM2 umożliwiającą podłączenie szybkich dysków SSD oraz komunikację Ethernet w standardzie 10GbE. Nowość obsługuje 4 dyski twarde i kierowana jest w szczególności do osób pracujących przy obróbce cyfrowego obrazu i korzystających na co dzień z komputerów Mac.\nSerwer NAS oznaczony symbolem TS-453BT3 należy do podobnej grupy, co czterozatokowa wersja testowanej przez nas serwis serii QNAP QS-x53B. Jest to więc urządzenie wyposażone w stylowy wyświetlacz OLED oraz wyjście HDMI 4K, którego zadaniem jest praca w małych i średnich firmach oraz warsztatach niezależnych profesjonalistów tworzących i edytujących multimedia. Czyli na przykład cyfrowych fotografów.


Czerwone, sznurowane buty sportowe Gucci do kostki. Wykonane z gładkiej skóry. Z tyłu granatowa wstawka ze skóry węża z nadrukowanym logo marki. Po bokach charakterystyczny dla marki pasek 'Web' w kolorze granatowo-czerwono-granatowym. Baiła, gumowa podeszwa. Skład


Gra pl Flash Tank gra na 2 osoby\nGry zgromadzone na stronie sa darmowe i posiadaja polskie opisy [gry pl] W tym miejscu zagrasz w jednen z nalepszych gier dosptepnych w polskim internecie szczegolnie polecamy gre Flash Tank gra na 2 osoby ,ktora zostala stworzona przy uzyciu technologi macromedia flash i przez to jest bardzo ladna graficznie a do tego zajmuje sosunkowo malo miejsca i dlatego szybko sie wczytuje. Jest to gra przy kt�rej mozna spedzic dobrych kilka godzin grajac zarowno z komputerem jak i z inna osoba. Nalezy tez pamietac ze gry flash nie wymagaja jakiegos potwora pc typu procesor intel i7, GeForce GTX 460 2GB, 8GB RAM, 1GB HDD a wystarczy zwykly paroletni komp (np. 6 letni) i gra bedzie chodzic plynie.. niewatpliwie to olbrzymia zaleta tego typu gier. W tyle gier mozesz jeszcze dzis zagrac 98.\nWi�cej gier monster high.\nGry Multiplayer Gry Platformowe\nCzy wiesz ze? Wszystkie gry na tej stronie zostaly specialnie wyselekcjonowane tak by kazda dziewczyna, (dzieci) mogly spokojnie i w przyjemnosci grac w najlepsze darmowe gry pl.\nGra Flash Tank gra na 2 osoby\nJezeli lubisz bajki oraz gry monster high to zapraszamy serdecznie od odwiedzenia naszej strony.\nPoziom fajnosci: 62% Premiera gry: 2013-05-14 00:01:51\nZagran: 337 razy\nRecenzja gry flash: Klasyczny tank we flashowej odsłonie. Zostajemy umieszczeni na planszy i dobierając odpowiedni kąt strzału oraz jego siłę, z uwzględnieniem wiejącego wiatru celujemy w przeciwnika. Robimy to do momentu aż któryś z czołgów zostanie posłany na złom. Niestety do wyboru, a raczej bez wyboru zostaje nam przydzielona tylko jedna plansza, dlatego po kilku rozgrywkach może nam się znudzić widok, ale mimo wszystko można spędzić przy grze sporo czasu. Dobra gra w sam raz do pogrania w wolnym czasie, jesli rowniez tak uwazasz polec ja swoim znajomym na nk czy gg;)\nPengu SanBrown Cow CurlingBio Ball BoomThe King Of Fighters Dream MatchRural Racer Gier: 4971Grano: 455769 razyGraczy online: 19\nFajne gry dla dziewczyn..to wlasnie jedna z takich gier Flash Tank gra na 2 osoby gdzie zarowno dzieci jak i dziewczyny bede zachwycone sposobem gry:). Gry jak Flash Tank gra na 2 osoby 2 podobne(dla dziewczyn, dzieci) gry w ktore trzeba zagrac! Pamietaj ze znajdziesz rowniez inne podobne i przede wszystkim fajne gry dla dzieci, gry dla dziewczyn - ubieranki Regulamin / Pomoc gry Copyright © 2008 darmoweubieranki.pl


arcymistrzowska - Co to jest arcymistrzowska? + Definicje online + eDefinicje.pl\nCo to jest arcymistrzowska?\nCzym jest arcymistrzowska? Co znaczy arcymistrzowska?\nWyraz arcymistrzowska jest odmianą słowa arcymistrzowski.\nZobacz synonimy słowa arcymistrzowska\nZobacz podział na sylaby słowa arcymistrzowska\nZobacz hasła krzyżówkowe do słowa arcymistrzowska\nZobacz anagramy i słowa z liter arcymistrzowska\nTłumaczenie wyrazu arcymistrzowska:\nkrzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty крзевинковати krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty krzewinkowaty\nZapis słowa arcymistrzowska w języku migowym\nZapis słowa arcymistrzowska w alfabecie Morse'a\nZapis słowa arcymistrzowska w alfabecie Braille'a\nZapis słowa arcymistrzowska w alfabecie fonetycznym NATO (ICAO)\nAlpha Romeo Charlie Yankee Mike India Sierra Tango Romeo Zulu Oscar Whiskey Sierra Kilo Alpha\nZapis słowa arcymistrzowska od tyłu\nPopularność wyrazu arcymistrzowska\nanakolutowy , asterokalamit , arapaima , adonik , acetylowy , Azjata , antynowotworowy , antyterrorystka , akantella , arytmetyk , aparaturowy , attar , antyodprężeniowy , Amitabha , ateuszostwo , astenotymiczka , apsara , antyromantyczny , aptekarski , Alfredowie ,


Zamknąłem część "hardware" projektu generatora projektem płytki drukowanej, która jest już w produkcji i za mniej więcej 2 tygodnie pojawi się gotowa do montażu. Ostatecznie płytka główna ma rozmiar 60/90mm, do tego 5 klawiszy, wyświetlacz i gniazdo na gotowy moduł generatora AD9850. Wprowadziłem również drobne zmiany w schemacie urządzenia. Ponieważ zostało mi trochę miejsca na płytce to wstawiłem dodatkowo dekoder 1 z 10 CD4028 co pomoże np. w bezpośrednim wystawieniu do 8 sygnałów sterujących np. przełącznikiem pasm. Oczywiście układ nie musi być montowany wtedy potrzebny będzie jakiś dekoder zewnętrzny.\nPonieważ dotarły do mnie również układy CD4099 to mogłem w praktyce potwierdzić metodę sterowania dwóch urządzeń z jednej szyny danych. Układ 4099 to 8 rejestrów przechowujących 8 bitów a każdy z bitów może być indywidualnie programowany. Wspólne linie danych sterują tym układem oraz wyświetlaczem.\nDziś otrzymałem płytki do generatora Tiny DDS. Na początek znalazłem błąd w płytce klawiszy, źle zmierzyłem odległości pinów klawiszy i musiałem płytkę dodatkowo nawiercać powiększając odstępy pomiędzy pinami :-(\nPomimo tej wstępnej porażki reszta na razie się sprawdza. Nie zdążyłem jeszcze uruchomić układu ale zmontowałem go mechanicznie i przygotowałem do wstępnego programowania i uruchomienia. Na zdjęciach widać jak to wszystko będzie wyglądać. Klawiatura ma 5 przycisków i będzie wspomagana impulsatorem oraz przełącznikeim w osi impulsatora. Całość będzie samonośna, montowana do płyty czołowej za pomocą sześciokątnych wsporników gwintowanych M3. Gotowy generator 9850 "made in China" wstawiany jest w gniazda z tyłu płytki. Zamierzam wykonać generator Tiny DDS bis możliwie uniwersalnie co będzie głównie zależeć od oprogramowania ale będzie go można stosować do urządzeń z bezpośrednią przemianą jak i z programowanymi pośrednimi z dodatkową możliwością położenia pośredniej względem hetrodyny dla każdego pasma. W układzie znajdzie się sporo sygnałów sterujących logiką transceivera, w tym przełącznik pasm, wejścia pomiarowe i co fantazja przyniesie a na co pamięć układu pozwoli ;-) Szkoda tylko, że nadchodzące pilne obowiązki ograniczą na jakiś czas moją aktywność w tym temacie a także w temacie trx-a cw :-(\nZ powodu braku czasu na razie udało mi się odtworzyć stan oprogramowania generatora z fazy wstępnej.\nDziała mi sterowanie modułu AD9850 oraz klawiatura. Możliwa jest zmiana kroku sterowania: 10Hz, 20Hz, 100Hz, 1kHz, 10kHz, 100kHz oraz 1MHz za pomocą impulsatora z użyciem jego przełącznika osiowego ale można również zmieniać krok z pomocą lewego klawisza (czerwonego na zdjęciu) i impulsatora. To pozwoli na użycie impulsatorów bez funkcji przełącznika na osi. Zmiana częstotliwości generatora odbywa się oczywiście za pomocą impulsatora z wybranym krokiem. Zastanawiam się nad doborem najlepszego zestawu kroków sterowania. Czy na przykład jest sens stosowania kroku 10Hz oraz któregoś z większych, 1kHz lub 10kHz?\nJa jestem przyzwyczajony do 5khz/obrót i 1MHz - bo tak mam w icomie. Ale tam jest duża gałka.\nW moich rozwiązaniach generatorów DDS stosuję nieco inna zasadę impulsowania. Zamiast dążyć do maksymalnej rozdzielczości, co pozwoli na uzyskanie 5kHz/obrót (oznacza to co najmniej 250 impulsów na obrót dla kroku 20Hz) stosuję tanie impulsatory o 24 impulsach na obrót ale z możliwością szybkiej zmiany kroku. W ten sposób mogę uzyskać dokładność 240Hz na obrót przy 24 krokach 10Hz oraz 24MHz przy kroku 1MHz. Przez to wymagania na impulsator oraz jego obsługę programową istotnie się zmniejszają kosztem nieco bardziej skomplikowanej manipulacji. Do tej pory do zmiany kroku stosowałem klawisze ale z pomocą przełącznika na osi impulsatora możliwa jest obsługa kroku i strojenia wyłącznie za pomocą impulsatora. Na wszelki wypadek jednak jeden z klawiszy pełnił będzie rolę przełącznika osiowego impulsatora i wtedy będzie można zastosować impulsatory o większej rozdzielczości wykonane np. z silnika krokowego.\nOK, masz rację. Przyzwyczaiłem się do AS5040, ale jeżeli to ma być tanie rozwiązanie, to masz 100% słuszności\nLeszku, jak tam DDS ?\nZ racji funkcjonalności i wykorzystywania gotowych modułów syntezy Twoja konstrukcja jest interesująca chyba dla większej ilości kolegów. Czy na łamach SP-HM można oczekiwać upublicznienia dokumentacji ?\nCzęść (lwia) informacji jest już dostępna bo schemat jest już ustabilizowany oraz podałem podstawowy sposób sterowania modułem DDS, można równiez testować własne moduły za pomocą prostego oprogramowania. Dostępna jest również obecna wersja oprogramowania na potrzeby TRX-a CW.\nMam również jeden egzemplarz płytki drukowanej (która ma dwa błędy) ale mogę go komuś udostępnić bo naprawa nie jest trudna co powinno nieco rozruszać temat. Oczywiście sprzedam płytkę w cenie zakupu i przesyłki do zainteresowanego pod warunkiem jednakowoż, że będzie sie dzielił wiedzą i doświadczeniem z realizacji na forum. Na tej płytce zadziała każda obecna i przyszła wersja oprogramowania ale trzeba skorygować druk. Szczegóły opisałem wcześniej ale oczywiście podam dokładny opis co i jak trzeba zrobić w razie potrzeby.\nMam nadzieję w tym tygodniu zabrać się za zaawansowaną wersję oprogramowania - chodzi głównie o doprogramowanie pośredniej z możliwością manipulacji wzajemnego położenia pasma i heterodyny względem siebie.\nCzeka mnie korekta (niewielka) druku i wtedy udostępnię pliki Kicad bo na razie druk ma błędy :-(. Jak zwykle na wszystko brakuje czasu ale w tym tygodniu temat na pewno ruszę do przodu bo uporałem się z kilkoma zaległymi i pilniejszymi sprawami.\nWitaj Leszku Jak tam prace z oprogramowaniem się posuwają ? Mój odbiornik na pełne pasmo KF właściwie już jest prawie w pełni skończony ale czeka na jakiś lepszy generator VFO bo aktualne mi pływa i mam problem z stabilizacją jego ... A Twój układ by się w sam raz nadał do mojego projektu, który jak już będzie skończony chcę zamieścić tutaj na forum\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 21-10-2012 19:16 przez SP6-11003.)\nAktualny czas: 03-06-2020, 8:55 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB