Re: Pracownia [odnośnik] 16.08.19 0:59\nPod względem pogody Nowy rok zapowiadał się niemalże idealnie - co prawda Anglię pokrywała niemal przez cały czas kilkucentymetrowa warstwa śniegu, co zdarzało się niezwykle rzadko, próżno było szukać jakichś groźniejszych anomalii. Z jednej strony był to plus. Czarodzieje nie musieli się już obawiać tego, że różdżki zaczną im wybuchać w rękach przy próbach czarowania. Teleportacja także powoli znów wkradała się do łask, chociaż Burke wciąż podchodził do niej z pewnym dystansem i - o ile to było możliwe - korzystał raczej z dobrze znanego sobie, dostępnego tylko nielicznym sposobu przemieszczania się. Dziś zaś był jeden z takich dni. Pora również była idealna - ciemna, gęsta mgła była niemal niewidoczna na tle czarnego, bezgwieździstego nieba.\nWiedział, że tu była. Oczywiście, że wiedział, sama mu przecież powiedziała, że kilka pierwszych dni nowego roku spędzi w domu, a nie w szpitalu. Więc przyszedł aby z nią świętować. Jej obecność nie była mile widziana na sabacie, czego do pewnego stopnia żałował. Tegoroczna zabawa pozwalała na bardzo wiele. Fakt, że szlachcice pozakładali na twarze maski, utrudniające rozpoznanie konkretnej osoby był niemalże zaproszeniem do wszelakiej maści mezaliansów, wybuchów zazdrości, wojen o względy czy nawet pospolitych zdrad. Odpowiednie przebranie pozwoliłoby nawet Belvinie wtopić się w tłum gości i świetnie bawić z całą resztą - przy odrobinie szczęścia nikt by nie odkrył, że towarzyszka lorda Burke nie należała do szlachty.\nTeraz jednak było to już tylko gdybanie i jego domysły. Sabat z resztą minął, jedyne więc, co Craig mógł zrobić, to przynieść jego namiastkę tutaj, do niewielkiego mieszkania, które zajmowała Blythe. Gdy zjawił się na progu, miał na sobie dokładnie to samo ubranie, które przywdział na bal maskowy u lady Nott. Brakowało jedynie maski, którą zamierzał założyć za parę chwil. Drzwi od mieszkania były otwarte - trochę nieostrożnie, ale Burke domyślił się, że gospodyni może się go po prostu spodziewać. Nawet jeśli jednak tak było, nigdzie w mieszkaniu nie zauważył dowodów na to. Ba, miał nawet chwilową trudność w znalezieniu samej Blythe. Swoje kroki skierował jednak w końcu ku pracowni - miejscu będącym swoistym azylem, ostoją. Nim wkroczył do pomieszczenia, założył maskę. Jasne oczy lśniące przez dziury w starannie dopasowanej ozdobie od razu odnalazły kobietę stojącą przy sztaludze. Stojąca tyłem do wejścia, nawet jeśli zauważyła jego wtargnięcie, nie dała mu o tym znać. Nie czekał więc dłużej, powoli podchodząc do Belviny i odgarniając ciemne włosy z jej smukłej szyi. Przywarł ustami do jej delikatnej skóry, kładąc obie dłonie na jej talii. Przymknął na chwilę oczy, czując jak z jego własnego ciała uchodzi napięcie. Ostatnich kilka dni - wliczając nawet sabat - było bardzo stresujących.\n- Szczęśliwego nowego roku - ciche słowa, które wypadły z jego ust, wywołały także lekką wesołość. Formalności z głowy, można było rozpocząć świętowanie.\nRe: Pracownia [odnośnik] 16.08.19 17:41\nW tym roku zrezygnowała z sylwestrowych zabaw, woląc spędzić ten czas w domu mając za towarzysza jedynie wiernego Senu, który pohukując ciągle wcale nie był cichszy od ludzi i Belvina zachodziła w głowę skąd ta jego nagła gadatliwość, aż po prostu zaczęła go ignorować. Koniec starego roku i początek nowego zastały ją przy sztaludze, pochłoniętą malowaniem tego co widziała za odsłoniętym oknem. Rzadko uwieczniała na płótnie to, co ją otaczało na co dzień, uważając zwykłą rzeczywistość dnia codziennego za zbyt ponurą i niepotrzebną w formie obrazu. Tym razem jednak śnieg pokrywający miasto nadawał ulicy pewnego uroku, któremu uległa, gdy spojrzała za okno pod odpowiednim kątem. W ostatnim czasie odnalazła znów czystą przyjemność w malowaniu, woni farb i tym jak łatwo stracić poczucie czasu. Paleta do farb leżała w dłoni idealnie, jakby nigdy jej nie odłożyła, tak samo było z pędzlem. To było po prostu jej miejsce i zajęcie, któremu może dawniej byłaby skłonna oddać się całkiem i nigdy nie zostać uzdrowicielką. Los potoczył się inaczej, a to, co mogło być jej pracą pozostało jedynie pasją, obecnie prawie całkiem ukrytą przed wzrokiem innych. Ledwie kilka osób mogło podziwiać jej prace, które osobiście uważała nadal za jeszcze zbyt słabe, aby gdziekolwiek je przedstawić.\nDrugi dzień roku okazał się nie różnić wiele od poprzedniego, a jedyną zmianą było nowe, czyste płótno, które stopniowo pokrywały kolory. Idąc za tym, co wiele lat temu powiedziała jej matka, każdego roku stawała przed sztalugą i malowała to, co przyśniło jej się w nocy z pierwszego na drugiego stycznia. Daniela Blythe wierzyła, że ten pierwszy sen wiele mówi o całym roku i jest swoistą zapowiedzią wydarzeń. Belvina co prawda nigdy nie pokładała w tym wiary, ale stało się to pewną tradycją, od której nie odstępowała, a w tym momencie miało to bardziej sentymentalny wydźwięk.\nStarała się nie myśleć, jak ponury wydaje się obraz, który tworzy, a dominujące w nim szarości i jedynie jeden mocniej pastelowy odcień, nie napawają optymizmem. W głowie ciągle żywe wydawało się to, co widziała śniąc, a lekki niepokój jak dokładnie zapamiętała szczegóły, nie ustępował.\nMoże dlatego skupiona na tym co robi, nie usłyszała, że ktoś wszedł do mieszkania. Co prawda spodziewała się gości, a może jednego konkretnego najbardziej, ale zwykle wychodziła naprzeciw każdemu, kto przychodził, aby nie musiał jej szukać po pomieszczeniach. Tym razem tego nie zrobiła, a o czyimś towarzystwie dowiedziała się, dopiero gdy skrzypnęły drzwi pracowni. Zatrzymała na moment dłoń, pozostawiając większą, niż zamierzała białą plamę farby na tle ciemnego nieba. Zwalczyła odruch, aby się odwrócić, pozwalając sobie jedynie na lekkie uniesienie kącików ust. Nabrała pewności, kto stoi w drzwiach, w duchu licząc, że nie pożałuje tego zaraz.\nCzując nagle palce ostrożnie odgarniające jej włosy i chwilę później usta na szyi, mimowolnie uśmiechnęła się mocniej. Zdecydowanie nie pomyliła się. Przechyliła nieco głowę, odsłaniając bardziej szyję i w tym czasie odkładając trzymane w dłoniach przedmioty. Szybko wytarła ręce w szmatkę, aby nie ubrudzić go.\nPołożyła jedną dłoń na jego, która nadal znajdowała się na jej talii.\n- Szczęśliwego nowego roku – powtórzyła po mężczyźnie, splatając lekko palce ich rąk. Odwróciła się powoli, chcąc powiedzieć coś jeszcze, ale widząc strój Craiga, zabrakło jej nagle słów. Zaśmiała się cicho, nie mogąc w pierwszej chwili powstrzymać takiej reakcji.\n- Czyżby sabat się przedłużył i postanowiłeś z niego uciec? – spytała wyraźnie rozbawiona, przyglądając mu się nadal z taką samą uwagą. Wyglądał bez wątpienia ciekawie, przywodząc jej na myśl tylko jedno, ale nie powiedziała na głos, z czym kojarzy jej się ten strój. Podziwiała przez moment, jak drobiazgowo zdobiony był materiał i maska. Poczuła lekki dyskomfort, mając na sobie ciemnoniebieską, sięgającą lekko za kolano i dość zwiewną sukienkę, obecnie przybrudzoną farbami, które zdążyły wyschnąć na materiale. Nic innego nie chciała poświęcić, gdy malowała, ale również niekoniecznie chciała się tak prezentować.\nZbliżyła się ponownie do mężczyzny, by stając na palcach zmniejszyć różnice wzrostu i pocałować go krótko w usta, już bardziej na powitanie. Cofnęła się o krok, zerkając krótko w stronę sztalugi z lekkim niezadowoleniem. Nie lubiła zostawiać niedokończonych obrazów, ale tym razem najpewniej nie miała wyboru. Poza tym bardziej niegrzecznym byłoby zignorować gościa na rzecz obrazu, zwłaszcza gdy tym gościem był Craig.\nRe: Pracownia [odnośnik] 22.08.19 2:32\nNie minęło wcale tak wiele dni od chwili, kiedy był tu po raz ostatni - jednak w międzyczasie wydarzyło się kilka rzeczy, które sprawiły, że Burke tym mocniej tęsknił za delikatnym dotykiem kobiecej dłoni. Czuł się wyczerpany, zestresowany, a jego zdenerwowanie jeszcze wzrosło, gdy w Anglii znów zapanował spokój. Brzmiało to irracjonalnie, bo przecież anomalie były dla całego społeczeństwa niesamowitym utrapieniem. Dla niego również, niejednokrotnie przecież cierpiał w wyniku zbuntowanej, nieokiełznanej magii. A jednak ten spokój, który wielu dał wytchnienie, jemu zaczął spędzać sen z powiek. Sabat, na który zaproszona została niemalże cała szlachta oraz rzesza pomniejszego, czystokrwistego tałatajstwa, na parę godzin dał radę odciągnąć jego myśli od niewesołych tematów. Zapewne dlatego ilość alkoholu, którą wypił podczas przyjęcia, wcale nie należała do najmniejszych. Stąd też następnego dnia dopadły go pewne dolegliwości - choć to i tak było lepsze niż ciągłe rozmyślanie o anomaliach. Pierwszy stycznia poświęcił więc na odpoczynek i dojście do siebie. Potem jednak miał już tylko jeden cel i nie ulegało wątpliwości, że kiedy tylko nadarzy się sposobność, uda się właśnie w to miejsce. Pragnął zobaczyć Belvinę. Ogrzać swoje dłonie w jej uścisku, przylgnąć do jej ciała, móc na chwilę zapomnieć. Gdy zamykały się za nim drzwi tego konkretnego mieszkania, nie musiał przejmować się rodem, sztywną etykietą, ani nawet rycerzami walpurgii. Był po prostu sobą. Choć jego dzisiejsza wizyta na początku miała zrobić na Blythe wrażenie - to stąd strój, który na siebie założył. Później mógł to wszystko odrzucić, lecz pragnął przynieść jej tu odrobinkę sabatu oraz niezwykłej atmosfery, którą dało się wyczuć na balu Hampton Court. Nie mógł jej co prawda sprezentować takiej samej muzyki ani też wielkiej, ozdobionej kryształowymi żyrandolami sali balowej. Zjawił się jednak on, chowający tożsamość za maską, chociaż ona i tak bez trudu go rozpoznała. Wiedział, że prawdopodobnie zastanie Blythe ubraną w sposób zupełnie przeciwny niż on sam - w coś prostego, domowego. Nawet mu się spodobał ten kontrast, ta swoista przepaść. Jej prosta, upaprana farbą sukienka miała w sobie mimo wszystko coś urzekającego. Książę i biedaczka.\n- Urządzimy sobie mały sabat tutaj - mruknął cicho, z zadowoleniem, przyjmując ten pocałunek, nawet jeśli było to zaledwie muśnięcie na powitanie. Miał dziś w planach skraść ich wiele, choć nie potrzebował się z tym spieszyć. Musiał jednak zareagować, widząc to swoiste zawahanie w działaniach Bel. Niezależnie od tego, czy była skłonna zostawić dzieło w niedokończonej formie czy też nie, on domagał się uwagi. Jeśli nie zamierzała sama mu jej dać, był zmuszony sam ją sobie wziąć. Stąd też nie minęła dłuższa chwila, nim Burke zdecydowanym gestem przyciągnął Belvinę do siebie. Przytrzymał ją mocno w pasie, tym razem samemu nachylając się nad nią, by wymusić na niej pocałunek - zdecydowanie bardziej namiętny i gwałtowniejszy niż poprzednie cmoknięcie. Za każdym razem na nowo zaskakiwał się, odkrywszy jak słodko smakowała. A przecież znał ten smak już od tylu lat. Stale niezmienny.\n- Tak się dla ciebie odstawiłem i dostaję ledwie marnego buziaka na powitanie? - mruknął z wyraźnym niezadowoleniem. Wbił wzrok w jej oczy, spoglądając na nią wyczekująco. Czułby się zdecydowanie mocno urażony, gdyby przegrał walkę o uwagę Bel z jakimś obrazem. Nawet gdyby wiedział, że jest to obraz ze snów.\nRe: Pracownia [odnośnik] 27.08.19 23:16\nGdy kilka lat temu spotkała lorda Burke pierwszy raz, nie przypuszczała nawet, że ten dość interesujący mężczyzna zagości w jej życiu na dłużej niż parę niezobowiązujących spotkań i kilka ciekawszych rozmów. Wiedziała przecież, że arystokraci to czarodzieje, z którymi ktoś z jej pochodzeniem oraz podejściem do życia, nie miał nic wspólnego. Dlatego, kiedy przedstawiono ich sobie we Francji, nie była pod takim wrażeniem jak jej przyjaciółki, z którymi bawiła się tamtego wieczoru. To one chichotały i szeptały, gdy ona z lekkim uśmiechem i oceniającym spojrzeniem, próbowała ulotnić się jak najszybciej. Wolała towarzystwo zgoła innych osób, prostszych i łatwiejszych w rozgryzieniu. Koniec końców nic nie poszło zgodnie z jej planem, a finalnie doprowadziło ją do obecnej chwili, gdy Craig przekraczał próg jej mieszkania w sposób może zbyt swobodny i częsty. Teraz już nie przeszkadzało jej towarzystwo mężczyzny, gdy po prostu przyzwyczaiła się do niego. Nawet jeśli niejednokrotnie działali sobie na nerwy, czasami z błahych powodów.\nWidząc go obecnie w stroju, który mocno odbiegał od normalnego nawet dla niego, nie mogła powstrzymać rozbawienia. Doceniała takie gesty z jego strony, te próby pokazania trochę innego świata, do którego nie miała wstępu i nigdy nie chciałaby mieć. To było zawsze coś ciekawego, innego i nowego.\n- Twoja pomysłowość pewnie jeszcze nie raz zaskoczy mnie – przyznała, gdy tylko usłyszała o małym sabacie tutaj. Przesunęła powoli dłonią wzdłuż zdobień na jego szacie, które z bliskiej odległości stawały się bardziej dostrzegalne.\nObejrzenie się na sztalugę, było wręcz odruchem, chociaż powinna się spodziewać reakcji. Przecież wiedziała dobrze, że Burke nie przyjmie dobrze faktu, stracenia nim zainteresowania na rzecz jej pasji. Nie zdziwiło ją kompletnie, gdy została mocniej przyciągnięta, by w następnej chwili poczuć na ustach mocny pocałunek. Nie mając zbyt wielkiego pola manewru, odwzajemniła, obejmując lekko mężczyznę za szyję. Przesunęła palcami po jego karku, gdy przerwali na rzecz powietrza, które w trakcie uciekło z płuc.\n- Czasami zapominam, jak wymagający potrafisz być – westchnęła lekko, próbując ukryć wesołość w głosie i spoglądając mu pewnie w oczy. Sięgnęła do maski, którą nadal miał nałożoną i zdjęła mu ją.- Nie mniej, doceniam i to bardzo, że się tak wystroiłeś – dodała. Pociągnęła go lekko za ramię, zmuszając, aby pochylił się jeszcze raz. Tak było łatwiej, niż gdyby miała stawać na palcach. Pocałowała go ponownie, tym razem już z większym zaangażowaniem niż przy tamtym cmoknięciu na powitanie. Drugi raz pewnie by jej tego nie wybaczył, a ostatnie czego chciała dziś to jego gwałtowność w zbyt dużej dawce. Zwłaszcza gdy już nie jeden raz poznała jego charakterek i dziś nie miała na to ochoty.\n- Ile dam uległo twoim gładkim słowom i jasnym ślepiom? – spytała nagle nieco zaczepnie, wymykając się z jego objęć. Kiedyś będąc jeszcze naiwną dziewczynką, bywała wręcz zazdrosna, ale na szczęście dorosła już do tego, aby wiedzieć, że ich spotkania kiedyś się skończą. W tej znajomości nie mogło być szczęśliwego zakończenia, bo było to wręcz nierealne.\nOdwróciła się jednak do sztalugi, ale tylko po to, aby ogarnąć miejsce pracy. Nie lubiła bałaganu.\nZaraz znów swą uwagę skupiła na mężczyźnie i zmierzyła go wzrokiem. Chętnie przeniosłaby go takiego na płótno, ale nawet nie łudziła się, że Craig usiedzi parę godzin na miejscu. Jeśli jednak uda jej się zapamiętać dość szczegółów mogła obyć się bez modela. Zamrugała, łapiąc się na tym, że chyba za bardzo uciekła myślami.\n- Hmm, odpowiednie powitanie chyba mamy już za sobą, więc co planujesz dalej na tym małym sabacie? - spytała ciekawa jego pomysłowości. Od dłuższego czasu zastanawiała się, jak on to robi, że potrafi pochłonąć całą jej uwagę i oderwać od wszelkich ponurych myśli. Co w tym mężczyźnie było takiego.\nRe: Pracownia [odnośnik] 06.10.19 13:49\nTo było znacznie ciekawsze - polowanie na kobietę, która wcale nie jest tobą zainteresowana. Kiedyś, za dzieciaka, Burke traktował to jako swego rodzaju grę. Ile czasu zajmie mu zdobycie uwagi niewiasty, która najchętniej uciekłaby jak najdalej od zgromadzonego na balu towarzystwa? Bardzo łatwo było je wyłowić spojrzeniem z tłumu. Robiły wszystko, byle tylko nie dać się wciągnąć w jakąś dłuższą rozmowę lub zaprosić na parkiet; chowały w cieniu kolumn, ukrywały na tarasach z lampką wina w ręce, przemykały z kąta w kąt. Ta gra, niezależnie od wyniku, kończyła się już pierwszego wieczora. Dlatego gdyby ktoś zapytał Burke'a, czy spodziewał się, że jedna z takich znajomości będzie się ciągnąć przez tyle lat, prawdopodobnie roześmiałby się w głos. Ale w sumie kto powiedział, że nie mógł łamać zasad, które sam stworzył?\n- Na to liczę - nie mógł przecież pozwolić, by było zbyt nudno. Dziś to nie była już tylko gra, Belvina uosabiała sobą coś znacznie więcej niż tylko trofeum myśliwskie.\n- Potraktuję to jako komplement - skomentował jej uwagę o byciu wymagającym. Grzecznie dał sobie zdjąć maskę - dość chętnie się jej w sumie pozbył. Chociaż starannie wykonana, znacząco zawężała mu pole widzenia. Teraz mógł podziwiać Belvinę bez żadnych przeszkód. Obdarzył więc kobietę delikatnym uśmiechem, kryjącym się bardziej w głębi tęczówek niż uniesieniu warg. Wiedziała, jak go obłaskawić. Dostał to, czego chciał. To był najprostszy sposób. Zgarnął ją więc bliżej do siebie, wplatając palce w jej włosy. Pozwolił sobie na tę odrobinę władczości, nie wypuszczając jej, póki i jemu nie zabrakło tchu - tak jak przy wcześniejszym pocałunku, który już zdążył na niej wymusić. Póki co był ukontentowany.\n- Na pewno chcesz znać odpowiedź na to pytanie? - przekrzywił lekko głowę, doskonale wiedząc, że nie. Miał wiele przywar i jeszcze więcej sekretów, czego Belvina z pewnością była świadoma. W jego świecie to było na porządku dziennym. Jeśli jakikolwiek szlachcic próbował głośno twierdzić, że jest dobrym i prawym człowiekiem, było bardziej niż pewne, że to zakłamana kanalia. Burke potrafił grać, by ukryć swoje wady - ale ci, którzy znali go lepiej, doskonale wiedzieli, czego się można po nim spodziewać. Miał wiele twarzy. Belvina miała to szczęście - lub nieszczęście, zależy oczywiście jak na to spojrzeć - że zobaczyła już wiele z jego cech. Nie ukrywał przed nią swojej gwałtowności, zachłanności, pożądania i zaborczości. Ale Blythe miała naprawdę wiele czasu, aby nauczyć się właściwie postępować z Burke'm.\nPozwolił jej oddalić się jeszcze raz - na tych kilka chwil, aby mogła uprzątnąć z grubsza swoje miejsce pracy. Kolejną z jego wad była niecierpliwość, milczał jednak, w skupieniu obserwując ruchy kobiety. Zaciskał powoli i rozluźniał dłoń. Miał w planach dziś chłonąć ciepło jej ciała bez przeszkód. Durham było cudownym miejscem, domem, ale miało jedną zasadniczą wadę - jego mury były chłodne nie tylko pod względem aranżacji wnętrza.\n- Najchętniej porwałbym cię do tańca, ale wiem, że nie mam na co liczyć, że się zgodzisz - za długo ją już znał, by nie wiedzieć, że to nie były jej klimaty. Trochę żałował, przyjemnie byłoby powirować z nią w tańcu - nawet teraz, gdy miała na sobie zaledwie prostą sukienkę, upaćkaną tu i ówdzie farbą. Nie oczekiwał jednak od niej, że się zgodzi. Zamiast tego sięgnął do wewnętrznej kieszeni swojej ozdobnej szaty. Była magicznie powiększana, dlatego bez większego trudu zmieścił tam całą butelkę wina - jednego z najlepszych trunków, które można było znaleźć w piwnicach Durham.\n- Więc najpierw cię upiję. A potem nie dam ci zmrużyć oka aż do rana.\nRe: Pracownia [odnośnik] 10.10.19 0:25\nMogła się domyślać jaką grą była dla lorda Burke ta znajomość i jak minimalne były wtedy szanse, aby spotkali się poza murami, w których gościli. Kiedyś ciekawiło ją, jak wypadała na tle innych młodych kobiet, przypuszczając również, że nie była tak prostą zdobyczą, na jaką mogła wyglądać. Do tej pory pamiętała, jak usilnie próbowała go spławić i jak duże było zirytowanie, gdy nie dawał za wygraną, kiedy już była pewna, że dość skutecznie zniechęciła Craiga. Na przestrzeni lat nie raz bawiło ją, że mężczyźni, widząc kobietę, która wpisywała się w ich gust, zaczynali swoje polowanie. Kilka razy miała okazję obserwować takie sytuacje i naprawdę nie różniło się to od łowów zwierząt, chociaż oczywiście nie było krwawe.\nUśmiechnęła się nieco oszczędnie, bo nie wątpiła, że Craig faktycznie uzna za komplement jej słowa. Taki w końcu był, łatwo było połechtać jego ego. Nie mniej inaczej nie potrafiła go określić, był jednym z najbardziej wymagających mężczyzn w egzystowaniu obok, jakich miała okazję poznać. Na całe szczęście udało jej się zrozumieć jak działać przy nim, aby obie strony były zadowolone i o dziwo nie było to bardzo skomplikowane; co udowodniła już po chwili. Prosta zasada, aby dać mu to, co chce, ale pozostawić niedosyt, którego początkowo nie zauważy.\nCzując palce zamykające się z wyczuciem na jej włosach, zmrużyła tylko oczy, licząc, że to jedyny przejaw jego potrzeby panowania nad sytuacją. Lubiła pewne jego cechy, pozwalając mu na wiele z czystej ciekawości i dla własnej zabawy, ale przy tym nie obawiała się stawiać granic, nawet jeśli wtedy się denerwował.\nSpoglądała na niego z większą uwagą, gdy odpowiedział pytaniem na pytanie. Poczuła cień rozczarowania, że to było jedyne, na co się zdobył.\n- Następnym razem kłam – odparła, a w jej głosie dało się przez chwilę usłyszeć nutę złości. Nie łudziła się, że jest inny niż pozostali szlachcice, zwłaszcza znając jego charakter i sposób bycia. Miała świadomość, że ten mężczyzna kryje sporo sekretów, ale nigdy nie chciała poznać ich wszystkich, obawiając się, jak wtedy zmieniłaby się ta znajomość. O pewnych rzeczach słuchała, gdy rzadko, bo rzadko, ale chciał mówić. Czasami pytała zaciekawiona pewnymi kwestiami, ostrożnie poruszając się po temacie, aby wyciągnąć jak najwięcej. Były jednak pewne sprawy, które musiały zostać przemilczane i nic nie miało się zmienić w tej kwestii.\nKiedy sprzątała farby i pędzle, czuła na sobie jego wzrok. Była pewna, że się niecierpliwił, nawet jeśli stała plecami do niego. Minimalnie uśmiechnęła się pod nosem, bo może w innej sytuacji podroczyłaby się z nim bardziej. Dziś jednak była bardziej litościwa dla lorda Burke, głównie przez to, że pojawił się tak szybko, aby po świętować z nią nowy rok i ubrał się tak niecodziennie. Ujął ją tym, tak po prostu.\nSkupiając ponownie uwagę na nim, minimalnie skrzywiła się, gdy zdradził, że chciałby z nią zatańczyć. Nie raz poruszali tę kwestię, ale Bel była nieprzejednana w tym przypadku, wiedząc, jak kiepsko by to poszło oraz nie chcąc się upokarzać.\n- Cieszę się, że jesteś tego świadom – stwierdziła, faktycznie zadowolona, że tym razem nie próbował jej namówić. Może ostatni sprzeciw, ostrzejszy niż poprzednie, bardziej dotarł do Craiga. Musiała to zapamiętać.\nWidząc, jak wyciąga butelkę wina, a później słysząc jego słowa, zaśmiała się dźwięcznie. Szczerze rozbawił ją swoimi planami, które mogły być całkiem możliwe do osiągnięcia przez tego przebiegłego lorda.\n- Upijanie i wykorzystywanie kobiety… takie zachowanie ci przystoi, lordzie Burke? – rzuciła z lekką zaczepką. Zdecydowanie rzadko używała w stosunku do Craiga, tytułu lorda, ale w takim momencie jak teraz to po prostu samo się nasuwało.\nPodeszła do jedynej w pomieszczeniu przeszklonej szafy, by wyciągnąć ze środka dwie lampki do wina. Wykorzystywanych głównie, gdy malowała martwą naturę i chciała elementu szkła na obrazie, ale przy tym zawsze nieskazitelnie czystych, bo naprawdę nienawidziła, gdy światło zdradzało jakieś zabrudzenie na powierzchni i niszczyło to estetykę. Była surowa w tej kwestii.\nZnajdując się ponownie obok mężczyzny, złapała go lekko za dłoń i pociągnęła w kierunku sofy stojącej nieco dalej. Odkąd mebel pojawił się tutaj, doceniała go wielokrotnie, mogąc odpocząć, gdy fizycznie nie dawała już rady przy sztalugach bądź warząc eliksiry.\nUsiadła wygodnie, obserwując mężczyznę, gdy ten otwierał butelkę i nalewał wino. Wodziła powoli wzrokiem za każdym jego ruchem, nieświadomie uciekając myślami, gdzieś poza własne mieszkanie.\nRe: Pracownia [odnośnik] 08.01.20 16:01\nŻycie byłoby nudne, gdyby wszystko od razu szło jak z płatka. On na pewno w końcu znudziłby się jej osobą, gdyby była na każde jego skinienie, gdyby spełniała każdą prośbę natychmiast. O to chodziło przecież w początkowej grze, by wybrać z tłumu taką zdobycz, która nie chciała zostać upolowana. Kokietki, które potrafiły się mu przypodobać za wszelką cenę uważał za nudne. Nie miały w jego oczach wielkiej wartości - głupie lalki, które nie nauczono, że posiadają swoją wartość. Belvina była inna.\n- Inteligentne kobiety nie lubią, gdy je okłamywać - odbił piłeczkę z pewnym przekąsem, doskonale zdając sobie sprawę z tego, jakim był w tym momencie hipokrytą. Okłamywał ją w końcu w wielu sprawach, a ona o tym dobrze wiedziała. Mimo wszystko nie mógł jej całkiem słodzić. Gdy się denerwowała, była równie pociągająca.\nJeszcze kiedyś miał zamiar z nią zatańczyć. Niekoniecznie pragnął ją jednak o tym dziś informować.Choćby się sprzeciwiała ze wszystkich sił, miał nadejść taki dzień postawi na swoim. Nauczy ją kilku podstawowych kroków, wybierze dla niej jakąś suknię, a następnie porwie na parkiet. Nie musiał to być wielki bal, żadna uroczystość czy sabat. W tych wszystkich miejscach raczej krzywo by patrzyli, gdyby lord Burke poprosił do tańca czarownicę taką jak Belvina. Choć odrobinkę żałował, że nie udało mu się jej jakoś przeszmuglować na sabat. Tam nikt by jej nie rozpoznał, biorąc ją za jedną ze szlachcianek. Musiałaby się tylko odpowiednio ubrać, tak samo jak on, przywdziać maskę, udawać kogoś, kim nie była... i mógłby ją adorować cały wieczór, bez posyłanych ku nim krzywych spojrzeń. Bo nikt by nie wiedział.\n- To jaki wzniesiemy toast? - zapytał, gdy już oboje dzierżyli w dłoniach po kieliszku wina. Sam miał w głowie kilka pomysłów, mało który jednak nadawał się na wypowiedzenie go głośno. Były częścią tych tajemnic, o których Belvina nie musiała wiedzieć. Dla niej przeznaczone były inne słowa, inne życzenia. Te słodsze i powabniejsze. - Abyś nadchodzący rok pomógł ci jeszcze bardziej rozkwitnąć i byś czarowała mnie nadal, tak jak czyniłaś do to tej pory. - wyrzekł uroczyście, wyciągając ku niej swój własny kieliszek, aby mogli się delikatnie stuknąć naczyniami. Nie usiadł od razu na kanapie. Po wzięciu pierwszego łyku wina przysunął się bliżej ku jej osobie, kładąc delikatnie dłoń na jej policzku. - Nie przystoi. Co innego jednak jeśli kobieta sama się na to zgodzi - uśmiechnął się lekko. A mimo wszystko nie spodziewał się protestów. Nie dzisiaj. Dlatego gdy w końcu spoczął obok niej, bez żadnego zawahania położył jedną z dłoni na jej kolanie, ukrytym pod materiałem sukienki.\nDłuższa chwila, która minęła od ich ostatniego spotkania, sprawiła, że zwyczajnie się stęsknił. I to zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Minione dni były szalone - wystarczy wspomnieć średnio udany zamach na Pokątnej, którego sam dokonał i w wyniku którego odniósł poważne obrażenia no i wielkie przygotowania do sabatu. Czuł znużenie, które odpuszczało, gdy tylko spoglądał na osobę Belviny. Nie mówił jej często tego, jak ją cenił - zapewne uznałaby to za kolejne kłamstwa. Za jej zadziorny charakter, za cierpliwość, za to, że nie bała się sięgać po to, co chciała. Nie dało się jednak ukryć, że tak samo jak charakter, pociągało go także jej ciało - dlatego nie wstrzymywał się przed ulokowaniem swoich ust na jej długiej, łabędziej szyi. Był spragniony, ale wino nie mogło mu pomóc.\nOstatnio zmieniony przez Craig Burke dnia 19.01.20 23:57, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pracownia [odnośnik] 11.01.20 23:12\nW kwestii znudzenia drugą osobą, bez wątpienia od zawsze się uzupełniali i rozumieli. Ona również odkąd przekonała się do niego, cały czas oczekiwała, że nie znudzi się jego towarzystwem. Fakt, że mimo długoletniej znajomości nadal potrafił ją zaskoczyć, a jego obecność w mieszkaniu nie budziła poczucia rutyny, działały tylko na korzyść mężczyzny. Dodatkowo świadomość wad i zalet oraz proste zasady, jakie obowiązywały od dawna między nimi, wykluczały śmieszne oczekiwania wobec drugiej strony. Tylko na początku nie było tak prosto, głównie z jej strony, gdy mając naście lat, wbrew sobie i zdecydowanie zbyt łatwo z zauroczenia przeszła do zakochania się. Na szczęście nie straciła wtedy na charakterze i otrząsnęła się w porę. Z perspektywy lat była rozbawiona tamtym czasem, ale nie dziwiła się sobie, przypuszczalnie każda młoda dziewczyna na jej miejscu dałaby się w końcu przechytrzyć własnym uczuciom, gdyby mogła liczyć na uwagę człowieka pozornie nieosiągalnego.\nTeraz za to miała przed sobą mężczyznę, który potrafił jak nikt inny zadziałać jej na nerwy, ale pomimo takich chwil, częściej wywoływał uśmiech na jej twarzy. Nawet jeśli w obecnej chwili, nie było tak kolorowo.\n- O wiele bardziej nie lubią hipokrytów – odparła, jasno dając mu do zrozumienia, że wszedł na niepewny grunt i był bliski obejrzenia drzwi frontowych od strony korytarza. Czasami żałowała poruszania pewnych tematów z Nim, pytania o cokolwiek, gdy tak łatwo potrafił ją wkurzyć tym, co zaraz wypowiadał.\nNigdy nie była zbyt chętna do godzenia się na jego pomysły, gdy często po prostu jej nie odpowiadały z różnych powodów. Do wielu przekonywała się po długich namowach, lecz nie ugięta pozostała wobec tańczenia z nim. Na to nie zamierzała się zgodzić i nadal unikała tego, mimo że temat powracał uparcie przy różnych okazjach. Nie znała żadnego z tańców balowych, nie potrafiła podstawowych kroków i uparcie nie zamierzała tego stanu zmieniać. Za każdym razem ostro gasiła jego nadzieje, że tym razem może się uda. Jeśli planował Ją zaskoczyć, mógł od razu odhaczyć kolejną porażkę na tym polu.\nSłyszą pytanie, zastanowiła się chwilę, podnosząc na te kilka chwil z sofy. Nie często miała okazję do wznoszenia toastów, a już zdecydowanie w towarzystwie arystokraty. Uśmiechnęła się delikatnie, gdy sam odezwał się ponownie.\nTo lekkie wygięcie warg, stało się tylko wyraźniejsze, kiedy słuchała go.\n- Abyś w nadchodzącym roku osiągnął wszystko, czego skrycie pragniesz i niczego nie żałował – te słowa wydawały jej się najbardziej odpowiednie. Im dłużej go obserwowała oraz im więcej czasu z nim przebywała, tym bardziej zauważała, że właśnie tego potrzebował; osiągnąć to, czego nie wypowiadał nigdy na głos. Nie wnikała co, to mogłoby być, nie musiała wiedzieć i może nie powinna, jeśli miało mu się to spełnić.- Egoistycznie mogę jeszcze poprosić, byś nie zmieniał się wobec mnie, bo będzie mi przykro – dodała nieco zaczepnie, dopiero teraz wyciągając dłoń z kieliszkiem. Delikatny dźwięk uderzającego o siebie szkła, przez chwilę wisiał w powietrzu.\nUchyliła mały łyk wina, ciesząc się w duchu, że nie jest zbyt mocne ani ciężkie. Uniosła wzrok na jego twarzy, gdy poczuła dotyk na policzku.\n- Mmm, sądzisz, że znajdziesz gdzieś taką desperatkę, która da się upić i wykorzystać? – spytała miękko. Była to typowa pułapka i liczyła, że Craig nie da się na to złapać. Ostatnie co chciała usłyszeć to, że właśnie takie ma o niej zdanie.\nWróciła na swoje miejsce, zerkając na niego, gdy zajął miejsce obok. Położyła dłoń na dłoni mężczyzny, ale zdecydowanie nie miała na celu powstrzymanie go. Nie przeszkadzał jej jego dotyk, był w końcu przyjemny i wystarczająco znajomy, aby go łaknąć. Uśmiechnęła się nieznacznie, gdy znów poczuła usta na szyi, ale nie przerwała mu, sycąc się tym przyjemnym odczuciem. Przesunęła dłonią po karku mężczyzny w górę, by wsunąć palce w krótkie włosy.\n- Aż tak mnie pragniesz? – spytała cicho, dopiero teraz odsuwając się od niego. Chciała to usłyszeć, dla własnej satysfakcji, bo mimo że minęło tak mało czas od ostatniego spotkania, to wyraźnie nie potrafił wstrzymać się. Zamierzała pograć mu trochę na nerwach, świadoma jak łatwo można zdenerwować Craiga w tej chwili. Zaraz spoglądając na niego, zrezygnowała z takiej zabawy i przysunęła się z powrotem, jednak nie planowała umożliwić mu powrotu do przerwanego zajęcia. Upiła łyk wina, zerkając przy tym na mężczyznę, a w kącikach jej ust majaczył zadziorny uśmieszek. Sięgnęła lewą dłonią do drobnych guzików z przodu sukienki, niespiesznie rozpinając je. Ostatni znajdował się tuż pod biustem, dlatego, kiedy go rozpięła, mężczyzna mógł zobaczyć lekko stonowaną krwistoczerwoną koronkę. Spodziewając się Go dziś, postanowiła nałożyć coś, co powinno mu się spodobać.\nRe: Pracownia [odnośnik] 20.01.20 0:48\n- Zapewne masz rację - nie mógł się powstrzymać przed lekkim, odrobinę wrednym uśmiechem, kiedy wyłapał tę nutę złości w jej głosie. Tak samo jak ona poznała już w dużej mierze jego, tak samo on dobrze znał ją. Choć była na swój sposób wyjątkowa i choć miała pewność, że ich relacja nigdy nie będzie miała prawdziwie szczęśliwego zakończenia, wciąż była kobietą. Lubiła, by traktować ją jako tę jedyną, jako tę wyjątkową. Nawet jeśli aby osiągnąć ten cel, trzeba było kłamać jej w żywe oczy. A Craig często to robił. Zapewne gdyby ktoś obserwował ich z boku, miałby całkiem niezły ubaw, wiedząc, że oboje karmią się słodkimi kłamstewkami i doskonale zdając sobie sprawę, że mało co w ich związku było prawdziwe. Nie drążył już jednak tematu. Nie zamierzał zaprzeczać temu, że był hipokrytą. Oboje wiedzieli jaka jest prawda.\nUśmiechnął się w duchu, słysząc część toastu Belviny. Jej słowa mogły brzmieć dość banalnie, Burke jednak i tak je doceniał. Doceniał, bo wiedział, jak wiele pracy czekało go w tym roku. Jego oraz rycerzy walpurgii. Byłoby świetnie, gdyby wszystko to, co zaplanował udało się śpiewająco. Niestety podejrzewał, że nie mógł na to liczyć. Na pewno jednak mógł spełnić tę część życzeń Blythe, która tyczyła się jej osoby. Nie zamierzał się zmieniać. Nie był pewny, czy odnalazłby jeszcze gdzieś drugą tak nietypową, pociągającą go kobietę. Jeśli więc tego właśnie pragnęła, mogła spać spokojnie.\n- Nie jestem pewny. A ty jak uważasz? Znajdę? - oh, doskonale zdawał sobie sprawę, że nieodpowiednie słowa wypowiedziane w tym momencie mogłyby się zakończyć dla niego bardzo szybkim opuszczeniem mieszkania Belviny. Były dwie rzeczy, których kobiety bardzo nie lubiły: słuchania o innych kobietach i słuchania nieprzyjemnych rzeczy na własny temat. Ta konwersacja zaliczała się do drugiej kategorii, musiał więc rozegrać to w mądrzejszy sposób - pozwolić kobiecie, by sama określiła swoje zdanie w tej sprawie.\nOczywiście, że gdy tylko Blythe uciekła od dotyku jego ust, wydał z siebie niezadowolone mruknięcie. Dlaczego kobiety naprawdę potrzebowały aż tylu słownych zapewnień. Przecież gdyby jej nie pragnął, nie przyszedłby tu - do tego mieszkania, do niej, wystrojony w swoją wymyślną, sabatową kreację. Nie droczyłby się z nią, nie zasypywał bladej skóry pocałunkami, nie okazywałby niezadowolenia, gdy z początku powitała go ledwie cmoknięciem. Uwielbiał ich gierki oraz wzajemne droczenie się, teraz jednak wolałby, by spomiędzy jej warg nie ulatywały kolejne słowa - może ewentualnie za wyjątkiem jego imienia. Chciał ją całą, pragnął delikatnie pieścić ramiona i gładkie plecy. Poczuć ciepło jej dłoni, jej ust i ud. Badać ciało, które choć już mu dobrze znane, cały czas kryło w sobie nutę tajemniczości. Męczyć całą noc - tak jak jej to obiecał.\nZ uwagą obserwował, jak kobieta znów zaczyna testować jego cierpliwość. Śledził jej powolne ruchy, a jakże. Gdy jej smukłe palce powoli zaczynały odpinać guziki jej skromnej, błękitnej sukienki, Burke w ciszy patrzył. Gotował się cały, ale jednak patrzył grzecznie. Zwykle im piękniej i im szczelniej zapakowany był prezent, tym większą przyjemność sprawiało mężczyźnie odpakowywanie go. Lecz choć Belvina miała na sobie tylko jedną, łatwą do zerwania sukienkę, mężczyzna i tak przyglądał się uważnie. Każdy odpinany guzik był krokiem do celu. Na widok koronki Burke nie mógł się nie uśmiechnąć. Wydawało mu się, że się go nie spodziewała - o tym świadczyło chociażby zajęcie, które wybrała dla siebie tego dnia, a więc i ten skromny, upaprany farbą strój. Ale pod spodem kryło się coś znacznie, znacznie ciekawszego. Obietnica - tym razem złożona przez nią. Burke pochylił się do przodu, niemal sięgając ust Belviny, zatrzymał się jednak milimetry od jej warg. Chciała jego potwierdzenia? Mógł jej dać potwierdzenie.\n- Może będzie prościej jeśli ci pokażę? - odpowiedział na wcześniej zadane przez nią pytanie, nie czekając jednak na jej słowa. I, choć kosztowało go to odrobinę wysiłku przy próbie złapania równowagi, porwał ją na ręce, podnosząc się jednocześnie z kanapy. Sofa ustawiona w pracowni była bardzo praktycznym meblem, pozwalającym na odpoczynek w trakcie pracy, nie zamierzał się z tym kłócić. Oni jednak potrzebowali odrobinę więcej miejsca - i zdecydowanie bardziej komfortowego mebla.\nRe: Pracownia [odnośnik] 30.01.20 23:21\nBez wątpienia, gdyby ktoś poobserwował ich z boku, szybko wyciągnąłby wniosek, jak absurdalne jest to co dzieje się między nimi. Kłamiąc sobie prosto w oczy, osiągali nić porozumienia, wyciągając specyficzną prawdę z każdego wypowiedzianego słowa. Nie raz zastanawiała się, czy to nie jest ten niepojęty dla niektórych sposób na związek, gdzie miłość nie jest na pierwszym miejscu. Nie potrzeba było wielkich uczuć, a jedynie zrozumienia drugiej osoby. Co prawda nigdy w słowach nie nazwałaby związkiem tego, co było między Nią a Craigiem. Nie pozwalała sobie nawet na taką formę przywiązania, zbyt mocno lubiąc swoją niezależność.\nKiedy ponownie uniknął konkretnej odpowiedzi, mimowolnie uśmiechnęła się ledwo widocznie, co dla nieznającej jej osoby mogło wyglądać na grymas.\nWidać pakowanie go w słowne pułapki, dało w końcu efekt, gdy umiejętnie unikał ich i to w sposób, który szczerze ją bawił mimo złości, jaką wzbudził wcześniej.\n- Tak wyjątkowo zdesperowanej, najpewniej nie, a przynajmniej nie tutaj – odparła tylko, skupiając na nim uważne spojrzenie.\nUsłyszała to niezadowolone mruknięcie, które wyrwało się mężczyźnie. Planowała jednak coś, co najpewniej przypadnie mu do gustu, więc chwilę musiał się podenerwować dla zachowania równowagi. Zrozumiała już dawno i wprowadziła w życie dość drastycznie to fakt, że Craig nie mógł dostawać wszystkiego na tacy od razu. Belvina nie była jedną z tych głupiutkich dziewczyn wzdychających na jego widok i musiał o tym wiedzieć od początku ich znajomości. Dlatego wypadało tylko od czasu do czasu przypomnieć mu, że przekraczając próg jej mieszkania, nie wszystko musi iść łatwo, a tytuł lorda to śmieszny dodatek, który tutaj nie ma żadnego znaczenia. Nie była jednak na tyle okrutna względem niego, aby w żaden sposób nie wynagradzać mu takich sytuacji.\nZaskoczyła ją cierpliwością mężczyzny, gdy jedynie obserwował co robi, a nie próbował czegokolwiek sam. Takie opanowanie było prawie niepodobne do niego, a przynajmniej mocno gryzło się z jego zachłannością sprzed kilku minut.\nZareagowała podobnym do niego uśmiechem, kiedy tylko zauważyła reakcję na widok koronki. Miło było wiedzieć, że widok mu się spodobał, a była to tylko zachęta przed całą nocą, jaką mieli dla siebie.\n- Zdecydowanie będzie prościej – szepnęła, gdy prawie czuła jego usta na swoich. Zdziwiło ją, że zatrzymał się w takim momencie, ale szybko dostała odpowiedź dlaczego. Kiedy podniósł ją z sofy, objęła go lekko za szyję, chociaż nie bała się, że ją upuści... na tyle mu ufała. Łatwo było odgadnąć, co planuje przyspieszyć Craig, a Bel całkowicie go w tym popierała, gdy ruszył w stronę wyjścia z pracowni. Sofa w tej sytuacji mogłaby być zdecydowanie niewygodna.\nRe: Pracownia [odnośnik] 20.08.20 21:20\n20 VI ‘57\nJej doświadczenia ze wszelkimi badaniami były w ostatnim czasie znikome, gdy zwyczajnie nie potrafiła wygospodarować więcej czasu, aby jakiekolwiek przeprowadzić od początku do końca. Miała jednak w tym dość doświadczenia, pracując nad wieloma projektami wraz ze swoim mentorem w okresie stażu w szpitalu. Mężczyzna zadbał o to, aby w przyszłości mogła się rozwijać i miała ku temu solidne podstawy, których, póki co nie wykorzystywała z różnych powodów. Teraz miała okazję, dlatego na prośbę Frances przystała bez zawahania, chcąc jej pomóc w czymś, co może okaże się szansą również dla niej samej. Korzystając z kilku wolnych dni, postanowiła w końcu pochylić się nad planem, który stworzyła alchemiczka i rozłożyć to na części pierwsze. Obiecała jej, że zajmie się ową nurtującą kwestią najszybciej, jak się da i miała idealną okazję. Zamykając za sobą drzwi do pracowni, spodziewała się spokoju przez kilka najbliższych godzin i nie wątpiła, że jej kuzynka uszanuje ten fakt.\nOdłożyła na jeden z długich blatów trzy księgi, z których planowała zaczerpnąć więcej, dokładniejszej wiedzy, licząc, że uporządkuje również tą, którą posiadała już. Zajęła miejsce, wiedząc, że spędzi tu dużo czasu i nie zamierzała go marnować. Wspomagając się parującym kubkiem mocnej kawy, zaczęła wertować pierwszą z ksiąg, spisując co ważniejsze informacje. Chwilowo jedynie w postaci notatek własnych, które później miały zmienić się w bardziej precyzyjne i czytelniejsze dla panny Burroughs. Z ulgą zauważyła, że wiedza, którą zdobyła na przestrzeni lat pozostała z nią, nie ulotniła się całkowicie, nadal dając poczucie, że są to kwestie dość oczywiste. Wpływ magii na organizm zdawał się interesującym zagadnieniem, a wraz z zagłębianiem się w temat, kartka papieru zapełniała się treścią, coraz częściej zapisywaną własnymi spostrzeżeniami, które miała nadzieję pomogą zrozumieć ów kwestię, bo jednak dla osoby niezgłębiającej tego zakresu mogło być to problematyczne. Nie zauważała upływu godzin, zajęta analizowaniem kolejnych informacji, które wraz z upływem czasu budziły więcej pytań i możliwości rozwoju w sposób, którego wcześniej nie dostrzegała. Upijając kolejny łyk kawy, zapisała następny punkt, sięgając po jeszcze jedną kartkę.\nW końcu pióro zatrzymało się nad papierem, gdy zawahała się, spoglądając na ostatnie zapisane słowa. Nie były one błędne, lecz doprowadzały do konkretnych wniosków, które sprawiły, że zastanowiła się nad tym dłużej. Nie tego się spodziewała, ale najwyraźniej anatomia miała jeszcze wiele do odkrycia, nawet takim przypadkiem. Dopisując ów wniosek, postanowiła skończyć na dziś i powrócić do zajęcia za kilka godzin.\n| Analiza wpływu magii na organizm czarodzieja, anatomia III, bonus +60\nRe: Pracownia [odnośnik] 20.08.20 23:17\n21 VI '57\nWnioski wysnute poprzedniego dnia pozostawały z nią przez większość kolejnego. Myśli nieznośnie błądziły wokół owego tematu, odrywając ją od większości czynności, dlatego w końcu poddała się i przekroczyła ponownie próg pracowni z równie dobrym nastawieniem co wcześniej. Nie zostało jej wiele, dwie księgi, które zalegały na blacie były nieporównywalnie cieńsze w porównaniu do pierwszej, której treść pochłonęła. Pierwsze strony przerzuciła bez zainteresowania, nie dostrzegając niczego, co mogło pomóc rozwinąć nurtujące ją kwestie i wykluczyć najmniejsze pomyłki względem reakcji organizmu na magię. Chociaż każdy czarodziej od najmłodszych lat miał z nią do czynienia, zaskakująco rozwlekle opisywano ów zagadnienie, podając wiele przypadków, które zaskakiwały i nie były tak powszechnie spotykane. Nie mogła jednak spodziewać się niczego innego, skoro sięgnęła po wiedzę spisaną przez najwybitniejszych w dziedzinie anatomii.\nKolejną stronę, rozpoczętą wczoraj, zaczęła zapisywać starając się powoli coraz mniej rozpisywać. To, czego nie uwieczniał atrament, pozostawało w głowie, podlegając ciągłej analizie i stopniowo wyjaśniając wszystko, co powinna wiedzieć oraz przekazać. Delikatnie zmarszczyła brwi, gdy smukłe palce natrafiły na ostatnią stronę księgi, poczuła odrobinę rozczarowania, że w tym tomiszczu większość okazała się nieprzydatna wobec tego, czego poszukiwała. Sięgając po ostatnią księgę, zaczęła powtarzać cały proces, docierając i tym razem do końca, by dopiero teraz ponownie zauważyć nieprzychylny jej upływ godzin. Zbyt łatwo pogrążała się w pracy, pozwalając na ucieczkę czasu.\nOdłożyła pióro, prostując się na chwilę w imitacji, krótkiej przerwy i spojrzała na swoje zapiski. Musiała jeszcze to przetworzyć, dodać pewne szczegóły i spostrzeżenia, które dotąd pozostawały przemyśleniami, a będą bez wątpienia przydatne dla młodej alchemiczki, która poprosiła ją o pomoc.\nUpewniając się, że posiada już wszystko, co potrzebuje, rozpoczęła przepisywanie, uzupełniając konkretne fragmenty, dopisując komentarze opisujące trochę prościej bardziej skomplikowane części. W takich chwilach pojmowała, jak ciężko jest czasami przełożyć posiadaną wiedzę na prostszy język i tym razem cieszyła się, że z jej notatkami zapozna się osoba, która ma pewne pojęcie o anatomii. Finalnie zebrała plik kartek, sprawdzając wszystko po raz ostatni, by później odłożyć na blat. Jutro po to wróci, dziś znów musiała przerwać, aby nie stracić całej noc.


Wiadomości >> Każdy wniósł swoją cegiełkę\nKażdy wniósł swoją cegiełkę\nKomentarz do materiałów sprawozdawczych Katowickiej Spółdzielni Mieszkaniowej z działalności za rok 2018\nSzanowni Spółdzielcy, Szanowni Mieszkańcy. Drodzy Państwo.\nZwyczajowo, jak co roku, w II. kwartale zamieszczane są na łamach naszego miesięcznika „Wspólne Sprawy" (wydawanego zarówno w wersji papierowej i dostarczanej bezpośrednio do mieszkańców wszystkich lokali usytuowanych w budynkach zarządzanych przez KSM za pośrednictwem skrzynek pocztowych, jak i elektronicznej, dostępnej na stronie internetowej Spółdzielni) Sprawozdanie Zarządu i Sprawozdanie Rady Nadzorczej za rok miniony, opinia Biegłego Rewidenta wydana po zakończeniu badania rocznego sprawozdania finansowego Spółdzielni oraz Kierunki rozwoju działalności gospodarczej, społecznej i kulturalnej KSM na następujący po roku obrachunkowym nowy rok kalendarzowy. Jest tak niezależnie od udostępniania zainteresowanym członkom do wglądu w siedzibie KSM kompletu materiałów przygotowanych pod obrady Walnego Zgromadzenia – wymienionych już dokumentów i innych (w trybie i terminach wynikających ze Statutu Spółdzielni). Tak jest i tym razem, ze sprawozdaniami dotyczącymi działalności w roku 2018.\nDla naszych wieloletnich członków nie jest to wprawdzie żadna nowość, ale jest to być może informacja przydatna dla osób, które dopiero niedawno stały się członkami naszej korporacji spółdzielczej i interesuje ich sytuacja ekonomiczna oraz wyniki działalności Spółdzielni w roku 2018 oraz kierunkowe zamierzenia rozwojowe na rok 2019 (i, w kontynuacji, na lata dalsze), a nie znajdą dość czasu, by specjalnie przybyć w tym celu do Spółdzielni.\nZ oczywistych względów prezentacja wymienionych dokumentów ma w spółdzielczej gazecie bardzo skondensowany charakter, stąd uznałam za celowe, by niektóre kwestie krótko omówić w formie komentarza, mieszczącego się w ramach mojego comiesięcznego felietonu, zawierającego refleksje na różne bieżące tematy.\nTym razem refleksje są spojrzeniem na naszą działalność w roku obrachunkowym 2018 oraz na sytuację finansowo-majątkową Spółdzielni – odzwierciedloną zwłaszcza w sprawozdaniu finansowym (zawierającym również bilans Spółdzielni), sporządzonym wg stanu na dzień 31.12.2018 r.\nBIEGŁY REWIDENT NIE MA ZASTRZEŻEŃ\nJuż od początku roku 2018 Spółdzielnia prowadziła swą działalność w oparciu o znowelizowany w czerwcu, a zarejestrowany w październiku 2018 roku Statut – dostosowany do przepisów wynikających z ustawy z 20 lipca 2017 roku o zmianie Ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo spółdzielcze. Biegły Rewident przeprowadzający badanie Sprawozdania finansowego Spółdzielni za rok 2018 (zgodnie z zawartą umową) w okresie od 15.11.2018 r. do 23.04.2019 r. – po jego zakończeniu wydał „Opinię", którą przyjęliśmy z zadowoleniem, bowiem wynika z niej, że sprawozdanie zostało sporządzone w sposób rzetelny, jasny i zgodny ze stanem faktycznym, na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, i że sporządzone zostało zgodnie z art. 49 ustawy o rachunkowości oraz że roczne sprawozdanie jest zgodne z informacjami zawartymi w sprawozdaniu finansowym.\nOpinia Biegłego Rewidenta została wydana bez zastrzeżeń.\nBiegły Rewident sformułował również w swojej opinii ocenę, że stan gospodarki Spółdzielni nie wskazuje na zagrożenia dla kontynuacji działalności. Ponadto wg stwierdzenia Biegłego Rewidenta na osiągnięte wskaźniki w części Spółdzielnia nie ma wpływu (m.in. na zmiany ustaw podatkowych, czy skutki wdrożenia ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, itp.).\n90% MAJĄTKU SPÓŁDZIELNI TO AKTYWA TRWAŁE\nAnalizujący sprawozdanie roczne (za rok 2018) bez wątpienia zauważą, że w strukturze bilansu Spółdzielni, zgodnie ze specyfiką działania tego typu przedsiębiorstwa, w „Aktywach" dominują aktywa trwałe stanowiące ponad 90% majątku Spółdzielni.\nZ roku na rok wartościowo aktywa te niestety maleją – na skutek procesu wyodrębniania własności lokali na rzecz spółdzielców, jak też przymusowego zbywania w przetargach lokali odzyskiwanych przez Spółdzielnię np. w wyniku eksmisji. W ślad za notarialnym wyodrębnianiem lokalu na indywidualną własność każdorazowo, bowiem następuje zmniejszenie wartości majątku Spółdzielni po stronie aktywów (wyksięgowanie z ksiąg majątkowych odpowiedniej księgowej wartości uwłaszczanego lokalu i jego udziału w częściach wspólnych nieruchomości). Równocześnie zmniejszeniu ulega w adekwatnej wysokości kapitał podstawowy Spółdzielni po stronie „Pasywów" oraz zmiana w pozycji – fundusz wkładów mieszkaniowych i budowlanych.\nFaktyczny zasięg i obszar zarządzanego przez Spółdzielnię majątku trwałego (mimo jego finansowego uszczuplenia, wskutek uwłaszczania się lokali) nie zmniejszył się. Wyodrębnione nieruchomości lokalowe nadal pozostają w gestii i zarządzie Spółdzielni. Ma to swoje odzwierciedlenie np. w ogólnej sumie kosztów poniesionych w gospodarce zasobami mieszkaniowymi, wydatkach remontowych, opłatach za media i inne.\nSpółdzielnia rozsądnie gospodaruje użytkowanym majątkiem – w skład którego wchodzą również pozostające w zarządzie osiedli i służące mieszkańcom osiedli części mienia Spółdzielni (w tym np. parkingi, place zabaw, boiska, drogi, chodniki, wolnostojące obiekty kubaturowe, jak i inne elementy zaliczane do infrastruktury osiedlowej i pozaosiedlowej oraz wyposażenie techniczne Spółdzielni, środki transportowe, itp.). Elementy tego majątku trwałego w wielu przypadkach podlegają w przeciwieństwie do budynków mieszkalnych – amortyzowaniu, toteż ich wartość wskutek tego także maleje, a zużycie techniczne wynikające z eksploatacji powoduje w miarę potrzeb konieczność stosownej odnowy i wzbogacenia. Podejmowane w tym względzie decyzje poprzedzają stosowne analizy zapewniając oszczędną i właściwą optymalizację gospodarczą oraz ich racjonalne wykorzystanie.\nDane bilansowe Spółdzielni potwierdzają wypracowanie (na przestrzeni ostatnich lat) na wielu odcinkach gospodarowania szeregu korzystnych dla Spółdzielni zmian. W bilansie Spółdzielni nie występują żadne przeterminowane należności długoterminowe; długoterminowe rozliczenia międzyokresowe sukcesywnie się zmniejszają. Zmniejsza się też ogólna suma niepokrytych przez członków zobowiązań wewnętrznych, wynikających z poniesienia przez Spółdzielnię nakładów na realizowane w ramach długofalowej Strategii Ekonomicznej remonty termomodernizacyjne i kapitalne ich nieruchomości budynkowych, a w sfinansowaniu których wg planów Spółdzielni miały pomagać przyszłe środki pieniężne uzyskiwane z różnic wartości lokali przekształcanych ze spółdzielczych lokatorskich praw do lokalu w spółdzielcze prawo własnościowe. Źródło to zostało utracone wskutek zadziałania ustawy z 2007 roku (wprowadzając uwłaszczenia lokali za tzw. „złotówkę") w poszczególnych nieruchomościach okres spłaty na wykonane już roboty się wydłużył w czasie.\nWyniki bilansowe Spółdzielni za rok obrachunkowy 2018 potwierdzają dalszą poprawę ogólnego stanu finansów Spółdzielni. Ma w tym swój udział skuteczna realizacja przyjętego przez Spółdzielnię pakietu działań, zmierzających do sukcesywnego zmniejszania ogólnych zobowiązań Spółdzielni, poprzez m.in. spowolnienie procesów inwestycyjnych (w tym przygotowań do rozpoczęcia nowych budów oraz zmniejszenie tempa termomodernizacji) i zintensyfikowania windykacji należności Spółdzielni – od spółdzielców i innych kontrahentów. Poprawa na tym odcinku ekonomiki działania Spółdzielni uzyskana została skutkiem także takich działań, jak przesunięcie części odpisów na remonty między poszczególnymi częściami funduszu remontowego („B" na „A"). Wszystko to sprawiło, iż nastąpiło zmniejszenie sumy zobowiązań spółdzielców względem Spółdzielni w zakresie poniesionych w latach minionych, a niespłaconych nakładów remontowych na ich nieruchomości.\nUdało się również sfinalizować umorzenie zobowiązania występującego od ponad 20 lat w wysokości prawie 18 mln zł wykazywanego jako zobowiązanie kredytowe Spółdzielni. Dla wyjaśnienia podaję, iż była to wartość odsetek bankowych wykupywanych przez budżet państwa towarzyszących spłacie przez Spółdzielnię (spółdzielców) kredytu wraz z odsetkami normatywnymi zaciągniętego na budowę budynku przy ul. Granicznej 63-63c. Wynikało to z ustawy z dnia 30.11.1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielania premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych i umowy z dnia 10.09.2004 r. zawartej między Skarbem Państwa, a PKO BP S.A. Umorzenie nastąpiło wprawdzie z pewnym opóźnieniem, ale chodziło o uzyskanie od budżetu Państwa gwarancji, iż nie będzie to czynność powodująca dodatkowe opodatkowanie Spółdzielni. Z naszej strony przez 20 lat pilnowaliśmy nieprzerwanie, by warunki ówcześnie sformułowane dla przyszłego umorzenia były wypełniane.\nSzanowni Państwo, odnotowaliśmy (w kontynuacji kolejny już raz) utrzymanie korzystnej tendencji zmniejszenia salda zobowiązań krótkoterminowych (co jest dla gospodarki finansowej Spółdzielni zjawiskiem pozytywnym), bowiem powoduje to dalszą korzystną poprawę wewnętrznej struktury bilansu, w szczególności w zakresie najważniejszych z naszego punktu widzenia – zobowiązań kredytowych i skrócenia terminów płatności za wszelkie dostawy materiałowe i usługi. Powyższe rzutuje też w sposób zasadniczy na bieżącą płynność finansową Spółdzielni, a więc terminowość regulowania opłat poprzez Spółdzielnię (w tym publiczno-prawnych, rozliczeń dostawy mediów i innych bieżących rachunków wynikających głównie z prowadzenia gospodarki zasobami mieszkaniowymi).\nW tym miejscu jeśli chodzi o bardziej uszczegółowiony stan rozliczeń w poszczególnych nieruchomościach w samej tylko eksploatacji podstawowej za okres 12 miesięcy roku sprawozdawczego 2018 podaję, że na 337 nieruchomości budynkowych (obejmujących 346 budynków) odnotowaliśmy niebilansowanie się kosztów z wpływami w 138 (na łączną kwotę prawie 867 tys. zł), zaś nadwyżkę wpływów nad kosztami w 199 (co jest w stosunku do poprzedniego roku wynikiem lepszym). Potwierdza to również zmniejszona ilość budynków z saldem ujemnym na nieruchomości liczonym narastająco – memoriałowo – na koniec bieżącego roku sprawozdawczego zamykająca się liczbą 171 nieruchomości, wobec 166 z saldem dodatnim).\n„UGODY" SKUTECZNĄ NOWOŚCIĄ WINDYKACYJNĄ\nObowiązkiem prawnym Spółdzielni jako zarządcy, a leżącym przy tym i w uzasadnionym interesie ogółu Spółdzielców – jest kwestia windykacji wszelkich należności bieżących i zaległych, poprawienie skuteczności podejmowanych w tym temacie działań, dla przeciwdziałania wzrostowi sumy regulowanych przez Spółdzielnię wierzytelności wynikających z prowadzonej działalności, w tym przede wszystkim z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.\nPoświęcaliśmy temu zagadnieniu szczególnie wiele uwagi. Wprawdzie ostateczny efekt skuteczności tych działań w znacznej mierze zależy od samych zobowiązanych (mieszkańców), od ich postawy i zdyscyplinowania i ich zdolności finansowej, to pernamentne oddziaływanie jest w tym przypadku determinantą wypłacalności Spółdzielni.\nNa przestrzeni całego roku podejmowaliśmy wiele zintensyfikowanych i zróżnicowanych czynności odnosząc w sumie pozytywny, aczkolwiek w stosunku do włożonego wysiłku nie do końca nas zadawalający, postęp. Według stanu na 31.12.2018 r. ogół zaległości zmniejszył się o kwotę 1,1 mln zł, poprawiając wskaźniki Spółdzielni i zahamowanie wzrostowego trendu (wskaźnik zaległości w opłatach liczony w stosunku do wpływów memoriałowych obniżył się o 0,75%).\nPodkreślić trzeba, że wszelkie działania podejmowane wobec dłużników - były, i są, życzliwe, ale i stanowcze. Spółdzielnia poprzez swoich pracowników, jak też członków działających w organach samorządowych wszystkich szczebli (ze szczególnym podkreśleniem aktywności i zaangażowania Rad Osiedlowych) robi bardzo wiele, by przeciwdziałać narastaniu wysokości zadłużeń i liczby płacących z opóźnieniem, zmobilizować dłużników do regularnych płatności; do przyspieszenia spłaty istniejących zaległości – jak też wykazuje istniejące możliwości pomocowe w tym zakresie. W proces windykacyjny włączani byli również windykatorzy zewnętrzni oraz dział radców prawnych KSM. Skuteczność tych działań w stosunku do lat minionych w mojej ocenie znacznie się podniosła.\nW II półroczu ubiegłego roku do metod postępowania z dłużnikami włączyliśmy opracowaną przez naszą Spółdzielnię autorską procedurę postępowań ugodowych opracowaną, jako szansę dla zadłużonych do honorowego wyjścia z „pętli zadłużeniowej" – zgodną z duchem spółdzielczym. Jest to metoda preferująca zawieranie bilateralnych „ugód" dostosowujących warunki spłaty do indywidualnych możliwości zadłużonych. Ta forma postępowania windykacyjnego sprawdziła się (stanowiąc realną pomoc) w procesie windykacji należności Spółdzielni, gdyż skraca średni okres oczekiwania na dochodzone – nieuiszczone w terminie płatności i przyzwyczajanie do respektowania statutowego obowiązku dokonywania wpłat (dla których termin statutowy jest przecież korzystniejszy niż ustawowy).\nZ możliwości takiej – wprowadzonej na stałe w sferę oddziaływania Spółdzielni skorzystały głównie rodziny, osoby, dotknięte trudnościami płatniczymi w wyniku różnych zdarzeń losowych i problemów rodzinnych. Ta spłata to realny sposób dla zadłużonych na ochronienie się przed utratą posiadanych praw do zajmowanych lokali. Przyjęta metoda postępowania Spółdzielni wobec dłużników nie jest sprzeczna z ogólnym, dobrze pojętym, interesem wszystkich zrzeszonych w naszej organizacji Spółdzielców. Informacyjnie podaję, że w stosunkowo krótkim czasie (zaledwie kilku miesięcy funkcjonowania) – zawartych zostało ponad pół setki takich dobrowolnych ugód. W konsekwencji ograniczona została adekwatnie liczba potencjalnych, nowych spraw sądowych i wiążących się z nimi dla zadłużonych dodatkowych kosztów procesowych (mimo, że generujących po stronie pracowników Spółdzielni więcej pracy, wynikającej m.in. z konieczności dodatkowego monitorowania przestrzegania umownych warunków, podejmowania upominawczo-przypominających interwencji). Dla Spółdzielni jest równocześnie sposobem na skrócenie czasu oczekiwania na swoje wierzytelności, itd. Równolegle nieprzerwanie prowadzona jest dla osób nie radzących sobie z problemami życiowymi i innymi pomoc informacyjno-doradcza prowadzona na bieżąco przez administracje osiedlowe, działaczy Rad Osiedlowych, wyspecjalizowaną kadrę pracowniczą Spółdzielni (zwłaszcza pionu księgowo-finansowego), radców prawnych oraz funkcjonujące w KSM samodzielne Stanowisko ds. pomocy członkom i wolontariatu.\nSpraw dotyczących zaległości płatniczych skierowanych do windykacji zewnętrznej, mimo to było sporo, bo 545; w uzasadnionych zaś w 2018 roku sprawozdawczym – 273 przypadkach– sprawy zostały skierowane na drogę sądową. W omawianym okresie na podstawie prawomocnych wyroków sądowych doprowadzono do 3 eksmisji z lokali mieszkalnych. Spośród 129 rodzin objętych aktualnie wyrokami eksmisyjnymi – 122 posiadają prawo do uzyskania mieszkania socjalnego, toteż zostały one przekazane do realizacji przez Gminę Katowice. Ponadto w 5 przypadkach zadłużeni zostali wpisani do rejestru dłużników.\nNiestety, skuteczność postępowania wewnętrznego Spółdzielni wobec dłużników obniżają wprowadzane w tej dziedzinie niekorzystne dla spółdzielczości zmiany przepisów spółdzielczych i innych (np. tylko sądowa możliwość doprowadzenia do utraty członkostwa Spółdzielni i praw do lokali). Ich negatywne oddziaływanie musiało być z konieczności rekompensowane wzmożoną aktywizacją naszych zabiegów windykacyjnych.\nSprostanie zadaniom roku 2018, przy utrzymaniu na niezmienionym poziomie stanu zatrudnienia, wymagało od Spółdzielni poniesienia dodatkowego nakładu pracy na ustawowe czynności wdrożeniowe, a wynikające m. in. z uchwalonej w 2017 roku przez Sejm RP ustawy nowelizacyjnej do ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Dotyczyło to zwłaszcza zagadnień członkowskich (i pochodnych), w tym przeprowadzenia w zakresie kilkunastu tysięcy akt niezbędnej analizy i aktualizacji oraz uzupełnienia posiadanej dokumentacji członkowskiej. Wiodącymi były czynności związane z członkostwem w Spółdzielni (nabywanie z mocy prawa członkostwa przez współmałżonków, względnie inne uprawnione osoby, a także wykreślenie znacznej grupy członków, tzw. oczekujących – nieposiadających praw do żadnych lokali w Spółdzielni).\nNadto obligatoryjnie regulowano stany mieszkaniowe i majątkowe byłych lub obecnych Spółdzielców (a więc takie, jak ich ujawnienie i doprowadzenie do zgodności ze stanem faktycznym, np. po nieżyjących członkach, czy dokonanych podziałach majątkowych, zmianie stanów właścicielskich) – często po wieloletniej pod tym względem bezczynności samych zainteresowanych. Na przestrzeni roku dokonany został przegląd kilku tysięcy akt członkowskich (teczek i informacji), zaś efektem powyższego jest m. in. powiększenie per saldo liczby członków o ponad 3 tysiące osób.\nTo swoiste „porządkowanie aktualizacyjne" rejestrów Spółdzielni oczywiście nie idzie w parze, np. ze wzrostem wielkości wpływów finansowych do Spółdzielni, czy innymi ekonomicznymi korzyściami – ponieważ nowi członkowie w przeważającej większości z reguły podlegali przyjęciu do Spółdzielni z mocy wspomnianej wcześniej ustawy, a więc nie byli zobowiązanymi do uiszczania opłat z tytułu udziałów członkowskich i wpisowego (co najwyżej do pokrycia wewnętrznych kosztów niektórych wykonywanych w tym celu przez Spółdzielnię czynności).\nOsobom wykreślanym Spółdzielnia zobligowana była, i jest, zwrócić (wypłacić) ich udziały, stąd fundusz udziałowy uległ poważnemu uszczupleniu i w przyszłości, jeśli przepisy się nie zmienią, może dojść do jego wygaśnięcia. Wspomniana praca dotycząca zrzeszonych w Spółdzielni członków – z uwagi na wieloletni okres funkcjonowania naszej Spółdzielni (ponad 61 lat) i jej rozmiary – będzie kontynuowana do skutecznego zakończenia. Prowadzone permanentnie czynności aktualizujące stan członkowski – w roku sprawozdawczym – musiały zostać rozszerzone o obciążające Spółdzielnię zadania wynikające ze zmian ustawowych (ustawa z 10.05.2018 r. o ochronie danych osobowych) i odpowiednich Rozporządzeń Parlamentu i Rady Unii Europejskiej (z kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych...), które w Polsce weszły w obieg prawny w maju 2018 roku (popularnie w przekazie obiegowym nazywane RODO).\nW miarę zgłoszeń członków, na bieżąco wykonywane są czynności związane z wyodrębnianiem lokali spółdzielczych na indywidualną własność i inne, wynikające z obrotu lokalami na rynku wtórnym przez mieszkańców i (z przymusu) prawnie przez Spółdzielnię przez zmiany właścicielskie zaistniałe z innych przyczyn np. spadkobranie, darowizny, itp.\nBilans wykazuje zmiany stanu majątku (aktywów i funduszy) Spółdzielni. Jednym z głównych powodów zmian występujących od kilku lat w tym zakresie są dokonywane w trakcie roku, wraz ze zmianą struktury własności lokali, także zmiany w zakresie praw właścicielskich do gruntów. Aktualnie dochodzą do tego także ustawowe zmiany – w części zabudowanej budynkami mieszkalnymi – statusu własnościowego gruntów („prawa wieczystego użytkowania gruntu" we „własność gruntu").\nSą to oczywiście czynniki wróżnym stopniu rzutujące na ogólny poziom kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi Spółdzielni, w tym na koszty eksploatacyjne i zarządzania Spółdzielnią (np. w odniesieniu do rozliczeń z tytułu opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, wysokość podatków od nieruchomości lokalowych; a także zmienności w trakcie roku danych o ilościach i osobach zobowiązanych, i inne).\nW roku sprawozdawczym musieliśmy też dokonać wielu aktualizacji i stosownej rozbudowy systemów informatycznych oraz zasobów sprzętowych. Musieliśmy je na bieżąco dostosować do nowo stanowionych jako obligatoryjne obowiązujących wymogów prawno-finansowych, w tym także dotyczących elektronicznych systemów informatycznych, a w szczególności w zakresie obowiązkowych rozliczeń z Państwem (podatki, ZUS, przepływy finansowe, itd.), a w końcu i sprawozdawczością gospodarczą i finansową – jak też by przy tym zapewnić na poziomie Spółdzielni niezbędne bezpieczeństwo przetwarzanych danych i informacji gospodarczych.\nWYSOKI POZIOM INWESTYCJI\nUchwalone przez właściwe organy władzy Spółdzielni ograniczenia spowalniające działalność inwestycyjną w zakresie procesu przygotowania realizacji nowych budów w zasadzie na przestrzeni roku sprawozdawczego nie odbiły się negatywnie na jakości działań inwestorskich Spółdzielni. Potwierdzają to fakty, które warto przypomnieć (aczkolwiek informacja ta była już podawana m.in. we „Wspólnych Sprawach", na stronie internetowej KSM i innych kilku ogólnodostępnych wydaniach prasy codziennej), że zrealizowany przez Spółdzielnię jako inwestora – budynek mieszkalny przy ul. Domeyki 12 w Katowicach-Murckach – uzyskał wysoką ocenę zewnętrznych ekspertów i w ogólnopolskim konkursie organizowanym przez Krajową Izbę Gospodarki Nieruchomościami zajął II. miejsce w rankingu nowo zrealizowanych budynków, w kategorii obiekty mieszkalne oraz tytuł – „Inwestycja Roku".\nPORA NA NOWE BUDOWNICTWO\nSpółdzielnia nasza skupia się nie tylko na kwestiach eksploatacyjnych, lecz także kontynuuje przygotowania przyszłych zadań inwestycyjnych dla potrzeb nowego budownictwa. Wobec spodziewanych mieszkaniowych planów rządowych nasuwa się refleksja, iż zbliża się pora, by w planach Spółdzielni pomyśleć o naszych nowych zamierzeniach inwestycyjnych, zarówno w obszarze dotyczącym budowy nowych mieszkań, jak i odnowy lub rozbudowy istniejącego zaplecza infrastrukturalnego i o ich przygotowaniu (wszak przepisy dotyczące budownictwa też coraz bardziej dynamicznie ewoluują). Mam tu na myśli m. in. miejsca rekreacyjne w osiedlach, parkingi, miejsca postojowe, itp.\nSpółdzielnia nie zaniechała i nadal kontynuuje takie zabiegi (ważne w szczególności dla części członków Spółdzielni), jak niezałatwione do końca kwestie terenowo-prawne do części gruntu. Na tym odcinku Spółdzielnia boryka się z wciąż narastającymi trudnościami. Wykonana dotąd benedyktyńska praca ze strony służb Spółdzielni pozwala wierzyć, że zbliżamy się coraz bardziej do pozytywnego finału.\nUregulowanie stanów prawnych wszystkich znajdujących się w obszarze działania KSM nieruchomości, od lat było i jest jednym z priorytetów działań. Efektem na dziś jest uregulowany stan prawny w stosunku do ponad 90% będących w posiadaniu Spółdzielni gruntów. Długotrwałość postępowań w pozostałych niezałatwionych sprawach nie jest skutkiem zaniedbań, czy niedostatku kompetencji pracowników, lecz wynika z przyczyn nieleżących po stronie Spółdzielni (w szczególności wieloletnich braków aktualizacyjnych w księgach wieczystych w zakresie zapisów dotyczących własności).\nW roku 2018 zdołaliśmy skutecznie i ostatecznie uregulować stany terenowo-prawne kilku o skomplikowanej (w wyniku historycznych zaszłości) strukturze stanu prawnego nieruchomości, a mianowicie dla działek pod budynkami przy ul. Granicznej 19 i przy ul. Zamkowej 63-69 oraz 83-89.\nPonadto służby Spółdzielni od kilku miesięcy na bieżąco monitorująi przeprowadzają sprawdzająco-interwencyjne działania w przedmiocie ważnych dla spółdzielców procedur - realizowanych przez służby miejskie - w zakresie przekształcania dotychczasowych praw wieczystego użytkowania gruntów we własność gruntową. Jest to ważne zwłaszcza dla gospodarki finansowej Spółdzielni w zakresie ewentualnych skutków związanych z pomocą publiczną „de minimis", z której Spółdzielnia w interesie ogółu członków korzysta od lat.\nWedług opartej na szacunkach wiedzy Spółdzielni wartość uzyskanej przez Spółdzielnię w okresie ostatnich 3 lat pomocy de minimis wynosi około 10,9 tys. euro, z czego na liczoną od udziału lokali użytkowych w nieruchomościach budynkowych przypada suma ponad 400 tys. euro (przy 3 letnim limicie 200 tys. euro). Z tych względów Spółdzielnia w bieżącym roku złożyła w stosownym czasie do Urzędu Miasta wymagane oświadczenie (termin upłynął 31 marca 2019 roku), że zamierza wnosić „opłaty uwłaszczeniowe" przez okres 99 lat. Oczywiście decyzja ta może być przez Spółdzielnię w dowolnym czasie zmieniona na terminy krótsze (liczymy się z tym, iż stan prawny i faktyczny w przyszłości może ulec w tym zakresie zmianom). Okolicznością dodatkową są także ewentualne skutki pomocy de minimis, bowiem Spółdzielnia w tym roku zamierza zabiegać o umorzenie części spłat zaciągniętych w latach minionych kredytów termomodernizacyjnych udzielonych przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) – co jest zaliczane do form takiej pomocy.\nZOBOWIĄZANIA FINANSOWE SPÓŁDZIELCÓW ZMALAŁY\nW ramach ubiegłorocznych zadań planowych – mających na celu niedopuszczenie do dekapitalizacji majątku Spółdzielców – Spółdzielnia nie zaprzestała wykonawstwa określonych (tu: nazwanych ogólnie – jako „działania remontowo-modernizacyjne") prac poprawiających stan techniczny oraz (w różnym zakresie) dotychczasowy standard jakościowy poszczególnych nieruchomości budynkowych i ich otoczenia. Zapreliminowane na te cele na ubiegły rok środki zostały niemal w pełni wykorzystane (z tym, że promesę kredytową na roboty termomodernizacyjne wykonane w 2018 roku WFOŚiGW uruchomi dopiero w roku 2019). Zobowiązania finansowe spółdzielców z tego tytułu (względem Spółdzielni) traktowane są jako przyszła należność do zapłaty, w ramach opłat miesięcznych na fundusz remontowy (część „A) – wg stanu na koniec grudnia narastająco w rachunku ciągnionym per saldo uległy zmniejszeniu. Na przestrzeni minionych 6 lat (do roku 2018 włącznie) sukcesywnie następuje spadek sumy należności z tego tytułu, sięgając na koniec roku kwoty niemal 30 mln zł, w wyniku czego poziom zobowiązań spółdzielców względem Spółdzielni z tego tytułu obniżył się o niemal 50%.\nUzyskany wynik jest wysoce pozytywny, bowiem przez cały ten okres prowadzone były nieprzerwanie, wprawdzie w spowolnionym tempie, roboty termomodernizacyjne w kolejnych budynkach – zgodnie z uchwałami Walnego Zgromadzenia. To efekt zadziałania wspomnianego wcześniej opracowanego przez Zarząd, i uchwalonego przez Radę Nadzorczą w roku 2015 „Wieloletniego Programu działań zmierzających do sukcesywnego zmniejszenia zobowiązań finansowych Spółdzielni wynikających z realizacji robót z funduszu remontowego część „A" w ramach Strategii Ekonomicznej KSM" – uchwała nr 96/2015 z dnia 17.12.2015 r.\nZmniejszenie wielkości zobowiązań długoterminowych Spółdzielni jest konsekwencją prowadzenia na wszystkich odcinkach działalności gospodarczej Spółdzielni polityki preferującej reżim w zakresie wydatków bieżących i wskazanej wcześniej intensyfikacji działań windykacyjnych należności Spółdzielni przy zachowaniu niezakłóconej terminowości spłaty zaciągniętych kredytów i pożyczek.\nNa uwagę w niniejszym omówieniu roku 2018 zasługuje – jako niemniej ważna i zapisana w Statucie Spółdzielni – działalność społeczna, kulturalna i oświatowa. Szeroka oferta programowa działalności społeczno-kulturalnej w roku 2018 skierowana była do ogółu Spółdzielców i ich rodzin. Dla tych celów wykorzystywana była posiadana własna baza lokalowa, jak placówki zewnętrzne w ramach szeroko rozwiniętej współpracy z profesjonalnymi specjalistycznymi instytucjami państwowymi, samorządowymi i społecznymi. Tematykę tę – w trakcie całego roku dość obszernie upowszechniały „Wspólne Sprawy" we wszystkich ubiegłorocznych edycjach naszego wydawnictwa. Z tych względów, jedynie tytułem przypomnienia, wskażę na niektóre tylko ze zrealizowanych form i inicjatyw oraz przedsięwzięć organizatorskich – stanowiących część w bogatej ofercie programowej. A więc – po pierwsze – Katowicka Spółdzielnia Mieszkaniowa czynnie włączała się przez cały 2018 rok w obchody jubileuszu 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę, i po raz pierwszy – w obchody Europejskiego Dnia Solidarności Międzypokoleniowej.\nJak zwykle, od lat, miała swój znaczący i niekwestionowany udział w organizacji dorocznego XVI Pikniku dla Osób Niepełnosprawnych, XXXVII Złazu Rodzinnego Mieszkańców Osiedli Spółdzielczych i wielu okolicznościowych imprez kulturalnych szczebla wojewódzkiego i lokalnego (tzn. miejskiego, osiedlowego). W praktyce – w działalność na rzecz mieszkańców naszych zasobów bardzo aktywnie włączone były wszystkie nasze Rady Osiedli oraz liczne zespoły pracownicze, w tym Dział Społeczno-Kulturalny i Stanowisko ds. Pomocy Członkom i Wolontariatu, a także powołana przez Spółdzielnię ponad 20 lat temu – Fundacja KSM.\nInspirujący i niekwestionowany wpływ na tego typu działania i oferty Spółdzielni dla członków i ich rodzin miała też Rada Nadzorcza naszej Spółdzielni, zwłaszcza poprzez aktywność Komisji Społeczno-Kulturalnej. Mimo odczuwanego i rzutującego na skalę działalności ograniczenia dostępnych celowych środków finansowych (w wyniku zmian szeregu przepisów z zakresu rozwiązań podatkowych i ograniczeń organizatorskich, skutkujących uszczupleniem potencjalnych do wykorzystania środków pieniężnych – jako niesprzyjających rozwojowi tej formy spółdzielczej działalności społecznej, a nadto, odczuwalnych okresowo wewnętrznych niedoborów kadrowych) – wyniki roczne tej części działalności statutowej, w powszechnej ocenie spółdzielców KSM, a wyrażanej w licznej korespondencji i w trakcie różnych spotkań, są więcej niż dobre.\nPogląd taki reprezentują zwłaszcza opinie osób korzystających z oferowanych przez Spółdzielnię form kulturalnych, turystycznych, sportowych i innych celowych działań w kierunku budowania dobrych relacji sąsiedzkich, więzi rodzinnych i międzypokoleniowych, edukacyjnych i wspólnotowego spędzenia wolnego czasu, integracji społecznej i samopomocowej. Celów, którym ta działalność służy i służyć powinna jest wiele, zatem respektując limit miejsca na wypowiedź poprzestaję na tej skromnej wyliczance odsyłając do stosownych prezentacji na stronach internetowych Spółdzielni i miesięcznika „Wspólne Sprawy".\nOceniając efekty działalności w ubiegłym roku – mimo obszerności materiału – pominęłam jednak pozytywny wpływ wielu czynników (w tym np. roli naszych Zakładów Celowych i innych). Wskazać jednak muszę, że dobre gospodarowanie i działalność Spółdzielni znalazły potwierdzenie w ocenie licznych, niezależnych, specjalistycznych instytucji zewnętrznych. Dowody potwierdzające to znajdują się m. in. w protokołach pokontrolnych, uhonorowaniach, listach i dyplomach uznania, itp.\nO pozytywnym wizerunku naszej Spółdzielni oraz uznaniu naszej (pracowników i Spółdzielców) działalności na rynku nieruchomości i w różnych dziedzinach aktywności społecznej świadczą także przyznane Spółdzielni prestiżowe wyróżnienia, tytuły i nagrody honorowe, jak też stosunkowo niewielka liczba skarg i interwencji na działalność Spółdzielni i jej służb.\nSUKCESY WSPÓLNYM DZIEŁEM OGÓŁU SPÓŁDZIELCÓW\nNiniejszy felieton stanowi zaledwie skrótową reminiscencję – podsumowującą roczną działalność Spółdzielni w roku 2018, a przecież chyba wyszło tego i tak zbyt dużo jak na taki refleksyjny charakter. Niemniej proszę wybaczyć, że pragnę przy tej okazji podziękować wszystkim licznym realizatorom naszych poczynań, którzy wnieśli swoim choćby najmniejszym udziałem wkład w ogólnie osiągnięty ekonomiczny, finansowy i wizerunkowy sukces Spółdzielni (bo tak należy nieskromnie skwitować nasze roczne wyniki wspólnej aktywności i współpracy).\nKażdy ze Spółdzielców czytających ten felieton wniósł – w moim przekonaniu – swoją cegiełkę w gospodarczy efekt działalności całej naszej spółdzielczej korporacji, być może nawet nie będąc tego do końca świadomym, choćby poprzez fakt respektowania obowiązujących statutowych zasad postępowania i należyte, zgodne ze społeczną deklaracją przynależnościową, wywiązywanie się z podstawowych statutowych obowiązków członka Spółdzielni.\nTo nasza wspólna Spółdzielnia i nasza wspólna odpowiedzialność, zatem i zadowolenie z dobrych (coraz lepszych) wyników tej działalności winno być i jest wspólne. Wspólnie na to pracujemy – każdy stosownie do swoich możliwości.\nNa pochwałę i specjalne podziękowania za pracę i postawę – w tym trudnym dla Spółdzielni czasie, ze względu na potrzebę sprostania licznym dodatkowym zadaniom, które towarzyszyły wykonywaniu bieżących obowiązków – zasługuje in corpore załoga pracownicza KSM.\nDziękuję także (w imieniu nie tylko własnym, ale całego składu Zarządu Spółdzielni) za mądrość działania, odczuwane na co dzień partnerstwo i wsparcie w realizacji niełatwych bieżących i długofalowych celów i zadań – członkom działających w strukturach samorządowych Spółdzielni – działaczom Rady Nadzorczej, na czele z PrzewodniczącąRady, Prezydium Rady i Przewodniczącymi poszczególnych Komisji problemowych, wszystkim członkom Rad Osiedlowych oraz osobiście Koleżankom i Kolegom funkcjonującym wraz ze mną w składzie Zarządu i Kierownictwa KSM.\nW podziękowaniach nie mogę pominąć zewnętrznych partnerów naszej codziennej pracy, doceniając ich rolę i współudział w osiągnięciu pozytywnych wyników rocznej działalności przez Spółdzielnię – a w szczególności współpracującym ze Spółdzielnią – licznym partnerom biznesowym i samorządowym, władzom Miasta Katowice z Panem Prezydentem, Wiceprezydentom, Radzie Miasta Katowice na czele z jej Przewodniczącym i pracownikom Urzędu Miasta Katowice, miejskim i wojewódzkim służbom mundurowym (wszystkich szczebli), dyrektorom i kierownikom licznych lokalnych placówek kultury oraz oświaty (w tym szkół i przedszkoli zlokalizowanych zwłaszcza w obrębie naszych zasobów mieszkaniowych), przedsiębiorcom firm komunalnych i innym jednostkom usługowym zabezpieczającym bezpieczne zamieszkiwanie i odpowiednie warunki do życia w mieście (ciepłownikom, wodociągowcom, kominiarzom, dźwigowcom, itd.), znacznej grupie firm wykonawczych różnych branż, a także różnych współpracujących instytucji. Jednym słowem: wszystkim równie ważnym, a nie wspomnianym wyżej, z braku miejsca, ograniczonego rozmiarami gazety.\nCzłonków Spółdzielni przepraszam za zbyt długi felieton, choć uważam, że zawiera sporo interesujących informacji poszerzających wiedzę o zdarzeniach gospodarczych lub ich interpretacji za miniony rok i jednocześnie serdecznie zapraszam do udziału w tegorocznych obradach Walnego Zgromadzenia Spółdzielni.\nDziękuję za uwagę i do zobaczenia na obradach Walnego Zgromadzenia.


Playmobil - Galaxy Helikopter piratów 70023\n|Policja Galaktyczna|Playmobil - Galaxy Helikopter piratów 70023\nPlaymobil - Galaxy Helikopter piratów 70023\nPolicja Galaktyczna strzeże prawa i porządku w kosmosie tu zło nie ma szans...\nGalaxy Helikopter piratów 70023 z dwiema wyrzutniami rakiet, obrotowymi wirnikami i zdejmowanymi urządzeniami nawigacyjnymi. Za pomocą chwytaka można ukraść sejf (art. 70022 sprzedawany oddzielnie). W zestawie Galaxy Dron policyjny do galaktycznych pogoni! Zestaw stanowi wspaniałe uzupełnienie serii galaxy police. Dzieci mogą bawić się tym zestawem samodzielnie lub łączyć z innymi zestawami Playmobil, co daje możliwość tworzenia nowych wątków podczas zabawy.\ndron policyjny galaxy\n1 figurka Playmobil - galaktyczny policjant wysokość ok. 7.5 cm\n2 figurki Playmobil - galaktyczny pirat wysokość ok. 7.5 cm\nWymiary ok. 33 x 36 x 14 cm (D x S x W)\nPlaymobil - Galaxy Motor policyjny 70020\nPlaymobil - Sejf z kodem 70022


CL60017 CLUSE La Tétragone Silver/White Alligator\nCLUSE La Tétragone Silver/White Alligator\nBiały zegarek Cluse CL60017 to idealny dodatek na wiosnę i lato, odmierzający dla Ciebie czas dzięki ukrytemu we wnętrzu kwarcowemu mechanizmowi. Stalowa obudowa umieszczona na przepięknym pasku z fakturą aligatora w pełni oddaje zamysł kolekcji La Tétragone, oznaczającą w dosłownym tłumaczeniu czworokąt. Dlatego model z kolekcji jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Śmiało możesz go zestawić z inną biżuterią i nosić do niejednej sukienki, szortów czy modnych kombinezonów. Jego design zawsze się obroni, a teraz dodatkowo możesz go mieć w atrakcyjnej cenie. Podany przy sprzedaży w oryginalnym opakowaniu z dwuletnią gwarancją autoryzowanego serwisu w Polsce.\n2 185,00 zł 2 570,99 zł\nCLUSE La Tétragone Silver/Soft Berry Aligator\n315,00 zł 451,00 zł


606 93 65 89\n"...człowiek jest tyle wart ile jego słowo..."\nOchrona prywatności Użytkowników jest dla METALIKA IZABELA BARTOSZEWSKA szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.ogrodzenia-metalika.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. METALIKA IZABELA BARTOSZEWSKA jako administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.ogrodzenia-metalika.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.ogrodzenia-metalika.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.ogrodzenia-metalika.pl jest METALIKA IZABELA BARTOSZEWSKA, Łęka-Kolonia 17 99-100 Łęczyca, NIP 7321927098, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.ogrodzenia-metalika.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nW przypadku chęci skorzystania przez Użytkownika z przysługujących mu praw jako podmiotu danych osobowych, może on się skontaktować z Administratorem za pomocą następujących danych kontaktowych: METALIKA IZABELA BARTOSZEWSKA, Łęka-Kolonia 17 , 99-100 Łęczyca, iza.bartoszewska@gmail.com.\nW celu uzyskania jakichkolwiek informacji dotyczących niniejszej Polityki Prywatności, Użytkownik może skontaktować się z Administratorem danych osobowych: METALIKA IZABELA BARTOSZEWSKA, Łęka-Kolonia 17 99-100 Łęczyca, z wykorzystaniem następujących danych kontaktowych: iza.bartoszewska@gmail.com.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: Łęka-Kolonia 17 99-100 Łęczyca.


Nauczycielem być… – I Liceum Ogólnokształcące\nHome Ogólne Nauczycielem być…\n„Pozwólcie sobie być szczęśliwymi”- tymi słowy Pan Dyrektor przywitał wszystkich na części artystycznej i złożył życzenia nauczycielom oraz pracownikom obsługi i administracji. Jak wiadomo, w naszej szkole tradycją stała się pierwsza przemowa każdego kolejnego przewodniczącego samorządu uczniowskiego podczas Dnia Edukacji Narodowej. Jest to swoista mowa inauguracyjna kolejnych rządów. Nowy przewodniczący- Maciej Tomaszewski złożył wszystkim życzenia i zaprezentował swój „gabinet”(swoją drogą gratulujemy Maćkowi zwycięstwa w wyborach).\n… nagrody za siódme poty …\nNastępnie nadszedł czas na wręczenie nagród dla nauczycieli. W tym roku szczególnie wyróżniony został Andrzej Sarnicki, który otrzymał Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej za swoją pracę dydaktyczną. Równie ważną nagrodę z Podkarpackiego Kuratorium Oświaty otrzymała Katarzyna Danecka. Nagrody starosty powiatu jarosławskiego trafiły w ręce nauczycieli wychowania fizycznego- Doroty Szewczyk, Magdaleny Szewczyk oraz Janusza Jankowskiego. Natomiast nagrody przyznawane przez Pana Dyrektora otrzymali następujący nauczyciele: Wioletta Kamińska, Maria Kulikowska, Beata Szczygieł, Elżbieta Łambucka, Roman Ślusarz, Jacek Sało, Wojciech Zakrzewski, Paweł Szymski, Wojciech Lesiak, Beata Mazur, Elżbieta Bańkowska, oraz Wioletta Pak. Serdecznie wszystkim gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów.\n… to czekoladki…\nPo rozdaniu zasłużonych nagród przyszedł czas na część artystyczną. Rozpoczęła się ona od złożenia życzeń nauczycielom. Cytat, który chyba wszystkim zapadł w pamięć, to słowa Forrest`a Gump`a: „Bo życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz na co trafisz”. Życzenia od uczniów nawiązywały do życia słodkiego i równie zaskakującego jak pudełko czekoladek. Scena auli, przystrojona w jesienne, melancholijne barwy stała się na kilka chwil estradą. Widzowie mieli okazję posłuchać takich przebojów, jak np. „Małe tęsknoty” czy „Lubię wracać tam, gdzie byłem”.\n… i kwiaty.\nNa zakończenie Pan Dyrektor podziękował wszystkim za przybycie, a uczniowie obdarowali nauczycieli pięknymi wrzosami. Oby ich zapał do pracy kwitł wraz z tymi kwiatami.\nIndywidualne biegi przełajowe – finał wojewódzki


Jak usunąć Search.pu-cmf.com | Usuń Malware\nJak usunąć Search.pu-cmf.com\nStrona główna / Porywacza przeglądarki / Jak usunąć Search.pu-cmf.com\nSearch.pu-cmf.com porywacza przeglądarki może być pociągnięta do odpowiedzialności za zmiany wprowadzone w przeglądarkę, a to może być zainfekowany wraz z darmowych aplikacji. Powód masz hijacker w komputerze, dlatego, że nie zauważyłeś, że ona nadaje kilka programów, które zainstalowałeś. Takich zagrożeń, dlaczego jest to ważne, że nie Jesteś ostrożny podczas instalowania aplikacji. Redirect, wirusy pewno nie jest szkodliwe, ale wykonują jakiś wątpliwej działalności. Znajdziesz, że zamiast strony, ustawić jako stronę główną i nowe karty, przeglądarka będzie pobierać promowane strony porywacza. To zmieni swoją wyszukiwarkę, która może wstrzykiwać sponsorowany przez treści wśród prawdziwych wyników. Jeśli klikniesz na jeden z tych wyników, będziesz doprowadziło do dziwnych stronach internetowych, których właściciele zrobić zysk ze zwiększenia ruchu na stronie. Należy pamiętać, że może być przekierowany do złośliwej aplikacji. Jeśli masz malware, to sytuacja byłaby znacznie gorsza. Możesz uznać za przydatne przekierowanie wirusa, ale funkcje, które oferują można znaleźć w odpowiednich wtyczek, które nie będą przekierowanie do złośliwej strony internetowej. Wirusy przekierowania również zbierać pewne rodzaje informacji o tym, jak Użytkownicy korzystają z Internetu, tak, że użytkownicy treści są bardziej prawdopodobne, aby kliknąć na może być pokazane. Czy dane mogą być dzielone z osobami trzecimi. Stąd usunąć Search.pu-cmf.com, zanim on może mieć poważny wpływ na samochód.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Search.pu-cmf.com\nMożna spotkać porywaczy dodane darmowe aplikacje, jak dodatkowe oferty. Ona nie wierzyła w to, że użytkownicy mogą ustawić ich świadomie, więc wolny więzadła jest najbardziej zalecaną metodą. Dlaczego ta metoda jest tak powszechnie stosowany, bo ludzie zachowują się przypadkowo podczas instalacji programu, co oznacza, że są one przepuszczają wszystko wskazuje na to, że coś może być przymocowany. Te elementy będą ukryte, po zainstalowaniu aplikacji, a jeśli nie zwracać uwagi, nie przegap ich, to znaczy, że oni będą dopuszczone do instalacji. Ustawienia domyślne będą ukrywać przedmiotów i wybierając je, możesz ryzykować zainstalować wszystkie rodzaje nieznanych zagrożeń. Wybierz zaawansowane (własne) w czasie instalacji, a zobaczysz dodane oferty. Jesteś zaproponował, aby zdjąć wszystkie przedmioty. Trzeba tylko kontynuować instalację aplikacji po tym, jak wyczyścić wszystko. Mając do czynienia z tymi infekcjami mogą być obciążające, tak, że można zrobić sobie wielką przysługę, początkowo ich zapobiegania. Można również zaproponowała, aby nie pobrać z niezaufanych źródeł, ponieważ stanowią one doskonały sposób do rozprzestrzeniania szkodliwego oprogramowania.\nJeśli jesteś doświadczonym z komputerami lub nie, Można zauważyć przekierowanie virus zakażenia raz po zakażeniu. Twoja strona, nowe zakładki i wyszukiwarka zostaną zmienione bez twojej zgody, a to bardzo trudno nie zauważyć. Wszystkie wiodące przeglądarki, prawdopodobnie będzie to miało wpływu, takich jak Internet Explorer, Google Chrome i Mozilla Firefox. Strony będą ładowały się przy każdym uruchomieniu przeglądarki, i to będzie trwać, dopóki usunąć Search.pu-cmf.com z systemu operacyjnego. Zmiana ustawień będzie strata czasu jak wirus przekierowanie będzie ponownie je zmieniać. Jeśli widzisz, że gdy szukasz czegoś na pasku adresu przeglądarki, wyniki wyszukiwania są generowane dziwny wyszukiwarki, przeglądarki, jest prawdopodobne, zmieniły ją. Można spotkać materiały promocyjne, wpojonych w wynikach, widząc, jak przyczynę istnienia porywacza przeglądarki to przekierowanie do niektórych stron internetowych. Te typy zakażeń zamierzają zwiększyć ruch do określonych stron internetowych, tak, że większe przychody z reklam wykonany. Właściciele będą mogli zarobić więcej, gdy jest większy ruch, tak jak ludzie mogą wchodzić w interakcję z reklamą. Zazwyczaj strony te mają niewiele wspólnego z tym, że początkowo szukali. W niektórych przypadkach, mogą wydawać się uzasadnione, tak na przykład, jeśli były, aby zapytać o coś niejasne, typu ‚antywirus’ lub ‚komputer’, rezultaty, co prowadzi do różnych stron internetowych może wymyślić, ale nie zauważył na samym początku. Niektóre z tych stron mogą być nawet szkodliwe. Swoich działań w internecie będzie również kontrolowane, w celu zbierania informacji o tym, co cię interesuje. Nieznany uczestnicy mogą również uzyskać dostęp do informacji, i może być używany, aby zrobić reklamę. Przez jakiś czas wspierany przez treść staje się bardziej indywidualnej, a to dlatego, że przekierowanie wirusa, wykorzystując uzyskane informacje. Upewnij się, że można zakończyć Search.pu-cmf.com do bardziej poważnych infekcji enter. I po tym, jak po zakończeniu procedury, nie powinno być żadnych problemów ze zmianą ustawień przeglądarki.\nSposobów, aby przerwać Search.pu-cmf.com\nJeśli chcesz, aby twój internet surfing, aby wrócić do normalnego trybu, będziesz mieć, aby usunąć Search.pu-cmf.com, i im szybciej to zrobisz, tym lepiej. Możesz wybrać jedną z dwóch opcji, ręczne i automatyczne, dla wyzwolenia systemie porywacza. Jeśli poradził sobie z usunięciem oprogramowania, możesz iść z byłym, jak będziesz mieć, aby ustalić sobie miejsce infekcja. Jeśli nie wiesz, co zrobić, przewiń w dół, aby znaleźć instrukcji. Zgodnie z zaleceniami, nie powinny wystąpić problemy podczas próby, aby się go pozbyć. Jednak, jeśli nie bardzo dobrze znać się na komputerach, innym rozwiązaniem może działać lepiej. Pobieranie oprogramowania spyware w celu usunięcia zagrożenia, być może, lepiej, jeśli to prawda. To oprogramowanie zaprojektowane w celu pozbycia się infekcji, takich jak to, tak, że nie będzie żadnych problemów. Można zbadać, czy były udane poprzez zmianę ustawień przeglądarki, jeśli twoje zmiany nie zostaną przywrócone, infekcji już nie ma. Jednak, jeśli strony internetowej, przeglądarka nadal będzie twoja strona, porywacza przeglądarki, nie jest całkowicie wykluczone. Można uniknąć tych rodzajów zagrożeń w przyszłości poprzez staranne instalacji oprogramowania. Upewnij się, że można stworzyć godne technik przyzwyczajenia, bo to może zapobiec wielu kłopotów.Pobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Search.pu-cmf.com\nDowiedz się, jak usunąć Search.pu-cmf.com z komputera\nKrok 1. Search.pu-cmf.com ręczne usunięcie Przewodnik\nKrok 2. Wyeliminować Search.pu-cmf.com z przeglądarki\nc) Usuń Search.pu-cmf.com z systemu Mac OS X\nZnajdź Search.pu-cmf.com i każdy inny program, wątpliwe. Kliknij prawym przyciskiem myszy na je i naciśnij przycisk Przenieś do kosza.\na) Usuń Search.pu-cmf.com z Internet Explorer\nb) Usuń Search.pu-cmf.com z Google Chrome\nc) Search.pu-cmf.com usuwanie z Mozilla Firefox\nd) Usuń Search.pu-cmf.com z przeglądarki Microsoft Edge\nW dostawców wyszukiwania wypowiedzieć Search.pu-cmf.com\nUsunąć Search.pu-cmf.com i ustawić nową wyszukiwarkę\nNa karcie wyszukiwanie Usuń Search.pu-cmf.com i ustawić nowy dostawca