„Zaczynaj od dlaczego” Simon Sinek – 10 cytatów z książki - bethink.space\n|W Inspiracje, Kreatywność, Książki\nSimon Sinek. Gość, który od lat nie tylko skutecznie pomaga rozwijać nowatorskie koncepty biznesowe, ale również inspiruje i motywuje do działania w życiu prywatnym. I tak jak McLuhan określił świat jako globalną wioskę, tak u Sineka mamy do czynienia z teorią „złotego kręgu”, czyli przełomową koncepcją biznesową, według której przedsiębiorcy powinni odpowiedzieć sobie na 3 kluczowe pytania, tj. dlaczego?, jak?, co? Zrozumienie poszczególnych elementów tej idei wzniesie Cię na szczyt. Dosłownie.\nJeśli masz problem z odpowiedzeniem na to pytanie, zapoznaj się z wybranymi przez nas dziesięcioma cytatami z książki „Zaczynaj od dlaczego. Jak wielcy liderzy inspirują innych do działania”, a następnie sięgnij po lekturę.\nMartin Luther King, bracia Wright, Harley Davidson, Bill Gates czy Steve Jobs to tylko kilka przykładów tych, którzy wiedzieli lub wciąż wiedzą, dlaczego. Na ich fenomenie Sinek tłumaczy, że DLACZEGO nie może zostać wymyślone, a… odkryte. Zgadzamy się z nim w 100%. Pytanie „dlaczego” zmienia naszą percepcję. Pozwala dostrzec cel naszych działań. A to pozwala w dalszej kolejności na priorytetyzację działań i mądre, skuteczne działanie. Z punktu widzenia słuchacza dzieje się to samo. Gdy rozumie „dlaczego”, może ocenić działania lidera, zespołu czy firmy. Gdy widzi, że zespół realizuje cel, ufa mu. Pora na Ciebie.\nOdkryj swoje dlaczego\n„A gdybyśmy tak wszyscy mogli nauczyć się myśleć, działać i komunikować się z innymi tak samo jak ci, którzy potrafią inspirować? Spróbujmy wyobrazić sobie świat, w którym umiejętność inspirowania innych posiada większość ludzi, a nie tylko kilku wybrańców. Liczę na to, że uda mi się zainspirować innych, aby również zaczęli robić coś inspirującego, i wtedy razem zbudujemy firmy, gospodarkę i świat, gdzie lojalność i zaufanie będą normą, a nie wyjątkiem. Nie wyznaczam kierunku działania. Moim celem jest jedynie zaproponowanie powodu działania”.\n„Matka natura, która dla większości ludzi jest symbolem nieprzewidywalności, przejawia jednak więcej ładu, niż się na pozór wydaje. Tak jak złoty podział dowodzi przewidywalności w pozornym nieładzie przyrody, tak złoty krąg pozwala dostrzec elementy uporządkowania i przewidywalności w ludzkim zachowaniu. Mówiąc prościej, pomaga nam zrozumieć, dlaczego robimy to, co robimy. Złoty krąg w sposób ewidentny pokazuje, jak wiele możemy osiągnąć, jeśli każde przedsięwzięcie będziemy zaczynać od postawienia sobie pytania „dlaczego?”.\n„DLACZEGO – tylko nieliczni ludzie i nieliczne firmy są w stanie jasno powiedzieć, DLACZEGO robią to, CO robią. Gdy mówię DLACZEGO, nie chodzi mi o zarabianie pieniędzy – to jest tylko ostateczny rezultat. Przez DLACZEGO rozumiem cel, intencję lub przekonanie. DLACZEGO założyłeś tę firmę? DLACZEGO każdego ranka zrywasz się z łóżka? DLACZEGO ciągle o coś zabiegasz?”.\n„Celem działalności biznesowej nie powinno być robienie interesu z każdym, kto po prostu chce mieć to, co my mamy. Należy się koncentrować na tych, którzy wierzą w to samo, co my”.\n„Dobre organizacje to takie, w których ludzie czują się bezpiecznie. Silna kultura tworzy poczucie przynależności do grupy i działa jak siatka zabezpieczająca. Ludzie przychodzą do pracy, wiedząc, że kierownictwo, koledzy i organizacja jako całość dbają o nich. Oczywiście istnieje również oddziaływanie w drugą stronę – decyzje, wysiłki i działania podejmowane przez jednostkę wzmacniają i chronią interes organizacji jako całości”.\n„Komu ufasz bardziej: temu, kogo znasz, czy temu, kogo widzisz po raz pierwszy? Czy bardziej wierzysz reklamie, czy opinii przyjaciela? Czy bardziej zaufasz kelnerowi mówiącemu, że „każde danie z karty jest wyśmienite”, czy takiemu, który odradzi Ci wybranie duszonego kurczaka? Pytania zbyt łatwe? A co powiesz na takie pytanie: Dlaczego ktoś ma ufać Tobie?”.\n„Charyzma nie ma nic wspólnego z energią; jej źródłem jest klarowne DLACZEGO. Bierze się z absolutnego przekonania o słuszności wielkiej sprawy. Natomiast energia może być następstwem dobrze przespanej nocy lub pokaźnej dawki kofeiny. Energia może pobudzać, ale tylko charyzma może działać inspirująco. Charyzma skłania do lojalności, energia – nie”.\n„Nieprzypadkowo trójwymiarowy złoty krąg ma kształt stożka. Podobnie wygląda megafon. Organizacja może skutecznie pełnić rolę tuby, za pomocą której osoba z jasno określonym celem, ideą czy przekonaniem może zwracać się do świata zewnętrznego. Jednak żeby taki megafon zadziałał, musi istnieć wyraźne przesłanie. Jeśli go nie masz, cóż będziesz wzmacniał?”.\n„Uczucie spełnienia występuje wtedy, gdy każdego ranka budzimy się, by wypełniać nasze DLACZEGO. Nasze osiągnięcia, czyli to, CO robimy, są znakami potwierdzającymi, że jesteśmy na właściwej drodze”.\n„Przywództwo wymaga dwóch rzeczy: wizji nieistniejącego świata i umiejętności komunikowania tej wizji. Pytanie jest, skąd wziąć taką wizję? I tu ujawnia się potęga naszego DLACZEGO. Nasza wizja jest światem, który sobie wyobrażamy, który ma szansę zaistnieć, jeśli każdy dzień poświęcimy na urzeczywistnianie naszego DLACZEGO”.\nCzy to już? Czy może potrzebujesz jeszcze trochę czasu? Niezależnie od etapu, na jakim się obecnie znajdujesz, nie przestawaj odkrywać zamiast wymyślać. Twoje dlaczego czeka za drzwiami, które zostały zamknięte, a klucz schowano głębiej. Sięgnij w przeszłość i zbuduj nowe.\nSinek S., Zaczynaj od dlaczego. Jak wielcy liderzy inspirują innych do działania, wyd. Onepress, 2018\n1 Dlaczego robisz to, co robisz?\n2 Odkryj swoje dlaczego


Zapraszamy na warsztaty – Kurier Święciechowski\nKurier Święciechowski / Aktualności / Inne / Zapraszamy na warsztaty\n. 2 czerwca 2022\nStowarzyszenie ZMW serdecznie zaprasza mieszkańców gminy Święciechowa do udziału w kolejnej kulturalnej inicjatywie!\nWARSZTATY SZYCIA (PRZYBYSZEWO)\nTerminy: 21, 28 czerwiec, 5, 12, 19 lipiec (Uczestnicy we własnym zakresie zapewniają kompletną maszynę do szycia na cykl warsztatów)\nWARSZTATY DZIEWIARSKIE (TRZEBINY)\nTerminy: 7, 14, 21, 28 lipiec, 4 sierpień\nZajęcia odbywają się w salach wiejskich w godz. 17-19. Uczestnik decydujący się na udział w zajęciach zapisuje się na wybrany cykl w Przybyszewie lub Trzebinach, który obejmuje 5 spotkań. Dla uczestników projektu zaplanowano także dwudniowy wyjazd do Łodzi.\nObowiązują wcześniejsze zapisy – tel. 516 246 364 (SMS).\nIlość miejsc ograniczona. Udział w projekcie jest bezpłatny.\nWarsztaty odbywają się w ramach projektu “Nasze busie heklowały i flikowały – my chcemy szyć i dziergać!” oraz projektu “Od kultury do aktywności – warsztaty szycia i dziewiarstwa w gminie Święciechowa”.\nTags:projekt, Przybyszewo, Trzebiny, warsztaty, ZMW


Kayo Dot, Coyote, 2010\nToby Driver szybko wyrasta dla mnie na jednego z największych bohaterów XXI wieku. Przewodząc wpierw intrygującej formacji maudlin of the Well, by później stworzyć jeszcze bardziej fascynującą Kayo Dot, udowadniał przy każdej sposobności niewyczerpane możliwości w eksperymentowaniu z formą i gatunkami oraz nieczęsto dziś spotykaną świadomość kompozytorską. Najlepszą próbkę jego myślenia można odnaleźć na solowej płycie In the L..L..Library Loft z 2005 roku, gdzie artysta pochłonął się w szalenie awangardowej krainie, tworząc diabelską wariację współczesnej muzyki kameralnej, wymieszanej z elementami metalu czy wolnej improwizacji. Na trzech pierwszych płytach Kayo Dot, a także dokonaniach maudlin of the Well, Driver ze znakomitymi kompanami tworzył muzykę, dla której kluczowym słowem był eklektyzm. Death Metal, ambient, jazz, rock progresywny, muzyka klasyczna - każdy z tych gatunków naturalnie ze sobą współgrał, jakby był integralną częścią drugiego. Po rewelacyjnym debiucie "Choirs of the eye" z 2003 roku, udanie inkorporującym powyższe gatunki, kolejne dwa albumy Kayo Dot śmielej zaczęły skręcać w stronę abstrakcyjnego, awangardowego jazzu, przeciwstawianego od czasu do czasu ciężką, rockową strukturą. Metalowa estetyka, tak prominentna na początku, wyraźnie się ulatniała, czego dowodem był jej praktyczny zanik na "Blue Lambency Downward" z 2008 roku. Wszystko to sprawiało, że słuchacze zakochani w debiucie formacji oddalali się od niej, bo albo nie potrafili nadążyć za zmianami stylu, albo zwyczajnie dalej chcieli słuchać metalu wzbogaconego eksperymentalnym barwnikiem. "Coyote" tym bardziej rozczaruje tych, co wciąż liczą na powrót do czasów "Choirs of the eye".\nTo że Driver znowu zmienił szaty nie powinno nikogo dziwić. Jego wcześniejsze wycieczki w nieznane, jakkolwiek by nie były fascynujące, okazywały się niekiedy nierówne (wspomniany "Blue Lambency Downward", choć dobry, cierpiał na brak myśli przewodniej, spajającej całość w spójniejszą formę). A że jest to muzyk wciąż poszukujący, to za każdym razem można oczekiwać czegoś innego. Częste zmiany personalne w grupie przynosiły zazwyczaj trochę inną stylistykę, a jedynym stałym elementem w jej składzie od początku istnienia jest piękna skrzypaczka Mia Matsumiya. Kolejny powiem zmian na najnowszej płycie można odczuć szczególnie w instrumentacji - do składu dołączyli saksofoniści Daniel Means i Terran Olson (grający już wcześniej na debiucie) oraz trębacz Tim Byrnes. Efektem tego jest silniejszy niż kiedykolwiek nacisk na jazzową stylistykę. Prześledzić można także zupełnie odmienne inspiracje, bo ci słuchacze, co lubują się w avant-progowej twórczości Univers Zero, Art Zoyd czy Henry Cow, z domieszką jazz-rockowego szaleństwa Milesa Davisa z okresu "Bitches Brew" szczególnie powinni być zainteresowani nowym krążkiem Kayo Dot.\nSkładający się z pięciu kompozycji, pomyślany jako całość w warstwie lirycznej i strukturalnej, "Coyote" jest najbardziej zwartym, melodyjnym i przystępnym ze wszystkich dotychczasowych dokonań Kayo Dot. Tej przystępności można się głównie doszukać w śpiewie lidera, którego głos i manierę czasami porównywano do Jeffa Buckleya. Nigdzie tego lepiej nie słychać niż w rewelacyjnym otwarciu płyty, ośmiominutowym "Calonyction Girl". Charakterystyczne kontrasty dynamiczne, jakim muzycy hołdowali przez lata tutaj ustąpiły miejsca dla zagęszczonego rytmicznie grania, pełnego wigoru i agresji, ale zgoła niemetalowej. Wystarczy posłuchać "Whisper Ineffable", by się o tym przekonać.\nTo niecałe 40 minut zakręconej, dramatycznej, mrocznej muzyki, która wydaje się szybciej przemijać niż można się spodziewać. Jest to doskonały prezent dla tych, co lubią wyzwania i niespodzianki. Przynajmniej mnie na tyle zachwyciło, że szybko "Coyote" trafił na szczyt mojej listy roku 2010. W taki oto sposób skończyło się panowanie Joanny Newsom.\nAvant-prog Jazz Muzyka\nEtykiety: Avant-prog Jazz Muzyka


Danka pichci: Pieczeń nadziewana szpinakiem i suszonymi pomidorami\nokoło 800g łopatki wieprzowej bez kostki\n1. Ziarenka jałowca rozetrzeć w moździerzu, połączyć z pozostałymi składnikami marynaty.\n2. Mięso umyć, osuszyć, rozciąć w poprzek, ale nie do końca, tak aby powstał duży płat mięsa. Delikatnie rozbić tłuczkiem. Natrzeć mięso przygotowaną marynatą i odstawić na kilka godzin do lodówki.\n3. Szpinak podsmażyć na maśle, dodać przeciśnięte i obrane ząbki czosnku oraz pokruszony ser feta. Doprawić pieprzem. Chwilę poddusić, aż ser się roztopi i odparować nadmiar płynu.\n4. Na mięso wyłożyć przestudzony szpinak, poukładać suszone pomidory. Całość zwinąć w roladę i spiąć wykałaczkami lub obwiązać nitką.\n5. Tak przygotowaną roladę obsmażyć ze wszystkich stron na rozgrzanej patelni z dodatkiem oleju. Następnie przełożyć do naczynia żaroodpornego. Na patelnię wlać 1/2 szklanki wody, podgrzać i zalać roladę. Naczynie przykryć, wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 st.C. na godzinę. 10 minut przed tym czasem naczynie odkryć, mięso obrócić i dalej zapiekać do zrumienienia (ok 10-15 minut).\nAutor: Danka o 12:47\nEtykiety: nadziewana pieczeń, obiad, pieczeń, szpinak


Jak to jest z tą przyrodą? | Torla - kamienna wioska\nNapisane przez: torlin | 12/06/2014\nJak to jest z tą przyrodą?\nZdjęcie STĄD – samiec głuszca, od kilku dekad obserwuje się drastyczny spadek liczebności tego ptaka.\nLubię i przyrodę, i „Tygodnik Powszechny”, i Adama Wajraka. Dlatego z przyjemnością przeczytałem wywiad z nim w numerze 22 Tygodnika, całość wywiadu TU, ale ponieważ redakcje kodują swoje artykuły, to póki mogę, to wklejam dla mnie fascynujące fragmenty. Rozmowę przeprowadził Michał Olszewski, artykuł nosi wspaniały tytuł „Kraj zielonych katedr”” w numerze z dn. 1 czerwca na str. 22 – 26. Wajrak porusza trzy wspaniałe tematy, które powiem szczerze mnie zafascynowały.\n1. Wspaniała przyroda skandynawska, dzika i niezależna, a gęsto zabudowana Polska, poszatkowana polami. Nic bardziej mylnego.\nWajrak – „Weźmy jednak taki wskaźnik, jak liczebność dzięcioła białogrzbietego. W kraju większym od Polski o 70 tys. km kw. (to o Finlandii – dop. Torlina) jest mniej par niż w Puszczy Białowieskiej. Nawet jeśli wziąć pod uwagę, że przebiega tam północna granica zasięgu, powstaje pytanie: skąd różnica? Odpowiedź: Finowie prowadzą intensywną gospodarkę leśną, usuwają martwe drzewa, żeby się nie marnowały. U nas dzięcioł ma się nieźle, bo gospodarka leśna nie wszędzie dotarła.\nW ogóle Skandynawia to ciekawy materiał porównawczy. Wielkie kraje, ze znacznie niższą gęstością zaludnienia – wydawałoby się, że dzika przyroda nie powinna wadzić nikomu. Tymczasem Norwegia np. jest piękna krajobrazowo, ale pusta, bez bujnego życia przyrodniczego, i to nie z powodu temperatury. Oni po prostu wybili, co się dało i co im choćby w małym stopniu przeszkadzało. W ciasnej, poszatkowanej, gęsto zabudowanej Polsce masz prawie tysiąc wilków. W wielkiej i pustej Norwegii jest ich kilkadziesiąt i co roku myśliwi domagają się zgody na kolejne odstrzały. Mamy wilki, żubry, niedźwiedzie, kozice, rysie, łosie – duże, bardzo wrażliwe zwierzęta. Żyją obok, nikt do nich nie strzela”.\n2. Za gęsto ulokowane szlaki w Tatrach, potworny ruch, zwierzęta nie mają się gdzie schować. Nic bardziej mylnego.\nCo Ty robisz w Tatrach? Przecież to zadeptane miejsce: dwa miliony osób rocznie. Dzikości tu nie znajdziesz.\nMylisz się zasadniczo. Ponieważ myślałem tak samo jak ty, zacząłem odkrywać Tatry późno, czego żałuję. Wiesz, Bieszczady mnie fascynowały, bo to najdziksze miejsce w kraju. Jeździłem tam 20 lat i ani razu niedźwiedzia nie widziałem. Tutaj już je parę razy spotkałem. Wybitne, niezwykłe miejsce, gdzie dziką przyrodę i duże drapieżniki masz o krok od ruchliwego szlaku.\nJa jestem leniwy, najbardziej lubię usiąść i patrzyć. Poznałem Tomka Zwijacza-Kozicę i Filipa Ziębę, pracujących w Tatrzańskim Parku Narodowym, i oni mi pokazali, że nie trzeba leźć w chronioną kosówkę, żeby dotknąć przyrody. W Tatrach siadasz na kamieniu, a po chwili ona sama podchodzi, czasem na wyciągnięcie ręki. Nie trzeba jeździć na Alaskę za grube tysiące dolarów, bo wszystko jest tu, może oprócz łososi. Pamiętam taki poranek w Kondratowej: najpierw z lasu wyszedł wilk, wypłoszył orła przedniego, potem przyszedł niedźwiedź, chwilę później zobaczyłem cietrzewia. Idziemy dalej?\nIdziemy. Dla mnie to jednak dwuznaczne. Dzika przyroda powinna mieć spokój, a tu żyje jak przy autostradzie. Niedźwiedzie żerują przy szlakach, bo nie mają dokąd pójść.\nMają, ale tu im dobrze. To, co mówisz, wynika z fałszywego podziału na dzikie i oswojone. Dziki i niebezpieczny jest niedźwiedź w Bieszczadach, bo go nie widać, prawda? Ale ten podobno dziki niedźwiedź chodzi od ambony do ambony i wyjada to, co tam myśliwi podsypali. W Tatrach niedźwiedzie żywią się pokarmem naturalnym, a podchodzą blisko szlaków, bo nie obawiają się, że ktoś zrobi im coś złego.\nAle nie martw się, one nadal są dzikie i potrafią pogonić. Pamiętam, jak mój kolega Andrzej Załęski znalazł się odrobinę zbyt blisko. Niedźwiedzica się zjeżyła jak kot i musiał się powoli wycofać. Uciekać nigdy nie wolno! W Tatrach, jak na razie, istnieje jakiś rodzaj symbiozy między dziką przyrodą a turystami. Pod Świnicą np. żyje wcale liczna rodzina, tuż przy szlaku. Ludzie ich nie widzą, bo spieszą się i idą dalej. (…)\nEntuzjastycznie wyrażasz się o stanie polskiej przyrody. Myślałem, że będziesz bardziej krytyczny.\nJest dużo problemów, ale to nie zmienia faktu, że nasz stosunek do przyrody jest fantastyczny”.\n3. Tworzenie nowych parków narodowych i stosunku do nich miejscowej ludności\n„Czy entuzjazm nie przysłania Ci istotnych konfliktów z przyrodą w roli głównej? Jagody w Tatrzańskim Parku to część większej całości: rybacy najchętniej wycięliby w pień kormorany, rolnicy nienawidzą bobrów.\nW Polsce nieźle radzimy sobie z ochroną gatunkową, ale gdy przychodzi do myślenia o przyrodzie jako procesie – jesteśmy bezradni. Pytasz o bobry: chętnie liczy się straty powodowane przez te zwierzęta, a ja bardzo bym chciał zobaczyć, jakie są zyski. Przecież bobry to darmowa siła robocza, która naprawia to, co zniszczyli ludzie. Owszem, podtapiają czasem łąki, ale dzięki nim spływ wody trwa dłużej, co w czasie suszy, ale też powodzi ma duże znaczenie, bo zmniejsza falę powodziową.\nLiczebność kormoranów jest wyraźnym sygnałem tego, co dzieje się pod wodą: ich populacja rośnie, bo spada liczebność dużych drapieżników wodnych, wyciętych przez rybaków. Na miejsce szczupaka wchodzi kormoran. Zasada na całym świecie jest taka sama: wyjmujesz jeden element natury, pojawia się inny. Kiedy w Arktyce wybito wieloryby żywiące się małymi rybkami, pojawiły się gigantyczne kolonie nurzyków.\nPo co nam w ogóle nowe parki narodowe? Lokalne społeczności kusimy twierdzeniem, że wyznaczanie kolejnych terenów chronionych właściwie niczego nie zmieni: nadal będą mogli zbierać grzyby, jagody, drewno na opał.\nGrzyby czy trochę drewna to nie problem, nawet obecność człowieka, który chce podglądać ptaki, nie jest groźna, jeśli ująć ją w ramy. Ostatnio się zastanawiam, czy nie warto poluzować rygory tak, żeby miłośnicy przyrody mogli legalnie i pod określonymi warunkami wchodzić na tereny, gdzie dziś przebywać nie mogą. Parki narodowe istnieją po to właśnie, by chronić procesy przyrodnicze przed gospodarką łowiecką i leśną. Nie strzelamy do zwierząt, wychodząc z założenia, że powinny istnieć enklawy, gdzie poszczególne gatunki będą rządzić się własnymi prawami. Nie ścinamy drzew, w których zagnieździł się kornik, ponieważ są spiżarnią dla wielu gatunków zwierząt…”.\nPrzyznaję, że mało jest mojego tekstu, ale te fragmenty, które zacytowałem, oddają mój sposób myślenia. W jednym z Wajrakiem nie było mi po drodze, to w sprawie Rospudy. Uważam, ze walka z jednym mostem i z jedną podporą na taką skalę było bez sensu. Przyroda dawno by zagospodarowała ten fragment. Jak niedźwiedź w Tatrach zajadający się jagodami 5 metrów od ruchliwego szlaku, zasłonięty gałęziami.\n« Kolorowy Excel\nPodsłuch w futbolu »\n„Uważam, ze walka z jednym mostem i z jedną podporą na taką skalę było bez sensu. Przyroda dawno by zagospodarowała ten fragment. Jak niedźwiedź w Tatrach zajadający się jagodami 5 metrów od ruchliwego szlaku, zasłonięty gałęziami.”\nNie całkiem się zgadzam. Oczywiście budowa mostu na Rospudzie nie byłaby jakąś apokalipsą jako przypadek jednostkowy – nie takie ekosystemy już poniszczono przy różnych okazjach. Ale opór przeciwko niej był pozytywnym precedensem i może dzięki niemu nie doszło do dwudziestu podobnych inwestycji.\nPoza tym to, że niedźwiedź – duży i inteligentny ssak – potrafi przyzwyczaić się do bliskości człowieka, nie oznacza, że są do tego zdolne wszystkie gatunki zwierząt, zwłaszcza ptaki. Przyroda by zagospodarowała, ale prawdopodobnie byłaby to już inna przyroda. O takich zjawiskach pisze zresztą Wajrak.\nNie jestem zwolennikiem chronienia za wszelką cenę każdego unikatowego gatunku chrząszcza, jeśli staje na drodze potrzebom gatunku dominującego, czyli człowieka. Chodzi o to, żeby nie niszczyć bezrefleksyjnie, jeśli można niszczenia uniknąć, choćby nawet trochę większym kosztem finansowym.\nBy: Paweł Luboński on 12/06/2014\nI właśnie Pawle o to chodzi w Rospudzie. Ten przejazd był najbardziej optymalny, dokonywał małych szkód w przyrodzie, i nie był kosztowny dla ludzi (i nie chodzi mi tylko o pieniądze). Inne możliwe wersje to jest wykupienie bardzo dużych terenów z rąk prywatnych, wysiedlenie ludzi, albo poprowadzenie autostrady lasem, czyli olbrzymią wycinką drzew.\nMnie w tym wpisie bardziej chodziło nie akurat o Rospudę, bo to jest już zapomniany temat, a o współczesne uwarunkowania przyrody w Polsce, w kontrze do poglądów Polaków w tej sprawie.\nBy: Torlin on 12/06/2014\nsam wywiad jest bardzo optymistyczny, ale mam wrażenie, że wpadasz w tę samą pułapkę, którą krytykuje Wajrak — ochrona gatunkowa (niedźwiedź w TPN) OK, ale już ochrona ekosystemu (Rospuda), gdzie alternatywą jest wykupywanie ziemi rolniczej (zostawiam na boku kwestię tego, że droga wcale nie miała iść przez okolice Augustowa ze względów przyrodniczych i ekonomicznych, ale została tam ‚naciągnięta’ przez lokalnych polityków…) to już jakaś fanaberia. Powiedziałbym, że jest odwrotnie — misia szkoda, ale zawsze można sprowadzić innego; a unikalnego ekosystemu już nie odbudujesz.\nBy: pak4 on 12/06/2014\nPięknie pan Wajrak opisuje rzeczywistość.\nPewnie na północy mało jest zwierzyny z tego samego powodu, z którego zniknęły łabędzie, kaczki w Londyńskich stawach.\nOstatnio czytałam, że mało jest zajęcy – obwinia się o ten stan zwiększoną populację lisów(zrzucane szczepionki).\nCzłowiek wpływa na przyrodę – czy chce, czy nie(dobrymi chęciami…)\nBy: maria on 12/06/2014\nPaweł Luboński pisze: opór przeciwko niej (Rospudzie) był pozytywnym precedensem i może dzięki niemu nie doszło do dwudziestu podobnych inwestycji.\nWręcz przeciwnie. To preludium upadku cywilizacji. Gatunek, który nie posuwa się do przodu, nie dokonuje ekspansji kosztem innych gatunków – ginie. Człowiek nie wszedł w Rospudę, to teraz niedźwiedzie wchodzą mu na górskie szlaki, a łosie i dziki do miast. Inne gatunki już czują słabość i zapach krwi unoszący się nad umysłami uprawiającymi poprawne politycznie myślenie „ekologiczne”.\nBy: TesTeq on 13/06/2014\nO rodzimych pseudoekologach z dawna mam zdanie wyrobione i nie jest ono bynajmniej pochlebne. Durnie, co widzą pozytyw ujeżdżania po gościńcach bicyklem, a dostrzec nie umieją, że za każdym takim się ze czterdzieści automobili, wyprzedzić go nie mogących, wlecze, z nawiązką oddając przyrodzie, czego ów jej rzekomo oszczędził… O wymuszaniu haraczów od inwestorów już nie wspomnę… Natomiast z dawnych Wajrakowych wynurzeń utkwiło mi w pamięci jakie przezeń przytoczone zdanie jakiegoś jego niemieckiego znajomka, który wyznał po czym poznaje, że granicy polskiej przekroczył… po tym, że mu się na szybie zaczynają rozbijać owady, których po tamtej stronie granicy wytępiono niemal ze szczętem, zarazem i ptastwo wszelakie pożywienia pozbawiając…\nKłaniam nisko, za wspaniałą gościnę niepomiernie obligowany:)\nBy: wachmistrznadwachmistrze on 15/06/2014\n„Durnie, co widzą pozytyw ujeżdżania po gościńcach bicyklem, a dostrzec nie umieją, że za każdym takim się ze czterdzieści automobili, wyprzedzić go nie mogących, wlecze, z nawiązką oddając przyrodzie,”\nJak ja lubię takie stawianie sprawy na ostrzu noża: z jednej strony mądrzy automobiliści, którym się spieszy, z drugiej durni cykliści, którzy im przeszkadzają. Z jednej strony zwariowani ochroniarze przyrody, z drugiej rozsądni ludzie, rozumiejący, że dla wygody człowieka i postępu cywilizacji trzeba wszystko wyasfaltować.\nJa ujeżdżam po gościńcach zarówno bicyklem, jak i automobilem (jestem półdurniem?) i jakoś do tej nie zaobserwowałem sznura czterdziestu samochodów blokowanego przez samotnego rowerzystę. Gdyby zamiast rowerzysty podstawić dużą, wolno jadącą ciężarówkę z przyczepą – to owszem.\nBy: Paweł Luboński on 16/06/2014\nTesTeq: „Inne gatunki już czują słabość i zapach krwi unoszący się nad umysłami uprawiającymi poprawne politycznie myślenie ekologiczne.”\nMasz Pan na myśli komary?\nKomary, koty, konie, kobyły, konary, koguty, kokoszki, kormorany, komosy i inne (e)kologiczne tałatajstwo. Wszystkie te potwory czają się, żeby wgryźć się nam w gardła. Ale my się nie damy!\nBy: TesTeq on 16/06/2014\nZapomniałem! I KOLARZE!


Montaż drzwi przesuwnych Chełmża | 260 fachowców | Najlepsi, 2020\nMontaż drzwi przesuwnych w Chełmży\nWykonawcy usługi Montaż drzwi przesuwnych w Chełmży\nMichał Piatkowski świadczy usługi od 2010 roku\nBudMar Modern Interior, Chełmża\nLeszek Nierebinski świadczy usługi od 2005 roku\nProfesjonalne usługi budowlane. Naprawa sprzętu budowlanego. Zapraszam do współpracy. Wycena gratis.\nPaweł Waśniewski świadczy usługi od 2007 roku\nMam na imie Paweł jestem sumienny i dokladny w wykonywaniu obowiazkow. Jestem punktualny i pracowity, starannie wykonuje powierzone mi zadania.\nKrzysztof Dobroszcz świadczy usługi od 2007 roku\nZajmujemy się wykończeniem wnętrz glazura,terakota,podłogi,malowanie,szpachlowanie, docieplenia i inne . Fachowo ,dogodne terminy ,zapraszamy do wspolpracy\nKamil Maciejewski świadczy usługi od 2012 roku\nPrYm BUD, Chełmża\nPiotr Witkowski świadczy usługi od 1999 roku\nLeszek Bobicz świadczy usługi od 2003 roku\nTomasz Kamiński świadczy usługi od 2004 roku\nDzień dobry, chętnie podejmę się wykonania usługi. Na Fixly jestem od niedawna, ale mam 16 letnie doświadczenie w branży. Zapraszam do kontaktu.\nAdrian Przybylski świadczy usługi od 2014 roku\nJestem wszechstronnym fachowcem wielu dziedzin. Zajmuję się wykonywaniem architektury ogrodowej począwszy od projektu po wykonanie. Jakość wykonywanych usług jest dla mnie najważniejsz\nMariusz Noworacki świadczy usługi od 2000 roku\nDwadzieścia lat w branży budowlanej, zarówno w Polsce i zagranicą. Kompleksowe remonty mieszkań i domów od A do Z.\nMontaż drzwi przesuwnych Chełmża: Powiązane usługi\nIle kosztuje Montaż drzwi przesuwnych w Chełmży?\nChcesz wiedzieć, ile kosztuje Montaż drzwi przesuwnych w Chełmży? Skonsultuj się z wykonawcą! Podczas dodawania zapytania, poproś o wstępną wycenę, podając wszelkie szczegóły usługi. Znając szacunkową cenę, którą zapłacisz za Montaż drzwi przesuwnych w Chełmży, będziesz mógł przygotować kosztorys. Możesz też sprawdzić, czy wykonawca nie udostępnił swojego cennika w opisie profilu.


#GeekSounds nr 1: Dead disco - Life Geek\n30 września, 2015 przez Natalia 12 komentarzy geek playlista, muzyka, muzyka dla geeków, zombie\nTak sobie pomyślałam, czy jest jeszcze jakiś obszar, którego na Life Geek nie przemieliliśmy pod kątem geekowatości. Była kuchnia, było sprzątanie, była nawet prognoza pogody... Ale stanowczo za mało było muzyki! Aż do dziś. :)\nMuzyka jest dla mnie bardzo istotna. Podejrzewam, że wielu zebranych tu geeków również. Zaczęłam się zastanawiać, jak podejść do niej w sposób najlepiej odpowiadający potrzebom bloga - bez konieczności sięgania wyłącznie po filmowe czy growe soundtracki (za którymi nie przepadam).\nW skrócie: tworzymy wspólnie playlistę w danym, geekowym klimacie. Może to być temat zombie, apokalipsy, rycerski, ufo, inspirowany Star Warsami albo grami retro. Co mi się akurat uwidzi. :) Propozycje powinny nawiązywać w jakiś sposób do tematu - klimatem, tekstem piosenki, czymkolwiek co uważacie za słuszne. Skojarzenia mogą być dalekie - chodzi tylko o to, żeby w Twoim odczuciu były pasujące. Podrzucę zawsze kilka piosenek "na rozruszanie", a Ty swoje w komentarzach. Na koniec zrobimy wspólną playlistę na Spotify i Youtubie, którą będziesz się mógł dzielić bez ograniczeń. Fajnie, co?\nTemat przewodni pierwszych #GeekSounds to: Zombie - albo, żeby było bardziej poetycko i w lengłydżu (;)) Dead Disco.\n1. Rob Zombie - Living Dead Girl\n2. Zombie Girl - Jesus Was a Zombie\nJeden z moich ulubionych zespołów z nurtu dark independent, mocno czerpiący z niemych horrorów (w tekstach i aranżacjach muzycznych). Jesus was a zombie, to - jak sama nazwa wskazuje - piosenka o tym, że Jezus też był nieumarłym. No, w sumie racja... ;)\n3. Stephanie Mabey - If i were a zombie\nTeraz pora na Ciebie. Wrzuć w komentarzu piosenkę (piosenki), która dla ciebie ma lekkie nieumarłe zabarwienie. Fajnie, jeśli napiszesz, dlaczego piosenka kojarzy ci się tak, a nie inaczej - jeśli nie jest to oczywiste. Pamiętaj, że nie ma złych odpowiedzi, chodzi o to, żebyśmy razem poznawali fajną muzykę!


Andrzej Wiszniewski 15 września 2010, 12:30\nZ prof. Andrzejem Wiszniewskim, byłym ministrem nauki i przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych, rozmawia Wojciech Kowalski\nPosłużę się demagogicznym przykładem: Microsoft - firma, która zaczynała w garażu. Podobnie Apple. Oczywiście, można powiedzieć, że twórcy to geniusze techniczni i biznesowi. Prawda. Ale ja wiem, że mała firma może być bardzo innowacyjna. Warto przytoczyć w tym miejscu genialną definicję, jaką podał szef Microsoft Europa: "Innowacja to umiejętność rozwinięcia i wprowadzenia na rynek nowatorskich produktów, usług czy idei, które odniosą tam sukces". A więc sam pomysł nie jest innowacją. Nawet rewelacyjny pomysł. Innowacja to rozwinięcie pomysłu. Na rynku ma być sukces. Jeśli sukcesu na rynku nie ma - nie ma innowacji.\nAle innowacyjność to jest też ryzyko. Ilu mamy na tyle silnych przedsiębiorców, by podejmowali dodatkowe ryzyko? Nawet jeśli mają pomysł i intuicję czy wiedzę, że rynek "to kupi", nie mają pieniędzy, które mogliby zaryzykować.\nmx 17.09.2010 09:25:24\nZnakomity wywiad - tylko kto go przeprowadził? Andrzej Wiszniewski?


Czapka Tenisowa Adidas 6 Panel 3S Cap Cotton - black/white - Strefa Tenisa\nCzapka tenisowa Adidas 6 Panel 3S Cap Cotton - black/white\nKod producenta: S98156\nCzapka tenisowa o klasycznym wyglądzie. Możliwość regulacji obwodu. Twardy, wyprofilowany daszek. Na przedniej części czapki widoczne logo oraz trzy paski w białym kolorze.\nKod producenta: S98156 Dowiedz się więcej więcej


Plafon Credo okrągły 40 Deco czarny - lampyiswiatlo.pl\nPlafon Credo okrągły 40 Deco czarny\nart.nr 46305 Podziel się\nTak, Zawiera źródło światła incl. 4 x G4 20W 12V Żarówka halogenowa 2800K ciepło biała Tak, Zawiera źródło światła incl. 56 x 12V (niewymienne) led chłodno biała Klasa energetyczna\n80 Watt / 1280 Lumen / 2800K / 2000h.\tMarka\nAtrakcyjny plafon w kolorze chromu z czarnym szkłem. Źródłem światła w przypadku tej lampy są diody LED i żarówki halogenowe.\nSzczegóły: Lampa może być włączana przy pomocy włącznika na ścianie. Światło można włączać w trzech opcjach: 1) włączanie tylko diod LED, które szczególnie ładnie prezentują się wieczorem lub w nocy jako oświetlenie nastrojowe 2) włączenie tylko oświetlenia głównego (halogeny) 3) włączenie jednocześnie oświetlenia LED i głównego. Lampa nie posiada funkcji ściemniania. + Zadaj pytanie\nZawiera źródło światła incl. 4 x G4 20W 12V Żarówka halogenowa 2800K ciepło biała Zawiera źródło światła incl. 56 x 12V (niewymienne) led chłodno biała\nZeer speciale plafondlamp in chroom met zwart glas. Achter het zwarte glas zit zowel LED als halogeenlampjes. Inni przeglądali również


Kontener na gruz Warszawa - Ogłoszenia, Oferty, Anonse - FirmyRegionu.PL™ - Solidne Firmy Regionu, Baza Firm, Panorama Firm, Katalog Firm Regionu | FirmyRegionu.PL™- Portal Solidnych Firm Regionu™\nWywieziemy każdą ilość gruzu, śmieci i odpadów. Jeździmy po Warszawie i okolicach. Posiadamy kontenery otwarte i z klapami oraz worki typu Big Bag, które pomieszczą nawet do 1,5 tony gruzu czy odpadów pobudowlanych. Worki posiadają w każdym narożniku wytrzymałe uchwyty, które pozwalają na łatwy transport, także na budowie za pomocą np. wózka widłowego. Z naszych usług korzystają osoby prywatne, jak i firmy budowlane i deweloperskie. Dysponujemy różnorodną flotą, dzięki czemu jesteśmy w stanie przejechać przez najwęższe bramy warszawskich kamienic. W razie wątpliwości podpowiemy, jaki kontener wybrać, by załadunek i wywóz śmieci, gruzu czy też odpadów był sprawny.


Trwanie w bezczynności jest rzeczą przeciwną naturze. W dawkach homeopatycznych trudno sobie coś lepszego niż słodkie lenistwo wymarzyć, ale w skali przemysłowej może przyprawić człowieka o szaleństwo.\nNie wierzycie? To spróbujcie na miesiąc zamknąć się w pokoju bez komputera, bez książek albo przynajmniej odpowiedniej ilości alkoholu. Wyśpi się człowiek na tydzień naprzód, a potem od ciągłej monotonii czterech ścian zaczyna się gotować mózg.\nI właśnie w ten sposób, powoli, lecz z całą pewnością, zbliżałem się do podobnego stanu. Łóżko, szafka nocna, równiutki wzór cegieł na ścianach, terakotowa podłoga, lampa nad głową i... i to wszystko.\nCały miesiąc tak spędziłem. Niewypowiedzianie nieskomplikowanie! A przecież nie przebywałem w takim zamknięciu przez okrągłą dobę! Rano szedłem do sali treningowej, co dwa dni parzyłem się w łaźni. Poza tym zostały mi po poprzednim lokatorze książki. A i karmiono mnie nieźle, nie mogłem absolutnie narzekać.\nMogłoby się zdawać – żyć nie umierać. Ale tak się nie da. Człowiek, jak by nie patrzeć, jest istotą społeczną, od czasu do czasu potrzebuje obcować z podobnymi sobie. Inaczej może mu zwyczajnie zacząć odbijać. Mnie, na przykład, bardzo niewiele brakowało do wybuchu nerwowego. Tak, kontaktów z ludźmi brakowało mi wręcz katastrofalnie. I dziwna sprawa: chociaż nie byłem w tym zamknięciu zupełnie sam, nie miałem z kim porozmawiać. Śniadanie, obiad i kolację przynoszono mi do pokoju. Do sali ćwiczeń, sauny i świetlicy miałem wstęp albo bardzo wcześnie, albo bardzo późno, więc z innymi nie miałem okazji się spotykać.\nZacząłem nawet wątpić, czy aby na pewno byli jacyś inni mieszkańcy...\nSam budynek z pokojami do wynajęcia, znany jako„Królestwo Aida”, był popularny w pewnych wąskich kręgach, ale o lokalach w piwnicach byłej kostnicy miejskiej wcześniej jakoś nie słyszałem. Chociaż, z drugiej strony, nigdy się też nie interesowałem warunkami mieszkaniowymi w tym kompleksie. Jego właściciel dyktował bowiem stawki z księżyca. Mogły być przystępne co najwyżej dla bogatych paranoików albo takich, którzy potrzebują przetrwać ciężki okres w bezpiecznym miejscu. Przy czym słowo „potrzebują” to eufemizm. Prędzej muszą i jest to dla nich sprawa życia i śmierci. A w tym względzie „Królestwo Aida” było bardziej bezpieczne niż nawet Komenda Centralna Drużyny albo Gimnazjon. Zarządzający kamienicą mag, nazywany Hadesem, otoczył budynek kostnicy nieprzeniknioną kopułą ochronną. I jednocześnie pozbawił mieszkańców wszelkiej możliwości przypadkowego spotykania się. Nieliczny personel pracował systemem podobnym do wacht na statku.\nParanoja? Nie jestem pewien. Mnie w każdym razie takie podejście do spraw bezpieczeństwa w pełni urządzało. Po tym, jak narobiłem bigosu Siostrom Chłodu i solidnie podeptałem odciski bandytów z Siódemy, zacząłem bardzo cenić sobie fakt, że budzę się rano cały i zdrowy. Właśnie dlatego, mimo że przesiedziałem w małym pokoju prawie miesiąc, jeszcze nie urządziłem dzikiej awantury w proteście przeciwko oburzającemu ograniczaniu moich praw. Cierpliwość przychodziła mi tym łatwiej, że za pobyt nie płaciłem z własnej kieszeni.\nZresztą z całego kapitału cieszącego się niegdyś powodzeniem przedsiębiorcy Jewgienija Maksymowicza Apostoła dawno została tylko dziura od precla. Pieniądze lubią być liczone, więc jeśli się wypada na miesiąc z życia, pozostaje tylko nadzieja na przyzwoitość wspólników. A w istocie rzeczy – na cud. Nie jestem w stanie policzyć, ilu biznesmenów poszło za mojej pamięci z torbami dlatego, że trafili do szpitala albo złapali ciąg alkoholowy.Przy czym, skoro za mój pokój wciąż wpływała należność, mogłem mieć nadzieję, że nie wszystko stracone. Nie zostałem jeszcze zupełnie skreślony. Chciałem liczyć, że jest tak w istocie rzeczy...\nTen ranek wyglądał dokładnie tak samo, jak poprzednie. Inaczej zresztą być nie mogło, bo jeśli zamknie się kogoś w czterech ścianach, wszystkie dni stają się do siebie straszliwie podobne. Obudziłem się, umyłem, ogoliłem. Krzywiąc się od rwania w postrzelonej nodze, poćwiczyłem na rowerze stacjonarnym, wziąłem prysznic, zjadłem śniadanie. Poczytałem pozostawioną przez poprzednika „Alicję w Krainie Czarów”, zaznaczyłem liczbę 13 na kalendarzu, a potem – dręczony nudą – runąłem na łóżko.\nWłaśnie wtedy wszystko się zaczęło.\nZazgrzytał zamek, otworzyły się drzwi i do pokoju został wepchnięty wózek z półmiskami, nakrytymi niklowanymi pokrywkami. Nie zdążyłem się nawet zdziwić tym obiadem dostarczonym o niezwyczajnej porze, kiedy szczęka zupełnie mi opadła. I nie chodziło wcale o szykowny serwis, lecz osobę kelnera.\n– Zamawiał pan dziczyznę? – Mrugnął do mnie jasnowłosy gość, barczysty i krępy, ale wyraźnie zaczynający tracić sportową formę. Ani zapięta na wszystkie guziki marynarka, ani założony na nią fartuch nie były w stanie ukryć zaznaczającego się brzuszka.\n– Cześć, Denis – westchnąłem. – Zajmujecie się teraz cateringiem dla biznesmenów?\nNie miałem zbyt wielu powodów, żeby cieszyć sięz tej wizyty. Chociaż Denis Sielin spośród współpracującej ze mną ochrony był najbardziej towarzyski, tojednak przecież to tylko żulik. Zwykły rzezimieszek. A w tym środowisku najpierw dba się o własny interes, z zasady nie zajmując się działalnością charytatywną. Wprawdzie dokuczyło mi siedzenie w zamknięciu, ale nie miałem podstaw liczyć na to, że sytuacja się poprawi. Wręcz przeciwnie.\nPoprzednim razem ci przedsiębiorczy ludzie wepchnęli mnie w takie bagno, że zimno się robi na samo wspomnienie. Cudem uszedłem z życiem. Denis podtoczył wózek do łóżka i rozejrzał się w poszukiwaniu krzeseł, lecz takich mebli w pokoju nie było.\n– Przyszedłem do ciebie z życzeniami w dniu urodzin między innymi, a ty taki niezadowolony.\n– Urodzin? – zdziwiłem się i spojrzałem mimo woli na kalendarz. – A skąd taka troska i pamięć?\n– Odpręż się trochę! – Sielin wziął stojącą w kącie szafkę nocną i przystawił ją do łóżka. – A tak w ogóle to jesteś przecież jasnowidzący. Sprawdź sobie, po co przyszedłem, jeśli masz wątpliwości.\n– Nie uda się – burknąłem i podniosłem pokrywkę największego półmiska. Rzeczywiście, dziczyzna. I najwyraźniej prosto z kuchni, jeszcze nie ostygła.\n– A to dlaczego? – zdziwił się Denis.\n– Gospodarz tego gościnnego miejsca tak uporządkował ruchy magicznej energii wewnątrz gmachu, że teraz nie zgadnę nawet, kto puka do drzwi.\n– A tak, Hadesa na to stać – zgodził się Denis, siadając na szafce. Zdjął drugą pokrywkę z tacy, na której rozłożono dodatki do mięsa. – U niego nie ma przebacz.\n– A zatem przyszedłeś z życzeniami? – Spojrzałem krzywo na Sielina, dzieląc kaczkę.\n– Aha. – Kiwnął beztrosko głową i nabił na widelec kawałeczek pieczystego. – Sumienie mnie ruszyło. Zamknęli cię w piwnicy bez okien i zapomnieli o tobie. Świństwo! Dlaczego nie wynajęli ci apartamentu z basenem i ogrodem zimowym?...\n– Dobrze już. – Skrzywiłem się, doskonale wyczuwając niewypowiedziany wyraźnie wyrzut. – Jestem wdzięczny, że mnie osłaniacie, ale wolałbym wiedzieć, co słychać i w ogóle co z czym. A siedzę tutaj jak w karcerze! Nic nie wiem o bożym świecie, cholera!\n– Jak na karcer, to całkiem porządny apartament. Mogę ci to powiedzieć z całą odpowiedzialnością. W ciężkim więzieniu nie znalazłbyś sauny. Telewizora też.\n– W telewizji puszczają tylko jakieś starocie. A do sauny bym sobie chodził na wolności, stać by mnie było. Powiedz, długo mam tu jeszcze tkwić?\n– Znaczy co? Chcesz stąd wyjść?\n– Chcę. – Żując kaczkę, spojrzałem ponuro na gościa. – Wydaje ci się to dziwne?\n– Ależ nie, tak w ogólności...\n– To jak będzie? Kiedy mnie stąd wypuścicie?\n– Gdyby zaryglowane drzwi były tylko między nami dwoma... – Denis zmrużył chytrze oczy i wskazał na wyjście. – Ale drzwi są między nami a nimi. Nie mogę cię ani wpuścić, ani wypuścić.\n– Przestań już szydzić! Poważnie pytam!\n– „Jeśli odważyć się i jednak wpuścić, to czy wypuścić potem można? Trudniejsze to niż »być albo nie być?«, myślą żabki ostrożne”* – zaśpiewał Sielin i wzruszył ramionami. – Trzeba jeszcze zaczekać.\n– Zaczekać? – jęknąłem. – Ile można czekać? Niedługo korby dostanę!\n– Korby dostaniesz? Drobiazg, przyda się do odpalania samochodów. – Denis machnął lekceważąco ręką.\nSięgnął widelcem i położył sobie na talerz skrzydełko. – A tak w ogóle to pytanie nie do mnie.\n– To po coś tutaj przylazł?! – wrzasnąłem. Nerwy mi puściły.\n– Przecież mówiłem. Z życzeniami urodzinowymi. – Sielin rozpłynął się w szerokim i niewątpliwie fałszywym uśmiechu. Wyjął z kieszeni płaską butelkę koniaku. – Po maluchu?\nWe flaszce nie mogło się mieścić więcej niż dwieście gramów. Zupełnie niespodziewanie dla samego siebie oklapłem i machnąłem ręką.\nPo setce to w porządku. Setka koniaku to nie problem. W każdym razie mogłem nie obawiać się kontynuacji imprezy. Natura zapomniała wyposażyć mnie w system pozwalający na spożycie większej ilości alkoholu. Jednak w mojej sytuacji nie zaszkodzi odprężyć się odrobinę.\nI chociaż wóda bardzo kiepsko łączy się z jasnowidzeniem – a ściśle rzecz biorąc, nie współgra z nim wcale – w takich okolicznościach kropelka nie zaszkodzi. Urodziny w końcu ma się tylko raz do roku. I nie powinno być teraz problemów w związku z darem: skoncentrowane na kształt betonu pole magiczne zagłuszało wszelkie moje zdolności.\n– I prawidłowo! – Sielin odkręcił butelkę, rozlał zawartość do dwóch szklanek. – Prawdziwy francuski. Twoje zdrowie!\nWychylił szlachetny trunek jednym łykiem, wypuścił głośno powietrze i zaczął obgryzać skrzydełko. Pokręciłem tylko głową, wziąłem szklankę i skrzywiłem się od ostrego aromatu. W smaku „prawdziwy francuski” okazał się całkiem przyzwoity. Odpiłem trochę, skinąłem z aprobatą głową, po czym wziąłem się do jedzenia.\n– Strasznie tu u ciebie ascetycznie. – Sielin rozejrzał się, odłożył na talerz kostki. – Może podrzucić ci trochę plakatów z gołymi babami?\n– Nie trzeba, dzięki serdeczne – prychnąłem. – Mam nadzieję, że niedługo już tu zostanę.\n– A jaką ja mam nadzieję!\n– Hades, stare capisko, taką forsę zdziera za tę klitkę, że to po prostu kryminał!\n– Nie jęcz, nie zbankrutujecie. – Upiłem koniaku, czując, jak po ciele rozlewa się ciepło. – Jak tam z waszym sport-barem?\n– A wiesz, że całkiem nieźle. – Denis zanurzył kawałek mięsa w sosie. – Narodu pełno, a kiedy nie ma meczów, puszczamy powtórki.\n– Powinniście teraz otworzyć kino.\n– Myśleliśmy o tym, ale nie da rady zapewnić regularnie nowego repertuaru.\n– To fakt – zgodziłem się i dopiłem resztkę koniaku. – Ech, dobrze poszedł...\n– Ale dlaczego ja tylko o sobie i o sobie! – żachnął się Sielin. – Powiedz lepiej, jak noga?\n– Całkiem dobrze, tylko rano ciągnie.\n– Rozćwiczasz ją?\n– Pewnie! Na widok roweru już mnie mdli!\n– Nic nie poradzisz. Cierp, Kozaku, a zostaniesz atamanem. – Denis wytarł palce w serwetkę, odchrząknął i wstał. – Pora przejść do części oficjalnej.\n– Dałbyś spokój!\n– Co znaczy „dałbyś spokój”? – Sielin uśmiechnął się, a potem z dolnej półki wózka wziął niepozornie wyglądające kartonowe pudełko. – Krótko mówiąc, wszystkiego najlepszego...\n– A to co znowu? – zdziwiłem się, przyjmując podarek, który okazał się nieoczekiwanie ciężki.\n– Sam zobacz. – Denis machnął ręką i ostentacyjnie nie zwracając na mnie uwagi, zaczął grzebać widelcem\nw talerzu z przekąskami. Oderwałem pasek taśmy klejącej, otworzyłem pudełeczko i w osłupieniu wpatrzyłem się w rewolwer. Wydobyłem go, wciąż oszołomiony, i upewniłem się:\n– Uważasz, że to niezbędne?\n– A dlaczego nie? – Wzruszył ramionami i uśmiechnął się niespodziewanie. – Na pewno się przyda.\n– A co to w ogóle za bestia? – spytałem, widząc puncę w kształcie wpisanej w okrąg głowy nosorożca. Co najdziwniejsze, lufa znajdowała się nie w górnej części bębenka, ale w dolnej. – Rhino 40DS, kaliber magnum trzysta pięćdziesiąt siedem, Chiappa Firearms.\n– Nosorożec – odparł Sielin takim tonem, jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. – Czterocalowa lufa, konstrukcja pozwalająca zmniejszyć odrzut.\n– Chiappa Firearms to nazwa dystrybutora? – uściśliłem, w myślach zgadzając się z nadaną temu gnatowi nazwą. Rzeczywiście, przywodził na myśl nosorożca. A co ciekawe, drewniane okładziny rękojeści najwyraźniej nie były oryginalne, lecz wykonane przez naszych miejscowych rzemieślników. Wszystko zrobione świetnie, nie było się do czego przyczepić. Lakierowane drewno pokryto magicznymi znaczkami. W dodatku runy na obu częściach różniły się nieco. Czyżby czarownicy wlali w nie dwa różne zaklęcia? To robiło wrażenie. – Jaki to kaliber właściwie? Trzysta pięćdziesiąt siedem, jak napisane?\n– No to sporo, co?\n– Waga standardowej amunicji wynosi od ośmiu do jedenastu i pół grama, więc sam sobie pomyśl, czy to sporo.\n– I to cudo dostałem w prezencie? – spytałem, przeczuwając w tym jakieś łotrostwo.\n– Aha. – Denis pokiwał głową. – Za cholerę nie można znaleźć nabojów w Forcie, dlatego postanowiłem ci go podarować.\n– Ale masz gest...\nZważyłem rewolwer w dłoni, pobujałem nim i spuściłem kurek. Nieźle. Na pewno. Nie bardzo się znam na broni, z wyjątkiem charakterystyk cenowych, oczywiście. Ale dotarło do mnie, że Sielin, jeśli do rzeczy podejść uczciwie, nie poświęcił się jakoś szczególnie. Wiadomo przecież, że jeśli ktoś w ogóle będzie miał do sprzedania odpowiednie naboje, ich cena okaże się niebotyczna.\n– Słuchaj, Denis... – Przeciągnąłem palcem po pokrytych lakierem symbolach i poczułem lekkie ukłucie\nmagicznej energii. – Jakie czary są nałożone na okładziny?\n– Nie mam pojęcia, dostałem go już z tym wszystkim.\n– I co, nie było nawet instrukcji?\n– Nie było, sam się musisz zorientować. – Sielin podał mi już rękę na pożegnanie, ale przypomniał sobie nagle coś ważnego i plasnął się w czoło. – Cholera! Hamlet też dał dla ciebie prezent!\nPoklepał marynarkę, wyjął z bocznej kieszeni oklejone kolorowym papierem niewielkie pudełko i rzucił mi je na kolana. Oderwałem z wierzchu różową kokardkę, wytrząsnąłem na dłoń nabój ze ściętym i wydrążonym czubkiem. Zakląłem paskudnie, a potem spojrzałem na pokładającego się ze śmiechu Denisa.\n– To ma być aluzja?\n– Żebyś widział siebie teraz! – Sielin potrząsnął głową, uspokoił się nieco, otarł łezkę z kącika oka. – Wiedziałem, że się nabierzesz! Muszę opowiedzieć chłopakom.\n– Powiedz Hamletowi, że przechowam ten nabój jak najcenniejszą pamiątkę.\n– Trzymaj. – Denis wyjął z drugiej kieszeni brązowe pudełko z rysunkiem pistoletu i rzucił je na łóżko obok\nmnie. – To od Filipa.\n– Pozdrowię. – Sielin wyszedł na korytarz, ale zaraz zajrzał z powrotem. – I weź pod uwagę, że to jeszcze nie wszystko!\n– W jakim sensie? – zaniepokoiłem się, ale on tylko zatrzasnął drzwi i od razu usłyszałem zgrzyt blokowanego zamka.\nNiech to! Ale mi się trafił dowcipniś!\nPodniosłem ciężkie pudełko, które nie było tak naprawdę brązowe, ale w odcieniu beżu i ochry, z białym napisem „Federal premium” na czarnym kwadracie. Była też podana na opakowaniu sumaryczna waga kul: sto pięćdziesiąt osiem gramów, a w samej paczce brakowało jednego naboju. Wychodziło na to, że wliczając prezent od Hamleta, miałem komplet – dwadzieścia sztuk.\nOdchyliłem magazynek i wstawiłem sześć nabojów do komór, po czym w zadumie zważyłem rewolwer w dłoni. I gdzie powinienem go umieścić? Przecież nie w kieszeni. W ogóle się nie nadawał do noszenia w ukryciu. Ale, z drugiej strony, dobrze by było mieć spluwę zawsze pod ręką. Musiałem brać pod uwagę aluzje, a lepiej zabezpieczyć się zawczasu, niż potem czerwony ze wstydu tłumaczyć aniołom przychodzącym po duszę, że po prostu nie pomyślałem.\nW końcu schowałem rewolwer i amunicję do szafki nocnej, przesunąłem ją do wezgłowia łóżka, a potem na próbę wysunąłem i wsunąłem górną szufladę. W porządku – wydobycie broni to tylko chwilka. Jeśli nie będzie trzeba tego robić, tym lepiej. Ale jeśli będzie...\nNie, do diabła! Lepiej już niech nie będzie...\n* W. Wysocki, „Piosenka żabki”. Przekład wszystkich cytatów wykorzystanych w utworze pochodzi od tłumacza.


Lipa 2017 - Kalendarz pszczelarski - Forum Pszczelarskie - Pasieka "Banicja"\nBy bogor, June 9, 2017 in Kalendarz pszczelarski\ndziś oglądałem lipy w moim rejonie no i najprędzej będzie z niej wielka lipa,\na to u mnie prócz akacji główny pożytek.\nIdzie sie pochlastać\nAle wytłumacz Kolegom co konkretnie naprowadziło Ciebie na taka ocenę sytuacji ???\nNa śląsku to może i już by było widać po lipie czy będzie kwitła, w większości kraju nic nie zobaczysz.\nza 2-3 tygodnie powinna już zacząć kwitnąć a na drzewach prócz liści nie ma zawiązków kwiatowych.\nJest to nie tylko moja opinia.\nP.S. bardzo bym chciał się mylić.\nu mnie na Jurze pojawiają się kuleczki więc może i coś z tego będzie\nU mnie był w czerwcu przymrozek jednej nocy, co prawda mogłoby to zaszkodzić lipie, ale nie puszczała jeszcze nawet zalążków kwiatów, ogólnie lipa kwitnie w takim okresie, że przymrozki raczej jej nie straszne, chociaż kwiaty mogą być na nie bardzo wrażliwe. Skoro nie było intensywnej suszy w tym roku to w zasadzie nie powinno być większych problemów z kwitnięciem lipy.\nU mnie lipa będzie za około tydzień - duże ilości w mieście. Jak jutro będę na spacerku to zrobię i wstawię fotkę.\nA lipa w pełni zasłużyła na swoja nazwę więc w połowie lipca będziemy wiedzieli jak było.\nU mnie też lipa czaka na swój miesiąc " lipiec" , nawet pączków jeszcze nie ma.\nWczoraj napisałem że lipa będzie za tydzień - odwołuje - lipa już kwitnie!!!!!\nNo tak to jeszcze nie było by lipa kwitła razem z akacją\nFotki zrobione dziś rano - pszczół jeszcze na niej mało\nTadek obawiam się ,że jeśli nie ma jeszcze pąków kwiatowych to w tym roku już nie będzie miała.\nTeż mi się tak zdaje .\nU mnie pączki na lipie są od dobrych 3 tygodni .\nLada chwila szerokolistna zakwitnie .\nU mnie są lipy drobnolistne podobno w pełni mrozoodporne w naszym klimacie i do tej pory co roku kwitły ale zawsze na początku lipca - zobaczymy ?? jak by co to wstawię zdjęcia.\nSzerokolistna w pełni kwitnienia ale raczej nie nektaruje, na drobnolistnej pąków jak na lekarstwo, spadzi w tym roku nie będzie, chyba trzeba szykować podkarmiaczki.\nByłem dziś w Sieradzu, lipy oblepione kwiatami i pąkami a to tylko kilkanaście kilometrów ode mnie, tylko pszczół na nich niema\nU mnie szerokolistna pąki dopiero puszcza. Za jakieś 2 tygodnie najwcześniej spodziewam się, że zacznie kwitnąć.\nJak to jest z nektarowaniem lip ? Po niepokojących sygnałach od pszczelarzy zainteresowałem się tym tematem i co znalazłem ??\nZnawcy tego mówią że lipa dobrze naktaruje raz na siedem lat ?? A to co w tym czasie często zbieramy jako pożytek jest w dużej części miodem ze spadzi która masowo występuje na kwitnących lipach. Ale na pocieszenie jest jeszcze wiele roślin które w tym czasie nektarują ale wiele z nich trzeba specjalnie posiać.\nU mnie wczoraj rozkwitły pierwsze pączki lipy szerokolistnej.\nTo początek końca sezonu .\nBieda w pożytkach taka , że pszczoły zbierają spadź ze śliw i pyłek z jaśminu .\nJedyne co je ratuje , to dwa poletka (razem kilka ha) zachwaszczonego bobiku .\nDobre , że choć pyłek z bobiku ładnie noszą ...\nTadek, w moim rejonie lipa nektaruje przeważnie co drugi rok, i gwarantuję , że nawet początkujący pszczelarz odróżni kwitnącą lipę od spadziującej, choćby po zapachu.\nU mnie miód lipowy jest pomieszany ze spadzią w jakim procencie ? Różnie raz jest więcej spadzi w miodzie raz mniej , ale domieszka spadzi przeważnie zawsze jest. Może dlatego że mam pasiekę w dorzeczu rzeki w wilgotnym podmokłym terenie porośniętym w dużej części drzewami z olchy i podmokłymi łąkami. I nawet miód akacjowy jeżeli jest ( w tym roku nie ma) też jest zabarwiony na kolor herbaty właśnie przez domieszkę spadzi.\nZdjęcie z 2015r do prawej mniszek , w środku akacja ze spadzią , i po lewej lipa . Praktycznie dwa ciemne miody mają podobny kolor ale smak zupełnie inny.\nTadek masz specyficzne miejsce, niestety twoje spostrzeżenia mają się nijak do innych regionów, spadź w miodzie lipowym pojawia się\nu mnie raz na kilka lat w akacji nie miałem nigdy. Każda miejscówka ma swoją specyfikę, moje pszczoły stoją w pięciu miejscach z i każdego przykładowo miód akacjowy smakuje inaczej, to samo jest z innymi miodami, zresztą gdyby odwirować miód z każdego ula osobno to będzie się różnił. Za moim płotem rosną lipy wokół boiska szkolnego, w tym roku są praktycznie bez pąków a trzy kilometry dalej aż się uginają od kwiatów. Na jednej miejscówce noszą z kruszyny jak oszalałe a kilka kilometrów dalej nawet się nią nie interesują, prawdopodobnie nie nektaruje i tak jest od kilku lat. Teorie o wydajnościach i obfitości danego pożytku można włożyć między bajki, wszystko zależy od aury w danym roku i specyfiki terenu.\nPozdrawiam wszystkich z miodem, ziemniakami i kapustą płynącej Ziemi Sieradzkiej\nw pięciu miejscach z i każdego przykładowo miód akacjowy smakuje inaczej,\nBo to nazwa pszczelarza nie gatunek miodu. Badano lipowy miód, czysto lipowy pod osłoną żeby nigdzie indziej nie latały i smak był nigdy nie spotykany ( nie wiem jak to robiono ale tak napisali naukowcy ) Całe te miody odmianowe to czysty pic. Miód wielokwiatowy z przewagą lipy to nazwa właściwa lub lepsze - miód czerwcowy , lipcowy ,majowy. nawet rzepakowy jest z domieszkami jedynie w zeszłym roku miałem ,, czysty ,, bo kolor smalcu lub cukru intensywność nektarowania nie powodowała innego zainteresowania.\nP.S. To naukowcy stwierdzili że większość w miodzie ,,lipowym,, to spadź i takoż będzie i tego roku bo susza.\nWłaśnie, miody naprawdę odmianowe, można by zbierać w rejonie, gdzie po 4 km w każdą stronę rosłaby wyłącznie jedna roślina miododajna z której zbieramy miód, w naszych warunkach zazwyczaj (nie mówię, że się nie da) zbiera się miód z "przewagą" nektaru z danej rośliny, który nazywa się potem miodem np. lipowym itd. W zasadzie nie wiem czy jest określone ile % składu musi mieć miód żeby nazywać go odmianowym. Hm... A gdybym tak nazwał miód ze swoich uli "Miód Zaj*bisty tylko z zaj*bistych kwiatów" to może nie byłoby określenie odmianowe, ale niejako zasadę by wyjaśniało można miód nazywać po przewadze składu jak też i od pochodzenia, w zasadzie ograniczeniem jest tylko wyobraźnia i co by klient nie przyczepił się, że oszustwo\nDziś wywiozłem 6 rodzin do lasu na lipę. Zobaczymy.\nZa tydzień wywożę minimum 24 rodzinki na grykę.\nFacelia dała przyzwoicie, eksperymentalna rzeżucha nie dała nic.\nnie wiem czy jest określone ile % składu musi mieć miód żeby nazywać go odmianowym.\nSą przepisy regulujące procentowy udział pyłku przewodniego w nektarowych miodach odmianowych zawarte w Polskiej Normie na miód pszczeli PN-88/A-77626.\nDla miodu lipowego wystarczy 20 % zawartości pyłku (przewodniego z lipy ) , żeby uznać miód za odmianowy .\nDla gryki , lub wrzosu procent jest wyższy i wynosi 45 .\nA przy okazji wczoraj byłem na Święcie Indyka w Nowej Wsi k./Iławy .\nStojący obok mnie pszczelarz miał w ofercie tegoroczny miód lipowy i gryczany !\nJego córka mówiła klientom , że wirowali lipę w piątek i sobotę .\nW rozmowie ze mną pan J. powiedział , że wirowali ją od środy do piątku .\nI że u nich ( Łąkorz ) pierwsze lipa już przekwitły\nKlienci spragnieni pierwszego tegorocznego letniego miodu łykali go jak cieple bułeczki .\nMoim starym , bo skrystalizowanym miodem byli niespecjalnie zainteresowani .


Światowa produkcja zbóż gruboziarnistych (kukurydza, jęczmień, sorgo, proso, żyto i owies) szacowana jest w tym sezonie na ok. 1,15 mld ton i będzie mniejsza o 17 mln ton (1,5%) w porównaniu do 2011 roku. Spadek w głównej mierze wynika z mniejszych zbiorów kukurydzy, które szacowane są na 864 mln ton (o 20 mln ton mniej w stosunku do ubiegłego roku). Jak wskazuje sierpniowy raport USDA zbiory kukurydzy w Stanach Zjednoczonych wyniosą 274 mln ton, co oznacza obniżenie wcześniejszych szacunków z lipca br. o 17% i o 13% w porównaniu do 2011 roku.\nOstatni raport FAO na temat światowej produkcji pszenicy wskazuje również na obniżenie wcześniejszych szacunków o 15 mln ton do poziomu 663 mln ton (5% mniej niż w 2011 roku). Szacuje się, że produkcja pszenicy w Federacji Rosyjskiej spadnie o 29% w stosunku do ubiegłego roku i wyniesie 40 mln ton. Podobne tendencje spadkowe wskazywane są w przypadku Kazachstanu i Ukrainy w odróżnieniu m.in. od USA, gdzie zbiory pszenicy przewyższą wynik z 2011 roku o ponad 13 % osiągając ok. 62 mln ton. Ponadprzeciętne wyniki produkcyjne pszenicy spodziewane są także w Kanadzie (+6% w stosunku do 2011 roku). Rekordowo zapowiadają się zbiory w Indiach i Chinach, gdzie ma zostać osiągnięte odpowiednio 94 i 118 mln ton pszenicy. W przypadku Unii Europejskiej szacuje się natomiast, że w zbiory pszenicy będą bardzo podobne do ubiegłego roku.\npszenica + zboża + KIB + Unia Europejska + USA + FAO +\nźródło: http://www.kib.pl sxc.hu


Wersja z 19:49, 15 wrz 2015\nBrytyjski premier [[Henry Temple|wicehrabia Palmerston]] w przemówieniu w parlamencie wygłoszonym w 1850, w związku z aferą Don Pacifico <ref>W 1850 r. Palmerston poparł sprawę Don Pacifico, portugalskiego Żyda, konsula tego kraju w Atenach, któremu dom zdemolowano przy biernej postawie greckiej policji. Minister doprowadził do wysłania Royal Navy na Morze Egejskie i blokady portu w Pireusie.</ref> stwierdził, że tak jak w starożytności [[Cesarstwo Rzymskie]] chroniło swych obywateli zasadą "Civis Romanus sum", tak obecnie obywatel brytyjski, gdziekolwiek by przebywał, ma prawo do obrony ze strony swojego państwa również przy użyciu siły. Dał w ten sposób do zrozumienia, że Wielka Brytania ma prawo do hegemonii na całej kuli ziemskiej; "Pax Britannica" zastąpiła więc starożytną ideę "[[Pax Romana]]". <ref>G.Jaszuński: ''Ostatni monarchowie.'' Warszawa: Czytelnik, 1975.s. 92</ref>


Jak województwa kujawsko-pomorskie i pomorskie wykorzystują fundusze unijne [dane] | Gazeta Pomorska\nJak województwa kujawsko-pomorskie i pomorskie wykorzystują fundusze unijne [dane]\n(tik) 03.04.2018 Zaktualizowano 03.04.2018\nProjekt przebudowy i rozbudowy Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego im. L. Rydygiera w Toruniu został objęty dofinansowaniem z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Grzegorz Olkowski\nWykorzystanie funduszy unijnych w Polsce utrzymuje się na wysokim poziomie - podaje Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju. Wartość podpisanych umów stanowi 55 proc. ich przeznaczenia.\nDo końca lutego podpisano w całym kraju ponad 32 tysiące umów na kwotę blisko 284 mld zł. W tym wkład wynosi 175,8 mld zł, co stanowi 55,2 proc. dostępnych funduszy europejskich - podaje nam Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju.\nKomisja Europejska wypłaciła Polsce 7,7 mld euro z polityki spójności - najwięcej ze wszystkich krajów UE. To 27 proc. z 28,7 mld euro przekazanych dotychczas państwom członkowskim.\nDo 8 marca w całym kraju złożonych było 52,7 tys. wniosków o dofinansowanie (na w sumie 113,5 mld zł). Co stanowi ponad 87 proc. dostępnego przeznaczenia.\nLiderem jest województwo pomorskie - wartość podpisanych umów wynosi 74,2 proc. alokacji. Najniższy poziom wartości umów w stosunku do alokacji odnotowało woj. świętokrzyskie. Kujawsko-Pomorskie jest pośrodku zestawienia z 45 proc.\nWkład UE w złożonych wnioskach o płatność wynosi 12,6 mld zł, co stanowi 9,7 proc. przeznaczenia RPO na lata 2014-2020. Region, który osiągnął najwyższy poziom płatności w stosunku do alokacji to opolskie 16,3 proc. Stawkę zamyka woj. podlaskie (6,5 proc.) i kujawsko-pomorskie (6,6 proc.).\nWykorzystanie funduszy unijnych. Jak wypada na tle innych województw Kujawsko-Pomorskie\nWoj. kujawsko-pomorskie pod względem wartości wniosków o dofinansowanie zajmuje ostatnie miejsce. Wkład UE w złożonych wnioskach o dofinansowanie wynosi 4,1 mld zł, co stanowi 51,5 proc. alokacji - podaje Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju. Tak niska wartość wynika z tego, że IZ RPO woj. kujawsko-pomorskiego do niedawna nie wprowadzała do SL2014 wszystkich wniosków o dofinansowanie poprawnych pod względem formalnym, lecz tylko te, które zostały zatwierdzone do dofinansowania.\nJeśli chodzi o umowy, to woj. kujawsko-pomorskie zajmuje 11 miejsce. Podpisanych zostało 926 umów na kwotę dofinansowania UE blisko 3,5 mld zł, co stanowi 44,9 proc. alokacji, podczas gdy średnie wykorzystanie alokacji w podpisanych w RPO umowach jest na poziomie 49,4 proc.\nPrzeczytaj też: Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Zakontraktowano już prawie połowę środków\nZ wnioskami o płatność jest gorzej, nasze województwo zajmuje przedostatnie - 15 miejsce. Wnioski o płatność opiewają na kwotę 526,3 mln zł w części dofinansowania UE, co stanowi 6,6 proc. alokacji (średnia dla RPO to 9,5 proc. alokacji).\nPodobnie z certyfikacją - woj. kujawsko-pomorskie zajmuje 15 miejsce - wkład UE wnioskowany do KE wyniósł 117,8 mln euro, co stanowi 6,2 proc. alokacji. Zgodnie z zasadą n+3 woj. kujawsko-pomorskie do końca 2018 r. powinno certyfikować środki w wysokości 262,7 mln euro. Cel ten został zrealizowany na poziomie 45 proc.\nA jak przebiega realizacja ZIT w Kujawsko-Pomorskiem?\nZIT Bydgoszcz-Toruń ogłosił do tej pory 47 naborów - ich budżet wynosi 570,9 mln zł, co stanowi 82 proc. alokacji na ZIT. Do końca lutego złożonych zostało 169 wniosków o dofinansowanie poprawnych pod względem formalnym na kwotę 359,3 mln zł dofinansowania UE, co stanowi 51,7 proc. alokacji na ZIT. Podpisanych zostało 131 umów o łącznej wartości dofinansowania UE wynoszącej 334,2 mln zł, co stanowi 48,1 proc. alokacji na ZIT.\nWykorzystanie funduszy unijnych. Jak wypada na tle innych województw pomorskie\n"Gazeta Pomorska" ukazuje się również w południowej części województwa pomorskiego. Stąd dane z niego również publikujemy. Jeśli chodzi o wartość wniosków o dofinansowanie, to woj. pomorskie zajmuje pod tym względem pierwsze miejsce. Wkład UE w złożonych wnioskach o dofinansowanie wynosi 8,3 mld zł, co stanowi 106,9 proc. alokacji - podaje ministerstwo.\nLiczba i wartość wniosków a ich jakość - wśród 2,8 tys. złożonych wniosków o dofinansowanie 28 proc. (na kwotę 1 mld zł) zostało odrzuconych z powodu uzyskania negatywnego wyniku oceny merytorycznej. 53 proc. wniosków na kwotę 6,2 mld zł zostało zatwierdzonych do dofinansowania, natomiast 14 proc. wniosków na kwotę 0,7 mld zł pozostaje w trakcie oceny.\nCzytaj również: Fundusze Europejskie dla firm w 2018 roku. Spotkania informacyjne w regionie [daty, miejscowości]\nJeśli chodzi o umowy, to woj. pomorskie zajmuje pierwsze miejsce - podpisanych zostało 1,4 tys. umów na kwotę dofinansowania UE 5,8 mld zł, co stanowi 74,2 proc. alokacji, podczas gdy średnie wykorzystanie alokacji w podpisanych w RPO umowach jest na poziomie 49,4 proc.\nWnioski o płatność - Pomorskie zajmuje 4 miejsce - wnioski o płatność opiewają na kwotę 857,5 mln zł w części dofinansowania UE, co stanowi 11 proc. alokacji (średnia dla RPO to 9,5 proc. alokacji).\nPod kątem certyfikacji województwo to zajmuje czwarte miejsce - wkład UE wnioskowany do KE wyniósł 185,2 mln euro, co stanowi 9,9 proc. alokacji. Zgodnie z zasadą n+3 woj. pomorskie do końca 2018 r. powinno certyfikować środki w wysokości 257,4 mln euro. Cel ten został zrealizowany na poziomie 72 proc. - podaje ministerstwo.\nPostęp realizacji ZIT w Pomorskiem\nZIT Trójmiasto ogłosił do tej pory 31 naborów - ich budżet wynosi 1,4 mld zł, co wyczerpuje alokację na ZIT. Do końca lutego złożonych zostało 140 wniosków o dofinansowanie poprawnych pod względem formalnym na kwotę 1 mld zł dofinansowania UE, co stanowi 96,2 proc. alokacji na ZIT. Podpisane zostały 132 umowy na kwotę dofinansowania UE 909,3 mln zł, co stanowi 83,7 proc. alokacji przeznaczonej na ZIT.\nPrzeczytaj: RPO 2014-2020 dla mikro, małych i średnich firm [przewodnik]\nfundusze unijne wyko...\nliczba i wartość wni...\nLato z 500+. Ile jednorożców? Ile parawanów? Na to wystarczy\nW Aleksandrowie Kujawskim dofinansują projekty z zakresu kultury i sportu kwotą 60 tysięcy złotych\nPoznaliśmy wyniki otwartych konkursów ofert na dotację zadań z zakresu kultury i sportu. Pieniądze z budżetu miasta pomogą w realizacji 18 lokalnych inicjatyw.


Miko Marczyk dostarczył nam w Rajdzie Lipawy wiele radości. Dlaczego?\nMiko Marczyk dostarczył nam w Rajdzie Lipawy wiele radości. Dlaczego powinniśmy się cieszyć?\nMiko Marczyk i Szymon Gospodarczyk zajęli w Rajdzie Lipawy 13. miejsce. To w połączeniu ze stratą 4 minut i 42 sekund nie brzmi jak szczyt marzeń. Owszem, na pewno nim nie jest, dla samej załogi też. Ale… pewne szczegóły napawają nas naprawdę sporym optymizmem.\nPora na krótką analizę. Pierwszego dnia Rajdu Lipawy Marczyk i Gospodarczyk tracili do rywali około sekundę na kilometr. Na OS3 SC Grupa Polacy złapali jednak kapcia i musieli zmieniać go na oesie. To naturalnie oznaczało sporą stratę. A co, gdyby tego pechowego momentu nie było, gdyby kapeć się nie przytrafił?\nPrzyjmijmy, że Marczyk na OS3 straciłby przy normalnym tempie 20 sekund do Solberga. To oznaczałoby właśnie stratę 1 sekundy na kilometr i 10. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ostatecznie na tym oesie Polacy stracili 2 minuty i 50 sekund. Zatem, spróbujmy co nieco zredukować.\nCo, gdyby nie kapeć?\nGdyby nie kapeć, strata Polaków na mecie rajdu do zwycięzcy, Olivera Solberga, wyniosłaby w przybliżeniu 2 minuty i 12 sekund. To dałoby 7. miejsce w klasyfikacji generalnej. Przy tak potężnej obsadzie rajdu byłoby to naprawdę bardzo solidnym wynikiem. Ale to jeszcze nic. Marczyk startuje w kategorii ERC 1 Junior i to na niej szczególnie mu zależy. I odliczając kapcia, Polacy zajęliby tam 3. miejsce! Podium w debiucie? To naprawdę było możliwe.\nAle OK, spokojnie. Nie popadajmy w hurraoptymizm. Kapeć to kapeć. Każdemu może się zdarzyć, to naturalna kolej rzeczy. Nie uchronił się przed nim zbierający doświadczenie w Lipawie Marczyk, nie potrafią się uchronić walczący o mistrzostwo świata Tanak, Ogier, czy Neuville. Zdarzyło się i tyle. Nawet bez żadnego odliczania wyniki wyglądają całkiem zacnie, szczególnie, jeśli popatrzymy na sześć oesów 2. etapu.\nPierwszy niedzielny oes? Trzecia pozycja w ERC 1 Junior. Drugi oes? Drugie miejsce. Np. przed Emilem Lindholmem, Finem wychowanym na tego typu szybkich oesach. Trzeci oes? Znowu drugie miejsce. Owszem, cały czas przed Polakami był Oliver Solberg, ale on przecież wygrał cały rajd. On pokonywał z dużą przewagą takich kierowców, jak Mads Ostberg, czy Aleksiej Łukjaniuk. Poza tym Solberg to przecież mistrz Łotwy, który wygrał Lipawę już rok temu. To jednak aktualnie nieco inna półka, chociaż…\nMarczyk – dobre wyniki w ERC 1 Junior\nChociaż Marczyk pokonał młodego Norwega. Na 16-kilometrowym OS8 Invest in Liepaja Polak był o 0,6 s lepszy od Solberga. Potem Miko znów był drugi w klasie, a ostatni oes imprezy zakończył na 5. miejscu w ERC 1 Junior. Jakkolwiek by na to nie patrzeć – to były bardzo dobre czasy.\nPodoba nam się to, że Miko ma przebłyski. Pomimo faktu, że to jego pierwszy pełny sezon ERC i uczy się każdego rajdu, wszędzie jest po raz pierwszy, ma przebłyski. Przecież nikt nie wymaga od polskiej załogi tego, żeby wygrywała rajdy i stawała na podium. Mówimy o kierowcy, który ma 25 lat i patrząc na historię naszych rajdów, to wypływa na międzynarodowe wody wyjątkowo wcześnie, a co za tym idzie, ma zdecydowanie więcej czasu na rozwój od innych.\nNie wybiegajmy za daleko w przyszłość. Nie ma co mówić o tym, co będzie za 5 lat. Ale patrzmy na teraźniejszość i na to, że Marczyk już startuje w ERC topowym samochodem ze wsparciem dużych partnerów. Najważniejsze jest to, że postęp jest zauważalny. Że widzimy potencjał. Zresztą, sam Miko wiele razy mówił, że jego kibice muszą być cierpliwi. Musimy wykazać się zrozumieniem tego procesu nauki. Na radość z wyników przyjdzie pora.\nERC, Liepaja, lipawa, Marczyk, Michelin, Michelin Motorsport, Michelin Polska, Mikołaj Marczyk, mistrzostwa europy, Orlen Team, Rajd Lipawy, Szymon Gospodarczyk


Zamach? Wywiad z prof. Biniendą i dr Nowaczykiem. "Jeżeli eksplozja następuje w powietrzu, to jest to wskazanie na wkład osób trzecich"\nWydrukowano: 2022-01-24 23:52:25.474211+01:00\nOpublikowano: 2012-03-30 12:44:16+02:00\nWygląda na to, że dzisiejsze wyniki, które Państwo przedstawili, są przełomem w śledztwie smoleńskim. Oczywiście wszyscy strasznie długo na ten przełom czekaliśmy. Chciałbym zapytać czy Panów ekspertyzy i ich wyniki są dla polskich organów prowadzących śledztwo w jakikolwiek sposób wiążące?\nRzeczywiście sądzę, że wyniki zaprezentowane dzisiaj w Parlamencie Europejskim są przełomowe. Bardzo długo pracowaliśmy nad wyjaśnieniem, co ostatecznie spowodowało katastrofę polskiego samolotu rządowego TU154. Najpierw udowodniliśmy, że nie była to słynna brzoza, ale przez dłuższy czas nie umieliśmy odpowiedzieć na pytanie: jeżeli nie brzoza to co? Teraz, dzięki wkładowi dr Szuladzińskiego z Australii, znanego eksperta z dziedziny wybuchów i eksplozji, mogliśmy posunąć się dalej. Z jego analizy wynika, że samolot uległ eksplozji. Na podstawie danych upublicznionych przez MAK i komisję Millera doszedł on do wniosku, że dwa wybuchy nastąpiły przed uderzeniem samolotu o ziemię. To stwierdzenie ma ogromne znaczenie, ponieważ wiele samolotów przy uderzeniu w ziemię ulega eksplozji, ze względu na swoje paliwo. Natomiast jeżeli eksplozja następuje w powietrzu, to jest to wskazanie na wkład osób trzecich. Czyli jest to akt terrorystyczny. Moim zdaniem jest to wniosek przełomowy.\nNatomiast na pytanie czy nasze ustalenia będą istotne dla polskich władz, prokuratury lub osób, które prowadzą oficjalne śledztwo, to ja nie umiem odpowiedzieć. Wydaje mi się, że powinno być to wzięte pod uwagę. W każdym normalnym kraju eksperci światowi są szanowani, znani i ich opinia jest brana pod uwagę. Dla mnie było zaskoczeniem, że profesor Michael Baden, światowej klasy ekspert w dziedzinie autopsji, nie został dopuszczony do uczestniczenia z grupą polskich lekarzy w sekcji dwóch ciał, które były przeprowadzone w zeszłym tygodniu. Nie umiem odpowiedzieć na Pańskie pytanie, ponieważ widzę, że osoba taka jak Michael Baden, który nie ma emocjonalnego stosunku do sprawy katastrofy smoleńskiej, który jest jak najbardziej chłodnym ekspertem, który patrzy na to z punktu widzenia wyłącznie prawdy lub nieprawdy, nie zostaje dopuszczony do uczestniczenia w autopsji. W tej sytuacji trudno się spodziewać, żeby nasze opinie zostały wzięte pod uwagę przez tych samych ludzi, którzy dzisiaj kierują śledztwem.\nPanie Profesorze, jak Pan w takim razie widzi możliwość umiędzynarodowienia tego śledztwa? I kto miałby je w takim wypadku przeprowadzić? Jakiego rodzaju komisja i kto mógłby ją powołać do wyjaśnienia tej katastrofy?\nSą liczni eksperci i są instytucje, które zajmują się tego typu katastrofami. Chodzi tylko o dobrą wolę. Chodzi o to, żeby uznać, że w tym przypadku jest więcej pytań niż odpowiedzi. I że na te pytania nie można odpowiedzieć na zasadzie zastraszania ludzi, czy ośmieszania w gazetach takich, jak Gazeta Wyborcza. Trzeba po prostu uczciwie powiedzieć: to śledztwo nie zostało przeprowadzone zgodnie z normami światowymi. Niezależnie od opcji politycznej nie znam takich ludzi, którzy mogliby przyznać, że były tu zachowane chociażby minimalne światowe standardy śledcze. W tej sytuacji jedynie od woli politycznej zależy powołanie takich ekspertów, którzy byliby do zaakceptowania przez wszystkie zainteresowane strony. Jak np. Michael Baden. Dopiero tacy eksperci będą mogli niezależnie, uczciwie i w sposób transparentny przebadać sprawę oraz ocenić co się naprawdę stało. I dopiero wtedy my wszyscy będziemy mogli przyjąć, że wnioski takiej komisji są uczciwie doprowadzone do samego końca i możemy mieć do nich zaufanie.\nI nawet jeśli był to akt terrorystyczny, to od tego są sądy, których obowiązkiem jest znaleźć winnych i ukarać w sposób praworządny. W XXI wieku wszystkie strony zgadzają się z tym, że do tego służą sądy, a nie wojsko i wojna. Niezależnie od ostatecznych wniosków, nie jest metodą straszenie ludzi wojną, tak jak pan minister Sikorski robi. On mówi rzeczy niesłychane, że jeżeli Rosjanie okażą się w to wmieszani, to dążenie do prawdy będzie prowadziło do wojny. To nie jest metoda. Metodą jest dochodzenie do prawdy i po dojściu do tej prawdy - uzyskanie praworządnego werdyktu niezależnego sądu.\nPanie Profesorze, chciałbym zapytać o kulisy Państwa badań. Wiemy, że nawet oficjalnej stronie polskiej nie zostało udostępnionych wiele dowodów. Czy korzystali Państwo z tych samych materiałów co komisja Millera? Czy też udało się Państwu zdobyć coś więcej?\nPosługiwaliśmy się oficjalnie dostępnymi faktami, zdjęciami i informacjami. Różnica między nami i komisją Millera jest taka, że my spędziliśmy dużo czasu nad analizą. Używaliśmy programów, które są standardami światowymi, biorą pod uwagę zachowanie fizyczne i materiałowe. Natomiast nie spekulowaliśmy, jak zrobiła to grupa ekspertów powołana przez pana ministra Millera. Twierdzę, że tamta grupa nie zrobiła takich analiz, ponieważ od 8 września do dzisiaj żaden z ekspertów pana Millera nie pokazał żadnych wyników. Nie tylko nie mieli dostępu do czarnych skrzynek, nie mieli dostępu do wraku – zresztą dokładnie tak samo, jak my, ale również nie zrobili żadnych analiz. Jedyne, czym naprawdę dysponują, to silna propaganda, która wykłada ludziom ich stronę i arogancja, która mówi, że nie ma potrzeby robić takich badań, bo „skoro rąbnęło to urwało”. Myślę, że powoli, powoli większość Polaków i zresztą nie tylko Polaków, ale też ludzi z całego świata, oglądając na przykład moje symulacje, dochodzi wniosku, że jednak rąbnęło i nie urwało. I w takim razie co się naprawdę stało? Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzeba mieć dostęp do wszystkiego, co zostało w Rosji. Rosja nie ma prawa przechowywać wraku, nie ma prawa do czarnych skrzynek i to wszystko powinno być przekazane w ręce komisji międzynarodowej pod auspicjami ICAO czy NTSB. Tym organizacjom Rosja po prostu będzie musiała oddać wszystkie istotne dowody związane z katastrofą.\nPoruszył Pan bardzo ważną sprawę, zatem chciałbym zadać jeszcze jedno pytanie. Elementy samolotu były niszczone, częściowo rozkradzione. Poza tym wrak niszczeje już dwa lata. Ale czy gdyby Państwo otrzymaliby możliwość przebadania ich, to byłyby to ważne dowody? Czy też, jak twierdzi sam przewodniczący komisji pan Miller, nie wniosą one już nic nowego do sprawy?\nPan Miller niestety nie jest autorytetem w tej dziedzinie. Nie jest zresztą ekspertem w żadnej dziedzinie. Także jego opinie zostawiam do dyskusji politykom. Natomiast z tego co ja wiem, materiały zachowują w swojej „pamięci” ślady świadczące o odkształceniu czy rozerwaniu w sposób dynamiczny. W związku z tym nawet dzisiaj możemy badając te materiały ocenić co stało i w jaki sposób zostały one rozerwane. To samo w kontekście ciał ofiar. Michael Baden powiedział, że trzeba przeprowadzić autopsję tych wszystkich ludzi i nawet wiele lat po śmierci, na podstawie badania tylko kości można znaleźć wiele odpowiedzi wskazujących na przyczynę zgonu. Oczywiście im dalej od momentu tej katastrofy tym znalezienie odpowiedzi będzie trudniejsze i tym samym mniej pewne. Mam jednak nadzieję, że wszyscy Polacy niezależnie od opcji politycznej uważają, że mamy pełne prawo do prawdy, że mamy pełne prawo do przeprowadzenia tego śledztwa w sposób transparentny za pomocą uczciwej komisji, międzynarodowej komisji złożonej z ekspertów tej klasy, co profesor Baden , a nie unikać odpowiedzi na pytania, które każdy myślący człowiek może zadawać.\nBardzo dziękuję Panu za wypowiedź.\nDziękuję i pozdrawiam wszystkich czytelników strony warszawskipis.pl\nDr Kazimierz Nowaczyk:\nDobry wieczór Panie Doktorze. Z tego co powiedział Pan Profesor Binienda można wyciągnąć wniosek, że Państwo są już gotowi do sformułowania tezy, że nie był to wypadek, a raczej wszystkie dane wskazują na to, że był to zamach terrorystyczny. Czy potwierdza Pan tę dość szokującą tezę?\nTo jest hipoteza, która została przedstawiona przez dr Szuladzińskiego Ta hipoteza po raz pierwszy łączy bardzo tajemniczy i trudny do wyjaśnienia wcześniej log 38 systemu TAWS, bardzo specyficzny i inny od wszystkich pozostałych alarmów z miejscem, w którym upadł samolot i sposobem rozrzucenia wraku. (ze szczegółową relacją z wystąpienia dr Nowaczyka mogą się Państwo zapoznać pod tym linkiem do tekstu Marka Dąbrowskiego: niepoprawni.pl/blog/2140/materialy-z-prezentacji-dr-k-nowaczyka-bruksela-280312-glownymi-przyczynami-katastrofy-byl)\nPo raz pierwszy mamy w miarę spójne wyjaśnienie tego zjawiska. Poza tym zgadza się i z wyliczeniami profesora Biniendy i z wyliczeniami, które robiłem do tej pory dotyczącymi trajektorii poziomej tego samolotu, a także z prawdopodobieństwem wykonania beczki autorotacyjnej i skrętu samolotu w lewo. Czyli to nie jest jedyne źródło tych informacji, które są zwarte w tej hipotezie. Natomiast jest to rzecz, która wyjaśnia i spina tę historię i jest ekspertyzą osoby doskonale zorientowanej w tej tematyce. Firma dr Szuladzińskiego przeprowadziła do tej pory bardzo wiele takich analiz, sporządziła wiele tego typu raportów i ona jest bardzo wiarygodna. Inaczej by się nie utrzymała na rynku.\nJakie będą dalsze losy Państwa badań? Czy będą je Państwo kontynuować? Jeśli tak to jakie ekspertyzy uważają Państwo za konieczne do przeprowadzenia w świetle obecnych ustaleń?\nMy cały czas głośno wołamy o powołanie komisji międzynarodowej z dostępem do wszystkich części wraku, do autopsji wszystkich ciał. Wołamy dlatego, że wrak od dwóch lat leży w bardzo ciężkich warunkach, ale specjaliści wysokiej klasy mogą z takich badań wyciągnąć wiarygodne wnioski. To samo dotyczy oczywiście autopsji – ale warunkiem wiarygodności ustaleń jest przeprowadzenie sekcji ciał wszystkich ofiar. Badania prowadzimy i będziemy prowadzili w miarę naszych możliwości.\nBardzo dziękuję za wywiad i za to że zechciał Pan poświęcić nam swój czas.\nRozmawiał: Paweł Kowalczyk\nPublikacja dostępna na stronie: http://wpolityce.pl/polityka/129596-zamach-wywiad-z-prof-binienda-i-dr-nowaczykiem-jezeli-eksplozja-nastepuje-w-powietrzu-to-jest-to-wskazanie-na-wklad-osob-trzecich


Publikacja dokumentu: Konkursy promujące działalność organizacji pozarządowych na terenie Powiatu Oświęcimskiego 2015-04-27 12:48:40\nEdycja dokumentu: Konkursy promujące działalność organizacji pozarządowych na terenie Powiatu Oświęcimskiego 2015-04-27 12:48:40\nPublikacja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:34:52\nEdycja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:34:52\nPublikacja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:34:03\nEdycja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:34:03\nPublikacja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:27:20\nEdycja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:27:20\nPublikacja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:26:35\nEdycja dokumentu: DPS Bobrek: Zapytanie ofertowe - wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej modernizacji kotłowni głównej 2015-04-24 14:26:35\nPublikacja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego z 2015 roku. 2015-04-24 12:56:52\nEdycja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego z 2015 roku. 2015-04-24 12:56:52\nPublikacja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego z 2015 roku. 2015-04-24 12:55:41\nEdycja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego z 2015 roku. 2015-04-24 12:55:41\nPublikacja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Edukacji i Promocji Powiatu z 2015 roku. 2015-04-24 11:48:28\nEdycja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Edukacji i Promocji Powiatu z 2015 roku. 2015-04-24 11:48:28\nPublikacja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Edukacji i Promocji Powiatu z 2015 roku. 2015-04-24 11:46:13\nEdycja dokumentu: Protokoły z posiedzeń Komisji Edukacji i Promocji Powiatu z 2015 roku. 2015-04-24 11:46:13\nPublikacja dokumentu: Uchwała Nr VI/63/2015 w sprawie przekazania zadania własnego powiatu dotyczącego kształcenia uczniów klas wielozawodowych w zakresie teoretycznych przedmiotów zawodowych Miastu Zielona Góra na prawach powiatu w Ośrodku Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego w Zespole Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz udzielenia dotacji na ten cel. 2015-04-24 10:41:30\nEdycja dokumentu: Uchwała Nr VI/63/2015 w sprawie przekazania zadania własnego powiatu dotyczącego kształcenia uczniów klas wielozawodowych w zakresie teoretycznych przedmiotów zawodowych Miastu Zielona Góra na prawach powiatu w Ośrodku Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego w Zespole Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze oraz udzielenia dotacji na ten cel. 2015-04-24 10:41:30


Mazurska Manufaktura S.A. wraca na rynek z kultowym piwem. Pierwszy rozlew trafił do Biedronki - Super Express\nMazurska Manufaktura S.A. wraca na rynek z kultowym piwem. Pierwszy rozlew trafił do Biedronki\n2021-02-11 9:21 tryb\nPiwo Jurand to kultowa, regionalna marka dla mieszkańców Warmii i Mazur, stworzona przez Browary Warmińsko-Mazurskie, które powołano życia po 1989 roku w Szczytnie, Olsztynie oraz Biskupcu. Juranda produkowano w Szczytnie, w ponad 100-letnim, zabytkowym Browarze, gdzie Mazurska Manufaktura S.A. ma obecnie swoją siedzibę, do końca 2000 roku. Właściciele spółki od początku zakładali, że poza produkcją kraftowych alkoholi wysokoprocentowych, wskrzeszą też w Szczytnie tradycję browarnictwa. Po kilkumiesięcznych staraniach udało im się przejąć prawa do marki oraz recepturę trunku. Pierwszy, próbny rozlew Juranda został zrealizowany w ramach niespodzianki dla obecnych i potencjalnych akcjonariuszy spółki w czasie kampanii crowdfundingowej, realizowanej przez Mazurską Manufakturę S.A. w lipcu 2019 roku - czytamy w komunikacie firmy.\n– Nakład prawie 130 tys. butelek rozszedł się w błyskawicznym tempie, co utwierdziło nas w przekonaniu, że Jurand to wciąż silna, lokalna marka, która powinna wrócić do sprzedaży na stałe. Stąd pomysł na rewitalizację naszego browaru i docelowe wznowienie w oryginalnym miejscu produkcji piwa – mówi Jakub Gromek, prezes Mazurskiej Manufaktury S.A.\n- Mazurska Manufaktura S.A. to rodzinna firma z siedzibą w zabytkowym, ponad 100-letnim browarze w Szczytnie. Spółka specjalizuje się w produkcji wysokoprocentowych alkoholi rzemieślniczych klasy premium. Wśród flagowych produktów firmy można wymienić wódkę Bielik – rzemieślniczy produkt klasy premium wyróżniony m.in. w konkursie Superior Taste Award w Brukseli, jak również Wódkę z Mazur stanowiącą wizytówkę regionu oraz serię kraftowych nalewek. Spółka rozwija także markę MM Hygienic, pod którą dostępna jest seria środków do dezynfekcji.


KWK Ruda Ruch Halemba-Wirek - Kopalnia Węgla Kamiennego Ruda Śląska\nKWK Ruda Ruch Halemba-Wirek - Kopalnia Węgla Kamiennego\tRuda Śląska\n32 718 30 00\nKopalnia Halemba Wirek to kopalnia węgla kamiennego, działająca od 26 lipca 2007 roku do 1 lipca 2016 roku, kiedy to została połączona z innymi kopalniami tworząc KWK Ruda. Kopalnia znajduje się w Halembie, dzielnicy Rudy Śląskiej.\n26 lipca 2007 decyzją zarządu Kompanii Węglowej połączono KWK Polska-Wirek i KWK Halemba w dwuruchową kopalnię pod nazwą Oddział KWK Halemba-Wirek. Kopalnia należała do spółki Kompania Węglowa S.A.\nSłowa kluczowe: KWK Ruda Ruch Halemba-Wirek - Kopalnia Węgla Kamiennego, kopalnia halemba wirek, kwk halemba wirek, kopalnia ruda, biuro, kompania węglowa, górnik, węgiel, wydobycie, solidarność\nStatystyki: 34372 wyświetleń.\nW portalu miejskim KWK Halemba-Wirek - Kopalnia Węgla Kamiennego posiada prezentację od 2007 roku. Jeżeli korzystałeś z usług tego podmiotu, pozostaw swoje polecenie.\nJeżeli uważasz, że firma KWK Ruda Ruch Halemba-Wirek - Kopalnia Węgla Kamiennego jest godna polecenia, napisz opinię i zarekomenduj ją innym.\nJuż 11 lat od tragedii w Halembie...\n11 lat temu 21 listopada doszło do tragicznego zdarzenia w KWK Halemba. Zginęło tam 23 górników.\n10 lat od tragedii w KWK Halemba - pamięć pozostanie\n21 listopada 2006 roku 23 górników KWK Halemba pracujących na głębokości 1030 metrów nie wyjechało szczęśliwie po szychcie. Miała miejsce jedna z największych katastrof górniczych w historii. Dziś mija 10 lat.\nPożar metanu w KWK Halemba- Wirek\nDziś w godzinach porannych doszło do pożaru metanu na terenie KWK Halemba-Wirek.


Napiwki za płodność i godność buraków\nWiadomości24 » Cywilizacja » Nauka » Napiwki za płodność i godność buraków\nData dodania: 2008-10-05 21:54\nJuż po raz 18. przyznano na Harvardzie Ig Noble, zwane też Antynoblami nagrody za najbardziej zdumiewające odkrycia naukowe.\nW tym roku wśród wyróżnionych znaleźli się m.in. badacze wpływu coca-coli na płodność, pancerników na archeologię, a także zespół biologów, którzy ustalili, że pchły żyjące na psach skaczą wyżej niż te z kotów.\nAntynagroda, której pomysł narodził się w 1991 roku w redakcji satyryczno-naukowego pisma "Annals of Improbable Research" ("Roczniki Badań Nieprawdopodobnych"), z każdym sezonem staje się coraz popularniejsza.\nWzbudza już niemal takie zainteresowanie mediów, jak śmiertelnie poważne Nagrody Nobla, laureatów których poznamy już w nadchodzącym tygodniu.\nWygląda na to, że pomysłodawcy Ig Nobli trafnie uchwycili ducha naszych czasów, w których nawet duchowni, politycy czy mężowie stanu muszą dostarczać mediom treści rozrywkowych, bo inaczej pies z kulawą nogą nie zwróci uwagi na to, co mają do powiedzenia.\nNapiwki tancerek erotycznych zależą od ich cyklu menstruacyjnego - ustalili uczeni z Boston UniversityWbrew nazwie Antynobli nie wymyślono wyłącznie po to, by drwić z oderwanych od rzeczywistości naukowców. Redaktorom "Roczników" od początku przyświeca hasło: najpierw obśmiać, potem pomyśleć.\nWszystkie tegoroczne nagrody mają drugie dno. Choćby wyróżnienie w kategorii Żywienie za badania nad tym, w jaki sposób ludzie oceniają... świeżość czipsów.\nWięcej o tegorocznych Ig Noblach na stronach Polska.\nTagi: USA Nobel IG Antynobel


TA-NO - Autotransportery\nZabudowy / Autotransportery jednopokładowe\nInnowacyjna technologia przynosi zdecydowane zalety.\nFunkcje pojazdu są zawsze zoptymalizowane do pracy w najcięższych warunkach.\nTA-NO przywiązuje dużą wagę do bardzo wysokiej jakości produkcji.\nAutotransportery TA-NO odznaczają się wieloma zaletami, co prowadzi do wyjątkowo ekonomicznej eksploatacji. Sprawdzone rozwiązania pozwalają na szybki i bezpieczny załadunek i rozładunek pojazdów. Po załadowaniu zapewniają bezpieczny transport.\nAutotransporter z zabudową TA-NO to solidny pojazd do profesjonalnego transportu samochodowego.\nAutotransporter 50.35\tPREMIUM


Brygadzista na Magazyn - praca w Niemczech - Pakowacz, Zawód - Branża - Praca za granicą - Najnowsze oferty pracy za granicą < head>\nBrygadzista na Magazyn - praca w Niemczech\nSTA?A PRACA W NIEMCZECH Poszukujemy osób zainteresowanych podj?ciem pracy w Niemczech na stanowisku Brygadzista. Liczba wolnych etatów: 4 Opis stanowiska:- Nadzorowanie wykonywanych czynnosci przez pracowników - Udzielanie odpowiednich instrukcji - Kontrola nad przestrzeganiem procedur obowiazujacych na zak?adzie Oferujemy - Sta?a prac? na pe?en etat na warunkach niemieckich - Umow? zawarta bezposrednio z pracodawca niemieckim - Wynagrodzenie adekwatne do doswiadczenia, zakresu odpowiedzialnosci wykonywanych czynnosci Wymagania:- Wykszta?cenie srednie - Doswiadczenie w kierowaniu grupa pracowników - Znajomos? j?zyka niemieckiego w stopniu dobrym - Odpowiedzialnos? - Mile widziane uprawnienia na wózki wid?owe Osoby zainteresowane moga przes?a? dokumenty (CV w j?zyku niemieckim) na adres:brygadzista@praca-efekt.pl Wraz z klauzula: Wyra?am zgod? na przetwarzanie moich danych osobowych dla celów rekrutacji, zgodnie z ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tj. Dz. U. Nr 101 z 2002 r., poz. 926 z pózn. zm.) Miejsce pracy Kontakt Kontakt:Agencja Zatrudnienia EFEKT Anita Bracik tel. 669 361 072 brygadzista@praca-efekt.pl\nBrygadzista na Magazyn - praca w Niemczech / Nr ref.\nassistnt siegen bernau dostawczych naczep betonie ernstige\noberhausen pomocnego niemickiej doświadczonego partnerzy eckernforde telekomunikacyjnych przedmiarowanie\nunterammerga personel hotelarstwo pracownica klasowaniu drobną ogrodnicze żurawie\nkierunkowym karmy owocowe ogrodniczym number potrebuje obsługujących przeciwslonecznych\nstomią warsztatowca cztery choinkach okolice schweinfurtu antennafitter deustschland\nścianki przeszkolenie rusztowa produktu zakwaterowaniem wdmuchiwarki lochristi olomuniec\npilar pewna nimcy plastic kontrolerka obywateli montazyste czekoladą\nokarz poszukujie odzieŻĄ dental edenbridge metali Środkowe klundert\narmatury branże chipsy plewieniu introligatorstwa spawalniczymi opticut disburg\ngainsborough montażysta rozne warzyw konnej wykrawanie hadraulik wentorf\nsteel deserowy sezamowa bobst lesie systemowej myjącej kwwietnia\nrestaurant interesuje simone associate konieczności komputerowy sauldorf betreuerin\nmilte lelystad około zarządzająca


Pożyczka kupiecka - Pożyczki pod wekselPożyczki pod weksel\nCzym dokładnie jest kredyt kupiecki.\nKredyt kupiecki umożliwia prowadzenie działalności handlowej w przypadku, gdy potencjalni nabywcy nie posiadają wystarczających środków finansowych, aby dany towar zakupić w momencie oferowania go do sprzedaży, a równocześnie sprzedawcy nie mają nabywców, którzy byliby w stanie natychmiast ów towar zakupić. Kredyt kupiecki (inaczej zwany towarowym lub handlowym) jest więc przydatny wtedy, gdy normalna transakcja sprzedaż-kupno jest niemożliwa ze względu na odroczenie terminu spłaty. To takie postawienie towaru, będącego przedmiotem wymiany, do dyspozycji.\nKredyt kupiecki szczególnie opłacalny jest dla małych firm. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że prowadząc niewielką firmę dysponujesz niewielkimi nakładami finansowymi, a przez to trudniej jest ci udowodnić swoją wiarygodność kredytową, w przypadku ubiegania się o pozyskanie kredytu dla firm w banku. Z powody tych utrudnień twoje przedsiębiorstwo wykorzystuje tylko fundusze krótkoterminowe lub własne wobec swoich wierzycieli. Firmie nie opłaca się zwlekać z płatnościami, bowiem oprocentowanie może ją zupełnie zniszczyć. Partner biznesowy jednak powinien akceptować nawet znaczne opóźnienie zapłaty, nie powinien on też naliczać karnych odsetek, bo nie chce utracić on odbiorców. W tym momencie dostawca godzi się na poniesienie pewnych strat, ale liczy na kolejne zamówienia ze strony danego odbiorcy, a co za tym idzie liczy na większe dochody w przyszłości.\nKredytu kupieckiego banki udzielają zarówno dostawcom jak i odbiorcom bez większych różnic. Jeśli zdecydujesz się na tego typu kredyt nie musisz bać się, że formalności w postaci dostarczenia wielu dokumentów zbyt mocno cię pochłoną. Twoja pozycja finansowa jest głównie zależna od twojej wiarygodności i wcześniejszych sposobów wywiązywania się ze zobowiązań.\nJakie bank ma zabezpieczanie spłaty przez ciebie kredytu? Dostawca zawsze chce się chociaż częściowo zabezpieczyć przed ryzykiem powstawania zaległości finansowych, więc może naliczać odbiorcy na przykład karne odsetki, albo zażądać na przykład weksla, poręczenia lub zastawu. Formą zabezpieczenia jest też umieszczanie w umowie dostawy lub sprzedaży odpowiednich klauzul zabezpieczających prawa kredytodawcy. Forma zabezpieczenia zależy od posiadanej przez sprzedającego miejsca na rynku.