Poznań: Zmiany w organizacji ruchu na Lechickiej - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Polskie drogi > Poznań: Zmiany w organizacji ruchu na Lechickiej\nPoznań: Zmiany w organizacji ruchu na Lechickiej\n2009-01-30 źródło: ZDM Poznań mojeauto.pl\nZarząd Dróg Miejskich w Poznaniu poinformował o planowanej zmianie organizacji ruchu, związanej z trwającą przebudową ulicy Lechickiej w Poznaniu, która znajduje się w ciągu drogi krajowej nr 92. Modernizacja potrwa do końca listopada bieżącego roku.\nKierowcy poruszający się po Poznaniu powinni zwrócić uwagę na nową organizację ruchu w rejonie ulicy Lechickiej. Już od soboty 31 stycznia bieżącego roku w związku z przebudową tej ulicy (odcinek pomiędzy ulicą Serbską, a skrzyżowaniem z ulicą Naramowicką), nastąpią tymczasowe zmiany w organizacji ruchu. Od godziny 8 rano pojawią się utrudnienia w ruchu na ulicach: Lechickiej, Wilczak i Hawelańskiej. Zaplanowane roboty drogowe wymagają wyłączenia z ruchu ul. Wilczak (zostanie zamknięty wjazd na ul. Lechicką, droga bez przejazdu, wjazd możliwy tylko od ul. Serbskiej) oraz ul. Hawelańskiej (także tutaj zostanie zamknięty wjazd na ul. Lechicką, droga bez przejazdu, wjazd możliwy tylko od ul. Naramowickiej).\nPoza tym ruch ulicą Lechicką na przebudowywanym odcinku odbywać się będzie na zwężonej do 6 m jezdni w dwóch kierunkach. Obowiązywać będzie ograniczenie prędkości do 30 km/h. Przejazd ulicą Lechicką przez skrzyżowanie z ul. Serbską w kierunku na Berlin i na Warszawę odbywać się będzie jednym pasem ruchu w każdym kierunku. Przez cały okres przebudowy ulicy Lechickiej utrzymany zostanie dojazd do osiedla Wilczy Młyn.\nLechicka zostanie poszerzona do dwóch jezdni po dwa pasy ruchu każda. Przebudowa zakłada również budowę kładki dla pieszych na przedłużeniu ulicy Wilczak, budowę sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu z ulicą Obrońców Tobruku oraz ekranów akustycznych oddzielających ruchliwą ulicę od osiedla Wilczy Młyn. W rejonie ulicy Obrońców Tobruku powstanie również nowa zatoka autobusowa. Wzdłuż ulicy Lechickiej powstanie także nowa ścieżka rowerowa. Przebudowana zostanie również infrastruktura podziemna wraz z nowym kanałem deszczowym wyposażonym w urządzenia do oczyszczania deszczówki. Remont ulicy będzie kosztować około 30 mln zł i potrwa do końca listopada 2009 roku.\nTematy w artykule: inwestycje drogowe wielkopolskie Poznań droga krajowa droga krajowa 92\ni tak nic to nie da... :P lepiej zeby przeznaczyli to siano na sam wezel z naramowicka


Wulkan Paricutín, Meksyk na zdjęciu satelitarnym. Najlepsze zdjęcia lotnicze i satelitarne.\nParicutín (hiszp. Volcán de Paricutín) - wulkan w środkowym Meksyku, w stanie Michoacán, w pobliżu wioski o tej samej nazwie. Współrzędne geograficzne: 19°28′N 102°15′W. Wulkan pojawił [...]


zarabianie w internecie - Katalog stron\nJest to prosta strona gdzie nie musimy nic robić po za regularnym logowaniem i zbieraniem żniwa. Rejestrując się dostajemy darmową kopalnie która co 8 godzin daje nam prywatne wydobycie, mamy 5 slotów zatem warto raz na 40 godzin się logować ażeby zebrać wszystko i utrzymać ciągłość zyskuPonadto co 8 godzin do slotu „Bonus” też coś wpada ma możliwość to być dodatkowe wydobycie jak i wzmocnienie wydobyciaKopalnie możemy wzmocnić dzięki czemu uzyskamy większe kwotyBazową walutą jest bitcoin.\nSłowa kluczowe: inwestycje, praca dodatkowa, praca w domu, dodatkowe pieniądze, praca, zarabianie, bitcoin, kryptowaluty, zysk\nOcena: 5.3/10 (109 głosy/ów)\nMachines4metal - Maszyny do obróbki metali\nOferta naszej korporacji stanowi odpowiedź na rosnący wzrost zlecenia na obrabiarki do metalu. Nasza propozycja skierowana jest do Klientów oczekujących towarów i usług, fachowej obsługi, rzetelności i uczciwości. Naszym celem jest zbudowanie Ci Państwu dogodnych warunków zakupu towarów...\nJesteśmy zgranym zespołem młodych osób, którzy mają ambicje poprawić wizerunek rynku medycznego. Nie potrzebujemy garniturów i krawatów, żeby pokazać nasz specjalistyczność. Nie boimy się nowych wyzwań i konkurencji. Dążymy do wyznaczonych celów, osiągając je ciężką pracą....\nMamy nadzieję, że podobnie jak my cenisz smaczne jedzenie i lubisz ułatwiać sobie ich przyrządzanie za poradą super urządzeń. Jeżeli tak to dobrze trafiłeś. Wolnowar to urządzenie, które niewątpliwie pomoże Ci wyszukać nieznane dotąd smaki, a ugotowanie posiłku będzie tak łatwe...\nTylko Teraz i Tylko w Sativa.ink Tattoo Warszawa !! Tatuaże od 150zł, Piercing od 50zl i Makijaż Permanentny od 300zł. Nie czekaj ! Już teraz zapisz się i załap na październikowe promocje ! Zachęcamy również do wzięcia udziału w naszym Facebookowym KONKURSIE i wygrania tatuaża za...\nChwilówki, alkomat jednorazowy, doradca podatkowy, imprezy firmowe, kominki gdańsk, kuchnia polska, odzywki i suplementy, opętanie, sklep ogrodniczy, zespół muzyczny


Co robić jeśli nie można konsumować świata? HYGGE, OUR STORIES Poradnik - We Love Beds\n» Co robić jeśli nie można konsumować świata?\nCo robić jeśli nie można konsumować świata?\nDodano: 15-03-2020 w kategorii: HYGGE, OUR STORIES autor: Aleksandra\nCo nam zostaje, gdy nie konsumujemy świata?\nRefleksja – o sobie, o bliskich nam ludziach, o świecie. Zwolnienie tempa, czasem z ulgą, czasem z wielkim trudem. Rozejrzenie się dookoła i dostrzeżenie tego co nas otacza. Ilu z Was miało wrażenie, że pierwszy raz coś widzi (choć tak naprawdę obserwowało to od dawna)? Dziś mówi się otwarcie, by doszukiwać się w pandemii choć malutkiego plusa, bo pozytywne nastawienie pomaga w walce z chorobą. Koronowirus dał nam okazję (taką z gatunku „nie do odmówienia”) by się zatrzymać, zwolnić i zastanowić się co można robić, jeśli nie jest się zajętym konsumpcją dóbr. Znamy ludzi, którzy wpadli z tego powodu w popłoch, ale wielu z nas, zwłaszcza wiele osób, które są naszymi klientami, okazję do zwolnienia przyjęło z radością.\nNasza recepta na życie w rytmie slow\nMamy dla Was bardzo subiektywny poradnik z garścią przyjemności, które my sobie serwujemy w tym trudnym czasie. Nasze marki powstały z potrzeby dzielenia się dobrymi rzeczami, więc chcemy podzielić się z Wami naszymi sposobami. Ponieważ lubimy czuć się dobrze w domu i cieszyć oko ładną przestrzenią oraz delektować się pięknymi zapachami, to w naszej recepcie na wypoczynek w rytmie slow nie może zabraknąć takich rzeczy, jak:\nPalenia świec – tak, świece muszą być. Wyciszają, koją nerwy, pomagają się skupić, wprowadzają przyjemną atmosferę. Palimy tylko świece sojowe, przyjazne dla środowiska.\nWylegiwania się w łóżku (w naszej pościeli zawsze chce się zostać trochę dłużej, niż sugeruje budzik) i polegiwania na kanapie, z głową na miękkiej poduszce.\nCzytania: książki to piękny dar człowieka dla człowieka. Jeśli lubi się czytać, to nie można się nudzić! Najczęściej molom książkowym brakuje czasu na lekturę, więc teraz pewnie nadrabiają zaległości. My polecamy sięgnąć po książki Jacka Dehnela albo Problem trzech ciał Liu Cixin.\nSłuchaj muzyki. W naszym domu często słychać Bacha, Kraftwerk lub Depeche Mode.\nOglądaj filmy, ale wyłącz TV. Odetnij się do szumu informacyjnego. Sama wybierz / sam wybierz na co masz ochotę. Netflix podpowie Ci mnóstwo możliwości. My chętnie wracamy do Fargo lub do filmu Tytus Andronikus – to film, który na długo zostaje z człowiekiem. Nie można przejść obok niego obojętnie. Lubimy kino, które porusza w nas jakieś wrażliwe nuty i później długo jeszcze na nich gra.\nPoza tym postaraj się odnaleźć przyjemność w małych radościach: podążaj za dzieckiem i jego niesamowitym światem pełnym spontanicznej radości i fantazji; ciesz się gotowaniem i domowym jedzeniem; przypomnij sobie swoje marzenia i zastanów się: czy naprawdę jest za późno by je spełnić?\nSytuacja jest trudna. Wzbudza mnóstwo niepokoju. Nie siejmy paniki. Inwestujmy energię w to, co uspokaja i buduje poczucie bezpieczeństwa.\nAktualne i ważne. Dziękuję za ten zastrzyk pozytywnej energii i przypomnienie o tym, że to od nas zależy, dokąd ją skierujemy. Tego nam teraz trzeba, a niebawem będę miała okazję zrelaksować się przy Waszych świecach:)\nWażne, potrzebne, na czasie. Dziękuję za ten tekst i wdzięczne przypomnienie, że od nas zależy jak ukierunkujemy swoją energię. A Wasze piękne świece właśnie czekają na odpalenie i już delektuję się ich zapachem oraz minimalistycznym, dopiętym na ostatni guzik wyglądem.


W terminach, jak pożytecznie jakiś tworzy dyktatorski przystęp do Internetu coraz gwałtownie łatwe przebywa się wypatrywanie zajęcia poprzez Internet. W Internecie wyszukać można potok rzeczowych gablot na jakich wyszperać wolno namowy engagement. Ten maniera gonienia sztuce egzystuje niewymownie niewygórowany. Jego wyjściową cnotą istnieje aktualne, iż wspiera zapobiegliwość porządku. Zakaz narzeka niezbędności by odjeżdżać się z charakterystycznej wersalki, żeby zoczyć ekscytującą kolekcję. Plusem serwisów komputerowych jest toteż, że kolekcji twórczości są na bieżąco odświeżane.\nSłowa kluczowe: lektury, mordęgi, praktyki, bieganinie


Najlepsze podarunki dla dziecka - gdzie kupić? • Tylko Jezus\nCo czytać, Dzieje chrześcijaństwa, Filmografia, Planszówki / piątek, 25 lutego, 2022\nKażdy z nas ma w swoim bliższym lub dalekim kręgu jakieś małe dziecko. Nasza rodzona pociecha, syn koleżanki lub członka rodziny – w pewnym wieku jest to częste zjawisko. Czasem jesteśmy wpuszczani na wszelkiego typu jubileusze połączone z dziećmi, które wymagają od nas kreatywności w znalezieniu prezentu dla najmłodszych. Gdzie najlepiej zakupić produkty tego rodzaju, aby mieć gwarancje najwyższej jakości i przystępnej ceny?\nktóre głównie wybiorą persony, poszukujące podarunku na ostatnią godzinę, będą centra handlowe. W obrębie większości z nich, odszukamy branżowe salony oferujące artykuły dla najmłodszych. Udajesz się na przyjęcie trzyletniej chrześnicy? Dobrym prezentem będzie piasek kinetyczny lub zabawka Whisbear, ucieszą one każdą małą dziewczynkę, sprawdź: Jeżeli jednak jest to nieco większy solenizant, dobrym podarunkiem będzie ciekawa planszówka – bitwa o Berlin Cobi i Rummikub należą do najchętniej kupowanych towarów. Niestety, jeśli udajemy się po sprawunki do centr handlowych, musimy liczyć się z dużymi kosztami, bowiem czynsz w takim pasażu kosztuje niemało, a przecież każdy właściciel chce wyjść na swoje i nie dokładać do interesu.\nNajtańsze okazje znajdziemy w internecie, bowiem tam produkty sprzedawane są często przez bezpośrednich producentów. Poza tym, w zadnym innym punkcie nie spotkać się z tak ogromnym wyborem pozycji. Odszukamy piasek kinetyczny w całej gamie barw. Rummikub z wieloma dodatkami w atrakcyjnej cenie. Bitwa o Berlin Cobi będzie do kupienia na praktycznie każdej stronie, podobnie jak Whisbear – są to gry niezwykle popularne. Warto sprawdzić: whisbear. Pamiętajmy jednak, że jeśli pragniemy zakupić jakikolwiek produkt, nie róbmy tego w ostatniej chwili.\nGdyż w zależności od producenta i wybranej formy dostawy, na naszą przesyłkę będziemy musieli czekać nawet do dwóch tygodni.\nNie wiesz, czy prezentowany tekst jest tym, czego poszukujesz? Odpowiedź to: tak – ponieważ te praktyczne wskazówki mają przydatne dane. Kliknij tu i sprawdź sam.\nBowiem niektórzy sprzedawcy sprowadzają towary prosto z Azji, a taka podróż musi nieco zająć. Dlatego warto odpowiednio szybko zrobić niezbędne zakupy, żeby później uniknąć stresów związanych z nieotrzymaniem towaru w odpowiednim czasie.\nPrezent dla smyka, niezależnie od jego lat, to prosta sprawa. Jest tyle różnych towarów przeznaczonych dla najmłodszych, że zapewne odszukamy coś właściwego. Jeżeli pragniemy uzyskać bardzo dobry towar w całkiem niskiej cenie, wybierzmy się na zakupy wirtualne, jednak zróbmy to bardzo, gdyż przesyłka artykułu może nieco trwać.\n25 lutego 2022 25 lutego 2022 adminCo czytać, Dzieje chrześcijaństwa, Filmografia, Planszówkidziecko, planszówka, podarunek, prezent\nPrevious Post Z czego wszyscy uwielbiają się śmiać i czy też humor rysunkowy to właściwy sposób na miłe spędzenie wieczoru?\nNext Post Porządne wyposażenie dla myśliwego jest podstawą do odpowiedniego wykonywania własnych obowiązków i czerpania z nich nieodzownej przyjemności


Co powinieneś wiedzieć o aplikacji mobilnej Żappka? - TopSpozywcze.pl\nAnna Piotrowska aktualności 31 lipca 2019 | 0\nCoraz więcej firm i sieci handlowych decyduje się na stworzenie własnej aplikacji mobilnej. Dla sklepów to sposób na zdobycie lojalności klientów, a dla nas możliwość oszczędzania na zakupach, skorzystania z dodatkowych promocji i otrzymania nagród za regularne zakupy. Niedawno kolejna sieć sklepów z branży spożywczej zdecydowała się na taki krok. Przedstawiamy zatem Żappkę, czyli aplikację mobilną od Żabki.\n1 Jakie korzyści daje aplikacja Żappka?\n2 Masz Żappkę? Łap żappsy!\n3 Korzystaj z promocji w Żabce z Żappką!\n4 Znajdź czynną Żabkę w Żappce!\n5 Gdzie pobrać aplikację Żappka?\n6 Jak korzystać z aplikacji Żappka? Jak zbierać żappsy?\n7 Jak korzystać z promocji dostępnych z Żappce?\n8 Jak otrzymać dodatkowe nagrody od Żabki poprzez żappsy zebrane w Żappce?\nJakie korzyści daje aplikacja Żappka?\nJeśli zdecydujesz się na zainstalowanie Żappki, będziesz mógł skorzystać z kilku ciekawych bonusów, dostępnych tylko dla posiadaczy tej aplikacji.\nMasz Żappkę? Łap żappsy!\nPrzede wszystkim za pomocą Żappki będziesz zbierał punkty, czy tzw. żappsy. Za każdą wydaną złotówkę, dostaniesz 4 żappsy. Oznacza to, że jeśli za zakupy zapłacisz 5,79 zł, to Twoje żappkowe konto zasili 20 żappsów. Zebrane żappsy będziesz mógł wymieniać na nagrody.\nChoć zbieranie punktów za zakupy to znany i sprawdzony pomysł, to do tej pory większość sklepów wymagała od swoich klientów posiadania przy sobie w chwili zakupów specjalnej karty. Było to raczej niewygodne rozwiązanie, szczególnie gdy posiadaliśmy wiele kart z różnych sieci. Natomiast dzięki aplikacji mobilnej mamy wszystkie takie „karty” na swoim telefonie.\nTakie rozwiązanie pozwala także na bieżąco kontrolować liczbę zgromadzonych punktów. Chcesz wiedzieć, ile żappsów aktualnie posiadasz? Nic prostszego. Zerknij w górną część głównego okna aplikacji Żappka, tuż pod Twoim imieniem. Tam znajduje się dokładna liczba uzbieranych przez ciebie żabkowych punktów czyli żappsów.\nNa co możesz je wymienić? Na produkty, które znajdziesz w sekcji kupony w swojej aplikacji. Poszczególne kupony stają się aktywne, gdy tylko zgromadzisz wymaganą do tego liczbę żappsów.\nPamiętaj jednak, że nie każde zakupy premiowane są żappsami. Do produktów wyłączonych z punktowania żappsami należą:\nwyroby tytoniowe i akcesoria do e-papierosów,\nusługi GSM (karty GSM, doładowania),\nkarty pre-paid (doładowania np. Paysafecard),\ndowody udziału w grach hazardowych (kupony loteryjne),\nSprawdź także aplikację Żabka Jush, dzięki której zrobisz zakupy spożywcze przez internet, które zostaną dostarczone pod Twoje drzwi w ciągu 15 minut!\nKorzystaj z promocji w Żabce z Żappką!\nPoza tym, dzięki aplikacji Żappka w łatwy sposób dowiesz się o aktualnie obowiązujących promocjach. Co więcej, sieć Żabka przygotuje również spersonalizowane zniżki specjalnie dla Ciebie.\nZnajdź czynną Żabkę w Żappce!\nDodatkową korzyścią z posiadania aplikacji jest szybkie i łatwe wyszukiwanie sklepów Żabka w Twoim pobliżu. Warto w tym celu zezwolić aplikacji na geolokalizację. Przyda ci się to, zwłaszcza gdy udajesz się do innego miasta i planujesz zrobić mniejsze lub większe zakupy, zwłaszcza w niedzielę niehandlową. Z aplikacją błyskawicznie znajdziesz otwarty sklep niedaleko miejsca Twojego pobytu.\nGdzie pobrać aplikację Żappka?\nAplikację Żappka pobierzesz, w zależności od telefonu, jaki posiadasz, ze sklepu online Google Play i Apple App Store. Działa ona na systemie Android w wersji od 5.0 oraz w systemie iOS od wersji 11 (od 5s).\nDo rozpoczęcia korzystania z aplikacji konieczna będzie rejestracja. W tym celu wystarczy, że podasz swoje imię oraz adres mailowy. Jeśli potwierdzisz swoje dane, uzyskasz dostęp do dodatkowych promocji.\nJak korzystać z aplikacji Żappka? Jak zbierać żappsy?\nSamo korzystanie z aplikacji mobilnej jest niezwykle proste. Po prostu podczas zakupów pokaż sprzedawcy swój indywidualny kod kreskowy, który zostanie przez niego zeskanowany w trakcie kasowania produktów. Kod kreskowy znajdziesz go po uruchomieniu Żappki, w prawym górnym rogu ekranu, tuż obok własnego awatara. Wystarczy, że wybierzesz zielone kółeczko, a pojawi się twój kod kreskowy.\nJak korzystać z promocji dostępnych z Żappce?\nJak wspomnieliśmy wcześniej, dzięki Żappce możesz skorzystać z dodatkowych promocji. W tym celu po prostu pokaż swój kod kreskowy sprzedawcy, a twoje zakupy automatycznie zostaną naliczone po niższej cenie.\nJak otrzymać dodatkowe nagrody od Żabki poprzez żappsy zebrane w Żappce?\nUdało Ci się uzbierać odpowiednią liczbę punktów (żappsów), aby uzyskać nagrodę? Udaj się zatem do swojej ulubionej Żabki i aktywuj nagrodę w aplikacji Żappka. Następnie wybierz z półki produkt, który jest Twoją nagrodą i podejdź do kasy. Pamiętaj, aby koniecznie pokazać sprzedawcy kod kreskowy z aplikacji Żappka, jeszcze zanim zeskanuje on wybrane przez Ciebie produkty. I tyle – zebrane przez Ciebie żappsy zamieniają się na nagrody od Żabki, z których już po chwili możesz się cieszyć.\nŻabka to kolejny sklep, który postawił na jeszcze bliższy kontakt z klientami (niedawno pisaliśmy również o nowej aplikacji Netto, czy też o aplikacji LIDL Plus). Dzięki aplikacji możesz sprawdzić, czy Twoje ulubione produkty są dostępne w niższej cenie, a zbierane za zakupy żappsy wymienisz na dodatkowe nagrody. Dodatkowo możesz liczyć na specjalne promocje, stworzone z myślą o Twoich preferencjach zakupowych.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Zakupy prosto do bagażnika! Carrefour Drive dostępny już w Polsce\nNastępny: Następny wpis: Czy Lodówkomaty od InPost podbiją serca mieszkańców Warszawy i Krakowa?


Ciastka francuskie z serem | kotlet.tv\nPrzepis na ciastka francuskie z serem i owocami, ja wybrałam owoce egzotyczne, w tym pitaję, karambolę i tamarillo, ale latem możecie wybrać też owoce sezonowe, np. porzeczki, jagody czy maliny. Zresztą powiem Wam, że i same ciastka francuskie z serem, bez dodatków, bardzo Wam się spodobają. To serowe nadzienie uważam za strzał w dziesiątkę.\nCiastka francuskie z serem zrobicie w kilka minut, szczególnie, jeśli wykorzystacie gotowe francuskie ciasto, ale możecie też je zrobić. Za to serowe nadzienie wyjdzie Wam z każdego sera, ja wybrałam serek kanapkowy (super!). Owoce, tak jak wspomniałam, możecie wybrać różne i ja już czekam na zdjęcia Waszych ciastek, jestem bardzo ciekawa, jakie kombinacje smakowe wymyślicie. :)\nLiczba porcji: 12 ciastek\nciasto francuskie 500 g np. Fine Food*\nok. 540 g twarożku (u mnie 4×135 g śmietankowego Fine Food)\n4–6 łyżeczek cukru (można więcej)\nowoce np. pitaja, karambola, phisalis, marakuja itd. lub sezonowe (maliny, jagody, banany)\n*Świeże owoce egzotyczne i produkty Fine Food wykorzystane w tym przepisie dostępne są w Makro Cash & Carry.\nsery na serniki – przegląd\njak wybrać świeże jajka\nKrok 1. Najpierw do miski przekładam serki oraz dodaję cukier i jajka, mieszam dokładnie.\nKrok 2. Ciasto francuskie wałkuję cienko, dzielę na 12 kawałków (kwadraty) i wylepiam foremki (po ok. 10 cm średnicy). Foremki smaruję masłem, choć można to pominąć. Wyklejam i każdą babeczkę smaruję rozkłóconym jajkiem.\nKrok 3. Nakładam masę serową. Wstawiam do nagrzanego do 200°C piekarnika na ok. 25 minut (do zezłocenia).\nKrok 4. Ostożnie wyjmuję przestudzone ciastka z foremek (ja podważam patyczkiem). Przygotowuję galaretkę w połowie zalecanej porcji wody.\nKrok 5. Kroję wybrane owoce.\nKrok 6. Do każdej babeczki wlewam po 1–2 łyżki przestudzonej galaretki, układam owoce i jeszcze dodaję trochę galaretki, która całość zwiąże. Chowam do lodówki na ok. 1 godzinę. Smacznego.\nWino do słodkich ciastek francuskich\nNajwięksi miłośnicy słodkich win powinni zainteresować się winami lodowymi, zwanymi Eiswein. Są to niesamowicie słodkie wina, o lekko miodowym posmaku, w połączeniu z deserem smakują wyśmienicie. Butelka wina Eiswein to nie lada rarytas, szczególnie jeżeli wziąć pod uwagę ceny zaczynające się od kilkudziesięciu złotych.\nProdukcja win lodowych wymaga odpowiednich warunków pogodowych i bezwzględnego trzymania się terminów zbiorów. Wykorzystuje się do tego najczęściej winogrona szczepu Riesling. Wino lodowe, które wybraliśmy do dzisiejszego deseru na pewno przypadnie do gustu miłośnikom słodkich win. Poczytajcie też więcej o słodkich winach.\nPodsumowując, do słodkiego deseru pasuje wino białe słodkie. Butelkę takiego wina kupiliśmy w Makro.\nWino lodowe do ciastek francuskich z serem i owocami\nCiastka francuskie z serem i owocami – a jakie owoce Wy zaproponujecie?\n← Marakuja. Passiflora


Pomysł na ankiete - Strona 9 - Forum NaGrzyby.pl\nPostautor: Zenit » czwartek, 12 lipca 2012, 20:48\nże więcej grzybiarzy stoi przed taką samą rozterką jak ja...\nmasz racje drugim razem miesiąc przed planowaną nową ankietą rozpiszemy konsultacje społeczne A jeśli masz jakieś pomysły na nową ankietę już dziś możemy zaczynać takie konsultacje\nPostautor: Zenit » czwartek, 12 lipca 2012, 20:51\nNa ostatnią ankietę odpowiedziały już 32 osoby. W szczycie sezonu myślę że niedługo trzeba będzie czekać na wyniki tej ankiety.\nPostautor: DZIKI » czwartek, 12 lipca 2012, 20:57\nNo cóż, chyba po prostu muszę częściej zaglądać na stronę, wtedy może dołożę jakąś małą swoją cegiełkę... Jakoś przeboleję tę ankietę i będę dalej maszerował przez swoje lasy...\nPostautor: Zenit » czwartek, 12 lipca 2012, 20:59\nDZIKI, Możesz maszerując myśleć jakie pytania zadać odwiedzającym i na jaki temat napisać ankietę za 30 dni myślę trzeba będzie dać nową ankietę.\nPostautor: DZIKI » czwartek, 12 lipca 2012, 21:04\nZenit, postaram się coś wymyślić... No, przynajmniej spróbuję... Idąc przez las różne myśli do głowy przychodzą... ROTFL A nuż, coś się przyda...\nOstatnio zmieniony środa, 18 lipca 2012, 21:59 przez DZIKI, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Nadir » piątek, 13 lipca 2012, 19:32\nLeszek/S, fajna ankieta\nNie wolno sugerować odpowiedzi w ankiecie bo będzie nieobiektywna\nJa tam jakoś nie mam problemów z odpowiadaniem w ankietach. Jak nie ma odpowiedzi, która by mnie całkowicie satysfakcjonowała, to wybieram tę, która najbardziej mi "pasuje". To jest tak samo jak w politycznych wyborach - w wyborczej "ankiecie" przeważnie wszystkie (lub prawie wszystkie) odpowiedzi są "do d..."\n...a jednak ludzie jakoś idą i głosują\nPostautor: Zenit » piątek, 20 lipca 2012, 08:42\nDZIKI, Do zakończenia ostatniej ankiety już tylko 7 głosów\nWymyśliłeś pytania do kolejnej ankiety ?\nJeśli nie to czekam na Wasze propozycje.\nPostautor: Leszek/S » piątek, 20 lipca 2012, 09:00\nJak nie ma odpowiedzi, która by mnie całkowicie satysfakcjonowała, to wybieram tę, która najbardziej mi "pasuje"\nCo za zbieg okoliczności - też tak robię\nPostautor: Nadir » piątek, 20 lipca 2012, 21:26\nPostautor: Zenit » piątek, 20 lipca 2012, 22:44\nNo dobra stara ankieta już zakończona 200 głosów już padło wyniki http://www.nagrzyby.pl/index.php?artnam ... ults&id=43 - jutro jak nikt nie poda pomysłu sam wymyślę będę miał czas podczas jednego grzybobrania nie kilku Proszę tylko nie składać reklamacji że jakieś pytanie nie padło.\nPostautor: Nadir » sobota, 21 lipca 2012, 00:37\nProszę tylko nie składać reklamacji że jakieś pytanie nie padło.\nPostautor: Zenit » niedziela, 22 lipca 2012, 09:57\nNikt nie przedstawił pomysłu na nową ankietę dlatego zamieszczam tą:\nhttp://www.nagrzyby.pl/index.php?artnam" onclick="window.open(this.href);return false; ... d=44&val=1\nPytanie jest takie: Ile gatunków grzybów zbierasz?\nNie wiem czy tymi pytaniami zaspokoiłem wszystkich wiem że chciałbym się dowiedzieć czy coś zmieniło się w przeciągu kilku lat z liczbą zbieranych gatunków przez grzybiarzy odwiedzających ten portal. Będzie to porównanie ankiety sprzed kilku lat. Do końca nie będzie widoczna ilość głosowań na konkretne ilości gatunków.\nZapraszam do głosowania >>> KLIKNIJ\nJak ktoś mam pomysł na kolejną ankietę to może już powoli ją wymyślać w czasie wędrówek po lesie Ankieta ustawiona jest na 300 głosujących w szczycie sezonu to nie będzie długi czas na rozwiązanie.\nPostautor: MITEK » środa, 25 lipca 2012, 07:13\nPostautor: Pan K. » środa, 25 lipca 2012, 09:02\nPostautor: Zenit » środa, 15 sierpnia 2012, 20:53\nKoniec kolejnej ankiety http://www.nagrzyby.pl/index.php?artnam ... ults&id=44\nIle gatunków grzybów zbierasz?\ndo 5 34.55%\ndo 10\t39.20%\ndo 20\t17.94%\ndo 50\t4.32%\npowyżej 50\t3.99%\nOkazuje się że bardzo duża ilość grzybiarzy prawie 74 % zbiera max 10 gatunków grzybów i myślę że wśród nich nie ma takich którzy mogą się zatruć grzybami... Najlepiej jak te dziesięć gatunków to te z rurkami no i dodatkowo kurki...\nWniosek najprawdopodobniej trują się Ci co albo nie mają pojęcia o grzybach albo zbierają dużo gatunków nie będąc do końca pewnymi co zbierają...\nCzekam na propozycje nowej ankiety.\nJakie pytanie jakie odpowiedzi .


Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP - Fundacja SCP\nProszę o ocenę mojego pierwszego SCP\nForum » Pisanie / Szkice i krytyka » Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP\nRozpoczęta przez: AFStefaniuk\nData: 03 Mar 2020 15:05\nAFStefaniuk 03 Mar 2020 15:05\nChciałbym prosić o ocenę mojego pierwszego obiektu SCP (chodzi o pierwszą zakładkę - "Potwór" z szafy). Póki co nie jest on dokończony, ale liczę na krytykę wstępną. Chciałbym dowiedzieć się czy warto w ogóle kontynuować ten raport, czy może porzucić i pomyśleć nad czymś innym. A jeśli to pierwsze, to czy pomysł jest dobry oraz co warto zmienić/poprawić.\nZ góry dziękuję za wszelkie słowa krytyki.\nJeszcze co do Specjalnych Czynności Przechowawczych: ostatni akapit mówiący o zakazie posiadania szaf, nie jest przypadkowym niedopowiedzeniem, planuję rozwinąć to w przyszłości. To chyba tyle :)\nRozwiń Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP przez AFStefaniuk, 03 Mar 2020 15:05\nRe: Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP\nDoreri 05 Mar 2020 09:53\nNo więc zacznę najpierw od błędów ogólnych. Pierwszym są błędy ortograficzne/interpunkcyjne; przyda Ci się do tego "Ortograf.pl".\nTwój obiekt znajduje się w Ośrodku 78. Nie jest wymogiem, abyś wykorzystał jakiś z zarejestrowanych już ośrodków, ale zawsze możesz wybrać jeden z opisanych na tej liście. Chociaż jeśli stworzysz więcej obiektów w danym ośrodku, to może i on dostanie się na tę listę.\nCodziennie obiektowi należy zapewnić pożywienie w postaci porcji mięsa o masie 120 [kg].\nTa informacja nie jest błędem, ale w pozostałej części raportu wspominasz, że obiekt raczej przyjmuje ofiary. Trochę mnie to zdezorientowało, szczerze mówiąc, poza tym karmisz go najpewniej ludźmi, a są to dość spore koszty.\nOkoło co miesiąc do wnętrza obiektu wrzucać należy kulki naftaliny, po to, by zapobiec pojawieniu się tam moli.\nZ początku chciałam napisać coś o pozbywaniu się moli przez byt, ale widzę, że jednak nie daje on rady.\nPonadto, kategorycznie zabrania się wszystkim pracownikom, którzy kiedykolwiek obcowali z obiektem, posiadania jakichkolwiek szaf.\nSpodziewam się, że planujesz umożliwić bytowi pojawianie się w innych szafach niż pierwotna. Moim zdaniem nie bardzo to pasuje, ale mogłoby to być nawet zabawne.\nSCP-PL-186 został podzielony na dwa podmioty\nBrzmi to, jakbyś je od siebie oddzielił siłą. Może powiedz, że to dwa odrębne podmioty miast mówić o ich podziale. To twoja decyzja.\nza wyjątkiem pary drzwi\nTrochę trudno by w tak dużej szafie były tylko jedne drzwi, ale bardziej interesuje mnie, że wspominasz o parze drzwi. Gdy przeczytałam to za pierwszym razem, myślałam, że mówisz o parze wodnej z drzwi.\nWspominasz o różnokolorowych wieszakach. Jeśli planujesz rozwinąć wątek, to chyba jakoś to opiszesz, ale jeśli nie to (wg mnie) ten fragment jest zbędny.\nPo krótkim, pojedynczym przebadaniu płaszczy\nDopiero w jednym z przesłuchań wspominasz, że byt udzielił zgody na badania. Do tego momentu myślałam, że personel w jakiś sposób je ukradł.\njednak jego zdolności umysłowe nie zostały dokładniej zbadane.\nMoim zdaniem byt dorównuje inteligencją naukowcom, ponieważ w przesłuchaniach wie, kto przysłał klasę D i w jakim celu.\nsposób w jaki to robi, ani czy umie to kontrolować.\nJeśli kursuje między swoim, a naszym światem to raczej jest w stanie to kontrolować. Byt nie wspomina o innych wymiarach niż jego i nasz.\nw lewym rowie przy drodze\nJeśli się odwrócę o 180o, to lewy rów będzie z prawej strony. Lepiej, abyś wyrzucił fragment o "lewym rowie".\nByłabym wdzięczna, gdybyś usunął z kodu collapsów hideLocation="both", ułatwi to orientację w tekście.\nCzy nie lepiej byłoby wysłać tam pracowników klasy D? W ten sposób nie narazisz cennych pracowników na uszczerbek, a tak zginęło Ci ich sporo.\n[po polsku, przez radio]\nJeszcze nie wiedzą o bycie, więc nie musisz powtarzać co chwilę o tym, że mówią po polsku. Poza tym ciągle powtarzasz, że rozmawiają przez radio.\nnikt poza nim nie mógł usłyszeć tych komunikatów.\nWygląda to, jakbyś planował dorzucić tam jakieś włamanie na kanał radiowy i przechwycenie informacji o obiekcie.\n3 [trzy] sekundy pauzy\nNie musisz wspominać jak długo trwała cisza oraz wybierz jeden sposób określania liczb.\nPodsumowanie: Masz sporą ilość tekstu i całkiem dobrze rozwijasz treść, logi przesłuchań wg mnie są zrobione całkiem dobrze. W twojej pracy znajduje się niestety również mały chaos. Najlepiej to widać w opisie szafy. Opisujesz ją, później jej zawartość, a później znów szafę. W niektórych fragmentach brakuje Ci tonu klinicznego, ale jest tego niewiele. Zapewne czytałeś poradniki, ale nie zaszkodzi sobie co nieco przypomnieć, sądzę, że znajdziesz tam te, których potrzebujesz.\nOsobiście uważam, że masz całkiem ciekawy skip i niewiele brakuje do jego zakończenia. Fragment o nieposiadaniu szaf przez personel może być zabawny lub całkowicie psuć treść, ale będziemy się nad tym zastanawiać kiedy indziej. Na razie to tyle, życzę powodzenia w pracy. Jeśli coś pominęłam, to mam nadzieję, że ktoś inny zwróci na to uwagę.\nRozwiń Re: Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP przez Doreri, 05 Mar 2020 09:53\nAFStefaniuk 05 Mar 2020 11:04\nDzień dobry, wpierw chciałbym bardzo podziękować za krytykę, ale też ustosunkować się do niej.\nCo do "Ortograf.pl" , to przepuszczałem przez niego tekst i nie pokazał mi on żadnych błędów. Jeśli w tekście faktycznie znajdują się jakieś literówki czy inne pomyłki, to chciałbym wiedzieć czy są jakieś alternatywy dla tej strony, czy jednak będę musiał jeszcze raz dokładnie zlustrować tekst.\nJeśli chodzi o pożywienie dla obiektu, to mięso może być dowolnego rodzaju, w raporcie wspomniane jest że podmiot nie posiada preferencji smakowych, zaś ludzi zjadał tylko dlatego, że "miał ich pod ręką". Słowo "ofiara" nie wskazuje bezpośrednio na człowieka.\nSzczerze mówiąc nie wiem czy planuję kontynuować pomysł z molami. Wpierw brzmiał on dla mnie jak fajny smaczek, ale teraz widzę, że jest on w sumie nieistotny i nic nie wnosi do raportu.\nJeżeli to do Ciebie nie przemawia, to chciałbym wiedzieć dlaczego. Może gdy ujrzę Twoją perspektywę, zrozumiem, i będę bardziej uważać, aby nie narazić się na śmieszność.\nZdanie o podziale podmiotu zmienię. Teraz zauważyłem jak dziwnie i wieloznacznie ono brzmi.\nSama szafa miała swoimi rozmiarami, wzbudzać zastanowienie. Jej niestandardowość miała sugerować, że mebel ten został celowo zbudowany dla SCP-PL-186-2. Chyba nie zbyt dobrze to przedstawiłem, będę jeszcze nad tym pracował.\nZdanie z przebadaniem płaszczy mogę łatwo uzupełnić o fragment wspominający zgodę podmiotu.\nChodziło mi o to, że nie dali mu do rozwiązania żadnych testów logicznych, czy testów na inteligencję. Wyżej pisałem, że inteligencja podmiotu jest podobna do ludzkiej, chociaż jak teraz faktycznie czytam jeszcze raz logi przesłuchań to jest on chyba ciut za mądry. Nie będę go ogłupiał, ale postaram się zmienić opis jego zdolności umysłowych.\nMoim zdaniem to nie jest takie oczywiste. Nawet jeśli przemieszcza się między swoim a naszym światem, to nie oznacza to, że jest w stanie to kontrolować. Wskazuje to raczej na to, że jego zdolności w tym zakresie mogą być po prostu ograniczone.\nKompletna głupota, nie wiem co sobie wtedy myślałem. Oczywiście do poprawienia.\nZałatwione, to również poprawię.\nZ tym też się zgadzam. Warto by ich było zamienić. Chciałbym tylko jeszcze zapytać, czy w takim razie warto razem z nimi wysyłać również ochroniarzy? No chyba raczej nie, ale wolałbym się upewnić.\nFaktycznie, to też postaram się zmienić.\nChyba masz rację, że to tak duża oczywistość, iż nie warto podawać jej w informacjach o logu. To też zmienię.\nRównież się ustosunkuje.\nPostaram się uporządkować raport, poprawić umiejętności pisania tonem klinicznym oraz może pogrzebać coś niecoś przy logach przesłuchań.\nBardzo jednak chciałbym się dowiedzieć jak uniknąć śmieszności, bo szczerze mówiąc trochę się tego obawiam. Jeśli byś mogła przedstawić Twoją opinię na ten temat, byłbym wdzięczny.\nJeszcze raz dziękuję za krytykę i poświęcony czas.\nOstatnia edycja 10 Mar 2020 23:55 przez AFStefaniuk Pokaż więcej\nRozwiń Re: Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP przez AFStefaniuk, 05 Mar 2020 11:04\nDoreri 05 Mar 2020 19:50\nOto Moja odpowiedź na Twoją prośbę zawartą w dyskusji:\nCóż, jeśli chodzi o sprawdzanie pisowni, to istnieje sporo różnych stron, ponieważ czasem ortograf się zawiesza i nie wyłapuje wszystkiego. Wystarczy wpisać frazę "sprawdź pisownię" w wyszukiwarce i wybrać jakąś stronę.\n-Jeśli chodzi o pożywienie dla zwierzaczka, to moim zdaniem codzienne karmienie go aż taką ilością mięsa jest przesadą. (nie zwróciłam uwagi, że jest brak preferencji smakowych, część krytyki pisałam poprzedniego dnia i było to dość późno)\n-Pojawianie się w szafach. Nie narażasz się tym na śmieszność, tylko aktualnie tego jakoś nie widzę. Może napisz kopię skipa w zakładce obok i tam dodaj ten pomysł. Jeśli się nie spodoba lub coś, to nie będziesz musiał edytować dużej ilości tekstu. Po prostu, gdyby byt pojawiał się w każdej szafie, wynikłoby z tego wiele problemów, ale jednocześnie mogłoby dojść do wielu śmiesznych sytuacji.\nNie miałam na myśli rozmiaru szafy, tylko chodziło mi o same drzwi. W tamtych latach raczej w każdej szafie zakładano co najmniej dwoje drzwi, po prostu fragment "para drzwi" wydał mi się śmieszny, ponieważ w pierwszej kolejności skojarzyłam to z parą wodną, a nie z drzwiami.\n-Odnośnie do inteligencji obiektu, to niekonieczne są testy IQ. Czasem zwykła rozmowa wystarczy, by określić przybliżony poziom inteligencji.\n-Jeśli chodzi o moją osobistą opinię na temat podróży międzywymiarowych, to z pewnością byt bez większego trudu przemieszcza się między tymi dwoma, ale nie jest wiadome, czy używa też innych wymiarów.\n-Wysyłanie klas D miast pracowników. Uważam, że zbędne jest tam wysyłanie ochroniarzy wraz z nimi. Wystarczy, że poczekają przed przechowalnią na wyniki "spotkania".\nNie narażasz się na śmieszność pisząc skipy, znaczy narażasz, jeśli piszesz naprawdę durnoty, ale każdy autor ma swój styl i patrząc, chociażby na poszczególne propozycje SCP-5000, to nie masz się czym przejmować. Po prostu staraj się unikać oczywistości i jakoś to będzie.\nMała prośba na koniec. Mógłbyś edytować odpowiedź do mojej krytyki i umieścić ją w collapsie? To dość spora ilość tekstu do przescrolowania.\nRozwiń Re: Proszę o ocenę mojego pierwszego SCP przez Doreri, 05 Mar 2020 19:50


Ceny mieszkań Jana z Czarnolasu Szczecin\n💰 Szac. cena ofertowa 6632 PLN / m²\nSprzedaż mieszkania – Szczecin, Północ, Jana z Czarnolasu\nChcesz sprzedać bezpośrednio mieszkanie w Szczecinie przy ulicy Jana z Czarnolasu?\nAnaliza cenowa dla Jana z Czarnolasu\nSzacowana cena za m² na Jana z Czarnolasu wynosi:\nMieszkania na tej ulicy są tańsze o 1.82% od szacowanej ceny za m² dzielnicy Północ, która wynosi ok. 6755zł. Mieszkania na tej ulicy są droższe o 4.82% od szacowanej ceny za m² w Szczecinie która wynosi 6327zł.\nAdresy dla Jana z Czarnolasu\nNa ulicy Jana z Czarnolasu znajduje się 2 budynków.\nCeny mieszkań - Jana z Czarnolasu\nRaport cenowy dla Jana z Czarnolasu\nPrzy ulicy Jana z Czarnolasu nie ma obecnie ofert sprzedaży.\nMieszkania na sprzedaż - Jana z Czarnolasu


Michał Nowicki: Demonstracja w obronie libańskiego komunisty (24.10.2015) | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\n24 października 2015, odbyła się w Lannemezan demonstracja w obronie libańskiego komunisty Georgesa Ibrahima Abdallaha, więzionego we Francji od 1984 r. Lannemezan to mała miejscowość we francuskich Pierenejach, której największą „atrakcją turystyczną” jest więzienie. Już ponad trzydzieści lat, libański komunista Georges Ibrahim Abdallah, odsiaduje tam wyrok, za walkę z imperializmem podczas okupacji Libanu w latach osiemdziesiątych przez Izrael. Burżuazyjna propaganda stara się zaszufladkować konflikty na bliskim wschodzie, jako wojny religijne i wszyscy przeciwnicy mocarstw zachodnich, to fundamentaliści islamscy. Burżuazyjnym propagandystom nie mieści się w głowie, że to nie Koran, ale marksizm, skłonił Abdallaha to udziału w wojnie z imperializmem. Abdallah to więzień polityczny, który dzieli francuską lewicę. Solidaryzuje się z nim rewolucyjna lewica, a także mniejszości narodowe, które także były / są represjonowane przez imperializm. Z drugiej strony są reformiści i socjalliberałowie, którzy od Abdallaha trzymają się z dala.\nTo w czasach prezydentury „socjalisty” Mitteranda, uciekinier z Libanu został skazany. I dzisiaj gdy rządzi Hollande z Valls'em, to odrzucane są kolejne wnioski o ułaskawienie. Francuska Partia Socjalistyczna często demonstruje razem z francuskimi rewolucjonistami. W końcu rewolucjonista, który całe życie sprzedaje gazetki i od czasu do czasu pogardłuje na jakimś mitingu o Marksie czy rewolucji, nie jest dla systemu groźny. Abdallah, to zawodnik z innej ligi. To rewolucjonista, który chwycił za broń, który walczył, który zabił agenta Mossadu i agenta CIA. Od takich komunistów, wolą się trzymać z dala. Abdallah został początkowo skazany tylko na 3 lata. I w momencie gdy już opuszczał więzienie, zainterweniował amerykański ambasador, który wymusił na Mitterandzie, ponowny proces, w którym to Abdallah został skazany na dożywocie.\nChoć Abdallah jest już w więzieniu ponad 30 lat, to kampania w sprawie jego uwolnienia nabrała tempa dopiero kilka lat temu. W tym roku na demonstracji pod więzieniem przemawiał min. Philippe Poutou, który jest jednym z liderów NPA i trzy lata temu był kandydatem tej partii na prezydenta. W ostatnim numerze tygodnika Lutte Ouvriere, jest mała wzmianka o szykowanej demonstracji i autokarach z Paryża, Bordeaux i innych miast. Warto jednak pamiętać, że wcześniej, NPA/LCR, a także LO i inni trockiści, bojkotowali Abdallaha jako stalinowca.\nW ostatnich latach, żmudna praca sympatyków Abdallaha zaczęła przynosić efekty, Abdallah stał się postacią znaną zarówno we Francji jak i poza jej granicami i dlatego obecnie ze względów koniunkturalnych, zaczynają się nią interesować także reformiści i trockiści. Na paryskich przedmieściach wszędzie można spotkać wlepki, plakaty i grafitti z podobizną Abdallaha i wezwaniem do jego uwolnienia. W wielu różnych krajach, także poza kontynentem europejskim, są organizowane demonstracje pod ambasadą francuską itd. Abdallah jest bohaterem piosenek hiphopowych itd. Francuska młodzież, która wkrótce będzie świętować dziesięciolecie rewolty z 2005 r, utożsamia się z Abdallahem, gdyż jest on wrogiem francuskiego imperializmu.\nAbdallah byłby już zapewne dawno temu wypuszczony, gdyby wyrzekł się swoich ideałów i przeprosił. Na nic takiego się nie zapowiada, Abdallah pisze listy i artykuły, które można znaleźć w gazetach francuskiej lewicy i nie tylko nie przeprasza, ale w dodatku krytykuje kapitalizm/imperializm AD. 2015.\nPolecam krótki filmik w języku francuskim (który jednak można zrozumieć nie znając języka) prezentujący postać Abdallaha, jak także kampanię w sprawie jego uwolnienia. Jak widać z filmiku kampania jest międzynarodowa i mam nadzieje, że wkrótce dołączą do niej polscy towarzysze.\nhttps://www.youtube.com/watch?v=-mKhuEDT-CU Georges Ibrahim Abdallah : Un combattant communiste libanais détenu en France depuis 1984 [FR/DE]\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4kVGkftVHsU Sofiane Ghaza - GIA ( Georges Ibrahim Abdallah ) -francuski rap\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ppL_-c80Bu8 30 ans de prison, 30 ans de résistances: libérez Georges Ibrahim Abdallah\nhttps://www.youtube.com/watch?v=a_8KX9UmCnQ Liberté pour Georges Ibrahim Abdallah -przemówienie Abdallaha\nhttps://www.youtube.com/watch?v=NBMUXtU7-5g Coup Pour Coup lannemezan liberons Georges Ibrahim Abdallah " Valls le Traitre FASCISTE "


Mija sześć lat od wybuchu gazu w kamienicy przy ulicy Chopina w Katowicach – Stowarzyszenie Dziennikarzy RP w Katowicach\nStrona głównaAktualnościMija sześć lat od wybuchu gazu w kamienicy przy ulicy Chopina w Katowicach\nMija sześć lat od wybuchu gazu w kamienicy przy ulicy Chopina w Katowicach\nW tej tragedii zginęli Brygida, Dariusz i Remigiusz Kmiecikowie\n23 października 2020 Aktualności, Dziennikarze o sobie, Opinie i polemiki, Pożegnania, Z rynku mediów\nUlica Chopina w Katowicach i ruina kamienicy, w której przed sześciu laty wybuchł gaz\n23 października mija sześć lat od wybuchu gazu w kamienicy przy ulicy Chopina w Katowicach. W wyniku eksplozji zginęła trzyosobowa rodzina: Brygida, Dariusz i Remigiusz Kmiecikowie, śląscy dziennikarze oraz ich niespełna dwuletni synek, natomiast kilkanaście osób straciło dach nad głową.\nSprawę badali śledczy, biegli, eksperci, w końcu przyczyny tragedii zostały już wyjaśnione. Ustalono, że do wybuchu przyczynił się jeden z lokatorów kamienicy, który miał celowo rozkręcić elementy instalacji gazowej w łazience swojego mieszkania. Mężczyzny nigdy jednak nie przesłuchano, bo w eksplozji doznał poważnych obrażeń i zmarł kilkanaście dni po zdarzeniu.\nPrzy Chopina 18 wciąż straszą szczątki kamienicy\nChoć od tragedii minęło już sześć lat, to przy ulicy Chopina wciąż straszy ruina zniszczonej kamienicy. Pochodzi z końca XIX wieku. Kształtem przypomina (a raczej przypominała) literę L, tyle że w lustrzanym odbiciu. Jedna jej część znajduje się od strony ulicy Chopina, druga – ta dłuższa – od strony ulicy Sokolskiej.\nDoszczętnie zniszczona została ta pierwsza: ocalał parter, ale bez stropu i fragmenty wyższych pięter. Druga część – od Sokolskiej – została poważnie uszkodzona, m.in. zawaliła się tu klatka schodowa, ale od frontu wygląda na dobrze zachowaną.\nW oczy rzuca się odnowiona przed kilku laty elewacja, pokryta klinkierową kostką i zamurowane okna. Cegły i dyktę wstawiono, gdy inspektor nadzoru budowlanego wyłączył cały budynek z użytkowania.\nNiestety, nie wiadomo kiedy budynek zostanie odbudowany.\nProblem w tym, że nieruchomość miała kilku współwłaścicieli, w tym miasto (wcześniej miasto oraz prywatni właściciele tworzyli wspólnotę mieszkaniową). Dopiero na początku tego roku magistrat sprzedał swoje udziały w kamienicy prywatnemu przedsiębiorcy, który skupuje również udziały pozostałych współwłaścicieli. Dopiero, gdy odkupi wszystkie, inwestycja będzie mogła ruszyć.\nTrwa przebudowa sąsiedniej uszkodzonej kamienicy\nTymczasem, tuż obok Chopina 18, w sąsiedniej kamienicy – z numerem 16 – remont trwa w najlepsze. Ten budynek również ucierpiał w wyniku wybuchu gazu sześć lat temu i został wówczas wyłączony z użytkowania.\nTu prace są już mocno zaawansowane. Kamienica zostanie całkowicie przebudowana. Inwestor – to firma z Będzina – zachowa i odnowi frontową fasadę budynku, natomiast za nią powstają dwie oficyny (5- i 6-kondygnacyjna), które pomieszczą łącznie 52 apartamenty.


Volven Air Mat – test niedrogiego materaca turystycznego | Więcej Ruchu Blog\nAutor: Monika Przechodzeń Sprzęt 25 czerwca 2019\nVolven Air Mat – test niedrogiego materaca turystycznego\nMoja mata samopompująca Karimora dożyła swoich chwil i potrzebowałam na szybko czegoś nowego. Co więcej, nie chciałam wydawać dużej kwoty. A jak wiadomo, ceny markowych mat mogą osiągać duże wartości.\nOd jakiegoś czasu myślałam o dmuchanym materacyku więc stanęło na takim, a konkretnie na modelu Air Mat Volvena. Przyznaje, skusiła mnie cena – w promocji kosztował 120 złotych; cena regularna to 200 złotych. Pomyślałam, że jak będzie słaby, to przynajmniej nie przepłaciłam.\nTo bardzo ważne parametry, gdy trzeba przenosić wyposażenie na własnych plecach. Materacyk Volvena w tych kategoriach wypada bardzo dobrze:\nwaga z pokrowcem – 536 gramów\nwymiary po spakowaniu – 27 x 10 cm (na zdjęciu porównanie z iPhonem SE)\nwymiary po nadmuchaniu – 183 x 46 x 7,5 cm\nOczywiście ciężarem nie przebije typowej zwijanej karimaty; za to rozmiarami już zdecydowanie tak. W przypadku mat samopompujących porównanie wypada różnie; w zależności od rozmiarów i jakości maty, co oczywiście wiąże się z odpowiednią ceną.\nW zestawie jest pokrowiec, ściągany na końcu sznurkiem. Materac, po złożeniu go na trzy części i zwinięciu, wchodzi dosyć łatwo; bez wpychania na siłę. Nie ma za to zestawu naprawczego. W przypadku uszkodzenia, śpi się praktycznie jak na ziemi.\nProducent nie podaje żadnego parametru. Nie żebym się go spodziewała w produkcie z tej półki cenowej. Czasami na matach samopompujących podawane są wartości R lub R-value. Oznaczają one opór cieplny, czyli stosunek grubości warstwy materiału do współczynnika przewodnictwa cieplnego materiału. Mówiąc w skrócie, im wartość wyższa, tym lepiej.\nTrzeba pamiętać, że metodyka pomiaru oporu cieplnego w materacach nie jest ustandaryzowana i może różnić się u różnych producentów, dając nieco inne wyniki.\nWracając do Air Mat. Głównym izolatorem jest tutaj powietrze zamknięte w sześciu podłużnych komorach. Materiał zewnętrzny jest raczej gruby (Honeycomb Polyester Ripstop 75D), ale sam w sobie jest znikomą izolacją. W ciepłe dni materac sprawdza się doskonale, nie czuć zupełnie chłodu przenikającego od podłoża. W zimę jest to pewnego rodzaju kompromis. Miałam go podczas biwaku Wintercamp na Turbaczu i nie mogę narzekać. Co prawda do kompletu użyłam cienkiej karimaty jako podkład, ale wyszło całkiem przyzwoicie. Oczywiście jeżeli ktoś regularnie nocuje w zimowych warunkach powinien pomyśleć o czym konkretniejszym – o lepszych parametrach.\nPo spaniu na zwykłej karimacie lub na cienkiej samopompie zawsze bolały mnie biodra. Z dmuchanym materacykiem nie miałam już takich odczuć. Jest miękko i całkiem wygodnie – komory mają wysokość 7,5 centymetra, więc przy średniej wadze użytkownika i dobrym napompowaniu, nie ma szans żeby “dobić” do podłoża.\nKupując ten model trzeba zwrócić uwagę na wymiary po nadmuchaniu. Żeby potem nie było zdziwienia ;) 46 centymetrów szerokości, to nie jest dużo nawet dla szczupłej osoby. Gdy leżę na plecach, ręce już mi się nie mieszczą na materacu. Przy leżeniu na boku jest już trochę lepiej. Jak do tego dojdzie śpiwór, okazuje się, że materaca praktycznie widać.\nNie potraktowała bym tego jako wadę; bardziej jako cechę. Dzięki małym rozmiarom, zmniejszono ostateczną wagę. Zabieg tani i skuteczny.\nAir Mat ma wbudowaną ręczną pompkę. Producent podaje, że można nią w łatwy sposób nadmuchać materac poprzez ściskanie. Albo ja czegoś nie potrafię, albo nie działa to tak wspaniale.\nNa szczęście można go nadmuchać przez zaworek. Objętość nie jest duża, więc idzie szybko. System zamykania zaworka jest bardzo prosty i skuteczny. Instrukcja obsługi jest nadrukowana na jego froncie. Podczas przerwy w dmuchaniu, wystarczy lekko go wcisnąć, a powietrze nie ulatuje.\nZapomnijcie o dmuchaniu go wewnątrz namiotu, chyba, że macie na prawdę dużą sypialnię. Aby napompował się do końca, musi być rozprostowany – najlepiej robić to na zewnątrz, a potem wciągnąć do namiotu.\nBiorąc pod uwagę jego cenę, to rewelacyjny produkt. Relatywnie lekki i kompaktowy – zajmuje mało miejsca w plecaku. Znalazłam opinie innych użytkowników, że jest bardzo wytrzymały i nie tak łatwo go uszkodzić. Wychodzi na to, że można jeszcze kupić coś porządnego w dobrej cenie ;]


Jaki rodzaj izolacji najlepiej wybrać – taśmę czy koszulkę?\nJesteś tutaj: GłównaGłówna / Blog / Wybór izolacji - taśma izolacyjna czy koszulka termokurczliwa?\nWybór izolacji - taśma izolacyjna czy koszulka termokurczliwa?\nIzolacja przewodów elektrycznych wymaga zastosowania odpowiednich akcesoriów. Zarówno doświadczeni elektrycy, jak i amatorzy, hobbystycznie wykonujący domowe naprawy powinni zaopatrzyć się w skutecznie izolujące produkty. Chcąc zaizolować przewód, można skorzystać z popularnych rozwiązań – taśmy izolującej lub koszulki termokurczliwej. Które z tych produktów okazują się lepsze, skuteczniejsze i wydajniejsze w użytkowaniu?\nTaśmy izolacyjne – na co zwracać uwagę podczas wyboru?\nWinylowe taśmy izolacyjne dostępne są w rozmaitych wariantach kolorystycznych i parametrowych. O ile kolor może stanowić kwestię przypadku, to długość, szerokość i moc kleju nie powinny być bagatelizowane. Od nich bowiem zależy skuteczność stosowanej taśmy, której największą zaletą jest:\nuniwersalność – niemożliwe jest wymienienie w jednym artykule wszystkich zastosowań taśmy izolacyjnej i choćby z tego powodu warto mieć ją w swoim zapleczu elektrycznym,\nprecyzja aplikacji – montaż taśmy izolacyjnej jest wygodny i pozwala na dokładne jej przytwierdzenie do wybranego przewodu,\ntrwałość – choć uzależniona jest ona od jakości kleju, jakiego użył producent, to można uznać, że większość taśm izolacyjnych z górnej półki może poszczycić się imponującą wytrzymałością.\nKoszulki termokurczliwe – kiedy okażą się przydatne?\nW przypadku tych produktów nie można mówić o uniwersalności – koszulki przeznaczone są typowo do izolowania przewodów i raczej nie przydadzą się w innych zastosowaniach. Można nabyć koszulki w różnych rozmiarach, zoptymalizowanych do średnicy danego przewodu – ważny jest zatem trafny dobór, aby przeprowadzić skuteczną izolację. Zastosowanie termokurczliwej koszulki nie jest również tak proste i intuicyjne, jak taśmy, jednak zapewnia ona o wiele lepszą izolację. Jej dokładność determinowana jest reakcją obkurczania, generowaną ciepłem – dzięki temu koszulka doskonale przylega do izolowanego przewodu. Produkt ten sprawdzi się doskonale w przypadku przewodów o dużej średnicy.\nWydaje się oczywistym, że chcąc zaopatrzyć się kompleksowo w niezbędne akcesoria, warto zainwestować zarówno w taśmę izolacyjną, jak i w koszulkę termokurczliwą. Wtedy żadne zadanie nie będzie zaskakujące i niewykonalne. Każdy z tych produktów cechuje się swoistymi walorami, z których warto skorzystać.


Dziś też Cię kocham: jeszcze o nauce zawodu\njeszcze o nauce zawodu\nJeden z czytelników zamieścił pod postem „ Praktyka czyni mistrza czyli wspomnienia uczennicy” taki komentarz -\nMyślę, że coś mogę powiedzieć na ten temat jak to wszystko dzisiaj wygląda. Sam chodzę do Technikum o profilu gastronomicznym.(..). Wyraźnie więc można zaobserwować jaka jest różnica między dzisiaj a wcześniej. Robiliśmy praktycznie to wszystko co normalni pracownicy, więc cały czas byliśmy pod okiem i przez to własnie możemy najlepiej się nauczyć zawodu. teoria jest ważna, której się uczymy w szkole a i tak praktyka jest ważniejsza. I czekam na więcej na ten temat, interesuje mnie to zważywszy na mój zawód :) Bernard\nProszę bardzo, Bernardzie, opiszę Ci, jak to wyglądało 30 lat temu.\nKnajpa mieściła w parterowej kamieniczce w rynku małego miasteczka na południu Polski. Od frontu było dwie sale i bufet a z tyłu w podwórzu było całe zaplecze, kuchnia, ubikacje, szatnia dla personelu, biuro, pod biurem piwnica z ziemniakami i duża beczka z wodą.\nMiałam tam praktyki od drugiej klasy przez dwa lata, trzy razy w tygodniu. Dojeżdżałam na siódmą, autobus o 6;10 albo był albo był ale się nie zatrzymał. Czasem, zwłaszcza zimą, szłam na piechotę 15 km a czas spóźnienia musiałam odrobić po południu. Zaraz po przyjściu do pracy podpisywałam listę i szefowa przydzielała nam dodatkowe obowiązki. Dodatkowe dlatego, że praktykantki cały czas musiały być na zmywaku, żaden pracownik się tym nie zajmował. Było nas dwie i zmieniałyśmy się, aby się jakoś ze wszystkim wyrobić.\nRano uczennice zaczynały od nastawienia wody na mycie. Wodę nalewało się do 40 litrowego gara z beczki stojącej na podwórku, gar stawiało na kuchni i woda z niego służyła do zmywania naczyń. Trzeba było pamiętać, aby przez cały dzień ją uzupełniać. Naczynia zmywało się w zlewie mniejszym niż moja dzisiejsza umywalka w łazience. Zlew ten zatykało się korkiem, wlewało tam gorącą wodę z pieca, dosypywało się proszek i jak już ta woda była śmierdząca i gęsta, zmieniało się na świeżą. W drugiej komorze zlewu było płukanie, zimną wodą i byle jak.\nPotem szefowa wysyłała nas do rzeźni po zaopatrzenie. Rzeźnia znajdowała się kawałek za rynkiem, ale niedaleko. We dwie nosiłyśmy w dużych metalowych pojemnikach mięso, wątróbkę, flaki, płucka, taki pojemnik wraz z towarem był dość ciężki i niosłyśmy go z trudem, trzeba było przynieść takich pojemników kilka codziennie.\nPod biurem mieściła się piwnica i stamtąd wyciągało się ziemniaki, do piwnicy zamykanej na metalową klapę prowadziła drabinka, trzeba było nabrać ziemniaków do wiadra, wyjść po tej drabince i podać to wiadro osobie, która stała na górze. W piwnicy nie było światła, raz mnie tam zamknęła jedna z pracownic dla żartu. Naprawdę było zabawnie.\nZajmowałyśmy się wyłącznie obieraniem, zmywaniem i sprzątaniem. Nie było mowy o rękawiczkach, moje ręce były popękane do krwi od tego żrącego proszku do zmywania i od obierania ton ziemniaków i warzyw w lodowatej, ciemnej norze zwanej szumnie obieralnią.\nW szkole pani ucząca nas technologii wyzywała mnie za te ręce, bo na technologię musiałyśmy mieć śnieżnobiały ukrochmalony fartuch, czepek nasunięty na czoło i oczywiście gładkie zadbane ręce z krótko obciętymi paznokciami, moje były „oderwane od pługa, jakbym nimi orała ziemię”. Kiedy miałam wypadek i po miesiącu nieobecności przyszłam do szkoły z gładkimi dłońmi, pani z wielką satysfakcją stwierdziła – widzicie, jak się chce to się da zadbać o ręce. Dyskusji i wyjaśnień w szkole nie było.\nTo był czas żywności na kartki, czas poniżania, bezustanne święto złodziei, kombinatorów i chamów. Kto nie umiał kraść i kombinować, był podejrzany o donosicielstwo. Uczennice były poniżane i wykorzystywane do najcięższej pracy a kraść się nie nauczyły, ja chciałam, raz coś przyniosłam do domu, chyba jakieś kotlety czy olej to mi mama kazała to odnieść i mi palnęła kazanie o tym, że złodziei w naszym domu nie ma, nie było i nie będzie.\nCzy wówczas był sanepid? Oczywiście, że był. Przyjeżdżali i szli prosto do biura. Do kuchni zaglądali przez drzwi. Raz dostałam mandat 100 zł za to, że nie miałam czepka. Do garnków z sufitu spadały karaluchy, kuchnia lepiła się od tłuszczu, w obieralni grasowały szczury, które się ludzi nie bały wcale, ja dostałam mandat za to, ze miałam czepek w kieszeni a nie na głowie. Dla mnie to była klęska, bo miałam 140 zł stypendium a 110 zł kosztował bilet miesięczny Zapłaciłam ten mandat ale cały miesiąc jeździłam na gapę. Innych mandatów nigdy nie było.\nPod koniec nauki do szkoły przyjeżdżali kierownicy pensjonatów i hoteli, aby zwerbować do pracy młody personel. W sobotę skończył się rok szkolny a w niedzielę wyjechałyśmy do pracy do jednego z domów wczasowych w górach.\nDostałyśmy dobrą pracę, wyżywienie za darmo i piękny pokój. Ale to jest temat na kolejny post, może kiedyś.\nOpowieść publikuję na obydwu blogach.\nAutor: Klarka Mrozek o 12:38:00\nAnonimowy 5 marca 2011 12:47\naż nie wiem co powiedzieć.. chyba tylko tyle - dobrze, że te czasy minęły\nKlarka 5 marca 2011 12:50\njeanette może tak źle nie było tylko ja je tak widziałam, nie mam dawno kontaktu z tymi ludźmi i nie wiem, jak oni to wszystko widzieli\nczarT 5 marca 2011 15:55\nNa drugim blogu już skomentowałem i pozostawię to że tam skomentowałem bez komentarza ;o))\nczarT 5 marca 2011 15:58\nA ja drugi raz już piszę że na tamtym blogu już to skomentowałem i pozostawię to bez komentarza (to że skomentowałem). Bez komentarza pozostawię też to że mój komentarz dotyczący komentarza w którym komentowałem wzmiankowany komentarz gdzieś zaginął w internetowej wirtualnej sferze ;o))\nKlarka 5 marca 2011 16:14\nczarT moderator zawala;) skandal po prostu;)\nZrymowana Łowiczanka 5 marca 2011 19:24\nPodziwiam, aż trudno jest pojąć osobie w moim wieku, że kiedyś było gorzej niż jest teraz, to po prostu trzeba przeżyć, żeby zrozumieć:) pozdrawiam:)\nJusti 5 marca 2011 23:23\nNo nieźle się działo w tamtych czasach, aż mi się jeść odechciewa po tych karaluchach i szczurach, brrrr......\nAnonimowy 6 marca 2011 11:49\n:) Widzę, że nie tylko mnie wczorajszy program p.M.Gessler zafrapował.Zobaczyliśmy rozpuszczoną małą dziewczynkę ,obcałowującą obsługę i każącą PRL-owskim sposobem walczyć o czystość ziemniaka skaczącym w brudnych woreczkach kelnerom i kuchcikom. Brava...niestety dla braku profesjonalizmu tym razem po str. oceniajacej.Zabawy z błotnej piaskownicy a tu nam każą nożem i widelcem....Chyba sobie poradzimy z tym wymaganiem wbrew radom p.kontroler.\nI cieszę sie,że zauważamy brak profesjonalizmu.\nZbyt twarde miesko - to atrybut wiekszość barów i bareczków(tak jak tępe sztućce)...gorzej jak takie "partactwo" wkradnie sie do zawodów gdzie błąd =śmierć.Nie życzę spr.tego typu,a będą. Cięgle żyjemy w czasach konfliktów.\nNIe zazdroszcze doswiadczeń z garkuchni PRL-u. Tacy ludzie, ktrych sie unika. Bo ileż można . Widać narzedzia przekazu- zbyt słabe. Wzmocnimy.


Najnowsza analiza przeprowadzona na Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences (MPI CBS) we współpracy ze Szpitalem Uniwersyteckim w Lipsku (Niemcy) z udziałem 8943 osób, miała na celu sprawdzenie w jaki sposób dieta bezmięsna jest związana z funkcjonowaniem organizmu oraz osobowością – bez względu na wiek, płeć i poziom wykształcenia. Publikacja ukazała się w czasopiśmie „Nutrients”.\nLiczne badania mówią o korzyściach z prowadzenia diet opartych na pokarmach roślinnych – m.in. mniejszym ryzykiem przedwczesnej śmierci, rzadszym występowaniem chorób układu sercowo-naczyniowego. Diety ograniczające mięso są coraz bardziej popularne.\nCharakterystyka metod oraz uczestników badania:\nNaukowcy przeprowadzili poniższe badanie w ramach projektu LIFE w latach 2011-2014. Badani były w wieku 18-80 lat, z dużą przewagą osób w wieku 40-80 lat (średnia: 57). Przeprowadzano badania antropometryczne – stwierdzono szeroki zakres dla BMI: 16-57 kg/m2, ze średnią 27,3 kg/m2. Badanym ustalono indywidualną dietę, dzięki danym zabranym za pomocą kwestionariuszy częstotliwości spożycia żywności (FFQ), w których poproszono uczestników o określenie, jak często jedli poszczególne pokarmy odzwierzęce w ciągu ostatnich 12 miesięcy – od częstotliwości „kilka razy dziennie” do „nigdy”.\nCechy osobowości oceniano za pomocą tak zwanego Inwentarza Osobowości (NEO-FFI), podczas gdy nastroje depresyjne oceniano za pomocą testu Center for Epidemiologic Studies Depression Scale (CESD), kwestionariusza rejestrującego różne objawy depresji.\nOkoło 2% badanych (n= 237) zdeklarowało, że przynajmniej raz w życiu podjęło dietę wyłącznie wegetariańską, a około 5% (n = 547) dietę opartą głównie na produktach wegetariańskich.\nDieta a BMI:\nBadaczom udało się stwierdzić, że im rzadziej pokarmy zwierzęce są zwyczajowo spożywane, tym niższy jest wskaźnik masy ciała (BMI). Wśród powodów podaje się fakt, że w dietach roślinnych lub ograniczających mięso jest niższy udział pokarmów wysokoprzetworzonych oraz często wysokoenergetycznych, a także wyższa zawartość błonnika pokarmowego oraz korzystny wpływ na mikrobiom jelitowy. Nie bez znaczenia są również: stopień zwyczajowej aktywności fizycznej badanych oraz ich świadomość zdrowotna.\nDla osób, które spożywają produkty odzwierzęce, dla wartości wskaźnika BMI wydaje się również mieć znaczenie to, jakie pokarmy zwierzęce konsumuje dana osoba. Jeśli są to głównie mięso, przetwory mięsne i ryby, to dana osoba zwykle ma wyższy wskaźnik BMI niż osoba, która je jaja, mleko, produkty mleczne, ser i masło. W pierwszym przypadku korelacja jest istotna statystycznie.\nDieta a typ osobowości:\nMilan Ilic / 123RF\nBadacze zauważyli także, że dieta wegetariańska lub wegańska ma związek z typem osobowości. Jak wykazały badania, osoby z dietą opartą głównie na produktach roślinnych są bardziej introwertyczne niż ci, którzy spożywali na co dzień głównie produkty pochodzenia zwierzęcego. Trudno jednak wyjaśnić tego powód – autorzy mówią, że może to wynikać z tego, że bardziej introwertyczne osoby wykazują bardziej rygorystyczne nawyki żywieniowe lub są częściej społecznie odrzucani z powodu swoich wyborów dietetycznych. To otwiera ciekawą ścieżkę do nowych badań, aby sprawdzić, jaki jest związek między zwyczajową dietą danej osoby a jej osobowością.\nDieta a zachowania neurotyczne:\nAutorzy nie mogli potwierdzić, że dieta roślinna jest związana z tendencją do zachowań neurotycznych, jak sugerują wyniki innych analiz. Przeprowadzone badania wykazały, że więcej osób o zachowaniach neurotycznych na ogół częściej unika pewnych grup żywności i prowadziło bardziej restrykcyjną dietę. Na podstawie tego badania nie można było zaobserwować żadnego istotnego związku.\nDieta a nastroje depresyjne:\nW kolejnej części analizy testowano czy dieta głównie oparta na pokarmach roślinnych jest częściej związana z nastrojami depresyjnymi. Badacze jednak również w tym przypadku nie byli w stanie wykryć tej korelacji. Chociaż we wcześniejszych badaniach sugerowano taki związek, to możliwe, że inne czynniki wpływały istotnie na otrzymywane wyniki, np. dane cechy osobowości, o których wiadomo, że są związane z występowaniem depresji.\nPlany na przyszłe badania:\nOdkrycia te zachęcają do przyszłych badań. Na pewno bardzo ciekawa jest kwestia związku typu osobowości a sposobem odżywiania się, wskaźnikiem BMI a typem prowadzonej diety, a także nawykami żywieniowymi a depresją.\nŹródło: Evelyn Medawar, Cornelia Enzenbach, Susanne Roehr, Arno Villringer, Steffi G. Riedel-Heller, A. Veronica Witte. Less Animal-Based Food, Better Weight Status: Associations of the Restriction of Animal-Based Product Intake with Body-Mass-Index, Depressive Symptoms and Personality in the General Population. Nutrients, 2020; 12 (5): 1492\ndepresja dieta roślinna weganizm wegetarianizm\nMałgorzata Wilkowska 5 lipca, 2020


plock.gosc.pl → Wiadomości z diecezji płockiej → Płock. Co robimy dla ratowania rodziny?\nPłock. Co robimy dla ratowania rodziny?\tprzejdź do galerii\nZwieńczeniem pielgrzymki była Msza św. pod przewodnictwem ks. dr. Wojciecha Kućki w kościele imielnickim, przy relikwiach św. Joanny Beretty Molli.\nNiewielu było uczestników tej pielgrzymki, ale każdy z nich miał głębokie przeświadczenie sensu tej drogi, niemal każdy niósł pielgrzymkowe emblematy i hasła zachęcające do modlitwy w intencji rodzin.\n- Szkoda, że ludzie nie czują potrzeby wzięcia udziału w tej krótkiej, symbolicznej pielgrzymce. Ze świętymi warto się zaprzyjaźnić, a jeśli przyjaźń jest prawdziwa, to relacji tej nie przerwie pandemia czy jakiś kryzys. Ja codziennie modlę się do św. Joanny Beretty Molli i św. Jana Pawła II w intencji mojej rodziny, a ta pielgrzymka jest tylko uzewnętrznieniem tej troski o rodzinę – powiedział Andrzej Mejer, pomysłodawca tej pielgrzymki.\n– Wyruszamy na szlak po dwóch latach przerwy spowodowanych pandemią koronawirusa, ale mobilizuje nas modlitwa i troska o nasze rodziny – powiedział Witold Wybult, prezes Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Płockiej, które było organizatorem tego wydarzenia.\n- Słowa mają moc, a zapewnienie Jezusa "Pokój zostawiam wam", które uczyniliśmy hasłem 16. Pieszej Pielgrzymki do relikwii św. Joanny Beretty Molli, mają dziś szczególną moc. Przypominają o wierności Boga, który nie cofa danego słowa, choć człowiek wciąż trwoni Boży dar pokoju, sieje nienawiść i zniszczenie, wybiera śmierć zamiast chronić życie. Prosimy więc Odkupiciela, by przyjął nasz pątniczy trud jako akt osobistego opowiedzenia się za pokojem i życiem, by uczynił nas zdolnymi - wzorem św. Joanny Beretty Molli - raczej umrzeć niż odebrać życie drugiemu człowiekowi - mówił na początku Mszy św. wieńczącej pielgrzymkę w Imielnicy Andrzej Mejer.\nLiturgii przewodniczył ks. dr Wojciech Kućko, diecezjalny duszpasterz rodzin. – Narracje o zmartwychwstaniu Chrystusa mówią o niewiastach, które niosły do Jego grobu wonności, aby namaścić ciało ukrzyżowanego Pana. To tylko potwierdzenie fundamentalnej prawdy, że Jezus - prawdziwy Mesjasz, jest Namaszczony przez Boga. Namaszczony, a więc "pachnie Bogiem". W tym sensie możemy mówić, że i Wielkanoc "pachnie". Zapachy są ważne, bo pozwalają nam orientować się w życiu. Swój zapach ma dom rodzinny i Kościół, a św. Joanna Beretta Molla przypomina nam, że trzeba przekazywać młodym pokoleniom zapach wiary i wychowywać ich sumienia. Na tym polega też ewangelia życia, czyli szacunku dla każdego człowieka i poszanowania jego godności od poczęcia do naturalnej śmierci - mówił ks. Kućko.\nW tym roku mija 60 lat (28 kwietnia) od śmierci i 100 lat (4 października) od urodzin św. Joanny Beretty Molli.\nPłock. Pielgrzymka w intencji rodzin\nZe Stanisławówki do relikwii św. Joanny Beretty Molli w kościele Najświętszego Serca Jezusowego w Imielnicy, po raz 16. wyruszyła piesza pielgrzymka.\ndodane 26.04.2022 12:42


Giełda Antyków i Staroci w Sky Tower (Wrocław)\n2016-06-09 | 14:00\n9 czerwca Galeria Handlowa Sky Tower zaprasza na kolejną odsłonę Giełdy Antyków i Staroci. Przez trzy dni wystawcy z całego kraju prezentować będą oryginalne przedmioty.\nGiełda Antyków i Staroci w Sky Tower to doskonała okazja, by powiększyć swoje kolekcje lub rozpocząć przygodę z antykami. Tym bardziej, że wśród prezentowanych przedmiotów, będą prawdziwe „perełki”. Podczas czerwcowej edycji będzie można kupić m.in.: obrazy, porcelanę, oryginalne elementy dekoracyjne, krzesła, komody oraz rzadkie egzemplarze płyt i sztućców. – W trakcie czerwcowej Giełdy Antyków w Sky Tower prezentować będą się wystawcy z całego kraju. Mamy nadzieję, że miłośnicy przedmiotów z duszą znajdą coś dla siebie podczas Giełdy – mówi Dorota Żmiejko, manager ds. marketingu w Sky Tower.\nGiełda Antyków i Staroci funkcjonować będzie od 9 do 11 czerwca 2016 r. na poziomie 0 w Sky Tower.\nCzas trwania wydarzenia: od 2016-06-09 do 2016-06-11


Wózek off-road, 460x315-1190 mm | AJ Produkty\nWózek off-road, 460x315-1190 mm\nNr art. 26045\n1 059,-/ M\nSolidny wózek zaprojektowany do transportu ciężkich ładunków na nierównym podłożu. Wózek ma poprzeczną ramę teleskopową, którą można rozsunąć, aby umożliwić transport szerszych towarów. Jest wyposażony w osiem kół i można go łatwo przemieszczać po większości powierzchni.\nSolidny wózek terenowy, który może transportować towary o wadze do 500 kg, a dzięki zastosowaniu wielu kół porusza się swobodnie nawet na nierównych powierzchniach. Wózek posiada teleskopową ramę wykonaną ze specjalnie hartowanej stali oraz dwa boki wzmocnione polyresinem. Poprzeczna rama teleskopowa umożliwia poszerzenie wózka z 315 mm do 1190 mm, a tym samym umożliwia bezproblemowy transport palet lub innych szerszych elementów. Wózek ma cztery poliuretanowe koła po każdej stronie. Osiem kół ułatwia poruszanie się po nierównym podłożu i pokonywanie drobnych przeszkód, takich jak progi, węże i deski.\nBieżnik opon: Poliuretan


Dekoracje urodzinowe dinozaury - Zaczarowane Przyjęcie\nToppery dinozaury kolorowe\nToppery dinozaury zielone\nDekoracje urodzinowe dinozaury to idealny wybór dla małego fana przygód\nTen motyw chyba nigdy nie wyjdzie z mody wśród dzieciaków. Szczególnie chłopcy (choć nie tylko) wręcz przepadają za legendarnymi dinozaurami. Nie dość, że same stworzenia wyglądają zjawisko, to do tego uczą maluchy odrobiny historii. Te są zafascynowane losami nieodgadnionych zwierząt. Dzięki temu dekoracje urodzinowe dinozaury cieszą się niemała popularnością. Możemy łatwo wykreować wymarzoną imprezę tematyczną. Takie przyjęcia stanowią hit ostatnich lat. Ozdoby generują więc kluczowy punkt całych urodzin. Barwne girlandy, toppery, balony czy zestawy papierowe pod postacią talerzyków, kubeczków bądź słomek podbijają serca najmłodszych.\nZestaw urodzinowy dinozaury obfituje w różnorodne dekoracje\nTak jak już wspomnieliśmy, oferujemy rozmaite dekoracje, które będą stanowiły doskonałą część przyjęcia. Duża girlanda z imieniem dziecka przykuje wzrok każdego zaproszonego. Do tego personalizowany topper na tort. Poprzez kontakt z nami, jesteś w stanie zmienić konkretne szczegóły projektu. Oczywiście nie wolno zapomnieć o kolorowych balonach. Tutaj dominują czerwień, niebieski, zielony oraz żółty. Dane barwy kojarzone są właśnie ze światem dinozaurów. Ponadto, sięgnij po zestaw urodzinowy dinozaury, zawierający papierowe talerzyki, kubki czy słomki.\nWłasnoręcznie wykonane ozdoby urodzinowe dinozaury to gwarancja najwyższej jakości\nDekoracje wykonujemy własnoręcznie, dlatego niektóre warianty mogą różnić się od tych rzeczywistych, dostarczonych. Jednak są to drobne różnice, niemające wpływu na efekt finalny. Przykładamy wagę do każdego detalu, aby ozdoby urodzinowe dinozaury mogły wyglądać oraz służyć nam rewelacyjnie przez czas całej imprezy, a może nawet i dłużej. Zależy nam, aby dekoracje odznaczała najwyższa jakość. Jesteśmy przekonani, że nie będziesz zawiedziony złożonym zamówieniem. To szybki, łatwy sposób na udekorowanie domu bądź wynajętej sali.\nNiezapomniane urodziny dinozaury to coś, czego dopilnujemy\nWszechobecne dinozaury wytwarzają niezastąpiony oraz nietuzinkowy klimat. Sami zaproszeni mogą założyć dinozaurowe przebrania, aby dopełnić zaplanowany koncept. Takie urodziny dinozaury z pewnością utkwią w pamięci dzieciaków. Dopracowane ozdoby zachwycą nawet dorosłych, ponieważ nagromadzenie wszystkich elementów poskutkuje niesamowitą atmosferą. Niech przyjęcie dostarczy maluchom pełni wrażeń. Nie pozostaje nam nic innego jak zachęcić Cię do zakupu naszych cudownych ozdób. Serdecznie zapraszamy!


Aborcja, odpowiedzialność, heroizm i spór o początek ludzkiego życia [WYROK TK] — Klub Jagielloński\nZdjęcie: BRUNA BRUNA\nCzłowiekiem jest już embrion, a nauczanie Kościoła katolickiego w tej materii nie ma charakteru konfesyjnego. Decyzja o urodzeniu dziecka poczętego w wyniku gwałtu lub z poważną deformacją nie może być rozpatrywana w kategoriach heroizmu. Sprawy aborcji nie należy ujmować jedynie w opozycji matka-dziecko, lecz włączyć w nią całość wspólnoty politycznej. Katarzyna i Paweł Zarosowie polemizują z artykułem Michała Rzeczyckiego i Piotra Wilkina pt. Argument z Magisterium nie wystarczy. Polemika z nauczaniem KK w sprawie ochrony życia.\nW tekście autorzy używają argumentów należących do dwóch osobnych porządków. Po pierwsze, starają się wykazać, że w pewnych szczególnych wypadkach, np. dotyczących wad letalnych lub ciąży z gwałtu, aborcja jest dopuszczalna. Decydują się nie mówić o uprawnieniach, które są niestopniowalne, lecz o zróżnicowanych dobrach, których wartość w konkretnych sytuacjach należy ze sobą zestawiać i porównać. Przekonują, że z tego powodu dobrostan matki bywa wyższą wartością niż życie płodu. Argumentacja ta może być niezależna od uznania osobowego statusu zarodka. Natomiast w drugiej części tekstu przedstawiają problemy z przekonującym zakwalifikowaniem embrionu jako człowieka-osoby, co w konsekwencji dodatkowo powiększa dysproporcję między dobrostanem matki a życiem tego organizmu.\nKiedy rozpoczyna się ludzkie życie i co z tego wynika?\nUważamy, że w ocenie moralnej już embrion należy uznać za człowieka z racji tego, że został poczęty z ludzi. Przyporządkowanie tego organizmu do ludzkiego gatunku przesądza o uznaniu go również za osobę, ponieważ definicja człowieka zawiera się w definicji osoby (człowiek to rozumne zwierzę, a osoba to jednostka natury rozumnej). Mamy więc bardzo poważne racje, żeby ten mikroorganizm uważać za człowieka. Zarazem nie posiadamy żadnych narzędzi pozwalających stwierdzić, że z całą pewnością człowiekiem nie jest.\nMożemy posłużyć się przykładem polowania. Chcemy schwytać groźnego niedźwiedzia, jesteśmy w dużym niebezpieczeństwie. Wtem w miejscu, gdzie chwilę wcześniej widzieliśmy naszego kolegę-myśliwego, zauważamy, że coś porusza się w zaroślach. Ryzykując strzał przy tak dużej niepewności, zaciągamy poważną winę, ponieważ narażamy życie człowieka, nawet jeśli okaże się, że go tam nie było.\nNa zgłoszoną w tekście wątpliwość autorów dotyczącą istnienia ciąż mnogich z jednego jaja można odpowiedzieć, jeśli uznamy, że człowiek powstaje poprzez połączenie plemnika z komórką jajową bądź przez podział zygoty na dwa odrębne organizmy. W wypadku zaśniadu (komórki jajowej zapłodnionej w sposób nieprawidłowy) nie mamy do czynienia z człowiekiem i w momencie, gdy jesteśmy w stanie to stwierdzić, przestajemy go traktować, jak gdyby nim był. W sytuacji rozmaitych wad genetycznych płodu mamy do czynienia z człowiekiem chorym, chyba że znajdujemy naukowe narzędzia, żeby wykazać odrębność gatunkową tego organizmu. W rozważanych przypadkach nie mamy do czynienia z bytem o niezdefiniowanym charakterze, z nie-wiadomo-czym. Nie mamy, co prawda, bezpośredniego wglądu w jego istotę, ale nigdy w stosunku do żadnej rzeczy jej nie mamy. Jest np. możliwe (lub niedługo będzie), że ktoś mijany na ulicy jest w rzeczywistości robotem łudząco przypominającym człowieka. Możemy nabrać co do jego człowieczeństwa jakichś wątpliwości, ale nie niszczyć go bez potrzebnej wiedzy.\nAutorzy, wyjaśniając dlaczego Kościół potępia aborcję także w tych tragicznych okolicznościach, tłumaczą, że można ją rozumieć jako „przerwanie procesu tworzenia nowego życia przez Boga”. Nie mamy więc do czynienia z zabójstwem, ale z ingerencją w tajemnicę stworzenia, która dla wierzących jest czymś doniosłym, nie może jednak zobowiązywać do takiego sądu tych, którzy tej wiary nie podzielają.\nMusimy sprostować, że Kościół wypowiada się na temat ochrony poczętego życia w kategoriach filozoficznych i stara się wykazywać uniwersalność tych twierdzeń. Taki charakter (związany z tajemnicą stworzenia) ma nauczanie Kościoła dotyczące otwartości na życie (to zachęta, by małżeństwa w miarę możliwości przyjmowały kolejne dzieci). Natomiast w dyskusji o aborcji Kościół używa argumentów z zupełnie innego porządku. O ile można z nimi dyskutować, o tyle ten sposób wygodnego ustawienia sobie przeciwnika jest manipulacją.\nPonadto zwracamy uwagę na poważne konsekwencję takiej perspektywy: w zasadzie w równym stopniu może uzasadniać ona wczesną aborcję w każdym wypadku (a co najmniej mocno komplikować ocenę). Skoro życie dopiero powstające, formujące się jest de facto nieżyciem (jeszcze-nie-życiem albo jeszcze-nie-ludzkim-życiem), a przez to nie zasługuje na ochronę, jaką otaczamy człowieka, to nie potrzeba szukać żadnych dodatkowych racji, aby taki organizm czy tkankę usunąć. Problematyczne jest wskazanie, do kiedy możemy tak patrzeć na ten… byt, bo według takiego ujęcia to przejście wydaje się stopniowe, płynne. Możemy oczywiście próbować wskazywać, że ten nieczłowiek nadal jest pewnym dobrem, ale sądzimy, że rodzi to jeszcze poważniejsze trudności w ocenie jego wartości i ryzyko arbitralności.\nDramat, przymus, wolność\nTym, na co autorzy kładą duży nacisk w swoim tekście, a co w dyskusji po stronie konserwatywnej często bywa niedoceniane, jest dramatyczne położenie kobiety zgwałconej lub stającej przed dylematem urodzenia skrajnie zdeformowanego dziecka. Zgadzamy się, że słusznie zwracają na to uwagę i że te okoliczności mogą mieć znaczenie dla oceny konkretnych przypadków, nie podważają one jednak samej normy. Chcielibyśmy podkreślić, że dramat życia ludzkiego, a życia kobiety przede wszystkim, jest naznaczony wieloma trudami, ograniczeniami wolności, przymusem.\nCałe ciało kobiety funkcjonuje w cyklicznym domaganiu się poczęcia. Co miesiąc powstaje w nim komórka jajowa, z której może rozwinąć się nowe życie, a cały organizm, gospodarka hormonalna, nawet temperatura ciała i libido są temu procesowi podporządkowane. Jest on tym bardziej dramatyczny, że w momencie ciąży organizm kobiety dostosowuje się do innego organizmu, który żyje w niej i rozwija się jak intruz. Zarodek, a później płód, korzysta z organizmu matki, osłabia reakcje jej układu immunologicznego, odbiera siły, wpływa na samopoczucie, obciąża kręgosłup i serce, żeby wreszcie doprowadzić ją do nadludzkiego wysiłku wydania go na świat w czasie porodu. Ciało kobiety nieustannie przez cały okres reprodukcyjny funkcjonuje tak, jakby chciało szkodzić same sobie, a moment ciąży jest apogeum tego procesu. Jeśli dodamy do tego indywidualne cechy biologiczne, psychologiczne, uwarunkowania społeczne i materialne, powstaje bardzo złożona i dramatyczna rzeczywistość.\nJednocześnie kobieta w takim sam sposób jak mężczyzna jest osobą, podmiotem moralności. Z jednej strony osobowy charakter sprawia, że mężczyzna i kobieta są w ten sam sposób wolni, a z drugiej strony wolność ta nigdy nie jest absolutna. Kobieta szczególnie doświadcza jej obiektywnych ograniczeń, od których nie można abstrahować. Nie chodzi nam tutaj o kulturowe bariery wynikające ze społecznych wymagań i tradycji, chociaż te potrafią je wzmacniać i wypaczać. Chodzi nam wyłącznie o ograniczenia wynikające z fizjologii. Już one są źródłem przymusu.\nUprawnienia, dobra, odpowiedzialność\nAutorzy wskazują na ograniczenia języka uprawnień i proponują zamianę go na język dóbr. Rozwiązań etycznych konfliktów szukają, ważąc konkurencyjne dobra. Pokazują, że życie nie jest zawsze dobrem najwyższym (maksymalnym), ale istnieją inne, konkurencyjne, które z nim wygrywają. Sądzimy, że rachunek dóbr nie wystarcza do oceny słuszności lub prawnej dopuszczalności danego czynu. Chcielibyśmy przesunąć ciężar tego ujęcia na inny, już zarysowany w nim moment, tj. zobowiązanie wobec rozpoznanego dobra (odpowiedzialność).\nDla zobrazowania posłużymy się przykładem bliskim naszej rzeczywistości. Do szpitala jednoimiennego przyjeżdża karetka z 35-latką, w której lekarz rozpoznaje znaną filantropkę, matkę piątki dzieci, osobę prowadzącą własną, wspaniale prosperującą działalność gospodarczą, angażującą się w pomoc ludziom potrzebującym, wspierającą szereg fundacji, hospicjów i schronisk, powszechnie kochaną i szanowaną, uznawaną za wzór cnót. Kobieta ta cierpi na niewydolność oddechową z powodu zakażenia koronawirusem. Potrzebuje natychmiastowego leczenia respiratorowego.\nW tym samym szpitalu w jednej z sal leży 92-letni alkoholik z chorobami towarzyszącymi, bez rodziny, wielokrotnie karany za drobne rozboje, kradzieże i prowadzenie pojazdów pod wpływem alkoholu. Mieszka na co dzień w przytułku dla ubogich. Ten mężczyzna rokuje dobrze – jeśli będzie poddany leczeniu pod respiratorem przez kolejne dni, jest w zasadzie pewne, że uda się go uratować.\nCzy jesteśmy gotowi przyjąć rozstrzygnięcie, że lekarz może podjąć decyzję o przerwaniu życia mężczyzny, by ratować kobietę? Czy prawo może uznać, że w takim momencie decyzja należy tylko do lekarza i nie można jej osądzać? Czymś naturalnym wydaje się założenie, że powinien usiłować ocalić oboje: zorganizować dodatkowy respirator, podjąć tlenoterapię, spróbować wszystkich dostępnych mu środków, żeby uratować życie obojga pacjentów, niezależnie od ich przeszłości i dalszych perspektyw.\nNaszym zdaniem przykład ten dobrze obrazuje poważny problem z ważeniem ludzkiego życia w stosunku do innych dóbr, w tym nawet do innego ludzkiego życia. Po drugie, nawet jeśli zgodzilibyśmy się, że jesteśmy w stanie przyjąć bardzo rozsądne i dobrze uzasadnione kryteria takiego wartościowania (możemy z przekonaniem twierdzić, że życie tej kobiety jest jakościowo lepsze, będzie trwało długo, podczas gdy na drugiej szali mamy człowieka, który swoje życie już zmarnował, a i tak jest u kresu swych dni), wciąż nie daje nam to jasnej odpowiedzi, czy wolno nam dokonać wyboru w sposób aktywny, czy wolno nam zdecydować o zniszczeniu jednej z tych wartości dla ocalenia drugiej. Samo zestawianie ze sobą konkurencyjnych dóbr wciąż nie daje nam odpowiedzi, co możemy z nimi zrobić (nie wiemy, kto może dokonać nie tyle wyboru, co aktywnego zniszczenia jednego z nich dla ocalenia drugiego), nawet jeśli mamy jasność, które z nich przedstawia większą wartość. W większości wypadków nie mamy nawet tej jasności.\nW przywołanym przykładzie lekarz odpowiedzialny jest za każdego ze swoich pacjentów i nie może od tej odpowiedzialności uciec ani w dowolny sposób i w każdej chwili się od niej uchylić. Jeśli nie chce podejmować takich decyzji, mógłby zrezygnować z pracy, zrzec się tej odpowiedzialności według ustalonych zasad. Podobnie jak policjant na służbie, który musi interweniować nawet w warunkach zagrożenia. Ratownik na plaży, kiedy widzi topiącego się człowieka, jest zobowiązany zareagować, podjąć działanie, ratować go.\nW powyższych przykładach zobowiązanie wynika z pewnej umowy. Każda z tych osób przyjęła tę odpowiedzialność na siebie. Ale kontrakt nie jest koniecznym warunkiem zobowiązania. Samo dostrzeżenie dobra, rozpoznanie pewnej potrzeby, którą możemy zaspokoić, jest rodzajem wezwania rodzącego powinność. Im bardziej to wezwanie jest konkretne, czyli skierowane do wąskiej grupy albo jednej osoby, tym odpowiedzialność staje się większa.\nKiedy jesteśmy świadkami wypadku, nie wolno nam go zignorować. Musimy podjąć wszelkie kroki, do których w danych warunkach jesteśmy zdolni, żeby zapewnić pomoc poszkodowanym. Rodzice odpowiadają za życie i bezpieczeństwo swoich dzieci bez względu na to, czy były one planowane, czy zostały poczęte z zaskoczenia.\nJednocześnie każda taka sytuacja dopuszcza jakąś formę zrzeczenia się tej odpowiedzialności, przekazania jej komuś innemu. Świadek wypadku, jeśli nie jest zdolny do udzielenia pomocy samodzielnie, wzywa karetkę, czeka na jej przyjazd i po spełnieniu swojej roli jest już wolny. Rodzice, którzy ze względu na różne złożone trudności nie są w stanie sprawować opieki nad swoimi dziećmi, mogą poprosić o pomoc, a w ostateczności zrzec się praw rodzicielskich według ustalonych reguł, ale nie po prostu zignorować to zobowiązanie, porzucić dzieci i przestać się o nie troszczyć. Procedura taka trwa, a do momentu otrzymania decyzji nadal pozostają odpowiedzialni.\nRelacja między ciężarną a zarodkiem czy płodem jest sytuacją jeszcze wyraźniejszą, bo polega na totalnej zależności. Między poczęciem i powstaniem nowego człowieka a porodem nie ma możliwości zrzeczenia się tej odpowiedzialności. Odpowiedzialność ta wynika z obiektywnych, biologicznych uwarunkowań: zależności istnienia organizmu dziecka od organizmu matki.\nDla zaistnienia tego mocnego zobowiązania istotna jest pełna, aktualnie trwająca zależność, a nie dodatkowe warunki, jak np. choroba dziecka czy sposób, w jaki się poczęło. Dopóki ta relacja wygląda w ten sposób, tzn. już istnieje zależność i nie mam opcji się z niej wycofać bez szkody, nie mamy przestrzeni na zrzeczenie się tej odpowiedzialności lub przekazanie jej gdzieś indziej.\nObowiązek ochrony lub zakaz pozbawienia życia poczętego dziecka nie jest więc czymś heroicznym, ale wynika z odpowiedzialności, której źródło jest obiektywne, biologiczne. Nie byłoby obowiązkiem kobiety przyjęcie na wychowanie chorego dziecka ani ofiarowanie się jako surogatka dla potrzebujących zarodków. To, że wiemy, że w klinikach in vitro jest wiele oczekujących embrionów, nie oznacza, że obce kobiety mają pozwolić je sobie wszczepić. One są poza tą odpowiedzialnością.\nUżyty w tekście Rzeczyckiego i Wilkina przykład odmowy przeszczepu, chociaż jesteś jedynym potencjalnym dawcą, nie jest analogiczny do aborcji, bo w punkcie wyjściowym znajdujesz się poza sytuacją, potrzeba chorego bezpośrednio cię nie dotyczy. Nie można więc od ciebie wymagać, żeby tę odpowiedzialność przyjąć. Ponadto w przykładzie z przeszczepem tym, czego nie można oczekiwać, jest właśnie jakiś ponadobowiązkowy czyn. Przykład z aborcją jest negatywny: domagamy się powstrzymania od zabójstwa, a nie dodatkowego dobrego działania. Istotą nie jest nakaz czynu heroicznego, tylko zakaz zabójstwa. Przykład z przeszczepem byłby analogiczny, gdybyśmy już znaleźli się wewnątrz tej sytuacji. Na przykład budzimy się bez nerki – ktoś nas uprowadził i okradł z narządu. Doznaliśmy gwałtu i poważnego uszczerbku na zdrowiu, także psychicznym. Czy to nas uprawnia do wycięcia przemocą naszej nerki z ciała innego człowieka, doprowadzenia go tym samym do śmierci?\nWspólnota, cywilizacja, państwo\nMichał i Piotr odwołują się do obrazowych przykładów i rzeczywistych sytuacji dramatycznych. Wzmacniają wrażenie, że każda próba wskazywania obiektywnych zobowiązań wobec dziecka jest rodzajem brutalności, czymś zupełnie nieczułym, co ignoruje potrzeby kobiety. W podobnym duchu są obecne w przestrzeni publicznej hasła: „kobieta to nie inkubator” lub „nie zmuszajcie mnie do rodzenia”. Jednak zobowiązanie kobiety wobec dziecka jest kluczowym, ale nie jedynym momentem odpowiedzialności.\nJeśli mówimy o wymaganiach prawnych wobec matki, nie możemy pomijać odpowiedzialności wspólnoty. Rozważane przez autorów kazusy traktują matkę i dziecko tak, jakby istniały w próżni. Przy takim postawieniu sprawy nie sposób nie zgodzić się z ogromnym dramatem, cierpieniem i trudem spadającym na kobietę. Łatwo wtedy uznać aborcję za jedyne rozwiązanie. Jednak ludzie nie żyją w próżni, ale w społeczeństwie, we wspólnocie. Od momentu porodu zobowiązanie do opieki nad dzieckiem ciąży nie tylko na matce, ale również na ojcu, dalszej rodzinie, wspólnocie i społeczeństwie.\nŻyjemy dziś w świecie, w którym znacząco zostały poluzowane więzi międzypokoleniowe. Pary często wychowują dzieci z dala od dziadków, w miejscach, gdzie nie ma dobrze funkcjonujących więzi społecznych. Afrykańskie przysłowie – it takes a village to raise a child – jest bardzo trafne – żeby wychować dziecko, potrzebna jest interakcja z całą wspólnotą. Odpowiedzią na osamotnienie i dramat kobiety nie powinna być (w naszej ocenie) aborcja, ale raczej zmiany prawne wymuszające na całym społeczeństwie partycypację w wychowaniu nowych obywateli. Aborcja w tym wypadku jest pozostawieniem kobiety samej sobie, żeby rozwiązała wyłącznie swój problem. Ubiera się to w hasła o wolności i wyborze, gdy w istocie jest to zrzucenie odpowiedzialności ze wspólnoty na jednostkę.\nCywilizacyjnym osiągnięciem naszej kultury jest uznanie pewnej wspólnotowej odpowiedzialności za tych, którzy mogliby być pozostawieni samym sobie. W tym zawiera się nie tylko prawny zakaz zabijania, ale także zobowiązanie do udzielenia odpowiedniej pomocy w krańcowo trudnej, tragicznej sytuacji. O tym pisała w swoim tekście Karolina Olejak: bycie pro-life nie oznacza tylko, że wspólnota w sposób prawno-karny zabezpieczy życie nienarodzonego dziecka, ale także wszystkimi możliwymi środkami będzie wspierać jego rodziców.\nPokazaliśmy, że matka nie ma prawa zabić swojego dziecka, bo mimo dramatycznie trudnej sytuacji, w jakiej się znajduje, jest za nie odpowiedzialna. Najpiękniej by było, gdyby wspólnota troszczyła się o każdego ze swoich członków. Czy to już przesądza, że możemy regulować tę sytuację prawem karnym? Bo może rzeczywiście jest tak, że, co prawda, aborcja jest zła i to autentyczny nakaz moralny, ale prawo nie powinno sięgać tak daleko i każdy winien sam zdecydować we własnym sumieniu? Wszyscy przecież zgadzamy się, że zdrada małżeńska jest zła, ale nie chcemy ujmowania w prawie karnym nakazu wierności. Sądzimy, że za słusznością prawnego zakazu przemawia fakt, że mamy tu do czynienia ze szczególnie ważnym dobrem – ludzkim życiem. A panuje powszechna zgoda, że ludzkie życie powinno być prawnie chronione.\nCo z argumentem społecznego uznania praw i obowiązku unikania zaburzeń, o którym pisał przywołany przez autorów o. Wojciech Giertych OP? Może rzeczywiście zakaz aborcji jest słuszny, ale przynosi więcej szkód niż pożytku? Postulat uzależnienia przepisów karnych od uprzedniego powszechnego poparcia społeczeństwa nie jest dobry. Dla zobrazowania posłużmy się przykładem muzułmańskiego kraju, w którym pomysł prawnego uniezależnienia się kobiet od mężów albo surowych kar za zemstę rodziny za nieobyczajne, sprzeczne z wiarą zachowania spotkałby się z ogromnym sprzeciwem społecznym, zamieszkami i rewolucyjnymi nastrojami fundamentalistycznej większości. Próba ucywilizowania prawa na siłę, w sposób nieprzemyślany, nieodpowiedzialny byłaby zapewne nieskuteczna i nietrwała, dlatego należy robić to rozsądnie. Czy jednak z tego powodu ktoś twierdziłby, że prawo powinno dopuszczać ograniczanie społecznych swobód kobiet zależnie od woli ich ojców bądź mężów? Czy prawo powinno dopuszczać zgodne z tradycją formy kar za odstępstwa od wiary? Jesteśmy głęboko przekonani, że mimo zrozumienia specyficznej sytuacji kulturowej takich narodów tak nie jest.\nRzeczycki i Wilkin niezupełnie podążają za Giertychową interpretacją słów św. Tomasza, ale pozostają bliżej ich oryginalnego sensu. U Akwinaty prawo nie powinno nakładać na obywateli zbyt rygorystycznych wymagań, których nie są w stanie spełnić z powodu ich moralnej niedoskonałości, by nie popadli w jeszcze większe zło. U Rzeczyckiego i Wilkina możemy przeczytać: „Bardzo wątpliwe, czy restrykcyjne prawo antyaborcyjne w ogóle jest skuteczne tam, gdzie nie istnieją w społeczeństwie silnie zakorzenione normy moralne będące jego podbudową. […] sugeruje się, że zakaz aborcji nie ma żadnego przełożenia, a wręcz może być przeciwskuteczny w długoterminowym zapobieganiu aborcji, co przeczy tezie o wychowawczej funkcji takich praw”.\nOdnieśmy się najpierw do św. Tomasza. Sądzimy, że w tym wypadku nie mamy do czynienia ze zbyt wysokimi wymaganiami, zaś za zakazem aborcji przemawiają już wskazane wyżej argumenty: wartość ludzkiego życia i powszechna zgoda co do konieczności jego ochrony.\nCo do „braku stwierdzonej mocnej korelacji między zakazami aborcji a spadkiem liczby aborcji”, to poza wątpliwościami, jakie mogą budzić wyniki tych badań i ich przystawalność do polskich warunków (wiemy, że podejście Polaków do aborcji zmieniło się podczas obowiązywania dotychczasowego kompromisu), jest to przede wszystkim dowód na brak skuteczności egzekwowania obowiązującego prawa, a, co w naszym przekonaniu ważniejsze, niewywiązywaniu się państwa z odpowiedzialności za kobiety i dzieci w tych granicznych sytuacjach.\nNa koniec jeszcze jedna uwaga: nie omawialiśmy przypadku aborcji w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia matki, ponieważ nie budzi on kontrowersji. Uzasadnieniem takich wyjątków jest argumentacja z działania o podwójnym skutku (dodatkowo: z obrony koniecznej).\nSerdeczne podziękowania za pomocne spostrzeżenia należą się o. Jarosławowi Kupczakowi OP i Kamilowi Wonsowi.\nPiotr Trudnowski: Rok 2019. Albo odbudowa politycznego centrum, albo domknięcie toksycznego duopolu Karol Wałachowski wskazuje na czynniki wpływające na pogorszenie jakości życia w wielkich miastach: Warszawa jest już metropolią. Dalszy wzrost jej populacji nie ma większego sensu Maciej Zając: Potrzebujemy doktryny cyberwojny sprawiedliwej


Magda i Tomek Bogusz 29 stycznia 2013\nŚwięta religijne w Peru to kolorowe pochody, orkiestra maszerująca ulicami od wschodu do zachodu słońca, wszyscy wystrojeni w tradycyjne stroje adorują figurę Najświętszej. Na koniec kilkudniowej fiesty często organizowana jest korrida, na którą zjeżdżają goście z całego kraju.\nNa kilka godzin życie w miasteczku zamiera, bo wszyscy mieszkańcy gromadzą się wokół areny, aby podziwiać krwawy taniec z bykiem. Tak też wyglądała kulminacja lipcowych obchodów święta patronki małego Cabanaconde położonego nad rozsławionym niegdyś przez naszych rodaków Kanionem Colca.\n1. Powitanie torreadorów. (Fot. Tomasz Bogusz)\nOkoło godziny piątej po południu w tzw. czasie tarde de toro – popołudnia z bykiem, tłumy entuzjastów gromadzą się wokół areny. Orszak Maryjny przenosi się z ulic Cabanaconde na Plaza de Toros. Figura patronki, dziewczynki w tradycyjnych strojach z kolorowymi butelkami w rękach. Wszyscy radośni, roztańczeni, śpiewają religijne pieśni.\nNa końcu parady na arenę wchodzą torreadorzy. Z uniesionymi rękami witają się z wiwatującą widownią. Lecą w ich stronę okrzyki z pozdrowieniami, wiązanki kwiatów, fruwające kapelusze. Po prezentacji matadora z jego zespołem pomocników, prezydent miasteczka daje znak do rozpoczęcia walki. Na widok białej chusty w jego ręku otwiera się ogrodzenie, przez które wbiega z impetem rozdrażniony byk. Wielki, czarny wzbija tumany kurzu nerwowo kopiąc piasek areny. Na jego ciele widać każdy mięsień, w oczach strach połączony z wolą walki.\nNajpierw byk jest prowokowany do ataku przez banderilleros wyposażonych w różowo-żółte kapy. Largas, czyli zwody z użyciem jednej ręki mają na celu sprawdzenie sposobu w jaki byk atakuje, którym rogiem, jakie skręty wykonuje podczas szarży. Orkiestra nie przestaje bić w bębny, każdy atak wydaje się nawet dodawać energii niestrudzonym muzykom.\nPolecamy: Pieczona świnka morska i inne przysmaki\nNa arenie spektakl wciąż trwa. Gdy buchaj jest wystarczająco pobudzony do gry wkracza pikador na koniu osłoniętym specjalnymi ochraniaczami (peto). Tłum wita go owacjami na stojąco. Jeździec na pancernym koniu stara się wbić kilkakrotnie 2,5-metrową lancę w mięśnie okolicy karku. Później wkraczają banderilleros, którzy wbijają trzy pary włóczni między łopatki byka. Każdy udany atak spotyka się z salwą oklasków. Kolorowe włócznie mają maksymalnie osłabić mięśnie karku, aby przy ostatecznym starciu byk miał nisko opuszczoną głowę.\nGdy buchaj jest wystarczająco zmęczony wtedy na arenę wkracza on, matador. Piękny, uczesany, wystrojony w błyszczący strój i różowe rajtuzy. Stoi dumny na środku areny. Złote cekiny mienią się w popołudniowym słońcu. Naprzeciwko stoi byk. Ze spuszczoną nisko głową, z kolorowymi włóczniami spod których wylewała się krew. Zaczyna się popis zabijacza. Drażni byka czerwoną muletą, wykręcając przy tym przeróżne piruety. Jest to najważniejszy i najniebezpieczniejszy fragment widowiska. Podczas la faena de la muleta (popisu muletą) matador musi się wykazać umiejętnością prowadzenia byka w pożądanym kierunku i zdolnością unikania ataków. Buchaj, okaz siły ma tylko jeden cel, chce przeżyć. W powietrzu unosi się tuman kurzu, da się wyczuć zapach ciepłej krwi.\nNa trybunach istne szaleństwo, każdy z wielką butelką piwa podskakuje z radością przy jakimkolwiek potknięciu byka. Dzieci machają kolorowymi chustami, kobiety uśmiechnięte, z wypiekami na twarzy, pląsają w rytm nie cichnącej muzyki.\nMatador wciąż prezentuje coraz to nowe figury. Jego niestrudzony przeciwnik zalany krwią wciąż walczy o życie. Nadchodzi jednak czas gdy wymęczony zwierzak przestaje reagować na prowokacje artysty. Lśniący w słońcu młodzieniec pyta tłum, w której części areny ma zakończyć spektakl. Po kilku chwilach dyskusji wraca do gry i pakuje szpadę w kręgosłup byka. Ten pluje krwią i w końcu umiera na środku areny. Widownia sięga zenitu. Wydaje się, że za chwilę wszyscy rzucą się na arenę aby wbić kolejne sztylety w martwe ciało byka. W nagrodę matador dostaje ucho ofiary, a jak się dobrze postara to i ogon na miejscu mu urżną. Tak więc przy akompaniamencie wielkich bębnów i niezliczonej ilości trąbek mieszały się radosne pieśni religijne, entuzjastyczne okrzyki i zapach krwi przegranego w nie do końca równej walce.\nW samym Peru ta historia powtarza się prawie czterysta razy w roku. Przedstawienia z udziałem byków są bardzo popularne nie tylko w krajach Ameryki Łacińskiej, ale także w niektórych państwach Europy. W Hiszpanii, Portugalii i Francji co roku na arenach ginie kilkadziesiąt tysięcy byków. W niektórych miejscach popularyzacja korridy jest wręcz wspierana przez państwo. Świetnym tego przykładem może być Kolumbia gdzie 2007 roku uchwalono prawo mówiące, że korrida jest „artystyczną ekspresją istot ludzkich”.\n2. Procesja. (Fot.Tomasz Bogusz)\n3. Wybór zawodnika. (Fot.Tomasz Bogusz)\n4. Główny bohater. (Fot.Tomasz Bogusz)\n5. Zabawę czas zacząć. (Fot.Tomasz Bogusz)\n6. Taniec na arenie. (Fot.Tomasz Bogusz)\n7. Walka. (Fot.Tomasz Bogusz)\n8. Piękny matador. (Fot.Tomasz Bogusz)\n9. Twarzą w twarz. (Fot.Tomasz Bogusz)\n10. Na trybunach. (Fot.Tomasz Bogusz)\n11. Ostatnie starcie. (Fot.Tomasz Bogusz)\n12. Byk umiera. (Fot.Tomasz Bogusz)\n13. Wielki wygrany. (Fot.Tomasz Bogusz)\nJoshua J. Martinez 3 lutego 2013 o 14:15\nW tym miejscu może warto wyjaśnić kilka pojęć, związanych z walkami byków. Torreador, to każdy zapaśnik, który uczestniczy w corridzie. Kapeador drażni byka za pomocą czerwonej płachty, pikador to jeździec, który kłuje zwierzę piką, banderillero wbija w byka krótkie włócznie, ale najważniejszy na arenie jest matador, który drażni byka muletą robiąc uniki, a na końcu zadaje śmiertelny cios szpadą. W przypadku wspomnianej wyżej corridy w Meksyku, prawie śmiertelny cios zadał matadorowi byk.