Życie codzienne w Babilonie i Asyrii - Georges Contenau (188944) - Lubimyczytać.pl\nGeorges Contenau /\n6,93 (15 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\nVie quotidienne a Babylone et en Assyrie\nFidel-F2 | 2018-11-15\nRzecz napisana zgrabnie, rzeczowo, przejrzyście. Czytelnik który świadomie sięga po tego typu książkę, będzie czytał z zainteresowaniem. Autor na wstępie zawęża zakres czasowy do szóstego i siódmego wieku przed naszą erą ale prawdę mówiąc marnie się tego zawężenia trzyma poruszając się w zasadzie na przestrzeni niemal czterech tysięcy lat.\nNiestety mam pewne zastrzeżenia co do merytorycznej strony.\nPierwsza sprawa to w zasadzie dziewiętnastowieczne podejście autora do historii i archeologii. Opisując prace archeologiczne w Chorsabadzie wyraźnie ubolewa nad faktem, że ekspedycja francuska otrzymała mniej niż jej się należało. Jest to wyraźnie zaznaczony problem. Mniej go boli, że ci Francuzi część znalezisk przerobili na łopaty, żeby dalej kopać a część, przez niedbalstwo, stracili w nurtach rzeki. Razi go dopiero pomysł wykopalisk przeprowadzanych przy pomocy detonowania ładunku wybuchowego umieszczonego pod pagórkiem w który zamienił się dawny ziggurat dla jego szybkiego,...\nPierwsza sprawa to w zasadzie dziewiętnastowieczne podejście autora do historii i archeologii. Opisując prace archeologiczne w Chorsabadzie wyraźnie ubolewa nad faktem, że ekspedycja francuska otrzymała mniej niż jej się należało. Jest to wyraźnie zaznaczony problem. Mniej go boli, że ci Francuzi część znalezisk przerobili na łopaty, żeby dalej kopać a część, przez niedbalstwo, stracili w nurtach rzeki. Razi go dopiero pomysł wykopalisk przeprowadzanych przy pomocy detonowania ładunku wybuchowego umieszczonego pod pagórkiem w który zamienił się dawny ziggurat dla jego szybkiego, taniego i szerokiego otwarcia dla badaczy.\nDalej mamy uchybienia naukowej natury. Zdarza się, że w pewnych sytuacjach, z powodu ograniczonych danych, wnioskowanie może być prowadzone kilkoma ścieżkami. Autor w takiej sytuacji analizuje jedną z nich i zamyka wywód definitywnymi wnioskami chociaż wątpliwości aż krzyczą o uwagę. Być może szersza wiedza którą posiada, eliminuje owe wątpliwości ale w żaden sposób nie wynika to z jego wypowiedzi. Co w takiej sytuacji też uznałbym za błąd bo czytelnik zostawiony jest w niejasności, niepewności. Nie sądzę jednak by taki przypadek miał miejsce. Gorsze, chociaż rzadsze, bywają wyraźne błędy logiczne. Np. przy opisie pałacu wybudowanego w ósmym wieku przed naszą erą, uzasadnia pewne fakty architektoniczne wymaganiami islamu (sic!), który powstał niemal półtora tysiąclecia później. I chociaż cała praca sprawia wrażenie dość rzetelnej, to jednak tego typu błędy i nieścisłości podkopują zaufanie do jej wartości.\nJeszcze inny aspekt który mam za wadliwy to nieadekwatność pewnej część materiału do tematu pracy zaznaczonego w tytule. Szeroko opisane wykopaliska w Chorsabad, choć same w sobie interesujące, nijak się mają do owego tematu. Podobnie z religią, która owszem powinna być stosownie wzmiankowana, głownie w aspekcie liturgii, ceremoniału, związków kleru i wiernych, itp, jednak autor traktuje ją bardzo szeroko, drobiazgowo skupiając się na mitologii i rozmaitych zmianach na przestrzeni dziejów i znów idzie raczej mimo głównego tematu. Oczywiście te zastrzeżenia mają lekką naturę, po prostu dostajemy więcej niż mogliśmy się spodziewać.\nPozycja interesująca mimo swej wiekowości, pomimo pewnych błędów (czytelnik po prostu musi być czujny), daje dość koherentny obraz starożytnego świata bliskiego wschodu, pozwala na wyobrażenie sobie ówczesnej rzeczywistości w sposób zupełnie przyzwoity.\nFinkla | 2017-11-24\nTytuł nieźle oddaje treść, ale nie mówi całej prawdy i tylko prawdy. Autor był archeologiem, orientalistą i historykiem, lecz również ekspertem w sprawach religii Wschodu. I to chyba nieco wpłynęło na ostateczną kompozycję książki. Jednak trzeba przyznać, że ogromną wiedzę Contenau też widać i to w różnorodnych płaszczyznach. Aha — do analizy wybrano dwa wieki, o którym wiemy najwięcej: lata mniej więcej od 700 do 500 p.n.e.\nNajbardziej "na temat" jest pierwszy rozdział (fakt, że najdłuższy) — poświęcony właśnie życiu zwyczajnych ludzi. Autor omawia wiele aspektów: traktowanie niewolników, budynki, żeglugę, zwierzęta hodowlane, pokrótce charakteryzuje wybrane zawody... Ogółem — porusza sporo interesujących tematów i ten rozdział uważam za główną część książki.\nNieco więcej tutaj: http://finklaczyta.blogspot.com/2017/11/zycie-codzienne-w-babilonie-i-asyrii.html\nMaciej | 2016-11-05\nCzyta się fajnie. Poszczególne wątki są dobrze wyodrębnione. Autor pisze dosyć ciekawie. Polecam - można się dowiedzieć paru naprawdę interesujących rzeczy o "życiu codziennym w Babilonie i Asyrii".\nSwerad | 2016-10-14\nNa półkach: Przeczytane, Popularno-naukowe\nDużo informacji. Książka jest o tyle cenna, że dotyka tematu cywilizacji Mezopotamskiej, której temat jest bardzo zaniedbany w polskiej literaturze popularno-naukowej. Bogactwo poruszonych tematów sprawia, że niestety jest tam mało szczegółów. Wiele tematów jest dotkniętych tylko powierzchownie.\nanmyart | 2013-08-25\nAutor powinnien bardziej skupić się na temacie życia codziennego zwykłych ludzi. Porusza za wiele tematów na tak małą ilość stron, co sprawia, iż dużo rzeczy zapomina się już w trakcie czytania.\nKamil | 2013-08-06\nKsiążka dobra i przystępnie napisana, ale niestety już przestarzała.\nDla osób nie w temacie nie zrobi to różnicy, a podstawowe informacje się nie zmieniają, ale wiele szczegółów jest już nieaktualna.


Artelis - Owoce Noni - źródłem zdrowia - Anna Szubert - Zdrowie, Zdrowe Odżywianie\nOwoce Noni - źródłem zdrowia\n1027 razy czytane\nZnajdziesz tu wszystkie podstawowe i niezbędne informacje na temat owocu Noni, jak i wytwarzanego z niego soku. Dowiesz się, jakie składniki odżywcze zawiera i na co zwracać uwagę przy zakupie\nNoni nazywane jest wiecznie zielonym drzewem. Sięga do 7 metrów wysokości, ma ciemnozielone liście. Z pączków rozwijają się białe kwiaty, a w kolejnym etapie powstają zielone owoce. Kiedy dojrzewają, nabierają żółtawego koloru. Można je jeść na surowo, wysuszone lub ugotowane. Drzewo Noni obradza owocami cały rok o każdej porze roku. Owoce mogą być nawet zbierane do 15 razy na rok.\nSok z noni to naturalna kompozycja składników odżywczych, budulcowych oraz energetycznych, które wspomagają funkcjonowanie organizmu. Owoc noni rośnie w kilku regionach świata, jednak najlepszy pochodzi z Indii, gdzie królują naturalne warunki, w których się rozwija sok. Prócz indian noni, bardzo popularne są tahitan noni i polinesian noni.\nSok z owoców Noni wykazuje szereg korzyści:\n- pobudza pracę systemu immunologicznego, co prowadzi do wzrostu odporności,\n- reguluje pracę komórek, wspiera ich odbudowę,\n- spowalnia procesy naturalnego starzenia się organizmu,\n- korzystnie wpływa na formę psychofizyczną,\n- pozwala zwalczyć stres, przemęczenie, towarzyszące przy wysiłku,\n- długotrwale oczyszcza i odtruwa organizm,\n- wspiera pracę nerek oraz wątroby.\nSok Noni posiada działanie ogólnoprofilaktyczne. U stosujących sok zauważono polepszenie wyników badań krwi, stężenia glukozy, cholesterolu, a także ciśnienia tętniczego. Sok daje efekty najczęściej po trzech miesiącach picia. Jednak dla wielu jest stałym dodatkiem diety, dla podtrzymywania dobrej kondycji.\nNoni zawiera cenne związki, takie jak:\nAUKUBINA i ALIZARYNA - które charakteryzują się działaniem przeciwbakteryjnym, skutecznym w zwalczeniu np. Escherichia coli i Salmonella. Skutecznie walczą z infekcjami, jakie wywołują toksyny.\nSKOPOLETYNA wpływa na rozszerzenie naczyń krwionośnych, obniżając tym samym ciśnienie tętnicze krwi. Zanotowano dobre wyniki w leczeniu nim m.in. artretyzmu, zapalenia ścięgien itp.\nTRITERPENY sprzyjają regeneracji komórkowej.\nDAMNAKANTAL posiada właściwości przeciwnowotworowe poprzez hamowanie wzrostu przednowotworowych komórek.\nSELEN to naturalny antyoksydant, zmniejszający ryzyko zachorowania na raka skóry, zapobiega peroksydacji lipidów.\nSEROTONINA będąca neuroprzekaźnikiem odgrywa ważną funkcję w regulowaniu snu, temperatury ciała.\nJeśli zdecydujemy się na zakup sok z noni, to koniecznie sprawdźmy, czy nie był on poddawany pasteryzacji. Proces ten niszczy jego wartości odżywcze, ale i są wyjątki. Produkty ekologiczne z założenia są pasteryzowane. Są firmy posiadające sok iofilizowany jak i pasteryzowany, gdzie ten drugi wcale nie jest gorszy. Opatentowano metody pasteryzacji i zabezpieczania składników odżywczych.\nwięcej informacji o zdrowym odżywianiu i suplementacji znajdziesz na http://www.zdrowe-odzywianie.info.pl\n» Noni - wieczny owoc z polinezji\n» Kawa, czy herbata?\n» Nasza dieta a nowotwory złośliwe.\n» Żywność funkcjonalna, czyli zdrowe jedzenie ekologiczne\nartelis.pl › Zdrowie › Zdrowe Odżywianie › Owoce Noni - źródłem zdrowia\nProstata i jej przyczyny >>\nMenopauza - jej objawy, sym... >>\nNiedobory koenzymu Q10 >>\nNoni - wieczny owoc z polinezji >>\nKawa, czy herbata? >>\nNasza dieta a nowotwory złoś... >>\nŻywność funkcjonalna, czyli ... >>


Fotografia ślubna do ślubu Szczecin zachodniopomorskie - Fotografia-Slubna.pl\nFotografia ślubna zachodniopomorskie Szczecin\nFOTO STUDIO - Fotograf ślubny, sesje plenerowe, fotoreportaż w dniu ślubu. Szczecin\nNiepowtarzalne ujęcia z najważniejszych momentów Waszego ślubu.Profesjonalny reportaż fotograficzny od początków przygotowań aż do końca oczepin + wspaniała sesja plenerowa w dowolnym terminie.\nDolinny Photography Szczecin\nJestem doswiadczonym fotografem, ktory w niepowtarzalny i przyjemny dla was sposob uwieczni wasze piekne chwile na zdjeciach.\nFotograf slubny (sesje brzuszkowe, rodzinne, narzeczenskie) Szczecin\nMiasta z okolicy: Police, Stargard Szczeciński,\nCześć! Miło mi, że zechcieliście mnie poznać. W moich zdjęciach próbuję opowiedzieć waszą historię, pokazać niewypowiedziane uczucia. Moje zdjęcia nie są pozowane, zamiast tego idę z wami na spacer, rozmawiam i próbu


W najnowszym „Gościu”: rozmowa z Pauliną Guzik, reżyserką filmu o...\nwww.igomedia.pl → Dział Promocji Gościa Niedzielnego → W najnowszym „Gościu”: rozmowa z Pauliną Guzik, reżyserką filmu o walce Jana Pawła II z nadużyciami w Kościele\nW najnowszym „Gościu”: rozmowa z Pauliną Guzik, reżyserką filmu o walce Jana Pawła II z nadużyciami w Kościele\ndodane 25.05.2022 14:39 Zachowaj na później\nW nowym wydaniu również: O wniebowstąpieniu Pana Jezusa, znaczeniu teologicznym i nauce, jaka dla nas płynie z tej tajemnicy pisze o. Wojciech Surówka OP.\nW najnowszym "Gościu Niedzielnym" nr 21/2022\nZ Pauliną Guzik, autorką filmu „Szklany dom”, który przedstawia odpowiedź papieża Polaka na dramat wykorzystywania seksualnego w Kościele, rozmawia Agata Puścikowska. „Miałam dość szkalowania Jana Pawła II w mediach, oskarżania papieża o osobistą odpowiedzialność i tuszowanie zbrodni pedofilii. Po prostu musiałam powiedzieć „nie” – ale w sposób pełny i merytoryczny. Widziałam jego pontyfikat przez lata. Znałam wrażliwość tego papieża, jego wiarę, ale też po prostu dokonania związane z ochroną pokrzywdzonych: listy, encykliki, wreszcie kluczowe motu proprio dotyczące wykorzystywania seksualnego w Kościele. Tymczasem w mediach i dyskursie publicznym zaczęła dominować retoryka niezgodna z prawdą, atakująca go. W końcu też wielu katolików zaczęło przyjmować tę, jakże błędną i krzywdzącą retorykę. Zadałam sobie pytanie, czy wolno milczeć, czy jedynie obrażać się na takie działania. Obrażaniem się papieża nie obronimy!” – tłumaczy autorka filmu.\nPonadto w nowym numerze „Gościa”:\nO wniebowstąpieniu Pana Jezusa, znaczeniu teologicznym i nauce, jaka dla nas płynie z tej tajemnicy pisze o. Wojciech Surówka OP. „Wniebowstąpienie jest jakby wspólnym momentem dwóch wielkich okresów w historii zbawienia. Z jednej strony kończy widzialną misję Syna Bożego, jest ostatnim aktem Jego publicznej działalności – po wniebowstąpieniu już nikt z uczniów nie będzie znał Jezusa „według ciała” (por. 2 Kor 5,16). Z drugiej strony wniebowstąpienie jest pierwszym etapem działalności Kościoła, czyli początkiem niewidzialnej misji Ducha Świętego. Jezus mówił o tym wprost swoim uczniom podczas ostatniej wieczerzy: „Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was” (J 16,7). W taki sposób ukazane jest wniebowstąpienie w drugiej księdze napisanej przez św. Łukasza. W Dziejach Apostolskich Jezus daje uczniom obietnicę: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1,8). Moc Ducha Świętego potrzebna była nie tylko do skutecznej ewangelizacji, lecz także do przemiany wina i chleba w Krew i Ciało Pana Jezusa” – podkreśla dominikanin.\nTereski, Ela, Kasia, Gabryś, Janek. Czy zapowiadali się na mistyków? Jacy byli wielcy święci jako małe dzieci? I czy „małe diablątko” może zostać kanonizowane? – zastanawia się Marcin Jakimowicz. „Pozwólcie, że odłożę w kąt pobożne legendy o dzieciństwie świętych wczesnego chrześcijaństwa, o ponadnaturalnych zdolnościach tych bobasów i cudach, których dokonywali ot, tak, podczas zabawy, ujawniając, jak mawiają współczesne dzieciaki, supermoce. Ziarno prawdy, które tkwi w tych barwnych, przypominających apokryfy opowieściach, miało pokazać wyjątkowość tych osób. Zajmijmy się lepiej udokumentowanym dzieciństwem mistyków. Na przykład świętą z Lisieux” – pisze Marcin Jakimowicz.\nO posłudze kapelana w szpitalu wojennym w Charkowie w rozmowie z Bogumiłem Łozińskim mówi michalita ks. Michał Prokopiw. „Po przyjeździe żołnierze są w szoku, szukają okopów, broni, pytają z której strony stoją Rosjanie, z której strony będą strzelać. Mentalnie nadal są na polu walki. Kiedy się uspokoją, przychodzę do nich z kapelanem z Kościoła Prawosławnego Ukrainy. Pracujemy razem. Jedni chcą rozmawiać, o coś pytają, są tacy, którzy płaczą. Inni pokazują, żeby od nich odejść, bo są tak zmęczeni, obolali, że nie są w stanie rozmawiać, i trzeba to uszanować. Musimy też mieć świadomość, że oni byli w innej rzeczywistości. Mówienie i myślenie jest dla nich ogromnym wysiłkiem. Jeśli pozwolą, można ich w takiej sytuacji przytulić, wtedy wiedzą, że jesteś im życzliwy. Często mamy tylko kontakt wzrokowy. Słowo do nich nie dociera, ale patrzą na twarz – kim jesteś, czy masz krzyż, naszywkę kapelana, sutannę. Co prawda, tylko biskupi noszą krzyż, ale ja dostałem zgodę, bo to niemalże teren misyjny” – mówi kapłan.\nJacek Dziedzina pisze o trudnym dzieciństwie naznaczonym wojną. Wg raportu organizacji „Save the Children” w zasięgu działań wojennych, a nieraz na samej linii frontu żyje ok. 450–500 mln dzieci.„Może i dobrze, że Dzień Dziecka ma różną datę w różnych szerokościach geograficznych. Bo w różnych krajach dzieciństwo może oznaczać coś diametralnie innego. Według szacunków ok. 500 mln najmłodszych żyje w strefach konfliktów zbrojnych. Byłoby czymś niestosownym, by ich Dzień Dziecka porównywać z Dniami Dziecka w spokojnych i sytych społeczeństwach” – zauważa autor.


Forum Mleczarskie: Mleko zsiadłe i acidofilne: Napoje jakie chcemy zapamiętać\nMleko zsiadłe i acidofilne:\nNapoje jakie chcemy zapamiętać\nNapoje mleczarskie mają bardzo długą tradycję wyrobu i spożywania. Badania wskazują, że tego typu produkty znane były już w starożytności. Napoje na bazie mleka nie tylko gasiły pragnienie, ale były postrzegane, jako zdrowe, odżywcze oraz korzystnie oddziałujące na organizm człowieka. Pierwsze napoje mleczne produkowano z udziałem mikroflory naturalnie występującej w otoczeniu. Uzyskano w ten sposób napoje o zróżnicowanych cechach sensorycznych, tj. jogurt w Bułgarii, kefir na Kaukazie, leben w Indiach czy kumys w Kirgizji. Naukowe podstawy prozdrowotności napojów mleczarskich fermentowanych wniósł rosyjski naukowiec Ilia Miecznikow, który na początku XX wieku opublikował swoje badania nad profilaktycznymi i leczniczymi właściwościami bakterii jogurtowych.\nNapoje mleczarskie fermentowane są bardzo doceniane przez konsumentów dzięki ich wysoko ocenianym walorom smakowo-zapachowym, wysokiej wartości odżywczej, dietetycznej i zdrowotnej. Poza smakiem i zapachem mlecznych napojów fermentowanych o akceptacji konsumenckiej, ale również przyjemności ich konsumowania decydują takie właściwości jak struktura, konsystencja, lepkość oraz tekstura, barwa i wygląd.\nMleczne napoje fermentowane powinny charakteryzować się czystym, orzeźwiającym, lekko kwaskowym smakiem, bez obcych posmaków i zapachów. Smak i zapach powinien być charakterystyczny dla danego rodzaju produktu. Barwa naturalnych mlecznych napojów fermentowanych powinna być biała, do lekko kremowej, a z dodatkami charakterystyczna dla użytego dodatku.\n4. generacje napojów fermetownych\nNa rynku można obecnie spotkać wiele odmian napojów fermentowanych. Różnią się one smakiem i właściwościami organoleptycznymi wynikającymi z różnego typu użytych do ich produkcji kultur bakteryjnych. Napoje fermentowane są podzielone na 4 generacje napojów.\nI generacja – do tej grupy zalicza się zsiadłe mleko lub inne napoje fermentowane. Podczas produkcji tego typu produktów fermentacja jest przeprowadzana spontanicznie, zapoczątkowana przez mikroflorę zakwaszającą zakażającą mleko przez bakterie Lactobacillus thermophilus i Lactobacillus bulgaricus. Są to produkty otrzymywane setki i tysiące lat temu.\nII generacja – do tej grupy zaliczane są kefiry, jogurty i inne produkty mleczne. Do procesu fermentacji dochodzi w wyniku celowego zaszczepienia bakteriami mlekowymi (od ok. 1900 r.). Dodaje się do nich najczęściej: Lactobacillus acidophilus oraz bifidobakterie.\nIII generacja – powstała około roku 1980 r. w wyniku procesu fermentacyjnego i/lub suplementacji jelitowymi bakteriami mlekowymi. Do przygotowywania tych produktów wykorzystuje się obok szczepu bakterii fermentacji mlekowej, także kultury bakterii jelitowych, będących probiotykami. Bakterie te nie rozmnażają się podczas procesu fermentacji. Dodaje się je przed rozpoczęciem albo po zakończeniu właściwego procesu fermentacji mlekowej. Wykorzystuje się tu bakterie jelitowe tj. Lactobacillus plantarum i Lactobacillus casei. Są to m.in. napoje mleczne i lody wzbogacone kulturą probiotyków, które są dodawane do schłodzonego mleka (4°C) i dalej utrzymywane w takiej bądź niższej temperaturze.\nIV generacja – spośród napojów nowej generacji możemy wyróżnić również biojogurty, charakteryzujące się dodatkiem szczepów o potwierdzonych korzystnych cechach, dzięki czemu nadają one jogurtom dodatkowe wartości zdrowotne. Po raz pierwszy tego typu produkty powstały około 1990 r.\nWedług definicji Międzynarodowej Federacji Mleczarskiej mleczne napoje fermentowane to produkty powstałe z mleka pełnego, częściowo odtłuszczonego lub całkowicie pozbawione tłuszczu, bądź też otrzymane z odtworzonego z mleka w proszku, które zostały poddane fermentacji przez specyficzne mikroorganizmy. Spośród mlecznych napojów wyróżnić można m.in. mleko, mleko acidofilne, jogurt, kefir, kumys.\nPodział napojów mleczarskich, w zależności od czynnej mikroflory\nMleczne napoje fermentowane produkowane są w postaci: żelów, napojów, past lub produktów otrzymywanych przez zamrożenie lub suszenie. Głównym kryterium podziału napojów fermentowanych jest rodzaj użytej do produkcji podstawowej mikroflory: mezofilnej (mleko ukwaszone, maślanka), termofilnej (jogurt, biojogurt), pochodzenia jelitowego (mleko acidofilne) czy mieszanej (kefir, kumys).\nZsiadłe mleko znane także jako skwaszone mleko, kwaśne mleko to produkt mleczny powstały ze świeżego mleka (niepasteryzowanego i niesterylizowanego) odstawionego do skwaśnienia.\nProducenci mleka zsiadłego:\nW świeżym mleku fermentacja mlekowa zachodzi samoistnie, dzięki bakteriom żyjącym w mleku w stanie naturalnym. Mleko po skwaszeniu rozwarstwia się na dwie frakcje: gęstą (skrzep kwasowy) i płynną serwatkę. Górna frakcja charakteryzuje się specyficzną, gęstą konsystencją, zbliżoną do kisielu mlecznego lub rzadkiej galaretki, którą można kroić.\nMleko zsiadłe cechuje się niską wartością kaloryczną, gdyż 100 g takiego mleka dostarcza jedynie 50 kcal. Produkt ten zawiera 3,3 g białka, 4,8 g węglowodanów i 2 g tłuszczu. Mleko zsiadłe zawiera kwas mlekowy i żywe kultury bakterii, które przywracają prawidłową florę bakteryjną przewodu pokarmowego oraz jego pH. Mleko zsiadłe zawiera kultury bakterii: Lactococcus lactis, Lactococcus cremoris, Lactococcus lactis subsp. diacetylactis, Leuconostoc mesenteroides subsp. cremoris. Dodatkowo, zawarte w nim bakterie wspomagają funkcjonowanie układu odpornościowego, jednocześnie poprawiając funkcjonowanie jelit. Jest to niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku występowania zaparć. Dzięki temu przywrócona zostaje również równowaga przewodu pokarmowego, a także utrzymane jego właściwe pH. Ponadto takie mleko stymuluje wydzielanie żółci oraz soków trawiennych, co wpływa skutecznie na regulację i przyspieszenie przemiany materii.\nMleko zsiadłe zawiera liczne witaminy i składniki mineralne. Znajdujemy w nim dużą ilość witamin, m.in. A, B2, B12, K1. Witamina B2 to typowa witamina młodości. Witamina B12, bierze udział w tworzeniu czerwonych krwinek i wzmacnia układ nerwowy. Mleko zsiadłe zawiera również więcej witaminy C niż mleko słodkie. Pozostałe składniki warte uwagi to z pewnością witamina A oraz K. Składniki mineralne to m.in. duża ilość wapnia organicznego. Jest to składnik często niedoborowy, zwłaszcza wśród osób starszych. Stan taki niesie ze sobą ryzyko osłabienia kości i w konsekwencji osteoporozy.\nMleko zsiadłe dodatkowo wykazuje niską wartość indeksu glikemicznego, zatem idealnie nadaje się dla diabetyków i osób mających problemy z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Bakterie fermentacji mlekowej rozkładają laktozę, więc produkt może być spożywany przez osoby z nietolerancją laktozy.\nMleko zsiadłe ma korzystne działanie na jelita i układ trawienny. Skutecznie chroni żołądek przy chorobie wrzodowej, zapobiega biegunkom i wzdęciom, poprawia też naturalną perystaltykę jelit i usprawnia trawienie. Mleko zsiadłe dzięki swoim właściwościom wspomaga odchudzanie, korzystnie działa przy osteoporozie, infekcjach, chorobach serca i naczyń krwionośnych czy osłabieniu organizmu. Mleko zsiadłe hamuje w jelitach rozwój mikroflory gnilnej i oczyszcza przewód pokarmowy z bakterii chorobotwórczych.\nChłodnik to rodzaj zupy na bazie napojów fermentowanych (mleka zsiadłego lub kefiru) podawanej na zimno, najczęściej poniżej temperatury pokojowej. Podręcznikowo schłodzona do temperatury poniżej 14°C. Często przygotowywana ze zmiksowanych bądź poszatkowanych warzyw lub owoców. Wiele spośród kuchni narodowych posiada w swoim menu popularne wersje chłodników. W Polsce najbardziej znany jest chłodnik litewski, którego podstawę stanowi ugotowana botwina zmieszana ze zsiadłym mlekiem bądź kwaśną śmietaną (współcześnie często zastępowanymi przez kefir, jogurt albo maślankę wraz z dodatkami, tj. surowy ogórek, koperek, jajko na twardo, a w wersji klasycznej – szyjki rakowe.\nInnym mniej znanym produktem jest chłodnik z zielonego kopru, ugotowanej botwiny lub szczawiu, rosołu oraz śmietany. Przed podaniem dodawano jajka na twardo, drobno krojone ogórki, ugotowane szyjki rakowe bądź kawałki ryby albo cielęciny. Słynna mentorka kulinarna pań domu w początkach XX wieku Lucyna Ćwierczakiewiczowa, zalecała dodatkowo dodanie barszczu białego (zakwasu z mąki) w celu zakwaszenia. W późniejszym przepisie innej kulinarnej ekspertki Marii Ochorowicz-Monatowej nie występuje już rosół, a śmietana mieszana jest z kwaśnym mlekiem.\nWe współczesnych wegetariańskich przepisach do chłodnika litewskiego nie dodaje się wywarów mięsnych, mięsa ani ryb, natomiast, jako dodatek pojawiają się buraczki, rzodkiewka szczypiorek i koperek.\nKolejnym ciekawym aczkolwiek mało znanym jeszcze przez konsumentów jest mleko acidofilne. Zgodnie z definicją FAO/WHO oraz FIL/IDF mleko acidofilne to napój uzyskany w wyniku fermentacji przeprowadzonej dzięki mikroflorze o właściwościach probiotycznych tj. Bifidobacterium sp (naturalna mikroflora jelita grubego) i lub Lactobacillus acidophilus (naturalna mikroflora jelita cienkiego). Zawartość Bifidobakterium sp nie powinna być niższa niż 107 j.t.k./ml w ostatnim dniu przydatności do spożycia Lactobacillus 107 j.t.k./ml.\nMleko acidofilne to kolejny produkt fermentowany, który po sukcesie mleka zsiadłego pojawia się od niedawna na półkach krajowych sklepów. Nowoczesny design, wygoda i mobilność powinny przekonać tych, którzy znając jogurty, kefiry i maślanki, chcieliby spróbować czegoś nowego.\nZ kolei według Polskiej Normy mleko acidofilne jest to napój z mleka znormalizowanego lub odtłuszczonego, pasteryzowanego, ukwaszonego zakwasem z czystych kultur Lactobacillus acidofilus z dodatkiem lub bez cukru. Mleko acidofile ma skrzep równy, zwarty ewentualnie lekko ciągliwy. Ma łagodnie kwaśny smak, który pobudza perystaltykę jelit oraz wydzielanie enzymów trawiennych w żołądku i trzustce.\nProducenci mleka acidofilnego:\nMleko acidofilne naturalne zawiera 49 kcal w 100 g produktu; 1,5 g tłuszczu; 3,6 g białka oraz 5,3 g węglowodanów. Obecnie produkuje się mleko acidofilne naturalne lub owocowe (większa zawartość witaminy C), wzbogacane wapniem, witaminą A, witaminą D, tiaminą, ryboflawiną, niacyną lub witaminą B12. Produkowane jest z mleka zagęszczonego z dodatkiem mleka odtłuszczonego w proszku, które poddawane jest pasteryzacji, homogenizacji i ukwaszaniu czystymi kulturami bakteryjnymi. Mleko to charakteryzuje się krótkim okresem przydatności do spożycia – 24 godziny, a także wysoką wartością dietetyczną i leczniczą.\nPonieważ mikroorganizmy wykorzystywane do produkcji mleka acidofilnego są bakteriami homofermentatywnymi niewytwarzającymi substancji aromatycznych mających zdolność do silnego ukwaszania mleka otrzymany produkt charakteryzuje się intensywnym smakiem kwasu mlekowego i słabym aromatem.\nMleko acidofilne zawdzięcza swoją nazwę bakterii Lactobacillus acidophilus, która powoduje jego fermentację, a ich liczba w mleku powinna być nie mniejsza niż 108 żywych komórek w 1 cm3. Poza L. acidophilus do mleka acidofilnego dodawane są bifidobakterie, a ich zawartość nie powinna być niższa niż 106 j.t.k./ml u Bifidobacterium, a u Lactobacillus acidophilus 107 j.t.k./ml w ostatnim dniu przydatności do spożycia.\nMleko acidofilne zawiera kultury bakterii fermentacji mlekowej, które mają zdolność do zasiedlania przewodu pokarmowego człowieka, a ich probiotyczne działanie jest szeroko udokumentowane. Trzeba również dodać, że w wyniku fermentacji ulega rozłożeniu cukier mleczny przez co doskonale wpisuje się w potrzeby osób z nietolerancją laktozy.\nDo najważniejszych właściwości mleka acidofilnego należą m.in. podwyższona wartość odżywcza, wyższe wykorzystanie laktozy u ludzi cierpiących na zaburzoną przyswajalność tego cukru, kontrola i regulowanie składu mikroflory jelitowej, hamowanie rozmnażania drobnoustrojów patogennych w przewodzie pokarmowym, hamowanie rozwoju niektórych nowotworów, obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, regenerowanie organizmu po przewlekłym leczeniu antybiotykami, łagodzenie skutków wirusowego zapalenia wątroby.\nŻentyca – góralski specjał\nŻętyca, żentyca (gwarowo zyntyca, zintyca, zimbora) produkowana jest z serwatki z mleka owczego ściętego podpuszczką, otrzymywana przy wyrabianiu oscypków i bundzu z mleka owczego. Jest to napój popularny wśród górali. Spożywana przede wszystkim na halach jako mocno schłodzona i świeża (słodka) lub skwaszona po kilku dniach. Napój ten powinien wykazywać zawartość wody od 60% do 70%, tłuszczu od 3% do 4% (żętyca owcza) lub od 2 do 3% (żętyca owczo-krowia) i soli do 0,5%.\nŻentyca ma barwę białą lub lekko kremową. W XIX w. stosowana była jako środek leczący drogi oddechowe, szczególnie gruźlicę. U nieprzyzwyczajonych do niej osób może wywołać działanie przeczyszczające. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi 28 września 2005 r. wpisało „żentycę” na listę polskich produktów tradycyjnych.\nKumys – mongolski napój narodowy\nKumys, zwany w Mongolii ajraganem to mleczny napój alkoholowy powstający w wyniku fermentacji alkoholowej cukru mlecznego. Kumys jest tradycyjnym napojem koczowniczych ludów centralnej Azji (kazachskich, mongolskich, kirgiskich, tatarskich, baszkirskich).\nPodstawą napoju jest mleko klaczy. Czasami przyrządza się go z mleka jaka, oślego, wielbłądziego, owczego lub krowiego. W zasadzie kumys jest alkoholem musującym na bazie sfermentowanego mleka. Zawiera, prócz zmniejszonej ilości cukru i produktów jego fermentacji inne składniki mleka.\nW przeszłości do produkcji kumysu używano świeżego mleka, które wlewano do naczynia ze skóry końskiej. Do mleka dodawano starego kumysu (tzw. koru), który służył za ferment i zapoczątkowywał zamianę laktozy na alkohol i kwas węglowy. Podczas produkcji wskazane było wstrząsanie i mieszanie mleka.\nObecnie fermentacja kumysu jest przeprowadzana w beczkach z tworzyw sztucznych ustawianych w jurtach zawsze po lewej stronie od wejścia, tak by nikt z wchodzących i opuszczających jurtę nie zapomniał wymieszać cieczy specjalną pałką, w celu nasycenia tlenem dolnych warstw kumysu.\nW zależności od czasu fermentacji kumys zawiera od 1% (jednodniowy) do 3% alkoholu (ośmiodniowy). Do butelek przelewa się kumys, gdy osiągnie odpowiedni stan fermentacji. Świeży kumys zawiera, oprócz wody, również 2% tłuszczu, 2,2% cukru, 0,4-1% kwasu mlekowego, ok. 1% białka i pewną ilość kwasu węglowego. Kumys uważa się za produkt o własnościach prozdrowotnych. Kumys zawiera enzymy, pierwiastki śladowe, antybiotyki, witaminy A, B1, B2, B12, D, E i C. Na początku XX w. zalecano kumys jako środek pomocny w leczeniu chorych na gruźlicę. Flora bakteryjna kumysu to Lactococcus lactis, Bacterium acidophilum, Thermobacterium bulgaricum.\nJeżeli nie jest przechowywany w chłodzie, fermentuje szybko dalej, dopóki nie rozłoży się cały cukier. Ludy mongolskie przez destylację kumysu otrzymują wódkę zwaną archi.\nMojka, K. (2013). Charakterystyka mlecznych napojów fermentowanych. Wydział Nauk o Żywności i Rybactwa, Katedra Technologii Żywności, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie.\nKudełka, W. (2005). Charakterystyka mlecznych napojów fermentowanych w Unii Eurpejskiej oraz w Polsce. Katedra Towaroznawstwa Żywność – Zeszyty naukowe AE w Krakowie.\nCzerniewicz, M. Technologia mlecznych napojów fermentowanych, deserów, lodów – produkcja oraz ocena jakości. Ćwiczenia. Katedra Mleczarstwa i Zarządzania Jakości, Wydział NoŻ, WUM.


Polska - Włochy: Mecz o półfinał Mistrzostw świata w siatkówce - RMF 24\nPolska - Włochy: Mecz o półfinał Mistrzostw świata w siatkówce\nPiątek, 28 września 2018 (06:08)\nAktualizacja: Piątek, 28 września 2018 (06:23)\nPolscy siatkarze w dzisiejszym meczu 3. rundy mistrzostw świata zagrają w Turynie z Włochami o przypieczętowanie awansu do półfinału. Broniący tytułu biało-czerwoni potrzebują seta, żeby zagwarantować sobie dostanie się do półfinału z pierwszego miejsca w tabeli. Mecz z Włochami rozpocznie się o godz. 21.15. Wyniki meczu NA ŻYWO będziecie mogli sprawdzić na RMF24.\nSiatkarze reprezentacji Polski Grzegorz Łomacz i Paweł Zatorski / Maciej Kulczyński /PAP\nWczoraj podopieczni Vitala Heynena pokonali w efektownym stylu Serbów 3:0. Pewna miejsca w "czwórce" jest już ekipa z Bałkanów, która pokonała zawodników z Italii, nie tracąc przy tym seta.\nPolacy, którzy są bardzo bliscy tego, żeby znaleźć się w półfinale czempionatu globu, zachowują duży spokój.\nJeszcze nic nie wygraliśmy. Musimy po prostu wyjść i zrobić swoje. Włosi na pewno nam tego zwycięstwa nie dadzą - przestrzegał Piotr Nowakowski.\nJak dodał, dla niego i jego kolegów, którzy brali udział w Pucharze Świata w 2015 roku, możliwość wyeliminowania ekipy z Italii byłaby okazją do rewanżu za bolesną porażkę sprzed trzech lat.\nWtedy biało-czerwoni przegrali z Włochami na koniec występu 1:3 i mimo wygrania wszystkich wcześniejszych spotkań zajęli trzecie miejsce. A kwalifikację do turnieju olimpijskiego dawały tylko dwie pierwsze lokaty.\nMusimy pokazać co najmniej taką samą grę, by wyeliminować Włochów, co będzie naprawdę bardzo fajnym przeżyciem i odgryzieniem się za PŚ. Ci z nas, którzy brali udział w tamtej imprezie, bardzo przeżyli ową porażkę. Mam nadzieję, że wynik w piątek będzie podobny jak z Serbią - podkreślił Nowakowski.\nJAK PRZEBIEGAŁO WCZORAJSZE SPOTKANIE? SPRAWDŹ\nW tym roku zespół Heynena zmierzył się z Włochami w fazie interkontynentalnej Ligi Narodów i wygrał 3:2.\nMecz z Italią rozpocznie się o godz. 21.15. Jego wynik na bieżąco będziecie mogli sprawdzić na RMF24:\nO godz. 17 rozpocznie się ostatnie spotkanie grupy I między USA i Brazylią. Obie drużyny są już pewne awansu do "czwórki" i powalczą między sobą o dostanie się do niej z pierwszego miejsca w tabeli.\nKomentując wczorajsze, wygrane spotkanie z Serbami, Bartosz Kurek - atakujący reprezentacji Polski - powiedział: zagraliśmy dobre spotkanie. Było duże napięcie. Sety mogły się skończyć w różne strony, bo praktycznie każdy set rozgrywał się na przewagi. Jeszcze nic nie osiągnęliśmy. Przed nami duża robota do wykonania i musimy sobie zdawać z tego sprawę już dzisiaj. Założenie było takie, żeby wygrać to spotkanie i poradziliśmy sobie z tym znakomicie - podkreślił.\nPytany o spotkanie z Włochami Bartosz Kurek podkreślił, że Polacy będą się starali zrobić to, co do nich należy. Ale myślę, że trzeba zdawać sobie sprawę, że będzie o ten awans bardzo ciężko i trzeba będzie go wywalczyć - dodał.


stewia Archives - Samouzdrawianie - Zmień swoje życie!\n23 października 2018 Magda M.\tDodaj komentarz\nŚwiadomość zagrożeń jakie niesie ze sobą nadmierne spożywanie cukru jest coraz większa w społeczeństwie. Coraz więcej osób zdaje sobie sprawę zarówno z faktu, że cukier ma niezwykle destrukcyjny wpływ na nasze ciała, jak również z tego, że jest go w otoczeniu ogromna ilość. Nic więc dziwnego, że zamienniki cukru stają się coraz popularniejsze. Gdzie jest […]\nDomowa pasta do zębów bez fluoru – przepis na bazie oleju kokosowego\n25 kwietnia 2013 Magda M.\tDodaj komentarz\nPoddając się trendowi DIY (do it yourself – zrób to sam) proponuję dziś przepis na domową pastę do zębów. Wystarczy kilka w pełni naturalnych składników i odrobina czasu do ich odpowiedniego połączenia.


Przenikanie bezbożnictwa do umysłowości polskiej | Fronda.pl\nAtoli bezbożnictwo czasów ostatnich, zwłaszcza po wojnie światowej, charakteryzują dwie cechy, prawie obce bezbożności czasów dawniejszych. Bezbożnictwo czasów naszych, po pierwsze, okazuje tendencję do stania się zjawiskiem masowe m, a po wtóre, wobec religii wszelkiej występuje agresywnie, wojowniczo, bezkompromisowo, usiłując wiarę w istnienie Boga wyrwać z korzeniami z dusz ludzkich.\nI tak, swoim masowym charakterem różni się bezbożnictwo naszych czasów, np. od ateizmu „filozofów" francuskich XVIII wieku. Materializm Lametriego i Diderota, mimo całej propagandy, zaraził umysły tylko arystokratów francuskich i zagranicznych. Bezbożnictwo pozostawało wtedy niemal monopolem elity umysłowej i społecznej, infiltracja jego do mas szerokich dokonała się stosunkowo w niewielkiej mierze. Ateizm przyrodników niemieckich XIX wieku, Buchnerów, Moleschottów i Haeckelów, zwracał się także przede wszystkim do inteligencji. Dopiero socjaldemokracja nadała mu znamię masowości, propagując go wśród sfer robotniczych, a następnie i wśród ludu wiejskiego. Dopiero Marx z bezbożności uczynił urzędowe wyznanie dla przyszłego społeczeństwa, jakie chciał widzieć na gruzach ustroju kapitalistycznego. Stąd zrozumiałem się staje, że bezbożnictwo rozwija się równolegle i w stosunku prostym do rozwoju marksizmu w ogóle. Tam, gdzie zdołano dokonać przewrotu na podstawie ideologii Marksa, to jest w Rosji bolszewickiej, najsilniej też wzrasta bezbożnictwo. Założony tam „Związek bezbożników" liczy już podobno kilkanaście milionów członków. W innych krajach siła bezbożnictwa odpowiada sile zorganizowanego komunizmu i wyznającego ideologię Marksa, socjalizmu. Bezbożnictwo współczesne, zorganizowane już międzynarodowo, dąży do tego, by się stać jakimś nowym katolicyzmem, nowym Kościołem powszechnym, tylko bez Boga a nawet przeciw Bogu. Masowość i aspiracje do powszechności bezbożnictwa stanowią groźny problem, jaki staje przed społeczeństwami i organizacjami religijnymi w naszych czasach.\nBezbożnictwo naszych czasów jest agresywne wobec wszelkiej religii. „Związek bezbożników" nazywa się urzędowo „Związkiem bezbożników wojujących". Taka postawa była na ogół obcą ateuszom dawniejszym. Bywali dawniej (i dzisiaj się trafiają, jako jednostki) bezbożnicy tolerancyjni dla religii, owszem nawet „protektorzy" religii. Wielu, nie wierząc w Boga, uznawało społeczną pożyteczność religii, jako hamulca na egoizmy i namiętności ludzkie, stróża dyscypliny, ładu i własności. Nie widzieli tacy, co mogłoby zastąpić religię pod tym względem i dlatego, uważając ją za przesąd, chcieli ją utrzymać dla szerokich mas, ateizm zachowując dla siebie. Inni bezbożnicy, według własnego o sobie mniemania stanowiący elitę umysłową, marzyli o „wyzwoleniu" mas ludowych z „przesądu religii", spodziewali się wszakże zamierania religii powolnego i bezbolesnego, w miarę popularyzacji nauki i postępu techniki. Nauka miała zastąpić ludzkości metafizykę religijną, to jest wiarę w Boga, a technika uczynić miała zbędnym uciekanie się o pomoc do Boga. Tego typu ateusze z pobłażliwym politowaniem patrzą na wierzącą prostotę, nie uważają wszakże za potrzebne wysilać się na zadawanie wierze śmierci gwałtownej, skoro skazana jest ona — ich zdaniem — na niechybną śmierć naturalną. Otóż ze stanowiskiem ateuszów pomienionych dwóch typów: interesownych protektorów religii i pobłażliwych tolerantów, zrywa całkowicie bezbożnictwo dzisiejsze, zorganizowane i wojujące. Wprawdzie i ono oznajmia niekiedy, że jest przeciwne „prześladowaniom religijnym", że z religią walczy tylko bronią perswazji i oświaty, nie gardzi wszakże i takimi środkami, jak uniemożliwienie wierzącym propagandy a nawet prostej obrony swych wierzeń, usunięcie religii ze szkół, zakaz nauczania religii młodzieży nawet prywatnie, odarcie Kościoła z wszelkiej własności jako materialnego warunku organizowania kultu, rozbicie organizacji religijnych, postawienie poza prawem ogólnym wszystkich, służących nauczaniu religii i kultowi religijnemu. Posiada do tego stopnia swoiste pojęcie prześladowania i tolerancji religijnej, że takie środki przedstawia właśnie jako dowody wolności religijnej.\nW świeżej książce polskiego bezbożnika, W. Spasowskiego, poświęconej „rozbudowie nowego ustroju w Z.S.S.R.", czytamy następujące pochwały dla wolności religijnej w Rosji sowieckiej; „Wbrew przewrotnym i oszczerczym głosom prasy burżuazyjnej, istnieje w Sowietach całkowita wolność sumienia oświeconego. Właśnie dla wyzwolenia sumienia zniesiono tam wszelkie przywileje natury materialnej, politycznej i kościelnej, jakie mieli ludzie wierzący, kler i organizacje kościelne wszelkich wyznań, żerujące na ciemnocie ludzkiej i będące najwierniejszą oporą dla państwowej reakcji politycznej i wyzysku kapitalistycznego. Nie tylko w szkołach, lecz także w licznych innych instytucjach oświatowo-kulturalnych i w niezliczonych dziełach naukowych i filozoficznych prowadzi się zażartą walkę z religijnym światopoglądem zacofanych warstw ludności, jako poglądem fałszywym w założeniu, społecznie reakcyjnym i stanowiącym przeszkodę socjalną w realizacji rozbudowy bezklasowego społeczeństwa socjalistycznego".\nDosłownie ! Takie określenie „wolności sumienia" winni by mieć w pamięci wszyscy politycy, którzy uspokajają się zapewnieniami dyplomacji sowieckiej, że w Sowietach istnieje całkowita wolność religijna. W rozumieniu sowieckim wolność religijna oznacza tylko wolność od religii, a nie wolność dla religii, jak na całym świecie wyraz ten się rozumie.\nBezbożnictwo dzisiejsze, wojujące, wywołuje prześladowanie religii tak bezwzględne, jakiego dzieje nigdy jeszcze nie notowały. Prześladowanie takie jest faktem tam, gdzie komunizm rozporządza już całym aparatem państwowego przymusu, jak w Rosji, urzeczywistnia się zaś częściowo lub przygotowuje i zapowiada tam, gdzie marksizm robi postępy, gdzie się gotuje do pochwycenia władzy, jak w Meksyku, Hiszpanii, do niedawna w Niemczech. Bezbożnictwo nigdzie nie tai się z tym, że wszędzie zastosuje w całej rozciągłości metody walki z religią, urzędowo stosowane już w Rosji bolszewickiej. Dopóki to nie nastąpiło, bezbożnictwo wojujące wszędzie usiłuje powiększyć swe szeregi, organizuje je i dyscyplinuje i od czasu do czasu wyprowadza je, niby na ćwiczenia przygotowawcze do przyszłej walnej batalii, na pomniejsze rozgrywki z religią, występy przeciwko wierze i jej obrońcom.\nJak się przedstawia sytuacja pod tym względem u nas w Polsce?\nZaiste byłoby rzeczą dziwną wielce, gdyby u nas nie było zorganizowanego i wojującego bezbożnictwa. Sąsiadując z krajami, gdzie ono w najlepsze kwitnie, z Rosją sowiecką, z Niemcami, Czechosłowacją, utrzymując bliskie stosunki kulturalne i polityczne z Francją, przez bezbożnictwo mocno nadgryzioną, cudem chyba moglibyśmy uchronić się przed zarazą, która odbywa swój triumfalny pochód przez świat. Atoli u nas trudniej, niż w innych krajach, ustalić rozmiary tego spustoszenia w duszach. W Polsce bowiem bezbożnictwo z marką wprost komunistyczną nie może tworzyć jawnych, legalnych związków i albo działa zupełnie w ukryciu, albo maskuje się, występując pod patronatem innych organizacji. Nie posiadamy żadnych statystyk bezbożnictwa, bo ani bezbożnicy nie ogłaszają cyfr swoich zwolenników, ani Kościół liczby swoich strat. Ze jednak bezbożnictwo owego wojowniczego typu w Polsce się krzewi, tego dowodzą liczne fakty. Cóż, innego bowiem oznaczają takie zjawiska, jak niszczenie figur i krzyżów przydrożnych, podpalanie kaplic, albo znieważanie Najświętszego Sakramentu bez zamiaru rabunku, o jakich to faktach czytamy od czasu do czasu w dziennikach? O czymże innym mówią fakty zakłócania i ośmieszania publicznych nabożeństw, np. przez wpuszczanie do świątyni jakiegoś zwierzęcia lub ptaka, przez hałasy wyrostków, rozrzucanie anty religijnych ulotek przed świątyniami ? Trudno przypuścić, by to były samorzutne wybryki, raczej zbyt one wyraźnie przypominają występy komsomolców rosyjskich i komunistów niemieckich i nasuwa się wniosek, że są one objawami zorganizowanej akcji bezbożniczej, są zaprawianiem się do podobnych występów na szeroką skalę, skoro tylko warunki polityczne na to pozwolą. Palenie kościołów w Hiszpanii chyba dostatecznie potwierdza nasze wnioskowanie. Najczęściej takie występy przeciwko religii zdarzają się na kresach wschodnich, wśród ludności prawosławnej, nie są jednak od nich zupełnie wolne, jak wiemy z dzienników, także okolice z ludnością unicką, a nawet polsko-łacińską. Zresztą nie wolno się uspokajać tym, że bezbożnictwo znajduje łatwiejszy dostęp do dusz Ukraińców, Białorusinów i Żydów, niż do dusz Polaków, skoro losy tak związały jednych z drugimi, że i od tych drugich zależy przyszłość i zdrowie polskiego państwa a zatem i polskiego społeczeństwa.\nŻe w Polsce muszą istnieć związki bezbożnicze zależne od komunizmu, to można wnosić z tego, że istnieją nielegalne organizacje komunistyczne, a zarówno teoria jak praktyka komunizmu w innych krajach dowodzi, że propaganda komunizmu, jako partii politycznej wywrotowej, idzie zawsze w parze z propagandą bezbożnictwa, które uważa się za istotny składnik ideologii komunistycznej. Zwłaszcza młodzież komunistyczna wszędzie występuje jednocześnie jako propagatorka bezbożnictwa. A istnienie u nas zorganizowanej młodzieży komunistycznej nie ulega wątpliwości. Mam pod ręką wydaną w Moskwie w r. 1934 broszurę Siekierskiego p. t. „Komsomoł Polszy”. Dowiadujemy się z tej broszury, że w roku jej wydania Związki komunistycznej młodzieży w Polsce liczyły 16.000 członków, że w postaci zakonspirowanych „jaczejek" wciskały się do przeróżnych organizacji „faszystowskich",*) jak do Legionu Młodych, do Straży Przedniej, do Strzelca, do wojska, że wszędzie usiłowały wprowadzić dezorganizację, infiltrować Swoją ideologię, pozyskiwać formalnie członków dla organizacji komunistycznych. Broszura twierdzi, że się ta akcja w wielu wypadkach udała, że np. dzięki rozkładowej robocie jaczejek komsomolskich rozpadły się dziesiątki oddziałów Strzelca; komsomolcom polskim przypisuje się wiele zasługi w wywoływaniu różnych strejków, ruchawek ludowych itd. Mając te przyznania się na uwadze, czy nie naprasza się wniosek, że w szczególności różne występy antyreligijne w prasie lewicowych organizacji młodzieży, jak np. w pismach Legionu Młodych, były dziełem przede wszystkim takich ukrytych w ich szeregach jaczejek komsomolskich?\nIstnieje w Polsce socjalistyczne Towarzystwo Uniwersytetów Robotniczych (w skróceniu Tur), stawiające sobie jako cel szerzenie kultury i oświaty wśród mas robotniczych. „Tur“ rozwija swą działalność legalnie i jawnie, pobierając nawet od państwa subwencje pieniężne. Komsomolcy z broszury Siekierskiego chwalą się z swych wpływów w Turze z całkowitego nawet opanowania niektórych jego ognisk. Niezależnie jednak od tych możliwych wpływów bolszewickiego Komsomołu „Tur" musi być rozsadnikiem bezbożnictwa. Świadczy o tym wydana przezeń w r. 1931 książka zbiorowa p. t. Socjalizm, przedstawiająca katalog książek, na których ma się opierać praca oświatowa uniwersytetów , robotniczych. W dziale tego katalogu: „Zagadnienia kulturalne i filozoficzne" znajdujemy podane dzieła antyreligijne najwybitniejszych bezbożników polskich, rosyjskich, niemieckich i innych, a zatem Marksa, Łunaczarskiego, Plechanowa, Lenina, z naszych — Radlińskiego, Minkiewicza, ale próżno-byśmy szukali chociaż jednego autora, stojącego na gruncie religijnym. Zatem nie tylko komunizm, ale i socjalizm polski wychowuje masy w duchu bezbożniczym. Takiego ducha zresztą zdradza prasa socjalistyczna, wrogo ustosunkowana do religii, zwłaszcza Tydzień Robotnika, którego jeden numer niedawno był w całości przeznaczony ośmieszaniu religii i walce z klerem i Kościołem.\nInnym rozsadnikiem bezbożnictwa w Polsce są grupy ludzi, występujące pod nazwą wolnomyślicieli. Do r. 1928 istniało „Stowarzyszenie Wolnomyślicieli polskich"; pod tą eufemiczną nazwą ukrywała się pospolita bolszewicka organizacja bezbożników wojujących, należąca na równi z Wszechrosyjskim Związkiem bezbożników do międzynarodowego Związku Wolnomyślicieli proletariackich, mającego swą siedzibę podówczas w Bodenbach (w Czechosłowacji).\nZwiązek Wolnomyślicieli proletariackich w Bodenbach, który obejmował bezbożników zarówno socjalistycznych, jak czystych komunistów, rozbił się w r. 1930 na dwie organizacje, komunistyczną i socjalistyczną, po czym ten drugi odłam zbliżył się do burżuazyjnej centrali brukselskiej. Co do istoty walki z religią wszystkie te międzynarodówki bezbożników nie różnią się między sobą, różnią się tylko co do niektórych metod walki. Obecnie, po rzuceniu z Moskwy hasła „frontu ludowego" zapewne i te dwie międzynarodówki wolnomyślicielskie, t. j. komunistyczna i socjalistyczno-burżuazyjna, bardziej do siebie się zbliżą.\nStowarzyszenie Wolnomyślicieli polskich, po stwierdzeniu jego Związków i zależności od komunizmu, zostało przez rząd rozwiązane; zawieszono także wówczas jego organ Myśl. Nie na wiele się to zdało, bo niebawem powstała nowa organizacja, przez władze zalegalizowana, pod nazwą „Polski Związek Myśli wolnej", która skupiła na nowo tych członków rozwiązanego Stowarzyszenia, jacy uniknęli odpowiedzialności za należenie do komunizmu. Na miejsce Myśli począł ukazywać się Wolnomyśliciel polski, który już dziewiąty rok wychodzi jako „dziesięciodniowiec", w coraz większych rozmiarach. Dla propagowania „myśli wolnej" wśród ludu wiejskiego i robotników założono w roku 1933 Błyski Wolnomyślicielskie, a od 1 stycznia bież. roku poczęto wydawać w tej samej kuźni pismo dla młodzieży: Przyszłość to my z dodatkiem dla dzieci: W słońcu. Na prowincji ukazują się także podobne pisma, jak w Toruniu Pionier i inne. Związek Myśli wolnej, mający swą centralę w stolicy, pozakładał koła w wielu miastach, jak w Łodzi, Poznaniu, Toruniu, Lublinie i innych, rozmaicie prosperujące. Jako wydawcę swych pism Związek wysuwa firmę „Wolność" — spółkę z ogr. odp., dla wzmocnienia zaś swoich funduszów uzyskał koncesję na kolekturę Państwowej Loterii klasowej.\n„Polski Związek Myśli wolnej" zaprzecza jakoby był organizacją komunistyczną. Przystąpił też nie do międzynarodówki wolnomyślicieli proletariackich, lecz do centrali wolnomyślicieli burżuazyjnych z siedzibą w Brukseli. Odłam „brukselski" wolnomyślicieli stoi w ścisłym związku z wolnomularstwem, podczas gdy wolnomyśliciele proletariaccy pracują w ścisłym kontakcie z Moskwą. Formalnie tedy nasz Polski Związek Myśli wolnej nie jest związany z komunizmem, czy jednak nie działają w nim, jak w innych, formalnie nie komunistycznych, organizacjach, jaczejki komunistyczne? Niezależnie od tego pytania trzeba stwierdzić, że Związek przedstawia sobą kierunek integralnego bezbożnictwa wojującego na wzór rosyjski, oczywiście z tą różnicą, że nie ma jeszcze tej siły, co w Rosji i takiego, jak fam, poparcia aparatu państwowego. Pisma, przez Związek wydawane, tyle się tylko różnią od rosyjskiego Bezbożnika, ile muszą się liczyć z cenzurą i kodeksem karnym. Pomimo jednak cenzury, która konfiskuje zbyt rażące ustępy, treść polskich pism wolnomyślicielskich jest ordynarnie bezbożna i zuchwale agresywna. Pisma te walczą przede wszystkim z religią katolicką, ale także i z religią żydowską i innymi wyznaniami i w ogóle z wiarą w Boga.\n'Wymieniliśmy już te czynniki, które ex professo lub chociażby pobocznie zajmują się szerzeniem bezbożnictwa w Polsce. Teraz postaramy się przedstawić w skróconym schemacie metody, jakich używają w „ideowym" zwalczaniu religii już to pisma jawnie bezbożne, wolnomyślicielskie, już to za niemi inne religii wrogie.\nWysuwa się na czoło zohydzanie duchowieństwa wszystkich wyznań, najbardziej jednak duchowieństwa katolickiego. Sługom i głosicielom religii odmawia się na ogół dobrej wiary i prostej ludzkiej uczciwości. Duchowieństwo to są oszuści, którzy podtrzymują w masach wiarę, by ją eksploatować na swoją korzyść, żyć z niej. Może któryś ksiądz wierzy w to, co głosi, w takim razie jest to głupiec, duchowy kaleka. Księża są chciwi, nielitościwi, rozpustni, nie żyją sami tak, jak wymagają od innych. Księża katoliccy w szczególności — to ponad wszystko wrogowie Polski, obcy „okupanci", „watykańczycy", obywatele obcego państwa papieskiego, i na korzyść swego pana działający. Należy przeprowadzić rozdział Kościoła od państwa, a potem księży spakować i papieżowi odesłać. Cieszą się też nasi wolnomyśliciele z każdego wystąpienia wrogiego Kościołowi, czy to w Rosji, czy Meksyku lub Hiszpanii. Nawet Hitlera pochwalą za to, że energicznie dokucza duchowieństwu. Widzimy więc, że nasi wolnomyśliciele nie grzeszą zbytkiem tolerancji, a przy tym — oni międzynarodowcy — stroją się, kiedy chodzi o krytykę katolicyzmu, w pióra państwowców, stają się nawet naraz narodowcami, nacjonalistami. Takim wszechstronnym zohydzaniem duchowieństwa celują przede wszystkim Błyski Wolnomyślicielskie. Muszą one trafiać do umysłowości naszego chłopa, któremu łatwo odebrać szacunek dla księdza, gdy się tego księdza oplwa, ośmieszy, skarykaturuje, bezkarnie zelży.\nReligia dalej przedstawiana jest nie tylko jako sposób wyzysku na rzecz księży, ale i jako wierna sojuszniczka kapitalizmu w jego eksploatacji ludu pracującego. Niebo cierpiącym religia obiecuje w tym celu, by się nie buntowali przeciwko niesprawiedliwemu ustrojowi, by nie dążyli do obalenia go. Mamy tutaj do czynienia z „klasową istotą religii", jak ją komunizm rozumie. Religia przedstawiona jako „opium ludu", jak ją nazwał Marx.\nJako obietnica życia zagrobowego jest religia oszustwem. Żadnego- bowiem życia przyszłego, żadnego nieba, ani piekła, ani Boga niema. Dowodu żadnego na tą negacją wolnomyślicielstwo nie przytacza (oprócz chyba tego, że lotnicy podnoszą sią aż do stratosfery, a nie napotkali ani na aniołów, ani na żadne duchy), ale zręcznie daje do poznania, że wierzący w Boga także dowodów na Jego istnienie nie mają, że nauka o Bogu nic nie wie, że powstanie świata i bez Boga tłumaczy. Nie spotkałem sią w pismach wolnomyślicielskich z żadną próbą rozprawienia sią z dowodami istnienia Boga, jakie apologetyka katolicka przytacza. Po prostu milczą one o tych dowodach, w przypuszczeniu, że czytelnicy nic o nich nie wiedzą i istnienia ich nie podejrzewają. Natomiast ośmieszane są opowiadania biblijne o stworzeniu świata, człowieka, o raju, o grzechu itd., z wmawianiem czytelnikowi przypuszczenia, że księża wymagają wiary w literalne brzmienie tych opowiadań. Zaznacza sią, jak te opowiadania zostały obalone przez nauką, przejaskrawia sią też rozbieżności, jakie rzekomo zachodzą między nauką katechizmu a innymi przedmiotami w szkole, by uzasadnić wniosek o konieczności wyrzucenia religii ze szkół.\nCo do osoby Chrystusa, to czasem wystawia sią go jako demagoga, pierwszego rewolucjonistą, częściej jednak mówi sią o nim jako o postaci tylko legendarnej, która nigdy nie istniała. W tym celu streszczane są albo i tłumaczone teorie skrajnych ewolucjonistów zachodnich, niemieckich i francuskich, zaprzeczających historyczności Chrystusa, wyprowadzających chrześcijaństwo z kultów pogańskich, a wszelką religię z animizmu, lub. wprost z głupoty albo z oszustwa ludzkiego. Te teorie podawane są jako ostatni wyraz prawdziwej nauki, podczas gdy o katolickiej literaturze na ten temat milczy sią zupełnie. By okazać swoje lekceważenie dla wiary w Boga, wyraz „Bóg", „Matka Boska", nawet „Chrystus" piszą z małej litery. Na zarzut bluźnierstwa odpowiadają, że bluźnić można by tylko czemuś, co istnieje; oni Bogu bluźnić nie mogą, bo nie wierzą, by istniał, bo go niema.\nOprócz niewiary, pisma wolnomyślicielskie szerzą rewolucję w rzeczach moralności. Przykazania Boże, zwłaszcza szóste, to wymysł; cała tradycyjna moralność płciowa, małżeństwo nierozerwalne — to nieuzasadniona niczym tyrania; czyny najbardziej nawet przeciwne naturze to rzecz moralnie obojętna, wstyd to przesąd. Przez dziwną jednak a złośliwą niekonsekwencję rozdzierają szaty z oburzenia na księży, gdy im jakiś z tych czynów, rzekomo niewinnych, mogą zarzucić. Wtedy czyny, u innych uznawane za niewinne, stają się naraz zgorszeniem, zbrodnią, niemoralnością. Także z Biblii, z traktatów teologii moralnej wypisują ustępy, dotyczące rzeczy seksualnych i przejaskrawiwszy je słownictwem trywialnym i komentarzem realistycznym, przedstawiają je jako źródło demoralizacji.\nTak się przedstawia z grubsza owa „wolna myśl", jaką usiłuje zaszczepić w duszach polskich wolnomyślicielstwo. Jaki jest zasięg tej bezbożniczej propagandy trudno powiedzieć, nie znając dokładnie wysokości nakładu szerzących ją pism; można jednak obawiać się, że nawet do prostego ludu, owszem do niego przede wszystkim w wielu okolicach kraju ona dociera. Można coś jednak o tym sądzić z korespondencji i odpowiedzi od redakcji; mam także w ręku listy z pewnych miejscowości, np. z powiatu radomskiego, z tarnobrzeskiego i innych, donoszące o szerzącym się tam na wsiach bezbożnictwie i związanym z nim komunizmie. Można się obawiać, że nawet miejscowi duszpasterze nie zawsze zdają sobie sprawę z tego, co się w ich parafiach dzieje, jak głęboko zło wżarło się W dusze. Widzą, że frekwencja w kościele się zmniejsza, że do spowiedzi nie wszyscy chodzą, że młodzież od religii stroni, ale może sądzą, że zgromieniem z ambony zło się przetnie, podczas gdy z tych gromów winowajcy robią sobie przedmiot lekceważących i pogardliwych listów do pisemek bezbożniczych. Do ślubu i o pogrzeb zwróci się do proboszcza niejeden bezbożnik, bo trzeba papiery jakoś uregulować, a otwarte zerwanie z Kościołem często jest połączone z prawnymi trudnościami, albo wprost niemożliwe, ale byłoby zgubnym błędem budować wiele na tej przymusowej przynależności do Kościoła.\nMówiliśmy dotąd o propagandzie bezbożnictwa wśród sfer ludowych; nie lepiej, może gorzej, rzecz się ma z inteligencją. Zdaje mi się, że zawodowo bezbożniczej literatury w rodzaju Wolnomyśliciela inteligencja nasza czytuje niewiele i z tej strony mniejsze niebezpieczeństwo jej groził Nie istnieje dla niej także w takim zakresie, jak dla ludu, kwestia „zdzierstwa księży", ostatecznie sama żyjąc z poborów, ona łatwiej zrozumie, że duchowieństwo musi z czegoś żyć. Ogromna, większość inteligencji skłonna będzie jeszcze do uznania niemałych zasług kleru dla społeczeństwa, dla narodu. Dlatego prostackie napaści na księży, jakimi zieją szpalty pism wolnomyślicielskich, stosunkowo nie u wielu inteligentów znajdą uznanie. Mimo to wszystko boję się, że bezbożność jest szerzej rozlana w naszej inteligencji, niż się to powszechnie mniema, tylko może ta bezbożność jest w mniejszym stopniu wojująca. Powoduję się w tej obawie następującymi rozważaniami. Inteligencję, stosunkowo w rozmiarach większych niż w masach ludowych, przygotowuje do bezbożnictwa sceptycyzm i obojętność w rzeczach religijnych. Wśród ludu do bezbożnictwa przechodzi się bezpośrednio z wiary, bo ogół ludu jest wierzący. Utrata zaś wiary jest zbyt wielkim przełomem duchowym, wobec którego wielu z obrabianych przez propagandę ateistyczną wieśniaków czy robotników cofnie się. Wśród inteligencji zaś, stosunkowo rzecz biorąc do jej liczbowości, wiary silnej jest mniej. Już nie tylko specyficznie chrześcijańskie dogmaty, ale nawet przekonanie o życiu za grobowym i o istnieniu Boga jest bardzo szeroko podminowane u niej sceptycyzmem i jakąś obojętnością na te kwestie. Iluż to mamy „katolików", głównie o mężczyznach mówię, u których katolicyzm redukuje się do pewnej pobłażliwej tolerancji względem wiary żony, do zachowania pewnych domowych tradycji w rodzaju opłatka i święconego, do dekoracji pewnych narodowych czy państwowych obchodów. Poza tym zagadnienie religijne pozostawia się księżom, uważając je za ich specjalność, którą interesować się żywo byłoby dla inteligentnego człowieka nawet żenującym.\nIgnorancja zaś, obojętność i sceptycyzm w rzeczach religijnych, toż to już ostatnie przygotowanie do formalnego bezbożnictwa, skoro tylko zerwane zostaną te słabe nici, które takich ludzi z tradycją, z klerem i Kościołem jeszcze wiążą. Dzisiaj jeszcze oświadczą oni się za religią w szkole, bo „religia dla dzieci jest potrzebna" jako środek pedagogiczny, ale w razie walki o religię czy będą bronili wytrwale tego, do czego ze sceptycyzmem sami się odnoszą? Dodajmy, że wielu inteligentów jest związanych z partiami radykalnymi, w których prowodyrzy i do religii wrogo się odnoszą. Czy obojętni i sceptycy zdolni będą oprzeć się tym wpływom a tym bardziej je paraliżować w .razie wyraźnej walki z religią? Dodajmy, że tak wielu jest niejako osobiście zainteresowanych w usunięciu religii, jako nakładającej więzy moralne, które się jednak potargało: rozwody, kalanie świętości małżeństwa, życie nieporządne poza małżeństwem.\nGeneracja starsza inteligencji, wychowana w dobie pozytywizmu, jeżeli nie zerwała formalnie z Kościołem, to pod względem wiary przedstawia przynajmniej element, na którym budować nie można. A jak się sprawa przedstawia z młodzieżą inteligencką? Mówimy dużo o renesansie wśród niej, wskazujemy na organizacje katolickie młodzieży uniwersyteckiej, na sodalicje, na liczny udział w rekolekcjach. Niewątpliwie postęp jest duży pod tym względem. Mimo to obawiam się, że religijność katolickiej młodzieży przeceniamy. Jeżeli uprzytomnimy sobie, że wielu uważa się za katolików, wiążąc ściśle z katolicyzmem nacjonalizm, albo antysemityzm, jeżeli coś niecoś odniesiemy do snobizmu, który pociąga do pewnych sporadycznych katolickich wystąpień, to pod katolickością ogromnej części młodzieży znajdziemy tę samą, co wśród starszych, nieznajomość podstaw wiary, nierozumienie ducha katolicyzmu, niechęć do jego krępującej moralności. Czy zaś na takich katolikach można budować nadzieję zwycięstwa w walce z wojującym bezbożnictwem? Religijność naszej młodzieży podniosła się na ogół w porównaniu z dawniejszymi czasami, często jednak ta religijność jest raczej uczuciowa, bez głębszego podłoża intelektualnego, a zatem może się okazać za mało odporną na powiew bezbożnictwa, jaki na jej duszę pada. Bo nasiona bezbożnictwa padają przecież i na umysły tej, za katolicką mającej się i uważanej, młodzieży. Padają one w różnych dawkach z katedr uniwersyteckich, na których zasiada poważny już zastęp ludzi, którzy się ze swym bezbożnictwem wcale nie kryją. Mamy zastęp ateuszów na katedrach filozofii, nauk przyrodniczych, filologii, socjologii. Na jednym z uniwersytetów profesorowie przyrody poczytują słuchaczom za grzech śmiertelny przeciwko nauce dopatrywanie się jakiejś celowości w przyrodzie, a czy takie stanowisko nie jest zaprzeczeniem Boga?\nNasiona bezbożnictwa rozsiewane są nie tylko przez zawodowo bezbożnicze pisma lub z katedr profesorskich; znajdują się one obficie i w beletrystyce, i w traktatach naukowych. Czy nie zastanawia ta wielka ilość, jaka w Polsce się rozchodzi, tłumaczeń książek rosyjskich, powieści komunistycznych, te reportaże w naszej prasie różnych zwiedzających Rosję, a sympatycznie przedstawiających osiągnięcia budownictwa socjalistycznego w zakresie nie tylko gospodarstwa, ale i szkoły i kultury? Literaturę tę czyta przede wszystkim młodzież, a nie zapominajmy, że szczepienie sympatii dla komunizmu jest zarazem przygotowaniem umysłów dla bezbożnictwa, które z komunizmem tak istotnie, jak już wyżej zaznaczyliśmy, jest związane.\nDuży zastęp inteligencji w każdym kraju stanowi nauczycielstwo szkół średnich i powszechnych. Znaczenie zaś ideologii, jakim ono hołduje, jest tym większe, że nauczycielstwo jest przecież wychowawcą wszystkich innych klas narodu. We Francji żywy niepokój musi budzić fakt, że podobno 60% korpusu nauczycielskiego szkół państwowych wyznaje już ideologię komunistyczną wraz z jej istotnym składnikiem — ateizmem. Sytuację rafuje jeszcze szkolnictwo „wolne", tj. katolickie, stąd zrozumiałe są wysiłki tamtejszych socjalistów i radykałów, by to szkolnictwo zniszczyć, zrozumiałe wołanie o l'ecole unique. Lecz szkolnictwo wolne, utrzymywane z największym wysiłkiem katolików, jest niedostępne dla szerokich mas proletariatu, i te masy stają się łatwą zdobyczą komunizmu i ateizmu. W Polsce jest pod tym względem nieporównanie lepiej, choćby dlatego, że we wszystkich szkołach publicznych obowiązuje jeszcze nauka religii, ale wiemy z drugiej strony ile radykalizmu zakradło się w szeregi nauczycielstwa świeckiego. Nie brak wśród niego i otwartych ateuszów. Wszak możliwym był fakt prowadzenia przez lata całe instytutu pedagogicznego w stolicy przez notorycznego dziś bezbożnika, który wychował cały zastęp „pedagogów" podobnych do siebie. Wiemy, że przed kilku laty, na pewnym zebraniu tych pedagogów w stolicy stawiano żądania jawnie bezbożnej szkoły i stwierdzano, że przynajmniej nauczanie niektórych przedmiotów, mianowicie przyrody, służy już celom propagandy ateizmu. Może dużo przesadzili ci „pedagogowie", ale nie śmiałbym wątpić, że przez tę szczelinę dużo bezbożnictwa się przeciska do umysłów młodych, a przynajmniej, że w szkole przygotowuje się umysły pod posiew bezbożności. Czy zaś te wpływy zawsze są dostatecznie paraliżowane przez naukę religii, trudno mi powiedzieć na pewno.\nWobec stwierdzonej propagandy jawnego bezbożnictwa i wobec niebezpieczeństw, że może się ono spotęgować, bo umysły na jego przyjęcie są przygotowane — niechaj mi będzie wolno przedłożyć — do ewentualnej dyskusji — co uważałbym za najpilniejsze do zrobienia ze strony katolickiej.\n1. Najpierw uważałbym za konieczne stworzenie jednego na cały kraj specjalnego consilium vigilantiae — centrali ewidencyjnej, która by pilnie śledziła za wszelkimi objawami bezbożnictwa. Żadna, moim zdaniem, z licznych redakcji naszych pism katolickich, nie podoła temu zadaniu nie mając ani ludzi ani środków na śledzenie wszystkiego, co się w kraju pisze i robi dla zabicia wiary. Musimy wszakże mieć zupełną ewidencję nie tylko propagandy bezbożnictwa, szerzonej przez pisma czy broszury jawnie ateistyczne, ale ewidencję wszelkich prądów, religii wrogich, w podręcznikach szkolnych, w rozprawach uczonych, w popularnej literaturze naukowej, w powieściach i poezji, w teatrze, kinie i radiu, w dziennikarstwie, w wystąpieniach polityków, w pociągnięciach władz szkolnych czy administracyjnych. Musimy mieć tę ewidencję, by z każdym złem móc walczyć szybko, i ze znajomością przeciwnika. Ogólnikowe narzekania na szerzącą się niewiarę i niemoralność złemu nie zapobiegną, jeremiady ludziom się sprzykrzą i katolicką obronę ośmieszą.\n2. W związku z taką centralą ewidencyjną stać by powinno jakieś biuro prawnicze, które w razie potrzeby — tam gdzie można religii bronić prawnie — wdrażałoby odnośne postępowanie przeciwko bluźniercom i napastnikom. Do takiego biura należałoby także zwracać uwagę napastowanym przez bezbożników księżom na napaści przeciwko nim skierowywane, by natychmiast — o ile nie poczuwają się do winy — wdrażali sprawy o potwarz. Wprawdzie prywatną krzywdę może każdy darować, ale nie powinien nikt jej puszczać płazem, gdy jest obliczona na zohydzenie religii i Kościoła. Zaniechanie w naszych warunkach obrony czci swojej przez kapłana winno być poczytywane za przyznanie się do winy, ale w takim razie do władz duchownych należeć będzie wyciągnięcie już innych konsekwencji.\n3. Ważniejsze, niż ochrona prawna, będzie przeciwdziałanie szerzącym się błędom drogą prasy katolickiej i w ogóle nauczania. Naszą apologetykę musimy uczynić bardziej konkretną i bardziej aktualną. Nie wystarcza odpowiadać przeciwnikowi na jego zarzuty, że on nie zna katechizmu; fałszu nie zabijemy stwierdzeniem, że go puszcza w świat żyd czy mason; nic nie sprawi wyniosłe milczenie, albo oburzanie się na pobłażliwość cenzury państwowej. Trzeba uodporniać wiernych na zarzuty bezbożnictwa, wykazując ich bezpodstawność, rozwiązując trudności, wyjaśniając nieporozumienia lub wykazując, że zarzuty nie dotyczą samej wiary. Dlatego centrala ewidencyjna musiałaby stać w kontakcie z najtęższymi specjalistami w każdej dziedzinie nauki, którzy by dostarczali wskazówek, jak daną trudność, daną argumentację przeciwnika należy rozwiązać, odeprzeć. Ten materiał mógłby być komunikowany redakcjom pism katolickich, a przez nie duszpasterzom, katechetom i rozchodzić się dalej.\n4. By obrona wiary w naszej prasie była skuteczniejszą, musi ta prasa strzec się dostarczania przeciwnikom materiału do zarzutów. Dlatego nie powinna nigdy podawać czegoś za naukę katolicką, za pewnik wiary, co nauką katolicką nie jest, co jest legendą tylko, pobożnym mniemaniem, albo po prostu tradycyjnym przyzwyczajeniem myślowym. Cóż bowiem z tego, "jeśli odeprzemy jakiś jeden zarzut, skoro równocześnie daliśmy okazję do postawienia drugiego? Jednym słowem, pisma nasze i broszury popularne trzeba uczynić bardziej krytycznymi, bardziej naukowymi.\n5. Do obrony wiary wobec ofensywy bezbożnictwa nie wystarczą same siły duchowieństwa. Nawet nie jest pożądanym, by wiary bronili sami tylko księża, bo to dostarczałoby przeciwnikowi dowodu, iż obrońcom chodzi o własny interes klasowy. W czasach haseł Akcji Katolickiej i apostolstwa świeckich, jest pożądana jak największa liczba świeckich obrońców wiary. Ale przyznajmy się, że takich obrońców nie mamy. Nasze podpory z tej strony umieją poprzeć nas na jakimś wiecu lub odczycie oklaskami, złożyć swój podpis na jakimś proteście, urządzić jakąś manifestację, ale rzadko umieją sami wystąpić w obronie wiary z żywym lub pisanym słowem. Dlatego nasze organizacje powinny by się zamienić przede wszystkim w szkoły pogłębienia znajomości religii, jej dogmatów, jej etyki i jej historii. Bez tego będziemy mieli może bractwa kościelne, ale nie będziemy posiadali elity umysłowej, nie będziemy mieli apostołów świeckich. Dlatego w miastach większych, jakimi są wszystkie uniwersyteckie plus niektóre inne, może by dało się powołać do życia jakieś kursy specjalne, coś w rodzaju wydziałów teologicznych dla świeckich obojga płci, które by kształciły prawdziwą elitę katolicką, oświeconych apostołów nie tylko praktyk pobożnych, ale przede wszystkim czystej prawdy katolickiej.\nPowracając do duchowieństwa, trzeba powiedzieć na zakończenie, że najskuteczniejszym środkiem walki z bezbożnictwem i sparaliżowaniem jego propagandy będzie gruntowna nauka teologiczna samego kleru, połączona z wysoką kulturą umysłową i wybitną świętością życia. Gdybyśmy nawet tymi przymiotami własnego stanu nie zamknęli ust apostołom bezbożnictwa, przynajmniej opancerzymy niemi umysły i serca wierzących przeciwko zatrutym strzałom niewiary.\nKs. Jan Urban T. J.\n1 „Faszystami” bolszewicy do niedawna nazywali niemal wszystkich, stojących na prawo od komunizmu, niekiedy nawet socjalistów („socjal-faszyści”). Od pewnego czasu zwężają nieco pojęcie faszyzmu, organizując przeciwko „faszyzmowi” „front ludowy”, obejmujący także socjalistów, ludowców, urzędników, biedniejszą burżuazję itd.\n2 Siekierski przyznaje, że najtrudniejsze do przeniknięcia dla komsomolców okazywały się Związki katolickie młodzieży i że na tym terenie nic prawie nie zrobiono.\nPrzegląd Powszechny 1936.04 t.210.


To tylko „rasowi separatyści” | Gazeta Polska Codziennie\nnumer 1876 - 14.11.2017 → Temat Dnia\nSKANDAL Mówią o Bogu, a głoszą nazizm\nNie milkną echa po sobotnim Marszu Niepodległości. W związku z nazistowskimi hasłami, jakie propagowała nieliczna grupa maszerujących, Nowoczesna zawiadomiła prokuraturę. Oliwy do ognia dolał Mateusz Pławski, rzecznik prasowy Młodzieży Wszechpolskiej, według którego Murzyn nie może być Polakiem.\nNowoczesna składa do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez organizatorów Marszu Niepodległości. Sprzeciwiamy się propagowaniu faszyzmu oraz nawoływaniu do nienawiści na tle rasowym – poinformował podczas wczorajszej konferencji prasowej Ryszard Petru, lider partii.\nPrzypomnijmy, że chodzi o hasła prezentowane na transparentach przez grupę zebranych, w tym „Biała Europa braterskich narodów”, „Sieg heil”, „Ku Klux Klan”. „Niektóre z tych transparentów były umieszczone na samym czele marszu, co należy odczytać jako nadanie im specjalnej pozycji przez organizatorów i uznanie ich za kluczowe dla całego wydarzenia” – czytamy w oświadczeniu polityków Nowoczesnej.\nPodobnego zdania jest Grzegorz Schetyna, przewodniczący Platformy Obywatelskiej. Ten jednak winą za skandaliczne zachowanie garstki maszerujących obarcza Prawo i Sprawiedliwość, które ze zorganizowaniem marszu nie miało nic wspólnego


Słowo Regionu - Podziękowali prezesowi straży\nW GOK-u w Kondratowicach odbyło się Walne Zebranie Sprawozdawczo-Wyborcze Ochotniczej Straży Pożarnej w Kondratowicach.W zebraniu uczestniczyli strażacy oraz zaproszeni goście.\nOtworzył je prezes OSP Franciszek Czil, który oświadczył, że rezygnuje z funkcji i nie będzie się o nią ponownie ubiegał. Dalszą cześć zebrania poprowadził komendant gminny Bogusław Gawłowicz. Tomasz Gracz podziękował ustępującemu Zarządowi w składzie: prezes - Franciszek Czil, wiceprezes (naczelnik) - Michał Satyła, zastępca naczelnika - Jerzy Kłosowski, sekretarz - Ewelina Sowińska, skarbnik - Jarosław Zarzycki.\nW trakcie zebrania został wybrany nowy zarząd oraz komisja rewizyjna. Do zarządu wybrano jednogłośnie 5 członków i ukonstytuował się on następująco: prezes – Michał Satyła, wiceprezes (naczelnik) - Zbigniew Sowiński, zastępca naczelnika - Jerzy Kłosowski, sekretarz - Ewelina Sowińska, skarbnik - Michał Chodzyński.\nPrevious Article Gdzie jest ta siłownia?\nNext Article Całkowicie nieczytelna tablica\nPermalink57 -6 Onek\nRE: Podziękowali prezesowi straży\nDziękujemy ci Graczu bo gdyby nie ty to nie wiedzielibyśmy że można bezkarnie zatrudniać znajomych i krewnych, wyprowadzać kasę z budżetu, przyznawać sobie nagrody i odznaczenia i nie mieć za to wszytko sprawy karnej. Nie mogę się doczekać kiedy podziękujemy ci za stworzenie struktur mafinych w naszej gminie i wytyczynie nowych standardów. Tobie należy się medal i odznaczenia za to co robisz. Przyznaj coś w końcu sobie. przecież nikt cię nie ruszy. Medal by ci się przydał. ja cię podziwiam. Ciemna masa którą pogardzasz i tak ma cię za półboga 4 kategorii. Piszę to ja twój wyborca w przerwie pomiędzy pastwaniem humofilców a wyciaganiem słomy z butów. Niestety nie stać mnie na takie buciki skórzane jak ty masz. Ja nie jestem mądry i nie umiem zarabiać kilkanaście tysięcy na miesiąc.Muszą mi te gumniaki starczyć na długo.\nGracz nie jest taki zły. Co chcesz? Cudów? Przecież poprzednik zostawił go z ręką w nocniku. Co ma robić? Robi to co musi. Jak ci nie pasuje to kandyduj i rządź.\n2021-04-19 21:42 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink56 -11 Balcer\nNa taką frustrację to weź sobie jakiś lek. I tak nic nie zmienisz więc po co się tu tak żalisz? Myślisz że ktoś to czyta?\n2021-04-17 21:23 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink55 +9 Wyborca\n2021-04-17 15:32 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink54 +8 Anonimowy\nBardzo dobrze ze są Ci radni! I jakie anonimowo każdy wie kto do klubu należy.... nie rozumiem problemu....\n2021-04-07 21:41 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink53 -6 Pani\nCytuję Bądź człowiekiem!:\nLudzie pracujacy w Urzędzie w Kondratowicach to apel do was. Ci z was którzy nie są krewnymi lub znajomymi tego lub poprzedniego wójta powinni przestać blokować możliwość rozwoju innym. Zdolniejszym i mądrzejszym którzy czekają na swoją szansę w życiu. Powinniście się sami zwolnić. Raz unieście się honorem. Bardziej od was zdolni i co wazniejsze lepiej ustosunowani czekają na swoją szansę w życiu. Wy możecie iść do Amazona. Tam szukają ludzi bez wiedzy i znajomości. POstąpcie raz uczciwie. Uczepiliście się stanowisk i nie chcecie odejść. To podłe!!!\nTacy urzędnicy szkodzą mieszkańcom. Skończyły się czasy nic nie robienia za garnuszku podatników. Każdy wójt musi mieć dobrych urzędników by urząd działał jak się należy. Inaczej niech każdy z imienia i nazwiska, który nie szanuje stanowiska będzie za to rozliczony. Za lenistwo - do zwolnienia !!!\nNajbardziej szkodzą gminie radni NGND. Dezorganizują pracę gminy, szczują ludzi, okłamują. Ale jeszcze na nich przyjdzie sprawiedliwość. Czytać już tego nie można co wypisują anonimowo bo podpisać się nie chcą albo nie potrafią.\n2021-04-07 21:01 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink52 +10 Apel\nPoniższe komentarze to idealny apel dla nowopowolanych osób na kierowniczych stołkach w urzedzie\n2021-04-07 16:39 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink51 +14 M.K.\n2021-04-07 13:12 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink50 +14 Bądź człowiekiem!\n2021-04-07 12:06 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink49 +8 T.M\nCytuję Pogromca oszustow:\nPanie wujcie kiedy rozliczy pan dotacje w wysokosci prawie 50000zl dla ksiedza z parafi prusy prosimy o publiczna wypowiedz\nA kiedy owy proboszcz zacznie sam się rozliczać.\n2021-04-03 21:51 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink48 +18 Ja? Cyniczny?\nA co ma zgłosić ze konkurs ustawiony? Jak wszystko w białych rękawiczkach tak aby w dokumentach grało? Oczywiście w komisji siedzą zawsze te same osoby... każdy wie o kogo chodzi i doskonale wiedza jak maja głosować! Wszystko jest tak jak zostało klapnięte i obiecane tak jak w przypadku nowej sekretarz i nowej naczelnik\nKonkursy zawsze tu ustawione nic nowego? Wygrywa znajomek albo krewniak? Choć jak sie wie gdzie ucho przyłożyć to się słyszy że to nawet nie jest drogi szpas. Góra 3000? Może ludzie kłamią ale w każdej plotce ponoć ziarno prawdy?\n2021-04-02 12:17 Cytować Zgłoś administratorowi


Doda została z pustymi rękoma na gali MTV - Serwis muzyczny dziennik.pl\n05.11.2009, 20:46 | Aktualizacja: 07.06.2010, 20:37\nOstrzyła sobie zęby na nagrodę, ale musi obejść się smakiem. Doda była o krok od tytułu "Najlepszego wykonawcy europejskiego" podczas wielkiej gali MTV. Jednak statuetkę zgarnął zespół maNga z Turcji. A Dodzie pozostał jej różowy strój i nagroda dla najlepszego polskiego wykonawcy.\nNajwiększa atrakcja berlińskiej gali miała miejsce przed galą. A dokładniej przed Bramą Brandenburską. Zagrała tam irlandzka grupa U2 na specjalnym 20-minutowym koncercie upamiętniającym 20. rocznicę zburzenia muru berlińskiego.\nZresztą już na samym początku imprezy muzycy z U2 zostali uhonorowani statuetką MTV dla najlepszej grupy roku 2009 roku występującej na żywo. Polscy fani Irlandczyków po koncercie grupy w Chorzowie na pewno zgodzą się z tym werdyktem.\nTrzy statuetki trafiły do amerykańskiej wokalistki Beyonce: dla najlepszej wokalistki, za piosenkę roku "Halo" i za teledysk roku do utworu "Single Ladies". Artystka podziękowała swoim fanom, a także swojemu partnerowi Jay'owi-Z, który "dał jej pierścionek zaręczynowy".\nWokalistą, którego dorobek muzyczny zyskał szczególne uznanie fanów okazał się nieobecny w Berlinie - Eminem. Raper pokonał takich muzyków, jak: Jay-Z, Kanye West, Mika, Robbie Williams.\nW szranki o tytuł wykonawcy muzyki miejskiej (r'n'b i hip-hop) stanęli: Ciara, Eminem, Jay-Z, Kanye West, T.I. Zwycięzcą okazał się amerykański raper Jay-Z. "Mam nadzieję, że kiedyś nie będą istniały kategorie" - powiedział odbierając nagrodę artysta. "Wszyscy jesteśmy po prostu muzykami".\nNajlepszym zespołem rockowym publiczność okrzyknęła zespół Green Day. Grupa odebrała statuetkę z rąk aktora i piosenkarza Davida Hasselhoffa, który przywitał berlińczyków głośnym okrzykiem "Wolność!".\nDoda, która na pewno liczyła, że wejdzie na scenę, by wygłosić podziękowania, w tym roku musi się zadowolić nagrodą dla najlepszego wykonawcy z Polski.\nGalę prowadziła amerykańska piosenkarka Katy Perry. Na scenie wystąpili poza tym między innymi Beyonce, Jay-Z i Shakira, a także przedstawiciele nieco mocniejszych rytmów - Green Day, Foo Fighters i Tokio Hotel.\nZobacz darmowy koncert U2 w Berlinie przeczytaj »


Co zrobić, żeby cold mailing był skuteczny? Przeczytaj wywiad z ekspertką - Marią Czyżycką z MakeSend!\nAutor: Paulina Józwik | Opuplikowano: 20.04.2018 | Czas czytania: 5m\nWykorzystanie cold maili spotyka się z negatywnym odbiorem wśród potencjalnych odbiorców oraz często również marketerów. Jak myślisz, z czego to wynika?\nNiechęć czy nikłe zainteresowanie najczęściej wynika z braku zrozumienia tej dziedziny. Sytuacji nie poprawia też nieumiejętność i niski poziom wiedzy o wykorzystywaniu cold mailingu do pozyskiwania klientów. Człowiek z natury szybko zniechęca się, gdy coś nie przynosi natychmiastowych wyników. Wtedy, zamiast szukać problemu i rozwiązania, wolimy po prostu zrezygnować. Źle przygotowany i prowadzony cold mailing, nie będzie przynosił dobrych wyników czy nawet przeciętnych. Co więcej, zniechęca przyszłych potencjalnych praktyków, którzy znaleźli się w gronie odbiorców i otrzymali takiego maila. Ich doświadczenie z cold mailingiem od pierwszej chwili jest złe, więc naturalnie nie chcą tego praktykować u siebie.\nProwadząc szkolenia z cold mailingu, czy nadzorując przygotowanie i często przebieg kampanii naszych klientów, pracuję też nad postrzeganiem tej metody nawiązywania i budowania relacji. Widząc, że zimne maile nie muszą kojarzyć się ze spamem. Firmy również coraz częściej decydują się na profesjonalne wdrożenie tego narzędzia do swojej strategii.\nJakie problemy zauważasz najczęściej w cold mailingu? Czy problemem jest przede wszystkim pozyskanie wartościowej bazy, czy późniejsze nawiązanie relacji z potencjalnymi klientami?\nCold mailing to proces, choć w pierwszym momencie może wydawać się bardzo złożony. Każdy z etapów wpływa bezpośrednio na następny. Na podstawie mojego dotychczasowego doświadczenia nie jestem w stanie określić, który z nich jest najważniejszy.\nCo jednak zawsze zwraca moją uwagę, gdy jestem odbiorcą zimnych maili, to brak dostosowania komunikatu do grupy docelowej. Maile nie są spersonalizowane (imię nie jest dla mnie żadną personalizacją), nie dają mi żadnego powodu, abym chciała na nie odpisać. Najczęściej dlatego, że w ogóle produkt czy usługa tej firmy nie jest dla mnie przeznaczona lub mail był tak nudny i skupiony na nadawcy, że zwyczajnie nie chcę nawiązywać żadnej interakcji. Niestety wynika to przede wszystkim z faktu, że nie każdy z nas potrafi napisać taką wiadomość, staramy się to robić na siłę, na przykład korzystając z szablonów znalezionych w Internecie. Nie myślimy albo nie potrafimy sobie wyobrazić, że po drugiej stronie jest konkretna osoba, która otrzymuje dziennie kilkanaście/kilkadziesiąt takich wiadomości.\nI ten problem, że nadawcy nie udało się nawiązać ze mną relacji, wynika też właśnie z niewłaściwie stworzonej listy kontaktów, na którą trafiłam nie wiedzieć czemu. Prawdopodobnie pasowałam do jednego z wyznaczonych wcześniej kryteriów, co pokazuje, jak ważne jest, aby etap researchu był wykonany z niezwykłą precyzją, są to niejako fundamenty, jakie kładziemy pod nasze kolejne działania.\nJakie są wg Ciebie trzy złote zasady skutecznych kampanii cold mailingowych?\nNie wiem, czy odważyłabym się nazwać je złotymi, ale ja sama nieustannie się ich trzymam i stosuję, więc z pewnością mogę się pokusić o stwierdzenie, że są skuteczne.\nDowiedz się wszystkiego, czego tylko możesz o odbiorcy. Nie wysyłaj maili „na oślep”, licząc, że większość z tych kontaktów pasuje do Twojej grupy docelowej. Nawet jeśli 99% z nich jest odzwierciedleniem Target Customer Profile, tym 1% psujesz swój wizerunek, a Twoje działania przypominają SPAM. Nie ma oczywiście gwarancji, że wszystkie te osoby będą zainteresowane nawiązaniem z Tobą współpracy, ponieważ z różnych powodów nie będzie to dla nich odpowiedni czas.\nPamiętaj, że piszesz do człowieka, więc nie możesz brzmieć jak maszyna. Bądź sobą, zacznij rozmowę wiedząc, że druga osoba jeszcze Cię nie zna, ale postaraj się zrobić to tak naturalnie, jak zrobiłbyś podczas rozmowy na żywo.\nOdpowiadaj, bez wyjątku, na każdego maila. Nie ma znaczenia, czy Twój odbiorca był zainteresowany, zadał Ci niewygodne pytania, czy odpisał zdawkowe „Nie.”.\nCzy możesz podać przykład, który pokaże, że wysłanie cold maili jest skuteczne? To może być przykład kampanii, którą zrealizowałaś.\nNajlepszym dowodem, że cold mailing jest skuteczny, jest ilość klientów w CallPage, których pozyskaliśmy właśnie za pomocą tej metody. Nie wszystkie pozyskane SQL-e (Sales Qualified Lead, czyli potencjalni klienci, którzy wyrazili zainteresowanie i kontakt z nimi mógł przejąć dział handlowy) zostały naszymi klientami. Mimo tego, udało się nam nawiązać relacje, która jest dla nas tak samo wartościowa, bo pomaga promować naszą markę.\nPrzytaczając jednak konkretny przykład, aby lepiej wyobrazić sobie skalę naszych działań, może być kampania, która zrealizowana została wręcz w trybie ekspresowym w celu umówienia spotkań biznesowych w Warszawie dla naszego handlowca (nasze biuro znajduje się w Krakowie). Przede wszystkim nasza grupa docelowa była bardzo wąska, więc od początku wiedzieliśmy, że liczba kontaktów, do których podejmiemy próbę dotarcia, będzie mała. Mieliśmy na to tylko dwa dni, więc ewentualna wiadomość Follow-Up musiała zostać wysłana już dzień po Intro mailu. I tym sposobem wysyłając 27 wiadomości, umówiliśmy 4 spotkania jednego dnia, co czasem jest trudno zorganizować nawet przy półrocznym planowaniu 😉\nZ uwagi, że kampanie cold mailingowe mogą być realizowane z różnymi założeniami i celami do osiągnięcia, nie zawsze można porównać sztywne statystyki między nimi.\nCo napisać w cold mailu, żeby otworzyć sobie drzwi do klienta?\nOstatnio jeden z naszych potencjalnych klientów zadał nam pytanie, jakie magiczne sztuczki stosujemy, żeby nasz cold mailing był skuteczniejszy, niż ten przygotowany przez nich samych wewnątrz firmy 🙂 Na co dzień nie stosuję żadnych zaklęć, bo nie ma jednej sprawdzonej formuły, która zawsze pasuje. Skuteczność działań opiera się na doświadczeniu, zasobach wiedzy i chęci nieustannego poszerzania naszych umiejętności – tylko tyle, a jakie efekty potrafi zdziałać!\nOsobiście skłaniam się do stwierdzenia, że drzwi do klienta otwieramy sobie przede wszystkim dlatego, że wiemy, czego w takim cold mailu na pewno nie pisać. Unikanie wyświechtanych zwrotów, sztywnych formułek, sztucznych pochwał czy niestworzonych historii pokazuje nas jako prawdziwą, zaangażowaną osobę, której najwyraźniej bardzo zależy na nawiązaniu tej relacji. Zastanówmy się, zanim dodamy do maila trzy linijki opisu naszej firmy. A kogo interesuje czytanie tego w mailu? Jeśli będzie chciał przeczytać historię powstania Twojej firmy, z pewnością odwiedzi w tym celu Twoją stronę.\nMaria Czyżycka – Head of Outbound w CallPage Z marketingiem internetowym ma do czynienia od początków drogi zawodowej. Miała okazję zapoznać się z różnymi jego formami, od copywritingu, przez social media, po direct marketing. Odświeża wizerunek outbound marketingu poprzez skupienie się na budowaniu pozytywnych relacji z potencjalnym klientem, starając się wykluczyć agresywne sposoby zdobycia uwagi.


Styl high-tech we wnętrzu to styl ostatniej dekady XX wieku. Spośród wszystkich popularnych stylów high-tech zajmuje jedno z najbardziej zaszczytnych miejsc, ponieważ idealnie nadaje się dla nowoczesnej osoby - energicznej, celowej, podążającej za modnymi trendami. Daleko od tego wszyscy zdecydują się na renowację mieszkania w stylu high-tech - ten styl dyktuje dość wiele trudnych warunków, z którymi spokój, a nie gonić ludzi mody będzie trudne do zniesienia.\nPodstawą nowoczesnego stylu we wnętrzu jest minimalizm - tylko najbardziej niezbędne meble i maksymalna wolna przestrzeń. Głównymi cechami zaawansowanej technologii są:\nkorzystanie z najnowszych materiałów, technologii, mebli i elementów wyposażenia wnętrz. Wszystko, co jest w mieszkaniu zaawansowanym technologicznie, powinno odpowiadać najnowszym technologiom;\nw meblach, sprzęcie AGD i we wszystkich przedmiotach w pomieszczeniu należy wyrysować proste linie. Żadne gładkie przejścia i zakrzywione kontury nie są dozwolone;\nWszystkie projekty w stylu high-tech powinny być proste i proste. Pojedyncze krzesło z masywnymi zakrzywionymi nogami może zrujnować cały obraz;\nDopuszczalne kolory w stylu high-tech - biały, czarny, wszystkie odcienie szarości. Należy unikać wszystkich innych kolorów;\nStyl high-tech we wnętrzu polega na użyciu przedmiotów wykonanych z metalu i szkła. Powiedzmy też, plastik. Należy unikać produktów drewnianych.\nAby zaprojektować mieszkanie w stylu high-tech, musisz przestrzegać następujących zaleceń.\nMeble. Wszystkie meble w mieszkaniu lub domu powinny być proste i powtarzać proste geometryczne kształty. Tapicerka powinna być monotonna. Aby nadać jasności pomieszczeniu, możesz umieścić jasną niebieską lub czerwoną sofę w salonie. We wnętrzu w stylu high-tech dozwolone jest tylko jedno takie jasne miejsce. Najlepszym rozwiązaniem jest przekształcanie sof. Szklane stoły, półki, metalowe krzesła i fotele to główne meble w nowoczesnym wnętrzu.\nŚciany i sufit. Zaleca się stosowanie jasnej farby zamiast tapety o wysokiej technologii. Aby zachować poczucie minimalizmu, ściany nie muszą być ozdobione niczym. Na podłodze można położyć dywan lub zwykły linoleum.\nTekstylia. W stylu high-tech trzeba zapomnieć o pstrokatych kolorach, jasnych kwiatach, paskach i komórce. Zasłony, dywany, obrusy i tapicerki meblowe powinny być proste. W każdym pokoju powinien być jednolity kolor przy wyborze tkanin.\nKuchnia Stalowe półki, szklane drzwi, lśniący kaptur i duży, prosty stolik to główne cechy każdej nowoczesnej kuchni. W kuchni powinny być obecne wszystkie urządzenia, które potrzebują hostessy, a ukrywanie jej przed wzrokiem ciekawskich nie jest tego warte. Na podłodze w kuchni można położyć lekkie lub kontrastujące kafelki.\nSypialnia. Sypialnia powinna mieć minimum mebli. Łóżko, para lamp, szafa i stolik nocny to standardowe wyposażenie większości nowoczesnych sypialni.\nZaawansowany styl jest szeroko stosowany w architekturze. Obserwując wszystkie podstawowe zasady tego stylu, nie tylko wewnątrz, ale i na zewnątrz, można uzyskać projekt godny podziwu. Nowoczesne budynki mają takie same cechy jak wnętrze - proste linie i narożniki, brak dekoracji, szerokie zastosowanie metalu i szkła. Zaawansowany technologicznie styl architektoniczny może być stosowany nie tylko w budynkach mieszkalnych, ale także w biurach i budynkach przemysłowych.\n← Grunge styl we wnętrzu\nStyl high-tech we wnętrzu mieszkania →\nKtóry kafelek do łazienki wybrać?\nJaką szpachelkę do ścian wybrać pod tapetą?\nKtóry blat wybrać do kuchni?


Bluzka BENITTA wykonana z przewiewnej, matującej tkaniny wiskozowej w kolorze pudrowego różu. Wykończona kontrastową nitką. Bluzka bardzo swobodna. Bluzka z bufiastymi rękawami zakończonymi gumką. Dekolt z pęknięciem, dodatkowo wiązana trokami zakończonymi chwostami. Odcinana pod biustem\nKod produktu : SS18-08\nROZMIARY DŁUGOŚĆ CAŁKOWITA tył/przód DŁUGOŚĆ RĘKAWA SZEROKOŚĆ W RAMIONACH SZEROKOŚĆ POD PACHAMI\nXXS 68/65 62 36*2 47*2\nXS/S 69/66 63 38*2 49*2\nM/L 70/67 64 40*2 51*2\nSukienka MARINA wykonana została z wysokiej jakosci tkaniny wiskozowej. Model luźny oversizowy, ale zarazem bardzo kobiecy. W pasie gumka. Dół kloszowany dzieki...\n259,35 zł 116,35 zł\nSPODNIE BUGGY BEIGE\nSPODNIE BUGGY BEIGE wykonane zostały z wysokiej jakości dzianiny dresowej bawełnianej. W pasie posiadają ściągacz z gumy dodatkowo z trokami, dół spodni również...\nSukienka ALBI wykonana z mięsistej dzianiny w kolorze soczystej czerwieni. Na rękawach zdobiona błyszczącą tasma w kolorze grafitowo-srebrnym. Całość w litere A....\nSpódnica ELLIA została wykonana z mięsistej tkaniny w kolorze burgundu. W bocznych szwach posiada kieszenie. W pasie z tyłu gumka.


Robert Makłowicz opowiada o kuchni chorwackiej. Gdzie są najlepsze ostrygi? - Dzień Dobry TVN\n20 czerwca 2020, 17:09\nRobert Makłowicz o Chorwacji\nRobert Makłowicz od 9 lat żyje pomiędzy Chorwacją a Polską. Przed wakacjami wyrusza z rodzinnego Krakowa do Dalmacji, na półwysep Pelješac, gdzie ma dom. Spędza tam 3-4 miesiące, poznając od lat regionalną kuchnię, tradycje kulturowe oraz zabytki.\nPierwszy przystanek na restauracyjnej mapie to lokal, w którym kucharz sam łowi owoce morza i ryby, i sam je przygotowuje. Co ciekawe okolica domu Makłowicza jest niemalże pusta. Brak turystów spowodowany jest jednak nie tylko pandemią.\nBo południe Europy, nie tylko Dalmacja, są poza sezonem niemalże puste. Bardzo mało ludzi tu mieszka. W sezonie się zapełnia, ten niby się zaczął, ale nadal jest pusto ze względów epidemicznych. W każdym razie tutaj jest bezpiecznie, nie trzeba chodzić w maskach, dlatego Dalmacja serdecznie was zaprasza\n- zachęcił Robert.\nMakłowicz odwiedził również tzw. „Małe morze”, czyli zatokę w głębi lądu. Tutejsze wody słyną z hodowli ostryg i muli.\nJak twierdzą znawcy, miejscowe ostrygi należą do najlepszych na świecie, bo przetrwał tutaj gatunek ostrygi europejskiej\n- wyjaśnił Makłowicz.\nRobert uraczył się omawianymi ostrygami. Są one dużo mniejsze niż te pacyficzne, ale za to ich smak rekompensuje rozmiar.\nObejrzyjcie cały materiał Roberta prosto z Chorwacji. Zobaczycie nie tylko wspaniałe widoki, ale także pięknie przyrządzone potrawy.\nRobert Makłowicz o Chorwacji w czasie pandemii\nTen rok jest szczególny ze względu na pandemię. Mimo to Robert zdecydował się pojechać do ukochanej Chorwacji, choć podróż znacznie się wydłużyła. Musiał nadłożyć 600 km, jadąc przez Niemcy, a nie przez Czechy, w których granice były zamknięte.\nMakłowicza niebawem odwiedzą synowie oraz żona. Będą – jak co roku – łączyć przyjemne z pożytecznym: tzn pracę i wakacje. Robert pragnie także napisać książkę, a dokładnie chce wznowić zbiór reportaży „Cafe Museum” (zbiór reportaży poświęconych kulturze Austro-Węgier). Być może uzupełni go nowymi historiami widzianymi „od kuchni”.\nPodczas rozmowy z prowadzącymi Dzień Dobry TVN Makłowicz kilkakrotnie zachęcił do przyjazdu do Chorwacji, która jest teraz niezwykle opustoszała, a więc także bezpieczna. Robert w swoim raju zamierza spędzić kilka najbliższych miesięcy, czego niewymownie mu zazdrościmy i z niecierpliwością czekamy na opowieści z tej podróży.\nObejrzyjcie całą wideorozmowę z Makłowiczem prosto ze słonecznej Chorwacji.\nDziś robimy sushi. Sprawdź przepisy Daniela Brzezińskiego\nReporter: Robert Makłowicz


• dom - woman 120x\nGaleria alina louka - Pastelowy-obraz dom\npastelowy obraz kobieta w sztuce\nna ścianę kobieta obraz\nkobieta w sztuce duże obrazy\nkobieta obraz do salonu\ndom woman 120x60\nobraz-do-salonu duże-obrazy kobieta-obraz kobieta-w-sztuce na-ścianę pastelowy-obraz fioletowe dom żółte dom brązowe dom\nKobieta - akryl na płótnie.\nFormat: 120x60cm - boki zamalowane w tej samej tonacji.\nGaleria Alina Louka - woman 100x70\nRysunek cudny, minimalistyczny, surowy ale piekny w swojej prostocie.Tylko ramek brak.Musze sobie wszystko zorganizowac sama.To troche psuje radosc z nabycia obrazu.\nAnioł dobrych wiadomości terakotowy. Reprodukcja - wydruk mojego autorskiego obrazu na płótnie canvas, 5-7 dni roboczych86,00 zł Face 100x70. Obraz mojego autorstwa - akryl na papierze2300,00 zł\nLove a3. Dom zmysłowy-obraz Artystyczny wydruk mojego autorskiego obrazu na archiwalnym papierze giclee, A3 z dodatkowym 2cm400,00 zł "relaks w środku miasta" akwarela i piórko na papierze a3 artystki. Praca sygnowana260,00 zł\nZ turskusem 100x70. Obraz mojego autorstwa - akryl na papierze z dodatkiem pasteli, 100x70cm2600,00 zł Lovers 80x57. Duży, 81x57cm plus 2cm marginesu, Neutralna tonacja, Idealny pod szkło980,00 zł


Czas działa na ich korzyść. Podsumowanie rundy w Gwardii Koszalin | Głos Koszaliński\nCzas działa na ich korzyść. Podsumowanie rundy w Gwardii Koszalin\nTomasz Galas 28.12.2019\nPrzed Gwardzistami (na czerwono) trudna runda wiosenna i walka o pozostanie w III lidze Jacek Wójcik\nGwardia Koszalin przed sezonem była skazywana na pożarcie. Od rozgrywek 2017/18, gdy grała w II lidze, zmaga się z problemami. Gra na szczeblu centralnym przerosła możliwości klubu, co do dziś negatywnie wpływa na jego funkcjonowanie. Przed startem tej rundy rozważano nawet wycofanie drużyny z rozgrywek III ligi i rozpoczęcie odbudowy w klasie okręgowej. Jednak tego pomysłu nie zrealizowano i w mało optymistycznych nastrojach rozpoczęto obecny sezon.\nW trakcie przygotowań drużynę po Wojciechu Polakowskim przejął Łukasz Drożdżal. Zespół opuściło kilku czołowych piłkarzy: Norbert Dondera, Maciej Stańczyk i Dominik Drzewiecki, który z 10 golami był najlepszym strzelcem poprzedniego sezonu.\nW kadrze pojawiło się kilka nowych twarzy: Aleks Hendryk, Marcin Kurs, Krystian Krauze, Cezary Bać, Piotr Sulima czy Maksymilian Boczek. Po kilku latach przerwy wrócili też Szymon Chać i Damian Miętek.\nPrzed sezonem nie brakowało głosów, że Gwardia złożona w większości z zawodników z drużyny juniorów, IV ligi, okręgówki, a nawet A-klasy zleci z hukiem, przegrywając wysoko wszystkie mecze. Jednak nie było aż tak źle, bo Gwardia na półmetku zdobyła 15 punktów i zajmuje 15. miejsce w tabeli, z punktem przewagi nad strefą spadkową.\nPodopieczni trenera Drożdżala rundę zaczęli bardzo źle, po 7. kolejkach mieli na koncie tylko 2 oczka, po remisach z Nielbą Wągrowiec (2:2) i Jarotą Jarocin (0:0). Do tego czasu strzelili tylko 3 gole, stracili 16. Przełamali się w meczu z Bałtykiem Gdynia, gdy po bramkach Keisuke Naki i Sebastiana Gintera wygrali 2:0.\nCo wielokrotnie powtarzano w wypowiedziach osób związanych z klubem, nowa i młoda drużyna, potrzebuje czasu, aby się dotrzeć i nabrać doświadczenia, a z czasem wyniki będą coraz lepsze. Jak widać ,czas działa na korzyść Gwardii, mimo że w minionej rundzie grała bardzo nierówno. Po pierwszych 3 punktach gwardziści przegrali z Mieszkiem Gniezno 0:2, ale potrafili się podnieść i w kolejnych spotkaniach wygrali z Górnikiem Konin 3:2 (bramkę na wagę 3 punktów zdobył w 95. minucie Sebastian Ginter) i w derbach z Bałtykiem 2:0. Serię kolejnych 3 porażek przerwała wygrana z Sokołem Kleczew, gdy tak jak z Górnikiem, Gwardia wyszarpała komplet punktów w doliczonym czasie gry za sprawą Cezarego Bacia. Kolejny bardzo dobry mecz zagrała w Stężycy, z potentatem do awansu Radunią (2:2). W ostatnim meczu rundy, na własnym boisku, przegrała w słabym stylu z Polonią Środa Wielkopolska 1:3, wyręczając rywali w strzelaniu bramek, bo samobójcze trafienia zaliczyli Krystian Krauze i Marcin Kurs.\nGwardia w minionej rundzie zdobyła 16 bramek, gorszy pod tym względem jest tylko Bałtyk Gdynia. Sprowadzony przed sezonem Piotr Sulima już na początku sezonu złapał kontuzję, a pod nieobecność byłego napastnika Leśnika Manowo za finalizowanie akcji w polu karnym rywala odpowiadał najczęściej Sebastian Ginter, nominalny pomocnik, który spisywał się nieźle, bo zakończył rundę z 5 trafieniami na koncie. Ginter kończy rundę jako najskuteczniejszy zawodnik drużyny grającej przy Fałata.\nStrata 37 goli czyni defensywę Gwardii najmniej szczelną w lidze, tylko w 3 z 17 meczów zagrała na „0 z tyłu”. W bramce Gwardii pojawiało się 3 bramkarzy, a najczęściej grał - 11 razy - Adrian Hartleb. Gdy był kontuzjowany, o miejsce w bramce rywalizowało 2 młodzieżowców, wychowanków Gwardii, Adrian Pędziwiatr i Dawid Skoczyk. Obaj rozegrali po 3 spotkania.\nW barwach Gwardii w minionej rundzie ogółem wystąpiło 14 młodzieżowców, na czym drużyna korzysta zdobywając punkty w klasyfikacji Pro Junior System. Obecnie Gwardia zajmuje w niej 3. miejsce. W tym rankingu najlepsze 4 zespoły, które zdołają się utrzymać, zostaną nagrodzone gratyfikacjami finansowymi. Najwięcej punktów do PJS zdobył Mateusz Piotrowski (2668), mianowany nawet, pod nieobecność Daniela Wojciechowskiego, kapitanem drużyny w meczu z Sokołem Kleczew. Na to starcie w barwach Gwardii w wyjściowej 11 wybiegło aż 8 młodzieżowców!\nKilku z nich w minionej rundzie pokazało się z bardzo dobrej strony i stanowiło o sile zespołu. Mateusz Piotrowski zbierał bardzo dużo pochwał i został dostrzeżony przez I-ligowy Bruk-Bet Termalikę Nieciecza, gdzie przebywał na testach.\nGwardia przygotowania do rundy rewanżowej rozpoczyna 10 stycznia. W planach jest rozegranie 8 meczów sparingowych. W pierwszym z nich podopieczni trenera Drożdżala zmierzą się 18 stycznia z Gryfem Wejherowo. Dalej zagrają z Bytovią Bytów (25 stycznia), Olimpem Gościno (29 stycznia), Regą Trzebiatów i Darłovią Darłowo (trójmecz-1 lutego), Flotą Świnoujście (8 lutego), Leśnikiem Manowo (15 lutego) i Gryfem Słupsk (22 lutego).\n29 lutego Gwardia zagra w ramach regionalnego Pucharu Polski na wyjeździe z Wieżą Postomino. 7 marca startuje runda wiosenna. Na stadionie przy ulicy Fałata Gwardia zmierzy się wtedy z rezerwami Pogoni Szczecin.\nWyniki Gwardii w rundzie jesiennej: Pogoń II 1:4 (Hendryk), Nielba 2:2 (Piotrowski, Ginter), Grom 0:3, Kotwica 0:2, Jarota 0:0, KKS Kalisz 0:2, KP Starogard 0:3, Bałtyk G. 2:0 (Naka, Ginter), Mieszko 0:2, Górnik 3:2 (Silski, Naka, Ginter), Bałtyk K. 2:0 (Piotrowski, Chać), Świt 0:1, Unia 1:6 (Silski), Chemik 0:4, Sokół 2:1 (Piotrowski, Bać), Radunia 2:2 (Chać, Ginter), Polonia 1:3 (Ginter).\njarock 29.12.2019 18:50:28\nSpadek Grom Nowy Staw, Górnik Konin, Nielba Wągrowiec i Gwardia Koszalin.