indeks Strachu Najniżej Od Początku Pandemii – PAPuppy\nPosted on March 4, 2021 April 25, 2022 by Randy\nRynek Bał Się Wojny Na Ukrainie Tylko Przez Trzy Dni\nIndeks Strachu Rośnie Amerykę Czeka Ciężka Sesja\nEbook Krajobraz Strachu Jak Stres I Strach Kształtują Życie Zwierząt Mobi Epub\nEbook Siła Strachu Wpływ Apokalipsy I Lęków Zimnowojennych Na Wybrane Nurty Kultury Popularnej Mobi Epub\nZostał on pierwotnie opracowany w celu pomiaru oczekiwań rynku w zakresie 30-dniowej zmienności cen opcji na indeks S&P500. VIX został zaktualizowany we współpracy z Goldman Sachs, którego nowa metodologia szacuje oczekiwaną zmienność poprzez dodanie średnich cen opcji put i call. Kilka lat później opcje tygodniowe również zostały włączone do kalkulacji VIX. wiadomości Forex dla traderów wyrażany jest w punktach procentowych, a jego dokładna interpretacja jest dość skomplikowana.\nPandemia malowana amantadyną, czyli wykres przedstawiający zakażenia SARS-COV-2 w przeliczeniu na 100tys. mieszkańców i miesięczna sprzedaż tego leku w naszym kraju.\nSprzedaż amantadyny to taki swoisty indeks strachu.\nDane MZ i PEX\nOpracowanie własne. pic.twitter.com/mDEycBIqby\n— Łukasz Pietrzak (@lpietrzak20) February 16, 2022\nZmienność rynku , która pokazuje, jak cena rynkowa zmienia się w górę i w dół w danym okresie. Siła akcji, która oznacza stosunek między liczbą akcji, które mają najwyższą cenę, a tymi, które mają najniższą cenę w ciągu ostatnich 52 tygodni. Oprócz obecnego cyklu koniunkturalnego w cenie akcji prawdopodobnie odzwierciedlają się także nastroje inwestorów. Problem toksycznych opcji powoli zaczyna kiełkować. Polscy eksporterzy są agresywnie nagabywani, żeby kupowali opcje put z wyłącznikami – mówi Jacek Maliszewski, główny ekonomista DMK, gość Andrzeja Steca.\nMechanikę działania indeksu VIX najłatwiej wytłumaczyć na przykładzie ubezpieczeń na dom. Czasem posiadacz nieubezpieczonego domu na Florydzie byłby w stanie zapłacić za ubezpieczenie swojej nieruchomości więcej niż zwykle. Może to być przykładowo informacja Narzędzia Forex o zbliżającym się huraganie do wybrzeży Florydy. W takiej sytuacji właściciel nieruchomości będzie skłonny ubezpieczyć swój dom płacąc „horrendalnie” wysokie stawki. Wynika to z tego, że znacznie zwiększa się prawdopodobieństwo utraty domu.\nRównież w Polsce bardzo mocno wzrosła ich liczba (38,3%). Biorąc pod uwagę, że większość się myli, może to być pozytywny sygnał dla rynku akcji. Na przestrzeni ostatniego tygodnia doszło do niewielkich zmian w poszczególnych obozach inwestycyjnych. Nie wpłynęło to jednak na liderów poszczególnych rynków. W Stanach Zjednoczonych wciąż więcej osób obstawia spadki, natomiast w Polsce wzrosty.\nMetodologia obliczania wskaźnika VIX wskazuje na jego istotną korelację z amerykańskim rynkiem akcji. Zamiast wklejać matematyczny wzór, przedstawiam celem zobrazowania tej korelacji indeks VIX z indeksem S&P500 od 1993 r. Akceptuję informację o przetwarzaniu danych osobowych. Wydanie Zbrodni i kary kompletne bez skrótów i cięć w treści. Nowe, specjalne wydanie bestsellerowych opowieści Martyny Wojciechowskiej o zwierzakach świata.\nNa początku roku VIX dla tego kontraktu terminowego wzrósł około 25 do 30. Od końca lutego 2021 roku do początku czerwca 2021 roku kontrakt terminowy na VIX spadł z 30 poniżej 21. Jesteśmy wdzięczni za każde pytanie lub opinie w dyskusji, w ten sposób pomagasz innym gościom stworzyć ich własny pogląd na dany temat.\nW czasie podróży bohaterowie spotkają wiele fantastycznych postaci znanych z polski… Od 74% do 89% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD. Portal informuje, że inwestowanie na rynkach finansowych może wiązać się z istotnym poziomem ryzyka i wystąpienia znacznych strat zainwestowanych środków finansowych.\nKupnem opcji put można się zabezpieczyć przed ewentualnym spadkiem. Jeśli dojdzie do spadku, zakupiona opcja put zyska jeszcze więcej na cenie, ponieważ wzrośnie zmienność cen. Po wyborach Donalda Trumpa na prezydenta, akcje zaczęły nabierać rozpędu i systematycznie rosły od grudnia.\nOprócz umiejętności, wiedzy i szczęścia biznes to fachowa informacja odpowiednio zinterpretowana i dostarczona w jak najszybszym czasie. Jeśli jesteś managerem, bądź prowadzisz własną firmę lub działalność gospodarczą CEO.com.pl to adres internetowy, który powinieneś zapisać i zapamiętać. Tutaj znajdziesz najlepsze informacje wspierające przedsiębiorców w podejmowaniu codziennych decyzji biznesowych. Rzetelna informacja jest dobrem “bezcennym” a najbardziej cenionym źródłem wiedzy i doświadczenia w biznesie jest praktyka. Slogan portalu, który podkreśla powyższe cechy to BIZNES W PRAKTYCE. Oferty brokerów bardzo często się zmieniają przez co informacje prezentowane w serwisie nie zawsze są aktualne, dokładamy jednak wszelkich starań aby tak było.\nOd czasu aktualizacji w 2003 roku, VIX stał się ogólnie akceptowanym standardem dla handlu i zabezpieczania zmienności. Zaczynamy kolejny odcinek naszej serii “CFD od A do Z”, której partnerem jest Dom Maklerski X-Trade Brokers i która Tradebot.online jest poświęcona lewarowanym instrumentom pochodnym. W tym odcinku zajmę się natomiast dość oryginalnym indeksem, który ma niewiele wspólnego z tradycyjnymi giełdowymi benchmarkami, będącymi po prostu koszykiem spółek giełdowych.\nIstnieją również instrumenty, które pozwalają handlować VIX-em. Przykładem mogą być kontrakty terminowe na VIX, opcje na kontrakty na VIX czy ETF-y ze strategiami long albo short volatility. Jeśli kupujesz akcje w celu ich długoterminowego posiadania, z pewnością wygodnie jest kupować po częściach i w momentach niepewności na rynku.\nCo ważne, posługując się indeksem VIX można również obliczyć przewidywany dzienny zasięg ruchu na S&P 500, wystarczy podzielić jego wskazania przez 16 . Wskazania indeksu VIX na poziomie 30 wskazują na 1,875% dzienny ruch. Oczywiście należy pamiętać, że mówimy o spodziewanym ruchu. Jest to popularna strategia wśród początkujących inwestorów, którzy liczą, że spodziewany wzrost zmienności doprowadzi do zwielokrotnienia rachunku.\nPonadto mierzony jest bieżący wolumen i dynamika rynku (ponownie w porównaniu z ostatnimi średnimi wartościami z 30/90 dni) i łączy te dwie wartości. Ogólnie rzecz biorąc, gdy codziennie obserwujemy duże wolumeny zakupów na pozytywnym rynku, dochodzimy do wniosku, że rynek działa Giełda Papierów Wartościowych nadmiernie zachłannie. Przede wszystkim obecny indeks dotyczy tylko bitcoina, ponieważ duża jego część to zmienność ceny monety. 0 oznacza „ekstremalny strach”, a wartość 100 oznacza „ekstremalną chciwość”. „Doprowadzenie ‘Indeksu strachu’ do tego punktu zajęło dziesięć lat.\nDrugi indeks chciwości/strachu\nteż 3 oczka w górę.\nPoziom 28. pic.twitter.com/62l0cyFoWE\n— K.O Kryptowaluty (@KO_Kryptowaluty) January 24, 2022\nCzęsto określa się go mianem wskaźnika strachu. Zyski zazwyczaj nie idą w parze ze zmiennością. Zmienność towarzyszy raczej niepokojom i niestabilności, a to bardzo szybko może doprowadzić do paniki na rynku i wyprzedaży. Z tego powodu w większości przypadków spadki są znacznie bardziej dynamiczne niż wzrosty. Indeks strachu może być ciekawym narzędziem do określenia momentów „spadkowego przesilenia”, które daje szansę na kupienie akcji po atrakcyjnych cenach.\nW świecie współczesnej medycyny napędzanej różnicami stanowisk autorytetów naukowych niewiele jest tematów budzących tyle kontrowersji, co w przypadku medycznych zastosowań marihuany. Konopie były podstawą leczniczego arsenału dla uzdrowicieli w staroż… Ujęte w formie długiego eseju rozważania, które koncentrują się wokół nowych przejawów gniewu kierowanego przeciwko mniejszościom – narodowym, etnicznym i religijnym – w warunkach globalizacji. Poszukując odpowiedzi na pytanie, gdzie kończy się ideo…\nMowa o indeksie zmienności VIX (skrót od Volatility Index), potocznie określanym też jako fear index, czyli indeks strachu. VIX jest jednym z najpopularniejszych na świecie indeksów syntetycznych, a jego zadaniem jest wskazywanie rynkowej zmienności, czyli tego jak dynamicznie zmieniają się ceny na giełdzie. Indeks VIX mierzy zmienność za pomocą miary statystycznej, znanej wszystkim jako odchylenie standardowe. Wszelkie treści zamieszczone na Portalu (teksty, zdjęcia itp.) podlegają ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. O prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity z 2006 r., Dz.U. nr 90, poz. 631 z późn. zm.). Materiały zawarte na Portalu mogą być wykorzystywane lub rozpowszechniane jedynie w celach informacyjnych oraz wyłącznie z notą o prawach autorskich oraz ze wskazaniem źródła informacji.\nOpracowania zamieszczone w serwisie Cryps.pl stanowią wyłącznie wyraz poglądów redakcji i użytkowników serwisu i nie powinny być interpretowane w inny sposób. Tam zbierane i zliczane są posty na różnych hashtagach oraz sprawdzane jest, jak szybko i ile interakcji otrzymują w określonych ramach czasowych. Niezwykle wysoki wskaźnik interakcji powoduje wzrost zainteresowania publicznego monetą i według algorytmu odpowiada to zachłannemu zachowaniu rynkowemu.\nW trakcie ostatniego tygodnia obserwowaliśmy na rynkach finansowych kontynuację korekty spadkowej. W efekcie strachu mamy na amerykańskim rynku coraz mniej byków, natomiast mocno rośnie liczba niedźwiedzi. Oznacza to, że hossa na giełdzie jest już dojrzała, akcje są drogie i prędzej, czy później zaczną się spadki.\nDoktor Alex Hoffmann nie jest znany szerszej publiczności, ale w kręgach najbogatszych ludzi świata uchodzi za legendę. Z zawody fizyk i matematyk, Hoffmann jest właścicielem funduszu hedgingowego w Genewie i autorem przełomowego systemu algorytmicznego, który pozwala zyskownie grać na giełdzie. System to właściwie sztuczna inteligencja, która przewiduje forex club polska reakcje rynku, wynikające z ludzkich emocji, zwłaszcza strachu. Teraz Hoffmann i jego wspólnik chcą przekonać klientów, by zainwestowali w doskonałe narzędzie. Ale w przeddzień prezentacji wokół Hoffmanna zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Najpierw Alex dostaje przesyłkę – pierwsze wydanie publikacji Darwina z zaznaczonym rozdziałem o strachu.\nNo dobrze, ale co to wszystko ma wspólnego z pomiarem nastrojów inwestorów? Historia wskaźnika jest już na tyle długa, że można na jej podstawie zauważyć pewną regułę. Otóż najwyższe wartości VIX zostały zanotowane w okresach panicznej wyprzedaży akcji. Historyczne maksimum wskaźnik ustanowił w październiku 2008 r., w samym epicentrum kryzysu finansowego w USA.\nJestem szczególnie wdzięczny Andy’emu Harriesowi i jego zespołowi z Left Bank za ich wiarę w projekt i determinację, aby go zrealizować. Realizacją miniserialu na podstawie książki zajmuje się firma producencka Left Bank Pictures we współpracy ze Sky Studios. Za adaptację literackiego pierwowzoru odpowiadają scenarzyści Paul Andrew Williams i Caroline Bartleet, a reżyserię powierzono Davidowi Caffreyowi („Alienista”, „Peaky Blinders”). W obsadzie oprócz Josha Hartnetta znaleźli się Leila Farzad, Arsher Ali i Grégory Montel. Spekuluować można na jednym z ETF’ów opartych w jakikolwiek sposób na indeksie strachu VIX.


Teresa Garland - Zapraszam do KW! Reforma Sądownictwa V2 - Prezydentka - NEon24.pl\nPOLITYKA - POLSKA 17.02.2020 12:09 9 komentarzy\nTeresa Garland - Zapraszam do KW! Reforma Sądownictwa V2\nSpróbujcie zadać prawnikom i sędziom proste pytanie: Co jest celem prawa? Poza wyjątkami nikt Wam prawidłowo na to pytanie nie odpowie, bo oni tego nie wiedzą. I to jest największy problem polskiego sądownictwa.\nTeresa Garland - Zapraszam do KW! Reforma Sądownictwa wersja 2 z dnia 17 II 2020r.\nTymczasem CELEM prawa jest DOBRO człowieka jako istoty duchowo-cielesnej, a narzędziami służącymi do egzekwowania tego dobra są: PRAWDA, SPRAWIEDLIWOŚĆ i SŁUSZNOŚĆ.\nPrzedstawiam wersję drugą (ulepszoną) Projektu REFORMY SĄDOWNICTWA. Zawartość dostępna na stronie www.neon24.pl w artykule pt.”Reforma Sądownictwa wersja 2 projekt z dnia 17 II 2019r.”\n1.Likwidacja Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego a w ich miejsce utworzenie Trybunału Prawa Naturalnego. Więcej informacji na stronie www.neon24.pl w artykule pt.”Czy potrzebny jest nam Trybunał Konstytucyjny? NIE!” http://teresagarland.neon24.pl/post/153177,czy-trybunal-konstytucyjny-jest-nam-potrzebny-nie\n2.Trybunał Stanu trzeba przekwalifikować na Społeczny Trybunał Stanu wg projektu Społecznego Systemu Sprawiedliwości opublikowanego na stronie internetowej www.neon24.pl w artykule pt. „SPOŁECZNY SYSTEM SPRAWIEDLIWOŚCI – Projekt” http://teresagarland.neon24.pl/post/153136,spoleczny-system-sprawiedliwosci-projekt oraz w artykule pt.”Społeczny Trybunał Stanu konieczny!” http://teresagarland.neon24.pl/post/153137,spoleczny-trybunal-stanu-konieczny\nOsądzanie winnych nadużyć władzy i aktów zdrady względem Polski i Polaków musi przejść BEZPOŚREDNIO w ręce obywateli na podstawie art.4 oraz art.82 Konstytucji.\n3.Wprowadzenie nowej Preambuły do Konstytucji z 1997 roku, uznającej prawdę, Prawo Naturalne, Dekalog, dobro, sprawiedliwość, słuszność i zasadę miłości bliźniego za najwyższe wartości i wytyczne które mają przyświecać wszystkim orzekającym i pracującym w polskim sądownictwie, prokuraturze, zakładach karnych, Policji i wszystkich innych instytucjach państwowych. Proponowana Preambuła Pana dr. Horodeckiego z roku 2005, dostępna jest na stronie www.krop2017.wordpress.com w artykułe pt.” Teresa Garland – Każdy Posłem – lista do zbiórki podpisów – inicjatywa ustawodawcza z ominięciem Sejmu”. https://krop2017.wordpress.com/2020/01/13/teresa-garland-kazdy-poslem-lista-do-zbiorki-podpisow-inicjatywa-ustawodawcza-z-ominieciem-sejmu/\nNaród Polski powinien wprowadzić tę nową Preambułę do Konstytucji wraz z koniecznymi poprawkami działając BEZPOŚREDNIO na podstawie art.4 Konstytucji oraz art.82 za pomocą Demokracji Partycypacyjnej poprzez indywidualne podpisywanie Aktów Woli Narodu.\n4.Krzyż we wszystkich pomieszczeniach na terenie wszystkich instytucji państwowych i sądów w Polsce – jako symbol dobra, prawdy i miłości bliźniego, tj. uniwersalnych wartości ludzkich za które umarł Chrystus. To będzie jednocześnie sygnał że era osądzania w Polsce wg marksistowskiego dyktatu prwnego i wg szatańskich nieprawiedliwych zasad talmudyczno-prostestanckich i ich reguł „prawnych” się skończyła.\n5.Biało-czerwona polska falga OBOWIĄZKOWA we wszystkich salach sądowych na terenie wszystkich sądów w Polsce. W myśl zasady: „Czyja flaga tego prawo”. Jest to kwestia podstawowa gdyż oznaczać to będzie że polskie sądownictwo powrócilo do macierzy, a nie jak to jest teraz gdzie zarządzane jest za pomocą pewnych stowarzyszeń i lóż masońskich kierowanych przez Rotszylda ze CITY i przez amerykańską syjonistyczną żydomasonerię. Efekty ich działań znamy: wyzysk, niesprawiedliwość, upodlenie Polaków i grabież ich majątków publicznych i prywatnych w świetle tzw. Prawa.\n6.Przed każdą rozprawą OBOWIĄZKOWO wszyscy uczestnicy tj. sędziowie, ławnicy, prokuratorzy i urzędnicy muszą odmówić modlitwę do św. Iwo patrona prawników następującej treści.: „Boże, Najwyższy Sędzio, Ty obdarzyłeś świętego Iwo szczegółną troską o sprawiedliwość, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy jej odważnie i z rozwagą służyli. Niech Twoja miłosierna miłość przezwycięża wszelkie zło i doprowadzi nas do pełni życia w Twoim Królestiwe. Przez Chrystusa Pana naszego, Amen”. Jeśli któryś z w/w nie zechce odmówić tej modlitwy to sądzony ma prawo do ich wymiany. To wszystko musi być zapisane w ustawie uznającej wartości na których od tej pory będzie się opierało polskie sądownictwo.\n7.Wprowadzenie ławników z ludu poprzez losowanie, tak jak to jest w Wielkiej Brytani. To ławnicy z ludu będą decydować czy ktoś jest winny czy niewinny. Sędzia będzie służył tylko do ogłoszenia wyroku zadecydowanego przez ławę przysięgłych, zaaplikuje zapisaną w kodeksach karę i wyznaczy zadośćuczynienie za popełniony czyn, jeśli ławnicy stwierdzą że dana osoba była winna. Ławnicy będą wyrokować na podstawie sumienia, Prawa Naturalnego, Dekalogu i prawa miłości bliźniego.\nPs. Reforma systemu sądowniczego w Polsce i przywrócenie w Polsce sprawiedliwości jest w tej chwili dla Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy możliwa i realna, pod warunkiem że Prezydent zaproponuje te w/w akty prawne do podpisu obywatelom jako indywidualne Akty Woli Narodu, działając BEZPOŚREDNIO tj. z ominięciem Sejmu na podstawie art.4 i art.82 Konstytucji, a następnie po otrzymaniu wyliczonej wg reguł demokratycznych niezbędnej ilości tych podpsiów, te Atky prawne w Dzienniku Ustaw je opublikuje i wdroży. Prezydent ma prawo do inicjatywy ustawodawczej art.144 punkt.3 podpunkt 4. Powinien się on odwołać do najwyższego zwierzchnika wszelkiej władzy w Rzeczypospolitej Polskiej, czyli do Narodu Polskiego by zadziałał BEZPOŚREDNIO na podstawie art.4 i art.82, przeforsowywując zaproponowanw w/w Akty Prawne. To pierwszy krok do odzyskania przez Polskę WOLNOŚCI! Można to zrobić zaproponowanym przeze mnie sposobem Demokracji Pratycypacyjnej, opisanej na stronie internetowej w artykule pt.:”Demokracja Partycypacyjna! Utwórz Punkt DP!” Tu link: http://teresagarland.neon24.pl/post/153118,demokracja-partycypacyjna-utworz-punkt-dp\nKolejnymi Aktami Woli Narodu do bezpośredniego wdrożenia z ominięciem Sejmu są już przygotowane w kolejce: zmiana ustroju, projekt dostępny na stronie www. Neon.24.pl w artykule pt.” SYSTEM PL czyli Nowy ustrój dla Polski”, http://teresagarland.neon24.pl/post/152953,system-pl-czyli-nowy-ustroj-dla-polski\noraz nowy kodeks wyborczy dostępny na stronie www.krop2017.wordpress.com w artykułe pt.” Teresa Garland – Każdy Posłem – lista do zbiórki podpisów – inicjatywa ustawodawcza z ominięciem Sejmu” https://krop2017.wordpress.com/2020/01/13/teresa-garland-kazdy-poslem-lista-do-zbiorki-podpisow-inicjatywa-ustawodawcza-z-ominieciem-sejmu/\nJeśli obecny Prezydent Andrzej Duda nie przeprowadzi w najbliższym czasie wyżej wymienionych zmian, to zrobię to ja Teresa Garland. Zapraszam do mojego Komitetu Wyborczego na Prezydenta Polski w wyborch w 2020 r. Podaję nr tel mojego Pełnomocnika Wyborczego p. Andrzej Dziąba tel. 514699182\nTeresa Garland, tel. 697357009\nDnia 17 II 2020r.\nczytaj więcej POLITYKA - ŚWIAT Ślepa Mańka22.10.202033\nczytaj więcej POLITYKA - ŚWIAT Ślepa Mańka09.10.20200\nczytaj więcej POLITYKA - POLSKA Prezydentka04.10.20203\n>Jeśli obecny Prezydent Andrzej Duda nie przeprowadzi w najbliższym czasie wyżej wymienionych zmian, to zrobię to ja Teresa Garland.\nPrzez głosowanie większości zdrowych na umyśle Polaków na pewno wyjdzie więcej uzdrawiającego niż z głosowania otumanionego praniem mózgów ciemnogrodu.\nBy ciemnogród otrząsnął się z bezczelnej, kłamliwej, propagandy PIS-u i kłamliwego Prezydenta DUDY trzeba by takiej propozycji jak:\nWprowadzenie przymusowego podatku kościelnego od każdego ochrzczonego. Zwolnienie od podatku można by uzyskać, poprzez pisemne wystąpienie z kościoła katolickiego.\nMuszę dodać ten przepis funkcjonuje w demokracjach zachodnich wolno, ale bardzo skutecznie.\nadevo 17.02.2020 13:46:54\nPrzepis o pdatku kościelnym funkcjonuje różnie. A ile kosztuje pobór takeigo podatku? Chcesz zwiększenia biurokracji i uzależnienia religii od państwa? Cezaropapizm?\nWican 17.02.2020 14:18:51\n>Przepis o pdatku kościelnym funkcjonuje różnie.\nadevo 17.02.2020 14:23:00\nNajlepiej znam sytuację Włoch. A tam bywam nie tylko w miejscach popularnych turystycznie. Cały Tyrol Południowy złaziłem. Apeniny niemal równiez. I tam mam mnóstwo znajomych. Sytuację prawdziwą nie znam więc z gazet czy portali netowych. We Wloszech można wskazać nie tylko związek religijny, ale też inne organizacje pożytku publicznego. Ale to spowodowało, że państwo zaczęło olewać zabytkowe kościoły w pipidówkach i niszczeją. Ludzie również uważają, że tym powinno zająć się państwo i rozbito jedną z ostatnich wspólnot jakie jeszcze mogą niezależnie funkcjonować-wspólnotę parafialną.\nPoza tym, to cezaropapizm. A ja uważam, że religie powinny być niezależne wobec państwa. Nie jestem gallikaninem ale ultramontaninem też nie. Nie podoba mi się system tradycji bizantyjskiej.\nWican 17.02.2020 14:33:59\nBez podatku kościelnego, odszkodowań z wojny 30-letniej, już dawno by w Niemczech nie było funkcjonujących kościołów.\nJa znam przymus podatkowy KK z własnego doświadczenia z Niemiec. Byłem nauczony od dzieciństwa dawać dobrowolnie na tacę. Przymusowe ściąganie podatku kościelnego z owoców mojej pracy wyzwoliły u mnie duże siły sprzeciwu.\nZamiast dobrowolnej solidarności, KK stawia na państwową przemoc ściągając podatek automatycznie od wszystkich pracujących. By temu zapobiec trzeba się starać i wymówić. Wiele ludzi nie ma czasu. Ale z upływem lat robi to coraz więcej ludzi. Oni opuszczają kościół katolicki, czy ewangelicki.\nDopiero po podpisaniu wystąpienia przychodzi do wolnego od przymusu wiernego, NOWE.\nadevo 17.02.2020 15:02:04\nUznanie centralnej roli dorosłych obywateli Polski w tworzeniu prawa.\n>Co jest celem prawa? Poza wyjątkami nikt Wam prawidłowo na to pytanie nie odpowie, bo oni tego nie wiedzą. I to jest największy problem polskiego sądownictwa.\nSzanowna Pani Prezydentko, by Pani nie zapomniała: reguły prawa wypracowuje w Polsce sejm, czyli partia u władzy, czyli jej posłowie i ci z koalicji, Parlament Europejski itd. Natomiast najmniej ma do powiedzenia otępione przez wódkę, PEM, dopalacze i trucizny w pożywieniu - społeczeństwo.\nCelem prawa powinno być:\n1. uznanie centralnej roli dorosłych obywateli Polski w tworzeniu prawa\n2. otworzenia społeczeństwu rzeczywistych furtek do tworzenia prawa przy pomocy referendów. Kiedyś przed 15 laty pisałem o tym.\n1. Ustalenie tematu ustawy prawnej,\n2. Potwierdzenie tematu ustawy prawnej\n3. Przegłosowanie tematu ustawy prawnej\npowinno nastąpić w drodze 3 referendów dla zainteresowanego i uprawnionego do głosowania społeczeństwa.\nDlatego Pani Tereso proszę nie zapominać, że chodzi o wyzwolenie społeczeństwa! Społeczeństwo wyzwolone, już sobie ustanowi takie prawa jakie potrzebuje w danym okresie. Gdy w tym społeczeństwie będzie miejsce na dobro człowieka to będą to oznaki, że zmiany w kierunku Demokracji Kulistej, czyli pełnej demokracji bezpośredniej, funkcjonują.\nadevo 17.02.2020 17:14:48\nWtedy zniszcozno faktycznie Kościół. Uzależniono go od państwa. A do tego, zbiórka podatków również kosztuje, bo jakaś biurokracja to robi\nWican 17.02.2020 17:54:01\nW Niemczech robi to ten sam aparat do ściągania podatków jak pozostałe. Banki dostały prawo do automatycznego przekazywania podatku do urzędu podatkowego. Kto chce zaprzeczyć musi przedstawić podkładki w urzędzie i w banku. Trzeba się starać o to za darmo, a ściągają bardzo skutecznie z konta od płacy. Dlatego pomimo znacznych wystąpień z Kościoła w Niemczech dochody wzrosły, są największe na świecie.\nadevo 17.02.2020 18:58:23\nDlatego taki projekt jest też dla KK bardzo atrakcyjny.. , bedą mieli większy zysk.\nTo projekt WIN WIN- obie strony zyskują!\nadevo 17.02.2020 19:01:37


3000 km w BMW M550d: w poszukiwaniu sensu czterech turbosprężarek\nFelietony / Testy aut nowych 31.05.2018 297 interakcji\nTymon Grabowski 31.05.2018\nKilka miesięcy temu zastanawiałem się, po co BMW produkuje samochód z czterema turbosprężarkami – mowa o BMW M550d. W zeszły weekend przejechałem nim 3000 km, poszukując sensu takiego rozwiązania. Znalazłem wiele innych ciekawostek, ale…\nPodobno diesle umarły. Jeśli tak rzeczywiście jest, to umarły w szczytowym okresie swojego rozwoju. Już poprzedni topowy diesel w serii 5 był wyjątkowy: miał trzy litry, trzy turbosprężarki i moc 381 KM. BMW stwierdziło jednak, że jak ginąć, to efektownie i do najnowszej serii 5 G30/31 zamontowało trzylitrowego diesla z… czterema turbosprężarkami. Moc wzrosła tylko do 400 KM, moment obrotowy wynosi zaś 760 Nm. Cztery turbosprężarki? Czy to już nie przesada?\nCzeka na mnie trasa: 1500 km w jedną stronę. I drugie tyle z powrotem.\nJadę z Warszawy nad jezioro Como na konkurs elegancji w Villa d’Este. Czechy, Austria, kawałek Niemiec, potem znowu Austria – na kilkanaście kilometrów – cała Szwajcaria wzdłuż granicy z Lichtensteinem i Włochy.\nPierwsze wrażenie: nie jest to najcichszy samochód na świecie. Wręcz przeciwnie. Literka M w nazwie i poumieszczane w wielu miejscach loga „///M” świadczą o tym, że chodziło tu o sportowe wrażenia. Chociaż to po prostu trzylitrowy diesel, silnik całkiem przyjemnie bulgocze. Zwłaszcza w trybie sport. Jest jeszcze ciemno, gdy opuszczam Warszawę.\nBMW POSSW. Nie znam takiego modelu.\nW trybie Eco Pro wszystkie funkcje auta są nastawione na jak najmniejsze spalanie. Na cuda nie ma co liczyć, bo to jednak ogromny wóz – tylko 3 cm zabrakło do długości 5 metrów. Wyjazd z miasta i stanie pod światłami owocuje średnim spalaniem na poziomie 10,1 l/100 km. Mam nadzieję, że później będzie lepiej. Nie wyłączam Start-Stop, choć niczym Katon, będę stale powtarzał, że połączenie Start-Stop i automatycznej skrzyni biegów powinno być zakazane ze względów bezpieczeństwa. Dojeżdżam do drogi podporządkowanej, chcę wyjechać na główną, więc zwalniam do 2-3 km/h trzymając nogę na hamulcu. Widzę że zbliża się auto, tyle że zdążę wjechać przed nie bez wymuszenia pierwszeństwa, więc chcę dynamicznie ruszyć, ale samochód gaśnie. Zanim znów odpali i ruszę, tamten samochód już się zbliżył, więc hamuję ponownie. Niebezpieczna sytuacja.\nStart-Stop + automat powinien być legalny tylko w hybrydach.\nWyjeżdżam na trasę i przełączam tryb z Eco Pro na Comfort. Wreszcie można sprawdzić, co potrafi samochód z czterema turbosprężarkami. Wciskam gaz i wskazówka prędkościomierza pędzi do góry w takim tempie, że czuję się jak w startującym samolocie. Nie, to zdecydowanie nie jest przepisowa prędkość. Zwalniam. Za to spalanie trochę wzrosło. Mijam rozbabraną wylotówkę z Warszawy w stronę Piotrkowa i wyjeżdżam na nową ekspresówkę. Przy samym końcu robót drogowych kolumnę aut mija drogie, niemieckie kombi, jadące wyłączonym z ruchu remontowanym odcinkiem. Najwyraźniej jego kierowca nie ma czasu, więc ominął bariery i postanowił wyprzedzić wszystkich. Sprytny człowiek.\nTo był prawdziwy Grand Tour.\nJadę na południe „gierkówką”. Zrywa się ulewa. Niemieckie kombi zniknęło mi z oczu. Gość jedzie naprawdę za szybko. Dojeżdżam do dość zdradliwego zakrętu, z nieba spadają strugi deszczu. Wyprzedzam kolumnę ciężarówek. Nagle kątem oka widzę po lewej stronie to samo auto, które wyprzedzało wszystkich kilka minut wcześniej. Jest wbite w barierkę na pasie zieleni oddzielającym nitki jezdni. Nie ma jak się zatrzymać w tym miejscu. Przy tej pogodzie wysiadanie z auta na ekspresówce to samobójstwo. Nikt mnie nie zauważy i zostanę potrącony przez pędzące auta, zwłaszcza że jest świt i tzw. szarówka. Ujeżdżam jeszcze 500 m i dzwonię pod numer alarmowy. Udało mi się znaleźć zatoczkę, zatrzymuję się i stoję na awaryjnych w ulewnym deszczu, czekając że może trochę przestanie padać i można będzie pójść sprawdzić, jak miewa się kierowca-rajdowiec. Już po ok. 5 minutach widzę nadjeżdżający na sygnale radiowóz. W końcu deszcz trochę słabnie, więc wychodzę z BMW i idę wzdłuż barierki spojrzeć na rozwój sytuacji. Kierowca ma się dobrze i dyskutuje z policją.\nNajwiększym zaskoczeniem jest dla mnie, jak to BMW z łatwością nabiera prędkości. Nieważne ile jadę, po wciśnięciu gazu M550d „odlatuje” bez chwili zawahania. Automatyczna skrzynia działa wspaniale, a dzięki napędowi xDrive nie ma mowy o utracie trakcji. Najbardziej szokujący jest moment, gdy wyprzedzam ciężarówki na tempomacie jadąc odrobinę powyżej limitu (typu 122 na 120) i z tyłu dojeżdża do mnie inny samochód, najwyraźniej oczekując że natychmiast zjadę na prawo. Wtedy po prostu wciskam gaz i to auto rozpływa się w oddali. Jakbym miał takie BMW, nakleiłbym sobie nalepkę „opór jest bezcelowy”.\nTaki tam widoczek. Chyba ze Szwajcarii.\nAle nie ma mowy o drogowych szaleństwach. Najlepszy na zapędy do zbyt szybkiej jazdy jest bat w postaci tego, że podróż finansuję sam, a paliwo przy autostradach i drogach szybkiego ruchu kosztuje już 5,40-5,60 zł za litr.\nW Katowicach wsiadają moi towarzysze podróży. Wjeżdżamy do Czech, gdzie autostrady są naprawdę przyjemne, a ruch na nich – niewielki. Do rzadkości nie należy sytuacja, gdy przez wiele kilometrów widzimy wyłącznie Skody. Wyprzedzamy dwie Felicie i Fabię, a potem wyprzedza nas Superb i Octavia RS. Trafia się nawet Forman w idealnym stanie. Dojeżdżamy do Austrii.\nMijamy Wiedeń i Salzburg w tempie dość spacerowym. Zużycie paliwa spada nam poniżej 8 l/100 km. Koledzy z tyłu narzekają, że siedzi się trochę za nisko. Ja natomiast zaczynam zauważać jedną, denerwującą cechę M550d: głośny nawiew. Nawet na najniższym biegu szum jest wyraźnie słyszalny. Może to wina instalacji do jonizacji powietrza.\n200 km/h. Legalnie\nW końcu niemiecka autostrada. Postanowiliśmy przejechać przez Monachium. Nie można mieć BMW i nie przejechać przez Monachium. Na niemieckich autostradach rzeczywiście nie ma ograniczenia prędkości, ale ruch jest tak duży, że realnie tylko dwa razy udaje się nam rozpędzić do 200 km/h. M550d dokonuje tego bez najmniejszego trudu, jakby chodziło o 60-80 km/h na czwórce. Przy 200 km/h jest już trochę głośno, a wskaźnik paliwa leci w dół. Długo tak się jechać nie da, więc odpuszczamy i zjeżdżamy na prawo. Wyprzedza nas Porsche 911 991 z bagażnikiem dachowym. Tak to można.\nObwodnica Monachium prowadzi przez tunel.\nTakie tam ruiny.\nBogaci Niemcy w starych wozach\nPrzyglądamy się samochodom na autostradzie w bogatej Bawarii. Ponoć w Niemczech są same nowe samochody. To chyba Niemcy skutecznie kitrają je w garażach, a po autostradzie jeżdżą tymi kilkunastoletnimi. Wiadomo, są i nowe Golfy czy Fordy Fiesta. Ale co chwilę widzimy jakieś auta z lat 90. Mercedes C W202, Renault Scenic I, Golf IV? Jest ich pełno. Jak to możliwe, że nie pojechały jeszcze do Polski?\nNajbardziej zbytecznym – jak do tej pory – gadżetem w M550d okazują się manetki do zmiany biegów. Trudno mi wyobrazić sobie sytuację, w której miałbym ich użyć. Natomiast kocham head-up display, czyli wyświetlacz pokazujący wartości na przedniej szybie. Mogłoby w ogóle nie być tradycyjnych wskaźników. Head-up załatwia wszelkie potrzeby: pokazuje prędkość, nawigację i ważne ostrzeżenia. No i nie widzą go pasażerowie, więc nie mogą narzekać. Same profity!\nZatrzymujemy się, żeby coś zjeść. Zajazd wygląda na elegancki. Wchodzimy do środka, a następnie wychodzimy, dalej głodni. Sałatka – 16 euro. Ziemniaki – 9 euro. Kotlet – 25. Wychodzi nam, że za danie obiadowe z napojem każdy z nas zapłaciłby 50 euro. Jedziemy poszukać McDonalda. Auto może mamy drogie, ale to nie znaczy, że planujemy rzucić pomarańczową 50-tkę za schabowego z kapustą.\nZa każdym razem dziwi mnie, dlaczego po ruszeniu drzwi nie ryglują się automatycznie. Nie mogę też pojąć jak działają kamery cofania. Owszem, widok 360 stopni jest świetny, ale co jakiś czas przełącza się na widok całego auta z „tyłoboku”, co nijak nie ułatwia wyjazdu z ciasnego miejsca. Natomiast świetnie działa ostrzeganie o ruchu poprzecznym przy włączaniu się do jazdy tyłem. Ale dlaczego prawe lusterko musi opuszczać się tak nisko przy cofaniu? Może i da się to zmienić, ale nie potrafię. Kolejnych poziomów menu jest tak wiele, że po prostu brakuje mi cierpliwości, żeby przejrzeć wszystkie.\nTo idealny samochód w długą trasę. Ale to oznacza, że ważne w nim są inne elementy wyposażenia niż w zwykłym aucie, którym toczymy się po mieście. Na przykład masaż w fotelach. Sposób jego włączania jest dość skomplikowany: najpierw wybieramy na ekranie centralnym rodzaj masażu (plecy, miednica, całe ciało – opcji jest 7 lub 8), a samo uruchomienie odbywa się albo przez kliknięcie funkcji na ekranie, albo przez wciśnięcie przycisku na boczku drzwiowym. Polecam dokupienie tej opcji, jeśli raz w tygodniu jedziecie ponad 1000 km.\nStać! Witamy w Szwajcarii\nJest wczesne popołudnie. Wjeżdżamy do Szwajcarii. Tu jest normalne przejście graniczne, na którym trzeba się zatrzymać i powiedzieć funkcjonariuszowi granicznemu po co jedziemy do Szwajcarii (wszyscy mówią świetnie po angielsku). Italia, lake Como – a to proszę, jedźcie, ale nie macie winietki. Kupujemy winietkę i ruszamy na szwajcarską autostradę. W Szwajcarii wolno jechać 120 km/h i ani kilometra szybciej. Co jakiś czas wyprzedzają nas auta na lokalnych tablicach. Większość jest dość leciwa i w idealnym stanie. Największy entuzjazm wśród pasażerów wzbudza idealna Corsa B na szwajcarskich tablicach, jadąca zdecydowanie powyżej limitu. Nieskutecznie goni ją Porsche 911 964.\nA zaraz później…\nBardzo dobrze oceniam nawigację z informacją o sytuacji drogowej. W Szwajcarii koncertowo ominęła korek na autostradzie, kierując mnie trasą prowadzącą przez urokliwe, małe miasteczka. Wprawdzie zdziwiło mnie, że fragment objazdu prowadził drogą tak wąską, że nie sposób na niej było się minąć z innym pojazdem, ale i tak dała radę. Pani czytająca wskazówki w nawigacji jest jednak tak irytująca, że można tylko się na nią „złościć”, albo śmiać. Raz mówi „proszę skręcić”, a raz żelaznym głosem nakazuje „TERAZ. JECHAĆ. W PRAWO”. Brakuje tylko niemieckiego akcentu.\nJedziemy przez Rurę.\nZaczyna się ściemniać. Wjeżdżamy w góry. Co chwilę jedziemy w tunelu z prędkością 80 km/h. Znikąd nadchodzi burza. Ponad szczytami gór widać pioruny, a za chwilę szczyty giną w ciemnoszarej mgle, i tylko gdy pojawia się błyskawica, widać gdzie jesteśmy. Turlamy się więc z włączonym aktywnym tempomatem. Do spokojnej jazdy to świetne rozwiązanie. Jest bardzo czuły i bez problemu utrzymuje odległość od poprzedzającego pojazdu. W Niemczech przeklinaliśmy go, bo gdy jedzie się prawym pasem i chce się zjechać na lewy, żeby wyprzedzić ciężarówkę, tempomat gwałtownie nas zahamuje w ogromnej odległości od tej ciężarówki. W Szwajcarii, w burzy i w kolumnie aut jadących 80 km/h to prawdziwe zbawienie.\nPrzekraczamy granicę Włoch. Rozpogadza się, choć jest już ciemno. Włączamy system noktowizyjny. Ciekawy gadżet, choć daleko mu jeszcze do prawdziwej przydatności. To znaczy byłby całkiem sensowny, gdyby M550d nie miało oświetlenia z przodu. Ale ma, więc lepiej polegać na tym, co widzimy przez przednią szybę. A przed naszą przednią szybą rozciąga się nocny widok nad jezioro Como. Jesteśmy na miejscu. Nawet się za bardzo nie zmęczyłem – choć system monitorowania zmęczenia kierowcy pod koniec pytał mnie co 20 minut, czy nie powinienem zrobić przerwy.\nMomentami nie było prosto…\nCzy dobrze jechało się BMW M550d? Dobrze. Momentami nawet wspaniale. Przy małych prędkościach jest niewiarygodnie wręcz oszczędne, a na niemieckiej autostradzie pozostaje stabilne nawet przy 200 km/h. Prowadzi się jak po szynach, bulgocze sześciocylindrowym silnikiem i ma zapewne najlepiej pracującą skrzynię automatyczną, z jaką miałem do czynienia. Ale jestem zupełnie pewien, że te same cechy znalazłbym się w tańszym 540d biturbo o mocy 320 KM, które do 100 km/h przyspiesza tylko o 0,3 sekundy wolniej.\nByło świetnie, ale sensu czterech turbosprężarek nie znalazłem.\nbmw, bmw g31, bmw m550d, bmw m550d moc, bmw m550d spalanie


Wysłany: Śro 17:54, 31 Mar 2010 Temat postu: Bal Kulturoznawcy\nOstateczny termin narzucony nam przez Żaczka i w wtedy własnie odbędzie się Bal-13.IV.2010\nPamiętajcie o wzięciu potrzebnych rzeczy z domu już po tej przerwie świątecznej, oraz bardzo proszę Was o wysłanie mi utworów jakie chcecie usłyszeć na maila- [link widoczny dla zalogowanych] .Najlepiej jeśli będą już gotowe do odtworzenia, ewentualnie jeśli ich nie macie-tytuł i wykonawca.\nPrzypominam, że przyjęta konwencja to mroczność w stylu Burtona, ale nie tylko.\nBędą zaproszeni wykładowcy,oraz będzie catering, stąd też straszna cena 10 zł\nOsoby chętne do przygotowania dekoracji-przygotowujcie je. Trzeba też zaprojektować plakat. To chyba na tyle-pytania również mailowo.\nWysłany: Czw 20:45, 01 Kwi 2010 Temat postu:\n13.04 we wtooooorek ? : P ja mam następnego dnia na basen rano ;p hah\nale dobrze ze w końcu znamy termin ^^\nPS można osoby towarzyszące?\nOstatnio zmieniony przez negghead dnia Czw 20:46, 01 Kwi 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 18:18, 02 Kwi 2010 Temat postu:\nMożna osoby towarzyszące, i przypominam że ma być sukienkowo-elegancko.\nmam nadzieje ze wystarczy jezeli osoby towarzyszące będą jakoś garnituro-elegancko a nie sukienkowo ;pp\nchociaż to i tak będzie ciężkie do zrealizowania ;p\nWysłany: Nie 19:13, 04 Kwi 2010 Temat postu:\nSukienkowo - elegancko, a nie strasznie-przebranie?!\nWysłany: Nie 20:01, 04 Kwi 2010 Temat postu:\nczyli ma byc elegancko tak? a trzeba wczesniej gdzies sie zapisac na jakas liste czy cos takiego?\najej, znowu się pokrywa z imprezą inną, złoo ;[\nMyślę, że sukienkowo-garniturowa elegancja również może być mroczna. Ale straszne przebrania mogą być jak najbardziej,są wręcz wskazane Się tylko zastanawiam czy 5 min wersja "Thrillera" nie będzie trochę za długa, jak sądzicie, wytrzymacie tyle?\nWysłany: Czw 21:47, 08 Kwi 2010 Temat postu:\nMyślę, że wytrzymamy. Ale ja nadal nie wiem czy mam spakowaĆ do walizki sukienkę, czy przebranie?\nz tego co zrozumiałam to masz spakować sukienkę i dodatki, które sprawią że będzie miała mroczny klimat\nWysłany: Sob 6:30, 10 Kwi 2010 Temat postu:\ntzn czarny lakier, czarne buty, czarna torebka?\nWysłany: Sob 13:57, 10 Kwi 2010 Temat postu:\nJak sądzę z powodu żałoby narodowej nasz bal jest nieaktualny?...\nno właśnie też się zastanawiam nad tym...\nchyba będzie 1 maja, z tego, co widziałam na fejsbuku..\nWysłany: Sob 22:18, 10 Kwi 2010 Temat postu:\nale to też lipa ;/


Nie opuszczaj mnie - Oblicza kultury\nAutorem zdjęć jest Adam Kimmel, twórcą scenografii Mark Digsby. Za montaż odpowiada Barney Pikling, muzykę skomponowała Rachel Portman, kierownictwo muzyczne sprawowali Randall Poster i George Drakoulias. Kostiumy zaprojektowali Racjael Fleming i Steven Noble.\nCzy mamy wpływ na swoje przeznaczenie?\nCzy żyjemy dla siebie, czy dla innych?\nNa te pytania odpowiada „Nie opuszczaj mnie” – adaptacja powieści Kazuo Ishiguro. Historia zaczyna się w szkole z internatem i szybko zmienia się w niezwykłą opowieść o miłości i zdradzie, nadziei i poświęceniu, śmiertelności i przeznaczeniem.\nPowieść wydano w 2005 roku i niemal natychmiast stała się bestsellerem i zdobyła uznanie krytyków, którzy okrzyknęli ją najlepsza książką dekady. Trzyma w napięciu, pokazuje alternatywny świat, w którym żyją klony. W to wszystko wplątano historię o miłości i przyjaźni.\nTo idealna książka do zekranizowania. Zadania podjęli się brytyjski scenarzysta i pisarz, Alex Garland oraz amerykański reżyser, Mark Romanek. Obaj dostrzegli w powieści science-ficiton piękną historię o kruchości ludzkiego życia.\n„Wiele dzieł science-fiction opowiada o próbie wyrwania się spod władzy rządu i tego typu historie. U nas jest odwrotnie. Bohaterowie nie uciekają, bo od małego wpajano im poczucie dumy i obowiązku. Choć czeka ich straszny los, nie uciekają, bo nie mają dokąd. „Nie opuszczaj mnie” opowiada o tym, że należy cieszyć się każdą chwilą. Pragnąłem nakręcić piękny, poruszający film i wciągnąć widzów w świat wykreowany przez Ishiguro. Zależało mi na romantyzmie i pięknych zdjęciach, bo historia jest smutna i słodko-gorzka.” – mówi reżyser.\nO POWIEŚCI I JEJ ADAPTACJI\nKazuo Ishiguro od zawsze fascynował się takim wątkami jak miłość, duma, strata, poświęcenie, pamięć i autokreacja. Cztery razy nominowano go do Nagrody Bookera, którą otrzymał w 1989 roku za „Okruchy dnia”. Umieszczono go na liście pięćdziesięciu najlepszych brytyjskich pisarzy.\nJego szósta powieść, „Nie opuszczaj mnie”, zachwyciła zarówno fanów jak i krytyków. To science-fiction opisujące alternatywny świat. Akcja rozgrywa się w Anglii w latach dziewięćdziesiątych. Troje głównych bohaterów żyje w Hailsham – szkole z internatem, która przygotowuje młodzież do strasznej przyszłości. Narratorką powieści jest Kathy. Wraz z kolejnymi kartami książki dowiadujemy się kim jest i jaki los ją czeka.\nAndrew Barrow z „The Independent” napisał, że „Ishiguro tworzy science-fiction, ale tak naprawdę opisuje zwykłe, ludzkie sprawy. Pisze o życiu, duszy, seksie, miłości, dziecięcej niewinności.” Jonathan Yardley z „The Washington Post” dodał, że „To powieść o ludzkości.”\nKsiążkę nominowano do takich nagród jak Nagroda Bookera, Arthur C. Clark Award czy National Book Critics Circle Award. Zebrała wiele tytułów „powieści roku” – m.in. według „Time Magazine”.\nIshiguro wyszedł od prostego pomysłu : bohaterowie dowiadują się nagle o czymś, co wywraca ich życie do góry nogami i sprawia, że zostało im niewiele czasu. Okazuje się, że szkoła to hodowla klonów, a oni sami są dawcami lub opiekunami dawców.\n„Chciałem poruszyć kwestię śmiertelności w nietypowy sposób. Nie chodziło mi o klonowanie lecz o to, co jest tak naprawdę ważne, gdy dowiadujemy się, że zostało nam mało czasu. To historia o przyjaźni i miłości.” – mówi Ishiguro.\nKathy, Tommy i Ruth nie wiedzą jaki los ich czeka. Żyją w świecie niedomówień, a czytelnicy odkrywają przeznaczenie bohaterów razem z nimi samymi. „Tak jak dorastająca młodzież zaczyna rozumieć co znaczy być człowiekiem, tak oni odkrywają swoją przyszłość. W obu przypadkach przeżywamy ciekawość i lęk związane z tym co nas czeka. Bohaterowie powieści zaczynają zadawać sobie pytania : Kim jesteśmy? Czemu spotyka nas to, co nas spotyka? Czemu jest tak, a nie inaczej? Próba odpowiedzi na te pytania zbliża ich do siebie.” – mówi pisarz.\nDzieci się buntują, ale tak naprawdę nie robią nic, by wyrwać się z sytuacji. Od małego słyszą, że są wyjątkowe, a ich poświęcenie ulepszy świat. Wiedzą, że nie mają wyboru. Prawda jest brutalna i choć ciężko ją zaakceptować, nie ma zbyt dużego pola do działania.\n„Przygotowuje się ich do tego, co nadejdzie. Stopniowo informuje o przyszłości tak, żeby nie wywołać paniki. Mam wrażenie, że większość dzieci jest tak wychowywanych. Rodzice próbują nas chronić przed otaczającym światem.” – dodaje pisarz.\nPrzychodzi moment, w którym Kathy, Tommy i Ruth poznają całą prawdę i już nikt ich przed nią nie chroni. Jedyne co im zostało to przyjaźń, która ich łączy. Zaakceptowanie swego losu i wypełnienie obowiązku to sprawy, z którymi muszą się pogodzić.\nAutor scenariusza, Alex Garland, również jest pisarzem, a do tego przyjacielem Ishiguro. Napisał takie powieści jak „Niebiańska plaża” i „Coma”, a po przeczytaniu „Nie opuszczaj mnie” szybko zamarzył o zrealizowaniu filmu.\n„Będąc w połowie książki chciałem dzwonić do Ishiguro z prośbą o sprzedanie mi praw do ekranizacji. Powstrzymałem się, ale zrobiłem to zaraz po doczytaniu jej do końca.”  - śmieje się Garland.\nWielu filmowców pragnęło zekranizować powieść, ale Ishiguro zaufał przyjacielowi. „Cenię Alexa zarówno jako pisarza, jak i scenarzystę. Uznałem, że podoła temu zadaniu”- mówi Ishiguro, który brał udział w pracach nad filmem. Co prawda dał Garlandowi swobodę artystyczną, ale scenarzysta uznał, że pomoc autora będzie nieoceniona. „Angażował się w prace nad scenariuszem i choć nie zawsze był z nami na planie, pomagał na każdym etapie realizacji filmu. Pragnąłem wiernie przedstawić historię i sprawić, by stała się filmowa.” – mówi Garland.\nFilm, podobnie jak książkę, podzielono na trzy części. Pierwsza rozgrywa się w Hailsham gdzie poznajemy Kathy, Tommy’ego i Ruth. Wydaje się, że to zwykli uczniowie, a jednak coś jest nie tak. Nie mają rodziców, nie wolno im wychodzić poza teren szkoły. Nauczycielka wyznaje im w końcu, że istnieją, by poświęcić życie dla innych. Druga część rozgrywa się w Chałupach (org. The Cottages), gdzie bohaterowie widzą jak wygląda normalne życie. W trzeciej części Kathy, Ruth i Tommy, każde na swój sposób, godzi się z błędami przeszłości i swoim przeznaczeniem.\n„Zmiana miejsc dodaje dramatyzmu. Uświadamiamy sobie, że bohaterowie są w okresie przejściowym, niemal czyśćcu. Po przeczytaniu powieści zaczynamy rozumieć, że opisuje nas wszystkich.”- mówi Garland, który pozostał wierny dialogom Ishiguro i sposobie narracji.\n„Pisze w taki sposób, że z każdym zdaniem mamy wrażenie, że za chwilę przeczytamy coś kluczowego. Non stop trzyma nas w napięciu.” – mówi Garland i dodaje, że podobnie jak Ishiguro, uważa, że kwestia klonowania to wątek poboczny : „Najważniejsze są życie, śmierć i miłość. Po prostu przedstawiono je jako science-fiction.”\nKiedy Ishiguro przekazał Garlandowi prawa do ekranizacji książki, ten natychmiast poszedł z książką do Andrew Macdonalda i Allona Reicha – producentów, którzy pracowali przy „Niebiańskiej plaży”, „28 dniach później” i „W stronę słońca” Danny’ego Boyle’a. „To niezwykle wzruszająca historia. Nigdy wcześniej nie czytałem czegoś takiego. To tragiczna love story. Aż do końca nie wiemy co spotka bohaterów.” – mówi Macdonald, a Reich dodaje : „Ishiguro pokazuje w swoich książkach niezwykły świat. Narracja jest niezwykła i była jednym z powodów, dla których od razu zgodziliśmy się na zrobienie tego filmu. Scenariusz Alexa jest rewelacyjny. Niełatwo przenieść taką książkę na sto stron scenariusza, a jemu się to udało. Wykonał kawał świetnej roboty.”\nWIZUALIZACJA „NIE OPUSZCZAJ MNIE” : JAK MARK ROMANEK DOŁĄCZYŁ DO PROJEKTU\nPrzed producentami było trudne zadanie : znalezienie reżysera, który będzie potrafił pokazać poetycki, wciągający, pełen emocji świat stworzony przez Ishiguro. To musiał być wyjątkowo wrażliwy twórca, który będzie umiał ukazać każdy magiczny szczegół. Pewnego dnia skontaktował się z nimi Mark Romanek – amerykański reżyser i fan powieści.\nProducenci byli bardzo zaskoczeni. Romanek ma na swoim koncie wiele teledysków i reklam, a także takie filmy jak „Zdjęcie w godzinę” i „Nieruchomy”. Kontaktując się z producentami miał już wiele pomysłów na „Nie opuszczaj mnie”. „To bardzo utalentowany twórca pełen pasji. Świetnie się sprawdził.”  Zapewnia Andrew Macdonald.\nSam pisarz również jest zadowolony z pracy Romanka : „Pokazuje pozornie zwyczajne rzeczy, ale w taki sposób, że okazują się być nietuzinkowe. Też staram się to robić.”\nRomanek pragnął nakręcić ekranizację powieści ponieważ wiedział, że to nie będzie zwyczajny film. Wiedział, że zrobi z niego niezwykłą, mroczną, magiczną historię, w której nie zabraknie radości i piękna.\n„Ta książka bardzo mnie poruszyła. Po jej przeczytaniu nie mogłem przestać o niej myśleć i bardzo chciałem nakręcić film.” – przyznaje Romanek, którego zachwycił scenariusz Garlanda : „Świetnie ujął przesłanie książki. Wzruszyło mnie zarówno zakończenie powieści, jak i scenariusza. Alex pisze w minimalistyczny sposób. Świetny materiał dla reżysera.”\nNakręcenie filmu było spełnieniem marzeń Romanka. „Nie ma w nim ani jednej sceny, którą widziałem w innych filmach. Porusza bliskie każdemu z nas kwestie, ale w niezwykły, trzymający w napięciu sposób. To science-ficiton, ale opowiada o moralności, życiu, śmierci. Dla mnie to przede wszystkim tragiczna historia miłosna i przypowieść o sensie życia.” – mówi reżyser.\nKATHY, TOMMY I RUTH : W POSZUKIWANIU WŁASNEJ TOŻSAMOŚCI\nZnalezienie odtwórców głównych ról było wyjątkowo ważne. Choć bohaterami są klony, są też ludźmi uwikłanymi w typowo ludzkie dramaty.\n„Ishiguro stworzył bohaterów z krwi i kości. W poszukiwaniu odpowiednich aktorów przesłuchaliśmy setki artystów w całej Anglii”. – mówi Romanek.\nNarratorką jest Kathy, która nazywa samą siebie opiekunką. Dopiero wraz z rozwojem akcji dowiadujemy się co to znaczy. Rola powędrowała do jednej z najpopularniejszych obecnie brytyjskich aktorek – Carey Mulligan, która ma na swoim koncie nominację do Oscara za rolę w „Była sobie dziewczyna”.\n„Pragnęłam obdarzyć Kathy ciepłem i sprawić, by biło od niej jak zależy jej na pozostałej dwójce. Właśnie ona okazuje się najsilniejsza. Tommy reaguje na sytuację bardzo ludzko, a Ruth jest tak krucha, że od razu wzbudza współczucie i troskę.” – mówi aktorka.\n„Carey jest idealną Kathy. Nie ma w niej nic stereotypowego, jej gra jest minimalistyczna i wspaniała. Doskonale wie, jak pracować z kamerą i ma ogromny talent. Praca z nią to zaszczyt i przyjemność. Moim głównym zadaniem było zapewnienie aktorom jak największego komfortu pracy. Razem z autorem zdjęć i scenografem dołożyliśmy wszelkich starań, by aktorzy „wpadli” w świat Ishiguro. Gra Carey doskonale wpasowuje się w moją wizję ekranizacji tej powieści.” – mówi Romanek.\nMulligan przeczytała powieść przed spotkaniem z filmowcami i zaimponowała im zaangażowaniem i zrozumieniem Kathy. „Początkowo wydaje się, ze jest bierna, bo na tle pozostałej dwójki zachowuje się powściągliwie. Z czasem odkrywamy, że po prostu jest zamknięta w sobie i tłumi uczucia. Kiedy zdajemy sobie z tego sprawę okazuje się, że Kathy to fascynująca postać.”  - mówi aktorka, którą zachwyciła ponadgatunkowość filmu : „Nie ma typowych zagrań science-fiction, pokazywany świat to po prostu Anglia. A jednak szybko się okazuje, że to alternatywna rzeczywistość, choć tak naprawdę stanowi tylko tło dla tragicznej historii miłosnej.”\nCarey przyznaje, że ten wątek wzruszył ją najbardziej : „Pokazaliśmy związek Kathy i Tommy’ego bardzo ostrożnie. Pragnęliśmy, by widzowie nie mieli wątpliwości, że od zawsze łączy ich wyjątkowa więź, która nie słabnie nawet mimo wieloletniego nie widzenia się. Wspaniale mi się pracowało z Andrew Garfieldem, to fantastyczny aktor.”\nPrzyjaźń między Kathy, a Ruth jest bardzo skomplikowana. Ruth zdradziła przyjaciółkę gdy były dziećmi, co wpłynęło na ich dalsze relacje. Ruth zagrała uznana aktorka robiącą międzynarodową karierę – Keira Knightley znana z takich filmów jak „To właśnie miłość”, „Pokuta”, „Duma i uprzedzenie” czy seria „Piraci z Karaibów”.\n„Ruth to manipulantka i spryciara. Niby przyjaźni się z Kathy, ale to toksyczna znajomość. Wspaniale zobaczyć Keirę w takiej roli.” –mówi Andrew Macdonald.\nAktorka przyznaje, że historia bardzo ją zafascynowała. „Kiedy przeczytałam scenariusz oceniłam Ruth bardzo srogo. Próbowała zniszczyć szczęścia dwojga ludzi – jaką trzeba być osobą, żeby zrobić coś takiego? Najfajniej grać złożone postaci, a właśnie taka jest Ruth. To było ciekawe wyzwanie.”  - mówi Keira Knightley, która w końcu zrozumiała swoją bohaterkę : „Nic nie usprawiedliwia jej zachowania, a jednak w jakimś sensie ją rozumiem i współczuję jej.”\nKeira z przyjemnością przyjęła rolę również dlatego, że chciała powtórzyć współpracę z Carey Mulligan. Spotkały się na planie „Dumy i uprzedzenia”. Uwielbiam Carey, jest genialna. Rola Kathy była bardzo wymagająca, ale Carey spisała się rewelacyjnie.” – mówi Knightley.\nKeira i Carey przyjaźnią się poza ekranem. „Dużo lepiej gra się trudne role z osobami, które dobrze się zna. Keira jest fantastyczna, a jej gra w ostatniej części filmu to majstersztyk.” – mówi Mulligan. „Przyjaźnią się, więc więź między ich bohaterkami jest jeszcze silniejsza.” – dodaje Romanek.\nTrzecim bohaterem jest Tommy – wrażliwiec o wybuchowym charakterze. Z całej trójki tylko on rozważa ucieczkę do prawdziwego świata. Twórcy powierzyli rolę Andrew Garfieldowi, którego zaangażowano niedawno do tytułowej roli w najnowszym „Spidermanie”.\n„Już w trakcie castingu wiedziałem, że to idealny Tommy.” - wspomina Allon Reich, a Romanek dodaje : „Zostałem fanem Andrew gdy obejrzałem „Ukrytą strategię” i „Chłopca A”. Jest wrażliwy i ma unikatowy styl gry. Oglądanie go na ekranie naprawdę wciąga.”\nGarfield jest fanem powieści i jest dumny z tego, że zagrał Tommy’ego. „Wcielenie się w postać stworzoną przez Ishiguro było zaszczytem i wyzwaniem. Uważam go za dobrego chłopaka, który ma problem z panowaniem nad emocjami. Początkowo nie wie co się dzieje, ale czuje, że coś jest nie tak. Miewa przeczucia, ciągle coś go trapi. To było spore wyzwanie aktorskie, bo Tommy funkcjonuje w świecie kierując się sercem, a nie rozumem.” – mówi Andrew i dodaje, że ujęła go niezwykła historia miłosna pokazana w filmie : „Od początku wiadomo, że ciągnie ich do siebie, a jednocześnie odpycha. Kiedy akcja się rozwija zdają sobie sprawę z tego, jak dużo czasu zmarnowali.”\n„Praca z Carey i Keirą to wspaniała sprawa. Czułem się jak na placu zabaw – to było piękne, dziecięco niewinne doświadczenie. Wszyscy pragnęliśmy jak najlepiej przełożyć książkę Ishiguro na język filmowy.” -dodaje aktor.\nReżyser przyznaje, że troje odtwórców głównych ról bardzo mu zaimponowało : „Są obdarzeni niezwykłą inteligencją emocjonalną, co w przypadku tego filmu jest bardzo cenne. Każde pracuje w inny sposób – Andrew jest zaskakujący, Keira racjonalna, a Carey to czarodziejka. Razem tworzą niesamowite trio. To prawdziwi artyści.”\nTwórcy szukali też trójki dzieci, które zagrają małych Kathy, Ruth i Tommy’ego. Okazało się to trudniejsze, niż obsadzenie ról dorosłych.\n„Pierwszą część filmu musiały udźwignąć dwunastolatki. To musiały być wyjątkowe dzieciaki.” – tłumaczy Romanek.\nMłodzi aktorzy musieli być nie tylko bardzo utalentowani, ale i podobni do Carey, Andrew i Keiry, którzy przynieśli Romankowi swoje zdjęcia z dzieciństwa, żeby ułatwić poszukiwania.\nWybór padł na debiutantów : Isobel Meikle-Small (mała Kathy), Ellę Purnell (mała Ruth) i Charlie’ego Rowe’a (mały Tommy). „Nie było łatwo, ale znaleźliśmy niezwykle utalentowaną trójkę dzieciaków. Świetnie się spisali i spełnili wszystkie kryteria – mają talent i są podobni do dorosłych bohaterów. Spędzili sporo czasu z Carey, Keirą i Andrew i przejęli ich sposoby poruszania się czy mówienia. Dzięki temu wypadli bardzo wiarygodnie.” – mówi Reich.\nNAUCZYCIELE: OBSADA DRUGOPLANOWA\nUczniowie Hailsham żyją z nauczycielami, którzy przygotowują ich do mrocznego zadania. Zastępują młodym rodziców i mają na nich wielki wpływ, stanowią autorytet.\nDyrektorkę, panią Emily, gra Charlotte Rampling – angielska aktorka znana z takich produkcji jak „Basen” czy „Zawód : szpieg”. „Od lat jestem jej fanem i marzyłem, by z nią pracować. Dyrektorka jest dla uczniów niczym Bóg i Charlotte wspaniale wypadła w tej roli.” – mówi Romanek.\nRmapling przyznaje, że przyjęła rolę, bo scenariusz świetnie oddawał książkę, która uwielbia : „Nie da się zawrzeć w scenariuszu wszystkich niuansów powieści, ale Alex fenomenalnie się spisał.”\nWażną postacią jest nowa nauczycielka, pani Lucy. Między nią, a dyrektorką dochodzi do konfliktów. Dzieci nie wiedzą jaki los je czeka, a pani Lucy uważa, że powinny być świadome tego, co spotka je w przyszłości. W rolę nauczycielki wcieliła się Sally Hawkins – zdobywczyni Złotego Globu za rolę w „Happy Go Lucky czyli co nas uszczęśliwia”.\n„Jest niesamowita. Wrażliwa, ciepła – idealna pani Lucy. Scena, w której nauczycielka wyznaje dzieciom prawdę jest wprost rozdzierająca.” – mówi Romanek.\nTajemniczą Madame gra Natalie Richard – znana francuska aktorka znana z takich produkcji jak „Rozwód po francusku” czy „Złodziej życia”. W filmie zobaczymy też Andreę Riseborough i Domhnalla Gleesona jako Chrissie i Rodneya – parę pokazują głównym bohaterom świat zewnętrzny.\nINNA ANGLIA: ALTERNATYWNA RZECZYWISTOŚĆ, DZIEŁO SCENOGRAFA\nSiła powieści Ishiguro leży nie tylko w bohaterach, ale i niezwykłej atmosferze. Ekipa dołożyła wszelkich starań, by oddać klimat powieści.\n„Pragnąłem, by widzowie czuli się tak, jak ja gdy czytałem tę książkę. Szybko postanowiliśmy zrezygnować z klasycznych chwytów science-fiction i skupić się na tym, co niewidoczne.” – mówi Romanek.\nWiększość historii opowiadających o eksperymentach biomedycznych rozgrywa się w odległej przyszłości. Tu jest inaczej – akcję osadzono w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. „To alternatywna rzeczywistość. Nie domysły na temat tego, co czeka nas jutro lecz pokazanie co było wczoraj.” – mówi Reich.\n„Robiliśmy coś nowatorskiego. Jedyne źródło inspiracji z jakiego czerpaliśmy to film „Fahrenheit 451” na podstawie powieści Raya Bradbury’ego, ale podobieństwo między produkcjami jest niewielkie. Skupiliśmy się na lokalizacjach – szkole, farmie i szpitalu. To miejsca znane każdemu z nas i pokazaliśmy je tak, by większości ludzi wydały się znajome. W tym tkwi napięcie zawarte w powieści Ishiguro.” -mówi Romanek.\nNad wizualną częścią filmu pracowali autor zdjęć, Adam Kimmel, scenograf, Mark Digby, kostiumolodzy Rachel Fleming i Steven Noble, i charakteryzatorka Sian Grieg. „Zebraliśmy ekipę marzeń. To pełni pasji twórcy, z którymi fantastycznie się prcowało.”  - mówi Andrew Macdonald.\nRomanek inspirował się filmami Mikio Narusz – japońskiego reżysera tworzącego w latach 50 i 60 XX wieku, jednego z ulubionych twórców Ishiguro. „Stawiał na prostą formę i głębię przekazu. Jego filmy są niezwykłe i ponadczasowe. Zapoznałem się z japońskim kinem i miało na mnie duży wpływ.” – mówi reżyser.\nOtoczenie było tak istotne, że twórcy stworzyli nawet tła do prób. „Aktorzy musieli całkowicie wczuć się w role i przeniknąć do świata bohaterów.” – tłumaczy Romanek.\nAdam Kimmel zadbał o to, by zdjęcia były piękne, liryczne, a do tego surowe. „Inspirowaliśmy się grą naszych aktorów. Naszym zadaniem było zapewnienie im jak największego komfortu i ułatwienie zrozumienia tego, co przezywają bohaterowie.” – mówi Romanek.\n„W twórczości Ishuguro fascynuje mnie mieszanka japońskiej wrażliwości i brytyjskich wpływów kulturowych. Wychowywał się w Anglii, ale japońska estetyka absolutnie nie jest mu obca. W swoich książkach odwołuje się do Mono No Aware [„smutek rzeczy”, nierozwiązalne współistnienie człowieka z naturą], Wabi Sabi [niedoskonałość, prostota], Yugen [gracja i subtelność]. Łączy japońską i brytyjską kulturę.” – mówi Romanek.\nScenografie to dzieło Marka Digby’ego, którego nominowano go nagrody BAFTA za prace nad „Slumdogiem : Milionerem z ulicy”. „Proza Ishuguro jest bardzo sugestywna i poruszająca, choć autor unika szczegółowych opisów. Pragnęliśmy oddać ten unikatowy styl. Lokalizacje wyglądają znajome, są mało charakterystyczne, więc większości widzów wydadzą się bliskie.” – mówi Digby.\n„Unikaliśmy używania podstawowych kolorów i postawiliśmy na rozmyte, delikatne barwy. To dodało filmowi dziwnej atmosfery.” – tłumaczy wybór palety i dodaj: „Hailsham to mroczne miejsce. Dużo tam drewna, brązów i zieleni. Chałupy są jaśniejsze, odcienie żywsze. Ostatnia część filmu obfituje w niebieskości i srebrności.”\nHailsham „zagrała” siedemnastowieczna posiadłość Ham House nieopodal Tamizy. Uchodzi za jedno z najczęściej nawiedzanych przed duchy miejsc w Wielkiej Brytani..\nChałupy to miejsce nieopodal Hertfordshire, a w filmie zobaczymy okolice Clevedon Pier, miasteczko Bexhill, Holkam Beach w Norfolk i Kingsfield Recovery Center.\nPONADCZASOWOŚĆ: O KOSTIUMACH\nKostiumy to dzieło Rachael Fleming, która pracowała przy takich filmach jak „Trainspotting”, „28 dni później” czy „Niebiańska plaża” i Stevena Noble’a.\n„Zaprojektowanie kostiumów do tego filmu było wyzwaniem. Stroje musiały przypominać ubiory z lat 79,80 i 90 XX wieku, a jednocześnie być ponadczasowe. Niełatwo spełnić oba wymagania na raz.” – mówi Rachael.\nKostiumolodzy zaopatrywali się głównie w sklepach z używanymi ciuchami. Kontaktowali się też ze szkołami z internatami w nadziei na odkupienie starych mundurków. „Uczniowie nie identyfikują się z placówką, więc mundurki nie mają żadnych emblematów. Ciężko powiedzieć, żeby w ogóle mieli swój styl, bo nie wychodzą poza szkołę, więc nie wiedzą jak się ubierać.” – mówi Fleming.\nTymczasem nauczyciele reprezentują „tweedowy szyk”, jak go nazwał Noble. „Inspirowaliśmy się modą z lat 60 XX wieku, ale odniesienia do tego okresu są subtelne.”\nKiedy dzieciaki dorastają i trafiają do Chałup noszą ubrania, które im podarowano. „Musiały wyglądać na stare, nieszczególne, a jednocześnie nie odwracać uwagi od aktorów.” – mówi Rachael.\n„W filmie nie ma nic ładnego, przyciągającego wzrok, modnego. Wszystko jest przytłumione, szarawe. Ciągle myślimy o tym, że czas ucieka. Niemal w każdej scenie jest zegar, a w tyle słychać dźwięki przywodzące na myśl upływ czasu – na przykład rytmiczne odgłosy natury.”  - tłumaczy Romanek.\nKiedy film był skończony pokazano go Ishiguro. „Strasznie się baliśmy, że mu się nie spodoba. Obserwowaliśmy go podczas seansu i z ulgą uznaliśmy, że chyba dobrze się bawi. Pochwalił nas i udzielił pomocnych rad. Miałem ogromną satysfakcję. Pragnąłem, by film wiernie przedstawiał powieść, ale jednocześnie był oryginalny. Chyba się udało.” – mówi Romanek.\n„Mam nadzieję, że widzowie uznają film za dziwną historię o dziwnych ludziach, ale w trakcie seansu zrozumieją, że to opowieść o każdym z nas.” – mówi Kazuo Ishiguro.


Kultura | Strona 2\nStrona główna ⁄ Kultura (strona 2)\nWideo i fotorelacja – Inscenizacja odbicia więźniów z UB\nWideo i fotorelacja – Inscenizacja odbicia więźniów z UB (1 czerwca 2019 r. ul. Reymonta w Mławie) …\nKwi 3, 2019 0\nDnia 10 kwietnia 2010 r. mija 9. rocznica tragicznej śmierci Janiny Fetlińskiej – pielęgniarki, doktora nauk medycznych, senator VI i VII kadencji oraz społeczniczki. Z tej okazji 13 kwietnia w Niepokalanowie odbędzie się inauguracja książki „Janina Fetlińska. Pielęgniarka, społecznik, senator RP (1952–2010)”. Pomysłodawcą publikacji jest Maciej Małecki – poseł na Sejm RP z okręgu płocko-ciechanowskiego. …\nWycieczki do Gruduska-strzelanie z łuku, warsztaty ceramiczne… Zobacz poniżej.\nZobacz co wydarzy się w Mławie w najbliższym czasie. …\nMściwy, Roko, Hiszpan i Zdolny postanawiają oszukać Bossa\nLut 6, 2019 0\n4 raperów: Rosiu Ros (Mława), Cristiano (Mława/Suwałki) Mati (Suwałki), Kris (Suwałki) postanowili zobrazować historię w stylu lat 80-tych. Do tego przyjęli specjalne pseudonimy. Klip został realizowany w Suwałkach, a poniżej informacje o osobach zaangażowanych. …\nBenefis i promocja książki Heleny Grąckiej w Mławie\nPaź 28, 2018 0\n26 października 2018 r. odbył się benefis oraz promocja książki Pani Heleny Grąckiej „Fakty z aktywnego życia seniora…”. …\nZdjęcia i Wideo – Koncert charytatywny dla Krystianka…\nSie 26, 2018 0\nKoncert charytatywny dla Krystianka 26.08.2018 r. …\nPage 2 of 119:«12345...119»


Intimissimi - "The Size Room" z Barbarą Palvin!, UnU Magazyn wortal lifestyle - Bielizna Moda - styl życia, newsy, luksusowe, ekskluzywne\nIntimissimi - "The Size Room" z Barbarą Palvin!\nOd 6 do 19 maja na polskich ekranach emitowany jest nowy film reklamowy marki Intimissimi. Kluczem prezentowanej historii jest... rozmiar. W spocie tym, znana międzynarodowa supermodelka, Barbara Palvin, porusza się pośród tysiąca pokoi wyimaginowanego hotelu w poszukiwaniu idealnego rozmiaru biustonosza. Nowa numeracja bielizny to prawdziwa rewolucja w Intimissimi!\nJedną z tajemnic sukcesu marki Intimissimi jest umiejętność tworzenia kolekcji, które odzwierciedlają prawdziwą naturę każdej kobiety. To przede wszystkim dzięki bogatej ofercie, w której można znaleźć 14 różnych modeli staników oraz aż 15 kombinacji rozmiarów miseczek, Intimissimi odnosi prawdziwy sukces.\nIntimissimi Emma 124 Dua\nIntimissimi Emma Intera\nGłównym założeniem nowej kolekcji prezentowanej przez Barbarę Palvin jest to, aby zapewnić kobietom o wiele więcej, niż tylko "zwykły rozmiar". Intimissimi chce im podarować unikalny, osobisty i perfekcyjnie dopasowany - "ICH rozmiar"\nSpot telewizyjny wyreżyserowany przez Matthiasa Zentnera utrzymany jest w eleganckim, kontrastującym zestawieniu czerni i bieli. Barbara Palvin wśród hotelowych pokoi ponumerowanych 75C, 80A, 80B, etc. poszukuje swojego idealnego rozmiaru biustonosza.\nFilm wideo emitowany jest nie tylko we Włoszech, ale w większości państw europejskich - Austrii, Portugalii, Czechach, Rosji, Hiszpanii, Grecji, na Węgrzech oraz w Polsce. Nowy spot z Barbarą Palvin jest dostępny na kanale YouTube Intimissimi.\nMarka uruchomiła także specjalną podstronę "The perfect bra", na której unikalny przewodnik pozwala sprawdzić dokładny rozmiar biustonosza oraz dobrać idealny model w wymarzonym stylu.\nThe Size Room,


Zadecyduje ostatnia kolejka | Dziennik Polski\nSTM 16 marca 2010, 0:00\nFUTSAL. Przedostatnią kolejkę spotkań rozegrały w czwartek i w piątek zespoły rywalizujące w drugiej lidze, organizowanej przez Tarnowskie Towarzystwo Sportowe "Futar", a odbywającej się pod prasowym patronatem "Dziennika Polskiego", Pawłowski Sport Tarnowskiej Ligi Futsalu.\nPewny już awansu do grona najlepszych zespół Topicaru niespodziewanie przegrał z niegrającą już praktycznie o nic drużyną Kowimet/Wro-Max. O drugim, premiowanym bezpośrednim awansem, miejscu rozstrzygnie dopiero ostatnia seria spotkań. Wicelider, Flok po hat-tricku Damiana Świątka pokonał bowiem Kontrę, natomiast zespół Szukam Sponsora odniósł dwa zwycięstwa; najpierw rozgromił Fizjoterapię Remaks (po trzy gole dla zwycięzców zdobyli Marcin Pałka i Paweł Bernady), a w ostatnim czwartkowym meczu pokonał Armet. Szanse na czwarte miejsce, dające prawo gry w barażach o awans do grona najlepszych, zachowały jeszcze trzy zespoły. W piątek dwa z nich zmierzyły się w bezpośrednim pojedynku; AFT Hesed okazała się o jedno trafienie lepsza od Polbud/Piast New Jersey. Armet przed wspomnianą już porażką z Szukam Sponsora, wygrał natomiast z UKS Westerplatte JMT. Temu ostatniemu zespołowi przyjdzie niestety opuścić drugą ligę, a jego towarzyszem niedoli będzie Fizjoterapia Remaks. Wiadomo również, że w barażach o utrzymanie się w lidze zagrają Topicar II (nie pomogła mu nawet wygrana z Panoramą GSM) i Kontra.\nPanorama GSM - Topicar II 1-3 (Dawid Szczerba - Rafał Mania 2, Andrzej Kołbasiuk), Flok Alex Team - Kontra 5-2 (Damian Świątek 3, Tomasz Gierlik, Zbigniew Pożdał - Sławomir Krakowski, Przemysław Muszyński), Szukam Sponsora - Fizjoterapia Remaks 9-3 (Marcin Pałka 3, Paweł Bernady 3, Arkadiusz Ostrowski, Arkadiusz Gurgul, Krzysztof Pałka - Maciej Rudolphi, Marcin Turak, Przemysław Świątek), UKS Westerplatte - Armet 0-2 (Paweł Janik, Kamil Wróbel), Kowimet/Wro-Max - Topicar Auto Części 2-0 (Tomasz Lis, Jacek Proszowski), Szukam Sponsora - Armet 3-1 (Arkadiusz Ostrowski 2, Paweł Bernady - Kamil Wróbel), AFT Hesed - Polbud/Piast New Jersey 3-2 (Rafał Sieńczak, Tomasz Mrożek, Artur Barszcz - Jakub Fudyma, Dawid Iwaniec).\n1. Topicar 21 45 67-33\n2. Flok 21 43 76-41\n3. Szukam S. 21 41 68-55\n4. Hesed 21 38 64-36\n5. Armet 21 35 68-50\n6. Polbud 20 34 68-45\n7. Kowimet 21 30 56-61\n8. Panorama 20 26 48-45\n9. Topicar II 21 21 51-68\n10. Kontra 21 20 54-81\n11. Westerplatte 21 10 45-104\n12. Remaks 10 1 15-53\n45 - Damian Świątek (Flok Alex Team),\n28 - Dawid Szczerba (Panorama GSM).\nHutnik Kraków przegrał z Górnikiem Polkowice. Poważna kontuzja Dawida Smuga ZDJĘCIA\nHutnik uległ Górnikowi Polkowice 0:3 w meczu 22. kolejki II ligi. Ostatni zespół w tabeli stracił w potyczce z liderem nie tylko punkty, ale także - a raczej przede wszystkim - bramkarza Dawida Smuga. Poważna kontuzja może wyeliminować go z gry już do końca sezonu, a przecież mowa o piłkarzu, który był wiodącą postacią zespołu. - Będziemy musieli pozyskać nowego bramkarza - przyznał zaraz po zakończeniu meczu Leszek Janiczak, dyrektor sportowy Hutnika.\n17 marca 2021, 16:18\nHutnik Kraków pokonał Bytovię i przerwał złą passę. Gole Patryka Kielisia i Dawida Lincy [ZDJĘCIA]\nHutnik Kraków pokonał Bytovię 3:1 w meczu 15. kolejki II ligi. Nowohucki zespół odciął passę pięciu porażek i podniósł się z dna tabeli po naprawdę niezłym występie, był w tym spotkaniu stroną wyraźnie aktywniejszą w grze ofensywnej. W tym roku przed ekipą Leszka Janiczaka jeszcze trzy spotkania; najbliższe w środę 2 grudnia z Chojniczanką na wyjeździe.\n28 listopada 2020, 16:47\n4. liga. Unia Oświęcim i Dalin Myślenice nie miały argumentów w ofensywie\nUnia i Dalin Myślenice zaprezentowały w Oświęcimiu solidną defensywę, ale w futbolu liczą się bramki. W obozie myśleniczan, postrzeganych jako jeden z kandydatów do mistrzostwa grupy zachodniej czwartej ligi piłkarskiej w Małopolsce, panował większy niedosyt niż u gospodarzy.\n7 września 2019, 23:33\nUnia Oświęcim Dalin Myślenice 0-0\nHutnik - Wólczanka. Sensacja na początek sezonu [ZDJĘCIA]\nHutnik Kraków - Wólczanka Wólka Pełkińska 1:2 w meczu 1. kolejki piłkarskiej III ligi. Ten wynik to duża niespodzianka.\n10 sierpnia 2019, 18:58\nWystarczyła im minuta\nIII liga. - W poprzednich meczach traciliśmy dwa gole i dopiero wtedy "łapaliśmy" luz, atakując przeciwników. Teraz jednak od początku mieliśmy przewagę. I co z tego? Wciąż mamy tylko punkt - z żalem w głosie mówił zawodnik Wolanii Damian Lubera, który pięć lat spędził w Hutniku.\n14 września 2015, 11:27\nHutnik Nowa Huta wynik\nHutnik Nowa Huta mecz\nLumaro mistrzem półmetka\nW piątek i w sobotę rozegrane zostały kolejne spotkania o mistrzostwo organizowanej przez Tarnowskie Towarzystwo Sportowe "Futar", a odbywającej się pod prasowym patronatem "Dziennika Polskiego", Pawłowski Sport Tarnowskiej Ligi Futsalu.\n20 grudnia 2011, 0:00


Zamknij oczy i przejdź przez pandemię - WP Wiadomości\nZamknij oczy i przejdź przez pandemię\nZderzyło się dwóch słabowidzących chłopców. "Co ty, ślepy jesteś?" – wykrzykuje jeden z nich. Wybuchają śmiechem, bo niewidomi nie potrzebują litości. Chcą szansy na równy start w dorosłe życie. Tę szansę zabija właśnie pandemia.\n- Dużo się pozmieniało?\n- Dla was małe rzeczy, dla nas wszystko. W miejscu, które znałam, wyrasta ściana z pleksi. Ekspedientki na poczcie brzmią inaczej. Nie mogę naciskać guzików, gdy chcę przejść przez pasy. Toaleta na dworcu, z której zawsze korzystałam, od teraz zamknięta. Mało? Gdy zakładam maseczkę, tracę poczucie przestrzeni.\n- A przyłbica?\n- Jak można było nosić, próbowałam. Dramat. Jakbym za chwilę miała na coś wpaść. Najgorsze są te gumki za uszami.\n- Tak, od masek. Przewodzą dodatkowe dźwięki, inaczej słyszę swój oddech. Echolokacja wysiada.\nSpróbuj zamknąć oczy i przejść przez pandemię. Jak poznasz ludzi, gdy nie będziesz w stanie przejechać opuszkami palców po kącikach ich ust? Jak wyjdziesz z domu, gdy dotykanie klamek, ścian i poręczy to igranie z losem? A przecież tak odkrywasz miasto, które nagle założyło gorset dodatkowych barier.\nJak przygotujesz się do matury, gdy nie masz w domu maszyny do zapisu Braille’a, lupy, modeli figur geometrycznych. Jak nauczysz się zaplatać koszyki, gdy nie ma nauczyciela, który pokieruje twoją ręką? Kto odda ci ten stracony rok?\nA teraz otwórz oczy i wyobraź sobie, że to, co dla ciebie jest trudne - nauczanie zdalne, praca, relacje z bliskimi, lęk przed samotnością i śmiercią - niewidomi przechodzą ze zdwojoną silą.\n- Wie pan, że przy pierwszym lockdownie ludzie się nas bali? Nie chcieli podchodzić, podprowadzać. Przecież trzeba zachować dystans, a może my jesteśmy pokryci wirusami? Przecież wszystko cały czas dotykamy. Wiele projektów prowadzonych z niewidomymi się wtedy pokończyło. I już nie wróciły.\nŹródło: WP, fot: Marcin Makowski\nOdeszło też poczucie oswojenia przestrzeni, naturalne reakcje drugiego człowieka. Miasta zrobiły się ciche i niedostępne. Nawet tak banalne rzeczy, jak zakupy, trzeba było przepracować na nowo. Nieustannie zmieniające się reguły, kolejki, tysiące dupereli. A to rękawiczki jednorazowe, a to stanie gęsiego. Co jest akurat czynne, jakie są obostrzenia, kiedy kończą się godziny seniorów? O tam jest napisane - na karteczce. Tylko kto ci przeczyta kartkę za szybą, gdy nikogo wokół nie ma?\n- Żeby wiedzieć, gdzie jest w Żabce śmietana, ktoś musi mi ją wskazać. To wymaga kontaktu, a jak osoba zza szyby ustawionej przed kasą ma mi nagle wyjść i pomóc, gdy obsługuje rządek ludzi, którym powiedziano, że nie mogą się do siebie zbliżać? Ja tam jestem jak intruz.\n- Wszyscy macie te problemy, bez względu na wiek?\n- A co to za różnica, ile masz lat, jak dostaniesz po ubraniu spirytusem, bo przypadkiem oprzesz się o stojak z płynem do dezynfekcji? Zaczęło się to wszystko i nagle w miastach postawili nowe barykady. Skąd miałam wiedzieć, który park był zamknięty? W jakie miejsca nie wolno mi wejść?\nTo głosy nauczycieli, rodziców i uczniów z Zespołu Szkół i Placówek pn. "Centrum dla Niewidomych i Słabowidzących" przy ul. Tynieckiej w Krakowie.\nJak my wszyscy, oni również z dnia na dzień musieli się dostosować do nowej "normalności". Ogarnąć Zooma, pracować zdalnie, uczyć się na odległość, utrzymywać relacje z bliskimi, dbać o siebie i w tym wszystkim nie zwariować.\nJedni z pandemii wychodzą silniejsi, inni nie są w stanie dłużej dźwigać ciężaru izolacji. Nie odcięto ich po prostu od szkoły. To jest ich drugi dom.\nDo budynku, z którego rzut kamieniem na Wawel, wchodzi się jak do przychodni. Długie korytarze, podobna skala i obostrzenia sanitarne. Podobna cisza. Gwarne na co dzień sale - poza nielicznymi dziećmi, które nie mogą zostać w domach - puste.\nA przecież, zanim świat zwolnił, to był tętniący życiem mikrokosmos. 358 uczniów, 263-osobowy personel, basen, ogród, ścieżki sensoryczne, sala gimnastyczna, pracownie, szkoła muzyczna, internat. Miasto w mieście.\n- Wie pan, że urządziliśmy konkurs na imię dla termometru, którym mierzymy temperaturę uczniów? - pyta na dzień dobry Marcin Dębski.\nDyrektor "Tynieckiej" to jedna z tych osób, które nie kręcą się w biurze pod krawatem, uczniów i nauczycieli znają po imieniu, a w święta przyjeżdżają z ekipą motocyklowych kumpli z prezentami.\n- I co wygrało?\n- Bolek. Gdy działają klasy 1-3, rodzice żegnają się z dziećmi w lobby, dalej nie ma już wstępu. Próbowaliśmy oswoić, zhumanizować pandemię - słyszę.\nTyle że trudno oswoić rzeczywistość, w której ponad 40 proc. nauczycieli było chorych. Teraz koronawirus rozkłada administrację i obsługę techniczną, a jakoś trzeba działać, bo życie niewidomych nie może się zatrzymać.\n- Najgorzej było jesienią, ale starałem się otwierać szkołę na tyle, na ile się dało. Nie mieliśmy wyboru, nasi uczniowie często mają choroby współistniejące, to dla nich jedyne miejsce rehabilitacji. Tutaj są ich przyjaźnie, tu poznają nowych ludzi. To ich cały świat. Bardzo doskwiera im brak kontaktu fizycznego.\n- O co najczęściej pytają?\n- "Kiedy wrócimy?". Ale to nie takie łatwe. Niektórzy rodzice chcą powrotu dzieci, inni chcą je zatrzymać w domu. Jestem między młotem a kowadłem. Jeżeli pandemia potrwa kolejny rok, to nie damy rady odrobić strat. Są zresztą już teraz.\nIm dłużej rozmawiamy, tym częściej łapię się na grzechu pierworodnym w dyskusjach o niewidomych.: "Jak oni rozumieją to, co się teraz na świecie dzieje?". A jak mają rozumieć?\n- Oczywiście niektórzy nie wierzą w pandemię, ale funkcjonują w sieci tak samo, jak my. Czytają te same portale i ostatecznie stosują się do obostrzeń. Zdarzyło się, że jedna matka mówiła, że nie ma wirusa i zrobiła awanturę, bo za często wietrzymy sale i każemy dzieciom myć ręce. To na szczęście mniejszość.\nRozumieć koronawirusa to jedno, ale odnaleźć się w świecie postawionym na głowie - to drugie. Bo jak stosować dystans społeczny wobec 8-latka?\n- Gdy dziecko jest daleko od mamy, przecież musi się do kogoś przytulić. Nasi pedagodzy podchodzą do tego ze zrozumieniem. Tam, gdzie to możliwe, stosujemy dystans, ale przy bezpośrednim kontakcie w szkołach zawodowych, np. nauce masażu, co zrobić? Nie dalibyśmy rady bez pań sprzątających, które po kilkanaście razy dziennie dezynfekują wszystkie barierki i szlaki komunikacyjne w szkole. Bez nich dzieciaki nie mogłyby się poruszać.\nOddzielnym wyzwaniem, gdy szkoła działała w reżimie sanitarnym, była kuchnia. Żeby osoba niewidoma wiedziała, co ma na talerzu, musi najpierw wszystkich rzeczy dotknąć. Ustawić ziemniaki, mięso, sałatkę, dopiero później chwyta nóż i widelec. Jak zrobić to w reżimie sanitarnym?\nSiłą rzeczy trzeba było zrezygnować ze szwedzkiego stołu, przy którym - ucząc dzieci funkcjonowania w hotelach i codziennych sytuacjach - asystowali nauczyciele. Już nie asystują.\n- Niestety mam kilka sygnałów o uczniach podupadających na zdrowiu. Rodzic mimo najlepszych chęci nie będzie w stanie zastąpić dziecku zajęć z rewalidacji, orientacji przestrzennej, basenu, wychodzenia na miasto. Jesteśmy w centrum Krakowa, a większość z nich pochodzi ze wsi i małych miejscowości. Tam nie ma dokąd pójść.\nCzęsto nawet nie o samo "miasto" chodzi. Problemy są bardziej przyziemne. Zaczynamy obchód "Tynieckiej", zaglądam do jednej z sal, w której prowadzona jest zdalna lekcja nauki gry na pianinie.\nKlaudia z pierwszej klasy technikum musi opanować materiał, nie mają w domu komputera ani internetu. Również w telefonie.\n- Ma zwolnienie od psychiatry od zajęć z komputerem. Organizujemy zajęcia online, ale ona nie może brać w nich udziału. Omijają ją koncerty. I co my możemy zrobić? Dzwonimy do siebie i uczymy tyle, ile się da - mówi Maria Zbroja, wicedyrektor Zespołu, kierująca szkołą muzyczną.\nPrzerwana lekcja informatyki\nO ile zdalne nauczanie muzyki jeszcze można sobie wyobrazić, to z informatyką jest trudniej. To, co dzieje się w sali komputerowej, przypomina lekcję z duchami.\nMiejsca przed monitorami siłą rzeczy są puste. Na ekranach wyświetlane są zdalnie pulpity uczniów siedzących w domach. Widać zadania wykonywane na komendy nauczyciela.\nPodłączony do zestawu słuchawkowego Sławomir Sarota rozmawia ze mną i trzema uczniami równocześnie.\n- Zuzia, otwórz dysk zdalny. Przekopiuj pliki i wypal je na płycie. Michał, dobrze. Sprawdź, czy u ciebie też się nagrywa. Szymon, wszedłeś w zły folder.\nJestem zdumiony tym, co widzę.\n- Przecież tutaj są ruszające się kursory, błyskawiczna praca z plikami, jak to możliwe?\n- Niewidomi słyszą kursor, wiedzą, gdzie jest. Większość rzeczy wykonują skrótami klawiszowymi. Proszę usiąść.\nSiadam przy komputerze. Odpalamy program Voiceover i lektor, mechanicznym głosem, czyta to, co dzieje się na ekranie: - Start, programy, Microsoft Teams.\n- Takiego głosu lepiej się słucha. Moi uczniowie potrafią pracować na przyspieszeniu, które dla widzących jest praktycznie niezrozumiałe – tłumaczy Sławomir Sarota. – Kiedyś robiliśmy zawody, kto szybciej wykona kilka zadań. Niedowidzący przy użyciu myszki czy niewidomy klawiaturą. Nie muszę chyba tłumaczyć, jaki był wynik. Oni znają programy i ich komendy lepiej od nas.\nUświadamiam sobie, że pracując z tekstem przez całe dorosłe życie, nie znałem połowy skrótów klawiszowych w Wordzie, które pokazał mi nauczyciel, a które stosują na co dzień jego uczniowie. Proszę o przełączenie uczniów na zestaw głośnomówiący.\n- Jak się wam pracuje w zdalnie?\n- Zdalne lekcje to porażka - Zuzanna jest rozbrajająco szczera. - Niewiele z nich pamiętam, najgorzej jest z matematyką. Bardzo trudno zapisać ją na komputerze, bez kartki i maszyny Braille’a. Jak w takim układzie mamy się przygotować do matury?\n- Ja się przystosowałem - odpowiada Michał. - Nie trzeba szukać sal lekcyjnych, wszystko mam pod ręką.\n- A ja nie potrafię zrobić z domu szkoły - dopowiada Zuzanna.\n- Wiadomo, że najbardziej człowiekowi żal utraty kontaktów ze znajomymi. Staram się rozmawiać z nimi przez telefon i komunikatory, ale to nie to samo - mówi Szymon.\n- No i basen, jakiś ruch, rehabilitacja - dodaje Michał.\n- Uważam, że wielu uczniów po tym roku nie będzie się umiało odnaleźć wśród rówieśników. Nie wszyscy mają idealne warunki w domu, również rodzinne. Dochodzą sprawy prywatne, ale nie chcę wchodzić w szczegóły – mówi Zuzanna.\nCzego im najbardziej brakuje, jak spędzają wolny czas?\nMichał: - Bardzo chciałbym pójść na mecz piłki nożnej, usłyszeć kibiców.\nZuzanna: - Mieszkam na wsi i nigdzie nie wychodzę. Z książkami jest problem, więc się wzięłam za filmy. Oglądam na Netfliksie seriale psychologiczne i horrory.\nSzymon: - Uczę się nowych języków, wkręciłem się w słowiańskie.\nChwilę rozmawiamy o dziennikarstwie. Widać, że temat ich interesuje i że mają sporą wiedzę o świecie.\n- Wie pan, że oni już pana wygooglowali? Wszystko w międzyczasie przeczytali – uśmiecha się Sławomir Sarota.\nPada propozycja lekcji o mediach, gdy życie wróci do normalności. Umawiamy się na przyszły semestr. Wymieniamy tytułami dobrych seriali. Na pożegnanie słyszę: "do zobaczenia".\n- To, że nie widzą, nie jest tematem tabu – wyjaśnia dyrektor Dębski. - Kiedyś dwóch uczniów wpadło na siebie na korytarzu. Jeden z nich wykrzyczał: "Co ty, ślepy jesteś?".\nSchodzimy na niski parter. W normalnych warunkach do zawodu przygotowują się tu zaplatacze wikliny. Koszykarze-plecionkarze. W sali, otoczonej częściowo skończonymi, a częściowo wykańczania przedmiotami, witają nas Barbara Bogacka-Galon - wicedyrektor zespołu i Rafał Kozik - nauczyciel.\n- Z całego rzemiosła to jedyny zawód, w którym w całym spektrum mogą się kształcić osoby całkowicie niewidome - mówi Kozik. - Mamy takiego ucznia, Wojtka Rafacza, który zdał egzamin na czeladnika. Taki sam jak widzący. Mamy tutaj cztery klasy, na zajęcia chodzi 11 osób. To dla nich idealna droga do usamodzielnienia się w życiu. Niektórzy sprzedają koszyki na Wielkanoc, mają zamówienia na cały rok do przodu.\n- Można się tego samego nauczyć w domu?\n- Nie można, na pewno nie tak, jak trzeba. Wiklina ma po 120 cm, jest łamliwa. Największy problem jest z praktyczną nauką zawodu. W domach nie ma warunków do zamoczenia kosza wiklinowego, bez tego nie pójdzie się dalej. Materiał musi nabrać plastyczności, my musimy nauczyć ich ruchów, jak używać sekatora, niebezpiecznych narzędzi.\n- Nie każdy potrafi działać manualnie palcami. Są u nas osoby, które mają 20 lat, a nie nie potrafią zawiązać butów. Jak wytłumaczyć im na wczesnym etapie, czy pleść kosz "przed", czy "za", jeśli ktoś nie odróżnia do końca tych rzeczy? Jak mamy to zrobić przez kamerę? - pyta Barbara Bogacka-Galon.\nTo prosta droga do złych nawyków, a w konsekwencji to miesiące zmarnowanej nauki.\n- Manualnie pandemia to czas nie do odrobienia. U nas mówi się, że żeby dobrze zapleść kosz, trzeba przerzucić tonę wikliny. Tracimy bezcenny czas. To samo dotyczy nauki masażu w naszej szkole zawodowej. Przecież nie ma możliwości dobrego nauczenia siły i miejsca dotyku zdalnie - słyszę.\nZmieniło się jednak nastawienie uczniów. Teraz, gdy w krótkich okresach szkoła była otwierana, przyjeżdżając na dwa dni zajęć, uczniowie siedzą do wieczora w klasach. Motywacja jest też podwójna. Tym starają się nadrabiać stracony czas. Nie wszystko da się jednak nadrobić.\nStracony rok i nowe szanse\nBo jak nadrobić lekcje z orientacji przestrzennej, gdy przestrzenią są cztery ściany?\nA właśnie tego na "Tynieckiej" uczy Lucyna Zaleska. Jeśli w Krakowie i okolicach ktoś samodzielnie korzysta z białej laski, najprawdopodobniej miał zajęcia właśnie z nią. Niewidomy na taki stopień samodzielności pracuje latami.\n- Zabrzmi to górnolotnie, ale my ich uczymy wolności. Idę z kimś 30 razy na dworzec w Krakowie i dopiero za 31. zaskakuje. Może pan sobie wyobrazić, że robimy to wirtualnie? – pyta Zaleska. - Przesyłam uczniom głosy miasta, autobusu, motoru, piły, spuszczania wody w toalecie, ale nie o to w tym chodzi, bo orientacja musi być naturalna. Niewidomy musi to przeżyć sam na sobie i wtedy mamy pełnię doświadczenia.\n- Jak w teorii nauczyć miasta?\n- Opisujemy najważniejsze punkty komunikacyjne, budowę przystanków, tras. Przypominamy sobie, jak znaleźć numerowane miejsce w pociągu, poszczególne wagony, jakie są ulgi i przywileje. Tłumaczę też, gdzie można kupić laski i jak je dobieramy.\n- Bez poczucia ich w dłoni? Bez praktyki?\n- Tak to w tej chwili wygląda. Jestem załamana. To jak powiedzieć kobiecie, żeby wirtualne dobrała sobie perfumy, albo jakby kazać Harry'emu Potterowi dobrać różdżkę przez internet. Jak wybrać psa przewodnika, nie idąc z nim na spacer? - zastanawia się Zaleska.\nSzkoły specjalne mierzą się również ze specjalnymi wymaganiami fizycznymi uczniów, którzy potrzebują stałej opieki. Z tym problemem zmaga się Katarzyna Kasprzyk, zajmująca się rewalidacją, mówiąc formalnie: usprawnianiem wzroku u osób niedowidzących, a w praktyce walką o wykorzystanie tego, co jeszcze ze wzroku zostało.\nDla niektórych uczniów przejście z niedowidzenia do całkowitej ślepoty kończy się długotrwałą depresją, dlatego tak ważne jest, aby wykorzystać każdą szansę, którą mają.\n- Na czym polegają te zajęcia? Jak się teraz zmieniły?\n- Uczę moje dzieciaki korzystania z pomocy optycznych, lupy, monokularów. Nic nowego tutaj nie powiem, mam takie same problemy, jak inni - jak ustawić ostrość w aparaturze, pokazać, jak ogniskować ją na przedmiocie? Jak sprawdzić, czy dziecko na pewno poradziło sobie z zadaniem poza szkołą? Czy dobrze posługuje się lupą, czy jest w stanie skoordynować ruch gałki ocznej z ręką, gdy jesteśmy oddzieleni często setkami kilometrów?\n- Mam to samo. Jak wytłumaczyć niewidomemu uczniowi podstawówki, jak wygląda kwadrat, bez fizycznego modelu, który mam w klasie? Jak wykonywać notację Braille’owską działań, gdy nie każdy ma możliwość w domu, aby ją tak zapisać? – zastanawia się Iwona ingram-Tomana, nauczycielka matematyki w klasach 3-4.\nAle pandemia i nauczanie zdalne to nie tylko bezradność.\n- Pandemia to wyzwanie, tak to potraktowałam - mówi Beata Ingram, niewidoma nauczycielka niemieckiego, technik Braille’owskich i obsługi komputera, gdy spotykamy się na Teamsach.\n- Na początku to był szok i stres tak jak dla uczniów. Nagle stanęłam przed dylematem nauczenia się wszystkiego na raz. Każdy pisał do mnie na innym komunikatorze: Zoom, WhatsApp, Messenger. To jest trudne z perspektywy osoby widzącej, a co dopiero niewidomej. My wszystkiego musieliśmy się uczyć przez klawiaturę, a potem przez skróty klawiszowe.\n- Jak dała sobie pani z tym radę?\n- Jak każdy. Po prostu musiałam. Nigdy w życiu nie posługiwałam się tymi platformami, a z drugiej strony musiałam prowadzić zajęcia, dzieci na mnie czekały, nikt mnie nie zwolnił z tej odpowiedzialności. I wie pan co?\n- Z czasem było lepiej?\n- Oczywiście. Pandemia nauczyła mnie ogromu nowych rzeczy. Może to przykre, bo dzieje się dużo złego wokół nas, ale gdyby to nas nie spotkało, nigdy bym się tak nie rozwinęła, jak przez ten rok. Przez jakiś czas pracowaliśmy hybrydowo, cały czas wykorzystujemy tablice multimedialne. Pod względem cyfrowym poszliśmy nie krok, ale setki kroków do przodu.\nZastanawiam się, jak to jest ze zgapieniem przy nauczaniu zdalnym. Czy u niewidomych to też działa?\n- Czy mnie uczniowie oszukują? Pewnie tak, ale widzących też oszukują. Lubię swoją pracę, przekazuję wiedzę uczniom, sądzę, że to działa w dwie strony, ale to śmiech przez łzy. Najtrudniej pracuje mi się z małymi dziećmi. Kto nam zwróci ten czas?\nNa to pytanie muszą sobie dzisiaj odpowiedzieć nie tylko uczniowie i nauczyciele. To również rola państwa.\nNauczanie w szkołach specjalnych takich jak ośrodek dla niewidomych i niedowidzących w Krakowie, choć rozpoczyna się od najmłodszych lat, siłą rzeczy kończy się najpóźniej w 24 roku życia.\nŹródło: Facebook.com, fot: Centrum dla Niewidomych i Słabowidzących\nPóźniej dla wielu z tych osób nie ma dalszej drogi rozwoju, jeśli w tym kluczowym czasie nie uda im się nauczyć czegoś, co pozwoli im się usamodzielnić. Zapleść kosz, zatrudnić się w zakładzie masażu.\n- Jednemu z uczniów na wyjątkowych zasadach przedłożyliśmy pobyt o rok, ale zaraz mam spotkanie z matką, której muszę powiedzieć, że dalej nie da rady. Boli mnie, gdy widzę, ile czasu z powodu epidemii przeleciało nam przez palce. Może ministerstwo dałoby radę zaoferować dla chętnych dodatkowe 12 miesięcy w szkole, które pomogłoby nadrobić straty z pandemii? - pyta dyrektor placówki, Marcin Dębski.\nDla polityków to jedno rozporządzenie, ale muszą mieć świadomość, że dla setek osób to coś znacznie więcej.\n- My jesteśmy błędem statystycznym na tle innych szkół, ale dla tych dzieci to całe życie - mówi jedna z nauczycielek. – One nie proszą przecież o żadną litość. One chcą mieć równie szanse w świecie i życiu, które już na starcie postawiło przed nimi bariery, które dla widzących się nie do wyobrażenia.\nWychodzę z "Tynieckiej". Od jednej z niewidomych dziewczyn słyszę:\n- Tylko niech pan nie pisze, że jesteśmy biedni. Nauczyliśmy się tego samego, co wy. A nawet więcej. "Do zobaczenia".


Bez kategorii • Strona 7 z 7 • xTRI.pl • Extra Dawka Triathlonu\nZmiana terminu MP w Chodzieży!\n24 lipca 2017, Autor: admin\nZarząd Polskiego Związku Triathlonu przychylając się do wniosku organizatora Mistrzostw Polski w Chodzieży, postanowił zmienić termin imprezy. – Zarząd Polskiego Związku Triathlonu przychylając się do wniosku organizatora o zmianę terminu odbywających się w Chodzieży Mistrzostw Polski na dystansie olimpijskim podjął decyzję o przesunięciu terminu rozegrania zawodów z 12 na 13 sierpnia 2017 roku – czytamy […]\nSukces paratriathlonistów w Mistrzostwach Europy\n22 czerwca 2017, Autor: admin\nWielki sukces polskim triathlonistów na Mistrzostwach Europy Juniorów Sprint w Kitzbuhel. Z medalu mogą cieszyć się polscy paratriathloniści. Serdecznie gratulujemy! W dniach od 14 do 19 czerwca mieliśmy okazję wspólnie emocjonować się Mistrzostwami Europy w Triathlonie, na których reprezentację Polski juniorów reprezentowali Roksana Słupek, Julia Sanecka,, Klaudia Petters, Kamil Damentka, Maciej Falbogowski, Miłowsz Walkowiak oraz […]\nŚmierć triathlonisty w Elblągu!\n19 czerwca 2017, Autor: admin\nFatalne wiadomości napłynęły do nas prosto z Elbląga, gdzie 42-letni zawodnik zachłysnął się wodą i zaczął topić podczas zawodów Iron Triathlon. Reanimacja triathlonisty nie powiodła się.\nPotts i jego przygotowania do Ironman Triathlon\n30 maja 2017, Autor: admin\nPrzyznacie, że Ironman Triathlon jest jedną z najbardziej wymagających dyscyplin sportowych? Przygotowanie fizyczne do zawodów jest ciężkim orzechem do zgryzienia, co potwierdza Any Potts – uczestnik Mistrzostw Świata organizowanych na wyspie Kona na Hawajach.\n27 maja 2016, Autor: Anna\nMikołaj Luft i Paulina Kotfica triumfowali w dzisiejszej, pierwszej edycji tegorocznego cyklu Garmin Iron Triathlon. Podium mężczyzn uzupełnili Kacper Adam i Maciej Bodnar, a u pań Gosia Szczerbińska i Hania Matysiak. W linku poniżej znajdziesz plik z oficjalnymi wynikami. Wyniki Garmin Iron Triathlon Piaseczno 2014


Edward Krzemień, Autor w serwisie oko.press - Strona 2 z 4\nJudiaciary in Poland\nTam mówi Tusk\nGen. Pytel, b. szef SKW dla OKO.press: Macierewicz nie ma żadnych „haków” na gen. Kraszewskiego, chce tylko trzymać prezydenta w...\nDrzewo zostaje w Puszczy. Anna z Grecji, Karin z Austrii i Bori z Węgier blokują wywózkę. Za tydzień rozprawa przed...


wodniacy.net • Zobacz wątek - Maczeta\nNapisane: 26 wrz 2016, o 16:18\nDo tej pory byłem przeciwnikiem dociążania się maczetą. Maczeta wydawała mi się bardziej narzędziem lansu niż użytku. Jednak obserwując Eltecha zauważyłem, że jego maczeta to nie tylko rąbanie drewna na ognisko czy przedzieranie się przez Darien. Przy tym kształcie maczeta spełnia rolę wielofunkcyjnego uchwytu do wstawiania i wyciągania z ogniska kubka, kratki grillowej, butelki alu czy tym podobnych wynalazków. To także saperka do kopania dołków, oraz nóż do batonowania, strugania kijków na kiełbę. Uważam, że przy wadze ok 0,5kg warto rozważyć rozszerzenie swego arsenału o ten sprzęt. Na moje przemyślenia o posiadaniu maczety o podobnym kształcie ma wpływ sytuacja sprzed dwóch tygodni. Chciałem z "pewnych względów" rozpalić ognisko, które po zrobieniu kociołka miało zniknąć bez śladu. Jako, że saperki mam plastikowe (waga i zastosowanie) a teren był trudny, pod darnią mnóstwo kamieni, to użyłem Morki. Akcja zakończona sukcesem, kociołek pyszny, po ognisku ani śladu, jedynie Morka nie podzielała naszej radości. Skatowana była mocno.\nMile poczytam Wasze przemyślenia na powyższy temat. Pomóżcie z wyborem.\nZ decyzją muszę się sprężać bo listy do tego gościa w czerwonej czapce trochę czasu idą\nTytuł: Re: Maczeta\nNapisane: 27 wrz 2016, o 08:05\nCoś takiego. Podobna lub taka sama jak Maczeta ElTecha\nMoim zdaniem inne kształty i rozmiary nie sprawdzą się w naszych warunkach.\nNapisane: 27 wrz 2016, o 09:42\nTa co pokazałeś wyżej wygląda na grubszą niż Eltechowa, a co za tym idzie będzie lepiej rąbać lecz też będzie więcej ważyć. Głownia w dwóch grubościach, mam obawę o rozkład wagi.\nEltechowa jest taka:\nMacałem ją i dobrze leży w ręce, parametry użytkowe, w tym waga, mi pasują.\nStal sprężynowa 1055, na YT są filmy jak jest wyginana o 90° i wraca bez uszczerbku.\nCena przystępna > ceneo\nCoś za coś, łyżką dziegciu, jak wynika z opinii, jest złe ostrzenie fabryczne, dla mnie to nie problem.\nDlaczego się nie sprawdzają Sikoruniu?\nJeśli chodzi o sprawdzanie - Maczety zostały zaprojektowane jako narzędzia do pracy.\nGłównie do cięcia trzcin, krzaków, lian i tego typu rzeczy.\nJako takie uniwersalne narzędzie sprawdzają się doskonale w ciepłych krajach czy dżungli.\nZ racji że w naszych warunkach klimatycznych nie rosną takie pnącza które łatwo tnie się długim nożem jakim jest maczeta to samo narzędzie w swoim zwykłym najbardziej popularnym kształcie się nie sprawdzi\nU nas w naszym klimacie mało jest takich miejsc gdzie trzeba jak w dżungli wyrąbać sobie drogę\nPrzeważnie mamy pędy mocno zdrewniałe, a do cięcia lepsza jest siekiera.\nJednak siekiera ma pewne ograniczenia z racji kształtu i fizyki cięcia.\nNam - drobnym podróżnikom - turystom bardziej przyda się narzędzie wielofunkcyjne - coś jak multitool\nWłaśnie czymś takim jest dokładnie ten model którym ja się posługuję\nJa kupiłem sobie dokładnie w tym sklepie http://www.goods.pl/product/description/1059/Maczeta_Cold_Steel_Kukri_Machete(97KMS).html#.V-qglvCLQdU\na do rąbania - wiadomo najlepsza siekiera.\nDo budowy obozowiska, rąbania, wbijania pali - tylko siekiera.\nAle kto by ze sobą nosił wszystkie narzędzia\nza dużo i za ciężko\nDokładnie ten kształt sprawdzi się wielofunkcyjnie\nPrzykłady podawał manat.\nJa myślę że ogranicza nas tylko wyobraźnia jak to wykorzystamy\nzaletą jest wytrzymałość ostrza na wyginanie, jego grubość co wpływa na wagę, a przede wszystkim kształt.\nTe wygięcie i rozszerzenie ostrza robią tu całą robotę.\nPorównywaliśmy na Zlocie z Orzechem Jego maczetę ( ten sam kształt ale inny producent )\nByła dużo cięższa i dużo grubsza.\nIdealna do rąbania. Ale najlepszym narzędziem do rąbania jest przecież siekiera.\nja swojej używam już ładnych kilka lat i wszędzie ze mną jeździ\nPewnego dnia stwierdziłem że kupię sobie inną maczetę\nSuper wygląd, super wykonanie.\nWygląda wspaniale. Wziąłem ze sobą do lasu zachwycony nabytkiem.\nI okazało się że to jednak nie to\nDobrze się nią rąbie bo jest gruba i ciężka\nAle brak jej takiej funkcjonalności jak mój kukras od CS\nI to był ostatni raz kiedy jej używałem.\nOd tamtej pory leży sobie w pudełeczku i czeka.\nżal się pozbyć bo piękne wykonanie ale nie używam bo to jednak nie to\nNapisane: 27 wrz 2016, o 19:07\nManaT w maczecie najważniejsze jest osadzenie głowni . Musi być na zasadzie full tang. W zasadzie żadna poniżej 100 pln tego nie ma.\nBywają takie,które mają pseudo full tang. Polega to na spawie ukrytym w rękojeści .\nNapisane: 27 wrz 2016, o 19:17\nA tu filmik poglądowy wyprodukowany przez CS\nNapisane: 27 wrz 2016, o 19:33\nParametry maczety wojskowej Kukri MFH:\nCena 138,99 PLNów\nNapisane: 27 wrz 2016, o 20:08\nPo co? Nie szkoda kasy? Pewnie więcej przyspawanie kosztuje niż ten kawałeczek stali w rękojeści.\nTakie coś by spawali???\nFull tang, że ho, ho! I to za 17 zyla\nNapisane: 27 wrz 2016, o 20:19\nTo co pokazałeś,faktycznie ma full tang, tyle że ma też taką grubość,że wygina się przy cięciu powietrza . Zaiste niezła maczeta.\nJa mówię o maczetach w typie kukri , bo koło kukri to żadna z ogólnie dostępnych na polskim rynku nawet nie leżała.\nLechu ma maczetę w typie kukri właśnie .\nSylwek, to był przykład na to, że maczety poniżej 100pln często są full tang. Orzech miał niemal identyczną jak Lechu, a płacił za nią poniżej 50zł. Twoja teoria może sprawdza się przy nożach ale przy maczetach nie wydaje mi się aby było to ekonomicznie uzasadnione. Im tańsza maczeta tym gorsza i tańsza stal, więc po co dospawywać podobną? Łatwiej i taniej wyprodukować full tang i obłożyć tanim drewnem.\nA co do kształtu kukri to już zupełnie inna bajka.\nNapisane: 28 wrz 2016, o 11:12\nDla porównania Cold Steel Kukri\nProducent: Cold Steel, USA (ludzie powiadają, że w Południowej Afryce robiona)\nCena porównywalna. Waga, +- 90g nie robi większej różnicy. Długość i kształt klingi już tak. Z kolei MFH bardziej do kukri podobna i wydaje się być lepiej dopieszczona.\nJednak u mnie maczeta nie będzie miała lekko, nie ma wyglądać tylko robić. Będzie rąbać i dołki kopać. Crash test z gięciem, pokazuje jakość stali Cold Steel i jak na razie ta wygrywa.\nNapisane: 28 wrz 2016, o 11:28\nSkąd wiesz jaką grubość ma ta maczeta za 17zyla? IMHO nie wygląda na niezłą\nLecha maczeta jest ogólnie dostępna na polskim rynku, pewnie dla tego, że do kukri to ona tylko trochę jest podobna Już bardziej MFH pokazana przez Sikora kukri przypomina. Lecz jak widzisz, od początku tematu, to Lechową właśnie faworyzuję, bom ją macał i w akcji widział.\nNie mam doświadczenia w maczeciarstwie i stąd ten temat. Każda rada mile widziana, byle mi tu makaronu na uszy nie nawijać. Żeby uniknąć niepotrzebnego chaosu proszę zeznawać konkretnie, każdy niech pisze to co wie, a nie co mu się wydaje\nja wiem i polecam\nTe narzędzia od CS są produkowane w Chinach, na Tajwanie i kilku innych miejscach.\nAle to nie kraj produkcji się liczy ale kontrola i jakości wykonania.\nOd CS mam kilka narzędzi ( 4 szt ) i na żadne nie narzekam choć w dupsko sporo dostały


Przeprowadzki Wrocław | Blog o Zdrowiu!\nNabycie lokalu mieszkalnego – rozpocznij przygotowania do przeprowadzki Kiedyś kupno mieszkania było decyzją podejmowana na pełne życie. Trudniej było także je pozyskać. Dziś na rynku jest dużo ofert nieruchomości na sprzedaż. Przystają one zarówno do…\nKiedyś kupno mieszkania było decyzją podejmowana na pełne życie. Trudniej było także je pozyskać. Dziś na rynku jest dużo ofert nieruchomości na sprzedaż. Przystają one zarówno do rynku pierwotnego, jak oraz wtórnego. Współczesny człowiek jest także o wiele bardziej mobilny aniżeli jego rodzice lub dziadkowie. Cyklicznie zmienia on miejsce zamieszkania w poszukiwaniu pracy lub wypatruje swojego miejsca. Częste przeprowadzki odwiedzają uciążliwe, niemniej jednak ma także swoje dobre strony. Przede wszystkim zmiany miejsca, wystroju oraz otoczenia korzystnie wpływają na psychikę. Przeprowadzki to idealna okazja do wymiany mebli czy zrobienia porządku i wyrzucenia mnóstwa niepotrzebnych rzeczy. Na ogół nawet w ciągu paru lat mieszkania w jednym miejscu gromadzi się bez liku przedmiotów. By je przetransportować potrzebna staje się z czasem korporacja obsługująca Przeprowadzki. Proponuje ona transport wszystkich mebli, sprzętów i pozostałych rzeczy na innowacyjne miejsce zamieszkania. Samo urządzanie mieszkalnych wnętrz zaś to już tylko przyjemność.