springsharp: Przerwa w działalności bloga\nJak już zapewne wszyscy czytelnicy bloga się zorientowali, nastąpiła pewna przerwa w jego działalności. Jest ona spowodowana przyczynami natury ode mnie niezależnej i mam nadzieję, że nie potrwa długo. Na chwilę obecną przewiduję, że blog powróci do życia w przyszłym miesiącu (raczej bliżej jego początku, niż końca).\nWszystkich czytelników serdecznie pozdrawiam i proszę o odrobinę cierpliwości :)\nAutor: de Villars o 05:18\nAnonimowy 20 stycznia 2016 07:19\nTrochę żal, ale będę cierpliwy! Pozdrawiam\nAnonimowy 22 stycznia 2016 19:17\nMam pytanie o ceny okrętów. Te funty i dolary są w przeliczeniu na dzisiejsza walutę czy ówczesną?\nP.S. mam ceny okrętów różnej wielkości w I połowie XIX wieku.\nStonk 23 stycznia 2016 00:28\nTo waluty w danym czasie (rok położenia stępki czy wodowania?) z uwzględnieniem inflacji.\nAnonimowy 23 stycznia 2016 02:35\nZgadza się, cena okrętu jest liczona na czas kiedy okręt wybudowano. A dokładniej - na rok który podamy w okienku "engine built", czyli chodzi o rok wybudowania napędu jednostki. Sprawdziłem na przykładowym okręcie, że manipulacje datą położenia stępki nie modyfikują kosztu, o ile rok wybudowania urządzeń napędowych jest ten sam. Jeśli zmieniamy obydwie te daty, koszt też się zmienia. Na własne potrzeby, w pewnym uproszczeniu, datę wybudowania napędu okrętu uznaję za datę jego wodowania.\nAnonimowy 23 stycznia 2016 02:37\nChętnie bym poznał te dane, przynajmniej w odniesieniu do jednostek posiadających napęd parowy, bo to by pozwoliło ocenić wiarygodność springsharpa w kwestii obliczania kosztów budowy okrętów, przynajmniej tych wczesnych (program umożliwia "konstruowanie" jednostek z przedziału czasowego 1850-1950).\nZaraz je podam za Krzysztofem Gerlachem z FOW i nie tylko, :) A teraz prośba. Czy możesz mi policzyć nośność statku "Xiąże Xawery". Miał on maszynę 40 KM a inne źródła podają jej moc od 20 do 50 KM. Dziś trudno ustalić dane techniczne tego statku wiadomo, że "Xiąże Xawery" miał długość : 31,51 m; szerokość: 5,50 cm i zanurzenie: 2,80 m. i zbudowany został w 1822 roku w angielskiej stoczni jako "Albion" dla Mottershead & Hayes z Liverpool. Sadzę że maszyna parowa napędzała boczne koła bo śróba w 1822 nie była powszechna. Przeznaczenie statku: transport soli z Angli a do angli polskiej surówki cynku. No i teraz pytanie : ile ta łupina udźwignie?\nAnonimowy 23 stycznia 2016 08:21\nSorki za błędy w powyższym poście. Najpierw przeliczniki Ówczesny frank to 1,75 zł.\nreszta walut: 1 funt szterling (W.Brytania) = 42 złp\n1 rubel (Rosja) = 6 i 2/3 złp\n1 złoty reński (Austria i Bawaria) tzw waluta konwencyjna = 4 złp po 1857 r. 1,05 tzw. waluty austriackiej = 4 złp\n1 frank (Francja) = 1,75 złp\nKursy były stałe. Ilość kruszcu w tych walutach stała.\nA teraz jeszcze raz dane za Krzysztofem Gerlachem.\nA teraz przeskok do epoki post-napoleońskiej – dokładnie Francja, rok 1826, bardzo obfity zestaw danych dla wielu żaglowców wojennych i handlowych. Niestety, trochę w innych łączeniach niż poprzednie, więc nie łatwy przy odnoszeniu do wcześniejszych okresów. Za to bardziej bezpośrednio widać ceny drewna.\nmateriały 1042836 franków 79 centymów; robocizna 237797 franków; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 2564421 franków 79 centymów\nmateriały 963565 f. 62 c.; robocizna 229760 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 2451771 f. 46 c.\nmateriały 904100 f. 56 c.; robocizna 211447 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 2298362 f. 42 c.\nmateriały 820388 f. 38 c.; robocizna 185280 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 2049068 f. 94 c.\nmateriały 788051 f. 39 c.; robocizna 166967 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 1961741 f. 71 c.\nmateriały 654114 f. 66 c.; robocizna 147588 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 1648660 f. 42 c.\nFregata de 30\nmateriały 540155 f. 82 c.; robocizna 118948 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 1351613 f. 9 c.\nFregata de 24\nmateriały 460498 f. 17 c.; robocizna 107488 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 1152150 f. 29 c.\nFregata de 18\nmateriały 327750 f. 30 c.; robocizna 78848 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 853255 f. 88 c.\nKorweta w typie fregaty\nmateriały 154722 f. 38 c.; robocizna 43805 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 467445 f. 48 c.\nmateriały 112183 f. 72 c.; robocizna 39698 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 361646 f. 84 c.\nmateriały 105615 f. 92 c.; robocizna 33650 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 319144 f. 23 c.\nmateriały 97965 f. 54 c.; robocizna 25178 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 281347 f. 9 c.\nmateriały 78138 f. 12 c.; robocizna 19571 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 228564 f. 43 c.\nmateriały 48184 f. 98 c.; robocizna 8357 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 124644 f. 87 c.\nKorweta transportowa 800-tonowa\nmateriały 244263 f. 84 c.; robocizna 60662 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 574317 f. 51 c.\nStatek handlowy 500-tonowy\nmateriały 173942 f. 6 c.; robocizna 48736 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 439074 f. 49 c.\nStatek handlowy o 350-400 tonach\nmateriały 127147 f. 17 c.; robocizna 35975 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 322157 f. 81 c.\nStatek handlowy 200-tonowy\nmateriały 84049 f. 7 c.; robocizna 19573 f.; całość z wyposażeniem i ARTYLERIĄ 214178 f. 56 c.\na teraz kalkulatory w ruch :). Macie ceny do ostatniego centyma.\nAnonimowy 23 stycznia 2016 08:23\nMam też ceny w jenach (z przelicznikami) pierwszych japońskich pancerników z wielkim działem na dziobie. Chcecie?\nAnonimowy 23 stycznia 2016 08:40\nCena odlewu działa żeliwnego w Angli 15 funtów za centar. Koszt działa RBL 7 cali Armstronga: 425 do 650 funtów czyli 27300 złp. Ale nie zapominajmy że Armstrong miał dostęp do taniej stali kuplingowej pana B. A my? Dalej pudlingujemy? Specyfikacja działa :\nAnonimowy 23 stycznia 2016 08:47\nzapomniałem dodać, że powyższa 110 funtówka miała zastąpić 68 funtówki z porzedniej epoki. Jednak nieoczekiwanie stara epoka wróciła. :)\nNo hit. Kto odpowiadał za przebudowę cesarskiego portu handlowego w Lipawie? Jan Haydatel de Rothville (1800-1971) generał mjr Inż. Polak. Urodzony w Siemiatyczach w rodzinie francuskiego emigranta zarobkowego (no żart hr. Jabłonowska go ściagneła dla prowadzenia szkoły dla akuszerek). Kolega Adasia M kiedy obaj w 1826 konspirowali. Zesłany jako nauczyciel do Astrachania. Tam wstępuje do Korpusu Inżynierów Budowniczych. Kończy szkołę inżynierską w Petersburgu i specjalizuje się w hydrobudowach. To on rewitalizuje w 1837 nasz stary Kanał Królewski czyli Bóg-Dniepr. Przebudowywał port w Rydze. W 1857 opracowuje plany przebudowy portów w Windawie i Lipawie. Postuluje najpierw przebudować port w Lipawie. Krócej zamarza i jest nie co bliżej głównych szlaków handlowych na Bałtyku. Jest już w randze generała majora. Jesienią 1859 r. powołano Komitet ds. rozbudowy portu w Lipawie, na którego czele stanął inżynier Heydatel. Uroczysta inauguracja budowy miała miejsce w maju 1861 r. Budowa miała trwać 4 lata ale wybuchło powstanie styczniowe. A facet miał za ogonem zesłanie więc wysłano go do stolicy. Jednak roboty istotnie się spowolniły i dopiero jego powrót przyspieszył prace co skróciło opóźnienie do 3 lat. Podczas regulacji delty Wołgi i rozbudowy portu w Astrachaniu ciężko zachorowuje. Zmarł 1 kwietnia 1871 w Warszawie. Prace budowlane obejmowały budowę dwóch latarni, masywnych falochronów, poszerzenia kanału portowego i pogłębienia. Do poru mogły teraz wpływac jednostki z ładunkiem 500 t lub większe.\nPan inżynier wykorzystał pogłębiarki własnego pomysłu oraz był prekursorem w Imperium w wykorzystaniu podwodnym dynamitu.\nLiczba zawinięć diametralnie wzrosła. Po doprowadzeniu w 1871 kolei obrót również się zwiększył z 1,5 ml rubli w 1870 r do 4,5 mln w 1875.\nDrugi na orzeł to też Polak i też wnuk szkockiego emigranta zarobkowego (znowu żart :) ). Jan Mac-Donald generał lejtnant również absolwent petersburskiego Michaiłowskiej Akademii Inżynieryjnej. Od 1887 przygotowywał plany budowy twierdzy w Lipawie i portu wojennego im Cesarza Aleksandra III. W 1890 obejmuje kierownictwo nad pracami budowlanymi. Na placu budowy pracuje 8 tyś ludzi. W 1895 otrzymuje stopień generała mjr. (po tym awansują go na generała lejtnanta). Konsultuje budowę bazy w Port Arturze. Wytyka projektowi poważne błędy w tym brak drugiego wyjścia. Umiera nagle w domu swoich sióstr w Warszawie w 1906. (56 lat). Zakres prac jakie dokonał w Lipawie widać na gogle map To praktycznie drugi port na północ od dzieła jego prześwietnego poprzednika gen mjr. Haydatela.\nmamy tez swietnych enterpretatorów.\n„Borejsza & Maksymowicz”. Piotr Borejsza ukończył cywilne studia inżynierskie na IIC w Petersburgu i uczestniczył w budowie portu wojennego w Lipawie, II rozbudowie portu handlowego w Lipawie, linii kolejowej Dynemburg Ryga itd.\nPanowie mamy wiec kumulacje. Dwóch dziewitnastowiecznych Wendów. I tylko Kwiatkowskiego nam brak.\nA tak na serio piszę sobie różne wątki Królestwa Kongresowego na nowo ze znanego niektórym forum. I marszałek dV zainspirował do napisania scenariusza o polskiej flocie już od 1827. Będzie dywersja Ochotniczej Flotylli Wiślanej próby wysadzenia mostu Ostbahn w Tczewie podczas wojny Polsko-Pruskiej w 1854 w ramach wojny Krymskiej. Będzie niszczenie żeglugi w dolnej Wiśle i składów pruskiej armii wzdłuż Wisły. Będzie praca na rzecz obrony Warszawy i Modlina oraz twierdz linii Narwi. Żal tylko tych dzielnych boczno i tylno kołowców których tyle ubędzie hr Zamojskiemu.\nZnalazłem też polskiego speca od artylerii Brinka - zaprojektował rosyjską pierwszą nowoczesną 6 calówkę wz 77 (35 kalibry). To nic że były problemy z produkcją (Obuchow nie miał technologii drutowania) i wyprodukowano tylko 18 sztuk. To nic że potem wszedł Cannet z rewelacyjnymi L45 wz 92. Ale mamy Brinka, Mamy Baranowskiego z jego kołyską z sprężyną powrotnikową (bez opornika), mamy speca od akumulatorów i silników elektrycznych, mamy speca od silników spalinowych który 10 lat prowadził ich budowę w firmie MAN dla kajzerowskich OP. Mamy chemików, awiatorów itd. Nieznalazłe tylko okrętowca. Ale myslę że Stocznia Bankowa i Stocznia Żeglugi Parowej da nam kadry I wrescie mamy metalurgów i mosciarzy zarazem w koncernie Rudzki i spółka wychodowanej na zdrowym ciele Żeglugi Parowej Zamoyjskiego i Spółka. Nie wiecie ile rzeczy ciekawych można się dowiedzieć tworząc te scenariusze.\nAnonimowy 24 stycznia 2016 05:56\nJestem pod wrażeniem! Poruszone przez Kolegę wątki nadawałyby się na temat samodzielnej (osobnej) odsłony tego bloga.\nAnonimowy 24 stycznia 2016 06:57\nWitam. Najpierw ceny OL dla dV. RN w 1829 za 120 działowca płaciła 100300 funtów tj 4212600 zł a w 1852 Admiralicja za trójpokładowca z maszyna parową Duke of Wellington płaciła 172000 funtów 7224000 złp ale bez artylerii. Ta w tym czasie kosztowała 15 funtów od centara wagi działa. A teraz ciekawostka. Francuska opancerzona bateria pływająca z okresu wojny krymskiej: Namesake: Lava\nOrdered: July 1854\nCost: 1.23 million French Francs\nLaid down: 20 August 1854\nLaunched: 5 June 1855\nMaiden voyage: 6 August 1855\nFate: Scrapped in 1873\nClass & type: Dévastation class ironclad floating battery\nDisplacement: 574 tonnes\nLength: 53.02 m (174.0 ft)\nBeam: 13.35 m (43.8 ft)\nDraught: 2.66 m (8 ft 9 in)\nPropulsion: Sail (three-masted, 885 m²)\nsingle screw, Mazeline steam engine, 150 shp\nArmament: 1st battery: 16 × 50 + 2 × 12 cm\n2nd battery: 2 × 24 + 6 × 19 + 3 × 16 cm\nArmour: 110mm iron plates (100mm over the batteries), plus 440mm oak planking.\nAnonimowy 24 stycznia 2016 15:40\nTaka ciekawostka. Królestwo Polskie wg dV po 1856.\nLudność: 9253372 9wielkośc szacunkowa wyliczona na podstawie danych z lat poprzedzających i następnych.\nAnonimowy 24 stycznia 2016 16:21\nDane Xięcia Xawerego budowanego jako Albion znalezione przez Anglików.: ALBION 103tons 103'6" x 18'1" x 8'4" built 1822 at Liverpool\n1826 London, Yarmouth & Norwich Steam Packet Co, London\n1829 sold to Poland\nostatnia ciekawa rzecz. Zapłacili za Xawerego 298 tyś zł. Co oznacza że za 1 tonę w "second hendzie" płacono 2876 złp lub jak kto woli 68,5 funta. Przypominam że statek miał maszynę.\nP.S. Przepraszam że się rozpisałem.\nP.S.2. Czy możecie mi obliczyć wg danych Xawerego ile mógł wieść soli lub cynku? :) Z góry dziękuje.\nAnonimowy 26 stycznia 2016 03:39\nTorpedowiec wytkowy Karabin 1877 rok 14250 rubli\n9 torpedowców Abo (rozwinięcie S-1) 1885 rok 555224 rubli\nkrążownik torpedowy Wojewoda (365t) 1888 rok 700000 marek\nniszczyciel typu Kit (27-28 w) 1898 472000 rubli\n4 niszczyciele (kryptonim yacht parowy o wypornosci 500 t) typu Ukraina (z montowany w Rydze z części z Vulcana)) razem 2976000 rubli.\nogólnie koszt niszczycieli rosyjskich budowanych u Niemców przed PWS kosztował 800-900 tyś + 100000 rubli uzbrojenie i wyposażenie montowane w Rosji\nAnonimowy 26 stycznia 2016 09:56\nDzięki za ciekawe informacje. Co do Xawerego to przy pom0ocy springsharpa nie da się policzyć nośności. Ten program pozwala symulowac zasadniczo jednostki wojenne, i w zasadzie "wyciągnąć" z niego da sie tylko wyporność, przy czym wyporność normalna zależy w zupełności od użytkownika (można ją wklepać ręcznie w takim zakresie by współczynnik pełnotliwości kadłuba zawierał się między 0,3 a 1,0. od tej wyporności program oblicza już sam wyponość lekką, standardową i pełną.\nSzukałem informacji ile ówczesna RN wydawała na nowe budy i projekty w stosunku do całości wydatków. Znalazłem to: The New York Thimes" w notce z 11 marca 1901 pod krzykliwym tytułem zwiększenia wydatków przez RN o 2000000 funtów napisał że budżet RN w latach 1901-1902 30875500 funtów. W ramach uchwalonego programu budów na ten rok przyjęto budowę 3 BB, 6 ACR, 3 CR 3 klasy (chyba scouty?), 10 DD, 5 TB, 5 SS, 3 slupy. Na wielu jednostkach prace rozpoczato w 1900 roku. Koszt programu budów wyniósł 9003256 funtów w tym na budowę nowych okrętów 8456406 funtów. Reszta z tej puli czyli około 500 tyś funtów szła na incjowanie nowych programów (pewnie projektowanie, badanie itd.). Czyli RN na program budów wydawała 30% budżetu. Znalazłem też budżety RN w latach 1860-1890. W większość czasu oscylował on wokół 10-11 mln funtów (na początku lat 60 tych spadł z 13 mln). W drugiej polowie lat 80-tych zaczał wzrastać i w 1890 osiągnął 15 mln funtów.\nAnonimowy 26 stycznia 2016 11:19\nA ha SS to Hollandy\ndV zrobiłem symulacje budżetową dla twojego uniwersum czyli Królestwo Polskie + III rozbiór do 1819 do 1919 z uwzględnieniem możliwego szacunkowego budżetu MW i budżetu budów samych okrętów i badania i projektowania nowych. W 1856 zaczynamy od skromnych 238 tyś dolarów a w 1914 22,5 ml dolarów (zakup okretów). Jak chcesz to prześle ci na mejla tylko go podaj.\nJasta 26 stycznia 2016 14:38\nZ ciekawości — jaka według tej symulacji wyszła ludność KP w 1914 i jaki PKB per capita?\nAnonimowy 27 stycznia 2016 05:02\nLudność w mln 29,299979\ndochód na rękę 2013,768157\ndochód narodowy 59003,36599\ndochód na rękę w rublach 302,3675912\ndochód w mln rubli 8859,364263\nwydatki na wojsko w mln zł (ustawa o 3% dochodu na Wojsko) 1770,10098\nwydatki na marynarkę w mln zł (ustawa o 1% dochodu na marynarkę) 590,0336599\nwydatki na budy okrętów w mln złp 194,7111078\nwydatki na marynarkę w mln USD 68,38749854 wydatki na budy okretów w mln USD 22,56787452 budżet państwa (tylko centralny) w mln zł 3540,201959\nJasta 27 stycznia 2016 06:33\nCzy dochód jest w międzynarodowych dolarach Geary-Khamisa (1990)? I jak ma się do państw sąsiednich (co opracowanie, to inny układ odniesienia)?\nAnonimowy 27 stycznia 2016 13:15\nDochód jest w rublach srebnych. 1 rubel srebny to 6,66 złotego polskiego. Na potrzeby Spingsharps przeliczyłem koszty floty na $. dV mało ingerował w otoczenie zewnętrzne. Więc Bismarck jest i jego spowolnienie gospodarcze w Niemczech wywołane socjałem. W Rosji może być ciut lepiej gdyż mogą recypować niektóre nasze rozwiązania. Nasz sukces polega na tym że w 1848 po ruchawkach na wsi zostaje w końcu uchwalona przez wystraszoną szlachtę (ona rządzi w Sejmie) korzystna dla nich reforma agrarna. Uwłaszczone będą tylko gospodarstwa powyżej 20 ha za odszkodowaniem. Tym odszkodowaniem będą listy indemizacyjne które państwo będzie musiało wykupić po 24 latach. Dzieki tej reformie likwidujemy stan zwany chłopstwem. Powstaje grupa którą możemy nazwać rolnikami złożona z byłych chłopów posiadających pow 20 ha ziemi i drobnych ziemian. Po prostu nie będą do rozróżnienia, a stanowić będą chłonny rynek wewnętrzny dla naszego przemysłu. Po za tym będą prowadzić gospodarstwa wysoko towarowe o które nam przecież chodzi. Powstanie też grupa robotników rolniczych najmujących się do pracy w gospodarstwach rolnych lub folwarkach parobkowych, a także szukająca szczęścia w dynamicznie rozwijającym się przemyśle (lata 40te pierwsza połowa 50tych). Przypominam że cłaz Rosją wtedy będą niskie. Cła wwozowe do Polski z A-W i Prus wysokie. Nie ma powstania, nie ma kontrybucji niwelujecej koszt cesarza w tłumieniu powstania, nie ma długów powstańczych, nie ma kontrybucji w warszawie na budowę cytadeli, nie ma wyskich ceł na granicy z Rosją, nie rosyjskiej biurokracji ograniczającej rozwój gospodarczy (Koronemberg i Fraenkel walczyli 20 lat o bankowość prywatna opartą o towarzystwa akcyjne). Cesarz nie będzie zatwierdzał każdorazowo nowych towarzystw akcyjnych. Nie będzie ograniczeń co do budowy kolei w tym kolei normalno torowych na całym obszarze królestwa. Będziemy musieli wydac tylko koncesje na szeroki tor do Lipawy przez którą będzie szedł znaczący wywóz i wwóz do Cesarstwa. I mógłbym tak dalej. Oczywiście będą kryzysy, będą nietrafione inwestycje np. Steinkeller i jego nietrafione inwestycje. Ale tacy działacze gospodarczy jak Zamojski, Potocki, (zbrojeni w listy indemizacyjne), Kronnemberg, Epstein Fraenkal, Laski czy innowatorzy jak Rudzki,Wysodzki itd. będą działali na podstawie naszego prawa (Kodeks Napoleona) bez krępowania przez rosyjską biurokracje czy kręgi militarne. Nasza biurokracja będzie nadal oparta na szkole francuskiej.\nNajpierw dane z tabeli zamieszczonej w "Wyspach" Davisa\n1 £ = 4,868 USD = 25,72 FRF = 20,95 RM\nTeraz dane z Rutkowskiego "Historia gospodarcza polski do 1864 r" (waluta złp w realu od lat 60-tych nawet nie była emitowana, przyjmijmy że nic się nie zmieniło)\n1 £ = 42 złp\nDalej, każdemu kto przebrnął przez literaturę pozytywizmu (nawet w wersji lektur szkolnych - tej sprzed 20-25 lat) i nie jest humanistą w sensie humanista = debil matematyczny wiadome jest że 1 rs = 200 gr a 1 złp = 30 gr, tym samym 1 rs = 6,666(6) złp\nPozostawmy w spokoju dawną "walutę austriacką" typu gulden czy złoty reński (jakby gdzieś się pojawiła te jednostki były równowartością 4 złp) Podobnie talary pruskie i austriackie (odpowiednio 6 i 8 złp). Jest za to korona jej standard w złocie, i aby się zbytnio nie bawić jej wartość to 1,5 RM.\nTeraz proponowane przeliczniki (w celu ułatwienia dyskusji):\n1 USD = 0,2054 £\n1 USD = 4,3036 RM\n1 USD = 5,2835 FRF\n1 USD = 8,6278 złp\n1 USD = 1,2937 rs\n1 USD = 2,8691 koron austriackich\nJasta 27 stycznia 2016 18:15\nSformułuję zatem pytanie tak: ile wynosił PKB Rosji w 1914 w rublach? Domyślam się, że Kolega ma realowe wartości, ja dysponuję jedynie przeszacowanymi już na dolary przeliczeniowe z 1990.\nAnonimowy 2 lutego 2016 20:21\n15 mld rubli. 100 rubli na osobę. Czyli prawie 100 mld złotych i 666 złotych na rękę. Stanowimy 30% potencjału gospodarczego naszego sojuszu z Rosją.\nAnonimowy 2 lutego 2016 20:25\nW realu Niemcy 300 rubli na rękę, Francja 350 rubli na rękę, UK, 460 rubli na rękę USA 650 rubli na rękę.\nAnonimowy 2 lutego 2016 21:05\nPowyżej były to dane z 1913. A teraz z 1914 w dolarach:\nRosja - 73 USD\nNiemcy -209 USD\nWielka Brytania -330 USD\nFrancja - 254 USD\nJasta 4 lutego 2016 08:09\nDziękuję. Mniej więcej przed dwoma miesiącami przeprowadziliśmy sobie w gronie komentujących luźną dyskusję, analizując trochę „na czuja” rozwój gospodarki Królestwa. Ja zaproponowałem ostrożnie jako odnośnik Szwecję, będącą około połowy XIX wieku na poziomie podobnym, jaki miałoby Królestwo kontynuujące tendencje rozwojowe sprzed 1830. Koledzy byli bardziej odważni i byli za podniesieniem poziomu gospodarki wyrażonego PKB per capita do wartości niemieckich. I co ciekawe, okazuje się, że wyszło nam dokładnie to samo, co Koledze z zaawansowanej symulacji. Czyli niejako krzyżowe potwierdzenie wniosków.\nNiemniej jednak ludność licząca aż 29 milionów wydaje się być przesadą. Wychodzimy z 9,2 miliona w 1856. W realu na ziemiach obecnej Polski dokonał się w tym czasie przyrost wynoszący nieco ponad 100%. Szwecja zyskała 54% mieszkańców. Niemcy w obecnych granicach — 90%. Czechy i Słowacja — ledwie nieco ponad 30%. Rosja — nieco ponad 100%. Ponad trzykrotny przyrost nie nastąpił raczej na pewno nigdzie w ówczesnym świecie, wyjąwszy kraje o wysokim wskaźniku imigracji, które jednak siłą rzeczy nie są właściwym odniesieniem dla Polski. W związku z tym wydaje mi się, że o ile okolice 20 milionów mieszkańców są realne (możemy pobić w rozrodczości Niemców, czemu nie), o tyle już większa populacja jest po prostu nieprawdopodobna. Czynniki ogólnorozwojowe nie działają nigdy w jednym kierunku, o ile wyższy poziom cywilizacyjny oznacza oczywiście lepszą opiekę medyczną i wyżywienie, a przez to wyższą przeżywalność niemowląt i dzieci, bogacenie się ogranicza liczbę przychodzących na świat.\nZrobiłem symulacje zgodną z ówczesnymi wynikami statystycznymi dla KP oraz dla Litwy i Białorusi. Posiłkowałem się Kamienieckim i Krzyżanowskim "Statystyka Polski" Kraków 1915. Na podstawie dostępnych danych statystycznych podali wskaźniki wzrostu. W latach 1846-1870 dla KP 0,9 dla LiB 0,7. Czyli średnio 0,8 W latach 1871-1896 KP 1,6 LiB 1,8 - średnio 1,7. Od 1897 do 1911 dla obu części 1,7. Uwzględniając te historyczne udokumentowane dane statystyczne wyszło mi 24 mln mieszkańców. Czyli 5 mln mniej. Trzeba jednak zważyć, że KP w tym czasie znajdował się w stanie wojennym. Niewydolna i skorumpowana administracja hamowała rozwój cywilizacyjny tych ziem. Przy administracji KP można śmiało założyć że rozwój tych ziem byłby lepszy. Przede wszystkim były by środki na wielkie inwestycje związane z higieną i codziennym bytowaniem ludności. Po za tym migracje ludności do miast tak jak w PRL w latach 40/50 oraz 70 tych istotnie przyczyniło się do bumu demograficznego. Konkludując bronię tych 29 mln gdyż sadzę że wystąpią podobne procesy jak za PRL w związku z reformą agrarna wg modelu pruskiego. Po za tym koledzy z Historycy org w temacie o Królestwie Kongresowym inaczej zakładali w swych symulacjach do 3 % na przełomie wieków, argumentując właśnie wzrostem cywilizacyjnym wywołanym rozwojem technologicznym, migracją ludności do miast poprawą życia na wsi. Ja byłem ostrożniejszy i założyłem 2 % a w pierwszych latach XX wieku 2,4.\nJasta 8 lutego 2016 01:55\nJasta 8 lutego 2016 01:57\nJednak, jako się rzekło, w kwestii demografii czynniki cywilizacyjne działają w obie strony. 19-wieczna urbanizacja wiązała się z bardzo niezdrowym środowiskiem życia(przemysł generował zanieczyszczenia, którymi nikt się nie przejmował), złymi warunkami socjalnymi dla większości mieszkańców, ciężką ciągłą pracą, bez naturalnego rytmu regeneracji obecnego w życiu wiejskim, wreszcie ekspozycją na choroby zakaźne, tak że nawet teoretycznie lepszy (bo faktycznie limitowany niskimi płacami) dostęp do udogodnień cywilizacyjnych nie dawał przewagi. W PRLu w okresie największego boomu demograficznego, jednak już w świecie penicyliny oraz szczepionek a także mimo wszystko innych niż 19-wieczne standardów socjalnych, wzrost nigdy nie przekroczył 2% rocznie. Niemcy przełomu 19. i 20. wieku to przyrost rzędu góra 1,6% rocznie, a jest to najlepszy odnośnik — podobny, jak szacujemy, poziom cywilizacyjny, spore zbieżności kulturowe oraz religijne. Wskaźniki wzrostu rzędu 2% nie występowały w żadnym kraju europejskim, zatem ich uzasadnienie dla Polski byłoby bardzo trudne. Można założyć, że i tak bardzo wysoki przyrost historyczny, charakterystyczny od pewnego momentu dla krajów ubogich, dzięki lepszej polityce, większej zamożności i mimo wszystko lepszym warunkom życia dałoby się utrzymać, ale już zwiększanie go jest bardzo ryzykowne.\nAnonimowy 9 lutego 2016 09:42\nTylko ze wskaźnik w realu wzrostu ludności w KP w latach 1871 był wyższy od niemieckiego w latach o 3 do 4 promili. I to mówimy o kraju w którym krwawo stłumiono powstanie, wywieziono wgłąb rosji tysiące mężczyzn a do PWS trwał stan wojenny. I mimo nocy carskich prześladowań procentowy przyrost był wyższy od niemieckiego czy brytyjskiego. Niebagatelny wpływ na to miała słaba gęstość zaludnienia. Co złych warunków socjalnych to od ok 1870 jest zauważalna poprawa życia. Zwiększyła się przeżywalność noworodków. Zwiększyła się przeżywalność 30 latków i 60 latków. Sprawna administracja polska oparta na modelu francuskim i na samorządzie lokalnym ten proces mogła tylko zwiększyć. Przykładem takiego samorządowca jest prezes komisji województwa mazowieckiego Rembiszewski który stworzył od podstaw na zachodnim Mazowszu praktycznie nowy okreg przemysłowy z Łodzią jako wybijającym się ośrodkiem (były jeszcze Pabianice, Widzew. Aleksandrów czy Konstantynów) który diametralnie zmienił obraz demograficzny zachodniego Mazowsza. Jeśli pod rządami carskiej kamaryli osiągnęliśmy wynik 1,7 w XIX wieku i 1,8 w XX wieku to śmiem twierdzić że w naszej rzeczywistości moglibyśmy ten przyrost zwiększyć do ponad 2%. Tereny wschodniej Europy pod względem gęstości zasiedlenia były zapóźnione. Dlatego na ziemiach polskich, węgierskich czy rosyjskich odnotowano większy wzrost naturalny niż na zachodzie. Był też mniejszy odpływ emigracyjny za ocean niż na zachodzie. Niemcy i Irlandyczycy bardzo dużo stracili ludności na tym. Także naszym kluczem do sukcesu aby przekroczyć w XX wieku (bo tylko tu wyszedłem poza 2%) są właśnie ważne te czynniki czyli słabsza gęstość zaludnienia oraz znacznie lepsza poprawa życia niż w realu i mniejszy dystans do zachodu na tym polu. Niemiecki żołnierz który trafił w 1915 na tereny KP i LiB opisuje że znalazł się w innym świecie. W świecie brudu, chorób i braku elementarnych zdobyczy cywilizacyjnych. Jakby czas na tej wsi czy małych miasteczek zatrzymał się na początku XIX wieku. Ludzie byli obdarci, zawszeni a kobiety miał syfilis. I wcale nie opisywał strefy działań wojennych.A mimo to ta biedna wieś (gdyż 70% mieszkało na wsi) wykręciło wskaźnik 1,6% i 1,8% I co ciekawe biedniejsze tereny LiB miały wyższy wskaźnik o 1 promila niż KP. Jak by nie było okupacji rosyjkiej na tych ziemiach czy administracji rosyjskiej w LiB, a liberalny ustrój KP wyzwalał by inicjatywę ludzką a protekcjonistyczne działania rządu i praktyczny brak ceł z Rosją, to ten wskaźnik byłby gorszy 1,6 i 1,7? Przecież tworzymy idealne podstawy do bumu demograficznego który może pozwoli nam na dogonienie zachodu pod względem gęstości zaludnienia i pozwoli nam przekroczyć magiczne 100 na km kw.\nAnonimowy 9 lutego 2016 10:09\nJeśli nie chcesz przyjąć tych argumentów to do wzrostu ludności możemy dołożyć imigracje katolików z ziem zabranych z II i I rozbioru. Migracje z biednej Galicji. Oraz migracje żydów z pasa nadmorskiego nad M Czarnym który antysemita Olo III po prostu wyrzucił. Trochę więc wiary by się uzbierało. ;)\nJasta 10 lutego 2016 03:41\nWizja niemal 30-milionowego Królestwa mi się bardzo podoba, niemniej jednak taki wzrost byłby wyjątkowy w skali ówczesnego świata.\nNie ma sporu odnośnie do poprawy stanu cywilizacyjnego, ale będę upierał się przy stanowisku, że te czynniki nie działają na przyrost naturalny w tak prosty sposób i tylko jednokierunkowo. Weźmy wczesną urbanizację: dane dotyczące Wielkiej Brytanii wskazują, że śmiertelność małych dzieci w miastach około połowy XIX wieku była o 25-50% wyższa niż na wsi, różnica ta zmniejszała się pod koniec wieku, ale występowała aż do 1920. Porównanie nędznego realowego KP z Niemcami czy Francją dowodzi prawdziwości paradoksu demograficzno-ekonomicznego już wtedy: dlaczego Niemcy, mając dogodne warunki cywilizacyjne, nie osiągali wzrostów dwu- czy trzyprocentowych? Toteż bogacąca się populacja KP z wizji stawałaby się raczej mniej niż bardziej płodna z uwagi na zmiany kulturowo-obyczajowe. Lepsze warunki zdrowotne, wyżywienie itp., zwiększające szanse dzieci na dożycie wieku dojrzałego by to limitowały, ergo, jak nadmieniłem już wyżej, moglibyśmy Niemców nadal wyprzedzać, utrzymując realowe wzrosty, tyle że z populacją w znacznie lepszym stanie ogólnym.\nZgadzam się z argumentem, że mniejszy byłby odpływ na emigrację i że jakaś część Galileuszy wybierałaby zamiast ucieczki za wielką wodę emigrację przez nieodległą granicę. Odnośnie do Żydów byłbym ostrożny, antysemityzm był podówczas ostatnim krzykiem mody na Zachodzie, zatem należy zakładać, że występowałby mocno również w Królestwie, szczególnie że istniałby nieuchronny konflikt między aspirującą chrześcijańską (polską, rusińską, litewską) klasą średnią a zasiedziałymi w tej roli Żydami, a i Staszic swoje napisał...\nBiorąc pod uwagę mniejszą emigrację z KP oraz imigrację z Galicji możemy jak myślę dorzucić do „naturalnych” ok. 20 milionów ze 2-3. 23-milionowy kraj z dochodem na łebka na poziomie Niemiec to i tak bardzo mocny zawodnik.\nAnonimowy 10 lutego 2016 10:03\nTylko że stosując najgorsze możliwe wskaźniki - czyli te z reala wyszło mi 24 mln :).\nJasta 10 lutego 2016 15:17\nPoważnie? Pytam bez żadnego przekąsu. Komentując z doskoku, między wódką a zakąską, w kwestii liczb opieram się na leżącym pod ręką źródle, czyli zassanej czas jakiś temu kompilacji wskaźników demo-ekonomicznych dla całej Europy. Mam tam takie dane dla obecnych ziem polskich: 1850: 13 milionów, 1913 - 26,7 miliona. Jeżeli startujemy od niecałych 10 milionów w 1856, mnożymy przez 2... Ale OK, jeżeli faktycznie na podstawie danych realowych wychodzą 24 miliony i dorzucimy orientacyjne 3 miliony emigracyjne, mamy 27...\nA wtedy pojawia się inny problem — flota robi się naprawdę za słaba jak na możliwości kraju. Zakładając ludność rzędu 20 milionów i poziom ekonomiczny Niemiec postulowałem, aby w określającej ciężar gatunkowy floty kategorii pancerników stosować przelicznik 1:4,5 względem Hochseeflotte, jako zabezpieczający proporcjonalnie wyższe wydatki na zbrojenia lądowe, przygotowujące twardą defensywę. Koledzy tego nie zaakceptowali, obecnie efektywny wskaźnik wynosi ok. 1:7. Jeżeli ludnościowo mielibyśmy być na poziomie 1:2,5, wychodzi, że powinniśmy mieć po prostu 2 razy większą flotę liniową — i to zupełnie bez przeinwestowania, wydając relatywnie wyraźnie mniej niż Niemcy...\nAnonimowy 10 lutego 2016 21:53\nTak tak wyszło, gdyż oprócz ziem polskich mamy całą Litwę i większą część Łotwy. Wg danych statystycznych przyrost naturalny na LiB był wyższy o promila niż w KP. A KP miało wyższy przyrost od niemieckiego o 0,4 do 0,5 promila. Przyczyna jest tu chyba słaba gęstość zaludnienia. Wschód doganiał zachód pod względem procesów demograficznych.\nCo do floty myślę że nie wydamy więcej niż to dV założył. Dla obrony głównej pozycji minowo-artyleryjskiej wystarczy EOL złozona z 8 najnowszych pancerników 4 krążowników pancernych/liniowych oraz 3 krążowników pancernopokładowych i 4 krązownikó liderów/scoutów i 36 kontrtorpedowców. Reszta - ta starsza w EOW -eskadrze obrony wybrzeża. Skład podobny tylko ze starszy i zamiast kontrtorpedowców - torpedowce.\nPrzyczyna. Większość kasy pochłonie nam wojska lądowe i budowanie systemu twierdz od Lipawy do Zamościa potrzebny do osłony mobilizacji własnej i rosyjskiej.\nJasta 11 lutego 2016 06:01\nTemat demografii mamy zatem dość dokładnie omówiony.\nOdnośnie do liczebności sił ciężkich: tu walczyłem jak lew o 6 drednotów do wybuchu wojny, niestety — udało się dostać tylko 4 + modernizację „Jana III Sobieskiego” do standardu półdrednota (no i półkrążownik liniowy). 8 drednotów wspartych skrzydłem szybkim to właściwie optimum: pozwala w skali operacyjnej mierzyć się z dowolną eskadrą Hochseeflotte albo całością Sił Rozpoznawczych. To wszystko, na co może pozwolić sobie nawet ponad 25-milionowe KP, w końcu przecież nie będzie porywało się na budowanie odpowiednika całej HF, co by nie miało najmniejszego sensu, oczywiście ląd jest zdecydowanym priorytetem.\nAnonimowy 27 stycznia 2016 05:08\nOczywiście starałem się jak najwierniej uwzględnić realia epoki, ówczesne wskaźniki ekonomiczne i demograficzne. Uwzględniłem realne kryzysy ekonomiczne (średnio co 10 lat) zadłużenie państwa w tym wykup listów indemizacyjnych, zmiany w hutnictwie, przemyśle metalowym, przemyśle maszynowym, tekstylnym, Możliwości rozbudowy kolei, dokończenie kanału windawskiego przez Rosjan itd. itd. itd\nAnonimowy 27 stycznia 2016 05:26\nA teraz kolejny hit. Mam kandydata na szefa Francuskiej Misji Morskiej (będziemy się starali brać wzorce od wszystkich nie tylko od IMF). Kapitan okrętu liniowego (to stopień) Andre Magnan. W realu został oddelegowany do zorganizowania korsarskiej floty powstańczej na M Czarnym. Poza wydatkowaniem znacznych sum jego działania były anemiczne i starł się z Czartoryskim. Impas przełamał dopiero Władysław Zbyszewski - gorący patryjota, uprawiający zawód dowódcy rosyjskiej korwety (to chyba kpt II rangi) który na wieść o powstaniu urwał się z Eskadry Syberyjskiej (de facto dalekiego wschodu) i zorganizował przy pomocy komisarza Rządu Narodowego Florestyna Rozwadowskiego Organizację Główną Sił Narodowych Morskich. Doprowadził do przeprosin Czartoryskiego przez Magnana. I załatwił u Traugutta awans Magnana na Admirała. Tymczasem Zbyszewski próbował uruchomić jeden z dwóch okretów Magnana Princess (był jeszcze Samson). Nazwano go Kosciuszko. Celem Traugutta było aby Zbyszewski przed wypłynieciem ogłosił w prasie zachodniej powstańczą blokadę wybrzeża M. Czarnego. :) (sic!) Niestety został internowany w Maladze. Zbyszewski się nie załamał próbował jeszcze zorganizować nowa wyprawe ale nie starczyło mu czasu. :) Czyli mamy kandydata na szefa FMM oraz na dowódcę floty (sprawny organizator) gdzieś w latach 70/80. Na szefa FMM będzie trzeba uważać bo pieniążki mu się kleją a Armand i Normand aż się nie mogą doczekać aby mu wręczyć prowizje. :)\nAnonimowy 27 stycznia 2016 08:10\nNie do wiary, jak płodną dyskusję może wywołać post zatytułowany "Przerwa w działalności bloga"! :)\nPropozycja rang młodej flocie. Stan na lata 60-te.\n1.jung (po przeszkoleniu w szkole Jungów)\n6. starszy bosman\n7. aspirant (dla absolwentów MKK) główny bosman\n8. porucznik (absolwent Szkoły Nawigacyjnej) dowódca małej kanonierki, okrętu rzecznego, zastępca szypra i kapitana na okrętach\n9. szyper dowódca kanonierki, slupa, awiza, pancernika III kasy (monitora)\n10.kapitan (absolwent Morskiej Szkoły Aplikacyjnej) dowódca korwety fregaty, pancernika I i II kasy (fregaty, korwety pancernej)\ndowódca dywizjonu okrętów III i niższej rangi\n11. nadkapitan (zamiast komodore) dowódca dywizjonu I lub II rangi, dowódca Eskadry II rangi,\n12. kontradmirał dowódca dyonu I rangi, Eskadry I i II rangi\n13. wiceadmirał dowódca stacji morskiej, eskadry I rangi, dyonu I rangi\n14. admirał dowódca floty\n15. generał admirał minister odpowiednik marszałka polnego w Wojsku\n1.młodszy palacz (po przeszkoleniu w Szkole Jungów klasa techniczna)\n4.młodszy mechanik (po kursach)\n7.młodszy inżynier absolwent Klasy Machinicznej Szkoły Nawigacji\n10.starszy główny inżynier\n4.młodszy cieśla okrętowy\n6.starszy cieśla okrętowy\n7. główny cieśla okretowy\n7. główny ślusarz\n7. główny ochmistrz\n10 starszy główny płatnik\n7. młodszy lekarz\n9 główny lekarz\n10 starszy główny lekarz\nAnonimowy 27 stycznia 2016 17:22\nCelem tak rozdziabdziania rang są koszty. Inne stawki były dla artylerzystów, inne dla inżynierów a inne dla intendentury. Po za tym stopnie marynarskie się dopiero formują. W RN to nawet w 1900 był rangi oddzielne w zależności od tego jakie funkcje się wykonywało. A oficerowie mechanicy skarżyli się że mają niższe stawki od pokładowych i że nie mogą awansować na oficerów flagowych.\nAnonimowy 27 stycznia 2016 17:18\nMam w exelu rozpiskę tonażu i kosztów czterech podstawowych klas okrętów RN (BB i krążowniki trzech klas) w latach 1885-1907 oraz rozpiskę zbrojeń morskich głównych latach w tonażu i sztukach podstawowych klas. Jak ktoś chce. To mogę podesłać bo tu chyba nie da się wleic tabelki w exelu?\nAnonimowy 28 stycznia 2016 23:35\nKolejne ceny tym razem związane z budową stoczni w 1850 roku. (w tym przypadku Marine Depot Danzig - przyszła Królewska Stocznia w Gdańsku)\nKoszt pochylni (wzdłużnej)- 8960 talarów\nKoszt dźwigu kozłowego 30 tonowego - 428 funtów szterlingów\nKoszt magazynów na drewno - 800 talarów\nKoszt rozbudowy w 1871 9 mln 210 tyś marek. (cena pancernika z lat 90 tych XIX wieku). Po rozbudowie stocznia dysponowała trzema pochylniami, basenem wyposażeniowym, kilkoma dokami pływającymi, 16 kotłami, 16 maszynami parowymi (łączna moc: 678 KM), 5 maszynami elektrycznymi, 51 dźwigami i suwnicami w pomieszczeniach, 7 dźwigami na placach, 2 holownikami.\nBudy do 1871:\nKorweta (Radkorvette) SMS „Danzig” 1850–1853 około 2 100 000 talarów napęd bocznokołowy\nKorweta (Gedeckte Korvette) SMS „Arcona” 1855–1859 1 691 000 talarów napęd śrubowy\nKorweta (Gedeckte Korvette) SMS „Gazelle” 1856–1861 1 766 559 talarów napęd śrubowy\nKorweta (Gedeckte Korvette) SMS „Vineta” 1860–1864 1 523 067 talarów napęd śrubowy\nKorweta (Gedeckte Korvette) SMS „Hertha” 1860–1865 1 788 216 talarów napęd śrubowy\nKorweta (Gedeckte Korvette) SMS „Elisabeth” 1866–1869 2 034 213 talarów napęd śrubowy\nKorweta (Glattdeckskorvette) SMS „Medusa” 1862–1865 870 495 talarów\nAwizo (Radaviso) SMS „Loreley” 1858–1859 309 570 talarów napęd bocznokołowy\nA tu za Cesarstwa. Ceny w markach.\n► SMS „Danzig” 1904–1907 4 828 000 jeden z 7 tego typu okrętów\nKorwety SMS „Aridne” 1870–1872 1 840 000\nStonk 31 stycznia 2016 02:32\nZastój na obu blogach. Zaczynam odczuwać rodzaj głodu.\nAnonimowy 31 stycznia 2016 05:19\nBardzo trafna uwaga. Ja również mam podobne odczucia! :)\nAnonimowy 1 lutego 2016 07:13\nPozostaje mieć nadzieję, że kolega JKS dostarczy Wam w najbliższym czasie porcję ulubionej używki :)\nZainteresuj się raczej swoją używką. Luty już się rozpoczął!:)\nAnonimowy 1 lutego 2016 07:15\nOrkan, bardzo ciekawe dane. Jeśli mógłbym prosić o to zestawienie o którym psiałeś, to podaję mój adres: asalw@interia.pl\nAnonimowy 1 lutego 2016 09:31\nWysłane. A ty czy mógłbyś podesłać swoją bazę wzorów detali okrętów. Dopiero będę raczkował w temacie rysuków okrętów i chciałbym mieć jakiś wzorzec. :)\nDruga prośba. Czy jest szansa na jakiś krążownik I rangi w latach 90tych dla naszej floty? :)\nAnonimowy 8 lutego 2016 00:29\nTak ciekawe ... ale czy koledzy zwrócili uwagę, że nasz szybki drednot Stefan Batory jest w momencie wejścia do służby jednym z najsilniejszych okrętów na świecie? Nawet zaryzykowałbym stwierdzenie - że na pewno jednym z najlepszych.\nBrytyjskie z działami 343 mm dopiero właśnie zapełniają eskadry pancerne.\nW sumie dobrze zbilansowany... nie wyrwał niepotrzebnie do przodu.\nStonk 8 lutego 2016 01:31\nNigdy nie słyszałem oficera narzekającego, że ma za dobry okręt...\nJest więc być z czego dumnym, chociaż z drugiej strony jest ich tylko dwóch, a nie np. 4...\nPS. Jak stoją projekty dział 356-380mm?\nStonk 9 lutego 2016 07:19\nRaczej wiszą. Jest już jasne, że kolejnego typu drednotów przed wojną nie zbudujemy, więc prace nad nimi i ich uzbrojeniem zawieszono.\nAnonimowy 10 lutego 2016 05:37\nChodziło mi raczej o prace studyjne..\nMości de Villarsie! Czas wracać do pracy! ;)\nJasta 10 lutego 2016 05:39\nMyślę, że prace mogą zostać zawieszone gdzieś na początku sierpnia 1914. Admirałowie i generałowie KP gotują się na wojnę, ale nie dysponują szklaną kulą i nie wiedzę, że wybuchnie ona latem 1914. Jeszcze umownego 28 czerwca 1914 są zapewne skłonni uznawać raczej, że sytuacja jest dość poważna, ale niekoniecznie wybuch nastąpi już-zaraz. Zatem wszelkie prace aż do faktycznego wybuchu idą pełną parą, a i później nie od razu następuje ich przerwanie. Nasi są dzięki trafnie zinterpretowanym i wdrożonym z uwagi na możliwości przemysłowe doświadczeniom lat 1904-05 lepiej niż inni przygotowani do charakteru zmagań, ale nie przewidują raczej, że wszystko będzie trwało cztery lata... No może jakaś Kasandra w stopniu pułkownika czy młodszego generała coś takiego pisze, ale spotyka się raczej z niedowierzaniem ogółu.\nAnonimowy 10 lutego 2016 11:32\nKolega kończy już prawie swoją historię o flocie KP a ja zaczynam. Trasernia (springsharp) przygotowała projekt technologiczny statku a kadłubownia (MS Paint) buduje kadłub S/S Xsiąże Xawery. :)\nAnonimowy 11 lutego 2016 03:30\nCzyżby kolega przygotowywał własny blog?\nCzy też może rusza na pomoc de Villarsowi?\nCo do nośności Xawerego dokładniej byłoby napisać- ładowność, bo o ciężar ładunku tu idzie. Hmm... oszacować to można jedynie z grubsza, albo porównać z danymi innej podobnej jednostki z tego okresu, albo zapytać pana Krzysztofa Gerlacha jaka by to mogła byc wartośc na timberships.fora.pl ale tak orientacyjnie: powierzchnia przekroju poziomego na KLW x róznica w zanurzeniu do LW bez ładunku. Czyli na moje oko 120m2 x 0,5-0,8m? Chyba nie wiecej jak 80 tonn ładowności, najwyżej 100t.\nZastanawiam się nad własnym gdyż w moim uniwersum KP będzie inaczej się rozwijała na podstawie scenariusza opracowanego przez grupę pasjonatów z forum historycy org. Przy czym koledzy założyli że w 1859 Aleksander II wypełni obietnice wója dzieląc WXL na nasza część (gubernie grodzieńska, wileńska i część kowieńskiej). (donacja nastąpiła po dzielnej postawie KP podczas wojny krymskiej podczas której Polacy odpowiadali za front zachodni broniąc się przed inwazją Prus podpuszczona przez Brytyjczyków) Ja pójdę drogą kolegi dV i włączę w ramach donacji aleksandryjskiej cały III zabór rosyjski. Olo II pozbędzie się większości katolików i będzie mógł przystąpić do rusyfikacji II i I rozbioru likwidując polską oświatę (uniwerek w Wilnie jest już po naszej stronie) oraz samorząd szlachecki (wprowadzi rosyjską administracje). No i zacznie się "nawracanie" unitów. Moje KP jest większe i przyłącza w 1849 Galicje (za pomoc wstłumieniu powstania węgierskiego)a królowa odzyskuje swoje włości w WXCieszyńskim (nasz młody król Kazimierz V ożenił się z ta linia Habsburgów), W 1859 III rozbiór rosyjski . W 1871 w wyniku rozbicia Prus (Bismarck chciał sprowokować wojne polsko-rosyjską aby zabezpieczyć tyły podczas wojny z Francją ale kontrwywiady Rosyjski i Polski ujawniają spisek) przez Koalicje Francusko-Rosyjko-Polską Przyłączamy Prusy Książece, Królewskie, wschodnią część Pomorza (Słowińców), Nową Marchię, Śląsk bez kilku zachodnich powiatów które otrzymuje Saksonia. Jeśli chodzi o powstałą mniejszość niemiecką to na skutek towarzyszącej działaniom wojennym zarazie oraz masowym ucieczkom przed kozakami i naszymi krakusami Niemcy są ale w mniejszej ilości.\nJasta 12 lutego 2016 05:15\nTak w ramach pewnego podsumowania wątku — nie wiem, czy Koledzy śledzili dyskusję, którą toczyłem powyżej na tematy demograficzno-ekonomiczne. Wychodzi, że aproksymacja sytuująca Królestwo ekonomicznie na mierzonym PKB per capita poziomie Niemiec, którą sobie wcześniej wyjęliśmy trochę z kapelusza, da się poprzeć symulacją. Jeszcze ciekawsza jest kwestia ludności w 1914: szacowaliśmy ją wcześniej na kilkanaście do ok. 20 milionów, oparcie się na zmodyfikowanych przez uwzględnienie założeń wątku alternatywnego danych historycznych daje rząd 25-30 milionów — dla bezpieczeństwa weźmy najbardziej zachowawczo dolną granicę.\nSytuacja jest zatem taka, że w 1914 dysponujemy krajem o możliwościach ekonomicznych wynoszących 37,8% niemieckich. Wcześniej rząd jest podobny, chociaż mamy nieco szybszy wzrost populacji, związany z nadrabianiem podczas burzliwego rozwoju dystansu, jaki wytworzył się w poprzednich stuleciach.\nW odniesieniu do wojny lądowej wspiera to bardzo mocno stanowisko, zgodnie z którym Królestwo będzie się w stanie bardzo skutecznie bronić, wystawiając armię będącą odpowiednikiem ponad 1/3 niemieckiej (po raczej nieuchronnym odbiciu zaboru austriackiego potencjał ludnościowy sięgnie jakichś 33 milionów, ekonomiczny wzrośnie siłą rzeczy znacznie mniej). Oczywiście wojnę toczymy wespół z armią rosyjską. Na Berlin w 1915 się nie wybieramy, ale scenariusz twardego trzymania średniego przebiegu frontu zachodniego gdzieś na linii Częstochowa-Toruń, z zajęciem części Prus Wschodnich, robi się jednak raczej trudny do podważenia innego niż malkontenckie. Rośnie uzasadnienie dla wyprowadzenia rewolucji bolszewickiej poza okres wojny, tak aby była nie wynikiem niemieckiego projektu, a zderzeniem się niewydolności systemu z masami powracającego z frontu wojska. W czasie samej wojny może nastąpić odpowiednik lutowej, możliwe, że z utrzymaniem monarchii.\nOdnośnie do floty — mamy sytuację, w której na chwilę obecną nasze budownictwo okrętowe na 36 jednostek niemieckich powyżej 10 000 ton wcielonych w latach 1904-15 odpowiada ledwie siedmioma własnymi. To stosunek nieco poniżej 1:5 (w samych pancernikach i krążownikach liniowych mamy wręcz poniżej 1:7). Flota jest skalibrowana na kraj 15-milionowy, nie 25-milionowy. Wnoszę zatem o wcielenie do służby do 1914-15 jeszcze jednej pary drednotów, należących po prostu do lekko zmodyfikowanego typu „Stefan Batory”. Zapasu na gotowanie się do wojny lądowej zostanie nam aż nadto, a Admiralicji umożliwi to planowanie operacyjne.\nJasta 12 lutego 2016 05:18\nOczywiście o szczęśliwym znalezieniu się 5 milionów poddanych nie omieszkałem donieść Najjaśniejszemu Panu :D\nStonk 12 lutego 2016 05:36\nLeń jestem i nie chce mi się czytać całej (i poprzedniej) dyskusji ekonomiczno-demograficznej. Zapytam więc. Czy uwzględniłeś kolonie? Ich przemysł jest zaniedbywalny, ale mają poważny wpływ na inne gałęzie gospodarki i demografię.\nJasta 12 lutego 2016 06:10\nKolonii nie tykaliśmy. Ale polska część Madagaskaru to będzie pewnie jakiś niecały milion, Togo z pół miliona, Hajnan może z półtora do dwu (w 1950 miał 2,3 miliona, ale po krwawej okupacji japońskiej). W związku z tym za Polskę i Najjaśniejszego Pana w Afryce walczą żołnierze czekoladowi i czarni, w Azji żółci. Osadnictwo w koloniach afrykańskich byłoby raczej marginalne, można liczyć je w dziesiątkach tysięcy śmiałków, ciepła (choć to raczej niełatwy klimat tropikalny) azjatycka wyspa może przyciągać więcej chętnych.\nStonk 12 lutego 2016 08:07\nDziękuję za wyjaśnienie. Nie przychodzi mi do głowy więcej istotnych czynników, ale może jeszcze się coś znajdzie.\nAnonimowy 12 lutego 2016 08:46\nEmigracja (nie od nas lecz..do nas?)?\nSkoro jest u nas całkiem nieźle i na +, to czy przypadkiem nie będą przybywać do nas imigranci z rejonów świata gdzie jest.. no.. gorzej?\nJasta 12 lutego 2016 09:16\nNiechybnie byłoby silne ssanie z Galicji. Może jakieś z Imperium Rosyjskiego, no ale chyba Polacy (oraz Rusini) z zaboru austriackiego byliby znacznie milej widziani, po pokonaniu szoku cywilizacyjnego aklimatyzowaliby się bez żadnego problemu i za wiele miejsca innym by nie zostawiali.\nJasta 12 lutego 2016 09:19\nPozostaje jeszcze kwestia Hajnanu, gdyby był dobrze zarządzany i bogaty (to wymagałoby osobnej analizy), dla Chińczyków z kontynentu jest w odległości rzutu kamieniem, więc mogliby się licznie stawiać.\nJasta 12 lutego 2016 09:32\nPierwsze zdanie posta otwierającego tę gałąź powinno oczywiście brzmieć następująco:\n„Tak w ramach pewnego podsumowania wątku — nie wiem, czy Koledzy śledzili dyskusję, którą toczyłem powyżej z Czcigodnym Kolegą Orkanem na tematy demograficzno-ekonomiczne”.\nZa pominięcie najważniejszej informacji kajam się i posypuję obficie głowę popiołem.\nAnonimowy 12 lutego 2016 20:40\nWypada tylko się ucieszyć, że nasze poprzednie szacunki, potencjału ekonomiczno-demograficznego Królestwa Polskiego, były zbyt ostrożne. Wynika stąd, że mamy do dyspozycji nadspodziewanie wiele środków na siły lądowe, które w nadchodzącym konflikcie odegrają kluczową rolę.\nStonk 13 lutego 2016 00:15\nAlbo na zakup dodatkowych okrętów, bo z budową już nie zdążymy. Chyba że cofniemy blogowy czas.\nAnonimowy 13 lutego 2016 03:05\nCofanie blogowego czasu to byłby cokolwiek sztuczny zabieg. Zakupy są bardziej realne, ale - z pewnością - nie będą to jednostki najnowszej generacji (vide zakupy Grecji w USA).\nJasta 13 lutego 2016 03:39\nCofanie jest wykluczone jakby z założenia, chociaż parę poprawek byłoby wartych wprowadzenia — np. główny port kraju od początku w Windawie, a nie nieszczęsnej Lipawie.\nNatomiast odnośnie do budowy, do 1914-15 jeszcze można coś wcielić. Kluczową sprawą są pochylnie, ale dorzucenie jeszcze jednej nie jest jakąś istotną ingerencją w dotychczasowy przebieg spraw.\nJasta 12 lutego 2016 05:16\nAnonimowy 13 lutego 2016 03:26\nTaaaa... To wszystko tylko mocno teoretyczne cyfry, bardzo proste do podważenia. Ale skoro blog jest teorią.... to niech i będą marzeniami.\nProblem jest gdzie indziej. Założeniem blogu było maksymalnie nie ingerować w historię.\nI tu nie powinno się manipulować.\nAnonimowy 15 lutego 2016 09:46\nNo przecież ten blog cały czas ingeruje w historię wraz z każdym nowym zbudowanym okrętem. Od 1856 do 1914 nie ma na naszych terenach żadnej wojny. Ustrój liberalny zakładający wolność gospodarczą. Do tego korzystna taryfa celna z Rosją i bariera celna z Prusami i Austrią. Czy nasze liczby są więc wyssane z palca? Przecież my nawet w nich uwzględniliśmy wszelkie kryzysy: pęknięcia baniek finansowych, kryzysy nadprodukcji itp. Nie ma jednego ważnego wręcz decydującego czynnika hamującego rozwój polski - rosyjskiej biurokracji która chciała na naszych ziemiach ustanowić rodzaj pustyni cywilizacyjnej aby prusacy i KuKi mieli trudności z przejściem KP dalej na wschód.\nJasta 16 lutego 2016 06:05\nOdnośnie do założenia o braku większych zmian w historii — dV zakładał, że takowe nie zajdą do 1914, ma który to rok ustalił horyzont wątku alternatywnego. Ów brak zmian opierał się na presupozycji niewystępowania w tym okresie wojen w innej konfiguracji niż realowe. Jest tu parę punktów dyskusyjnych — np. brak Powstania Styczniowego oznacza, że nie ma Konwencji Alvenslebena, zatem nie istnieje powód życzliwej dla Niemiec neutralności Rosji w czasie wojny z Francją (a wcześniej w konflikcie Prusy-Austria), niemniej jednak można uznać, że zaburzenie wywołane lokalną zmianą biegu dziejów w latach 1830-56 powoduje takie nałożenie się impulsów, że historia biegnie z grubsza realowym torem (bo np. Rosjanie boją się nadmiernego wzmocnienia KP w wyniku wojny z Prusami). Skoro Królestwo poza Madagaskarem nie bierze udziału w wojnach innych, niż będące udziałem Rosji kampanie lokalne, faktycznie należy uznać, że istotne zmiany nie są generowane. Ale w 1914 oś dziejów przebiega po prostu przez terytorium Królestwa zdecydowanie innego niż rzeczywiste terytoria zaboru rosyjskiego w tym czasie. Ot, i tyle, wciskanie na siłę lokalnego biegu historii w jego rzeczywiste koryto w sytuacji istotnej zmiany warunków brzegowych jest po prostu w tych warunkach nierealistyczne — no ale dyskusja nie ma sensu, obie strony zostają przy swoich stanowiskach.\nAnonimowy 16 lutego 2016 12:44\nWydaje mi się, że propozycje Kolegi Jasta w zakresie „wzmocnienia i doludnienia” Królestwa są za daleko idące. Jestem przeciwny z dwóch powodów ogólnych” i jednego „konkretnego”. Ogólne:\n1) Wielką zaletą „świata dV” jest jego zgodność z realem. Nie trzeba dowiadywać się jakie są np. stosunki Włoch z Turcją czy jaka jest flota Francuska. To wielka zaleta, którą coraz bardziej doceniam. Wprowadzenie KP jako niemal „super mocarstwa” ekonomicznego to wg mnie za duża zmiana.\n2) Modele ekonomiczne i argumenty typu „skoro Niemcom się udało to czemu nie u nas” to dla mnie za słabe uzasadnienie. Model, tak jak biznes plany, na papierze ma same sukcesy, ale w rzeczywistości bywa różnie. Przykład - dlaczego Włochy w 1914 nie były potęgą ekonomiczną na mirę Niemiec? Jak się wydaje w XIX silna gospodarka powstawała wyłącznie wokół zagłębi węglowych. Drugim czynnikiem był handel międzynarodowy (co wymagało bliskość portów morskich) – a oba te czynniki w KP praktycznie nie występowały.\n3) Po zamachu w Sarajewie Niemcy mogli łatwo uniknąć udziału w ewentualnej wojnie Austriacko-Serbskiej, a prawdopodobnie w ogóle nie dopuścić do takiej wojny. Jednak Niemcy parli do wojny, ponieważ uważali, że jest to ostatni moment na zniszczenie Francji i Rosji i wywalczenie całkowitej dominacji. Ostatni – ponieważ zakładali, że słabo rozwinięta Rosja (wciąż) potrzebuje 2 miesięcy na mobilizacje. A tyle czasu wystarczy na pobicie Francji, pozostawiwszy tylko symboliczną osłonę na wschodzie. A potem czas na Rosję. Dotychczasowy scenariusz (istnienie KP „trochę” silniejszej niż zabór rosyjski) już był nagięciem. Ale w wersji Kolegi (KP to niemal 40% sił Niemiec!) powyższe rozumowanie jest nie do utrzymania. Czyli albo\na) Niemcy postanowili by wcześniej (1890? 1900? 1905?) rozprawić się z niebezpiecznym duetem sąsiadów (Francji i Polski) mających pretensje terytorialne do Niemiec.\nb) Albo musieli by budować kompletnie inny, trudny do wyobrażenia układ sojuszy (np. utrzymywać sojusz z Rosją, jako gwarantem „trzymania KP na smyczy”).\nTym nie mniej na pewno nie byłoby wybuchu PWS w kształcie jaki znamy z historii.\nJasta 16 lutego 2016 14:34\nModel rozwojowy przedstawił wyżej Kol. Orkan. Głównym założeniem jest, że kontynuowane są trendy z lat 1815-31 i KP staje się odpowiednikiem Czech dla Austro-Węgier czy później Słowenii dla Jugosławii.\nUprzemysłowienie występowało również z dala od złóż węgla czy wielkiego handlu — vide północne Włochy i Szwecja. Przypadek Włoch to oczywiście pękniecie na „niemiecką” północ i „afrykańskie” południe kraju. Analiza tego wykracza w zasadzie poza zakres bloga, ale wydaje się, że struktury społeczne południa były znacznie mocniejsze, trwalsze i bardziej zdolne do stawiania oporu procesom modernizacyjnym niż istniejące w Polsce, żeby przywołać choćby casus mafii, istniała też niekorzystna dla reformatorów obcość przybyszów z północy na południu. Wydaje się, że materiał społeczny pozostały po krachu późnosarmackiego neofeudalizmu był znacznie bardziej podatny na wszelkie zmiany.\nBlogowe KP nie może być „trochę” silniejsze niż zabór. Demografii zasadniczo nie przeskoczymy, trzymamy się wartości realowych. A państwo budujące całkowicie samodzielnie nowoczesne drednoty i prowadzące udane przedsięwzięcia kolonialne musi być bogate, rozwinięte i dobrze zorganizowane. Być może opcja konserwatywna historycznie powinna była protestować znacznie wcześniej, bo teraz zostają protezy w rodzaju cokolwiek absurdalnego założenia, że ledwie piśmienna rolnicza nędza zafundowała sobie lewitujący ponad nią nowoczesny przemysł okrętowy.\nOdnośnie do Niemiec — argumenty są ważkie, niemniej jednak można chyba uznać, że nigdy nie mieliby optymalnej sytuacji do wojny na dwa fronty, tak jak i Wielka była dla nich mocno nieoptymalna. Pozostaje chyba po prostu przyjąć, że czynniki znosiły się wzajemnie na tyle, że do 1914 biegło to wszystko bez większych zmian.\nAnonimowy 17 lutego 2016 01:17\n<> I co do tego pełna zgoda. Nie może być tak, aby 100 lat pomyślnego, pokojowego rozwoju gospodarczego (1815 - 1914), z króciutkim przerywnikiem wydarzeń wojny krymskiej, nie odcisnęło decydującego wpływu na kondycję ekonomiczną Królestwa Polskiego.\nJasta 17 lutego 2016 06:56\nCiekawe, co o tym wszystkim myśli sam dV :D\nAnonimowy 16 lutego 2016 18:03\nDokładnie. Założenie że procesy dokonywane w latach 1821-1830 przez grupę pasjonatów na poziomie centralnym : Sztasic Drucki-Lubecki czy na poziomie wojewódzkim np. Rembiszewski w następnych latach będą zahamowane (przy wolnym handlu z Rosją i cłach protekcjonistycznych z Prusami i Austrią) jest właśnie oderwaniem się od historii. Zauważmy jeszcze że nawet jak tliła się jeszcze autonomia KP po 1831 to mamy pod kierunkiem Lubowidzkiego i braci Lubomirskich niebywały rozwój hutnictwa i przetwórstwa surówki, górnictwa z odkrytymi nowymi złożami, nie mówiąc o przemyśle lekkim. Powstają przemysł maszynowy z pierwszymi fabrykami maszyn parowych ba, powstają dwie stocznie rzeczne budujące statki i barki parowe o kadłubie stalowym. I to mimo spłaty przez KP kosztów wojny polsko rosyjskiej w postaci powstańczych długów jak i kosztów ekspedycji carskich wojsk. Do tego trzeba było sfinansować budowę cytadeli w Warszawie. Mimo to rozwój i dalsza industrializacja następowała. Definitywnie zahamował rozwój na kilka dziesięcioleci powstanie styczniowe - najgłupszy pomysł Polaków na samounicestwienie. Zlikwidowano autonomie KP, wprowadzano stan wojenny. W planach gospodarczych imperium KP z najbogatszej prowincji miało stać się zaledwie przedpolem działań wojennych ze słabą infrastrukturą i przemysłem. Mi to tych szykan gospodarka się rozwijała i powstały wielkie koncerny przemysłowe o znaczeniu imperialnym jak LLiR (dawniej zakłady Evansa), Rudzki i Spółka (lider budowy mostów żelaznych, maszyn parowych czy amunicji) Na tych przykładach mogę powiedzieć że gdyby nie te trudności po 1831 to nasze KP wzmocnione III rozbiorem i z dostępem do morza (około 1836 połączenie drogami wodnymi z Windawą) jak do rynków Rosyjskich (z Terespola dzięki renowacji przez Rosjan Kanału Królewskiego mamy dostęp do Dniepru i dalej) dostało by kopa jeszcze większego niż w latach 1821-1830. A do tego reforma agrarna gdzieś koło 1848 według pruskiego modelu (nasz armator i stoczniowiec Andrzej hr Zamoyski byłby jej gorącym orędownikiem). Nie widze powodu aby tereny zajęte przez kolegę dV miały by się rozwijać tak samo jak w realu. To ahistoryzm.\nMam wrażenie, że jest nieporozumienie. Ja przecież zgadzam się, że KP będzie silniejsze (ekonomicznie, ludnościowo) niż ziemie zaboru w realu!\nI takie były dotychczas przymiarki na tym blogu (np 21 dywizji na początek wojny...).\nUważam jednak, że KP nie osiągnęła by aż poziomu rozwoju i bogactwa Niemiec. W tym punkcie spór jest nie rozstrzygalny, bo chodzi o realność modelowania i różne oceny prawdopodobieństwa zdarzeń.\nDrugą tezę postawiłem, że jednak gdyby KP osiągnęła taki rozwój (niemal 40% siły Niemiec!) to na pewno polityka Niemiec byłaby inna i nie doszło by do PWS w kształcie, który znamy. I podtrzymuje, że w takiej sytuacji dwóch silnych i nowoczesnych sąsiadów (Francja i KP) z roszczeniami terytorialnymi, Niemcy nie zdecydowali by się na wojnę przeciw Francji, KP i Rosji.\nPS A co by Niemcy zrobili w takiej sytuacji na przełomie XIX i XXw, a może wcześniej - to ciekawa zagadka!


Certyfikowany użytkownik mający przy swoim imieniu/nicku ikonkę diamentu jest zweryfikowaną osobą przez nas serwis. Aby uzyskać taki certyfikat należy przesłać zeskanowaną pierwszą stronę z dowodu osobistego lub stronę ze zdjęciem z paszportu. Przesyłając skan należy pamiętać o zamazaniu/zasłonięciu swojego podpisu oraz numerów pesel i dowodu.\nTak, trzeba aktywować konto, aby być w wynikach wyszukiwania oraz prawidłowo wypełnić wszystkie wymagane pola w profilu - Informacje podstawowe. Brak uzupełnienia Informacji podstawowych powoduje brak aktywacji profilu i tym samym dostępu do wszystkich opcji w serwisie. Poprzez aktywację chcemy mieć pewność że osoby są pewne swoich zamierzeń.\nTak, można zobaczyć dane kontaktowe osób zarejestrowanych w sexstudent.pl, warunkiem jest dokonanie płatności za odpowiednią ilość kodów. Sugerujemy jednak rejestracje, gdyż taka sama operacja będąc zarejestrowanym w serwisie jest ok. 2 razy tańsza.\nPierwsza to odpłatne dodanie swojego zdjęcia do Alei Amora. Aleja Amora dostępna jest dla każdej osoby zalogowanej w profilu i w mini wyszukiwarce oraz dla niezalogowanej tylko w mini wyszukiwarce\n7. Na jakiej zasadzie działają płatności w serwisie sexstudent.pl?\nWykupując odpowiedni abonament raz, zostaje przyznana ustalona ilość punktów SP. Możesz teraz łatwo ustalać za co zamierzasz wymienić kupione punkty bez konieczności za każdym razem dokonywać płatności kartą lub przelewem.\n8. Co to są punkty SP?\nStudent Points w skrócie SP to punkty do wymiany w serwisie sexstudent.pl. Płacąc raz kartą płatniczą lub przelewem bankowym dostajemy odpowiednią ilość punktów przyznaną w jednym z trzech abonamentów do wyboru. Należy mieć na uwadze że punkty mogą przepaść, jeżeli nie wykorzystasz ich w ustalonym terminie lub nie przedłużysz konta premium (czas ważności konta i punktów SP zależy od wybranego abonamentu).\nUsunięcie konta dostępne jest po zalogowaniu na profil, a dalej wybierając EDYCJA PROFILU I USTAWIENIA > USTAWIENIA > USUŃ KONTO


Pług Unii ponownie na podium Mistrzostw Czech w Orce - Portal Rolniczy Okiem Rolnika - technika rolnicza, uprawa, zwięrzęta, prawo i finanse\nNapisał Redakcja - Technika Wrz 20, 2016\nTradycyjnie konkurs podzielono na etapy w których najlepsi zawodznicy kwalifikowali się dalej. Do wykonania były zadania o różnym stopniu trudności, i tak jedna z konkurencji polegała na wykonywaniu orki tylko jedną skibą. Zawody przeprowadzono z dużym rozmachem a kilka tysięcy osób kibicowało kilkudziesięciu zawodnikom.\nTo już kolejne podium w Mistrzostwach Czech w Orce dla Dalibora Kaháneka. W 42. edycji tych zawodów również zajął miejsce drugie. Za każdym razem orkę wykonywał naszym pługiem IBIS LH 3+1, czyli 4-korpusowym z zabezpieczeniem hydraulicznym.\nProducent pługa Unia zakłada, że „do trzech razy sztuka” i liczy na zwycięstwo w 44. edycji Mistrzostw Czech w Orce, które odbędą się w przyszłym roku.\nNowa stylistyka ciągnika New Holland T6\tUniwersalne opryskiwacze Krukowiak Optimal


Dwie lewe rączki: lipca 2018\nKarteczka z podziękowaniem w żywych, letnich kolorach. Głowna ozdoba to piękny, kwadratowy folder do embossingu i wykrojnikowe stokrotki. Napis z tekturki pokolorowałam promarkerem i ozdobiłam brokatem z Wink of Stella.\n- Crafty catz weekly challenge - atg with dies or punches\n- Cute card thursday - bugs/butterflies\n- Allsorts challenge - flowers all over\n- Scrapping 4 fun challenges - anything goes with flowers and butterflies\n- Simon says stamp blog - use die and/or punch\n- Penny's challenges - challenge 389\n- Crafting with friends - challenge 72\nAutor: Dwie lewe rączki o 22:20 16 komentarzy:\nSłodziutka i romantyczna karteczka dla równie słodkiej małej dziewczynki.\n- Crafty catz weekly challenge - challenge 425 atg\n- C.R.A.F.T. challenge - shabby chic\n- Fab and funky challenges - let's see some gingham\n- Crafter's cafe blog challenge - lots of layers\n- Brown sugar challenge - challenge 280\n- Penny's challenges - challenge 388\nAutor: Dwie lewe rączki o 22:34 11 komentarzy:\nDzisiaj przedstawiam męską karteczkę urodzinową z humorem.\nSuper digi stempel od Bugaboo stamps kolorowany promarkerami.\n- Promarker challenge - add sentiment\n- I love promarkers - anything goes with optional twist\n- Crafty girls creations - challenge 49\n- Penny's challenges - challenge 387\n- Crafting with friends - challenge 70\nAutor: Dwie lewe rączki o 22:05 8 komentarzy:\nDzisiaj witamy pierwszy dzień lipca a z pierwszym dniem miesiąca witamy również kolejne wyzwanie na blogu Craftyhazelnut's Patterned Paper. Jak zwykle jedyna wytyczna do wyzwania to użycie w pracy wzorzystego papieru. Do wygrania za to wspaniały zestaw przydasi.\nMaja inspiracja do tego wyzwania to romantyczna kartka urodzinowa dla miłośniczki wina :)\n- Crafty catz weekly challenge - atg with option of embossing\n- Fussy and fancy challenge - pretty in pink\n- Creative moments - challenge 147\n- Artistic inspirations challenges - challenge 203\n- Crafty gals corner challenges - challenge 168 anything goes\n- Simon says stamp blog - anything goes 51\n- Creative craft cottage - challenge 108\n- Penny's challenges - challenge 386\nAutor: Dwie lewe rączki o 11:27 7 komentarzy:


Właściciele apteki z Krzyżami Oficerskimi Orderu Odrodzenia Polski\nmgr.farm jestem farmaceutą > Aktualności > Właściciele apteki z Krzyżami Oficerskimi Orderu Odrodzenia Polski\nW Krakowie, na skwerze przy ul. św. Marka 8, odbyła się wczoraj uroczystość upamiętniająca bohaterów Armii Krajowej: gen. Stanisława Rostworowskiego oraz Jadwigę i Zygmunta Karłowskich – właścicieli apteki “Pod Gwiazdą”. W wydarzeniu wziął udział wicewojewoda małopolski Zbigniew Starzec. Uroczystość zorganizował Oddział IPN w Krakowie.\nWicewojewoda Starzec przekazał na ręce Róży Karłowskiej, córki zamordowanego przez Niemców małżeństwa, Krzyże Oficerskie Orderu Odrodzenia Polski, przyznane pośmiertnie Jadwidze i Zygmuntowi Karłowskim przez Prezydenta RP (fot. IPN Kraków)\n12 sierpnia 2019 r., w 75. rocznicę aresztowania przez Niemców gen. Stanisława Rostworowskiego oraz Jadwigi i Zygmunta Karłowskich, na skwerze przy ul. św. Marka 8 odbyła się patriotyczna uroczystość, poprzedzona mszą świętą w pobliskim kościele św. Marka. Wśród ponad dwustu zgromadzonych osób byli krewni gen. Rostworowskiego i Karłowskich, parlamentarzyści, przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych, liczna reprezentacja Wojska Polskiego, służb mundurowych oraz organizacji kombatanckich i społecznych.\nW imieniu krakowskiego IPN przybyłych powitał dr Michał Wenklar, naczelnik Oddziałowego Biura Badań Historycznych, który przybliżył krótko wydarzenia sprzed 75 lat. Głos zabierali także wicewojewoda małopolski Zbigniew Starzec, dyrektor Muzeum Farmacji UJ dr Agnieszka Rzepiela i Teresa Eckhardt de Eckenfeld ze Stowarzyszenia Żołnierzy AK w Krakowie (czytaj również: Farmaceuci w Powstaniu Warszawskim: Pamiętajmy o nich!).\nWicewojewoda Starzec przekazał na ręce Róży Karłowskiej, córki zamordowanego przez Niemców małżeństwa, Krzyże Oficerskie Orderu Odrodzenia Polski, przyznane pośmiertnie Jadwidze i Zygmuntowi Karłowskim przez Prezydenta RP.\nApteka była centrum zaopatrzenia sanitarnego AK\nW sierpniu 1944 r., gdy w Warszawie trwało powstanie, a na terenie Okręgu Krakowskiego rozwijała się akcja „Burza” i rozważano możliwość wywołania powstania w Krakowie, Niemcy nasilili represje wobec Polaków. 6 sierpnia zatrzymali prewencyjnie około 6 tys. mężczyzn, w tym wielu konspiratorów. 11 sierpnia gestapo aresztowało w mieszkaniu przy ul. św. Marka 8 gen. Stanisława Rostworowskiego, inspektora Komendy Głównej AK na Okręg Kraków i Śląsk, który miał koordynować działania związane z akcją „Burza”. W ręce Niemców wpadli także gospodarze lokalu, Jadwiga i Zygmunt Karłowscy, właściciele apteki „Pod Gwiazdą” przy ul. Floriańskiej 15, współtwórcy akcji sanitarnej w Okręgu Kraków AK, którzy przyjęli generała pod swój dach (czytaj również: Apteki w Powstaniu Warszawskim – część I).\nJeszcze tego samego dnia gen. Rostworowski i Zygmunt Karłowski zginęli w gestapowskiej katowni przy ul. Pomorskiej 2. Jadwiga Karłowska, po wielu przesłuchaniach, została 11 września rozstrzelana w obozie KL Plaszow. Cała trójka, mimo niemieckich tortur, nie wydała nikogo z akowskiej siatki konspiracyjnej w Krakowie.\nKarłowscy prowadzili podczas wojny działalność w ramach struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Rodzinna apteka przy Floriańskiej, prowadzona przez Jadwigę, była m.in. centrum zaopatrzenia sanitarnego Okręgu Krakowskiego AK. W momencie śmierci z rąk niemieckich oprawców Karłowscy mieli zaledwie 30 i 32 lata. Osierocili dwójkę małych dzieci. Miejsca ich pochówku nie są znane (czytaj również: Farmacja a Powstanie Wielkopolskie).\nŹródło: ŁW/IPN Kraków\nMaria Magdalena Kowalczuk 2019-08-13 07:34:06\nA co z tymi farmaceutami, co stawiali i stawiają czoła mafiom lekowym, ratując leki przed reeksportem, aby zostały w kraju dla rodaków, niejednokrotnie narażając życie własne i swoich rodzin? Czy chociaż usłyszą "dziękujemy"? Przyznam, że taki krzyż przyznany pośmiertnie, w tej sytuacji nie brzmi dobrze :( Wstrząsające losy tamtego pokolenia. Brak słów uznania. Miło, że Ojczyzna sobie o nich przypomniała... Oni byli tak strasznie młodzi...


Jaki hosting? - Strona 2 - Ogólnie o biznesie - MamBiznes.pl\nNajlepszy hosting www, a na pewno bardzo dobry oferuje firma Hekko, ta - https://www.hekko.pl/hosting_i_serwery.html. Najtańszy hosting mają juz za 49 zł za rok i jeszcze są dwa miesiące za free. Oferta naprawdę dobra.\nNajważniejszą kwestią przy wyborze hostingu jest jego bezawaryjność, dlatego należy wybrać ofertę firmy działającej na rynku od dłuższego czasu i mającej pozytywne opinie, jak http://www.cal.pl - dzięki temu mamy gwarancję, że strona będzie działała bez zakłóceń, a w razie problemów z usunięciem awarii nie będzie problemów. Przed decyzją warto też sprawdzić, czy hosting ma nielimitowany miesięczny transfer - to obecnie podstawa.\nTestujcie Firehost. Nie ma szans, abyście w podobnym budżecie znaleźli cokolwiek atrakcyjniejszego.\nWszystko wymaga zwrócenia uwagi na szereg kwestii, ale chyba najlepszym sposobem na ocenę, jest po prostu odpalenie sobie darmowego testu usługi.\nJestem u nich od wielu lat.\nTylko pomyśl jeszcze o dobrem podłączeniu do sieci, szczególnie, jeśli to sieć do firmy. Zawsze mogą, to być światłowody, bo bez problemu znajdziesz firmę od takich instalacji np. http://krajowy.biz/firma,optolibrepl\nAle darmowy test to przecież coś całkowicie normalnego. Co w tym zaskakującego? ;-)\nPoza tym - raczej każdemu zależy na stabilności, a nie na byle czym. Jeśli serwer nie daje stabilności, to raczej szkoda na niego czasu, prawda?\nNawet ta niska cena nie jest szczególnie ważna.\nFirehost. W niższej cenie raczej niczego nie znajdziecie, tym bardziej jakościowego. Nie jest potrzebny VPS, na spokojnie wystarczy konto hostingowe, ale oczywiście kwestia dopasowania odpowiednich rozwiązań pod siebie, to wszystko.\nCo ty z tymi cenami? Przecież hekko jest tańsze, bardziej znane, solidne, ma lepsze oceny.' A ty cały czas nawijasz o hostingu, który jest na rynku totalnym anonimem.\nTrochę to nietaktowne chyba, prawda?\nRaz jeszcze - odpalajcie również okresy testowe na Firehost, nawet dla samego porównania. Przynajmniej będziecie mieli świadomość tego, z czym dokładnie macie do czynienia. Ale ogólnie wszystko jest zdecydowanie do ogarnięcia. Trzymam u nich spore serwisy i wszystko działa spoko.\nBez względu na to, na jakim hostingu się zaczyna, w każdym przypadku powinno się rozpoczynać od darmowego testu.\nSkoro za darmo i można wszystko zweryfikować, to po co robić jakiekolwiek zakupy na ślepo?\nJest to totalnie pozbawione sensu.\nPrzecież dokładnie o tym pisałam. Możesz tak nawet sam zrobić i porównać jakość działania hostingu o którym piszesz i tego, na jakim ja działam.\nTo chyba proste co nie? Kwestia wrzucenia jednej stronki, tej samej i porównania, jak to działa.\nSprawdzenie jakości hostingu nie jest specjalnie wymagające. A chyba każdy kiedy ma już ten jeden sprawdzony, to nie szuka innych ofert.\nKto ma na to czas? Każdemu zależy przecież przede wszystkim na niezawodności działania.\nDla firmowej stronki wystarczy hosting współdzielony, dla sklepu bardziej odpowiedni będzie jednak serwer VPS, a jeśli ruch jest naprawdę spory, to dedykowany. Wydajny, stabilny hosting mają na [link usunięty] - przed zakupem można przetestować i sprawdzić, czy wszystko jest w porządku.\nNa pewno polecam po prostu Firehost. Akurat u nich ten hosting dziala niezawodnie, a cena niska. Mamy i u nich kilka kont i kilkanaście serwisów. Wszystko działa nam naprawdę pierwsza klasa, stabilnie. Support odpowiada w kilka minut, a nawet dawano nam opcję wyboru panelu zarządzania. To rzadkość.\nJuż było. Odpalasz test na Firehost i masz wszystko jasne. Za ten test nie płacisz ani grosza.\nDziałam na ich serwerze od dawna. Myślę, że ocenianie który jest lepszy, bez testowania, jest trochę pozbawione sensu...\nJa polecam JCHost i Netmark.\nOdsyłam Was do tego bloga - https://smartbees.pl/blog/jak-wybrac-hosting-dla-strony-internetowej . Naprawdę konkretnie i ciekawie napisali o wyborze hostingu dla strony internetowej. W ciemno nie ma co wybierać, trzeba dobrze się ze wszystkim zapoznać.\nHekko, nawet najmniejsze pakiety - są OK. Wystarczające parametry, niezawodne serwery, które naprawdę działają pierwsza klasa.\nNie zmienia to jednak faktu, że w każdym przypadku należy zwracać uwagę przede wszystkim na wyniki testów.\nUruchamiacie jakieś serwisy i po prostu widzicie jakie są efekty działania.\nNawet najmniejszy pakiet Firehost. Działa niezawodnie, solidnie, pierwsza klasa.\nNasze doświadczenia pozytywne, ale oczywiście każdemu może odpowiadać coś innego.\nOdpalacie darmowy test i wtedy na tej podstawie oceniacie jakość działania usługi.\nFirehost testujesz za darmo. Wrzucasz jakieś stronki, odpalasz sobie okres testowy i wszystko masz podane na tacy.\nNie trzeba kombinować, przepłacać, a dostępność solidnych serwerów jest bardzo dobra.\nniestety nie znam się na tym. nie mogę pomóc\nHekko jest stabilne, niezawodne i kosztuje niewiele.\nSposobem na sprawdzenie jakości działania hostingu jest zwrócenie uwagi na podstawowe kwestie - okres testowy w zasadzie wszystko załatwia.\nNie potrzebujecie cudownych parametrów. Potrzebujecie podstaw. No chyba że zamierzacie postawić tam jakieś niesamowite serwisy.\nPrzenieście się na Firehost. Mała kasa, a dobry serwer. Test darmowy, jest wybór panelu zarządzania, dobry support.\nNa spokojnie na jednym koncie postawicie nawet kilka stronek.\nMi wydaję się, że warto rozważyć też opcję Linuxpl. Od wielu słyszałem, że jest to bardzo dobra usługa.\nSuper, że słyszałeś od wielu, ale czy od kogoś konkretnego?\nNie ma to jak pisać o serwerze, na jakim się nigdy niczego nie miało ;-)\nA jeśli jest inaczej, to pokaż nam swoje serwisy ;-)


Cosmebio | n is for nature\nTag Archives: Cosmebio\nCertyfikaty kosmetyczne i nie tylko.\nŚwiadomy konsument, wie co kupować zgodnie z wybraną filozofią. Jeśli naszą filozofią ma być przestawienie się na kosmetyki naturalne aby pomóc i sobie i środowisku, musimy wiedzieć czym takie produkty się charakteryzują i jak je znaleźć.\nCzytanie składów jest bardzo trudne. Przeciętny zakupowicz czyta więc opis stworzony przez producenta. Jeśli mamy jakiekolwiek pojęcie na temat chwytów marketingowych i specjalistycznego żargonu, wiemy, że nie należy wierzyć w te obiecanki cacanki, a szczególnie w takie, których nie rozumiemy. Z pomocą idą nam instytucje certyfikujące. Ponieważ np. UE nie reguluje rynku kosmetyków naturalnych ludzie w różnych krajach stworzyli organizacje, których zadaniem jest informowanie, tworzenie wyśrubowanych standardów i przyznawanie certyfikatów dla firm, gospodarstw rolnych itp. chcących dbać o środowisko i oferować klientom produkty bezpieczne, zdrowe, ekologiczne i etyczne.\nDziś przedstawię wam kilka certyfikatów najlepiej znanych i na których można polegać.\nKażda instytucja samodzielnie decyduje o stopniu destrukcyjności oraz o wytycznych, ale większość cech jest wspólna.\nProdukt oznaczony certyfikatem musi spełniać następujące wymogi:\n– przy produkcji wykorzystywane są zasoby odnawialne,\n– produkcja jest przyjazna środowisku,\n– produkt nie może zawierać: GMO, parabenów (działanie alergizujące), fenoksyetanolu (konserwant wywołujący świąd, stany zapalne), nanocząsteczek (są maleńkie, mogą przedostawać się przez skórę i do dróg oddechowych czego skutki są potencjalnie groźne), silikonu, PEG-ów (rakotwórcze substancje myjące), syntetycznych zapachów, składników pochodzenia zwierzęcego (poza naturalnie wytwarzanymi przez zwierzęta np. mleko i miód), syntetycznych barwników, parafiny i pochodnych ropy naftowej (popularne parrafinum liquidum czy oleje mineralne) oraz składników pochodzących z martwych zwierząt,\n– opakowanie musi być biodegradowalne i nadające się do recyklingu,\n– wg. Ecocert kosmetyk, aby mógł się nazywać organicznym (bio) musi mieć 95% składników pochodzenia roślinnego, a naturalnym (eco) – 50%\n– testowanie na zwierzętach jest zabronione.\nJest to niemiecka organizacja non-profit zrzeszająca przedsiębiorców i handlowców z branż farmaceutycznych, kosmetycznych czy żywnościowych.\nEcocert, instytucja przyznająca najbardziej znany certyfikat, powstała w 1991 roku we Francji za sprawą agronomów, którym zależało na rolnictwie przyjaznemu środowisku. Ecocert przyznaje certyfikaty firmom wytwarzającym organiczne składniki kosmetyków, a także żywność.\nMiędzynarodowa organizacja, którą można umieścić na drugim miejscu po Ecocert. Certyfikat ten jest coraz popularniejszy, gdyż jak twierdzą niektórzy, jego wytyczne są bardziej restrykcyjne niż Ecocert. Na logo mogą znajdować się gwiazdki – od jednej do trzech. Trzy to oczywiście najlepsza opcja, gdyż taki produkt można nazwać organicznym. Jedna gwiazdka to kosmetyk naturalny.\nSwoją instytucję mają też Włosi. Jest to ICEA – Instituto Certificazione Ettica e Ambientale\nJeszcze jedną instytucją z Francji jest COSMEBIO powstała w 2002 roku i zrzeszająca 400 producentów i 500 marek z całego świata.\nNa opakowaniach możemy jednak znaleźć jeszcze cztery popularne i ciekawe oznaczenia.\nLogo kosmetyków wegańskich występuje w różnych formach, ale idea jest taka sama. Kosmetykie wegańskie nie zawierają żadnych składników odzwierzęcych czyli także mleka czy miodu.\nBrytyjska organizacja charytatywna działająca na rzecz zdrowego, humanitarnego i zrównoważonego jedzenia, rolnictwa i ziemi. Najważniejsze aspekty to:\n– zakaz stosowania zbędnych i szkodliwych dodatków spożywczych.\nCertyfikat SA posiada ponad 4,500 farm i firm na całym świecie.\nJest to oznaczenie dotyczące opakowania. Ta światowa organizacja zajmuje się zarządzaniem lasami w celu zapewnienie bioróżnorodności, produktywności i ekologii. Nie tylko zajmuje się lasami jako osobnymi organizmami, ale pomaga też lokalnym społecznościom.\nKróliczek też występuje w wielu postaciach, ale oznacza jedno. Produkt nie był testowany na zwierzętach. Wiele zwykłych kosmetyków posiada to logo, ale należy pamiętać o najważniejszym. Jedynie w przypadku kosmetyków opatrzonych powyżej opisanymi certyfikatami możemy mieć pewność, że króliczek oznacza, że nie tylko kosmetyk, ale i jego poszczególne składniki nie były testowane na zwierzętach. Jeśli chodzi o konwencjonalne produkty, takiej pewności nie ma. Składniki mogły być testowane.\nMam nadzieję, że ta garść informacji przyda wam się w waszej podróży przez świat naturalny i organiczny. Jeśli chcecie zdobyć więcej informacji polecam poczytanie stron poszczególnych instytucji. Linki załączyłam.\nPodsumowując, celem certyfikatów jest ułatwienie życia nam konsumentom. Nie musimy wczytywać się w składy, bo mamy pewność, że oznaczonym produktom można zaufać.\nTags: BDIH, certyfikaty, Cosmebio, Eco Control, Ecocert, FSC, ICEA, Natrue, Soil Association, Vegan


Rosyjska baza na Białorusi i ZBiR zaskarżone. "Naruszają konstytucję" - Raport Białoruś - polskieradio.pl\nNa manewry Zapad 2013 Rosja nie zaprasza obserwatorów NATO\nOstatnia aktualizacja: 22.07.2013 00:04\nW rosyjsko-białoruskich ćwiczeniach Zapad 2013 weźmie udział 13 tysięcy żołnierzy. Sztab Rosji nie zamierza zapraszać obserwatorów NATO. Wcześniej informowano, ze manewry będą mieć miejsce m.in. w Brześciu, bardzo blisko polskiej granicy.\nO ćwiczeniach, które odbędą się w dniach 20-26 września, mówił w piątek przedstawiciel sztabu generalnego Rosji, pułkownik Wiaczesław Usik, na posiedzeniu społecznej rady przy rosyjskim MON.\nJak informuje agencja Interfax, Usik powiedział, że w ćwiczeniach weźmie udział 13 tysięcy żołnierzy, 2,5 tysiąca z Rosji, 10,4 tysiąca z Białorusi. Będzie użytych 60 helikopterów i samolotów i 250 jednostek techniki wojskowej. Przedstawiciel sztabu FR poinformował, że ćwiczenia odbędą się na terytorium Białorusi, zachodniego okręgu Federacji Rosyjskiej, na Morzu Barentsa i Bałtyckim.\nPrzedstawiciel sztabu rosyjskiego powiedział też, że nie planuje się zaproszenia na ćwiczenia przedstawicieli NATO.\nĆwiczeniami będą dowodzić minister obrony Białorusi i szef generalnego sztabu Rosji. Jak zauważa portal Karta 97, wciąż brakuje szczegółowych informacji o scenariuszu tych ćwiczeń. Jest obawa, że będzie znowu prowokacyjny wobec zachodnich krajów, tak jak to było podczas manewrów Zapad 2009.\nJednak wczesniej informowano, ze manewry będą mieć miejsce również w Brześciu, bardzo blisko polskiej granicy. Mówił o tym wiceminister obrony Białorusi Piotr Cichanouski, w wywiadzie dla białoruskiej gazety wojskowej.\nManewry wywołały zaniepokojenie sąsiadów Białorusi, m.in. Litwy. Szef MSZ Polski Radosław Sikorski komentował zapowiedź manewrów w styczniu tego roku. - My traktujemy je bardzo poważnie. Przypominam: kiedy były ostatnie manewry Rosji i Białorusi, ”Zapad 2009”, zakładające scenariusz prowokacyjny wobec Polski, sugerujący powstanie mniejszości polskiej na Białorusi, podnosiliśmy to nie tylko w relacjach dwustronnych. Napisałem wówczas w tej sprawie osobny list do sekretarza generalnego Sojuszu Północnoatlantyckiego i NATO zajęło krytyczne stanowisko w tej sprawie – powiedział Radosław Sikorski. - W tych sprawach bardzo ważna jest otwartość, transparentność, to znaczy, żeby obserwatorzy wojskowi mogli obserwować te ćwiczenia – dodał szef polskiego MSZ.\nZobacz więcej na temat: Białoruś ćwiczenia Raport Białoruś Rosja wojsko


Fryzury Sergio Ramosa: nieskończona kolekcja fryzur piłkarzy | Stylowi mężczyźni\nCo myślisz o fryzurach Sergio Ramosa? Rozumiemy cię, bardzo trudno za nim nadążyć. W konsekwencji ośmielilibyśmy się powiedzieć, że niemożliwe jest (może poza niektórymi fanami) zapamiętanie ich wszystkich, a tym bardziej umiejscowienie ich w czasie. I to właśnie kapitan Realu Madryt i reprezentacja Hiszpanii Jest jednym z piłkarzy, który przeszedł najwięcej zmian w wyglądzie w całej swojej karierze.\nW ten sposób nie jest zaskakujące, że kolekcja fryzur Sergio Ramosa ma różnorodność, która sama w sobie mogłaby wystarczyć do stworzenia zakresu fryzur każdego fryzjera. Co więcej, będąc piłkarzem charakteryzującym się odwagą na boisku, nie jest zaskoczeniem, że jego kapilarne zakłady często nie pozostają niezauważone. Za to wszystko Fryzury Sergio Ramosa stały się fenomenem medialnym.\n1 Wiele zmian wyglądu Sergio Ramosa\n2 Pasek na środku czy z boku?\n4 Super wolumen, Twój ostatni zakład\nWiele zmian wyglądu Sergio Ramosa\nJeśli należysz do tych, którzy zawsze chcą wypróbować nową fryzurę, z pewnością czujesz się bardzo utożsamiany z Sergio Ramosem. Ich metamorfozy dorównują swoim tytułom. A jeśli Ramos może się czymś pochwalić, to są to trofea, zarówno na poziomie klubowym, jak i krajowym, i to bez osobistego uznania.\nŚrodkowy obrońca Realu Madryt i reprezentacja Hiszpanii nosili różnorodne fryzury. Nosił włosy krótkie (w najczystszym wojskowym stylu) i długie, a także praktycznie we wszystkich możliwych odstępach między jednym a drugim punktem. Ramos też często zmienia kształt: studiował potarganie, przedziałek pośrodku, rozchylony na boku, kolczaste… Farby i pasemka to temat, który również nie umknął jej zainteresowaniu; Ramos odważy się na wszystko, nawet platynową blondynkę. Wreszcie, są różne tomy, które testowała, nosząc włosy mniej więcej blisko głowy, w zależności od tego, co czuje najbardziej przy każdej okazji.\nSergio Ramos podpisał kontrakt z Realem Madryt w bardzo młodym wieku w 2005 roku, po tym, jak wyróżniał się w Sevilla Fútbol Club. W białym klubie zbiegł się z Davidem Beckhamem. Miłośnik zmian wyglądu i tatuaży, Ramos wkrótce pójdzie w ślady swojego partnera i przyjaciela. Jednak Real Madryt nr 4 nie jest jedynym człowiekiem, na który w mniejszym lub większym stopniu wpłynął Beckham, którego możesz lub nie, ale nie można zaprzeczyć, że stał się ikoną stylu.\nPasek na środku czy z boku?\nCzy jesteś bardziej rozchylony pośrodku czy z boku? Większość wybiera jedną z dwóch opcji w oparciu o to, co jest bardziej pochlebne i zachowuje ją na całe życie (jeśli wypadanie włosów tego nie zapobiega), ale jeśli chodzi o Sergio Ramosa i jego włosy, nic nie jest takie proste. Lokalizacja płaszczki nie jest zdecydowanie jedną z jego najbardziej ryzykownych operacji na włosach, ale, zgodnie z oczekiwaniami, Sewillian, który ma już swój własny serial dokumentalny na Amazon Prime Video, zatytułowany `` Serce Sergio Ramosa '', nie miał żadnych skrupułów przed wypróbowaniem obu opcji.\nWśród fryzur Sergio Ramosa znajdujemy półdługie włosy z przedziałkiem pośrodku, które z drugiej strony należą do jego najmniej znanych zakładów. Zamiast, Akceptacja jego fryzur z przedziałkiem na bokach wydaje się być znacznie wyższa, zwłaszcza gdy gwiazda Madrytu dodaje dobrą brodę jako uzupełnienie, pytanie, gęstość brody, w której - podobnie jak w przypadku włosów - genetyka jest po twojej stronie.\nDo części środkowej i bocznej musimy dodać trzecią opcję: włosy do tyłu. Sergio Ramos również nie przegapił okazji, aby uczesać włosy do tyłu. Jedna z faz włosów piłkarza składała się z podcięcia, stylu, w którym między dołem a górą jest wielki skok w dal. Górną część można czesać na różne sposoby, co jest jednym z założeń gracza, aby nosić ją tyłem. Nawet czasami widzieliśmy go z krótkimi uderzeniami do przodu, ale wydaje się, że ta opcja najmniej lubi Ramosa, którego trudno dostrzec z fryzurą, która nie implikuje wyraźnego czoła, także przy pomocy część. pośrodku, z boku lub z tyłu.\nSuper wolumen, Twój ostatni zakład\nPrzesadne czy skuteczne? Na swoim ślubie z prezenterką telewizyjną Pilar Rubio, Sergio Ramos towarzyszył swemu porannemu garniturowi w kratkę z gradientowa fryzura z dużą objętością na górze, co wywołało podzielone opinie. Jeśli jesteś jednym z wielu fanów tupetu, prawdopodobnie uznasz to za pochlebne. Z drugiej strony, jeśli wolisz bardziej naturalne style, możesz znaleźć się po drugiej stronie.\nPełna ścieżka do artykułu: Stylowi mężczyźni » Higieny osobistej » Fryzury Sergio Ramosa


Pościć czy nie pościć? Oto jest pytanie – Rzymskokatolicka Parafia św. Anny\nCzy dziś potrzebny jest post? Czy poszczenie nie kojarzy się wielu wierzącym ze starymi, średniowiecznymi praktykami? Czy dziś, w naszych czasach, potrzebny jest post? Czy poszczenie nie kojarzy się wielu wierzącym ze starymi, średniowiecznymi praktykami? Słyszę, że dziś mamy inne czasy, że dziś lepiej rozumiemy godność człowieka, że umartwienie ciała poprzez post – czyli odmawianie sobie dobra i przyjemności – jest jakąś nieludzką praktyką. Przytaczam tu może skrajne argumenty, ale wcale nie tak nam obce. Jeśli Kościół w Polsce zdecydował, że powstrzymanie się od potraw mięsnych w Wigilię Bożego Narodzenia jest zbyt wielkim ciężarem dla większości wierzących w Polsce, to coś jednak jest na rzeczy. Ważnym fundamentem zrozumienia, czym jest post i jaką ma wartość, jest przykład i nauka samego Chrystusa – naszego Pana. Najbardziej czytelny przykład to 40 dni spędzonych na pustyni: „A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód” (Mt 4, 2).\nU samego początku publicznej działalności, gdy Pan nasz opuszcza ciszę Nazaretu, by powołać uczniów i głosić prawdę o nadejściu Królestwa Bożego, udaje się na 40-dniowe „rekolekcje”. Święty czas poświęcony tylko dla Boga, na pustyni – więc z dala od ludzi i zwykłych spraw. Tam nasz Pan pokazuje nam, jak się modlić i zarazem – jak pościć. To znak czasów: gdy rozważamy i komentujemy ten fragment Ewangelii, podkreślamy modlitwę Jezusa, a Jego post często pozostaje niezauważony! Ważne, byśmy dostrzegli, że post jest dla Jezusa, a także dla Jego uczniów, jednym z ważnych elementów normalnego życia wiary. Nie jest on najważniejszy, ale byłoby z naszej strony głupotą, gdybyśmy zaniechali tych elementów nauki Chrystusa, które są dla nas po prostu niewygodne. Bardzo wyraźnie widać tę myśl w Kazaniu na górze. Tu Jezus jasno pokazuje nam, jak On daje jałmużnę, jak się modli i pości. Jezus nie pości na pokaz, ale stara się ukryć swój post przed ludźmi, by bardziej podobał się on Bogu. Post jest więc jednym z normalnych elementów życia każdego wierzącego, a przytoczone cytaty z Pisma św. ukazują, że jest też szczególnie związany z modlitwą. Wierna uczennica Chrystusa, św. Teresa od Jezusa, podpowiada nam: „Modlitwa bowiem, aby była prawdziwa, potrzebuje tych środków [postów, umartwień, milczenia] do pomocy” (DD 4, 2). Myśl Teresy jest jasna: jeżeli chcesz zbliżyć się do Boga samego, potrzebujesz wejść w głębszą modlitwę. Ale żeby wchodzić w głąb, żeby modlitwa się rozwijała, koniecznie musi się ona przekładać na życie, w tym także na konkretne postne wyrzeczenia. Trzeba koniecznie zadać sobie pytanie: dlaczego post jest ważny, w jaki sposób ma mi on pomagać w modlitwie? Jak odmawianie sobie jedzenia czy innych przyjemności może przybliżyć mnie do Boga? Wiemy, że sam Chrystus Pan daje nam przykład. Wiemy, że zachęca nas do podjęcia dobrowolnych umartwień: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mt 16, 24). Twój post, związane z nim trudy i małe cierpienie, jest wyśmienitą okazją, by uczyć się współcierpieć z Jezusem, by z Nim dźwigać krzyż. Post, będąc trudem, ma też wartość ekspiacyjną – wynagradzającą Bogu za zło popełnione w życiu, moje, ale i moich braci. Post może też mieć ogromną wartość, gdy trud związany z umartwieniem ofiarujemy za innych. Modlitwa wstawiennicza nabiera siły, gdy połączysz ją z postem, i nie chodzi tu o wymuszenie czegoś na Bogu, ale o pokorne pokazanie Bogu naszej miłości do braci. Dużą zachętą jest fragment z Ewangelii św. Mateusza: „Ten zaś rodzaj złych duchów wyrzuca się tylko modlitwą i postem” (Mt 17, 21).\nChciałbym tu skupić się na jeszcze jednym bardzo pozytywnym wymiarze postu. Post jest drogą do wolności wewnętrznej. Bóg stworzył każdego człowieka dobrym. Jednak każdy z nas odczuwa na sobie skutki grzechu pierworodnego – chodzi nie tylko o nasze wady, ale wręcz o pewien pociąg do zła. Sprawia on, że często wybieramy zło, chociaż doskonale wiemy, co jest dobre. Św. Jan od Krzyża jako kierownik duchowy, widząc w sobie i w innych osobach skłonność do zła, pozostaje jednak „Bożym optymistą”. Uczy, że z pomocą łaski Bożej można wyjść ze swych złych skłonności, że Bóg potrafi uleczyć serce człowieka i je przemienić. Droga do bliskości, wręcz do zjednoczenia z Bogiem, wymaga jednak od człowieka podjęcia konkretnego trudu. Jan od Krzyża uczy, że na skutek grzechu pierworodnego jesteśmy niewolnikami swoich zachcianek lub tego, co ziemskie. I nie chodzi tu tylko o niewolę grzechu. Jest to nauka dla tych, którzy już porzucili grzechy ciężkie i za nic w świecie nie chcą w nie wchodzić! Święty uczy, że człowiek może stać się niewolnikiem nie tylko grzechu, ale każdej rzeczy, która sprawia zwykłą ludzką przyjemność. Może zostać zniewolony np. przez ludzkie opinie, przyjemności cielesne, poczucie górowania nad innymi, potrzebę posiadania na koncie więcej niż inni… Jeżeli człowiek stanie się niewolnikiem swych przyjemnostek, zacznie kochać je bardziej niż Boga – oto smutna prawda o nas. Należy tu zaznaczyć bardzo ważną rzecz: sama przyjemność nie jest zła, odczuwanie jej jest czymś normalnym, dobrym. Przecież te małe przyjemności pozwalają nam radośniej żyć, znosić trudy życia, pokonywać ciężkie sytuacje. Wypicie dobrej kawy dodaje siły, spacer po pięknym parku, wśród zapachów lasu i świergotu ptaków, daje wytchnienie w zabieganiu. Każdy z nas ma swoje małe przyjemności. Przecież to, że czerpiemy z czegoś zadowolenie, nie jest złe. Św. Jan od Krzyża chce nam powiedzieć, że sama przyjemność nie jest zła, ale po grzechu pierworodnym tkwią w każdym z nas skłonności, by smakowanie przyjemności postawić w centrum swojego życia. Wtedy człowiek traci głowę i zaczyna za tymi przyjemnymi doznaniami gonić, łapczywie ich poszukiwać. W końcu człowiek może stać się niewolnikiem odczuwania przyjemności, tak że nie potrafiłby już bez niej żyć. Wtedy Bóg i Jego sprawy schodzą na dalszy plan. Św. doktor Kościoła walczy tu, by dusza ludzka nie była przywiązana do swoich przyjemności, a nie o to, by człowiek w ogóle ich nie doświadczał. Z normalnym stanem rzeczy mamy do czynienia wtedy, gdy człowiek może powiedzieć uczciwie: dobrze, kiedy są i dobrze, kiedy ich nie ma. Chodzi o to, by człowiek coraz bardziej napełniał swoją duszę Bogiem, by to w spotkaniu z Nim znajdował coraz więcej radości. Gdy człowiek dostrzeże, że jest niewolnikiem jakiejś przyjemności i postanowi powalczyć o swoją wolność – będzie musiał ograniczyć lub zupełnie odstawić na jakiś czas obiekt swego pożądania, np. kawę, serial. Wtedy dotkliwie odczuje pewien brak, tym boleśniejszy, im bardziej jest do tej przyjemności przywiązany. Właśnie w tę trudną pustkę należy zaprosić Boga żywego, by to On wypełniał serce. W ten sposób człowiek dochodzi do błogosławionej cnoty umiarkowania. Smutne jest, gdy człowiek myśli: „Jestem wierzący, bo chodzę do kościoła, żyję po chrześcijańsku. A czy doświadczam miłości Boga? – a co to w ogóle jest? Czy ja sercem kocham Boga? – chyba tak, chociaż nie wiem, o co tak naprawdę chodzi”. Takie osoby opisuje św. Teresa od Jezusa w Twierdzy wewnętrznej: „[Dusze te] bardzo są przywiązane do życia, chcąc nim służyć Panu, […] i skutkiem tego są bardzo ostrożne w umartwieniach, by im snadź nie zaszkodziły na zdrowiu. Nie zabiją się one surowościami, […] bo rozum mają rozważny i chłodny” (TW III, 2, 7). Człowiek w swej wierze potrafi być chłodnym racjonalistą, mówi sobie: przecież poszcząc będę głodny, a więc zły, i nie będę miał sił, by służyć Bogu i bliźniemu. To bardzo, bardzo racjonalne podejście. Teresa radzi, by jednak wpuścić trochę szaleństwa do swej duszy, bo miłość tak dokładnie nie rachuje. Miłość potrafi złożyć coś z siebie w ofierze. Racjonalny rozum stroni od ofiary, szuka raczej swojej wygody. Jeżeli człowiek zaryzykuje i podejmie cięższy post, to – chociaż po ludzku to nielogiczne, bo będzie czuł się źle – taki post może stanowić okazję do rozpalenia z nową siłą miłości do Boga. Tradycyjnie post jest odmówieniem sobie pożywienia. W całym artykule zachęcam cię do rozciągnięcia tej praktyki na inne dziedziny – tak by dopasować go do swoich skłonności. Inspiracją do szukania nowych form postu jest fakt, że dziś dla wielu osób piątkowe powstrzymywanie się od potraw mięsnych jest wręcz przyjemnością, a nie trudem! Oczywiście są posty przepisane przez Kościół Święty i trzeba je zachowywać, żeby być uczciwym przed Bogiem. Proponuję jednak dodać do nich coś od siebie: na ofiarę miłą Bogu, jednocześnie świadomie walcząc o własną wolność wewnętrzną. Dlatego postuluję: szukaj postu odpowiedniego dla ciebie, zobacz, czy przypadkiem nie jesteś czymś zniewolony, i powalcz z tym.


Jane Eyre (2011) | KulturaDobra.pl\nMia Wasikowska, Michael Fassbender, Judi Dench, Jamie Bell, Amelia Clarkson, Sally Hawkins, Su Elliot\nKolejna już ekranizacja znanej powieści Charlotte Brönte o „dziwnych losach” pewnej skromnej i na pozór przeciętnej guwernantki. Jane to osierocona, pozbawiona majątku i wsparcia ze strony krewnych dziewczyna w Wiktoriańskiej Anglii. Po śmierci rodziców zostaje ona oddana pod opiekę Sary Reed, żony wuja. Tu jednak spotyka się z całkowitym brakiem ciepła ze strony pani domu, a dodatkowo z szykanami ze strony jej syna, co prowadzi do ciągłego pogarszania się wzajemnych relacji. W rezultacie dziewczyna zostaje oddana do szkoły z internatem. W placówce tej spędza osiem lat, pod koniec tego okresu pracując jako nauczycielka. Pragnąc się usamodzielnić przyjmuje posadę guwernantki w posiadłości Thornfield, gdzie ma uczyć Adelę, córkę właściciela posiadłości, Edwarda Rochestera. Szczera, bezkompromisowa, niepozbawiona też wielu innych zalet dziewczyna szybko zyskuje sobie szacunek pana domu. Mimo dzielącej ich „społecznej przepaści”, wbrew też niełatwemu charakterowi Rochestera, parę bohaterów zaczynają łączyć również bardziej romantyczne uczucia. Na drodze do uświęconego związku tych dwojga stanie jednak mroczna tajemnica Edwarda.\nNa płaszczyźnie moralnej i światopoglądowej film ten posiada pewne istotne zalety, rzadko spotykane we współczesnej kinematografii. Przede wszystkim wyraźnie wspiera prawdę o nierozerwalności i świętości małżeństwa; w pozytywnym świetle ukazuje również zachowywanie czystości przedmałżeńskiej jako coś w oczywisty sposób wartościowego. Reprezentantem tych wartości jest głównie tytułowa bohaterka, która odrzuca wizję szczęścia u boku ukochanego mężczyzny, kiedy okazuje się, że ten jest związany ważnym (choć bardzo nieszczęśliwym) małżeństwem. A jest to dla niej tym trudniejsze, że w całym jej sierocym życiu brakowało miłości. Pozytywne ukazanie takiej postawy bardzo kontrastuje ze współczesnym podejściem twórców filmowych do tematu, które zakłada, że najważniejsze są uczucia i emocje (miłość romantyczna). Film pokazuje, że małżeństwo i miłość to również kwestia woli i decyzji, a uciążliwego małżonka(i) nie da się tak po prostu ukryć w jakimś ciemnym kącie (o czym boleśnie przekona się Edward).\nW „Jane Eyre” (zaznaczam, że skupiamy się tu jedynie na ocenie tej konkretnej ekranizacji książki Charlotte Brönte) znajdują się wątki, które można by trochę „na siłę”odczytać jako antychrześcijańskie, a mianowicie ukazanie w negatywnym świetle szkoły chrześcijańskiej oraz osób, które jednoznacznie deklarują się jako chrześcijanie, zwłaszcza kierującego szkołą pastora i pracownic tej placówki. Jedyną tego przeciwwagę stanowi słabszy wątek w postaci innego młodego pastora i jego sióstr, które oferują Jane swoją pomoc i przyjaźń. W postaci głównej bohaterki niektórzy dopatrują się też rysów feministycznych, należy jednak pamiętać, że jej życiowa postawa (np. podjęcie pracy zawodowej zamiast „siedzenia w domu”) wynika z konieczności, po prostu jako pozbawiona wszelkiego wsparcia niewiasta, Jane musi sobie radzić sama. Istotniejszą wadą filmu wydają się pewne postawy, które prezentuje główna bohaterka, a które nie spotykają się tu z naganą, a mianowicie jej buntowniczość wobec (niesprawiedliwych) opiekunów oraz skłonność do chowania uraz, posunięta do tego stopnia, iż nie udziela ona wyraźnego przebaczenia swej umierającej ciotce. Pewną scenę można też zinterpretować jako aprobatę dla nieskromnej sztuki (Jane przypatrująca się bacznie kobiecemu aktowi na ścianie w domu Rochestera). Nieco dwuznaczne są też komentarze przyjaciółki Jane z sierocińca o „niewidzialnych światach” i „królestwie duchów, które nas strzegą”, co równie dobrze można uznać za aluzję do świata aniołów jak i wyraz jakichś niechrześcijańskich przekonań; wątek ten nie ma jednak dalszej kontynuacji, więc trudno pokusić się o jego jednoznaczną ocenę. Na marginesie, można pochwalić twórców filmu, że nie poszli zbytnio w stronę „gotyckiej” estetyki obrazu, do czego ekranizacje literatury romantycznej stwarzają łatwa okazję.\nReasumując, film w swoim głównym zarysie zdaje się wspierać takie tradycyjnie chrześcijańskie wartości jak powaga i nierozerwalność małżeństwa, czystość przedmałżeńska, pracowitość, szczerość, umiłowanie prawdy, cenienie bardziej „wewnętrznego człowieka” niż to co zewnętrzne. „Jane Eyre” zatem, z pewnymi zastrzeżeniami można polecić jako godziwą rozrywkę dla całej rodziny.\n1 grudnia 2018 15:47