rowery wielośladowe :: Prawo Drogowe\nRower z przyczepką nie może jechać obok innego pojazdu\nJak informuje sekretarz stanu w MTBiGM Tadeusz Jarmuziewicz - obowiązujące przepisy prawa - nie dopuszczają jazdy po jezdni roweru ciągnącego przyczepkę przystosowaną do przewozu dzieci obok innego pojazdu (roweru) lub zespołu pojazdów. Stwierdzenie to jest fragmentem wyjaśnień jakie... →\nRower poziomy, czyli tzw. poziomka\n(Fot.: PD@N 341-3) Roman Kłosiewicz zbudował swój własny rower poziomy. Pojazd powstał z dwóch rowerów górskich. Sprawdza się świetnie, a komfort jazdy jest ponoć niesamowity - czytamy w “Gazecie Stołecznej”. - Rowerem zacząłem jeździć tak na... →\nCzas prezentów - czas na rower poziomy\nDać "kopertę"? Tylko ile do niej włożyć? A może lepiej kupić prezent? Ale jaki? Osoby, które wybierają się na pierwszokomunijne przyjęcia, mają coraz mniej czasu, by odpowiedzieć sobie na takie pytania - spekuluje “Kurier Lubelski”. Na pierwsze miejsce w rankingu... →\nCzas na rower poziomy: z napędem elektrycznym?\n(Fot.: PD@N 338-1) ^ Rower poziomy w wersji długiej ze wspomaganiem elektrycznym własnej konstrukcji na podzespołach ogólnodostępnych na rynku, konstrukcja ok. 40 kg, prędkość maksymalna około 30 km/godz. Ma chiński silnik, ramę wzorowaną na amerykańskim... →\nKMX - profesjonalne rowery poziome - może w prezencie?\nPrzed nami maj, miesiąc w którym tysiące polskich ośmio- i dziewięciolatków przystępują do pierwszej komunii świętej. Obok katolickiej tradycji przyjmowania po raz pierwszy komunii podczas mszy świętej, istnieje także świecka tradycja obdarowywania młodych prezentami... →\nCzas na rower poziomy: podróż po Lazurowym Wybrzeżu\n(Fot.: PD@N 335-6©jm) (Fot.: PD@N 335-5©jm) Na francuskim Lazurowym Wybrzeżu zazwyczaj tłok i korki. Wielu zmotoryzowanych turystów, wielu rowerzystów, ale też pierwsze rowery poziome. Jadą wszędzie: po ulicy, ścieżkami rowerowymi (a tych we Francji bardzo wiele).... →\nKMX - profesjonalne rowery poziome\n(Fot.: PD@N 333-14) Cyklone Storm TORNADO TYPHOON Idealny dla młodych cyklistów w wieku od 9 do 13 lat szukających pierwszej dozy adrenaliny. Ten KMX posiada wystarczająco dużo biegów,... →\nCzas na rower poziomy: na imprezie brd\nNa polskim rynku rowerowym pojawia się interesująca nowość - rower poziomy. Pojazd w pełni ekologiczny i szybszy, czyli na miarę XXI wieku, różnej konstrukcji, przeznaczony dla dzieci, dorosłych, dla spacerujących i na potrzeby wyczynowe. Są modele dla każdego: sportowe,... →\nSkutery i motorowery do kodeksu\nSą kolejne propozycje zmian w ustawie Prawo o ruchu drogowym - w części dotyczącej rowerzystów i motorowerzystów. W Dziale I Przepisy Ogólne w art. 2 postuluje się rozszerzenie ustępu 47 o ustęp 47a: wózek rowerowy - rower wielośladowy konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu osób lub... →


Kolejna Aqua Fiesta za nami\nGrand Prix festiwalu „Ełk, Ogień & Woda” pojechało do Czech\nHard Cross nadal niepokonany. Za nami wyścigi smoczych łodzi.\nNagroda Białej Lilii ma już 10 lat. Kolejni laureaci odebrali statuetki.\nW Parku Solidarności można było stworzyć papier\nStowarzyszenie Adelfi świętuje i zaprasza do wspólnej zabawy\nChochla Prezydenta Ełku trafiła do Masuria Arte\nEłczanie bawili się na festynie w parku linowym\n„Anakonda” dotarła do Ełku\nUczniowie z „Budowlanki” promują czytelnictwo\nOtworzyliśmy swoje serca! Zawody pływackie połączone z akcją charytatywną okazały się strzałem w 10!\nEłczanie bawili się na Majówce Międzypokoleniowej\nZaprosili Prezydenta RP Andrzeja Dudę do Ełku\n„Niezapominajki” muzykowały z rodzinami\nEłczanie wzięli udział w Marszu dla Życia i Rodziny


Wzmocnienie ochrony dzikiego tarła łososia i troci wędrownej w północno-zachodniej Polsce (2016-2018) – Federacja Zielonych GAJA\nWzmocnienie ochrony dzikiego tarła łososia i troci wędrownej w północno-zachodniej Polsce (2016-2018)\nW okresie od 3.01.2016 r. do 31.12.2018 r. Federacja Zielonych „GAJA” zrealizowała projekt pn. „Wzmocnienie ochrony dzikiego tarła łososia i troci wędrownej w północno zachodniej Polsce”. Sponsorem projektu był\nBaltic Sea Conservation Foundtation – http://www.baltcf.org\na partnerami projektu:\nTowarzystwo Miłosników Parsety – http://www.tmp-parseta.pl/\nTowarzystwo Miłośników Rzeki Regi – https://tmrr.pl/\nTowarzystwo Przyjaciół Rzeki Iny i Gowienicy – http://www.tpriig.pl/\na także Społeczni Strażnicy Rybaccy, operujący w dorzeczach zachodniopomorskich rzek łososiowych (Ina, Rega, Parsęta, Wieprza).\nRealizowane w ramach projektu działania miały wzmocnić ochronę dzikiego tarła ryb łososiowatych oraz ograniczyć kłusownictwo ryb w obszarze dorzeczy Iny, Gowienicy, Regi oraz Parsęty– tj. w najcenniejszych obszarach pod względem występowania i rozrodu ryb łososiowatych, wciąż zagrożonych wyginięciem. Poza głównym celem projektu, jakim było zniechęcenie potencjalnych kłusowników przed popełnieniem przestępstwa, jak również skuteczne zatrzymanie kłusowników na gorącym uczynku i przekazanie w ręce organom ścigania, w ramach przedsięwzięcia przewidziano szereg działań mających na celu podniesienie świadomości ekologicznej mieszkańców regionu, wzmocnienie podejmowanych działań społecznych w obszarze ochrony ryb wędrownych, jak również promocję społecznych działań lokalnych organizacji prowadzących aktywną ochronę ekosystemu wód płynących.\nDziałania zrealizowane w projekcie obejmowały m.in.:\n– doposażenie sprzętowe organizacji społecznych zajmujących się ochroną tarła dzikiego łososia i troci wędrownej a także ochroną ekosystemu wód płynących w rejonie północno zachodniej Polski\n(dotychczas przekazane doposażenie: wysokiej jakości umundurowanie z kamuflażem, nieprzemakalne obuwie, bielizna termoaktywna, rękawice, skarpety, czapki, kamizelki taktyczne, lornetki, latarki, kamery termowizyjne, fotopułapki, radiotelefony),\n– wycieczki terenowe dla uczniów szkół ponadpodstawowych mające na celu zwiększenie ich świadomości ekologicznej i społecznej związanej z ochroną ryb dwuśrodowiskowych,\n– dystrybucja materiałów edukacyjnych (ulotki, plakaty, broszury),\n– szkolenia dla Społecznych Strażników Rybackich (w ramach 21 godzin szkoleniowych strażnicy zaznajomili się z technikami samoobrony, wywodzącymi się z izraelskiego systemu walki wręcz Krav Maga. Prowadzącym szkolenie był Grzegorz Krawczyk, doświadczony zachodniopomorski policjant i instruktor, posiadający Czarny Pas oraz I DAN Israeli Krav Maga. Poza zajęciami fizycznymi, strażnicy mieli okazję zaznajomić się z wiedzą dotyczącą taktyki prowadzenia patroli, podejmowania interwencji w trudnych warunkach oraz poznać sposoby radzenia sobie w sytuacjach stresowych),\n– warsztaty wzmacniające kooperację pomiędzy Społecznymi Strażnikami Rybackimi a funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej oraz Państwowej Straży Rybackiej.\nW samym okresie październik – grudzień 2016 r. partnerzy projektu przepracowali społecznie łącznie ok. 9000 godzin. Podczas patroli antykłusowniczych strażnicy powiązani z partnerami niniejszego projektu przejechali łącznie ponad 18 000 km. W wyniku działań strażników zatrzymano 25 kłusowników, zarekwirowano ponad 72 narzędzia połowowe, głównie sieci, z których uwolniono ponad 50 ryb.\nTarło trwa od października do stycznia przy temperaturze poniżej 6oC, w górnych odcinkach rzek – wąskich, płytkich potokach o szybkim prądzie i czystej wodzie, nad kamienistym lub żwirowatym dnie. Zapłodnione jaja umieszczane są w specjalnych gniazdach i przysypywane żwirowatym kopcem, gdzie dojrzewają przez parę miesięcy. W zależności od temperatury wody wylęg następuje w marcu lub kwietniu. Wylęgające się larwy mają duży woreczek żółciowy, dzięki któremu odżywiają się przez okres 6-7 tygodni, pozostając w tym czasie nieruchomo w kopcu. Następnie przechodzą do toni wodnej i zaczynają aktywne żerowanie. W okresie pobytu w wodzie słodkiej narybek odżywia się drobną fauną bezkręgowców. Głównie są to larwy jętek, widelnic, chruścików oraz kiełże, mięczaki i owady z powierzchni wody. W miarę wzrostu zaczynają zjadać mniejsze ryby. W rzece narybek przebywa od 1 roku do 3 lat. W tym czasie osobniki młodociane ubarwione są na zielonkawo-żółto lub oliwkowo-zielonkawo. Ich ciało pokryte jest charakterystycznymi ciemnymi, owalnymi plamami narybkowymi wzdłuż boków ciała.\nW miarę upływu czasu, młody łosoś przesuwa się z górnych odcinków rzek w pobliże obszarów przyujściowych. W okresie wiosennym następuje proces „smoltyzacji”, czyli przystosowania ryby do zmiany środowiska słodkowodnego na słonowodne. Trwa to około jednego miesiąca. W tym czasie ryby przybierają też charakterystyczna srebrną barwę. Po rozpoczęciu życia w morzu, łosoś odżywia się skorupiakami oraz młodzieżą innych ryb, m. in. śledziami, szprotami, gromadnikami czy dobijakami. Podczas pobytu w morzu osobniki dorosłe mają brzuch jasnosrebrzysty, boki srebrzyste, a grzbiet ciemnosrebrzysty lub oliwkowosrebrzysty Po średnio 2 latach spędzonych w słonej wodzie oraz osiągnięciu dojrzałości płciowej, dorosły już łosoś powraca do rodzimej rzeki gdzie wraz z innymi osobnikami odbywa tarło. Powrót do rzeki następuje z reguły wczesną jesienią. W tym czasie łososie przestają pobierać pokarm. W drodze do górnego odcinka rzeki muszą pokonać wiele przeszkód – wartki nurt, kłusownicy, stopnie wodne oraz inne urządzenia hydrotechniczne przegradzające rzeki. Po wędrówce liczącej setki kilometrów dotrą do odpowiedniego punktu w górnej części rzeki, łososie przystępują do tarła, a cały cykl rozpoczyna się od nowa. Po tarle niektóre osobniki umierają z wycieńczenia, inne powracają do morza. Możliwe jest kilkukrotne wzięcie udziału w tarle przez tego samego osobnika, zazwyczaj samicę.\nNiestety, pomimo pozytywnych przemian i licznych sukcesów w walce z kłusownictwem ryb, ten nielegalny proceder wciąż trwa. Dzieje się tak ponieważ dla pewnych grup osób, ta zorganizowana działalność stała się opłacalnym zajęciem. Kłusownicy stają się najbardziej aktywni jesienią i zimą, w trakcie okresu tarłowego ryb wędrownych. Łososie i trocie podczas długiej i wyczerpującej wędrówki w górę macierzystych nurtów, stają się łatwym łupem kłusowników, którzy do ich schwytania wykorzystują m.in. agregaty prądotwórcze i siatki, a na płytkich wodach ościenie i widły.Kłusownictwo to nieuczciwy zysk kosztem przyrody i innych ludzi. To bezpowrotne niszczenie cennego środowiska naturalnego, które może skutkować całkowitym wyginięciem rzadkich i cennych gatunków ryb. W Polsce coraz głośniej mówi się o skali tego problemu. Poszerza się zakres wiedzy społeczności lokalnych nt. negatywnego wpływu kłusownictwa na przyrodę. Wzmacniane są działania antykłusownicze. Czynna ochronę ryb wędrownych i ich tarlisk jest coraz skuteczniejsza. Warto zauważyć, że na podstawie Art. 27c. Ustawy o Rybołówstwie (Dz.U. 1985 Nr 21 poz. 91 z późn. zm.) złapani sprawcy kłusownictwa podlegają grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. Kary grzywny mogą sięgać od kilkuset do kilku tysięcy złotych.\nPrzegradzanie rzek negatywnie wpływa na życie organizmów wodnych wykorzystujących różne siedliska ekosystemu rzeki do realizacji poszczególnych faz swego cyklu życiowego. Efekty tego działania są najczęściej mierzone w skali wielolecia (Backiel 1993, Bartel 2002, Wiśniewolski 2002).\nJazy, zapory i stopnie wodne sprawiają, że na spiętrzonym odcinku rzeki zachodzą w wodzie procesy fizyczno-chemiczne oraz biologiczne, które wpływają na zmianę warunków bytowania ryb. Przemianie ulegają stosunki ekologiczne w korycie rzeki. Zmniejsza się prędkość przepływu wody, wzrasta głębokość oraz powiększa się powierzchnia lustra wody (Lubieniecki 2003). Naturalnie pociąga to za sobą przekształcenia w strukturze gatunkowej ichtiofauny. Krainy ryb łososiowatych zmieniają się w obszary występowania ryb karpiowatych. Reofilne gatunki rzeczne np. pstrąg potokowy, lipień, brzana, świnka, kleń, jelec, boleń czy jaź ustępują, a na ich miejsce wchodzą ryby typowe dla wód wolno płynących lub stojących – np. leszcz, płoć, krąp, okoń i inne. Ryby te mogą w niektórych przypadkach całkowicie opanowywać rzekę powyżej piętrzenia wody i konkurować z rodzimymi gatunkami ryb reofilnych (Starmach 1994, Wiśniewolski 1995). Najważniejszym jest jednak fakt, że zabudowa hydrotechniczna przegradzająca rzekę często odcina ryby od tarlisk zlokalizowanych powyżej przegrody. Budowle piętrzące wodę, uniemożliwiają rybom i innym organizmom swobodną migrację wzdłuż koryta rzeki, w rezultacie czego następuje gwałtowny spadek liczebności danej populacji lub nawet jego całkowitego zniknięcie (Backiel 1993, Wiśniewolski i in. 2004). Polskie rzeki pod względem uregulowania oraz zabudowy obiektami hydrotechnicznymi, są o wiele bardziej drożne a ich naturalny nurt mniej zaburzony niż w rzekach Europy Zachodniej (Gebler 1991, Wiśniewolski 2002). Fakt ten wynika z większego uprzemysłowienia zachodniej części Europy które miało miejsce przeszłości. W Polsce charakterystyczne jest to, że bardziej przekształcone zostały cieki w dorzeczu Odry aniżeli w dorzeczu Wisły. W samym dorzeczu środkowej i górnej Odry zlokalizowanych jest około 2/3 liczby wszystkich piętrzeń występujących na obszarze całej Polski. Stało się tak prawdopodobnie dlatego, iż w czasach zarówno rewolucji przemysłowej jak i intensywnego rozwoju technicznego, zlewnia Odry znajdowała się na terytorium zarządzanym przez Niemców. Obecnie środkowa i górna Odra oraz jej większe dopływy przegrodzone są ponad 250 budowlami hydrotechnicznymi, piętrzącymi wodę na wysokość od 0,5 do 69 m. Stan techniczny tych budowli jest zróżnicowany, jednak najistotniejszy jest fakt, że wszystkie stanowią poważną przeszkodę w migracji dla ichtiofauny. W ten sposób ryby zostały odcięte od obszarów dorzecza górnej Odry, co spowodowało załamanie się populacji wielu z nich (Błachuta 2000, Wiśniewolski 2002). Wraz z upływem czasu ludzie zauważyli negatywne efekty blokowania szlaków migracyjnych ryb. Jednak w wielu przypadkach działania podjęte w celu ratowania ginących populacji ryb okazały się zbyt późne. Wiele cennych rzek, wskutek przegrodzenia, zostało tak mocno zdewastowanych, że nawet w sytuacji odtworzenia ich ekologicznej otwartości mogą one nie odzyskać dawnych walorów przyrodniczych. Mimo to, udrażnianie rzek oraz ochrona przed ich dalszą zabudową jest priorytetowym zadaniem, którego człowiek musi się podjąć. Ponadto niezbędne są działania restytucyjne, dzięki którym istnieje szansa powrotu ryb do swych naturalnych siedlisk oraz odzyskania ich naturalnych miejsc tarłowych. W Polsce wciąż istnieją rzeki o słabym stopniu przekształcenia. Stanowią lub nie tak dawno stanowiły one miejsce wędrówek ryb, dlatego też rzeki te muszą pozostać wolne od zabudowy hydrotechnicznej. Jeśli istnieją już na nich jakiekolwiek przegrody, należy podjąć niezbędne kroki umożliwiające ichtiofaunie swobodną migracje w górę rzeki lub rozważyć demontaż elementów piętrzących wodę. Wielokrotnie wymagać to będzie zastosowania rozwiązań prawnych, lecz tylko wtedy możliwa będzie skuteczna ochrona ryb wędrownych i wód płynących.\nSpołeczni Strażnicy Rybaccy\nWalcząc z problemem kłusownictwa, Społeczni Strażnicy Rybaccy stali się niezwykle ważnym elementem czynnej ochrony ryb i rzek. Każdego roku strażnicy są coraz lepiej wyposażeni – posiadają oni mundury z kamuflażem, noktowizory, fotopułapki, szperacze, lornetki, radiotelefony, pontony oraz pozostały sprzęt wysokiej klasy, przydatny podczas patroli antykłusowniczych, prowadzonych w trudnych warunkach terenowych i atmosferycznych. Szeregi SSR zasilają głównie wędkarze i społecznicy, których motywacją do działania jest szczególna chęć ochrony ryb i wód. Strażnicy przeprowadzają liczne patrole w dorzeczach rzek, szybko i skutecznie reagując na przejawy kłusownictwa i dewastacji ekosystemu. Intensywne działania patrolowe podejmowane są zarówno w dzień jak i w nocy, zwłaszcza w okresie jesieni i zimy. Strażnicy współpracują ze Strażą Graniczną, Policją i Państwową Strażą Rybacką. Faktem jest, że skuteczność Społecznych Strażników Rybackich w zapobieganiu nielegalnym połowom oraz liczba schwytanych kłusowników jest coraz większa. Strażnikiem SSR może zostać każdy kto dysponuje wolnym czasem oraz komu zależy na ochronie ryb i środowiska wodnego. Po więcej informacji dot. działań społecznych strażniczych, zapraszamy do poszczególnych Towarzystw przyjaciół i miłośników rzek, działających na terenie województwa Zachodniopomorskiego.\nW roku 2017, w ramach prowadzonego projektu strażnicy społeczni otrzymali kolejne komplety umundourowania a takze zestawy do prowadzenia patroli z wody (łodzie aluminiowe, przyczepy podłodziowe, silniki spalinowe).\nW dniach 7, 14 oraz 21 listopada zorganizowano terenowe wycieczki edukacyjne dla młodzieży gminazjalnej i licealnej. Wycieczki odbyły się przy współpracy z Towarzystwem Miłośników Rzeki Regi. Na wycieczki zaproszono uczniów z Liceum Ogólnoksztalcącego nr 1 im. Bolesława Chrobrego, z Zespołu Szkół Ponadgminazjanych im. Czesława Miłosza oraz Prywatnej Szkoły Zawodowej z Gryfic – a także uczniów uczęszczających do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Płotach. Łącznie, w cyklu 6 wycieczek wzięło udział 180 uczniów.\nPunktem docelowym wycieczek były miejsca naturalnego rozrodu ryb łososiowatych, a dokładnie jedno z większych tarlisk tych ryb – rzeka Lubieszowska Struga. Podczas spotkań z młodzieżą, omówiono problematykę związaną m.in. z:\n– kłusownictwem ryb i jego szkodliwością.\nDnia 31.08.2016 r. na ręce członków Towarzystwa Przyjaciół Rzeki Iny i Gowienicy, Towarzystwa Miłośników Rzeki Regi oraz Towarzystwa Miłośników Parsęty przekazano pierwszą część sprzętu, przeznaczonego do całorocznej ochrony rzek, a w szczególności do ochrony tarła ryb łososiowatych w dorzeczu Iny, Regi i Parsęty. Przekazanie sprzętu nastąpiło w ramach projektu pt.: Wzmocnienie ochrony dzikiego tarła łososia i troci wędrownej w północno zachodniej Polsce”, prowadzonego przez Federację Zielonych GAJA. Celem projektu jest ograniczenie kłusownictwa ryb w obszarze dorzecza Iny, Gowienicy, Regi, Parsęty i Wieprzy – najcenniejszych obszarów pod względem występowania i rozmnażania się ryb łososiowatych, wciąż zagrożonych wyginięciem.\nDoposażenie objęło: wysokiej jakości umundurowanie z kamuflażem, nieprzemakalne obuwie, bielizna termoaktywna, rękawice, skarpety, czapki, kamizelki taktyczne, lornetki, latarki, kamery termowizyjne, fotopułapki, radiotelefony.\nW kolejnym roku, członkowie poszczególnych Towarzystw, będący jednocześnie społecznymi strażnikami rybackimi, doposażeni zostaną w pontony, łódki i silniki. Wezmą oni także udział w szkoleniach i warsztatach podnoszących efektywność ich społecznej pracy a także usprawniających współpracę z funkcjonariuszami służb mundurowych, podczas prowadzonych akcji antykłusowniczych.\nNie pozwólmy kłusownikom bezkarnie niszczyć nasze wspólne rzeki i ich zasoby!


Na fasadzie budynku Parlamentu Europejskiego w Brukseli umieszczono neon w kształcie serca, który ma upamiętniać pierwszą rocznicę śmierci czeskiego prezydenta. Od czasów aksamitnej rewolucji Václav Havel używał podpisu w kształcie serca, które stało się jego symbolem. Od kiedy zmarł, sprzedaż jego książek znacznie wzrosła, a jego sztuki są grane na całym świecie. W Czechach ludzie zebrali się w milczeniu, żeby uczcić jego pamięć, zorganizowano wystawy, msze i „dzień przykrótkich spodni”, co miało być nawiązaniem do „faux-pas” prezydenta z dnia jego inauguracji w 1989 r.\nRok bez Havla. A [on] wciąż w wiadomościach. – Mladá Fronta DNES\nPrezydent Traian Băsescu powierzył misję tworzenia nowego rządu swojemu rywalowi, ustępującemu premierowi Victorowi Poncie, co jest wynikiem wyborów z 9 grudnia. Obaj zobowiązali się na piśmie, że będą przestrzegali konstytucji i że będą ze sobą współpracowali w celu „usprawnienia instytucji państwowych”.\nCzego dotyczy „porozumienie o kohabitacji” między Băsescu a Pontą? – România libera\nHolenderski minister finansów z Partii Pracy, Jeroen Dijsselbloem, ma duże szanse, żeby zastąpić Luksemburczyka Jean-Claude’a Junckera na stanowisku szefa eurogrupy. Jego atutem ma być to, iż pochodzi z prężnego kraju strefy euro. Ponadto ma mniej radykalne poglądy niż jego poprzednik, chrześcijański demokrata Jan Kees de Jager. Ta funkcja pozwoliłaby Holandii „ponownie uzyskać mocną pozycję w UE, na której szczególnie nie zależało temu krajowi z powodu rosnącego eurosceptycyzmu” – zauważa dziennik.\nHolandia skorzystałaby na eurostanowisku – Trouw\nTrybunał odrzucił zapis wykluczający osoby nie mające zalegalizowanego pobytu w Hiszpanii z systemu publicznej opieki zdrowotnej zawarty w przyjętym we wrześniu dekrecie o reformie tego sektora. Dziewięć spośród siedemnastu regionów zaczęło stosować tę zasadę, pozostałe indywidualnie podchodziły do każdego przypadku. Zapis dekretu o częściowej odpłatności leków został zachowany.\nTrybunał Konstytucyjny: nielegalni imigranci też mają prawo do publicznej opieki zdrowotnej – El País\nPortugalski premier Pedro Passos Coelho będzie przewodniczył delegacji handlowej złożonej z dziewiętnastu przedsiębiorców reprezentujących sektor technologiczny i przemysł rolno-spożywczy podczas wizyty w Turcji zaplanowanej na 18 grudnia. Lizbońska gazeta tłumaczy, że wyjazd ma na celu zacieśnienie więzi handlowych i dyplomatycznych między oboma krajami, czego dowodem mają być liczne porozumienia.\nPassos stawia na technologie i przemysł rolno-spożywczy w Turcji – Jornal de Negócios\nZa niskim poziomem rozrodczości w Niemczech i w Austrii (odpowiednio 1,39 i 1,43 dzieci na kobietę) stoi nie tyle brak żłobków, co wyobrażenie kobiet o roli matki. Według badania Federalnego Instytutu Demograficznego 65% Austriaków w wieku 18–40 zgadza się z następującym stwierdzeniem: „Małe dziecko będzie cierpiało, jeżeli jego matka będzie pracowała”. Ten odsetek sięga 63% w byłej RFN i 36% w byłej NRD. Ponadto praca i przyjaciele stają się bardziej znaczącymi źródłami szczęścia i samorealizacji niż dzieci.\nLepiej nie mieć dzieci, niż być złą matką – Die Presse\nStatystyki z ostatniego spisu powszechnego wskazują na to, że liczba ludności kraju wyniosła 4 284 889 w 2011 r., czyli o 152 571 mniej niż dziesięć lat wcześniej. Liczba ludności w wieku produkcyjnym zmalała o ok. 100 000 – obecnie zaledwie co druga osoba pracuje. O 204 408 osób zmniejszyła się liczba katolików, o 95960 więcej jest za to ateistów lub agnostyków.\nTaka jest Chorwacja – jesteśmy coraz starsi, coraz mniej pracujemy i coraz mniej wierzymy w Boga – Jutarnji List


Nieokiełznani ekscentrycy pogranicza gatunków zasilają tegoroczny line-up Kraków Live Festival! Die Antwoord dołączają do ogłoszonych headlinerów – Kendricka Lamara i Martina Garrixa. Duet wystąpi w Krakowie 17 sierpnia! Vice Magazine napisał o nich, że „próba zrozumienia Die Antwoord przy komputerze jest jak próba zrozumienia oceanu podczas kąpieli w wannie”. Ich…\nPositive Music Promotion – organizator Ostróda Reggae Festival ogłosił ceny biletów i karnetów na tegoroczną edycję imprezy, która odbędzie się w dniach 5 – 8 lipca 2018 roku. Wyłącznym partnerem dystrybucji karnetów jest firma eBilet. Zakupu można dokonać na stronie internetowej www.ostrodareggae.com/bilety oraz we wszystkich stacjonarnych punktach sieci eBilet w…\nKolejna zbiorowa rekonstrukcja historyczna i reanimacja żywego trupa jakim jest punk rock. W oliwskiej Paszczy Lwa za całe 10 zł. Brak umiejętności na scenie zaprezentują: DANZIGER (melodyjny punk, Gdańsk) Po raz 10 na żywo i po raz 11 w Paszczy Lwa. Trzech chłopców i trzy akordy w każdym numerze. Nie…\n20 lutego 2018 23 lutego 2018 [p]MAAktualności, Koncerty\nTytuł tej informacji może wydawać się nie do końca serio, ale sprawa jest poważna – na OFF Festivalu zagrają w tym roku m.in. The Brian Jonestown Massacre, powrócą też Hańba! i Furia. Do tego Jon Hopkins Live, The Como Mamas, Coals i Moses Sumney. The Brian Jonestown Massacre rock’n’roll /…\n18 lutego 2018 [p]MAAktualności, Audycje\nZapraszamy na 79. audycję z cyklu PRZESTRZEŃ I DŹWIĘK. Tematem przewodnim będzie muzyka polskich twórców i kompozytorów. Nie zabraknie oczywiście odniesień do światowych klasyków elektroniki oraz rocka progresywnego. Mamy nadzieję ,że w subiektywnym wyborze dokonanym przez autora audycji, każdy słuchacz znajdzie coś dla siebie. Poniedziałek, 19 lutego 2018 r. godz.…\nGlass Animals, Kali Uchis, Young Fathers, Little Simz i La Femme wystąpią na open’erowych scenach w dniach 4-7 lipca 2018. A do tego po latach powraca cykl prezentujący muzykę francuską – Republique de la Musique! Glass Animals Który to już raz zespół z brytyjskiego Oxfordu daje nowe paliwo całej scenie…\nKnock Out Productions oraz B90 prezentują dwa koncerty, na których zagrają Sepultura, Obscura, Goatwhore oraz Fit For An Autopsy! Ten mocarny skład zagra 3 marca w warszawskiej Proximie oraz 4 marca w gdańskim B90. bilety w cenie 90 zł (przedsprzedaż) / 100 zł (dniu koncertu) do nabycia: online na tickets.soundrive.pl,…\nKrang – skate punk z Czech. Nowa płyta!\n17 lutego 2018 [p]MAAktualności, Płyty\nKrang powstał w grudniu 2014 roku w Czechach. Został założony przez czterech kolegów, którzy grając jednocześnie w innych zespołach zechcieli dla rozrywki pograć skate punka z lat dziewięćdziesiątych w stylu zespołów takich jak: Millencolin, Descendents czy Bad Religion. Na początku 2015 roku zarejestrowali cztery utwory na EPkę pt. OK USA! Wszystkie…\nAnne-Marie wystąpi jako support przed wyprzedanymi koncertami Eda Sheerana w Polsce. Rudowłosy wokalista wystąpi na PGE Narodowym 11 i 12 sierpnia. Organizatorem obu koncertów jest agencja Charm Music. Anne-Marie swoją muzyczną karierę rozpoczęła w chórkach zespołu Rudimental. Współpracowała również z grupą Clean Bandit, z którą nagrała przebój „Rockabye” Jej najbardziej znanymi solowymi utworami są „Alarm” i…


Nie będzie likwidacji szkół w gminie Piekoszów - poszukają oszczędności gdzie indziej | Echo Dnia Świętokrzyskie\nNie będzie likwidacji szkół w gminie Piekoszów - poszukają oszczędności gdzie indziej\n/pawie/ 20 stycznia 2014, 16:22\nWójt Zbigniew Piątek zrezygnował z pomysłu zamknięcia gimnazjów w Jaworzni oraz Łosieniu. Projekty uchwały w tej sprawie miały być poddane pod głosowanie w poniedziałek na nadzwyczajnej sesji Rady Gminy.\nNa zebranie radnych przyszły tłumy mieszkańców obu miejscowości. Ludzie chcieli wyrazić swój sprzeciw wobec zamiarów Zbigniewa Piątka. Przypomnijmy. Likwidacja gimnazjów w Jaworzni oraz Łosieniu to część programu naprawczego, który zakłada drastyczne cięcia wydatków w wielu obszarach funkcjonowania samorządu.\nOd realizacji planu oszczędności zależy, czy gmina uzyska 14 milionów złotych pożyczki z Ministerstwa Finansów na spłatę najpilniejszych zobowiązań.\nPrzeciw zamykaniu szkół opowiadali się także radni. W poniedziałek wójt Zbigniew Piątek wycofał projekty uchwał w tej sprawie z porządku obrad nadzwyczajnej sesji. Te słowa przyjęto burzą oklasków.\n- To dobra decyzja, choć pan wójt mógł to zrobić wcześniej. Teraz musimy brać się do pracy i szukać oszczędności gdzie indziej - komentuje Zdzisław Grosicki, wiceprzewodniczący Rady Gminy Piekoszów.\nGość 27.01.2014 16:37:40\nW dniu 27.01.2014 o 12:13, 78 napisał:\nTo właśnie w szkołach pomijając piekoszowską jest po 15 osób w klasie, bo więcej nie mają, hola od tej szkoły. W niej już wiele zaoszczędzono, zwalniając dobrych nauczycieli i jeszcze lepszych dyrektorów za których realizowano wiele projektów, dzieci miały wiele darmowych zajęć. A teraz co? NIC\nmasz racje,pozwalniano,ale zobacz,że także przyjęto nowych pracowników,więc gdzie te oszczędności,a jeszcze sprawy w sądzie o przywrócenie do pracy i odszkodowania\n78 27.01.2014 13:13:36\nZbulwersowany 26.01.2014 20:54:06\nW dniu 21.01.2014 o 17:31, Gość napisał:\nnie rozumiem,chcieliśmy demokracji,a więc w demokratycznym państwie każdy może zabrać głos,nie zależnie czy jest w takiej czy innej partii,sam Pan walczy na łamach blogu o tą demokracje,a tu wbija jej nóż w plecy,przecież Pan też mógł być na sesji i zabrać głos.\nNiestety nikt inny nie mógł zabrać głosu. Wielu próbowało. Pani Przewodnicząca nie pozwoliła.\nmieszkaniec 26.01.2014 20:47:33\nW dniu 21.01.2014 o 10:54, KOREKTOR napisał:\n:) ... idiota! Normalna klasa to 26-31 osób. 15-18 to przymusowa "ledwość" i porażka szkoły :) zapisz dziecko do prywatnej szkoły (10 osób w klasie). Od zawsze klasy w SP Piekoszów pęczniały od uczniów i nikomu to nie przeszkadzało...znalazł się rodzic z potrzebą indywidualizowania swojej pociechy. HA! :D\nRaczej chyba chodzi o równe traktowanie wszystkich dzieci w całej gminie Piekoszów, a nie o indywidualizowanie. Przecież to chore, aby w tak głębokim kryzysie istniały klasy 15 osobowe albo mniejsze. Przez takie fobie wybrańców zapłacą mieszkańcy dużo wyższymi podatkami niż są w przypadku, kiedy wkroczy komisarz. Oszczędności powinny się pojawić w każdym referacie UG, jak również jednostek podległych gminie. WE WSZYSTKICH!! NIE WYŁĄCZAJĄC SZKÓŁ.\nGość 23.01.2014 19:17:29\nW dniu 23.01.2014 o 15:25, Gość napisał:\nSubwencja dla szkól jest opracowywana w skali rocznej tj. od stycznia do grudnia , a rok szkolny jest od września do września. tak dla informacji dla niewiedzących.\ni w miesiącu wrześniu jest korygowana,względem ilości uczniów,ale kwota na ucznia w danym roku się nie zmienia,a dyrektorzy wiedzą ilu będą mieli uczniów.\nGość 23.01.2014 16:25:43\nGość 21.01.2014 19:07:21\nW dniu 21.01.2014 o 17:56, Piekoszów Blog napisał:\nPan Lipiec zabrał głos już po sesji. Natomiast na sesji każdy może zabrać głos, jednak odbywa się to zupełnie inaczej - przewodnicząca rady udziela głosu osobie z sali (najczęściej mieszkańcowi), żeby mógł zadać pytanie wójtowi. I taka osoba zadaje pytanie z miejsca dla publiczności, nie jest zapraszana do "mównicy". I zadawanie takiego pytania przez mieszkańca nie trwa 6 minut... W programie wczorajszej sesji nie było punktu "pytania i wnioski", więc żaden z mieszkańców (ja też) nie mógł zabrać głosu. Tak więc - jak widzisz - ten incydent wczoraj na sesji, to nie była żadna demokracja, tylko agitacja polityczna. Osobiście jestem zniesmaczony, że do czegoś takiego w ogóle doszło...\nzwracam honor,jest to niesmaczne,ale w naszym kraju jest to normą,ale jeśli pan poseł tak angażuje się w sprawy naszej gminy,to może to wykorzystać i wtedy zobaczymy jakie są jego intencje\nPiekoszów Blog 21.01.2014 18:56:14\nPan Lipiec zabrał głos już po sesji. Natomiast na sesji każdy może zabrać głos, jednak odbywa się to zupełnie inaczej - przewodnicząca rady udziela głosu osobie z sali (najczęściej mieszkańcowi), żeby mógł zadać pytanie wójtowi. I taka osoba zadaje pytanie z miejsca dla publiczności, nie jest zapraszana do "mównicy". I zadawanie takiego pytania przez mieszkańca nie trwa 6 minut...\nW programie wczorajszej sesji nie było punktu "pytania i wnioski", więc żaden z mieszkańców (ja też) nie mógł zabrać głosu.\nTak więc - jak widzisz - ten incydent wczoraj na sesji, to nie była żadna demokracja, tylko agitacja polityczna. Osobiście jestem zniesmaczony, że do czegoś takiego w ogóle doszło...\ne 21.01.2014 18:46:14\nCzy pan lipiec zapłacił za wynajem sali gok do swoich celów politycznych???|Czy kolega po linii partyjnej zbyś woli oszedzac kosztem mieszkanców a nie kolegów partyjnych|????\nGość 21.01.2014 18:34:16\nW dniu 21.01.2014 o 17:24, Gość napisał:\ndlaczego kłamiesz,z jakim rocznym opóźnieniem,najpierw się doinformuj,a później pisz,to Ty nie masz pojęcia o finansowaniu szkół,albo co gorsza celowo wprowadzasz ludzi w błąd,martwiąc się co będzie jak wyjdzie na jaw koszt utrzymania szkoły w Micigoździe,a to już się mieszkańcom gminy nie spodoba.\nI to jest cala prawda\nGość 21.01.2014 18:31:04\nW dniu 21.01.2014 o 16:58, Piekoszów Blog napisał:\nTo, co wydarzyło się na wczorajszej sesji rady gminy to zwykła kpina z mieszkańców i demokracji. Zakrawa na skandal, żeby wystąpienie posła partii popierającej wójta trwało drugie tyle co sama sesja! Po co w ogóle została ona zwołana? Może po, to żeby zbulwersowani planami likwidacji szkół mieszkańcy masowo się stawili (zwykle na sesję przychodzi kilkanaście osób, wczoraj sala była pełna) i następnie wysłuchali kampanii pis-u? Na jakiej podstawie w ogóle poseł Lipiec został dopuszczony do głosu? Przecież chwilę wcześniej sesja się zakończyła. Dlaczego władze gminy Piekoszów pozwalają na takie prowadzenie kampanii w budynku gminy? Dla mnie wczorajsza sesja to żenujący teatrzyk wyborczy na koszt gminy.\nmieszkaniec 21.01.2014 18:30:22\nW dniu 21.01.2014 o 15:20, Gość napisał:\nza 2013 rok dołożono do szkoły ponad 1mln,napisz jaka jest subwencja na szkołę,a ile kosztują same pensje,a nie wprowadzaj ludzi w błąd\nSprawdzilem i miedzy szkolami jest 900m natomiast jezeli chodzi o koszty utrzymania szkoly w Micigozdze to jest to najdrozsza szkola w gminie Mysle ze ksiegowa powinna wyliczyc koszty wszystkich szkol i podac informacje na najblizszej sesji Wiadomo ze musza byc ciecia w oswiacie dlatego radni i wojt musza dokladnie sprawdzic jaka szkola czy placowka oswiatowa ponosi najwieksze straty\nGość 21.01.2014 18:24:51\nW dniu 21.01.2014 o 15:55, Gość napisał:\nSubwencje do szkól sa z rocznym opóźnieniem , w tym roku do szkoły w Micigoździe owszem gmina dołoży ale za to w przyszłym roku subwencja juz będzie wyższa niż wydatki gminy na tę szkołe, żeby coś pisac to trzeba mieć choć trochę pojęcia o finansowaniu szkól z budżetu i o subwencjach oświatowych.\nPiekoszów Blog 21.01.2014 17:58:50\nTo, co wydarzyło się na wczorajszej sesji rady gminy to zwykła kpina z mieszkańców i demokracji. Zakrawa na skandal, żeby wystąpienie posła partii popierającej wójta trwało drugie tyle co sama sesja!\nPo co w ogóle została ona zwołana? Może po, to żeby zbulwersowani planami likwidacji szkół mieszkańcy masowo się stawili (zwykle na sesję przychodzi kilkanaście osób, wczoraj sala była pełna) i następnie wysłuchali kampanii pis-u?\nNa jakiej podstawie w ogóle poseł Lipiec został dopuszczony do głosu? Przecież chwilę wcześniej sesja się zakończyła. Dlaczego władze gminy Piekoszów pozwalają na takie prowadzenie kampanii w budynku gminy?\nDla mnie wczorajsza sesja to żenujący teatrzyk wyborczy na koszt gminy.\nszkolnik 21.01.2014 17:26:10\nTrzeba być jasnowidzem żeby wiedzieć że subwencja w przyszłym roku będzie wyższa niż wydatki w tej szkole. Nie jesteś wstanie wszystkiego przewidzieć. Owszem możesz policzyć tylko i wyłącznie stawkę z subwencji na każde dziecko która da ci jakąś sumę. Ale są też rożne inne czynniki nieprzewidziane. Jak te które obecnie sprawiły że do tej szkoły gmina dopłaciła :P


Serwis Randkowy: Strona użytkownika: euroski, wiek: 70\nzobacz kto jest online: 287\nNie posiadam uciążliwych nałogów. Dobrze czuje się wśród ludzi kreatywnych, inteligentnych. Jestę nietuzinkowy z pasją, lubie się realizować. Uprawiam wyczynowo kolarstwo. Młody duchem i ciałem. Uwielbiam piękno w różnej postaci. Wysoko cenie ludzi prawdomównych, dbających o sylwetke i elegancje osobistą. Lubie życie we dwoje, nie pozbawione kultury i sztuki.\nMoja mentalność jest w wielkiej niezgodzie z metryką.\nNie szukam partnerki z którą chciałbym być, ale bez której nie mógłbym żyć. Lubie gdy moja partnerka podziela moją pasje do sportu.\nsport, muzyka, troche taniec, czytanie książek zwiedzanie ciekawych miejsc, a zwłaszcza przebywanie w ciepłym klimacie.


Uszkodzony czujnik stopu – objawy - remontujemySami.pl\nUszkodzony czujnik stopu – objawy\nKażdy, kto posiada samochód, doskonale zdaje sobie sprawę, jak ważne są światła stop. Czerwone światło, które umieszczone jest w tylnej części każdego auta, ma za zadanie informować jadące za nami pojazdy o hamowaniu. Czujnik stopu uruchamia się po naciśnięciu hamulca podstawowego. Warto również wiedzieć, że w Polsce jest obowiązek posiadania świateł stopu i jest to określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku. Za uruchomienie świateł stop odpowiada czujnik stopu. Podpowiadamy, jak sprawdzić czujnik stopu, czy działa prawidłowo i co zrobić w momencie, gdy został uszkodzony czujnik stopu. Objawy, które sygnalizują, że to właśnie on uległ awarii.\nCzujnik stopu – jak działa?\nCzujnik stopu działa na takiej samej zasadzie jak zwykły włącznik. Po naciśnięciu hamulca sygnał wysyłany jest do żarówek samochodowych, zapalając je, gdy pedał hamulca jest wciśnięty, lub analogicznie, gdy zdejmujemy nogę z hamulca, światła są wyłączone. Sam czujnik stopu umieszczony jest zaraz za pedałem hamulca.\nAwaria czujnika ruchu, na szczęście nie jest dużą usterką, ani nie wymaga wielkich nakładów finansowych, jednak bez sprawnych świateł stopu, nie możemy poruszać się po ulicach. Często jest tak, że za niesprawne światła stopu odpowiada uszkodzony czujnik stopu. Objawy, które mogą o tym świadczyć to ciągłe świecenie się świateł stopu lub brak jakiejkolwiek reakcji, kiedy wciskamy pedały hamulca. W nowszych modelach, taka awaria sygnalizowana jest także na desce rozdzielczej. Wówczas zapala się kontrolka ESP, EPC lub świec żarowych, wszystko w zależności od tego, jaki model samochodu mamy.\nJak sprawdzić czujnik stopu?\nJeśli nasze światła stopu, po włączeniu hamulca, nie świecą się, to możemy podejrzewać, że został uszkodzony czujnik stopu. Objawy te mogą jednak świadczyć o tym, że najzwyczajniej żarówka mogła się przepalić. Nieco prościej jest w sytuacji, kiedy światła stopu świecą się cały czas. Wówczas możemy z dużą dozą pewności stwierdzić, że odpowiedzialny jest za to właśnie czujnik stopu. Istnieje jednak sposób, który pozwoli stwierdzić, czy czujnik stopu został uszkodzony. Zatem, jak sprawdzić czujnik stopu? Należy wymontować go z samochodu, pamiętając, że znajduje się on tuż za pedałem hamulca i wykorzystać w tym celu multimetr. Ustawiając go na funkcję sprawdzenia obwodu elektrycznego, przykładamy końcówki do czujnika stopu. Jeśli na multimetrze wykazana jest wartość, to oznacza, że sam czujnik stopu jest prawidłowy i to nie odpowiada za awarię świateł.\nŚwiatła stopu świecą się cały czas – jak temu zaradzić?\nJeśli światła stopu świecą się cały czas, to może to oznaczać, że jedną z przyczyn jest uszkodzony czujnik stopu. Jeśli po tym, jak sprawdzimy czujnik stopu, okazuje się, że działa on prawidłowo, przyczyna może leżeć po stronie elektryki. W zależności od modelu i marki samochodu każdy z nich ma schemat, który przedstawia poprowadzone przewody.\nOd samego czujnika stopu odchodzą przewody, które mogły spowodować zwarcie. W takim przypadku najlepiej udać się do serwisu samochodowego, który posiada elektryka. Pomoże on w ustaleniu przyczyny, dlaczego światła stopu świecą się cały czas.\nWymiana czujnika stopu – Skoda Fabia\nW wielu modelach i markach samochodu występuje podobny schemat wymiany czujnika stopu. Skoda Fabia doskonale może posłużyć jako przykład wymiany czujnika stopu. Pod pedałem hamulca znajduje się plastikowa pokrywa, która przykręcona jest na śrubki. Pod plastikową pokrywą znajduje się czujnik stopu, aby go wykręcić, należy cały czujnik przekręcić w lewo, a następnie odczepić podłączone do niego kable. Jeśli chcemy zamontować nowy czujnik stopu, powinniśmy wysunąć pręcik, który z niego wystaje, następnie docisnąć pedał hamulca i wsadzić nowy czujnik stopu. Po puszczeniu pedału hamulca powinien on sam zaskoczyć na swoje miejsce.\nCzy można samodzielnie wymienić czujnik stopu?\nSama wymiana czujnika stopu, który jest uszkodzony, na szczęście nie jest zbyt skomplikowana. Na przykładzie wymiany czujnika ruchu w Skoda Fabia, można zauważyć, że jest szybka i mało wymagająca czynność, która nie wymaga wizyty w warsztacie. Problem pojawia się wtedy, gdy pomimo wymiany czujnika ruchu, światła stopu w dalszym ciągu nie działają prawidłowo. Wówczas warto udać się do specjalisty.\nPoprzedni artykułKocioł elektryczny Kospel – opinie\nNastępny artykułKERNAU opinie – wielki przegląd asortymentu


Optymistyczny popyt - Biznes w INTERIA.PL\nWtorek, 19 września 2000 (16:12)\nPo blisko 3 proc. spadku Nasdaq'a dzisiejszą sesję wszyscy traktowali jako test wysprzedania naszego rynku i tym samym odporności na negatywne informacje.\nWielu inwestorów zadawało sobie pytanie, ilu jeszcze graczy jest skłonnych do sprzedaży posiadanych walorów przy relatywnie niskich obecnie cenach. Z powodu przełamania trendu wzrostowego przez "komputerowy indeks" zza oceanu, szczególne obawy rodziło zachowanie się spółek z sektora TMT, które wczoraj wskutek podobnych informacji dość sporo straciły. Rynek jednak nas miło zaskoczył i potwierdził, iż znajdujemy się w okolicach średnioterminowego dna. Obydwa główne indeksy WIG i WIG20 nie zmieniły swej wartości, a MIDWIG stracił tylko 0,2 proc. Wzrosły za to zdecydowanie obroty, które przybliżyły się do magicznej liczby 100 mln zł.\nDogrywka również miała przyjemny, dawno nie obserwowany charakter. Dość znaczna wymiana, i co najważniejsze przyzwoity popyt cieszyły oko wszystkich posiadaczy długich pozycji. Stoicki spokój zachowali również akcjonariusze spółek teleinformatycznych. Tradycyjnie największy udział w wymianie miał Elektrim, KGHM i PKNOrlen. Niewielu było z kolei chętnych do odsprzedania akcji TP S.A., pomimo że istniała możliwość sprzedaży nawet 400 tys. akcji.\nOptymistyczny popyt z dogrywki znalazł swoje przełożenie w notowaniach ciągłych, które rozpoczęły się od sporych zwyżek. Niestety "hossa" bardzo szybko się skończyła i dalszy ciąg sesji przebiegał pod zdecydowane dyktando niedźwiedzi. Pogłębiło to tym samym i tak już dużą niechęć do giełdy. Jeśli dalej tak pójdzie i spodziewane już od dawna ożywienie nie nadejdzie, z giełdy wycofać się może nawet część aktywnych spekulantów, którzy dojdą do wniosku, iż na tym rynku po prostu zarobić się nie da.


Jędrzej Baja i powieściopisarz - Wikiźródła, wolna biblioteka\nTytuł Jędrzej Baja i powieściopisarz\nI raz przy takim biadaniu przyszło mu na pamięć, jak się to Sabale przy podobnym schyłku żywota dobrze na tej ziemi wiedło: jak go to ludzie honorowali, gdzie zaszedł, jak go to panie z Warszawy zapraszały na wieczór do siebie i częstowały herbatą, koniakiem... Ino mu było żyć, a nie umierać. A to wszystko ino za to, że im Sabała umiał opowiadać. I pomyślał sobie Baja:\nI coraz większej śmiałości nabierał; napadał ludzi całkiem przemęczonych, którzy go radzi nieradzi słuchali; po drodze idący przyznawał się do znajomości z kim tym, aby mieć słuchacza, a gdy ów człowiek zdumiony powiadał, iż pierwszy raz jest w Zakopanem i pierwszy raz dopiero niby Baję widzi, Baja spokojnie zaprzeczał: „Przecie-ście byli łońskiego lata... nie? Toście se musieli zabacyć".\nI sława Bai rosła, a on się wsłuchiwał w nią — bystre miał ucho — i uśmiechał się do swoich myśli, z którychby się nikomu nie zwierzył, chyba gdyby spotkał człeka do swej upodoby. Hyr szedł po ludziach. O nikim gwary nie było, ino o Jędrzeju Bai. Gdzie się ruszyć, to: „Jędrzej Baja — Jędrzej Baja“ — słyszało się ustawicznie, i zdawało się, że i krowy już i woły na tę nutę ryczą.\nJeno niekiedy cicha obawa go naszła, czy się też, broń Panie Boże, nie trafi człek taki, jak na tenprzykład nieboszczyk Sabała, co by zechciał o tę mizerną sławę hapelować... Wtedy kto wie, jakby było... Ludzie są tacy dziwnie niejednacy... czasem im to, czasem owo... gotowi by o Bai zabaczyć...\nAle to rzadkie były wątpliwości. Na nic takiego się nie zanosiło. Ludzie Baję honorowali, jak dotąd — jeszcze bardziej — a on im opowiadał. I wszystko było dobrze.\nAże w jeden czas, zdarzyło się, przyjechał do Zakopanego sławny powieściopisarz.\n— No, nic. Przyjechał, to przyjechał, to znowu pojedzie. Ba! ale ledwo dzień pobył, a już tyle o nim dzwonów, coby tu rok conajmniej siedział.\nWszystko się o niego dopytuje, gdzie mieszka, jak, co, gdzie wieczerze jada — mało, że się o insze rzeczy nie pytają, gdzie po wieczerzy chodzi przed spaniem i tam dalej. Z dnia na dzień coraz gęstsza idzie o nim gwara.\n— Nic to — myśli se Baja — nowoś, to zawdy ciekawi... I ja by go tyz chciał widzieć.\nBa! ale gorzej. Nikto już Baji nie chce słuchać. Tak, jakby naraz wszyscy o nim zabaczyli. Wszystko jeno tam patrzy, tam myśli — tak, jakby wszyscy ludzie szybami się stali, poza którymi widać jeno powieściopisarza. I powtarzają historie o nim, i jego powieści znowiają— o opowieściach Bai zaś głucho, jakby ich nigdy nie było.\n— Niedawno jesce...— pomyślał se gorzko. — Ale co ta... wsyćko moze sie znowu na dobre odmienić...\nPowieściopisarz skończył, zszedł z estrady — oklaski go odprowadzały. Skierował się ku drzwiom bocznym i przechodził właśnie obok Bai. Baja w te razy łokciem go nieznacznie trącił i przymrugując oczyma, tajemniczo się uśmiechał. A gdy powieściopisarz, tym zdziwiony, zatrzymał się, pytająco patrząc nań, czego by chciał, Baja schylił się ku niemu i szepnął:\n— My oba ino wiemy...\nA widząc zbliżające się panie dorzucił:\n— Ale nic... spokój... pst...\nKorzystając z okazji i widząc, że jeno z góralem rozmawia, najbliżej stojące panie przystąpiły do powieściopisarza.\n— Ach, jakie to wspaniałe!\n— Kiedy to pan wydrukuje?\n— Czy to prawda, że pan nas już opuszcza? itd., albo tp.\nBaja zdołał jeszcze szepnąć:\n— Kaz będziecie jeść wiecerzę? Bo bych was chciał spotkać...\nPowieściopisarz nie wiedział, komu odpowiadać.\nBaja: — To nic, to tak zwycajnie... Ino sie trzymajcie ostro. Juz was nie trapię, bo sie i tak spotkamy.\nI odszedł. Powieściopisarza wzięły w koło zachwycone, rozanielone z zachwytu niewiasty.\nZakończenie, jak najzwyczajniej, u Płonki.\nGdy powieściopisarz po kolacji, pragnąc niby samotności, przyostał w szynkowni — wsunął się Baja, który już długo w bocznej salce czekał i przeze drzwi pozierał, rychło się tam wypróżni.\n— No, to my sie naleźli!...\nPowiedział to tak radośnie, jakby skądś z daleka szedł i szczęśliwym trafem go napotkał.\n— Nie będzie wam za przeskodą?\nNie czekając odpowiedzi wziął stołek i przysiadł się do stołu.\nPowieściopisarz, myśląc, że Baja okazji do napitku szuka — a znał go już z opowieści i wiedział, iże z gośćmi bywa poufały — zawołał o jakiś trunek.\n— Nie zawadzi — rzekł Baja — przy tym sie i lepiej gwarzy. Wiecie... takich ludzi jak my dwa, to ze świecom sukać. Ja was od razu pojął, jakeście ino do połówki w tym cytaniu dośli. Tak zgrabnie umiecie owijać wsyćko, ze sie widzi: scyra prawda. To właśnie nie byle kto potrafi. Ja juz ten talant prowadzą oddawna — i powiem wam: nic sie tak nie udaje ludziom, jak taka rzec, co do znaku do prawdy podobna, a całkem nieprawdziwa. A kiedy ją jesce przybrać umiejętnie — słowami niby, coby wyglądała jak na ten przykład niektóra z pań, co to powiesa po sobie rozmaite siorce, a widzi ci sie: scyry jedwab — to to, moiściewy, straśnie sie ludziom udaje. Ho! ho! bo ludzie miewają wźrok bystry... Bliskich rzecy ino nie ozróźniają. Ale to sie i bydłu przytrafia. To tak na przykład, wicie, jak z temi portkami... (Podniósł nogę na stół i pokazał). Prawda? Sukno, jak zwycajnie? Niby wyrobione rękom... He! he! A to o połówkę tańse — masynowe. Ale nikt z bliska nie ozezna.\nLudziom trza, co by uwierzyli, ze to scyrze, bo oni wsyćko naprawdę bierą. A tu cłekowi przecie o to idzie, coby sie i uśmiał, i ubawieł głupością ludzką, i zarobieł przy tym — no nie? Przecie to nie grzych. Na to Pan Bóg jednych stworzył, coby sie drudzy z nich śmiali. Ale ludzie niektórzy sami nie wiedzą, cego chcą. Chcą niekiedy od cłeka, coby i smutnie opowiadał. Dobrze — ja i to potrafię. I tak bywa: Jedni smutne historyje opowiadają, a drudzy smutnie słuchają. A potem jedni i drudzy sie ciesą. I tak jedni drugich cyganią, jak mogą.\n— A co zaś do tych historyj, co opowiadacie, to najlepiej z daleka — tak coś nie coś — niby o pogodzie — ze to niby nie o tę rzec idzie... A potem blizej, coraz blizej... o samej rzecy... o cem wam ta do głowy przydzie. A jakbyście zaś, wiecie, utknęli w połówce — bo i to sie może trafić — i nie wiedzieli, co dalej, to najlepiej nie pokazować po sobie, ino o cemsi pocąć, natenprzykład: o płocie, co sie go na drodze spotka, abo o przelatującym piesku... historyja sie bez to jesce prawdziwsa wyda, a tymcasem dalse przydzie. Choć to w pisaniu może nie potrzebne, bo macie cas podumać. Ino, jak powiadam: górnie! zawdy górnie!...\n— Choć niby o nicem, to tak, jakby o wielką rzec chodziło! Tak, moi mieli. Ale widzę, ze wam sie juz dłuzy, boście sie tyz i doś dziś natrudzieli... No, ostańcie z Bogem. Spotkamy sie kiedy, to se znowu ugwarzymy. A nie zabaccie zapłacić i za mnie. No, miejcie sie dobrze.\nI wyszedł Baja... a powieściopisarz ostał jeszcze... dziwnie rad, że w bliskości nikogo nie było.\nOstatnio edytowano 31 lip 2017 o 00:46\nTę stronę ostatnio edytowano 31 lip 2017, 00:46.


Jak zamawiać krok po kroku - Indomed\nOferowane szafy i zabudowy wykonujemy na zamówienie, według indywidualnych\nTerminy realizacji są krótkie, a ceny przystępne.\nChcąc ułatwić Państwu podjęcie decyzji, proponujemy wykonanie poniższych czynności:\nzmierzenie i przedstawienie nam gabarytów szafy lub garderoby\nzapoznanie się z naszą ofertą - Nasza propozycja oraz Przykłady łączeń\ndobór materiałów i sprecyzowanie schematu wnętrza szafy - Cennik wybranych szaf\nMając powyższe informacje, dokonamy wstępnej wyceny i określimy dogodny termin realizacji.\nGorąco zachęcamy, aby kolejny etap odbył się w naszej firmie - na miejscu, widząc ekspozycję, dokonają Państwo najlepszego wyboru.\nProsimy pytać naszych konsultantów o wszystkie Państwa potrzeby. Staramy się, aby niemożliwe było możliwym, a cena wyrobów była przystępna.\nZgłaszane przez Państwa projekty są działaniami niepowtarzalnymi. Wynikają bowiem z konkretnych potrzeb materialnych i estetycznych. Warto skorzystać z naszych podpowiedzi ułatwiających sprawne przejście przez fazę projektową. Po zbilansowaniu Państwa potrzeb przedstawiamy ofertę cenową.\nWażnym momentem jest weryfikacja wymiarów dokonywana przez naszego projektanta w miejscu realizacji projektu. Bierzemy w 100% odpowiedzialność za sukces zamierzenia wykonany na podstawie naszych pomiarów.\nWarunkiem realizacji umowy jest zaliczka stanowiąca 30% wartości umownej, płatna w chwili jej podpisania. Rozliczenie końcowe następuje w dniu zakończenia realizacji umowy, po podpisaniu protokółu odbioru. Na każdym etapie naszej współpracy gwarantujemy fachowe doradztwo a w przyszłości szybki serwis.


Rozbity Bayern. "Jestem wściekły jak nigdy" (sport.tvp.pl)\nBayern Monachium odpadł w ćwierćfinale Ligi Mistrzów z Realem Madryt. Prezes rady nadzorczej Bawarczyków, Karl-Heinz Rummenigge twierdzi, że mistrzowie Niemiec muszą szybko zapomnieć o tym, co zdarzyło się w stolicy Hiszpanii. – Nasza drużyna była rozbita w szatni – powiedział.\nŹródło: SPORT.TVP.PL/Reuters/fcbayern.com Autor: HB 19.04.2017 17:05\nMarcelo (L), Thiago (P) (fot. Getty)\nBayern po golu Roberta Lewandowskiego i samobójczym trafieniu Sergio Ramosa był w stanie doprowadzić do dogrywki w Madrycie. W niej piłkarze Carlo Ancelottiego musieli sobie radzić bez Arturo Vidala, który w 84. minucie otrzymał drugą żółtą kartkę i musiał opuścić boisko.\nOsłabieni monachijczycy przegrali ostatecznie 2:4, a w dwumeczu 3:6. Po wtorkowym starciu więcej niż o wyniku mówiło się jednak o Viktorze Kassaiu, który nie tylko niesłusznie odesłał do szatni Vidala, ale uznał też kluczową bramkę na 2:2. Powtórki pokazały, że Cristiano Ronaldo był na metrowym spalonym.\nNa domiar złego lider Bundesligi stracił prawdopodobnie do końca sezonu Manuela Neuera. Według wstępnych doniesień klubu zawodnik ma pauzować osiem tygodni z powodu złamania kości w lewej stopie.\n– Jestem wściekły tak jak nigdy wcześniej. Widziałem zespół w szatni i był kompletnie rozbity. Jeśli ktokolwiek chce obwiniać piłkarzy, to oglądał zupełnie inny mecz – stwierdził Rummenigge.\nLuka Modrić (L), Mats Hummels (P) (fot. Getty) Plaga kontuzji\nKolejne tygodnie nie malują się dla mistrzów Niemiec w różowych barwach. Oprócz Neuera niezaleczone urazy mają Jerome Boateng, Mats Hummels i Robert Lewandowski. Cała trójka zagryzła zęby i wybiegła w pierwszym składzie na Santiago Bernabeu.\n– Zupełnie nie spodziewałem się, że będę mógł zagrać. Musiałem pokonać swoje bariery i skupić się na grze — stwierdził Hummels, który przed pierwszym spotkaniem doznał urazu kostki.\n– W drugiej połowie miałem problemy z mięśniem przywodziciela. Starałem się walczyć z bólem, ale to nie było takie proste – dodał Boateng.\nCarlo Ancelotti (fot. Getty) Intensywna końcówka sezonu\nPrzed Bayernem intensywna końcówka sezonu. Bawarczycy mają osiem punktów przewagi nad RB Lipsk na pięć kolejek przed końcem rozgrywek. Zespół prowadzony przez Carlo Ancelottiego nadal jest w grze o Puchar Niemiec. W następnym tygodniu o finał zagra właśnie z BVB.\nForma monachijczyków nie napawa jednak optymizmem. W lidze wygrali tylko jedno z ostatnich trzech spotkań. W sobotę czeka ich starcie z FSV Mainz na własnym stadionie.\n– Chcemy jak najszybciej zapewnić sobie tytuł. Mamy też bardzo ważny mecz w Pucharze Niemiec. To teraz kolejne wyzwania – zakończył Hummels.\nBayern Monachium\tReal Madryt\tLiga Mistrzów\tKarl-Heinz Rummenigge\tManuel Neuer\tJerome Boateng\tRobert Lewandowski\tMats Hummels


Homeopatia na nudności\nLeki homeopatyczne łagodzące nudności\nNudności to jedna z częstszych dolegliwości, która dotyczy nie tylko kobiet w ciąży. W ich zwalczaniu pomocne mogą być preparaty homeopatyczne dostępne bez recepty, które mogą być stosowane także w przypadku uporczywych torsji. Tego rodzaju leki eliminują nudności oraz wymioty różnego pochodzenia. Mogą być podawane zarówno osobom dorosłym, jak i dzieciom.\nHEEL, Vomitusheel, przeciwwymiotne krople, 30ml\nBez recepty / homeopatia / nudności\nBOIRON, Nux vomica 15 CH, granulki, 4g\nBOIRON, Ipeca 9 CH granulki, 4g\nHomeopatyczne tabletki i krople przeciwwymiotne\nOdpowiednio dobrane preparaty homeopatyczne są bezpieczne i wysoce skuteczne w zwalczaniu nudności. Są one produkowane głównie na bazie substancji pochodzenia roślinnego lub mineralnego, eliminują mdłości, złe samopoczucie oraz wymioty o różnej etiologii. Środki te mogą być stosowane również w celu zwalczania nudności towarzyszących zatruciom pokarmowym. Leki homeopatyczne łagodzące tego typu objawy zawierają w swoim składzie między innymi takie substancje, jak szczwół plamisty, wymiotnica lekarska, blekot pospolity czy zimowit jesienny. Starannie dobrane kompozycje składników aktywnych skutecznie przeciwdziałają wymiotom oraz nudnościom.


Poczuj wiosnę w Alpha Park - RedAlpha\nPoczuj wiosnę w Alpha Park\nZapraszamy na niezwykłe dni otwarte! 20 i 21 marca, czyli w astronomiczny, a następnie kalendarzowy dzień wiosny będziemy rozdawać kwitnące hiacynty – wysadźmy wspólnie Alpha Park zieloną energią! Dodatkowo przygotowaliśmy atrakcyjne promocje na mieszkania.\nW Alpha Park lubimy działać, zatem zamiast czekać na wiosnę - sami ją przywołujemy! 20 i 21 marca zapraszamy na dni otwarte. Przed biurem sprzedaży przy ul. Skoroszewskiej 11 pojawi się stół z kwitnącymi cebulkami hiacyntów. Rośliny będzie mógł otrzymać każdy chętny – chcemy zamieniać swoje otoczenie na lepsze! Dlatego zapraszamy wszystkich do wysadzania – rabatek przed blokiem, balkonów, czy też parapetów w mieszkaniach. Niech Ursus się zazieleni! Wiosenny nastrój sprzyja promocjom. Podczas dni otwartych będzie można kupić mieszkania o powierzchni 42 mkw. i 52 mkw - co więcej, gwarantujemy bezpłatne wykończenie łazienki.


Kup Tom Clancy's EndWar Steam CD Key\nData wydania: 25/02/2009\nTom Clancy's EndWar Steam Key\nPlatforma: Steam Języki: EN/DE/FR/IT/ES Data Wydania: 25/02/2009\nPrzystępując do rozgrywki należy wybrać jedną ze wspomnianych stron globalnego konfliktu. Zabawa podzielona została na dwa główne etapy. Musimy zatem operować na mapie taktycznej, przedstawiającej ogólny układ sił na globie ziemskim, niczym w grze planszowej o nazwieRyzyko. W tej fazie dokonujemy przemieszczania wojsk, obserwujemy przebieg frontów etc. Z kolei drugi etap rozgrywki poświęcony jest bezpośredniemu dowodzeniu w bitwie. Pod naszą komendę trafiają żołnierze piechoty, czołgi, helikoptery, czy artyleria. Ważną rolę odgrywają też przekaźniki satelitarne, które dają szereg możliwości stronie, która je kontroluje, wobec czego są często obiektami, o które toczy się walka. Do starć pomiędzy wojskami dochodzi zarówno w szczerym polu, jak i na terenach zurbanizowanych (np. w Paryżu, zawierającym charakterystyczne budowle pokroju Wieży Eiffla), więc należy stosować zróżnicowaną strategię.


Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /projektypiotr/ecoplan/wp-content/themes/Divi/includes/builder/functions.php on line 5918\nIzolacja wełną granulowaną | Ecoplan - konstrukcje dachowe i innowacyjne stropy\nIzolacja wełną granulowaną\nKompletna termoizolacja budynków mieszkalnych nowych oraz już istniejących, obiektów przemysłowych, sportowych i handlowych polega nie tylko na ociepleniu ścian zewnętrznych, ale również konstrukcji stropodachów wentylowanych i poddaszy nieużytkowych.\nAltermatywą dla metod tradycyjnych jest wdmuchiwanie materiału izolacyjnego do wnętrza konstrukcji (metoda transportu pneumatycznego).\nJest to nowoczesna technologia izolacji termicznej. Wykonując usługę termoizolacji wykorzystujemy znakomity produkt granulowany o nazwie PAROC BLT9 wiodacego producenta wełny kamiennej w Europie -firmy PAROC.\nDlaczego warto wybrać termoizolację stropu metodą transportu pneumatycznego?\nGranulat PAROC BLT 9 posiada bardzo dobre właściwości izolacyjności termicznej – λD ≤ 0,040 W/mK.\nŁatwość zastosowania granulatu w trudno dostępnych miejscach zapobiega powstawaniu mostków termicznych, ograniczając tym samym straty ciepła .\nProdukt tworzy jednolią warstwę izolacyjną, która skutecznie wypełnia puste przestrzenie pomiędzy legarami a konstrukcjami dachowymi.\nRezultatem tego są wymierne korzyści finansowe pochodzące z ograniczenia zużycia energii potrzebnej do ogrzewania budynku.\nGranulat PAROC BLT 9 jako materiał izolacyjny o wysokiej gęstości optymalnie izoluje akustycznie. Ta cecha produktu gwarantuje odpowiednią chłonność dźwięków pochodzących z zewnątrz i wewnątrz budynku. Skuteczne tłumienie dżwięków zapewnia komfort akustyczny oraz dobre samopoczucie użytkowników budynku.\nSpecjalna struktura wełny skalnej sprawia, że granulat PAROC BLT 9 nie osiada, nie kurczy się, nie zmienia swoich parametrów technicznych wraz z upływem czasu.\nWysoka paraprzepuszczalność produktu umożliwia szybki odpływ pary wodnej z przestrzeni wentylowanej, co w kontekście dużych oporów dyfuzyjnych , charakterystycznych dla betonowych stropów w dachach wentylowanych pozwala na pominięcie stosowania folii paraizolacyjnych.\nGranulat PAROC BLT 9 jako materiał nienasiąkliwy, nie podciąga wody kapilarnie i nie absorbuje wilgoci z powietrza (nasiąkliwość wodą przy całkowitym zanurzeniu wynosi mniej niż 2%).\nGranulat PAROC BLT 9 to materiał niepalny i nierozprzestrzający ognia. Posiada Euroklasę Reakcji na Ogień A1. Temperatura topnienia włókien w produktach z wełny kamiennej wynosi ponad 1000 °C. Klasyfikacja europejska produktu jest związana z zawartością organicznego lepiszcza, która nie zwiększa się z upływem czasu.\nProdukt nie wydziela również toksycznego dymu. Zapewnia zatem bezpieczeństwo przeciwpożarowe mieszkańcom budynku.\nZastosowanie skalnej wełny granulowanej PAROC BLT 9 oznacza również brak możliwości rozwoju drobnoustrojów, grzybów,procesów gnilnych, itp. Ma to istotne znaczenie w kontekście zdrowia i dobrego samopoczucia mieszkańców budynku.\nTermoizolacja przestrzeni betonowych stropodachów wentylowanych, jak również stropów lekkich, w tym drewnianych granulatem PAROC BLT 9 wykonywana jest metodą transportu pneumatycznego.\nMetoda ta polega na dostarczeniu granulatu do izolowanej przestrzeni rurowym przewodem tłocznym, połączonym ze specjalnym agregatem, wytwarzającym silny strumień powietrza. Podanie granulatu odbywa się na zewnątrz budynku, co sprawia, że metoda ta jest nieuciążliwa dla mieszkańców budynku.\nW odróżnieniu od tradycyjnych metod, technologia nadmuchu umożliwia dokładniejszą izolację termiczną miejsc trudno dostępnych w dużo krótszym czasie.\nZastosowanie tej metody termoizolacji umożliwia łatwy dostęp serwisowy do przewodów klimatyzacji i wentylacji, zaś w czasie prowadzenia prac nie powstają żadne odpady materiałowe.\nDEKLAROWANE WŁAŚCIWOŚCI TECHNICZNE\nGranulat wełny kamiennej PAROC BLT9\nGęstość nasypowa – ≤ 40 kg/m³\nDeklarowany współczynnik przewodzenia ciepła – λD ≤ 0,041 W/mK\nNasiąkliwość wodą przy całkowitym zanurzeniu- ˂ 2%\nWspółczynnik oporu dyfuzyjnego pary wodnej – μ=1\nKlasa reakcji na ogień – wyrób niepalny, klasa A1\nTemperatura topnienia włókien – ˃ 1000°C\nPRODUKT NIEPALNY – ZBUDUJ BEZPIECZNY DOM!!!


Ciasto dla cukrzyków - przepisy na ciasta dla cukrzyków - Zdrowie ...\nCiasto dla cukrzyków - przepisy na ciasta dla cukrzyków\nPrzepisy na ciasta dla cukrzyków\nStevia rebudiana to niewielka roślina, pochodząca z Ameryki Południowej. Indianie Guarani używali jej już setki lat temu, zanim została ona odkryta przez zachodnich naukowców.\nW wielu krajach Ameryki i Azji stewia używana jest powszechnie do słodzenia kawy, herbaty i słodkich potraw. W Unii Europejskiej nie jest jednak dopuszczona jako środek spożywczy i choć Szwajcarzy, Amerykanie i Japończycy nie mają obiekcji co do zażywania stewii, to nasi decydenci są ciągle sceptyczni i przeciągają procesy zarejestrowania stewii w nieskończoność. Może kryje się za tym coś innego? Może istnieje obawa o cały przemysł cukrowy?\nStewia robi od paru lat furorę w Niemczech, można ją kupić w sklepach ze zdrową żywnością, w aptekach i w wielu sklepach internetowych, które specjalizują się w tych produktach. Nie mija tydzień, żeby przeróżne media od pierwszego programu telewizyjnego, poprzez RTL do prasy codziennej, nie donosiły o stewi i to w samych superlatywach.\nJak widzę, stewię można kupić już w Polsce, mam nadzieję, że zainteresowanie nią będzie wzrastać. Stąd moja chęć rozpowszechnienia przepisów na niezwykle zdrowe smakołyki.\nStewia jest naturalnym, zdrowym i bezkalorycznym zamiennikiem cukru i wszystkich sztucznych słodzików. Smakuje najbardziej, gdy odpowiednio ją dawkujemy. Niestety nie możemy dowolnie zastępować cukru we wszystkich przepisach na ciasta i musimy uwzględnić różnice w objętości stewii i cukru. Jednak w mojej książce chciałabym przybliżyć tajniki pieczenia z tą słodką, zdrową roślinką.\nMoim życzeniem jest wpłynąć na świadomość Czytelników i towarzyszyć im w drodze do zdrowego żywienia.\nNie będę ukrywać, że nie zawsze udaje się zastąpić cukier stewią. W takich przypadkach cukier zastępuję ksylitolem. Więcej o nim można przeczytać w Internecie1.\n1 Opis produktu na stronie: http://www.bogutynmlyn.pl/go/_info/?id=814&page\nNiektórzy mogą zadać mi pytanie, dlaczego słodzę wszystko stewią, a nie ksylitolem?\nZ dwóch ważnych przyczyn preferuję stewię, a mianowicie:\n1. Dzienna dawka ksylitolu nie powinna przekroczyć 50g i jakby zacząć tak niekontrolowanie go używać - łyżeczka marmolady, szklaneczka lemoniady, kawałek\nciasta, dwa naleśniczki, kawa, herbata... no i łyżka wieczorem „na ząb” - to przeczyszczające właściwości ksylitolu dadzą nam się we znaki. Poza tym cukrzycy muszą szczególnie uważać. Wielokrotnie niższy indeks glikemiczny to wspaniały współczynnik, jednakże niekontrolowane spożywanie tego cukru może być też zwodne.\n2. Druga przyczyna jest czysto ekonomiczna - prawdziwy fiński ksylitol nie jest tani, a buteleczka stewii, która wystarcza mi na wiele miesięcy, kosztuje 20-30 zł. Stewia ma zero kalorii, nie ma żadnego wpływu na wydzielanie insuliny, dlatego jest bezpieczniejsza dla cukrzyków i szczególnie zalecana dla ludzi zagrożonych cukrzycą albo dla tych, u których cukier jest ciężko ustawialny.\nPieczenie ze stewią będzie dla wielu nową przygodą kulinarną, początkowo może trochę egzotyczną, ale z pewnością przynoszącą wiele korzyści zdrowotnych naszemu organizmowi. O cukrze, jego kaloryczności i szkodliwości nie potrzebuję się w tym miejscu rozpisywać, tym chętniej parę słów poświęcę stewii:\n• wysuszone listki stewii są 15 razy słodsze niż cukier,\n• proszek uzyskiwany ze stewii jest ok. 300 razy słodszy od cukru,\n• stewia jest prawie bezkaloryczna,\n• stewia używana w pastach do zębów, działa antybakteriologicznie i w przeciwieństwie do cukru, hamuje paradontozę.\nNazywam się Ewa Parsch, Ŝyję już prawie pół wieku, a gotowanie i pieczenie jest moją pasją od ponad 20 lat. Pochodzę z cukierniczej rodziny i choć w młodości wzbraniałam się od wkroczenia na taką drogę zawodową, teraz chętnie bym nią poszła.\nObecnie mieszkam w Niemczech, od wielu lat prawie nie używam cukru, a od paru lat jestem cukrzykiem. Nie cierpię też żadnych słodzików, bo to czysta chemia i jakoś nie przyswajam nawet c...li light.\nPamiętam czasy sprzed „odkrycia” przeze mnie stewii - wtedy moje życie było ciągła huśtawką: dieta - insulina - napady apetytu na słodkości. Aż pewnego dnia zobaczyłam reportaż o stewii w telewizji lokalnej. Znalazłam wiele informacji w Internecie, wyszukałam sklepy wysyłkowe, porównałam oferty i zamówiłam małą butelkę stewii fluid. Zaczęłam od słodzenia nią napojów, robienia deserów i tak doszłam do ciast. Wykorzystuję stewię w przepisach zarówno tych babcinych, jak i tych bardziej nowoczesnych. Moimi doświadczeniami chciałabym podzielić się z polskimi Czytelnikami.\nWidziałam w Internecie aukcje, na których można kupić stewię oraz wiele informacji o niej na stronach internetowych. Mam nadzieję, że wkrótce wszystkie granice zostaną przełamane i stewia wkroczy pod nasze strzechy. Faktem jest, że ta paragwajska roślinka nie jest dopuszczona w EU jako środek spożywczy, ale mimo to ma tu wielu zwolenników, a jeszcze więcej w Szwajcarii, Japonii, Ameryce Północnej i Południowej, tzn. tam, gdzie jest uznana i doceniona.\nStewia używana jest głównie jako słodzik, następnie jako środek antyseptyczny w medycynie i w przemyśle kosmetycznym oraz jako przyprawa. Oto parę przykładów „zasłyszanych” od ekspertów i entuzjastów stewii z całego świata:\n• Stewia rozpuszcza się dobrze w każdym ciepłym i zimnym płynie tak, że może znakomicie zastąpić cukier czy miód.\n• Stewia nie traci nic przy podgrzewaniu i dlatego można ją używać do pieczenia i gotowania.\n• Stewia wzmacnia również w naturalny sposób smak własny wielu owoców, orzechów, soków, jogurtów, przetworów mącznych czy warzyw w zalewie octowej.\n• W kosmetyce stewia używana jest jako składnik maseczek. Dodana z paroma kroplami wody do glinki kosmetycznej tworzy papkę zawierającą około 20 różnych soli mineralnych istotnych dla organizmu, takich jak: krzem, magnez, wapń, potas, fosfor, sód i inne oraz cały szereg mikroelementów i pierwiastków śladowych: selen, molibden, cynk (to składniki glinek) i składniki działające na skórę dezynfekująco, absorbcyjnie, łagodząco i gojąco (a to stewia).\n• Stewia ma również właściwości oczyszczające, regenerujące, odżywcze i wzmacniające. Dzięki swoim właściwościom działa leczniczo na skórę trądzikową, wypryski i wrzody. Dezynfekuje skórę, absorbuje sebum, bakterie i toksyny, zamyka pory, przyspiesza gojenie się ran. Skóra nabiera świeżego i zdrowego wyglądu.\n• Dezynfekujące i bakteriobójcze właściwości stewii wykorzystywane są do produkcji pasty do zębów. Stewia zapobiega tworzeniu się osadów nazębnych i próchnicy. Taką pastę można też utrzeć samemu z 1 łyżki glinki kosmetycznej albo otrębów migdałowych, 2 łyżeczek soli morskiej, 1/2 łyżeczki sody, 20 kropli mięty, 1/2 łyżeczki stewii albo z 2 łyżek (50 g) glinki, 1/2 łyżki soli morskiej i 1/2 łyżeczki stewii i paru kropli mięty. Należy jednak pamiętać, że nasza pasta nie zawiera środków konserwujących i przygotowywać ilości, które możemy zużyć w następnych dniach.\n• Ze stewii można przygotować płyn do płukania jamy ustnej i gardła. Przepis to: 1/4 łyżeczki stewii na szklankę ciepłej wody. Taki płyn pomaga na bolące i krwawiące dziąsła, a także na stany zapalne i bóle gardła.\n• Esencje i ekstrakty z listków setwii mogą być otrzymywane na wiele sposobów. Większość procesów produkcyjnych to kolejno: otrzymanie roztworów wodnych, odfarbowanie i oczyszczenie przy profesjonalnych metod i urządzeń.\n• Roztwór (alkoholowy) stewii można otrzymać w warunkach domowych w następujący sposób: Dowolną ilość wysuszonych liści stewii zalać spirytusem i odstawić na 24-48 godzin, a po tym czasie przecedzić i dowolnie rozcieńczyć roztwór. Zawartość alkoholu w tym roztworze można zredukować poprzez wolne podgrzewanie roztworu (nie gotować!).\n• Słodkość płatków stewii może być różna, tzn. jest 10-15 razy słodsza niż cukier i dlatego uzyskany roztwór może być wykorzystany do pieczenia i przygotowywania deserów, ale ja używam najsłodszych dostępnych kropli. Płyn „Stewia Fluid” jest ok. 300 razy słodszy od cukru. Należy więc trochę poeksperymentować, zanim znajdzie się odpowiednią dawkę. Ilość kropli nie ma wpływu na konsystencję wypieków i deserów. Nie tracą one nic poprzez dodanie jednej czy dwóch łyżek płynu mniej, czy więcej.\nW tym miejscu chciałabym opisać rodzaje słodzików ze stewii i ich właściwości. Jest ich coraz więcej. Tak duŜo, Ŝe poprzestanę na wymienieniu podstawowych produktów stewiopochodnych.\n• Listki stewii - całe liście rośliny stewia rebaudiana, zawierają z reguły 8-12% słodkich glykozydów.\n• Proszek z listków - to zmielone liście, proszek ten jest 10-15 razy słodszy niż cukier.\n• Ekstrakt stewii - to biały proszek zawierający 40-50% glykosydów.\n• Ekstrakt stewii (koncentrat) - to biały proszek zawierający 80-95% glykosydów.\n• Stewiosyd - najczystszy ekstrakt zawierający ponad 90% stewiosydu.\n• Płynna stewia - to roztwory wodne albo alkoholowe wyżej wymienionych produktów.\nAutor: Ewa Parsch\nWszystko w jak najlepszym porządku z zamówieniem. Mama teraz robi mnóstwo potraw dla cukrzyków, o których wcześniej nie miała pojęcia. Wydawało nam się, ze cukrzyk może jeść tylko ciemne pieczywo i warzywa, dzięki tej książce dowiedzieliśmy się, że tak nie jest i że jest bardzo wiele potraf i prostych w przyrządzeniu. Polecam wszystkim tą książkę.\nBardzo ciekawe przepisy a co najważniejsze łatwe do wykonania :) i pyszne! Polecam wszystkim, którzy chcą zdrowo się odżywiać a do tego uwielbiają słodycze - szczególnie ważne dla chorych na cukrzycę.\nBardzo udana publikacja. Piękne zdjęcia. Niestety jeszcze nie wypróbowałem przepisów. Na pewno warto nabyć jeżeli ktoś jest zainteresowany wyeliminowaniem z diety cukru rafinowanego - białego zabójcy. Na ten ostatni temat polecam książkę "Sugar Blues - Zniewoleni przez cukier" Williama Dufty; wydawnictwo Hito.\nPoradnik otrzymałam po trzech minutach - płatność kartą czego się nie spodziewałam :) Do zakupu zachęcił mnie fakt, iż czytałam w internecie o tym, że stewia jest zdrowsza niż cukier. Przepisy są proste w wykonaniu i wychodzą słodkie czego też się nie spodziewałam. Atutem są zdjęcia do każdego przepisu. Ogólnie jestem bardzo zadowolona.\nBardzo ciekawe i stosunkowo łatwe przepisy na "słodycze" o obniżonej zawartości cukru. Jeszcze co prawda nie wypróbowałam, ale przynajmniej udało mi się już zakupić wyciąg ze stewii w kropelkach.\nwięcej opinii na stronie ofertowej»\nCzy dieta wegańska jest zdrowa ?\nProdukty, które pomagają schudnąć ..\nWirusowe zapalenie wątroby (WZW) - objawy i leczenie >\n< Jak żyć z cukrzycą ?


Upoważnienie do rejestracji lub wyrejestrowania pojazdu Barwice 2022 • Pełnomocnictwo do wydziału komunikacji [PDF,DOC] • jakiwniosek.pl\nUpoważnienie do rejestracji lub wyrejestrowania samochodu i innego pojazdu Barwice - wzór pełnomocnictwa [PDF, DOC] 2022\nIle wynosi opłata za upoważnienie do rejestracji lub wyrejestrowania samochodu i innego pojazdu w Barwicach?\nWzór upoważnienia do rejestracji lub wyrejestrowania pojazdu w Barwicach\nGdzie złożyć wniosek, druk (dokumenty) dot. sprawy - upoważnienie do rejestracji pojazdu w Barwicach?\nPodczas rejestracji pojazdu w Barwicach, jego wyrejestrowywania lub przerejestrowywania, powinni być obecni wszyscy współwłaściciele. Jeżeli któryś ze współwłaścicieli nie może stawić się w wydziale komunikacji odpowiednim dla miasta Barwice, należy wypełnić upoważnienie do rejestracji lub wyrejestrowania pojazdu.\nFormalności w urzędzie w Barwicach może dopełnić jeden ze współwłaścicieli lub inna osoba, która otrzyma pełnomocnictwo.\nUpoważnienie do zarejestrowania lub wyrejestrowania pojazdu w Barwicach (np samochodu, motocykla, czy motoroweru) nie wiąże się z opłatą, jeśli pełnomocnictwa udziela się najbliższym członkom rodziny (np. mąż, żona, ojciec, matka, syn, córka, brat, siostra). Jeżeli pełnomocnictwo dotyczy osoby spoza rodziny, opłata za upoważnienie wynosi 17 zł. Opłatę można uregulować przelewem na rachunek urzędu lub w kasie wydziału komunikacji odpowiedniego dla miejscowości Barwice. W przypadku zapłaty przelewem należy wydrukować potwierdzenie i dołączyć do wniosku o rejestrację pojazdu.\nW przypadku upoważnienia nie jest konieczne wypełnianie gotowego wzoru formularza. Wydział komunikacji przyjmuje od petentów mieszkających w Barwicach także upoważnienia napisane samodzielnie. Jednak należy pamiętać, aby w jego treści znalazły się poniższe informacje:\nPobierz wzór upoważnienia do rejestracji samochodu lub innego pojazdu i złóż go w odpowiednim wydziale komunikacji dla mieszkańców miejscowości Barwice. Wzór został przygotowany do wydruku w formacie PDF i do edycji w formacie DOC.\ndowód osobisty → zobacz, jak wyrobić dowód osobisty w Barwicach,\nNie znaleźliśmy w naszej bazie Wydziału Komunikacji w Barwicach. Sprawy komunikacyjne załatwisz w urzędzie znajdującym się w siedzibie powiatu, do którego należy Twoja miejscowość.\nUpoważnienie do rejestracji pojazdu (PDF) w miejscowości Barwice\nUpoważnienie do rejestracji pojazdu (DOC) w miejscowości Barwice\nKomunikacja w Barwicach\nAdnotacje w dowodzie rejestracyjnym: wbicie haka, gazu, VAT 1, "L" i TAXI Barwice\nBadania lekarskie na prawo jazdy Barwice\nCzarne tablice rejestracyjne Barwice\nCzasowe wycofanie pojazdu z ruchu Barwice\nDodatkowa tablica rejestracyjna Barwice\nDopisanie lub skreślenie współwłaściciela pojazdu Barwice\nIndywidualne tablice rejestracyjne Barwice\nKarta parkingowa dla niepełnosprawnych Barwice\nKarta pojazdu Barwice\nKarta rowerowa Barwice\nKradzież lub zgubienie tablic rejestracyjnych Barwice\nKwalifikacje kierowcy zawodowego Barwice\nLicencja na taksówkę Barwice\nPKK - Profil Kandydata na Kierowcę Barwice\nPozwolenie na kierowanie tramwajem Barwice\nPrawo jazdy Barwice\nPrawo jazdy kat. A, A1, A2 Barwice\nPrawo jazdy kat. AM Barwice\nPrawo jazdy kat. B, B1, B+E Barwice\nPrawo jazdy kat. C, C1, C+E, C1+E Barwice\nPrawo jazdy kat. D, D1, D+E, D1+E Barwice\nPrawo jazdy kat. T Barwice\nProwadzenie samochodu bez prawa jazdy kategorii B Barwice\nRejestracja ciągnika rolniczego Barwice\nRejestracja motocykla, motoroweru, skutera Barwice\nRejestracja pojazdu Barwice\nRejestracja przyczepki Barwice\nRejestracja quada Barwice\nUpoważnienie do odbioru dowodu rejestracyjnego Barwice\nUpoważnienie do odbioru prawa jazdy Barwice\nWymiana dowodu rejestracyjnego Barwice\nWyrejestrowanie pojazdu Barwice\nZawiadomienie o zbyciu pojazdu Barwice\nZezwolenie na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi Barwice\nZłomowanie pojazdów Barwice


Pozostałe recenzje wykonawcy Nachtmystium\nNachtmystium to jeden z wyraźniejszych przykładów zdumiewającej wręcz zdolności ewolucyjnej black metalu. Porównując debiut Amerykanów sprzed zaledwie dziewięciu lat z obecną stylistyką, aż trudno uwierzyć, że to wciąż ten sam zespół.\nTo rzecz jasna nie jedyna kapela, która wywodzi się z blacku, podążająca obecnie w zupełnie innym kierunku. Jednak szczęście Nachtmystium polegało na tym, że z jakiegoś powodu właśnie o nich zaczęło się w pewnym momencie sporo mówić i pisać, zwłaszcza w ich ojczyźnie. Przecież nie każda tego typu kapela trafia od razu na łamy choćby NY Times. Do tego doszły trasy koncertowe z bandami z zupełnie innej szuflady, jak np. High on Fire. Jest więc szum, kult i hype, nic zatem dziwnego, że w ubiegłym roku Amerykanie pojawili się np. na holenderskim Roadburn, którego bossowie potrafią bardzo sprawnie wyłapywać to, co akurat jest na topie (przynajmniej w pewnych kręgach) i może spodobać się zarówno publiczności w przysłowiowych już swetrach, jak i twardzielom, uznającym jedynie zestaw w postaci skóry i czarnego t-shirta.\n"Live At Roadburn 2010" to zapis właśnie tego koncertu, który wydany został na winylu (wszak tylko winyl jest prawdziwy) przez Burning World Records. Jak dla mnie to całkiem miła niespodzianka, bo choć byłem wtedy na miejscu, oglądałem inną kapelę i udało mi się zdążyć jedynie na zamykający show, świetny skądinąd "Assassins", z hipnotyczną końcówką. Nachtmystium w wersji live brzmi mocniej niż na albumach studyjnych (co zresztą nie dziwi), choć Amerykanie nie sięgają zbyt daleko w przeszłość. W setliście pojawiły się jednak aż dwa kawałki z dziwacznej epki "Doomsday Derelicts" sprzed dwu lat, będącej mało przekonywującym powrotem do korzeni. Dzięki temu taki np. "Hellish Overdose", zagrany z dużym przytupem, to pewnie jeden z najbardziej agresywnych utworów, jakie poleciały z dużej sceny podczas całej ubiegłorocznej edycji imprezy.\nZ drugiej strony, niemal wszystkim kompozycjom towarzyszą charakterystyczne szumiąco-kosmiczne sample, dobrze komponujące się nawet z tymi najmocniejszymi fragmentami występu. Setlista została siłą rzeczy oparta na przełomowym w dyskografii "Assassins: Black Meddle Part I". Nie zabrakło także całkowicie premierowego "High on Hate" z niewydanego wówczas jeszcze "Addicts: Black Meddle Part II". Dobry wybór, bo to jeden z nielicznych słuchalnych utworów z tego krążka.\n"Live At Roadburn 2010" nie zawodzi ani nie rozczarowuje. To porządny materiał, który dobrze oddaje wysoką wartość sceniczną Nachtmystium, ale, mimo wszystko, to tylko koncertówka. Prawdziwy poziom kapeli powinien zostać potwierdzony w studio. Biorąc pod uwagę mizerną jakość "Addicts...", to - przynajmniej na razie - Amerykanom raczej się nie udaje. Mam nadzieję, że nie okaże się, że Nachtmystium to zespół jednej płyty, choć już teraz widać, że cały szum wokół nich był jednak nieco przesadzony.


prozauropody - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nnadrodzina dinozaurów gadziomiednicznych, znana z późnego triasu i wczesnej jury wszystkich kontynentów;\nobejmowała 3 rodziny: Thecodontosuridae (dwunożne formy dł. ok. 2 m), Plateosauridae (Anchisauridae; dwu- i czworonożne zwierzęta dł. 3–6 m) i Melanorosauridae (czworonogi dł. 8–11 m); roślinożerne, w rozcieraniu pokarmu pomagały gastrolity (kamienie w żołądku); przednie kończyny uzbrojone w duże, zakrzywione pazury, zwłaszcza kciuk; tradycyjnie uważano prozauropody, zwłaszcza melanorozaury, za przodków zauropodów, ale część podobieństw może wynikać z konwergencji (prozauropody wykazują też podobieństwa do dinozaurów ptasiomiednicznych i teropodów).


Kryptonim „Goodwood” cz. 1 | MyViMu Blog\nKryptonim „Goodwood” cz. 1\nW lipcowy upalny dzień setki czołgów runęły falangą na niemieckie pozycje. Nie minęło wiele czasu, gdy starannie przygotowany plan bitwy zaczął brać w łeb w obliczu niesamowitego zamieszania, jakie zapanowało wśród wiosek, sadów i uprawnych pól. Wszędzie wznosił się kurz i pył, płonęły łany kukurydzy, a wśród nich dochodziło do dantejskich scen. Zdesperowani pancerniacy, wiedząc o przewadze jakościowej niemieckich dział i czołgów, starali się skracać dystans, aby zwiększyć w ten sposób swoje szanse na równorzędną walkę. Doborowe jednostki gwardii, zgodnie ze swą tradycją, walczyły z szaleńczą odwagą, nie oglądając się na straty. Dochodziło do walk „lufa w lufę”, a nawet do taranowania. W górze ryczały silniki samolotów. Dym z setek płonących pojazdów przysłaniał słońce…\nTen opis jota w jotę pasuje do wydarzeń na łuku kurskim, a dokładniej – do słynnej bitwy pod Prochorowką, uchodzącej za największe starcie czołgów w historii. Ale to nie była Prochorowka. Ani Biełgorod, ani Obojan, Charków, czy Brody. Ani żadne inne starcie na froncie wschodnim. To opis bitwy, która rozegrała się ponad trzy tysiące kilometrów na zachód. W Normandii.\nAtakowali zaś Brytyjczycy…\nPancerna szarża na armaty, czyli kilka obrazków z wielkiej bitwy\nBył lipiec 1944. Od lądowania na normandzkich plażach upłynął już ponad miesiąc. Początkowo sukces Aliantów był bezdyskusyjny. To do nich należał „Najdłuższy Dzień”, to oni przełamali umocnienia Wału Atlantyckiego, nie dali się zepchnąć do morza i umacniali się na przyczółku. Każdego dnia z brytyjskich portów do Francji przybywały kolejne tysiące żołnierzy, samochody, działa, czołgi. Wyrwanie się w głąb Francji wydawało się oczywistą kwestią kilku dni.\nBrytyjski „Sherman V C” z pułku Staffordshire Yeomanry wśród normandzkich żywopłotów, 13 czerwca 1944. Po lipcowych walkach, ocalałe resztki pułku ewakuowano do Wlk. Brytanii celem odtworzenia jednostki. Fot.: Imperial War Museum, kolor: Royston Color.\nI wtedy wszystko zaczęło iść nie tak. Zamiast przełamania i kolejnego sukcesu, front zastygł. Nad alianckimi dowódcami zawisło widmo powtórki z koszmaru pierwszej wojny światowej – pozycyjnych walk na wyniszczenie. Dzienne straty zaczęły przekraczać najgorsze oczekiwania. Miasto Caen, które planowano zdobyć już pierwszego dnia – 6 czerwca, pozostawało w zasięgu wzroku, ale kolejne próby jego zajęcia lub okrążenia załamywały się w ogniu coraz skuteczniejszej niemieckiej obrony. Morale atakujących wojsk zaczęło podupadać. Słynna brytyjska 7 Dywizja Pancerna („Szczury Pustyni”), arogancka i pewna siebie po kampaniach afrykańskiej i sycylijskiej, mocno spuściła z tonu po solidnym laniu, jakie dostała po pierwszym spotkaniu z „Tygrysami” pod miejscowością Villiers-Bocage. W niektórych brytyjskich i amerykańskich jednostkach zaczęło dochodzić do rzeczy niespotykanych: do unikania walki, a nawet dezercji (chociaż na niewielkim przyczółku nie było za bardzo gdzie dezerterować i żandarmeria szybko wyłapywała takich dekowników).\nCo prawda generał Bernard Montgomery, dowodzący alianckimi wojskami lądowymi na normandzkim przyczółku, niestrudzenie montował kolejne natarcia, ale ich przebieg i rezultaty wciąż były takie same. Na niewielkiej przestrzeni z konieczności można było tylko uderzać frontalnie, bez żadnej taktycznej finezji i „zużywać” żołnierzy oraz sprzęt by zdobyć paręset metrów terenu. Jedynym, chociaż niewielkim pocieszeniem było to, że Niemcy „zużywali się” w podobnym tempie. Pytanie brzmiało – która strona pierwsza „pęknie” w tej walce na wyniszczenie.\nRealia normandzkiego przyczółka, czyli wszechobecne zagrożenie. Sektor brytyjski, rejon stacjonowania 11 Dywizji Pancernej – eksploduje ciężarówka z amunicją, trafiona niemieckim pociskiem moździerzowym.\nNa początku lipca, Montgomery (dowodzący siłami lądowymi na przyczółku – tak brytyjskimi, jak i amerykańskimi) zatwierdził plan operacji „Cobra”. Zgodnie z nim, tym razem to Amerykanie mieli podjąć próbę przebicia niemieckiej obrony, pod Avranches.\nDla wspomożenia ich wysiłku i dla odciągnięcia części niemieckich sił, brytyjskie dywizje pancerne miały przeprowadzić lokalny atak na froncie w okolicach Caen. Temu atakowi nadano kryptonim „Goodwood”.\nPlan bitwy, czyli nikt nic nie wie\nW sposób do dzisiaj niejasny, projekt „Goodwood” szybko zaczął żyć własnym życiem. Generał Miles Dempsey, dowodzący brytyjską 2 Armią, zamiast szykować lokalną bitwę, zaczął ni stąd, ni zowąd przygotowywać się do „pełnoskalowego” natarcia przełamującego, którego celem miało być zdobycie miasteczka Falaise – leżącego na niemieckich tyłach, kilkanaście kilometrów za linią frontu. Z uwagi na położenie Falaise, jego zdobycie załamałoby całą niemiecką obronę w Normandii. Wszyscy zainteresowani doskonale o tym wiedzieli, dlatego niemiecka obrona na tym kierunku była szczególnie silna i rozbudowana w głąb.\nMontgomery z kolei bardzo dziwnie zareagował na poczynania swojego podwładnego. Z jednej strony wysłał mu odręczną notatkę, w której przypominał o ograniczonych celach operacji („żadne tam Falaise, no może trochę…”), ale z drugiej siedział cicho i niczego nie prostował, gdy plany Dempsey’a zaczęły docierać na najwyższe szczeble, w tym do samego głównodowodzącego wszystkich sił alianckich – amerykańskiego generała Dwighta Eisenhowera. Trudno się oprzeć wrażeniu, ze Monty od początku szykował sobie podkładkę na każdą ewentualność. Gdyby dywizje Dempsey’a faktycznie przełamały front i zdobyły Falaise, pewnie „zapomniałby” o swojej półoficjalnej notatce i odtrąbił wielki sukces. W przypadku porażki natomiast, zawsze można było wyciągnąć papierek i powiedzieć: „a przecież pisałem wyraźnie…”\nW każdym razie, Eisenhower entuzjastycznie odniósł się do planu przełamania frontu na odcinku brytyjskim (w końcu to oszczędzało krew amerykańskich chłopców) i obiecał wsparcie w postaci… odciążającego natarcia amerykańskiego. To z kolei spowodowało niebotyczne zdumienie generała Omara Bradley’a, który zgodnie z ustaleniami na amerykańskim odcinku frontu szykował swoje oddziały do decydującego ataku (wspomniana operacja „Cobra”) i liczył na wsparcie Brytyjczyków… A dowiedział się, że wszystko będzie wyglądało dokładnie na odwrót! Bradley, na szczęście, nie odpuścił i nie zrezygnował z oryginalnych celów „Cobry” i to jego wojska w końcu dokonały przełamania, rolując niemiecką obronę. Ale nie uprzedzajmy faktów.\nPrzygotowania do operacji “Goodwood” – Shermany (najprawdopodobniej z 3 Royal Tank Regiment, 11 Dywizji Pancernej) przejeżdżają przez wioskę Escoville, w drodze na linię frontu. Fot. Imperial War Museum, kolor: Richard J. Molloy.\nW połowie lipca przygotowania do operacji „Goodwood” szły już pełną parą. W ramach 2. Armii zadanie poprowadzenia ataku otrzymał VIII Korpus generała porucznika Richarda O’Connora. Na tę okazję korpus totalnie przeorganizowano. W jego skład włączono wszystkie trzy brytyjskie dywizje pancerne, obecne na przyczółku – 7., 11. i elitarną Dywizję Gwardii. W zamian O’Connorowi zabrano większość piechoty. Mimo że w skład dywizji pancernych wchodziły oczywiście również zmotoryzowane jednostki piechurów, generalnie „Goodwood” miało być natarciem pancernym na wielką skalę.\nO’Connor, kompetentny i doświadczony, jak mało który z brytyjskich wyższych dowódców, protestował przeciw tym zmianom w swoim korpusie, wskazując na dwa aspekty:\nPo pierwsze, planowane natarcie wymaga nie pancernej szarży „w dym”, ale metodycznego współdziałania czołgów i dużej liczby piechoty, której go właśnie pozbawiono.\nPo drugie, jego dotychczasowe jednostki ćwiczyły i walczyły razem, poznały się i mają do siebie zaufanie. Natomiast nowy, zaimprowizowany skład korpusu nigdy ze sobą nie współpracował, więc można się spodziewać tarć i nieporozumień.\nAle Montgomery wiedział lepiej. Wątpliwości O’Connora rozwiał pismem, które w skrócie brzmiało: „Taka jest moja decyzja i wykonać!”.\nSam plan ataku, z uwagi na warunki terenowe, też był co najmniej dziwny. Brytyjskie dywizje pancerne musiały wchodzić do walki nie równocześnie, ale jedna po drugiej, korzystając początkowo z tego samego, dość wąskiego „korytarza”. Dopiero potem miały szanse się rozwinąć. W przypadku jakiegokolwiek „korka”, był to przepis na katastrofę – w korytarzu mieścił się na raz zaledwie jeden pułk (a każda z trzech brytyjskich dywizji miała takich pułków po kilka…).\nDowódca 11 Dywizji Pancernej, generał „Pip” Roberts.\nJako pierwsza przez „korytarz” miała iść 11. Dywizja Pancerna generała majora George’a Philipa „Pip” Roberts’a. To był dobry wybór. Roberts, mający wówczas 37 lat, był najmłodszym wiekiem dowódcą dywizji w całej Armii Brytyjskiej. Był w równej mierze utalentowany, co doświadczony (walczył w Afryce) i odważny. Swoją dywizję, której symbolem był czarny byk, świetnie wyszkolił i utrzymywał w niej żelazną dyscyplinę, będąc przy tym bardzo lubianym i szanowanym przez swoich żołnierzy. Nie bez znaczenia było i to, że nie bawił się w „mikro zarządzanie”, tylko w walce zwykł zostawiać podwładnym dużo swobody taktycznej.\nTym razem jednak plan bitwy był sztywny i nie dopuszczał odstępstw. Montgomery lubił mieć poczucie, że wszystko przewidział i nad wszystkim panuje.\nPięciu pancernych i czajnik, czyli życie w czołgu\nW brytyjskich wojskach pancernych w tym czasie używano trzech typów czołgów – pomijając lekkie wozy rozpoznawcze. Były to ciężkie czołgi wsparcia piechoty („Infantry Tanks”) „Churchill” konstrukcji i produkcji brytyjskiej oraz dwa typy czołgów klasyfikowane w British Army jako czołgi szybkie (tzw. krążownicze – „Cruiser Tanks”), mianowicie rodzime A27M „Cromwell” oraz amerykańskiego pochodzenia M4 „Sherman”. Te ostatnie były najpopularniejsze i stanowiły znaczną większość wozów.\n„Churchille” były dokładnie takimi czołgami, jakie były potrzebne do ataku na silnie umocnione pozycje. Były opancerzone lepiej niż niemieckie „Tygrysy” (!), a ich układ jezdny świetnie radził sobie w najtrudniejszych warunkach terenowych. Niektóre z nich wyposażono w miotacze ognia. Natarcie tych czołgów, przy dobrej współpracy z piechotą i artylerią, było prawie nie do zatrzymania. Tyle, że to nie one stanowiły wyposażenie dywizji pancernych (grupowano je w innych jednostkach) i to nie one miały prowadzić natarcie.\n„Cromwelle” i „Shermany” to była zupełnie inna bajka. Te czołgi optymalizowano do szybkich manewrów okrążających i dalekich rajdów po przełamaniu linii obrony wroga przez inne formacje. W tej kampanii ich czas miał nadejść w sierpniu, gdy po wyrwaniu się z krainy normandzkich żywopłotów na równiny północnej Francji, miały pędzić na karkach uciekających Niemców w tempie, przy którym słynny niemiecki „Blitzkrieg” wydawał się spacerkiem emeryta.\nAle zaplanowane w ramach operacji „Goodwood” rzucenie tych wozów do frontalnego ataku na przygotowane pozycje przeciwpancerne było zaproszeniem do samobójstwa.\nNa razie jednak ich załogi były pochłonięte przygotowaniami do boju. Kolejne naboje do 75 mm armaty znikały we wnętrzach „Shermanów”. Przepisowa jednostka ognia wynosiła 97 sztuk, ale załogi często „chomikowały” po kilka, a nawet kilkanaście dodatkowych, wiedząc, że uzupełnianie amunicji w trakcie walk może być niemożliwe. Po amunicji armatniej we włazach znikały skrzynki z taśmami do karabinów maszynowych „Browning” – wieżowego i kadłubowego. Dla nich przewidziano 4 750 nabojów. Jeszcze dodatkowe naboje do przewożonego dla samoobrony pistoletu maszynowego („Sten” lub „Thompson” ) – kolejne 600 sztuk. I jeszcze 12 granatów obronnych. I rakiety sygnalizacyjne…\nChociaż regulaminy najsurowiej zabraniały wożenia w czołgu idącym do walki czegokolwiek poza przepisowymi zapasami i wyposażeniem, nikt tego nie przestrzegał. W Normandii załogi żyły w czołgach. W ich wnętrzu lub na pancerzu woziły cały swój skromny dobytek. W czołgu, już wypełnionym „po sufit”, zawsze jakimś cudem znajdowało się jeszcze miejsce na koce, śpiwory, rzeczy osobiste i różne „przydasie”. Dla każdej załogi jej czołg był nie tylko narzędziem walki, ale tworzył namiastkę prywatności, stąd nie ustawano w pomysłach jak „udomowić” i spersonalizować swoje stalowe domki. Nadawano im imiona, we wnętrzach przyklejano fotografie ukochanych, ten i ów pancerniak woził ulubioną książkę, albo też (co było już poważnym przestępstwem) prywatny, regularnie zapisywany dziennik. Zdarzało się również wożenie żywych maskotek – piesków, kotów, czy królików.\n„Sherman” z pułku 1st Nottinghamshire Yeomanry, jego załoga i część dobytku, przewożona na pancerzu.\nW czołgach organizowano sobie codzienne życie i to niejednokrotnie całkiem pomysłowo. Puszki z mięsem podgrzewano na benzynowych prymusach obok czołgu lub na rurach wydechowych pracującego silnika. Ciepłe posiłki przygotowywano wspólnie, ale oprócz tego często któryś z członków załogi (z reguły ładowniczy lub pomocnik kierowcy – z uwagi na większą przestrzeń jaką mieli do dyspozycji) pełnił funkcję samozwańczego ochmistrza, zawiadującego bieżącym zapasem biskwitów, dżemu oraz żółtego sera i serwował te przekąski na życzenie każdego zgłodniałego załoganta. Oczywiście, jak to wśród Brytyjczyków, ważną rolę odgrywała herbata. Nawet gdy załogi musiały tkwić w swoich wozach wiele godzin, niejednokrotnie pod ostrzałem, dawano sobie radę z jej zaparzaniem, jak to wspominał czołgista Jim Thorpe:\n„Zdemontowałem swoje siedzisko [pomocnika kierowcy] i ustawiłem kuchenkę benzynową na jego ramie. Gotowałem wodę nawet podczas jazdy, chroniąc czajnik przed wstrząsami i przechyłami czołgu. Było to nieco ryzykowne zajęcie, zwłaszcza, gdy woda była bliska zagotowania się i zaczynała bulgotać. Ale… cała załoga to doceniała”.\nOczywiście tego rodzaju praktyki również stanowiły jawne pogwałcenie przepisów, zabraniających używania otwartego ognia we wnętrzu czołgu (nie wolno było nawet zapalić papierosa!), ale dowódcy nie dość, że nie egzekwowali prawa, to jeszcze sami z lubością uczestniczyli w tym procederze.\nPrzy okazji – skoro w czołgu pito i jedzono, to od czasu do czasu trzeba było także zrobić … no, powiedzmy coś odwrotnego. Jeśli sytuacja pozwalała, będący w potrzebie wyskakiwał z czołgu z przydziałowym miękkim papierem w garści (trzy arkusiki na dzień), ale jeśli wyjście na zewnątrz nie było możliwe, wówczas ratowano się przy pomocy pustych skrzynek po amunicji karabinowej lub też wykorzystywano łuski po wystrzelonych pociskach armatnich, które potem wyrzucano przez właz na zewnątrz.\nJuż samo zajmowanie miejsc w „Shermanie” przez pięcioosobową załogę, wymagało pewnej gimnastyki. Dla trzech czołgistów przewidziano miejsca w wieży, pod którą znajdował się stalowy kosz, obracający się wraz z nią. Wewnątrz kosza, przy jego ściankach, znajdowała się też część zapasu amunicji gotowa do szybkiego użycia. W stropie wieży, po prawej stronie znajdował się pojedynczy właz, przez który pierwszy wchodził ładowniczy/radiooperator. Po wejściu musiał się on przecisnąć koło zamka armaty i zająć swoje miejsce po lewej stronie działa. Z oczywistych powodów to on miał najwięcej miejsca w czołgu – cała lewa połowa wieży była do jego wyłącznej dyspozycji.\nPo nim przez właz wślizgiwał się celowniczy, zajmujący miejsce na siedzisku z przodu wieży po prawej stronie. Ken Tout, ówczesny celowniczy, pisał po latach:\n„Usiadłem wyprostowany na moim wąskim krzesełku. Tuż przy prawym ramieniu miałem chropowaty, twardy pancerz ściany wieży. Lewe ramię było z kolei przyciśnięte do osłony armaty. Na nogi było trochę więcej miejsca, mogłem więc sprawdzić lewą stopą pedały odpalania, znajdujące się w podłodze kosza. Na wysokości oczu miałem peryskop, przez który można było obejrzeć fragment świata na zewnątrz, a także celownik teleskopowy, dający znaczne powiększenie widoku na wprost. Po drugiej stronie wielkiego zamka 75 mm armaty i sprzężonego z nią maszynowego Browninga, siedział Tommy. Miał zdecydowanie więcej miejsca niż ja. Ja nie musiałem się poruszać. On musiał. W każdej chwili był gotów oderwać się od radia, wybrać i załadować kolejny nabój.”\nWieża „Shermana” – widok ze stanowiska celowniczego. For. www.theshermantank.com.\nJako ostatni do wieży wchodził dowódca. Mógł w niej stać na podłodze kosza, albo siedzieć na odchylanym krzesełku, będąc wówczas praktycznie na karku celowniczego – co skądinąd często wykorzystywano do podkreślania lub zastępowania poleceń… kopnięciami. Obsada wieży nie mogła narzekać na nadmiar przestrzeni ani wygód, ale najgorsza była świadomość uwięzienia – i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Ów pojedynczy właz w stropie oznaczał, że w przypadku śmierci lub poważnego zranienia dowódcy, celowniczy i ładowniczy mieli marne szanse na ratunek, zwłaszcza w razie pożaru. A „Shermany” słynęły z łatwopalności…\nPozostałych dwóch członków załogi siedziało z przodu kadłuba przed koszem wieży. Kierowca po lewej stronie, a jego pomocnik, obsługujący także kadłubowy karabin maszynowy, po prawej. W ich przypadku kwestia ewakuacji wyglądała nieco lepiej, jako że każdy z nich miał do dyspozycji indywidualny niewielki właz nad głową. Niemniej, też mieli ciasno – między nimi przechodził wał napędowy oraz solidny blok skrzyni biegów i układu przeniesienia napędu („Sherman” miał silnik z tyłu, ale napędzane były koła przednie). Przed siedzeniem kierowcy znajdowały się dwie spore dźwignie sterujące, dźwignia zmiany biegów i pedały gazu oraz sprzęgła. Pomocnik miał odrobinę więcej miejsca, gdyż musiał obsługiwać przedni karabin maszynowy i uzupełniać amunicję do niego. Po bokach kadłuba, tuż za kierowcą i pomocnikiem, znajdowały się uchwyty na kolejne kilkadziesiąt nabojów armatnich (w „Shermanach Firefly”, mających załogę tylko czteroosobową, na miejscu pomocnika znajdował się jeszcze jeden, dodatkowy magazyn nabojów do siedemnastofuntowego działa).\nTeraz jednak załogi dopinały wszystko na ostatni guzik i z podekscytowaniem, ale i zrozumiałym niepokojem, oczekiwały świtu. Pewne obawy budziła zwłaszcza możliwość spotkania osławionych „Tygrysów”. Respekt budziły także niemieckie działa przeciwpancerne. Nie obawiano się tylko Luftwaffe, praktycznie przepędzonej z nieba nad Normandią.\nAni dowódcy dywizji pancernych, ani czołgiści nie wiedzieli, że tuż przed bitwą generał Dempsey w gronie sztabowców oznajmił: „liczę się ze stratą 200 – 300 czołgów, bylebyśmy tylko przełamali front”.\nCo do strat, to jego przewidywania miały spełnić się z nawiązką…\n← Krótki przegląd mijającego tygodnia (15.09) Krótki przegląd mijającego tygodnia (22.09) →\nJedna myśl nt. „Kryptonim „Goodwood” cz. 1”\nJurgen 17 września 2017 o 17:39\nSuper. Aż nabrałem ochoty zeby też cos skrobnąć…


09:19 / 03.03.2013\nWszedł do sklepu, wypił wódkę i chciał wynieść towar\nSobotni wieczór zakończył się dla 65-letniego mężczyzny pobytem w policyjnym areszcie. Powodem była sklepowa kradzież oraz „opróżnienie” butelki wódki, którą wziął ze sklepowej półki. Chwile później wywołał awanturę z ochroną sklepu. Teraz odpowie za to przed sądem.\nZapewne nieco inaczej zaplanował sobie sobotni wieczór 65-latek z Elbląga. Czesław W. odwiedził sklep przy ul. Żeromskiego. Robiąc „zakupy” schował towar pod ubranie, a na koniec wypił ćwiartkę wódki, którą wziął ze sklepowej półki. Jako, że czyn ten miał miejsce jeszcze w sklepie – nie uszło to uwadze ochrony. Gdy pracownicy chcieli zatrzymać sprawcę wywiązała się awantura. 65-latek dość żywiołowo zareagował na informacje, że jest sprawcą kradzieży. Znaleziono przy nim opakowanie wędzonego łososia, cukierki oraz 3 opakowania wody toaletowej. Wszystko na łączną kwotę 147 złotych. Na nagraniu ze sklepowego monitoringu jest fragment, gdy mężczyzna opróżnia butelkę wódki. Sprawca trafił do policyjnego aresztu. Teraz odpowie za kradzież.