Mgowo | Płużnickie historie\nPałac Działowskich w Mgowie …\nGłowino – głowa..szczyt..wzniesienie.Glovino (1222), Lugindorf (1256,1311), Legendorf (1418),Loedendorff, Mgowa (1526), Głowino, Glowen, Megow, Mgłow, Lugendorf, Logendorf, Legendorf, Lenhdorf, Mgłowo, Mgłowin..\nWieś w 1173 roku należała do dóbr wojewody (komesa) mazowieckiego Żyra z rodu Powałów.\n 1222 } w akcie nadania 5 sierpnia tego roku po raz pierwszy nazwa wsi Głowino występuje w dokumencie ks. Konrada Mazowieckiego darującego wieś Mgowo biskupowi pruskiemu Chrystianowi.\n 1250 } Mgowo było majątkiem lennym nadanym rodzinie Logendorf pochodzącej znad Łaby, która posiadała Mgowo przez ponad 200 lat służąc Zakonowi. W/g Wojciecha Kętrzyńskiego Krzyżacy nadali Logendorfom część wolnych gruntów obok wsi Mgowo i w ten sposób powstał dwór Logendorf.\n 1256 } Hans von Legendorf posłował w imieniu Zakonu do księcia pomorskiego Sambora II. Był tam ? kanclerzem na dworze Sambora II.\n 1323 } występuje nazwisko Janusz de Logendorf (Mgowski)\n 1335 } Henko (Hugo) de Lugendorf z Mgowa otrzymał od biskupa chełmińskiego dobra Truszczyny w ziemi lubawskim, gdzie familia jego w XVI wymarła. W XIV wieku osada Fronau (Wronie) należała do rycerskiej rodziny Logendorf z Mgowa.\n 1394 } Dytryk (Dietrych) von Logendorf przywiódł do Mgowa 150 strzelców (łuczników) – „dzikich band” do dyspozycji Zakonu. W latach 1394-1403 był burmistrzem w Elblągu.\n XIV/XV w }przedstawiciele rodów polskich chętnie przyjmowały posady duchowne w biskupstwie warmińskim. Należeli do nich ; Jan syn Hojkona z Mgowa (Logendorf)…. Fryderyk z Działowa (Salendorf) …\n XV w } na pocz. tego wieku w Mgowie zamieszkiwały trzy rodziny ; Stangonowie, Świnkowie i Dytryk z Mgowa.\n 1402 } w poselstwie do Polski w imieniu wielkiego mistrza do króla Władysława Jagiełły jechali dwaj Polacy, w poczcie tym był także Dytryk z Mgowa.\n 1403 } Borghardt Logendorf otrzymał za konie ….. 16 grzywien od Zakonu.\n 1404 } 60 włókową osadę Fronau (Wronie) od Adama Logendorfa kupił za 280 grzywien wielki mistrz Konrad von Jungingen .\n 1408 } rycerz Dytryk Mgowski brał udział w rokowaniach Wielkiego Mistrza z królem Władysławem Jagiełłą.\n 1409 } występuje Hannus von Logendorf alias Janussius von Logendorf.\n 1410 } Dytryk von Logendorf żarliwy zwolennik Zakonu bronił Gdańska przed wojskami polskimi, podczas gdy na tenże Gdańsk na czele wojsk polskich maszerował jego przyrodni brat Gabryel Legendorf z Rusocina.\n 1412 } Dytryk był wysłannikiem do cesarza niemieckiego. Jego brat Hanus był również zwolennikiem Zakonu.\n 1423 } wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Paweł von Russdorf nadał Hanusowi (Janusz) von Legendorf (bratu Dytryka) za dobre usługi jezioro Wieldządz, oraz połowę czynszu jaki płacili poddani z Rybieńca za prawo wyrębu drzewa w lesie. Był on zobowiązany do wystawienia jednej służby w zbroi lekkiej. Tenże Janusz z Mgowa i Janusz z Orzechowa zalegali Zakonowi z zapłatą 15 grzywien, którą to sumę poręczył Fryderyk z Kitnowa, a temu zobowiązania poręczyli Mikołaj Z Ryńska i jego matka zabezpieczoną na dobrach Ryńskich. Mikołaj był synem słynnego Mikołaja z Ryńska ściętego w maju 1411 roku na grudziądzkim rynku z rozkazu wielkiego mistrza Henryka von Plauena.\n 1423 } Mgowscy, niegdyś ród w Prusiech Zachodnich… osiedlili się w stronach nad jeziorem Węgoborskim gdzie, aż po XIX w w głównej siedzibie Stynorcie hrabiowie Lehndorf – Mgowscy choć zniemczeni trwali. Wnuk Jakuba Fabian Mgowski ważną rolę odgrywał w wojnie trzynastoleniej (1454 – 1466 ) – stale trzymał stronę Polaków. Za te zasługi otrzymał od Króla kasztelanię elbląską (1457-78), a potem godność wojewody gdańskiego (1478-82). Ostatnim z tego rodu był Fabian, który osiadł w Prusach Wschodnich i pisał się „Mgowski”, jego potomkowie nazywali się z niemiecka Lehndorf.\n 1430 } mistrz Zakonu nadał Janowi Logendorf za służbę młyn w Daszkowie. Jan w 1437 roku był sędzią ziemi chełmińskiej o odgrywał znaczną role w związku jaszczurczym.\n 1435} występuje Johannes de Magow z rodu Stangonów. Był zięciem Janusza Kościeleckiego wojewody gniewskiego i starosty dobrzyńskiego. Syn jego Paweł z Mgowa był biskupem warmińskim, zaś jego brat Jan, sygnatariusz i aktywny członek Związku Pruskiego poległ w 1456 r. przy zdobyciu Radzynia przez Krzyżaków. Synowie Jana ; Szymon i Andrzej zeszli z tego świata bezpotomnie. Jego (Jana) córka wyszła za Jaranta Frąckiego, kasztelana chełmińskiego na którego przeszły dobra Mgowskie. W kapitule warmińskiej zasiadali Mgowscy ( de Logendorf), Działowscy (de Salendorf) herbu Prawdzic….W sprawie kanonika Pawła ze Mgowa zachował się list wielkiego mistrza Zakonu do Rzymu, oto wyjątki z tego pisma: „ ..dochodzą nas słuchy..jakoby Paweł z Mgowa, kanonik fromborski, był zażartym wrogiem naszym…jakoby rozliczne kłamstwa i oszczerstwa o naszym Zakonie zmyślał i rozgłaszał…, a osobliwie za Polakami obstaje….Wszyscy jego przodkowie i krewniacy od naszego Zakonu swoje dobro i dostatek otrzymali…Udajcie się z radą do naszego Pana Protektora do Ojca Świętego …prosząc pokornie by rzeczonemu Pawłowi czegoś takiego dalej czynić zabronił…” [ Paweł Logendorf biskup warmiński i doradca króla Kazimierza Jagiellończyka został w roku 1467 otruty przez Krzyżaków.]\n 1454 } znaczna część rycerstwa polsko – pruskiego, między innymi rodzina Mgowskich brały udział w zatargach z Zakonem by w końcu przejść na służbę państwa Jagiellonów. Do „Związku Pruskiego” przystąpił Jan z Mgowa. Tworzyła się nowa arystokracja z zasłużonych rodów szlacheckich, którym król nadawał dobra Zakonu jako starostwa. Otrzymali je …Logendorfowie – Mgowscy. Znane były tu nazwiska Działowskich…Mellinów (Orłowo).. Byli to feudałowie posiadający nieraz po kilka majątków..\n 1456 } zmarły Jan Logendorf (brat Pawła) był ostatnim z tej rodziny właścicielem Mgowa. Zginął on w trakcie walk o zamek w Radzyniu. Jako doradca występował w 1438 r u boku wielkiego mistrza. W 1440 roku figurował wśród założycieli Związku Pruskiego. Po jego śmierci majątek przejęli Maulowie.\n 1467 } zmarł Paul von Legendorf jako właściciel ziemi ubogiej. Nastąpiła zmiana nazwy majątku z Logendorf na Legendorf, a w późniejszym okresie na Lehndorf.\n 1487 } zachowała się informacja o scholarzach szlacheckich z Mgowa wstępujących do szkół uniwersytetów zagranicznych.\n 1526 } Maciej de Francza otrzymał przywilej na wieś z jeziorem Wieldządz z lasem rybienieckim.\n 1570 } majątek liczący 20 łanów należał do Filipa Plemięckiego.\n 1567 } Caspar Lehndorf – Mgowski był guwernerem księcia Albrechta Fryderyka Hohenzollerna. Jego zadaniem było uczyć księcia pisania w języku łacińskim, niemieckim i polskim. Król Zygmunt III uznając jego zasługi wyznaczył mu dożywotnio stypendium w wysokości 200 florenów.\n 1580 } jako właściciel wzmiankowany był niejaki Walewski.\n 1616 } wnuk Caspara Meinhardt Mgowski (ur.1590) brał udział w latach 1616 – 1620 pod rozkazami hetmana Jana Karola Chodkiewicza walkach pod Smoleńskiem. Za swe zasługi względem Polski król Zygmunt III wystawił mu przywilej na wielkie dobra na wschodzie w „Wiardzie krasnohorodzkim”. Jego syn Bogusław został katolikiem i ożenił się z Heleną Tyzenhauzówną. Jeden z jego potomków był 1724 r. starostą mścisławskim.\n 1654 } udali się ; Ahaswer Mgowskki i Jerzy Eulenburg do Torunia i Poznania aby doskonalić się w języku polskim. Później (1665) widzimy Ahaswera w otoczeniu króla Jana Kazimierza.\n 1662 } właścicielką wsi była p. Radzińska, która płaciła 32 floreny 15 groszy podatku. Miała ona 28 osób stanu plebejskiego.\n 1667 } dobra mgowskie posiadał Czarnkowski, który płacił proboszczowi nowowiejskiemu płacił mesznego 3 korce żyta i tyleż owsa, zaś kmiecie płacili 18 korcy.\n 1682 } z Mgowa od 88 morgów osiadłych, jednego karczmarza, 8,1/2 zagrodników, za młyn o jednym kole na małej wodzie w Daszkowie płacono 6 złotych i 5 groszy czynszu.\n 1701 } król August II Mocny potwierdził przywileje nadane przez Krzyżaków w 1423 roku. Właściciele Mgowa mieli prawo do połowu ryb w jeziorze wieldządzkim. Do Mgowa należało pustkowie „Schlossgrund” zasiedlone przez czynszowych chłopów.\n 1731 } bracia Józef i Jan Krajewscy sprzedali Mgowo za 4 000 florenów kasztelanowi Bagniewskiemu, po którym w 1749 r. dziedziczył syn Józef żonaty z Konstancją de Lubi.\nKaplica w akwareli Waldemara Okońskiego z 2001 r.\n 1734 } Kaplicę drewnianą wyświęcono w 1710 roku. Z fundacji Konstancji Bagniewskiej kasztelanowej elbląskiej zbudowano późnobarokową kaplicę pod wezwaniem Św. Barbary, na dowód czego w kaplicy znajduje się metalowa tablica z inskrypcją erekcyjną z 1734 r. Remont obiektu prowadzono w 1951 i w 2005 roku. Najcenniejszym zabytkiem jest miedzioryt Matki Boskiej Loretańskiej z 1777 roku i dzwon 1797 r\nKaplica dworska w Mgowie .. odnowiona w 2005 roku przez proboszcza parafii nowowiejskiej ks. Metodego Deranka.\n 1772/1773 } wg pruskiego katastru podatkowego w Mgowie zamieszkiwali ;\nKasztelanowa Konstancja Bagniewska mająca 18 domowników, w tym 10 parobków i 6 dziewek. Ludność Mgowa dzieliła się na kategorie ; służba dworska, poddani, chłopi zobowiązani do pełnej daniny, rataje zobowiązani do pracy dla dworu sprzężajem pańskim, ogrodnicy i rzemieślnicy. Byli to ; Józef Bilitzki – administrator, Ignacy Bilitzki – nadzorca, Marcin Rutkowski – kucharz, Antoni Ptaschenski – agronom, Stanisław Sawalla – parobek, Bartosz Kiwalla – parobek, Michał Lewandowski – piwowar, Karol Sciballa- gorzelnik. Poddani chłopi ; Michał Wiśniewski, Marcin Czichotzki, Jakub Packlacki, Szymon Slapski, Bartosz Schliwienski, Wojciech Bozpara, Franciszek Betlewski, Maciej Grabowski, Jakub Krackewitz,Michał Waydeck, Stanisław Morawski, Michał Schliwienski, Piotr Krzemienski, Józef Schadowski, Jan Sozersky, Jan Klossinski, Tomasz Miastkowski, Stanisław Maomarski, Bartosz Billitzki, Marcin Lorentz. Ogrodnicy ; Józef Maideck, Jan Ponienski, Antoni Krzemnienski, Marcin Dorrada, Tomasz Wrobell, Marcin Kocck. Rataje ; Jakub Kujawa, Jakub Strzicewski, Jakub Przespallewski, Jakub Kujawa, Bartosz Skobitzki. Paweł Borowski – karczmarz, Szymon Skubalski – młynarz, Andrzej Kacienski – owczarz, Mateusz Bilitzki – robotnik leśny. Przeciętnie w rodzinach wymienionych wpisano w katastrze 4 – 7 domowników. Większość z nich, obok obowiązków wobec właścicielki folwarku obrabiała kawałek gruntu na własny użytek w wysokości od 1 do 4 mórg.\nW folwarku hodowano ; 20 koni, 40 wołów, 20 krów, 32 świnie i 76 owiec.\n 1772 } jako właścicielka występowała Konstancja von Bagniewska. Majątek zajmował wtedy 40 włók. (ponad 700 ha). Do majątku należał las dębowy, olchowy i brzozowy, karczma, wiatrak, młyn wodny nad strugą Daszkowską, kaplica rodzinna, spichlerz w Grudziądzu i stary zamek „Znaniecki” będący wtedy w ruinie, a także jezioro w Goryniu.\nmajątkowy spichlerz …\n 1777 } zmarła Józefa Zboińska córka kasztelana Bagniewskiego. Mgowo i klucz majątków jej męża Zboińskiego ; Turzno, Elzanowo, Tobółka, Brzeźno po jego śmierci w 1782 przeszła na ich syna Franciszka, który zmarł w wieku 10 lat w 1785 roku.\n 1787 } właścicielką Mgowa i pozostałych majątków została Józefa Katarzyna z Ossówka – Zboińska. Jej mężem był generał wojska koronnego Benedykt Jeżewski.\n 1799 } w tym roku potomek starożytnego rodu Działowskich – Augustyn sprzedał Płąchawy i Wałdowo nabywając w dwa lata później Mgowo od Bagniewskich i Turzno od Jeżewskich. W tym samym 1799 roku w Płąchawach urodził się syn Augustyna Ksawery Działowski przyszły dziedzic Mgowa.\n 1801 } 27 czerwca Jeżewscy sprzedali wszystkie swoje dobra zięciowi Augustynowi Bartolomeuszowi Działowskiemu z Płąchaw (24.08.1772-04.12..1826). W wianie żony Katarzyny Jeżewskiej ( 1767 – 1855) Działowski przejął Turzno (siedziba z Gappą i Smarujem, Brzeźno, Wielkołakę z Józefatem i Tobółką, Elzanowo, Wałycz i Wałyczyk, Gaj i Mgowo. Dobra Wronie z Katarzynkami, Stanisławkami i Młynnikiem zostały zastawione Benedyktowi Jeżewskiemu za 4 000 dukatów. Wartość wszystkich nieruchomości wynosiła 178 666 talarów. Żona Augustyna Katarzyna Jeżewska otrzymała zapis hipoteczny na te dobra na sumę 140 000 talarów.\nBudynek szkolny… wielokrotnie przebudowywany\n 1821 } majątek Mgowo miał obowiązek utrzymywać szkołę. Nauczyciel uprawiał ogród warzywny i łąkę razem 6 mórg, aby mógł utrzymać jedną krowę, cielaka 2 wieprze. W okresie zimowym otrzymywał karmę dla zwierząt z pańskiej – majątkowej stodoły. W 1834 roku szkoła zaczęła na dobre pracować po właściwym doborze nauczycieli. W latach 40 tych nauczycielami byli : Czortka i Sobolewski\n 1827 } po śmierci Augustyna majątki podzielono na dwie części. Syn Działowskich Ksawery otrzymał Mgowo z Bągartem, Wałyczyk oraz Wymysłowo o ogólnej wartości 210 000 talarów. Drugą część zatrzymała wdowa Katarzyna Jeżewska z córkami Julianną i Józefą. Ostateczny podział majątków przeprowadzono w 1856 ; po śmierci matki Katarzyny Działowskiej z domu Jeżewskiej. Dobra mgowsko – turznickie podzielono na trzy części dla dzieci ; Ksawerego, Julianny i Józefiny. Klotylda i jej córka Łucja Gajewska były również właścicielkami Piątkowa. Ksawery Działowski uczył się u pijarów w Warszawie, a także studiował we Frankfurcie i Berlinie. W 1841 ożenił się z hrabianką Klotyldą Sierakowską z Waplewa z którą mieli dzieci ; Łucję (1850-1899) i Antoninę (1840-1884) i synów ; Władysława (1840-1858) tragicznie zmarłego w Poznaniu w 1858 roku i Zygmunta ur. w 1843 r, który zmarł bezpotomnie w Berlinie w 1878 r.\nPałac Działowskich w Mgowie od strony południowej …\n 1840 ? } Działowscy wystawili późno klasycystyczny pałac w Mgowie. Na froncie nad balkonem wspartym dwoma filarami widnieje kartusz z herbem Działowskich „Prawdzic”. Na przełomie XIX i XX wieku został on powiększony skrzydło od południowego-zachodu oraz do tyłu o przybudówkę. Od frontu, na osi znajduje się ryzalit. Układ wewnątrz jest dwutraktowy z sienią na osi. Od frontu umieszczony jest balkon na filarach. Dach budynku jest czterospadowy.\n 1848 } właściciel Mgowa Ksawery Działowski w okresie Wiosny Ludów związał się z Ligą Polską.\n 1855 } zmarli na cholerę nauczyciele miejscowej szkoły, pracujący tu od lat 40 tych ; Czortka i Sobolewski.\n 1857 } sprzedano młyn Daszkowski niejakiemu Gollnickowi, jego dzierżawcy od 20 lat.\n 1858 } podczas pożaru spaliła się szkoła. Właściciel majątku czynił starania aby ją odbudować, ale pochłaniało to dużo pieniędzy.\n 1858 } 17 września tragicznie w wieku 18 lat zginął tragicznie w Poznaniu Władysław Działowski brat Zygmunta. Zdarzenie to upamiętnia tablica w kościele w Nowej Wsi Królewskiej. Od starszych ludzi w Mgowie słyszano opowieści, iż Władysław Działowski wskutek nieszczęśliwej miłości rzucił się z balkonu pałacu, ale czy to może być prawda ?\nPłyta nagrobna Władysława Działowskiego w kościele w Nowej Wsi Królewskiej ..\n 1863 } W czasie rewizji w Mgowie pruskie władze podczas rewizji znalazły 200 sztuk broni, były tam karabiny, szable, lance z polskimi chorągiewkami, siodła …. Broń ta była przygotowywana do przerzutu na teren Kongresówki dla wspomożenia Powstania Styczniowego. W tym samym roku, w początku maja Jan Załęski z Mgowa, abiturient gimnazjum chełmińskiego, student ujęty został przy przekraczaniu granicy z Kongresówką.\n 1863 } w kwietniu Zygmunt Działowski właściciel Mgowa zebrał oddział w sile 87 ludzi i ruszył do Powstania Styczniowego w oddziale kpt. Henryka Szermętowskiego. W dn. 22 kwietnia pod wsią Nietrzebą, 16 km od Rypina, odbyła się potyczka z wojskiem rosyjskim. Oddział wciągnięty w zasadzkę stracił 9 zabitych, kilku rannych i wziętych do niewoli. Rozbity oddział nie był zdolny do dalszej walki. W bitwie tej bardzo dzielnie stawał Zygmunt Działowski, który dowodził oddziałem konnych.\n 1864 } Julia Działowska krewna Zygmunta Działowskiego z Mgowa za popieranie Powstania Styczniowego była prześladowana stałymi rewizjami.\n 1864 } w Mgowie aresztowano i uwięziono Władysława Cichorskiego (1822-1876) pseudonim „Zameczek”. Był on organizatorem wojskowym powiatów ; lubawskiego, brodnickiego i grudziądzkiego na rzecz pomocy powiatu lubawskiego, brodnickiego i grudziądzkiego dla Powstania Styczniowego. Osadzonemu w Chełmnie udało się zbiec za granicę.\n 1875 } według statystyk z 1864 roku wieś Mgowo liczyło 306 dusze.\n 1865 } „Nadwiślanin” z 3 listopada informował, iż „Dominium Mgowo, powiatu chełmińskiego wyznacza termin licytacyjny 22 listopada, w którym będzie sprzedawało podwojowe drzwi i okna”.\n 1866 } ogłoszono, iż „przyszłe roki (obrady w 1867 r.) sądu przysięgłych w Grudziądzu rozpoczną się pod przewodnictwem radcy sądu powiatowego Hoffmanna i pociągną się przez dwa tygodnie”. Na przysięgłych zawezwano między innymi właściciela dóbr mgowskich Zygmunta Działowskiego.\n 1867 } po śmierci Ksawerego (1866) po rozliczeniu się z dwoma siostrami; Łucją i Antoniną, zapewnieniu matce Klotyldzie rocznej rencie, dziedzicem Mgowa został jego syn, znany działacz patriotyczny i najznamienitszy z Działowskich – Zygmunt ( 1843-1878).\n 1867 } następca Czortka i Sobolewskiego nauczyciel Schultz został w sierpniu zamordowany na drodze z Mgowa do Nowej Wsi. Jego zwłoki po długim poszukiwaniu znaleziono zatopione w stawie. Jak się później okazało sprawcami, aresztowanymi na początku listopada okazali się Steineke i Jakubowski. „Gazeta Toruńska” relacjonowała opis owej zbrodni : „Mniej więcej przed dwoma tygodniami przyprowadzono do Chełmna i osadzono w więzieniu młynarza Steinke z Mgowa, podejrzanego o zamordowanie i utopienie nauczyciela Szulca stamtąd. [z Mgowa]. Prawdziwość przysłowia „wiedzą sąsiedzi jak kto siedzi”, potwierdziło niniejsze zdarzenie. Skoro ze stawu wydobyto ciało nieboszczyka, głos powszechny młynarza uznał winnym zbrodni. Uwięziony nie chciał się przyznać : na jego nieszczęście w dniu uwięzienia zemknął jego młynarczyk Jakubowski. Podejrzewając go o spólnictwo zbrodni, ścigano listami gończymi i przed kilkoma dniami schwycono. Jakubowski przyznał się do zbrodni, zarzucając Steinkemu, iż go zbałamucił czy też przekupił, ale on sam jest zbrodniarzem wyrafinowanym. W ciągu indagacji opowiadał podobno następnie, iż pewnego razu w dniu targowym któregoś z miasteczek sąsiednich, Steinke wiedział, iż Szulc jest w mieście. Namówiwszy Jakubowskiego, zaczaili się oczekując jego powrotu. Skoro nieszczęśliwy Schulz nadszedł, rozpoczęto z nim rozmowę w dobry sposób, po czym wyrzekł majster do czeladnika : „szurnij go”, a zarzuciwszy mu powróz na szyję zadławił go i przywiązawszy 32 funtowy kamień rzucili do stawu, poprzednio obrawszy zupełnie z rzeczy bielizny. Po przyznaniu się Jakubowskiego przyzwano Steinkego i przeczytano zeznanie pierwszego i zapytano się czy nie ma nic do nadmienienia. Miał się Steinke na to oburzyć, że go pytają o rzeczy, o których wiedzą”.\n 1868 } w styczniu ukazało się w „Gazecie Toruńskiej” ogłoszenie Zygmunta Działowskiego.\n 1868 } wieś zamieszkiwało 295 katolików i 11 ewangelików. Do szkoły chodziło 47 katolickich dzieci. Szkoła powszechna była w Mgowie, a parafialna w Nowej Wsi Królewskiej. We wsi było 46 budynków mieszkalnych, w tym 19 prywatnych, reszta „czworaków” były własnością majątku. Niektóre z nich stoją do dzisiaj.\n 1868 } ogłoszenia z lat 1868 – 1871 umieszczone w „Gazecie Toruńskiej” dają nam obraz niektórych działań w majątkach Wałycz i Mgowo, które były własnością Zygmunta Działowskiego …. ;\n„Dnia 15 września rb. Z rana o godzinie 10 wydzierżawi się w biurze dominialnym w Wałyczu przy Wąbrzeźnie przez publiczną licytację karczmę na jeden rok, a mianowicie od św. Marcina rb. Każdy chęć licytowania mający obowiązany złożyć do dnia 1 września br. świadectwo prowadzenia się w terminie zaś kaucji talarów trzydzieści. Warunki dzierżawy w każdą środę w biurze dominialnym przejrzane być mogą”.\n„Dominium Mgowo przy Radzynie w Prusach Zachodnich poszukuje pisarza zaopatrzonego w dobre świadectwa, do gospodarstwa. Tylko osobiste zgłoszenia się uwzględnione będą”.\n„Miejsce nauczyciela przy szkole w Wałyczu pod Wąbrzeźnem (Briesen WPr) jest zaraz do obsadzenia. Panowie nauczyciele zechcą się do J.W.P. Działowskiego z Mgowie zgłosić”.\n„Dominium Mgowo pod Radzyniem poszukuje od ś. Jana rb. Dwóch pisarzy do gospodarstwa. Osobiste przedstawienie się konieczne”.\n 1870 } „Gazeta Toruńska” w wiadomościach z okolic Wąbrzeźna pisała wzywała lekarzy do podjęcia pracy w rejonie miasta uzasadniając, iż „dobra obszerne jak Ryńskie, Mgowskie, Wałyckie, nie licząc mniejszych posiadłości polskich jak Sosnówka, Uciąż stanowiłyby [dla lekarza] niepośledni stały dochód”.\n 1871 } 5 kwietnia ogłoszono, iż wyznaczono „dozorujących wybory” . Dla takiego dozoru wyznaczono Zygmunta Działowskiego na Daszkowo i niejakiego Zwolińskiego z Mgowa na Kotnowo.\n 1872 } w kwietniu majątek Mgowo ogłaszał zapotrzebowanie „od św. Jana” na pisarza gospodarczego obeznanego w rachunkach.\n 1872 } Zygmunt Działowski z Mgowa ofiarował dla mieszczan Wąbrzeźna bibliotekę złożoną z 150 tomów i to „nie tak zwanych ludowych, które dotąd niestety są albo fabrykantami niedołężnych pisarzy, którym na Innem polu się nic godnego uwagi dokonać, albo po prostu spekulacją księgarzy opatrujących firmą ludową niepokupne zapasy nakładowe”. Działowski ofiarował utwory ; Mickiewicza, Krasińskiego, Słowackiego, Lenartowicza, Syrokomli, Schmidta, Kraszewskiego,… Na posiedzeniu Towarzystwa rolniczo-przemysłowego w Wąbrzeźnie 2 czerwca zebrani poprzez powstanie uczcili Zygmunta Działowskiego za przekazanie miastu za tak hojny dar.\n 1872 } Zygmunt Działowski należał do Komitetu Urządzającego (zarząd) Akcyjnej Garbarni Poznańskiej. Jego nazwisko figuruje pod zaproszeniem na walne zebranie akcjonariuszy w dniu 28 sierpnie tego roku w małej sali bazarowej w Poznaniu. Obok niego widnieją równie wielkie, historyczne polskie nazwiska ziemian – przedsiębiorców; Kwilecki, Łubieński, Łyskowski …tematem było sprawozdanie i wybór rady nadzorczej.\n 1872 } 8 października odbyło się posiedzenie Towarzystwie rolniczo-przemysłowym w Wąbrzeźnie. Na propozycję Kazimierza Ślaskiego z Orłowa przewodniczącym zebrania został Michał Szczaniecki z Nawry z Uciąża, który na „trzymającego pióro powołał K. Ślaskiego. Apolinary Działowski z Uciąża odczytał list od Ludwika Ślaskiego z Trzebcza usprawiedliwiający jego nieobecność. Wszyscy wyżej wymienieni byli bardzo aktywni podczas obrad. Przede wszystkim wypracowano rezolucję, iż wszystkie Towarzystwa rolnicze w Prusach Zachodnich powinny się łączyć. Apolinary Działowski zaproponował zorganizowanie wystawy rolniczej w Wąbrzeźnie na co zebrani zgodzili się. W skład komitetu organizacyjnego weszli między innymi : A. Działowski, Iłowiecki (z Wąbrzeźna), Sampławski, K. Ślaski … W specjalnej uchwale zaproszono nieobecnego wówczas Zygmunta Działowskiego z Mgowa ; „aby w skład jego raczył wstąpić”.\n 1872 } według notatki prasowej z dnia 2 sierpnia 1872 r hr. Zygmunt Działowski znajdował się wśród prenumeratorów na jubileuszowe publikacji ; życiorys, album i medal na 400 lecie Mikołaja Kopernika wydanego przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Poznaniu. Notkę podpisał H. Feldmanowski (sekretarz)..\n 1871/1873 } w Wałyczu i Mgowie u Zygmunta Działowskiego przebywał Wojciech Kętrzyński porządkując zbiory biblioteczne. Kętrzyński pisał o tym : „ Korzystałem z archiwów mgowskiego i turznieńskiego pana Zygmunta Działowskiego, w których były jeszcze niektóre akta z XV wieku..”. Działowski był towarzyszem niedoli w procesie berlińskim, w którym obaj z Kętrzyńskim stanęli za wspomaganie Powstania Styczniowego.\n 1873 } Zygmunt Działowski z Mgowa 11 stycznia uczestniczył w „spuszczeniu „ do grobu zwłok księcia Bogusława Radziwiłła do grobu rodzinnego w Antoninie pod Kępnem. Był on przedstawicielem obywatelstwa z Prus Zachodnich : „Aby stroskanej rodzinie wyrazić żałobne współczucie obywatelstwa ziem tutejszych”.\n 1874 } Na odbytym 1 lipca w Poznaniu walnym zebraniu Towarzystwa Przyjaciół Nauk w sali Bazaru poinformowano, iż Zygmunt Działowski będzie reprezentował Towarzystwo na zjeździe antropologiczno – historycznym w Kijowie. W sierpniu tego roku Działowski uczestniczył w tym Kongresie. Gazeta Toruńska pisała :”Iż wyjazd Działowskiego do Kijowa wydawał się niestosowny, ponieważ nie chciano dawać pretekstu do jeszcze silniejszego znęcania się nad Polakami na Kresach, czego pobyt oficjalnego delegata polskich organizacji mógł być tak odczytany. Jednakże po sprawozdaniu z przebiegu kongresu, a w szczególności z wystąpienia Zygmunta Działowskiego z tematem „O kurhanach grobowych w Poznańskim”, należy powinszować wyboru poznańskiemu Towarzystwu. Działowski bowiem stanąwszy wobec zgromadzonych – w większości Rosjan – uzyskawszy głos „ bez ogródki i wahania przemówił po polsku”. Dalej gazeta pisała : „ … użył polskiego języka jako swego ojczystego, jak rzeczy naturalnej i samo przez się w tem zgromadzeniu i miejscu uprawnionej, a treścią, spokojem i szczęśliwą formą umiał sobie wyjednać uwagę, poszanowanie i przychylnych słuchaczy do samego końca. Co większa, tak szczęśliwie zrobiony początek i w takie sukcesa obfity pierwszy krok przełamujący lody długoletniego zakazu, jaki na mowie polskiej tam ciążył, stał się porywającym przykładem dla polskich uczonych użycia ojczystego języka, dla zgromadzonych Rosjan zaś do poważnego słuchania w tej mowie wykładów i dyskusji, przez co milczące prawo obywatelstwa i prawo braterskiego równouprawnienia w gronie Słowian przyznano. Po Działowskim bowiem rozpoczął natychmiast p. Gregorowicz, profesor literatury słowiańskiej …o literaturze polskiej … po polsku, zaś historyk Dudicz po polsku mu oponował”. Postępek Działowskiego gazeta nazwała „ mostem szczęśliwie rzuconym”.\n 1874 } podczas orki pługiem natrafiono na grób skrzynkowy, ocalała tylko jedna pokrywa od urny. Trafiła do muzeum w Toruniu. W 1877 natrafiono ponownie na taki zniszczony grób, który zbadał Godfryd Ossowski.\n 1874 } Zygmunt Działowski na wystawie rolniczej i przemysłowej w Toruniu prezentował bydło robocze, ule i przybory pszczelarskie, browarnictwo oraz gorzelnictwo ze swego mgowskiego majątku. Otrzymał za to list pochwalny oraz medal brązowy za ule Dzierżona i przybory pszczelne. Gazety zamieściły taki opis wystawy : „Idąc wzdłuż oparkanienia po lewej stronie od wejścia na wystawę poza pawilonem myślistwa Zygmunta Działowskiego z Mgowa, mijało się restaurację Sasa z Wąbrzeźna i spotykając po drodze pawilon Antoniego Kalksteina w którym pomieszczone zostały owce ….”\n 1875 } w prasie ukazały się dywagacje na temat wyjazdu Zygmunta Działowskiego i skutków jego wystąpienia na zjeździe archeologicznym w Kijowie na postępowanie władz pruskich prowadzących śledztwo w kierunku oskarżenia za tą działalność Działowskiego i zarządu Towarzystwa Naukowego w Poznaniu z jego prezesem dr Libeltem na czele. Gazeta Toruńska z dnia 17 czerwca informowała o sprawie ; „Pan Zygmunt Działowski, delegat poznańskiego Towarzystwa … stawał w przeszłym tygodniu przed sędzią śledczym w sprawie śledczej przeciw rzeczonemu Towarzystwu, toczącej się właśnie z powodu udziału we wspomnianym kongresie. Śp. P. Libelta, prezesa Towarzystwa śmierć uwolniła od śledztwa, tak, że teraz p. Zygmunt Działowski główną w tem śledztwie będzie figurą”.\n 1875 } Zarząd majątku Mgowo poszukiwał, do zatrudnienia od Nowego Roku „zdolnej gospodyni, również biegłego w swym fachu pisarza. Zgłoszeń należało dokonywać w zarządzie w Wałyczu pod Wąbrzeźnem. Obydwa majątki były własnością Zygmunta Działowskiego.\n 1875 } wieś Działowo liczyło 157 dusz. Orłowo 274 dusz. Płużnica 132 dusze. Augustynki 158 dusz. Mgowo 306 dusz. Baumgart 44 dusze. Nowawieś Król 500 dusz.\n 1875 } 21 marca ukazało się sprawozdanie w Gazecie Toruńskiej z zebrania Towarzystwa interesów moralnych. Pisano tam między innymi : „długo… wypadałoby nam powtarzać .. ubolewanie nasze, gdyby nie był znalazł się ktoś, co wziął się do rzeczy … Pan Zygmunt Działowski z Mgowa, znany dalej jako właściciel pięknego muzeum myśliwskiego, znany dalej jako reprezentant poznańskiego Towarzystwa przyjaciół nauk …. Jako mecenas nauki, sztuki i literatury – p. Zygmunt Działowski na posiedzeniu Towarzystwa interesów polskich stawił wniosek następujący ; Zebranie uznaje potrzebę utworzenia Towarzystwa naukowego dla Prus Zachodnich, mającego na celu przechowanie wszelkich z prowincji pamiątek historyczno – naukowych i uchwala wybrać Komitet dla wprowadzenie w życie takiego Towarzystwa. Wniosek poparli pp. Dr Antoni Donimirski, Kazimierz Ślaski, Antoni Kalkstein, Adam hr. Sierakowski, Józef Glinkiewicz”. W dyskusji nad wnioskiem zgromadzeni nie byli pewni co do celów i zadań nowego stowarzyszenia, stąd też wybrano komitet, który „wszystko to wygładzi i wypoleruje”. W skład komitetu przygotowującego statut weszli ; inicjator Z. Działowski, A. Sierakowski, i A. Donimirski. Głównym zadaniem tegoż było doprowadzenie do założenia towarzystwa. W korespondencji Gazety Toruńskiej z następnego dnia poświęcano dużo miejsca pracy organicznej na polu kultury i nauki polskiej w czym tak pięknie inicjatywa ta przejawiła się we wnioski Zygmunta Działowskiego o utworzenie Towarzystwa Naukowego na Prusy Królewskie. Dalej pisano : „Dali Bóg szczęście i będziemy mieli przyszłe towarzystwo się rozwijało, jakież obfite pole do badań znajdzie po licznych wodach tutejszych, szczególnie jeziorach, z których ma tu swoją odwieczną nazwę i to czysto słowiańską. Co się tam na dnie chowa, domyślać się każą liczne podania, pełne poetycznego uroku, szczególniej do wód i jezior tutejszych przywiązane, jak przy Wiecznie, Rządzu, Radowiskach …”. W kolejnych artykule z dnia 25 marca Gazeta Toruńska zaproponowała nazwę Toruńskie Towarzystwo Naukowe, co zostało przyjęte i funkcjonuje do dzisiaj.\n 1875 } w Gazecie Toruńskiej zamieszczono notatkę ; „Poszukuje się od Nowego Roku zdolnej gospodyni, również biegłego w swym fachu pisarza do Dominium Mgowa. Zgłoszenie się do Zarządu w Wałyczu pod Wąbrzeźnem osobiste. Lub przesłaniem w odpisie świadectw”.\n 1876 } według informacji z dnia 5 lutego (Gazeta Toruńska) informowała, iż Zygmunt Działowski przez dwa dni przebywał w Krakowie. Nawiązał on kontakty pomiędzy Towarzystwem Naukowym w Toruniu z krakowską Akademią Umiejętności ze szczególnym uwzględnieniem współpracy z sekcją lekarską toruńskiego towarzystwa. Po krótkim pobycie w Krakowie Z. Działowski wyjechał do Kairu „dla poratowania zdrowia”.\n 1876 } Gazeta Toruńska z dnia 12 czerwca pisała : „O panu Zygmuncie Działowskim pisze nam korespondent wiedeński pod dniem 8 bm., co następuje : „Dziś spotkałem tu Zygmunta Działowskiego wracającego z Kairu i w ogóle z wycieczki swej zimowej na Wschód. Za kilka dni stanie pomiędzy wami, podobien do emira, dopóki go łagodniejszy klimat znów nie wybieli. Pan Działowski podróżował nie za zwykłym paszportem, lecz za listem żelaznym od cesarza niemieckiego. Skutkiem tego konsulaty i ambasady niemieckie wszędzie naprzód wiedziały o jego przybyciu, co niezmiernie ułatwiało mu podróż. Na ostatku był w Carogrodzie właśnie w czasie katastrofy w pałacu Dołma bagaże. Daremnie prosiłem go o podyktowanie szczegółów tego, co widział i słyszał. Naciśnijcie go, może Wam się uda”.\n 1876 } 5 października odbył się koński targ w Toruniu. Na ten targ majątki z Uciąża i Mgowa wystawiały zwierzęta hodowlane. Mgowo wystawiło na sprzedaż „stadniczki pięknie odchowane, wybornych kształtów i silnego wzrostu rasy holenderskiej”. Uciąż : „miał 5 jałowic rasy holenderskiej, tak co do form jak i odchowania bardzo się zalecających, dalej prosięta czystej rasy Yorkshire. Słyszymy, że to właśnie dominium sprzedało wszystko na targ wystawione”.\n 1876 } ogłoszenie zamieszczone w Gazecie toruńskiej w piątek 11 sierpnia ; „Dominium pod Radzyniem w Pr. Zach. Ma cztery stadniki 1 ¼ roku stare, rasy Amsterdamskiej, na sprzedaż”.\n 1876 } 2 grudnia Gazeta Toruńska poinformowała, iż kandydatem na posła do parlamentu pruskiego z okręgu (powiaty grudziądzki i brodnicki będzie Apolinary Działowski z Uciąża. Natomiast na powiaty Kartuzy – Wejherowo został Zygmunt Działowski z Mgowa.\n 1876 } zarząd Towarzystwa Naukowego w Toruniu w listopadzie br. otwierając uroczyście muzeum wskazał na zasługi Zygmunta Działowskiego – „od którego wyszła myśl założenia Towarzystwa, a który dotąd troskliwym jego piastunem. Dzięki mu za to !”. W największej sali Towarzystwa, według planu Zygmunta Działowskiego, „którego hojności i oddaniu zawdzięczamy to, co jest, a jest prawie bez naruszenia funduszy Towarzystwa, przybyć ma w przedłużenie jeszcze jedna podobna nadstawa. Ściany tej sali zapełnione obrazami historycznej treści lub wartości, w koło stoją starożytne meble i rozmaite osobliwości z urządzenie domowego, a przy drzwiach prowadzących do biblioteki stoi prześliczna szafa wykładanej roboty stolarskiej (wyrób toruński), w niej zaś mnóstwo osobliwości ze Wschodu : z Arabii, Egiptu, Turcji, Palestyny, które to kraje depozytor tych szczegółów p. Zygmunt Działowski ponownie odwiedzał…. Kilka rzadkich manuskryptów z czasów przed wynalezieniem druku w języku łacińskim, więcej dokumentów na pergaminie z przywieszonymi pieczęciami, a dwóch zaszkleniach zbiór monet, dary pp. Działowskiego i dr. Komierowskiego, rozmaite osobliwe rzeźby , wyroby złotnicze i zegarmistrzowskie, trochę okazów bronzowych z wykopalisk, tak samo okazów żelaznych, a nade wszystko z epoki kamiennej : siekierki, dłuta, młoty, ostrza itp. ….” Jednocześnie zapraszano na łamach Gazety Toruńskiej na posiedzenie Towarzystwa wszystkich członków, na którym między innymi przewidywano przemówienie Zygmunta Działowskiego. Oto opis przemówienia z 20 listopada 1876 : „ Pan Działowski z Mgowa przystąpił do rzeczy sobie oddanej. W dłuższym przemówieniu wykazała te główne działy naszej pracy, którym służyć mają zbiory naszego młodziutkiego muzeum. Poznanie ziemi naszej pod względem przyrodniczym i poznanie jej przeszłości od najdawniejszych czasów pod względem historycznym a szczególniej etnograficznym – ot co nas, zdaniem mówcy, szczególniej zajmować powinno. Geologia, paleontologia, botanika, zoologia krajowa, oto dział pierwszy, któremu tez pierwsza sala naszego muzeum do zbiorów oddana. Mówca wyliczył, co się już zebrało i kto, gdzie i co zebrał, przedstawił trudności pracy geologicznej szczególniej i wykazał, z ilu przeciwnościami walczyć trzeba zabiegom prywatnych osób przy układaniu karty geologicznej, która teraz zatrudnia członków Towarzystwa. Wykazał dalej znaczenie wykopalisk i archeologii dla poznania przedhistorycznej przeszłości ziem naszych, objaśnił w jaki sposób prace i badania prowadzone być winny, aby systematycznie uskutecznione złożyły się w jeden obraz tego, co ta prastara przeszłość w ziemi po sobie zostawiła, który to obraz winien się ostatecznie odbić ze wszystkimi charakterystycznymi cechami swemi, aż w szczegóły na naszej mapie archeologicznej, nad którą już się pracuje, aby ułatwić porównanie wykopalisk tutejszych z takiemiż innych, nawet najodleglejszych krajów i umożebnić wnioski o rozsiedzeniu się różnych plemion i szczepów w czasach przedhistorycznych”.\nZygmunt Działowski podniósł też taką myśl, aby w porozumieniu z zarządem Towarzystwa Naukowego organizować odczyty dla szerszej publiczności. Postanowiono więc dla mieszkańców Torunia 3 takie zorganizować.\n 1877 } w styczniowych wyborach do parlamentu Rzeszy Niemieckiej Zygmunt Działowski zwyciężył w okręgu Kartuzy – Wejherowo zdobywając 13 068 głosów. Na Niemca Piepera oddano 3814 głosów.\n 1877 } Zygmunt Działowski poseł z Kaszub do parlamentu niemieckiego został wytypowany do wręczenia podarku Ojcu św. w imieniu diecezji chełmińskiej. Podarunkiem był krucyfiks „rżnięty z bursztynu” według rysunku Działowskiego i został wykonany w Paryżu. Pokrowiec miał kształt kapliczki 2 stopy i 4 cale wysokiej, bogato zdobionej noszącej po bokach herby biskupstwa i prowincji, górą tiarę papieską, a na frontonie cyzelowaną tablicę srebrną z wyrytym napisem ; Pio IX Episcopatus jubilaeum coelebranti Dioecesis Culmensis. Działowski był proszony na delegata, jednak Gazeta Toruńska nie wiedziała – czy Działowski wybór ten przyjął…\n 1877 } Gazeta Toruńska z dnia 22 maja informowała ; „Badanie archeologiczne w prowincji naszej, dokonane z ramienia tutejszego Towarzystwa Naukowego bieżącej już wiosny, odkryły nowe pomniki przedhistoryczne znalezione w Mgowie i Trzebczu. W pierwszej miejscowości odkryto grób, należący do znanych już w kraju grobów kamiennych, w których znajdują się szczątki kości ludzkich pochowane w urnach”. 25 maja na walnym zebraniu towarzystw Naukowego w Toruniu w swoim referacie Gotfryd Ossowski w odczycie „O potrzebie robót archeologicznych w Prusach Zachodnich” i o kierunkach onych” zaznajomił członków z pomnikami przedhistorycznymi zbadanymi w Mgowie i Trzebczu. Odkrycia w Mgowie i Trzebczu należały do znanych w kraju pomników grobowych. Muzeum Towarzystwa zostało wzbogacone dzięki zabiegom i ofiarności Ossowskiego i Działowskiego. Na tymże walnym w skład zarządu wydziału historyczno – archeologicznego wybrano Zygmunta Działowskiego na jego prezesa. Wice prezesami zostali słynny badacz starożytności ks. prof. St. Kujot i dr. Komierowski. Wydział ustalił główny kierunek prac skierować na historie i geografię Prus Zachodnich. Ustalono zadania zbierania dokumentów historycznych, ich porządkowania.\n 1877 } 30 maja Spółka Pożyczkowa odbyła w Wąbrzeźnie nadzwyczajne walne zgromadzenie. Zebrani prawie jednogłosnie wybrali Majkę z Wałycza głównego kasjera Zygmunta Działowskiego z Mgowa na dyrektora Spółki. Ponieważ p. Majka wymawiał się od tej funkcji i stwierdził, iż nie mieszka w miejscu i od woli pana Hrabiego (Działowskiego) „jako od swego pana zależy”, postanowiono wysłać do Z. Działowskiego deputację, aby ten Majkę do przyjęcia urzędu skłonił. Jaki był ostateczny skutek owych rozmów z Działowskim nie wiadomo.\n 1877 } Gazeta Toruńska 6 sierpnia zapowiedziała przyjazd posła do parlamentu Rzeszy Zygmunta Działowskiego w drugiej połowie sierpnia do reprezentowanych przez siebie powiatów wejherowskiego i kartuskiego. W gazecie w tym okresie podano także, iż Zygmunt Działowski ofiarował do muzeum Towarzystwa Naukowego w Toruniu 3 polskie srebrne monety. Natomiast Ludwik Ślaski z Trzebcza 1 srebrną monetę pochodzenia zagranicznego.\n 1878 } 10 stycznia Zygmunt Działowski przewodniczył zebraniu wydziału historyczno – archeologicznego. W mowie wstępnej poświęcił czas na wspomnienie pamięci zmarłych członków Towarzystwa …. Karola Beyera, Hiacynta Jackowskiego, Wilhelma Łyskowskiego …\n 1878 } 19 styczeń – wśród ogłoszonej w Gazecie Toruńskiej liście darczyńców na rzecz muzeum Towarzystwa Naukowego w Toruniu znalazł się Zygmunt Działowski z Mgowa przekazując 1 okaz geognostyczny.\n 1878 } 17 stycznia Gazeta Toruńska informowała ; „ iż Zygmunt Działowski z Mgowa, poseł kaszubski w parlamencie Rzeszy, zachorował na febrę gastryczną w podróży i leży [ chory ] dotąd z Berlinie. Obawiano się przystąpienia tyfusu. Troskliwości dwóch znakomitych lekarzy berlińskich, de Wilmsowi i dr. Blumenthalowi powiodło się usunąć niebezpieczniejsze przypadłości, tak, że jest nadzieja, iż pacjent wnet wróci do zdrowia”.\n 1878 } 16 lutego zmarł Zygmunt Działowski. Gazeta Toruńska informując o jego śmierci pisała 19 lutego ; „Bolesna to strata dla społeczności naszej, bo był to obywatel pełen nadziei, dobrych chęci i poświęcenia dla ogółu. Ubytek jego w Prusach Zachodnich nie łatwo da się zastąpić. Imię jego połączone będzie na zawsze z Towarzystwem Naukowym w Toruniu, gdyż on je założył i hojnie uposażył. Pamiętnym wystąpieniem swym w Kijowie przyniósł zaszczyt całemu krajowi i charakterowi Polaka. Przymioty jego zyskały mu taką popularność, iż pomimo tak młodego wieku został wybrany posłem na sejm niemiecki. Budującą była jego pokora i zgoda z wolą Bożą w czasie ostatniej choroby. Ksiądz dr. Stablewski, który dawał mu wiatyk, dał się słyszeć, że nigdy nie widział młodzieńca przykładniej umierającego. Błogosławieństwo też, które przed dwoma tygodniami Pius IX umierającemu udzielił, było może ostatnim, danym Polakowi tą świętą ręką, która tyle razy i tak serdecznie Polsce błogosławiła.\nOgłoszenie o śmierci Zygmunta Działowskiego\n 1878 } po śmierci Zygmunta Działowskiego majątek przeszedł w zarząd siostry Antoniny. Majątek miał obszar 857 ha. Dochód majątku wyliczono na 20 944 marek rocznie.\n 1879 } Za duszę śp. Zygmunta Działowskiego, w rocznicę jego śmierci odprawiono mszę w kościele św. Jana w Toruniu. Gazeta Toruńska informowała jednocześnie, iż do Torunia dotarł już portret Zygmunta Działowskiego, pędzla W. Piwnickiego, malowany pośmiertnie według przekazanej fotografii. 19 marca na posiedzeniu Towarzystwa Naukowego w Toruniu Prezes zarządu zakomunikował, że 100 marek które Towarzystwo wyznaczyło na wynagrodzenie za obraz olejny Zygmunta Działowskiego przekazał artysta Witold Piwnicki z Drezna na rzecz Towarzystwa pod warunkiem, aby został on zawieszony dzisiaj w sali muzeum. W razie gdyby Towarzystwo zostało rozwiązane malarz zadysponował, iż winien stać się własnością panny Antoniny Działowskiej siostry Zygmunta.\n 1879 } na posiedzeniu sejmiku gospodarskiego w Toruniu przewodniczył Ludwik Ślaski z Trzebcza. Został on wraz z Teodorem Donimirskim i Ignacym Łyskowskim zobowiązany do zorganizowania następnego sejmiku. Członkowie zgromadzenia uczestniczyli w mszy żałobnej poświęconej pamięci Zygmunta Działowskiego.\n 1880 } według ogłoszenia w Gazecie Toruńskiej majątek – „dominium Mgowo pod Wiewiórkami ma na sprzedaż 15 sztuk młodych rosłych świeżo dojnych krów…. I 5 jałowic rasy wielkiej holenderskiej pełnej krwi. Bliższej wiadomości udzielał Waliszewski w Wałyczu”.\n 1881 } Antonina Działowska nabyła Piątkowo k/Kowalewa, majątek o powierzchni 925 ha .\n 1882 } 25 listopada, w sobotę wydarzyło się w Mgowie „godne pożałowania” nieszczęście, jak pisała Gazeta Toruńska z 6 grudnia. Na parobka odważającego siano dla koni, spadła deska i tak zraniła go w głowę, że po kilku minutach zmarł. Ponieważ spadnięcie deski przypisują nieostrożności innego człowieka, przeto sąd tą sprawą będzie musiał się zajmować.\n 1884 } „Przyjaciel” nr. 3 z 17 stycznia informował, iż utworzono nowy obwód inspekcji szkolnej. Od nowego roku odłączono od powiatów toruńskiego, brodnickiego i chełmińskiego trzecią część szkół i połączono w nowy obwód powiatowej inspekcji szkół. Od chełmińskiego odłączono między innymi szkoły ; Błędowo, Mgowo, Nową Wieś Królewska, Płużnicę, Wieldządz … i przyłączono do powiatowej inspekcji szkół w Wąbrzeźnie. Nowym inspektorschule został Gregorovius. Były nauczyciel gimnazjalny w Lignicy.\n 1884 } Ogłoszenie o śmierci Anny Działowskiej w Mgowie z „Przyjaciela” …nr. 40 z 2 października ; „Antonia Dzialowska po krótkiej chorobie, opatrzona świętymi sakramentami, zasnęła w Bogu dnia 26 go września. Wyprowadzenie zwłok z Mgowa nastąpi we wtorek 30 go bm. Nabożeństwo żałobne odbędzie się dnia następnego w Wielkiej Łące przy grobie familijnym o 11 tej z rana, na które zapraszają w smutku pogrążona rodzina … Siostra wraz z Rodziną.\n 1884} 26 września w Mgowie, zmarła Antonia Działowska siostra Zygmunta Działowskiego. Osiadła ona w Mgowie po śmierci Zygmunta. Zmarła był wierną wykonawczynią myśli i planów Zygmunta i doprowadziła do skutku wydawnictwa naukowe przez niego rozpoczęte. Wzięła też na siebie administrację rozległego majątku Mgowa i Wałycza „szczerze jej pilnując w zaciszu wiejskim z zupełnym oddaniem się obowiązkom dobrej obywatelki”.\n 1885 } „Przyjaciel” nr. 30 z 23 lipca informował o kolejnej śmierci w rodzinie Działowskich z Mgowa o śmierci Julianny Działowskiej, siostry Ksawerego, dziedziczki dóbr Turzno, która zmarła w wieku 86 lat w Poznaniu. 16 lipca odbył się w Wielkołące w grobowcach Działowskich jej pogrzeb. Gazeta pisała : „Córka śp. Augustyna i Katarzyny z Jeżewskich widziała gasnących po sobie wszystkich potomków linii Działowskich z Mgowa. Wyprzedziła ją o lat 29, dokonują żywota w r. 1856 młodsza jej siostra panna Józefa, wyprzedził w 1866 r. brat Ksawery, a następnie dzieci tegoż Władysław, Zygmunt i Antonina. Z całej tej rodziny pozostała już tylko córka sp. Ksawerego Łucja w małżeństwie z Józefem Gajewskim. Słusznie więc kaznodzieja pogrzebowy ks. Kantecki. W prześlicznym obrazie jej skromnego a cnotliwego i dobroczynnością obfitego żywota mógł powiedzieć, że staliśmy nad grobem ostatniego potomka rodu Działowskich z Mgowa”.\n 1886 } „Przyjaciel” nr. 29 z 22 lipca … – Ślub. W niedzielę dnia 11 b.m. odbył się w Grudziądzu ślub p. Dobrowolskiego z Mgowa z panną Anielą Małek z Grudziądza. Młodą pannę połączył ks. Hanedorf z Grudziądza. …\n 1887 } administratorem dóbr Wałycz był niejaki Bąkowski …\n 1889 } 15 stycznia w wieku 58 lat zmarł Józef Gajewski : „najmajętniejszy polski obywatel ziemski w naszej prowincji, do którego należały dobra turznieńskie, mgowskie, Piątkowo, Elzanowo i Wałycz”. Zmarł w Turznie. Pochodził z Wolsztyna i ożeniony był z Łucją Działowską, siostrą Zygmunta Działowskiego. Gazeta Toruńska opublikowała wspomnienie pośmiertne : Do grobu familijnego Prawdziców Działowskich w Wielkołące złożyliśmy przeszłej soboty zwłoki śp. Józefa Gajewskiego. Spoczywają tam popioły trzech pokoleń z rodu Działowskich ; dziadowie, rodzice, dwie ciotki, dwóch braci [Władysława i Zygmunta] i siostra pani Łucji Działowskiej, a dzisiaj w smutku pogrążonej wdowy po śp. Józefie Gajewskim….\n 1890 } w maju wąbrzeski sejmik powiatowy uchwalił budowę kilku dróg. Między innymi zadecydowano o budowie drogi od szosy wąbrzeskiej przez Wronie, Nową Wieś do Mgowa. Były to drogi o nawierzchni szutrowo-żwirowej.\n 1890 } z ogłoszenia w Gazecie Toruńskiej wynikało, iż majątek Mgowo ma do\nsprzedaży 200 macior owiec zdatnych do chowu. Odbiór zwierząt może nastąpić po ich strzyży.\n 1894 } 21 lipca siostrzeniec Zygmunta Działowskiego syn Łucji Działowskiej – Gajewskiej, Stanisław został właścicielem Mgowa i Wałycza.\n 1897 } 18 czerwca Stanisław Gajewski rozparcelował folwark Bągart i część gruntów Mgowa (209 ha). W mgowskiej szkole wzrosła ilość dzieci do 100 i trzeba było utworzyć drugą klasę. Dzieci katolickie uczył Grabowski, a ewangelickie Heuse.\n 1897 } 21 lipca Stanisław Gajewski sprzedał swe dobra Apolinaremu Działowskiemu z Uciąża. Mgowo liczyło wówczas 568 hektarów. Apolinary urodził się w Działowie w 1838 roku, zmarł w 1902 w swym majątku w Mirakowie koło Chełmży. Ożeniony z Marią Nałęcz miał z nią sześcioro dzieci, które z wyjątkiem córki Heleny urodzonej w Działowie rodzili się w Uciążu. W Uciążu urodził w 1871 roku urodził się przyszły dziedzic Mgowa Leon Działowski, ożeniony w 1900 roku z Marią Skórzewską. Apolinary był znanym patriotą i społecznikiem. Był właścicielem Działowa, który odsprzedał bratu Eustachemu, gospodarował na Uciążu, który odkupił od Niemca i później sprzedał Arturowi Lewinowi, kupił Mirakowo i Mgowo od Gajewskiego. Był wzorowym rolnikiem, inicjował pracę organizacji rolniczych, wystaw rolnych, uczestniczył w życiu politycznym w polskim środowisku na Pomorzu.\nBudynek dworca PKP w Mgowie …\n 1902 } przy nowo powstałej wtedy linii kolejowej Chełmża – Mełno wybudowano parterowy budynek stacji kolejowej PKP. Po 1945 roku przekształcono go w mieszkanie dla rodziny kolejarskiej. Ostatnią lokatorką rozebranego 2007 roku budynku była p. Marianna Mulewska, wdowa po pracowniku PKP.\n 1915 } w czasie I wojny światowej do Mgowa, do pracy w majątku skierowano 30 jeńców rosyjskich. Więźniów przyprowadziło do wsi 3 żołnierzy niemieckich. Jeden z jeńców pochodził z okolic Saratowa.\n 1920 } do szkoły o jednym nauczycielu i jednej klasie (katolickiej) uczęszczało 58 dzieci z Mgowa i sąsiedniego Bągartu. Obie wspomniane wsie liczyły 322 dusze.\n 1923 } w wykazie majątków pomorskich zapisano, iż właścicielem Mgowa był Leon Działowski, ale raczej był już nim wówczas Stefan Buszczyński. Majątek liczył 640 hektarów, w tym roli 567 ha, łąk 50 ha, lasów 12 ha i 10 ha nieużytków. Roczny czysty dochód z majątku szacowano na 16 466 marek .\n 1920 – 1928 } w tych latach ostatnim dziedzicem Mgowa był Stefan Buszczyński. Majątek zbankrutował i został przejęty w l.30 tych przez Bank. Podobno kroplą, która przeważyła katastrofę finansową było zniszczenie (zbutwienie) podczas transportu nasion buraków przesłanych statkiem do Włoch (?) Obszar majątku wynosił wtedy 639 ha, w tym 50 ha łąk, 12 lasu i 10 nieużytków. Roczny dochód obliczono na 10 466 marek. Stefan Buszczyński zaraz po wojnie był wójtem nowowiejskiego okręgu wójtowskiego. ?\n 1925 } członkiem komisji dla doświadczalnictwa rolnego w Pomorskiej Izbie Rolniczej w Toruniu był właściciel Mgowa Stefan Buszczyński. Był on również członkiem komisji nasiennictwa w tejże organizacji.\n 1925 } w wykazie prezesów Kółek Rolniczych województwa pomorskiego, jako prezes KR w Nowej Wsi Królewskiej figuruje Orłowski (szwagier dziedzica mgowskiego Stefana Buszczyńskiego) zamieszkały w Mgowie.\n 1927 } nauczycielem był Milewski, który pełnił rolę opiekuna Stowarzyszenie kulturalnego Młodzieży Katolickiej Męskiej.\n 1928 } do szkoły uczęszczało 58 dzieci. Ponadto w latach 30 tych przy szkole funkcjonowała świetlica oświaty pozaszkolnej dla młodzieży, która nie kontynuowała dalszej nauki i nie pracowała.\nMgowskie dzieci na tle czworaku ….l. 30 ?\n 1929 } prezesem Kółka Rolniczego w Nowej Wsi był Zbigniew Kosobudzki z Mgowa.\n 1934 } zachowała się legitymacja Alfonsa Miastkowskiego z tego roku na podstawie której został upoważniony do noszenia odznaki 18 Pułku Ułanów Pomorskich. Służba w tym pułku i posiadanie odznaki zobowiązywało go do stawiania się na coroczne święto pułkowe w Chełmnie 29 maja\nTe trzy Panie w kwiatowym ogrodzie są prawdopodobnie z Mgowa….\n 1935 } po reformie terytorialnej Mgowo znalazło się w obrębie gminy zbiorczej Płużnica.\n 1939 } ostatnim nauczycielem przed wojną był Ołtarzewski. W 1939 r. został zmobilizowany i trafił do niewoli niemieckiej.\n 1944 } więźniowie i robotnicy przymusowi pod nadzorem niemieckim kopali rowy i inne urządzenia obronne w Mgowie .


Jakość Obsługi - profil firmy Agent Provocateur\nNajlepsza bielizna na świecie\nCo prawda ceny powalają z nóg, ale kobieta w tej bieliźnie może powalić cały świat... Kupiłam do tej pory dopiero dwa komplety bielizny w sklepie internetowym, ponieważ była super promocja. Moja opinia jest krótka i zwięzła "ideał". Aktualnie poluje na stroje kąpielowe i seksowne legginsy do mojego kompletu :)\nAgent Provocateur Oddział\nBielizna Agent Provocateur można zakupić w zagranicznym\nBielizna Agent Provocateur można zakupić w zagranicznym sklepie internetowym, niestety brak w polsce sklepów tej firmy. Bielizna Provocateur to kreacje utrzymane w wyzywająco - prowokującym, erotycznym stylu. Cechą charakterystyczną są odważne wycięcia, prześwitujące i obcisłe elementy. Bielizna przeznaczona dla kobiet odważnych, chcących poczuć się wyjątkowo. Jakość materiału bardzo wysoka. Wykonanie bardzo staranne. Asortyment zróżnicowany pod względem rozmiarów jak i kolorystyki. Sklep prowadzi sprzedaż wysyłkową, rozmiarówka bardzo dobrze rozpisana. Polecam bielizna tej marki robi ogromne wrażenie na mężczyznach\nAgent Provocateur Kontakt online\nOdwiedzałeś ostatnio Agent Provocateur?


Dla kogo dodatkowy zasiłek macierzyński od 2010 r. - Strona 3 - Zasiłek macierzyński - Zasiłki - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Praca > Zasiłki > Zasiłek macierzyński > Dla kogo dodatkowy zasiłek macierzyński od 2010 r.\nDla kogo dodatkowy zasiłek macierzyński od 2010 r.\nOd 1 stycznia 2010 r. rodzice po wykorzystaniu podstawowego wymiaru urlopu macierzyńskiego otrzymali prawo do dodatkowego urlopu. Za ten okres będzie przysługiwał także zasiłek macierzyński. Co więcej, dodatkowy czas z dzieckiem będzie można łączyć pracą.\nJeżeli w trakcie dodatkowego urlopu/zasiłku macierzyńskiego dziecko umrze, matka może jeszcze korzystać z tego zasiłku przez okres 7 dni od dnia śmierci dziecka. Okres tygodnia nie może jednak wykraczać poza okres udzielonego dodatkowego urlopu/zasiłku macierzyńskiego. W przypadku, gdy mama korzystała z tego urlopu, z tytułu urodzenia więcej niż jednego dziecka i jedno lub więcej dzieci zmarło, urlop i zasiłek macierzyński przysługuje jej w wymiarze stosownym do liczby dzieci pozostałych przy życiu.\nJeżeli jesteś pracownikiem i skorzystasz z dodatkowego urlopu macierzyńskiego, możesz w czasie jego trwania podjąć pracę u swojego pracodawcy, który tego urlopu udzielił. Ale uwaga! Możesz pracować w wymiarze nie wyższym niż połowa etatu. Pracodawca ma obowiązek udzielić takiego urlopu na pisemny wniosek. Składasz go na 7 dni przed rozpoczęciem wykonywania pracy i zaznaczasz w nim wymiar czasu pracy oraz okres, przez który zamierzasz łączyć korzystanie z dodatkowego urlopu z wykonywaniem pracy. Wysokość zasiłku macierzyńskiego ulega wtedy pomniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.\nPodstawa prawna:Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa\nurlop macierzyński, zasiłek macierzyński\nCzy osoby łączące dodatkowy zasiłek macierzyński z pracą mają prawo do zasiłku w przypadku choroby\nKto i jakie dokumenty musi złożyć, by otrzymać zasiłek za okres urlopu ojcowskiego


Dzisiejsi faceci mają dużo łatwiej | Męskie Pisanie\nDzisiejsi faceci mają dużo łatwiej\nOn 11 maja, 2015\nIn Polecane, Związki\nFaceci mają dużo łatwiej gdy wokół kryzys męskości.\n– Dzisiejszy świat jest pełen ciotopedałów! – niemal wykrzyczał do mnie Antek.\n– Dajesz – zachęcałem, czując dobrą historię.\n– Bierz ołówek, notatnik, dyktafon, jakąś flaszkę i zapraszam do pokoju zwierzeń.\n– Ale wiesz, że to ja powinienem cie zapraszać do pokoju zwierzeń?\n– Pij nie pierdol!\nZnacie już Antka. Z Antkiem piliśmy piwko tuż przed maturami, Antoni jest też źródłem wielu cennych historii o których już wspominałem na blogu. Ogólnie rzecz biorąc, spotkania z Antkiem to nieskończona ilość materiałów do publikacji. Szkoda tylko, że o niektórych nie pozwala wspominać, bo już dawno wyszłaby z tego książka.\n– Stary, wyobraź sobie sytuację: stoję sobie w knajpie w kolejce po jakiś browar. Przede mną parka. Widać, że razem coś kminią. On do niej, czy się czegoś napije. No pewnie, weź mi piwo, bo zostawiłam portfel z torebką przy stoliku. A wiesz co ten kretyn do niej odpowiedział? – Antek zrobił pauzę na łyk trunku. Wyszła mu całkiem dramatycznie.\n– Spoko, to teraz ja, a potem ty stawiasz. Na, kurwa, poważnie. No nie mogłem z typa. Czaisz gościa?! Tak mi się jej żal zrobiło, że po prostu kupiłem jej to piwo i dałem, bo się biedna by nie doczekała.\n– Oho, jaki z ciebie szarmant. I co ona na to?\n– Na początku nic, bo po prostu kupiłem to piwo, dałem jej i od razu sobie poszedłem. Nie minęło 15 minut a ona z błyszczącymi oczami siedziała przy moim stoliku.\n– Haha, no nieźle.\n– Ciotopedały, mówię ci, oni są wszędzie.\nPrzeczytałem już chyba z milion artykułów o kryzysie męskości, o zagubionych facetach co to nie potrafią sobie poradzić z kobietami, nie mogąc sobie poradzić z ich oczekiwaniami. Nie sposób nie trafić na te publikacje, w których słychać ciągle o rosnących wymaganiach wobec facetów, o tym, że nie wystarczy, że ciężko pracują bo muszę jeszcze wiele innych rzeczy. I że za tymi współczesnymi kobietami to tak ciężko nadążyć, w ogóle nie wiadomo o co chodzi. Nic tylko płakać.\nTymczasem wydaje mi się, że faceci nigdy nie mieli łatwiej. Kiedyś, żeby się wykazać musiałeś być prawdziwym gierojem. Gajer, kwiaty, zgoda potencjalnego teścia i dopiero można iść na herbatkę. Na herbatkę a nie na ociekającą seksem imprezę w pobliskim klubie. A dziś? Mógłbym wspomnieć tylko o cudach techniki, o internecie dzięki któremu nawet wstydliwi mogą bez problemu pierwsi odezwać się do kobiety, przez portale i aplikacja randkowe, gdzie potencjalne wybranki możesz wybierać sobie niczym pomarańcze w supermarkecie, po zwykłe telefony komórkowe, dzięki którym o każdej porze dnia i nocy możesz do potencjalnej wybranki napisać sprośnego smsa. Kiedyś nawet zwyczaje były inne, różnice klasowe czy nieprzychylni rodzice. Dzisiaj już nie ma takich problemów.\nAle to nie przez to jest dzisiaj tak łatwo. Dzisiaj nie musisz być najbardziej męskim twardzielem w okolicy, żeby nie mieć problemów z wieczorną randką. Dzisiaj nawet mniej pewni siebie, nawet męskie szare myszki mają szansę mieć niemal każdą kobietę, której zapragną. Wystarczy odrobina pewności siebie, naprawdę niewiele. Wystarczy odrobinka by wybić się z tłumu, jak to trafnie określił Antek, ciotopedałów, którzy zazwyczaj nie wiedzą kompletnie nic a jeśli twierdzą, że wiedzą to co najwyżej z filmów pornograficznych, na których nawet dostawca pizzy jest napaloną, cycatą blondynką.\nCzasy się zmieniają, otoczenie się zmienia, technologia się zmienia, ale kobiety nie zmieniły się wcale. To dalej pełne wątpliwości, płochliwe łanie, targane z każdej strony oceanem emocji, zupełnie nie mając pomysłu co zrobić. Wystarczy być bezpiecznym portem, albo chociaż krypą z doświadczonym kapitanem, który obrał sobie cel podróży i się go trzyma. W dzisiejszym świecie nijakich mężczyzn, nawet łódka z dwoma wiosłami wystarczy, jeśli tylko masz silne ramiona.\nNaprawdę, nigdy nie było prościej.\nDlaczego faceci odrzucają kobiety\nNie dookreślam cię\nJak zostać znienawidzonym przez gawiedź\nJestem ósmym cudem świata\nFacetom nie chodzi tylko o seks\nNie zamykaj go w złotej klatce\nfaceci mają łatwiejkryzys męskości\nWszyscy winni tylko nie ja


Żużlowa pierwsza liga. Orzeł dostanie licencję! | Express Ilustrowany\nJan Hofman 13 grudnia 2018, 14:19\nPrzez chwilę pojawiła się groźba, że Orzeł nie otrzyma licencji na występy w żużlowej pierwszej lidze. Na szczęście problem udało się rozwiązać.\nŁódzki klub podpisał wczoraj z miastem umowę, w myśl której będzie mógł użytkować stadion. Aten dokument sprawia, że już nic nie stoi na przeszkodzie, by Orzeł otrzymał licencję na występy w pierwszej lidze żużlowej.\nPrzypomnijmy, że łódzki klub w pierwszym podejściu nie został dopuszczony do rozgrywek. Wówczas działacze Orła nie dostarczyli do Zespołu ds. Licencji dla Klubów Ekstraligi oraz I i II ligi Żużlowej dokumentu pozwalającego na korzystanie z obiekt przy al. 6 Sierpnia.\nWczoraj umowa na wynajem łódzkiego stadionu do sportów motorowych została dostarczona do prezydium ZG Polskiego Związku Motorowego i już pewne jest, że łódzki klub będzie mógł w przyszłym roku rywalizować w pierwszej lidze.\nWarto w tym miejscu dodać, że operatorem obiektu przy ul. 6 sierpnia będzie Miejska Arena Kultury i Sportu. Formalności mają być dopełnione na początku 2019 roku, bo trwają jeszcze odbiory techniczne sportowej inwestycji. Orzeł będzie głównym użytkownikiem.\nKlub będzie odpowiedzialny za przygotowanie toru do każdych zawodów, które odbędą się w Łodzi.\nW pierwszym podejściu licencji nie otrzymała też Stal Rzeszów. Jednak w tym przypadku chodziło o poważne problemy finansowe. Ostatnio Spółka Speedway Stal zwróciła się do władz miasta z prośbą o rozłożenie na raty płatności za wynajem stadionu w sezonie 2018. Rzecznik prezydenta mówi, że jego szefowi nie pasuje rola biernego obserwatora, ale publiczne pieniądze i prywatna spółka, to jest pewien pomocowy problem.\nKlub zapewnia jednak, że złoży odwołanie i liczy na to, że 19 grudnia otrzyma dokument upoważniający do jazdy w pierwszej lidze.\nNie brak jednak głosów w środowisku, że działacze żużlowej centrali już rozmawiają z innymi klubami o zastąpieniu rzeszowskiej ekipy w pierwszej lidze.\nlicencja orzeł i liha\nlicencja i liga\nGrabarza W. 14.12.2018 08:50:18\nPłakał pan grubymi łzami, rzucał groźbami o wycofaniu, cały czas opowiadasz o ambicjach, planach,sukcesach. SUKCESÓW BRAK. TYLKO KWIACIARNIA OKLEJONA JAK ZWYKŁA TANDETA. PROSZĘ POKAZAĆ UMOWĘ Z MIASTEM NA JAKICH WARUNKACH ZOSTAŁA PODPISANA. ŁODZIANIN.\n. 13.12.2018 19:49:55\na z nowszych za awans z 4 ligi do 3 z 3 ligi do 2 ligi z 2 ligi do 1 ligi i teraz za bycie w czubie 1 ligi ze średnim budżetem w tej lidze .KIEDY ORZEŁ JAKIS PROGRES ZROBIŁ CHOCIAŻ W POSTACI AWANSU ???????????????????????????? bo o mistrzostwach czy tradycji to juz nawet nie pisze bo nie ma o czym .ŁKS od 4 lat jest 1 siła piłkarska Łodzi od 2 lat robi awans co sezon\nWstyd na cala polske 13.12.2018 19:17:54\nPotworek przy uni..Teraz kolejne 100 baniek wola potworek....A czepiaja sie trole zuzla\n. 13.12.2018 16:46:04\nco on takiego osiągnął prócz grania w 1 lidze ? czym rozsławił miasto Łódź ? kogo szkoli chodzi o młodzież ? kiedy na meczach chociaż połowa tych 10 tys widzów teraz przychodziła na stary stadion ?\nŁodzianin 13.12.2018 16:42:19\ni co by się takiego stało jakby tej licencji nie dostali ???? to znaczy że miasto ma się na wszystko godzić bo kluby licencji nie dostaną ???? zaczęło się takie szantażowanie zauważyłem w sporcie że kluby najlepiej chciały by wszystko za darmo a jak nie to czekają i później płaczą że zaraz licencji niedostanie bo źle miasto im chce zaszkodzić .a sami nic nie próbują zrobić znaleźć sponsorów żeby poprawić swoją sytuację .poczekamy sobie aż miasto zmięknie\nWidzewiak 13.12.2018 15:12:13\nNowych, chętnych klubów brak.\nTak na marginesie, to grabarz wam płaci za bicie piany na temat jego klubu?\nJacek 13.12.2018 14:41:10\n.....ze pośrednicy sa do niczego potrzebni i tylko generują dodatkowe koszty. Po co nam jakiś Makis skoro to klub ma dbać o tor i przygotowywanie zawodów . Cały czas się mówi ze trzeba oszczędzać i co wazne zeby znajomi mieli etat .Juz mijający rok pokazał jakie to nie udaczniki i co zmienią się.? ..... to tak jak liczenie ze pijak przestanie pić.wiecej urzędników to większe podatki.


Szlakiem Petitka: grudnia 2010\n>> piątek, 31 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Alberta. Na kartce parowóz zbudowany w 1864 roku przez "John Jones" dla Tardienta-Huesca. Ciekawostką jest to, że parowóz jest jeszcze z okresu kiedy nie budowało się kabin ówczesnym lokomotywom. Obecnie stoi jako eksponat muzealny na dworcu Estacion de Chamartin w Madrycie.\n>> czwartek, 30 grudnia 2010\nKartka przysłana przez Maria. Buenos Aires to stolica Argentyny, największe miasto tego kraju i jedno z największych w Ameryce Południowej. Jest też jednym z największych kompleksów miejskich na świecie. Pierwsza osada na miejscu dzisiejszego Buenos Aires została założona w 1536 roku przez hiszpańską ekspedycję poszukującą złota prowadzoną przez Pedro de Mendozę. W wyniku ataków ludności tubylczej miasto zostało opuszczone w 1541 roku, a potem założone ponownie w 1580 r. przez Juana de Garaya. Dziś miasto zamieszkuje ponad 3mln mieszkańców co daje aż 15tys. osób na jeden kilometr (dla porównania w Warszawie gęstość zaludnienia wynosi około 3300 osób na kilometr).\nAutor: Petitek79 o 07:53 Linki do tego posta 3 komentarze\nEtykiety: Argentyna, Prywatne\n>> środa, 29 grudnia 2010\nKolejna kartka z prywatnej wymiany z Kazikiem. Kolejny raz też na pocztówce ratusz w Rzeszowie, który już pisywałem TUTAJ i TUTAJ. Ratusz stoi na rynku, w obrębie którego znajduje się wiele sklepików, a przede wszystkim kawiarenek. Odbywają się na nim liczne uroczystości i festiwale miejskie. Obecna zabudowa pochodzi z XIX wieku i jest skutkiem pożaru, jaki nawiedził miasto w 1842 roku. Wcześniej najprawdopodobniej w rynku stały niskie domy drewniane, lub częściowo murowane z piwnicami, które zachowały się do dziś i stanowią atrakcję turystyczną.\nAutor: Petitek79 o 12:04 Linki do tego posta 1 komentarze\nKartka z prywatnej wymiany z Kazikiem. Rzeszowski ratusz znajduje się na Rynku, w narożu zachodniej pierzei. Ratusz został wybudowany przez Mikołaja Spytkę Ligęzę, najprawdopodobniej przed końcem XVI wieku. Ratusz jest głównym budynkiem miasta, w którym znajduje się siedziba Prezydenta i Rady Miasta.\nHiszpania- San Sebastian\n>> wtorek, 28 grudnia 2010\nKolejna lokomotywa z prywatnej wymiany z Albertem. Lokomotywa elektryczna typu 101 wyprodukowana została w 1925 roku przez firmę AEG. Lokomotywa czynnie jeździła do 1978 roku. Nadal jest na chodzie i stanowi najstarszą lokomotywę elektryczną w Hiszpanii.\nAutor: Petitek79 o 07:47 Linki do tego posta 1 komentarze\n>> poniedziałek, 27 grudnia 2010\nKartka od Kazia. Oto kolejne spojrzenie na piękny ratusz w Sandomierzu. Tym razem ujęcie z drugiej strony obiektu, z początku XX wieku. Dzisiaj w budynku na parterze ratusza mieści się Dział Historyczny Muzeum Okręgowego, na piętrze Sala Ślubów i sale Rady Miasta, a w piwnicach klub "Lapidarium" Sandomierskiego Stowarzyszenia Kulturalnego.\nAutor: Petitek79 o 13:40 Linki do tego posta 2 komentarze\nKartka otrzymana w ramach prywatnej wymiany z Kazikiem. Gotycki ratusz wzniesiono po najeździe Litwinów w 1349 roku. Był on budowlą na planie kwadratu zwieńczoną wysoką ośmioboczną wieżą. Część południowa ratusza pochodzi z tego okresu. W XVI wieku został rozbudowany w formę wydłużonego prostokąta i zwieńczony piękną renesansową attyką. Ratusz był kilkakrotnie niszczony przez pożary i odbudowywany. W XVII wieku dobudowano wieżę a w 1958 roku na wschodniej ścianie budowli umieszczono zegar słoneczny.\nAutor: Petitek79 o 08:12 Linki do tego posta 3 komentarze\n>> niedziela, 26 grudnia 2010\nKolejna kartka z prywatnej wymiany z Albertem. Na pocztówce antyczny parowóz 030-2230 wyprodukowany w 1891 roku przez firmę Sharp Stewart. Potężna maszyna waży prawie 67 ton. Na kartce sfotografowana na Dworcu Północnym w Walencji.\nAutor: Petitek79 o 07:07 Linki do tego posta 2 komentarze\n>> sobota, 25 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Alberta. Minas de Aller to rodzaj lokomotywy wyprodukowanej przez firmę Corpet Louvent w 1877 roku. Lokomotywa parowa na wąskie tory wykorzystywana była do pracy w kopalniach. Sfotografowana lokomotywa z pocztówki stoi obecnie we wsi Ujo na południe od Oviedo w okolicach kopalni, w której pracowała.\n>> piątek, 24 grudnia 2010\nKolejna kartka którą uraczył mnie Kazik. Dubiecko to obecnie wieś położona w województwie podkarpackim. Jednym z zabytków jest zamek w Dubiecku. Obiekt jest tylko nazywany zamkiem, bowiem obecny wygląd nadano mu w XIX i XX wieku, a wnętrza urządzono w XXI wieku. Składa się z głównego piętrowego budynku, zachodniej dobudówki w formie wieży oraz parterowej oficyny zakończonej basztą. Dziś pełni rolę luksusowego hotelu oraz centrum konferencyjnego. Po wojnie istniało tutaj muzeum Ignacego Krasickiego, ale zostało zlikwidowane.\n>> czwartek, 23 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Kazika. Luwr to jedno z najsłynniejszych muzeów świata, znajdujące się w dawnym pałacu królewskim. Stanowi jeden z ważniejszych punktów orientacyjnych Paryża, położony jest przy prawym brzegu Sekwany. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda Da Vinci.\nNa dziedzińcu Luwru znajduje się piramida- konstrukcja ze stali i szkła. Piramida ma 20,6 m wysokości, a bok podstawy ma 35 m. Pod piramidą znajduje się główny hall wejściowy do muzeum, z którego prowadzą trzy podziemne ścieżki do poszczególnych skrzydeł pałacu. Półpiętro każdej z nich zadaszone jest dodatkową małą piramidką.\n>> środa, 22 grudnia 2010\nKartkę otrzymana prywatnie od Lindy z Kanady. GO Transit jest regionalnym środków transportu publicznego w południowym Ontario. Rocznie system obsługuje 55mln pasażerów. W 1978 roku do transportu zostały wprowadzone dwupoziomowe pociągi wyprodukowane przez Hawker- Siddeley Canada Ltd. Bombardiery są łatwe do zidentyfikowania, bowiem posiadają charakterystyczne biało-zielone kolory, a wagony w kształcie wydłużonego ośmiokąta. Pociągi te mocno odciążyły i tak wzmożony ruch na miejscowych drogach.\nAutor: Petitek79 o 11:45 Linki do tego posta 1 komentarze\nEtykiety: Kanada, Kolej, Prywatne\n>> wtorek, 21 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Kazika. Na kartce widok na Zamek z XIV wieku. Jest to na tyle specyficzna budowla, że znaczną część swojego żywota spełniała funkcję twierdzy ale nie obronnej, lecz twierdzy więziennej. Zamek- więzienie stał się pierwszym w Polsce gmachem więziennym o charakterze średniowiecznej budowli obronnej. Przez 130 lat istnienia więzienia w celach zamku i baszty więziono przywódców Powstania Styczniowego, rewolucyjnych działaczy z lat 1904-1907, w latach międzywojennych czołowych działaczy komunistycznych. Podczas okupacji obiekt był, po Majdanku, głównym ośrodkiem represji i terroru na Lubelszczyźnie. Po wojnie mieściło się w nim więzienie NKWD i UB.\nEtykiety: Lublin, Polska, Prywatne\n>> poniedziałek, 20 grudnia 2010\nKolejna kartka, którą przysłała mi Maria. Już raz opisywałem poprzednią pocztówkę z Puerto Madero- dzielnicy Buenos Aires w obszarze rzeki La Plata. Dzielnica swą nazwę przyjęła na cześć biznesmena Eduardo Madero, który w 1882 roku przedstawił tu projekt portu z podobnymi rozwiązaniami technologicznymi, jakie są w Londynie.\nOd samego początku, miasto Buenos Aires miało problem z przyjmowania dużych statków handlowych. Płytkie wody rzeki nie pozwalały na bezpośrednie cumowanie przy brzegu, więc statki stawały daleko od niego, a rozładunek towarów był utrudniony. Budowa portu wg projektu Madero rozpoczęła się w 1887 roku i została zakończona w 1897 roku.\nDziś port w Buenos Aires jest największym w Ameryce Południowej. W 2008 roku obsłużył 2228 statków z 12,7 milionami ton ładunku.\nAutor: Petitek79 o 08:04 Linki do tego posta 5 komentarze\n>> niedziela, 19 grudnia 2010\nKolejna kartka otrzymana od Elwiry z Rosji. Tym razem przedstawia nocny widok na piękny nowy stalowy Most Ermolaevsky'ego, który łączy oba brzegi rzeki Jenisej. Jego długość wynosi 814 metrów, a jednocześnie pod konstrukcją mogą przepłynąć dwie spore jednostki pływające. Most został otwarty jesienią 2008 roku przez premiera Putina.\nAutor: Petitek79 o 10:06 Linki do tego posta 3 komentarze\n>> sobota, 18 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Kazika. Trenčín to miasto w zachodniej części Słowacji, tuż przy granicy z Czechami. Liczy niewiele, bo niespełna 60tys. mieszkańców, a mimo to stawia go na 9 miejscu pod względem wielkości wśród słowackich miast. Najważniejszym zabytkiem miasta jest zamek, który należy do największych w kraju. Pięknie położony na skale góruje ponad zabudowaniami miejskimi. Na kartce na dolnych zdjęciach widok na zamek od strony wejścia dla turystów oraz zamek widziany z perspektywy miasta. Dla odmiany, największe zdjęcie pokazuje miasto z ujęcia wzgórza zamkowego.\nAutor: Petitek79 o 06:01 Linki do tego posta 2 komentarze\nEtykiety: Prywatne, Słowacja\nPolska- Łódź- Piotrowska\n>> piątek, 17 grudnia 2010\nJeszcze przed nadejściem zimy udało nam się wyskoczyć do Łodzi o czym wspominałem wcześniej opisując TUTAJ odwiedziny w Manufakturze. Jednakże wizyta w tym mieście nie może się odbyć bez obowiązkowej wizyty na ul. Piotrowskiej. Ulica Piotrkowska to reprezentacyjna ulica Łodzi, jedna z najdłuższych handlowych ulic Europy, długości ok. 4,2 km, mająca miano także najdłuższego deptaku Europy w centrum miasta.\nPoczątkowo obecna ulica Piotrkowska pełniła funkcję traktu łączącego Piotrków Trybunalski ze Zgierzem, na szlaku którego znajdowała się mała, przydrożna osada miejska Łódź, zagubiona w zwartej wtedy Puszczy Łódzkiej. Dziś stanowi centralną oś, wokół której rozbudowywało się miasto, a jej rozwój spontanicznie nadał obecny kształt jego centrum. Początkowo ulica była traktem komunikacyjnym, jednak z czasem zamieniła się ona w „wizytówkę miasta”, centrum rozrywki i handlu, gdzie koncentrowało się całe życie rozrastającej się aglomeracji przemysłowej.\nZ początku zawiodłem się widokiem samej ulicy. Tyle o niej słyszałem, a tak niewiele sobą pokazywała. Moje wyobrażenie o Piotrkowskiej było zupełnie inne. Jednakże im dłużej szedłem tą ulicą tym bardziej dostrzegałem jej uroki. Bowiem całe piękno tego miejsca tkwi w szczegółach. To te kontrasty architektoniczne gdzie secesja miesza się z modernizmem, to te detale wtopione w budynki, to te okoliczne ulice gdzie domy sypią się z braku pieniędzy na ratowanie dziedzictwa kulturowego, to te podwórka które są jakby innym światem niż oficyny. Chłonąc piękno, historię i ciekawostki ulicy należy iść uważnie, rozglądać się wokoło i zaglądać gdzie popadnie. Wówczas nie możemy narzekać na monotonię, a spacer jedną ulicą może przerodzić się w całodzienną wycieczkę.\nObecnie przy ul. Piotrkowskiej znajdują się między innymi:\n- Ławeczka Tuwima\n- Fortepian Rubinsteina\n- Kufer Reymonta\n- Twórcy Łodzi Przemysłowej\nAle największą furorę chyba i tak zrobił pomnik Misia Uszatka. To zapewne ukłon w kierunku najmłodszych. Przynajmniej ten element wycieczki do Łodzi najczęściej wspominała nasza dwuletnia córeczka.\nNa Piotrkowskiej znajduje się także Aleja Gwiazd- ostatnio bardzo modny element polskich miast. Na pomysł alei na wzór hollywoodzki wpadł w 1996 aktor Jan Machulski. Pierwsza mosiężna gwiazda- dla aktora Andrzeja Seweryna- została wmurowana rok później. Po stronie wschodniej są gwiazdy reżyserów, po zachodniej natomiast znajdują się płaskorzeźby aktorów. Podczas naszej wizyty w Łodzi ten fragment ulicy został tymczasowo nazwany Ulicą Okaleczonych Gwiazd. To element pomysłu łódzkiego artysty Konrada Kuzyszyna z racji festiwalu Fokus Łódź Biennale.\nAutor: Petitek79 o 08:22 Linki do tego posta 2 komentarze\n>> czwartek, 16 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Macieja. Nie ukrywam, że jest to dla mnie najbardziej fascynująca kolejka podziemna na świecie. Metropolitan stał się symbolem miasta i uznawane za część architektury secesyjnej. W Paryżu jest obecnie 16 linii które obejmują 298 stacji na 214 km. Paryż posiada jedną z najgęstszych sieci metra, większość pod ziemią i dlatego jego rozbudowa pod ziemią jest raczej mało realna. Dziennie z jego usług korzysta około 4,5 mln pasażerów.\nTuryści przy pierwszym zetknięciu z metrem są często przytłoczeni jego ogromem, jednak już po kilku przejazdach okazuje się że przemieszczanie się z jednego końca miasta na drugi jest błahostką. A oto kilka ciekawostek:\n- Châtelet-Les Halles jest największą stacją metra na świecie, obsługuje ponad miliard pasażerów rocznie.\n- Średnia prędkość kolejki to 35 km/h, maksymalna 70 km/h.\n- Średnia odległość pomiędzy stacjami to zaledwie 560m.\n- Najtragiczniejszy wypadek w paryskim metrze miał miejsce 10 sierpnia 1903, kiedy w pożarze zginęły 84 osoby.\n- Metro ma kilka niewykorzystanych stacji. Mieszkańcy miasta mówią o nich "stacje widma". Jedną z nich jest też stacja Haxo, wybudowana w 1900 roku.\nAutor: Petitek79 o 08:42 Linki do tego posta 2 komentarze\n>> środa, 15 grudnia 2010\nKolejna kartka od Kazika z ujęciem zamku w Sandomierzu. Tym razem od drugiej strony. Sandomierski zamek kryje w sobie wiele tajemnic. Jedną z nich są trzy tajemne podziemne wyjścia z zamku. Jeden z korytarzy prowadził bezpośrednio do katedry i używany był przede wszystkim przez króla uczęszczającego na msze. Drugi pozwalał na przeprawę suchą stopą na drugą stronę Wisły, co dawało możliwość ucieczki lub wysłania gońca z prośbą o nadesłanie pomocy w razie oblężenia lub napaści. A trzeci korytarz ma ok. 10 km i podobno kończy się w miejscowości Skotniki gdzie stoi przebudowany dwór obronny. Niestety do dziś nie natrafiono na żaden z tych trzech tajemnych korytarzy.\nAutor: Petitek79 o 12:08 Linki do tego posta 3 komentarze\nKartka otrzymana od Kazika. Zamek królewski w Sandomierzu to budowla wzniesiona na skarpie wiślanej przez Kazimierza Wielkiego. XIV-wieczny zamek został zbudowany na miejscu grodu warownego istniejącego już w X-XI wieku. W latach 1146-1166 był siedzibą syna Bolesława Krzywoustego- księcia Henryka Sandomierskiego. Nie wiadomo jednak jak wyglądała warownia przez niego wybudowana.\nZa czasów Zygmunta Starego, a następnie Zygmunta Augusta, zamek został rozbudowany. Nad wejściem od wschodniej strony zachowała się tablica elekcyjna Zygmunta Starego, dat 1520 i kartusz z orłem zygmuntowskim. Wnętrza z czasów królewskich nie zachowały się. Uległy przeróbce lub zniszczeniu. Obecnie w odrestaurowanych pomieszczeniach zabytkowej budowli ma siedzibę Muzeum Okręgowe w Sandomierzu.\nAutor: Petitek79 o 08:03 Linki do tego posta 3 komentarze\n>> wtorek, 14 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od rodziców z miejscowości Zawady, która położona jest w sąsiedztwie dwóch parków narodowych. Od północy Biebrzański Park Narodowy i od południa Narwiański Park Narodowy.\nTytuł kartki "Brama na bagna" informuje o projekcie przyrodniczym mającym na celu promowanie pięknych terenów Podlasia przez które przepływa rzeka Narew w okolicach tzw. "Basenu Wizny". „Brama na Bagna" zaprasza m.in. na tereny meandrów Narwi, w połowie drogi między Białymstokiem a Łomżą, na pograniczu Biebrzańskiego i Narwiańskiego Parku Narodowego,\nNiewiele bowiem osób wie o tym, że piaszczyste wydmy to nie tylko atrakcja wybrzeża morskiego, ale również nizinnych dolin rzecznych. Można się o tym przekonać na ścieżce turystycznej „Nadnarwiańskie wydmy” w Gminie Rutki.\nAutor: Petitek79 o 09:43 Linki do tego posta 3 komentarze\nEtykiety: Polska, Prywatne, Zawady\n>> poniedziałek, 13 grudnia 2010\nOtrzymałem prywatnie niecodzienną i bardzo oryginalną kartkę od Martiny. Pocztówka pochodzi ze Slot Art Festiwal, który w tym roku odbył się w dniach 6-10 lipca. A już od 2001 roku zawsze gości w miejscowości Lubiąż koło Wrocławia. Jest to największy festiwal kultury alternatywnej w Polsce, którego program obejmuje wiele koncertów rozgrywających się na kilku scenach, dziesiątki warsztatów z różnych dziedzin sztuki, wykłady, wystawy, projekcje filmowe, przedstawienia teatralne oraz happeningi.\nJak się domyślam, na kartce sztuka nowoczesna. Ekspozycja, czy może nazywa się to instalacją. Nie wiem co oznacza, jakie jest przesłanie, ale w sztuce nowoczesnej chyba o to chodzi, prawda? Każdy interpretuje na swój sposób. Więc każdemu pozostawię wolną rękę w decydowaniu o tym co artysta chciał nam przekazać. Ja wiem jedno. Gdyby sztuka nowoczesna polegała tylko na takich ekspozycjach z pewnością byłbym jej fanem.\nAutor: Petitek79 o 07:49 Linki do tego posta 5 komentarze\nEtykiety: Kolej, Lubiąż, Polska, Prywatne\n>> niedziela, 12 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywanie od Kazika. Obecny zamek w Rzeszowie jako jeden z ważniejszych zabytków został wybudowany dość współcześnie, bowiem w latach 1902-1906. Jednakże pierwsza konstrukcja obronna powstała w tym samym miejscu prawdopodobnie już w XVI wieku. Następnie pod koniec tego stulecia swój dwór obronny w Rzeszowie wybudował Mikołaj Spytek Ligęza. W 1620 rozbudował go w stylu Palazzo in fortezza, a od 1637 zamek był własnością rodziny Lubomirskich. Jego przebudowa na początku XX wieku była spowodowana bardzo złym stanem konstrukcji. W historycznej formie do czasów współczesnych zachowano jedynie wieżę bramną oraz wieżyczki bastionów z obwarowaniami, które widać na pocztówce.\nPolska- Baranów Sandomierski\n>> sobota, 11 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Kazika. Zamek został wzniesiony pod koniec XVI wieku, w miejscu średniowiecznego, obronnego dworu rycerskiego. Ten imponujący obiekt architektury renesansowej jest jednym z najlepiej zachowanych w Europie. Nazywany kiedyś "Małym Wawelem". Otoczony 14 hektarowym parkiem, wraz z przyległym Hotelem Zamkowym urzekająco wpisuje się w pejzaż nadwiślańskich równin.\nZamek w Baranowie Sandomierskim to światowej klasy zabytek, który od lat przyciąga zwiedzających, amatorów atrakcyjnego wypoczynku, jak i biznesmenów poszukujących ciekawego miejsca na zorganizowanie szkoleń, konferencji czy kameralnych spotkań. Na Gości oprócz historycznych wnętrz, pięknej architektury, doskonałej kuchni czekają tu również stylowe, eleganckie apartamenty. Jest to idealne miejsce na wypoczynek i przeżycie miłych i niezapomnianych chwil.\nEtykiety: Baranów Sandomierski, Polska, Prywatne\n>> piątek, 10 grudnia 2010\nKartka pochodzi z Muzeum Techniki w Berlinie, a otrzymałem ją od PharmacySeal. Na kartce popularnie zwana "lokomotywa wojny" (Kriegslokomotiven). Ten typ lokomotyw był produkowany w dużych ilościach w czasie II Wojny Światowej, gdzie budowa była dostosowana do sytuacji gospodarczej w Niemczech, w okresie wojny. Była potrzeba stworzenia parowozu, który mógł szybko dotrzeć z transportem wojskowym oraz działać w trudnych warunkach.\nNa kartce mamy parowóz klasy 44. Był on przeznaczony do ciągnięcia pociągów towarowych do 1200 ton na trasach przez regionach górzysty w Niemczech i do 600 ton na stromych zboczach. Od 1926 do 1949 roku, łącznie wyprodukowano 1989 lokomotywy tego typu.\nAutor: Petitek79 o 08:41 Linki do tego posta 3 komentarze\nKartka otrzymana w ramach prywatnej wymiany z Kazikiem. Tarnobrzeg leży wzdłuż prawego brzegu Wisły, na pograniczu Równiny Tarnobrzeskiej i Niziny Nadwiślańskiej. Administracyjnie graniczy bezpośrednio z Sandomierzem. Do niedawna najważniejszy w Polsce ośrodek wydobycia siarki i produkcji kwasu siarkowego. Obecnie znaczna część kopalni jest w fazie likwidacji, a w miejscu zagłębia utworzono Zalew Machowski.\nNa kartce pomnik Bartosza Głowackiego- chłopa, kosyniera, który wziął udział w insurekcji kościuszkowskiej, w bitwie pod Racławicami 4 kwietnia 1794 roku. Odznaczył się wielkim męstwem, gdyż zdobył działo rosyjskie gasząc lont czapką, za co został mianowany chorążym oraz otrzymał także nazwisko Głowacki.\nAutor: Petitek79 o 12:35 Linki do tego posta 8 komentarze\nEtykiety: Polska, Prywatne, Tarnobrzeg\n>> środa, 8 grudnia 2010\nKartka w ramach prywatnej wymiany z Maria z Argentyny. La Boca to portowa dzielnica Buenos Aires, jedna z 47 dzielnic w mieście. Wizytówką turystyczną dzielnicy jest uliczka Caminito. Swój wygląd przypominający uliczki miast europejskich z ubiegłych stuleci zawdzięcza pierwszym mieszkańcom pochodzącym głównie z Genui we Włoszech.\nNa ulicy przeważa typ zabudowy zwany conventillos- są to niewielkie domy złożone z pojedynczych pokoi wynajmowanych przez rodziny lub grupę osób, ze wspólną dla wszystkich mieszkańców kuchnią, jadalnią, łazienka, ubikacją (warunki sanitarne są zazwyczaj fatalne ze względu na zatłoczenie). Cechą charakterystyczną są także galerie z wejściami do mieszkań ciągnące się wzdłuż jednego, lub kilku podwórek. Dzielnicę zamieszkiwali biedniejsi mieszkańcy Buenos Aires. Domy były budowane często z materiałów pozostałych z budowy statków. Z powodu powodzi były one często budowane na palach. Różne kolory domów to również efekt używania resztek farby ze stoczni. Później malowanie domów na wiele barw stało się wśród mieszkańców tradycją.\nAutor: Petitek79 o 10:34 Linki do tego posta 7 komentarze\nSzwajcaria- St Croix\n>> wtorek, 7 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Hamstera w Szwajcarii. Linia Yverdon - Sainte-Croix to prywatna wąskotorowa linia kolejowa o długości 24 km, w kantonie Vaud w Szwajcarii. Trasa wiedzie z Yverdon-les-Bains na południowym krańcu jeziora Neuchâtel do Ste-Croix w Vaud Jura. Jest częścią regionalnego firmy transportowej TRAVYS. Pociąg pokonuje różnicę wysokości 631 metrów w 36 minut.\nAutor: Petitek79 o 09:03 Linki do tego posta 1 komentarze\nEtykiety: Kolej, Prywatne, Szwajcaria\n>> poniedziałek, 6 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Kate8722. To dopiero 4 kartka z Afryki. Kenia to państwo we wschodniej części Czarnego Lądu nad Oceanem Indyjskim. Kenia jest bardzo zróżnicowanym krajem pod względem etnicznym. Napięcia pomiędzy różnymi grupami etnicznymi są jednym z głównych problemów tego kraju.\nKenia posiada zróżnicowane ukształtowanie terenu. Dzięki temu napotkamy tutaj wiele ciekawych okazów flory i fauny. Występują tu liczne rezerwaty i parki narodowe. Będąc w Kenii można spotkać miedzy innymi słonia, nosorożca, żyrafę, lwa, geparda, hipopotama, sępa. Największą atrakcja jest niewątpliwie safari, gdzie obserwować można wiele gatunków dzikich zwierząt. W głębi lądu znajdują się typowe osady i miasteczka, idealne miejsce dla tych, którzy chcą bardziej poznać Kenię.\nZ ciekawostek: 3 września 2008 niespodziewanie w środkowej Kenii spadł śnieg, wzbudził ogromne zainteresowanie mieszkańców, którzy po raz pierwszy zobaczyli to zjawisko "na żywo".\nAutor: Petitek79 o 07:30 Linki do tego posta 6 komentarze\nEtykiety: Kenia, Prywatne\n>> niedziela, 5 grudnia 2010\nKartka otrzymana od Pasażerki. Jest to limitowana seria z okazji 110 lat Dworca Kolejowego w Gdańsku. Jest to jeden z piękniejszych dworców kolejowych w Europie doby tzw. "gdańskiego renesansu" zbudowany w latach 1894-1900. Uroczyste otwarcie budynku dworcowego, zwanego wówczas "dworcem powitalnym", miało miejsce 30 października 1900 roku. Po II Wojnie Światowej budynek dworca odbudowano po pożarze. Wieża zegarowa o wysokości 48 metrów spełnia również funkcję wieży ciśnień dla dworcowej instalacji wodnej. Tarcze zegarowe (o średnicy 3,25 metra) umieszczone są na wysokości 25,60 metra. Osoby z dużą wyobraźnią zobaczą w bryle dworca lokomotywę, a za nią wagon z węglem (widok od strony City Forum).\n>> sobota, 4 grudnia 2010\nKolejny raz porcja spaceru po Krasnojarsku dzięki kartce od Elwiry. Tym razem wieczorny widok na Operę Narodową i Teatr Baletowy w mieście. Teatr został otwarty w 1978 roku aby uwiecznić 350-lecie Placu Teatralnego. Wokół tegoż placu prócz teatru znajdują się hotele, pomniki, wieża zegarowa, oraz mnóstwo fontann. Sam Krasnojarsk często jest nazywany miastem fontann, gdyż ma ich ponad 200. Oferowane są nawet wycieczki po mieście śladami fontann.\n>> piątek, 3 grudnia 2010\nKartka otrzymana od Matta z USA. Nowy Jork- największe miasto w USA i jedno z największych na świecie- 13 pod względem zamieszkującej go ludności. Nie sposób tutaj żyć i sprawnie się poruszać bez systemu kolei podziemnej. Pomimo nie zawsze najczystszego wyglądu i zapachu, nowojorskie metro jako jedno z niewielu na świecie działa 24 godziny na dobę. Pozwala na podróż tą samą linią lub zmianę na inne za jedną i taką samą cenę, bez względu na dystans lub dzielnice. Generalnie mówiąc, metro w Nowym Jorku jest przyjazne i bezpieczne, ale odradzana jest podróż w pojedynkę w późnych godzinach nocnych i oczekiwanie na opustoszałych stacjach.\nNa kartce wagon metra linii nr 5 na stacji Union Square. Jest to ważna stacja przesiadkowa, znajduje się na pograniczu ważnych dzielnic biznesowych, sypialni miasta oraz miejsca nocnych klubów. Jest ona 4 pod względem ruchliwości wśród stacji metra w Nowym Jorku. Tylko ilość samych osób wchodzących do metra na tej stacji notuje się na około 35 mln rocznie, nie licząc tych którzy przesiadają się lub tylko przez nią przejeżdżają.\n>> czwartek, 2 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Pasażerki. Sztutowo to duża wieś o charakterze małomiasteczkowym w województwie pomorskim, na obszarze Żuław Wiślanych. W latach 1939-1945 znajdował się na terenie gminy niemiecki obóz koncentracyjny "KL Stutthof". Był to najdłużej działający obóz koncentracyjny poza przedwojennymi granicami Niemiec.\nObecnie funkcjonuje tu muzeum KL Stutthof. Liczbę więźniów ocenia się na ok. 110-127 tys. osób pochodzących z 26 krajów, w tym 49 tys. kobiet i dzieci. Specjalny obóz kobiecy był miejscem wyjątkowej martyrologii kobiet i małych dzieci, których procent w Stutthofie był wyższy niż w wielu innych obozach niemieckich. Część więźniów pracowała w samym Stutthofie, część była kierowana do licznych podobozów. Od 1944 roku Żydzi (w szczególności kobiety i dzieci) byli kierowani bezpośrednio do komór gazowych. Liczbę ofiar ocenia się na około 65 tys. osób.\nAutor: Petitek79 o 09:05 Linki do tego posta 3 komentarze\nEtykiety: Polska, Prywatne, Sztutowo\n>> środa, 1 grudnia 2010\nKartka otrzymana prywatnie od Silesiaus. Kartka z Wrocławia będąca jednocześnie reklamą miasta? Hasło "Wrocław pełną parą" zapewne świadczy o szybkim rozwoju Wrocławia w ostatnim czasie. Być może, aby zdążyć z jak największą ilością inwestycji przed finałami EURO 2012. Z kolei drugie hasło z kartki "Wrocław; the meeting place" świadczy o otwartości miasta na przybyłych turystów, inwestorów, studentów- każdy właściwie może dopisać się pod sloganem. Do tego widok na Plac Zielińskiego- popularne targowisko w mieście które miało zniknąć (może już zniknęło) z map celem oddania terenu pod inwestycje.\nCzyli kolejna kartka będzie z tego samego ujęcia, ale z lepiej zagospodarowanym Placem Zielińskiego? A może i wówczas parowóz pędzący "pełną parą" zostanie zastąpiony super szybkim pociągiem a slogan zamieni się na "Wrocław ekspres postępu".\nAutor: Petitek79 o 08:00 Linki do tego posta 4 komentarze\nEtykiety: Kolej, Polska, Prywatne, Wrocław


Awesome Run 2 - Gra online na Klikarnia.pl\nGry / Gry sportowe / Awesome Run 2\nOcena: 4,35 (40)\nSpersonalizuj swojego zawodnika, bądź zawodniczkę i posłuchaj swojego trenera, który przyszedł do twojego zaniedbanego mieszkania, by wyciągnąć cię na treningi i by uczynić najlepszym biegaczem na świecie. Zdobywaj doświadczenie podczas biegów, a za zarobione gwiazdki kupuj usprawnienia. Najważniejsze jednak są pieniądze. To dzięki nim możesz w sklepach nabyć stroje sportowe, które wyniosą cię na szczyty. Zaglądaj tam co jakiś czas w poszukiwaniu przecen. Zarówno dobre ubranie, jak i usprawnienia spowodują zwiększenie twojej prędkości, większą moc i czas działania napojów energetycznych, zwiększenie wytrzymałości oraz prędkości po zaliczeniu przeszkody.


Pociągi Schwäbisch Gmünd – Drezno: tanie bilety | Omio\nBilety kolejowe, rozkład jazdy PKP Schwäbisch Gmünd – Drezno\nPociągi z Schwäbisch Gmünd do Drezno\nPodróżuj do Drezno pociągiem w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję podróży z Schwäbisch Gmünd do Drezno.\nJaki dystans dzieli Schwäbisch Gmünd i Drezno, jeśli zdecyduję się na podróż pocigiem?\nZamierzasz zarezerwować bilet na podróż pocigiem na trasie Schwäbisch Gmünd - Drezno? Odległość Schwäbisch Gmünd - Drezno do pokonania pocigiem wynosi około 377 km.\nIle czasu potrzebuje poci¹g, by pokonać trasę Schwäbisch Gmünd - Drezno?\nŚredni czas podróży pocigiem na trasie Schwäbisch Gmünd - Drezno to 9 h 12 min. Może on jednak różnić się w zależności od konkretnych terminów, weekendów i świąt. Weź to pod uwagę, kupując bilet na podróż pocigiem na trasie Schwäbisch Gmünd - Drezno.\nKtóry w mieście Schwäbisch Gmünd wybrać jako początek podróży? Na który w mieście Drezno mam dotrzeć?\nZanim wsiądziesz w poci¹g i zaczniesz podróż na trasie Schwäbisch Gmünd - Drezno, zwróć uwagę na to, że większość podróżujących decydujących się na poci¹g w mieście Schwäbisch Gmünd jako punkt startowy wybiera Schwäbisch Gmünd station, a w mieście Drezno jako koniec podróży Dresden Hauptbahnhof.\nGdzie w pobliżu centrum zlokalizowane są w mieśćie Schwäbisch Gmünd i Drezno?\nJeśli zaczynasz podróż w mieście Schwäbisch Gmünd, zwróć uwagę na to, że większość użytkowników Omio wybierających startuje z miejsca, jakim jest Schwäbisch Gmünd station znajdujący się w odległości 0 km od centrum. Jeśli planujesz nocleg w mieście Drezno, pamiętaj, że najpopularniejszy to Dresden Hauptbahnhof. Znajduje się 1 km od centrum.\nCzy planujesz podróżować pocigiem, aby dotrzeć z miasta Schwäbisch Gmünd do miasta Drezno? Sprawdź, jakie są najbardziej popularne miejsca w pobliżu miasta Drezno, które również możesz odwiedzić.\nWielu naszych użytkowników decydujących się na podróż pocigiem i kierujących się do miasta Schwäbisch Gmünd również często podróżuje do miejsc takich jak Berlin, Praga lub Monachium. Sprawdź na Omio, jakie są najlepsze połączenia pomiędzy miastem Drezno a tymi wartymi odwiedzenia miejscami.\nCo mogę zrobić, jeśli nie mam samochodu, a chcę pokonać trasę Schwäbisch Gmünd - Drezno? Czy mam do wyboru podróż pocigiem?\nTrasę Schwäbisch Gmünd - Drezno z łatwością pokonasz bez samochodu. Odwiedź Omio i porównaj najtańsze połączenia na odcinku Schwäbisch Gmünd - Drezno, jeśli jako środek transportu wybierzesz poci¹g. Podróżuj tanio pocigiem i kup bilety w Omio. Możesz również użyć aplikacji Omio, aby mieć wszystkie bilety w jednym miejscu i cieszyć się płynną podróżą.\nPociągi Schwäbisch Gmünd – Drezno: sprawdź dodatkowe informacje!\nPociągi Schwäbisch Gmünd – Karlowe Wary\nPociągi Schwäbisch Gmünd – Celle\nStrona głównaPociągiPociągi DreznoBilety kolejowe, rozkład jazdy PKP Schwäbisch Gmünd – Drezno


Zobacz tematy bez odpowiedzi | Zobacz aktywne tematy Teraz jest niedziela, 23 lut 2020, 02:46\nDołączył(a): piątek, 4 paź 2013, 22:04\nJa rodziłam mając pochwicę. Badanie palcem miałam tylko przy przyjęciu na oddział, bo z góry "ustaliliśmy" z moim lekarzem prowadzącym cesarkę ze względu na złe ułożenie dzidziusia. Już na USG w szpitalu okazało się, że synek prawidłowo się odkręcił, ale cc i tak miałam\nW uzasadnieniu było: panicznie boi się porodu...\nNie wiem jak to kiedyś będzie przy drugim dziecku i całkowitym pozbyciu się pochwicy\nPodziwiam te dziewczyny, które pomimo trudności decydują się na poród naturalny.\npiątek, 14 lis 2014, 09:59\nMy już dwa dni po terminie i wciąż czekamy.\nNa ten moment jestem po konsultacjach z położną, której ufam i której powiedziałam o pochwicy. Kobietka potwierdziła, że zdarzają się takie przypadki na sali porodowej i mimo wszystko daje rade rodzić dołem. W ramach przygotowania do porodu spotkałam się z nią kilka razy, by:\n- poćwiczyć oddychanie i parcie,\n- by omówić plan porodu (m.in. ograniczenie badania dopochwowego do niezbędnego minimum, a także by nikt inny mnie nie badał - chyba, że będzie konieczność konsultacji i prywatny pokój do porodu - jeśli da radę).\n- "przećwiczyć" badanie, bo u mnie jest tak, że im bardziej nabieram zaufania do kogoś, to z każdym razem jest łatwiej.\nTaka świadomość, że będę miała po swojej stronie kogoś zaufanego z personelu znacznie zwiększa komfort oczekiwania.\nZobaczymy jak wyjdzie w praktyce, więc trzymajcie kciuki\npiątek, 14 lis 2014, 19:01\nSunflower, trzymamy mocno kciuki za Ciebie i Kattę:)\npiątek, 14 lis 2014, 19:21\nSunflower, trzymam kciuki! Jesteś silną babką, co już dawno wywnioskowałam po wpisach, więc na pewno dasz radę. Zazdroszczę i wspieram z całych sił\nniedziela, 16 lis 2014, 10:18\nSkoro już zrobiłam zamieszanie w tym wątku, i skoro już jestem PO, to wypada napisać kilka zdań podsumowania - może komuś (a wiem, że w drodze są kolejne setmanowe CUD-a ) się przyda.\nWstępem, napiszę tylko, że:\n- pierwszą ciąże miałam rozwiązaną cesarskim cięciem, ze względu na miednicowe ułożenie Dziecka, (nie ze względu na pochwicę) - to było pierwsze wskazanie do drugiego cc.\n- konsultowałam poród z 4 ginekologami-położnikami - 3 z nich (faceci), zdecydowanie twierdzili, że raczej nie dam rady urodzić naturalnie, jedyna z nich Pani doktor stwierdziła, że można spróbować (jaki sprzyjający zbieg okoliczności, gdy okazało się, że akurat miała dyżur, gdy rodziłam; który to raz przekonuje się, że gdy się czegoś bardzo chce, to dobry Los sprzyja. A jeszcze miesiąc temu, byłam przekonana, że aby móc urodzić w sposób w jaki bym chciała to potrzebowałabym dobrej położnej, wyrozumiałego lekarza i osobnej sali - co wydawało się utopią, a jednak wszystko się ziściło )\nTe dwa aspekty miały zaważyć na decyzji o drugim cesarskim cięciu, ale im bliżej porodu, tym bardziej jakiś wewnętrzny głos/instynkt podpowiadał, by jednak próbować rodzić naturalnie.\nI faktycznie, gdy się zaczęło, to miałam wewnętrzne silne przekonanie, że chcę rodzić jak najbardziej naturalnie i jak najbardziej świadomie. Cała akcja porodowa trwała 15 h i wg mojej położnej z 30-letnim stażem to był jeden z jej najtrudniejszych porodów w karierze (chyba coś w tym było, bo PO przychodziły inne położne i gratulowały postawy - bo podobno rzadko się zdarza, by kobieta po pierwsze cesarce rodziła naturalnie - nie wspominając już nawet pochwicy... podobno miało się nie udać... )\nI faza porodu trwała i trwała, bo ze względu na pierwszą cesarkę, nie mogłam mieć żadnej prowokacji porodu (oksytocyny, przebicia pęcherza, itp), a II faza była ciężka ze względu na "pochwiczańskie" mięśnie, które przez lata hodowania stworzyły dość silną barierę. Położna potraktowała je lidokainą, nie wiem czy to coś dało, ale Tośka dała radę Nie obyło się bez nacięcia, ale o tym wiedziałam już wcześniej i byłam przygotowana (faktycznie nie bolało).\nPrzy okazji pękła mi szyjka macicy, a łożysko nie chciało się urodzić, więc miałam je ręcznie usuwane, ale bez szczegółów, bo brzmi drastycznie, ale da się przeżyć. Nawet bez środków przeciwbólowych, których zdecydowanie odmawiałam w trakcie i po porodzie - bo jak niesie fama, ból porodowy jest specyficzny, ale do zniesienia i szybko się o nim zapomina A mam przekonanie (i teraz też doświadczenie), że bez środków zmieniających świadomość, dajemy sobie szanse kontrolowania bólu, naszych reakcji a potem parcia.\nSamo doświadczenie porodu to kosmos - człowiek jest jakby w innym świecie, inaczej doświadcza czasu, przestrzeni i innych ludzi; zdarzają się dodatkowe (nie zawsze najprzyjemniejsze) niespodzianki w trakcie, to mimo wszystko wspominam je bardziej pozytywnie, niż negatywnie...\nPodsumowując, na ten nasz mały sukces złożyło się kilka czynników:\n- zaufana położna, z którą przygotowywałam się do porodu (spotkałyśmy się kilka razy, krótko przed terminem, by omówić cały poród, by poćwiczyć oddychanie, parcie...i badanie dopochwowe - ona uczyła się mnie, a ja jej ) W trakcie, była krok przede mną - tłumaczyła co będzie się dziać w kolejnych etapach, podpowiadała co mogę robić, by łagodzić ból, a nawet przypominała o siusianiu Pilnowała też, by ograniczać badana dopochwowe, minimalizować ingerencje medyczne i ...obecność innych osób na porodówce. Włączyła muzykę i przygasiła światła, dając tym wszystkim maksimum możliwej intymności i poczucia bezpieczeństwa.\n- poczucie pokoju - wewnętrznego i spokoju zewnętrznego ... i pewności, z chcę i dam radę...\n- świadome skupienie na prawidłowym oddychaniu (a potem parciu), by cały czas dotleniać Maluszka (ale żeby się nie przewentylować)...\n- wsparcie Męża, który dzielnie mi towarzyszył od początku do końca...\n- rozmowy z mądrymi Kobietkami (Pochwiczankami i nie tylko) przed porodem o porodzie, które nie traumatyzują zbędnie swoich doświadczeń. Miałam szczęście usłyszeć wiele pomocnych rad, więc czerpałam to co dobre, co bardzo pomogło nastawić się na to co mnie czekało. Dzięki Katto, Vero, Kostko.\n- trochę też czytałam na temat porodu:\n- Narodziny bez przemocy http://www.mamania.pl/ksiazki/narodziny-bez-przemocy,27\n- Odkrywam macierzyństwo http://lubimyczytac.pl/ksiazka/16305/od ... ierzynstwo\n- Więź daje siłę http://lubimyczytac.pl/ksiazka/113405/wiez-daje-sile\n- W głębi kontinuum http://lubimyczytac.pl/ksiazka/86714/w-glebi-kontinuum\ndo czytania polecam też stronę Fundacji rodzić po ludzku : http://www.rodzicpoludzku.pl -/index.php - można poczytać o swoich prawach, o szpitalach, o przygotowaniu do porodu, czy stworzyć swój plan porodu.\nNa koniec jeszcze... wiele osób pyta co lepsze czy poród siłami natury czy cesarka...więc pod względem fizycznym oba są trudne (sama cesarka nie boli, ale ja długo dochodziłam po niej do siebie - co miało swój wpływ na moje poczucie kompetencji w radzeniu sobie z noworodkiem i trudności z karmieniem. Naturalny poród w trakcie jest trudny, ale już 2 godziny po śmigałam po korytarzu i mogłam ogarnąć Dziecko i siebie).\nJednak dla mnie osobiście, drugi poród wspominam lepiej - z mniejszym lękiem, bardziej świadomie. Dzięki niemu czuję się spełniona, jakbym odnalazła cząstkę dzikiej kobiecości, której brakowało mi do poczucia pewności siebie. Wydaje mi się, że to, że mogłam bardzo szybko zając się Maluszkiem, wpłynęło pozytywnie na budowanie więzi (Dziecko jest Aniołkiem - je i śpi, jakby chciało wynagrodzić trudy porodu, a z drugiej strony wyczuwając, że Matka wie co robi:) Amen.\nZa wszystkie przyszłe i oczekujące Mamy trzymam kciuki za piękne przygotowania do Rodzicielstwa. A Rodzicom dużo Radości i ...snu...\nsobota, 29 lis 2014, 23:40