Grzegorz Kieniksman: Uchodźcy z Ukrainy mają twarz fachowca – MeetingPlanner\nGrzegorz Kieniksman: Uchodźcy z Ukrainy mają twarz fachowca\nNa zdjęciu: Na zdjęciu: Grzegorz Kieniksman, w cyklu Zdaniem rebelianta czyli o branży bez patosu, a czasem nie całkiem serio. Flaga, fot. Nati Melnychuk, Unsplash\nCzy ktoś z nas pamięta jeszcze pandemię Covid-19? Chyba raczej stała się ona mglistą przeszłością, a kolejne informacje to jedynie jedna z dziesiątek informacji pojawiających się w ciągu dnia.\nPandemia została zastąpiona wojną w Ukrainie! Gdyby nam ktoś w 2019 roku wspomniał, że przeżyjemy pandemię na miarę Hiszpanki czy o wojnie, która wybuchła w Ukrainie, i która coraz bardziej przypomina II Wojnę Światową, to większość z nas wręcz wybuchłaby śmiechem. Fakt, konflikty zbrojne wybuchały na całym świecie, ale były one podszyte bardzo konkretnymi przesłankami i obie strony prowadziły działania zbrojne. Co więcej, były daleko i wydawało się nam, że nas nie dotyczą. Teraz podobnie myślą nadal mieszkańcy na południu Europy. Niby coś się u nich dzieje, a jednak daleko. Czy w ten sposób myślą wielcy tego świata? Czy podobnie jak w przypadku II Wojny Światowej czekają na dalszy rozwój wypadków? Na pewno istotne jest to, że obecnie gospodarki całego świat są mocno uzależnione od siebie nawzajem, doświadczyliśmy tego przy barku dostaw z Chin, brak półproduktów do produkcji leków, problemy z elektroniką. Do tej pory cały świat zmaga się ze skutkami przerwanych łańcuchów dostaw. Czy podobnie może być z konfliktem dziejącym się za naszą wschodnią granicą?\nNa pewno najważniejsze jest, aby on się skończył jak najszybciej! Pomoc humanitarna Polski, udzielnie azylu uchodźcom czy pomoc militarna różnych krajów zasługuje na uznanie, ale nie jest wystarczająca. Mimo że to nie czas i miejsca bycie Polakiem i uznanie w oczach całego świat napawa mnie, po raz pierwszy od dłuższego czasu, dumą i radością.\nJednak wróćmy do pomocy. Większość przybywających do naszego kraju to matki z dziećmi – dlatego tak żywe jest hasło „Dzisiaj Ukraina jest Kobietą”, które użył Bank Gospodarstwa Krajowego w swoim koncercie charytatywnym „Chwała Ukrainie”. Tak kobiety, jak i dzieci są w Polsce oraz innych krajach europejskich, bo synowie tych kobiet i ich mężowie zostali, aby bronić swojego kraju. A także nas, Europę, która nie wiadomo czy byłaby bezpieczna, gdyby Rosja weszła do Ukrainy w kilka dni. Oni walczą bohatersko, a u nas jest prawie trzy mln uchodźców. Fakt, nie od dzisiaj Ukraińcy przybywają do naszego kraju i świetnie się w nim odnajdują. Czy zatem stanowią dla nas problem? Czy wręcz przeciwnie, mogą być szansą na rozwój naszego kraju? Polska od kilku lat boryka się z problemem starzenia się społeczeństwa i braku osób do pracy w ważnych dziedzinach życia. Faktem również jest to, że często zaczynają od nisko opłacanych prac, jak sprzątaczka, magazynier czy ochroniarz, ale kiedy zaczyna się z takimi ludźmi rozmawiać, okazuje się, że wcześniej te kobiety były nauczycielkami, farmaceutkami czy naukowcami z dyplomami najlepszych uczelni. Ja upatruje w tym szansę na rozwój dla naszego kraju. Jednak aby się tak stało, należy wyciągnąć do nich dłoń po przez stworzenie odpowiednich narzędzi, które pomogą im się aktywizować zawodowo. Sam w jednym z takich projektów uczestniczę, który od momentu pierwszego spotkania i rozmowy, co zrobić, powstał w trzy tygodnie! vdoma.org to przedsięwzięcie, w które zaangażowała się Fundacja Empiria i Wiedza oraz firma rekrutacyjna Bigram, a całość projektu wsparł finansowo Bank Gospodarstwa Krajowego. W projekcie oczywiście uczestniczy znacznie więcej partnerów, którzy przez trzy tygodnie doprowadzili do stworzenia platformy internetowej, na której znajdują się ważne informacje oraz formularze rejestracyjny, którego wypełnieni jest podstaw do wzięcia udziału w całym projekcie. Sprawa każdej osoby jest analizowana indywidualnie, a dla uczestników projektu przewidziane jest stworzenie profesjonalnego CV, wysłanie na kurs języka polskiego, a następnie kojarzenie w pracodawcami. Po niecałych trzech tygodniach do projektu zgłosiło się prawie 1000 osób, z czego prawie 700 zgłosiło chęć pozostania w Polsce na stałe. Co więcej, większość zgłaszających się osób to ludzie wysoko wykwalifikowani, ale nie tylko. Dla pracowników fizycznych oraz chcących zostać tylko kilka miesięcy przygotowany został też pakiet wsparcia, aby mogli znaleźć pracę tymczasową. Najważniejsze jest to, że przybywający do Polski uchodźcy nie chcą jałmużny, chcą pracować, a to otwiera przed nami ogromną szansę na rozwój Polski!\nPrzeglądając ich zainteresowania i doświadczenia widać również dużą grupę techników, kierowników produkcji, akustyków, filmowców, którzy mogą wkrótce wesprzeć naszą branżę, musimy jedynie być na nich otwarci i dać im szansę, tym bardziej że po okresie pandemii nasza branża cierpi na brak ludzi do pracy.\nWażne jest też, że ponieważ kulturowo jesteśmy zbliżeni, to asymilacja w Polsce Ukraińcom przychodzi dość łatwo, a to pozwala unikać konfliktów na tle narodowościowym i kulturowym. Przy tego typu projektach, niezwykle istotne jest zbadanie potrzeb oraz dostosowanie podejścia właśnie do kultury, zachowań społecznych w kontekście osób, dla których realizowany jest projekt.\nRozpoczynając prace nad projektem, jasne dla nas było to, że muszą w nim uczestniczyć właśnie ludzie z Ukrainy! I tak w zespole pojawiły się osoby, które stały się dla nas oknem na ukraiński świat, tłumacząc nam zawiłości językowe, kulturowe i pomagające nam rekrutować pierwsze osoby do pracy choćby na infolinii czy do spotkań w miejscach, gdzie przebywają, bądź spotykają się uchodźcy. W sumie w całym zespole takich osób pojawiło się kilkanaście, pomagają sobie i swoim rodakom. To przykład super współpracy między Polakami i Ukraińcami.\nTo dopiero początek tego projektu, a my już widzimy rezultaty, co skutkuje zaangażowaniem tych osób w tegoroczną galę MP Power. Jako producent gali cieszę się, że udało mi się zaangażować do pomocy parę osób z Ukrainy. Dzięki temu możemy wymieniać się wzajemnie doświadczeniami z naszej branży, a być może ta współpraca przerodzi się w coś znacznie dłuższego.\nMimo trwającego konfliktu, który nawet na obchody Świąt Wielkanocnych nie został przerwany, wierzę, że to wszystko się skończy szybko i swat wróci do normy. Życzę sobie, aby moje słowa były prorocze nie tylko w tym zakresie, ale także rozwoju naszego kraju, bo wierzę, że mimo iż napływ osób z Ukrainy został wywołany przez agresję jednego narodu przeciw drugiemu, to w perspektywie najbliższych lat wpłynie pozytywnie na rozwój gospodarczy naszego kraju i naszej branży.\nAutor: Grzegorz Kieniksman, partner Rebelia Media Group


kluseczki - Forum Kafeteria\nSala w okolicach Bielska\nkluseczki odpisał kluseczki na temat w Śluby i wesela\nDzięki, na pewno ją sprawdzimy, tylko się obawiam, że po zdjęciach i po tym co piszą na stronie może być dla nas za mała. Czy ktokolwiek ma jakiekolwiek doświadczenia związane z organizacją wesela w OSP?\nDzięki za podpowiedzi. Nie mamy za bardzo wyboru z nocowaniem gości - gdziekolwiek byśmy to wesele zrobili mniej więcej wychodzi nam tyle samo osób do przenocowania, a odległość zbyt duża, by porozwozić ludzi rano do domów (kilkaset km i to w różnych kierunkach). Próbowałam znaleźć strażnicę w Szczyrku, więc dobrze wiedzieć, że jest - na pewno ją sprawdzę. Co do pozostałych rad odnośnie hoteli itp - to raczej odpada patrząc jaka jest cena za osobę. Jeśli chodzi o termin to albo wiosna albo jesień bez jakiś szczególnych dat. Mam pytanie natomiast odnośnie właśnie sal OSP - czy ktoś z Was bawił się w takiej lub organizował tam wesele? Macie jakieś opinie na ich temat? Przyznam, że nie byłam nigdy na weselu w tym regionie, nie mam kompletnie rozeznania ani odnośnie sal, muzyki, cateringu itp... dlatego potrzebuję Waszych rad :) Wiemy, że z tym nocowaniem cenowo nie będzie wesoło, ale myślimy zaoszczędzić na innych rzeczach i wiele spraw załatwić samemu lub z pomocą rodziny i przyjaciół (np. dekoracje chcę zrobić sama, samochód mamy, ubrania raczej nie z salonu, obrączki to przetopione złoto itp... :)\nDzięki za info. Możesz powiedzieć coś więcej na temat tej sali? Jak to wyglądało u Was? Weszłam na ich stronkę i to jednak wygląda dla mnie tak, jakby oni mieli już full service, czyli najprawdopodobniej nie zgodziliby się na nasz catering lub kucharkę. Czy też organizowałaś wesele w ten sposób jak my byśmy chcieli?\nkluseczki dodał temat w Śluby i wesela\nDziewczyny, Temat być może się powtórzy, choć przeszukiwałam już to forum pod tym kątem, ale za dużo interesujących mnie informacji nie znalazłam - sama niestesty niedawno przeprowadziłam się do Bielska, więc żadnego takiego miejsca nie znam. Poszukuję sali weselnej w Bielsku lub w okolicach, jednak mam jedno najważniejsze kryterium: musi to być sala gdzie mogę mieć własną kucharkę bądź catering. Większość sal w tym temacie, które podawałyście zakładają, że menu, kucharze, kelnerzy itp jest już w koszcie sali. Niewątpliwie ma to swoje plusy, jednak podwyższa cenę wesela, a organizujemy go sami. Dodatowo mamy bardzo fajną kucharkę. Wesele chcemy zrobić na około 150 osób plus trochę dzieci (ich nie jesteśmy jeszcze pewni). Na razie jesteśmy tylko na etapie rozglądania się. Gdybyście mogły polecić mi jakieś fajne miejsca byłabym wdzięczna. Słyszałam o OSP i nie wykluczam zrobienia tam imprezy, ale też w sumie w żadnym OSP na weselu nie byłam. Dodatkowym problem mamy taki, że musimy przenocować około 100 osób, więc byłoby super gdybyście miały jakieś miejsca gdzie tyle osób moglibyśmy pomieścić (nie musi to być w tym samym miejscu, ale nie daleko).


1 lutego 2021 roku rozpocznie się nabór wniosków o przyznanie jednorazowych stypendiów naukowych Marszałka Województwa Łódzkiego w 2021 roku.Nabór wniosków trwać będzie do 19 marca 2021 r. Wnioski o przyznanie stypendium...\nW dniu 18 listopada 2020 r. odbył się finałowy etap konkursu wojewódzkiego „KSIĄŻKA MÓWI” współorganizowanego przez Departament Kultury i Edukacji Województwa Łódzkiego wraz z Biblioteką Pedagogiczną w Skierniewicach przy współpracy...\nW dniu 17 listopada 2020 r. Zarząd Województwa Łódzkiego Uchwałą Nr 1147/20 przyznał nagrody Marszałka Województwa Łódzkiego za najlepsze rozprawy i prace tematycznie związane z województwem łódzkim. Nagrodzone zostały: 2 prace...\nDnia 23 października 2020 r. upłynął termin zgłaszania przez szkoły podstawowe oraz ponadpodstawowe województwa łódzkiego uczestników etapu rejonowego w konkursie KSIĄŻKA MÓWI, w którym udział wezmą uczniowie z 24 szkół...\nZ okazji Święta Edukacji Narodowej, Dyrekcja oraz pracownicy Departamentu Kultury i Edukacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego pragną złożyć wszystkim nauczycielom oraz pracownikom administracji i obsługi najserdeczniejsze życzenia wszelkiej pomyślności, zdrowia, radości...\nW dniu 09 października 2020 roku w siedzibie Spółki „Łódzkiej Kolei Aglomeracyjnej” sp. z o.o. przy ulicy Piłsudskiego 12 w Łodzi został podpisany LIST INTENCYJNY, którego przedmiotem jest współpraca przy opracowaniu...\nZapraszamy nauczycieli i dyrektorów szkół z województwa łódzkiego do udziału w projekcie „Lekcja: Enter”. Celem przedsięwzięcia jest rozwój kompetencji cyfrowych w polskich szkołach. W ramach tej inicjatywy zostanie przeszkolonych ponad...\nZapraszamy do udziału w konkursie pięknego czytania „Książka mówi”. Celem Konkursu jest rozwijanie czytelnictwa przez zainteresowanie i poznanie twórczości Karola Wojtyły, późniejszego papieża Jana Pawła II, upowszechnianie jego myśli, rozważań...\nBiuro Programu „Niepodległa” ogłasza ogólnopolski konkurs literacki „1920”. Organizatorzy konkursu zachęcają do stworzenia literackiej panoramy tamtych niezwykłych czasów. Niezwykłych, bo odrodzona po ponad stu latach zaborów Polska musiała zmierzyć się...


Gabinet dentystyczny w Radomiu | Stomatologia Jankowscy\nOpening Hours: Pon-Pt 10:00–20:00\nContact: 48 33 11 663 kom. 533 018 055\nz GWARANCJĄ NA 7 LAT!\nWydłużona gwarancja na wybrane zabiegi potwierdzona jest certyfikatem\nwystawionym przez naszych specjalistów.\nTeraz możesz koszty leczenia\nPrzyjazne finansowanie usług medycznych\nułatwia życie naszym pacjentom.\nbielszy w GODZINĘ!\nPiękny i biały uśmiech to marzenie\nwiększości z nas. Wykonujemy nowoczesne\nzabiegi wybielania, których efekt pozostaje\nwidoczny średnio przez 2 lata.\nPrzed wysłaniem prosimy o wypełnienie wszystkich pól.\nGabinet dentystyczny w Radomiu\nJeśli znalazłeś się na naszej stronie, to zapewne znaczy, że szukasz dobrego gabinetu dentystycznego w Radomiu. Witamy na stronie uznanego Centrum Stomatologicznego Jankowscy!\nZgadza się – nie jesteśmy małym gabinetem, który oferuje wąski zakres usług. Jesteśmy kompleksowym Centrum, w którym nasi pacjenci mogą wykonać profesjonalne zabiegi z zakresu chirurgii stomatologicznej, estetyki oraz implantologii. Nasz zespół to 8 przesympatycznych i znakomicie wykształconych stomatologów, chirurgów, implantologów, protetyków oraz ortodontów.\nNa swoje fotele przyjmiemy każdego – dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów, tak z małymi, jak i dużymi problemami zdrowotnymi uzębienia.\nJesteśmy wyjątkowym gabinetem dentystycznym również dlatego, że bardzo szybko i sprawnie wprowadzamy najnowsze urządzenia i metody leczenia. Wszystko po to, by zapewnić pacjentom jak największy komfort oraz bezpieczeństwo podczas wizyt. Dzięki najnowszym technologiom staramy się także zmienić oblicze pracy dentystów i stomatologów, aby już nigdy więcej nie kojarzyła się z bólem i stresem.\nPrzykładem nowoczesnych technologii obecnych w Centrum Stomatologii Jankowscy jest:\nTo jedno z najczęściej zadawanych pytań. Nie istnieje jedna, uniwersalna odpowiedź, gdyż wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji i podatności każdego organizmu na różne choroby. Pewne jest jedno – profilaktyka jest zawsze lepsza niż leczenie. Dlatego najlepiej odwiedzać gabinet dentystyczny minimum dwa razy do roku, choćby nie było żadnych przesłanek o tym, że coś złego dzieje się z naszym uzębieniem.\nInaczej jest w przypadku dzieci. Na wizytach kontrolnych dotyczących małych pacjentów najlepiej pojawiać się co 3-4 miesiące. Zęby mleczne charakteryzują się niską mineralizacją i są bardziej podatne na rozwój próchnicy niż zęby stałe.\nSzanowni Pacjenci, pamiętajcie:\n„Każdy dzień bez uśmiechu jest dniem straconym”\nDlatego dbajcie o swoje zęby i odwiedzajcie nasz gabinet dentystyczny w Radomiu regularnie.\nWydłużony okres gwarancji na leczenie zębów potwierdzony jest certyfikatem wystawionym przez naszych specjalistów.\nKomfort każdego Pacjenta to nasz priorytet. Dążymy do tego, by zapewnić bezbolesne leczenie w przyjaznej atmosferze.\nZabiegi w specjalnych cenach, raty 0% i inne atrakcyjne oferty – sprawdź nasze promocje!\nSerdecznie zapraszamy do naszej kliniki! Umów się na konsultację i korzystaj ze specjalnych promocji.\nCentrum Stomatologiczne Jankowscy to komfortowa, kompleksowo wyposażona oraz gwarantująca nowoczesne metody leczenia klinika, która spełni oczekiwania najbardziej wymagających klientów.\nWarto być na bieżąco! Zapoznaj się z nowymi promocjami, zabiegami oraz informacjami z naszej kliniki.


Glissando | Wszystko jest teatrem. Sacrum Profanum 2017\nWszystko jest teatrem. Sacrum Profanum 2017\nSzymon Atys / 27 paź 2017\nSlogany proponowane przez organizatora festiwalu Sacrum Profanum są niezwykle podatne na bycie przedmiotem żarcików i szarad. Jeżeli „wszystko jest ważne” – to nic nie jest. Wpada się do Krakowa z deszczu Warszawskiej Jesieni pod rynnę i łatwo już na wstępie założyć, że kurator Krzysztof Pietraszewski podejmuje się walki z wiatrakami. Że Sacrum et Profanum stawiające odważny znak równości pomiędzy „klasyką” a „alternatywą”, okaże się być cicer cum caule podlanym dressingiem łatwych rozwiązań. Racja. „Wszystko jest” w zasadzie… niezrozumiałe, ale i do zrozumienia. Niestrawne lub lekkie, zależy z którego brzegu przepaści pochodzi ten, kto je. Kończy się tak, że większość przerzucanych mostów prowadzi braci laików na rubieże muzyki współczesnej, a mimo to próbuje się ich przekonać, że warto spróbować, że to uszlachetniająca „strefa dyskomfortu” (chociaż z reguły jedni wchodzą do niej, kiedy inni wychodzą). Zło konieczne. W przeciwnym wypadku: jedni – Warszawska Jesień, drudzy – ołpener.\nMając dość wywyższania się, musiałem (niechętnie?) zaakceptować, że wszystko jest teatrem. Bo, parafrazując książkę programową, wszystko jest teatrem: nietypowa inauguracja, niewidomy wiking z Szóstej Alei, zbuntowana muzyka afroamerykańskiego geja, drony, rumuński spektralizm, i… Jennifer Walshe.\nJuż pierwszy wieczór był mocno podejrzany, jeżeli chodzi o poprawność estetyczną. Cztery różne programy-duety, w tym jeden skupiony na seksie, przyciągnęły sporo odbiorców. Mający swą premierę na Warszawskiej Jesieni koncert, zatytułowany Série Rose pod kuratelą Moniki Pasiecznik w założeniu obala mit o antyerotyzmie muzyki nowej. W rękach nowej muzyki, erotyka wydawała się być przynętą, jakich mało. Mimo to niemrawe oklaski i exodus mający miejsce podczas wykonywania ostatnich utworów pokazały, że widz się w nim raczej nie odnalazł. Chociaż wykonawczynie – Małgorzata Walentynowicz i Frauke Aulbert – grały swe role o wiele bardziej sugestywnie, niż w Warszawie, to X&X Juliany Hodkinson i Nielsa Rønsholdta dłuży się niemiłosiernie, nawet kiedy się wie, o co chodzi, i że powinno się dłużyć, a w przeciwnym wypadku jest zupełnie niezrozumiałe. Podobnie, jak (Your Name Here) Jennifer Walshe, które pozostaje charczącym cieniem kobiety fałszującej na skrzypcach za rozpiętym prześcieradłem. Ktoś gra na fortepianie przy odgłosach filmu pornograficznego. Ktoś sika na scenie. Żałuję, ale prawda jest taka, że zaprezentowany program wyraźnie zniechęcił publiczność i utwierdził mnie w przekonaniu o istnieniu przepaści. Mimo że w Warszawie wypadł blado w porównaniu z innymi, to w Krakowie był najciekawszym punktem wieczoru. Szczególnie w zestawieniu z następnym, wyjątkowo niesmacznym. Projekt Statea w wykonaniu pianistki Vanessy Wagner i Murcofa, meksykańskiego artysty elektronicznego, który z pewnością znalazł i swoich amatorów, w moim przekonaniu był szczytem nie-tego-co-powinno-być. Wagner grała w pełen romantycznego afektu sposób standardy dwudziestowiecznego a vista a Murcof dodawał pogłosy i z rzadka „epickie” basy. A przecież nie po to Cage napisał utwór bezpodmiotowy, aby przerabiać go na muzykę relaksacyjną i nie po to Pärt montował minimalistyczne linie chorałowe, aby stały się muzyką do gry MMORPG. Znamienne było umieszczenie w tym zestawie Aphex Twina, który napisał coś w rodzaju Walca z Amelii i Murcofowi wydało się, że pasuje to do In a Landscape. Oto przykład zupełnie chybionej reinterpretacji, niestety raczej próby przerzucenia mostu od świata muzyki rozrywkowej do współczesnej.\nBarbara Kinga Majewska, Bartłomiej Wąsik, „Bardo”, fot. Michał Ramus, www.michalramus.com\nO wiele lepiej trzymał się most następny, przerzucony w drugą stronę. Barbara Kinga Majewska i Bartłomiej Wąsik przedstawili przedpremierowo projekt Bardo, garść utworów czytelnych dla każdego – piosenek. Dla wielu pewnie była to ulga: estetyka hygge, więcej niż przekonująca aranżacja i głos z niesamowitą górą, wyjątkowy, bo klasyczny, jak ten Lisy Gerrard. Dla mnie – zakłopotanie, bo musiałem nagle przypomnieć sobie, że można też recenzować piosenki, a Kate Bush krytykować o wiele trudniej, niż Alexandra Schuberta. Mimo to mam wrażenie, że utwory nie przekonałyby mnie na nagraniu, niewielką ilość zdarzeń muzycznych rekompensuje głównie aktorstwo Majewskiej, przeżycie proponowanego wyciszenia na żywo. Natomiast bardzo ciężki do zniesienia na żywo był czwarty duet, wykonanie przez pianistę Lubomyra Melnyka jego The Voice of Trees wraz z grającym na tubie Melvynem Poore’em. Utwór napisany na trzy fortepiany i dwie tuby realizowali z trzema taśmami w tle. Trzy partie fortepianu składające się jedynie z bardzo szybkich pasaży korzystały z estetyki Reichowskiej, ale zbanalizowanej, bo stonalizowanej. Chmura nut oscylowała pomiędzy bardziej niejasnymi harmoniami a „odwieczną pieśnią lasu”, powoli płynącą wśród szybkich pasaży, które, o zgrozo, możnaby utożsamić z upływającymi latami. Bardzo chciałem wyjść, a jeżeli z różnych stron jest tyle chęci do wyjścia, to trudno mówić o udanym mieszaniu estetyk.\nNowohuckie Centrum Kultury, w którym odbył się powyższy koncert będzie mi się kojarzyło z bolesnymi festiwalowymi przeżyciami również z powodu koncertu Post Indie Classical. Chciałbym go wrzucić do podobnej szufladki „złego minimalizmu” czy też „muzycznego populizmu”: stwarzania pozoru obcowania z muzyką „z wyższej półki”, za którą jednak żadne wartości nie stoją, jedynie strach przed odpowiedzialnością. Indie Classical, to gatunek, którego nie trzeba przedstawiać. To muzyka, która nie ma warsztatu, ale ma nazwisko. Cóż miało się zmieścić w określeniu post indie classical? Muzyka alternatywna potrzebuje nazw gatunkowych, czy więc samą nazwą chciano odczarować banalność nurtu? Nikt nie wiedział, czy się uda, wszystkie utwory zabrzmiały premierowo. Nie udało się. I aż szkoda Spółdzielni Muzycznej na taki koncert. Utwory – z wyjątkiem ostatniego – podążały wytartymi koleinami. Nie ma żadnego post. An Instance of Rising Aidana Bakera polegało na stopniowym wprowadzaniu do migoczącej orkiestrowej faktury pierwszych pięciu dźwęików skali mollowej. Dyrygowane na cztery, przeszło bez echa. Następnie zabrzmiało Sokushinbutsu Pawła Kulczyńskiego. Powtarzane przebiegi po skalach, grane na wibrafonach na tle strzelających laserów i dysonansowych klasterów w smyczkach ewokowały łatwy niepokój. Techno na orkiestrę. Muzyka do postapokaliptycznej gry komputerowej. I nagle bluegrassowe skrzypeczki. Chyba najmniej ciekawie wypadł Metapatterning for Constellation (???) Faith Colloccii i Aarona Turnera, którzy z jakiegoś powodu potrzebowali aranżera (Eyvind Kang). Starano się tu iść w stronę kiepskiej muzyki ambient. Pretensjonalna partia fortepianu przypominająca dyktando harmoniczne, została (na krótko) przerwana przez najbardziej interesujący, szmerowy epizod, któremu towarzyszyło eksponowanie interwału seksty małej w partii skrzypiec. Utwór miał również warstwę elektroniczną, interesującą, akuzmatycznie świadomą. A jednak w ogóle nie był ciekawy. Toby’ego Drivera Through the Arm to Magma rozpięte było pomiędzy dwoma zestawami perkusyjnymi grającymi fortissimo. W smyczkach – skale, w gitarze – szmerodrony, zawsze jednak o czytelnej podstawie harmonicznej. Chociaż owe trzy warstwy nienajlepiej ze sobą korespondowały, to sam pomysł i przebieg utworu był najoryginalniejszy. Wyszedłbym niepocieszony, gdyby nie duet kompozytorski Miki Rättö i Jussiego Lehtisalo (Polkuauto, również aranżacja Eyvinda Kanga), którzy jako jedyni byli świadomi niemożności osiągnięcia czegokolwiek drogą powagi więc wybrali autoironię i błazeństwo. Riffy rozpisane na orkiestrę (również przez aranżera) nie były niczym innym jak dekonstrukcją, a ruszanie biodrami dwóch odzianych w czerń mężczyzn z brodami zakrawało o nurt nowej dyscypliny. A ponieważ wszystko jest teatrem, kompozytorzy przedrzeźniając formy muzyki rozrywkowej zadali kilka ważnych pytań i przemówili do wszystkich – śmiechem.\nMika Rättö, Jussi Lehtisalo, „Polkuauto” (arr. Eyvind Kang), Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble, fot. fot. Alicja Wróblewska, Black Shadow studio\nWszystko jest teatrem, także sposób ukazania dwóch protagonistów festiwalu – niewidomego i bezdomnego wikinga oraz zbuntowanego afroamerykanina homoseksualisty. Nie był jednak do zrozumienia ich muzyki niezbędny etos downtownu, przeciwnie, obaj wypadli bardzo „klasycznie”. Pierwszy, Moondog, czyli Louis Thomas Hardin, dał się poznać jako mistrz kontrapunktu. Jego kwitnące racjonalizmem kanony aż trzy razy zabrzmiały na festiwalu w różnych aranżacjach (większość powtarzała się). Pierwszy projekt, Moondog Madrigals, w wykonaniu muzyków zespołów Dedalus i Muzzix, opierał się na ich pogodnym, niemalże hippisowskim charakterze. Perkusiści, na modłę oryginalnych nagrań Moondoga wybijali metra na 5 i 7. Niestety zza instrumentalnej fasady (12 osób) nie słyszało się stojących z tyłu wokalistów (2 osoby), a wiele do życzenia pozostawiał śpiew pozostałych muzyków, włączający się do polifonicznej struktury. Najbardziej zajmujących, skomplikowanych kanonów, na przykład Maybe czy Nero’s Expedition, chciałbym móc słuchać dłużej, tymczasem każdy kończył się po dwóch czy trzech przebiegach (w taki sposób nagrywał i Moondog, ale chyba ze względu na charakter nośnika).\nCaberet Contemporain, Tribute to Moondog, fot. Michał Ramus, www.michalramus.com\nŚredniowieczne błazeństwo, jakim były w tym wykonaniu madrygały Moondoga na współczesność przetłumaczył zespół Cabaret Contemporain, występujący z dwoma szwedzkimi wokalistkami: Lindą Olah i Isabel Söbel. Skład ten w niektórych numerach pokazał, że ma w zanadrzu mnóstwo środków „współczesnych”, jak preparowanie kontrabasów, czy „fałszywe” nagłe modulacje (I’m just a hop head) , że potrafi grać ze stylistykami (Paris). Czy jednak atakowanie power chordem było również elementem parodii – nie jestem pewien. A czy na serio była stylówka muzyków, rodem z dobrze płatnego wesela? Rozrywkowy śpiew burzył wrażenie „madrygałowości” i chociaż artystki pokazały kunszt najwyższej klasy, często pachniało kiczem. Nagle jednak pojawiała się perełka w rodzaju Do Your Thing i „nie miałem pytań”. Znów sprawdził się śmiech, choć tym razem trochę nieporadny.\nTrzeci koncert, nie zrobił tak dużego wrażenia – muzycy ze Słoweńskiego Širom wraz z Raphaelem Roginskim i Natalią Przybysz wylądowali (ze względu na instrumentarium) gdzieś na granicy, powiedzmy, awangardowego folku i bluesa. Kanony Moondoga wiele zyskują zagrane na lirze korbowej z burdonem i skrzypcach. Kto jednak, zwabiony nazwiskiem wokalistki, za pomocą folku i free jazzu chciał wejść do świata muzyki współczesnej, zatrzymał się przed zamkniętą furtką z napisem „konwencja”.\nWreszcie: protagonista festiwalu. Wyczerpującą temat monografię Juliusa Eastmana rozpoczął S.E.M. Ensemble pod dyrekcją Petra Kotika, podczas koncertu A Night from the Past. Cały koncert odwołujący się do wspólnych występów Eastmana z S.E.M. Ensemble był swoistą rekonstrukcją wydarzenia z przeszłości. Tak jak na większość wydarzeń festiwalu, ze względu na słabą organizację czasową, dotarłem w ostatniej chwili i nie zrobił na mnie większego wrażenia utwór Joy Boy, w którym zespół popisał się cichą dynamiką i dbałością o barwę. Pochodzący z późnego okresu twórczości kompozytora Piano 2 natomiast przeciwnie: ekscentryczny, egzotyczny, przepełniony konfliktem jak Sonata fortepianowa Albana Berga, pochłonął mnie do końca. Nie jestem pewien, co było przekaźnikiem emocji w tym utworze: wysmakowana harmonia, dramatyczna retoryka, czy wreszcie dziwaczny kontrapunkt – zmysłowy tragizm utworu był nad wyraz czytelny. Trzecim utworem Eastmana zaprezentowanym tego wieczoru było Macle na cztery głosy. Czworo wykonawców usiadło jak do madrygału i w pełnym ekspresji utworze śpiewali, mówili, ciamkali, miauczeli, obśmiewając człowieczeństwo poprzez budowanie z semantycznych cegiełek czegoś niesemantycznego. Niestety dawało się dostrzec jedynie zalążki narracji muzycznej. Skończyło się gombrowiczowskim przełamaniem formy i ucieczką muzyków, jakby przestraszonych samymi sobą. Na bis usłyszeliśmy jeszcze ostatnią kompozycję Eastmana, grający z zasadami chorału gregoriańskiego Our Father. Natomiast pomiędzy kompozycje autora Unjust Malaise wplecione były: There Is Singularly Nothing Petra Kotika oraz Song Books I, II Johna Cage’a. Pierwszy, według tekstu Gertrudy Stein Kompozycje jako wyjaśnienie osnuty był na łańcuchowo splecionych, pełnych nieprzewidywalnych interwałów partiach wokalnych i instrumentalnych i nastrojem ewokował styl tekstu – głos wyroczni. Drugi, znany zbiór pieśni (swoistego rodzaju) Johna Cage’a, był tak wspaniale dziwaczny, że nie było na sali chyba nikogo, kto by się nim szczerze rozkoszował. Bardzo mi się to podobało. Cage wciąż jeszcze czymś szokuje, a mianowicie szacunkiem dla naszego czasu. Partie wokalne i akcje teatralne, ciągle udające, że coś za nimi stoi, sugerujące, że wszystko jest przenośnią, a więc nic nią nie jest.\nJulius Eastman „Femenine”, wyk. Apartment House, fot. Alicja Wróblewska, Black Shadow studio\nZa drugim razem Eastman został zaprezentowany przez Apartment House, ale to nie jego kompozycje zdominowały wieczór. Zabrzmiała przecież przede wszystkim symfonia – czy raczej autorska interpretacja Piątej Symfonii Georga Brechta przez Michałą Liberę i Apartment House – której konceptualność smakowali nawet, a może przede wszystkim ci, którzy wiedzieli, że koncert tak naprawdę nie jest opóźniony, a trwa właśnie pierwsza część utworu, Before Hearing. Za pomocą rzekomych problemów z nagłośnieniem, o których informowano na bieżąco, rozwiązano problem realizacji części Hearing, a z trzecią, After Hearing, było już łatwo. Zgromadzeni na sali słuchacze realizując precyzyjnie swoje partie, chociaż słyszeli, to nie słuchali: rozmawiali, niektrórzy mieli nawet słuchawki na uszach, inni robili foteczki z partyturami rozdawanymi przez obsługę sali. Później zabrzmiał jeden z najciekawszych na festiwalu, utwór Mewo Pan Roberta Piotrowicza. Osobliwie ilustracyjny, pełen szmerów płynącej rzeki, chrapania olbrzyma i jego surrealistycznego bełkotu. Eufoniczne fałsze i odganianie muchy smyczkiem dopełniały obrazu ciszy przed burzą. Burzą tą nie było ani Hail Mary Eastmana, w wykonaniu pianisty i wokalistki, która zmysłowo recytowała słowa pozdrowienia anielskiego, ani Stay On It, dekonstrukcyjna zabawa z muzyką rozrywkową, dość niechlujnie przygotowana. Zespołowi brakowało dyrygenta i repetytywna struktura rozsypywała się nieco. Muzykom o wiele bardziej udało się zagrane dzień później Femenine, poprzedzone króciutkim Buddha. Femenine, trwające około 80 minut oparte jest na ostinato wibrafonu (nie tak znowu łatwym do rozliczenia) i brzęczeniu z offu (również zadziornym rytmicznie). Kiedy już słuchacz wprowadzony jest w trans, na tym tle piętrzą się paramotywy i parapentatoniki – w wykonaniu Apartment House trochę na serio, trochę pastiszowo.\nRobert Piotrowicz, „Mewo Pan”, wyk Apartment House, fot. Michał Ramus, www.michalramus.com\nW programie uwaga skupiona była nie tylko na pojedynczych postaciach, lecz również szerszych zjawiskach, takich jak drony i rumuński spektralizm. Temat dronów trzeba zacząć od zażalenia. Chronologiczno-topograficzna organizacja festiwalu nie zakładała, że ktoś będzie skłonny przebywać na wydarzeniach obejmujących różne stylistyki. Długi dźwięk na orkiestrę Éliane Radigue, Occam Océan, zapamiętałem głównie jako magiczny ciąg emanacji interwałów chromatycznych i barw orkiestrowych, który przez pierwsze dziesięć minut był naruszany przez ukradkiem wchodzących widzów poprzedniego koncertu. Błagam, wszędzie, ale nie przy dronach! O dziwo niemniej ciekawy był gęsty ton Stephena O’Malleya Gruidés, zbudowany na klasterze o barwie akordeonu, czasem burdonowy, czasem glissujący, brzmiący przy akompaniamencie rytmicznych uderzeń w wielkie bębny. Przez hałas, jaki tworzyły trzeba było się ciągle przedzierać, aby smakować dźwięk orkiestry, co prowokowało do aktywnego słuchania. W programie koncertu znalazły się też South Pole Iancu Dumitrescu, o którym zaraz, i Criss-Cross Alvina Luciera (wykonywany przez O’Malleya wraz z Orenem Ambarchim), jeden z utworów napisanych na dudniena pojawiające się przy interferencji bliskich częstotliwości. W szczególnym miejscu, jakim jest hala Muzeum Inżynierii Miejskiej, utwór pełnił dodatkową rolę modulatora szumu przejeżdżających samochodów.\nAlvin Lucier, „Criss Cross”, wyk. Oren Ambarchi, Steve O’Malley, fot. Michał Ramus, www.michalramus.com\nDodajmy do tego czterogodzinny, trzyczęściowy koncert muzyki cichej w centrum ICE , który odbył się w niedzielę, w odpowiednim momencie, aby po pełnym wrażeń tygodniu chwilę pomedytować nad ewentualnym sensem całości. Dyrektor Quiet Music Ensemble, John Godfrey zapowiedział, że zabrzmi coś więcej, niż muzyka; dźwięk, który po prostu jest dźwiękiem.\nPo pierwsze więc: night leaves breathing Davida Toopa, utwór ułożony z przewracania kartek i bzyczenia pszczół, w którym puzon stał się motocyklem, wiolonczela – skrzypiącymi drzwiami a kontrabasowe alikwoty – syreną przejeżdżającej w oddali karetki. Wyrafinowana gra z percepcją ciszy. Mniejsze wrażenie zrobił Grisaille no. 1 Rishina Singha, o brzemieniu bardziej orientalnym, w którym dało się słyszeć każdy grzbiet fali dźwiękowej uchodzącej spod smyczka wiolonczelistki, ale także każdy oddech siedzącego z tyłu słuchacza i każde skrzypnięcie plastikowych krzeseł. Wyjątkowym przeżyciem było natomiast wysłuchanie kolejnego utworu Luciera, Shadow Lines, konstrukcji zbudowanej ze skośnych dźwięków o zbliżonych częstotliwościach. Była tak emocjonalna, że, muszę się przyznać, zupełnie odpłynąłem.\nPo drugie: jakby pod włos ciszy, kompozycje Jennifer Walshe z kręgu zmyślonego archiwum Aisteach. Dordán, fikcyjna historia irlandzkiego dronu, zawierająca partię wideo i sporo performatyki, oraz An Ghléacht, film, którego oryginalną ścieżkę dźwiękową podmieniono na muzykę graną na sali.\nJennifer Walshe, „Dordán”, wyk. Quiet Music Ensemble, fot. Ada Kopeć-Pawlikowska\nWreszcie po trzecie: muzyka Pauline Oliveros. Utwór The Mystery beyond Matter to niesamowity spektakl dźwiękowy rozgrywający się pomiędzy sennymi motywami pływającymi w przestrzeni, a stojącymi w czasie. Można go było słuchać w dwóch salach: tej koncertowej, ciemnej, oraz tej pustej i jesiennie rozświetlonej, w której nieustannie tworzyły się kolejne konfiguracje muzycznej przestrzeni. Chociaż widok na Wawel i niedzielne korki prowokował do odbioru muzyki jako ilustracji, równie cenny był kierunek odwrotny, spoglądanie w stronę abstrakcji.\nRumuński spektralizm zaprezentowany został na monograficznym koncercie następująco: do taśmy z pomrukami godnymi Cthulhu dyrygent wykonuje ekspresyjne gesty, a muzycy na jego znak w szale wydobywają jakiekolwiek dźwięki ze swoich instrumentów. Nie trzeba się starać, aby wynieść z koncertu wrażenie muzyki przeładowanej teatrem. Może powinna go poprzedzić obowiązkowa lektura Husserla, na którego powołują się niektórzy z kompozytorów związanych z nurtem? Mówię w tym miejscu o grupie utworów Iancu Dumitrescu (dyrygowanych przez autora) i Any-Marii Avram (prowadzonych przez Ilana Volkova), których nie podejmuję się rozróżniać. Są tak przepełnione szałem wykonawczym, że trudno mi uwierzyć, iż stoi za nimi racjonalny proces kompozytorski. Mimo, że w zaprezentowanych kompozycjach sporo było estetyki hałasu, a także struktur spektralnych, rozumianych przede wszystkim jako szukanie tonów rezonansowych naturalnych dla poszczególnych instrumentów, ja tłumaczę sobie tę muzykę przede wszystkim jako skrajnie ekspresyjną. Nie bez powodu twórczość Dumitrescu oraz Avram bywa określana mianem post-, lub hiperspektralizmu. Ostatni utwór – SACRUM et PROFANUM zakończył się tuż przed odjazdem ostatniego tramwaju z Nowej Huty do Krakowa.\nPozostały jeszcze trzy koncerty, nośne i głośne dzięki nazwiskom Henryka M. Góreckiego, Tomasza Stańki oraz Steve’a Reicha. Nie potrafię tych postaci połączyć z resztą programu festiwalu ale z pewnością przyciągnęły one znaczną część publiczności. Utwory-improwizacje na podstawie Recitativa i ariosa „Lerchenmusik” Henryka M. Góreckiego balansowały na krawędzi jazzu i znać było idealną koordynację materiału pomiędzy muzykami, którymi przewodził Evan Ziporyn. Mnie najbardziej przypadły do gustu pseudozestrojone dźwięki w środkowej części i fragmenty „klasycznie” sonorystyczne. Kolejna pozycja, wychodząca od Muzyczki IV Góreckiego, to wspaniała gra ciszy z dźwiękiem hałaśliwym, performatyki z konwencją (czuło się wśród słuchaczy poruszenie, kiedy muzyk usiadł na publiczności). Tomasz Stańko przedstawił trzy improwizacje do treści elektronicznych odtwarzanych z taśmy. Jego idiom dobrze zgrał się z estetyką Tomasza Sikorskiego, bijąc pięściami o betonowy mur, jakim jest Solitude of Sounds. W swoim własnym Serial I, nagranym w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia w 1986, przedzierał sie przez ostre syntezatorowe dźwięki, a w Nokturnie Eugeniusza Rudnika znalazłszy ukojenie, śpiewał. Całość festiwalu zakończył program Afrykańskie reperkusje, zbudowany na zestawieniu kompozycji tradycyjnej muzyki afrykańskiej, wykonywanej przez Gideona Alorwoyie, z inspirowanymi nią kompozycjami Reicha. Alorwoyie jest dla Reicha mistrzem korzennej afrykańskiej muzyki i program czytelnie dążył do ukazania kontekstu powstania takich kompozycji jak Four Ograns. Działo się, chociaż koncerty te, umieszczone w ostatnim dniu festiwalu, sprawiały wrażenie nachspielu.\nKoncert „essence”, który odbył się wieczorem w piątek był rzeczywiście wydarzeniem centralno-esencjonalnym. Kameleonowaty Eastman tym razem objawił się jako twórca organiczno-romantyczny w utworze Evil Nigger, zaaranżowanym na (potrójny, chociaż tylko jeden na żywo) kwartet smyczkowy przez Tomasza J. Opałkę. Jakby znaleźć się w pralce, w której oprócz ciebie przewala się jeden temat i jeden kontrapunkt, ale z niesamowitą prędkością. Niestabilna forma i egzystencjalny niepokój przywodziły na myśl kwartety Schuberta. Drugim utworem wieczoru był Czwarty kwartet smyczkowy op. 33 Horaţiu Rădulescu, ukazujący inne oblicze rumuńskiego spektralizmu. Nie każdy był w stanie skupić się na tyle by docenić precyzyjne wykonanie tego niezwykle trudnego w odbiorze utworu przez Arditti Quartet. Ja, tonąc w zmęczeniu, chwytałem się, czego się dało: rytmu, barwy, harmonii, niemal na próżno. Ale słuchaczy tego utworu było około trzystu i chociażby dlatego czapki z głów dla festiwalu. Niektórzy dobici wyszli w przerwie, popełniając błąd karygodny, bowiem przegapiali w ten sposób humanistyczny zwrot w nowej muzyce, być może jedyny stabilny most. Everything is Important – ważny utwór. Walshe jako fenomenalna wokalistka/aktorka przybiera rolę internetu i sypie pochodzącymi zeń mądrościami. Wrażenie potęguje warstwa wideo i żartobliwa partia kwartetu. I wy, ludzie ze światka, którzy udają, że rozumieją, czują, lub szanują kwartet Rădulescu i wy, fani indie classical, którzy musieli podczas niego wyjść na piwo, zahipnotyzowani przez człowieczeństwo Walshe znadujecie się w tym samym żałosnym, postinternetowym położeniu. Czy to więc śmiech powinien być zbawicielem muzyki nowej? Humor w muzyce jest podejrzany: nietrudno go wywołać a trudno zagasić. Jest łatwy. Ale wolę, kiedy Walshe za pomocą humoru uchyla rąbka tajemnicy, niż kiedy pokraczny patos postindependentnej klasyki próbuje złapać Pendereckiego za nogi.\nCóż więc pozostaje? Wzgarda? Przekleństwo? Rezygnacja? Pomimo populizmu muzycznego, pomimo nachodzących na siebie wydarzeń, głosem drżącym od dyskomfortu trzeba stwierdzić, że jest potrzebny taki festiwal, chociaż serwowanym grochem z kapustą można się udławić. Bo Eastman, bo Rumunia, bo drony. Ale układanie programu obarczone jest wielką odpowiedzialnością. Jeśli się bowiem mówi, że wszystko jest ważne, ktoś może pomyśleć, że wszystko jest równe. Zgoda, ale w ten postmodernistyczny, ironiczny sposób, który my tak lubimy, ale który najpierw trzeba uświadomić. Tymczasem książka festiwalowa, będąca zbiorem esejów raczej nie jest przeznaczona dla nowicjuszy. Skoro więc mieszamy, łączymy, aby pokazać, to róbmy to pełną, edukacyjną gębą. Na razie dostrzegam tylko jedną przekonującą drogę na połączenie grochu z kapustą: śmiech. Czy nie dość już tego ciężkiego powietrza? Śmiech to antidotum na patetyczność independentnej klasyki. Śmiech to człowiek, którego w utworach „poważnych” brakuje przyjezdnym. Symbol z Everything is Important: Walshe tańczy, a wąsaty wiolonczelista Arditti Quartet, który przed chwilą grał Rădulescu, zgodnie z partyturą nieporadnie ją imituje. Cała nadzieja w teatrze. Jeśli bowiem wszystko jest teatrem, to nic nim nie jest.\nRelacja z Sacrum Profanum 2021\nFestiwal po… przerwie\nRelacja z Fab_In – 8-9.10.2021


Fasolowy biszkopt w truskawkowo-burakowej odsłonie... czyli z miłości do czerwieni\nLubię wykładać na blat, na pierwszy rzut oka zupełnie nieprzyjacielskie sobie składniki. Ktoś stojąc z boku pomyślałby, że robię zwykłe porządki w tych wszystkich szafkach i zakamarkach swojej kuchni, bo jak proszek z buraka mógłby polubić się z soczystą truskawką i to w cieście?\nTych dwoje to niezła para łobuzów i uwierzcie mi, że miłość do czerwieni to nie wszystko co może ich łączyć. Wbrew pozorom ze zwykłej uprzejmości i obowiązku własnej tolerancji (w końcu to ja wrzucam do ciasta, co mi się podoba i gdzieś intuicyjnie pasuje), rodzi się naprawdę silne uczucie i już wiem, że od dziś ta bosko pachnąca latem truskawka nie będzie już taka sama bez tego zwykłego- niezwykłego buraka!\nSprawdźcie sami.. połączenie diabelsko apetyczne!\n500 mln śmietany kremówki\n1 łyżka proszku z buraka\ntruskawki (lub inne sezonowe owoce)\nFasolę odsączamy i obieramy z łupinek. Przekładamy do naczynia i blendujemy na gładką masę. Żółtka ucieramy z cukrem na jednolitą puszystą masę. Dalej ucierając dodajemy po łyżce puree fasolowe. Miksujemy na małych obrotach, dodając mąkę z proszkiem do pieczenia.\nBiałka ze szczyptą soli ubijamy na sztywną pianę. Ubite białka dodajemy do masy fasolowo-jajecznej małymi porcjami, mieszając delikatnie szpatułką.\nPrzekładamy na wyłożoną papierem do pieczenia średniej wielkości tortownicę. Pieczemy we wcześniej nagrzanym do 170-180 stopni C piekarnika. Pieczemy około 60-70 minut (do tzw. suchego patyczka).\nGalaretkę rozpuszczamy w gorącej wodzie z proszkiem z buraka, dokładnie mieszamy do całkowitego rozpuszczenia i odstawiamy do przestudzenia. Mascarpone i śmietanę ubijamy do lekkiej puszystej konsystencji, następnie dodajemy dobrze przestudzoną, ale ciągle w stanie ciekłym galaretkę i mieszamy do połączenia się składników. Ostawiamy na 10 minut do lodówki (masa musi być dość zwarta zanim wylejemy ją na ciasto).\nDobrze wystudzony biszkopt (kilka h lub no), kroimy na pół. Wylewamy śmietanowo-galaretkową masę, układamy na całej powierzchni truskawki ( w całości lub można pokroić w kostkę), Następnie znowu wylewamy masę i przykładamy drugą połowę biszkoptu. Resztę kremu smarujemy górę (opcjonalnie także boki) i ozdabiamy świeżo stratą skórką z limonki. Smacznego!


How to not to be afraid - Feel these moments♥\nHow to not to be afraid\nKarolina Słomka 05:28 60 Comments Motywacja Edit\nW życiu zdarzają się różne sytuacje. I z każdymi trzeba sobie jakoś radzić.\nA by umiejętnie sobie z nimi poradzić potrzebujemy odwagi, wiary i pewności siebie, do tego pewnego rodzaju sprytu, cierpliwości i obojętności wobec chamskich spojrzeń innych ludzi czy ich krytyki.\nTaki (lub podobny) wstęp będzie pojawiał się przy każdej notce tego typu. Są to posty "na zamówienie", które są czymś w rodzaju poradników opisanych na podstawie kształtowania się mojego charakteru. Skoro prosicie mnie o pomoc - staram się nie odmawiać.\nJak stać się dzielną, odważną osobą? Ha, dobre pytanie. Na pewno nie przychodzi to tak od razu.\nMoim zdaniem najważniejszą rzeczą jest uniezależnienie się od innych osób. Przykład? Jesteś w ekipie swoich znajomych, gdy jedna osoba mówi "idziemy do kogośtam", a Ty nie masz najmniejszej ochoty znaleźć się w innym towarzystwie. Ale oczywiście idziesz, bo przecież nie odłączysz się od grupy. Znajome zachowanie? Zauważyłam. Często jest tak, że nie masz nic do gadania i po prostu robisz to, co powie Ci ktoś uważający się za mocniejszy charakter. No błagam.\nTo świadczy o Twojej słabości. Robisz to co ci każą. Nie mówisz 'nie'. Nie starasz się nawet powiedzieć tego, co naprawdę myślisz. Nie poddajesz nowych pomysłów, bo nie chcesz wziąć na siebie tej odpowiedzialności w wypadku porażki.\nInny przykład? Taki najbardziej powszechny. Dziś ubierasz się trochę inaczej. Załóżmy, że zakładasz rzeczy, które były modne jakieś 10 lat temu. Wyglądasz w nich naprawdę dobrze, ale gdy tylko wchodzisz do szkoły, czujesz na sobie spojrzenia innych osób i ciche podśmiewywanie się. Zaczynasz się czuć już trochę niezręcznie, gdy dobija Cię ostatni fakt: bliska koleżanka wprost mówi "w co Ty się ubrałaś?!" Po tych słowach koniec Twojej odwagi. Następnego dnia przyjdziesz już w ciuchach, które noszą wszyscy, tak, by nie rzucać się w oczy.. bo się po prostu boisz.\nBoisz się wyśmiewania, plotek, niezręcznych sytuacji. Boisz się, że się nie obronisz, gdy ktoś Cię zaczepi i zacznie wygarniać Twoje rzekome winy. Boisz się odrzucenia. Jak sobie z tym radzić?\nZasada jest teoretycznie prosta, a trudna w praktyce.\nNie unikaj ludzi. Nie unikaj konfrontacji.\nMusisz wzmocnić swój charakter. Z kruchej dziewczyny, którą łatwo złamać i nią pomiatać, stań się samodzielną osobą. Na to wszystko potrzeba czasu, więc zacznij już dziś! Musisz wyćwiczyć pewne zachowania, które potem ułatwią Ci życie.\nMów kiedy coś ci nie pasuje, popieraj dobre według Ciebie pomysły, a gdy sama jakiś masz - powiedz to głośno, by inni o nim usłyszeli i mogli się do Ciebie przyłączyć.\nUfaj tym, na których wiesz, że się nie zawiedziesz.\nPrzyjaciele to takie dobre duszyczki, na których bezgranicznie polegasz. Dobieraj ich właściwie. Nie możesz ufać każdemu, bo nie z każdym powinieneś dzielić się wszystkimi Twoimi przeżyciami. Jeśli jednak ci 'przyjaciele' trzymają Cię cały czas przy sobie, nie dają Ci się rozwijać lub zabraniają Ci spotykać się z innymi znajomymi, wiedz, że nie są oni prawdziwi.\nTo jest jeden z najważniejszych punktów, jeśli chcesz stać się naprawdę odważną osobą. Nie możesz swojego życia zawierzyć innej osobie. Nie jesteś niczyim pachołkiem, masz swój rozum i swoje przekonania, a gdy ktoś próbuje Tobą manipulować - nie jest wart Twojej bliskości. Realizuj się, spełniaj swoje cele. To Ty podejmujesz decyzje, bo to Twoje życie.\ni jeszcze raz: Bądź sobą.\nLudzie muszą polubić Cię za to, jakim człowiekiem jesteś. Nie jakim próbujesz, udajesz czy starasz się być. Naprawdę. Zrozumiałam co to naprawdę znaczy. Czas, byś Ty też to zrozumiała.\nMam nadzieję, że pomogłam! Dalsza część poradnika pewnie za tydzień!:)\nAnonimowy 26 września 2015 05:33\nNatalia Orda 26 września 2015 05:36\nFajny taki poradnik!:) Prześlicznie wyglądasz:*\nLovett Lov 26 września 2015 05:47\nBardzo dobrze napisałaś o tej odwadze, o tym aby nie bać się być sobą.\nTo okropne, że w dzisiejszych czasach nie raz trzeba się przypodobać społeczeństwu, żeby nas lubili. Najważniejsze to tak jak napisałaś, nie uzależniać się od kogoś oraz być sobą i mieć przy sobie tylko tych, na których można liczyć :)\nZajrzyj na mojego bloga! :) Klik!\nJulia Grela 26 września 2015 06:10\nBardzo ładnie i mądrze napisane. Zgadzam się z tobą w pełni. Najgorsze jest to, ze rzeczywiście twoje porady są teoretycznie proste do zrobienia ale praktycznie, ani trochę.\nAlicja Paszkowska 26 września 2015 06:29\nZawsze należy być sobą i nie ulegać wpływom innych. Jeśli "przyjaciel" nie akceptuje tego kim jesteś, nie jest Twoim przyjacielem. Masz piękne włosy. Osobiście mam proste, lecz chciałabym mieć kręcone - właśnie takie jak Twoje. :)\nLusia 26 września 2015 06:31\nSuper post, pomocny! :D\nPrzepiękne zdjęcia, ślicznie wyglądasz!:*\nJulita T. 26 września 2015 06:37\nJa ostatnio stałam się odważniejsza :) świetny poradnik, czekam na kolejna część ;)\nwiolusska 26 września 2015 06:39\nświetne porady, nie mogę się już doczekać następnej części :) piękne zdjęcia!\nMaryla Ni. 26 września 2015 06:46\nBardzo dobry poradnik! :)\nAleksandra K. 26 września 2015 06:51\nOlivia L. 26 września 2015 06:55\nLudzie teraz nie zawsze tolerują bycie sobą. Czyli bycie oryginalnym. Rzucają krzywe spojrzenia.. moim zdaniem, lepiej żeby pilnowali swojego życia ;)\nOlciia99 26 września 2015 07:00\nŚwietny poradnik ! :3\nAsia 26 września 2015 07:19\nNiesamowity post, naprawdę dziękuję za niego, zmusił mnie do innego spojrzenia na sytuację i teraz po rozważeniu tego co napisałaś mam mnóstwo motywacji do wykorzystania tych rad w praktyce! :D\nMishelle-a 26 września 2015 07:25\nFajny post, masz przepiękne włosy :)\nNastya Deutsch 26 września 2015 07:40\nGabriela Dziadowiec 26 września 2015 08:17\nśliczna jestes :) wpis świetny!\nMilena Łukasiak 26 września 2015 08:27\nMnie w niektórych sytuacjach brakuje tej odwagi :/\nx Quenny x 26 września 2015 08:50\nJa nie ejstem zbyt odawazna , niestety !\nCasper Fashion 26 września 2015 11:12\npiękne zdjęcia i to światło, klimatycznie <3\nNicole Nicole 26 września 2015 11:16\nAlicja Sosnowska 26 września 2015 12:13\nDobrze napisane. Ja od jakiegoś czasu kieruję się tym, żeby być sobą i sądzę że dobrze mi to idzie. Teraz tylko stać się bardziej śmiała co jest co raz bliżej :) Masz cudowne włosy!\nOla K. 26 września 2015 12:31\nJejku, rób częściej takie włoski. Pięknie Ci *-*\nSuper rady na bycie odważnym, ja też podkreślam tu BYCIE SOBĄ ♥\nby Sylwia 26 września 2015 12:37\nBardzo fajny poradnik! Dużo daje do myślenia... :)\nCudownie wyglądasz, a włoski to masz po prostu przepiękne!\nVictorias 26 września 2015 12:37\na co do posta, miło się go czytała. ja akurat jestem taka osobą, ktora boi się powiedziec swojego zdania ze względu na zdanie innych. powoli zaczynam to przezwyciężać, ale z trudem. Nie moge sobie tego wbić do głowy, że mam robić to co chce, a ludzie sie i tak z czasem przyzwyczają, strasznie sie po rpsotu boje krytyki tak jakby.\nŚwietny post:) wiele mi dał do myślenia.\nDejli 26 września 2015 13:48\nPatrysja Hasmik Mero 26 września 2015 13:51\nŚwietnie napisane, daje do myślenia.\nAlia A. 26 września 2015 13:52\nW najbliższy wtorek idę na dzień adaptacyjny na uczelni - w czwartek zaczynam pierwszy rok studiów. I szczerze? Mam osiemnaście lat na karku i trzęsę portkami. Boję się, bo nie raz zderzyłam się z krzywymi spojrzeniami rówieśników, ponieważ potrafię być sobą i wyrażać swoje zdanie. Moim problemem nie jest podążanie własną ścieżką, co szczęśliwie opanowałam już jakiś czas temu, a sam strach, którego nie potrafię pokonać. Strach i zmęczenie brakiem towarzystwa, które odwraca się ode mnie właśnie ze względu na moją indywidualność. Bo w dzisiejszych czasach, żeby przynależeć do grupy trzeba - brzydko mówiąc - lizać dupę liderowi.\nZdjęcia jak zwykle piękne, ale tym razem z jakiegoś powodu podobają mi się bardziej niż zazwyczaj:)\nDesign Chanel 26 września 2015 14:17\nMało jest ludzi, którzy potrafią sprzeciwić się innym i wyrazić swoje zdanie. ;)\nPaula Paola 26 września 2015 15:31\nPaula Paola 26 września 2015 16:18\nŚwietnie to napisałaś! Zgadzam się z tobą w 100% Gdy byłam w podstawówce, byłam nieśmiała. Wszystko zmieniło się gdy poszłam do gimnazjum hah mogę z ręką na sercu powiedzieć, że gimnazjum zmienia ludzi, ale w moim przypadku na dobre :D Ale niekiedy brakuje tej odwagi i chyba tak każdy ma.\nPianka of style 26 września 2015 23:03\nRewelacyjny post! Też kiedyś miałam tak, że nie byłam sobą, że starałam się podporządkowywać grupie rówieśniczej i bałam się negatywnego i bezpodstawnego zdania innych. A teraz? Teraz nie obchodzi mnie nieuzasadnione zdanie innych, o to np. jak ja się ubrałam. Bo taka sytuacja się zdarzyła, kiedy to zaczynałam naukę w gimnazjum. Kiedy rano przyszłam do szkoły, widziałam spojrzenia i śmiech od ucha do ucha na twarzy innych. I szczerze? Nie czułam się w tamtej sytuacji najlepiej. Teraz jednak wiem, że ci co się ze mnie wyśmiewali, nie wart byli nazywać się moimi przyjaciółmi. Do tej pory przyjaciółka też, kiedy przyjdę do szkoły inaczej ubrana, ona mówi: weź to zdejmij i załóż coś normalnego. I gdy tak mówi, to wiem, że ja chcę być sobą i chcę być akurat taka, a nie inna. Bo lubię się wyróżniać wśród tłumu. Nie straszne mi zdanie rówieśników, bo już się na to uodporniłam. :)\nIza Bubniak 27 września 2015 01:24\nAlexandra K 27 września 2015 02:17\nŚwietnie to napisałaś! Post jest bardzo inspirujący!\nPatrycja M 27 września 2015 02:39\nJakie śliczne zdjęcia! Pięknie wyszłaś :)\nKatarzyna Tryba 27 września 2015 03:05\njejku ale jesteś śliczna <3!\npasuje ci taka stylizacja!\nKatsuumi 27 września 2015 03:11\nWspolpracowac z innymi i dogadywac sie - to jedno, ale slepe podazanie, jesli sie z czyms nie zgadza - to drugie. Niestety wiele osob wlasnie tak robi... Masz mega wlosy, btw ;) pozdrawiam i zapraszam ;)\nMoskwa 27 września 2015 03:12\nMega jesteś piękna *.*\nveronique 27 września 2015 03:28\nKaro 27 września 2015 04:56\nZdecydowanie masz racje, że tak jest :)\nNatalia Lelito 27 września 2015 05:10\nJezu polać Ci dobrze gadasz! Hahaha, masz zupełną rację! Wezmę Twoje rady do serca, bo właśnie mam z tym problem, plus masz idealne włosy i zdjęcia są naprawdę szałowe!:)\nDorota Koltarz 27 września 2015 05:45\ncudowne zdjęcia, ja nie mam żadnej grupki osób\nhooneyyy 27 września 2015 06:13\nJa niestety jestem taką osobą, więc poradnik w sam raz dla mnie:) czekam na kolejną część :)\nKlaudia Trzeciak 27 września 2015 07:18\nDokładnie. Nie warto się przejmować innymi i ich opiniami. Cudowne włosy <3\nKamila Arczyńska 27 września 2015 07:21\nDla Ciebie, dla mnie również wyrażenie swojego zdania może być czymś naprawdę prostym jednak osoby, którym brakuje pewności siebie to jest naprawdę trudne. Znam takie osoby i przykro się patrzy, gdy wszystko 'małpują' i tańczą tak jak ktoś im zagra tylko dlatego, bo boją się odezwać. ;/\nPozdrawiam! Śliczne zdjęcia :* :)\npat selene 27 września 2015 07:33\nJakie włoski <3\nWiktoria Lenik 27 września 2015 07:36\nŚwietna notka i cudowne zdjęcia! Piękna jesteś :)\nMilena Z 27 września 2015 10:24\nŚwietne porady i cudowne zdjęcia! :)\nAleksandra Rutana 28 września 2015 00:06\nJa na szczęście od zawsze jestem odważna, ślicznie wyglądasz! :)\nNatalia Muszyńska 28 września 2015 02:06\nMało jest teraz odważnych osób , wiele woli żyć w cieniu :)\nKinga Dobrowolska 28 września 2015 03:02\nStaram się każdego dnia walczyć z tym aby być odważną osobą ;)\nnatasiak 28 września 2015 09:00\nTak...boję się odrzucenia. Jednak nie chcę żyć w cieniu i małymi kroczkami idzie ku dobremu a takie posty jak ten tylko mi w tym pomagają! ♥ Oby więcej takich postów! Zdjęcia też są piękne.\nMagda 28 września 2015 09:00\nSuper, że robisz takie poradniki :). Ja staram się być pewna siebie, a przede wszystkim wyrażać własne zdanie :)\nZuzanna Piotrowiak 28 września 2015 09:54\nNaprawdę pomocny post, nie mówię tego tak, bo po prostu chcę zareklamować mojego bloga, ale ze szczerości. Przeczytałam cały post do końca i czuję się jakoś inaczej, jakbym o tym kompletnie nie wiedziała, zapomniała. W życiu trzeba twardo stąpać po ziemi, bo niektórzy patrząc na osobę, która boi się przeciwstawić, wykorzystują ją. Ta osoba jest dla nich jak marionetka.\nVia Martyna 28 września 2015 10:07\nBardzo pomocny post z super poradami, na pewno przydadzą się osobom, które boją się opinii innych i nie tylko ;) śliczne zdjęcia!\nAdgam Blog 28 września 2015 11:21\n"Bądź sobą" to chyba najlepsza rada ;) a tak na marginesie, to genialne zdjęcia ♥\nNatalia Zarzycka 28 września 2015 23:56\nŚwietne rady! masz wiele racji! ,a fotki są mega :-) cudowne włosy! Buziaki Kochana\nJoanna Ruminska 29 września 2015 02:48\nAle masz ładne włosy! :* Rady są na prawdę dobre, ja nie muszę z nich korzystać bo jestem do bólu szczera ale masz bardzo dużo racji że jeśli nam się coś nie podoba musimy o tym mówić a nie siedzieć cicho i potem czuć się nie komfortowo:)\nI am Emilia 29 września 2015 03:04\nNatalia Kopiec 30 września 2015 13:18\nUwagę od razu zwróciły zdjęcia, cudowne są :)\nInsanegrl 13 października 2015 07:46


- Model z wypełnieniem DuPont Sorona, które jest doskonałą alternatywą dla puchu. Wypełnienie to charakteryzuje się dobrą izolacją termiczną i zachowuje ciepłotę ciała. Jest lekkie, oddychalne i wytrzymałe. - Prosty fason. - Zapinane kieszenie. - Zapięcie na suwak. - Model na podszewce. - Długość: 69 cm. - Szerokość pod pachami: 56 cm. - Szerokość w ramionach: 45 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M.


Przygotowujesz swoją świąteczną kolację – Przygotuj dom | shoeshometrade\nPrzygotowujesz swoją świąteczną kolację – Przygotuj dom\nJeśli posiadasz zwierzaka, to bez wątpienia będzie on wszystkim członkiem rodziny. Najczęściej stosowana metoda klasyfikacji hoteli od jednej do pięciu gwiazdek. Często jest to prywatny taras, otwarty dla publiczności w 2007 roku.\nPonieważ miałem młodego chłopaka, zawsze byłem fanem dwóch rzeczy: sportu i gier wideo (komiksy i dziewczyny przychodzą później). Naturalnie najpopularniejszym rodzajem gier wideo jest działalność sportowa. Teraz, jeśli mogliby tylko rozwinąć sport o grach wideo. W każdym razie, napisałem kilka recenzji z gier baseballowych i pomyślałem, że będę zachowywał się inaczej, a także przedstawię historię historycznych rozgrywek baseballowych. Więc zagrajmy w piłkę!\n1) Uzyskaj szczegółowe informacje na temat swoich zainteresowań i wszystkiego, co zapewnia im rozrywkę. Odtworzyć to przyjemne środowisko w całym kraju. Na przykład, jeśli faktycznie tańczysz, a następnie studio blisko domu, gdzie mogą uczestniczyć w kilku lekcjach tańca po ciemku. Może on lub ona lubi grać, uprawiać sport, gotować, szyć, łowić ryby itd., Lista idzie o wiele więcej. Chodzi o to, aby odtworzyć dla nich miejsce, które zapewnia gospodarzowi komfort.\nNie będzie również wakacje dostępne dla turystów, którzy przyjeżdżają z poza stanu. Sześć hoteli w lokalizacji oferuje oferty zakwaterowania dla osób, które chcą odwiedzić SeaWorld.\nNocą w Nakhon Nayok będzie główne 10-15 barów karaoke, które trenują na głównych drogach. Można je łatwo zidentyfikować po prostu dlatego, że mają specjalne kolorowe paski świetlne, takie jak liny, używające kolorowego światła co kilka cali lub i. Kolory są zazwyczaj niebieskie, zielone i czerwonawe.\nNa początek, na wypadek, gdybyś zabezpieczył się przed wystarczającą ilością ciasta do wykorzystania na wakacjach, pierwsza rzecz będzie tego wymagała. najlepiej wybrać jedną z podróży heliopterem. Może istnieć silna selekcja na podstawie znaczących cen. Te przejażdżki są różnorodne z najlepszych do zrobienia w Nowym Jorku. Możesz podróżować po niebie Nowego Jorku i lokalizować Wielkie Jabłko jakikolwiek widok z lotu ptaka. Będziesz mógł wziąć pod uwagę budynek Empire State ze swoją sławą. Pokonasz Lady Liberty, wraz z przeplotem do centrum stolicy Hiszpanii, gdzie będziesz mógł obserwować Central Meadow. Jeśli wcześniej nie byłeś w miłym helikopterze, tak jak i osoba, to powinna być świetna wycieczka pod grubym zapomnieniem.\nMasz nadzieję, że zapłacisz dodatkową kwotę za swój produkt, ostatecznie formę podatku. Różne firmy pobierają różne kwoty podatków od przetwarzania kart kredytowych.\nJak widać, hotel konferencyjny może znacznie ułatwić sobie życie. Musisz upewnić się, że hotel, z którym często się kojarzysz, będzie mógł pomieścić wszystkich i będzie w stanie spełnić niezbędne wymagania. W ramach badań, które wykonujesz na przewagę, możesz być. Musisz być gotowy na wszystko i musisz myśleć o wszystkich rzeczach, które możesz chcieć, zanim faktycznie będziesz tego potrzebować.\n← „Zdobądź najlepszą sukienkę na wakacje poprzez usługę barwienia sukni”\t„Zabieranie zwierzaka na wakacje” →


Porywisty wiatr i ślizgawica na drogach. IMGW ostrzega - Wiadomości - polskieradio24.pl\nPorywisty wiatr i ślizgawica na drogach. IMGW ostrzega\nOstatnia aktualizacja: 13.01.2022 03:36\nSynoptycy ostrzegają przed silnym wiatrem na północy kraju - porywy mogą sięgać do 90 km/h. Ponadto do południa we wschodniej i południowo-wschodniej części kraju można spodziewać się marznących opadów powodujących gołoledź.\nIMGW ostrzega przed silnym wiatrem i marznącymi opadamiFoto: PAP/Andrzej Grygiel\nSynoptycy ostrzegają przed silnym wiatrem na północy kraju. Porywy mogą sięgać do 90 km/h. Jak powiedział rzecznik Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Grzegorz Walijewski, najsilniej zawieje nad samym morzem.\n- W pasie nadmorskim, na Pomorzu Wschodnim, będzie wiało do 90 km/h. Tak silny wiatr może łamać gałęzie a także wyrwać słabo zakorzenione drzewa - mówił Grzegorz Walijewski. Poinformował także, iż niekorzystna sytuacja meteorologiczna spowoduje sztorm na Bałtyku, prędkość wiatru wyniesie 8 w skali Beauforta.\nGrzegorz Walijewski dodał, że jeszcze do południa we wschodniej i południowo-wschodniej części kraju mogą występować opady marznące powodujące gołoledź.\nTemperatura maksymalna w ciągu dnia wyniesie od 1 stopnia na południowym wschodzie do 7 na południowym zachodzie.\n00:19 11498312_1.mp3 IMGW: uwaga na silny wiatr i marznące opady (IAR)\n⚠Już teraz ostrzegamy przed jutrzejszym silnym wiatrem wzdłuż Wybrzeża oraz w rejonie Zatoki Gdańskiej.\n💨Prognozuje się wystąpienie silnego wiatru zachodniego, w porywach do 85 km/h.\n🌧Przypominamy o obowiązujących ostrzeżeniach przed marznącymi opadamihttps://t.co/mIn5DcbYfw pic.twitter.com/S1ARwF1dGK\n— IMGW-PIB METEO POLSKA (@IMGWmeteo) January 12, 2022\nZobacz więcej na temat: POLSKA zima wiatr gołoledź IMGW alert pogodowy pogoda\nPoranne odmrażanie auta\n"Wojna będzie kontynuowana". Stanisław Żaryn nie ma wątpliwości\nPrzygotowania do szczytu NATO i forum w Davos. Narada w BBN z udziałem prezydenta i premiera\nZmiany w SN. Sejmowa komisja zadecydowała ws. poprawek PiS i Solidarnej Polski


Pogoda Pavlo-Hryhorówka ⇒ Prognoza pogody w Pavlo-Hryhorówce • Długoterminowa Pogoda na dziś, jutro w Ukrainie ⇒ METEOPROG.PL\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce\nPogoda Pavlo-Hryhorówka – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Pavlo-Hryhorówce dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Pavlo-Hryhorówce na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Pavlo-Hryhorówce - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Pavlo-Hryhorówce pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Pavlo-Hryhorówka – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Pavlo-Hryhorówka tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Pavlo-Hryhorówce na 13 04 - 17 04\nprognoza pogody w Pavlo-Hryhorówce\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Pavlo-Hryhorówce: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,


Życie dla Boga | Życie Zakonne\nŻycie Zakonne > Wiadomości > Z kraju > Życie dla Boga\n05.12.2015 Redakcja Z kraju 0\n10. Pielgrzymka Stanu Dziewic, Stanu Wdów Konsekrowanych, Pustelnic i Pustelników trwa w sobotę, 5 grudnia na Jasnej Górze. Modlitwa odbywa się pod hasłem: „Być obliczem Miłosiernego Ojca”.\n„Ta forma życia ciągle się rozwija, wzrost jest dynamiczny. I jest to odpowiedź na wszelkiego rodzaju kryzysy, które dotyczą Kościoła czy też życia konsekrowanego – mówi ks. Arkadiusz Okroj , przewodniczący Podkomisji KEP ds. Indywidualnych Form Życia Konsekrowanego – Okazuje się, że mamy panie, które podejmują liczne działania jako wolontariuszki, reprezentują przeróżne zawody, są to i lekarki, i nauczycielki, i osoby związane z różnego rodzaju instytucjami kościelnymi. I coraz więcej biskupów przekonuje się do tego, że warto stworzyć takim osobom szansę do tego, żeby mogły podjąć formację, a później konsekrację”.\nNa pytanie, kto może podjąć taki rodzaj drogi, ks. Okroj odpowiada: „To muszą być osoby powołane. Wszystko zaczyna się od Pana Boga, Kościół rozeznaje, czy te osoby są dostatecznie silne psychicznie, żeby sobie w tych niełatwych realiach świata poradzić, bo one nie mają żadnych zabezpieczeń, mam na myśli na przykład te, którymi dysponują osoby w różnych zakonach żyjące, tam jest habit, tam jest wszystko jasne i czytelne. Te osoby muszą odznaczać się takimi predyspozycjami, by w tym świecie rzeczywiście realizować swoje powołanie, by te przeciwności, jakim muszą stawiać czoła, ich w jakiś sposób nie osłabiały”. Ks. Okroj dodaje, że jest to „piękna propozycja życia, którą może podjąć wiele pań”, ale nadal istnieje problem z przekazem informacji dotyczących tego stanu.\n„Jesteśmy tutaj w Domu Matki, żeby uczyć się od Niej postawy służebnej, żebyśmy jak najlepiej mogły służyć Jezusowi, ponieważ nas powołał do takiej bliższej relacji z Nim – mówi Maria – Trzeba dać się prowadzić Bogu, żebyśmy przez to posłuszeństwo, które ślubowałyśmy, przez ubóstwo, przez czystość, mogły w tym świecie istnieć, i żeby można było nas odróżnić od tego świata”.\n„Bardzo długo poszukiwałam swojego miejsca w Kościele poprzez różne formy życia – opowiada Marzena – Kilka lat temu dowiedziałam się o tej formie życia, to było ogromne otwarcie mojego serca i takie zapałanie. Z wypiekami na twarzy szukałam informacji o tej formie życia, szukałam osób, które prowadziły mnie w tym kierunku. I w tym roku, w Roku Życia Konsekrowanego, 21 marca przyjęłam konsekrację w stanie dziewic”.\n„Ta forma życia jest taka, że żyje się zupełnie w świecie, na pierwszym froncie walki z tym wszystkim, co dzisiejszy świat niesie, a nie jest on sprzyjający wierze, Panu Bogu. I trzeba się ostro zmagać, i w tym środowisku może czasem najbliższym, i w tym dalszym, tam, gdzie jestem postawiona, gdzie mam być. Czasem jest trudno, ale tak sobie myślę, że życie oblubienicy nie może być inne niż życie Oblubieńca” – stwierdza Marzena.\n„Bardzo się cieszymy, że przybywa nas z roku na rok – dodaje Elżbieta – Jest nas w tej chwili 240, mamy jednego wdowca, na razie. Jesteśmy już w 28 diecezjach w Polsce. Największe skupisko wdów jest w Łodzi, w Szczecinie, na Podkarpaciu. Bardzo cieszymy się, że możemy tutaj uczestniczyć w rekolekcjach, umacniać się, słuchać Słowa Bożego, i później przenosić to do swoich środowisk”.\nposłuchaj: rozmowa z uczestniczkami pielgrzymki\nMszy św. odprawionej o godz. 11.00 przed Cudownym Obrazem przewodniczył i homilię wygłosił bp Marek Solarczyk.\nW homilii biskup powiedział: „W życiu każdego z nas dokonała się ta tajemnica, gdzie Chrystus w różnych momentach stanął i powiedział: Oto cieszę się, że jesteś i cię posyłam. Oto tobie zawierzam tę moc, bo to żniwo jest wielkie. Oto wnieś to, co jest mocą Boga właśnie w to życie, w życie innych ludzi (…) Pan Bóg zwycięża, Jego moc potrafi przemieniać życie. Dzisiaj jesteśmy tutaj, żeby to odnowić, dzisiaj jesteśmy po to, aby usłyszeć w sercu każdego z nas tę prośbę Chrystusa, który mówi: proś Pana żniwa, żeby to, do czego ciebie posłał, żeby się zawsze przez ciebie dokonywało (…)”.\nW czasie pielgrzymki dziewice i wdowy konsekrowane wysłuchały konferencji bp Marka Solarczyka nt. „Moja misja w świecie: Być obliczem Miłosiernego Ojca”. W południe miało miejsce spotkanie z bpem Kazimierzem Gurdą, przewodniczącym Komisji KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.\nPielgrzymkę poprzedziły rekolekcje: dla stanu wdów „Godna zaufania?” prowadził ks. Kazimierz Skwierawski z Krakowa, dla stanu dziewic „Oto Ja Służebnica Pańska” poprowadził bp Marek Solarczyk, biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej.\nMisjonarze męczennicy z Pariacoto – sesja i czuwanie Papieskiej Unii Misyjnej na Jasnej Górze


Lavazza Kawa mielona Qualita Oro puszka 250 g w Bee.pl\n> Zdrowa żywność > Kawy > Kawa mielona > Kawa mielona Qualita Oro puszka\nLavazza Kawa mielona Qualita Oro puszka 250 g\nQualità Oro to pierwsza mieszanka kawy stworzona przez Lavazzę w 1956 roku. Jest to mieszanka marki Lavazza dla tych, którzy lubią codziennie cieszyć się dobrą kawą. Receptura przekazywana jest z pokolenia na pokolenie od ponad 60 lat. Dobór najlepszych ziaren Arabica odpowiada za charakterystyczny...\nKawa mielona Qualita Oro marki Lavazza to pełna aromatu i smaku 100% Arabica pochodząca z wyselekcjonowanych upraw Ameryki Środkowej i Afryki. Receptura powstała ponad 60 lat temu i do dziś słynie z subtelnego smaku, intensywnego aromatu kawy połączonego z delikatną i ledwie wyczuwalną nutą kwiatową.\nKawa Lavazza przeznaczona jest do codziennego spożycia w formie napoju, parzonego w sposób tradycyjny lub w ekspresie. Znakomicie smakuje podawana w porcelanowych filiżankach. Może także stanowić dodatek do deserów, likierów i ciast. Doskonale pobudza rano i dodaje energii w ciągu dnia. Jej niepowtarzalny aromat i bogaty, lecz delikatny smak docenią prawdziwi smakosze kawy.\nKawa naturalna, dzięki zawartości kofeiny, posiada właściwości pobudzające, dodaje energii i ułatwia koncentrację. Nie jest jednak wskazana dla dzieci i może uzależniać. Spożywana w umiarze pozytywnie wpływa jednak na organizm.\nKawa mielona Qualita Oro zawiera 250 g starannie dobranych i zmielonych ziaren kawy. Opakowanie stanowi puszka, która może być po otwarciu ponownie szczelnie zamknięta, dzięki czemu kawa nie traci swojego cennego aromatu.\nMarka Lavazza to włoski producent i gwarancja najwyższej jakości kawy. Bogata tradycja doboru i prażenia ziaren, przekazywana z pokolenia na pokolenie, daje pewność, że mamy do czynienia z prawdziwym znawcą kawy. Dążenie do doskonałości i determinacja ludzi pragnących dać konsumentom wyjątkowe chwile spędzane nad filiżanką kawy sprawiły, że marka znana jest i doceniana na całym świecie.\nQualità Oro to pierwsza mieszanka kawy stworzona przez Lavazzę w 1956 roku. Jest to mieszanka marki Lavazza dla tych, którzy lubią codziennie cieszyć się dobrą kawą. Receptura przekazywana jest z pokolenia na pokolenie od ponad 60 lat. Dobór najlepszych ziaren Arabica odpowiada za charakterystyczny dla Ameryki Środkowej smak, będący mieszanką nut owocowych ze słodkimi brazylijskimi aromatami.\nRodzaj: Kawa mielona moka\nWygląd: Śmietanka o złotym odcieniu i ciepłe barwy kawy\nAromat: Nuty owoców i kwiatów\nSmak: Słodka i wyrafinowana\nSposób przygotowania: Zalecamy przygotowywać tę mieszankę w kawiarce, ekspresie do kawy.\nPochodzenie: Głównie Ameryka Środkowa i Południowa\nSzczegóły - Lavazza Kawa mielona Qualita Oro puszka 250 g\nPowiązane tematy: Pomysły na świąteczne prezenty, Wyprzedaż do -20%, Wyprzedaż magazynu, Sylwestrowe przekąski, Sylwestrowe przekąski - kawa, Bez cukru - produkty sypkie, Kuchnia pełna zdrowia, Sylwestrowe szaleństwo, Noworoczne postanowienie


Okiem Oskara: Truskawki w białej czekoladzie « EksMagazyn – ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady\n- Oskar, jakie jaja, to ci mówię. Mieszkam teraz z babcią. Po historii z Danielem, który skrupulatnie wcielał w życie pierwotne prawo natury głoszące, iż samiec ma za zadanie pokryć jak największą liczbę samic, musiałam poszukać nowego lokum. Babcia ma w centrum trzy duże pokoje, a że jest babcią aktywną, to pomyślałam, że przemieszkam u niej, aż stanę na nogi.\nCzekałem, aż historię Patrycji zagłuszy konkurencyjna Dagmary, ale dzisiaj Dagmara jakoś nie rwała się do głosu. Patrycja zaś ciągnęła dalej.\n- Pateńko kochana – zagadnęła mnie któregoś dnia babcia – ty oczu nie wylewaj, tylko zacznij jakieś nowe flirty. Oj gdybym ja mogła, to….\n- Babciu – ryczałam – nienawidzę tych samczych zapładniaczy. Nienawidzę.\n- Nienawidź sobie dziecko – kontynuowała babcia – ino nie za długo. Życia szkoda. Gdybym ja mogła …\n- To niech sobie babcia założy profil na portalu randkowym – rzuciłam w złości i wyszłam na miasto.\nNie wytrzymywałem milczenia Dagmary.\n- Daga, coś ty taka markotna? – spytałem, mimo że Patrycja wykazywała wszelkie ochoty na kontynuowanie swojej historii.\n- Rafał mnie zdradza. Ma kogoś – szepnęła – trochę to dziwne. Bo z jednej strony widać, że ma motyle w brzuchu, a z drugiej na niczym go nie złapałam. Smsy ok, do domu wraca po pracy. Tylko jest taki, no wiesz.\n- Słuchaj, a moja babcia – dopchała się wreszcie do głosu Patrycja – podchwyciła myśl. Założyła profil, tyle że na portalu erotycznym. Napisała że ma dwadzieścia dziewięć lat, uwielbia żużel, seks i piłkę nożną. Przyznała się dopiero po dwóch tygodniach, gdy nie mogła znaleźć słowa „murawa” po angielsku. Teraz siedzi całe dnie w sieci flirtując na prawo i lewo. Jak jej brakuje pomysłów, to mnie pyta. Czasem, jak sobie razem piwko strzelimy, to piszemy wspólnie. Kolesie pchają się jak muchy.\n- Ty weź no pokaż. Ta twoja babcia to niezła aparatka.\nPatrycja zalogowała się na odpowiedniej stronie. Profil ozdabiało zdjęcie Patrycji w stroju kąpielowym, ale w takim ujęciu, że twarz była niewidoczna.\n- O zdjęciu też mi nie powiedziała. Czekaj, ten gość jest niezły. Chyba serio się w babci zauroczył, bo pisze kilka postów dziennie. Wczoraj chciał babcię karmić truskawkami moczonymi w rozpuszczonej białej czekoladzie. I ta czekolada miała spływać po jej piersiach. No poeta normalnie.\nDagmara wykazała nagłe zainteresowanie.\n- Ty, co jeszcze ten koleś lubi? Pewnie pyta babcię, co to jest spalony, a jak ta nie wie, to jej klapsa daje.\nByłem poskładany ze śmiechu. Patrycja też. Tylko Damgara miała jakąś niewyraźną minę. W pewnym momencie nie wytrzymała:\n- Pati, tylko mi nie mów, że kolesiowi marzy się seks na boisku piłkarskim?\n- Na różnych murawach. Przecież ci mówiłam, że babcia się wygadała, bo szukała zdjęcia murawy na Wembley.\n- Nie wierzę, zwyczajnie nie wierzę.\n- Sama nie wiem, czy śmiać się, czy płakać. Te truskawki w czekoladzie to miał być nasz afrodyzjak, a teraz karmi nimi twoją babcię.


Na LatarniÄ™ MorskÄ…, Fort Gerharda i Falochron Centralny - Trasy Rowerowe w ÅšwinoujÅ›ciu\nTrasy Rowerowe w ÅšwinoujÅ›ciu\nNa LatarniÄ™ MorskÄ…, Fort Gerharda i Falochron Centralny\n21 lipca, 2013 21 czerwca, 2021 rower.swinoujscie.pl Blog,Trasy Rowerowe\nDÅ‚ugoÅ›Ä‡ trasy to ok. 16 km. Trasa rozpoczyna siÄ™ i koÅ„czy przy przeprawie promowej Bielik na wyspie Wolin. Obejmuje dzielnicÄ™ ÅšwinoujÅ›cia WarszÃ³w, przejazd obok Terminala LNG, wizytÄ™ w Forcie Gerharda, wejÅ›cie na LatarniÄ™ MorskÄ… oraz Falochron Centralny. Trasa w caÅ‚oÅ›ci prowadzi utwardzonymi Å›cieÅ¼kami oraz lokalnymi drogami asfaltowymi.\n[0 km] Start przy przeprawie promowej na wyspie Wolin. ZjeÅ¼dÅ¼amy z promu i kierujemy siÄ™ w stronÄ™ przejazdu kolejowego, na ktÃ³rym skrÄ™camy w prawo w ulicÄ™ Barlickiego\n[2,3 km] Z ulicy Barlickiego skrÄ™camy w prawo w ul. Ku Morzu.\nZjazd w ulicÄ™ Ku Morzu\n[5,3 km] JadÄ…c wzdÅ‚uÅ¼ Terminala LNG dojeÅ¼dÅ¼amy do Fortu Gerharda. Warto siÄ™ tam zatrzymaÄ‡ i „przejÅ›Ä‡ musztrÄ™” ðŸ™‚\n[5,6 km] 200m za Fortem dojeÅ¼dÅ¼amy do Latarni Morskiej\nLatarnia Morska w ÅšwinoujÅ›ciu\n[6,1 km] WracajÄ…c z Latarni (tÄ… samÄ… drogÄ…) dojeÅ¼dÅ¼ajÄ…c do ul. Ku Morzu skrÄ™camy w lewo i kierujemy siÄ™ na Falochron Centralny\nDroga na Falochron\n[7,9 km] DojeÅ¼dÅ¼amy na koniec Falochronu\nWidoki z Falochronu\n[16,0 km] Wracamy tÄ… samÄ… drogÄ… do przeprawy promowej.\nrower rowery Å›winoujÅ›cie trasy rowerowe wolin wycieczki rowerowe\n49 thoughts to “Na LatarniÄ™ MorskÄ…, Fort Gerharda i Falochron Centralny”\n5 wrzeÅ›nia, 2013 o 12:00 pm\nFajnie opisana trasa przejazdu rowerem, dziÄ™ki.\n13 paÅºdziernika, 2013 o 9:09 am\nRÃ³wnieÅ¼ duÅ¼o podrÃ³Å¼ujÄ™ na rowerze. Niestety tylko raz do tej pory goÅ›ciÅ‚em nad morzem z rowerem. Jak na razie mam za sobÄ… sporo przejechanych tras na podlasiu oraz mazurach. Z pewnoÅ›ciÄ… wezmÄ™ tÄ… trasÄ™ pod uwagÄ™, kiedy bÄ™dÄ™ wybieraÅ‚ siÄ™ z rowerem nad morze!\n6 stycznia, 2014 o 12:23 pm\nÅšwietna trasa i te widoki ðŸ™‚ hmmm morze…\n5 marca, 2014 o 8:02 am\nRewelacja, czekam na kolejne opisy ðŸ˜‰\nÅšwietna traska, 16km to w sam raz na rozpoczÄ™cie sezonu. A to rozpoczÄ™cie mi siÄ™ trochÄ™ opÃ³Åºnia, mam nadziejÄ™ Å¼e w przyszÅ‚ym tygodniu ruszÄ™ juÅ¼ z rowerem w Å›wiat\n31 marca, 2014 o 9:10 pm\ndziÄ™ki za inspiracje, w te wakacje zamierzam siÄ™ wybraÄ‡ w te rejony ze swoim rowerem ðŸ™‚ bÄ™dÄ™ korzystaÅ‚a z Waszych propozycji\n9 kwietnia, 2014 o 6:12 pm\nDobrze Å¼e znam juÅ¼ tÄ™ trasÄ™ bo urlop bÄ™dzie super.Zawsze podrÃ³Å¼ujÄ™ z rowerem a akurat w tym roku bÄ™dÄ™ dokÅ‚adnie w tych okolicach.No cÃ³Å¼ nic piÄ™kniejszego sobie nie moÅ¼na wyobraziÄ‡ niÅ¼ rower nad morzem.\n9 maja, 2014 o 9:38 am\nBardzo ciekawa trasa w tym roku wybieram siÄ™ nad morze i powiem szczerze Å¼e podoba mi siÄ™ pomysÅ‚, aby przejechaÄ‡ taki odcinek na rowerze . Oby tylko pogoda dopisaÅ‚a.\n28 maja, 2014 o 8:53 am\nÅšwietne. MuszÄ™ powiadomiÄ‡ znajomego ze ÅšwinoujÅ›cia, na 100% skorzysta. DziÄ™ki.\n9 czerwca, 2014 o 7:36 am\nCiekawa trasa. Bardzo dobra na rozgrzanie siÄ™ po zimowej przerwie (nie jest za dÅ‚uga, powiedziaÅ‚bym, Å¼e w sam raz jak na pierwszy raz).\n16 czerwca, 2014 o 10:45 am\nIdealna traska na weekendowe popoÅ‚udnie. Ja takie lubiÄ™ najbardziej ðŸ™‚\nPodoba mi siÄ™ ta trasa, zwÅ‚aszcza Å¼e wybieram siÄ™ z rowerem na wakacje w te okolice.\n9 lipca, 2014 o 12:24 pm\nÅšwietna trasa. Chyba skuszÄ™ siÄ™ na przejaÅ¼dÅ¼kÄ™ tymi terenami niedÅ‚ugo ðŸ˜‰ Wielkie dziÄ™ki za ciekawÄ… propozycjÄ™.\n10 lipca, 2014 o 10:48 am\nÅšwietnie opisana trasa, z ktÃ³rej na pewno skorzystam podczas wakacji. 16km i takie piÄ™kne widoki. JuÅ¼ siÄ™ nie mogÄ™ doczekaÄ‡ ðŸ™‚\n25 lipca, 2014 o 1:04 pm\nSzczerze powiem, Å¼e rzadko jeÅ¼dÅ¼Ä™ na rowerze, zawsze tego unikaÅ‚em jednak patrzÄ…c na zdjÄ™cia nogi aÅ¼ same palÄ… siÄ™ do jazdy;)\n26 lipca, 2014 o 12:43 pm\nSzczerze to wygooglowaÅ‚em ten blog z tymi fajnymi trasami, a Å¼e akurat wybieram siÄ™ na wakacje nad BaÅ‚tyk, to chÄ™tnie skorzystam z tej propozycji trasy. Do zobaczenia na szlaku ðŸ™‚\n26 lipca, 2014 o 6:55 pm\nZazdroszczÄ™ wszystkim mieszkajÄ…cym nad morzem, ale jeÅ›li chodzi o trasy rowerowe, to u nas w Lubelskim teÅ¼ sÄ… niczego sobie. Sam osobiÅ›cie uwielbiam jeÅºdziÄ‡ po lasach. Nic wyczynowego, tak dla rekreacji.\n12 sierpnia, 2014 o 8:49 pm\nChyba skorzysam z tej trasy rowerowej fajna jest\n14 sierpnia, 2014 o 6:59 am\nBardzo piÄ™kna trasa. ZazdroszczÄ™, Å¼e nie mogÄ™ sama tak siÄ™ znaleÅºÄ‡. ZdjÄ™cia na prawdÄ™ zachÄ™cajÄ…… Pozdrawiam.\n20 sierpnia, 2014 o 10:19 am\nÅšwietnie, strasznie wam zazdroszczÄ™, u nas w Poznaniu ciÄ™Å¼ko o takie urozmaicenie. Nic tylko czekam na wresieÅ„, wtedy przypada nam urlop z Å¼onÄ… i nie omieszkamy wykorzystac tej trasy.\n22 sierpnia, 2014 o 8:45 am\nFajna trasa, z tego co wiem w Swinoujsciu jest calkiem dobrze rozwiniety system rowerow miejskich wiec przy nastepnych odwiedzinach tego miasta na pewno skorzystam z tej trasy ðŸ™‚\n22 sierpnia, 2014 o 9:06 am\nBardzo ciekawa trasa, jeszcze jej nie prÃ³bowaÅ‚em.\n25 sierpnia, 2014 o 6:51 am\nÅšwietny pomysÅ‚ na trasÄ™ rowerowÄ…! W tym roku juÅ¼ nie zdÄ…Å¼Ä™ wybraÄ‡ siÄ™ nad polskie morze, ale za rok na pewno ja przetestuje. Jak widzÄ™ tak przepiÄ™kne trasy, to aÅ¼ mam ochotÄ™ zainwestowaÄ‡ w nowy rower… Teraz robiÄ… takie piÄ™kne modele, Å¼e codziennie bym jeÅºdziÅ‚a, gdybym takiego miaÅ‚a!\nÅšwietna trasa. Nie mogÄ™ siÄ™ doczekaÄ‡ kiedy jÄ… wyprÃ³bujÄ™. Mam nadziejÄ™, Å¼e bÄ™dÄ™ miaÅ‚ okazjÄ™ CiÄ™ na niej spotkaÄ‡ i pogadamy:)\n1 wrzeÅ›nia, 2014 o 10:56 am\nPrzejechaÅ‚am trasÄ™ i muszÄ™ przyznaÄ‡ Å¼e jest bardzo przyjemna i moÅ¼na zobaczyÄ‡ ciekawe miejsca (lubiÄ™ latarnie) ðŸ˜›\n4 wrzeÅ›nia, 2014 o 1:20 pm\nJedna z najlepszych tras jakie widziaÅ‚em. Idealnie nadaje siÄ™ na sobotniÄ… wycieczkÄ™ rodzinnÄ….\n4 wrzeÅ›nia, 2014 o 4:27 pm\nIdealna dÅ‚ugoÅ›Ä‡, idealna trudnoÅ›Ä‡, idealna trasa. JeÅ›li mieszkaÅ‚abym bliÅ¼ej jeÅºdziÅ‚abym codziennie!\n11 wrzeÅ›nia, 2014 o 4:14 pm\nChyba jedna z ciekawszych tras, jakie miaÅ‚em okazjÄ™ zobaczyÄ‡. Mam nadziejÄ™, Å¼e kiedyÅ› bÄ™dzie okazja jÄ… przetestowaÄ‡ ðŸ™‚\n12 wrzeÅ›nia, 2014 o 7:56 am\nÅšwietnie opisana trasa, nie da rady siÄ™ zgubiÄ‡ co jest waÅ¼ne dla osÃ³b Å›rednio orientujÄ…cych siÄ™ w terenie:)\n14 wrzeÅ›nia, 2014 o 10:43 am\nTrasa wydaje siÄ™ byÄ‡ caÅ‚kiem przyjemna nie jest wcale dÅ‚uga, hmm… a nie wiecie czy trzeba tam jakoÅ› wczeÅ›niej zapisywaÄ‡ czy coÅ›. ? Widoki pewnie z latarni sÄ… nieziemskie, moÅ¼e uda mi siÄ™ w koÅ„cu wybraÄ‡ na takÄ… przejaÅ¼dÅ¼kÄ™.\n15 wrzeÅ›nia, 2014 o 12:32 pm\nBardzo ciekawa trasa, a sprawia wraÅ¼enie takiej, ktÃ³ra przejechaÄ‡ moÅ¼na nawet z 10letnim dzieckiem. Warta odnotowania ðŸ™‚\n16 wrzeÅ›nia, 2014 o 10:54 am\nJechaÅ‚em w tym roku tÄ… trasÄ…, moÅ¼e nie do koÅ„ca tak jak jest zaznaczona na mapie, ale okolice ze zdjÄ™Ä‡ znajome ðŸ˜€\n25 wrzeÅ›nia, 2014 o 9:40 am\nStanowczo zadam nowych tras! ðŸ™‚\n25 wrzeÅ›nia, 2014 o 6:16 pm\nSam rÃ³wnieÅ¼ uwielbiam jeÅ¼dziÄ‡ rowerem. Zawsze to dobry sposÃ³b na relaks na Å›wieÅ¼ym powietrzu. JeÅ›li tylko bedÄ™ w ÅšwinoujÅ›ciu to z pewnoÅ›ciÄ… pokonam zaproponowanÄ… przez Ciebie trasÄ™. pozdrawiam\n25 wrzeÅ›nia, 2014 o 6:37 pm\nNaprawdÄ™ fajnie zorganizowana trasa, z tym Å¼e nie dla poczÄ…tkujÄ…cego. PrzyznaÄ‡ trzeba jednak, Å¼e te okolice sÄ… naprawdÄ™ przyjemne dla oka!\n8 paÅºdziernika, 2014 o 4:18 pm\nStety lub niestety jestem z maÅ‚opolski z maÅ‚ej wsi. Uwielbiam jeÅºdziÄ‡ na rowerze ale tak na prawdÄ™ to nie mam gdzie, wydaje siÄ™, Å¼e gÃ³ry lasy wszystko mam pod rÄ™kÄ… a tak na prawdÄ™ nie jest. Nie ma jakiÅ› piÄ™knych widokÃ³w albo moÅ¼e siÄ™ przyzwyczaiÅ‚em ? Hmm nie wiem ale osobiÅ›cie zazdroszczÄ™ Ci widokÃ³w, ktÃ³re udaÅ‚o Ci siÄ™ uchwyciÄ‡.\n9 paÅºdziernika, 2014 o 6:40 pm\nDobrze, Å¼e tu trafiÅ‚am. PiÄ™knie i obszernie opisane trasy rowerowe wokÃ³Å‚ ÅšwinoujÅ›cia. O tyle mnie to interesuje, Å¼e co roku przygotowujemy zimÄ… trasÄ™ rowerowÄ…, ktÃ³rÄ… przebÄ™dziemy latem z grupÄ… moich rowerowych przyjaciÃ³Å‚. MarzyÅ‚a mi siÄ™ wyprawa wzdÅ‚uÅ¼ wybrzeÅ¼a BaÅ‚tyku i ÅšwinoujÅ›cie miaÅ‚o byÄ‡ na tej trasie rÃ³wnieÅ¼. PrzesyÅ‚am blog do znajomych. Pozdrawiam Magda.\n10 paÅºdziernika, 2014 o 1:34 pm\nsuper ðŸ™‚ zrobiÅ‚am praktycznie takÄ… samÄ… trasÄ™ kiedy byÅ‚am w ÅšwinoujÅ›ciu w tamtym roku\n10 paÅºdziernika, 2014 o 3:38 pm\nÅšwietna trasa, zazdroszczÄ™ morza. Jestem zadeklarowanÄ… roweroholiczkÄ… i chÄ™tnie odbyÅ‚abym takÄ… przejaÅ¼dÅ¼kÄ™, ale nad morze trochÄ™ daleko. Dobrze, Å¼e koÅ‚o mnie teÅ¼ sÄ… caÅ‚kiem fajne trasy. Pozdrawiam gorÄ…co!\n18 paÅºdziernika, 2014 o 6:30 pm\nTrasa w sam raz dla osÃ³b, ktÃ³re nie sÄ… w jeÅºdzie rowerem jakimiÅ› wyczynowcami. OsobiÅ›cie bardzo mnie przekonuje. Przy okazji moÅ¼na podziwiaÄ‡ widoki z latarni ðŸ˜€\n20 paÅºdziernika, 2014 o 9:46 am\nMorze piÄ™kna rzecz ci ktÃ³rzy mieszkajÄ… nie daleko mogÄ… sobie pozwoliÄ‡ na czÄ™sty przyjazd ja mieszkam niestety bardzo daleko od naszego morza i mogÄ™ tam zawitaÄ‡ jedynie raz w roku.\n30 paÅºdziernika, 2014 o 1:40 pm\nwspaniaÅ‚e sÄ… te wycieczki opisywane na tym blogu, muszÄ™ pomyÅ›leÄ‡ o zaÅ‚oÅ¼eniu takiego bloga i zachÄ™ceniu do przyjeÅ¼dÅ¼ania w moje okolice. A do Was nad morze wybiorÄ™ siÄ™ w przyszÅ‚ym roku ðŸ™‚\n13 listopada, 2014 o 1:44 pm\nZazdroÅ›Ä‡. OdkÄ…d dojeÅ¼dÅ¼am do pracy i widoki jak i zapachy mam nieciekawe, chcÄ™ siÄ™ wyrwaÄ‡ w takie miejsce. ZazdroÅ›Ä‡ po raz n-ty! ðŸ™‚\n26 listopada, 2014 o 7:49 am\nstrasznie zazdroszczÄ™, Å¼e nad morzem jest tyle Å›cieÅ¼ek rowerowych\n26 listopada, 2014 o 9:08 am\nDziÄ™ki za tÄ… trasÄ™, na wiosnÄ™ na pewno skorzystam.\nÅ�ucja ZajÄ…c pisze:\n1 grudnia, 2014 o 9:34 pm\nW ÅšwinoujÅ›ciu jeszcze nigdy nie byÅ‚am. Natomiast podobnÄ… trasÄ™ urzÄ…dziÅ‚am sobie wzdÅ‚uÅ¼ Å»uÅ‚aw WiÅ›lanych od przeprawy promowej w Mikoszewie aÅ¼ do morza. Od Jantaru teÅ¼ wyszÅ‚o okoÅ‚o 20 km tam i z powrotem. Niestety fok nie spotkaÅ‚am, ale widoki i tak byÅ‚y oszaÅ‚amiajÄ…ce :).\n10 grudnia, 2014 o 9:27 am\nJa w ÅšwinoujÅ›ciu byÅ‚em na wakacjach i rÃ³wnieÅ¼ zwiedziÅ‚em fort i latarniÄ™, ale pieszo nie na rowerze.\n14 grudnia, 2014 o 7:29 pm\nfajna trasa widzÄ™ Å¼e przyda siÄ™ nie tylko dla rowerzystÃ³w ale teÅ¼ dla biegajÄ…cych\n16 stycznia, 2015 o 9:38 am\nW Warszawie trasy rowerowe sÄ… znacznie mniej ciekawe. Z prawej blogi, z lewej bloki…No chyba, Å¼e siÄ™ pojedzie przez park, to wtedy jest co oglÄ…daÄ‡. Pozostaje mi tylko pozazdroÅ›ciÄ‡.\nWokÃ³Å‚ jeziora Gothensee\nkarsibÃ³r miÄ™dzyzdroje niemcy rower rowery trasy rowerowe uznam wolin wycieczki rowerowe zalew szczeciÅ„ski Å›winoujÅ›cie\nNa LatarniÄ™ MorskÄ…, Fort Gerharda i Falochron Centralny 21 lipca, 2013\nWokÃ³Å‚ jeziora Gothensee 9 lipca, 2013\nSzlak rowerowy â€žÅšwidny lasâ€� 9 maja, 2013\nDuÅ¼y rajd dookoÅ‚a ÅšwinoujÅ›cia 9 maja, 2013\nNa OgnicÄ™ i z powrotem 19 maja, 2013\nTrasy Rowerowe w ÅšwinoujÅ›ciu All rights reserved.\tTemat stworzony przez Colorlib NapÄ™dzany przez WordPress


Puder transparentny - Strona 11 - Wizaz.pl\n2013-11-03, 18:23 #301\nhttp://www.biochemiaurody.com/sklep/powder-bamboo.html A to ani Essence ani Rimmela nie mialam, ale ja ogólnie jestem tak blada, że nie zrobiłyby mi pewnie różnicy\n2013-11-04, 15:48 #302\nZ mojego doświadczenia wynika, że puder transparentny nie jest kryjący (czyli nie tuszuje żadnych niedoskonałości skóry) ale najczęściej zmienia barwę skóry tak jak inne pudry. Puder moim zdaniem jest kosmetykiem, na którym nie należy oszczędzać. Albo kupujemy porządny (niestety nietani) albo rezygnujemy z pudru. Tani puder niestety szpeci nawet najładniejszą buzię.\n2013-11-05, 11:23 #303\nJa polecam puder sypki transparentny Max Factor.\n2013-11-05, 13:45 #304\nNie raz dopiero jak ktoś ci zrobi zdjęcie to wyjdzie ci biały kolor na twarzy... Jednak lepsze są białe pudry transparentne np. bambusowy, bo one nie dają koloru tylko matują.\nJa używam np. transparentnego z Miss Sporty i on daje jasny kolor, ale stapia się z kolorem podkładu. Nie wiem jak na gołej skórze.\n2013-11-07, 08:52 #305\na ja z transparentnych przerzuciłam się na koloryzujący puder mineralny z sephory. Bardzo go sobie chwalę i z pewnością do transparentnych pudrów już nie wrócę. Ten, który mam obecnie nie jest drogi, a spełnia wystkie zadania jakich od pudru sie oczekuje\n2014-01-26, 17:47 #306\nLepszy drogi czy tani puder transparentny?\nZastanawiam się nad pudrem z wyższej półki np. vichy (ok. 67zł) albo jakimś innym 'lepszym'. Do tej pory stosowałam z essence all about matt (ok 13zł). Fajny jest ale przypomina w dotyku mąkę taką jak się prześcieradła krochmaliło (zapomniałam nazwy ) no i jednak nie jest taki całkiem transparentny na twarzy jak powinien. Nie wiem czy to ma jakieś znaczenie ale ja NIE stosuję tego pudru na fluid tylko na korektor, którym pokrywam czerwony nos czy policzki, a więc spora część produktu ląduje na 'gołej' twarzy która jest pokryta tylko kremem. Może ktoś stosował te z wyższej półki i potrafi mi powiedzieć czy jest między nimi wyraźna różnica i czy jeśli będę go stosowała na gołe partie twarzy to czy znowu będzie taki dziwny efekt nierównomiernego pokrycie, jakiś prześwitów, białe plamy, suche skórki etc . Dodam, że mam 16 lat i niezbyt dużo kasy dlatego tak się nad tym zastanawiam\nWyślij prywatną wiadomość do miumiu_\nZnajdź więcej postów miumiu_\n2014-01-26, 18:24 #307\nDot.: Lepszy drogi czy tani puder transparentny?\nNapisane przez miumiu_\nTeż mam essence i jest trochę mączny, ale używam go tylko do poprawek w ciągu dnia. Rano robię makijaż zwykłym pudrem dla dzieci z Rossmanna (Babydream) - wysyp sobie do jakiegoś pudełeczka i rozprowadzaj pędzlem Kabuki, dla mnie najlepszy puder transparentny.\nEwentualnie zamów z Biochemii Urody puder bambusowy, efekt podobny jak Babydream.\n2014-01-26, 23:06 #308\nz pudrów transparentnych nie stosowałam żadnych z wyższej półki, ale zdecydowanie mogę polecić puder Pierre Rene który stosuję już od jakiegoś czasu i na mojej skórze zachowuje się rewelacyjnie chociaż faktycznie może nadaje skórze lekko jaśniejszy odcień to jednak świetnie utrwala makijaż )\nWyślij prywatną wiadomość do onedesir3\nZnajdź więcej postów onedesir3\n2014-01-28, 10:47 #309\nPodałaś dużą rozbieżność cenową, a przecież znajdziesz kilka fajnych pudrów w cenie np. do 30zł Nie wiem jaką masz cerę, ale polecam puder z Jadwigi (ok.30) albo z Vipery (chyba ten z dużym różowym puszkiem, jakieś 25zł).\nCo do Twojego pytania, przejrzyj kwc , chyba tak będzie najłatwiej.\n2014-01-28, 10:56 #310\nJa polecam najtańszy puder Editt z bazaru, 5 zł opinie na KWC mówią same za siebie.\n2014-01-28, 11:49 #311\nzawsze miałam problem ze znalezieniem odpowiedniego, trwałego i niezbyt drogiego pudru transparentnego. używałam chyba z 40 różnych z zerowym efektem az sie wkurzyłam i zrobiłam sobie puder sama... kupiłam tani puder Editt w kamieniu, rozgniotłam go na pył i zmieszałam z odrobiną skrobi kukurydzianej (tak z pół łyżeczki, łyżeczka bo troche wysusza). wymieszałam to w pudełeczku, nakładam pędzlem i jest rewelacja. w ogole sam puder Editt w kamieniu jest rewelacyjny. kosztował z 5 zł jak dobrze pamiętam a te wszytskie pudry z miss sport, my secret, sensique a nawet z max factor (akt desperacji) nie sięgają mu do pięt. już nie powiem o tym ze puder Editt pachnie świeżo, lekko mineralnie. polecam. nawet jezeli nie puder w postaci sypkiej to puder eddit w kamieniu to najlepsza opcja jaka skotkałam w świecie kosmetycznym do tej pory.\n2014-01-28, 13:02 #312\nJa mam sypki Essense Stay Matt i nie jest zły.\nKupiłam go,pomimo że bardzo chciałam puder z Kryolanu Anti Shineale nie miałam na tyle kasy w tamtej chwili.\nMam koleżankę w pracy która ma Kryolana i mogłam sobie przetestować.\nCo do matowania to obdywa matują moją skórę naprawdę długo,jednak Kryolan lepiej sie stapiał ze skórą, była newet gładza,milsza w dotyku.\nEssense jest ok, Kryolan też mi pasuje, ale mam zamiar skusić się jednak kiedyś na Kryolana, gdzieś tam obiło mi sie o oczy ,że Essence ma kiepski skłąd (osobiście nigdy go nie analizowałam) ,wiec jeżeli zwraca się uwage na takie rzeczy to warto sie temu przyjrzeć.\nDrugim pudrem jaki mam jest Catrice All Matt Plus Contro Powder. Do poprawek w ciagu dnia ok,ale ja nie mam bardzo tłustej cery. Nie bieli, wygląda naturalniej niż Essence.\n2014-01-28, 13:05 #313\nA dla mnie z tych tańszych najlepszy jest pyłek z Oriflame (25zł), a z droższych dermablend vichy.\n2014-01-28, 19:07 #314\nA mogłabyś podac nazwę tego pudru z Oriflame?\nWyślij prywatną wiadomość do aaasiaczek\nZnajdź więcej postów aaasiaczek\n2014-01-30, 07:43 #315\nNapisane przez aaasiaczek\nPewnie chodzi o ten sypki z linii Studio Artist, w katalogu jest tylko jeden taki\n2014-01-30, 11:44 #316\nTani i drogi nie ma tu nic do gadania- jest wiele produktów drogich, których cena zupełnie nie odpowiada jakości, a także taniutkich i wartych polecenia. Ostatnio naczytałam się bardzo pozytywnych recenzji dla sypkiego pudru ryżowego z Pierre Rene, zapewne sie na niego skuszę- cena: ok 15-18 zł.\nJa bym sobie nie mogła pozwolić na taki wydatek na jeden kosmetyk- dlatego szukam tańszych zamienników. Ostatecznie możesz kręcić coś sama, albo testować transparentne pudry z lodówki. Niektóre z dziewczyn korzystają z zasypek dla dzieci jako pudrów i też sobie chwalą. Wiele zależy od tego ile jesteś w stanie wydać, twojej kreatywności i odrobiny dobrej chęci.\n2014-01-30, 12:02 #317\nZ biochemii Urody można sobie kupić puder bambusowy, bardzo dobry i wydajny. Ten z jedwabiem ładnie rozprasza światło, a ten z filtrem UV jest bardziej matujący.\nZasypka dla niemowląt może pasować części osób, ale to jest przecież talk. A niestety talk potrafi niektórym zupełnie skopać cerę, więc wzięłabym to pod uwagę.\n2014-01-31, 10:38 #318\nJeśli Essence Ci nie pasi to może to wina talku w składzie, który jest i w dermablend. Lepiej obadaj skład używanego aktualnie pudru i kup taki, który nie ma w składzie tych samych rzeczy. Dziewczyny dobrze radzą co do bambusowego/ryżowego, sama teraz mam ryżowy z paese i też jestem zadowolona. Mi na twarzy właśnie pudry z talkiem robią taki efekt jakbym użyła mąki - bo talk zapycha mi skórę, ta się buntuje, mocniej się przetłuszcza i bardzo szybko cały makijaż zaczyna wyglądać brzydko.\n2014-01-31, 23:55 #319\nMiałam puder z Essence i znam jego mniejsze i większe zalety i wady. Mi krzywdy nie robił, wady znosiłam dzielnie, biorąc pod uwagę, że był najtańszym pudrem w moim życiu.\nMiałam też puder z Loreala, ale ich najjaśnejszy odcień i tak był dla mnie za ciemny. Poza tym, że był wydajniejszy od Essence, mniej "kredowy" na pędzlu, to sam efekt na twarzy niczym się nie różnił z wyjątkiem tego, że Essence mnie rozjaśniał, a Loreal przyciemniał.\nMiałam też Match Perfection z Rimmela. Ich puder transparentny chyba był najbardziej transparentny, bo ani nie rozjaśniał, ani nie przyciemniał buzi. Co do reszty: na pewno wysuszał mniej niż Essence. I był mneij wydajny.\nCena: ok. 30 zł (dawno nie kupowałam, więc nie pamiętam)\nObecnie od jakiś dwóch lat używam transprarentnego pudru z Manhattanu. Najlepszy, jaki miałam, bo przepięknie wyrównuje koloryt buzi. Nie ciemnieje, ciut rozjaśnia, ale nie bieli jak Essence. jest też od niego wydajniejszy, gładszy. Same ochy i achy.\nNie wyobrażam sobie kupić pudru za sto złotych lub więcej. Tyle dam za krem pod oczy, krem przeciwzmarszczkowy.\nZa 50-100 zł mogę kupić tusz do rzęs, bo to oczy to moja duma i wizytówka, najważniejszy element w makijażu. Również korektor jest dla mnie tyle wart, bo kryje wszystkie niedoskonałości i dzięki niemu nie muszę używać podkładu.\nCała reszta kosztuje u mnie zawsze mniej niż 50 zł. Naprawdę, gdybym była dobrze zarabiającą osobą, wydawałabym pieniądze na prawo i lewo. Tak samo Ty: w wieku 16 lat masz ciekawsze wydatki niż puder, który nic w Twoim życiu nie zmieni, serio. Celuj w średnią półkę.\n2014-02-06, 11:00 #320\nJa lubię Rimmel, Stay Matt, Transparent.\nDaje fajne zmatowienie a zarazem naturalny efekt a kosztuje ok.20 zł\n2015-01-14, 19:13 #321\nW poszukiwaniu prawdziwego pudru transparentnego\nOdkąd zaczęłam używać podkładów mam problem, bo ciemnieją mi z pudrem Rimmel Stay Matte... Kupiłąm zatem puder Feather Finish kolor Translucent 06 http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt,29...er-finish.html\nPuder ten jednak mimo wszystko potrafi ciemnieć na mojej twarzy, choć jest niby transparentny Miałam też styczność z pudrem Max Factor Creame Puff kolor 05 Translucent i było zupełnie to samo.\nWiem, że jest KWC, ale nie ma tam podziału na pudry transparentne, a niektóre pudry mają zarówno jakiś transparenty odcień jak i odcienie zwykłe z palety. Zatem chciałabym wiedzieć jaki puder będzie rzeczywiście transparentny (i dobrze żeby też matował)\n2015-01-14, 19:16 #322\nDot.: W poszukiwaniu prawdziwego pudru transparentnego\nMoże zwykły bambusowy z Biochemii Urody?\n2015-01-14, 19:27 #323\nJakikolwiek bambusowy byłby ok? Bo zamawianie jednego pudru ze sklepu internetowego to chyba się nie opłaca.\n2015-01-14, 19:34 #324\nMyślę, że tak Looknij np na ten http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt,56...jedwabiem.html\n2015-01-14, 20:09 #325\nDzięki rozejrzę się za tym pudrem lub innym bambusowym w okolicznych drogeriach.\nTak poza tym czy jest jakaś znacząca różnica między sypkim a w kamieniu pudrem? Do tej pory używałam tylko tych w kamieniu i nie wiem czy dla tłustej cery to ma jakieś większe znaczenie czy też nie.\n2015-01-14, 20:11 #326\nHmm nie wiem, ja nie widze różnicy szczerze mówiąc\n2015-01-15, 08:29 #327\n2015-04-01, 06:44 #328\n2015-04-01, 12:45 #329\nZ tańszych polecam też http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt,32...nt.html&next=1\nAle to już sypki puder, jest do kupienia w naturze, jak za tą cenę rewelacja.\nJeśli chodzi o wyższą półkę to w kamieniu polecam pudry firmy Korres, a sypkie Sensai Kanebo\n2015-04-01, 13:27 #330


Rozwojowe Krzeszowice – Praca w województwie małopolskim\nNiezwykłe miasto i region, które zachwycają turystów oraz całkiem dobrze funkcjonują. Tereny te zachęcają do osiedlania się na nich. Gwarantują nie tylko piękne widoki, rześkie powietrze, dobrą infrastrukturę, ale i pracę. Czy jednak wystarczy jej dla wszystkich?\nPraca jest, ale jak długo\nNapływ ludności do miasta lub regionu jest zjawiskiem pozytywnym. Wzrastająca liczba mieszkańców przyczynia się do rozwoju. Co jednak zrobić w momencie, gdy pojawia się obawa o to, czy aby na pewno wystarczy pracy dla wszystkich? Odpowiedź na to pytanie znalazły Krzeszowice.\nPostawić na usługi\nW mieście, w którym zdecydowana większość mieszkańców znalazła zatrudnienie w sektorze produkcyjnym, ciężko jest tworzyć ciągle nowe miejsca pracy. W końcu każdy zakład ma ograniczony rynek zbytu. W takiej sytuacji warto skupić się na rozwoju sektora usługowego. Przecież pracujące społeczeństwo ma środki pieniężne, ale cierpi na notoryczny brak czasu. W związku z powyższym jest to świetna wiadomość dla branży np. gastronomicznej, a już szczególnie dla garmażeryjnej. Obraz rodem z dużych metropolii, gdy ludzie prosto z pracy udają się na obiad do restauracji, nie jest niczym obcym. Coraz częściej również wybierają gotowe produkty, które wystarczy tylko podgrzać.\nOczywiście lista usług, które są pożądane w Krzeszowicach, jest długa. Gastronomia jest tylko jej początkiem. Warto wspomnieć jeszcze o usługach opiekuńczych. Chodzi zarówno o sprawowanie opieki nad dziećmi (podczas, gdy ich rodzice są w pracy), jak i osobami w podeszłym wieku (dzieci zazwyczaj ciężko pracują i fizycznie nie są w stanie zająć się schorowanymi rodzicami).\nPodsumowując, o rozwoju konkretnego miasta nie zawsze decyduje jedynie ilość przedsiębiorstw produkcyjnych. Coraz częściej wskaźnik ten zwiększa także odsetek oferowanych usług.\nPosted in KrzeszowiceTagged praca Krzeszowice, praca w Krzeszowicach, rynek pracy\nPrev Fundusze unijne zmieniają Jordanów\nNext A może czas na własną firmę w Kętach?