Dobry krem nawilżający - czego szukać w składzie? Część 1. - Ava Laboratorium\nBez wody nie ma życia. Jest ona niezbędna do funkcjonowania wszystkich organizmów. Nawet jej niewielki niedobór może powodować liczne, szkodliwe dla organizmu zmiany.\nCzłowiek składa się w około 70% z wody. Skóra jest naszym największym organem, więc skutki niedoboru najszybciej można zaobserwować właśnie na niej: staje się szorstka, łuszczy się, a mikrourazy dłużej się goją. Szczególną uwagę na przesuszenie skóry należy zwrócić latem oraz zimą. Woda w skórze przemieszcza się zgodnie z gradientem stężeń (od miejsc o najwyższym jej stężeniu do miejsc, w których jest jej najmniej) – czyli od jej głębszych warstw ku warstwie rogowej. Stamtąd odparowuje do otoczenia. Ilość odparowanej wody z naskórka w jednostce czasu możemy zmierzyć za pomocą np. korneometru. Dzięki temu urządzeniu można określić TEWL (Trans Epidermal Water Loss) czyli przeznaskórkową – transepidermalną utratę wody. Regulacja poziomu odparowywania wody należy do funkcji warstwy rogowej naskórka i zależy od czynników takich jak:\nobecności naturalnych substancji higroskopijnych (pochłaniających i zatrzymujących wodę),\nlipidów międzykomórkowych, które tworzą barierę uniemożliwiającą odparowanie wody.\nSubstancje nawilżające w kremach można podzielić na trzy grupy:\nskładniki wiążące wodę (hydrofilowe)\nna powierzchni naskórka,\nwe wierzchnich warstwach,\nskładniki o działaniu okluzyjnym (hydrofobowe, tworzące warstwę uniemożliwiające ucieczkę wodzie):\nskładniki modyfikujące barierę ochronną skóry:\nW zależności od warunków atmosferycznych powinniśmy wybierać dobry krem nawilżający. Latem potrzebujemy lekkich kremów, ale z filtrem chroniącym przed promieniowaniem UV. Kremy na zimę powinny zawierać dużo olejów i wosków, a za to niewiele wody i gliceryny, który mogłyby powodować pękanie delikatnych naczynek krwionośnych.\nNawilżanie przez natłuszczanie.\nSubstancje węglowodorowe w kremach nawilżających skutecznie zapobiegają odparowywaniu wody z naskórka, tworząc delikatny filtr ochronny. Jedną z takich substancji jest skwalen. Ma on postać chemiczną długiego łańcucha z wiązaniem nienasyconym. Naturalnie występuje w oleju oliwkowym, jak również znajduje się w sebum naturalnie występującym na skórze. Nierzadko można znaleźć go w składzie kosmetyków do pielęgnacji skóry z trądzikiem zwyczajnym, gdyż posiada właściwości bakterio- i grzybobójcze. Skwalen znajdziemy w składzie certyfikowanej linii kosmetyków ECO GARDEN.\nJego niedalekim krewnym (pod względem chemicznym) jest skwalan. Różnica w ich budowie polega na wysyceniu wiązań. Dzięki tej drobnej różnicy skwalan jest bardziej odporny na działanie czynników atmosferycznych, jednak w dalszym ciągu dobrze komponuje się z sebum. Doskonale nawilża, natłuszcza i uelastycznia skórę. Znajdziemy go w linii Eco Linea – pierwszej certyfikowanej linii kosmetyków ekologicznych.\nWoski, podobnie jak skwalan i skwalen tworzą film zapobiegający TEWL, jednak nie są cieczami, a ciałami stałymi. Oprócz tego ich obecność wpływa na konsystencję kosmetyków. Laboratorium Kosmetyczne AVA stosuje w swoich kosmetykach dwa rodzaje wosków.\nPierwszy z nich – wosk z mimozy – znajdziemy w kosmetykach Eco Linea, jest także bogatym źródłem fitoseroli. Zawarty w kosmetyku powoduje wygładzenie skóry oraz jej miłe odczucie.\nZ kolei w serii AVA Mustela znajdziemy wosk pszczeli. Ma on swoje zastosowanie w kosmetyce już od 2000 lat… Dodany do kosmetyków ułatwia ich rozprowadzanie, z drugiej strony zmiękcza i uelastycznia skórę.\nWarto także wspomnieć o olejach nawilżających. Jednym z nich jest olej jojoba, bogaty w woski i kwasy tłuszczowe, witaminy A,E i F, aminokwasy, czy cukry. Podobnie jak skwalen, bardzo dobrze miesza się z naturalnym sebum. Jako jeden z nielicznych olejów nadaje się do każdego typu cery:\ndla suchej jest świetnym uzupełnieniem niedoborów sebum, przez co skóra staje się miękka, jędrna i elastyczna,\nw przypadku tłustej hamuje nadmierny łojotok i działa przeciwtrądzikowo.\nCiekawostką jest, że olej jojoba jest naturalnym filtrem słonecznym. Znaleźć go możemy w preparatach myjących Cleansing Line, którymi warto umyć twarz przed aplikacją dobrego kremy nawilżającego 🙂 .


Książka online w formacie PDF Zawodowcy\nZanim jednak podejmiecie pochopną decyzję, przeczytajcie lepiej, co się przydarzyło Piekarzowi Piotrkowi, Strongmanowi Stefanowi, Aktorce Agacie, Informatyczce Irence i jeszcze kilku innym zawodowcom. Zawodowcy (ang. Righteous Kill) - amerykański thriller z 2008 roku w reżyserii Jona Avneta.\nEkscytująca praca poza prawem to jednak nie wszystko. Równie wciągające są prywatne losy bohaterów.\nKsiężniczka i tajny agentŻyj zdrowo i aktywnie z Anną Lewandowską. Porady, ćwiczenia, przepisy, motywacjaTeleepistemologia. Analiza rozszerzonych systemów poznawczychPan ApotekerPrzez namiętność do zbrodniTako rzecze ZaratustraMatryca energetyczna. Innowacyjne uzdrawianieNieruchomości. Wzory pism i umów z płytą CDKrólowa oszczędzania. Mój rok bez zakupówAutoCAD 2019 PL. Pierwsze kroki


Corley – Pobyty wakacyjne i domy - Anglia, Wielka Brytania | Airbnb\nWakacyjny najem w Corley\nCorley – najlepiej oceniane pobyty wakacyjne\n“Mieliśmy piękny pobyt w miejscu Chrisa i Monique. Dom był bez skazy, a prysznic jest piękny! Świetna lokalizacja i gościnni gospodarze, na pewno zatrzymamy się ponownie.”\nSUPERHOSTPokój prywatny · 2 goście · 0 Łóżek · 2 współdzielone łazienki\n“Neal jest niesamowitym gospodarzem, zapewniając wszystko, czego potrzebowałem na jeden nocleg, a nawet zapewniłem lokalną windę. Tak gościnny, na pewno odwiedzę go ponownie, gdy będę potrzebować zakwaterowania w okolicy.”\nPopularne udogodnienia w miejscach na wakacje w: Corley\nCorley – inne świetne pobyty wakacyjne\nPokój prywatny4.7 (48)\nMały domek4.91 (33)\nSUPERHOSTGospodarstwo ekologiczne5 (60)\nSUPERHOSTCały domek gościnny4.98 (123)\nSUPERHOSTCały dom4.94 (308)\nSUPERHOSTPokój prywatny4.82 (83)


Zegarmistrz, kowal czy projektant gier komputerowych! Zespół Szkół Budownictwa Nr 1 w Poznaniu zaprasza! - Szacun dla Zawodowców\nNajlepsza szkoła budowlana w Polsce (według rankingu „Perspektywy”) – Zespół Szkół Budownictwa Nr 1 przy ul. Rybaki 17 w Poznaniu kolejny raz otwiera swoje drzwi dla kandydatów. Szkoła przygotowała naprawdę sporo nowości. Wśród nich są unikatowe w skali kraju kierunki.\nKowal wykuwa balustrady, ogrodzenia, kraty okienne, bramy i furtki wejściowe, meble ogrodowe oraz lampy i świeczniki. Istnieje ogromne zainteresowanie, a wręcz moda, na ręcznie kute elementy dekoracyjne stosowane w budownictwie. Tzw. „ręczna robota” jest obecnie bardzo doceniana ze względu na oryginalność i niepowtarzalność, ale też nowoczesny wygląd – inspirowany elementami historycznymi. Im bardziej wzrasta zapotrzebowanie na wyroby wykonywane przez kowala, tym bardziej odczuwalny jest deficyt wykwalifikowanych rzemieślników. Obecnie w Wielkopolsce brak szkół, w których młodzi ludzie mogliby uczyć się tego zawodu.\nWykwalifikowani zdobnicy ceramiki są dziś na wagę złota, a na mapie edukacyjnej brakuje placówek kształcących w tym zawodzie. Dlatego proponujemy unikalną w skali Wielkopolski klasę przeznaczoną dla uczniów o uzdolnieniach manualnych i plastycznych. Głównym celem pracy zdobnika ceramiki jest podwyższenie wartości estetycznej wyrobu przez umiejętne powiązanie rodzaju i wielkości dekoracji z formą obiektu. Jako młodzi adepci sztuki ceramicznej, oprócz wiedzy teoretycznej o materiałach ceramicznych, metodach wytwarzania urządzeniach stosowanych w branży ceramicznej, będziecie mieli możliwość poznania różnych technik zdobienia wyrobów ceramicznych np. malowanie ręczne, natryskowe, obwódkowanie, stemplowanie, fotoceramika, czy za pomocą drukarek 3D lub kalkomanii. Praca zdobnika ceramiki ma charakter indywidualny, wymaga cierpliwości i precyzji. Z tego względu warto podkreślić terapeutyczne znaczenie kształcenia w tej specjalności, zwłaszcza w leczeniu stanów lękowych i depresyjnych.\nZłotnik – jubiler to bardzo interesujący, lecz wymagający skupienia i precyzji zawód. Łączy w sobie różne dziedziny wiedzy. Wymaga też zdolności manualnych i dbałości o szczegóły. Z tego względu warto podkreślić terapeutyczne znaczenie kształcenia w tej specjalności, zwłaszcza w leczeniu stanów lękowych i depresyjnych. Jeśli podejmiesz naukę w tej klasie, będziesz mieć możliwość zdobycia praktyki zawodowej w firmach, które zajmują się produkcją oraz sprzedażą wyrobów jubilerskich. Na rynku pracy odczuwalny jest brak wykwalifikowanych rzemieślników, dobrze przygotowanych do wykonania produktów jubilerskich, dlatego podjęcie kształcenia w tym zawodzie jest gwarancją zdobycia atrakcyjnej pracy.\nZegarmistrz to zawód wymagający skupienia i precyzji. Wymaga też zdolności manualnych i dbałości o szczegóły. Z tego względu warto podkreślić terapeutyczne znaczenie kształcenia w tej specjalności, zwłaszcza w leczeniu stanów lękowych i depresyjnych. Jeśli myślisz o przyszłości w branży, która łączy sztukę i renowację zabytkowych mechanizmów zegarowych z wyzwaniami rynku pracy, to jest to propozycja dla Ciebie. Dzięki tej pracy możesz wypełnić lukę pokoleniową i jednocześnie wykorzystać sprzyjającą koniunkturę dla poszukiwanych fachowców.\nPonieważ w Wielkopolsce brak szkół kształcących ceramików oraz zdobników ceramiki, a na rynku pracy brakuje tych specjalistów, to podjęcie kształcenia w tym zakresie stanowi gwarancję zdobycia atrakcyjnego i poszukiwanego zawodu. Zawód łączy w sobie zarówno aspekty manualne, jak i techniczne. Dużym atutem w przypadku kandydatów są uzdolnienia plastyczne i artystyczne umożliwiające samodzielne projektowanie wzorów oraz wykonywanie dekoracji, a także uzdolnienia techniczne ułatwiające organizowanie i kontrolowanie procesów związanych z wytwarzaniem ceramiki.\nKlasa 1BL - projektowanie gier komputerowych z elementami psychologii. Jest to klasa dla uzdolnionych plastycznie pasjonatów gier komputerowych. Daje możliwość połączenia umiejętności projektowania i tworzenia scenariuszy z efektowną oprawą wizualną. Nauka języka polskiego na poziomie rozszerzonym umożliwi uwzględnienie odniesień literackich (science fiction, literatura fantasy, powieść grozy) i poszerzenie kompetencji kulturowych o zagadnienia związane z szeroko pojętymi sztukami wizualnymi (film, komiks, graffiti, body art). W tworzeniu artystycznej wizji gry pomoże Ci także dobra znajomość zagadnień związanych z kulturą masową oraz opanowanie języka angielskiego na poziomie rozszerzonym.


„Piękne złamane serca” – Sara Barnard i historia trudnej przyjaźni | Kto czyta - nie pyta!\n← „Pasażer 23″ – Sebastian Fitzek jako najlepsze lekarstwo na korki…\n„Ławeczka pod bzem” – Agnieszka Olejnik pokazuje, jak iść za marzeniami →\nZastanawialiście się kiedyś nad tym, kto i dlaczego zostaje naszym przyjacielem? Czasem sprawia to przypadek, czasem szkoła lub wspólni znajomi… Jednak im prawdziwsza przyjaźń, tym więcej może od nas wymagać – poświęcenia, miłości i prawdy. Właśnie o takiej niesamowitej więzi między nastolatkami opowiada Sara Barnard.\nCaddy jest typową panienką z dobrego domu. Grzeczna, chodząca do prywatnej szkoły dla dziewcząt, dosyć nieśmiała, pozbawiona „głupich pomysłów” i charakterystycznej dla nastolatek przebojowości. Od wielu lat przyjaźni się z Rosie i choć chodzą do różnych szkół, to nadal wiedzą o sobie wszystko. W ich spokojne życie niespodziewanie wkracza Suzzane. Dziewczyna o bogatej i pełnej blizn przeszłości. Na pierwszy rzut oka nie widać oczywiście jej problemów, ale im lepiej ją poznajemy, tym bardziej rozumiemy dziwne zachowania.\nSpędziłam całą noc, pijąc i paląc z grupą całkiem nieznanych mi osób w obcym mieście, i nic mi się nie stało. Wszystko było takie samo. Obudziłam się poniedziałek rano, poszłam do szkoły i nic się nie zmieniło. Wiem, że nie miało to sensu, ale za sprawą weekendowych wydarzeń czułam się podniesiona na duchu. Zrobiłam coś złego, zostałam przyłapana i świat nadal się kręcił, a moje płatki śniadaniowe smakowały dokładnie tak samo jak zazwyczaj. Przez wszystkie te lata tak bardzo starałam się zawsze być grzeczna. Smak czegoś zupełnie innego był słodki, karmelowy. Chciałam więcej.\nBiorąc do rąk Piękne złamane serca spodziewałam się prostej i lekkiej młodzieżówki, w dodatku przepełnionej młodzieńczą miłością i śmiesznymi z perspektywy dorosłego problemami. Dostałam za to coś zupełnie innego! Refleksyjną i dojrzałą powieść o prawdziwej przyjaźni i o tym, jak trauma lub przemoc mogą wpłynąć na nasze dalsze życie. Dodatkowo akcję poznajemy z perspektywy Caddy, szarej myszki, która nagle poznaje zupełnie nowy świat.\nKiedy po raz pierwszy zerknęłam się z pojęciem znęcania się (…), myślałam, że przemoc jest czymś prostym. Okropnym, ale prostym. Okrutny człowiek i dziecko, na którym się wyżywał. Nie zastanawiałam się nad układami, które nie tylko umożliwiały, ale wręcz wspierały przemoc. Przymykanie oczu, usprawiedliwianie i pozornie niewinne kłamstwa szeptane do ucha dziecku tak rozpaczliwie pragnącemu miłości, że łagodny ton odbiera jako oznakę prawy.\nAutorka pisze lekko i potrafi wczuć się w świat nastoletnich problemów i dylematów. Muszę się przyznać, że szkoda mi było odkładać książkę na półkę, bo dosłownie nie mogłam się oderwać. Tylko czasami, podczas lektury, musiałam odpocząć i zastanowić się nad tym, co przeczytałam i jaka byłaby moja reakcja.\nWiedziałam, że to było głupie i nieodpowiedzialne. Wiedziałam, że wałęsanie się po Brighton w środku nocy było najzwyczajniej w świecie niebezpieczne. Wiedziałam – i nic mnie to nie obchodziło. Wbrew wszystkim zasadom zostałam wybrana na przyjaciółkę kogoś szalonego i bardzo rozrywkowego. I byłam wdzięczna losowi, że dał mi taką szansę.\nZdarza mi się pracować z trudną młodzieżą i niejednokrotnie zastanawiam się, co siedzi w głowie takiego dziecka. Jest skrzywdzone, przerażone, a z wierzchu zupełnie niedostępne. Sara Barnard pokazuje, dlaczego tak ważne jest zrozumienie dziecka i jego przeszłości, a później intensywna terapia. Bo to wcale nie jest do końca prawda, że czas leczy rany. Niektóre z nich nigdy się do końca nie zabliźnią.\nPiękne złamane serca poruszają serca i budzą do refleksji nad tym, jak ważna w życiu jest przyjaźń i jak wielkie znaczenie na rozwój osobowości ma dzieciństwo. Książka jest kierowana przede wszystkim dla młodzieży, ale… przeczytajcie ją, bez względu na metrykę – naprawdę warto.\nZa książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Insignis!\n„Dziewczyna, którą kochałeś” – Jojo Moyes i niesamowita historia obrazu\n„Art & Soul” – Brittainy C. Cherry – słodka ale lekko mdląca historia\n„Klinika Pana B.” – Sara Leiss – przemyśl swoje życie\nTen wpis został opublikowany w kategorii literatura kobieca, literatura młodzieżowa i oznaczony tagami czy warto przeczytać, dla młodzieży, dla nastolatki, dzień dziecka, insignis media, książka, kto czyta nie pyta, mądra, miłość, młodzieżówka, na prezent, okładka, opinia, piękne złamane serce, przemoc domowa, przyjaźń, recenzja, sarabarnard, zdjęcie okładki. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n2 odpowiedzi na „„Piękne złamane serca” – Sara Barnard i historia trudnej przyjaźni”\n18 lipca 2017 o 16:32\nKurcze, przeczytałam już tak skrajnie różne opinie o tym tytule, że chyba nie mam wyjścia i muszę sama dać szansę tej książce\n30 sierpnia 2017 o 20:56\nHahaha, i jak? Przeczytałaś?


Kinomisja: Drogi filmowego dźwięku, część I: Dwa światy\nI następny zacny tekst gościnny, teraz z kolei napisany przez Tymoteusza Wojciechowskiego. Dzięki!\nKwilenie noworodka - finał Śpiewaka Jazzbandu\nJean Epstein [i]\nPrzed premierą Śpiewaka jazzbandu (1927) – niepozornego dziełka przetkanego pierwszymi udźwiękowionymi sekwencjami w dziejach filmu fabularnego – artyści ekranu pozbawieni byli wsparcia fonii. Siłą rzeczy relacjonowali zdarzenia, określali nastroje, opisywali przeżycia i wyrażali emocje wyczuleniem na niuanse refleksów światła, wrażliwością na najdrobniejszy gest aktora, metaforyką plastyki – tworzyli sny utkane z fotonów, sztukę malarsko-mechanicznej abstrakcji. W filmach niemych – pisze klasyk teorii kina Béla Balázs – było coraz więcej ukrytych, subtelnych, duchowych momentów, które składały się na wewnętrzny dramat bohaterów. Twórców filmowych nie pociągały skomplikowane i pełne przygód opowieści, lecz krótkie, proste historyjki, których filmowość polegała na obrazowym opracowaniu szczegółów. Wyobraźnia i pomysłowość filmowców zwrócone były raczej na sam obraz, a nie na wizualną ruchliwość scen, pozbawionych bogactwa zewnętrznych wydarzeń. Reżyserzy starali się pokazywać takie sceny, których nie można było opowiedzieć w sposób epicki i które widz zrozumieć mógł jedynie przy pomocy obrazów. W ten sposób film niemy coraz bardziej przestawał być „literacki”, idąc w ślady ówczesnych kierunków malarstwa (...) Największy pisarz nie potrafiłby opowiedzieć na przykład tego, co Asta Nielsen jako „Kitty Falk” jedynie przy pomocy mimiki pokazała w zbliżeniu.\nNawet jeśli wytkniemy Balázsowi egzaltację oraz tendencję do generalizowania, nie można jego sądom odmówić słuszności. W okresie międzywojennym, kiedy to sztuki piękne poraził kryzys wartości, znamionowany przez nurty „zwątpienia i przewrotu”: futuryzm, dadaizm i surrealizm, zmysłowość ruchomych obrazków ujawniała coraz to nowsze pokłady prawdziwie ożywczej i odkrywczej energii. Energii, która według słów węgierskiego teoretyka z początku bezkrytycznie upodobniała się do otoczenia (źródeł inspiracji) niczym kameleon, by w końcu wykreować zjawisko artystyczne o dotychczas niespotykanej jakości oraz charakterze wyrazowym. W okresie premiery Śpiewaka jazzbandu Wielki Niemowa praktycznie posiadał status bytu suwerennego, którego w dodatku nie nadtrawił wirus awangardowego rozpadu znaczenia.\nRewolucja - fenomen awangardy radzieckiej (końcowe ujęcia Burzy nad Azją)\nUnikalne walory kina przed-dźwiękowego wyrosły na gruncie poszanowania szeroko pojętej tradycji – jej dogłębnego odczucia i zrozumienia. Charakterystyczny dla obyczajowości lat 20. nastrój szampańskiej degrengolady, uwydatniony bodaj najokazalej na obrazach Dalego, był pierwszym mistrzom kinematografu zwyczajnie obcy, bowiem ci za punkt wyjściowy poszukiwań estetycznych i duchowych obrali dziedzictwo kultury wieków poprzednich, które zdecydowali się na różne sposoby interpretować, parafrazować lub rewidować, i za pomocą nowej dziedziny sztuki konfrontować z realiami współczesności. Wymownym przykładem będzie tutaj przypadek awangardy radzieckiej. Tristan Tzara zmajstrował onegdaj przepis na nadrealistyczny poemat bezsensu, mając na celu li tylko wyszydzenie aktu twórczego – strącenie liryki w otchłań ekstremalnego absurdu – podczas gdy powstałe w tej samej trudnej i skomplikowanej epoce wybitnie postępowe i równie agresywne dokonania Pudowkina oraz Dowżenki wprost rozpiera frenezja myśli, czynu i filozofii, nieskażona cieniem negacjonizmu. Obecny w filmach obu twórców topos walki rewolucyjnej łączy bliskie pokrewieństwo z utopią maksymalizmu etycznego, głoszoną w XIX wieku przez artystów-wizjonerów romantyzmu, i tak jak w sztuce romantyzmu bezkompromisowość artykulacji przyćmiewa prostactwo warstwy ideologicznej sprawiając, że schematyzm propagandowego orędzia zostaje totalnie zwyciężony. W zakończeniu Burzy nad Azją (1928) montaż skojarzeń stwarza iluzję, jakoby główny bohater posiadł nadprzyrodzone moce: panujący nad żywiołem wiatru powstaniec Bair dosłownie zmiata z powierzchni ziemi brytyjskich imperialistów; szturmująca kamerę mongolska jazda przetacza się przez ojczyste stepy z impetem dorównującym werwie heroicznego tematu którejś symfonii Beethovena. Triumfuje wolność, człowieka czynu nie zabiją nawet kule, dosięgające obnażonej piersi – oto ostatni mistyczny obraz Arsenału (1928), korespondujący z burzliwością poematów patriotycznych Mickiewicza...\nPo zakończeniu I wojny światowej sztukę opętał demon monochromatyzmu – potrzeba sprowadzania wszelkich metod obserwacji i opisu rzeczywistości do mianownika wynaturzeń i cierpień. „Wycieńczona” Polihymnia dogorywała pod oblężeniem Nowej Muzyki – cierpiała na rozkład tonalności oraz matematyczny chłód dodekafonii; malarski ekspresjonizm hołdował deformacjom widzialności i uczuciowości – eksponował przede wszystkim katusze egzystencji, a tymczasem kino raz po raz wydawało na świat utwory poczęte niby w czasach świetnej różnorodności i harmonii Muz. Wysublimowanie kinematografu zafundowało sztuce XX stulecia oddech swobody, chwilowy renesans, który po dziś dzień zadziwia i zachwyca bujnością spostrzeżeń oraz stylów, ukształtowanych na przestrzeni zaledwie dekady. Przykładowo, w Nosferatu – symfonii grozy (1922) F.W. Murnau, stapiając reminiscencje neogotyku z optyką ekspresjonizmu i surrealistycznej oniryczności, wskrzesił wybrane karty niemieckiego romantyzmu: przepajającą malarstwo Caspara Friedricha obsesję śmierci splótł jakby z fantastyczną aurą prozy E.T.A. Hoffmanna. Odwołania do kanonu niejednokrotnie skutkowały wyłonieniem opowieści podszeptujących prawdy uniwersalne: Chciwość (1924) von Stroheima behawiorystyczną ostrością opisu nawiązywała do wizji rzeczywistości i relacji społecznych charakterystycznej dla XIX-wiecznej konwencji wielkiej powieści realistycznej, ze szczególnym wskazaniem na radykalizm Germinalu Zoli – mimo iż w filmie konkret materii dopowiedziano rozbudowaną siecią symboliki. Autorzy kina niemego byli ponadto na tyle odważni, by zapuszczać się w rejony transcendencji: impresjonizm „niby-snów” Epsteina, inspirowany płótnami francuskich mistrzów oraz prozą Poe’go, do pewnego stopnia antycypuje późniejsze o 30 lat Resnaisa wędrówki w głąb (pod)świadomości, natomiast misterium Męczeństwa Joanny d’Arc (1928) Dreyera w pełni zasługuje na miano filmowego odpowiednika Bacha Pasji według świętego Mateusza...\nHistoryczna świadomość X Muzy stała się zwiastunem bądź oznaką jej dojrzałości. Czerpiąc żywotne soki z doświadczeń teatru, poezji, powieści, malarstwa i muzyki film niemy stopniowo przeistaczał się w medium wielkiej synestezji – „sztukę fotografowania psychiki ludzkiej” [ii], której zasadniczym atutem okazywała się niedościgniona fizyczność ilustracji. Żadna literatura, żadna sztuka sceniczna nie sięgnęła chyba tak głęboko w duszę Joanny d’Arc, jak to uczynił film Dreyera, śledząc jej męczeństwo poprzez stałe zbliżenia twarzy, poprzez jej suche przerażone oczy i spękane wargi – wyznaje Aleksander Jackiewicz. To, o czym nieraz czytaliśmy, co nam nieraz ukazywano na scenie, ujrzeliśmy na odległość ręki. Wydało się, że między nami a umierającą dziewczyną nie ma już żadnego pośrednika, żadnego dystansu; my sami boimy się śmierci, sami pragniemy pić, sami oskarżamy siepaczy spojrzeniem szklanych z bólu oczu i bezruchem storturowanego ciała [iii].\nDusza ludzka wyrażona fotonami (Męczeństwo Joanny d'Arc)\nObcowanie z ambitnym kinematografem coraz częściej sprzyjało tym podobnym apoteozom, jednakże Hermann Broch przestrzega: Kto szuka nowych dziedzin piękna dla sztuki, stwarza sensację, a nie sztukę; sztuka powstaje z przeczuć rzeczywistości i jedynie przez to wznosi się ponad kicz [iv]. Wszystko, o czym mówiliśmy do tej pory, zakrawa na ucieczkę w sferę intuicji – penetrację spirytualnej tkanki kina niemego, ale meritum nurtującego nas zagadnienia leży gdzie indziej. Broch kontynuuje: zadaniem artysty jest bezwarunkowe podporządkowanie się tematowi, śledzenie przedmiotu, tropienie jego prawidłowości – proszę przypomnieć sobie eksperymenty Dürera z perspektywą, eksperymenty Rembrandta ze światłem. Nie jest natomiast zadaniem artysty dążenie do piękna, stanowi ono raczej dojrzały owoc, który spada mu w dłonie, gdy szczęśliwie ukończy on dzieło (...) Skąd ta pasja badawcza? Czy artystę kusi terra incognita naszego bytu? Nie, to, co naprawdę nie znane, nie stanowi jeszcze pokusy, kusi dopiero to, co przeczuwane: kto przeczuwa nowy fragment rzeczywistości, musi go sformułować, aby zaistniał. W sztuce chodzi o stworzenie nowego języka rzeczywistości [v]. Toteż pionierzy kina artystycznego bez pamięci oddali się studium otaczającej ich rzeczywistości, posługując się swoiście zmechanizowanym językiem: przejście filmu od formy jarmarcznej rozrywki do pełnoprawnego i oryginalnego działa sztuki możliwe było wyłącznie dzięki wypracowaniu drobiazgowo przemyślanej strategii kształtowania i układania ruchomych obrazków – powołaniu do życia „mowy obrazów”, będącej wyrazem ciekawości świata. By lepiej zrozumieć jej podstawy, ponownie sięgniemy po wypowiedź Balázsa: technika zbliżeń, która uprościła akcję filmu i tak pogłębiła wymowę detali, że ożyły one i stały się małymi dramatami, doprowadziła do tego, że film potrafi obecnie nadać dramatyczne napięcie nawet takiej sytuacji, w której nic się nie dzieje. Potrafi zainteresować widzów pokazując ukryte pod pozornym spokojem napięcie i za pomocą jakby ukradkiem uchwyconych drobnych gestów zasygnalizować burzę gotującą się pod spokojną powierzchnią. Film niemy wspaniale odtwarzał strindbergowskie nastroje – milczących ludzi, zmuszonych przez los do przebywania ze sobą, zamkniętych razem w jakimś małym pomieszczeniu. Mikrodramat pozornego spokoju mieszczańskich rodzin pokazywał walkę na śmierć i życie, która toczyła się nawet w najspokojniejszych chwilach. Podobnie, obserwując pod mikroskopem kroplę wody dostrzec w niej można walkę i potworne pobojowiska drobnoustrojów niedostrzegalne gołym okiem [vi].\nGeometria i wielobarwność (technika wirażowania) filmu niemego (epilog Nietolerancji)\nOczywiście istniał nie tylko „mikrodramat”, obrazów z rozmachem wszakże nie brakowało. Faktem bezspornym pozostaje, że gros filmów niemych urzeka wyrafinowaniem kompozycji kadru oraz wszechstronnością plastyki. Ujęcia zdejmowane z najprzeróżniejszych punktów, pod wieloma kątami, przysłaniane rekwizytami i elementami scenografii uczyniły z kameralnego dramatu Portiera z Hotelu Atlantic (1924) – prościutkiej historii starca, szczycącego się wykonywanym zawodem, który po degradacji ze stanowiska traci wolę życia i spotyka się z odrzuceniem przez najbliższych – porywające formalnie świadectwo niedoli człowieka współczesnego. Podobną maestrią środków odznaczał się „makrodramat”, budowany z ujęć ahoryzontalnych, fotografowanych z perspektywy żabiej i lotu ptaka (epika radziecka) lub pokazywany przez pryzmat kadrów symetrycznie nienagannych (panoramiczny ekran Napoleona, 1917), poskładany z gigantycznych malowideł misternie zaaranżowanych (epizod babiloński Nietolerancji, 1916) i fresków rysujących chaotyczne kłębowiska ludzkich ciał (Październik, 1927). Kadry konstruowano w oparciu o liczne linie perspektywy, respektowano polifonię planów, stosowano przysłony irysowe, które ziściły marzenie o wyzwoleniu obrazu ze sztywnych ram prostokąta. Światłocień i faktura fotografii zachwycały rozpiętością ekspresji: ostre lub delikatne cienie, jaskrawe bądź przygaszone plamy światła „szkicowały świat ołówkiem”, nasyceniem chromatyki potrafiły oddać lęk i radość, cierpienie i ekstazę; niejednokrotnie spowijały rzeczywistość gradacjami odcieni szarości, które tworzyły iluzję „cielesnej” gęstości atmosfery.\nRzeźbienie w powietrzu (Ziemia)\nDbałość o smak fotografii była dążeniem powszechnym – od Hollywood po Europę i Japonię. Nader często malarskości udzielało się tchnienie kinetyki – dynamika travellingów i panoram. W rękach mistrzów Anatolija Gołowni, Borisa Kaufmana, Hiromitsu Karasawy [vii], Karlów Strussa i Freunda kamera była „ciekawska”; świdrowała przestrzenie w głąb bądź szusowała wzdłuż linii horyzontu, wirowała w tańcu, kręciła się zgodnie z ruchami ludzkiej głowy, odległości pokonywała po łuku, elipsie, slalomem, w biegu a nawet w locie. „Krzykliwemu” ruchowi ostateczną formę nadawał równie pomysłowy montaż. Filmy montowano stosując kompleksowe relacje ujęcia-do-ujęcia, uwzględnione nie tylko w eisensteinowskich ideach montażu atrakcji czy montażu intelektualnego. Na ogół lubowano się w sekwencjach trickowych – podwójnych ekspozycjach, zderzano ekstremalnie detaliczne zbliżenia z planami dalszymi, ograniczenia przestrzenne przezwyciężano rytmicznie wypunktowanymi zmianami eksponowanych fragmentów otoczenia. Montaż miał swój rytm i melodię, zwalniał i przyspieszał, drastycznie łamał lub łączył w miękkie kantyleny ekranowe zdarzenia i miejsca – był niczym strumień o zmiennym nurcie.\nPrzebogaty świat estetyki kina niemego był zarazem światem ze wszech miar symbolicznym, który należało właściwie „odczytywać”. We Wchodzie słońca (1927) Murnaua spowity mgłą i światłem księżyca jeziorny krajobraz otacza parę kochanków planujących zbrodnię. Fotografia w wysokim kluczu uzmysławia mrok ogarniający ich dusze – kontrast światłocienia reprezentuje konflikt moralny, sugeruje destruktywny wpływ namiętności, która wypacza ludzkie postępki. Kinematograf posiadł również arcytrudną umiejętność ekspresji ponadzmysłowej – potrafił zademonstrować dźwięk. Tragiczna śmierć głównego bohatera Ziemi (1930) Dowżenki ma charakter nokturnu: nad bagnami i lasami Ukrainy zapada noc; chłop Wasilij tańczy pośród tumanów kurzu, unoszących się nad polną drogą, po czym nagle upada. Cięcie; widzimy konia, który niespokojnie unosi łeb i miota wzrokiem po półmroku. Po chwili nieopodal leżącego przebiega postać mordercy. Wasilij został zastrzelony przez zawistnego kułaka. Obserwowaliśmy reakcję zwierzęcia na przecinający powietrze huk wystrzału... [viii]. W momencie apogeum ruchowo-przestrzenno-świetlno-rytmiczne utwory filmowe istniały na przecięciu jawy i snu, zdolne były oferować odbiorcy doznania, jakich próżno szukać przy kontakcie ze sztukami o mniej kompleksowej naturze.\nPodwójna ekspozycja - posępność aury i wizja miejskich uciech roztaczana przez kusicielkę (Wschód słońca)\nUniwersum znaczeń, poetyki, wzorów, kształtów i motywów kina niemego zawiera się tedy w pojęciu „malarstwa fotograficznego”. Lecz gdy publika ujrzała i usłyszała kukiełkowo-oratoryjne wygibasy umazanego pastą do butów Ala Jolsona malarstwo owe stosunkowo szybko przegrało starcie z dialogami kilometrowej długości. Odbiorca nauczył się rozumieć język obrazów, zasmakował w nim. Nauczył się patrzeć – wzdycha Jackiewicz. Lecz oto ekran przemówił. Ekranowy głośnik jest niby otwór w kotle parowym; cała energia dzieła, cała jego dramatyczność może tędy wyciec. I często wycieka [ix]. Zygmunt Kałużyński stwierdził ponadto, że dźwięk synchroniczny sprowadził coś w rodzaju przekleństwa: kino zostało obciążone obcą mu mentalnością [x].\nWszystko to racja, ale wbrew pozorom wynalazek Vitaphonu nie był czymś w rodzaju „zła wcielonego”. Za jego to sprawą momentalnie zniesiono zasadnicze ograniczenie sztuki filmowej: ostro zarysowany podział na „malowany” obraz i pisany na czarnym tle tekst dialogów. Wyświetlane napisy-wypowiedzi bohaterów nie „przerywały” już dłużej świata przedstawionego wymuszonymi interwałami – ewoluowały w mimetyczne, naturalne, a więc „wyswobodzone” słowo słyszalne. Fonia zyskała moc przebicia, stała się kolejnym składnikiem kinematograficznej polifonii, lecz zawinili filmowcy, którzy zbyt pochopnie przedłożyli mikrofon nad kamerę. Pierwotna opozycja „malarskości” do „literatury” uległa przewartościowaniu – doszło do roszady, która niespodziewanie ujawniła janusowe oblicze dysharmonii rządzącej X Muzą. Język filmowy we wczesnym stadium swego życia generalnie przejawiał tendencję do popadania w skrajności, bo jeśli gramatyka kina niemego niemal na całej rozciągłości zawierzyła nośności fotografii i montażu, której plansze tekstowe winny ledwie asystować – oszczędnie, by nie zaburzać zbytnio płynności ilustrowania – to dla odmiany gramatyka wczesnego kina mówionego bezpruderyjnie zepchnęła na plan dalszy właśnie fotografię i montaż, równocześnie wynosząc na piedestał komentarz dialogowy.\nNa przełomie lat 20. i 30. sączące się z głośników komunikaty oraz piosenki bezwarunkowo podporządkowały sobie zawartość ekranu, której od tej pory przydzielono pełnienie funkcji ściśle informacyjnej – „ekran stał się płytki” [xi]. Na czym dokładnie polega znamionująca talkies (prymitywne filmy dźwiękowe) deprecjacja ekspresji sensu stricte wizualnej nie trudno zrozumieć, gdy mając świeżo w pamięci najznamienitsze dokonania Wielkiego Niemowy – wspomniane Wchód słońca czy Ziemię – obejrzymy choćby Małego Cezara (1931), obraz Mervyna LeRoya z popisową kreacją Edwarda G. Robinsona, tak reprezentatywny dla kinematografii swych czasów przebój filmu gangsterskiego. Z miejsca rzuci nam się w oczy zadziwiające ubóstwo fotografii oraz pozbawiona werwy inscenizacja. W tym skądinąd udanym dziele, poza paroma zajmującymi sekwencjami utrzymanymi w poetyce Sternbergowskiej, rozkład światłocienia jest jakby nie-kinowy, nie-fotograficzny, wyzbyty głębszych kontrastów. Wszystkie punkty ekranu naświetlono z jednakową intensywnością, co budzi nieodparte skojarzenie z efektem, jaki dają snopy silnego światła, padające na deski sceny teatralnej. W mig uświadomimy sobie, że koncepcja operatorska opiera się na schematyczności. Zdecydowanie dominują trzy rodzaje planów: ogólne, amerykańskie i półzbliżenia, przedstawiające podobnie zarysowane popiersia i sylwetki osób toczących rozmowy. W ogólnym rozrachunku mise-en-scene jest statyczna: postacie przez większość czasu ekranowego stoją lub siedzą, prowadząc konwersacje w zamkniętych wnętrzach. Bezruch potęguje pasywność kamery, która będąc przeważnie nieruchomą okazjonalnie wykonuje niemrawe panoramy-przekadrowania, w drodze wyjątku – kilka króciutkich, prostych najazdów i odjazdów. Całość trzyma w ryzach przezroczysty montaż, oparty na machinalnym sklejaniu bliźniaczo podobnych do siebie ujęć, łączeniu graficznie repetytywnych sekwencji. Metoda cięcia taśmy sprowadza się li tylko do szeregowania zdarzeń, by te utworzyły spójną historię; montaż nie reorganizuje kreatywnie przestrzeni, nie daje wspaniałych rezultatów, o których wspominał cytowany Balázs.\nKeep talkin' - Edward G. Robinson jako Mały Cezar\nTym oto sposobem zewsząd krępowany obraz zaledwie informuje, nie stanowi samoistnej wartości i jakości, autonomicznie niczego nie wyraża. Nie cieszy oka, bo ma jedynie pokazywać „co kto mówi”, „w jaki sposób mówi”, „kiedy mówi” i „w jakim celu mówi”, tudzież rejestrować reakcje na słowa, prowadzące do określonych akcji i kontrakcji, podejmowanych przez protagonistów. Wdrożono nowy kod kręcenia filmów, który z grubsza rzecz ujmując swym panowaniem miał objąć cały glob – aż do drugiej połowy lat 40.\nTuż po nastaniu ery dźwięku synchronicznego filmowcy ze słonecznej Kalifornii doszli do wniosku, że przystępność popłaca: zadziorny polot gęstego dialogu, w połączeniu z szarżującym gwiazdorstwem kreacji aktorskich powinien zachwycić nawet „średnio wyrobionego” kinomana, którego nie interesuje zbytnio dekodowanie symbolicznych pokładów fotografii, z reguły zrozumiałych tylko dla koneserów. Poetykę filmu niemego uznano za przesublimowaną, dlatego sztuka operatorska dzieł złotego okresu Hollywood odznacza się niebywałą prostotą i daleko idącą standaryzacją. Jeśli porównując Sztukę życia (1933) Lubitscha z Drapieżnym maleństwem (1939) Hawksa, Sokołem maltańskim (1943) Hustona, Osławioną (1946) Hitchcocka czy Pustką (1950) Nicolasa Raya ograniczymy się do kryterium klucza wizualnego, przypisanie odpowiedniego tytułu odpowiedniemu reżyserowi graniczyć będzie z cudem. Klasyczne kino amerykańskie nie dostarcza wielu przykładów elastycznych, wielopłaszczyznowych jazd kamery, stylizowanej faktury fotografii i nadzwyczajnej wymowności oświetlenia; Narzeczona Frankensteina (1935) Jamesa Whale’a, Dyliżans (1939) Forda, dzieła Wellesa, W samo południe (1952) Zinnemanna, Moby Dick (1956) Hustona oraz 15:10 do Yumy (1957) Delmera Davesa są nielicznymi wyjątkami potwierdzającymi regułę – filmami, na których fotogeniczności odcisnęły się linie papilarne autorów. Amerykańscy reżyserzy zwyczajowo celowali w minimalizm fotografii, posiłkując się pokłosiem kostycznej inscenizacji talkies. Wprowadzono system 180 stopni, w ramach którego klarowność układu przestrzeni gwarantowało wyznaczenie nieprzekraczalnej osi akcji oraz działanie montażu ciągłego, który wyklucza gwałtowne kontrasty i kolizje planów – dysharmonizujące, ale i urozmaicające kinową optykę. Podobne obostrzenia objęły formę opowiadania. Snując opowieści, autorzy kryminałów noir i westernów nie owijają w bawełnę, na ekran przenoszą jedynie zdarzenia, które z punktu widzenia rozwoju akcji i dramaturgii są absolutnie niezbędne – stosują wspomnianą ekonomię narracji, której esencjonalność wyrasta z maniery twórców talkies: potrzeby eliminacji graficznych „ozdobników”, poetyckich „dłużyzn”, czyli scen sycących się plastycznością, nie wyrażających treści bezpośrednio (słownie), lecz między wierszami. Aż do nadejścia świeżej krwi filmów Cassavetesa, Scorsese czy Coppoli kinem Stanów Zjednoczonych praktycznie niepodzielnie rządzi zwięzły komunikat i lapidarny obraz działania, którego sens i zawartość konstytuują sceny dialogowe, organizowane przy „nadużywaniu” montażowej frazy plan/kontrplan i oświetlenia trójpunktowego.\nGadulstwo nudne, od którego puchną uszy (Mały Cezar)...\nPomimo ewidentnych analogii, pomiędzy kinem Hollywoodu lat 40. i 50., a obrazami spod znaku talkies istnieje przepaść. Zagłębiając się we wszechstronną twórczość Hawksa i Wylera, oglądając przygodowe epopeje Hustona, westerny Forda, thrillery Hitchcocka, sophisticated comedies Capry, mieszczańskie opowiastki Wildera delektujemy się swego rodzaju apollińską doskonałością stylu i formy, bowiem techniki ilustracyjne, bazujące na uproszczeniach które zdeterminowała obecność dźwięku synchronicznego, z upływem lat wzbogacono o nieporównanie większą biegłość operatorską i żywszy montaż. Skutkiem kosmetycznych poprawek synteza plastyki i mowy, jaką podziwiamy w przegadanych klasykach pokroju Ich nocy (1934), Skarbu Sierra Madre (1948) czy Rio Bravo (1959), mimo iż surowa i powtarzalna, imponuje wrażeniem szybkości, dynamiką, „męską” stanowczością, która przekłada się na dzieła bezpośrednie, oparte na warstwie zewnętrznej, zatopione w dynamicznym behawioryzmie, w ruchu dla samego ruchu, o czym wspomina Robert Benayoun [xii]. Rygor talkies udało się przekuć na niepowtarzalną poetykę „fabryki snów”: niesione oracją i pragmatyzmem moralizatorstwo przystępne dla mas, obleczone w eskapizm mięsistej widowiskowości, której paliwem są konflikty charakterów, uosabianych przez ikonicznych twardzieli (John Wayne, Humphrey Bogart), Apollów-bon vivantów (Cary Grant, Clark Gable) i boskie piękności – Afrodyty XX wieku (Rita Hayworth, Grace Kelly, Audrey Hepburn).\n...i gadulstwo brawurowe, które zabiera nas w świat wielkiej przygody (Skarb Sierra Madre Johna Hustona)\nJakby na to nie spojrzeć, znakomitości hollywoodzkiego modelu kina nieodmiennie i nieprzerwanie zasadzały się na wszechwładnej literaturze scenariusza, którą kształtowano na potrzeby „scenicznego” dramatu emocji i namiętności, a przecież kinematografia kategorycznie nie jest sztuką słowa. Czas rewolucyjnych przemian zrodził konformistów, ale zahartował także grono rebeliantów, których nie pociągała mozolna modyfikacja narzuconej mantry talkies. Artyści „świadomi” – byli wśród nich Charles Chaplin, King Vidor, René Clair oraz Siergiej Eisenstein – znakomicie zdawali sobie sprawę z tego, że niedługo po pierwszym pokazie Śpiewaka jazzbandu film stał się – jak to ujął Jackiewicz – „literaturą mówioną z ekranu” i pospolitą broadwayowską śpiewogrą. Ile jest filmów, w których, w sensie obrazowym, prawie nic się nie dzieje, a z ekranu płynie rzeka słów – narzeka krytyk. Filmy te często podobają się widzowi, są łatwo czytelne: aktorzy ruszają się, chodzą, jeżdżą; przesuwają się przed nami elegancko urządzone wnętrza, piękne twarze będące dziełem kosmetycznej i technodentystycznej sztuki. Z głośnika płyną całe traktaty o miłości, tęsknocie czy obowiązku. Gdyby kiedyś w czasie wyświetlania filmu zgasła lampa projekcyjna, ekran utonął w ciemności, a pozostał tylko dialog bohaterów, gdyby publiczność była cierpliwa, dosiedziała do końca seansu, nic by nie uroniła, wszystko by zrozumiała i odniosłaby wrażenie, że wysłuchała audycji „Teatru Wyobraźni” [xiii]. Trudno o dosadniejszą wykładnię koncepcji talkies, która przybrała postać najbardziej radykalną w serii manifestów Marcela Pagnola, nawołujących by przyszłe filmy fabrykować na dosłowne podobieństwo przedstawień teatralnych – rejestrowanych na taśmie światłoczułej spektakli „o jakich nie śniło się Szekspirowi” [xiv]...\nFrakcja wizjonerów postanowiła przeciwdziałać uwstecznieniu kinematografu w kierunku konwencji „Film d’Art” z roku 1908. Jakkolwiek idea była wspólna, koncepcje i postawy twórcze odbiegały od siebie dość znacząco. Chaplin całym jestestwem wyrażał dezaprobatę wobec status quo – dążąc do renesansu absolutnej obrazowości nieomal panicznie wzbraniał się przed fonią; z kolei jego „towarzysze broni” przejawiali niemałą determinację w poszukiwaniu bardziej przyszłościowego remedium na przesyt słowa: zapragnęli doprowadzić do niczym niezmąconej harmonii „widzialnego” i „słyszalnego” w oparciu o działanie intuicyjne (Vidor), kreatywnie wykorzystać efekty audialne na drodze eksperymentu i manipulacji (Clair) lub umodelować i uszlachetnić dźwięk w duchu stylizacji inspirowanej językiem muzyki klasycznej (Eisenstein).\nChaplin na planie Dzisiejszych czasów\nPerypetie najsłynniejszego trampa świata, wkraczającego w podwoje uniwersum odgłosów i szumów, niewątpliwie urosły do rangi symbolu narastającego oporu. W Światłach wielkiego miasta (1931) i Dzisiejszych czasach (1936) Chaplin, serią gagów opartych na karykaturalnym wykorzystaniu postsynchronów, dosadnie naigrywa się z niedostatków wczesnej technologii rejestracji dźwięku oraz konwencjonalnego gadulstwa i rozśpiewania ekranów. Usytuowany po drugiej stronie kamery legendarny mim spogląda na kulturę swej epoki z lotu ptaka – jest ponad nią, świadom jej ułomności: uczestnikom ceremonii odsłonięcia metropolitalnego pomnika rozkazuje przemawiać ptasim kwakaniem i gęganiem, w środku niemego filmu połyka gwizdek, który jak na złość świszczy mu w brzuchu (Światła wielkiego miasta). W Dzisiejszych czasach posuwa się jeszcze dalej i między słowem a obrazem rysuje linię walki: możliwość przemowy posiadają wyłącznie fabryczne megafony, telewizory, adaptery płyt winylowych i radioodbiorniki – zwykli ludzie pozostają niemi. Satyra miesza się z przypowiastką filozoficzną; język artykułowany nie służy jako naturalne, wrodzone narzędzie komunikacji, które podtrzymuje więzi międzyludzkie i świadczy o obecności uczuć, lecz przeistacza się w potok jednostronnych komunikatów, monolog martwych urządzeń, warczących ciągłymi rozkazami, ponagleniami bądź idiotycznymi spotami reklamowymi – głos nieprzychylnej człowiekowi mechanistycznej współczesności. Pod koniec filmu dźwięk przebija się jednak przez ścianę obojętności; słyszymy żywego człowieka, ale jego słowa odbijają się w krzywym zwierciadle, przechodzą metamorfozę, która czyni z nich ludyczny odpowiednik Schönbergowskiego Sprechgesangu. W magicznej sekwencji „Titny” Charlie-kelner odśpiewuje nonsensowną pioseneczkę, złożoną z incydentalnie poszeregowanych sylab i głosek; komponuje z dźwięku wyemancypowanego, anty-lingwistycznego niezrozumiałą muzykę konkretną. Abstrakcję drgań ludzkich strun głosowych dekoduje i objaśnia mniej abstrakcyjna (sic!) pantomima, gdyż dźwiękiem synchronicznym rządzi prawo artystycznego galimatiasu, podczas gdy obraz – wraz z planszami tekstowymi i zaaranżowaną przez Chaplina muzyką – w sposób czytelny wyraża czysty i naiwny humanizm reżysera, którego pochłania podglądanie tego, co w człowieku autentyczne, kruche i banalnie piękne.\n'Titina', czyli dźwięk-bez-sensu - sens-bez-dźwięku (Dzisiejsze czasy)\nW swoich ostatnich filmach „niemych” Chaplin przenika wyżyny inwencji, których nie dostąpi już nigdy: kompletnie udźwiękowiony Dyktator (1940) zainicjuje długą jesień jego twórczej wędrówki, obfitującą w gorzkie rozrachunki z własnym emploi (Monsieur Verdoux –1947, Światła rampy – 1952) i coraz słabsze filmy – iskra geniuszu powoli wygaśnie. Kreator Gorączki złota podjął wszelkie starania, by jak najdłużej podtrzymać żywot kina niemego, gdyż poza jego obrębem nie widział dla siebie miejsca – zaiste był artystą o niezrównanej intuicji. Najdłużej – obok filmowców japońskich – opierał się inwazji filmu mówionego tkwiąc w przekonaniu, że trapiące kinematografię porywy ludzkiego serca wzruszają najmocniej, gdy wyrażane są eteryczną alchemią gestów, spojrzeń i dotyków – plam i kształtów świetlnych, w obliczu których słowa znaczą niewiele, jeśli nie nic [xv]. Apoteozą jego filozofii stała się scena zamykająca Światła wielkiego miasta. Na półzbliżeniu widzimy twarz Charliego, którą raz po raz wstrząsa niewyraźny nerwowy uśmiech. Usta próbują się śmiać, lecz w oczach błyskają łzy. Tramp trzyma różę, kwiatem ściśniętym w dłoni maskuje grymas świadczący o wielkim cierpieniu. Wie, że kwiaciarka nie odwzajemni jego miłości... Film niemy wyodrębniając z otoczenia wyraz twarzy przenosi go jak gdyby tym samym do innego, specyficznego, nowego duchowego wymiaru – komentuje Balázs. Tak odkryto świat mikrofizjonomii, który jest niewidoczny gołym okiem w życiu codziennym. Film dźwiękowy zmniejszył znaczenie mikrofizjonomii, wychodząc z założenia, że słowami można więcej wyrazić niż mimiczną grą twarzy aktora. Ale tak jest tylko na pozór [xvi].\nPóki co wstrzymamy się od poszukiwania odpowiedzi na pytanie, która z form kinowej ekspresji – film niemy czy dźwiękowy – posiada szerszy wachlarz możliwości. Heroiczny wyczyn kręcenia niemych obrazów w świecie rozgadanych kinoteatrów nieomal doprowadził wielkiego mima do bankructwa. Nic więc dziwnego, że nieodzowne dla temperamentu Chaplina ryzykanctwo i zamiłowanie do chadzania pod prąd było w środowisku filmowym lat 30. zjawiskiem odosobnionym, które nawet w oczach „bratnich dusz” – wyjąwszy Claira – zakrawało na czyn godny Don Kiszota, a więc piękny przeżytek. Chaplin pozostał wierny słowu danemu w momencie narodzin kina dźwiękowego, że nie przemówi z ekranu. Dzieci z Los Angeles, które już nie znały Wielkiego Niemowy a którym w tym czasie pokazano „Dzisiejsze czasy”, nie rozumiały dlaczego postacie przemawiają gestami – odnotowuje Jackiewicz [xvii]. Ekspansji fonii rzecz jasna nie dało się zatrzymać: póki co rebelie Chaplina kończyły się happy endem w postaci sukcesów kasowych, ale na dłuższą metę walka z wiatrakami groziła zaistnieniem dysonansu między intencjami artysty, który kultywuje hermetyczne przyzwyczajenia, a oczekiwaniami odbiorcy, wymagającego od sztuki filmowej ewolucji i dostarczania wrażeń nowego rodzaju. Gdyby autor Brzdąca zgromadził wokół siebie grupę naśladowców, na ekrany weszłaby pokaźna ilość filmów, które permanentnie spotykałyby się z brakiem zrozumienia, analogicznym do dezorientacji, jaka towarzyszy kontaktowi z kompozycją dodekafoniczną – dziełem sztuki „systemu zamkniętego”. Pozostali ambitni reżyserzy wiedzieli, że panujące warunki wymuszają wypracowanie całkowicie odmiennych wartości obrazowania, które nie byłyby zbyt silnie zakorzenione w przeszłości – czyli autorytarnej widzialności, ani też ślepo ograniczone do teraźniejszości – czyli autorytarnej słyszalności. Paradoksalnie, winni zbudować „system bez systemu”.\n[i] Por. A. Garbicz, J. Klinowski, Kino, wehikuł magiczny. Podróż pierwsza 1913-1949, Kraków 1981, s. 143\n[ii] Por. A. Jackiewicz, Twarze, w: Latarnia czarnoksięska, Warszawa 1956, s. 103\n[iii] tamże, s. 102\n[iv] H. Broch, Kilka uwag o kiczu, w: Kilka uwag o kiczu i inne eseje, Warszawa 1998, s. 113\n[v] Broch, tamże, s. 112-113\n[vi] Wszystkie cytaty za: B. Balázs, O twarzy człowieka, w: Wybór pism, przeł. Raoul Porges, Warszawa 1957, s. 73-86.\n[vii] Ten mało znany japoński operator przejawiał niewiarygodną – nawet jak na owe czasy – impulsywność i pomysłowość w zakresie dynamicznego wykorzystania kamery: m.in. wykonał prototyp steadicamu. Zob. materiały dodatkowe do wydana DVD Oatsurae Jirōkichi kōshi (1931, reż. Daisuke Itō), Digital Meme 2008\n[viii] Analogicznie skonstruowaną scenę oglądamy już w Paryżance (1923) Charlesa Chaplina.\n[ix] Jackiewicz, Kultura filmowa, tamże, s. 31\n[x] Z. Kałużyński, Gołębie zagrażają kinu, w: Buntownik bywalec, Warszawa 1998, s. 85\n[xi] Jackiewicz, Twarze, tamże, s. 102\n[xii] R. Benayoun, Odnaleziony horyzont, w: „Film na świecie” 2-3/1978, s. 204\n[xiii] Jackiewicz, Kultura filmowa, w: Latarnia czarnoksięska, s. 31-32\n[xiv] Zob. P. Leprohon, Film Francuski 1985-1945, Warszawa 1957, s. 97-99\n[xv]Aczkolwiek w 1941 roku Chaplin ulegnie popularnej podówczas tendencji udźwiękowiania filmów niemych. Weźmie na warsztat Gorączkę złota (1925), by dzieło przemontować, skrócić (do ok. 70 min. projekcji) i dograć czytany przez siebie komentarz, wypierający plansze tekstowe. Ingerencja w oryginał zaowocowała stworzeniem wersji pozbawionej dawnego uroku, rytmu opowiadania i nastroju.\n[xvi] Balázs, tamże\n[xvii] Jackiewicz, Wędrówka Charliego przez nasze czasy, w: Film jako powieść XX wieku, Warszawa 1968, s. 58\nEtykiety: Charles Chaplin, John Huston, Tymoteusz Wojciechowski, występ gościnny


Etykiety świąteczne – LILINATURA\nPoniżej mam dla Was kilka propozycji na “domowe” drukowane etykiety do prezentów. Każda pochodzi z innego źródła. Wystarczy wejść w link i ściągnąć sobie etykiety w pliku pdf. Następnie wydrukować je na nieco twardszym papierze i dołączyć do prezentów. Bardzo polecam!\nTe śliczne, nieco północne etykiety znajdziecie na www.domestifluff.com! Do ściągnięcia TUTAJ!\nCzerwone jelonki – cudo! Znajdziecie na EAT DRINK CHIC, do ściągnięcia TUTAJ!\nCzerwono, świątecznie… Znajdziecie je na lovelydesign.blogspot.com, a ściągniecie TUTAJ!\nPtaszkowo:) Etykiety z Creature Comforts Blog do ściągnięcia TUTAJ!\nBajecznie:) Etykietki z THE BLACK APPLE, do ściągnięcia TUTAJ!\nWszystkie propozycje znajdziecie ponadto na Creature Comforts Blog!\n2 comments on Etykiety świąteczne\n12/01/2011 at 14:18\n12/01/2011 at 21:17\ndobra mam już etykietki, brakuje tylko prezentów 🙂 szkoda, że nie wszystkich kręcą naturalne kosmetyki bo byłoby dużo łatwiej


INTERAKTYWNY PRZEGLĄD - 28 LISTOPADA 2013 | Interaktywnie.com\nINTERAKTYWNY PRZEGLĄD - 28 LISTOPADA 2013\nCena bitcoina nie przestaje rosnąć, a Edward Snowden nie przestaje ujawniać kolejnych sekretów amerykańskich służb wywiadowczych. Mimo że tak o jednym, jak i o drugim, mówiło się już sporo, oba tematy nadal rozgrzewają media.\nKurs bitcoina przekroczył 1000 dolarów\nW środę, 27 listopada, za bitcoina trzeba było zapłacić ponad 1000 USD na największej giełdzie wirtualnego pieniądza Mt. Gox, gdzie notowany jest w dolarach.\nNSA zainfekowała ponad 50 tysięcy komputerów\nKolejne informacje od Edwarda Snowdena. Według jego doniesień NSA miała zainfekować kilkadziesiąt komputerów na całym świecie i zamienić je w zdalnie sterowane „śpiochy”\nJak technologia wpłynęła na grę w szafy? „Polityka” przypomina starcia szachowych arcymistrzów i z komputerami i opisuje kontrowersje, jakie wywoływały w ich środowisku.\nKontroler ruchu od Microsoftu od kilku już lat jest używany w terapii ruchowej dzieci. Hiszpanie postanowili jednak jeszcze bardziej rozszerzyć jego zastosowanie. Kinect zostanie użyty także w celu monitorowania zdrowia starszych pacjentów.\nEdward Snowe, bitcoin


Problem z grami obsługującymi Games for Windows Live - Gry PC - dobreprogramy - forum\nKornel_T (Kornel T) 2008-01-16 22:53:29 UTC #1\n// Połączono posty.\nDoszedł nowy problem Otóż nie mogę zainstalować na przykład gry Most Wanted, ponieważ pojawia się informacja, że nie mam najnowszego DirectX 9 i instalacja będzie przerwana. Czy ktoś może mi napisać, jakim prawem coś takiego ma miejsce, jeśli co kilkanaście dni aktualizuję wszelkie możliwe programy i sterowniki w systemie? Dodam, że jeszcze kilka tygodni temu Most Wanted chulał bez żadnych problemów.\nmarbed (Marcus35) 2008-04-17 20:58:26 UTC #2\nJest dokładnie tak samo z GoW. Nowy komp na qadzie 6600 płycie asusa i grafie 8800GTS. Pojęcia nie mam dlaczego tak się dzieje. Też chętnie poznałbym przyczynę.


Martwy spadł na ziemię – Sic!\nMartwy spadł na ziemię\n22 marca 2012 Redakcja Wydarzenia 0\nW żydowskiej szkole w Tuluzie w poniedziałek 19 marca około 8.10 doszło do zamachu. Napastnik strzelał z dwóch rodzajów broni. Ofiarami była trójka dzieci i ojciec dwójki z nich. Następnie zabójca uciekł na czarnym skuterze. Policja podejrzewa, że może on być również odpowiedzialny za wcześniejsze zabójstwa żołnierzy w Tuluzie i Montauban.\nZ wtorku na środę ok. godziny 3 w nocy rozpoczęła się obława. 24-letni podejrzany Mohamed Merah, Francuz pochodzenia algierskiego, zabarykadował się w jednym z miejscowych domów. Wykrzykuje, że jest związany z Al-Kaidą, co potwierdził minister spraw wewnętrznych Francji. Zamachowiec najprawdopodobniej nie przetrzymuje żadnego zakładnika. Postrzelił trzech policjantów. Na miejscu znajduje się jego matka, która odmówiła współpracy w negocjacjach.\nW czwartek Mohamed Merah wyskoczył z okna, cały czas trzymając broń i prowadząc ogień. Znaleziono go martwego na ziemi – poinformował szef francuskiego MSW. Według różnych źródeł, policjanci mieli oddać do niego około 300 strzałów.


siarenka - Kulinarnie: 2013\nMince Pies - czyli bożonarodzeniowe babeczki Nigelli\nW tych malutkich babeczkach zakochałam się 2 lata temu. Kiedy dostałam książkę "Jak być domową boginią" Nigelli Lawson był to jeden z pierwszych przepisów, które wypróbowałam. Pachną wszystkich z czym kojarzą się święta: żurawina, cynamon, przyprawa korzenna.\nCiasto, dzięki soku z pomarańczy, jest kruche i delikatne.\nW oryginale babeczki ozdobione są gwiazdkami, niestety nie posiadam takiej foremki - z serduszkami prezentują się równie wspaniale :)\n60 g margaryny (lub smalcu)\nsok z 1 pomarańczy (ja użyłam wody różanej)\n1 jajko do posmarowania (ja pominęłam)\nok. 200 g nadzienia mincemeat\nOdmierz mąkę do płytkiej miski lub na talerz i rozłóż na niej małe kawałki margaryny (smalcu) i masła, a następnie rozetrzyj je palcami i wstaw na 20 minut do zamrażarki. Wymieszaj w małe misce sok z pomarańczy, wodę różaną oraz sól i wstaw do lodówki.\nPo 20 minutach przełóż mąkę z tłuszczem do naczynia miksera (lub jak ktoś ma malaksera) i miksuj pulsacyjnie, aż uzyskasz okruchy o konsystencji kaszki owsianej. Dolewaj osolony sok z pomarańczy i mieszaj, aż ciasto będzie prawie jednolite, przestań mieszać na chwilę przed połączeniem składników (nawet jeśli trochę soku pozostało). Jeśli potrzeba więcej płynu można dodać lodowatej wody.\nWyjmij ciasto i ręcznie zagnieć. Podziel na 3 części, owiń plastikową folią i włóż na 20 minut do lodówki.\nW tym czasie rozgrzej piekarnik do 220st.\nPo 20 minutach rozwałkuj pierwszą część ciasta tak cienko, jak to możliwe (2-3 mm). Wytnij krążki z ciasta i powciskaj je delikatnie do foremek (ja użyłam silikonowych foremek na muffinki). Do każdej nałóż po niepełnej łyżeczce nadzienia mincemeat, następnie wytnij gwiazdki lub serduszka i ułóż je na nadzienie.\nW tym momencie można posmarować babeczki rozmąconym jajkiem, że by były błyszczące.\nWstaw blachę do piekarnika na 10-15 minut (uwaga: pieką się bardzo szybko, należy je kontrolować).\nWyjmij blachę z piekarnika, wyciągnij babeczki z foremek, a następnie powtórz powyższe czynności z pozostałymi 2 częściami ciasta.\nDo podania oprósz cukrem pudrem.\nPrzepis na nadzienie pochodzi ze strony MojeWypieki. Nigella używa jeszcze cydru i jabłek.\nSkładniki na około 600 ml:\n60 ml porto (lub innego półsłodkiego lub słodkiego czerwonego wina)\n30 g suszonej żurawiny lub wiśni\n25 ml brandy (lub rumu)\nW większym garnuszku wymieszać cukier i wino, aż do rozpuszczenia się cukru, na lekko nagrzanym palniku. Dodać żurawinę i wymieszać. Dodać cynamon, imbir, goździki, koryntki, rodzynki, suszoną żurawinę, skórkę i sok z klementynki. Doprowadzić do wrzenia i gotować przez około 20 minut, lub dopóki owoce się nie rozpadną i nie wchłoną całego płynu. Zdjąć z palnika, lekko ochłodzić. Dodać brandy, ekstrakt z migdałów, wanillię i miód, wszystko dobrze wymieszać.\nPrzechowywać w słoiczku, w lodówce.\nAutor: siarenka o 20:32 Brak komentarzy:\nPiernik staropolski i pierniczki - Pieczemy! (cz. 2/2)\nNajwyższa pora na wykorzystanie naszego ciasta z przepisu Piernik staropolski (cz. 1/2).\nPiernik piekłam 2 dni temu, ale dopiero dzisiaj zaczęłam dekorować. Najlepszy czas na zrobienie piernika to ok. 4-7 dni przed świętami.\nZ 1 porcji ciasta piekę 2 średnie blachy 23x35 cm na piernik przełożony powidłami, a z reszty ciasta robię pierniczki.\nCiasto dzielę na części (ok 3), 2 rozwałkowuję na ok. 0,6-0,7 cm i piekę na blasze w temperaturze 170-180ºC przez 20 min (około!).\nZ pozostałej części wykrawam pierniczki, których czas pieczenia jest trochę krótszy - ok. 10 min (maksymalnie 15).\nWystudzone blaty przekładam powidłami śliwkowymi wymieszanymi z konfiturą z róży, przykrywam papierem i obciążam (deska + garnek z wodą). Odstawiam na minimum 2 dni.\nPo tym czasie pozostaje tylko dowolnie udekorować nasze wypieki :)\nAutor: siarenka o 11:22 Brak komentarzy:\nEtykiety: Ciasta, Ciasteczka, Święta Bożego Narodzenia\nTo jeden z moich ulubionych przysmaków świątecznych.\nKandyzowana skórka pomarańczowa chyba każdemu kojarzy się ze Świętami, a cóż jest lepszego niż połączenie pomarańczy z gorzką czekoladą?\nW grudniu zawsze zaczynam kupować pomarańcze i skórkę z każdej pomarańczy wkładam do dużego słoja, zalewam wodą i trzymam w lodówce i dokładam skórki aż zbierze się odpowiednia ilość. Codziennie staram się wymieniać wodę - dzięki temu pozbywam się ze skórek chemii.\nPo uzbieraniu odpowiedniej ilości skórek gotuję je - co najmniej raz odlewając wodę. Skórkę studzę i kroję w 0,5 cm paseczki. W zależności jaką skórkę lubimy można pozbyć się białej części (albedo) lub zostawić jej trochę - skórka jest wtedy bardziej mięsista, choć może być gorzkawa.\nW dużym rondlu rozpuścić około 3 szklanki cukru w pół szklanki wody, wrzucić skórkę i gotować na zmniejszonym ogniu, aż staną się półprzezroczyste, a większość wody wyparuje. Zajmuje to około 30-45 min.\nGotową skórkę (najlepiej następnego dnia) obtaczamy (lub moczymy) w rozpuszczonej gorzkiej czekoladzie. Odkładamy na papier do pieczenia i czekamy do zastygnięcia. Rozkoszujemy się smakiem :)\nPrzy rozpuszczaniu czekolady korzystałam z metody opisanej tu - czyli z temperowania - tak przygotowana czekolada dłużej zachowuje swoją strukturę i nie "bieleje".\nAutor: siarenka o 21:25 Brak komentarzy:\nSzwajcarskie migdałowo - czekoladowe ciasteczka\nNa blogu Moje Wypieki zobaczyłam ten przepis, a że w lodówce czekały sobie białka - postanowiłam zrobić.\nCiasteczka przypominają trochę pierniczki, ale.. tylko trochę :) Są czekoladowe i chrupiące. W oryginale brzegi posypane są cukrem pudrem, ja polałam je czekoladą. Z czasem miękną.\nJedną z ich zalet jest to, że są bezglutenowe. Kolejną - że nadają się na prezent.\nWymagają czasu (muszą schnąć ok. 12h), ale przepis jest bardzo prosty :)\n250 g migdałów (ja użyłam pół na pół płatki migdałowe i orzechy włoskie)\n1 łyżka Kirschu lub rumu (u mnie akurat Whisky)\nCzekoladę roztapiamy w mikrofalówce lub w kąpieli wodnej. Migdały (wraz z orzechami) podprażyłam na suchej patelni, po ostudzeniu zmieliłam w młynku do kawy razem z cukrem (można użyć już mielonych).\nDo naczynia wsypać migdały, cukier puder, kakao, przyprawy. Wymieszać.\nBiałka ubijamy na sztywną pianę (najlepiej ze szczyptą soli). Delikatnie mieszamy z suchymi składnikami. Dodajemy alkohol, roztopioną (wystudzoną) czekoladę i mieszamy. Formujemy kulę, owijamy ją folią i wkładamy do lodówki.\nPo około 1 godzinie wyjmujemy ciasto i rozwałkowujemy je na grubość około 1 cm (można podsypywać cukrem pudrem). Wykrawamy ciasteczka.\nTak przygotowane ciasteczka, wyłożone na blaszkę, muszą przeschnąć około 12 godzin (np. przez noc).\nPrzed pieczeniem (następnego dnia) można posmarować białkiem.\nPieczemy w temperaturze 200ºC przez około 8 - 13 minut (piekłam około 10 minut, na małe ciasteczka było to trochę za długo) do przesuszenia. Wyjmujemy i studzimy na kratce.\nOzdabiamy cukrem pudrem lub czekoladą.\nMożna przechowywać do 2 miesięcy w szczelnym pojemniku.\nAutor: siarenka o 21:41 Brak komentarzy:\nSzybkie, proste i smaczne danie. Nic dodać nic ująć - tylko zrobić :)\n3 łyżki mrożonej żurawiny\nCiastem francuskim wykładamy formę na tartę. Camembert kroimy w plastry i układamy na cieście. Jajka mieszamy ze śmietaną, doprawiamy solą i pieprzem, a następnie masę wylewamy na ser.\nTartę wkładamy do piekarnika na 20 minut.\nTartę podałam z Mango Chutney z Lidla. Całkiem dobrze się komponowało :)\nAutor: siarenka o 20:12 Brak komentarzy:\nPiernik staropolski - ostatni dzwonek! (cz. 1/2)\nPiernik z tego przepisu piekę już od kilku lat. Jest po prostu idealny! Jedyna wada to taka, że trzeba pamiętać, aby ciasto zacząć robić około 5-6 tygodni przed świętami. Im wcześniej tym lepiej.\nZ poniższego ciasta robię piernik przekładany domowymi powidłami oraz pierniczki.\nPrzepis krąży w internecie pod różnymi nazwami - jako Piernik Staropolski, Piernik Apolki, Piernik Staropolski Lemnis-Vitry.\nJeśli jeszcze go nie próbowaliście - teraz macie okazję - zrobiony w tym tygodniu jeszcze odpowiednio dojrzeje.\nPieczemy go kilka dni przed Świętami - przepis podam za około miesiąc!\n1,5 szklanki cukru (ja daję cukier brązowy)\nprzyprawa korzenna do piernika (z torebek około 80g, domowej dajemy mniej - np. 60g)\nMasło podgrzewać z miodem i cukrem aż do całkowitego rozpuszczenia cukru.\nDo chłodnej masy dodać pozostałe składniki i dokładnie wyrobić - mój mikser daje radę na średnich obrotach.\nTrzymać w emaliowanym garnku przykryte ściereczką np. na dole lodówki.\nDomową przyprawę do piernika robię w młynku do mielenia kawy.\nWrzucam korę cynamonu, goździki, kardamon, pieprz, papryczkę chilli, ziele angielskie, jałowiec i anyż.\nMożna dodać jeszcze gałkę muszkatołową i suszony imbir.\nAutor: siarenka o 18:16 Brak komentarzy:\nKremowa zupa dyniowa z mlekiem kokosowym\nBardzo kremowa, delikatna i rozgrzewająca zupa z dyni i ziemniaków z dodatkiem mleka kokosowego. Robi się ją błyskawicznie, a smakuje wyśmienicie. Proporcje podaję są "na oko" :)\n1 szklanka pure z dyni *)\n0,5 puszki mleka kokosowego (u mnie z Lidla)\nPrzyprawy: pieprz, sól, curry, chilli, śmietana 18% (opcjonalnie do podania)\nZiemniaki obieramy i kroimy w kostkę, zalewamy wodą i gotujemy do miękkości. Dodajemy pure z dyni i mleko kokosowe, a następnie miksujemy aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Dosypujemy łyżeczkę lub dwie curry, przyprawiamy solą i pieprzem do smaku. Dla lubiących "na ostro" dodajemy chilli do smaku.\nPodajemy ze śmietaną i posypane chilli.\n*) Pure z dyni przygotowujemy jak w tym przepisie: Sernik z dynia na Halloween. Jeśli nie mamy gotowego pure tylko świeżą dynię możemy pokroić ją w kostkę i gotować razem z ziemniakami.\nAutor: siarenka o 18:35 2 komentarze:\nSernik z dynią na Halloween\nSezon na dynie w pełni. Jedna czekała sobie spokojnie na parapecie na jakiś pomysł. I nagle naszło mnie na upieczenie sernika. To nie mogło się nie udać! I miałam rację - to był strzał w dziesiątkę. Sernik wyszedł kremowy, delikatny, o ciekawym kolorze. Ideał! Zamierzam pomrozić kilka porcji puree z dyni, żeby móc go zrobić w niedyniowym sezonie.\n1 kg sera do serników (użyłam sera z Lidla)\n1 i 1/2 szklanki słodzonego mleka skondensowanego (użyłam 3 tubki, bo w sklepach jakieś braki były)\nCzekoladowy spód (pomijamy w wersji bezglutenowej)\nPrzygotowanie purée z dyni: dynię pokroić na kawałki (np. ćwiartki czy ósemki), wyrzucić pestki, włożyć do piekarnika nagrzanego do 200 stopni i piec przez godzinę. Wystudzić, obrać ze skóry i dokładnie zmiksować.\nPurée można przygotować wcześniej i zamrozić.\nMasa serowa: wszystkie składniki wymieszać delikatnie w misce: purée z dyni, ser, jajka, żółtka, mleko skondensowane, śmietankę kremową, mąkę ziemniaczaną, cukier wanilinowy. Ja mieszałam mikserem na najmniejszych obrotach - tylko do połączenia składników - ważne, aby nie napowietrzać za bardzo masy.\nOdstawić na czas przygotowania spodu.\nCzekoladowy spód: ciasteczka dokładnie pokruszyć (np. w malakserze). Masło roztopić razem z czekoladą (ja robię to w mikrofalówce, ale można w kąpieli wodnej). Lekko ostudzić. Dodać do pokruszonych ciasteczek razem z mąką i białkami. Dokładnie wymieszać.\nDo dużej tortownicy wyłożyć czekoladową masę, wstawić do piekarnika i piec około 15 min. Jeśli nie mamy szczelnej i nieprzywierającej tortownicy to można ją wyłożyć papierem do pieczenia.\nPo 15 minutach wyjąć tortownicę, na spód wylać masę serową i wstawić z powrotem do piekarnika. Razem z tortownicą wstawić do piekarnika naczynie z gorącą wodą, żeby sernik piekł się w tzw. kąpieli wodnej. Piec 15 minut, a następnie zmniejszyć temperaturę do 120 stopni i piec przez kolejne 1,5 godziny.\nPo 1,5 godzinie na serniku rozsmarować śmietanę wymieszaną z cukrem i piec jeszcze 15 minut.\nWyjąć, ostudzić i wstawić na noc do lodówki.\nNastępnego dnia udekorować roztopioną czekoladą. Jako, że zbliża się Halloween pasowała mi pajęczyna :)\nPrzepis na sernik pochodzi ze strony Kwestia Smaku.\nAutor: siarenka o 20:59 1 komentarz:\nDomowy budyń ananasowo-kokosowy\nMiałam ochotę na coś słodkiego i po przeanalizowaniu zawartości szafek padło na budyń ananasowo-kokosowy. Wyszedł obłędnie. Taka budyniowa Pina Colada :)\n1 puszka mleka kokosowego (ok. 200 ml)\n5 plastrów ananasa z puszki zblendować z sokiem ananasowym, mlekiem kokosowym i zwykłym mlekiem. Odlać pół szklanki, resztę zagotować. Mąkę ziemniaczaną i żółtko rozbełtać z odlaną miksturą :) Wlać do gotującego się płynu, mieszać aż zgęstnieje.\nW salaterkach na dnie ułożyć pokrojone w kawałki plastry ananasa, zalać budyniem. Zostawić do ostudzenia.\nPodawać można na wiele sposobów - na przykład ze skarmelizowanym cukrem jak w Crème brûlée.\nAutor: siarenka o 20:11 1 komentarz:\nMince Pies - czyli bożonarodzeniowe babeczki Nigel...\nPiernik staropolski i pierniczki - Pieczemy! (cz. ...


Renta planistyczna - Prosta strona podatków\nNie każdy zdaje sobie sprawę, że w przypadku zbycia przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, której wartość wzrosła na skutek uchwalenia bądź zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wójt, burmistrz lub odpowiednio prezydent miasta, pobiera jednorazową opłatę zwaną rentą planistyczną lub opłatą planistyczną.\nWysokość opłaty planistycznej nie może przekroczyć 30 % wzrostu wartości nieruchomości, którą określa się jako różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego, a jej wartością określaną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu lub faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości przed jego uchwaleniem. Przez faktyczny sposób wykorzystania nieruchomości przed uchwaleniem planu należy rozumieć „sposób odnoszący się do rzeczywistej wartości jaką nieruchomość ta posiadała zanim miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określający aktualne przeznaczenie tej nieruchomości wszedł w życie. […] dla określenia faktycznego sposobu jej wykorzystania przed uchwaleniem tego planu istotne znaczenie ma nie tylko konkretny sposób korzystania z niej przez dotychczasowego właściciela, ale również to w jaki sposób mógłby on z niej korzystać.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu II SA/Wr 816/11).\nWarto podkreślić, że wzrost wartości nieruchomości musi być skutkiem uchwalenia lub zmiany właśnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie może być wynikiem innych czynników, z uwagi na to, że możliwość pobierania opłaty planistycznej ma być swoistym udziałem gminy w zyskach uzyskanych na skutek zbycia nieruchomości, której wartość wzrosła właśnie z uwagi na uchwalenie bądź zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Co więcej, idea opłaty związana jest z formą zachęcania gmin do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.\nPodstawą naliczenia opłaty, pomimo treści art. 63 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2003 nr 80, 717 z późn. zm.), nie może być decyzja o warunkach zabudowy, bowiem aby pobrać opłatę planistyczną w uchwale dotyczącej miejscowego planu musi zostać określona wysokość stawki jaką gmina ma prawo pobrać z tytułu uchwalenia lub zmiany planu, przy spełnieniu odpowiednich warunków. Stawka procentowa nie może natomiast zostać określona w innej, odrębnej uchwale. Ustalenie wysokości stawki nie może mieć miejsca w szczególności w decyzji indywidualnej jaką jest decyzja o warunkach zabudowy. Stanowisko to jest co do zasady jednolite w orzecznictwie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie II OSK 570/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku II SA/Gd 780/10).\nJeśli natomiast po uchwaleniu bądź zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonany zostanie podział nieruchomości, pobierana jest jedynie ułamkowa kwota opłaty od wzrostu wartości całej nieruchomości. „Nawet jeśli strona sprzedała tylko niektóre działki wydzielone już po uchwaleniu planu, to dla obliczenia opłaty planistycznej należy przyjąć stopę wzrostu wartości działki, ale w tym jej kształcie jaki istniał w dniu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie II SA/OI 1017/10).\nRoszczenie o uiszczenie należnej opłaty planistycznej może zostać zgłoszone w terminie 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.\nReasumując, aby opłata planistyczna, zwana także rentą planistyczną mogła być naliczona muszą co do zasady zostać spełnione łącznie dwa warunki:\n- uchwalenie lub zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz ze wskazaniem procentowej wysokości opłaty z zastrzeżeniem, iż nie upłynął pięcioletni termin przewidziany w ustawie;\n- właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa nieruchomość, której wartość wzrosła na skutek uchwalenia bądź zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.


4,30 / 23 głosów\nStock Press Photo\nFinlandia – kraj naturalnego piękna i raj dla introwertyków - pomimo tego, że Finlandia znajduje się dość blisko Polski to jest nadal dość tajemniczym krajem i nieznanym zakątkiem gdzieś na obrzeżach naszego kontynentu. Kojarzy się najczęściej z dużą ilością śniegu i Świętym Mikołajem, ale turystów przyciągają też dzikie lasy, piękne krajobrazy, dziewicza przyroda i piękne jeziora. Może właśnie to sprawia, że Finlandia ma taki „nieziemski” i magiczny charakter. Rejsy w Finlandii odbywają się zarówno latem jak i zimą. Morze i wyspy są nieodłączną częścią Stolicy Finlandii. Każda wyspa archipelagu Rocky Island ma swój niepowtarzalny charakter, a wszystkie szczycą się niezwykle różnorodną przyrodą. Na większość wysp zaskakująco łatwo można przypłynąć tramwajem wodnym lub promem. Usługi dla turystów, które są dostępne w okresie letnim, obejmują spacery z przewodnikiem, kawiarnie, a nawet sauny. W cieplejszych miesiącach warto wybrać się do jednego z letnich domków, aby popływać, łowić ryby i grillować. Finlandia jest idealnym miejscem do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej, a także do odpoczynku na łonie przyrody. Na turystów czekają tutaj również liczne sporty zimowe, cudowne zorze polarne, jazda psim zaprzęgiem i wioska Mikołaja. Finlandia, to kraj, w którym można doświadczyć prawdziwej zimy z oszałamiającymi krajobrazami. Nie brakuje tutaj także ciekawych zabytków, a historia fińska jest dość ciekawa i wyjątkowa na tle całej Europy. Mieszkańcy Finlandii w przeciwieństwie do większości Europejczyków pochodzą od ludów ugrofińskich i posiadają zupełnie odmienny język.\nwalizki twarde - Ogromny wybór markowych walizek, plecaków oraz toreb podróżnych od cenionych producentówOgromny dobór wysokogatunkowych walizek, plecaków i toreb podróżnych od cenionych ...\nWędliny dla wegetarian - Producent żywności Vege Smak sprzedaje wyroby będące zdrową alternatywą dla mięsa. W swoim sklepie ma takie produkty jak: klasyczne kiełbasy VegeKrakowska, Vege Klasyczna, ...\nAutomaty do lodów - Firma Arpol oferuje w sprzedaży automaty do lodów włoskich, wyciskarki do cytrusów a także maszyny do shakeów. W ofercie posiadamy automaty o kilku pojemności pojemników, a tak...\nSunKing Kraków - Prąd elektryczny, jaki jest jednym z najlepszych udogodnień życiowych jaki został wynaleziony w całej historii stworzonego przez nas świata, jest dla nas nie tylko cudownym ...\nCopyright © KatalogiC 2022


Kazoo - Przeglądanie profilu: Posty - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\n→ Przeglądanie profilu: Posty: Kazoo\nPoza forum Ostatnio: sty 13 2020 13:41\nKazoo nie posiada znajomych\nW temacie: Prawdziwa windykacji online - Vindicat.pl, ktoś korzystał ?\n17 lipiec 2019 - 11:04\nW temacie: Egzekucja z wierzytelności – aspekty praktyczne\n17 lipiec 2019 - 10:50\nPoczątkowo konieczne jest wysłanie przedsądowego wezwania do zapłaty i propozycji ewentualnej ugody. W innym przypadku to wierzyciel może być obarczony kosztami sądowymi - tak czytałem. Właśnie dlatego w moim przypadku kwestią ściągania długów i egzekucją z wierzytelności zajmuje się kancelaria windykacyjna https://windykacja-ubiius.pl/ i nie mam z tym problemu. Ja tylko podpisuję konieczne dokumenty i czekam na dalszy rozwój. Większość rozsądnych osób decyduje się na polubowne rozwiązanie, bo dalej to tylko problemy\nW temacie: Wyjście z długów - skuteczne sposoby\n17 lipiec 2019 - 10:47\nW temacie: Co zrobić, gdy firma popadnie w długi?\n17 lipiec 2019 - 10:36\nJeśli firma popada w długi ze względu na to, że utraciła płynność finansową przez brak płatności od swoich klientów, to warto w takiej sytuacji w pierwszej kolejności postarać się odzyskać należne pieniądze. Są na rynku specjaliści, którzy się tym zajmują. Ze swojego doświadczenia wiem, że najlepiej współpracować z kancelarią windykacyjną - działają najsprawniej i mają doświadczenie, które nierzadko się przydaje W Lublinie siedzibę ma https://windykacja-ubiius.pl/ i to właśnie w takie miejsce warto się udać. Sprawna windykacja może generować duży przypływ gotówki na konto, co często pozwala wyjść z długów.\nW temacie: Narożnik – czy nadaje się do spania?\n31 maj 2019 - 12:27\nMoim zdaniem narożnik to nie jest dobre rozwiązanie do spania. To, że się rozkłada i można na nim spać, nie znaczy, że jest do tego przeznaczony. To raczej opcja awaryjna, gdybyśmy musieli kogoś przenocować przez jedną czy dwie noce. Tak to najlepiej klasyczne łóżko i dobry materac. Ja lubię sprężynowe, więc myślę, że taki https://ilovematerac...5-fandango.html byłby naprawdę odpowiedni.


Restauracje i Bary - Sheraton Warsaw Hotel, Warszawa\nRestauracje i Bary Hotelu Sheraton\nPoznaj kulinarny świat według Sheraton Warsaw Hotel\nSmaki Azji w Centrum Warszawy\nAzjatycka restauracja oferująca wyrafinowaną kuchnię bogatą w smaki i aromaty Azji oraz wyjątkowe, niezapomniane doświadczenia kulinarne.\nSprawdź menu >\nPoniedziałek - Sobota 17:00 - 23:00;\nNiedziela 12:30 - 16:30 (Brunch)\n22 450 6705 | Rezerwuj Online\nKuchnia Tex-Mex i Muzyka na Żywo\nSomePlace Else to tętniący życiem bar o przyjaznej, swobodnej atmosferze. Słynie z doskonałej kuchni tex-mex, bazującej na najlepszych grillowanych daniach.\nOdkryj brzmienie SomePlace Else >\nPoniedziałek - Niedziela 12:00 -24:00\n22 450 6710\nPełnia śródziemnomorskich smaków\nSpecjalizuje się w znakomitych daniach kuchni śródziemnomorskiej. W każdą niedzielę serwowane są tu wystawne brunche, podawane przy akompaniamencie żywiołowej muzyki jazzowej.\nWięcej o niedzielnym brunchu >\nPoniedziałek - Sobota 6:30 - 10:30;\nNiedziela 7:00 - 16:30\n22 450 6706\nMiejsce Spotkań Przy Kawie lub Koktajlu\nLobby Bar to eleganckie i popularne miejsce spotkań mieszkańców Warszawy i gości hotelowych, mieszczące się w głównej części hotelu. W ofercie Lobby Baru znaleźć można przekąski, koktajle oraz wyśmienitą kawę.\nPoniedziałek - Piątek 8:00 - 01:00,\nSobota - Niedziela 9:00 - 21:00\nZNAJDŹ SWOJĄ IDEALNĄ PARĘ\nWybierz kieliszek wina klasy premium lub kufel piwa z niezależnego browaru. Do tego zaserwujemy przekąskę inspirowaną lokalnymi tradycjami. Zapraszamy do Lobby Baru. Tutaj znajdziesz swoje ulubione połączenie smaków.\nKameralna Kolacja Szefa Kuchni\nSpragnionym unikalnych doświadczeń proponujemy unikalną kolację przygotowaną przez szefa kuchni na specjalne życzenie. Zapraszamy na kulinarne doświadczenia, przy jednym stole, w samym sercu hotelowej kuchni.\n22 450 6712\n10% zniżki dla uczestników programu SPG\nBędąc uczestnikiem programu SPG, możesz delektować się wybornymi kreacjami kulinarnymi w restauracji Fusion i barze JP's i otrzymać punkty Starpoints® za każdy rachunek powyżej 10 USD.\nDodatkowo, już teraz zaproś nawet 7 swoich przyjaciół lub najbliższych na lunch lub kolację w restauracji\nFusion i otrzymaj 10% zniżki na dania z karty. Wspólnie zachwyćcie się niepowtarzalnymi daniami naszego szefa kuchni. O szczegóły prosimy pytać obsługę. Serdecznie zapraszamy!\nOferta wyłącznie dla uczestników programu SPG. Zapisz się już teraz >\nPodziel Się Swoimi Kulinarnymi Doświadczeniami


Kanapka Z Sałatką - Smaker\nPrzepisy na temat: kanapka z sałatką\nSprawdzony przepis na "Warzywna kanapka"\nA wiadomo, świeżo upieczona mama może nie mieć czasu nawet na zrobienie kanapki i bardzo często zapomina o posiłkach, a przecież musi jeść, żeby starczyło pokarmu dla maleństwa. Sałatkę wystarczy nałożyć na talerz, a to zajmuje niecałe 30 sekund. Jakoś trzeba sobie radzić. Sałatka, którą trudno nazwać sałatką, bo jest taka prosta i przyjemna w przygotowaniu, podpatrzyłam u Ani Lewandowskiej...\n...sałatką z kuskusu z pewnością podbiją podniebienia niejednego imprezowicza. W menu nie powinno zabraknąć także słodkich przekąsek. Eksperci proponują m.in. pełnoziarniste muffiny z ulubionymi...\nArtykuły na temat: kanapka z sałatką\nModne i smaczne kanapki Pyszna kanapka znakomicie sprawdzi się w roli szybkiego, pełnowartościowego posiłku, będącego dla dziecka źródłem potrzebnej energii i składników odżywczych. Wiemy(...). Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez ok. 50 minut. Przekąski słone i wytrwane Jeśli nasze dziecko nie przepada za kanapkami, a my nie mamy ręki do ciast i słodkich wypieków, możemy się...\n...sałatek. Kanapka podawana z piwno-pomidorowym sosem i frytkami jest lokalną wariacją na temat francuskiego croque monsieur (czyli w wersji podstawowej tosta z serem, szynką i beszamelem). Co...\nZdjęcia na temat: kanapka z sałatką\nWideo na temat: kanapka z sałatką\nPiknikowa kuchnia. Kanapki z polędwiczki, kiełbaski w cieście chlebowym\nW kuchni "Dzień Dobry TVN" Piotr Kucharski zdradził przepisy na piknikowe dania. Kucharz przygotował: kanapki z polędwiczki, kiełbaski w cieście chlebowym oraz piknikową sałatkę. (Dzień Dobry TVN)\nDo sałatek i do kanapek!\nfigurki cukrowe na tort śmietana\nbułeczki drożdzowe z marmolada\nplacek ze śliwkami z jogurtem\npizza na podpieczonym ciescie


Zabiegi odmładzające o wysokiej skuteczności - Ognisko Krynica\nZabiegi odmładzające o wysokiej skuteczności\nStart » Medycyna » Salony Kosmetyczne » Zabiegi odmładzające o wysokiej skuteczności\nDodane: 2018-11-13 :: Kategoria: Medycyna / Salony Kosmetyczne\nW gabinetach kosmetycznych, niezmiennie największą popularnością cieszą się zabiegi odmładzające, wiele spośród nich, wykorzystuje nowoczesne techniki i środki. Popularną kuracją, w tej grupie, jest karboksyterapia (Wrocław) wykorzystująca dwutlenek węgla, można ją przeprowadzać na dziesiątki problemów skórnych, włącznie z cellulitem, rozstępami czy zmarszczkami na twarzy i w okolicach szyi oraz dekoltu. Coco-Time to doświadczony gabinet kosmetyczny, gdzie omawiane terapie, są z powodzeniem wykonywane, od wielu lat.\nTerapia dla osób chcących odzyskać jędrność skóry\n. Kiedy nasza skóra wyraźnie straciła na jędrności, wówczas karboksyterapia (Wrocław) jest jednym z pierwszych nasuwających się zabiegów, który może przeciwdziałać takim problemom. Indywidualna, bezpłatna konsultacja, z jednym ze specjalistów, z wymienionej kliniki, pozwoli nam na wybór kuracji dopasowanych do naszych rzeczywistych potrzeb. Znaczną część oferty tego wrocławskiego gabinetu kosmetycznego, stanowią terapie laserowe.\nSprawdź swój cykl miesiączkowy, bezpieczna antykoncepcja\nKażda kobieta wie, że łatwo zapomnieć kiedy była ostatnia miesiączka, a antykoncepcja typu tabletki potrafi być szkodliwa, dlatego mamy świetne i co najważniejsze naturalne rozwiązanie, które nie zaszkodzi twojemu organizmowi, nie zależnie od tego czy starasz się o dziecko,czy wręcz przeciwnie. Oferujemy...


Listopad, 2014 - Tworzenie stron WWW\nFirmowe strony internetowe są bardzo często grupowane nie tylko ze względu na tematykę, ale również i wizerunek. Strony zawierające informacje dotyczące zakładów mechanicznych najczęściej prezentują działalność w ciemniejszych, bardziej męskich barwach. http://www.otozegarki.pl/zegarkicasio/zegarek-casio-ga-100-1a4er-g-shock-ga-100-1a4er,3,8851.html\nOdpowiadając na pytanie zawarte w tytule na pewno warto podkreślić, że każdy musi indywidualnie do tego podejść. Są osoby, które język HTML-owy opanowały do perfekcji i nie straszny jest dla nich proces tworzenia. Są jednak osoby, które niewiele mają do powiedzenia w zakresie procesu tworzenia takich internetowych wizytówek. Strona internetowa jest dziś postrzegana, jako nadmiar informacji. Jest wiele nieciekawych, zupełnie nieprzystępnie wykonanych stron, które zamiast przyciągać uwagę internautów tylko ich zniechęcają. W takim przypadku lepiej jest zwrócić się do fachowców, którzy będą w stanie w pełni profesjonalnie podejść do tworzenia strony www oczywiście bazując się na wymaganiach zleceniodawców. Samodzielne tworzenie stron może się udać, ale tak jak zostało to powiedziane wcześniej, potrzebne jest doświadczenie, umiejętność posługiwania się językiem HTML,CSS. Tutaj przyda się szerzej pojęta informatyka. Zdecydowanie szybciej jest zatrudnić specjalistę, uwzględnić wytyczne, pokazać jakiś projekt czy nakreślić wizję, w jaki sposób miałaby wyglądać taka strona i zdać się na doświadczenie tej osoby. Wartości stron internetowych dostrzegalne są w zasadzie codziennie. Wielkie znaczenie ma design. Specjalista, który zajmuje się tworzeniem takich projektów stron www na pewno zaznaczy, że kolorystyka, ogólny design to najważniejsze elementy dekoracyjne dla takiej stronki. Treść to kolejne zagadnienie, nad którym trzeba nieco popracować. Warto także wykorzystać elementy galerii, gdzie pokazać można na przykład działalność firmy, czy jakieś konkretne produkty, poprzez co łatwiej będzie zdobyć zainteresowanie internautów. Oczywiście, aby taka strona, która zostanie już w pełni utworzona musi być też wyraźnie dostępna, toteż dobrze jest przemyśleć kwestię kodowania, pozycjonowania i tym podobne. Te wszystkie zagadnienia nie należą do szczególnie łatwych, dlatego lepiej jest kilkukrotnie zastanowić się, czy warto zabrać się za samodzielnie tworzenie witryny internetowej, czyli tej wizytówki.\nTagi: pobranie, podstawa, zmiana\nW przypadku tworzenia zaplecza internetowego dobrze jest skoncentrować się na wszelkich prostych szablonach. W zasadzie można samodzielnie wyznaczyć konkretne zagadnienia związane z tworzeniem strony www, ale znacznie łatwiej jest skorzystać z dostępnych w ten sposób szablonów. Takie szablony dostępne są w coraz większej ilości egzemplarzy, dlatego mało prawdopodobne jest, że znajdą się dwie takie same, niemal identyczne witryny. Szablon wzorów to przede wszystkim różnorodne kolorystyki tła, projekty układu strony głównej, opcje zakładek, a także dostępne obrazy graficzne, które mogą być uzupełnieniem takiego projektu. Wiele firm, które pragnie zaistnieć także w internecie, co jest dziś raczej koniecznością decyduje się skorzystać z takich szablonów, do tego, aby utworzyć strony taniej. Nie tylko ilość szablonów decyduje o tym, w jaki sposób ma prosperować dana witryna firmowa. Wzory szablonów stają się dobrą alternatywą dla wszystkich wygodnickich, którzy nie lubią zbyt wiele czasu spędzać na tworzeniu internetowych projektów. Nie tylko sam wizerunek strony internetowej staje się ważnym odniesieniem, ale także treść takiej witryny. Pod tym względem można się trochę nagłowić. Jeśli budowana w ten sposób jest strona firmowa dobrze jest umieścić taką zakładkę do tworzenia opinii i komentarzy, aby każdy miał okazję wypowiedzieć się na dany temat, na przykład produktu. Komentarze wystawiane na stronie firmowej danej firmy będą takim dodatkowym sposobem na reklamę, pod warunkiem oczywiście, że będą one w pełni pozytywne. Dodatkowo na wizerunek strony firmowej ma wpływ zamieszczana galeria. Czasami umieszczone zdjęcia na przykład uwidoczniające ważne wydarzenia oraz filmiki, na przykład z imprez integracyjnych czy filmy instruktażowe dodatkowo zachęcają internautów. Tworzenie stron www stwarza wiele problemów pod względem dekoracji, czy zamieszczania poszczególnych dodatków, ale jest to doskonała lekcja do tego, aby można było w przyszłości udoskonalić czy modernizować taką witrynę.\nTagi: drobny, nawigacja, wzór\nStyl tworzenia stron internetowych ma ogromny wpływ na atrakcyjność takiego projektu. Realizowane są proste zagadnienia opierające się na typowych szablonach jak też i indywidualne propozycje stron, w których planuje się odpowiednie elementy grafiki i nie tylko. Strony w nowym stylu tworzone z myślą o coraz bardziej wymagających odbiorcach powinny być nieco bardziej zaskakujące. Niemniej jednak warto zadbać o kanon podstawowych funkcji takiej strony, aby była dobrze wykorzystywana. Przejrzystość informacji, do tego stosowna nawigacja strony to główne zagadnienia tego typu. Warto również dopracować możliwość wdrożenia podstron. Tworzeniem takich stron internetowych oczywiście zajmują się profesjonaliści. Na pewno typowe szablony, które są stosowane nie zaspokajają potrzeb wszystkich klientów, toteż trzeba pomyśleć o czymś bardziej oryginalnym. W wielu przypadkach mowa jest także o kodowaniu stron lub katalogowaniu. Niektóre strony mogą także przekierowywać na inne serwisy internetowe, co też jest dobrze widziane przez korzystające z nich osoby. Najbardziej przyciągająca okazuje się mimo wszystko treść takiej strony. Niektóre firmy, które tworzą swoje strony www zamieszczają na nich odpowiednie pliki do pobrania, co z pewnością będzie bardzo dobrym sposobem na przyciągnięcie uwagi. Pliki te mogą dotyczyć na przykład cennika lub jakiegoś harmonogramu, na podstawie, którego łatwiej jest podjąć współpracę z firmą. Dodatkowo istotnym elementem ciekawych serwisów są galerie. Zamieszczanie zdjęć będzie, więc niekiedy konieczne. Szablonowe propozycje projektów niekoniecznie muszą być jednak źle postrzegane. Jeśli strona nie ma być zbyt wnikliwa zawsze można skorzystać z tej tańszej opcji. Nowoczesny wizerunek takich wizytówek firmowych, bo tak można też postrzegać odpowiednie strony internetowe, pozwala bardzo dobrze wpłynąć na użytkowników, którzy chcą częściej korzystać z takich pomocy, podpowiedzi czy informacji. Dbając o to można bardzo dobrze zaaranżować swoją firmową stronę, która będzie również prezentacją usług i produktów firmowych.\nTagi: działalność, firma, pamięć\nJeśli komuś w szczególności zależy na tym, by tworzyć odpowiedniego rodzaju strony internetowe powinien skoncentrować się przede wszystkim na tym, by można było wykonać je fachowo. Profesjonalizm w przypadku tworzenia takich stron opłaci się, ponieważ dany projekt będzie rzetelny, dopasowany do zapotrzebowań i użyteczny. Strony internetowe mogą być przede wszystkim efektowne. Wchodząc na nie powinno się mieć wrażenie, że jest to jak najlepszy portal informacyjny, strona firmowa czy cokolwiek innego w tym rodzaju. Nawigacja danej strony internetowej okazuje się być kolejnym ważnym podpunktem podczas tworzenia takich projektów. Na pewno przestronność wykonywanych projektów stron internetowych okaże się równie ważną cechą, o której warto pamiętać. Powracając do nawigacji takiej strony internatowej dobrze jest zachować jakiś schemat, by w każdej chwili móc łatwo powrócić do strony głównej. Osoby, które korzystają ze stron www, a nie wiedza, w jaki sposób posługiwać się nimi pod względem nawigacji na pewno nie mają zbyt dobrych zdań o takich propozycjach. Kolejnym istotnym zagadnieniem okazuje się być treść. Sama treść to informacje. Muszą być przekazywane w taki sposób, aby były zrozumiałe dla każdego odbiorcy. Tutaj profesjonalizm, fachowy język, wysoki styl to nie jest dobre zagadnienie. Lepiej przedstawić treść w taki sposób, aby była ona zrozumiała również dla młodszych odbiorców. Grafika to następny aspekt tworzenia stron www, o czym lepiej jest nie zapominać. Grafika pod względem tła, dodatkowo tło muzyczne, czy może lektor nawigujący to bardzo dobry sposób na zwrócenie uwagi odbiorców. Jeśli ktoś może uwzględnić zdjęcia, które mogą być jedynie dodatkiem, może znacząco polepszyć wizerunek takiej stronki internetowej. W taki właśnie sposób można zabrać się za tworzenie odpowiedniego projektu strony internetowej, co może być stosunkowo trudnym zagadnieniem. Dodawanie na przykład filmików instruktażowych także może być bardzo dobrym sposobem na urozmaicenie walorów takiej strony internetowej.\nTagi: działalność, furora, zmiana


Sosna pączki 100g | MagicznyOgród\nZnakomity surowiec do naparów o przyjemnym, żywicznym aromacie. Pobudzają mechanizmy odpornościowe i przeciwzapalne.\nPąki sosnowe (Gemmae Pini)\nPączki sosnowe zbiera się z różnych gatunków sosny (Pinaceae) późną zimą i wiosną. Ten niezwykły surowiec już przez starożytnych Rzymian został uznany za prozdrowotny. Później pączki sosnowe popularne były szczególnie w medycynie Europy Środkowej i Rosji, ale stosowali je również Północnoamerykańscy Indianie. Dawni znachorzy zalecali je na wszelkie dolegliwości układu oddechowego, takie jak kaszel, zapalenie płuc i oskrzeli, a nawet gruźlica. Spożywane były również przy przeziębieniu i grypie jako środek rozgrzewający i zmniejszający gorączkę. O działaniu pączków sosny nie zapomniano i stosuje się je do dziś w ramach tzw. gemmoterapii. Jest to dziedzina zajmująca się stricte wpływem pąków roślinnych na zdrowie człowieka.\nPĄCZKI SOSNY – DZIAŁANIE\nPączki sosny doskonale wspierają mechanizmy obronne organizmu w przeziębieniu i wszelkich infekcjach. Działają rozgrzewająco i napotnie, a także wspomagają usuwanie niekorzystnych bakterii, wirusów i grzybów.\nŚwietnie wpływają również na układ oddechowy. Przyspieszają usuwanie wydzieliny płucnej i pobudzają odkrztuszanie w przypadku kaszlu. Rozszerzają drogi oddechowe i ułatwiają oddychanie.\nWzmacniają prawidłowe reakcje przeciwzapalne.\nPobudzają krążenie krwi. Preparaty z pączków sosny wcierane w skórę miejscowo zwiększają ukrwienie i działają znieczulająco.\nDziałają żółciopędnie i rozkurczają drogi żółciowe.\nSOSNOWE PĄCZKI – ZASTOSOWANIE\ndla wzmocnienia układu odpornościowego, szczególnie podczas infekcji, przeziębienia, grypy\nw celu poprawy funkcjonowania układu oddechowego\ndo aromatycznych kąpieli, szczególnie przy problemach skórnych, nerwobólach czy reumatyzmie\nPączki sosny 100%. Surowiec najwyższej jakości!\nSosnowe pączki zawierają mnóstwo antyoksydantów, olejki eteryczne, kwas sapinowy, żywice, garbniki oraz witaminę C.\nSOSNA PĄCZKI – JAK STOSOWAĆ?\nPączki sosny – herbata:\nPąki sosny przed zaparzeniem dobrze jest skropić spirytusem, ponieważ zawarte w nich cenne związki nie rozpuszczają się w wodzie, lecz w alkoholu, a także w oleju. Z tego powodu też dobrze jest zalewać pączki nie wodą, lecz mlekiem.\nŁyżkę pąków sosny pokruszyć, a następnie zwilżyć spirytusem. Po kilku minutach zalać szklanką świeżo zagotowanego mleka (może być roślinne), przykryć i parzyć 10 minut. Gorący napar należy wypić zaraz po przygotowaniu, gdyż szybko wydostają się z niego lotne związki bioaktywne. Do naparu można dodać domowy syrop z malin, bzu czarnego lub dzikiej róży, miód, propolis, świeży imbir. Wypijać 1-3 szklanki naparu dziennie.\n100 g pączków pokruszyć i zwilżyć spirytusem. Następnie zalać 500 ml ciepłej, podgrzanej wódki (może też być rum). Macerować minimum tydzień. Odcedzić. Stosować kilka razy dziennie po pół łyżeczki, rozcieńczając nalewkę w mleku. Można stosować do wcierania w przemarznięte części ciała, bolące stawy i mięśnie oraz kontuzje.\nNalewka z pączkami sosny, gwajakowcem, jałowcem i sassafrasem:\nWymieszać w równych proporcjach pokruszone pączki sosny, drewno gwajakowca, owoce jałowca i drewno sassafrasu. Mieszankę zwilżyć spirytusem i zostawić pod przykryciem, a po godzinie zalać alkoholem 40% w proporcji 1:5. Macerować 2 tygodnie. Zażywać po 5 ml (ok. 1 łyżeczka) 2-3 razy dziennie.\nPrzepisy pochodzą od naszego niezastąpionego dr Różańskiego: http://rozanski.li\nNie stwierdzono skutków ubocznych, przeciwwskazań czy interakcji.\nSosna zwyczajna (Pinus sylvestris) to wiecznie zielone drzewo z rodziny sosnowatych. Rośnie w klimacie umiarkowanym. Jest to najpopularniejszy rodzaj sosny w Europie. Dorasta nawet do 40 metrów. Średnica pnia to ok. 0,5-1,2 metra. Kora jest gruba, bruzdowata i szarobrązowa. Sosna posiada sztywne i ostre zielone igły o długości 5-7 cm. Kwiaty skupiają się wokoło młodych pędów i układaj się w stojące pręciki. Szyszki mają krótkie szypułki, są jajowate.\nDo produktu Sosna pączki dział jakości naszego Maglabu może dostarczyć:\n1. Gemmae Pini – pączki sosny. http://rozanski.li\n4. Characterization of pine bud syrup and its effect on physicochemical and sensory properties of kefir https://www.researchgate.net\nbóle , inhalacje, oczyszczanie organizmu\npączki duże suche,czyste\nŚwietne jakościowo pączki. Robię z nich nalewki sosnowe z miodem :) Polecam!\nŚwieże, dobrej jakości. Gotuje lekko parę minut, dodaję miód, cynamon , imbir i parę kropel nalewki bursztynowej.\npączki dobrane najwyższej jakości


Poznaj najnowsze bramki o wielu rozmiarach - felicidad\nPoznaj najnowsze bramki o wielu rozmiarach\nZdrowy wysiłek na świeżym powietrzu\nBarBus świetnym miejscem na imprezy firmowe\nModele okrętów i jachtów do sklejania\nSchudnij w przyjemny i rozrywkowy sposób\nImprezy okolicznościowe organizowane w Szczecinie\nHome » Gimnastyka » Zajęcia Sportowe i Rekreacyjne » Poznaj najnowsze bramki o wielu rozmiarach\n2016-05-02|Kategoria: Gimnastyka / Zajęcia Sportowe i Rekreacyjne\nZapraszamy do rozbudowanego sklepu sportowego PolSport, w którym udaje się nam umieścić coraz nowe bramki sportowe. Przeznaczone są do wybranych dziedzin sportu, jak do piłki nożnej, unihokeja, siatkówki i wielu innych. Nasza bramka 3x2 została już wypróbowana przez szerokie grono klientów, którzy wysilają się na terenie naszego kraju. Otrzymali ją od nas w przeciągu kilku dni, od złożenia zamówienia. Dodatkowo nasza bramka 3x2 została wzbogacona o odpowiednie zabezpieczenia. Dzięki temu jej użytkowanie okazuje się tym bardziej bezpieczne dla sportowców, w tym również dla dzieci. Zachęcamy więc do zapoznania się z aktualnym asortymentem najlepszego producenta sprzętu sportowego, działającego na terenie naszego kraju, jak i poza jego granicami.\nZabawa i prawdziwy wypoczynek za miastem\nLudowa Altana to kompleks, w którym są organizowane wesela, bankiety oraz imprezy integracyjne. Gościnny ośrodek o folklorystycznym klimacie, serwujący kuchnię polską, położony w malowniczej okolicy. Oferuje różne formy rekreacji, między innymi bumper ball. Warszawa jest oddalona od tego miejsca o zaledwie ...\nStandardem jest, że bardzo wiele firm organizuje dla swoich pracowników lub klientów imprezy firmowe. Warszawa jest miastem, w którym istnieje - można powiedzieć - niezliczona liczba lokali i miejsc, w których takie imprezy mogą być realizowane. Jednak mało kto posiada taką ofertę, jak firma BarBus, która ...\nChwilę odprężenia i relaksu może przynieść sklejanie modeli plastikowych czy z elementów metalowych, jeśli poszukujemy hobby, któremu będziemy poświęcać nasz wolny czas, warto zainteresować się właśnie modelarstwem. Wszystkie potrzebne na początek elementy wyposażenia warsztatu modelarskiego, wraz z...\nDziś nikogo nie trzeba przekonywać, że ruch na świeżym powietrzu, to gwarancja dobrego samopoczucia i zdrowia. Gry zespołowe, takie jak siatkówka lub piłka nożna, ćwiczenia aerobowe, bieganie, a nawet zwykłe spacery pozytywnie wpłyną na kondycję i urodę. W ostatnim czasie coraz większą popularnością ...\nNauka kitesurfingu - szkoła, w której odpłyniesz!\nInteresuje CIę nauka kitesurfingu? Świetnie trafiłeś - u nas wszystkiego nauczysz się od podstaw, a poziom nauczania oraz treningów dopasujemy do Twoich możliwości i nabywanych z czasem umiejętności! Postaw na szkołę, dzięki której dosłownie rozwiniesz skrzydła i nabierzesz wiatru w żagle! Nasza szkoł...