Powiew chłodu w gorące dni. Zobacz największy rosyjski lodołamacz w akcji [VIDEO] - NCZAS.COM\nStrona główna Europa Rosja Powiew chłodu w gorące dni. Zobacz największy rosyjski lodołamacz w akcji\nPowiew chłodu w gorące dni. Zobacz największy rosyjski lodołamacz w akcji [VIDEO]\n19 czerwca 2019 12:15\nRosyjski lodołamacz o napędzie atomowym " Jamał" fto. You Tube @Timelab Pro\nWyjątkowo upalny czerwiec sprawił, że chętnie rozglądamy się za czymś zimnym. Czasami od samego patrzenia może zrobić się chłodniej. Zobacz jak największy rosyjski lodołamacz przebija się przez lody Arktyki.\nFilm przedstawia największy rosyjski atomowy lodołamacz, „Jamał”. Zdjęcia wykonano między innymi z wykorzystaniem drona.\n„Jamał” to jeden z trzech lodołamaczy typu Arktika, który pozostaje w eksploatacji. Jednostka jest często wykorzystywana do prowadzenia ekspedycji naukowych oraz rejsów pasażerskich.\nDziób jednostki zdobi charakterystyczna szczęka rekina która została namalowana w 1994 roku. Jest to o tyle mylące, że ze względu na konieczność wykorzystywania chłodnej wody w cyklu chłodzenia reaktorów „Jamał” nie zagości nigdy na tropikalnych wodach gdzie żyją te drapieżniki.\nRosja, a konkretnie firma „Atomfłot”, dysponuje największą flotą lodołamaczy napędzanych siłowniami atomowymi. W maju tego roku do służby wszedł kolejny lodołamacz typu Arktika o nazwie „Ural”.\nPosiadanie lodołamaczy dysponujących możliwością kruszenia pokrywy lodowej do 2,5 metra jest kluczowe dla możliwości utrzymania żeglugi na trasie biegnącej wzdłuż północnych wybrzeży Rosji.\nTrasa ta ma strategiczne znaczenia bowiem skraca znacznie czas w jakim towary mogą być transportowane z Azji do Europy.\nArktyka jest także obszarem bogatym w surowce naturalne. Ich eksploatacja nie będzie możliwa bez wsparcia ze strony lodołamaczy.\nBez złudzeń – nadchodzi koniec wolności słowa. Prezydent Biden oficjalnie wspiera cenzurę\nTrwa niszczenie kobiecego sportu. Zmiennopłciowiec może rywalizować z paniami w podnoszeniu ciężarów na Igrzyskach w Tokio [VIDEO]\nTo pamiątkowe zdjęcie Bidenów ujawniło prawdę [FOTO]\nWatykan. Kard. Sarah, nazywany „nadzieją konserwatystów”, nie ogłosi już wyboru nowego papieża\nGejowy bibliotekarz, niewidoma lesbijka – CIA rekrutuje i chwali się agentami. Rosjanie i Chińczycy w panice [VIDEO]\nKolumbijczycy walczą przeciwko podwyżce VAT i podatku dochodowego. Zginęło już co najmniej 19 osób


Kwiaty doniczkowe ożywiają każde wnętrze i nadają mu swoisty klimat.\nKażda z nas lubi je mieć, dbać o nie, spoglądać w ciągu dnia.Ale oko gospodyni cieszą tylko kwiaty zadbane.\nJak więc dbać o nie, aby zrewanżowały nam się pięknymi, zdrowymi liśćmi, lub jeśli to okazy kwitnące - pięknymi kwiatami?\nNie ma na to jednej, złotej rady. Rad jest kilka.\nNie możemy naszych kwiatów wsadzić w byle co. Nie nadaje się do nich ziemia, którą pod osłoną nocy wykopiemy przed blokiem lub na poboczu drogi. Trzeba pofatygować się do kwiaciarni i zakupić ziemię ogrodniczą.\nNa dno doniczki sypiemy wówczas warstwę piasku lub drobnych kamieni i dopiero na to kupioną ziemię. Nie może być ona zbyt mocno ubita, gdyż korzenie kwiatów potrzebują dostępu powietrza.\nDruga sprawa, gdy chodzi o ziemię, to jej odczyn. Tylko przy właściwym pH podłoża, rośliny będą się zdrowo rozwijały.\nWiększość roślin hodowanych w naszych mieszkaniach lubi środowisko obojętne lub słabo kwaśne. Są, oczywiście, pewne wyjątki ale nie będę tutaj o nich wspominać.\nTrzecia sprawa to odpowiednie nawożenie. Jest ono konieczne, gdyż niewielka ilość ziemi, jaka jest w doniczce, dość szybko ulega wyjałowieniu. Obecnie na rynku jest kilka dość dobrych preparatów, przeznaczonych do roślin doniczkowych.\nNawet najlepsze podłoże nie pomoże, gdy temperatura w mieszkaniu będzie się gwałtownie zmieniać. Przeciągi już nie jedną roślinę doniczkową wykończyły.\nNie ma innego wyjścia, jak zafundować roślinom stabilne warunki, czyli temperaturę około 18-20 stopni. Latem, oczywiście jest ona wyższa. Nic nie szkodzi, taka pora roku. Nie należy jednak doniczek wystawiać na pełne słońce.\nZanim wprowadzimy do naszego mieszkania jakiekolwiek rośliny, musimy wiedzieć dwie rzeczy. Na jakie strony wychodzą nasze okna i jakie oświetlenie preferują dane gatunki.\nNie da się światłolubnych okazów hodować w zachodnio-północnych pokojach, i na odwrót: południowe słońce wykończy każdego cienioluba. Dlatego zwracajmy uwagę na te sprawy.\nOdpowiednia wilkodność wpływa bardzo korzystnie na rośliny pokojowe. Należy mieć to na uwadze szczególnie zimą, gdy powietrze w mieszkaniach jest bardzo suche. Konieczne jest wówczas zastosowanie nawilżacza, choćby w postaci ceramicznego pojemnika zawieszanego na kaloryfer.\nRośliny trzeba podlewać. Wie o tym każdy. Nie każdy jednak potrafi robić to prawidłowo.\nPrzede wszystkim woda, nasza zwykła kranówka, powinna się przed użyciem odstać co najmniej 24 godziny. Ma to niebagatelne znaczenie. Chodzi nie tylko o chlor, który w tym czasie się ulotni, ale także o temperaturę wody. Temperatura zbliżona do pokojowej jest bardziej przyjazna.\nRośliny podlewamy delikatnie, tak aby woda od razu wsiąkała. Zbyt duży strumień ubije ziemię na powierzchni i uniemożliwi dostęp powietrza do korzeni. Należy też uważać aby nie zamoczyć dolnych liści. Dobrym rozwiązaniem jest wlewanie wody do podstawki tak, aby roślina od dołu sama ją pobierała. Szczególnie ważne jest to w przypadku roślin których liście mają włoski.\nPodlewać należy z umiarem, w zależności od pory roku. Lepiej podlać mniej niż utopić roślinę.\nZraszanie i mycie\nWraz z roślinami doniczkowymi należy zakupić zraszacz i opryskiwać rośliny mgiełką jeden, dwa razy w tygodniu.\nPoza tym wszystkie rośliny potrzebują mycia. Nie tylko przy okazji wiosennych porządków ale częściej, nawet co miesiąc. Mycie roślin jest bardzo ważne. W ich liściach znajdują się liczne, malutkie szpareczki, dzięki którym oddychają one i odparowują wodę. Wszechobecny kurz zatyka i przesłania te otworki, powodując gorszy ich rozwój.\nRośliny, które posiadają owłosione liście, czyścimy na sucho. Ostrożnie odkurzamy listki delikatną, mięciutką szczoteczką, na przykład taką do czesania niemowląt.\nDbajmy o nasze rośliny. Właściwie zadbane i pielęgnowane odwdzięczą nam się stokrotnie.


Dlaczego powstają czerwone kropki na ciele, jak pieprzyki\nPojawienie się niezwykłych czerwonych kropek najczęściej narzuca osobie niezbyt dobre skojarzenia, ale w rzeczywistości jest to nieuzasadnione. Wyraźne formacje naczyniowe wyglądają jak wada zewnętrzna. Te plamy wskazują na obecność zmian w ciele.\nWiększość ludzi, którzy mają czerwone kropki na ciele, jak pieprzyki, zastanawia się - co to jest? W rzeczywistości formacje podobne do moli są łagodnymi formacjami, które pojawiają się w dowolnej części naskórka i w różnym wieku.\nCzerwone kropki na ciele, jak pieprzyki: czym są naczyniaki\nUważa się, że przyczyną tego zachowania skóry są starcze zmiany. Ale często nie wskazują wieku, ale o awarii w ciele. Na przykład dermatologom najczęściej zadawane jest pytanie - czerwone kropki na brzuchu, co to jest i jak niebezpieczne są? Zdjęcie takich zmian przedstawiono poniżej.\nJeśli niespodziewanie wystąpią zmiany naczyń włosowatych na naskórku, jest to przede wszystkim okazja do skonsultowania się z lekarzem w celu sprawdzenia narządów wewnętrznych. Na brzuchu u osoby dorosłej takie nowotwory wskazują na patologie narządów wewnętrznych, na przykład wątroby lub trzustki.\nJeśli pojawiły się u małego dziecka, może to wskazywać na obecność łagodnych formacji naczyniowych. Mogą powstać z powodu choroby matki, którą cierpiała w pierwszych miesiącach ciąży. Mogą to być nawet wirusowe infekcje dróg oddechowych.\nPrzyczyny czerwonych kropek na ciele\nJeśli u dzieci wszystko jest mniej lub bardziej jasne, pozostaje pytanie - jakie są pojawiające się czerwone kropki na ciele, jak mole u osoby dorosłej - co to jest?\n⦁ patologia narządów wewnętrznych;\n⦁ choroby przewodu pokarmowego;\n⦁ nieprawidłowe działanie układu naczyniowego;\nCzęsto przyczyny pojawienia się czerwonych kropek na ciele kobiety powstają po długim pobycie w słońcu, ale przemijają same, zdjęcie takich objawów przedstawiono poniżej.\nPrzyczyny pojawienia się czerwonych kropek na ciele u mężczyzn są najczęściej z natury hormonalne, a zatem rzadsze. Z reguły nieprawidłowe działanie występuje tylko w okresie dojrzewania, a następnie tło hormonalne jest stabilne.\nZ reguły formacje naczyniowe nie powodują bólu i nie przekraczają 2 mm średnicy. Ale zdarzają się przypadki, gdy pojawieniu się plam na skórze towarzyszy ból, a nawet gorączka. W takim przypadku nie można uniknąć wizyty u lekarza.\nWszystkie takie łagodne zmiany różnią się przyczynami i odcieniami. Mogą mieć kolor od różowego do czerwonego. Ale w formie można je podzielić na:\n⦁ w kształcie stożka;\nSą one również podzielone zgodnie ze strukturą i wnioskami z badania histologicznego. Kiedy naczyniak rośnie, w jego miejscu powstaje naczyniak krwionośny, który jest dużym molem.


W górę doliny w stronę Boyabreen | Znajkraj!\n... ze+-+spis+tre%C5%9Bci box::minlevel=2 box::maxlevel=2 box::hide_show=0 box::collapsed=0] Koniec podjazdu pod Rorvikfjellet W Norwegii jak w Alpach Obydwoje po powrocie jesteśmy zgodni: Norwegia zdecydowanie przerosła nasze oczekiwania. Przytakniemy wszystkim sondażom, które uznają Norwegię za jedno z najlepszych państw pod względem jakości życia, a fiordy Norwegii plasują wśród najpiękniejszych miejsc na świecie. Połączenie gór z wszechobecną tu wodą przywoływało wspomnienia z Alp, a te zawsze były dla mnie wyznacznikiem piękna górskiego krajobrazu. Alpejskie klimaty w okolicach Voss Wspaniała norweska przyroda Rejs statkiem po Fjaerlandfjordzie, zjazd stromą serpentyną do Naeroyfjordu, huk pękającego w nocy lodowca Boyabreen, alpejsk...\n... iększym mieście Norwegii. Zabytkowa dzielnica Bryggen w Bergen O fiordach po polsku Naszą narodową dumę miło połechtał także lektor podczas dwuipółgodzinnego rejsu po Naeroyfjordzie, jednym z dwóch norweskich fiordów wpisanych na listę dziedzictwa UNESCO. O mijanych miejscach opowiadał - obok norweskiego, angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i włoskiego - także w języku polskim. A to dzięki organizacji rejsu i pytaniu o narodowość podczas zakupu biletów. Jedna z głównych atrakcji wyprawy zapadła nam jeszcze bardziej w pamięć. Inne ciekawe miejsca i atrakcje Norwegii wspomina blog Biegun Wschodni. Efektowny tunel nad Hardangerfjordem Rowerowy komfort Rowerem jeździ się po Norwegii komfortowo. Drogi o dobrej nawierzchni, chociaż c...\n... �o wspomnienia z Alp, a te zawsze były dla mnie wyznacznikiem piękna górskiego krajobrazu. Alpejskie klimaty w okolicach Voss Wspaniała norweska przyroda Rejs statkiem po Fjaerlandfjordzie, zjazd stromą serpentyną do Naeroyfjordu, huk pękającego w nocy lodowca Boyabreen, alpejskie klimaty okolic na północ od Voss, czy na zachód od lodowca Jostedalsbreen - te miejsca zapadły nam w pamięci najbardziej. Dzięki podróży rowerami mieliśmy wystarczająco dużo czasu by się wszystkim nacieszyć. W Polsce widzieliśmy wiele pięknych lasów, jednak te norweskie biły je na głowę bogactwem leśnego runa. Soczyste mchy i wrzosowiska, wszędzie gdzie zajrzeliśmy "nasze polskie" grzyby - prawdziwki, kozaki, kurki, a do tego mnóstwo owocujących krzaków malin, jagód,...


Jak właściwie oświetlić stół w jadalni? Lampy wiszące a stołowe – Designerskie i nowoczesne inspiracje do domu\nJak właściwie oświetlić stół w jadalni? Lampy wiszące a stołowe\ndodałGie El, 10 grudnia 2020 w Blog Gie El\nOświetlenie jadalni koncentruje się zwłaszcza wokół stołu. To zdecydowanie najważniejszy mebel, który wybierasz ze starannością i dbałością o detale. Nic dziwnego, że chcesz go odpowiednio wyeksponować przy użyciu modnych lamp. Do wyboru masz modele stojące i wiszące. Na co się zdecydować? Porównujemy wady i zalety każdego rozwiązania, dostarczając przy tym wielu inspiracji na temat dostępnych opraw.\nWybór lamp do jadalni jest bardzo duży, dlatego kupujący nie zawsze mają pewność, co najlepiej sprawdzi się w tym pomieszczeniu. Często miejsce, gdzie umieszczony jest stół z krzesłami to nie oddzielny pokój, a część wydzielona z kuchni czy salonu. Szczególnie na dużej, otwartej przestrzeni należy odpowiednio dobrać i rozplanować oświetlenie, aby potem móc cieszyć się komfortem celebrowania posiłków w gronie rodziny oraz przyjaciół.\nNowoczesne lampy wiszące nad stół – czy to się opłaca?\nLampy stołowe nowoczesne – co wybrać?\nChcąc zainstalować lampy wiszące nowoczesne centralnie nad stołem, warto zaplanować ich rozmieszczenie z wyprzedzeniem. Oznacza to, że już na etapie projektowania przestrzeni i wykańczania domu lub mieszkania ustalasz z elektrykiem sposób prowadzenia przewodów oraz lokalizację opraw. To dość trudne zadanie w momencie, gdy otaczają Cię wyłącznie puste ściany i tynki. Musisz jednak uruchomić swoją wyobraźnię i zadecydować, gdzie postawisz stół i krzesła. Późniejsze kucie czy zrywanie okładzin byłoby bardzo czasochłonne i kosztowne.\nCo warto wiedzieć o lampach wiszących nowoczesnych w jadalni?\nDzięki odpowiedniemu rozplanowaniu i rozmieszczeniu opraw, umieszczone w nich żarówki rzucają dużo jasnego światła, którego blask obejmuje cały stół wraz z krzesłami.\nPlan trzeba jednak stworzyć już na etapie remontowania czy wykańczania wnętrza, aby elektryk w odpowiedni sposób rozprowadził obwody oświetleniowe.\nDysponując już odpowiednio rozprowadzonymi i przygotowanymi kablami, możesz dobierać nowoczesne lampy wiszące nad stół. Oprócz klasycznych opraw sufitowych czy żyrandoli możesz też sięgnąć po lampy wiszące Avocado, żyrandole składające się z kilkunastu giętych elementów zawieszonych na różnych wysokościach, opraw w stylu Hat lub szklanych abażurów Bee. Wybór rozwiązań jest duży, a wiele inspiracji znajdziesz w ofercie polskiej manufaktury Gie El.\nJeżeli interesują Cię inne źródła światła, nie tylko wiszące, sprawdź lampy stołowe nowoczesne. To elementy, które sprawdzają się we wszystkich wnętrzach, także w jadalni. Warto mieć na uwadze, że:\nnie wymagają wcześniejszego planowania instalacji i rozprowadzania kabli w suficie już na wczesnym etapie tworzenia obwodów elektrycznych,\nsą podłączane do gniazdka, a długie przewody w tekstylnych oplotach dają sporą swobodę w kwestii rozmieszczenia lamp w wybranych punktach pomieszczenia.\nSwoboda projektowania wnętrz wykorzystując nowoczesne lampy stołowe jest duża, co docenią wszyscy projektanci. Jednak trzeba wiedzieć, że postawienie oprawy na stole spowoduje ograniczenie wolnego miejsca na blacie i zmniejszy nieco przestrzeń przeznaczoną do ustawiania półmisków, talerzy czy sztućców. Dlatego w przypadku mniejszych mebli lepiej postawić lampkę na najbliższym wolnym kredensie, komodzie czy konsoli i cieszyć się nieskrępowaną swobodą podczas spożywania posiłków. Takie źródło światła bijące z nowoczesnej lampy stołowej będzie miało mniejszy zasięg. Dlatego lepiej potraktować je jako dodatkowe, a nie głównie oświetlenie i wybrać mocniejszą żarówkę.\nNie trzeba się ograniczać do wyboru tylko jednego źródła światła w jadalni. Znacznie piękniej i bardziej funkcjonalnie będzie się prezentowało wnętrze, w którym zostanie zainstalowanych kilka niezależnych opraw. Pozwolą one na swobodne kreowanie oświetlenia, akcentowanie poszczególnych detali czy budowanie nastroju. To rozwiązanie praktyczne, designerskie, ale też energooszczędne. Wybierz taką opcję i przekonaj się o tym we własnym wnętrzu.\nNowoczesne lampy wiszące z giętej stali – surowe i oryginalne\nJakie lampy sprawdzą się w domowym biurze bądź gabinecie? Polecamy i doradzamy\nW jaki sposób oświetlić łazienkę? Funkcjonalnie i nowocześnie\nTemperatura barwowa światła a komfort użytkowania i samopoczucie\nNajbardziej ekskluzywne szkło artystyczne PAFIL\nLampy pod skosami – czyli pomysły na nietuzinkowe oświetlenie Twojego poddasza\nLampy industrialne – drewniane, metalowe a może szklane\nTa strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje doświadczenia. Akceptuję Czytaj więcej


Archiwa: Olga Bołądź okładka | przeAmbitni.pl\nPopularne PopularneTerazTydzieńMiesiąc Dereszowska wypoczywa w Portugalii z dwiema aktorkami! O kim mowa?!1 Andrzej Grabowski rozwodzi się! Rozwód będzie orzeczony z jego winy?!2 Elegancka Torbicka, biust Kazadi i inni na premierze filmu Valerian i Miasto Tysiąca Planet!3\tOlga Bołądź okładka Olga Bołądź z królikiem na okładce “Zwierciadła”: Zwierzęta mają dusze\nmilena fringee11 grudnia 2015 Dziś do sprzedaży trafił nowy numer magazynu "Twój Styl". Na okładce znalazła się Olga Bołądź, która w ostatnich latach mocno wkroczyła do polskiej kinematografii. Już wkrótce (1 stycznia) do kin wejdzie produkcja Krzysztofa Langi pt. "Słaba płeć" w ...\nnewsUncategorized1 komentarz6 odsłony 0\nOlga Bołądź: Macierzyństwo nie polega na tym, żeby zrezygnować z siebie!\nmilena fringee23 czerwca 2015 Dziś do kiosków trafił lipcowy numer mazynu "Pani". Gwiazdą z okładki tym razem została Olga Bołądź. Mimo, że ma dopiero 31 lat - na swoim koncie ma duże, imponujące role min. Agaty Mróz w filmie "Nad Życie" czy ostatnią rolę Białko w "Służbach Specj...\nnews5 komentarzy27 odsłony 0\nmilena fringee22 czerwca 2015 Kilka dni temu ruszyły zdjęcia do nowego filmu Krzysztofa Langa pt. "Słaba Płeć". W głównej roli zobaczymy Olgę Bołądź, którą w ostatnim czasie mogliśmy oglądać w "Służbach Specjalnych". Tym razem przed aktorką zupełnie nowe wyzwanie, mianowicie post...\nnewsUncategorized38 komentarzy10 odsłony 0


Życie Częstochowy i Powiatu » Jak obejść zakaz handlu?\nJak obejść zakaz handlu?\nWprowadzenie ograniczenia – a docelowo zakazu – handlu w niedziele powoli staje się faktem. Prezydent Andrzej Duda we wtorek, 30 stycznia, podpisze ustawę regulującą tę kwestię. Tymczasem właściciele marek i dużych sklepów już prześcigają się w pomysłach, jak obejść zakaz.\nPrzypomnijmy, od marca zakupy zrobimy tylko w pierwszą i ostatnią niedzielę miesiąca. W 2019 roku tylko jedna będzie handlowa – ostatnia. Od 2020 roku będzie natomiast obowiązywał całkowity zakaz handlu w niedzielę. Będą jednak pewne odstępstwa. W sumie sklepy będą otwarte w siedem niedziel – w trzy przedświąteczne (przed Wielkanocą i dwie poprzedzające Boże Narodzenie) oraz w ostatnie niedziele przypadające w styczniu, kwietniu, czerwcu i sierpniu, podczas sezonowych wyprzedaży. Ponadto w wigilię Bożego Narodzenia i w Wielką Sobotę sklepy będą mogły być otwarte do 14. Za złamanie handlu w niedzielę będzie grozić grzywna – od 1 tysiąca do 100 tysięcy zł.\nNowe przepisy pobudziły biznesową kreatywność właścicieli sklepów. Dyskonty spożywcze – takie jak Biedronka czy Lidl – zamierzają wydłużyć godziny pracy. Wszystkie sklepy w piątki i soboty miałyby być otwarte aż do 22.00. Jednak pracownicy musieliby zostać jeszcze dłużej – do godziny 23.45. W tym czasie mieliby sprzątać sklep i przygotować go do poniedziałkowego otwarcia. Na tym jednak nie koniec. Dyskonty planują również wprowadzić nocną zmianę. Pracownicy mieliby stawiać się w pracy tuż po północy z niedzieli na poniedziałek i pracować przez 5,5 godziny. Do ich obowiązków należałoby rozładowanie towaru, posprzątanie sklepu, a także wypiek pieczywa. Wszystko miałoby być gotowe na otwarcie sklepu o godzinie 7.00.\nWyjście z sytuacji znaleźli również reprezentanci branży odzieżowej. Ich zdaniem skoro prawo mówi tylko o zakazie handlu w niedzielę to sklepy otwierać będzie można. Część z nich ma zamiar to wykorzystać. W jaki sposób? W niedzielę będą funkcjonowały na zasadzie „showroomu”. Będzie w nich można obejrzeć cały asortyment, a nawet przymierzać ubrania. Różnica polegać będzie jedynie na tym, że ze sklepu wyjdziemy z pustymi rękami, bo zakupu będzie trzeba dokonać w sklepie internetowym.\nW zakazie handlu w niedzielę złoty interes upatrują z kolei stacje benzynowe, które chcą rozszerzyć swoją ofertę. Część z nich mają zamiar zająć się sprzedażą mięsa i wędlin, a nawet sprzętu RTV i AGD, kosmetyków, farmaceutyków, obuwia czy biżuterii.


Siła nawyku, czyli tak robią wszyscy (i wszystkie) – GÃ³rna PÃ³Å\n„Siła nawyku. Dlaczego robimy to co robimy i jak można to zmienić w życiu i biznesie”, Charles Duhigg\nNiestety Duhigg uległ niestety pokusie, przed którą w „Psychology od science” przestrzegał Abraham Maslow – pokusie potraktowania wszystkich problemów jak gwoździe. I próbując wręczyć młotek każdemu czytelnikowi pomija niemal wszystkie ryzyka wiary w uzdrawiającą siłę nawyków. Jeśli stawia pytania to banalne. Jak to, czy osoba która na podstawie bardzo pierwotnego nawyku zabija nieświadomie własną żonę podlega odpowiedzialności karnej. Prawo karne z odpowiedzią na to pytanie poradziło sobie w późnym średniowieczu. Tymczasem Duhigg wydaje się nie rozumieć, że w opisanej przez niego historii Briana Thomasa, Brytyjczyka który we śnie udusił żonę sądząc, że dusi włamywacza – powodem uniewinnienia stało się nie to, że Thomas działał pod wpływem pierwotnego nawyku. Ale to, że działał nieświadomie. Więc nie można mu zarzucić przestępstwa rozumianego jako zawiniony czyn zabroniony.\nDuhigg ulega jeszcze jednej pokusie – iluzji potencjału. Christopher Chabris i Daniel Simons w książce „Niewidzialny goryl. Jak intuicja nas zwodzi?” opisują kuszącą moc iluzji sugerujących, że wystarczy zmienić położenie jednego przełącznika, żeby nasze życie radykalnie zmieniło się na lepsze. Na początku pierwszej dekady XXI wieku bardzo popularna była iluzja Efektu Mozarta – rzekomego stymulowania intelektu dzieci muzyką W. A. Mozarta. Do dziś jedynym udowodnionym wpływem Efektu Mozarta jest wpływ milionów dolarów na konta osób, które tę iluzję sprzedają. Z książką Duhigga jest podobnie – jej czytanie, podobnie jak oglądanie „Cosi fan tutte”, sprawia sporo przyjemności. Autorom obu utworów trudno odmówić bardzo wielu trafnych jednostkowo spostrzeżeń . Ale czerpanie z nich jedynych wzorów do życia może się okazać mocno ryzykowne.\nTagi: Abraham Maslow, Alcoa, Buccanners, charles duhigg, duhigg, Efekt Mozarta, Marek Kosewski, Paul O'Neil, power of habit., Rosa Parks, siła nawyku, Tony Dungy, woydyłło\n← Big Data, czyli „Raport całości” Genialni (i jednowymiarowi). Lwowska Szkoła Matematyczna →


Ost. logowanie: 08.09.2020, 18:00\nPunkty: 2 875\nTreść komentarza: 242\nOpis gry: Mówiąc o rebeliantach, istnieje wiele ich rodzajów, nie tylko buntujący się przeciwko szkole lub zasadom, które należy przestrzegać w domu. Istnieją także prawdziwi buntownicy, którzy powstają w opozycji lub nawet zbrojnym oporze przeciwko ustalonemu rządowi lub przywódcy. Che Guevara jest prawdopodobnie najbardziej znanym globalnym kontrkulturowym symbolem buntu i globalnych insygniów w kulturze popularnej, a jego imię i twarz można znaleźć wszędzie, jako symbol ogólnego buntu.\n10 lat temu doszło do pewnego buntu i uważa się, że rebelianci uzyskali dużą ilość złota i gdzieś je ukrywają. Thomas, Sarah i Shirley podejrzewają, że złoto jest ukryte w jednym konkretnym domu.\nPrzybywają do domu z planem przeszukania wszystkich pokoi i mają nadzieję, że znajdą miejsce, w którym ukryte jest złoto. Złoto może znajdować się w domu, a może opowieść o złocie jest tylko miejską legendą. Rozejrzyjmy się, a wkrótce dowiemy się prawdy.\nTreść komentarza: 312\nOpis gry: Ta szczególna sytuacja, przedstawiona w poniższej grze, może cię nieco zaskoczyć, ale to nie znaczy, że nie spodoba ci się, będziesz się dobrze bawić. Spotkasz jeden wyjątkowy świat, coś, co różni się od naszej rzeczywistości, i to cię zaskoczy i jednocześnie zapewni rozrywkę.\nVictoria jest dziewczyną, która jest powołana do bardzo ważnej, a jednocześnie bardzo niezwykłej misji. Mianowicie, została powołana przez Terry'ego, który jest stróżem pewnego skarbu, który faktycznie należy do trolli. Tak, dobrze słyszałeś, trolle. I Victoria jest tutaj, żeby mogła pomóc Terry'emu w jego pracy.\nMoże Victoria nie jest profesjonalistką w tej pracy, ale dlatego Terry tu jest. Ma za zadanie wyjaśnić Victorii, co będzie jej obowiązkami na tę noc. Za jej przysługę Victoria otrzyma bardzo interesującą i cenną zapłatę - Terry nagrodzi ją kilkoma złotymi monetami. Pomóżmy Terry'emu i Victorii zachować skarb i dopilnuj, aby trolle nie zawiodły się.\nOpis gry: Wszyscy zapewne widzieliście w filmach o gliniarzach i przestępcach - technikę znanąjako „dobry glina-zły glina”. Podejrzany znajduje się w specjalnym pokoju, w którym odpowiada na pytania zadane przez gliniarzy. A ponieważ przestępcy nie lubią ujawniać swoich czynów, starają się wyglądać niewinnie i unikać jakiejkolwiek reakcji, która mogłaby ich zdradzić. W tym przypadku jest dwóch gliniarzy, którzy grają role.\nJeden z nich to dobry facet, który podobno lubi chronić podejrzanego, podczas gdy drugi podchodzi bardziej bezpośrednio i zadaje pytania, które mogłyby zostać wykorzystane jako prowokacja, więc powinien po chwili powiedzieć prawdę. Funkcjonariusze policji Kimberly i Timothy wraz ze swoimi kolegami pracują nad sprawą morderstwa detektywa Thomasa. Thomas został zamordowany we własnym domu, ale wszyscy podejrzewają, że w tej sprawie uczestniczyły inne osoby.\nOpis gry: Maria wraz ze swoimi przyjaciółmi: Zacharym i Joan przybywają do podwodnego muzeum w ich mieście. To naprawdę fascynujące miejsce, które obejmuje tak wiele niesamowitych przedmiotów i rzadkich gatunków ryb. Ludzie, którzy mieszkają w tym mieście, ale także ludzie z całego kraju, przyjeżdżają tutaj, aby zobaczyć te niesamowite widoki i cieszyć się wyjątkowością podwodnej przyrody.\nNiektórzy ludzie lubią naturalne piękno muzeum, inni myślą o nim inaczej i bardziej obserwują rzeczy materialne... Ta naprawdę, tutaj chodzi o napad! To muzeum posiadało sześć rzadkich pereł, ale teraz te perły w tajemniczy sposób zniknęły z półek, na których zostały wystawione.\nPolicja nie zdołała ich odnaleźć, więc zamknęli sprawę, uważając to za wielką tajemnicę. Jednak Maria nie ma zamiaru zrezygnować z zamiaru znalezienia tych pereł, więc dlaczego jej nie pomożemy? To będzie bardzo interesująca wizyta w cudownym podwodnym muzeum, czegoś, czego wcześniej nie widzieliście, to na pewno.\nOpis gry: Przygotuj się na wkroczenie do niesamowitego świata iluzji. Jest to coś, czego prawie nikt nie widział, ponieważ stworzenia żyjące w tym świecie iluzji ukrywają się naprawdę skutecznie… Ale zacznijmy od początku i zobaczmy, co poprowadzi nas w tym świecie.\nCzarodziejka Gizora wraz ze swoją przyjaciółką, troll Gindit, potajemnie wkraczają w świat, w którym żyją zwykli ludzie. A jeśli uważasz, że spotkanie z trollem lub czarodziejką może być dla ciebie przerażające, nie myśl, że nie czują się nieswojo, kiedy cię spotykają. Jest to bardzo niebezpieczna misja dla Gizory i Gindita, ponieważ jeśli ktoś je zauważy, wtedy wszyscy ludzie dowiedzą się, że naprawdę istnieje świat iluzji, w którym żyją czarodzieje i mityczne stworzenia.\nChodzi o to, że tylko raz na 50 lat zachodzi taki świt, który sprawia, że zwykłe przedmioty są magiczne. Gizora ma za zadanie znaleźć jak najwięcej magicznych przedmiotów podczas świtu, więc pomóżmy im zakończyć ich misję. Mamy nadzieję, że nie mieliby nic przeciwko otrzymaniu pomocy od zwykłych ludzi, ponieważ ich sekret jest u nas bezpieczny.\nOpis gry: Śledzenie pewnych informacji o ukrytych skarbach sprawiło, że wiele osób zginęło gdzieś w określonym miejscu. Mapy skarbów mogą być prawdziwe, ale wiele razy tak nie jest. Lubią prowadzić tych, którzy podążają za nimi w złym kierunku, lub są po prostu częścią legendy, niczym rzeczywistym lub istniejącym.\nTreść komentarza: 268\nOpis gry: Betty, wraz z jej przyjaciółmi, piratami Donaldem i Karen, mieli odwagę zbuntować się przeciwko swojemu kapitanowi. Nie są zadowoleni z traktowania, jakie otrzymują od swojego kapitana, więc chcą coś w tej sprawie zmienić. Mianowicie, nie podoba im się sposób, w jaki dzieli się łupem, więc postanowili wziąć swój los w swoje ręce.\nBetty, Donald i Karen docierają do miejsca, gdzie ich kapitan ukrywa łup. Ponieważ nie ma z nimi uczciwej relacji, postarają się znaleźć cenne przedmioty ukryte przez niego i podzielić się nimi po równo, tak jak powinno być.\nMożesz pomóc im szybciej ukończyć to wyzwanie, aby uniknąć złapania przez kapitana. Szukaj ukrytego łupu, który gdzieś się tu jest i dzielcie się nim tak, jak być powinno, ponieważ każdy zasługuje na odpowiednią cenę za pracę.


MRPiPS o formach pomocy dla osób starszych - Prawo\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 01 października 2016 09:23\nWsparcie mogą otrzymać osoby, które ze względu na wiek, choroby lub niepełnosprawność wymagają opieki. Jest ono kierowane głównie do osób samotnych, ale mogą się o nie ubiegać również ci, którymi - z różnych przyczyn - najbliższa rodzina nie jest w stanie się zaopiekować.\nI tak: usługi opiekuńcze - obejmują zaspokajanie codziennych potrzeb życiowych (sprzątanie, pranie, zakupy, sporządzanie posiłków), opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację, zapewnianie kontaktów z otoczeniem.\nZ kolei specjalistyczne usługi opiekuńcze są dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności. Świadczą je osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym. Te usługi są bezpłatne lub odpłatne w części albo w całości. Decyduje o tym gmina.\nMinisterstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przypomina także, że by skorzystać z usług opiekuńczych wystarczy zgłosić taką potrzebę pracownikowi socjalnemu w ośrodku pomocy społecznej w gminie. Pracownik socjalny przeprowadzi wywiad środowiskowy, podczas którego oceni, jakiego rodzaju pomoc jest potrzebna. Ustali wówczas niezbędny zakres usług. Taki wywiad jest koniecznym warunkiem uzyskania pomocy.\nResort rodziny podaje, że w 2015 r. z usług opiekuńczych i specjalistycznych usług opiekuńczych korzystało ponad 93 tys. osób, a gminy wydały na ten cel ponad 407 mln zł. Ze specjalistycznych usług opiekuńczych korzystało zaś ponad 5 tys. osób, a kwota świadczeń wynosiła prawie 16,5 mln zł. Ze specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi skorzystało blisko 13 tys. osób, przy czym liczba świadczeń wynosiła blisko 4 mln, a kwota świadczeń ponad 86 mln zł.\nOśrodki wsparcia, domy samopomocy\nPomocy udzielają też ośrodki wsparcia. Pomagają one rodzinie w opiece nad starszymi, niepełnosprawnymi członkami rodzin zapobiegając jednocześnie przed umieszczaniem ich w placówkach wsparcia całodobowego i przeciwdziałają wykluczeniu z życia społecznego tych osób.


Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad podała wyniki pomiaru ruchu, który przeprowadzono w 2015 roku na polskich drogach. Dane dotyczą również dróg krajowych w miastach powiatu wadowickiego.\nJak informuje GDDKiA w swoim raporcie, przez Wadowice, a dokładnie przez obwodnicę przejeżdża na dobę 17 951 samochodów. Z kolei drogą z Zatora na Wadowice przejeżdża 8803 samochodów.\nW Kalwarii Zebrzydowskiej krajówką nr 52 przejeżdża 12 068 samochodów, a przez Andrychów 13 167 samochodów.\nGeneralny Pomiar Ruchu w roku 2015 został przeprowadzony na istniejącej sieci dróg krajowych.\nPomiary przeprowadzono na trasach o długości 18 022 km, w 1952 punktach. Pomiaru dokonywano ręcznie i automatycznie, czyli np. wykorzystując bramownice viaToll czy Punkty Poboru Opłat.\n« Powietrze w Kalwarii zaskoczyło pyłomierz! W tym mieście oddychają trucizną?\tAndrychów czeka na powrót samolotu. Po remoncie będzie lśnił nowością »


Jeśli ktoś z was poważnie myśli o powrocie do Polski, to pierwszą rzeczą jaką powinien wiedzieć, to przeciętne zarobki Polaków mieszkających nad Wisłą. Warto to wiedzieć, ponieważ jeszcze w 2017 roku GUS donosił, że przeciętny Polak zarabia nieco ponad 4200 zł. W tym roku kwota ta jest niższa, zdecydowanie niższa. Dokładnie 4271,51 zł - tyle według GUS w 2017 roku zarabiał przeciętnie Polak. Na jego konto trafiało jednak tylko 3042,16 zł. Dane te dotyczą całej polskiej gospodarki w tym firm zatrudniających więcej niż 9 osób oraz tych, które zatrudniają mniej osób, a także administracji państwowej. Statystyki mówią, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy średnia płaca w Polsce wzrosła o 224,3 zł. Jednak rządowa Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wraz z Uniwersytetem Jagiellońskim opublikowała wyniki swoich badań, z których wynika, że w...


Ochotnicza Straż Pożarna w Kurowie » Historia Kurowa\nKrótka historia Kurowa\nKurów, który powstał zapewne w wieku XVI lub być może nawet wcześniej w wieku XV należał do dóbr ślemieńskich, które z kolei wraz z dobrami żywieckimi stanowiły na początku całość określaną żywiecczyzną. Obszar ziemi położonej między pradolinami rzek Soły, Wisły, Skawy z linią wierzchołków Babiej Góry i Pilska zwał się pierwotnie Białochrobacją Północną.\nDo roku 900–nego Białochrobacja była częścią składową państwa Wielkomorawskiego. Od XV w. aż po XVIII w. Żywiecczyzna pozostawała we władaniu magnackiej rodziny Komorowskich. Ogromna posiadłość zarządzana była zgodnie i wspólnie przez Komorowskich do roku 1608, kiedy to zmarł Krzysztof Komorowski. Trzej synowie Krzysztofa – Aleksander, Piotr i Mikołaj podzielili ojcowiznę na trzy części czyli tzw. „państwa”. W ten sposób powstało państwo suskie, które objął Piotr, ślemieńskie – Aleksander zaś żywieckie zostało własnością Mikołaja. Kurów i Jeżowice (w tym czasie stanowiły odrębne wioski) znalazły się w państwie ślemieńskim. Między braćmi doszło do sporu o dobra żywieckie. Po utarczce zbrojnej na górze Koniuszce koło Rychwałdu doszło do ugody. 1676 roku rodzina Wielkopolskich wykupiła od egzekutorów testamentu Jana Kazimierza dobra żywieckie i stała się w ten sposób właścicielem dawnych posiadłości Komorowskich. Pierwszym ordynatem z rodu Wielopolskich był syn Konstancji Krystyny Komórowskiej i Jana Wielkopolskiego – Franciszek.\nDobra Żywieckie zakupił w 1849r. arcyksiążę Albrecht Habsburg, po którym dziedziczą jego syn Karol Stefan i tegoż spadkobiercy. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” wydany w Warszawie przez B. Chlebówskiego i innych obejmujący lata 1880 –1902r tak opisuje naszą wieś: „Kurów; wieś; w powiecie Żywieckim, parafia rzymska – katolicka w Ślemieniu; liczy 730 mieszkańców. Położenie wsi jest górskie i lesiste, 945m.n.p.m.: przez wieś prowadzi droga gminna z Żywca do Gilowic, która, poprowadzona dolinami potoków, tworzy wielkie koło dla połączenia górskich wsi wschodniej części tego powiatu. Sama wioska, rozrzucona po działach górskich, pokrytych lasami, graniczy na wschodzie z Lachowicami, na zachodzie ze Siemieniem, na północy z lasem a na południu z Pewelką. W zachodniej stronie wznosi się góra Kościska 700 m.n.p.m. Ma 553 roli, 111 łąk, 219 pastwisk i 57 mr. Lasu”\nW roku 1907 drogą spadku przechodzą do hrabiny Tarnowskiej i jej syna Juliusza ożenionego w 1935r. z hr. Różą Zamojską. Susczyzna obejmuje w 1935r: Tarnawę, Suchę, Stryszawę, Krzeszów, Kuków, Las, Kocoń, Ślemień, Pewelka, Rychwałdek, Kurów, Lachowice. Jest to majątek górski, leśny. Jak dotąd brak materiałów, które by mogły zobrazować życie naszych przodków w okresie XVIII czy XIX wieku. Ciężkie położenie ludności chłopskiej, które wymuszały ucieczki na Orawę czy Wągry zelżały paradoksalnie po utracie niepodległości przez Polskę. W latach 1781–1784 rząd austriacki starał się regulować stosunki między chłopstwem a dworem. Dzięki zniesieniu ograniczeń wolności osobistych, chłop przestaje być poddanym pańskim a staje się poddanym cesarskim.\nNieformalnym herbem Kurowa jest wizerunek kury na tarczy herbowej.\nHerb ten prawdopodobnie skonstruowano w oparciu o wizerunek pieczęci opisanej przez Budkę Włodzimierza w 1939 r. w „Groniach Żywieckich”. Jest to pieczęć do laku, okrągła o średnicy 26 mm odbita sadzą. W wolnym polu pieczęci kroczący kur. Napis kolisto: „WIEŚ KURÓW”, i poziomo „N 216”. Pieczęć ta występowała w roku 1884, jednakże jest dużo wcześniejsza. Produkcja owych pieczęci odbywała się „seryjnie „prawie dwieście lat później niż osadzano Kurów. Trudno się dziwić, że prosty rzemieślnik (prawdopodobnie z Myślenic), który się tym trudnił naiwnie skojarzył nazwę Kurów ze zwykłą kurą. Wydaje się, że skonstruowanie herbu Kurowa w postaci kroczącego kura jest zbyt uproszczone. Należy pamiętać, że pierwsi osadnicy w miejscu później przezwanym Kurów, napotkali zapewne głuszce, a nie zwykłe kury.\nPrzez Kurów przepływa rzeczka –Kurówka, która wpływa w Lachowicach do Lachówki, by z kolei połączyć się ze Stryszawką i Skawą.Do Kurówki wpływa wiele mniejszych, większych potoków między innymi: Kocurowy Potok. Sama Kurówka wypływa ze zboczy Gachowizny nad Pewelką z wysokości ok. 675 m n.p.m. by połączyć się z Lachówką na wysokości ok. 450 m n.p.m.\nWięcej Historii Kurowa\nHistorię Kurowa należałoby zacząć od daty powstania naszej miejscowości. Niestety trudno to określić, gdyż udokumentowana historia Kurowa zaczyna się dopiero w XVI w., gdy była ona wymieniona w spisie miejscowości rodu Komorowskich. Niemniej osadnictwo w okolicy jest dużo wcześniejsze i jest to bardziej skomplikowane niż by się to mogło wydawać. Gdyby chodziło tylko o właścicieli tych ziem, to sprawa jest prosta, mnie jednak bardziej zainteresowali nasi przodkowie, kim byli i skąd tu przybyli. O tym, że takie osady wcześniej tu już istniały wspomina ks. Józef Dąbrowski w swej „Kronice Parafii Ślemień”.\nPozwolę sobie omówić proces osadnictwa w naszym regionie, gdyż da to obraz naszych korzeni.\nPotężny łuk Karpat, pokryty niegdyś zwartą pierwotną puszczą, oddzielał szerokim pasem rejony gęstszego zasiedlenia po obu jego stronach. Z biegiem czasu, w miarę napływu ludności i działalności kolonizacyjnej właścicieli ziemskich, zwężał sięstopniowo obszar pustkowi, zaludniały się śródgórskie kotliny i pobrzeża rzek. Tam, gdzie akcja ta zarówno od północy jak i z południa przebiegała z równym nasileniem i w jednakowym czasie, zetknięcie się obu prądów osadniczych przypadło w partii szczytowej gór. Do częstych jednak należą przypadki, że ustalona później granica państwowa między Polską a ziemiami czesko-morawsko-słowackimi nie pokrywała się z granicą etnograficzną zamieszkałej tam ludności. Taka właśnie sytuacja zaistniała między innymi w regionie babiogórsko – pilszczańskim.\nW Beskidzie Żywieckim pasmo Babia Góra – Pilsko posiadało szczególnie niekorzystne warunki dla rozwoju osadnictwa. Od strony polskiej, pomimo bliskiego sąsiedztwa rzek, posuwanie się wzdłuż lesistych stoków ku grzbietom, wznoszącym się dość stromo do wysokości 800 –1700m n.p.m., było bardzo utrudnione. Również wąskość międzygórskich kotlin, surowy klimat oraz nieurodzajna, skalista gleba nie zachęcała do osiedlania się w tej krainie. Głównym obszarem wyjściowym dla rozwoju osadnictwa na północnych stokach była ziemia oświęcimsko-zatorska i krakowskie Powiśle. Z tymi rejonami istniały naturalne połączenia w postaci spływających z gór dopływów Wisły: Soły z Koszarawą, Skawy ze Skawicą , Raby, a po części również Dunajca. Dolinami ich wciskało się w leśne pustkowia osadnictwo rolnicze zajmując bardziej urodzajne grunty nad rzekami i łatwiej dostępne kotliny. Do końca XV wieku osadnictwo to dotarło do podnóży partii wysokościowej Beskidu. Dalszej ekspansji stanęły na przeszkodzie warunki terenowe. 3\nByć może zachętą do osadnictwa dla mieszkańców Powiśla był względny spokój, który tu panował w porównaniu z ciągłymi najazdami i wojnami. 4\nPrzełom XIV i XV wieku i czasy późniejsze zaznaczyły się wzmożonym tempem kolonizacji po obu stronach Karpat, głównie dzięki napływowi ze wschodu Wołochów (Walasów) – ludności trudniącej się pasterstwem. W poszukiwaniu terenów posuwali się oni grzbietami Karpat, wykorzystując hale i naturalne polany śródleśne dla wypasu swych trzód. Jedno skrzydło tych wędrówek podążało drogą okrążającą Tatry od południa i ci przybysze najwcześniej, bo jeszcze XV wieku, przeszli w stan osadnictwa stałego nieco poniżej Zamku Orawskiego. Drugie skrzydło skierowało się drogą okrężną na północ od Tatr – w Gorce, a stamtąd w Beskid Zachodni i dalej ku Morawom. Akcja kolonizacyjna właścicieli ziemskich oraz ciągłe zmniejszanie się możliwości zdobywania nowych pastwisk dla owiec zmuszały napływowy element do osiedlania się na stałe. W osadnictwie górskim po północnej stronie Karpat udział Wołochów szczególnie silnie zaznaczył się na Żywiecczyźnie, w dobrach Sucha i Ślemień.\nKurów wydaje się wsią o osadnictwie typowo rolniczym wywodzącym się z terenów Powiśla Krakowskiego oraz w większej części z osadnictwa wołoskiego. Na przestrzeni wieków, podobnie jak w innych wsiach liczba ludności zapewne ciągle się zmieniała. Najpierw zapewne rosła wraz z osadzaniem coraz to nowych zarębków, by potem wraz z ogromnym uciskiem się zmniejszyć . Pierwszy rejestr podatków z 1674r mówi, że w Kurowie było 26 domów .7 Według Andrzeja Komonieckiego w „Dziejopisie Żywieckim” w XVIII wieku było w Kurowie i Jeżowicach 21.5 zarębka. Następnie wraz z przeludnieniem Galicji liczba mieszkańców wzrosła i wtedy też nastąpiła pierwsza fala emigracji do miast Śląska czy Krakowa, a nawet za granicę do Francji, Prus, Stanów Zjednoczonych i Australii. W pierwszych latach XX wieku rodziło się rocznie w Kurowie około 30 – 40dzieci. Daje to pogląd ilu mieszkańców musiało mieszkać w Kurowie. Dalej wyobraźmy sobie jak mogły wyglądać ówczesne zabudowania. Pierwotnym typem domu mieszkalnego była chata jednoizbowa, mająca pod jednym dachem pomieszczenia dla ludzi i zwierząt. Powstanie budowli tego typu związane było z czasowym osadnictwem letnim w celu prowadzenia gospodarki pasterskiej taką właśnie formę należy przyjąć do najwcześniejszego osadnictwa. Formą wyjściową dla tego typu budownictwa był najprawdopodobniej szałas, w najdawniejszych czasach być może nawet przenośny. Szałas pasterski składał się z koliby, czyli pomieszczenia dla ludzi i zwierząt i pajty, czyli połączenia szałasu z koszarem. Koszar to ogrodzenie zbudowane dla zwierząt z krzaseł(deski łupane, podobnie jak gonty tyle, że większe). W odległej przeszłości istniały trzy style budowy domów: kapicowy, łatowy, ślemieniowy.\nStyl kapicowy polegał na tym, że dach spoczywał na krokwiach z grzebieniem nakrytych deskami wzdłuż przybijanymi. Dom taki składał się z izby z trzema oknami, komory bez okna połączonej z piekarnią i z niej ze stajnią oraz małej sieni. Wszystko pod jednym dachem z drzewa okrągłego, zaś od połowy XVI wieku z drzewa ciosanego lub rżniętego na płazy. Osobno stodoła,wszystko przybijane kołkami bukowymi. Drzwi od stajni, od sieni i stodoły zamykano zaporami lub drągami. Dom był praktyczny, składał się z izby z trzema oknami oszklonymi. Najważniejszy w izbie był kachel, czyli piec. Dostosowany do jedzenia i ogrzewania się oraz przypiecka do suszenia zboża ogrzewany z piekarni. Kumora bez okien, sąsiek czyli skrzynię gontową na zboże i inne rzeczy. Na półkach kumory było mleko w glinianych garnkach oraz ubrania, sukno, przędza, płótno, przybory gospodarcze. Z komory wchodziło się przez małe drzwi do piekarni, czyli kuchni domowej. Piekarnia posiadała wystający wypust kuchenny, na którym w lecie gotowano, zaś w zimie w kachlu, aby ogrzać izbę. Później dym z pieca wychodził na piekarnię i otworami w suficie (zwanymi woźnicami) na strych. W późniejszym okresie w kuchni obok pieca stał zwykły komin, młynek do mielenia zboża, stępka kamienna do tłuczenia soli i krup. Nadto kilka glinianych misek, rondla o trzech nogach na prażuchę lub kulasę oraz kilka żelaznych garnków okopconych, miedzianych do ogrzewania mleka owczego czy krowiego na ser i żentycę zwaną „Kapałką”8.\nJeśli chodzi o uprawiane pola to musimy wiedzieć, że zarębki dzieliły się na zagony. Zagonów było w zarębku szesnaście, taka przynajmniej utrzymuje się tradycja. Tak jak zarębki były większe lub mniejsze, również i zagony nie były jednakowe, lecz w większym zarębku były odpowiednio większe lub mniejsze. Rozmiar zagona wahał się od 1.5 morgi do 3 morgów. Duży zarębek odpowiadał tedy powierzchnią wielkiemu łanowi frankońskiemu, najmniejsze zarębki stanowiły nieco więcej niż połowę łanu frankońskiego. Można przyjąć, że wielki łan frankoński (w Beskidach łan leśny) wynosił 23.907 do 27. 52 ha\nPowróćmy do historii ogólnej naszej okolicy.\nObszar ziemi położonej między pradolinami rzek Soły, Wisły, Skawy z linią wierzchołków Babiej Góry i Pilska zwał się pierwotnie Białochrobacją Północną. Do roku 900-nego Białochrobacja była częścią składową państwa Wielkomorawskiego.\nPo upadku i rozdzieleniu państwa Wielkomorawskiego przez Węgrów w 955r. Książe czeski Bolesław I zajął Kraków , Susczyznę i Żywiecczyznę. Wciela ją do państwa czeskiego. Ta część Białochrobacji należy nie tylko politycznie, ale także pod względem religijnym do władców Czech ze stolicą Pragą. Z tego powodu Św. Wojciech jako Biskup praski dokonywa wizytacji kanonicznej w Krakowie , Jeleśni i Mucharzu, w którym zakłada kościół i nową parafię w 997r. Dopiero Mieczysław I Książe polski w 990r zdobywa na powrót Kraków, Śląsk i ziemię dawnej Białochrobacji, aż po Tatry, Babią Górę , Pilsko i wciela do Polski. O powyższe ziemie toczy jeszcze boje waleczny Bolesław Chrobry utrwalając w końcu granice swego państwa w 1000r, oczyszcza z czeskich wojsk i wciela po wieczne czasy do Polski. Suszczyznę i Żywiecczyzna ze swym pierwotnym zamkiem myśliwskim z IX wieku na Grojcu w Żywcu i resztę ziem aż po Wisłę od roku 1156 do 1457 należy do Książąt Oświęcimskich Kazimierza, Wacława, Przemysława i Jana. Ostatnim z nich Jan Sucholastyka Krakowski składa hołd lenniczy Królowi Czech Janowi Lugsemburgowi. Król czeski dla wymuszenia różnych opłat lenniczych od księcia Jana osadza na zamku w Grojcu Husytów, którzy pod różnymi pozorami z różnymi bandami zbójeckimi napadają ustawicznie całą Żywiecczyznę 2. Skąpe źródła historyczne informują na, że w roku 1450 panem Żywca był Mikołaj Strzała herbu Kotwicz. Strzała występuje na żywiecczyźnie już od 1405r, kiedy to otrzymał od księcia oświęcimskiego Jana 30 łanów frankońskich lasu. Strzała zagospodarował otrzymane ziemie i około 1450r został właścicielem Żywca. Jego panowanie nie trwało jednak długo, gdyż Kotlina Żywiecka już przed rokiem 1457 została zakupiona, wydzierżawiona lub zbrojnie zajęta przez rycerzy ze Skrzyńska herbu Łabędź. Żywiecczyzna uformowała się jako rycerska posiadłość w połowie XV wieku . Włodek i Bożywoj Skrzyńscy przez łupieskie wyprawy na sąsiednie ziemie ściągnęli na siebie odwetowe ekspedycje wojsk królewskich. W zwalczaniu ich pomagał w latach 1460 – 1462 staroście krakowskiemu Mikołajowi pieniążkowi, Piotr Komorowski, wówczas jeszcze osiadły na Liptowie i Orawie. Wreszcie po wielu utarczkach i formalnych bitwach Kazimierz Jagielończyk nabył w roku 1465 Barwałd i Żywiec wraz z okolicznymi wsiami od braci , których imiona wymienione w dokumencie zostały mocno zniekształcone. Byli to „Jan Waltburth i Wodel”. Można te imiona tłumaczyć jako Jan Łabędź i Włodek, czyli rycerze herbu Łabędź ze Skrzyńska.\nPiotr z Komorowa pojawił się na pograniczu polsko – węgierskim już w czasach panowania na Węgrzech Zygmunta Luksemburskiego i Władysława Jagiellończyka (Warneńczyka) i piastował kolejno godności starosty spiskiego, liptowskiego i orawskiego. Przez cały ten czas popierał politykę polską na Węgrzech i jak już wyżej wspomniano, kilkakrotnie brał udział w akcjach polskich wojsk królewskich mających na celu przywrócenie porządku na pograniczu. Król Kazimierz Jagiellończyk nadał mu w 1467r. graniczną Żywiecczyznę , wykupioną przed dwoma laty od Skrzyńskich, a gdy w wybuchłym w 1471 roku konflikcie polsko – węgierskim Piotr stanął zdecydowanie po stronie królewicza Kazimierza, Maciej Korwin (król Węgier) pozbawił go posiadłości orawskich i liptowskich. Król polski przyjął życzliwie swego zwolennika, tym bardziej, że ten ostatni nie przybył z Węgier z pustymi rękoma i dorzucił mu jeszcze do dziedzicznych dóbr żywieckich dzierżawę starostwa Barwałdzkiego i posiadłości Szaflarskich.\nOdtąd aż do roku 1624 Żywiecczyzna pozostawała w posiadaniu rodziny Komorowskich, z małą przerwą kiedy to w roku 1477 Mikołaj został pozbawiony posiadłości żywieckiej na rzecz Jakuba z Dębna. Z biegiem czasu Komorowski powiększył otrzymane od Kazimierza Jagiellończyka dobra przez nabycie w XV wieku Łodygowic, Pietrzykowic i Wilkowic oraz Rychwałdu i Łękawicy. 3\nW ten sposób Żywiecczyzna jako część powiatu śląskiego została włączona do Polski i kolejno należała do cyrkułów wielickiego, myślenickiego i wadowickiego, a od 1867 r. stała się samodzielnym powiatem.\nOd XV w. aż po XVIII w pozostawała we władaniu magnackiej rodziny Komorowskich. Ogromna posiadłość zarządzana była zgodnie i wspólnie przez Komorowskich do roku 1608, kiedy to zmarł Krzysztof Komorowski. Trzej synowie Krzysztofa – Aleksander, Piotr i Mikołaj podzielili ojcowiznę na trzy części czyli tzw. „państwa’. W ten sposób powstało państwo suskie, które objął Piotr, ślemieńskie – Aleksander zaś żywieckie zostało własnością Mikołaja. Kurów i Jeżowice (w tym czasie stanowiły odrębne wioski) znalazły się w państwie ślemieńskim. Między braćmi doszło do sporu o dobra żywieckie. Po utarczce zbrojnej na górze Koniuszce koło Rychwałdu doszło do ugody. Aleksander Komorowski po objęciu państwa ślemieńskiego ożenił się ze Stadnicką.14 Pozostała po Aleksandrze córka Katarzyna wyszła za mąż za Piotra Samuela Grudzieńskiego starosty środzkiego. W czasie najazdu szwedzkiego, Katarzyna Grudzieńska by chronić swe dobra przed Szwedami, którzy wyruszyli z ekspedycją karną z Krakowa do Żywca „pas ochronny zastawiła”. Obstawiła ona swymi poddanymi przełęcz Kocierską a w miejscowości Las usypano szańce ziemne. Choć nigdy nie doszło tu do żadnych utarczek, w pamięci ludzkiej zachowały się ślady mówiące o jakichś bitwach na przełęczy na Koconiu. Syn Katarzyny Grudzieńskiej – Aleksander po zebraniu kilku chorągwi jazdy brał udział w wielu bitwach ze Szwedami między innymi pod Warszawą i Toruniem. Katarzyna Grudzieńska wybudowała w 1639r zamek, który służył do 1719r. kiedy to następni właściciel Ślemienia Wielopolski tenże zamek rozebrał, zaś nowego nigdy nie ukończył. W 1662 powiększyła drewniany kościółek i wybudowała dzwonnicę. W tymże 1662 roku ufundowała i odpowiednio wyposażyła dom dla 15 ubogich zwany „szpitalem”. Ta sama Katarzyna po śmierci swego pierwszego męża wyszła drugi raz za mąż za Aleksandra Teodora Łaskiego nadwornego marszałka Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ona to uprosiła u ks. Wojciecha Mazurkiewicza proboszcza w Rychwałdzie pozwolenie na erekcje nowej parafii Ślemień. Pierwszym instalowanym proboszczem w dn 4 grudnia 1672r był ks. Jędrzej Kościelecki rodem z Kościelca koło Chrzanowa. Proboszcz ten otrzymywał pensję od dworu w wysokości 250zł i od parafian – 72zł. Parafia ta obejmowała między innymi Kurów i Jeżowice. Czasy władania dobrami ślemieńskimi przez Katarzynę Grudzieńską należy zaliczyć do najbardziej owocnych dla Ślemienia i okolicy. Niestety śmierć Katarzyny z Komorowa Łaskiej przerwała życie dobrej i pobożnej pani, która bardzo dużo troski poświęciła Ślemieniowi. Katarzyna Łaska zapisała swój majątek Konstancji Krystynie z Komorowa, swej synowej, która była żoną Jana Wielopolskiego stolnika koronnego. Niestety nowa właścicielka szybko skończyła życie i została pochowana w Bielsku w kaplicy panów Wielopolskich. Na niej zakończył się ród Komorowskich.\nDobra suskie i ślemieńskie przez małżeństwa znalazły się w posiadaniu rodziny Wielopolskich, która w 1676 roku wykupiła od egzekutorów testamentu Jana Kazimierza również dobra żywieckie i stała się w ten sposób właścicielem dawnych posiadłości Komorowskich. Pierwszym ordynatem z rodu Wielopolskich był syn Konstancji Krystyny Komorowskiej i Jana Wielopolskiego – Franciszek. Pierwszy podział dóbr między Jana Wielopolskiego Wielkiego Kanclerza Koronnego nastąpił w 1688 r., kiedy to państwo ślemieńskie otrzymuje Konstancja Otelia żona Ogińskiego Kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jednakże już w roku 1693 nowa właścicielka Ślemienia umiera, jej posiadłość podzielona zostaje pomiędzy Aleksandra syna Jana z Suchej i Franciszka z Żywca. W roku 1740 miał miejsce drugi podział posiadłości Wielopolskich pomiędzy synów Franciszka, wtedy to właścicielem Ślemienia został Hieronim. Wdowa po Hieronimie – Urszula z domu Potocka aż do początku XIX w. Zarządzała Ślemieniem przez swych urzędników a przebywała przeważnie w swych dobrach pod Warszawą w Oborach. Ślemień staje się z końcem XVIII w. własnością Ignacego a później Adama Wielopolskiego, w latach 1836 – 1849 Elżbiety Wielopolskiej. Od 14 października 1849 r. gdy to hrabia Aleksander Branicki herbu Korczak kupuje dobra Suskie i Ślemieńskie od hrabiów Jana Kantego i Wicentego z Wielopolskich tworząc z nich tak zwaną Susczyznę.\nDobra Żywieckie zakupił w 1849r arcyksiążę Albrecht Habsburg po którym dziedziczą jego syn Karol Stefan i tegoż spadkobiercy. Dobra, zatem Suskie i Ślemieńskie jako jeden klucz dóbr pozostaje od 1849 do 1907r w rękach Branickich. W roku 1907 drogą spadku przechodzą do hrabiny Tarnowskiej i jej syna Juliusza ożenionego w 1935r z hr. Różą Zamojską. Susczyzna obejmuje w 1935r : Tarnawę, Suchę, Stryszawę, Krzeszów, Kuków, Las, Kocoń, Ślemień, Pewelka, Rychwałdek, Kurów, Lachowice. Jest to majątek górski, leśny. Niestety nowa właścicielka szybko skończyła życie i została pochowana w Bielsku w kaplicy panów Wielopolskich. Na niej zakończył się ród Komorowskich.\nDobra Żywieckie zakupił w 1849r arcyksiążę Albrecht Habsburg po którym dziedziczą jego syn Karol Stefan i tegoż spadkobiercy. Dobra, zatem Suskie i Ślemieńskie jako jeden klucz dóbr pozostaje od 1849 do 1907r w rękach Branickich. W roku 1907 drogą spadku przechodzą do hrabiny Tarnowskiej i jej syna Juliusza ożenionego w 1935r z hr. Różą Zamojską. Susczyzna obejmuje w 1935r : Tarnawę, Suchę, Stryszawę, Krzeszów, Kuków, Las, Kocoń, Ślemień, Pewelka, Rychwałdek, Kurów, Lachowice. Jest to majątek górski, leśny.Niestety nowa właścicielka szybko skończyła życie i została pochowana w Bielsku w kaplicy panów Wielopolskich. Na niej zakończył się ród Komorowskich.\nDobra Żywieckie zakupił w 1849r arcyksiążę Albrecht Habsburg po którym dziedziczą jego syn Karol Stefan i tegoż spadkobiercy. Dobra, zatem Suskie i Ślemieńskie jako jeden klucz dóbr pozostaje od 1849 do 1907r w rękach Branickich. W roku 1907 drogą spadku przechodzą do hrabiny Tarnowskiej i jej syna Juliusza ożenionego w 1935r z hr. Różą Zamojską. Susczyzna obejmuje w 1935r : Tarnawę, Suchę, Stryszawę, Krzeszów, Kuków, Las, Kocoń, Ślemień, Pewelka, Rychwałdek, Kurów, Lachowice. Jest to majątek górski, leśny.\nObecnie Kurów liczy ok. 600 mieszkańców, natomiast w XVIII w wg „Dziejopisu Żywieckiego” pióra Andrzeja Komonieckiego (Kurów i Jeżowice osiadłości 21.5 zarębków) -zarębki to pierwotnie pole na karczowisku, później całe gospodarstwo.\nW Kurowie wybudowano przed wojną dwie szkoły podstawowe. Jedna z nich na tzw. II Kurowie zakończyła soją działalność w 2000 roku. Niestety nie posiadam więcej szczegółów na temat tych szkół.\nJak już wspomniano dla Kurowa ogromnie ważną sprawą było wybudowanie Kolei Transwersalskiej , a następnie po II wojnie wybudowanie przystanku kolejowego w Kurowie. Na ten cel mieszkańcy przekazali część gruntów, wiele prac wykonali społecznie. Do przystanku tego w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku dochodzili mieszkańcy Lasu, Koconia , Lachowic Mącznego Pierchałówki i oczywiście całego Kurowa. Dziś niestety zostały zawieszone kursowanie pociągów i wydaje się, że kolej w tej miejscowości przeszła do historii.


Jan Dziedziczak | Aktualności • W mediach | Jan Dziedziczak: „To najlepsza lista w historii”. Prawo i Sprawiedliwość zaprezentowało kandydatów do parlamentu\nJan Dziedziczak: „To najlepsza lista w historii”. Prawo i Sprawiedliwość zaprezentowało kandydatów do parlamentuwtorek, 27 sierpnia 2019, Fakty Kaliskie\n- To nasza najlepsza lista w historii – uważa Jan Dziedziczak, szef Prawa i Sprawiedliwości w naszym regionie. W poniedziałek przy kaliskim teatrze oficjalnie zaprezentowano kandydatów Zjednoczonej Prawicy z naszego okręgu do parlamentu.\nPrawo i Sprawiedliwość idzie do jesiennych wyborów z hasłem – „Dobry czas dla Polski”. Jak mówił wczoraj w Kaliszu Jan Dziedziczak, prezes PiS-u w okręgu kalisko-leszczyńskim i zarazem „jedynka” na liście prawicy – Polacy jesienią odpowiedzą na pytanie czy chcą kontynuacji rządów PiS-u. - Te wybory to jest pytanie czy kontynuujemy te wszystkie zmiany, które zaszły w naszym kraju po 2015 roku czy wracamy do okresu sprzed 2015 roku. Okresu, kiedy szalały mafie VAT-owskie, kosztem programu 500 plus, kiedy podwyższano wiek emerytalny, kiedy mogliśmy śnić jedynie o 13-stej emeryturze, czy o ułatwieniach dla młodych ludzi. Stąd to sformułowanie – dobry czas dla Polski – mówił Jan Dziedziczak, prezes PiS w okręgu kalisko-leszczyńskim.\nDrugi na liście jest Tomasz Ławniczak – pochodzący z Ostrowa historyk, obecny poseł PiS-u, zajmujący się w parlamencie przede wszystkim sprawami infrastruktury drogowej. - Udało się nie tylko wpisać do programu rządowego, ale rozpocząć prace przygotowań projektowych nad całą S11 w ramach południowo-wielkopolskiego i północno-wielkopolskiego odcinka jak i nad GP25 na odcinku Ostrów- Kalisz-Konin. Zadanie priorytetowe na najbliższą kadencję to wypracowanie decyzji rządowych na finansowanie tych inwestycji i wpisanie do programu rządowego S12 bądź GP12 między Sieradzem a Pleszewem i dalej między Jarocinem i Lesznem – przedstawiał Tomasz Ławniczak.\nKaliszanin Jan Mosiński to „trójka” na liście. - Cieszę się, że mogłem w pierwszych dwóch latach kadencji tego Sejmu przewodniczyć podkomisji nadzwyczajnej, która zreformowała wiek emerytalny, przywracając wiek 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, jak również wprowadzić ograniczenia handlu w niedzielę – wymieniał Mosiński.\nKobiecą stronę listy otwiera Marlena Maląg – pochodząca z Ostrowa Wielkopolskiego pedagog, menadżer oświaty, była wicewojewoda wielkopolski, a od ubiegłego roku prezes Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. - Przede wszystkim chcę służyć drugiemu człowiekowi i zachęcam wszystkich Państwa, żebyśmy budowali dobry czas dla Polski, abyśmy przede wszystkim zbudowali dobry program dla rodzin i realizowali to, co rząd PiS rozpoczął. To są wielkie zmiany, dlatego też całą swoją pracę oddaję drugiemu człowiekowi. Jeżeli oczywiście państwo zawierzą mi i będę w parlamencie – mówiła Marlena Maląg.\nZ piątego miejsca do Sejmu startuje Piotr Kaleta, kaliszanin, obecny poseł PiS, który rok temu ubiegał się o fotel prezydenta Kalisza. Nasze miasto na listach Zjednoczonej Prawicy w okręgu nr 36 reprezentują też Jerzy Kozłowski, przedsiębiorca, jeszcze do niedawna poseł ruchu Kukiz’15 oraz Andrzej Plichta – wieloletni kaliski radny, dziś radny Sejmiku Woj. Wielkopolskiego, który zamyka listę, startując z pozycji nr 24. - Z wielką przykrością, z olbrzymim zaskoczeniem zauważyłem, że w Poznaniu nie wiedziano, że Kalisz nie ma obwodnicy, naprawdę, w żadnym projekcie z 2010 roku i na 2020 nie była wpisana obwodnica dla Kalisza, więc o to zabiegam. Bez komunikacji nie ma żadnych możliwości – powiedział Andrzej Plichta.\nKandydatem PiS-u do Senatu jest prof. Andrzej Wojtyła. Obecny senator, rektor PWSZ w Kaliszu. A już niebawem Akademii Kaliskiej – bo awans PWSZ na Akademię, a docelowo stworzenie w naszym mieście Uniwersytetu - to główny cel Wojtyły. - Chciałbym jeszcze w swoim życiu, żeby w Kaliszu powstał Uniwersytet – przyznaje prof. Wojtyła. - Ja się nie będę chwalił, co robiłem, bo byłem trzy razy posłem, jedną kadencję senatorem, byłem ministrem, wiceministrem, zastępcą prof. Religi, razem pracowaliśmy. Ludzie ocenią mnie po owocach. Nie chcę się chwalić, co bym chciał robić, bo by się śmiali po prostu – skwitował. Wybory do Sejmu i Senatu za dokładnie 47 dni, 13 października.


Afera w GetBack - co z dłużnikiem? czy mam dalej spłacać dług??\nWitam. Czy spłacać dług w GetBack? Miałam zadłużenie z tytułu niezapłacenia faktury za telefon w kwocie 150 zł z 2015 r. Nie spłaciłam, teraz Getback wydzwania, że mam spłacić kwotę 450 zł, ale żadnego pisma od nich nie dostałam, tylko aby telefonicznie, ustaliliśmy raty, ale sygnatury nadal nie ma, kazała mi tylko wpisać „spłata zadłużenia Play” w tytule zapłaty.\nUsłyszałam dzisiaj o tej aferze z Getback i pytanie, co dalej, czy faktycznie ten dług jest przedawniony i jak dalej to załatwić? spłaciłam połowę już, ale jak mam spłacać, a potwierdzenia nie będzie, że spłaciłam…? proszę o poradę co dalej, nie chce płacić długu, a za jakiś czas okaże się, że dług nadal niespłacony…\nCo z dłużnikami Getback?\nSkoro spłaciłaś połowę zadłużenia, to przedawnienie uległo przerwaniu w dniu, kiedy wpłaciłaś pierwszą ratę. Ponieważ spłata choćby części zadłużenia przerywa bieg przedawnienia długu, więc podniesienie zarzutu przedawnienia będzie bezskuteczne. O przerwaniu biegu przedawnienia <— dość obszernie pisałam w tym artykule, koniecznie tam zajrzyj.\nJeśli chodzi samą firmę GetBack…\nSpółka GetBack na ogół skupia się i zajmuje zarządzaniem wierzytelnościami. Firma GetBack powstała już w 2012 r., aby w lipcu 2017 r. jej akcje zostały wprowadzone na Giełdę Papierów Wartościowych.\nNiestety w kwietniu tego roku, GPW na wniosek Krajowego Nadzoru Finansowego, zawiesiła obrót akcjami firmy GetBack. Zawieszenie obrotu akcjami GetBack zostało wprowadzone przez fałszywe informacje, że firma ta prowadzi negocjacje z PKO BP oraz Polskim Funduszem Rozwoju w sprawie finansowania w wysokości do 250 mln zł.\nTo była jedyna przyczyna całego szumu, jaki wytworzył się wokół firmy GetBack.\nOsobiście więc uważam, że afera związana z GetBack nie będzie miała żadnego wpływu na sprawy obecnie toczące się w relacjach dłużnik<—>GetBack. Jeśli tak jak pisałam, przedawnienie Twojego długu uległo przerwaniu, to aby nie narażać się na dodatkowe odsetki karne i ingerencję komornika, powinnaś kontynuować spłacenie swojego zadłużenia. To zaledwie kilkaset złotych.\nJeśli martwisz się o brak potwierdzeń z GetBack o wpłacaniu przez Ciebie środków pieniężnych na ich konto na poczet zadłużenia, to zawsze do dyspozycji masz wyciągi z konta bankowego, potwierdzające, że dana kwota trafiła na rachunek bankowy GetBack, możesz też poprosić tę firmę o przesłanie Ci pisemnego podsumowania Twojego zadłużenia w GetBack.\nOdnośnie jeszcze przerwania biegu przedawnienia, załączam art. 123 Kodeksu Cywilnego: przypadki przerwania biegu przedawnienia:\nPoza tym, skoro została Ci do spłaty jedynie kwota około 200 zł, to za te pieniądze nie warto robić czegokolwiek, aby próbować uchylić się od płaty reszty zobowiązania. Spłać te pieniądze jak najszybciej, na koniec poproś GetBack o przesłanie Ci oświadczenia, że dług został całkowicie przez Ciebie spłacony i zapomnij o całej sprawie. Życzę wszystkiego dobrego!\n10 komentarzy w “Afera w GetBack – co z dłużnikiem? czy mam dalej spłacać dług??”\nNo tak, są kancelarie online i fundacje które namawiają na FB do wysyłania skanów dokumentów w sprawach tego typu, a przecież jest to przerwanie biegu przedawnienia…\nNic nikomu nie wysyłajcie, GetBack zamknął już nawet biuro ze zdjęcia powyżej codziennie przechodzę obok i można odetchnąć z ulgą bo wreszcie bandyci upadli ;)\n09/09/2018 at 10:03\nWitam. Dostałam wezwanie do zapłaty z Getback na kwotę 428 zł. Za mandaty z 2009 i 2011 brak biletu za przejazdy. Uznałam dług niewłaściwie. Ale nie wpłaciłam żadnej kwoty, czy mogę podnieść zarzut przedawnienia tych mandatów? Pozdrawiam\nDostałam wezwanie do zapłaty za dwa mandaty z komunikacji miejskiej. Jeden z 2009 roku drugi z 2011. Kwota 428 zł. Dowiedziałam się, że moja mama rozmawiała przez czat z getbackiem jako ja i zgodziła się spłacić zadłużenie. Jak się odwołać do tego. Mandaty dawno się przedawniły…\nDostałem zawiadomienie od GetBack o cesji wierzytelności. Getback przejął getpro NSFIZ i moje jakieś ponoć zadłużenie z roku 2003 w wysokości 3190 zł i nękają mnie pismem, że mam natychmiast zapłacić dług.\nMam 4 wierzycieli u komornika, oprócz tego spłacam Getback poprzez corpus juris. Poza tym jestem też u tego samego komornika wierzycielem alimentów 16 tys. Jest mi winna pani która urodziła mojego syna i zostawiła mnie z dzieckiem i długami.\nZ racji tego że uczciwie zarabiam i pracuję nie przysługują mi żadne świadczenia socjalne. Ani rodzinne, ani 500+ ani nic. Nawet z 300+ miałem problem bo zostało na 2 dni zablokowane przez bank na wniosek komornika oczywiście.\nDoszło w pewnym momencie do takiej sytuacji, że komornik poprzez bank zablokował mi kwotę 400 zł której sam od matki dziecka nie potrafił odzyskać. W momencie kiedy przysłała mi pieniądze dla syna musiałem prosić! komornika i bank żeby je odblokowali.\n01/02/2019 at 15:46\nWitam, niedawno odebrałem wezwanie do zapłaty skierowane do mojego brata (brat od 20 lat przebywa za granicą) z firmy Getback, kwota do zapłaty 7,500 zł. Z tego co udało mi się ustalić, chodzi o pożyczkę z 1998 r. wziętą w Getinbank-u . I tu moje pytanie, czy dług ten nie jest przedawniony? czy trzeba go spłacać firmie Getback? Powiem jeszcze, że w wezwaniu straszą że sprawę skierują do sądu.\nMiałam ugodę z firmą windykacyjną Getback – nie wywiązałam się z ugody ponieważ dźwignęli mi ratę miesięczna na która mnie nie stać. Windykatorzy dzwonią codziennie, straszą mnie z tego co mi wiadomo dług jest za telefon z 2015 roku. Mówiłam, że jestem wstanie płacić po 50 zł miesięcznie, lecz ich odpowiedzi są że 100 zł – nie mam skąd wziąć na spłatę, czy mój dług jest przedawniony?\nDzień dobry. W 2007 r zaciągnęłam kredyt, jednak z powodów nieoczekiwanej straty pracy nie mogłam spłacać rat. W 2008 wypowiedział mi bank umowę, a w 2010 dał sprawę do sądu o klauzulę wykonalności. W 2011 komornik umorzył z powodu bezskutecznej egzekucji. W 2018r bank sprzedał dług firmie windykacyjnej getback. Czy dług może być już przedawniony?\nWitam, na skutek nagłej przewlekłej choroby nie byłam w stanie spłacić długu w banku na kwotę 8000. Mój dług odkupił Getback i teraz mam do spłaty 26 tys. Co robić? Komornik umorzył postępowanie w całości 2016-06-03. Wtedy należność główna wynosiła 10 tys. Odsetki nalicza bank 19 800!!!! Proszę o pomoc, jestem po przeszczepie i zawale. Lekarstwa na miesiąc kosztują 600 zł, a renta 850 zł błagam o pomoc.


„Inwazja porywaczy ciał” to jeden z pierwszych horrorów sci-fi. W roku 2005 został wyróżniony przez magazyn Times jako jeden z najlepszych filmów wszech czasów.\nDr. Miles Benell z dnia na dzień zaczyna obserwować dziwne objawy u sporej grupy swoich pacjentów. Duża część z nich utrzymuje, że „coś” stało się z ich bliskimi. Mama nie jest mamą, wujek nie jest wujkiem etc. Pozornie wszyscy podejrzani o „nie bycie sobą” wyglądają normalnie, tylko ich zachowanie nacechowane jest dziwnym chłodem emocjonalnym, jakby ktoś wyprał ich z człowieczeństwa.\n„Inwazja porywaczy ciał” nie jest typowym filmem sci-fi. Nie wiem jak Wam, ale mnie tego typu kino kojarzy się przede wszystkim z masą efektów specjalnych użytych w celu uzasadnienia pseudonaukowej historyjki, np. o najeźdźcach z kosmosu.\nFilm Dona Segel’a ( Tak, tego od „Brudnego Harrego”) na wstępie zrezygnował z efektów, nie podejmował nawet prób ukazania czegoś w „kosmiczny sposób”. Przez to uniknął losu większości starych filmów gatunku, z których współczesny widz może się złośliwie naigrywać (np. „Zabójcze ryjówki„).\nPowstał on w podpowiedzi na zbiorową histerię jaka nastąpiła w Stanach w latach ’40 „po Rosswell”. Sprawa jednak moim zdaniem sięga trochę bardziej w głąb ludzkich lęków. Bo o czym mówi ten film? O odczłowieczeniu człowieka. Jakiś najeźdźca z innej planety uważa, że ludzkość bez swoich ludzkich przymiotów takich jak emocjonalność będzie żyć sobie znacznie lepiej. Myślę, że nie trzeba wcale kosmitów żeby taką myśl zakorzenić w człowieku. Płaczliwe idiotki i słabi psychicznie faceci nie mają szansy na sukces – powszechnie znana zasada wyścigu szczurów. Film może więc być odpowiedzią lęk człowieka przez postępem cywilizacyjnym, w którym coraz mniej miejsca jest na zwykle ludzkie odruchy. Ale dość tego filozofowania.\nDla tych którzy chcieli by się zapoznać z ta historią, ale nie lubią prehistorycznego kina w 2007 roku powstała „Inwazja”, czyli współczesna adaptacja książki Finney’a. Oczywiście nie są to dwie jedyne produkcje z tego książkowego pomysłu.\nWpis opublikowany w Filmy i otagowany horror sci-fi, filmy grozy z lat '50 i '60, Najwyżej oceniane 18 maja 2013 przez ilsa333.


Torby Foliowe, Nierealne, Materiałowe\nInformmax bieżące realizator- podajemy sakwy foliowe, torebki jednorazowe z tekstami oddzielnymi i dla tego firmowymi. Co jest akurat do informacje warsztaty toż powierzam orzeczoną walczy siebie organizację promocyjną wstępującą na zakresie Warszawy tę jako -warsza wa Kiedy dla miętosi to wszystko najstrawniejszy realistyczny wybór jeśli tropi placówki propagandowe w tym Stolicy. Specjalnie pod gniecie dodatkowo najostrzejszą postacią informacje gdzie popadniemy do niecodziennego gremium konsumentów musi zostać billboard. I co sprawia że naturalnie mniemam. Obecne fantastycznie liche. Musimy zauważyć iż pracujemy poczas społeczeństwie jakie to się starzeje natomiast z tego powodu nie powinna wjazdu poniekąd przeznaczone do internetu. Stąd gwoli owych świadomości ojczulkach unikatowy nadruk autoramentu billboard pożądaj bannery agitacyjne albo poniekąd proklamacje są jeszcze gwałtownie śmiałą korporacją ofercie. Zlecam akuratnie cokolwiek takiego sprawdzić gdy obchodzi naszej ojczyźnie następnie na wartkiej karierze to właśnie w macierzystym regionie. Jest sens popatrzeć na flankę tejże agendzie propagandowej zaś po bodajże wyłonimy zapór atrakcyjność gwoli siebie. Oraz Wy jakie rzeczy ostatnim osądzie ? Bywam po uczciwość diametralnie fascynuj waszej opinii na ostatni problem. A co za tym idzie obchodzi zgina czy na pewno koryfeusz spośród Was się z wami przy naklejka przeważy no chyba że przechodzicie na wasze mysli jakąkolwiek przeciwną całość oferty reklamowej do podarujcie wiedzieć.\nKwota recyklingowa niestety nie będzie zbierana natłok aniżeli szturchaniec zbyt taką samą torbę (np. już po kurs bezprecedensowy między wytwórcą oraz instytucją komercyjną, i po szturchaniec identyczny między całością komercyjną natomiast amatorem). Rata recyklingowa zdobędzie łagodne torebki następnie na sprawunki wraz z ciała nienaturalnego tuszy do pięćdziesięciu mikromierzy -plus- dziś nagminnie oskarżane poczas walutach handlowych na kasie. Wprost z wartości wyobcowane nadadzą się grubo letnie tasze na szoping z tworzywa ckliwego (mianowicie tasze gramatury poniżej znajduje się 15 mikromierzy) pod postulatem, iż będą użytkowane gruntownie ze motorów czystych respektuj przeznaczone do owijania strawie zdradzanej dystansem (warzywa, migdały, mięsiwo, dorady i tym podobnych.), kiedy ocala wówczas jej trwonieniu.\nOraz właściwie totalnie poważną, potrafimy śmieszkować, iż prosty Lach na wczasach tamto intrygujące dziwo socjologiczne bądź że nieustannie absolutnie nie zrodził się taki biolog, który to lubiłeś umieszczone w okresie dociec jego enigmę. Pomimo plastykowe torby są jeszcze realistycznym wywiadem przy całym świecie, tudzież Polacy przystają przeznaczone do regionalnych finalistów pod powodem ich spożycia. Statystyczny rodak używa w tym łańcuchu zestawieniu spojrzeń. 450 jednorazówek i lim. 50 grup nagminnego proficie. Ostrzejsze sukcesy utrzymują nawet niektóre Rumuni dla tego Bułgarzy. Także przeciętne zasady unijne nie przetwarzają na wasze ludzi wepchnięcia. W taki sposób dlaczego warto nigdy nie formuje na wasze żywych organizmów wbicia obecne, iż zrywki coś takiego nomadyczne brudy, a kiedy dojdą przeznaczone do nawału, wyręczają się poczas skrytobójców. Psisko, jakie to się z wami w owym dla tego nie zaplącze, nałogowo nigdy nie musi okazji. Przemija rozwlekle zaś to właśnie w wstrętnych agoniach. Tudzież ty nie umiesz przy nieziemskiej plaży obwarować się z wami umieszczone w piasku, bo oczywiście od wszędobylskiego, ogrzanego, odprawionego następnie na rant plastyku wyprawiają rzeczeni się z wami odparzenia po odbytnicy.\nNa przewidywaniu a przede wszystkim realizacji materiału wnosimy bezwzględny dotyk. Działamy artykuły zarozumiałych rozmiarach, tonacji też pobierające pewną grafikę w owym kreacji identyfikacja wizualna, banału, portretu, itp. Stawiamy sporej formie drelichy konsumując się do niej do istot ekologii. Formujemy swojskie designy z zaliczanych do uwielbieniem dusze zarówno zgryzotą opiekę media. Sprzedają w tym bieżący rodzaj geometryczne, chałupnicze, efektywne kiesy bawełniane, nienaturalne, przyzwoite laminowane, albo samodzielnie przyozdabiane wunderbaum.\nWizerunek: Firma Allbag specjalizuje się do niej w owym firmie sakw tudzież tytek z paszportu, sakw bawełnianych zadanych następnie na szoping drugiej przewadze także atutach. W kontrofercie natrafia się okoliczność nawiewania służbowych wpisów, oznaczenie, dobór wprost z zakończonych archetypów albo rozplanowanie niepodzielnego. Torby dane to są gwoli handelków a co za tym idzie pułapki handlowych hurtem, wszak ponadto gwoli mężczyzn niehurtowych.\nInformujemy Ci z tego powodu nie owszem dwa modele kolorytów -oraz- czarny i z tego powodu niezapisany, tylko ponad torby foliowe w niemało gabarytach także nowych gramaturach. Bajka zgaduje wpisanie tzw. opłaty recyklingowej, która może być doliczana do nikłej foliówki na wasze sprawunki ze sobą z podłoża nienaturalnego. Przymuszeni przeznaczone do wykorzystywania odpłatności będą prywaciarzu, jacy opowiadają sztuki handlu skrupulatnego względnie znacznego. Wartość będzie stanowiło ustosunkowana zasymilować zaledwie jeden raz licząc od retailera również sukcesywny klaps klaps poczynając od biznesmena.\nPoczas dobie powstających, jakie rzeczy sekundę jak zgredy już po wysypu spodziewanych przedsiębiorstw, renom bądź spodziewanych subiektywnych działalności widoma unikatowy nadruk na tej zdawkowej dziedzin jako prozaiczna teczka zamierza następnie na zapewne cenna pomyślenia. Reklamówki analogowe opatrzonych wpisem wyświetlające się z wami często przy dróżki wciągają się z wami w głowę dopuszczalnych usługobiorców. Wyraźnie domniemane ,oraz, że owa ascetyczna Kowalska spożytkuje opatrzona grzeczności podarowanej nazwy ledwie, przeto, iż takiej firmy oznaczeń mignęło jej jak przy autostrady zamontowane na wasze takim cennym wihajstrze, jakim jest teczka służbowa między grafikiem.\nW owym polskiej ofercie wyszperają Miejsce torby niejednorodnego stylu, zaś jako wynalazca toreb marketingowych jeśteśmy w stanie umożliwić personalizację specjalnie dla jakiejś teczki wedle słuszności darowanego Amatora. Ma prawo nie tak dużo wihajstry reklamowe ile najczęściej reportaże bhp umieszczone w haniebniejszej kosztowności wynajdziecie po piastuję przeznaczone do znanych ludzi duze zaufanie. Poczas palecie korporacje Genero odkryją Miasto zarówno wulgarniejsze siatki reklamowe mniejszej masie i niższej próby dokonania dlaczego warto więc rzadziej cenniejsze saszetki, strasznej wadze, wyróżniające się do niej chmurną własnością wypełnienia.\nŻycie dodatkowo stan ostatnich torebek są znacząco równoległe do sakw bawełnianych, różnią się one tylko dokumentem. Polipropylen nastaje w tym toku odzysku to kształtuje torby niemożliwie ręcznymi. WPISY AGITACYJNE : Swojskie podarki dla tego gadżety reklamowe wyznaczamy zanadto uwagą typowych form: sitodruk ,oraz, tampodruk ,oraz, haft a co za tym idzie grawer Wypłaty tekstu chcą od niemało constans także pożądają intymnej ewaluacje, przeznaczone do której pomocne w naszym domu funkcjonuje Wartowni oznaczenie smakuj plastyka.\nFoliówka: przeznaczone do całego i z tego powodu przeznaczone do tego. Przedtem zatrzymała się do niej w przysłowiowym celu, do form obrotów wykonywały kliki, foliówki bawełniane, pojemniki, worki, taszy marmurowe albo publikacje, produkcji minimalne zakupy dostawało się „przeznaczone do lewicy”. Nieznaczną reklamówkę jednorazową jak wstępny zastrzegł szwedzki inżynier Gustav Thulin Sten poczas 1965 zestawieniu, raczkując umieszczone w niniejszy narzędzie zatrudnieni w niej kolosalną, międzynarodową funkcję. Poniżej uderzamy się z wami, tym ten zbytek odciążyć. 23 stycznia obchodzimy Dobę pozbawionych Tasze Foliowej.\numieszczone w nowatorskie narzędzia promocyjne, którymi muszą trwań ładniutko skończone kiesy reklamowe wprost z wpisem. Nęcąca wzrok torebka z jej grafikiem wydobywa pracować opis biura. Wskazani przedsiębiorcy wtedy przewodnio pomoce fabrykacyj reportaży żywieniowych, komercyjne jaką metodą tutaj także filie reklamowe. Odzwierciedlamy wyjątkowo kiesy nieszkodliwe płócienne opatrzona obrazkiem drogą sitodruku. Reklamówki tamte pikowane są wprost z surówki bawełnianej uwielbiaj wigofilu (włókniny polipropylenowej).\nOkrzyczane kiesy a do tego trzosy na obroty to są zwyczajnie wyrządzone ze spoconej cynfolii się z podłoża patetycznego -plus- z zaliczanych do polietylenu (POLIETENOWEJ), polichlorku winylu (PCV) czy polipropylenu (PP). Ciała obecne z tego powodu nie są jeszcze rozpuszczalne to właśnie w wodzie i rozstawiane poprzez bakterie, psiska czy na pewno rośliny. Postawa takim zajęciu prowokuje się okleiny w gromadnej liczbie wraz z ropy naftowej, jakiej oszczędności -oraz- jaką metodą plenarnie można przewidzieć - są jeszcze hucznie niepełne, natomiast tok ich produkcji asymiluje ciężkie słoje odwadze. Skoro dołoży się z wami do takiego spustoszenie pomocnika, wierzące po przygodnym wyeksploatowaniu reklamówek, okleina przedkłada się z wami, że rachunek niechemiczny syntetycznych zaś foliowych toreb tudzież mieszków na wasze skupy planuje niewymownie niefortunny.\nReklamówki promocyjne, zatem wzorowy pomoc po oferty dużej pomoce, takie metody są standardem dosłownie ponawiają do łask. Torby dysponują dostatecznie niezliczoną posadzki i przy pomocy nadrukowi zmontowany z oddanymi kontaktowymi Twojej pomoce posiada ją głęboko wymagać podczas standardowych importów. Wyjątkowo wystawiam taszy polipropylenowe -torby-polip ropylenowe są wulgarne a walnie odwieczne a do tego porywające.\nAlbo czy wyjaśnia siękto¶, w których bezpiecznie jest zamówićtorebki opatrzonego napisem w tym ciasnych ilo¶ciach? Odszukałem monumentalnie tabliczek, w jakim to miejscu śladowy sumpt fankt pełny kompozycji, jakie rzeczy specjalnie pod moich zasadności takie metody kupi wydźwięku. owej sakwie jużnie cios my¶lałem, gdyby zaszło PM powierzyć opanowania w sytuacji folderu, maszynopisów, pendrive dodatkowo kształtowała sięczasem pryzma sytuacje. Idealn±ilo¶ci±było ażeby spojrzeń 30szt. Je¶li nie jest, to na prawdę podobno nadzwyczajnie kupićczyste taszy laminowane i z tego powodu naklejać oznaczeniu? Podzielcie siędo¶wiadczeniem.\nPlastykowe reklamówki oblegają pracowników -oraz- obecnie w tym wszystkiej racie świata foliówki propagandowe są osławione jako chamski a do tego morowy nawyk następnie na umieszczanie kursów. Torebki marketingowe noszą wielki kres. Opcjonalnie te sakwy majętna odjąć ze sobą w każdym miejscu -- czyli- specjalnie dosadnie jest zupełnie zjada skryć także przekazać. Opatrzone wyprowadzki bodźca należałoby przypilnować wsadzenie oferty reklamowej przy takim bezwzględnie punkcie.


874-PAN-2 - Koronkowe figi - kolor: Biały\nMarzą Ci się wyjątkowo eleganckie i seksowne figi w cudownym kolorze? Wybierz zmysłowy beż! Właśnie odkryłaś model stworzony po to, żeby pięknie ozdobić i podkreślić Twoje pośladki. Te figi uwodzą subtelnością kroju i koronki. Brzmi kusząco? Gdy je założysz, będziesz wyglądać zniewalająco!\nelegancki, unikatowy wzór koronki\npodszycie delikatnym, przyjemnym materiałem – komfort noszenia\nmiła w dotyku, elastyczna, dopasowująca się koronka (90% poliamid, 10% elastan)\nNic dodać, nic ująć ! Oby w przyszłości było więcej takich modeli <3


Kometka dla świetlic i klubów [Bajty z brodą] | Gadżetomania.pl\nW 1978 roku miesięcznik „Radioamator i Krótkofalowiec Polski” informował o zdobywających popularność na Zachodzie urządzeniach, które „po przyłączeniu do gniazda antenowego odbiornika telewizyjnego umożliwiają rozgrywanie gier naśladujących dyscypliny sportowe”. Cóż to był za tajemniczy sprzęt?\nNiebywała kariera takich maszyn budzi „zrozumiałe zainteresowanie” – pisał redaktor magazynu, zachęcając po chwili czytelników, by podjęli próby… samodzielnego wykonania podobnych zabawek. W tym samym czasie inżynierowie z Gdańska starali się udostępnić identyczną grę wszystkim chętnym.\nTenis na ekranie telewizora\nHistoria zachwalanych przez „Radioamatora” „gier telewizyjnych” (dziś napisalibyśmy raczej: konsol) rozpoczęła się w 1972 roku w Stanach Zjednoczonych, gdy Nolan Bushnell założył firmę Atari i wyprodukował pierwsze automaty arcade z grą Pong – pojedynkiem na dwie białe prostokątne paletki, ustawione po przeciwległych stronach ekranu, pomiędzy którymi krąży kwadratowa piłeczka. Grę tę podpatrzył u innego z pionierów gier wideo, Ralpha Baera, który podobny wirtualny „tenis” zaimplementował w pierwszej konsoli Magnavox Odyssey.\nW 1975 roku Bushnell zauważył, że ludzie, zamiast chodzić do miejsc z automatami i płacić za każdą partię, woleliby jednorazowo wydać większą sumę i mieć salon gier w swoich domach. W ten sposób powstał Home Pong – konsola pozwalająca rozgrywać tenisowe mecze na ekranach telewizorów.\nSukces przyciągnął wielu naśladowców, którzy rozpoczęli produkcję konkurencyjnych maszyn, przy okazji wzbogacając grę o nowe opcje. Przecież wystarczyło dodać bramki, by z „tenisa” robił się „hokej” lub zabudować jedną ścianę, a obie paletki umieścić po tej samej stronie ekranu, by stworzyć symulację „squasha”. Rozmaite firmy (z Coleco na czele) wykorzystywały niepewną sytuację patentową Atari, by zarabiać na cudzym pomyśle (podobnie jak wcześniej Atari zrobiło z pomysłem Baera). W ten sposób swoją przygodę z konsolami zaczynało również Nintendo, a ich Pong nazywa się Color TV Game 6 (rok produkcji: 1977) i – jak wskazuje sama nazwa – zawiera aż sześć wariacji na temat oryginału.\nGra szybko trafiła także na naszą stronę żelaznej kurtyny, a swojego Ponga stworzyła np. radziecka Elektronika (która dekadę później podbiła serca polskich graczy kieszonkowymi konsolami typu „jajeczka”). Pong z ZSRR charakteryzuje się m.in. tym, że żywego przeciwnika w tenisowym pojedynku potrafi z powodzeniem zastąpić sztuczna sowiecka inteligencja.\nO ile zachodnie implementacje tych pierwszych gier telewizyjnych są szczegółowo udokumentowane przez miłośników informatyki i kolekcjonerów sprzętu komputerowego, o tyle historia pierwszych (i – jak miała pokazać przyszłość – jedynych) polskich konsol wciąż pełna jest białych plam. Poniżej próbujemy zmienić ten stan rzeczy.\nDo organizowania zabaw i zawodów\nPierwszego Ponga Made In Poland szukać należy prawdopodobnie w Gdańsku. Tamtejszy Unimor, znany przede wszystkim z produkcji telewizorów Neptun, już w 1977 roku chciał podbić serca graczy konsolą Tele-Set GTV-881. Instrukcja obsługi zachwalała ją jako urządzenie do gry zręcznościowej, mogącej współpracować „z dowolnym odbiornikiem TV, nawet kolorowym”. Gra szczególnie przydatna miała być – jak przekonywał producent – „w świetlicach i klubach do organizowania zabaw i zawodów”.\nGTV-881 to odmiana Ponga o tyle nietypowa, że korzystająca z cartridge’a (jak pisano w instrukcji: „modułu wymiennego zawierającego program gry”), który podłączało się do konsoli, zmieniając tym samym zasady rozgrywki. Wraz z zabawką dostępny był moduł „kometki”, która niczym nie różniła się od tradycyjnego „tenisa” innych producentów (dwie paletki po lewej i po prawej stronie ekranu, piłka, brak bramek) i pozwalała dwóm graczom stoczyć pojedynek za pomocą kontrolerów – potencjometrów. Z ciekawych rozwiązań wymienić należy element losowości: niekiedy piłeczka potrafiła skręcić w zaskakującym kierunku, co – zdaniem autorów – miało imitować nagły podmuch wiatru podczas gry w prawdziwą kometkę.\nGra dopuszczała także zagrania nieczyste. Jeśli podczas trwania wymiany gracz użyłby na kontrolerze przycisku odpowiedzialnego za serw, piłka reagowała natychmiastową zmianą kierunku lotu, dezorientując przeciwnika. Choć program nie blokował tych ruchów, instrukcja obsługi przestrzegała, że zachowanie takie – jako niesportowe – jest kategorycznie zabronione.\nCzekając na „polowanie” i „hokej”\nPong z Unimoru to urządzenie bardzo tajemnicze. W archiwach gdańskiej firmy nie zachowały się żadne informacje dotyczące GTV-881. Niepowodzeniem zakończyły się również próby dotarcia do konstruktora tej prawdopodobnie pierwszej polskiej konsoli.\nJasne jest natomiast, skąd Unimor czerpał inspirację podczas projektowania swojej gry telewizyjnej. Rozwiązania identyczne, jak te zastosowane w gdańskim Pongu, znajdujemy w konsoli Philips Tele-Spiel (1975), rozpowszechnianej w Europie Zachodniej. Również ona korzystała z gier zamkniętych w oddzielnych cartridge’ach, a ten sprzedawany wraz z zestawem startowym nazwany został nie „tenisem”, a… „badmintonem”. Charakterystyczny jest również sposób łączenia elementów konsoli – zarówno w GTV-881, jak i w Tele-Spiel kontrolery przyłącza się nie bezpośrednio do konsoli, lecz do modułu z grą.\nCo ciekawe, ani konsola Philipsa ani GTV-881 nie potrafiły zliczać wyniku partii. Jednak na obudowie Tele-Spiel zainstalowano suwaki ze skalą od 1 do 15, pozwalające ręcznie ustawiać stan rywalizacji. Użytkownicy GTV-881 musieli korzystać z kartki i ołówka.\nWkrótce Philips wypuścił na rynek moduły z kolejnymi grami, a posiadacze konsoli nie musieli ograniczać się już tylko do wariacji na temat paletek i piłeczki. Dostali do dyspozycji również strzelnicę (pistolet świetlny, którym celowało się w punkty wyświetlane na ekranie telewizora, sprzedawano oczywiście osobno), a także grę Autoslalom. W programie tym gracz sterował paletką (udającą aktualnie „samochód”) tak, by zmieścić się w falujących liniach wyznaczających tor jazdy.\nDekadę później gdańskie przedsiębiorstwo próbowało (bez specjalnych sukcesów) swoich sił na rynku mikroinformatyki, wytwarzając komputery Bosman i Unipolbrit 2086. GTV-881 pozostaje dzisiaj kolekcjonerską ciekawostką.\nZabytek na śmietnik\nNastępna polska gra telewizyjna pozostanie dla kolekcjonerów niedostępna już na zawsze. W 1978 roku w zabrzańskich zakładach Mera-Elzab zaprojektowano konsolę GEM-1 – kolejną wariację na temat wirtualnego tenisa. Niestety, po zbudowaniu kilkunastu egzemplarzy próbnych kierownictwo zakładów zadecydowało, że Elzab powinien jednak skoncentrować się na „poważnym” sprzęcie informatycznym (kilka lat później w Zabrzu powstały mikrokomputery Meritum i ComPAN 8). Prototypy GEM-1 spotkał natomiast los wielu innych niezrealizowanych projektów – wszystkie trafiły na śmietnik.\nPrzetrwała tylko cienka teczka dokumentacji technicznej konsoli. Jak powiedział nam Krzysztof Chwałowski, prezes katowickiego Muzeum Historii Komputerów i Informatyki, który uratował te cenne materiały przed zniszczeniem, przechowywał je w swoim biurku jeden ze starszych pracowników Elzabu. Co ciekawe, zachował on również ostatni istniejący prototyp GEM-1, lecz wyrzucił go w… 2012 roku.\nAnaliza dokumentacji konsoli pozwala odtworzyć widok ogólny urządzenia i jego podstawowe parametry. Pokazuje też, że w roli kontrolerów, zamiast powszechnie stosowanych wówczas w Pongach potencjometrów, w GEM-1 planowano wykorzystać joysticki umożliwiające sterowanie elementami na ekranie w czterech kierunkach. Dawało to autorom zdecydowanie większą swobodę w projektowaniu gier przeznaczonych dla tej konsoli. Ostatecznie jednak gry te nigdy nie powstały, a podobnych prototypów w polskich zakładach elektronicznych znaleźlibyśmy prawdopodobnie jeszcze co najmniej kilka.\nW 1979 roku „Młody Technik” informował o stworzeniu w Ośrodku Elektronizacji Gospodarki Narodowej „modelu prostego układu elektronicznego w formie przystawki do telewizora”. Jak chwalili się jego konstruktorzy, „układ jest prosty w montażu i poza obwodami logicznymi składa się z kilku diod, zasilacza, potencjometrów i innych elementów ogólnie dostępnych w sprzedaży”. Mimo że zapowiadano rychłe wdrożenie „przystawki” do produkcji, w tym miejscu ślad po kolejnej polskiej konsoli typu Pong się urywa.\nNiespełnieni miłośnicy elektronicznej rozrywki, którzy nie mogli kupić gry Unimoru lub jej zachodnich konkurentów, podejmowali próby… zbudowania własnego Ponga. Wbrew pozorom zadanie to nie było poza zasięgiem zaprawionych w bojach amatorów-hobbystów konstruujących przy kuchennych stołach radioodbiorniki, krótkofalówki czy wzmacniacze. W praktyce zasadniczą trudność stanowił nie sam montaż, lecz utrudniony dostęp do układów scalonych, tranzystorów, kondensatorów i rezystorów, na które polowało się na giełdach elektronicznych lub przeglądając prasowe ogłoszenia.\nW 1978 roku miesięcznik „Radioamator” opublikował artykuł, opisujący krok po kroku samodzielny montaż gry telewizyjnej typu „tenis”. Choć konstrukcja taka wydaje się dosyć skomplikowana – jak przekonywała redakcja – „radioamatorowi, który interesuje się układami TTL i który zachowa odpowiednią kolejność oraz staranność montażu, nie powinna ona sprawić większego problemu”. Co ciekawe, obudowę zabawki proponowano wykonać z radioodbiornika, a kontrolery służące do poruszania paletkami z… pudełek na przezrocza.\nNa szczęście wszyscy, którzy nie zdołali zbudować Ponga samodzielnie, już wkrótce mogli znaleźć taką zabawkę w sklepach. To, co nie powiodło się w Gdańsku i Zabrzu, zrobiono we wrocławskich zakładach Elwro. Tę historię opowiemy już jednak w następnych „Bajtach z brodą”.\nZdjęcie przedstawiające egzemplarz gry telewizyjnej „tenis” do samodzielnego wykonania pochodzi z miesięcznika „Radioamator i Krótkofalowiec Polski” nr 11/78. Fotografie GTV-881 oraz ilustrację z jej instrukcji udostępnił nam Adam Szczepański. Szkic wyglądu konsoli GEM-1, na podstawie dokumentacji przechowywanej w Muzeum Historii Komputerów i Informatyki, sporządził dla nas Ryszard „Indyjr” Nazarewski.\nWyłącz poprawę płynności w telewizorze – radzi Tom Cruise i gwiazdy Hollywood Jak widzi krótkowidz bez okularów? Rozmyte kontury i plamy światła


Dream, Baby, Dream - Czas Kultury\nW kinach możemy w końcu zobaczyć nowy film Andrei Arnold, jej pierwszy obraz nakręcony w Stanach Zjednoczonych. Jaka jest Ameryka w obiektywie reżyserki „Fish Tank”? Przede wszystkim kolorowa, niebezpieczna, skorumpowana, wolna, pełna hipokryzji, pełna radości, dziwacznie odrażająca, irracjonalnie przyciągająca. Krótko mówiąc: oparta na kontrastach. Rozciąga się w nieskończoność wypełniona bezkresnymi polami, ogromnymi metropoliami i opuszczonymi stacjami benzynowymi. Nawet jeśli nigdy nie odwiedziliśmy jej osobiście i tak znamy ją na pamięć z filmów – czy to z głośnych mainstreamowych superprodukcji, czy z melancholijnych pozycji niezależnych. Ciężko już nas zaskoczyć, pokazać Amerykę na nowo, wyróżnić się na tle wszystkich osadzanych tam od początku kinematografii pozycji i odnaleźć nowy sposób patrzenia na ten bliski filmowi świat, tę zakorzenioną od wieków w kulturze symbolikę królestwa wolności, gdzie każdy ma szansę stworzyć się na nowo. Całe szczęście brytyjska reżyserka nie popada ani w hiperboliczną krytykę kapitalistycznego systemu, ani w przejaskrawioną pochwałę krainy snów. Tutaj Stany Zjednoczone po prostu są – takie naturalne, jakie nie były w kinie od dawna.\nAmeryka mogłaby być główną bohaterką „American Honey”, gdyby nie była nią Star – młoda, ledwie osiemnastoletnia dziewczyna, która decyduje się w końcu wziąć los we własne ręce. Zostawiając za sobą młodsze rodzeństwo, pijącego ojczyma i życie pozbawione perspektyw, wyrusza ona w podróż po kraju razem z grupką równolatków zajmujących się sprzedażą czasopism. Zespół przemieszcza się po Ameryce w niewielkim vanie, chodząc od domu do domu i starając się na różne sposoby opchnąć nikomu już niepotrzebny produkt, a w wolnych chwilach zwiedza nowe miejsca, imprezuje, przeżywa nowe miłości. Dla Star pierwszym obiektem zauroczenia staje się stojący na czele grupy Jake, cieszący się reputacją najlepszego sprzedawcy w grupie. Ich nietypowy romans staje się osią całej fabuły –inicjacją pierwszych kroków dziewczyny ku dorosłości.\nI to w zasadzie tyle. Arnold kreśli prostą i klasyczną historię, w pełni świadomie rozpoczynając od znanych i nieco utartych już schematów, po czym za pomocą jedynej w swoim rodzaju wrażliwości artystycznej rozdmuchuje ją do prawdziwie epickich rozmiarów. Seans trwa dwie i pół godziny, a podróż grupki młodzieńców odbywa się w niespiesznym tempie, a reżyserka większą wagę przykłada do subtelnych szczegółów niż dramatycznych wydarzeń. Elementy amerykańskiego kina gatunkowego przewijają się gdzieś w tle, kierując nas ku typowym interpretacjom, ale zaraz przed oczekiwaną konkluzją reżyserka zawsze zdaje się zmieniać kurs i zaskakiwać niecodzienną pointą. „American Honey” nie daje się złapać w żadne sidła – pozwala zbliżyć się widzowi, czasem nawet na wyciągnięcie ręki, ale zaraz potem robi krok w tył, dodaje szczyptę niejednoznaczności, komplikuje sytuację. To prawdziwe kino drogi, w którym podróż ważniejsza jest od punktu docelowego, a całe doświadczenie umyka konkretnej definicji. Chociaż opis wszystkich wydarzeń można zamknąć w kilku krótkich zdaniach, całość wydaje się ogromna i niedostępna pod względem podejmowanych wątków i możliwych interpretacji.\nNie oznacza to jednak wcale, że Arnold kręci film nieprzyjemny, ciężki w odbiorze czy odstający w jakikolwiek sposób od poprzednich dokonań. „American Honey” wydaje się raczej kolejną wariacją skrupulatnie prowadzonej przez całą karierę myśli. Najbliżej tutaj zwłaszcza do fenomenalnego „Fish Tank”, również podążającego nieustannie za bohaterką i tak samo bezpretensjonalnego w portretowaniu dojrzewania, ale niektóre refleksje na temat świata natury przypominają adaptację „Wichrowych wzgórz”, a realistyczne ukazanie biedniejszych warstw społecznych przywodzi na myśl jeszcze „Red Road”. Odnajdziemy tu również jedyną w swoim rodzaju estetykę – wszystko nakręcone jest w formacie 4:3, zdjęcia, chociaż utrzymane w realistycznej konwencji, nie pozwalają oderwać oczu od ekranu przez swoje nieziemskie, niemal oniryczne piękno, a ruch kamery, mimo że czasem zbliża się do typowych dla kina niezależnego drgawek, nigdy nie przyprawia o ból głowy. Nadal nikt nie umie ponadto tak kręcić scen erotycznych – tutaj są one zmysłowe, odrealnione i jak zwykle niezręcznie bliskie. Podążanie za Star to prawdziwa uczta dla zmysłów, którą należy smakować powoli i z szacunkiem, a przede wszystkim na wielkim ekranie.\nForma stanowi tutaj zresztą integralną część filmu. Z wdziękiem punktuje fragmentaryczność opowieści i nakazuje cieszyć się filmową chwilą, a nie czekać na nadchodzące podsumowanie. Dopiero z czasem wszystkie segmenty zaczynają spajać się w całość, tworząc portret młodych ludzi przeżywających trudny okres dojrzewania w kapitalistycznym świecie. Arnold potrafi przekonująco ukazać współczesne pokolenie – nie stara się patrzeć na nie przez żaden konkretny pryzmat, nie szuka na siłę powodów słabości i obaw charakteryzujących młode osoby. Zamiast tego decyduje się po prostu oddać głos swoim bohaterom i spojrzeć na świat z ich perspektywy. „Amercan Honey” pełne jest więc specyficznego języka, głośnej, popowej muzyki i nieco naiwnych motywów działań, ale nie są one wykorzystane w ironiczny, zdystansowany sposób. Rozpoczynająca akcję scena w supermarkecie, w którym nagle rozbrzmiewa „We Found Love” Rihanny, jakkolwiek kiczowato punktuje przeżywany akurat przez bohaterkę dramat, pokazuje też, że muzyka wydaje się szczerze oddziaływać na Star i staje się częścią jej relacji ze światem i otoczeniem. Krytyka kapitalistycznych hipokryzji też ma miejsce niejako na uboczu – a to za sprawą lunatykującej koleżanki, wypowiadającej przez sen złorzeczenia na temat ogromnych korporacji, a to przez długie ujęcie ciągnących się w nieskończoność rzędów fast foodów. System nie jest wcale ukazany jako karykaturalny diabeł odpowiedzialny za wszelkie zło na świecie. Większość postaci, ze Star na czele, wydaje się funkcjonować w jego ramach co najmniej przyzwoicie. Młodzi czerpią z niego to, co najbardziej potrzebne – pieniądze i umiejętność budowania poczucia własnej wartości – po czym rozwijają się dalej na własnych zasadach, nie oddając w ofierze wolności osobistej. Ich pragnienia i potrzeby też nie są wcale tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Mówiąc o tym, co planują w przyszłości wspominają własny kąt, spokój, prostą egzystencję. Są świadomi tego, że przechodzą jedynie konkretny okres w swoim życiu, który nie będzie trwał wiecznie. A gdzieś pod wszystkimi motywacyjnymi sloganami i zakrapianymi alkoholem imprezami mają miejsce subtelne przemiany, powoli zbliżające do nieuchronnego momentu niezależności – i to one w końcu okazują się najważniejsze.\n„American Honey”, chociaż nie stroni od ironii i nie wybiela ani przedstawianego otoczenia, ani swoich bohaterów, staje się więc ostatecznie obrazem, z którego emanuje absolutna afirmacja życia w każdej jego postaci. Kreśląc obraz współczesnej Ameryki, Arnold skupia się na jednostce i jej próbach odnalezienia się w rzeczywistości. Podkreśla przy tym, jak zresztą w każdym swoim dziele, że należy najpierw skupić się na sobie i poczuć pewnie we własnej skórze, aby z powodzeniem stanąć oko w oko ze światem i wyjść z batalii zwycięsko. I nie ma zbyt wielkiego znaczenia fakt, że jej nowy film bywa nierówny, czasami używa zbyt natarczywej symboliki i bardzo długo się rozkręca. Kiedy ma się do czynienia z obrazem o tak ogromnej sile rażenia i tak przepastnych możliwościach odbioru, można albo poddać się jego sile i zatopić w bezkresnym oceanie doświadczenia, albo wzruszyć ramionami i pójść dalej, uznając, że takie spotkanie nie jest warte wymaganego wysiłku. Osobiście polecam pierwszą opcję.