Growl - nauka - Strona 8 - Forum Magazynu Gitarzysta\nPost autor: SuicideMachine » 24 cze 2010, 16:47\nstaraj się nie "ryczeć" tylko growlować/harshować/screamować (do wyboru)\nprzejrzyj dokładnie ten temat ,padło w nim już kilka dobrych porad\ni pamiętaj gdy będzie Ciebie gardło bolało to odpuść na dzień/dwa\nRejestracja: 14 lis 2010, 19:51\nPost autor: Osking » 14 lis 2010, 21:23\nMoże temat stary, ale chciałbym go odświeżyć.\nW zeszłym roku przymierzałem się do growlowania, bez jakiś ćwiczeń nagrałem kilka kawałków odtwarzaczem (stąd lipna jakość i płaskie brzmienie) : http://www.multiupload.com/TKCIXBBU5H\nudało mi się tylko ten odnaleźć (nie mam na razie gdzie za bardzo ćwiczyć, dlatego wrzucam starocie). Teraz zaszła potrzeba nauki i znów powróciły chęci. Mniej więcej wiem jak się zabrać do ćwiczeń. Przede wszystkim kontrolować oddech.... Zresztą wszystko słychać na nagraniu(może oprócz bolącego gardła po 10min nagrania, z czym nie mogłem sobie poradzić). Poproszę o jakieś opinie i uwagi. Kawałek to Saltus- Symbole Przodków, z tego, względu, ze nie chcę kaleczyć angielskiego, a wokal Grega wydał mi się bardzo interesujący.\nPost autor: SuicideMachine » 16 lis 2010, 19:45\npostaraj się zniżyć swoją barwę ,aby nabrała więcej dołu\ntutaj coś na przykład ,w dodatku txt po PL\nhttp://www.youtube.com/watch?v=fq6muf_u ... re=related\nPost autor: Osking » 26 lis 2010, 11:15\nDzięki za radę, ale ten wokal jest chyba dla mnie za niski, poza tym mamy inną koncepcję muzyki. Niedługo wrzucę jakieś nagranie.\nZauważyłem, że przy napompowanych płucach - podniesionej klacie bez jej opuszczania gardło prawie w ogóle się nie męczy.\nNie cytujemy postów bezpośrednio nad naszym. Bs69\nPost autor: SuicideMachine » 26 lis 2010, 19:06\numiesz "śpiewać" z przepony ?\nPost autor: Osking » 27 lis 2010, 14:08\nPracuję nad tym i powiem tak. Wcześniej chyba, to nie było przeponowo, bo szybko traciłem głos i musiałem nabrać powietrza, po 10min bolało gardło.\nTeraz jak zauważyłem, że przy podniesionej klacie, bez jej opuszczania, mogę swobodniej wydobywać powietrze co przekłada się na dłuższy śpiew na jednym wdechu i brak bolącego gardła po 30 paru min(tyle ostatnio ćwiczyłem). Jeszcze nic nie nagrywałem. W przyszłym tyg postaram się albo lepszym sprzętem, albo znów niestety odtwarzaczem.\nCzytałem na ten temat dosyć sporo, ale jakoś nic do tej pory nie dotarło do mnie na tyle, że byłbym pewny, że odpowiednio wydobywam powietrze (tj. przez przeponę). Gadałem już z kumplami i odpowiada im mój wokal, tym bardziej, że jeszcze go podszlifuję, tylko muszę się zająć właśnie przeponą.\nPoradnik na pierwszej stronie oczywiście znam i wykonywałem już te ćwiczenia z oddychaniem, ale nadal nie mam pewności. Dlatego prosiłbym o jakąś informację (jeśli można to jakoś określić), która jednoznacznie mi odpowie, kiedy będę wiedział, że mój growl jest przeponowy.\nPost autor: SuicideMachine » 27 lis 2010, 14:15\njeżeli będziesz poprawnie "śpiewał" z przepony ,to na początku powinien boleć Ciebie brzuch\nPost autor: Osking » 01 gru 2010, 11:25\nDzięki, ale nadal nic nie czuję\nedit: Jeszcze dziś trochę pokombinowałem, niby brzuch mnie uciska teraz (czyt. lekko boli), ale gardła również ból nie ominął\nedit: Zrobiłem sobie kilka dni przerwy. Dziś(tj. 3 grudnia) znów zacząłem ćwiczyć. Podczas nabierania powietrza, starałem się postępować tak jak w poradniku (ładować do brzucha - nie unosić klatki). I okazało się to kluczem do sukcesu. Komicznie tylko wygląda wyraz twarzy podczas growlowania, ale tak już musi być hehe. Już podczas śpiewania brzuch mnie lekko pobolewał. Podekscytowany sukcesem ćwiczyłem ok 1,5h i czułem lekkie drapanie w gardle, teraz(~1,5h po ćwiczeniach) w ogóle mnie nie boli, poprzednio czułem ból cały dzień, do tego miałem mocno obniżony głos.\nPonadto growl "sam" złapał więcej dołu niż wcześniej, nie ma już takich wysokich zaciągnięć (chociaż momentami fajnie to brzmiało).\nDzięki wielkie za pomoc. Teraz zostaje mi szlifować barwę, żeby nabrała mocnej monumentalnej głębi. Jeszcze raz wielkie dzięki. Chwilami wydawało mi się, że śpiewanie przez przeponę to coś czego nigdy nie zdołam ogarnąć\nPost autor: SuicideMachine » 05 gru 2010, 15:28\nPost autor: ryjcio » 14 gru 2010, 5:16\nSuicideMachine pisze: jeżeli będziesz poprawnie "śpiewał" z przepony ,to na początku powinien boleć Ciebie brzuch\nBez obrazy stary, ale to nieprawda.\nBól brzucha wynika z za mocnego podparcia oddechowego, które zwykle wynika z tego, że chcemy zaśpiewać (zagrowlować) mocniej, więc napinamy mocniej dolne mięśnie brzucha. Dzieje się tak przy wydechu. W tym momencie trzeba nadmienić, że growl, tak jak głośny śpiew, wymaga jakiś tam pokładów energii. Taki śpiew zawsze trochę męczy. Sęk w tym, żeby znaleźć właściwe tylko dla nas podparcie dla dźwięku, który chcemy wydobyć. Poprawny oddech jest więc wtedy, kiedy przestanie boleć, trzeba tylko wyeliminować zbyt duże napięcie w okolicach dolnych partii brzucha (co nie znaczy, że mamy je znieść w ogóle, bo wtedy tracimy podparcie i robi się kaszanka).\nPoza samym oddechem ważna jest też odpowiednia kompresja strun głosowych (zwana Twang). Dzięki temu mamy zabezpieczone gardło i nic nam się z nim złego nie dzieje, choć może to być trudne do ogarnięcia dla kogoś, kto nie śpiewa.\nDo tego konieczne jest zlikwidowanie ciśnienia na gardle, które zwykle pojawia się, jak próbujemy śpiewać normalnie (choć nie zawsze).\nNie można też growlować za wysoko. Dla wyższych partii głosu stosuje się inne rodzaje chrypy!\nPost autor: SuicideMachine » 14 gru 2010, 20:08\nnie jestem stary ,ani nie mam powodów do obrażania\nTo co prawisz jest rzeczywiście prawdą, ba ! nawet napisałeś to w dość ciekawy sposób.\nJednak powracając to myślę że pobudzanie przepony w kwestii vox death metal ,powinno zacząć się od mocnego podparcia oddechowego co jest skutkiem bólu brzucha i zrozumienia krok po kroku całej techniki growlowania dla kogoś kto wcześniej nie miał styczności ani ze śpiewem czy nauczycielem.\nPost autor: ryjcio » 17 gru 2010, 1:08\nNo tak, tylko to lekkie szukanie na oślep. Do tego jak działa podparcie można dojść innymi metodami, obserwując to chociażby podczas głośnego śmiechu, kaszlu czy powolnego i cichego oddychania. Tym bardziej, że podczas growlu używa się mniejszego podparcia niż np. przy wyciąganiu c2 rejestrem piersiowym. Droga przez ból brzmi true, ale wierz mi, 3/4 osób które to przeczyta zacznie srać ogniem i szukać tego mistycznego, mocnego napięcia mięśni, a potem się zdziwią, że brzmią, jakby się wypróżniali\nPost autor: SuicideMachine » 19 gru 2010, 22:45\nahahah dobre ,coś w tym jest\nRejestracja: 19 kwie 2010, 15:09\nSkontaktuj się z Harem\nPost autor: Harem » 15 maja 2011, 2:24\nĆwiczę sobie powolutku sam dobry rok growl. Z pół roku samą przeponę a drugą połowę to już jakieś konkretne covery różnych zespołów.\nMiałem straszną ochotę popróbować At the left hand ov god grupy behemoth ale bardziej się namęczyłem nad odczytywaniem tych dziwnych słów niż nad samym śpiewem, więc odpuściłem. Potem zabrałem się za Vader i tu tworzy się me pytanie:\nĆwiczyłem dość intensywnie ten utwór i mimo że dobrze mi to szło to nie mogę zrozumieć techniki jaką się posługuje pan Peter. Czy ktoś może mi to wyjaśnić jaką metodą on ,,to" robi? Starałem się trochę dopasować ale nie miałem szans. Chyba robię coś źle. Nabawiłem się takiego dziwnego przyzwyczajenia że nawet jak próbuje cicho growl-ować, ale wiadomo z przeponą itd, to zawszę tak głośno, że kaloryfery się trzęsą i w całym domu echo się robi Mogę tak bardzo długo ale wiadomo mieszkam z rodzinką i nie idzie też ćwiczyć, bo się wszyscy wkurzają Czy mam pozbywać się tego przyzwyczajenia i starać się grow-ować coraz ciszej aż dojdzie do poziomu mowy, czy też nie zwracać na to uwagi jeśli nic nie boli i krew nie leci?\n- Jak growl-ować jak pan Peter z Vader?\n- Czy starać się przy ćwiczeniach growl-ować jak najciszej? Dlatego do tego odnoszę, gdyż wydaje mi się że używa on strasznie małej ilości powietrza przy śpiewie ale mogę się mylić.\n[b]Classic death metal adds horns and gloom. Modern brutal death metal is dark as a pudding in a microwave.[/b] \_m/ :D \_m/\n[i]Jackson JS32T KING V\nPeavey ValveKing Head + HARLEY BENTON G212 VINTAGE[/i]\nPost autor: ryjcio » 18 maja 2011, 4:27\nHarem pisze: ...Mogę tak bardzo długo ale wiadomo mieszkam z rodzinką i nie idzie też ćwiczyć, bo się wszyscy wkurzają Czy mam pozbywać się tego przyzwyczajenia i starać się grow-ować coraz ciszej aż dojdzie do poziomu mowy, czy też nie zwracać na to uwagi jeśli nic nie boli i krew nie leci?\nNie zwracać uwagi. Te ciche odmiany growlu nadają się do bluesa i jazzu, nie do metalu\nAkurat Peter to bardziej Grunt, przynajmniej według terminologii, którą ja się posługuję. Zresztą porównaj sobie sam:\nNim głośniej tym zużywa się mniej powietrza, w końcu jest mocniejsza kompresja nagłośni! Jeśli chcesz ryczeć głośno, to musisz ćwiczyć na głośno. Dokładnie tak samo jest ze screamami. Posłuchaj sobie tych emo dzieciaków na tubie jak oni cicho "screamują". Brzmi Ci to? Bo mi nie. Tak samo jest z growlem. Chcesz mięso, to jakiś konkretny poziom głośności musi być. Oczywiście bez przesady.


tarnow.gosc.pl → Informacje → Wiara niesie radość\nWiara niesie radość\tprzejdź do galerii\nW Festiwalu Młodych wzięło udział kilkaset osób\tGrzegorz Brożek /Foto Gość\nKilkuset młodych wzięło udział 19 maja w organizowanym przez służebniczki dębickie festiwalu dedykowanym młodzieży.\n- Festiwal organizujemy z racji Roku św. Stanisława Kostki, patrona młodzieży. Chcemy młodym, którzy przyjechali do nas z różnych ośrodków, w których pracują siostry, także poza diecezją tarnowską, np. ze Stalowej Woli, dać okazję budowania wspólnoty, bycia ze sobą i z Jezusem. Takie wspólnotowe spotkania, wiemy to z doświadczenia, wzmacniają młodych w wierze, są platformą rozmowy o niej, dzielenia się nią - mówi s. Monika Duda, służebniczka dębicka ze Stowarzyszenia „Dobroć”, który to podmiot, wraz z duszpasterstwem powołaniowym zgromadzenia, zorganizował festiwal.\nTylko w sobotę w ogrodach domu służebniczek przy ul. Krakowskiej odbywały się koncerty, prezentowały się różne młodzieżowe inicjatywy, jak choćby Wolontariat Misyjny Salvator. Młodzi usłyszeć mogli także kilka świadectw. - Na mnie zrobiło wielkie wrażenie to ostatnie, Patrycji Hurlak, nawróconej wiedźmy. Nie mam podobnych doświadczeń jak ona, ale mam potrzebę bycia lepszą. Nie mam konieczności tak głębokiej zmiany w życiu, ale te małe nawrócenia są potrzebne. Kiedy słyszę, jak ktoś z głębokiego upadku się wyzwolił, to mam poczucie, że także mogę to robić ja, w rzeczach o wiele mniejszych, że nie zabraknie mi sił - mówi Magda Szaraj, 16-latka z Trzciany koło Bochni.\nBiskup Andrzej Jeż wygłosił katechezę i odpowiadał na pytania młodych\tGrzegorz Brożek /Foto Gość\tDla Klaudii Król liczy się klimat spotkań młodzieżowych, który daje poczucie bycia bliżej Boga. - Chcę pogłębiać relację z Panem Jezusem, poznawać innych młodych, dla których Bóg jest tak bardzo ważny. Poza tym doświadczam tu radości z bycia blisko Jezusa, przez muzykę, taniec. Taka jest nasza wiara. Radosna. Uśmiechnięta, a nie smutna i ponura. Na takich wydarzeniach jak to w Dębicy, widać to wyraźnie - tłumaczy Klaudia.\nZ młodymi spotkał się również biskup tarnowski Andrzej Jeż, który odpowiadał na pytania młodzieży m.in. czy musi być takie długie, trzyletnie przygotowanie do bierzmowania? Czy osoba, która lubi ubierać się na czarno i słucha heavy metalu ma miejsce w Kościele? Czy biskup był kiedyś zakochany?\nOdpowiedzi znajdziecie na naszych łamach.\nSłużebniczki dębickie zorganizowały Festiwal Młodych, w którym wzięło udział kilkuset uczestników.


CPI do likwidacji, COI do cyfryzacji, Kołodziejski do ministerstwa | Bywalec Computerworld.pl\nCPI do likwidacji, COI do cyfryzacji, Kołodziejski do ministerstwa\nTo już ostateczny koniec CPI. Centrum Projektów Informatycznych, jednostka podległa MAiC. od czasów infoafery kojarzyło się raczej słabo, zwłaszcza że od tamtej pory nie zdołało zapisać na swoim koncie szczególnych sukcesów. Minister Andrzej Halicki na odchodne postanowił zmienić jego nazwę na Centrum Cyfrowej Administracji, ale minister Anna Streżyńska najwyraźniej uznała, że żaden lifting tutaj nie pomoże.\nNo więc CPI zostaje rozwiązane, podobnie jak Centrum Projektów Polska Cyfrowa (do marca Władza Wdrażająca Programy Europejskie). Nie oznacza to jednak, że resort pozbędzie się fachowców 🙂 Dostaną etaty w Ministerstwie Cyfryzacji.\nAle Ministerstwo Cyfryzacji nie zostanie bez jednostek podległych. Planowany jest transfer całego Centralnego Ośrodka Informatyki z MSWiA do MC. Na tle CPI COI było gigantem dostarczającym cudeńka, w dodatku o czasie. W marcu mogło pochwalić się uruchomieniem Systemu Rejestrów Państwowych, a od stycznia 2016 roku zacznie działać CEPIK 2.0 i ponoć po stronie COI wszystko jest już gotowe.\nNa razie Ministerstwo Cyfryzacji ma drugiego po powołanym w ubiegłym tygodniu Szymonie Rumanie wiceministra. Stanowisko sekretarza stanu objął Witold Kołodziejski, przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w latach 2007-2010.\nWszystkie te zmiany sporo mówią o stylu Anny Streżyńskiej i o jej wizji cyfryzacji. Przede wszystkim Streżyńska, postrzegana jako osoba niezwykle skuteczna w walce o wolny rynek usług telekomunikacyjnych, nie straciła swojej energii i w ostrym tempie bierze się do roboty. Likwidacja CPI to całkiem dobry pomysł. Samodzielność tej jednostki nie przynosiła dobrych efektów.\nPrzed wyborami Streżyńska opublikowała wraz z Krzysztofem Szubertem z BCC dokument „Polska Cyfrowa”, który postulował powołanie pełnomocnika rządu ds. informatyzacji. Pełnomocnik mógłby zająć się sprawami informatyzacji w różnych obszarach pozostających w kompetencji różnych resortów. Pełnomocnika nie ma, ale skoro premier Beata Szydło w expose zapowiedziała w informatyzacji „konsolidację zadań i środków w jednym ręku”, to pomysł Streżyńskiej w jakimś zakresie będzie chyba realizowany. Przeniesienie COI z MSWiA do MC uzasadnia takie twierdzenie.\nRaport „Polska Cyfrowa” postulował też wprowadzenie jednego regulatora w miejsce Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Nominacja dla Kołodziejskiego może wskazywać, że i ta koncepcja nie straciła aktualności.\nTagi: Anna Streżyńska, CPI, Ministerstwo Cyfryzacji, Witold Kołodziejski\nTen wpis został opublikowany 23 listopada 2015 o godz. 17:50. Możesz obserwować dyskusję o nim na kanale RSS 2.0. Możesz jedynie skomentować wpis.\nkomentarzy 59 dla “CPI do likwidacji, COI do cyfryzacji, Kołodziejski do ministerstwa”\n23 listopada 2015 o godz. 23:37\nKsiążkowo. Trzeba było znaleźć 500 zł na dziecko to znaleźli. Wyje… ponad 250 młodych osób z dziećmi, rodzinami i kredytami. Są oszczędności są;-) Tylko że z tych 250 minimum 220 wyj… z tego kraju żeby utrzymać swoja rodzinę. Szkoda tylko, że Pani Minister podjęła odgórną, a zarazem bardzo ważną i radykalną decyzję bez zapoznania się ze stanem faktycznym i rzeczywistym. Ale cóż “noc długich noży jeszcze się nie skończył”. Pozostała nam tylko modlitwa….\n24 listopada 2015 o godz. 12:36\nOj chyba sie poplacze jak czytam te ckliwa historyjke 😛\nPani Minister podjela decyzje JEDYNIE MOZLIWA w sytuacji kiedy jedynym celem CPI jest utrzymywanie dziadostwa pt ePUAP a wszystkie 5 wnioskow funduszowych na kontynuacje dostalo strzala w PO PC\n24 listopada 2015 o godz. 11:07\nA inna prasa o cepik 2.0 pisze o opóźnieniach, to jak jest Bywalcu?\n24 listopada 2015 o godz. 12:07\nZ tego, co Bywalcowi wiadomo, po stronie COI prace nad CEPIK-iem zostaną zakończone w terminie, co nie znaczy, że cały rynek jest gotowy na jego stosowanie. Na przykład większość WORD-ów, czyli ośrodków prowadzących egzaminy na prawo jazdy, nie zdąży na czas zintegrować swoich systemów informatycznych z nowym CEPIK-iem.\n25 listopada 2015 o godz. 12:28\n@Bywalec, wpis 24 listopada 2015 o godz. 12:07\nA to ciekawa optyka, Bywalcze.\nJak projekt wykonuje komercyjna firma, to stan po odbiorze produktu a przed jego wdrożeniem to wciąż trwający projekt, którego produkt (udostępnienie usługi użytkownikom) nie jest gotowy, co najwyżej zamknięto jakiś etap.\nA jak wykonuje Centralny Ośrodek Informatyki, to w tej samej fazie projekt można uznać za skończony?\nPrzyznam, że interesująca logika, choc dla mnie kontrowersyjna jednak.\n25 listopada 2015 o godz. 13:17\nCOI przygotowuje CEPIK, ale nie programy, z których korzystają WORD-y (skoro już raz je przywołaliśmy). Te programy WORD-y kupowały według własnego wyboru od firm komercyjnych. COI wystawia do CEPIK-u coś na kształt API, żeby programy WORD-ów mogły z CEPIK-iem gadać. WORD-y muszą zintegrować swoje programy, a COI nie ma nic do tego.\n30 listopada 2015 o godz. 20:23\nCzy przypadkiem wszystkie WORDy nie posługują się oprogramowaniem spółki skarbu państwa, jaką jest PWPW S.A.?\nWprawdzie ten monopol jakiś czas temu (2? 3 lata temu) próbowała przełamać Sygnity (bez sukcesu), a ostatnio (wakacje br.) IT Expert (wygrał kilka postępowań, ale realne usługi ma świadczyć od roku 2016 – swoja drogą ciekawe, czy mu się to uda), więc realnym wykonawca od lat jest jednak PWPW.\nA wracając do tematu: twierdzisz, Bywalcze, że przyczyna nie działania systemu jest problem “komercyjny” na styku Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego (wszak państwowe), COI (też państwowe) oraz PWPW (też państwowe, choć zorganizowane jako S.A).\nWskaż proszę, który z tych podmiotów jest “komercyjny”?\n8 grudnia 2015 o godz. 09:37\notóż cepik opóźniony o rok!!! nie z winy WORDÓW. nie ma rozporządzeń. MSW w harmonogramie nie przewidzieli szkoleń, testów i wdrożenia. PWPW mówi, że zrobią cepik na maj.\n24 listopada 2015 o godz. 19:37\nHmmm Byla taka instytucja ktora tez dostarczala cudenka o czasie, przetargi ukladaly sie bez najmniejszych problemow, a do szefa tej instytucji wysylano niedouczonych dyrektorow na korepetycje.\nNazywalo sie to CPI a jej szefem byl gosc znany obecnie jako Andrzej M\n25 listopada 2015 o godz. 11:02\nNo i dobrze się stało że ktoś w końcu podjął decyzje o likwidacji CPI która powinna zapaść w 2011. CPI nic nie było w stanie pomóc a nad pomysłami np. pisania studiów wykonalności dla całej administracji spuśćmy zasłonę milczenia. Brawa dla AS i trzymam kciuki za NB-T 🙂 CPI\n@Yaneck: jest jedna zasadnicza rzecz która JEST w COI a nie było i nie ma w CPI: UCZCIWOŚĆ\n24 listopada 2015 o godz. 20:53\nProblemem CPI byli ostatni nieudaczni Szefowie Czyż i spółka ubezpieczeniowa oraz Gorazinski zamotany jak stonoga. Największą startą w pełzającym unicestwieniu jedostki, to niewątpliwie niepowtarzalna i wyjątkowo ideowa kadra wypłukiwana przez ostatnie 2 lata. COI nie jest lepszy, bo zbudowany na nepotyzmie i interesie politycznym PO – Cichocki, Boncza-Tomaszewski. Wszyscy wiedzą ze COI miał kłopoty nawet z wdrożeniem gotowego oprogramowania otrzymanego od CPI. To nie wróży nic dobrego. Ale cóż Ania Streżyńska nie zna historii. Tym niemniej życzę powodzenia bo się Polsce należy.\n25 listopada 2015 o godz. 08:08\nHmm, CPI zrobiło jakieś gotowe oprogramowanie, które przekazało do COI?\n27 listopada 2015 o godz. 07:39\nKolega widze nie zorientowany. Tak, COI dostał gotowca wraz z kodami źródłowymi do oprogramowania klienckiego pl.ID. Nie wiadomo dokładnie co przez 2 lata robili. Na pewno brali kasę za prace developerskie. Chyba jakies kolory zmienili i układ okienek na userfriendly. Szacun, tak przerobić gotowca i jeszcze wyciągnąć kasę publiczną i z UE.\n27 listopada 2015 o godz. 10:49\n@Sygnity: Przez Infoaferę nie było zgody na użycie kodu źródłowego sygnity; nie było pewne czy po rozwiązaniu umów nie zostaną cofnięte prawa do kodu. SRP powstało od zera.\n27 listopada 2015 o godz. 12:16\n@Someone & @Sygnity: nie jest wielka tejemnica w Branzy ze juz pierwsze kontaktu z uzytkownikiem wskazywaly na ZUPELNIE inne aspekty funkcjonalnosci niz to co bylo opisane w tzw. studium wykonalnosci. System trzeba bylo projektowac od nowa.\n28 listopada 2015 o godz. 18:09\n@Someone @JK: nie było zgody na użycie kodu źródłowego? Czyjej, kto za to odpowiada? Wiadomo jest, że infoafera nie dotyczyła oprogramowania klienckiego. Kto z COI/MSW odpowiada za decyzję wydatkowania środków 2x, 3x na to samo. Taką sytuację można nazwać INFOAFERĄ tylko, że w COI. Przecież problemy z certyfikacją wydatków COI wynikają właśnie z nonszalancji i niecelowości wydatków.\n25 listopada 2015 o godz. 11:04\nNazwiska tej “wyjatkowo ideowej kadry” sa raczej slabo znane w Branzy\n25 listopada 2015 o godz. 11:53\n@JK a po co Ci nazwisko dziewczyny rozliczającej finanse, czy z zamówień publicznych? Nie wiem też dlaczego miałyby być one znane w branży. Ideowa kadra była na poziomie operacyjnym, a nie szefostwa. Uczciwość i ideowość nie wymaga rozgłosu.\n25 listopada 2015 o godz. 14:29\nZ CPI poza oczywiście Dyrektorami znane mi było jedno nazwisko które COKOLWIEK znaczyło w Branży, ale w pobocznym obszarze (fundusze)\n25 listopada 2015 o godz. 21:11\n@JK Rozumiem ze w COI są sami menedzerowie z najwyzszej biznesowej pólki, znani powszechnie W IT branzy\n26 listopada 2015 o godz. 09:54\nSa przede wszystkim UCZCIWI i ZNAJA sie na ICT a nie na tym jak napisac eurokwit na kasę\n26 listopada 2015 o godz. 11:21\nTak BTW to nawet tych eurokwitów do PO PC CPI napisać nie potrafiło\n28 listopada 2015 o godz. 19:58\n@JK: No tak, do CPI kase przynosili w workach i nie trzeba bylo pisac wnioskow i studiow wykonalności. Nie dziwota że potem były kłopoty z rozliczeniem pl.Id jak to oplotkowali Wojtunik i Bieńkowska 😛 Oj daliście popalić Iwonce 😛\n30 listopada 2015 o godz. 09:47\nA p Yaneck’owi sugeruje powstrzymac sie od klamliwych komentarzy, bo za pomowienie grozi odpowiedzialnosc cywilna a nawet karna.\n8 grudnia 2015 o godz. 10:27\nPani(e) Yaneck: widzę ze skończyłeś dziamanie na tym forum ale produkujesz się na innych. SUGERUJE zaprzestanie bo sad nie będzie tak wyrozumiali jak internauci!!!\n28 listopada 2015 o godz. 18:26\n@JK osłabiasz mnie kompletnie. Nie zrozumiałeś przesłania. Dla ciebie wyznacznikiem uczciwości jest znaczenie nazwiska w Branży. Puknij się w łupinkę. Zastosuje twoje kryterium żebyś zrozumiał jeżeli to możliwe i powiem tak: ponieważ nikt ciebie nie zna w Branży i nic w niej nie znaczysz to oznacza, że nie można nic powiedzieć o twojej uczciwości. Pominę fakt, że z twoim kryterium to samo dotyczy ludzi z COI. Też są nie znani w Branży … ehhhh\n25 listopada 2015 o godz. 04:12\nNo cóż, są tacy co mówią, że to dzięki Czyżowi i spółce to CPI nie zostało zamiecione x-lat temu – ale pewnie zamietli i Cyngla… :D, bo przecież należał do ideowej kadry… Przecież wiadomo, że to nie decyzja merytoryczna, a polityczna – zresztą zgodna z dawno zapowiadanym planem działań PiS. Czekać należy tylko na nowo, powołaną agencję, co pewnie rychło nastąpi, przy większości w sejmie.\n25 listopada 2015 o godz. 04:27\nA swoją drogą, jeśli Nikodem Bończa zostanie szefem sprzymierzonych sił, to tylko należy życzyć mu powodzenia, bo przecież od tego nasze cyfrowo-obywatelskie życie będzie zależeć. Inna sprawa co, z CSIOZ?\n25 listopada 2015 o godz. 11:42\nOjjj ten, kto śledzi losy cyfryzacji nigdy nie poleci Nikodema. Nie można powiedzieć, że COI był dobrze zarządzany, a sukcesów zabrakło. Wdrożenie pl.ID to jakiś koszmar był dla całej samorządowej Polski. Przekładane chyba kilkakrotnie, ciągła potrzeba nowelizacji ustawy, bo coś było nie gotowe. Nie życzę nikomu takiej powtórki z rozrywki. CEPIK leży sobie i tak mu dobrze w tej pozycji. I jeszcze te niejasne finansowanie COI. Nie polecam, ale ponieważ decyzje będą czysto polityczne to pewnie tak będzie. Choć przecież to człowiek PO.\n25 listopada 2015 o godz. 13:22\nCSIOZ będzie walczył o zmniejszenie rozmiarów porażki P1:\n5 grudnia 2015 o godz. 13:21\nCiekawe kto pokryje koszty pogrzebu tego projektu.\nAle i tak brawo, że po tylu latach PIS miał odwagę zrobić to, co należało zrobić kilka lat wcześniej. Tak rozkradano nasze państwo.\n25 listopada 2015 o godz. 15:39\nBończa kumpel Cichockiego oby został odsunięty przez PIS. Do tej pory sterował wszystkim z tylnego siedzenia. I Ci Dyrektorzy w COI, którzy z historyków zrobili się ekspertami IT UX…\nCOI tak jak CPI utrzymuje się głównie z $ pl.ID z którego wyciągneło wszystko co się dało, szacując prace deweloperskie x3 x4…\nHistoria pokazuje że nie ma sensu na istnienie takich COI i CPI ponieważ to nic nie wnosi dobrego dla polskiej administracji.\nbtw: mam głębąką nadzieję że takie służby jak abc w końcu ainteresują się COI i ich realziacji SRP.\n30 listopada 2015 o godz. 14:57\n@Bnnnca Łatwo możesz sprawdzić, że pl.ID w COI kosztowało dokładnie połowę tego, co miało kosztować w CPI. I nie jest to różnica, która może wynikać tylko z ograniczenia zakresu projektu. Bez dwóch zdań: COI zrobiło to taniej, niż chciało CPI za czasów Machnacza.\n25 listopada 2015 o godz. 16:27\n@Bonnnca, przecież CBA interesowało się COI, i nieprawidłowości znaleźli (trudno nie było). Ale jak Szef CBA mógł donieść na swojego przełożonego koordynatora służb J.Cichockiego? Przesłuchaj taśmę prawdy Bieńkowska-Wojtunik o nieprawidłowościach w COI i o informacji CBA dla Premiera Donalda. Co dalej? Dalej NIC się nie zadziało. Teraz COI będzie krył i promował Szymek Ruman były pracownik COI. Ale jazda\n5 grudnia 2015 o godz. 13:23\nZa czasów Jacka C. COI było nietykalne.\n25 listopada 2015 o godz. 18:37\nCytując słowa szefa CBA do wicepremier Bieńkowskiej o COI: “źle to robią”.Opinia szczegółowa o R. Magrysiu i pomocy Iwony Wendel jest na taśmie.\n27 listopada 2015 o godz. 12:17\nPo co klamiesz – nie ma takiego fragmentu na tej tasmie. Latwo rzucac g…m na uczciwych ludzi.\n27 listopada 2015 o godz. 19:18\nNo jak to nie ma, jak jest? 🙂\nOd ok. 01:01:30 do 01:05:00\n“on tam ma syf”, “źle to robią”, “Magryś muł uparty”, “tam cały czas źle idzie”, “nie wiem, dlaczego Bartek im tak ufa”\nPracodawca Roku napisał:\n28 listopada 2015 o godz. 18:55\n@JK widzę, że przesłuchanie uważnie taśmy prawdy Wojtunik-Bieńkowska przekracza twoje zdolności poznawcze. I jeszcze te zarzuty o kłamstwie. Nieładnie. Czyżbyś był pracownikiem Pracodawcy Roku, tj. COI i gorącym zwolennikiem jego sukcesów? Ja osobiście widziałem na własne oczy analizę finansową COI z której wynikało, że są tacy co zarabiają i ponad 20 000 zł miesięcznie. To chyba najwyższej klasy specjaliści zapewne z różnych dziedzin polskiej nauki. Zanim zarzucisz mi kłamstwo, zastanów się ze 2 lub może nawet i 3 razy. Głupio tak obudzić się z ręką w nocniku, co?\n28 listopada 2015 o godz. 20:19\n@Pracodawca: A może JK jest pracownikiem M(Ai)C z utesknieniem oczekujacym na przejście COI pod skrzydła MC 😛\n25 listopada 2015 o godz. 20:27\nWreszcie forum odżyło 🙂\nMam nadzieję, że nowe władze MC nie dadzą się omotać NBT i spółce. Dotychczasowe “sukcesy” COI już wystarczająco urozmaiciły życie samorządów (Źródło), a bałagan w USC jeszcze długo będzie utrudniał ludziom załatwianie spraw. Czas na ludzi mających na koncie doświadczenie większe niż wdrożenie ZOSI w NAC 🙂\n26 listopada 2015 o godz. 21:58\nZdolność przekładania porażki w sukces COI ma opanowany do perfekcji.\nTaka forma realizacji projektów (robimy moduły – klocki)=kasa, a na ich połączenie – kolejna kasa, ach dane trzeba przenieść do nowej bazy? no to na wykonanie narzędzi – kasa, przeniesienie(migracja danych)-kasa, edrożenie i uruchomienie produkcyjne – kasa. Niekończące się testy wytworzonego oprogramowania – pracownicy MSW. Jakie referencje można wystawić wykonawcy, który do testowania świadomie przekazuje nie gotowe produkty?\nGdzie, w systemie szyna integracyjna i dowód elektroniczny? Brak – stanowiły zbyt dużą przeszkodę dla COI. I nie ważne, że posypią się inne projekty – COI jest skazany na sukces.\nTakie rzeczy tylko w administracji i w sytuacji kiedy zamawiający i wykonawca to jedna „osoba” (umowa podpisana i nadzorowana) przez tę samą osobę, a nadzór nad realizacją …? … stanowisko pracowników MSW tylko jedyne włąściwe „identyczne z naturalnym” tzn. COI.. Taką rzeczywistość w naszej niedawnej historycznej przeszłości przerabialiśmy.\nCóż, jak widać COI jest lekarstwem dla PO i dla PIS, aaa może … to nie PIS rządzi tylko KIK???????.\nPrzykro, że te zabawy są realizowane za pieniądze podatnika.\nSwoją drogą tylko pogratulować skuteczności Panu NBT. Dobry kandydat na Premiera, czy Szefa Agencji Cyfryzacji, Informatyzacji …???.\n27 listopada 2015 o godz. 08:39\na nie pomyślałeś o tym ze problemem nie jest warstwa techniczna tylko XIX w organizacja administracji? Nie pomyślałeś o tym, że Państwo Usługowe wymaga zmian właśnie w tym obszarze?\nNo ale tak jest jak się bezkrytycznie wierzy w “studia wykonalności” robione za dużą kasę przez niedouków uważanych za guru\n27 listopada 2015 o godz. 17:23\nJK czego nie ma? określenia że Magryś to muł uparty, czy tego że dowód uczciwości COI trzeba było opisać w raporcie do Premiera.\n27 listopada 2015 o godz. 20:28\nZ pięć już komentów mi nie puściliście cenzorzy w ząbek czesani!\n28 listopada 2015 o godz. 12:06\n30 listopada 2015 o godz. 08:23\n30 listopada 2015 o godz. 14:15\nJesteście święci !\n29 listopada 2015 o godz. 12:41\nWojtunik za rozmowę z wicepremier Bieńkowską poniósł konsekwencje – dymisja. PIS zawsze jednak twierdziło, że ważniejsza jest treść rozmowy, a nie jej nielegalne nagranie. Ciekawe zatem jakie konsekwencje poniosą bohaterowie pogawędki, Magryś, Wendel, Sienkiewicz vel Bartek, Cichocki, Boncza (COI). A może znowu będzie jak zawsze, czyli nagroda i awans? Pozostanie tylko zacytować wówczas słynne słowa wicepremier Bieńkowskiej “ale jaja, ale jaja, ale jaja”. Pożyjemy, zobaczymy. Nie chodzi tu o zemstę, tylko o to, aby Polską nie rządzili ludzie niekompetetni i nie szanujący naszych publicznych pieniędzy.\n1 grudnia 2015 o godz. 18:38\nPrzeczytałem sprostowanie COI i parsknąłem śmiechem. Ekwilibrystyka wykonana przez autora sprostowania musiała go kosztować mnóstwo zdrowia psychicznego. Ale jak się tak wysila mózgownicę, to zostają takie śliczne smaczki, które zacytuję bo zasługują na utrwalenie i wieczną pamięć.\n#1 “SPR został przez COI wykonany w terminie, a niewielkie (dwumiesięczne) przesunięcie wdrożenia wynikało z potrzeby lepszego przygotowania organizacyjnego wdrożenia” – śliczne, wdrożenie się przesunęło dla lepszego wdrożenia !!!, czyli wina niejakiego Pana WDROŻENIA?\n#2 “Nie jest prawdą, że przesunięcie projektu CEPiK 2.0 jest „kolejną wpadką COI”…” – a gdzie tam kolejną, zapewne pierwszą.\n#3 “Nie jest prawdą, że COI jest administratorem… COI jedynie utrzymuje system.”\n#4 “COI wykonało projekt właściwie w dwa razy krótszym czasie i za mniej niż połowę kwoty od zakładanej przez poprzedniego wykonawcę.” – biorąc pod uwagę przejęcie pl.ID od CPI wykonanego w 90% to rzeczywiście wykonanie 10% w dwa lata można uznać za sukces.\nNie chce mi się dalej cytować tego tłumaczenia.\n5 grudnia 2015 o godz. 15:15\nPodsumowując: CPI i COI do likwidacji. Rynek komercyjny szybko zweryfikowałby tych mistrzów.\n7 grudnia 2015 o godz. 16:55\nPan Nikodem i CIO nie zajmuje się rzeźbieniem nikomu niepotrzebnych systemów, doradzaniem nie wiadomo czego, ani badaniem wykonalności niewykonalnego TYLKO DZIAŁA!!! BRAWO!!!!!\n8 grudnia 2015 o godz. 19:27\nTo mówiłem ja – Jarząbek Wacław! 🙂\nBilans pl.ID: opóźnienie 2 m-ce, przerzucenie odpowiedzialności za migrację danych w obszarze USC na gminy, dostawy sprzętu 8-9 miesięcy PO wdrożeniu systemu, rosnący chaos organizacyjny w USC. CEPiK: szkoda nawet komentować. Zaiste, DZIAŁA!\nA nie, przepraszam – nagrodę za filmik na YouTube dostaliście, czyli w sumie wychodzi na zero 😉\n8 grudnia 2015 o godz. 20:33\nNajwyrazniej NBT jest pompowany jak Petru. Rozumiem wyróżnienie w dziedzinie historii ale najlepszy szef info i to za co? Za pl.ID, czyli za dowody elektroniczne bez chipa czyli elektroniki? Ktoś ma wyjątkowe poczucie humoru. A wciskanie kitu o ratowaniu pl.ID nigdy nie było zabawne. Projekt był zakonczony w CPI a następnie rozjechany przez COI – rekonstrukcja proj. bez chipa. Brawooo. Czyżby służby specjalne rozgrywały swoją grę? Rejestry musza byc pod właściwą kontrolą. 👌🏾 Aniu Streżyńska pilnuj ogródka.\n9 grudnia 2015 o godz. 18:02\nWypadałoby podsumowac wydatki COI na ponowne wykonanie systemu za który raz zapłacono i złotówką polską i pieniądzem z Komisji Europejskiej. Kwoty idą w setki milionów PLN. Kto odpowiada za takie decyzje? Kto uruchomił takie finansowanie? Kto wycenił ile nowe jest warte? Przeciez wiadomo, ze kwota z sufitu bez weryfikacji rynku, za to dzięki wpływom decydenta.\n7 stycznia 2016 o godz. 10:43\nProjekt pl.ID został napisany od nowa nie wykraczając ponad budżet i harmonogram (prawie) zakładany pierwotnie, mimo ponad 2-krotnie krótszego czasu i mniejszego budżetu. Ponadto, jak możemy przeczytać na stronie COI (http://www.coi.gov.pl/artykul/stanowisko-coi-w-sprawie-artykulu-na-portalu-natemat-pl.html), “system ten jest także tańszy w eksploatacji o ponad 20 milionów złotych rocznie niż ten, który planowano pierwotnie.” Więc nie oskarżaj COI o marnowanie środków publicznych, bo jest wręcz przeciwnie.\nAż tak boli cudzy sukces?\n11 stycznia 2016 o godz. 09:22\n@Maćku figlarz z Ciebie. Nowy projekt Elektronicznej karty pl. ID zrekonstruowany przez COI spowodował ze Dowód nie zawiera ani grama elektroniki. Jak dodasz do tego wykonania olbrzymi chaos w gminach, paraliż USC, konicznisć brania zaświadczenia o zameldowaniu przez obywatela to zaiste wielki sukces. No i koszty, ok. 150 mnl zł wydane przez COI. BRAWO. Mize hakiś kolejny medal dla geniusza NBT?\n11 stycznia 2016 o godz. 17:22\n@raptus, na żartach się nie znasz? A propos żartując dalej to proponuję o wystąpienie dla NBT o jakieś zacne odznaczenie, może … Order Orła Białego albo Order Odrodzenia Polski ? A dla Magrysia razem z Bonim za wywalenie chipa z elektronicznego dowodu może Krzyż Zasługi albo Medal za Ofiarność i Odwagę (można nadawać wielokrotnie, więc tak razy 3, żeby było za przyszłe zasługi, których jeszcze nie znamy – i nie chcemy poznać !)\n18 stycznia 2016 o godz. 11:46\n@Maciek,@raptus. Trzeba będzie się przyjrzeć decyzjom COI. Do tej pory nierozliczony jest program pl.ID, którego wartość to ok. 300 mln zł. Ten także pod koniec grudnia został zgłoszony do Brukseli jako niefunkcjonujący. To dlatego, że w pierwotnej wersji w ramach tego projektu miała powstać elektroniczna warstwa dowodu osobistego, potem z tego pomysłu się wycofano. We wrześniu 2015 r. Komisja Europejska nie zaakceptowała tej modyfikacji i domaga się, by zrealizować pierwotny plan. Za to trzeba będzie zapłacić z budżetu kraju.


JEZUS CHRYSTUS ŚLAD SPOTKANIE 2 - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "JEZUS CHRYSTUS ŚLAD SPOTKANIE 2"\n1 SPOTKANIE 2 JEZUS CHRYSTUS Dla ułatwienia poszczególne zadania oznaczone są symbolami. Legenda pozwoli Ci łatwo zorientować się w znaczeniu tych symboli: ŚLAD Sen miałem wczoraj. We śnie szedłem brzegiem morza z Panem, oglądając na ekranie nieba całą przeszłość mego życia. Po każdym z minionych dni zostawały na piasku dla ślady: mój i Pana. Czasem jednak widziałem tylko jeden ślad w najcięższych dniach mego życia. I rzekłem: - Panie postanowiłem iść zawsze z Tobą. Przyrzekłeś być zawsze ze mną. Czemu zatem zostawiłeś mnie samego wtedy, gdy było mi tak ciężko? - przeczytaj - poszukaj odpowiedzi - pomódl się - przeczytaj fragment Pisma Świętego i zastanów się jakie ma ono odniesienie do twojego życia - napisz odpowiedź na podstawie podanego fragmentu Pisma Świętego Odrzekł Pan: - Wiesz synu, że Cię kocham i nigdy Cię nie opuściłem. W te dni, gdy wdziałeś jeden tylko ślad, ja niosłem Ciebie na moich ramionach. Wszystkie fragmenty oznaczone znajdziesz na stronie: Jeśli masz jakieś pytania lub musisz skontaktować się ze swoim animatorem pisz na adres: w temacie wpisując imię i nazwisko animatora. Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.1\n2 Jezus Chrystus - jest Bogiem. Wraz z Ojcem i Duchem Świętym tworzy wspólnotę osób nazywaną Trójcą Świętą. Kiedy Bóg stworzył świat i człowieka zaplanował wszystko tak, żeby człowiek był w pełni szczęśliwy dzięki życiu w jedności z Bogiem. Niestety człowiek uległ Szatanowi i wystąpił przeciw swojemu Stwórcy co spowodowało, że stał się śmiertelny i nieszczęśliwy, skłonny do czynienia zła. Bóg, który cierpiał widząc nieszczęście i zagubienie człowieka postanowił posłać swojego Syna, aby naprawić zniszczoną jedność między Sobą a nim. Jego Syn - Jezus stał się człowiekiem, żył wśród ludzi i nauczał o swoim Ojcu. Został umęczony przez ludzi i zmarł na Krzyżu aby pokonać Szatana i grzech i połączyć znowu ludzi z Bogiem. Następnie zmartwychwstał i wrócił do Ojca gdzie wraz z Nim na nas czeka. Muszę lepiej poznać Jezusa i powierzyć Mu moje życie, aby osiągnąć prawdziwe i trwałe szczęście. NAUCZANIE KOŚCIOŁA Katechizm Kościoła Katolickiego Bóg jest miłością 1. W jaki sposób Bóg objawił i objawia swoją miłość? 2. Jak rozumiesz słowa Bóg jest miłością? Człowiek 3. Kim jest człowiek? 4. Dlaczego został stworzony? 5. Co daje człowiekowi stworzenie na obraz i podobieństwo Boże? Upadek 6. Czym jest grzech? 7. Na czym polegał grzech pierworodny? Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.2\n3 8. Jakie są konsekwencje pierwszego grzechu? 9. Jak Bóg zachowuje się wobec Adama i Ewy po upadku? Jezus Chrystus 10. Co oznacza imię Jezus? 11. W jakim celu Jezus został posłany? 12. Co znaczy Chrystus? 13. Jak trzeba rozumieć określenie Syn Boży? 14. Co wyznajemy nazywając Jezusa Panem? NAUCZANIE AUTORYTETU ZOSTAŁ Z NAMI POD POSTACIAMI CHLEBA I WINA Msza św. Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, 28 III 2002 r. 1. W jaki sposób Jezus jest obecny wśród nas dzisiaj? Jakie dziedzictwo nam pozostawił? 2. Czym jest Eucharystia? Jaki jest udział Chrystusa w jej zaistnieniu? 3. Czy doświadczasz obecności Jezusa w Sakramencie Eucharystii? W jaki sposób? Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.3\n4 SPOTKANIE ZE SŁOWEM BOŻYM Przez Chrzest zostałeś włączony do Kościoła, Bożej Owczarni. Przez wiarę wyrażasz pragnienie trwania w tej wspólnocie. Co otrzymujesz, kim jesteś trwając przy Bogu we wspólnocie z Jego Kościołem? 2 Kor 5,17. J 1,12 1 J 1,8-9 Kor 6,19 J 1,8-9 Bóg kocha Ciebie i ma dla Twojego życia wspaniały plan. Na czym polega ten Boży plan? J 3,16 Rz 10,9 Człowiek jest grzeszny, a poprzez grzech oddzielony od Boga, dlatego też nie przeżywa Jego miłości ani planu dla swojego życia. Co jest konsekwencją grzechu? Rz 6,23 Rz 3,23 Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.4\n5 Jezus Chrystus jest jedynym, Bożym rozwiązaniem problemu grzechu i winy człowieka. Tylko przez Niego możesz poznać Bożą miłość i plan dla swojego życia. Co znaczy, że Jezus Chrystus jest jedynym, Bożym rozwiązenim? 1 Kor 15,3-6 J 14,6 1 J 3,16 Musimy osobiście przyjąć Jezusa jako Zbawiciela i Pana. Wtedy dopiero możemy poznać i przeżywać Bożą miłość i Jego plan dla naszego życia. Jakie są łaski płynące z przyjęcia Jezusa jako Pana i Zbawiciela? J 1,12 Jakie dwa warunki musimy spełnić, aby z naszej strony nawiązać przyjaźń z Bogiem? Ef 2,8-9 Ap 3,20 Łk 22,54-62 Opisz zachowanie św. Piotra w powyższym fragmencie Ewangelii Jak myślisz dlaczego zaparł się Pana Jezusa? Zwróć uwagę na słowa: A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra. Jak myślisz co wyrażało jego spojrzenie? J 21, Po zmartwychwstaniu Pan Jezus spożywa śniadanie ze swoimi uczniami. Zwróć uwagę, że zaczyna rozmawiać konkretnie ze świętym Piotrem tym, który jak wcześniej czytałeś zdradził Go. Ucieszył się pewnie św. Piotr, że Pan Jezus z nim podjął dialog, ale pewnie przypomniało mu to również o zdradzie. Zobacz jak Pan Jezus zachowuje się wobec Piotra. Nie wyrzuca mu zdrady, nie chce go ukarać, wręcz przeciwnie. Pan Jezus wybacza mu i wzbudza w jego sercu pragnienie nawrócenia. Każdy grzech jest zdradą Pana Jezusa. Zastanów się czy i Ty nie jesteś czasem podobny/podobna do Piotra? Spróbuj sobie wyobrazić, że dziś Pan Jezus zadaje Tobie dwa pytania: - Kim Ja dla Ciebie jestem? - Czy Ty mnie kochasz? Napisz w minimum 12 zdaniach odpowiedź Panu Jezusowi w formie listu. Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.5\n6 MODLITWA ODDANIA ŻYCIA JEZUSOWI CHRYSTUSOWI POSTANOWIENIE Przygotowujesz się do sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. Dojrzały człowiek zdaje sobie sprawę z tego, jak niedoskonały jeszcze jest. Dlatego ważna jest ciągła praca nad sobą. W tym pomoże Ci codzienne wypełnianie postanowień. Moje postanowienie:. Postanowienie wypełniłem: Panie Jezu Chryste, przychodzę do Ciebie jako grzesznik i pragnę Twojej przebaczającej i uzdrawiającej miłości. Wierzę, że Ojciec w swej wielkiej miłości do mnie posłała Ciebie, Jezu, abyś poniósł śmierć na krzyżu na odpuszczenie grzechów. Wyrzekam się wszystkich moich grzechów i wszelkiego przywiązania do nich. Proszę Cię Panie, wejdź w moje życie i zawładnij mym sercem jako mój osobisty Zbawiciel i Pan. Pragnę, z Bożą pomocą, pójść za Tobą i w posłuszeństwie uczynić Cię Panem mojego życia. Panie, napełnij mnie Twoim Duchem Świętym, abym otrzymał Jego moc do świadczenia o Tobie wobec wszystkich, których spotkam. Dzięki Ci składam, Panie, że w tej chwili wysłuchujesz mojej modlitwy. Amen. DO WYUCZENIA SIĘ NA PAMIĘĆ Główne prawdy wiary Przykazanie miłości Trzy cnoty Boskie Cnoty główne Przygotowanie do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania Spotkanie 2 str.6


Zobacz nowy klip Rock Candy Funk Party\n"Groove Is King" to tytuł nowego albumu Rock Candy Funk Party, który ukaże się 31 lipca. Można zobaczyć już teledysk promujący płytę.\n"Groove Is King" to również hasło jakie przyświecało tworzeniu płyty. Muzyka tej supergrupy to mieszanka muzyki funk, rocka, elektroniki, jazzu i R&B, która została zawarta w 16 utworach (w tym 2 coverach). W skład zespołu wchodzą Tal Bergman (perkusja), który jest także producentem płyty, Joe Bonamassa (gitara), Ron DeJesus (gitara) i Mike Merritt (bas).\nMateriał został nagrany w studio Tala Bergmana w Los Angeles. Za aranżację partii instrumentów dętych odpowiedzialny jest zdobywca Grammy Randy Brecker. W nagraniach udział wzięli także Daniel Sadownick (instrumenty perkusyjne), James Campagnola (saksofon), Ada Rovatti (saksofon) i Fred Kron (klawisze). Billy Gibbons z ZZ Top pojawia się na płycie jako Mr. Funkadamus. Na płycie usłyszeć można wpływy takich artystów jak Daft Punk, Brecker Brothers, Mark Ronson, Massive Attack, Sade, Prince czy Led Zeppelin, m. in. "Don’t Funk With Me", "Uber Station" czy "Low Tide".


ZAPROSZENIE: NA XXXVIII SESJĘ RADY GMINY RADZIECHOWY - WIEPRZ.\n/tekst jedn. Dz. U. Z 2015 r., poz. 1515/ zwołuję XXXVIII SESJĘ RADY GMINY RADZIECHOWY-WIEPRZ.\nSesja odbędzie się w dniu 24 lutego 2017r. ( piątek ) o godz. 9:00\n3. Podjęcie uchwały w sprawie wprowadzenia zmian w wieloletniej prognozie finansowej Gminy Radziechowy - Wieprz na lata 2017 - 2030.\n4. Podjęcie uchwały w sprawie zmian w budżecie Gminy Radziechowy -Wieprz na rok 2017.\n5. Podjęcie uchwały w sprawie udzielenia pomocy finansowej w postaci dotacji celowej dla Miasta Bielska - Białej na dofinansowanie działalności Ośrodka Przeciwdziałania Problemom Alkoholowym w Bielsku - Białej.\n6. Podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na najem lokalu bez obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy na okres 10 lat.\n7. Podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na najem lokalu bez obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy na okres 10 lat.\n8. Podjęcie uchwały w sprawie przyznania wyróżnień i nagród.\n9. Podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia planu pracy Komisji Rady Gminy Radziechowy - Wieprz na 2017 rok.\n10. Podjęcie uchwały w sprawie określenia przebiegu dróg gminnych zaliczonych do kategorii dróg publicznych.\n11. Podjęcie uchwały w sprawie określenia przebiegu dróg gminnych zaliczonych do kategorii dróg publicznych.\n12. Podjęcie uchwały w sprawie określenia przebiegu dróg gminnych zaliczonych do kategorii dróg publicznych.\n13. Podjęcie uchwały w sprawie określenia kryteriów, liczby punktów za kryteria oraz dokumentów niezbędnych do potwierdzenia tych kryteriów, obowiązujących w postępowaniu rekrutacyjnym dla kandydatów do klas pierwszych szkół podstawowych prowadzonych przez Gminę Radziechowy - Wieprz, zamieszkałych poza obwodami szkół.\n14. Podjęcie uchwały w sprawie określenia kryteriów obowiązujących na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego do przedszkoli publicznych oraz oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę Radziechowy-Wieprz oraz określenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia tych kryteriów.\n15. Przedstawienie sprawozdań z działalności Rady Gminy.\n16. Przedstawienie sprawozdań z działalności poszczególnych Komisji Rady Gminy:\na) Komisji Budżetu, Finansów i Rozwoju Gospodarczego Gminy.\n17. Informacja Wójta Gminy z działalności w okresie międzysesyjnym.\n18. Informacja Przewodniczącego Rady Gminy z działalności w okresie międzysesyjnym.\n19. Informacja Radnych Powiatowych z działalności w okresie międzysesyjnym.\n20. Złożenie wniosków z komisji.\n21. Przyjęcie protokołu z sesji.\nData utworzenia 17 lutego 2017\nData udostępnienia 20 lutego 2017\nData ost. zmiany: 20 lutego 2017\nLicznik odwiedzin: 2956202 Strona Urzędu Oficjalna strona o BIP


Moj sposob na hiszpanskie krokiety - Justyna en Barcelona\nHome cooking croquetas tapas Moj sposob na hiszpanskie krokiety\nJusta 11:11:00 AM 15 Comments Edit\n- 1-2 kg ziemniakow\n- bekon pokrojony w kostke ( mozna go zastapic np. szynka)\n- bulka tarta, ktora uzyjemy do panierki\nPrzygotowanie krokietow jest bardzo proste:\nziemniaki nalezy umyc i ugotowac w mundurkach, boczek lub szynke usmazyc.\nObrane ziemniaki nalezy utrzec, dodac jajka i make, a potem wszystko wymieszac wrac z boczkiem.\nTeraz zaczyna sie prawdziwa zabawa- czyli formowanie malych cylinderkow, cylinerki moga tez byc wieksze (wersja dla leniwych)- nastepnie nasze krokiety nalezy usmazyc na glebokim ogniu- wymaga to troche cierpliwoci!\nNiestety krokiety te szybko znikaja z talerza, takze miejcie na nie oko ;)\ncooking , croquetas , tapas\nz krokietem to ma niewiele wspólnego:P\nJusta January 4, 2013 at 2:23 PM\nnazwe, ktora po hiszpansku nazywa sie croquetas\nAnonymous June 26, 2016 at 1:27 PM\nCroquetas popularne w Barnie maja troche inny sklad niz podalas, sa na bazie beszamelu, a nie robione z ziemniakow.\nJusta June 26, 2016 at 2:51 PM\nDlatego to jest mój sposób na krokiety :P\nJustine-abroad January 4, 2013 at 2:37 PM\nOooo... brzmi smacznie. Przetestuję, szczególnie, że mam w planach na ten rok zrobić projekt "Swiat na talerzu" i przetestować różne codzienne potrawy z każdego kraju świata :)\nJusta January 4, 2013 at 8:02 PM\nswietny pomysl!!! Licze na opisanie projektu na twoim blogu no i oczywiscie na smakowite zdjecia!! :)\nKasiu January 4, 2013 at 7:51 PM\noo musi to być pyszne :)\nJusta January 4, 2013 at 8:01 PM\noj sa smaczne sa !!!\nmiqa January 4, 2013 at 9:52 PM\nSuper blog, mam pytanie, będę niedługo w Barcelonie, tylko 10h na zwiedzanie. Mogłabyś polecić mi miejsca co warto zobaczyć, a także, gdzie warto zjeść obiad? Dzięki:)!\nJusta January 5, 2013 at 10:19 AM\n10 h to troche malo na zwiedzanie, ale szybkim tempem masz szanse zobaczyc najwazniejsze zabytki :)\nprzedewszystkim polecam ci zobaczenie Sagrady Familii\nNastepnie skierowanie sie w okolicy Pasage de Gracia, gdzie mozesz zobaczyc najwazniejsze kamieniczki A.Gaudiego,Case Mila oraz Case Battlo:\nNastepnie mozesz sie skierowac w strone placu Katalonii, tam zobaczyc La Rambla oraz port http://blog.justynab.com/2012/05/port-w-barcelonie.html\nTam tez znajduja sie fast foody, a w okolicy slawny bar kanapkowy\nW drodze powrotnej mozesz zobaczyc Dzielnice Gotycka: http://blog.justynab.com/2012/01/barrio-gothico-barcelona.html\nmiqa January 5, 2013 at 12:34 PM\nDzięki! Zdaję sobie sprawę, że 10h to nic więc nie ma tu miejsca na błędy zagubionego turysty:P. A może jeszcze mogłabyś polecić jakieś miejsce, które uważasz, że trzeba koniecznie zobaczyć, ale o którym w przewodnikach piszą drobnym drukiem, albo wcale? Coś unikalnego, klimatycznego, albo z pięknym widokiem, coś takiego czysto barcelońskiego:) A także muzeum, gdybyś mogła polecić jedno (związane z kulturą albo historią miasta lub ogólnie Katalonii lub Hiszpanii), do którego warto zajść na godzinkę? Jeszcze raz dzięki:).\nJusta January 5, 2013 at 1:14 PM\nNo w ciagu 10 h nie ma miejsca na bledy w podrozowaniu :P\nMuzeum o calej historii to chyba MNAC znajdujace sie na Placu España- szczerze powiedziawszy nigdy tam nie bylam, ale jest to Muzeum Narodowe, wiec znajduje sie tam pewnie historia- jest to tez najwieksze muzeum- mysle jednak, ze moze nie starczyc ci czasu\nPrzy La Rambla warto wsptapic na Targ La Boqueria- wkrotce postaram sie napisac o nim na blogu\nA miejsce w ktorym mozna spedzic naprawde wiele czasu to wlasnie wspomniana przeze mnie wczesniej Dzielnica Gotycka, tam mozna spedzic naprawde dlugie godziny i zawsze znajdzie sie cos co nas zaskoczy, muzeum, ktore warto zobaczyc to Muzeum Picassa, bo znajduje sie w dzielnicy Gotyckiej i jest mniejsze niz MNAC, ale to w przypadku kiedy interesujesz sie sztuka\nJakby jednak zostalo ci troche czasu na zwiedzanie koniecznie wybierz sie do Parcu Guell\nmiqa January 5, 2013 at 1:58 PM\nMuzeum Picassa, ta propozycja bardzo mi się podoba, bo właśnie tych muzealnych molochów chciałam uniknać, a do dzielnicy Gotyckiej całkowicie mnie przekonałaś:). Park Guell jest na liście moich małych marzeń. Pozostało tylko zaznaczyć wszystko na mapie i przeanalizować trasę! Jeszcze raz dzięki!\nPanna Lila January 6, 2013 at 9:42 PM\nSzkoda, że w takim przelocie się zobaczyłyśmy. Ja wtedy naprawdę pędziłam, bo robiliśmy z S. zakupy na ostatnią chwilę przed sylwestrowym wyjazdem, a w moim planie dnia było jeszcze skończenie plansz ze zlecenia, co oczywiście nie wyszło, bo do teraz nad nimi siedzę:P\nRuda Mietła January 6, 2013 at 11:04 PM\nOsz Ty niedobra! A ja miałam po Świętach przejść na lekką dietę a Ty mi tu serwujesz takie pyszności! Na pewno wypróbuję Twojego przepisu, może już nawet we wtorek bo mam wolne to coś pokucharze ;)


Archiwa: Skóra i włosy - erodzina.com\nYou are here: Home / Uroda i Styl / Skóra i włosy\nProstowanie i odżywianie włosów za pomocą keratyny to jeden z najskuteczniejszych zabiegów pielęgnacyjnych. Znany jest również jako brazylijskie prostowanie włosów, za sprawą wymagających potrzeb Brazylijek, których ciemne, gęste włosy są wyjątkowo narażone na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Skoro kobiety o urodzie latynoskiej potrafią zachować piękne, lśniące i zdrowe włosy, dla nas również nie będzie to przeszkodą. […]\nFarbowanie włosów może w dużym stopniu naruszyć ich strukturę. Wygląd fryzury zależy oczywiście przede wszystkim od rodzaju użytej farby i kondycji naszych włosów, ale spory wpływ ma również ich późniejsza pielęgnacja. Na szczęście, dzięki kilku prostym zabiegom możemy nie tylko zadbać o blask i zdrowie naszych kosmyków, ale także o przedłużenie trwałości koloru. Podpowiadamy, jak […]\nProblemy skórne dotykają osób w każdym wieku – zarówno zdrowych, jak i cierpiących na różne schorzenia. Najpowszechniejszą dolegliwością jest przesuszenie skóry, które najsilniej objawia się na twarzy. Jak poradzić sobie z tą przypadłością?\nMagazyny fryzjerskie mogą kojarzyć się wyłącznie z magazynami przeznaczonymi dla fryzjerów oraz salonów fryzjerskich. Oczywiście, jest w tym wiele prawdy, choć tak naprawdę, informacje w nich zawarte mogą być niezwykle przydatne także dla każdej kobiety. Modne fryzury, fryzury na wesele, fryzury ślubne, krótkie fryzury, i wiele, wiele więcej – oto, co może zaproponować nam katalog […]\nSprawdzone sposoby na trądzik, czyli jak pozbyć się wyprysków domowymi metodami\nProblemy z trądzikiem to nie tylko domena dorastającej młodzieży. Wykwity skórne przeszkadzają osobom w różnym wieku, także tym, które zmagają się z objawami starzenia. Przyczyn tego stanu rzeczy może być wiele. Niekiedy są to problemy hormonalne, niewłaściwa dieta, innym razem zaniedbania w zakresie higieny. W wieloma wypryskami możemy poradzić sobie domowymi metodami. Jeżeli dolegliwość jest […]\nPiękne i gładkie pachy nowoczesnej kobiety – jak osiągnąć oczekiwany efekt?\nTo, że włoski pod pachami są już dawno passe, nie trzeba nikomu mówić. Jednak, której z nas nie męczy regularne golenie maszynką czy bolesne depilacje woskiem lub depilatorem. Ile razy zapomniałyśmy o tym zabiegu i założyłyśmy koszulkę odsłaniająca nasze nie do końca estetyczne owłosione pachy? Jeśli zdarzyło ci się to nie raz, może warto zastanowić […]\nAktualnie gładkie pachy są już synonimem zadbania i higieny. Włoski golą zarówno kobiety, jak i coraz częściej mężczyźni. Gładka skóra jest łatwiejsza w myciu, możemy na nią łatwiej nakładać antyperspiranty. Jeżeli włoski pod pachami golisz regularnie, nawet codziennie, ale i tak błyskawicznie odrastają, dając nieestetyczny efekt, pomyśl o skorzystaniu z zabiegów depilacji laserowej. W ten […]\nChcesz być bliżej dziecka? Wybierz przedszkole z e-dziennikiem Chmurkowo


The Unprintable MAGENTA - Przygodoskop\nPosty bez odpowiedzi | Aktywne tematy Dzisiaj jest pn 25 paź 2021, 09:39\nRe: The Unprintable MAGENTA\npn 02 lut 2015, 15:43\nśr 04 lut 2015, 22:07\nWtem! Bum! TRACH!\nSiedzę od jakiegoś czasu cicho i dłubię, dłubię - i chyyyba zbliżam się do ukończenia gry. Z tej okazji TRAILER!\nAutorem muzyki jezt Zuri. Pierwotnie nawet nie zamierzałem robić animowanego intra - ale zakochałem się w tym kawałku, i spytałem, czy mogę pożyczyć i zrobić pod niego intro. Wymyśliło się niemalże samo!\nwt 24 lis 2015, 14:18\nWidzę, że pojawiła się oficjalna data premiery. Jesteś pewny, że zdążysz na tego 11-go trzydziestopada? Bo wiesz, teraz już nie ma odwrotu.\nwt 24 lis 2015, 19:49\nNie mam wyjścia Pocisnę, to się uda! Tyle już terminów zawalałem, że chociaż w trzecią rocznicę Graya wypadałoby się w końcu zmieścić.\nwt 24 lis 2015, 22:02\nndz 29 lis 2015, 15:49\nA tymczasem zrobiłem psikusa i puściłem grę już wczoraj Ale tylko na AGS. Oficjalnie w świat idzie jutro - a ja wytaczam armaty i uderzam do prasy.\nTym niemniej zagrać już można\nndz 29 lis 2015, 22:42\nNoo, gratki Fitz! Znalazłem chwilkę w sobotę aby ściągnąć Twoją produkcję i rzucić na nią okiem - już po tutorialu i pierwszej gadce (glorious puns!) wiem, że będzie warto. (tym bardziej, że twardo stwierdziłem, że nie będę sobie spojlerować gry demkiem, a jedynie oglądałem ładne screeny. )\nwt 08 gru 2015, 08:51\nTakie pytanko: da radę w jakiś sposób uruchomić pod Linuxem?\nśr 09 gru 2015, 10:50\nKurasiu: To będziesz miał radochę z lektury... tfu, gry... bo tekstu jest mnóstwo, a gier słownych spory promil\nHoudini: Nie mam pojęcia. AGS jest typowo windowsową aplikacją. Jest co prawda jakiś sposób na przeportowanie gry na Linuxa, ale raz, że nie bardzo wiem, z czym to się je, a dwa, że nie wiem jaka jest takiego portu stabilność.\nsob 12 gru 2015, 00:18\n@Houdini - gra uruchamia się i działa stabilnie (testowałem jedynie początek) pod najnowszym Wine dla Ubuntu (Lubuntu), więc zakładam, że ruszy na każdym Linuksie, a na pewno na "debianowatych"\nndz 13 gru 2015, 16:50\nBędzie polska wersja, mam nadzieję?\nndz 13 gru 2015, 23:09\n@mendosa: dzięki wielkie za info! Generalnie, to właśnie próbowałem odpalać grę pod Winem, bo był to najbardziej oczywisty strzał, ale po kilku porażkach postanowiłem się zapytać, czy jest inna opcja/czy jest to w ogóle możliwe. Także skoro Tobie się udało, to znaczy, że da się - powalczę dalej.\npn 14 gru 2015, 08:12\nJackowsky: z uwagi na ilość i stopień komplikacji gier słownych jest to nierealistyczne. Co prawda da się zrobić parę fajnych żarcików - ale np. nie da się sensownie i zgrabnie przetłumaczyć Yollow, Cyanara ani przerobić sposobu mówienia Karbona.\npn 14 gru 2015, 19:25\nTo i ja się podzielę wrażeniami, albowiem w końcu MAGENTĘ ukończyłem (taka moja natura, że z niemal wszystkim czekam aż 'hype' minie;)).\nPo pierwsze, to @Fitz gratulacje i same-tam-takie-inne-miłe za doprowadzenie projektu do końca i wydanie go na świat. Jak dla mnie, to jest to coś, co zawsze należy docenić, bo niestety po sobie wiem, że czasami ciężko się zmobilizować, coby po godzinach jeszcze własny projekt ciągnąć... Ale to już inny wątek jest... Także szacun!\nGrało się naprawdę spoko. Na duży plus idzie cała masa dobrego humoru, dialogów i podtekstów. Uśmiechałem i zaśmiewałem się wielokrotnie. Aluzje superbohaterskie są pierwsza klasa. A 'sprawdzian wiedzy' z tego zakresu, aż wszedł mi trochę na ambicję. Drugi duży plus to sprite'y postaci. Niektóre na naprawdę fajnym poziomie. I spektakularne outro, w którym już sobie chyba użyłeś na koniec;)\nTakże podsumowując: to była naprawdę fajna przygoda!\n...choć czasami jednak frustrująca. Od czasu do czasu wydawało mi się, że przebijam się tylko przez drzewa dialogów (jak wspomniane wcześniej: naprawdę dobrych) w poszukiwaniu tej odpowiedniej ścieżki. Co trochę nuży jak przeklikujesz się przez nie któryś raz. No i palce bolały po zaciętym finale;)\nI dwie drobne uwagi techniczne:\n- kursor, jako że nie ma obramowania, potrafi czasami wtopić się w tło o takim samym kolorze (taki tam szczegół, albo uwaga na przyszłość)\n- 'zabawa w łapki' z policjantem jest - z mojego punktu widzenia - praktycznie nie do przejścia w trybie okienkowym (gdzie w full-screen nie ma problemu)\n- pod Linuksem, gra działa przy użyciu Wine'a, natomiast moja próba uruchomienia jej z linuksową wersją silnika AGS zakończyła się fiaskiem (znaczy gra uruchomiła się, ale była nie grywalna).\nTakże raz jeszcze: bardzo fajnie, że MAGENTĘ skończyłeś. Generalnie odczucia są pozytywne.\nNie wiem Fitz, czy planujesz/już-działasz kolejne gry, ale jeśli tak, to życzę powodzenia i jeszcze bardziej odlotowych rezultatów!\nśr 22 mar 2017, 21:07


Więcej na temat: zabytki Żary zabytki żary zamek pałac w Żarach zamek w żarach zamek żary żary\nWięcej na temat: architektura żar historia żary powiat żarski zdjęcia żar żary żary remonty\nWięcej na temat: paraniemornalni paranienormalni robert motyka powiat żarski robert motyka sieniawa żarska żary\nWięcej na temat: Jasień Zarski wybitni mieszkańcy gwiazdy żary powiat żarski wybitni mieszkańcy znani ludzie z Żar znani żary Żary\nŻary. Obok sklepu Netto wisi wzruszający obrazek. Tak mała Nina dziękuje medykom [ZDJĘCIE]\nObok sklepu Netto w Żarach zawieszony został rysunek Niny. - Dziewczynka w taki sposób dziękuję MEDYKOM. Myślę, że powinna wiedzieć jej podziękowania ktoś zauważył - napisała Pani Jadwiga, która zdecydowała się ilustrację dziewczynki zamieścić w sieci. O szczegółach poniżej.\nWięcej na temat: koronawirus koronawirus żary netto w żarach netto żary sklep żary żary\nWięcej na temat: branża ślubna koronawirus młoda para ślub ślub żary żary\nWięcej na temat: izolacja Żary koronawirus Żary kwarantanna Żagań kwarantanna Żary śmieci żary żary


Pamięć po komunizmie [Paweł Śpiewak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00126 008055 20982652 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Paweł Śpiewak Liczba stron:\nISBN: 9788374532662 Data wydania:\nProjekt typograficzny / Stanisław Salij Projekt okładki / Janusz Górski Redakcja / Lidia Kośka Korekta / Katarzyna Czermińska Skład / Piotr Górski© Copyright by Paweł Śpiewak © Copyright by wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2005wydawnictwo słowo/obraz terytoria sp. z o.o. w upadłości układowej 80-246 Gdańsk, ul. Pniewskiego 4/1 tel.: (058) 341 44 13, 345 47 07 fax: (058) 520 80 63 e-mail: slowo-obraz@terytoria.com.pl www.terytoria.com.plISBN 978-83-7453-266-2 Skład wersji elektronicznej: Marcin Kapusta konwersja.virtualo.pl\nSpis treściRozdział ITotalitarny żywiołRozdział IIBudowanie polskiej demokracjiRozdział III Lustracja, dekomunizacja i pamięćRozdział IVNienawistnicy i moraliściRozdział VKłopoty z pamięcią. Dyskusje prasowe o historii PRLRozdział VIZniewolone umysłyRozdział VIIPrzeciw znijaczeniuPrzypisyWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nRozdział ITotalitarny żywiołLecz głowiąc się nad rzeczą polityczną, niechże intelektualista medytujący da baczenie, by nie pomnażać zastępu ludzi polityki. Z odrazą winien zbliżać się do tajemniczej rzeczy politycznej, z dusznymi wymiotami, z nienawiścią do przedmiotu swych dociekań, ale także z grozą i podziwem, które to uczucia może zastąpią filozoficzną sympatię, bez której trudno zrozumieć cokolwiek. Aleksander Wat SPOTKANIE Z TOTALITARNYM ŻYWIOŁEM Ciemna była przyszłość Europy w okresie międzywojennym. Nie było rzadkością trafne przewidywanie przyszłych wypadków. Wiele z tych przewidywań spełniło się dokładnie. Czarnowidze płacili niekiedy za swoje wizje śmiercią. Szymon Askenazy, wielki polski historyk wywodzący się ze znanej rabinackiej rodziny wileńskiej, był przez wiele lat profesorem historii nowożytnej Uniwersytetu Lwowskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pełnił funkcję delegata do Ligi Narodów. Mógł pełnić oficjalne funkcje rządowe, ale w wolnej Polsce nie było już dla niego miejsca na uniwersytetach. Gdy po wielu latach czekania na stanowisko akademickie Senat Uniwersytetu Warszawskiego wreszcie ofiarował mu katedrę, twardo odmówił, powiadając: „Pocałujcie mnie gdzieś”. W Warszawie Askenazy żył samotnie i bezczynnie. Dużo spacerował. W letni dzień 1932 roku obszedł utartym szlakiem starszą część miasta i usiadł ze swoim przyjacielem, wytrawnym eseistą Jerzym Stempowskim, na ławce. Naprzeciw kładziono fundamenty pod potężny budynek. Askenazy zapytał: „Co też tu zamierzają budować?”. Usłyszał: „Muzeum Narodowe”. Historyk odpowiedział: „Że też ludzie mają zdrowie i ochotę wznosić tak kosztowne budynki w mieście na zagładę przeznaczonym. […] Kiedy tu z panem siedzę – mówił – […] widzę niemal jak Niemcy jadą w samolotach i rzucają bomby na miasto”. Widział nadchodzący rozbiór Polski przez Rosję sowiecką i Rzeszę Niemiecką. Nikt wtedy jeszcze nie myślał o dojściu Hitlera do władzy. W trzy lata po tej rozmowie Askenazy zmarł na skutek niedomagania nerek. „W istocie zabiły go własne myśli, świadomość nadchodzących wypadków” – pisał Jerzy Stempowski w Eseju dla Kassandry. Na początku wojny zmarła żona Askenazego. Jego córkę zagazowano1. Stanisław Ignacy Witkiewicz zapowiadał w swoich sztukach nadejście nowej epoki. W wydanej w 1932 roku powieści Nienasycenie opisywał przedziwne środowisko muzyków, malarzy, arystokratów i wyższych wojskowych ogarnięte szaleństwem i rozpaczą. Rzecz działa się w nieokreślonej przyszłości, gdzieś w Polsce. Pełno pośród nich było erotycznych perwersji, narkotyków, fałszywych nawróceń na katolicyzm, złożonych chorób psychicznych. Wszystko, od muzyki po malarstwo, ogarnięte było duchem rozkładu. Rzecz się działa w przededniu nadejścia wielkiej armii chińsko-mongolskiej, panującej nad przepastnym terytorium sięgającym od Bałtyku po Ocean Spokojny. Bohaterowie Witkiewicza są nieszczęśliwi. Brak im wiary. Ogarnia ich uczucie bezsensu i klęski. Wtedy w mieście pojawiają się przekupnie sprzedający pigułki Murti-Binga. Wyprodukował je mongolski uczony. Drogą organiczną miały one przenosić właściwy światopogląd. Po zażyciu tych pigułek człowiek stawał się odporny na wszelkie metafizyczne wątpliwości, a nadejścia armii mongolskiej nie uważał już za katastrofę. Czuł się zdrowy i silny. Gdy wrogie armie wkroczyły na terytorium Polski, wódz poddał się bez bitwy. Intelektualiści, dotąd dręczeni „nienasyceniem” i rozpaczą, zaczynali pod wpływem pigułek pisać ody na cześć nowego wodza, muzycy układać symfonie. Malarze porzucili styl abstrakcyjny, produkując społecznie użyteczne dzieła. Witkacy miał poczucie, że filozofia i sztuka znalazły się na progu klęski, a bez nich jego życie traciło sens. Gdy 17 września 1939 roku dowiedział się, że Armia Czerwona przekroczyła wschodnie granice Polski, popełnił samobójstwo. Pewnie leży na cmentarzyku w Jeziorach, nie wiemy tylko, w której zasypanej dziurze. Aleksander Wat, poeta i myśliciel, w rozmowie z Czesławem Miłoszem (Mój wiek) wspominał wszechobecny smutek, jaki ogarnął go w połowie lat trzydziestych. Zdawał sobie sprawę z nadchodzącej katastrofy. Nie mógł pisać. „Nigdy w życiu nie miałem już więcej takiego nasilenia przeczuć, jak wtedy. Przeczuć jakichś strasznych rzeczy, które oczekują mnie i kraj. To była wtedy dominanta wszystkich moich uczuć, absolutna dominanta i kompletna bezwyjściowość”2. Potem sześć lat spędził w sowieckich więzieniach, łagrach, na zesłaniu. W Polsce zginęła jego rodzina. Profesor Uniwersytetu Wileńskiego Marian Zdziechowski głosił kres naszej cywilizacji. Bardziej niż hitlerowskiego totalizmu obawiał się bolszewickiego zagrożenia3. W ostatniej wydanej za życia książce, W obliczu końca (1937), pisał o przekształceniu ludzi w homogeniczną masę. Nowe porewolucyjne państwo, mając w ręku losy wszystkich obywateli, zredukuje istotę ludzką do produkcji. „Człowiek przeistoczy w maszynę, człowiek fabrykowany seriami, który mało kosztuje, a zatem mało jest wart – oto najpodlejsza koncepcja człowieka, jaka kiedykolwiek istniała”4. Zdziechowski przemawiał do młodzieży, usiłując naprawić dusze. Nikt go nie słuchał. Czesław Miłosz, wspominając wykłady swojego profesora, pisał: „Naszym zdaniem – moim i moich rówieśników, którzy w latach 1930–1934 zajmowali się odkrywaniem Ameryk – staruszek nie miał pojęcia o tak zwanych problemach dnia, a jego nawoływania o niebezpieczeństwie grożącym światu ze strony komunizmu i nacjonalizmu odznaczały się zabarwieniem złośliwie-maniakalnym”5. Polscy pisarze, publicyści, socjologowie zdawali sobie, jak sądzę, sprawę z natury totalitaryzmu, zarówno w jego wersji sowieckiej, jak i nazistowskiej. Już w 1921 roku Florian Znaniecki, wybitny polski i amerykański socjolog, w krótkiej rozprawie Upadek cywilizacji zachodniej, pisanej w duchu dzieł Spenglera i później opublikowanych prac José Ortegi y Gasseta, zapowiadał nadejście epoki rządów ochlokracji, które stworzą oparte na terrorze i ideologicznym prostactwie państwo. System bolszewicki oraz rasistowski imperializm były dlań zapowiedzią takich tendencji6. Aleksander Hertz, jeden z pionierów polskiej socjologii polityki, od końca lat dwudziestych zajmował się ruchami chiliastycznymi, opisywał totalitarne formy władzy, rodowód społeczny faszyzmu, nazizmu i komunizmu. Jasno zdawali sobie sprawę z natury nowego rodzaju ustroju liczni publicyści konserwatywni, liberalni, katoliccy, jak i narodowi. Samo pojęcie totalitaryzmu, w jego opisowym kształcie, weszło do obiegu intelektualnego już w końcu lat dwudziestych. Zagrożenie, przede wszystkim ze strony komunizmu, nie mniej ostro widzieli pisarze. Najwybitniejsi prozaicy epoki międzywojennej, Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Ferdynand Goetel, Zofia Kossak-Szczucka, dostrzegali w bolszewizmie gigantyczną rzeź, destrukcyjny, antycywilizacyjny żywioł niszczący dorobek polskiej i zachodniej kultury. Polska prasa dokładnie i, jak się wydaje, niezwykle trzeźwo donosiła o wydarzeniach w Rosji sowieckiej (głód na Ukrainie, wielkie czystki, pokazowe procesy), jak i w Niemczech hitlerowskich7. Szereg ośrodków naukowych prowadziło systematyczny ogląd zjawisk zachodzących u obu sąsiadów. Szczególnie ważną rolę pełniło wileńskie centrum badań wschodnich, zwane Instytutem Naukowo-Badawczym Europy Wschodniej, kierowane przez profesora Stanisława Swianiewicza. Sam Swianiewicz został w 1939 roku osadzony w sowieckim obozie jenieckim i jako jeden z niewielu ocalał od śmierci z rąk sowieckich żołnierzy w lasach katyńskich. Zdobyte przez niego informacje o polityce Niemiec, zebrane w dziele Polityka gospodarcza Niemiec hitlerowskich (Warszawa 1938), miały być spożytkowane przez rosyjskie służby specjalne. Swianiewicz cudem przeżył i po latach opublikował niezwykłe wspomnienia W cieniu Katynia (Paryż 1976). W okresie międzywojennym nikt trzeźwo myślący nie mógł nie zdawać sobie sprawy z natury i powagi zagrożenia totalitaryzmem i totalitarną cywilizacją zarówno dla niepodległości państwa polskiego, jak i dla kultury europejskiej8. W czasie wojny i po wojnie zaczęto intensywnie gromadzić informacje o zbrodniach nazistowskich i komunistycznych. Pierwsze systematyczne i oparte na bardzo bogatych podstawach empirycznych studium radzieckiego systemu represji karnych, policyjnych, sądowych i więziennych pojawiło się w roku 1945 w postaci książki Sprawiedliwość sowiecka (Rzym 1945). Przygotowali je oficerowie z Biura Studiów Drugiego Korpusu. Większość z nich spędziła rok, dwa w łagrach lub na zsyłkach w ZSRR. W pracy tej omówiono instytucje i procedury związane z represyjnym stosowaniem prawa karnego: od donosów, przez aresztowanie, więzienie, śledztwo, wyrok, aż do pobytu w obozie. Ważną część publikacji stanowiła mapa obozów koncentracyjnych. Książka miała od razu swoje wydanie francuskie. Zapewne do roku 1974, daty opublikowania Archipelagu Gułag Sołżenicyna, nie tylko nikt książką tą się nie interesował, ale co gorsza prawie nikt nie wierzył w ujawnione tam fakty. Z czasem zaczęły się też ukazywać na emigracji wspomnienia i relacje obozowe. Jedną z pierwszych i zapewne jedną z najważniejszych była relacja młodego naówczas pisarza, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Inny Świat (pierwsze wydanie angielskie – 1951 rok, pierwsze polskie – 1953 rok). Co istotne, wstęp do niej napisał brytyjski filozof Bertrand Russell. Jedno jest w miarę oczywiste i nie budzi szczególnych wątpliwości. Nie było po wojnie poważnego pisarza, dramaturga, poety, prozaika, nie było rzetelnego filozofa, który by o totalitaryzmie w jego niemieckim lub sowieckim wydaniu nie pisał. Cień wojny, obozów zagłady, obozów pracy, zsyłek, deportacji, donosów, śledztw przeniknął całą polską kulturę. Rzekłbym wręcz, że stał się osią tej kultury, jej przekleństwem i wielkością, jej tematem podstawowym i podskórnym, jej przerażeniem i trucizną, jej siłą i jej bólem, krzykiem i milczeniem. Napisanie historii polskiej kultury ostatnich dziesiątków lat byłoby w istocie napisaniem dziejów polskiego zmagania się z totalitaryzmem i jego skutkami. Wszelkie dzieła o ludobójstwie, masowych mordach, ideologicznej przemocy, mechanizmach władzy, tragediach narodów i tragediach indywidualnych biografii z totalitarnym doświadczeniem bezpośrednio się zmagają. Ta ziemia i ta kultura woła ofiarami, rozpaczą, tęsknotą, pośmiertną ciszą, pamięcią zburzonych i spustoszonych miast. Tego wołania nie uciszył rok 1989. Z każdym rokiem odsłaniają się nowe obszary zbrodni i win. Historia narodów te ziemie zamieszkujących: Polaków, Żydów, Ukraińców, Białorusinów jest nadal pisana i w miarę, jak ujawniane są archiwa, jak powstają kolejne historyczne opracowania, ukazują się nowe wymiary zbiorowego losu. Samo pojęcie „totalitaryzmu” (w przeciwieństwie do doświadczenia totalitaryzmu) nie odgrywało w polskiej refleksji roli zbyt znaczącej. Bywało raczej skrótowym sposobem ujęcia doświadczeń, których termin ten nie wyczerpywał, a do tego wszystkiego mało je różnicował. Ludobójstwo dokonane na ludności żydowskiej wymagało odrębnego języka niż taki, jakiego używano w stosunku do ludobójstwa stalinowskiego, tak by wydobyć absolutną wyjątkowość Shoah, jego tło historyczne oraz konsekwencje. O swoistości holocaustu pisali w Polsce między innymi Stanisław Lem, Leszek Kołakowski, Jan Błoński, Henryk Grynberg, Stanisław Krajewski, a także autor tego tekstu. Polscy badacze, tacy jak profesorowie Antoni Kępiński, Maria Orwid i Anna Pawełczyńska, prowadzili intensywne badania nad niemieckimi obozami koncentracyjnymi. Powstał cały szereg ważkich prac na temat faszyzmów i nazizmu. W tym miejscu wymienić warto nazwiska Tadeusza Krońskiego, Jerzego Borejszy, Franciszka Ryszki, Huberta Orłowskiego, Stanisława Tyrowicza. Nie ma wybitnego poety czy prozaika, który by nie pisał na temat okupacji, obozów, masowych mordów, wywózek, prześladowań Żydów i Polaków. Mimo że dostrzegano wiele analogii między rządami i ideologią nazistowską a komunistyczną, mimo że analizowano wzajemne wpływy polityczne i ideologiczne, to jednak generalnie nazizm nie był traktowany jako parabola dla komunizmu, a komunizm nie był parabolą faszyzmu9. Odrębność tych dwóch zjawisk była zachowana, jak zachowane zostało poczucie, że konsekwencje obu systemów dla Polski były całkowicie różne. Przez lata na emigracji i w kraju powstawały powieści o sowieckiej okupacji i sowieckim terrorze (najwspanialsze napisał Józef Mackiewicz, Julian Stryjkowski, Jerzy Krzysztoń, Beata Obertyńska, Andrzej Czcibor-Piotrowski), o partii komunistycznej (niezwykła i dotąd niedoceniona jest powieść Juliana Stryjkowskiego Czarna róża), o życiu codziennym pod komunizmem (Leopold Tyrmand, Henryk Grynberg, Marek Nowakowski, Stefan Kisielewski, Kazimierz Orłoś, Marek Hłasko, Tadeusz Konwicki), o rodzimym terrorze (Stanisława Wygodzkiego Zatrzymany do wyjaśnienia, Janusza Krasińskiego Na stracenie), o mechanizmach sprawowania władzy (Ryszarda Kapuścińskiego Cesarz, Hanny Malewskiej Sir Tomasz More odmawia, Jacka Bocheńskiego Boski Juliusz). Na szczególną uwagę zasługują prace poświęcone nowomowie komunistycznej: Michała Głowińskiego, Aleksandra Wata, Stanisława Barańczaka, oraz eseje i traktaty dotyczące ideologii władzy: Tadeusza Krońskiego, Leszka Kołakowskiego, Jerzego Szackiego, Jana Strzeleckiego, Adama Michnika. Istotną rolę w odkrywaniu prawdy o komunizmie odegrały filmy dokumentalne i fabularne, szczególnie te określane mianem „kina moralnego niepokoju”. Listę tematów ważnych dla polskiej kultury i polskiej samowiedzy można wielokrotnie rozszerzać. Szczególnie istotne miejsce zajmuje w naszej tradycji poezja. Utwory Zbigniewa Herberta, Tadeusza Różewicza, Czesława Miłosza, Artura Międzyrzeckiego, Jana Śpiewaka, Aleksandra Wata, Arnolda Słuckiego, Stanisława Jerzego Leca, Mirona Białoszewskiego są intensywnym świadectwem mrocznych czasów i mrocznego języka. Powstało wiele studiów politologicznych i socjologicznych, mniej lub bardziej wprost analizujących zjawisko totalitaryzmu. Kategorii tej używano przede wszystkim w badaniach nad faszyzmami, ale z czasem niemal jawnie stosować zaczęto do opisu ustroju komunistycznego. O totalitarnym charakterze władzy komunistycznej pisali między innymi Leszek Kołakowski, Jacek Kurczewski (Dawny ustrój i rewolucja, Warszawa 1981), Hanna Świda-Ziemba (Człowiek wewnętrznie zniewolony, Warszawa 1997). Wszelako samo słowo „totalitaryzm” w debatach politycznych sprzed 1989 roku miało przede wszystkim nie tyle charakter opisowy, ile ideologiczno-emocjonalny. Totalitaryzm był złem radykalnym i nazwanie państwa totalitarnym, a funkcjonariuszy tego państwa „budowniczymi totalitaryzmu” miało ich moralnie pohańbić i pozbawić wszelkiej czci. Zresztą wielu badaczy i pisarzy szukało różnych analogii i języków opisu. Inspiracją było na przykład dzieło Daniela Defoe Dziennik czasów zarazy. Zarówno Aleksander Wat, jak Paweł Hertz i Gustaw Herling-Grudziński uważali, że obraz dżumy w Londynie w sposób wprost uderzający przypomina Rosję czasów jeżowszczyzny. O totalitarnej władzy powiedziano bardzo wiele. Zarówno na emigracji, gdzie zamieszkali wybitni polscy poeci i prozaicy, jak i w kraju. Mimo cenzury, mimo zakazów publikacji, mimo propagandy i indoktrynacji, mimo zagłuszania zachodnich stacji radiowych wiedza o historii komunizmu, sposobach rządzenia, naturze ustroju totalitarnego była szeroko obecna. Po 1976 roku w prasie niezależnej publikowano setki dokumentów, świadectw, analiz. Przełożone zostały podstawowe dzieła myśli politycznej i politologicznej. Po polsku znane były prace George’a Orwella, Hannah Arendt, Karla Mannheima, Hansa Kelsena, Isaiaha Berlina, Friedricha von Hayeka, Zbigniewa Brzezińskiego, Richarda Conquesta, Raymonda Arona, Nicoli Chiaromontego. Po roku 1989 w języku polskim praktycznie opublikowano niemal wszystkie pozostałe ważne prace zachodnich politologów pisane po II wojnie światowej. Wznowione zostały istotne teksty polskich myślicieli okresu międzywojennego. Przepaść między myślą zachodnią i polską została szybko zasypana. DOŚWIADCZENIE TOTALITARYZMU W polskiej refleksji totalitaryzm bez wątpienia nie jest słowem najważniejszym. Zapewne dlatego, że tak odmiennie Polacy przeżywali okupację niemiecką i stalinowską władzę. Nie oznacza to, że umniejszano w ten sposób zbrodniczość jednego z systemów. Wprost przeciwnie. Nawet jeśli wskazywano na wiele analogii między oboma (czynił to na przykład Aleksander Hertz), to jednak dostrzegano też ich odrębność, inne cele, odmienne korzenie. Hitleryzm był obcą nawałą, zniszczeniem samym. Nie jawił się jako pokusa. Nie uwodził. Nie ukrywał swoich celów. Śmierć była tu jawna. Ból oszalały. Inaczej rzecz się miała z komunizmem. Pod okupacją hitlerowską przed śmiercią obdzierano człowieka po kolei z jego prawnego, moralnego, a na koniec biologicznego jestestwa. Domagano się co najwyżej apatii i ostatecznej rezygnacji. Pod komunizmem od ofiar żądano jeszcze współpracy i zgody. Ideał przebudowy państwa i systemu własności nie był czymś nowym w historii. Tak jak nowością nie jest pragnienie zbudowania utopijnego, rajskiego ładu. Pycha władców i filozofów nie stanowi o jakościowej odrębności takiego systemu. Nowa jakość pojawia się dopiero wraz z ideałem tego, co nazywa się z rosyjska pieriekowką dusz, inżynierstwem dusz lub jeszcze inaczej, zabiciem w człowieku człowieka wewnętrznego. Przemiana duszy nie jest tożsama ze zmianą ludzkiej natury, lecz z taką zmianą funkcjonowania człowieka, by został narzędziem systemu i stał się niezdolny do nazywania świata inaczej niż chce tego władza. Mówią o tym wprost dwa aforyzmy Stanisława Jerzego Leca: „Kto panuje nad semantyką, może wszystko nazwać swoim” oraz: „Gdy człowiekowi brak słów, dostarcza mu ich natychmiast państwo”10. Kluczem panowania jest więc towarzyszący terrorowi język (nowomowa), język, którym trzeba się publicznie posługiwać, tak skonstruowany, by można było wyrażać nim jedynie rzeczywistość fikcyjną, tę podsuwaną przez inżynierów dusz – pisarzy, filmowców, propagandzistów – a nie tę naocznie i fizycznie dostępną. Nie ma tu miejsca na inny język. Nowomowa sytuuje się poza dystynkcjami prawda – fałsz, kłamstwo – zgodność z faktami, szczerość – obłuda. Język stalinowski ma charakter czysto instrumentalny. „Oryginalność dziejowa komunizmu polega przede wszystkim na tym, że jest on jedyną w historii przeogromną antrepryzą wynaturzenia języka, totalnie i od podstaw”11. („Stalinizm polega na systematycznej instrumentalizacji wszystkiego. Świata ludzi i świata rzeczy. Wszelkiej ludzkiej działalności gospodarczej, społecznej, duchowej. Człowieka samego. Jego świadomości, myśli i słowa. I wreszcie – samej doktryny” – mówił Aleksander Wat w wykładzie oksfordzkim z 1962 roku12. Również Leszek Kołakowski w Totalitaryzmie i zaletach kłamstwa pisał: „poznawczy aspekt tej machiny polega na tym, że niweczy ona rozróżnienie między prawdą i «słusznością» polityczną. Jej funkcja psychologiczna jest istotna dlatego, że szkoląc ludzi w tej konfuzji i wszczepiając w nich wiarę, że nic nie jest samo w sobie prawdziwe i że prawdą może być cokolwiek na mocy dekretu władzy, stwarza nowego «socjalistycznego człowieka», pozbawionego woli i oporu moralnego, odartego ze społecznej i historycznej tożsamości”13). Człowiek w tej sytuacji przestaje być zdolny do nazywania rzeczy, a przede wszystkim do samowiedzy. Między „nim” a „sobą samym”, nie wspominając o innych ludziach, obrazach świata, rozwiera się radykalna przepaść. Nie będąc zdolny do nazwania i opisania siebie, zdany jest na samookreślenia podpowiadane jedynie przez instynkty i namiętności, które go prowadzą, rządzą nim, determinują go. Staje się w ten sposób człowiekiem głodu, potrzeby seksu, snu. Chce tylko zaspokoić te zgłodniałe stwory. Zostaje zredukowany do odczuwania bólu i chwil radości. Kończą się odczucia duchowe. Można nim kierować, władać nim, dając mu żyć, spać, jeść. Jest biologią, fizjologią sterowaną z zewnątrz, która do tego – powodowana strachem przed śmiercią, przed eksterminacją – nazywa świat wedle zalgebraizowanych reguł, wbrew wszelkim faktom. „Istotą stalinizmu jest zatrucie w człowieku człowieka wewnętrznego, żeby się zmniejszył, jak te główki robione przez łowców głów, […] a potem żeby się rozpadł w proch”14. Tę samą myśl Gustaw Herling-Grudziński wyraził w komentarzu do opowiadania Warłama Szałamowa Protezy. Nadzorcy odbierają tam grupie więźniów skierowanych do karceru wszystkie ich protezy: sztuczne zęby, ręce, oczy. Wreszcie zwracają się do ostatniego z pytaniem: „A ty co oddasz?”, a on mówi: „Nie mam nic do oddania” i wtedy nadzorca proponuje: „No to duszę oddaj”. Na to bohater odpowiada z niezwykłą stanowczością: „Nie, duszy nie oddam”. Ateista Szałamow i conradysta Herling-Grudziński posłużyli się pojęciem będącym substytutem ukrytej, głębokiej religijności, niemającej nic wspólnego z oficjalnym, publicznym kultem czy zadeklarowanym wyznaniem. Zachowali bowiem poczucie, że w człowieku jest to „miejsce”, utajone, niedostępne, boskie, i że tam nadzieja może przetrwać. Wat i Herling nie należeli do żadnej wspólnoty religijnej. Jednak chcąc nazwać stalinowskie władztwo musieli sięgnąć do języka bliskiego religii, a w każdym razie poszukiwać tego nieredukowalnego trzonu, wokół którego buduje się osobowość, „ja” człowieka. Bo pokuszono się o redukcję tego, co wydawało się niezbywalną istotą człowieczeństwa („No to duszę oddaj”) i okazuje się, że to, co w niejasny czy nadprzyrodzony sposób zostało człowiekowi dane, można mu również odebrać, tym samym czyniąc z nas szczególną odmianę człowieka, niewolników, homo instrumentalis czy homo sovieticus. Ten nowy człowiek stał się podstawowym założeniem projektu totalitarnego – miał być jego uwieńczeniem, narzędziem i ofiarą. Miał zostać ograbiony z największego skarbu. Polska myśl antytotalitarna, bez względu na to, czy rodziła się w kręgu pisarzy katolickich, czy intelektualistów świeckich lub wręcz ateistycznych, od perspektywy religijnej, w najszerszym sensie tego słowa, nigdy się nie oderwała. Wręcz wymagała, by problem człowieczeństwa postawić właśnie jako problem par excellence religijny. Polska wychodziła z komunizmu bogata w trudne doświadczenia, ale również w unikatową wiedzę na temat tego, czym był reżim sowiecki, na czym polegała pieriekowka dusz i zniszczenie języka. Ta wiedza obecna była w pracach historyków, dokumentalistów, w narracjach pisarzy, obrazach poetów, studiach filozofów i historyków idei. Mogło się wydawać, że politycy i intelektualiści odbudowujący demokratyczne państwo będą się tą wiedzą posiłkować. Tym bardziej tego rodzaju oczekiwanie mogło i może być wyrażane, ponieważ na czele ruchów protestu, a potem komitetów obywatelskich, stali znaczący eseiści, historycy, wytrawni dziennikarze, naukowcy, którzy swoimi dziełami dowodzili po wielekroć przenikliwości w ocenie i przedstawianiu rządów komunistycznych. W książce tej chciałbym pokazać, jak problem dziedzictwa realnego socjalizmu obecny był w wystąpieniach politycznych, szkicach, dziennikarskich notach, rozprawach tych właśnie autorów, którzy wcześniej już dali dowody przywiązania do idei demokratycznych i niepodległościowych. Nie interesuje mnie tu obraz przeszłości kreowany przez byłych działaczy i intelektualistów z kręgu PZPR. Mniej mnie też ciekawi obraz socjalizmu w czysto wewnętrznej retoryce Kościoła katolickiego. Nie moim zadaniem jest rozstrzyganie, czy gromadzoną od kilku pokoleń wiedzę o komunizmie spożytkowano właściwie. Istotne jest tylko, czy aż, pokazanie, jak sobie z przeszłością socjalistyczną radzono (lub nie radzono) w polskim dyskursie publicznym w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości.\nRozdział IIBudowanie polskiej demokracjiNARODZINY NOWEGO ŁADU Początek procesu przemian w Polsce historycy ściśle wiążą z powołaniem w grudniu 1988 roku jawnie działającej instytucji zwanej Komitetem Obywatelskim. Od tego momentu czas stał się na powrót czymś cennym i gorącym. Wychodziliśmy poza cykliczny rytm powtarzających się kryzysów, poza czas nieustannego oczekiwania. Wchodziliśmy w czas zmian, a każdy dzień otwierał nas na nowość, na to, co nieprzewidziane i niepewne. Kończyło się poczucie tymczasowości, zawieszenia między stale tymi samymi ograniczeniami, na które nie ma się większego wpływu. Czas nabierał gęstości i znaczenia. Odrywał się od dawnych kolein myślenia, kazał działać poza ustalonymi schematami. Wręcz znosił przeszłość, która nie podsuwała już jednoznacznych wzorców postępowania i myślenia. Wydawało się, że nie ma tradycji, do której można by się odwołać i z której można by czerpać inspiracje. „Nikt w historii jeszcze tego nie przerabiał”, mówił wówczas Jacek Kuroń. Nikt jeszcze nie wiedział, nie wymyślił, w jaki sposób możliwa jest przemiana ustroju zbudowanego na podstawie totalitarnej w system demokratyczny, rynkowy. Na czele Komitetu Obywatelskiego stanął Lech Wałęsa, a w skład weszli liczni i cieszący się w swym kręgu uznaniem działacze opozycyjni. Zarówno dla opinii publicznej, jak i dla ekipy rządowej Komitet w takim składzie miał być gwarancją reprezentatywności, powagi i „sterowalności”. Rzecznik prasowy MSW z czasów Czesława Kiszczaka w sposób wysoce enigmatyczny mówił o tym, że starano się „ekstrahować intelektualnie te grupy przywódcze, przyglądać się im” pod kątem ich przydatności do rozmów1. Wyglądało na to, że policja polityczna konstruowała scenę polityczną i część działaczy opozycji powoływała do pełnienia funkcji partnerów rozmów, innych spychała na margines. Ta grupa osób z KO przygotowała i prowadziła rozmowy Okrągłego Stołu, później odegrała zasadniczą rolę w wyborach czerwcowych, a wreszcie zajęła kluczowe pozycje w pierwszym rządzie niekomunistycznym. To oni wysunęli i zatwierdzili kandydatów do Sejmu i Senatu oraz przygotowali program wyborczy. „Drużyna” Wałęsy, jak o nich się wówczas mówiło, tworzyła tę jedyną właściwą listę opozycyjną i wszelkie próby walki o głosy innych niezależnych i antykomunistycznych kandydatów nie powiodły się. Z czasem komitety obywatelskie zaczęły pojawiać się w całym kraju, by w końcu zdominować na pewien czas scenę polityczną. Historycy i publicyści skłonni są uważać, że zgoda na powstanie Komitetu Obywatelskiego była ze strony rządzących realizacją swoistego scenariusza „ucieczki do przodu”. Chciano w ten sposób „podzielenia się władzą z umiarkowaną częścią opozycji, przy równoczesnym przerzuceniu na nią odpowiedzialności za przyszłe, niepopularne posunięcia gospodarcze”2. Decyzja o takim rozwiązaniu zapadła zapewne w drugiej połowie 1988 roku. W przygotowanym przez zespół doradczo-analityczny generała Jaruzelskiego (Stanisław Ciosek, generał Władysław Pożoga, Jerzy Urban) dokumencie z 11 marca 1988 roku można było przeczytać między innymi: „Wedle naszej oceny, nie stoi już teraz tylko sprawa zmiany rządu, czy znacznej części ekipy kierowniczej, a modelu władzy”3. Dokumenty z miesięcy wcześniejszych upoważniają do stwierdzenia, że część aparatu władzy zdawała sobie sprawę z powagi sytuacji, ale zarazem projekty reform zatrzymywały się przy hasłach: prezydentura, druga izba parlamentu czy przyspieszenie przemian gospodarczych. Nie było mowy ani o ustąpieniu opozycji części władzy, ani tym bardziej o dopuszczeniu do głosu liderów „Solidarności”4. Utworzenie Komitetu Obywatelskiego poprzedzone zostało szeregiem mniej lub bardziej spektakularnych wydarzeń. W grudniu 1987 roku Bronisław Geremek udzielił miesięcznikowi „Konfrontacje” (pismo powstało z inspiracji SB, kierował nim oficer tych służb – Marek Goliszewski), w którym proponował władzom „pakt antykryzysowy”. W zamian za legalizację „Solidarności” i organizacji niezależnych oraz utworzenie drugiej izby parlamentu złożonej z ludzi opozycji deklarował uznanie porządku prawnego PRL5. W czerwcu Stanisław Ciosek przedstawił księdzu Alojzemu Orszulikowi, sekretarzowi pomocniczemu Konferencji Episkopatu Polski, ideę reformy polskiego parlamentu. Pismo okólne Biura Prasowego Episkopatu Polski z 28 lipca 1987 roku informowało o powstaniu zespołu roboczego, którego zadaniem było opracowanie projektu nowej ustawy o stowarzyszeniach. W skład tego zespołu weszli przedstawiciele strony rządowej i kościelnej6. Od końca sierpnia 1988 roku toczyły się już intensywne zakulisowe rozmowy na temat Okrągłego Stołu. Gotowość do zawarcia ugody z przeciwnikami politycznymi potwierdził w „Trybunie Ludu” generał Kiszczak7. Doszło do szeregu spotkań generała z przywódcą „Solidarności”. O pozycji Lecha Wałęsy świadczyła z kolei debata telewizyjna z Alfredem Miodowiczem. Z przeprowadzonych wkrótce potem badań wynikało, że 64% widzów uznało Wałęsę za zwycięzcę w tym pojedynku, 77% stwierdziło, że jest osobą godną zaufania. Za legalizacją „Solidarności” opowiedziało się 73%, przeciwnych było około 9%. Ponad 60% respondentów sądziło, że przyniosłoby to krajowi większe korzyści niż straty. Inne sondaże również wskazywały na rosnące poparcie dla ruchu i liderów solidarnościowych8. Jerzy Urban, komentując wyniki sondażu, miał powiedzieć: „To są fakty, które obligują władze do szybkiego podjęcia rozmów”9. Przez kilka miesięcy (początek rządu Rakowskiego) władze nie podejmowały jednak dalszych rozmów. Ostatecznie obradujące w grudniu 1988 i w styczniu 1989 roku X Plenum zdecydowało o podjęciu negocjacji z tak zwaną stroną „solidarnościowo-opozycyjną” i zaakceptowało żądanie legalizacji „Solidarności”. Komitet Obywatelski powstawał więc po długim okresie negocjacji i po jesiennej fali strajkowej jako w pewnym sensie „od góry” tworzona szpica nowego ruchu politycznego, mająca kształtować organa związku i racjonalizować, dyscyplinować spontaniczne zachowania społeczne. Strona solidarnościowo-opozycyjna stanęła wobec zadań wyjątkowych i przełomowych. Po raz pierwszy od ponad czterdziestu lat władze komunistyczne uznały, że potrzebna jest prawdziwa i głęboka reforma systemu (ale jeszcze nie jego demontaż), a jej przeprowadzenie wymaga aktywnego udziału i wsparcia ze strony sił jawnie opozycyjnych. Innymi słowy, komuniści godzili się co najmniej na ograniczenie monopolu władzy, a być może nawet na jej oddanie (świadczyło o tym między innymi spotkanie aktywu KW PZPR w Warszawie z Mieczysławem Rakowskim w styczniu 1989 roku). Z pewnością fakt podjęcia rozmów oznaczał, że ówczesna elita była skłonna wycofać się z represyjnych rozporządzeń przyjętych razem z wprowadzeniem stanu wojennego (na przykład delegalizacja „Solidarności” i innych niezależnych związków oraz stowarzyszeń). Przełomowość rozmów miała również wydźwięk międzynarodowy. Zasadna wydawała się wówczas hipoteza sformułowana między innymi przez Timothy Gartona Asha o stopniowej „otomanizacji” systemu sowieckiego. „Byłby to, w bardzo luźnej analogii do upadku imperium otomańskiego, długi powolny proces upadku imperium, w czasie którego występowałoby niezaplanowane, fragmentaryczne i urywkowe uwalnianie się zarówno poszczególnych państw od centrum imperium, jak i społeczeństw tych państw od władzy”10. Można ten proces opisać jeszcze inaczej: poszczególni namiestnicy, pewnie nie bez ogólnego przyzwolenia „sułtana” – Gorbaczowa, szukali sposobów wyjścia z kryzysu gospodarczego i politycznego. Od początku pojawiły się zasadnicze pytania: jaki jest zakres swobody działań ekipy Jaruzelskiego wobec Moskwy, jakie są granice kompromisu oraz na ile zmiany rozpoczęte w Polsce są lub mogą być punktem wyjścia dla zmian w innych krajach realnego socjalizmu?11 Uzależnienie od ZSRR było jedną z podstaw legitymizacji systemu. W chwilach kryzysu władza zawsze niedwuznacznie odwoływała się do rzekomej lub realnej groźby interwencji. Uniezależnienie się polskich komunistów od Sowietów już samo w sobie zmieniało podstawy legitymizacji reformującego się systemu. Elity PZPR zdawały sobie sprawę z tego, że nie mogą liczyć na nacisk ze strony Kremla i że sam Gorbaczow był rozczarowany strajkami w Polsce. W tym kontekście niektórzy (na przykład Jadwiga Staniszkis) skłonni byli twierdzić, że odgórna rewolucja w Polsce, a potem w innych państwach socjalistycznych, była kierowana z Moskwy i że była częścią ukrytego planu kontrolowanego demontażu systemu sowieckiego.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Pamiec_po_komunizmie-ebookRO/p0406431i040" target="_blank" title="Pamięć po komunizmie [Paweł Śpiewak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pamięć po komunizmie [Paweł Śpiewak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Węgry: rząd przekaże ok. 28 tys. euro w ramach pomocy po zamachach na Sri Lance - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Węgry: rząd przekaże ok. 28 tys. euro w ramach pomocy po zamachach na Sr...\nWęgry: rząd przekaże ok. 28 tys. euro w ramach pomocy po zamachach na Sri Lance\n23 kwietnia 2019 11:51 /w Informacje, Świat\nRząd Węgier przekaże 9 mln forintów (około 28 tys. euro) w ramach doraźnej pomocy poważnie rannym osobom i dzieciom osieroconym w wyniku zamachów bombowych na Sri Lance – zapowiedział sekretarz stanu ds. pomocy prześladowanym chrześcijanom Tristan Azbej.\nAzbej oświadczył w poniedziałek wieczorem w telewizji M1, że zostanie też rozważona dalsza, większa pomoc ofiarom niedzielnych zamachów.\nWedług sekretarza stanu najważniejszym zadaniem po atakach jest zapewnienie ofiar o współczuciu. Tymczasem – jak ocenił – zdarzało się, że niektórzy próbowali zataić, że „był to atak antychrześcijański i antyzachodni”.\nAzbej oświadczył, że chrześcijaństwo jest obecnie najbardziej prześladowaną religią na świecie, ale chociaż – jak powiedział – co roku z tego powodu giną ponad 4 tys. osób, to wielkie międzynarodowe organizacje i rządy zachodnie nie zajmują się tym problemem. Dlatego w 2016 roku rząd Węgier uruchomił program Hungary Helps, którego ważną częścią jest pomoc prześladowanym chrześcijanom – zaznaczył.\n„Na Wschodzie wysadzają kościoły w powietrze, na Zachodzie je zamykają” – ocenił. Według niego nie można jeszcze mówić o prześladowaniu chrześcijan na Zachodzie, ale o „coraz poważniejszej antychrześcijańskości” już tak i węgierski rząd jest temu przeciwny.\nWedług Azbeja celem rządu Węgier jest zachowanie społeczności prześladowanych chrześcijan, co – jak powiedział – antychrześcijańską politykę „kłuje w oczy”. Innym ważnym punktem rządowego programu jest humanitarna pomoc na miejscu w celu zapobieżenia migracji, a to nie podoba się siłom proimigracyjnym, które z tego powodu – jego zdaniem – atakują rząd Węgier.\nWalka z imigracją znalazła się w centrum programu rządzącego na Węgrzech konserwatywnego Fideszu przed wyborami do Parlamentu Europejskiego. Według premiera Viktora Orbana m.in. sprawy zarządzania migracją należy odebrać brukselskim biurokratom i przekazać z powrotem rządom narodowym, a na żadnym kraju nie wolno wymuszać przyjęcia migrantów wbrew jego woli.\nW Niedzielę Wielkanocną zamachowcy samobójcy dokonali serii skoordynowanych ataków na kościoły, w tym dwa katolickie i jeden protestancki, oraz luksusowe hotele na Sri Lance. Policja podała we wtorek, że liczba ofiar śmiertelnych wzrosła do 310, gdy na skutek odniesionych w zamachach obrażeń zmarły kolejne osoby. Poprzedni oficjalny bilans mówił o 290 ofiarach śmiertelnych i ponad 500 rannych.\nMin. M. Błaszczak o wzmocnieniu obecności wojsk amerykańskich w Polsce: Negocjacje... Warszawa: mieszkanka Pragi znalazła w łazience… kraba