Po raz kolejny - jak sciągnąc podpisaną wersję Opera Mini ?\npiowiec w sobotę 06 grudnia 2008 o 1742 napisał(a):\nJak w temacie . Jak ściągnąc podpisaną operę Mini skoro wszystkie jej wersje na stronie operamini.com na ktora wchodzę przez telefom komórkowy sa w wersji No Signature :-(\nNigatsu w poniedziałek 08 grudnia 2008 o 2050 napisał(a):\nSpróbuję pomóc i zacytuję sam siebie:\nW czasie grzebania na mini.opera.com odkryłem inne wersje (chyba 4.2) ale podpisane. Wystarczy wejść głębiej za pomocą linka "If this version fails to install..." a naszym oczom ukazuje się strona z nagłówkiem Opera Mini 4.2 i odnośnikami do trzech wersji OM każda podpisana innym certyfikatem: Multiple, Verisign i Thawte.\nJa ściągnąłem wersję podpisaną Multiple i hula.\nZaufany we czwartek 11 grudnia 2008 o 1631 napisał(a):\nMoże 3. link od góry?\nMachnic w środę 17 grudnia 2008 o 1729 napisał(a):\nJa nie moge sciagnac podpisanej wersji.. Gdy klikam wyskakuje "brak certyfikatu na telefonie lub karcie SIM" co jest?\nuniqiq w poniedziałek 02 marca 2009 o 0017 napisał(a):\nMam ten sam problem. Albo certyfikaty sie przedawnily, albo cos jest nie tak z maszyna wirtualna na moim nowym telefonie (Windows Mobile ma ponoc jakies kiepskie maszyny wirtualne, co niektorzy tlumacza faktem, ze java stanowi konkurencje dla .Net'a, ale jakos nie chce mi sie wierzyc w taka zaleznosc). Zamierzam sprawdzic jak radza sobie z podpisanymi wersjami maszyny wirtualne na innych telefonach. Jak kiedys instalowalem podpisana Opere Mini na k750i nie mialem zadnych problemow, a teraz taka niespodzianka. Jezeli ktos jeszcze ma problemy, albo wrecz przeciwnie - nie ma problemow z instalacja podpisanych Oper Mini, to niech da znac. Dodam, ze niepodpisana Opera Mini dziala, zreszta wlasnie z niej korzystam piszac ten wpis, stad tez prosba o darowanie mi braku polskich literek.\nwoj-tek w poniedziałek 02 marca 2009 o 0818 napisał(a):\nMam ten sam problem. Albo certyfikaty sie przedawnily, albo cos jest nie tak z maszyna wirtualna na moim nowym telefonie (Windows Mobile ma ponoc jakies kiepskie maszyny wirtualne, co niektorzy tlumacza faktem, ze java stanowi konkurencje dla .Net'a, ale jakos nie chce mi sie wierzyc w taka zaleznosc)\nPrzed chwilą sprawdziłem - pobrałem i bez problemu zainstalowałem podpisaną operę mini na WM (htc tytn I) - moze spróbuj zaktualizować jave?\nuniqiq w środę 04 marca 2009 o 2223 napisał(a):\nHmm... A więc pewnie to sprawka mojej maszyny wirtualnej.\nUżywam Intent Java MIDlet Manager 11.1.7.1036. Nie znalazłem nowszej wersji, chociaż ta ma już ponad rok.\nWindows Mobile bawię się od niedawna, więc nie wiem, która maszyna wirtualna jest ok. Co polecasz?\nMam Windows Mobile 6.1 i telefon SVP M3100, czyli praktycznie ten sam model co twój, tylko sygnowany inną marką.\nPrzeczytałem, że Jbed jest dobry, ale nie znalazłem instalki na stronie producenta.\nMoja żona korzysta z czegoś, co nazywa się JBlend, ale Opera Mini jej nie działa. Zresztą także i w tym wypadku nie widzę wersji do ściągnięcia ze strony producenta... czyżby sprzedawali je tylko producentom telefonów komórkowych?\nMam poczucie, że oprogramowanie pod WM a oprogramowanie pod maszyny desktopowe, to dwa całkiem różne światy.\nwoj-tek we czwartek 05 marca 2009 o 1133 napisał(a):\nNa wszelakie bolączki polecam XDA (; http://forum.xda-developers.com/showthread.php?t=407667 - w chwili obecnej mam zainstalowaną wersję 20080610.2.1 - jak się ostatnio 'bawiłem', to nowsze niezbyt chciały chodzić u mnie... (btw. polecałbym używanie oznaczeń producenta - HTC (; )\nuniqiq w piątek 06 marca 2009 o 0249 napisał(a):\nDzięki! Link jest świetny. Co prawda mam małe problemy - JBed 20081203.2.1 zaraz po instalacji śmiga jak należy, Opera działa i nie ma problemów z podpisaną wersją, ale potem nie mogę znaleźć manager'a midletów ani w programach, ani w katalogu Program Files ... po prostu nie mam pojęcia gdzie on się instaluje ;-> Z tego powodu jedynym sposobem w jaki mogę uruchomić ponownie Operę Mini jest jej ponowna instalacja.\nAle forum wygląda na kopalnię informacji, więc najprawdopodobniej znajdę na nim jakieś rozwiązanie.\nwoj-tek w piątek 06 marca 2009 o 1425 napisał(a):\nDziwne, u mnie po instalacji miałem linka w menu start (przy czym mam WinMo w wersji angielskiej, więc to może to? ). W każdym razie java rezyduje w ścieżce \_Windows\_jbed.exe (: (można też zrobić link bezpośrednio uruchamiający operę mini - tworzymy pusty plik tekstowy, w zawartości wklejamy "28#"\_Windows\_jbed.exe" -run s0_", bez cudzyslowu, 0 zamieniamy na numerek kolejnosci instalacji opery, zapisujemy z rozszerzeniem lnk, wrzucamy na pda :] )\nA xda to jest jedeno z głównych źródeł informacji ;] mogę jeszcze polecić polskie pdaclub\nuniqiq w piątek 06 marca 2009 o 2343 napisał(a):\nJeszcze raz wielkie dzięki. Rzeczywiście, idąc za twoimi wskazòwkami, znalazłem go w katalogu Windows. Zdziwiło mnie to o tyle, że kazałem mu się zainstalować na karcie pamięci. Najważniejsze, że działa. Co prawda litery w tym Jbedzie są ogromne, ale przeczytałem na polecanym przez Ciebie forum, że to kwestia wyboru odpowiedniej wersji. Zresztą takie duże litery mają swoją zaletę: można łatwo obsługiwać Operę palcami.\nwoj-tek w sobotę 07 marca 2009 o 0758 napisał(a):\nMoże pobrałeś wersję VGA a nie Q(quarter/ćwierć)VGA?\nThebarret we wtorek 04 sierpnia 2009 o 0528 napisał(a):\nprbowalem już chyba wszystkie sposoby i dalej nie wiem jak sciagnac podpisana wersje...\nWchodze na strone:\ndalej wybieram telefon i model\ni moge pobrac tylko pliki jar i jad...\nnie moge nigdzie znaleźć wersji podpisanych\nczy musze wejsc przez kompa czy telefon??\nczy moge prosic o linka do podpisanej opery mini na telefon nokia n95 8bg??\nNigatsu w środę 05 sierpnia 2009 o 1246 napisał(a):\nWygląda na to że trzeba korzystać z telefonu i strony mini.opera.com by mieć podpisaną wersję.\narkad w sobotę 10 października 2009 o 0809 napisał(a):\nczy ktoś wie jak zainstalować podpisaną OM 4.2 na UIQ 3?Mam ten sam kłopot opisany przez\nlwiczek i uniqiq,\nPodczas instalacji wyskakuje mi z Opera Mobile 8.65 tekst:\n"It is not possible to obtain certificate status".\nPróbowałem instalować wszystkie 3 wersje OM, lecz z tym samym skutkiem.\nW moim P990i w sekcji\n"Install -> security" mam możliwość wpisania adresu, pod który aplikacja wysyła zapytanie o poprawność certyfikatu dla instalowanej, np. OM 4.2 i innych apps, ale nigdzie nie mogę znaleźć podpowiedzi.\nMam więc zainstalowaną OM-mutiple bez certyfikatu i z tego powodu, jak myślę, nie mogę się dostać do paru miejsc, m.in. do Era web mail\nP990i ma zapisanych kilkanaście certfikatów, ale jak widzę nie uruchamiają się przy instalowaniu nowych aplikacji.\nCzy ktoś Wie jak je uruchomić?\nvolumepl we czwartek 15 października 2009 o 1107 napisał(a):\nZacznę od tego, że certyfikat to informacja od dostawcy, że aplikacja jest bezpieczna i można ją bez obawy używać. Jest wtedy pewność, że nie posłuży np. do kradzieży danych osobistych. Informacja o certyfikacie pojawia się przed pobraniem aplikacji do telefonu. Dotyczy to wyłącznie aplikacji pobieranych przez telefon. Nie można pobrać podpisanej wersji aplikacji przeznaczonej na telefon za pomocą komputera. Jest to dodatkowe zabezpieczenie. Co do zapisanych certyfikatów w pamięci telefonu - służą one tylko do porównania, czy certyfikat aplikacji jest zgodny z jednym z certyfikatów producenta.\nAgnieszka1127 we wtorek 10 listopada 2009 o 1257 napisał(a):\nhej prosze kogos o dobrym i cierpliwym serduszku o pomoc w sciagnieciu aplikacji opery z certyfikatem, prosze o katakt pod nr 514656117 gdyz na forum mnie niebedzie. bardzo prosze o poswiecenie mi chwileczki , pozdrawiam wszystkich czytajacych ta prozbe i czekam mam nadzieje ze niedlugo. pozdrowla Agusia\narkad w poniedziałek 08 marca 2010 o 0940 napisał(a):\nSorry za odkopanie tematu, ale problem nadal aktualny.\n@volumepl, jak pisałem wyżej nie mogę zainstalować żadnej(!) Opery Mini pobranej bezpośrednio do telefonu, jeśli w ustawieniach "zabezpieczenia" dla instalowanych aplikacji nie wyłączę opcji "sprawdzenie poprawności certyfikatu".\nKiedy ta opcja jest włączona, telefon tuż przed instalacją Opery Mini łączy się z jakimś adresem i następnie wyskakuje komunikat, że nie można było zweryfikować poprawności certyfikatu.\nW Operze Mini zainstalowanej bez tego sprawdzania nie można(!) uruchomić paru ustawień i prawdopodobnie nie pobiera z pamięci telefonu zapisanych certyfikatów kiedy łączę się z silnie zabezpieczonymi stronami, np. www.poczta.era.pl, która jest zabezpieczona przez VeriSign 3 Extended cer.\nProszę o poradę, jak mogę dostać się do np. tej strony bez użycia wyszukiwarki desktopowej i bez urządzeń typu iPhone i nie działających pod WM.\nPost z OM 4.2\nvolumepl w poniedziałek 08 marca 2010 o 1133 napisał(a):\nNajpierw sprawdź w ustawieniach zabezpieczeń telefonu, czy posiadasz którykolwiek z certyfikatów wymaganych do instalacji Opery Mini. A może spróbuj wersję niepodpisaną (bez certyfikatów)? Co do strony www.poczta.era.pl i zabezpieczeń - certyfikaty zapisane w pamięci telefonu nie odpowiadają za zabezpieczenia stron podczas przeglądania ich w Operze Mini. Dostęp w Operze Mini do tej strony można uzyskać przez stronę www.proxify.com (o stronie napisał @kordi666). Po wpisaniu adresu pokazuje się normalnie strona logowania) Również było o tym wcześniej:\narkad we wtorek 09 marca 2010 o 0717 napisał(a):\nSuper,że się odezwałeś volumepl. Akurat jestem bez telefonu, więc tylko pytam - jakie certyfikaty wymagane do instalacji Opery Mini masz na myśli? Nie pamiętam jakie mam w telefonie, a jest ich sporo: producenta, operatora, inne - dla Java i Symbian UIQ3.\nW kwestii zainstalowanych certyfikatów i oglądania stron przez Operę Mini, zgoda - tak teoretycznie powinno być. Jak wobec tego rozumieć, że już wspomniana tu Ery Opera Mini 4.0, tzw. Blueconnect (w Informacji tej OM jest napisane; Producent: Era) ma dostęp do serwisów Ery (co prawda tylko w wersji xHTML), do których wszystkie inne Opery Mini, w tym też oryginalna 4.0 dostępu nie mają?\nO ile dobrze pamiętam, to w Operze Mini 4.2 i 5.0 B w podpisie jako wystawca jest tylko tylko VeriSign Class 3, a jak otwieram tę stronę Ery Operą desktopową, to w informacji o stronie jest napisane, że jest zabezpieczona przez\nVeriSign Class 3 Extended Validation SSL SGC CA, VeriSign, Inc., więc zgodności strony z Operami Mini nie ma.\nTo samo dotyczy Opery Mobilnej 8.65, na 100% nigdzie w telefonie nie mam VeriSign Class 3 Extended.\nMoże w tym sęk, że Opera ASA jako producent powinien uwzględnić w finalnej wersji Opera Mini 5.0 ten rozszerzony certyfikat, bo dla starszych wersji OM, to już "po ptakach", natomiast użytkownikom Opery 8.65 dla UIQ3 udostępnić go, wszystko jedno jak.\nPS: Faktycznie przez proxify.com można dotrzeć Operą Mini do strony logowania do e-poczty Ery. Żeby jednak przejść dalej, zn. do konta, to trzeba w proxify wykupić subskrypcję z dodatkowymi opcjami połączeń za 30 GBP/6 m-cy. 80 dolarów za rok przy intensywnym użytkowaniu tej usługi, to nie jest jeszcze dramat, ale to nie dla mnie, jeszcze. Z dostępem do Eranet asekuruję się takim rozwiązaniem typu "mech&paproć" i mimo wszystko wchodzę na konto - ale jakże żmudną drogą :-((\nOMi&OMo w porównaniu z tym, to jakby swobodny lot.\nvolumepl we wtorek 09 marca 2010 o 1734 napisał(a):\nDo instalacji jest wymagany certyfikat VeriSign lub Thawte. Są to certyfikaty Java i możesz sprawdzić w menu zabezpieczeń telefonu czy posiadasz jeden z tych certyfikatów. Certyfikaty zaufane służą do zabezpieczenia stron w domyślnej przeglądarce, nie zabezpieczają one stron przeglądanych w aplikacji java, co za tym idzie również w Operze Mini. Strony w Operze Mini są zabezpieczane poprzez serwery Opery Mini. U mnie strona www.poczta.era.pl zgłasza się jako zabezpieczona przez VeriSign Class 3 Public Primary Certification Autohority - G5, VeriSign, Inc., US (Opera Mini 4.2, kompilacja 14912). W aplikacji Blueconnect jest ustawione inne proxy (menu > narzędzia > pomoc > o przeglądarce) które wygląda jak adres IP (o ile dobrze pamiętam). To pozwala na dostęp do serwisów WAP Ery, jednak nie pozwala na dostęp do poczty. W Operze Mini 4.2 wyświetla mi się Error 403, a w Operze Mini 5 beta 2 wyświetla komunikat: Przepraszamy, ale wybrana strona nie jest w tym momencie dostępna na tym kanale.\nEdit: już u mnie w Operze Mini 5 beta 2 wyświetla się komunikat taki sam jak w Operze Mini 4.2. Krótko o tym błędzie: http://www.infovidematrix.pl/inspiracje/?p=317\nEdit 2: udało mi się uzyskać dostęp do strony logowania poczty Ery bezposrednio przez Operę Mini. Po prostu skopiowałem i wkleiłem adres z górnej belki z serwisu proxify. Adres tej strony to: http://sso.era.pl/sso/authserver/server?request=login1&rid=D3068FDA9B0D0891&sso-server=authserver\nStrona nie jest zabezpieczona.\nEdit 3: teraz spróbowałem się dostać z linka który sam zamieściłem wyżej i wyświetlił się komunikat, że dane są nieprawidłowe. Po kolejnym dostaniem się przez proxify zauważyłem, że ciąg znaków po "rid" się różni. Czyli:\n1. Wejdź na www.proxify.com\n2. Wpisz adres www.poczta.era.pl\n3. Skopiuj adres z belki z góry strony\n4. Przejdź do tego adresu\nEdit 4: (już ostatni ) Teraz najlepsze: po zmianie protokołu z http:// na https:// strona jest zabezpieczona przez certyfikat VeriSign Class 3, ten sam, co na głównej stronie poczty www.poczta.era.pl i mam do niej dostęp. Czyli to wina Ery, że nie pozwala na bezpośredni dostęp do swojej strony.\nPotworJaworny we wtorek 30 marca 2010 o 1735 napisał(a):\nMoże się komuś przyda bezpośredni link do podpisanej wersji Opera Mini dla JAVY (wszystkie certyfikaty):\ngrzejnik32 w niedzielę 06 maja 2012 o 1215 napisał(a):\nMam. Ten pan problem. Nie mogę pobrać Opery Mini z m.opera.com. Przy pobieraniu pliku jad wyskakuje "nieprawidłowy deskryptor". Więc pobrałem z www.opera.com plik jar. Ładnie się zainstalowało a tu nie mogę pobierać plików. Wyskakuje mi komunikat coś tam o api. Skąd pobrać Operę Mini wersję podpisaną w postaci pliku jar?\nandrzej311 we czwartek 10 maja 2012 o 2303 napisał(a):\n'' Skąd pobrać\nOperę Mini wersję\npodpisaną w postaci\npliku jar? ''\nJaką wersje opery mini chcesz pobrać i na jaki telefon? Ale jak ściągniesz plik jar. to napewno nie będzie to wersja podpisana!!!\ngrzejnik32 w piątek 27 lipca 2012 o 0620 napisał(a):\nPodpisaną wersję można pobrać tylko przez telefon. Na m.opera.com wybierasz inne opcje pobierania. Wybierasz certyfikat dla 7 lub 4.4 i możesz wybrać wszystkie certyfikaty lub inne jakie ci się żywnie podoba. Jak wyskakuje komunikat że brak certyfikatu w telefonie lub na karcie sim. To warto zrobić aktualizację softu. Tu masz inne wyjście. http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic1464349.html


Dzieci są bardzo wrażliwe, dlatego naszą misją jest pomóc im nabrać pewności siebie i zdrowej samooceny. Skuteczny psycholog dziecięcy to często wszystko czego trzeba, aby rozwiązać przewlekłe problemy behawioralne. Organizowane przez nas spotkania dla dzieci prowadzone są przez sumiennych, wysoce wykwalifikowanych profesjonalistów, a związana z nimi szkoła dla rodziców pozwala lepiej zrozumieć swoje skarby. Przygotowana w ten sposób terapia rodzinna to najlepszy i najskuteczniejszy sposób, aby przywrócić dobre relacje pomiędzy bliskimi, ale też po prostu potrafić zrozumieć dzieci i ich myślenie. Miasta, w których funkcjonujemy to Gdańsk i Gdynia, lecz posiadamy także klientów z różnych regionów Polski.\nterapia rodzinna gdańsk, psycholog dziecięcy gdańsk\n2020-05-13 [ wpis wygasł przedłuż ]


Kominek jest jednym z, jeżeli nie najpopularniejszym blogerem w nadwiślańskim kraju. Osiągnął wiele, jest rozpoznawalną marką i ma dużą rzeszę wiernych czytelników. Można go lubić bądź nie, można się z nim zgadzać bądź odsądzać od czci i wiary, ale na pewno nie można mu odmówić wiedzy i profesjonalizmu w dziedzinie blogowania i czynienia z blogowania dochodowego sposobu na życie.\nKsiążka Bloger to pewnego rodzaju podsumowanie tej wiedzy i doświadczeń związanych z tworzeniem, rozwijaniem i komercjalizowaniem bloga. Nie jest to, co z resztą podkreśla sam autor, broń borze poradnik. Nie ma tam (podobno) gotowych recept na sukces. Jest to zbiór przemyśleń dotyczących zarówno rzeczy najbardziej podstawowych jak i tych zagadnień, które pojawiają się wraz ze wzrostem popularności bloga. Całość opisana jest w sposób bardzo przejrzysty, można by powiedzieć że chronologiczny, począwszy od samej myśli o założeniu bloga, poprzez kolejne kroki związane z wyborem tematyki, jej zmianą, sposobem i formą przedstawiania, zyskiwania czytelników, aż do przyciągania i utrzymywania relacji z reklamodawcami. Wszystko to podane jest w bardzo lekkiej, “konwersacyjnej” formie, okraszone rozsądną liczbą przykładów i rad nie tylko od autora, ale i innych uznanych uczestników blogosfery. Gdybym czytała, a nie słuchała zapewne połknęłabym tę książkę w jeden wieczór.


Serwis terenowy a sprzedaż - Ogłoszenia - hosting, budowa stron www, domeny, pozycjonowanie\nSerwis terenowy a sprzed...\nSerwis terenowy a sprzedaż\ndodano: 2021.02.12 ważne do: 2021.05.13 wyświetleń: 56\nCzy zastanawialiście się jak pracownicy serwisowi wpływają bezpośrednio na sprzedaż w firmie? Serwis terenowy a sprzedaż to dwie zależności, które bez wątpienia na siebie oddziaływują Pracownicy, którzy wykonują usługi dla klienta są tak na prawdę wizytówką firmy. To od nich zależy jakość wykonanych usług i to jak klient postrzega firmę. Najważniejsze to zdobyć zaufanie klienta i regularnie je pielęgnować. Dobrze wykonana usługa, będzie polecana dalej wśród klientów. Aby zwiększyć efektywność pracy pracowników serwisowych dużo współczesnych przedsiębiorstw inwestuje w specjalne oprogramowania do zarządzania serwisem terenowym. Pozwala to na szybszą reakcję na potrzeby klienta. Każdy z pracowników ma wgląd do pełnej dokumentacji co przekłada się na profesjonalizm wykonanych usług.\nStrona WWW: https://www.luceossmart.com/post/serwis-terenowy-a-sprzedaz


Bully – Encyklopedia LGBT\nBully - anglojęzyczna gra video, po raz pierwszy wydana w 2006 roku przez Rockstar Vancouver na konsolę Playstation 2. Rozszerzona edycja gry pt. Bully: Scholarship Edition (m.in. z ulepszoną grafiką) została wydana w 2008 roku przez Rockstar New England na konsolę XBOX 360, oraz komputery klasy PC.\nGłównym bohaterem gry jest niegrzeczny Jimmy Hopkins. Na samym początku kierujemy jego poczynaniami na terenie szkoły (czyli m.in. samego jej budynku, boiska, itd.). Wraz z postępami w rozgrywce zostają otwarte wrota akademii. Możliwe staje się poruszanie po terenie miasta. Wraz z dostępem do niego otwierają się przed nami nowe możliwości (można m.in. pójść do fryzjera). Ciekawostka: gra daje nam możliwość flirtowania z innymi osobami, w tym tej samej płci.\nTę stronę ostatnio edytowano 3 cze 2011, 14:34.


Vampyr - poradnik do gry - Grzegorz "Alban3k" Misztal - eBook - Księgarnia Internetowa PWN\nVampyr - poradnik do gry(eBook)\nNiniejszy poradnik do Vampyr to przygotuje was na najmroczniejsze i krwiste noce na ulicach Londynu. Nasz poradnik to potężne kompendium wiedzy, w którym każda mroczna, spragniona krwi istota odnajdzie odpowiedzi na pytania i porady ułatwiające początek gry. Poradnik porusza najistotniejsze kwestie, takie wskazówki NPC, czyli wskazówki postaci niezależnych zwiększające poziom doświadczenia krwi, ale również rozwój postaci, najlepsze umiejętności oraz dobre bronie na początek. Całość wieńczy rozbudowana solucja wraz z zadaniami pobocznymi. Poradnik otwierają porady na start i podstawy, w których zebraliśmy wszelkie konieczne tipsy do rozpoczęcia gry. Dowiecie się z tej sekcji poradnika m.in. o tym, jakie różnice wynikają z zabijania mieszkańców a odrzucenia wampirycznego zewu - czy w Vampyr opłaca się mieszkańców uśmiercać, czy przeciwnie, lepiej jest ich ocalić i pomagać. Również tutaj znajdziecie rozdziały poświęcone rozwojowi postaci, craftingowi (rzemiosło pełni ważną funkcję w grze), a także poznacie specyficzny podział na zadania główne, poboczne i aktywności. Zapoznacie się tu również z mechaniką kryjówek rozsianych po mrocznym Londynie. Oczywiście w przewodniku nie mogło zabraknąć rozbudowanego działu FAQ, w których odpowiadamy na wszelkie nurtujące młode wampiry pytania. To właśnie w nim odpowiadamy m.in. na to czy można ukończyć grę bez zabijania, czy na PC można się skradać, kiedy warto wysysać krew oraz jak otwierać zamknięte skrzynie, sejfy i szafki? Podpowiadamy również, która broń jest najlepsza i jakie umiejętności przydadzą się w walce. Rdzeniem naszego poradnika jest przepastny opis dzielnic w Vampyr. Opisaliśmy dokładnie każdą dzielnice w grze wraz ze wskazaniem lokacji i występowaniem postaci niezależnych. Wskazaliśmy również wskazówki potrzebne do odblokowania poziomów krwi NPC. Każda strona poświęcona dzielnicom Doki, Szpital Pembroke, Whitechapel oraz West End zostały dokładnie opisane, wskazaliśmy też kluczowe miejsca, zadania czy sekrety. Aneks to dział w nie mniej ważnymi informacjami - jeśli macie problemy ze sterowaniem w Vampyrze, a przede wszystkim gra wam tnie i traci klatki, zajrzyjcie do działów Sterowanie oraz Wymagania PC. To tutaj również zawarliśmy rozdział poświęcony Trofeom i osiągnięciom Steam w Vampyr. Jonathan Reid to chirurg, który po długiej nieobecności wraca z wojny do Londynu. W czasie podróży zostaje ukąszony przez tajemniczego wampira. Po przebudzeniu odkrywa, że sam stał się nocnym krwiopijcą, istotą przeklętą i postrachem nocy - wampirem. Od tego momentu próbuje rozpoczyna się akcja gry - Jonathan Reid próbuje zrozumieć, co dokładnie stało się, kto go przemienił oraz kto stoi za epidemią hiszpańskiej grypy.\nZadaniem poradnika do gry Championship Manager Season 00/01 jest pokazać wam jak grać w CM-a, by wygrywać. Przedstawiono zarówno mechanizm działania gry jak i różne taktyki, które pomogą wam w trudnych spotkaniach. Championship Man...\nPoradnik do gry „Portal” zawiera garść praktycznych porad dotyczących rozgrywki, szczegółowy opis przejścia kolejnych pomieszczeń w trybie podstawowym oraz dodatek w postaci listy achievementów (osiągnięć) uzupełniony o wskaz&...\nObszerny poradnik do sportowej gry NHL 2004, który pomoże wam odnaleźć się w świecie profesjonalnej amerykańsko-kanadyjskiej ligi hokejowej i sięgnąć po najwyższe zdobycze pucharowe. NHL 2004 - poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy te...


Gniezno: 12 listopada - zmiana w harmonogramie wywozu odpadów - NaszeMiasto.pl\nGniezno: 12 listopada - zmiana w harmonogramie wywozu odpadów\n12 listopada został ustanowiony Świętem Narodowym i dniem wolnym od pracy. Spółki URBIS informuje o zmianach w harmonogramie wywozu odpadów na terenie Gniezna.\nWywóz odpadów zaplanowany pierwotnie na 12 listopada będzie realizowany dzień później, we wtorek, 13 listopada. Dotyczy to zarówno zbiórki selektywnej, jak i zbiórki odpadów zmieszanych.\nPonadto informujemy, że 12 listopada nieczynne będą biura Spółki, mieszczące się przy ulicy B. Chrobrego 24/25, Zakład Oczyszczania Miasta (ul. B. Chrobrego 21) oraz Zakład Zagospodarowania Odpadów w Lulkowie.\naktualizacja: 08.11.2018 11:22\nŹródło: Gniezno: 12 listopada - zmiana w harmonogramie wywozu odpadów - Gniezno NaszeMiasto.pl\nzmiana harmonogramu ...\nspółka urbis gniezno\n12 listopada dniem w...\nbank spółdzielczy gn...\nschronisko w Gnieźni...\nW grudniu, podczas charytatywnego meczu “Gwiazdy na gwiazdkę” oraz prezentacji Car Gwarant Startu Gniezno zbierana była karma dla zwierząt. W pomoc na rzecz schroniska znajdującego się na Kawiarach wraz z naszym klubem aktywnie włączył się Bank Spółdzielczy w Gnieźnie. Mecenas me...\nPo raz pierwszy w tym roku, w gmachu Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu odbyło się uroczyste ślubowanie nowo przyjętych funkcjonariuszy, w tym 3 z Komendy Powiatowej Policji w Gnieźnie. Wszyscy rekruci zanim jednak trafią do służby w jednostkach na terenie województwa, odbęd...


Próbował uciec przez dziurę w ścianie - WaszeMedia - bezpłatna gazeta w Twoim mieście\nPróbował uciec przez dziurę w ścianie\n4 marca, 2022 Agnieszka Norkowska\nKryminalni zatrzymali 41-letniego pilanina, który próbował uciec przez przygotowaną wcześniej dziurę w ścianie do osobnego pomieszczenia. Funkcjonariusze odnaleźli “tajne” przejście i zatrzymali mężczyznę, który trafi do Zakładu Karnego odbyć karę ponad 4 lat pozbawienia wolności.\nPod koniec ubiegłego tygodnia funkcjonariusze zespołu ds. poszukiwań i identyfikacji osób zatrzymali 41-letniego mieszkańca Piły, który ukrywał się przed obyciem kary ponad 4 lat pozbawienia wolności. Mężczyzna często zmieniał miejsce zamieszkania i wyjeżdżał, aby uniknąć kary. Funkcjonariusze ustalili, że mężczyzna wrócił do swojego domu i w nim aktualnie przebywa.\nPolicjanci przystąpili do realizacji. Mężczyzna, gdy usłyszał, że do mieszkania próbują wejść funkcjonariusze ukrył się w przygotowanej wcześniej kryjówce. Podczas przeszukania kryminalni zauważyli na jednej ze ścian powieszony duży kawałek materiału. Po przesunięciu komody i odsłonięciu materiału policjanci zauważyli dziurę w ścianie, która prowadziła do pomieszczenia na poddaszu budynku. Tam właśnie 41-latek został zatrzymany.\nWielokrotnie osoby, które ukrywają się przed karą pozbawienia wolności potrafią dołożyć niemałych starań, aby uniknąć zatrzymania. Niestety w starciu z doświadczeniem policjantów nawet tak przygotowana kryjówka okazała się niewystarczająca. Funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Pile od początku roku zatrzymali 136 osób poszukiwanych, w tym 16 objętych listem gończym.\nKsiążka o dziejach pilskiej oświaty już dostępna!\n100 milionów złotych dla samorządów na zwiększenie bezpieczeństwa na drogach


Dobra organizacja – przygotowania | Blog dwOOje.pl\n14 października, 2013 2 kwietnia, 2014 admin\nO przygotowaniach do ślubu można by napisać wiele. Jednak nikt kto ich nie przeżył na własnej skórze nie jest w stanie przekonać się z czym się wiążą. Ale drogie Panie nie ma czym się martwić – przecież zawsze jest to przyjemność, która daje satysfakcję. A stres jest chyba nieodłącznym elementem każdych przygotowań. Mnie osobiście sen z powiek spędzała myśl o fryzurze, jaką mam wybrać na ten dzień. Nie podobają mi się fryzury, które zmieniają całkiem wygląd młodej. Zbyt wymyślna zmiana uczesania nie zawsze służy.\nA przecież nie chcemy być w tym dniu przebrane, ale wyglądać naturalnie i pięknie. Termin mojego ślubu to jesień, a moje włosy bardzo lubią się podkręcać i puszyć pod wpływem wilgoci. A, że w ostateczności zdecyduję się na całkiem prostą fryzurę będę musiała wyprostować moje włosy. Trwale i skutecznie. Fryzjerka poleciła mi keratynowe prostowanie włosów Kraków zobaczcie same farmaurody.com.pl. I chyba zdecyduje się na taki zabieg. Po pierwsze efekty takiego zabiegu są widoczne przez kilka miesięcy, jest bardzo skuteczny więc na swoim ślubie nie będę musiała martwić się o puszące się włosy. I ma jedną wielką zaletę – nie niszczy włosów, ale przeciwnie, odżywia je i regeneruje.\nA co z paznokciami? Myślę, że francuski manicure Kraków – purediamond.pl będzie idealny. Prostota, piękno i pielęgnacja – na to stawiam! A skoro do ślubu mam jeszcze trochę czasu, wypróbuję kilka salonów – manicure nie jest w cale bardzo drogi, więc mogę przetestować kilka salonów i wybrać ten najlepszy. W końcu w tym dniu dłonie i paznokcie powinny być idealne, by nie przeszkadzały i nie odwracały uwagi. I pamiętajcie przede wszystkim, że te drobnostki są bardzo ważne, ale najważniejsze jest to, co będzie po ślubie i weselu! 😉\nPrzygotowania do ślubu manicure, prostowanie włósów. permalink.


SIGMA-NOT - PORTAL INFORMACJI TECHNICZNEJ - Największa baza artykułów technicznych online JOLANTA ANNA PRUSIEL- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora JOLANTA ANNA PRUSIEL w naszych czasopismach - Portal Informacji Technicznej SIGMA-NOT\nWyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Anna Prusiel"\nW artykule przedstawionowyniki analizy naprężeń w żelbetowych ścianach cylindrycznych silosów na zboże wywołanych dobowym spadkiem temperatury otoczenia w okresie zimowym. Sformułowano model obliczeniowy silosu wolno stojącego (wujęciuMES) przy założeniuwspółpracy konstrukcji ściany i ośrodka ziarnistego.Komorę silosu obciążono symetrycznym parciem ośrodka sypkiego (typu pszenica) i nieliniowym rozkładem spadku temperatury na powierzchni komory i grubości ściany, wyznaczonymmetodą różnic skończonych (MRS).Na podstawie analizy numerycznej (MES) naprężeń termicznych w żelbetowej ścianie silosu określono niekorzystne efekty sprzężenia obciążenia statycznego i termicznego w silosach na zboże. Słowa kluczowe: silos, naprężenia termiczne, żelbetowa ściana.Wżelbetowych silosach na zboże, w fazie składowania pod wpływem dobowych spadków temperatury otoczenia, występują dodatkowe naprężenia termiczne w ścianie komory [1, 2]. Powodują one rozciąganie żelbetowej ściany połączone ze zginaniem. Badania przeprowadzone przez zespół badawczy Politechniki Białostockiej na eksploatowanej baterii silosów na zboże w PZZ w Białymstoku wykazały przyrost rozciągających naprężeń termicznych w zbrojeniu wynoszący ok. kilkunastu MPa, w strefie silnej insolacji . Rozciągające naprężenia termiczne w ścianie silosu są wynikieminterakcji ściany powłoki i ośrodka sypkiego.Wkomorzewypełnionej zbożem, spadek temperatury otoczenia powoduje skrócenie obwodu powłoki, które ograniczone jest podatnością składowanego materiału ziarnisteg[...]\nWyznaczanie parametrów kanału przepływu w silosach przy niecentrycznym opróżnianiu DOI:10.15199/33.2016.05.51\nPodczas opróżniania silosów występują dwa podstawowe rodzaje przepływu ośrodka sypkiego: masowy i rdzeniowy . Przepływ masowy jest korzystny ze względów eksploatacyjnych (brak martwych stref), jednak wiąże się z dużymi kosztami budowy silosu. Podczas przepływu rdzeniowego, który dzieli się na kanałowy i mieszany, gdy mimośród opróżniania e0 przekracza wartość krytyczną e0, cr = 0,25dc (dc - średnica wewnętrzna silosu), obciążenia w silosie rozkładają się niesymetrycznie [1, 3]. Jest to przypadek dużegomimośrodu, dla którego Eurokod  podaje dokładną procedurę wyznaczania parcia na ścianę, przy czym istotne jest, do jakiej klasy oceny oddziaływań zalicza się silos. Jeśli silos opróżnia się na dużym mimośrodzie i masa składowanego materiału jestwiększa niż 1000 t, to należy go zakwalifikować do klasyAAC3. Klasy oceny oddziaływań uwzględniają stopień niepewności w stosunku do dokładnego określenia wartości obciążeń.WPolskiejNormie dotyczącej żelbetowych silosów  nie było takiej klasyfikacji, a zakres normy był ograniczony do projektowania silosów opróżnianych na małym mimośrodzie (e0 ≤ 0,25dc). Rozkład parcia materiału sypkiego w komorze silosu klasy AAC3 przy opróżnianiu na dużym mimośrodzie Wsilosach opróżnianych na dużym mimośrodz[...]


Uczestnictwo Ekwadoru, Republiki Środkowo-Afrykańskiej i Gwatemali w Konwencji o ruchu drogowym i Protokole w sprawie znaków i - Dz.U.1962.65.324\nUczestnictwo Ekwadoru, Republiki...\nUczestnictwo Ekwadoru, Republiki Środkowo-Afrykańskiej i Gwatemali w Konwencji o ruchu drogowym i Protokole w sprawie znaków i sygnałów drogowych, podpisanych w Genewie dnia 19 września 1949 r.\nWersja od: 18 grudnia 1962 r.\ndotyczące uczestnictwa Ekwadoru, Republiki Środkowo-Afrykańskiej i Gwatemali w Konwencji o ruchu drogowym i Protokole w sprawie znaków i sygnałów drogowych, podpisanych w Genewie dnia 19 września 1949 r.\nPodaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z art. 27 Konwencji o ruchu drogowym oraz art. 56 (4) Protokołu w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 1959 r. Nr 54, poz. 321), podpisanych w Genewie dnia 19 września 1949 r., Ekwador złożył dnia 26 września 1962 r. Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych swoje dokumenty przystąpienia do powyższych aktów międzynarodowych.\nJednocześnie Rząd Ekwadoru zakomunikował, że przyjął dla siebie litery EC jako znak wyróżniający dla pojazdów w ruchu międzynarodowym.\nPonadto podaje się do wiadomości, że Rząd Republiki Środkowo-Afrykańskiej zakomunikował dnia 4 września 1962 r. Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, iż uważa za nadal wiążące dla siebie postanowienia powyższej Konwencji o ruchu drogowym, które zostały rozciągnięte na jego terytorium przed uzyskaniem niepodległości.\nPodaje się również do wiadomości, że Rząd Gwatemali zakomunikował dnia 26 września 1962 r. Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, iż przyjął dla siebie litery GCA jako znak wyróżniający dla pojazdów w ruchu międzynarodowym, oraz oświadczył, że zgodnie z art. 2 paragraf 1 Konwencji o ruchu drogowym wyłącza załącznik 1 ze stosowania tej Konwencji i że zgodnie z częścią IV (b) Załącznika 6 do powyższej Konwencji nie zezwala na używanie więcej niż jednej przyczepy za pojazdem ciągnącym ani też na używanie pojazdów członowych do przewozu pasażerów.


10 listopad 2021 Wywiady\n"Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." Krzty to prawdopodobnie jeden z najbardziej emocjonalnych i przytłaczających albumów tego roku, pełen rozpaczy sludge wymieszany z noisem i math-metalem, obok którego trudno przejść obojętnie. Więcej na jego temat dowiecie się z rozmowy z Jakubem Kamińskim, Kamilem Błażewiczem i Andrzejem Postkiem.\nŁukasz Brzozowski: Co jest dla was najistotniejsze, kiedy tworzycie muzykę?\nJakub Kamiński: Nadrzędnym celem jest usatysfakcjonowanie nas trzech. Dbamy o to, żeby każdy odegrany przez nas dźwięk miał znaczenie i wzbudzał emocje, nie robimy niczego na odwal, szkoda na to czasu. Poza tym lubimy brak ograniczeń i zaskakujące, nieoczywiste rozwiązania.\nKamil Błażewicz: Najistotniejszy jest vibe. Coś, co będzie nas samych pchało do tego, żeby jarać się tym całym hałasem.\nAndrzej Postek: Istnieje wiele czynników, jeden z nich wspomniał Kuba - nasza satysfakcja jest chyba na pierwszym miejscu. Chcemy do tego poruszać, nie pozostawiać odbiorcy obojętnego. Ważne, żeby działało to na każdej z dostępnych nam płaszczyzn - w warstwie muzycznej i tekstowej, ale również wizualnej. Kiedy jest się pewnym tego, co się tworzy, dzielenie się tym jest łatwiejsze i przyjemniejsze.\nProgres względem wcześniejszych dokonań także jest jednym z czynników?\nJK: Tak, z mojej perspektywy to naturalna ewolucja, zaliczanie kolejnych etapów jest ważne.\nAP: Rozwój jest konieczny, nie stoimy w miejscu, sprawdzamy nowe rozwiązania, pomysły, uczymy się nowych rzeczy i siebie nawzajem.\nPytam, ponieważ "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." przy wydanym cztery lata temu nieco chałupniczym i nagranym na setkę debiucie to zupełnie inny świat. Wiadomo, że zespoły rozwijają się z biegiem czasu, ale wasz nowy album brzmi tak, jakby nagrał go zespół z przynajmniej piętnastoletnim stażem.\nAP: Nie zgodzę się z tym chałupniczym. Pierwszą płytę skomponowaliśmy i nagraliśmy najlepiej, jak w tamtym momencie potrafiliśmy. Byliśmy w zupełnie innym miejscu, bez wiedzy, którą posiadamy dzisiaj. Rzeczywiście minęło sporo czasu od jej wydania, ale nikt z nas nie stał w miejscu, co pozwoliło nam dojść do momentu, w którym jesteśmy obecnie i do premiery "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze.". Cieszę się, że różnica jest spora, bo i my sporo się zmieniliśmy.\nKB: Przy nowym albumie przede wszystkim wiedzieliśmy dokładnie, jak ma zabrzmieć, co udało się osiągnąć dzięki chłopakom z Dobra 12 Studio.\nJK: Przy "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." zdecydowanie lepiej wiedzieliśmy, jaki efekt chcemy uzyskać i zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że mamy możliwości, by to zrealizować. Dysponujemy obecnie lepszym zapleczem sprzętowym oraz większym doświadczeniem. Potrzebowaliśmy tylko ludzi, którzy nas zrozumieją i będą w stanie to uchwycić - trafiliśmy w dziesiątkę. Ten materiał również został zarejestrowany na setkę, oddaje siłę naszego brzmienia na żywo.\nAP: To najlepsze, co mogliśmy zrobić. Wydaje mi się, że potrzeba podzielenia się tym albumem sprowokowała tak duży skok jakościowy.\nCo masz na myśli? Na pewno w przypadku debiutu również czuliście potrzebę podzielenia się tym, co zrobiliście.\nAP: Tak, ale wtedy nie mieliśmy wiedzy, narzędzi i doświadczenia. Być może niejasno się wyraziłem, ale to właśnie chęć dzielenia się muzyką napędza mnie do działania, do osiągnięcia możliwie najwyższej jakości, a przez to satysfakcji. Przy obydwu płytach chęć pokazania efektów naszej pracy światu była pewnie zbliżona, ale podaje ją jako ważny element akurat teraz, bo jesteśmy w teraźniejszości.\nDzielenie się muzyką jest waszym motorem napędowym, ale czy nie stanowi dodatkowego źródła presji? W końcu nie wiecie, jak ludzie was odbiorą.\nAP: Myślę, że możemy podejrzewać, jak to odbiorą. Jesteśmy dumni z tego materiału, podoba nam się, dlaczego mielibyśmy bać się pokazać go ludziom? Mamy ogromną satysfakcję z grania tych utworów na żywo i to chyba stanowi motywację do działania. Ryzyko istnieje zawsze, ale to tylko dodatkowy dreszczyk emocji, ale oczywiście musimy się liczyć z tym, że nie jest to muzyka dla każdego.\nJK: Presja opinii na etapie tworzenia nie jest istotna, proces tworzenia jest dla nas, nie dla odbiorców. Istnieje za to ciekawość, jak finalna forma będzie odebrana, tylko wtedy niczego nie możemy już zmienić. Jeśli na kogoś to działa, to jak najbardziej się cieszymy, a jeśli nie, to trudno. Jak czas pokazuje, obieramy dobrą drogę.\nNie dziwi mnie ta pewność siebie - wydaliście album stosunkowo niedawno, a już dużo się wokół was dzieje. Może to być kwestia tego, że wasza muzyka chociaż bywa porównywana do Kobong, jest bardziej uschematyzowana rytmicznie, stawiacie w większym stopniu na okładanie słuchacza młotkiem niż testowanie na nim najdziwniejszych podziałów rytmicznych.\nAP: Myślę, że każdy zespół ma swój sposób, metodę czy styl i tak też jest pewnie u nas. Możliwość połamania danego motywu w utworze nigdy chyba nie brała góry nad tym, żeby zachować puls, klimat czy po prostu go uatrakcyjnić.\nJK: Wszystkie zabiegi ingerowania w rytmikę mają na celu uatrakcyjnienie muzyki dla nas samych, dla zaskoczenia. Nigdy nie zakładamy, że nasza twórczość musi być jak najbardziej skomplikowana dla samej zasady, stałaby się bezduszną kalkulacją. Czasami musimy na chłodno policzyć, co się dzieje, by ułatwić proces komponowania i komunikację, ale przede wszystkim ma w tym być pełna ekspresja, która będzie nas pchać do przodu.\nPomyśleliście kiedyś, że jako zespół mogliście zrobić coś inaczej albo lepiej?\nAP: To trudne pytanie, pod lupę wziąłbym koncerty - chyba z każdego z nich jestem tak samo zadowolony. Wiadomo, że akustyka miejsca czy inne przeszkody nie zawsze pozwalają na to, żebyśmy mogli wybrzmieć dokładnie tak, jak tego chcemy, ale w ostatecznym rozrachunku zawsze wychodzimy na plus.\nJK: Po czasie zazwyczaj okazuję się, że można było coś zrobić lepiej. To naturalne w sytuacji, gdy patrzymy trzeźwo na swoje działania. Idziemy do przodu i na bazie nowych doświadczeń sięgamy po inne rozwiązania, a jednocześnie nie puszczamy w świat niczego, co na daną chwilę nas nie satysfakcjonuje. Gusta i potrzeby ewoluują z czasem, pewne rzeczy z biegiem czasu przestają wystarczać, dlatego szukamy sposobów, jak zrobić coś lepiej. To proces naturalny i rozłożony w czasie. Nie silimy się na zmiany, potrzeba przychodzi sama.\nO ile "Krzta" była strzałem w twarz, o tyle miała w sobie więcej - nazwijmy to - neutralności emocjonalnej. Na "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." neutralności nie ma w ogóle, są za to same mroczne barwy i brak nadziei.\nJK: Mroczne barwy czy brak nadziei wolę wepchnąć w ramy muzyczne i wypluć je w formie albumu, niż borykać się z nimi na co dzień. Wierzę, że tworzenie tej muzyki pomaga mi zachować równowagę. Z reguły jestem osobą pogodną, a to tylko potwierdza teorię, że potrzebę wyładowania chociażby agresji i napięcia znajduję właśnie tutaj, w zespole.\nKB: Nie zgodzę się z tą neutralnością emocjonalną. Na pewno pierwsza płyta brzmi zimniej, przy drugiej widać, że nadzieja jeszcze nie umarła. Na "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." teksty są bardziej osobiste niż na jedynce.\nMówisz, że nadzieja jeszcze nie umarła, ale chociażby w "Istocie" pada zdanie: Nie mam sił już unieść siebie więcej - bardziej pesymistycznie zabrzmieć nie można.\nKB: To opis pewnego stanu emocjonalnego w danym momencie czy momentach. Nie zawsze jest źle. Staram się trzymać tych pozytywnych rzeczy w życiu, żeby nie upaść. O tym jest na przykład "Sznur".\nDlaczego czekaliście z wydaniem następcy "Krzty" ponad cztery lata? W dzisiejszym świecie, kiedy jesteśmy zasypywani premierami dzień w dzień, to niemal wieczność.\nKB: Chcieliśmy przede wszystkim stworzyć materiał, który będzie zadowalał nas w każdym aspekcie. Poza tym nic nas nie goniło. Mieliśmy czas, żeby dopracować wszelkie motywy i szczegóły w naszym tempie, bez żadnego ciśnienia.\nAP: Tworzymy i redagujemy razem, tak żeby każdy z nas był zadowolony z rezultatu, co bywa czasochłonne. Nie wyznaczamy sobie deadline'u, działamy we własnym tempie. Być może pandemia też miała jakiś wpływ na tak długi czas tworzenia. To, co słyszysz na albumie, to wszystkie utwory, które mieliśmy zrobione w całości do momentu nagrania, co oznacza, że pracowaliśmy nad nimi naprawdę sporo.\nJK: Nie spieszyliśmy się z wydawaniem tego materiału, bo nie było żadnego istotnego czynnika, który by nas ponaglał. Widocznie takiego okresu potrzebowaliśmy. Nie marnowaliśmy tego czasu i zaowocowało to solidnym, mającym dla nas duże osobiste znaczenie albumem.\nZespoły często powtarzają w wywiadach, że nowy album to dla nich najbardziej osobiste doświadczenie. Wierzę w te deklaracje, ale to ogólniki - jakie konkretnie elementy czynią "Żółć. Niszczenie. Zgliszcze." tak intymnym krążkiem?\nKB: U mnie to będą teksty. Zawarłem w nich sporo bolesnych przeżyć czy ciężkich stanów egzystencjalnych.\nAP: Każdy z nas ma trochę inne powody, dla których ten album jest dla niego tak ważny, tak osobisty. Może to właśnie proces tworzenia, na który miał wpływ każdy z nas w porównywalnym stopniu? Może to przeżywanie tego materiału na koncertach? Może wkład własnej pracy w sprawy okołozespołowe i ostateczna forma całości wykonana zgodnie z planem? Trudno mi powiedzieć, ale to krążek ważny dla mnie i dla chłopaków również.\nJK: Może zabrzmi to górnolotnie, ale praca na tą płytą mocno rzutowała na moje decyzje w życiu osobistym. Tworzenie albumu było zawieszone naprawdę wysoko na mojej liście priorytetów, co czasami miało mniej lub bardziej przyjemne skutki. Nie będę tego zgłębiał, to prywatne sprawy. Obecnie jestem zadowolony z miejsca, w którym się znajduję, a co za tym idzie, niczego bym nie cofnął. Tworzenie tej płyty było moją siłą napędową - myślałem o niej prawie cały czas.\nNie chcę przesadnie drążyć, ale czy praca nad tym albumem w jakiś sposób pokomplikowała ci życie prywatne?\nJK: Nie idzie za tym żaden dramat czy trauma, po prostu miała duży wpływ na moje działania w tamtym momencie. Czasami komplikowała, stawiała przed wyborami, ale częściej pomagała. Myślę, że w tym miejscu możemy ten temat uciąć.\nPodobnie jak wy, pochodzę z województwa warmińsko-mazurskiego i cieszę się, gdy widzę, że jakikolwiek zespół z tych okolic generuje zainteresowanie słuchaczy. Scena muzyki gitarowej w naszym regionie kuleje, jeśli wyłączyć z niej szanty i country po mrągowsku. Wydaje się wam, że istnieją perspektywy na poprawę sytuacji czy pozostają nam tylko marynarze i kowboje z tirów?\nKB: Ciężko powiedzieć. Może za mało interesuje mnie muzyka z naszego regionu, ale patrząc na to, ile zespołów z salki obok organizuje próby, wydaje mi się, że nie ma dramatu.\nAP: Nie jest chyba tak źle, koncerty znowu się odbywają, mamy z czego wybierać. Zaznaczę jednak, że nie należę do wielkich fanów ciężkiego grania, więc nie odczuwam tego braku jakoś mocno. Radą na poprawienie obecnej sytuacji jest obecność na koncertach lokalnych kapel. Nadzieja umiera ostatnia.\nJK: Niestety też odczuwam spadek. Może nie jakości, ale zainteresowania muzyką okołogitarową. W tej sytuacji możemy jedynie robić swoje w taki sposób, żeby muzyka sama mogła się obronić. Nie chcemy jej nikomu wciskać na siłę, możemy ją jedynie podsunąć. Jeśli ktoś po nią sięgnie i przy niej zostanie, czujemy radość. Mam nadzieję, że nie odczujemy zbyt dotkliwie tego spadku zainteresowania podczas naszej trasy koncertowej. Ograniczenia związane z pandemią dorzuciły swoje. Trzeba się pozbierać po tym całym zamieszaniu i cisnąć do przodu.\nSlipper: Chcemy pozwolić muzyce przemawiać za siebie, choć jest to złudne\nOffence: Podczas jednego z lockdownów nagrałem dwa albumy\nCalm the Fire: Mnóstwo spraw robiliśmy na opak, często nie kierując się rozumem\nFeeria: Muzyka z Tony Hawk Pro Skater to dla nas duża inspiracja\nSlipper: Chcemy pozwolić muzyce przemawiać...\nNie znajdziecie ich na TikToku, Facebooku ani na Instagramie. Slipper narodziło się z przyjaźni, w...\nOffence: Podczas jednego z lockdownów...\nMożna pokusić się o stwierdzenie, że lwia część uroku death metalu bierze się przywiązana tej...


Zakupy online: sprawdź czy są bezpieczne - www.finanse.senior.pl\nStrona główna › Finanse › Zakupy online: sprawdź czy są bezpieczne\nPolacy pokochali zakupy przez internet. Jak wynika z sondażu przeprowadzonego przez Instytut Badania Opinii Publicznej Infas we wrześniu 2012 roku, aż 31% ankietowanych internautów z Polski zakupy online robi przynajmniej raz w tygodniu. Niezależnie od tego czy robimy zakupy w popularnym portalu aukcyjnym, kupujemy artykuły spożywcze w internetowym supermarkecie czy też zamawiamy towary za granicą – powinniśmy pamiętać o kilku ważnych zasadach. Dzięki nim prowadzone transakcje będą naprawdę bezpieczne, a nasze konto uszczupli się jedynie o zaakceptowane przez nas kwoty.\nZanim zdecydujemy się na powinniśmy dokładnie sprawdzić naszego kontrahenta. Zgodnie z przepisami prawa, każdy podmiot prowadzący sprzedaż wysyłkową (oczywiście także przez internet) musi udostępnić pełne dane firmy. Brak danych o samym sklepie – np. danych adresowych, kontaktowych - w którym planujemy dokonać zakupu pralki czy telewizora, powinien być sygnałem ostrzegawczym. Także „zbyt atrakcyjne” ceny sprzętu, znacznie odbiegające od pozostałych ofert – to też powód by mieć obawy, co do rzetelności sprzedającego. Przed dokonaniem płatności należy sprawdzić regulamin danego sklepu, w którym określone są wszystkie kwestie związane z dokonaniem zakupu, akceptowanymi formami płatności, a także kosztem i sposobem wysyłki towaru. Dodatkowo, warto upewnić się, czy sprzedawca oferuje możliwość zapłaty przy odbiorze towaru oraz jak w danym sklepie przebiega proces reklamacji i zwrotu, jeśli zamówiony towar nie będzie nam odpowiadał.\n– Należy pamiętać, że zgodnie z prawem każdemu kupującemu przez internet przysługuje prawo do zwrotu towaru w ciągu 10 dni od zakupu, jeśli złożymy pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy i odeślemy towar. Ważne, aby oświadczenie odesłać za potwierdzeniem odbioru. Termin liczy się od dnia otrzymania zamówionych rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi - od dnia jej zawarcia. Natomiast przedsiębiorca w ciągu 14 dni powinien zwrócić nam całą wpłaconą kwotę bez żadnych potrąceń – mówi Adam Pawłowicz z Aspiro.\nJak płacić by nie stracić?\nGdy już dobrze zweryfikujemy sprzedawcę i zdecydujemy się na , pozostanie nam do wyboru jeszcze kwestia płatności. Z raportu firmy Gemius „E-commerce w Polsce 2011” wynika, że w ubiegłym roku najczęstszą formą płatności za zakupy w e-sklepach były systemy płatności internetowych, takie jak Dotpay czy PayPal. Odsetek osób, które płaciły w ten sposób wyniósł 23%, zaś wśród użytkowników aukcji internetowych – 22%. Mniej popularne okazały się tradycyjne formy zapłaty, jak przelew czy zapłata przy odbiorze.\nZdecydowanie najbardziej bezpieczne jest opłacenie przesyłki już po jej odebraniu, czyli „za pobraniem”. Wówczas mamy możliwość zweryfikowania jakości i zgodności zamówionych produktów z zamówieniem. Ta forma zapłaty – mimo, iż także dość popularna – jest jednak obarczona wyższymi kosztami, niż w przypadku przedpłaty na konto sprzedawcy. Chcąc, zatem obniżyć koszty internetowych zakupów możemy zapłacić sprzedawcy dokonując przelew bankowy bądź szybki przelew elektroniczny. By skorzystać z tej formy zapłaty należy po wyborze formy płatności kliknąć ikonę z logo naszego banku w formularzu zakupowym. Następnie zostaniemy przeniesieni na stronę logowania wybranego banku i po wprowadzeniu naszych danych będziemy mogli zaakceptować wcześniej przygotowany w systemie przelew opiewający na kwotę transakcji. Warunkiem powodzenia transakcji są… środki dostępne na naszym koncie.\nKartą bez obaw\nAby przed niepowołanym wykorzystaniem naszej karty w internecie musimy bezwzględnie pamiętać, że ani pracownik banku, ani sklepu internetowego czy nawet platformy transakcyjnej nie ma prawa żądać podania hasła do systemu bankowego czy kodu zabezpieczającego kartę płatniczą.\n– W Polsce dostępne są systemy płatnicze - m.in. Dotpay, Platnosci.pl, Platnosci24.com, Przelewy24, eCard czy PayPal – które niejako przejmują od sklepów kwestię płatności. Oznacza to, że właściciel czy pracownik sklepu, w którym dokonujemy zakupów nie może żądać od nas podania szczegółowych danych dotyczących naszych kart czy kont bankowych – wyjaśnia Adam Pawłowicz.\n„Kumpel od płacenia” i sprzymierzeńcy w banku\n– Naszym sprzymierzeńcem w walce z oszustwami internetowymi są także banki. Każdy z banków posiada różnorodne sposoby zabezpieczania kart płatniczych wykorzystywanych w internecie. Są wśród nich potwierdzenia operacji za pomocą haseł jednorazowych, specjalnego tokena lub kodu SMS, a także dzienne limity liczby i wysokości transakcji realizowanych przez internet – dodaje Adam Pawłowicz.\nTagi: internet, zakupy, karta kredytowa, sklep\n15:15:14, 13-11-2012 Daniel2109\nopłaca sie robić zakupy posiadając konto w banku alior sync\ngdyż dzieki temu bankowi mamy zwqrot z zakupów w sieci 5% oraz tez z doładowania przez internet telefonu\nwszystko na stronie http://sync.twojebanki.com/\nz tej strony też można założyć bezpośrednio konto w tym banku wypełniając online wniosek http://sync.twojebanki.com/\n14:02:46, 15-09-2014 ~gość: 79.184.78.xxx\nZakupy online są bezpieczne. Tylko trzeba wiedzieć, na co warto zwrócić uwagę. Artykuł dobry, aczkolwiek ja trafiłem na super stronę, na której jets to wyjaśnione przejrzyściej przeklejam link http://prokonsumencki.pl/jak-bezpiecznie-kupowac-w-internecie/\n22:49:23, 19-04-2018 waidd\nJest dużo taniej.


Mądry jak katolik - Piotr Krysa - Portal OPOKA\nMądry jak katolik\nU progu nowego tysiąclecia roczny Produkt Krajowy Brutto przypadający na jednego Irlandczyka wyraźnie przekroczył 90 tysięcy polskich złotych. Tym samym, w ciągu niespełna 30 lat z kraju powszechnej biedy Irlandia (Republika) — przeobraziła się w „Ziemię Obiecaną” Unii Europejskiej, za którą nierzadko tęsknią młodzi Niemcy czy Francuzi. Polskę i Irlandię łączy bardzo wiele — trudna historia, silny Kościół katolicki i kult Matki Boskiej. Nie oznacza to jednak, że Polska musi powtórzyć sukces Irlandii, bo oni myślą o wspólnych korzyściach, kiedy my się kłócimy.\nNasza narodowa dyskusja o wstąpieniu do Unii Europejskiej utonęła w morzu propagandy. Rząd zamiast przygotować rzetelną kampanię informacyjną, zdecydował się na seryjną produkcję mamiących reklamówek. Przeciwnicy wstąpienia chyba z radością wpisali się w tę konwencję i straszą wizją wynarodowienia, zniewolenia, zaprzedania i w efekcie utratą niepodległości. Niecałe trzydzieści lat temu licząca kilkanaście razy mniej obywateli maleńka katolicka Irlandia postanowiła wstąpić do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Dzisiaj nie tylko nie została wymazana z mapy świata, ale stała się silnym ośrodkiem światowej gospodarki, a pacyfikujący przez wieki Irlandię Anglicy o mieszkańcach Zielonej Wyspy wyrażają się z szacunkiem — clever, co oznacza mądrość i to mądrość jak najbardziej praktyczną.\nPrzeciwnicy integracji będą wypaczali sukces Irlandii, powołując się na nasze tak zwane czynniki obiektywne — fatalne położenie Polski pomiędzy odwiecznymi wrogami Niemcami i Rosją, prawie dwa wieki zaborów i pół wieku PRL. Irlandczycy rzeczywiście nie zostali skażeni komunizmem, ale my też już nie jesteśmy lennikiem ZSRR. Jeśli dalej wolimy się upierać, że Anglia to nie Rosja i że oni po prostu mają lepiej, to wypada się zastanowić, ile ich to „lepiej” kosztowało.\nPod koniec XII wieku potomków celtyckich Gaelów zamieszkujących Irlandię król Henryk II przyłączył do Anglii, nie zapominał przy tym zlikwidować irlandzkiego systemu plemiennego i osiedlić w odpowiednio dużych majątkach angielskiej szlachty. W kolejnych wiekach Anglicy raz po raz krwawo tłumili bunty Irlandczyków, a w tle konfliktu coraz większego znaczenia nabierał katolicyzm Irlandczyków, który odróżniał ich od osiedlających się w Irlandii protestanckich Anglików. Duchowym ojcem IRA został — chcąc nie chcąc — król Henryk VIII, który w XVI wieku zapoczątkował systematyczną akcję osiedlania protestantów w północnej części wyspy — Ulsterze. Na początku XVIII wieku utworzone zostało Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, które potrzebowało aż 28 lat, aby katolikom przyznać prawo do zasiadania w londyńskim parlamencie.\nIrlandia proklamowała niepodległość dopiero w 1919 roku, którą Wielka Brytania uznała dopiero po dwóch latach, zatrzymując przy sobie Irlandię Północną.\nCzy to się komuś podobna, czy nie, oficjalne przystąpienie Irlandii w 1973 roku do EWG było prawdziwym przełomem. Praktycznie nie było środowisk protestujących przeciwko wstąpieniu, bo ludzie z każdego obozu politycznego wiedzieli, że alternatywą jest jedynie gospodarcza tragedia. Obecnie Polacy w porównaniu do Irlandczyków sprzed akcesji żyją na naprawdę przyzwoitym poziomie, bo katolicka Irlandia przez wieki była traktowana przez Anglików jedynie jako zaplecze żywnościowe bez istotnego przemysłu.\nZacznijmy od tego, że Irlandczycy zrobili jedną fenomenalną rzecz, której my w Polsce nie potrafimy zrobić. W Republice Irlandii doszło do podpisania paktu pomiędzy rządem, pracodawcami i związkami zawodowymi, gdzie przy jednym stole powiedziano wprost — mamy tragiczną sytuację i nie będzie lepiej, jeżeli nie zrobimy kilku drastycznych ruchów — nie będzie podwyżek, zostaną zamrożone ceny i będzie się żyło gorzej przez kilka lat.\nIrlandczycy trafili w swój czas, ale także potrafili zarobić na integracji. Jeżeli do dziś są w stanie wykorzystać wszelkie środki pomocowe Unii Europejskiej ze skutecznością przekraczającą 90 procent, to znaczy, że są genialni w pisaniu projektów. Trzeba przyznać rację tym, którzy mówią, że wiele z funduszy mających zasilić polską kasę jest na razie tylko na papierze. My narzekamy na skomplikowane wnioski, a Irlandczycy piszą je tak, że dostają pieniądze. Nawet jeśli polski rolnik nie potrafi takiego wniosku wypełnić, czy brakuje mu środków na własny wkład, to od czego mamy rząd, który powinien to zorganizować?\nIrlandczycy przed integracją zupełnie nie obawiali się o to, że ich ziemia zostanie wykupiona. Nie obawiali się także tego, że zostaną wynarodowieni. Byli tak przywiązani do swoich barw narodowych, do swoich wartości, do bycia Irlandczykiem, że nawet im do głowy nie przyszło, że integracja może tu coś zmienić.\nPoza tym, oni naprawdę potrafią robić interesy, potrafią doskonale zanalizować, co dla kraju, dla narodu, dla biznesmena jest korzystne i są w tym konsekwentni, czego nam najwyraźniej brakuje. Może warto schować swoją megalomanię do kieszeni. Nie podkreślać, że ich mieszka tam zaledwie kilka milionów, a nas jest prawie 40, tylko skorzystać z ich doświadczeń.\nJeszcze jedną rzecz trzeba powiedzieć szczerze. Irlandia jest w Unii od trzydziestu lat, a z moich obserwacji wynika, że Irlandczycy zaczęli czerpać tak wyraźne korzyści z integracji dopiero jakieś 20 lat temu. Wniosek jest prosty — przez pierwsze dziesięć lat wcale tak różowo nie było i najpewniej podobnie będzie w Polsce.\nZły obcy kapitał\nPrzeciwnicy integracji wskazują na zagrożenia niesione przez obcy kapitał i straszą czekającym nas niewolnictwem. Obcego kapitału można się bać lub nie, ale nie zaszkodzi wiedzieć, że w Irlandii po integracji rozpoczęło swoją działalność około 1200 zagranicznych firm. Zainwestowano głównie w przemysł elektroniczny, farmaceutyczny, komputerowy i bankowość. Mało kto wie, że 19 z 25 najważniejszych firm komputerowych na świecie prowadzi działalność właśnie w Irlandii, i to właśnie Irlandia, a nie USA od 2000 roku jest największym producentem oprogramowania na świecie. Zostali do tego zachęceni liberalną polityką gospodarczą i takim samym rynkiem pracy. Zagraniczni inwestorzy, którzy zdecydowali się w Irlandii wydać określoną sumę pieniędzy, byli na wiele lat zwalniani z płacenia podatku, albo płacili według nadzwyczaj preferencyjnych stawek. Nawet potem Irlandia przez długi czas obarczała obcokrajowych producentów zaledwie 10-procentowym podatkiem, by na początku tego roku podnieść stawkę do 12,5 procent. Trzeba było jedynie spełnić pewne jasne kryteria, jak na przykład produkcja towarów w Irlandii. Irlandczycy nie bali się też deregulacji takich branż jak telekomunikacja (powstało prawie 40 licencjonowanych operatorów), energetyka czy transport. Skutecznie i systematycznie rugowali tak u nas „kochane” koncesje.\nZa swoją politykę podatkową i deregulacyjną Irlandczycy nie raz byli zganieni przez Unię Europejską, ale zbytnio się tym nie przejęli. Przeciwnicy obcego kapitału, liberalizacji i bardzo preferencyjnej polityki fiskalnej mogą uznać Irlandczyków za głupców, ale to Irlandia w ciągu kilkunastu lat zredukowała bezrobocie z 16 do 4 procent, a przeciętny obecny Irlandczyk za osiem godzin pracy dostanie wynagrodzenie, na które kilku przeciętnych Polaków musiałoby pracować na dwie zmiany.\nMyślą i przewidują\nRepublika Irlandii oczywiście nie jest ziemskim rajem. Trzeba przyznać, że w ostatnim czasie nieznacznie, bo o 2 procent wzrosło bezrobocie, a urzędnicy imigracyjni stali się znacznie bardziej skrupulatni. Irlandczycy przyznają, że nie ustrzegli się przegrzania swojej gospodarki, a tak wysokiego wzrostu PKB nie da się także utrzymywać w nieskończoność.\nPodtrzymują jednak swoją receptę na sukces — otwarta polityka gospodarcza i inwestycyjna, związki z gospodarką amerykańską i sukces globalnej technologii, środki z UE i dostęp do wspólnego rynku.\nPo integracji nie stracili swojej narodowej tożsamości, a europejscy katolicy do znudzenia przywołują przykład Irlandii, bo przeciwnicy integracji w Polsce wolą mówić: Unia zła, poza... Irlandią.\nNie oznacza to oczywiście, że irlandzka recepta jest idealna dla Polski i możemy ją skopiować na oślep. Jest za to wystarczającym dowodem na to, że wiele argumentów przeciwników integracji budzących najgłębsze polskie lęki jest taką samą propagandą jak rządowe reklamówki.\nKoniec końców, to od naszej ciężkiej pracy, od naszych obywatelskich i politycznych wyborów zależy, czy wejdziemy do Unii po irlandzku, czy po grecku. Możemy też do Unii nie wejść, ale wtedy najpewniej pozbawimy Anglików gorzkiej słodyczy mówienia o Polakach — clever.\nCopyright © by Przewodnik Katolicki (11/2003)\nData publikacji: 2003-03-13Inne materiały tego autoraInne materiały z tego źródła\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Irlandia wzrost gospodarczy gospodarka katolicyzm podatki Katolik deregulacja podatek Unia Europejska EWG integracja europejska tożsamość narodowa obcy kapitał polityka fiskalna


Inspektor Psina z gromkimi brawami - walbrzych24.com\nInspektor Psina z gromkimi brawami\nGromkimi brawami dziecięca widownia nagrodziła Głuszycką Grupę Teatralną „Po godzinach”, która już po raz drugi na głuszyckiej scenie wystąpiła w spektaklu zatytułowanym „Inspektor Psina”.\nSpektakl to projekt adresowany do młodego widza, ale pełne humoru dialogi, zabawne zbiegi okoliczności i świetne kreacje aktorskie sprawiają, że spektakl bawi także starszą widownię.\nPo raz kolejny spektakl w wykonaniu aktorów-amatorów z Głuszyckiej Grupy Teatralnej wypełnił salę widowiskową Centrum Kultury-MBP w Głuszycy. Gratulujemy członkom grupy „Po godzinach” niespożytej energii i dziękujemy za piękną podróż do krainy baśniowych postaci.\nW spektaklu „Inspektor Psina” wyreżyserowanym przez Roberta Delegiewicza wystąpili w następujących rolach: Grzegorz Milczarek – Inspektor Psina, Magdalena Kandefer – Duch Lustra, Alina Mączyńska – Wróżka Salsefia w wersji domowej, Ilona Banasik (w zastępstwie Iwety Głód) – Wróżka Salsefia w wersji oryginalnej, Artur Gołda – Wilk, Edyta Popek – Zła Królowa, Mirosław Żołopa – Królewicz, Urszula Mrozińska – Drwalowa, Szymon Sławik – Diabeł, Robert Delegiewicz – Rozbójnik. Obsługą elektroakustyczną przedstawienia zajął się burmistrz Głuszycy Roman Głód.\nPrzypomnijmy, że premiera „Inspektora Psiny” na głuszyckiej scenie miała miejsce w dniu 12 października 2019 r. i była to już czwarta premiera działającej od 2016 roku Głuszyckiej Grupy Teatralnej „Po godzinach”, którą można było zobaczyć także w spektaklach: „Ziemia Obiecana Włókniarzy”, „Ziemia Obiecana Włókniarzy II - Znowu wojna” oraz „Dzieci Czarnych Orłów”. Czekamy na kolejne realizacje i życzymy wszystkim członkom grupy na czele z opiekunem Robertem Delegiewiczem nowych równie udanych projektów teatralnych.


Zapiski posiadacza szarej miski: grudnia 2015\nAlzacja podeszła do półki, szukając książki mogącej zawierać potrzebne jej informacje. Pierwsza książkę, jaką znalazła w poszukiwanej dziedzinie, sprawiała wrażenie mocno naukowej, pisanej jednak niezbyt przystępnym językiem. W dodatku była to tak gruba bryła, że stała na tej półce chyba tylko jako podpórka dla innych książek.\nKobieta wertowała wśród pozostałych tytułów, jednak nie znalazła jak do tej pory nic ciekawego. Sięgnęła w końcu po opasłą książkę, z pomarańczową mozaiką na okładce. Podniosła głowę i rozejrzała się po salonie. "Że też człowiek musi chodzić do pracy" – przeszło jej przez myśl, gdy wertowała rozdziały. Zatrzymała wzrok na kilku ostatnich stronach, i zaczęła czytał coś przez chwilę w skupieniu\n- Odnośnie aniołów piszą coś o postaciach u Homera – mruknęła po dłuższej chwili. – Z książki wynika, że najbliżej naszego wyobrażenia aniołów był Eros, posłaniec między bogami a ludźmi - podsumowała i przewróciła kilka kolejnych stron.\n- Jednak skrzydła i włócznie rzadko im się wtedy przypisuje, jako atrybuty – Alzacja cały czas wyciągała informacje z tekstu – charakterystyczne są albo dla Ateny, bądź dla Nike.\n- Nike? - Starsza kobieta odezwała się z drugiego końca salonu – Bogini zwycięstwa, dająca nadzieję.\n– I po co jej włócznia i kolumny? - zapytała Alzacja nie przerywając lektury. Po chwili zamknęła książkę i odłożyła na półkę.\n- Nic więcej w raczej nie znajdę – stwierdziła ze skwaszoną miną i spojrzała na sąsiadkę.\n- Włócznia może być atrybutem konfliktu bądź walki, sprzeczki. - powiedziała starsza kobieta spokojnym tonem.\n- Kolumny zaś – dodała po chwili zastanowienia - mogłyby służyć jedynie do naprowadzenia na poprawną interpretację postaci w środku. Jaka była reszta treści?\nAlzacja wzruszyła ramionami, jakby nie miała już ochoty rozmawiać na ten temat. W pamięci tworzyła scenariusze z najgorszych cech charakteru jakimi mógł posłużyć się auto.\n- A pani zdaniem, o co tu chodzi? Może to jakiś kolejny ich żart? – zapytała.\n- Wątpię – odparła staruszka wyraźnie zamyślona nad czymś. -Póki co, jeszcze niewiele możemy wnioskować po intencjach autora - uznała kobieta. Alzacja ożywiła się w jednej chwili.\n- Pani poczeka moment – rzuciła przemierzając salon w stronę drzwi. Chwyciła torbę ze swoimi zakupami, ubrała buty i wybiegła z mieszkania. Trwało chwilę, gdy jej nie było. Starsza pani pod jej nieobecność uporządkowała stolik, zanosząc filiżanki i talerze do kuchni.\nMłoda kobieta wróciła po kilku minutach do mieszkania, z szeleszczącą kartką w dłoni. Zdjęła buty, przekręciła zamek w drzwiach i weszła do salonu.\n- To nie ma najmniejszego sensu – powiedziała i rozłożyła kartkę trzymaną w dłoni.\n- Effupi... - zaczęła dukać, nieudolnie starając się rozczytać znaki - eyo... solus ul nuntiarem tibi.\n- Może 'effugi'? – zapytała sąsiadka.\n- 'Effugi' też jest możliwe – stwierdziła Alzacja, próbując okiełznać wzrokiem seledynową czcionkę.\n- Może tam jest napisane 'Effugi, ego solus, ut nuntiarem tibi'? - zapytała staruszka. Alzacja spojrzała jeszcze raz na wydruk. Zgadza się.\n- Tak, może być właśnie coś takiego – stwierdziła. - Wie pani co to znaczy?\nStarsza kobieta podeszła do półki z książkami i chwyciła z górnej półki Biblię w czarnej okładce.\n- Najwyraźniej treść jest bardziej zawiła, niż się nam pierwotnie zdawało. Jestem pewna, że to zdanie powtarza się w którejś z ksiąg w Starym Testamencie – powiedziała i położyła książkę na stole.\n- Ale co znaczy? - powtórzyła zniecierpliwiona Alzacja. Starsza pani westchnęła i zamyśliła się. Chwila wydłużała się jak w poczekalni u dentysty. "Chyba nigdy mi nie powie" – wątpliwości zaczęły nachodzić Alzację w myślach. Sąsiadka wstała i odłożyła Biblię, po czym wróciła na swoje miejsce.\n- "Ja jeden przeżyłem i uciekłem, by ci o tym donieść" – powiedziała, siadając. Pojedyncze słowa brzmiały w głowie, więc przewijała je kolejno, by zrozumieć sens zdania. Chociaż zbliżyć się do niego. Byle wyciągnąć z tego zdania coś więcej, niż tylko poszczególne słowa.\n- Czyżbyś miała cichego sojusznika, który cię wspiera? – zapytała po chwili starsza kobieta .-Jeśli tak, to dziwaczne bardzo ma sposoby komunikacji.\n- A jeśli to znaczy coś innego? - Alzacja zmartwiła się.\n- Nie bądź beksa – starsza kobieta szybko ucięła temat. - Możliwe bardziej, że masz w tym gnieździe szerszeni sojusznika, który daje ci znać o swoim istnieniu.. - Kobieta zamyśliła się na chwilę. - Może jak i ty, nie lubi presji społecznej? Dlatego wyraża się w taki sposób.\n- Ale czemu robi to tak zawile?\n- Może właśnie tą miarą powinnyśmy mierzyć ten potencjalny strach? Może boi się reakcji reszty? - zasugerowała sąsiadka.\n- Tchórz zwykły – burknęła Alzacja -Takie rzeczy mówi się prosto w oczy.\n- Kochana, obawiam się, że nie wytrzymałabyś dłuższego spojrzenia obcej osoby – oceniła spokojnie starsza pani. - A z tego indywiduum taki sam tchórz, jak i ty.\nAlzacja miała mocno odmienne zdanie. Jeśli dobrze odczytali intencje autora, to młoda kobieta uznała je za oburzające, zastanawiając się nad konkretnymi pobudkami.\n- O ile nasza interpretacja jest poprawna, wynika z niej, że osoba która to wysłała, tam siedzi wśród reszty – powiedziała Alzacja oburzonym tonem głosu. – Inaczej po co ukrywać swój przekaz pod tyloma symbolami?\nStarsza pani westchnęła i pochyliła się nad stolikiem, położyła łokieć na blat i dłonią podparła głowę.\n- Inteligentna bestia.\n- Przecież to najprędzej manifestacja psychopatycznych zamiarów jakiegoś zboka! – Alzacja miała już dość tego wszystkiego i wybuchła, gdy podświadomie zorientowała się że zamiast rozumieć coraz bardziej, zaczyna coraz bardziej nie rozumieć.\n- Może się mu spodobałaś? - zażartowała starsza pani.\n- To było do przywidzenia, przy moim pechu - podsumowała Alzacja - Niecały miesiąc w nowym miejscu, i dowiaduję się, że pracuję z potencjalnym psychopatą. A ten jest pierwszym, o którym nam wiadomo.Czemu moja osoba musi przyciągać zazwyczaj tylko samych szajbusów?\nautor: Drops o 16:34:00 1 komentarz:\nOpuszczając budynek, młoda kobieta spojrzała na zegarek. Był kwadrans po czwartej. To bardzo przyzwoita godzina, bo daje nadzieję zdążyć na wcześniejszy autobus. Oczywiście, o ile ten przyjedzie, jak zwykle, opóźniony z powodu korków. Akurat w piątki najczęściej mu się to przytrafia; godziny w szczycie takich dni w tygodniu liczą się podwójnie. Nagle wszyscy gdzieś się spieszą, w wyniku czego kończą ustawieni jeden za drugim, z ostatkami zdrowego rozsądku rozszarpanego kończącymi się pokładami cierpliwości. Skłębieni w irytacji, ściśnięci pasami, kurczowo wtuleni w kierownice. Nieraz wykrzykując jeden do drugiego: "No szybciej, kurwa! Przecież ja nie mam tyle czasu co ty".\nJednak to kierowcy, główni uczestnicy ruchu, najlepiej wiedzą w jakich godzinach jest najgorzej. Mimo to, psioczą na zatłoczone ulice ile wlezie przy każdej okazji. Dzwonią nawet do radia, które w tym czasie nadaje audycje o tym, o czym nie chciałbyś słuchać stojąc w zakorkowanym skrzyżowaniu – o sytuacji na drogach. To w efekcie ubogaca słownik wyzwisk, jakim operuje cała ulica.\nWszyscy wydają się być zaznajomieni z problemem, ale gdy przychodzi co do czego, to jadą swym autem za tłumem, jak stado skończonych lemingów. Budzą się z letargu dopiero wtedy, gdy widzą jak piesi od dłuższego czasu są bardziej mobilni niż oni – jednocześnie zesłańcy, jak i straceńcy losu. Niektórzy, obwiązani pasami i czerwoni na zewnątrz bardziej przypominają bardziej baleron ze stoiska z wędlinami; zastygając w bezruchu, oddalają się od czytanego przez kobietę zdania, że "jesteśmy z tego samego gatunku, do którego należeli Leonardo da Vinci, Einstein. Warto zdać sobie sprawę z tego, że więcej ich z nami łączy, niż dzieli" – czytała z niedowierzaniem.\nReakcje ludzi wkoło mocno kontrastowały z takimi, z pozoru oczywistymi zdaniami. "Może i tam Leonardo wymyślił sporo gadżetów, nim nastała ich era." - pomyślała – "Ale chyba doszedł do jednego z krańców naszego gatunku. Potem zaś nastąpiło oddalenie w drugą stroną. Co, jeśli ten korek, to taki mentalny powrót na gałąź do dżungli? - zamyśliła się i rozejrzała wkoło\nKierowcy i ich pasażerowie są jak nieszczęścia zamknięci w puszce Pandory. W rzędach ustawione, erupcja następuje średnio w co trzeciej, zazwyczaj już po kwadransie padają z wnętrza złowieszcze słowa.\nWłaściciel choćby cały dzień liczył tabelki czy inne duperele, tak teraz wystawia swoją osobowość jak na dłoni. Nie wie, że jest jak i reszta, pozostawiony na rozpaczanie i jedyne co może zrobić, to wyglądanie na świat zza szyb i łkanie z żalu nad straconym czasem. Jeszcze swego czasu, Alazajcę bawiło wybieranie największego choleryka złapanego w sidła, w drodze z żeru do legowiska. Liczyła wówczas ilość przekleństw rzucanych w tłum przez nieświadomych uczestników tej konkurencji, i zastanawiała się, jaki prywatnie jest taki człowiek.\nJednak obecnie, młoda kobieta spędza te cenne minuty w tylnych rzędach autobusu na przewracaniu kolejnych stron aktualnie czytanej książki. Zazwyczaj przeleci oczami kilkanaście kartek, nim autobus zatrzyma się na jej przystanku. Po tym jak wysiądzie, najczęściej kieruje się w stronę sklepu – dość sporej przybudówki dużej kamienicy vis-a-vis jej bloku – gdzie kupi jakieś wino na jutro, kilka produktów spożywczych dla siebie i osobno drugie zakupy dla swojej sąsiadki. Nim wejdzie do siebie, staje wpierw pod jej drzwiami. Otwierają się zawsze w momencie, gdy do nich podchodzi i z wnętrza mieszkania wyłania się leciwa kobieta, o dość mocno pomarszczonej twarzy, jednak dostojnie ubranej. Zawsze starała się też trzymać pozę stojącej bardzo mocno na ziemi.\n- Z czasem będzie potrzebował coraz więcej przestrzeni – odezwała się dość cichym i w miarę ciepłym tonem głosu. Alzacja bez słowa weszła do mieszkania, kierując się od razu w stronę kuchni. Postawiła torbę z zakupami na stół, po czym wróciła pod drzwi i tam zostawiła buty. Na wieszaku zawiesiła torebkę, kurtkę i szalik. Weszła do salonu odczuwając komfort swobody ruchów.\n- Jakaś zdenerwowana dziś byłaś chyba – stwierdziła starsza kobieta siedząc przed fortepianem z wyciągniętymi do góry dłońmi. Rozpoczęła grę gwałtownymi uderzeniami palcami palców, niemal o krawędzie klawiszy. Na stoliku przed sobą Alzacja zauważyła stojące naprzeciwko siebie, dwie filiżanki, ze świeżo zaparzoną herbatą. Młoda kobieta z gracją sięgnęła po jedną i zrobiła delikatny łyczek, wsłuchując się w muzykę.\nNa stoliku stał jeszcze talerz z przygotowanym dla niej obiadem. Alzacja dała za wygraną w tej kwestii już jakiś czas temu, i jeśli starszej pani już tak bardzo chce, to niech przyrządza te obiady, "jako uczciwą należność, ze względu na te drobne przysługi". Dzięki temu, gdy kończy pracę, jakby mniej się przez to spieszy. Unika wizji czasochłonnego gotowania, nawet pomimo własnego sprzeciwu. Tak też bywa. Muzyka cichnie".\n- Zbyt czysto jak dla mnie – podsumowała Alzacja po zakończonej grze, chwyciła za sztućce i przysunęła talerz bliżej siebie. Zaczęła jeść, z głodu gryząc zbyt szybko i łapczywie.\n- Nawet nie zdajesz sobie sprawę, jak mocno ubolewam we własnym wnętrzu, że nie dane ci słyszeć i doceniać w końcu zaprezentowaną ci właśnie odmianę wrażliwości emocjonalnej – odparła sąsiadka, zwróciła się frontem do instrumentu przed sobą i sprawnym ruchem dłoni zamknęła drewnianą klapę klawiszy fortepianu. Gdy tylko zadźwięczała metalową łyżeczką wrzuconą do małego, okrągłego, porcelanowego naczynka, wówczas odwróciła się w kierunku Alzacji.\n- Dużo Kosik dziś jadł? - zapytała między kęsami młoda kobieta. Szybko skończyła, popijając niewielką ilością niesłodzonej herbaty. Odłożyła filiżankę i oparła się o fotel, spoglądając na sąsiadkę\n- Coś tam dziobał, niezbyt wiele – powiedziała sąsiadka cichym głosem po chwili. Zaczęła przesuwać delikatnie dłonią po gładkim lakierze klapy fortepianu. - Dość powoli się wylizuje. Jeszcze nowe otoczenie, oswajanie się? - wymieniła- Fizycznie widać, że ledwo co się trzyma, ale może – obniżyła ton głosu i syknęła coś niezrozumiale.\n- Natomiast jego stan psychiczny – kontynuowała sąsiadka - jak zawsze, pozostaje sferą mniej widoczną – po tym spostrzeżeniu zamilkła na chwilę.\n- Pomyśl, że nagle – zasugerowała cichym, ciepłym głosem – w jednej chwili napada cię banda łotrów, a drugiego dnia budzisz się w klatce. Nikomu w takiej chwili chyba nie byłoby łatwo i nie możemy mu się dziwić – starsza kobieta zrobiła długą pauzę, gdy ręką chwytała filiżankę. Złapała ją i wypiła niemal połowę na raz.\n- Co cię tak dziś przygniotło, kochana? - zapytała z zupełnie inną energią.\nDziewczyna poprawiła się w fotelu i zaczęła opowiadać o wrażeniach z tego dnia. Jej starsza znajoma słuchała w skupieniu i zadumaniu. Czasami tylko odwróci głowy i o coś dopytuje,o jakiś szczegół najczęściej. Bywa też, że sprawia wrażenie myślenia o tematach biegunowo odmiennych. Często jej też się zdarzyło odpłynąć, co tłumaczyła mówiąc jak to w danej chwili odgradza się, by odczuwać muzykę.\nTo taki specyficzny stan, na jaki zapada momentami. Nazywa go "osobliwą katatonią". Woli by wtedy jej nie przerywać, by w sposób o mechanizmach sobie tylko znanych, odciąć dopływ bodźców do świadomości, i wrócić do niej z nowym utworem w pamięci.\nPo prostu, jak to nazywa: "najzwyczajniej zamyka umysł na tą czasoprzestrzeń. Wyobraźnią zaś otwiera wyrobioną latami pewną osobistą sferę" – tak kiedyś to opisywała.- "Tam właśnie dźwięk ma szanse, by zabrzmieć, stając się materią." - tak to opisywała Alzacji. Czemu akurat to stanęło jej przed oczami, nie miała pojęcia. Zerknęła na staruszkę.\n- Na koniec pracy jeszcze – odezwała się Alzacja, przerywając ciszę - nie wiadomo skąd, na prywatnego maila, dostaję pustą wiadomość.\n- Co w związku z nią? - zapytała starsza kobieta, po czym wstała i skierowała do drzwi drugiego pokoju.\n- Chyba już się nieco uspokoił – stwierdziła, idąc powoli przez salon. - Możemy spróbować do niego podejść – powiedziała. Stanęła na środku i wsłuchiwała się chyba teraz we wszystkie dźwięki dobiegające z drugiego pokoju. Alzacja wstała, wyprzedziła sąsiadkę i podeszła do drzwi.\nOstrożnie nacisnęła klamkę. Uchyliła lekką przestrzeń, chcąc spróbować dojrzeć klatkę na stoliku pod oknem, Miała nowego, tymczasowego mieszkańca, ulokowanego bez zameldowania na pobyt nieokreślony. Zdawałoby się, że został odrzucony jak puch marny przez swoich opierzonych współbraci, aspirującej do roli potomków dinozaurów. "Może widzi to, i jeszcze bardziej woli być ptakiem?" - pomyślała widząc jak ptak poruszył się w klatce nagle zdenerwowany by po chwili zacząć lekko się szamotać. Alzacja uznała, że potrzebuje on jak najwięcej spokoju, więc czym prędzej zamknęła drzwi.\n- I jeszcze na koniec dostałam na pocztę pustego maila, z obcego adresu – powiedziała. - W załączniku była grafika: jakiś anioł między kolumnami a obok zbyt jaskrawą, zieloną czcionką nieczytelny napis – młoda kobieta zamyśliła się na chwilę - Nie zdziwiłabym się za bardzo, gdyby w wolnym tłumaczeniu, były to teksty piosenki disco-polo – Alzacja zaśmiała się i nerwowo chwyciła filiżankę na stoliku. Podniosła ją i wypiła końcówkę, ostygłej zresztą już, herbaty.\n- Co konkretnie głosił napis? - odezwała się sąsiadka z zapytaniem, w zasadzie o kompletną drobnostkę. Gdyby Alzacja nie znała swej sąsiadki, uznałaby że ma ona wszystko gdzieś; oceniłby że tego typu jej pytania wynikają, że obudziła się w środku tematu, i jej głupio, więc przez grzeczność pyta o pierdołę. Ale ona zawsze ma powód, gdy się odzywa.\n- Nie mogłam rozczytać, chyba po włosku – odparła młoda kobieta, zmęczona dniem, jak i tym tematem. Poczuła, że od obu chce już odpocząć.\n- Co to był za anioł, Cherubin? - dopytywała staruszka. Alzacja niechętnie, ale zaczęła sobie przypominać.\n- Nie taki anioł – odpowiedziała – W zasadzie anioł-kobieta. Miała długą suknię, skrzydła i trzymała jakąś szpadę. Stała między dwoma kolumnami.\n- Jakimi kolumnami dokładnie? - padło ciche pytanie. Alzacja poczuła się lekko nieswojo.\n- Zwyczajnymi, jakich wiele - odparła rozkojarzona pytaniem.\n- Opisz mi jak najdokładniej. Uważam, że od nich należy zacząć, dlatego chcę znać wygląd tych kolumn - powiedziała sąsiadka. - Anioł był oczywiście między dwiema pojedynczymi kolumnami?\n- Tak – Alzacja kiwnęła głową i zamyśliła się – Kolumny były długie i proste.- próbowała przywołać do pamięci więcej detali. Ten zielony obok napis miała gdzieś obok, najlepiej nawet niech idzie w diabły. W skupieniu drążyła lewy fragment obrazka, łącząc go jak puzzle z fragmentami wspomnień. Liczyła, że w ten sposób pomoże przypomnieć sobie, jak te kolumny wyglądały.\n- A ten napis też ciekawy – rzuciła niespodziewanie sąsiadka. "I dupa, szlag trafił choćby tych kilka słów, przez tą obłąkaną telepatkę, której robię z litości zakupy" – pomyślała, rozdrażniona wewnętrzne.\n- A jak to tylko ozdoba? - zapytała, tracąc nadzieje, że nie znajdzie żadnych detali w pamięci.\n- Wiesz, prawdopodobieństwo że to może być jedynie ozdoba, jest mniejsze. Uwzględniając chociażby tajemniczej samej wiadomości. Nawet, jeśli to jakaś prowokacja, warto znać treść, jaką autor chciał przekazać. Ma takie pole manewru, i miałyby to robić tyko dla ozdoby? - zapytała spokojnie starsza pani.\n- Tak, ozdoby! – Alzacja ożywiła się. - Te kolumny miały na górze, pod freskami jakby, takie ozdobne zawijasy na górze – przypomniała sobie.\n- Woluta – mruknęła z zadowoleniem starsza kobieta. – Jakby porządek joński.\n- A gdyby pani mogła komunikować bardziej przystępną mową? – Alzacja westchnęła i rozłożyła ręce.\n- Mogłabym - kobieta skinęła głową i się uśmiechnęła.- I mogłabym też nie zawracać głowy ironiami w swoją stronę, ale ty tyko chciałabyś parzyć jak pokrzywa latem. - powiedziała, po czym spoważniała.\n- Zasmuca mnie jednak ważniejsza rzecz: poczucie, że w gruncie rzeczy niewiele wiemy o Starożytnej Grecji. W szerszych kręgach społecznych lepiej wypadali nawet analfabeci ze średniowiecza – wyjaśniła.\n- Te kolumny mogłyby, wielce prawdopodobne, stanowić istotną część intencji autora. Pewności jednak nie ma, możliwe że są jakimś rodzajem podpowiedzi na boku. Wyczuwam w takiej intencji jakby chodziło o to, że symbolikę postaci centralnej rozpatrywać między odpowiednimi ramami czasowymi. W tym wypadku zakładamy pryzmat patrzenia z punktu mitologii Starożytnych Greków.\n- To oni mieli tam anioły? - zapytała Alzacja.\n- Naturalnie – starsza pani kiwnęła głową - Można powiedzieć, że nadana przez nich nazwa, używana była przez resztę cywilizacji całymi wiekami – wyjaśniła. - Aniołów u Greków jest całkiem sporo.\nAlzacja chwyciła ciastko, obiecując sobie, że postanowienie nie zjedzenia więcej żadnych słodyczy na dziś przypieczętuje, najlepiej będzie, jedząc tą okrągłą, pokrytą czekoladą, jedyną z nielicznych przyjemności w życiu. Im mocniej kontrolowana, tym bardziej taki, pojedynczy nawet smakołyk, zyskuje na znaczeniu.\n- Tylko pokrętnymi drogami przeszłyby pewne, zdawałoby się, mniej fortunne założenia – mówiła dalej - jakoby Atena była takim aniołem, zesłanym przez Zeusa – wyjaśniła.\n- Atena to bogini wojny – przypomniała sobie Alzacja i zadumała się. – To znaczy, że ktoś chce wypowiedzieć mi wojnę?\n- Młoda damo – starsza pani odezwała się uspokajającym tonem. - Bądź tak uprzejma i podejdź ze swej łaski do regału. Tego od samego okna – starsza właścicielka mieszkania wskazała ręką. - Na trzeciej półce od góry jest kilka książek odnośnie mitologii Greckiej. Zajrzyj do skorowidza którejś - zasugerowała.\n- Czyli interesują nas te postacie podobne do aniołów, które mają skrzydła i zdarza im się dzierżyć włócznię? - podsumowała pytaniem w zasadzie retorycznym. Sąsiadka, kiwając rytmicznie głową nad fortepianem, zaczęła na nim odgrywać pojedyncze nutki.\nautor: Drops o 08:14:00 Brak komentarzy:\nautor: Drops o 02:43:00 Brak komentarzy:\nautor: Drops o 01:28:00 Brak komentarzy:\nautor: Drops o 05:58:00 Brak komentarzy:\nCoraz dalej, pogłębia się.\nzwinąć w kłębek\n- myśli -\njak urwaną nitkę.\nI może odpowiedź\nsama się przyśni?\nAlbo rzucić całkiem do tyłu,\ni niech licho w lesie\n- wiatr grający na drzewach\ni chmurami szarego pyłu -\ngdzieś w diabły poniesie.\nzwinąć w kulkę wełnianą,\nzałatać nią dziurę w płocie,\nalbo uszyć sweter\ni chodzić w nim na co dzień.\nautor: Drops o 12:46:00 1 komentarz:\nautor: Drops o 06:54:00 Brak komentarzy:


Sklep Kite - to idealne miejsce dla wszystkich pasjonatów tej ciekawej dyscypliny sportu jaką jest kitesurfing. W naszej ofercie produktowej znajdą Państwo między innymi takie marki kite jak Dakine, Prolimit. Dla tych, którzy dopiero rozpoczynają przygodę z dziedziną jaką jest kite surfing, oferujemy szeroką gamę produktów wśród których znajdą Państwo między innymi: latawiec treningowy, a także różnorodne akcesoria takie jak okulary, czy wiatromierze albo pompki. Najlepszej jakości sprzęt pozwoli Państwu wejść w świat tego niezwykłego sportu jakim jest kitesurfing.\nDeska to jeden z najważniejszych elementów pozwalających na profesjonalne uprawianie tej dyscypliny. Dlatego nieustannie wzbogacamy nasz asortyment tak aby zadowolić nawet najbardziej wymagającego klienta. W Sklep Kite, znajdą Państwo zarówno standardowe deski, jak również te bardzo nowoczesne, które wyróżniają się unikalnym designem i fantazyjnym kształtem. Naszą misją jest zadowolenie klienta, dlatego stawiamy na najwyższą jakość oferowanych usług. To co nas wyróżnia to doświadczenie i rzetelne podejście do klienta.\nU nas można wybierać spośród tysięcy produktów, dzięki którym Kite to nie jest zwykły sklep. Kitesurfing to pasja, którą rozumiemy i wspieramy. Dokładamy wszelkich starań, żeby nasze oferta była zgodna z najnowszymi trendami. Do każdego klienta zamówienia podchodzimy indywidualnie. Dbamy o to, żeby zamówione przez Państwa towary były starannie zapakowane i szybko dostarczone. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nNiestety nic jeszcze nie oglądałeś... :(


Torebka skórzana damska DAN-A T76 czarna -  | - Skorzana.com\nKod produktu: T76\nWysyłka w ciągu: Wysyłka w ciągu: 7 dni 14 godz. 35 min\nCzas mija, Twój styl ubierania ciągle się zmienia, a ta torebka jest na czasie w każdym momencie. Przede wszystkim funkcjonalna, z mnóstwem kieszonek, jest na tyle uniwersalna, że może Ci towarzyszyć zawsze i wszędzie, gdy tylko będziesz jej potrzebować.\n35 cm (podstawy)\nTorebka wygląda na bardzo solidną i trwałą. Do tego jest elegancka. Ma podział na dwie komory i jedną kieszonke zewnętrzna zamykana na zamek. Uszy idealnej długości, żeby nnosić ja na ramieniu, Myślę, że posłuży mojej mamie kilka lat.\nAutor: Aleksandra, Nowy Dwór Mazowiecki\nTorebka bardzo fajna! Idealnie sprawdza się w codziennych wyjściach do pracy, pasuje do wszystkiego - od żakietu do zwykłej bluzki czy spodni. Dzięki prostocie i elegancji można ją łączyć w wiele ciekawych zestawów, które sprawdzą się także na większe wyjścia. Jedyną maleńką wadą jest kieszonka z boku, która mogłaby być minimalnie większa. Dlatego też daję 4/5. Polecam!


Wideofilmowanie ❤ Kosów Lacki ▶ kamerzysta na wesele\nWideofilmowanie ślubów Kosów Lacki\n#Wideofilmowanie ślubów Warszawa (119 km od miasta Kosów Lacki)\n#Wideofilmowanie ślubów Siedlce (45 km od miasta Kosów Lacki)\n#Wideofilmowanie ślubów Płock (ponad 150 km od miasta Kosów Lacki)\n#Wideofilmowanie ślubów Nowy Dwór Mazowiecki (146 km od miasta Kosów Lacki)\n#Wideofilmowanie ślubów Ostrów Wielkopolski (ponad 150 km od miasta Kosów Lacki)\nZespoły weselne Kosów Lacki 100\nAuta do ślubu Kosów Lacki 95\nFotograf na wesele Kosów Lacki 11\nDj wesele Kosów Lacki 4\nKwiaciarnie Kosów Lacki 1\nCzęsto zadawane pytania dotyczące kamerzystów weselnych w mieście Kosów Lacki\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Kosów Lacki nie znajdujesz kamerzysty, który pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam kamerzystów, którzy pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowali chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdym kamerzystą podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem kamerzystę na wesele Kosów Lacki, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nFilmowanie ślubów Kosów Lacki. Przeczytaj ✅ opinie i wybierz najlepszego kamerzystę na Twoje wesele ⭐ Niezapomniany film ślubny Kosów Lacki❗\nGenerated in 0.044 Queries: 14 Online: 188 F: 8867


Kolejne braterstwo Francji i Włoch - Trimarium Kolejne braterstwo Francji i Włoch - Trimarium\nKolejne braterstwo Francji i Włoch\nW piątek, 26.11.2021 roku, prezydent Francji Emmanuel Macron i premier Włoch Mario Draghi podpisali w Rzymie Traktat Kwirynalski. Celem porozumienia jest wzmocnienie dwustronnych relacji między państwami oraz wspólne działanie na rzecz autonomii i suwerenności Unii Europejskiej.\nTraktat uzyskał swoją nazwę od miejsca podpisania, czyli pałacu prezydenckiego Palazzo del Quirinale, położonego na najwyższym z siedmiu wzgórz Rzymu. W uroczystości wziął także udział prezydent Włoch, Sergio Mattarella. Stanowi on dopiero drugi traktat tego pokroju podpisany przez Francję. Wydarzenia na arenie międzynarodowej, w tym kluczowe dla stosunków europejskich odejście z urzędu kanclerza Niemiec Angeli Merkel, stawiają wyzwania decydentom i dyplomatom. Dokument ,,o wzmocnionej współpracy dwustronnej” jest swego rodzaju ewenementem w Europie. Jego ustanowienie ma na celu umocnienie relacji, które w ostatnich latach zmian były wystawione na próbę przez dyplomatyczne spory. W symbolicznym momencie wymiany uścisków, francuski patrol i jego włoski odpowiednik, Trójkolorowe Strzały, przeleciały nad stolicą Italii, pozostawiając na niebie pióropusz dymu w barwach obu krajów. Była to piękna i symboliczna koronacja wydarzenia.\nDla przywódców tych dwóch państw jest to moment historyczny. Podczas konferencji po podpisaniu traktatu pojawiło się wiele nawiązań do historii Włoch i Francji, a także do współpracy między nimi. Poprzez wskazanie postaci takich jak Stendhal, Umberto Eco, Mastroianni czy Belmondo, podkreślona została ścisła współpraca kulturowa obu państw. Ponadto Draghi, obecny premier Włoch i były prezes Europejskiego Banku Centralnego wskazał, iż ,,Instytucje, które mamy zaszczyt reprezentować, opierają się na tych samych wartościach republikańskich, na poszanowaniu praw człowieka i obywatela, na europejskości’’.\nWartości silnej Europy\nMacron zaznaczył, iż oba państwa jako kraje założycielskie Unii Europejskiej oraz pierwsi sygnatariusze traktatów stoją na straży suwerennej, demokratycznej Europy. Niezwykle ważne jest zbliżenie tych dwóch aktorów w momencie, gdy widoczne są zagrożenia dla integracji i współpracy europejskiej, takie jak Brexit, zmiana przywódcy RFN, rosnący w siłę nacjonalizm i populizm. Komisarz UE ds. gospodarki, Włoch Paolo Gentiloni, skomentował pozytywnie francusko-włoskie porozumienie na Twitterze, pisząc, że ,,wzmacnia całą Unię Europejską w historycznej fazie przejściowej”\nIdea traktatu została podniesiona na szczycie w Lyonie w 2017 r., a prace nad nim rozpoczęli w styczniu 2018 r. prezydent Republiki Francuskiej Emmanuel Macron i wspomniany wyżej ówczesny premier Włoch Paolo Gentiloni. Jednak dojście do władzy w tym samym roku populistycznego Ruchu 5 Gwiazd ze skrajnie prawicową Ligą Matteo Salviniego wstrzymało prace nad dokumentem, a co za tym idzie – nad budową współpracy. Ważnym momentem był początek roku 2019. Wiceprezes włoskiej Rady Ministrów Luigi Di Maio spotkał się wówczas z liderem ruchu żółtych kamizelek. Niewiele przed tym wydarzeniem minister spraw wewnętrznych Matteo Salvini wezwał do rezygnacji z urzędu francuskiego prezydenta. Reakcją na działania Rzymu było tymczasowe odwołanie ambasadora Paryża we Włoszech, Christiana Masseta. Ten konflikt dyplomatyczny był najpoważniejszym tego typu kryzysem między sąsiadami od 1945 roku. Podczas wizyty państwowej prezydenta Sergio Mattarelli we Francji w lipcu 2021 r. obaj prezydenci potwierdzili, że umowa zostanie podpisana przed końcem 2021 r.\nPorozumienie zawarte 24 listopada 2021 roku podkreśla znaczenie bliskich relacji między tymi dwoma państwami. Traktat przewiduje wielopoziomową wzmocnioną współpracę Francji i Włoch. Jak czytamy na stronie Pałacu Elizejskiego, wyraźnie zaznaczony został wymiar i intensywność łączącej państwa przyjaźni, która zakorzeniona jest w historii i wzmocniona dzięki bardzo bogatej wymianie i współpracy w wielu dziedzinach. Wskazano także wspólne zaangażowanie na rzecz multilateralizmu oraz opartego na zasadach porządku międzynarodowego, czy zaangażowanie na rzecz ochrony klimatu i różnorodności biologicznej, jak również na rzecz ochrony basenu Morza Śródziemnego i łuku alpejskiego. W kontekście zacieśnienia współpracy niezwykle ważny jest fakt, iż Francja i Włochy są drugą i trzecią co do wielkości gospodarką w strefie euro po Niemczech. Razem stanowią one prawie jedną trzecią obywateli UE i jej PKB.\nW samym Traktacie, składającym się z preambuły i dwunastu artykułów, określono wspólny program europejskiej i dwustronnej współpracy w dziedzinach takich jak: sprawy zagraniczne, bezpieczeństwo i obrona, sprawy europejskie, współpraca gospodarcza, przemysłowa i cyfrowa; zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu, przestrzeń kosmiczna, edukacja, badania i innowacje, kultura, młodzież i społeczeństwo obywatelskie oraz współpraca transgraniczna. Dla każdego z tych obszarów określono zobowiązania dotyczące promowania wspólnych celów, na przykład w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, realizacji wspólnych inicjatyw, takich jak w dziedzinie edukacji lub młodzieży, formalizacji procesów konsultacji, chociażby w dziedzinie współpracy transgranicznej. Równolegle przygotowano przejrzysty plan, określający działania, jakie należy podjąć, a także ich realistyczne ramy czasowe. Celem jest stworzenie wspólnego programu prac na najbliższe lata.\nTreść traktatu nie została jeszcze opublikowana. Francuska strona podkreśliła fakt, iż podpisanie porozumienia nie zmienia priorytetów europejskiej polityki Paryża, nie jest też faworyzacją którejś za stron. Nie bez znaczenia jest jednak moment, który wybrali decydenci na ogłoszenie wzmocnienia współpracy. Kilka dni wcześniej nowo zawiązana koalicja świateł w Berlinie, z Olafem Scholzem z SPD na czele oświadczyła, iż istotnym punktem niemieckiej polityki zagranicznej będzie pogłębianie integracji europejskiej. Zdawać się zatem może, że ruch włosko-francuski jest postawieniem na pro-europejską kartę bardziej zjednoczonej Europy.\n Pierwszy był Traktat Elizejski, podpisany w 1963 r., z Niemcami, uzupełniony Traktatem Akwizgrańskim w 2019 r.


Różne rodzaje kaw - eastpictures.pl\nPosted on 18 listopada 2020 Author Redakcja\tMożliwość komentowania Różne rodzaje kaw została wyłączona\nKawa jest obecnie chyba najbardziej popularnym napojem na całym świecie. Piją ją młodzi i starsi, kobiety i mężczyźni. Gusta smakowe są jednak różne. W związku z tym dobry producent kaw oferuje szeroki wybór. Wśród kaw znajdują się między innymi kawa single origin, kawa blend, kawa speciality, robusta, a także kawa 100% arabika. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.\nKażdy szanujący się producent kaw musi mieć ją w swojej ofercie. Jest to bowiem kawa ceniona za niezwykle wysoką jakość. Zwraca uwagę głębokim smakiem, a także niezwykłym aromatem. Najlepiej udaje się na plantacjach położonych powyżej 1000 metrów nad poziomem morza. Ma duże wymagania, jeśli chodzi o uprawę, co oczywiście przekłada się na jej cenę. Żadna szanująca się palarnia kawy nie obejdzie się bez arabiki.\nDoskonale znana robusta\nJest to kawa, którą doskonale zna każdy producent kaw. Uważana jest ona za nieco gorszą od arabiki. Zwraca uwagę zdecydowanie mniejszym aromatem. Po robustę sięga niejedna palarnia kawy, dodając ją do rozmaitych mieszanek kawowych. Jest to często stosowany sposób na obniżenie kosztu kawy. Kawosze cenią robustę za znacznie wyższą zawartość kofeiny.\nCeniona kawa blend od producenta\nNajlepszy producent kaw nie może zapomnieć o kawie blend. Pod nazwą kawa blend kryje się mieszanka, która powstała z przynajmniej dwóch gatunków. Co ważne, muszą one pochodzić z różnych upraw. Bardzo często miesza się arabikę z robustą.\nPalarnia kawy to miejsce, w którym zawsze unosi się wyjątkowy aromat. Producent kaw ma naprawdę wiele do zaoferowania, a opisane przez nas kawy to nie wszystko, co dzisiaj można znaleźć na rynku kawowym.\nCo ma w ofercie hurtownia ze sprzętem medycznym?


Jacek Sierpiński» Archiwum blogu » Wojny klasowe\n« Znieść nietykalność funkcjonariuszy\nŻółtek o obcokrajowcach »\nW 1996 r. Stefan Blankertz pisał: „Myślę, że oczywistym wnioskiem z faszystowskiego doświadczenia jest to, że potrzebujemy praktycznego programu pomocy ludziom zubożałym w wyniku działania państwa. Jeśli jest milionowe bezrobocie, nic nie daje mówienie bezrobotnym, że po zniesieniu regulacji rynku na dłuższą metę będzie lepiej. Oni są w potrzebie teraz – i poprą każdego etatystycznego, komunistycznego czy faszystowskiego, przywódcę obiecującego krótkoterminowy program. Przez działający wolnościowy program pomocy nie rozumiem tu oczywiście programu rządowego, choć myślę, że coś w rodzaju negatywnego podatku dochodowego Miltona Friedmana byłoby lepsze niż nic. Ale według mnie negatywny podatek dochodowy mógłby być jedynie środkiem zastępczym. Powinniśmy szukać rzeczywiście wolnościowego rozwiązania, bez udziału rządu. Myślę o kombinacji idei kontrgospodarki Sama Konkina i pomysłu Wolnościowej Fundacji na rzecz Pomocy Ludziom Huberta Jongena”. Jest to nadal aktualne.\nTen wpis został opublikowany sobota, czerwiec 6th, 2020 o 10:54 i jest zaszufladkowany do kategorii Polityka.\tMożesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzezkanał RSS 2.0. Możesz przejść do końca wpisu i dodać odpowiedź. Możliwość pingowania jest w tej chwili wyłączona.