Numer 3 (23), kwiecień GAZETA BEZPŁATNA nr 3 (23) (24 kwietnia 2013) PATRIA - PDF\nNumer 3 (23), kwiecień GAZETA BEZPŁATNA nr 3 (23) (24 kwietnia 2013) PATRIA\nDownload "Numer 3 (23), kwiecień 2013. www.prawicarzeczypospolitej.org. GAZETA BEZPŁATNA nr 3 (23) (24 kwietnia 2013) PATRIA"\n1 PATRIA Rybnik, czyli Polska budzi się z letargu Numer 3 (23), kwiecień 2013 Zrobieni w rurę 1 Str. 8 Str. 10 POLSKOŚĆ TO BRZMI DUMNIE! GAZETA BEZPŁATNA nr 3 (23) (24 kwietnia 2013) PATRIA GAZETA ŚRODOWISK PATRIOTYCZNYCH PRAWICY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NA MAZOWSZU WOŁOMIN, ZĄBKI, MARKI, ZIELONKA, RADZYMIN, TŁUSZCZ, KOBYŁKA, KLEMBÓW, DĄBRÓWKA, JADÓW, STRACHÓWKA, POŚWIĘTNE 222. ROCZNICA UCHWALENIA KONSTYTUCJI 3 MAJA REKLAMA\n2 2 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA Kazimierz Andrzej Zych Obchody Trzeciej Rocznicy Tragedii Smoleńskiej W Ossowie W dniu 7 kwietnia odbyły się uroczystości 3. rocznicy tragedii smoleńskiej w Ossowie Sanktuarium Narodowym Bitwy Warszawskiej 1920 roku. Mszę koncelebrował JE Ks. Abp Henryk Hoser, Ks. Dziekan Jan Andrzejewski i Ks. Dziekan Władysław Trojanowski. Podczas uroczystej Mszy Św. Abp Henryk Hoser powiedział że tam pod Smoleńskiem zginęła elita z elity Narodu Polskiego. Msza odprawiona była w intencji śp. Prezydentów RP Ryszarda Kaczorowskiego, Lecha Kaczyńskiego z Małżonką oraz wszystkich poległych 10 kwietnia 2010 r. Po Mszy w Dolince Smoleńskiej 96 dębów symbolizujących ofiary tragedii, nastąpiło odsłonięcie i poświęcenie pomnika ostatniego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego tuż obok wcześniej postawionego pomnika prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego i Biskupa Polowego Wojska Polskiego gen. Tadeusza Płoskiego. W uroczystościach udział wzięła Pani Prezydentowa Karolina Kaczorowska, parlamentarzyści, przedstawiciele rodzin tragicznie zmarłych z Panem Andrzejem Melakiem na czele, organizacje patriotyczne, kluby Gazety Polskiej oraz licznie przybyli goście i mieszkańcy Ziemi Wołomińskiej. Podczas odsłonięcia pomnika Prezydenta Kaczorowskiego burmistrz Wołomina Ryszard Madziar odczytał list skierowany do uczestników uroczystości od Prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego. Tuż po odsłonięciu nastąpiło złożenie wiązanek kwiatów przez przedstawicieli starostwa, starostę Piotra Uścińskiego, partii politycznych miedzy innymi Prawicy Rzeczypospolitej posła Mariana Piłkę i Rodzin Smoleńskich Pana Andrzeja Melaka. Odśpiewano Hymn Polski i odmówiono modlitwę. Na zakończenie Delegacja Prawicy RP Jan Tokarski, Piotr Strzębosz, Marian Piłka. Pani Prezydentowa Kaczorowska w bardzo doniosłym tonie podziękowała wszystkim za tak godne uhonorowanie i upamiętnienie Jej męża prosząc o odśpiewanie hymnu Harcerstwa Polskiego. Obchody rocznicowe przygotował Społeczny Komitet Mieszkańców Ziemi Wołomińskiej na czele z Ks. Dziekanem Janem Andrzejewskim i Ryszardem Walczakiem radnym powiatu wołomińskiego. Kolejna uroczystość i planowane odsłonięcie pomnika generała WP Franciszka Gągora ma nastąpić 15 sierpnia br. w Święto Wojska Polskiego i Cudu nad Wisłą. W imieniu organiaztorów wszystkim fundatorom pomnika podziękował radny Ryszard Walczak. Poświęcenie pomnika JE Abp Henryk Hoser, Ks. prałat Jan Andrzejewski i organizator Ryszard Walczak Prezydentowa Karolina Kaczorowska, Ryszard Walczak, Piotr Uściński i JE Abp Henryk Hoser. Trzeci Rajd Rowerowy im. Lecha i Marii Kaczyńskich oraz 94 Ofiar Katastrofy Smoleńskiej W piątek 12 kwietnia o godz sprzed Pałacu Prezydenckiego na Krakowskim Przedmieściu wyruszył kolejny Trzeci Rajd Rowerowy im. Lecha i Marii Kaczyńskich oraz 94 Ofiar Katastrofy Smoleńskiej. Kraków Wawel. Uczestnicy rajdu z parlamentarzystami PiS. W tym roku trasa wiodła przez miejscowości: Mszczonów, Piotrków Trybunalski, Włoszczową, Zawiercie, Chrzanów w większości w których przebywał z wizytą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński. W Rajdzie brało udział 14 osób, które chciały w ten sposób upamiętnić pamięć o śp. Prezydencie Lechu Kaczyńskim jego Małżonce Marii Kaczyńskiej oraz 94 ofiarach tej tragicznej katastrofy z 10 kwietnia 2010 roku. Uczestnikami rajdu byli: Senator RP Marek Martynowski, samorządowcy warszawscy: Michał Grodzki, Marcin Wierzchowski, Zbigniew Chmiel, Adam Niedziałek, asystent prof. Ryszarda Legutki Mirosław Sanek, działacze klubu Gazety Polskiej, Ruchu Społecznego im. Lecha Kaczyńskiego oraz struktur Prawa i Sprawiedliwości Daniel Kurek, Radosław Dec, Wojciech Ołdakowski, Wacław Klemp, Kacper Siwik, Stefan Kulesza oraz Joanna Wieczorek. Wszyscy uczestnicy Rajdu przez sześć dni na rowerach przemierzyli trasę o długości ponad 500 kilometrów z Warszawy do Krakowa. Uczestnicy Rajdu Rowerowego im. Lecha i Marii Kaczyńskich oraz 94 Ofiar Katastrofy Smoleńskie razem z członkami Ruchu Społecznego im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, Posłami na Sejm RP Maciejem Łopińskim, Jackiem Sasinem, Andrzejem Dudą, Grzegorzem Woźniakiem, Tomaszem Kaczmarkiem, Piotrem Naimskim i byłą Dyrektor Biura Prasowego w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Panią Anną Kasprzyszak w dniu 18 kwietnia 2013 r. o godz złożyli kwiaty na grobie Śp. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego i jego Małżonki Marii Kaczyńskiej w Krypcie Wawelskiej oraz pomodlili się w intencji ofiar katastrofy smoleńskiej. Radek Dec\n3 PATRIA Numer 3 (23), kwiecień Wychowanie po katolicku Animus est, qui divites facit (To dusza czyni ludzi bogatymi) Seneka Starożytny filozof, mędrzec i wychowawca, Seneka, powiedział: to dusza czyni ludzi bogatymi. Słowa te stały się dla nas tak wielką inspiracją, że uczyniliśmy je hasłem przewodnim w procesie tworzenia szkoły Animus. Każdy wychowawca wie, że największym bogactwem, w jakie może wyposażyć dzieci, nie są dobra materialne, ale piękna i mądra dusza. Dusza, która bez trudu będzie potrafiła odróżnić dobro 222. Rocznica Uchwalenia Konstytucji 3 Maja Konstytucja 3 maja (właściwie Ustawa Rządowa z dnia 3 maja) uchwalona 3 maja 1791 roku ustawa regulująca ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją. Konstytucja 3 maja została ustanowiona ustawą rządową przyjętą tego dnia przez sejm. Została zaprojektowana w celu zlikwidowania obecnych od dawna wad systemu politycznego Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jej złotej wolności. Konstytucja wprowadziła polityczne zrównanie mieszczan i szlachty oraz stawiała chłopów pod ochroną państwa, w ten sposób łagodząc najgorsze nadużycia pańszczyzny. Konstytucja zniosła zgubne instytucje, takie jak liberum veto, które przed przyjęciem Konstytucji pozostawiało sejm na łasce każdego posła, który, jeśli zechciał z własnej inicjatywy, lub przekupiony przez zagraniczne siły, albo magnatów mógł unieważnić wszystkie podjęte przez sejm uchwały. Konstytucja 3 maja miała wyprzeć istniejący chaos, popierany przez część krajowych magnatów, na rzecz monarchii konstytucyjnej. W tym samym czasie przetłumaczono Konstytucję na język litewski. Przyjęcie Konstytucji 3 maja sprowokowało wrogość sąsiadów Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Podczas wojny w obronie konstytucji, Polska zdradzona przez swojego pruskiego sprzymierzeńca Fryderyka Wilhelma II została pokonana przez Imperium Rosyjskie Katarzyny Wielkiej, sprzymierzonej z konfederacją targowicką spiskiem polskich magnatów przeciwnych reformom osłabiającym ich wpływy. Po utracie niepodległości w 1795 roku, przez 123 lata rozbiorów, przypominała o walce o niepodległość. Zdaniem dwóch współautorów, Ignacego Potockiego i Hugona Kołłątaja była ostatnią wolą i testamentem gasnącej Ojczyzny. Konstytucja obowiązywała przez 14 miesięcy, w tym czasie Sejm Czteroletni uchwalił szereg ustaw szczegółowych, które były rozwinięciem jej postanowień. Sejm grodzieński (1793), aktem oblatowanym w Grodnie 23 listopada 1793 roku uznał Sejm Czteroletni za niebyły i uchylił wszystkie ustanowione na nim akty prawne. od zła i stanąć po stronie wartości w każdej, zwłaszcza trudnej sytuacji. Naszym nadrzędnym celem w szkole Animus jest wspieranie dzieci w ich rozwoju i edukacji tak, aby wzrastały one również w wymiarze duchowym i moralnym, aby dusze ich stawały się coraz bogatsze i lepsze. To dlatego tak wielką wagę przykładamy do procesu wychowania i kształcenia charakteru, które opieramy na wartościach chrześcijańskich takich jak: dobro, prawda, piękno, mądrość, umiłowanie ojczyzny, uczciwość, odwaga, dyscyplina wewnętrzna, pracowitość, przyjaźń, współczucie i służba innym. Nie tylko nauka Szkoła Animus wychowuje i kształci uczniów w duchu religii katolickiej. Założeniem szkoły w tym wymiarze jest przekazywanie uczniom światopoglądu katolickiego, wdrażanie do praktyk religii katolickiej, edukacja biblijna, zachęcanie uczniów do pracy charytatywnej na rzecz potrzebujących oraz uczenie tolerancji religijnej. W praktyce dnia codziennego katolicka atmosfera szkoły polegać będzie na codziennej, krótkiej, wspólnej modlitwie rozpoczynającej zajęcia i posiłki. Dzieci i ich rodziny będą miały możliwość skorzystania z opieki duszpasterskiej kapłanów współpracujących ze szkołą. Również święta i uroczystości obchodzone będą w sposób katolicki. Uczniowie zostaną aktywnie włączeni w życie parafii ze szczególnym uwzględnieniem pracy społecznej na rzecz słabszych, chorych, niepełnosprawnych i ubogich. Raz w miesiącu uczniowie, ich rodziny, nauczyciele i wszyscy sympatycy szkoły Animus zostaną zaproszeni na mszę świętą oraz radosną agape, aby razem, przy dźwiękach gitary wypić kubek herbaty, pośpiewać i wymienić się doświadczeniami. Wykłady, konferencje, spotkania... Szkoła Animus jest miejscem, w którym rodzinę traktujemy jako ogromną wartość w życiu pojedynczego człowieka, ale także całej społeczności. W obliczu współczesnego, głębokiego upadku autorytetu rodziny, pragniemy pielęgnować w dzieciach przywiązanie i szacunek do własnej rodziny. Rodziców zaś traktujemy jako wspaniałych i mądrych, pierwszych wychowawców, najlepiej znających swoje dzieci. Aby zachęcać rodziców do aktywnego udziału w edukacji i wychowaniu dzieci, stworzyliśmy Akademię Rodzica miejsce wymiany doświadczeń i możliwość uczestnictwa w różnorodnych warsztatach usprawniających umiejętności pedagogiczne. W ramach Akademii Rodzica odbywać się będą regularne wykłady, konferencje, warsztaty tematyczne, spotkania z autorytetami z dziedziny wychowania i edukacji i dyskusje panelowe. Będzie rów- nież możliwość skorzystania z Biblioteczki Rodzica oraz konsultacji z psychologiem i pedagogiem. Na pierwszą mini-konferencję, która poświęcona będzie zagadnieniom dojrzałości szkolnej pięcio- i sześciolatków, zapraszamy już w maju. Program konferencji oraz warunki uczestnictwa zostaną wkrótce umieszczone na stronie internetowej szkoły Animus (www.szkola-animus.pl). Wszystkich zainteresowanych projektem Niepublicznej Szkoły Podstawowej Animus zapraszamy na spotkania informacyjne, które odbywają się w budynku szkoły (Kobyłka, ul. Ks. Marmo 13 C). Najbliższe spotkanie odbędzie się 13 kwietnia 2013 o godz. 11. Wszelkie dodatkowe informacje można uzyskać pod nr telefonów ; ; lub pocztą internetową szkola-animus.pl. Patrycja Cicha\n4 4 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA 70 lat od wykrycia zbrodni katyńskiej Minęło 70 lat od odkrycia przez Niemców w Katyniu, niedaleko Smoleńska, grobów polskich jeńców. Decyzję o likwidacji oficerów, policjantów i funkcjonariuszy straży granicznej, którzy przebywali w trzech obozach - w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku podjęły 5 marca 1940 r. najwyższe władze sowieckie. Autorem wniosku był Ławrientij Beria, ludowy komisarz spraw wewnętrznych. Na jego podstawie rozstrzelano również ponad 7 tysięcy polskich więźniów przetrzymywanych w więzieniach na terenie Ukrainy i Białorusi. Tekst wystąpienia, jakie miał wygłosić w Katyniu w 70. rocznicę zbrodni katyńskiej Prezydent RP Lech Kaczyński 10 kwietnia 2010 r.: Szanowni Przedstawiciele Rodzin Katyńskich! Szanowni Państwo! W kwietniu 1940 roku ponad 21 tysięcy polskich jeńców z obozów i więzień NKWD zostało zamordowanych. Tej zbrodni ludobójstwa dokonano z woli Stalina, na rozkaz najwyższych władz Związku Sowieckiego. Sojusz III Rzeszy i ZSRR, pakt Ribbentrop-Mołotow i agresja na Polskę 17 września 1939 roku znalazły swoją wstrząsającą kulminację w zbrodni katyńskiej. Nie tylko w lasach Katynia, także w Twerze, Charkowie i w innych, znanych i jeszcze nieznanych miejscach straceń wymordowano obywateli II Rzeczypospolitej, ludzi tworzących podstawę naszej państwowości, nieugiętych w służbie ojczyzny. W tym samym czasie rodziny pomordowanych i tysiące mieszkańców przedwojennych Kresów były zsyłane w głąb Związku Sowieckiego, gdzie ich niewypowiedziane cierpienia znaczyły drogę polskiej Golgoty Wschodu. Najbardziej tragiczną stacją tej drogi był Katyń. Polskich oficerów, duchownych, urzędników, policjantów, funkcjonariuszy straży granicznej i służby więziennej zgładzono bez procesów i wyroków. Byli ofiarami niewypowiedzianej wojny. Zostali zamordowani z pogwałceniem praw i konwencji cywilizowanego świata. Zdeptano ich godność jako żołnierzy, Polaków i ludzi. Doły śmierci na zawsze miały ukryć ciała pomordowanych i prawdę o zbrodni. Świat miał się nigdy nie dowiedzieć. Rodzinom ofiar odebrano prawo do publicznej żałoby, do opłakania i godnego upamiętnienia najbliższych. Ziemia przykryła ślady zbrodni, a kłamstwo miało wymazać ją z ludzkiej pamięci. Ukrywanie prawdy o Katyniu efekt decyzji tych, którzy do zbrodni doprowadzili stało się jednym z fundamentów polityki komunistów w powojennej Polsce: założycielskim kłamstwem PRL. Był to czas, kiedy za pamięć i prawdę o Katyniu płaciło się wysoką cenę. Jednak bliscy pomordowanych i inni, odważni ludzie trwali wiernie przy tej pamięci, bronili jej i przekazywali kolejnym pokoleniom Polaków. Przenieśli ją przez czas komunistycznych rządów i powierzyli rodakom wolnej, niepodległej Polsce. Dlatego im wszystkim, a zwłaszcza Rodzinom Katyńskim, jesteśmy winni szacunek i wdzięczność. W imieniu Rzeczypospolitej składam najgłębsze podziękowanie za to, że broniąc pamięci o swoich bliskich, ocaliliście Państwo jakże ważny wymiar naszej polskiej świadomości i tożsamości. Katyń stał się bolesną raną polskiej historii, ale także na długie dziesięciolecia zatruł relacje między Polakami i Rosjanami. Sprawmy, by katyńska rana mogła się wreszcie w pełni zagoić i zabliźnić. Jesteśmy już na tej drodze. My, Polacy, doceniamy działania Rosjan z ostatnich lat. Tą drogą, która zbliża nasze narody, powinniśmy iść dalej, nie zatrzymując się na niej ani nie cofając. Wszystkie okoliczności zbrodni katyńskiej muszą zostać do końca zbadane i wyjaśnione. Ważne jest, by została potwierdzona prawnie niewinność ofiar, by ujawnione zostały wszystkie dokumenty dotyczące tej zbrodni. Aby kłamstwo katyńskie zniknęło na zawsze z przestrzeni publicznej. Domagamy się tych działań przede wszystkim ze względu na pamięć ofiar i szacunek dla cierpienia ich rodzin. Ale domagamy się ich także w imię wspólnych wartości, które muszą tworzyć fundament zaufania i partnerstwa pomiędzy sąsiednimi narodami w całej Europie. Oddajmy wspólnie hołd pomordowanym i pomódlmy się nad ich głowami. Chwała bohaterom! Cześć Ich pamięci! Katyń r. W oczekiwaniu na delegację prezydencką. Warszawa r. VI Katyński Marsz Cieni r. godz r. godz Spotkanie z redaktorem Tomaszem Sakiewiczem autorem książki Partyzant Wolnego Słowa Spotkanie z Tadeuszem Płużańskim dziennikarzem, historykiem, autorem książki Bestie 2 Hotelu Gregory Kobyłka ul. Napoleona 4\n5 PATRIA Numer 3 (23), kwiecień Katyński Marsz Cieni Droga, którą szli, wiodła do dołów śmierci. Po raz szósty ulicami Warszawy przeszedł Katyński Marsz Cieni. Ponad 120 rekonstruktorów ubranych w mundury przedwojennych oficerów Wojska Polskiego, policji państwowej i Korpusu Ochrony Pogranicza ruszyło w konwoju NKWD. W ten sposób oddali hołd ofiarom zbrodni dokonanej w 1940 roku w Katyniu, Charkowie, Miednoje czy Bykowni. Towarzyszyły im tysiące warszawiaków. Symboliczny marsz przeszedł spod Muzeum Wojska Polskiego, Nowym Światem i Krakowskim Przedmieściem, przez Stare Miasto, plac Krasińskich aż pod pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie. Podczas trzech postojów czytano fragmenty listów z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, a także wyimki z zapisków odnalezionych w katyńskich grobach. Na pl. Zamkowym przebrany w mundur NKWD mężczyzna odczytał nazwiska kilkudziesięciu zamordowanych w Katyniu oficerów. Ci wstawali i odbierali zapalone znicze, symbolizujące pamięć po swoich krewnych. Z roku na rok rozszerza się nam lista katyńska, jest ona coraz większa. To symboliczna lista osób, które chcą wstać po wyczytaniu nazwiska krewnego, który został zamordowany w którymś z miejsc kaźni relacjonuje Jarosław Wróblewski, jeden z organizatorów i koordynator marszu. Towarzysząca maszerującym młodzież i dzieci z sekcji Zawisza Grupy Rekonstrukcji Historycznej Radosław rozdawała guziki katyńskie. Kolumnę prowadził tzw. czornyj woron, a więc sowiecka więźniarka z zamaskowanymi szybami, którymi oficerów transportowano na śmierć do Lasu Katyńskiego. Na kolejnych stacjach odgrywano również krótkie scenki z udziałem rekonstruktorów w mundurach polskich żołnierzy i policjantów, jak też pilnujących ich żołnierzy sowieckich. W scenkach brały udział też kobiety i dzieci w strojach z epoki. Ten marsz z roku na roku przyciąga coraz więcej osób. Zarówno ze strony publiczności, jak i uczestników. To zresztą dość charakterystyczne, że nie wszyscy muszą iść z nami dobrze, jak przystaną i zadadzą sobie w myślach pytanie o nieosądzoną zbrodnię. Na pewno marsz wpisał się w obchody katyńskie. Ma swoją siłę jest nią milczenie i ludzie doskonale to czują. Dotyczy to zarówno nas, oficerów, jak i wszystkich, którzy nam towarzyszą podsumowuje Jarosław Wróblewski. Uroczystości pod pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie zakończyła wspólna modlitwa w intencji ofiar. Modlono się także za tych, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Przed Pałacem Prezydenckim kolumna w postawie na baczność w ciszy oddała honory z uwagi na trzecią rocznicę tej tragedii. źródło: naszdziennik.pl Rzecznik Episkopatu: Kościół nie stygmatyzuje dzieci z in vitro Episkopat nie stygmatyzuje dzieci z in vitro, wszystkie są przez Kościół kochane tak samo zapewnił rzecznik Konferencji Episkopatu Polski (KEP) ks. Józef Kloch. To reakcja na słowa Agnieszki Ziółkowskiej, pierwszego polskiego dziecka urodzonego dzięki in vitro. W wywiadzie dla Gazety Wyborczej zarzuciła ona Kościołowi stygmatyzowanie dzieci poczętych tą metodą. Opublikowany 10 kwietnia dokument bioetyczny KEP, Ziółkowska uznała za stygmatyzowanie dzieci z in vitro i ich rodziców, odmawianie prawa do stworzenia rodziny parom, które chcą mieć dzieci, a cierpią na niepłodność. 25-letnia dziś Agnieszka Ziółkowska zapowiedziała też dokonanie apostazji, czyli wystąpienie z Kościoła. Byłam wychowana w katolickim domu, chodziłam do katolickich szkół, wpajane tam wartości są mi do dziś bliskie, ale przestałam praktykować, a teraz chcę się symbolicznie odciąć od tej instytucji wyznaje. Ziółkowska rozważa też doniesienie do prokuratury lub złożenie pozwu cywilnego przeciw Episkopatowi i ks. Longchamps de Bérierowi. Ich wypowiedzi naruszają moje dobra osobiste i dobra osobiste innych dzieci z in vitro i ich rodziców stwierdza w wywiadzie zamieszonym w internetowym wydaniu Gazety Wyborczej. Tymczasem odpowiadając na słowa Ziółkowskiej rzecznik KEP ks. Józef Kloch zapewnił, że Episkopat nie stygmatyzuje dzieci z in vitro, każde dziecko zasługuje na pełnię akceptacji i miłości, zaś wszystkie niezależnie od okoliczności poczęcia są przez Kościół kochane tak samo. Do pojawiającego się w mediach zarzutu wobec Kościoła o stygmatyzowanie dzieci z in vitro odniósł się 10 kwietnia abp Henryk Hoser. Przewodniczący Zespołu KEP ds. Bioetycznych zaznaczył, że oskarżenia te pojawiają się pomimo wszystkich zapewnień, że te dzieci wymagają szczególnej opieki i troski. Abp Hoser zwrócił uwagę, że dzieci poczęte metodą in vitro, kiedy dorosną, będą stawiały pytania co do swojego przeżycia tego niezwykle niebezpiecznego etapu, jakim była ich selekcja do życia, zresztą kosztem innych. W opublikowanym kilka miesięcy temu wywiadzie dla KAI abp Hoser zwracał uwagę, że dziecko poczęte metodą in vitro poczyna się w warunkach fizjologicznie bardzo trudnych. Jeżeli urodzi się zdrowe co daj Boże to trzeba mu zapewnić jak najlepsze warunki wychowania i jednocześnie otoczyć dodatkową opieką tak, aby gdy dowie się o okolicznościach swojego poczęcia, nie przeżywało traumy, resentymentów, tylko zaakceptowało zaistniały stan rzeczy, pogodziło się z losem, na który nie miało żadnego wpływu - zaznaczył abp Hoser. źródło: Koniec dialogu polsko-rosyjskiego. Rosjanie obrażają pamięć zamordowanych w Katyniu Katyń to zbrodnia wojenna, a nie ludobójstwo; ludzi unicestwiano nie według kryterium narodowego. Nie trzeba być historykiem wystarczy poczytać Marksa, Engelsa, Lenina i innych twórców, by zrozumieć, że ci ludzie (rozstrzelani Polacy) byli przedstawicielami klasy burżuazyjnej powiedział dyrektor Centrum Rosyjsko-Polskiego Dialogu i Porozumienia Jurij Bondarienko. Foto: podpisanie listu intencyjnegoy ws. współpracy Centrum; Jacek Turczyk/PAP Bondarienko wypowiedział te słowa podczas konferencji Rosja i Polska: historia, która przeszkadza wzajemnemu zrozumieniu, zorganizowanej dziś przez państwową agencję informacyjną RIA-Nowosti. Wystąpienie Rosjanina było tak agresywne i antypolskie, że salę opuścili polscy dziennikarze, w tym nawet korespondent Gazety Wyborczej. Co jeszcze mówił Bondarienko? Przede wszystkim oskarżał Polaków o rusofobię. Wróciwszy głęboko do spraw polskich, widzę, że niewiele się zmieniło. Do tradycyjnego zestawu oskarżeń pod adresem Rosji doszła tylko obława augustowska. Nasi koledzy nie wykazali się dużą inwencją oświadczył Bondarienko. Katyń to zbrodnia wojenna, a nie ludobójstwo; ludzi unicestwiano nie według kryterium narodowego. Nie trzeba być historykiem wystarczy poczytać Marksa, Engelsa, Lenina i innych twórców, by zrozumieć, że ci ludzie (rozstrzelani Polacy) byli przedstawicielami klasy burżuazyjnej. Nie miało znaczenia, jakiej byli narodowości polskiej czy jakiejkolwiek innej argumentował Bondarienko. Bondarienko zaznaczył, że postąpiono z nimi na rozkaz Stalina, ściśle zgodnie z bezpośrednimi wskazówkami Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, według których żył wtedy cały radziecki kraj, a mianowicie, że istnieje tylko jeden sposób na podtrzymanie, uproszczenie oraz skoncentrowanie krwiożerczej agonii starego społeczeństwa i krwiożerczych męk narodzin nowego społeczeństwa rewolucyjny terroryzm. Polska propaganda, naturalnie, nie zwróci uwagi na to, jak drogo przyszło zapłacić za te uproszczenia nie tylko stronie polskiej, ale także narodom zamieszkującym Związek Radziecki. Mam świadomość, że własne nieszczęście jest bliższe sercu, niemniej chciałoby się elementarnej przyzwoitości w stosunkach wzajemnych oświadczył. Po tym fragmencie wystąpienia Bondarienki, nie czekając aż zakończy on mowę, korespondenci PAP, TVP, Polskiego Radia, Gazety Wyborczej wyszli z sali. Wystąpienie Bondarienki prawdopodobnie oznacza koniec współpracy bliźniaczych placówek: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia w Polsce oraz Centrum Rosyjsko-Polskiego Dialogu i Porozumienia w Rosji. Miały one według zamierzeń rządu Donalda Tuska promować pojednanie między oboma narodami po katastrofie smoleńskiej. Jak widać pojednanie zakończyło się spektakularną klapą. Autor: Grzegorz Wierzchołowski Żródło: niezalezna.pl, PAP\n6 6 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA Wspólny rodowód z AK ZAPOMNIANI ŻOŁNIERZE Żydowski Związek Wojskowy Przypominając powstanie w getcie warszawskim w 70. rocznicę wybuchu walk warto pamiętać kto wówczas walczył. Obok Żydowskiej Organizacji Bojowej, znanej dzięki licznym opracowaniom historycznym był też przemilczany w latach PRL Żydowski Związek Wojskowy. ŻZW był formacją powołaną już w listopadzie 1939 przez oficerów Wojska Polskiego pochodzenia żydowskiego. Związek współdziałał z AK, więc o nim historycy i propagandyści PRL zapomnieli. Przypominam o tych Polskich Żołnierzach. Przez pół wieku fałszowano w Polsce Ludowej historię żydowskiego ruchu oporu o korzeniach niekomunistycznych w okresie okupacji niemieckiej. Ze szczątkowych informacji i zapisków pozostawionych przez kilka osób, które przeżyły powstanie w getcie warszawskim, doczekały oswobodzenia w obozach koncentracyjnych lub ocalały w oddziałach partyzanckich, wyłania się obraz konspiracyjnej organizacji Żydowskiego Związku Wojskowego. Trzy zachowane relacje potwierdzają, że miejscem pierwszego spotkania Żydów, którzy zdecydowali się utworzyć tajny związek w dwa miesiące po kapitulacji Warszawy, był szpital zakaźny św. Stanisława przy ulicy Wolskiej 37. Oficerowie polskiej armii Dawid Wdowiński w książce And we are not saved (New York 1963), kreśląc rodowód konspiracyjnej organizacji żydowskiej, cytuje relację kapitana WP Henryka Iwańskiego: Pewnego dnia w listopadzie 1939 r. czterech młodych Żydów chciało zobaczyć się ze mną w szpitalu św. Stanisława przy ul. Wolskiej. Wszyscy byli oficerami polskiej armii: Dawid Moryc Apfelbaum w stopniu porucznika; Henryk Lifszyc, podporucznik; Białoskór, mgr prawa, i Kałmen Mendelson, wówczas podchorąży WP. Znałem Apfelbauma, służył wraz ze mną w jednym pułku podczas obrony Warszawy, wykazał się odwagą i brawurą. Nie poszli do oficerskiego obozu jenieckiego. (...) Chcieli zorganizować młodzież żydowską. (...) W 1940 r. Mendelson zorganizował grupę 12 mężczyzn uzbrojonych w 4 pistolety. Przechowywali broń w piwnicach domu Karmelicka 5. Kałmen Mendelson (Madanowski), jedyny z wymienionych oficerów żydowskich, który ciężko ranny przeżył powstanie w getcie, przekazał po wojnie, że w grudniu 1939 r. z intendentem szpitala Janem Skoczkiem, Wąsik, spotkali się oficerowie rezerwy WP - Mieczysław Apfelbaum, Leon Rodal, Henryk Lipczyc-Lipiński i dr Józef Celmajster. Mendelson napisał, że dobrze znany im Skoczek, który przed wojną pracował w żydowskim szpitalu na Czystem, przyjął ich do konspiracji, polecając zorganizowanie kół wojskowych w północnych dzielnicach miasta zamieszkanych przez ludność żydowską. Według Wdowińskiego (przed wybuchem II wojny światowej był prezesem Polskiej Partii Syjonistycznej Organizacji Rewizjonistów) w październiku i w listopadzie 1939 r. odbyło się spotkanie Żydów, oficerów rezerwy WP, reprezentujących prawicowe organizacje polityczne: Betar (Perec Laskier, Lowa Swerin, Paweł Frenkel, Merediks, Langleben i Rosenfeld); Hatzohar (m.in. Joel Białobrow, Dawid Wdowiński); oraz Rewizjonistów (Leib Leon Rodal i Meir Klingbeil). Oficerowie ci powołali Żydowski Związek Wojskowy. Ja stałem na czele ŻZW - napisał Wdowiński. - Mieliśmy komitet polityczny złożony z trzech osób: dr. Michała Strykowskiego, dawnego członka Centralnego Komitetu Polskiej Partii Syjonistycznej Organizacji Rewizjonistów, Leona Rodala, dobrze znanego polskiego dziennikarza rewizjonistycznego i mnie, prezesa. Fachowym komendantem wojskowym był Paweł Frenkel. W styczniu 1940 r. na spotkaniu przedstawicieli kilku polskich organizacji podziemnych w obecności inż. Adama Czerniakowa, prezesa Gminy Wyznaniowej Żydowskiej, koordynatorem pomocy dla powstających konspiracyjnych wojskowych oddziałów żydowskich został por. Tadeusz Bednarczyk, Bednarz, z Organizacji Wojskowej Korpus Bezpieczeństwa. Struktura ŻZW Dawid Landau w wydanej w 1999 roku w Australii biograficznej książce Caged pisze o swoim wstąpieniu do ŻZW w połowie 1940 r., o werbowaniu żołnierzy, podoficerów i oficerów, o zaopatrywaniu w broń, o łączności ze Związkiem Walki Zbrojnej, przekształconym później w Armię Krajową, o ćwiczeniach i o spotkaniach członków związku z przywódcami Betaru - Pawłem Frenklem i Lejbem Rodalem. Wspomina, że po wybudowaniu muru dookoła getta w październiku 1940 r. sztab ŻZW miał kwaterę w opuszczonym domu przy ul. Muranowskiej 7. W strukturze organizacyjnej ŻZW powołano dziesięć departamentów. Leon Rodal objął departament informacji, który przygotowywał i drukował gazetki, biuletyny, plakaty, prowadził nasłuchy radiowe itp.; Paweł Frenkel (Frenkiel) - organizacyjny; Leon Wajnsztok - kwatermistrzowski z bronią, amunicją i wyposażeniem wojskowym; Dawid Moryc Apfelbaum - komunikacji, utrzymujący kontakty ze stroną aryjską, Korpusem Bezpieczeństwa i Armią Krajową; Dr Józef Celmajster - medyczny; Dawid Szulman - prawny, osądzający i wydający wyroki na gestapowców żydowskich (Jewish Gestapo) oraz zdrajców; Kałmen Mendelson - ratujący, organizujący przeprowadzanie dzieci żydowskich na stronę aryjską; Hanoch Federbusz - techniki, transportu i dostaw, zajmujący się m.in. budową dwóch podziemnych tuneli na stronę aryjską; Frenkel i Apfelbaum wspólnie kierowali departamentem wojskowym. Bez kierownika pozostawał departament finansów. Arsenał w dzikim domu Nie zachowały się żadne dokumenty, rozkazy, pokwitowania przekazywanej broni i amunicji. Kałmen Mendelson napisał, że za pośrednictwem por. Bednarczyka Żydowski Związek Wojskowy otrzymał 2 ckm-y, 3 lkm-y, ponad 10 rkm-ów, ponad 20 pm-ów, ponad 40 karabinów, ponad 300 pistoletów, amunicję, granaty i materiały wybuchowe. Znaczną ilość broni otrzymano z organizacji Związku Polski Niepodległej (byłych powstańców śląskich), która w 1941 r. znalazła się w strukturach OW KB podległych ZWZ-AK. Emanuel Ringelblum, który wizytował kwaterę ŻZW tuż przed wybuchem powstania, napisał w prowadzonym dzienniku w kwietniu 1943 r.:,,... oglądałem arsenał broni ŻZW. Lokal mieścił się w domu niezamieszkanym, tzw. dzikim, przy ul. Muranowskiej nr 7, w sześciopokojowym lokalu na pierwszym piętrze. W pokoju kierownictwa było zainstalowane pierwszorzędne radio przynoszące wiadomości z całego świata, obok stała maszyna do pisania. Kierownictwo ŻZW, z którym prowadziłem rozmowę przez kilka godzin, było uzbrojone w rewolwery zatknięte za pasem. W dużych salach były zawieszone na wieszakach rozmaite rodzaje broni, a więc karabiny maszynowe ręczne, karabiny, rewolwery najrozmaitszego gatunku, granaty ręczne, torby z amunicją, mundury niemieckie intensywnie wyzyskane podczas akcji kwietniowej itp. W pokoju kierownictwa panował wielki ruch, jak w prawdziwym sztabie armii, tu odbierano rozkazy dla skoszarowanych ČpunktówÇ, w których gromadzono i szkolono przyszłych bojowców. Nadchodziły r! aporty o dokonanych przez pojedyncze grupy ekspropriacjach u osób zamożnych na rzecz uzbrojenia ŻZW. W czasie mojej obecności dokonano u byłego oficera armii polskiej zakupu broni na ćwierć miliona złotych, na co dano zaliczkę w wysokości zł. Zakupiono 2 karabiny maszynowe po zł każdy, większą ilość granatów ręcznych i broni. Na moje pytanie, dlaczego lokal nie jest zakonspirowany, odpowiedziano mi, że nie ma obawy zdrady ze strony własnych adherentów, gdyby zaś zabłądził tam niepożądany przybysz, np. żandarm - żywy stamtąd nie wyjdzie. Pozycje obronne 6 kwietnia 1943 r. ŻZW otrzymała informacje o zaplanowanym na 19 kwietnia przez Niemców wysiedleniu Żydów z getta. Akcja miała być prezentem urodzinowym dla Hitlera z okazji jego urodzin przypadających 20 kwietnia. Wdowiński napisał, że ŻZW zmobilizowało wszystkie swoje siły i poinformowało o sytuacji Żydowską Organizację Bojową, zawiązaną kilka miesięcy wcześniej przez żydowskich komunistów i socjalistów. Obie organizacje podzieliły między siebie stanowiska obronne na terytorium getta. ŻOB obsadzić miała domy przy ul. Zamenhoffa, Miłej, Gęsiej i Nalewkach, ŻZW - pl. Muranowski, ul. Muranowską i Nalewki od domu pod nr 38, wzmacniając także pozycje zajęte przez słabo uzbrojone oddziały ŻOB. Paweł Frenkel uzgadniał te plany z Mordechajem Anielewiczem. Muranowską obsadziły cztery kompanie ŻZW pod dowództwem Eliahu Halbersteina, Meyera Israela Tolbusa, Józefa Goldszabera, Leona Rodala. Osobiste dowództwo nad obroną całej ulicy objął Paweł Frenkel. Kompania 5. w sile 40 żołnierzy pod dowództwem Dawida M. Apfelbauma zajęła stanowiska w domu na Miłej 10. Kompania 6. dowodzona przez Heńka Federbusza obsadziła dom przy Zamenhoffa. Kompania 7. z Janem Piką zajęła stanowiska wokół ulicy Miłej. Kompania 8. Leizara Staniewicza kontrolowała Nalewki, Gęsią i Franciszkańską, a 9. z Dawidem Berlińskim część Nalewek. Kompania 10. zajęła pozycje wokół Franciszkańskiej, a 11. z Romanem Wajnsztokiem przy Muranowskiej. Razem kompanie liczyły około 400 żołnierzy, w skład kompanii wchodziło od kilkunastu do 50 żołnierzy. Były one dobrze uzbrojone w pistolety maszynowe, karabiny, granaty i butelki zapalające. Kwatera główna mieściła się przy Muranowskiej 7-9. W połowie kwietnia nastąpił rozłam między obiema organizacjami. Należy przypuszczać, że powodem była zbrodnia katyńska, silnie nagłośniona przez Niemców. Dowództwo ŻOB odmówiło wojskowego podporządkowania się ŻZW. Po wojnie ocaleli ŻOB-owcy ogłosili swoją historię powstania w getcie, bez udziału ŻZW. Bój na Muranowie 19 kwietnia 1943 r. około godziny Niemcy wkroczyli do getta. REKLAMA Po przełamaniu punktu oporu przy ul. Gęsiej, bronionego przez ŻOB, uderzyli na stanowiska przy ul. Muranowskiej, bronione przez oddziały ŻZW pod dowództwem Dawida Apfelbauma, Pawła Frenkla i Leona Rodala. Kilkakrotnie ponawiane uderzenia rozbijały się o zdecydowany opór obrońców. O godz Niemcy przerwali natarcie i wycofali się. Największą bitwę oddziały ŻZW wspomagane przez żołnierzy OW KB, dowodzonych przez mjr. Henryka Iwańskiego, Bystrego, stoczyły na terenie getta 27 kwietnia. Oddział OW KB przedostał się przekopem na teren walk przy ul. Muranowskiej. Na pl. Muranowskim spalono czołg niemiecki, rozbito kompanię Łotyszy i zatrzymano Niemców przed domem na Muranowskiej 7. Przekopem pod ulicą do domu na Muranowskiej 6 po stronie aryjskiej przetransportowano około 30 rannych. Polegli lub zmarli z odniesionych ran prawie wszyscy dowódcy ŻZW - Apfelbaum, Rodal, Białoskóra, Berman, Akerman, Likiernik i inni. Przeżył tylko Mendelson. Poległo około dziesięciu żołnierzy OWKB, m.in. syn majora Bystrego Roman i brat Wacław, a Bystry został ranny. Dowództwo AK zachowało pełną obiektywność w stosunku do obu walczących żydowskich organizacji wojskowych. Michał Klepfisz z ŻOB odznaczony został pośmiertnie przez wodza naczelnego gen. Kazimierza Sosnkowskiego orderem Virtuti Militari V klasy, a kpt. Apfelbaum z ŻZW, również pośmiertnie, awansowany do stopnia majora WP. Przeżyli nieliczni bojowcy ŻOB i żołnierze ŻZW. Na terenie getta z 1943 roku powstaje Muzeum Historii Żydów Polskich, finansowane z budżetu miasta stołecznego Warszawy. Oby znalazła się w nim prawdziwa historia Żydowskiego Związku Wojskowego i jego udziału w powstaniu w getcie... Pol/june_04_wojskowy.htm W tle znaczek wydany przez państwo Izrael z okazji 70. rocznicy Powstania w Getcie Warszawskim\n7 Numer 3 (14), 24 kwietnia 2013 GAZETA WOŁOMIŃSKA 1 GAZETA WOŁOMIŃSKA BEZPŁATNA GAZETA ŚRODOWISK PATRIOTYCZNYCH MIESZKAŃCÓW ZIEMI WOŁOMIŃSKIEJ Nr 3 (14) 24 KWIETNIA lat od ujawnienia Zbrodni Katyńskiej Wołomiński pomnik katyński przy parafi pw. MB Częstochowskiej.\n8 2 GAZETA WOŁOMIŃSKA Numer 3 (14), 24 kwietnia 2013 Wołomińskie obchody Światowego Dnia Ofiar Katynia 12 kwietnia, w piątek w Miejskim Domu Kultury w Wołominie odbyły się obchody Światowego Dnia Ofiar Katynia. Obchody poprzedzone były lekcjami katyńskimi przeznaczonymi głównie dla młodzieży szkolnej z terenów gminy Wołomin. Była to już VI edycja lekcji zainicjowanych przez dyrektor Przedszkola nr 9 w Wołominie, Panią Marię Krukowską. Organizatorka uroczystości Maria Kurkowska. Laureaci Turnieju z władzami miasta. Obchody otworzył program artystyczny przygotowany przez III Liceum Ogólnokształcące w Wołominie. Po prezentacji po raz pierwszy zorganizowany został Turniej Wiedzy Historycznej, w którym udział wzięli uczniowie z wołomińskich szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Najlepsi okazali się przedstawiciele Gimnazjum nr 3 i III LO im. Jana Pawła II w Wołominie. Swoją wiedzę dotyczącą Katynia sprawdzili również Burmistrz Wołomina, przedstawiciele Rady Miasta, Młodzieżowej Rady Miasta w Wołominie, oraz Dyrektor Miejskiego Domu Kultury. Tutaj zwyciężyła młodość. Pierwsze miejsce zajął Konrad Fuśnik, reprezentujący Młodzieżową Radę Miasta. W uczestnictwo w obchodach Światowego Dnia Ofiar Katynia jak Uczestnicy Turnieju Wiedzy Historycznej. co roku włączyli się również organizatorzy Międzynarodowego Motocyklowego Rajdu Katyńskiego. Na końcu Pani Maria Krukowska zaprosiła do obejrzenia wystawy przygotowanej przez nauczycieli I i III LO, oraz Zespołu Szkół Ekonomicznych w Wołominie. Dziś o godz oficjalnie rozpoczęliśmy XI Wołomiński Przegląd Teatralny Gwiazdozbiór Otworzył go występ grupy teatralnej Maska działającej w Gimnazjum nr 1 w Wołominie im. Zofii Nałkowskiej. Zaprezentowany przez młodych aktorów spektakl przedstawił historię pewnej rodziny, oraz relacje zachodzące pomiędzy jej członkami. Opiekun grupy i reżyser Pani Wanda Bąk. źródło: Wystawa Katyńska. Nowe inwestycje w Wołominie Wraz z nadejściem wiosny w Wołominie ruszyły pierwsze tegoroczne inwestycje. Na ul. Kleeberga już powstaje oczekiwana od lat kanalizacja deszczowa, zaś w przyszłym tygodniu planowane jest rozpoczęcie budowy ul. Szarych Szeregów. W pierwszej połowie kwietnia rozpoczęła się budowa deszczówki w ul. Kleeberga na odcinku od ul. Tęczowej do ul. Wiosennej. Prace wykonuje firma ORPA, która wygrała przetarg, oferując najniższą cenę. Umowę na kwotę ok. 50 tys. zł podpisano z wykonawcą 7 marca. Zakres prac obejmuje m.in. budowę kanału grawitacyjnego, budowę studzienek połączeniowych z kręgów, włączenie do istniejącej kanalizacji deszczowej w ul. Tęczowej oraz odtworzenie nawierzchni po robotach. Roboty mają zostać ukończone do końca maja. 19 kwietnia podpisano natomiast umowę na budowę ul. Szarych Szeregów. Najkorzystniejszą ofertę w przetargu rozstrzygniętym 16 kwietnia złożyła firma Krol z Wołomina. W ramach inwestycji oprócz kanalizacji deszczowej powstanie nowa nawierzchnia z betonu asfaltowego oraz jednostronny chodnik wraz ze zjazdami z kostki brukowej. Zgodnie z umową prace powinny potrwać do końca wakacji. Koszt inwestycji to 397 tys. zł. Trwa postępowanie przetargowe na budowę ul. Sławkowskiej (od al. Armii Krajowej do linii kolejowej). Kompleksowa modernizacja obejmować będzie budowę jezdni i chodników z kostki betonowej, kanalizacji deszczowej, sanitarnej oraz wodociągu miejskiego. W najbliższym czasie nastąpi również wybór wykonawcy inwestycji związanej Umowę podpisują Włodzimierz Królik i Ryszard Madziar. z modernizacją Targowiska Miejskiego nr 1 przy ul. 1 Maja. Jeszcze w tym roku targowisko zostanie zadaszone. Wymienione zostanie także ogrodzenie placów targowych. opr. red.\n9 Numer 3 (14), 24 kwietnia 2013 GAZETA WOŁOMIŃSKA 3 Pilot Marian Pisarek Bohater Ziemi Wołomińskiej Urodził się 3 stycznia 1912 roku we wsi Łosie pod Radzyminem, syn Stanisława i Józefy z Oleksiewiczów. Maturę zdał w 1931 roku Korpusie Kadetów nr 2 w Chełmnie, a 13 lipca 1932 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych w Ostrowii Mazowieckiej (Komorowo). Szkołę ukończył w 1934 roku z nominacją na ppor. piechoty i dostał przydział do 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Targu, gdzie dowodził plutonem. Jesienią tego roku zgłosił się do lotnictwa. W 1935 roku ukończył kurs podstawowy pilotażu i został skierowany do 6 Pułku Lotniczego we Lwowie. Latał w 61 eskadrze liniowej na samolotach Potez XXV. W następnym roku ukończył Lotniczą Szkołę Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu i skierowany został do 4 Pułku Lotniczego w Toruniu. 18 marca 1938 zostaje mianowany na zastępcę dowódcy eskadry (19 marzec awans na porucznika), a od 3 września zostaje dowódcą 141 eskadry, po tragicznej śmierci dowódcy III/4 dywizjonu, kpt. Stanisława Laskowskiego. Już 1 września podczas patrolu zestrzeliwuje Hs126. Patrol złożony z dwóch sekcji ze 141 : Pisarek i Mielczyński i 142 : Skalski i Pniak, około godziny przechwytuje Hs 126. Zywcięstwo zostaje przyznane por. Pisarkowi. Sprawozdanie dowódcy eskadry Tadeusza Rolskiego, Salon : 1.IX.39 r. o godz dyon otrzymał wiadomość z sieci obserwacyjnomeldunkowej o bombardowaniu Bydgoszczy i locie npla na Toruń. Wystartowały 3 klucze po 3 samoloty. Wyprawy nie napotkano, natomiast napotkano 1 samolot npla Hs126, którego zestrzelił por. Pisarek Marian. Samolot spadł 10 km na zachód od Torunia. Lądował przy nim ppor. Skalski. Obserwator ciężko ranny, pilot lżej, samolot rozbity. Jeńców oddano d-twu armii. Przed południem 2 września w trakcie patrolu zestrzeliwuje w rejonie Kwidzyna Hs126 i Do17. Oto meldunek pilota: Godz. 11:39 wystartowałem w kierunku na Bydgoszcz. Na wysokości 2000 mtr zauważyłem pojedynczy samolot nplski, dwusilnikowy Dornier 17, lecący w kierunku na Świecie. Ponieważ miałem przewagę wysokości ok. 500 mtr, więc poleciałem w jego kierunku, jednakże odległość przez cały czas była między nami ok mtr. Na płn. Od Grudziądza spotkała nas burza. Gdy wyszedłem z burzy zauważyłem ten sam samolot 500 mtr wyżej ode mnie. Byłem z tyłu tego samolotu i teraz niezauważony, zbliżałem się do niego nabierając wysokości... Tak zupełnie nie spostrzeżony zbliżyłem się do niego pod ogon na ok. 30 mtr. Oddałem długą serię i samolot przeszedł w prawy rumwers i zwalił się do lotu nurkowego, dymiąc mocno z prawego silnika. W tym momencie zrobiłem również skręt w prawo i zauważyłem samolot drugi, typu Henschel (dwuosobowy) niżej ode mnie między cumulusami. Zaatakowałem go z tyłu, z góry. Samolot ten zaczął schodzić lotem nurkowym do ziemi, robiąc przy tym gwałtowne skręty. W locie koszącym zaatakowałem go z odległości ok. 40 mtr. Samolot nplski zaczął dymić i zaczęły lecieć różne kawałki z kabiny obserwatora. Samolot ten dotknął kołami ziemi i zwalił się na skrzydło. Pilot wyskoczył i pobiegł w kierunku budki stacyjnej, gdyż było to przy torze. Obserwator był prawdopodobnie zabity, gdyż nie ruszał się jeszcze w locie koszącym i nie strzelał do mnie. Jak się przekonałem samolot upadł przy torze Kwidzyn-Iława. Obydwa więc spotkania miałem obok m. Kwidzyn. Następnie przeleciałem na zachodni brzeg Wisły i zawróciłem do Markowa. Po południu uczestniczy w tragicznym ataku na niemiecką kolumnę pancerną.rozkaz ze sztabu lotnictwa Armii Pomorze : Dywizjon zaatakuje z lotu koszącego zgrupowanie pancerno-motorowe nieprzyjaciela posuwającego się szosą Brodnica-Grudziądz. Czas ataku - godzina O godzinie wystartowały 3 klucze ze 141 eskadry myśliwskiej pod dowództwem kpt. Laskowskiego. Pierwszy klucz : kpt. Laskowski, ppor. Jankowski, kpr. Jeka, drugi : por. Pisarek, ppor. Urban, kpr. Mielczyński, trzeci : kpt. Rolski, ppor. Różycki i kpr. Budziński. Tak opisuje ten lot por. Pisarek : Po dolocie lotem koszącym do m. Gruta rozpocząłem ostrzeliwanie wojska znajdującego się w tym rejonie oraz grup samochodów i koni. Po doleceniu do rzeki Ossa zrobiłem skręt w lewo, a następnie jeszcze raz w lewo, tak że szedlem na kierunek południowozachodni. Przez cały czas ostrzeliwałem zgrupowania samochodów i koni. W pewnym momencie zauważyłem, że jeden z moich bocznych zwalił się na ziemię. Zrobiłem dwa okrążenia, jednakże żaden z moich bocznych nie nadleciał. Przyleciałem sam do m. Markowo. Po wylądowaniu stwierdziłem w moim samolocie przestrzelone śmigło, cylinder z popychaczem oraz klilkanaście dziur w płatach i kadłubie. Drugi mój boczny został prawdopodobnie strącony, gdyż nieprzyjaciel bardzo gwałtownie się ostrzeliwał z km-ów... 3 września dywizjon III/4 osłaniał przeprawę swoich wojsk przez Wisłę, kluczami ze 141 EM dowodzili kpt. Rolski i por. Pisarek, na zmianę. Wieczorem tego dnia zestrzeliwuje samolot PZL23B Karaś z 42 eskadry rozpoznawczej (ppor. obs. Mazurkiewicz zmarł 4 września w szpitalu w wyniku obrażeń, kpr. pil. Banasiuk, kpr. strz. Więckowski zostali ranni). 4 września bierze udział powietrznej bitwie na Poczałkowem, po ciężkiej przeprawie z Messerschmitami 109 ląduje na uszkodzonej maszynie. 15 września odbywa swój ostatni lot bojowy wraz z ppor. Lachowickim, atakując w rejonie Lwowa niemiecką kolumnę. 17 września przekracza granicę z Rumunią. Do Francji przybywa 23 czerwca 1940 roku. Zgłosza się wraz z 16 pilotami, po wyraźnej sugestii kpt. Rolskiego, do wyjazdu na Wysyp Brytyjskie. Oczekiwali na wyjazd na lotnisku Le Bourget. Kiedy jednak 10 maja Niemcy zaatakowali Belgię i Holandię, Francuzi nie zgodzili się na wysłanie polskich pilotów i utworzyli nową grupę szkoleniową pod dowództwem kpt. Rolskiego. Ocywiście w tym zespole znalazł się por. Pisarek. Grupa wysłana zostaje do St. Etienne, na przeszkolenie na samolotach Romano i ku zaskoczeniu tamtejszego komendanta lotniska, drugiego dnia jest już po wszystkim. Piloci wracają na lotnisko Lyon-Bron i trafiają prosto pod niemieckie bomby, na szczęście nikt z pilotów nie ucierpiał. Wobec zaaostrzającej się sytuacji piloci przeniesieni zostają do ośrodka szkoleniowego w Lyon- Mions, gdzie przechodzą szkolenie na samolotach Caudron Simon, Morane 406 i Caudron Cyclone czerwca grupa skierowana zostaje do Clermont-Ferrand, po odebranie nowych Moran ów. Stąd zespół udaje się do Chatearoux, by zasilić francuski dywizjon. Na miejscu okazuje się, że lotnisko jest puste, wobec czego po naradzie przelatują do Rochefort. Tam natykają sie na płk. Pawlikowskiego, który radzi by udali się do La Rochelle, do którego lada dzień ma przypłynąć brytyjski frachtowiec. Po namyśle udają się jednak na lotnisko Gaillac koło Tuluzy, gdzie spotykają pilotów LOT u, Stanisława Płonczyńskiego i Ignacego Giedgowda. Okazuje się, że do ich dyspozycji są dwa 8-osobowe Caduron Goelandy. Pilotów jest jednak 19 (dwóch pilotów LOT u plus mjr. Leonard Krzemieński), wobec czego trzech z nich udaje się do Vendres i ewakuuje statkiem do Afryki. Pozostali, z międzylądowaniem w Perpignian, docierają, na resztkach paliwa, do Oranu. Tam 2 lipca rozpoczyna się zaokrętowanie na brytyjskie jednostki i następnego dnia rejs na brytyjski Gibraltar. Tutaj przesiadka na brytyjskie transportowce i w konwoju dorga na Wyspy Brytyjskie. Ostatnim transportowcem przewożącym polskich lotników, który dobił do brytyjskiego brzegu, była Wilia. Był 17 lipca 1940 roku. 2 sierpnia 1940 roku zostaje przydzielony do 303 dywizjonu myśliwskiego. 21 sierpnia przybywa wraz z grupą pilotów z Blackpool do Northolt. 7 września startuje o godz w sekcji z por. Paszkiewiczem i ppor. Łokuciewskim na samolocie RF-T, nr R4173. Do walki dochodzi o 16.40, w której zestrzeliwując Me109, sam zmuszony jest do ratowania się spadchronem. Ląduje szczęśliwie, lecz tylko w jednym bucie. Zapis z kroniki dywizjonu, opisuje Pisarek : 7 września. Wystartowałem po raz pierwszy na lot bojowy nad Anglię, razem z Paszka i Tolem. Już myślałem, że lot się nie uda, gdy nagle zauważyłem dymki artylerii przeciwlotniczej, co dawało do zrozumienia, że nieprzyjaciel jest blisko. Paszka również zauważył dymki i zaczął gwałtownie kiwać skrzydłami na znak, żeby się przygotować do ataku. Zrobił skręt w prawo w kierunku na nieprzyjaciela i zaatakował dwa ostatnie Dorniery. Po chwili jeden z nich się zapalił. Pozostało dwóch z mojego klucza na jednego Dorniera. Dla mnie nie było roboty. W lewo pod nami toczyła sie również bitwa. Postanowiłem pójść tam. Rzeczywiście nasunął mi sie samolot ze swastyką na ogonie. Miałem przewagę wysokości. więc bez trudu zaatakowałem go z tyłu z góry. Zauważyłem buchające z niego płomienie. Był to Me109. Ale po chwili dostałem serię z tyłu i mój Hurricane zaczął mocno dymić i przechodzić w pikę.odpiąłem pasy i zdjąłem kominiarkę. W tym momencie wyrzuciło mnie z kabiny, poniewaz samolot był prawie na plecach. Zmienne koleje losu, na dodatek wylądowałem na spadochronie bez jednego buta, gdyż podczas skoku zaczepiłem nim o coś w kabinie. Opuszczony przez pilota samolot uderzył w ziemię w miejscowości Loughton, w ogródek przy Roding Road 40, zabijając właścicieli, państwa Bockwell i teściową właściciela, pania Gurden, która umiera po przewiezieniu do szpitala. Po trafieniu samolotu Pisarek próbował skierować samolot w rejon niezabudowany, o czym zaświadczył członek Home Guard pan Bullen w swoim raporcie. Pisarka zniosło na ulicę Alberton Hill i wylądował w ogródku posesji numer 59. Oto pisemny raport Bullena: Wysza-\n10 4 GAZETA WOŁOMIŃSKA Numer 3 (14), 24 kwietnia 2013 motawszy się z uprzęży spadochronu pilot zsunął się na ziemię i tu został otoczony przez podejrzliwych mieszkańców. Por. Pisarek, wysokie, o blond włosach chłopisko, nie znał dobrze języka angielskiego, został więc uznany za nieprzyjacielskiego lotnika i po prostu przez mieszkańców aresztowany. Zaraz został odprowadzony na posterunek policji w Loughton. Tam go wylegitymowano i sprawdzono jego tożsamość. Przed, odwiezieniem go jego lotniczej bazy w Northolt, należał do składu 303 polskiego dywizjonu myśliwskiego, zapoznano go z tragedią, jako spowodował jego płonący Hurricane. W 1976 ekipa z London Air Museum, wydobyła z ziemi to co zostało z Hurricane a i odnalazła...buta Pisarka. Następne zwycięstwo nad Me109 odnosi 15 września. Jak sam wspomina : 15 września, godz 12 - start. Leciałem w ostatnim kluczu[mając za skrzydłowych: sierż. Brzozowskiego i sierż. Frantiska]. Kręciliśmy sie dość długo bez skutku. W powietrzu było jednak niewyraźnie i w każdej chwili można sie było spodziewać npla. Rzeczywiście spotkaliśmy się ze szwabami niespodziewanie. Lecieliśmy niestety w kierunku na słońce i zobaczyłem tuz przed sobą z lewej strony Messerschmitty 109, a z prawej bombowce. Zrobiłem skręt kierunku Me109, ponieważ byłem już przez nie zaatakowany. Upatrzyłem sobie jednego i zacząłem go ścigać, oglądając się czy drugi nie włazi mi na ogon. Lekko dymiąc wpadł w cumulus, lecz nieszczęśliwie zrobił skręt w kierunku Vaterlandu wychodząc z chmury i tu dostał jeszcze jedną serie i zapalił się. Nabrałem wysokości około stóp, lecz nic juz nie widziałem, więc wróciłem na lotnisko. Kolejne zwycięstwo uzyskuje 5 października nad Rochester, podczas pierwszego lotu dywizjonu tego dnia o godz Jego łupem pada Me110D-O wersja prototypowa, oznaczenie S9+EH z Erprobungsgruppe 210, prawdopodobnie dowódca grupy mjr Werner Weimann, trafiony nad Kentem, rozbił się koło Calais. 7 października start dywizjonu o godzinie i spotkanie z nieprzyjacielem, które kończy się gonitwą, aż nad kanał Od lewej: Zdzisław Henneberg, John Kent, Marian Pisarek i zestrzeleniem 3 Me109. Jednym ze zwycięzców był por. Marian Pisarek. 23 grudnia 1940 roku został odznaczony Krzyżem Srebrnym VM o numerze stycznia 1941 roku zostaje przeniesiony do 315 DM, który formował się w Acklington. 1 lutego 1941 roku otrzymuje Krzyż Walecznych. 30 marca zostaje przeniesiony do 308 DM na stanowisko dowódcy eskadry. Od 23 czerwca 1941 roku dowodzi 308 dywizjonem myśliwskim. 27 czerwca zestrzeliwuje 1 Me109 (dyon 308 zgłosił po walce z JG26 4 zestrzelenia, wg. źródeł niemieckich stracili oni 2 maszyny oraz 1 uszkodzoną). Dnia 2 lipca zestrzelił 1 Me109 po walce dyonu Gen. Władysław Sikorski dekoruje polskich lotników Dywizjonu 303, 18 wrzesień 1940 r., z prawej Marian Pisarek z ok Me-109 z JG26 w osłonie 12 Blenheimów wracających z bombardowania elektrowni w Lille. 308 zgłosił strat npla (raporty JG26 mówią o 2 maszynach, w walce została postrzelana maszyna Gallanda). 17 lipca ratuje swoją postawą i umiejętną taktyką dywizjon od zagłady. Zaatakowani przez klilkadziesiąt Me109 podczas lotu na wymiatanie w okolicy St.Omer, na rozkaz dowódcy, piloci tworzą krąg obrony, wycofując się w stronę Anglii. Kpt. Pisarek uzyskuje jedno wspólnie z por. Schiele (leciał jako boczny dowódcy, był to zarazem jego pierwszy lot bojowy), z 4 zwycięstw dywizjonu. Wspomina Tadeusz Schiele: To byczy chłop ten Pisarek. Jak on pięknie lata i walczy. Gdyby nie on, nie sądzę by ktokolwiek z nas wrócił. 22 lipca zestrzelił 1 Me-109 w walce na małej wysokości koło lotniska St.Omer. 1 PSM wystartowało 14 sierpnia osłonę bombowców, w drodze powrotnej myśliwcy przeprowadzają wymiatanie w rejonie: Boulogne - St.Omer- Calais. Skrzydło natknęło się nad celem na 25 Me109. Piloci 308 DM zestrzelili 3 maszyny wroga, jednego Me109 strącił kpt. Pisarek. Kiedy 10 grudnia 1941 roku zdaje dowództwo, okazuje sie iż jego dywizjon uzyskał największą ilość zestrzeleń nie tylko w PSP, ale w całym Fighter Command : 52 pewne,10 prawdopodobnych,13 uszkodzeń. Ponownie Tadeusz Schiele : Kapitan Pisarek zdał dowództwo dywizjonu porucznikowi Wesołowskiemu. Odszedł od nas na stanowisko dowódcy Skrzydła. Żegnaliśmy go ze łzami w oczach.. 30 października odznaczony zostaje KW po raz 4 i brytyjskim DFC. W grudniu 1941 przeniesiony do 11 Grupy Myśliwskiej jako oficer łącznikowy. 19 kwietnia 1942 roku mjr Pisarek obejmuje dowództwo 1 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego. Pierwszy lot bojowy jako dwódca skrzydła odbywa dnia 24 kwietnia 1942 roku w ramach operacji Circus kwietnia 1942 r., 1 Polskie Skrzydło Myśliwskiego wyrusza na wymiatanie w rejonie Herdelot - Desvres - Marck, operacja Circus 145. Dowodził nim mjr Pisarek, lecąc na samolocie Spitfire Mk.VB, numer MB307. Błyskawiczny atak przeprowadziło z nurkowania z przewagi wysokości ok. 15 FW- 190 (z JG26 pod dowództwem Hptm. J. Muncheberga - było to jego 74 lub 75 zwycięstwo) na 317 dywizjon oraz będący poniżej 316 w okolicach Le Treport (wg innych źródeł - Le Touquet lub Bologne). Pisarek lub Ozyra (jeden z nich, ale raczej Pisarek) został zestrzelony niejako przez przypadek wchodząc w linię ognia Münchenberga (zestrzelenie to nie zostało przez niego zauważone faktycznie, samolot został prawdopodobnie tylko uszkodzony) i nie zostało w związku z tym zgłoszone, latał wtedy na FW190A-3 nr 20209). Pisarek prawdopodobnie spadł do morza w uszkodzonej maszynie. [..] zginął bohatersko w walce powietrznej major Marian Pisarek, kawaler orderu Virtutti Militarii, potrójnego Krzyża Walecznych i DFC, pierwszy i najlepszy dowódca 308 dywizjonu. (Tadeusz Schiele). Konto zwycięstw mjr Mariana Pisarka to i siódme miejsce na liście polskich asów myśliwskich w II Wojnie Światowej, według tzw. listy Bajana. Najnowsze badania J.B.Cynka dowiodły, iż w 1939 roku por. Marian Pisarek uzyskał 3 pewne zwycięstwa (wg listy Bajana - 1 1/2), wobec tego jego konto wzrosło do 12 1/2. Dekretem z dnia 11 czerwca 1945 roku Prezydent RP nadał mjr Marianowi Pisarkowi pośmiertnie Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari numer Odznaczenie przyznane zostało za Kampanię Wrześniową. (Na podstawie: źródłó: Od lewej: Odznaki Dywizjonów 308 i 303 BIAŁA NIEDZIELA OKULISTYCZNA Starostwo Powiatu Wołomińskiego oraz Dyrekcja Szpitala Powiatowego zapraszają mieszkańców powiatu na bezpłatne profilaktyczne badania przesiewowe w kierunku wykrycia jaskry. 28 kwietnia 2013 r. W GODZ BADANIA ODBĘDĄ SIĘ W ODDZIALE OKULISTYCZNYM NA II PIĘTRZE I PRZEZNACZONE SĄ DLA OSÓB DOTYCHCZAS NIE LECZONYCH NA JASKRĘ Informacje i zapisy w dni powszednie w godzinach: telefon: Czynniki ryzyka samoistnego wystąpienia choroby: wiek powyżej 40 lat jaskra w pierwszej linii pokrewieństwa choroby serca, niskie ciśnienie bądź nie leczone nadciśnienie migrenowe bóle głowy zimne dłonie i stopy wady wzroku dużego stopnia\n11 PATRIA Numer 3 (23), kwiecień 2013 Szubienice dla zdrajców na ulicach Warszawy 9 maja 1794 roku przywódcy konfederacji targowickiej zostali publicznie powieszeni w Warszawie. Słowo targowica jest w języku polskim synonimem najcięższej zdrady narodu i państwa. Przywódcy konfederacji targowickiej dążyli do podziału państwa na samodzielne prowincje i nie zamierzali poddać się prawom ustanowionym przez Konstytucję 3 Maja. Większość czołowych przywódców konfederacji targowickiej zostało skazanych na śmierć i powieszonych w czasie insurekcji kościuszkowskiej. Po opanowaniu Wilna przez powstańców, sąd kryminalny skazał na powieszenie hetmana wielkiego litewskiego Szymona Kossakowskiego. Wyrok wykonano publicznie 25 kwietnia 1794 na placu przed tamtejszym ratuszem. 9 maja 1794 na Rynku Starego Miasta w Warszawie powieszeni zostali publicznie przywódcy konfederacji skazani na karę śmierci przez Sąd Kryminalny Księstwa Mazowieckiego: biskup inflancki Józef Kazimierz Kossakowski, hetman wielki koronny Piotr Ożarowski, marszałek Rady Nieustającej Józef Ankwicz, hetman polny litewski Józef Zabiełło. 28 czerwca 1794 wzburzony lud warszawski dokonał samosądów na członkach konfederacji targowickiej posądzanych o zdradę. Przed Kościołem św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu powieszeni zostali: biskup wileński Ignacy Massalski, kasztelan przemyski Antoni Czetwertyński, poseł do Turcji Karol Boscamp-Lasopolski, szambelan Stefan Grabowski, instygator królewski Mateusz Roguski, szpieg rosyjski Marceli Piętka, adwokat Michał Wulfers, instygator sądów kryminalnych Józef Majewski. Sąd Najwyższy Kryminalny skazał Stanisława Szczęsnego Potockiego, Franciszka Ksawerego Branickiego, Seweryna Rzewuskiego, Jerzego Wielhorskiego, Antoniego Polikarpa Złotnickiego, Adama Moszczeńskiego, Jana Zagórskiego i Jana Suchorzewskiego na karę śmierci przez powieszenie, wieczną infamię, konfiskatę majątków i utratę wszystkich urzędów. Wobec nieobecności skazanych, wyrok wykonano in effigie 29 września Zaskoczony uchwaleniem dnia 3 maja 1791 roku konstytucji, nuncjusz papieski, Saluzzo, natychmiast donosił do Rzymu, że ustawa majowa była zamachem stanu dokonanym przy udziale aprobującego tłumu, a więc miała pozór rewolucji. Zwracając się do papieża, nuncjusz zalecał wstrzymanie się od sformułowań, które mogłyby pochwalić lub aprobować Konstytucję 3-go maja. Nazywał też H.Kołłątaja, St.Staszica i Scypiona Piattolego (osobisty sekretarz króla) jakobinami i złymi duchami króla. Kuria rzymska i polski kościół obawiali się, że Polacy nie poprzestaną na Konstytucji, lecz pójdą dalej - wzorem rewolucji francuskiej - pozbawią wszelkich funkcji państwowych, zlikwidują przywileje kościoła, położą rękę na jego majątku, a księży przeniosą na państwowe pensje. Co już częściowo miało miejsce po uchwaleniu w roku 1789 przez Sejm Wielki ustawy przeznaczającej dochody z diecezji krakowskiej na wojsko polskie. Zaborcy zaś gwarantowali Kościołowi nienaruszalność praw i dóbr. Papież Pius VI dał Rosji zielone światło do wojny z Polską i jej rozbioru, kierując r. brewe dziękczynne do Katarzyny II, w którym nazwał ją heroiną stulecia i sławił jej podboje. Wśród nich wymienił pierwszy rozbiór Polski.Katarzyna II zareagowała na Konstytucję, wspierając polskich przeciwników reform, magnatów i dostojników kościelnych, którzy 27 kwietnia 1792 roku zebrali się w Petersburgu i ogłosili manifest unieważniający Konstytucję 3-go maja oraz wzywający Rosję do zbrojnej interwencji w Polsce. W celu zatajenia faktu, że spisek zawiązano w Petersburgu manifest opatrzono datą 14 maja i ogłoszono w Targowicy na Ukrainie. Głównymi działaczami spisku byli: Franciszek Ksawery Branicki, Szczęsny Potocki i Seweryn Rzewuski oraz biskupi: Józef Kossakowski, Ignacy Massalski, Wojciech Skarszewski i Michał Roman Sierakowski, który pełnił funkcję naczelnego kapelana konfederacji. Papież Pius VI pobłogosławił targowicę i wyraził życze- Skandaliczna wypowiedź marszałka senatu Takie obchody, jakie powstanie Niedawno w Radiu Lwów ukazała się audycja z wypowiedzią marszałka Senatu Bogdana Borusewicza. Początkowo rozmowa dotyczyła problemów finansowych dotyczących Radia Lwów oraz innych polskich instytucji funkcjonujących na Kresach. Później Pani redaktor zapytała Borusewicza o to czy jest już odpowiedź na wniosek złożony przez senatora Marka Borowskiego, który dotyczy przeznaczenia wszystkich środków finansowych przewidzianych na współpracę z Polonią i Polakami za granicą w budżecie państwa na rok Odpowiedź niestety była negatywna. W roku 2013 obchodzimy 150 rocznicę powstania styczniowego. Jest to bardzo ważna rocznica dotycząca dziejów historii naszego kraju. Dlatego Pani redaktor w kolejnej części rozmowy zapytała marszałka o to jak i gdzie będą organizowane obchody dotyczące tak ważnego dla nas - Polaków wydarzenia. Reakcja Bogdana Borusewicza okazała się nie tylko zaskakująca, ale i skandaliczna. Opowiedział o obchodach, które się odbyły. Bardzo ostro zareagował zaś na uwagę swojej rozmówczyni, że powinny one być organizowane przez cały rok, który jest przecież uznany Rokiem Obchodów 150 rocznicy Powstania Styczniowego. Zdaniem Pani redaktor różne uroczystości, spotkania itp. powinny być organizowane cały czas. Marszałek powiedział wówczas, że powstanie w ówcze- snym zaborze rosyjskim ( ) się nie udało, było bardzo słabe. Takie obchody, jakie powstanie. I tu nasuwa się pytanie, jak osoba pełniąca tak ważną funkcję w kraju, posiadająca wykształcenie historyczne, mogła w taki sposób wypowiedzieć się na temat największego polskiego powstania narodowego?! Na jakiej podstawie Pan Borusewicz mógł wysnuć takie irracjonalne wręcz wnioski? Przyjmuje się, że podczas powstania styczniowego po stronie polskiej walczyło około 200 tysięcy osób. W stoczonych bitwach i potyczkach, których było około 1200, zginęło 30 tysięcy naszych rodaków. Kolejnych kilkadziesiąt tysięcy powstańców, którym udało się przeżyć, zesłano na Sybir. Tak wielu ludzi przelało krew w obronie Polski, oddało życie i zdrowie za naszą Jan Piotr Norblin Wieszanie Zdrajców. nie: aby stworzenie konfederacji stało się początkiem niewzruszonej spokojności i szczęścia Rzeczypospolitej. Gdy w nocy z 18 na 19 maja wojska rosyjskie wkroczyły do Polski, stutysięcznej armii carskiej Polska mogła przeciwstawić tylko 50 tys. żołnierzy. Rzym uznał wkroczenie wojsk rosyjskich do Polski za dobra nowinę, gdyż targowica gwarantowała utrzymanie przywilejów kleru, a nawet powierzała mu cenzurowanie książek. Dlatego nuncjusz Saluzzo otrzymał papieskie polecenie nakłonienie króla, aby jak najrychlej do targowicy przystąpił. Pomimo dwukrotnej przewagi liczebnej najeźdźcy, w pierwszej potyczce do jakiej doszło pod Zieleńcami wojska księcia Józefa Poniatowskiego odniosły zwycięstwo. Ojczyznę. Oburzające i kompletnie niezrozumiałe są słowa marszałka Borusewicza. Wypowiadając je obraża nie tylko tych, którzy poświęcili życie za nasz kraj, ale i wszystkich współcześnie żyjących Polaków. 7 Ale jak to się mówi: jedna jaskółka wiosny nie czyni. Przewaga Rosjan i niedofinansowanie polskiej armii przyniosły z góry przewidziany efekt. Byliśmy spychani w stronę Warszawy. Lecz sytuacja wcale nie była taka beznadziejna. Książę Józef Poniatowski i gen. Tadeusz Kościuszko przygotowywali polskie wojska nie tylko do dalszej obrony, ale mieli też plan pobicia pod Lublinem rosyjskich kolumn gen. Kachowskiego, które rozdzieliły się po przejściu Bugu. Do bitwy nie doszło gdyż 23 lipca na zamku w Warszawie odbyła sie brzemienna w skutki narada. Król wezwał 13 osób, a wśród nich: prymasa Michała Poniatowskiego (brata króla), marszałka wielkiego koronnego Michała Mniszcha, marszałka Rady Nieustającej Ignacego Potockiego, Hugona Kołłątaja, a także marszałka Sejmu Czteroletniego (Wielkiego), Stanisława Małachowskiego oraz Kazimierza Nestora Sapiechę. Król odczytał zebranym list od imperatorowej, która żądała przerwania oporu zbrojnego i przystąpienia do targowicy. Caryca pisała też, że króla polskiego obowiązują pacta conventa i wszelkie ich naruszenie, a takim jest Konstytucja 3 maja, uwalnia poddanych od przysięgi wobec monarchy. Król zareagował na to stwierdzeniem, że Katarzyna II może go w tej sytuacji nie uznać królem, jeśli nie przystąpi do targowicy i nie unieważni Konstytucji. opr. red. Powinno się nagłaśniać takie wypowiedzi i zwracać na nie uwagę, bo niedługo okaże się, że nie ma wśród nas żadnego szacunku do historii, a słowo patriotyzm straci na swej wartości. Nie możemy pozwolić, by ktokolwiek obrażał naszych polskich bohaterów narodowych i naszą Ojczyznę! Wywiadu z marszałkiem Bogdanem Borusewiczem mogą Państwo posłuchać klikając w poniższy link: aktualnosci/nowe/ekskluzywnywywiadzmarszalkiemsenaturp. mp3 Młodzi muzycy hiphopowi przypominają o wartościach patriotycznych: watch?v=hn_pdeacvl4 źródło: kresowiacy.com\n12 8 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA Jaruzelski zamieszkuje cudzą willę? Willa, w której mieszka generał Wojciech Jaruzelski, została w czasach PRL-u zabrana kombatantom wojennym, którzy nękani przez UB musieli uciekać do Anglii. Rodzina od lat upomina się o nieruchomość. Bezskutecznie Tego można było się spodziewać! Willa, w której mieszka gen. Wojciech Jaruzelski na ulicy Ikara 5 na Mokotowie, została zabrana przez władze PRL -u zasłużonej dla kraju rodzinie Przedpełskich, zaraz po tym, gdy ostatnia spadkobierczyni nieruchomości, córka Lidii Przedpełskiej, Halina Martin, szykanowana przez UB, uciekła do Londynu. Było to po wojnie. Władze komunistyczne przez pewien czas nie wiedziały co zrobić z tą nieruchomości i jak ją zalegalizować. Mataczono przez kilka lat. W końcu stworzono księgę wieczystą w 1971 roku. Potem nieruchomość szybko przekazano Wojsku Ludowemu. A 21 kwietnia 1979 roku aktem notarialnym, z obniżką o 70 proc., budynek kupił gen. Wojciech Jaruzelski. I mieszka tam do dziś. Po odzyskaniu przez Polskę suwerenności Halina Martin rozpoczęła wieloletnią walkę o odzyskanie rodzinnego domu. Jednak władze Warszawy przeciągały sprawę aż Sąd Administracyjny wyznaczył krańcowy czas do rozpoczęcia postępowania spadkowego. I jak nie trudno się domyśleć doprowadzono do tego, że sprawa się przedawniła. Halina Martinowa ( ) Pseudonimy: Dorota, Maja, Zakos. Halina Martinowa z d. Duma de Vajda Hunyad, urodziła się 20 sierpnia 1911 r. w Warszawie. Po ukończeniu w 1928 r. gimnazjum studiowała, jako jedyna kobieta, na Wydziale Mechanicznym (Sekcja Lotnicza) Politechniki Warszawskiej. W 1934 r. przeniosła się na studia ogrodnicze w SGGW, które ukończyła w 1938 roku. W 1935 r. wyszła za mąż za wybitnego ekonomistę Wiktora Martina. Po zajęciu Zaolzia przeniosła się wraz z rodziną do pasa przygranicznego na zlecenie polskich władz organizowała tam punkty sanitarne, wspomagała uciekinierów z Czechosłowacji, współpracowała z wywiadem. Po wybuchu wojny wróciła do majątku rodziców Pawłowice, pow. Grójec. W konspiracji organizowała magazynowanie broni pozostawionej przez polskie oddziały, jej dom służył ukrywającym się i bezdomnym. W 1940 r. zaprzysiężona do ZWZ, współpracowała z Biurem Informacji i Propagandy, pisywała do Biuletynu Informacyjnego. Po zarekwirowaniu w 1942 r. Pawłowic mieszkała w Warszawie i okolicy, współdziałając z oddziałem bojowym Kedywu Z. Zajdlera-Rybickiego Żbika. W 1943 r. została przydzielona do zadań specjalnych przy Komendzie Obszaru Warszawskiego (propaganda antykomunistyczna). W czasie Powstania Warszawskiego prowadziła nasłuchy radiowe w trzech językach dla KG AK. Była łączniczką i sanitariuszką. Została ranna. W listopadzie 1946 r. przedostała się do Anglii. W grudniu 1947 r. wypełniła misję kurierską do Polski. W latach 50. ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych w Londynie. Od początku pobytu na emigracji brała wraz z mężem czynny udział w życiu emigracji. Jest jedną z założycielek i wieloletnią przewodniczącą Funduszu Inwalidów AK i Pomocy na Kraj, przez długi czas była wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego Koła AK w Londynie i redaktorką jego organu Biuletynu Informacyjnego. Ma w dorobku liczne publikacje w prasie emigracyjnej i cenną działalność archiwalno-wydawniczą, dokumentującą powstanie warszawskie i działalność AK. Pod jej redakcją ukazały się: Szare Szeregi. ZHP w czasie II wojny światowej. Ocalałe dokumenty, Londyn 1982 oraz Łączność, sabotaż, dywersja. Kobiety w Armii Krajowej, Londyn W czasie Solidarności i stanu wojennego prowadziła akcję propagandową i charytatywną, wygłaszając prelekcje po całej Wielkiej Brytanii. Zorganizowała sieć punktów odbioru pomocy charytatywnej. Została uhonorowana wieloma odznaczeniami, m.in. Krzyżem AK, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem Wojska czterokrotnie, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Halina Martinowa zmarła 26 listopada 2007 r. w Londynie. [na podst. tekstu Izabeli Kuczyńskiej] Ks. prałąt Wacław Karłowicz, Zofi a Koter (rodzina) i Janusz Kurtyka Ten wyrok obraża rodziny ofiar masakry Brak słów. Co może powiedzieć sędzia, która miała 8 lat w tym czasie, kiedy to się działo. Tylko jeden starszy człowiek, który wyglądał na 70 lat był ławnikiem - nie kryje oburzenia Czesław Borecki uczestnik wydarzeń w Grudniu 70, świadek pierwszych strzałów. Jak zostanie zmieniony rząd, to może zbrodniarze zostaną ukarani. Chodzi o prawdę dodaje w rozmowie z nami. Jeżeli chcemy prawdę powiedzieć, to te informacje nie ukazują się w telewizji i ludzie nic nie wiedzą. Nas się w ten sposób prześladuje mówi Czesław Borecki, który znalazł pociski z broni użytej do pacyfikacji robotników. Zmiana może nastąpić przy zmianie rządu, przy zmianie w ogóle systemu dodaje. Swojego oburzenia nie kryją również stoczniowcy zrzeszeni w Stowarzyszeniu Godność z Gdańska. Środowiska ludzi pracy na Wybrzeżu wywodzące się z Solidarności od kilkudziesięciu lat przy pomnikach Ofiar Grudnia domagały się ukarania winnych masakry robotników na Wybrzeżu w 1970 r. Sąd w Warszawie uniewinnił Stanisława Kociołka a dwóch oficerów wydających rozkazy otrzymało Rybnik, czyli Polska budzi się z letargu Wobec tragicznej sytuacji polskich rodzin, braku pomysłów rządu na walkę z kryzysem, Polacy budzą się z letargu i zaczadzenia propagandą spod szyldu Platformy Obywatelskiej. Poseł Prawa i Sprawiedliwości Bolesław Piecha, wiceminister zdrowia w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, bezdyskusyjnie pokonał siedmiu konkurentów do mandatu senatora w Rybniku, podczas przedterminowych wyborów, które odbyły się 21 kwietnia. Wiosna nasza! Mariusz Błaszczak Poseł na Sejm RP Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość Miażdżącym zwycięstwem Bolesława Piechy zakończyły się wybory senatora w Rybniku. Ani kandydat Platformy, ani też lokalny, znany samorządowiec, czy też hałaśliwy działacz Ruchu Autonomii Śląska, ani odkurzony po raz kolejny Janusz Korwin-Mikke, nie byli w stanie za- Gdynia, grudzień 1970 r.: demonstranci niosą na drzwiach zwłoki 18-letniego Zbigniewa Godlewskiego. Scena ta została uwieczniona w Balladzie o Janku Wiśniewskim. wyroki po 2 lata w zawieszeniu na okres 4 lat a generał Wojciech Jaruzelski ze względów zdrowotnych został zwolniony z udziału w procesie piszą w swoim oświadczeniu. Ten wyrok obraża szczególnie rodziny ofiar masakry grudniowej. Raz jeszcze raz pokazano jak traktuje się własny naród i jak można nim manipulować. Dziś ogromna rzesza ludzi uświadomiła sobie jak zadrwiono z nas Polaków w 1989 r a szczególnie z tych co w dobrej wierze walczyli w latach o lepszą, bardziej sprawiedliwą Polskę dodają. źródło: niezależna.pl grozić politykowi Prawa i Sprawiedliwości. Trudno nie odczytać tego sukcesu jako sygnału oznaczającego zmianę nastawienia Polaków, szczególnie, że zwycięstwo wyborcze przyszło na trudnym i wymagającym, śląskim terenie. Jestem przekonany, że Platforma Obywatelska sprawuje bezdyskusyjnie najgorsze rządy w Polsce po 1989 roku. Dewastuje polską gospodarkę, edukację, służbę zdrowia, wyprzedaje po cichu ostatnie wartościowe spółki skarbu państwa, podnosi podatki i inne daniny publiczne, nie oferując w zamian niczego. Źródłem jej dwukrotnego powodzenia w wyborach parlamentarnych było wykorzystanie zaprzyjaźnionych (jak to ujął Andrzej Wajda w 2007 roku) mediów do wmówienia Polakom, którzy w większości sprawami publicznymi nie interesują się na co dzień, że władza Prawa i Sprawiedliwości prowadzi naszą Ojczyznę do nieszczęścia. Wytworzony w ten sposób kordon sanitarny wokół PiS sprawił, że rząd Jarosława Kaczyńskiego, który obniżył podatki i polepszył sytuacje polskich rodzin musiał odejść, a Donald Tusk został pierwszym premierem w Trzeciej RP, który przedłużył swoją władzę po kolejnych wygranych wyborach. Oświadczam Państwu, ze medialny kordon wokół PiS już nie działa! Najpierw okazało się to w Rybniku, 21 kwietnia 2013 roku, ale widać też inne, liczne symptomy otrzeźwienia naszych rodaków. Polacy już nie wierzą piarowskim sztuczkom złotoustego premiera Donalda Tuska, który notuje fatalne opinie na swój temat u coraz szerszych rzesz społeczeństwa. Szkodliwe rządy muszą się jak najszybciej skończyć. Słychać już o poważnych napięciach miedzy koalicjantami z PO i PSL. Miejmy nadzieję, wzmocnioną informacjami napływającymi z Rybnika. Przygotowujemy się do sprzątania po Platformie Obywatelskiej. Trzeba odbudować wspólnotę Polaków, postawić na polskich przedsiębiorców, ratować naszą energetykę. Ale to już po zmianie rządu.\n13 PATRIA Numer 3 (23), kwiecień REKLAMA Teatrzyk Zielony Śledź ma zaszczyt przedstawić sztukę pt. Wspólny dom Występują: Ona, On, Narrator. Ona Po ukończeniu gimnazjum w 1928 r. podjęłam studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, będąc tam jedyną kobietą. W 1934 r. przeniosłam się na studia ogrodnicze w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, które ukończyłam w 1938 r. On Przed wojną uczęszczałem do gimnazjum prowadzonego przez zakon Marianów na warszawskich Bielanach. Ona Po zajęciu przez Polskę Zaolzia w październiku 1938 r., przeniosłam się wraz z rodziną do pasa przygranicznego, gdzie na zlecenie polskich władz organizowałam punkty sanitarne, wspomagałam uciekinierów z Czechosłowacji i współpracowałam z wywiadem. On W 1939 wraz z rodziną przenieśliśmy się na Litwę, a po aneksji tego kraju przez ZSRR w 1940 zostałem zesłany na Syberię. Ona Po wybuchu II wojny światowej wróciłam do majątku rodziców w Pawłowicach w powiecie grójeckim, gdzie zmagazynowałam część broni wywiezionej z Warszawy oraz zorganizowałam rusznikarnię i druk fałszywych dokumentów. On Po nieudanej próbie dostania się do Armii Andersa, ukończyłem szkołę oficerską w Riazaniu i zostałem skierowany do 2. Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego jako dowódca plutonu zwiadu. Ona W 1940 r. zostałam zaprzysiężona do Związku Walki Zbrojnej. Współpracowałam z Biurem Informacji i Propagandy komendy warszawskiego okręgu AK, pisywałam do Biuletynu Informacyjnego. Gdy w 1942 r. Niemcy zarekwirowali majątek w Pawłowicach, zamieszkałam w Warszawie, współdziałając z jednym z oddziałów bojowych Kedywu. On Jako pomocnik szefa sztabu 5. Pułku Piechoty ds. zwiadu, przeszedłem szlak bojowy 1. Armii Wojska Polskiego. Ona Od końca 1943 r. kierowałam nowo utworzoną na obszarze warszawskim AK Komendą Społecznego Komitetu Antykomunistycznego tzw. departament R. W czasie powstania warszawskiego prowadziłam nasłuchy radiowe w trzech językach dla Komendy Głównej AK. Byłam też łączniczką i sanitariuszką, w trakcie walk zostałam ranna. On W marcu 1946 roku aktywnie uczestniczyłem we wspólnej akcji z UB i MO we wsi Hestynna koło Hrubieszowa, gdzie aresztowano 10 aktywnych członków nielegalnej organizacji Wolność i Niezawisłość (WiN) za kolportaż ulotek i proklamacji wrogich rządowi Polskiemu i Radzieckiemu. Ona Po wojnie początkowo ukrywałam się w miejscowości Świder pod Warszawą, a w listopadzie 1946 r. zbiegłam do Wielkiej Brytanii. Do Polski powróciłam na krótko w 1947 r. wraz ze zleconą mi misją kurierską. Pozostałam na emigracji, w latach 50-tych ukończyłam Szkołę Sztuk Pięknych w Londynie. On W latach brałem udział w zajęciach dwuletniego Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu- Leninizmu, które ukończyłem z oceną bardzo dobrą. Ona Przez cały czas działałam aktywnie w organizacjach emigracyjnych. Zainicjowałam utworzenie Funduszu Inwalidów AK im. gen. Tadeusza Bora-Komorowskiego, którym kierowałam w latach Byłam wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego Koła AK w Londynie oraz redaktorką jego Biuletynu Informacyjnego. Dokumentowałam powstanie warszawskie, akcje AK i Szarych Szeregów. On W 1956 awansowałem jako najmłodszy w korpusie oficerskim do stopnia generała; w październiku tego samego roku, jako jedyny polski generał, opowiedziałem się za pozostaniem marszałka Konstantego Rokossowskiego w LWP. Ona W latach 80. prowadziłam akcję propagandową i charytatywną na rzecz Solidarności, wygłaszając prelekcje po całej Wielkiej Brytanii. On Nie wiem kto to jest Ślepowron Glizdousty i co miałby wspólnego z Wojskową Radą Ocalenia Narodowego. Narrator Co tych ludzi mogło łączyć? Wspólny dom? Właśnie! Ale bynajmniej nie w przenośni. On po prostu zawłaszczył jej dom na Mokotowie, w którym spokojnie sobie mieszka. Kim jest ona? To Halina Martinowa. A On? To zdrajca narodu polskiego nie wart by jego nazwisko wymieniać. KURTYNA Małgorzata Todd 1% dla ratowania życia Piotra Nazywam się Piotr Dymitrow, mam 39 lat, jestem mieszkańcem Wołomina. W maju 2012r. zdiagnozowano u mnie nowotwór złośliwy mózgu - glejaka WHO IV. Jestem już po chemio i radio terapii oraz dwóch operacjach wycięcia tego guza. Stosowane leczenie nie przyniosło jednak oczekiwanych rezultatów. Szansą dla mnie jest nowatorska metoda leczenia stosowana w ośrodkach akademickich USA i w kilku krajach zachodniej Europy. To urządzenie emitujące zmienne pole elektryczne, noszone przez dłuższy czas na głowie chorego. Terapia tym urządzeniem jest bardzo kosztowna (około dolarów miesięcznie), po prostu na nią mnie nie stać. Pragnę również skorzystać z innych, dostępnych możliwości, jakie obecnie daje medycyna za granicą. Zwracam się do Państwa z gorącą prośbą o wsparcie finansowe mojego leczenia. Pragnę żyć! Wszelkie wpłaty prosimy kierować na konto: FUNDACJA DZIECIOM ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ ul. Łomiańska 5, Warszawa Bank BPH S.A Tytułem: Dymitrow Piotr darowizna na pomoc i ochronę zdrowia Można też przekazać 1% podatku. Wystarczy w rozliczeniu rocznym wpisać: KRS: , a w polu INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE : Dymitrow Piotr\n14 10 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA Zrobieni w rurę Kilka dni temu Polskę obiegła wiadomość, że oto Rosjanie chcą wybudować drugą nitkę gazociągu jamalskiego, która ma przebiegać przez wschodnie tereny naszego kraju, z pominięciem Ukrainy. Przyznam się, że z pozytywnym zaskoczeniem odebrałem czwartkową wypowiedź Ministra Budzanowskiego, który jednoznacznie zapewnił, że Polska nie jest tym projektem zainteresowana. REKLAMA Niestety późniejsze deklaracje naszych władz, a zwłaszcza przedstawicieli państwa rosyjskiego psuły już ten pozytywny obraz. Wicepremier i Minister Gospodarki Janusz Piechociński już nie był tak jednoznaczny w swojej ocenie. Zadeklarował on, że wybiera się do Petersburga, gdzie zapozna się bliżej z rosyjskimi propozycjami. Następnie nerwy puściły Donaldowi Tuskowi, który skompromitował się przed mediami, gdy nie potrafił niczego powiedzieć na temat podpisanego porozumienia w Petersburgu. Na koniec całą sprawę bagatelizował Minister Budzanowski mówiąc, że podpisana umowa jest tylko zwykłym technicznym porozumieniem. Problem polega jednak na tym, że dużo konkretniej, co wcale nie znaczy, że bardziej prawdziwie o sprawie mówią przedstawiciele Gazpromu. Aleksiej Miller zapowiedział już, że cała inwestycja ma być zrealizowana do 2018 roku. Według mnie, poza pierwszą, jakby instynktowną wypowiedzią Ministra Skarbu Państwa, wszystkie kolejne działania polskich władz są na rękę Rosjanom. W piątkowym wydaniu Rzeczpospolitej można była przeczytać wywiad z Ministrem Budzanowskim, w którym mówił on o tym, że Polska nie jest tym przedsięwzięciem zainteresowana, gdyż realizuje własną strategię dywersyfikacji dostaw gazu. Czemu już dziś tak nie mówi? Czemu nerwy puszczają Premierowi? Rosjanie szeroko wypowiadają się na ten temat. Na stronach Polskiego Radia możemy przeczytać wypowiedź analityka Michaiła Korczemkina, który radzi Polsce aby podpisała z Gazpromem kontrakt zgodnie z którym rosyjski monopolista płaciłby naszemu krajowi za tranzyt niezależnie od tego czy gaz będzie transportowany tym gazociągiem czy nie. Porównując tę wypowiedź z wcześniej cytowaną wypowiedzią Aleksieja Millera widać, że nawet Rosjanie wypuszczają sprzeczne informacje w temacie gazociągu. Na tej podstawie można stwierdzić, że celem Rosjan wcale nie jest budowa drugiej nitki gazociągu, tylko coś innego. Co? Według mnie nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Sądzę, że Rosjanom chodzi głównie o zastraszenie Ukrainy, którą ów gazociąg miałby ominąć. Podobne zabiegi Rosja testowała na Polsce gdy budowano pierwszą nitkę omijającą nasz kraj. Różnica między tamtym czasem a dniem dzisiejszym jest jednak prosta. Wówczas Gazprom miał dużo mocniejszą pozycję na rynku światowym. Dziś ten rosyjski potentat gazowy boryka się z problemami finansowymi, więc ciężko przypuszczać, by wypowiedź Michaiła Korczemkina na temat płacenia Polsce za tranzyt niezależnie od tego, czy gaz będzie transportowanym gazociągiem czy nie, mogła być prawdziwa. Zastraszanie Ukrainy jest jakby dwutorowe. Po pierwsze Rosja pokazuje, że może sobie kpić z naszego południowowschodniego sąsiada, a po drugie pokazuje, że Ukraina w razie czego nie będzie mogła liczyć na pomoc Polski. Jak widać, w tej sprawie Polska zachowała się dokładnie tak jak Tomasz Miller Rzecznik Prasowy Prawicy Rzeczypospolitej i Pełnomocnik Prawicy RP na miasto Ząbki. oczekiwała tego strona rosyjska. Jaki cel mają jeszcze Rosjanie w całym zamieszaniu związanym z gazociągiem? Według mnie chcieli sprawdzić jak mogą manipulować naszymi władzami i widać już, że w tej kwestii Polska również wzorowo zdała egzamin. Polska ma odkryte złoża gazu łupkowego, prowadzone są rozmowy z Katarem w sprawie dostaw gazu drogą morską, po co więc na kolejne uzależnienie od Rosjan? Strona polska powinna od początku do końca zachować linię Ministra Budzanowskiego aby po pierwsze pokazać Rosji, że my prowadzimy politykę suwerenną i myślimy głównie o realizacji polskiego interesu narodowego, a po drugie pokazać Ukrainie, że ma w Unii Europejskiej silnego sojusznika, który nie będzie działał wbrew swojemu sąsiadowi jeśli nie będzie tego wymagał polski interes narodowy. Jak już mówiłem, kolejny raz Polska wzorowo zdała rosyjski test, a zdenerwowanie Tuska, który nie wie w jakie umowy wikła się nasz kraj jest najlepszym na to dowodem. PATRIA Gazeta bezpłatna. Wydawnictwo TOKARSKI Adres redakcji: Wołomin, ul. Wileńska 57 tel./fax: Dział reklamy i ogłoszeń: tel./fax: Redaktor Naczelny: p.o. Kazimierz Zych redaguje zespół. Pozwólmy dzieciom przychodzić do Niego Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego (Mt 18, 3). Agnieszka Sztajner-Pikuła Była to jedna z popołudniowych niedzielnych Mszy Świętych. Kościół parafialny na warszawskim osiedlu, gdzie wówczas mieszkałam z rodziną. Kilkoro dzieci przysiadło na stopniach ołtarza. Te większe w ciszy przyglądały się i słuchały. Te młodsze zerkały to na księdza, to na rodziców, czasem trochę wiercąc się i szepcąc coś między sobą. Nie zakłócało to jednak ogólnej atmosfery Mszy Świętej. W pewnym momencie kilka dorosłych osób płci żeńskiej, wyraźnie poruszonych tą niewinną dziecięcą aktywnością, zaczęło komentować zaobserwowane zjawisko. Jednak nie szeptem jak tamte maluchy, ale całkiem głośno. Tak głośno, że w pewnej chwili, ktoś zwrócił im uwagę, dyskretnie mówiąc, że ich rozmowa zdecydowanie bardziej przeszkadza zgromadzonym w modlitwie, niż prawie niesłyszalny szept tych maluchów. My wówczas niezbyt często przyprowadzaliśmy nasze dzieci do kościoła parafialnego. Lubiliśmy w tamtym czasie dominikańską niedzielną Mszę Świętą dedykowaną dla rodzin z dziećmi. Czasami bywało tam bardzo gwarno dużo rodzin, dużo dzieci, czasem płacze, czasem śmiechy jak to z dziećmi bywa. Jednak nikomu to nie przeszkadzało. Dodatkowo dla dzieci była specjalnie przygotowana Liturgia Słowa w sąsiedniej salce, dzięki czemu rodzice mogli spokojnie wysłuchać tej części Mszy, a dzieci miały ją przedstawioną w formie łatwej do zrozumienia dla malucha. W ubiegłym roku przeprowadziliśmy się do Ząbek. Malutki kościółek, bo ten duży w budowie. Ciepła, rodzinna atmosfera. Parafia Zesłania Ducha Świętego liczna i czasem podczas niedzielnej Mszy bywa tłoczno. Dzieci są. Jest ich dużo. Obecne o każdej godzinie. Jest Redakcja zastrzega sobie prawo do zmiany tytułów i skrótu tekstów. Nie zwracamy materiałów niezamówionych. Za treść ogłoszeń, artykułów sponsorowanych i niesponsorowanych oraz listów Redakcja i Wydawca nie odpowiadają. Prz gotowane przez Wydawcę reklama pozostaje jego własnością. jednak do nich wyraźnie przyjazne nastawienie. Nawet jeśli je słychać, nikt nie zwraca uwagi, nie komentuje. Można powiedzieć, że każdy pozwala im po prostu być. Nawet jeśli się wiercą i kręcą w ciasnych ławkach czy na kolanach rodziców, nastawienie do nich jest życzliwe i miłujące. Równie przyjazna w stosunku do najmłodszych, jest postawa samego Księdza Proboszcza. Przechodząc pomiędzy zgromadzonymi, za każdym razem zauważa dzieci i zawsze ma dla nich serdeczny uśmiech oraz przyjazny gest. Dba też o to, aby kościół kojarzył się dzieciom pozytywnie jako miejsce, w którym z okazji różnych uroczystości, dzieją się ciekawe rzeczy. W Niedzielę Palmową, był żywy osiołek, a 6 grudnia kazanie do dzieci mówił Święty Mikołaj taki prawdziwy, w biskupiej mitrze na głowie. Jest też grupa dzieci śpiewających, które w każdą niedzielę o stałej porze wzbogacają oprawę muzyczną podczas jednej Mszy Świętej. W okresie adwentu, poranne roraty również adresowane były w szczególny sposób do dzieci. Homilia prowadzona była tak, aby mogły czynnie w niej uczestniczyć, codziennie otrzymywały obrazek związany z danym dniem rorat, a samodzielnie wykonane lampiony były nagradzane. Te wszystkie starania oraz przyjazne nastawienie sprawiają, że dzieci są obecne w życiu Parafii. Rodzice przyprowadzają je na Msze Święte, bo czują, że dla ich dzieci jest tu miejsce, że są one tutaj chciane i akceptowane z całą swą dziecięcością. Mnie osobiście bardzo podoba się idea niedzielnych Mszy Świętych adresowanych do rodzin z dziećmi. Myślę, że powinna ona być praktykowana w każdej Parafii podobnie, jak ogólne pozytywne nastawienie do obecności dzieci w kościele. Czasami bowiem bywa tak, że z różnych przyczyn rodzice nie mają możliwości wybrać się z dzieckiem akurat na tę konkretną godzinę kiedy odprawiana jest Msza Święta dla dzieci. Zdaję sobie też sprawę z tego, że dzieci potrafią różnie się zachowywać i czasem ich aktywność może przeszkadzać. Coraz rzadziej jednak spotykam takich rodziców, którzy pozostają obojętni wobec zbyt głośnych zachowań malucha w kościele, nie zwracając uwagi na potrzebę modlitwy innych ludzi. To są już bardzo nieliczne sytuacje i myślę, że nie warto koncentrować się na nich. Zdecydowana większość rodziców dba bowiem nie tylko o komfort własnego dziecka, ale też ludzi znajdujących się w otoczeniu, do którego to dziecko jest przyprowadzane. Bądźmy więc otwarci na najmłodszych, do takich bowiem należy Królestwo Niebieskie (Mt 19,14).\n15 PATRIA Numer 3 (23), kwiecień Zniknęło 8 mld zł z kont emerytalnych w ZUS Rząd straszy nas kolejnymi podwyżkami składek ZUS. Powodem są, jak zawsze, pustki w kasie ZUS. A pustki są, ponieważ grube miliardy złotych znikają w tajemniczych okolicznościach. W 2011 r. z kont emerytalnych w ZUS zniknęło ponad 8 miliardów zł. W jaki sposób? Mechanizm pozwalający na przejmowanie i wygaszanie miliardów złotych pochodzących ze składek emerytalnych opisał Nasz Dziennik. Chodzi o środki zgromadzone na kontach emerytalnych osób, które były rencistami. W sytuacji, gdy osoby takie pobierają rentę, ich środki emerytalne, podobnie jak środki emerytalne wszystkich innych osób, gromadzone są na ich kontach emerytalnych. W momencie jednak gdy rencista umiera, środki te, zgodnie z prawem, powinny zostać przeksięgowane na fundusz rentowy. W ten sposób, fundusz rentowy powinien być zasilany każdego roku dodatkowym strumieniem kilku miliardów złotych pochodzących ze składek emerytalnych zmarłych rencistów. Tak powinno się to odbywać zgodnie z polskimi przepisami. A jak odbywa się w rzeczywistości? Na koniec 2010 r. na kontach zmarłych rencistów znajdowało się aż 8,4 mld zł. Obecnie ci renciści już nie żyją, więc zniknęły ich konta emerytalne. Jednak pieniądze z tych kont nie zostały przeksięgowane, jak wymaga tego prawo, na fundusz rentowy. Gdzie zatem są te pieniądze? Ekonomista i były wiceminister finansów, Cezary Mech, badający sprawozdania finansowe ZUS, twierdzi, że pieniądze te wyparowały. Nie ma ich ani tam, gdzie były poprzednio, ani tam gdzie powinny były się znaleźć po śmierci rencistów. Kilka miliardów złotych po prostu zniknęło, rozpływając się w rządowej przestrzeni. Według wspomnianego finansisty badającego ten tajemniczy przepływ środków w ramach ZUS, rząd skonstruował w ten sposób wygodny dla siebie mechanizm umożliwiający umarzanie zobowiązań emerytalnych. Co więcej, fakt, że środki które powinny były zasilić fundusz rentowy, ale go nie zasiliły, spowodował drastyczne powiększenie deficytu tegoż funduszu. W 2011 r. deficyt funduszu rentowego wyniósł aż 16,3 mld zł, a więc niemal dwukrotność tego co miało do niego wpłynąć w 2010 r. tytułem środków pochodzących po zmarłych rencistach. Gdyby środki te rzeczywiście zasiliły fundusz rentowy, deficyt funduszu wyniósłby jedynie 7,9 mld zł, tj. o ponad połowę mniej. Ogromny deficyt funduszu rentowego w 2011 r. był jednak rządowi na rękę, gdyż posłużył władzy jako doskonały argument w debacie nad podwyższeniem składki rentowej. Już w lutym 2012 r. składka rentowa wzrosła z 6% do 8%. Oficjalnym powodem był oczywiście fatalny stan funduszu rentowego, którego wydatki były aż o 16 mld zł większe od jego dochodów. Tyle że ten fatalny stan finansowy funduszu został w głównej mierze wykreowany sztucznie, właśnie poprzez niezasilenie funduszu środkami zmarłych rencistów. Jak wskazuje Cezary Mech, rząd skonstruował prawdziwe finansowe perpetuum mobile. Należy bowiem pamiętać, iż niedawno rząd podwyższył również wiek emerytalny. Wyższy wiek emerytalny oznacza jeszcze większą ilość rencistów. To z kolei rodzi dwa skutki. Po pierwsze - większa ilość rencistów to wyższe zasoby środków emerytalnych zgromadzonych na ich kontach po śmierci, a co za tym idzie, jeszcze wyższe kwoty znikające w czeluściach systemu. Po drugie zaś - więcej rent do wypłacenia przekłada się na jeszcze wyższy deficyt funduszu rentowego, i co za tym idzie, powodować będzie zwiększoną presję na kolejne podwyżki składki rentowej w przyszłości. źródło: zus.pox.pl Terlikowski: Emerytur nie będzie. Czas powiedzieć ludziom prawdę Dyskusja nad OFE i ZUS-em niebywale mnie wzrusza. Obie strony zapewniają, że chodzi im o nasze dobro, o nasze emerytury i o prawdę. A w rzeczywistości obu chodzi o skok na naszą kasę i mamienie nas obietnicami, że będziemy dostawać emerytury. Tomasz P. Terlikowski Prawda jest zaś taka, że ani OFE ani ZUS emerytur nam nie gwarantuje. ZUS nawet jeśli na moment zasypie się jego długi pieniędzmi przeksięgowanymi z OFE i tak prędzej czy później padnie. Sama metoda jego działania, czyli bismarckowska zasada, że dziś pracujący płacą na emerytury dzisiejszych emerytów musi w sytuacji pogłębiającego się kryzysu demograficznego i masowej emigracji doprowadzić do krachu i bankructwa ZUS. Od tego nie ma ucieczki. OFE byłoby być może lepszym rozwiązaniem, gdyby nie pewien drobiazg. Otóż nawet sami jego twórcy przyznają, że jego celem było transferowanie środków na rozwój gospodarki (a przy okazji, czego już nie przyznają, do kieszeni banków), a niekoniecznie troska o nasze emerytury. I dziś okazało się, że transfer się udał, ale emerytur nie będzie (albo będą przez dziesięć lat, a potem wbijaj zęby w stół emerycie). I to jest realny problem, którego nie rozwiąże się skokiem na kasę, zmianami sposobu księgowania. Można to zmienić tylko albo rozwijając poważną politykę prorodzinną (a nie tylko opowiadając o tym) i pronatalistyczną i głęboko reformując system emerytalny. Można też i to by było najuczciwsze otwarcie powiedzieć trzydziesto, czterdziestolatkom, że emerytur mieć nie będą, i że albo odłożą sobie sami coś w skarpetach (jak pokazał przykład Cypru banki bezpieczne nie są) albo będą mieć dzieci (i to odpowiednio dużo), które im na starość pomogą. Wiara w państwo jest fikcją, z którą trzeba się szybko pożegnać... Okiem PATRII Panie Władzo... jakie przekroczenie prędkości?!? REKLAMA\n16 12 Numer 3 (23), kwiecień 2013 PATRIA


toolkaa - Czasami jestem chamska bo trzeba. Czasami przesadzam z ocenami bo nie daje rady. Czasami o tobie nie myślę bo nie m\nCzasami jestem chamska bo trzeba. Czasami przesadzam z ocenami bo nie daje rady. Czasami o tobie nie myślę bo nie mam ochoty. Czasami zamykam się w swoim pokoju ze sw\nCzasami jestem chamska, bo trzeba. Czasami przesadzam z ocenami, bo nie daje rady. Czasami o tobie nie myślę, bo nie mam ochoty. Czasami zamykam się w swoim pokoju ze swoimi problemami, bo lubię./toolkaa\nZawsze możesz przecież popierdolić o odpowiedzialności, nawciskać mi kitów o rozsądku, a ja i tak Ci powiem, że mam to wszystko w dupie, że to wszystko gówno prawda. Przecież sam mi mówiłeś, że nie sparzysz się dopóki nie spróbujesz, pamiętasz? /toolkaa\nKiedy patrzę w Twoje oczy wiem, że nie chcę już niczego szukać, że nie chcę nigdzie iść, chcę mieć Cię tutaj.. dziś. ♥/toolkaa\nmożesz cierpieć, możesz stać się najgorszym człowiekiem, ale po chuj? podnieś się, weź głęboki wdech, zatrzymaj powietrze w płucach i pomyśl: ktoś kto ma gorzej daje radę, więc czemu nie ja? wypuść powietrze uśmiechnij się i spełniaj marzenia, bo do tego zostaliśmy stworzeni !/toolkaa\ntoolkaa dodał komentarz: zaaajebistee do wpisu 14 czerwca 2012\nwiem jestem bardzo dziwną dziewczyną..czasami to koleżanki mnie nie rozumieją ale cóż każdy jest inny..../toolkaa\nkocham takie dni kiedy mam roztargane włosy,siedzę w piżamie przed komputerem...w takie dni najlepiej bym nic nie robiła ale wiem że mama będzie kazała mi się ubrać i pójść z psem,wtedy zakładam spodnie bluzki nie zmieniam tylko na bluzkę od piżamy zakładam bluzę z kapturem,adidasy na nogi zakładam kaptur na głowę biorę psa i wychodzę z psem na dwór na dworze o wszystkim myślę aż nieraz chcę mi się płakać od tego myślenia z zwłaszcza od tych najgorszych myśli.......wtedy chciała bym mieć chłopaka który by mnie przytulił i pocieszył........kocham porozmawiać ze swoją starszą siostrą o życiu,naszej rodzinnie,marzeniach.........kocham kochamm kochamm too!!!/toolkaa\ntoolkaa dodał komentarz: nom tak to jest do wpisu 14 czerwca 2012\nhttp://www.youtube.com/watch?v=D20o_LJ2g-M&feature=endscreen&NR=1 Firma - Dla Małolatów FT. Hemp Gru VIDEOCLIP ( TELEDYSK\ntoolkaa dodał komentarz: zajebisteeeee...... do wpisu 14 czerwca 2012\ntoolkaa dodał komentarz: ;) do wpisu 14 czerwca 2012\n116 117 ... 160 Następna


Lista naszych nagród\nRozdaliśmy już tysiące nagród, na rynku działamy od 2015 roku. Rozdajemy vouchery do mnóstwa sklepów i obiektów, ponadto rozdajemy najnowsze, topowe telefony na rynku! Całą listę naszych nagród poznasz klikając w któryś z przycisków poniżej! :) Przed udziałem przeczytaj FAQ.\nPonad 2000 dostarczonych nagród\nBezpiecznie, bez żadnych ukrytych kosztów, wszystko totalnie za darmo.\nCzy za nagrody trzeba płacić?\nNIE! Totalnie nic! Każda pojedyńcza nagroda jest absolutnie darmowa i nie wiążą się z nią żadne koszty! By odebrać nagrodę, jedyne co jest potrzebne to swoje dane (Adres, Imie, nazwisko, data urodzenia, e-mail, numer telefonu) - przydatne w trakcie wysyłki ;) Udział należy potwierdzić przychodzącym mailem na podany e-mail. Jeżeli e-mail nie przychodzi - warto sprawdzić wszystkie foldery oraz folder SPAM. Podane oferty są dla osób powyżej 25 roku życia!\nTak, ta strona jest w 100% bezpieczna, posiadamy certyfikat SSL, który gwarantuje bezpieczeństwo swoich danych.\nKiedy otrzymam nagrode?\nNagrody wysyłane są do 2 dni roboczych, lecz UWAGA: Sam udział w konkursie nie gwarantuje wygrania nagrody! - Musisz zostać wylosowanym/wylosowaną by otrzymać nagrodę! Nagrody losowane są codziennie - jeżeli zauważyłeś, że nie przyszedł do ciebie żaden SMS/E-mail z potwierdzeniem wygranej, jesteś w stanie wziąć udział ponownie :)\nKliknij w przycisk obok, wybierz nagrodę, którą chciałbyś zdobyć - weź udział i wygraj voucher/przedmiot marzeń!


Portal randkowy: Strona użytkowniczki: Buziaczek21148, wiek: 32\n713882 użytkowników 48 teraz online\nostatnia wizyta: 2011-10-24 20:01:47\ntradycyjny, elegancki, sportowy, modny, wyluzowany\ndramat, horror, komedia, komedia romantyczna, thiller, przygodowy, romans, animowany, popularno-naukowy, dokumentalny\nCóż...trudno opisywać swoją osobę. Nie jestem kimś kto się wyróżnia spośród tłumu. Każdy z nas jest inny. Ja jestem jaka jestem i trzeba mnie poznać, żeby to ocenić,gdyż ze zdjęcia nie idzie tego wywnioskować. Nie opisuj kogoś po tym jak wygląda lecz po tym co ma w środku...\nJaka jestem? hmm... zawzięta, samodzielna. Dużo gadam, ale to u niektórych normalne heh ;-) czasem wkurzająca, ale kocham ponad wszystko i szczerze. Moja głowa jest pełna marzeń, które powoli są realizowane i wychodzą na światło dzienne. Jestem osobą szaloną i zakręconą, zawsze realną. Gdy jest mi źle- płaczę. Kiedy jestem zła- po prostu krzyczę. Ale kiedy jestem szczęśliwa- mówię o tym otwarcie.\nLubię podróże, kino i długie spacery;-) uwielbiam gotować.\nJeśli któregoś dnia poczujesz, że chce Ci się płakać-\nNie obiecuję że Cię rozbawię ale mogę płakać razem z Tobą!\nJeśli któregoś dnia zapragniesz uciec, nie bój się do mnie zadzwonić. Nie obiecuję że Cię zatrzymam- ale mogę pobiec z Tobą!\nJeśli któregoś dnia nie będziesz chciał nikogo słuchać zadzwoń do mnie.. Obiecuję być wtedy z Tobą- i obiecuję być cicho!\nAle jeśli któregoś dnia zadzwonisz i nikt nie odbierze.\nPrzybiegnij do mnie bardzo szybko mogę Cię\nwtedy potrzebować !\nsport, kino, muzyka, taniec i podróże...