Catherine Gray, Jak dobrze być trzeźwym — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 33,60 zł 23,86 zł ($ 6,03)\nText copyright © Catherine Gray 2017\nDedykuję moim bratnim duszom, które zawsze\nchcą zajrzeć do tego jeszcze jednego baru.\nJoan Didion, arcyluzacka amerykańska eseistka, stwierdziła kiedyś, że nie potrafi zebrać myśli, dopóki nie przeleje ich na papier. Miałam tak samo. Nie wiedziałam, co sądzić o piciu i trzeźwości, dopóki nie zaczęłam o tym pisać.\nNie planowałam popełnić książki. Ani trochę. Gdybym teraz cofnęła się w czasie do 2013 i powiedziała: „Jeszcze to opiszesz”, pijąca ja, która rozpaczliwie starała się ukrywać puste butelki, dygot rąk i strzaskaną duszę, wpadłaby w stupor z przerażenia. Skowyczałaby ze wstydu.\nJa z owego roku pragnęłam wzorem zmyślnych kameleonów wtopić się w tapetę, a nie pokazywać światu z wywieszką na szyi głoszącą: „Trzeźwa!”. To szczyt ironii, że spełniłam marzenie życia i wydałam książkę dzięki ujawnieniu tajemnicy, którą przez lata starałam się taić. Na szczęście lubię ironię.\nZaczęłam od zamieszczania długich postów i komentarzy na zamkniętych grupach trzeźwości na Facebooku. Zwróciłam uwagę, jak bardzo łagodzi to moje skonfliktowane pragnienia (Napij się! Lepiej nie. Napij się! Lepiej nie). O wiele mniej ciągnęło mnie do alkoholu. Miałam wrażenie, że wysypuję wypełniający mi głowę galimatias na stół i zgrabnie łączę poszczególne kawałki, jakbym układała puzzle, a na blacie tworzyły się obrazki. Zaczęłam więc pisać także dla siebie. Pamiętam, jak po dwóch tygodniach trzeźwości odkryłam, że na podobieństwo wody z nareszcie odkręconego węża ogrodowego trysnęło ze mnie trzy tysiące słów. Uff! Jakby ktoś zdjął mi ogromny ciężar z barków. Zrobiłam to zatem ponownie i jeszcze raz, i znowu, aż nazbierało mi się dwieście tysięcy słów, składających się na… kompletną bzdurę. Pomalutku zaczęłam formować je w książkę.\nNapisanie jej zajęło mi trzy lata – trzy lata dłubania w tekście. Przez pierwsze dwa miałam stanowczy zamiar ukrycia się pod peleryną pseudonimu. „Nie mogę pisać pod własnym nazwiskiem o dreszczach, chlaniu od samego rana, rozwiązłości, o pobrzękujących jak dzwoneczki wietrzne małpkach w torebce. NIE MA MOWY!”.\nAle stopniowo zdałam sobie sprawę, że ci, których w kontekście trzeźwości podziwiałam najbardziej, zdecydowali się na wyjście z cienia. W pełni się ujawnili. Zainspirował mnie ruch „Nie jestem anonimowy”1 – cykl pięknych fotografii portretowych przedstawiających trzeźwych ludzi. Pojęłam, że jeśli zasłonię się fałszywym nazwiskiem, zasugeruję, że rosnące uzależnienie od alkoholu lub uwalnianie się od niego jest czymś, czego należy się wstydzić. A to nieprawda. Ja nie odczuwam już nawet cienia wstydu. Owszem, ujawniając pewne osobiste szczegóły, zburzyłam swoją strefę komfortu. Ale – jak się zastanowić – to nigdy nie przydarza się w niej nic wspaniałego.\nW krainach cieni krzewią się stygmaty. Rzućmy więc trochę światła na ruch trzeźwości. Alkohol jest uzależniającym narkotykiem. Żaden wstyd, jeśli nie potrafimy się nim raczyć z umiarkowaniem. Nie wykraczamy poza normę tylko dlatego, że trudno nam poprzestać na drinku czy dwóch. Nie świadczy to o spaczeniu ani słabości. Jest w gruncie rzeczy standardem. Dwie trzecie Brytyjczyków pije więcej, niżby chciało.\nPowinniśmy móc wtrącić do rozmowy „nie piję”, „jestem abstynentem” czy „zrobiłem sobie przerwę od alkoholu” równie gładko, jak mówimy „nie palę”, „jestem wegetarianinem” lub „zrobiłem sobie przerwę od nabiału”. Dobry uczynek dla ciała i duszy nie powinien się wiązać z zażenowaniem.\nJako społeczeństwo mamy zwichrowane poglądy na alkohol. Picie nie jest koniecznością. Nie jest też obowiązkiem. Nie potrzebujemy zwolnienia lekarskiego, by wymówić się od wydojenia butelki wina. Możemy rzucić „dzięks, ale nie”, nawet jeśli nie czeka nas dziś prowadzenie auta. Z napicia się mogą zrezygnować nie tylko wychodzący z nałogu alkoholicy tacy jak ja.\nCechuje nas zbiorowy wstyd związany z wywoływaniem wrażenia, że tracimy kontrolę nad piciem. Zostaliśmy uwarunkowani przez ten wstyd. Nauczono nas ukrywać walkę z alkoholem. Najwyższy czas na zmiany. Cel jest, owszem, dalekosiężny, ale mam nadzieję, że niniejsza książka pomoże przekształcić i przewartościować postrzeganie alkoholizmu. Że zainicjuje rozmowy pod tytułem: „Za dużo piję i nie umiem z tym skończyć”. Zamiast traktować trzeźwość jako stan, w którym banda pijaków o słabych głowach tkwi z musu, wszyscy powinniśmy się w niego wpasować. Jeśli dokonamy takiego wyboru.\nMogłabym dodać, że napisałam tę książkę bezinteresownie, żeby trunkowi Anglicy mogli z niej korzystać w praktyce. Mogłabym powiedzieć, że katowałam się i obnażyłam swoją wątpliwą przeszłość, by pokazać innym, ile szczęścia niesie życie bez procentów. Ale zrobiłam to w tym samym stopniu dla siebie, co dla was. Praca nad tym tekstem niezmiernie mi pomogła. Dziękuję zatem, że zaprosiliście mnie pod swój dach. Dziękuję za zakupienie tych stronic, dzięki którym stałam się – i trwam – radosna w trzeźwości.\n1 Zajrzyjcie na www.iamnotanonymous.org. Mistrzostwo świata.\nTRZEŹWY (przymiotnik) 1. Niezamroczony alkoholem. 2. Rzeczowy, rozsądny; też: świadczący o czyimś rozsądku. 3. Taki, który nie jest senny lub zaspany2. SYNONIMY: niepijący, abstynent, stateczny, racjonalny, precyzyjny, purytański, rzeczowy, prostolinijny, zasadniczy, surowy, konserwatywny, spokojny, przezorny, naturalny, świadomy. ANTONIMY: pijany, niefrasobliwy, niepoważny, podochocony, pod wpływem emocji, absorbujący.\nPrzez dwadzieścia lat myślałam w następujący sposób: „Pieprzyć to. Trzeźwość brzmi nudno. Nie chcę żyć w szarości, chłodzie, pośród konkretów, nie zaznając przygód. Chcę technikoloru, rzeczy niezwykłych, drugiego bieguna trzeźwości. Gdzie jest kolejna butelka?”.\nJako małolata miałam nad łóżkiem zdjęcie oprawione w ręcznie wykonaną ramkę. Przedstawiało moich kumpli i mnie skulonych razem niczym skośnookie kocięta i strojących miny, bo po występie Elastiki udało się nam, trzynastolatkom, wkręcić do klubu. Otoczyłam fotografię samoprzylepnymi neonowymi gwiazdkami i zamaszystymi, pełnymi dramatyzmu pociągnięciami pióra do kaligrafii napisałam: „Rzeczywistość jest halucynacją wywołaną brakiem alkoholu”. Po co być trzeźwym, skoro można się upić?\nAlkohol intronizowałam już dawno temu. Namaściłam go na króla ubawu, siewcę radości, pana złotych wrót, wiodących do kontaktów towarzyskich. Kiedy tylko coś się komuś udało, świętowaniu nieodzownie towarzyszyły strzelanie, pienienie się i bulgot szampana. Trzeźwość była wówczas synonimem nudy, przeganianym i opatrzonym plakietką „wynaturzenie”. Memy się wyzłośliwiają, że nie bez powodu „na bani” rymuje się z „rozradowani”. Kartki okolicznościowe głoszą, że pijąc wino, masz wrażenie, jakby ktoś cię przytulał od środka. Potykacze przed pubami robią za pożywkę dla wirali dzięki żartom typu: „Alkohol. Bo żadna love story nie zaczęła się od wtrząchnięcia sałatki”.\nSuper! Czyli ochlaj wymiata, a trzeźwość można sobie wsadzić. Załapane, przyswojone.\nAle, ale… Skoro picie to aż takie bóg wie co, skoro tak bardzo sprzyja utrwalaniu relacji towarzyskich i inicjuje niezliczone love story, dlaczego aż tylu z nas pragnie je ograniczyć?\nStatystyki nie odzwierciedlają narracji „dawanie w palnik jest zajefajne, więc huzia w cug”, ponieważ dawanie w palnik nie jest zajefajne. W kwestii alkoholu jako społeczeństwo mamy klapki na oczach. Zostaliśmy poddani praniu mózgu: wierzymy, że jeden głębszy jest super, jak stado baranów podążamy gęsiego do pubu, choć w duszy czujemy, że prawda przedstawia się inaczej. Że wóda nam szkodzi. Mamy po niej przytłaczającego kaca i doświadczamy pełzających po skórze lęków. Z jej powodu rozstaje się z życiem pięć razy więcej Anglików niż na skutek wypadków samochodowych. Mimo to stosujemy taktykę „ze mną się nie napijesz?”, chlejemy na siłę, nawet ciężarne namawiamy na kieliszek, aczkolwiek nowe zalecenia brzmią, że nie wolno.\nDlaczego czterdzieści trzy procent kobiet narodowości angielskiej i osiemdziesiąt cztery procent mężczyzn chciałoby pić mniej, skoro to takie cudowne doznanie? Jeśli alkohol jest aż tak boski, z jakiej przyczyny pięciomilionowa rzesza w ramach akcji „dry january” zadeklarowała styczeń 2017 roku miesiącem bez picia? Zaskakująca sprzeczność, nieprawdaż?\nDlaczego to robimy? Bo trzeźwość jest obciachowa. „Nie pijesz? Weź nie przynudzaj!”. Zamówienie bezalkoholowego napoju w pubie traktowane jest jak obelga. Sformułowania typu „trzeźwy jak świnia”, „trzeźwy jak niemowlę” tylko to podejście utrwalają. Nikt nie chce być uważany za świnię ani kojarzyć się z małym srajdkiem, nie chce być traktowany jak człowiek z wybitnie mało pochlebną plakietką werblisty wykrzykującego: „Opamiętajcie się!”.\nTRZEŹWOŚĆ JEST DO BANI. TAK CZY NIE?\nZ tego, że jestem beznadziejnie uzależniona od alkoholu, zdałam sobie sprawę w roku 2013. Zrozumiałam, że jeśli nie przestanę pić, skończę w kawalerce, zachlewając się kupionym w promocji winem, że odsuną się ode mnie ubóstwiani przyjaciele – rodzina też – i legnie w gruzach jakakolwiek ewentualna kariera. Innymi słowy: rozpocznę powolne samobójstwo, racząc się alkoholem nie lepszym od denaturatu. Olśniło mnie, że jeśli z tym nie skończę, nie będę miała mojego upragnionego życia.\nProblem polegał na tym, że rezygnacja z procentów wydawała się niepowetowaną stratą. Czułam się osierocona. Żyłam w przekonaniu, że tylko dzięki piciu mogę się w tym życiu śmiać w głos i z czegoś cieszyć. Myślałam, że już nigdy nie umówię się na randkę, nie potańczę i w pełni się nie wyluzuję.\nKu mojemu bezmiernemu zdumieniu odkryłam, że prawdziwa definicja trzeźwości powinna brzmieć mniej więcej tak:\nTRZEŹWY (przymiotnik) 1. Niebędący pod wpływem alkoholu. 2. Radosny, pogodny, przytomny. 3. Czający, o co biega. SYNONIMY: nienachlany, niezakłamany, empatyczny, uprzejmy, bystry, na luzie, pomysłowy, szukający wrażeń, raźny, ogarnięty, spolegliwy, zabawny.\nSpostrzegłam, że w trzeźwości jestem nieporównanie szczęśliwsza niż pod wpływem. Tak jak dziesiątki niepijących, których przy okazji poznałam. Mój tydzień nagle wydłużył się o kilkadziesiąt godzin, miałam o wiele więcej energii, w ciągu czterech lat uzbierałam dwadzieścia trzy tysiące niewydanych na alkohol funtów, pogłębiłam przyjaźnie, odnowiłam relacje rodzinne, poprawiła mi się cera, ciało stało się bardziej zwarte, po raz pierwszy w życiu opaliłam nogi (patrz strona 292), na osiem godzin zapadałam w nieprzerwany sen, głęboko zakorzeniło się we mnie dobre samopoczucie, totalnie na odwrót – czyli pozytywnie – spoglądałam w przyszłość i miałam wrażenie, że moje działania zawodowe są nieskończenie bardziej owocne. Co może się w tym nie podobać?\nWydostałam się ze spirali zapijania rzeczywistości, łapczywego wciągania smażonego kurczaka, opornego zmagania się z pracą i tak w kółko, i tak od nowa. Owszem, do tego stopnia skurczyło się moje życie. Na trzeźwo stałam się wolna! Mój świat niepomiernie się powiększył. Wszystkie zaoszczędzone pieniądze wydawałam na podróże. Nawiązałam mnóstwo nowych znajomości. Przestałam (wreszcie) umawiać się z niezrównoważonymi emocjonalnie palantami. Nauczyłam się nawet publicznie tańczyć bez alkoholu.\nBo, widzicie, określenie „życie w trzeźwości” wymaga przemianowania. Powinno brzmieć: „radość w słonecznym cieple trzeźwości”. Gdyż właśnie takie jest to doznanie. Cudowność poranka, jasność spojrzenia i autentyczność relacji towarzyskich. Owszem, nie można już raczyć się czarodziejskim eliksirem umożliwiającym przejście w towarzystwie z poziomu drugiego – brak poczucia bezpieczeństwa – na ósmy, czyli odstawianie pogo na parkiecie. Trzeba się nauczyć, jak mozolnie przebrnąć przez poziomy od trzeciego do siódmego bez magii uzależniającego specyfiku. Ale gdy już zyskacie supermoc prowadzenia trzeźwego życia towarzyskiego, nigdy jej nie utracicie. I nie będziecie chcieli zawrócić.\nSą oczywiście rzeczy, których teraz, gdy jestem niepijącą nudziarą, robić nie mogę. Należą do nich: obcałowywanie się z facetami, za którymi nie przepadam, odtańczenie makareny przed dziewięćdziesięcioma osobami (patrz strona 258), pląsanie przy muzyce, której nie cierpię, i śmianie się z dowcipów, które mnie nie bawią. Hmmm… To chyba nie taka wielka strata?\nWłaśnie. Nie tylko ja dostrzegłam zaskakujące uroki życia w trzeźwości. Nie tylko ja doszłam do wniosku, że o wiele łatwiej zupełnie zrezygnować, niż starać się o zachowanie jakże złudnego umiarkowania.\nAlkohol to silnie uzależniająca używka, której – jak wszystkich uzależniających używek – wciąż pragnie się więcej. Wmawiano nam, że musimy się z tym pogodzić. Zatem jeśli nie udaje nam się ograniczać do zalecanej tygodniowej dawki (ja akurat, przyznaję, potrafiłam jednej nocy wlać w siebie półtorej butelki wina), czujemy się ułomni, nieszczęśliwi. I głęboko ten niepokój chowamy.\nTrzecia część osób regularnie sięgających po alkohol podejrzewa, że za dużo pije, ale pięćdziesiąt jeden procent z nich niczego z tym nie robi. Najprawdopodobniej zdejmuje ich paraliż. Brzmi znajomo? Cóż, wasza niemożność zadowolenia się opróżnieniem półtorej butelki tygodniowo nie jest niczym niezwykłym, jest w gruncie rzeczy normą. Bo alkohol uzależnia. Proste jak drut.\nZ NAJNOWSZYCH SONDAŻY WYNIKA, ŻE W OSTATNIM TYGODNIU CZTERDZIEŚCI TRZY PROCENT BRYTYJCZYKÓW NIE WZIĘŁO ALKOHOLU DO UST. JEST TO NAJWYŻSZY ZAREJESTROWANY ODSETEK OD ROKU 2005.\nW sumie jedna czwarta Angielek i jedna piąta Anglików to obecnie abstynenci. W całym kraju jak grzyby po deszczu wyrastają bary serwujące bezalkoholowe odpowiedniki alkoholowych drinków, podczas gdy nocne kluby zamykają podwoje. Ostatnim krzykiem mody są rave’y bez napojów wyskokowych, jak te organizowane przez Morning Gloryville. Wydatki na trunki, fajki i dragi po raz pierwszy w historii spadły do poniżej dwunastu funtów tygodniowo.\nMamucie koncerny takie jak Diageo, właściciel Guinnessa, zareagowały na to inwestycjami w zeroprocentowe alkoholopodobne napoje w rodzaju seedlipa. Magazyny typu „Stylist” twierdzą, że „niepicie i niećpanie jest symbolem statusu społecznego”, więc „możemy bezpiecznie założyć, że alkohol stacza się po równi pochyłej”. Jednocześnie „Grazia” drukuje artykuły o ruchu sober-curious – ciekawych trzeźwości. „Elle” cytuje opinie lekarzy o tym, jak zabójczo i podstępnie alkohol działa na skórę, nagłówki w „Guardianie” głoszą między innymi, że trzeźwość stała się współczesnym pijaństwem, „Huffington Post” pyta: „Dlaczego wbrew pozorom seks na trzeźwo jest lepszy”, a „Men’s Health” informuje, że mężczyźni pod wpływem są „bardziej podatni na utratę kluczyków, aut i godności”.\nAwangardę owego ruchu ciekawych trzeźwości stanowią milenialsi, z których tylko trzy procent uważa, że alkohol jest niezbędnym elementem udzielania się w towarzystwie, co w porównaniu z poprzednią generacją jest diametralną zmianą – w pokoleniu Y nastąpił czterdziestoprocentowy wzrost tych, którzy wybrali abstynencję. Tak samo jak czymś najzwyczajniejszym w świecie staje się skręcenie w stronę nabiału, częściowe przejście na weganizm albo zdecydowanie się na spinning i brunch zamiast na pub i klub, równie naturalna, cool – ba, nawet pożądana! – zaczyna być trzeźwość.\nKiedy wreszcie spojrzycie na świat niezamroczonym procentami wzrokiem, wyraźnie zobaczycie, że po jednym drinku większość ludzi rzeczywiście się rozluźnia, jest bardziej skora do śmiechu, bardziej otwarta. Ale już przy trzecim ta towarzyska alchemia zaczyna mętnieć. Rozluźnienie przeradza się w rzewność, śmiech staje się za głośny, dowcipy – zagmatwane, przytulanki – niestosowne, spokojną pewność siebie zastępuje arogancja, rozmazuje się makijaż. Aż chciałoby się jakimś ustrojstwem wyssać z człowieka to wino i przywrócić go do stanu trzeźwości. Po kilku drinkach ludzie czują się bardziej powabni, bardziej sexy, bystrzejsi i rozrywkowo niezwyciężeni. Ja na pewno tak miałam. Ale to tylko wywołana używką iluzja. To, że jacyś się czujemy, nie znaczy, że tacy jesteśmy.\nPRZEJAŻDŻKA OD OPILSTWA DO TRZEŹWOŚCI\nZatem po co w ogóle ta książka? Zamierzam zabrać was w podróż wiodącą od zalewania się w trupa do niepicia. Tę, którą sama odbyłam. Na początku będzie zdrowo wyboista, przypnijcie się więc i trzymajcie mocno, gdy będziemy opadać spienionymi kataraktami do cel więziennych i chlania od samego rana. Z prędkością superszybkiego pociągu runiemy w dół długiej zjeżdżalni wodnej, by wylądować w basenie samobójczych myśli.\nAle potem osiągniemy coś, w czym wionące alkoholem wspomnienia z reguły ponoszą spektakularną porażkę. Opuścimy groźne wody zwane „jakie to picie straszne” i wypłyniemy na leniwą rzeczkę rodem z Disneylandu, by rozejrzeć się po „dlaczego trzeźwość jest lepsza”. Lwia część tej książki będzie o tym, że zdarzają się szczęśliwe zakończenia.\nWnikniemy w powody, dla których tak cholernie trudno osiągnąć umiarkowanie i dla których większość z nas po prostu nie potrafi poprzestać na jednym czy dwóch. Eksperci nam wyjaśnią, dlaczego nasączanie mózgu i ciała alkoholem jest niczym napełnianie silnika benzynowego olejem napędowym. Zadumamy się nad tym, jak powszechnie introwertycy sięgają po kieliszek, by śmiałością dorównać ekstrawertykom, zamiast zaakceptować swe cichsze, skłonniejsze do refleksji ja.\nZdziwimy się, z jaką nachalnością społeczeństwo nakłania nas do picia, wydobędziemy na światło dzienne przesłania skrywane przez reklamy alkoholu i ostro pociągające z butelki telewizyjne wzory do naśladowania. Przemyślimy, dlaczego o wiele trudniej powiedzieć „nie piję” niż „nie palę” czy „nie wciągam koki”. Porozmawiamy o tym, czemu przy podjęciu decyzji o odstawieniu powinniście być nieugięci, zamiast czuć się jak ostatnie sztywniaki. Upoi nas cud życia całkowicie wolnego od kaca. Dowiecie się ode mnie ze szczegółami, jak to jest po raz pierwszy na trzeźwo pójść na wesele, radzić sobie z utratą pracy czy się z kimś pocałować.\nJednak tylko i wyłącznie od was zależy, jak podejdziecie do alternatywnej rzeczywistości, którą zamierzam rozpostrzeć u waszych stóp. Doskonale zdaję sobie sprawę, że wielu czytelników tej książki nie zamierza aspirować do stuprocentowej trzeźwości. Rozumiem to. Przez pięć lat po tym, jak powinnam wykopać alkohol ze swojego życia, starałam się zatrzymać go przy sobie. Jakbym była w związku, z którego nie potrafiłam się wyplątać.\nWzorem tych, którzy po przeczytaniu książki o weganizmie postanawiają zostać weganami, ale tylko w osiemdziesięciu procentach, możecie postawić sobie za cel niepicie przez osiem dni z dziesięciu. Możecie też podjąć decyzję, że zrobicie sobie tylko trzymiesięczną przerwę. Może też być tak, że wasze kontakty z alkoholem skutkują jedynie monstrualnym kacem. Na skali uzależnienia jesteście czwórkami, podczas gdy ja byłam dziewiątką.\nNakłanianie was do rzucenia nie jest moim zadaniem. Jest nim natomiast uświadomienie wam, jak wyglądałoby wasze życie, gdybyście jednak rzucili. Gdybyście powiedzieli: „A może by tak…?”. Spróbujcie przez jakiś czas nie brać nic mocniejszego do ust (polecam minimum dziewięćdziesiąt dni). Potem sami postanowicie. Osobiście uważam, że właściwym wyborem jest trzeźwość całkowita. Bo po co sięgać po używkę, skoro bez niej człowiek lepiej wygląda, lepiej się czuje i jest o wiele lepszy?\nTak wiele mam wam do opowiedzenia! Zaczynajmy.\n2 Definicja słowa „trzeźwy” za internetowym Słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/sjp/trzezwy-I;2531105.html [dostęp: 2 czerwca 2019]).\nKup i pobierz za 33,60 zł 23,86 zł ($ 8,49 $ 6,03)


http://nonsteam.80.pl/ LIGA - Konoha Team\nWysłany: Śro 13:25, 26 Kwi 2006 Temat postu: http://nonsteam.80.pl/ LIGA\nNOwa liga non steam nawet z nagrodami :]\nWOTF tez tam gra :] "kids of deatch" - nowy klan w którym gra 2 z n2pm I grają także organizatorzy ostatniej ligi non steam :]\nOstatnio zmieniony przez choosen dnia Śro 6:04, 10 Maj 2006, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 14:56, 26 Kwi 2006 Temat postu:\nWysłany: Śro 15:48, 26 Kwi 2006 Temat postu:\nmy sue też zapisalismy i to pierwsi P moze sie spotkamy a wtedy dostanieciue kopa P\nWysłany: Śro 18:15, 26 Kwi 2006 Temat postu:\nWysłany: Pią 11:46, 28 Kwi 2006 Temat postu:\nhttp://www.liganonsteam.fora.pl/ zapiszcie sie jeszcze tutaj nie bedziemy ostatni P\nWysłany: Wto 11:53, 09 Maj 2006 Temat postu:\nZobaczcie poczytajcie o tej lidze. Z magnetic team grałem ja z lukiem na 4 w cbble :] reszty nie znam.\nWysłany: Wto 11:57, 09 Maj 2006 Temat postu:\ngramy z Magnetic 12 maja o godzinie 21 szczegółów co do mapy nie znam :] Jedną my wybieramy jedną oni. My wybierzemy za pewne inferno a oni cbble- fason trzeba je opracować i dzwięki opracować wiesz jakie - triggery o chodzi :]\n20 maja gramy z ogony czy jakoś :]\nNiestety wtej lidze gra umc i zapewne erwink - ale na szczescie nie w naszej grupie :]\nWysłany: Wto 20:30, 09 Maj 2006 Temat postu:\nfason trzeba je opracować i dzwięki opracować Razz wiesz jakie - triggery o chodzi :] ----> o co chodzi ??\nWysłany: Wto 21:07, 09 Maj 2006 Temat postu:\nNo takie dodatkowe funkcje mapek jak np. piorun na aztecu... na cbble jest tego też troszke bardzo użytecznych :]\nNie bede Ci tego tłumaczył, jak chcesz sie dowiedzieć jak to działa - trigger to byś musiał wplątać się w robienie mapek do csa RaV też w to sie bawił chwile :]\nWysłany: Śro 5:55, 10 Maj 2006 Temat postu:\nJaka mape wybieramy w spotkaniu z manetic? oni za pewne cbble a my możemy wybrać spośród:\nWysłany: Wto 12:58, 30 Maj 2006 Temat postu:\nLiga zastała się... hosting stronki jest walnięty...\nNiewiadomo kiedy ruszy znów ta liga..\nWysłany: Pon 10:13, 26 Cze 2006 Temat postu:\nLiga ruszyła od nowa właśnie fuxem zebraliśmy sie na mecz i wynik : 24:0 na d2\nJesteśmy w grupie E\nKonoha Team vs DWFH\n07/07/06 - Godzina 21.00\nmapy: de_dust2 - de_inferno\nServer: Etera CS 1.6 Nonsteam :: 213.77.75.100:27015\nWymagany: AntiCheat ssClient 3.0\nSciagnijcie tego antyczita. Jak sie uda to wrzuce go na maila knh\nRezerwujcie czas :p\nWysłany: Nie 14:46, 02 Lip 2006 Temat postu:\nokejz czas zarezerwowany ale przejebane z tym anty czitem...\nWysłany: Śro 14:02, 05 Lip 2006 Temat postu:\n[link widoczny dla zalogowanych] << tu macie do sciagnięcia tego anty czita i opis jak sie go włącza pod server.\nŚciągnijcie go i wejdźcie na serva z nim na etrea'e: 213.77.75.100:27015\nŻeby nie było problemów podczas meczu!!\nOstatni mecz w tej grupie z najlepszymi w niej : ldm\nKonoha Team vs ldm\n16.07.06 // Godzina 21.00\nServer: DC Public 24/7 :: 82.160.204.5:27015\nbez tego ss-clienta\nomg 2 pierwsze rundy przegrane przez to.. że nie wiedzieliśmy że gramy live haha\ndobrze że mecz o pietruszke..\nWysłany: Nie 23:25, 16 Lip 2006 Temat postu:\nZażalenie choosena na stronie ligi :\nSkarżę się na zachowanie sędziego podczas meczu z 16 lipca knh vs ldm.\nSędzia po nożówce zrobił restart, nie pytając czy jesteśmy gotowi. Nawet nie napisaliśmy czy zostajemy czy nie :]. Sędzia nie napisał Live , tak też 2 pierwsze rundy zostały przegrane przez nas.. nie przewidujących tak nagannego zachowania sędziego (Lucasa).\nPonadto na servie wgrany był amx_mod: match deluxe, co oznaczało przypuszczalnie, iż aby zacząć grać należy na say'u wpisać "ready" przez wszystkich.\nTo że przegraliśmy te 2 rundy nie tylko wpłynęło na to że źle zaczeliśmy w ct , ale przede wszystkim na morale zespołu.. skupienie.. i brak kasy przez 2 następne rundy.. Pomijając to,że rywale w 1. rundzie raszowali na B gdzie w 1. rundzie łatwo przegrać z umiejącymi grać :]\nJeszcze mam zażalenie w związku z kickiem.. panie adminie.. jeżeli dyskutuje z Tobą na say'u to nie upoważnia U do kicka za dyskusje, jakby nie powiedzieć kulturalną.. W każdym bądź razie sry za nicka.. aczkolwiek nie był zbytnio obraźliwy, a był spowodowany chęcią wyładowania "wrzącej" we mnie złości.\nDo serva nie będe się odnosić bo równe szanse są teoretycznie na równym pingu 100 .. ale sflustrowało mnie zachowanie sędziego..\nMam nadzieję, że zachowanie to sie zmieni.. na szczęście to był mecz o pietruszke, bo i tak wychodziliśmy z grupy.\nWysłany: Pon 17:30, 17 Lip 2006 Temat postu:\nciekawe nagle sie okazało że 1 team wychodzi z grupy.. i tak żal ta liga .. nie ma co się kłócić :]\nWysłany: Wto 15:08, 18 Lip 2006 Temat postu:\nno bez kitu;p jaja w chuj, ale tak juz chyba jest z tymi nonsteamowymi ligami, mysle ze lepiej szukac sparow na ircu bo tutaj widzisz organizacja dick, serw pussy, sedziowie ass ---> shit


Pierwsza i prawdziwa powieść o BTR: Rozdział 114\nKendall wpadł do Logana, aby ogłosić swój idealny pomysł na spędzenie razem wspólnego czasu. Powiedział, że fajnie byłoby wybrać się ze wszystkimi nad jezioro na weekend. Marla zgodziła się bez namysłu. Elena i James również przystali na ciekawa propozycję. Problem tkwił w tym, że chcieli zabrać ze sobą jeszcze Carlosa z Alexą. Nie wiedzieli jednak czy się zgodzą. Marla wykonała krótką rozmowę telefoniczną z przyjaciółką, ponieważ jest na planie. Alexa powiedziała, ze w tym tygodniu wyjątkowo nie może, bo musi jechać nagrywać sceny w innym mieście. Tymczasem James zadzwonił do Carlosa. Ten postawił jeden warunek. Pojedzie jeśli Alexy tam nie będzie. Szatyn nie miał innego wyboru jak powiedzieć mu, że jego żona nie może przyjechać. Gdy Latynos to usłyszał, zgodził się, lecz bez większych emocji. Ktoś nagle zapukał do drzwi.\n- Wiem, że to ty Lily!- powiedziała Marla. Brunetka weszła do środka.- Przeszkadzam?- spytała kiedy zobaczyła Jamesa, Kendalla i nieznajomą blondynkę.- Jakieś zebranie tu macie?\n- Nie. Poznałaś już Jo?- spytała szatynka.\n- Jo?- powtórzyła.\n- To moja żona.- odezwał się Kendall.\n- Czy w Big Time Rush wszyscy są żonaci?- zaśmiała się.- Cześć, Lily.- przywitała się z blondynką.- Masz ładne włosy. Takie lśniące.\n- Fryzurę kiedyś miałam podobną do twojej, ale teraz teraz je ścięłam.\n- No oczu nie mam.- dogryzł jej Logan.\n- Ekhem.- wtrącił James.- Ja nie jestem żonaty.- podniósł rękę do góry.\n- Ale jest zajęty.- dopowiedziała Elena.\n- Lil, a może byś pojechała z nami nad jezioro?- zapytała Marla.- Jeśli oczywiście możesz. Poznacie się wszyscy lepiej.\n- Nie mam żadnych planów. Miałam zamiar z nudów założyć jakiegoś bloga.- uśmiechnęła się.- Chętnie się z wami wybiorę. W ten weekend?- potwierdziła.- No. Będzie idealnie.\n- No to jednak będzie nas ósemka.- powiedział Kendall.- Będzie raźniej.\nNastępnego dnia po południu wszyscy spakowali swoje torby i namioty. Wsiedli do samochodów. Pojechali do lasu na dziką plażę. Carlos mówił im, że za każdym razem gdy tam jedzie, nie ma żywej duszy. Zastanawiał się wiele razy czy w ogóle ktoś wie o tak cudownym miejscu. Po godzinie wszyscy dojechali na wyznaczone miejsce. Teren faktycznie był przepiękny, jakby było stworzone specjalnie do biwakowania. Pogoda też im spisywała. Logan dzielił namiot z Marlą, James z Eleną, Kendall z Jo, a Carlos i Lily mieli własne. Ponieważ Kendall z Carlosem byli kiedyś harcerzami, prędko rozpalili ognisko. Przyjaciele nabijali sobie na patyki kiełbaski i przypiekali je nad ogniem. Niebo robiło się coraz bardzie pomarańczowe. Carlos zapatrzył się na płomień.\n- Carlito!- zaczął James.- Nie patrz w ogień po się posikasz.\n- Chciałbyś.- Latynos wyjął z plastikowego pudełka obrane ziemniaczki i nabił je na patyk. Jo rozbawił ten widok. Obracał nimi jak kurczaka na rożnie. Kiedy były dobrze przypieczone, posypał je przyprawą do frytek, wyłożył na plastikowy talerzyk i zaczął jeść.- Chce ktoś?\n- Nie, smacznego kartoflu.- odpowiedział Logan. Marla spiorunowała go spojrzeniem. Lepiej żeby nie denerwował go po tym co się stało. Chciała spędzić miło ten weekend z przyjaciółmi. Nie potrzebowała awantur.\n- Masz majonez?- ten się jednak nie przejął.\n- Ja mam.- odpowiedziała brunetka. James kurczowo ściskał torbę w ręce.\n- A ty co tam trzymasz?- zapytał go Kendall.\n- Niedługo się dowiesz, ale czekam na odpowiedni moment. Aż się bardziej ściemni.- ostatnie zdanie wypowiedział szeptem co zaintrygowało innych.\n- Gadaj i to natychmiast co tam masz!\n- No dobra.- Jęknął. Szatyn rozpiął zamek i zaczął wyciągać z torby piwa w puszkach. Kładł je na drewniany stolik, przy którym siedzieli. Zrobił tak z dziesięć rund. Wszyscy wybałuszyli oczy ile piwa mogło zmieścić się takiego plecaka. Na stole Carlos przeliczył dwadzieścia puszek. Elena tylko się zaśmiała.\n- Tylko tyle?- spytał.\n- A potrzeba wam więcej?- Marla spojrzała po chłopakach.\n- To ty nie pijesz?\n- Nie zamierzam.- odpowiedziała.\n- To więcej dla nas.- Carlos i James przybili sobie piątkę.\n- Słabeusze.- zaśmiał się Logan, który wyciągnął ze swojego plecaka dwie wielkie butle.\n- Oooo!- Kendall, James i Carlos wydusili z siebie okrzyk zadowolenia.- Dwie flachy czystej!- Carlos popatrzył się z poszanowaniem na przyjaciela.- Czy to już cały asortyment?\n- Ja przyniosłam jeszcze butelkę wina, tak do kiełbasek.- wytłumaczyła Collins.\n- Nam nie wystarczy?- skierował pytanie do przyjaciół z uśmiechem na twarzy.- Nam nie wystarczy?\n- A wy macie zamiar w takim razie biwakować czy się upić?- wtrąciła Jo.\n- A to tak się nie biwakuje?- Logan otworzył pierwsze piwo.- Bo myślałem, że właśnie tak.\n- Mężczyźni.- westchnęła Marla patrząc na Jo.\nWystarczyły dwie godziny, aby BTR się upili. Jo i Lil też swoje wypiły, a Marla jako jedyna nie wzięła niczego do ust. Pomyślała, że będzie śmiesznie jeśli ona jedna przynajmniej zapamięta ten wieczór. Logan wstał i podszedł do ogniska. Potem podbiegł do wielkiego krzewu i zerwał kilka gałązek. Wrzucił je następnie do ognia. James nie wiedział co on wyprawia, ale też się przyłączył, bo wydawało mu się to ciekawe.\n- Co robicie?- spytał Kendall.\n- Odprawiamy rytuały.- odpowiedział Logan. Wraz z Jamesem zaczął tańczyć wokół ogniska wydając z siebie jęki i brzdęki.\n- Ja też chcę!- przyłączył się Carlos.- Co wywołujemy? Deszcz?\n- Carlito!- wrzasnęła Elena. Latynos przybliżył się za bardzo do ognia i w jednej chwili zapalił mu się tyłek. Zaczął biegać i okręcać się w kółko panikując oraz drąc się w niebo głosy.\n- Turlaj się!- zarzucił brunet. Ten jednak zachował się odruchowo i wskoczył do jeziora.\n- Deszczu to ty nie musisz wywoływać, bo jesteś wystarczająco mokry.- zaśmiała się Lily.\n- Mam ciuchy na zmianę w namiocie. Pójdę się przebrać.- w drodze wyciskał sobie wodę z ubrania. Rozsunął zamek. Chciał kulturalnie wejść do środka lecz zahaczył nogą o materiał i wpadł do wnętrza namiotu z hukiem. Podniósł się, aby pokazać jeszcze resztkę godności.\n- Trochę tam pobędzie.- popatrzyła na niego Marla z politowaniem. Przysiadł się Kendall trzymając gałązkę, której listki stanęły w ogniu.- A ty co wyprawiasz?\n- Palę zioło.- wsadził badyla do ust.\n- Patrz jak to ładnie pachnie…- James przystawił jej do nosa spaloną gałązkę, która w rzeczywistości śmierdziała gorzej niż spalenizna. Skrzywiła się niemiłosiernie.- Rozwiniemy z chłopakami interes i będziemy sprzedawać kadzidełka.\n- Daj się zaciągnąć.- podeszła do niego Elena.- Ale daje kopa. Uh…- skrzywiła się.\n- Dobra, dobra.- Logan złapał się na resztki wina, które stały na stole.-Mam nadzieję, że nikt tego nie piję, bo potrzebuję tego.- nie czekał na odpowiedź, tylko opróżnił szybko butelkę.- Gramy?- spytała chwiejąc się lekko na nogach. Wszyscy się zgodzili.- Carlito! Wracaj! Bez ciebie to już nie to samo!\n- Kolacja?- wychylił głowę z namiotu.\n- Butelka.- uśmiechnęła się Lily.- Gramy w prawdę czy wyzwanie?\n- Ja bym grał tylko w wyzwanie, ale ze względów na panie i Schmidt’a, którzy się boją, to niestety.- pokręcił głową James.\n- Ja się boję? Ja się boję?- wskazał na siebie kciukiem blondyn.- Dajecie!\n- Ja kręcę!- rozpoczął Logan. Wypadło na Marlę.- Prawda czy wyzwanie, skarbie?\n- Wyzwanie, bo się ciebie nie boję.- odpowiedziała.\n- Dobrze. James! Zaserwuj trzy kolejki dla tej Pani!\n- Słucham?- pisnęła.\n- Nie podoba mi się to, że w pełni trzeźwości się z nas śmiejesz, więc musisz to wypić.- wytłumaczył. James podstawił jej pod nos trzy kieliszki i szklankę soku. Dziewczyna popatrzyła na każdego po kolei, a następnie opróżniła pierwszy kieliszek z wielkim grymasem na twarzy. Po krótkiej przerwie, wlała w siebie dwa następne. Wszyscy zaczęli bić jej brawo. Złapała się butelki i zakręciła nią. Nadeszła kolej na Jamesa.\n- Wyzwanie!- uśmiechnął się od razu.\n- Jamie, Jamie…Co by ci tu wymyślić?- rozejrzała się.- Musisz pocałować kogoś w tyłek.\n- Świetnie! Chciałbym pocałować twój tyłeczek.- zażartował.\n- A-a!- pokręciła palcem.- Nie dałeś mi dokończyć. Nie może być to dziewczyna.\n- No dobra chłopaki. Który da się cmoknąć w dupę?\n- Na mnie nawet nie patrz.- założył ręce Carlos.\n- Ciebie nawet nie brałem pod uwagę. Jeszcze by mi jakiś wrzód na ustach wyskoczył.- wystawił mu język.- Logan, wybieram twój tyłeczek.\n- A dlaczego nie mój?- wciął się Kendall.\n- A czujesz się jakiś odrzucony?- zapytała Jo.\n- Wcale nie mam gorszego tyłka od Logana!- obraził się na żarty.- Patrzcie jakie mam jędrne buły.- złapał się za pośladki. Wypiął się w stronę Jo, która sprzedała mu klapsa.\n- Chciałbyś.- opowiedział James. Logan nawet wstał i wypiął się, aby szatyn złożył swój pocałunek na jego tyłku. Tak też się stało, a dziewczyny zaczęły się uśmiechać. Potem jednak James wyprostował się i zasadził Loganowi kopa w dupę. Brunet się zatoczył i wylądował w krzakach.- Dawajcie tę butelkę. No. Błagam Carlos, błagam Carlos!- modlił się gdy butelka kręciła się na stole. Niestety nie poszło po jego myśli. Wypadło na Lily.- Kuźwa! Następnym razem i się uda.\n- Prawda.- powiedziała.\n- Gda- gda- gda!- Logan i Kendall wstali, aby zapiać jak kurczaki.- Lamuska!\n- No dobrze. Wyzwanie, ale jakieś z głową. Ok?\n- Hmm… wyzwanie dla kobiety.- zamyślił się James. Siedział tak w pozycji myśliciela dobrą minutę niepokojąc wszystkich. Logan podszedł do niego i wyszeptał mu coś do ucha.- Dobreee!- spojrzał się na bruneta.\n- Nie ma tak!- zaprzeczyła zielonooka. Nie znała długo Logana, ale wiedziała, że ma bardzo kreatywne pomysły.\n- Ale ja sam na to wpadłem!- skłamał.- Trochę mnie pokierował, w którym iść kierunku. Mam dla ciebie słonko zdanie specjalne.- potarł ręce w gotowości.- Widzisz to drzewo?- wskazał palcem.- Podejdź do tego drzewa.\n- Ok…- wstała zbita z pantałyku. Podeszła do wygiętej sosny.\n- Uwaga. Przez minutę masz gwałcić to drzewo.\n- No chyba cię popieprzyło?!- wydarła się.- Nie zrobię tego.\n- Wcale nie!- zaśmiał się.- Spraw żeby się wyprostowało na twój widok!- popatrzył porozumiewawczo na Logana, a potem przybili sobie piątkę.- Dajesz florofilko!\n- Zboczeńcy…- odezwała się w końcu Elena.\n- Nie będę się tak upokarzać i to przez sześćdziesiąt sekund!- poinformowała go mniej grzecznie Lily.- Trzydzieści!\n- Pięćdziesiąt!- licytował się James.\n- Mam powiedzieć osiemdziesiąt?- podniósł brwi. Nie dał za wygraną.\n- Nie, nie i nie! Nie zrobię tego!- tupnęła nogą.\n- Musisz, a jak nie to wyznaczymy ci karę.\n- Wszystko będzie lepsze od tego.- odpowiedziała.\n- Logan! Kendall! Zabierzcie ją tam gdzie lądują ci, którzy nie potrafią się bawić.- chłopaki podeszli do niej. Zdezorientowana brunetka nie wiedziała co zrobić. Kendall złapał ją za nogi, a górną partię jej ciała złapał Logan. Nieśli ją teraz jak kłodę w stronę pomostu.\n- O nie!- zorientowała się co chcą z nią zrobić. Zaczęła się wierzgać.\n- Sama sobie szkodzisz.- powiedział Kendall. Po sygnale danym przez Jamesa, wrzucili ją do wody.\nLil oburzona wynurzyła się z wody. Na brzegu wyciskała siebie jak cytrynę w wyciskarce.\n- Nienawidzę was!- krzyknęła i weszła do swojego namiotu.\n- Chyba trochę przesadziliście.- powiedziała Marla.\n- Nie trochę, ale w ogóle.- poprawiła ją Jo.\n- Sprawdzę co się z nią dzieje.- podniósł się z krzesła Carlos. Wszyscy patrzyli jak przyjaciel podchodzi do jej namiotu i pyta czy może wejść. Lily kazała mu poczekać, ponieważ się przebierała, a potem go wpuściła.\n- To co? Kontynuujemy?- spytał James. Dziewczyny jak jeden mąż spojrzały na niego karcącym spojrzeniem.\n- Niech tutaj chłopcy bawią się w swoje, a my zajmiemy się sobą.- powiedziała Jo i zabrała koleżanki nad plażę zostawiając trójkę przyjaciół samych.\n* Pierwszy rozdział na drugi rok działalności. Pewnie zauważyliście maluśką zmianę? Rozdziały się zwijają hehe :) Dziś ten rozdział taki lekki i rześki. Dziękuję za to, że byliście wczoraj i jednorazówka się podobała. Tylko tyle mam do powiedzenia. Do środy :*\nJustine Rusher 7 lutego 2015 00:03\nczyżbym była pierwsza? pewnie ktoś mnie juz wyprzedził :/\nMarla S 7 lutego 2015 00:08\nJustine? Aż nie mogę w to uwierzyć. Dawno Cie tu nie było :) I chyba w odwiedziny, bo rozdział żeby przeczytac w trzy minuty to nawet superman nie potrafi :P\nJustine Rusher 7 lutego 2015 00:20\nUh, jednak nie ^^\nMiło tak wrócić i załapać się na pierwszy komentarz w drugim roku. Gdzie fajerwerki? :D\nButelka rozwaliła system, tego nawet nie trzeba komentować. Przesadzili, mogli ją przecież od razu poćwiartować, pfff\nMeeega polubiłam Lily i mam wrażenie, że pomiędzy nią a Carlito coś zaiskrzy ^^\nżyczę dużo weny na kolejny rok :*\nJustine Rusher 7 lutego 2015 00:21\nja sobie zaklepałam miejsce, kiedyś trzeba być pierwszym :')\nMarla S 7 lutego 2015 00:25\nJa myślałam, że o mnie zapomniałaś ;) Po tym jak skończyłaś tamtego bloga...\nWidząc tutaj Ciebie to wspaniały dla mnie prezent :*\nJustine Rusher 7 lutego 2015 00:28\nDotrzymuję obietnicy i wpadam tu na każdy rozdział, ale nie zawsze mogę skomentować (tak się kończy czytanie w szkole, hyhy). Milo mi, że się cieszysz ^^\nBig Time Chris 7 lutego 2015 07:48\nKiedy przeczytałem ze Marla niczego neo wziela do ust to pomyślałem "biedny Logan" huehue. Potem musiała wypić trzy pod rząd. Pewnie jak wstała to ja trochę skolowalo. :D\nAle miałem beke przy fragmencie z tylkiem. Hahaha. Marla jest bardzo kreatywna a Kendall rozwala system. Wgl Maslow jak wyjebal z tekstem. "Logan, wybieram twój tyleczek" tu też miałem beke. A potem sprzedał mu kopala. Hehehe. Jak już wylądował krzakach to Marla mogłaby się dołączyć :D\nJak Marla zaprosila Lilly to poczulen zagrożenie dla Alexy. No masakiera. Marla jest inteligenta ale czasem trochę mniej.\nWgl nie rozumiem Lils. Przecież to.tylko zabawa. C jej szkodilo pogwalcic to drzewo? Tymbardziej ze była wcieta. No jezu jaką ona sztywna. A co do kary to fakt była trochę chamska ale ssama tego chciała. Wdg mnie jej zadanie wcale nie było takie złe. James miał gorzej. :)\nHahaha i plonacy tyłek Carlita. Dziwnym trafem oboje z Lily się zmocyli. Woda łączy ludZi^^ Powinna być wóda tam u góry ale jak widac poróżniła ona przyjaciół. No coz w trójkę też sie można świetnie awic. Szczególnie gdy jest się w gronie nawalonych debili:D\nPodaumowujac sam bym pograł z nimi w taka butelkę. Zazdro. ;)\nŚwietny rozdzial w tym nowym roku dla bloga. :*\nK.C. 7 lutego 2015 08:14\nSchlali się w środku jakiegoś lasu i co z tego wyszło? Wywołują deszcz, pali się tyłek a natura jest zagrożona gwałtem :) To już drugi rok. Jak ten czas zapitala. Ale chyba nikomu nie udało się opublikować tyle rozdziałów. Czujesz się jakbyś znowu wstawiała pierwszy rozdział? :)\nBe Betty 7 lutego 2015 10:40\nBoże jak pijani chłopacy mnie rozśmieszają. Tak. To bardzo odpowiedni rozdział jak na początek nowego roku. Chociaż Lily jest trochę sztywna. Ja bym pogwałciła to drzewo aż by się wyprostowało :) Lily miała z nudów założyć bloga? :D Serio? Takie miała plany? Czy ty tak nie robisz przypadkiem ? :D Hehe. I ten Kendall pokrzywdzony, bo nikt nie wybrał jego jedrnych buł :D Super rozdział :)\nLiv Maslow 7 lutego 2015 10:49\nHahhahajaha xD Rozwaliłaś mnie z drzewem. :D Oni jak zwykle faceci to chlać muszą. :/ James pocałował tyłek Logana marnej przeżycie dla chłopaka i mężczyzny. A ten gwałt drzewa przypomniał mi o pewnym zdarzeniu. XD Nie pytaj. Jedynie powiem o drugim zdarzeniu jak chłopak mi wysłał wyraz "dendrofilia". Mówię wam, że mnie cały czas rozwala tak jak ty. :D Ta kara dla Lily była chamska. Walnęłabym ich. Rozdział świetny. ❤\nMarla S 7 lutego 2015 20:14\nOoo i Oliffka się pojawiła pod rozdziałem :D Czy mnie jeszcze coś zaskoczy? :D\nLiv Maslow 7 lutego 2015 23:24\nTak i to bardzo wiele. xD Tak naprawdę ja na bieżąco czytam, ale jestem, aż taka leniwa, że nie chciało mi się komentować.A po za tym jestem chora i nie mam dostępu do kompa. :/\nDark_bunny 7 lutego 2015 10:59\nHotDogi... To było genialne! Beka z chłopaków :D Czyli, że niedługo koniec Carlexy? Meee.... Uwielbiałam ich i Carlosa szpiega :D "Nie patrz w ogień po się posikasz." chyba każdy to słyszał i Btw. Literówka ;) Ale Logan jest błe... "kartoflu" HATERS GONNA HATE, RUSHERS GONNA ELEVATE AND POTATOS GONNA POTATE!!!!.Oni są głupi, wywoływać deszcz? Hahaha!!! Marla powinna lepiej sprawdzać co oni biorą na biwak... Prawda i Wyzwanie :D Zgwałcić drzewo... Nie dziwię się Lily, że się na nich wkurzyła. Przesadzili :P\nŚwietny rozdział i czekam na nn :3\nLisa Schmidt. 7 lutego 2015 19:54\nNie spodziewałam się takich akcji po chłopakach, zabawne było całowanie.. Nie wierzę że James dał się tak wrobić :d. No szkoda trochę Lily, ale było gwałcić drzewo ;d. Jednak dobrze że Marla nic nie piła, i jako jedyna zachowała zdrowy rozsądek. Rozdział zabawny , taki inny :). Bardzo dobry, czekam na następny ! ;D.\nLisa Schmidt ! :).\nMarta Gadomska 9 lutego 2015 08:48\nI tak z pozornie grzecznego biwaku zrobiła się niezła popijawa, I po co było przynosić te procenty? Powoli przekonuję się do Lily. Ona jednak jest okey. A chłopaki chyba rozumu nie mają. Pomysły w ogóle mają porypane. Na serio. Niech się wreszcie ogarną, to dorośli faceci. Mówię o całokształcie z szczególnym naciskiem na Alexę i Carlosa. Trochę przykro, ze się gniewają. Nie powinni się tak sprzeczać. Popieram Marlę. Nie pić i to jest właśnie to. I jak powiedziałam, że w poniedziałek, to w poniedziałek. Rozdział super! Czekam na nn! I lecę do jednorazówki. Trzymaj się!


Etui Xiaomi Redmi 3 Pro - Obudowy ☆ Pokrowce – Wysyłka 24h - sklep internetowy Etuistudio.pl\nEtui na telefon Xiaomi Redmi 3 Pro - Obudowy, Kejsy i Pokrowce\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Niebieski kwiat północy.\nEtui na telefon Xiaomi Redmi 3 Pro. Dzięki transparentnemu silikonowi, zostaje zachowany oryginalny design, przy jednoczesnej...\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Słodka różowa świnka.\nXiaomi Redmi 3 Pro - hartowane szkło ochronne na ekran 9h.\nWysokiej klasy ochronne szkło hartowane zaprojektowane dla telefonu Xiaomi Redmi 3 Pro. Zabezpieczy ekran przed zarysowaniami...\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Czerwone serduszka.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Krzew kwitnącej wiśni.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Kaktusowy ogród.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Biało Czarna fala.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Cytrynowe orzeźwienie.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Watercolor piórko.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Tęczowe jednorożce.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Ahoj wilki morskie\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Polne stokrotki.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Opowieści flamingów.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Tęczowy przeplataniec\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Egzotyczne liście bananowca.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Misio Siemka.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Kolorowy splash.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Lukrowane pączki.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Różowe flamingi.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Polne stokrotki nocą\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Kolorowe tukany.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Wesoła żyrafa w okularach\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - All you need is LOVE.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Wiśniowa plejada\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Ninja Unicorn - Jednorożec.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Złote koniczynki\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Czerwone róże.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Dream unicorn - Jednorożec.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Watercolor dmuchawiec.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Love, love, love…\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Work like a Captain…\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Czerwone wesołe biedronki.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Damaszkowa elegancja.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Ananasowe szaleństwo\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Tęczowy jednorożec na chmurce.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Kwiatowa mandala.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - I Am not perfect…\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Tęczowe piórka.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Watercolor ananasowa eksplozja.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Złote ananasy.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Kolorowe lizaki.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Stay Gold.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Bajeczny kwiat.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Diamentowy gradient.\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Keep Calm… Pandicorn\nEtui na Xiaomi Redmi 3 Pro - Złota czterolistna koniczyna.\nSmartfon Xiaomi redmi 3 pro jest to bardzo nowoczesny telefon, który jest coraz częściej kupowany. Sam jego wyglad zachwyca, ponieważ ekran i tylna powierzchnia są bardzo starannie wykonane. Oczywiście, aby zabezpieczyć jego cały wygląd oraz jeszcze bardziej upiekszyć warto zainwestować w dobre etui, które jest odpowiednio dostosowane do kształtu telefonu. Największą zaletą pokrowca na ten smartfon Xiaomi redmi 3 pro są specjalne wycięcia na wszystkie elementy w telefonie. Oczywiście etui to nie przeszkadza w codziennym uzytkowaniu ze smartfona, dzieki właśnie tym wycięcia. Jak wiadomo, na rynku możemy znaleźć mnóstwo rodzajów etui. Są nimi przede wszystkim plastikowe, gumowe, przeźroczyste, skórzane czy nawet etui na klapke. Ceny tych przedmiotów mogą sie od siebie zdecydowanie różnić. Jednakże nie zawsze warto kierować sie ceną w tym przypadku. Dobre etui to nie tylko takie, które idealnie pasuje na nasz telefon.\nMożna powiedzieć że pokrowiec służy nie tylko do zabezpieczenia tylnej powierzchni telefonu przed uszkodzeniem, ale i również dodaje jeszcze ładniejszego wyglądu. Smartfon Xiaomi redmi 3 pro jest bardzo delikatny, dlatego tez każdy jego upadek z dużej czy małej wysokości może grozić poważnym uszkodzeniem. Aby temu zapobiec warto zakupić odpowiednie etui czy pokrowiec, które sprostają zadaniu. Jak wiadomo, lepiej jest zainwestować w pokrowiec na telefon niż później płacić o wiele więcej za naprawe uszkodzenia. Warto odpowiednio zabezpieczyć telefon, kupując idelane etui Xiaomi.\nWytrzymałe etui Xiaomi Redmi 3 uchroni Twój smartfon przed pęknięciami i zarysowaniami, powstałymi podczas codziennego użytkowania, a także zapewni mu bezpieczeństwo podczas awaryjnych sytuacji. Silikonowy case doskonale amortyzuje upadki, idealnie przylega do powierzchni telefonu, a specjalne wycięcia na gniazda, przyciski, głośnik i aparat sprawiają, że przeznaczone do Xiaomi Redmi 3 Pro plecki wpływają na wygodę użytkowania wyłącznie pozytywnie. Dopasowana do Xiaomi Redmi 3 obudowa to skuteczne zabezpieczenie, będące gwarancją długotrwałego i nienagannego funkcjonowania urządzenia, ale i designerska ozdoba, która odmieni Twój smartfon!\nXiaomi Redmi 3 Pro, to jak sama nazwa wskazuje najmocniejszy model Redmi z serii 3, dzięki czemu stał się niesamowicie popularny. Biorąc pod uwagę jego parametry, mamy do czynienia z wyświetlaczem 5 calowym o rozdzielczości 720 x 1280 px i 294 ppi, co składa się na niesamowicie ostry obraz. Wszystko to ma pracować przez wiele godzin dzięki akumulatorowi Li-Ion o pojemności 4100 mAh. Telefon dostępny w jednej wersji z pamięcią wbudowaną o pojemności 32GB z możliwością rozbudowy dzięki karcie pamięci microSD o pojemności maksymalnie 128GB. Telefon pracuje na procesorze Qualcomm Snapdragon 616 z taktowaniem zegara 1,50Ghz i ośmioma rdzeniami. Pamięć RAM to 3GB, sumując te dwa najważniejsze podzespoły, daje nam to naprawdę mocny model, gdzie wiele otwartych na raz aplikacji nie powinno sprawić żadnych problemów. System operacyjny zainstalowany w Redmi 3 Pro, to Android 5.1.1 Lollipop z interfejsem MIUI 7. Smartfon ten został wyposażony w dwa aparaty, aparat z tyłu o matrycy 13Mpx i rozdzielczości 4208x3120 px, pozwala nam na robienie idealnych zdjęć w każdych warunkach, natomiast jeśli chodzi o aparat przedni to matryca 5Mpx o rozdzielczości 2592x1944 px, zapewni świetne selfie w każdym miejscu. Telefon ten nie jest bardzo dużo, jego wymiary (139,30 x 69,60 x 8,50 mm) i waga 144 gram, sprawiają, że świetnie leży w dłoni o każdej wielkości. Także ten telefon polecam praktycznie każdemu, ponieważ dzięki opcji DualSIM spełni swoje zadanie jako telefon firmowy, a dzięki danym technicznym jako telefon to zabawy.


Automaty do gry za darmo House of Fun są bardzo proste, ale i tak trzeba wiedzieć, jak się za nie zabrać. Po pierwsze, gracz musi wybrać liczbę linii wypłaty, jakie chce obstawiać. Można to zrobić poprzez naciśnięcie jednego z przycisków z numerami od 1 do 9. Kolejnym krokiem jest ustawienie wartości zakładu, od 1 do 100. Naciśnij przycisk „Bet”, aż jeden zakład zostanie zwiększony do żądanej wysokości. Kwota, jaką wybierzesz będzie postawiona na każdej aktywnej linii. Naciskając przycisk „Bet Max” można od razu postawić 100 kredytów na każdą z dziewięciu dostępnych linii oraz 900 euro przy każdym spinie zostanie pobrane z Twojego konta. Ta gra slotowa jest podobna do Mystic Secrets.\nJeśli zaczniesz grać nie na prawdziwe pieniądze, to dostępna u nas darmowa gra House of Fun bez rejestracji oferuje Ci na początek 1000 kredytów. Ponadto istnieje przycisk „Coins” pozwalający dostosować liczbę monet na 1 spin, od 0,5 do 2. Warto wiedzieć także, że istnieje download na telefon Android, więc możesz zagrać w King of Cards na swojej komórce.\nWszystkie pięć bębnów wprawisz w ruch jednocześnie naciskając przycisk „Start”. Naciśnij przycisk „Automatic Start”, aby rozpocząć ciągłe kręcenie bębnami; w tym przypadku gra zatrzyma się, gdy trafisz najwyższą wygraną, darmowe spiny lub uaktywnisz dodatkowe opcje. Każda linia utworzona z identycznych symboli zaczynając od skrajnego lewego bębna będzie oznaczała wygraną. Wszystkie wygrane są sumowane. Przycisk „Info” wyświetla tabelę wszystkich symboli i mnożników dla gry online maszyny House of Fun.\nPodobnie jak w wielu grach hazardowych, w jakie można grać w kasynie online, Joker jest najcenniejszym symbolem na bębnach. Nie tylko to daje wysokie mnożniki, gdy znajduje się w linii z 2, 3, 4, 5 identycznymi symbolami, to pozwala wygrać 10, 250, 2500 lub 9000 monet odpowiednio – ale także zastępuje inne symbole w kombinacjach. Wygrane w kombinacji z wildem, którym jest w tej grze typu jednoręki bandyta House of Fun Joker, są podwojone. Jedynym symbolem, który nie może być zastąpiony przez Jokera to symbol scatter – stos żetonów. Symbol scatter mnoży zakład przez liczbę aktywnych linii wypłaty i mnożnik 2, 5, 20 lub 500. Zagraj w Kings of Cards, a jeżeli bębny wylosują Ci trzy, cztery lub pięć scatterów, to wygrasz darmowe spiny.\nGraj w House of Fun za free i sprawdź, że dziewiątki to mnożniki 2, 5, 25 lub 100 za 2, 3, 4, 5 kolejnych symboli na aktywnej linii. „Dziesiątki”, „J” i „Q” przyniosą Ci 5, 25 lub 100 kredytów na każdy zakład. Karty „Król” i „As” oznaczono jako „K” i „A” na bębnach tej gry i są wyceniane nieco wyżej – ich kombinacje dają mnożniki 10, 50 i 125. „Pik” będzie mnożyć stawkę o 15, 75 lub 250, „karo” i „trefle” gwarantują wygranie mnożników 20, 100 lub 400. „Kiery” i talia kart zapewnią jeszcze większy mnożnik 2, 25, 125 lub 750, a to jest niezwły wynik, jak na gry automaty House of Fun bez logowania.\nDarmowe gry hazardowe na automatach House of Fun po każdej zwycięskiej kombinacji pozwalają zwiększyć swoją wygraną w grze typu Gamble. Jeśli chcesz przez nią przejść i mieć zwiększone wygrane dodane do konta, wystarczy nacisnąć „Start”. Aby wziąć udział w grze Gamble, należy nacisnąć jeden z dwóch przycisków „Gamble” – jeśli znasz automaty do gier, House of Fun Cię nie zaskoczy. Zasady gry są takie same, jak w większości internetowych maszyn slotowych (gier hazardowych): musisz odgadnąć kolor karty wyświetlanej na ekranie. Można polegać na swojej intuicji, lub skorzystać z podpowiedzi – ekran wyświetla sekwencję ostatnich sześciu kart. Gracz dokonuje wyboru naciskając przyciski kolorów. Jeśli odgadniesz prawidłowo, Twoja wygrana zostanie podwojona, jeśli wskazałeś źle, wygrana\nGraj w House of Fun za free u nas!\nJeśli spodobała Ci się ta gra na podstawie powyższego opisu, to pamiętaj o tym, że darmowe gry hazardowe na automatach House of Fun to podstawa naszego serwisu internetowego. Znajdziesz u nas wszystkie najlepsze tytuły gier hazardowych na prawdziwe pieniądze, ale w wersji darmowej, na wirtualną walutę. Możesz w nie grać bez ograniczeń, bez logowania się i rejestrowania. Po prostu dla zabawy!


SULTANAHMET PALACE STAMBUŁ - Stambuł, Turcja\nTorun Sok.No:19 Sultanahmet, Stambuł, Turcja\nElegancki 4-gwiazdkowy Sultanahmet Palace Hotel oferuje usługę prasowania, transfer z/na lotnisko i usługę portiera. Ten bizantyjski budynek został odnowiony w 2010.\nSultanahmet Palace Hotel również leży w pobliżu Hagia Sophia, Cysterna Bazyliki i Hipodrom. Obiekt znajduje się w 10 minutach drogi od centrum Stambuł.\nMeczet Sulejmana jest w 1.8 km od obiektu, a Wieża Galata jest tylko w 2.4 km stąd.\nPiękny widok na wyspy przyciąga gości do Pokój standardowy z 2 łóżkami pojedynczymi i Pokój typu Deluxe o turecki wystroju, oferujących prywatny balkon, darmowe wi-fi, biurko do pracy, sejf prywatny i telewizję wielokanałową. Obiekt zapewnia widoki na Morze Marmara. Pokoje posiadają przyległe łazienki z suszarką do włosów, wanną i bezpłatnymi przyborami toaletowymi.\nCodziennie serwowane jest przepyszne śniadanie. W restauracji serwowane są dania kuchni regionalnej.\nZ Sultanahmet Palace Hotel można w 15 minut dojechać na lotnisko Stambuł-Atatürk.\nSultanahmet Palace, Turcja


abnormal and wild imagination?\npart 1: Closer [Alice Nine, the GazettE]\nOki. Bardzo dawno nie pojawiały się aktualizacje.\nWena na yaoi/shonen-ai uciekła gdzieś daleko i dopiero niedawno, dzięki Twitter'owi i spamowi jaki serwuje Aoi z the GazettE oraz Hiroto, Shou i Saga z Alice Nine, wróciła i pozwoliła napisać trzy strony i troszkę czegoś nowego i zgoła niespodziewanego.\nPisze to specjalnie dla mojej kochanej Carol z Holandii i przy dobrych wiatrach postaram się przełożyć to na angielski. Będzie to o tyle trudne, iż mój angielski jest bardzo średni, ale będę się starać.\nNiemniej teraz chcę zaprezentować polską wersję, która powstała zaledwie wczoraj. Zapewne znajdzie się tu sporo literówek, błędów natury stylistycznej i tym podobnych.\nJest to próba i zobaczymy co z tego wyjdzie - chciałam sprawdzić, czy umiałabyś napisać coś z nietypowym pairingiem. Tu mamy Aoi'ego z the GazettE oraz Hiroto z Alice Nine. A gdzieniegdzie pojawiają się też inne pary czy też rzekome pary.\nTytuł zaczerpnęłam sobie z kawałka Nine Inch Nails. Swego czasu Hiroto pisał, ze bardzo ich lubi.\nWięc posłuchajcie i życzę potem miłego czytania:\nHiroto po raz kolejny przewrócił z jednego boku na drugi. I tak jeszcze kilka razy. Niemal z irytacją naciągnął koc na głowę i zacisną mocniej powieki. Nic nie przynosiło rezultatu – obudził się jakieś pół godziny wcześniej i teraz w żaden sposób nie mógł zasnąć, mimo iż zegarek wskazywał nieprzyzwoitą czwartą nad ranem.\nWreszcie usiadł na łóżku, przeczesał placami zmierzwione włosy i rozejrzał się po pokoju. Dość szybko dostrzegł Mogu, który wygodnie rozłożył się w nogach łóżka i smacznie spał. Gitarzysta nie miał serca tym razem go wyganiać, choć nie raz beształ się w myślach za niezwykłą słabość do nowego przyjaciela. Piesek nawet się nie poruszył, gdy Hiroto zszedł wreszcie z łóżka i wolnym krokiem pomaszerował do kuchni. Po drodze włączył komputer i zgarnął paczkę papierosów.\nGdy przekroczył próg kuchni skrzywił się lekko, widząc jaki syf tam pozostawił – niepozmywane naczynia z zaschniętymi resztkami jedzenia i kilka pustych butelek po piwie. Gdy nastawił wodę na kawę i odpalił papierosa, uprzątnął nieco bałagan i wrócił do komputera, bu uruchomić przeglądarkę. Włączył też swoją wieżę, kompletnie nie wiedząc czego akurat chce posłuchać. Ostatecznie wcisnął play, zastawiając jaka płyta tam pozostała. Po kilku chwilach ciszy w głośnikach zabrzmiały znajome dźwięki kawałka Nine Inch Nails „Closer”. Hiroto uśmiechnął się pod nosem i wrócił po kawę.\nGdy już zasiadł w wygodnym fotelu przed monitorem, pierwszą stroną jaką odruchowo włączył, był Twitter. Dość zabawne, że tak długo nie umiał z tego korzystać, ale dzięki pomocy Shou portal przestał być skomplikowaną tajemnicą. Ba! Okazał się nadzwyczaj prosty w obsłudze.\nChłopak przejrzał wszystkie nowe wpisy na które składały się kolejne bzdury wypisywane przez Tatsurou, ale także przepełnione entuzjazmem wpisy Mizukiego, który nie mógł się doczekać nowej sesji zdjęciowej Karasu. Największą część stanowiły wiadomości i pytania od fanów.\nPrzez chwilę zastanawiał się co powinien zrobić, aż w końcu wystukał na klawiaturze krótkie „dzień dobry”, a potem postanowił odpisać na kilka fanowski wiadomości.\nGdy skończył była już prawie szósta, dlatego udał się pod prysznic, gdyż nauczony doświadczeniem wiedział, iż Mogu będzie chciał wyjść na spacer. Chłodna woda obudziła go nawet lepiej niż wcześniejsza kawa, jednak jego własne odbicie w lustrze nieco go przeraziło – kompletnie potargane włosy i ogromne wory pod oczami nie wyglądały najciekawiej. Hiroto był pewien, że znów makijażyści i styliści załamią ręce podczas dzisiejszej sesji, jednak zazwyczaj udawało im się zamaskować efekty nie do końca przespanej nocy.\nPo godzinie, gdyż już wreszcie ogarnął się do końca i przespacerował z Mogu po okolicy, znów usiadł do komputera i zauważył wpis Aoi'ego z Gazette, ewidentnie skierowany do niego „Hiroto znów nie śpi”. Po chwili wahania chłopak odpisał „Aoi-san również...”, ale nie otrzymał już odpowiedzi. Nie zdziwił się jednak – za jakieś półtorej godziny musiał wyjść z domu i dotrzeć do studia, gdzie zaplanowano wspólną sesję zdjęciową gitarzystów i basistów Alice Nine i Gazette.\nNa miejscu jak zwykle był przed czasem. Ekipa dopiero się rozkładała i nikogo znajomego jeszcze nie było. Dopiero pół godziny później progi studia przekroczyli Tora i Saga, którzy akurat dziś stanowili obraz nędzy i rozpaczy.\n- Wasz widok jest pocieszający dla mnie – zauważył Hiroto od niechcenia.\n- Dzięki, ale zwróć uwagę, iż nie wyglądasz lepiej – Tora ziewnął rozdzierająco. - Zabalowaliśmy wczoraj... - przyznał niechętnie.\n- Widać – czyjś śmiech rozległ się od progu i należał do nikogo innego, jak Reity. - Cześć chłopaki! Dawno się nie widzieliśmy!\n- Dawno, dawno... Trasy, promocje i inne takie – odezwał się Saga zmęczonym głosem, obracając machinalnie kubek z kawą w rękach.\n- Gdzie koledzy? - zapytał Hiroto, widząc iż brakuje jeszcze obu gitarzystów, gdyż było już kilkanaście minut po czasie, gdy wszyscy mieli się stawić.\n- Ach! No widzisz, zapomniałem powiedzieć – basista Gazette uderzył się dłonią w czoło. - Aoi dzwonił, iż musi pojechać po Uruhę, bo tamtemu samochód wysiadł.\nFotograf słysząc to, westchnął zrezygnowany, ale zaznaczył, że nie mają całego dnia. Hiroto zgodził się z nim, gdyż dwie godziny po tej sesji zdjęciowej musiał jechać na kolejną, tym razem z Karasu. Aż za dobrze wiedział ile charakteryzacji go tam czekało. Wreszcie po piętnastu minutach zjawił się Aoi i Uruha, obaj najwyraźniej jednak w złych humorach, jakby się o coś pokłócili. Wrażenie to pogłębiało się w czasie całej sesji, gdyż obaj gitarzyści kompletnie się do siebie nie odzywali, ani na siebie patrzyli. Reita był już kompletnie zrezygnowany i zaprzestał prób pogodzenia kumpli. Za to chłopaki z Alice Nine czuli się nieco nieswojo. W końcu ekipa nadzorująca sesję, zarządziła natychmiastową przerwę, gdyż z nikim nie dało się współpracować. Tora i Saga natychmiast znikli z pola widzenia, Reita zabrał gdzieś Uruhę, by przemówić mu do rozsądku, a Aoi sam gdzieś znikł. Hiroto rozejrzał się po studiu i westchnął ciężko. Najsensowniejszym rozwiązaniem było teraz podłączenie gitary do wzmacniacza i próba skomponowania czegoś. Szybko odnalazł swój ukochany model, który akurat brał udział w sesji zdjęciowej. Gitarzysta odnalazł jakiś zaciszny kat, nałożył słuchawki i kompletnie odłączył się od rzeczywistości. Dopiero gdy ktoś lekko szturchnął go w ramię uniósł wzrok znad gitary.\n- Twoi znajomi mają rację – Aoi uśmiechnął się i przysiadł do młodszego kolegi.\n- Że nie rozstajesz się z gitarą. Chyba też już rozumiem skąd te twoje wpisy o czwartej nad ranem.\n- Nie mogłem spać – odpowiedział wymijająco Hiroto, niezbyt chętny by prowadzić dalszą dyskusję. Uratował go fotograf, który zwołał wszystkich by dokończyć zdjęcia.\nPo skończonej sesji wszyscy skrzyknęli się na wspólny obiad i jakieś piwo, by rozładować napięcie. Jedyną osobą, która się wyłamała, był rzecz jasna Hiroto, który niemal na złamanie karku musiał pędzić, by spotkać się zresztą Karasu.\nJuż na miejscu zderzył się w drzwiach z Mizukim, który podobnie jak on prawie się spóźnił i obaj jako ostatni zjawili się w studiu. Poganiani przez Tatsurou i fotografów grzecznie zasiedli przed ogromnymi lustrami, by makijażyści mogli zrobić im makijaż i ułożyć włosy.\n- Jesteś nie w humorze – zauważył Mizuki ciągle coś klikając w komórce. - Nie wyspałeś się.\n- Najwidoczniej – westchnął Hiroto spokojnie znosząc marudzenie makijażysty, iż te wory pod oczami są niemal nie do zatuszowania.\n- Znów coś komponowałeś po nocach?\n- Próbowałem... I uprzedzę twoje pytanie: ze średnim efektem to wszystko – gitarzysta westchnął i przeglądnął się w lustrze. Znów mu zrobili mocny, czarny makijaż.\n- Wnioskuję, że powinieneś przeżyć jakąś miłość lub zakazany związek – Mizuki roześmiał się.\n- To jest materiał dla piszących teksty, zresztą... - Hiroto nie skończył, gdyż wpół słowa przerwał mu Tatsurou.\n- Och, czyżby nasz Hiroto był w zakazanym związku. A z kim? - uśmiech wokalisty, przez ciemny makijaż wydał się w tym momencie nieco karykaturalny.\n- Myślę, że tu chodzi o ich sympatycznego wokalistę Shou – gitarzysta Sadie nie pozwolił dojść koledze do słowa. - Jak byłem na ich koncercie niedawno, to...\nNiestety nikt się nie dowiedział co i jak, ponieważ fotograf zwołał zespół do wspólnej fotografii. Wybawiło to Hiroto z opresji, gdyż jakoś niezbyt miał w tym momencie argumenty na swoją obronę. Dobrze wiedział, ze kłamać nie umie, ale równie dobrze zdawał sobie sprawę, iż jego koledzy z Karasu żyć mu teraz nie dadzą. Oczywiście miał rację, gdyż teorie jakie potem cała czwórka wysnuwała były coraz to dziwniejsze i mało prawdopodobne. W jednym punkcie mieli jednak rację – Hiroto interesował się Shou. W dodatku od dość dawna, niemniej wokalista wydawał się być nieco niezorientowanym w sytuacji. Niemniej bywały momenty gdy Shou najwyraźniej chciał dać młodszemu koledze do zrozumienia, iż tamten też nie jest mu obojętny. To było męczące. Niemniej teraz Hiroto postanowił obrócić wszystko w żart, bo jego kolegom dogryzanie wreszcie się znudziło.\nI faktycznie, po zakończeniu sesji i wspólnym udaniu się na obiad, nikt nie wspomniał nawet słowem o rzekomym związku wokalisty i młodszego gitarzysty Alice Nine.\nGdy Hiroto wrócił do domu było już późne popołudnie. Dobrze, iż wcześniej poprosił Sagę, by ten wyprowadził Mogu na spacer, acz szczeniak na widok swojego pana zaczął śmiesznie ujadać i skakać po całym mieszkaniu. Chłopak uśmiechnął się do siebie, gdyż takie miłe powitanie jego nowego współlokatora zawsze wprawiało go w trochę lepszy nastrój. W związku z tym zjadł szybko obiad, a następnie wziął pieska na ręce i raźnie ruszył do samochodu z zamiarem zrobienia sobie długiej wycieczki.\nPojechał tradycyjnie daleko za miasto w jakieś odludne miejsce. Mogu był zachwycony tak długą wycieczką ze swoim panem i chciał zwiedzić wszystkie możliwe zakamarki, niemniej Hiroto pilnował swojego pupila, by ani mu nie zginał, ani nie wyciapał się w czymś niezbyt ładnie pachnącym. Gdy szczeniak zmęczył się bieganiem, siadł grzecznie obok swojego pana na trawie, skąd gitarzysta obserwował miasto. Lubił tu przyjeżdżać i pomyśleć i jak zawsze automatycznie sięgnął po komórkę, by napisać do Shou. Nagle zorientował się, że teraz właściwie nie ma o czym. Znów napisze, ze jest w górach i Shou będzie się zmartwiał? Dobrze, że chociaż nie była to czwarta rano, a prawie szósta wieczorem. Wreszcie zdecydował się wrócić do domu, dlatego też wziął Mogu na ręce i nieco się wzdrygnął.\n- Hej kolego, gdzieś ty łaził? - zapytał, czując, że futerko szczeniaka jest mokruteńkie. Pies w odpowiedzi polizał go po nosie, na co Hiroto tylko się roześmiał i raźnym krokiem ruszył do samochodu.\nGdy już dojechał do domu najpierw wykąpał Mogu i porządnie wysuszył ręcznikiem, a następnie sam wziął gorący prysznic. Dopiero teraz uświadomił sobie jak zmarzł na tym małym wypadzie.\nPo tym drobnym odświeżeniu się, usiadł wygodnie w fotelu przed komputerem i sprawdził wiadomości na Twitterze. Mało nie oblał się akurat co otwartym piwem, gdy zobaczył wpis Aoi'ego „Hiroto chyba mnie nie lubi. Dziś nie chciał ze mną rozmawiać”. Gitarzysta przez chwilę myślał, aż w końcu wystukał neutralna odpowiedź: „Aoi-san jest fajnym gościem”.\nDosłownie za parę chwil Aoi napisał w odpowiedzi emotikonę, przedstawiająca najwyraźniej radość, a po chwili rozdzwonił się telefon Hiroto.\n- Słucham? - chłopak odebrał będąc nieco zdziwionym. - Nie, nie przeszkadzasz. Co? Nie. W sumie jak uważasz. Nie, w porządku, możesz przyjść. Okej, do zobaczenia.\nPo odłożeniu słuchawki jeszcze przez chwilę siedział w lekkim szoku, ale wreszcie podniósł się z miejsca, by trochę uprzątnąć mieszkanie. W zasadzie Aoi był kumplem z wytwórni, niemniej gości nie powinno zapraszać się do kompletnego bajzlu.\nAoi zjawił się za godzinę z wielką reklamówką wypełnioną butelkami z piwem. Na zdziwione spojrzenie kumpla odpowiedział zdawkowym „to się przyda” i raźnym krokiem ruszył na poszukiwania kuchni, by móc schować alkohol w lodówce. Hiroto mógłby powiedzieć, iż starszy gitarzysta zachowuje się jak u siebie w domu – schował piwo, zapalniczką otworzył dwie butelki, przywitał się nawet z Mogu zachwycając się przy tym, jaki to fajny piesek.\n- Zaraz, zaraz, czekaj! - odezwał wreszcie Hiroto. - O co tu właściwie chodzi?\n- Przyszedłem do kumpla pogadać i napić się piwa – odpowiedział beztrosko Aoi i zaczął przeglądać kolekcję gier na PSP.\n- A Reita? Albo inni? - gitarzysta Alice Nine przyjął piwo i rozsiadł się na kanapie.\n- Reita chla z Uruhą. Ruki pewnie gdzieś pewnie też pije i pisze kolejny tekst, a Kai znając życie załatwia coś z menadżerem...\n- Nigdy z nami się nie spotykałeś ot tak – zauważył Hiroto oschle, na co Aoi spojrzał na niego dziwnym wzrokiem, a dobry humor nagle jakby z niego wyparował.\n- Chcesz wiedzieć, dlaczego akurat do Ciebie przyszedłem? - zapytał siadając w fotelu naprzeciwko. - Bo wedle moich obserwacji jesteśmy w podobnej sytuacji. Ale! By o tym porozmawiać trzeba nam więcej alkoholu, więc pij. Wiem, że nie odmówisz.\nPoczątkowo rozmowa niezbyt im wychodziła, niemniej gdy zaczęli rozmawiać o muzyce i grze na gitarze znaleźli całą masę różnych tematów. Jak się okazało też, kolejne butelki piwa były opróżniane w dość szybkim tempie, a popielniczka była zapełniona po brzegi petami.\n- … i wtedy Uruha mi powiedział, że źle zagrałem tę solówkę... - westchnął niemal dramatycznie Aoi kończąc swój wywód. - Często tak mówi. Perfekcjonista pod każdym względem. Gra, ciuchy, fryzura, makijaż... Pieprzony dupek.\n- Dupek? - zdziwił się Hiroto, któremu wydawało się, iż gitarzyście Gazette dobrze się dogadują.\n- Myślałem, ze nam wyjdzie, a tu masz... Nie wyszło. I teraz czepia się częściej niż zwykle. Ile razy bym swoich utworów nie poprawiał, to zawsze coś wynajdzie. A tek głupek Ruki go popiera.\n- Bo szukam rady! - Aoi zrobił wymach butelką, omal nie rozlewając zawartości. - Wy tak dobrze się dogadujecie w tym Alice Nine!\n- Nie zawsze, nie zawsze – Hiroto zaśmiał się na wspomnienie prac nad singlem „Senkou”. - Było parę problemów i ciężkich dni.\n- Ale wszyscy jesteście w dobrych stosunkach, mimo tych waszych zażyłości – zauważył gitarzysta i chwiejnie wstał na nogi, by zrobić coś na wzór kółeczka po pokoju. - Nawet jeżeli Tora i Saga łażą do łazienki w przerwach, by się trochę obściskiwać... No co się tak patrzysz? Nie mów, że nie wiedziałeś! Zresztą Ty i Shou...\n- Jacy „ja i Shou”? - przerwał natychmiast Hiroto, mając nadzieję, iż żaden zdradliwy rumieniec nie wpływa mu na policzki. - Między nami nic nie ma.\n- Ale byś chciał, by było – Aoi pochylił się nad nim i dźgnął go palcem w klatkę piersiową. - Nie rumień się. Wszyscy to widzą, tylko sam zainteresowany nie. Dlatego powiedziałem, że jesteśmy w podobnej sytuacji.\n- Chyba powinieneś wrócić do domu. Jesteś kompletnie pijany... - młodszy chłopak odsunął się nieco na bok, by móc wstać. Zresztą dobrze zrobił, gdyż po chwili jego starszy kolega stracił równowagę i przewrócił się na kanapę, ale po chwili jednak usiadł w miarę prosto.\n- Słuchaj Hiroto, co mamy do stracenia? Nie jestem aż tak pijany, by nie wiedzieć co mówię i co proponuję. Jesteś fajnym chłopakiem, więc...\n- A co to, to nie – Hiroto poczuł jak jednocześnie ogarnia go złość, ale także wielkie zniechęcenie i trochę złość. - Nie pójdę na taki układ, bo... - gitarzysta urwał, widząc, jak jego kolega usnął niemal natychmiast w takiej pozycji w jakiej się znajdował. Jednocześnie mu ulżyło, iż skończyło się to głupie gadanie i idiotyczne propozycje. Sam stwierdził, iż chyba za dużo wypił, gdyż propozycja Aoi'ego wydawała się być teraz kusząca, pod warunkiem, że będzie wiedział, kiedy powiedzieć „stop”. Część jego podświadomości przekonywała go, iż dobrym sposobem na zwrócenie uwagi Shou, będzie „zazdrość”. Tylko czy to aby było możliwe i czasem nie odniesie kompletnie przeciwnego skutku?\nAutor: M.M. o 13:29 5 komentarzy:\nZ przyczyn oczywistych zmuszona jestem oświadczyć, iż jeszcze przez jakiś czas nie będzie się tu nic pojawiało.\nPrzyczyna oczywistą jest bowiem brak weny, a jak wiecie jest ona kapryśna. Raz przychodzi, raz odchodzi.\nMnie się w tej chwili nie trzyma.\nWięc przepraszam wszystkich odwiedzających tego bloga, również jego obserwatorów, ale chwilowo nie będzie żadnych ficów.\nChyba, że dorobię jakąś kolejną, niestworzoną teorię.\nFaza od ostatnich kilku miesięcy niezmienna, więc może i coś na ten temat powstanie?\nJeszcze raz przepraszam za milczenie i nieśmiało proszę o cierpliwość.\nAutor: M.M. o 16:33 5 komentarzy:\nBlog zawiera teksty opowiadające o zespołach z japońskiej sceny [tzw. fanfice] muzycznej [tu j-rock]. Opowiadania te zawierają treści o tematyce homoseksualnej! Jesteś uprzedzony, nie czytaj.\nJako autorka zamieszonych tu ficów, proszę o:\n1. Gdy przeczytasz - zostaw komentarz. To motywuje do dalszego pisania.\n2. Bardzo proszę, by komentarze nie ograniczały się do lakonicznego "to jest fajne". Proszę o konstruktywne opinie.\n3. Gdy umieścisz link do mojego bloga na swojej stronie, bardzo proszę poinformuj mnie o tym w komentarzu.\nAiko vel. "Rzabek"\nAoi x Uru PervIndex


Polska vs. Europa – Globalna Gra – zrozumieć świat | Geopolityka | Stosunki międzynarodowe\nSpór Warszawy z Brukselą o praworządność wzbudza emocje nie tylko w naszym kraju ale na całym kontynencie. Strona polska twierdzi, że chodzi o próbę ingerencji w krajowe kompetencje, których nie obejmują unijne traktaty, o kolejny krok ku koncepcji federalistycznej Europy. Unijni urzędnicy odpowiadają, że dyskusja dotyczy wyłącznie kwestii praworządności i ciągłego obniżania standardów demokratycznych przez polski rząd.\nObie strony mają po części rację, ale nie mówią całej prawdy, a sam konflikt stał się wielowymiarowy i ma dzisiaj charakter polityczny.\nNikt już nie zaprzecza, że reforma polskiego wymiaru sprawiedliwości poza zmianami osobowymi w strukturach sądowniczych przyniosła niewiele korzyści. Przeciwnie, przełożyła się na pogłębienie chaosu prawnego, erozję systemu sądowniczego i przewlekłość postępowań. Co prawda spełniła swoją doraźną funkcję polityczną umożliwiając reformę kraju w sposób oczekiwany przez partię rządzącą mimo absolutnego oporu szeroko pojętej opozycji, ale to zbyt mało by przeciętny obywatel uważał ją za sukces. Ergo, skórka nie warta była wyprawki, co pośrednio przyznają nawet przedstawiciele rządu. Nawarstwianie się kolejnych płaszczyzn chaosu prawnego, od kwestii Trybunału Konstytucyjnego, przez ustrój sądów po opracowanie narzędzi kontrolnych wymaga znalezienia rozwiązania w ramach nadal obowiązujących zasad demokracji parlamentarnej. W pracy tej będziemy popędzani przez unijne instytucje ponieważ sprawność polskiego wymiaru sprawiedliwości ma bezpośrednie przełożenie na kondycję europejskiego, którego jest częścią. To nie oznacza jednak, że powinniśmy bezrefleksyjnie godzić się na zewnętrzną ingerencję w ten proces.\nPaździernikowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie tzw. wyższości Konstytucji nad prawem unijnym (kolejny w tym zakresie tematycznym, patrz 1 i 2) to tylko postawienie kropki nad „i” w szerszym procesie polityczno-społecznym. Spór z Brukselą dawno przestał dotyczyć jedynie przepychanek w polskim Sejmie o stan sądownictwa, a stał się konfliktem o kierunek rozwoju całej wspólnoty. O to czy, mówiąc ogólnie, będzie ona dalej przeć ku federacyjnemu neoimperium, czy pozostanie przy wspólnocie niezależnych narodów. Podstawa prawna skupiająca się na zagrożeniu wydatkowania unijnych środków pieniężnych stanowi jedynie pretekst. Wobec Polski nigdy nie kierowano zarzutów o defraudację funduszy, inaczej niż wobec rządów Grecji, Czech, Węgier czy Rumunii. Nasz kraj obrano na cel, ponieważ prowadząca nieumiejętną politykę Warszawa sama ustawiła się w tej roli. Dostarczyła wszelkich koniecznych argumentów by ułatwić jej ukaranie, co z kolei dało okazję do stworzenia precedensu koniecznego do sfederalizowania Europy, ku czemu prą progresywiści, a czemu sprzeciwiają się równie liczne środowiska neokonserwatywne. Do niedawna ścieranie się tych dwóch poglądów było na poziomie politycznym mocno tonowane, czemu sprzyjała traktatowa zasada lojalności. Jednakże na przestrzeni lat cele integracji europejskiej podlegały przeobrażeniom, a konflikt społeczny uległ zaostrzeniu. Nie chodzi już tylko o samą integrację, a kwestie zupełnie podstawowe: społeczną rolę i definicję jednostki, rodziny, płci, narodu itp.\nFakt, że Fundusz Odbudowy posłuży za narzędzie do dyscyplinowania poszczególnych członków wspólnoty był od samego początku zupełnie oczywisty. W sierpniu 2020 r. pisałem, że jest to tzw. „miodowa pułapka” (ang. honey trap). Instytucje UE nie posiadają bowiem zbyt wielu realnych narzędzi nacisku na państwa poza wielokrotnie wspominanym art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, który w praktyce jest trudny do zastosowania, co udowodniły Polska i Węgry blokując procedurę. Stąd pomysł, że zmuszenie do określonych działań mogłoby nastąpić w drodze szantażu finansowego, podobnie jak postąpiono z Grecją w dobie kryzysu finansowego. Pandemia wydawała się ku temu znakomitą okazją, kolejnym kryzysem mogącym podporządkować niepokornych. Traf chciał, że Polska gospodarka na razie wychodzi z niej obronną ręką, przez co dodatkowe fundusze nie są jej niezbędne. Prosty plan stał się nagle skomplikowany, a jego dalsze forsowanie niebezpieczne dla całej wspólnoty ponieważ Warszawa zamiast ulec, jeszcze bardziej zaostrzyła konflikt.\nMiędzy bajki włożyć należy straszenie „polexitem”. Nie tylko nie chce go ani większość polskich obywateli, ani żadna z dominujących sił politycznych ale przede wszystkim dlatego, że z wielu innych powodów oznaczałby koniec Unii Europejskiej jako takiej i katastrofę gospodarczą w Niemczech. Spór Brukseli z Warszawą śledzony jest pilnie we wszystkich państwach członkowskich. Nie brak głosów poparcia dla polskiego rządu nie dlatego, że ma rację w swoich pokracznych reformach tylko dlatego, że nie on jeden dostrzega zagrożenia wynikające z tak szerokiej wykładni traktatowych zapisów. Są one pełne niedomówień i szarych stref, które w miarę upływu czasu uzupełnia m.in. orzecznictwo sądów. Stąd kompetencje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) stały się przedmiotem debaty prezydenckiej we Francji, toczą się na łamach niemieckiej prasy, wspomina o nich nominowany na przyszłego premiera Czech Petr Fiala i wielu innych publicystów i polityków. Jeśli bowiem poszerzymy kompetencje instytucji unijnych poza dosłowność zapisu, kto w przyszłości zdefiniuje co jest praworządne, a co nie?\nPół biedy jeśli chodziłoby jedynie o sposób wyboru sędziów, gorzej jeśli podobna dyscyplina dotyczyłaby kwestii uważanych za światopoglądowe. Co stanie się ze swobodą państw w kształtowaniu własnego ustroju i życia społecznego podług własnych potrzeb, własnej historii i uwarunkowań kulturowych? Jeśli więc odchodząca kanclerz Angela Merkel namawia do porzucenia retoryki konfliktu na rzecz porozumienia z Polską a poparcie dla naszego kraju wyraża wielu polityków francuskich, to może warto zastanowić się dlaczego?\nMówienie o „polexicie” jest dzisiaj czystą demagogią. Spór Polski z UE toczy się od sześciu lat i może trwać jeszcze długo, ze zmiennym dla stron szczęściem. Czasowe wstrzymanie części funduszy jest możliwe, jednakże gdyby taki stan miał się utrzymywać stanowiłby duże zagrożenie nie tylko dla Polski, ale dla całej Unii Europejskiej. Jej kondycji politycznej i gospodarczej. Polska może bowiem zastosować szereg posunięć paraliżujących działanie wspólnoty, co wywróci cała politykę obecnej Komisji pod kierownictwem Ursuli von der Leyen do góry nogami. Siłowe rozstrzyganie najbardziej kontrowersyjnych wątpliwości traktatowych może doprowadzić do chaosu w Europie, szczególnie że rośnie poparcie dla partii eurosceptycznych. Tego nie tylko sama Komisja, ale i wiele europejskich rządów chciałoby za wszelką cenę uniknąć. Stąd na październikowym szczycie Rady Europejskiej (EUCO) zarówno Emmanuel Macron jak i Angela Merkel zachowywali daleko idącą powściągliwość nawołując do dialogu, a Polskę poparli premierzy Węgier, Słowenii i Słowacji.\nStawka tej gry jest naprawdę wysoka i nie ma żadnych gwarancji, że presja finansowa na polski rząd przyniesie zamierzony skutek wbrew pokrzykiwaniom posłów w Parlamencie Europejskim. Mowa tak naprawdę o pieniądzach rozbitych na dwie części – KPO wstrzymywanego przez KE do czasu likwidacji Izby Dyscyplinarnej SN i anulowania jej orzeczeń, oraz budżetu unijnego. Na razie nie da się w praktyce zablokować wypłat budżetowych, ponieważ nie ma wytycznych do wprowadzonego niedawno tzw. mechanizmu warunkowości. Co więcej, procedura ta została zaskarżona do TSUE przez Polskę i Węgry, a wyrok spodziewany jest dopiero na początku przyszłego roku.\nCzy więc czeka nas totalna wojna warszawsko-brukselska, której finał trudno dzisiaj przewidzieć?\nW krótkiej perspektywie czasowej za najbardziej prawdopodobny scenariusz uważam zapowiadane częściowe ustąpienie po obydwu stronach w tym zastosowanie się przez polski rząd do części wyroków TSUE ws. praworządności, a następnie przeniesienie dalszej dyskusji na forum całej wspólnoty, gdzie skupi się na pytaniach o kierunek jej dalszego rozwoju. Ten ustalony może być nie wcześniej niż po ukonstytuowaniu się nowego niemieckiego rządu, oraz wyborach prezydenckich we Francji i parlamentarnych we Włoszech. Do tego czasu brak będzie decydujących rozstrzygnięć, co wyraźnie widać było na wspomnianym szczycie EUCO.\nSama Komisja zapowiedziała, że poczeka na rozstrzygnięcie sądu co do legalności mechanizmu warunkowości. Tym bardziej, że do załatwienia jest wiele innych spraw, między innymi zaadresowanie kryzysu energetycznego i presji migracyjnej wywieranej przez Białoruś. W obu przypadkach kluczowe znaczenie ma dobra współpraca z Polską, co tymczasowo wzmacnia pozycję negocjacyjną Warszawy. Szczególnie, że Emmanuel Macron liczy na wsparcie w sprawie elektrowni atomowych, a Angela Merkel ustępstwa na rzecz gazociągu NordStream 2.\nCzy na wiosnę presja na polski rząd wzrośnie? Być może, ale nie musi okazać się skuteczna. Według najnowszych sondaży wyborczych w wielu krajach europejskich partie neokonserwatywne zyskują na sile. Wygrana koalicji pod przywództwem Petra Fiali (ODS) w Czechach była niespodzianką, która zacieśni relacje polsko-czeskie, ale do naprawdę ciekawych rozstrzygnięć może dojść we Włoszech gdzie dużą zwyżkę poparcia zyskuje koalicyjna wobec PiS partia Bracia Włosi (ok. 20% w stosunku do 5% w 2019 r.). Razem z Ligą Północną Matteo Salviniego (ok. 19%) i Ruchem 5 Gwiazd (16.7%) będą w stanie utworzyć rząd, który prowadzić będzie politykę krytyczną wobec Brukseli. Nie wiemy też dokładnie jak potoczą się wybory we Francji, gdzie duże poparcie (ok. 18%) zdobywa konserwatysta Eric Zemmour. Jego jednoznaczne wsparcie dla Polski zdefiniowało kampanię prezydencką, zmuszając pozostałych kandydatów prawicowych (i jednego socjalistę) do poparcia prymatu konstytucji narodowych nad prawem unijnym. Wyborcze rozstrzygnięcia mogą więc dostarczyć polskiemu rządowi nieoczekiwanego wsparcia.\nW dłuższej perspektywie czasowej nie unikniemy jednak generalnej debaty na temat przyszłości Unii Europejskiej, a być może nawet zmiany traktatów. Bez niej wspólnota ulegnie rozpadowi na pomniejsze grupy o czym zresztą mówi się od lat.\nNiniejsza strona jest utrzymywana z wpłat darczyńców i dzięki wsparciu Patronów.\nWsparcie łączy się z szeregiem przywilejów (zależnych od wysokości wpłaty), m.in. wieczystym dostępem do zamkniętej grupy dyskusyjnej, wglądem do sekcji premium i upominkami. Chcesz wiedzieć więcej? Sprawdź TUTAJ.\nJSC\t· 2021-10-29 o 12:29\nNa OKO.press pojawił się ciekawy wywiad (mimo głupiego tytułu), który rzuca na kwestię migracyjną nowe światło… https://oko.press/dajcie-mi-godzine-sam-na-sam-z-polskim-rzadem-a-przekonam-go-by-przyjal-uchodzcow/\nFilip Dąb-Mirowski\t· 2021-10-23 o 16:05\nKonflikt między progresywistami a neokonserwatystami nie jest polską specyfiką. Także sam język, agresja, brak tolerancji dla poglądów drugiej strony itp. Widać to przecież wyraźnie na całym Zachodzie. Przykład Wielkiej Brytanii nie przekłada się na polski. WB zawsze miała mocne tendencje antyunijne, permanentnie wchodziła w spory z Brukselą, a różnica między zwolennikami a przeciwnikami pozostania w niej była relatywnie niewielka. Nie wiem co ma wspólnego konferencja nt. migracji do bycia partnerem? Jakim więźniem? Polska akurat należała do państw, które miały rację w 2015 i dzisiaj taktyka stosowana na wschodniej granicy jest w pełni akceptowana przez UE, łącznie z pushbackiem.\nJSC\t· 2021-10-23 o 17:01\n(…)Polska akurat należała do państw, które miały rację w 2015 i dzisiaj taktyka stosowana na wschodniej granicy jest w pełni akceptowana przez UE, łącznie z pushbackiem.(…)\nWtedy nie chodziło o pushbacki tylko o zasadę pierwszego bezpiecznego terytorium, czyli zatrzymywania wszystich migrantów w Grecji. A prawdziwa eskalacja nastąpiła po Wilkommen kiedy zaczęła się jazda z relokacją. I teraz Niemcy mogą powiedzieć, chcielibyśmy ich przyjąć, a sami nie damy rady… a jak ktoś ma temperament do pyskówek to może wyjechać z tekstem (…)I relokujcie nam i jak my relokowaliście wam.(…)\nJakby nie patrzeć to DobraZmiana musi w zaparte, a Niemcy zachowały sobie pole manewru… jak już wspomniałem nawet w wyborze pretekstu dla budowy muru na granicy z Polską mają pełną swobodę.\nJSC\t· 2021-10-26 o 09:49\nA do tego jak się okazuje dopiero co ruszył proces Salvaniego za push backi właśnie… https://oko.press/proces-salviniego-za-przetrzymywanie-ludzi-na-morzu-grozi-mu-do-15-lat-wiezienia/\nFilip Dąb-Mirowski\t· 2021-10-27 o 17:22\nSalvini nie odpowiada za pushbacki tylko przetrzymywanie, w bardzo konkretnej sprawie zresztą. Chodziło o proceder asystowania w szmuglowaniu migrantów przez NGO`sy, wprost z rąk przemytników, w efekcie nie wpuszczano do portów statków z uchodźcami. To bardziej show niż rozprawa, na świadka wezwano Richarda Geere. Wątpię w jego skazanie, a wszystko wskazuje na to, że za chwilę Liga z powrotem przejmie władzę. Pushbacki stosowane są przez Frontex na greckich wodach, na którego srożą się posłowie PE. Ale nic nikt z tym nie zrobi, a to dlatego że są one akceptowane przez KE.\nNie wierzę w żaden mur na polsko-niemieckiej granicy. Żadnego drugiego 'wilkomenn’ nie będzie. Myślenie eurokratów bardzo się zmieniło od 2015 roku, nastroje społeczne też. Polska będzie miała pełne poparcie Europy jeśli tylko zachowa pozory, że jakieś podstawowe zasady humanitaryzmu są respektowane (np. umieszczanie rodzin z dziećmi w ośrodkach i ratowanie osób, których życie jest zagrożone).\nJSC\t· 2021-10-27 o 20:48\n(…)Polska będzie miała pełne poparcie Europy jeśli tylko zachowa pozory, że jakieś podstawowe zasady humanitaryzmu są respektowane. (np. umieszczanie rodzin z dziećmi w ośrodkach i ratowanie osób, których życie jest zagrożone).(…)\nI tu jest problem… dla bazy wyborczej DobrejZmiany tam nie ma rodzin z dziećmi tylko nachodźcy, zwłaszcza się gdy karmiło się ją niestworzonymi historiami o stefach No Go w Lininie i Coniewie… https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/342952-czeczenski-terror-w-lininie-i-coniewie-ludzie-pisza-petycje-do-szefa-mswia-boimy-sie-o-dzieci-wideo\nFilip Dąb-Mirowski\t· 2021-10-28 o 09:22\nNie wiem skąd wysnuwasz takie wnioski, powszechnie wiadomo, że są pojedyncze grupy z kobietami i dziećmi, natomiast w zdecydowanej większości są to młodzi mężczyźni. Podobnie pisanie o „fałszywkach” i „prowokacji” jak piszesz „DobrejZmiany” uważam za niedorzeczne. O ile wspomniana konferencja to błąd wizerunkowy i amatorszczyzna, o tyle bardzo wyraźnie opisany był kontekst, co zresztą wspomina artykuł z oko.press i więcej, cytuję „Jeśli opisywane fotografie były jednymi z wielu kontrowersyjnych materiałów, zgromadzonych na telefonie nielegalnego imigranta, taki zbiór w całości ma prawo budzić podejrzenie służb” później następuje „ale” odnoszące się już do konieczności postawienia konkretnych zarzutów i ich wyjaśnienia z daną osobą. Generalnie przytoczony artykuł nie kwestionuje istoty materiałów tylko odnosi się do „jakości” ich przekazania. Nie zmienia to jednak faktu, że ja takich treści na telefonie nie mam choć są dostępne w internecie i mogą być memem, nie znam też nikogo kto by miał. To nie oznacza, że wszyscy migranci mają takie treści, to oznacza, że część z nich ma, choćby i nikła. Że mogą być wśród nich ludzie niebezpieczni i agentura, jak zresztą dowodzi historia migracji ostatnich 6 lat. Oznacza też, że nie można pozwolić na niekontrolowany napływ, nie można ulegać presji i niestety nie można dać się złapać w pułapkę szantażu emocjonalnego. Przenoszenie winy sprawcy na ofiarę jest typowym zachowaniem przemocowym od lat znanym w psychiatrii i psychologii. Dezinformacja prowadzona przez białorusko-rosyjskie służby jest niestety bardzo skuteczna wobec części polskiego społeczeństwa, już wcześniej zamroczonego podgrzewaną polaryzacją. Nasze służby nie potrafią na nią skutecznie odpowiedzieć, nad czym ubolewam. Winę za wszystkie ofiary ponosi wyłącznie reżim Łukaszenki.\nJSC\t· 2021-10-27 o 20:56\nA do tego dorzuca się obrzydliwe fałszywki… https://oko.press/nie-tylko-krowa-kaminskiego-watpliwosci-co-do-kolejnych-zdjec/ , które podpadają pod prowokację.\nJSC\t· 2021-10-28 o 13:12\n(…)Nie wiem skąd wysnuwasz takie wnioski, powszechnie wiadomo, że są pojedyncze grupy z kobietami i dziećmi, natomiast w zdecydowanej większości są to młodzi mężczyźni.(…)\nTo wszystko prawda… ale jak Usnarz Górny pokazał, że nie wpuszczamy nie tylko młodych mężczyzn, ale i tej przysłowiowej dziewczynki z kotem. A jak już muszą wpuścić to z kolei wychodzą takie akcje jak jedzenie muchomorów w okolicach Podkowy Leśnej.\n(…)Jeśli opisywane fotografie były jednymi z wielu kontrowersyjnych materiałów, zgromadzonych na telefonie nielegalnego imigranta, taki zbiór w całości ma prawo budzić podejrzenie służb(…)\nTo zdanie zaczyna się od słowa jeśli… co sugeruje, że fotografie jeśli nawet znalazły się na tych telefonach to drogą podrzucenia i to nie nawet przez Białorusinów jak artykuł sugerował tylko przez współpracowników tych co przygotowali materiał pt. (…)Zgwałcił krowę, chciał dostać się do Polski? Szczegóły ws. migrantów na granicy(…)… https://www.tvp.info/56071419/zoofilia-wsrod-imigrantow-zgwalcil-krowe-chcial-dostac-sie-do-polski-szczegoly-ujawniaja-polskie-sluzby-konferencja-mon-i-mswia-27092021\n(…)Że mogą być wśród nich ludzie niebezpieczni i agentura, jak zresztą dowodzi historia migracji ostatnich 6 lat.(…)\nSzlak migracyjny jest skrajnie niebezpieczny co go raczej wyklucza z roli kanału przerzutowego agentury. Bardziej widziałbym tam miejsce dla prowokatorów… sporowe grupy młodych mężczyzn bytujących w warunkach dalekich od komfortu to idealny cel.\nJSC\t· 2021-10-23 o 14:17\n(…)Nie chodzi już tylko o samą integrację, a kwestie zupełnie podstawowe: społeczną rolę i definicję jednostki, rodziny, płci, narodu itp.(…)\nZawsze o to chodziło… jak była kampania przed referendum jazda kulturowa i różne zarzuty suwerennościowe z Stanami Zjednoczonymi Europy włącznie. Następnie przy pierwszych paradach równości pojawiały się absurdalne zarzuty o dążenie do legalizacji pedofilii. A do obecnego stanu doprowadziła istna mowa nienawiści, w stylu (…)Tęczowa zaraza(…), która zaczęła równolegle z DobrąZmianą, której finałem stały się (…)Strefy wolne od LGBT(…)… które stały już w jawnej sprzeczności części funduszy unijnych.\n(…)Między bajki włożyć należy straszenie „polexitem”. Nie tylko nie chce go ani większość polskich obywateli, ani żadna z dominujących sił politycznych ale przede wszystkim dlatego, że z wielu innych powodów oznaczałby koniec Unii Europejskiej jako takiej i katastrofę gospodarczą w Niemczech.(…)\nCzyż nie podobnie myślał Cameron, gdy ogłaszał plany referendalne nad Brexitem?\n(…)W obu przypadkach kluczowe znaczenie ma dobra współpraca z Polską, co tymczasowo wzmacnia pozycję negocjacyjną Warszawy.(…)\nKonferencja z pedofilią zoofilską pokazuje, że DobraZmiana nie ma chęci być partnerem. Zresztą co patrzenia na pozycję negocjacyjną to przypominam, że to Polska jest więżniem polityki z poprzedniego kryzysu migracyjnego, a Niemcy mogą postawić mur… pod pozorem ASF’u albo, żeby mocniej zabolało, COVID’a (jako uzupełnienia polityki paszportyzacji, która u nas nie przejdzie).


Harmonia w życiu codziennym - Dominik Poczekaj - Portal OPOKA\nHarmonia w życiu codziennym\nWchodzę do swojego pokoju i zastanawiam się – jest w nim harmonia? Czy jest ten pokój, na tyle funkcjonalny, by inni widzieli w nim, to co rzeczywiście jest najważniejsze; żeby nie było zbędnych przedmiotów, które zagracają, które nie komponują się z pozostałymi? Czy harmonia, w moim pokoju, prowadzi do tego, że mogę powiedzieć, że jest tutaj normalnie, ale jednak wyjątkowo przytulnie i pięknie? Niekiedy może istnieć tylko jeden element, który burzy harmonię i wpływa na całą ocenę pokoju, domu, czy śmiało możemy powiedzieć też – życia. Rzeczywistość naszej codzienności, składa się z wielu elementów, które właściwie połączone, mogę stanowić pewną harmonię, która przekładać się będzie na funkcjonalność naszego życia, na owocność, na konkretność i praktyczność. Jak wiele jest potrzebnych, a jak wiele jest też niepotrzebnych, wręcz nieużytecznych elementów w mojej codzienności, które rozwijają i budują, albo burzą, które powodują spowolnienie, czy nawet zniszczenie jakiś spraw. Człowiek, istota duchowo – cielesna, odkrywa, że istnieje w niej próg, który musi przekroczyć, aby odkryć w jaki sposób, realizować swoje człowieczeństwo, by nie powstał dualizm, by nasza codzienność, nie akcentowała z przesadą jakiś rzeczywistości, przy okazji, wykluczając inne.\nJak scalać nasze życie, by istniejące elementy, stanowiące nasze życie, były zjednoczone, harmonijne?\n„Dobrze przeżyte życie, to coś więcej niż takie życie, w którym czujesz powierzchowne zadowolenie. Dobre życie najlepiej pojmować jako złożoną strukturę, w której współistnieją szczęście, sporadyczne chwile smutku, poczucie celu, radość i psychiczna elastyczność, a także niezależność, biegłość w jakiejś dziedzinie i poczucie przynależności.” Współistnienie, to niejako słowo klucz, tego momentu naszego życia, w którym odkrywamy to szczególne pragnienie, by czynić życie bardziej w harmonii. Wszystkie elementy naszego życia, by stanowiły jedność, całość, muszą zostać dopasowane, muszą odnaleźć swoje miejsce i przeznaczenie. Tylko w rzeczywistości, w której jestem świadom, jaki element mojego życia do czego służy, może pomóc mi zharmonizować moje życie i codzienność. Wydaje mi się, że w życiu, podobnie jak w starych zegarkach, istnieje wiele zębatek, które nachodzą na siebie i dają sobie wzajemnie siłę do poruszania, czegoś znacznie większego, ważniejszego. Człowiek, w normalnej rzeczywistości, nie zastanawia się nad tym, jak funkcjonuje zegarek, widzi wskazówki, które pokazują mu konkretną godzinę. Ale, nie byłoby tej konkretności, gdyby nie sprawny mechanizm, który jest wewnątrz zegarka, a który choć nie widoczny dla oka ludzkiego, ustawia właściwie wskazówki. Istnieje oczywiście też coś, co daje możliwość, że ten zegarek funkcjonuje – bateria, lub ręczne naprężenie sprężyny. Życie człowieka, jego codzienność, jest bardziej złożona, dlatego obserwowanie poszczególnych elementów, składających się na naszą codzienność, jest zadaniem niełatwym, ale bardzo ważnym. Trybiki funkcjonują właściwie tylko wtedy, gdy są do siebie dopasowane… Nasza codzienność będzie właściwie funkcjonowała, gdy „trybiki naszej codzienności”, będą ze sobą, we właściwy sposób współistniały – działały, każdy na swoim miejscu i zgodnie ze swoim przeznaczeniem.\nKto chce, szuka sposobu; kto nie chce, szuka powodów…\nKażdy z nas, nie jest obojętny wobec życia, wobec tego, co dzieje się w naszej codzienności. Jesteśmy mimo, całej naszej zewnętrznej zatwardziałości, ludźmi, którzy mimo wszystko się przejmują i są wrażliwi na los, przynajmniej swój własny. Szukanie sposobu na życie, mądre życie, albo jak niektórzy upierają się to nazywać „dobre życie”, jest jednym z takich właśnie naszych wewnętrznych głosów rozsądku, które na szczęście, zjawiają się w odpowiednim momencie. Szukanie, nie zawsze oznacza odnalezienie właściwego sposobu, ale ważne jest przynajmniej próbować. Nie ma uniwersalnego sposobu, który można by było dostosować do każdej osoby, do każdego przypadku. Jeśli można mówić w ogóle o jakiejkolwiek metodzie, to jest to na pewno kwestia bardzo indywidualna. Poszukiwanie harmonii w życiu, musi opierać się na elementach, które są obecne w naszym życiu, na umiejętnym ich łączeniu, współistnieniu. Umiejętność ocenienia, co jest właściwe, ważne i potrzebne, na pewno się przydaje i sprawia, że każda nasza czynność, wpisuje się w cały pejzaż naszych codziennych zdarzeń. Możemy obserwować jak splatają się kolejne, poszczególne elementy naszego życia, jak się wzajemnie przenikają i odkrywają przed nami, wewnętrzne relacje i dopiero, gdy się złączą stanowią, wyjątkową całość. Podobnie jak z gobelinem, kiedy spoglądamy na niego z góry, obserwujmy piękne, malujące się linie, kolorowych nitek, które w całości tworzą piękny obraz, ale gdy spojrzymy od spodu, dostrzeżemy plątaninę różnych nitek, pętli, nie mających nic, niejako, wspólnego z pięknym obrazem, porządkiem i harmonią, którą widzimy po drugiej stronie. Trudno po dolnej części ocenić, jak naprawdę wygląda gobelin z tej właściwej strony, dostępnej najczęściej dla ludzkich oczu. Nasze życie, to wiele nitek, które się wzajemnie przeplatają, łączą i tylko połączone w całość, tworzą jakąś wyjątkową harmonię.\nPołączyć różne płaszczyzny naszego życia…\nNasza codzienność, to wiele sfer, które odpowiadają naszym codziennym zadaniom, obowiązkom, planom. Nie sposób wyliczyć, jak wiele jest spraw, które przemykają przez naszą głowę, codzienność. Każdy z nas, w jakiś sposób organizuje swoje życie. Planujemy nasze codzienne zadania, poprzez plany wychodzimy również w przyszłość, starając się, na ile to możliwe, trzymać w dłoni, nasze życie. Sztuka planowania, oparta jest na sferach z naszego życia, które budują naszą codzienność. Kwestia naszej wiary, domu i porządku, organizowanie czasu, zdrowie fizyczne, dobra materialne, strój, intelektualny rozwój, rozwijanie znajomości i kontaktów, itp. Wszystkie te sprawy składają się na nasze życie i wymagają odpowiedniego, harmonijnego działania, które umożliwi, we właściwy sposób, rozwijać te przestrzenie i nad nimi czuwać. Tylko wtedy, kiedy te poszczególne elementy, będą ze sobą współgrać, we właściwy sposób współistnieć, będziemy odczuwali wewnętrzną harmonię, przyczyniającą się do tego, aby odczuwać radość i zadowolenie z życia.\nKażdy z nas, przyglądając się własnej codzienności, powinien umieć wyszczególnić te sfery, które są ważne i którymi powinien się, ze szczególną odpowiedzialnością zająć. Widząc je, warto przemyśleć sprawę – jak je we właściwy sposób połączyć, aby stanowiły jedność – harmonię. Umiejętne łączenie, poszczególnych elementów naszego życia, sprawi, że będziemy bardziej konkretnie zaangażowani w poszczególne elementy. Nie pozostawajmy w obszarze wyobrażeń, planów, ale starajmy się, tak jak potrafimy, wcielać poszczególne plany w realizację.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: życie rozważanie harmonia codzienność


Julio Macat, ASC (Kierownik zdjęć) - Film - Polowanie na druhny - Student NEWS\nPierwszym filmem Julio Macata był przebój kasowy Kevin sam w domu. Macat robił również zdjęcia do Kevin sam w Nowym Jorku, Ace Ventura - psi detektyw, Zwariowany profesor, Powiedz tak, Cats & Dogs oraz Bringing Down the House. Wszystkie te produkcje zaraz po wejściu do kin stawały się przebojami kasowymi. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nPośród jego bogatego dorobku znajdują się również takie produkcje jak Catch That Kid, Ballistic: Ecks vs. Sever, A Walk to Remember, Crazy in Alabama, Kevin sam w domu 3, So I Married an Axe Murderer, My Fellow Americans (remake filmu Miracle on 34th Street), Moonlight and Valentino, Only the Lonely oraz The Borrower.\nMacat, Argentyńczyk o włoskim pochodzeniu, rozpoczął swoją karierę w wieku 19 lat i praktykował u znamienitych kinematografów takich jak Mario Tosi, ASC, John Alcott, BSC, oraz Chris Menges, BSC. Po ukończeniu studiów filmowych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, znalazł zatrudnienie jako operator filmowy w Los Angeles i współpracował z rosyjskim reżyserem Andreiem Konchalovsky’m przy czterech filmach, w tym przy Runaway Train oraz Shy People. Jako kinematograf, Macat również, na początku swojej kariery, pracował przy tworzenie wielu wideoklipów i reklam zarówno w Stanach Zjednoczonych jak i za granicą.\nMacat mówi znakomicie po hiszpańsku i w włosku. Mieszka w Los Angeles ze swoja żoną, aktorką Elizabeth Perkins i ich czwórką dzieci.


To będą „Najlepsze święta”. Blanka uchyla rąbka tajemnicy na temat świątecznej propozycji. + ZDJĘCIA Z PLANU - MediaDisco.pl - Muzyka Disco Polo i Dance\nHome/Główna/To będą „Najlepsze święta”. Blanka uchyla rąbka tajemnicy na temat świątecznej propozycji. + ZDJĘCIA Z PLANU\nKrzysiek2 grudnia 2020\nBlanka jest kolejną młodą artystą, która postanowiła dołączyć do świata disco. We wrześniu za wytwórni Disco Play pojawiła się debiutancka propozycja pt. „Weź mnie”. Utwór bardzo cieplutko został odebrany przez grono fanów.\nZ okazji nadchodzących świąt dużo artystów pracuje nad utworami o tematyce świątecznej lub po prostu stara się utrzymać ten klimat. Wśród nich jest również Blanka (Ola), która pracuje nad sympatycznym, świątecznym utworem.\nPremiera utworu „Najlepsze święta” odbędzie się 8 grudnia o godzinie 17:00 na kanale DiscoPlay.\nŚwiąteczny utwór będzie ciepłą, rodzinną propozycją, która na pewno rozgrzeje okres świąteczno-noworoczny. W oczekiwaniu na świąteczną propozycję od Blanki z chęcią przypominamy debiutancki utwór.\n2020 blanka blanka najlepsze święta blanka weź mnie darmowe mp3 disco polo disco disco polo disco polo mp3 disco polo nowości disco polo premiery disco polo teledyski discopolo ida swieta info informacje koncerty koncerty disco polo lemon records mediadisco mediadisco.pl mp3 muzyka taneczna nowosc na święta najlepsze święta official audio official clip official video oficjalne audio oficjalne video oficjalny klip oficjalny teledysk premiera disco polo 2020 świąteczna piosenka święta zapowiedź disco polo\nSELFIE & DANCE 2 DISCO - Moja okularnica 2020