Jak wstawać wcześniej? 7 skutecznych wskazówek.\nJak wstawać wcześnie rano? Szczególnie w pochmurne dni, kiedy marzysz tylko o tym, żeby zostać w cieplutkiej pościeli przez cały dzień? Nooo chyba, że jest sobota.😉 Osobiście, kiedy jeszcze nie mogłam się “zwlec” rano z łóżka, często w soboty, kiedy normalnie mogłabym sobie pozwolić na dłuższe spanie, budziłam się o 6 rano i... - nie mogło być inaczej - nie mogłam już zasnąć.\nWstawanie wcześnie ma wiele zalet - możesz poświęcić ten czas na rzeczy, na które nigdy nie masz czasu. Jak zacząć wstawać wcześniej? Poznaj 7 praktycznych wskazówek!\nNie rób drastycznych zmian, zacznij wstawać 15 minut wcześniej. Po 2-3 dniach dodaj kolejne 15 i rób tak aż do momentu, kiedy zaczniesz wstawać o zaplanowanej godzinie.\n2. Kładź się wcześniej\nJeśli będziesz wstawać wcześnie i kłaść się późno, długo tak nie wytrzymasz i w końcu wrócisz do “starej” godziny pobudki. Może wydaje Ci się, że idąc wcześnie spać nie zaśniesz - mimo wszystko spróbuj. Twój organizm wkrótce przestawi się na nowy rytm.\n3. Postaw budzik daleko od łóżka\nDzięki temu nie włączysz drzemki, wstaniesz z łóżka, by wyłączyć alarm w budziku, a skoro już będziesz na nogach, to łatwiej będzie wstać.\n4. Pozwól sobie na dłuższy sen\nTak, tak, to nie jest pomyłka. Kiedy już “wskoczysz” w nowy rytm, pozwól sobie raz w tygodniu na dłuższy sen. W końcu miło jest czasem sobie dłużej pospać.\nNiech wczesne wstawanie będzie nagrodą. Zrób coś miłego dla siebie - napij się kawy, poczytaj książkę, zjedz dobre śniadanie. Wprowadź do swojej porannej rutyny coś, co będzie kojarzyć Ci się przyjemnie z wczesnym wstawaniem.\n6. Skorzystaj z dodatkowego czasu\nWykorzystaj ten czas produktywnie. Nie trać go na scrollowanie Instagrama czy FB. Moja poranna rutyna wygląda tak: ćwiczę, przygotowuję materiały na bloga, robię śniadanie. Do 8:30 ogarniam więcej rzeczy niż niektórzy ludzie przez cały dzień.\n7. Ciesz się ciszą\nZdarza mi się wstawać bardzo wcześnie np. o 5 albo nawet o 4.30. Lubię ten czas, zwłaszcza latem… jest cicho, spokojnie, świat dopiero się budzi, a słońce nieśmiało wygląda zza horyzontu. Takie poranne wstawanie i wszystko co mu towarzyszy, jest dla mnie nagrodą samą w sobie.\nSwoją “przygodę” z porannym wstawaniem, która po jakimś czasie stała się nawykiem, zaczęłam jesienią kilka lat temu. Ta pora roku nie sprzyja wczesnemu wstawaniu, dodatkowo to był dość trudny czas dla mnie. Doba wydawała mi się zbyt krótka, nie miałam na nic czasu - wszystko się nagle spiętrzyło i miałam ochotę po prostu nie wstawać z łóżka. Na szczęście jednak postanowiłam wstawać wcześniej. Nie powiem, nie było łatwo, jednak efekty wczesnego wstawania zobaczyłam już po kilku tygodniach. Byłam bardziej produktywna i wbrew wcześniejszym przypuszczeniom, bardziej wypoczęta.


Adopcja Serca - biuletyn informacyjny nr 1-2/2016\nAdopcja Serca – biuletyn informacyjny. Zapraszamy do lektury świątecznego wydania naszego biuletynu nr 1-2/2016.\nKomentarz biblijny Brata Adama\nAdopcja Serca ma już 20 lat\n„Maitri” w Kamerunie część 2\n„Dzień Łasucha” w Gdańsku\nMirelle i Tomasz – miłość od pierwszego wejrzenia\nProśba o pomoc: Leczenie ubogich – przychodnia w Doumé\nNa radosne Święta Zmartwychwstania Pańskiego niech Chrystus przyniesie wszystkim nadzieję i obdarzy pokojem. Niech ofiara Chrystusowego krzyża – bezgraniczny przejaw miłości Boga do człowieka – da ufność, że tylko żyjąc w Bogu odnajdziemy pełnię swego człowieczeństwa. Życzymy wszystkim Przyjaciołom Ruchu Maitri, aby te Święta były okazją do spotkania z najbliższymi, czasem budowania prawdziwej wspólnoty i czasem prawdziwej radości wypływającej z serca.\nGdański Ośrodek Ruchu Maitri\n„Mario!” „Rabbuni!” Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego” (J 20,16-17) Wielkanocy nie można zatrzymać tylko dla siebie… Maria nie może zachować dla siebie tego, co jest już przeszłością; do nowego życia należy otwarcie się na innych.\nJezus mówi jej: „Udaj się do moich braci i powiedz im…” – na tym właśnie polega doświadczenie Wielkiej Nocy. Te Jezusowe słowa brzmią w sercu każdego Misjonarza, są istotą głoszenia Radosnej Nowiny o Zmartwychwstaniu Jezusa i Jego wielkim umiłowaniu KAŻDEGO człowieka. Drodzy Rodzice Adopcyjni, Przyjaciele Misji, na radosne święta wielkiej radości, płynącej z tajemnicy zmartwychwstania Jezusa, życzymy Wam oraz Waszym bliskim głębokiej WIARY, niezachwianej NADZIEI, wielkiej MIŁOŚCI oraz pewności obecności Tego, który jest „miłością i miłosierdziem samym”. (Pan Jezus do św. Faustyny) Niech ŻYCIE, które opuściło grób, rozjaśni tysiącem barw Waszą, czasem trudną, codzienność i dodaje sił płynących ze Zmartwychwstania do codziennego zmartwychwstawania. Wraz z Aniołami śpiewając radosne Alleluja w Poranek Wielkanocny, łączyć się będziemy z Wami w tej paschalnej radości, z wdzięcznością za Wasze oddanie, troskę – tę duchową i materialną – o sprawy każdego powierzonego nam dziecka.\nWspólnota Sióstr od Aniołów z Nyakinama, Rwanda\nKOMENTARZ BIBLIJNY BR. ADAMA\nEwangelia wg Świętego Łukasza 14, 1–6\n„Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę. Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: «Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?» Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił. A do nich rzekł:\n«Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu? I nie mogli mu na to odpowiedzieć.”\nTo ostatni szabat w działalności Jezusa, wspomniany przez Łukasza przed najważniejszym i ostatnim szabatem, jakim będzie spoczynek Jezusa w grobie. Spożywanie przez Jezusa posiłku z faryzeuszami świadczy o Jego miłości i trosce o ich zbawienie. On niestrudzenie kocha i szuka każdego, by objawić prawdę o Bożym miłosierdziu i przebaczaniu, jakie płynie od Syna Bożego. Jezus pragnie uleczyć faryzeuszów ze ślepoty serca. Między innymi dlatego kilka razy uzdrawia w szabat (Łk 6, 6-11;13; 10-17), pokazując, że samo prawo nie zbawi człowieka, a tylko podprowadza go do Jedynego Zbawiciela, który jest Panem Szabatu. W dzisiejszej scenie chorobę człowieka cierpiącego z powodu puchliny wodnej można porównać do choroby, jaka toczy faryzeuszów, czyli nas… pobożnych, czytających te komentarze. Wodna puchlina, to choroba, która sprawia, że człowiek cierpi ogromne pragnienie. Nie może jednak tego pragnienia zaspokoić, bo wypita woda powoduje tylko większe rozdęcie, a pragnienia nie gasi. To obraz człowieka, o którym mówi prorok Jeremiasz. Porzucił on źródło żywej wody, a wykopał sobie pęknięte cysterny, co wody nie utrzymują i są tylko miejscem dla cuchnącego szlamu. To człowiek, który wypełnia swoje serce pobożnością. Siebie stawia w miejsce Boga i dlatego zaczyna cierpieć niezaspokojone pragnienie. Nie potrafi radować się z działania miłosiernego Boga, bo koliduje ono z jego sposobem bycia i rozumienia pobożności. Reaguje wówczas jak faryzeusze, którzy mają pretensje do Pana Szabatu, że akurat w szabat uzdrawia. A cóż ma robić, żeby im oczy otworzyć naprawdę o Bożym miłosierdziu? Bo pokusa budowania zbawienia na prawie, wciąż jest tak mocna, że przesłania żywego Boga. „Zawsze istnieje niebezpieczeństwo przekształcenia ludu usprawiedliwionego w sektę ‘sprawiedliwych’ i dotyczy ono wszystkich religii, szczególne wspólnot zaangażowanych” (SilvanoFausti).\nBrat Adam Sroka OFMCap\nZainicjowany w Polsce przez Ruch „Maitri” program Adopcja Serca ma już 20 lat. Ta forma adopcji na odległość ubogiego młodego człowieka stała się jednym z bardziej rozpowszechnionych programów pomocy charytatywnej funkcjonującym w naszym kraju z udziałem licznych zgromadzeń zakonnych i kilku organizacji pozarządowych. Dzięki ich zaangażowaniu uczestniczą w nim tysiące ludzi dobrej woli wspierających dzieci w Afryce, Ameryce Południowej i w Indiach. Dostarczanie pomocy trwa dzięki wysiłkowi wielu misjonarek i misjonarzy z Polski pracujących na rzecz ubogich w odległych zakątkach globu. Pierwsze obejmowane pomocą dzieci, głównie sieroty, pochodziły z Rwandy, gdzie w roku 1994 rozegrała się tragiczna w skutkach wojna domowa. W jej wyniku straciło życie niemal 1 milion osób, a kilkaset tysięcy osieroconych dzieci zagrożonych śmiercią z głodu dramatycznie oczekiwało na ratunek. Świadkowie tych zdarzeń, księża pallotyni i siostry pallotynki z Polski, dzięki inicjatywie uczestników Ruchu „Maitri”rozpoczęli program adopcji na odległość na przełomie 1995/1996 roku. Celem programu Adopcja Serca proponowanego przez Ruch „Maitri” jest pomoc w utrzymaniu dziecka i zapewnienie mu nauki przez pokrycie wydatków związanych z uczęszczaniem do szkoły. Programem objętych jest obecnie 3548 dzieci na poziomie szkoły podstawowej i średniej, w tej liczbie znalazło się 75 studentów i kleryków oraz 58 dzieci niepełnosprawnych, a także 101 młodych ludzi uczących się zawodu. Uczestnicy programu pochodzą z krajów: Rwanda, Kongo DR, Republika Konga, Burundi, Kamerun, Togo, Wybrzeże KS, Sudan, Madagaskar, Uganda, Boliwia, Czad. Według danych biura koordynującego, udział w „Adopcji” zakończyło dzięki Ruchowi „Maitri” ok. 6000 osób, w tym: 10 księży, 23 studentów, a 160 osób zyskało zawód mi.in: krawcowej, stolarza, elektryka, fryzjerki. Objęcie dziecka patronatem przez „rodziców adopcyjnych” wiąże się z wydatkiem niespełna 60 zł miesięcznie (13 euro w szkole podstawowej). Ta niewielka w naszej skali kwota sprawia, że dziecko nie głoduje i może się uczyć, co nie byłoby dla niego osiągalne w sytuacji skrajnego ubóstwa jego rodziców lub opiekunów. W programie aktualnie uczestniczy 3197 darczyńców ofiarujących swoje wsparcie podopiecznym w Afryce. Wśród nich znajduje się grupa niemal 400 patronów uczestniczących w programie od jego początków. Dzięki wpierającym program Adopcji Serca darczyńcom Ruch „Maitri” przekazał na misje prawie 41.000.000 zł, które trafiły do podopiecznych na przestrzeni 20 lat. W samym roku 2015 wartość przekazanej przez wspólnoty Ruchu pomocy wykorzystanej na program Adopcji i projekty charytatywne wyniosła ok. 3,6 mln zł. Kwota ta była przeznaczona na udział w programie ok. 3700 dzieci i młodzieży, dożywianie głodujących w ośrodkach specjalistycznych, szkołach i przedszkolach w Afryce; leczenie ubogich; infrastrukturę misyjną i wyposażenie szkół.\nAdopcja Serca oczami Misjonarzy\nW dwudziestym roku funkcjonowania Adopcji Serca staramy się wyciągać wnioski z przeszłości, aby lepiej służyć naszym podopiecznym i Ofiarodawcom. Chcemy także spojrzeć na program oczami osób docierających z pomocą do podopiecznych. Przestawiamy zebrane świadectwa sióstr misjonarek z Burundi, Rwandy, Kamerunu, Czadu i księdza z Wybrzeża Kości Słoniowej.\nKs. Antoni Myjak SAC Wybrzeże Kości Słoniowej\nZ MAITRI zacząłem współpracować będąc w Rwandzie. Był to rok 1995, a więc rok po oficjalnym zakończeniu wojny w tym kraju. Były to czasy leczenia ran wojennych, czasy kiedy brakowało ludziom niemal wszystkiego, czasy trudne. Domy były zniszczone lub zajęte przez obcych, brakowało żywności i podstawowych rzeczy do normalnego życia. Był to czas kiedy MAITRI bardzo mocno zaznaczyła swoją obecność w Rwandzie. Była akcja dożywiania ludzi, szczególnie dzieci, akcja budowy domów zniszczonych przez wojnę. Pojawił się poważny problem sierot, których było bardzo dużo. Były sieroty przygarnięte przez inne rodziny, również sieroty, które wychowywały się same. Czę- sto najstarsze dziecko pełniło rolę jednego z rodziców. Takie rodziny potrzebowały stałej opieki duchowej oraz materialnej. Kiedy powstała akcja Adopcji Serca najpierw zapisywaliśmy sieroty, później półsieroty oraz biedne dzieci. Były również w ramach Adopcji Serca inne konkretne akcje jak dożywiane, budowa domów… Dzieci otrzymywały pomoc materialną oraz opiekę duchową. Dzięki Adopcji Serca wiele dzieci mogło po prostu przeżyć ciężkie czasy, większość dzięki tej akcji mogła skończyć szkolę podstawową i średnią, część nawet ukończyć wyższe studia, inni rozwinęli drobny handel… Z MAITRI współpracowałem będąc w różnych parafiach: Gikondo, Kinoni Kabuga, Masaka. Kiedy wyjechałem na Wybrzeże\nKości Słoniowej, podtrzymałem współpracę z MAITRI, szczególnie w ramach Adopcji Serca. Niestety na Wybrzeżu znowu trafiłem na krótką wojnę. Była to walka o władzę. Maitri udzieliło nam pomocy dla poszkodowanych działaniami wojennymi (10.000 euro). Będąc w parafii Grand Bereby, jest to parafia w buszu, MAITRI przyjęło pod opiekę ponad 100 dzieci żyjących w buszu. Pomoc była udzielana na opłaty za szkolę, opiekę medyczną oraz na dożywianie. Można postawić sobie pytanie, czy w krajach, gdzie liczba sierot się zmniejszyła Adopcja Serca ma rację bytu. Oczywiście, że tak. Dla przykładu – w buszu często rodzice nie mają wystarczająco pieniędzy na opłaty za szkołę. Ośrodki zdrowia są bardzo oddalone, ze względu na biedę rodzice często zwlekają z leczeniem dzieci do ostatniej chwili, niestety czasami jest za późno. Dzięki otrzymanej pomocy mogą opłacić szkołę i lepiej opiekować się swymi dziećmi. Wszelka pomoc dla dzieci w Afryce daje perspektywę na zdobycie wykształcenia i poprawę warunków życiowych. W czasie mojej współpracy z MAITRI szczególnie zapamiętałem dwa przypadki. Pierwszy to wdzięczność ludzka. Kiedyś będąc już w parafii Kabuga odwiedził mnie chłopiec z Gikondo, który był w Adopcji Serca (nie pamiętam już jego nazwiska). Dzięki tej pomocy ukończył szkołę pielęgniarską i dostał pracę. W trakcie rozmowy docenił pomoc, którą otrzymał. „Dzięki pomocy kogoś z dalekich stron zdobyłem zawód i mam pracę. Teraz chcę się temu komuś odwdzięczyć i pomóc komuś innemu w zdobyciu zawodu.” Przez trzy lata anonimowo przekazywał pewną sumę dla innych w Kabuga. Inny przypadek to rozpacz człowieka. Kiedyś idąc do biura zauważyłem, że pewna dziewczynka (w wieku 12 lat) siedzi przed biurem i płacze. Opowiedziała mi całą swoją historię, która jest tragiczna. Cała rodzina uciekła do Kongo, tam podczas likwidowania obozu ludzie uciekali przez lasy. Wędrówka trwała 3 tygodnie. W lesie zmarli jej rodzice i rodzeństwo. Pozostał jej tylko mały brat. Będąc u kresu sił zostawiła go przy drodze z nadzieją, że ktoś się nim zaopiekuje. Po kilku kilometrach tak ją sumienie ruszyło, że wróciła i znalazła chłopca siedzącego w tym samym miejscu. Po długich perypetiach wrócili do siebie, ale dom w po- łowie był zniszczony, sąsiedzi dawali im coś do jedzenia. Swoją sytuacją była tak zdesperowana, że siedziała przed biurem i płakała. Chłopiec i dziewczynka zostali wciągnięci na listę dzieci wspomaganych przez MAITRI i Caritas. Jestem przekonany, że dzięki tej pomocy mogli jakoś żyć. Kiedy odszedłem z parafii, nasz kontakt się urwał. ks.\nAntoni Myjak – pallotyn, Wybrzeże Kości Słoniowej\nSiostra Nazariusza Żuczek, Abong Mbang, Kamerun\nRozpoczęłam Adopcję Serca z Ruchem „Maitri” 10 lat temu. Był to dla mnie czas przełomowy – być albo nie być dla tutejszej ludności. Dzięki programowi Adopcji Serca przez te 10 lat pomoc otrzymało około 250 dzieci. Prawie wszystkie dzieci ukończyły szkołę podstawową, inne rozpoczęły szkołę średnią. Jednak nieraz z różnych względów i problemów trzeba było przerwać pomoc wcześniej. Większa ilość dzieci zakończyła Adopcję po zdaniu egzaminu w gimnazjum, częstym powodem było powtórzenie kilka razy tej samej klasy, a u dziewczyn najczęściej problem był w tym, że zachodziły w ciążę. Jednak znaczna część ukończyła liceum pomyślnie, zdając maturę, a po niej różne konkursy. Dziś są już niezależni, mając już swoje miesięczne wynagrodzenie za pracę, choć ono nie jest szokujące, jednak regularne. Inna młodzież – ta zdolniejsza – która poszła na studia, obecnie jest na końcowym etapie nauki. Widać w ich oczach wiele radości i szczęścia. Sami nie rozumieją, jak to się stało, że doszli aż na ten szczebel. Dla mnie jest to wielka radość i cieszę się razem z nimi z osiągnięć. Nie otrzymaliby tego, gdyby nie było tego programu. Dlatego z głębi serca dziękuję całej ekipie „Maitri”, która była zaangażowana w opracowaniu tego programu, jak też tym, z którymi obecnie współpracujemy. Przede wszystkim pragnę podziękować ofiarodawcom, którzy uczestniczą w tym programie, gdyż bez nich to wszystko nie miałoby sensu istnienia. Dziękuję Wam, Kochani Przyjaciele, którzy rozumiecie potrzeby tutejszych dzieci i dzielicie się tym, czym możecie. Przy tej okazji chcę Wam podziękować również za Waszą cierpliwość i równocześnie przeprosić, gdyż nie zawsze na czas wywiązujemy się z ustalonych zasad. Listy od dzieci nie docierają do Was tak, jak jest w programie. Te przeprosiny kieruję od siebie, jak też od samych dzieci. Ufam, że mimo wszystko choć po części rozumiecie, jak nieraz trudno jest połączyć wszystkie prace i wywiązać się ze wszystkiego w terminie, a zwłaszcza wtedy, gdy dzień jest krótki, a obowiązków mnóstwo… Obserwując pierwsze 10-lecie mojego pobytu tu, na misjach, da się zauważyć, że coraz młodsze dzieci mają szansę na lepszy rozwój. W pierwszej Adopcji uczestniczyły dzieci od 8. roku życia. Zaczynały one szkołę podstawową mając 8, 9, 10, a nawet 11 lat. Dziś programem objęte są dzieci 5-letnie, bo też świadomość rodziców jest już większa i wrażliwsza na edukację. Obecnie obserwujemy duże zapotrzebowanie na przedszkola, ponieważ trafią tu dzieci po części tych rodziców, którzy kiedyś sami uczestniczyli w tym programie.\nSiostra Nazariusza ze Zgromadzenia Najśw. Duszy Chrystusa. Abong-Mbang marzec 2016\nSiostra Rafała Raś, pallotynka Doumé, Kamerun\nSiostra przysłała nam swoje wspomnienie na okoliczność 20-lecia programu Adopcji Serca. Siostra była jednym z naocznych świadków tragicznych skutków ludobójstwa w Rwandzie w rok 1994. Była jedną z pierwszych Sióstr pallotynek, które rozpoczęły opiekę nad sierotami w ramach programu Adopcja Serca zapoczątkowanego przez Ruch „Maitri” na przełomie 1995/96 roku.\nGdy pracowałam na początku lat 90-tych w Rwandzie, pojawiały się sieroty niemowlęta, którym często przy porodzie umierała matka, bo kobiety rodziły w domach i nie posiadały opieki medycznej. Brakowało Ośrodków Zdrowia, dlatego kobiety nie mogły przyjść na porodówkę. Z tego powodu założyłyśmy sierociniec dla niemowląt, by odchować niemowlęta do wieku, gdy dziecko mogło już jeść to co starsi. Z niemowlęciem ojciec nie dawał sobie rady. Po odchowaniu maluchy te wracały do rodziny. Dzieci, które nie miały gdzie wrócić, były wtedy adoptowane przez europejskie rodziny, szczególnie francuskie. Gdy w Rwandzie wybuchła wojna (rok 1994), wzrosła ogromna ilość sierot i już nie można było organizować takich sierocińców. Dzieci żyły na ulicy, opuszczone, zaniedbane, było ich zbyt dużo. Zrodziła się myśl, by szukać rodzin, które by mogły wziąć w opiekę dziecko na odległość. Zawsze chciałam pomagać sierotom w ich rodzinach. Sierocińce nie są dobrym rozwiązaniem. Dzieci nie wzrastając w rodzinie, nie znają jej problemów i otoczenia. Najważniejszą szkołą dla dziecka jest rodzina. Gdy przyjeżdżałam z misji na urlop, to jeździłam do różnych parafii, mówiłam o sytuacji na naszych placówkach, o trudnym życiu dzieci, szczególnie sierot. Zachęcałam, by rodziny mogły wziąć pod opiekę na odległość jakąś sierotkę. W taki sposób ludzie chętni zgłaszali się, bo chcieli pomóc i wykształcić jedno, a nawet więcej dzieci. Początki tej akcji nie były łatwe, a dzieci potrzebujących było bardzo dużo. Dziś Adopcja Serca na odległość jest bardzo znana i metody jej prowadzenia są coraz bardziej udoskonalane. Przez tę akcję wiele dzieci zostało objętych opieką i mogło się wykształcić. Obecnie pracuję w Kamerunie. Tutaj, chociaż nie było wojny, ale sierot też nie brakuje i dzieci mają ciężkie życie. Dzieci muszą pracować, a na naukę nie mają możliwości, mogą sięuczyć tylko w szkole. Są niedożywione, toteż dzięki akcji: „adopcja serca na odległość”, możemy je leczyć. W Kamerunie leczenie, operacje itp. są bardzo drogie. Gdy ktoś nie może zapłacić za leczenie, to umiera. Jest bardzo dużo malarii i innych tropikalnych chorób, które prowadzą do śmierci, gdy się nie podda leczeniu. To takie krótkie wspomnienie, w jaki sposób zrodziła się akcja adopcji na odległość. Z mojego misyjnego doświadczenia mogę powiedzieć, że jest to bardzo chwalebna pomoc dzieciom. Na przyszły rok będzie już 40 lat mojej pracy misyjnej i trudu w Afryce. Niech Bóg błogosławi wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób pomagają sierotom, bo za sierotami Bóg się upomina.\nSiostra Rafała – pallotynka Doumé, Kamerun, 22.11.2015r\nSiostra Ewa Małolepsza Esseng, Kamerun\nWcześniej dziecko z naszej wioski nie mogło nawet marzyć o takiej szkole Adopcją zajmuję się od czterech lat, wcześniej przyglądałam się temu na odległość. W naszej wiosce Esseng ludność żyje z upraw rolnych, które raz dadzą więcej plonu, a innym razem mniej. Rodziny są wielodzietne i gdyby nie adopcja, to wiele dzieci pozostałoby w domach, w najlepszym przypadku może skończyłoby szkołę podstawową. Wokół istnieją szkoły średnie, ale o bardzo niskim poziomie. Najczęściej dziewczęta po dwóch – trzech latach wracają do wioski z dzieckiem na ręku. Dzięki adopcji możemy wysyłać dzieci do Collegu Katolickiego Jana Pawła II. Wcześniej żadne dziecko z naszej wioski nie mogło nawet marzyć o takiej szkole. Dwa lata temu jeden z podopiecznych Bengono Charle zdał w tym collegu maturę z wyróżnieniem i od dwóch lat studiuje na uniwersytecie w Yaoundé. Charle jest sierotą, nie ma ojca ani mamy. Ma dwóch braci – starszy, który w ogóle się nim nie zajmuje i młodszy, który chodzi do liceum technicznego w Yaoundé. Charle, doceniając to, czym jest edukacja, wziął właśnie młodszego brata MPOUAL Celestyna do Yaoundé, aby wspierać go w nauce. Celestyn jest również adoptowany. Gdyby nie adopcja, chłopcy pozostaliby w wiosce i nie wiadomo na kogo by wyrośli. To mówi nam jak adopcja ratuje naszą młodzież. W Collegu w AbongMbangu mamy 11 dzieci, w tym 9 dziewcząt, co dla mnie jest bardzo ważne. Wszyscy mieszkają w godnych warunkach jak w internacie pod opieką dobrej rodziny katolickiej. Rodziny ich mają swój udział poprzez dosyłanie im co miesiąc żywności, którą regularnie dowozimy. Mają wszystko co jest im potrzebne, aby się uczyć. Dziewczęta „nie muszą się oddawać za pączki”, co jest bardzo częste wśród dziewcząt, które są wysłane do szkoły i pozostawione same sobie. Oprócz wiedzy otrzymują również dobre wychowanie. Każdego dnia dziękuję Panu za tych, którzy otwierają serca na nasze dzieci i młodzież. Jest to nie tylko dawanie możliwości nauki, ale ratowanie ich życia. Jeszcze długo nasze dzieci będą Was potrzebować. Z darem wdzięczności i modlitwy,\nS. Ewa Małolepsza Zgromadzenie Sióstr od Aniołów Esseng, Kamerun, 1.03.2016\nSiostra Paulina Megier Mandama, Kamerun\nMój pierwszy kontakt z Adopcją Serca miałam w Gdańsku w roku 1998. Przebywa- łam wówczas na jednej z parafii Gdańska, dzieląc się doświadczeniem misyjnym. Po Mszy podszedł do mnie jeden z pracowników Ruchu Maitri, przedstawiając mi działalność tego Ruchu. Było to spotkanie opatrznościowe, ponieważ w tym czasie szukałam ofiarodawcy dla jednego z naszych kleryków. Otrzymałam prawie że natychmiast pozytywną odpowiedź, prosząc mnie o złożenie potrzebnych dokumentów. Na prośbę kleryka odpowiedziało trzech ofiarodawców. Był to dla mnie znak, że dany kleryk ma powołanie i trzeba mu pomóc. Poza tym tą okolicznością rozpoczęliśmy naszą współpracę z Adopcją Serca. Obecnie z Adopcji Serca korzysta 13 podopiecznych, nie licząc ile w międzyczasie zebraliśmy już owoców. Dzięki Adopcji Serca nasze sieroty i nie tylko, bo też dzieci biedne, mogą korzystać z edukacji i osiągnąć coś w życiu. W ramach naszej współpracy mogliśmy pomóc wielu potrzebującym, zwłaszcza chorym na AIDS. Ruch Maitri przyszedł nam również z pomocą w finansowaniu różnych projektów, takich jak: Szkoła Szycia dla dziewcząt i kobiet nie mających możliwości uczęszczania do szkoły, zakup samochodu, zakup opon do Suzuki itp. Działalność Ruchu Maitri wpłynęła bardzo pozytywnie, owocnie w mojej pracy misyjnej. Jestem bardzo wdzięczna za wszelaką współpracę, która ułatwiła nam nasze życie misyjne wśród tych, których nam Pan powierzył. Muszę powiedzieć, że Adopcja Serca ma dwóch synów – księży i obecnie 4 kleryków, którzy zapowiadają się chyba na dobrych duszpasterzy. Prawdę mówiąc tych, którzy korzystali z Adopcji Serca i zakończyli swoją edukację nie jest dużo, bo nie miałam tłumów dzieci potrzebujących takowej pomocy, ale ci którzy uczestniczyli, są dzisiaj dobrymi ludźmi i to mnie najbardziej cieszy. Myślę, że Adopcja Serca będzie wciąż potrzebna. Bo czy kiedyś nastanie czas, że nie będzie sierot? Do dzisiejszego dnia dzieci są wciąż ofiarami nieodpowiedzialności swoich rodziców, zaniedbania itp. Dziękuję gorąco za otwartość Waszych serc na potrzeby bliź- nich, potrzebujących pomocnej dłoni. Ufam że Pan w swojej dobroci najlepiej wynagrodzi Wam każdy gest dobroczynnego serca.\nSiostra Paulina Megier Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP Mandama, Kamerun, 1 marca 2016\nJustyna Brzezińska Lai, Czad\nPani Justyna jest świecką misjonarką pochodzi z Gliwic. To dopiero początki współpracy z Ruchem Maitri w ramach Adopcji Serca, a już pomału można dostrzec malutkie owoce. Moja współpraca z Maitri zaczęła się, moż- na powiedzieć, że przypadkowo, bo to nawet nie ja nawiązałam kontakt mailowy z Maitri, a mój dobry znajomy, który postanowił mi pomóc w mojej pracy. W Lai, w ośrodku dla niepełnosprawnych dzieci i młodzieży Adopcję Serca rozpoczęliśmy pod koniec 2015 roku. W programie uczestniczy 32 dzieci. W większości są to dzieci niepełnosprawne fizyczne czy umysłowo, ale także kilkoro sierot, które regularnie uczestniczą w życiu ośrodka i zajęciach wyrównawczych. Każde z dzieci zostało zapisane do szkoły i regularnie do niej chodzi, ale co ważne udało nam się zwiększyć i urozmaicić trochę codzienną dietę. Dzięki programowi dzieci jedzą trzy razy dziennie, przez co mają siłę i chęć do nauki, mogłam także zwiększyć im godziny zajęć wyrównawczych, tak by polepszyć ich wyniki w szkole. W ośrodku jest kilkoro dzieci, których rodziny nie płacą czesnego, bo ich na to nie stać, ale dzięki Adopcji Serca ze spokojem mogą się uczyć, choć dla nich to czasem jeszcze trudne do pojęcia, że jest ktoś w Polsce, kto chce się z nimi czymś podzielić, kto chce by mieli normalne\nwarunki do nauki. Niektórzy pomimo wielu rozmów i moich wyjaśnień na temat Adopcji Serca nadal nie dowierzają, ale cóż to dopiero początki… największa radość dla mnie, to widzieć ich uśmiechy. Tutaj w Czadzie dzieci mają bardzo trudny start, ponieważ dobre szkoły są bardzo drogie. Dobre szkoły to takie, w których są nauczyciele, którzy chcą uczyć i są obecni na zajęciach, więc rodziców na takie szkoły nie stać. Tylko dzięki pomocy ludzi dobrej woli można zapewnić dzieciom lepszą edukację. Justyna Brzezińska Lai, Czad\n7.01.2016 r. spotkanie opłatkowe w Lublinie zgromadziło ok. 25 osób. Gościem honorowym był ks. bp Mieczysław Cisło. Spotkanie uświetnił zespół składający się z rodziców adopcyjnych, którzy grali i śpiewali kolędy podczas Mszy św. i spotkania. Przedstawiono również najważniejsze wydarzenia 2015r.\n9-tego stycznia odbyło się tradycyjne noworoczne spotkanie Ofiarodawców w gdańskim ośrodku Ruchu “Maitri”. Spotkanie rozpoczęła Msza Św. o godz. 15.00, którą w kaplicy domu parafialnego przy NSJ w Gdańsku odprawił ks. bp Zbigniew Zieliński. Po Eucharystii zebrani mieli okazję obejrzeć materiały filmowe z Kamerunu przygotowane w trakcie pobytu w tym kraju koordynatora programu Adopcja Serca, Tadeusza Makulskiego. Gościem specjalnym była misjonarka s. Natanaela Wardzała ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Św., pracująca na misji Gatara w Burundi. Siostra przedstawiła świadectwo na temat pracy z podopiecznymi z Adopcji Serca ilustrowane zdjęciami. W spotkaniu wzięło udział ok. 100 darczyńców. W roku 2016 planowane są obchody XX – lecia programu Adopcji Serca i 40-lecia Ruchu „Maitri”.\n13 stycznia w programie „Tej.Poranek” w TVP3 Poznań telewidzowie mieli okazję zapoznać się z ideą Adopcji Serca. Na początku dzieci z Piątkowskiej Szkoły Społecznej opowiadały jak zbierają pieniądze dla podopiecznego z Afryki, następnie w programie wystąpił pomysłodawca AS, Wojciech Zięba, który opowiadał o początkach programu i ruchu „Maitri”. Materiał ilustrowany był materiałami wideo z Kamerunu.\nW czwartek 14 stycznia uczniowie Zespołu Szkół Plastycznych w Gdyni spotkali się z przedstawicielem Ruchu „Maitri”, Tadeuszem Makulskim. Spotkanie wypełniła relacja z wizyty w wiosce Kengang w Kamerunie, gdzie mieszka 16-letni George podopieczny wspierany przez uczniów w ramach „Adopcji”. Dzięki zaangażowaniu nauczycielki języka francuskiego p. Małgorzaty Zalewskiej obok Adopcji Serca uczniowie „Plastyka” podjęli korespondencję z uczniami szkoły z kameruńskiej wioski. W trakcie spotkania otrzymali kilkadziesiąt pisanych po francusku listów z Afryki. W roku 2014 uczniowie gdyńskiej szkoły zorganizowali „Tydzień Solidarności z Dziećmi z Afryki” i pomogli w zbieraniu funduszy na studnię przy szkole w Kengang.\nW niedzielę 24.01.2016 w parafii Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu odbyło się spotkanie opłatkowe dla ofiarodawców i sympatyków Ruchu Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata MAITRIz okazji 20- lecia programu pomocy dla sierot w Afryce „Adopcja Serca”. Spotkanie rozpoczęło się godz. 14:00 w kościele parafialnym, gdzie ks. prof. Bogdan Poniży odprawił Mszę św. w intencji ofiarodawców, wolontariuszy, pracowników oraz misjonarzy, uczestniczących w programie. Po Eucharystii w sali parafialnej, uczestnicy podzielili się opłatkiem oraz przy kawie i herbacie z Rwandy wysłuchali wspomnień o początkach Adopcji Serca inicjatora programu Wojciecha Zięby. Na spotkanie została również zaproszona s. Irena Stachowiak, pallotynka, która była pionierką Adopcji Serca w Rwandzie, a obecnie przebywa w Poznaniu. W programie nie zabrakło także aktualności dotyczących Adopcji Serca. Na zakończenie spotkania odbyła się dla chętnych projekcja filmu „Zbrodnia i miłość” o początkach „Adopcji”.\n9 marca z uczniami III Społecznej Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Gdańsku spotkał się koordynator programu AS – Tadeusz Makulski. Szkoła wspiera chłopaka z Rwandy i dziewczynkę z Togo. W trakcie spotkania uczniowie poznali warunki życia rówieśników z Afryki, dowiedzieli się także jak funkcjonuje program Adopcja Serca.\nToruńska wspólnota Ruchu Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata MAITRI jak co roku zaprasza na kiermasz pisanek, z którego dochód przeznaczony jest na potrzeby misji. Dzięki akcji została już zebrana brakującą kwotę na sterylizator dla ośrodka zdrowia w Esseng w Kamerunie. Jednak pisanki jeszcze się nie skończyły, potrzeby tym bardziej, więc akcja trwa nadal. Ofiary zebrane podczas pisankowej akcji będą obecnie przeznaczane na zakup leków dla ubogich w Essengu.\nSandrineNayituriki (M1/11) urodziła się w roku 2005. Jest dzieckiem niepełnosprawnym od urodzenia, cierpi na spastyczne porażenie kończyn, małogłowie, ma też padaczkę. Gdy wykryto jej niepełnosprawność, została porzucona przez matkę. Sandriną zaopiekowała się babcia, która z wielkim poświęceniem do dzisiaj troszczy się o jej rozwój. Dziewczynka została włączona do programu Adopcji Medycznej w 2010 roku, miała wtedy 5 lat. Wcześniej była objęta opieką w Centrum Dożywiania w Nyakinama z powodu niedożywienia. Sandrine była dzieckiem całkowicie niepełnosprawnym: samodzielnie nie siedziała, nie chodziła, wykonywała jedynie ruchy rękoma i nogami w sposób nieskoordynowany, nie mówiła, tylko komunikowała się przez wydawanie dziwnych dźwięków. Miała problemy z samodzielnym jedzeniem i połykaniem pokarmów. Spożywała tylko specjalne jedzenie w postaci różnych kaszek. W Rwandzie dzieci niepełnosprawne są uważane za przekleństwo dla rodziny. Dlatego są nieakceptowane przez tutejszą społeczność. Babcia dziewczynki przez 5 lat ukrywała jej niepełnosprawność, nosząc ją na plecach przywiązaną i przykrytą materiałem. Dlatego też Sandrine była dzieckiem nieufnym, wycofanym, lękliwym. Na inne osoby reagowała głównie płaczem. W ramach pomocy Adopcji Medycznej została poddana konsultacji lekarzy, stałemu leczeniu w Centrum Psychiatrycznym w Ndera i ćwiczeniom kinezyterapeutycznym. Dzięki opiece medycznej Sandrine jest już zdolna do siedzenia za pomocą specjalnego krzesełka, które zostało jej zakupione. Otrzymała również wózek inwalidzki, który dla babci jest dużym ułatwieniem w codziennej opiece nad dziewczynką. Na samym początku babcia i dziewczynka miały duże trudności z przystosowaniem się do poruszania na wózku. Obecnie są dumne i szczęśliwe z otrzymanej pomocy. Częste wizyty domowe osób zainteresowanych chorobą Sandrine i niesienia jej pomocy, przyczyniło się do zaakceptowania jej przez najbliższe otoczenie. Nawet matka dziewczynki powróciła do domu i chciała się nią zaopiekować. Jednak Sandrine nie przyjęła jej. Obecnie nasza podopieczna jest dzieckiem pogodnym, często uśmiechającym się. W oczach ludzi zyskała większą godność i troskę o jej właściwe warunki życia.\nSiostra Mirosława Leszkowska Nyakinama, Rwanda. 10 Marzec 2016\n„MAITRI” W KAMERUNNIE cz. 2\nW dniach 2–26 listopada dwaj wolontariusze z gdańskiego ośrodka Ruchu „Maitri” podróżowali po Kamerunie. Poniżej przedstawiamy kolejną część relacji. Bafoussam Twarz Laury tryska szczerą radością. Kiedy widzieliśmy się 3 lata temu płakała z wdzięczności za wyciągnięcie jej z poziomu bezradnego życia na czworakach. Dziewczyna urodziła się z wadą stóp, które były odwrócone „do tyłu”. Gdy Siostra Orencja – pallotynka prowadząca Adopcję Serca weszła po raz pierwszy do jej chaty zobaczyła kilkunastoletnią zaniedbaną dziewczynę pełzającą po podłodze. Dzięki wsparciu rodziny adopcyjnej z Warszawy Laura została poddana operacjom stóp co w efekcie umożliwiło jej normalne chodzenie. Dziś jest szczęśliwa i kończy szkołę średnią. Rano bierzemy udział w uroczystym apelu w szkole prowadzonej przez Siostrę Annę Sęk. Collage Sacre Ceur przygotowuje do zawodu księgowego i administratora biznesu. Młodzież szczelnie wypełnia plac pomiędzy budynkami szkoły i misji. Są przemówienia i podziękowania za Adopcję Serca i za pomoc w budowie szkoły. Nasz następny przystanek to wiejska szkoła w Kengang. Dojeżdżamy nie bez problemów polną drogą, która po deszczach jest pełna kolein i dołów, mijamy zakopane w bocie auto. Tutaj wita nas entuzjastycznie zgromadzony tłum uczniów i ich rodziców, mieszkańców okolicznych domostw. W budynkach nie ma elektryczności i bieżącej wody, ale dzięki Darczyńcom z Ruchu „Maitri” została w ubiegłym roku zbudowana studnia i postępuje remont sal lekcyjnych. Na ściany z glinianych cegieł nakładane są cementowe tynki, wylewane są też podłogi zastępujące obecne klepiska. Sporo uczniów objętych jest programem Adopcji Serca, jeden z nich Georges może uważać się za szczęściarza. Wspierają go uczniowie z Zespołu Szkól Plastycznych w Gdyni. To od nich przywożę paczkę listów- odpowiedzi na listy uczniów kameruńskiej szkoły, Georges dostaje sporą paczkę z kompletnym ubraniem. Chłopak nie może wykrztusić z siebie słowa jest zszokowany i szczęśliwy. Nauczyciele i Szef wioski wygłaszają płomienne przemówienia, dialog polsko – kameruński w rozkwicie. Bamenda Nasza trasa prowadzi teraz w region Zachodniego Kamerunu, to strefa anglofońska. Łatwo można się o tym przekonać, gdyż od pewnego momentu nazwy miejscowości i przydrożne reklamy są pisane w języku angielskim. Krętą, górską drogą, usłaną setkami mniejszych i większych, czasem całkiem głębokich dziur, docieramy do miejscowości Mbei, położonej niedaleko Bamendy, stolicy regionu. To stąd pochodzi większość z kilkunastu kameruńskich Sióstr pasjonistek i kandydatek do Zgromadzenia przebywających obecnie w nowicjacie w Bertoua. Za wioską wśród pól, nieduży zadbany wiejski dom to “klasztor” Sióstr pasjonistek. Dom wynajmowany jest od lokalnego przedsiębiorcy. Siostry niedawno zaczęły budowę własnego budynku, pozostaje on na etapie fundamentów. Gościny udziela nam siostra Tomasza Sadowska, pracująca od 25 lat w Kamerunie. Mieszkają z nią dwie współsiostry Kamerunki. Żyją bardzo skromnie z małych szkolnych pensji i darów przynoszonych przez okolicznych mieszkańców. Placówka jest bardzo młoda, została założona przed 4 laty na prośbę Biskupa diecezji Bamenda. Siostry prowadzą lokalną diecezjalną szkołę podstawową i przedszkole, posługują także w pobliskiej parafii. Szkoła to parterowe baraki w kształcie litery L zbudowane na zboczu wzniesienia. Luksusem są cementowe podłogi, murowane ściany i nie cieknący dach. Brak niestety wody bieżącej i toalet dla uczniów. Ich funkcję pełnią prowizoryczne przepierzenia z plecionych mat ustawionych na otwartej przestrzeni, na podłogi wysypano żwir. W salach od 40 do 60 dzieci, w jednej z nich nauczycielkę zastępuje dziewczynka ze starszej klasy. Maluchy z zerówki powtarzają za nią chórem pojedyncze angielskie słowa, oznaczające przedmioty narysowane na tablicy. To częsty tutaj widok – dominuje uczenie się “na pamięć”. Uczniowie nie mają książek, ani pomocy audiowizualnych. W nauczaniu początkowym wciąż normą są drewniane czarne tabliczki służące do zapisywania kredą liter i słów. Dopiero w starszych klasach pojawiają się zeszyty z materiałami do wypełniania. Jedziemy na przedmieścia Bamendy, aby spotkać się z podopiecznymi z Adopcji Serca. Odbywa się ono w wiejskim domu zbudowanym z cegieł z suszonej gliny, położonym w przerzedzonym tropikalnym lesie. Jako że mamy tutaj tylko kilkunastu podopiecznych mam okazję zamienić z każdym kilka zdań, w trakcie przekazywania listów i prezentów od rodziców adopcyjnych. Jest wśród nich mały chłopczyk, który dziękuje wraz ze swoją mamą za opłacenie operacji wady serca. Bez niej już prawdopodobnie by nie żył. Są inni rodzice i opiekunowie, każdy z nich ściska mnie serdecznie prosząc o przekazanie słów wdzięczności ofiarodawcom z Polski. Są odświętnie ubrani, przekazują drobne prezenty. Część naszych podopiecznych to studenci, niedługo zostaną inżynierami lub nauczycielami. Wszyscy zgodnie twierdzą, że nie byłoby to możliwe, gdyby nie program Adopcji Serca. Na koniec zasiadamy do wspólnego posiłku, zrobionego ze „składkowych” potraw przyniesionych w garnkach przez dorosłych. Tradycyjny posiłek w tej części Afryki składa się z podawanego na różne sposoby manioku, ryżu, gotowanych liści z sosem z orzeszków ziemnych i makreli lub innej wędzonej i suszonej, następnie gotowanej w sosie ryby. Przy czym ryż jest tu uwielbianym rarytasem, gdy tylko to możliwe wszyscy nakładają go do pełna i zajadają się nim z błogością w oczach. Na deser mamy owoce tropikalne. Zasadą jest, że gość nakłada sobie jedzenie jako pierwszy, a wszyscy miejscowi zaczynają nakładać do talerzy, gdy on zacznie jeść. To wyraz szacunku i reguła gościnności. Czas upływa w miłej atmosferze. Na koniec wspólne zdjęcie i serdeczne pożegnanie. My musimy wracać, gdyż po zmroku jest zamykana policyjna bariera, przez którą prowadzi nasza droga do domu. cdn.\n3 i 4 lutego po Zespole Szkół nr 1 im. Stefana Batorego w Gdańsku już od samego rana unosił się kuszący zapach smażonych pączków. To uczniowie z klas cukierniczych, pod czujnym okiem nauczycieli piekli wspaniałe pączki na zaplanowany wcześniej „Dzień Łasucha”. Podczas przerw nasi wolontariusze sprzedawali te pyszności. Chętnych nie brakowało, tym bardziej, że kupując pączka, można było wygrać nagrodę rzeczową. Każda złotówka ze sprzedanych pączków zasiliła konto naszego podopiecznego, objętego przez naszą szkołę wsparciem finansowym w ramach programu Adopcja Serca. Oprócz pysznych, aczkolwiek nieco kalorycznych pączków, dla amatorów zdrowego odżywiania mieliśmy świeżo wyciskane soki oraz makaron z warzywami pod beszamelem. W sumie sprzedaliśmy około stu pączków, kilkanaście porcji makaronu i ok. trzech litrów soku z marchwi i jabłek. Zarobiliśmy aż 277 zł!!!!!!!!!!!! Warto zauważyć, że „Dzień Łasucha” nie był pierwszą tego typu akcją zorganizowaną na cele Adopcji Serca w naszej szkole. Do tej pory dzięki życzliwości Pani Dyrektor Elżbiety Paprockiej i wspólnej pracy wielu nauczycieli i uczniów zorganizowaliśmy kilka kiermaszów misyjnych, podczas których sprzedawaliśmy rękodzieło z Afryki, przeprowadziliśmy kilka loterii, prezentacji, a nawet pokusiliśmy się o sprowadzenie osiołka, na którym nasi uczniowie mogli odbyć niezapomnianą przejażdżkę. Gościliśmy w naszej szkole Misjonarzy, którzy opowiadali o swojej trudnej, aczkolwiek pięknej pracy misyjnej. Od pewnego czasu organizujemy regularnie sprzedaż soków, ciast, przekąsek (w naszej szkole mamy klasy kucharskie i cukiernicze, więc nasi uczniowie mogą się wykazać swoimi umiejętnościami). Dochód z tego typu akcji przeznaczamy w całości na utrzymanie naszego podopiecznego, Guya Martiala z Kamerunu, który (z czego jesteśmy ogromnie dumni!!!) niedługo ukończy studia farmaceutyczne. A to wszystko jest możliwe dzięki wspólnej, solidarnej pracy całej społeczności szkolnej i dzięki niezwykłej życzliwości Pani Dyrektor. Można powiedzieć, że chłopak, któ- rego prawdopodobnie nigdy nie spotkamy „na żywo” zjednoczył naszą szkolną społeczność wokół szczytnego celu pomocy Bliźniemu.\nPaulina Ćwikałowska katechetka, szkolny koordynator programu Adopcja Serca\nMIIRELLE i TOMASZ – MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA\nPoznali się w misji Dimako w Kamerunie dwa lata temu. Tomek – niespokojny duch, afrykański wagabunda, misyjny wolontariusz, budowlaniec z zacięciem artystycznym. Mirelle – miejscowa dziewczyna wspierana przez Siostry Karmelitanki, dzięki udziałowi w programie Adopcja Serca Ruchu Maitri ukończyła szkołę i została nauczycielką. Po pobycie w RCA Tomek przyjechał do Sióstr do pracy na krótki kontrakt. Coś zaiskrzyło, został na dłużej. Poznał miłość swojego życia. Znalazła się też dla niego nowa praca u ks. Stanisława Stanisławka, proboszcza, budowniczego kościoła w Bouam we wschodnim Kamerunie. Tomek zajął się wykończeniami i elementami architektury wnętrza. Ksiądz Stanisław pomógł także w negocjacjach z rodziną narzeczonej, gdy zapadła decyzja o ślubie. Podobnie jak w wielu innych krajach Afryki, również w Kamerunie obowiązuje zwyczaj nakładający na kawalera obowiązek wniesienia opłaty rodzicom wybranki oraz zapewnienia jej osobnego dachu nad głową. Im lepiej wykształcona i zaradna życiowo tym „dot” jest większy. Aspiracje przyszłych teściów są większe, jeśli widzą młodzieńca z bogatej Europy. Ostatecznie, Tomkowi, dzięki wsparciu\nprzyjaciół, udało się wynegocjować i wnieść możliwą do udźwignięcia opłatę. Ślub cywilny odbył się w ubiegłym roku, a 30 stycznia 2016 młoda para zawarła sakramentalny związek małżeński w kościele parafialnym w Bouam. Na uroczystość dotarła rodzina pana młodego z Polski, zjawili się także pracujący w okolicy misjonarze, a ślubu udzielił ks. Stanisław Stanisławek, jeden z najstarszych polskich misjonarzy w Kamerunie. Radości i emocji było wiele. Życzymy młodej parze wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia.\nTadeusz Makulski, Ruch Maitri Gdańsk\n„Zmartwychwstały Chrystus przynosi ludzkości miłość, która przebacza, jedna i otwiera serca na nadzieję.”\nJestem Dobrym Pasterzem, miłosiernym, cierpliwym i sprawiedliwym. Pragnę, by moje owieczki\nmnie słuchały… będziemy razem śpiewać ALLELUJA!!!\nWszystkim Pracownikom Ruchu MAITRI, Kochanym Ofiarodawcom i Rodzicom naszych dzieci\nChrystus, który po swej Męce i Śmierci objawia się w triumfie Zmartwychwstania, uzdalnia nas do pełnego\ni prawdziwego życia, przepełnionego gorliwością w świadczeniu o Jego miłości i dobroci.\nNiechaj paschalna radość towarzyszy nam w codziennych trudach podejmowanych dla chwały Chrystusa Ukrzyżowanego\ni dla dobra Jego Mistycznego Ciała, jakim jest Kościół i Jego członkowie, nawet ci najmłodsi z Adopcji Serca.\nW czasie Triduum Paschalnego będziemy się łączyć duchem i modlitwą z Przyjaciółmi Misji,\naby podziękować za Wielką Tajemnicę Wiary, za dar otwartego serca na najbiedniejszych, za Waszą ofiarność i wytrwałość.\nŚpiewając radosne Alleluja w wielkanocny poranek cieszmy się, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał\ni otworzył nam bramy nieba.\nZ serdecznymi, ciepłymi pozdrowieniami i pamięcią w modlitwie,\nWspólnota Sióstr z Ndelele;\ns.Teodora, s.Nicole, Melany, Mildred\nKochani, dzięki waszej hojności możemy ciągle pomagać tym, których Pan postawił na naszej drodze, a szczególnie chorym na AIDS, którzy często pozostawieni są samym sobie. Wasza ofiarność pozwala nam na objęcie ich całkowitą opieką medyczną i socjalną. Teraz, kiedy kończy się pora sucha, często brakuje żywności i Wasza pomoc pozwala im przetrwać ten trudny okres. Niech Zmartwychwstały Chrystus darzy Was pokojem i potrzebnymi łaskami za wszelkie dobro czynione dla naszych podopiecznych Z wdzięcznością i modlitwą Siostra Ewa Małolepsza\nKochani przyjaciele naszych misji Łączymy się z Wami duchowo we wspólnym śpiewaniu ALLELUJA w poranek Wielkanocny. Przeżywanie świąt Zmartwychwstania Chrystusa w roku Jubileuszowym Miłosierdzia Bożego zachęca nas do głoszenia Jego Wielkiej Miłości tam, gdzie jesteśmy posłani. Kochani bez Was, waszej modlitwy, cierpień ofiarowanych za misje i waszego wsparcia materialnego nie byłoby to możliwe. Naszą wdzięczność wyrażamy w modlitwie, Siostry od Aniołów z Esseng\nPan Zmartwychwstał Alleluja! Pan okazał swoje Miłosierdzie – wyszedł nam na spotkanie – Zmartwychwstał!!! Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie to Odwaga, Miłość Miłosierna i Nadzieja. Życzę Wam, Drodzy Rodzice i Przyjaciele, odwagi do pokonywania trudności, zakotwiczonej w Męce Jezusa, niegasnącej Miłości Miłosiernej skierowanej na drugiego człowieka, zakorzenionej w Śmierci Chrystusa, a nade wszystko nadziei, która czerpie źródło w Zmartwychwstaniu, zapewniającym Życie Wieczne. Z darem modlitwy, s. Regina Siostry Opatrzności Bożej Essiengbot, Kamerun\nDrodzy Rodzice i Przyjaciele Misji Bardzo gorąco i serdecznie pozdrawiam z naszej misji w Essiengbot. Czas Wielkiego Postu zbliża nas do wielkiej Tajemnicy Zmartwychwstania Chrystusa, które jest naszym udziałem. Równocześnie Rok Miłosierdzia, zbliża nas do Pana poprzez drugiego człowieka. Z sercem przepełnionym wdzięcznością staję przed Wami, by wyrazić radość za wszelką pomoc materialną i duchową. Dziękuję za wciąż okazywane miłosierdzie, które, jak mówi Papież Franciszek, „jest podstawowym prawem, które mieszka w sercu każdego człowieka, gdy patrzy on szczerymi oczami na swojego brata, którego spotyka na drodze swojego życia, jest też drogą, która łączy Boga z człowiekiem”. Niech zapewnienie o naszej modlitwie, będzie dla Was wsparciem w codziennym kroczeniu drogą przykazań Bożych. Niech Pan Wam błogosławi i udziela potrzebnych łask. s. Regina Essiengbot, 29.02.2016\nRADOSNEGO ALLELUJA !!!!! Drodzy Rodzice, z okazji zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy chciałabym na początku bardzo Wam podziękować za pomoc, za to, że postanowiliście się podzielić tym, co macie z tymi, którzy nie mają za wiele… dzięki Waszej pomocy na twarzach wielu dzieci, wielu moich podopiecznych pojawił się uśmiech i wielka radość. Z okazji tych wspaniałych Świąt chciałabym Wam życzyć, by Zmartwychwstały Pan Jezus obdarzał Was potrzebnymi łaskami, dodawał otuchy kiedy jest ciężko, w chwilach trudnych obdarzał Was swoim pokojem, by każdego dnia trzymał Was w swoich ramionach dając poczucie, że jest blisko i że Kocha każdego i każdą z Was. Przyjmijcie te życzenia ode mnie i od moich podopiecznych. Justyna Brzezińska Lai, Czad\nCiesząc się, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał, życzymy naszym Wszystkim Dobrodziejom, abyśmy przeżyli te święta w duchu głębokiej radości i pokoju. Pokoju, który daje Zmartwychwstały Chrystus. Pokoju sumienia i serca, a także radości i bliskości drugiego człowieka spotykanego w Jezusie. Z serdecznymi pozdrowieniami i radosnym Alleluja, siostry z Bertoua – Tigaza,Ismaela i Norberta\nDRODZY OFIARODAWCY RUCHU MAITRI, Tegoroczne Święta Zmartwychwstania obchodzić będziemy pod szczególnym akcentem Wielkiego Jubileuszu Miłosierdzia. Pan Bóg w swoim wielkim miłosierdziu sprawił byśmy mogli korzystać z Jego Szczęścia jakim jest NIEBO. Dzięki Zmartwychwstaniu Chrystusa niebo jest osiągalne dla wszystkich, którzy go szukają. Zmartwychwstanie Chrystusa – naszym zmartwychwstaniem. Bądźmy wiarygodnymi świadkami Zmartwychwstania, idźmy tam, gdzie światło Jego Dobrej Nowiny zgasło, na peryferie naszych dzielnic. Bóg Miłosierny oczekuje każdej zagubionej owieczki i pragnie ją wziąć na Swoje barki. Niech łaska Chrystusa Zmartwychwstałego dotknie każdego z Was i pomoże w przezwyciężeniu codziennych trudności, niech pozwoli Wam siać radość, miłość i pokój wokół tych, którzy dzielą z Wami każdy szary dzień. Zapewniamy Was o naszej pamięci modlitewnej i jej się polecamy. Z radosnym ALLELUJA ! wdzięczna siostra Paulina Megier z Mandama ze swoją wspólnotą i podopiecznymi. Dziękuję Wam za Waszą pomoc, za każdy gest Waszych dobrych serc !\nPrzychodnia zdrowia znajduje się w Doumé na wschodzie Kamerunu, gdzie żyje ludność wiejska, utrzymująca się jedynie z tego, czym obrodzi ziemia – maniok, orzeszki ziemne, banany. W porze suchej ludzie przymierają głodem, nie mają co jeść, o leczeniu nawet nie myślą. Wielu z nich chwytając się ostatniej deski ratunku, korzystają wciąż z porad czarowników, którzy bez skrupułów wyłudzają od biedaków ostatnie oszczędności. Biedni i bez środków do życia umierają nie tylko z głodu, ale również z powodu chorób, których nie zawsze można wyleczyć naturalnymi środkami. Dlatego nasza przychodnia zdrowia nastawiona jest przede wszystkim na pomoc tym najuboższym. Mogą oni zakupić leki po bardzo niskich cenach, a niektórzy z nich są leczeni za darmo. Przychodnia zdrowia umożliwia wykonywanie podstawowych badań laboratoryjnych, aby postawić poprawną diagnozę oraz skuteczniej leczyć. Bardzo często przywożeni są do nas osoby po wypadkach, poparzeni, z zainfekowanymi ranami. Udzielamy im podstawowej pomocy chirurgicznej, oczyszczamy rany, szyjemy nawet bardziej poważne uszkodzenia tkanek. Pomoc dobrodziejów Ruchu Maitri pomoże nam odpowiedzieć na potrzeby ubogich chorych, dla których nasz Ośrodek Zdrowia jest ostatnią iskierką nadziei. Kwota projektu 5 560 euro dotyczy pomocy dla ok. 1 000 osób na okres ok. 5 miesięcy. Kwota pomocy dla 1 potrzebującej osoby na 5 miesięcy wynosi ok. 24 zł\ns. Anita Łuka, Pallotynka\nMisja: Doumé, Kamerun Preliminarz projektu: – Zakup leków przeciw chorobom tropikalnym, antybiotyków, przeciw- bólowych i innych – dla 1000 osób na 5 miesięcy – 2 292 500 fcfa – Zakup igieł i nici chirurgicznych oraz strzykawek – 655 000 fcfa – Zakup odczynników do laboratorium – 327 500 fcfa Projekt: s. Anita Łuka – Pallotynka.\nKwota projektu: 5 560 euro\nNr konta – wpłaty w PLN 34 1240 1255 1111 0010 4395 6330\n>Nr konta – wpłaty w EURO PL 33 1160 2202 0000 0002 5567 7854\nNazwa rachunku: Stowarzyszenie Ruchu MAITRI ul. ks. Zator Przytockiego 3 80-245 Gdańsk\nTytułem: Projekt – 171/PALLS\nAdopcja Serca – biuletyn informacyjny.


Biuro Prognoz Meteorologicznych we Wrocławiu ostrzega przed deszczem i burzami. Zjawiska mogą występować od dziś, 20 sierpnia od godziny 16.00 do jutra, 21 sierpnia do godziny 6.00.\nPrognozuje się wystąpienie opadów deszczu okresami o natężeniu umiarkowanym, miejscami silnym – ich wysokość może wynosić od 30 mm do 40 mm. Burzom może towarzyszyć silny wiatr w porywach do 70 km/h.\nOstrzeżenie dotyczy całego powiatu głogowskiego.\nPojazd uderzył w betonowy przepust\nDwie osoby zostały ciężko ranne w wypadku na drodze nr 329. Na jednym z zakrętów między Smardzowem a Jerzmanową pojazd marki Dacia Daster z niewyjaśnionych przyczyn zjechał z drogi i uderzył w betonowy przepust.\nJeden z kierowców zgłosił policji, że pojazd jest poza drogą, ale nie zatrzymał się żeby udzielić pomocy. Na szczęście w kierunku Jerzmanowej chwilę po wypadku jechał strażak z OSP Smardzów i to on udzielając pierwszej pomocy potwierdził, że w samochodzie są osoby poszkodowane.\nPo chwili na miejscu lądował już śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Śmigłowcem do szpitala został zabrany kierowca. Jego pasażerka na głogowski SOR trafiła karetką pogotowia.\nWypadek na drodze Głogów - Jerzmanowa\nNa drodze nr 329 pomiędzy Jerzmanową a Smardzowem doszło do groźnego wypadku z udziałem samochodu osobowego. Na miejscu pracują służby ratownicze. Ruch jest wahadłowy.\nAktualizacja godz. 14.10:\nSłużby ratownicze zakończyły działania. Ruch został odblokowany w obu kierunkach.\nŚmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego właśnie odleciał z osobą poszkodowaną w wypadku.\nAktualizacja godz. 13:50:\nObecnie na miejscu wypadku wylądował śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego i na ten czas droga jest całkowicie zablokowana.\nPozycje :: 32 - 62 z 48721


Kołtoń: To brzmi jak sen! Dawidowicz ma szansę na mundial! - Polsat Sport\nKołtoń: To brzmi jak sen! Dawidowicz ma szansę na mundial!\n30.01.2018, 08:03 Piłka nożna\nJeszcze w grudniu Paweł Dawidowicz dostawał od klubowego trenera minuty. Teraz zaczął grać w pierwszym składzie Palermo i jest nadzwyczaj pilnie analizowany przez Adama Nawałkę. 22-letni zawodnik ma szansę pojechać na mundial!\nSztab kadry pilnie śledzi kandydatów do drużyny narodowej. Pod szczególną obserwacją jest Paweł Dawidowicz, 22-letni defensor Palermo. Selekcjoner Adam Nawałka wierzy w potencjał zawodnika, który był już w Portugalii, Niemczech, a teraz wylądował we Włoszech. Dawidowicz już w 2015 roku zadebiutował w zespole narodowym - przeciwko Czechom w towarzyskim meczu. Kilka razy był także powoływany do reprezentacji, oswajając się z regułami Nawałki i niuansami taktycznymi.\n"Od lat widzę potencjał tego chłopaka - obserwowaliśmy go nawet, gdy grał w drugiej drużynie Benfiki" - przyznaje selekcjoner. Z Dawidowiczem wielkie nadzieje wiązał również opiekun młodzieżówki Marcin Dorna. Przed turniejem U-21 na polskich boiskach zaczął się wyścig z czasem, bo Paweł doznał urazu w jednym z meczów 2. Bundesligi w barwach VfL Bochum. Wysoki i dobrze wyszkolony technicznie zawodnik wykurował się, ale nie zdołał dojść do formy. Zagrał co prawda ze Słowacją i Szwecją, ale już przed Anglią został odsunięty od składu. Dawidowicz w środku pola młodzieżówki, przy braku formy, nie wyglądał przekonująco, co spotkało się między innymi z ostrym komentarzem Tomasza Hajty.\nChłopak nie załamał się, a poszukał nowego wyzwania. Na sezon 2017/2018 został wypożyczony z Benfiki do Palermo. Zgromadziła się tam polska kolonia - Przemysław Szymiński dołączył z Wisły Płock, Radosław Murawski z Piasta Gliwice. Od stycznia 2016 roku piłkarzem Palermo był także Thiago Cionek, Brazylijczyk grający w Biało-Czerwonych barwach. Cionek po dwóch latach pobytu na Sycylii odszedł jednak kilka tygodni temu do Serie A - do SPAL Ferrara.\nDawidowicz zadebiutował już w 2. kolejce Serie B. Później nie było Polaka w kadrze na trzy mecze. Wrócił, trochę pograł, ale miał problemy ze zdrowiem. Od końca października aż do początku grudnia znowu nie grał. Przed Bożym Narodzeniem wystąpił dwa razy po 90 minut, a także zaliczył trzy kilkuminutowe epizody. Po zimowej przerwie gra regularnie - zaliczył po 90 minut ze Spezią i Brescią. Zebrał dobre recenzje. "To naprawdę ciekawy zawodnik - na niektórych pozycjach ważne są umiejętności, ale też pewnym atutem jest wzrost" - mówi selekcjoner. Gdyby - odpukać! - coś się zdarzyło Grzegorzowi Krychowiakowi, to brakuje wysokiego, silnego fizycznie zawodnika na pozycję numer 6.\nDawidowicz jak najbardziej liczy się również w defensywie, szczególnie, że gra we Włoszech w systemie z trzema środkowymi - obok Słoweńca Aljaza Struny i Włocha Giuseppe Bellusciego. Teraz dla Dawidowicza najważniejsze jest ustabilizowanie formy, co pozwoliłoby mu otrzymać powołanie na marcowe mecze z Nigerią i Koreą Południową. Marzeniem jest rzecz jasna Mundial... Warto przypomnieć, że Dawidowicz był już w szerokiej kadrze na EURO 2016, ale po zgrupowaniu w Arłamowie znalazł się w gronie trzech piłkarzy skreślonych.\nPAWEŁ DAWIDOWICZPIŁKA NOŻNAREPREZENTACJAUS PALERMOWŁOCHY\nCzytaj więcej: Duże wzmocnienie zespołu Krychowiaka! Angielski snajper zagra w West Brom\nCzytaj więcej: Grosicki będzie miał okazję wykazać się w meczu z Chelsea!


10 kwietnia, 2013 admin Medycyna 0 Comments\n-6. Śpiączka cukrzycowa. Leczenia wymagają następujące zaburzenia: 1) niedobór insuliny, 2) odwodnienie, 3) utrata jonów sodu i potasu, 4) kwasica metaboliczna, 5) choroba leżąca u podstawy zaburzeń. Insulina ma w ustroju krótki okres półtrwania (5 minut), lepiej zatem podawać ją często, lecz w małych dawkach.\nWodorowęglan sodu stosuje się w małych dawkach jako roztwór izotoniczny zbyt energiczne podawanie grozi nagłymi zmianami poziomu potasu, a nawet zatrzymaniem serca. Polecany jest następujący schemat: 1) badanie krwi na zawartość cukru, mocznika, elektrolitów, hemoglobiny i hematokrytu 2) pobranie moczu do badanii i założenie cewnika do pęcherza 3) podanie tlenu, by utrzymać Pa02 powyżej 80 mm Hg (10,7 kPa)-\n8 kwietnia, 2013 admin Medycyna 0 Comments\n(Patrz także wyczerpujący przegląd w: Br. J. Hosp. Med., 1976, 15, kwiecień). Przepuklina rozworu przełykowego8. Schorzenie to, często nie rozpoznane i nie podejrzewane, może powodować regurgitację w czasie wprowadzenia do anestezji lub podczas jej trwania. Częściej zdarza się u otyłych chorych w średnim wieku lub w zaawansowanej ciąży, a przyczynia się do niego różnica ciśnień między żołądkiem a przełykiem.\n5 kwietnia, 2013 admin Medycyna 0 Comments\nDostęp przez jamę brzuszną. Zwolennikami dostępu brzusznego są między innymi Boerema i Nissen. Od 1951 roku Boerema i Germs stosują w przypadkach przepuklin wślizgowych i wstecznego odpływu żołądkowo-przełykowego zabieg nazwany prawostronną podwątrobową przednią gastropeksją.\nZasadniczymi elementami tej operacji są: wycięcie wyrostka mieczykowatego w celu uwolnienia i uruchomienia lewego piata wątroby, co zapewnia swobodny dostęp do rozworu przełykowego, zlikwidowanie przepukliny, sprowadzenie przełyku poza rozwór i zbliżenie obu warstw włókien mięśniowych prawej odnogi przepony poza przełykiem za pomocą nieabsorbujących się szwów, w końcu umocowanie ściany żołądka do przedniej ściany jamy brzusznej po stronie prawej, co zapewnia utworzenie ostrego kąta Hisa.\nJest to stan, który prawie zawsze wynika ze zmniejszenia stężenia zjonizowanego wapnia w osoczu i w praktyce klinicznej spotykany jest najczęściej u chorych z niewydolnością nerek, zarówno ostrą, jak i przewlekłą.\nW ostrej niewydolności nerek hiperkalcemia występuje w fazie diuretycznej, zwłaszcza w zespole zmiażdżenia z rozpadem mięśni, które są źródłem nadmiaru wapnia. Jednoczesna ucieczka wapnia z kości na skutek unieruchomienia chorego pogłębia stan hiperkalcemii i prowadzi do przemijającej nadczynności przytarczyc (14, 30). Patomechanizm tych zjawisk nie jest dostatecznie poznany.\n2 kwietnia, 2013 admin Medycyna 0 Comments\nMetoda zachowawcza kryje w sobie niebezpieczeństwo przeoczenia zakażenia otrzewnej oraz współistniejących wad przewodu pokarmowego, które powodują niedrożność. Dłuższe utrzymywanie jelit poza jamą brzuszną utrwala istniejący niedorozwój jamy otrzewnej i przemieszcza mięśnie proste ku tyłowi. W niektórych przypadkach owodnia, pokrywająca przepuklinę pępowinową ulega przerwaniu lub obumarciu, stając się przepuszczalną dla drobnoustrojów.\n1 kwietnia, 2013 admin Medycyna 0 Comments\nWewnątrzmaciczne oddychanie płodu i rytmiczny przepływ płynu owodniowego przez jego drogi oddechowe zostało po raz pierwszy wykazane przez położnika z Lipska J. F. Ahfelta (1843-1929) w r. 1888, a następnie przez Włocha Ferroniego w r. 18 99209.\nPoziom hemoglobiny we krwi płodu wynosi 15-20 g% i przy pełnej saturacji przenosi ona 22% obj. tlenu. Jednak z powodu niskiego ciśnienia parcjalnego tlenu, przy którym krew matki oddaje go, hemoglobina płodu jest wysycona tylko w 50%. Do tego dochodzi umiarkowana kwasica Pco2 55 mm Hg (7,3 kPa) i pH 7,25. Dla kompensacji krzywa dysocjacji hemoglobiny płodu jest przesunięta w lewo, natomiast krzywa dysocjacji hemoglobiny matki przesunięta w prawo, co ułatwia oddawanie tlenu. Niski stopień przemiany materii płodu powoduje, że hipoksja jest przez niego dobrze znoszona.


Polux Lampa wisząca 1x60w e27 mio denmark 307002 /sanico - wysyłka 24h (na stanie 3 sztuki) (5901508307002), promocja 2021 - znajdz-taniej.pl\nPolux Lampa wisząca 1x60w e27 mio denmark 307002 /sanico - wysyłka 24h (na stanie 3 sztuki) (5901508307002) promocja 2021\nSzukając okazji cenowych warto sprawdzić więcej niż jedną ofertę. Znajdziesz tutaj 4 sklepy z produktem Polux Lampa wisząca 1x60w e27 mio denmark 307002 /sanico - wysyłka 24h (na stanie 3 sztuki) (5901508307002) oraz 4 oferty cenowych. Najlepsza oferta zaczyna się od 146.9 zł. Wybierz swoją ofertę, zobacz szczegóły w sklepie i dokonaj zakupu.\nSanico Denmark 307002 lampa wisząca zwis 1x20W E27 biały\nLampa wisząca DENMARK biała E27 IL MIO\nLampa wisząca Denmark 1 x 20 W E27 biała\nOprawa wisząca DENMARK będzie się rewelacyjnie prezentować w aranżacjach wnętrz w stylu loft'owym czy modernistycznym. Lampa w zarysie oryginalnej klatki będzie nadzwyczajnym wyborem dla wszelkich, którzy lubią geometryczne formy.\ntradycyjna, delikatna biel i interesujący kształt oprawy upiększą każdą przestrzeń np. W pomieszczeniach takich jak sypialnia, salon, przedpokój i w modnie urządzonej restauracji. Prezentowana lampa ma miejsce na jedno źródło światła, a jej wysokość można regulować na przewodzie, dzięki temu można zintegrować ją do najróżniejszego typu pomieszczeń.\nSpecyfikacja: Materiały: metal Kolor: biały wymiary: Wysokość całkowita (dostosowywana): do 156 cm Szerokość: 27,5 cm x 27,5 cm Wysokość oprawy bez zawieszenia: 36 cm Waga: 1,4 kg Regulacja kąta światła: nie Stopień szczelności: IP20 Źródła światła (brak w pakiecie): 1 x E27 / 230V / max 60WOprawa dopasowana jest do źródeł światła o klasach energetycznych od A++ do E oraz żarówek LED o dowolnej mocy.\nartykuł dokumenty zgodności i objęty jest GWARANCJĄ PRODUCENTA. Pakiet mieści instrukcję obsługi i elementy potrzebne do złożenia sprzętu.


Strona główna Na czasie Rozrywka Kosmiczne ceny opcji w nowych samochodach!\nKiedyś wszystko było łatwiejsze. Wybór programów telewizyjnych ograniczał się raptem do kilku, na półkach sklepowych dominował ocet, a przy zakupie nowego samochodu wybierało się z tego, co stało na placu. Oczywiście po uprzednim sprawdzeniu, czy drzwi się domykają, gałka zmiany biegów nie pozostaje w dłoni, a silnik „pali” na wszystkich garach.\nAle to już przeszłość. Dzisiaj możemy przebierać w bogactwie kanałów telewizyjnych, produktów i samochodów. W silnikach, wersjach wyposażeniowych oraz wśród mnóstwa opcji. Tyle że porównując cenniki i konfiguratory poszczególnych producentów, można natknąć się na ogromne rozbieżności dotyczące cen podobnych elementów oraz na dodatki w naprawdę absurdalnych cenach.\nPoniżej przygotowaliśmy zestawienie horrendalnie drogich opcji wyposażenia. Nie uwzględniliśmy w nim marek pokroju Bentleya, Ferrari, Rolls-Royce’a czy Lamborghini, a więc skierowanych do ludzi, dla których cena ma zdecydowanie mniejsze znaczenie niż możliwość wyróżniania się. Oczywiście, poniżej dominują producenci premium w postaci Audi, BMW i Mercedesa. Ale trafiają się też bardziej „zwyczajne” marki.\nPrzesunięcie ograniczenia prędkości w Audi RS 5: 8640 zł\nŻyjemy w świecie zdominowanym przez elektronikę. Praktycznie każdy z nas nosi smartfon, który zlicza dzienne kroki, zapewnia dostęp do internetu czy pozwala na realizowanie płatności zbliżeniowych. Wystarczy wgrać odpowiednie aplikacje, aby jego możliwości wyraźnie wzrosły. Co ważne, zazwyczaj nie kosztuje to nic. W przypadku samochodów już tak różowo nie jest. Np. Audi RS 5 w cenie 414 900 zł standardowo osiąga prędkość maksymalną ograniczoną elektronicznie do 250 km/h. Dla klientów pozostawiono jednak „furtkę” z możliwością przesunięcia jej do 280 km/h. Tyle że za 8640 zł. Za wgranie nowego oprogramowania przesuwającego ogranicznik prędkości o 30 km/h dalej. I nic więcej.\n450-konne Audi RS 5 Coupe seryjnie ma ogranicznik prędkości ustawiony na 250 km/h. Do 100 km/h przyspiesza w 3,9 s.\nWirtualne zegary w Audi A3: 3260 zł, z których robi się… 11 090 zł\nKolejny przypadek Audi to coraz bardziej powszechne cyfrowe zegary. W cenniku kompaktowego modelu A3 widnieją one za 3260 zł – ale jest to tzw. opcja wiązana. Czyli jeśli chcesz mieć jedną rzecz w samochodzie, musisz od razu kupić inną: chcąc mieć ekran w miejscu zegarów w A3, należy od razu zamówić pakiet „technology” w cenie 7830 zł. Łącznie daje to kwotę 11 090 zł. Dla porównania „wirtualne” zegary w przypadku Skody Superb kosztują tylko 1300 zł.\nZegary w Audi i Skodzie\nZegary w Audi A3 mogą wyświetlać różne dane, w tym np. o ograniczeniach prędkości.\nCentralną część zegarów może zajmować duża mapa.\nCyfrowe zegary w Skodzie Superb to wydatek raptem 1300 zł.\n22-calowe koła w Audi Q8: od 22 720 do 33 940 zł\nRównie imponująco prezentują się ceny opcjonalnego wyposażenia w Audi Q8. 22-calowe koła, których jedyną zaletą jest okazały wygląd, to wydatek od 22 720 do 33 940 zł. Ta druga kwota to jednak czysta teoria, ponieważ wymaga dokupienia innych elementów. W rezultacie cena pakietu z topowymi kołami rośnie do 117 010 zł (w Volvo XC90 obręcze o tej wielkości można kupić już za 13 160 zł). Nie mniej ciekawie prezentuje się „promocyjny pakiet przeglądów serwisowych” w cenie… 16 790 zł. Jego zakup oznacza, że przez 3 lata (do 90 tys. km) właściciel auta nie zapłaci w serwisie za: wymianę filtrów, świec, płynów, piór wycieraczek, klocków hamulcowych oraz tarcz. Dla porównania – tu znów posłużymy się przykładem szwedzkiej marki – w przypadku XC90 umowa serwisowa na ten sam czas kosztuje 4182 zł w podstawowym zakresie i 8856 zł w rozszerzonym.\nAudi Q8 - wygląd i koła\nTakie 22-calowe koła teoretycznie kosztują „tylko” 33 940 zł. Praktycznie – trzykrotnie więcej.\n22-calowe koła w Volvo XC90 to wydatek od 13 160 zł.\nPakiet S Line za 45 840 zł i lakier w cenie 58 790 zł\nDo Q8 można dokupić oczywiście mnóstwo innych dodatków. Kolejny, który przykuwa uwagę, to pakiet „sportowy S Line” za 45 840 zł. W jego skład wchodzą m.in.: tapicerka z Alcantary, aluminiowe dekoracje, podparcie stopy ze stali nierdzewnej, zawieszenie pneumatyczne i fotele sportowe.\nNiewiele tańszy jest tzw. „lakier specjalny” w Range Roverze – kosztuje 41 660 zł! Ale to nie wszystko, ponieważ można zamówić go w wersji satynowej, co zwiększa cenę do 58 790 zł.\nLakier Racing Red w Range Roverz\nAudi Q8 w podstawowej wersji.\nAudi Q8 z pakietem S Line w cenie 45 840 zł.\nLakier Special Racing Red kosztuje 41 660 zł.\nLakier Special Racing Red Satin kosztuje 58 790 zł.\n„Kompozycja Individual M Sport” za 98 918 zł\nKolejne abstrakcje cenowe? Tapicerka „BMW Individual Merino Black o pełnym zakresie” do BMW 730d w cenie 49 433 zł. W cenniku „siódemki” znalazła się jeszcze droższa pozycja w postaci „kompozycji Individual M Sport” za… 98 918 zł. Opcja ta „łączy elementy pakietu sportowego M z luksusowym wyposażeniem BMW Individual. Są to m.in. lakier, pełna tapicerka skórzana, podsufitka z Alcantary, jak również 20-calowe obręcze z lekkich stopów” – możemy przeczytać w konfiguratorze BMW. Dla porównania za 97 600 zł kupimy Mercedesa A 160.\nBMW serii 7 (2019)\nAby standardowa „siódemka” wyglądała tak dostojnie trzeba wydać... 98 918 zł na specjalny pakiet.\nTo wnętrze stanowi powód do dumy właściciela BMW serii 7. Ale takie wykończenie kosztuje niemal 50 tys. zł.\nMercedes A 160 w podstawowej wersji kosztuje 97 600 zł.\n„Ocena EURO-NCAP” za… 0 zł\nA jeśli o Mercedesie mowa – konfigurator tej marki zawiera ciekawe „kwiatki”, jak np. „hak holwniczy z systemem ESP” (3926 zł) czy „pokrywa schowka w konsoli centralnej” za… 0 zł. Tyle samo „trzeba wydać” na: „zawieszenie tylnej osi torsion beam” oraz (hit!) „ocena EURO-NCAP” w przypadku modelu A 35 AMG.\nU Volvo też występują interesujące przypadki. Np. „serviceintervall 20000 km” za 0 zł albo uprząż dla psa kosztującą 600 zł, uchwyt „na urządzenie iPad” w cenie 5400 zł lub „blokada antyalkoholowa, zestaw instalacyjny” za 2260 zł.\nVolvo XC90 - kluczyk i uprząż\nUprząż dla psa w przypadku Volvo XC90 kosztuje 600 zł.\nKluczy obity skórą do XC90 to wydatek 930 zł.\nLakierowane kratki nawiewu w Porsche Panamerze: 8264 zł\nObudowa pilota wykończona białą skórą to u Szwedów wydatek 930 zł. Dla porównania w Porsche Panamerze kluczyk lakierowany w kolorze nadwozia samochodu i ze skórzanym etui został wyceniony na 1899 zł. To i tak niewiele wobec innych opcji personalizacji Porsche. Lakierowane oznaczenie modelu kosztuje 1224 zł, ale jeśli lakier to „czarny połysk” – cena rośnie do 1348 zł. Polakierować w Panamerze można zresztą więcej: lakierowane kratki wlotów powietrza w zderzaku kosztują 4836 zł, a kratki nawiewów w kabinie – 8264 zł. Te ostatnie można jeszcze obić skórą (8750 zł), podobnie jak np. wewnętrzne nakładki progów (10 345 zł), w przypadku których Porsche oferuje też wykończenie włóknem węglowym i podświetlenie za… 5816 zł lub za 14 386 zł (w przypadku nakładek spersonalizowanych, z własnym napisem).\nKratki wlotów powietrza lakierowane w kolorze auta kosztują 4836 zł.\nLakierowane oznaczenie modelu? Ponad 1000 zł!\nWykończone włóknem węglowym i podświetlane nakładki progów kosztują 5816 zł.\nNawet gaśnica do Panamery kosztuje aż 980 zł. To tylko o 120 zł mniej niż trzeba zapłacić za podstawowy lakier do Citroena C3. Dlaczego o nim piszemy? Ponieważ w cenniku to auto występuje od 41 350 zł, ale… po odhaczeniu go w konfiguratorze cena C3 zwiększa się od razu o cenę lakieru. Czyli jest nieco naciągana.\nCitroen C3 w podstawowej wersji kosztuje 41 350 zł, ale tylko teoretycznie... bo bez względu na kolor trzeba dopłacić za lakier.\nKluczyk w kolorze nadwozia ze skórzanym etui to wydatek 1899 zł.\nFord Galaxy – zawieszenie adaptacyjne w cenie 14 200 zł\nU Forda największe wrażenie robi cena adaptacyjnego zawieszenia. O ile dla wybranych odmian Mondeo kosztuje ono 7200 lub 8200 zł, o tyle w Galaxy trzeba za nie zapłacić aż… 14 200 zł! Owszem, występuje w pakiecie z aktywnym tempomatem i układem Blind Spot, ale to i tak wygórowana kwota. Porównanie? „Pneumatyka” w Volvo XC90 w cenie 10 130 zł.\nFord Galaxy to bardzo udany minivan, ale z drogimi opcjami.\nZawieszenie adaptacyjne w Galaxy jest droższe niż w przypadku układów pneumatycznych w niejednym modelu segmentu premium.\nRównie „nieźle” prezentuje się opcja w postaci aktywnych zabezpieczeń drzwi w kompaktowym Focusie. Plastikowe, automatycznie wysuwane osłony krawędzi nie występują jako pojedynczy element, tylko w pakiecie „Parking”, którego ceny zamykają się w przedziale 1750-3250 zł. Żeby było ciekawiej, są one zróżnicowane w zależności od wersji i rodzaju przekładni. Największy wydatek stanowią w odmianach Titanium i ST-Line z silnikiem wysokoprężnym oraz automatem.\nOsłony krawędzi drzwi w Focusie można kupić tylko jako część pakietu. I to nietaniego.\nMercedes-Maybach – dach panoramiczny za 27 945 zł\nFord sporo żąda też za otwierany dach panoramiczny do Focusa – 6200 zł. Dla porównania, w Renault Megane na podobną opcję trzeba wydać 3500 zł, ale w Mercedesie-Maybachu – ośmiokrotnie więcej. Został on wyposażony wprawdzie w funkcję „Magic Sky Control”, czyli możliwość automatycznego przyciemniania. Mimo tego jego cena zwala z nóg – wynosi 27 945 zł.\nDach Magic Sky Control w Maybachu to wydatek aż 27 935 zł.\nDodatki do Maybacha generalnie korespondują z jego bazową ceną – wersja S 560 kosztuje 667 000 zł. I tak: składane stoliki w podłokietniku środkowym to wydatek 10 162 zł, a pakiet „designo” (podgrzewane i wentylowane fotele przednie, fotel pasażera z ustawieniem Chauffeur, podsufitka ze skóry nappa w kolorze czarnym designo, przedni fotel pasażera z czujnikiem obciążenia – wszystko to wykonane z najlepszych materiałów) – 120 672 zł. Co ciekawe, jeśli zechcesz w aucie mieć specjalne wykończenie m.in. konsoli środkowej i boczków drzwi za pomocą inkrustacji o nazwie „designo flowing lines”, musisz odhaczyć dodatkowo pakiet „Exclusive”, co powiększa cenę auta o 43 244 zł.\nPodstawowa odmiana Mercedesa-Maybacha kosztuje 667 000 zł.\nWnętrze Maybacha z pakietem designo kosztującym tyle co dobrze wyposażona Skoda Superb.\nRozkładane stoliki to wydatek ponad 10 tys. zł.\nKoło dojazdowe nawet za 2175 zł, a pełnowymiarowe – za 4000 zł\nInteresująca przedstawia się też polityka różnych firm dotycząca tych samych elementów. I tak: koło dojazdowe w Oplu Astrze i Fordzie Fieście kosztuje, odpowiednio, 400 i 250 zł. W przypadku Skody Superb trzeba wydać 1100 zł, a w miejskiej Maździe 2 – od 2105 do 2175 zł. W Range Roverze dojazdówka jest darmowa, ale pełnowymiarowe koło kosztuje już 4000 zł.\nOgromne różnice w cenach tych samych elementów wyposażenia\nDostęp bezkluczykowy? Proszę bardzo: w Mercedesie klasy E kosztuje 6831 zł, natomiast w Seacie Atece – jedyne 1588 zł. Aktywny tempomat? W Alfie Romeo Stelvio to wydatek 5200 zł, w Fordzie Mondeo należy zapłacić pomiędzy 3700 a 6400 zł, w nowym BMW serii 3 już tylko 1970 zł, a w Skodzie Superb – 1600 zł (działa do 160 km/h).\nSkoda do Superba oferuje dwa rodzaje aktywnego tempomatu – do 160 i do 210 km/h.\nAdaptacyjny tempomat do Stelvio to wydatek 5200 zł.\nKolejny przykład to podgrzewane fotele. W Fordzie Focusie kosztują jedyne 900 zł, a w Volkswagenie Arteonie – 2410 zł. Ogrzewana przednia szyba? Opel w Grandlandzie X wycenia ją na 800 zł, Volvo w XC90 na 1140 zł, a Volkswagen w Touaregu – na 2680 zł (nowoczesne podgrzewanie bezprzewodowe), a w Mercedesie CLS – 3274 zł (za podgrzewanie wycieraczek).\nOgrzewanie foteli przednich w Focusie może kosztować jedyne 900 zł.\nOgrzewanie foteli przednich w Arteonie kosztuje 2410 zł.\nAlternatywa dla premium w cenach premium\nZresztą Touareg, konkurujący już z modelami premium, ceni się podobnie jak one. Wśród jego opcji można znaleźć „tapicerkę skórzaną Savona z siedzeniami komfortowymi” w cenie 24 470 zł lub Innovision Cockpit (dwa duże ekrany, z których ten na konsoli środkowej ma przekątną 15 cali), wyceniony na 18 420 zł.\nInnovision Cockpit, czyli dwa duże ekrany w Touaregu to wydatek 18 420 zł.\nOczywiście nasze zestawienie nie jest pełne, a podobne przykłady można mnożyć. Pokazuje jednak, że przy sprzedaży samochodów prawdziwe pieniądze firmy motoryzacyjne zarabiają nie na samych autach, lecz na opcjach!\nTesla Model Y zalicza kolejną wpadkę. Nie uwierzysz, co się…


Rojam Alpinistyka Przemysłowa - oferty pracy. Sprawdź ogłoszenia o pracę w Rojam Alpinistyka Przemysłowa.\nW maju 2012 roku Centrum Technik Wysokościowych ROJAM otworzyło swój ośrodek szkoleniowy spełniający wymogi takich organizacji jak IRATA, SPRAT, OTDL. Powadzimy regularnie szkolenia z dostępu budowlanego (bezpieczne wykonywanie prac na wysokości) oraz dostępu linowego (SPRAT, OTDL, IRATA).\nJesteśmy dumni, gdy doprowadzając projekt do końca możemy czerpać satysfakcję z zadowolenia klienta.\nOferujemy sprzęt producentów: 3M, Rock Exotica, HACA, Petzl, Singing Rock, Protekt, Beal, Kong, CT, Tendon, Sӧll, Tractel (FABA), Assecuro, Skylotec, CAMP i inne.\nRock Exotica to amerykański producent sprzętu do prac na wysokości.\nSpecjalność tej marki to innowacyjne i niezwykle wytrzymałe produkty. Bloczki z krętlikami, karabinki z krętlikami, opatentowany system zamka automatycznego „Orca” do karabinków, statyw Arizona Vortex, zestaw bloczków do ratownictwa Aztec Set to tylko namiastka możliwości tego producenta. Produkty Rock Exotica dedykowane są przede wszystkim do działań interwencyjnych, akcji ratowniczych, a także złożonych układów transportowych.\nPrzedstawiciel handlowy branża BHP i sprzętu do prac na wysokości\nAktualnie zatrudniamy 13 osób\n80-758 Gdańsk, Siennicka 25 (Centrum Technik Wysokościowych)\nAgencja pracy / Pracodawca: Rojam


Studenci II roku filozofii Uniwersytetu Łódzkiego zmierzą się w debacie oksfordzkiej, której temat jest niezwykle delikatny i aktualny zarazem. 4 czerwca, o godzinie 12.00, w auli im. prof. Lazari-Pawłowskiej (ul. W. Lindleya 3) rozpocznie się pojedynek na argumenty pt. „Do prawa polskiego należy wprowadzić kategorię trzeciej płci”.\nProblem ważny i delikatny\n„Trzecia płeć” staje się coraz ważniejszym zagadnieniem współczesnego świata. Regulacje prawne pozostają w tyle wobec zmieniającej się rzeczywistości społeczno-kulturowej. Problem ten jest niezwykle delikatny – wymaga uwzględnienia różnorodnych potrzeb wszystkich członków społeczeństwa i wypracowania wyważonego rozwiązania. Całość zaś musi zostać przeprowadzona ze szczególnym uwzględnieniem postulatów związanych z wolnością i tolerancją.\nStarcie się argumentów różnych stron może zatem znacząco wpłynąć na ustalenie ostatecznego kształtu regulacji prawnej w tym zakresie.Serdecznie zapraszamy na debatę, w której przeszłość i tradycja mieszają się z teraźniejszością i nowoczesnością!\nCzym są debaty oksfordzkie? Ich historia sięga roku 1860. Wtedy to odbył się pierwszy tego typu spektakl dotyczący sporu między kreacjonistami i ewolucjonistami. Emocje sięgały zenitu, a jeden z uczestników na sugestię, iż człowiek pochodzi od małpy, w gniewie rzucił „Chyba Pan…”. Blisko 160 lat później debaty oksfordzkie (już z bardzo rzadkim używaniem argumentacji ad hominem) stały się ważną częścią kształtowania opinii publicznej. Poruszane kwestie nierzadko są kontrowersyjne i potrafią wzbudzić wiele emocji.\nIstotnym aspektem debat oksfordzkich jest teatralność. Ich formuła jest ściśle sformalizowana, a sam przebieg przypomina nieco przedstawienie. Uczestnicy podzieleni są na dwa zespoły (propozycja – broniąca tezy debaty oraz opozycja – ową tezę „atakująca”). Pod czujnym okiem Marszałka udzielane są głosy kolejnym mówcom z obu stron, którzy nie mogą przekroczyć wyznaczonych ograniczeń czasowych…\nmateriał źródłowy: dr Bartosz Kałużny, Wydział Filozoficzno-Historyczny UŁ


GPW: stabilizacja przy poziomie otwarcia - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 24-09-2003, 14:02\nPopołudniowa część sesji rozpoczęła się konsolidacją w okolicy otwarcia. W porannej części kupujący próbowali przełamać dotychczasową przewagę podaży jednak zwyżka WIG 20 została zatrzymana na 1530 pkt. Obroty są znacznie wyższe niż na początku tygodnia i już sięgają 200 mln zł. Bastionem popytu jest PKN Orlen. Mocniejsza podaż uaktywniła się na walorach TPSA. Wciąż dobrze prezentują się banki z wyjątkiem Millennium. Na plusach jest sektor informatyczny. Za to minusy zaliczają dotychczasowi ulubieńcy rynku czyli Świecie i Kęty. Świecie nie może otrząsnąć się po nieoczekiwanej informacji o możliwym pogorszeniu wyników. Niewykluczone, że obawy o podobną sytuację osłabiają kurs Kęt, które podobnie jak Świecie do niedawna utrzymywało świetną dynamikę wyników. Ponadto oba papiery są ewentualnymi kandydatami do dokapitalizowania Kompanii Węglowej. Na minusy zszedł również KGHM. Zwyżkuje Netia, której kurs broni kluczowego poziomu 4 zł. Wśród mniejszych spółek zniżkuje Apator. Dziś zadebiutowały PDA nowej emisji spółki. Rośnie Polfa Kutno. Kurs napędzają informacje prasowe o przeprowadzeniu po sesji transakcji sprzedaży całego pakietu akcji należących do Enterprise Investors (75 proc.). Dobrze prezentują się również Sokołów, Swarzędz, Getin i Optimus. W przypadku mięsnej spółki na wyobraźnię graczy działa zapowiedź fińskiego udziałowca Sokołowa o planach zwiększenia zaangażowania. Dziś kupujący mają szansę na przełamanie przewagi podaży. Linia trendu spadkowego znajduje się w okolicy 1520 pkt. Jej pokonanie może poprawić sytuację posiadaczy akcji. Sytuacja kupujących zależy w dużym stopniu od przyjęcia przez inwestorów średnioterminowej strategii finansowej rządu. Analitycy są sceptyczni co do szans na realizację wielu prorozwojowych założeń, a zaniechania będą odbijać się czkawką gospodarce i giełdzie w następnych latach. Wczorajsza sesja przyniosła odreagowanie poniedziałkowej przeceny. WIG 20 powrócił ponad 1500 pkt. Charakter tego wzrostu nie był przekonujący dla obserwatorów rynku. Już poniedziałkowe spadki odbywały się przy zmniejszonych obrotach, odbicie przyniosło najniższą aktywność handlujących od czasu rozpoczęcia letniej hossy. Jednocześnie indeks WIG 20 testował wczoraj wsparcie na poziomie 1480 - 1500 pkt. Właściwie strefą obrony przed przeceną można określić szeroki kanał z dolnym ograniczeniem w okolicy 1465 pkt. W tym obszarze znajdują się przebite szczyty z lipca ubiegłego roku. Ich pokonanie w sierpniu pozwoliło na ukształtowanie formacji podwójnego dna na indeksie. Według teorii pozwala to na oczekiwanie kontynuacji wzrostów do 1900 pkt. Obecna korekta uważana jest ruch powrotny do przebitego oporu. SG\nDla gospodarki najlepsze byłoby stopniowe wzmacnianie złotego\nPuls Inwestora / GPW: stabilizacja przy poziomie otwarcia


Podział sum uzyskanych z egzekucji nieruchomości\nKilku wierzycieli, a podział sum uzyskanych w toku egzekucji\nPo skutecznym przeprowadzeniu egzekucji z nieruchomości pieniądze z jej sprzedaży trafiają na konto komornika. Skuteczne zakończenie egzekucji oznacza, że w wyniku przeprowadzonej licytacji został wyłoniony kupujący oraz zostało wydane postanowienie o przybiciu, na podstawie którego doszło do nabycia nieruchomości. Postanowienie takie jest wydawane co oczywiste dopiero spełnieniu warunków licytacji, w tym zapłaty przez podmiot który wygrał licytację ceny. Jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym występował wyłącznie jeden wierzyciel sprawa jest prosta, bowiem uzyskuje on zaspokojenie z ceny sprzedaży licytowanej nieruchomości oczywiście po pomniejszeniu kosztów egzekucji należnych komornikowi. Inaczej jest w przypadku gdy zaspokojenia z przedmiotowej nieruchomości dochodzi kilku wierzycieli. W takim przypadku zachodzi konieczność podziału sum uzyskanych z licytacji pomiędzy wierzycieli uczestniczących w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto zaspokojenia mogą zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego mogą uzyskać również wierzyciele, którzy przedłożą tytuł wykonawczy (np. nakaz zapłaty zaopatrzony w klauzule wykonalności) z dowodem wezwania dłużnika do zapłaty (potwierdzenie wysłania takiego pisma). Ponadto zaspokojenia ze zlicytowanej nieruchomości mogą również żądać wierzyciele, których wierzytelność została zabezpieczona przez Sąd (np. wierzyciel składając powództwo wnosił o zapłatę kwoty tytułem zabezpieczenia roszczenia na czas procesu). Warunkiem jest tutaj to, aby wierzytelności te zostały zgłoszone przed uprawomocnieniem postanowienia o przybici. Ponadto zaspokojenie z ceny nieruchomości mogą również uzyskać osoby, które nabyły prawo do licytowanej nieruchomości. Warunkiem jest to jednak to aby te prawa były uwzględnione w opisie i oszacowaniu nieruchomości lub chociażby udowodnione do momentu uprawomocnienia się postanowienia o przybiciu. W tym zakresie pomocy wierzycielom w toku postępowania egzekucyjnego może udzielić również adwokat lub radca prawny.\nKolejność zaspokojenia wierzycieli\nPierwszeństwo zaspokojenia z uzyskanej w toku licytacji komorniczej kwoty mają co do zasady wierzyciele hipoteczni. Uprzywilejowanie to jest uzasadnione, gdyż celem zabezpieczenia hipotecznego jest zabezpieczenie spłaty zobowiązania w jak najszerszym zakresie. Dopiero wówczas gdy wierzyciel hipoteczny zostanie zaspokojony w całości kwoty uzyskane w wyniku realizacji warunków licytacji zostaną przekazane na rachunek pozostałych wierzycieli. Bardzo często jednak jest tak, że kwota uzyskana w toku licytacja nie zaspokaja w całości roszczeń wierzyciela hipotecznego co uniemożliwia zaspokojenie w jakiejkolwiek części pozostałych wierzycieli.\nPomoc Kancelarii w sprawach dotyczących podziału kwot uzyskanych w toku egzekucji\nNasza Kancelarii posiada siedziby w Przeworsku, Jarosławiu oraz Rzeszowie. W Kancelarii istnieje możliwość przedłożenia dokumentacji związanej z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym w celu dokonania oceny stanu sprawy i możliwości jakie przysługują wierzycielowi.\npodział kwot z egzekucji


Narkotyki nie trafią na ulice - Aktualności - Policja.pl\nKryminalni z rudzkiej „dwójki” zatrzymali 40-letniego mężczyznę, u którego znaleziono znaczne ilości narkotyków. Mieszkaniec Rudy Śląskiej z handlu narkotykami uczynił sobie stałe źródło dochodu. Przejęte ponad 4,5 tys. działek narkotyków nie trafi już na czarny rynek. Ponad 4 kg suszu konopi indyjskich zabezpieczyli policjanci zajmujący się zwalczaniem przestępczości narkotykowej KMP w Lublinie. Nielegalny towar przechowywany był przez 23-latka w komodzie. To kolejna realizacja policjantów z tego wydziału. Kilka tygodni temu zlikwidowali uprawę krzaków konopi oraz zabezpieczyli narkotyki, z których można byłoby otrzymać około 800 dilerskich działek.\nPolicjanci referatu kryminalnego z komisariatu 2 zatrzymali 40-letniego dilera narkotykowego. W trakcie przeszukania jego mieszkania i przynależących pomieszczeń, policjanci znaleźli znaczne ilości amfetaminy i marihuany.\nMężczyzna w swoim mieszkaniu posiadał kilkanaście woreczków z narkotykami, a w użytkowanej przez siebie piwnicy, prawdziwy skład. Detektywi zabezpieczyli amfetaminę i jej pochodną, w ilości pozwalającej na wydzielenie ponad 4500 działek narkotyku, oraz marihuanę którą można podzielić na ponad 50 działek dilerskich. Śledczy znaleźli także wagi i woreczki do dalszego porcjowania narkotyków. Stróże prawa przejęli również znaczną kwotę pieniędzy, które mogą pochodzić ze sprzedaży narkotyków.\nZatrzymany mieszkaniec Rudy Śląskiej został umieszczony w policyjnym areszcie, a śledczy jeszcze dziś przedstawią mu pierwsze zarzuty. Prowadzący sprawę policjanci traktują ją jako rozwojową i nie wykluczają, kolejnych zarzutów.\nPolicjanci z KMP w Lublinie weszli wczoraj, 07.02.br., na teren jeden z posesji w gminie Strzyżewice. Z posiadanych ustaleń wynikało, że mężczyzna może uprawiać i sprzedawać marihuanę. Podczas przeszukania funkcjonariusze zabezpieczyli 4 kg suszu konopi indyjskich. Nielegalny towar znajdował się w szufladzie komody stojącej w sypialni. 23-letni Wojciech P., właściciel marihuany, został zatrzymany i trafił do policyjnego aresztu. Dziś, 08.02.br., usłyszał zarzuty posiadania znacznej ilości środków odurzających. Mężczyzna był już wcześniej karany za kradzieże i pobicie. Teraz grozi mu do 10 lat pozbawienia wolności.\n(KWP w Katowicach / KWP w Lublinie / ig / mw)