Po zakończeniu naszych erotycznych zmagań w kabinie, opłukałem ciało pod prysznicem i założyłem ciuchy, po czym, zostawiłem dziewczyny i wyszedłem na pokład.\nObrzuciłem ponownie łódź spojrzeniem i oceniłem, że wszystko jest w porządku.\nPrawie rutynowo dociągnąłem jacht do odbojów i zdjąłem z polerów obie cumy. Sprawdziłem czy przepustnice są w pozycji neutralnej i po kolei uruchomiłem obydwa silniki. Zaskoczyły bez problemu, a po chwili pracowały cicho i równomiernie.\nWłączyłem sprzęgło i cofnąłem lekko przepustnice. Po chwili łódź zaczęła wolno oddalać się od pomostu. Kiedy odpłynęliśmy na odpowiednią odległość, przesunąłem przepustnice do przodu. Jacht wyhamował i zatrzymał się, po czym wolno ruszył do przodu.\nKiedy zaczął reagować na ster, ustawiłem przepustnice na bieg pełzający i czekałem na swoje dziewczyny. Trochę to trwało, ale w końcu wyszły, przebrane w bikini i wyglądały nie tylko zjawiskowo, ale były wyraźnie zadowolone.\nA mnie na ich widok opadła szczęka. Widząc moją minę, uśmiechnęły się tajemniczo, jakby coś knuły przeciwko mnie. Nie bardzo wiedziałem, o co chodzi, ale znając moją siostrę, mogłem spodziewać się wszystkiego.\n- Moje miłe panie! Nie wiem, co szykujecie na mnie, czy dla mnie, ale że sytuacja się nieco zmieniła, więc nie chciałem sam decydować, gdzie mamy płynąć. Macie może jakieś nowe przemyślenia w tym temacie? - odezwałem się prawie neutralnym głosem.\n- Sprawdziłyśmy z Zosią, jak stoimy z jedzeniem i piciem. Wypadałoby coś niecoś dokupić, więc może najpierw popłyniemy do miejskiej mariny i kupimy, co potrzeba, aby nie myśleć o tym później, co o tym sądzicie? - zwróciła się do nas Basia.\nNie miałem nic naprzeciw. Popłynęliśmy więc w stronę centrum i zrobiło się tłoczno. Była pora obiadowa, więc znalezienie miejsca do cumowania, było raczej niemożliwe. Tym bardziej dla tak dużej łodzi. Trzeba było znaleźć jakieś inne, ustronne, w miarę głębokie miejsce w pobliżu i rzucić kotwicę.\nBasia zagłębiła się w mapę i bingo. Znalazła prywatną marinę na jeziorze Tałty, skąd było blisko do sklepu spożywczego. Popłynęliśmy tam i faktycznie mogliśmy przycumować bezpośrednio do pomostu. Opłata za cumowanie też nie była wysoka, a wielkość łodzi wzbudzała niejaką ciekawość.\nUznaliśmy, że godzina postoju wystarczy. Udaliśmy się więc do sklepu i zrobiliśmy odpowiednie zakupy. Powróciliśmy do łodzi i po kilku minutach odbijaliśmy od pomostu. Odbyliśmy krótką naradę i obie panie uznały, że chciałyby się jeszcze poopalać gdzieś w ustronnym miejscu na jeziorze.\nTeraz do głosu doszła Basia, jako miejscowa i znająca okoliczne jeziora osoba. Sięgnęła po mapę i zaczęła zastanawiać się, gdzie płynąć, kiedy Zosia przypomniała sobie ponownie wysepkę na jeziorze, którą odwiedziliśmy w dniu wczorajszym.\nBasia zainteresowała się tym i kiedy pokazałem jej, o którą wysepkę chodzi, zrobiła trochę niewesołą minę, jakby nie była przekonana, czy dobrze się rozumiemy.\n- Żartujecie sobie ze mnie? Przecież ta wysepka jest poza szlakiem wodnym i tak teren wokół wysepki, jak i trasa prowadząca do niej jest niebezpieczna. Jesteś pewien Adamie, że byliście tam wczoraj i to tym jachtem? - upewniała się, kręcąc głową.\n- Pewnie! Płynąc tam, cały czas sprawdzałem głębokość wody i nie spadała poniżej trzech metrów. A wracając do przystani dziadka, od wysepki do zwężenia sterowała Zosia i też na odpowiedniej głębokości. Nawet dziwiliśmy się, że ta okolica jeziora jest taka pusta. Nie spotkaliśmy żadnej motorówki czy żaglówki - poinformowałem spokojnie Basię.\n- Albo mieliście cholerne szczęście, albo ktoś pousuwał głazy z dna jeziora na tej trasie. Trudno mi się z tym zgodzić, ale możemy to sprawdzić. Płyniemy tam i zobaczymy, jak to wygląda. Staraj się Adamie płynąć tak, jak wczoraj - stwierdziła Basia.\nRuszyliśmy więc w kierunku jeziora, aby odtworzyć trasę w kierunku wysepki, którą płynęliśmy w poprzednim dniu. Musiałem przyznać, że słowa Basi zaniepokoiły mnie. Dziewczyny w międzyczasie przebrały się ponownie w bikini, które miały poprzednio.\n- Ty też powinieneś się przebrać, abyśmy czuły się przy tobie bardziej swobodnie - zwróciła mi uwagę Basia, patrząc trochę krzywo na mnie z powodu szortów, które miałem na sobie.\n- Tu jest teraz dość tłoczno i nie chciałbym rozpraszać uwagi potencjalnych sterniczek swoją skromną osobą. Serwujecie mi takie widoki swoich uroczych kobiecych kształtów, że w kąpielówkach będzie mi co nieco odstawać - odezwałem się żartobliwie.\n- Nam też odstają cycki i nie robimy z tego problemu - odezwała się żartobliwie Basia.\n- Zosiu, nie sądzisz, że coś trzeba zrobić, aby ulżyć nieco sztywniakowi Adama? Podobno ma wobec ciebie jakieś zaległości? - Basia nie certoliła się i nie zaprzątała sobie głowy zbędnymi niuansami. A Zosia była chyba nadal w potrzebie, bo natychmiast podchwyciła temat.\n- Basia ma rację! Jakiś ty biedny? Basiu przejmij ster, a my braciszku idziemy ponownie do kabiny i spróbujemy zaradzić twoim boleściom - zwróciła się do mnie, dostrajając się do naszych odzywek.\nKiedy Basia przejęła ster, moja siostrunia chwyciła mocno poprzez szorty mojego kutasa i klejnoty, ciągnąc mnie bezpardonowo do kabiny.\n- Zosiu, to jest mój kutas i moje jaja, nie dildo, więc może obchodź się z nimi trochę delikatniej, co? - powiedziałem, lekko wkurzony, bo ścisnęła mi kutasa i jedno jądro tak, że pociemniało mi w oczach od bólu.\nSkąd ona ma tyle siły w tych drobnych rękach? - pojawiło, się obok bólu, pytanie w mojej głowie.\n- Przepraszam, zapomniałam się! Nie sądziłam, że to cię aż tak zaboli - usprawiedliwiała się, kiedy weszliśmy do kabiny. Widząc ból i moją wkurzoną minę, spoważniała i ona.\nA mnie przez ten ból odechciało się karesów z siostrą. Mój kutas też doszedł do podobnego wniosku, bo oklapł i przeszedł w stadium siusiaka. Było po baletach.\n- Przepraszam, przepraszam! Przecież wiesz, że nie chciałam cię skrzywdzić? - sumitowała się przede mną siostra. Zobaczyłem, że w jej oczach pojawiły się łzy.\n- Wiem! I co z tego? Odeszła mi ochota na wszystko - powiedziałem, starając się być normalnym. Nie za bardzo mi się to udawało. Zosia patrzyła na mnie smutnym wzrokiem.\nUsiadłem na łóżku, chcąc zmniejszyć ból, który mi doskwierał. Dlaczego to tak boli? - dopadła mnie niepewność. Poprawiłem ułożenie moich klejnotów w kroczu i nagle ból zaczął zanikać, a pojawiła się erekcja. Co się dzieje? Jeszcze raz dotknąłem krocza.\nMój kutas był sztywny, chociaż nie odczuwałem zwykłego podniecenia.\n- Możesz podejść do mnie? - zwróciłem się do siostry, uśmiechając się do niej.\nPodeszła, patrząc na mnie speszonym, a nawet zaniepokojonym spojrzeniem.\n- Adasiu, ja naprawdę nie chciałam! Co ci zrobiłam? Bardzo boli? - zapytała z troską.\n- Nie wiem, ale przez chwilę bardzo bolało, a teraz zobacz - powiedziałem, ściągając szorty i slipy. Mój kutas prężył się przed nią, jak nigdy.\nPrzetarła oczy ze zdumieniem, jakby nie była pewna, czy dobrze widzi.\n- Udawałeś, tak? Wiesz, nie cierpię cię! Wystraszyłeś mnie, że coś ci zrobiłam, a ty, ty…. Jesteś dupkiem! Jak mogłeś mi to zrobić? - powiedziała z wielkim żalem i smutkiem.\n- Może najpierw posłuchaj! Sam nie wiem, co to było! Czułem naprawdę duży ból, dlatego usiadłem i dotknąłem jąder, przepychając je w drugą stronę i ból zaczął zanikać. Kiedy ustąpił, ni z tego ni z owego pojawiła się erekcja, a ja nawet się nie podnieciłem.\nKiedy mówiłem, Zosia patrzyła to na mnie, to na kutasa. Dalej stał, jakby zapraszał do zabawy. Jego sztywność nie miała nic wspólnego z moim podnieceniem czy nastrojem. Zosia nic nie mówiąc, objęła go dłonią i poruszyła napletkiem.\n- Jaja sobie ze mnie robisz? Przecież on jest sztywny, tak jak zwykle - powiedziała i ponownie popatrzyła mi w oczy. Miło było na nią patrzeć, kiedy odzyskała swój humor.\nPrzez chwilę bawiła się moim sztywniakiem, a ja nadal nic nie odczuwałem.\n- I co teraz? Dalej nie masz ochoty na zabawę ze mną? - zapytała i zaczęła ściągać ze mnie, zsunięte szorty ze slipami, utrzymując cały czas kontakt wzrokowy ze mną.\nKiedy uporała się z dolną częścią mojej garderoby, sięgnęła po t-shirt i po chwili byłem nagi. Szybko ściągnęła swoje bikini i popchnęła mnie w głąb łóżka. Przesunąłem się w górę łóżka i położyłem się, obserwując bez emocji moją piękną siostrę.\nCzułem się odrętwiały psychicznie, tak jakby mnie coś wyłączyło wewnętrznie czy wyprało z emocji i zdolności odczuwania. A Zosia nie bawiła się w podchody czy gierki. Widząc mojego sztywnego kutasa, okraczyła mnie i patrząc na mnie, objęła go dłonią.\nUniosła swój tyłek na tyle, żeby mogła nim swobodnie manewrować, po czym rozgarnęła zewnętrzne fałdki i kilkakrotnie przeciągnęła nim po swojej wilgotnej szczelinie. Sprawdziła, czy jest nasmarowany i nakierowała go na swoją szpareczkę.\nSzczerząc do mnie zęby w uśmiechu, zaczęła powoli przysiadać i wciskać go w siebie. Odpowiedziałem uśmiechem i dalej nic nie odczuwając, obserwowałem spokojnie siostrę, jak stara się i usiłuje wchodzić na coraz wyższy poziom podniecenia.\n- Mógłbyś braciszku popieścić trochę moje cycki i cipkę? - zwróciła się do mnie, patrząc na mnie z coraz większym podnieceniem, ale i niepokojem.\nWcale jej się nie dziwiłem, bo nigdy tak się nie zachowywałem. Ona jęczała i dyszała już, jak parowóz, będąc bliska szczytowania, a z mojej strony nie było prawie żadnej reakcji. Pochyliła się, przybliżając mi cycuszki i patrzyła mi w oczy zamglonym wzrokiem.\nObjąłem jedną ręką jej pierś, a drugą przesunąłem na wzgórek. Pieściłem na przemian jej cycki, gładząc i przecierając palcami jej twarde sutki oraz jej cipkę, nożycując i drażniąc palcami otoczenie, jak i samą łechtaczkę.\nDobrze, że przestała zajmować się mną i skupiła się na sobie. Po kilku minutach intensywnego młotkowania swoim tyłkiem mojego kutasa dobrnęła do orgazmu. Jej dyszenie, pojękiwanie czy sapanie przeszło w skowyt i zakończyło się głośnym wrzaskiem.\nOpadła na mnie i przez chwilę jej ciało drżało. Kiedy otworzyła oczy, uśmiechnęła się do mnie i czując mnie nadal sztywnego w sobie, spoważniała.\n- Nie przeszedłeś, tak? - zapytała i na jej buzi pojawił się cień zatroskania.\n- Nie przejmuj się! Przejdę innym razem, razem z tobą - uspokajałem ją, bagatelizując sprawę.\n- Czyli mogę ‘jechać’ dalej? - zapytała już bardziej pogodnie. Pokiwałem głową.\nZaczęła ponownie suwać się na moim kutasie, zaciskając przy tym mięśnie Kegla. W pewnej chwili odchyliła się do tyłu, powodując, że przy wznoszeniu i opuszczaniu swojego tyłka, mój mocno wygięty kutas zaczął uderzać w coraz to inny punkt w jej cipce.\nW którymś momencie podczas osuwania się jej tyłka, poczułem przenikliwy, nagły ból i odczucie ‘włączenia’, po czym, ponownie pojawiło się odczuwanie podniecenia.\nZacząłem normalnie reagować na powaby mojej pięknej siostry. Tak bardzo ją kochałem.\nWsunąłem rękę w okolice jej wzgórka i zacząłem stymulować jej łechtaczkę.\nRobiłem to już w swoim zwykłym stylu, pieszcząc ją z wyczuciem i czułością. Spotkałem się z jej spojrzeniem. Pogłaskała mnie po ręce, odpowiadając mi rozkochanym spojrzeniem.\nPodniosłem się i pochwyciłem ją, przytulając mocno do siebie. Patrzyłem w jej piękne, migdałowe oczy, poruszając energicznie biodrami i dociskając się maksymalnie do jej krocza. Zaczęła odpowiadać na moje mocne ruchy biodrami i mięśniami pochwy.\nWypychając i cofając biodra, stymulowała łechtaczkę o moją kość łonową. Oboje dyszeliśmy już i sapaliśmy, jak przy biegu pod górę. Wpiła się ustami w moje wargi, wdzierając się językiem w głąb moich ust. Bawiąc się językami, szybko zbliżaliśmy się do szczytu.\n- Dochodzę! - zdążyłem powiedzieć, kiedy oderwaliśmy usta od siebie i eksplodowałem.\n- Ja też! - zachichotała i kiedy poczuła, że trysnąłem w nią, zatrzęsła się i przywarła do mnie.\nPrzez chwilę trwaliśmy tak, przytuleni do siebie, po czym, zacząłem całować jej śliczną buzię, nosek i ślepka, trzymając ją, jak drogocenny skarb. Chyba zaskoczyłem ją nieco tym nadmiarem czułości i uczucia. Odsunęła się lekko ode mnie.\n- Wszystko w porządku, braciszku? - zapytała z powagą, patrząc mi w oczy.\n- Jasne! Skąd to pytanie? - zwróciłem się do niej pogodnie, uśmiechając się.\n- Eee…nic! Tak tylko zapytałam! - odparła lekko drżącym głosem, odwracając głowę.\nCzułym gestem przyciągnąłem ją do siebie i zobaczyłem łzy w jej oczach.\n- Co się stało, Zosiu? Coś jest nie tak? - teraz ja z kolei zaniepokoiłem się.\n- Bardzo cię kocham braciszku! I wiesz o tym, prawda? - usłyszałem jej cichą odpowiedź.\n- Wiem, skarbie! Ja też bardzo cię kocham! I ty też o tym wiesz! - powiedziałem, przytulając ją mocno do siebie.\nMój kutas nadal tkwił w niej. Był nieco oklapły, ale nie opuścił jej norki. Poczułem, jak ponownie obmacuje go mięśniami pochwy, jakby chciała wciągnąć go mocniej w siebie. Zaczął sztywnieć i wracać do formy, pobudzony jej mięśniami.\n- Kochaj mnie braciszku, tak, jak przed chwilą. To było tak cudownie intymne, jak nigdy dotąd. Tak bardzo czułam się kochana i tak bardzo byłam twoja, a ty mój - usłyszałem jej ciche wyznanie. Patrzyła mi w oczy i topniałem w jej załzawionym spojrzeniu.\nUświadomiłem sobie, że nie były to słowa zadurzonej nastolatki. To były słowa dojrzałej, zakochanej bez reszty w swoim mężczyźnie, dziewczyny. Ponownie zacząłem wsuwać się w nią, tak głęboko, jak tylko mogłem.\nOwinęła się nogami wokół mnie i zamknęła oczy. Zaczęła jęczeć, kiedy oboje poruszaliśmy się w ciasnym, intymnym i pełnym miłości uścisku. Nasze usta były zamknięte\ni wkrótce nasze oddechy stały się ciężkie. Poczułem, że Zosia zaczęła ponownie dochodzić.\nPoluzowałem nasz uścisk i zacząłem mocno pracować biodrami, uderzając ją kutasem coraz szybciej i mocniej. Zaczęła jęczeć i sapać, by po chwili wrzasnąć i wstrzymać oddech. Jej ciało drżało i poczułem, jak moje ciało napina się i ponownie trysnąłem w nią.\n- Kocham cię braciszkuuu! Kocham.., kocham…! - wykrzyczała mi do ucha głosem pełnym egzaltacji, kiedy doszła do siebie.\nPołożyła głowę na moim ramieniu i ścisnęła mnie tak mocno, jak tylko mogła.\n- Też cię kocham, siostrzyczko! Bardzo! - odpowiedziałem równie wzruszonym głosem.\nOpłukaliśmy się pod prysznicem i Zosia założyła bikini, a ja slipy i szorty. Wyszliśmy na pokład i Basia siedząc w sterówce, odwróciła się w naszą stronę.\n- Widzę, że pozbyłeś się bólu, chociaż kuracja była trochę hałaśliwa - odezwała się pogodnie.\n- Co do mnie, wszystko już w porządku. A co do kuracji, to Zosia czasem wychodzi z założenia; że im głośniej, tym przyjemniej. Dobrze, że nas nie zatrzymali, za zbyt głośne zachowanie na jeziorze - skwitowałem żartobliwie wypowiedź Basi.\n- Możesz zdradzić Basiu, gdzie jesteśmy? Nie jestem jeszcze zbyt zorientowany w otoczeniu, więc nie bardzo wiem, gdzie się znajdujemy - zwróciłem się do Basi, rozglądając się wokoło.\n- Jak widzisz jest trochę tłoczno na szlaku, więc nie da się przyspieszyć, ale niedługo miniemy strefę miejską i być może da się płynąć szybciej niż teraz. Tu się nikomu nie spieszy, więc nie ma się co denerwować. Były momenty, że musiałam się wspomagać sterem strumieniowym, bo łódź ze zbyt dużym opóźnieniem reagowała na stery. Teraz więc przejmij ster, a my z Zosią podrażnimy trochę facetów swoimi kształtami - zwróciła się do mnie.\nZająłem więc miejsce za kierownicą i zerknąłem na ekran echosondy i GPS. Było ponad osiem metrów wody pod kilem. Rozejrzałem się i zobaczyłem, że ruch łodzi na szlaku trochę się przerzedził. Zrobiło się luźniej, więc można było przyspieszyć.\nPchnąłem więc lekko przepustnice do przodu i po chwili płynęliśmy z prędkością około dziesięciu km, wyprzedzając po drodze niektóre łodzie. Zosia z Basią ustawiły leżaki na pokładzie, blisko dziobu, zgodnie z kierunkiem poruszania się łodzi.\nSiedząc na leżakach, zaczęły wzajemnie smarować się olejkiem UV. Kiedy poczuły, że zwiększyłem prędkość, co chwilę odwracały się w moją stronę i obdarzały mnie uśmiechem, czując zwiększony pęd powietrza. Co chwilę sprawdzałem głębokość, ale poziom wody był cały czas bezpieczny.\nPo zbliżeniu się do przesmyku zwolniłem do kilku km i mając wolną drogę skręciłem łagodnie w stronę jeziora, obserwując cały czas ekran sonaru. Po kilkunastu minutach wytężonej uwagi wpłynęliśmy na jezioro.\nByło inaczej niż wczoraj. Mazurskie morze było pełne żaglówek, motorówek i drobnego sprzętu pływającego. W pewnej chwili pojawił się przed nami statek pełen ludzi, machających do nas energicznie rękami. Basia potwierdziła, że jest to powszechny zwyczaj.\nUstawiłem kurs w stronę wysepki i płynąc ze stałą prędkością, poprosiłem moje panie, aby zwróciły uwagę na trasę przed nami, wypatrując ewentualnych głazów. Po kilkudziesięciu minutach zbliżyliśmy się do wyspy, na której byliśmy poprzednio.\nZwolniłem do kilku km/godz. i obserwując cały czas ekran sonaru zbliżyłem się maksymalnie do wyspy. Będąc na głębokości ok. trzech metrów, opuściłem kotwicę dziobową, po czym, obróciłem łódź rufą do wyspy. W pobliżu było pusto, więc zrzuciłem t-shirt i szorty, proponując paniom wycieczkę na wyspę. Basia weszła do kabiny i po chwili wróciła, niosąc trzy kamizelki ratunkowe w kolorze pomarańczowym.\n- Czy to konieczne, Basiu? Przecież od brzegu dzieli nas tylko kilka metrów - zwróciłem się do Basi.\n- Pamiętajcie! Na tym jeziorze nigdy za dużo ostrożności. Tu pogoda potrafi sprawiać wiele przykrych niespodzianek, a poza tym, zawsze występują tu fale o różnym natężeniu. Często występuje tu również dość silna fala odbojowa, której na powierzchni prawie nie widać.\nTaka fala może czasem sprawić wiele kłopotu nawet dobrym, doświadczonym pływakom.\nBasia miała rację. Raz w życiu ja również coś takiego przeżyłem, będąc młodym chłopcem, kiedy byliśmy na obozie kolonijnym nad jeziorem. Było to średnie jezioro rynnowe i kilka metrów od brzegu dno gwałtownie obniżało się do kilkunastu metrów.\nBył ciepły, słoneczny dzień i wiele obozowiczów bawiło się w wodzie, w miejscu oznakowanym bojami jako kąpielisko. Uważałem się za niezłego pływaka, więc w pewnej chwili odwróciłem się w wodzie na plecy. Leżąc na wodzie, spokojnie relaksowałem się i cieszyłem się słońcem, ciepłem, pogodą.\nNie zwracałem specjalnej uwagi na otoczenie i w pewnej chwili zauważyłem, że w moim pobliżu nie widzę żadnej boi. Odwróciłem się na brzuch i nie zobaczyłem dna, a brzeg jawił mi się na krańcach horyzontu.\nJakaś siła sprawiła, że leżąc na plecach i obserwując obłoki czy ptaki, zostałem odrzucony na kilkadziesiąt metrów od brzegu. Zacząłem płynąć w stronę lądu i po kilkunastu minutach stwierdziłem, że zamiast przybliżać się, oddalam się od brzegu.\nByłem już bliski spanikowania, lecz na szczęście przypomniała mi się uwaga instruktora nauki pływania. Jeżeli przypadkiem zetkniesz się z falą odbojową, która poniżej powierzchni wody biegnie w stronę lądu, potem odbija się od dna i na powierzchni płynie w kierunku przeciwnym, nie panikuj i zachowaj spokój.\nKiedy czujesz, że jakaś siła porywa cię i niesie w stronę przeciwną od lądu, próbuj płynąć z nią ukosem, nie prostopadle do brzegu. Jeżeli dalej czujesz, że siła tej fali nie słabnie, weź oddech i zanurz się, aż poczujesz, że zmienił się kierunek tej siły.\nKiedy poczujesz, że płynie ci lekko, płyń z tą falą. Kiedy brakuje ci powietrza, wybij się do góry, złap powietrza i kontynuuj niesienie cię przez falę, która płynie w stronę lądu. Kiedy poczujesz się zmęczony, wypłyń, połóż się ponownie na plecach i odpocznij.\nTo pozwoliło mi opanować strach i kiedy poczułem, że moje działania przybliżają mnie do brzegu, uskrzydlony, bardzo szybko dopłynąłem do bezpiecznego miejsca. Te wspomnienia stłumiły we mnie jakikolwiek sprzeciw przeciw kamizelkom.\nZgodnie z sugestią Basi założyliśmy kamizelki i dopłynęliśmy do wyspy, w miejscu, w którym byliśmy wczoraj. Okazało się, że Basia nigdy nie była w tej części jeziora i nie znała tych wysp. Kiedy wyszliśmy na brzeg, była zauroczona lesistym terenem i zielenią.\n- Co powiesz Basiu na temat tego, że płynąc tutaj, nie trafiliśmy ani na płycizny ani na głazy czy inne przeszkody? - zapytałem, w odniesieniu do jej wcześniejszej wypowiedzi.\n- Myślę, że albo ich nie było, bo nie widzę żadnych oznakowań kardynalnych, albo trasa ta została w jakiś sposób uporządkowana. Jest to teren Mazurskiego Parku Krajobrazowego i jako taki podlega szczególnej ochronie. Poza tym, jest dość wysoki poziom wody, co oznacza, że wszystko nam sprzyja i warto było podjąć to ryzyko. A teraz z miłą chęcią zwiedziłabym tę wyspę, bo wygląda to wszystko pięknie.\nTrudno było nie zgodzić się z Basią, więc ruszyliśmy w stronę małego wzgórza, na którym już byliśmy. Kiedy dotarliśmy na szczyt mogliśmy w pełni podziwiać rozległość i uroki mazurskiego morza, jak i piękno otaczającego nas krajobrazu.\nBasia była wręcz zachwycona widokami, podobnie jak i my. W pewnym momencie zaburczało mi w żołądku. Widoki, widokami, ale nasze organizmy, szczególnie mój, domagały się uzupełnienia wewnętrznego paliwa.\n- Ktoś tu chyba jest głodny? - stwierdziła Basia, śmiejąc się, kiedy mój żołądek odezwał się po raz drugi.\n- Faktycznie, jest co podziwiać, ale jak to zwykle w życiu bywa, obok pięknych widoków czy powabów natury, występuje szara, codzienna rzeczywistość - skwitowała filozoficznie moje burczenie żołądka, Basia.\n- A więc, nic tu po nas. Wracamy. Cieszę się, że mogłam być tu z wami - powiedziała i rzuciła ostatnie spojrzenie na jezioro czy otoczenie.\nRuszyliśmy w drogę powrotną w stronę naszej łodzi. Szliśmy boso po miękkim, bogatym kobiercu z traw i kwiatów. Nie widać było żadnych wyraźnych śladów ludzkiej obecności, co mogło trochę dziwić, widząc te ilości sprzętu pływającego na jeziorze.\n- Nie sądzicie, że należałoby tutaj opróżnić pęcherze, aby nie zapełniać zbiornika na łodzi - odezwała się naraz Zosia.\n- O czym ty mówisz? Przecież nie będę sikać na otwartym terenie, a do tego lasu jest kawałek drogi - powiedziała Basia, rozglądając się wokoło.\n- Tak, rozumiem! A nuż zobaczy cię jakiś ptak, motyl czy jeszcze jakiś inny owad - zaśmiała się Zosia. Mnie też nie wydawało się, że Basia będzie aż tak skromna czy pruderyjna.\n- No, a wy? Wiem, wiem, co myślicie, ale dla mnie jest to nieco krepujące - oświadczyła Basia. Chyba nie była aż tak bardzo przekonana, co do swojej skromności, bo zarumieniła się.\n- Ja nie mam takich skrupułów i sikam tutaj - powiedziała Zosia i nawet nie kucała, tylko tak, jak stała, odchyliła bikini i sikała, stojąc w rozkroku.\nNie tylko ja patrzyłem z zafascynowaniem na sikającą Zosię. Basia również obserwowała ją z niejakim podziwem w oczach. Sikanie Zosi spowodowało, że odezwał się również mój pęcherz, ale nie tylko. Kiedy obniżyłem szorty wraz ze slipami, mój kutas sterczał i wyraźnie rozglądał się za chętną cipką.\nZosia skończyła sikanie i podeszła do mnie.\n- Pozwolisz braciszku, że się nim zajmę - zwróciła się do mnie, widząc, że mam jakieś kłopoty ze sztywniakiem.\nA ja faktycznie z powodu podniecenia miałem problemy ze sikaniem. Erekcja wyraźnie utrudniała mi sikanie, pomimo, że odczuwałem parcie pęcherza. Basia również domyśliła się, że mam jakieś problemy z oddaniem moczu i też podeszła blisko mnie.\n- Może to ci pomoże! - powiedziała i podobnie jak Zosia stanęła w rozkroku, odchyliła bikini i zaczęła sikać. O dziwo, stało się coś niewiarygodnego. Szum i widok wydobywającego się z jej cipki moczu, odblokował coś w moim układzie moczowym i zacząłem sikać.\nZastanawiałem się tylko, nad zachowaniem Basi; co się nagle stało? Przecież jeszcze przed chwilą była wyraźnie zablokowana i miała zdecydowane zdanie, co do sikania w przestrzeni publicznej czy na odkrytym terenie, nie mówiąc o czyjejś obecności.\nChyba domyśliła się, nad czym się zastanawiam, bo roześmiała się, patrząc na mnie i na Zosię.\n- Wiem! Pewnie oboje pomyśleliście, że co innego mówię, a co innego robię. Jak to ktoś, kiedyś powiedział czy napisał; natura kobiety przewrotna jest i basta. I ja też nie jestem wyjątkiem czy szczególnym tego przypadkiem. Bo jest i inne powiedzenie; kiedy wszedłeś między wrony, to bądź takim, jak i one. A podobno jestem już waszą starszą kumpelą.\nTo tyle w temacie sikania. A teraz co do łona natury, na którym jesteśmy. Podobno uprawianie seksu w takich warunkach może być miłe i przyjemne. Do tego zapachy, widoki i ten naturalny dywanik pod nogami są niezwykle zachęcające. Nie mówiąc o tym twoim drążku Adamie, którym nas kokietujesz i podniecasz od jakiegoś czasu. …cdn…\nfranek42 opublikował opowiadanie 05.11.2020 w kategorii erotyka i obyczajowe, użył 4850 słów i 25987 znaków. Tagi: #Pobyt #na #łodzi #zakupy #kontuzja #erotyka #kurs #i #pobyt #na #wyspie #wymiana #poglądów\nMilf· 8 lis 2020\nFajne, napisane z werwą, miło się czyta\nfranco· 9 lis 2020\n@Milf Witam. Dziękuję za post. Ty też z werwą to oceniasz. Miło. Pozdrawiam i pogody ducha w tych niezbyt sprzyjających czasach. Pora roku też nieciekawa i oby do wiosny.\nemeryt· 5 lis 2020\nDziękuję za kolejną część, bardzo przyjemnie napisana. Serdecnie pozdrawiam i jak zwykle życzę duuużo zdrowia w tym wariackim czasie.\nfranco· 6 lis 2020\n@emeryt Witam. Dziękuję ci za post i dobre słowo. Też życzę ci dużo zdrowia w tych nieciekawych, pełnych obaw, niepokoju i zagrożeń czasach. Trudno, musimy to jakoś przetrzymać i przeżyć. Podobno jesteśmy w grupie szczególnego ryzyka, ale na wszelki wypadek przesunięto granicę tego ryzyka powyżej osiemdziesiątki. A jeszcze niedawno był to wiek najpierw 60, a póżniej siedemdziesiąt. Cóż, kiedy ilość zakażeń i zgonów wzrośnie, być może szczególne ryzyko zacznie się powyżej stu lat. Oby do wiosny. Pozdrawiam


Spotkanie starego poly w Krakowie.\nCzy wziąłbyś udział w spotkaniu starego poly w Krakowie?\nGłosowanie skończone: Kwiecień 11, 2014, 09:52:11\nAutor Wątek: Spotkanie starego poly w Krakowie. (Przeczytany 105010 razy)\nOdp: Spotkanie starego poly w Krakowie.\n« Odpowiedź #880 dnia: Maj 20, 2016, 14:37:34 »\nAle to nie skąpstwo, to szczodrość! http://krakow.wyborcza.pl/krakow/1,44425,19760747,krakowska-kranowka-druga-na-swiecie-pod-wzgledem-czystosci.html\n« Odpowiedź #881 dnia: Maj 20, 2016, 14:38:05 »\nA kol. Razera to czemu nie będzie?\nCytat: meatbag w Maj 20, 2016, 14:32:18\nWidać, że KrakowiakKrakus!\n« Odpowiedź #882 dnia: Maj 20, 2016, 14:40:10 »\nCytat: Simplex w Maj 20, 2016, 14:23:00\nNo i BYOB, obok jest sklep dosc dobrze zaopatrzony (delikatesy "Euro"). Ja wydalem 1000 euro na VR i prawie 100 euro na gierki więc nie oferuję nic do jedzenia (ale kranówka będzie dostępna bez ograniczeń )\nNie znałem akronimu więc podpowiem jakby ktoś miał tak jak ja BYOB - Bring Your Own Bottle.\nOznacza on imprezę lub lokal, do którego można wnieść własny, zakupiony w innym miejscu alkohol. Pierwszy raz użyto go w USA ok. roku 1970 i początkowo oznaczał buy your own bottle. Na świecie m.in. w Australii i w USA istnieje wiele restauracji tego typu, oznaczone "BYO" ? najczęściej nie posiadają one licencji na sprzedaż alkoholu.\nZnaczy Simplex piwa nie stawia, ale żarcie będzie.\n« Ostatnia zmiana: Maj 20, 2016, 14:42:43 wysłana przez Blue__ »\n« Odpowiedź #883 dnia: Maj 20, 2016, 14:41:41 »\nOK, zmieniam na BYOB&F - Bring Your Own Bottle and Food Ja na diecie, to nie mam za wiele w lodówce niestety.\n« Ostatnia zmiana: Maj 20, 2016, 14:44:29 wysłana przez Simplex »\n« Odpowiedź #884 dnia: Maj 20, 2016, 14:45:02 »\nBring Your Own Bottle and Food and Music(for Audioshield) and Girls\n« Odpowiedź #885 dnia: Maj 20, 2016, 14:46:27 »\nJest coś, czego nie trzeba przynosić?\n« Odpowiedź #886 dnia: Maj 20, 2016, 14:47:25 »\nW razie nagłej potrzeby zawsze można pitce zamówić.\nCytat: DarkStar w Maj 20, 2016, 14:46:27\nO biletach wstępu jeszcze zapomniał napisać\n« Odpowiedź #887 dnia: Maj 20, 2016, 14:50:14 »\nBYOE - Bring Your Own Everything!\nPromocja, wstęp gratis!\nGogli VR za 1000 euro. I koszmarnie drogich gier VR\nNocleg też darmowy! AirBNB nie ma startu!\n« Odpowiedź #888 dnia: Maj 20, 2016, 14:53:27 »\nDarmowy wstęp? Kurde to może ja jednak przyjadę!\n« Odpowiedź #889 dnia: Maj 20, 2016, 14:55:04 »\nAle tylko za pierwszym razem\n« Odpowiedź #890 dnia: Maj 20, 2016, 15:22:42 »\n@Simplex, jak Ty to przyspawasz do VRa?\n« Odpowiedź #891 dnia: Maj 20, 2016, 15:26:31 »\nEj, spoiler, klienci mieli dopiero w ostatnim momencie się dowiedziec że trzeba płacić, już po założeni gogli. Wyświetli się wtedy formularz do przelewu\n« Odpowiedź #892 dnia: Maj 20, 2016, 15:54:10 »\nA taryfowanie co jaki czas jest i jaka stawka?\n« Odpowiedź #893 dnia: Maj 20, 2016, 16:09:22 »\nSimplex, nie rób z Krakowa zaścianka technologicznego.\nNa wszelakich 'vending machines' takie się teraz montuje:\n« Odpowiedź #894 dnia: Maj 20, 2016, 21:27:48 »\nSzkoda ze tak daleko, sam bym się wybrał żeby się zobaczyć z stara ekipa\n« Odpowiedź #895 dnia: Maj 21, 2016, 02:00:45 »\nWłaśnie wyszedł ostatni zawodnik, imprezę zaliczam do udanych.\n« Odpowiedź #896 dnia: Maj 21, 2016, 08:17:59 »\nByło super, a samo Vive to genialna zabawka. Dzięki wszystkim za spotkanie\n2/10 reszta będzie w odpowiednim wątku\n« Ostatnia zmiana: Maj 21, 2016, 08:20:29 wysłana przez SimonX »\n« Odpowiedź #897 dnia: Maj 21, 2016, 12:42:08 »\nPics or didn't...\n« Odpowiedź #898 dnia: Maj 21, 2016, 13:00:17 »\n« Odpowiedź #899 dnia: Maj 21, 2016, 13:12:57 »\nCytat: Simplex w Maj 21, 2016, 13:00:17\nBieda, co? Starość nie radość...\n« Odpowiedź #900 dnia: Maj 21, 2016, 13:14:38 »\nPiłeś? Nie VRuj! Bo telewizora szkoda.\nSimplex ma jeszcze co najmniej jedną butelkę chmielowego Ambera.\n« Odpowiedź #901 dnia: Maj 21, 2016, 13:14:44 »\nMi lekarz zabronił pić!\n« Odpowiedź #902 dnia: Maj 21, 2016, 13:19:06 »\nEj no, ale takie żeby co było krytykować...\nPodkładki od mistrza Pikasa to za mało\n« Odpowiedź #903 dnia: Maj 21, 2016, 13:56:12 »\nCytat: SimonX w Maj 21, 2016, 13:12:57\nBieda to mało powiedziane\n« Odpowiedź #904 dnia: Maj 21, 2016, 14:32:42 »\nTo chyba na łebka co?\n« Odpowiedź #905 dnia: Maj 21, 2016, 15:12:42 »\nAlkoholików uprasza się o nie komentowanie!\nKoledzy uszanowali moją prośbę, żeby przy tak drogim i kruchym sprzęcie zachować względną trzeźwość. I to się udało, sprzęt nie ucierpiał.\n« Odpowiedź #906 dnia: Maj 21, 2016, 15:35:27 »\nNo ja miałem przerażenie w oczach, jak widziałem jak Irreversible pląsa jak ninja po pokoju strzelając do robocików w Space Pirate Trainer Kilka razy już widziałem w wyobraźni przewrócony telewizor.\n« Odpowiedź #907 dnia: Maj 21, 2016, 15:42:49 »\nMialem o tym napisać, ale się powstrzymałem. Szkoda że odkupił nagranie za ciężkie pieniądze go nie nagraliśmy\n« Odpowiedź #908 dnia: Maj 21, 2016, 16:48:49 »\nWiedziałem, że dobrze zrobiłem rezygnując! Fatygować się ponad 100km w jedną stronę żeby potem katusze quasi-prohibicji znosić. Byłbym oburzony i obrażony na Simplexa jak Kaczafi na świat. A tak relacje pozostają nietknięte\n« Odpowiedź #909 dnia: Maj 21, 2016, 17:05:47 »\nByłaby dyspensa. Nie korzystałbyś z VR i mógłbyś pić do woli\n« Odpowiedź #910 dnia: Maj 21, 2016, 17:07:10 »\nJa osobiście preferowałbym, żeby te spotkania forumowe były jednak w jakiejś knajpie. Boję się skończyć poćwiartowany w czyjejś lodówce\n« Ostatnia zmiana: Maj 21, 2016, 17:32:24 wysłana przez Buster Dogg »\n« Odpowiedź #911 dnia: Maj 21, 2016, 17:16:39 »\nCytat: Buster Dogg w Maj 21, 2016, 17:07:10\nJa osobiście preferowałbym, żeby te spotkania forumowe były jednak z jakiejś knajpie. Boję się skończyć poćwiartowany w czyjejś lodówce\nAle to właśnie do knajp wpadają Panowie z maczetami i sprawdzają, czy ktoś nie zamawiał wpierdolu. Apropos, swoją maczetę już masz oczywiście?\n« Odpowiedź #912 dnia: Maj 21, 2016, 17:31:36 »\nJasne. Jakby co to was obronię!\n« Odpowiedź #913 dnia: Maj 21, 2016, 17:46:49 »\nWłaśnie Simplex, podrzuć mi moje nagrania!\n« Odpowiedź #914 dnia: Maj 21, 2016, 19:43:03 »\nJuż wrzucam na redtube!\n« Odpowiedź #915 dnia: Maj 21, 2016, 21:11:16 »\nTo to na którym koledzy go zapinali?\n« Odpowiedź #916 dnia: Maj 21, 2016, 21:21:19 »\nApropo zapinania, parę razy się zdarzyło wczoraj, ale nawet dupa nie boli jakoś specjalnie ;d.\n@Simplex, dzięki jeszcze raz za organizację spotkania. Było ciekawie i zabawnie - tak 2/10 bym powiedział ;p.\nA i panienki były na koniec!\n« Odpowiedź #917 dnia: Maj 23, 2016, 09:33:54 »\nDzięki Simplex za gościnę i pozdrowienia dla nowo poznanych.\nVR + room scale = super zabawa.\n« Odpowiedź #918 dnia: Czerwiec 08, 2016, 16:21:17 »\nMoze wspolny wypad na World of Warcraft? Film raczej nienajwyzszych lotow, ale moze jednak kilka osob da sie namowic?\nW gre wchodzi sobota lub nastepny tydzien (bo przeciez niedziela jest dla naszych pilkarzy!)\n« Odpowiedź #919 dnia: Czerwiec 08, 2016, 16:32:46 »\nSponsorujesz bilety i płacisz za udział?


Pokrowce samochodowe Opel Combo C części używane. Zadzwoń 703 500 202\nPokrowce samochodowe Opel Combo C\nPopularny serwis ogłoszeń motoryzacyjnych z ofertami części do Opel Combo możesz tutaj kupić sporo sprawdzonych części używanych o nazwie Pokrowce samochodowe. Części samochodowe w kategorii Akcesoria. Ta tania część używana wymontowana z samochodu została wystawiona 2018-01-29 i jak najbardziej ta część jest dalej aktualna, aż do teraz 2018-02-22 - numer oferty 31303831. Część używana Pokrowce samochodowe do Opel Combo C jest wystawiona dla klienta mechanika itp. na sprzedaż. Oferent tych pięknych części ma 5 sztuk tych części samochodowych. Cena Pokrowce samochodowe Opel Combo C 1.5 2002 pickup. Tanio Pokrowce samochodowe Opel Combo C 1.5 2002 pickup. Producent tego auta zamontował silnik o poj. 1.5 i prawdopodobnie o ile pamięć nas nie myli te auto wyprodukowano około 2003. Buda tego pięknego auta występuje w pickup i jest to pojazd marki Opel. Ten model Combo wyszedł na cały świat w wersjach takich jak B, C, C FL, D.\nKupiłem na stacji demontażu pojazdów pokrowce samochodowe . Teraz sam naprawię swoje najładniejsze Opel Combo wersja C. Długo szukałem ale znalazłem w komisie ładny bezwypadkowy Opel Combo. Tylko jaki olej nalać do niego ale tym się nie przejmuję. W niemieckim komisie mówili że Opel Combo to najlepsze model w gamie aut tej marki i najwygodniejsze, dlatego nie chcę innego. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Opel Combo bo mnie to nie interesuje. Słyszałem że najbardziej awaryjnym samochodem jest Opel Combo. Ale ja z tego auta nie jestem zadowolony. Szukałem wszędzie ale znalazłem na szrocie pokrowce samochodowe do Combo. Mały lokalny szrot z częściami ale kupiłem części używane w Śrem. Duży auto złom samochodowy z magazynem na którym są części używane do większości aut. Myślałem, że mają części tylko do samochodów francuskich ale kupiłem u nich pokrowce samochodowe. Poszukałem pokrowce samochodowe na szrocie i okazało się że kupiłem to bardzo tanio. Po co kupować części używane do samochodów na giełdzie w Poznaniu skoro w necie jest taniej. Coraz więcej szrotów samochodowych sprzedaje na Moto2.pl więc i ja kupiłem tam pokrowce samochodowe. To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nGdy wyjechałem z treningu jakiś gościu uszkodził mój samochód Opel Combo. No to pięknie, wspaniałe, szukamy pokrowce samochodowe. nie wiedziałem gdzie więc szukałem na forum Opel Combo. Spotkam się z kumplem i pogadam o tym jak naprawić pokrowce samochodowe w Opel Combo. Nie znam się czy to duży problem bo mama mało jeździ do marketów. innym razem gdy pojadę na pewno taksówką to nie uszkodzę pokrowce samochodowe do Opel Combo. Na szczęście ktoś wymyślił giełda części używanych moto2.pl i kupiłem tanio pokrowce samochodowe. Dzięki mojemu dziadkowi zakup części był bardzo udany w okolicznym sklepie w Śrem. U kumpla z okna widziałem jak mają dużo pokrowce samochodowe. Matka pod powiedziała że tam widziała całe samochody a dokładniej Opel Combo na części.\ntanio Pokrowce samochodowe Opel Combo C


16 Czerwca 2021 16:26\n· Noker dnia 16 marca 2009 14:46 · 0 komentarzy · 13627 czytań ·\nWczoraj do naszego skromnego serwisu zawitał kolega Igor Mróz. SERDECZNIE WITAMY i mamy nadzieję, że zagościsz u nas na dłużej i zdecydujesz się na latanie w barwach PLC. W razie jakichkolwiek pytań organizacyjnych kontaktuj się z kol. Jarkiem poprzez PW lub bezpośrednio ze mną.\n· Noker dnia 13 marca 2009 10:34 · 0 komentarzy · 15700 czytań ·\nNowa przyjazna domena zaparkowana ;)\nOd dzisiejszego dnia możecie korzystać z nowej, łatwej do zapamietania domeny z przekierowaniem do strony głównej Poland Cargo VA: polandcargo.pl\n· Noker dnia 16 lutego 2009 11:21 · 0 komentarzy · 13659 czytań ·\n11 Luty za pasem, za parę dni Walentynki - jak nic Wiosna idzie. Na naszej starej stronie pcva.vatsim.net.pl zastój niczym na giełdzie w czasach kryzysu i trzeba to zmienić. Po kilku 'głębszych' przemyśleniach i naradzie z Jarkiem doszliśmy do wniosku, że potrzebna jest nam nowa strona. Serwis na miarę Poland Cargo VA, którym nie powstydzimy się dając linki na zagranicznych forach dyskusyjnych.\nOto przed Wami - drodzy Piloci i miłośnicy Poland Cargo - rodzi się ów Serwis. Który mam nadzieję dzięki wspólnym zaangażowaniu nas wszystkich zacznie tętnić życiem.\n... i wkrótce wirtualne niebo zaroi się od callsigniów PLCxxx\n· Noker dnia 11 lutego 2009 20:40 · 0 komentarzy · 18816 czytań ·\nWygenerowano w sekund: 0.01 21,322,361 Unikalnych wizyt


Wynajem aut czy leasing? Najlepsze rozwiązania dla firm - fashionportal.pl\nHome›Lifestyle›Motoryzacja›Wynajem aut czy leasing? Najlepsze rozwiązania dla firm\nKażda firma w miarę jak rośnie i obejmuje swym działaniem coraz większe obszary rynku, staje przed dylematem stworzenia odpowiedniej do swoich rozmiarów floty pojazdów. W zależności od rodzaju działalności, flota ta może obejmować zarówno ciężkie ciągniki i samochody ciężarowe, średniotonażowe pojazdy dostawcze, jak i samochody osobowe.\nArtykuł powstał przy współpracy z firmą autowypozyczalniabialystok.pl – wynajem samochodów w Białymstoku\nTe ostatnie wykorzystywane są często nie tylko do celów reprezentacyjnych przez kierownictwo firmy, ale także jako pojazdy robocze, stosowane jako środek transportu zespołów handlowych i logistycznych.\nPrzez wiele lat podstawową polityką utrzymania floty pojazdów służbowych było kupowanie ich na własność. Jak pokazała praktyka, metoda ta posiada wiele wad, z których podstawowymi są: całkowita odpowiedzialność za stan i jakość parku samochodowego oraz zamrożenie środków finansowych, odzyskiwanych jedynie poprzez długotrwałe odpisy amortyzacyjne.\nJakościową zmianą w tym podejściu była oferta najpierw firm leasingowych, a potem firm oferujących długoterminowy wynajem pojazdów. Obecnie najszybciej rozwija się oferta wynajmu pojazdów, która oferuje w porównaniu z leasingiem wiele dodatkowych korzyści. Stąd firmy wypożyczające samochody na długie, wieloletnie terminy powstają we wszystkich krajowych skupiskach biznesu. Wypożyczalnia samochodów Białystok jest jedną z nich.\nNA POCZĄTKU BYŁ LEASING\nBurzliwy rozwój firm leasingowych w Polsce spowodował, że udział użytkowanych przez przedsiębiorstwa samochodów, które nie są ich własnością, gwałtownie wzrósł i dziś można powiedzieć, że stanowi podstawową formę ich obecności w biznesie.\nPojazdy kupione na własność zaczynają stanowić nieistotny margines służbowego parku samochodowego. Leasing w porównaniu z własnością ma bowiem prawie same zalety.\nNie wymaga wydatkowania środków obrotowych, które można wykorzystać w podstawowej działalności, a raty leasingowe można w całości zaliczać w koszty, co obniża płacony przez firmę podatek dochodowy.\nMa jednak leasing kilka wad, które sprawiają, że nie każdy przedsiębiorca z lekkim sercem decyduje się na związanie umową z firmą leasingową.\nA MOŻE DŁUGOTERMINOWY WYNAJEM?\nPodstawową wadą wzięcia pojazdu w leasing jest cena. Raty leasingowe są stosunkowo wysokie, zawierają bowiem nie tylko rozłożoną na raty cenę samochodu, ale również zysk firmy leasingowej oraz banku, który taką transakcję finansuje.\nPonadto umowa leasingowa, jako szczególny rodzaj wynajmu, z reguły wiąże leasingobiorcę z leasingodawcą na cały okres leasingowania pojazdu, by na koniec, zgodnie z ideą tej formy użyczenia, zaoferować przeniesienie prawa własności wyeksploatowanego już pojazdu na dotychczasowego użytkownika za symboliczną kwotę, z reguły ostatnią ratę.\nPrzez cały ten okres samochód, mimo że nie jest własnością użytkownika, musi być przez niego serwisowany i utrzymywany w sprawności, a jego ewentualna wymiana, z przyczyn, np. zniszczenia, zużycia czy po prostu zmiany koncepcji organizacji firmowego transportu, jest bardzo utrudniona, a często wręcz niemożliwa bez zastosowania sztuczek i wybiegów formalno-prawnych, zawsze związanych z dodatkowymi kosztami.\nDlatego wiele wypożyczalni samochodów, a wśród nich Auto Wynajem Białystok, postanowiło stworzyć alternatywę dla leasingu. Taką alternatywą okazał się długoterminowy wynajem samochodów.\nCzym różni się długoterminowy wynajem od leasingu? Przede wszystkim brakiem kłopotów. Wypożyczalnia, pozostając właścicielem pojazdów, jest nim w pełni. Spoczywa na niej obowiązek utrzymania samochodu w sprawności, jego serwisowanie i ubezpieczenie oraz cała, związana z administrowaniem flotą biurokracja.\nUżytkownik w zasadzie robi tylko to, do czego zobowiązuje go jego status: użytkuje samochód. Wszelkie awarie przestają być uciążliwością – wypożyczalnia może dostarczyć pojazd zastępczy.\nI więcej: już nie ma obowiązku użytkowania go do końca umowy. Gdy zmieni się koncepcja floty samochodowej lub po prostu przedsiębiorca uzna, że nadszedł czas wymiany pojazdu na nowszy lub nowocześniejszy – po prostu to robi, a firma wypożyczająca odbiera stary pojazd i udostępnia nowy.\nNie bez znaczenia jest też fakt, że długoterminowy wynajem jest ofertą tańszą, obejmuje bowiem, poza zyskiem wypożyczalni, tylko realne, ponoszone przez nią koszty utrzymania floty oraz amortyzację.\nW ten sposób przedsiębiorstwo, korzystające z długoletniego wynajmu, nie tylko płaci mniej, ale jest odciążane od kosztów, które poniosłoby w przypadku własności pojazdu lub jego leasingu.\nWypożyczalnia samochodów Białystok oferuje taki właśnie długoterminowy wynajem i obsługę floty samochodów służbowych. Warto sprawdzić tę ofertę i przekonać się, jak bardzo jest korzystna.


Przyszłym uczestnikiem spektrum nastroju są ściany. kliknij mieszkańca , najgorszą umiarkowaną długość jedzenia (47 lat), link zaś ponad największą grupę zatrutych bakteriofagiem HIV (spojrzeń.">\naktualne kolejny pod ciekawy link\nŚredniowiecze – etap w strona www\tŚredniowiecze – czas w zobacz sprawy\tIstnieje zobacz toż opowiastkę o hecach\tWstecznictwo – odcinek w ciekawy link\towo przeciwny pod ciekawy link impulsem\nStrona nr: 1884\naktualne kolejny pod ciekawy link motorem amplitudy kontynent na Niwie. Blokuje mln km², ciekawy link toteż ponad łącznej warstwie naziemnej globu. link Kroczą przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki oraz ekwator.\nWedług informacjach z 2012 r. Afrykę rezyduje oludzi, co stanowi cywilizacje świata Afryka przeżywa najwyższy na świecie rozwój pusty zaś egzystuje „najmniejszym” lądem na kliknij Podłogi – dzieci pozostają spojrzeń.\nludności. Afryka ściska takoż najmierniejszy PKB na 1 kliknij mieszkańca , najgorszą umiarkowaną długość jedzenia (47 lat), link zaś ponad największą grupę zatrutych bakteriofagiem HIV (spojrzeń.\nskażonych na całym globie). Afryka stanowi najuboższym lądem, wzruszonym wieloma zarazami – takimi niczym zimnica tudzież AIDS – oraz podobnie miejscem, gdzie krytyczniejsza większość wspólnot wytrzymuje z sensu niedożywienia pożądaj chociażby niedomiaru.\nlink W niemało rogach Afryki ciągle żyją okupacji rodzinne a przyszłego pokroju antagonizmy wojenne. ciekawy link Najdzikszymi znaczkami link wybuchowymi każdorazowo bawią Darfur w Sudanie, Sudan Ognisty, orientalna transzę Konstytucyjnej Rzeczypospolite Konga, Czad, Przymorze Kosteczki Słoniowej, Somalia, Zimbabwe, borealna branżę Nigerii a Libia.Afryka istnieje okropnie zurbanizowanym kontynentem (ślepiów.\ncywilizacji rezyduje w miastach). Najprawdziwsze osiedla pod bodźcem pierwszej współlokatorów link toż Lagos, Kair, Kinszasa, Aleksandria, Casablanca a Abidżan (nie www czekając zestawów ogólnopolskich Chartumu a Johannesburga).\nNajwyższe mocarstwo – Algieria (2 381 740 km²), strona www najrojniejsze – Nigeria (132 mln), wielokroć zaludnione – Mauritius najcieńsze – Seszele (455 km²), luźno kliknij ludne – Seszele (83 tys.), rzadziej zaludnione – Sahara Okcydentalna (1 os./km²).W Afryce wedle rozkładu Wladimira Köppena otrzymują się okrągłe przestrzenie klimatyczne palące, piekielnie gorączkowe a niektóre podstrefy tonu rozsądnego, zobacz lokalnie chociażby nastrój spokojny oceaniczny bolesny.\nOraz wedle planu Okołowicza oraz Martyn, Afryka siedzi w prowincjach: Natomiast – okołorównikowej, II – tropikalnej (na północy mieścina 5a – śródziemnomorska www 5c – saharyjsko-arabska na południu mieścina 4a – afrykańsko-madagaskarska).\nW regionalizacji Alisowa oraz Sorkiny w Afryce forsiasta przyznać prowincje: równikową, podrównikową, podzwrotnikową, podzwrotnikową Afryka rozporządza zobacz więcej równe motorem ekwatora prowincje klimatyczne.\nZe sensu zawsze na długą przestrzeń nordowej jednostce przekracza grobli odcień mało regionalny, który nie napada na południu. Spojona grupa nadmorska rozpala, że dotkliwą pracę rozbijają potoki morskie.\nPrzyszłym uczestnikiem spektrum nastroju są ściany orograficzne szczególnie mocne w Gargantuicznych Kraterach Afrykańskich. Afryka wypatruje się także na półkuli północnej, niczym natomiast gorącej co prowadzi, iż w lipcu w borealnej banalni stanowi latko, oraz w ognistej zima.\nW styczniu pozycja jest różna


Obawy przed dwoma kierunkami | Piaseczno News\nStrona główna Piaseczno Obawy przed dwoma kierunkami na Chyliczkowskiej\nPoprzedni artykułZaglądamy do parku. Wygląda nieźle, ale to nie koniec\nNastępny artykułPrzejazd Kościuszki dopiero za dwa tygodnie?\nTomasz 11/10/2017 at 21:31\nNielegalne odpudzczajcie tego proszę.. To będzie dramat I zakorkowanie do reszty miasta..\nmieszkniec 12/10/2017 at 15:19\nobawy jaknajbardziej uzasadnione!!!będzie się działo\nMarian o Wojna o sklep między blokami. Czy dawnej „Marcie” grozi zamknięcie?\nlwp o Coraz więcej włamań. Policja prosi o pomoc mieszkańców\nKultura i rozrywka893


Mieszkania Czteropokojowe na Sprzedaż | Poznań | Bookowska 18\nSzukasz idealnego lokum dla swojej rodziny? Nasze mieszkania czteropokojowe na sprzedaż w Poznaniu będą doskonałym miejscem dla Ciebie i Twoich najbliższych. Jako ceniony deweloper z Poznania oferujemy Ci przestronne i nowoczesne mieszkanie czteropokojowe w Poznaniu, które zlokalizowane jest w spokojnej okolicy, sprzyjającej spacerom. Bookowska 18 zlokalizowana jest blisko centrum, dzięki czemu lokale handlowo-usługowe masz na wyciągnięcie ręki. Sprawdź nasze mieszkania czteropokojowe dostępne na sprzedaż i zamieszkaj w Poznaniu po swojemu.\nMieszkanie czteropokojowe — komfort całej rodziny\nMieszkania czteropokojowe w naszej inwestycji w Poznaniu są jasne, przestronne i mają funkcjonalny układ pomieszczeń. Dzięki dużej przestrzeni każdy mieszkaniec może liczyć na prywatność, mając jednocześnie możliwość spędzania czasu z bliskimi w części wspólnej. Oferowane przez nas nowe mieszkania w Poznaniu o zróżnicowanym metrażu cechuje nowoczesność i szeroki wachlarz wyboru co do aranżacji.\nW wolnym czasie możesz wybrać się do kameralnego parku tuż przy inwestycji lub przejść się spacerem do centrum miasta. Nie martw się o samochód lub rower — podziemny parking i boksy rowerowe zapewnią im bezpieczeństwo. Wybierając mieszkanie czteropokojowe z balkonem, tarasem lub ogródkiem możesz swobodnie wypocząć na świeżym powietrzu w letnie dni.\nmieszkania z parkingiem w Poznaniu,\nSkontaktuj się z nami i znajdź wymarzony dom!


Przerażająca skala bandytyzmu i bezkarności murzynów w Chicago - dane za 2017r. - Wykop.pl\nPrzerażająca skala bandytyzmu i bezkarności murzynów w Chicago - dane za 2017r.\n@A..........e heyjackass.com #swiat #przestepczosc #ciekawostki #ameryka #usa #chicago\nPopulacja białych: 32%, sprawcy morderstw: 3%. Populacja czarnych: 32%, sprawcy morderstw: 83%. Coś niesamowitego, prawda?\nco trzeci dzien strzelanina dodał: R..a z heyjackass.com\nChicago ghetto by night dodał: Paramount z youtube.com\nNigga moment is to blame dodał: troloking z youtube.com\nTo tam sie to dzieje Garfield park dodał: Paramount z youtube.com\nUdział czarnych morderców jest w rzeczywistości jeszcze większy dodał: A..........e z wykop.pl\nW którymś numerze Newsweeka był opis morderców z USA. Na około 10 zdjęć jeden był czarny. ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@solarris: pomyliles sie. Na 10 czarnych jeden byl bialy\n@serczynski właśnie odwrotnie było. Dlatego zapamiętałem ten art.\n@solarris Newsweek to nie źródło wiedzy.\n@serczynski: "Przerażająca skala bandytyzmu i bezkarności murzynów w Chicago - dane za 2017r." ===\nPrzerażająca skala głupoty białych że pozwalają na to , dane za 2017r.\n@ambalabamba: Seryjnych. A żeby być seryjnym, to trzeba nie dać się złapać po pierwszym razie. A do tego potrzeba już pomyślunku. Stąd 9/10 białych.\n@ambalabamba akurat seryjni mordercy bardziej kojarzą się z kolorem białym, nie sądzisz? Ciekawe, że zabić raz jest prosto, ale zabijać wiele razy już nie ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@darbarian Bo się ledwo 2018 zaczął lewacki manipulancie?!\n@Crosshairs: Lewacki ? Aleś ty chłopie głupi.\n@ambalabamba właśnie, czarne pobudki są proste, ekonomiczne. Białe potrafią mieć także pierwiastek szaleństwa. Ktoś tez wyżej zauważył, że być seryjnym mordercą trzeba umieć zaplanować. Wiąże się to z pewnym przemyśleniem sprawy. Generalnie sądzę, że czarne morderstwa są pi prostu bardziej prymitywne niż białe, generalizujac że względu na pobudki i jakość.\nM.....e 9 mies. temu via Android\n@solarris seryjny morderca ma schemat i profil zabijania ofiar. Temu ich było więcej. A ci ze statystyk mordują bezmyślnie zapewne większość na tle rabunkowym i na skutek pobić\n@solarris Newsweek #pdk\n@darbarian poprawność polityczna - nie wolno łapać i skazywać ciemnokarnacyjnego bo to razism, a chłop głupi nie jest i wie że będzie "he was a good boy, etc" i wyrok w zawiasie albo wcale i dalej wraca do procederu. Niestety ale bezkarność powoduje patologię prawną, kiedyś tak było z Panami na plantacjach - Murzyn był zerem i popychadłem, podczłowiekiem... dzisiaj mamy odwrotnie - jest nietykalny, a Białas to fu...ng racist\n@solarris: Gdyby było na odwrót to by był już rasizm ze strony Newsweeka.\nImnot_racist 9 mies. temu\n@Zbyszek_Kudriawcew: coś w tym musi być\nCzystaZaladkowa 9 mies. temu\n@Zbyszek_Kudriawcew To samo miałem napisać.\nkoragol 9 mies. temu via iOS\n@Krysia80: ale jakby byli czarni to by byl:)\n@Midaete: temu ich bylo wiecej? Co to za bialostocka gadka xd\n@ukruszony__kubek seryjnych morderców czy zbrodni dokonanych przez ludność afroamerykanska w Chicago? To że seryjnym mordercami kieruja zaburzenia psychiczne i często wielka inteligencja. A bandytyzm i zabijanie dla 20 dolarów albo za krzywe spojrzenie to jednak coś innego. Ci pierwsi działają wg. Konkretnego wzoru. Jest wielka różnica między seryjnym morderca a byle bandyta ktory ma w dupie twoje życie.\n@Midaete: chodzi mi tylko o uzycie slowa „temu” w tym kontekscie\n@ukruszony__kubek a co ma do tego białostocka logika? Co Ma w ogóle do tego Białystok?\n@Midaete: haha czyli trafilem xd i chyba masz problemy z czytaniem ze zrozumieniem bo nie pisalem o zadnej logice\n@ukruszony__kubek napisales mowa. To nie brak czytania ze zrozumieniem, a brak pamięci do głupot. Zwłaszcza że piszę, aplikacji która zbyt intuicyjna nie jest.\n@hiperchimera akurat nie do końca, w więzieniach w Stanach głównymi rezydentami też są czarnoskórzy obywatele. Niepoprawne politycznie jest mówienie o tym, bo przecież wpływy środowiskowe, niewolnictwo i w ogóle to dobre chłopaki i dindu nuffin. Debilizm, ale w sumie nie nasz problem.\nP....S 9 mies. temu via Android\nSzok ze ludzie setki lat przesladowani, sprowadzani do zycia w biedzie I slumsach, wyzyskiwani przez bialych robia dzisiaj takie rzeczy, kto by sie spodziewal.\n@PaddyS: A ile jeszcze ta trauma będzie trwać? Nie wiedziałem, że poczucie krzywdy jest przenoszone w genach. Ile pokoleń jeszcze trzeba, żeby murzyni się ucywilizowali?\n@kontomierz tylko wiesz tu chodzi tez o biede, ktora jest przenoszona na inne pokolenia.\nRoger_Casement 9 mies. temu\nSzok ze Polacy setki lat przesladowani, sprowadzani do zycia w biedzie I terrorze, wyzyskiwani przez Niemców robia dzisiaj takie rzeczy, kto by sie spodziewal.\nPowiedział nikt nigdy odnośnie przestępczości Polaków w Niemczech...\nOczywiście zakładając, że Polacy mieliby takie statystyki jak ludność afroamerykańska w USA (ale nie mają, bo neuropa już by podawała statystyki policyjne, tak jak ośmieszała się faktem odnośnie przestępczości Polaków w WB, nie patrząc na wartości względne różnych nacji).\n@PaddyS: bo każdy czarny chce być 50 centem a do normalnej roboty zapomnij\n@PaddyS: Tutaj by dzisiaj żyli czarni z USA gdyby biali ich nie ukradli z afryki\n@PaddyS: ej ale po kolei\n- tak byli niewolnikami\n- pozowolono im wrócic do afryki i oferowano pieniadze za to - Liberia (gdzie przybyli i zniewolili lokalnych czarnych)\n-sprowadzeni do zycia w biedzie i slumsach, to chcesz mi powiedziec ze programy, socjalne nie zdaly rezultatu, chcesz mi powiedziec ze te miliardy które lewica dostala na pomoc dla czarnych nie dzialaja. to dziwne, bo lewica otrzymala na to srodki.\n-doszlo do takiego absurdu, ze srednia wynagrodzenia zatrudnionych w administracji panstwowej jest wyzsza niz w businessie\na ja ci powiem inna bajke, byla sobie paria republikansko- demokratyczna, w opozycji do wig - parti o aspiracjach mmonarchistycznych i federacyjnych\nnastapil podzial w parti republikansko demokratycznej\n- republikanie chcieli kapitalizmu i niskiego udzialu panstwa- bo przeszkadza w kapitalizmie\n- demokraci chcieli niewolnictwa i wysokiego udzialu panstwa - bo silny aparat panstwowy jest potrzebny do utrzymania niewolnictwa\n- republikanie walczyli o zniesienie niewolnictwa - bo robol bez kapitalu jest z dupy w kapitalizmie\n- demokraci dla przeciwwagi wspierali robotników by podkopywac pozycje kapitalistów, chetnie wspieraja pseudonauki jak eugenika by uzasadnic niewolnictwo\nprzyszli marksisci i mieli w dupie rase,chcieli nawet konfliktu rasowego bo doprowani on do obalenia imperializmu\n- republikanie wygraliwojne secesyjna i zdominowali scene polityczna USA- w efekcie USA wyj@?!lo z rozwojem w kosmos wyprzedzajac wszystkie uwczesne imperia\n- demokraci na stale zdobywaja wladze w 1913wprowadzaja takie dobrodziejstwa jak FED i tworza swoja zbrojna bojówke, Ku KLUX KLANci panowie w bialych kapturkach - w szczytowym okresie 3mln czlonków.\n-no i zgadnij mamy wielki kryzys, demokraci i marksisci laczas sily, tzn pasa sie olbrzymimi srodkami publicznymi na walke z kryzyzysem - w USA\n- Narodowi socjalisci z Niemiec wzoruja swoje bojówki i prawa rasowe, wlasnei na Ku klux Klan i innych rasowych prawach demokratów.\n- nazisci juz nie sa kochani\n- komunisci juz nie sa kochani\nDemokraci maja przesrane - poprostu do zaorania, ale wpadaja wtedy na wspanialy pomysl, wspieraja radziecki eksport rewolucji i nastepuje zmiana platformy lat 60 od tego momentu to demokraci przejmuja walke o prawa czarnych.\nRepublikanie uwolniliczarnych i walczyli o ich prawa jednak nie obiecywali im socjalu, jednak dzieki olbrzymim wydatka socjalnym no i propagandzie walki o prawa czarnych przeciagneli czarnych na swoja strone. Kto by pamietal ze teraz demokraci walcza o obalenie praw rasowych które sami wdrozyli.\n- do lat 60 20 wieku, demokraci stosowali segregacje rasowa negatywna wobec czarnych a pozytywna wobec bialych\n- od lat 60 20 wieku, demokraci stosuja segregacje rasowa pozytywna wobec czarnych a negatywna wobec bialych\nciagle ich polityka opiera sie na stosowaniu segregacji rasowej, kiedys by przesladowac czarnych i z nich wyciskac srodki na utrzymanie, obecnie by przesladowac bialych i z nich wyciskac srodki na utrzymanie.\nno wiec mamy\n- calkowicie rozbicie czarnej rodziny obecnie ponad 70% dzieci w tej rodzinie rodzi sie poza zwiazkiem\n- najwieksza ilosc aborcji\n- paradoksalnie ci czarni którzy nie ida tym wzorcem, a maja normalne rodziny utrzymuja stale zwiazki - ta nudna konserwa ma srednia docodów na poziomie bialych.\n- kompletny brak perespektyw\n- nakrecanie konflików rasowych dało takie efekty - ze biali po prostu spieprzyli z czarnych dzielnic\n- obecnie wymuszanie parytetów na studiach i w pracy spowodowalo - spadek zaufania do kompetencji czarnych, w efekcie obnizajac czarnym szanse na wyjscie z nedzy. Pracodawcy nie chca klopotów wiec nie chca zatrudniac czarnych.\ndemokraci utworzyli gigantyczne osrodki administracyjne, zwiazkowe mase fundacji których jedynym zródlem utrzymania jest nieefektywna pomoc czarnym. Mimo palenia w piecu olbrzymia iloscia pieniedzy, nie przynosi to efektu.\nJednak czarni w spolecznosciach kontrolowanych przez demokraów sa zalezni od socjalu i sa wzorcowym blokiem wyborczym, utrzymywanie czarnych w nedzy jest skuteczna metoda wyciagania olbrzymich pieniedzy i budowania olbrzymiego zaplecza politycznego.\nDlatego trump jest taka katastrofa dla demokratów, on zmienia zasady gry, jesli jemu uda sie wyciagnac czarnych\nz socjalu i wrzucic w rynek pracy , dodatkowo motywujac ich do przyjecia konserwatywnego wzorca rodziny.\nTa grupa czarnych bedzie wzorcowym modelem dla reszty, oni beda mieli pieniadze i stabilizacje.\natanor 9 mies. temu\n@Ghc1: Tory robione za kolonii zapewne i nie ruszane od uzyskania niepodległości.\nWiem co piszę, bo chodziłem po takich torach.\n@PaddyS: ciekawe,ze nas ti nie spotkalo cieeekawe\n@PaddyS: czyli twierdzisz ze to jest zrodlem takiej przestepczosci? A co z krajami, regionami, narodami ktore nie bylo niewolone i przesladowane przez bialyh, a gdzie przestepczosc jest bardzo wysoka?\n@PaddyS: gówno prawda, biali żyjący w slumsach nie popełniają tyle przestępstw\n@VeleiN: gdzie w USA masz białych żyjących w takich bieda dzielnicach jak czarni w Detroit, NYC, Chicago itd?\nTutaj by dzisiaj żyli czarni z USA gdyby biali ich nie ukradli z afryki\nBiali nie kradli murzynów z Afryki, tylko kupowali/wymieniali ich od lokalnych, murzyńskich handlarzy niewolników.\n@Roger_Casement: Też pamiętasz tą infografikę i Holiday'a, który wkleił tylko górną połowę ?\n@TamamShud: Kilka razy widziałem taką wrzutkę, zapewne wśród tych osób mógł być on\ngdzie w USA masz białych żyjących w takich bieda dzielnicach jak czarni w Detroit, NYC, Chicago itd?\n@PaddyS: nigdzie, bo white flight\n@Ghc1: a te tory to tam chyba funkcjonują na takiej zasadzie jak te pasy startowe u tych wyspiarzy\nmają nadzieję, że czarodzieje z zionęcego parą stalowego potwora wrócą i dary przyniosą?\npiotr-bochen 9 mies. temu via iOS\nSluchajcie funkcjonariusza Lisa\n@piotr-bochen: Lis jest jakoś powiązany z czymś? Pytam bo dziwnie zrobił karierę. Patrzac na to że Newsweek w USA przegrał sprawę że był stworzony do tworzenia opinii przez służby.\n@BananZKlubu: ciekawe. Cos wiecej na ten temat?\nWankeo 9 mies. temu via Android\nKtóra grafika o tym mówi? Nie mogę znaleźć :-(\nProcenty wyliczyłem na postawie tabeli ze sprawcami zabójstw, odliczając wcześniej strzelaniny policyjne i w samoobronie (dlatego użyłem terminu "sprawcy morderstw") i biorąc pod uwagę wyłącznie przypadki rozwikłane. Tak więc w rzeczywistości, statystyki są z całą pewnością przesunięte jeszcze bardziej na korzyść białych i niekorzyść czarnych, ponieważ czarni o wiele częściej należą do gangów niż biali, a to właśnie zabójstwa związane z gangami pozostają zazwyczaj nierozwiązane, czarni także znacznie częściej atakują białych niż vice versa. W takiej sytuacji jednak musiałbym podać nieprecyzyjne szacunki, więc wolałem zrobić w taki sposób, jak zrobiłem.\nJakby co: nie można stwierdzić, że akurat w tym roku przez przypadek złapano nieproporcjonalnie dużą ilość czarnych sprawców w porównaniu do białych, bo taka tendencja jest w każdym roku, z niewielkimi wahaniami.\n@Acquaintance: Jak śmiesz pokazywać prawdę o murzynach?! #nuropa jest oburzona takim prawackim rasizmem. Prawda powinna być zakazana bo jest rasistowska!!\n@kamien23: Na szczęście dałem neutralne tagi, dlatego nie zakopali ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@Acquaintance: nie bój, jeszcze się zlecą. Ich strasznie bolą statystyki. W bezpiecznej bańce GW i TVN mniejszości są dindu i tylko biały człowiek ich prowokuje do złego (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■)\n@kamien23: sumienie i honor mu nie pozwala siedziec cicho jak szwedzi\nW bezpiecznej bańce bretbait, foxnews, dailymail, voiceofeurope, debilnych kanałów na YT, TVP i innych gównoźródeł jest jeszcze lepiej.\nWarto zaznaczyć, że podobny odsetek ofiar to też mudzyni. Część to kaktusy a bialych tam jest trochę ponad 2%. Głównie są to porachunki między gangami i giną bandziory. Stąd za pewne taka wykrywalnosc. Policja ma to po prostu w d...\n@renegatt Kaktusy XDD pierwszy raz widzę takie określenie mexa ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@scotieb: jezyk wykopu bardzo bogaty jest.\n@renegatt: ale to tez zle. Ogolnie murzynow nie lubie, mozecie mbie nazwac rasista, choc większość ludzi na planecie jest rasistami, ale jednak wielu z tych murzynskuch ofiar to jednak dobrzy ludzie. Nie tylko gangus zabija gangusa.\n732\twykopali 31\tzakopali 14.6 tys. wyświetleń


Posiedzenie Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich (nr 37) w dniu 09-09-2021\n– posiedzenie Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich (37.)\n1. Opinia komisji w sprawie odwołania senator Lidii Staroń do Prezydium Senatu od zarządzenia Marszałka Senatu dotyczącego obniżenia uposażenia i diety parlamentarnej.\n(Początek posiedzenia o godzinie 10 minut 01)\nOtwieram trzydzieste siódme posiedzenie Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich.\nInformuję wszystkich państwa, że posiedzenie komisji jest transmitowane w internecie.\nPaństwa senatorów, którzy są obecni na sali, proszę o nieuruchamianie aplikacji do połączenia zdalnego, gdyż doprowadzi to do sprzężeń akustycznych.\nSzanowni Państwo, chciałbym sprawdzić, czy wszyscy senatorowie, którzy chcieli wziąć udział w posiedzeniu komisji, zostali już włączeni do posiedzenia?\nWszystkich państwa senatorów oraz gości obradujących zdalnie proszę o upewnienie się, czy państwa iPady są podłączone do zasilania, a kamery w nich włączone. Proszę także o zapewnienie takiego położenia iPada i obiektywu kamery, aby byli państwo widoczni podczas połączenia.\nRozumiem, że z państwa oceny wynika, że jest kworum. Tak?\n(Głos z sali: Mamy kworum.)\nObradujemy w warunkach kworum.\nPunkt 1. porządku obrad: opinia komisji w sprawie odwołania senator Lidii Staroń do Prezydium Senatu od zarządzenia Marszałka Senatu dotyczącego obniżenia uposażenia i diety parlamentarnej\nW tej chwili chciałbym zaproponować porządek obrad, w którym jest 1 punkt: opinia komisji w sprawie odwołania senator Lidii Staroń do Prezydium Senatu od zarządzenia Marszałka Senatu dotyczącego obniżenia uposażenia i diety parlamentarnej.\nJeżeli nie usłyszę słowa sprzeciwu, uznam, że zaproponowany porządek został przez komisję zaakceptowany.\nNie słyszę głosów sprzeciwu, więc przechodzimy do realizacji porządku obrad.\nPaństwo otrzymali przed posiedzeniem komisji stosowne materiały, przede wszystkim list pana marszałka do komisji regulaminowej, aby w oparciu o art. 22 pkt 7 Regulaminu Senatu komisja wyraziła opinię w przedmiocie odwołania się pani senator Lidii Staroń od zarządzenia marszałka Senatu, w tym przypadku wicemarszałka Senatu, dotyczącego obniżenia uposażenia i diety parlamentarnej w związku z brakiem usprawiedliwienia nieobecności na posiedzeniach Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji.\nChciałbym zapytać, czy w posiedzeniu bierze udział pani senator Lidia Staroń. Nie.\n(Głos z sali: Ma problemy z połączeniem…)\nMamy w materiałach stanowisko pani senator Staroń w sprawie decyzji wicemarszałka. Mieli państwo okazję się z tą sprawą zapoznać. Jest też w materiałach pismo szefa komisji, pana Aleksandra Pocieja, pismo do pana wicemarszałka, w którym przewodniczący komisji podaje okoliczności, w jakich doszło do tego przypadku, że pani senator nie wzięła udziału w sposób przewidziany regulaminem w głosowaniach.\nOtwieram dyskusję w tej sprawie.\nTylko przypomnę, że opinia wydawana przez komisję nie jest decyzją, tylko jest opinią, która zgodnie z regulaminem jest elementem całego cyklu decyzji, które są niezbędne do tego, aby się uprawomocniła decyzja pana marszałka bądź nie.\nPan marszałek, senator Marek Borowski.\nMamy tutaj do czynienia z przypadkiem, który powtarza się od czasu do czasu. Mianowicie zgodnie z art. 67b z tego działu, który jest nowo wprowadzony, a dotyczy udziału w posiedzeniach w sposób zdalny, tj. z art. 67b ust. 1 pkt 1, senator biorący udział w posiedzeniu Senatu w sposób zdalny potwierdza swoją obecność na posiedzeniu niezwłocznie po rozpoczęciu obrad w danym dniu poprzez uwierzytelnienie się w wykorzystywanym środku komunikacji elektronicznej. I koniec.\nTeraz jest pytanie, co to znaczy „uwierzytelnienie się”? Czy to znaczy, że wyłącznie się zaloguje, mając do dyspozycji odpowiednie hasła, czy też używa również kamery? W moim przekonaniu to jest jedno i drugie. Dlaczego? Dlatego że w przeciwnym wypadku nie wiadomo, kto, że tak powiem, przyciska tam te guziki. Gdy jesteśmy na sali, to doskonale wiemy, gdzie kto siedzi. Mało tego, jeżeli ktoś wciśnie przycisk za kogoś, to jest to wykroczenie, jeśli nie przestępstwo. Tymczasem tutaj nie ma żadnej gwarancji tego, kto tam przed tą kamerą siedzi, jeżeli ona jest wyłączona.\nOpinia w tej sprawie rzeczywiście… Ja byłem na tym posiedzeniu i to słyszałem. Pani Staroń, pani senator to przytacza. Chodzi mianowicie o to, że na posiedzeniu komisji praw człowieka i Komisji Ustawodawczej w dniu 19 lipca 2021 r. była prośba przewodniczącego Pocieja, specjalna prośba o to, żeby włączyć kamery, aby było wiadomo, kto jest obecny. Wtedy przewodniczący Kwiatkowski miał pewne wątpliwości i zapytał przedstawiciela Biura Legislacyjnego o to, czy rzeczywiście możemy nie uwzględnić w głosowaniu wyników osób, które nie mają włączonej kamery. Legislator potwierdził, że nie ma podstawy prawnej do nieuwzględniania podczas głosowań głosów senatorów, którzy nie mają włączonych kamer. Tak powiedział.\nOtóż dobrze, przyjmuję to do wiadomości, ale wydaje mi się, że w tej sprawie powinniśmy jednak poprosić o bardziej ugruntowaną opinię Biura Legislacyjnego, podpisaną przez dyrektora.\nMnie osobiście wydaje się, że jednak powinno być jedno i drugie. Czasami jest jakaś wada kamery, wtedy można zadzwonić i powiedzieć, że tak jest. Tymczasem tu mieliśmy do czynienia z taką sytuacją… Pani senator tłumaczy to na różne sposoby, ale przewodniczący Pociej powiedział, że w momencie… To było posiedzenie już tylko komisji praw człowieka. Ja nie byłem na tym posiedzeniu, ale przewodniczący później mi to relacjonował. Powiedział, że poprosił wszystkich o pokazanie się w kamerach. Ponieważ pani Lidii Staroń nie było w kamerze, jeszcze raz poprosił ją osobiście i wtedy nastąpiło wylogowanie.\nZatem niejako uprawnione było podejrzenie, że tam jest kto inny, nie wiem, asystent, prawda, ktokolwiek, kogo tam zostawiono, a kto w momencie wyraźnego polecenia pokazania się w kamerze się wyłączył, bo nie chciał siebie pokazać. Ja nie twierdzę, że tak było na pewno, tylko że to jest możliwe. Dopóki mamy pracę w trybie zdalnym, dopóty niestety moim zdaniem trzeba egzekwować jedno i drugie.\nTak więc ze względu na tę opinię legislatora, która gdzieś tam się pojawiła, oczywiście nie wydawałbym w tej chwili naszej opinii. Poprosiłbym o opinię w tej sprawie dyrektora Biura Legislacyjnego. Po prostu musimy to poważnie przedyskutować. Tyle. Dziękuję.\nPrzy czym ten przypadek, o którym rozmawiamy, jak myślę, jest szerszym problemem niż tylko problem niewłączenia kamery, dlatego że pani senator się wylogowała, czyli nie brała udziału w posiedzeniu. I rzecz…\n(Senator Marek Borowski: Ona twierdzi, że to nastąpiło przez zerwanie sieci itd.)\nNo tak, ale podstawą wniosku szefa komisji nie jest wyłączenie kamery, bo wtedy rzeczywiście trzeba by, jak myślę, zasięgać opinii specjalistów co do tego, czy w oparciu o Regulamin Senatu można przyjąć interpretację, że nieskuteczny jest udział w głosowaniach senatora, który nie ma włączonej kamery. To oczywiście bardzo ciekawy wywód. Według mnie sam fakt zalogowania już uwiarygadnia obecność pana senatora. Jednak wylogowanie się – za chwilę poproszę o opinię Biuro Legislacyjne – oznacza nieuczestniczenie w posiedzeniu komisji. W istocie po prostu logowanie jest oznaką uczestniczenia, a wylogowanie się jest decyzją o niewzięciu udziału w posiedzeniu komisji z wszystkimi konsekwencjami. I tak jest dokładnie w tym przypadku.\nPoproszę o opinię przedstawiciela Biura Legislacyjnego.\nGłówny Ekspert w Biurze Legislacyjnym w Kancelarii Senatu Marek Jarentowski:\nJa na początku tylko przypomnę, że Biuro Legislacyjne przedstawiło pierwszą opinię dotyczącą obrad zdalnych w momencie, kiedy pojawił się ten problem, półtora roku czy 2 lata temu. Wtedy zwracaliśmy uwagę na to, że w wyjątkowych sytuacjach jest to dopuszczalne, ale przy zagwarantowaniu w sposób niemalże 100-procentowy tych elementów, które są gwarantowane w trybie stacjonarnym co do obecności senatorów, pewności, że głosuje ten senator, który głosuje. To jest pierwsza sprawa. Tak więc moim zdaniem ten przepis regulaminu należałoby interpretować w duchu gwarancji przebiegu obrad, które wynikają z samej konstytucji.\nDruga rzecz. Wypowiedź mojego kolegi z Biura Legislacyjnego na posiedzeniu Senatu dotyczyła samego głosowania, tak? Tymczasem ja zapoznałem się z treścią tego posiedzenia, w czasie którego stwierdzono nieobecność, z treścią wypowiedzi prezentowanych na tym posiedzeniu, co do którego dzisiaj komisja ma się wypowiedzieć, oraz z pismem przewodniczącego. Jak rozumiem, przewodniczący uznał nieobecność pani senator właśnie z tego powodu, że ona mniej więcej w pierwszej połowie posiedzenia wylogowała się. Tak? W tym sensie była nieobecna. Nie zauważyłem, żeby tam był problem wyłączonych kamerek. On się nie pojawiał. Niezależnie od tego, czy ktoś się wyłączył, w sensie wyłączenia kamery, czy nie, to tam był problem w ogóle wylogowania się. Dziękuję bardzo.\nTak, z pisma przewodniczącego komisji wynika, że chodzi o to, że pani senator się wylogowała, a tym samym nie brała udziału w posiedzeniu komisji, w tym w głosowaniach.\nCzy są jeszcze głosy w dyskusji?\nNo właśnie. Jednak ta opinia pana mecenasa jest trochę inna od tej, którą przedstawił jego kolega na tamtym posiedzeniu. Ja obstaję przy tym, bo to jest po prostu ważne dla wszystkich przewodniczących komisji, żeby zostało jasno powiedziane, że uwierzytelnienie się oznacza nie tylko zalogowanie się, ale także na życzenie – bo ja rozumiem, że czasami można odejść od monitora, nie w tym rzecz – w każdym razie na życzenie przewodniczącego pokazanie się w kamerze. W przeciwnym razie to naprawdę…\nWystąpimy o taką opinię, ale w tym przypadku mamy do czynienia z niewzięciem udziału w posiedzeniu.\n(Senator Marek Borowski: Nie, no zgoda, tylko…)\nJa bym proponował, żebyśmy w tej sprawie jednak wydali opinię, bo ona powinna być oparta o materiał, który jest przed nami, rzecz dotyczy wylogowania, czyli niebrania udziału w posiedzeniu, a niezależnie od tego, abyśmy się zwrócili z prośbą o opinię Biura Legislacyjnego w tej materii, zapytali, jaka jest interpretacja udziału w posiedzeniu komisji w sposób zdalny i czy przedstawianą przez każdego przewodniczącego przed rozpoczęciem posiedzenia komisji prośbę o włączenie kamery po zalogowaniu należy traktować jako konieczną przesłankę do uznania obecności senatora na posiedzeniu w sposób zdalny.\nJa wnoszę jednak, mając na uwadze również wcześniejszą naszą decyzję, przypomnę, z 16 grudnia 2020 r., kiedy to komisja opiniowała decyzję wicemarszałka o potrąceniu uposażenia i diety z powodu nieusprawiedliwionych obecności… Wtedy komisja, uznając, że to jest precedens i że warto dać pani senator w przyszłości szansę na jakby pilniejsze dbanie o przestrzeganie obowiązków senatora w zakresie kwestii regulaminowych, odstąpiła od wydawania opinii negatywnej. Jednak w tym przypadku, tym razem wnoszę, aby wydać taką opinię.\nProszę bardzo, pan senator Karczewski.\n(Senator Stanisław Karczewski: Czy mnie słychać?)\nPanie Przewodniczący! Pani Przewodnicząca! Wysoka Komisjo!\nJa może nie będę…\n…Dotyczące naszego trybu obradowania, naszego, naszych komisji, ale również w czasie posiedzeń plenarnych, bo myślę, że najwyższa pora, aby wstrzymać tę formę komunikowania się…\nPanie Marszałku, jest pan bardzo źle słyszalny. Gdyby pan zechciał bliżej mikrofonu i powtórzyć…\n(Senator Stanisław Karczewski: Teraz słychać mnie lepiej?)\nTak. Proszę bardzo.\n(Senator Stanisław Karczewski: Czy słychać mnie lepiej? Panie Przewodniczący, czy teraz mogę mówić swobodnie i jestem słyszalny?)\nJest pan słyszalny, ale bardzo słabo.\nPanie Marszałku, może ułatwi komunikację i poprawi jakość głosu chwilowe wyłączenie kamery.\n(Senator Stanisław Karczewski: Wyłączam kamerę. Czy teraz lepiej? Wyłączyłem kamerę.)\nA to świetnie, to dobrze. Ale cały czas jestem, nie wylogowałem się, jestem.\nPanie Przewodniczący, ja chciałbym zabrać głos może nie w samej sprawie, nie jedynie w odniesieniu do głosowania czy uczestnictwa w komisji pani senator Lidii Staroń, ale nieco szerzej. Otóż chciałbym prosić naszą komisję, pana przewodniczącego o to, żeby jednak zwrócił się do pana marszałka, żebyśmy zaprzestali spotkań i posiedzeń hybrydowych, tych łączeń, które, jak widać, przynoszą coraz więcej wątpliwości. Te wątpliwości były i są. My w tej chwili mamy wątpliwości dotyczące pani Lidii Staroń, ale były wątpliwości co do tego, czy wszyscy głosujący senatorowie byli w Polsce, czy senatorowie na pewno głosowali, czy nie. Były takie przypadki. Ja też wśród swoich obserwacji zapamiętałem taki przypadek: jedna z pań senator głosowała w jednej sprawie, bardzo istotnej, bardzo ważnej, a w następnych sprawach już nie głosowała. Tak więc ja mam pewne wątpliwości i te wątpliwości, coraz większe, na pewno będą się pojawiać.\nSejm odstąpił już od takiej formy komunikowania się i obrad hybrydowych. Ja bym prosił pana przewodniczącego, aby pan również, jeśli jest taka wola komisji i pana przewodniczącego, zgłosił panu marszałkowi Senatu prośbę… (Zakłócenia w trakcie wypowiedzi) …ale, jak myślę, też innych senatorów o to, aby obrady odbywały się w sposób normalny, tradycyjny. Jestem przekonany, że wszyscy senatorowie zaszczepili się i nie ma żadnego zagrożenia zakażenia się lub przenoszenia wirusa czy też to zagrożenie jest dużo mniejsze. Myślę, że nasze obrady, podobnie jak obrady Sejmu, powinny odbywać się w sposób normalny. Wczoraj na meczu było pięćdziesiąt kilka tysięcy osób i jakoś nikt… W większości oglądaliśmy w telewizji wspaniały występ naszych piłkarzy i widzieliśmy, że trybuny były pełne. Tak więc myślę, że w tej chwili, ponieważ jesteśmy zaszczepieni – ja jestem przekonany, że wszyscy senatorowie są zaszczepieni – powinniśmy po prostu pokazać Polakom, że można się spotykać, warunkiem jest zaszczepienie, i powinniśmy absolutnie zrezygnować z takich posiedzeń, które będą wzbudzały coraz więcej… (Zakłócenia w trakcie wypowiedzi) …również naszych działań. To jest jedna sprawa.\nDruga sprawa. To jest też apel do pana przewodniczącego, ale też mój głos w dyskusji dotyczący wypowiedzi pana marszałka, senatora Borowskiego. Dlaczego my mamy ciągle polegać na opiniach? To my jesteśmy komisją, my podejmujemy decyzje. Przecież czytamy, jesteśmy dorosłymi osobami, wiemy, jak wygląda regulamin, i to my podejmujemy decyzje. Naprawdę nie chciałbym podejmować decyzji w oparciu o kolejne opinie ekspertów czy naszych prawników. Ja myślę, że to naszym obowiązkiem jest podjąć w naszym sumieniu decyzję i głosować. Ja będę głosował za tym, aby uwzględnić pismo pani senator Lidii Staroń, ja wierzę pani senator, uważam, że należy jej głos uszanować i uwzględnić. Dziękuję bardzo.\nCzy są kolejne głosy w dyskusji?\nPan marszałek Borowski. Proszę bardzo.\nJeżeli chodzi o pierwszą sprawę, to Sejm chyba nie zniósł jeszcze tej zasady, że można obradować również zdalnie. Poza tym jeszcze zobaczymy, jak to będzie z tzw. czwartą falą. Tak że głos pana marszałka Karczewskiego moim zdaniem należy przekazać panu marszałkowi, ale uważam, że ta decyzja jednak musi być rozważnie podjęta.\nZaś co do drugiej sprawy to ja nie byłem taki odważny, jak pan marszałek Karczewski, ale mnie zachęcił. Uważam, że komisja regulaminowa może wydawać opinie, tzn. może nie opinie, a w pewnym sensie przedstawiać wykładnię czy sugerować wykładnię… Nie wiem, musiałbym jeszcze sprawdzić, jak to jest, bo może to prezydium daje wykładnię. W każdym razie tak jest w Sejmie, tam jest tak, że Prezydium Sejmu daje wykładnię poszczególnych przepisów. My możemy ewentualnie zwrócić się do prezydium z sugestią takiej wykładni, żeby ten temat zamknąć.\nCzy Biuro Legislacyjne jeszcze przed głosowaniem chciałoby zabrać głos?\n(Główny Ekspert w Biurze Legislacyjnym w Kancelarii Senatu Marek Jarentowski: My już przedstawiliśmy swoje stanowisko, więc…)\nSzanowni Państwo, ja zaproponuję, abyśmy tę opinię jednak wydali. Niezależnie od tego, Panie Marszałku Karczewski, ja się zwrócę do pana marszałka Grodzkiego, aby w swoich decyzjach dotyczących sposobu prowadzenia obrad przez komisje brał pod uwagę wszystkie czynniki, w tym epidemiologiczne, i myślę, że, tak jak do tej pory, te decyzje będą po opinii Konwentu Seniorów uwzględniały wszystkie racje i przesłanki, jakie towarzyszą naszej pracy, a także obiektywną sytuację epidemiologiczną.\nZgadzam się z tym, że komisja ma prawo i obowiązek wydawania decyzji, które mają związek z oceną przestrzegania Regulaminu Senatu. Dlatego uwzględniając wszystkie głosy w dyskusji, ale przede wszystkim fakt, który wskazał przewodniczący komisji, mianowicie to, że pani senator się wylogowała, czyli nie brała udziału w posiedzeniu komisji, mając też na względzie wcześniejsze doświadczenia z nieobecnościami pani senator, ja wnoszę o negatywne zaopiniowanie odwołania pani senator od decyzji wicemarszałka Senatu.\n(Głos z sali: jeszcze mamy…)\nSenator Karczewski jeszcze przed głosowaniem. Proszę bardzo.\nJesteśmy w trakcie głosowania, tak że bardzo proszę, Panie Marszałku, o skondensowaną wypowiedź.\nMamy łączność z panem marszałkiem Karczewskim?\nAle pan marszałek jest zalogowany, czyli bierze udział w posiedzeniu komisji.\n(Głos z sali: Nie słyszymy. Być może…)\nPanie Marszałku, przykro mi, jesteśmy w trakcie głosowania.\nKto z państwa senatorów jest za negatywnym zaopiniowaniem odwołania pani senator Staroń od decyzji wicemarszałka Senatu?\n(Głos z sali: 4 stacjonarnie.)\n(Głos z sali: 5 – za, 4 – przeciw, 1 senator się wstrzymał.)\nStwierdzam, że komisja zaopiniowała negatywnie odwołanie pani senator Lidii Staroń od decyzji wicemarszałka Senatu w sprawie nieobecności na posiedzeniu komisji praw człowieka.\nCzy są jeszcze w tej sprawie jakieś wnioski?\nBardzo proszę, pan marszałek Borowski.\nJa, że tak powiem, będę jednak drążył temat tej wykładni. Chciałbym się dowiedzieć od pana mecenasa, jak to jest, czy to tylko Biuro Legislacyjne daje wykładnię, czy prezydium, czy my możemy to zrobić, czy mamy się zwrócić do prezydium itd.\nBiuro Legislacyjne w żadnym przypadku, w przypadku żadnych prac Senatu nie wydaje wiążącej wykładni czy opinii, bo zawsze, tak jak zostało tu stwierdzone, ostateczną decyzję podejmuje czy to marszałek, czy kolegia, takie jak komisja albo Senat, głosując. Biuro służy swoją pomocą prawną. To jest pierwsza kwestia.\nA druga, jeśli chodzi o wykładnię regulaminu, to zgodnie z art. 9 Regulaminu Senatu Prezydium Senatu, z zastrzeżeniem uprawnień marszałka i wicemarszałków Senatu wynikających z art. 42 ust. 2, czyli w czasie posiedzenia Senatu, dokonuje wykładni Regulaminu Senatu po zasięgnięciu opinii Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich. A zatem każdy z senatorów może zwrócić się do prezydium, prezydium zasięga opinii komisji i wtedy mamy do czynienia z wykładnią.\nJa się zwrócę w imieniu komisji do Biura Legislacyjnego o…\n(Senator Marek Borowski: Raczej do prezydium.)\nDo prezydium, tak jest, za pośrednictwem prezydium o wyrażenie opinii w sprawie…\n(Senator Marek Borowski: O wykładnię.)\nTak, o wykładnię…\n(Senator Marek Borowski: Zwrócą się do nas o opinię.)\nTak, ale myślę, że to jest warte głębszej refleksji, dlatego że kolejna fala pandemii może spowodować, że ponownie będziemy pracować w trybie zdalnym. Zatem, ażeby nie było wątpliwości interpretacyjnych na przyszłość, taka opinia będzie przydatna.\nAczkolwiek ja podkreślę, tak jak na wstępie powiedziałem, że zalogowanie się jest uwiarygodnieniem obecności, uczestnictwa senatora w posiedzeniu komisji, wylogowanie się jest rezygnacją z uczestnictwa. Tak też było w tym przypadku i tak to interpretuję.\n(Koniec posiedzenia o godzinie 10 minut 29)


Z nosem w książkach: Nicole Yoon- "Słońce też jest gwiazdą"\nBy Julia o czerwca 05, 2019\nMaria Kasperczak (mamopoczytajsobie) 5 czerwca 2019 08:11\nJakoś specjalnie nie jestem przekonana, nie będę szukała tej książki na siłę ale jeśli wpadnie mi w ręce to przeczytam\nSkarby na półkach 6 czerwca 2019 03:16\ndrugie dno, super. Też mam takie książki, do których zabierałam się parę razy, a potem okazywały się bardzo ciekawe\ntoukie ~ KSIĄŻKOWA PRZYSTAŃ 6 czerwca 2019 03:38\nNazwisko autorki kojarzę, ale nie czytałam jej książek. Może zacznę właśnie od tej? Jestem ciekawa niebanalnego podejścia autorki do problematyki, którą porusza.\nBookendorfina Izabela Pycio 6 czerwca 2019 10:03\nKsiążka nie przekonuje mnie do siebie, skoncentruję się na innych propozycjach czytelniczych. :)


Wystawa o małżeństwie Witkacego i szkice Matejki na zakopiańskiej Nocy Muzeów | dzieje.pl - Historia Polski\nWystawę o burzliwym związku małżeńskim Witkacego z Jadwigą z Unrugów oraz dotychczas nieprezentowane zabytkowe drzwi ze szkicami Jana Matejki będzie można zobaczyć podczas Nocy Muzeów w sobotę w Zakopanem.\nOtwarcie wystawy pt. „Nineczka i Witkacy – Zginiemy marnie oboje bez siebie” zaplanowano na sobotni wieczór w galerii im. Kulczyckich Muzeum Tatrzańskiego na zakopiańskim Kozińcu.\nBurzliwe małżeństwa Witkiewiczów trwało od wiosny 1923 r. do samobójczej śmierci Witkacego 18 września 1939 r. Na wystawie znajdą się fotografie w większości wykonane przez Witkacego przedstawiające artystyczne portrety jego żony Niny oraz wiele sytuacji z ich życia w Zakopanem, podczas wycieczek w Tatry oraz w jej mieszkaniu w Warszawie przy Brackiej 23.\n„To kontynuacja ubiegłorocznych wystaw prezentujących dorobek artystyczny Witkacego. Poprzednio prezentowaliśmy twórczość Witkiewiczów – ojca i syna. Teraz chcemy zaprezentować tajemnicze i burzliwe życie małżeńskie Witkacego. Witkacy był uwikłany w liczne romanse, jednocześnie w listach do żony pisał o wielkich uczuciach do niej” – powiedziała PAP dyrektorka Muzeum Tatrzańskiego Anna Wende-Surmiak.\nAtrakcją dla zwiedzających Zakopane podczas Nocy Muzeów mają być drzwi, na których krakowski mistrz malarstwa Jan Matejko naszkicował diabły.\nJak wyjaśniła PAP dyrektorka Muzeum Tatrzańskiego, zabytkowe drewniane drzwi pochodzą z zakopiańskiego domu, w którym przebywał Matejko w 1885 r. Drzwi ze szkicem mistrza trafiły do Muzeum Tatrzańskiego najprawdopodobniej w 1901 r.\n„Ten eksponat będzie po raz pierwszy prezentowany szerszej publiczności” – dodała Wende-Surmiak. Prezentację zaplanowano w gmachu głównym Muzeum Tatrzańskiego przy Krupówkach w godzinach od 20 do północy.\nCiekawie zapowiada się również wystawa archiwalnych fotografii Krupówek sprzed 100 lat. Plenerową wystawę ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego będzie można oglądać w dolnej części zakopiańskiego deptaku, w okolicy kościoła pw. św. Rodziny.(PAP)


Krzysztof Jackowski przewidział, jak epidemię zniesie Warszawa. Wie też, jak długo potrwa obecna sytuacja\nDo domu/Polska/Krzysztof Jackowski przewidział, jak epidemię zniesie Warszawa. Wie też, jak długo potrwa obecna sytuacja\nKrzysztof Jackowski, jeden z najsłynniejszych polskich jasnowidzów, wie, jak epidemię zniesie stolica. Czy mieszkańcy Warszawy mają powody do obaw? Jak długo potrwa obecna sytuacja? Swoimi wizjami postanowił podzielić się z dziennikiem Super Express.\nJak wygląda stolica w czasach zarazy? Opustoszałe ulice, miejskie skwery czy parki, które przypominają postapokaliptyczne obrazy, potrafią przyprawić o ciarki. Choć mieszkańcy Warszawy stosują się do zaleceń rządu, wszyscy zachodzą w głowę, kiedy ich życie powróci do normalności. Pytanie, czy w ogóle powróci? Krzysztof Jackowski w rozmowie z tabloidem zdradził, jak będzie wyglądała ich przyszłość.\nKrzysztof Jackowski: jasnowidz o epidemii\nKrzysztof Jackowski to jeden z najpopularniejszych jasnowidzów w Polsce. Jak sam uważa, pomógł policji w rozwiązaniu wielu spraw, a zdecydowana większość jego wizji ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Prorok XXI wieku zawsze podkreślał, że jego przepowiednie należy potraktować z przymrużeniem oka, gdyż specjalizuje się on w wizjach dotyczących konkretnych osób i związanych z nimi zdarzeń kryminalnych. Jednak w dobie panującej pandemii, Krzysztof Jackowski postanowił zdradzić, co czeka Warszawę.\nJedna z przepowiedni jasnowidza, która do dziś wywołuje gęsią skórkę, dotyczyła śmierci Lecha Kaczyńskiego. Podczas nieemitowanego wcześniej wywiadu z Andrzejem Lepperem, który trafił do sieci 2010 roku, polityk przyznał, że spotkał się z jasnowidzem w lipcu 2009 roku, pytając go o to, kto będzie prezydentem. Krzysztof Jackowski miał wtedy odpowiedzieć: Na pewno nie Kaczyński. Lecha Kaczyńskiego nie ma. Nie wiem dlaczego. On śpi.\nCo w swoich wizjach dotyczących Warszawy widział mężczyzna?\nKoronawirus w Warszawie: co przewiduje jasnowidz?\nZ każdym dniem trwającej epidemii pojawia się coraz więcej pytań, na które wciąż nie mamy odpowiedzi. Super Express postanowił zapytać Krzysztofa Jackowskiego, co czeka Warszawę w związku z koronawirusem. Co przewiduje jasnowidz?\n– Na pewno będą nas czekać jeszcze obostrzenia i może nawet one się zaostrzą, ale ten wirus niedługo się skończy. W moim odczuciu koronawirus jest ostrą grypą o ostrym przebiegu i mam takie odczucie, że ani Warszawa, ani żadne duże miasto nie zostaną zamknięte – zdradził w rozmowie z tabloidem.\n– Ja mam odczucie, że po 10-15 dniach w Polsce zacznie uspokajać się sytuacja. Oczywiście wirus nie zniknie jednego dnia, ale to zacznie opadać i zacznie się uspokajać – przepowiedział Super Expressowi Krzysztof Jackowski.\nJak podkreśla tabloid, zdaniem jasnowidza nie powinniśmy martwić się o brak żywności, a cała sytuacja uspokoi się jeszcze w trakcie epidemii.\n– To się zacznie uspokajać dość szybko. Ja mam też wrażenie, że w trakcie tej pandemii, gdzie jeszcze będą ofiary, gdzie będą zakażenia w sensie wzrostowym, to mimo wszystko, ludzie nabiorą takiego dystansu do tej pandemii. To też uspokoi sytuację w sensie rynkowym, bytowym – wyjawił Super Expressowi.


Greenpoincka Polonia w literaturze • Amerykanin z polskim sercem - Nowy Dziennik - Polish Daily News - wydarzenia, informacje, wiadomości\nNYC 08:56 pm | WWA 02:56 am\nOpublikowano: Sobota 21 stycznia 2017\nGreenpoincka Polonia w literaturze • Amerykanin z polskim sercem\nGeoffrey Cobb jest Amerykaninem irlandzkiego pochodzenia, ale zafascynowanym polską historią\nFoto: ARCHIWUM GEOFFREYA COBBA\nGreenpoincka Polonia w literaturze • Amerykanin z polskim sercem Link: http://www.dziennik.com/publicystyka/artykul/greenpoincka-polonia-w-literaturze-amerykanin-z-polskim-sercem\nGeoffrey Cobb jest Amerykaninen mającym irlandzkie korzenie, ale zafascynowanym historią Europy Wschodniej, a zwłaszcza Polski i Polonii. Napisał dwie książki na temat przeszłości Greenpointu, w których – jako pierwszy historyk – poświęcił dużo miejsca naszej grupie etnicznej, odgrywającej w tej dzielnicy znaczącą rolę, począwszy od końca XIX wieku.\nOkładka książki "Greenpoint Brooklyn’s Forgotten Past" napisanej przez Geoffreya Cobba\nOkładka książki "The King of Greenpoint" autorstwa Geoffreya Cobba\nKsiążka o historii Greenpointu\nO zmianach na Greenpoincie na wesoło\nBulwar króla Greenpointu\nPrzerwana droga z Greenpointu do Białego Domu • Nie budzić prezydenta\nGreenpoint, jakiego nie znamy\nCharging Bull – najpopularniejszy byk na świecie\nNierzadko po opublikowaniu artykułu na łamach "Nowego Dziennika" kontaktują się ze mną nasi czytelnicy, by podzielić się swoimi spostrzeżeniami lub przedstawić swoją opinię. Po raz pierwszy jednak zdarzyło się, że napisał do mnie Amerykanin – Geoffrey Cobb, autor dwóch książek o historii Greenpointu. W artykule "Bulwar króla Greenpointu" wspominam o jednej z nich – "The King of Greenpoint" – poświęconej Peterowi McGuinnessowi i zarazem bohaterowi wspomnianego tekstu. "Moja żona pokazała mi artykuł o Peterze McGuinnessie, który pojawił się w 'Nowym Dzienniku' – zaznaczył na wstępie e-maila Geoffrey Cobb. – Będę czytał fragmenty książki, którą napisałem na jego temat. Spotkanie odbędzie się 17 stycznia o 7 wieczorem w Word Bookstores przy Franklin Street" – wyjaśnił autor książki "The King of Greenpoint" dodając, że podczas odczytu będzie także zwracał uwagę na polskie elementy związane z historią tej dzielnicy. W ten sposób rozpoczęła się moja znajomość z Geoffreyem Cobbem, który – jak się później okazało – posiada również pewien związek z Polską – jego żona Maryla jest Polką oraz czytelniczką "Nowego Dziennika".\nGeoffrey Cobb – Amerykanin irlandzkiego pochodzenia urodzony w 1963 roku w Nowym Jorku – z wykształcenia jest historykiem specjalizującym się w przeszłości Europy Wschodniej. Posiada licencjat z historii Europy zdobyty na Hunter College oraz stopień magisterski z Adelphi University. Przez ponad 20 lat uczył historii w nowojorskich szkołach publicznych. Obecnie wykłada historię w High School for Service and Learning, działającą przy słynnej Erasmus Hall Academy na Brooklynie. Cobb jest również licencjonowanym nauczycielem ESL. Poza tym posługuje się pięcioma językami: angielskim, rosyjskim, niemieckim, hiszpańskim oraz polskim. Interesuje się także historią relacji irlandzko-amerykańskich. Natomiast dzięki żonie, którą poznał prawie 30 lat temu, bardzo zainteresował się historią Polski.\n"Moja żona Maryla jest Polką i to spowodowało, że historia Polski stała mi się bliższa" – wyjaśnia Cobb dodając, że oboje uwielbiają podróże i zwiedzili razem wiele części świata.\nGeoffrey Cobb od 25 lat mieszka na Greenpoincie, miał zatem okazję obserwować przeobrażania tej dzielnicy z – jak mówi – "głęboko polskiej do obrazu obecnego". Zmiany, jakie następowały na Greenpoincie na przestrzeni dziesiątków lat, opisał w dwóch książkach: "Greenpoint Brooklyn's Forgotten Past" wydanej w 2014 roku oraz w "The King of Greenpoint", która ujrzała światło dzienne w roku ubiegłym.\nGREENPOINT W LITERATURZE\nKsiążek poświęconych Greenpontowi zostało wydanych bardzo dużo. Wśród znanych pozycji są m.in.: "History of the City of Brooklyn" (1869) Henry'ego Reeda Stylesa, "Historic Green Point" (1919) Williama Feltera, "Memorable Greenpoint" Virginii Felterer, "Norman Street" (1982) Idy Susser czy też album "Brooklyn's Historic Greenpoint" (2015) Briana Merlisa oraz Riccarda Gomesa. Jednak w żadnej z nich nie poświęcono zbyt dużo miejsca polskiej społeczności zamieszkującej tę dzielnicę oraz mającej bardzo duży wpływ na jej życie i rozwój. W końcu nie bez powodu Greenpoint określany był mianem "Little Poland" i właściwie do tej pory, mimo potężnych zmian demograficznych, często mówi się o nim jako polskiej dzielnicy lub historycznie polskiej dzielnicy. Sytuacja ta zupełnie inaczej wygląda w przypadku książek Geoffreya Cobba, które najprawdopodobniej są pierwszymi pozycjami historycznymi zawierającymi tak wiele polskich elementów związanych Greenpointem. To pewnie dzięki sympatii, jaką do naszego kraju, za sprawą polskiej żony, czuje ten irlandzko-amerykański historyk. "Pierwsze polskie korzenie na Greenpoincie są historycznie udowodnione od 1885 roku" – wyjaśnia Cobb.\nW swoich książkach – "Greenpoint Brooklyn’s Forgotten Past" oraz "The King of Greenpoint" – Geoffrey Cobb opisuje różne ważne wydarzenia i postaci, które na trwałe wpisały się w historię tej dzielnicy. W pierwszej z nich można znaleźć informacje na temat m.in.: wywodzącej się z Greenpointu i słynącej ze skandalizujących ról oraz swobodnego trybu życia, znanej aktorki filmowej i teatralnej Mae West, a także znanej pisarki Margaret Wise Brown, autorki wielu książek dla dzieci, w tym kultowej ilustrowanej książeczki "Goodnight Moon", oraz słynnego boksera Jakea Kilraina, walczącego na gołe pięści, i wielu innych ciekawych postaci.\nW "The King of Greenpoint" Geoffrey Cobb opisuje życie i działalność Petera McGuinnessa, jednego z najbardziej barwnych społeczników, będącego zarazem najsłynniejszym radnym z Greenpointu. W związku ze swoimi osiągnięciami i wielkim zaangażowaniem w życie dzielnicy przylgnęło do niego określenie "Król Greenpointu". Ten mający irlandzkie korzenie działacz niestety nie darzył zbyt dużą sympatią naszej grupy etnicznej i o tym Cobb także wspomina w swojej książce oraz podczas spotkań autorskich.\n"Po pierwszej wojnie światowej Polacy zaczęli się domagać praw obywatelskich, w wyniku czego doszło do konfliktu z miejscowymi politykami. Polacy nie byli szanowani przez mieszkających tu Niemców i Irlandczyków – mówi historyk. – Myślę, że bariera językowa i izolacja były tego podstawowymi powodami" – wyjaśnia Cobb. Jednym z antypolskich liderów był Peter McGuinness, który nawet przed pierwszą wojną światową utworzył antyimigracyjną grupę o nazwie The Native Borns, której celem było wyrugowanie Polaków z Greenpointu. Na szczęście planu tego nie udało mu się zrealizować, ponieważ w tym czasie polska społeczność zaczynała odgrywać coraz większe znaczenie, w tym także polityczne. Właśnie na tym tle najbardziej wybijał się Jan (John) Smoleński, urodzony w Polsce weteran pierwszej wojny światowej, który dla obrony polskich interesów założył lokalny klub polityczny, a dzięki swojemu zaangażowaniu i wpływom, został nawet wybrany w 1936 roku na posła stanowego do New York State Assembly w Albany. Fakt ten był przełomowy dla ówczesnej Polonii, która dzięki temu stała się mocną i dominującą grupą społeczną na Greenpoincie.\nTakich ciekawych historii dotyczących Polonii i Polaków zamieszkujących Greenpoint jest w książkach Geoffreya Cobba zdecydowanie więcej, dlatego też warto po nie sięgnąć. Tematy te poruszane są również przez historyka podczas spotkań autorskich organizowanych w różnych miejscach.\nSPOTKANIA Z GEOFFREYEM COBBEM\nWe wtorek, 17 stycznia, Geoffrey Cobb zorganizował autorskie spotkanie w Word Bookstores przy 126 Franklin Street na Greenpoincie, które było poświęcone wydanej we wrześniu ubiegłego roku książce "The King of Greenpoint". Podczas prelekcji czytał jej fragmenty oraz opowiadał o działalności Petera McGuinnessa oraz stosunki jaki miał do ówczesnych Polaków zamieszkujących Greenpoint.\nKolejne tego typu spotkanie z autorem książki "The King of Greenpoint" odbędzie się w najbliższy czwartek, 19 stycznia, i będzie miało miejsce w New York Irish Center przy 1040 Jackson Avenue na Long Island City. Jego początek zaplanowany jest na godz. 7 wiecz. Podczas spotkania będzie można zapoznać się z najciekawszymi fragmentami książki "The King of Greenpoint", nabyć ją, poznać jej autora, otrzymać autograf z dedykacją, a nawet zrobić sobie pamiątkową fotografię.


[RECENZJA] Two Timer - ,,The Big Ass Beer To Go" – Muzykoholicy.com\n[RECENZJA] Two Timer – ,,The Big Ass Beer To Go”\n16 kwietnia 2016 12 października 2017 Redakcja Muzykoholicy\tBrak komentarzy\t2016, album, blues, grunge, nowa płyta, Nowe single, nowość, płyta, Poznań, recenzja, The Big Ass Beer To Go, two timer\nPłyta miała swoją premierę już 28 marca 2016 roku o niezwykle wdzięcznej nazwie The Big Ass Beer To Go. Zespół TWO TIMER tworzy pięciu niezłomnych mężczyzn z Poznania. Mowa tutaj o: Wojciechu Rudzińskim, Piotrze Gorzkowskim, Łukaszu Rudnickim, Erneście Kałaczyńskim, Maxie Psuja! Zespół powstał 8 lat temu, więc kawał czasu. Mają za sobą już debiutancką płytę, a teraz czas na więcej… Czym się inspirują? Lata 60 i 70 – zdecydowanie!\nPewnie najważniejszy aspekt to gatunek, w jakim klimacie płyta jest obraca. Grunge Blues on Steroids, czyli „grunge blues na sterydach”. Grają muzykę bardzo energiczną, bluesową. Jeśli jesteście fanami ballad, może was to trochę przerosnąć 🙂 Album zawiera 12 utworów. Singlem promującym płytę została piosenka druga z kolei, ‚SOME NEW BOOGIE, RIGHT?’.\nNa płycie znajdziecie utwory wyłącznie w języku angielskim. Może mniej ważna sprawa to wizualność krążka. Naprawdę rzuca się w oczy! Jest niecodzienna – zresztą, jak i cała płyta. Grafika jest świetna. Kojarzy mi się ze Stanami i klimatem tamtejszych knajp, gdzie się słucha dobrej muzy.\nPrzejdźmy może do tego co najważniejsze, czyli wcześniej wspomnianej muzyki… Już pierwszy utwór ‚Hank‚ przeniósł mnie trochę w klimat bluesowy, mocny, ale i western’owy. Nie lubię westernów, ale w muzyce zamienia się to w zaletę. Wiecie, kiedy słuchacie czegoś nowego to z reguły spodziewacie się wszystkiego. Muszę przyznać jednak, że tego to ja się nie spodziewałam… Miłe zaskoczenie, że coś co wydawało mi się tandetą przeobraża się w atut. Potwierdzam zdaniem, że muzyka nie ma ograniczeń. To nie młodzieńcze granie do podłogi, ale kawał dobrej roboty, którą z pewnością trzeba docenić. Może to dziwne… Przecież dzisiaj słucha się tylko jęczącego popu w radiu. Jednak dla ludzi, którzy muzykę czują, lubią słuchać i doświadczać będzie idealna. Zaskakuje, a chyba taka rola muzyki, prawda?\nOby takich więcej uderzeń ze strony naszych polskich muzykożerców!\n← ,,Ameryka” – nowy singiel zespołu Varius Manx i Kasi Stankiewicz\nPod ziemią zagra dla Was Krzychu Niedzwiecki – solo! →\n[RECENZJA] Neurotic Serenity i najnowsze demo pt. „Unhuman”\n16 maja 2019 16 maja 2019 Redakcja Muzykoholicy\n[RECENZJA] ,,Respekt”, czyli reaktywacja zespołu Korpus\n25 września 2017 12 października 2017 Redakcja Muzykoholicy\t0\n[RECENZJA] ShataQS odradza się jak „Fenix”\n11 kwietnia 2019 11 kwietnia 2019 Karolina Filarczyk