Oto Jak Drukować ulotki Aby Wszyscy Dookoła Byli W Szoku - drukuj\nEkologia to temat, który ostatnio nie schodzi z naszych ust. Postępujący przemysł i technologia przyczyniają się do zatruwania środowiska, a generowanie wciąż dużej ilości śmieci przez obywateli zmusiło wiele firm produkcyjnych do w\nDodane: 17-03-2021 03:08\nymyślenia alternatywnych rozwiązań. Jednym z nich jest recykling. Pomału każdy z nas zaczął zdawać sobie sprawę z ogromnej wagi segregacji śmieci i oszczędzania wody. Ekologia wkradła się w wiele obszarów naszego życia.\nKrótko o zaproszeniach na śluby i weselaDruk i reklamaWspaniały sposób na to jak Drukować ulotkiKrótko o druku - kilka faktówKwestia druku etykiet i nie tylkoKilka faktów o kartkach świątecznychO kartkach zaproszeniowych na ślubReklamowy druk dla firmTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Drukować ulotkiWszystko o kartkach dla firm i nie tylko...Drukować w Jastrzębiu Profesjonalnie!11 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak Wydrukować ReklamęParę informacji o poligrafiiDlaczego warto lepiej drukować?Kwestia zaproszeń ślubnych - jakie wybrać?Nowy wątek jak Drukować ulotki?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Drukować ulotki11 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak Wydrukować ReklamęKilka faktów o kartka okolicznościowychCzy da się w 2020 wydrukować naklejki?Te fakty jak lepiej drukować mogą Cię zdziwićPielęgnacja tradycji wysyłania kartekPoligrafia w centrum uwagiPamiętaj o bliskich i wysyłaj kartkiPoligrafia dla reklamyNowe fakty - Dowiedz się jak drukować w Jastrzębiu w tych 6 banalnych krokachZwykły Chłopak Chciał Drukować ulotki. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Kilka faktów i mitów o druku w drukarniJak wygląda drukCeny i jakość druku. Kilka słów o poligrafii


Temida Stankiewicz-Podhorecka: Teatry polskie Norwida też nie chcą\nstart Polecane Temida Stankiewicz-Podhorecka: Teatry polskie Norwida też nie chcą\nTemida Stankiewicz-Podhorecka: Teatry polskie Norwida też nie chcą\nTen fragment, to dziś samograj. Rozpropagował go najpierw Jerzy Andrzejewski, który zaczerpnął z niego tytuł swej powieści „Popiół i diament” oraz wykorzystał jako motto, a potem Andrzej Wajda, kręcąc na podstawie tej powieści film. Wielu recytatorów i muzyków włączyło ten norwidowski utwór do swojego repertuaru, m.in. Stan Borys. Andrzej Seweryn swoją interpretacją wiersza na ekranie nie wniósł do spektaklu niczego szczególnego. Filmowy epilog nie „zapina” spektaklu jako całości, nie tworzy też klamry kompozycyjnej. Czy nie lepiej gdyby został wypowiedziany na żywo?\nPodobnie nie rozumiem, w jakim celu zostały puszczone na scenie dymy. Nie znajduję dla takiego urozmaicenia spektaklu żadnego artystycznego uzasadnienia. Nie przemawia też do mnie „rozczłonkowanie” głównego bohatera spektaklu na pięć postaci, które grają: Krzysztof Kwiatkowski (Norwid I), Paweł Krucz (Norwid II), Jerzy Schejbal (Norwid III), Krystian Modzelewski (Norwid IV) i Adam Cywka (Norwid V). Owo rozmnożenie wprowadza zamęt, widz siedząc na widowni czuje się jakby rozwiązywał krzyżówkę. Dla porządku dodam, że w przedstawieniu występują też trzy aktorki: Katarzyna Skarżanka w roli Zakonnicy (w Zakładzie św. Kazimierza), Ewa Domańska jako Pani I oraz Dorota Landowska jako Pani II.\nJeśli chodzi o interpretację tekstu, to w niektórych przypadkach trzeba, by aktorzy poprawili dykcję. Dziwi ten niedostatek, gdyż mieli świetnego, doświadczonego nauczyciela w pracy nad słowem - Teresę Budzisz-Krzyżanowską. Myślę, że niechlujna dykcja to po części także wynik używania już dziś już w teatrach powszechnie mikroportów. Nie tylko nie ułatwiają one prawidłowej emisji głosu, lecz również nierzadko wręcz „zamulają” dykcję. Mimo owych przeszkód pewne teksty Norwidowe wybrzmiały w całej pełni. Choćby „Przeszłość - jest to dziś, tylko cokolwiek dalej..” czy „Klaskaniem mając obrzękłe prawice”, wiersze ze zbioru „Vade-mecum”, doskonale mówione przez Jerzego Schejbala.\nŚwietnie i czytelnie wykonany też został utwór „Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie…”.\nWarto przytoczyć tu słowa prof. Piotra Chlebowskiego, norwidologa z Ośrodka Badań nad Twórczością Cypriana Norwida na Katolickim Uniwersytecie w Lublinie.\nWe wstępie do książki „Norwid. Znaki na papierze” podkreśla, że głównym bohaterem twórczości wieszcza, jako rysownika, malarza, poety i dramaturga, jest człowiek z jego doświadczeniem świętości, tragizmem spotkania ze śmiercią, doświadczeniem zła, a także z komizmem: „A wszystko po to, aby próbować odpowiedzieć na zasadnicze pytania: kim jestem? po co jestem? dokąd zmierzam?\nTematykę antropologiczną ujmuje Norwid zawsze w perspektywie religijnej: w niej stara się także odpowiedzieć na wspomniane pytania. Niemal wszystkie warstwy oraz wymiary jego dzieł przenika duch chrześcijańskiego sacrum.”\nDrugim warszawskim wyjątkiem, o którym wspomniałam, jest bardzo piękny spektakl poetycko-muzyczny w hołdzie Norwidowi zaprezentowany nie na teatralnej scenie, a we wnętrzu bazyliki Świętego Krzyża w Warszawie.\nOdbył się 23 maja, dokładnie w 138. rocznicę śmierci poety. W spektaklu – programie – koncercie (bo tak można określić to przedsięwzięcie) wystąpiła młodzież - licealiści studenci, pracujący. Autorką scenariusza i reżyserem jest Barbara Fijewska-Dobrzyńska, znakomita artystka, śpiewaczka operowa, aktorka a także reżyser doskonałych spektakli, głównie wielkich widowisk patriotycznych. Jest ona także twórczynią Teatru im. Tadeusza, Marii, Barbary, Włodzimierza Fijewskich oraz Prezes Kręgu Przyjaciół Prymasa Tysiąclecia, Stefana kardynała Wyszyńskiego.\nZapytana dlaczego zatytułowała program „Ojczyzna - Ziomkowie - jest to moralne zjednoczenie” (cytat z „Memoriału młodej emigracji”), Barbara Fijewska- Dobrzyńska odpowiedziała:\n„Te słowa Norwida przypominają Polakom, że zjednoczenie Ojczyzny, to są wartości - etyka, tożsamość narodowa, nasza kultura, a przede wszystkim wiara w Trójcę Świętą: Boga Ojca Wszechmogącego, Syna Bożego Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego, a także w Matkę Bożą, która jest Królową Polski. Dlatego każde zjednoczenie partyjne czy to prawicowe, czy lewicowe jeżeli tych wartości nie kształtuje w swojej działalności, to idąc za słowami Norwida: ‘Ojczyzna – Ziomkowie – jest to moralne zjednoczenie, bez którego partyj nawet nie ma – bez którego partie są jak bandy lub koczowiska polemiczne, których ogniem niezgoda, a rzeczywistością dym wyrazów’. „W 138. rocznicę śmierci poety modliliśmy się w bazylice za Norwida. Modlili się wierni, publiczność, młodzież występująca w koncercie, dla której Norwid jest niezwykle wyrazistym, pełnym wartości ewangelicznych i ojczyźnianych poetą.”\nZgromadzeni w świątyni wierni i widzowie mogli wysłuchać znanych utworów Norwida w świetnych interpretacjach.\nNiektóre zaprezentowano w całości, niektóre we fragmentach, m.in.: „Moją piosnke II” („Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba / Podnoszą z ziemi przez uszanowanie / Dla darów Nieba…./ Tęskno mi Panie…”), „Krzyż i dziecko” („Ojcze mój, twa łódź / Wprost na most płynie…”), „Fortepian Szopena”, „Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie…”, „Promethidiona”.\n„Ale czas idzie – Szlachty – Chrystusowej, / Sumienia-głosu i wiedzy-bezmownej; /Ale czas idzie i prości się droga…/ Strach tym, co dzisiaj bać się uczą Boga”.\nDo tej „Szlachty Chrystusowej” zaliczam występującą w programie młodzież: Tomasza Czaplińskiego (bas – baryton), Igora Stawiereja grającego na fortepianie muzykę Chopina, Dariusza Jóźwiaka (prezesa Stowarzyszenia „Dumni z Polski”), Damiana Szmaglińskiego, Michała Kniazia, Jakuba Cichosza, Antoniego, Tomasza i Stanisława Starzyńskich (związani rodzinnie z bohaterskim prezydentem Warszawy, Stefanem Starzyńskim) i Grzegorza Łuniewskiego.\nSłyszałam wiele opinii, że Norwid w swojej twórczości jest dla młodzieży mało komunikatywny.\nTymczasem młodzi tym występem udowodnili, że nie tylko świetnie go rozumieją, ale również znakomicie interpretują. Św. Jan Paweł II powiedział o Cyprianie Kamilu Norwidzie, że jest ‘jednym z największych poetów i myślicieli, jakich wydała chrześcijańska Europa. (…) Chciałem rzetelnie spłacić mój osobisty dług wdzięczności dla poety, z którego dziełem łączy mnie bliska, duchowa zażyłość.\nPodczas okupacji niemieckiej myśli Norwida podtrzymywały naszą nadzieję pokładaną w Bogu, a w okresie niesprawiedliwości i pogardy, z jaką system komunistyczny traktował człowieka, pomagały nam trwać przy zadanej prawdzie i godnie żyć.\nSłowa Norwida: Kto inny ma laur i nadzieję. / Ja–jeden zaszczyt: być człowiekiem. Zaszczyt bycia człowiekiem, bo człowieczość jest Boża. Stąd ogrom pracy stojącej przed osobą ludzką, która stworzona na „obraz i podobieństwo” Boga, jest powołana do stawania się podobną Bogu, co nie jest łatwe, bo jak pisze Norwid: Trud to jest właśnie z tego duży, że codzienny. A zdobyć się nań mogą jedynie ludzie trzeźwi, kiedy są w rzeczy wiecznie zachwyceni. Tylko oni nie będą kłaniać się okolicznościom, a prawdom nie każą, by za drzwiami stały.To oni pracując na tę prawdę, jak pracuje się na chleb, tworzą dzieje. Przepalają ziemię sumieniem, a pot z bladego czoła ociera im ona sama prawda, Weronika sumień.\nNorwid przypomina, że ludzkość bez Boskości sama siebie zdradza’”.\nNa pytanie, dlaczego zrealizowała program z młodzieżą, a nie z aktorami zawodowymi, Barbara Fijewska-Dobrzyńska odparła, że to właśnie powyższe myśli św. Jana Pawła II dotyczące twórczości Norwida, zainspirowały ją, by w taki oto sposób przybliżyć wybitnego polskiego poetę młodym.\nWiedząc, że jej wypowiedź przytoczę, aktorka powiedziała: „ Pragnę podziękować księdzu Zygmuntowi Berdychowskiemu, proboszczowi warszawskiej bazyliki św. Krzyża za umożliwienie wypowiedzenia nam tych kilku prawd Norwidowskich w programie-koncercie pt „Ojczyzna – ziomkowie – to jest moralne zjednoczenie”.\nMożna by się zastanawiać dlaczego polski teatr odwraca się do Norwida plecami, i to w tak wyjątkowym czasie obchodów 200. Rocznicy jego urodzin, w Roku Norwidowskim.\nPrzecież wieszcz pozostawił nie mało utworów dramatycznych. Wymienię choć kilka: „Zwolon”( 1848-1849), „Chwila myśli” (1841), „Noc tysiączna druga” (1850), „Wanda” (1851), „Krytyka” (1856), „Auto-da-fé” (1856), „Słodycz” (1857), „Aktor” (1864), „Tyrtej – Za kulisami” (1865-1866), „Kleopatra i Cezar” (1870, „Pierścień wielkiej damy” (1872), „Miłość czysta u kąpieli morskich”, ostatni tekst dramatyczny, pisany w latach 1874-1881, zakończony na dwa lata przed śmiercią autora. Są także dwie sztuki napisane współcześnie przez Kazimierza Brauna: „Rzecz o Norwidzie z jego słów utkana” (1996) i „Powrót Norwida” (2016).\nTę niepełną „wyliczankę” sporządziłam jako podpowiedź, przypomnienie teatrom, reżyserom o ich moralnym obowiązku sięgania do twórczości teatralnej Norwida. To jest misja artystyczna teatru wobec naszego dziedzictwa.\nMyślę jednak, że to niezauważanie Norwida przez teatr, odwracanie się doń plecami, ma przyczyny zupełnie pozaartystyczne. Wielu obecnych reżyserów, to ludzie bardzo słabo wykształceni, o niskim poziomie intelektualnym, toteż twórczość Norwida wyśmienitego filozofa i intelektualisty, jest chyba poza zasięgiem ich rozumowania. Ale to nie wszystko.\nNorwid był niedoceniony za życia, niedoceniony i zapomniany po śmierci, a dziś nie mieści się w narzuconej nam przez neomarksistowską ideologię poprawności politycznej. Wielokrotnie pisałam, że twórczość Norwida, bez względu na epokę, zawsze stanowi punkt odniesienia. Na pierwszym miejscu jest Bóg, potem człowiek i jego dobro.\nNorwid był nie tylko artystą, ale i myślicielem, i to o bardzo zdecydowanym światopoglądzie. Ze swoją niezłomną postawą, jasnym, klarownym systemem wartości, któremu pozostał wierny i którego bronił do końca swoich dni, nie miał łatwego życia. Uważany za ortodoksyjnego katolika, skazany był na samotność w środowisku polskiej emigracji intelektualnej w Paryżu w dobie dokonującej się właśnie rewolucji Wiosny Ludów. Przyczyniła się do tego także polemika z romantyzmem, który wprawdzie dziedziczył, ale też i krytykował jeśli chodzi o pewne założenia programowe i poglądy na sprawę narodową, na odzyskanie niepodległości.\nKsiądz dr Jan Arcab (1905-1975), który prowadził badania naukowe dotyczące osoby i twórczości wieszcza, w publikacji „O ‘Quidamie’ Norwida” z 1966 r. napisał pisze, że Cyprian Kamil uważał, iż „wbrew wskazaniom Mickiewicza błędne jest hasło: ‘Walka z Bogiem, a choćby i mimo Boga’, czy ‘Gwałt niech się gwałtem odciska’.\nBłędem jest budzenie nienawiści, rozpalanie uczuć patriotycznych rodaków i nawoływanie ich do nieustannej, beznadziejnej walki zbrojnej.(…) Nie zemsta, nienawiść i przypadkowy zbieg okoliczności prowadzą do odzyskania niepodległości – lecz zbiorowy wysiłek i ‘czyn zwolony’ narodu.”\nKsiądz dr Jan Arcab uważa, że Norwid widział potrzebę wewnętrznego odrodzenia człowieka, podniesienie godności pracy i rozwijania sztuki narodowej. Że bohaterstwo widział nie tam, gdzie bez potrzeby i konieczności oddaje się życie za ojczyznę, ale tam, gdzie żyje się i pracuje dla ojczyzny. „W filozofii Cieszkowskiego i Krasińskiego – pisze ks. dr Arcab – dostrzegał Norwid niedostateczne zgłębienie myśli katolickiej, pewien racjonalizm, przejawiający się między innymi w braku uwzględnienia stosunku łaski Bożej działającej do wolnej woli człowieka.\nToteż jakby poddając korekcie ideologię Irydiona, który ‘dziękował losom za spodloną Romę’, podkreślał pozytywny wkład cywilizacji antycznych we współczesną kulturę. Na przyszłe drogi rozwojowe kultury polskiej patrzał w kategoriach ‘czynu zwolonego’. Drogą do niepodległości naszej ojczyzny, było zatem „odrodzenie życia religijnego wraz z wprowadzeniem w życie większej miłości i sprawiedliwości społecznej, kult pracy, oraz odrodzenie sztuki narodowej” – podsumowuje ks. Arcab.


dr Artur Górski | Archive for 2014 Maj\nRzeki pomyj na duszę społeczeństwa(Możliwość komentowania Rzeki pomyj na duszę społeczeństwa została wyłączona)\nJulian Babiński, międzywojenny konserwatysta, mawiał, że „każde wybory to kubły pomyj wylane na duszę społeczeństwa”. Ale wówczas nie było TVN24 i „Gazety Wyborczej”. Dziś, w znacznej mierze dzięki tym mediom, możemy mówić nie o kubłach pomyj wylewanych na duszę społeczeństwa, ale o całych rzekach pomyj, które wciąż się leją i błotem obryzgują wyborców. Gdyby tylko […]\nRPO do dymisji za bolszewizm(Możliwość komentowania RPO do dymisji za bolszewizm została wyłączona)\nRzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz kolejny raz przekroczyła dopuszczalne granice swojego urzędu. Zamiast reprezentować ludzi i ich sprawy przed rządem, tym razem wzięła się za interpretowanie zapisów Konstutucji RP pod kątem ograniczenia praw obywateli, a konkretnie praw rodziców do kształcenia i wychowania swoich dzieci. Pradwą jest, że istnieje obowiązek szkolny do 18 roku życia. Ale […]\nJKM nie chce być „świnią przy korycie”(Możliwość komentowania JKM nie chce być „świnią przy korycie” została wyłączona)\nKongres Nowej Prawicy Janusza Korwin-Mikke czarnym koniem tych wyborów? Takie pojawiły się opinie w mediach. Choć, moim zdaniem, notowania KNP są zawyżone, nie jest wykluczone, że partia ta przekroczy próg wyborczy głosami niedawnych zwolenników Gowina, nieudolnie kreującego się na konserwatywnego liberała i poprzednio sympatyków Palikota, którzy go ewidentnie opuścili na rzecz liberalnego ekscentryka z muszką. […]\nBrytyjski konserwatysta w księgarniach PRLu(Możliwość komentowania Brytyjski konserwatysta w księgarniach PRLu została wyłączona)\nW PRL-u zdarzały się dziwne rzeczy, które zgodnie z logiką systemu zdarzyć się nie powinny. Jednym z filarów ówczesnego porządku była wszechobecna cenzura, która wykrywała i eliminowała wszelkich „reakcyjnych” autorów; miała nie dopuszczać ich książek na polski rynek, by chronić czytelników przed zgubnymi, „burżuazyjnymi” treściami. Tymczasem w latach 60. w najlepsze ukazywały się w PRL-u […]\nOddać sowieckie pomniki w prezencie Ambasadorowi Rosji(Możliwość komentowania Oddać sowieckie pomniki w prezencie Ambasadorowi Rosji została wyłączona)\nZniszczenie w Pieniężnie pomnika gen. Iwana Czerniachowskiego, sowieckiego zbrodniarza, to znak czasów, które muszą w Polsce nieuchronnie nadejść. Czerniachowski był odpowiedzialny za likwidację oddziałów AK i aresztowanie dowódców polskiego podziemia na Wileńszczyźnie i z punktu widzenia historii polski i polskiej racji stanu na taki pomnik nie ma w Polsce miejsca. Dziś one prowokują do wandalizmu […]\nZmagania o Konstytucję 3 Maja – jej treść i znaczenie(Możliwość komentowania Zmagania o Konstytucję 3 Maja – jej treść i znaczenie została wyłączona)\nSzanowni Państwo! Droga Młodzieży! Spotkaliście się dziś – w dniu 4 maja – podczas Mszy Św. w intencji Ojczyzny. Pretekstem do wspólnej modlitwy jest wczorajsza rocznica uchwalenia Konstytucji Trzeciego Maja. Jej historia, choć była to nieśmiała próba reform w duchu oświeceniowym, wycisnęła olbrzymie piętno na naszych dziejach. Gdy ujawniono treść Konstytucji, uaktywniła się wobec niej […]\nNauczanie społeczne św. Jana Pawła II jest wciąż aktualne(Możliwość komentowania Nauczanie społeczne św. Jana Pawła II jest wciąż aktualne została wyłączona)\nPontyfikat Jana Pawła II był bardzo długi i bogaty w nauczanie, które nawet po Jego śmierci wciąż pozostaje aktualne. Najpierw to nauczanie było przedmiotem moich studiów na politologii i naukach społecznych w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a następnie prywatnych dociekań, co niewątpliwie miało wpływ na moje poglądy jako polityka. W debatach politycznych wielokrotnie odwoływałem […]\nDlaczego premier znów kłamie?(Możliwość komentowania Dlaczego premier znów kłamie? została wyłączona)\nMEN prowadzi wojnę propagandową o gimnazja. Gdy kolejne sondaże pokazują, że ponad połowa respondentów jest za likwidacją gimnazjów i powrotem do systemu ośmioklasowych podstawówek, rząd prowadzi kampanię, która ma wykazać sensowność funkcjonowania gimnazjów. Powołano się przy tym m.in. na PISA, czyli badanie Problem Solving, przeprowadzone wśród uczniów z poziomu gimnazjów z 27 krajów OECD. Problem […]\nWołanie o Christianitas(Możliwość komentowania Wołanie o Christianitas została wyłączona)\nWiększość z Polaków przyzwyczaiła się do tego, że nasze państwo leżące w centrum Europy jest członkiem Unii Europejskiej. Jednak co chwila zaskakują nas wypowiedzi różnych europejskich polityków, albo decyzje europejskich organów, wymierzone w Krzyż czy w prawo Boże. Takie sytuacje wywołują konsternację i niepokój szczególnie wśród katolików. I rodzą się pytania: Czy Europa jest nam […]\nUnia legalizuje czarny rynek?(Możliwość komentowania Unia legalizuje czarny rynek? została wyłączona)\nWytyczne przyszły z Komisji Europejskiej, gdzie w ten sposób znowelizowano Europejski System Rachunków Narodowych i Regionalnych, by unijni urzędnicy szczegółowo badali dochody z prostytucji, narkotyków i przemytu, i wliczali je do oficjalnych wyników gospodarek. Dzięki temu zabiegowi kraje Unii Europejskiej poprawią swoje statystki, jeżeli chodzi o PKB czy nawet dług publiczny, a zatem także podniosą […]


Konferencja Nauczycieli Świetlic - Oświatowe - Aktualności - Dzieje się ... - Gmina Michałowice\n17.02.2015 r. w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Michałowicach odbyła się już II Konferencja Nauczycieli Świetlic. Tym razem tematem spotkania były „Terapeutyczne techniki pracy wykorzystywane w świetlicy szkolnej i edukacji wczesnoszkolnej”.\nW konferencji licznie uczestniczyli nauczyciele szkół: Pruszkowa, Brwinowa, Piastowa, Ursusa, Piaseczna, Nowej Wsi, Michałowic oraz Warszawy.\nPani dyrektor Elżbieta Kwiatkowska w powitalnym przemówieniu zaznaczyła, że świetlica staje się centrum wychowawczo – edukacyjnym szkoły. Podkreśliła też stale rosnącą rolę pracy nauczycieli świetlic.\nByło to bardzo pouczające i owocne spotkanie. Frekwencja pokazała, że jest potrzeba takich konferencji. Materiały z niej, tak jak z poprzedniej zostaną zamieszczone w kwartalniku „Świetlica w Szkole”.\nKonferencja odbyła się dzięki wsparciu Dyrekcji, wielkiemu zaangażowaniu pani Małgorzaty Szczególskiej – Basaj oraz pomocy nauczycieli świetlicy ze Szkoły Podstawowej w Michałowicach.