KILKA RAD JAK POPRAWNIE PRZYGOTOWAĆ PLIKI DO DRUKU\n1. Przyjmowane formaty plików\nPliki PDF KOMPOZYTOWY (kolorowy) pressoptimizer,\nPliki PS rozseparowany z zaznaczonymi spadami,\nPliki Corel-owe - patrz: "Przygotowanie plików do drukowania w programie Corel",\n2. Przygotowanie plików do druku\nDo każdego pliku powinien być dołączony plik tekstowy z informacją: wymiary netto (po obcięciu), makieta, użyte kolory dodatkowe (podać nr. PANTONE), telefon kontaktowy, adres e-mail,\nWszystkie czcionki napisane domyslnym tekstem ozdobnym oraz akapitowym powinny być zamienione na krzywe,\nW pracy należy użyć obrazów bitmapowych w trybie CMYK (nie RGB!),\nPrzy projektowaniu używać standardowych ustawień kolorów palety CMYK. Jeśli używane są kolory PANTONE należy dołączyć informacje, że takie kolory rzeczywiście zostały użyte w pracy, w przeciwnym razie będą automatycznie zamieniane na kolory CMYK,\nDo każdego projektu powinien być dołączony plik poglądowy danego projektu w formacie JPG,\nPlik powinien mieć rozdzielczość 300 dpi,\nJeżeli dostarczony przez Państwa projekt jest przygotowany do spadu (tzn. tło projektu dochodzi do linii cięcia), należy przygotować projekt powiększony o 3 mm z każdej strony (np. wizytówka o wymiarach 90x50 mm w pliku ma mieć wymiar 96x56 mm),\nPlik powinien posiadać znaczniki cięcia wg. formatu zgodnego ze zleceniem,\nElementy graficzne i tekstowe nie powinny znajdować się w odległości mniejszej niż 4 mm od linii cięcia,\nCienkie linie i inne elementy graficzne powinny być zdefiniowane w 1 kolorze,\nNajmniejsza dopuszczalna grubość linii to 0,1 pkt - zapobiega to zanikaniu linii podczas drukowania,\nCzarne teksty na kolorowym tle powinny być nadrukowane (użyta opcja overprint),\nNiedopuszczalne jest generowanie elementów, których poszczególne składowe kolorów są mniejsze niż 2%,\nNiedopuszczalne jest generowanie tekstu z 4 kolorów,\nW obszarach czarnej apli należy dołączyć 50% Cyjanu, 50% Magenty, 0% Yellow i 100% Black,\nIlustracje umieszczane w programie QuarkXPress nie mogą być zapisywane w formacie EPS z kompresją JPC,\nZdjęcia zapisywane w programie Adobe Photoshop nie mogą być zapisywane w formacie DCS,\nDo pracy wykonanej w Quarku należy dołączyć wszystkie użyte fonty,\nPowinno się używać wyłącznie fontów postscriptowych Type I,\nW celu uniknięcia problemów przy naświetlaniu płyty drukowej najlepiej wszystkie gradienty w pracy zamienić na bitmapy,\nStrony w pliku PDF powinny być poukładane według kolejności stron od pierwszej do ostatniej,\nPliki UV powinny być w oddzielnym pliku zawierając tylko te elementy, które mają być lakierowane ze 100% zaczernieniem,\nPliki z wykrojnikiem (np. teczki) powinny zawierać 3 pliki:\nplik właściwy do druku,\nplik z naniesionym wykrojnikiem,\nplik z samym wykrojnikiem.\n3. Przygotowanie plików do druku w programie COREL\nProcedura przygotowania plików do naświetlania w systemie CTP (w programie Corel Draw).\nW przygotowanym projekcie należy wybrać funkcję Plik -> Publikuj jako PDF...\nW nowo otwartym oknie należy wybrać z listy Styl PDF pozycję "PDF dla prac drukarskich". Corel ustawi optymalne wartości poszczególnych parametrów, należy jedynie zmienić dwie rzeczy:\nW zakładce "Obiekty" należy uaktywnić opcję "Eksportuj wszystkie teksty jako krzywe" - wówczas wszystkie inne opcje tekstowe staną się nieaktywne\nW zakładce "Zaawansowane" należy wyłączyć funkcję "Użyj profilu kolorów".\nW tym momencie wszystkie opcje są odpowiednio ustawione, wystarczy tylko zapisać plik PDF klikając OK. Jeśli przy tak ustawionych opcjach kliknie się przycisk "+" przy stylach PDF na pierwszej zakładce, ustawione opcje będzie można zapisać jako gotowy profil. Corel będzie pamiętał ostatnio użyty profil, więc całość sprowadzać się będzie do wybrania lokalizacji i nazwy pliku i ustawieniu zakresu publikowanych stron.\nProszę zwrócić uwagę, iż w efekcie uzyskacie kompozyt, na którym nie widać niestety niektórych istotnych rzeczy, jak np. nadrukowań. Związany jest z tym duży problem - tworząc pliki postscriptowe, Corel udostępniał opcję "czarny zawsze nadrukowany" - teraz trzeba ustawiać nadrukowanym obiektom tę opcję ręcznie, klikając na obiekt prawym klawiszem myszy i wybierając "nadrukuj wypełnienie/kontur".\nUWAGA !!! Plik zapisać w wersji programu nie wyższej niż 12.\n4. Jakie zdjęcia są do druku\nPliki .gif i .jpg są najczęściej spotykane, ponieważ zajmują najmniej miejsca ale niestety upraszczają kolory i pomniejszają rozdzielczość. Spotyka się je najczęściej w internecie gdzie ich podstawową rozdzielczością jest 72 dpi a do druku powinno być 300 dpi. Zwracajcie więc uwagę na to skąd pochodzą Wasze materiały i pamiętajcie, że to co wygląda dobrze na monitorze nie zawsze tak będzie wyglądało po wydrukowaniu.\nZdjęcia internetowe nie nadają się więc do profesjonalnego druku.\nJedną z metod pozyskania zdjęcia do reklamy jest skanowanie. Należy pamiętać, że jeżeli skanuje się zdjęcie w rozdzielczości 300 dpi to nie można go potem powiększyć w programie do składu bo utraci się podstawową ostrość, a zdjęcie będzie rozmyte.\nMożna również wykorzystywać zdjęcia z aparatów cyfrowych lub kamer. Dobrze zapisane w dużej rozdzielczości są wystarczające pod potrzeby druku. Jeżeli zdjęcie jest w rozdzielczości 72 dpi to stanowi to 24% z 300 dpi a dodatkowo aparat robi zdjęcia w rozdzielczości 1024x768 (jest to 36,12 na 26,04 cm) a więc trzeba zmniejszyć rozmiar tego zdjęcia o 24 % by uzyskać rozdzielczość 300 dpi.\nZdjęcia pozyskiwane są również z różnych serwisów internetowych, gdzie po odpowiedniej opłacie uzależnionej od rodzaju wykorzystania zdjęcia i źródła przesyłany jest plik w odpowiedniej rozdzielczości. Takie zdjęcia są najlepsze, ponieważ są dostarczane najczęściej w formacie .tif lub .eps.\n5. CMYK I RGB\nWiele programów do składu oferuje wybór palety barw odpowiedniej do danego trybu pracy. Należy pamiętać, że przestrzenie barw poszczególnych trybów nie pokrywają się w pełni. Jeśli konwersji kolorów dokonamy w późnym etapie projektowania lub na jego końcu, może się okazać, że końcowy efekt jest dla nas niezadowalający. Konwersja z trybu RGB, obowiązującego w monitorach komputerowych, aparatach cyfrowych, telewizorach na CMYK jest konieczna jeśli chcemy wydrukować projekt. Zmiana trybu RGB na CMYK może zaowocować komunikatem "alarm przestrzeni barwnych", który oznacza, że mamy do czynienia z sytuacją, gdy brak precyzyjnego odpowiednika dla jakiegoś koloru RGB w trybie CMYK. Często bywa tak, że zdjęciom zmiana trybu graficznego "nie szkodzi", różnice nie są duże.\nAby uniknąć kolorystycznych niespodzianek, warto:\nzaopatrzyć się we wzornik kolorów CMYK (Process Colors Guide), w którym zobaczymy jak zmiana poszczególnych proporcji farby wpływa na uzyskany w druku kolor,\nwykonać proof cyfrowy bądź cromalin.\nFORMATY ARKUSZY DRUKARSKICH\nPOLA ICH ZADRUKU\n(w milimetrach po obcięciu)


Ekskluzywny drapak dla kota 1Ed-35\nEkskluzywny drapak dla kota 1E-35\nEkskluzywny drapak dla kota 1E-35 producent drapaki dla kota\nKupując ten produkt możesz zebrać 106 punktów lojalnościowych . Twój koszyk będzie zawierał 106 punktów Punkty możesz wymienić na kod rabatowy 26,50 zł .\nPodstawa o wymiarach 70 x 70 cm. Tapicerowana dwustronnie wykonana z płyt o grubości 24mm lub lakierowana według wytycznych klienta z drewna sklejkowego o grubości 40 mm\nDomek wykonany z naturalnej i grubej tektury o średnicy wewnętrznej 51 cm. Tapicerowany zewnętrznie i wewnętrznie. Całość wysoka na 46 cm. Otwór wejściowy o wymiarach 30 x 25 cm\nW domku oraz w rozecie znajduje się gruba poducha mocowana na rzepy. Całość można prać w temp. 40 stopni.\nRozeta ( legowisko ) o średnicy wewnętrznej 51 cm i grubości 24 mm z miękka obwódką wysoką na 15 cm w dwóch wariantach z wejściem lub bez.\nPółka paletka o grubości 24 mm i średnicy 55 cm zakończona miękkim legowiskiem.\nTuby sizalowe o średnicy 12 cm nawinięte pierwszogatunkowym 4 żyłowym sznurem o średnicy 12 mm i długości 21 cm, 40 cm, 2 x 35 cm i 100 cm\nWysokość:160 cm, Szerokość: 110 cm, Głębokość: 90 cm.


Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /buchaltex_pl/templates/buchaltex_20170206/functions.php on line 201\nU doradcy podatkowego jak na spowiedzi – co może ujawnić doradca podatkowy?\nOdpowiedź jest prosta – co do zasady absolutnie nic. Tajemnica zawodowa oznacza, że to, co doradca podatkowy dowiedział się w związku z wykonywaniem zawodu, nie zostanie przez niego ujawnione, choćby za wyraźną zgodą Klienta. Naruszenie tego zakazu wiąże się z odpowiedzialnością karną (pozbawienie wolności do dwóch lat) oraz dyscyplinarną (utrata uprawnień i zakaz wykonywania zawodu) i odnosi się nie tylko do zakazu ujawniania na przyjęciach towarzyskich informacji uzyskanych od klienta. To przeważnie zdecydowanie poważniejsze sprawy.\n- Dochodzą do nas głosy, że ostatnio prokuratorzy nagminnie wydają postanowienia o zwolnieniu doradcy podatkowego z tajemnicy zawodowej i żądają składania zeznań pod rygorem odpowiedzialności karnej. Analogicznie postępują komornicy, żądając przekazania informacji o składnikach majątku naszego klienta, grożąc nałożeniem na nas wysokich kar. A my takich informacji po prostu udzielić nie możemy - mówi doradca podatkowy Jerzy Dworakowski, przewodniczący Łódzkiego Oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych. – W takich sytuacjach oczywiście milczymy i składamy zażalenia na wydane postanowienia. Sądy przyznają nam rację. Zdarzają się również bardziej humorystyczne przypadki, jak próby przesłuchania doradcy podatkowego w sprawie rozwodowej klienta. Oczywiście również wówczas doradca musi zachować milczenie.\nTajemnica zawodowa doznaje pewnych ograniczeń w przypadku finansowania terroryzmu i prania pieniędzy oraz w przypadku raportowania schematów podatkowych, o czym poniżej. Z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej może również zwolnić doradcę podatkowego sąd, wyłącznie w postępowaniu karnym - gdy dana okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu oraz gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Sądy interpretują te przesłanki bardzo restrykcyjnie, jako gwarancję dla istnienia fundamentów demokratycznego państwa prawnego i nie zwalniają pochopnie doradcy podatkowego z obowiązku zachowania tajemnicy.\nSzczególna ochrona tajemnicy zawodowej odnosi się do doradców podatkowych, ale już nie do osób prowadzących biura rachunkowe, będących jedynie księgowymi. W przypadku biur rachunkowych organy administracji publicznej mogą żądać wydania dokumentów zawierających informacje poufne, takich jak korespondencja z klientem, kalendarz, notatki ze spotkania, a także złożenia zeznań, przed czym nie uchronią nawet klauzule w umowie o obowiązku zachowania poufności, choćby zagrożone wysokimi karami umownymi. Zdarzają się też przypadki żądania przez organ wydania telefonu komórkowego. Ma to ścisły związek z zagadnieniami, przedstawionymi w artykule opublikowanym w Dzienniku Łódzkim w dniu 6 września 2019 r. („Podatkowa puszka Pandory – czy wystarczy po prostu księgowy?”) oraz różnicami pomiędzy zawodem doradcy podatkowego, a zawodem księgowego.\n- Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej to także możliwość przedstawiania kontrargumentacji do bardzo restrykcyjnych polskich przepisów o raportowaniu schematów podatkowych (najogólniej ujmując - legalnych konstrukcji, skutkujących wystąpieniem po stronie klienta korzyści podatkowej). Zdaniem naszego samorządu przepisy w tym aspekcie są niekonstytucyjne, a na pewno wykraczają poza obowiązek implementacji wynikający z unijnej dyrektywy. Ze względu na kontrowersje, jakie budzi wskazana regulacja, w Niemczech po dziś dzień występuje jedynie projekt ustawy w tym zakresie, zresztą bardzo intensywnie dyskutowany w środowiskach akademickich i wśród praktyków. Dzieje się tak pomimo, że termin na implementację upływa już z końcem bieżącego roku. Ale to nie dziwi, biorąc pod uwagę stosunek struktur publicznych do biznesu: na przykład rząd Bawarii podjął nieformalną uchwałę, że na terenie tego Landu nie stosuje się RODO w drobnych sprawach, do mikro i małych przedsiębiorców – dodaje doradca podatkowy Artur Tim, Członek Zarządu Łódzkiego Oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych – Bo RODO wywołuje dla rozwoju rodzimego biznesu, w szczególności małego, rodzinnego, zbyt wiele uciążliwości.\nNie sposób pominąć istotnego faktu, że obowiązek zachowania tajemnicy przez doradcę podatkowego jest nieograniczony w czasie (to znaczy, że obowiązuje również po rozwiązaniu umowy z klientem lub zakończeniu prowadzenia sprawy) oraz dotyczy również osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego przy świadczeniu usług na rzecz klienta.\nPrzekładając na język potoczny, można stwierdzić, że doradca i zatrudnione przez niego osoby muszą milczeć aż do śmierci, natomiast księgowy i jego pracownicy muszą wyjawiać wszystko, co wiedzą o kliencie zarówno przed urzędem skarbowym jak i przed sądem.\nBezpieczeństwo klienta jest dla doradcy podatkowego dobrem najwyższym – stwierdza doradca podatkowy Jerzy Dworakowski - zarówno bezpieczeństwo podatkowe, czyli płacenie podatków zgodnie z prawem, ale w najniższej, przewidzianej przez prawo wysokości, jak i bezpieczeństwo gospodarcze oraz na gruncie prawa cywilnego.\nOczywiście każdy przedsiębiorca sam podejmuje decyzję, komu powierzyć swoje tajemnice. Temu, który będzie miał obowiązek zachować je wyłącznie dla siebie, czy temu, który będzie miał obowiązek podzielić się nimi z urzędnikami.\nCzytaj więcej: Blog Post 2


Mapa świata z kolorowych kwadratów - Fototapeta - Decor Mint\nMotyw tego typu sprawdza się w połączeniu z różnymi stylami. Najlepiej współgra z nimi . Pozwala na tworzenie ciekawie prezentujących się kombinacji minimalistycznego tematu z dopełniającym go efektem, jak w przypadku Mapa świata z kolorowych kwadratów. Możliwość łączenia różnych stylów, motywów i efektów to jedna z zalet naszej szerokiej oferty.\nFototapety inspirowane wzorami map sprawdzą się jako element dekoracji Do pokoju dziecka Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka. Oczywiście nie jest to jedyne ich zastosowanie. Będą one nie tylko dobrym dopełnieniem aranżacji w wydaniu podróżniczym, ale i tłem dla dodatków z inspirowanych na przykład roślinnymi akcentami.\nFototapety winylowe zmywalne – w tym fototapeta Mapa świata z kolorowych kwadratów – wykonane zostały w technologii druku lateksowego na wytrzymałej, wysoce odpornej na uszkodzenia bazie, jaką jest nośnik winylowy. Fototapeta powleczona jest winylem, pokryta gładkim, monometrycznym laminatem matowym, chroniącym przed promieniami UV i ścieraniem. Wysoka odporność umożliwia czyszczenie na mokro. Jego gramatura to aż 215 g/m2. Fototapeta winylowa zmywalna jest nie tylko wytrzymała i odporna na uszkodzenia, ale prosta w montażu – przy użyciu standardowego kleju do fototapet.\nOpinie klientów o: Mapa świata z kolorowych kwadratów


Wealth Masters Tour - Jakub B Bączek\nZOBACZ WYSTĄPIENIE JAKUBA B. BĄCZKA\nI ANETY MONIUSZKO U BOKU ROBERTA KIYOSAKIEGO!\nTrener Mentalny Mistrzów Świata\nPrzedsiębiorca, człowiek wolny finansowo. Zachęca do bardzo konkretnego działania, nie pozostawiając Cię z teorią. Łatwo mu uczyć czegoś, co sam osiągnął. Jest bardzo szczery, ale też wymagający. Mówi o sprawach, o których inni boją się powiedzieć. Zachęca słuchaczy do wychodzenia ze strefy komfortu, do ryzykowania i działania pod prąd. Jest częstym gościem mediów i autorem 18 książek oraz ponad 100 publikacji. Jego książki sprzedawane są w 17 krajach! Jakub B. Bączek poprowadził już setki szkoleń, speechy i wystąpień publicznych. Od małych kilku osobowych grup po pełen stadion piłkarski Inea w Poznaniu podczas wydarzenia Życie bez Ograniczeń w 2015 roku (ponad 30 tys. osób!). Dziś ma za sobą ogromne doświadczenie. Występował na scenie z takimi autorytetami jak Brian Tracy, Jack Canfield, Tony Robbins, Stephane Antiga, Nick Vujicic, Les Brown, Jacek Santorski, Garri Kasparov, Dan MIllman, Mamed Khalidov, gen. Roman Polko, Prof. Rafał Ohme, Tomasz Kammel, Otylia Jędrzejczak, Michał Szpak, Krzysztof Ignaczak, czy Prof. Robert Cialdini. Otrzymał także owacje na stojąco na University of Oxford.\nOd 2011 roku już kilkukrotnie powiększyła swoją firmę odnotowując rok rocznie ze swoim zespołem wzrost zysków. Jej firma Sypialnioland.pl jest liderem w sprzedaży łóżek i materacy w całej Polsce, wśród firm sprzedających łóżka i materace renomowanych producentów. Wykładała ponadto na Uniwersytecie Opolskim oraz Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie, przedstawiając kluczowe aspekty strategicznego zarządzania w duchu wolności finansowej. Z wykształcenia prawnik i administratywista, podyplomowo absolwentka MBA Przedsiębiorczość i Marketing. Z pasji Instruktorka golfa warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Autorka szeregu ciekawych publikacji z zakresu biznesu, psychologii i aspektów mentalnej gry w golfa. Na co dzień współpracuje z ludźmi biznesu, lekarzami, golfistami oraz wszystkim, którzy pragną zmiany.\nWielokrotny Mistrz Olimpijski\nO Wealth Masters Tour:\nMądrość, spostrzeżenia oraz narzędzia posiadane przez Wealth Masters’s Tour pozwolą Ci na natychmiastowe rozpoczęcie działań, które zmienią Twoje życie i zamienią Twoje pragnienia w rzeczywistość.\nODKRYJ ŻYCIE BEZ LIMITÓW W KTÓRYM NIEMOŻLIWE STAJE SIĘ MOŻLIWE!\nZapisz się już dziś na naszej stronie w niższej cenie!\nI odbierz unikatowe prezenty od JAKUBA!\nJEDYNY TERMIN w 2019 roku! START JUŻ ZA:\npromocja zamiast 599 zł!\nWstęp na dwudniowe szkolenie\nBONUS JAKUBA #1: książka Efektywność z autografem\nChcę być Wolny Finansowo! - Zamawiam i płacę\npromocja zamiast 899 zł plus wyjątkowy GRATIS!\nKsiążka Roberta Kiyosaki “Bogaty ojciec, biedny ojciec”\nSzkolenie Peng Joon – Online Marketing Made\nebook Jakuba B. Bączka “25miniemerytur”\nBONUS JAKUBA #2: zdjęcie z Jakubem\npromocja zamiast 2 399 zł plus wyjątkowy GRATIS!\nebook Jakuba B. Bączka – “25 miniemerytur”\nBONUS JAKUBA #3: spotkanie z Jakubem 07 maja 2019 od 21:00 do 22:00 w Leonardo Royal Hotel, ul. Grzybowska 45 (tylko dla osób zapisanych u nas).\nDokonując zakupu szkolenia potwierdzasz, że zapoznałeś się z Polityką Prywatności, Regulaminem, oraz akceptujesz zawarte w w/w dokumentach postanowienia. Oficjalnym organizatorem szkolenia jest Success Resources UK Ltd. Po zakupie Twoje dane zostaną udostępnione organizatorowi szkolenia i jego reprezentantowi na terenie Rzeczypospolitej Polskiej (Kamil Sikora, z siedzibą ul. Grzybowska 62, 00-844 Warszawa).\nTŁUMACZENIE NA J. POLSKI: Istnieje możliwość wykupienia tłumaczenia w wysokości 110 zł bezpośrednio na stronie organizatora. W celu zakupu tłumaczenia – kliknij TUTAJ


Wiadukty w Piechowicach zostaną zabezpieczone. Rozstrzygnięto przetarg - Jelenia Góra - NaszeMiasto.pl\nWiadukty w Piechowicach zostaną zabezpieczone. Rozstrzygnięto przetarg\nAutor: Rafał Święcki 2013-12-31, Aktualizacja:\nPrace zabezpieczające przy wiaduktach w Piechowicach mają kosztować 230 tys zł. Ekipy budowlane mają je zakończyć do 12 stycznia. (© Rafał Święcki)\nRozstrzygnięto przetarg na zabezpieczenie dwóch wiaduktów w Piechowicach, których zły stan techniczny uniemożliwia przejazd pociągów do Szklarskiej Poręby. Prace zabezpieczające wiadukty w Piechowicach będą kosztowały 230 tyś. złotych.\nRozstrzygnięto przetarg na zabezpieczenie dwóch wiaduktów w Piechowicach. Prace zabezpieczające wiadukty w Piechowicach będą kosztowały 230 tyś. złotych.\nJeden z wiaduktów zostanie podparty stalową konstrukcją. Zabezpieczenie drugiego będzie polegało na spięciu popękanych, ceglanych filarów obejmami. Pociągi wrócą na trasę do Szklarskiej Poręby prawdopodobnie 13 stycznia. Wyremontowaną za prawie 36 mln złotych linię kolejową Jelenia Góra – Szklarska Poręba zamknięto 16 listopada, zaledwie po 10 dniach od uroczystego otwarcia. Okazało się bowiem, że dwa wiadukty w Piechowicach przebiegające nad linią kolejową, grożą zawaleniem.\nZabezpieczenie wiaduktów jest rozwiązaniem tymczasowym. Obie konstrukcje należy ostatecznie rozebrać. Rozbiórką będzie musiał zająć się właściciel wiaduktów. Trwa ustalanie do kogo należą, bo burmistrz Piechowic twierdzi, że samorząd nie jest właścicielem żadnej z zaniedbanych konstrukcji. Do wiaduktów nie przyznają się też Polskie Linie Kolejowe i jeleniogórskie starostwo. Wojewoda będzie musiał zdecydować, kto będzie zarządcą wiaduktów. Obecnie z Piechowic do Szklarskiej Poręby kursuje autobusowa komunikacja zastępcza.\nPrędzej dobierzemy się do twojej chałupy ćwoku. odpowiedz\n@kolejarz: To zrozumiałe, że bronisz swojej dziadowskiej firemki, ale fakty niestety nie potwierdzają twoich bzdur - WIADUKT LEŻY NA TERENIE NALEŻĄCYM DO PKP. I nie ważne, jak jest wysoko. Może lepiej weźcie się za solidną robotę, bo to przez wasze fuszerki karkonoskie gminy od ponad miesiąca są pozbawione pociągów! odpowiedz\nWiadukt jest stalowy, więc wystarczy dać ogłoszenie, że można go legalnie zabrać - to złomiarze w 24 godziny za darmo rozwiążą problem. odpowiedz\nChłopie... tory są na dole a wiadukt na górze... i nie jest własnością PKP. więc jeśli sie nie znasz to po co sie wypowiadasz? odpowiedz\nPKP PLK nie przyznaje się do własności wiaduktów, a tymczasem faktem jest, że wiadukty znajdują się na terenach należących do PKP! Czy tak samo PKP nie będzie przyznawać się do sypiącego się tunelu w Szklarskiej Porębie Dolnej?? Dość już tych fuszerek w wykonaniu PKP! Jak rozbiorą wiadukty, to niech później je też odbudują za swoje pieniądze. Ta firma potrafi tylko niszczyć, rozbierać, likwidować... odpowiedz\nWięcej na temat: Pociąg do Szklarskiej Poręby\nlinia kolejowa jelenia szklarska\nWiadukty w Piechowicach zostaną zabezpieczone. Ogłoszono przetarg. Pociągi...\nJest przetarg na zabezpieczenie wiaduktów w Piechowicach. Pociągi wrócą tu w...\nWiadukty w Piechowicach z czasowym pozwoleniem na użytkowanie. Pociągi mogą...\nPociąg do Szklarskiej Poręby. Na Polanę Jakuszycką można dojechać koleją


Revitalash Hair Advanced – wzmacniająca odżywka do włosów | Revitalash - nowoczesne odżywki do rzęs i brwi.\nHome » Odżywka do włosów » Revitalash Hair Advanced – wzmacniająca odżywka do włosów\nPosted By Karolina on kwi 15, 2014 | 0 comments\nWiększość osób kojarzy markę RevitaLash jedynie z produktami wzmacniającymi rzęsy i brwi. Niemniej jednak marka, dzięki swojemu szerokiemu doświadczeniu w produkcji preparatów pielęgnujących brwi i rzęsy stworzyła doskonałą odżywkę Hair Advanced przeznaczoną do włosów słabych i wypadających.\nOdżywka RevitaLash Hair Advanced stymuluje wzrost włosów, dzięki zawartości ekstraktu żeń-szenia, miłorzębu japońskiego i pigowca japońskiego regeneruje włosy, dodatkowo zapobiegając ich wypadaniu. Produkt efektywnie poprawia kondycję włosów, pogrubia je i zagęszcza. Po zastosowaniu odżywki włosy stają się lśniące, odżywione i gęste.\nRevitalash Hair Advanced polecana jest osobom zmagającym się z problemem łysienia i nadmiernego wypadania włosów.\nPo umyciu włosów należy nałożyć niewielką ilość produktu na wilgotne włosy, delikatnie wmasowując w skórę głowy, szczególnie w partie, gdzie włosy wypadają, lub gdzie pojawia się łysienie. Odżywkę należy pozostawić na włosach bez spłukiwania, następnie wysuszyć włosy lub ułożyć, jak zwykle.


Jakie metody płatności są akceptowane w sklepie internetowym Suunto?\nZa zakupy można płacić za pomocą karty bankowej, debetowej lub kredytowej (Visa i Mastercard) oraz za pośrednictwem serwisu Paypal lub przelewu bankowego.\nCzy akceptujecie płatności za pomocą karty American Express?\nPłatności kartą American Express są możliwe tylko za pośrednictwem serwisu Paypal.\nKiedy karta zostanie obciążona?\nPełna kwota zamówienia zostanie potrącona po wysłaniu potwierdzenia zamówienia.\nSkąd można mieć pewność, że witryna płatności internetowych jest bezpieczna?\nStaramy się gwarantować pełne bezpieczeństwo naszej witryny. Wszystkie transakcje kartą kredytową lub debetową są realizowane w ramach usług płatności GlobalCollect z użyciem bezpiecznego portalu internetowego służącego do przechowywania i zarządzania informacjami o płatnościach w bezpiecznym środowisku.\nW celu zagwarantowania bezpieczeństwa możemy skontaktować się z klientem, w celu zweryfikowania informacji dotyczącej płatności.\nNie mogę zrealizować transakcji. Co mam zrobić?\nW przypadku odmowy płatności należy sprawdzić czy numer karty i data jej ważności są prawidłowe. Sprawdź, czy bank nie zablokował płatności. Ze względów bezpieczeństwa obsługa klienta nie ma dostępu do danych bankowych klientów, ale jedynie służy radą.


Moja secesyjna Bruksela - Ako - Portal Pisarski\nMoja secesyjna Bruksela - Ako\nPublicystyka » Reportaże » Moja secesyjna Bruksela\nRue Bailli z mnóstwem dyskretnych butików, kawiarenek zapełnionych przez artystyczną młodzież i biznesmenów. Sąsiedztwo Avenue Louise dodaje jej splendoru. Wieczorem można spotkać tu gromady bawiącej się młodzieży. Nikogo nie gorszy widok dziewczyn zarabiających na rogach małych uliczek jak i obecność licznych “night klubów”, do których można wejść "za rekomendacją".\nRankiem niebo było pochmurne i nic nie zapowiadało słońca, które miało wyjrzeć około dziesiątej. Dzień odzyskania niepodległości przez Belgię zaczynał długi weekend, po którym wiele sobie obiecywałam. Mąż miał trochę pracy papierkowej po niedawnym urlopie, więc postanowiłam dać mu spokój. Ale przecież nie sposób nie wykorzystać podarowanej nagle pięknej pogody. Zakradłam sie na paluszkach na stryszek, gdzie mój syn ma swoje królestwo. Na cichy odgłos otwieranych drzwi podniósł głowę z posłania.\n- Wstawaj kochanie, szkoda takiego dnia- uśmiechnęłam się przymilnie- Co ci zrobić na śniadanko?\nFiodor spojrzał na mnie podejrzliwie. Czuł, że mój słodki głos i zdrobnienia wyrazów noszą znamiona ukrytej intrygi. Przyjrzał mi się badawczo.\n- Mamo, czy jest coś o czym jeszcze nie wiem, a co mnie dotyczy? – zapytał rzeczowo.\n- Grzechem byłoby zostać dziś w domu, wyjrzyj przez okno! Zapraszam cię na spacer po secesyjnej Brukseli. Raczej nie wywołałam lawiny entuzjazmu w młodym człowieku. Wręcz przeciwnie- usłyszałam lament, jakoby nawet w wolny dzien dłużej pospać nie było można i takie tam…\nUciekając się do niepedagogicznych środków , ale o tym sza!- drogą drobnych obietnic i przekupstwa udało mi się go namówić by za pół godziny był gotów do drogi.\nMam szczęście pracować w samym sercu belgijskiej secesji, ale na co dzień w pędzie życia nie zauważa się otaczających perełek architektury. Dlatego dziś postanowiłam stamtąd rozpocząć moją podróż retro. Do źródeł.\nPołudniowa część miasta: Saint Gilles i Ixelles. Ulice pełne solidnych burżuazyjnych domów. Prawdziwe perły! Podczas, gdy Ixelles pełni ciągle rolę jednej z najbardziej prestiżowych dzielnic, o tyle znaczenie St Gilles straciło na renomie, głównie z powodu ogromnej rzeszy obcokrajowców- głównie z Polski i Maroka, a ostatnio z innych krajów Europy Wschodniej.\nMam wielki sentyment do tej dzielnicy, bo ja też stawiałam tutaj pierwsze emigracyjne kroki- na pograniczu dwóch światów. Luksus i bieda. Oryginalność i przeciętność. Sztuka i trywialność. To miasto przygarnęło mnie życzliwie i dało poczucie zakorzenienia. Niezmiennie od lat budzi moje ciepłe uczucia.\nPamiętam jak dziś. Mały pokoik na rogu Rue Blanche i Avenue Louise. Musiał starczać za dom. Wzruszająco biedny i zatrważająco drogi jak na kieszenie dwojga studentów z Polski. Za to z okna piątego piętra widok, który wynagradzał wszystkie niedogodności egzystencji. I poczucie bezpieczeństwa, mimo, że byliśmy nielegalnymi emigrantami. Nielegalni lecz tolerowani, Dopóki czynsz był płacony regularnie, nie wadziłeś nikomu; dzielnicowy przymykał oko na twoją obecność. Zaprzyjaznieni z sąsiadami do tego stopnia, że czasami przed drzwiami czekał na nas garnek z aromatyczną zupą. W rewanżu częstowaliśmy ich polską kiełbasą i wódką, kupowaną od polskich przemytników.\nPodróż po Art Nouveau ( jak po francusku nazywa się secesję) jest wyprawą budzącą od lat jednakowe emocje. W Brukseli zachowało się kilkaset domów- z tego okresu. Długo by opowiadać jak Bruksela walczyła dzielnie o miano królowej secesji z innymi europejskimi stolicami. Ale o tym kiedy indziej.\nOwe dzieła sztuki nierzadko ukryte są w niepozornych z zewnątrz kamienicach, których szare fasady nie zapowiadają niespodziewanych wzruszeń. Nagła fala wspomnień przeniosła mnie w tamte czasy:\n" Pchnęła masywne, zakurzone drzwi, które ukazały niesamowite wnętrze. Jasny strumień słońcaa poraził jej oczy. Dopiero po chwili przyzwyczaiła się do blasku światła filtrowanego przez ogromne witraże tuż na wprost wejścia. Stanęła oko w oko z zapierającym dech widokiem: białe marmurowe schody, barwne szkła okien, kute fantazyjnie poręcze, i przecudne malowidła ścienne. Jakby przekroczyła magiczną granicę. Jak Alicja, znalazła się nagle po drugiej stronie lustra".\nCzęsto w tych niezwykłych domach mieszkają bardzo zwykli ludzie, obcokrajowcy, którzy przybyli tu “ za chlebem”.\nParkuję auto na Placu Chatelain, stąd tylko dwa kroki do domu- muzeum, ojca secesji- Viktora Horty. To tu wszystko się zaczęło. Robimy kilka zdjęć. Dalej spacerkiem w stronę Rue Faider. Numer 83. Fasadę domu zdobią niezwykłe ścienne malowidła wykonane techniką nakładania grubej warstwy tynku, w której następnie artysta wysrkobywał obrazek. Z przechodniów mało kto zwraca uwagę na barwne fasady. Każdy śpieszy się w swoją stronę, nikt nie zadziera głowy do gory. Chwilę podziwiamy i idziemy dalej. Skręcamy w prawo kierując się w stronę Avenue Louise. Po drodze naszą uwagę przykuwa ogromna rozłożysta kamienica. Żeby uchwycić jej cały urok, należy podziwiać ja z daleka, stając po przeciwległej stronie ulicy. To dom Ciamberlaniego- według mu współczesnych- "prawdziwe delirium manii oryginalności". Wychodzimy na szeroką aleję. To Avenue Louise. Jedna z najbardziej prestiżowych ulic Brukseli. Nazwana imieniem najstarszej córki Leopolda II z eleganckimi hotelami, restauracjami, siedzibami znanych firm. Nawet wielki sklep z używaną odzieżą noszący dumną nazwę : Dzieci Edwarda ( Les enfants d’Eduard) ma swoją klasę i renomę. Nie każdego stać w nim na zakupy. Zahaczamy tradycyjnie o Rue Blanche.\n- Synku- powtarzam niezmiennie od lat tę samą kwestię ilekroć tu jestem- To twój pierwszy dom.\nFiodor z przyzwyczajenia zadziera głowę do gory i odlicza okna na piątym piętrze. Taki nasz mały, sentymentalny zwyczaj. Powoli wracamy Avenue Louise po samochód na placyk niedaleko mojej pracy. Ostatnie promienie listopadowego słońca gładzą czule nasze twarze, liście szeleszcza pod stopami, wspomnienia odżywaja…\nNa moment zatrzymujemy się tylko przy Hotelu Solvay zbudowanym pod koniec XIX wieku dla przemysłowca Ernesta Solvaya. Wpisany jest na listę Światowego dziedzictwa Unesco. Dziwaczny w swej urodzie, niekoniecznie zachwyca, nie pozwala jednak przejść obok obojętnie.\nTo tylko przedsmak rzeczywistych klimatów Brukseli- jej dyskretnego uroku. Mimo, że może konkurować z Wiedniem o tytuł europejskiej stolicy secesji, to w stosunku do niego pozostaje nieśmiało w cieniu, jak zakompleksiona, piekna panna, ktorej zła macocha wmówiła, że jest brzydkim kaczątkiem.\nAko · dnia 12.05.2012 23:07 · Czytań: 695 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 9\nKiedy mężczyzna zostaje dziadkiem\nKobieta za jaką tęsknisz\nSamuel Niemirowski dnia 20.05.2012 01:15\nAko dnia 22.05.2012 16:26\ndziekuje za komentarz, oszalalam na punkcie fotografii, choc na razie moje zdjecia sa banalne i nieprofesjonalne, ale uwielbiam odkrywac nowe zakatki z pomoca obiektywu, ciagle sie ucze i pochlania mnie to bez reszty\nWasinka dnia 29.05.2012 16:23\nLubię opisy miejsc z perspektywy osobistych wrażeń, z prywatnym spojrzeniem. I z prywatnym życiem, odczuwaniem w tle (lub nie tylko w tle).\nPchnęła masywne, zakurzone drzwi, które ukazały niesamowite wnętrze. Jasna fala poraziła jej oczy. Dopiero po chwili przyzwyczaiła się do blasku światła filtrowanego przez ogromne witraże tuż na wprost wejścia. Stanęła oko w oko z zapierającym dech widokiem: białe marmurowe schody, barwne szkła okien, kute fantazyjnie poręcze, i przecudne malowidła ścienne. Jakby przekroczyła magiczną granicę. Jak Alicja, znalazła się nagle po drugiej stronie lustra.\nBo tutaj nagle zaczynasz pisać w trzeciej osobie, a potem znów wracasz do pierwszej.\nAko dnia 29.05.2012 16:56\nNo właśnie Wasinko, czekałam na to pytanie . W oryginalnej mojej wersji jest to pisane kursywą jako wtrącenie- taka retrospekcja - jakbym stała z boku i przyglądała się sobie- dziewczynie sprzed wielu, wielu lat odkrywającej to miasto. Niestety, w publikacji wszystko zostało wydrukowane jednakowym charakterem pisma i dlatego staje sie niezrozumiałe\nOj, jeszcze długo będę szkolić warsztat, dopiero poznaję tajniki pisania, jestem na etapie podczytywania w pracy waszych praktycznych porad pisarskich, ale musze przyznać, że bardzo mi sie tu podoba i już po pierwszych komentarzach, choć często surowych uhoh: i lekturze waszych tekstów widzę w jaskrawy sposób niektóre swoje błędy. bardzo wciąga mnie ten portal\nWasinka dnia 29.05.2012 17:00\nTak czy siak - warto jakoś jeszcze inaczej zaznaczyć/wprowadzić tego typu fragmenty, bo kursywę już masz (w pierwszej osobie).\nCieszy to, że się uczysz i że portal Cię wciąga .\nzajacanka dnia 09.06.2012 20:02\npiekny jest Twój opis Brukseli. Byłam niedawno, choć tylko przejazdem, ale zachwyciła mnie okrutnie! Dobrze, że wspomniałaś o różnicach pomiędzy wspaniałością, bogactwem, a biedą i miernością niektórych dzielnic. To też rzuciło mi się w oczy (były jakieś prace remontowe na drodze, a nawigacja niezaktualizowana i kręciliśmy się po różnych częściach miasta). Co do Twojego tekstu, za Wasinką wspomnę o fragmencie w trzeciej osobie. Trochę brak kursywy rozbija odbiór. Choć z drugiej strony, nawet jak będzie kursywa, nie będzie wiadomo o co chodzi. Może dopisz zdanie lub dwa, jak w komentarzu.\nAko dnia 11.06.2012 14:32\ndziekuje zajacanko, juz dodaje zdanko wprowadzajace do tych retrospekcji, mam nadzieje, ze w miare umiejetnie\nHedwig dnia 17.06.2012 07:06 Ocena: Świetne!\nNie wiem jak to się stało, że dopiero teraz przeczytałam ten tekst. Ale lepiej póżno niż wcale. Nawet nie wiesz jakie wspomnienia we mnie obudziłaś. Też kiedyś odkrywałam Brukselę, chociać tylko tę dla turystów i przez parę godzin. Ale stałam bardzo raniutko na Grand Place i podziwiałam ratusz i przepiękne budowle wokół. Byłam tylko z koleżanką i znajomym Belgiem. Staliśmy i zupełnie nic nie mówiliśmy.\nA teraz popłynęłam razem z Tobą tą łódeczką wspomnień. Siedziałam z przodu i chłonęłam wszystkimi zmysłami to miasto, a Ty za mną cichutko wiosłowałaś.\nAko dnia 17.06.2012 21:16\nJak to pięknie, poetycko ujęłaś, łódeczka wspomnień, dziękuję za te miłe słowa, bardzo się cieszę, że udało się obudzić wspomnienia!


isobel | 2013-10-14\nNa półkach: Przeczytane, Irytujący bohaterowie ;/, Współczesna\nTo nie było moje pierwsze spotkanie z Davidem Nichollsem bowiem dwa lata temu zakochałam się absolutnie w jego "Jednym dniu" - powieści zekranizowanej z Anne Hathaway i Jimem Strugessem. W sumie to wpierw przez zupełny przypadek obejrzałam film, zupełnie nieświadoma że jest tylko ekranizacją. Gdy książka trafiła w moje łapki, doskonale wiedziałam co mnie czeka, ale ani trochę nie przeszkodziło mi to w zakochaniu się w tej historii po raz drugi.\nBohaterowie "Jednego Dnia" nie byli idealni, mieli swoje wady i zalety, czasem irytowali, popełniali durne błędy i podejmowali niewłaściwe decyzje. Ale dało się ich lubić. Ale jeśli chodzi o Briana Jacksona, głównego bohatera "Dobrego początku", z przykrością muszę stwierdzić że jest on jednym z najbardziej irytujących książkowych bohaterów z jakim miałam nieprzyjemność się spotkać. Niby teoretycznie inteligentny, a w praktyce? Żałosny i głupi.\n"Jedynym prawdziwym grzechem jest głupota"\nrok 1985. Osiemnastoletni Brian Jackson niedawno ukończył szkołę średnią z wyróżnieniem i już nie długo ma wylecieć z rodzinnego gniazda (razem ze swoimi walizkami i absolutną miłością do Kate Bush) aby następnie przeprowadzić się do akademika i rozpocząć studia na "lit ang" - jak to uparcie mówił główny bohater (oczywiście miał na myśli "literaturę angielską"). Dzień przed wyjazdem, gdy po raz ostatni spędzał wolny wieczór w towarzystwie swoich zwariowanych przyjaciół, jeszcze jako zwykły absolwent szkoły średniej, w duchu wymienia wszystkie te rzeczy które chciałby umieć albo których chciałby doświadczyć jako prawdziwy student.\nKiedy w dniu przyjazdu na uniwersytet spotyka po raz pierwszy Alice Harbinson - blondwłosą uniwersytecką piękność (u Jacksona punktowała najbardziej tym , że przypomina mu młodą Kate Bush w której kocha się od lat) pochodzącą z dobrego domu, studentkę aktorstwa - zupełnie traci dla niej głowę. Gdy jego nieudolne, nadgorliwe i żałosne zaloty nie przynoszą skutku, główny bohater obmyśla plan dzięki któremu skradnie serce Alice: postanawia wziąć udział w prestiżowym teleturnieju z wiedzy ogólnej Challenge. Oczywiście zamierza go wygrać. Nic w tym przecież trudnego, prawda ? Przecież Brian Jackson jest cholernie inteligenty. Jak już wspomniałam jedynie w teorii, ponieważ Brian Jackson to skończony idiota i frajer.\nCóż, ta książka miała dobry początek: zapowiadało się ciekawie i zabawnie, zwłaszcza że na początku prócz głównego bohatera poznajemy jego dwóch bliskich przyjaciół: Tone'a,jasnowłosego fana Led Zeppelin, oraz najlepszego przyjaciela Briana od czasów dzieciństwa, bystrego Stone'a. Zastanawiam się jak ktoś tak beznadziejny jak Brian Jackson mógł mieć takich świetnych facetów za kumpli. Przekupił ich czy jak? W sumie głównego bohatera można opisać pokrótce następująco: żałosny, zarozumiały, protekcjonalny, wkurzający idiota i dupek. Poważnie, facet nie dał się pokazać z żadnej dobrej strony.\n"Miłość to głupota robiona we dwoje"\nTo jego wzdychanie do tej całej Alice... piękna może i była, ale na pewno nie inteligentna. W sumie to ich skrajna tępota jest jedyną rzeczą która łączy tą dwójkę. Choć może tak naprawdę nie jedyną - nie zapominajmy o ogromnym ego tej dwójki. Jackson wierzy, że wszyscy podziwiają go za inteligencję i bogatą wiedzę. Alice w pełni świadoma swojej urody, żyje w przekonaniu że KAŻDY facet jej pragnie, a KAŻDA dziewczyna bardzo chciałaby być nią. Brian aż zanadto przypominał mi zadurzonego piątoklasistę: latał za Alice jak zakochany szczeniaczek. A gdy próbował być zabawny i oczarować ją swoim inteligentnym poczuciem humoru, nie można było nie zrobić - że tak to kolokwialnie ujmę - palm face'a. Nie żeby książka mnie nie rozbawiła: miała parę swoich dobrych momentów. Niemniej próby Jacksona bycia zabawnym jeszcze bardziej utwierdzały mnie w przekonaniu że ten facet to półgłówek. Brian zupełnie tego nie widział, że ta dziewczyna nie kazała mu spadać tylko dlatego, bo chciała mieć swojego wiernego wielbiciela jak najbliżej. Wytrzymywał nawet momenty w których Alice była dla niego bardzo nieprzyjemna i nawet często sobie z niego drwiła. Czyli zachowywała się mniej więcej tak jak Estell "Wielkich Nadziei".\nOn nazywa walety "chłopakami" - rzuciła Estell wzgardliwie, zanim jeszcze skończyliśmy pierwszą partię\nW "Dobrym początku" największą sympatię zaskarbili sobie u mnie bohaterowie drugoplanowi: Tone - kompletny wariat, ale w pozytywnym znaczeniu tego słowa; Spencer - facet znacznie inteligentniejszy od głównego bohatera, ma dobre serce, jest bardzo lojalny; Rebecca - twarda dziewczyna zaangażowana w polityczne i społeczne happeningi, w sumie pierwsza prawdziwa normalna znajoma Briana na uniwersytecie. I kolejna osoba znacznie przewyższająca głównego bohatera inteligencją. Bardzo sympatyczna była też Lucy Chang, koleżanka Briana z drużyny.\nChoć przez całą książkę główny bohater nie miał nade mną litości i niesamowicie mnie drażnił, muszę przyznać że "Dobry początek" nie jest taki zły, choć w porównaniu z "Jednym dniem" wypada bardzo blado. Na duży plus są tu drugoplanowi bohaterowie m.in. przyjaciele Briana (Tone!) i zakończenie które bardzo mnie usatysfakcjonowało. Na minus: główny bohater (co oczywiste), Alice Harbinson i wszystkie te momenty w których Brian dawał pokaz swojego zarozumialstwa, próbował być zabawny oraz wtedy gdy starał się oczarować swoją blondynkę.


Warsztaty podwórkowe - Gmina Słubice\nGmina Słubice > Aktualności > Bez kategorii > Warsztaty podwórkowe\nWakacje to dla najmłodszych czas beztroskiej zabawy! O tym jak bawić się bezpiecznie i „w co?” się bawić można było się dowiedzieć podczas cyklu „Warsztatów podwórkowych” organizowanych wspólnie przez Stowarzyszenie po PROstu, Ośrodek Pomocy Społecznej w Słubicach oraz lokalne sołectwa.\nWarsztaty w lipcu i sierpniu odbyły się w Pławidle, Golicach oraz w Słubicach (ul. Konstytucji 3 Maja). Zajęcia prowadzone były z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia animatorów, którzy z powodzeniem potrafią zaangażować dzieci do kreatywnej i twórczej wspólnej zabawy.\nGry i zabawy, które my dorośli pamiętamy z dzieciństwa ponownie zaczynają gościć na podwórkach! Warsztaty nie tylko pobudzają kreatywność i zaangażowanie naszych najmłodszych mieszkańców ale sprzyjają również integracji lokalnej społeczności.\nMamy nadzieję, że wspólnej zabawy nie będzie końca gdyż wakacje przecież jeszcze trwają…\nCykl „Warsztatów podwórkowych” sfinansowany został przez Gminę Słubice.


Nowy hotfix już dostępny! | Forums - CD PROJEKT RED\nNowy hotfix do GWINTA: Wiedźmińskiej Gry Karcianej jest już dostępny na PC, PS4 i Xbox One!\nNaprawiono błąd, na skutek którego Krąg Przywołań mógł zagrywać tokeny o koszcie werbunku 0.\nNaprawiono błąd, na skutek którego umiejętność Huberta Rejka mogła się aktywować poprzez zadawanie obrażeń sojuszniczym jednostkom.\nNaprawiono błąd, na skutek którego Ozzrel i Kuchta wyświetlali efekt pochłaniania, mimo, że nie pochłaniali żadnej jednostki.\nNaprawiono błąd, na skutek którego aktywowanie Zemsty jednostki za pomocą innej karty (np. Zgnilca) odblokowywało tę jednostkę.\nNaprawiono błąd, na skutek którego Samum nie zadawał obrażeń, jeśli z wybraną jednostką nie sąsiadowały inne jednostki.\nNaprawiono błąd, na skutek którego umiejętność Rozkazu Syanny mogła być użyta w innej turze niż została aktywowana.\nNaprawiono błąd, na skutek którego Odnowienie Nekurata nie odświeżało się, jeśli wziął na cel jednostkę z tarczą.\nNaprawiono błąd, na skutek którego Vissegard nie brał pod uwagę wszystkich wzmocnionych sojuszniczych jednostek przy zagraniu.\nNaprawiono błąd, na skutek którego Kultysta Svalbloda i Havekarski Medyk mogli brać niezranione jednostki na cel swojego uleczenia.\nDettlaff: Wampir Wyższy: zmieniono limit użycia Zemsty z 3 do 2.\nDettlaff van der Eretein: zmieniono obrażenia z 2 na 1 oraz zmieniono premię do werbunku z 14 na 15.\nPowiadomienie “Osiągnij 25. Rangę, by wyświetlić swoje statystyki rankingowe” nie będzie się już błędnie pokazywało graczom o randze 25 i powyżej.\nNaprawiono błąd, na skutek którego gracze mogli utknąć w podglądzie talii jeśli przeglądali ją w trakcie animacji dowódcy, w momencie skończenia się czasu podczas fazy wymiany kart lub gdy skończył się czas po schowaniu podglądu kart do wyboru.\nNaprawiono błąd, na skutek którego podgląd talii/cmentarza nakładał się na menu gry, jeśli przeciwnik poddał się kiedy gracz je przeglądał.\nKontrakt Krwawy nadzorca poprawnie wskazuje teraz, że należy wygrać 100 meczów każdym dowódcą z Krwawej Klątwy aby go ukończyć.\nReactions: zi3lona and SMiki55\nDziękujemy za szybką reakcję! Oby mniej błędów nas spotykało w przyszłości\nReactions: soltysek and Hiobe\nTrochę przegięcie z tym nerfem Detlaffa jednak :/... chociaż, w sumie nadal 9pkt. Dobra trzeba zobaczyć w praktyce\nz bardzo mocnego lidera do niegrywalnego.... szkoda\na nerfa detlafa jako karty z zemsta nie rozumiem wcale nikt tego i tak już nie grał... ta karta występowała w deckach tylko 2 dni po paczu ;D słabo cd\nPierw pół społeczeństwa płaczę bo za mocny , a teraz , że jednak nerfy za mocne XDD\n@Alicja. Ponawiam pytanie bo poprzedni hotfix tego nie naprawił: czy błąd z przegrywaniem pojedynku gdy gra nie nadąża za wszystkim naszymi akcjami też został naprawiony?\nDla przykładu: nie raz już tak miałem, że gdy swój ruch (wyłożenie jednostki albo odpalenie rozkazu) wykonywałem pod koniec danego mi czasu w danej turze i gdy gra potem odpałała wszystkie pozostałe reakcje innych jednostek na mój ruch (np. jakieś boosty) to nie mogłem już wtedy wcisnąć przycisku kończącego moją turę, a po kilkunastu sekundach dostawałem komunikat, że gra zakończyła się moją przegraną z mojego powodu.\nBo nerfić trzeba z głową a nie dla opiernicz się żeby było. Nerf na eredina poszedł i kto nim gra? nikt\nZabić jednostkę 2 pkt obrażeń a 1 to jest kolosalna różnica. Dettlaff jest martwy w tym momencie 10 gier po paczu 0x na dettlafa, za to same wiewiórki.... ggwp\nJa uważałem, że nerf powinna dostać Ekimma do 1 punktu życia.\nTrzeba podziękować wszystkim płaczkom. Kolejne ciekawe karty osłabione.\nNie ma nic bardziej irytującego od ludzi, którzy zamiast pomyśleć nad kontrą, wolą krzyczeć: Osłabić, Osłabić!\nTo raczej nie wina ludzi, tylko umiejętności odpowiedniego balansowania\nKolega widzę dalej nie przyjmuję do wiadomości, że za nerfami stały statystyki a nie płacz ludzi.\nSwoją droga to w mojej ocenie proponowałem lepsze rozwiązanie niż ostatecznie wprowadzono. 2 ładunki po 2 bez zmiany prowizji bądź 2 ładunki po 3 i prowizja 12. Na to, że Redzi nie uczą się na własnych błędach przy wprowadzaniu zmian do umiejętności nic nie poradzę. Koniec, końców gra jest tak czy siak teraz zdrowsza. Co do wyższego wampira to osobiście uważam, że wcale ten nerf nie jest taki przegięty bo wystarczą 2 cyklopy czy 1 barbegazi i robi 15 pkt za 10 prowizji.\nAle rozumiesz że nikt Ci teraz nie da szansy użyć 2 cyklopów przy takiej ilości locków banishów i removali? Barbezagi znowu będzie mieć 15 pkt a każdy deck ma removala na wysoką kartę . Ta karta i tak jest słaba i tak ale nerfiąc ją już jest sprowadzona do poziou odwiertu na dnie morza. Zazwyczaj jest to 5pkt za 10 co najwyzej 10 za 10 co jest poprostu dobre... a niesie za sobą za duże ryzyko. Serio nie widzę decku w którym ta karta za 10 prowizji była by top tier nawet opartego strikte na agoniach.\nAle rozumiesz że nikt Ci teraz nie da szansy użyć 2 cyklopów przy takiej ilości locków banishów i removali?\nJakich banishów? Ponieważ Detlaff będzie mniej grany to Regis tak łatwo mieć nie będzie z wygnaniem a jeszcze musi dojść na rękę. Poza tym co mają removale do cyklopów?\nBarbezagi znowu będzie mieć 15 pkt a każdy deck ma removala na wysoką kartę\nRównie dobrze można stwierdzić że wszystkie karty, które robią 8 pkt siły są nic nie warte.\nBalans tej karty jest teraz dobry, wystarczy ją przyrównać do Jennika, którego wygnać dużo łatwiej.\nChodzi o to że tutaj żebyś zrobił te 10-15 pktów potrzebujesz 2-3 kart i tur...\nNo i teraz sobie odpowiedziałeś jennik jest używany w jednym decku który nie jest zbyty popularny. Nie ma co się sprzeczać detflaff jest poprostu słaby jak dla mnie przedział 5-15 pkt za 10 prowizji i wymagający 2-3 kart jest niewarty ryzyka. Jennik ma przedział 4-xxx za 12 a i tak go nie widać.\nNie pierwsza i nie ostatnia karta która lepiej się spisuje w dłuższym wymiarze czasowym. Zresztą nerf jeśli już to ten czas skrócił.\n15pkt za 10 prowizji to świetny wynik. Poza tym nikt nie twierdzi, że to musi być popularna karta. To zależy od wielu czynników związanych z metą czy aktualną modą. Co do wymogu 3 kart to raczej nie jest wielki wymóg bo z reguły te karty są potrzebne do aktywacji również innych jednostek.\nCzy dalej trzeba liczyć samodzielnie ile tur zostało Ciri żeby dociągnąć kartę? To samo z przerazą, muszę zaznaczać sobie słupki na kartce, że zginął sojusznik?\nCo do Dettlaffa i zmian z nim związanych to myślę, że jeszcze za wcześnie by mówić o jego pogrzebaniu. O ile w ogóle można tak o wampirze powiedzieć.\nTo jest trochę smutne, że zamiast stworzyć lidera z ciekawą umiejętnością wymagającą gry kombinacyjnej to w ogólnym rozrachunku została nam zaserwowana Eithne, tylko trochę inaczej i z mniejszą prowizją. Daleki byłbym jednak od pisana, że stał się on niegrywalny bo tak można o Eredinie napisać. Byłem za podobnym nerfem co @Gomola jeśli już a najlepiej to gdyby REDzi usiedli i po prostu stworzyli tego lidera od nowa pod synergie z wampirami, tak jak pod synergie z zemstą został stworzony Ukryty. Mam nadzieję, że tego doczekamy, czego sobie i Wam życzę\nNa szczęście dla samej gry nie jest on jedynym liderem i można teraz wykazać się kreatywnością i tworzyć talie oparte na innych liderach. Tutaj chciałbym zwrócić uwagę na dwóch szczególnych, którzy to na początku dodatku byli zgojeni (tak, to odpowiednie słowo) totalnie - Calanthe oraz Anna Henrietta. Calanthe i jej kombinacja z Hubertem Rejk, która z wyniku negatywnego dla siebie 60-20 potrafi wygrać grę zagrywając dwie ostatnie karty z ręki w jednej turze- to moja gra ostatnia. To co dojdzie jest nieistotne praktycznie. Henrietta, która dzięki Damienowi i Letho używa swojej umiejętności trzykrotnie więc de facto zagrywa w ciągu załóżmy ostatnich 5 tur 8 kart zamiast 5 co robi kolosalną wręcz różnicę. Oczywiście to wszystko wymaga przygotowania, bo punkty same z siebie się nie wygenerują, ale bardzo ciężko jest wokół obu tych liderów grać i ich kombinacji kończących.\nMyślę nieskromnie, że odwalamy właśnie niezłe beta testy rozszerzenia bo mam takie wrażenie idące bardzo szybko w kierunku przekonania, że ludzie, którzy uczestniczyli w zamkniętych testach nieźle pokpili sprawę. Inna kwestia, że REDzi - co wiadomo zresztą nie od dziś - w ogóle niczego nie testują lub robią to "po łebkach" i później efekty mamy, jakie mamy.\nCo do samego Dettlaffa WW to chciałbym zauważyć tylko, że nie ma i nie będzie łatwej opcji pozbycia się jegomościa. @barony03 to nie jest tak jak napisałeś. Pan WW albo (1) miał trzy wejścia bo jedno z Caranthira który tworzy jego kopie z 1 życia, drugie z jego zniszczenia i ponownego utworzenia a trzecie z samego siebie po zagraniu z ręki. Potrzebowałbyś jako przeciwnik trzy blokady, trzy wygnania lub trzy cokolwiek co zablokuje jego umiejętność. Albo (2) grany był jako "finiszer" z Kejranem i wtedy z dwóch kart mieliśmy 24 punktów. Dettlaff WW miał trzy powroty na stół więc zostaje zagrany, zjedzony przez Kejrana ale wciąż po tym zostawał na stole jako 5 punktowa karta czyli za 10 prowizji był wart 20 punktów. Obecnie jest wart 15 bo ma dwa ładunki zemsty i może zostać zjedzony przez takiego Kejrana dwukrotnie a i tak jeszcze będzie na stole z 5 punktami więc kombinacja została osłabiona z 24 punktów do 19 punktów i zostaje jeden ładunek na Kejranie, który można wykorzystać na inną jednostkę z aktywną zemstą.\nCzasem z Ciri działa, a czasem nie. Dzisiaj jak przeciwnik zagrał mi Ciri to licznik się pojawił. Z tego co wiem przy Przerazie wciąż go nie ma.\nNie za bardzo rozumiem w jaki sposób ktoś miałby "zremovalować" cyklopa zanim jego umiejetność sie aktywuje skoro działa on z rozmieszczenia? Mógłbyś wyjaśnić?\nMoże napisałem to tak że nie każdy rozumie, chodziło mi o removal na dettlaffie a nie na cyklopie żebyś nie miał szansy tego cyklopa użyć. Gram i ogladam streamy od wczoraj i nie widziałem tej karty ani razu. Nie będę już o tym pisać jak na moje karta jest martwa i bezużyteczna. Hrabia za 8 prowizji 10 pkt jest 10 razy lepszy, ale grajcie nim wygrywajcie udowodnijcie że macie racje. Powodzonka


Virginia Hall. Jak walczyła z Niemcami najgroźniejsza agentka II wojny światowej? | CiekawostkiHistoryczne.pl\nCiekawostkiHistoryczne.pl > Historia powszechna > Historia Francji > Virginia Hall. Jak walczyła z Niemcami najgroźniejsza agentka II wojny światowej?\nVirginia Hall. Jak walczyła z Niemcami najgroźniejsza agentka II wojny światowej?\nNiemieccy żołnierze ochoczo korzystali z usług luksusowego burdelu w Lyonie. Nie wiedzieli, że za chwile przyjemności przyjdzie im słono zapłacić, bo prostytutki celowo zarażały ich chorobami wenerycznymi i wpędzały w narkotykowy nałóg. Działały na zlecenie – zdaniem Gestapo – „najgroźniejszego alianckiego szpiega II wojny światowej” – jednonogiej Amerykanki, Virginii Hall.\nVirginia Hall urodziła się 6 kwietnia 1906 roku w Baltimore w stanie Maryland. Jej rodzice – bankier Edwin Lee Hall i jego żona (oraz sekretarka) Barbara Virginia Hammel wymarzyli dla niej szczęśliwe, spokojne życie u boku bogatego, dobrze postawionego męża. Virginia miała jednak inne plany.\nMarzyła o pracy w dyplomacji, lecz nawet mimo doskonałego wykształcenia (studiowała m.in. w prestiżowym Radcliffe College i Barnard College na Uniwersytecie Columbia oraz w kilku europejskich uczelniach), niełatwo było jej znaleźć zatrudnienie. W końcu w 1931 roku przyjęła posadę sekretarki w amerykańskiej ambasadzie. To był zaledwie początek jej zawrotnej kariery, która doprowadziła ją m.in. do… najpopularniejszego lyońskiego burdelu w kolaboranckim Vichy.\nAgentka z protezą nogi\nMarzenie Virginii o pracy dyplomatycznej legło w gruzach, gdy w 1933 roku w wyniku nieszczęśliwego wypadku podczas polowania kobieta straciła lewą nogę (kończynę amputowano poniżej kolana). Otrzymała drewnianą protezę.\nHall nie zamierzała się jednak załamać. Pieszczotliwie nazwała protezę Cuthbertem i postanowiła zmienić ścieżkę kariery. Okoliczności jej sprzyjały. W 1939 roku, w chwili wybuchu wojny, przebywała w Paryżu. Po niemieckiej agresji na Francję dołączyła do służby sanitarnej. Jeździła pod ostrzałem ambulansem, pomagała alianckim lotnikom. Po kapitulacji zdecydowała się na ucieczkę przez Hiszpanię do Wielkiej Brytanii.\nfot.Bundesarchiv, Bild 101II-MW-1019-07 / Dietrich / CC-BY-SA 3.0\nNiemieccy żołnierze wchodzący do francuskiego burdelu\nWłaśnie wtedy, na jednym z hiszpańskich dworców nieustraszoną kobietę zauważył i zwerbował brytyjski szpieg George Bellows. Autorka biografii Hall Kobieta bez znaczenia, Sonia Purnell pisze:\nUfając instynktowi, agent podjął najważniejszą w swoim życiu decyzję, która miała odbudować nadzieję na ewentualne zwycięstwo aliantów we Francji. Kiedy żegnał się z Virginią, ukradkiem podał jej numer telefonu londyńskiego „znajomego”, który mógłby pomóc jej znaleźć pożyteczne zajęcie – nalegał też, by nawiązała kontakt zaraz po przyjeździe.\nNawet jeśli amerykański Departament Stanu nie doceniał jej zalet, Bellows wiedział, że właśnie spotkał kogoś o wyjątkowej sile.\nW ten sposób Virginia zaczęła przygodę z brytyjskim wywiadem Special Operations Executive (SOE, Zarząd Operacji Specjalnych) jako agentka 3844.\nSzpieg w burdelu\nW 1941 roku SOE nie posiadało ani jednego szpiega w okupowanej Francji. Wkrótce jednak – dzięki Virginii Hall – miało się to zmienić. Brytyjczycy rozpaczliwie potrzebowali informacji z wewnątrz kolaboracyjnego państwa Vichy, a odważna Amerykanka zamierzała im ich dostarczyć.\nJako Marie Monin, korespondentka amerykańskiej gazety „New York Post”, na dodatek niepełnosprawna kobieta, nie wzbudzała podejrzeń wśród Niemców i współpracujących z nimi Francuzów. Szybko zdołała zorganizować siatkę, która stała się zalążkiem francuskiego ruchu oporu. Jednym z jej najważniejszych elementów był… burdel w Lyonie należący do Germaine Guérin. W książce Kobieta bez znaczenia Purnell pisze:\nW maison close na dole pełna blasku Germaine osobno witała niemieckich oficerów, francuskich policjantów, urzędników Vichy i przemysłowców. Poiła ich czarnorynkową szkocką whisky i karmiła doskonałymi stekami w astronomicznych cenach, ale część towarów odkładała dla swoich przyjaciół.\nTekst powstał m.in. w oparciu o książkę Soni Purnell „Kobieta bez znaczenia”, która ukazała się właśnie nakładem wydawnictwa Agora.\nKlienci nigdy jej nie wypytywali ani nie próbowali przeszukiwać lokalu. Sprawiało im przyjemność, kiedy mogli dostarczyć Germaine właściwie nieosiągalne paliwo (nie podejrzewali, że swoim samochodem przewozi agentów Londynu oraz SOE.\nHall i Guérin nawiązały współpracę, która okazała się niezwykle owocna dla brytyjskiego wywiadu. Za namową Virginii Germaine zgodziła się udostępnić pokoje w burdelu na kryjówki dla agentów SOE oraz uciekających Żydów. Zaprzęgła też do szpiegowania swoje podwładne, z których uroków ochoczo korzystali niemieccy oficerowie i urzędnicy rządu Vichy.\nCzytaj też: Największe bohaterki francuskiego ruchu oporu wcale nie były Francuzkami!\nHeroiną i syfilisem w Niemca\n„Dziewczynki” Germaine z zaangażowaniem zbierały informacje wywiadowcze. Poiły klientów mocnymi drinkami, które rozwiązywały im języki, a gdy ci tracili przytomność z upojenia, przetrząsały im kieszenie i fotografowały tajne dokumenty. Sonia Purnell opisuje:\n(…) niektóre robiły jeszcze więcej, wykorzystując heroinę przeszmuglowaną pocztą dyplomatyczną z Londynu. Pijanych Niemców kusiły propozycją „małej kreski”, żeby „zobaczyć, co się stanie”.\nJeśli wszystko szło według planu, mężczyźni szybko się uzależniali i w tajemniczy sposób stawali się niezdolni do pracy; niektórzy piloci mieli problemy ze wzrokiem i zostali uziemieni. Była to niebezpieczna i nieortodoksyjna, ale skuteczna forma działań wojennych.\nPo wojnie została odznaczona Krzyżem Wybitnej Służby i jako jedna z pierwszych kobiet zatrudniła się jako analityczka w CIA.\nRównie nieortodoksyjna była akcja zainicjowana przez współpracującego z Hall doktora Jeana Rousseta, polegająca na… walce z Niemcami przy użyciu chorób wenerycznych. Lekarz miał diabelski pomysł zarażenia tak wielu wrogów, jak to tylko możliwe, rzeżączką lub syfilisem. W tym celu wydawał białe karty potwierdzające, że prostytutka jest zdrowa. Oczywiście fałszywe. Purnell podsumowuje:\nJedna mogła zarazić tuzin żołnierzy wroga – Niemców zachęcano do odwiedzin burdeli, wierząc, że zwiększy to ich motywację do walki – a potem dopiero zaczynała się leczyć. Inne posypywały proszkiem na swędzenie ubrania klientów, by zwiększyć ich zdenerwowanie.\nCzytaj też: „Dobry Boże, ta dziewczyna ma jaja”. Czy to ona była najodważniejszą agentką II wojny światowej?\nKobieta, której bało się Gestapo\nNie tylko Guérin i Rousset bez mrugnięcia okiem przekazywali informacje i wykonywali rozkazy Virginii. Charyzmatyczna agentka działała bowiem nie tylko pod przykrywką domu publicznego. Zajmowała się również małym sabotażem, w ramach którego m.in. zatruwała żywność przeznaczoną na eksport do Niemiec, oraz zorganizowała szlak przerzutowy do Hiszpanii.\nW listopadzie 1942 roku jej siatka SOE została rozbita (współpracowników Hall wydał niemiecki konfident), ale sama Virginia zdołała uciec. Za zasługi otrzymała Order Imperium Brytyjskiego, ale nie był to koniec jej służby. W 1944 roku wróciła do Francji – tym razem jako agentka amerykańskiego Office od Strategic Services (OSS) pod pseudonimem „Diane”.\nPo wojnie została odznaczona Krzyżem Wybitnej Służby i jako jedna z pierwszych kobiet zatrudniła się jako analityczka w CIA. W wieku 60 lat odeszła na emeryturę. Zmarła 12 lipca 1982 roku.\nChociaż w 1942 roku Gestapo w specjalnym komunikacie nazwało ją „najniebezpieczniejszym ze wszystkich alianckich szpiegów”, którego należy „znaleźć i zniszczyć”, dziś mało kto wie, o kogo chodziło nazistom. Książka Soni Purnell, wyciągająca na światło dzienne zupełnie nowe fakty na temat Virginii Hall, ma szansę to zmienić.\nKsiążka Soni Purnell „Kobieta bez znaczenia”, ukazała się właśnie nakładem wydawnictwa Agora.\nC. Gralley, Hall of Mirrors: Virginia Hall: America’s Greatest Spy of WWII, Chrysalis Books 2019.\nK. Wężyk, Najważniejsza szpiegini II wojny światowej nigdy nie dała się złapać, choć nosiła czterokilogramową protezę nogi, Wysokie Obcasy (dostęp: 24.08.2021).\nŁ. Zaranek, Z protezą nogi wodziła Gestapo za nos, TVP Info (dostęp: 24.08.2021).


LAVAZZA Qualita Oro 1kg - Kawa ziarnista - sklep kawa w biurze i domu\nJesteś tutaj: Home1 / Sklep2 / Kawa3 / Ziarnista4 / LAVAZZA Qualita Oro 1kg – Kawa ziarnista\nilość LAVAZZA Qualita Oro 1kg - Kawa ziarnista\nMieszanka 100% szlachetnych ziaren Arabiki z najlepszych plantacji Afryki, Ameryki Centralnej i Południowej. Kultowy produkt wśród kaw Lavazza, w charakterystycznym złotym opakowaniu. Qualita Oro to prawdziwy symbol jakości wśród włoskich kaw Lavazza. Niezwykle złożony bukiet aromatyczny, głęboki aromat i niezwykle delikatny smak. To właśnie cechy, które wyróżniają Lavazze Qualita Oro spośród innych kaw. Doceniona i uznawana przez miliony kawoszy na całym świecie. Spróbuj i zakochaj się w jej bogatym smaku!\nSKU: 8000070020566 Kategorie: Kawa, Ziarnista\nTo 100% Arabika, która świetnie sprawdzi się zarówno w kawach czarnych, jak i mlecznych. W małych, czarnych kawach na pierwszy plan wyjdzie słodycz, oraz nuty kwiatowo-owocowe. W kawach mlecznych zaś delikatna gorycz ładnie będzie przebijała się przez mleko, nadając kawie wyrazistości.\nNuty: Owocowe, Miodowe, Kwiatowe\nQualità Oro jest pierwszą marką Lavazza stworzoną w 1956 r przez Luigi Lavazza w Turynie. Sekret receptury tej kawy był przekazywany przez pokolenia utrzymując wysoką jakość od 50 lat aż do dzisiaj. Doskonałość Qualita Oro jest wynikiem wieloletniego doświadczenia w mieleniu i prażeniu ziaren. Mieszanka 100% ziaren Arabika głównie pochodzących z Ameryki Południowej o bogatym smaku, z nutą słodyczy i miodu. Aromatyczna, odpowiednia dla wszystkich urządzeń do przyrządzania kawy.\nNapisz pierwszą opinię o „LAVAZZA Qualita Oro 1kg – Kawa ziarnista” Anuluj pisanie odpowiedzi\nKawa ziarnista LAVAZZA Crema e Aroma 1kg Kawa ziarnista LAVAZZA Espresso Crema e Aroma 1kg


Rogaliki rugelah z białego sera z orzechowym farszem - Kuchnia+\nNa słodko Biały ser (odc. 26)\n1 szklanka masła (225g)\nopakowanie białego sera (225g)\nnieco ekstraktu wanilii\nRozetrzeć masło z białym serem. Dosypać sól i mąkę. Utrzeć na gładką masę i wyrobić ciasto. Owinąć w folię spożywczą i odłożyć na kilka godzin do lodówki. Przygotować farsz. Orzechy włoskie wstawić na 10 minut do piekarnika rozgrzanego do 175 stopni, posiekać. Posiekać suszone wiśnie, dorzucić do orzechów, dodać cynamon, śmietanę i cukier. Wymieszać. Podzielić ciasto na 6 kawałków. Z jednego utoczyć kulkę. Podsypać stolnicę cukrem pudrem, docisnąć dłonią kulę ciasta i rozwałkować na cienki placek w kształcie koła. Pokroić ciasto na 6 trójkątów. Nałożyć farsz na środek każdego trójkąta. Zwijać rogaliki zaczynając od szerokiego końca do węższego. Można podwinąć rogi. Piec przez 20 minut w piekarniku rozgrzanym do 175 stopni. Po upieczeniu, gdy wystygną, posypać cukrem pudrem.\nROGALIKI RUGELAH Z FIGAMI GOTOWANYMI W PORTO\nPrzygotować rogaliki rugelah z farszem orzechowym według powyższego przepisu. Świeże figi naciąć przez środek i włożyć do rondla. Dodać laski cynamonu, wlać porto. Gotować przez kwadrans na małym ogniu. Figi nakładać do kompotierek, nalać trochę wina, obok położyć rogaliki.


Profesjonalne szkolenia psów w stolicy - moc bazera\nStart » Produkcja » Weterynaryjne, Hodowla Zwierząt » Profesjonalne szkolenia psów w stolicy\n2016-02-22|Kategoria: Produkcja / Weterynaryjne, Hodowla Zwierząt\nW hodowli owczarków niemieckich z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem, o nazwie Eskorta, odbywają się także regularnie profesjonalne szkolenia psów w zakresie ogólnego posłuszeństwa oraz obrony, prowadzone przez doświadczonych instruktorów, posiadających odpowiednie kwalifikacje. Oferowane w tym punkcie szkolenie psów (Warszawa - na terenie tego miasta znajduje się przedstawiana hodowla) ma na celu wykształcenie u naszego czworonoga pożądanych reakcji na konkretne komendy, tempo tego procesu jest zależne od stopnia współpracy psa z instruktorem. Konkurencyjne ceny, fachowe doradztwo na każdym etapie szkolenia oraz dogodne terminy odbywających się szkoleń - to zalety przedstawianego w niniejszym artykule ośrodka. Polecane szkolenie psów (Warszawa) przygotowywane jest też niekiedy pod kątem badań psychologicznych, jakie pies musi przebyć, by uzyskać konkretne uprawnienia. Zespół opisywanej hodowli przygotowuje ponadto rasowe psy do zbliżających się wystaw i pokazów, wart skontaktować się z tym punktem.\nGrawerowanie laserowe na stali, aluminium czy szkle to jedna z usług świadczonych w firmie AGF, zajmującej się ponadto produkcją tabliczek znamionowych. Konkurencyjne ceny znakowania oraz grawerowania łukiem laserowym, w połączeniu z rewelacyjnie krótkimi terminami realizacji zleceń - to powody, dla których ...


Zło. Jak powstaje w nas. - Psychologia - Co wydajemy - AMBER - Wydawnictwo AMBER\nJesteś tu: Co wydajemy - AMBER Psychologia Zło. Jak powstaje w nas.\nTytuł oryginału: Making Evil: The Science Behind Humanity's Dark Side\n1. Twój Wewnętrzny Sadysta: Neuropsychologia zła\nO mózgu Hitlera, agresji i psychopatii\n2. Morderstwo Zgodne z Planem Natury: Psychologia żądzy krwi\nO seryjnych zabójcach, toksycznej męskości i dylematach etycznych\n3. Gabinet Osobliwości: Dekonstrukcja creepiness, czyli ludzkich niesamowitości, dziwaczności, anormalności, straszności i inności\nO klaunach, szatańskim śmiechu i chorobie psychicznej\n4. Dwa Oblicza Technologii: Jak zmienia nas technologia\nO piractwie powietrznym, złych botach i cybertrollach\n5. Czysta Perwersja: Naukowo o dewiacjach seksualnych\nO sado-maso, coming out i zoofilii\n6. Schwytać drapieżcę: Kto jest, a kto nie jest pedofilem\nO zrozumieniu, zapobieganiu i uczłowieczaniu\n7. Węże w garniturach: Psychologia grupowego myślenia\nO paradoksach, niewolnictwie i etycznej ślepocie\n8. Nie protestowałem: Naukowo wyjaśnione podporządkowanie\nO nazistach, kulturze gwałtu i terroryzmie\nFriedrich Nietzsche napisał w 1881 roku: Böse denken heißt böse machen – źle o czymś myśleć, znaczy złym to czynić. Dopiero wtedy, kiedy przyczepimy czemuś etykietę „zło”, dopiero kiedy myślimy, że jest złem, to złem się staje. Nietzsche twierdził, że zło jest doświadczeniem subiektywnym, a nie czymś, co stanowi naturę osoby, przedmiotu czy działania.\nTa książka sprawdza, co ma tu do powiedzenia nauka, badając szeroki wachlarz różnych koncepcji i pojęć często kojarzonych ze słowem „zło”. To studium ludzkiej hipokryzji, absurdalności zła, zwykłego szaleństwa i empatii. Mam nadzieję, że skłonię cię do podjęcia wyzwania: przemyślenia i zmiany rozumienia, co to znaczy być złym.\nPrzez ostatnie trzynaście lat, jako studentka, wykładowczyni i badaczka, uwielbiałam wdawać się w dyskusje o naukowych aspektach zła z każdym, kto tylko chciał mnie słuchać. Najbardziej lubię burzyć fundamentalne, czarno-białe rozumienie dobra i zła, by je zastąpić niuansami i wiedzą naukową. Chciałabym, abyśmy wszyscy w sposób bardziej świadomy rozmawiali o zachowaniach, co do których z początku mamy poczucie, że nie potrafimy ani nawet nie powinniśmy zaczynać ich rozumieć. Bez zrozumienia ryzykujemy, że będziemy odczłowieczać innych, skreślać istoty ludzkie tylko dlatego, że ich nie pojmujemy. Możemy, wręcz musimy, próbować zrozumieć tych, których zaszufladkowaliśmy jako złych.\nZacznijmy od ćwiczenia z empatii. Pomyśl o najgorszej rzeczy, jaką zrobiłeś w życiu. O czymś, czego się prawdopodobnie wstydzisz i wiesz, że przez to straciłbyś w oczach innych. Niewierność. Kradzież. Kłamstwo. Teraz wyobraź sobie, że wszyscy o tym wiedzą. Osądzają cię. Nieustannie określają cię według tego czynu. Jak się z tym czujesz?\nBycie osądzonym na wieki na podstawie postępków, których najbardziej żałujemy, byłoby dla nas nie do zniesienia. A tymczasem codziennie robimy to innym. We własnych decyzjach widzimy niuanse, okoliczności, trudności. Jeśli chodzi o innych, to często widzimy tylko skutek ich decyzji. Prowadzi nas to do definiowania istot ludzkich, w całej ich złożoności, jednym hańbiącym określeniem. Morderca. Gwałciciel. Złodziej. Kłamca. Psychopata. Pedofil.\nTo są etykiety przyczepiane innym na podstawie naszego wyobrażenia, kim muszą być, sądząc po ich zachowaniu. Pojedyncze słowa mające stanowić kwintesencję czyjegoś prawdziwego charakteru i zdyskredytować go, zakomunikować innym, że tej osobie nie można ufać. Ta osoba jest szkodliwa. Ta osoba tak naprawdę nie jest żadną osobą, tylko jakąś potworną aberracją. Nie ma co próbować zdobywać się na empatię wobec tej aberracji, ponieważ jest tak beznadziejnie zła, że nigdy nie będziemy w stanie jej zrozumieć. Tacy ludzie są poza zrozumieniem, nic ich nie ocali, oni są złem.\nAle kim są ci „oni”? Może zrozumienie, że każdy z nas często myśli i robi rzeczy, które inni uważają za nikczemne, pomoże nam pojąć samą istotę tego, co nazywamy złem. Mogę cię zapewnić, że ktoś gdzieś na świecie za zło wcielone uważa właśnie ciebie. Jadasz mięso? Pracujesz w bankowości? Masz nieślubne dziecko? Przekonasz się, że to, co tobie wydaje się normalne, dla innych normalne nie jest, a nawet może być absolutnie karygodne. Może wszyscy jesteśmy źli. A może nikt z nas.\nJako społeczeństwo dużo mówimy na temat zła, choć tak naprawdę to wcale o nim nie mówimy. Codziennie słyszymy o najnowszych ludzkich okropieństwach i powierzchownie angażujemy się w stały strumień wiadomości, z poczuciem, że ludzkość niewątpliwie zmierza ku zagładzie. Jak mawiają dziennikarze: jest krew, jest czołówka. Z silnych emocji zostają wydestylowane tytuły gazet i treści w mediach społecznościowych, które przykuwają uwagę. Widziane przed śniadaniem, a w porze lunchu już zapomniane – nasza konsumpcja doniesień na temat zła jest niebywała.\nW szczególności nasz głód przemocy wydaje się większy teraz niż kiedykolwiek. W opracowaniu opublikowanym w 2013 roku przez psychologa Brada Bushmana z zespołem, badających przemoc w filmach, napisano: „przemoc w filmach wzrosła ponaddwukrotnie od 1950 roku, przemoc z użyciem broni w filmach kategorii PG-13 [12A] wzrosła do punktu, w którym ostatnio przekroczyła wskaźnik dla filmów kategorii R ”3. Filmy stają się coraz bardziej brutalne, nawet filmy dla dzieci. Nigdy dotychczas historie pełne przemocy i ludzkiego cierpienia nie były tak wszechobecne w naszej codzienności. W Stanach Zjednoczonych filmy oznaczone kategorią wiekową PG-13 (parents strongly contioned) mogą zawierać materiały nieodpowiednie dla dzieci poniżej 13 lat i zalecany jest nadzór rodzica. W Wielkiej Brytanii odpowiednik 12A. R (restricted) – filmy zakazane poniżej 17 lat, w Wielkiej Brytanii odpowiednik 15 lat. Młodzież w tym wieku nie jest wpuszczana do kina.\nCo to z nami robi? Wypacza nasze rozumienie częstości występowania zbrodni, sprawiając, że uważamy zbrodnię za bardziej powszechną, niż jest w rzeczywistości. Wpływa na to, komu przyczepiamy etykietę „zły”. Zmienia nasze pojęcie sprawiedliwości.\nA teraz chcę ustalić, czego spodziewasz się po tej książce. Nie jest to książka, która zgłębia indywidualne przypadki. Całe tomy poświęcono konkretnym ludziom, do których często odnosi się pojęcie zła – takim jak Jon Venables, najmłodsza osoba, jaka kiedykolwiek popełniła morderstwo w Wielkiej Brytanii, nazwany przez tabloidy „Złem Wcielonym” albo seryjny morderca Ted Bundy w USA, albo „Ken i Barbie, zabójcy”, Paul Bernardo i Karla Homolka w Kanadzie. To są bez wątpienia fascynujące sprawy, ale ta książka nie jest o nich. Jest o tobie. Chcę, żebyś zrozumiał twoje własne myśli i skłonności, i zależy mi na tym bardziej niż na pokazaniu ci konkretnych przykładów występków innych ludzi.\nNie jest to też książka filozoficzna ani religijna, ani książka o moralności. Ta książka próbuje pomóc nam zrozumieć, dlaczego robimy sobie nawzajem okropne rzeczy, a nie rozstrzygać, czy te rzeczy powinny się wydarzyć ani jaka kara za nie jest odpowiednia. Jest to książka wypełniona eksperymentami i teoriami, ponieważ ma skierować naszą uwagę w stronę nauki, w której możemy szukać odpowiedzi. Jest próbą rozłożenia pojęcia zła na wiele elementów i badania każdego z nich z osobna.\nTa książka nie wyczerpuje tematu zła. Życia by nie starczyło na takie zadanie. Możesz być rozczarowany, że prawie wcale nie poświęcę czasu na omówienie tak podstawowych tematów jak ludobójstwo, wykorzystywanie dzieci przez opiekunów, dzieci popełniające przestępstwa, oszustwo wyborcze, zdrada, kazirodztwo, narkotyki, gangi albo wojna. Jeśli chcesz się dowiedzieć czegoś o tych sprawach, możesz sięgnąć do wielu książek, ale nie do tej. To jest książka, która próbuje poszerzyć aktualnie dostępną literaturę przedmiotu i wnieść coś nieoczekiwanego. Ta książka zapewnia przegląd ważnych i różnorodnych, związanych z pojęciem zła tematów, które uważam za fascynujące, istotne i często niedostrzegane.\nZanim podejdziemy do zła od strony naukowej, pozwól mi wytłumaczyć, kim jestem i dlaczego możesz zaufać, że przeprowadzę cię przez twoje koszmary.\nPrzychodzę stamtąd, gdzie ludzie polują na bestie. Gdzie funkcjonariusze policji, prokuratorzy i opinia publiczna jak jeden mąż chwytają za widły i ruszają tropić morderców i gwałcicieli. Polują, ponieważ chcą zachować zdrowe ciało społeczeństwa, ukarać tych, w których widzą złoczyńców. Problem w tym, że czasami te bestie tak naprawdę wcale nie istnieją.\nJako psycholog sądowy specjalizujący się w fałszywych wspomnieniach, stale mam do czynienia ze sprawami, w których ludzie szukają sprawcy zła, mimo że w rzeczywistości żadne przestępstwo nie miało miejsca. Fałszywe wspomnienia to wspomnienia, które wydają się autentyczne, ale nie przedstawiają czegoś, co wydarzyło się naprawdę. Zabrzmi to trochę jak science fiction, ale faktem jest, że fałszywe wspomnienia są aż nazbyt powszechne. Jak to ujęła badaczka fałszywej pamięci, Elizabeth Loftus: zamiast być dokładnym zapisem przeszłości, wspomnienia są raczej jak strony Wikipedii – dają się konstruować i przekonstruowywać. Możesz w nie wchodzić i je zmieniać, inni ludzie też mogą.\nW sytuacjach skrajnych nasze wspomnienia mogą odejść bardzo daleko od rzeczywistości i jesteśmy w stanie uwierzyć, że byliśmy ofiarą lub świadkiem przestępstwa, które nigdy nie miało miejsca, albo że popełniliśmy przestępstwo, które się nigdy nie wydarzyło. Coś takiego badałam bezpośrednio w moim laboratorium. Włamywałam się ludziom do pamięci, aby na jakiś czas kazać im wierzyć, że popełnili czyn przestępczy.\nAle nie badam tego wyłącznie w laboratorium. Prowadzę też badania terenowe. Czasami dostaję listy od więźniów. Myślę, że należą one do najciekawszych przesyłek pocztowych, jakie otrzymuję. Pewien list przyszedł na początku 2017 roku. Był napisany ze swadą, wyrobionym, czytelnym charakterem pisma, a ani jednego, ani drugiego nie da się zazwyczaj powiedzieć o listach z więzienia*.\n*Szczegóły dotyczące tej sprawy zostały zmienione, aby chronić tożsamość nadawcy listu.\nList wyjaśniał, że jego nadawca jest w więzieniu, ponieważ zadźgał na śmierć swojego starego ojca. Co więcej, nie dźgnął go raz i już – dźgnął go pięćdziesiąt razy. W czasie popełniania morderstwa sprawca był wykładowcą uniwersyteckim, bez przeszłości kryminalnej. Nie należy do tego rodzaju facetów, po których spodziewalibyśmy się, że mogą kogoś zadźgać.\nDlaczego więc to zrobił? Gdy poznałam odpowiedź na to pytanie, byłam zdumiona. Napisał ten list, żeby poprosić mnie o przysłanie mu mojej książki na temat fałszywych wspomnień, która „nie jest jeszcze dostępna w więziennej bibliotece”. Widział wzmiankę o niej w „The Times” i stwierdził, że chce, że musi dowiedzieć się więcej o tym obszarze badań. Chciał się dowiedzieć więcej, ponieważ w trakcie pobytu w więzieniu zorientował się, że powodem zabicia ojca była fałszywa pamięć.\nOto, co się według niego wydarzyło. Kiedy przechodził terapię uzależnienia od alkoholu, sugerowano mu, że jednym z wyjaśnień alkoholizmu jest doświadczenie wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie. Terapeuci i pracownicy socjalni wielokrotnie sugerowali mu, że musiał być wykorzystywany. Leczył się, a jednocześnie sprawował opiekę nad swoim ojcem w podeszłym wieku. Był wyczerpany. Pewnego wieczoru, kiedy zajmował się ojcem, zalała go fala wspomnień. W gniewie i w akcie zemsty popełnił morderstwo. Już w więzieniu uświadomił sobie, że zdarzenia ze wspomnień w rzeczywistości nigdy nie miały miejsca, a zamiast tego został naprowadzony na fałszywe przekonanie i przypomniał sobie potworne dzieciństwo, jakie nigdy nie było jego udziałem. Teraz siedzi w więzieniu i nie zaprzecza temu, co zrobił, ale trudno mu zrozumieć własny umysł i własne zachowanie. Przez pewien czas myślał, że jego ojciec jest zły. Wtedy popełnił straszną zbrodnię. Jeśli wierzymy w jego wersję, to czy naprawdę możemy powiedzieć, że to on jest zły?\nWysłałam mu moją książkę, on z kolei przysłał mi list i obrazek z różowym kwiatem. Trzymam go na biurku. Jest dla mnie przypomnieniem, że dzięki badaniom i komunikacji naukowej możemy obdarzyć zrozumieniem i przywrócić człowieczeństwo grupie, która nazbyt często jest ich pozbawiona.\nŁatwo zapomnieć, że cała złożoność ludzkiego doświadczenia nie kończy się tylko dlatego, że ktoś popełni zbrodnię. Pojedynczy akt nie powinien definiować osoby. Nazywanie kogoś mordercą, ponieważ kiedyś podjął decyzję, że kogoś zamorduje, wydaje się niewłaściwe, nadmiernie uproszczone.\nSkazani też są ludźmi. Przez 364 dni w roku ktoś może całkowicie przestrzegać prawa, a potem 365. dnia może zdecydować się na popełnienie przestępstwa. Nawet najbardziej odrażającym, skazanym przestępcom prawie cały czas upływa na niepopełnianiu przestępstwa. Czym się zajmują przez resztę czasu? Normalnymi, ludzkimi sprawami. Jedzą, śpią, kochają, płaczą.\nJednak jakże łatwo przychodzi nam spisanie takich ludzi na straty i nazwanie ich złymi. Dlatego tak bardzo lubię prowadzić badania na tym obszarze. I to nie tylko pamięć fascynuje mnie w zrozumieniu, jak sami stwarzamy zło. Pracowałam naukowo również nad tematami psychopatii i podejmowania decyzji moralnych oraz prowadziłam seminarium na temat zła, podczas którego zajmowałam się przedmiotami tak różnorodnymi jak kryminologia, psychologia, filozofia, prawo i neuronauka. Uważam, że to na skrzyżowaniu tych dyscyplin jest miejsce na prawdziwe zrozumienie tego, co nazywamy „złem”.\nProblem w tym, że trudno o takie zrozumienie, jeśli na ogół ohydne zbrodnie są traktowane jak widowisko cyrkowe, a nie coś, co powinniśmy starać się zrozumieć. I kiedy próbujemy podnieść zasłonę, żeby zobaczyć człowieczeństwo pod zewnętrzną powłoką, inni często nie pozwalają nam dobrze się przyjrzeć. W gruncie rzeczy pojęcie zła wciąż jest tabu i dlatego nie podlega dyskusji.\nEmpatia dla uznanych za złych\nPodejmowane próby empatii i zrozumienia często są torpedowane szczególnie bezwzględnymi wypowiedziami sugerującymi, że nie powinno się odczuwać empatii wobec niektórych ludzi, a jeśli jesteśmy do niej zdolni, to znaczy, że my też jesteśmy źli.\nChcesz rozmawiać o pedofilii? To musi znaczyć, że jesteś pedofilem. Wspominasz o zoofilii? Czyli mówisz, że chcesz uprawiać seks ze zwierzętami. Chcesz opowiadać o morderczych fantazjach? Najwyraźniej w głębi duszy jesteś mordercą. Takie tłumienie ciekawości ma na celu utrzymanie dystansu między nami a ludźmi, którzy są postrzegani jako źli. To „my”, dobrzy obywatele, przeciwstawieni „im”, tym złym. Psychologia zna ten mechanizm negatywnego naznaczenia jako innych (othering). Naznaczamy kogoś jako innego, kiedy widzimy go lub traktujemy jako z natury różnego od nas samych.\nTakie różnicowanie nie tylko nie sprzyja dyskursowi i zrozumieniu, ale też jest fundamentalnie błędne. Może nam się wydawać, że nasze przyczepianie innym etykiety „zły” jest racjonalne, a nasze zachowanie wobec takich osób usprawiedliwione, ale rozróżnienie może być bardziej powierzchowne, niż się spodziewamy. Chcę ci pomóc odkryć podobieństwa między grupami ludzi, których uważasz za złych, a tobą i zachęcić do krytycznego myślenia, po to, abyś spróbował ich zrozumieć.\nNasze reakcje na dewiację mogą powiedzieć mniej o innych, a zdecydowanie więcej o nas samych. W tej książce chcę obudzić ciekawość do zgłębienia, czym jest zło i co ma nam do powiedzenia nauka po to, by lepiej zrozumieć mroczną stronę człowieczeństwa. Chcę, żebyś zadawał pytania, chcę, żebyś był głodny wiedzy i chcę twój głód zaspokoić. Wybierz się ze mną w podróż, by odkryć, co nauka ma do powiedzenia o koszmarach, które przeżywasz.\nPozwól pomóc sobie znaleźć empatię wobec tego, w kim widzisz zło.\nOszustwa pamięci DR SHAW JULIA


Jak zrozumieć klienta i świadomie budować reputację? | Portal biznesowy Mentora.pl\nGość, czw., 2010-03-18 07:45\nTo właśnie reputacja doprowadza niektóre biznesy do rozkwitu, a inne spycha na samo dno. Dlatego warto zająć się swoją marką świadomie - i od razu.\nBędzie o biznesie i wizerunku, o drodze na szczyt - nieraz trudnej, wiodącej pod górę. W jaki sposób postępują ci, którym się udało? Jak myślą, co robią...? I kto może do nich dołączyć?\n„- To wyjątkowa możliwość zdobycia wiedzy i inspiracji, a także nawiązania kontaktów biznesowych pomiędzy uczestnikami” - stwierdza Michał Toczyski, koordynator Sukces PRO.\nOdpowiedź na to pytanie poznają uczestnicy warsztatu Przemysława Huminieckiego we Wrocławiu, 30 marca. Mała podpowiedź - chodzi o umiejętne słuchanie. Nieraz uważa się, że mamy na świecie więcej wybitnych mówców niż szczególnych słuchaczy. Być może właśnie dlatego niektóre transakcje nie dochodzą do skutku, nie zawsze udaje się przekonać drugą osobę.\nTworzenie wizerunku i zapanowanie nad stresem w sytuacjach biznesowych


Przyszedł czas na ludzi\nArtykuł Waldemara Maszewskiego ze strony "hotnews.pl"\nCoraz częściej firmy produkujące preparaty do ochrony roślin testują ich potencjalną szkodliwość dla organizmów żywych bezpośrednio na ludziach. Odkrycia tego makabrycznego procederu dokonali ostatnio autorzy niemieckiego programu telewizyjnego "Frontal 21", którzy do prekursorów używania ludzi w charakterze królików doświadczalnych zaliczyli koncern "Bayer".\nPestycydy, czyli inaczej chemiczne preparaty stosowane do ochrony roślin przed szkodnikami i chwastami, stają się w ostatnich latach bardzo częstą przyczyną poważnych chorób człowieka. Rocznie na europejskie pola rozsypuje się ponad 45000 ton trujących pestycydów. Aby uzyskać zgodę na wprowadzenie do sprzedaży poszczególnych pestycydów, firmy chemiczne są zmuszone przeprowadzać wiele badań naukowych mających wykluczyć te preparaty, których stosowanie mogłoby być groźne dla zdrowia ludzi, lub te, które mogłyby być zbyt uciążliwe dla środowiska. Konkretnie badania te mają m.in. określić, jakie dawki poszczególnych pestycydów teoretycznie mogą zaszkodzić zdrowiu żywych organizmów. W tym celu od wielu lat przeprowadza się testy na żywych organizmach - szczurach, myszach czy królikach. Jednak, jak się ostatnio okazało, na tym doświadczenia laboratoryjne się nie kończą.\nJak poinformowano niedawno w programie niemieckiej telewizji "Frontal 21", istnieją laboratoria, które przeprowadzają badania bezpośrednio na ludziach. Jako przykład podano prywatną klinikę w Edynburgu (Szkocja). Takie badania szkockiej klinice zlecił jeden z największych na świecie producentów pestycydów niemiecki koncern chemiczny "Bayer". Krytykowany za wykorzystywanie ludzi w charakterze królików doświadczalnych koncern "Bayer" w swojej obronie stwierdził lapidarnie, że tego typu badania prowadzi się "niezmiernie rzadko". Według zeznań jednego z uczestników tych badań, ludzie biorący w nich udział nie zdają sobie sprawy z prawdziwego niebezpieczeństwa, na jakie się narażają. Bruce Turnbull zgłosił się, gdy przeczytał ogłoszenie prasowe, że prywatna klinika poszukuje chętnych do przetestowania niektórych specyfików medycznych.\nOsoba mająca poddać się testom nie otrzymuje dokładnych informacji, o jakie badania tak naprawdę chodzi. Tym bardziej nie informuje się danej osoby, iż w tym przypadku będzie poddawana działaniu trujących pestycydów. Turnbull, opisując swój przypadek, powiedział, że za około 700 euro za kilka dni prób, musiał połykać tabletki (teoretycznie medykamenty), które w rzeczywistości zawierały pestycydy. Okazało się, że klinika badała wpływ poszczególnych dawek trucizny na ludzki organizm. Relacjonując testy, Turnbull stwierdził, że połykanie tajemniczych tabletek było bardzo rygorystycznie pilnowane, aby czasami "pacjent", czyli w praktyce ludzki królik doświadczalny, nie wypluł jej. - Podczas podawania mi do połknięcia tabletki kilka pielęgniarek stało przy mnie, a lekarz przy moich nogach. Wszyscy dokładnie sprawdzali, czy na pewno połknąłem dany preparat - opowiadał Turnbull.\nNiemiecka telewizja ZDF poinformowała, że badania dotyczące wpływu pestycydów na ludzki organizm z bezpośrednim wykorzystywaniem ludzi, przeprowadza się poza granicami Niemiec, ponieważ u naszych zachodnich sąsiadów jest to jak na razie zabronione. Makabryczność tych badań jest tym większa, że zdaniem wielu lekarzy, są one całkowicie niecelowe. Według dr. Wolfganga Lingka z Instytutu Żywienia, z wyników takich badań można wyprowadzić całkowicie błędne wnioski. Świadczyć mogą one nie tyle o granicach ludzkiej odporności na toksyczne substancje zawarte w pestycydach, lecz o podnoszeniu się granicy ludzkiej odporności na dany pestycyd. W konsekwencji może to doprowadzić do znacznego podniesienia progów na obecność w danych produktach dla wielu substancji chemicznych stosowanych dzisiaj w produkcji żywności.\nMedyczny skandal 15 marca 2006. Dwóch mężczyzn walczy o życie, czterech innych jest na oddziale intensywnej opieki w jednym z londyńskich szpitali po przyjęciu testowanego na nich leku, opracowanego przez jedną z niemieckich firm. Zdrowym ochotnikom podano w ramach testów klinicznych nowe lekarstwo m.in. przeciwko białaczce. W kilka godzin po przyjęciu leków u wszystkich wystąpiła gwałtowna reakcja i niedoczynność wielu wewnętrznych organów. Były to pierwsze testy lekarstwa na ludziach - ochotnikom za dzień badań płacono około 150 funtów.\nMedyczne eksperymenty na noworodkach 16 marca 2006. Medyczny skandal wstrząsnął Turynem. Na jaw wyszło, że dwaj lekarze z miejskiego szpitala przeprowadzali nielegalne badania na noworodkach. Wyniki trafiały w ręce międzynarodowej firmy farmaceutycznej. Jak donosi włoska prasa, na każdym małym pacjencie firma zarabiała 300 tysięcy euro rocznie.\nWedług najnowszych danych instytutów sanitarno-epidemiologicznych, ilość groźnych dla naszego zdrowia pestycydów w poszczególnych produktach spożywczych jest o wiele wyższa, niż zakładają normy. W ostatnich latach stwierdzono, że pomimo zapewnień producentów o chemicznej czystości produktów żywnościowych wiele z nich znacznie przekracza dozwolone normy na zawartość pestycydów. Wyniki ogólnoniemieckich badań monitoringowych tutejszych artykułów spożywczych pod kątem ich zanieczyszczenia pestycydami są zatrważające. W ziemniakach na 794 zbadanych próbek w 264 stwierdzono aktywne pestycydy, w tym takie, których w ogóle w uprawie tego warzywa nie wolno stosować w Unii Europejskiej. Wykryto w nich takie związki, jak Profam lub Chloroprofam, które mają działanie rakotwórcze i wywołują uszkodzenia układu nerwowego.\nPo zbadaniu 600 próbek sałaty w 257 przypadkach stwierdzono obecność pestycydów, w tym pięciu zabronionych przez prawo unijne. Wykryty w sałacie pestycyd Winklozolina powoduje choroby nowotworowe, uszkadza wątrobę i układ nerwowy, a także powoduje zaćmę i zaburzenia porodu. W kapuście na 472 próby aż w 249 wykryto niedozwolone dawki pestycydów. W nieco mniejszym stopniu zatrute pestycydami są truskawki i jabłka. Przykłady ponadnormatywnych dawek pestycydów w produktach spożywczych można by mnożyć. Jednak najbardziej zatrważające jest to, że we wszystkich rodzajach warzyw i owoców laboranci wykrywali również te pestycydy, których stosowanie od wielu lat jest w Europie całkowicie zakazane.\nWarto w tym miejscu przypomnieć, że w roku 1986 z powodu spożycia melonów zatrutych pestycydami w USA zmarło 6 osób, a 1350 uległo ciężkiemu zatruciu. Według niemieckiej publicznej kasy chorych AOK, rocznie w Niemczech dochodzi do ponad 20000 zatruć z powodu skażenia żywności pestycydami.\nFirma farmaceutyczna testowała lek na dzieciach\nOnet.pl, 8 maja 2006 r.\nLekarze w Nigerii zarzucają firmie farmaceutycznej Pfizer testowanie na dzieciach w tym kraju leku niedopuszczonego do obrotu - podały nigeryjskie media. Nigeryjscy eksperci stwierdzili, że największa na świecie firma farmaceutyczna pogwałciła prawo międzynarodowe, testując jeden ze swoich leków na chorych dzieciach podczas epidemii zapalenia opon mózgowych w 1996 roku - pisze w niedzielnym wydaniu amerykańska gazeta "The Washington Post". U pięciorga dzieci leczonych eksperymentalnym antybiotykiem i innymi lekami rozwinęły się objawy artretyzmu; nie ma dowodów, że przyczynił się do tego testowany na nich lek. Natomiast sześcioro dzieci leczonych innym lekiem zmarło - napisał "The Washington Post". Nigeryjscy eksperci medyczni stwierdzili, że eksperyment przeprowadzony na dzieciach przez Pfizera był "nielegalnym testowaniem niezarejestrowanego leku" i "oczywistym przypadkiem wykorzystywania niewiedzy".\nMedia i prawnicy przez pięć lat domagali się ujawnienia poufnego raportu dla nigeryjskiego rządu. "The Washington Post" uzyskał jego kopię ze źródła proszącego o zachowanie anonimowości ze względu na bezpieczeństwo. Szefowie koncernu Pfizer oświadczyli, że byłoby "niewłaściwe, aby firma ustosunkowała się do określonych punktów" raportu. "Jednakże, jak niejednokrotnie stwierdzaliśmy w ciągu minionych lat, Pfizer przeprowadził testowanie za pełną wiedzą nigeryjskiego rządu i w odpowiedzialny sposób, zgodny z nigeryjskim prawem i zaangażowaniem firmy Pfizer w zachowanie bezpieczeństwa pacjenta" - podano w oświadczeniu. Ale według autorów raportu Pfizer nie uzyskał zgody nigeryjskiego rządu na podanie leku niemal setce dzieci i niemowląt. Dzieci zostały zabrane na leczenie zakaźnego zapalenia opon mózgowych do szpitala w Kano - napisała gazeta.\nPfizer twierdzi, że starał się pomagać w zwalczaniu epidemii. Ale komisja nigeryjskich ekspertów uważa, że lekarze z Pfizera zakończyli swoje badania i wyjechali, a "epidemia szalała nadal". Według komisji Pfizer powinien zostać "stosownie ukarany", powinien też "bezwarunkowo przeprosić rząd i naród Nigerii". Firma powinna także zapłacić odszkodowanie; jego kwoty jeszcze nie określono. Dyrektor nigeryjskiej agencji rządowej ds. kontroli leków Dora Akunyili powiedziała, że nie wie, dlaczego raport utajniono. Poinformowała, że jej agencja niezależnie stwierdziła, że "ci ludzie nie mieli prawa przeprowadzać testowania leku".


Marzenia się spełniają. Z wizytą w hotelu Burj Al Arab w Dubaju. - Enjoy Your Stay - Blog o hotelach i podróżach. Z pasją.\nPrzyjaciele, u których zatrzymałem się w Dubaju, wiedząc że piszę blog na temat hoteli, zrobili mi niesamowitą niespodziankę.\n„Tylko ubierz się elegancko” – usłyszałem, kiedy się dowiedziałem że jedziemy zjeść śniadanie w tym najsłynniejszym hotelu świata.\nByłem niesamowicie podekscytowany i cieszyłem się jak dziecko, z tego że przekroczę próg hotelu, o którym jedynie słyszałem w telewizji i czytałem w internecie jako o słynnym 7-gwiazdkowcu.\nTo jednak była tylko część niespodzianki.\nTaksówka zatrzymała się przed szlabanem na początku pomostu łączącego brzeg plaży Jumeirah ze sztucznie usypaną wyspą, na której zbudowano hotel, potocznie nazywany „Arabem”.\nNa wyspę można wjechać jedynie mając rezerwację w hotelu, restauracji lub barze.\nZa zrobienie rezerwacji w restauracji i barze pobierany jest depozyt, jak w przypadku rezerwacji pokoi. Jeśli się nie pojawisz, pobrana zostanie opłata za blokowanie stolika.\nJadąc pomostem, Arab robił się coraz większy, dumnie wypinając pierś do przodu.\nTaksówka podjechała na podjazd, na którym stało w szeregu kilku portierów oraz dwóch odźwiernych, jeden przy każdym skrzydle drzwi.\nNa wprost wejścia wyrasta kaskadowa fontanna, pnąca się na półpiętro, spod której wzrok szybko szybuje prosto w górę, aby podziwiać sklepienie lobby znajdujące się na wysokości 170 metrów.\nBuzia nie przestawała mi się uśmiechać 🙂\nW wejściu restauracji śniadaniowej o nazwie Junsui powitała nas uśmiechnięta hostessa, która zapytała o rezerwację, a następnie zaczęła oprowadzać po restauracji prezentując asortyment bufetu podzielonego na trzy osobne stanowiska, każdy w innej części sali.\nNastępnie odprowadziła nas do naszego stolika przy oknie z widokiem na plażę Jumeirah i centrum Dubaju. Centrum oddalone jest o 20 km od hotelu, dlatego widoczne były jedynie zarysy wieżowców, m.in. najwyższego budynku świata Burj Khalifa (829 m).\nObsługiwała nas Ratih z Indonezji.\nDubaj znany jest z różnorodności narodowej pracowników hoteli i korporacji. Jest celem wielu hotelarzy rozpoczynających lub rozwijających swoje kariery.\nZauważyliśmy, że przeważająca narodowość gości w restauracji to Japończycy.\nRatih podała nam kawę i świeżo wyciskane soki.\nMy tym czasem poszliśmy po jedzenie.\nBufet śniadaniowy oferuje dania kuchni azjatyckiej i europejskiej.\nNie mogłem się połapać w różnorodności potraw, będąc w dalszym ciągu pod wrażeniem miejsca, w którym byłem.\nZacząłem od omleta i sushi 🙂\nDo naszego stolika podszedł Asif, kucharz, który zapytał czy wszystko nam smakuje i czy coś sobie życzymy. Mimo, że zapewniliśmy że niczego nam nie brakuje, powiedział że przyrządzi coś specjalnie dla nas.\nPo 15 minutach wrócił ze stekami z wołowiny wagyu , nudlami z kurczakiem w sosie curry oraz tygrysimy krewetkami w panierce, ze słodko-kwaśnym sosem.\nTo co się wyróżnia poza asortymentem jedzenia, to serwis.\nRatih ciągle doglądała naszego stolika. Wymieniała talerze i sztućce po każdym zjedzonym daniu.\nTo było prawdziwe 7-gwiazdkowe śniadanie 🙂\nGdy śniadanie dobiegało końca, ku mojemu zaskoczeniu, podszedł do nas Mohammed Kamal Eddine – Executive Arabic Chef, który pracuje w Arabie od jego otwarcia w 1999 roku. W tym roku Burj Al Arab obchodzi 15. urodziny.\nPrzywitał się ze mną i powiedział, że po zakończonym śniadaniu z przyjemnością OPROWADZI MNIE PO HOTELU.\nSzczęka mi opadła 🙂\nPokazał nam salę balową Al Falak mogącą pomieścić do 250 osób…\n…salę konferencyjną znajdującą się pod helipadem…\n…restaurację i bar Al Muntaha na 27. piętrze, skąd rozciąga się fantastyczny widok…\nNa koniec zabrał nas do restauracji Al Mahara słynącej z ogromnego akwarium o pojemności prawie 100 tys. litrów wody, z licznymi gatunkami stworzeń morskich.\nNiestety hotel był w 100% obłożony i nie było wolnych pokoi do pokazania.\nTo znak jednak, że jeszcze tu wrócę 🙂\nBardzo dziękuję za super niespodziankę! Marzenia się spełniają 🙂\nBurj al Arab (arab. Wieża Arabów) w Dubaju, to jeden z najwyższych i najbardziej luksusowych hoteli na świecie. Należy do grupy hoteli Jumeirah.\nHotel jest oficjalnie skategoryzowany jako pięcio-gwiazdkowy deluxe. Jednakże, ze względu na wyposażenie i usługi, często określany jest mianem jedynego na świecie hotelu siedmio-gwiazdkowego.\nzdj. Burj Al Arab (BaA)\nBudowa Burj al Arab rozpoczęła się w roku 1994 i została ukończona w 1999. Przy jego budowie pracowało ok. 3 500 osób.\nKonstrukcja hotelu chroni go na wypadek trzęsienia ziemi, huraganów i innych zjawisk, które mogą być niebezpieczne dla budynku.\nAby zabezpieczyć fundamenty, budowniczy wpuścili w piasek 230 czterdziesto-metrowych betonowych pali. Na budowę hotelu zużyto ponad 70.000 m3 betonu i 9.000 ton stali. Koszt budowy 650 mln USD.\nzdj. EYS, lobby hotelowe\nzdj. EYS, windy\nzdj. EYS – łazienka publiczna, goście mogą nie tylko umyć ręce, ale także odświeżyć się perfumami marki Hermes\nHotelu stoi na sztucznej wyspie położonej 280 m od brzegu w Zatoce Perskiej. Kształtem przypomina żagiel. Ma 321 m wysokości, 60 pięter.\nHotel posiada wyłącznie apartamenty, których w sumie jest 202. Najmniejszy zajmuje 169 m², a największy 780 m².\nNajbardziej luksusowe apartamenty posiadają złote i złocone elementy wyposażenia.\nzdj. BaA – Apartament Królewski\nKażdy z gości ma osobistego lokaja do dyspozycji przez 24 godziny na dobę. Na żądanie, goście otrzymują własnego kucharza, dodatkową ochronę, samochód i kierowcę.\nProporcja liczby pracowników do liczby gości wynosi 6:1.\nCeny apartamentów zaczynają się od 2.500 USD.\nPod poniższym linkiem możecie przeczytać mój wywiad z Antonim Rygiel, który pracował w Burj Al Arab jako Główny Kamerdyner…


Wywóz szamba Janczurówka\nMapa firm z miejscowości Janczurówka\nFirmy z miejscowości Janczurówka\nTa strona napisana została w celu aby pomóc Ci odnaleźć firmę jaka zajmuje się wywozem szamb w miejscowości Janczurówka - jeśli widzisz to info znaczy że jeszcze nie ma w naszej bazie żadnej firmy w tym miejscu - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Janczurówka\nWłaściciele domów jednorodzinnych jeśli działka nie ma dostępu do gminnej kanalizacji muszą podłączyć się do instalacji sanitarnej do bezodpływowych pojemników na gnojowicę. Ważne aby taki zbiornik był atestowany i miał aktualną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) również certyfikat PZH. Rekomendowane przedsiębiorstwa które działają w rejonie miejscowości Janczurówka to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nFaktem jest że w 2017 roku coraz częstsze odbywają się inspekcje sprawności bezodpływowych zbiorników na ścieki, sprawdzane po pierwsze czy nieczystości nie są wylewane do rowów czy na pola dodatkowo czy pojemniki posiadają ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) również certyfikat PZH.\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Janczurówka kliknij\nWywóz szamba Janczurówka, Opróżnianie szamba Janczurówka, usługi asenizacyjne Janczurówka, Szambiarka Janczurówka, Szambowóz Janczurówka.\n© Wywóz szamba Janczurówka


“super lekarz,bardzo kompetentny,zna sie,pogodny,życzliwy.Jest lekarzem godnym zaufania”\n“Pani doktor Dzikowska jest wspaniałym lekarzem;profesjonalna,ciepła z dużą dozą empatii ...”\nNiesamowicie kompetentny lekarz z klasą. Poświęcił mi dużo czasu przed i po operacji. Dokładnie wyjaśnił na czym będzie polegał zabieg, ...\nFachowe i przemyślane leczenie ...\nWojewódzki Szpital Dziecięcy Oddział Pediatrii Endokrynologii i Neurologii Dziecięcej\nPolecam każdemu, bardzo kompetentna do tego indywidualnie traktująca pacjenta, lekarz z powołania, może troche małomówna ale z czasem cierpliwie tłumaczy ...\n“Fantastyczny lekarz z powołania. Wyrywanie zębów to czysta przyjemność. Bezbolesne ...”\n“Świetny diagnosta.Z ekg potrafi odczytać niemal wszystko i wskazać na ...”\n“Najwspanialszy człowiek jakiego w życiu spotkalam”\ndr n. med. Mieczysława Lesiecka\n“Bardzo kompetenty lekarz, przeprowadza wszystkie kompleksowe badania, informuje, w razie ...”\n“Bardzo dobra lekarka , miła , świetnie dogaduje się z ...”