Będziesz moja - Nana Bekher - niePrzeczytane.pl Księgarnia internetowa\nOszczędzasz:&nbsp58% (23 zł)\nNieprzyzwoicie gorąca i namiętna, nowa powieść Nany Bekher to jedna z tych książek, które wyryją się w waszej świadomości i pozostawią ślad na długi czas. Ogień, który trawi bohaterów przelewa się wprost z kart książki na czytelnika. Trzeba wziąć długi zimny prysznic, by ochłonąć po tej powieści. To Nana Bekher jakiej nie znaliście! Polecam - At.Michalak\nPowieść „Będziesz moja” wprowadzi czytelnika w świat zakazanej i trudnej miłości. W tej książce Nana Bekher po raz kolejny pokazała, że jest mistrzynią emocji. Książka wciąga od pierwszych stron, a pożądanie tworzące zakazane uczucie, cały czas toczy walkę z cierpieniem. Autorka doskonale wykreowała głównych bohaterów. Czytając tę powieść, przeżywałam z nimi każdą sytuację w jakiej się znaleźli.\nZ całego serca polecam! - Justyna Nowak-Wysocka, autorka\nNamiętna opowieść o zakazanym pożądaniu, trudnych wyborach, niesamowitej miłości, podsycona gorąco seksownymi momentami, ale także emocjonalna? huśtawką głównych bohaterów, niekiedy przepełniona goryczą ich przeżyć, kłamstw i ukrywanych prawd.\nPonownie Nana Bekher zabiera nas w fascynujący świat uczuć, bólu, tęsknoty, ale tez˙ walki o te których siła może przezwyciężyć dosłownie wszystko.\nTa historia tylko z pozoru wydaje się być cukierkowa, nic bardziej mylnego. - Aneta, eroticbookslover\nZakazana kobieta oraz niegrzeczny mężczyzna, kiedy skosztują się po raz pierwszy nie będzie już odwrotu. Pożądanie będzie silniejsze niż wszystko inne. Nowa powieść Nany Bekher przyprawi was o szybsze bicie serca i zaprowadzi do świata pełnego płomiennego, niedozwolonego romansu. Tak gorąco jeszcze nie było! Polecam. - Malwina Nowak, Świat książkowy Mali\n42,90 zł 24,23 zł\n36,99 zł 24,63 zł\n44,99 zł 30,94 zł\n25,19 zł 19,69 zł\n99,99 zł 58,97 zł\n39,00 zł 24,24 zł\n32,10 zł 24,76 zł\n49,90 zł 28,55 zł\n44,90 zł 41,55 zł\n35,00 zł 22,66 zł\n42,00 zł 35,67 zł\n48,50 zł 42,20 zł\n45,00 zł 37,24 zł\n36,00 zł 23,34 zł\n25,41 zł 14,81 zł


Kto Jeszcze Chce dostać dotację na fotowoltaikę?Panele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Krótko o saunie w ogrodzieOgród z jacuzzi- czy warto?Coraz droższa energia. Czy warto produkować ją na własnym dachuSauny na własny użytek w ogrodzieSauna ogrodowaZobacz te 7 ciekawostek o tym jak Położyć Kostkę w prosty sposóbMasz ogród? Wykorzystaj go do relaksu! Wystarczy tylko saunaCzy cyklinować parkiet można tanio?Inwestycja w tańszy prąd - fotowoltaika, czy warto?Drewno, para i ciepło - o saunachKrótko o panelach fotowoltaicznych i energii ze słońcaDopłaty na fotowoltaikęJak cyklinować parkiet - zmiany w 2021Energia ze słońca!Ceny prądu dokuczają? FotowoltaikaLepsze od basenu - jacuzzi w ogrodzieBalie do kąpieliOgrodowe historie - jacuzzi na świeżym powietrzCiekawe infromacje o tym jak kupić fotowoltaikęOgrzewana woda w balii kąpielowejJak dostać dopłaty na fotowoltaikęWpis o energii ze słońcaDaj Mi 5 Dni A Ja Pokażę Ci Jak Mieć SaunęDobre strony energii słonecznej. Krótko i na tematDopłaty na fotowoltaikęNawadniać ogród Profesjonalnie!3 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci używać fotowoltaikęSzukam sposóbów jak cyklinować parkiet


Zespół "Sławianie" zdobywa sławę | Gazeta Lubuska\nZespół "Sławianie" zdobywa sławę\nEliza Gniewek-Juszczak 24.05.2017 Zaktualizowano 24.05.2017\n"Sławianie" w Czerwieńsku Archiwum zespołu "Sławianie"\nZespół "Sławianie" ze Sławy odniósł spory sukces na XI Festiwalu Piosenki Biesiadnej w Czerwieńsku, który odbył się w niedzielę, 21 maja.\nZespół "Sławianie" zdobył I miejsce w kategorii "Instrumenty żywe", główną nagrodę - Grand Prix XI Festiwalu Piosenki Biesiadnej Czerwieńsk 2017 oraz nagrodę pieniężną w wysokości 1600 zł.\nUtwory zespołu zostaną zaprezentowane w Radiu Zachód, w audycji "Swojskie klimaty". Na festiwalu wystąpiło 19 zespołów, a wśród nich kilkunastoosobowa grupa członków Akademii Dorosłego Człowieka ze Sławy, która tworzy zespół "Sławianie". Towarzyszyli im członkowie zespołu "koledzy", Henryk Cyran (gitara elektroakustyczna), Zbigniew Gawryluk (akordeon), Janusz Rękosiewicz (instrumenty perkusyjne) i Grzegorz Kamiński (gitara basowa). Zespół na co dzień ćwiczy pod czujnym okiem Henryka Cyrana, instruktora ds. muzycznych w Sławskim Centrum Kultury i Wypoczynku.\nZobacz też wideo: Regionalny Przegląd Pieśni Pasyjnej i Pokutnej na Św. Krzyżu\nPrzeczytaj też: „My Słowianie” w greckim wydaniu. Zobacz, kto przebrał się za Cleo [WIDEO]\nFestiwalu Piosenki B...\nSławianie zespół Sła...\ncentrum promocji kul...\nW sobotę Drezdenko świętuje dzień seniora


aibo - Biuro Prasowe Orange Polska\nAktualnie: Pies – robot, czyli sztuczna inteligencja zwierząt\nRozpoznaje opiekuna, szczeka, zna psie sztuczki i kosztuje 3000 $. Pies – robot od Sony to pokaz możliwości sztucznej inteligencji. W listopadzie klienci Orange mieli okazję poznać psa Aibo w dwóch warszawskich salonach Orange. Promował wówczas w Europie najnowszy smartfon Sony Xperia XZ3. Miałam okazję sprawdzić, jak działa sztuczna inteligencja pod postacią psa Aibo.\nPies robot od Sony to pokaz możliwości sztucznej inteligencji\nPo spędzeniu kilku godzin z Aibo byłam pozytywnie zaskoczona jego umiejętnościami. Robot zachowuje się jak żywe zwierzę – szczeka i wydaje z siebie trudne do nazwania dźwięki, które na pewno rozpozna każdy właściciel psa, merda ogonem, porusza uszami, przysiada i trąca nosem piłeczkę, zachęcając do zabawy. Rozpoznaje także osoby, z którymi miał wcześniej kontakt, ma nawet swoje preferencje. Sprawdziłam to i rzeczywiście, Aibo cieszy się na widok osoby, która go głaskała i bawiła się z nim, ale potrafi nawet warknąć a kogoś, kto ciągnie go za ogon.\nCiekawostka, pies-robot powstał 1999 roku w Japonii. Jego twórcą jest grafik-hiperrealista Hajime Sorayama, a producentem jest Sony. Każdy egzemplarz Aibo może rozwinąć odrębną osobowość, w zależności od podejścia swojego właściciela do kwestii wychowawczych i zdolności budowania psiej psychiki. Wszystkie operacje kształtujące system wartości i zachowań psa-robota odbywają się za pośrednictwem wirtualnej chmury, w której osadzona jest sztuczna inteligencja. Z chmurą można łączyć się za pomocą specjalnej aplikacji.\nAibo to przemiły psiak, który jednak…psiakiem nie jest. Bo chociaż ma duże, okrągłe oczy i merdający ogon, to jednak plastikowa obudowa przypomina nam, że mamy do czynienia z zabawką, a nie żywym stworzeniem.\nCo łączy zabawkę i smartfon\nZastanawiacie się pewnie dlaczego piszę o tym na blogu Orange? Otóż Aibo wyprodukowany przez Sony jest ambasadorem telefonu tej samej marki, Xperia XZ3. Moją recenzję tego modelu mogliście obejrzeć na blogu: Sony Xperia XZ3\nTym, co łączy Aibo i XZ3 jest sztuczna inteligencja. W obu urządzeniach działa ona podobnie – uczy się zachowań użytkownika i dopasowuje do niego. Mam nadzieję, że temat sztucznej inteligencji jeszcze was nie znudził. Mnie fascynuje coraz bardziej i chętnie przygotuję dla was kolejne materiały. Dajcie znać w komentarzu, czy jesteście na nie gotowi 😉\nKajdanki w kosmosie, elektryczny samolot i inne ciekawostki\nWięcej smartwatchy, mniej opakowań plastikowych\nLatające defibrylatory, wołowina 3D i sztuczne neurony…\nWodne farmy solarne, młodzieńczy mózg i wszechobecne paczkomaty\nW listopadzie klienci Orange mieli okazję poznać psa Aibo w dwóch warszawskich salonach Orange.\nony Xperia XZ3\nAI aibo PJD przyszłość jest dziś SI Sony Sony Xperia XZ3 sztuczna inteligencja\nAktualnie: Pies – robot w warszawskich salonach Orange\nPies – robot w warszawskich salonach Orange\nDo 16 listopada w dwóch warszawskich smart storach Orange: w Sezamie i w Arkadii możecie zobaczyć, dotknąć i sprawdzić, jak działa pies-robot marki Sony, czyli „aibo”.\nSony postanowił, że aibo zostanie ambasadorem ich najnowszego flagowca, Xperii XZ3. Co ich łączy? Sztuczna inteligencja, która sprawia, że zarówno smartfon, jak i pies uczą się i dostosowują do swojego właściciela\nSztuczna inteligencja ukryta w psie\nAibo to pokaz możliwości sztucznej inteligencji: rozpoznaje opiekunów, widzi, słyszy, reaguje na dotyk i komendy. Potrafi siadać, przybija piątkę, udaje martwego, a gdy się zmęczy, ładuje baterie (dosłownie) ucinając sobie drzemkę. Jak twierdzi producent, każdy pies jest inny, ponieważ rozwija osobowość w zależności od zachowania opiekunów. W Japonii pies-robot jest prawdziwym hitem; właściciele traktują go nie tylko jako zabawkę, ale antidotum na samotność. W Europie aibo nie jest dostępny w sprzedaży.\nMożecie go jednak poznać, odwiedzając salony Orange w Warszawie. Aibo czeka na was do 16 listopada w Sezamie (ul. Marszałkowska 126/134) i w Arkadii (Al. Jana Pawła II 82).\nZ okazji spotkań z aibo trwa promocja Xperii XZ3. W obu smart storach Orange, przy zakupie najnowszego flagowca Sony otrzymacie gratis bezprzewodową ładowarką WCH20 o wartości 429,99 zł.\nDodatkowo, będziecie mogli wziąć udział w konkursie z nagrodami. Wystarczy rozwiązać quiz lub zrobić zdjęcie z aibo, oznaczyć je hasztagiem #aiboXperiaXZ3 i wstawić na swoim profilu na Facebooku lub Instagramie.\nNa autorów najlepszych czekają: Xperia XZ2 oraz słuchawki stereo SBH24 i ładowarka bezprzewodową WCH24.\nXperia XZ3 jest także dostępna w sklepie orange. Możecie kupić ją z abonamentem, jako dodatkowy telefon do posiadanego abonamentu, lub bez abonamentu. Więcej informacji: Sony Xperia XZ3\nA jeśli jeszcze się zastanawiacie, czy warto zainwestować w Xperię XZ3, zobaczcie mój test.\nbezprzewodową ładowarką WCH20\naibo salon Orange Sony sony speria xz3 sztuczna inteligencja Xperia XZ3


Co zrobić, żeby schudnąć? - numeralarmowy-112.pl\nWielu z nas potrzebuje motywacji i silnej woli, aby pozbyć się zbędnych kilogramów. Niejednokrotnie zastanawiamy się co zrobić żeby schudnąć? Poszukując skutecznych metod warto zaglądać to popularnej prasy kobiecej, poradników, jak również na strony online, dotyczące najpopularniejszy diet, skutecznych ćwiczeń, kosmetyków czy zabiegów z zakresu medycyny estetycznej. O poradę można także spytać doświadczonego dietetyka. Specjaliści ds. żywienia z pewnością doradzą nam, co zrobić żeby schudnąć, jak również ułożą indywidualny jadłospis dostosowany do naszego wieku, stylu życia czy ogólnego stanu zdrowia. Co zrobić żeby schudnąć? To pytanie zadają sobie kobiety, jak i mężczyźni. Z pewnością należy zmienić swoje nawyki żywieniowe, stawiając na spożywanie wartościowego śniadania oraz rezygnując z ciężkiej kolacji. Wskazówki z kategorii, co zrobić żeby schudnąć są domeną wielu czasopism dla kobiet. Znajdziemy tam nie tylko tabele kaloryczne najpopularniejszych produktów żywnościowych, a także formy aktywności, podczas których spalamy najwięcej kalorii. Jeżeli od młodych lat będziemy prowadzić zdrowy styl życia i aktywnie wypoczywać na świeżym powietrzu, za kilka lat nie będziemy musieli zastanawiać się, co zrobić żeby schudnąć.


##### Serwis randkowy w Afganistanie - Oszustwo na jankesa | Nowa Trybuna Opolska.\nLewy dolny róg,kamień na portalu randkowym. ONZ w Afganistanie Tadamichi Yamamoto. Chcemy, by wszyscy pamiętali tu w Afganistanie i w ciekawe strony randkowe ojczyźnie, że nasi żołnierze nieśli nie wojnę, ale pokój i pomoc, dlatego ta śmierć. Uwierzyła w miłość internetowego oszusta.\nAfganistanie, a poznałam go przez portal randkowy. Afganistanie i pod taką legendą „zaczepiają” użytkowniczki portali społecznościowych. ONZ w Afganistanie, który napisał jej po kilku tygodniach.\nPrezydent spotkał. Wyciekły dane z popularnych aplikacji randkowych. Gdańszczanka. Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (pol.: ciasteczka). Szukaj randki, ogłoszenia matrymonialne, randki. Send money through Money Serwis randkowy w Afganistanie transfer service serwis randkowy w Afganistanie.\nMISJA W AFGANISTANIE DO KIEDY: najświeższe informacje, serwis randkowy w Afganistanie, video o MISJA W. MISJA AFGANISTAN: najświeższe informacje, zdjęcia, video o MISJA AFGANISTAN. Mężczyzna po. Czytaj więcej: Podawał się za chirurga seewis ONZ w Afganistanie. Pana serwis randkowy w Afganistanie Wyjatkowy Zaufaj Dyplomatyczny Serwis N0. Zablokowane konto Sharon Stone na portalu randkowym. Obecnie stacjonuję w Afganistanie, ale szukam bratniej duszy w. Pisał kobiecie, że jest w Afganistanie.\nCo najmniej 43 afgańskich żołnierzy zginęło w nocy ze środy na czwartek w ataku talibów na ich bazę na zachodzie prowincji Kandahar w. Pisał kobiecie, że aktualnie znajduje się w Afganistanie.\nMężczyzna mówił, że służy w Afganistanie, gdzie znalazł skarb i. Do co najmniej 12 zabitych i 30 rannych wzrósł bilans ofiar trzech randki blendr nz, które miały miejsce w czwartek rano w stolicy Afganistanu Kabulu. Dołącz do grupy. PKW Afganistan Bydgoszcz Liczba znajomych: 215. AFGANISTAN GRUDZIEŃ: najświeższe informacje, zdjęcia, video o AFGANISTAN.\nPoznali się, jak setki innych, na portalu randkowym twierdził, że jest amerykańskim żołnierzem weteranem z Afganistanu. Myślę, serwis randkowy w Afganistanie wielu użytkowników FB, portali randkowych serwis randkowy w Afganistanie innych serwisów.\nPodczas tegorocznej konferencji F8, Mark Zuckerberg ogłosił, że sieć społecznościowa wkrótce przedstawi własną aplikację randkową. Mężczyzna podawał się za amerykańskiego żołnierza z Afganistanu.\nJohn Nicholson nie podał szczegółów dotyczących roli Rosji w Afganistanie. Serwis randkowy w Afganistanie, Rumunii, Bośni, czy na włoskiej Sycylii. Kondolencje randkkwy pośrednictwem serwisu złożył. Randki w sieci. Portal randkowy - spotkania powyżej 18 lat. Twierdził, że znalezione podczas misji w Afganistanie złoto warte jest. Ewa Ewart poleca dokument o Afganistanie. Afgańscy talibowie zaatakowali posterunek wojskowy w prowincji Farah w eandkowy Afganistanie, zabijając dziewięciu żołnierzy i raniąc.\nKOBIETY W AFGANISTANIE: najświeższe informacje, serwis randkowy w Afganistanie, video o KOBIETY. Na posiedzeniu rządu Borysow powiedział, że procedura ta jest legalna migrantów odesłano na podstawie porozumienia między UE a. KONIEC MISJI W AFGANISTANIE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o KONIEC.\nAndrzej Duda złożył wielkanocną wizytę w Afganistanie. Serwisy randkowe odwiedza już ponad 3 mln użytkowników. Portal randkowy dla starszych oferuje spotkania w.\nJak zrobić świetny profil randkowy Bi randki seksualne online Randki sportowca collegeu Brak serwisów randkowych bez kart kredytowych Blog dota 2 swatający Szybkie randki opryszczka\nPisał kobiecie, że jest obecnie w Afganistanie i ma skarb. Przebywa obecnie na misji w: Iraku / Syrii / Afganistanie, czyli. Kobieta korespondowała z nim na portalu randkowym po angielsku. Irak i Afganistan to typowe miejsca, pojawiające się w tych historiach.\nWszystko o: PORTAL RANDKOWY OSZUST - wiadomości i informacje. Przed rozpoczętymi w sobotę w Afganistanie wyborami talibowie wzywali mieszkańców tego kraju do bojkotu głosowania i grozili zamachami. Serwis Informacyjny Służb Brytyjskich powiedział, że Beckham poleciał do Afganistanu w piątek.


przez Dziennik Złożony · Opublikowane 11 lipca 2014 · Zaktualizowane 21 lutego 2016\nMija dziś 71 rocznica zbrodni dokonanych przez zbrodniarzy z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz SS Galizien, Ukraińskiej Policji Pomocniczej i innych ukraińskich szowinistów na Narodzie Polskim. Data 11 lipca 1943 roku to apogeum ludobójstwa dokonanego przez te organizacje, nazywana również „krwawą niedzielą”. Tego dnia banderowcy, wspierani przez chłopów ukraińskich, uzbrojonych w siekiery, zamordowali w okrutny sposób tysiące bezbronnych Polaków modlących się w rzymskokatolickich kościołach na Wołyniu, spalono dziesiątki wsi.\nOkreślenie zbrodnia wołyńska dotyczy nie tylko masowych mordów dokonanych na terenach Wołynia, czyli byłego województwa wołyńskiego, ale także w byłych województwach II RP: lwowskim, tarnopolskim i stanisławowskim a także województwach lubelskim i poleskim. Szacuje się, że z rąk sprawców ludobójstwa w latach 1939-1947 zginęło około 200 tysięcy Polaków i obywateli polskich innych narodowości.\nTy Boże zapomnij o mnie…\nZapalmy znicz za pamięć o bestialsko pomordowanych Polakach, a także tych, którzy poświęcili swoje życie w obronie tysięcy bezbronnych rodaków szukających pomocy i miejsc ocalenia…\nTagi: Kresy Wschodnieludobójstwooun-uparocznica ludobójstwaupaWołyń\nNastępny post Wołyń płonie – Pigdriver [tekst]\nPoprzedni post Wspomnienia Witolda Kołodyńskiego, byłego mieszkańca kolonii Parośla na Wołyniu


Szkoła tylko dla chłopców\ndodane 14.06.2007 11:29\nW publicznej Szkole Podstawowej nr 5 w Świdniku od września rusza tu klasa wyłącznie dla chłopców informuje "Dziennik Wschodni".\nW męskiej klasie zacznie naukę 26 chłopców. Będą chodzili do czwartej klasy.\nMęska klasa będzie o profilu piłkarskim. Szkoła nie widzi przeszkód, by w kolejnych latach chodzili do niej uczniowie, którzy niekoniecznie chcą uprawiać ten sport - czytamy w gazecie.\nRodzicom pomysł się podoba, choć nie kryją, że mają też obawy.\nCo na to uczniowie? "Tęsknić za koleżankami na pewno nie będziemy. Bo dziewczyny nas wkurzają" -stwierdzą chłopcy.\nUczennice też będą mogły odetchnąć od chłopaków. Od 2008 roku w szkole ruszy klasa tylko dla dziewcząt.\nRodzice mieliby wybór: posłać dzieci do tradycyjnej szkoły lub takiej, gdzie w klasach uczą się tylko dziewczynki lub chłopcy.


Design thinking, czyli myślenie projektowe - Nowy Outsourcing\nDesign thinking, czyli myślenie projektowe zwiększa ich przychody, przyciąga klientów i skraca czas wdrożenia innowacji\n28 sierpnia 2019, 09:23\nDesign thinking, czyli myślenie projektowe, to metoda pracy bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych, którą coraz chętniej adaptują polskie firmy. Aby ją wdrożyć, nie potrzeba dużych nakładów – wystarczy czas i odpowiedni, interdyscyplinarny zespół. Design thinking przynosi firmom wymierne korzyści, m.in. w postaci przewagi konkurencyjnej i zwiększonych przychodów. Ponieważ metoda jest nastawiona na rozwiązanie problemów i potrzeb użytkowników, zyskują również klienci.\n– Design thinking polega na zbadaniu prawdziwych potrzeb naszych odbiorców, a następnie stworzeniu dla nich rozwiązania, które ściśle odpowiada tym potrzebom. To znaczy, że nie zaczynamy od pomysłu na rozwiązanie, ale od tego, żeby jak najlepiej poznać jego użytkownika. Ta metoda bardzo skraca czas, który jest potrzebny na wprowadzenie produktu na rynek. Sprawia, że praca jest bardziej produktywna – więcej tam działania niż rozmawiania. Natomiast na poziomie efektów komercyjnych ta metoda pozwala nam stworzyć unikalne rozwiązanie, które bardzo precyzyjnie trafia w potrzeby naszych klientów, co przekłada się na przewagę konkurencyjną – mówi agencji Newseria Biznes Irek Piętowski, konsultant innowacji i trener design thinking w agencji konsultingowej DT Makers.\nDesign thinking, czyli myślenie projektowe, to metoda twórczego rozwiązywania problemów. Jej celem jest tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań w oparciu o głębokie zrozumienie potrzeb ich użytkowników. Opiera się na pobudzaniu kreatywności i wykorzystywaniu niesztampowych metod pracy. Metoda design thinking jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych już od lat 90., podobnie w Europie Zachodniej. Powoli podbija też polski biznes.\n– Ostatnie dwa lata były boomem na design thinking. Popularność tej metody cały czas rośnie – mówi Irek Piętowski. – Jest to bardzo uniwersalna metoda, która pozwala tworzyć rozwiązania na styku różnych branż, czyli tam, gdzie np. bankowość styka się z retailem czy branżą wellness, farmacją, transportem albo logistyką.\nAby przestawić się na myślenie projektowe, firma nie potrzebuje dużych nakładów. Wystarczy czas i odpowiedni zespół – interdyscyplinarny, składający się z ludzi z różnych działów firmy, z różnym wykształceniem i doświadczeniem. Bardzo ważne jest to, żeby nie byli zanadto obciążeni innymi obowiązkami – część ich zadań powinna zostać przekazana ich współpracownikom, żeby uwolnić czas potrzebny na pracę nad nowymi pomysłami i innowacjami.\n– Dla pracowników oznacza to dużo ciekawszy i bardziej dynamiczny sposób pracy, niż klasycznie przyjęło się w biznesie. Poznawanie naszego użytkownika jest źródłem wielu cennych odkryć, które często są zaskakujące. Dla pracowników oznacza to, że muszą być gotowi, by zmierzyć się z wieloma rzeczami, których wcześniej nie mieli świadomości, a które wyszły w trakcie trwania tego procesu – mówi Irek Piętowski.\nJak podkreśla, wdrożenie metody design thinking przynosi firmom wymierne korzyści, m.in. w postaci przewagi konkurencyjnej i zwiększonych przychodów.\n– Mogę podać przykład jednej z największych firm technologicznych w Stanach Zjednoczonych, firmy o wieloletnich tradycjach. W ciągu 3 lat zaoszczędziła prawie 21 mln dol. Korzyści ekonomiczne z wdrożenia design thinking w tym czasie zostały wycenione na ponad 50 mln dol., a czas wdrażania innowacyjnych rozwiązań został skrócony o 75 proc. To są spektakularne wyniki i bardzo konkretne korzyści – mówi Irek Piętowski.\nPrzykładem takiego rozwiązania, które powstało na bazie design thinking, jest „Keep the Change”, wdrożone w 2006 roku przez Bank of America IDEO. Pozwala ono przenieść ideę skarbonki ze świata offline do online’u – za każdym razem, kiedy klient płaci kartą, np. 9 zł za kawę na wynos, ta kwota jest zaokrąglana do 10 zł i złotówka automatycznie trafia na jego konto oszczędnościowe. To rozwiązanie przyniosło Bank of America 2,5 mln nowych klientów w pierwszym roku od jego wdrożenia.\n– Wprowadzenie tej metody do firmy wiąże się na pewno z wyszkoleniem pracowników, żeby potrafili tą metodą pracować, mogli nabrać doświadczenia. Ale koszty pracy tą metodą nie są większe niż tradycyjnymi. Dzięki temu, że metoda design thinking jest elastyczna, produktywna i nastawiona na działanie, oszczędzamy zasoby, czyli wysiłek, czas i pieniądze. Można więc powiedzieć, że za wdrożeniem design thinking idą większe oszczędności niż koszty –podkreśla trener design thinking w DT Makers.\nOtagowane jako:design thinking\nPoprzedni artykuł Firma przyjazna środowisku, czyli jak domowe nawyki mogą nam pomóc być bardziej zero waste w miejscu pracy?\nNastępny artykuł Dlaczego warto wynająć wirtualne biuro i jakie są z tego korzyści?\nNajczęstsze problemy influencer marketingu: jak im zaradzić i osiągać maksymalne korzyści?\nBenefity dla pracowników w dobie koronawirusa\nJedną z najcenniejszych rzeczy w przedsiębiorstwie jest czas. Warto więc wiedzieć, jak skutecznie nim zarządzać


skuteczny sposób na cellulit - 5 - Forum mamZdrowie.pl\nNapisano 17 marca 2015 - 18:44 :\nDlatego ja nie teraz to kiedy. A do tego suplement GET SLIM CELLULITE bedzie tutaj numerem jeden jesli chodzi własnie o nasze problemy z cellulitem.\nNapisano 30 marca 2015 - 3:43 :\nPo mojej ostatniej rozmowie z dermatologiem jasno widzę, że każdy balsam, czy sam suplement to mało. Ostatnio wynalazłam na wyszukiwarce zabiegów kosmetycznych i fryzjerskich http://ladytime.pl masaż bańką chińską. Doczytałam, że taki masaż działa bardzo dobrze na głębokie warstwy podskórne, tam gdzie odkłada się tłuszczy.\nNapisano 4 kwietnia 2015 - 13:56 :\nŻadne kremy, maści i masażery tylko i wyłącznie aktyność fizyczna. Jasne, można jakies herbatki popijać, ale one same w sobie nie zlikwidują cellulitu. Ja w domu uskuteczniam ćwiczenia, bo też na początku wstydziłam się trochę chodzić na siłownie. W domu mam to urządzenie: mediwel.pl/urzadzenie-do-terapii-dynamicznej-flabelos/prosty-sposob-na-cellulit i wiaodmo, nie ma co liczyć a efekty po pierwszym dniu, ale mysle, ze w tym roku na spokojnie będę mogla wyjsc w bikini na plaze.\nNapisano 24 kwietnia 2015 - 15:35 :\naktywność fizyczną aktywnością fizyczną. ale swoją drogą, jeśli już nie pomaga to warto zastanowić się nad innymi rozwiązaniami. ja chodziłam po dietetykach, którzy układali mi specjalne diety, kazali uprawiać dużo sportu, ale mój problem wcale nie zniknął. w końcu poszłam na konsultacje do profesjonalistów (klinika Elite w Warszawie) i chyba zdecyduje się na laser. któraś z Was rozważała taką opcję?\nNapisano 30 kwietnia 2015 - 12:04 :\nZgadzam się, że w pewnym momencie cellulit po prostu należy oddać w ręce specjalistów. Ma on przecież swoje etapy - w tych wczesnych można jeszcze walczyć peelingami, potem już raczej w grę wchodzą profesjonalne zbiegi. Warto przed nimi sprawdzać, jakie gabinet ma maszyny - ja tak zrbiłam, zanim zdecydowałam się na Dermamed i nie żałuję.\nNapisano 30 kwietnia 2015 - 18:59 :\nnie wiem dziewczyny. ja po ciąży zastanawiałam się jak zwalczyć swój cellulit na udach i stosowałam już naprawdę wszystkich dostępnych domowych metod. biegałam, jadłam zdrowo, smarowałam się dziwnymi mazidłami. postawiłam na laser. słyszałyście może od klinice Elite w Warszawie? bo chciałabym tam wykonać zabieg i chciałabym usłyszeć opinie...\nNapisano 3 czerwca 2015 - 16:11 :\nJa tak niedawno zdecydowałam się na sposób jakiego jeszcze nie wybróbowałam, a dokładnie :nowa metoda i nie omieszkam podzielić się ofektami po kilku zabiegach. Jak narazie skorzystałam z dwóch zabiegów i widać niewielkie efekty.\nNapisano 15 października 2015 - 10:18 :\nA czy któraś z Was słyszała o zabiegach Venus Freeze? Przyznam szczerze, że byłam na serii ośmiu zabiegów i cellulit zniknął całkowicie Już po jednym skóra była o wiele bardziej napięta. Zabiegi robiłam w salonie Vici w Krakowie bo znalazłam na ich stronie vouchery zniżkowe i dzięki temu miałam taniej - może któraś z Was też tam była i może się podzielić swoją opinią z resztą forumowiczek?\nNapisano 22 października 2015 - 23:38 :\nZgadzam się! Robię tak samo, tyle, że ja stosuję ten koncentart:\nNapisano 29 października 2015 - 17:26 :\nJa też byłam w Vici Clinic w Krakowie na tym serii tych zabiegów. Po 8 jest już super efekt czyli skóra prawie jak u niemowlaka Teraz tylko raz na 3-6 miesięcy utrwalę efekt.\nNapisano 15 listopada 2015 - 18:36 :\nCoraz częściej myślę o profesjonalnym zabiegu. Nic mi nie pomaga.\nNapisano 23 listopada 2015 - 15:20 :\nJa uważam, że albo sie ma predyspozycje albo nie!\nNapisano 24 listopada 2015 - 10:32 :\nHej, ja także używam tych suplementów i też się cieszę, że nie tylko ja je zażywam Wszystkie informacje na temat tych suplementów - zabójców pomarańczowej skórki znajdziecie tu: http://www.suplenatak.pl/cellinea-suple-na-cellulit/ - świetny artykuł Mam nadzieję, że pomogłam\nNapisano 29 listopada 2015 - 10:25 :\nDziewczyny, jeśli myślicie o profesjonalnych zabiegach to muszę Wam polecić transdermalporację wykonywaną z użyciem urządzenia Dermation. Polega on na tym, ze głowica urządzenia tworzy dodatkowe kanały wodne w skórze, przez które wprowadza się wgłąb skóry duże dawki substancji odżywczych (witaminy, składniki mineralne i inne składniki działające pozytywnie na skórę). Zabieg trwa krótko, jest o wiele lepszy od mezoterapii igłowej bo jest zupełnie bezbolesny, nie pozostawia na skórze żadnych podrażnień, a efekt jest natychmiastowy. Naprawdę warto, bo od razu widać różnicę.\nNapisano 21 grudnia 2015 - 12:31 :\nNa mnie nic nie działa. NIC.\nNapisano 3 stycznia 2016 - 4:48 :\nJa znalazłam na portalu http://lavito.pl z zabiegami kosmetycznymi i innymi urodowymi zabiegi falami radiowymi RF, które działają na tkankę podskórną, tam gdzie powstają te cellulitowe grudki tłuszczowe. Nie są tanie, ale udało mi się trafi na spore promocje od Lavito.pl\nNapisano 24 lutego 2016 - 20:30 :\nJa też się szprycuję http://medtutor.pl/forum/cellinea-pod-lupe na mnie działa, do tego sport dieta i są efekty\nNapisano 7 kwietnia 2016 - 9:54 :\nJa się zdecydowałam na karboksyterapię w Akademii Kosmetologii Karoliny Martin i muszę przyznać, że pomimo iż mało wierzyłam w szybkie efekty to się przyjemnie zaskoczyłam\nNapisano 12 kwietnia 2016 - 9:00 :\nNa mnie dobrze podziałała karboksyterapia także jestem zadowolona z efektów.\nNapisano 13 kwietnia 2016 - 9:53 :\nJa byłam na zabiegu Cellar AWT i jego fali akustycznej. Bardzo skuteczny, bezbolesny zabieg.. Po pierwszym widziałam efekty więc nie bałam się podejść do dalszych. Tak trochę dziwnie to się przechodzi jak żyjesz jakiś czas z cellulitem, a tu nagle pach- nie ma. Fajne efekty końcowe, naprawę warto\nNapisano 28 kwietnia 2016 - 8:49 :\nJak na mnie nigdy nic całkowicie nie usunie, jak ma się predyspozycje, to będziemy się zawsze z tym męczyć.\nSiedzącego trybu życia się nie zmieni, ale za to warto poszukać ćwiczeń poświęconych tym częściom ciała, które są narażone na wyskakiwanie cellulitu i walczyć z nim w ten sposób.\nDo tego nie rezygnować z kremów wyszczuplających i ujędrniających, a dodatkowo pić dużo wody.\nNapisano 29 kwietnia 2016 - 11:35 :\nWarto wprowadzić dobre nawyki jak, codzienne ćwiczenia i zdrowa dieta, a dopiero później iść na zabieg. Ja tak zrobiłam. Dwa miesiące przygotowań, później zabieg w Arkadii, i teraz żyję tak by nie dopuścić drugi raz do pojawienia się tego badziewia\nNapisano 11 maja 2016 - 11:15 :\nZapraszam na bloga, znajdziecie tam więcej informacji o cellulicie i jak z nim walczyć: margotbeautyasolutions.com/pl/cellulit-kompletna-wiedza-i-metody-jak-go-zwalczyc/. polecam.\nNapisano 21 czerwca 2016 - 10:41 :\nNic tak dobrze na mnie nie podziałało jak karboksyterapia. Co prawda, trzeba wykonać całą serie zabiegów (u mnie było to 10), ale po całej kuracji mega efekty. Również się obawiam, że może mi to wrócić. Staram się dużo ruszać i nie jest za tłusto. Myślę, że profilaktycznie będę zjawiać się w Karboklinice by powtórzyć zabieg raz na jakiś czas. Kremów nie stosuję, uważam, że to strata pieniędzy. Wole sobie dołożyć do zabiegu karbo.\nNapisano 28 czerwca 2016 - 7:42 :\nNiby się pisze, że jedynie ćwiczenia są dobre ale sama od miesiąca regularnie stosuję serum na uda i brzuch, poza tym ćwiczę i wydaje mi sie,ze cellulit redukuje się szybciej. Dodam,ze serum nie znalazłam sama ale poleciła mi je moja trenerka ( zapisałam sie na siłownię bo doszłam do wniosku,ze sama raczej nie skompletuję sobie odpowiedniego zestawu ćwiczeń). Jest to serum Vialise. Efekt moim zdaniem bardzo dobry bo cellulit jest wyraźnie mniejszy. Nie zniknął ale jestem pwena,że jest to spowodowane moją wagę bo mam te kilka kilogramow za dużo. Jest jedank o wiele lepiej niz wcześniej.\nSerum nie jest takie tanie ale o wiele lepsze niż te wszystkie kosmetyki, które wcześniej stosowałam razem wzięte.


Wpisy 12 2014 | Co za dzień\nKupujemy mieszkanie - krótki tekst o tym, czy warto, czy nie warto, czy na kredyt, czy bez, a może jednak wynająć?. Jeżeli jesteś zainteresowany kupnem mieszkania, zapraszamy: nowe mieszkania łódź Wady wielkiej płytyKażdy chyba zna widok ogromnych blokowisk z czasów PRL. Takie Dalej...\nDodane: 08:10 29- 12- 2014\nszkolenia bhp W nawet najlepiej zabezpieczonej firmieFirma bhp to jest ciekawy temat. Mam jeszcze kilka fajnych informacji. Jedynie pracownika, który już wcześniej wykonywał pracę w naszej firmie i ponownie go zatrudniamy, nie musimy szkolić ponownie. Z Dalej...\nSamochód dobra rzecz. Czasami jednak zdarzy się mała stłuczka, wypadek lub pożar i z autem trzeba będzie coś zrobić. Można by naprawić albo oddać na skup używanych samochodów .Miałeś wypadek? Zabawa się dopiero zaczynaJeżeli zdarzy nam się wypadek to czeka na Dalej...\nWarto sprawdzić bhp warszawa pracownik otrzymujeTym razem temat nieco inny niż poprzednio. Aczkolwiek wszystko kręci się wokół jednego. Zarządzanie firmą jest jedną z bardziej stresujących i czasochłonnych rzeczy. Pisałem j Dalej...\nBędąc dorosłym człowiekiem może zdarzyć się, że złamiemy ząb lub kilka. Często wtedy myślimy, że straciliśmy go na zawsze i będziemy musieli żyć bez tych zębów. Nic bardziej mylnego! Warto udać się wtedy po protezy jastrzębie i mieć temat z głowy.Definicja mos Dalej...\nDodane: 12:25 05- 12- 2014\nNa ten temat warto poczytać nadzór bhp warszawa . Oraz oczywiście nasz poradnik. Niektórzy powiadająW temacie Obsługa bhp pisałem już kiedyś kilka notek. Tym razem wracając do tego właśnie tematu chcę poruszyć inne strony zagadnienia. Dalej...\nBezpieczna i wydajna praca jest bardzo ważna w każdej firmie. Dlatego warto przeczytać o szkolenia bhp w moim poradniki. Zapraszam.BHPPisałem już o bhp w zakresie różnych dziedzin i zawodów. Dziś zamierzam poruszyć temat z zupełnie innej st Dalej...\nDodane: 15:04 01- 12- 2014


PKO Ekstraklasa na żywo: Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok. Gdzie oglądać mecz na żywo w TV i internecie? - Sport WP SportoweFakty\nW sobotę w PKO Ekstraklasie odbędzie się starcie Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok. Transmisję TV można śledzić na antenach Canal+, Canal+ 4K oraz Canal+ Sport 3. Stream online w Canal+ Sport Online. Mecz na żywo na WP SportoweFakty.\nŁukasz Gryziecki 21 Grudnia 2019, 18:30\nPKO Ekstraklasa LIVE: Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok na żywo. Gdzie oglądać transmisję TV i stream online?\nTransfery. Kolejne kluby chcą Kaia Havertza. Bayern Monachium ma rywali\nW sobotę (21 grudnia) o godzinie 20:00 rozpocznie się spotkanie Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok w ramach 20. kolejki PKO Ekstraklasy. Transmisja TV na antenach Canal+, Canal+ 4K oraz Canal+ Sport 3.\nGdzie oglądać mecz Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok na żywo w internecie?\nStarcie Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok można oglądać również na żywo w internecie. Stream online będzie aktywny na platformie Canal+ Sport Online. Usługa jest aktywna tylko dla abonentów NC+. Można z niej korzystać również na urządzeniach mobilnych.\nMecz Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok na żywo na WP SportoweFakty.\nPoczątek meczu Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok: 20:00. Transmisja TV: Canal+, Canal+ 4K, Canal+ Sport 3. Stream online: Canal+ Sport Online. Relacja LIVE: WP SportoweFakty.\nCzy będziesz śledzić mecz Górnik Zabrze - Jagiellonia Białystok?\nPiłka nożna PKO Ekstraklasa Jagiellonia Białystok Górnik Zabrze Białystok Zabrze Polska


1 edycja konkursu Euromanager w Polsce 2000 - Global Management Challenge\n1 edycja konkursu Euromanager w Polsce 2000\n1 edycja konkursu Euromanager w…\nW roku 2000 polscy studenci i menedżerowie mieli po raz pierwszy okazję dołączyć do największego międzynarodowego przedsięwzięcia opartego na symulacjach biznesowych. Idea konkurs Euromanager narodziła się w 1979 roku w Portugalii w firmie SDG. Firma ta stworzyła zaawansowaną grę strategiczną z zakresu zarządzania przedsiębiorstwem przy współpracy z profesorami prestiżowej szkoły biznesu Strathclyde University z Wielkiej Brytanii. W roku 2000 firma BIGRAM zdecydowała się na zorganizowanie polskiej edycji projektu. Pierwsza edycja konkursu zgromadziła aż 155 drużyn – zarówno menedżerskie, jak i studenckie.\nKonkurs składał się z dwóch etapów, Finału Krajowego oraz Finału Międzynarodowego. Do rozgrywek finałowych awansowało 6 drużyn z 155 startujących. Krajowy Finał miał miejsce 2 listopada 2000 roku w Hotelu Sobieski w Warszawie. Zwyciężył zespół OXYGEN utworzony przez studentów Szkoły Głównej Handlowej sponsorowany przez Rzeczpospolitą.\nSponsorzy: Andersen Consulting, Microsoft, Millennium, Norwich Union Patroni medialni: Rzeczpospolita Wsparcie: Polskie Stowarzyszenie Zarządzania Kadrami Współpraca: Stolica Messenger Service, PLL LOT, Hotel Jan III Sobieski


05 lipca Bezpieczne Wakacje\n05 lipca Rozpoczynamy "Bezpieczne wakacje"\nGmina, jak co roku, organizuje wakacyjne zajęcia dla dzieci. Głównym celem jest nauczyć maluchy i nie tylko maluchy, samodzielnego organizowania sobie zajęć w czasie wolnym. Niech będą w przyszłości bardziej kreatywne i niech wiedzą, że może być zabawnie bez telewizora i komputera. Ideą jest także ogólna edukacja, wdrażanie praktycznych umiejętności u dzieci, które przecież nie chodzą do przedszkola.\nU nas dotąd problemem był brak opiekunki. W tym roku problem zniknął dzięki Kamili Jędrzejewskiej. Znalazł się człowiek-znalazły się fundusze. Trochę dała Gmina, trochę Rada Sołecka, trochę KGW i sprawa ruszyła.Dzieci przychodziły chętnie, niektóre nie mogły się spotkań doczekać. A spotkania były trzy razy w tygodniu. Sprzęt do gier i zabaw pożyczyła Gmina, materiały do ręcznych robótek było za co kupić, nie zabrakło nawet atrakcji kulinarnych. Dziatwa uczyła się robić kanapki, sałatki, nakrywać stół do posiłków sprzątać po sobie, nawykały do higieny osobistej i współistnienia w grupie. Dla chętnych były nawet angielskie rozmówki.\nTrzeba powiedzieć, że Kamila wykazała się pedagogicznymi zdolnościami, a co w tym przypadku nie mniej ważne, wrażliwością i taktem w zetknięciu z dużymi problemami małych ludzi. Trwałym śladem skuteczności takich inicjatyw i prowadzącej zajęcia opiekunki są prace plastyczne dzieci np. piękna makieta naszej wsi. (fot.S.Jędrzejewski)


Wysoki poziom aso :: Zdrowie w Biomedical.pl\nWysoki poziom aso - na ten temat\nAktualnościCzy wysoki poziom insuliny sprawia, że tyjemy?\nWyniki badań nad myszami, przedstawione w przeglądzie naukowym Cell Metabolism z 4 grudnia, pozwalają dojść do konkluzji, że gdy jemy za dużo, rozwija się u nas nadwaga jako efekt notorycznie podwyższonego poziomu insuliny. Co więcej, udało się stwierdzić, że zwierzęta, u których przez dłuższy czas podtrzymywany jest niski poziom... czytaj dalej...\nZespół nadpobudliwości psychoworuchowej znany jako ADHD dotyka blisko dziesięciu procent dzieci na całym świecie. Pomimo tego, jego przyczyny nie są do końca poznane. Badanie przeprowadzone przez Susan Korrick z Brigham and Women's Hospital oraz Sharon Sagiv z Boston University School of Public Health doszukuje się zależności pomiędzy w... czytaj dalej...Wysoki poziom cholesterolu i wysokie ciśnienie związane z utratą pamięci\nNiektóre czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takie jak wysoki poziom cholesterolu i zbyt wysokie ciśnienie tętnicze, mają być związane ze spadkiem funkcji poznawczych (na przykład, pamięć, rozumowanie, itp.). Badacze z Narodowego Instytutu Zdrowia oraz Badań Medycznych (INSERM, Institut national de la santé et de la recherche m... czytaj dalej...Ekstrakt z cebuli może obniżyć wysoki poziom cukru we krwi i cholesterolu\nEkstrakt z cebuli zdecydowanie obniżył wysoki poziom glukozy we krwi (cukru) i całkowity cholesterolu u szczurów z cukrzycą w przypadku podawania leków przeciwcukrzycowych metforminy - zgodnie z najnowszymi badaniami. Wyniki badań zostały zaprezentowane na 97. Dorocznym spotkaniu The Endocrine Society w San Diego. - Cebula jest tania i og czytaj dalej...\nWysoki poziom fluoru zmniejsza IQ dziecka\nDzięki dobrowolnemu przekazaniu próbek wody z prywatnych studni przez ich właścicieli, zespół naukowców przeprowadził szokujące badania, w których okazało się, że poziom fluoru wpływa na IQ dziecka. Według raportu sporządzonego przez Scientific American, w niektórych studniach znajduje się niebezpiecznie wysoki poziom fluoru. W ni... czytaj dalej...Wysoki poziom cukru we krwi związany jest z depresją\nW 20... czytaj dalej...Wysoki poziom witaminy D chroni ciężarne kobiety przed stwardnieniem rozsianym\nCiężarne kobiety, które mają wyższy poziom witaminy D we krwi, mogą być mniej zagrożone wystąpieniem stwardnienia rozsianego (MS) niż kobiety z niższym poziomem tej molekuły. Tego samego efektu nie stwierdzono u płodu - wynika z badania opublikowanego 20 listopada w internetowym wydaniu Neurology, dzienniku American Academy of Neurolog... czytaj dalej...Wyjątkowo wysoki poziom estrogenów może być podstawą powikłań ciąż jednojajowych powstałych za pomocą zapłodnienia in vitro\nNaukowcy z Massachusetts General Hospital (MGH) zidentyfikowali, co może być głównym czynnikiem zwiększonego ryzyka wystąpienia powikłań w ciążach będących efektem zapłodnienie in vitro (IVF). Dwa artykuły opublikowane w czasopiśmie Fertility and Sterility potwierdzają hipotezę, że gdy podczas implantacji zarodka występuje w orga... czytaj dalej...Wysoki poziom stresu potencjalnym zagrożeniem dla kobiet i niemowląt\nPoprzednie badania wykazały, że stres w ciąży wystawia zdrowie kobiet i dzieci na ryzyko. Teraz badania University of Missouri wskazują, że ciężarne kobiety z niskimi dochodami mieszkające na obszarach wiejskich, doświadczają wysokiego poziomu stresu, gdyż brak im odpowiednich środków do zaspokojenia ich dobrego emocjonalnego i fizycz... czytaj dalej...Badania: poziom soli spożywanej przez dzieci w codziennych pokarmach jest za wysoki!\nU ponad połowy australijskich maluchów spożycie soli jest zdecydowanie za wysokie. Wraz z wiekiem podnosi ciśnienie krwi, zwiększa ryzyko udaru mózgu oraz wywołuje chorobę wieńcową. Sól to powszechny składnik, który znajdziemy w takich produktach jak chleb, ser, płatki śniadaniowe, zupy czy wędliny. Skąd tak niepokojące wyniki bad... czytaj dalej...Wysoki poziom cukru w płatkach śniadaniowych pośrednią przyczyną otyłości wśród dzieci\nThe Environmental Working Group, organizacja zajmująca się ochroną środowiska, a także zdrowia publicznego, ogłosiła raport, którego współautorką jest Dawn Undurraga - specjalistka żywieniowa. zgodnie z którym amerykańskie dzieci w rocznym rozrachunku spożywają ponad 4,5 kg cukru. Znajduje się on w ich codziennym śniadaniu, na kt... czytaj dalej...Poziom witaminy D związany z rozmiarem nowotworu piersi\nJak stwierdza badanie, kobiety, które mają wyższe poziomy witaminy D w momencie diagnozy raka piersi, zdają się mieć mniejsze guzy (P=0.0063). Badanie to przeprowadziła pani Barbara Brouwers, z uniwersytetu w Leuven w Belgii, a zostało ono przedstawione na sympozjum raka piersi, które odbywało się w San Antonio (San Antonio Breast Cancer... czytaj dalej...Wysoki cukier we krwi powiązany z demencją?\nNowe badanie University of Washington ukazuje, że wysokie poziomy cukru we krwi wydają się podnosić ryzyko demencji. Naukowcy sugerują, iż w ten sposób zyskujemy nową metodę prewencji choroby Alzheimera. Wystarczy utrzymywać zdrowe poziomy glukozy we krwi. Badanie ukazało się w New England Journal of Medicine. Choroba Alzheimera to naj... czytaj dalej...Dyskusje użytkownikówKoszmarnie wysoki poziom FSH\nWitam, wizyte u lekarza mam dopiero za 2 tygodnie, jednak przeczuwam co mi powie. Do tego czasu umre z nerwow, wiec zalaczam tu wyniki badan. FSH wyszlo mi, uwaga: 138,4. Domyslam sie, ze to oznacza moja bezplodnosc. Mam skomplikowana sytuacje - jestem po chemioterapii, miesiaczka zanikla mi w sierpniu 2009. FSH mialo okreslic dlaczego. I wygl... czytaj dalej...Podwyższone ASO itd.\nPod koniec wakacji 2007 roku zaczęła się choroba gardła. Do października zażywałam 3 antybiotyki. Badania krwi wyszły w miarę ale ASO wyszło 1200. Dostałam skierowanie do szpitala, ale nie zostałam tam zrobiono mi różne badania (USG itp. ) oraz kolejne badanie krwi i wymaz... ASO wyszło 400. Do lutego byłam chora kilka razy (zawsze ... czytaj dalej...Poziom trojglicerydow\nA wiec tak. ostatnio mialem robione badania krwii i wyszlo mi ze mam troche za wysoki poziom trojglicerydow. Pierw dostalem lek na obnizenie tego (lipantyl jakis tam) ale skonczyl mi sie on a jest dosc drogi a takze powodowal male skutki uboczne, np. bole miesni itp. a po np. ciezszych zajeciach wfu przez kilka dni sie ruszac nie moglem :P. A wiec ... czytaj dalej...Wysoki testosteron\nMam podwyższony poziom testosteronu w organiźmie. Przez to mam trądzik na twarzy.Endokrynolog przepisał mi Diane 35 i mam czekać na efekty. Chciałabym jednak wiedzieć czy coś mogłabym zmienić w moim trybie życia - może dietę. Czy są produkty, które mogą wpływać na poziom hormonów w organiźmie kobiety? Proszę o odpowiedź..... czytaj dalej...ArtykułyCholesterol - jaki produkt naturalny jest najlepszy, aby obniżyć zbyt wysoki poziom cholesterolu?\nDwóch słynnych kanadyjskich farmaceutów, Jean-Yves Dionne oraz Michel Groleau, zalecają przede wszystkim dorzucanie rozpuszczalnego błonnika do pożywienia. Jest to technika skuteczna i niezbyt kosztowna, która, w dodatku, działa korzystnie na poziom cukru we krwi. Co sugerują więc nam farmaceuci, jeśli naprawdę zależy nam na obniżeni... czytaj dalej...Poziom cholesterolu a ryzyko chorób serca\nCiągle się mówi o złym cholesterolu, podczas gdy jest on niezbędny. Jest to związek chemiczny występujący w ścianach komórkowych, a także w otoczce mielinowej (w osłonce włókien nerwowych), w naszym mózgu. Natomiast, nadmiar cholesterolu stanowi problem. Sprzyja odkładaniu się płytek miażdżycowych (atheroma) w tętnicach. Pękni... czytaj dalej...Przyprawy obniżające poziom cukru we krwi\nZobacz tagiczy odstawienie pigułek antykoncepcyjnych wpływa na miesiączkę czy szkodliwe jest zażywanie bisakodylu czy w 3 dniu menstruacji można zajść w ciążę czy w pierwszy dzień okresu można zajść w ciążę czy w szóstym miesiącu ciąży można poronić czy ze świńską grypą można przeżyć bakteria krwi jak można wyleczyć anemię jak się robi badania USR jak zrobić test kaszel suchy jak się leczy krwawienie w czasie stosunku, możliwa ciąża kampanie katar alergia pierwsze dziecko urodzone z wadą serca, prawdopodobieństwo, że następne też będzie z wadą AktualnościWirus czikungunia może powodować śmiertelne zapalenie mózguProgesteron podawany w ciąży nie chroni przed kolejnym poronieniem?Kofeina w ciąży a inteligencja dzieckaWynaleziono lek na celiakię i nietolerancję glutenu?Kobiety, które rodzą dzieci żyją dłużejArtykułyWłaściwości yerba mateAlergia – czynniki ryzyka i profilaktykaKatar u niemowlakaTyłozgięcie macicyOczyszczanie twarzyChoroby i dolegliwościMERSZespół urojeniowyZnamię BeckeraOpryszczka w nosieStłuczenie żeber


14 książek w półfinale Literackiej Nagrody Angelus - Książki - Kultura i Sztuka - książki, teatr, sztuka - kultura wysoka i masowa - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n30 czerwca 2020, 14:55 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\n14 książek zostało zakwalifikowanych do kolejnego etapu Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Wśród półfinałowych pozycji pięć jest autorstwa polskich pisarzy. Zwycięzcę poznamy 17 października.\nO wyłonieniu długiej listy książek nominowanych do Literackiej Nagrody Europy Środkowej poinformowała Aleksandra Konopko z Wrocławskiego Domu Literatury. Jury spośród 131 zakwalifikowanych tytułów wybrało 14 książek.\nJak przypomniała Konopko, w 2018 roku po raz pierwszy w historii Angelusa nagrodę tę otrzymał Polak – Maciej Płaza za książkę „Robinson w Bolechowie”. Z kolei w 2019, także po raz pierwszy w historii nagrody, do finału nie zakwalifikowała się żadna książka napisana oryginalnie w języku polskim. „W tym roku ten drugi scenariusz może się nie powtórzyć. Wśród czternastu książek z długiej listy pięć jest autorstwa polskich pisarzy” – powiedziała. Wśród półfinałowych pozycji znalazły się też trzy książki ukraińskie oraz po jednej austriackiej, bułgarskiej, czeskiej, słoweńskiej, rosyjskiej i węgierskiej.\nDo nagrody nominowano książki: "W czasach szaleństwa" Magdaleny Grochowskiej (Agora), "Granica. Na krawędzi Europy" Kapki Kassabovej (Bułgaria, wyd. Czarne), "Dzieci Kronosa" Siergieja Lebiediewa (Rosja, wyd. Claroscuro), "Stramer" Mikołaja Łozińskiego (WL) , "Zapomnienie" Tani Malarczuk (Ukraina, wyd. Warstwy), "Hana" Aleny Mornštajnovej (Czechy, wyd. Amaltea), "Znikanie" Izabeli Morskiej (wyd. Znak), "Biblia i inne historie" Petera Nadasa (Węgry, wyd. Biuro Literackie), "Stany uprzywilejowane" Marcina Polaka (wyd. OD DO), "Płuczki" Pawła Piotra Reszki (wyd. Agora), "Zakurzony język" Hanny Sukare (Austria, wyd. OD DO), "Frau Müller nie zamierza płacić więcej" Natalki Śniadanko, (Ukraina, wyd. Warsztaty Kultury), "Moja Jugosławia" Goran Vojnovicza (Słowenia, wyd. Akademickie SEDNO), "Internat" Serhija Żadana (Ukraina, wyd. Czarne).\nFinałowa siódemka książek zostanie wyłoniona we wrześniu. Dla wszystkich autorów, którzy znajdą się w finale Angelusa po raz pierwszy przewidziane są nagrody pieniężne wynoszące 5 tys. zł. Zwycięzca otrzyma tradycyjnie 150 tys. zł. Nazwisko laureata nagrody zostanie ogłoszone 17 października, podczas wspólnej gali Angelusa i Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.\nAngelus trafia co roku także do autorki lub autora przekładu zwycięskiej książki na język polski. W przypadku, gdy laureatem jest pisarz z Polski, jury wskazuje tłumacza innej z finałowych pozycji. Nagroda za przekład od tego roku uległa podwyższeniu i wyniesie 40 tys. zł.\nOd 2014 r., dla uhonorowania Natalii Gorbaniewskiej, rosyjskiej poetki i dziennikarki, która była pierwszą przewodniczącą jury Angelusa, w plebiscycie internetowym przyznawana jest nagroda jej imienia. Do tej pory wyróżnienie to miało charakter symboliczny. Od tego roku laureat lub laureatka nagrody zostanie zaproszona na koszt organizatora i fundatora Angelusa na trzymiesięczne stypendium pisarskie do Wrocławia.\nAngelus jest nagrodą dla pisarzy pochodzących z Europy Środkowej, którzy podejmują w swoich dziełach tematy najistotniejsze dla współczesności. Przyznawana jest za najlepszą książkę prozatorską wydaną w języku polskim w roku poprzednim. Organizatorem Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus jest Wrocławski Dom Literatury.\nNagroda Angelus nagrody literatura kraj


Nie zawsze jest łatwo – jak Polki postrzegają karmienie piersią - Dziennik.pl\n30 lipca 2020, 10:37 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nKarmienie piersią / Materiały prasowe\nW ramach edukacyjnego programu „1000 pierwszych dni dla zdrowia” z okazji Światowego Tygodnia Karmienia Piersią Fundacja Nutricia zaprezentowała najnowsze wyniki internetowego badania opinii zrealizowanego wśród kobiet w ciąży i mam małych dzieci, dotyczące karmienia piersią.\nW badaniu ankietowym wzięło udział prawie 3500 kobiet, które podzieliły się m.in. doświadczeniami związanymi z karmieniem piersią, emocjami, autorytetami oraz trudnościami im towarzyszącymi. Kobiety określały także oczekiwania związane ze wsparciem karmieniem piersią oraz to, czy pandemia ma nie wpływ.\nGłównym powodem rozpoczęcia karmienia piersią jest zdrowie i prawidłowy rozwój dziecka – 77% mam deklarowało, że karmi piersią, chcąc dostarczyć dziecku wszystkich składników odżywczych, zaś 66% zwracało uwagę, że karmienie piersią jest najlepsze dla budowania odporności dziecka.\nDoświadczenia związane z karmieniem piersią\nAż 96% badanych deklaruje, że karmią lub wcześniej karmiły piersią (przynajmniej przez pewien okres lub w trybie mieszanym), a 83% kobiet w ciąży planuje karmić piersią po urodzeniu dziecka. Mamy dzieci w wieku 0-6 miesięcy zazwyczaj karmią wyłącznie piersią (60%), 14% z nich karmi piersią, oraz jednocześnie wprowadziło już do diety dziecka inne posiłki, 8% stosuje karmienie mieszane (czyli łączy karmienie piersią z podawaniem mleka modyfikowanego), zaś 16% już zrezygnowało z karmienia piersią (przy czym 10% stosowało karmienie mieszane). Z kolei mamy dzieci w wieku 7-12 miesięcy zazwyczaj nadal karmią piersią, ale wprowadziły już inne posiłki do diety dziecka (70%, z czego 64% karmi wyłącznie piersią, pozostałe stosują karmienie mieszane). Nieco ponad 1/4 mam dzieci w tym wieku zrezygnowała już z karmienia piersią. Ponad połowa mam dzieci w wieku od roku do dwóch nie karmi już piersią (57%), a 36% nadal karmi, uzupełniając dietę dziecka innymi posiłkami. Tylko 15% mam dwulatków i starszych dzieci karmi nadal piersią.\nEmocje związane z karmieniem piersią\nEmocje najczęściej towarzyszące w początkach karmienia to miłość do dziecka i bliskość (odpowiednio po 53% i 50%). Wysoko uplasowały się również odpowiedzialność i stres (po 35%). Po nauczeniu się karmienia, oprócz wcześniej wymienionych emocji, duża grupa mam wskazała poczucie budowania więzi (43%), czułość (31%) i poczucie spełnienia (29%). W emocjach kobiet w ciąży dotyczących karmienia piersią dominują odczucia pozytywne – bliskość (67%) oraz miłość do dziecka (59%), zarówno w przypadku pierwszego karmienia, jak i kolejnych.\nNauka karmienia piersią\nNajczęściej wskazywanymi przez mamy autorytetami w zakresie karmienia piersią są doradcy laktacyjni (dla 37% mam i 27% kobiet w ciąży). Aż 90% mam słyszała o nich i prawie wszystkie z tej grupy dokładnie wiedzą, czym takie osoby się zajmują. Jest to zmianą w stosunku do podobnego badania przeprowadzonego w 2014 roku, gdzie jako autorytet najchętniej wybierani byli lekarze ginekolodzy i własne mamy – obecnie pozycja doradców laktacyjnych jest silniejsza.\nWpływ pandemii na karmienie dziecka\nNieco ponad połowa mam uważa, że nie musi pogłębiać swojej wiedzy na temat karmienia dziecka podczas pandemii. Pozostałe głównie korzystają z porad ekspertów i webinariów oraz wymieniają doświadczenia z innymi rodzicami. 80% mam twierdzi, że pandemia nie wpłynęła na sposób karmienia dziecka (podawane mu mleko). Zmiana, która była najczęściej wymieniana to wydłużenie czasu karmienia piersią, głównie ze względu na budowanie odporności dziecka.\nWyzwania związane z karmieniem piersią\n44% mam, kiedy jeszcze było w ciąży, spodziewało się że podczas karmienia piersią nie pojawią się żadne trudności. W rzeczywistości już po urodzeniu dziecka jedynie 12% karmiących mam nie spotkało się z żadnymi trudnościami. Trudności, które mają mamy karmiące piersią to przede wszystkim obolałe lub pogryzione sutki (49%), ale też problemy z odpowiednim przystawieniem dziecka do piersi (39%). 32% deklaruje także, że dziecko nie umiało bądź nie chciało ssać piersi. Zbyt małą ilość pokarmu lub jego zastój wskazało odpowiednio po 27% respondentek.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) oraz liczne towarzystwa naukowe zalecają wyłączne karmienie piersią przez pierwszych 6 miesięcy życia dziecka, a następnie po wprowadzeniu innych pokarmów kontynuację karmienia piersią tak długo, jak będzie to odpowiadało dziecku i mamie. Moment zakończenia karmienia piersią to też dla części matek trudna emocjonalnie chwila. Kobiety zapytane o emocje towarzyszące zaprzestaniu karmienia piersią najczęściej wskazywały wyrzuty sumienia (50%) oraz smutek (42%) i żal (40%).\nJakie wsparcie mogłyby otrzymać kobiety w przypadku trudności z karmieniem piersią? Aż 69% mam chciałoby skorzystać z darmowej wizyty doradcy laktacyjnego w domu, a 59% jako ułatwienie wskazuje dostępność doradcy laktacyjnego na oddziałach położniczych. Dla 34% ważne byłoby wsparcie ze strony rodziny lub bliskich osób, a 32% stawia na edukację w szkołach rodzenia i mówienie wprost o możliwych problemach z laktacją.\nKarmienie piersią to sposób dostarczania niemowlęciu niezbędnych składników odżywczych. Jest to proces, którego najczęściej można i warto się nauczyć. Ważne, aby każda mama miała możliwość uzyskania wsparcia ze strony specjalistów od laktacji i nie wahała się prosić o pomoc również swoich bliskich. Warto pamiętać, że okres karmienia piersią to jeden z kluczowych etapów 1000 pierwszych dni życia dziecka, podczas którego rozpoczyna się m.in. proces kształtowania odporności i budowania bariery ochronnej organizmu dziecka.\n Wyniki dotyczą matek dzieci w wieku 0-36 miesięcy oraz kobiet w pierwszej ciąży. Badanie przeprowadzone dla programu edukacyjnego „1000 pierwszych dni dla zdrowia” na grupie 3461 mam i kobiet w ciąży.\nKoronawirus a porody i karmienie piersią. „Nie wiemy jak do końca ustrzec dziecko”\nKiedy i jak dopajać dziecko?


Głębia Challengera - Neal Shusterman - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Głębia Challengera - ebook\nWydawca: Ya! Kategoria: Dla dzieci i młodzieży Język: polski Rok wydania: 2017\nGłębia Challengera ebook\nOpis ebooka Głębia Challengera - Neal Shusterman\nOpinie o ebooku Głębia Challengera - Neal Shusterman\nFragment ebooka Głębia Challengera - Neal Shusterman\nTytuł oryginału: Challenger Deep\nText copyright © 2015 by Neal Shusterman\nInterior illustrations copyright © 2015 by Brendan Shusterman\nCopyright © for the Polish translation by Rafał Lisowski, MMXVII\nDla doktora Roberta Woodsa\nGłębia Challengerato owoc miłości, dzieło, które powstawało przez lata. Przede wszystkim chcę podziękować mojemu synowi Brendanowi za jego wkład, mojemu synowi Jarrodowi za niesamowite zwiastuny książki oraz moim córkom, Joelle i Erin, za wiele cennych spostrzeżeń i za to, że są cudownymi ludźmi. Najszczersze wyrazy wdzięczności kieruję do mojej dyrektor wydawniczej Rosemary Brosnan, redaktor prowadzącej Jessiki MacLeish i wszystkich z wydawnictwa HarperCollins za niesamowite wsparcie okazane tej książce. Dziękuję również moim asystentkom Barb Sobel i Jessice Widmer za porządkowanie mojego życia i grafiku wystąpień publicznych. Chciałbym podziękować Orange County Fictionaires za lata wsparcia i konstruktywnej krytyki, NAMI, czyli National Alliance on Mental Illness [Krajowemu Stowarzyszeniu ds. Chorób Psychicznych], za to, że jest tak wspaniałym źródłem wiedzy; i wreszcie moim przyjaciołom, którzy byli przy mnie w najlepszych i w najgorszych chwilach.\nDziękuję Wam wszystkim! Moja miłość do Was jest bez dna.\n1 Czuję zapach ludzkiej krwi\nNa pewno wiesz dwie rzeczy. Po pierwsze: byłeś tam. Po drugie: nie mogło cię tam być.\nŻeby połączyć te dwie sprzeczne prawdy, potrzebna jest umiejętność żonglerki. Oczywiście żonglerka wymaga trzeciej piłki, żeby rytm był płynny. Ta trzecia piłka to czas – który podskakuje gwałtowniej, niż chcielibyśmy wierzyć.\nJest piąta rano. Wiesz o tym, bo na ścianie twojej sypialni wisi zegar na baterie, tykający tak głośno, że czasem musisz nakryć się poduszką. Ale choć tutaj jest piąta rano, jednocześnie gdzieś w Chinach jest piąta po południu – co udowadnia, że sprzeczne prawdy absolutnie mają sens, jeśli spojrzeć na nie z globalnej perspektywy. Przekonałeś się jednak, że wysyłanie myśli do Chin to nie zawsze dobry pomysł.\nTwoja siostra śpi w sąsiednim pokoju, a dalej – twoi rodzice. Twój tata chrapie. Za chwilę twoja mama szturchnie go tak, że ojciec przewróci się na drugi bok, a wtedy chrapanie zamilknie, może aż do rana. To wszystko jest normalne i ta świadomość bardzo krzepi.\nPo drugiej stronie ulicy na trawniku sąsiada włączają się zraszacze, syczą tak głośno, że zagłuszają tykanie zegara. Przez otwarte okno czujesz zapach wodnej mgiełki – lekko chlorowanej, mocno fluorowanej. Czyż to nie wspaniale, że trawniki w sąsiedztwie będą miały zdrowe zęby?\nSyk zraszaczy to nie jest odgłos węży.\nA malowane delfiny na ścianie u twojej siostry nie knują morderczych intryg.\nA oczy stracha na wróble nie widzą.\nMimo to są takie noce, kiedy nie możesz zasnąć, bo rzeczy, którymi żonglujesz, wymagają od ciebie pełnej koncentracji. Boisz się, że któraś piłka upadnie, i co wtedy? Nie śmiesz sobie wyobrażać, co nastąpi po takiej chwili. Bo w takiej chwili czai się kapitan. Jest cierpliwy. I czeka. Zawsze.\nJeszcze zanim był statek, istniał już kapitan.\nTa podróż zaczęła się od niego, domyślasz się, że na nim się zakończy, a wszystko pomiędzy to sypka mąka z wiatraków, które mogłyby być olbrzymami mielącymi kości na chleb.\nStąpaj ostrożnie albo je zbudzisz.\n2 Na dole można by spędzić wieczność\n– Nie wie nikt, jak tam jest głęboko – mówi kapitan. Jego lewy wąs drga niczym ogon szczura. – Gdy kto w tę niezgłębioną czeluść wpadnie, to dni miną, zanim dojdzie do dna.\n– Ale przecież rowy zmierzono – śmiem zauważyć. – Ludzie już tam byli. Wiem, że ta głębia ma dziesięć tysięcy dziewięćset metrów.\n– Wiesz? – powtarza drwiąco. – Skąd niby rozdygotane, niedożywione szczenię takie jak ty miałoby wiedzieć cokolwiek ponad to, że ma mokry nos? – Potem śmieje się z tej oceny. Ogorzała twarz kapitana jest pełna zmarszczek, bo spędził całe życie na morzu, ale wiele z nich kryje się pod ciemną, splątaną brodą. Kiedy się śmieje, zmarszczki naciągają się i widać mięśnie oraz ścięgna na jego karku. – Ano, prawda to, że ci, co zapuścili się w wody tego rowu, twierdzą, że widzieli dno, ale łżą. Łżą, aż się za nimi kurzy, lecieć potem z miotłą trzeba, coby z nich wypłoszyć ten kurz.\nPrzestałem starać się zrozumieć słowa kapitana, ale i tak mi ciążą. Jakbym coś przegapił. Coś ważnego i złudnie oczywistego, co zrozumiem dopiero wtedy, gdy będzie już za późno, żeby to miało znaczenie.\n– Tam na dole można by spędzić wieczność – mówi kapitan. – Nie daj sobie wmówić, że jest inaczej.\n3 To ci dobrze zrobi\nMam taki sen. Leżę na stole w aż za jasno oświetlonej kuchni, w której wszystkie urządzenia są lśniąco białe. Nie tyle nowe, ile udają takie. Plastik z chromowanymi akcentami, ale głównie plastik.\nNie mogę się ruszyć. Albo nie chcę. Albo się boję. Za każdym razem ten sen jest trochę inny. Wokół mnie krążą ludzie, tylko że to nie ludzie, a potwory w przebraniu. Weszły do mojego umysłu i wyrwały z niego obrazy, zmieniły te obrazy w maski ludzi, których kocham – ale ja wiem, że to tylko kłamstwo.\nŚmieją się i mówią o rzeczach, które nic dla mnie nie znaczą, a ja leżę sparaliżowany wśród tych fałszywych twarzy, w samym środku uwagi. Zachwycają się mną, ale w taki sposób, w jaki zachwycamy się czymś, wiedząc, że wkrótce tego nie będzie.\n– Chyba za wcześnie wyjęte – mówi potwór z twarzą mojej matki. – Za krótko siedziało.\n– Tylko w jeden sposób można się o tym przekonać – odpowiada potwór przebrany za mojego ojca.\nWszędzie wkoło wyczuwam śmiechy – nie dobiegają z ich ust, bo usta masek się nie poruszają. Śmiech jest w ich myślach, którymi rzucają we mnie jak zatrutymi strzałkami z wyciętych dziur na oczy.\n– To ci dobrze zrobi – mówi jeden z pozostałych potworów.\nPotem brzuchy burczą im tak głośno jak osypująca się góra, kiedy wyciągają ku mnie ręce i pazurami rozdzierają na strzępy swoje główne danie.\n4 Tym cię mogą załatwić\nNie pamiętam, kiedy zaczęła się ta podróż. Zupełnie jakbym był tu zawsze, tylko że to niemożliwe, bo istniało jakieś „wcześniej”, zaledwie tydzień, miesiąc albo rok temu. Ale jestem prawie pewien, że wciąż mam piętnaście lat. Nawet jeśli przebywam na tej starej drewnianej łajbie całe lata, wciąż mam piętnaście lat. Tutaj czas płynie inaczej. Nie porusza się naprzód, ale na boki jak krab.\nNie znam wielu pozostałych członków załogi. A może po prostu zapominam ich po chwili, bo wszyscy mają w sobie coś bezimiennego. Są wśród nich starsi, którzy chyba spędzili całe życie na morzu. To oficerowie na tym statku, o ile można ich tak nazwać. Halloweenowi piraci, tak samo jak kapitan, ze sztucznymi poczerniałymi zębami, bawiący się w „cukierek albo psikus” na progu piekła. Śmiałbym się z nich, gdybym nie wierzył z całego serca, że wyłupią mi oczy plastikowymi hakami.\nSą też młodsi, dzieci takie jak ja: ich przestępstwa wygnały je z ciepłych domów albo z zimnych domów, albo z braku domów, wskutek rodzicielskiego spisku, który widzi wszystko nieruchomymi oczami Wielkiego Brata.\nMoi koledzy z załogi, i chłopcy, i dziewczyny, skupiają się na swojej bezproduktywnej robocie i nie mówią do mnie nic oprócz: „Zejdź mi z drogi” albo „Nie ruszaj moich rzeczy”. Zupełnie jakby ktoś z nas miał cokolwiek, czego warto pilnować. Czasami próbuję pomóc im w ich zajęciach, ale odwracają się albo odpychają mnie, niezadowoleni, że się zaoferowałem.\nCiągle sobie wyobrażam, że na pokładzie jest moja młodsza siostra, chociaż wiem, że jej tu nie ma. Nie powinienem pomóc jej w matematyce? W myślach widzę, jak na mnie czeka i czeka, ale nie wiem, gdzie jest. Wiem tylko tyle, że nie przychodzę. Jak mogłem jej to zrobić?\nWszystkich na pokładzie ma na oku kapitan, który jest w pewien sposób znajomy, a w pewien nie. Wydaje się, że wie o mnie wszystko, chociaż ja nie wiem o nim nic.\n– To jest moja sprawa, żeby trzymać w garści twoje sprawy – powiedział.\nKapitan ma przepaskę na oku i papugę. Papuga ma przepaskę na oku i kartę magnetyczną na szyi.\n– Nie powinno mnie tu być – skarżę się kapitanowi. Zastanawiam się, czy mówiłem mu to już wcześniej. – Czekają na mnie klasówki i referaty do napisania, i brudne ciuchy, których nie zdążyłem pozbierać z podłogi, i koledzy, masa kolegów.\nKapitan zaciska szczęki i nic nie odpowiada, za to papuga mówi:\n– Tu też będziesz miał kolegów, masę kolegów, tu też!\nKtóreś z dzieci szepce mi do ucha:\n– Nic nie mów papudze. To tym cię mogą załatwić.\n5 Jestem kompasem\nTego, co czuję, nie da się ująć w słowa albo może się da, ale są to słowa w języku, którego nikt nie rozumie. Moje emocje mówią językami. Radość przekształca się w gniew, gniew w strach, a strach w ironiczne rozbawienie, jak wtedy, gdy skaczesz z samolotu z szeroko rozłożonymi rękami, wiedząc bez cienia wątpliwości, że potrafisz latać, a potem odkrywasz, że wcale nie potrafisz i nie tylko nie masz spadochronu, ale nawet ubrania, a ludzie w dole patrzą przez lornetki i śmieją się z ciebie, gdy spadasz jak kłoda ku bardzo krępującej zgubie.\nNawigator każe mi się tym nie przejmować. Wskazuje palcem blok pergaminu, w którym często rysuję dla zabicia czasu.\n– Ujmij swoje uczucia w linie i kolory – mówi. – Kolor, walor, fular, dolar. Prawdziwe bogactwo jest w tym, jak twoje rysunki chwytają mnie za serce, krzyczą do mnie, otwierają mi oczy. Moje mapy wskazują nam kierunek, ale twoje wizje wskazują nam drogę. Jesteś kompasem, Cadenie Boschu. Jesteś kompasem!\n– Jeżeli jestem kompasem, to raczej takim do niczego – stwierdzam. – Nie umiem znaleźć północy.\n– Oczywiście, że umiesz – odpowiada. – Po prostu na tych wodach północ ciągle goni własny ogon.\nTo mi przypomina pewnego kolegę, który myślał, że północ znajduje się zawsze tam, gdzie patrzył. Teraz myślę, że może miał rację.\nNawigator wybrał mnie na współlokatora, kiedy mój dawny sąsiad, którego ledwo co pamiętam, zniknął bez wyjaśnienia. Dzielimy kajutę za małą dla jednej osoby, a co dopiero dla dwóch.\n– Jesteś najprzyzwoitszy wśród tutejszych nieprzyzwoitych – mówi mi. – Twoje serce nie nasiąkło chłodem morza. Poza tym masz talent. Talent, talon, trwałość, zazdrość. Twój talent sprawi, że cały statek zzielenieje z zazdrości, zapamiętaj moje słowa!\nTo chłopak, który był już na wielu wyprawach. I jest dalekowidzem. To znaczy, że kiedy na ciebie patrzy, nie widzi ciebie, ale coś za tobą, ileś wymiarów dalej niż nasz. Zwykle nie patrzy na ludzi. Za bardzo jest zajęty tworzeniem map nawigacyjnych. Tak je w każdym razie nazywa. Są pełne liczb i słów, i strzałek, i linii łączących kropki gwiazd w konstelacje, których nigdy wcześniej nie widziałem.\n– Tutaj niebo jest inne – mówi. – Trzeba widzieć w gwiazdach inne wzory. Wzory, wagary, skalary, zegary. Chodzi o to, żeby odmierzać mijający dzień. Rozumiesz?\n– Jak ziemia, to płoza, jak płoza, to koza. To jest odpowiedź, powiadam. Koza. Zjada wszystko, trawi świat, zmienia go w część własnego dna, a potem wypluwa, przywłaszczając sobie jego terytorium. Terytorium, prosektorium, podmuch, posłuch. Posłuchaj, co mówię. Znak kozy kryje odpowiedź na pytanie o cel naszej podróży. W tym wszystkim jest sens. Szukaj kozy.\nNawigator jest genialny. Tak genialny, że głowa mi pęka od samej jego obecności.\n– Dlaczego się tu znalazłem? – pytam go. – Skoro wszystko ma sens, jaki jest mój sens na tym statku?\nWraca do swoich map, pisze jakieś słowa i dodaje nowe strzałki do tych, które już tam są, nawarstwia swoje myśli tak gęsto, że tylko on umie je rozszyfrować.\n– Sens, fajans, futryna, fiszbin, delfin, drzwi. Ty stanowisz drzwi do zbawienia świata.\n– Ja? Jesteś pewien?\n– Równie pewien jak tego, że jedziemy tym pociągiem.\n6 Taki kłopot\nDrzwi, futryna, delfiny tańczą na ścianach pokoju mojej siostry, kiedy stoję w drzwiach. Delfinów jest siedem. Wiem, bo to ja je dla niej namalowałem, a każdy symbolizuje jednego z Siedmiu samurajów Kurosawy, ponieważ chciałem, żeby wciąż je ceniła, kiedy będzie starsza.\nDziś wieczorem delfiny piorunują mnie wzrokiem, a choć ze względu na brak kciuków raczej nie poradzą sobie z mieczami, wydają mi się dużo groźniejsze niż zwykle.\nMój ojciec kładzie Mackenzie do łóżka. Dla niej jest już późno, ale dla mnie nie. Właśnie skończyłem piętnaście lat; ona niedługo skończy jedenaście. Minie jeszcze wiele godzin, zanim zasnę. O ile zasnę. Bo może nie. Nie dzisiaj.\nNa dole matka rozmawia z babcią przez telefon. Słyszę, jak gada o pogodzie i termitach. Termity pożerają nasz dom.\n– …ale dezynsekcja pod płachtą to taki kłopot – słyszę słowa mamy. – Musi być lepszy sposób.\nTata całuje Mackenzie na dobranoc, a potem się odwraca i widzi, że tam stoję, nie całkiem w pokoju, ale nie całkiem na zewnątrz.\n– O co chodzi, Caden?\n– Nic, po prostu… Nieważne.\nOjciec wstaje, a moja siostra odwraca się do ściany z delfinami, pokazując, że szykuje się do krainy snów.\n– Jeśli masz problem, możesz mi powiedzieć – mówi tata. – Wiesz o tym, prawda?\nOdpowiadam tak cicho, żeby Mackenzie nie słyszała:\n– No bo… w szkole jest taki jeden chłopak.\n– To znaczy nie jestem pewien…\n– No bo… myślę, że chce mnie zabić.\n7 Dobroczynna otchłań\nW centrum handlowym jest taki kubeł na datki. Duży żółty lejek do zbierania pieniędzy dla jakiejś instytucji na rzecz dzieci, o których bardzo nieprzyjemnie myśleć. „Małe Ofiary Dalekich Wojen Bez Rąk i Nóg” albo coś w tym stylu. Wrzuca się monetę w szparę. Moneta kręci się w kółko w tym dużym żółtym lejku przez dobrą minutę, terkocze rytmicznie coraz głośniej i głośniej, coraz gwałtowniej, coraz rozpaczliwiej, w miarę jak spiralnym ruchem zbliża się do otworu. Kręci się coraz szybciej – cała ta energia kinetyczna jest wtłaczana w szyjkę, aż wreszcie lejek ryczy niczym tuba alarmowa – a potem milknie, kiedy moneta spada w czarną otchłań kubła.\nJestem tą monetą, kiedy się zsuwa, wyje w szyjce lejka, i nic poza moją energią kinetyczną i siłą odśrodkową nie powstrzymuje mnie przed spadnięciem w ciemność.\n8 Sprowadzenie na ziemię\n– Jak to chce cię zabić? – Mój tata wychodzi na korytarz na piętrze i zamyka drzwi do pokoju siostry. Słabe światło pada pod nieśmiałym kątem z łazienki w głębi holu. – Caden, to jest poważna sprawa. Jeżeli jakiś chłopiec w szkole ci grozi, musisz mi powiedzieć, co się dzieje.\nStoi i czeka, a ja żałuję, że się w ogóle odezwałem. Mama dalej rozmawia z babcią przez telefon i przychodzi mi do głowy, że może to wcale nie jest babcia, może mama udaje – rozmawia z kimś innym, być może o mnie, używając szyfru. Ale po co? Przecież to bez sensu. Nie, po prostu gada z babcią. O termitach.\n– Powiedziałeś o tym chłopcu nauczycielom?\n– Co zrobił? Groził ci bezpośrednio?\nTata robi głęboki wdech.\n– Dobrze, to skoro otwarcie ci nie groził, może nie jest aż tak źle, jak myślisz. Czy on chodzi do szkoły z jakąś bronią?\n– Nie. To znaczy może. Tak… tak, myślę, że chyba ma nóż.\n– Nie, po prostu wiem. No wiesz, to jest ten typ chłopaka, który ma nóż.\nTata znowu głęboko oddycha i drapie się po przerzedzonych włosach.\n– Powtórz mi dokładnie, co ci powiedział. Spróbuj sobie wszystko przypomnieć.\nGrzebię głęboko w mózgu, szukając słów, które to wytłumaczą, ale nie daję rady.\n– Nie chodzi o to, co powiedział, ale czego nie powiedział.\nMój tata jest księgowym: lewa półkula, rozumowanie liniowe, dlatego wcale mnie nie dziwi, kiedy stwierdza:\nOdwracam się i zaczynam bawić fotografią rodzinną na ścianie, przekrzywiam ją. To mi przeszkadza, więc szybko znowu ją prostuję.\n– Nieważne – odpowiadam. – To nie ma znaczenia. – Próbuję uciec na dół po schodach, bo bardzo chcę usłyszeć, o czym rozmawia mama, ale tata lekko łapie mnie za ramię. Wystarczy, żeby mnie zatrzymać.\n– Poczekaj chwilę – mówi. – Chciałbym wszystko zrozumieć. Chłopiec, który cię zdenerwował, chodzi z tobą do klasy i w jego zachowaniu jest coś, co wydaje ci się groźne.\n– W sumie to nie mam z nim lekcji.\n– Więc skąd go znasz?\n– Nie znam. Ale czasami mijam go na korytarzu.\nTata spuszcza wzrok, liczy coś w myślach, a potem znowu na mnie patrzy.\n– Caden… skoro go nie znasz, a on nigdy ci nie groził, po prostu czasem mija cię na korytarzu, to skąd przyszło ci do głowy, że chce ci zrobić krzywdę? Pewnie nawet cię nie kojarzy.\n– Jasne, masz rację, po prostu jestem zestresowany.\n– Pewnie reagujesz przesadnie.\n– Właśnie, przesadnie. – Teraz, kiedy powiedziałem to na głos, słyszę, jak głupio brzmiało to, co mówiłem wcześniej. Przecież ten chłopak nawet nie wie, że istnieję. A ja nie wiem, jak ma na imię.\n– Liceum bywa stresujące – stwierdza tata. – Wiele rzeczy może człowieka zdenerwować. Przykro mi, że nosiłeś w sobie coś takiego. Co za straszna myśl! Ale każdy czasami potrzebuje, żeby go sprowadzić na ziemię, no nie?\n– To co, lepiej się czujesz?\n– Aha, już lepiej. Dzięki.\nKiedy odchodzę, on dalej mi się przygląda, jakby wiedział, że kłamię. Rodzice zauważyli, że ostatnio mnie nosi. Tata uważa, że powinienem zająć się sportem, żeby uwolnić tę nerwową energię. Mama uważa, że powinienem uprawiać jogę.\n9 Nie jesteś pierwszy i nie będziesz ostatni\nMorze rozciąga się we wszystkie strony. Przed nami, za nami, za prawą burtą, za lewą i w dół, w dół, w dół. Nasz statek to galeon, sfatygowany milionem wypraw sięgających czasów jeszcze mroczniejszych niż obecne.\n– To najlepszy statek tego rodzaju – powiedział mi kiedyś kapitan. – Zaufaj mu, a nigdy nie zwiedzie cię na manowce.\nCałe szczęście, bo u steru nigdy nikogo nie ma.\n– Czy on ma jakąś nazwę? – spytałem kiedyś kapitana.\n– Nadać mu nazwę to go zatopić – odparł. – To, co nazywamy, waży więcej niż morze, które wypiera. Spytaj dowolnego wraku.\nNad łukiem głównego włazu wisi wypalona w drewnie tabliczka z napisem: Nie jesteś pierwszy i nie będziesz ostatni. Zadziwia mnie, że wobec tych słów czuję się jednocześnie nieistotny i wyróżniony.\n– Przemawia do ciebie? – pyta papuga przycupnięta nad włazem, obserwując mnie, stale mnie obserwując.\n– Nie za bardzo – odpowiadam.\n– Jeśli przemówi – radzi papuga – to każde słowo zapisuj.\n10 W kuchni strachów\nW Plastikowej Białej Kuchni bywam prawie co noc. Konkrety zmieniają się za każdym razem na tyle, żebym nie mógł przewidzieć wyniku snu. Gdyby zawsze było tak samo, przynajmniej wiedziałbym, czego się spodziewać – a gdybym to wiedział, mógłbym przygotować się na najgorsze.\nTej nocy się chowam. Mało jest w kuchni miejsc, gdzie można się ukryć. Wepchnąłem się do supernowoczesnej lodówki. Drżę i myślę o kapitanie. O tym, że nazwał mnie rozdygotanym szczenięciem. Ktoś otwiera drzwiczki; jej maski nie kojarzę. Kręci głową.\n– Biedaczysko, musi ci być zimno. – Nalewa kawy z pełnego dzbanka, ale zamiast mi ją podać, sięga wprost przez mój pępek i z lodówki, skądś za mną, wyjmuje mleko.\n11 Wszystko, co okropne, ma też piękną stronę\nPod głównym pokładem znajdują się kajuty załogi. Pokład załogi jest dużo większy, niżby się wydawało, jeśli patrzeć na statek z zewnątrz. Tak duży, że to wręcz niemożliwe. Jest tam długi korytarz, który ciągnie się i ciągnie, jakby nigdy się nie kończył.\nSzczeliny między deskami, z których składają się kadłub i pokłady statku, wypełnia cuchnąca czarna smoła, żeby woda się tamtędy nie wlewała. Smród nigdzie nie jest silniejszy niż tam na dole – ostry i organiczny, jakby te wszystkie organizmy, które czas zatopił w tej smole, wciąż nie skończyły się rozkładać. Cuchnie tam zagęszczonym potem i tym, co zbiera się pod paznokciami u nóg.\n– Zapach życia, mały – odparł kapitan z dumą, gdy pewnego razu spytałem go o ten smród. – Może i życia w stanie transformacji, ale jednak życia. Jest jak słony fetor basenu pływowego. Ostry i paskudny, a jednak orzeźwiający. Fala uderza o brzeg, wtłacza ci mgiełkę do nosa, ale czy na nią złorzeczysz? Nie! Bo przypomina ci, jak bardzo kochasz morze. Ten letni zapach plaży, który zabiera cię do najbardziej błogiego miejsca twojej duszy, to nic innego niż łagodna woń morskiego rozkładu. – Potem odetchnął głęboko i z zadowoleniem, aby dowieść swojej racji. – Powiadam ci, wszystko, co okropne, ma też piękną stronę.\nKiedy ja i moi koledzy byliśmy młodsi i umieraliśmy z nudów w centrum handlowym, mieliśmy taką grę. Nazywaliśmy ją „Psychol na zakupach”. Wybieraliśmy sobie jakąś osobę, parę, a czasem całą rodzinę – ale zawsze najlepiej wychodziło z kimś, kto robił zakupy sam. Potem wymyślaliśmy historię jego tajnej motywacji. Zwykle miała związek z siekierą i/lub piłą łańcuchową oraz piwnicą i/lub strychem. Pewnego razu upatrzyliśmy sobie drobną staruszkę, która kuśtykała przez centrum handlowe z taką zawziętością wypisaną na ściągniętej twarzy, że uznaliśmy ją za wymarzoną seryjną morderczynię. Historia była taka, że kupuje w centrum całą masę rzeczy – za dużo, żeby to wszystko unieść, więc zamawia dostawę. Potem łapie kuriera i zabija go właśnie tym, co jej przywiózł. W piwnicy i/lub na strychu ma całą kolekcję nowo zakupionych narzędzi zbrodni i martwych kurierów z ups.\nChodziliśmy więc za nią przez jakieś dwadzieścia minut, przekonani, że to jest strasznie śmiesznie… aż weszła do sklepu ze sztućcami i kupiła nowiutki nóż rzeźnicki. Wtedy zrobiło się jeszcze śmieszniej.\nAle kiedy wychodziła ze sklepu, nawiązałem z nią kontakt wzrokowy – głównie dlatego, że założyłem się sam ze sobą, że nie stchórzę. Wiem, że tylko mi się przywidziało, ale w jej oczach były złośliwość i okrucieństwo, których nigdy nie zapomnę.\nOstatnio wszędzie widuję te jej oczy.\n13 Dół nie istnieje\nStoję pośrodku salonu, zatapiam zgięte palce stóp w naszym pluszowym, lecz bezdusznie beżowym dywanie.\n– Co robisz? – pyta Mackenzie, gdy wraca ze szkoły i rzuca plecak na kanapę. – Dlaczego tak stoisz?\n– Słucham – odpowiadam.\n– Nasłuchuję termitów.\n– Termity słychać? – Ta myśl ją przeraża.\nNerwowo skubie duże niebieskie guziki swojego żółtego wełnianego płaszczyka, zupełnie jakby przed termitami można się było pozapinać jak przed chłodem. Potem nieśmiało przykłada ucho do ściany, bo pewnie uznała, że tak łatwiej będzie usłyszeć termity, niż stojąc na środku cichego pokoju. Słucha przez kilka chwil, po czym mówi trochę niespokojnie:\n– Nie bój się – odpowiadam moim najbardziej pocieszającym tonem. – Termity to tylko termity.\nI choć to najbardziej neutralne stwierdzenie świata, rozbraja cały insektowy niepokój, jaki w niej zaszczepiłem. Zadowolona idzie do kuchni coś przegryźć.\nJa się nie ruszam. Nie słyszę termitów, ale je wyczuwam. Im więcej o nich myślę, tym bardziej je wyczuwam, i to mnie dekoncentruje. Jestem dziś bardzo zdekoncentrowany. Nie przez rzeczy, które widzę, ale przez te, których nie widzę. Rzeczy w ścianach i wiele pod moimi stopami, rzeczy, które od zawsze budziły u mnie dziwną fascynację. Dziś ta fascynacja oblazła mnie jak zgraja drzewożernych owadów powoli rujnujących nasz dom.\nMówię sobie, że to dobrze, bo dzięki temu nie wpadam w spiralę paskudnych myśli o tym, co być może dzieje się w szkole, a być może nie. Pożyteczna dekoncentracja, więc chwilowo jej ulegam.\nZamykam oczy i czuję. Przeciskam myśli przez podeszwy stóp.\nMoje stopy stoją na bezpiecznym, twardym podłożu, ale to tylko złudzenie. Nasz dom należy do nas, prawda? Ale właściwie to nie, bo hipotekę ma bank. Więc co należy do nas? Ziemia? Też nie, bo co prawda mamy akt własności ziemi, na której stoi dom, ale nie mamy praw do minerałów. Co to są minerały? Wszystko, co znajduje się w glebie. Generalnie jeśli coś jest wartościowe albo może być wartościowe kiedyś, nie jest nasze. Do nas należy tylko pod warunkiem, że nie ma wartości.\nWięc co tak naprawdę znajduje się pod moimi stopami, pod tym kłamstwem o własności? Kiedy się skupię, czuję, co tam jest. Pod dywanem – betonowa płyta spoczywająca na gruncie ubitym dwadzieścia lat temu ciężkim sprzętem. Niżej – zagubione życie, którego nikt nigdy nie odnajdzie. Mogą tam być ślady cywilizacji zniszczonych przez wojny, przez bestie albo przez układy odpornościowe, które oblały niezapowiedzianą kartkówkę z bakterii. Czuję kości i skorupy prehistorycznych stworzeń. Potem wysyłam myśli jeszcze głębiej do skały macierzystej, gdzie w kieszonkach gaz wrze i bulgocze od zaburzeń jelitowych ziemi usiłującej strawić długą i często smutną historię swojego życia. Do miejsca, gdzie wszystkie boże stworzenia zostają w końcu przefiltrowane przez skałę i przekształcone w czarną maź, którą my wysysamy potem z ziemi i spalamy w naszych samochodach, zmieniając te niegdyś żywe organizmy w gazy cieplarniane, co chyba lepsze, niż gdyby spędziły wieczność jako szlam.\nJeszcze głębiej czuję, jak chłód ziemi jest zastępowany żarem, aż wreszcie trafiam na jaskinie rozgrzanej do czerwoności, a później do białości magmy, wirującej pod niewyobrażalnym ciśnieniem. Jądro zewnętrzne, potem jądro wewnętrzne, aż do samego centrum grawitacji, a potem grawitacja się odwraca. Żar i ciśnienie zaczynają słabnąć. Ciekła skała znów krzepnie. Przeciskam się przez granit, szlam, kości, ziemię, robaki, termity, a w końcu wybijam na polu ryżu gdzieś w Chinach, udowadniając, że coś takiego jak dół nie istnieje, bo ostatecznie dół to góra.\nOtwieram oczy, niemal ze zdziwieniem, że znajduję się we własnym salonie, i dociera do mnie, że między moim domem a Chinami jest idealny pion. Zastanawiam się, czy przeciskanie myśli wzdłuż tego pionu tak jak przed chwilą może być niebezpieczne. Czy żar i ciśnienie mogą te myśli spotęgować, tak że wyjdą one drugą stroną jako trzęsienie ziemi?\nChociaż wiem, że to tylko luźna, nerwowa myśl, nazajutrz rano, a potem kolejnego ranka i każdego od tej chwili, potajemnie ze strachem sprawdzam wiadomości, czy w Chinach nie było trzęsienia ziemi.\n14 Stąd nie można tam dojść\nChociaż różni wystraszeni członkowie załogi mówili mi, żebym nie zapuszczał się w nieznane zakamarki statku, nie mogę się powstrzymać. Coś pcha mnie do odszukiwania rzeczy, które lepiej zostawić w spokoju. Zresztą jak można przebywać na wielkim galeonie i nie chcieć go spenetrować?\nPewnego ranka, zamiast iść na pokład na apel, wstaję wcześniej, żeby się rozejrzeć. Ruszam długim, słabo oświetlonym korytarzem pokładu załogi. Biorę ze sobą mój blok pergaminu i robię pośpieszne szkice.\n– Przepraszam – mówię do załogantki majaczącej w mroku swojej kajuty. Nie widziałem jej do tej pory. Ma wielkie oczy, rozmazany tusz do rzęs i nosi obróżkę z pereł, która wygląda tak, jakby dziewczynę dusiła. – Dokąd biegnie ten korytarz?\nPatrzy na mnie podejrzliwie.\n– Donikąd, cały czas jest tutaj. – Potem z powrotem znika w kajucie i zatrzaskuje drzwi. Zatrzymuję jej obraz w pamięci, a potem w moim bloku szkicuję jej twarz z chwili, gdy cofała się w mrok.\nIdę dalej. Żeby nie stracić poczucia odległości w tym nieskończonym korytarzu, liczę drabiny. Jedna, dwie, trzy. Dochodzę do dziesiątej, ale korytarz po prostu ciągnie się przede mną dalej. W końcu się poddaję i wspinam drabiną numer dziesięć, tylko po to, żeby wyjść na pokład włazem na śródokręciu. Uświadamiam sobie, że każda z drabin, bez względu na to, w którym miejscu pokładu załogi się znajduje, prowadzi do tego samego włazu. Szedłem korytarzem przez dwadzieścia minut, a nigdzie nie doszedłem.\nNa barierce nade mną siedzi papuga, jakby czekała tam tylko po to, żeby ze mnie zadrwić.\n– Stąd nie można dojść tam – mówi. – Nie wiesz? Nie wiesz?\n15 Nie ma ruchu w przestrzeni\nMoja funkcja na statku to „stabilizator”. Nie przypominam sobie, kiedy mi ją przydzielono, ale pamiętam, że tłumaczył mi ją kapitan.\n– Masz wyczuwać, kiedy statek na morzu przechyla się na bok, i przechodzić na przeciwną burtę, z prawej na lewą, z lewej na prawą – powiedział.\nInnymi słowy moim zadaniem, tak jak większości załogi, jest bieganie po pokładzie z boku na bok, żeby zneutralizować kołysanie morza. To kompletnie bez sensu.\n– Jakim cudem na statku takich rozmiarów nasz ciężar miałby cokolwiek zmienić? – zapytałem go kiedyś.\nSpiorunował mnie przekrwionym okiem.\n– Wolałbyś być balastem?\nW ten sposób zamknął mi usta. Widziałem ten „balast”. Marynarzy ściśniętych w ładowni jak sardynki, żeby obniżyć środek ciężkości statku. Jeśli na pokładzie nie ma dla ciebie innej pracy, stajesz się balastem. Powinienem był wiedzieć, że nie warto się skarżyć.\n– W miarę zbliżania się do celu – powiedział mi kiedyś kapitan – zacznę wybierać specjalny zespół do naszej wielkiej misji. Rób z zapałem i w pocie czoła to, co do ciebie należy, a może jakimś cudem zasłużysz, żeby się w nim znaleźć.\nI chociaż nie wiem, czy powinno mi na tym zależeć, może to lepsze od ganiania bez celu po pokładzie. Pewnego razu spytałem kapitana, jak daleko jesteśmy od Rowu Mariańskiego, bo na morzu każdy dzień jest identyczny. Wydaje się, że ani się nigdzie nie zbliżamy, ani od niczego nie oddalamy.\n– Taka natura wodnego horyzontu, że nie czuć ruchu w przestrzeni – odparł. – Ale poznamy, gdy zaczniemy się zbliżać do rowu, bo pojawią się znaki i mroczne wróżby.\nNie śmiem pytać kapitana, na czym te wróżby polegają.\nKiedy morze jest spokojne, a ja nie muszę biegać od burty do burty, czasem na pokładzie spędzam czas z Carlyle’em. Carlyle to tutejszy majtek – rudzielec z krótkim meszkiem na policzkach, o uśmiechu przyjaźniejszym niż u całej reszty na statku. Jest starszy, jak oficerowie, ale do nich nie należy. Wygląda na to, że sam sobie ustala godziny pracy i zasady, a kapitan mu w tym nie przeszkadza. Na statku on jeden jest sensowny.\n– Zostałem majtkiem z wyboru – powiedział mi kiedyś. – Robię to, bo jest potrzebne, no i takie z was fleje.\nDziś zauważam, że szczury uciekają przed wodą z jego mopa i znikają w ciemnych zakamarkach pokładu.\n– Przeklęte draństwa – mówi Carlyle, macza mop w wiadrze z mętną wodą i szoruje dechy. – Nigdy się ich nie pozbędziemy.\n– Na starych statkach zawsze są szczury – odpowiadam.\n– Szczury? Myślisz, że to szczury?\nAlternatywnej teorii nie podaje. Czmychają tak szybko i chowają się tak głęboko w cieniu, że nie jestem pewien, czym naprawdę są. Robię się przez to nerwowy, więc zmieniam temat.\n– Powiedz mi o kapitanie coś, czego nie wiem.\n– To twój kapitan. Wszystko, co warto wiedzieć, już wiesz.\nAle po samym tonie jego głosu poznaję, że Carlyle jest wtajemniczony jak mało kto. Dochodzę jednak do wniosku, że jeśli chcę poznać odpowiedzi, muszę zadawać konkretne pytania.\n– Opowiedz, jak stracił oko.\nCarlyle wzdycha, rozgląda się, żeby sprawdzić, czy nikt nie patrzy, a potem zaczyna szeptać.\n– Z tego, co mi wiadomo, papuga straciła oko wcześniej niż kapitan. Podobno sprzedała je wiedźmie, która miała z niego uwarzyć eliksir zmieniający w orła. Ale wiedźma ją oszukała, sama wypiła eliksir i odfrunęła. Papuga nie chciała być jedyna z przepaską na oku, więc kapitanowi też je wydłubała.\n– To nieprawda – stwierdzam z uśmiechem.\nCarlyle wciąż ma poważną minę. Szybkim ruchem wylewa mydliny na pokład.\n– Prawda na tyle, na ile trzeba.\nSmoła między deskami jakby uciekała przed tą powodzią.\n17 Zapłaciłbym, żeby to zobaczyć\nNawigator mówi, że widok z bocianiego gniazda przyniesie mi „komfort, klarowność, czarowność, czystość”.\nJeśli to test wielokrotnego wyboru, wybieram „a” i „b”, ale biorąc pod uwagę załogę, może moim ołówkiem hb powinienem po prostu zaczernić kwadracik odpowiedzi „d”.\nBocianie gniazdo to mała okrągła balia wysoko na grotmaszcie. Zmieści się tam jeden, góra dwóch obserwatorów. Uznaję, że to dobre miejsce, gdzie będę sam ze swoimi myślami, ale powinienem już wiedzieć, że moje myśli nigdy nie są samotne.\nJest wczesny wieczór, kiedy wspinam się po wytartych drabinkach, które spowijają statek jak całuny. Za horyzontem powoli znika ostatni ślad zmierzchu i pod nieobecność słońca dziwne gwiazdy dają się skusić do świecenia.\nSznurowa drabinka zwęża się w miarę zbliżania do bocianiego gniazda, przez co wspinaczka robi się coraz niebezpieczniejsza. W końcu wciągam się do małej drewnianej balii przytulonej do masztu – żeby odkryć, że wcale nie jest mała. Tak jak tylny pokład załogi wydaje się mała z zewnątrz, za to w środku kolista przestrzeń ma ze trzydzieści metrów średnicy. Na obitych aksamitem fotelach wyciągają się członkowie załogi, sączą neonowe martini ze wzrokiem wbitym gdzieś w dal i słuchają orkiestry grającej smooth jazz.\n– Miejsce dla jednej osoby? Proszę za mną – mówi hostessa i prowadzi mnie do fotela z widokiem na wodę połyskującą księżycowym blaskiem.\n– Skaczesz? – pyta blady mężczyzna w sąsiednim fotelu, który pije coś niebieskiego i być może radioaktywnego. – Czy przyszedłeś tylko popatrzeć?\n– Przyszedłem oczyścić myśli.\n– Napij się – mówi, wskazując na radioaktywny drink. – Dopóki nie znajdziesz własnego koktajlu, możesz się poczęstować moim. Tutaj każdy musi znaleźć swój koktajl, inaczej czeka go porządne lanie i zostanie wysłany do łóżka. Właśnie tak kończą się tu wszystkie dziecięce rymowanki. Nawet te, co się nie rymują.\nSpoglądam na kilkanaście osób radośnie pogrążonych w dość psychodelicznym stuporze.\n– Nie rozumiem, jak to wszystko mieści się w bocianim gnieździe.