Jadę z Krakowa do Budapesztu - proszę o poradę\nWitam zazwyczaj do Budapesztu jadę przez Barwinek jednak wyjątkowo tym razem jadę przez Kraków a nie jechałem tą trasą z 15 lat. Moje pytanie jest następujące: czy jest sens kupować winiety na Słowację i Węgry tym razem ? bo patrząc na mapę to odcinków autostradowych jak pryszczy jedynie odcinek Banska Bystrica i przed Budapesztem M2. Czy dużo oszczędzę na tych krótkich autostradach ?\n15-04-2018, 16:14 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-04-2018, 16:14 przez Rafał.)\nOszczędzisz 17 minut Tak przynajmniej mówi mapa G-la.\nCzyli wyjedź sobie pół godziny wcześniej, a będziesz nawet 13 minut wcześniej niż jadąc z wykupioną winietą\nMoim zdaniem, winieta na tej trasie nigdy nie miała sensu.\nNo mapa googla lubi przekłamywać chciałem bardziej zapytać z praktycznej strony\nNie opłaca się a google maps ustawione na omijanie płatnych poprowadzi Cię bez problemu.\nnie ma sensu! na tej trasie platne odcinki sa bardzo krotkie, winiety sie w ogole nie oplacaja\nres - jedziesz od przejścia w Chyżnem do węgierskiego Parrasapuszta ... tak się składa, że właśnie tędy jechałem. Podróż była bezsrtesowa, nocą i bez winietek. W nocy dobrze sie jedzie, ale to jednak noc, po drodze trochę muliło i dwa razy była przerwa na kawę. Jest jedna mijanka w Niżnej, ale miałem zielone. Nie było innych ograniczeń na Słowacji.\nNie tak dawno pisałem w temacie "Przez Słowację na Węgry - mapa płatnych dróg" > post nr.953.\nTen płatny odcinek R1 od Bańskiej Bystrzycy do Zwolenia łatwo ominąć ... zwykle wybieram ta pierwszą opcję.\n1. Jadąc w kierunku Budapesztu zjeżdżasz za stacją benzynową OMV w prawo, podjazd zgodnie z napisem na tablicy w kierunku Kremnicka-Radvan, na górze w lewo, przejeżdżasz wiaduktem nad R1. Drogą równoległą do ekspresówki jedziesz do Zvolen'a, uważać należy przy lotnisku (Sliac), często stoi drogówka.\n2. Drugi zjazd to węzeł za stacją benzynową, tylko wcześniej należy zjechać z ekspresówki.\n3. Trzecia możliwość, gdy nie zjachałeś w kierunku stacji benzynowej, zjazd na serwis Renault-Volvo i powrót przejeżdżając przez parking drogą jednokierunkową prowadzącą do centrum miasta.\nNa Węgrzech od granicy do Budapesztu jechało się dobrze, nie było TIR-ów. Trwają prace drogowe na ekspresówce M2 od węzła Vác, więc w dzień można spodziewać się korków na tym odcinku. Ten odcinek w budowie jest płatny, aby go ominąć należy zjechać z drogi nr.2 w kierunku Vác,Szob na 48 kilometrze.\nDo Budapesztu z Warszawy samochodem gerd 2 1,065 11-04-2019, 22:18\nBus z Budapesztu do Matrahazy jacekgk 3 1,452 10-04-2018, 21:22\nPolskiBus do Budapesztu Simon 11 9,112 11-07-2016, 8:58\ndojazd z Budapesztu do Siofok edika 1 2,626 26-06-2016, 14:45\nZ Krakowa na Węgry bez węgierskich winiet Ulisses 4 5,942 25-06-2016, 23:19\nAktualny czas: 12-05-2021, 19:41 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


Słowo o Książce: czerwca 2014\nAutor: Akacja423 o 15:13 3 komentarze:\nNów Księżyca jest to 3 część cyklu Strażnicy Nocy Rachel Hawthorne. Jest to cykl powieści poświęcony Zmiennokształtnym.\nWschodzący księżyc wzywa ich w głąb lasu. Przemienia w istoty piękne i mroczne. Czy naznaczy swym blaskiem dziewczynę, która ukrywa straszliwy sekret, bo zdobyć miłość Strażnika Nocy?\nBrittany całe życie marzyła, by zostać Strażnikiem Nocy. Niczego nie pragnęła bardziej. Niczego - z wyjątkiem Connora, pociągające i tajemniczego jak wszyscy, w których żyłach płynie krew prastarego plemienia. Wreszcie naschodzi wielka noc, noc siedemnastych urodzin Brittany. Nadchodzi.... i mija, a Brittany pozostaje dziewczyną. Lecz dla swojej wymarzonej przemiany jest gotowa zrobić wszystko - nawet zdradzić tych, których kocha...\nAkcja powieści rozgrywa się w Parku Narodowy, niedaleko granicy z Kanadą.\nCzas akcji trwa kilka dni. Od pełni księżyca do jego nowiu.\nProwadzona jest narracja pierwszoosobowa, która jest jedną z moich ulubionych.\nGłówną bohaterką jest Brittany, którą poznaliśmy w wcześniejszych częściach, lecz teraz dowiadujemy się o niej nowych informacji, które poznajemy wraz z Brit. Przeżywamy z nią rozkwit jej zauroczenia, strach przed wyjawieniem prawdy, złość i wiele innych emocji, które targają Brit. Nie pojawiają się żadni nowi kluczowi bohaterowie, wszystkich poznaliśmy wcześniej, za to niektórzy zostaną nam bliżej przedstawieni.\nKsiążka równie mocno podobała mi się jak wcześniejsze części z cyklu Strażnicy Nocy. Odczuwam lekki zawód, że nie niektóre wątki z poprzedniej części zostały pominięte, lecz była to opowieść Brittany, a nie Lindsey. Końcówka książki, lekko mnie zaskoczyła, lecz w pozytywny sposób. Miejsce wydarzeń, jak i połączenie tradycji z nowoczesnością, bardzo mi się spodobało. Powieść czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko, dzięki łatwemu językowi, bez trudnych nazw do zapamiętania. Wątek z poprzednich części jest nadal prowadzony, jak i zakończony w Nowiu Księżyca.\nCzytamy o tym, co człowiek jest w stanie zrobić dla swojego marzenia. Dla tego by nie był wytykany palcami i nie był nazywany dziwolągiem.\nKsiążka bardziej dla nastolatków, niż dla dorosłych.\nNów Księżyca Rachel Hawthorne oceniam na 8/10.\nAutor: Akacja423 o 16:29 3 komentarze:\nSmak Pestek Jabłek niemieckiej powieściopisarki i lingwistki Kathariny Hagen, wygrałam w konkursie na Antykwariat z Ciekawą Książką.\nIris na tydzień zostaje sama w domu babci. Nie wie, cze w ogóle chce go zatrzymać. Pływa w czarnym jeziorze, przyjmuje gości, całuje brata dawnej przyjaciółki i maluje mur.\nChodzi po pokojach i po omacku przebija się przez wspomnienia i swoją niepamięć, odtwarzając spolątane losy trzech pokoleń niezwykłych kobiet.\nSmak pestek Jabłek to książka jednocześnie słodka i cierpka,\nrefleksyjna i podnosząca na duchu\nGłówną bohaterką książki jest 27 - letnia Iris. Dostaje ona w spadku, po niedawno zmarłej babci rodzinny dom w Bootshaven. Przez kilka dni odrywa się od swojego codziennego życia, spędza miłe chwile z młodszym bratem swojej byłej przyjaciółki. Poznaje tajemnice swojej rodziny, przypomina sobie przygody, te miłe jak i smutne.\nAkcja książki rozgrywa się w Niemczech, w wsi Bootshaven i w jej okolicach.\nKsiążka zawiera dużą ilość opisów, historii rodzinnych, dotyczących każdej osoby mieszkającej w domu Berthy - babci Iris. Powieść zawiera połączenia przeszłości z teraźniejszością. W jednym zdaniu czytamy o tym co teraz się dzieje, a w następnym to co się w tym miejscu stało przed latami.\nKsiążka, podobała mi się, lecz dla mnie było za wiele opisów przeszłości, a za mało dialogów i teraźniejszości. Akcja powieści rozwija się systematycznie, lecz nie raz denerwowało mnie to że dalszy ciąg akcji był za kilka stron, gdyż został przerwany wspomnieniami Iris. Początkowo byłam przekonana, że jest to powieść fantastyczna, lecz z czasem zmieniłam zdanie\nKsiążką oceniam na 7/10.\n"Zapomnienie było jak ocean, który rozciągał się wokół wysp pamięci. Były w nim prądy, wiry i głębiny. Czasem pojawiały się piaskowe łachy i przesuwały się do wysp, czasem coś znikało. Mózg miał pływy."\nAutor: Akacja423 o 13:50 4 komentarze:


Sony Xperia XZ i Sony Xperia XZ Premium - różnice - Blog | sklep etuo.pl\nSony Xperia XZ i Sony Xperia XZ Premium - różnice\nXperia XZ i Xperia XZ Premium to dwa flagowce japońskiego producenta Sony. Choć oba modele pojawiły się w innym czasie, to wyglądają bardzo podobnie. Jak je rozróżnić?\nRóżnice między Xperia XZ i Xperia XZ Premium\nSony Xperia XZ oraz Sony Xperia XZ Premium to przedstawiciele jednej serii, więc mają podobny design obudowy. Jednak są pewne elementy konstrukcyjne, które różnicują oba smartfony. Najłatwiej je znaleźć patrząc na plecki urządzeń.\n1. Model XZ posiada aparat umiejscowiony w lewym górnym rogu. Pod nim znajduje się pasek z dwoma diodami. W telefonie XZ Premium kamerka jest w tym samym miejscu, ale diody LED zostały wkomponowane po jej prawej stronie.\n2. Wersja Premium jest większa i cięższa. Jej wymiary to 156,00 x 77,00 x 7,90 mm. przy wadze 195,00 g. Podstawowy model waży 161 gram oraz mierzy 146 x 72 x 8,1 milimetrów.\n3. Oba modele mają trzy przyciski boczne, ale nieco inaczej rozmieszczone. W Premium włącznik ogólny jest po środku przycisków funkcyjnych, a w XZ znajdziemy go na samej górze.\n4. Sony XZ Premium posiada obudowę chromowaną. Mniejszy brat jest bardziej matowy.\nOprócz różnic w konstrukcji telefonów, jest bardzo dużo zmiennych wewnątrz urządzeń. Oto kilka przykładów:\n1. Xperia XZ ma 3 GB RAM. XZ Premium ma 1 GB więcej.\n2. Podstawowy model pracuje pod kontrolą 4-rdzeniowego procesora Snapdragon 820 (2,20 GHz). Nowszy model ma wydajniejszy układ - 8-rdzeniowy Snapdragon 835 (2,45 GHz).\n3. Premium posiada najnowszy model GPU - Adreno 540. W starszej wersji znajdziemy Adreno 530.\n4. Oba telefony mają zaawansowane aparaty. Sony Xperoa XZ ma wbudowane dwie matryce Sony Exmor RS o rozdzielczości 23 i 13 Mpix z dodatkami: AF, laserowy AF, przesłona f/2.0. Wersja Premium posiada Sony IMX400 19 Mpix z AF, laserowym AF, EIS oraz f/2.0, a dodatkowo matrycę Sony Exmor RS z AF i podobną przesłoną.\nWarto wspomnieć o różnicy cenowej. Podstawowy XZ kosztował premierowo 2895 zł, a XZ Premium 3199 złotych.\nDedykowane etui na telefony Sony\nZnając dokładny model smartfona, łatwiej go wycenić podczas chęci sprzedaży. To także ułatwienie przy zakupie dodatkowych akcesoriów, gdyż wiele z nich ma dedykowane wersje. Przykładem są obudowy na smartfon - etui na Sony Xperia XZ będzie innej wielkości, niż case na Sony Xperia XZ Premium. Futerały te będą miały także inne rozmieszczenie wycięć na komponenty. Podobna sytuacja może się zdarzyć podczas wyboru szkieł i folii na ekran, które mogą mieć różną wielkość. Przypominamy, że w naszym sklepie internetowym etuo.pl znajdziesz pokrowce i osłonki frontalne do obu tych modeli Xperia. Posiadamy także wiele innych akcesoriów do telefonów Sony - zachęcamy do sprawdzenia!\nOcena: 4.70 / 5.0 (16)


Kurtki zimowe w sportowym stylu - Blog Yosh.pl\nNa Yosh.pl znajdziecie nie tylko eleganckie kurtki puchowe, kożuchy czy ocieplane płaszcze, ale również pikowane i puchowe kurtki zimowe w stylu sportowym. Niedługo nadejdzie sezon narciarski i będziecie musiały rozejrzeć się za odpowiednim strojem na zimowe wojaże. Być może nie wszystkie będziecie spędzać czas na stoku, ale wygodna i ciepła kurtka to prawdziwy skarb na co najmniej kilka kolejnych sezonów zimowych. Przejrzyjcie nasze propozycje, m.in. od marek ONLY, G-STAR, Calvin Klein, Dorothy Perkins.\nWygodne i dziewczęce\nKurtki sportowe ze względu na wygodę są zazwyczaj krótkie, żeby nie ograniczały nam swobody ruchu, ale wbrew pozorom nie muszą być wcale mało sexy. Wystarczy odpowiedni kolor (wśród naszych ulubionych dominują róże i czerwienie) lub wzór i bardziej kobiecy krój – np. z delikatnie zaznaczonym wcięciem w talii, a kurtka stanie się bardziej dziewczęca. Ciekawym elementem dodającym słodyczy zimowej stylizacji jest futrzasta lamówka przy kapturze.\nONLY 335 zł\nTopShop 519 zł\nCanadian Classics 1329 zł\nKurtki zimowe na wysoki połysk\nWiększość marek kurtek puchowych z wyższej półki oferuje kurtki wykonane z błyszczących materiałów. Nie każdemu taki design przypadnie do gustu, ale na pewno nie powiemy o nim, że jest nudny! Soczyste kolory, ciekawe pikowania i nowoczesne, aerodynamiczne kroje dodadzą waszej zimowej stylizacji rasowości. Jeśli chcecie spędzać czas w kafejce przy stoku taka kurtka o wysokim połysku to oczywisty must have! Dla mniej odważnych mamy misowatą wersję błyszczącej kurtki zimowej od marki Alpha Industries (839 zł).\nG-STAR 719 zł\nPatrizia Pepe 799 zł\nAlpha Industries 839 zł\nW stylu płaszcza\nJeśli jesteś typowym zmarźluchem pomyśl o dłuższej kurtce w stylu płaszcza. Nie pozwoli zmarznąć nerkom, ochroni pupę i uda, nawet kiedy postanowisz założyć pod spód sukienkę lub spódnicę. Duży kaptur, ściągacze przy rękawach i wysokiej jakości puch ochronią Cię przed największym chłodem. W naszych propozycjach najlepsza cenowo opcja to kurtka od Noisy May za 335 zł.\nCalvin Klein Jeans 1 299 zł\nNoisy May 335 zł\nDorothy Perkins 359 zł\nNasze marki, Trendy Yosh.pl kurtki, kurtki puchowe, moda, na zimę, trendy\nPoprzedni wpis← Anna Field- 3 sposoby na plisowaną spódnice\nNastepny wpisSukienka koktajlowa na Andrzejki – mini czy midi? →


Gdynia miastem przyjaznym dla niepełnosprawnych - Norda\nKomisja Europejska nagrodziła Gdynię za działania skierowane do osób z niepełnosprawnością intelektualną, przyznając jej trzecie miejsce w konkursie Access City Award. Nagroda została przyznana 4 grudnia w Brukseli, podczas konferencji z okazji Europejskiego Dnia Osób Niepełnosprawnych.\nW 9. edycji rankingu Access City Award brały udział 52 miasta. Do finału zakwalifikowało się 5 miast - Gdynia, hiszpańskie Vigo, węgierski Kaposvar, francuskie Evreux, oraz holenderska Breda. Pierwszą lokatę zajęła holenderska Breda, drugie miejsce otrzymało Evreux, a trzecie miejsce zajęła Gdynia.\nTo nie pierwszy raz Gdynia została dostrzeżona przez kapituę konkursu. W otrzymała wyróżnienie w kategorii transport i infrastruktura.\nAccess City Award to prestiżowa nagroda przyznawana od 2010 roku przez Komisję Europejską we współpracy z Europejskim Forum Niepełnosprawności (European Disability Forum) i Europejską Platformę Osób Starszych (AGE Platform Europe). W konkursie wyróżniane są europejskie miasta, które są najbardziej przyjazne i dostępne dla osób z niepełnosprawnościami, gwarantują równy dostęp do praw podstawowych, poprawiają jakość życia mieszkańców i zapewniają wszystkim - niezależnie od wieku, mobilności i umiejętności - równy dostęp do wszystkich zasobów i atrakcji miejskich.


zalogowano: undefined - O forum - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nbartoszcze 03.02.14, 19:31\nMam dziś, może od wczoraj, taki dziwny problem: kiedy loguję się w celu skomentowania tekstów na katowice.gazeta.pl, po wpisaniu hasła (do niepamiętania haseł przez mechanizm logowania już dawno się przyzwyczaiłem), pokazuje, że zalogowany jest "undefined".\nEfekt występuje po Chrome (wersja 32), pod FF jestem się w stanie zalogować normalnie. Na wyborcza.pl, wyborcza.biz czy wiadomosci.gazeta.pl, loguje mnie normalnie także pod Chrome.\nja wiem, że jeszcze nie zdążyliście przeczytać...\nbartoszcze 04.02.14, 08:40\n...ale chciałem tylko dodać, że wobec nowego systemu czytelnictwa problemy z komentowaniem mogą się stać zupełnie nieistotne.\nRe: zalogowano: undefined\nmarrant 04.02.14, 11:45\nZalogowało dobrze - źle wyświetliło. To pierwszy błąd tego typu. Postaramy się go odtworzyć. Czy to się powtarza przy każdym logowaniu?\nbartoszcze 04.02.14, 11:52\nWczoraj powtarzało regularnie. Tylko na lokalnych i tylko pod Chrome.\nDzisiaj... nie sprawdzę, gdyż wyczerpałem limit miesięczny...\nbartoszcze 05.02.14, 09:39\nMinutę temu logowałem się pod jednym z tekstów na Gazeta.pl Katowice i jestem undefined.\nEksperymentalnie właśnie spróbowałem się jeszcze zalogować nickiem stalinogrod.os i efekt ten sam.\nRe: powtarza się\nbartoszcze 05.02.14, 09:43\nTo samo przed sekundą na Warszawie. I na Wrocławiu.\nZ kolei na Bydgoszczy po wprowadzeniu hasła nadal traktowało mnie jako niezalogowanego (ale tam chyba inny moduł logowania jest, bez opcji FB i G+)\na_chacun_son_paradis 27.02.14, 13:30\nUdało się odtworzyć ten błąd ?\nCzy zgłosił się ktoś jeszcze z takim problemem, czy jest to jednostkowy przypadek ?\nJak pisać, żeby wszyscy zrozumieli\nkasi.aa 27.02.14, 14:31\nNiestety nie. Nie mamy podobnych zgłoszeń. Wciąż staramy się błąd powtórzyć, korespondujemy z bartoszcze w tej sprawie.\nbartoszcze 27.02.14, 23:35\njak pisałem dziś w tym wątku - rano undefined się pojawiało, ale nie przeszkadzało w przyjmowaniu komentarzy, wieczorem już nie występuje, a nawet komentarz potrafi zacząć się wyświetlać w normalnym czasie (czyli w zasadzie zaraz), "naprawiło się" też z komentarzami profilem FB (osobny wątek)\npewne uwagi prześlę mailem i będę czujny, mam zanotowaną procedurę sprawdzającą na wypadek ponownego wystąpienia\nbartoszcze 28.02.14, 00:01\n"Nie chwal dnia przed zachodem słońca" - na lokalnym nie występuje, za to jest na wiadomościach (szczegóły w mailu).\nbartoszcze 13.02.14, 22:50\nChciałem tylko powiedzieć że nie dość że się powtarza w dalszym ciągu, to dziś rozniosło się na Firefoxa.\ndla porządku informuję\nbartoszcze 27.02.14, 07:16\nDziś undefined było też na wiadomości.gazeta.pl, ale komentarze przyjęło i tam, i na lokalnym.\nwyniki z biologii\nkoniec Kom-Netu, Lan-Netu i Magmy\nCoś nie tak z forum\nA cóż to za inwigilacja???


Czy człowiek może się zmienić pod wpływem miłości? - Sciaga.pl\nDość trudne, a wręcz niemożliwe jest podanie dokładnej definicji „miłości”. Niezaprzeczalnie jest to stan, w którym znajduje się osoba zakochana. Czy jednak „człowiek może zmienić się pod wpływem miłości”? - To nurtujące pytanie jest tematem tych przemyśleń. Mądrzejsi, starsi, bardziej doświadczeni, radzą nam, by być sobą, nie ulegać presji i wpływom innych. Ja jednak osobiście uważam, że ludzie ugodzeni strzałą Amora zawsze w jakimś stopniu się zmieniają, co spróbuję uzasadnić w poniższych argumentach.\nPo pierwsze, zakochując się, chcemy przypodobać się osobie, ku której kierujemy uczucia. Ubieramy i zachowujemy się tak, żeby się jej podobało. Zmieniamy się dla niej z powodu miłości.\nDoskonałym argumentem potwierdzającym założoną tezę jest nawrócenie Marka Winicjusza pod wpływem miłości do Ligii w powieści H. Sienkiewicza „Quo vadis”. Bohater – żyjący rozpustnie poganin po zakochaniu się w gorliwej wyznawczyni Ewangelii Chrystusowej przyjmuje Chrzest i całkowicie odmienia swoje życie.\nJako trzeci argument podam fakt, że bardzo często z osobą, którą kochamy, spędzamy dużo czasu, a jak mówi jedno z powiedzeń – „Z jakim przystajesz, takim się stajesz”. Jesteśmy więc mimowolnie „skazani” na jej wpływ, upodabniamy się do niej.\nKolejnym argumentem jest stwierdzenie, że miłość to także służba drugiemu człowiekowi, chęć czynienia dobra. Dla ukochanej osoby jesteśmy gotowi zrobić wszystko, również zmienić swoje życie, a więc i siebie.\nPodsumowując, myślę, że udało mi się udowodnić założoną tezę, że „człowiek może zmienić się pod wpływem miłości”.\n84% Czy człowiek może się zmienić pod wpływem miłości?\n86% Czy miłość może zmienić obraz rzeczywistości ?!\n84% "Idź wyprostowany wśród tych co na kolanach" istota cierpienia wg Herberta\nCzy człowiek może się zmienić pod wpływem miłości miłość Co to jest miłość definicja miłości człowiek może się zmienić pod wpływem miłości argumenty Quo vadis Henryk Sienkiewicz Quo vadis treść Quo vadis tematyka


Pozy o dużej mocy: jak zwiększyć swoją pewność siebie w dwie minuty\nJeśli potrzebujesz dodatkowej dawki bezpieczeństwa i pewności siebie, kluczem może być zmiana postawy ciała. Powiemy Ci, czym są pozy mocy i jak z nich korzystać.\nJeśli jesteś osobą niepewną siebie, prawdopodobnie często żałowałeś, że nie możesz machnąć magiczną różdżką i dodać sobie dodatkowego animuszu. Na przykład, gdy musiałeś przemawiać publicznie, miałeś rozmowę o pracę, czy nawet spotkanie z kimś, kogo lubisz. Właśnie w takich momentach pewność siebie robi ogromną różnicę, nie tylko w samopoczuciu, ale także w osiąganych wynikach. Dlatego warto znać pozy o dużej mocy.\nMocne pozy są użytecznym i łatwym do wdrożenia narzędziem. Opierają się na zasadzie, że ciało i umysł są ze sobą ściśle powiązane, a stany jednego odzwierciedlają się w drugim w sposób dwukierunkowy. Dlatego, podobnie jak Twoje ciało wyraża to, co czujesz, zmiana postawy może również modyfikować Twoje emocje.\nPozy o dużej mocy i pozy o małej mocy\nWszyscy przekazujemy wiele informacji za pomocą języka niewerbalnego. Na przykład uśmiech, przygnębione spojrzenie lub skrzyżowanie ramion mówią Ci, czy osoba, z którą rozmawiasz, jest szczęśliwa, przestraszona, czy też defensywna. Odbierasz to natychmiast i bez żadnego świadomego wysiłku. Tego typu pokazy mają miejsce również w świecie zwierząt i służą jako interakcje z innymi.\nOgólnie rzecz biorąc, ekspansywne i otwarte postawy pokazują moc i mogą być onieśmielające. Z drugiej strony przykucnięta, zgarbiona lub ściągnięta poza wskazywałaby na strach. Poprzez język ciała, wychwytujesz, jak się czujesz, co ma również wpływ na Ciebie.\nW zależności od przyjętych postaw, Twoja fizjologia i psychologia różnią się. Prawdopodobnie znasz słowa „Uśmiechnij się, nawet jeśli nie masz na to ochoty, a poczujesz się szczęśliwszy”. Tak wygląda rzeczywistość i jest to również istotne, jeśli chcesz zwiększyć swoją pewność siebie.\nGesty i ruchy to potężne narzędzia komunikacji.\nWystarczą dwie minuty\nW 2010 roku Amy Cuddy, Dana Carley i Andy Yap przeprowadzili interesujące badania. Naukowcy ci poprosili grupę ludzi o przyjęcie pozy o dużej i małej mocy, po dwie minuty każda, i przeanalizowali zmiany w ich ciałach.\nWyniki były zaskakujące. Nie tylko zmodyfikowało się zaufanie na poziomie psychologicznym, ale także wytworzyły się zmiany endokrynologiczne. Pozy o dużej mocy odzwierciedlały wzrost testosteronu i spadek kortyzolu, podczas gdy pozycje o niskiej mocy robiły odwrotnie.\nTestosteron jest hormonem obecnym zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet i jest związany z odwagą, pewnością siebie i podejmowaniem ryzyka. Kortyzol wiąże się ze stresem, nerwowością i ostrożnością. Wydaje się więc, że postawienie się w pozycji władzy generuje zmiany hormonalne, które sprzyjają poczuciu pewności siebie. Naukowcy poprosili również kilku ochotników o zastosowanie tej techniki przed wystąpieniem publicznym. Wyniki były podobnie rozstrzygające. Uczestnicy twierdzili, że ich lęk został zmniejszony i czuli się bardziej pewni siebie. Wydaje się, że wystarczyło utrzymywanie danej zmiany postawy przez dwie minuty, aby doświadczyć tych efektów.\nPozy władzy zwiększają pewność siebie i dają obraz sukcesu i zaufania innym.\nWykorzystaj moc pozowania w swoim codziennym życiu\nUżywanie póz o dużej mocy jest niezwykle przydatne, ponieważ zapewniają one niemal natychmiastowy wzrost pewności siebie. Czym jednak są te pozy o dużej mocy? Chodzi o pozycje, w których ramiona są oddzielone od ciała, a tułów porusza się do przodu. Są otwarte i ekspansywne. Oto kilka przykładów:\nPodnieś ręce nad głowę w świętowaniu.\nUsiądź, załóż ręce za szyję i odchyl się do tyłu.\nPołóż dłonie na stole lub biurku i lekko pochyl się do przodu.\nOparcie dłoni na biodrach i odrzucanie barków do tyłu.\nJak widzieliśmy, badania twierdzą, że utrzymanie tych pozycji przez dwie minuty wystarczy, aby zbudować dodatkową dawkę pewności siebie. Jednak może być również pozytywnym posunięciem, aby te zmiany postawy na dłużej.\nJeśli zwykle chodzisz zgarbiony, z opuszczoną głową lub skrzyżowanymi rękami, sugeruje to postawę słabości. Nie tylko odzwierciedla strach lub niepewność, ale także przyczynia się do utrwalania w Tobie tego rodzaju emocji. Zmień swoje nawyki na bardziej ekspansywne, a zauważysz trwałe zmiany w swoim nastawieniu.\nTwój partner sprawia, że czujesz się źle: co możesz zrobić?\nJeśli Twój partner sprawia, że czujesz się źle, musisz podjąć działanie. Tutaj wyjaśniamy, dlaczego tak się dzieje i udzielamy przydatnych porad.


Pierogi ruskie z boczkiem 12 szt. | Pora na Pola\nKategorie: Pierogi i naleśniki, Wyroby gotowe SKU: 4445\nPierogi pomidorella 12 szt. 19,53 zł\n1 opinia dla Pierogi ruskie z boczkiem 12 szt.\nNapisz pierwszą opinię o “Pierogi ruskie z boczkiem 12 szt.” Anuluj pisanie odpowiedzi


Domes - NJD-DS-1093, Dom sprzedaż, Piła, , 307.50, 719000.00\nNJD-DS-1093 Dom na sprzedaż\nCena\t 719000 PLN (2 338,21 PLN / m²)\nAtrakcyjny dom jednorodzinny, stanowiący skrajny szeregowiec, w pobliżu Galerii Kasztanowej - doskonałe miejsce do zamieszkania i prowadzenia firmy.\nKażda z kondygnacji domu o pow. ~90 m2, rozkładowa (bez pomieszczeń przejściowych).\n- pralnia z miejscem na nowoczesny, kondensacyjny kocioł 2-funkcyjny centralnego ogrzewania - 12,3 m2,\n- dwa pomieszczenia o pow. 30,0 i 22,5 m2,\n- kuchnia 14,2 m2 z glazurą, terakotą i nowoczesną zabudową kuchenną oraz sprzętem AGD,\nWszystkie pomieszczenia bardzo dobrze doświetlone. Nowoczesna stolarka okienna i drzwiowa.\nPoddasze stanowi powielenie parteru. Różnicę stanowi salon w którym jest kominek grawitacyjny. Z salonu wyjście na balkon o pow. ~7 m2. Skrajne pomieszczenia z delikatnymi skosami, zdobiącymi a nie utrudniającymi eksploatację.\nW domu nowoczesny, wielowariantowy system ogrzewania. Budynek bardzo ciepły (wybudowany z porothermu 44 cm). Całość bardzo funkcjonalnie urządzona. Kondygnacje połączone jasną, przestronną, estetycznie wykonaną klatką schodową.


O mnie ;): października 2013\nMój styl :D\nW tym poście chce poruszyć temat mojego stylu ubioru. Ja woje ubrania bardziej na luzie nie lubię zbyt sukienek, spódniczek, naszyjników.\nW moim stylu jest bardziej czapka krasnal, koszule, krótkie spodenki, rurki, bluzy, zwykłe bluzki, trampki itp.\nNiestety nie zawsze się tak ubieram, bo do końca nie mam takiej garderoby , ale już nie długo... :)\nAutor: Martyna Cz. o 12:15 2 komentarze:\nPrzyjaciółka to coś więcej\nDziś spędziłam wspaniały dzień z Wiką!!!\nNasze wygłupy, słuchanie Kwiata ♥ :3\nNajważniejsza jest przyjaciółka przyjaźń to coś więcej niż po prostu słowo to wspólne nocowanie, chodzenie na spacery, rozmawianie o problemach, zwierzanie się z sekretów Żyjmy chwilą ! Nie myślmy o przeszłości i o błędach ,które popełniłyśmy.\nJa z Wiką znamy się od prawie zawsze, gdy jeszcze nie chodziłyśmy do szkoły to już chodziłyśmy do swoich domów i bawiłyśmy się razem :3 Mam nadzieje, że wy też macie przyjaciół to coś wspaniałego mieć przyjaciółkę !\nAutor: Martyna Cz. o 10:29 7 komentarzy:\nTo ja ;) .\nNa początku chciałabym opowiedzieć o mnie. Więc interesuje się końmi. To moje życie, jeżdżę na nich. Moją przyjaciółką jest Wika. Mam 12 lat :). Mieszkam w Kobyłce. Najchętniej słucham Dawida Kwiatkowskiego ♥\nAutor: Martyna Cz. o 10:00 Brak komentarzy:


OFERTA :: KACPEREK pokoje kwatery noclegi szczyrk centrum\nKwatera prywatna "Kacperek" położona jest w zacisznym centrum Szczyrku ok. 30 metrów od głównej drogi, na płaskim terenie. Atrakcyjna lokalizacja kwatery zapewni Państwu bliski dostęp do licznych restauracjii, dyskotek i sklepów oraz spędzenie miłych chwil przy pięknej scenerii gór i lasów.\nŚwiadczymy wynajem bez wyżywienia.\nOferujemy Państwu wypoczynek w przytulnych i wygodnych pokojach 2,3,4 osobowych z łazienkami, WIFI, TVsmart, pokoje 2 os posiadają lodówkę i czajnik. Pokoje dla 4 os i więcej posiadają aneks kuchenny. W pokoju znajdą Państwo ręczniki i mydło w płynie. Na korytarzu znajduje się aneks kuchenny z mikrofalówką, kuchenką gazową, tosterem, naczyniami i garnkami, jest też dla Państwa kawa i herbata.\nZa domem miejsce do grillowania, koło domu jest działka gdzie mieści się nasz parking, niestrzeżony.\nWynajmujemy pokoje w domu prywatnym, nie jesteśmy ani pensjonatem, ani hotelem, ceny dostosowane są do naszej kategorii noclegowej i sezonu, oraz dł. pobytu.\nNie świadczymy innych usług, nie posiadamy świetlic, ani pokoi zabaw, wynajmują Państwo tylko pokój. Nie sprzątamy pokoi w czasie Państwa pobytu, chyba, że na życzenie, więcej w cenniku. Kawa, herbata i ręczniki są traktowane jako gratis.\n- sklep Biedronka ok 50m\n- Pl. Św. Jakuba (rynek) 250 m\n- Estrady Skalite 800 m\n- Skoczni Skalite 800 m ( obok estrady Sklite)\n- ok. 100m do rzeki Żylica,


Spokojnie to tylko miłość - Dominika Kujawiak-Krakowiak - ebook - Legimi online\nSpokojnie to tylko miłość ebook\nPoznaliśmy się z Tymim bardzo dawno temu, jakoś tak na samym początku wakacji w komercyjnym nadmorskim kurorcie. Dwa lata z rzędu snuliśmy za sobą maślanymi oczami (jednak nic więcej, gdyż każde z nas było w innym związku), aż do momentu, gdy Tymoteusz postanowił wziąć po męsku sprawy w swoje ręce i dramatycznie wyznał mi miłość na (wyglądającym na przypadkowe) spotkaniu na plaży. Od tamtej chwili staliśmy się nierozłączni. Oczywiście, żadne z nas nie brało wtedy pod uwagę możliwości, że ten związek nie będzie jedynie wakacyjną przygodą. Nasze relacje stawały się jednak coraz bardziej zażyłe, a zauroczenie coraz mniej banalne. Pod koniec sierpnia postanowiliśmy wyjechać tylko we dwoje na Mazury. Nigdy nie zapomnę tamtych dni...\nLato w pełni, dookoła jeziora, słońce, las, no i my – wpatrzone w siebie „gołąbki”. Dopiero tam poznawaliśmy się coraz lepiej, chociaż i wtedy utrudniał nam to tak zwany „okres wystawowy” (zupełnie naturalny w początkach każdego związku). W tym czasie usiłowaliśmy więc za wszelką cenę zaprezentować się ukochanemu wyłącznie od najlepszej strony. Całymi godzinami toczyliśmy przeintelektualizowane rozmowy o życiu (choć mając po dwadzieścia parę lat, niewiele mogliśmy o nim wiedzieć), miłości (o której mieliśmy jeszcze mniejsze pojęcie), polityce (klepaliśmy bezmyślnie opinie wyczytane z gazet) i tak dalej, i tak dalej...\nCodziennie chodziliśmy też na długie, romantyczne spacery. Intensywność tej ostatniej aktywności była w dużej mierze spowodowana tym, że wynajmowaliśmy wyjątkowo obskurny dwuosobowy (!) domek na terenie względnie odrestaurowanego komunistycznego ośrodka wypoczynkowego. „Domek” ten przypominał bardziej budę dla psa, zarówno pod względem wymiarów, jak i standardu. Wieczorami natomiast, jak w każdym porządnym romansie klasy C, nad brzegiem jeziora „piliśmy sobie z dzióbków” na tle zachodzącego słońca...\nI wszystko byłoby wprost idealnie, gdyby któregoś dnia Tymuś nie wpadł na pomysł, żebyśmy wypłynęli na jezioro rowerem wodnym. Zgodziłam się wtedy z obiektywnie przesadnym entuzjazmem. Okazało się, że całkiem niesłusznie. Choć w nocy zdobywanie nowych szczytów z Tymkiem przychodziło mi zupełnie naturalnie, o tyle pokazanie mu się w stroju kąpielowym w bezlitosnym blasku słońca stanowiło dla mnie nie lada problem. Mimo to trzymając się za ręce, zgodnie ruszyliśmy nad przystań i wypożyczyliśmy ewidentny (acz jedyny) relikt epoki socjalizmu – rower wodny należący do ośrodka wypoczynkowego „Zacisze”. Zdążyliśmy odpłynąć tym archaicznym sprzętem wodnym zaledwie sto metrów od brzegu, gdy jak na złość przewiało ostatnią chmurkę. Żar lał się z nieba. Tymek, ubrany tylko w kąpielówki (wyrzeźbiony niczym Adonis), pedałował swobodnie, używając do tego tylko jednej nogi – drugą leniwie zanurzał w wodzie. Natomiast po mojej stronie roweru wrzało: po pierwsze, miałam na sobie, oprócz stroju kąpielowego, sukienkę w kolorze czarnym, po drugie (żeby nie wyjść na księżniczkę i cieniasa), wkładałam całą swoją siłę w to głupie pedałowanie! Gdy poczułam strużki potu na plecach i kosmyki włosów przyklejające się do twarzy, w końcu jednym desperackim ruchem ściągnęłam z siebie sukienkę. Nigdy nie byłam przesadnie gruba (raz w życiu byłam przesadnie chuda), ale jak każda kobieta walczyłam (i walczę do dziś) z kompleksami. „Czułymi” punktami zawsze były i są piersi, uda i brzuch. Tak więc, by zaprezentować się ukochanemu z jak najlepszej strony (mimo iż światło dzienne obnażało złośliwie wszystkie moje niedoskonałości), drałowałam przez cały czas z napiętymi mięśniami brzucha i udami ustawionymi w taki sposób, by przypadkiem nie rozpłaszczały się o siedzenie. Jednym słowem – pedałowałam jedynie palcami u stóp, w dodatku na permanentnym wdechu. Nie wiem, czy teraz byłoby mnie stać na taki heroizm...\nPo półgodzinnej harówce, kiedy byliśmy już na środku jeziora, coś pod naszym rowerem nagle zgrzytnęło, chrupnęło i... zaczęliśmy pływać w kółko! Dużo bym dała, by zobaczyć nas wtedy z lotu ptaka. Po dwudziestym bezsensownym okrążeniu Tymuś stwierdził, że „to się chyba jednak samo nie naprawi”, i skoczył do wody. Po pięćdziesięciu pięciu minutach daremnego gmerania przy turbinie roweru stwierdził, że „on chyba jednak tego sam nie naprawi”. Czekaliśmy więc w absolutnej ciszy, aż ktoś obok nas przepłynie. Po godzinie beznadziejnego tkwienia na środku jeziora zaczęliśmy wołać o pomoc...\nTej nocy nie zdobywaliśmy żadnych szczytów... Dostałam poparzenia pierwszego stopnia.\n„To było siedem lat temu... Siedem? Chryste panie! Aż siedem! No tak... Nie chce wyjść inaczej. Siedem życzeń, siedem cudów świata, za siedmioma górami, za siedmioma rzekami, siedmiu krasnoludków, królewna śnieżka, no i w końcu książę...” – podsumowuję swoje życie miłosne, wychodząc z wanny. Staję przed lustrem i przyglądam się sobie, krytycznie marszcząc czoło. „Królewna!” – prycham. „Cellulitis, falujące uda, a na nich rozstępy...”.\n– Te, królewna, korona ci się przekrzywiła! – ironizuję, wycierając się ręcznikiem. Zastanawiam się teraz, po cholerę wtedy, siedem lat temu, mając o niebo lepszy wygląd, wyprawiałam takie cuda! Przechodzę do większego lustra w przedpokoju. – I jeszcze te włosy! – jęczę do siebie. W sypialni narzucam na siebie ulubioną bluzkę i wciągam jeansy (znowu się trochę skurczyły...). Odruchowo przegarniam włosy, a tam... „nicość nad nicościami”. – Nie no, muszę coś z tym zrobić! – postanawiam i maszeruję z powrotem do łazienki.\nPo godzinnej walce z żelem do włosów, szczotką, suszarką, lokówką i lakierem do układania wychodzę z... dokładnie taką samą fryzurą, tyle że teraz jestem zlana potem. Idę do sypialni i rzucam się rozpaczliwie na łóżko. Po chwil podnoszę się ciężko (muszę iść po synka do przedszkola, a przedtem wziąć drugi prysznic). Mój wzrok zatrzymuje się na ślubnym zdjęciu.\n– Tymek, mój Tymek... – mówię sama do siebie w zamyśleniu.\nPamiętam do dziś te oszalałe motyle w brzuchu, kiedy trzy minuty przed ślubem stałam przed lustrem w białej sukni. Trudno mi było wtedy uwierzyć, że tamta dziewczyna to naprawdę ja... Dzień ślubu jest chyba jednym z nielicznych momentów w życiu każdej kobiety, kiedy czuje się ona (bez zbędnej kokieterii) absolutnie najważniejsza i (bez względu na, to jak w rzeczywistości wygląda) najpiękniejsza. Wzdycham. „Ciekawe, czy on jeszcze czasami widzi we mnie tamtą dziewczynę?” – zastanawiam się smętnie. No cóż... Ostatnio nie można mnie nazwać „płochą nimfą”. Jestem wiecznie podenerwowana, jakoś kiepsko wyglądam i nie wiedzieć czemu nie za dobrze się czuję. Ale przynajmniej się staram! Jak chociażby z tym fryzjerem...\nTymoteusz był pierwszym mężczyzną (no, może oprócz taty), który wielokrotnie pokazał mi, że moje szczęście jest dla niego najważniejsze. Może czasami nawet bardziej (uwaga...) niż szczęście jego samego! Z licznych obserwacji płci przeciwnej wyciągnęłam jeden podstawowy wniosek – przedstawiciele tegoż gatunku nader rzadko predysponowani są do takich zachowań. W większości przypadków taki altruizm mężczyzn wobec kobiet postrzegany jest jako synonim uciążliwego poświęcenia lub wręcz dojmującego pantoflarstwa. Ponieważ ja osobiście absolutnie nie podzielam tego zdania, już wtedy uznałam, że spotkałam na swej drodze unikat. Jeśli nie brylant, to na pewno diament. Szlifuję go do dziś.\nPoza tym Tymi pełni w naszej trzodzie rolę „odpromiennika” – niczym guru potrafi nawet w beznadziejnej sytuacji wydobyć na wierzch to, co najistotniejsze i rozładować napięcie. Jego atrybuty to spokój i wewnętrzna radość. Tymoteusz wszedł w ósmy krąg wtajemniczenia i posiadł zdolność zarażania swoimi mocami nawet za pośrednictwem światłowodu. Oczywiście, zdarza się, że spokój mojego „buddyjskiego mnicha” za nic nie chce korespondować z moim, gdyż jego mantry wypowiadane wciąż w moim kierunku (typu: „znowu zostawiłaś ślady od lakieru do paznokci na wannie”, „nie jedz w samochodzie”, „nie trzaskaj tak drzwiami” – w samochodzie, „znowu zostawiłaś pilota na kanapie”) doprowadzają mnie do stanu absolutnego wrzenia. Wtedy jang baaardzo nie chce być blisko jing. Jedno jest jednak pewne – dzięki Tymkowi mam w głowie całe mnóstwo wspaniałych wspomnień. Wielkie klasery osobistych, bezcennych pocztówek i znaczków. Chociażby nasz pierwszy wyjazd w góry. Tego nie da się zapomnieć!\nPo tym, co odstawiłam podczas naszej pierwszej wyprawy w góry, tylko ktoś taki jak Tymek mógł jeszcze chcieć rozważać kontynuowanie związku ze mną... Ów zimowy wyjazd to była jego inicjatywa. Ten facet kocha góry, a na tamtym etapie życia co najmniej raz w roku wprost obowiązkowo musiał po nich połazić. Ja z chodzeniem po górach miałam wówczas do czynienia tylko dwa razy w życiu. Raz pojechałam na taką wycieczkę z rodzicami (gdy byłam mała, więc to musiały być jakieś niskie góry), a raz w liceum z paczką znajomych i zaprzyjaźnionym nauczycielem. W obu przypadkach w nocy spaliśmy w klimatycznych góralskich domach, a w dzień snuliśmy się po szlakach. Resztę wakacji spędzałam zawsze albo nad morzem, albo nad jeziorem. Wyrastałam w rodzinie wodniaków.\nTymi, planując nasz wyjazd, był bardzo tajemniczy i podekscytowany. Powiedział, że wszystko już przemyślał, a ja mam się tylko spakować i być gotowa na fantastyczną przygodę. No to byłam... Ponieważ niezmiennie zależało mi na tym, by w oczach Tymoteusza pozostać „zniewalająco piękną” (nawet w warunkach górskich), mój plecak oprócz ubrań zawierał: suszarkę, lokówkę, szczotkę do włosów, grzebień, piankę do układania włosów oraz lusterko na nóżce. Nie mogło w nim zabraknąć oczywiście także podstawowych „narzędzi” kobiety zadbanej: kremu (na dzień, na noc i pod oczy), mleczka (do demakijażu), toniku (po demakijażu) oraz tuszu do rzęs, kredki do oczu, cienia do powiek i pudru sypkiego do twarzy. Już na dworcu ledwo mogłam unieść swój bagaż. Ale potem było jeszcze gorzej. Okazało się, że Tymoteusz zaplanował nie żaden tam romantyczny, rekreacyjny wyjazd we dwoje, tylko rygorystyczny dwuosobowy obóz wędrowny, podczas którego nie mamy stałej stancji i poruszamy się ściśle wyznaczoną (przez Tymka i GOPR – aktualnie, czy też inną instytucję na G – kiedyś) trasą ze schroniskami górskimi po drodze... Myślałam, że umrę. Tymek, widząc, że ledwo powłóczę nogami, wziął ode mnie mój plecak i od tej chwili aż do końca naszego pobytu w górach nosił oba. Kiedy wieczorem pierwszego dnia zapytał mnie, co takiego ciężkiego wpakowałam do swojego plecaka, i dla żartu zajrzał do niego, myślałam, że spalę się ze wstydu...\nAle nasz „wyjazd” dopiero się rozkręcał... Gdy któregoś dnia rano wyszliśmy z kolejnego już schroniska, okazało się, że śnieg i lód pokryły całe Morskie Oko. Tymi zaproponował więc, byśmy przecięli je, skracając sobie drogę do szlaku. Pierwsze sto metrów było w miarę OK, ale następne... Nogi zapadały mi się w śniegu prawie do wysokości pachwin, co chwilę lądowałam twarzą w lodowatym puchu, a wiatr tak przybrał na sile, że wszystko dookoła stało się białe. Włącznie z oddalającym się Tymkiem... W pewnym momencie poczułam, że policzki i nos zaczynają mnie strasznie szczypać. Wytrzymałam jeszcze parę kroków, ale narastający ból i strach przed perspektywą odmrożenia buzi wzięły górę. Stanęłam i zaczęłam nawoływać Tymka. Chodzenie w śniegu musiało mu wychodzić o wiele lepiej niż mi, bo w sekundę był już przy mnie. Ze łzami w oczach powiedziałam, co się dzieje i że muszę wyjąć z plecaka krem do twarzy, by ją natłuścić. Tymoteusz ze stoickim spokojem podał mi mój bagaż. Szukanie kremu skostniałymi palcami zajęło mi całą wieczność i... zakończyło się fiaskiem. Po przewaleniu całej zawartości plecaka oraz (obu) kosmetyczek okazało się, że akurat ten kosmetyk został w schronisku. Nie pozostało mi więc nic innego, jak wyjąć sypki puder i zabezpieczyć twarz właśnie nim. I tak, stojąc na środku jeziora górskiego, po uda w śniegu, w szalejącej dookoła zamieci śnieżnej, ja – Julia Lato – pudrowałam sobie nos... puszkiem.\nTego samego dnia wieczorem Tymuś sprowadził nas z górskich szlaków do miasteczka, wynajął pokój w pensjonacie, kupił szampana i zrobił mi masaż całego ciała. Wyznał, że jeszcze nigdy nie spotkał nikogo takiego jak ja. Uznałam to wtedy, mimo wszystko, za komplement...\nGdy ostatniego dnia wyjazdu szliśmy na dworzec, z powodu nadwyżki czasu stawaliśmy przy każdej witrynie sklepowej i dokładnie oglądaliśmy szczegóły wystroju. Ostatni był jubiler. Wśród wielu cacek zachwycił mnie prosty pierścionek z delikatnym oczkiem. Ten kamyczek musiał być chyba brylantem, gdyż cena umieszczona obok świecidełka zwaliła mnie z nóg. Wtedy nie było mnie stać nawet na buty do łażenia po górach.\nPo sześciu miesiącach od pamiętnego wyjazdu w góry Tymek ze łzami w oczach i z dokładnie TAMTYM pierścionkiem w ręce zapytał mnie, czy zechcę zostać jego żoną. Wtedy poczułam, że zdobyłam szczyt.\nWzdycham, biorę szybki prysznic i pędzę po Dunia.\nJestem w kuchni i kończę robić obiad. Ulubione danie Tymka. Dunio, mój synek, dzielnie mi asystuje. Uwielbiam spędzać z nim czas, a on garnie się do uczestnictwa w prawie wszystkich przejawach życia rodzinnego. Będzie naprawdę świetną partią. Dominik to mój prozac, czysta forma piękna i radości życia. Jest absolutnym przeciwieństwem wampira energetycznego. Ma w sobie tyle pozytywnej energii i miłości, że mógłby zasilić nimi cały świat. Ale nie zasila całego, bo jest mój i nikomu go nie oddam (to zapowiada raczej średnie relacje z przyszłą synową).\nKiedy Dunio przyszedł na świat, oczywiście, wszystko stanęło na głowie, ale zaraz potem zrozumieliśmy z Tymkiem, że nasze życie dopiero dzięki dziecku stało się pełniejsze, bardziej wartościowe. Mój mąż zwariował na punkcie swojego synka. Z dnia na dzień stawał się coraz lepszym ojcem. Był czuły, troskliwy i bardzo odpowiedzialny. Od początku pomagał mi przewijać Dunia, kąpać go, chętnie wychodził z nim na spacerki. Uwielbiał także, co zostało mu do dziś, a nie jest tak powszechne wśród tatusiów, kupować dziecku ubrania. Ja natomiast, trzymając moje Słoneczko na rękach, karmiąc piersią czy wdychając zapach jego główki, doznawałam wręcz metafizycznych przeżyć. Poznałam miłość, której potęga jest absolutnie nie do opisania. Dzięki niej byłam i jestem zdolna do dokonywania rzeczy, o których jeszcze kilka lat temu nawet nie odważyłabym się pomyśleć.\nRozentuzjazmowany Dunio właśnie opowiada mi, co wydarzyło się w przedszkolu (z najmniejszymi szczegółami). „Oby zawsze chciał ze mną rozmawiać tak otwarcie” – myślę sobie, rozkładając sztućce dla trzech osób.\nNagle słychać zgrzyt klucza i w drzwiach kuchni staje Tymoteusz.\n– Cześć, moje skarby! – rzuca i przytula Dunia, który właśnie wpadł mu w ramiona.\n– Ale ty masz wyczucie czasu! – uśmiecham się, gdy podchodzi i całuje mnie w usta. – Obiad gotowy. Myjcie ręce i siadajcie do stołu. Już nakładam.\n– Yyyy... – stęka Tymi. – Wiesz co, ale ja dziś nie dam rady zjeść obiadu.\n– Dlaczego? – pytam i słyszę napięcie w swoim głosie.\n– No bo umówiłem się z Olkiem – mówi, ale widząc moje pytające spojrzenie, ciągnie: – Zadzwonił do mnie w dzień. Ma jakieś kłopoty. Strasznie mieszał przez telefon. W zasadzie to nic nie powiedział, ale brzmiał żałośnie, więc stwierdziłem, że trzeba jakoś pomóc chłopakowi, i umówiłem się z nim na piwo w „Tabakierze” dziś o 18.00.\n– Jakiś ty empatyczny... – mówię z przekąsem i sama nie wiem, po co jestem taka zgryźliwa.\nNa Tymka to zdanie jednak działa zupełnie inaczej, niż się spodziewałam. Siada przy stole i zaczyna nerwowo bawić się widelcem.\n– No wiesz, czasami trzeba. Już nie pamiętam, kiedy... – w tym momencie przerywa mu komórka.\n– Tymoteusz Kromski, słucham? – mówi do słuchawki. Chwila ciszy i ponownie się odzywa: – Aa! Cześć!... Mhmm... mhm... OK. Nie ma sprawy. No to już jadę. Już nie mogę się doczekać! – rzuca na koniec i rozłącza się.\n„»Już nie mogę się doczekać«? Przecież z Olkiem widują się przynajmniej raz w tygodniu. »Już się nie mogę doczekać...«” – mielę w głowie to zdanie. Dziwnie brzmi ono w ustach mężczyzny, który jedzie na spotkanie z kumplem (i na sto procent nie jest gejem)... Tak rozmawiają ze sobą kobiety, ale nie faceci! Chyba że... Tymek rozmawiał właśnie z kobietą!\n– ...i dlatego właśnie Olek przesunął spotkanie na wcześniej – dociera do mnie tylko końcówka wypowiedzi Tymoteusza. – Wiesz co, pojadę jednak samochodem, to zdążę jeszcze wskoczyć pod prysznic. Chyba się nie gniewasz, że wychodzę, co? – i nie czekając na moją odpowiedź, dodaje: – Sama zawsze mówisz, że bez względu na wszystko trzeba pomagać ludziom w potrzebie.\n– Tak, trzeba – odpowiadam automatycznie.\n– No to ja idę do łazienki, a wy sobie w końcu zjedzcie. Pięknie pachnie! – słychać go już z przedpokoju. – Julia, a pamiętasz, że zaraz przychodzi moja matka i zabiera Dunia na basen?\n– Mhhm – odpowiadam, chowając trzecie nakrycie.\nSzybko podaję Duniowi obiad i pędzę do sypialni – tam zawsze Tymek kładzie komórkę. Odblokowuję ją i przeglądam spis połączeń. Ostatni kontakt: numer 603 887 530. To nie jest numer do Olka!\nCzuję, jak krew uderza mi do głowy. Wiedząc, że numer Tymoteusza wyświetla się jako zastrzeżony, w desperacji wybieram podejrzany numer telefonu. Słyszę, jak serce wali mi w piersiach. Ktoś odbiera...\n– Słucham, Anna Rudnicka.\nNatychmiast się rozłączam i pospiesznie odkładam telefon na miejsce. Boże święty... On mnie zdradza!\nDzwonek do drzwi. Teściowa. Nieprzytomnie pakuję Dunia na basen, dopilnowuję, by zjadł wszystkie warzywa, odpowiadam na niezliczoną ilość pytań jego babci, w końcu zamykam za nimi drzwi. W tym momencie łzy napływają mi do oczu, ale nagle słyszę dźwięk otwieranej łazienki. Tymoteusz! Zupełnie zapomniałam, że on cały czas tu jest! No tak, wyszykowanie się na bara-bara z kochanką zajmuje dużo więcej czasu niż toaleta poranna... Wycieram szybko oczy. Pachnący, świeżutki (i ogolony!) Tymek, przechodząc obok, całuje mnie w głowę.\n– No to ja lecę, kochanie – mówi, nakładając koszulę. – Była matka? – rozgląda się w poszukiwaniu Dunia. – To ile ja tam siedziałem? Jednak zamiast prysznica zafundowałem sobie kąpiel. Teraz zanim przebiję się przez te korki... – bierze kluczyki do samochodu. – Pewnie się spóźnię. Pa, Julka! Postaram się niedługo wrócić – rzuca na odchodnym i zamyka drzwi.\nDopiero teraz zauważam, że cały czas ściskam w ręce grzebyk, którego zabrania stanowczo odmówił Dunio. Rzucam go z całej siły na podłogę. Szybko zakładam kurtkę, buty, porywam kluczyki do swojego autka i pędzę za Tymkiem. Ponieważ zawsze parkuje trochę dalej od domu niż ja, wiem, że jestem w stanie go dogonić. Na dole zapalam bączka i wyjeżdżam na naszą ulicę. Zwalniam. Widzę, jak mój mąż dopiero dochodzi do swojego samochodu. Zjeżdżam na pobocze i czekam. Za chwilę Tymoteusz rusza. Wciskam sprzęgło, wrzucam bieg i dodaję gazu.\n– No dobrze, łajdaku, a teraz pokaż mi, gdzie ona mieszka – mruczę pod nosem. Pierwszy raz kogoś śledzę. Mam trudności z zachowaniem bezpiecznej odległości, tak by Tymek nie zobaczył mnie w lusterku. Czuję, jak pot spływa mi po plecach. W końcu Tymoteusz wjeżdża w dzielnicę willową i parkuje przy jednym z domów. Staję po przeciwnej stronie w pewnej odległości i opuszczam się na siedzeniu. Tymek wysiada i sprężystym krokiem, podrzucając sobie beztrosko kluczyki, wchodzi przez furtkę na posesję. Jestem jak sparaliżowana. Dopiero po chwili dociera do mnie, po co tu przyjechałam. Ruszam i przejeżdżając powoli obok willi, do której wszedł mój mąż, odczytuję adres: Lawendowa 7. Ruszam, niestety, z piskiem, dając za dużo gazu. Czuję, jak drżą mi nogi...\nW domu przez kolejnych parę godzin przechodzę różne fazy: od złości, przez nienawiść, aż po uwierającą miłość i poczucie krzywdy. Nie mogę zrozumieć, jak Tymoteusz mógł zrobić coś takiego! Gdyby ktokolwiek jeszcze wczoraj zapytał mnie, czy mój mąż mógłby mnie zdradzić, odpowiedziałabym natychmiast: „Nie!”.\nOczywiście, nie twierdzę, że Tymoteusz nie dostrzegał pięknych kobiet ani z nimi nie flirtował. W końcu jest facetem. Jednak nigdy nie podejrzewałam go o zdradę! Analizuję wszystko milion razy, przypominam sobie nasze ostatnie rozmowy, gesty. Przecież było w nich jeszcze tyle czułości... Teraz przynajmniej wiem, dlaczego był ostatnio jakiś nieobecny, dużo (rzekomo) pracował nad tym swoim projektem, znikał na kilka godzin w ciągu dnia (podobno jeździł do biura)...\nWyję w poduszkę. Dunio po wyczerpującym basenie cichutko sapie przez sen w swoim pokoju. Tymka jeszcze nie ma... Jak obrzydliwą, uporczywą muchę odganiam od siebie myśl, co może w tej chwili robić. Zaczyna mnie boleć brzuch. I co teraz będzie? „A może jeszcze nie wszystko stracone?” – przechodzi mi przez głowę nowa myśl. „Może to tylko chwilowe zauroczenie, nic znaczącego?... Może mogę go jeszcze odzyskać? Może oprzytomnieje?”.\nLeżę w sypialni i patrzę w sufit. Nagle wstaję z łóżka i idę się umyć. Wiem, co zrobię. W wannie opracowuję szczegółowy plan.\nNa drugi dzień czuję się, jakbym obudziła się o dziesięć lat starsza. Niestety, spojrzenie w lustro nie poprawia mi humoru. Po nałożeniu makijażu jest trochę lepiej... Nie wiem, jak ja wytrzymam ten dzień. Po śniadaniu dzwonię do Olka. Strasznie się cieszy, jak zawsze zresztą, że się odzywam. Niestety, ten uroczy człowiek zupełnie nie jest świadomy, w jakiej sprawie dzwonię. Rozmawiamy sobie miło przez parę dobrych minut. Olek to naprawdę świetny facet: ciepły, otwarty, ze świetnym poczuciem humoru i klasą. Wciąż nie mogę zrozumieć, dlaczego nadal jest singlem. Kiedy luźne tematy mamy już przerobione, wystawiam w końcu swoją ciężką artylerię... Pytam (niby mimochodem), czy nie był jakoś w tym tygodniu umówiony z Tymkiem. Olek, niczego nieświadomy, odpowiada, że nie był i że z powodu pracy nad projektem Tymoteusza kolejne spotkanie „przy piwku” przełożyli na następny tydzień... A więc wszystko układa się w jedną koszmarną całość.\nRozgoryczona, z głową ociężałą jak na kacu, dzwonię do przyjaciółki. Jolka, moja bratnia dusza, „przytula” mnie psychicznie przez słuchawkę, solidarnie i bardzo skrupulatnie oczernia wraz ze mną Zdzirę oraz pomaga doprecyzować plan działania. Kochana jest. Umawiamy się też, że wpadnie jutro, żeby przytulić mnie już w realu. Podczas rozmowy okazuje się również, że Jolka (zdeklarowana dotychczas singielka) poznała ostatnio niejakiego Michała i potrzebna jest szybka weryfikacja, „czy w ogóle warto coś poważniej, bo ona nie ma czasu”. Tak więc postanawiamy, że jutro przyjdzie do mnie najpierw sama (byśmy mogły nacieszyć się sobą), potem pojawi się (że niby po nią) Michał, a ja, wedle życzenia mojej przyjaciółki, ocenię go oraz wydam opinię, czy (moim zdaniem) ta para w ogóle konweniuje.\nKiedy kończę rozmowę z Jolą, wykręcam numer do mamy. Już sam jej głos działa na mnie terapeutycznie. Nie mówię, co się stało, a ona o nic takiego nie pyta (ale pewnie i tak czuje, że coś się dzieje). Rozmawiamy więc o różnych pierdółkach, ogólnie o samopoczuciu fizycznym i psychicznym każdej z nas, o zdrowiu, Duniu, tacie, Tymku (szybko urywam ten temat), o zbliżających się świętach, o dziadkach, o wujkach. Dużo się śmiejemy, „na zaś” przesyłamy sobie buziaczki i dobre fluidy.\nChoć jestem już troszkę doładowana energetycznie, wysyłam jeszcze esemesa do taty z pytaniem, co u niego, a także informacją, że u nas OK, że postanowiliśmy, by święta w tym roku były u nas, że bardzo się z tego powodu cieszę (a Dunio to już odlicza dni), że aura za oknem udziela mi się i czuję wewnętrzne „ble”, że kocham i całuję.\nKiedy odkładam już telefon, przychodzi esemes – to moja ukochana przyjaciółka z innego miasta. Niesamowite, ale jakoś tak się składa, że nawzajem dosłownie „wychwytujemy się” telepatycznie. I nie chodzi tu tylko o typowe dla więzi przyjacielskich myślenie jednotorowe. Z nami jest trochę jak z bliźniaczkami – bardzo często zaczynamy myśleć o sobie (choć dzieli nas prawie trzysta kilometrów), gdy coś ważnego dzieje się w życiu tej drugiej, kiedy potrzebuje wsparcia lub kilku energetycznych bodźców. A przecież każda z nas ma swoje życie...\nNa koniec mojej psychoterapii do pokoju wchodzi Dunio ze swoją zabawkową komórką przy uchu. Siada obok mnie na łóżku i mówi:\n– Halo? Czy to moja mama?\nJola po krótkim dźwięku dzwonka wpada z hukiem do przedpokoju, dzierżąc piękny bukiet kwiatów w jednej dłoni, a pudełko czekoladek w drugiej. To dla mnie. Ach, tylko kobieta wie, co może poprawić nastrój innej kobiecie. Po uściskach przechodzimy do salonu. Na tle szaroburej poświaty bijącej z okna Jolka wygląda, jakby była jedynym kolorowym elementem w jakimś starym, czarno-białym filmie. Ciekawe, czy to zasługa Michała... A może ze mną jest gorzej...?\nPrzygotowuję herbatki, ciasteczka (ale tylko dla mnie, bo Jolka jest na diecie) i siadamy przy stoliczku kawowym. Dunio plącze się między naszymi nogami. Moja przyjaciółka, zaczerpnąwszy łyk herbaty, robi tajemniczą minę i mówi:\n– Mam newsa! Stara, padniesz, jak go usłyszysz!\n– No? – niecierpliwię się, bo nie lubię takiego stopniowania napięcia. Od wczoraj jestem już wystarczająco spięta.\n– Podobno moja matka jest w mieście! – wypala Jola i aż czerwienieją jej policzki.\n– Serio? Ale skąd to wiesz? Przecież nie masz z nią kontaktu od lat!\n– Dostałam cynk od... pewnego informatora.\n– Denerwujesz mnie. Możesz mówić normalnie? Zresztą nieważne. Skąd to wiesz i co zrobisz z tą wiadomością? Spotkasz się z matką?\n– Odbiło ci? Po tym, co mi zrobiła? W życiu! Teraz modlę się tylko, żeby jej gdzieś na ulicy nie spotkać!\n– A może lepiej się skonfrontować? Minęło tyle czasu. Może przyniesie ci to ulgę?\n– O nie, nie! Niech się wali! Ta osoba już dla mnie nie istnieje. Wymazałam ją z pamięci i z całego życia (tak samo zresztą jak tego jej skurwysyna). Restart. Pamiętasz? – spoglądam na Dominika, czy wychwycił już przekleństwo...\n– Pamiętam, pamiętam... – odklejam dyscyplinujące spojrzenie od rozdziawionej paszczy Dunia i przenoszę je na przyjaciółkę. Kiedy Jola chrząka „przepraszająco”, mówię: – Zawsze ci kibicowałam w tej sprawie. Pamiętasz? – ironicznie papuguję jej pytanie. – Ale nie ciekawi cię, co ona tutaj robi?\nJola zdecydowanie przerywa mi w połowie zdania:\n– Ciekawi i to akurat może sprawdzę. A może nie... Nie mam pojęcia, Julka. Wiesz przecież, że to dla mnie totalna trauma. Jak tylko zaczynam myśleć o tamtym, wszystko mi wraca. Potrzebowałam tyle czasu, żeby stanąć na nogi, a ona nie zrobiła nic. Czujesz? Nic! Absolutnie nic. Nie mam zamiaru ułatwiać tej dziwce życia.\n– No tak... – odpowiadam cicho i oczami daję Dominikowi znać, by zostawił nas same. Dość się już nasłuchał.\nW tym momencie dzwoni domofon. Dunio pędzi do przedpokoju. Po chwili wraca i pełnym przestrachu głosem mówi:\n– Jakiś pan...\n– To chyba Michał! Musiał coś popie...! Ups... – Jolka uśmiecha się do mnie przepraszająco. – To znaczy coś mu się widocznie pomyliło... – poprawia się, głaszcząc zafascynowanego Dominika po głowie. – Miał tu być dopiero za godzinę!\nDomofon odzywa się ponownie.\n– Duniu! To ty go nie wpuściłeś? – pytam zaskoczona synka wpatrzonego w Jolę jak w obrazek.\n– Nie... Przecież mówiłaś, że nie mam otwierać obcym. A ja nie znam tego pana! – odpowiada rezolutny jak zawsze Dominik.\n– To może ja... i powiem mu od razu, żeby wszedł na górę – Jola podnosi się i mruga do mnie porozumiewawczo. – On niby wie, że ma wejść, ale wiesz, jacy są faceci! – kończy już w biegu i przewraca oczami.\n– Jasne – odpowiadam, jednocześnie pokazując, że nie będę spuszczała gościa z oka.\nKiedy czekamy, aż Michał wjedzie na górę, Jolka zaznacza:\n– Tylko wiesz, Julka... On może być trochę drewniany do Dunia. Nie zrażaj się, OK?\n– Tak jest! – salutuję ze śmiechem, a w przedpokoju słychać już dzwonek do drzwi.\nMichał ma chyba z dwa metry (więc od razu dostaje ode mnie przydomek Guliwer). Jest bardzo sympatyczny i trochę skrępowany. Dunio patrzy na niego jak na okaz z parku jurajskiego, a Jolka wije się w kobiecych wdziękach, dokonując prezentacji. Kiedy przepuszczam ich w drzwiach salonu, dostrzegam, jak Guliwer szczypie moją przyjaciółkę w pupę. Idę do kuchni, żeby zrobić dodatkową kawę. Dunio trzyma się blisko mnie. Kiedy wracamy do salonu, moi goście odskakują od siebie bardzo gwałtownie. Jolka ma rozmazaną szminkę dookoła ust i rozpięty o jeden guziczek za dużo.\nUśmiecham się, udając, że niczego nie zauważyłam, i stawiam kawę na stoliku. W tym momencie Michał wstaje, odchrząkuje, otwiera usta i... odzywa się Jola:\n– Bo... Michał kupił taki mały upominek dla Dunia.\nCałkowicie „przezroczysty” do tej pory Dominik nagle pojawia się tuż przed Guliwerem z nader uroczym uśmiechem i rączkami grzecznie założonymi do tyłu...\n– No właśnie... To dla ciebie... – mówi niepewnie Michał, schylając się prawie do czterdziestu pięciu stopni nad podłogą, by mieć głowę mniej więcej na wysokości Dunia.


Dzień wypłaty Draymonda Greena - Z Krainy NBA Dzień wypłaty Draymonda Greena - Z Krainy NBA\nDzień wypłaty Draymonda Greena\n5 sierpnia 2019 | 11:31\nDraymond Green dogadał się z Golden State Warriors w sprawie wieloletniego i wielomilionowego przedłużenia kontraktu.\nJak doniósł Adrian Wojnarowski, Warriors porozumieli się z Draymondem Greenem w sprawie 4-letniego przedłużenia umowy w wysokości 100 milionów dolarów. Jest to maksymalna suma, jaką mógł w tym momencie otrzymać skrzydłowy. Tym samym w ciągu następnych 5 lat skrzydłowy zarobi 118 milionów dolarów (średnio trochę ponad 23 miliony rocznie). W ostatnim roku, kiedy Dray będzie miał 34 lata, zarobi 27,6 mln.\nCo prawda, gdyby Dray poczekał jeszcze rok i wszedł na rynek wolnych agentów latem 2020 roku, miałby szansę nawet na 204 miliony dolarów ze strony Warriors, lub 151 milionów w innym zespole. To, czy ktokolwiek byłby skłonny tyle mu zapłacić to już inna kwestia.\nW ten sposób Warriors przeznaczą w sezonie 2020/21 129 milionów dolarów (w kolejnym będzie to 138) na czterech graczy – Steph, Klay, Dray i D’Lo. Obecne salary cap wynosi 109 milionów. Trade Russella może być zatem koniecznością. Niestety, ale taka jest cena za stworzenie dynastii, która zdobyła wspólnie 3 tytuły w ciągu 5 wycieczek do Finałów z rzędu. Ostatecznie jednak Dubs wcale nie wyjdą na tym tak źle.\nPrzez cały ten kontrakt Dray powinien być wciąż bardzo dobrym zawodnikiem i czołowym obrońcą ligi. Tym samym Warriors unikają jakiegoś kosmicznego przepłacenia, o jakim byłaby mowa, gdyby Green rzeczywiście dostał te 204 mln za rok. A w San Francisco wiedzą, że jeśli chcą jeszcze choć raz powalczyć o tytuł, Green będzie niezbędny.\nTo samo dotyczy całej Wielkiej Trójki GSW. Każdy z tych graczy najprawdopodobniej przez cały czas trwania swoich maksymalnych kontraktów będzie wciąż produktywnym zawodnikiem w dobrej formie. Koniec najwyższej dyspozycji zbiegnie się mniej więcej z końcem maksymalnej umowy. Patrząc na to, że obecnie ich najstarszym zawodnikiem jest Steph Curry, Warriors naprawdę bardzo dobrze to wszystko rozegrali. Pamiętajmy, że po latach dominacji większość zespołów popada w marazm, tymczasem wydaje się, że Dubs nie tylko będą wciąż bardzo mocni, ale także ich potencjalna przebudowa może być błyskawiczna.\nOstatecznie, czy Draymond wart jest tej sumy? To chyba najtrudniejszy w ocenie zawodnik Warriors. Niektórzy cenią go ogromnie podkreślając jego defensywę, talenty do rozgrywania piłki i waleczność, inni wyrzucają, że jest jedynie beneficjentem świetnego systemu Wojowników, facetem, który cegli na potęgę, gra nieczysto i kłóci się z wszystkimi wokół. Będąc na miejscu właścicieli Dubs, zgodzilibyście się na taką pensję dla Greena?\nPoprzedni wpis\tWall: Zasłużyłem na swój kontrakt\nNastępny wpis\tVince Carter zostaje w Atlancie


Sprzedam biuro: Warszawa Mokotów , 545 m2, 7525416 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż Warszawa, Mokotów - 545,32m2\n7 525 416 zł 13 800 zł/m2\nLokal użytkowy 545,32m2, Warszawa, Mokotów\nPowierzchnia całkowita545,32 m2\nOferujemy Państwu do zakupu lokal usługowy - na potrzeby własne lub inwestycję. Lokal objęty umową najmu na dogodnych warunkach. Reprezentacyjny lokal użytkowy położony w kompleksie Marina Mokotów przy ulicy Warownej idealny na prestiżowe biuro, fitness, przedszkole, klinikę, przychodnię lekarską , SPA itp. wyposażony w wentylację mechaniczną, klimatyzację, nowoczesną centralę telefoniczną, instalację alarmową. Lokal dobrze doświetlony, możliwość dowolnej aranżacji pomieszczeń (w tym stworzenia open space planu). Do lokalu przynależna działka o powierzchni 468 m2. Cena netto nie obejmuje miejsc w garażu podziemnym (4 szt.) oraz miejsc parkingowych naziemnych (5 szt.). POLECAM Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 8384/2450/OLS\nOferujemy do sprzedaży lokal o powierzchni 30 m2, zlokalizowany w suterenie przedwojennej kamienicy w sąsiedztwie Łazienek Króle...\n1 555 000 zł 1 535 000 zł\n85,70 m2 17 911 zł/m2\nEUROVILLA prezentuje trzy pokojowy lokal w apartamentowcu na Górnym Mokotowie . Powierzchnia 85,70 powierzchni użytkowej 90m...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Warszawa, Mokotów Powierzchnia: 545,32 m2 Cena: 7 525 416 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 8384/2450/OLS\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Warszawa, Mokotów Powierzchnia: 545,32 m2 Cena: 7 525 416 PLN Proszę o kontakt


Odpowie za kradzież prawie 100 katalizatorów\nDodano: 2022-02-11 07:00, aktualizacja: 2022-02-10 19:58\nOdpowie za kradzież prawie 100 katalizatorów / fot. KMP Gliwice\nPolicjanci namierzyli 31-latka, który ma na swoim koncie aż 96 takich kradzieży nie tylko w województwie śląskim, ale także małopolskim, opolskim i dolnośląskim.\nKryminalni z II Komisariatu Policji w Gliwicach zakończyli właśnie sprawę kradzieży katalizatorów wycinanych z samochodów parkujących m.in. na osiedlu Kopernika. Po analizach wielu nagrań z kamer monitoringu policjanci zaczęli podejrzewać, że sprawca może poruszać się srebrnym oplem corsą. Dotarcie do właściciela samochodu nie było jednak łatwe, gdyż, jak się okazało, był bezdomny i pełnił w sprawie jedynie rolę "słupa”, na którego ktoś inny zarejestrował auto. Policjanci ostatecznie namierzyli sprawcę kradzieży, którym okazał się 31-latek. W międzyczasie, decyzją sądu, 31-latek trafił do zakładu karnego, gdzie zaczął odbywać karę za wcześniejsze, liczne przestępstwa przeciwko mieniu. Wśród nich były również kradzieże katalizatorów.\nDo jego konta dopisano wiele kolejnych kradzieży tych części. Zabrzanin przyznał się łącznie do 96 czynów, które popełnił w 10 miastach: Gliwicach, Knurowie, Zabrzu, Opolu, Wrocławiu, Częstochowie, Olkuszu, Tarnowskich Górach, Oławie, Strzelcach Opolskich. Okazało się, że niektórych kradzieży pokrzywdzeni nie zgłosili, zatem śledczy musieli dopiero dotrzeć do właścicieli, by móc ich przesłuchać oraz przyjąć zawiadomienie o przestępstwie. Podejrzany, który odpowie za swoje czyny jako recydywista, może spędzić w więzieniu wiele najbliższych lat.\nSpoofing to nowa metoda wyłudzania danych wrażliwych lub pieniędzy. Polega na wykorzystaniu oprogramowania do zmiany numeru telefonicznego lub nazwy dzwoniącego połączenia.\nGliwice będą cyfrowo zarządzać deszczówką\nGliwickim rozwiązaniem wspierającym skuteczne i efektywne zarządzanie deszczówką jest budowa elektronicznego systemu pozyskującego i przetwarzającego dane z urządzeń pomiarowych zamontowanych na teren


58 mln zł dla partii | Kreatywna.pl\nStrona główna/Polska/58 mln zł dla partii\n28 października 2015\tPolska 1 komentarz 1,694 odsłon(y)\nJedynym ugrupowaniem, które dostało się do Sejmu, ale nie dostanie subwencji jest KUKIZ’15 | fot.: Fotolia\nSukces wyborczy to nie tylko dostęp do wielkiej władzy, ale też i wielkich pieniędzy. Kilkumilionowe nagrody pocieszenia dostaną też niektórzy przegrani. Po wynikach podanych przez PKW łatwo obliczyć na jaką subwencję mogą liczyć poszczególne partie polityczne. Najwięcej zyska Prawo i Sprawiedliwość – ponad 18,5 mln zł. Wszystkie uprawnione do subwencji partie polityczne otrzymają łącznie ponad 58 mln zł, a to oznacza, że jeden głos wart jest średnio 3,9 zł.\nSubwencja przysługuje partiom politycznym, których komitety uzyskały co najmniej 3% głosów w wyborach do Sejmu i partiom, które wchodziły w skład koalicji pod warunkiem, że uzyskały co najmniej 6% ważnych głosów w wyborach do Sejmu.\n– Wysokość rocznej subwencji wyborczej nie jest jednak obliczana na podstawie prostego wzoru „stawka x liczba głosów”. Sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, a głos głosowi nierówny. Za każdy głos w przedziale do 5% partia otrzymuje 5,77 zł, za głosy z przedziału 5%-10% dostaje 4,61 zł, za głosy do 20% 4,04 zł, za głosy z przedziału 20%-30% 2,31 zł, zaś za głosy powyżej 30% już tylko 0,87 zł – pisze Michał Żuławiński, analityk Bankier.pl.\nZ analizy Bankier.pl wynika, że Prawo i Sprawiedliwość otrzyma ponad 18,5 mln zł subwencji, Platforma Obywatelska ponad 15,4 mln zł, .Nowoczesna – 6,2 mln zł a Polskie Stronnictwo Ludowe – ponad 4,4 mln zł. Jedynym ugrupowaniem, które dostało się do Sejmu, ale nie dostanie subwencji jest KUKIZ’15. Ruch Pawła Kukiza startował w wyborach jako komitet wyborczy wyborców, a nie jako partia, w związku z tym nie ma prawa do dotacji. Gdyby jednak KUKIZ’15 partią był, to z obliczeń Bankier.pl wynika, że otrzymałby ponad 7 mln zł subwencji.\nZ subwencji cieszyć się mogą też partie, które nie dostały się do Sejmu – KORWiN otrzyma ok 4,1 mln zł, Zjednoczona Lewica – 6,1 mln zł a beniaminek wyborów, czyli Partia Razem – ponad 3,1 mln zł. Łącznie na wsparcie partii politycznych wydamy 58,2 mln zł.\n– Znając liczbę oddanych głosów i kwotę subwencji można pokusić się o wycenę wartości jednego głosu. Z naszej analizy wynika, że jego przeciętna wartość wynosi ok. 3,9 zł. Im większe partia ma poparcie tym ta wartość maleje. W systemie obowiązującym w Polsce chodzi o to, by promować małe partie, dlatego np. Partia Razem dostanie 6-krotnie mniejszą subwencję niż Prawo i Sprawiedliwość chociaż zdobyła aż 10 razy mniej głosów – komentuje Łukasz Piechowiak, główny ekonomista Bankier.pl.\nWięcej na ten temat: www.bankier.pl/wiadomosc/Ile-partie-dostana-za-nasze-glosy-Wyliczenia-7283267.html\nTagiKORWiN KUKIZ'15 Michał Żuławiński Nowoczesna Partia Razem partie partie polityczne pieniądze PiS PKW PO PSL subwencja wybory Zjednoczona Lewica Łukasz Piechowiak


Hiacynta i Franciszek, mali pastuszkowie z Fatimy świętymi - RMF 24\nHiacynta i Franciszek, mali pastuszkowie z Fatimy świętymi\nSobota, 13 maja 2017 (12:01)\nW Fatimie w Portugalii papież Franciszek przewodniczy mszy podczas uroczystości Matki Bożej Fatimskiej, w setną rocznicę pierwszych objawień maryjnych. W nabożeństwie przed sanktuarium bierze udział ok. miliona wiernych z całego świata. Podczas mszy papież kanonizował dwoje dzieci, uważanych za świadków objawień fatimskich: Franciszka Marto (1908-19) i jego siostrę Hiacyntę (1910-20). Zostali oni beatyfikowani przez Jana Pawła II 13 maja 2000 roku. W liturgii uczestniczy chłopiec z Brazylii, którego niewytłumaczalne z medycznego punktu widzenia uzdrowienie wybrano jako cud do kanonizacji. Lucas powrócił całkowicie do zdrowia po ciężkim urazie mózgu, którego doznał, gdy wypadł z okna podczas zabawy.\nPielgrzymi modlący się przed statuetkami Hiacynty i Franciszka w Fatimie /PAULO NOVAIS /PAP/EPA\nPapież Franciszek podczas mszy w Fatimie ogłosił świętymi Franciszka i Hiacyntę Marto, rodzeństwo pastuszków, świadków objawień fatimskich przed stu laty.\nW homilii w uroczystość Matki Bożej Fatimskiej, ustanowioną w rocznicę pierwszych objawień, Franciszek powiedział przywołując opisy objawień: Mamy Matkę! Bardzo piękną Panią - komentowali między sobą wizjonerzy z Fatimy wracając do domu, tego szczęśliwego dnia 13 maja przed stu laty. A wieczorem, Hiacynta nie mogła się powstrzymać i ujawniła tajemnicę swojej matce: Dzisiaj widziałam Matkę Bożą.\nWidzieli Matkę Niebieską. Śladem, którym podążały ich oczy, wznosiły się oczy wielu osób, które Jej jednak nie widziały - dodał.\nTroje uprzywilejowanych znajdowało się wewnątrz światła Boga, promieniującego z Matki Bożej. Ogarnęła ich płaszczem światła, którym obdarzył ją Bóg. Zgodnie z przekonaniem i uczuciem wielu, jeśli nie wszystkich pielgrzymów, Fatima jest przede wszystkim tym płaszczem Światła, który nas okrywa, tutaj tak samo jak w każdym innym miejscu na Ziemi, kiedy uciekamy się pod opiekę Najświętszej Matki - mówił Franciszek.\nPapież Franciszek modlący się przy grobach św. Franciszka i św. Hiacynty z Fatimy /TONY GENTILE /PAP/EPA\nTroje niepiśmiennych pastuszków z niewielkiej portugalskiej wsi\nGdy trwała pierwsza wojna światowa, troje pastuszków - dzieci w wieku 7, 9 i 10 lat, rodzeństwo Franciszek i Hiacynta Marto i ich kuzynka Łucja dos Santos z małej portugalskiej wioski Fatima, opowiedziało, że zobaczyło Matkę Bożą. Był 13 maja 1917 roku.\nPierwszą i drugą część tzw. tajemnicy fatimskiej, czyli treści objawień, opublikowano po ich spisaniu. Dotyczą one, jak wyjaśnił Watykan w ich interpretacji, "straszliwej wizji piekła, kultu Niepokalanego Serca Maryi i drugiej wojny światowej oraz zapowiadają ogromne szkody, jakie Rosja miała wyrządzić ludzkości przez odejście od wiary i wprowadzenie komunistycznego totalitaryzmu".\n13 maja to wyjątkowy dzień dla chrześcijan - 100-lecie objawień fatimskich, a także 36. rocznica zamachu na Jana Pawła II, który miał miejsce w 1981 roku. Światowej sławy fotograf Adam Bujak pytany przez Krzysztofa Ziemca o szczególny stosunek papieża Jana Pawła II do Matki Boskiej Fatimskiej... czytaj więcej\nKu całkowitemu zaskoczeniu setek tysięcy wiernych ówczesny watykański sekretarz stanu kardynał Angelo Sodano odczytał wtedy oświadczenie. Podkreślił w nim, że papież postanowił opublikować treść trzeciej tajemnicy w dowód "wdzięczności wobec Matki Bożej za opiekę, jaką otaczała go w minionych latach pontyfikatu".\n"Ta opieka — jak się wydaje — jest związana również z tak zwaną trzecią częścią +tajemnicy+ fatimskiej" - dodał kardynał Sodano. Ujawnił następnie najgłośniejszy fragment ukrywanego przez dekady tekstu o modlącym się za wszystkich wiernych "biskupie odzianym w biel", który "pada na ziemię jak martwy, rażony strzałami z broni palnej".\nKardynał Sodano podkreślił, że po zamachu z 13 maja 1981 roku Jan Paweł II był "bardzo mocno przekonany, że to macierzyńska dłoń kierowała biegiem tej kuli, dzięki czemu w agonii zdołał się zatrzymać na progu śmierci".\nFigura Matki Boskiej Fatimskiej /MAURIZIO BRAMBATTI /PAP/EPA\nW tekście orędzia fatimskiego jest między innymi fragment o biskupach, kapłanach i zakonnikach wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki Krzyż. Fragment ogłoszony przez Watykan brzmi następująco: "Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i cierpieniem, szedł modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego Krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku i w ten sam sposób zginęli jeden po drugim inni biskupi, kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i pozycji".\nNapisał on, że orędzie przedstawia Kościół męczenników XX wieku, "ukazany w obrazie, który opisany jest trudno zrozumiałym językiem symbolicznym", właściwym dla dzieci.\n"Nie każdy element wizji musi tu mieć konkretny sens historyczny. Istotna jest wizja jako całość, a podstawą rozumienia szczegółów musi być całokształt obrazów" - zastrzegł przyszły papież Benedykt XVI.\nOcenił, że całkowicie chybione są "fatalistyczne interpretacje tajemnicy, w których stwierdza się na przykład, że sprawca zamachu z 13 maja 1981 r. był jedynie narzędziem Bożego planu, kierowanym przez Opatrzność, i dlatego nie mógł działać w sposób wolny".\nZa "krzepiącą" zdaniem kardynał Ratzingera należy uznać wymowę ostatniej sceny tej wizji: aniołowie stojący pod ramionami krzyża gromadzą krew męczenników i skrapiają nią dusze, które zbliżają się do Boga.\n"Podobnie jak ze śmierci Chrystusa, z jego otwartego boku narodził się Kościół, tak też śmierć świadków wydaje owoce dla przyszłego życia Kościoła" - wyjaśnił.\nDlatego, podkreślił, wstrząsająca na początku wizja trzeciej części tajemnicy kończy się obrazem pełnym nadziei. Kardynał Ratzinger zinterpretował je następująco: "żadne cierpienie nie jest daremne i właśnie Kościół cierpiący, Kościół męczenników staje się drogowskazem dla człowieka poszukującego Boga".\nOd chwili ogłoszenia tekstu Watykan zapewniał wielokrotnie, że to całość orędzia fatimskiego. Dementuje wszelkie spekulacje i tezy licznych publikacji, których autorzy sugerują, że Kościół nadal ukrywa inne części przesłania czy nawet, że istnieje "czwarta tajemnica fatimska".\nNewsModlitwa za Ruś


8-dniowa letnia wycieczka w malej grupie, z przewodnikiem...\nRusz na 8-dniową letnią wycieczkę objazdową po Islandii, zakładającą poruszanie się obwodnicą i dotarcie do półwyspu Snaefellsnes. Zobacz najpiękniejsze miejsca w kraju, w tym czarną piaszczystą plażę Reynisfjara, lagunę lodowcową Jökulsárlón i wodospad Dettifoss, skąpane w niezachodzącym słońcu białych nocy. Jeśli szukasz idealnej, kilkudniowej wycieczki przygotowanej z myślą o małych grupach, nie ma lepszej opcji niż oferowana możliwość objechania Islandii dookoła.\nWycieczka rozpocznie się od Reykjaviku, skąd następnie pojedziesz do najsłynniejszego turystycznego miejsca w kraju - Złotego Kręgu. Następnie zobaczysz południowe wybrzeże, Fiordy Wschodnie, aby później eksplorować północne i zachodnie rejony Islandii.\nPod opieką doświadczonego lokalnego przewodnika zobaczysz najlepsze naturalne atrakcje na wyspie oraz poznasz mity i legendy otaczające dudniące wodospady, lśniące lodowce oraz malownicze miasteczka. Spędzisz noce w wygodnym zakwaterowaniu, relaksując się wieczorami podczas białych nocy.\nWszystkie noclegi będą zorganizowane w najlepszych dostępnych miejscach, dzięki czemu z łatwością odpoczniesz po dniu pełnym niezapomnianych wrażeń.\nAby dopełnić swój plan podróży, w momencie rezerwacji możesz wybrać wycieczki fakultatywne. Wśród nich jest jazda konna, spacer po lodowcu, rejs na wieloryby oraz maskonury oraz podziwianie dryfujących gór lodowych z bliska.\nDoświadcz spokoju i piękna Islandii, gdy długie letnie dni są oświetlone przez niezachodzące słońce, korzystając z naszej 8-dniowej wycieczki dookoła Islandii z przewodnikiem. Sprawdź jej dostępność wybierając datę.\n8-dniowa wycieczka z przewodnikiem przez południowe wybrzeże, wschód i północ Islandii wraz z półwyspem Snæfellsnes (podróż islandzką "jedynką")\n7 nocy w zakwaterowaniu ze śniadaniami oraz prywatnymi łazienkami\nRejs na wieloryby z Hauganes\nDzień 1 - Historia, obszar geotermalny i wodospady\nTwój przewodnik odbierze Cię rano i następnie pojedziesz w kierunku trasy Złotego Kręgu. Pierwszym przystankiem będzie Park Narodowy Þingvellir charakteryzujący się rozległymi, porośniętymi mchem polami lawy i epicką scenerią. Dodatkowo to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie można zobaczyć północnoamerykańskie i eurazjatyckie płyty tektoniczne wychodzące na powierzchnię ziemi.\nNastępnie odwiedzisz geotermalną strefę Geysir, w której znajduje się słynne gorące źródło Strokkur. To właśnie ten gejzer co kilka minut wyrzuca z siebie potężny, kilkumetrowy słup wody.\nBędąc w Parku Narodowym Thingvellir, możesz skorzystać z wycieczki fakultatywnej. Opcją jest snorkeling pomiędzy kontynentami, podczas którego zanurkujesz w krystalicznie czystych wodach szczeliny Silfra, gdzie spotykają się euroazjatyckie i północnoamerykańskie płyty tektoniczne. Dzisiaj odwiedzisz również farmę Efstidalur. Ta rodzinna atrakcja może pochwalić się wyjątkowym spojrzeniem na codzienne życie islandzkich hodowców bydła mlecznego. W Efstidalur znajduje się również przytulna kawiarnia, gdzie możesz spróbować domowych lodów, które zostały wyprodukowane z najświeższego mleka, pochodzącego bezpośrednio z gospodarstwa.\nOstatnim przystankiem tego dnia będzie wodospad Gullfoss mierzący 32 metry wysokości, który zasilany jest wodą z lodowca Langjökull. Jego szeroka kaskada wpada do głębokiego, starego kanionu Gullfossgljúfur. Podczas gdy ściany tego kanionu osiągają wysokość do 70 metrów, koło wodospadu znajdują się dwie platformy widokowe ustawione na różnych poziomach, dzięki czemu możesz zobaczyć okolicę z wielu interesujących perspektyw.\nDzień zakończysz w komfortowym zakwaterowaniu zlokalizowanym przy trasie Złotego Kręgu, gdzie możesz zrelaksować się w wannie z hydromasażem, gdy na zewnątrz panują białe noce.\nDzień 2 - Wodospady i lodowce\nDzisiaj wyruszysz w kierunku malowniczego południowego wybrzeża Islandii. W trakcie podróży będziesz mieć dostęp do mnóstwa widoków - od starych klifów morskich po zielone łąki należące do farm. Podczas jazdy po lewej stronie zobaczysz góry i lodowce, a po prawej dudniące, błękitne fale Atlantyku.\nNa początku zatrzymasz się przy dwóch słynnych wodospadach: Seljalandsfoss i Skógafoss. Chociaż spadają z tej samej wysokości, znacząco się od siebie różnią. Kaskada Seljalandsfoss jest wąska, za nią znajduje się spora jaskinia, która umożliwia obejście wodospadu dookoła. Z drugiej strony Skógafoss jest znacznie szerszy i tworzy gęstą mgłę unoszącą się nad wodą. W miejscu, gdzie kaskada uderza o dno często można zobaczyć silne tęcze.\nKontynuując jazdę wzdłuż wybrzeża, w końcu dotrzesz do czarnej, piaszczystej plaży Reynisfjara. Ta wulkaniczna linia brzegowa z pewnością rozpali wyobraźnię - zobaczysz na niej bazaltowe kolumny oraz skały Reynisdrangar, które według legendy są skamieniałymi trollami.\nJeśli chcesz przeżyć jeszcze jedną przygodę już dziś, możesz wybrać się do jaskini lodowej. W trakcie tej wycieczki przewodnik zabierze Cię w głąb jednego z tych lodowych cudów, które są tak wyjątkowe jak odciski palców.\nNastępnie pojedziecie do małego miasteczka Vík, gdzie będzie czas na spokojne zwiedzanie malowniczej okolicy.\nNoc spędzisz w pobliżu wioski Vík.\nDzień 3 - Laguna lodowcowa Jokulsarlon\nPrzejeżdżając przez pustynię Sólheimasandur wypełnioną czarnym piaskiem, dotrzesz do Parku Narodowego Vatnajökull, który słynie z wysokich szczytów oraz lodowca o tej samej nazwie. To przepiękne miejsce oraz jedna z najlepszych lokalizacji, aby zobaczyć kontrasty islandzkiej przyrody.\nWraz z grupą zatrzymacie się przy lagunie lodowcowej Jökulsárlón. To obowiązkowy przystanek dla każdego, kto podróżuje po tej części kraju. Jezioro wypełnione jest potężnymi górami lodowymi, które bezwładne dryfują po spokojnej tafli wody, zanim trafią do oceanu. Ich rozmiary, ilość oraz kształty regularnie się zmieniają, więc pobyt przy lagunie za każdym razem jest niezwykły.\nDzisiejszego dnia masz okazję wypłynięcia w rejs po lagunie, pomiędzy górami lodowymi. Niestety, codziennie organizowanych jest określona liczba rejsów, stąd polecamy zarezerwowanie swojego miejsca z możliwie największym wyprzedzeniem. Opcją podróżowania po wodach Jokulsarlon jest amfibia (była również wykorzystywana przy kręceniu kilku hollywoodzkich scen filmowych) - to idealny wybór dla rodzin i dużych grup.\nZ czasem bryły lodu wypełniające Jokulsarlon zmierzają w kierunku następnej lokalizacji nazywanej Diamentową Plażą. To idealne miejsce dla fotografów, którzy chcą ująć fascynujące kolory lodu pamiętającego przeszłe erupcje. Będziesz również podróżować przez rezerwat przyrody Skaftafell, który znajduje się na terenie Parku Narodowego Vatnajökull. To właśnie tam weźmiesz udział w wędrówce po lodowcu.\nZe względu na odległość od Reykjavíku, Fiordy Wschodnie są jednym z najmniej odwiedzanych regionów w kraju. Znajdziesz tam uderzająco piękne krajobrazy, wysokie szczyty gór, klify wyznaczające postrzępioną linię brzegową. Nie zapominajmy również o wyjątkowej przyrodzie! W ciągu dnia przewodnik zatrzyma się przy najważniejszych atrakcjach, oferując możliwość zobaczenia najpiękniejszych lokalizacji w tej części Islandii.\nZatrzymacie się również przy jeziorze Lagarfljót. Legenda głosi, że w jego odmętach żyje wielki stwór będący islandzką wersją potwora z Loch Ness! Kolejnym wyjątkowym przeżyciem tego dnia jest wizyta w Auðun's Rock Museum. Atrakcja ta znajduje się w spokojnym mieście Djúpavogur i szczyci się niesamowitą kolekcją starannie wyciętych i wypolerowanych kamieni zebranych w tamtej okolicy.\nPoświęcisz trochę czasu na eksplorowanie największego lasu na Islandii - Hallormsstaðaskógur, będącego atrakcją na wyspie praktycznie pozbawionej drzew. Las leży w pobliżu największego miasta na wschodzie - Egilsstaðir. To także idealne miejsce dla miłośników trekkingu oraz osób chcących obserwować wiele gatunków ptaków.\nW Egilsstaðir znajduje się wiele różnych atrakcji, jeśli chcesz, możesz zdecydować się na odwiedzenie tamtejszego mikrobrowaru. Podczas tej wycieczki zostaniesz zabrany do wnętrza browaru, aby dowiedzieć się, jak miejscowi dostarczają składniki i produkują niesamowite piwa.\nNoc spędzisz na Fiordach Wschodnich.\nDzień 5 - Wodospad Dettifoss, jezioro Myvatn i Akureyri\nPiątego dnia wycieczki z przewodnikiem będziesz zwiedzać Diamentowy Krąg, uważany za północno-wschodni odpowiednik trasy Złotego Kręgu. Diamentowy Krąg składa się z czterech atrakcji: wodospadu Dettifoss, kanionu Ásbyrgi, miasteczka rybackiego Húsavík, jeziora Mývatn i największego miasta w tej części kraju - Akureyri.\nNajpierw odwiedzisz potężny wodospad Dettifoss, który spada z wysokości 44 metrów i kilka lat temu stanowił tło w jednej z głównych scen filmu science fiction Ridleya Scotta “Prometeusz”. Dettifoss jest również najpotężniejszym wodospadem w Europie, tworząc pióropusz mgły, który w pogodne dni można zobaczyć z daleka.\nWybierzesz się także do kanionu Ásbyrgi posiadającego kształt podkowy, który (według legendy) stanowi odcisk pozostawiony przez ośmionożnego konia Odina o imieniu Sleipnir. Kanion mierzy 3,5 kilometra długości i ma szerokość ponad 1 kilometra, z ogromnymi klifami po każdej stronie, które sięgają 100 metrów wysokości.\nKontynuując podróż z Ásbyrgi, odwiedzisz senne miasteczko rybackie Húsavík. Dzięki historycznym budynkom i malowniczemu portowi Húsavík jest jednym z najpiękniejszych miast Islandii. Mieszka w nim niewiele ponad 2000 osób. Podróżni mogą wybrać się do niektórych z najbardziej znanych w mieście atrakcji, w tym do Muzeum Eksploracji i Muzeum Wielorybów Húsavík, a także by zobaczyć drewniany kościół Húsavíkurkirkja, zbudowany w 1907 roku.\nNastępnie zatrzymasz się nad błyszczącym jeziorem Mývatn, zbiornikiem wodnym powstałym po erupcjach wulkanicznych 2300 lat temu. Jezioro zajmuje powierzchnię 37 km² i jest otoczone ciemnymi, skalistymi krajobrazami, które pięknie komponują się z bujnymi mokradłami, tworząc prawdziwą przystań dla ptaków.\nPodczas pobytu w regionie odwiedzisz obszar geotermalny przełęczy Námaskarð, dolinę bardziej przypominającą planetę Mars niż Ziemię, z jej filarami pary, bulgoczącymi kałużami wypełnionymi błotem oraz czerwonymi piaskami.\nJeśli chcesz poświęcić trochę czasu na relaks, możesz wybrać się na wycieczkę fakultatywną do kąpieliska Myvatn Nature Baths. To uzdrowisko wykorzystuje energię geotermalną całego obszaru i zapewnia podróżnym okazję do zanurzenia się ciepłych, geotermalnych wodach posiadających właściwości lecznicze, zanim udadzą się w dalszą podróż.\nW końcu dotrzesz do miasta Akureyri. Po drodze zatrzymasz się jeszcze nad wodospadem Goðafoss. W tym miejscu Islandia przyjęła chrześcijaństwo ponad 1000 lat temu.\nNastępnie spędzisz noc w Akureyri.\nDzień 6 - Droga do Borgarnes\nSzósty dzień rozpoczniesz od wyjazdu z Akureyri, kierując się na południowy zachód. Niedługo po rozpoczęciu podróży, zatrzymasz się w Kaffi Kú. Jest to idealne miejsce,aby napić się gorącego napoju lub podziwiać otaczającą, przepiękną scenerię. Następnie udasz się do Hauganes, malowniczej miejscowość zlokalizowanej przy pięknym fiordzie Eyafjörður. Ten przystanek to świetna okazja, aby rozprostować nogi podczas spaceru po mieście.\nJeśli masz ochotę na dodatkową aktywność, możesz wybrać się w rejs na wieloryby startujący z portu, podczas którego zobaczysz te majestatyczne zwierzęta w ich naturalnym środowisku.\nNastępnie pojedziesz dalej na południe do obszaru Hvítserkur. To właśnie tam znajdziesz słynną formację skalną wystającą z morza, która stanowi idealne miejsce jeżeli masz zacięcie fotografa.\nNoc spędzisz w okolicy Borgarnes, gdzie odpoczniesz przed kolejnym dniem pełnym wrażeń.\nDzień 7 - Droga na zachód\nDziś rozpoczniesz dwudniową wycieczkę po zachodniej Islandii i niesamowitym półwyspie Snæfellsnes. Ta część kraju jest często określana jako “Islandia w miniaturze”. Powodem tego jest fakt, że Snæfellsnes posiada bardzo różnorodne krajobrazy charakteryzujące wyspę, zlokalizowane na niewielkim obszarze.\nDzień rozpoczniesz od wyjazdu z Borganes i udania się w podróż krętymi drogami okalającymi fiord Hvalfjörður. Następnie zatrzymasz się w dolinie Reykholtsdalur. To miejsce pokazuje siłą geotermalną, która ukształtowała Islandię. To również tam znajduje się najpotężniejsze źródło geotermalne w Europie - Deildartunguhver.\nBędziesz mieć również okazję wybrania się do spa Krauma, geotermalnej łaźni na zachodzie Islandii. W tamtym miejscu nie tylko zrelaksujesz się w ciepłej wodzie, ale również będziesz chłonąć widoki dookoła.\nOdwiedzisz również kozią farmę. Być może nie jest to coś, czego oczekujesz na Islandii, ale hodowla kóz jest tu w zasadzie bardzo popularna. Następnie ruszysz do wioski Reykholt, gdzie niegdyś mieszkał Snorri Sturluson. Snorri był znanym islandzkim poetą, historykiem i prawnikiem, który żył w średniowieczu. Jego praca uważana jest za bezcenny zapis mitologii i języka staronordyckiego.\nZatrzymasz się również przy dwóch niesamowitych wodospadach: Barnafoss i Hraunfossar. Hraunfossar jest zasilany przez podziemną wodę, która przenika porami skały lawowej. Natomiast Barnafoss przeciska się przez wąski wąwóz.\nJeśli chcesz, możesz się dzisiaj wybrać na wycieczkę konną. Koń islandzki jest dobrze znany ze swojego uroczego temperamentu i solidnej budowy, dzięki czemu jest idealny dla jeźdźców w każdym wieku. Będziesz mieć okazję poznania islandzkich krajobrazów w zupełnie nowy sposób.\nPo podziwianiu atrakcji zaplanowanych na dzisiejszy dzień, wrócisz do swojego zakwaterowania, aby trochę odpocząć i przygotować się na drugi dzień zwiedzania, tym razem półwyspu Snæfellsnes.\nDzień 8 - Półwysep Snaefellsnes\nPółwysep Snæfellsnes znany jest jako "Islandia w miniaturze" ze względu na mocno zróżnicowany krajobraz pełen ośnieżonych gór, wodospadów, plaż o różnych kolorach, lodowca i wulkanu Snæfellsjökull. Bez wątpienia to jeden z najbardziej zapadających w pamięć, pięknych regionów w całym kraju. Podczas wycieczki po Snaefellsnes, przewodnik pokaże Ci najsłynniejsze miejsca, warte odwiedzenia.\nJednym z nich jest "góra jak grot strzały" o nazwie Kirkjufell, która została pokazana w trakcie 7 sezonu produkcji HBO “Gra o Tron”. Jako punkt orientacyjny miasta Grundarfjörður, Kirkjufell znajduje się na północnym wybrzeżu półwyspu i posiada tytuł "najbardziej fotografowanej góry" Islandii ze względu na jej wyjątkową i uderzającą estetykę. Kirkjufell ma 463 metry wysokości i często jest fotografowana wraz z pobliskim wodospadem Kirkjufellsfoss.\nNastępnie udasz się na czarną, piaszczystą plażę Djúpalónssandur, która znajduje się u podnóża lodowca Snæfellsjökull. Po popularnej wiosce rybackiej i porcie zostały jedynie cztery słynne kamienie, które w dawnych czasach były używane przez chłopców chcących zostać rybakami. Sprawdzano w ten sposób ich siłę.\nJeżeli masz ochotę na dodatkową aktywność, możesz wybrać się do jaskini Vatnshellir. To miejsce ma 8 tysięcy lat i leży 35 metrów pod ziemią. Podróżni z całego świata schodzą po metalowych schodach, gdzie ukazuje się 200-metrowy, podziemny świat wypełniony skomplikowanymi formacjami skalnymi pełnymi urzekających kolorów.\nZanim wrócisz do Reykjavíku, przewodnik zatrzyma się jeszcze w kilku innych miejscach. Nasza wycieczka objazdowa dookoła Islandii zakończy się po dotarciu do stolicy, późnym popołudniem. Nie polecamy rezerwacji lotu powrotnego na ten sam dzień, ponieważ opóźnienia i zła pogoda mogą niekorzystnie wpłynąć na Twoją dalszą podróż.\nCiepłe wodoodporne / wiatroodporne ubrania\nStrój kapielowy i ręcznik\nTo ubezpieczenie gwarantuje, że możesz anulować rezerwacje wycieczek oraz pakietów i otrzymać pełny zwrot kosztów, pomniejszony o koszt ubezpieczenia. Koszt ubezpieczenia od kosztów rezygnacji zależy od czasu trwania podróży. W przypadku podróży trwających 5 dni lub krócej koszt wynosi 5000 ISK na osobę. Za każdy dodatkowy dzień koszt wzrasta o 1000 ISK na osobę. Rezygnacji należy dokonać na ponad 48 godzin przed podanym czasem początkowym na voucherze. Aby anulować rezerwację i zażądać zwrotu pieniędzy, po prostu skontaktuj się z info@guidetoiceland.is i zadeklaruj pełne anulowanie. Anulowanie rezerwacji ze względu na COVID-19: jeśli musisz anulować rezerwację z powodów związanych z COVID-19, ubezpieczenie od anulowania zapewnia dodatkową ochronę Twojej rezerwacji. Jeśli wykupisz samodzielną wycieczkę objazdową lub pakiet z przewodnikiem wraz z ubezpieczeniem od rezygnacji, otrzymasz pełny zwrot pieniędzy. Jeśli wynik testu będzie pozytywny po przyjeździe, aby otrzymać pełny zwrot kosztów po przyjeździe, wyślij do nas e-mail na adres info@guidetoiceland.is, podając szczegóły rezerwacji i wynik testu w ciągu 4 godzin od otrzymania wyniku testu. Jeśli Twój lot zostanie odwołany z powodu COVID, aby otrzymać pełny zwrot kosztów, napisz do nas na adres info@guidetoiceland.is, podając szczegóły rezerwacji i potwierdzenie anulowania lotu przed planowaną godziną odlotu. Należy pamiętać, że to ubezpieczenie obejmuje anulowanie całej wycieczki lub pakietu. Poszczególne usługi nie mogą być anulowane i zwrócone osobno, ale wszystkie są pokrywane i zwracane w przypadku całkowitej rezygnacji.


Znak zodiaku zdradza, jaką kobieta będzie mamą. Trzy znaki wyjątkowo nadają się do tej roli | Pikio\nO każdym z nas wiele powiedzieć mogą znaki zodiaku. Gwiazdy skrywają wiele tajemnic, a niektóre z nich mogą nas zaskoczyć. Te trzy znaki najlepiej radzą sobie jako mamy, inne kobiety mogą im pozazdrościć.\nNiedawno pisaliśmy o znakach zodiaku, które zostają najlepszymi żonami. Wiele kobiet zastanawia się po ślubie, czy sprawdzi się w roli mamy. Okazuje się, że i w tym przypadku z odpowiedzią mogą przyjść nam gwiazdy. Znaki zodiaku zawierają wiele informacji o cechach charakteru osób urodzonych w czasie ich panowania. Niektóre z nich mogą okazać się niezwykle przydatne w wychowywaniu dzieci. Według astrologów, to właśnie właścicielki tych trzech znaków zodiaku stanowią najlepszy materiał na przyszłe mamy.\nBy dowiedzieć się, które znaki zodiaku są najlepszymi mamami, kliknij "Następna Strona"


Geblewicz o Jacynie-Witt: nie znam żadnych konkretnych efektów jej działania. Jest odpowiedzialna za stan MSR Gryfia [wideo] - Szczecin\n28.09.2018 15:08 / ostatnia modyfikacja: 28.09.2018 15:18\nGeblewicz o stępce: picerka, żeby TVP Info mogło zrobić zdjęcia\nTydzień temu podczas rozmowy z naszym portalem Małgorzata Jacyna-Witt powiedziała, że czas skończyć z mdłymi rządzami PO i PSL i doprowadzić region do wrzenia jeżeli chodzi o rozwój. Pytany o komentarz do tych słów Marszałek Olgierd Geblewicz odpowiedział ostro: - Nie było to dotychczas twórcze wrzenie, a takie hałasowanie o nic. Jestem zszokowany szczerością Małgorzaty Jacyny-Witt, bo ja nie znam żadnych konkretnych efektów jej działania, tylko wrzenie i hałas, który kończy się tak jak jej przewodniczenie w Morskiej Stoczni Remontowej Gryfia, która wymieniła prezesa i buduje bohatersko prom od dwóch lat i niestety ma wielkie problemy z płynnością finansową – mówił Marszałek.\nMarszałek Geblewicz wprost stwierdził, że za obecną sytuację MSR Gryfia jest odpowiedzialna ekipa Prawa i Sprawiedliwości: - Stępka, ten element, który kosztował nas wszystkich kilkaset tysięcy złotych, nadaje się tylko na złom. Nie ma dokumentacji, nie ma planów, nie wiadomo, gdzie zostanie przyspawany, może do komina. To niegospodarność i za to ktoś powinien mieć postawione zarzuty. Tymczasem Pani Jacyna-Witt robi sobie żarty, w taki sposób wygląda zarządzanie Gryfią. Jedna wielka picerka, żeby kamery TVP Info mogły przyjechać – komentował dalej Marszałek. Lider Platformy Obywatelskiej w Szczecinie odniósł się także do ostatniej konferencji posłów partii, którzy zarzucili Stoczni Szczecińskiej, która według nich nie ma prawa do posługiwania się certyfikatem RINA i nazwą Stocznia Szczecińska.\nStracimy miliony czy nie? Marszałek o RPO i wypowiedziach ministrów\nW czwartek w mieście głośno było o dwóch konferencjach prasowych: najpierw Minister Inwestycji i Rozwoju Jerzy Kwieciński poinformował o poważnych problemach przy wydatkowaniu pieniędzy z Unii Europejskiej, co może poskutkować stratą prawie 400 milionów złotych. Później głos zabrał Marszałek, który zarzucił politykom PiS manipulowanie i przedstawił swoje wyliczenia, z których wynika, że ani złotówka nie zostanie stracona, a kontraktacja jest na dobrym poziomie. Podczas rozmowy w programie „Studio wSzczecinie.pl” potwierdził te słowa, zapewniając, że wszystkie inwestycje z udziałem środków unijnych są dobrze prowadzone: - Kłamstwo. Nie stracimy pieniędzy. Minister przedstawił na tabelach, gdzie widzi ryzyka, a ja podałem fakty. Minister świadomie podaje dane z sierpnia, kiedy w wakacje kontraktacja jest mniejsza, a we wrześniu doszły nowe umowy i obecnie te dane wyglądają zupełnie inaczej – mówił Marszałek.\nMarszałek stwierdził, że rząd PiS będzie chciał zabrać pieniądze regionom, w których partia nie rządzi, by przekazać je sprzyjającym samorządom.\nNic odkrywczego marszałek nie powiedział - picowanie i tandeta oraz manipulacja danymi i wynikami podparte tonami populizmu - idealna charakterystyka działań pisu\npacyna się załamie że ktoś kwestionuje jej kompetencje na synekturze...\nPO ciągle gada to samo. Prawda jest taka, że nie ruszą palcem, by cos tu zmienić realnie. Dla nich najważniejsze by w stoczni robić drobnice i chronić interesy niemiec. Wszystko pod ich dyktando...\nOlgierd ty się już pakuj człowieku!\nJacyna, choć to kobieta, ma jaja, a nie jak te eunuchy z PO.\nAle musi być teraz nerwówka w urzędzie marszałkowskim...\nPiS to zło, ale niewiele większe niż Geblewicz i spółka. Wystarczy zobaczyć co wyprawia w Szpitalu w Zdunowie jego protegowana dyrektorka Usielska. Jej polityka ekonomiczna doprowadzi kiedyś do tragedii. Znana powszechnie jest polityka dyrekcji „nie liczy się jakość, a słupki”.\nzmiana opcji Pani Małgorzaty Jacyny Wit na PiS , była radną niezależną w Radzie Miasta Szczecina , co zrobiła tylko krzyczała i nic więcej, teraz też tak będzie w sejmiku zachodniopomorskim, będzie robiła co jej PiS każe.\nJacyna to zwykła populistka. Taka była niezależna a teraz największa fanka pisu... i jeszcze bezczelnie gada ze dalej jest niezależną...\nA ja tam lubię pana Olgierda. Sympatyczny facet,sporo zrobił dla województwa i tylko ktoś kto nie chce tego zauważyć krytykuje go...\nBrawo Panie Marszałku. Niech psy szczekają a Pan nich robi swoje!\nAle to prawda co ta pani zrobiła? ! Ona umie tylko krytykować! Krytykuje Krzystka za wszystko teraz robi to.samo z Geblewiczem. Chwali się swoją firmą ale tam za sukcesem stoi przecież inna osoba...\nW PO wielkie poruszenie, gdzie tyle osób nagle znajdzie pracę, jak trzeba bedzie odejść z Urzędu Marszałkowskiego ?! :D Juz spadochroniarze zaczynają powoli przechodzić do rożnych urzędów i spółek. Ja tam wiąże spore nadzieje z Jacyną, większe niż z samym PiSem. Troche przewietrzenia sie przyda!\nNo tak, bo pachołki pisowskie już czekają na wakaty... Co to zmieni że jedne pacynki partyjne wymieni się na inne... dalej będą to ludzie z książeczką partyjną zamiast kompetencji. Ja już wolę tych co zdążyli chociaż nabrać doświadczenia niż nowe pasożyty które zanim się czegoś nauczą to wylecą zastąpieni przez innych partyjniaków\naż w oczy kłują sukcesy sukcesiki działaczy peło za co by się nie wzięli wychodzi lipa pomożemy wam się pakować bo jeszcze nam zostaniecie do grudnia na urzędach nieudacznicy


Drogi via ferrata to szczególny sposób poruszania się po górach. Specjalnie przygotowane szlaki są odpowiednio zabezpieczone dobrze przymocowanymi stalowymi linami. Dzięki wykorzystaniu specjalnego ekwipunku można wykorzystywać je do asekurowania się w przypadku upadku. Niezbędne do bezpiecznego poruszania się po via ferratach są lonża, uprząż oraz kask. Wszystkie elementy oferujemy w naszym sklepie zarówno osobno, jak i w praktycznych zestawach. Sprzęt via ferrata czołowych światowych producentów, takich jak Climbing Technology, Black Diamond, Ocun czy Salewa to gwarancja bezpieczeństwa.\nZestaw Ocun Via Ferrata Newton Pail Set NE - yellow\nZestaw Ocun Via Ferrata Newton Set NE - yellow\nZestaw via ferrata Climbing Technology Kit Ferrata Premium Eclipse SE\nZestaw na ferraty Climbing Technology Kit Ferrata Evolution Galaxy\nLonża na via ferraty Climbing Technology Top Shell Slider\n385,00 346,50 zł\nLonża na via ferraty Climbing Technology Hook-It Slider\n459,00 413,10 zł\n689,00 620,10 zł\nLonża via ferrata Climbing Technology Top Shell Spring - black/orange


Demakijaż to jeden z elementów wieczornej toalety. Niestety większość kobiet zapomina o tym ważnym zabiegu. A skutki spania w makijażu są opłakane: trądzik, podrażnienia, alergie, wypryski. Skórę pomoże nam oczyścić mleczko Take The Day Off od Clinique.\nDlaczego każdego wieczora trzeba robić demakijaż?\nNieoczyszczona skóra nie może swobodnie „oddychać”. Zatkane skóry pory nie mogą oddawać pary wodnej, skóra przetłuszcza się, pojawiają się wypryski, krostki, przebarwienia. Kobiety często nie zmywają makijażu, żeby nie musiały go robić następnego dnia. Tak nie można! Resztki kosmetyków zalegające w kącikach oczu, tusz na rzęsach, podkład w zagłębieniach przy nosie i ustach może wyrządzić nam wiele złego. A pomyślcie, ile krzywdy robią sobie panie, które wieczorem utrwalają makijaż lakierem do włosów!\nDo demakijażu użyjmy wyżej wymienionego mleczka Clinique Take The Day Off. Polecany jest do każdego typu skóry, zmywa nawet makijaż wodoodporny i nie powoduje podrażnień. Usuwa makijaż oczu i ust. Mleczko zostało przebadane dermatologicznie; mogą używać go osoby noszące szkła kontaktowe. Kosmetyk ma postać dwufazową, czyli dobrze nadaje się do zmywania mocnego makijażu z oczu i twarzy. Jak używać mleczka Take The Day Off? Należy dobrze wstrząsnąć butelkę. Płatek kosmetyczny trzeba nasączyć kosmetykiem i delikatnie docisnąć do powiek, a potem do ust. Makijaż rozpuści się; czynność możesz powtórzyć. Na koniec twarz przemyj wodą. Po demakijażu skórę możesz przetrzeć tonikiem lub innym kosmetykiem pielęgnacyjnym, którego używasz na co dzień.\nMleczko Clinique dostępne jest w dwóch wersjach: 125 i 200 ml. Producent przelał ten kosmetyk do jasnofioletowej buteleczki z zakrętką.