Porady żeglarskie od doświadczonego żeglarza - Żywe informacje\nPorady żeglarskie od doświadczonego żeglarza\nHome / Sport i hobby / Porady żeglarskie od doświadczonego żeglarza\n27Sty 2017 przez Bartek Wójtowicz\nKażdy, kto pragnie zacząć żeglować, powinien najpierw przejść odpowiednie szkolenie. Ja zrobiłem dawno temu, ale co z tego skoro dziesięć lat nie pływałem! Moja żona uparła się, abyśmy w ubiegłym roku pojechali na mazury. Wynajęlibyśmy jakiś jacht i popłynęlibyśmy w nieznane. Romantyczką jest nie od dziś, jednak ja jak najszybciej potrzebowałem profesjonalnych porad żeglarskich, abym mógł sobie przypomnieć kilka bardzo ważnych rzeczy.\nStary żeglarz i jego porady\nPewnego dnia wybrałem się z moimi kolegami do baru w moim mieście, w którym często grali szanty i tutaj niespodziewanie spotkałem starego żeglarza. Siedział on stolik obok i czytał jakąś gazetę. Okazało się, że to było jakieś czasopismo żeglarskie. Bez jakichkolwiek wahań spróbowałem się do niego przysiąść. Zaprosił mnie on do stolika i zaczęliśmy rozmawiać. Wytłumaczyłem mu po kolei o mojej sytuacji poprosiłem o kilka wyjaśnień. Mówiłem, że nie chcę improwizować nad jeziorem, aby nie stało się jeszcze jakieś nieszczęście, jednakże pragnę żonę zadowolić wcielając się w rolę fachowego żeglarza. Starszy człowiek pokazał mi swoją gazetę, powiedział, że warto abym wybrał się do biblioteki i poczytał prenumeratę z ostatnich kilku lat. Stwierdził również, żebym skorzysta,ł z internetu, ponieważ to właśnie tutaj są głównie udzielane fachowe porady żeglarskie online. Można się logować na różnych forach i rozmawiać z ludźmi bardziej doświadczonymi. Faktyczne, dał mi do myślenia, mogłem wcześniej to zrobić. Na koniec dodał jeszcze, żebym przypomniał sobie rodzaje chmur oraz zaznajomił się z współczesnym systemem ostrzegania, bo pogoda na jeziorach bywa dynamiczna i niespodziewana. Musiałem przyznać, że faktycznie zapomniałem o tak ważnej kwestii, jaką jest przewidywanie burz i innych gwałtownych zjawisk pogodowych.\nPorady żeglarskie okazały się bardzo przydatne, ponieważ bez jakichkolwiek problemów spędziłem z żoną wakacje na jachcie. Nie były mi staszne żadne skomplikowane techniki, manewry no i pogoda. Byłem po prostu odpowiednio przygotowany.


Dermomasażer BN-600 wykorzystuje podciśnienie powodując odblokowanie przepływu krwi i tlenu w obszarze dotkniętym cellulitem. Tkanka łączna zostaje naciągnięta, umożliwiając skórze powrót do zdrowej i naturalnie gładkiej postaci. Zabieg powoduje również przyspieszenie drenażu zalegających odpadów przemiany materii poprzez system limfatyczny i naczynia włosowate. Regulacja wielkości maksymalnego i minimalnego podciśnienia sprawia, że możliwe jest przeprowadzenie zabiegów na Klientach o wrażliwym typie skóry.\n- rozstępy w pierwszym stadium\nSauna - Koc Infrared...\nUrządzenie do drenażu...


GAUA - Gaua na wyspie Gaua (Vanuatu) to bazaltowo-andezytowy stratowulkan z delikatnymi zboczami, wielkim jeziorem kalderowym Letas i stożkiem żużlowym Mount Gharat z pięcioma kraterami A-E. Wymiary kaldery: 8 x 6 km, z czego połowę jej powierzchni zajmuje jezioro Letas o głębokości 100 metrów. W pobliżu Mt Gharat woda jest ciepła i nasycona siarką. Stratowulkan Mount Gharat wznosi się na wysokość 797 metrów pośrodku wyspy otoczony wodami jeziora Letas i jest aktywny. Przykładowo odnotowano emisje popiołu z Mount Gharat we wrześniu 1963 roku, lipcu 1967 roku, 22 września 1969 roku, 12-13 maja 1971 roku, itd. Erupcja z 27 września 1965 roku trwała trzy dni i wyrzuciła popiół na wysokość 6 km. W pierwszym tygodniu października 2009 roku zaobserwowano erupcję wulkanu, której towarzyszyły wstrząsy sejsmiczne, emisja czarnego dymu i popiołu. Wyczuwano silny odór siarki. W styczniu 2010 roku wulkanem targały strombolijskie erupcje. Popiół sięgnął wysokości 3 km. Od 22 stycznia poziom wody w jeziorze Letas podniósł się o 30 cm. Gaua jest jednym z najaktywniejszych wulkanów Vanuatu (obok Yasur i Ambrym).\nDaty erupcji Gaua: 1962, 1963, 1965, 1967, 1968, 1969, 1971, 1973-74, 1976, 1977, 1980, 1981, 1982, 2009-10.\nEtykiety: erupcja, jezioro, kaldera, stratowulkan, Vanuatu


Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka - Naprawa i wypożyczanie sprzętu sportowego Modrzewie • pkt.pl\nTurystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka\nNaprawa i wypożyczanie sprzętu sportowego Modrzewie\nModrzewie 25, 59-610 Wleń, woj. dolnośląskie\nDojazd do Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka\nŚwieradów-Zdrój, 11 Listopada 3 lok. 4\nProwadzimy wypożyczalnię i serwis sprzętu sportowego, w którym dostępne są zarówno artykuły na lato...\nSuli-way Sulistrowiczki Robert Dobrowolski\nSulistrowiczki, Miodowa 19\nSegway to pojazd elektryczny, który w szybkim czasie podbił rynek na całym świecie. Umożliwia teren...\nLaser Firma handlowo usługowa Elżbieta Przetak\nStaszów, Polna 23\nOd wielu lat działamy w branży rowerowej. Doświadczenie i zdobyta wiedza pomaga nam na co dzień w d...\nW rejestrze gospodarczym pod Numerem Identyfikacji Podatkowej: 5263025158 została umieszczona firma: "Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka". Numer REGON firmy to: 367879605.\nMiejscowość, w której mieści się siedziba firmy to Modrzewie w województwie dolnośląskim. Rok w którym firma rozpoczęła działalność na rynku to: 2017. Kod pocztowy do korespondencji to: 59-610 Modrzewie. Współrzędne geograficzne, pod którymi mieści się siedziba firmy to: 51.0001400160746N, 15.7040899804909E. Adres e-mail, na który można wysłać zapytanie dotyczące świadczonych przez firmę usług to: info@sudety-trail.eu. Branża, w której specjalizuje się firma "Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka" to Naprawa i wypożyczanie sprzętu sportowego.\nKontakt Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka\nOpinie o firmie Turystyka Rowerowa "Sudety Trail" - Justyna Smyka


Krzesło reżyserskie – stylowy gadżet we wnętrzu | M jak Mrówka\nProsta budowa i składana forma pozwalające na mobilność tego mebla pierwotnie zapewniały mu rolę doskonałego krzesła ogrodowego i campingowego. Z tego też powodu krzesło przyjęło się na planach filmowych, gdzie wygodnie można było je przenosić z miejsca na miejsce, składać i rozkładać w zależności od potrzeby. Na potrzeby pracy zespołów filmowych oparcia krzeseł zaczęto oznakowywać nazwiskami, występujących w produkcjach aktorów oraz funkcjami osób pracujących na planie. Oznaczenie „director” (reżyser/kierownik) nadało z czasem temu bądź co bądź konwencjonalnemu meblowi rangi prestiżowej.\nProsto z filmowego planu do wnętrza\nProjektanci wnętrz podchwycili ten walor i zaczęli proponować użycie krzesła reżyserskiego w ciekawych stylowych aranżacjach.\nSkładane krzesło wykonywane z drewnianych listewek, na których rozpięto kawałki płótna zyskało wielu zwolenników, a na ich potrzeby – szczególnie do wnętrz o bardziej ekskluzywnym charakterze – zaczęto produkować meble bardziej ekskluzywne. Pojawiły się więc modele z elegancko toczonych i rzeźbionych elementów drewnianych, na których rozpinano zdecydowanie szlachetniejszy gatunkowo materiał, np. skórę. Krzesła reżyserskie stały się elementem nowoczesnego designu.\nRodzaj nadaje ton\nMeble te spotkamy dziś w wielu wariantach kolorystycznych, w różnych wysokościach, a także wzbogacone o inne detale mające nadać krzesłu wyjątkowości. Wiele propozycji współczesnych krzeseł czerpie z tej mody i nawiązuje do charakterystycznego kształtu krzesła reżyserskiego.\nMebel ten doskonale sprawdzi się więc we wnętrzu o nowoczesnym sznycie, w aranżacjach minimalistycznych, w stylu nawiązującym do surowości loftu. Doskonale nada młodzieżowego charakteru w pokoju nastolatka. Krzesła reżyserskie świetnie też sprawdzą się w przestrzeniach otwartych, tam gdzie zależy nam na częstej zmianie wystroju. Bardzo estetycznie mogą wypełnić pracownie, warsztaty i miejsca, gdzie będzie nadawało wrażenie zmienności i tymczasowości.\njakie krzesło jakie krzesło reżyserskie krzesło krzesło reżyserskie krzesło reżyserskie aranżacja wnętrz krzesło reżyserskie do jadalni krzesło reżyserskie składane krzesło reżyserskie z napisem\nPoprzedni wpisZieleń w kolorze burgunda – bordowe byliny w ogrodzie\nNastępny wpisMotyle w moim ogrodzie


Kolejne obowiązki przedsiębiorców - CRBR i BDO\nOd 13 października funkcjonuje rejestr Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych.\n❗❗❗Nowe obowiązki rejestracyjne dla przedsiębiorców 😲\nOd 13 października funkcjonuje rejestr Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych. Jest to baza, w której gromadzone i przetwarzane są informacje o osobach fizycznych sprawujących bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad spółką. Natomiast do końca 2019 roku wszystkie podmioty zobowiązane muszą zarejestrować się w Bazie Danych Odpadowych. Obowiązek ten dotyczy podmiotów gospodarczych, które wprowadzają produkty w opakowaniach oraz gospodarują odpadami\nCRBR – Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych\nWszystkie spółki prawa handlowego z wyjątkiem publicznych spółek akcyjnych, tj. spółki jawne, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne, spółki z ograniczona odpowiedzialnością, spółki akcyjne (z wyjątkiem spółek publicznych), są zobowiązane do zgłoszenia do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych informacji o swoich beneficjentach oraz aktualizacji tych danych w przypadku ich zmian.\nDane do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych (CRBR) zgłasza wyłącznie osoba uprawniona do reprezentacji spółki (członek zarządu lub prokurent).\nSpółki, które zostały wpisane do KRS przed dniem wejścia w życie przepisów dotyczących Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych (13 października 2019 r.), mają obowiązek zgłosić informacje o beneficjentach rzeczywistych do 13 kwietnia 2020 r.\nDla kolejnych (późniejszych niż pierwsze) zgłoszeń do CRBR, dla wszystkich spółek, datą zdarzenia jest faktyczna data wystąpienia zdarzenia, które spowodowało konieczność przesłania zgłoszenia do CRBR (np. data ujawnienia w spółce nowego beneficjenta rzeczywistego, powołanie/odwołanie członka zarządu).\nZgłoszenie do CRBR składane jest w formie dokumentu elektronicznego, zgodnie ze wzorem udostępnionym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, nieodpłatnie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.Za pośrednictwem systemu teleinformatycznego dostępnego na portalu podatki.gov.pl pod adresem https://www.podatki.gov.pl/crbr/\nKara pieniężna za niedopełnienie tego obowiązku w ustawowym terminie może sięgnąć do 1.000.000 zł.\nObowiązek rejestracji do końca roku 2019 w rejestrze BDO dla podmiotów wprowadzające produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujące odpadami.\nPrzedsiębiorcy wpisani do Rejestru BDO będą w nim prowadzić - od 1 stycznia 2020 r. ewidencję i sprawozdawczość odpadów.\n➡ wytwarzają odpady oraz prowadzą ewidencję tych odpadów,\n➡ wprowadzają na terytorium kraju produkty w opakowaniach, opony, oleje smarowe, pojazdy, baterie lub akumulatory, sprzęt elektryczny i elektroniczny,\n➡ produkują lub importują opakowania albo kupują je w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych (od firm unijnych).\nPodmioty prowadzące sklep lub hurtownię i udostępniające klientom torby na zakupy z tworzywa sztucznego, które są objęte opłatą recyklingową, także muszą złożyć wniosek o wpis do Rejestru BDO❗❗\nPrzedsiębiorcy, którzy rozpoczną działalność handlową po 31 grudnia 2019 r. lub zaczną oferować torby z tworzywa sztucznego po tej dacie, muszą złożyć wniosek o wpis do Rejestru BDO przed rozpoczęciem tej działalności. W tym przypadku dopiero po uzyskaniu wpisu można oferować klientom torby z tworzywa sztucznego podlegające opłacie recyklingowej.\nWypełniając interaktywny formularz udostępniony przez BDO można sprawdzić czy przedsiębiorca ma obowiązek rejestracji: https://bdo.mos.gov.pl/home/obowiazek_rejestracji/\nOpłacie rejestrowej i rocznej oraz obowiązkowi umieszczania numeru rejestrowego na dokumentach podlegają jedynie podmioty wymienione w art. 57 ust. 1 ustawy o odpadach:\n➡ wprowadzający sprzęt elektryczny i elektroniczny oraz autoryzowani przedstawiciele,\n➡ wprowadzający baterie lub akumulatory,\n➡ wprowadzający pojazdy typu M1, N1 i L2e,\n➡ producenci, importerzy i wewnątrzwspólnotowi nabywcy opakowań,\n➡ wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach,\n➡ wprowadzający na terytorium kraju opony,\n➡ wprowadzający na terytorium kraju oleje smarowe


Znaczenie PKWiU w SSE – jak można zyskać i co można stracić?\nPodstawową zaletą prowadzenia działalności gospodarczej w ramach SSE jest możliwość skorzystania z pomocy publicznej w formie zwolnienia przychodów z tej działalności z opodatkowania podatkiem dochodowym.\nZakres zwolnienia określany jest ściśle poprzez odwołanie do klasyfikacji statystycznej produkowanych towarów lub świadczonych usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług („PKWiU”). Innymi słowy zwolnieniu z CIT podlega przychód z takiej działalności strefowej, która może być sklasyfikowana w jednym z grupowań statystycznych (PKWiU) wskazanych w zezwoleniu.\nZe względu na dynamikę rozwoju działalności gospodarczej, przedsiębiorstwa poszerzają/modyfikują oferty o zupełnie nowe wyroby i usługi, jak również dokonują outsourcingu (poza SSE) coraz większej części procesów produkcji i zadań, co w konsekwencji oznacza że wydane zezwolenie na prowadzenie działalności w SSE może nie odzwierciedlać w pełni charakteru działalności podmiotów działających na terenie strefy.\nSkutkiem powyższych zmian/modyfikacji procesów produkcyjnych potencjalnie może być sytuacja, w której procesy wykonywane na terenie strefy nie będą mogły korzystać ze wskazanej powyżej preferencji podatkowej (tj. zwolnienia z CIT), która została przewidziana dla działalności sklasyfikowanej w innym grupowaniu statystycznym. Jeżeli do takich konkluzji dojdzie organ podatkowy np. przeprowadzający kontrolę podatkową w danym podmiocie, może to w istotny sposób wpłynąć na ograniczenie zakresu zwolnienia, a w skrajnym przypadku spowodować powstanie zobowiązania podatkowego w CIT z tytułu działalności nieobjętej zezwoleniem za cały okres, kiedy taka działalność była wykonywana. Jeżeli natomiast do takich konkluzji dojdzie sam podmiot poprzez analizę wykonywanych przez siebie procesów i zadań, w takiej sytuacji korzystnym rozwiązaniem może być np. zawnioskowanie o rozszerzenie posiadanego zezwolenia.\nZ drugiej jednak strony analiza zakresu działalności określonej w zezwoleniu (po kodzie PKWiU) oraz aktualnie prowadzonej działalności przedsiębiorstwa (wraz z outsourcingiem części procesów) może spowodować powstanie potencjalnej korzyści w postaci potwierdzenia poprzez opinię klasyfikacyjną Urzędu Statystycznego w Łodzi, że poboczna działalność / działalności po modyfikacjach mieści się w tym samym kodzie PKWiU, co działalność główna określona w zezwoleniu i również może korzystać z preferencji podatkowych.\nW ramach PwC działa specjalny zespół dedykowany do dokonywania klasyfikacji statystycznej i taryfowej towarów, usług oraz działalności na gruncie PKWiU. Wieloletnia praktyka członków tego zespołu w tym zakresie daję gwarancję jakości i rzetelności świadczonych usług. Wspieramy naszych klientów poprzez:\nPrzegląd działalności prowadzonej przez podmioty działające na terenie Specjalnych Stref Ekonomicznych pod kątem kodów PKWiU wskazanych w zezwoleniu, określających zakres zwolnienia z CIT.\nDokonania wstępnej klasyfikacji statystycznej tej działalności/ usług/wyrobów w oparciu o regulacje PKWiU.\nPrzygotowanie wniosku o potwierdzenie klasyfikacji statystycznej działalności/usług/wyrobów przez organy statystyczne (Urząd Statystyczny w Łodzi lub Główny Urząd Statystyczny w Warszawie).\nZachęcamy Państwa do kontaktu z nami w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości w zakresie klasyfikacji produkowanych towarów lub świadczonych usług. Będzie nam niezmiernie miło podzielić się z Państwem naszym doświadczeniem.\nT: +48 502 18 42 06\nT: +48 502 184 468


Duda (znowu) rusza w Polskę. I snuje pierwsze prezydenckie plany | Zagrywki z dogrywki\nJeszcze w poniedziałek Duda pojechał do rodzinnego Krakowa. Po drodze zatrzymał się w Częstochowie i modlił w klasztorze na Jasnej Górze przed obrazem Matki Boskiej. Wieczorem odwiedził Wawel, gdzie złożył kwiaty na sarkofagu marszałka Józefa Piłsudskiego oraz Lecha i Marii Kaczyńskich.\n– Jestem na Wawelu, dlatego że tutaj jest nasza narodowa katedra, tutaj spoczywa pan prezydent prof. Lech Kaczyński, dzięki któremu jestem tutaj dzisiaj i jestem tym, kim jestem – mówił w poniedziałek wieczorem. Prezydent elekt dodał, że to przy Lechu Kaczyńskim uczył się podejścia do spraw państwowych, etosu prezydentury, poczucia godności i dumy narodowej.\nAndrzej Duda ma objąć urząd prezydenta 6 sierpnia. Co będzie się działo do tego dnia? – Na pewno będę chciał trochę wypocząć – zapowiedział Duda.\nJeszcze we wtorek po południu jego sztab ma podsumować kampanię. Andrzej Duda w najbliższych dniach złoży też mandat europosła i zrzeknie się członkostwa w PiS. Można się spodziewać, że będzie nadal jeździł po kraju.\nNajbliższe plany polityczne prezydenta? Rzecznik PiS zapowiedział, że w pierwszym roku rządów Duda złoży w Sejmie co najmniej dwa projekty ustaw: jeden przywracającej wiek emerytalny oraz drugi, dotyczący kwoty wolnej od podatku. W tym roku Duda ma też przedstawić swój program dla młodzieży i powołać Narodową Radę Rozwoju.\nWedług zapowiedzi Beaty Szydło PiS ma szanse wygrać także jesienne wybory parlamentarne. – Teraz ruszamy po zwycięstwo. Jarosław Kaczyński będzie premierem – mówiła we wtorek w radiowej Trójce.\nSam prezes PiS nie zabrał jeszcze głosu na temat wyników niedzielnych wyborów parlamentarnych.\n26 maja o godz. 14:23\t4538\nZ góry było wiadomo, że będzie gloryfikował najgorszego prezydenta w historii tego kraju. Żenada.\n26 maja o godz. 16:12\t4543\nPolacy chcieli zmiany i zmienili na zastepce Ziobry, to zatrwazajace\n26 maja o godz. 16:35\t4544\nDuda walczy o zwycięstwo Prawdziwych Polaków i Wybitnego Męża Stanu – Prezesa w wyborach do Sejmu IV RP-bis.\nRozpoczął nową kampanię wyborczą…\n26 maja o godz. 17:34\t4549\nLech Kaczynski dobrze przewidzial ze agresja Rosji nie skonczy sie na Gruzji i byl odwaznym prezydentem. Mozna sie nie zgadzac z jego ostentacyjna religijnoscia i konserwatyzmem pogladow. Duda tez nie wyglada ciekawie w tym aspekcie. A powodem kiepskich prezydentow bo zaden z nich od 89 roku nie zjednoczyl narodu jest rodzaca ich kiepska Polska.\n26 maja o godz. 17:40\t4550\ncytat z Kalukina\n„Należałoby zresztą wspomnieć, że to, co mówił i co obiecywał w kampanii Andrzej Duda, w sposób oczywisty nie zostanie zrealizowane. Po pierwsze dlatego, że obietnice dalece wykraczają poza katalog konstytucyjnych uprawnień prezydenta. Po drugie, wykraczają poza finansowe możliwości państwa. I można przypuszczać, że duża, o ile nie większościowa grupa wyborców Andrzeja Dudy, zapewne zdaje sobie z tego sprawę. Albo chociaż intuicyjnie to wyczuwa. Inaczej musielibyśmy przecież przywołać bardzo źle brzmiącą frazę Bronisława Geremka o niedojrzałym społeczeństwie. Zasadne więc staje się pytanie: Po co Andrzej Duda został prezydentem?”\n26 maja o godz. 20:55\t4561\n„Z góry było wiadomo, że będzie gloryfikował najgorszego prezydenta w historii tego kraju. ”\nZ cala pewnoscia byl to najgorszy prezydent ale dla Rosji, dlatego go zamordowali. Dobrymi dla Rosji to byli: Jaruzelski, Kwasniewski, oraz Komorowski.\n26 maja o godz. 21:23\t4562\nZarówno tekst redakcyjny („I snuje pierwsze prezydenckie plany”) jak i pierwszy wpis „T1000” („będzie gloryfikował najgorszego prezydenta”) nalezy uznac za poczatek (znanego z przeszlosci) szczucia przeciwko A.Dudzie który zwolnil „Gajowego” – do Budy Ruskiej.\n26 maja o godz. 22:41\t4563\nPrzypadkowy prezydent – bis? KomoRUSKI, jak z pogardą określali go ciągle kaczyści, pałający chrześcijańską nienawiścią do tego żarliwego katolika, według nich zdobył urząd „przypadkowo”. Tzn. w domyśle nieuczciwie, bo przecież nikt legalnie, w urnach, nie mógłby wygrać z kandydatem sPISku. Dlatego tyle było z ich strony protestów przeciw niemu przez te wszystkie lata.\nWygląda na to, że AD jest faktycznie prezydentem przypadkowym. Przecież, wg poważnych politologów, nawet jego promotor zasłaniając nim samego siebie, żeby nie skompromitować się osobistą porażką, nie liczył na jego wygraną. Wielu komentatorów podziela pogląd, że bez niespodziewanego sukcesu Kukiza, pretendent do wysiudania Komorowskiego z Belwederu miałby o wiele mniejsze szanse na ten triumf. W sumie, wyszło zgodnie z twierdzeniem Jareczka K.: Nikt nas nie przekona że białe jest czarne, a czarne – białe. Bo ośmielam się twierdzić, ze AD nie jest w żadnym stopniu tak biały, tzn. dobry, jak go malują. A jego, w ogóle kaczystów czarna ocena, jakoby Polska była w ruinie, jest równie fałszywa jak ten obraz cudownego prezydenta, wyciągniętego z kaczej ławki rezerwowej.\nByłoby dobrze, żeby AD objechał polskie sioła za parę miesięcy, kiedy okaże się, że jego wyssane z palca obietnice nie są realizowane, bo nie mogą być. Bo skarb pastwa nie ma i nie będzie mieć na nie forsy. I niech się AD nie dziwi, że wkrótce Polacy będą znowu błagać Pana B.: OJCZYZNĘ WOLNĄ RACZ NAM ZWRÓCIĆ PANIE! Bo od 6 sierpnia, a jeszcze bardziej jesienią, po pewnym triumfie kaczystów, Polska nie będzie krajem wolnym, lecz Kaczogródkiem, I zejdzie na margines w Europie i świecie.\n27 maja o godz. 2:09\t4565\n27 maja o godz. 3:38\t4568\nPrzyszły prezydent III RP jest młodym Polakiem nie należącym do pokolenia „okrągłostołowców”.\nTo zdecydowane poparcie młodych Polaków dla Kukiza zadecydowało o zwycięstwie w drugiej turze kandydata PiS. O tym fenomenie wyborów prezydenckich nie należy zapominać przed wyborami jesiennymi do Sejmu. Uczestnictwo młodych ludzi w wyborach, to jest najlepsza reklama polskiej demokracji. Gdyby w ten sam sposób zmieniono prezydenta na Ukrainie , to nie byłoby tej wojny domowej u naszego sąsiada. W Polsce ten mechanizm demokratycznych wyborów okazał się dostatecznie sprawny.\n27 maja o godz. 8:16\t4574\nA tam, a tam, najważniejsze, że PO spełniła swoje obietnice i np. przesłała do Sejmu swój projekt ustawy o związkach partnerskich…\nPodoba mi się to, że już rozliczacie elekta Dudę, który nawet nie jest jeszcze prezydentem, a nie rozliczacie prezydenta Komorowskiego i rządu PO-PSL.\nNajbardziej jednak podobają mi się albo idioci, albo złodzieje tyrający za mniej niż 5 tys.\n27 maja o godz. 10:00\t4577\n– Problemy o ktorym piszecie , nie maja nic z prawda do czynienia ! Nigdzie na swiecie a tymbardziej w Europie a juz najwiecej w RP nie bedzie nigdy dostatku miejsc pracy … Tak ze obiecanki cacanki a glupiemu radosc ! Po drugie kto to ma wszystko obiecane w RP zrobic ? Ja sie nie nadaje bo jestem przekupny – jak prawie kazdy z Rzeczypospolitej ! Wiec kto pytam po raz wtory, Kto ? A po trzecie w systemie kapitalistycznym , ktorego prawie kompletnie nie znaja na razie wszyscy, kazdy (jest zmuszony) do dbania sam o swoje interesy !!! Panstwo jest zobowiazane do stwarzania nowych stanowisk , lecz Ty przez swoje wyksztalcenie , koneksje , czy ewentualne wlasne pasje musisz sama ukierunkowac sie w wyborze Twojej Wlasnej Profesji – profilu pracy ! Najwazniejsze , to u siebie czyli dla siebie czy u kogos , dla kogos ? Panstwo moze i powinno przez badanie trendow i zapotrzebowania w danych kierunkach swoja wlasna mlodziesz juz w szkolach nizszych informowac o przyszlych stanowiskach pracy – ktore z czasem beda . Niestety w RP takich badan rynku , to narazie niestety nie ma a nawet w panstwach gdzie sa wystepuja, pomimo – okresowe trudnosci . Po drugie technizacja czyli bardzo wysoka technika , polegajaca na wprowadzeniu najnowszych technologi poprzez pelna automatyzacje produkcji nie pomaga temu !!! Automatyka , informatyka , wysoka technika nie pozwala na zwiekszenie miejsc pracy . Dlatego ich po prostu wiecej nie bedzie – nigdy wiecej ! Dlatego migracja polaczona z dobra znajomoscia jezykow obcych ,poszukiwanie stanowisk pracy o swoim profilu wyksztalcenia przez mlodych egzystuje i ma sie dobrze na calym swiecie ! W RP zas nazywa sie „banicja zarobkowa” . I ta nazwa jest podsycana przez srodki masowego przekazu .Dlatego wszystkie „obiecanki cacanki” , wyjazdy do kultowych miejsc , skladanie ostentacyjne kwiatow w obecnosci kamer filmowych to tylko propaganda , potrzebna do przejecia/objecia intratnych stanowisk . Nie poruszam juz tu pomyslow ; nowych stanowisk pracy, gdy uslyszy je okolo 3-3,5 miliona przebywajacych za granica i wielka czesc bedzie chciala wrocic , bedzie znow „ZADYMA” na ulicach . Czyli nihil novi . Powrot do rent starego portfela jest tak czy tak poroniony , poniewaz bedzie izolowal RP w Europie , ktora wprowadzila obowiazek pracy do 67 roku zycia . A RP jest przeciez w Europie ? Chyba , ze szykuje sie nowy podzial i nowe sojusze na starym kontynencie ? I prawie na koniec. Nie kazde panstwo moze byc i nigdy nie bedzie w dzisiejszym swiecie potega w produkcji technicznej, potrzebne sa panstwa takze rolnicze , turystyczne itd. itp. !!!!! I TO WSZYSTKO NAZYWA SIE KAPITALIZM !!!!! Dopiszcie sobie na koncu Amen jak chcecie !?\n27 maja o godz. 10:04\t4578\nZaprzysiężenie nowego prezydenta planowane na 6 sierpnia… Hmm…\n6 sierpnia 1945 r. na Hiroszimę spadła bomba atomowa.\n6 sierpnia 2015 r. na Polskę spadnie bomba dudowa.\nRóżnica między tymi dwiema bombami jest taka, że tamta dokonała zniszczeń błyskawicznie, a ta – będzie niszczyć powoli. Ale obie w niszczeniu równie skuteczne…\n27 maja o godz. 10:40\t4579\nI znowu wchodzicie w tę samą rolę, w jakiej byliście przez wyborami: PO naszym dobrem, idźcie tak dalej. Poczytajcie jeszcze „widzenie” sytuacji przez prof. Środę, by zobaczyć oderwanie od rzeczywistości i dlaczego z lewicą jest tak źle. I będzie dalej (i znowu: wystarczy poczytać język prof. Hartmana + jego pomysły „lewica wróci”), aby lewica była taka mało istotna.\n27 maja o godz. 12:23\t4581\nGdzie się podziały pro-PiSowskie trolle i opluwacze PO, Komorowskiego, EU i NATO??? Skończyła się kampania wyborcza, skończyły pieniążki – PiSmaki poszły spać.\n27 maja o godz. 12:34\t4582\nJeśli krytykę na łamach Polityki nazywasz „szczuciem”, to czym według Ciebie są komentarze na prawicowych portalach ?\nPo lekturze tychże mam taką konkluzję : bez maski p-gazowej wejść tam nie idzie a oczy przysłonić niczym Temida, bo ból od stylistyki i ortografii ogromny.\n27 maja o godz. 13:50\t4585\n– A dlaczego moj komentarz czeka tak dlugo na opublikowanie ? Eksperci i recenzenci nie dojechali ? To kto u was pracuje od rana ?\n27 maja o godz. 14:17\t4586\n„Ich ręce zaciśnięte u żłobu nie puszczą…”\nRządzący nie potrafili pojąć, że na dłuższą metę niezadowolenie przeradza się we wściekłość, która przezwycięża strach. W tym względzie PO upodobniło sie do PZPR i dlatego, podobnie jak kiedyś PZPR, przegrywa z przeciwnikiem, który wykorzystuje niezadowolenie i zawiść rządzonych.\nPolska B niema wątpliwości, że Duda nie Chrystus, nic cudownie nie pomnoży. Polska B wie, że Duda oszukuje wyborców obiecując przysłowiowe Inflanty, ale to nie przeszkadza bo Polska B chce przedewszystkim mieć satysfakcję dokopania rządzącym. Polska B zdaje sobie sprawę, że PIS niewiele zmieni, że jedyna szansa istotnej poprawy sytuacji materialnej to emigracja, ale Polska B (i nie tylko ona) jest zdania, że to rządzący są za ten stan rzeczy odpowiedzialni i w tym względzie ma całkowita rację.\nTusk wyczuł pismo nosem i czmychnął do Brukseli. Reszta kurczowo trzyma się, żłobu. Narazie.\nA można było inaczej. Można było , dopuszczając możliwość przejscia do opozycji, skoncentrować się na utrzymaniu urzędu Prezydenta uniemożliwiając w ten sposób Kaczyńskiemu doprowadzenie kraju do ruiny zanim ponownie się jako premier skompromituje.\nMożna było gdyby chodziło o dobro kraju, o dobro rządzonych, a nie o dobro rządzących.


Opowieści naszej mamy - DlaDwochTakichCoUkradliSerce\nKategoria: Opowieści naszej mamy\nJa tylko dziele się tym co mam, co moje. Staram się zmieniać świat w malutkim jego fragmencie… Ostatnio w moim pisaniu towarzyszy mi myśl „pisać czy nie pisać”… Czas jest trudny. Przekłada się to na wiele aspektów życia. Wśród moich znajomych nie brak różnorodności, w każdym aspekcie, poglądów, funkcjonowania, wrażliwości itd. Zatem zaglądając na fb […]\n21 marca 2020 21 marca 2020 ania.wojtkowaOpowieści naszej mamy\nMatka od zadań specjalnych – to zobowiązuje. Jednak wybaczcie, matka to zwykły często słaby człek. Pisać, nie pisać… Pisać, nie pisać… Takie myśli krążą po mojej głowie już kilka dni. A że nie chcą odpuścić. Napiszę. Trudno. Nie będzie o koronawirusie. Nie będzie porad, jak nie zachorować. Nie będzie też 100, a nawet tylko 10 pomysłów co robić […]


Blog - Nowy salon Kodano Optyk w Opolu!\n8 Salon Kodano Optyk już otwarty! Tym razem znajdziecie nas w Opolu: nowy salon zlokalizowany jest w domu towarowym Kaufland przy ul. Budowlanych. Poza Opolem posiadamy salony w Krakowie (2 oddziały), Gdańsku, Poznaniu, Sosnowcu, Toruniu i Łodzi. Docelowo sieć salonów Kodano Optyk ma obejmować całą Polskę.\nWspółpraca z siecią Kaufland\nWspółpraca z siecią Kaufland to kolejny krok do rozwoju sieci naszych salonów optycznych - mówi Prezes Kodano Optyk Mateusz Matula. Cieszymy się z tego powodu, bo lokalizacje sieci Kaufland są bardzo korzystne z punktu widzenia klienta. Nasza misja jest bardzo prosta i klarowna: chcemy pomagać Polakom poprawić komfort widzenia. Dlatego wierzę, że usługi, które oferuje Kodano Optyk będą stanowiły wartość dodaną dla klientów, którzy odwiedzają supermarkety Kaufland.\nW Kodano Optyk klienci mogą zbadać wzrok u specjalistów i dobrać odpowiednie okulary oraz soczewki kontaktowe znanych marek. Badania przeprowadzane są przez wykwalifikowanych optometrystów oraz refrakcjonistów. Posługujemy się specjalistycznym sprzętem, dostępnym w gabinetach salonów. Każdy salon posiada kilkaset oprawek, spośród których wyszkoleni doradcy klienta dobiorą odpowiednie modele okularów. W zależności od płci, wieku i możliwości finansowych. W salonach można również kupić soczewki kontaktowe oraz akcesoria okularowe (etui, płyny pielęgnacyjne).\nKodano Optyk jest spółką należącą do grupy Szkla.com S.A., która jest operatorem największego w Polsce internetowego sklepu z soczewkami kontaktowymi i płynami do ich pielęgnacji. Szkla.com obsługuje miesięcznie kilkadziesiąt tysięcy klientów i poza sklepem w Polsce posiada również oddziały w Czechach, na Słowacji, Węgrzech, Rumunii i na Litwie, a swoim zasięgiem obejmuje całą Europę. Grupa rozwija również innowacyjny pomysł Soczewkomatów, czyli maszyn vendingowych, które umożliwiają zakup soczewek kontaktowych i płynów. W każdym swoim działaniu, niezależnie od sposobu dystrybucji Szkla.com realizuje od 14 lat misję, którą jest pomoc klientom w dbaniu o ich wzrok poprzez umożliwienie zakupu soczewek kontaktowych, okularów korekcyjnych i słonecznych w wygodny i ekonomiczny sposób.


Chimki lepsze od Realu – Szwied ograł Doncicia - PolskiKosz.pl\nChimki lepsze od Realu – Szwied ograł Doncicia\n3 / 11 / 2017 7:42\nSłoweniec rzucał trójkę z czystej pozycji, która mogła dać prowadzenie na 20 sekund przed końcem. Spudłował, Real przegrał u siebie z Chimkami 80:86.\nAleksiej Szwied (fot. Euroleague.net)\nTo pierwsza porażka Realu w tym sezonie Euroligi, zespół z Madrytu zwyciężył w poprzednich czterech meczach. Dodając start 6-0 w ACB, Luka Doncić i koledzy mieli świetną serię 10 wygranych. Przegrali tylko w pierwszym spotkaniu sezonu, 64:73 z Herbalife Gran Canaria w półfinale hiszpańskiego Superpucharu, przed startem ligi.\nTeraz doznali drugiej porażki, bo pozwolili Chimkom wykorzystać ich słabszą dyspozycję – Real popełnił aż 19 strat, nie zatrzymał rywali w obronie (lepsza skuteczność gości w każdym elemencie, m.in. 54 proc. za dwa), no i pojedynek gwiazd wygrał Aleksiej Szwied.\nLuka Doncić, lider strzelców Euroligi, tym razem stracił trochę ze swojego magicznego dotyku, rzucił tylko 12 punktów (3/10) z gry), miał 7 zbiórek, 3 asysty i 3 straty. Szwied wyjątkowej linijki statystycznej nie miał, ale był lepszy z 20 punktami (7/18 z gry), do których dodał 5 asyst (też miał 3 straty).\n20 sekund przed końcem, po ładnym rozegraniu Realu, Doncić rzucał za trzy przy wyniku 82:80 dla gości. Spudłował, a James Anderson trafił później cztery wolne po faulach taktycznych.\nReal i Chimki mają teraz identyczny bilans 4-1.\nAleksiej Szwied, Chimki Moskwa, Luka Doncić, Real Madryt


Polacy zmarnowali szansę, aby mieć dobre państwo - Forsal.pl\nZ Antonim Kamińskim Rozmawia Rafał Woś\nWarszawa, wieżowce, widok od strony Wisły / ShutterStock\nSą w życiu narodów krótkie chwile, kiedy załatwić można bardzo wiele. W Polsce ten moment przypadł na przełomie lat 1989 i 1990. I został przeoczony – mówi Antoni Kamiński\nCzęsto się mówi, że po 1989 r. wyszło nam wiele. Modernizacja gospodarki, członkostwo w Unii Europejskiej, poprawa jakości życia ogromnej części społeczeństwa. Ale czy Polska stała się lepszym i sprawniejszym państwem?\nWróciłem do Polski pod koniec grudnia 1989 r. po półtora roku pobytu w USA. Czytając o kraju w prasie zachodniej, spodziewałem się trafić do tygla pełnego energii i woli zmian, poszukującego pomysłu na nową Polskę. Gdy faktycznie nad Wisłę zjechałem, poczułem, że ten obraz niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Wojna na górze, żarty z języka Wałęsy, oskarżenia o zdradę ideałów Sierpnia. To były swary na tematy absolutnie poboczne, toczące się pomiędzy różnymi grupkami opozycji dążącymi do przejęcia władzy. Jednocześnie uderzał mnie brak zasadniczej dyskusji na temat tego, co chcemy jako zbiorowość zrealizować po wyzwoleniu z okowów komunizmu. Było dla mnie oczywiste, że nie wystarczy zdemontować starego systemu. Trzeba wiedzieć, co się chce zrobić w następnym kroku.\nAle przecież to akurat było wiadomo. 10 kluczowych ustaw składających się na plan Balcerowicza – od bankowości po rynek pracy – zostało przyjętych równo 23 lata temu, 28 grudnia 1989 r.\nI był to w swoich głównych założeniach program bardzo trafny. Można się jedynie kłócić o konkretne szczegóły. Ale państwo to coś więcej niż tylko reformy gospodarcze. Tyle że o tym, jakie powinny być nowy ustrój i instytucje, nikt prawie nie mówił. Oczywiście, istniała zgoda co do ogólnych haseł: demokracja, wolne wybory, państwo prawa itp., ale nikt nie wchodził w szczegóły.\nMoże uznano, że najpierw trzeba ustalić rzeczy najważniejsze. Czyli właśnie przestawić polską gospodarkę z centralnego planowania na wolny rynek.\nSiła przebicia Balcerowicza polegała na tym, że przez całe lata 80. Polska była bankrutem. I musiała przedstawić wiarygodny plan reformy gospodarczej, który zostanie przyjęty przez międzynarodowe instytucje finansowe oraz rynki. Nie było natomiast takiej woli politycznej, która by wymusiła tak dopracowane i dalekosiężne reformy w innych dziedzinach. Moim zdaniem to właśnie był duży błąd. Nie byłem w swoich wątpliwościach osamotniony. W 1990 r. ukazał się obszerny esej Ralfa Dahrendorfa z podtytułem „Do polskiego przyjaciela”. Słynny socjolog usiłował w nim wytłumaczyć, że instytucje państwa są rzeczą niezwykle ważną. Napisanie dobrej konstytucji powinno być priorytetem. Według Dahrendorfa można to zrobić w sześć miesięcy, gdy dla gospodarki rynkowej trzeba sześciu, a na stworzenie społeczeństwa obywatelskiego sześćdziesięciu lat.\nNam prace nad „dużą konstytucją” zajęły lat osiem. Uchwalono ją dopiero w 1997 r.\nA trzeba to było zrobić właśnie wtedy. Bo to był taki moment, który prawnik konstytucjonalista z Uniwersytetu Yale Bruce Ackerman nazwał momentem konstytucyjnym. Mówiąc w skrócie, są w życiu narodów takie krótkie chwile, gdy załatwić można bardzo wiele. W Polsce ten moment przypadł na przełomie lat 1989 i 1990. I został przeoczony. Nie twierdzę wcale, że najpierw trzeba było reformować państwo, a potem gospodarkę. Uważam tylko, że te dwie kluczowe reformy powinny iść równolegle. Oczekiwałem w Polsce debaty konstytucyjnej wzorowanej trochę na tej, która miała miejsce pod koniec XVIII wieku w tworzących się właśnie Stanach Zjednoczonych. Liczyłem, że w centrum będzie stało pytanie: „Co to jest dobre państwo?”. I nastąpi wymiana pomysłów i doświadczeń kilkuset lat w innych krajach. Jedyną osobą, która usiłowała coś takiego sprowokować, była prof. Janina Zakrzewska – niestety bez skutku. Bardzo płynnie przeszliśmy w szarpaninę różnych kręgów towarzyskich i grup interesu. Przykładem była nowa ordynacja wyborcza. Zdecydowano się na system proporcjonalny, początkowo nawet bez progu wyborczego, promujący rozdrobnienie sceny politycznej.\nSystem proporcjonalny uchodzi przecież za bardziej demokratyczny.\nMa on swoje zalety. Jest skutecznym sposobem na zabezpieczanie praw mniejszości. I był właściwym rozwiązaniem w warunkach II RP, która była narodowościowym i religijnym tyglem, ale nie u progu III Rzeczypospolitej. Podzielałem wówczas pogląd Maxa Webera, wielkiego niemieckiego socjologa przełomu XIX i XX wieku, który w 1920 r. krytykował konstytucję republiki weimarskiej właśnie za wprowadzenie proporcjonalnej ordynacji wyborczej. Przestrzegał, że utrudnia ona wyłonienie skutecznego przywództwa demokratycznego. Przekazuje władzę nad partiami w ręce notabli, prowadzi do biurokratyzacji parlamentu i zamienia – jak pisał – legislatywę w zbiorowość Filistynów. Daje scenę polityczną rozdrobnioną i pełną wymuszonych koalicji. Dla polityków to sytuacja dość wygodna – można po czterech latach powiedzieć: chcieliśmy zmian, ale nam na nie koalicjant nie pozwolił.\nByłem więc zwolennikiem jednomandatowych okręgów wyborczych: doprowadzenia do sytuacji, w której ludzie, wybierając posłów, wskazują jednocześnie rząd. Dają sygnał, że to jest partia, której chcą oddać władzę na cztery lata, pozwalając jej realizować obiecywany program, a następnie ją z tego rozliczyć. Mam wrażenie, że w tym systemie złamanie obietnic wyborczych kosztuje polityków dużo więcej niż pod ordynacją proporcjonalną. Ale mówiąc o przeoczeniu momentu konstytucyjnego, nie mam na myśli tylko konstytucji czy systemu wyborczego.\nNie wykorzystano okazji do zmiany myślenia o administracji publicznej. W pierwszym etapie przemian podjęto w zasadzie słuszną decyzję, że państwową biurokrację trzeba oczyścić z tych elementów, które znalazły się tam na mocy decyzji czysto politycznych. I na takie podejście było wówczas przyzwolenie społeczne. Tylko należało uzupełnić je o jedno zastrzeżenie: nawet w czasach PRL nie wszyscy urzędnicy państwowi pochodzili z klucza niemerytorycznego. Tuż przed stanem wojennym ukazała się praca młodego wówczas socjologa, a dziś profesora Jacka Wasilewskiego pt. „Kariery społeczno-zawodowe dyrektorów”. Pokazywał w niej bardzo różne drogi awansu w administracji publicznej nawet za czasów komuny. Dowodził, że nawet wówczas nie tak znowu rzadkie były przypadki karier merytorycznych albo polityczno-zawodowych. Czyli takich, na których można było budować nową administrację wolnej Polski. Oczywiście były też kariery czysto partyjniackie i tych ludzi należało usunąć z systemu dla jego dobra.\nCięto na ślepo. Wydaje mi się, że nie istniała żadna głębsza koncepcja administracji. Po prostu w pewnym momencie dla wielu ludzi otworzyły się możliwości, żeby do niej wejść. I ten sposób myślenia o administracji się utrwalił.\nMożna było inaczej? Upolitycznienie administracji jest przecież problemem pod każdą szerokością geograficzną.\nMieliśmy wtedy niepowtarzalną szansę, której większość krajów rozwiniętych ostatnio nie doświadczyła: zbudowania instytucji państwa od podstaw. I można było dać wtedy czytelny sygnał: polityka to polityka, administracja to administracja. Te dwa obszary powinna oddzielać bariera, czasem płynna, niemniej rzeczywista. Tymczasem w Polsce po 1989 r. łączenie kariery politycznej i administracyjnej stało się zbyt często regułą. I to też wyrządziło wolnej Polsce wiele szkód.\nNa przykład dużo wcześniej tworząc ustawę o administracji publicznej i budując korpus służby cywilnej. W Polsce takie rozwiązanie zostało wprowadzone dopiero w 1997 r., za rządów premiera Włodzimierza Cimoszewicza. Na dodatek tuż przed wyborami, które formacja rządowa spodziewała się przegrać. Koalicjanci próbowali więc jak najwięcej swoich działaczy wepchnąć na stanowiska w tej nowej „apolitycznej” służbie cywilnej. Po wyborach rząd Jerzego Buzka (AWS-UW) reformę Cimoszewicza oczywiście zarzucił, tworząc służbę cywilną na nowo i po swojemu. Potem mamy jednak powrót koalicji SLD-PSL i rząd Leszka Millera, który postanowienia ustawy o służbie cywilnej regularnie łamie. Szczególnie ignoruje artykuł ograniczający okres pełnienia obowiązków dyrektora generalnego w urzędach centralnych do trzech miesięcy, a potem musiał odbyć się konkurs. Z kolei gdy władzę przejął w 2005 r. PiS, korpus służby cywilnej rozwiązano i wprowadzono nową ustawę, która umożliwiła szerokiej rzeszy ludzi wejście w szeregi administracji. Czyli de facto wprowadzono zasadę pełnego upolitycznienia i podporządkowania jej bezpośrednio premierowi. A w 2008 r. – czyli już za czasów koalicji PO-PSL – korpus służby cywilnej odbudowano, lecz nie jako instytucję autonomiczną. Zachowano administracyjną podległość wobec szefa rządu. Mamy więc sytuację, w której szef służby cywilnej jest obsługiwany administracyjnie przez kancelarię premiera RP. De facto jego pozycja jest więc dużo słabsza niż ta stworzona pod koniec lat 90. I jak tu się dziwić, że polska służba cywilna jest, jaka jest?\nSłaba i narażona na ciągłe polityczne wpływy. I nie dziwmy się, że tak fatalnie idą nam projekty infrastrukturalne albo tak zła jest sytuacja polskich kolei. Jest to o tyle bardziej bolesne, że w tych wszystkich dziedzinach poprzednia wolna Polska, czyli II RP, w jej o niebo trudniejszej sytuacji ekonomicznej i międzynarodowej, radziła sobie o wiele lepiej. Moim zdaniem dlatego, że jednak dużo lepiej uporała się z upolitycznieniem administracji publicznej.\nIdźmy dalej. Co z wymiarem sprawiedliwości?\nZmarły niedawno profesor Wiesław Chrzanowski, jeden z pierwszych ministrów sprawiedliwości po przełomie 1989 r., uważał, że należy dokonać lustracji w środowisku sędziów i prokuratorów. Oczywiście rozumiem, że problem lustracji jest delikatny. Ale to sprawa bardzo ważna, bo dotyczy absolutnie fundamentalnej zasady odpowiedzialności za czyny. Co więcej, wielu ludzi, którzy sądzili w sprawach politycznych po wprowadzeniu stanu wojennego – często w sposób skandaliczny – nie dawało gwarancji pełnienia obowiązków w sposób niezawisły i budujący autorytet polskiego sądownictwa. Przeciwny temu stanowisku był profesor Adam Strzembosz, wówczas pierwszy prezes Sądu Najwyższego. Uważał, że profesja sama się oczyści. Strzembosz wygrał. Ale znów, gdy mówimy o przegapionym momencie konstytucyjnym, trzeba przynajmniej zastanowić się, jak wyglądałby wymiar sprawiedliwości, gdyby wygrała propozycja Chrzanowskiego. To było wykonalne. I może, gdyby wówczas zdecydowano się na lustrację, wykształciłaby się w polskim wymiarze sprawiedliwości taka kultura zawodowa, która umożliwia sprawne i zgodne z misją funkcjonowanie. Może inaczej wyglądałyby wtedy takie sprawy, jak na przykład tocząca się przez prawie 20 lat sprawa FOZZ (czyli Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego, który pod pozorem wykupu polskiego długu posłużył do wyprowadzenia ogromnych sum z budżetu państwa – red.). Może nie byłoby w niej tak zaskakujących zwrotów, jak na przykład wyjęcie z toczącego się postępowania sędzi Barbary Piwnik, która została ministrem sprawiedliwości w rządzie Leszka Millera. Wtedy cały proces trzeba było zaczynać od początku. To tylko jeden z przykładów, jak nieskutecznie i niezgodnie ze swoją misją działał po 1989 r. wymiar sprawiedliwości. Skutkiem są niskie notowania tej władzy w badaniach opinii publicznej. Szczególnie jeśli spojrzeć na to z perspektywy osób mieszkających poza dużymi miastami. Tam kliki polityczno-prokuratorsko-policyjne są tak silne, że trudno mówić o budowaniu czegoś takiego, jak zaufanie do urzędu prokuratora czy sędziego.\nNa jakich jeszcze polach nasza transformacja skręciła w złym kierunku?\nPrywatyzacja. Ten bezprecedensowy program właścicielskiego zarządzania majątkiem narodowym został złożony na barki zupełnie nowego Ministerstwa Przekształceń Własnościowych. Trafiali tam ludzie niemający często żadnego doświadczenia administracyjnego. Otwierało to szeroko drzwi dla lobbingu, zjawiska, z którego istnienia niewiele osób w Polsce w ogóle zdawało sobie wtedy sprawę. Konflikt interesów był zjawiskiem nagminnym. Często zdarzało się, że urzędnik ministerstwa nadzorował prywatyzację jakiegoś przedsiębiorstwa, jednocześnie zatrudniał się w tym przedsiębiorstwie jako doradca do spraw prywatyzacji, a na dodatek doradzał firmie, która była zainteresowana przejęciem tego przedsiębiorstwa. I ewentualnie po doprowadzeniu do końca procesu prywatyzacji albo dostawał pracę w tym nowym przedsiębiorstwie, albo – żeby nie wywoływać zbyt wielkiego oburzenia – przynajmniej w firmie, która je przejęła. Poza ogólną decyzją o tym, co należy prywatyzować, nie było polityki prywatyzacyjnej, czy, mówiąc górnolotnie, koncepcji misji, którą miałoby realizować ministerstwo. W efekcie to, czy konkretna prywatyzacja się powiodła, zależało nie tyle od suwerennej polityki państwa, ile od przypadku. Zniszczono więc przy tej okazji wiele przedsiębiorstw, które miały szanse stanąć na nogi i zacząć przynosić zyski.\nA jaki był najbardziej spektakularny transformacyjny błąd?\nMoim zdaniem likwidacja państwowych gospodarstw rolnych. To było zostawienie na bruku liczącej setki tysięcy osób rzeszy pracowników PGR-ów. Ale najbardziej irracjonalne z punktu widzenia państwa było to, że uderzono akurat w taką grupę społeczną, którą pozbawienie pracy skazało na trwałe bezrobocie. Tę sprawę należało rozłożyć w czasie. W imię krótkookresowych oszczędności wyhodowano problem, którego długookresowe koszty były dużo wyższe. Ale to jeszcze pół biedy, bo błędy w polityce gospodarczej przynajmniej można zobaczyć. Jest jednak wiele patologii życia publicznego, których gołym okiem nie widać.\nJakość prawa w Polsce. Jest ona na bardzo niskim poziomie. Kolejni marszałkowie sejmów przechwalają się, ile to ustaw wprowadzono w czasie ich kadencji. Ale jak bliżej się temu przyjrzeć, to nie ma powodów do dumy. O tym rozmawia się trudno, ale spróbujmy. Weźmy choćby ustawę nowelizującą prawo o szkolnictwie wyższym z 2011 r. Projekt tej ustawy od początku wzbudzał wiele kontrowersji, a jej wady widoczne były gołym okiem. Nie minął rok i w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego podjęto znowu prace nad nowelizacją tej nowelizującej ustawy. Buble prawne są zmorą polskiej legislacji.\nDobrą odpowiedź na to pytanie dali w 2005 r. Klaus Goetz i Radosław Zubek w pracy „Stanowienie prawa w Polsce” przygotowanej w ramach projektu Sprawne Państwo firmy Ernst & Young. Ich analiza procedur legislacyjnych w Polsce pokazuje systemowy brak nadzoru nad pracami nad projektami ustaw – od momentu tworzenia w ramach administracji poprzez procedowanie nad nimi w ramach Sejmu. Pokazali, jak wielkie możliwości wpływania na ich zawartość mają na każdym etapie reprezentujący partykularne interesy lobbyści. Nikt nad tym nie panuje. Tak na etapie administracji, która jest słaba i spenetrowana przez wpływy polityczne, jak i Sejmu, któremu przez brak potrzebnych narzędzi analitycznych dopisywane są do projektów ustaw rzeczy ewidentnie sprzeczne z interesem ogólnym.\nCzy nie oczekuje pan zbyt wiele? Z lobbingiem nie potrafi sobie poradzić cały zachodni świat, łącznie z Waszyngtonem i Brukselą.\nGdy pracowałem na jednym z kanadyjskich uniwersytetów i mówiłem o patologiach komunizmu, studenci mi odpowiadali: „No tak, ale my tutaj też mamy podobne zjawiska”. Na to ja posługiwałem się przykładem różnicy między liczbą 36,5 a 34. Prawda, że jest niewielka? Kilka procent. Jeżeli na przykład ktoś ma 36,5 mln dol., a inny 34 mln dol., obaj są zamożnymi ludźmi. Ale przenieśmy tę różnicę na temperaturę ciała. Wtedy nabiera ona kolosalnego znaczenia. Ten, kto ma 36,5 stopni Celsjusza, jest zdrowy. Zaś nieszczęśnik z 34 stopniami jest już w drodze na tamten świat. Godzenie interesu ogólnego z interesami prywatnymi jest stałym problemem polityki. Jedni robią to lepiej, a inni gorzej. My robimy to nieudolnie i niestety nie skłania to do podjęcia kroków zaradczych. Pamiętam badania przeprowadzone ponad 20 lat temu na Uniwersytecie Indiany w Bloomington. Próbowano potwierdzić w nim tezę, że amerykańscy kongresmani podporządkowują swoją aktywność polityczną temu, co zapewni im reelekcję. To założenie okazało się jednak fałszywe. Często postępowali w sposób niezgodny z tym partykularnym interesem, reagując na wartość dobra ogółu. Ale do tego trzeba właśnie sprawnego państwa. Także służby cywilnej złożonej z ludzi, którzy wiedzą, że jak będą postępowali zgodnie z prawem i swoją najlepszą wiedzą, to czeka ich awans. Takich, którzy mogą sprzeciwić się swojemu politycznemu szefowi bez obawy o utratę stanowiska, mówiąc, że proponowane rozwiązanie jest niezgodne z interesem państwa albo z prawem. Przy czym potencjalnie tacy ludzie są w administracji, tylko nie będą ryzykować stanowisk w sytuacji swojej słabości wobec polityków.\nA mówiąc o tych wszystkich zjawiskach zbiorczo, w czym tkwi polski problem z instytucjami i państwem?\nChyba w jakiejś niechęci do myślenia strategicznego, długofalowego. Pamiętam rozmowę, którą prowadziłem na początku lat 90. z wiceprezesem wielkiej amerykańskiej korporacji. Szukali wtedy w naszej części Europy miejsca, gdzie mogliby zainwestować pół miliarda dolarów. On odbył kilka rozmów z polskimi politykami i był wstrząśnięty. Spotkał się bowiem z podejrzeniami, że jego firma chce tu wejść, żeby ten kraj wyzyskać i wydrenować, a potem uciec gdzieś, gdzie będzie jeszcze taniej. I opowiadał mi potem: „Oczywiście, że chcemy na inwestycji zarobić. Ale jak wchodzę gdzieś z taką sumą, to zakładam, że zostanę w tym kraju na przynajmniej 20 lat. I właśnie w takich kategoriach rozumuję. To jest nasze wotum zaufania dla przyszłości tego państwa”. Przedsiębiorcy i menedżerowie muszą planować w perspektywie wielu lat, a nawet dziesięcioleci. Horyzont myślenia naszych polityków to, niestety, perspektywa miesięcy.\nJest pan wobec polskiej transformacji bardzo surowy. Może coś nam się jednak udało?\nIstnieją instytucje publiczne i państwowe, które potrafiły obronić swoją autonomię i działają sprawnie, jak Rada Polityki Pieniężnej czy Najwyższa Izba Kontroli. Sukcesem było wprowadzenie wolnego rynku, integracja z Unią i NATO. Udało się to, co wyraźnie postawiono jako zadanie dla rządu, pokazując, że warto formułować konkretne cele już na samym początku drogi. Bo wtedy wiadomo, dokąd się zmierza. Ta zasada powinna działać również dziś. Tylko trzeba to ulepszyć. Tworzyć takie mechanizmy, które w trakcie wprowadzania zmian informują nas o pojawiających się brakach. I poprawiać, poprawiać, poprawiać...\nKolejna rozmowa o polskiej transformacji poświęcona polityce społecznej ukaże się 11 stycznia\nfinanse publiczne prawo makroekonomia wywiad\nInterim manager: menedżer do brudnej roboty\nNie postawiono należycie stanowczej kreski po 89 roku (oczywiście nie wszystko było w Polsce wtedy złe, ale większość niestety rzeczy była), tak by np. Partyjni i inni Sb, których zdolności, kompetencje nie były niczym podparte, nie zasiadali w różnych instytucjach, nie pełnili wysokich stanowisk politycznych w nowej, wolnej Polsce. Poza tym na codzień np. w naszych Sądach spotykamy się z różnymi anomaliami, Sądy wciąż przypominają te sprzed lat. W drobnych sprawach przepisy, prawo czasami zmuszają nas, każą nam się przyznać (np. w przypadku słuczki samochodowej) mimo, że nie była w ogóle naszej winy.\nNajwiększej dupy dał Trybunał Konstytucyjny a przykład rewaloryzacji emerytur tego przykładem\nKazdy umie tylko krytykowac,ale nic robic.Przyjechal z USA i myslal,ze trafi do raju.A co zrobil?krytykuje i nic wiecej.bo to najlatwiejsze\nJakie zmiany można było dokonać pod wodzą Bolką ? Tylko czerwona krecha i przejmowanie najważniejszych części gospodarki przez aparat partyjno-ubecki . Zamiast Havla wyhodowaliśmy Bolka.\nTo nie Polacy zmarnowali szanse ale lezeelity ja zmarnowaly , ato zasadnicza roznica jest, nieprawdaz?\nA kto te łże elity wybrał i tolerował uprawiany przez nie nepotyzm,korupcję i niszczenie naszego państwa?\nPot, krew i łzy w latach 90-tych poszły na manrne. Wystarczyło jeszcze więcej potu, krwi i łez. Z tym, że dotyczy to wszystkich, łacznie z tymi którzy odpodali by po grubej kresce. Od nich wymagałbym jeszcze więcej. Jak pięknie by było gdyby szybko dokonać rozliczenia z poprzednim układem i agenturą. Zbudować zdrowe podstawy państwa na wzór założeń endecji - praca od podstaw. Kilka prostych ustaw gospodarczzych pozwalających Poalkom pracować w polskich firmach i bankach. A tak co mamy: - umierających ubeków żegnamy z honorami - na Powązkach leżą zdrajcy, a ch ofiary pod płotami lub nie wiadomo gdzie - przedsiębiorcy walczą z nowymi ustawami vatovskimi i innymi (tysiace regulacji) - świetnie się ma kasta urzędników - zagraniczne firmy powili likwidują miejsca pracy w Polsce - kwiat narodu wyrabia PKB w Karajach, które nas kilkakrotnie zdradziły w ostatnim stuleciu Dla premierka, który lata sobie samolotem, życzę lotów dremlainerkiem. A ministerkowi od finansó mandcików.\na u nas są wogóle jakieś elity? bo mnie się zdaje że to jest zgraja złodzieji ino.\nPrzecież komuna nie oddałaby władzy tak łatwo. Większość poszła w biznesy, kiedy nie mogli już nic ugrać w polityce. Kto miał pieniądze na wykupowanie gruntów PGR, podupadających fabryk , zakładów...właśnie odchodzący od władzy w tym czasie. Nawet jeśli nie miał kasy to zakładał firmę ochroniarską i otrzymywał na to koncesje.\nwystarczylo by aby zostala ustawa wilczka o dzialalnosci gospodarczej i byli bysmy potęgą ale to nie Polacy zmarnowali tę szansę tylko sprzedajne ,,elity\nUdały się jedynie NATO, system bankowy i giełda. Reszta to tragedia (społeczna).\nPolecam artykuł, dodam tylko, że nasza zielona wyspa finansowana głównie z kasy UE, tonie pod własnym ciężarem, bo marnotrawione środki nie zbudowały dostatecznie silnej gospodarki, żeby utrzymać wszystkie nowe zabawki, które fundnęło sobie nasze państwo, włącznie z finansowaniem przedsiębiorstw, które powinny już dawno zemrzeć w swojej prehistorycznej formie… happy new year.\nczekam na premiera, który będzie miał odwagę wrócić do tej ustawy\nJanusz Korwin Mikke ale czekaniem mu sie nie pomoze, trzeba nie marnowac głosu na PO-PiS-PSL-SLD i nie wprowadzac do sejmu populistów i nieudaczników tylko zagłosować na niego\nDodam jeszcze, że gościu dobrze pisze o tym, że jeśli nie kiedyś to chociaż teraz należy mieć jakiś plan strategiczny na parę ładnych lat, a nie do wyborów czy nawet krócej, bo ciemny lud to kupi. I niech jadą ludzie do innych krajów UE jak chcą i sobie dorabiają, bo jak zostaną to się prędzej stoczą w menelską albo kibolską otchłań (o co pewnie skrajnym prawicowcom chodzi). Oni sobie sami ten PKB wytwarzają, szczególnie gdy zostaną w tym krajów na stałe.\nGłupota nie boli - Google też. On był tam tylko na stypendium. A dobrze mówi. Ale wiadomo lepiej udawać endeka i wszystko wina elit. Sami sobie takich debili wybraliśmy to teraz mamy Przecież Kaczyńskiego ekipa też do stołków się dobierała zdrowa - i to boli fnanatyków. Ja kiedyś też miałem super pro-polskie mniemanie o np Niemcach, ale od kiedy w ich firmach w Polsce się lepiej pracuje niż u rodaka to się zacząłem zastanawiać. Niestety niektórzy myślą, że jak się zamkną na świat to będzie lepiej - ale chyba dla świata.\nSmutne wnioski się wyłaniają z tego co piszecie. Jest źle to fakt. Ale czy jest szansa na zmianę? __________________________________________________________________________________ Gumowe skuteczne i niezawodne.


Wysłuchania nowa perspektywa. Zapraszamy na kolejny cykl wysłuchań publicznych! - Artykuł - ngo.pl\nPierwsze z wysłuchań już 7 kwietnia. Będzie dotyczyć Umowy Partnerstwa. Lista uczestników zostanie zamknięta przed świętami, więc chętni muszą się spieszyć ze zgłoszeniem. Zapraszamy na nową stronę internetową poświęconą wysłuchaniom, gdzie można znaleźć informacje o kolejnych tematach i terminach, a także zapisać się na wysłuchanie.\nA z nią nowy cykl wysłuchań! Odwiedź stronę - nie przegap żadnego wysłuchania. Zaangażuj się w proces konsultacji kluczowych dokumentów dla nowej perspektywy 2021-2027.\nZapisz się na wysłuchanie, które odbędzie się 7 kwietnia\nPierwsze zaplanowane wysłuchanie już 7 kwietnia! Będzie dotyczyło Umowy Partnerstwa.\nZapisy na to wysłuchanie już ruszyły. Zgłoszenia udziału dotyczące zarówno chętnych do zabrania głosu (Mówców), jak i obserwatorów (Widzów),\nprzyjmowane są do 2 kwietnia (piątek) do godz. 15:00. Jeśli chcecie aktywnie wziąć udział w tym wysłuchaniu musicie się więc spieszyć. Najlepiej zgłoście się JUŻ TERAZ!\nWysłuchanie odbywa się przez platformę ZOOM Webinar, która gromadzi bezpośrednich uczestników - mówców i widzów spotkania. Osoby zainteresowane przebiegiem dyskusji będą też mogły śledzić ją na żywo w mediach społecznościowych (m.in. na profilach YT i FB Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych i w portalu ngo.pl).\nProgram Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027 - 21 kwietnia (środa), godz. 10:00 - 15:00; ZAPISY DO 19 kwietnia (poniedziałek) do godz. 10:00\nProgram Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021-2027 - 29 kwietnia (piątek), godz. 10:00 - 15:00; ZAPISY DO 27 kwietnia (środa) do godz. 10:00\nPatronem wysłuchań jest Podkomitet do spraw Rozwoju Partnerstwa - jedno z ciał, w którym zasiadają przedstawiciele zarówno rządu, samorządu, partnerów społecznych i gospodarczych, a także przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego. Od strony techniczno-organizacyjnej za wydarzenie odpowiadają wspólnie Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych oraz Fundacja Stocznia.\nOgólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych Aktualności Finansowanie Współpraca z administracją Unia Europejska perspektywa finansowa UE 2021-2027


Najnowsze filmy kinowe - Optimo24.pl - katalog stron www\nLubisz oglądać filmy, cieszy Cię czas spędzony na tej czynności, jednak nie możesz pozwolić sobie na wyjście do kina częściej niż raz w miesiącu? Przygotowaliśmy dla Ciebie idealne rozwiązanie- TVLINE. Jest to strona internetowa na której znajdziesz tysiące filmów, nowych, nagrodzonych, klasycznych, w wielu kategoriach, zupełnie za darmo w Twoim domu! Nie musisz się rejestrować, nie musisz nic płacić, wystarczy, że włączasz i oglądasz !\nSłowa kluczowe: filmy online za darmo, filmy bez rejestracji, cały film za darmo


ZOO W LUTYM! CZEMU NIE? | Dudusiowe szlaki\nZOO W LUTYM! CZEMU NIE?\nUpdated on 8 lutego 2016 By Renata Leave a comment\nWrocławskie ZOO to niewątpliwie jeden z ważniejszych punktów na mapie Wrocławia. Zwłaszcza dla najmłodszych wizyta w nim jest niezapomnianym przeżyciem. Historia tego miejsca sięga 1865 roku co sprawia, że jest on najstarszym ogrodem zoologicznym w Polsce.\nStaramy się choć raz w roku odwiedzić to nasze wrocławskie ZOO ale zimą byliśmy byliśmy po raz pierwszy. Trochę się obawialiśmy, czy zwierzęta nie będą pochowane ale na szczęście te obawy były bezpodstawne. Pierwszy raz spędziliśmy w ZOO aż 6 godzin:). Nie było gorąco, nie było tłumów. Było idealnie.\nGłównym punktem było AFRYKARIUM. To niesamowite miejsce, zwłaszcza jeśli mamy je możliwość zwiedzić bez tłumów. Jak niesie wieść na stronie ZOO….to unikatowy na skalę światową kompleks przedstawiający różne ekosystemy związane ze środowiskiem wodnym Czarnego Kontynentu. …. Nasze zwiedzanie rozpoczęliśmy od miejsca gdzie dominowały krokodyle. Jeden z nich to urodzony model. Uwielbia pozować…..\ni tak krok po kroku przechodziliśmy w coraz to głębsze zakamarki tego cudownego miejsca. Musieliśmy przebrnąć przez terytorium hipcia. Tu usłyszeliśmy wykład od Julki i Matka, ze to jedno z najgroźniejszych zwierząt na świecie\ni przez wodospad A jakże !\nPrzy mieszkanku Pana Morsa troszkę nam zeszło. Jak na swoją masę jest wyjątkowo zwinny i najwidoczniej szukał towarzystwa bo co chwilę zbliżał swój nos do szyby.\nGospodarze wyjątkowo przyjaźni i jakże całuśni:) Ciekawe czy tylko dzisiaj czy taką już mają naturę. Nie wypadało nam nie odpowiedzieć tym samym.\nW akwarium obrazującym Wybrzeże Szkieletów w Namibii, gdzie mieszkają pingwiny przylądkowe (tońce) i kotiki spotkaliśmy ich opiekuna, który z pasją opowiadał o zwyczajach tych urokliwych zwierząt.\nWodny tunel tez sprawił nam niemała frajdę:) Brzuch płaszczki czy może rekina? Który fajniejszy? Pozostawiam to Waszej ocenie. W tym miejscu zobaczycie ze szczegółami i ocenicie.\nCałość projektu świetnie wykonana i sprawiająca wrażenie trójwymiaru. Raz nawet przydzwoniłam czołem…a myślałam, że jeszcze trochę do szyby.:)\nNa koniec kawa i koktajl we wraku statku czyli w Bistro Laguna i można zwiedzać dalej.\nNie mogliśmy ominąć Julki ukochanych koników. Jak zwykle było głaskano, przytulanko i 100 pytań do, zwłaszcza, że dzisiaj koniki były bardzo ciekawskie.\nNajbardziej spodobał im się mój pasek od kurtki i usilnie próbowały mi go zabrać. Jeśli dodać do tego wytarcie brudnego łba w moja jasną kurteczkę można by uznać, ze się zaprzyjaźniliśmy.\nPawilony otwarte tylko do 16 więc musieliśmy przyspieszyć. W samym Afrykarium spędziliśmy niemal 3 godziny. Julka koniecznie musiała nam pokazać motylarium…. Dziwicie się? Było super.\nMałpiarnia to kolejny stały punkt na naszej zoologowej mapie. Dzisiaj nawet leniwce zdały się ciekawskie i niezwykle, jak na siebie, ruchliwe.\nPo wizycie u leniwców poszliśmy do słoni. Akurat jadły podwieczorek, więc nie udało nam się zrobić zdjęcia. Za to podyskutowaliśmy do czego można wykorzystać słoniowe odchody:). Tak tak… produkcja papieru, ocieplenie lepianek, rozpałka itp:) Ale o tym kiedy indziej.\nLwy, niedźwiedzie, żyrafy i wiele innych zwierząt odwiedziliśmy mimo zimowej pory . Jeśli zastanawiacie się jeszcze czy warto odwiedzić wrocławskie ZOO to zapewniam Was, że warto.\nWszystkie informacje znajdziecie na http://zoo.wroclaw.pl\nBADAMY KULTURALNIE CZYLI ODWIEDZINY W TEATRZE LALEK


Czarny t-shirt z nadrukiem Lady Gaga Funk n Soul - sklep eButik.pl\n» Czarny t-shirt z nadrukiem Lady Gaga Funk n SoulBrak zdjęciaCzarny t-shirt z nadrukiem Lady Gaga Funk n SoulFUNK 'N' SOUL\n49.90 zł PLNbrutto + koszty wysyłki Dostawa od 9,99 zł. Zamów teraz!X Dodaj do koszyka Kod produktu: L37094OpisZwroty i wymianaCzarny t-shirt z nadrukiem Lady Gaga z najnowszej kolekcji wiosna/lato marki Funk ’n’ Soul. Kolekcję charakteryzuje casualowe wzornictwo, które doskonale komponuje się z codzienną garderobą. W kolekcji przeważają naturalne materiały wysokiej jakości, co gwarantuje komfort podczas noszenia. Dzięki temu że kolekcja łączy w sobie modne trendy i wygodę, ubrania Funk ’n’ Soul z sezonu na sezonu zyskują coraz większą rzeszę zadowolonych Klientek. Dołącz do nich i Ty!\nPodziel sięNewsletterPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyCzarny t-shirt z nadrukiem Lady Gaga Funk n SoulKod produktu: L37094


Wolontariat Parku Narodowego Gór Stołowych - Opencaching Polska - Forum\nPost autor: PNGS » czwartek 27 czerwca 2019, 10:56\nMam przyjemność zaprosić Państwa na Wolontariat Parku Narodowego Gór Stołowych. Park Narodowy Gór Stołowych w 2018 roku podjął się stworzenia infrastruktury geocachingowej na obszarze objętym najwyższą formą ochrony przyrody. Wspólnie z wolontariuszami zajęliśmy się opisaniem i założeniem skrzynek w najpopularniejszych miejscach Parku Narodowego Gór Stołowych. Skrzynki zostały umieszczone na trasie Błędnych Skał i Szczelińca Wielkiego. Nowo powstała infrastruktura dobrze przyjęła się w środowisku geocachingowym i zdobyła uznanie wśród odwiedzających nas turystów.\nW bieżącym roku zdecydowaliśmy się kontynuować zadanie: „Geościeżki na terenie PNGS”, w związku z tym faktem zapraszam serdecznie Państwa do wspólnego podjęcia się rozwoju infrastruktury geocachingowej na terenie obszaru PNGS.\nZadania dla grupy Opencaching.pl na rok 2019:\n1)\tPark Narodowy Gór Stołowych stworzył skrzynki dwusystemowe. Nie chcieliśmy w żaden sposób dzielić systemów Geocaching.com i Opencaching.pl. Podejmując się każdego z zadań zwracamy uwagę co jesteśmy w stanie zrobić dla drugiego systemu, by zrównoważyć różnice wynikające z regulaminów systemów. W związku z mniejszą ilością osób z portalu Opencaching.pl w ubiegłym roku nie byliśmy w stanie wykonać kilku ważnych dla nas zadań. Składają się na nie między innymi skrzynki typu EarthCache. Nawiązałem kontakt z wszystkimi właścicielami Eartch’ów, wyrazili zgodę na udostępnienie materiałów do systemu Opencaching.pl. Oczywiście EartchCache w systemie OC, otrzymają fizyczne pojemniki na szlaku. Serdecznie zapraszamy osoby mające chęć podjąć się zadania. Ponad to powstanie w tym roku bardzo dużo nowych skrzynek typu EartchCache, dlatego potrzebujemy pomocy osób z systemu OC, by również przy tworzeniu nowych skrzynek odnaleźli miejsca na fizyczne pojemniki.\n2)\tDodatkowo poszukujemy osoby, która podejmie się optymalizacji kodu HTML przy opisach naszych skrzynek. Opisy skrzynek w systemie Opencaching w kilku miejscach nie posiadają stałego układu, dlatego szukamy ochotnika lub ochotniczki do ujednolicenia tekstu na stronach. Jeżeli znajdzie się osoba zainteresowana zadaniem uprzejmie proszę o kontakt na adres mailowy: udostępnianie@pngs.com.pl. W prywatnej korespondencji ustalimy zasady przebycia wolontariatu.\n3)\tPlanujemy stworzyć pierwszą dwusystemową skrzynkę na trasie wspinaczkowej w parku narodowym. W najbliższych tygodniach szlaki wspinaczkowe na terenie PNGS zostaną wzbogacone o tablice informacje oraz zostaną odnowione. Z tej okazji szukamy osób, które chciałyby umieścić skrzynkę na ścianie Szczelińca Wielkiego bądź Białych Skałach. Oczywiście osoba podejmująca się zadania ma opłacone roczne zezwolenie na wspinaczkę w PNGS. Wymagamy posiadania sprzętu niezbędnego do podjęcia się zadania.\n4)\tUzupełnienie ścieżki inż. Klimowicza o 3 dodatkowe skrzynki. Mamy przygotowane skrzynki z maskowaniem i listingi. Pozostaje wybór zdjęć oraz wrzucenie ich na serwis.\n5)\tW Parku Narodowym Gór Stołowych zajmujemy się nie tylko ochroną gatunków lasotwórczych. Posiadamy również sad ze starymi odmianami drzew owocowych. Przygotowaliśmy kilka skrzynek z owocowymi wzorami. Planuję wykonanie około 5 keszy jako rozpoczęcie trasy i uzupełnienie jej w przyszłym roku. Tematyka ścieżki dotyczy głównie starych odmian owoców i warzyw. Skrzynki oraz logbooki będą owocowo warzywne. Oczywiście po publikacji zapraszamy na event. Każdy podczas eventu będzie się żywił jedynie tym co zerwie z drzewa.\n6)\tNa koniec chciałbym uchylić wyłącznie rąbka tajemnicy. Planujemy stworzenie trasy składającej się z 50 skrzynek letterbox. Każda para rąk do pracy się przyda!\nJeżeli zainteresowało Państwa jedno z zadań jaki jest następny krok?\nNależy uzupełnić zgłoszenie na wolontariat. Odwiedzamy oficjalną stronę PNGS i przechodzimy do zakładki wolontariat (link: https://www.pngs.com.pl/pl/pngs/wolont.html). Następnie uzupełniamy wszystkie niezbędne wnioski i wysyłamy je w jednej z form:\n- zdjęcie uzupełnionych dokumentów na maila pngs@pngs.com.pl\n- zeskanowane dokumenty na adres pngs@pngs.com.pl\n- w formie fizycznej na adres Siedziby Dyrekcji Parku Narodowego Gór Stołowych:\nPozwoliłem sobie stworzyć grupę zrzeszającą wolontariuszy na Facebook’u\nProszę o zgłoszenie się do grupy na Facebooku: https://www.facebook.com/groups/3278617 ... 5192340116\nNa forum zamieściłem informacje dotyczące skrzynek oraz zapisu na zadania. Osoby nie posiadające profilu na FB proszę o zgłoszenie się na adres: udostepnianie@pngs.com.pl.\nJestem świadom, że działania wolontariatu w ubiegłym roku nie poszły zgodnie z założeniami niektórych uczestników. Część tras została poprowadzona w inny sposób, usunięcie skrzynek, które zmuszały odwiedzających do łamania regulaminu Parku Narodowego Gór Stołowych, brak EartchCachy w systemie OC. Podjęliśmy się działań na rzecz rozwoju gry terenowej i każde działanie wymaga od nas nauki współpracy z określoną grupą społeczną oraz zdobycia niezbędnego doświadczenia do obrania strategii przebiegu całego projektu. Poniżej zamieszczam sekcję pytań i odpowiedzi, by każdy z Państwa był świadom przysługujących mu praw oraz warunków mieszkalnych na terenie naszego obiektu.\nUprzedzam pytanie, które bardzo często się pojawia. Nocleg w naszym Centrum Szkoleniowo Edukacyjnym jest bezpłatny. Nie ponoszą Państwo żadnych opłat związanych z zakwaterowaniem.\nCzym jest wolontariat w Parku Narodowym Gór Stołowych?\nWolontariat stanowi bezpłatną formę aktywności na rzecz ochrony przyrody w PNGS.\nGdzie znajduje się baza noclegowa wolontariatu Parku Narodowego Gór Stołowych?\nNocleg znajduje się w Centrum Szkoleniowo Edukacyjnym Parku Narodowego Gór Stołowych, adres Karłów 10, 57-350. Strona CSE: http://www.pngs.com.pl/pl/turystyka/turyst11.html\nCzy wolontariusze w Parku Narodowym Gór Stołowych mają zapewniane wyżywienie?\nPark Narodowy Gór Stołowych nie pokrywa kosztów wyżywienia i nie zapewnia wyżywienia. Na terenie ośrodka Centrum Szkoleniowo Edukacyjnego funkcjonuje restauracja, w która zaproponowała specjalną ofertę dla wolontariuszy.\nCzy wolontariusz ma zwracane koszty dojazdu do Parku Narodowego Gór Stołowych?\nNie, wolontariusz pokrywa koszty przejazdu do Parku Narodowego Gór Stołowych.\nCzy na terenie Centrum Szkoleniowo Edukacyjnego w Karłowie jest sieć Wi-fi?\nTak na terenie Centrum Szkoleniowo Edukacyjnego znajduje się sieć Wi-Fi. Jednak należy mieć na względzie fakt, że we wsi Karłów nie ma zasięgu telefonii komórkowej.\nJaki jest standard pokoi w CSE?\nPosiadamy do dyspozycji pokoje dwuosobowe wraz z łazienkami. Zdjęcia pokoi znajdą Państwo na stronie: http://www.pngs.com.pl/pl/turystyka/turyst11.html\nProsimy by wolontariusze zabrali własny ręcznik oraz przybory toaletowe.\nCzy mam do dyspozycji aneks kuchenny z wyposażeniem?\nW budynku znajduje się wspólna lodówka wraz z wyposażeniem kuchennym (kuchenka gazowa, garnki, zlew, talerze, sztućce, naczynia itp.).\nCo należy zabrać ze sobą na wolontariat?\nWszystko zależy od wykonywanego zadania oraz pory roku. Niezależnie od wskazanego charakteru wolontariatu prosimy o zabranie górskich terenowych butów, ubrań chroniących przed deszczem, czapkę i długie spodnie.\nPark Narodowy Gór Stołowych zapewnia Państwu miejsce noclegowe w Centrum Szkoleniowo Edukacyjnym, bez dodatkowych usług. Dlatego uprzejmie prosimy o przygotowanie najważniejszych przyborów codziennego użytku jak własny ręcznik. Na standardzie pokoju zapewniamy łóżko z pościelą, więc niekonieczne jest zabieranie śpiwora.\nCzy w Karłowie jest sklep spożywczy?\nW Karłowie znajduje się sklep wiejski sklepik spożywczy. Jednak w celu wykonania większych zakupów zalecamy zaopatrzyć się w większych miejscowościach jak Kudowa Zdrój lub Radków. Sklep spożywczy w Karłowie jest czynny w ograniczonych godzinach.\nJaki jest minimalny okres trwania wolontariatu?\nMinimalny okres trwania wolontariatu indywidualnego wynosi 5 dni.\nIle wynosi dzienny czas pracy na wolontariacie?\nWszystko jest zależne od zadania oraz warunków pogodowych. Wolontariusz pracuje w ciągu dnia nie dłużej niż 7 godzin.\nCzy wolontariat obejmuje mnie ubezpieczeniem?\nTak, każdy wolontariusz jest ubezpieczony przez Park Narodowy Gór Stołowych.\nJakie przysługują mi przywileje na wolontariacie?\nJako wolontariusz otrzymujesz ubezpieczenie, legitymację wolontariacką, która upoważnia do bezpłatnego wstępu na Szczeliniec Wielki i Błędne Skały.\nNa czym będą polegały moje zadania na wolontariacie?\nWszystko zależne jest od podjętego zadania. Każdy znajdzie w Parku Narodowym Gór Stołowych aktywność dla siebie. Zależy Ci na zdobyciu cennego doświadczenia z zakresu ochrony przyrody lub leśnictwa? Zachęcamy serdecznie do wolontariatu w naszych Obwodach Ochronnych. Lubisz ład i porządek wokół siebie i chciałbyś pospacerować się po szlakach Parku Narodowego Gór Stołowych? Pomóż nam uprzątnąć teren PNGS, a przy okazji nabierz w płuca świeżego powietrza. Zapisz się na wolontariat Zespołu ds Udostępniania. Park Narodowy Gór Stołowych oferuje również wiele innych ciekawych zadań. Śledź nas na bieżąco!\nCzy otrzymuję referencję lub zaświadczenie o wykonanym wolontariacie?\nTak, jeżeli szkoła, uczelnia lub miejsce pracy ma przygotowany formularz z chęcią go uzupełnimy. Istnieje również możliwość wydania listu referencyjnego potwierdzającego zaangażowanie.\nCzy podczas wolontariatu długoterminowego (powyżej 5 dni) przysługuje mi dzień wolny?\nTak, opiekun wyznacza dni wolne od pracy podczas wolontariatu indywidualnie od potrzeb oraz wykonanej pracy.\nCzy mogę zrezygnować w trakcie wolontariatu bez ponoszenia odpowiedzialności?\nTak, jeżeli ocenią Państwo, że warunki na wolontariacie nie sprzyjają Państwu lub przydarzy się Państwu sytuacja losowa można zrezygnować z wolontariatu.\nJakie zadania mogę wykonać na wolontariacie?\nWszystkie poszczególne zadania znajdziesz na stronie pngs.com.pl w zakładce wolontariat.\nCzy są w okolicy Karłowa lokale gastronomiczne?\nTak, we wsi Karłów znajduje się kilka lokali.\nUwaga: W Karłowie nie ma dostępu do sieci GSM.\nSerdecznie zapraszam do współpracy i wspólnego rozwoju geocachingu na terenie PNGS.\nZa ten post autor PNGS otrzymał podziękowanie:


Chłopięce lata - John Maxwell Coetzee - opinia o książce (30496) - Lubimyczytać.pl\nChłopięce lata /\nCykl: Sceny z prowincjonalnego życia (tom 1)\n6,85 (244 ocen\ti\t8 opinii) Zobacz oceny\nBoyhood. Scenes from Provincial Life\nliteratura południowoafrykańska, dzieciństwo, Afryka, RPA\n"Chłopięce lata" otwierają autobiograficzny cykl powieści Coetzeego. To książka wyjątkowa, pierwsza, w której autor opisuje własne dzieciństwo i dojrzewanie w Południowej Afryce epoki apartheidu. Chłopak dorasta w normalnej rodzinie, o jasno podzielonych rolach i wyrazistych poglądach. Pod gładką fasadą pozorów kryją się jednak nienawiść i obłuda, wypaczające charakter kilkuletniego Johna....\n"Chłopięce lata" otwierają autobiograficzny cykl powieści Coetzeego. To książka wyjątkowa, pierwsza, w której autor opisuje własne dzieciństwo i dojrzewanie w Południowej Afryce epoki apartheidu.\nChłopak dorasta w normalnej rodzinie, o jasno podzielonych rolach i wyrazistych poglądach. Pod gładką fasadą pozorów kryją się jednak nienawiść i obłuda, wypaczające charakter kilkuletniego Johna. Deformują jego percepcję świata, niszczą relacje w rodzinie.\nCoetzee, znany z powściągliwości mistrz chłodnego dystansu, ukazał nierzadko przerażające okoliczności, które ukształtowały styl jego pisarstwa.\nźródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2007\nAnna | 2016-02-25\nBardzo szczera, bardzo ciekawa, napisana w mądry sposób. Niezmiernie mi się podobała.


Stowarzyszenie Księcia Półkrwi: Ocena opowiadania "Nothing Happens Without A Reason"\nOcena opowiadania "Nothing Happens Without A Reason"\nPRZYPOMINAMY O NABORZE!!!\nDziś oceniamy bloga Harrmione, autorstwa Natalie Hutcherson (Nothing Happens Without A Reason). Poniżej umieszczamy kilka informacji o blogu. Życzymy miłej lektury!\nAutor: Natalie Hutcherson\nTagi: #szkoła #czasy Harry'ego #rok czwarty #odbiegające od kanonu\nFabuła: Hermiona Granger ma piętnaście lat i uczy się w największej szkole dla młodych czarodziejów - Hogwarcie. Na pewnej pamiętnej Ceremonii Przydziału dochodzi do małego incydentu z tą oto czarownicą. Tiara nie przydziela jej do żadnego domu, więc dyrektor Albus Dumbledore daje dziewczynie możliwość zmieniania swojego przynależenia. Nadchodzi czwarty rok w szkole, szatynka przechodzi do Domu Godryka Gryffindora. Jej życie mogłoby się wydawać idealne, lecz jednak to tylko pozory… Ludzie zaczynają się zmieniać, zaczynają się bać. Mroczne dni nadchodzą wraz z powrotem Voldemorta i jego nowej popleczniczki. Jako Wybraniec, Harry ma uratować świat i wypełnić swoje przeznaczenie, jednakże życie jest jak pudełko czekoladek i on nie wiedział, co mu się trafi.\n● Snovi: Mało jest w języku polskim opowiadań o pairingu Harry + Hermiona, także za to masz u mnie bardzo duży plus. Niestety, mało mi Harrmione w Harrmione. W sumie jest to blog o nich, a… nie ma między nimi wielu scen, rozmów czy jakiejkolwiek akcji, także to mnie ubodło. Głównie skupiasz się na uczuciach Rona do niej, niż na głównym pairingu i ich relacjach. Rozpoczęłaś wiele wątków i bardzo łatwo mi się w tym pogubić, mówiąc szczerze. Musiałam czasem wracać do początku rozdziału czy zdania, by zrozumieć o co chodziło. Otwarłaś wątek złości Lany na Hermionę, Evana i Lany, Umbridge, Lany i Draco, nowej śmierciożerczyni i jeszcze kilka innych i strasznie ciężko się połapać. Czytając, czasem mam wrażenie, że to Panna Black, a nie Granger, jest główną bohaterką. Moją radą na przyszłość jest, byś przed wprowadzeniem kolejnego pomysłu, najpierw w jakiś sposób naprowadziła czytelnika na poprzedni. Podoba mi się za to tajemniczość, zagadki dla czytelnika: jak na przykład kim jest Czarna? Dlaczego Hermiona jest podatna na cztery domy?\n●Anastasia Curs: Fabuła, fabuła, fabuła… Cóż, masz dopiero opublikowanych osiem rozdziałów, więc dużo jeszcze powiedzieć nie mogę, ale… Prawie powtórzę swoje słowa z poprzedniej oceny: masz bardzo, bardzo dużo pomysłów i one aż „biją”, jeśli mogę użyć takiego czasownika, z Twojego tekstu, Natalie. Lecz nie są one dopracowane. Mam wrażenie, że myśli o nich walczą w Twojej głowie, tocząc zażarte bitwy o pierwszeństwo, a te walki są równe – właśnie dlatego wygrywa raz jeden pomysł, raz drugi, nigdy nie ten sam. Na skutek tego panuje takie zamieszanie w tekście, że kilka minut po przeczytaniu, nie wiem w zasadzie, co było w nim zawarte i zaczynam od początku.\nCzytam jeszcze teraz. Nadal nic. Plączesz wątki, nie wiem, czy to Hermiona ukrywa swoje złe oceny przed rodzicami? Czy ktoś inny? Kłótnie Umbridge i Hermiony, tego też nie rozumiem. Są przemyślenia Grangerówny odnośnie do tego, że Potter nie wie, iż dostała dwie kary jednego dnia, bo go broniła. Jak nie wie, skoro jest z nią na jednym roku, w Gryffindorze? Jest scena z Tiarą przydziału. Tu dziewczyna wybiera Ravenclaw. To jest jakieś niespełnione marzenie, sen, wspomnienie, czy co…?\nTo w końcu Ginny, czy Hermiona? Czy słynny Harry Potter nie może się jeszcze określić w swoich uczuciach? - To kolejny przykład niespójności.\nI ostatnia scena ósmego rozdziału. Odnoszę przykre wrażenie, że ten pocałunek został dodany przez Ciebie, Natalie, na siłę. Nie wiem, dlaczego…? Miało ciśnienie fanom podskoczyć? Nie, nie i jeszcze raz nie! Nie jest to w żaden sposób logicznie uzasadnione w tekście.\n● Snovi: Bohaterowie zarówno mi się podobali, jak i mi się nie podobali. Przede wszystkim brakowało mi trochę kanonicznej Hermiony, zmieniłaś ją: była, moim zdaniem, bardziej waleczna, może wredna? Jak nie ona. Ujęłaś ją jakoś tak, niesmacznie, zupełnie nie w mój gust. Harry Potter jak i postać Rona natomiast pozostała, jak dla mnie, zarówno bez zarzutów, jak i... skomplikowana. Nie licząc tego, że trochę za bardzo zaangażowałaś Rona w Granger – a przecież się nie znali, prawda? Ona nie miała pojęcia kim jest Weasley. Harry zaś jak zwykle: skupiał się na Voldemorcie, na Ginny i przyjaźni z Ronem. Dodatkowo, uwielbiam Cię za to, że wprowadziłaś OC. To sprawia, że opowiadanie staje się bardziej autorskie. Podobały mi się bardzo charaktery Lany i Evana, mimo, że nie wyjaśniłaś, jak się poznali z Hermioną. W sensie – nie ukazałaś czytelnikowi początku jakiejś ich znajomości, nie rozbudowałaś tego wątku. Niemniej brakowało mi trochę, ja wiem? Można powiedzieć, że życia, w tych bohaterach. Ich naturalnych zachowań: naturalnego chłodu u Snape'a, miłości Hermiony do książek, obżarstwa Rona, paranoi Harry'ego na punkcie wygrania w quidditchu. Mam nadzieję, że zrozumiesz o co mi chodzi. No i oczywiście też w pełni nie mogę skreślić tego, o czym pisałaś, bo przecież masz raptem kilka rozdziałów i może w późniejszych dodasz to, co teraz uważamy wraz z Anastasią za brak?\n● Anastasia Curs: Granger, Granger, Granger… Co z nią zrobiłaś? Nie widziałam nigdzie napisu, iż będzie ona postacią tak niekanoniczną – musisz to uwzględnić w opisie, żeby było jasne, bo ja oczekiwałam starej, dobrej Hermiony…\nBrak kanonu… Nie krzywdź mnie tak niekanoniczną Herminą, błagam. Granger w życiu by tak nie pomyślała! Jak już się oswoiłam z taką Grangerówną, to nie stanowiło to dla mnie problemu, jednakże początek był ciężki. Tak swoją drogą, brakuje tu przecinka, a nawet dwóch:\n„choć nie wiedziała, od kogo to było, wykluczyła Rona…”\nRonald… Skąd nagle jego miłość? Oni się nie znają. Nielogiczne.\nNajbardziej podoba mi się Potter. Jest dokładnie taki, jaki (według mnie) powinien być. Oczarował mnie. Moje wyobrażenia… Nieśmiały zielonooki chłopiec. Brakuje trochę jego gryfońskiej odwagi, ale… Po przeczytaniu dzisiaj pewnego opowiadania, jestem oczarowana dojrzałym, a jednocześnie tak dziecięcym Potterem i dzisiaj wszystko w ten sposób odbieram, wybacz ;)\nDalej… Lana Black – po wspomnianej już scenie z pocałunkiem, jestem przekonana, iż jest ona postacią chorą. Psychicznie, tak troszku. Skąd to nagłe wzięcie na siebie przewinienia Dracona? Evan – zaczynam się nim interesować. Dlaczego, w takim razie, jest go tak mało? Ubolewam nad tym.\nTu plus ponownie za odwagę, potrzebną do zabrania się za tzw. OCki.\n● Snovi: O wiele łatwiej czyta się opowiadania, gdy tekst jest wyjustowany i z akapitami - u Ciebie mi tego niestety zabrakło. Poniżej wymienię rzeczy, które najbardziej rzuciły mi się w oczy.\n1) Masz nieco problemów z dialogami\n- Często popełniasz błąd, nie dodając kropki w miejscu, które wskazałam. Drugi błąd, wydarzył Ci się w prologu, a potem w tym miejscu, podanym wyżej: rozdział 3.\n- Ilekroć go stosujesz, nie ważne gdzie, za każdym razem robisz to w sposób przedstawiony powyżej. A wielokropek składa się z trzech kropek - jakkolwiek brzmi to zdanie, tak właśnie jest. (uśmiech)\n3) Myśli bohaterów\n- O wiele lepiej czytało by się takie wtrącanie, gdybyś stosowała je kursywą jak przy pierwszym podkreśleniu i gdyby po prostu, wyglądało to tak. "Głupek - pomyślała(...)" oraz "Jutro wszystko wróci do normy. Sprawa z Laną się wyjaśni, a ten cały Potter nie będzie wiedział kim jesteś - biła się z myślami (lub podobne określenie, by uniknąć powtórzenia) i poszła na górę."\n4) Pierdoły, które mi się nie podobają\n- W Hogwarcie, wszelkie "mugolskie" sprzęty, typu: w tym przypadku prawdopodobnie walkman, komórki, suszarki etc. były niedopuszczalne.\n- O ile wiem, ołówki i kartki siedzieć nie potrafią.\n5) A tak już bardziej ogólnie: masz duży chaos w rozdziałach, połykasz przecinki i zdarzają się powtórzenia. Nie podobają mi się też Twoje wtrącania, czasem ciężko się połapać kto w danym momencie mówi, o kim myśli i co się dzieje, jednak o tym pozwolę mówić już Anastasii Curs.\n● Anastasia Curs: Snovi, dziękuję pięknie za głos ;)\nTak więc… Nie będę już wspominać o tym, co napisała Snovi, tylko przejdę do własnych przykładów.\n1) To jest właśnie to, o czym wspomniała na koniec swojej wypowiedzi Snovi. W nawiasie dodajesz swoje własne dopiski. Przeszkadzają mi występujące w tekście wtrącenia, jakby od samej autorki. One są niepoprawne. To nie jest scenariusz, gdzie występują didaskalia.\nNa zasadzie "nie myślcie sobie, że..."\nTu ponownie niepotrzebny dopisek autorki. Natalie albo uchwycisz takie wyrażenie w tekście albo rezygnujesz z niego.\n2) Często nie rozumiem, czyja, w danym momencie, jest perspektywa. I za Chiny Ludowe, nie jestem w stanie się odnaleźć w tekście.\n3) Liczne błędy, takiej jak ten, wynikające zapewne z niesprawdzeni swojego tekstu, bądź też braku bety. Lub braku dobrej bety.\n4) Proszę, nie traktuj swojego czytelnika jak debila. Na pewno fan Pottera wie, co to OPCM i nie potrzebuje dodatkowego objaśnienia w nawiasie.\n5) Przykład błędów w dialogu.\nSpacja musi być po myślniku. Jest myślnik][spacja][tekst]. Musisz jeszcze ujednolicić zapis dialogów – raz stosujesz myślniki, raz półpauzy, pauzy itp… Trzeba to ogarnąć ;)\n„– To już naprawdę przesada! – powiedział (…)”\nKolejny błąd. Powinna być spacja między wypowiedzią a myślnikiem.\n„(…) – Tak nie wolno! – wykrzyknęła, a Dolores (…)”\n6) Niewłaściwa odmiana i zapis domów w Hogwarcie.\nSlytherin ~~ Slytherinu\nGryffindor ~~ Gryffindoru\nRavenclaw ~~ Ravenclawu\nHufflepuff ~~ Hufflepuffu\n7) Pierdoły, która tak bardzo mnie denerwują…\nBiedny Potter, wielokrotnie podrywany przez Weasleya… Nic tylko współczu… Ej, chwila! Potter podrywany przez Weasleya? Potter, który nie zwracał uwagi na romantyczne liściki Weasleya? Okrutne. To właśnie wynika z tekstu.\nBrak kanonu… Nie krzywdź mnie tak niekanoniczną Herminą, błagam. Granger w życiu by tak nie pomyślała!\nCo do wypowiedzi Snovi: mugolskie elektroniczne sprzęty po prostu nie działają w Hogwarcie – magia zakłóca, niszczy je, sprawia, że nie działają po prostu.\nJeszcze jedna: jak, do licha, matka Hermiony znalazła się w Hogwarcie, robiąc jej kazanie o beznadziejne oceny? Jeśli dobrze pamiętam, to mugole NIE WIDZĄ Hogwartu - jedynie stare ruiny z tabliczką informującą o niebezpieczeństwie. Nie byłoby to dla mnie żadnym problemem, gdybyś to jakoś wytłumaczyła logicznie, jak to możliwe itp. - niestety, tego nie było, więc... Dla mnie jest to błąd.\n8) Przedostatnią rzeczą jest trzykropek, który w tym przypadku jest dwukropkiem…\nSzlag mnie zalewa, bo jak można było zauważyć, bardzo lubię go używać, wręcz niestety nadużywam.\n„…” nie: „..”\n9) Ostatni punkt, nareszcie.\nPewnie zarówno dla mnie, jak i dla Ciebie, był od długo wyczekiwany :)\nTak podsumowując: powtórz interpunkcję, poprawny zapis dialogów, w niektórych przypadkach sprawdź składnię. Czasami trzeba sprawdzać zgodność z książkami. A prawie bym zapomniała! Odmienianie imion! Evana, nie Evan'a. Tak samo Grangerówny, nie Granger'ówny.\nAkapity, błagam o to na kolanach! Proponuję też jaśniejsze rozdzielenie fragmentów, a przede wszystkim zmniejszenie ich ilości, a postawienie na długość poszczególnych części. Jakość, nie ilość.\nPisząc „jaśniejsze”, mam na myśli:\n[jedna spacja pomiędzy tekstem, a magiczną rozdzielającą gwiazdką]\n● Snovi: W prologu umieściłaś list i szczerze powiedziawszy, byłam przekonana, że będzie on do Harry’ego i Rona, a tu proszę… Zaskoczyłaś mnie tym już na wstępie. Co prawda nieodpowiadanie na listy jako brak komunikacji, jest trochę oklepanym tematem, ale nie zarzucam Ci niczego złego. Podobało mi się to, że Hermiona jest podzielona między cztery domy, choć… Moim zdaniem nie zostało to w pełni wyjaśnione, poza krótką retrospekcją w rozdziale 4. Oczywiście dodatkowy plus za postacie Lany i Evana. Nie specjalnie lubię OC w opowiadaniach, a tu jakoś tak… Wpasowały mi się idealnie.\n● Anastasia Curs: Zachowanie Ronalda mimo wszystko nie jest wyjątkowo oryginalne. W tego typu opowiadaniach, on zawsze będzie jej nienawidził z całego serca, albo kochał na zabój. Dlaczego raz nie może być zwyczajnym kumplem? Reszta bez większego zarzutu z mojej strony ;)\nTrudno jest mi oceniać całość, bo... Jest jej mało. Jak już wspomniała Snovi, list jest troszkę oklepanym tematem, ale nie najgorzej wypadł. Brakuje mi, bardzo brakuje rozwinięcia wielu wątków, aby mieć większe pole widzenia, co mnie boli.\n● Snovi: Dodaje Ci je kolejno za: piękny szablon, cudowny sposób, w jaki "mówisz" do czytelnika w notkach rozdziałowych oraz za to, że dość regularnie dodajesz posty.\n● Anastasia Curs: Punkty dodatkowe za dwie postacie OC. Mimo tego, iż nie są one dopracowane, wręcz przeciwnie, dużo im brakuje, to trzeba mieć swego rodzaju „odwagę”, aby zamieścić je w tekście. Dużo tu powiedzieć nie mogę – dopiero z czasem, kiedy będziesz mieć opublikowaną większą ilość rozdziałów, okaże się czy są one dobrze poprowadzone czy też będą stanowić minus opowiadania. Dodatkowo punkt jeszcze, za to iż sama zauważyłaś w którymś ze wstępów, że w Twoim opowiadaniu jest zbyt dużo dialogów, a zbyt mało tekstu. Wirtualna pjona! ;)\n34,5 / 60 pkt.\nTwój blog ma naprawdę ogromny potencjał. Pracuj nad nim, pomyśl nad zatrudnieniem bety i może raz jeszcze na spokojnie przejrzy całe swoje opowiadanie. Proponujemy Ci też, byś przemyślała wprowadzone pomysły - możesz je sobie rozpisać, np. w Wordzie, by było Ci wygodniej. Jeżeli masz problemy, zawsze możesz się zwrócić do nas o jakieś rady - to samo tyczy się pytań. Ja osobiście (Snovi) będę zaglądać na Twojego bloga i sprawdzać Twoje postępy.\nTrzymamy kciuki za Twoje sukcesy i życzymy powodzenia w dalszym prowadzeniu opowiadania.\nAnastasia Curs & Snovi\noraz reszta Zespołu SKP\nZapraszamy na www.still-gone.blogspot.com\nNatalie Hutcherson 18 października, 2015\nZajęte na dorodnego tasiemca :>\nMuszę przyznać, że kiedy weszłam na stronę Stowarzyszenia od razu zamknęłam przeglądarkę. (Sama nie wiem, dlaczego tak robię.) Po parunastu minutach wdechów i wydechów wróciłam, aby przeczytać wasz post.\nNiedawno odkryłam u siebie problemy ze skupieniem. Wszystko mnie rozprasza i mogę mniej więcej opisać to zdarzenie. Wyobraźcie sobie dziewczynę, która siedzi na różowym krześle. Spogląda za okno i widzi wiewiórkę. Na myśl przychodzi jej nie kto inny, jak Weasley. Rozpoczyna wątek, lecz zaraz potem wprowadza Lanę Black. Następnie spogląda na zdjęcie klasowe i myśli "Hej! Może napiszę o tym, jak Hermiona została przydzielona do Czterech Domów!” - właśnie tak powstał rozdział czwarty...\nCzytając ocenę zauważyłam, że macie screeny sprzed zmiany szablonu, więc nie mam pojęcia, o jaki "piękny szablon" chodziło Snovi ;>\nSzczerze powiem, że nie zauważyłam tych błędów (Zapewne gdybym to zrobiła, to by były poprawione...)\nJak napisałam pewnego razu w zakładce "Veritaserum":\n"Miałam tryliard wyjść, przejść i uroczych momentów w historii, ale nagle wydają mi się takie dziecinne i… Przyznajmy - głupie. Poza tym... Kogo do jasnej Amelki obchodzi Lana i Dracon? Wydaje mi się, że trochę [bardzo] zawaliłam sprawę. Nie wiem, jak to wyjdzie i co najważniejsze - czy Wam się to spodoba, ale.. Chyba muszę w to wierzyć. Czy ja z nich zrobiłam „Modę na sukces”? Prawdopodobnie zrobiłam..."\nPrzyznaję się do swoich błędów i wiem, że trochę spaprałam fabułę. Powinnam bardziej skupiać się na rozpoczętych wątkach, wiem to.\nMoim problemem jest także to, że kiedy pisałam mając jedenaście lat nikt nie patrzył na to, jakie błędy robię, nikt nie zwracał mi uwagi.\nMama Hermiony: Tutaj mam określony plan działania.. Znaczy - miałam. Teraz wydaje mi się to bezpodstawne, więc.. Macie w 3/4 racji. Mimo wszystko mam z nią pewien wątek, którego jestem pewna i chcę to wykorzystać.\nPocałunek Lany i Draco: Czy był na siłę? Ech.. Więc mam pewien problem (znowu), mianowicie - czas. Rozdziały piszę ok. godziny 18-20 i wtedy wyglądają, jak wyglądają. Chyba nie miałam wtedy pomysłu i dodałam to wydarzenie.\nHarrmione w Harrmione: Tutaj zaczyna się długa wypowiedź. Uwaga. Czytając swoje rozdziały także wydaje mi się, że coś "pozmieniałam" tematyce bloga. Chciałam wprowadzić ich więcej w rozdziale dziewiątym (który jest już opublikowany), ale chyba znowu mi nie wyszło.\nAKAPITY ; -; - Więc tak.. Nie wiem, jak sprawić, aby się pojawiły. Niby szukałam poradników w Google, ale nie ogarniam kodów Css i od razu umieram, jak widzę, że coś muszę zmieniać w kodach szablonu.\nCo do błędów: Po pięciu wstawionych rozdziałach zdałam sobie sprawę, że robię coś źle. Popatrzyłam na dialogi i od razu zrozumiałam, że powinnam stosować długie myślniki, stawiać kropki, spacje i te sprawy. Zaczęłam nanosić poprawki, ale jak już wcześniej wspomniałam było to około godziny dwudziestej, więc chyba nie za dobrze mi poszło.\nMuszę się przyznać, że mam problem z kanonami. Nie potrafię zachowywać charakterów i dlatego sprowadziłam na rozdziały taki chaos i anarchię. Starałam się, ale dopiero się uczę i wciąż próbuję.\nW każdym swoim opowiadaniu dokładałam swoje postaci. Wymyślone. Zawsze były to czarne charaktery, hehe. Lana Black od początku miała być ześwirowaną dziewczyną ze Slytherinu. Miło, że ktoś to rozgryzł :>\nUczucia Harry'ego: JA SAMA SIĘ W NICH GUBIĘ! Czasem nie rozumiem swojego toku myślenia i zapominam zdanie, które wklepałam wcześniej - taka prawda.\nWspomnienia: Tu starałam się wymyślić coś naprawdę dobrego, chyba coś poszło nie tak. Miały być wszystkie pisane kursywą, ale podczas korekty pomieszałam i wyszło, jak wyszło.\nDziękuję Wam dziewczyny za ocenę, bo napewno mnie czegoś nauczyła i będę musiała się zrehabilitować. Powinnam wszystko przejrzeć na spokojnie, bo w takim chaosie mało zdziałam.\nMa potencjał? *-* Czyli jest szansa na to, że coś z niego wyrośnie?\nJeszcze raz dziękuję i mam nadzieję, że Snovi będzie mnie nadzorować, bo sama się we wszystkich pogubię. Dochodzę do wniosku, że potrzebuję bety.\nStowarzyszenie Księcia Półkrwi 19 października, 2015\n1. Bardzo trudno zauważyć swoje błędy - wykrycie wszystkich... Jest moim zdaniem niemożliwe.\n2. Skupienie? Mam podobnie! Żebym tak się na lekcjach skupiła, a nie w internetach buszowała... ;) Tak więc, rozumiem Twój ból.\n3. Musisz... Zaplanować swoje opowiadanie. Mnie nigdy jeszcze nie udało się napisać planu miniaturki/opowiadania tak, aby chociaż w 1/3 pokrywał się on z końcową treścią. Jednak wiem, że jest to możliwe i życzę, aby Tobie się to udało. Jeśli nie plan to może rozrysuj pojedyncze sceny, pisząc fragmentami. Wypisz wszystkie swoje pomysły, fabułę, wątki, o których już teraz wiesz, że muszą się pojawić.\n4. Postacie... Cóż tu mogę więcej napisać. Określ się jasno czy chcesz pisać opowiadanie z zachowaniem kanonu, charakteru poszczególnych bohaterów czy porzucasz książki. Uważam, że te OCki mogą być bardzo dobrze pociągnięte - tylko, jak wszystko, trzeba je dokładnie przemyśleć.\n5. Ma potencjał, oczywiście! Zarówno ja, jak i Snovi będziemy z przyjemnością zaglądać na Twojego bloga. Możesz liczyć na nasz "nadzór", jak sama napisałaś. ;)\nNiewątpliwie, beta się przyda.\nSerdecznie Cię pozdrawiam i życzę więcej czasu\nShun Camui 23 listopada, 2015\nFonty wam w tej ocence szaleją.\nszkole dla młodych czarodziejów - Hogwarcie.\njednakże życie jest jak pudełko czekoladek i on nie wiedział, co mu się trafi.\ntakże za to masz u mnie bardzo duży plus\ntakże to mnie ubodło.\nTakże nie znaczy tak więc, tylko również.\nGłównie skupiasz się na uczuciach Rona do niej, niż na głównym pairingu i ich relacjach.\nby zrozumieć o co chodziło.\nPrzecinek przed o co.\nMoją radą na przyszłość jest, byś przed wprowadzeniem kolejnego pomysłu, najpierw w jakiś sposób naprowadziła czytelnika na poprzedni.\nDrugi przecinek jest zbędny.\nHermiona jest podatna na cztery domy?\nWut? W jaki sposób jest na nie podatna?\nLecz nie są one dopracowane.\nOne do kosza.\nże kilka minut po przeczytaniu, nie wiem w zasadzie\nKłótnie Umbridge i Hermiony, tego też nie rozumiem.\nMyślnik zamiast przecinka.\nwspomnienie, czy co…?\nTo w końcu Ginny, czy Hermiona?\nKolejny zbędny przecinek.\nUjęłaś ją jakoś tak, niesmacznie, zupełnie nie w mój gust.\nPierwszy przecinek do kosza. // (...) nie w moim guście.\nHarry Potter jak i postać Rona natomiast pozostała, jak dla mnie, zarówno bez zarzutów, jak i... skomplikowana.\nPisz po polsku, nie po polskiemu...\nOna nie miała pojęcia kim jest Weasley.\nPrzecinek przed kim. // Nawet jeśli, chodząc do jednej szkoły, nie znali się zbyt dobrze lub nawet wcale, to przecież nawiązywanie bliższych relacji ma na celu właśnie poznanie danej osoby lepiej, a zauroczenie na pewno wzmaga tę chęć. ;D\nHarry zaś jak zwykle: skupiał się na Voldemorcie, na Ginny i przyjaźni z Ronem.\nmimo, że nie wyjaśniłaś\nW wyrażeniach tego typu nie stawia się przecinka.\nnie ukazałaś czytelnikowi początku jakiejś ich znajomości\nJakiejś jest doskonale zbędne.\nNiemniej brakowało mi trochę, ja wiem? Można powiedzieć, że życia, w tych bohaterach.\nNiemniej brakowało mi w bohaterach trochę... ja wiem?... można powiedzieć, że życia.\nże zrozumiesz o co mi chodzi.\nNie krzywdź mnie tak niekanoniczną Herminą\nDlaczego, w takim razie, jest go tak mało?\nZgodnie z zasadą odmiany skrótowców: OC-ki.\nDrugi błąd, wydarzył Ci się w prologu\nO wiele lepiej czytało by się takie wtrącanie\ngdyby po prostu, wyglądało to tak.\nZbędny przecinek + dwukropek zamiast kropki.\n"Głupek - pomyślała(...)"\nJak to jest, że koleżanka, z którą oceniasz, używa poprawnych cudzysłowów, a tobie nie podpowie, że stosujesz błędne?\nposzła na górę."\nKropkę stawia się po znaku zamknięcia cudzysłowu, nie przed, nawet jeśli należy do cytowanego zdania.\nW Hogwarcie, wszelkie "mugolskie" sprzęty, typu: w tym przypadku prawdopodobnie walkman, komórki, suszarki etc. były niedopuszczalne.\nPierwsze dwa przecinki do kosza. Dwukropek w zasadzie też jest do wyrzucenia. // Lolnope, oczywiście, że można było takie rzeczy mieć, tylko że w Hogwarcie nie działały, więc przywożenie ich było bezsensowne. Ale nie przypominam sobie, żeby były zakazane ot tak.\nczasem ciężko się połapać kto w danym momencie mówi\nPrzecinek przed kto.\nNatalie albo uchwycisz takie wyrażenie w tekście albo rezygnujesz z niego.\nNatalie – albo uchwycisz takie wyrażenie w tekście, albo rezygnujesz z niego.\nI za Chiny Ludowe, nie jestem w stanie się odnaleźć w tekście.\nLiczne błędy, takiej jak ten, wynikające zapewne z niesprawdzeni swojego tekstu, bądź też braku bety.\nOstatni przecinek do kosza. // Takie jak ten. // Niesprawdzenia. (Trochę śmieszy ten pogrubiony fragment, jeśli się spojrzy na waszą ocenę. Aż się ciśnie na usta Przyganiał kocioł garnkowi).\nNope, jakby powiedział, to by nie było wykrzyknika, a skoro jest, to krzyknął.\nPo kij te tyldy? Wiesz w ogóle, jakie tylda pełni funkcje? Podpowiem ci: na pewno nie jest wymienna z myślnikiem.\nPierdoły, która tak bardzo mnie denerwują…\nBrak kanonu… Nie krzywdź mnie tak niekanoniczną Herminą, błagam.\nLoooool. Szlag cię może trafiać, żałować natomiast krew. XD // I tak, Anastasio, opanuj tę wielokropkową sraczkę.\nDrugi przecinek jest zbędny. // Kwiiiik. Od długo wyczekiwany? Dramat. Albo od dawna wyczekiwany, albo długo wyczekiwany.\nMasz na myśli wyraźniejsze.\nIle jeszcze tych zbędnych przecinków? // Nie spacja, tylko enter.\nCo prawda nieodpowiadanie na listy jako brak komunikacji, jest trochę oklepanym tematem\nNie specjalnie lubię OC w opowiadaniach\nW tego typu opowiadaniach, on zawsze będzie jej nienawidził z całego serca, albo kochał na zabój.\nKolejne zbędne przecinki.\nDodaje Ci je kolejno za\nokaże się czy są one dobrze poprowadzone czy też będą stanowić minus opowiadania.\nDodatkowo punkt jeszcze, za to iż sama zauważyłaś w którymś ze wstępów\nTen przecinek przesuń przed iż.\nDomyślam się, że to celowy błąd. Jeśli nie, to idę pofejspalmować.\nmoże raz jeszcze na spokojnie przejrzy całe swoje opowiadanie.