UP Wrocław Witam. poszukuje osob ktorzy dostali sie na ww (zootechnika) kierunek , aby nie dotrzec tam tak w ciemno nie znajac nikogo:)\nEdytowany przez Matey, 09 lipiec 2011 - 22:43.\nUP Wrocław Dzisiaj, 14:58\nUP Wrocław studiowałem na UP WROCŁAW ale kierunek rolnictwo piękne czasy\nUP Wrocław ja się wybieram na ten kierunek w poniedziałek składam papiery\nUP Wrocław pozwolilem sobie zmienic tytul, zeby nie rozmieniac sie na drobne i nie zakladac odrebnych tematów dla zootechniki, rolnictwa czy weterynarii\nUP Wrocław dziennie?\nUP Wrocław ja na dzienne\nUP Wrocław Kolego z tego co wiem to raczej musisz osobiscie. Ja jutro jade na UP zawiesc papiery.\nUP Wrocław no ja jutro tez jade, moze sie zobaczymy przypadkiem\nUP Wrocław no i chyba sie nie widzielismy\nUP Wrocław hmm kolejni TRiL`owcy w drodze jestem ciekawy ile was w tym roku tam będzie a ile skończy pierwszy rok i będzie dalej się kształciło hahaha\nUP Wrocław Cześć!\nUP Wrocław dajcie sobie spokój z rolnictwem na up Wrocław szkoda nerwów, jak komuś potrzeba wykształcenia do młodego rolnika lepiej sobie zrobić zaocznie jakąś średnią dwuletnia i po problemie.....\nUP Wrocław Dlaczego tak uważasz?\nUP Wrocław osobiście uczęszczałem zaocznie... tam cię nikt nie nauczy bycia dobrym rolnikiem i nie zdobędziesz wiedzy techniczo-praktycznej, co najwyżej można sobie wyrobić jakieś znajomości poprzez poznaniu przedstawicieli handlowych itd.... po prostu chodzi się po papier i tyle, może to problem całego systemu szkolnictwa ale tak jest i tego się raczej nie zmieni, a co do przedmiotów to historia na dłuższą bajkę ale jest sporo bardzo trudnych po części przez to,że się nie uczymy, ale w dużej części poprze fochy i różniste przypadłości prowadzących\nUP Wrocław Jeśli kogoś to nie jara, to nigdy się nie nauczy być dobrym rolnikiem. Wiadomo, że część teoretyczna to jedna strona medalu, a praktyka jest drugą.\nUP Wrocław a niby dziewuchy jara zawód rolnika ? no raczej nie wydaje mi się , czy bardziej to, że wujek czy ojciec załatwił już ciepłą posadę w gminie czy arimr ?? jak by co to mogę się podzielić ściągami jak ktoś się zapisze na zaoczne rolnictwo wiec powodzenia\nUP Wrocław 1piotr1, przyznaj się lepiej ile wytrzymałeś skoro tak Cię ta Uczelnia zawiodła....\nUP Wrocław Ja się wybieram na rolnictwo niestacjonarne, zastanawia mnie, że rejestracja jest dopiero od 8 sierpnia prawdopodobnie bo na stronie nie jest jasno napisane, wie ktoś może czy to pewne bo jakoś mnie to niepokoi? Na wszystkich innych uczelniach jakie brałem pod uwagę była rejestracja od 1 lipca tak jak na stacjonarne.\nUP Wrocław 1piotr1:


Niestanie czy nie stanie? - JakSięPisze.pl\nNiestanie czy nie stanie?\nOba wyrażenia występują w słowniku języka polskiego, ich znaczenia jednak nieco się różnią. Oba również wywodzą się od zwrotu nie stać. Jest to zaprzeczony za pomocą partykuły nie czasownik stać, oznaczający: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach, być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych.\nPoprawna pisownia, znaczenie: niestanie to rzeczownik odczasownikowy, utworzony od bezokolicznika nie stać.\nMoje niestanie w kolejce sprawiło, że nie udało mi się kupić upragnionej książki.\nZ moim chorym kolanem niestanie to dobry pomysł, usiądę sobie.\nPrzy tak dużym obciążeniu komunikacji miejskiej niestanie w autobusie wydaje się być niemożliwe.\nPoprawna pisownia, znaczenie: nie stanie to czasownik stać, odmieniony w trzeciej osobie liczby pojedynczej, w czasie przyszłym i zaprzeczony partykułą nie.\nObiecał mi, że nie stanie mu się nic złego.\nZ powodu świeżo zoperowanego kolana, Piotrek nie stanie na dłużej niż kilka minut.\nMiałam nadzieję, że nic nie stanie mi na drodze do celu.\nJeden komentarz do “Niestanie czy nie stanie”?\nSpojrzeliście czy spojżeliście\nNiezrobi czy nie zrobi\nArytmetyczne czy a rytmetyczne


Mistrz świata z dziką kartą na inauguracyjny turniej z cyklu Tauron SEC. Rusza on już za tydzień w Toruniu | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaREGIONSportMistrz świata z dziką kartą na inauguracyjny turniej z cyklu Tauron SEC. Rusza on już za tydzień w Toruniu\nMistrz świata z dziką kartą na inauguracyjny turniej z cyklu Tauron SEC. Rusza on już za tydzień w Toruniu\nTegoroczny cykl składa się z pięciu turniejów, wszystkie odbędą się na polskich torach.\nNa zdjęciu: Bartosz Zmarzlik (kask czerwony) przed rokiem w Toruniu świętował zdobycie tytułu indywidualnego mistrza świata. Teraz pojedzie w inauguracyjnym turnieju z cyklu Tauron SEC.\nW przyszły weekend rozpoczyna się rywalizacja w cyklu Tauron Speedway Euro Championships (ang. Indywidualne Mistrzostwa Europy). Organizatorzy podali nazwisko zawodnika, który w inauguracyjnym turnieju w Toruniu pojedzie z dziką kartą.\nGród Kopernika będzie w tym roku gospodarzem dwóch turniejów z cyklu Tauron SEC: tego inauguracyjnego (4 lipca), jak i ostatniego, który zaplanowano na 25 lipca. Oprócz Torunia, rywalizacja żużlowców walczących o tytuł mistrza Europy gościć będzie także na torach w Bydgoszczy (8 lipca), Gnieźnie (15.07) i Rybniku (22.07).\nOrganizatorzy cyklu – One Sport – poinformowali, że z dziką kartą w pierwszym turnieju cyklu pojedzie Bartosz Zmarzlik. W ubiegłym roku, żużlowiec Stali Gorzów świętował na MotoArenie wywalczenie pierwszego tytułu mistrza świata. Teraz pojedzie w Mistrzostwach Europy. – Pomimo tego, że mamy już końcówkę czerwca, to startów jest jak na lekarstwo – nie ukrywa Zmarzlik, dla którego będzie debiut w rywalizacji z cyklu Tauron SEC. – Patrząc na zawodników, którzy ścigają się tam na co dzień, to z pewnością nie będzie łatwy wieczór dla mnie – zaznacza.\nJednocześnie przedstawiono ceny wejściówek na turnieje w Toruniu. Organizatorzy zmagań przygotowali specjalne pakiety biletów w korzystnych cenach, które pozwalają na zakup wejściówek na obie rundy zmagań, jak i na pojedynczy turniej.\nCeny biletów przedstawiają się następująco: Strefa Czerwona – 200 zł, bilety: normalny – 45 zł, bilet rodzinny (bez strefy czerwonej): 60 zł (1+1), 75 zł (1+2), 100 zł (2+2)\nPakiet Bilet + Bilet (Inauguracja + Finał): Strefa Czerwona – 300 zł, bilet normalny – 65 zł, bilet rodzinny (bez strefy czerwonej): 90 zł (1+1), 120 zł (1+2), 150 zł (2+2).\nW sprzedaży nie będzie biletów ulgowych, a dziecko do lat siedmiu wejdzie na stadion za darmo, przy czym miejsce będzie miało na kolanach opiekuna. Bilet rodzinny – jedna lub dwie osoby dorosłe i jedno lub dwoje dzieci do 18 roku życia – rocznikowo.\nInauguracyjny turniej z cyklu Tauron SEC na MotoArenie 4 lipca. Start pierwszego biegu wyznaczono na godzinę 17:00.


IS-5 Kaczka - Makiety i półmakiety - Polskie Forum Modelarzy RC\nBy Rafal B.,\nFebruary 6, 2010 in Makiety i półmakiety\nWitajcie wszyscy Wy pokręceni, co zamiast budować modele czytacie moje wypociny.\nW tym oto temacie będę przedstawiał moje zmagania z balsą, sosną, sklejką oraz tworzywami sztucznymi maści wszelakiej. Z tych to materiałów ma powstać szybowiec natury dziwnej, gdzie konstruktorzy chcieli latać tyłem do przodu.\nTroszkę informacji o szybowcu znajdziecie na stronie Piotra P:\nOd razu wyjaśniam, że mnie też zawsze interesowało latanie tyłem do przodu co kiedyś nawet udało mi się spełnić popełniają taki oto model:\nKończąc ten wstęp przechodzimy do konkretów:\nskala 1 do 4\nrozpiętość 2890 mm\npowierzchnia nośna 65 dm?\nprofil płata: centropłat HQ 3,0-11 przechodzący w końcówce na HQ 2,0-10\nwaga do lotu między 2500 a 3000 gram.\nSzablony po wycięciu z sklejki 3mm (największe żebro ma 300 mm)\nSzablony po obróbce pilnikiem\nZgrubnie powycinane żebra z balsy 2 i 3 mm\nSzablony, żebra i przekładki z depronu przed spięciem w blok.\nTak wygląda gotowy i spięty blok żeberek.\nMontaż centropłata. Deska montażowa ma wymiary 1000x300. Dźwigar główny to sosna 15x3mm a pomocniczy to sosna 2x2mm. Do wstępnego przyklejenia dźwigarów użyłem Ca (punktowo w rogach) a do klejenia właściwego użyłem distalu.\nPlany modelu są obmyślane na bieżąco dlatego każde zapytanie o nie będzie kasowane.\nRelacja z budowy uzupełniana będzie w miarę postępów i prosiłbym o nie poganianie mnie bo co nagle to po diable.\nAle żeś sie porwał, niech cie kaczka ....\nPlany modelu są obmyślane na bieżąco...\nTo może my na bieżąco pytamy, a Ty na bieżąco odpowiadasz :jupi:\n...prosiłbym o ie poganianie mnie bo co nagle to po diable.\nPrzecież cierpliwie czekamy.\nCiekawie się zapowiada, a i politycznie poprawnie póki co.... ;D\nA ja mam pytanie laika co do tych zdjec powyzej. Czy przekladki depronowe miedzy zebrami w bloku to dlatego ze cieciwa jest zbiezna ? A jesli tak, to czy grubosc tych przekladek jakos zalezy od roznicy cieciw miedzy sasiednimi zebrami ? Czy po prostu dales co miales pod reka ?\nA tak w ogole to sie projekt fajnie zapowiada.\nCzy przekladki depronowe miedzy zebrami w bloku to dlatego ze cieciwa jest zbiezna ?\nTak, przekładki z depronu są właśnie dlatego, że cięciwa jest zbieżna.\njesli tak, to czy grubosc tych przekladek jakos zalezy od roznicy cieciw miedzy sasiednimi zebrami ? Czy po prostu dales co miales pod reka ?\nTutaj kierowałem się grubością gotowego bloku, tzn liczyłem tak by grubość po złożeniu była w miarę poręczna w obróbce. Żebra mam co 7 cm i co 3,5 cm. Tam gdzie odstępy większe dałem 6 mm depron na przekładkę a tam gdzie mniej to dałem 3mm.\nSprawdza się to raczej przy niewielkich zbieżnościach, bo im większa zbieżność tym większe wypadało by dać przekładki.\nPo obmyśleniach jak by to zrobić by się nie narobić przy tej kaczce prace ruszyły do przodu. Tam gdzie się dało zastały zrobione wypełnienia miedzy dźwigarami (balsa 3mm w dźwigarze głównym po obu stronach a w dźwigarze pomocniczym balsa 2mm). Wycięty i dopasowany został łącznik skrzydła (2 warstwy sklejki 3mm, powinno spokojnie wytrzymać) oraz został wykombinowany sposób wklejenia półki pod śruby poprzez którą to płat będzie przykręcany do kadłuba. Na koniec z sklejki 1,2 mm zostały wykonane wzmocnienia dwóch żeber przykadłubowych (żeby nie wyrwało z balsy półek pod śruby) oraz wklejone zostały wzmocnienia pod rurkę na bagnet przy zebrach na końcu centropłata.\nBagnet główny będzie z pręta szklanego o średnicy 8mm a pomocniczy z tego samego materiału ale o średnicy 5mm. Rurki na bagnet trzeba będzie zwinąć samemu bo póki co wszystkie rury jakie udało mi się znaleźć mają za duże luzy.\nPomocnicza krawędź natarcia świeżo po obróbce. Taśma zabezpiecza żebra przed połamaniem i nadaniem im innego profilu.\nPasowanie łącznika, żebra środkowe zostały wklejone pod kątem także odpada szlifowanie ich.\nKlejące się wzmocnienia:\nMam nadzieję że Ci się to wszystko nie pokrzywi. Ja staram się unikać klejenia " w powietrzu". A podpórki żeber raczej dał bym na górnej powierzchni , na dolnej to raczej bez potrzeby, i tak można położyć płat równo na desce.\nProjekt ciekawy i oryginalny , będę śledził z uwagą.\nMam nadzieję że Ci się to wszystko nie pokrzywi. Ja staram się unikać klejenia " w powietrzu".\nW tym wypadku nie było innego sposobu na umocowanie tego. Klamerki z górnej i dolnej strony skrzydła dociskały do żeber ich sklejkowe wzmocnienia.\nA podpórki żeber raczej dał bym na górnej powierzchni , na dolnej to raczej bez potrzeby, i tak można położyć płat równo na desce.\nPodpórki dałem na dolnej stronie bo tak gdzieś wypatrzyłem w relacji z budowy makiety szybowca. A czy da się prosto ustawić bez podpórek to nie wiem i przy zbieżnym profilu bałbym się tak eksperymentować.\nOd ostatniej relacji udało mi się połączyć centropłat w jedność i uzupełnić wypełnienia międzydźwigarowe. Na tym etapie prac centro idzie w odstawkę bo nie mam nici kevlarowej by nią owinąć dźwigary. Dlatego zacząłem budować końcówki.\nZe względu na zbyt dużą różnicę cięciwy na początkowym żebrze i końcowym nie dało się zrobić bloczka, dlatego wybrałem inną metodę wykonania żeber.\nNa początku za pomocą profili v2 wygenerowałem profile przejściowe i wydrukowałem je. Po wydrukowaniu nakleiłem od drugiej strony kartki taśmę klejącą dwustronną. Za pomocą nożyczek powycinałem zgrubnie żeberka i nakleiłem je na balsę. Następnie powycinałem je nożykiem i delikatnie oszlifowałem papierem ściernym. Na końcu ponacinałem rowki na dźwigary.\nWydrukowane profile przejściowe\nNaklejone na balsę\nPrawie gotowe dwa komplety żeber\nPrzygotowania do wklejenia dźwigarów w końcówkę\nNo i toby było na tyle.\nI co z kaczką :?: Już leci :?: W temacie cicho jak makiem zasiał\nChwilo mam trudności z dostaniem paru materiałów potrzebnych do budowy i skończeniem rysunków wręg kadłuba.\nAle prace ruszą już niedługo\nWitam po długiej przerwie. Jak zwykle życie zweryfikowało plany i kaczka poszła w odstawkę na rzecz innych modeli. W międzyczasie powstały dwa dlg, troszkę modeli się naprawiło.\nWracając do tematu. W maju dostałem wycięte laserem elementy kadłuba i w wakacje posklejałem te puzzle w całość. Może tego nie widać, ale przy rysowaniu popełniłem kilka błędów, co powinno skutecznie uprzykrzyć mi życie przy oklejaniu kadłuba balsą.\nJak widać kadłub jest z dwóch połówek. W sumie w tym momencie nie mam pomysłu jak dalej się za niego zabrać i proszę was o jakieś sugestie.\nW skrzydłach niewiele się ruszyło. Centropłat jest praktycznie gotowy do przyklejenia kesonu z góry. Zrobię to jak tylko wkleję rurki pod bagnet pomocniczy i dokończę wypełnianie przestrzeni miedzy zebrami u nasady skrzydła.\nBrakujące kawałki żeber to efekt zainteresowania kota (8,6 kilo), który sprawdzał jak skrzydła polecą z półki na podłogę.\nNo i przymiarka całości\nBrak słów, można tylko podziwiać, więc zasiadam do podziwiania i trzymam kciuki.\nTen szybowiec jest tak brzydki jak noc Wygląda jak by mu się elementy poprzestawiały po uderzeniu w ziemię\nAle to nie zmienia faktu, że jako model będzie wyglądał ładnie. Jestem ciekaw końcowego efektu i wrażeń z lotu. Chyba mało osób w PL lata czymś takim lub podobnym?\nSzybowcem chyba nikt nie lata. Spalinek jest troszkę. Rozmyślam ciągle czy w tzw miedzy czasie nie zrobić czegoś takiego ale mniejszego i pobawić się z różnymi ustawieniami w locie.\nMoim zdaniem szkoda czasu, to nigdy nie będzie to samo, a jak "coś" ma skrzydła i jest poprawnie wyważone to musi polecieć. A patrząc na staranność Twojej pracy i serce z jakim do niej podchodzisz, to musi polecieć rewelacyjnie.\nMoim zdaniem model jest po prostu inny niż znakomita większość modeli szybowców, i jako taki na pewno będzie wzbudzał spore zainteresowanie (o ile nie sensację) na zlotach czy piknikach modelarskich.\nPięknie wygląda taka drewniana konstrukcja.\nKaczka została oblatana bardzo dawno temu, jednak zaprzestano eksperymentu. Z szybowcami w układzie kaczka największy problem jest z wyważeniem, konstrukcja jest dość zwarte (że się tak wyrażę). Bardzo ciekawy pomysł na budowę szybowca, czekamy na 4 metrowego ABCaka (taka mała sugestia ...)\nHmm, może powstanie 5,5 metrowy ULS-PW, a na resztę przyjdzie czas\nTo już będzie mało mu brakowało do oryginału z taką rozpiętością ;D.\nCiekawy pomysł z ULS-PW, ale może lepiej zbudować coś oryginalnego ? Przedwojenna Sroka, Sokół, SG 21, Mewa, Rekin ? Najprawdopodobniej największy problem to braku dokumentacji (albo dużej ilości nakładu czasu i pieniędzy potrzebnej na pozyskanie jej).\nJa zdecydowanie bardziej oglądam i kibicuje, niż buduję. Modelarstwo pozwala na odtwarzanie historii polskiego szybownictwa, ale każdemu gratuluję oryginalnego pomysłu na odbudowę szybowca.


Wolne społeczeństwo - Petycja przeciwko ułatwianiu zabierania dzieci rodzicom\nPrzygotowana przez rząd ustawa o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy w postaci uchwalonej przez Sejm w dniu 11 lutego 2016 r. wprowadza możliwość natychmiastowego zabierania dziecka rodzicowi z powodów zależnych wyłącznie od subiektywnej oceny zagrożenia zdrowia dziecka, bez konieczności wykazania przy tym winy rodzica. Dopuszcza zabranie dziecka rodzicom z powodu stwierdzenia, że jego zdrowie jest w jakikolwiek sposób zagrożone, także pośrednio. Umożliwia zabranie dziecka rodzicom bez uprzedniej próby udzielenia im pomocy.\nSenacka Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji zamierza dnia 8 marca 2016 r. rozpatrzyć petycję w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (PW9-02/16). Petycja zebrała w Internecie wiele tysięcy głosów poparcia: www.citizengo.org/pl/33214-petycja-przeciw-wprowadzeniu-przez-nowelizacje-ustawy-mozliwosci-natychmiastowego-zabierania. Dnia 9 marca 2016 r. Senat zadecydować ma o nowelizacji, której korekta jest przedmiotem petycji.\nNowelizacja jawnie opiera się o prawo niemieckie (§ 1666a BGB), wskazane w jej uzasadnieniu. Prawo to nie chroni rodzin, bowiem pozwala zabierać dzieci rodzicom według kryterium przypuszczalnego "zagrożenia". Starania niemieckiego trybunału konstytucyjnego o ograniczenie dowolności wykładni pojęcia "zagrożenia" nie są skuteczne. Usługi w zakresie zbędnej komercyjnej opieki lub nadzoru dla dzieci zabieranych w Niemczech rodzicom stanowią wielki, dochodowy rynek, którego wartość sięga 36 miliardów euro rocznie. Wzorowanie się na państwie znanym w całym świecie z pogardy dla rodziny nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia.\nNiemieckie doświadczenia pozwalają twierdzić, że polska rządowa nowelizacja doprowadzi w praktyce do zabierania dzieci po stwierdzeniu samego "zagrożenia", samej jedynie ewentualności stanowiącego je przyszłego zdarzenia, również zdarzenia niezależnego od rodziców. Nowelizacja Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego otwiera drogę zabieraniu dzieci w oparciu o przypuszczenia sędziego dotyczące sytuacji dziecka, która jeszcze nie zaistniała. Nowelizacja otwiera drogę korupcji i urzędniczej przestępczości zorganizowanej.\nW dotychczasowym brzmieniu przepis art. 112^3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ustanawia dwa warunki ochrony dziecka przed zabieraniem go z rodziny: (A) nakazuje zastosowanie wszystkich form pomocy rodzicom dziecka określone przepisami o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, oraz (B) zobowiązuje sąd do wykazania, że zabieranie dziecka z rodziny będzie "wymagane" dobrem dziecka w chwili tego zabierania, aktualnie.\nZgodnie z obowiązującym prawem nie wolno umieścić dziecka w pieczy zastępczej bez uprzedniego wyczerpania wszystkich form pomocy rodzicom dziecka, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, jeśli w chwili tego umieszczania "dobro dziecka" nie "wymaga zapewnienia mu niezwłocznie pieczy zastępczej".\nNowelizacja poprzez zastosowanie spójnika "lub" zamiast spójnika "oraz" dopuszcza pominięcie wszystkich form pomocy rodzicom dziecka, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w każdym przypadku zastosowania środków przewidzianych w art. 109 § 2 pkt 1-4. Nowelizacja umożliwia pomijanie pomocy nie tylko, gdy "dobro dziecka" nie "wymaga zapewnienia mu niezwłocznie pieczy zastępczej", ale także w każdym przypadku, w którym wcześniej bez udzielenia jakiejkolwiek pomocy zastosowano środki sądowe przewidziane w art. 109 § 2 pkt 1-4. Wskutek nowelizacji rodziny stracą ochronę wynikającą z dotychczasowego obowiązku udzielania pomocy przed zabraniem dziecka. Katastrofalne pozbawienie rodzin tej ochrony może być skutkiem prostej pomyłki ustawodawcy przyjmującego zawarte w uzasadnieniu rządowego projektu twierdzenia, że jakoby: "Proponuje się także, aby przepis art. 1123 k.r.o. został uzupełniony o formy ingerencji we władzę rodzicielską przewidziane w art. 109 § 2 pkt 1–4 k.r.o, gdyż w ten sposób rozszerzona zostanie konieczność wyczerpania możliwości, z jakich sąd może skorzystać, zanim zdecyduje się na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej". Wbrew intencjom ustawodawcy, nowelizacja znosi obowiązek "wyczerpania możliwości, z jakich sąd może skorzystać, zanim zdecyduje się na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej".\nZgodnie z obowiązującym prawem nie wolno umieścić dziecka w pieczy zastępczej z uwagi na sytuację oczekiwaną w przyszłości, jeśli aktualnie dobro dziecka tego nie "wymaga". Obowiązujący przepis wyklucza zabieranie zapobiegawcze, prewencyjne. Twierdzenia prawników ułatwiających sobie pracę, że jakoby obecnie na zabieranie takie zezwala przepis art. 109 Kodeksu rodzinnego, mający jakoby w tym zakresie służyć do wykładni art. 112^3 tego kodeksu, jest niesłuszne, ponieważ kodeksowy art. 112^3 to przepis szczególny, który ogranicza stosowanie art. 109 kodeksu właśnie celem wykuczenia zapobiegawczego zabierania dzieci. Błędną jest rozszerzająca wykładnia przepisu szczególnego oparta o przepis ogólny.\nNowelizacja dopuszcza zapobiegawcze zabieranie dziecka. Dopuszczenie zabierania dziecka, gdy "konieczność niezwłocznego zapewnienia dziecku pieczy zastępczej wynika z poważnego zagrożenia dobra dziecka", służyć ma zabieraniu dziecka mimo braku takiej konieczności w chwili zabierania. Znowelizowany przepis ma dopuszczać zapobiegawcze zabieranie dzieci lub grożenie takim zabieraniem bez stosowania innych środków pomocy rodzinie lub jej ochrony. W dodatku samotne słowo "zagrożenie" zamiast wyrażenia "rodzicielskie narażenie" umożliwiać ma zabieranie dzieci rodzicom z powodów od nich niezależnych. Znowelizowany przepis nie będzie zobowiązywał do wykazania, że rodzic przyczynił się do sytuacji mającej uzasadniać zabranie mu dziecka.\nPowodem zabierania dziecka nowelizacja ustanawia okoliczność jakiegokolwiek "zagrożenia" zdrowia dziecka. Poprzez zastosowanie wyrażenia "w szczególności", nowelizacja doprowadzi do uznawania za "poważne zagrożenie dziecka", uzasadniające zabranie dziecka z rodziny, każde "zagrożenie" zdrowia dziecka nawet najdrobniejszym zachorowaniem. Złowrogimi staną się żarty z babci wołającej "Jasiu, nie biegaj, bo się spocisz". Codzienne życie pełne jest zagrożeń zdrowia dziecka, które w ogromnej większości nie skutkują poważnymi szkodami zdrowotnymi. Narażenie dziecka na przeziębienie czy nawet nabawienie się poważnej choroby roznoszonej przez kleszcze w lesie, to nie powód zabierania dziecka rodzicom. Życie codzienne wiąże się z nieuniknionym ryzykiem. Nowelizacja upoważnia organy państwa do ograniczania wolności dzieci i rodziców rażąco niezgodnego z wymogami art. 18 i art. 31 Konstytucji. Jej założenia są bliskie koncepcji państwa totalitarnego.\nSkutkiem stosowania niemieckich przepisów przedstawionych na poparcia nowelizacji w jej uzasadnieniu jest powszechnie w świecie znana niemiecka praktyka totalitarnego niszczenia rodziny. Celem zapoznania z tą praktyką petycja przedłożona Senatowi zawiera prośbę o senackie wysłuchanie pani Urszuli M., polskiej obywatelki, która wraz z dzieckiem doświadczyła niegodziwości niemieckich urzędników, nieustannie usiłujących nadużywaniem wadliwych przepisów tworzyć osobom z nimi współpracującym i powiązanym okazje do zarobku. Sprawa dziecka pani Urszuli dramatycznie wskazuje, że stosowanie pojęcia "zagrożenia" otwiera drogę ku niemal bezgranicznej urzędniczej i sędziowskiej samowoli oraz brutalności.\nPrzyjęcie nowelizacji pozbawi rodziny w Polsce ochrony, którą zapewnia im następujące obecne brzmienie przepisu art. 112^3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:\n"Art. 112^3. Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej powinno nastąpić po wyczerpaniu\n(A) wszystkich form pomocy rodzicom dziecka, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,\n(B) dobro dziecka wymaga zapewnienia mu niezwłocznie pieczy zastępczej".\nNastępujące, szkodliwe brzmienie przepisu art. 112^3 Kodeksu w postaci znowelizowanej może wynikać z omyłki ustawodawczej oraz zapomnienia, że zagrożenia zdrowia bywają błahe i nieuniknione w życiu codziennym:\n"Art. 112^3. § 1. Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej może nastąpić jedynie wówczas, gdy uprzednio stosowane\n(A) inne środki przewidziane w art. 109 § 2 pkt 1-4\n(B) wszystkie formy pomocy rodzicom dziecka, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, nie doprowadziły do usunięcia stanu zagrożenia dobra dziecka,\n(C) konieczność niezwłocznego zapewnienia dziecku pieczy zastępczej wynika z poważnego zagrożenia dobra dziecka, w szczególności zagrożenia jego życia lub zdrowia".\nW petycji zawarto propozycje następujacych zmian nowelizacji:\n"Art. 112^3. § 1. Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej może nastąpić jedynie wówczas, gdy uprzednio stosowane inne środki przewidziane w art. 109 § 2 pkt 1-4 oraz wszystkie formy pomocy rodzicom dziecka, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, nie doprowadziły do usunięcia stanu zagrożenia dobra dziecka, chyba że konieczność niezwłocznego zapewnienia dziecku pieczy zastępczej wynika z poważnego rodzicielskiego narażenia dobra dziecka, w szczególności bezpośredniego narażenia jego życia lub zdrowia".\nCodzienne ryzyko zdrowotne nie może stanowić pretekstu do zabierania dziecka rodzicowi. Państwo ma oczywisty obowiązek udzielić rodzinie pomocy nim dopuści rozważanie zabrania z niej dziecka.


Martin Śliwa 15.03.2013 10:56\nW pierwszej części najbardziej ulubionych niemieckich samochodów zaprezentowaliśmy wam najlepsze BMW. Teraz przyszedł czas na "ulubioną" markę naszych forumowiczów - Volkswagena. Poniżej możecie sprawdzić do których modeli bije nam nieco mocniej serce.\nVolkswagen New Beetle RSi miał silnik VR6 o pojemności 224 KM Volkswagen New Beetle RSi miał silnik VR6 o pojemności 224 KM\nNową wersję Beetla zaprezentowano w październiku 1997 roku. Sprzedaż ruszyła w marcu 1998 roku i tym samym rozpoczęła się era samochodów o retro stylizacji. Volkswagen sprzedawał wspomnienia i wygląd, który połączył ze sprawdzonymi komponentami. Płyta podłogowa, zawieszenie, silniki i cały układ jezdny bazowały na elementach Golfa IV. Auto montowane było w meksykańskiej fabryce w Puebla i początkowo trafiło tylko na rynek amerykański. Stało się hitem. Zapotrzebowanie w USA na New Beetle było tak duże, że przesunięto nawet premierę tego modelu w Europie. Nowoczesny klasyk w swojej pierwszej wersji produkowany był do lipca 2010.\nZ wszystkich wersji New Beetle wybraliśmy tą najmocniejszą. Model RSi oferowany był w 2001 roku. Pod maską zabudowano silnik VR6 o pojemności 3,2 litra i mocy 224 KM. Napęd przekazywany był na wszystkie koła. Szersza karoseria Beetla miała masywniejsze zderzaki, specjalny, wzorowany na modelach z motosportu wzór 18 calowych felg, dyfuzor i ogromny tylny spoiler. Oficjalnie auto oferowane było tylko ze srebrną karoserią, jednak powstało też kilka egzemplarzy w kolorze niebieskim.\nW środku Beetle RSi wyglądał również odlotowo. Czerwona tapicerka, kubełkowe fotele, zmieniony wygląd deski rozdzielczej. W miejsce radia zajęły dodatkowe zegary, natomiast radio powędrowało na przednią część podsufitki. Osiągi najszybszego Beetla były całkiem niezłe - 0-100 km/h w 6,4 sekundy, V-max 225 km/h. Wyprodukowano tylko 250 egzemplarzy. Każdy z nich kosztował 128 00 marek.\nRSi posiadał 6-biegową, manualną skrzynię i napęd 4-MOTION\nNew Beetle RSi rozpędzał się maksymalnie do 225 km/h\nW środku czerwona tapicerka i sportowe, kubełkowe fotele\nPrzyspieszenie 0-100 km/h - 6,4 sekundy\nRadio w RSi montowane jest na podsufitce\nNew Beetle RSi kosztował aż 128 000 marek. Był to najdroższy Garbus wszech czasów\nPowstało kilka egzemplarzy w kolorze niebieskim. reszta jest srebrna\nTo dowód na to, że Caddy może wyglądać atrakcyjnie i nie musi być nudnym dostawczakiem To dowód na to, że Caddy może wyglądać atrakcyjnie i nie musi być nudnym dostawczakiem\nVolkswagen Caddy typ 2 K\nCaddy?! Pewnie powiecie, że oszaleliśmy? Za co możemy kochać czy nawet lubić model Caddy? Zwykłego dostawczaka. Już wam tłumaczę. Zadecydował o tym nasz patriotyzm. Produkowany od listopada 2003 roku na bazie płyty podłogowej Golfa V oraz Tourana I model Caddy typ 2 K jest wyłącznie w polskich zakładach Volkswagen Poznań w Poznaniu.To chyba wystarczający powód żeby być co najmniej nieco dumnym z tego modelu Volkswagena.\nW 2005 roku auto zajęło drugie miejsce w plebiscycie Van of the Year 2005. Latem 2010 roku modele przeszedł face lifting. Oferta silnikowa jest bardzo bogata i składa się z siedmiu wersji benzynowych i ośmiu wysokoprężnych. Oferowane są różnorodne modele nadwoziowe z krótkim i długim rozstawem osi, osobowe, dostawcze, rekreacyjne, z napędem na przednią oś lub na cztery koła, ze skrzynią ręczną lub DSG. W sumie mamy być z czego dumni. Fabryka produkuje rocznie około 120 000 egzemplarzy modelu Caddy. Brawo Poznań!\nProdukcja modelu Caddy odbywa się w fabryce w Poznaniu\nTak wyglądała wersja przed face liftingiem\nNa sportowo? Proszę bardzo. To model w wersji Sportline, z krótkim i długim rozstawem\nA to wersja Caddy Life Camper\nIndywidualna przeróbka na sportowo, wyczynowo\nJedyny piękny Passat, czyli model CC Jedyny piękny Passat, czyli model CC\nZanim pojawił się model CC raczej trudno można było sobie wyobrazić żeby ktoś nazwał Passata pięknym, zgrabnym czy zajebistym. Od 2008 roku każde z tych określeń kierowanych w stronę Passata CC jest jak najbardziej trafne. To czterodrzwiowe coupe powstało po sukcesie Mercedesa CLS. Oznaczenie CC pochodzi od skrótu słów Comfort-Coupé.\nModel zbudowany jest na platformie Passata B6. CC odziedziczył po nim również wszystkie jednostki napędowe, wersje wyposażenia dodatkowego czy napęd 4Motion. Wnętrze wyróżniało się czterema miejscami dla pasażerów. Tylna kanapa miała dwa indywidualne siedzenia przedzielone środkowym tunelem. Poza tym CC jest równie praktyczny co nudna limuzyna. Ma bagażnik o pojemności 532 litrów i rozkładane oparcie tylnej kanapy.\nJak widzicie pokazujemy tylko pierwszą generację modelu CC (2008-2012). Druga już tak bardzo nam nie przypadła do gustu.\nFajny detal to drzwi, które nie mają ramek\nNajmocniejsza wersja miała silnik V6, 3.6litra o mocy 300 KM. Na zdjęciu wersja z pakietem R-Line\nPierwsza generacja produkowana była w latach 2008 -2012\nWe wnętrze cztery miejsca siedzące i deska rodem ze zwykłego Passata\nPierwsza generacja Volkswagena Golfa GTI rozpoczęła nową erę sportowych kompaktów Pierwsza generacja Volkswagena Golfa GTI rozpoczęła nową erę sportowych kompaktów\nSą takie samochody, które stają się kamieniami milowymi, początkami nowych historii. Golf GTI to właśnie takie auto. Bez niego byłoby o wiele mniej frajdy w motoryzacji. To auto wprowadziło do życia pomysł zabawy za rozsądne pieniądze. Zaprezentowany został w 1976 roku. Do napędu posłużył 110 konny silnik pochodzący z modelu Audi 80 GTE. Kompaktowy model otrzymał tarczowe hamulce (z przodu wentylowane) i dodatkową chłodnicę oleju. Na zewnątrz model GTI można było rozróżnić po dodatkowym przednim spoilerze, większych, 13 calowych kołach (175/70 HR), czerwony, obramowaniu grila i czarnej folii wokół tylnej szyby. Środek wyróżniał się trójramienną, sportową kierownicą i gałką zmiany biegów o wyglądzie piłki golfowej.\n1,6 litrowy silnik miał mechaniczny układ wtryskowy K-Jetronic firmy Bosch. Samochód ważył tylko 810 kg. Dzięki temu osiągi tego kompaktowego auta były na znakomitym poziomie. Prędkość maksymalna wynosiła 182 km/h, a przyspieszenie od 0 do 100 km/h pierwsze GTI pokonywał w czasie 9,2 sekundy. Golf stał się hitem mimo, że ludzie z marketingu Volkswagena byli przeciwni wprowadzeniu tego modelu do sprzedaży. Golf GTI rozpoczął erę sportowych kompaktów. Od tej pory frajdę za kółkiem mgli mieć wszyscy.\n1,6 litrowy silnik osiągał moc 110 KM\nMasa własna Golfa GTI to tylko 810 kg\nOsiągi - 182 km/h, 0 - 100 km/h w 9,2 sek\nW 1976 roku GTI kosztował 13.850 marek\nW późniejszym czasie pojemność silnika została powiększona do 1,8 litra\nSilnik W8 osiągał 370 Nm maksymalnego momentu obrotowego Silnik W8 osiągał 370 Nm maksymalnego momentu obrotowego\nVolkswagen Passat (B5) W8\nPierwsza próba zrobienia z Volkswagena czegoś więcej niż samochodu dla ludu. Przedsmak Phaetona. Chociaż w przypadku Passata W8 słowo kochamy to zdecydowanie za dużo, jednak na pewno nie jesteśmy wobec niego obojętni. Zaprezentowano go w połowie 2001 roku. Miał silnik o pojemności 4,0 litrów i 275 KM. Moc była przekazywana na cztery koła. Oferowany był jako kombi i limuzyna.\nPassat W8 oferowany był z bardzo bogatym wyposażeniem. Stronić należy od wersji z automatyczną skrzynią biegów. Zabierały sporo mocy i eksplodowały średnie zużycie paliwa w okolice 18 litrów. Passat z 4 litrowym silnikiem przyspieszał do setki z ręczną skrzynią biegów w czasie 6,5 sekundy, a z automatyczną potrzebował aż 8,1 sekundy.\nJeśli W8 to tylko z ręczną skrzynią biegów\nW8 to przedsmak luksusowych Volkswagenów\nNapęd na cztery koła należał do wyposażenia seryjnego\nCoraz ostrzejsze emisje spalin zabiły silnik V10 TDI. W 2010 roku zakończono jego produkcję Coraz ostrzejsze emisje spalin zabiły silnik V10 TDI. W 2010 roku zakończono jego produkcję\nW tym przypadku również uczucie skierowane jest bardziej do jednostki napędowej niż samochodu. 10 cylindrowy diesel miał siłę niedźwiedzia brunatnego. Jednostka napędowa miała początkowo 313 KM, a później nawet 350 KM mocy. Przyspieszenie do setki wynosiło 6,9 sekundy. Luksusowy Touareg był oferowany również z silnikiem W12, jednak silnik diesla z maksymalnym momentem obrotowym 850 Nm (W12 - 600 Nm) robił w praktyce o wiele większe wrażenie. Zmieniał opracowanego wspólnie z Porsche SUV w niezmordowanego siłacza. Udowodnił to w 2006 roku kiedy pociągnął przez 150 metrów 155 tonowego Boeinga 747. Warto jeszcze dodać, że Touareg był ładniejszy od Cayenne.\n4,9 litra pojemności, 350 KM mocy, 850 Nm maksymalnego momentu obrotowego\n0-100 w 6,9 sekundy, V-max 235 km/h\nOferowany od 2002 roku Touareg był opracowany we współpracy z firmą Porsche\nProdukcja auta odbywała się w Niemczech i na Słowacji\nVolkswagen Kübelwagen produkowany był w latach 1939 - 1945 Volkswagen Kübelwagen produkowany był w latach 1939 - 1945\nTo może mniej chlubna kartka historii Volkswagena, jednak samochód sam w sobie był doskonały. VW typ 82 Kübelwagen był lekkim samochodem osobowym, o podwyższonych możliwościach poruszania się w terenie. Auto miało całkowicie otwarte nadwozie, składany, brezentowy dach i zwijane brezentowe osłony w miejscu drzwiczek. Podwyższono prześwit nadwozia, poprzez montowanie większych kół, wzmocniono resory, przebudowano układ wydechowy i hamulce. Summa summarum była to wojskowa wersja samochodu osobowego Volkswagen Garbus. Był przystosowany do przewozu trzech żołnierzy oraz lekkiego karabinu maszynowego wraz z amunicją. Seryjną produkcję rozpoczęto wiosną 1940 roku. Do grudnia powstało pierwsze 1000 egzemplarzy. Kübelwagen był jednym z podstawowych pojazdów armii niemieckiej. Używany był we wszystkich rodzajach wojsk, na wszystkich frontach wojny. Produkcję zakończono w 1945 roku.\nNiezła konfrontacja - jeep willys vs. Volkswagen Kübelwagen\nWojskowy Volkswagen bazował na Volkswagenie Garbusie\nVolkswagen Kübelwagen ze specjalnym maskowaniem\nVolkswagen Golf G60 Rally powstał w ilości 5 tysięcy sztuk Volkswagen Golf G60 Rally powstał w ilości 5 tysięcy sztuk\nVolkswagen Golf G60 Rally\nTo najdziwniejsza i najrzadziej spotykana odmiana Golfa drugiej generacji. Pojawiła się na rynku w marcu 1989 roku. Auto wyposażone było w napęd na cztery koła (Syncro) i sprężarkę mechaniczną (kompresor). Model G60 Rally osiągał moc 160 KM. Mocniejsza była tylko wersja Limited, zbudowana w ilości 71 sztuk, która miała moc 210 KM.\nPoszerzona wersja Rally z mocno wydętymi błotnikami (drzwi były takie jak w seryjnym Golfie) prezentowała się bardzo charakterystycznie. Limitowana w ilości 5000 sztuk seria wyprodukowana była w celu homologacji modelu rajdowego Golfa. Model był budowany w latach 1989 - 1991. 12 egzemplarzy tego modelu wyprodukowano z silnikiem o mocy 210 KM.\nModel produkowany był w latach 1989 - 1991\nG60 Rally osiągał moc 160 KM\nTo wersja Limited zwykłego Golfa G60, zbudowana w ilości 71 sztuk, która miała moc 210 KM\nPhaeton produkowany jest od 2002 roku Phaeton produkowany jest od 2002 roku\nNiedoceniony i wyśmiewany najczęściej przez tych, którzy nie mieli z nim nigdy do czynienia. Tak naprawdę Phaeton to doskonała, dopracowana w każdym detalu limuzyna. Już słyszę wasze oburzenie, ale wiem co mówię. Przejechałem Phaetonem sporo kilometrów i w wielu punktach ta limuzyna zachwyciła mnie bardziej niż produkty konkurencji. Bezwiewna klimatyzacja, z automatycznie regulowanymi dyszami, które się same otwierają i zamykają, jeden z najlepszych systemów audio jakie spotkałem, świetne wyciszenie czy znakomita jakość wykończenia jednak na nic się nie zdały. Produkowany od 2002 roku w szklanej manufakturze w Dreźnie Phaeton nigdy nie osiągnął sukcesu. Po części image Volkswagena, może trochę wygląd zbyt mocno przypominający Passata nie spotkały się z akceptacją kupujących. Koncepcja Phaetona zrodziła się w głowie ówczesnego prezesa firmy Ferdinanda Piecha, który chciał stworzyć limuzynę przewyższającą technicznie wszystkie dostępne na rynku modele konkurencji. Do lipca 2009 roku wyprodukowano 40 000 sztuk Phaetonów. Na wielu rynkach (np. Polska, USA) model nie jest oficjalnie oferowany.\nSpecjalnie dla tego modelu zbudowano w Szklaną Manufakturę w Dreźnie\nW niemieckich statystykach sprzedaży Phaeton znajduje się na czwartej pozycji za BMW serii 7, Mercedesem klasy S, Audi A8, ale przed Lexusem LS i Jaguarem XJ\nW USA od początku wprowadzenia Phaetona na rynek w 2002 roku do lata 2006 roku sprzedano zaledwie 3.500 sztuk\nW luksusowym wnętrzu mamy m.in bezwiewną klimatyzację\nPierwszego Golfa R32 sprzedano 12 000 sztuk Pierwszego Golfa R32 sprzedano 12 000 sztuk\nPoczątkowo miała powstać limitowana seria w ilości 5000 egzemplarzy. Jednak mocna wersja Golfa z 6 cylindrowym silnikiem sprzedała się niemal na pniu. Produkcję rozszerzono i Golfa R32 sprzedano w sumie 12 000 sztuk. 5 tysięcy Golfa IV trafiło do USA, 7 tysięcy na rynek europejski. W nazwie R32 literka R oznacza Racing, a 32 pojemność silnika - 3,2 litra. Super Golf ma 241 KM mocy, napęd na cztery koła, manualną przekładnię lub skrzynię DSG, obniżoną o 20 mm karoserię, masywniejsze zderzaki i podwójny układ wydechowy. Kompaktowy ścigacz rozpędza się do setki w 6,4 sekundy (z DSG) i rozpędza się maksymalnie do 247 km/h. Produkcję Golfa IV R32 zakończono w 2004 roku.\nRok później pojawił się R32 bazujący na piątej generacji Golfa. Wolnossący silnik miał nieco więcej mocy (250 KM) i również napęd na cztery koła. Ze skrzynią DSG osiągał setkę w 6,2 sekundy. Przez powiększone wyposażenie wzrosła masa własna auta do 1590 kg. R32 na piątej generacji Golfa to ostatni kompaktowy model Volkswagena z silnikiem 6 cylindrowym. Wraz z kolejną serią zmieniono również nazwy topowych modeli. teraz najmocniejszy Golf nosi oznaczenie R.\nOsiągi topowej wersji Golfa - 6,4 sekundy (z DSG) do setki, V-max 247 km/h\npiąta generacja była za ciężka i przez to tylko niewiele szybsza - 0-100 km/h - 6,2 s\nCentralnie zabudowane wydechy to cecha charakterystyczna dla R32\nProdukcję Garbusa zakończono w 2003 roku Produkcję Garbusa zakończono w 2003 roku\nU nas nazywano go Garbus lub Chrabąszcz, w USA Herbie i Beetle, a w Niemczech Käfer produkowany był w latach 1938-2003. Wyprodukowano 21 529 464 egzemplarzy tego auta. Auto ma silnik chłodzony powietrzem, umieszczony za osią tylną i napędza tylne koła. Samochód został zaprojektowany i wprowadzony do produkcji w latach 30, ale jego masowa produkcja ruszyła w 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej. Początkowo otrzymał oznaczenie Volkswagen Typ 1 i sprzedawany był jako po prostu "Volkswagen". Dla wersji z silnikiem o mocy 35 KM prędkość maksymalna wynosiła 115 km/h, czas przyspieszenia 0-100 km/h 27,5 sekundy. Firma Karmann rozpoczęła w 1949 roku produkcję Garbusa w wersji kabriolet. Auto poddawano modernizacjom, jednak koncepcja ogólna się nie zmieniała. 17 lutego 1972 roku wyprodukowano egzemplarz nr 15 007 034, łączny poziom produkcji przekroczył rekord ustanowiony wcześniej przez Forda T. Produkcję zakończono w lipcu 2003 roku.\nW 2002 roku produkcja zmalała do 24 407 egzemplarzy\nŁącznie kabrioletów wyprodukowano 330 251 sztuk\nŁącznie wyprodukowano 21 529 464 egzemplarzy\nZa konstrukcję auta odpowiedzialny był Ferdinand Porsche\nStylistyka i rozwiązania silnika bazowały na modelu Tatra 97 i prototypie Tatra V 570


Zielonogórzanie znów na fali. UKS Polkowice vs. AZS 27:31 (relacja, audio)\nOpublikowano: niedziela, 18, marzec 2012 21:19\nW sobotę, tj. 17 marca zielonogórscy akademicy rozegrali kolejny mecz w ramach II ligi piłki ręcznej mężczyzn. O 13.30 zmierzyli się z gospodarzami, UKS PR 2 Polkowice w lubińskiej hali.\nJadą po kolejne 2 punkty. UKS PR 2 Polkowice - AZS UZ Zielona Góra (zapowiedź)\nOpublikowano: piątek, 16, marzec 2012 09:52\nJuż jutro akademicy z Winnego Grodu rozegrają mecz 21. kolejki II ligi mężczyzn. Tym razem wyjadą na spotkanie rewanżowe do Polkowic.\nAZS UZ - Olimp Grodków (zdjęcia)\nOpublikowano: niedziela, 11, marzec 2012 20:05\nWczoraj szczypiorniści AZS UZ wygrali z zespołem z Dzierżoniowa, a my proponujemy wrócić myślami do poprzedniego występu zielonogórzan. Zapraszamy do galerii autorstwa Marka Florczyka ze spotkania AZS UZ - Olimp Grodków.\n"Gdyby szafa miała szelki byłaby windą" - wypowiedzi po meczu AZS vs. Żagiew (audio)\nOpublikowano: niedziela, 11, marzec 2012 11:06\nTrenerzy obu ekip byli zgodni, co do przebiegu spotkania. Mecz walki i poświęcenia, ale także z dużą liczbą niepotrzebnych strat i niskim poziomem skuteczności. "Szklanka jest do połowy pusta, lub do połowy pełna. Co komu wygodne, może sobie wybrać, bo w tym meczu było wszystko." - powiedział po spotkaniu Tadeusz Jednoróg, szkoleniowiec gości. Zapraszamy do odsłuchania pomeczowych wypowiedzi trenerów AZS-u Zielona Góra i Żagwi Dzierżoniów oraz Piotrka Książkiewicza, rozgrywającego akademików.\nZwycięstwo w pięknym stylu. AZS vs. Żagiew Dzierżoniów 23:22 (13:12)\nOpublikowano: sobota, 10, marzec 2012 22:04\nJednopunktowym (23:22), ale jakże ważnym zwycięstwem zakończyło się dzisiejsze spotkanie AZS-u z Żagwią Dzierżoniów. Zielonogórzanie zgarniając dwa punkty przesunęli się aż o dwa oczka w ligowej tabeli.\nAZS UZ - MKS Żagiew Dzierżoniów (zapowiedź)\nOpublikowano: piątek, 09, marzec 2012 22:38\nJuż w sobotę, 10 marca zielonogórscy szczypiorniści rozegrają mecz 20. kolejki II ligi. Akademicy z Winnego Grodu, podejmą na własnym parkiecie drużynę z Dzierżoniowa.\nAZS UZ - Czarni Żagań 34:22 (wynik)\nOpublikowano: piątek, 02, marzec 2012 21:17\nW zakończonym przed chwilą sparingowym spotkaniu pomiędzy drugoligowymi szczypiornistami AZS UZ Zielona Góra i zawodnikami trzecioligowych Czarnych Żagań padł wynik 34:22 dla gospodarzy. Zielonogórzanie prowadzili również do przerwy 22:12.\n19. kolejka II ligi: AZS UZ pauzuje. Grają rywale\nOpublikowano: piątek, 02, marzec 2012 09:05\nPrzed nami 19. kolejka II ligi piłki ręcznej. Tym razem spotkania rozegrają jedynie nasi rywale, bo drużyna AZS UZ Zielona Góra będzie pauzować. Oto rozkład par sobotniej kolejki.\nIII liga ręcznej: AZS vs Zew na czerwono lub na niebiesko...\nOpublikowano: czwartek, 01, marzec 2012 22:07\nKlub Uczelniany AZS UZ Zielona Góra uprzejmie informuje, że mecz piłki ręcznej mężczyzn o Mistrzostwo III ligi (ligi wojewódzkiej) pomiędzy KU AZS UZ Zielona Góra - TS Zew Świebodzin rozegrany zostanie 10.03.2012 (sobota) o godzinie 12:00 w hali sportowej Uniwersytetu Zielonogórskiego w Zielonej Górze ul. Prof. Szafrana 6.\nKategoria: AMP w pływaniu 2019


Jesteś w: Czyste Ogrzewanie » Blog » Badania i rozwój » Tani i czysty piec węglowy bez prądu – budowa i testy\nSwego czasu opisywałem prosty piec węglowy produkowany w Kirgistanie za równowartość kilkuset złotych, który czystością spalania zawstydza nasze promy kosmiczne na węgiel za 10 tysięcy PLN. Niedługo potem zbudowałem sobie egzemplarz takiego pieca. Opiszę tedy, jak to wszystko przebiegało i jak on się faktycznie sprawuje. Mimo pewnych mankamentów jest to przypuszczalnie – na pewno w swojej klasie cenowej – najczystszy piec węglowy w Europie.\nCo to za piec?\nJeśli nie kojarzysz, o co chodzi, zajrzyj do tego wpisu. Jest to piec opracowany w ramach programu pomocowego Banku Światowego dla Kirgistanu w celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza wynikającego z kiepskiego spalania popularnego tam węgla. Emituje ułamek zanieczyszczeń w stosunku do standardowych dymiących pudeł. Konstruktorem pieca jest Crispin Pemberton-Pigott – działający w wielu tego typu projektach ekspert od pieców na węgiel.\nTutaj oficjalna publikacja Banku Światowego – raport z programu rozwojowego, w ramach którego opracowano i testowano te piece.\nPo pierwszym artykule nie brakowało głosów typu łee, panie, toć to zwykły dolniak, znamy to. Takie komentarze biorą się chyba z niezbyt wnikliwego przestudiowania tematu. Na powyższym schemacie widać zasadniczą różnicę:\nw standardowym kotle dolnego spalania strefa żaru (4) jest pod spodem zasypu paliwa a pod przegrodą oddzielającą zasyp od dopalacza przelatują tylko gazy,\ntutaj całe paliwo zsuwa się pod przegrodą do dopalacza, skutkiem czego żar spala się obok, poza zasypem.\nTo wiele zmienia. Gazowanie całego zasypu jest spowolnione, gdyż najgorętsza strefa została "wydzielona" za ścianę. Dlatego też piec ten potrafi chodzić na mocno zmniejszonych obrotach bez poważnego popsucia jakości spalania, gdyż większą część energii uzyskiwana jest ze spalania żaru (którego jest w węglu kamiennym ~70% – i piec ten czyni użytek z tej właściwości węgla).\nW tym piecu nie ma klasycznego powietrza wtórnego – podawanego osobnymi dolotami. Powietrze wtórne podaje się samo, spod rusztu do dopalacza, przez żar. Natomiast grubość warstwy żaru jest uregulowana konstrukcyjnie, przez wysokość przelotu pod przegrodą.\nChoć konstrukcja wydaje się banalnie prosta, właśnie ta prostota jest efektem lat pracy i doświadczeń projektanta. Wbrew pozorom jest to dość precyzyjne urządzenie, gdzie istotna jest m.in. szczelność oraz dostosowanie położenia rusztu do granulacji opału – ale nie wymaga to precyzji co do milimetra.\nProjekt tego pieca (jak i kilku innych) jest dostępny. Trzymałem się go w zasadniczych kwestiach, z kilkoma odstępstwami:\nkirgiskie cegły szamotowe mają inne wymiary niż polskie, co już wymagało minimalnych korekt niektórych wymiarów.\njak tylko przeliczyłem ilość cegieł razy wagę sztuki, zdecydowałem się użyć szamotek połowę cieńszych (grubości ~3cm) – dzięki temu piec waży coś ponad 30kg zamiast ponad 70kg.\nkolejnym istotnym uproszczeniem są blachy – oryginał przewidywał wszystko w grubości 3mm, ja dla lekkości użyłem 2mm na górną płytę, 1mm w całej reszcie, poza popielnikiem, który powstał ze stelaża z kątownika 2mm wypełnionego blachą 0,5mm.\ndodana jest szyba-wizjer nad komorą dopalania, której oryginalnie nie było, bo to najlepsze miejsce na postawienie garnka (piec spełnia też funkcję kuchni).\nW granicach 300zł gdybym policzył dokładnie wszystkie materiały + około 10 dni rzeźbienia po 3-5 godzin dziennie.\nGdzie można kupić taki piec\nPo pierwszym artykule było zaskakująco wiele takich (chyba poważnych) zapytań. Na ten moment nie da się go kupić, chyba że ktoś komuś zleci wykonanie. Owszem, jak ktoś chce, to są gotowe projekty nie tylko tego pieca, ale i niejednego podobnego konstrukcją kotła. Tylko że te urządzenia pod w zasadzie każdym względem nie są dostosowane do polskich kotłowni. I nie są to magiczne skrzynki, gdzie sypię, podpalam i szafa gra (co też dalej wyjaśniam – owszem, jest świetnie, ale nie przesadzajmy z oczekiwaniami).\nTrzeba by dopiero opracować kotły przystosowane do polskich realiów, które działałyby na podobnych zasadach. Z tym jest dziwny problem. Ministerstwo mówi "weź se zrób". Branża z jednej strony sprzedaje drogie cacka za dotacje a z drugiej od zaplecza ciągle szmugluje stare pudła. Więc albo im się nie opłaca rozwijać kotłów tanich i czystych, albo nie ma tam odpowiednich mózgów, co by temat ogarnęły. Prosty piec wcale nie jest prosto zbudować.\nPiec jest zwymiarowany pod węgiel kamienny frakcji najlepiej 15-30mm, bo takim pali się w Kirgistanie. Testowałem go na następujących paliwach:\nruskim groszku prosto z wora, jak się potem okazało: było w nim aż ~1/3 szajsu zamiecionego z placu,\ntym samym ruskim groszku po odsianiu na sicie 8mm,\nznowuż tym samym groszku po odsianiu na sicie 15mm,\nczeskim groszku prosto z wora.\nW zasadzie różnica sprowadzała się do tego, że grubsze paliwo oznaczało lepszy przepływ powietrza i większą moc. Czystość spalania była w zasadzie podobna w każdym przypadku, z wyjątkiem węgla czeskiego, który stale lekko przydymiał – zapewne przez to, że znacznie łatwiej on gazuje a ponadto nie odsiałem z niego drobnicy.\nTrzeba podkreślić: to jest piec węglowy – drewno będzie się w nim palić kiepsko albo i fatalnie. Póki co nie podejmowałem takich prób, poza wrzuceniem z ciekawości kilku sztuk drewna na resztkę żaru, ale przy pełnym załadunku drewna prawdopodobnie paliwo gazowałoby zbyt intensywnie i bez zmian konstrukcyjnych piec by dymił.\nNie mam możliwości w pełni zweryfikować podawanych przez konstruktora świetnych wyników emisji pyłów:\nByle jaki pyłomierz to kwota pięcocyfrowa z trójką z przodu. Nie mam takich funduszy ani sensu zaopatrywać się w drogą zabawkę.\nRównież badania emisji w byle laboratorium to koszt kilkunastu tysięcy a jak powiesz, że chciałbyś coś prostego i podstawowego, to rozmowa się urywa. Wiadomo, szkoda czasu na płotki, zleceń mają dość.\nChałupniczo jestem w stanie zmierzyć jedynie podstawowe parametry za pomocą taniego analizatora. Oraz ocenić rzecz szkiełkiem i okiem. Wygląda to tak, że:\nnormalnie na okrągło piec emituje przejrzyste spaliny,\nemisje CO w trakcie normalnej pracy wahają się w okolicach 150-250ppm,\njeśli szturchnąć rusztem, to CO potrafi przeskoczyć 500ppm na parę minut,\njeśli z premedytacją poszturchać za bardzo, to można wykręcić ponad 1000ppm i zobaczyć lekki czarny dym.\nTo wszystko powyżej to jest dokładnie tak, jak konstruktor twierdzi, że być powinno. Jednak bez porządnych badań trudno cokolwiek precyzyjnie powiedzieć na temat emisji pyłów.\nPiec rozwija moc do ok. 10kW. Wśród innych projektów tego samego autora można znaleźć np. kocioł dla Mongolii w mocach 15/35kW.\nPóki co odpalałem piec kilka razy, zazwyczaj puszczając go na 50-100% mocy. Opisuję tutaj pierwsze trzy próby, z czego trzecia była już bez zarzutu jeśli chodzi o jakość spalania. Potem próbowałem jeszcze różnych pomysłów w kwestii odpopielania, póki co bez dobrych efektów.\nPiec pracował na podwórku podłączony do komina fi 100 mm o wysokości 4m licząc od czopucha, czyli prawie 5m licząc od ziemi (zalecane minimum).\nNajwiększa i najcięższa część pieca to szamotowe palenisko i komora zasypowa.\nWstępna układanka na wolnym powietrzu. Przy składaniu do blaszanego opakowania i tak okaże się, że nic nie pasuje i czeka jeszcze drugie tyle cięcia i dopasowywania. Odkryciem, które ratuje życie, jest pomysł moczenia cegieł przed cięciem.\nWnętrze wymiennika. W lewym dolnym rogu zdjęcia będzie górny wylot z palnika. Większość spalin kierowana jest do "podłogi" a potem ucieka w górę do komina tym pionowym kanałem. Szyber celowo jest nieszczelny, aby "przeciek" gorących spalin wzmagał ciąg. Ciekawe rozwiązanie dolniakowych problemów z ciągiem.\nSzamot zainstalowany na miejscu, niedoskonałości cięcia "na oko" na 45 stopni skorygowane uszczelniaczem kominkowym.\nMontaż wierzchniej płyty z blachy 2mm.\nWgląd do środka przed pierwszą próbą. Ceramika uszczelniona do blachy za pomocą maty ceramicznej.\nZasadnicza część pieca gotowa. Pozostało porobić porządne drzwiczki zasypowe, rusztowe, popielnika i pouszczelniać wszystko jak się należy.\nA komu by się chciało... palimy!\nPierwszy start. Prowizoryczne drzwiczki zasypowe i prowizoryczny wizjer. Rozruch na krótkim obiegu.\nJeśli nie widać różnicy w działaniu, to po co komu rzeźbić porządne drzwiczki? Jak się później okaże, powietrza daję mu znacznie za wiele.\nNieźle to wyglądało mimo mnóstwa niedoróbek.\nKomin póki co dwumetrowy, potem się dowiem, że o połowę za niski.\nNieźle wyglądało też na analizatorze. CO bardzo często poniżej 100ppm\nBłędów przy pierwszej próbie był cały szereg a mimo rzecz wyglądała nienajgorzej, bo część błędów wzajemnie się niwelowała. I tak na przykład:\npiec nie był należycie doszczelniony praktycznie wszędzie,\nprzez brak porządnych drzwiczek tym bardziej dostawał za dużo powietrza,\nale ruszt był początkowo o wiele za gęsty przez co wiatr nie hulał po piecu tak bardzo jak by mógł.\nJako paliwo zastosowałem rosyjski groszek, w którym (jak się potem przekonałem, przesiawszy kolejne partie) było tak ze 30% podziarna.\nPoważnego usztywnienia wymagała wierzchnia płyta. W kwadrans od rozpalenia wyobliła się niemiłosiernie. Poza tym trzeba było szczelnie pospawać popielnik, obramowanie góry pieca, uszczelnić wierzchnią płytę, dorobić porządne drzwiczki – słowem: odpaliłem piec na wpół wykończony.\nWracamy na warsztat na doszczelnienie\nUszczelnienie górnej płyty\nPorządne drzwiczki (brzydkie, ale szczelne). Jedyny wlot powietrza do pieca. Tutaj otwarty na 2x4cm = 50% mocy.\nWierzchnia płyta po usztywnieniu profilami 15x15mm i jako-takim wykonaniu drzwiczek zasypowych (jeszcze będą poprawiane)\nKilka dni później. Narobił się człowiek, ale w końcu można odpalać. I co? I jest gorzej niż było. Dymi. Nie stale, ale zdarza się – a w pierwszej próbie nic takiego się nie działo.\nTak wygląda najgorsze zadymienie jakie udawało mi się tym piecem wygenerować.\nZ początku ładnie widać, które rejony jak się nagrzewają\nNim zdążyłem wyrwać wszystkie włosy z głowy wpadłem na pomysł, że problem musi leżeć w odstępstwie od projektu: połowę cieńszej ścianie dzielącej zasyp od palnika, co powodowało zbyt szybkie podgrzewanie wsadu paliwa. Szybkie rozwiązanie: izolacja matą ceramiczną osłonięta blachą.\nIzolacja zasypu od ściany palnika\nI to był strzał w dziesiątkę. Skończyły się problemy z dymieniem. W międzyczasie zwiększyłem odstępy rusztowin i przesiałem paliwo na sicie 8mm. Niby ekogroszek, ale podziarna były straszliwe ilości.\nRosyjski ekogroszek deklarowany jako 8-25mm po przesianiu na sicie 8mm – 1/3 podziarna w wiadrze po prawej, większość pył.\nNikt ci nie uwierzy że spalasz węgiel\nNic nie wskazuje, że tam się w ogóle coś pali\nSytuacja po ruszeniu rusztu. Gdyby poruszać nim jeszcze ze trzy razy, to CO skoczyłoby ponad 1000ppm i można by dostrzec jakikolwiek dym. Tyle że byłoby to całkowicie bez sensu, bo niewiele to zmieniało w kwestii zapopielenia rusztu.\nBez dotykania rusztu tak to mniej więcej szło dopóki ruszt się nie zapopielił na tyle, że moc spadała a CO rosło ponad 500ppm (nadal przy braku dymu). Po prostu ogień schodził bliżej zasobnika, gdzie miał paliwo.\nPo wygaszeniu: popiół pozostaje na ruszcie. To wbrew pozorom nie są kamienie, wystarczy kichnąć i 90% z tego odfrunie. Ale na ruszcie zalega.\nPiec spala naprawdę non stop do przejrzystych spalin. Surowy dym nie ma tutaj którędy uciec bez spalenia. Jeśli nawet proporcje powietrza nie są akurat idealne, to niedopał odlatuje w formie tlenku węgla – co jest znacznie mniej problematycznym zanieczyszczeniem niż smoła, sadza i dym. A nawet te emisje CO są średnio na poziomie paruset ppm.\nPaliwo cały czas zsuwa się w dół rusztu powolnym, ledwo zauważalnym ruchem, w miarę jak wypala się to co na ruszcie i zmniejsza się objętość żaru. Nic się nie zawiesza, nic nie trzeba szturchać (nie testowałem jeszcze paliw spiekających). Rozpalam i dalej nic nie muszę ruszać, pali się samo, co najwyżej z coraz mniejszą mocą, jeśli w grę wchodzi problem popiołu, opisany poniżej.\nCo wymaga ulepszeń\nTo jest pięta achillesowa nie tylko tego pieca, ale w zasadzie wszystkich pieców i kotłów zasypowych, której do tej pory sensownie nie rozwiązano. Nic dziwnego, bo najbardziej fundamentalne problemy najtrudniej się pokonuje (szczególnie w jakieś mało dochodowej niszy).\nOwszem, da się to załagodzić. Konstruktor zwraca uwagę, że ciągle mam zbyt gęsty ruszt. Mógłbym go jeszcze "rozluźnić", znaleźć węgiel z małą ilością popiołu jak z papierosa i działałoby mi to ładnie – popiół wypadałby grzecznie przez ruszt w miarę jak paliwo zsuwa się w dół. Ale to tylko obejście problemu, a nie rozwiązanie.\nSednem problemu jest sam ruszt, a dokładniej: założenie, że popiół nam przezeń przeleci. W rzeczywistości tak przecież najczęściej nie jest:\nDrobny opał wypada przez ruszt, choć powinien zostać.\nGruby popiół i kamienie zostają na ruszcie, choć powinny wypaść.\nProblem ten ma jedno skuteczne rozwiązanie, stosowane już w kotłach podajnikowych: trzeba zrzucać z rusztu wszystko, co na nim zostało po jakimś czasie. Łatwo się mówi, gdy do dyspozycji jest automatyka. Trudniej próbować osiągnąć coś podobnego "siłami natury".\nJedyny napęd, jaki mamy do dyspozycji w takim piecu to ciśnienie słupa paliwa w zasobniku. To za jego sprawą paliwo zjeżdża w dół rusztu. Ale jest to ruch spontaniczny i nieprecyzyjny. Co gorsza popiół bardzo różni się właściwościami od surowego węgla – ma o wiele większy współczynnik tarcia (a nawet jest to materiał ścierny, nasze prababki polerowały nim garnki), dlatego zsuwa się po ruszcie mniej chętnie, już nie mówiąc o możliwych dodatkach typu kamienie czy wapień.\nNa ten moment nie mam konkretnego pomysłu, jak można by problem rozwiązać.\nWymaganie, aby operator wajchował jakimś mechanizmem co jakiś czas w celu odpopielenia, bo jak nie, to piec grzeje słabo albo gaśnie – to słaby pomysł.\nByć może wystarczyłoby tak skonstruować ruszt/palenisko, aby jego część mogła się zapopielać przez czas wypalania pełnego wsadu bez szkody dla jakości spalania i mocy, a po tym czasie, gdy operator i tak przyszedłby uzupełnić paliwo, jednocześnie usuwałby popiół.\nProblemem pobocznym jest waga pieca. Po prawdzie został on zaprojektowany jako stacjonarny i gdybym wykonał oryginał 1:1 to ważyłyby on dobre 100kg, ale prawdopodobnie dałoby się go jeszcze odchudzić. Np. ceramika w komorze zasypowej wydaje się możliwa do zastąpienia stalą.\nPiec wykonany zgodnie z projektem działa bardzo dobrze. W jego segmencie cenowym nic z polskiego rynku nie ma do niego startu.\nProjekty zarówno tego pieca, innych pieców jak i podobnych kotłów są ogólnodostępne, więc nic nie stoi na przeszkodzie, by je wykorzystywać i ulepszać. Zasada działania, czy też pojedyncze ciekawe elementy jak np. wyżej wspomniana celowo nieszczelna klapka krótkiego obiegu przy czopuchu poprawiająca ciąg, mogłyby być zaadaptowane do rodzimych pieców lub kotłów – oryginalne projekty zbyt mocno różnią się od przyjętych u nas standardów, aby wykonanie 1:1 mogło znaleźć zainteresowanie polskiego palacza (chyba że jako piec typu koza). Różne jest dosłownie wszystko: gabaryty, wymiary, umiejscowienie przyłączy, budowa wymiennika... Że nie wspomnę (a od tego trzeba by zacząć) o przystosowaniu do granulacji węgla, do której z rodzimych gotowych sortymentów pasuje jedynie groszek lub ekogroszek.\nJest wciąż pole do rozwoju, szczególnie w kwestii odpopielania rusztu.\nDziękuję projektantowi pieca za poświęcony mi czas. Po pierwszej próbie postanowiłem się pochwalić, że oto gdzieś w Polsce sobie zbudowałem piec jego projektu, bo wyniki wydawały mi się dobre. Zdziwił się i ucieszył, ale też od razu dostałem furę uwag i poprawek (głównie nie zdawałem sobie sprawy z tego, jak istotna jest tu szczelność). Bardzo przyspieszyło mi to dojście z tym piecem do ładu.\nTen wpis został opublikowany w Badania i rozwój dnia 15 grudnia 2018 , przez Wojciech Treter.\n← Konkurs na nowoczesne piece na drewno w USA – edycja 2018 Kraków spanikował przed jednym gościem z dwoma piecami →\n56 myśli nt. „Tani i czysty piec węglowy bez prądu – budowa i testy”\nvladi 15 grudnia 2018 o 14:17\nMelodyk38 15 grudnia 2018 o 19:05\n,,odpopielanie rusztu" - zwiększyć nachylenie rusztu, albo może odwrócenie rusztu, z dolnej strony listwy rusztu są stożkowe, węgiel się zsunie, zacznie palić, a popiół będzie podwiewany przez powietrze, ,,mielony" pomiędzy stożkowymi żeberkami rusztu, i powinien opaść pomiędzy nimi. Im bardziej opadnie pomiędzy żeberka tym bardziej będzie podwiewany. Tym sposobem nie będzie zalegać na płaszczyźnie żeberek rusztowych.\nMałe bryłki będą się klinować, ale są węgle spalające się do pyłu, a ten podlega podwiewaniu, przewiewaniu.\nWojciech Treter Autor wpisu 15 grudnia 2018 o 19:17\nSą węgle z ładnym popiołem, ale ja chcę spalać normalne węgle, a nie najlepsze wyselekcjonowane.\nNa pewno da się kształtem i rozstawem rusztowin manipulować i coś polepszyć lub pogorszyć. Ale to nie zmienia sedna problemu: zawsze może zdarzyć coś, co przez ruszt się fizycznie nie zmieści i nie wypadnie. Na ten najgorszy przypadek trzeba mieć środki zaradcze, a nie liczyć, że jakoś to będzie.\nObserwator 23 grudnia 2018 o 22:29\nhttps://allegro.pl/piecyk-rakietowy-z-podajnikiem-na-pellet-hit-i7102259392.html - na tej nieaktualnej już aukcji opisano problem popiołu i wyjaśniono jak najlepszą metodę kilkukrotne uderzenie młotkiem.\nMożna zrobić mechanizm grawitacyjny wykorzystujący klepsydrę i wagę, gdzie co określony czas młoteczki opadałyby na ściankę, żeby wywołać drganie rusztu.\nMelodyk38 15 grudnia 2018 o 19:32\nW tym kominku-kozie występuje tzw. deflektor, (w kominkach droższych też) płytka utrudniająca zbyt łatwy wybieg spalin, powodująca zawirowania, i minimalne dopalenie spalin, zwłaszcza z drewna.\nW Pana kominku daje się ,,zabełtać" spaliny duuużo wcześniej niż ta nieszczelna płytka szyberkowa, - konieczne trzy arkusze blachy, jedna od dołu i na środku komory cieplnej wpoprzek drogi spalin, dwie po jej bokach, i dałobyto wybieg dpalin znacznie wydłużony - z komory ogniowej-szamotowej w górę, i dalej w dół, w górę, w dół, i w górę do wylotu - miejsce jest. W kazachskim występuje takie poprowadzenie spalin, niemożliwe aby zaszkodziło. Mniemam sobie, że , grubość" pierwszego kanału np. 4 cm, drugi 5, trzeci 6, czwarty do wylotu 7 cm, aby spaliny stygnąc były ,,zachęcane" do wylotu.\nDrobny węgielek może zbyt szybko się rozpala, i dlatego dymi - gruby może mniej dymić, bo dłużej się rozpala,\nWojciech Treter Autor wpisu 16 grudnia 2018 o 22:12\nHo ho... wsadź pan chociaż jedną przegrodę w ten kanał a się okaże że ciąg gdzieś znikł. Co najwyżej zaryzykowałbym jakieś "wypustki" jak we Viadrusie https://kotly.com.pl/produkty_img/4964/1b7cb14158ecbaf1b27e3558a162852b.jpg co by się płomień do ściany nie kleił aż tak. Jakaś izolacja jest, ew. korzystnie byłoby w miejsce szyby dać deflektor, a reszta to już kwestia nieprzesadnej dawki gazów do spalenia. Bo jak jest ich za dużo, to żadne mieszanie nie pomoże.\nZbyszek 4 czerwca 2019 o 14:05\nA może coś wziąć z fabrycznego kotła z poziomymi komorami https://www.youtube.com/watch?v=ZvVVt4JBhVw\nmajster 3 lutego 2021 o 16:59\nTen piecyk to taka niepełna wersja pieca rakietowego. Przegroda lub przegrody odpowiednio umiejscowione nie przeszkodzą tylko poprawią przepływ. Niestety często doświadczalnie trzeba je dobierać i nieźle się nagłówkować, min. dlatego aby spaliny na wylocie z piecyka miały minimalną niezbędną energię czyli temperaturę oscylującą w okolicach minimum 60st. C. W moich okolicach punkt rosy to ok. 53 st.C, ale i tak z uwagi na dobro komina muszę trzymać minimum 80-100 st.C, aby nic mi się w nim nie skraplało. To też dotyczy projektowania wodnego wymiennika. Nie może być za duży. Wszystko trzeba dostosować do potrzeb, zatem trzeba przeliczać wszystkie wartości i ekstrapolować na wymiary i materiały tegoż urządzenia. Można też intuicyjnie i efekty też będą, ale z deka trzeba się narobić. Co do problemu z rusztem to mam nie tyle pomysł co sprawdzony sposób. Niestety nie jest idealny właśnie z uwagi na nie jednorodność opału, ale zasadniczo działa. Nie wiem czy da się to zastosować w pańskim piecyku, a mianowicie: koniec rusztu na całej szerokości ma szczelinę ok. 4 cm (nie pamiętam dokładnie, nie robiłem rysunków), kąt nachylenia rusztu tak dobrany aby napływ opału spychał ten grubszy popiół z takiego rusztu. Tu trzeba kombinować z tym rusztem zarówno z materiałem jak i kątem i szczelinami. U mnie działa, a nie jest to kociołek z wkładami ceramicznymi. Mimo to spala całkiem nieźle. Mam metalową przegrodę coś jak ruszt i u mnie następuje raczej spalanie kroczące , chociaż na początku to mniej więcej jak w pańskim piecyku. Zbudowałem go 25 lat temu i bił na łeb wszystkie śmieciaki. Spaliny są podnoszone tym rozgrzanym często do czerwoności rusztem pionowym, następnie idą w dół i znowu w górę do czopucha i następnie 8m komina ocieplonego. Blacha 5mm zwykła, nie kotłowa, a dalej działa. To jest dowód na dość dobre funkcjonowanie, bo inaczej dawno by przerdzewiał. Wykonałem kilka podobnych kociołków dla znajomych lata temu, a teraz przymierzam się do kociołka rakietowego i studiuję wszelkie takie konstrukcje. Szukam najprostszych rozwiązań i jednocześnie najefektywniejszych.\nKonstruktorzy piecyków rakietowych zaczynają już bardzo komplikować swoje konstrukcje. Ostatnio (nie mogę odnaleźć tej strony) widziałem piece rosyjskiego konstruktora. Dochodzę do wniosku, a właściwie te wszystkie konstrukcje potwierdzają to co wiedziałem od dawna, że spaliny w piecu, kociołku muszą przebywać odpowiednio długo i w odpowiednio wysokiej temperaturze, a by spalanie było możliwie czyste. Myli się Pan twierdząc, że Polscy konstruktorzy o tym nie wiedzą. Ta zasada jest bardzo stara i min. dlatego powstały takie piece nazywane fluidalnymi, albo ze spalaniem w złożu piaskowym (np spalarnie) itp. itd.\nZapomina Pan o nowej religii . Stara to "mamona" nowa to "maksymalizacja zysków". Jak to możliwe aby Kowalski kupił kociołek za 1000 zł spełniający wymogi UE. Nie chcę być nie miły, ale nie bądźmy naiwni.\nOsobiście gratuluje Panu dobrej roboty. Ja wyznaję zasadę, że najpierw ma działać jak najlepiej, a jak już będzie działać to może, ale może pomyślę o estetyce.\nMyślę, że skorzystam również z Pańskiego doświadczenia i latem jak dożyję ruszam z konstrukcją.\nwędkak 8 stycznia 2021 o 13:28\nDopalanie poza komorą szamotową to fikcja, aby skutecznie dopalić sadze musi być bardzo wysoka temperatura a poza komorą spalania natychmiast spada przez to że blacha natychmiast przejmuje ciepło. Wydłużanie kanału (4szt) znacznie zwiększy opory, zmniejszy temperaturę w kominie i diametralnie spadnie ciąg - nie będzie się chciało palić. Zróżnicowanie szerokości kolejnych kanałów nie ma większego sensu, spaliny stygnąc zmniejszają swoją objętość i nie potrzebują coraz szerszego kanału.\nB52 17 grudnia 2018 o 23:03\nzasada dobrej konstrukcji pieca dolnego spalania ruszt pochyły w kierunku wylotu spalin\ndoprowadzenie powietrza do dopalenia spalin poza rusztem mocą pieca steruje się na wlocie powietrza nigdy nie na wylocie spalin\nszczelne drzwiczki zasypowe\npowietrze powinno być kierowane pod ruszt\npaliwo to orzech 2\nKonrad 18 grudnia 2018 o 09:02\nGratuluję reportażu w "Trójce"!\nDziękuję za to co Pan robi dla sprawy czystego powietrza w Polsce.\nbol 8 stycznia 2019 o 09:17\nNiestety z tego co widzę to ci wszyscy "znafcy koziej d..." uważają to za przeszkodę. Przecież przeszkadza bo rzekomy smog to fajny pretekst do zdefraudowania pieniędzy i narobienia szumu. Prawdziwe rozwiązanie problemu popsułoby interesy pewnym ludziom.\nDohtor Miód 19 grudnia 2018 o 01:21\nMtdeusz 21 grudnia 2018 o 11:27\nTak zadyma to nie zadyma już by smogu nie było.\nNa czeskim groszku i wyższym kominie powinno być lepiej.\nPowietrza braknie dla czeskiego groszku.\nPM by były bo sadza jest.\nMtdeusz 21 grudnia 2018 o 11:30\nJa bym jeszcze sprawdził czy jak tam wdmuchamy na koniec rusztu PW np sprężarką uzyskami niebieski ogień.\nObserwator 23 grudnia 2018 o 10:31\nPolecam przeanalizować ten film:\nKażdy tradycyjny piec palony przeciwprądowo wytwarza dym. Jeśli go przefiltrujemy i podamy tlen + zapłon, to możemy go spalić z przyzwoitymi osiągami. Do zapłonu dochodzi czasami w kominie, gdy mamy dodatkowe paliwo w postaci sadzy na ścianach komina. Jaką wielką moc generuje taki "pożar" wie każdy, kto chociaż raz to widział.\nTutaj widzimy suchą destylację węgla kamiennego - https://www.youtube.com/watch?v=WQNs51guTWg czyli po prostu pirolizę. Konstrukcja laboratoryjnego "komina" nie jest bez znaczenia. Najpierw gorące uwolnione lotne związki węgla przesuwają się w górę, a potem wymuszony jest kierunek w dół. W tym miejscu oddzielamy ciekłą frakcję niepalną, która jest cięższa i opada na dno. Natomiast lżejszy gaz idzie znów w górę i wystarczy tylko podać mu zapłon (1:51). Gdyby dorobić dyszę z tlenem i deflektor, płomień byłby jak z kuchenki gazowej.\nNa tym filmie https://www.youtube.com/watch?v=76kNcN_vLz8 widzimy w 6:10 jak pali się taki "dym" z drewna. Ten oczyszczony i schłodzony gaz z powodzeniem napędza silnik gaźnikowy. Możemy więc w cenie złomu mieć domową elektrociepłownię (jeszcze kilka podwyżek prądu i stanie się to opłacalne nawet w skali domu jednorodzinnego).\nWychodzi więc na to, że to istnienie kominów przyczynia się w największym stopniu do niskiej emisji. Konstrukcja pieców ma znaczenie, ale bez ich wymiany można całkowicie zmienić sytuację.\nNa tym filmie https://www.youtube.com/watch?v=ddStQrzhfRI widzimy filtr + odkurzacz zamiast komina. Gdyby pod wiatą na dworze lub w pomieszczeniu z dużym otworem okiennym ciągle otwartym postawić dobrze zaizolowanego termicznie śmieciucha z wentylatorem wyciągowym, moglibyśmy mieć bardzo wysoką sprawność spalania bez komina.\nGdyby zamiast kominów uwolnione lotne związki węgla i tlenek węgla poddać zapłonowi a pyły zebrać w filtrze, nie mielibyśmy problemu niskiej emisji, którą niektórzy uznają zawsze za smog, choć smogiem zawsze nie jest.\nSmog jest zabójczy w specyficznych okolicznościach, przy inwersji, gdy powstanie nam siarkowodór (tak stało się w Londynie 66 lat temu) i przez dłuższy czas nie ma jak odsunąć się od ziemi. Filtr z amoniakiem może przed tym ochronić. Ale tak zasiarczonego węgla jak kiedyś już się nie stosuje i prawdziwie śmiercionośny smog się raczej nie powtórzy.\nMamy też smog fotochemiczny, ale to w lato, gdzie potrzeba silnego słońca i wysokiej temperatury. Wtedy to spaliny z samochodów przyczyniają się do niego. Powstaje ozon. Ozon, który w pewnych warunkach jest trujący, ale z drugiej strony jest najskuteczniejszy przy oczyszczaniu wody.\nmakra 25 grudnia 2018 o 23:40\nCo do zapopielania, jest to podstawowy problem użytkowników kotłów DS. Najlepszym rozwiązaniem jakie spotkałem był automatyczny odpopielacz na bazie silnika wycieraczek samochodowych ze szrotu. Testowane na kotle Hef Hef. Koszt, o ile dobrze pamiętam 100 zł. Jeden z użytkowników Hefa napisał nawet, że w tym kotle ruchomy ruszt to też taka taśma transportująca węgiel do palnika. Warto więc pomyśleć o automacie przegarniającym. Producenci kotłów Wera i nowego ds-a drew-met z 5 klasą mogliby odizolowac szamoty z pierwszej przegrody, jak Pan to uczynił. Tak ichniejsze kotly pracują z rozpalonym wsadem i o małą moc trudno, i powietrze nad zasyp trzeba. A Pan to od razu rozwiązał.\nRosa 26 grudnia 2018 o 00:12\nPomysł Wery działa dobrze i nie ma problemu z odpopielaniem więc darujcie sobie wymyślone problemy. Palnik Wery jest tak rozgrzany od koksu, że gazy zapalają się automatycznie nawet na małej mocy i wcale cały wsad się nie zapala tylko spala się po kolei. Nikt jak widać nie palił za pomocą palnika Wery. Przypominam, ze samozapłon tlenku węgla to 620 stopni a palnik jest rozgrzany do co najmniej 800 stopni...\nmakra 26 grudnia 2018 o 09:50\nNie pisalem nic o palniku i odpopielaniu w kotlach Wery. Tylko o komorze zasypowej. Kocioł ten nie "opatentowano" czasem jako golniaka z wybudowana szamotową przegrodą? Drew-met patentuje tą samą kosmiczną, kazachską technologię, dawno odkrytą przez użytkownikòw przerabiających kotły gs na ds. Pan Tadeusz chociaż od razu wpadł coby tą przegrodę zrobić warstwową z izolacją termiczną.\nJa do branży kotlarskiej zawsze będę mial ale, ponieważ to beton i zdziercy, kasę brać, innowacji z prawdziwego zdarzenia brak, nic im poprawiać się nie chce. Amen i basta.\nWojciech Treter Autor wpisu 27 grudnia 2018 o 11:56\nPewne sprawy da się przewiedzieć bez palenia, bo wynikają z podstawowych praw fizyki. Tak własnie jest z tym, że rozpala się docelowo cały wsad paliwa. Nie może być inaczej skoro powietrze idzie z góry na dół, przez cały wsad paliwa. Jest to dokładnie taka sama sytuacja jak przy rozpalaniu od góry. To nic, że dzieje się do góry nogami.\nRosa 27 grudnia 2018 o 16:58\nDziałania praw fizyki w danym modelu także nie umiecie sobie wyobrazić bo nie jesteście fizykami, nie uwzględniają konkretnych warunków, dlatego możecie sobie jedynie wymyślać jak się to pali a nie wiecie na pewno bo nie używaliście. Pisze wam, że w paleniu sposobem WERY nie rozpala się cały wsad paliwa od razu tylko tak jak w DS czyli stopniowo i w zależności od ilości dostarczanego tlenu, paliwa dokłada się jak temp zaczyna spadać wtedy idzie wszystko od początku i wtedy się resztuje. Ta koza ma wiele wad i chyba nie nadaje się do nas. Ehh polaczkowo jak zwykle wszystko wie najlepiej a zwłaszcza tacy co nigdy w ręku nie mieli, typowa przywara narodowa.\nWojciech Treter Autor wpisu 27 grudnia 2018 o 17:33\nLol. Znakomita logika.\nMoże się nie rozumiemy? Ja przez "od razu" nie rozumiem "w 5 sekund", jak kiep w wiadrze z benzyną.\nCały wsad się rozpala, to znaczy front płomienia idzie pod wiatr do góry i cały wsad się koksuje. To nie jest "tak jak w DS", bo większość DS nie podaje powietrza przez zasyp, dlatego tam ogień nie obejmuje całości paliwa, a tylko część przy ruszcie, gdzie jest dopływ powietrza.\nProszę mnie nie wyzywać, bo się pożegnamy.\nRosa 11 stycznia 2019 o 12:11\nNie masz pojęcia o czym piszesz. Jak papierosa palisz od strony żaru to też ci się rozpala cały tytoń i koksuje na raz? Nie opowiadaj głupot, tak to nie działa, na dole jest normalny palnik i w nim spala się gaz i koks, tylko się wydaje, że cały wsad się rozpalił po skoksowaniu, ponieważ pod spodem jest już tylko popiół zamiast żaru. To nie jest tak jak palenie od góry, że najpierw wszystko gazuje a potem spala się koks (chociaż i tutaj tak do końca nie jest) W palniku Wery najpierw spala się dym, jest to sucha piroliza, potem zostaje odgazowany węgiel ale to nie jest żar bo ten węgiel spala się w miarę jak płomień idzie do góry, na koniec dopiero widać żar i wydaje się, że cały zasyp płonie ale to nie prawda. Wyobraź sobie, że kocioł wypełniony 30kg węgla nagle staje się po godzinie żarem przecież ten kocioł miałby wtedy chyba z 50kW mocy a tak nie jest i to jest dowód, że nie wiesz o czym piszesz bo nie używałeś nigdy tego kotła. Ja tak palę drugi sezon.\nI proszę mnie nie straszyć pożegnaniem bo to dziecinne, tylko merytorycznie proszę, u nas jest takie powiedzenie nie strasz nie strasz bo...\nWojciech Treter Autor wpisu 12 stycznia 2019 o 17:54\nU nas mówią: szkoda strzępić...\nromaniano 26 grudnia 2018 o 03:50\nmam piec weglowo mialowy bez rusztownika i co 2 godziny musze wyjmowac oslone metalowa i przerusztowywac recznie tj. za pomoca przegarniecia popiolu bo sie licho pali bez dmuchawy na ciagu naturalnym\nMtdeusz 28 grudnia 2018 o 13:38\nW Wery nie rozpala się cały wsad pomimo powietrza od góry pali się stopniowo na ruszcie.\nObserwator 30 grudnia 2018 o 10:55\nWery to trochę piec górnego spalania odwrócony do góry nogami. Najzimniejsze paliwo jest na górze, żar na dole. Spaliny dzięki przegrodzie mogą wydostać się do komina tylko dołem, stąd płomień nie jest dotyka zimnego wsadu. Następuje podgrzewanie i suszenie wsadu oraz miejscami piroliza (przy zbliżonym zeru udziale tlenu), miejscami zgazowanie (przy nieco większym udziale tlenu).\nPrzegroda prócz blokowania przepływu spalin w kierunku zimnego wsadu robi także za izolator (przewodność cieplna szamotu jest kilkadziesiąt razy mniejsza niż stali) i akumulator (w jednym kilogramie ceramiki 1 kJ na 1 stopień, tj. przy nagrzaniu do 800 stopni mamy ponad 200 Wh energii). Ten akumulator oddaje powoli ciepło lotnym związkom węgla, które uwalniają się z brył węgla. Gdy doprowadzimy tam tlen może zachodzić samozapłon.\nI sprawa o znaczeniu kolosalnym. Nie dopuszczanie do chłodzenia środowiska żarowego przez wymiennik ciepła. Ciepło odbieramy dopiero po zakończeniu utleniania węgla.\nZaletą tego pieca jest doprowadzanie powietrza pierwotnego od strony zimnego zasypu. Przy dłuższym paleniu nie blokuje go popiół.\nSą jeszcze możliwości doprowadzenia do żaru przegrzanej pary, co może spowodować zwiększenia ilości tlenu oraz pozyskania dodatkowego paliwa z wodoru - np. jak w tym patencie - https://grab.uprp.pl/PrzedmiotyChronione/Strony%20witryny/Przedmiot.aspx?IdRysunku=3218889\nW każdym nawet tradycyjnym piecu można spalać ze znikomą emisją na minimalnych obrotach z malutkim płomieniem, gdzie główną rolę odgrywa żar. Piec jednak musi być dość szczelny. Większości użytkowników jednak takie palenie nie zadowoli, bo piec swoim rozmiarem przystosowany jest do hajcowania na pełnych obrotach. I trzeba mieć kilka takich ledwo tlących się palenisk, żeby zapewnić komfort cieplny.\nMa to też związek z faktem, że ludzie przywykli do dynamicznego palenia przez kilka godzin z podkładaniem, bo nie mają pieca stałopalnego na całą dobę. Wtedy palenie jest zupełnie inne. Dostarczamy tylko tyle mocy, żeby dom się nie wychładzał. Rozpalając zaś rano w piecu zasypowym trzeba nagrzać wychłodzone od momentu wygaśnięcia ściany. A przy 20 stopniach różnicy w 1 kg cegły mamy ok. 5 Wh. Każdy metr kwadratowy ściany to kilkaset kilogramów cegieł. Kilka ładnych kilogramów węgla idzie więc na wygrzanie ścian, bo podgrzanie powietrza komfortu nie zapewni.\nZbigniew 21 stycznia 2019 o 16:55\nBardzo ciekawe są komentarze "Obserwatora " .Ale może i ja dorzucę jakieś uwagi .Patent Jurka Orła jest ciekawy bo stosuje tzw. ruchomy ruszt i ruchomą przegrodę tempa spalania .Stosuje także rozwiązania pieca rakietowego.Moja uwaga jest taka aby w komorze spalania zastosować ceramiczne okrągłe rury i oczywiście wirowy wlot a i całość zabudować podobnie jak na tym filmiku\nTombou 17 lutego 2019 o 23:42\nswiete słowa - wreszczie ktos to zauwazył -piec wery to tylko z pozoru dolniak. Kolosalna róznica w tym piecu poleg ana tym ze ogien podgrzewa przez przegroda stzw.specjalną cały zasyp wytwarzajac dym który takze sie ma spalic, i przede wszystm - zadnegoodbioru ciepła. Czyli wytworzenie jak najwiecej ilosci czuystego ciepła w komorze spalania, i odbior ciepła do dopiero daleko od spalania czyli od gorących i czystych spalin. Tylko i wyłącznie spalin. Na tympolega odrebnosc pieca Eko - Wery Mariana Strzelczyka z Kwidzynia\nMtdeusz 1 stycznia 2019 o 18:14\nTo ten Drew Met Uni DS lepszy od Wery bo ma dwie ceramiczne ściany przegrodę i za przegrodą.\nMtdeusz 2 stycznia 2019 o 20:05\nA ten piecyk z Kirgistanu wcale nie taki czysty jak na ściankach ,,wymiennika,, widać tony sadzy to wcale tak czysto nie spala.\nCrispin Pemberton-Pigott 3 stycznia 2019 o 00:33\nMateriałem obserwowanym wewnątrz wymiennika ciepła jest popiół lotny, a nie sadza. Jest on podnoszony przez strumień gazu nad koksem w dolnej części rusztu. Ten popiół może być łatwo usunięty z wymiennika ciepła, ponieważ nie ma wewnętrznej struktury - tylko otwarte pudełko.\nW odpowiedzi na powyższe pytanie, powodem braku wewnętrznych płyt jest to, że jest to wymiennik ciepła o niskim współczynniku tarcia: bardzo wydajny. Pewna porcja gazów hjot na szczycie wycieka w sposób ciągły do komina, aby utrzymać wystarczający ciąg. Mimo to wydajność wynosi ponad 80%.\nMtdeusz 3 stycznia 2019 o 10:31\nLotny popiół z tego co mi wiadomo nie jest czarny.\nTo dlaczego wymiennik jest czarny.\njans 4 lutego 2019 o 22:08\nPowiem tak. Od teras Wojciech T jest moim przyjacielem. Mam podobnego fijoła ale trochę mniejszego, może. Mam pytanie. Czy udało Ci sie rozwiązać problem z odżurzlaniem?\nWojciech Treter Autor wpisu 5 lutego 2019 o 10:15\nŻużlu nie mam, popiół "jak z papierosa", a dokładniej z taczki papierosów na raz.\nNie – ostatecznie i idealnie jeszcze nie rozwiązałem.\nAdam 7 lutego 2019 o 18:27\nMam stary kocioł co w którym ruszt jest podwójny - stały i ruchomy ( elementy są naprzemienne ) i z boku wajcha. Kiedy poruszam wajchą elementy ruchome się unoszą, powoduje to ruch całego żaru i opadanie popiołu. Rozwiązanie stare i chyba Pan się lepiej na tym zna od moich wypocin. Myślę że co jakiś czas można poruszać rusztem, w końcu opał też trzeba dosypywać, popiół usuwać itp.\nCzy istnieje jakaś wersja pieca z płaszczem wodnym do dołączenia do instalacji wodnej CO ?\nRozumiem, że szamot jest potrzebny aby była wyższa temperatura spalania, czy w dalszej części pieca mógłby być jakiś wymiennik. Czy zetknął się Pan z takim zastosowaniem pieca?\nWojciech Treter Autor wpisu 9 lutego 2019 o 00:15\nIstnieją kotły – ale wszystko jest totalnie niedostosowane do polskich warunków i obyczajów pod wieloma względami.\nSamsu 2 marca 2019 o 08:27\nWitam serdecznie. Tu jest wszystko na ten temat i wymiennik wodny też : https://forum.info-ogrzewanie.pl/topic/26666-co-s%C4%85dzicie-o-tym-piecyku/ - Co sądzicie o tym piecyku?\nMi też się to wydaje nie prawdopodobne ale stety tak jest. Wszelkiego rodzaju próby dowiodły tego, że w Mongolii i RPA takie piecyki przepuszczają popiół a naszego gospodarza za żadne skarby świata nie chce i już. Nawet mu na to nie pomaga specjalnie dobierany i sortowany opał. Jak widać po tym, to te piecyki działają na krańcach świata ale w Polsce nie i już. Samsu pozdrawia serdecznie.\nDżon 6 maja 2019 o 20:56\nJest mnóstwo sposobów, aby palić czysto w kotle/piecu - ale nikogo to nie obchodzi. Unii chodzi o wstrzymanie eksploatacji naszych kopalń, ponieważ Niemcy mają na nie chrapkę…\nKrakers70 29 maja 2019 o 11:44\nCiekawe jak by to hulało, gdyby szamot zastąpić płytami wermikulitowymi. Waga pieca na pewno by spadła. W komorze zasypowej można by osłonić wermikulit cienką blachą, żeby węgiel go nie uszkodził. Sprawność pewnie by wzrosła bo straty ciepła by zmalały. I piec pewnie startował by szybciej.\nBiorąc pod uwagę, że nie jest to urządzenie do palenia ciągłego jakiś prosty, wajchowy mechanizm do opuszczania rusztu z jednej strony i zrzucania popiołu do popielnika przed załadunkiem nowej porcji węgla powinien załatwić sprawę.\nGeneralnie piecyk świetny, a czystość spalania imponująca.\nJan 23 września 2019 o 10:31\nWitam. Wie ktos jaki dokladnie\njest kat pochylenia rusztu w tym piecu?\nklonus84 2 stycznia 2020 o 08:27\n... A kociol MPM DS ? Jest swą budową najbardziej zbliżony do tego rozwiazania\nWojciech Treter Autor wpisu 2 stycznia 2020 o 10:53\nNie jest. Tłumaczyłem w kilku miejscach, czym się ten kocioł różni od wszystkich dolniaków na rynku.\nLukaszszsz 23 stycznia 2020 o 13:25\n.... bardziej już chyba nowy Zebiec "Szafir"\nStachu 25 października 2020 o 20:55\nA sadza jak była w kotłach automatycznych za 10k tak i w tym jest.\nWojciech Treter Autor wpisu 26 października 2020 o 09:59\nW gazowym nie ma.\nstanly 20 stycznia 2021 o 20:45\nSzanowny panie , piękna idea ale czy widział pan piec patentu prof. Polińskiego. Jakoś jego pomysł nie znalazł takiej tuby choć jest innowacyjny polski i proekologiczny . Piać peany na obce a swego nie znać to może i opłacalne zachowanie ale jedno wiem z jego pieca dymu nie widać.\nWojciech Treter Autor wpisu 21 stycznia 2021 o 00:12\nNiczego innowacyjnego nie znajduję. Ot zwykły prosty kocioł dolnego spalania z podawaniem powietrza przez zasyp. Proszę mi palcem pokazać jeżeli coś istotnego przeoczyłem, bo pora nie sprzyja myśleniu.\nZważywszy który rok mamy w kalendarzu, "dymu nie widać" to żadna zaleta – to najoczywistszy obowiązek. Czymś godnym uwagi byłaby istotna poprawa czegokolwiek względem wymagań 5. klasy.\nmajster 3 lutego 2021 o 17:10\nW uzupełnieniu, kanały zasadniczo powinny mieć takie same wymiary bo to najlepsze uśrednienie. Mówię o przegrodach, które tu ktoś proponował i rozszerzał kanały bliżej czopucha. Jak już to trzeba je zwężać, aby przyspieszać spaliny. Jak już wspomniałem piecyk ten przypomina niepełną wersję piecyka rakietowego i tam obligo doprowadza się powietrze wtórne. Tu również nie zaszkodzi byle za przegrodą zasypową i na odpowiedniej wysokości komory spalania i odpowiedniej ilości. W Pańskim piecyku można poeksperymentować bo dość łatwo taki dopływ wstawić. Moim zdaniem spalanie się jeszcze poprawi. Jakby udało się Panu wykorzystać moje rozwiązanie rusztu to tę szczelinę można spróbować wykorzystać.\nDesperado 26 lutego 2021 o 20:17\nLudzie, bo czas goni! Ktos coś widział i wie, czy szykuje się taki kocioł komercyjnie? Perspektywa, żeby nie musieć za 10 lat wymieniać go na X klasę według widzimi się urzędasów jest bardzo kusząca. Potrzeba kogoś z wizją i pasją. Ciekawe, że ludzie zrzucają się na patronajty-srajty na bele głupoty, a w tak poważnym temacie pozostała tylko garażowa zabawa hobbystów. I to w kraju siedzącym na czarnym złocie.\nWojciech Treter Autor wpisu 26 lutego 2021 o 21:37\nAby 10 lat nie wymieniać, wystarczy dowolny kocioł Ecodesign. Na 30 lat eksploatacji nie ma co liczyć, prędzej te kotły pogniją niż dopadną ich jakieś ostrzejsze normy.\nBele głupoty łatwiej jest zrobić niż tak złożony, kosztowny i odpowiedzialny projekt jak wdrożenie legalnie na rynek nowego kotła.\nmajster 16 września 2021 o 21:33\nTemat umarł, bo zima się skończyła? Za chwilę przyjdzie nowa. Osobiście poczyniłem niewielkie postępy z przyczyn obiektywnych, ale mam już plan, a to w dzisiejszych czasach już coś.\nGrzebnął coś Pan w udoskonaleniu tego tego pieca eksperymentalno-bojowego czy też brakło?\nGdzieś czytałem, że już nie długo samoróbki nie przejdą bo będą włazić do domów pseudo gliniarze miejscy (strażnicy) i żądać certyfikatów. Strasznie mnie to wkurza. Chcecie kociołków z czystym spalaniem to najpierw te na rynku rzetelnie przebadajcie, a następnie dopłaćcie różnicę między faktyczna wartością, a wyimaginowanym zyskiem producenta i dystrybutora.\nTe obecne dopłaty to kpina i w dodatku nie wszędzie. Jak chciałem dopłaty do własnej oczyszczalni okazało się po dokładnych obliczeniach, że w sumie miał bym taką samą oczyszczalnię przydomową jak teraz tyle tylko, że o 50% więcej musiałbym wyłożyć z własnej kieszeni. Nie wolno by mi było kupić tańszych materiałów, musiałbym opłacić nadzorcę i kręcili by się urzędasy z UM. Zrobiłem zgłoszenie do SP i z dobrej woli wykonanym mini projektem, a wystarczył by tylko rysunek. Dołączyłem materiały dot, badań gruntu, i z własnej woli materiały co do parametrów technicznych i dot. rozbudowy do pełnej biologicznej w przyszłości. Czyli więcej niż wymagali i dzięki temu żadna biurwa nie kręci mi się po posesji.\nZ kociołkami tak nie będzie. Nikogo nie obchodzi, że znaczna część tego narodu nie posiada środków na pełną termomodernizację i na drogie paliwo mimo, że mniej by go potrzebowali. Do tego dochodzi ta cholerna świadomość, że znaczna liczba kociołków na rynku to niczym wielkim się nie różni od tych naszych eksperymentalnych, względem wydajności i czystości spalania. Dołożyć automatykę z nadmuchem, podajnikiem itp. itd. i mamy to samo. Po moim nadzorem znajomy dołożył do starego kociołka podajnik na tzw. ekogroszek z palnikiem rynnowym, sterowaniem elektronicznym. Podpowiedziałem gdzie dokonać niewielkich przeróbek w konstrukcji i kociołek śmiga. Na razie tylko na testach i grzaniu ciepłej wody. Zobaczymy co w zimie będzie, ale spalanie zadowalające. Co do interwału to nie wiadomo, dopiero zima pokaże.\nWojciech Treter Autor wpisu 16 września 2021 o 22:52\nJaka zima? Panie, to jest sprawa sprzed 3 lat.\nEksperymentowałem w odpopielaniu, ale do niczego szczególnego nie doszedłem, choć pewną naukę wyniosłem.\nPo co i dlaczego miałbym się dalej produkować? Nie widzę żadnego sensownego a realnego celu. Ten piec w kształcie zbliżonym do oryginalnego jest prosty a dobry – ale ma swoje ograniczenia. Usprawnić go istotnie bez utraty prostoty wymagałoby sporo nakładu pracy. Jak na hobby to za dużo roboty. A na komercyjny produkt nie mam czasu – mam dość zbyt dobrze płatnych zajęć. Również nie mam wiele wiedzy ani doświadczenia, zarówno biznesowego jak technicznego, by z czymś startować. Bo wyspawać to jedno, sprzedać to drugie. Wydawałoby się, że skoro sprzedają się kozy za 200zł lepione z byle czego byle jak to może i taki piecyk trochę lepszy a trochę droższy znalazłby nabywców. Jednak ja taki pewien nie jestem. On może być zupełnie dla nikogo. Koza za 200zł nie musi być ładna ani trwała, wszak zwykle ogrzewa dom w budowie albo garaż. Po co płacić więcej za taki piec?\nW kotlarstwie wszyscy z głową na karku są już jedną lub dwiema nogami w pellecie i/lub pompach ciepła. Rozwój czegokolwiek w temacie węgla naprawdę nikogo już nie interesuje. I biznesowo może nie mieć żadnego sensu. Jest całkiem sporo kotłów zasypowych na rynku w sensownej cenie, które można legalnie zainstalować (bardziej brakuje kotłów na drewno). Jak z nimi konkurować? Taki kocioł nie kosztowałby 2000zł na pewno. Chyba że ktoś sobie go ulepi samodzielnie według gotowego projektu – tylko że wtedy wszelkie certyfikaty diabli biorą. Ale najpierw trzeba by kocioł certyfikować. Kto i za co miałby to wykonać? To nie są czasy że z kilku płyt blachy pancernej spod Kurska lepił skrzynkę ktokolwiek potrafiący trzymać w ręce elektrodę i wystarczało na 30 lat, nikt o nic nie pytał.\nCóż zatem, miałbym inwestować czas, siły i środki w rozwój projektu, który zainteresuje i być może zadowoli tylko garstkę renegatów chcących kitrać po piwnicach kotły-samoróbki bez papierów?\nmajster 17 września 2021 o 23:48\nPo pierwsze jestem świadom upływu czasu. Po drugie miałem nadzieję, że coś Pan posunął. Po trzecie nie przyswoił Pa sobie części mojego wpisu. Mówisz Pan o pellecie i pompach ciepła, ale chyba jednak brak Panu wiedzy jak ten rynek wygląda naprawdę. Około 3 kilometrów od domu mam całą wielką fabrykę pelletu i w jednostce terytorialnej jakim jest powiat o dość małej populacji ok. 50 tys. luda, bardzo niewielki odsetek ten pellet kupuje w niewielkim odsetku posiadaczy takowych kociołków czy też przeróbek z palnikami na pellet. Paprok od jednej pani zdjął ponad 4 tysie za taką modernizację, gdzie robocizna wyniosła ponad 50%. Babina kupuje teraz wrób peleto-podobny bo ją nie stać na ten z fabryczki. Fabryce nie zależy na miejscowym rynku, bo za dużo większe geldy pchają to na zachód.\nIle luda instaluje pompy ciepła i w jakim systemie. Ile trzeba wybulić na początku i kiedy się to zwróci. Przykładów porażek aż nadto. Wystarczy też poczytać na różnych forach jak ci bogatsi po instalacji wszelkich nowinek od pomp ciepła po fotowoltaikę i turbinki marznęli w zimie i ile to ich kosztowało i jakie są perspektywy czasowe zwrotu środków. Na tym zwykłym Youtubie wystarczy nawet tych wyposażonych w fotowoltaikę w zamian za reklamę uważnie posłuchać i wyciągnąć właściwe wnioski.\nTo nie jest tak, że nie jestem za modernizacją, jak najbardziej, ale stopa życiowa większości narodu nie pozwala na właściwą modernizację, a chce się na siłę do tego zmuszać bez właściwego wsparcia i prawdziwych rozwiązań systemowych.\nWęgiel nie jest w dobie problemów klimatycznych, najszczęśliwszym rozwiązaniem, bo to on jest odpowiedzialny za postęp i pewnie też za widmo upadku tegoż postępu.\nTechnologia pozwala spalać paliwa kopalne naprawdę w czysty sposób, a wyłapany CO2 magazynować itp. itd. My "we people " powinniśmy dostać do domu tanią energię elektryczną także do ogrzewania i po sprawie. Tylko tak można ściśle kontrolować emisję. Te unijne przepisy o handlu CO2 to również niesamowita porażka i nabijanie kabzy swoim.\nKociołków na drewno jest sporo na rynku i nietrudno też taki zbudować tylko drewno spalają w elektrowniach i mnóstwo firemek czyści tak zwane zakrzaczenia przy drogach i nieużytkach i tzw. biomasę sprzedają do Niemiec przy okazji niszcząc siedliska lokalne fauny.\nGratuluję dochodów pozwalających na nie kontynuowanie hobby, a może wcale nie było to hobby więc po co był ten temat, aby zaistnieć?. No cóż można i tak. Mimo wszystko życzę powodzenia i bez urazy, kończę swą obecność.\nWojciech Treter Autor wpisu 18 września 2021 o 00:49\nchyba jednak brak Panu wiedzy jak ten rynek wygląda naprawdę.\nNa pewno. Ponad 10 lat w tym siedzę, śledzę zmiany, wołam na puszczy o wielu z tych spraw – i wiem aż za dużo, tzn. tyle by dojść do wniosku, że kijem Wisły nie zawrócę.\nwięc po co był ten temat, aby zaistnieć?\nZaistnieć. Na piecu węglowym. Co się uśmiałem to moje.\nkris 25 stycznia 2022 o 15:11\nIle węgla spala Pana piec?


Harcerstwo – qba13.pl\nBył pogodny wrześniowy dzień. Wracałam po lekcjach do domu drogą przez park. Na ławeczce w parku siedziały moje klasowe koleżanki: Zdzicha, Maryla, Tereska, Basia i Lucyna, była też z nimi Wiesia, koleżanka z innej klasy. Poprosiły, żebym chwilę z nimi została. Nie bardzo wiedziałam po co. Basia i Lucyna po chwili się oddaliły. Maryla z Wiesią wymieniały jakieś porozumiewawcze gesty, mówiły o czymś, czego nie rozumiałam. Wiedziałam, że coś je wszystkie ze sobą łączy. W drodze powrotnej Wiesia zaproponowała, żebym weszła z nią do Zdzichy na parę minut. Weszłam razem z nią i tu Wiesia z bardzo poważną miną powiedziała, że mam dać słowo harcerskie, że nikomu nie powiem o tym, co za chwilę usłyszę. Oczywiście zgodziłam się bez wahania. Wiesia zaproponowała mi wstąpienie do tajnego zastępu harcerskiego. Wobec radykalnych zmian w organizacji harcerskiej, likwidacji drużyn harcerskich przy szkołach ponadpodstawowych powstał w Łodzi tajny hufiec, zaczęły powstawać tajne zastępy i jak się okazało, koleżanki spotkane w parku już właśnie należały do utworzonego przez Wiesię zastępu. Zgodziłam się na tę propozycję bez zastanowienia. Więc nadal będę harcerką.


Igraszki literackie polonistów. Antologia - jedynie 4,90 zł w matras.pl\nOto wybór tekstów autorstwa polonistów związanych z siedmioma ośrodkami naukowymi: w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Szczecinie, Katowicach i Poznaniu. Znajduje się tu szeroki wachlarz gatunków: od retorycznych laudacji, toastów i wykładów (a właściwie ich parodii), przez literackie pastisze, fraszki, limeryki, epitafia, bajki, aż po formy nowoczesne, jak moskaliki czy esemesy. Mogą one zainteresować nie tylko studentów polonistyki ... zgłębiających "inną" twórczość swoich poważnych profesorów oraz środowiskowe poczucie humoru, ale i tzw. szerszego odbiorcę. Należą one bowiem do zapomnianego, ale wracającego powoli do łask rodzimych Czytelników, niepoważnego nurtu literatury. Czytaj dalej >> << Zwiń\nDoskonała lektura, pełna humoru i erudycji. Dobra do domu na długie wieczory i na lekcje szkolne. Ukazuje również jak wielu zdolnych i błyskotliwych humanistów kształcą nasze uczelnie.


Negocjacje pragmatyczne i taktyki perswazji w społeczeństwie informacyjnym - Michał Pulit (281555) - Lubimyczytać.pl\nMichał Pulit /\nKsiążka Michała Pulita jest próbą sformułowania nowego paradygmatu w badaniach nad negocjacjami i taktykami perswazji poprzez umieszczenie tych zagadnień w kontekstach teoretycznych prac Ervinga Goffmana oraz wielu innych przedstawicieli interakcjonizmu symbolicznego. Autor jako zasadniczy cel założył przybliżenie pojęcia, struktury i zakresu negocjacji pragmatycznych oraz przedstawienie...\nKsiążka Michała Pulita jest próbą sformułowania nowego paradygmatu w badaniach nad negocjacjami i taktykami perswazji poprzez umieszczenie tych zagadnień w kontekstach teoretycznych prac Ervinga Goffmana oraz wielu innych przedstawicieli interakcjonizmu symbolicznego. Autor jako zasadniczy cel założył przybliżenie pojęcia, struktury i zakresu negocjacji pragmatycznych oraz przedstawienie najskuteczniejszych taktyk perswazji, określanych często jako sposoby wywierania wpływu na ludzi.Choć publikacja wychodzi od analiz teoretycznych praktyk negocjacyjnych i taktyk perswazji, to jednak ma cel jak najbardziej praktyczny. Coraz częściej bowiem mamy do czynienia ze szkoleniami z zakresu opanowania negocjacji, perswazji, przekonywania, czy ogólnie pojętego wywierania wpływu.Autor podkreśla, że dzisiaj umiejętność wywierania wpływu na ludzi stała się czymś w rodzaju magii, a specjaliści uczący jej stosowania, postrzegani są jako współcześni szamani obecni w wielu obszarach życia społecznego i politycznego. Jego książka stanowić ma teoretyczno-krytyczną analizę, adresowaną głównie do socjologów, psychologów czy ludzi z obszaru PR.


Emerytura i inwestycje - Warta\n+48 502 308 308\n*koszt połączenia na terenie kraju zgodny z cennikiem operatora sieci\nZnajdź Agenta Warty\nDla Agentów Warty\nSkontaktuj się z agentem Zgłoś szkodę Notowania UFK / Wyceny Eksperci inwestycyjni Warty\nProdukty i pakiety\nEfektywne oszczędzanie w Funduszach i Planach inwestycyjnych aby zabezpieczyć przyszłość Swoją i swojej Rodziny.\nZapewnij dziecku wypłatę miesięcznej renty w ustalonej przez Ciebie wysokości.\nNotowania UFK / Wyceny bieżącej wartości składki\nWłasna strategia inwestycyjna\nTo od Ciebie zależy sposób inwestowania środków finansowych. Masz do wyboru 44 Fundusze i 4 Plany Inwestycyjne. Dzięki temu zyskujesz zróżnicowane możliwości pomnażania kapitału, w zależności od sytuacji na rynku finansowym.\nWypłaty w razie śmierci\nW razie śmierci ubezpieczonego, Warta wypłaca kwotę równą sumie ubezpieczenia oraz wartości polisy. Pieniądze otrzymują bezpośrednio osoby uprawnione, z pominięciem skomplikowanych procedur spadkowych.\nŁatwy dostęp do zgromadzonych oszczędności\nMasz już dosyć polis, z których nie możesz wyciągnąć ani grosza przez 10 czy 15 lat? W Warta Twoja Przyszłość możesz dokonać częściowej i całkowitej wypłaty zgromadzonych środków w dowolnym momencie.\nWarta Posag gwarantuje, że w przypadku śmierci opiekuna, dziecko dostanie na koniec umowy ustaloną kwotę, bez względu na to, ile składek zostało opłaconych. W razie śmierci w nieszczęśliwym wypadku, może dodatkowo otrzymać określoną sumę ubezpieczenia.\nW razie Twojej śmierci możemy zapewnić dziecku wypłatę miesięcznej renty w ustalonej przez Ciebie wysokości. Dzięki temu będziesz miał pewność, że będzie miało pieniądze, np. na zdobycie wykształcenia, nawet gdy Ciebie zabraknie.\nNotowania - ubezpieczenia oszczędnościowe\nSprawdź jak intwestujemy Twoje pieniądze! zobacz więcej\nOWU Posag 2015.pdf\nOWU Warta Inwestycja.pdf\nlista funduszy WARTA INWESTYCJA.PDF\nZasady wykonywania praw głosu.pdf\nWyszukaj Agenta Warty w Twojej bliskiej okolicy\n+48 502 308 308 *\nJeśli dzwonisz z Polski lub z zagranicy\n801 308 308 *\nJeśli dzwonisz z Polski\n*opłaty wg. taryfy operatora\nPorozumienia Warty z UOKiK\nZnajdź warsztat partnerski\nCopyright 2016 Grupa Warta\nWięcej informacji Rozumiem