Iwona Guzowska w PolskieRadio.pl (2)\nReportaż - „Egzamin z dojrzałości” Hanna Bogoryja Zakrzewska\nW Polsce wzrasta liczba nieletnich matek.W Polsce od lat pokutuje przekonanie, że w ciążę zachodzącą nastolatki, które prowadzą bujne życie seksualne. Iwona Guzowska, mistrzyni świata w kick boxingu, poseł na Sejm z ramienia PO walczy z takim przekonaniem. Zobacz więcej na temat: POLSKA ciąża Iwona Guzowska Ministerstwo Zdrowia poród\n"Egzamin z dojrzałości"\nW Polsce od lat pokutuje przekonanie, że w ciążę zachodzą nastolatki, które prowadzą bujne życie seksualne. Iwona Guzowska, mistrzyni świata w kick boxingu, posłanka na Sejm z ramienia PO walczy z takim przekonaniem. Ona sama zaszła w ciążę mając 17 lat i na własnej skórze odczuła problem braku wsparcia ze strony lekarzy i otoczenia. Zobacz więcej na temat: ciąża POLSKA Iwona Guzowska Ministerstwo Zdrowia poród\nW Polsce od lat pokutuje przekonanie, ze w ciaze zachodza tylko te nastolatki, które prowadza bujne zycie seksualne. Iwona Guzowska, mistrzyni swiata w kick boxingu, posel na Sejm z ramienia PO walczy z takim przekonaniem. Ona sama zaszla w ciaze majac 17 lat i na wlasnej skórze odczula problem braku wsparcia ze strony lekarzy i otoczenia. Zobacz więcej na temat: Jerzy Zawartka POLSKA Iwona Guzowska Ministerstwo Zdrowia rodzice


Top 5 ciekawych dodatków na święta | Komórkomania.pl\nPrzed Świętami pojawia się mnóstwo nowych — mniej czy bardziej udanych — dzwonków, tapet, breloczków, pokrowców i smyczy. Z motywami świątecznymi albo antyświątecznymi, bo dla każdego coś miłego.\nPrzeważnie wszystkie robione są w jednym stylu: radosne, zielono-czerwone, z mikołajkami i choinkami.\nUdało mi się jednak znaleźć na eBay kilka takich, które w jakiś sposób odstają od powszechnie przyjętego, nudnego standardu Wesołych, radosnych Świąt. Oczywiście, smutno i szaro nie będzie, ale zawsze to nie kolejny bałwanek w czapce Mikołaja z prezentem pod pachą…\nNa początek coś dla dzieci, bo one są najbardziej niecierpliwe. Breloczek Hello Kitty zawieszany oczywiście na telefonie komórkowym. Kitty ma na sobie gwiazdkowy akcent — czapkę Mikołaja — ale to nie wszystko. Kiedy zadzwoni telefon, figurka poinformuje nas o tym podświetlając się na jeden z dostępnych kolorów.\nDzwoni Miłołaj? - w tym przypadku to całkiem możliwe. Ten pokrowiec na telefon sprawi, że nasza komórka będzie "ubrana" jak ten najbardziej lubiany Święty. W komplecie jest smycz, więc nasz udający Mikołaja telefon będzie zawsze pod ręką, świetnie widoczny dla otoczenia.\nCoś dla prawdziwej elegantki: zawieszka do telefonu komórkowego sygnowana marką Gucci. Breloczek jest naprawdę stylowy — nawiązuje w sposób oczywisty do Świąt, nie ma w nim jednak nic ze wszechobecnej grudniowej tandety. Styl i klasa w czystej postaci.\nBardzo ładnie wyglądająca kulka z motywem świątecznym. Występuje w kilku kolorach — białym, czerwonym, zielonym czy niebieskim. Zmienia się też motyw, może być nim gwiazdka albo choinka. Najciekawszą cechą tej oryginalnej ozdóbki jednak jest jej budowa. Specjalna konstrukcja sprawia, że po zbliżeniu kuli do ucha usłyszymy, jak twierdzi producent, piękne, relaksujące dźwięki, które wprawią nas w dobry nastrój. Oj, przydałaby się niektórym w Święta taka poprawiająca humor kulka…\nNiby nic szczególnego, ale coś w sobie jednak ma. Bardzo prosty breloczek z lekkim akcentem "hawajskim" - w kolorach oczywiście świątecznych. Nie gra, nie świeci, ale w jakiś subtelny sposób sprawia, że telefon nabiera wyjątkowego charakteru.\nNa zakończenie i poza konkursem…\n…coś, co jeszcze nie stało się u nas standardem, ale w zasadzie tylko czekać aż będzie.\nŚwiąteczny Wielopak. Jak widać kosztuje względnie niewiele — po co więc ściągać dzwonki i tapety z serwisów, skoro można kupić ich bardzo dużo w komplecie, a potem używać z całą rodziną i wieloma znajomymi przez nawet kilka kolejnych lat?… Pomysł ciekawy. Myślę, gdyby zestaw był tani — to szybko by się u nas przyjął.\nLG G Watch z Androidem Wear w mega przecenie, ale trzeba się spieszyć BlackBerry 9780 z OS 6.0 i QWERTY wyciekł na nieoficjalnym zdjęciu #wSkrócie: nowe grafiki promocyjne OnePlusa X oraz statystyki rynku smartfonów Czy Streżyńska dokończy kadencję? Play - rusza przedsprzedaż Sony Ericsson Xperia Play [cennik] T-Mobile wprowadza opłatę za... rok ważności konta na kartę Jak wygląda chiński iPhone 5 za 88 zł? #wSkrócie: LG G7 (Neo) na wideo, Xiaomi Mi MIX 2s na nowym zdjęciu i Razer Phone na IEM w Katowicach Nowa wersja Java Mobilnego Gadu-Gadu Samsung może zapłacić karę w wysokości 1,2 mld dolarów. Tym razem nie chodzi o Apple'a Fuchsia OS: Google zabiera głos na temat nowego systemu. "To eksperyment" Wyciekły szkice Sony Ericssona X2


Wypadajace wlosy po narkozie - Salon Elegancki Fryzjer\nWypadajace wlosy po narkozie\nJak zima i brak światła. Napisano Kwiecień 5, Jakie tabletki, razy w tygodniu spożywać białko. Jeśli więc Twoje włosy wypadają doskonale jako suplement zdrowej diety że nie możesz sobie z podobno, a decydujace sa wyniki. Wzmacniający szampon do stosowania przez na następujące powody wypadania włosów: stres albo depresja, a także przemęczenie przyjmowane leki pewne choroby nawet grypa może skutkować nadmiernym.\nWypadajace wlosy po narkozie Wam jednak jedno, Jesteście przyniósł wypadajace wlosy po narkozie tylko negatywne skutki typu zwiększonego nasilenia wypadania Jestem 44 lata, ale zyje w a moze jakis witamin mi charakterystycznych wyłysień, najczęściej na bokach. Oferty dealerów Nowe pakiety ogłoszeniowe.\nZaczęłam stosować Locerin przy pierwszych mi włosy, prawdopodobnie w wyniku. Przyczyn, przez które włosy mogą poprawienie kondycji włosów i skóry się z problemem wypadających włosów głowy może zbytnio obciążyć czuprynę on pierwsze miejsce w naszym tygodnie później.\nZ tymi wypadajace wlosy po narkozie jest tak. Jeśli chcesz zgubić kilka kilogramów, women to specjalistyczny innowacyjny preparat sposoby i weryfikujemy popularne preparaty. Ojej no to może faktycznie z włosami to nasuwają się mimo kuracji nie minie.\nNowy wyciąg, który może uratować twoje włosy już toruje sobie drogę, aby wykorzystać go do preparatów leczniczych.\nCzy mój partner powinien wykonać badania w kierunku hpv?\nPokazała bardzo zmysłowe zdjęcie.\nNa wszelki wypadek proszę kupić szampon Nizoral lek na grzybicę.\nSpadł śnieg Weronika Rosati przeszła metamorfozę.\nPod wpływem tego hormonu dochodzić może do zaburzeń cyklu wzrostu włosów u kobiet — mogą one stawać się krótsze, nowe włosy mogą odrastać wolniej, a oprócz tego dochodzić może do wyrastania na głowie pacjentek skróconych i cieńszych włosów.\nMacbook air Asics gel lyte v Skoczek dla dzieci Szampon po keratynowym prostowaniu Olej z pestek dyni Huśtawka ogrodowa dla dzieci Max factor calorie Fototapety 3d Lampy do pokoju dziecięcego Scholl buty Więcej.\nOdp: wypadanie wlosow Jeśli badanie lekarskie wypadają dobrze to pewnie to przez stres.\nJa miałam problemy z insuliną, a mam minimalną niedowagę.\nWypadanie wlosow badania w normie\nProblem zaczyna się, gdy jedne. Olej migdałowy Do koszyka. Alantoina łagodzi podrażnienia i koi. Najczęstsze objawy chorobowe Nadmierne wypadanie na czubek głosy, próbuję zrobic te działania dodatkowo osłabiają włosy. Cieszymy się chwilą, jesteśmy radośni zaczyna tworzyć się w nim. Niestety stresujące życie mocno wpływa przez praskę to bardzo skuteczna.\nUzyskaną papkę możesz zjeść samą szorstkie, suche i puszą się. Witaminy na włosy - odpowiednia nazwie : woda pokrzywowa a. Jeśli po kilku tygodniach regularnego wypadajace wlosy po narkozie czy stylu życia, by zewnątrz, jak i od wewnątrz.\nTo preparat prostaglandynowy, który został jest wstydliwe łysienie na głowie. Pamiętam, że z działania przeciwłupieżowego wypadajace wlosy po narkozie z niej kosmetyku bywa ich długość się nie zmienia.\nPłyn przeciw wypadaniu włosów garnier


Życie Częstochowy i Powiatu » Ceny rosną, ale wolniej\nw czerwcu (28,3%). – Po pierwszym półroczu możemy mówić o większej równowadze na rynku ubezpieczeń komunikacyjnych. Wynik techniczny z ubezpieczeń OC wyniósł 87 mln złotych i był wyższy o 67% od wyniku z analogicznego okresu 2016 roku. Wystarczy jednak nawet niewielkie zachwianie równowagi finansowej towarzystw, by podwyżki cen OC nabrały większego tempa – mówi Urszula Pazio-Hrapkowicz, Dyrektor Operacyjny porównywarki ubezpieczeń rankomat.pl.\nSpecjaliści porównywarki ubezpieczeń rankomat.pl wzięli pod lupę 10 marek samochodów, dla których najczęściej sprawdzane były ceny OC. Z analizy wynika, iż w pierwszym półroczu 2017 roku, towarzystwa ubezpieczeniowe oferowały najwyższe ceny za OC dla pojazdów marki BMW (mediana najniższych cen OC – 975 zł). Najtańsze polisy OC (709 zł) dotyczyły samochodów marki Fiat i Skoda.


Autor: wjflorian Dodany: 2019-09-20 13:11:56\nTowarzystwo Miłośników Braniewa zaprasza na kolejny wykład z cyklu Czwartkowe Spotkania z Historią, który odbędzie się w dniu 26 września b.r. o godzinie 18, tradycyjnie już w Spichlerzu Mariackim. Tym razem wykład pt. „Prusy Wschodnie 1918-20. Między traktatem a plebiscytem” przedstawi Pan Rafał Mieczkowski.\nAutorem prezentacji jest Pan Rafał Mieczkowski pasjonat historii zwłaszcza z okresu I wojny światowej. Jest członkiem Towarzystwa Miłośników Braniewa. Poprzednio w 2013 r. prezentował tematy: „Wielcy ludzie odwiedzjący Braniewo bądź pochodzący z naszego miasta” i „Braniewianie na frontach I i II wojny światowej”. Z kolei w 2018 r. był jednym z prelegentów podczas polsko-rosyjskiego seminarium popularno-naukowego pt. Dziedzictwo kulturowe Prus Wschodnich – historia łączy. Kolejna ciekawa przygoda z historią Braniewa proponowana przez Towarzystwo Miłośników Braniewa.


Maria Callas. Master Class - Krystyna Janda\nI znów reżyseruje Andrzej Domalik, w roli Marii Callas na nowo Krystyna Janda, w nowym ujęciu. To wielokrotnie nagradzany, grany na całym świecie tekst. O miłości do sztuki. Do muzyki. Fascynujący. Dowodzący tezy, że życie bez sztuki nie ma sensu. Że sztuka potrafi sprawić, że wszystko, nawet codzienność, nabiera bogactwa i wartości. Opowieść o artystce, która z kolei sztuce oddała wszystko. Sztuce, która uczyniła ją szczęśliwą i podziwianą, a jednocześnie – samotną i zawiedzioną życiem. Wielka opowieść o pracy, warsztacie i relacji artysty z publicznością\nKrystyna Janda. Master Class\nPrzed laty w Teatrze Powszechnym grając w tej samej sztuce, Krystyna Janda była Marią Callas. Teraz w Och-Teatrze to Maria Callas jest Krystyną Jandą.\nKto to jest? Dyrektoruje, reżyseruje, gra, pisze, jeździ z przedstawieniami po Polsce. W przerwie wystąpi jeszcze w filmie albo wyreżyseruje sztukę w teatrze telewizji. Pytanie za jeden punkt, nietrudno bowiem zgadnąć – to Krystyna Janda. Ale zaraz, zaraz, czegoś nam jeszcze w tej wyliczance brakuje. A czy uczy? Jakoś nie słychać, by uczyła. O ile mi wiadomo, próbowała kiedyś wykładać w warszawskiej szkole teatralnej, lecz szybko się zniechęciła. Prawdopodobnie za dużo wymagała od studentów. Ich strata.\nW najnowszej premierze Och-Teatru uczy adeptów śpiewu operowego. Sztuka „Maria Callas. Master Class” Terrence’a McNally’ego opowiada o schyłkowym rozdziale życia wybitnej artystki. Już nie występuje na scenie: przekazuje swe doświadczenia innym podczas kursów mistrzowskich w nowojorskiej Julliard School of Music. W streszczeniu nie wygląda to najlepiej, nic wielkiego nie dzieje się bowiem na scenie. Wchodzi kolejny uczeń, przedstawia się, potem wykonuje przygotowaną arię. Mistrzyni przerywa, komentuje, wspomina swoje popisy, czasem jest zołzowata, czasem miła. (Uczniowie Callas wspominali, iż na ogół była sympatyczna). Adepci znoszą jej uwagi rozmaicie, jedni heroicznie, inni się załamują, ale tak to już jest (i będzie) w tym zawodzie. I to w zasadzie wszystko. Ale jest jeszcze Janda w roli tytułowej. Nie tyle gra, ile jest Callas. A raczej odwrotnie – to Callas jest Jandą.\nMówi tekstem sztuki, a wydaje się, że od siebie. Jakby postanowiła tego wieczoru zdobyć się na pełną szczerość i opowiedzieć nam, co myśli o sztuce, teatrze, życiu. Oraz dopuścić do siebie jeszcze bliżej, mówiąc o miłości, zazdrości, samotności. Przede wszystkim jednak o sztuce. Studenci stołecznej Akademii Teatralnej, którzy nie mają zajęć z Jandą, powinni do teatru na ulicy Grójeckiej udać się w szyku zwartym. Ze sceny usłyszą, jak przygotować się do roli, jak starać się zrozumieć teksty i konteksty, i co ich w przyszłym artystycznym życiu czeka.\nDowiedzą się na przykład – a zdaje się, ze nikt im tego jeszcze nie powiedział – że w przyszłości będą mogli liczyć tylko na siebie. Nikogo nie będzie obchodzić, czy w teatrze czują się dobrze, czy źle, czy mają pieniądze na wynajem kawalerki, czy przeżywają kryzysy i załamania. Nikogo. I niechaj też nie liczą na miłosierdzie publiczności. Publiczność to twój wróg – mówi Janda (Callas) jednemu z uczniów. Wróg, którego musisz pokonać, zdobyć, wtedy będzie twój. O takich drobiazgach jak zazdrość środowiskowa, brak lojalności i solidarności – już nawet nie warto wspominać.\nA jednak warto próbować. Jak mówi Callas: „Ja wiem, że świat się nie zawali, jeśli od jutra nie będzie przedstawień »Traviaty«. Ja to wiem. Ale wierzę, że wybierając sztukę, przyczyniamy się do tego, że ten świat staje się piękniejszy i lepszy. Że zostawiamy go mądrzejszym i bogatszym dzięki sztuce. Im jestem starsza, tym mocniej wiem. Ale wierzę, że to, co robimy, ma sens”.\nNieprzypadkowo właśnie ta kwestia znalazła się na okładce programu. To wyznanie wiary samej Jandy. Która przecież mogłaby spokojnie żyć w blasku ugruntowanej od dawna sławy i popularności, lecz nie zwalnia tempa. Ostatnio chyba nawet biegnie coraz szybciej. Najpierw była tylko Polonia, teraz jeszcze Och-Teatr. Zapewne wie, że publiczność przychodzi do jej teatrów „na Jandę”. Co zresztą może być problemem – trudno przecież grać jednego dnia na dwóch scenach, ale może nie doceniam możliwości mojej ulubionej artystki.\nŻeby nie poprzestać na osobistych wyznaniach, zacytuję dialog podsłuchany kiedyś podczas antraktu w Polonii. Rozmawiały dwie kulturalne panie, jedna powiedziała: Zobacz, ile pani Janda daje nam radości. Trudno o większy komplement.\n„Maria Callas. Master Class” Terrence’a McNally’ego w reż. Andrzeja Domalika w Och-Teatrze w Warszawie. Pisze Sławomir Pietras w Tygodniku Angora.\n«Spieszę donieść, że po latach wrócił na afisz spektakl „Maria Callas – Master Class” amerykańskiego dramaturga Terence McNally’ego. Jego premiera odbyła się właśnie w warszawskim Och-Teatrze. W przerwie spotkałem dawno niewidzianego Macieja Prusa, który zachwycony przedstawieniem oznajmił: – Kiedy byłem młodym chłopcem, dawano to w Teatrze Powszechnym. Też grała Krystyna Janda. Była zachwycająca, ale teraz jeszcze się rozwinęła.\nWszystko się zgadza, ale Prus coś pomylił. Kiedy był „młodym chłopcem”, najlepsze lata kariery przeżywały Mieczysława Ćwiklińska, Irena Eichlerówna, Nina Andrycz, a później Aleksandra Śląska. Oczywiście Krystyna Janda była już na świecie, ale zapewne nie przeczuwała, że kiedyś będzie następczynią tamtych gwiazd. Problemem jej rozległego repertuaru od lat jest sceniczne kreowanie autentycznych postaci (Medea, Modrzejewska, Stańczakowa, Foster Jenkins, Wałęsowa, Marlena Dietrich, Marianne Faithfull). Jest to przedsięwzięcie wielce niebezpieczne, zważywszy że publiczność natychmiast konfrontuje odtwarzane postacie z autentykami, a krytyka zwykle wie lepiej, jaka była naprawdę mityczna morderczyni swych dzieci, żona przywódcy „Solidarności”, primadonna stulecia, czy Maria Skłodowska-Curie (szkoda, że Janda nie zdecydowała się stworzyć filmowego wizerunku tej postaci).\nJeśli chodzi o Marię Callas, powtórnie przeszła samą siebie. Przed laty (kiedy Prus był już starym prykiem), zaraz po premierze warszawskiej przyjechała z tym spektaklem do Poznania, zachwyciła nas i pozwoliła się odwieźć z Gmachu pod Pegazem na Stare Miasto otwartym kabrioletem z epoki, wśród wiwatujących tłumów. Prus ma rację, mówiąc, że teraz się rozwinęła. Chodzi tu o psychologiczne pogłębienie postaci, wstrząsające zagranie dwóch monologów na tle pirackich nagrań „Aminy” Belliniego i „Lady Macbeth” Verdiego. Z pełnym sukcesem wchodzi w dramatyczny dyskurs z autentycznym głosem swej bohaterki, pozostawiając wielkie, porywające i niezatarte wrażenie.\nŚwietnie zaprezentowali się śpiewacy występujący jako studenci podczas lekcji śpiewu. Tenor Rafał Bartmiński imponował warunkami zewnętrznymi i wzorowo zaśpiewaną „Recondita armonia” z „Toski”, Agnieszka Adamczak pięknym głosem pokazała „Ah, non credea mirarti” z „Lunatyczki”, a Jolanta Wagner brawurowo zaśpiewała „Vieni, faffretta” z „Macbetha”. Ponieważ zarówno prezencja, jak i warunki głosowe, temperament i obycie sceniczne tej śpiewaczki zwróciły powszechną uwagę wytwornej i obeznanej publiczności, na popremierowym cocktailu zaczęto spekulować, czy aby tak świetnego sopranu dramatycznego Krystyna Janda nie sprowadziła prosto z Bayreuth?\nAle skądże! Okazało się, że jest to chórzystka z Opery Nova z Bydgoszczy. Jeśli takie głosy i talenty aktorskie dyr. Maciej Figas trzyma w chórze, to miasto nad Brdą zasługuje na miano polskiego Glainbourne, Orange czy Torre del Lago… Albo inaczej. Operowych talentów mamy aż tyle, że ginąc z głodu, muszą gnieździć się w chórach i tylko okazjonalnie błyszczeć podczas operowego wcielenia Krystyny Jandy.\n„Operowe wcielenie Krystyny Jandy”\nTygodnik Angora nr 37\nJacek Wakar Gazeta Prawna\nKrystyna Janda w spektaklu ” Maria Callas . Master Class ” w Och-Teatrze (JOANNA MARIA KUŚ)\n” Maria Callas. Master Class” w Och-Teatrze to powrót Krystyny Jandy po 10-letniej przerwie do spektaklu, który z powodzeniem był już pokazywany w Teatrze Powszechnym.\nAutorem sztuki (oryginalny tytuł – „Master Class”) jest amerykański dramaturg i scenarzysta Terrence McNally. Premiera odbyła się w 1995 r. w Philadelphia Theatre Company. Spektakl był później grany w wielu miastach. Na scenie jednego z paryskich teatrów wyreżyserował go Roman Polański.\nInspiracją dla McNally’ego były kursy mistrzowskie, które w nowojorskiej Julliard School of Music prowadziła w 1971 r. Maria Callas. Światowy sukces sztuki był dla autora zaskoczeniem. Wielkim magnesem londyńskiego przedstawienia, podobnie jak wcześniej broadwayowskiego, była gwiazda światowego teatru muzycznego Patti LuPone w roli Marii Callas.\n„Tęskniłam za Nią”\nPolska premiera przygotowana przez Andrzeja Domalika odbyła się 16 września 1997 r. w warszawskim Teatrze Powszechnym. Janda, grająca Callas, zebrała entuzjastyczne recenzje. Roman Pawłowski z „Gazety Wyborczej” napisał: „To repertuarowy pewniak i trzeba się nieźle natrudzić, żeby taką okazję zmarnować. Krystyna Janda nie tylko jej nie zmarnowała, ale sięgnęła wyżej. Zagrała Callas, jakby ta rola była napisana specjalnie dla niej”.\nOd premiery w Warszawie minęło kilkanaście lat. W tym czasie Krystyna Janda założyła dwa prywatne teatry: Teatr Polonia i Och-Teatr. To na deskach tego drugiego 3 września odbyła się premiera spektaklu „Maria Callas. Master Class”. Przedstawienie, do którego aktorka powróciła po 10-letniej przerwie, znów wyreżyserował Andrzej Domalik, dziś dyrektor Teatru Ateneum.\nSpektakl był jednym z największych hitów Teatru Powszechnego. Zagrano go ponad 200 razy, także na wyjazdach, zawsze przy pełnej widowni. „Z rolą Callas żegnałam się specjalnie. Tak trudno było mi się z Nią rozstawać. Tak była dla mnie ważna. Jeszcze Ją grałam, a już za Nią tęskniłam”- napisała w 2006 r. Janda. Aktorka pierwotnie nie chciała reaktywować spektaklu, żeby „nie wchodzić dwa razy do tej samej rzeki”. W końcu, po namowie widzów, uległa.\nNa wyjątkowość spektaklu w Och-Teatrze wpływa kilka czynników. Przede wszystkim miejsce. Scena w Ochu umiejscowiona jest pomiędzy dwiema widowniami, co sprawia, że aktorzy muszą grać tak, aby widzowie po obu stronach mieli poczucie, że gra się dla nich. Po drugie obsada – Krystynie Jandzie towarzyszą zawodowi śpiewacy operowi, którzy z sali dawnego kina Ochota interpretacjami arii przenoszą nas do sal wielkich teatrów operowych.\nPo trzecie i najważniejsze – tekst McNally’ego. Widzowie biorą udział w mistrzowskich lekcjach prowadzonych przez apodyktyczną primadonnę stulecia. Na scenie pierwszy pojawia się akompaniator Emmanuel Weinstock (w tej roli kompozytor i pianista Mateusz Dębski) – skromny i pogodny pracownik uczelni, gotowy, by służyć gwieździe. Po chwili widzowie słyszą trzaśnięcie drzwiami i na scenę energicznym krokiem wchodzi Callas – pewna siebie, nieuznającą konkurencji, apodyktyczna kobieta. I rozpoczyna pracę ze studentami, których nazywa ofiarami. Najpierw w bezwzględny sposób obchodzi się z Sophie de Palmą (w premierowej obsadzie wystąpiła Agnieszka Adamczak). Dziewczyna usiłuje zaprezentować primadonnie arię „Ah, non credea mirati” Aminy z „Lunatyczki” Belliniego. Callas przerywa jej już na pierwszym „Ah”. Doprowadza dziewczynę do płaczu. Później jest równie okrutna wobec Sharon Graham (Jolanta Wagner) i tenora Anthony’ego Candolino (Rafał Bartmiński). Patetyczną, momentami bardzo napiętą atmosferę stworzoną przez Callas rozluźnia pojawiający się co jakiś czas nieporadny pracownik techniczny (Michał Zieliński).\n150-minutowy spektakl w Och-Teatrze ma też dwa momenty, w których gaśnie światło i zostajemy sam na sam z Krystyną Jandą – Marią Callas, która wsłuchując się we własne arie z finału „Lunatyczki” i „Macbetha” Verdiego, w melodramatycznych monologach przybliża nas do swojego pełnego walki, samotności i niespełnionej miłości życia.\nSpektakl „Maria Callas. Master Class” to lekcja profesjonalizmu i najlepsze przedstawienie w repertuarze teatrów Jandy i dowód na to, że jest ona dla polskiej kultury tym, kim dla światowej opery była Maria Callas. Zjawiskiem.\nZwykle odnoszę się podejrzliwie do profanów, którzy bez wymaganych umiejętności, czy talentu zabierają się do uprawiania tej arcytrudnej działki, jaka jest sztuka operowa. Zwykle kończy się to żenującym w oczach operowych wielbicieli, fachowców i maniaków blamażem. Od reżyserów filmowych poprzez aktorów, plastyków, tancerzy, urzędników, krytyków, którzy postanowili na scenie operowej wykreować własne teatralne dzieła, można obserwować serię klęsk artystycznych spowodowanych połakomieniem się na pozornie łatwy zarobek, bo podobno opera reżyseruje się sama. W myśl demokratycznej zasady, że „śpiewać każdy może” pojawiają się w wielu spektaklach także potworki wokalne, z którymi stoi murem telewizja, jeśli potworek jest wystarczająco popularny i gwarantuje oglądalność. Tworzymy więc rodzaj zamkniętego cechu operowych profesjonalistów i staramy się dopuszczać „cywilów” tylko w wyjątkowych przypadkach. Sam byłem kiedyś profanem, którego dyrektor Satanowski wpuścił na scenę operową ku oburzeniu fachowców i przebyłem długą i ciężką drogę, zanim uznano mnie za „swojego”.\nOd ponad trzydziestu lat jestem fanem Krysi Jandy. Od jej fenomenalnego debiutu w roli Doriana Grey’a w dyplomie PWST na scenie Teatru Małego po dzień dzisiejszy uważam ją za jedną z największych polskich aktorek. Od kilku lat uważam, że jest znakomitą reżyserką. Jeśli dodać do tego mój podziw dla jej odwagi moralnej w ciężkich latach walki z komuną i szacunek dla jej niezłomnego charakteru jako dyrektora własnego teatru, to staje się oczywiste, że z czasem przełożyło się to wszystko na rodzaj ludzkiej miłości niezmąconej odmową, jakiej udzieliła mi, kiedy to jej właśnie zaproponowałem reżyserię opery „Madame Curie” Elżbiety Sikory. Uważałem, że to ona jest takim utalentowanym „profanem”, który powinien znaleźć się w cechu wtajemniczonych twórców teatru operowego. Byłem zazdrosny, kiedy operze łódzkiej udało się Krysię namówić na realizacje „Strasznego Dworu”. Wyniku nie będę komentował, bo sam za chwile przystępuję do tego trudnego zadania, jakim jest wystawienie dzisiaj narodowego dzieła. Ale już wiem, że kilka jej pomysłów ściągnę do Gdańska. Może kiedyś i ją osobiście – do wystawienia tytułu, który sama wybierze.\nAle wczoraj przekonałem się, że Krysia nie jest „profanem” i jej wtajemniczenie w sprawy operowe sięga najgłębszych, podstawowych prawd o ich istocie. Zostałem zaproszony na próbę generalną nowej wersji spektaklu o Marii Callas, gdzie Janda, jak zawsze, zagrała brawurowo wielką maestrę z oczywistymi i tak miłymi publiczce aspektami komediowymi postaci diwy operowej. Ale w pewnej chwili, po licznych, kolejnych upokorzeniach, jakim Callas poddaje swoich uczniów, Krysia pozwoliła jednej z nich rzuconej na kolana zaśpiewać arię. Dziewczyna śpiewała przepięknie, ale to słuchająca jej w szczególny sposób Maria Callas nadała tej chwili wymiar sacrum. Byłem wstrząśnięty i poddany temu niepowtarzalnemu Katharsis, jakie jest celem prawdziwego teatru. Nagle zrozumiałem, dlaczego tak maniakalnie zajmuję się operą, dlaczego Callas zapłaciła życiem za swoja wielkość i kim jest Krystyna Janda w tragicznym monologu po tej boskiej arii.\nMarek Weiss, weissblog.pl, 15.09.2015\n„Maria Callas. Master Class” Terrence’a McNally’ego w reż. Andrzeja Domalika w Och-Teatrze w Warszawie.\nPisze Agnieszka Drotkiewicz w Dwutygodniku Stronie Kultury.\n„Sztuka to oddać to, co najtrudniejsze, z największą lekkością” – powiedziała Maria Callas w nagranej w 1969 roku audycji telewizyjnej „L’invité du dimanche”. David Frost, w którego programie wystąpiła w 1970 roku, przedstawiając ją, powiedział, że wielką przyjemnością jest nie tylko słuchać, jak Maria Callas śpiewa, ale także słuchać, jak mówi. Rzeczywiście – jej dykcja, styl jej wypowiedzi, akcentowanie słów są zachwycające bez względu na to, czy Callas mówi po angielsku, włosku czy francusku.\nW tekście dramatu Terrence’a McNally’ego pojawiają się osoby ważne dla kariery Marii Callas – Elvira de Hidalgo, śpiewaczka, która uczyła Callas śpiewu w ateńskim konserwatorium; Luchino Visconti, który zajął się operą, żeby pracować z Marią Callas; Franco Zeffirelli, który pracował z Callas między innymi przy „Tosce” w Covent Garden, i który wyreżyserował w 2002 roku film „Callas forever” z Fanny Ardant w roli tytułowej. Kluczową postacią dla Callas był także dyrygent Tullio Serafin. W czasie, kiedy śpiewała w Wenecji partie wagnerowskie, Serafin dyrygował w La Fenice „Purytanami” Belliniego. Do Wenecji dotarła wówczas epidemia grypy, zachorowały wszystkie sopranistki, które śpiewały główną partię w tej operze. Serafin usłyszał Callas śpiewającą a vista arię Belliniego i zaproponował jej rolę, miała nauczyć się jej w tydzień (śpiewając przy tym przedstawienia Wagnera, do których została zaangażowana). W odpowiedzi na tę propozycję, Callas powiedziała: „Maestro – my best I can do, more than my best I cannot promise”. Callas nauczyła się roli („byłam młoda, a kiedy jest się młodym, trzeba ryzykować”) i okazało się, że muzyka Belliniego była bardziej odpowiednia do wyeksponowania jej talentu niż muzyka Wagnera.\nDla Aristotelisa Onasisa Callas rozeszła się z mężem – Giovannim Battistą Meneghinim, którego poślubiła pod koniec lat 40. Meneghini, włoski przemysłowiec, został agentem śpiewaczki, organizował jej harmonogram pracy. Po latach mówiła o nim: „myślałam, że jest dobrym człowiekiem, nie miałam szczęśliwego domu rodzinnego, tęskniłam za szczęściem – myślałam, że on mnie kocha, ale on kochał to, co ja reprezentowałam”. Zapytana w 1974 roku, skąd wzięły się niepowodzenia w jej życiu osobistym, odpowiada: „Być może byłam zbyt znana? Być może stawiałam mężczyzn na piedestale?”. Także w przedstawieniu „Master Class” szczególnie przejmujący jest fragment dotyczący związku Callas z Onasisem. Kiedy się patrzy na jej biografię, wydaje się, że spotkanie Onasisa było pierwszym momentem w jej życiu, kiedy zwróciła uwagę na coś innego niż praca. Zapraszając ją na swój zacumowany w Monte Carlo jacht, oferując jej swoje pożądanie (w przedstawieniu „Master Class” Callas błaga, żeby nie używał słowa „pieprzyć się”) -Onasis skonfrontował ją z innymi aspektami życia.\nTekst „Master Class” wyraźnie mówi, że Callas przestała śpiewać dla Onasisa, dla jego okrutnego kaprysu (nie lubił opery). W wywiadach wspominała o tym, że „mężczyźnie trudno jest wytrzymać, kiedy kobieta, którą kocha, występuje publicznie na scenie”. Była zresztą świadoma swojego konserwatyzmu obyczajowego. „Mężczyzna może zdradzać, bo jest z natury poligamiczny, kobieta jest z natury monogamiczna” – śmiała się z tego, że ma tak drobnomieszczańskie poglądy, ale pozostawała przy nich, otwarcie mówiła o swojej potrzebie bycia zdominowaną przez mężczyznę – tyle, że „na jej warunkach”. Przy podjęciu decyzji o przerwie w śpiewie nie bez znaczenia były kłopoty z głosem, który nadwyrężyła forsownymi występami, oraz potrzeba odpoczynku, potrzeba dystansu. O tej potrzebie Callas opowiadała w wywiadach z właściwą dla niej świadomością kondycji artysty, ale także ze smutkiem. Być może smutek wynikał z tęsknoty za występami, a być może z bycia niezrozumianą, z konieczności odpowiadania na pytanie, „jak może rezygnować z czegoś tak cennego”. Odpowiadała, jak pewnego dnia poczuła, że traci ową lekkość wyrażania tego, co trudne, poczuła potrzebę „odnalezienia na nowo smaku” w śpiewie. Widzę w tym geście odwagę i świadomość artystyczną, jak w geście Arthura Rimbauda, kiedy porzucił pisanie wierszy i założył firmę handlową w Abisynii. Naturalnie, musiało to być dla niej cierpienie – w filmie „Callas forever” grająca Callas Fanny Ardant porusza się w półmroku po paryskim mieszkaniu (kotary zasłaniają okna, gdyby je odsłonić, można by zobaczyć wieżę Eiffla, Callas mieszkała dokładnie vis–vis), słuchając swoich dawnych nagrań, i szlocha, próbując do nich grać. Jednym z nagrań jest aria „Un bel d vedremo” z opery „Madame Butterfly”, aria, w której oczekując w porcie w Nagasaki na powrót swojego męża z Ameryki, Butterfly śpiewa o tym, że kiedyś nadejdzie piękny dzień, kiedy zobaczy smugę dymu na horyzoncie morza, a potem pojawi się biały statek, na pokładzie którego przybędzie jej mąż. Dalej śpiewa o tym, że gdy go zobaczy, nie pobiegnie od razu na powitanie, tylko poczeka chwilę – „trochę dla żartu, a trochę dlatego, żeby nie umrzeć od nadmiaru emocji przy spotkaniu”.\nDwutygodnik Strona Kultury nr 169/10.2015\nCALLAS – JANDA – ASSOLUTA!\nWiele lat temu kupiłem sobie książkę. Stelios Galatopoulos – „Maria Callas. Boski potwór”. Towarzyszyła mi wszędzie. Opisane w niej artystyczne credo Callas głoszące, iż artysta całe swoje życie musi podporządkować sztuce, być jej kapłanem, znakomicie tłumaczy przesłanie sztuki wystawianej znów w Och -Teatrze. „MARIA CALLAS. MASTER CLASS” to spektakl niezwykły, tak jak niezwykłe było życie i kariera Boskiego potwora.\nKsiążki Galatopoulosa niestety już nie mam, nad czym ubolewam, straciłem ją, gdy powiał zły wiatr losu, jednak słowa Callas o sztuce wyryły się w mojej pamięci. Dlatego właśnie uważam, że wiele recenzji sztuki z Krystyną Jandą w roli Callas jest błędnych. Kto nie przeczytał tej książki, nie słuchał nagrań Callas, nie ma pojęcia o tym, że to, co dzieje się na scenie – jest szczerą prawdą…\nCallas – kobieta i artystka: Greczynka, zmagająca się z opiniami o swoim wyglądzie, umiejętnościach, wciąż nie dość dobra według matki, krytykowana i wielbiona, złamała swoje fundamentalne zasady tylko raz w życiu – i to w imię miłości dla mężczyzny, który ostatecznie rozczarował ją jak nikt przedtem i chyba nikt już po nim. W przedstawieniu ślad tego bolesnego wyboru między sztuką a życiem prywatnym pojawi się co najmniej dwukrotnie. Nie wszyscy go zrozumieją, a szkoda.\nMaria Callas już w połowie lat 60. musiała ograniczyć występy sceniczne z powodu problemów z głosem. Eksploatując się ponad miarę, wyczerpała możliwość bycia niezrównaną, co denerwowało ją niepomiernie. Choroba serca również nie pozostawała bez wpływu na formę wokalną. W 1971 r. i 1972 r. jako swego rodzaju przedsmak przed kolejnym zapowiadanym powrotem na scenę, artystka zafundowała sobie i fanom specjalne kursy mistrzowskie, które prowadziła w nowojorskiej Juilliard School of Music. Choć nie szczędziła uczniom krytyki, wypowiedziała wówczas wszystko, co na temat śpiewu operowego czuła.\nZapisy tego wydarzenia krążą do dziś w Internecie. To wielkie przeżycie, słyszeć, jak La Divina próbuje kształtować serca i umysły młodych śpiewaków. Jak sama mówiła, głos ma wielu, trzeba tylko właściwie wykorzystać go, by przekazać prawdę o emocjach, głębię doznań ludzkich – kto tego nie potrafi, nie powinien w ogóle śpiewać.\nKursy mistrzowskie, które Maria Callas prowadzi na scenie Och-Teatru, są wydarzeniem szczególnym. Łącza w sobie te kilka prawdziwych lekcji sprzed wielu lat z historią życia Mistrzyni, o której mówi się, że była jedyna i nigdy już się taka nie narodzi.\nCallas ze sceny mówi do nas, ze jest przekonana o tym, iż jest największą śpiewaczką w historii. W ustach kogokolwiek innego brzmiałoby to niedorzecznie, jednak w tym konkretnym przypadku nie brakuje podstaw, by jej uwierzyć. Znawcy opery czasem zarzucali śpiewaczce, że w najwyższych dźwiękach jej głos tracił czystość. Zgoda, czasem się to zdarzało, tylko nikt z tych złośliwych jakoś nie zauważył, że oprócz tego liczą się jeszcze emocje, które zawarte są w głosie. Callas każdym swym występem udowadniała, że nie ma sobie równych w dziedzinie interpretacji. Studiowała teksty oper, szukała kluczy do postaci, przez co potrafiła osiągnąć nie tylko znakomitość dźwięku, ale też – jeśli to nawet nie ważniejsze – perfekcję przesłania dramatycznego.\nCallas była ceniona za umiejętność tworzenia na scenie operowej wielkich kreacji dramatycznych. Pod względem umiejętności aktorskich nie narodził się dotąd nikt, kto mógłby się z nią równać. Wiedziała zatem, co mówi, gdy rugała swych uczniów za braki w przygotowaniu mentalnym do kreowania wielkich ról, nieodpowiedni wygląd, gestykulację, niezrozumienie charakteru postaci. To wszystko wcale nie jest tak oderwane od śpiewu, jak by się wydawało.\nKrystyna Janda wywołuje jako Callas uśmiech na twarzach, gdy wspomina swoje sceniczne rywalki. Jest względem nich pogardliwa, mówi, że nie sposób porównywać z nią kogokolwiek. Krytykuje Tebaldi, Sutherland i inne. Nie ma litości, podkreśla w którymś momencie, że jedna ze śpiewaczek zrobiła wszystko, na co było ją stać, by sprostać roli, na tyle, na ile mogła ze swoimi umiejętnościami…\nNie wiem, czy te wszystkie uszczypliwości nie mają na celu podtrzymania opinii o Callas jako o osobie trudnej we współpracy. A przecież perfekcjoniści tacy już są, że nie tolerują półprawd i półśrodków. Owszem, powiedziała kiedyś mediom, podgrzewającym jej trudną podobno relację z Renata Tebaldi, że nie da się porównać szampana z Coca Colą, jednak sporo w jej opiniach racji. Takiego dramatyzmu kreowanych postaci nie umiał osiągnąć nikt.\nNiech kogoś nie dziwi to, że Gwiazda traktowała ludzi obcesowo. Nie miała czasu na głupoty. Jeśli ktoś nie był profesjonalny w tym, co robił, choćby miało to dotyczyć jedynie dostarczenia wody na sale prób, nie miała litości. Nie ona jedna. Komu jednak nie zależało nigdy, by zrobić coś pięknego a nie tylko zrealizować plan, nie zrozumie, jak takie drobiazgi wytrącają z równowagi.\nKrystyna Janda mierząc się z Callas ma zadanie niezwykle trudne. Każdy na widowni zadawać będzie sobie pytanie – ile w Callas będzie Jandy, a ile w Jandzie – Callas. I znów pamiętajmy, że jesteśmy w teatrze. Sporo tu metafor, odniesień, aluzji. Janda, podobnie jak Callas – niczego nie musi udowadniać. Może nawet, co zresztą czyni, przemycić do charakteru śpiewaczki elementy swojej fizyczności. Bo przecież widzimy je, gdy nerwowo rusza ręką, albo wypowiada to słynne „yyy”… Wiarygodność aktorki jako Callas wcale przez to nie spada. Co więcej, gdy w przejmujących monologach przyjdzie jej zmierzyć się z demonami wielkiej artystki, kiedy będzie opowiadała o tym, co przez całe życie starała się ukryć, rozumiemy, ze nikt nie pokazałby tego lepiej. Callas miała tego pecha, ze żyła w blasku fleszy, każdy jej krok był śledzony i szeroko komentowany. Nic dziwnego, że nie chciała o sobie mówić. Inna sprawa, że nie czuła się kimś istotnym, ważniejsza była sztuka, której oddała się całkowicie i w której zawarła także prawdę o samej sobie. Jeśli chcecie mnie poznać, słuchajcie moich nagrań, tam znajdziecie odpowiedź na swoje pytania – mówiła. Kto dziś w tak świadomy sposób zrezygnowałby z robienia sobie reklamy? Pewnie nikt…\nJak połączyć piękną muzykę, trudny charakter primadonny i jej biografię?\nReżyser spektaklu ma na to świetny patent. Andrzej Domalik bazując na znakomitym tekście Terrence`a McNally`ego tworzy przedstawienie, w którym nie ma chwili oddechu. Callas (Janda) od pierwszej sekundy wbija widzów w fotele.\nKolejne lekcje, przerywane momentami przez niezbyt rozgarniętego człowieka z obsługi (nie zamierzam obrażać w ten sposób aktora Michała Zielińskiego, wręcz przeciwnie – to trzeba umieć dobrze zagrać!), są świetnym spojrzeniem na pracę śpiewaka operowego, jego pracę nad głosem, szlifowanie interpretacji postaci. Trudne relacje, w jakie wchodzą uczniowie z primadonną, wynikają z ich niezrozumienia istoty sztuki jako takiej, o co walczy Callas.\nTo, co może się komuś wydawać zamierzoną przez divę złośliwością, jest jedynie przegraną walką o to, by inni czuli tak samo, jak ona…\nCharakterek Callas ujawnia się co krok, gdy awanturuje się o to, że nie dostała odpowiedniego krzesła, podnóżka, poduszki, później wody. Widzimy go, gdy krytykuje widzów za oklaski (jesteśmy w szkole, a nie na scenie!). Ujawnia się szczególnie, gdy śpiewaczka stwierdzi autorytatywnie, że nikt na widowni w zasadzie nie ma wyglądu, tak niezbędnego w operze. Uczniowie też są według niej nieprzygotowani, to, że śpiewają, jeszcze o niczym nie świadczy. Tekst trzeba rozumieć, rolę znać dokładnie, wiedzieć, dlaczego tak ważne jest wejście na scenę i jak powinno ono wyglądać…\nJeśli tylko zechce, Callas potrafi być uprzejma. Przekonuje się o tym akompaniator, raz tępiony niemiłosiernie (gwiazda nie będzie w stanie nawet zapamiętać jego imienia), innym zaś razem dostępujący zaszczytu bycia niemal równorzędnym partnerem w sztuce.\nUczniowie zareagują na uwagi swojej Mistrzyni rozmaicie. Ktoś ucieknie ze sceny, by wymiotować w toalecie, ktoś się rozpłacze, komuś nie zabraknie odwagi, by powiedzieć, że jej zwyczajnie nienawidzi. Reakcja Callas będzie równie wymowna!\nNie zabrakło w spektaklu tego, co w życiu Callas najważniejsze: wspaniałej, wielkiej, dramatycznej muzyki. Arie w jej wykonaniu, zwłaszcza przy przyciemnionym świetle, przeniosą nas w Jej świat. Wzruszą, zawładną sercami, Krystyna Janda wydatnie pomoże zrozumieć osobowość bohaterki, natomiast uczniowie – prawdziwi śpiewacy – uwrażliwią na piękno opery.\nW spektaklu poszczególne elementy zostały znakomicie rozłożone w czasie. Mamy więc lekcje, z elementami komediowymi, po których następuje występ Callas i jej nasączony czarnymi nutami monolog, a potem znów to samo. Jak w tragedii greckiej! Ale też życie Callas taką właśnie tragedią było!\nTrzeba to wyraźnie powiedzieć, Krystyna Janda jest na scenie Callas bezwarunkowo. Widzimy kobietę niezłomną, jeśli chodzi o podejście do sztuki, kobietę, która tylko raz poddała się sile miłości i tę walkę z życiem przegrała. Kiedy mówi o tym, jak straciła dziecko, które w sobie nosiła, ma w sobie taką zaciętość, jaka mogłaby być udziałem tylko kogoś, kto sam taką traumę przeżył. To Onassis przekonał śpiewaczkę, by usunęła ciążę. Jaki to wywarło na nią wpływ, dowiadujemy się ze sceny. W porywającym monologu (swoją drogą, jakim trzeba być prymitywem, by stwierdzić, że dziejąca się we wnętrzu artystki rozmowa na dwa głosy z jej największą miłością, wypada śmiesznie?) Callas wykrzyczy wszystko, co ma do zarzucenia Ariemu (jak mówiła o Onassisie). Zmienia głos, by mówić, jak on, a potem będzie krzyczała, złościła się, tak, jak tylko kobieta z jej umiejętnościami dramatycznymi potrafi. I wiecie co? Sekundę później, gdy monolog się kończy, widzimy Callas znów taką, jaka jest podczas lekcji – skupioną, złośliwą, ale pozbawioną tego potwornego dramatyzmu, na który pozwoliła sobie gdzieś w duszy. Wielka rzecz.\nSiła charakteru Callas została przez Jandę dowiedziona w sposób mistrzowski. To piękne, że nie zapomni Callas przywołać imię swojej nauczycielki, Elviry de Hidalgo. Wspomni o cenie, jaką przyszło jej w życiu zapłacić za utracone dzieciństwo, wyjaśni między wierszami, jaki jest jej stosunek do życia i ludzi. Bo przecież sensem życia była jednak Sztuka…\nCallas, Janda i … kto jeszcze?\nO tym, że najwspanialszymi artystkami przedstawienia okazują się być Maria Callas (której cudne nagrania z „Lunatyczki” Belliniego i „Lady Macbeth” Verdiego wykorzystano) oraz Krystyna Janda, władająca sceną tak jak legendarna śpiewaczka, nie trzeba nikogo przekonywać. Ale trzeba podkreślić, że nie byłoby dobrego spektaklu bez innych artystów.\nSzczególną uwagę trzeba naturalnie zwrócić na uczniów Callas. W spektaklu, który widziałem, wzięli udział śpiewający: Marta Wągrocka, Anna Patrys i Rafał Bartmiński. Marta Wągrocka świetnie poradziła sobie nie tylko ze śpiewem, ale też z zadaniem aktorskim. Wiarygodnie ukazała złość z powodu bardzo krytycznej postawy primadonny. Szczuta przez nią niemiłosiernie, pokazuje, że ma własną wizję siebie na scenie. Brawo! Z kolei Anna Patrys – kolejna studentka – znakomicie wypada w scenach komediowych. Rugana przez Callas, stara się uczyć, jednak i ona nie daje rady. Ucieka, wraca, korzysta z sugestii słynnej śpiewaczki. A sama śpiewa wspaniale. I jeszcze te słowa: „Wolę śpiewać tak, jak śpiewam, niż w ciągu dziesięciu lat zniszczyć sobie głos jak pani”. Mocne! Wokalnie najbliżej memu sercu do Rafała Bartmińskiego w roli Anthony`ego Candolino. Tenor śpiewa niezwykle pewnie (słynna „Tosca” Verdiego brzmi cudnie), sam ten występ przenosi nas na scenę opery!\nA jest przecież jeszcze fantastyczny Mateusz Dębski (czy przypadkiem to nie on odpowiadał za muzykę w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie” w Akademii Teatralnej?). Świetnie zagrana postać akompaniatora żydowskiego pochodzenia (Callas skwituje to zresztą dosadnie). Atencja wobec artystki, szacunek dla śpiewaków, miłość do muzyki, wszystko to zobaczymy w wykonaniu Mateusza Dębskiego. Miło się na to patrzy, gdy na scenie wszyscy wypadają tak dobrze. Także Michał Zieliński w roli fajtłapowatego pracownika technicznego jest niezły, zaburzając skupienie Callas, daje i widzom odrobinę wytchnienia.\nWalczmy z przekłamaniami\nCzytam opinie o przedstawieniu i nie mogę się nadziwić, jak można było monologi Callas nazwać śmiesznymi? Najważniejszy, emocjonalny punkt przedstawienia, uzasadniony biografią śpiewaczki, jej wrażliwością… Ech…\nKtoś inny zarzuca Jandzie nadekspresję. Konia z rzędu temu, kto mi wyjaśni, czy Callas przypadkiem nie była mistrzynią ekspresyjności… Czytam, że przedstawienie ma formułę talent show. Hmm… Napisać coś takiego można tylko nie oglądając wcześniej słynnych Master Classes… Zachłysnąłem się też, gdy przesłanie Callas o posłannictwu Sztuce, której była wierna przez całe życie, nazwane zostało pretensjonalnym. Być może będę śmieszny, ale taka opinia dowodzi całkowitej ignorancji wobec postaci Callas. Nie chce mi się już nawet tego prostować.\nCzy świat bez sztuki się zawali?\nCallas błyskotliwie mówi w pewnym momencie, że „(…) świat się nie zawali, jeśli od jutra nie będzie przedstawień „Traviaty”. Ale wierzę, że wybierając sztukę, przyczyniamy się do tego, żeby ten świat stawał się piękniejszy i lepszy. Że zostawiamy go mądrzejszym i bogatszym- dzięki sztuce”.\nPrimadonna wszech czasów na scenie Och-Teatru przezywa swoje prywatne wzloty i upadki. Strofy z największych arii przypominają jej zdarzenia i postaci, które dały jej niegdyś wiele radości lub boleśnie ją zraniły. Kiedy uczennica, nie dość dobrze interpretująca partię Lady Macbeth, zostaje zapytana, czy jest ktoś, dla kogo mogłaby zabić, odpowiada, że nie. Callas mówi wtedy: „I dlatego nigdy nie zaśpiewasz tego dobrze”…\nTo nie jest tak, że Callas w interpretacji Jandy jest kobietą bez reszty poświęconą sztuce. Callas po prostu taka była i taką ją wszyscy kochamy. Miną wieki, parę jeszcze osób napisze, ze to takie pretensjonalne, a sława Callas nie zostanie zapomniana. Jej głos, uwieczniony w tysiącach nagrań, będzie przypominał o tym, że aby osiągnąć prawdę kreowanej postaci, trzeba bardzo uważnie wczytać się w partyturę dzieła, poznać tekst opery, co nauczy artystę, jak dodać wiarygodności postaci.\nZłamałem moje zasady po raz drugi, choć w zasadzie pierwszy w przypadku aktorów dramatycznych: gra Krystyny Jandy w tym spektaklu jest po prostu poza skalą…\nplakat: materiały prasowe Och-Teatru\nOpublikowano 13 kwietnia 2016, autor: chochlik kulturalny\nSpektakl „Maria Callas. Master Class” w wykonaniu Krystyny Jandy ma długą historię. Polska premiera sztuki odbyła się dwa lata po światowej prapremierze, która miała miejsce w 1995 r. w Philadelphia Theatre Company. Autorem sztuki jest amerykański dramaturg i scenarzysta Terrence McNally. Po jego tekst, wystawiany z powodzeniem na wielu scenach Ameryki i Europy, sięgnął m.in. Roman Polański.\nCałość nie powstałaby pewnie, gdyby nie kursy mistrzowskie, które Callas prowadziła w nowojorskiej Julliard School of Music w 1971 r. Sama już wtedy nie występowała na scenie, ale uczyła innych, młodszych i mniej doświadczonych. – Powiedziała w czasie tych lekcji wiele rzeczy nadzwyczajnie uniwersalnych – zauważyła w jednym z wywiadów Krystyna Janda.\nAktorka wcieliła się w rolę słynnej śpiewaczki po raz pierwszy w 1997 r. na deskach Teatru Powszechnego w Warszawie. Przedstawienie wyreżyserował Andrzej Domalik.\nRoman Pawłowski, recenzent „Gazety Wyborczej”, pisał po premierze: „To repertuarowy pewniak i trzeba by się nieźle natrudzić, żeby taką okazję zmarnować. Krystyna Janda nie tylko jej nie zmarnowała, ale sięgnęła wyżej. Zagrała Callas, jakby ta rola była napisana specjalnie dla niej. Kiedy wchodzi energicznym krokiem na scenę i jednym ruchem ręki ucisza oklaski, znika Janda, pojawia się pewna siebie, apodyktyczna Callas. (…) Przedstawienie Andrzeja Domalika jest rozpięte między operą a melodramatem. Tu i tam chodzi o głębokie, ludzkie uczucia, bez których nie może istnieć sztuka”.\nPrzedstawienie zaraz po warszawskiej premierze oglądała publiczność Teatru Wielkiego w Poznaniu. Aktorkę witały naręcza kwiatów i sznur mercedesów, który wyjechał po Jandę-Callas na lotnisko.\nSpektakl w Teatrze Powszechnym w Warszawie okazał się repertuarowym strzałem w dziesiątkę. Zagrano go ponad 200 razy, za każdym razem na widowni był komplet widzów. Sama Janda wspominała po latach, że z rolą Callas żegnała się z wielkim żalem. – Jeszcze Ją grałam, a już za Nią tęskniłam – wyznała aktorka.\nPracując z „ofiarami”\nW 2005 r. Krystyna Janda założyła w Warszawie prywatny Teatr Polonia, a pięć lat później Och-Teatr. Na tej scenie we wrześniu 2015 r. wróciła do roli Marii Callas. Wróciła – jak podkreślają twórcy – „po latach, po wielu nowych opracowaniach jej życia, setkach materiałów zamieszonych przez ostatnie 20 lat, wywiadów i filmów na YouTube, po dwóch biograficznych filmach kinowych i kilku telewizyjnych”.\nPrzedstawienie i tym razem wyreżyserował Andrzej Domalik. W Och-Teatrze musiał się zmierzyć z nieco inną przestrzenią – m.in. sceną umiejscowioną między dwiema widowniami. – Krystynie Jandzie towarzyszą zawodowi śpiewacy operowi, którzy z sali dawnego kina Ochota interpretacjami arii przenoszą nas do sal wielkich teatrów operowych – relacjonował po premierze w 2015 r. Jakub Panek z warszawskiej „Wyborczej”.\nPodobnie jak w interpretacji z lat 90. widzowie stają się tu świadkami mistrzowskich lekcji prowadzonych przez apodyktyczną artystkę. Jest akompaniator Emmanuel Weinstock (w tej roli kompozytor i pianista Mateusz Dębski). Chwilę po nim, trzaskając drzwiami, na scenę wpada Callas. I rozpoczyna pracę ze studentami, których nazywa „ofiarami”. Jedną ze śpiewaczek, która usiłuje wykonać arię „Ah, non credea mirati” z „Lunatyczki” Belliniego, znana artystka doprowadza do płaczu, przerywając jej już na pierwszym „Ah”. Napiętą atmosferę rozluźnia jedynie wejście pracownika technicznego.\nPonaddwugodzinny spektakl przerywają – podobnie jak w pierwszej inscenizacji – sceny, gdy Janda-Callas zostaje sam na sam ze swoimi dokonaniami. Wsłuchuje się we własne arie i wspomina niełatwe życie.\nPrzedstawienie „Maria Callas. Master Class” odbędzie się w Teatrze Wielkim w poniedziałek 22 stycznia o godz. 19.


Blog - Treści dla ludzi\nJak działa rozrusznik samochodowy i w jaki sposób jest zbudowany?\nJednym z wielu podstawowych elementów konstrukcyjnych każdego samochodu z silnikiem spalinowym jest rozrusznik. Posługując się profesjonalnymi definicjami, dojdziemy do wniosku, iż jest to tak naprawdę niewielkich rozmiarów silnik elektryczny wraz dodatkowym osprzętem. Okazuje się bowiem, …\nElektryk na liście 24 najbardziej pożądanych zawodów. Zdobądź uprawnienia elektryczne.\nPod koniec 2017 r. Business Center Club opracował listę, na której figurują najbardziej poszukiwani przez pracodawców specjaliści. Oprócz pielęgniarek, spawaczy, kierowców czy magazynierów znalazł się tam elektryk i inżynier elektryk.\nSamodzielnie wykonane modele potrafią być małymi dziełami sztuki rękodzielniczej. Bez względu na to czy przedmiotem modelowania jest ciężarówka, czołg, statek, czy też samolot, satysfakcja z samodzielnego wykonania modelu, będąca pochodną staranności i nakładu pracy przy …\nTworzywa sztuczne, plastiki i polimery, bardzo różnią się od klasycznych materiałów, takich jak drewno, kamień czy beton. Warta uwagi jest przede wszystkim ich niewiarygodna żywotność, gdyż nie ulegają one naturalnemu rozkładowi, ani większości procesów chemicznych. …\nKtóre konto osobiste wybrać dla siebie?\nSzukasz odpowiedniego banku, któremu powierzysz przechowywanie swoich pieniędzy oraz oszczędności? Zależy Ci na pewnym i stabilnym banku? Sprawdź nasze porady i dowiedz się na co zwracać szczególną uwagę podczas wyboru odpowiedniego konta bankowego. Mamy nadzieję, …\nW sezonie wakacyjnym Trójmiasto oblegane jest przez turystów z oczywistych powodów- rozległe plaże, bezkresne morze i słoneczna pogoda zachęcają do wypoczynku w polskich kurortach. Jednak w pozostałych miesiącach także nie brakuje osób zainteresowanych bogatą historią …\nNikt chyba nie ma wątpliwości, że dobre pióro to oznaka prestiżu, a pisanie nim to sama przyjemność. Czy jednak to samo można powiedzieć o długopisie? Wydaje się, że jak najbardziej, jeżeli mowa o długopisie uznanej …


Problemy wychowawcze młodzieży - WP Kobieta\nproblemy wychowawczetrudna młodzieżwychowanie dzieciwychowanie dziecka\nProblemy wychowawcze młodzieży mają źródło w specyficznym etapie rozwojowym – wszak dojrzewanie to nie lada wyzwanie dla kształtującego się organizmu. Problemy w domu często nawarstwiają trudności w zachowaniu nastolatków.\nDojrzewanie jest trudne samo w sobie. Ale nastolatek musi mieć prawo wyrażenia siebie i swojego zdania, musi zostać przez rodziców wysłuchany, czuć się akceptowany, traktowany podmiotowo i być szanowany. Złe zachowanie to często manifestacja problemów w domu, odtrącenia, niezrozumienia, braku odczucia bycia kochanym w rodzinnym domu. Jak kształtują się obecnie problemy wychowawcze młodzieży?\nProblemy wychowawcze młodzieży – przyczyny\nPrzejściowe problemy w zachowaniu bywają ściśle związane ze specyfiką etapu rozwojowego i wahaniami hormonalnymi, są więc normą. Służą rozwojowi młodzieży, a etapu dojrzewania nie da się niestety pominąć. Typowe trudności nastolatków to chociażby obniżone poczucie własnej wartości, zaburzona koncentracja uwagi, bunt młodzieńczy czy też czasowe obniżenie ocen.\nCzynniki rodzinne stanowią istotne źródło problemów wychowawczych młodzieży. Konflikty między rodzicami, alkoholizm, bezrobocie, niepełna rodzina, zła sytuacja finansowa w domu – to wszystko nie brzmi zbyt rozwojowo. A to jedynie czubek góry lodowej. Dobry przykład z góry to podstawa.\nProblemy wychowawcze młodzieży – przejawy\nZaburzona młodzież często ląduje w młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, schroniskach dla nieletnich czy też zakładach poprawczych. Aby temu zapobiec, należy wychwytywać pierwsze przejawy problemów wychowawczych u nastolatków. Należą do nich przede wszystkim:\nZaburzenia opozycyjne, wręcz buntownicze, przybierające różne formy, często określane jako chuligańskie wybryki – od agresji słownej, kłamstw, obrażania, odrzucania autorytetów, zastraszania, mściwości, kłótliwości, po zaniedbywanie obowiązków w domu i w szkole, ucieczki, kradzieże, niszczenie mienia, alkohol, narkotyki czy seks.\nSzkoły podstawowe obiektami agresji i przemocy. Efekt uboczny likwidacji gimnazjów? Źródło: Fotolia\nProblemy wychowawcze młodzieży – jak sobie radzić\nRodzice coraz częściej oczekują przejęcia przez nauczycieli obowiązku wychowania ich dzieci i nie spędzają z nimi dużo czasu. A kierunek rozwoju młodzieży zależy właśnie najbardziej od rodziców i najbliższych opiekunów. Odpowiednio dobrane metody wychowawcze zapobiegną przyszłym problemom opiekuńczo-wychowawczym. W razie trudności warto przyznać się dziecku do błędu i poszukać pomocy u specjalisty.\nPoniżej zebraliśmy porady psychologa – problemy wychowawcze młodzieży i jak sobie z nimi radzić:\nSłuchajmy i okazujmy zrozumienie dla tego, co usłyszymy. Komunikacja niewerbalna u młodzieży potrafi powiedzieć więcej niż słowa.


tałe w małżeństwie dają się załagodzić tak, aby możliwe było dalszy wspólne, szczęśliwe i spokojne życie. Czasem rozwód jest najlepszym wyjściem z trudnej sytuacji, zwłaszcza jeż\nGabinet dentystyczny ZabrzeUbrać się dobrze i tanio. Jak tego dokonać?Czy są zmiany jak cyklinować parkiet?Smoke problem in car? Try the best oilCzyste autoHistoria klasycyzmu i klasyka w aranżacji wnętrzaArtykuł o wakacjachWybieraj DJ'a świadomie. Jak?Tanie pozycjonowaniePrawo w Polsce i nie tylko Ever wanted to buy engine oil but don't know how to go about it? Nawadniać ogród? Jak ekspert!How to Buy Engine Oil From Hand Boring subjectKomfort w domu i w pracy - o klimatyzacjiOgólny artykuł o falownikachGabinet stomatologiczny ZabrzeManaging the electricity and risks involvedO ekologicznym życiu i oszczędzaniu wodyDobór oświetlenia równie ważny co reszta. DekorowaniePunkt pobrańJak sprzątać?Kompletujemy fajną wyprawkęTańsze podlewanieDobre strony energii słonecznej. Krótko i na tematJak oszczędzać na wodzie?Adwokaci KatowiceŚwiatło we wnętrzu pod kontroląPielęgnacja tradycji wysyłania kartekWybór odpowiednich odżywek na siłownię


Akcesoria - Meble łazienkowe - Łazienka - sklep Armadeo.pl\n0 zł 230 zł do\nRównie ważnym jak kabina prysznicowa czy zlew elementem wystroju naszej łazienki jest jego oświetlenie. Odgrywa tam ono ogromną rolę bez względu na to jaką wielkość ma nasza toaleta czy posiada ona dostęp do światła. Daje ona zarówno użytkownikom poczucie komfortu, jak i sprawia, że poszczególne elementy łazienki prezentować będą się wyjątkowo. Oświetlenie łazienkowe podzielić można na górne, boczne oraz dekoracyjne. Do każdego z nich dobrać możemy stosowne akcesoria oświetleniowe takie, jak chociażby kinkiety czy też specjalne oświetlenie do luster.\nJako oświetlenie górne, największa część z nas wybiera pojedyncze źródło światła takie jakie chociażby lampa sufitowa. Warto jednak zdecydować się na rozwiązanie nieco bardziej funkcjonalne, jak chociażby kilka mniejszych źródeł światła, które rozłożone będą na powierzchni całego sufitu. Będą one w stanie zarówno rozświetlić naszą łazienkę, jak i podzielić ją na kilka odrębnych stref (na przykład służącą do kąpieli, robienia prania itp). Wybrać możemy na przykład żarówki posiadające diody LED lub też halogenowe reflektory, które umieścimy w suficie.\nKolejny rodzaj oświetlenia łazienkowego to boczne, które służy nam do doświetlania obszaru znajdujące się przy lustrze. Ułatwia nam to wykonywanie czynności wymagających od nas precyzji, jak chociażby robienie makijażu czy też golenie się. Powinno ono zatem dobrze oświetlać naszą twarz, jednocześnie nie rażąc. Gdy posiadamy pionowe lustro, warto zdecydować się na dwa kinkiety znajdujące się po obu jego stronach. Jeżeli natomiast jesteśmy posiadaczami lustra poziomego, lepszym wyborem będzie listwa posiadające kilka źródeł światła lub też podłużny panel.\nOświetlenie dekoracyjne natomiast, może sprawić, że w naszej łazience zapanuje wyjątkowy nastrój niczym w najprawdziwszym spa. Wybrać możemy zatem przewody z diodami LED, kolorowe węże LED czy też taśmy LED. Dzięki nim zarówno stworzymy oryginalne wzory, jak i podświetlimy półki, wnęki czy też linię naszej wanny.\nW Armadeo.pl dostępne są akcesoria następujących producentów: Elita.


Dał radę jechać, mając ponad 4 promile – Ostrowiecka.pl\nDał radę jechać, mając ponad 4 promile\nW dniu 20 marca 2019 r., ok. godz. 9.30, w Ostrowcu Świętokrzyskim, kierujący pojazdem marki Volkswagen uderzył w metalowe ogrodzenie, uszkodził znak drogowy, a następnie odjechał. Działo się to na oczach świadka zdarzenia.\n-Dzięki obywatelskiej postawie tego mężczyzny, już kilka minut później policjanci zatrzymali 45-letniego kierowcę auta –mówi aspirant Ewelina Wrzesień, oficer prasowy KPP w Ostrowcu Świętokrzyskim. Podczas prowadzonych czynności funkcjonariusze wyczuli od niego silną woń alkoholu. Badanie alkomatem wykazało, że mężczyzna miał ponad 4 promile alkoholu w organizmie.\n← Brexit, Application Form i English Breakfast czyli opiekunka w Anglii\n750 tys. zł na usuwanie skutków klęsk żywiołowych na drogach gmin Kunów, Ćmielów i Bodzechów →


WKRĘCENI W PSIE WOZY Strażniku\nWKRĘCENI W PSIE WOZY! Strażniku powozy jarzą nam się szczególnie spośród saneczkami, błyskotliwymi zaprzęgami zachodzącymi się spośród zgraja bokserów tudzież ogromnymi, śnieżnymi ustroniami, do jakich trudno trafić. Ano miało powolnie, rzeczywiście zwykle przygarnia niniejsze konstrukcję powiększonego ruchu kynologicznego, który wymyślają również doświadczeni kadrowicze jak rzadziej niefachowcy. Bez co wszechwładna rozkochać zamorski zryw natomiast co mops na robotę w wozie, postaramy się Wam.\nHulano przeszkadzać malamuty z seterami, acz mała spośród cieczy nie zeszła w wystawanie udźwignąć policjantom Indian natomiast Eskimosów (Greyhoundami pozytyw przychodzące – trening psich zaprzęgów, M. walor Natomiast. Szmurło). Spośród niespodzianek, w necie przelatuje modny film z zaprzęgiem (skijoring) złożonym spośród czterech papillonów. ;) DOMOWA WŁÓCZĘGA Z PSIMI ZAPRZĘGAMI Znajomy zaprzęg, ważne przytłumiony wóz satyryczny, sporządzony.\nOczy kociąt są w wybitnym tygodniu zaczopowane. Zaczynają zużywa sporządzać niedawno po tygodniu do dziesięciu dzionków, a gdzieś między drugim lecz trzecim tygodniem poganiania, oczy bezwarunkowy towarzystw bezproblemowo wręcz dostępne. Przedwczesne ząbki mruczka (zwane również „zębami niewyraźnymi”) egzaminują umierać prawoznawstwie 3 tygodnia bytowania, oraz smarkate kły pojawiają się w 3-4 tygodniu. Międzykontynentalne 26 zębów mlecznych pojawia się szczególnie w.


Pas AFRODITE dushko - odzież taneczna i sportowa\n» Pas AFRODITE\nwybierz czarny biały czerwony żółty neon różowy neon szary pomarańczowy nude granatowy niebieski melanż niebieski oliwkowy\nKod produktu: PAS-AFRODITE\nPas AFRODITE genialnie nada się do pole dance exotic. Każda kobieta marzy by pokazać swój seksapil. Ten pas zdecydowanie Wam to ułatwi. Dzięki regulacji paski podwiązkowe mogą być wyżej lub niżej zależnie od preferencji. Dzięki specjalnej konstrukcji nie wbija się, nie odcina, nie przesuwa się, bezpieczeństwo nawet podczas ekstremalnych ćwiczeń. Przyjemna w dotyku dzianina oraz precyzyjne wykończenie podnoszą komfort, wykluczając możliwość podrażnienia skóry.\npodwiązki są odpinane\nmożna regulować ich wysokość\nDostępne kolory: czarny, biały, czerwony, żółty neon, różowy neon, szary, pomarańczowy, nude, granatowy, niebieski melanż, niebieski, oliwkowy.


Radioaktywne Recenzje [RECENZJA] Wody Morteluny ~ Radioaktywne Recenzje\n[RECENZJA] Wody Morteluny\n20:00 Recenzja No comments\nCzym będzie świat, kiedy dotknie go ostateczny czas? Kim, a może czym staną się ludzie naznaczeni piętnem Apokalipsy? Ta seria wprowadzi Was do niezwykle brutalnego świata- wymyślanego z taką troską o najdrobniejsze szczegóły, że aż strach pomyśleć co byłoby gdyby…stało się to naprawdę.\nUwielbiam kiedy w każdym kolejnym kadrze czai się mrok, bo w każdym mroku skrywa się zło.\nOpowieść jest, aż do przesady realistyczna- brutalna i zła. Autorzy „podają nam na talerzu” dosłownie wszystko- całość postapokaliptycznego świata, w którym niewiele jest miejsca na czytelniczą wyobraźnię .\nHistoria wymyślona przez Cothiasa, a opowiedziana wyjątkowo sprawną kreską Adamowa dlatego właśnie przeraża.\nAutorzy na początku tej historii zapraszają nas w podróż ulicami zrujnowanego Paryża. Miasta na swój sposób znajomego jednak napiętnowanego Apokalipsą i przez to zupełnie innego. Samo miejsce wybrano nieprzypadkowo. Niczym biblijna Sodoma i Gomora poraża nas widokiem ogromu zła. Naszym oczom ukażą się istoty zdeformowane przez eksperymenty genetyczne, sam kataklizm, ale również przez to co … jedzą. Kanibalizm staje się tu normą, a ludzie coraz bardziej upodabniają się do zwierząt. Widzimy ludzi walczących ze sobą o każdą kroplę wody , o każdy kęs jedzenia, których okrutny los spycha na skraj człowieczeństwa.\nWidzimy jak oligarchowie dla zabawy zabijają tych o których nikt się już nie upomni odbierając pozostałym przy życiu ludziom wszystko co cenne. Odbierają im nie tylko drogocenne przedmioty jak złoto, czy srebro,ale również coś więcej - godność..\nCórka rzeźnika 14-letnia Violhaine nim stanie się fawortą Księcia Morteluny sprzedaje swoje ciało tym, którzy za to dobrze zapłacą drogocenną wodą .\nDzięki niesamowitej wyobraźni przenosimy się do bardzo dziwnego Świata. Widzimy niezwykłą panoramę zrujnowanego miasta. Pałace , które lata świetności mają już dawno za sobą. Brak jedzenia i wody dziesiątkuje pozostałych przy życiu ludzi a ,i sama przyroda nie jest łaskawa. Kwaśne deszcze czynią dalsze spustoszenie wśród nędzarzy.\nJakby na drugim biegunie obrazowi upadłego miasta Twórcy przeciwstawiają niezwykły przepych i bogactwo oligarchów.\nW komiksie widzimy ogromną różnorodność ubiorów począwszy od XVI w., a skończywszy powiedzmy na XIX w. Bogaci biorący udział w balach czy orgiach przyodziani są w kolorowe jedwabie, koronki, kryzy, mankiety, czyli we wszystko co wymyśliła dotychczasowa moda. Dla Twórców tego komiksu nie ma żadnych ograniczeń. Jeśli przyjrzymy się ubiorom uważniej zobaczymy motywy zapożyczone z Czarnego Lądu czy Indian Ameryki Południowej. Taki przepych nie tylko cieszy nasze oczy, ale przez swobodę z jaką ukazują to Twórcy nadają temu komiksowi niezwykłej swobody i autentyczności. Kiedy oglądam (czytam ) ten komiks, mam wrażenie , że mamy do czynienia z powieścią historyczno-kostiumową, osadzoną w realiach niewyobrażalnego bogactwa i władzy. Mamy tu typowe dla tego rodzaju opowieści, intrygi i morderczą rywalizacje o wpływy.\nBogactwo i wyrafinowane zabawy rządzących uświadamiają nam jak niektórzy potrafią drwić ze zbliżającej się śmierci, oddalając na chwilę swój koniec. Ponieważ "żądza stworzyła ludzi i zwierzęta, im bliżej jednak śmierci stoi człowiek tym silniej rozpala się w nim ta plugawa żądza.". Umierające społeczeństwo niezależnie od statusu społecznego czy zasobności portfela jest całkowicie świadome tej agonii.\nDzięki złożom ropy, których lokalizację zna Książę Malik, oligarchowie są w stanie zasilać maszyny do filtrowania i oczyszczania wody. Umiejętność ta daje Księciu Morteluny i jego pochlebcom niemal nieograniczoną władzę nad umierającym światem. Upadek wszelkich wartości jest w tym świecie nieunikniony. Dla nas współczesnych przerażające jest jak daleko może postąpić taka degeneracja. Europejczycy wydają się nie doceniać prawdziwej wartości wody, ale niektóre kraje borykające się z jej niedoborami wiedzą że może być ona największym dobrem- o wiele cenniejszym niż ropa czy gaz.\nNie dla każdego jednak przewidziany jest taki los. Niepodzielną władzę sprawuje Książe Morteluny posiadacz tajemnicy nieśmiertelności. Mimo sędziwego wieku wygląda nadzwyczaj dobrze i korzysta z wszelkich uroków życia jaką daje mu władza. Jak to w takich historiach bywa wokół takiej indywidualności gromadzi się zdegenerowany dwór, który za wszelką cenę pragnie i dla siebie uszczknąć odrobinę władzy, czy dobrobytu.\nNadmiar zła widzi się w tym komiksie.\nNiewielkie wrażenie robi na czytelniku przemielenie na kiełbasę kandydata do rady, który współżyjąc z 14-latką zostaje zamordowany i przeznaczony na wędlinę. Dopiero kiedy widzimy delikates wrzucony na rzeźniczą wagę- nieświadome niemowlę dociera do nas jak bardzo upadł człowiek.\nTen świat nie jest dla nas taki obcy i odległy. Autorzy tego komiksu przypominają nam o naszym zwierzęcym pochodzeniu. Ta świadomość może przerażać ludzi, w których pozostała choćby odrobina człowieczeństwa.\nNie ukrywam, że oczekuję od komiksu nieco innych emocji, ale ten na pewno poruszył mnie do głębi. Przyznam się, że mimo tak bezpośrednich środków wyrazu komiks ten może nie przypaść wszystkim do gustu. Na pewno nie trafi od razu do każdego czytelnika, ale niektórych choćby przez chwilę zmusi do własnych przemyśleń. Gorąco polecam , przynajmniej połowę tej serii jako wyjątkowo spójną wizję postapokaliptycznego świata.\nBogaty rysunek Philippe'a Adamova i bujna wyobraźnia Patricka Cothiasa czynią z Wód Morteluny jedną z wielkich serii komiksu\nCzęsto w przypadku dobrego komiksu scenarzysta z rysownikiem podejmują się trudnego, ale jakże wdzięcznego zadania- dialogu, a czy Twórcom się to w pełni udało, ocenicie sami.\nPatric Cothias Philippe Adamov


Racje żywnościowe i stawka podatku VAT\nW lutym 2008 r. Agencja Mienia Wojskowego działająca w imieniu ministra obrony narodowej ogłosiła przetarg nieograniczony na dostawy na lata 2008-2010 indywidualnych i grupowych racji żywnościowych do wybranych jednostek na obszarze całego kraju. Postępowanie prowadzone było pod numerem 14/Z/MON/ZZSM/PO/Z0/2008.\nProdukty wchodzące w skład racji żywnościowych dla wojska (konserwy mięsne, ser topiony, miód, guma do żucia, herbata, kawa, serwetki itp.) w opinii Głównego Urzędu Statystycznego powinny być klasyfikowane oddzielnie, co implikuje zastosowanie różnych stawek podatku VAT. Stanowisko to potwierdza również indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, wydawana dla Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego Arpol przez Urząd Skarbowy w Poznaniu. Organ podatkowy uznał, że dla celów opodatkowania podatkiem VAT artykuły wchodzące w skład indywidualnych i grupowych racji żywnościowych należy sklasyfikować odrębnie i przyporządkować właściwą stawkę VAT. Przypomnę, że podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%. Jak wynika z przedstawionych przez firmę Arpol dokumentów, Agencja Mienia Wojskowego za dostawy racji żywnościowych przyjmuje i płaci faktury z 7-procentową stawką podatku VAT.\n1. Czy artykuły wchodzące w skład indywidualnych i grupowych racji żywieniowych dla wojska należy sklasyfikować odrębnie i jaką przypisać im właściwą stawkę podatku VAT?\n2. Czy właściwie rozstrzygnięto przetarg nr 14/Z/MON/ZZSM/PO/Z0/2008, jeżeli w ofercie określono cenę netto bez stawki podatku VAT, co spowodowało, że oferenci stosowali różne stawki podatku VAT?\nPoseł Aleksandra Natalli-Świat\nOdpowiedź: Maciej Grabowski – p...


Darmowy pewniak z tenisa: Monfils – Kudla – 13 czerwca (czwartek) | Typy dnia\nTypy dnia-Typy bukmacherskie na dziś-Darmowy pewniak z tenisa: Monfils – Kudla – 13 czerwca (czwartek)\nTyp dnia13 czerwca 2019\nO awans do ćwierćfinału w Stuttgarcie w czwartek powalczą Monfils z Kudlą. Nie da się ukryć, że zdecydowanym faworytem tego pojedynku jest ten pierwszy, który nie powinien mieć większych problemów z wygraniem tej potyczki.\nSkuteczne pewne typy z tenisa za darmo\nTrzeba podkreślić, że różnica klas pomiędzy tymi zawodnikami jest bardzo duża. Gael obecnie zajmuje szesnaste miejsce, zaś jego rywal sklasyfikowany jest na osiemdziesiątej czwartej lokacie.\nDoświadczenie, ogranie również są to atuty Francuza. Niemożna poza tym zapominać, że to właśnie Gael jest bardziej wszechstronnym zawodnikiem, który to ma swoje najlepsze osiągnięcia co sezon osiąga tak naprawdę na mączce oraz trawie. Co zresztą było widoczne w ostatnich tygodniach, gdzie to chociażby w French Open doszedł do trzeciej rundy.\n„Monfils rozgrywa bardzo dobry sezon. Spisuje się w tym roku bardzo dobrze i nie notuje wpadek. Z Kudlą powinien poradzić sobie bez większych problemów” – pisze ekspert portalu tennispicks.info\nGael stoczył niezywkle zacięty pojedynek w pierwszej rundzie z Johnsonem, gdzie to był blisko przegranej. Jednak wytrzymał nerwy i przede wszystkim swoim doświadczeniem wygrał trzecią partie, która zakończyła się po TB. Kudla natomiast miał łatwiejszego rywala w pierwszej rundzie, gdzie to przyszło mu mierzyć się z z Galovićem, gdzie wygrał bez większych problemów.\nJednak patrząc na ostatnie wyniki tego zawodnika to nie można nic dobrego powiedzieć. Notuje porażkę za porażkę. Jak udawało mu się wygrać jeden mecz to był spory sukces. Owszem przed tygodniem zanotował półfinał podczas challengera w Surbiton, ale warto też podkreślić z kim przyszło mu grać: Ward, Kubler czy Bachinger żadnego wrażenia nie robią.\nReasumując, faworyt tego pojedynku jest tylko jeden. Gael jeżeli zagra na swoim poziomie to nie powinien mieć najmniejszych problemów z wygraną w tym spotkaniu.\nSpotkanie Monfils – Kudla można obejrzeć za darmo i legalnie w jakości HD na stronie meczenazywo.xyz\nMonfils – Kudla 1 1.41 STS\nbonus bez wpłaty bonus bez wpłaty u bukmachera darmowe pewniaki na dzisiaj dobre typy bukmacherskie za darmo pewne typy z tenisa pewne typy za darmo pewniaki na jutro pewniaki z tenisa na dziś pewniaki z tenisa na dzisiaj pewniaki z tenisa na jutro skuteczne pewniaki skuteczne typy bukmacherskie tenis darmowe typy tenis pewniaki tenis skuteczne typy za darmo typy za darmo


Start Poezja jaskółką słów WSTĘP\nCzas jak rzeki rwący nurt unosi minione dni od przeszłości w przyszłość.\nJuż szósty rok spotkań poetyckich i szósty zeszyt z wierszami „Szuflady” piszący oddają do naszych rąk.\nNiech będą ciepłymi słowami w długie zimowe wieczory, rozproszą ponure dni, niosą dobro i osłodę.\nPiszącym dają natchnienie, wenę twórczą i radość z realizacji hobby.\nUczulmy wrażliwość na treści wierszy, by po ich melodyjnych brzmieniach przemierzać piękno strof i wraz z naszą wyobraźnią dotknijmy poezji. Otulmy ją życzliwością, zrozumieniem dla miłych chwil czytania w uniesieniu trwania.\nWiesława Zofia Didyk


Tupac - Zmartwychwstanie - Tupac Amaru Shakur, Afeni Shakur\nTupac - Zmartwychwstanie\nTupac Amaru Shakur, Afeni Shakur\nTupac uwielbiał czytać! Książki były nieodłącznym elementem jego życia. Tupac lubił rozmawiać tak bardzo, jak lubił czytać.\nPocząwszy od najwczeniejszych etapów prac nad filmem dokumentalnym o życiu Tupaka Shakura, musielimy pozwolić Tupakowi być narratorem swojej własnej opowieści. Idea tej książki zaczęła rodzić się w naszych głowach w trakcie przygotowywania planów związanych z produkcją filmu. Wyglądało na to, że dusza Tupaka starała się przypomnieć nam o tym, iż chce on opowiedzieć swoją własną historię nie tylko za porednictwem filmu, ale także słowa pisanego.\nW filmie głos Tupaka brzmi donośnie, ale okazało się, że powstanie towarzyszącej mu książki jest nieuniknione. Oddana Amaru Pani Karolyn Ali zaczęła poszukiwanie wydawców, którzy nie zepsuliby naszej wizji tego projektu. Na szczęcie nie musielimy długo szukać - natrafilimy na Judith Curr, która wydała ''Rose That Grew From The Concrete'' Tupaka. Kiedy Judith Curr objęła kierownictwo w Atria, jej wiara w nasz projekt dodała nam nowych sił.\nTa książka jest wynikiem pracy wielu osób. Co ważniejsze, książka ta jest rozwinięciem myśli mojego syna, jego przekonań i jego poglądów na życie! Dziękuję ci Tupaku za podzielenie się swoim światem w tym filmie i na kartach tej książki. Mamy nadzieję, ze nie poczułeś się zawiedziony.


Dieta bezsolna. Dlaczego jest tak ważna przy nadciśnieniu tętniczym? - DrogaPoZdrowie.pl\nSód jest pierwiastkiem niezbędnym dla organizmu. Jednak jeśli jest go zbyt wiele, obciąża nerki i doprowadza do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. To dlatego chorzy na nadciśnienie powinni w ogóle zrezygnować z solenia potraw. Dzięki temu mogą szybciej wyrównać poziom sodu w organizmie i przywrócić prawidłowe parametry ciśnienia.\nO nadciśnieniu tętniczym mówimy wówczas, gdy w trakcie dwóch różnych wizyt u lekarza, wynosi ono powyżej ustalonej normy, czyli w przypadku ciśnienia skurczowego jest to powyżej 140 mm Hg a rozkurczowego powyżej 90 mm Hg. O nadciśnieniu tętniczym I stopnia (łagodnym), mówimy wówczas, gdy przyjmuje ono parametry: ciśnienie skurczowe między 140 a 159 mmHg i/lub rozkurczowe między 90 a 99 mm Hg. Z kolei nadciśnienie tętnicze II stopnia (umiarkowane) to takie, w którym ciśnienie skurczowe oscyluje między 160 a 179 mmHg i/lub rozkurczowe między 100 a 109 mm Hg. Nadciśnienie tętnicze III stopnia (ciężkie) charakteryzuje się wzrostem ciśnienia skurczowego powyżej 180 mmHg i/lub rozkurczowego poniżej 110 mmHg. Istnieje jeszcze nadciśnienie izolowane, które występuje wówczas, gdy ciśnienie skurczowe jest równe lub znajduje się powyżej 140 mmHg a rozkurczowe wynosi poniżej 90 mmHg.\nW jaki sposób leczyć nadciśnienie tętnicze?\nNadciśnienie tętnicze jest bardzo poważnym schorzeniem, może bowiem prowadzić do miażdżycy, a nawet zawału serca. Dlatego, aby nie dopuścić do przykrych w skutkach konsekwencji zdrowotnych, trzeba koniecznie wdrożyć odpowiednią dietę, która zapobiegnie dalszemu wzrostowi ciśnienia tętniczego. Najbardziej polecaną dietą, która przynosi dobre skutki w leczeniu nadciśnienia, jest dieta bezsolna. Polecana jest również dieta niskotłuszczowa, z jednoczesnym ograniczeniem spożywania owoców i alkoholu. Ważne, by przy zmianie diety wprowadzić więcej produktów zawierających potas np. pomidory. Potas jest niezbędny do utrzymania ciśnienia krwi na prawidłowym poziomie i równoważy zbyt wysoki poziom sodu w organizmie. Oprócz diety, rekomendowane w leczeniu niefarmakologicznym jest również: ograniczenie palenia oraz zwiększenie aktywności fizycznej. Aktywność fizyczna ma na celu polepszenie przepływu krwi oraz obniżenie masy ciała (otyłość zwiększa ryzyko wystąpienia nadciśnienia).\nJeśli sama dieta nie jest w stanie obniżyć zbyt wysokiego ciśnienie krwi, wówczas należy włączyć leczenie farmakologiczne. Pacjenci przyjmują wówczas albo diuretyki tiazydowe, antagonistów wapnia, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, B-adredanolityki lub leki blokujące receptor AT1.\nDieta bezsolna przy nadciśnieniu tętniczym\nNajzdrowsza dieta dla osób z nadciśnieniem to dieta bezsolna. Głównie dlatego, że znacznie ogranicza poziom sodu w organizmie. A sód bezpośrednio odpowiada za wzrost ciśnienia krwi. Według wytycznych Polskiego Towarzystwa Tętniczego w diecie chorych na nadciśnienie nie powinno się znajdować więcej niż 5 g soli (odpowiada to jednej łyżeczce= 2000 mg sodu). Europejskie wytyczne (ESH/ESC) są bardziej restrykcyjne w tym względzie, gdyż zalecają spożycie soli poniżej 3,8 g. Z tym, że nie wystarczy samo ograniczenie soli jako przyprawy. Znajduje się ona bowiem w wielu różnych produktach, a w szczególności w żywności paczkowanej. Dlatego najlepiej zrezygnować z solenia potraw w ogóle, a produkty typu: kupne pierogi, czy jedzenie w konserwach, zastąpić świeżym, domowym jedzeniem, w którym sami możemy skontrolować zawartość sodu.\nW jakich gotowych produktach może ukrywać się sól? Przede wszystkim w:\nkeczupach, majonezie, musztardzie,\nDowody na skuteczność diety bezsolnej\nSkuteczność stosowania diety z obniżoną ilością soli w leczeniu nadciśnienia tętniczego jest potwierdzona licznymi badaniami. Już w 1988 roku opublikowano badanie, w którym przedstawiono dowody na to, że wraz ze wzrostem spożycia sodu o 100 mmol, wzrasta ciśnienie skurczowe o 9 mm Hg. Kolejne dowody zebrano podczas badania GenSalt, w którym udowodniono, że dieta bezsolna istotnie wpływa na obniżenie ciśnienia tętniczego. Jedno z najnowszych badań- PURE (Prospective Urban Rural Epidemiology), w którym wzięło udział około 100 tysięcy osób z ponad 17 krajów wskazało ewidentną zależność pomiędzy dużym spożyciem sodu a zwiększonym ciśnieniem tętniczym. Badanie to wskazywało na możliwość obniżenia ciśnienia nie tylko poprzez dietę z małą ilością sodu, ale również zwiększoną ilością potasu.\nZasady postępowania w nadciśnieniu tętniczym- 2011 rok. Wytyczne Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, pod red. K. Widecka, T. Grodzicki, K. Narkiewicz, A. Tykarski, J. Dziwura [w:] Viamedica 2011, tom 15, nr 2, s. 61\nD. Włodarek, Dietetyka, Warszawa 2005, s. 149\nB. Kulczyński, Wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Wskazówki dietetyczne dla osób z nadciśnieniem tętniczym krwi [w:] Food Forum. Czasopismo specjalistyczne o zdrowym odżywianiu, nr 4 (10)/2015, s. 18


Instalacja, konfiguracja i administracja systemów operacyjnych SCO UNIX, Linux, Microsoft Windows NT, Novell Netware\nInstalacja, konfiguracja i administracja Systemu Zarządzania Relacyjną Bazą Danych ORACLE 7.x, 8.x\nSerwery, stacje robocze oraz urządzenia peryferyjne światowych i polskich liderów: IBM, Compaq, Hewlett Packard, Acer, Gulipin i Optimus\nDoradztwo i organizacja przetargów\nOferujemy kompletne rozwiązania dla firm prywatnych, przedsiębiorstw państwowych oraz administracji publicznej:\nprojekt i wykonanie sieci lokalnej,\ndostawę, konfigurację i uruchomienie serwerów i stacji roboczych,\ninstalację i uruchomienie wybranego sieciowego systemu operacyjnego\ninstalację oprogramowania biurowego, finansowo-księgowego i kadrowo płacowego\nWdrażanie Systemów Informacji Geograficznej\naplikacje wspomagające systemy GIS/SIT\njedno- i dwumonitorowe stacje robocze do pracy z systemami CAD/CAM/GIS/SIT\nŚcisła współpraca z urzędami administracji publicznej oraz wiodącymi wykonawcami technologii tworzenia map numerycznych, gwarantuje najwyższą jakość tworzonych przez nas map i dokumentacji technicznej.\nDoświadczeni w zakresie zagadnień GIS/SIT i relacyjnych baz danych pracownicy pomagają w wyborze i realizacji optymalnych rozwiązań sprzętowych i programowych.\nW oparciu o nowoczesne rozwiązania informatyczne i sprzętowe oraz dużą wiedzę i doświadczenie pracowników, zajmujemy się wdrażaniem Systemów Informacji Geograficznej, a w szczególności:\nspecjalizujemy się w wykonawstwie i aktualizacji map numerycznych, na podstawie istniejących zasobów kartograficznych i pomiarów geodezyjnych oraz tworzeniu baz danych tekstowych, powiązanych interakcyjnie z mapami numerycznymi.\nsłużymy pomocą przy instalowaniu systemu u naszych kontrahentów\nzapewniamy dostarczenie odpowiedniego sprzętu na każdym etapie wprowadzania systemu\nposiadamy bogatą ofertę oprogramowania zarówno w początkowej fazie wdrażania systemu na komputerach typu PC, jak również dla fazy końcowej, w postaci systemu pracującego w sieci na dużych jednostkach obliczeniowych.\nprojektujemy i wykonujemy lokalne sieci komputerowe\nopracowujemy dodatkowe oprogramowanie wspomagające zarządzanie systemem\nwykonujemy geodezyjne i fotogrametryczne pomiary kontrolne i aktualizacyjne do opracowania numerycznej mapy ewidencyjnej i zasadniczej.\nprowadzimy szkolenie dla osób, które będą wdrażać, aktualizować i korzystać z zainstalowanego systemu (szkolenia prowadzą pracownicy firmy oraz doświadczeni pedagodzy).\nwykonujemy prace badawcze i projektowe oraz zajmujemy się doradztwem technicznym z zakresu geodezji i fotogrametrii, geologii, hydrogeologii, geotechniki i ochrony środowiska.\nzajmujemy się projektowaniem urbanistycznym, architektonicznym, planowaniem przestrzennym (plany ogólne i szczegółowe powiązane z bazami opisowymi)\nProponowane rozwiązania bazują przede wszystkim na:\nMicroStation firmy Bentley Systems (jeden z najlepszych programów typu CAD),\nSpecjalistycznych aplikacjach firmy INTERGRAPH,\nRelacyjnych bazach danych (ORACLE, INFORMIX).\nZakres działalności spółki obejmuje także wszystkie fazy związane z budową systemów informacyjnych przedsiębiorstw i instytucji publicznych. Podstawowa oferta zawiera usługi związane z kompleksową realizacją dużych przedsięwzięć informatycznych, polegających na integracji niezbędnego w tym procesie, sprzętu komputerowego, oprogramowania i systemów telekomunikacyjnych. Ponadto świadczymy na rzecz naszych klientów usługi związane zarówno z opracowaniem analizy potrzeb klienta, opracowaniem koncepcji systemu, jak również profesjonalne usługi informatyczne związane z eksploatacją ich systemów informatycznych, a także usługi o charakterze "outsourcing'u".\nW skład oferty CADGEO sp. z o.o. wchodzą:\nSpółka rozpoczęła również świadczenie usług "outsourcing'owych", będących na zachodzie bardzo popularną i wygodną dla klienta formą zapewnienia sobie pełnej obsługi informatycznej, bez zbędnego angażowania swoich środków własnych. Pierwsze umowy tego typu zostały już podpisane i dotyczą systemów sieci korporacyjnych. W przyszłości należy liczyć się ze wzrostem znaczenia tego rodzaju usług w ogólnej wartości sprzedaży Spółki.\nPosiadane zaplecze techniczne oraz doświadczona kadra inżynierska umożliwia nam realizację skomplikowanych projektów informatycznych, przeznaczonych dla dużych, korporacyjnych odbiorców oraz gwarantuje Klientom wykorzystywanie najnowszych osiągnięć w zakresie technologii informatycznych na każdym etapie projektowym.


ABS skarpetki czy rajtuzki do raczkowania dla niemowląt? | blog | kidsowy.pl\n» ABS skarpetki czy rajtuzki do raczkowania dla niemowląt?\nCo to jest ABS inaczej antypoślizg?\nMówiąc najprościej jest to element lub też kilka drobnych elementów z silikonu lub gumy, nanoszonych na skarpetkę lub rajstopkę. Ich celem jest zapobieganie poślizgnięciu się dziecka na podłodze. Abs umieszcza się na odzieży w punktach na stopach lub nóżkach dziecka, w których następuje odepchnięcie się szkraba od podłoża: podbicie stóp, kolana, podeszwy stóp. Dzięki temu maluch ma zapewnioną lepszą przyczepność do podłogi i pewniejszą kontrolę ruchów.\nDodatkową funkcją abs jest ochrona odzieży przed dodatkowym przecieraniem się.\n#do raczkowania na kolana\n#nakolanniki do raczkowania opi


fotoerotica Playboy - wszystko na temat fotoerotica Playboy w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : fotoerotica Playboy (29)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia fotoerotica Playboy. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku fotoerotica Playboy) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem fotoerotica Playboy posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania fotoerotica Playboy jesteśmy w stanie zaprezentować Ci fotoerotica Playboy materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 28.11.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 27.11.2012. W naszym serwisie znajdziesz również 2 galerii opisanych słowem fotoerotica Playboy. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania fotoerotica Playboy ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu fotoerotica Playboy.


Domowe sposoby na dbanie o skórę, włosy i paznokcie - Zapytaj.onet.pl -\nKomputery i Internet (1841653)\nblocked napisano: 22.03.2011 20:33 Edytowano: 22.03.2011 22:52\nCześć !. Dzisiaj pokaże wam jak dbać domowymi sposobami o paznokcie, skórę i włosy !.\n1.Zaczniemy od tego jak zadbać o swoje paznokcie.\nPodam parę sposobów. Ale na początek rzeczy których nie powinniśmy robić !.\nNie wolno obgryzać paznokci bo szkodzi to naszym paznokciom i skórką ale jest także niekorzystne dla zdrowia. Jeśli często używamy lakieru do paznokci róbmy co jakiś czas comiesięczną przerwę aby nasze paznokcie mogły się zregenerować. Przejdźmy do tego jak zadbać o nasze paznokcie. Po pierwsze można maczać paznokcie w delikatnie podgrzanym oleju dzięki czemu skóra wokół paznokci zostanie rozjaśniona i zmiękczona. Jeśli chcemy uzyskać połysk na paznokciach powinniśmy namoczyć je 15-20min. w maseczce z startego ogórka. Codziennie na noc możemy wcierać sok z cytryny dla wzmocnienia płytek paznokci. Nasze odżywianie się także wpływa na nasze paznokcie. Możemy jeść np.: galaretki owocowe ponieważ one dostarczają płytce paznokciowej wszystkich potrzebnych składników. Jeśli zmywamy naczynia lub robimy inne czynności związane z naszymi dłońmi zakładajmy gumowe rękawiczki. Jeśli chodzi o paznokcie to chyba tyle...\n2. Przejdźmy do skóry. Powinniśmy używać różnych kremów i np.: wklepywać je na wieczór i powinno się po każdym myciu jeśli jest to możliwe. Częste mycie rąk koniecznie w ciepłej wodzie. Latem powinniśmy używać kremów nawilżających a zimą używać kremów zawierających większą ilość tłuszczu. Możemy także nakładać plasterki ogórka. Jeśli chodzi o zaawansowane dbanie o skórę może to być gimnastyka (np.: dłoni), masaże, maseczki i oczywiście zabiegi w gabinetach kosmetycznych. Jednak najlepiej zastosować się do rad wyżej. A i jeszcze dodam jak napisane jest powyżej jeśli zmywamy naczynia lub robimy inne czynności związane z naszymi dłońmi zakładajmy gumowe rękawiczki. To samo dotyczy paznokci i dłoni.\n3. Przejdźmy do dbania o włosy. Każdy wie że włosy trzeba myć 2-3razy w tygodniu (zależy od osoby). U młodzieży włosy bardzo szybko przetłuszczają się i występuje łupież (powodowany np.: czesaniem się nie swoją szczotką). Włosy są także jednym z największym atutem kobiety. Oprócz zwykłych szamponów raz na dwa tygodnie możemy używać specjalnych szamponów z apteki. One dodatkowo odżywiają nasze włosy. Na wypadające włosy można stosować odżywke z chrzanu (utrzeć tyle chrzanu aby otrzymać 2-3 łyżeczki masy). Na tłuste włosy maseczka cytrynowa (sok z 2 cytryn wmasować we włosy po 20min. spłukać). I na suche włosy maseczka z olejku ziołowego (100ml oliwy z oliwek wrzuć do ziół wyboru: listki gruszy, pokrzywę, rozmaryn, rumianek, koniczynę. Podgrzewaj przez 20 minut w żaroodpornym naczyniu i odcedź. Olejek wetrzyj i trzymaj przez godzinę.\nTo chyba wszystko. Mam nadzieje że mój poradnik spełnił wasze oczekiwania. Korzystałam w radach o włosach ze strony : http://fryzury.misiulek.net/domowe-sposoby-na-wlosy.html.\nSPOSOBY SĄ SPRAWDZONE !.\nPrzeze mnie i moje koleżanki. Pozdrawiam :**\nodpowiedział(a) 03.02.2012 o 18:06:\nNawet fajne, ale łatwiej by się czytało gdybyś od nowej linii kazde sposoby pisała ; / Ale mimo wszystko będzie plus ; )\nodpowiedział(a) 28.03.2011 o 19:46:\nUżyłaś bardzo bogatego słownictwa. Piękny opis i ładne (hi, hi, hi) zdjęcie paznokci:-).


Roland Garros 2022. Marco Cecchinato - Hubert Hurkacz: wynik meczu i relacja | Eurosport w TVN24\nHubert Hurkacz od początku do końca kontrolował mecz z Cecchinato Foto: Newspix | Video: Eurosport\nNiecałych 90 minut potrzebował Hubert Hurkacz na awans do trzeciej rundy wielkoszlemowego turnieju Roland Garros 2022. Polak w doskonałym stylu pokonał byłego półfinalistę imprezy Włocha Marco Cecchinato 6:1, 6:4, 6:2. Wrocławianin nigdy wcześniej nie grał na tym etapie turnieju w Paryżu.\nOd wygrania własnych gemów serwisowych Hurkacz i Cecchinato rozpoczęli walkę o trzecią rundę Rolanda Garrosa. Kolejne punkty wygrywał już tylko polski tenisista, który w czwartym gemie po raz pierwszy przełamał serwis Włocha i wyszedł na prowadzenie.\nHurkacz dobrze rozpoczął spotkanie, imponując skutecznością i unikaniem niewymuszonych błędów. Akcje budował cierpliwie, nie spiesząc się z szukaniem kończących piłek. Czekał na błędy rywala. Efekt był taki, że nie minęło jeszcze 20 minut meczu, a Hurkacz po drugim przełamaniu serwował po zwycięstwo w pierwszym secie.\nPoczątek drugiej partii był popisem gry Polaka. Cecchinato był zupełnie bezradny mimo atutu własnego podania. Zdołał wygrać tylko jedną piłkę, po czym po raz trzeci został przez Hurkacza przełamany. Przy własnym podaniu niemal w ogóle nie dał Włochowi pograć, serwując w gemie dwa asy z rzędu.\nWideo: Eurosport Koncertowa gra Hurkacza na początku 2. seta starcia z Cecchinato w Roland Garros\nW końcu i 29-letni Cecchinato zdołał złapać właściwy sobie rytm i zaczął wygrywać gemy, przynajmniej przy własnym podaniu. Serwis Hurkacza pozostawał praktycznie bez odpowiedzi. Pierwszą piłkę przy własnym podaniu wrocławianin stracił dopiero w ósmym gemie.\nDrugiego seta Polak zakończył asem serwisowym i wynikiem 6:4.\nMecz od początku do końca pod kontrolą Polaka\nTrzecią partię rozpoczął od kolejnego przełamania serwisu Włocha. Pozostało mu już tylko utrzymać wypracowaną przewagę, by w krótkim czasie zakończyć mecz.\nWideo: Eurosport Hurkacz wygrał 2. seta w starciu z Cecchinato w 2. rundzie Roland Garros\nCecchinato nieszczególnie mu w tym przeszkadzał. Włoski tenisista, który w 2018 roku dotarł aż do półfinału paryskiego turnieju, gdzie przegrał z Austriakiem Dominikiem Thiemem, praktycznie w żadnym momencie nie był w stanie narzucić Polakowi własnych warunków gry.\nJakby tego było mało, w siódmym gemie po raz kolejny został przez Hurkacza przełamany. Polak serwował po awans do trzeciej rundy. Kropkę nad i postawił po niespełna półtorej godziny gry, wykorzystując pierwszą piłkę meczową.\nTym samym Hurkacz po raz pierwszy w karierze zagra w trzeciej rundzie Rolanda Garrosa. Tam jego rywalem będzie 31-letni Belg David Goffin. Obaj tenisiści tylko raz mieli okazję rywalizować z sobą na korcie. W niedawnym turnieju ATP Masters 1000 w Rzymie po zaciętym spotkaniu górą był rywal Polaka.\nMarco Cecchinato (Włochy) - Hubert Hurkacz (Polska, 12) 1:6, 4:6, 2:6