Układamy kostkę granitową w ogrodzie – samodzielnie czy przez fachowców? - Watchit.pl\nUkładamy kostkę granitową w ogrodzie – samodzielnie czy przez fachowców?\nKostka granitowa jest coraz chętniej wybierana do ogrodu. Czy można zająć się jej samodzielnym ułożeniem? A może jednak powinniśmy to zlecić fachowcom? Na te pytania odpowiadamy w poniższym tekście, więc zachęcamy do krótkiej lektury!\nSamodzielne układanie kostki granitowej w ogrodzie\nNa korzyść samodzielnego układania kostki będzie przemawiał fakt, że można ograniczyć koszty całej inwestycji. Nie dość, że nie musimy wydawać pieniędzy na pomoc fachowców, to jeszcze nie musimy marnować też czasu na ich szukanie. Jakby tego było mało, to za układanie kostki granitowej w ogrodzie, możemy wziąć się w dogodnym dla siebie czasie. Jednak kostka granitowa w ogrodzie https://fixly.pl/kategoria/ukladanie-kostki-granitowej sprawdzi się tylko wtedy, gdy zostanie odpowiednio ułożona. Dlatego, jeśli nigdy wcześniej nie mieliśmy do czynienia z jej układaniem, to samodzielne działania mogą skończyć się wielkim rozczarowaniem, więc warto realnie ocenić swoje predyspozycje.\nUkładanie kostki granitowej przez fachowców\nZlecenie układania kostki granitowej fachowcom to gwarancja tego, że cała inwestycja skończy się sukcesem. Warto pamiętać, że fachowcy nie tylko dysponują szerokim doświadczeniem, ale również wiedzą i odpowiednim sprzętem, co przy tego typu pracach bywa bardzo przydatne. Zanim kostka granitowa zostanie ułożona w naszym ogrodzie, trzeba jeszcze wyrównać grunt, wykonać odwodnienie i podbudowę, czy nawet zająć się ubiciem danej powierzchni. Takich zadań znajdzie się jednak o wiele więcej i do ich wykonania nie tylko potrzeba chęci, ale też wiedzy i odpowiedniego sprzętu. Fachowcy mają je na stanie, więc możemy być pewni, że wszystkie zadania wykonają w mgnieniu oka.\nUkładać kostkę granitową w ogrodzie samodzielnie, czy zlecić to fachowcom?\nJaka będzie ostateczna odpowiedź? Powinniśmy zdecydować się na samodzielne układanie kostki granitowej w ogrodzie? A może jednak lepszym wyborem będzie profesjonalne wsparcie? Pomimo tego, że wielu z nas jest nastawionych na to, aby samodzielnie sobie radzić z pracami ogrodowymi, to są zadania, które wymagają wsparcia kogoś bardziej doświadczonego. Do takich zadanie zaliczyć można ułożenie kostki granitowej w ogrodzie. Aby spełniła nasze oczekiwania oraz dobrze sprawdzała się w powierzonych zadaniach, musi być dobrze wykonana. Będzie to możliwe tylko wtedy, gdy zajmie się tym ktoś o bogatym doświadczeniu, szerokiej wiedzy oraz odpowiednim sprzęcie. Dlatego zdecydowanie odradzamy samodzielne pracy, ale i tak ostateczny wybór należy do każdego z nas.\nPrevious Profesjonalne ostrzenie noży – kiedy potrzebujesz pewnego cięcia\nNext Jak dobrać moduł LED do wentylatora sufitowego?


Macrognathus pancalus - Akwa-Mania\nYou are at:Home»FAUNA I FLORA»ATLAS RYB»ryby m»Macrognathus pancalus\nWęgorzyk plamisty, kolczasty\n* Mastacembelus panaculas (Hamilton, 1822)\n* Mastacembelus pancala Hamilton, 1822\n* Mastacembelus pancalus (Hamilton, 1822)\n* Mastacembelus punctatus Cuvier, 1832\nAsia: Pakistan, Indie, Bangladesz, Nepal\nRyba nie jest drapieżnikiem więc nadaje się do akwarium wielogatunkowego. U ryb nie występuje dymorfizm płciowy. Zjada pokarmy mrożone i żywe\nW akwarium około 150l można hodować około trzy cztery ryby. Ważne jest podłoże które stanowić powinien piaszczysty żwir bez ostrych krawędzi. Ryby lubią się zakopywać w piasku. Czasami widać tylko nos lub ogon wystający z piasku. Słabe oświetlenie lub rośliny pływające na powierzchni przyczyniają się do dobrego samopoczucia ryb. W akwarium powinno być wiele kryjówek gdzie ryby mogą znaleźć schronienie. Kryjówki nie mogą mieć żadnych ostrych krawędzi i muszą być tak zaprojektowane, aby ryby nie mogły w nich utknąć. Akwarium musi być szczelnie przykryte aby ryby nie znalazły się poza akwarium. Wkrótce po umieszczeniu w akwarium, może się zdarzyć, że się nie pokazują przez kilka dni. Wychodzą tylko w porze karmienia. Temperatura wody: 24-26°C Parametry wody: pH: 7,0-7,5 dH: do 20°\nArtykuły z czasopisma AKWARIUM: 1/82, 3/80,


7,52 (877 ocen\ti\t99 opinii) Zobacz oceny\nOktawia Gilbert | 2017-05-16\nNa półkach: 📆 2017, 📕 Posiadam, 📚 babskieczytanki.blogspot.com, Przeczytane\nSerena Cross, dwudziestotrzyletnia pedagog szkolna, nigdy nie spodziewała się, że jej przyjaciółka, Mel, może wprowadzić ją w śmiertelne niebezpieczeństwo, opowiadając nieprawdopodobną historię o świecących niczym pochodnie synach senatora, w którą zresztą nawet nie chciała uwierzyć. Jednak Mel, z powodu tej wiedzy, zostaje zamordowana i Serena musi uwierzyć, że po Ziemi chodzą istoty nadnaturalne. Co więcej, musi oddać się pod opiekę jednej z nich. Jej ochroniarzem ma być od teraz Hunter, który jest z rasy Arumianinem, naturalnym wrogiem Lukscjan, do których należą senator i jego synowie. Tylko on może ją uchronić przed śmiercią podobną do tej, jaka spotkała jej przyjaciółkę. Jednak sam Hunter staje się dla niej istotą śmiertelnie niebezpieczną, gdy między tym dwojgiem zaczyna rodzić się namiętność.\nWydaje mi się, że nie potrzebuję dysponować aż jedenastoma gwiazdkami, by ocenić tę książkę. Nie uważam, by była aż taką rewelacją czy jakimkolwiek objawieniem. Co więcej, moim zdaniem autorka zrobiła większą sensację wydając książki z serii "Lux" niż "Obsesję". Jennifer L. Armentrout sama sobie dość wysoko ustawiła poprzeczkę i oczekiwałam od tej książki, że przynajmniej końcem włosa do tej granicy doskoczy. Zawzięcie próbowała, nie mogę jej tego odmówić, ale nie wydaje mi się, by jej się to udało. Doceniam ogólny zarys fabuły, bo bardzo mnie on zaintrygował - był ciekawym pomysłem i oczywiście arcyważnym elementem książki, ale nie można opierać się na samym pomyśle. Zabrakło mi tempa w akcji, ale ów brak nie był spowodowany tym, że w książce niewiele się działo. Nie, raczej wynikał ze stylu pisania autorki pozbawionego dynamizmu szczególnie w kluczowych momentach. Wyjątkowo ciężko i nieprzyjemnie czytało mi się końcowe sceny, gdy miałam do czynienia z pięknymi zdaniami wielokrotnie złożonymi, które, jak wiadomo, sprzyjają spowolnieniu akcji. Ha, ale nie mam zupełnie nic przeciwko piórowi autorki w scenach pocałunków czy innych igraszek. Z ręką na sercu przyznaję się, że moje serce niejednokrotnie szybciej zabiło, gdy przyszło mi czytać o bliskości Huntera i Sereny. Dla osłody dodam, że bardzo podoba mi się ta para literacka.\nCzepiałam się trochę tempa akcji, ale tak naprawdę zupełnie nie miałam problemów z wciągnięciem się w historię i podryfowaniem z nią. Tak, to prawda, ale nie miałam również problemów z odłożeniem książki na bok i nie zwracaniem na nią najmniejszej uwagi przez kilka godzin. Bardzo ciężko ocenia mi się tę powieść, bo z jednej strony podobała mi się ona, a z drugiej nie do końca. I prawdę mówiąc bardziej skłaniam się ku temu, że jest mi ona obojętna, a to najgorsze co może być, gorsze nawet od tego gdyby mi się nie podobała. Zdecydowanie łatwiej wtedy wytknąć wady niż wyciągnąć pozytywy, które oczywiście istnieją i równoważą brudy, dlatego to co piszę może dać trochę mylny obraz tego, co odczuwam. Dlatego może powinnam wspomnieć o Hunterze? To zdecydowanie jest pozytyw, o którym warto mówić przy okazji "Obsesji". Napisałabym, że to pełnokrwisty mężczyzna, taki "rare" w stopniach wysmażenia steka, ale nie jestem pewna, czy można użyć takiego sformułowania w stosunku do Arumianina. Pewnie to moje zboczenie zawodowe (przyszłozawodowe), ale zaczęłam zastanawiać się jak to jest z tą krwią Huntera? Czy za jego męskość również odpowiada testosteron? Bo na moje palce cisnęło się także sformułowanie, że to niezła "bomba testosteronowa". Aczkolwiek w przypadku jego osoby zabrakło mi trochę konsekwencji we wpływie tego kim jest na jego bliskie relacje z Sereną.\nNiech moc będzie z Wami, przyszłymi czytelnikami tej książki! Chociaż mam wrażenie, że spodoba się Wam ona bardziej niż mnie. To jest dobra powieść, naprawdę warto dać jej szansę, to tylko ja jestem czepialska.


[Zakończony] Co to znaczy być dobrym rodzicem? - wygraj książkę "Dobry ojciec" - Grupa dyskusyjna - Lubimyczytać.pl\n[Zakończony] Co to znaczy być dobrym rodzicem? - wygraj książkę "Dobry ojciec"\nutworzył 02.10.2014 o 15:14\nCzy istnieje definicja „dobrego rodzica”? Każdy chciałby wychować swoje dziecko jak najlepiej, zapewnić mu szczęśliwe, beztroskie dzieciństwo i przygotować je na trudy dorosłego życia. Ale czy same chęci wystarczają? Co sprawia, że stajemy się dobrymi rodzicami?\nAutor : Diane\tChamberlain\nUkochana córka. Rozpaczliwy wybór. Droga, z której nie ma odwrotu… Nowość w klubie KOBIETY TO CZYTAJĄ! Przed czterema laty dziewiętnastoletni Travis Brown dokonał wyboru: sam wychowa nowo narodzoną córkę. Kiedy większość jego przyjaciół imprezowała i chodziła na randki, Travis siedział w domu, zmieniał pieluszki i martwił się o pieniądze na życie, nigdy jednak nie żałował tej decyzji. Bella jest światłem jego życia. Kiedy jednak Travis traci pracę i dom, bezpieczeństwo – które z takim trudem stworzył dla Belli – zaczyna się chwiać. A potem następuje cud. Praca w Raleigh może poprawić ich los. Musi. Ale gdy Travis przyjeżdża do miasta, przekonuje się, że nie chodzi o pracę, a udział w przestępstwie, które zapewni szybkie pieniądze bez żadnych konsekwencji. Czy aby na pewno? Co sprawia, że stajemy się dobrymi rodzicami? Czy dobro dziecka może usprawiedliwić działania poza prawem? Jak daleko mogłabyś się posunąć, chcąc chronić swoje dziecko?\nKonkurs trwa od 2 do 8 października włącznie. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce.\n[bookCover]225965|Dobry ojciec[/bookCover] Dobry ojciec[bookLink]225965|Dobry ojciec[/bookLink]\nDOBRY Rodzic to ktoś kto przede wszystkim JEST i jeszcze raz JEST. Ma on czas wysłuchać swoje dziecko, spróbować zrozumieć, razem się cieszyć i smucić. być z dzieckiem zawsze gdy będzie tego potrzebowało, by czuło jego wsparcie i obecność. Dobry rodzic nigdy nie odtrąci dziecka bo nie będzie miał czasu, bo to dziecko będzie dla niego najcenniejsze i to by być dziecka oparciem.\nDobry rodzic - to taki, który kocha dzieci i ma czas dla dzieci. I to chyba wystarczy. I nie mam tu na myśli tej egoistycznej miłości, która tylko udaje, że kocha się kogoś, a tak naprawdę kocha się siebie i zaspakaja potrzeby swojego nadmuchanego ego, niespełnione marzenia, nieosiągnięte szczyty... Nie taką miłością należy kochać dzieci. A błędy? Zawsze będą, ale ten, kto kocha dzieci popełnia je inaczej. I łatwiej je naprawić, i mniej krzywdy wyrządzają...\nDobry rodzic - to taki, który kocha dzieci i ma czas dla dzieci. I to chyba wystarczy. I nie mam tu na myśli tej egoistycznej miłości, która tylko udaje, że kocha się kogoś, a tak naprawdę kocha się siebie i zaspakaja potrzeby swojego nadmuchanego ego, niespełnione marzenia, nieosiągnięte szczyty... Nie taką miłością należy kochać dzieci. A błędy? Zawsze będą, ale ten, kto...\nDobry rodzic to taki, który otacza swoje dziecko bezwarunkową miłością, troszczy się o nie i opiekuje się nim, ale nie rozkłada nad nim ochronnego parasola nie pozwalając mu przy tym korzystać z życia.\nDobry rodzic to taki, który uczy dziecko, ale jednocześnie nie zamierza przeżyć za nie całego życia.\nDobry rodzic pozwala dziecku popełniać błędy i uczyć się na nich. Dziecko nie nauczy się samodzielności, jeśli mu na tą samodzielność nie pozwolimy.\nDobry rodzic nie wymaga od dzieci, żeby we wszystkim były perfekcyjne – najlepiej z piątkami w dzienniczku od góry do dołu. Wtedy, w okresie dojrzewania, dzieci nie będą bały się pokazać słabszej oceny ze sprawdzianu i to do rodzica przyjdą, żeby porozmawiać o swoich problemach.\nDobry rodzic wie, że nie ma idealnych dzieci i dlatego nie wymaga niemożliwego od swoich pociech.\nDobry rodzic ma szczęśliwe dzieci.\nDobry rodzic pozwala dziecku popełniać błędy i uczyć się na nich....\nDobry rodzic musi dawać dziecku poczucie bezpieczeństwa. Nie można wpoić dziecku, że będzie kochane tylko jeśli będzie robić coś dobrze.\nNależy okazywać mu dożo miłości poprzez przytulanie, głaskanie, czy nawet przez ustalenie konkretnych reguł, którego powinno dziecko przestrzegać, to również daje mu poczucie bezpieczeństwa.\nPowinien spędzać ze swoimi pociechami jak najwięcej czasu. Naucz swoje dziecko, że szczęście nie jest kwestią tego ile masz, a jak wiele możesz zrobić z tym, co posiadasz. Nie kupujcie zbyt wielu zabawek, poświęcaj swojemu dziecku czas a nie pieniądze.\nMusimy nauczyć się słuchać tego co nasze dzieci mówią, bo często jest to wołanie o pomoc, chociaż nie musi być bezpośrednie.\nDobry rodzic powinien pozwolić dziecku na okazywanie uczuć. Nie wolno odpychać dziecka, gdy chce się ono przytulić. Trzeba pozwalać dziecku do obrony jego własności.\nDobry rodzic kocha swoje dzieci bezwarunkowo, co znaczy, że najbardziej na świecie pragnie ich szczęścia.\nPowinien spędzać ze swoimi pociechami jak...\nDobry rodzic powinien zawsze znaleźć czas dla własnego dziecka i umieć mu pomóc kiedy ma problemy. Sprawić, że dziecko ma do niego zaufanie. Powinien pokazać mu, że nawet w najgorszych momentach nie należy się poddawać. Każdy w końcu ma swoje słabe i mocne strony a dobry rodzic powinien swoje dziecko motywować, aby mogło uwierzyć w siebie. Dobry rodzic nie powinien porównywać własnego dziecka do swoich rówieśników. Ma uczyć dziecko,aby zawsze było sobą nikogo nie udając. Rodzice powinni pozwolić dziecku, aby podejmowało własne decyzje. Nie narzucają się ze swoim zdaniem, sugerując się wyborami jego rówieśników. To ma być spełnione marzenie dziecka, nie jego rodziców. Dobry rodzic w końcu pragnie, aby jego dziecko było szczęśliwe i czuło się spełnione.\nDobry rodzic powinien zawsze znaleźć czas dla własnego dziecka i umieć mu pomóc kiedy ma problemy. Sprawić, że dziecko ma do niego zaufanie. Powinien pokazać mu, że nawet w najgorszych momentach nie należy się poddawać. Każdy w końcu ma swoje słabe i mocne strony a dobry rodzic powinien swoje dziecko motywować, aby mogło uwierzyć w siebie. Dobry rodzic nie powinien...\nDobry rodzic to ten, który za wszelką cenę pragnie sprawić by dziecko czuło się bezpieczne,kochane i szczęśliwe zarazem.Same chęci jednak nie wystarczają.Słowa to tylko potencjalne obietnice,liczą się czyny i to jak urzeczywistnimy plany "dobrego rodzica". A więc chcieć to móc rodzicu!Móc być gotowym na poświecenia. Przeprowadzka dla lepszej szkoły, poświecenie pracy zawodowej dla opieki nad latoroślą.Nadstawianie karku dla jego dobra i bezpieczeństwa.Gotowość na wyrzeczenia kiedy szczęście dziecka staje się ważniejsze niż nasze własne.A jak kocha dobry rodzic?Kocha bezwarunkowo i całym sobą, na każdym kroku pokazując swoją miłość w drobnostkach dnia codziennego. Słucha, współczuje i służy radą. Nie odtrąca.Nie bagatelizuje.Dobry rodzic przyjacielem się zwie i przede wszystkim kieruje się zdrowym rozsądkiem by stworzyć swoim dzieciom możliwość godnego życia, a nie wręcz przeciwnie stosować mało przemyślane ruchy, które w jakiś sposób podcinają młodym skrzydła, uniemożliwiając im wylot w dorosłe życie. Dobry rodzic to sprytny i zdeterminowany gracz, od którego wyborów będzie zależało jakimi kartami będą dysponować w przyszłości jego dzieci. Oby najlepszymi.\nDobry rodzic to ten, który za wszelką cenę pragnie sprawić by dziecko czuło się bezpieczne,kochane i szczęśliwe zarazem.Same chęci jednak nie wystarczają.Słowa to tylko potencjalne obietnice,liczą się czyny i to jak urzeczywistnimy plany "dobrego rodzica". A więc chcieć to móc rodzicu!Móc być gotowym na poświecenia. Przeprowadzka dla lepszej szkoły, poświecenie pracy...\nTo po prostu siedzi w nas głęboko i wychodzi na jaw dopiero, gdy zdajemy sobie sprawę z tego, że zostaliśmy rodzicem.\nOsobiście jeszcze nie zdaję sobie sprawy jak wielki musi to być obowiązek, ale i zarazem zaszczyt bycie rodzicem. Jednak myślę, że w dalekiej przyszłości sama się o tym przekonam.\nTeraz jednak mogę opowiedzieć się poprzez moje obserwacje. Bycie rodzicem to nie lada wyzwanie. Przecież trzeba tu wychować dziecko, które czuje i rozumie. Jest żywe, jest prawdziwym darem od Boga. Dobry rodzic, to rodzic, który z całego serca kocha swoje dziecko i chce dla niego jak najlepiej. Nie jest jednak nadopiekuńczy, często stawia swoją córkę czy syna w oblicze prawdziwego życia, by ta/ten w przyszłości sobie poradził/ła. Dobry rodzic potrafi wysłuchać, pomóc i mieć zaufanie. Ale nie tak, że pozwala dziecku na wszystko na co ta/ten ma tylko ochotę. Taki rodzic wie, kiedy powiedzieć "nie", a kiedy "tak". Uważam też, że dla prawdziwego dobrego rodzica nie jest żadną męką wychowywanie własnego dziecka. W pewnym sensie to zapewne czysta przyjemność i radość, że ma się kogoś obok siebie, kto na tobie polega.\nDobry rodzic przede wszystkim powinien darzyć miłością swoje dziecko, aby ono zawsze mogło mu zaufać, a kiedyś nawet mu powiedzieć "kocham cię tato/mamo i dziękuję za to, że dałeś/ dałaś mi życie".\nTeraz jednak mogę opowiedzieć się poprzez moje obserwacje. Bycie rodzicem...\nNie dotykaj palnika, bo się oparzysz.\nI tak wiem, że dotkniesz, będą łzy, szloch,\nbyć może zostanie blizna,\nktóra po latach przypomni ci ostrzeżenie matki.\nZ uśmiechem wspomnisz swą krnąbrność\ni rozsądek rodzicielki.\nDzięki oparzeniu sam nauczysz się mądrości,\nnie przejmiesz jej w genach.\nNie biegnij tak szybko, bo się wywrócisz.\nI tak pobiegniesz, wyrwiesz swą rączkę z uścisku,\npobiegniesz pod wiatr, potkniesz się i upadniesz.\nPomimo zadrapań zaraz wstaniesz, otrzepiesz kolana\ni pobiegniesz dalej z szerokim uśmiechem.\nPóźniej poprosisz o buziaka w skaleczenie,\nNie jedz słodyczy przed obiadem.\nDobrze wiem, że i tak przemycisz gdzieś jednego cukierka,\nmoże całą garść.\nTyle razy bolał cię po nich brzuch,\nale i tak wciąż uwielbiasz irysy i krówki.\nZ czasem przymykam oko i udaję, że nie widzę\nwyrzuconych papierków, wystających spod łóżka.\nCiągle powtarzam: nie daj się sprowokować.\nI tak wdajesz się w bójki.\nTłumaczysz, że ktoś obraził twoją rodzinę.\nNie pochwalam rękoczynów,\nale w głębi duszy jestem z ciebie dumna.\nNa szczęście to tylko wybite mleczaki.\nPo latach nie chcesz iść na studia,\nchoć widziałam cię w roli chirurga.\nOtwierasz warsztat samochodowy,\nrobisz to co kochasz,\ndajesz pojazdom nowe życie\ni naprawiasz co inni zepsuli.\nCzasem zastanawiam się, czy jestem dobrym rodzicem?\nWtem twój telefon wyrywa mnie z zamyślenia.\nChoć mieszkasz na drugim końcu kraju,\nwciąż codziennie rozmawiamy, śmiejemy się\ni co dzień darzymy się coraz większą miłością.\nI tak pobiegniesz, wyrwiesz swą rączkę z...\nPiszę do Was z przyszłości! Na razie jestem Waszym małym syneczkiem, który większość czasu śpi. Taaaki jestem kochany. Wiem, że bardzo chcecie dobrze mnie wychować i że trochę się boicie jak to będzie.\nWięc mam dla Was radę (jestem nie tylko kochany, ale i mądry!): Wymagajcie ode mnie dużo, ale nie zapominajcie o tym wszystkim co sami czuliście będąc dziećmi.\nMamo! Nie denerwuj się jak pobrudzę ubranie grając mecz życia z kumplami z przedszkola! Sama wiesz, jak było Ci przykro, gdy wygrałaś wyścig w zjeżdżaniu na pupie z porośniętej trawą górki, a Twoja mama zrobiła Ci awanturę.\nA jak już pójdę do szkoły, to nie mów mi ciągle, że jakaś Zosia czy Basia ma ładniejsze pismo ode mnie. Nie porównuj mnie z dziewczynami!\nA ty Tato, nie wymagaj, żebym chodził na wszystkie zajęcia pozalekcyjne. Tez nie lubiłeś gry na pianinie, a do pływania Twój tata zniechęcił Cię tak bardzo, że do dziś nie lubisz chodzić na basen, chociaż pływasz świetnie. I pozwól mi czasem płakać. To wcale nie jest niemęskie.\nA jak poznam jakąś fajną dziewczynę to nie bądźcie zbyt wścibscy. Tak, rozmowy "na te" tematy są potrzebne i ważne. I nie zostawiajcie mnie samego z tymi wszystkimi pytaniami. Ale nie opowiadajcie na obiedzie u babci, że "nasz Szymuś chyba się zakochał", albo nie wypytujcie o wszystko, gdy zaproszę JĄ kiedyś do domu.\nAch, i jeszcze jedno! Nigdy niczego przede mną nie udawajcie! Ja naprawdę już teraz świetnie umiem wyczuć czy ktoś jest szczery!\nNo i kochacie mnie mocno i dajcie mi się kochać!\nWięc mam dla Was radę (jestem nie tylko kochany, ale i mądry!): Wymagajcie ode mnie dużo, ale nie zapominajcie o tym wszystkim co sami czuliście będąc...\nStefan to dziecko małe,\nBardzo przez rodziców kochane.\nTata i mama czasu spędzają z nim wiele,\nNie tylko od święta, nie tylko w niedzielę.\nZabierają synka na spacery, do kina,\nCzytają mu też wiersze Tuwima.\nPokazują cały świat Stefanowi,\nNie chcą żeby w wiedzę był ubogi.\nUczą jak odróżniać dobre od złego,\nMają nadzieję, że syn wyrośnie na człowieka mądrego.\nNa czym miłość polega uczą chłopca małego,\nLiczą, że będzie to duża lekcja dla niego.\nOkazują uczucia swoje otwarcie,\nZachęcają do tego pociechę uparcie.\nStefan widzi co oznacza rodzina prawdziwa,\nCzuje się w niej bezpiecznie, jak w wodzie ryba.\nMama i tata chcą jak najlepiej dla dziecka swojego,\nDają mu spełniać marzenia jego.\nGdy Stefan dorastać zaczyna,\nTo z wieloma problemami się boryka.\nRodzice z synem o wszystkim rozmawiają,\nI tak jak najlepiej umieją doradzają.\nNie decydują o wyborach syna,\nChcą żeby nauczył się prawdziwego życia.\nJeżeli dziecko ma kłopoty,\nTo nie wypominają mu jego głupoty.\nZawsze za Stefanem stoją murem,\nGdy on ich przy sobie potrzebuje.\nStefan jak każdy człowiek czasami się załamuje,\nLecz dobry rodzic go zawsze do działania motywuje.\nChłopiec wie, że na pomoc rodziców liczyć może,\nNawet gdy zawędruje na dróg rozdroże.\nA kiedy się syn pogubi\ni od mamy i taty odwróci\nTo rodzice na powrót dziecka uparcie czekają ,\nI w żadnym wypadku się go nie wypierają.\nRodzice do końca życia kochają swojego Stefana,\nBo to jest ich pociecha, która wiele szczęścia im dała.\nNa czym miłość...\nRodzic całe życie wpływa w pewien sposób na swoje dziecko niezależnie od jego wieku.Dobry rodzic to rodzic ,który kocha bezwarunkowo ale również daje swojemu dziecku otwartą furtkę by mogło po swojemu poukładać swoje życie.To rodzic ,który pozwala dziecku dojrzeć,usamodzielnić się,odciąć pępowinę i cieszyć się życiem.Dobry rodzic to rodzic,który słucha swoje dziecko.Nie w dosłownym tego znaczeniu ale słucha to co dziecko do nas mówi, jest uważny na to czego dziecko potrzebuje,czego chce.Można by tak wymieniać ale wiadomo,że nie ma ludzi doskonałych nie ma też i idealnych rodziców,ponieważ człowiek ma to do siebie,że popełnia błędy.Dlatego też i rodzic uczy się całe życie jak być dobrym rodzicem,bo przecież nikt nie rodzi się od razu rodzicem i wie jak postępować ze swoim dzieckiem. Wydaje mi się,że ważne jest aby rodzic umiał wyciągnąć wnioski ze swego postępowania,aby uczył się swojego dziecka,słuchał go ale i również siebie ,bo dobry rodzic to szczęśliwy człowiek ,który kocha mądrze swoje dziecko.\nRodzic całe życie wpływa w pewien sposób na swoje dziecko niezależnie od jego wieku.Dobry rodzic to rodzic ,który kocha bezwarunkowo ale również daje swojemu dziecku otwartą furtkę by mogło po swojemu poukładać swoje życie.To rodzic ,który pozwala dziecku dojrzeć,usamodzielnić się,odciąć pępowinę i cieszyć się życiem.Dobry rodzic to rodzic,który słucha swoje dziecko.Nie w...


fundacja wośp - Wyniki wyszukiwania - WPROST.pl\nWP: W biurach polityków PiS pomogą wypełnić PIT, ale 1 proc. odpiszą na fundację o. Rydzyka 8 lut 2019, 13:32 — Pracownicy biur poselskich polityków PiS pomagają wyborcom wypełniać ich zeznania podatkowe. Jak ustaliła Wirtualna Polska, ten dobry uczynek ma jednak pewien haczyk. W rubrykę pozwalającą przeznaczyć 1 proc. na dowolny cel wpisywany jest nr KRS fundacji Nasza Przyszłość.\nOwsiak pisze list do sztabów i tłumaczy powody rezygnacji. „Biorę na siebie odpowiedzialność” 15 sty 2019, 14:28 — W liście do sztabów, które współpracowały przy organizacji 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Jurek Owsiak wyjaśnił powody swojej rezygnacji z kierowania fundacją przez kolejne lata.


Teksty przyjęte - Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich * - Piątek, 10 lipca 2020 r.\nProcedura : 2020/0030(NLE)\nDokument w ramach procedury : A9-0124/2020\nWytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich *\n– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2020)0070),\n– uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9-0079/2020),\n– uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0124/2020),\n(1) Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, zrównoważonego wzrostu oraz wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, mają działać w celu wypracowania skoordynowanej strategii na rzecz zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również wspierania rynków pracy reagujących na zmiany gospodarcze. Państwa członkowskie mają uznawać wspieranie zatrudnienia za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady, uwzględniając krajowe praktyki związane z funkcjami partnerów społecznych.\n(1) Państwa członkowskie i Unia, mając na względzie osiągnięcie celów w zakresie pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, włączenia społecznego, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz wysokiego poziomu ochrony i poprawy stanu środowiska, mają opracować i wdrożyć skuteczną i skoordynowaną strategię na rzecz zatrudnienia, a w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracowników, jak również wspierania rynków pracy, które mają być dynamiczne, zorientowane na przyszłość i reaktywne na zmiany gospodarcze. Państwa członkowskie mają uznawać wspieranie wartościowego zatrudnienia opartego na równości szans i sprawiedliwości społecznej za przedmiot wspólnego zainteresowania i koordynować swoje działania w tym względzie w ramach Rady z poszanowaniem krajowych praktyk oraz niezależności partnerów społecznych. Obecna sytuacja spowodowana pandemią COVID-19, która będzie miała poważny i długotrwały wpływ na unijne rynki pracy, sprawiedliwość społeczną i warunki pracy, wymaga podjęcia działań na niespotykaną dotychczas skalę w celu wsparcia zatrudnienia, ożywienia gospodarki i wzmocnienia tkanki przemysłowej. Niezbędne jest podjęcie zdecydowanych działań, aby uchronić przedsiębiorstwa i pracowników przed rychłą utratą zatrudnienia i dochodu oraz aby pomóc w opanowaniu wstrząsu gospodarczego i społecznego spowodowanego tym kryzysem oraz zapobiec masowej utracie pracy i głębokiej recesji.\n(2) Zadaniem Unii jest zwalczanie wykluczenia społecznego i dyskryminacji, wspieranie sprawiedliwości społecznej i ochrony socjalnej, jak i równości kobiet i mężczyzn, solidarności między pokoleniami oraz ochrony praw dziecka. Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia i szkolenia, jak określono w art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.\n(2) Aby zapewnić pełne poszanowanie zasad leżących u podstaw Unii – spójności społecznej i pokoju – w jeszcze większym stopniu w czasie głębokiego kryzysu, gdy zasady te są zagrożone, Unia powinna uznać za główne priorytety polityczne zwalczanie ubóstwa, wykluczenia społecznego i dyskryminacji oraz powinna wspierać sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, jak i równość kobiet i mężczyzn, solidarność między pokoleniami, włączenie społeczne osób z niepełnosprawnościami oraz ochronę praw dziecka i innych grup w szczególnie niekorzystnej sytuacji. Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia ma brać pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem ochrony zdrowia ludzkiego, wartościowych rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu i pełnego zatrudnienia, istnieniem dostępnych i przystępnych cenowo usług publicznych wysokiej jakości, godnych płac, godnych standardów życia i ochrony socjalnej dla wszystkich, a także z wysokim poziomem kształcenia i szkolenia przez całe życie, jak określono w art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).\n(3) Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki gospodarczej i zatrudnienia. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich wraz z określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184(5) ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii – wspólnie stanowią one zintegrowane wytyczne. Założeniem zintegrowanych wytycznych, które odzwierciedlają współzależność między państwami członkowskimi, jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych zrównoważonych polityk gospodarczych i zatrudnienia w celu zwiększenia ich pozytywnego efektu mnożnikowego.\n(3) Zgodnie z TFUE Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki gospodarczej i zatrudnienia. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich wraz z określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184 (5) ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii – wspólnie stanowią one zintegrowane wytyczne. Muszą one wspierać wprowadzanie w życie Europejskiego Zielonego Ładu, Europejskiego filaru praw socjalnych, zmienionej Europejskiej karty społecznej, porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz wytyczyć kierunki realizacji polityki w państwach członkowskich i Unii, odzwierciedlając współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu europejskim i krajowym ma zapewnić odpowiednią kombinację ogólnych zrównoważonych polityk gospodarczych i zatrudnienia w celu zwiększenia ich pozytywnego efektu mnożnikowego, a jednocześnie odwrócić tendencję malejącego zakresu stosowania rokowań zbiorowych.\n5 Zalecenie Rady (UE) 2015/1184 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii Europejskiej (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 27).\n(4) Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia są spójne z paktem stabilności i wzrostu, obowiązującym prawodawstwem Unii i różnymi inicjatywami Unii, w tym z zaleceniem Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży(6), zaleceniem Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy(7), zaleceniem Rady z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie ścieżek poprawy umiejętności (8), zaleceniem Rady z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności przygotowania zawodowego (9), zaleceniem Rady z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (10), zaleceniem Rady z dnia 22 maja 2019 r. w sprawie wysokiej jakości systemów wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem (11) oraz zaleceniem Rady z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie dostępu do ochrony socjalnej (12).\n(4) Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia są spójne z obowiązującym prawodawstwem Unii i różnymi inicjatywami Unii, w tym z zaleceniem Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (6), zaleceniem Rady z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie integracji osób długotrwale bezrobotnych na rynku pracy (7), zaleceniem Rady z dnia 19 grudnia 2016 r. w sprawie ścieżek poprawy umiejętności: nowe możliwości dla dorosłych (8), zaleceniem Rady z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie europejskich ram jakości i skuteczności przygotowania zawodowego (9), zaleceniem Rady z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (10), zaleceniem Rady z dnia 22 maja 2019 r. w sprawie wysokiej jakości systemów wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem (11) oraz zaleceniem Rady z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie dostępu pracowników oraz osób samozatrudnionych do ochrony socjalnej (12). W następstwie decyzji Rady z dnia 23 marca 2020 r. o uruchomieniu tak zwanej ogólnej klauzuli wyjścia państwa członkowskie mogą zastosować elastyczność fiskalną w celu wspierania i ochrony wysokiej jakości miejsc pracy i warunków pracy oraz finansowania zdrowia publicznego i usług społecznych. Czas stosowania klauzuli wyjścia musi odzwierciedlać zasięg i czas trwania kryzysu związanego z COVID-19. Na podstawie przeprowadzonych przez Komisję konsultacji społecznych należy zbadać, jakie kierunki rozwoju mogłyby obrać unijne przepisy fiskalne.\n6 Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.\n7 Dz.U. C 67 z 20.2.2016, s. 1.\n8 Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1.\n9 Dz.U. C 153 z 2.5.2018, s. 1.\n10 Dz.U. C 189 z 4.6.2018, s. 1–13.\n11 Dz.U. C 189 z 5.6.2019, s. 4–14.\n12 Dz.U. C 387 z 15.11.2019, s. 1–8.\n(5) W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanej wielostronnej koordynacji i nadzoru gospodarczego i polityki zatrudnienia. Dążąc do zrównoważenia środowiskowego, wydajności, sprawiedliwości i stabilności, w ramach europejskiego semestru uwzględniono zasady Europejskiego filaru praw socjalnych, w tym silne zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i innych zainteresowanych stron. Dzięki temu podejściu wsparcie zyskuje realizacja celów zrównoważonego rozwoju (13). Polityka Unii i państw członkowskich w dziedzinie zatrudnienia i gospodarki powinna iść w parze z przejściem Europy do neutralnej pod względem klimatu, zrównoważonej środowiskowo i cyfrowej gospodarki, przy jednoczesnym zwiększeniu konkurencyjności, wspieraniu innowacji, promowaniu sprawiedliwości społecznej i równości szans, a także eliminowaniu nierówności i dysproporcji regionalnych.\n(5) W ramach europejskiego semestru połączono ze sobą różne instrumenty, tworząc nadrzędne ramy dla zintegrowanej wielostronnej koordynacji i nadzoru polityki gospodarczej, polityki społecznej, polityki zatrudnienia oraz polityki ochrony środowiska. Europejski semestr musi sprawić, by zrównoważony rozwój, włączenie społeczne i dobrostan ludzi stały się centralnym elementem kształtowania unijnej polityki gospodarczej, dzięki czemu cele społeczne, środowiskowe i gospodarcze będą równie ważne. Dążąc do zrównoważenia środowiskowego, wydajności, sprawiedliwości i stabilności, w ramach europejskiego semestru należy w większym stopniu uwzględnić zasady Europejskiego filaru praw socjalnych, w tym silniejsze zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i innych zainteresowanych stron oraz wspierać osiągniecie celów zrównoważonego rozwoju (13), w tym równouprawnienia płci. Wskaźnik równouprawnienia płci mógłby być jednym z narzędzi europejskiego semestru służącym monitorowaniu postępów w realizacji celów społecznych i celów w zakresie zatrudnienia oraz pomiarowi wpływu polityki zatrudnienia i polityki społecznej na kwestie związane z płcią. Polityka Unii i państw członkowskich w dziedzinie zatrudnienia i gospodarki powinna iść w parze z reakcją Europy na kryzys, a także w świetle szczególnie poważnych skutków kryzysu dla określonych sektorów europejskiego przemysłu i sektora przedsiębiorstw powinna wspierać przejście do neutralnej pod względem klimatu, zrównoważonej środowiskowo, cyfrowej gospodarki sprzyjającej włączeniu społecznemu i zapewniającej pozytywną konwergencję społeczną, przy jednoczesnym zwiększeniu konkurencyjności, wspieraniu MŚP, sprzyjaniu innowacji, promowaniu sprawiedliwości społecznej i równości szans, inwestowaniu w ludzi młodych, a także eliminowaniu nierówności i dysproporcji regionalnych.\n13 Rezolucja ONZ A/RES/70/1.\n(6) Zmiany klimatu i wyzwania związane ze środowiskiem, globalizacja, cyfryzacja i zmiany demograficzne sprawiają, że europejskie gospodarki i społeczeństwa ulegają przekształceniu. Unia i jej państwa członkowskie powinny współpracować, aby skutecznie zająć się tymi czynnikami strukturalnymi i w razie potrzeby dostosować istniejące systemy, uznając ścisłą współzależność gospodarek i rynków pracy państw członkowskich oraz powiązanych polityk. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym, zgodnie z postanowieniami TFUE oraz unijnymi przepisami dotyczącymi zarządzania gospodarczego. Takie działania polityczne powinny obejmować stymulowanie zrównoważonych inwestycji, odnowienie zobowiązania na rzecz przeprowadzenia w odpowiedniej kolejności reform strukturalnych, które przyczyniają się do zwiększenia wydajności, wzrostu gospodarczego, spójności społecznej i terytorialnej, pozytywnej konwergencji, odporności i odpowiedzialności budżetowej. Powinny one łączyć środki po stronie podaży i popytu, uwzględniając ich wpływ na środowisko, zatrudnienie oraz ich skutki społeczne.\n(6) Zmiany klimatu i wyzwania związane ze środowiskiem, globalizacja, cyfryzacja i zmiany demograficzne sprawiają, że europejskie gospodarki i społeczeństwa ulegają głębokiemu przeobrażeniu. Unia i jej państwa członkowskie powinny współpracować, aby zareagować na tę bezprecedensową sytuację poprzez ugruntowanie praw socjalnych oraz podjęcie działań na rzecz ograniczenia ubóstwa i nierówności, a w razie potrzeby dostosować istniejące systemy, aby zwiększyć ich odporność i stabilność, uznając ścisłą współzależność gospodarek i rynków pracy oraz polityki społecznej i polityki ochrony środowiska państw członkowskich. Wymaga to skoordynowanych, ambitnych i skutecznych działań politycznych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym. Takie działania polityczne powinny obejmować stymulowanie inwestycji społecznych i środowiskowych, skuteczne długoterminowe środki konieczne do złagodzenia skutków kryzysu oraz pomoc finansową dla przedsiębiorstw, organizacji non-profit i organizacji charytatywnych, a także gospodarstw domowych, w szczególności gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Powinny one łączyć środki po stronie podaży i popytu – ze zwróceniem należytej uwagi również na potrzeby w zakresie podaży i popytu na rynku pracy oraz z zastosowaniem nowych technologii – przy czym należy uwzględnić ich wpływ na środowisko, zatrudnienie oraz ich skutki społeczne. Państwa członkowskie i Unia powinny przyjąć w tym celu instrumenty o charakterze długoterminowym. Mile widziane są prace Komisji nad europejskim stałym systemem reasekuracji świadczeń dla bezrobotnych.\n(7) Parlament Europejski, Rada i Komisja podpisały międzyinstytucjonalną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych (14). W filarze określono 20 zasad i praw, na których mają opierać się sprawiedliwe i sprawnie funkcjonujące rynki pracy i systemy opieki społecznej, podzielone na trzy kategorie: równe szanse i dostęp do zatrudnienia, sprawiedliwe warunki pracy oraz ochrona socjalna i włączenie społeczne. Zasady i prawa wyznaczają kierunek naszej strategii, zapewniając sprawiedliwą społecznie i zrównoważoną transformację w kierunku neutralności klimatycznej i cyfryzacji, która odpowiednio uwzględnia zmiany demograficzne. Filar stanowi ramy odniesienia, które pozwalają monitorować wyniki państw członkowskich, jeśli chodzi o zatrudnienie i sytuację społeczną, stymulować reformy na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz pogodzenie aspektu społecznego z rynkowym w dzisiejszej nowoczesnej gospodarce, w tym poprzez promowanie gospodarki społecznej.\n(7) Parlament Europejski, Rada i Komisja podpisały międzyinstytucjonalną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych (14). W filarze określono 20 zasad i praw, na których mają opierać się sprawiedliwe i sprawnie funkcjonujące rynki pracy i systemy opieki społecznej, podzielone na trzy kategorie: równe szanse i dostęp do zatrudnienia, sprawiedliwe warunki pracy oraz ochrona socjalna i włączenie społeczne. Zasady i prawa wyznaczają kierunek naszej strategii i muszą zostać skonkretyzowane tak, by zadbać o to, aby transformacja w kierunku neutralności klimatycznej, zrównoważoności środowiskowej i cyfryzacji była sprawiedliwa społecznie oraz uwzględniała zmiany i wyzwania demograficzne. Zważywszy, że Europejski filar praw socjalnych i jego zasady stanowią ramy odniesienia, które pozwalają monitorować wyniki państw członkowskich pod względem zatrudnienia i sytuacji społecznej, wytyczne dotyczące zatrudnienia mogą być dla państw członkowskich ważnym narzędziem w opracowywaniu i wdrażaniu polityki i środków służących bardziej odpornemu i integracyjnemu społeczeństwu i gospodarce, a jednocześnie sprzyjać prawom pracowniczym i realizować cel pozytywnej konwergencji, aby dalej rozwijać europejski model społeczny.\n14 Dz.U. C 428 z 13.12.2017, s. 10.\n(8) Reformy rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny być zgodne z krajowymi praktykami dialogu społecznego i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa zrównoważoności, konkurencyjności, innowacyjności, tworzenia miejsc pracy, strategie dotyczące uczenia się i szkolenia przez całe życie, warunki pracy, edukacja i umiejętności, zdrowie publiczne oraz włączenie społeczne i realne dochody.\n(8) Z należytym poszanowaniem zasady pomocniczości zdefiniowanej w TFUE reformy na rynku pracy, w tym krajowe mechanizmy ustalania płac, powinny wspierać szybkie ożywienie i zapewnić niezbędne możliwości szerokiego uwzględniania zagadnień społeczno-gospodarczych, takich jak poprawa zrównoważoności, konkurencyjności, wzrostu, innowacyjności, tworzenia wartościowych miejsc pracy, włączenia społecznego osób z niepełnosprawnościami i innych grup w niekorzystnej sytuacji, strategie dotyczące uczenia się i szkolenia przez całe życie, warunki pracy, edukacja i umiejętności, zdrowie publiczne oraz włączenie społeczne i realne dochody. W związku z tym państwa członkowskie powinny respektować i wzmacniać partnerów społecznych oraz rozszerzać zakres stosowania rokowań zbiorowych, a także podejmować środki na rzecz wspierania dużej gęstości związków zawodowych i organizacji pracodawców w celu zapewnienia demokratycznego, sprzyjającego włączeniu społecznemu i sprawiedliwego społecznie ożywienia gospodarczego.\n(9) Państwa członkowskie i Unia powinny zapewnić sprawiedliwą społecznie i zrównoważoną transformację, wzmacniającą dążenie do integracyjnego i odpornego społeczeństwa, w którym ludzie są chronieni i uprawnieni do przewidywania zmian i zarządzania nimi, oraz w którym mogą aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym. Należy zająć się wszelkimi formami dyskryminacji. Należy również zagwarantować dostęp i szanse dla każdego, a także ograniczyć ubóstwo i wykluczenie społeczne, w tym wśród dzieci, w szczególności przez zapewnienie skutecznego funkcjonowania rynków pracy i systemów zabezpieczenia społecznego oraz usunięcie przeszkód utrudniających uczestnictwo w kształceniu lub szkoleniu i w rynku pracy, w tym dzięki inwestycjom we wczesną edukację i opiekę nad dzieckiem. W kontekście starzejących się społeczeństw szczególne znaczenie ma terminowy i równy dostęp do przystępnych cenowo usług opieki zdrowotnej, w tym profilaktyki i promocji zdrowia. Należy w większym stopniu wykorzystywać potencjał osób z niepełnosprawnościami, które mogą przyczyniać się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego. W poszczególnych miejscach pracy w Unii zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby te nowe stosunki pracy wynikające z nowych modeli zatrudnienia utrzymywały i wzmacniały europejski model socjalny.\n(9) Szczególnie w momencie, gdy Unia stoi przed wyzwaniem, jakim są radykalne zmiany zarówno w wymiarze gospodarczym, jak i społecznym, państwa członkowskie powinny zadbać o to, by zmiany te były sprawiedliwe społecznie i zrównoważone, wzmacniały dążenie do bardziej integracyjnego i odpornego społeczeństwa, w którym ludzie są chronieni i zdolni do uprzedzania zmian i radzenia sobie z nimi, oraz w którym mogą w pełni uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym. Należy wyeliminować wszelkie formy dyskryminacji. Wszyscy powinni mieć zdolność pełnego udziału w życiu społecznym. Należy również zagwarantować wszystkim równe szanse, a także wyeliminować ubóstwo, dyskryminację i wykluczenie społeczne, w tym w odniesieniu do dzieci, osób z niepełnosprawnościami i innych grup w niekorzystnej sytuacji. W tym celu Unia powinna wdrożyć takie środki jak europejska gwarancja dla dzieci. Należy w pełni wykorzystywać potencjał osób z niepełnosprawnościami, które mogą przyczyniać się do rozwoju gospodarczego i społecznego. W poszczególnych miejscach pracy w Unii zaczynają upowszechniać się nowe modele gospodarcze i biznesowe, zmianie ulegają również stosunki pracy. Wielu pracowników o niskich umiejętnościach jest niezbędnych dla podstawowego funkcjonowania gospodarki, co uwidocznił kryzys związany z COVID-19. Zbyt często otrzymują oni niskie wynagrodzenie i są zatrudnieni na niepewnych warunkach. Państwa członkowskie powinny dalej umacniać europejski model społeczny, zapewniając wszystkim pracownikom równe prawa, godne warunki pracy, w tym bezpieczeństwo i higienę pracy oraz godne płace. Ponadto państwa członkowskie powinny rozwiązać problem wszelkich form niepewnego zatrudnienia oraz fikcyjnego samozatrudnienia, a także dopilnować, by stosunki pracy wynikające z nowych modeli zatrudnienia były zgodne z europejskim modelem społecznym.\n(10) Zintegrowane wytyczne powinny stanowić podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada może kierować do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny Plus i inne fundusze unijne, w tym Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i InvestEU, w celu wspierania zatrudnienia, inwestycji społecznych, włączenia społecznego, dostępności, promowania możliwości zatrudnienia i przekwalifikowania siły roboczej, uczenia się przez całe życie oraz wysokiej jakości kształcenia i szkolenia dla wszystkich, w tym umiejętności cyfrowych. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, to ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu z wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy aktywnym udziale parlamentów, a także partnerów społecznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.\n(10) Zintegrowane wytyczne powinny stanowić podstawę zaleceń dla poszczególnych krajów, jakie Rada może kierować do państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać Europejski Fundusz Społeczny Plus, europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne oraz inne fundusze unijne, w tym Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i InvestEU, w celu wspierania wysokiej jakości zatrudnienia i inwestycji społecznych, zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego, wspierania dostępności, ułatwiania przejścia na zieloną gospodarkę cyfrową oraz promowania podnoszenia kwalifikacji i przekwalifikowania siły roboczej, uczenia się przez całe życie oraz wysokiej jakości kształcenia i szkolenia dla wszystkich, w tym umiejętności cyfrowych. Fundusze te powinny również odegrać istotną rolę w większych inwestycjach w usługi publiczne, w szczególności w dziedzinie zdrowia i mieszkalnictwa. Choć zintegrowane wytyczne skierowane są do państw członkowskich i Unii, ich realizacja powinna przebiegać w porozumieniu z wszystkimi władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, przy ścisłym i aktywnym udziale parlamentów oraz partnerów społecznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego w ich wdrażaniu, monitorowaniu i ocenie.\nWytyczne ujęte w załączniku zostaną poddane przeglądowi nie później niż po roku od ich przyjęcia w celu uwzględnienia kryzysu związanego z COVID-19 oraz jego skutków społecznych i wpływu na zatrudnienie, a także w trosce o lepszą reakcję w razie podobnych kryzysów w przyszłości. W celu wzmocnienia demokratycznego podejmowania decyzji Parlament Europejski zostanie zaangażowany na równi z Radą w określenie zintegrowanych wytycznych w sprawie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.\nPaństwa członkowskie powinny aktywnie promować zrównoważoną społeczną gospodarkę rynkową oraz ułatwiać i wspierać inwestycje prowadzące do tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. W tym celu powinny eliminować przeszkody, na które napotykają przedsiębiorstwa przy zatrudnianiu pracowników, promować odpowiedzialną przedsiębiorczość i rzeczywiste samozatrudnienie, a zwłaszcza wspierać tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w tym poprzez dostęp do finansowania. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować rozwój gospodarki społecznej, sprzyjać innowacjom społecznym i wspierać przedsiębiorstwa społeczne oraz zachęcać do tych innowacyjnych form zatrudnienia, dzięki którym powstają miejsca pracy i korzyści społeczne na szczeblu lokalnym.\nPaństwa członkowskie powinny aktywnie promować pełne, wartościowe zatrudnienie oparte na zdrowej gospodarce. Uznając, że inwestycje państwowe odgrywają kluczową rolę w tworzeniu miejsc pracy, państwa członkowskie powinny dokonywać znacznych inwestycji publicznych oraz realizować inteligentną i ambitną politykę zatrudnienia w celu tworzenia miejsc pracy. Państwa członkowskie powinny dostosowywać swoją politykę zatrudnienia i koordynować na szczeblu unijnym wdrażanie najlepszych praktyk w zakresie tymczasowych środków chroniących wszystkich pracowników i rynki pracy. Środki takie powinny obejmować dofinansowanie wynagrodzeń; wsparcie dochodu i rozszerzenie programów świadczeń dla bezrobotnych; przedłużenie płatnego urlopu chorobowego i urlopu opiekuńczego oraz systemu pracy na odległość. Państwa członkowskie powinny wspierać transformację europejskich przedsiębiorstw mającą na celu osiągnięcie stanu samowystarczalności, w szczególności pod względem środków ochrony indywidualnej i wyrobów medycznych. Państwa członkowskie powinny zwiększyć wsparcie dla przedsiębiorstw borykających się ze skutkami kryzysu, pod warunkiem że zatrzymają one cały swój personel. Państwa członkowskie powinny również rozważyć zawieszenie zwolnień z pracy w czasie kryzysu. Państwa członkowskie powinny zagwarantować udział partnerów społecznych w opracowywaniu i wdrażaniu tych środków. Środki te należy utrzymać w mocy do czasu pełnej odbudowy gospodarczej, po czym należy je stopniowo wycofać. Szczególną uwagę należy zwrócić na zagwarantowanie praw i miejsc pracy pracowników mobilnych i przygranicznych, których silnie dotknęło zamknięcie granic. Państwa członkowskie powinny promować odpowiedzialną przedsiębiorczość, w tym wśród kobiet i ludzi młodych, oraz rzeczywiste samozatrudnienie, a zwłaszcza wspierać tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w tym poprzez dostęp do finansowania. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki społecznej, sprzyjać innowacjom społecznym i wspierać przedsiębiorstwa społeczne, a także wzmacniać ich trwałość, oraz zachęcać do tych form zatrudnienia, dzięki którym powstają miejsca pracy i które przynoszą korzyści społeczne na szczeblu lokalnym, w szczególności w sektorach strategicznych o wysokim potencjale wzrostu takich jak sektor cyfrowy i sektor zielonej gospodarki. W tym względzie należy również wdrożyć polityki wspierające tworzenie miejsc pracy, w szczególności w usługach publicznych lub prywatnych świadczonych w interesie ogólnym, zwłaszcza w zakresie opieki nad dziećmi, opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa.\nNależy przenieść obciążenia podatkowe z pracy na inne źródła opodatkowania, które mają bardziej korzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Należy przy tym, zgodnie z celami klimatycznymi i środowiskowymi, uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu.\nNależy przenieść opodatkowanie z pracy na inne źródła, w przypadku których będzie ono miało mniej szkodliwy wpływ na zatrudnienie i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Należy przy tym zapewnić pełną zgodność z celami zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych i z celami klimatycznymi i środowiskowymi określonymi w Europejskim Zielonym Ładzie, zwiększając redystrybucyjny efekt systemu podatkowego, a jednocześnie dbając o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i inwestycji publicznych.\nPaństwa członkowskie, które wprowadziły krajowe mechanizmy ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, powinny zapewnić skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych w sposób przejrzysty i przewidywalny, umożliwiający dostosowanie wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności i zapewniający sprawiedliwe wynagrodzenia pozwalające na godny poziom życia, zwracając szczególną uwagę na grupy o niższych i średnich dochodach w celu osiągnięcia pozytywnej konwergencji. Mechanizmy te powinny uwzględniać wyniki gospodarcze w różnych regionach i sektorach. Z myślą o ustalaniu płac państwa członkowskie powinny wspierać dialog społeczny i rokowania zbiorowe. Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni, z poszanowaniem praktyk krajowych, zapewnić wszystkim pracownikom odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie w drodze układów zbiorowych lub odpowiednie ustawowe płace minimalne, uwzględniając ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących.\nPolityki, dzięki którym sprawiedliwe wynagrodzenia zapewnią godziwe standardy życia, są nadal ważne dla tworzenia miejsc pracy i ograniczenia ubóstwa w Unii, podobnie jak polityki zapewniające kompatybilność płatnej pracy i uprawnień do świadczeń państwowych kompensujących bariery napotykane przez zmarginalizowane grupy. Państwa członkowskie, które wprowadziły krajowe mechanizmy ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, powinny zapewnić w sposób przejrzysty i przewidywalnyskuteczne zaangażowanie partnerów społecznych wodpowiednią procedurę ustalania płac. Ewolucja wynagrodzeń minimalnych powinna uwzględniać ewolucję wydajności, aby przeciwdziałać niepewnym formom zatrudnienia i ubóstwu pracujących, ze zwróceniem szczególnej uwagi na grupy o niższych i średnich dochodach w celu osiągnięcia pozytywnej konwergencji. Mechanizmy te powinny uwzględniać wskaźniki ubóstwa w poszczególnych państwach członkowskich oraz wyniki gospodarcze w różnych regionach i sektorach. Państwa członkowskie powinny wzmocnić dialog społeczny i podjąć działania na rzecz poszerzenia zakresu stosowania rokowań zbiorowych. Państwa członkowskie lub partnerzy społeczni powinni, z poszanowaniem praktyk krajowych oraz niezależności partnerów społecznych, położyć kres dyskryminacji płacowej ze względu na wiek lub płeć oraz zapewnić wszystkim pracownikom odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie w drodze układów zbiorowych lub odpowiednie ustawowe płace minimalne, uwzględniając ich pozytywny wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących.\nZałącznik – wytyczna 5 – akapit 3 a (nowy)\nPaństwa członkowskie będą mogły zwrócić się o pomoc w ramach instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia ryzyka bezrobocia w związku z sytuacją nadzwyczajną (SURE). Państwa członkowskie powinny dopilnować, by ta pomoc finansowa była udzielana wyłącznie przedsiębiorstwom przestrzegającym stosownych układów zbiorowych. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by przedsiębiorstwa będące beneficjentami powstrzymały się od skupowania akcji własnych lub wypłacania dywidend akcjonariuszom i premii kadrze zarządzającej oraz by nie były zarejestrowane w rajach podatkowych.\nW kontekście zmian technologicznych i środowiskowych oraz zmian demograficznych państwa członkowskie powinny promować zrównoważony rozwój, wydajność, szanse na zatrudnienie i kapitał ludzki, wspierając odpowiednią wiedzę, umiejętności i kompetencje w ciągu całego życia, reagując na obecne i przyszłe potrzeby rynku pracy. Państwa członkowskie powinny również dostosować swoje systemy kształcenia i szkolenia i podejmować odpowiednie inwestycje w tym sektorze w celu zapewnienia wysokiej jakości edukacji włączającej, obejmującej kształcenie i szkolenie zawodowe. Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia, przedsiębiorstwami oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz poprawić ich jakość i dopasowanie do potrzeb rynku pracy, również w celu umożliwienia ekologicznej transformacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na wyzwania związane z zawodem nauczyciela. Systemy kształcenia i szkolenia powinny wyposażyć wszystkich uczących się w kluczowe kompetencje, w tym umiejętności podstawowe i cyfrowe, a także umiejętności przekrojowe, które powinny stać się podstawą zdolności przystosowania się w późniejszym okresie życia. Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia transferu uprawnień do szkoleń w przypadku zmian w karierze zawodowej, w tym, w stosownych przypadkach, poprzez indywidualne konta edukacyjne. Powinny one umożliwiać każdemu przewidywanie i lepsze dostosowanie się do potrzeb rynku pracy, w szczególności poprzez ciągłe przekwalifikowywanie się i podnoszenie umiejętności, z myślą o wspieraniu sprawiedliwej i zrównoważonej transformacji dla wszystkich, poprawy wyników społecznych, eliminowaniu niedoborów na rynku pracy i poprawie ogólnej odporności gospodarki na wstrząsy.\nW kontekście ciągłych zmian technologicznych i środowiskowych, zmian demograficznych i obecnych wyzwań państwa członkowskie powinny promować prawa socjalne, zrównoważony rozwój, wydajność, szanse na zatrudnienie i ludzkie zdolności, wspierając odpowiednią wiedzę, umiejętności i kompetencje w ciągu całego życia, reagując w ten sposób na obecny kryzys bezrobocia oraz zaspokajając aktualne i przyszłe potrzeby rynku pracy. Potrzeby państw członkowskich w zakresie przekwalifikowania i podnoszenia kwalifikacji siły roboczej w reakcji na kryzys powinny zostać wsparte inwestycjami w publiczne systemy kształcenia i szkolenia w celu zapewnienia wysokiej jakości edukacji włączającej, obejmującej kształcenie i szkolenie zawodowe oraz formalne i nieformalne uczenie się przez całe życie. Państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia, przedsiębiorstwami, społecznymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi stosownymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym i nowym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz poprawić ich jakość i dopasowanie do potrzeb rynku pracy. Państwa członkowskie powinny zaspokajać potrzeby sektorów borykających się ze stałym niedoborem wykwalifikowanej siły roboczej, również w celu umożliwienia jednoczesnej transformacji ekologicznej oraz zmian technologicznych i cyfrowych ukierunkowanych na stosowanie rozwiązań wykorzystujących sztuczną inteligencję. Szczególną uwagę należy zwrócić na wyzwania związane z zawodem nauczyciela. Systemy kształcenia i szkolenia powinny wyposażyć wszystkich uczących się w kluczowe kompetencje, w tym w umiejętności podstawowe i cyfrowe, a także umiejętności przekrojowe, które powinny stać się podstawą zdolności przystosowania się w późniejszym okresie życia oraz powinny przygotowywać nauczycieli do przekazywania tych umiejętności uczniom. Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia transferu uprawnień do szkoleń w przypadku zmian w karierze zawodowej, w tym poprzez indywidualne konta edukacyjne. Powinny one jednocześnie gwarantować, że takie podejście nie zagrozi humanistycznemu charakterowi edukacji ani aspiracjom jednostek. Kluczowe znaczenia ma to, by państwa członkowskie podjęły wczesne działania w celu uniknięcia wystąpienia u osób i w całych społeczeństwach negatywnego wpływu pozostawania poza rynkiem pracy, w szczególności poprzez ciągłe przekwalifikowywanie się i podnoszenie umiejętności, z myślą o wspieraniu sprawiedliwej i zrównoważonej transformacji dla wszystkich przy zapewnieniu wystarczającego zakresu i poziomu świadczeń dla osób bezrobotnych, poprawie wyników społecznych, wyeliminowaniu niedoborów na rynku pracy i zwiększeniu ogólnej odporności gospodarki na wstrząsy.\nPaństwa członkowskie powinny wspierać równe szanse dla wszystkich, rozwiązując problem nierówności w systemach kształcenia i szkolenia i zapewniając dostęp do dobrej jakościowo wczesnej edukacji. Powinny one przyczyniać się do podnoszenia ogólnego poziomu wykształcenia, zmniejszania liczby młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększania dostępu do szkolnictwa wyższego i podnoszenia odsetka osób kończących studia oraz zwiększania uczestnictwa dorosłych w ustawicznym uczeniu się, w szczególności wśród osób uczących się pochodzących ze środowisk w niekorzystnej sytuacji i posiadających najniższe kwalifikacje. Biorąc pod uwagę nowe wyzwania związane z transformacją społeczeństw: cyfrową, ekologiczną i demograficzną, państwa członkowskie powinny upowszechniać uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego (w tym poprzez skuteczne przygotowanie zawodowe wysokiej jakości) oraz zwiększyć liczbę absolwentów w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM), zarówno na etapie średniego poziomu kształcenia i szkolenia zawodowego, jak i szkolnictwa wyższego. Ponadto państwa członkowskie powinny w większym stopniu dostosować szkolnictwo wyższe i badania naukowe do potrzeb rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie zapotrzebowania na umiejętności, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności, w tym nabytych za granicą, oraz poprawić możliwości uznawania i walidacji umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Państwa członkowskie powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystywania. Państwa członkowskie powinny również wspierać osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych w utrzymywaniu ich szans na zatrudnienie oraz w rozwijaniu tych szans w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do wysokiej jakości możliwości uczenia się oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez realizację ścieżek poprawy umiejętności obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia odpowiadającą możliwościom na rynku pracy oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności.\nPaństwa członkowskie powinny wspierać równe szanse dla wszystkich, eliminując nierówności w systemach kształcenia i szkolenia i zapewniając dostęp do dobrej jakościowo i powszechnej włączającej wczesnej edukacji. Powinny one przyczyniać się do podnoszenia ogólnego poziomu wykształcenia, zmniejszania liczby młodych ludzi przedwcześnie kończących naukę, zwiększania dostępu do szkolnictwa wyższego i podnoszenia odsetka osób kończących studia oraz zwiększania uczestnictwa dorosłych w ustawicznym uczeniu się, w szczególności wśród osób uczących się pochodzących ze środowisk w niekorzystnej sytuacji i często posiadających najniższe kwalifikacje. Biorąc pod uwagę nowe wyzwania związane z transformacją społeczeństw: cyfrową, ekologiczną i demograficzną, a także panujące stereotypy związane z płcią, państwa członkowskie powinny upowszechniać uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego (w tym poprzez skuteczne przygotowanie zawodowe wysokiej jakości) oraz, nie lekceważąc znaczenia ciągłych inwestycji w nauki humanistyczne, zwiększyć liczbę absolwentów w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) dzięki zastosowaniu podejścia opartego na równowadze płci, zarówno na etapie średniego poziomu kształcenia i szkolenia zawodowego, jak i szkolnictwa wyższego. Ponadto w stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny w większym stopniu dostosować szkolnictwo wyższe i badania naukowe do potrzeb rynku pracy, wzmocnić dualne i kooperacyjne systemy kształcenia zawodowego, poprawić monitorowanie i prognozowanie zapotrzebowania na umiejętności, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności, w tym nabytych za granicą, oraz poprawić możliwości uznawania i formalnej walidacji umiejętności i kompetencji nabytych zarówno w ramach systemu formalnego kształcenia i szkolenia, jak i poza nim. Państwa członkowskie powinny zwiększyć ofertę bardziej elastycznych i włączających formuł ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystywania. Państwa członkowskie powinny również inwestować w miejsca pracy i w systemy ochrony socjalnej dla osób niezdolnych do przekwalifikowania się, wspierać za pośrednictwem usług publicznych osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych, pomagając im w zyskaniu dostępu do stabilnych miejsc pracy wysokiej jakości, w utrzymywaniu ich szans na zatrudnienie oraz w rozwijaniu tych szans w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do wysokiej jakości możliwości uczenia się oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez realizację ścieżek poprawy umiejętności obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia odpowiadającą możliwościom na rynku pracy oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności. Należy zachęcać do ustanowienia prawa do płatnego urlopu szkoleniowego, zgodnie ze stosownymi konwencjami Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) umożliwiającymi pracownikom udział w programach szkoleniowych w godzinach pracy. Państwa członkowskie powinny przyjąć niezbędne środki w celu poprawy nauczania i szkolenia na odległość, zapewniając wszystkim ich dostępność i w pełni uwzględniając potrzeby osób z niepełnosprawnościami.\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić osobom bezrobotnym i biernym zawodowo skuteczną, terminową, skoordynowaną i dostosowaną do potrzeb pomoc, wspierając ich w poszukiwaniu pracy, szkoleń, przekwalifikowywaniu i gwarantując dostęp do innych usług pomocniczych. Należy dążyć do jak najwcześniejszego opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną, mających na celu zapobieganie bezrobociu długotrwałemu i strukturalnemu oraz jego znaczne ograniczenie. Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i problemem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się; w tym celu należy zapobiegać wczesnemu kończeniu nauki oraz strukturalnie udoskonalić przechodzenie od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (15).\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić osobom bezrobotnym skuteczną, terminową, skoordynowaną i dostosowaną do potrzeb pomoc, wspierając ich w poszukiwaniu pracy, szkoleń, przekwalifikowywaniu i gwarantując dostęp do innych usług pomocniczych, w szczególności w obszarze zdrowia i mieszkalnictwa. Należy dążyć do jak najwcześniejszego opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualnej sytuacji osób bezrobotnych, mających na celu zapobiegnięcie ryzyku wzrostu długotrwałego i strukturalnego bezrobocia oraz jego znaczne zmniejszenie, w tym strategii na rzecz zmniejszenia bezrobocia wśród osób z niepełnosprawnościami i innych grup w niekorzystnej sytuacji. Państwa członkowskie powinny, przy udziale partnerów społecznych, ustanowić lub usprawnić mechanizmy i systemy wspierające przekwalifikowanie zawodowe, przy wsparciu z Europejskiego Funduszu Społecznego. Należy nadal starać się zaradzić bezrobociu ludzi młodych, niepewnym warunkom pracy ludzi młodych i problemowi młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, traktując je jako jeden z priorytetów.W tym celu należy zapobiegać wczesnemu kończeniu nauki, zapewnić dostęp do kształcenia ukierunkowanego na przyszłościowe sektory, takie jak zielona gospodarka i gospodarka cyfrowa, w ramach strukturalnego usprawnienia przejścia od kształcenia do zatrudnienia oraz dostęp do wysokiej jakości zatrudnienia, aby przeciwdziałać niepewnym formom zatrudnienia wśród ludzi młodych. Kwestią tą należy zająć się również za pośrednictwem odnowionej i skutecznej gwarancji dla młodzieży zdolnej zaoferować wysokiej jakości oferty pracy, kształcenia lub szkolenia i faktycznie angażującej wszystkie zainteresowane strony.\n(15) Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.\nPaństwa członkowskie powinny dążyć do usunięcia przeszkód i czynników zniechęcających do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapewniać zachęty do uczestnictwa w nim, zwłaszcza w odniesieniu do osób o niskich dochodach oraz drugich żywicieli rodziny oraz osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać dostosowywanie środowiska pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym poprzez ukierunkowaną pomoc finansową i usługi umożliwiające takim osobom uczestnictwo w rynku pracy i w życiu społeczeństwa.\nPaństwa członkowskie powinny dążyć do usunięcia przeszkód i czynników zniechęcających do udziału w rynku pracy oraz zapewniać zachęty do udziału w nim, zwłaszcza w odniesieniu do grup w niekorzystnej sytuacji oraz osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać dostosowywanie środowiska pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym poprzez ukierunkowaną pomoc finansową i usługi umożliwiające takim osobom uczestnictwo w rynku pracy i w życiu społeczeństwa.\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić równość płci i większe uczestnictwo kobiet w rynku pracy, w tym poprzez zapewnienie równych szans i równych możliwości rozwoju kariery oraz wyeliminowanie przeszkód na drodze do zajmowania stanowisk przywódczych na wszystkich szczeblach decyzyjnych w życiu politycznym. Należy zająć się kwestią zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć oraz zapewnić równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości oraz przejrzystość wynagrodzeń. Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, szczególnie poprzez zapewnienie dostępu do przystępnych cenowo usług opieki długoterminowej i wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem. Państwa członkowskie powinny zapewnić rodzicom oraz innym osobom pełniącym obowiązki opiekunów dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy, tak by umożliwić im godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym, oraz powinny promować wyważone wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn.\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić równość płci i większe uczestnictwo kobiet w rynku pracy, w tym poprzez zapewnienie równych szans i równych możliwości rozwoju kariery oraz wyeliminowanie przeszkód na drodze do zajmowania stanowisk przywódczych na wszystkich szczeblach decyzyjnych w życiu politycznym. Państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, by zatwierdzić i wdrożyć minimalny odsetek zaproponowany we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie poprawy równowagi płci w organach spółek1a. Należy wyeliminować lukę płacową, lukę emerytalną i lukę w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami. Należy odpowiednio dowartościować okres urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego zarówno pod względem składek, jak i pod względem uprawnień emerytalnych, aby odzwierciedlić znaczenie wychowania przyszłych pokoleń, w szczególności w kontekście starzenia się społeczeństwa. Należy zapewnić równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości oraz przejrzystość wynagrodzeń, w tym poprzez ustanowienie wskaźnika równości płac opartego na porównaniu wynagrodzenia kobiet i mężczyzn. Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, szczególnie poprzez zapewnienie dostępu do przystępnych cenowo usług opieki długoterminowej oraz wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz edukacji i opieki przez całe życie. Państwa członkowskie powinny zapewnić rodzicom oraz innym osobom pełniącym obowiązki opiekunów dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy, tak by umożliwić im godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym, oraz powinny promować wyważone wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn. Ostatecznie powinny one przejść na pełnopłatne urlopy macierzyńskie i ojcowskie.\nZałącznik – wytyczna 7 – akapit 1\nAby wykorzystać dynamiczną i wydajną siłę roboczą oraz nowe modele pracy i nowe modele biznesowe, państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi w kwestiach sprawiedliwych, przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy, zapewniając równowagę między prawami a obowiązkami. Powinny zmniejszyć segmentację na rynkach pracy oraz zapobiegać jej, zwalczać pracę nierejestrowaną i wspierać przechodzenie do zatrudnienia na czas nieokreślony. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia, prawo pracy i instytucje powinny zapewniać zarówno warunki sprzyjające zatrudnieniu, jak i konieczną elastyczność dla pracodawców, aby mogli oni sprawnie dostosowywać się do zmian gospodarczych, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy dla pracowników, przy zapewnieniu ochrony praw pracowniczych i ochrony socjalnej. Należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy, w tym w przypadku osób pracujących za pośrednictwem platform internetowych, i należy zwalczać nadużywanie nietypowych umów o pracę. Osobom, które zostały zwolnione w sposób niesprawiedliwy, należy zapewnić dostęp do skutecznego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo do dochodzenia roszczeń, w tym do odpowiedniej rekompensaty.\nAby wykorzystać dynamiczną i wydajną siłę roboczą oraz nowe modele pracy i nowe modele biznesowe, państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi w kwestiach sprawiedliwych, przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy, zapewniając równowagę między prawami a obowiązkami. Komisja i państwa członkowskie powinny podjąć konkretne działania w celu wsparcia i wzmocnienia dialogu społecznego na wszystkich szczeblach oraz rokowań zbiorowych, w tym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/38/WE1a. Powinny zmniejszyć segmentację na rynkach pracy oraz zapobiegać jej, zwalczać pracę nierejestrowaną oraz fikcyjne samozatrudnienie i wspierać przechodzenie do zatrudnienia na czas nieokreślony. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia, prawo pracy i instytucje powinny zapewniać warunki sprzyjające tworzeniu stabilnych miejsc pracy wysokiej jakości, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy dla pracowników oraz przy zapewnieniu ochrony praw pracowniczych i godnej ochrony socjalnej. Powinny one również współpracować z przedstawicielami związków zawodowych, aby zapewnić zdrowe i bezpieczne środowisko pracy, zwracając szczególną uwagę na zapobieganie wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym. Należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy i konkurencji płacowej, w tym w przypadku osób pracujących za pośrednictwem platform internetowych. Nie powinno dochodzić do nadużywania nietypowych umów o pracę. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by wszyscy pracownicy rzeczywiście korzystali ze sprawiedliwych warunków pracy, praw socjalnych, dostępu do odpowiedniej ochrony socjalnej oraz z lepszej reprezentacji. W tym celu państwa członkowskie powinny w pełni wdrożyć Konwencję OP z 1947 r. dotyczącą inspekcji pracy w przemyśle i handlu oraz inwestować w skuteczne inspekcje pracy prowadzone przez wystarczająco uprawnione właściwe organy, koordynować w ramach Europejskiego Urzędu ds. Pracy wysiłki na rzecz zwalczania nadużyć transgranicznych i współpracować w tej dziedzinie. Osobom, które zostały zwolnione w sposób niesprawiedliwy, należy zapewnić dostęp do skutecznego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo do dochodzenia roszczeń, w tym do odpowiedniej rekompensaty. Państwa członkowskie powinny korzystać z danych europejskiej sieci publicznych służb zatrudnienia i agencji unijnych w celu ustalenia dobrych praktyk opartych na wiarygodnych dowodach, promowania wzajemnego uczenia się i wspierania większej koordynacji polityki zatrudnienia.\n1a. Dyrektywa 2009/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej lub trybu informowania pracowników i konsultowania się z nimi w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (Dz.U. L 122 z 16.5.2009, s. 28).\nCelem polityki powinno być zwiększanie i wspieranie uczestnictwa w rynku pracy, lepsze dostosowywanie podaży umiejętności do popytu na nie oraz promowanie przemian na rynku pracy. Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy, oraz umożliwiać im to uczestnictwo. Powinny zwiększyć skuteczność aktywnych polityk rynku pracy poprzez lepsze ich ukierunkowanie, zwiększenie ich oddziaływania i zasięgu oraz lepsze powiązanie ich ze wsparciem dochodu osób bezrobotnych, gdy osoby te poszukują zatrudnienia, i w oparciu o ich prawa i obowiązki. Celem państw członkowskich powinno być usprawnienie i zwiększenie skuteczności publicznych służb zatrudnienia, tak by zapewniały one osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie, wspieranie popytu na rynku pracy oraz wdrażanie zarządzania opartego na wynikach.\nCelem polityki powinno być zwiększanie i wspieranie uczestnictwa w rynku pracy, lepsze dostosowywanie do rynku pracy i sprzyjanie przemianom na rynku pracy, a w szczególności transformacji cyfrowej i ekologicznej, oraz zwiększanie zatrudnienia również na obszarach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji. Państwa członkowskie powinny skutecznie zachęcać tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy, do znalezienia wartościowego zatrudnienia. Powinny zwiększyć skuteczność aktywnych polityk rynku pracy poprzez lepsze ich ukierunkowanie, zwiększenie ich oddziaływania i zasięgu oraz zapewnienie godziwego wsparcia dochodu osobom bezrobotnym, gdy osoby te poszukują zatrudnienia. Celem państw członkowskich powinno być usprawnienie i zwiększenie skuteczności publicznych służb zatrudnienia, również względem pracowników przygranicznych, tak by zapewniały one osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie oraz wspieranie popytu na rynku pracy. Służby te powinny wyznaczyć sobie za cel zatrudnienie wysokiej jakości.\nPaństwa członkowskie powinny zapewniać osobom bezrobotnym odpowiednie świadczenia wypłacane przez rozsądny okres, odpowiednio do opłacanych przez te osoby składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności. Tego rodzaju świadczenia nie powinny zniechęcać do szybkiego powrotu do zatrudnienia, powinny im natomiast towarzyszyć aktywne polityki rynku pracy.\nPaństwa członkowskie powinny zapewniać osobom bezrobotnym odpowiednie świadczenia wypłacane przez wystarczający okres, odpowiednio do opłacanych przez te osoby składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności. Powinna im towarzyszyć aktywna polityka rynku pracy realizowana przez publiczne służby zatrudnienia oraz wspieranie mechanizmów wzajemnego uczenia się między państwami członkowskimi.\nNależy odpowiednio wspierać mobilność osób uczących się i pracowników w celu zwiększenia szans na zatrudnienie, poprawy umiejętności i wykorzystania pełnego potencjału europejskiego rynku pracy, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwych warunków dla wszystkich osób prowadzących działalność transgraniczną oraz wzmocnieniu współpracy administracyjnej między administracjami krajowymi w odniesieniu do pracowników mobilnych. Należy wyeliminować utrudniające mobilność przeszkody w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych oraz uznawania kwalifikacji, a także uprościć proces uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie utrudniały niepotrzebnie podejmowania aktywnego zatrudnienia przez pracowników z innych państw członkowskich, w tym pracowników transgranicznych. Państwa członkowskie powinny zapobiegać przypadkom nadużywania obowiązujących przepisów i zająć się przyczynami drenażu mózgów z niektórych regionów, wprowadzając odpowiednie środki na rzecz rozwoju regionalnego.\nPaństwa członkowskie powinny wspierać mobilność pracowników w całej Europie, aby stwarzać nowe możliwości zatrudnienia dla pracowników. Należy odpowiednio wspierać mobilność osób uczących się w trakcie procesu kształcenia, w szczególności poprzez wzmocnienie programu mobilności ERASMUS+, który umożliwia osobom uczącym się poszerzanie wiedzy i podnoszenie umiejętności. Do mobilności należy również zachęcać pracowników w celu zwiększenia szans na zatrudnienie i rozwijania umiejętności, aby w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy. Jednocześnie należy zagwarantować wszystkim osobom prowadzącym działalność transgraniczną prawa i sprawiedliwe warunki pracy oraz możliwość przenoszenia uprawnień i świadczeń dzięki wzmocnieniu współpracy administracyjnej między administracjami krajowymi w odniesieniu do pracowników mobilnych. Należy wyeliminować utrudniające mobilność przeszkody w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych oraz uznawania kwalifikacji, a także uprościć proces uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie utrudniały niepotrzebnie podejmowania aktywnego zatrudnienia przez pracowników z innych państw członkowskich, w tym pracowników przygranicznych. Państwa członkowskie powinny zaangażować się w cyfryzację usług publicznych w dążeniu do ułatwienia sprawiedliwej mobilności pracowników, w szczególności w odniesieniu do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dla państw członkowskich ważne będzie, by przy wdrażaniu środków takich jak zamykanie granic w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się COVID-19 brać pod uwagę pracowników mobilnych, w tym pracowników przygranicznych, na przykład uwzględniając kwestie zdrowia i bezpieczeństwa, podatków, koordynacji i zabezpieczenia społecznego. Państwa członkowskie powinny zezwolić na kontynuowanie przekraczania granic przez pracowników mobilnych i przygranicznych, jeżeli zostanie to uznane za bezpieczne na podstawie wytycznych EU-OSHA dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa. Państwa członkowskie powinny zapobiegać przypadkom nadużywania obowiązujących przepisów i zająć się przyczynami drenażu mózgów z niektórych regionów, który jest szkodliwy dla rozwoju i atrakcyjności tych obszarów, w tym wprowadzając odpowiednie środki na rzecz rozwoju regionalnego. Państwa członkowskie powinny promować i stosować odpowiednie narzędzia unijne, takie jak sieć służb zatrudnienia EURES, oraz mnożyć partnerstwa transgraniczne w celu wspierania pracowników mobilnych w regionach transgranicznych.\nW oparciu o istniejące praktyki krajowe i aby osiągnąć skuteczniejszy dialog społeczny i lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i rzeczywiste zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie i realizację reform i polityk w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych oraz, w stosownych przypadkach, reform i polityk gospodarczych, również poprzez wspieranie wzmacniania zdolności partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wspierać dialog społeczny i rokowania zbiorowe. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które są dla nich istotne, przy pełnym poszanowaniu ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.\nW oparciu o istniejące praktyki krajowe oraz aby promować i osiągnąć skuteczniejszy i intensywniejszy dialog społeczny, a także lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i rzeczywiste zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie i realizację reform i polityk w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych oraz, w stosownych przypadkach, reform i polityk gospodarczych, również poprzez wspieranie wzmacniania zdolności partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wzmacniać i promować dialog społeczny i układy zbiorowe. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które są dla nich istotne, przy pełnym poszanowaniu ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.\nZałącznik – wytyczna 7 – akapit 6\nW stosownych przypadkach i w oparciu o istniejące krajowe praktyki państwa członkowskie powinny uwzględniać doświadczenia w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych zebrane przez odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego.\nW stosownych przypadkach i w oparciu o istniejące krajowe praktyki państwa członkowskie powinny uwzględniać doświadczenia w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych zebrane przez odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym reprezentujące grupy napotykające przeszkody w dostępie do zatrudnienia wysokiej jakości.\nZałącznik – wytyczna 7 – akapit 6 a (nowy)\nZdrowe i bezpieczne miejsce pracy jest niezbędne, aby zwalczać zagrożenie zakażenia się wirusami oraz innymi chorobami i ich rozprzestrzeniania się. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by pracodawcy brali odpowiedzialność za zdrowie i bezpieczeństwo swoich pracowników oraz by udzielali im oraz ich przedstawicielom odpowiednich informacji, przeprowadzali oceny ryzyka i podejmowali środki zapobiegawcze. Chodzi to między innymi o zredukowanie do zera liczby wypadków śmiertelnych przy pracy oraz zachorowań na nowotwory pochodzenia zawodowego, ustalenie wiążących dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego oraz uwzględnienie zawodowych zagrożeń sanitarnych i psychospołecznych, a także chorób zawodowych. Aby usprawnić funkcjonowanie rynków pracy, państwa członkowskie powinny inwestować w bezpieczeństwo i higienę pracy oraz dostarczać odpowiednie środki i przepisy inspektoratom pracy i przedstawicielom ds. BHP ze związków zawodowych.\nZałącznik I – wytyczna 7 – akapit 6 b (nowy)\nPaństwa członkowskie powinny współpracować na rzecz zapewnienia systemów ochrony socjalnej pracownikom mobilnym, w tym osobom samozatrudnionym, wykonującym pracę w innym państwie członkowskim. Modernizacja systemu ochrony socjalnej powinna przyczynić się do poszanowania zasad europejskiego rynku pracy, zapewniając trwałą ochronę socjalną, która będzie powszechna i transgraniczna oraz pozbawiona luk w ochronie i w ostatecznym rozrachunku zagwarantuje wydajną siłę roboczą.\nZałącznik – wytyczna 7 – akapit 6 c (nowy)\nPaństwa członkowskie powinny zająć się skutkami kryzysu związanego z COVID-19 dla rynku pracy, wspierając pracowników, którzy tymczasowo znaleźli się na „bezrobociu technicznym”, ponieważ pracodawcy byli zmuszeni do zaprzestania świadczenia usług, a także wspierając osoby samozatrudnione i małe przedsiębiorstwa, aby umożliwić im zatrzymanie personelu i utrzymanie prowadzonej działalności.\nPaństwa członkowskie powinny promować rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich. Aby to osiągnąć, powinny wdrażać skuteczne środki mające na celu zwalczanie wszelkich form dyskryminacji oraz promowanie polityki równych szans dla grup niedostatecznie reprezentowanych na rynku pracy, przy zwróceniu odpowiedniej uwagi na wymiar regionalny i terytorialny. Powinny zapewnić równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, zdrowia i opieki długoterminowej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną.\nPaństwa członkowskie powinny promować prawa socjalne oraz rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu w ramach zintegrowanej strategii aktywnego włączenia oraz otwarte dla wszystkich. Aby to osiągnąć, powinny wdrażać skuteczne środki mające na celu zwalczanie wszelkich form dyskryminacji oraz promowanie polityki równych szans dla grup niedostatecznie reprezentowanych na rynku pracy, przy zwróceniu odpowiedniej uwagi na wymiar regionalny i terytorialny. Powinny zapewnić równą płacę oraz równe prawa za taką samą pracę w tym samym miejscu, a także równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, zdrowia i opieki długoterminowej, mieszkalnictwa, edukacji, a także dostępu do towarów i usług, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, narodowość, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną.\nPaństwa członkowskie powinny zmodernizować systemy ochrony socjalnej, zapewniając adekwatną, skuteczną, wydajną i stabilną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego, zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, między innymi poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego. Skuteczność systemów ochrony socjalnej wzrośnie, jeśli uniwersalne sposoby podejścia uzupełniane będą selektywnymi sposobami podejścia. Modernizacja systemów ochrony socjalnej powinna zwiększyć ich stabilność i adekwatność, podnieść ich jakość oraz ułatwić dostęp do nich.\nPaństwa członkowskie powinny zmodernizować i dokonać inwestycji w systemy ochrony socjalnej, by zapewnić wszystkim adekwatną, skuteczną, wydajną i stabilną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, zwalczając ubóstwo i przyczyniając się do włączenia społecznego i pozytywnej konwergencji społecznej, wspierając udział w rynku pracy i dostęp do wartościowych miejsc pracy oraz zapobiegając nierównościom, między innymi poprzez progresywny model ich systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego. Skuteczność systemów ochrony socjalnej wzrośnie, jeśli uniwersalne sposoby podejścia uzupełniane będą dodatkowymi selektywnymi sposobami podejścia, co ułatwi dostęp oraz doprowadzi do lepszej jakości, adekwatności i stabilności.\nPaństwa członkowskie powinny rozwinąć i zintegrować trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wspierających wysokiej jakości, odpowiadających na indywidualne potrzeby. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewniać odpowiedni dochód minimalny każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w życiu społecznym, w tym przez ukierunkowane usługi społeczne.\nPaństwa członkowskie powinny rozwinąć i zintegrować trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości, odpowiadających na indywidualne potrzeby. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewniać odpowiedni dochód minimalny każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez wspieranie aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w życiu społecznym, w tym przez ukierunkowane usługi społeczne.\nNiezbędnym warunkiem zapewnienia równości szans jest dostępność przystępnych cenowo i cechujących się wysoką jakością usług, takich jak wczesna edukacja i opieka nad dzieckiem, opieka pozaszkolna, kształcenie, szkolenie, mieszkalnictwo, usługi zdrowotne i opieka długoterminowa. Należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz ubóstwa pracujących oraz ubóstwa wśród dzieci. Państwa członkowskie powinny zapewnić wszystkim, również dzieciom, powszechny dostęp do podstawowych usług. Osobom będącym w potrzebie lub znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniego mieszkania socjalnego lub pomocy mieszkaniowej. W związku z tym należy uwzględnić szczególne potrzeby, również w zakresie dostępności, osób z niepełnosprawnościami. Należy w szczególności zająć się zjawiskiem bezdomności.\nBiorąc pod uwagę utrzymujący się alarmujący poziom ubóstwa, który znacznie przekracza cel zmniejszenia ubóstwa ustalony w 2010 r. w strategii „Europa 2020”, oraz wpływ kryzysu związanego z COVID-19, należy dołożyć większych starań, by zwalczyć ubóstwo i wykluczenie społeczne, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa pracujących, dzieci, osób starszych, osób samotnie wychowujących dzieci, a w szczególności samotnych matek, mniejszości etnicznych, migrantów, osób z niepełnosprawnościami i osób bezdomnych oraz z zastosowaniem strategii horyzontalnych ukierunkowanych na te grupy. Jednocześnie należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ kryzysu związanego z COVID-19 na inne grupy, takie jak osoby pracujące w ramach niepewnych form zatrudnienia lub osoby, które niedawno straciły pracę. W odniesieniu do inwestowania w dzieci państwa członkowskie powinny przyjąć gwarancję dla dzieci w celu walki z ubóstwem wśród dzieci i w celu wspierania dobrostanu dzieci w dążeniu do zapewnienia dzieciom jednakowego dostępu do bezpłatnej opieki zdrowotnej, bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki, godziwych warunków mieszkaniowych i odpowiedniego odżywania. Państwa członkowskie powinny zapewnić powszechny dostęp do wysokiej jakości usług. Osobom będącym w potrzebie lub znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniego mieszkania socjalnego lub pomocy mieszkaniowej, inwestycje w dostępne zasoby mieszkaniowe dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się, wprowadzić środki zmierzające do zapewnienia sprawiedliwej transformacji w odniesieniu do poprawy efektywności energetycznej istniejących budynków mieszkalnych oraz do rozwiązania problemu ubóstwa energetycznego w kontekście Zielonego Ładu, a także odpowiednie usługi dla osób bezdomnych. Państwa członkowskie powinny rozwiązać narastający problem eksmisji. W tym kontekście należy uwzględnić szczególne potrzeby, również w zakresie dostępności, osób z niepełnosprawnościami. Należy zdecydowanie zająć się zjawiskiem bezdomności w oparciu o podejście „Najpierw mieszkanie”.\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić szybki dostęp do przystępnych cenowo i cechujących się dobrą jakością usług profilaktycznej i leczniczej opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, jednocześnie zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej.\nKryzys związany z COVID-19 uwidacznia potrzebę większych inwestycji publicznych w celu zapewnienia wystarczającego poziomu dobrze wyszkolonego personelu i dostępu do opieki zdrowotnej dla wszystkich, w tym dla grup szczególnie wrażliwych. Z tego względu państwa członkowskie powinny zagwarantować powszechny dostęp do cechujących się wysoką i trwałą jakością, przystępnych cenowo publicznych usług profilaktycznej i leczniczej opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej.\nZałącznik – wytyczna 8 – akapit 5 a (nowy)\nPaństwa członkowskie powinny zapewnić ochronę zdrowia starszych osób, zagwarantować im opiekę szpitalną i leczenie oraz unikać wszelkiej dyskryminacji ze względu na wiek.\nW kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych państwa członkowskie powinny zapewnić adekwatność i stabilność systemów emerytalnych dla zatrudnionych i samozatrudnionych, zapewniając kobietom i mężczyznom równe szanse w nabywaniu praw emerytalnych, w tym poprzez dodatkowe programy emerytalne, które gwarantują odpowiednie przychody. Reformy systemów emerytalnych powinny być wspierane działaniami na rzecz wydłużania aktywności zawodowej, takimi jak podnoszenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę, i wpisywać się w strategię aktywnego starzenia się. Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z partnerami społecznymi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami oraz umożliwić odpowiednie stopniowe wprowadzanie reform.\nW kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych państwa członkowskie powinny zapewnić adekwatność i stabilność systemów emerytalnych dla zatrudnionych i samozatrudnionych, zapewniając kobietom i mężczyznom równe szanse w nabywaniu praw emerytalnych w ramach publicznych lub pracowniczych programów emerytalnych tak, aby zagwarantować godne przychody powyżej granicy ubóstwa. Reformy systemów emerytalnych powinny być wspierane działaniami opartymi na aktywnym starzeniu się poprzez optymalizację możliwości dla pracowników w każdym wieku w zakresie pracy w dobrej jakości, produktywnych i zdrowych warunkach do czasu osiągnięcia przewidzianego prawem wieku przejścia na emeryturę, przy jednoczesnym poszanowaniu decyzji starszych obywateli o dłuższym kontynuowaniu aktywności zawodowej lub o rezygnacji z dalszego uczestnictwa w rynku pracy. Należy określić szczególne środki w dziedzinie demografii siły roboczej, bezpieczeństwa i higieny pracy, zarządzania umiejętnościami i kompetencjami, organizacji pracy na rzecz zdrowego i produktywnego życia zawodowego w ramach podejścia międzypokoleniowego. To ułatwi zarówno zatrudnianiu ludzi młodych, jak i łagodne przechodzenie na emeryturę, gwarantując tym samym transfer wiedzy i doświadczeń między pokoleniami. Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym bezpośredni dialog z osobami dotkniętymi ubóstwem i wykluczeniem w starszym wieku, oraz umożliwić odpowiednie stopniowe wprowadzanie wszelkich reform.