Kołnierz do okna dachowego VELUX EDW 0000 CK02 55x78 uniwersalny | VELUX - Portalokienny.pl\nKołnierz do okna dachowego VELUX EDW 0000 CK02 55x78 uniwersalny\nKod produktu: EDW CK02 0000\nKołnierz uszczelniający VELUX EDW 0000 CK02 55x78 dedykowany jest do profilowanych materiałów pokryciowych o wysokości profilu do 120 mm. Może zostać zastosowany do takich pokryć dachowych jak dachówki, blachodachówki oraz strzecha trzcinowa lub słomiana. Zakres montażu kołnierza wynosi 15° – 90°. Kołnierz uszczelniający VELUX EDW 0000 CK02 55x78 jest doskonałym rozwiązaniem gwarantującym szczelne połączenie okna z połacią dachu.\nKołnierz VELUX EDW 0000 CK02 55x78 to precyzyjnie wykonany element zaprojektowany w taki sposób, aby tworzyć wodoszczelną barierę pomiędzy oknem dachowym a materiałem pokryciowym oraz zapewniać skuteczną ochronę przed niesprzyjającymi czynnikami atmosferycznymi.\nKołnierz VELUX EDW 0000 CK02 55x78 zamontujesz szybko, łatwo i bezpiecznie, ponieważ wszystkie produkty montażowe VELUX są ze sobą kompatybilne i świetnie się uzupełniają.\nblachodachówka, dachówka ceramiczna lub betonowa, strzecha


Nazywam się Kuba i chciałbym opowiedzieć Wam moją historię…\nUrodziłem się w Szczytnie pod koniec 1997 roku. Przyszedłem na świat w rodzinie, o jakiej wielu moich rówieśników mogło jedynie pomarzyć.\nOd pierwszych dni rodzice obdarowywali mnie niesamowitym uczuciem i troską. Byli już wówczas ludźmi wierzącymi, wskutek czego byłem wychowywany w duchu miłości i podstawowych zasad moralnych, jak m.in. szacunek do drugiego człowieka. Jakbym się nie starał, nie mógłbym również narzekać na sytuację materialną. Z racji tego, iż moi rodzice wykonują prestiżowe zawody „z górnej półki”, nigdy nie zaznałem biedy, czy chociażby niedostatku. Zawsze miałem najlepsze ubrania, najnowsze zabawki, a wystarczyła byle okazja, żeby na mnie i starszego brata spadła lawina prezentów.\nWbrew pozorom wcale nie rosłem na rozwydrzonego „bachorka”. Na swój dziecięcy sposób doceniałem starania rodziców i myślę, że starałem się odwzajemnić ich miłość. Byłem kochanym i kochającym dzieckiem o dobrym i szczerym sercu. Nic nie zwiastowało wtedy horroru, jaki miałem zgotować swojej rodzinie za kilkanaście lat.\nOkres szkoły podstawowej był dosyć istotny, chociażby dlatego, że poznałem tam większość moich znajomych, towarzyszących mi przez kolejnych kilkanaście lat. Zawsze byłem spokojny i zdecydowanie kompromisowy, co objawiało się również w relacjach z nimi. Ślepo szedłem za grupą, pragnąc przypodobać się kolegom na każdym kroku. Efekty były takie, iż już w wieku 8 lat po raz pierwszy sięgnąłem po papierosy, a dwa lata później pojawił się alkohol. Mogłoby się wydawać, że były to jedynie dziecięce eksperymenty, jednak zainicjowały one coś strasznego.\nPomimo kilku wybryków tak naprawdę nie zaznałem wówczas żadnych problemów i dorastałem w sielankowej atmosferze. Wtedy poszedłem do gimnazjum.\nMoje pierwsze dni idealnie odda jedno słowo. Szok. Jeden z nich pamiętam jak dziś. Ledwie przekroczyłem próg budynku, gdy moim oczom ukazał się widok rodem z filmu. Na schodach naprzeciwko wejścia stało dwóch drabów. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, iż trzymając każdy za jedną nogę, unieśli oni mojego rówieśnika do góry nogami i dosłownie wytrzęśli na ziemię wszelką zawartość kieszeń, wraz z jego godnością.\nNa początku byłem przekonany (a przynajmniej bardzo chciałem być), że ten incydent był odosobnionym przypadkiem, jednak kolejne tygodnie skutecznie wyprowadziły mnie z błędu. Ta szkoła była bardzo specyficznym tworem, jak zresztą większość gimnazjów. Trzynastoletnie dzieci zostały wymieszane z dużą liczbą niedostosowanych chuliganów, którzy powtarzali dane klasy drugi, trzeci, czy nawet czwarty raz z rzędu. Sporą część mojej klasy stanowili właśnie tacy „kiblujący”, nieraz starsi od nas o kilka lat. W zdecydowanej większości przypadków wywodzili się oni z patologicznych środowisk, gdzie od najmłodszych lat wchodzili w konflikty z prawem, bardzo wcześnie rozpoczynając swoją drogę kryminalną.\nMomentalnie zarysował się podział na agresorów i ofiary. Wybórbył następujący: albo dostosowujesz się do woli starszych „kolegów”, albo narażasz się na nieustanne, zbiorowe kpiny, prześladowania i agresję. Ja wybrałem tą pierwszą opcję.\nTeraz, patrząc z perspektywy siedmiu lat, myślę, że strach – choć obecny – miał wówczas drugorzędne znaczenie. Przede wszystkim w nowych okolicznościach dostrzegłem szansę, aby w końcu odmienić role i stanąć po drugiej stronie barykady. Byłem przekonany, że jeśli zacznę robić to co dominujący klasą chłopacy, w końcu zdobędę szacunek i uznanie.\nStopniowo, z tygodnia na tydzień stawałem się coraz bardziej opryskliwy wobec nauczycieli i w ogóle całej szkoły. Mój wizerunek stał się bardziej agresywny, zacząłem zachowywać i ubierać się na podobieństwo starszych „wzorów”. Zacząłem palić, wagarować, fundować im alkohol i nie musiałemdługo czekać, aż zaakceptują mnie jako swojego. Udało mi się wkupić w ich łaski, co wówczas było dla mnie ogromnym powodem do dumy. Miesiące upływały, ja zmieniałem się na gorsze, co zresztą bardzo szybko zaczęło się odbijać na wynikach w szkole i relacjach z rodzicami. Zamykałem się w sobie, a w słuchawce mojej mamy coraz częściej słychać było narzekania mojej wychowawczyni. I chociaż pierwsza klasa jeszcze „jakoś” minęła, druga okazała się ciągłym pasmem zawodów i niepowodzeń.\nWszystko to zaowocowało tym, że mniej więcej w okresie połowy gimnazjum, po raz pierwszy miałem styczność z narkotykami. Wówczas była to konopia i choć nie porwała mnie ona od razu, skutecznie zniszczyła strach przed tego rodzaju używkami. W mojej głowie coraz częściej pojawiało się pytanie: „Jeżeli zapaliłem i nic mi się nie stało, to może inne, cięższe narkotyki też wcale nie są złe?”. W tamtym okresie nie poszedłem dalej, bo zwyczajnie nie miałem takiej możliwości, jednak i ten moment w końcu nadszedł.\nLedwo zdałem drugą klasę, trzecia była jeszcze gorsza. Mniejwięcej w tym okresie zarysował się skład moich „przyjaciół”, z którymi to zrobiłem bardzo wiele głupstw. Zamiast siedzieć na lekcjach, my urządzaliśmy posiadówki przy każdej możliwej okazji. To zdarzyło się na jednej z takich właśnie imprez. Po raz pierwszy doświadczyłem „twardych” narkotyków.\nMoment, w którym dobrowolna „rozrywka” przechodzi w uzależnienie, jest praktycznie niezauważalny, jednak myślę, iż już po drugim, trzecim razie wpadłem w to na dobre. Porwało mnie to iluzoryczne szczęście i fałszywy głos, przekonujący mnie, że jestem niezniszczalny. Narkotyki bardzo szybko stały się ważną częścią mojego życia. Niedługo potem same w sobie stały się jego celem.\nJak przez mgłę pamiętam okres, gdy uczęszczałem do liceum. Wszystkie wspomnienia zlewają się w jedno. Każdy mój dzień wyglądał wówczas tak samo: jedyną motywacją do wstania z łóżka była perspektywa zdobycia kolejnej działki. Dążenie do zażycia zaabsorbowało mnie w pełni. To był czas kiedy rzeczywistość przeplatała się z iluzją w morderczym dla mnie tańcu. Przestałem odróżniać świat wyimaginowany od realnego. Kiedy pomimo największych starań nie udało mi się zdobyć tak pożądanej wtedy substancji, byłem zmuszony zmierzyć się z prawdą. Była dla mnie zbyt bolesna. Wiedziałem, że robiąc to co robię, niszczę nie tylko siebie, lecz zarówno moją rodzinę. Poczucie winy i świadomość kim się stałem, były bardzo trudne. Zaczynałem wtedy jeszcze szybciej uciekać, lecz nie dostrzegałem, iż tkwię zamknięty w martwym kole. Im gorzej się czułem, tym więcej brałem, lecz im więcej brałem, tym jeszcze gorzej się czułem – i tak bez ustanku.\nMój głód był niezaspokojony, co wiązało się oczywiście z olbrzymimi kosztami. W bardzo krótkim czasie popadłem w ogromne długi. Rodzina wielokrotnie pomagała mi finansowo, lecz w końcu i te chęci zaprzepaściłem swoimi bezustannymi oszustwami. Nie było również mowy o żadnej pracy. Wszystko to zaowocowało tym, iż moralnie – spadłem na samo dno. Nie byłem wcześniej osobą uczciwą, jednak w tamtym momencie poszedłem o wiele, wiele dalej. Zacząłem robić straszne, rzecz jasna nielegalne rzeczy, aby zdobyć pieniądze. Nie chcę tutaj wchodzić w szczegóły, bo mija się to z celem tej historii, jednak w przeciągu roku zrobiłem więcej złego, niż przeciętny człowiek nabroi przez całe życie. Stałem się bezwzględnym przestępcą. Świadomość kary, która mogła na mnie spaść, tragicznie na mnie oddziaływała. Zaczynałem słyszeć różne głosy, zacząłem irracjonalnie podejrzewać wszystkich dookoła o bliżej niesprecyzowaną zdradę oraz nieuczciwość. Nocami widywałem czarne, mgliste plamy pełzające po moich ścianach, a jeśli nawet udało mi się zasnąć, bardzo szybko budziłem się, przerażony widokami w nawiedzających mnie koszmarach.\nPomimo zła, którym byłem przesiąknięty, nigdy nie zwątpiłem, że Bóg istnieje. Myślę, że właśnie ta świadomość powstrzymywała mnie przed odebraniem sobie życia, choć zapewne nie byłoby mnie dzisiaj wśród żywych, gdyby nie cud, który się wydarzył.\nMiało to miejsce w połowie lutego 2015 roku. Leżałem w swoim pokoju wykończony kilkunastodniowym maratonem, kiedy do mojego pokoju weszła mama. Od dłuższego czasu namawiała mnie, bym przynajmniej rozważył pomysł terapii w ośrodku zamkniętym, więc bardzo dobrze wiedziałem, o czym kolejny raz będzie chciała rozmawiać. Wcześniej, za każdym razem, gdy słyszałem słowo „odwyk”, wpadałem w szał, jednak tamtego dnia zdarzyło się coś zupełnie innego. Byłem wtedy w takim stanie, że nawet sklecenie kilku zdań byłoby wysiłkiem ponad moje siły. Gdy tylko zaczęła, z miejsca wypaliłem, że pojadę gdzie trzeba i zrobię co będzie chciała, ale niech teraz nic nie mówi i po prostu da mi spokój. Kiedy wyszła, podejrzewam, iż jej radość była proporcjonalna do mojego zdziwienia, a nawet przerażenia. Nie mogłem zrozumieć co ja takiego zrobiłem. Wówczas zamknięcie i odseparowanie od narkotyków było dla mnie najgorszym z możliwych scenariuszy, a ja dobrowolnie, bez przymusu się na niego skazałem. Wtedy myślałem, że powodem było skrajne zmęczenie, jednak teraz widzę rękę Boga nad tą sytuacją i wierzę, że zostałem pobudzony przez Ducha Świętego do wypowiedzenia tych słów. Słów, które zapoczątkowały mój powrót do świata żywych.\nKlamka już zapadła, a nawet ja nie miałem sumienia, by to wszystko odkręcać. Dałem wszystkim nadzieję, że być może jest jeszcze jakaś szansa i gdybym od razu ją zniszczył, nie mógłbym spojrzeć sobie w twarz. Poza tym ciągle myślałem, że jeśli będzie naprawdę źle, to zwyczajnie ucieknę. Byłem wówczas przekonany, że trafię do ośrodka gdzieś w mojej okolicy.\n28 lutego wsiadłem z rodzicami w samochód i wtedy zrozumiałem, jak bardzo się myliłem. Celem podróży była mała miejscowość na granicy z Czechami, oddalona od Szczytna o niemalże 700 km.\nKiedy dojechaliśmy, nie mogłem odnaleźć się w nowym otoczeniu. Najpierw poddano mnie badaniom psychiatrycznym, podczas których stwierdzono u mnie kilka rodzajów uzależnienia. Dotychczas każdy mnie piętnował z tego powodu, jednak tam było inaczej. Ludzie ciągle chcieli ze mną rozmawiać: o mnie, o moich emocjach, o tym co mnie interesuje. Przez kilka lat zamykałem się w sobie, a tu nagle ktoś natarczywie próbował mnie otworzyć. Atmosfera była dosyć napięta i wszystko to zaowocowało tym, iż równo po tygodniu – z mojej inicjatywy – wraz z pozostałymi bywalcami uciekliśmy z ośrodka. Błąkaliśmy się po mieście w poszukiwaniu pieniędzy i jakichkolwiek perspektyw, lecz ostatecznie, skruszeni i załamani, dobrowolnie wróciliśmy z powrotem. Wtedy coś pękło w mojej psychice.\nNie musiałem się już ostentacyjnie buntować, gdyż wróciłem do zakładu z własnej woli. Zorientowałem się, że nie ma innego wyjścia, więc jedyną możliwością było dostosowanie się do zasad panujących w tym miejscu.\nTerapeuci przekonywali nas, że uzależnienie to choroba nieuleczalna, na którą cierpieć będziemy do końca życia, jednak jeśli poznamy pewne zasady i sposoby, będziemy mogli skutecznie unikać ponownego wzięcia i wieść w miarę spokojne życie. Z dużym zaciekawieniem poznawałem mechanizmy leczenia i z czasem zacząłem wierzyć w rzeczy, które nam wpajano. Świadomość, że jestem dośmiertnie skazany na życie w niewoli, była ciągle obecna, jednak w końcu i ją zaakceptowałem. Nie miałem innego wyjścia.\nPomimo szczerych chęci – moich i osób prowadzących tamtą placówkę – ciągle snułem plany co zrobię, kiedy już wrócę. Praktycznie każdy z nich przewidywał rychły powrót do narkotyków, jednak okłamywałem się, że teraz jestem już mądrzejszy i dam radę nad tym zapanować. Gdybym ukończył terapię, nie wiem czy byłbym jeszcze dzisiaj wśród żywych, lecz na szczęście do tego nie doszło.\nDo ośrodka co tydzień przychodził ksiądz w ramach „wsparcia duchowego”. Kiedy zapytano się mnie, czy również potrzebuję tego typu pomocy, odparłem, że tak, jednak nie jestem katolikiem i proszę o sprowadzenie pastora czy duchownego z któregoś z kościołów protestanckich. Po dwóch tygodniach oczekiwania w końcu przyszła do mnie kobieta – żona pastora lokalnej społeczności zielonoświątkowej. Dyskutowaliśmy o Bogu, o moich różnych problemach, jednak na początku, jedyne co wynosiłem z tych spotkań, to zaburzenie ośrodkowej rutyny. Najzwyczajniej w świecie się nudziłem, a te spotkania wniosły trochę świeżości do nudnego procesu „leczenia”. Okazało się jednak, że były one bardzo istotnym elementem przyszłych wydarzeń.\nPodczas jednej z takich rozmów o Bogu zostałem zaproszony na koncert grupy muzycznej z Kanady. Przyjechali oni z misją do Polski, za kilka dni mieli grać właśnie w tej miejscowości, a po wszystkim miała się odbyć modlitwa o choroby i wszelkiego rodzaju problemy. Ku mojej radości terapeuta prowadzący wyraził zgodę.\n29 kwietnia trafiłem na to wydarzenie. Stałem wśród tłumu modlący się ludzi, arogancki i prześmiewczy, słuchając tej, śmiesznej dla mnie wtedy muzyki. Po wszystkim pastor lokalnego kościoła wyszedł na środek sali i zapowiedział, że teraz będą modlić się grupowo o wszelkiego rodzaju problemy. Kiedy przemawiał, poczułem nieodpartą chęć, by jednak skorzystać. Prawa noga chciała iść do przodu, jednak lewa stała niewzruszona. Na szczęście żona pastora zobaczyła moje wahanie i pomogła mi w decyzji, ciągnąc mnie za rękę do przodu. Otoczyło mnie kilkanaście osób i momentalnie rozbrzmiały modlitwy. Byłem nieco zażenowany, gdyż tak naprawdę nie czułem żadnego efektu, najmniejszej nawet zmiany. Kiedy o tym myślałem, jedna z kobiet zwróciła się bezpośrednio do mnie, mówiąc, bym w imieniu Jezusa Chrystusa wyrzekł się narkotyków, alkoholu i wszelkiego rodzaju używek. Zawahałem się, jednak po kilku niemych próbach w końcu wypowiedziałem te słowa. Choć jeszcze chwilę temu zupełnie nie wierzyłem w jakąkolwiek zmianę, nagle zostałem rażony niczym gromem. Nie potrafię oddać tego słowami, jednak doświadczyłem czegoś ponadnaturalnego. Dosłownie wyprostowałem się, jakbym całe życie nosił na barkach młyńskie koło i nagle ktoś pomógł mi się go pozbyć. Ja – osoba, która całe życie próbowała zgrywać wielkiego bandytę i nieobliczalnego wariata – rozpłakałem się jak dziecko w sali wypełnionej ludźmi. Dosłownie ryczałem dobre dwadzieścia minut,jednak nie były to łzy bólu.\nKiedy doszedłem do siebie, słyszałem wewnętrzny głos mówiący: Kuba, jesteś już wolny. Kiedy wróciłem do ośrodka, zafascynowany rzuciłem się, aby opowiedzieć o tym wspaniałym zdarzeniu. Wbiegłem do pokoju odpraw przekonując wszystkich obecnych, że Jezus mnie uwolnił, jednak szybko sprowadzono mnie na ziemię. Terapeuci stwierdzili, że to niemożliwe, ponieważ Bóg nie działa w taki sposób i lepiej żebym zaakceptował dożywotnie uzależnienie, bo nic nie jest w stanie tego zmienić. Nie było to przyjemne, jednak wciąż byłem przekonany o swojej racji.\nPrzez jakiś czas prowadziłem podwójną grę. Dostosowywałem się do założeń leczenia, jednak robiłem to z przymusu, bez przekonania. Wiedziałem, że rodzina nie będzie chciała słyszeć o jakimkolwiek przerwaniu terapii i szczerze mówiąc, zupełnie się im nie dziwię. Mieli wszelkie podstawy, by sądzić, że to mój kolejny wybryk, aby wyjść na wolność i powrócić do starych śmieci.\nOd tamtego wieczora zaczęły się jednak objawiać coraz większe rozbieżność pomiędzy tym co mi wpajano, a tym w co wierzyłem. Im częściej powtarzano mi, że wciąż jestem uzależniony, tym gorzej się czułem, zupełnie jakbym pluł na tą Bożą łaskę i cud, który się dokonał. Nie mogło to trwać długo.\nPierwszym i głównym warunkiem terapii była wola leczonego. Jeżeli ktoś nie chciał dobrowolnie poddać się odwykowi, nie był nawet przyjmowany. Jestem przekonany, że terapeuci od dłuższego czasu widzieli mój brak zaangażowania, co wraz z kilkoma innymi incydentami doprowadziło do zwołania „spotkania nadzwyczajnego”. Wraz z pozostałymi chłopakami wszedłem do pokoju, czując bardziej atmosferę sądowej rozprawy, niż rozmowy z psychologiem. Zadano nam wówczas jedno kluczowe pytanie: „Czy wy wciąż, dobrowolnie, chcecie w całości poddawać się leczeniu?”. Moi koledzy kolejno przytakiwali, leczkiedy przyszła kolej na mnie – nie mogłem tego zrobić. Wiedziałem, że odmawiając terapii sprzeciwię się woli całej rodziny, jednak sumienie nie pozwalało mi się wyrzec tego, co Bóg dla mnie zrobił. Z niesamowitym spokojem w sercu spojrzałem na grupkę terapeutów i wyznałem, że już nie widzę siebie w ich ośrodku. Zawrzeli, z miejsca stwierdzili, że jestem zagrożeniem dla innych pacjentów i zamknęli mnie w niewielkim pokoiku. Po kilku godzinach dowiedziałem się, iż podjęli decyzję „wypisu karnego”, a moi rodzice zostali już powiadomieni, aby odebrać mnie najszybciej, jak to możliwe (niemal 700 km różnicy).\nSiedziałem w tamtym pokoiku przez ponad dobę bez kontaktu z drugim człowiekiem, jednak miałem przy sobie coś bardzo ważnego – niewielką, niebieską książeczkę. Leżałem na łóżku, czytając Biblię – od czasu do czasu padając na kolana, albo podbiegając do okna na dźwięk przejeżdżającego samochodu. Nie miałem pojęcia co ze mną dalej będzie, jednak postanowiłem, że zaufam Bogu.\nZałamani rodzice odebrali mnie następnego poranka, a z racji tego, że była to niedziela, przed podejmowaniem jakichkolwiek decyzji pojechaliśmy na nabożeństwo do lokalnego zboru zielonoświątkowego. Opowiedziałem tam pastorstwu o nowych, trudnych okolicznościach, jednak oni nie wyglądali na zaniepokojonych – zupełnie jakby znali rozwiązanie. Tak rzeczywiście było.\nPo spotkaniu moi rodzice zaprosili ich do restauracji, gdzie zapadła decyzja. Postanowili przyjąć mnie do swojego domu. Z jednej strony byłem przeszczęśliwy, że nie trafię do kolejnego ośrodka, a z drugiej strony czułem niesamowity podziw dla ich postawy. Mieliśmy ze sobą kontakt zaledwie na kilku spotkaniach, bardzo dobrze zdawali sobie sprawę z mojej przeszłości i tego, jakim człowiekiem byłem, a mimo to przyjęli mnie do swojego domu, gdzie wówczas mieszkała jeszcze ich córka. Nigdy przedtem, przebywając wśród najgorszych bandytów, nie spotkałem się z tak wielką odwagą. Poczułem w sercu, że chciałbym żyć, tak jak oni. Kiedy już z nimi zamieszkałem, wrażenie to wciąż rosło.\nNawróciłem się trzeciego dnia pobytu. Wyznałem, że Jezus Chrystus jest Panem i Zbawicielem oraz, że od tego dnia należę do Niego. W niedługim czasie zostałem również ochrzczony Duchem Świętym. Na początku bardzo ciężko było mi przyjąć słowa, że On zmarł za moje grzechy. Czułem trawiące od środka poczucie winy i nie potrafiłem zrozumieć, jak to możliwe. „Cierpiał za mnie? Za takiego śmiecia i złego człowieka?”. Im dłużej tam przebywałem, tym wzrastało poczucie Bożej, otaczającej mnie miłości. W końcu zrozumiałem jedno: nigdy nie będę w stanie tego pojąć. Człowiek po prostu nie jest zdolny do takiego uczucia, jednak On nie jest człowiekiem, prawda? Przyjąłem wybaczenie i kiedy wyznałem całą moją przeszłość, wieloletnią pustkę wypełniła niesamowita radość. Pierwszy raz od bardzo, bardzo dawna mogłem powiedzieć, że jestem szczęśliwy. Wolność była tak wspaniała.\nWcześniej, gdy pomyślałem o narkotykach, zaczynałem się trząść, a narastający głód praktycznie rozrywał mnie od środka. Po nawróceniu wszystko odeszło. Wiem, że to może niewłaściwe, jednak sam prowokowałem myśli o tych substancjach i nic się nie działo! Jedyne co czułem, to obrzydzenie do przeszłości oraz radość zarazem, że jest to już za mną.\nChociaż wciąż żyłem w izolacji, prawie 700 km od domu, relacje z rodziną układały się jak nigdy. Przez cały ten czas, poświęcili dla mnie tyle, że nie byłbym w stanie odpłacić się do końca mojego życia. Indywidualnie dokończyłem drugą klasę liceum, a we wrześniu, wszyscy uznali, że jestem w końcu gotowy, aby wrócić do społeczeństwa. Rozpocząłem trzecią klasę, gdzie przyjęto mnie ze zrozumieniem i pewną dozą pobłażliwości, we względu na mój brak jakiegokolwiek doświadczenia w normalnym funkcjonowaniu.\nW tamtym okresie kilkukrotnie powróciłem do rodzinnego miasta. Wszyscy obawiali się, że starzy znajomi zaczną się do mnie dobijać, jednak Bóg czuwał nad wszystkim. Pamiętam sytuację, kiedy zaniepokojona mama weszła do pokoju, mówiąc, że przed domem czeka na mnie kilka osób. Wyjrzałem przez okno i zobaczyłem bardzo dobrze znane mi twarze. Kiedy do nich wychodziłem, byłem przekonany, że zostanę wyśmiany ze względu na moją wiarę. Opowiedziałem im o Bogu, a oni, co dziwne, przyjęli to bez problemu. Jeden z nich stwierdził nawet, że się o mnie pomodli! Później oczywiście,wiele razy spotkałem się z opinią, iż zostałem „zindoktrynowany”. Pytam się jednak, jakim cudem miałoby się to stać, skoro nikt mnie nie przekonywał do swoich racji? Zostałem dotknięty przez samego Boga, fizycznie i psychicznie odczuwając Jego wspaniałą moc i właśnie to pozwala mi twierdzić, że doświadczyłem czegoś prawdziwego.\nOstatecznie wróciłem w końcu do Szczytna. Całkowicie przekonałem się wtedy, jak złudne były moje przyjaźnie. Czułem ból, uświadamiając sobie, iż byłem gotowy wskoczyć w ogień za ludźmi, którzy mnie opuścili, a ci, którzy wciąż są przy mnie, nigdy wcześniej nie dostali ode mnie najmniejszej nawet dawki miłości.\nBóg zerwał zasłonę z moich oczu objawiając mi prawdę. Zmarnowałem wiele lat mojego życia, jednak w zamian dostałem coś bezcennego – możliwość nazywania siebie dzieckiem Boga. Z czasem zacząłem dostrzegać, że nawet kiedy byłem żałosną, zniewoloną namiastką człowieka, On był przy mnie. Przed oczami wyświetlały mi się sytuacje, w których nie można nie zauważyć Jego wspaniałych interwencji.\nBóg ostatecznie zainterweniował, kiedy stałem już na rozstaju dróg. Jedna prowadziła do grobu, druga do kryminału. Chociaż nawet po nawróceniu wiele razy nie było mi łatwo, ciągle miałem świadomość, że z Nim nic nie jest mi straszne. Nie ważne czy byłem w swoim domu, czy wyjeżdżałem za granicę – On był przy mnie. Do dziś nic się nie zmieniło i najlepsze jest to, że to nigdy się nie zmieni.\nCzytaj dalej historię Kuby\nByło to za czasów Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Pracowałam wówczas w szczycieńskim Lenpolu. Moje zadanie polegało na obsłudze maszyny, gdzie wraz z pozostałymi dziewczynami z zakładu musiałyśmy stać nawet po osiem godzin bez przerwy. Kiedy pracy było mniej, brygadziści wysyłali do nas zmienników, żebyśmy mogły trochę odpocząć. Zawsze przykładałam się do mojej pracy, a moje stanowisko brane było za przykład dla innych, co oczywiście naraziło mnie na niechęć, a nawet obelgi ze strony innych pracownic.\nPamiętam, że był to poniedziałek.\nJak co dzień przyszłam do pracy i stanęłam za moją maszyną. Nie minęło wiele czasu, kiedy przysłano pomoc, aby dać nam odpocząć. Miałam jeszcze wiele pracy przed sobą, lecz aby uniknąć złośliwych komentarzy, niechętnie zostawiłam moje stanowisko i wraz z koleżanką ruszyłyśmy na przerwę. Udałyśmy się do łazienki, w której rozegrała się cała tragedia. Minęło najwyżej pięć minut, kiedy nagle w pomieszczeniu wybuchł bojler z wrzącą wodą. Pamiętam jedynie potężny huk i strach, który czułam. Metal wyrwany ze ściany skutecznie przygwoździł mnie do ziemi. Kiedy wróciła do mnie przytomność, próbowałam się stamtąd wydostać, lecz brakowało mi sił. Ponownie zemdlałam. Jeden z kolegów wbiegł do pomieszczenia i pomógł mi się wydostać. Pamiętam wyraźnie moje ręce, z których płatami zwisała skóra. Natychmiast przewieziono mnie do miejscowego szpitala. Mój stan był krytyczny. Kiedy pielęgniarki mnie zobaczyły, wpadły w panikę. Nie potrafiły zrobić nawet zwykłego zastrzyku, a przedmioty dosłownie wypadały im z rąk. Ostatecznie helikopterem przetransportowano mnie do specjalistycznego szpitala w Siemianowicach. Nie dostałam żadnych informacji na mój temat, lecz pomimo tego, że nikt mi nic nie mówił, czułam, że moje życie się kończy. Czułam, że umieram. W głowie kłębiły mi się pytania, dlaczego właśnie mnie to dotknęło ? Przed wypadkiem chodziłam do Kościoła Katolickiego, gdzie naprawdę wsłuchiwałam się w Słowo Boże. Kiedy leżałam na szpitalnym łóżku, przypominałam sobie historie z Biblii. W przebłyskach świadomości przypominałam sobie życie Jezusa i pomimo tego, że byłam niewiarygodnie słaba i poturbowana, kiedy dotarłam do momentu Jego śmierci i zmartwychwstania, dostałam ponadnaturalnej siły. Dotarło do mnie, że przecież On żyje! W tamtym momencie zaczęłam się modlić. Trwało to dosłownie kilka sekund, lecz one odmieniły całe moje życie. Moje życie było poważnie zagrożone, 60 procent mojego ciała uległo poważnemu poparzeniu. Lekarz nie dawał mi dużych szans na przeżycie. Powiedział, że nawet jeśli organizm to wytrzyma, to dalsze leczenie potrwa co najmniej pół roku. Ja jednak stanęłam na nogi w przeciągu miesiąca. Doktor stwierdził, że odkąd ten szpital istnieje, nigdy nie widziano tam czegoś podobnego. To był cud! Jezus tak bardzo skrócił moje cierpienia. Kiedy wróciłam do Szczytna, przepełniająca mnie radość była tak wielka, że nie mogłam milczeć. Chciałam mówić o tym co się stało i jak Bóg zadziałał w tamtych dniach. Ludzie jednak albo mnie zbywali, albo obojętnie i jedynie z grzeczności słuchali tego, co miałam im do powiedzenia. Gdy minął Nowy Rok, byłam bardzo podekscytowana, wiedząc, że niedługo ksiądz przyjdzie na kolędę. Cieszyłam się, że w końcu będę mogła porozmawiać z kimś, kto przynajmniej mnie wysłucha. Ksiądz przyszedł z wizytą, a ja z zapałem opowiedziałam mu całą historię, lecz on dotrwał biernie do końca, po czym stwierdził, że już czas na niego i wyszedł z mieszkania. Ogarnął mnie smutek, który ostatecznie przerodził się w decyzję opuszczenia Kościoła Katolickiego. Zaczęłam na własną rękę szukać Boga. Studiowałam podarowaną mi Biblię oraz planowałam odwiedzić świątynie wszystkich denominacji w mieście. Nie doszło jednak do tego. Pewnego razu dowiedziałam się, że Słowo Boże będzie głoszone w Miejskim Domu Kultury. Wyświetlano tam kazania Billego Grahama. Na początku krępowałam się iść tam samotnie, lecz w końcu zdobyłam się i weszłam. Tam po raz pierwszy zobaczyłam pastora Zygmunta Majewskiego. Mówił bardzo krótko, lecz jego słowa mnie przekonały. Dostrzegłam, że również w Szczytnie są ludzie, którzy służą Bogu, pełni pasji i miłości do Niego. Na koniec było wezwanie do przodu każdego człowieka, który czuje się grzeszny i widzi potrzebę Jezusa w swoim życiu. Wyszłam wtedy na środek. Zaczęłam spotykać się z tymi ludźmi. Zrozumiałam, że moje miejsce jest w tym kościele. Nigdy nie czułam już żalu do Boga i nie pytałam więcej dlaczego właśnie mnie spotkał ten wypadek. Być może nigdy bym się nie nawróciła, gdyby życie potoczyło się inaczej. Ponadto, wystarczy jedynie spojrzeć na poświęcenie i cierpienie Jezusa Chrystusa, aby stracić jakiekolwiek podstawy do jęków, narzekania i goryczy.\nCzytaj dalej historię Danusi


Gwarantuję, nigdy nie powiesz sobie dość - JAK Mama\nNikt się tym nie przejmuje. Nikt nie zwraca na to uwagi. Nie dziwię się. Świat kręci się dalej, ludzie żyją swoim życiem i co im po przejmowaniu się jedną czy drugą samotną matką. Każdy ma swoje problemy, swoje radości i swoje nadzieje.\nNajlepiej, gdybyś od razu zdała sobie sprawę z tego, że powiedzenie "umiesz liczyć - licz na siebie" jest bardzo trafne w przypadku samotnej matki. Szybko przekonasz się, że licząc tylko na siebie nigdy się nie zawiedziesz. Jeszcze szybciej przekonasz się, że życie samotnej matki nie jest takie proste. Wymaga wile wyrzeczeń, zmian, podwójnej pracy i podwójnego wysiłku. Mimo to wszystko codziennie będziesz sobie powtarzać, że nigdy się nie poddasz.\nTe promieniujące bezinteresowną miłościa oczka twojego dziecka sprawią, że nie poddasz się. Nigdy nie powiesz sobie dość. Zawsze będziesz zwarta i gotowa na nowe wyzwania, jakie stawia ci każdy dzień. Patrząc na śpiącego brzdąca będziesz się utwoerdzać w przekonaniu, że to co robisz ma sens, że jest ktoś, kto liczy tylko na ciebie, kto jest od ciebie całkowicie uzależniony i nie wyobraża sobi bez ciebie życia.\nNigdy nie powiesz sobie dość. Zdasz sobie sprawę, że najnormalniej w świecie nie jesteś w stanie tego zrobić. Zdziwisz sie, ile kobieta potrafi unieść. Zdziwisz się, jak bardzo dzieci potrafią zmienić twój światopogląd. Zdziwisz się, ile w tobie samej jest wiary na lepsze jutro.\nBędę powtarzać do końca, że praca, ciepły dom i dzieci tuż obok to największe szczęście samotnej matki. Reszta to tylko zapotrzebowanie na zachcianki, ale jeśli braknie tych trzech rzeczy, możesz zacząć się nieco wycofywać. Daj sobie i dziecku szansę i bądź, po prostu bądź. Ono potrzebuje ciebie najbardziej. I nigdy nie mów dość, bo nie wiesz, co czeka cię za zakrętem.\nPodobał Ci się tekst? A może chciałabyś podzielić się swoim doświadczeniem? Zostaw komentarz pod tekstem. Jest on dla mnie bardzo ważny, bo inspiruje mnie do dalszego działania.\nNa początku była ciemność, czyli jak wyglądają początki bycia samotną matką\nJa już powiedziałam sobie dość. Od 16 lat czyli praktycznie od urodzenia wychowuję samotnie córkę. Moja historia jest długa, smutna i wcale nie kończy się dobrze. Skupię się na ostatnich 3 latach, bo wydaje mi się, że są najgorsze. Kiedy moja córka skończyła 13 lat postanowiłam spróbować wrócić do pracy na etat. Miałam dość dorywczych prac, chciałam wreszcie mieć umowę o pracę i wszystkie świadczenia. Dostałam się do sklepu gdzie jak wiadomo praca jest zmianowa, niedzielę miałam wolną tylko jedną w miesiącu, a grafik był ustalany tak, że większość miałam popołudniówek do godz.22.15. Więc w domu byłam o 23.00. Wierzyłam, ze moja kochana, taka mądra córeczka poradzi sobie zupełnie sama. I to był mój błąd. Po wielu miesiącach dowiedziałam się, że E. okalecza się, że zadaje z nieciekawym towarzystwem. Zadzwoniła do mnie wychowawczyni, że od miesiąca nie było jej w szkole, ze przyniosła usprawiedliwienie, które podobno ja napisałam, ale zorientowano się, że podpis został podrobiony. Później było już tylko gorzej. Córka stała się agresywna, potrafiła rzucić we mnie szklanką i skaleczyć jej. Chodziłam po psychiatrach, terapiach rodzinnych, psychologach, ale to nic nie dawało bo po kilku spotkaniach E. rezygnowała. Któregoś dnia kiedy skaleczyła mnie w nogę, a ja zwolniłam się z pracy z dnia na dzień, gdyż nie wytrzymałam życia w ciągłym stresie i ukrywania przed światem łez poszłam do ośrodka interwencji kryzysowej. Owszem wysłuchali mnie, ale jedyne co poradzili to napisanie do sądu o kuratora. W końcu to zrobiłam, ale to też nie przyniosło żadnego efektu,na dodatek moja córka popadła w uzależnienie od interernetu, siedziała nieraz 36 godzin.Ja znalazłam inną pracę, ale już było za poźno. Błagałam kuratora o pomoc, błagałam wiele instytucji, fundacji zajmujących się pomocą dzieciom, wylałam morze łez. Nikt nie potrafił mi pomóc, kurator i inni rozkładali ręce, że jak córka nie chce chodzić do szkoły, nie chce nic robić ze sobą to nikt nie pomoże. W końcu kuratorka napisała wniosek o umieszczenie w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym. Córka miała tam trafić na 3 miesiące. Któregoś wieczoru przyszli policjanci i wytargali moją E. z domu, bo jak powiedzieli mają nakaz doprowadzenia. Na nic moje błagania, tłumaczenia, że przecież ja jeszcze nie dostałam skierowania do ośrodka. Myślałam, że serce pęknie mi z bólu, myślałam, że umrę z rozpaczy. Dwa dni po zabraniu dziecka przyszło skierowanie. W ośrodku mogłam się z córką widywać raz w miesiącu, dzwonić 2 razy w tygodniu. Nie ma słów, aby wyrazić tę traumę, którą przeżyłyśmy. Szybko okazało się że wydostanie dziecka przed ukończeniem 18-stki jest prawie niemożliwe. Zaangażowałam w sprawę rzecznika praw dziecka, rzecznika praw obywatelskich, wiele instytucji, każdy mój dzień był walką. Córka w ośrodku bardzo dobrze się uczyła, mówiła, że mnie kocha, zachowywała się wzorowo. w końcu po 4 miesiącach moja walka zakończyła się sukcesem. Pierwszy raz w historii tej placówki podopieczna po tak krótkim pobycie wyszła do domu. "kiedy Bóg chce cię ukarać spełnia twoje marzenia". Coś się zmieniło, ale jest dalej źle. Moja córka bardzo rzadko chodzi do szkoły, cały czas internet, 1 klasę powtarzała, ja nie mogę funkcjonować, pracować, bo cała noc użerałam z nią, żeby wyłączyła telefon. Cały czas telefony ze szkoły, kurator przychodzi i nic tylko spiszę raport i przychodzi za miesiąc. Na dodatek poszłam do sądu, żeby zobaczyć akta kuratorskie i okazuje się, że p. kurator pisze co chce, zmienia moje słowa. Piszę np, że zobowiązała się do zaprowadzenia córki na terapię co jest nieprawdą.Mi powiedziała, ze jak dziecko nie chce to nikt tu nic nie poradzi. P\ni za rękę jej nie weźmie. Powiedziałam jej co myślę o takim zachowaniu, więc teraz już od miesiąca nie przychodzi wcale. Nawet nie widzę sensu, żeby pisać na nią skargę, bo taka sama sytuacja była z poprzednią kuratorką. Pisała co chciała, a jak złożyłam skargę to nie uwierzyli mi tylko jej. Wigilię spędziłam tak, że chodziłam po ulicach, po deszczu i patrzyłam w okna ludzi płacząc. Dla mojej córki nie ważne były przygotowania, łamanie opłatkiem tylko znajomi z portali społecznościowych. Zlikwidowałam w laptopie internet to siedzi cały czas na telefonie. Dziś wysłałam zgłoszenie, że chcę zablokować tę kartę w telefonie, ale strasznie się boję, bo jak ona zobaczy, że nie ma internetu to nie wiem co będzie. Może wyzywać, rzucać czymś. Nie mam żadnych przyjaciół. Kiedy moja córka znalazła się w ośrodku zadzwoniłam do jednej czy drugiej osoby chciałam się wypłakać. Nikt nie odebrał telefonu. Pisałam smsy, że błagam, że chcę tylko z kimś pogadać przez chwilę. Każda "przyjaciółka" miała mnie w dupie. Została mi jedna, która widząc jak ciężką mam sytuacje, kiedy próbowałam coś powiedzieć o sobie paplała o swoich „problemach”.W Wigilie przysłała sms co robię. Napisałam jej, że płaczę i łażę po ulicach. Nic, ani słowa otuchy. Po świętach jakby nigdy nic napisała co słychać. Więc stwierdziłam, że to nie ma sensu. Nie wiem jak Pani to robi, że dzieci Panią doceniają, że może Pani liczyć na ich miłość. Ja słyszę tylko, że jestem nikim, że mało zarabiam, niczego jej nie zapewniam, że mnie nie kocha. Nie wiem gdzie popełniłam błąd, oddałabym duszę diabłu, gdybym mogła pomóc mojej córce, żeby znów była tą radosną, kochającą dziewczyną, wzorową uczennicą, mającą swoje pasje. Nikt nie potrafi mi pomóc.\nPani Miro, w tak trudnej sytuacji jest tylko jedno wyjście-ostatnie- modlitwa. Proszę pomyśleć: próbowała Pani wszystkiego poza prośbą do Boga. Moze tylko On jeden wysłucha i pomoże? Mi pomagał bardzo często i dlatego namawiam Panią do spróbowania. Nic Pani nie traci a zyskać moze wiele ☺ Proszę spróbować namówić córkę do pójścia na Niedzielna Msze Sw. Ja chodząc do Kościoła w niedziele, często "trafiam" na Ewangelie i kazanie dotyczące mnie i moich problemów. Często znajduje odpowiedzi. Wyciszam sie, przestaje czuć złość, wybaczam. Czasem słowa księdza tak bardzo dotyczą mnie ze ryczę... Trudno to wytłumaczyć. Trzeba poczuć samemu. Pozdrawiam serdecznie i łączę sie w modlitwie o córkę. ☺\nModlitwy też już próbowałam. Chodzę na msze o uzdrowienie i uwolnienie, w których polecam moją córkę. Nie ma dnia, żebym się nie modliła. Jak widać bez efektu.\nOdezwij się do mnie ja będę. 884604509


Hale namiotowe wyrastają jak grzyby po deszczu. Są to konstrukcje nowoczesne i bezpieczne. Nic więc dziwnego, że docenia je coraz więcej osób i są wykorzystywane niemal wszędzie.\nWystarczy krótki spacer po najbliższej okolicy, aby znaleźć przynajmniej kilka hal namiotowych. W jednej z nich otwarto na przykład warsztat samochodowy zajmujący się wymianą opon. Kilka ulic dalej na kawałku pustego gruntu wyrosło namiotowe miasteczko targowe. W naszym kraju odbywa się rocznie kilkaset targów i wystaw, jak wynika z danych Polskiej Izby Targowej. Jeśli potrzebujemy sadzonek do ogródka czy na balkon, niewykluczone, że trafimy do namiotu ogrodniczego.\nRozwiązanie tanie i proste\nHala namiotowa jest równie funkcjonalna jak pomieszczenie w budynku stacjonarnym. Razem z halą są dostarczane elementy wystroju wnętrza, które można zamówić zgodnie z własnym zapotrzebowaniem. Jeśli w hali ma się na przykład odbyć uroczysty event czy przyjęcie (na przykład weselne), zostanie w niej zamontowana podłoga, rozstawione meble, powieszone żyrandole. Na koncert jest dostarczana hala o specjalnej akustyce, na wystawę kwiatową – wentylowana. Latem hale są klimatyzowane, zimą ogrzewane.\nBezpiecznie w hali namiotowej\nKonstrukcje namiotowe posiadają certyfikaty najwyższego bezpieczeństwa. Są montowane przy pomocy specjalnych kotew, których rodzaj zależy od podłoża, na jakim staną. Nie ma więc obaw, że niespodziewanie się złożą. Hale są również odporne na wiatr, deszcz, a nawet opady śniegu. Mniejsze można rozłożyć samemu, do większych zapewniamy ekipę fachowców. Ci sami fachowcy po zakończeniu imprezy przyjadą, aby zwinąć i zabrać halę.\nHalę można wynająć na jednorazową imprezę lub na dłuższy czas, jeśli planuje się imprezę cykliczną lub prowadzenie działalności sezonowej – na przykład namiotu gastronomicznego w miejscowości letniskowej.\nHala dla każdego\nFunkcjonalność i dostępność hal namiotowych sprawiają, że coraz częściej na ich wynajęcie decydują się nie tylko firmy, ale również osoby prywatne, które organizują w nich wesela, komunie czy chrzciny. Przy tak uroczystych okazjach firma wynajmująca wraz z namiotem może dostarczyć również dekoracje kwiatowe i zastawę stołową. W hali jest możliwość zorganizowania zaplecza gastronomicznego.\nHala namiotowa to doskonałe rozwiązanie dla każdego, kto chce prowadzić firmę lub zorganizować przyjęcie. Bezpieczne, proste w montażu i tanie.


Joshua lojalnie uprzedza Parkera: nie zatrzyma mnie żaden człowiek | Boks w Sport TVN24\n17 stycznia 2018, 12:53\nFoto: PAP/EPA | Joshua zmierzy się z Parkerem 31 marca w Cardiff\nPrzed zaplanowaną na ostatni dzień marca galą, po raz pierwszy spotkali się twarzą twarz i stoczyli pojedynek na miny. Anthony Joshua od razu lojalnie uprzedził Josepha Parkera, na co się porywa. - Pamiętaj, to nie będzie spacerek, tylko walka psów - zwrócił się Brytyjczyk do Nowozelandczyka.\nParker z radością przypomniał, że Joshua leżał na deskach i jako amator, i jako zawodowiec. W tym pierwszym przypadku przewrócił go - w czasie treningu - David Price, w drugim - Władymir Kliczko.\nAJ tłumaczył, że na tamten pechowy trening wybrał się prosto z policyjnego aresztu, więc nie był skoncentrowany i nie ma o czym mówić.\n"Wydaje mu się"\nTeraz Joshua jest pewny swego. - Chcę pisać historię, tylko to mnie interesuje. W drodze do celu, który sobie wyznaczyłem, nie zatrzyma mnie żaden człowiek - ogłosił.\nTen cel to unifikacja tytułów w królewskiej kategorii, a potem lata panowania. Do Brytyjczyka należą pasy IBF i WBA, do Parkera WBO. Czwarty z prestiżowych - WBC - ma w domu Amerykanin Deontay Wilder.\nNowozelandczyk też zabrał głos. - Znam jego mocne strony, on zna moje. Znam jego słabe strony, jemu wydaje się, że zna moje. Nie mogę się doczekać. Mam nadzieję, że go dopadnę i znokautuję - oznajmił Parker.


Autor Anna Bellon - Książki | Sferaduszy.pl\nNajpiękniejsze rzeczy przydarzają się nam, gdy zupełnie się ich nie spodziewamy Miles rozstał się z dziewczyną, kiedy The Last Regret było u szczytu sławy. Korzystał z wolności i nie szukał nowego uczucia, a już na pewno nie spodziewał się, że jedna szalona noc spędzona z kuzynką najlepszego kumpla zmieni w jego życiu niemal wszystko. Dla Kacey wyjazd na studia do Pittsburgha miał być nowym początkiem. Zostawiła za sobą trudny okres liceum oraz okrutnych rówieśników, którzy przez lata zamieniali jej życie w piekło. Chwile spędzone w towarzystwie Milesa były jak narkotyk, ale dla dziewczyny to było za mało – pragnęła pewności, że tym razem nie będzie cierpieć. Czy Kacey i Miles pozwolą się porwać uczuciu, które spadnie na nich tak niespodziewanie? Czy zdołają sobie wzajemnie zaufać? Zaufaj mi to kolejna część serii The Last Regret Anny Bellon. Opowieści o losach przyjaciół, których połączyła miłość do muzyki, są jednymi z najchętniej czytanych polskich utworów na Wattpadzie.


Czym są gry kafelkowe? Na początku przygody z grami planszowymi atakuje nas cała masa pojęć dotyczących gatunków gier, mechanik oraz różnych elementów związanych z planszówkami. Jest tego tak dużo, że czasem ciężko się w tym odnaleźć. Właśnie, dlatego zdecydowałem się stworzyć serię wpisów i filmów związanych z pojęciami planszówkowymi. Dziś zapraszam na kilka zdań odnośnie mechaniki wykładania kafli.\nArtykuł jest przeznaczony przede wszystkim dla początkujących planszówkowiczów, którzy szukają odpowiedzi na nurtujące ich pytania. W tym miejscu zapraszam Was do mojego słownika pojęć planszówkowych. Natomiast na moim kanale YouTube znajdziecie film poświęcony omawianemu tematowi. No dobra, pora przejść do konkretów. W tym wpisie opowiem Wam o grach kafelkowych, o tym czym są oraz jakie tytuły posiadam w kolekcji. Zapraszam!\nGry kafelkowe - co to takiego?\nJak możecie się domyślać z nazwy, to gry kafelkowe są tytułami wykorzystującymi jakieś kafelki. Pozostaje tylko pytanie o jakie płytki chodzi i co się z nimi robi? Grami kafelkowymi nazywamy tytuły, w których głównym trzonem rozgrywki są właśnie kafle. Zazwyczaj mamy do czynienia z tekturowymi płytkami o różnych kształtach, które w jakiś sposób ze sobą łączymy w trakcie rozgrywki.\nDostawianie do siebie kafli generuje punkty lub pozwala wykonywać akcje. Przy okazji omawiania konkretnych gier przybliżę nieco zastosowanie płytek. Sama rozgrywka najczęściej polega na schemacie:\n- dobieram płytkę z zasobu ogólnego (lub prywatnego);\n- dokładam płytkę do układu na stole (wspólnego lub prywatnego);\n- zbieram korzyści z ruchu lub wykonuję uruchomioną akcję.\nOczywiście to bardzo ogólny szkielet rozgrywki, który w różnych grach przybiera najróżniejsze szczegółowe formy. Wykładanie kafli może pełnić rolę głównej i jedynej mechaniki w grze, ale także może być jedynie dodatkiem do gry. Wtedy jednak danego tytułu nie określa się raczej mianem gry kafelkowej. Zanim sobie omówimy szczegóły zdradzę Wam, jakie plusy i minusy gier kafelkowych zauważam.\nGry kafelkowe - wady i zalety\nMechanika dokładania kafli jest wykorzystywana głównie w bardzo prostych tytułach. Praktycznie wszystkie gry kafelkowe, z którymi ja się spotkałem to pozycje rodzinne i gry dla początkujących. Oczywiście mechanikę tę można zastosować w bardziej skomplikowanych tytułach, ale mimo wszystko najczęściej spotkacie się z lekkimi pozycjami.\nMoim zdaniem prostota zasad gier kafelkowych jest ich wielką zaletą. Takie tytuły doskonale nadają się do wprowadzania nowych graczy do świata planszówek i są niemal idealnymi tytułami rodzinnymi. Sam zaraziłem wiele osób właśnie dzięki grom kafelkowym.\nNiestety w tej prostocie tkwi także największa wada gier kafelkowych. Mianowicie osoby obcujące z bardziej zaawansowanymi tytułami mogą się szybko znudzić przy grach kafelkowych. Chociaż wiele z nich oferuje różne formy kombinowania i osiągania zwycięstwa to jednak spora cześć doświadczonych graczy nudzi się przy tej mechanice. Musicie mieć to na uwadze, jeżeli jesteście zwolennikami skomplikowanych gier.\nZa minus można także uznać dużą losowość. Podobnie, jak w grach karcianych, tak i w kafelkowych nie wiemy często, jakie płytki zaraz trafią w nasze ręce. Tutaj ponownie są gry, które walczą z tą losowością i na ciekawe sposoby ją ograniczają. Trzeba jednak mieć na uwadze, że losowość w grach kafelkowych występuje w różnym stopniu nasilenia.\nKolejną wadą może być trudność w tasowaniu płytek, ale wiele gier rozwiązuje ten problem zastosowaniem woreczków. Tu zaś mamy element zużywający szybciej kafle, ponieważ w woreczku podczas wybierania ocierają się o siebie. Zazwyczaj kafle w grach są tekturowymi elementami, więc problem wydaje się oczywisty.\nNo dobra wyszło tych wad więcej niż zalet, ale szczerze to są to małe mankamenty, które mi osobiście nie przeszkadzają. Gry kafelkowe są zaś jednymi z moich ulubionych i na blogu oraz na moim kanale YouTube mogliście już ich trochę zobaczyć. W takim razie przejdźmy do krótkiego zestawienia gier kafelkowych z mojej kolekcji.\nJakie gry kafelkowe polecam?\nW tym miejscu wspomnę Wam o grach kafelkowych z mojej kolekcji, w które warto zagrać. Każdą grę postaram się krótko opisać pod kątem wykorzystania kafli. Natomiast w miarę możliwości dodam linki do recenzji/wideorecenzji i do Ceneo, jeżeli chcecie zobaczyć po ile te gry obecnie krążą na rynku. No to zacznijmy wyliczankę.\nKieszonkowa gra, w której kafelki tworzą naszą planszę będącą siecią kanałów. Zadaniem graczy jest takie obracanie kafli w czasie rozgrywki, aby utworzyć kotkom drogę do właścicieli. Bardzo prosta i przyjemna gra wykorzystująca kafelki i kierowana nie tylko do kociar.\nWodny Szlak był nazywany polskim Carcassonne, ale poza korzystaniem z kafli nie ma nic wspólnego z tym klasykiem. Tutaj wykorzystujemy kafle do budowy połączeń rzecznych. Każdy tworzy własne dorzecza do głównej rzeki w taki sposób, aby towary docierały z prądem do odpowiednich portów. Jest tu naprawdę sporo kombinowania i gra mimo prostych zasad jest dość wymagająca. Szkoda, że nie spotkała się z cieplejszym przyjęciem i dziś jest niemal zapomniana.\nRecenzja Wodnego Szlaku\nWodny Szlak na Ceneo.pl\nGra cywilizacyjna, którą możemy zabrać na wakacje, ponieważ nie zajmie wiele miejsca. Założyciele Imperium są właśnie takim niewielkim tytułem, w którym z kafli budujemy swoje małe imperia. No dobra to nie do końca gra cywilizacyjna, ale na kaflach znajdują się produkowane surowce, a rozbudowując nasz obszar dostajemy dostęp do kolejnych generacji płytek. Ogólnie bardzo przyjemna gra, która również wydaje się być niedoceniana.\nRecenzja Założycieli Imperium\nZałożyciele Imperium na Ceneo.pl\nGra dla miłośników kultowej książki. Odznacza się grafikami z oryginalnego wydania lektury oraz ciekawą mechaniką, w której gracz wykonujący ruch, czyli dobierający płytkę planety decyduje kto następny dokona wyboru. W ten sposób gra bawi się losowością zrzucając decyzję o przebiegu rozgrywki na graczy. W samej grze każdy buduje swoją małą planetę, na której muszą się znaleźć elementy dające punkty. Także te wybierzemy w czasie rozgrywki dobierając kafle z przyjaciółmi, jacy zamieszkają na globie.\nRecenzja Małego Księcia. Stwórz mi planetę\nPrawdziwy klasyk gatunku. Jeżeli to czytasz to prawdopodobnie już słyszałeś o Carcassonne. Gracze budują tu obszar z płytek i zajmują poszczególne tereny. W swoim ruchu dociągamy kafelek, wykładamy na stół i swoim robotnikiem zaznaczamy obszar, który chcemy kontrolować. Zamykając jakiś teren zgarniamy punkty. Gra niezwykle prosta i wymieniana jako jedna z pierwszych w odpowiedzi na pytanie o gry dla początkujących.\nGra rodzinna, którą opisywałem Wam nie jeden raz. To jeden z moich ulubionych tytułów, ponieważ łączy w sobie proste zasady i naprawdę angażujące główkowanie. Zbieramy tu owoce kakaowca i sprzedajemy je zarabiając pieniądze. Do tego dochodzi kilka innych sposobów na wzbogacanie się, więc dróg do zwycięstwa jest sporo. Gracze wykładają w czasie rozgrywki kafle ze stosu wspólnego, które tworzą dżunglę oraz kafle z prywatnych stosów będące płytkami robotników. To jedna z tych gier, w które moim zdaniem naprawdę warto zagrać.\nOd pewnego czasu gry kafelkowe w mojej kolekcji mają poważnego konkurenta, a jest nim Wyspa Skye. Tutaj twórcy gry bardzo ciekawie bawią się z losowością. W grze każdy tworzy swoją wyspę, aby zbierać punkty za rozmaite rzeczy. No i to za co będziemy punktować losujemy z kafli na początku gry. Wylosowane kafelki układamy na specjalnym torze, a z każdą rundą punkty otrzymamy za inny układ. Sam dobór kafli do budowy jest także urozmaicony. Gracze losują po trzy kafelki, a następnie w ukryciu wyceniają kafle, a jeden oznaczają jako przeznaczony do usunięcia z gry. Kiedy wszyscy dokonają wyborów to odsłaniają płytki i każdy może kupić kafel od rywala. Mamy tu więc interesujący handel i delikatną grę w ryzyko. Mechanika tej gry jest cudowna i choć nie jestem gotów na recenzję Wyspy Skye to póki co zrobiła na mnie spore wrażenie.\nWyspa Skye na Ceneo.pl\nKolejna gra bawiąca się z losowością i dająca graczom ciekawe opcje wyboru. Zacznijmy od tego, że Kingdomino jest grą wykorzystującą na współczesny sposób mechanikę klasycznego domino. Zamiast połączeń z cyferek tworzymy małe królestwa dokładając do siebie takie same tereny. Co ważne zanim wyłożymy kafel musimy go dobrać. Przykładowo mamy 4 kafle obstawione pionkami graczy, a obok cztery puste, ułożone od najmniej atrakcyjnego do najcenniejszego. Gracz wybierający pierwszy zabiera kafelek spod swojego pionka i wykłada go do królestwa. Następnie wybiera, który kafel chce dobrać w kolejnej rundzie. Wybierając najcenniejszy, w jeszcze kolejnej będzie wykonywał ruch, jako ostatni. Wybierając płytkę najmniej cenną w jeszcze kolejnym ruchu będzie pierwszy. Zabawa kolejnością jest naprawdę interesująca i dodaje smaczku całej, bardzo prostej rozgrywce.\nGry kafelkowe bardzo często sięgają po koncepcję klocków znanych z gry Tetris. Moją ulubioną pozycją w tym temacie jest Park Niedźwiedzi, w którym bierzemy płytkę ze swojego zbioru i wykładamy na planszetkę. Za zasłonięte symbole dobieramy do prywatnego zasobu kolejne płytki. To całe zasady. Jednak mamy do czynienia z wyścigiem o dobranie najcenniejszych płytek z zasobów ogólnych. Te mają bowiem malejące wartości punktowe. Im szybciej pozyskamy płytkę tym więcej punktów za nią dostaniemy. To bardzo dynamiczna gra, dająca możliwość przyjemnego główkowania. Mankamentem jest tu rozłożenie kafelek przed rozgrywką w odpowiedniej kolejności. Trwa to wieki!\nRecenzja Parku Niedźwiedzi\nBardzo podobną grą do Parku Niedźwiedzi jest Ogródek. Tutaj jednak mamy do czynienia z bardziej powolną i sielankową grą. Jej tempo nie wszystkim przypada do gustu. Sama rozgrywka zaś polega także na wykładaniu tetrisowych płytek na planszetki, ale w tym wypadku pewne symbole musimy pozostawić odsłonięte, aby za nie zapunktować.\nPorównanie Ogródka z Parkiem Niedźwiedzi\nOgródek na Ceneo.pl\nPora przejść do gier odbiegających nieco koncepcją od podstawowego schematu. Takenoko jest grą, w której wykładanie kafli jest jedną z dostępnych akcji. Mianowicie w grze tworzymy ogród, w którym żyje panda i uprawiamy w nim bambusy. Jedną z akcji jest dobranie kafla ogrodu i w ten sposób powiększenie obszaru rozgrywki. Jak widzicie nie jest to stricte gra kafelkowa, ale ta mechanika jest jej ważną częścią.\nSzczerze to do momentu opisywania tematu gier kafelkowych nigdy nie postrzegałem Azula, jako gry kafelkowej. Zawsze miałem zakodowane, że jest to abstrakcyjna gra logiczna. Jednak nie da się ukryć, że wykładanie płytek jest w niej mechaniką kluczową. Z tym, że zamiast tekturowych kafli mamy śliczne żywiczne płytki przypominające małe cukierki. W grze zresztą dosłownie wykładamy portugalskie kafelki, co sprawia wiele przyjemności.\nNa koniec najnowsze zdobycze w mojej kolekcji, czyli Ubongo i Ubongo Lines. Ciekawe gry mocno czerpiące inspirację z Tetris. W dużym uogólnieniu gracze muszą charakterystycznymi płytkami wypełniać wzory przedstawione na planszetkach. Sama rozgrywka jest bardzo prosta, acz wymagająca nieco wyobraźni przestrzennej. Pisząc to jestem dopiero po kilku rozgrywkach, ale wydaje się, że obie gry są godne polecenia. Przynajmniej jeżeli lubicie Tetris, to tu dostaniecie jego planszową wersję. W Ubongo mamy tekturowe, płaskie płytki. W Ubongo Lines tworzymy przestrzenne układy z plastikowych klocków, ale nadal można mówić o grze w kategorii tytułów kafelkowych.\nTak się prezentują moje gry kafelkowe. Każda z nich podchodzi do tematu troszkę inaczej, ale przy tym zasady wszystkich pozycji są naprawdę proste do przyswojenia. Chyba najcięższą pozycją w tym zestawieniu jest Wyspa Skye, co bardziej wynika z ilości opcji punktowania niż z samej rozgrywki. Mam nadzieję, że wpis rozjaśnił nieco temat tego, czym są gry kafelkowe.\nSzukając gier kafelkowych możesz odwiedzić bazę serwisu BGG oraz polski katalog gier planszowych gramywplanszowki.pl. Z pewnością znajdziesz coś dla siebie.\nkafelkowe mechanika pojęcia poradnik


Wiadomości :: Kadetki Lidera wicemistrzem Łódzkiego. Będą rywalizować z najlepszymi w Polsce - 43bis. Dziennik Internetowy. Konstantynów Łódzki. Wiadomości\n3. UKS Czwórka Aleksandrów Łódzki 118\n4. UKS Volley 34 Łódź 115\nWyniki turnieju kadetek w Konstantynowie Łódzkim (1 lutego 2020)\nUKS LIDER Konstantynów Łódzki – ŁKS Siatkówka Żeńska I Łódź 1:2 (14:25, 26:24, 7:15)\nUKS LIDER Konstantynów Łódzki – UKS Volley 34 Łódź 2:1 (25:22, 20:25, 15:11)\nUKS Volley 34 Łódź – ŁKS Siatkówka Żeńska I Łódź 1:2 1:2 (20:25, 25:23, 7:15)


Fotografia cyfrowa - Blog - strona 9\nCanson Infinity, czyli wyższa klasa papierów na Photokinie\nPhotokina to targi fotograficzne, to wiemy wszyscy. Powszechnie uważa się , że na takich imprezach znaleźć można nowe aparaty, obiektywy, czyli nowości z pogranicza elektroniki i optyki. Jednak jest to również miejsce gdzie poznać na żywo, w dotyku i oglądając na własne oczy, papiery fotograficzne.\nrag photographique, baryta photographique, hammelin, canson infinity, chris crangle, christian houge, shadow-within, photokina\nPHOTOKINA 2012 - Relacja Centrum Papieru\nRaz na dwa lata w niemieckiej Kolonii zjawia się cała branża fotograficzna. Cała … a nawet z przyległościami\nPorady dla amatorów fotografii wakacyjnej\nNo i stało się... LATO! Nawet wakacje spędzone w mieście mogą być ciekawe, szczególnie kiedy mieszka się w Krakowie. Lato to plaża, wakacje, grill, znajomi i fotografie. Jeszcze ciekawiej jest kiedy wybierzemy się na spacer łapiąc przy okazji kadry. Aparat ma każdy, w komórce, jako kompakt czy lustrzankę. Dziś nawet za pomocą komórki możemy utrwalić „ten moment”, by przenieść go dobrej jakości na papier w popularnym formacie „pocztówkowym"\nPROMOCJA - drukarka EPSON Stylus Photo R2880 z oprogramowaniem NIK SILVER EFEX PRO 2\nDARMOWE OPROGRAMOWANIE NIK SILVER EFEX PRO 2 PRZY ZAKUPIE DRUKARKI EPSON STYLUS PHOTO R2880\nnik silver efex pro 2, epson stylus photo r2880, promocja epson, fotografia czarno-biała, drukarka epson stylus photo r2880\nNowe Canony bez kabli!\nDziś Canon przestawił trzy nowe urządzenia wielofunkcyjne. Są to modele MG4220, MG3220 oraz MG2220. Wszystkie trzy maszyny wyposażono w możliwość druku z rozdzielczością 4800x1200dpi oraz prędkość druku do pięciu stron na minutę.\nMiesiąc z drukarką EPSON czyli DARMOWE FOTOGRAFIE DLA WAS!\nCentrum Papieru zaprasza wszystkich klientów mogących nas odwiedzić do NOWEGO SALONU W KRAKOWIE. Razem z firmą EPSON umożliwimy Państwu przetestowanie drukarki oraz papierów tego uznanego producenta.\nepson, p50, epson glossy


6 praktyk dla przyjaznego środowisku środowiska biznesowego - bioodpad.pl\nCzy Twoja organizacja traktuje zdrowie i dobre samopoczucie w miejscu pracy priorytetowo? Prawdopodobnie odpowiedź brzmi: tak.\nJednak w miarę jak takie tematy, jak zrównoważony rozwój, zmiany klimatyczne i społeczna odpowiedzialność biznesu stają się coraz szerzej dyskutowane na całym świecie, liderzy biznesowi zaczęli powracać do tego pytania z nowej perspektywy - zdając sobie sprawę z tego, jak ważne jest włączanie tych tematów do swoich praktyk w celu poprawy inicjatyw środowiskowych, kultury miejsca pracy i ogólnego zdrowia firmy i jej pracowników.\nTak czy inaczej, kiedy niektórzy liderzy biznesowi słyszą termin "zdrowe środowisko pracy", zakładają, że tego typu zmiana organizacyjna wymaga gruntownej przebudowy procesów, co w ich mniemaniu może pochłonąć mnóstwo czasu i środków.\nWierzcie lub nie, ale stworzenie zdrowszego miejsca pracy nie wymaga aż tak dużych zmian w praktykach biznesowych, jak mogłoby się wydawać. Zgodnie zdefinicją Światowej Organizacji Zdrowia, zdrowe miejsce pracy to takie, w którym pracownicy i menedżerowie współpracują w celu wykorzystania procesu ciągłego doskonalenia, aby chronić i promować zdrowie, bezpieczeństwo i dobre samopoczucie wszystkich pracowników oraz zrównoważony rozwój miejsca pracy. A korzyści, jakich doświadczają organizacje, inwestując w praktyki przyjazne środowisku, są trudne do zignorowania. W 2017 r. firmy, które skupiły się na zielonych innowacjach, odnotowały roczny wskaźnik wzrostu na poziomie 15%, co sprawia, żezaangażowanie w iteracyjny zrównoważony rozwój i małe zmiany w zakresie zdrowia w miejscu pracy jest jeszcze bardziej wartezachodu.\nMając to na uwadze, firmy mają doskonałą okazję, aby skupić się na iteracji starych pomysłów i wprowadzaniu nowych praktyk w celu poprawy ogólnego stanu zdrowia swojej organizacji. Przeczytaj poniższy tekst, aby poznać wskazówki dotyczące wprowadzania przyjaznych dla środowiska praktyk w Twojej firmie, które pomogą stworzyć zdrowsze środowisko i jednocześnie przyczynią się do sukcesu firmy!\nKorzyści płynące z integracji praktyk przyjaznych środowisku w biznesie\nFirmy nie mogą sobie pozwolić na ignorowanie znaczenia zrównoważonego środowiska biznesowego. Badania pokazują, że odpowiedzialność społeczna oferuje wiele korzyści dla firm, w tym oszczędności, większą lojalność klientów, wzrost morale pracowników i ogólne zmniejszenie ilości odpadów. Oto jak rozkładają się te korzyści:\nWielu właścicieli firm uważa, że priorytetowe traktowanie zrównoważonego rozwoju przekłada się na wzrost kosztów operacyjnych, ale to po prostu nie jest prawdą! Przyjęcie przyjaznych dla środowiska praktyk biznesowych może w rzeczywistości zmniejszyć wydatki biznesowe i pomóc zwiększyć zyski. Firmy mogą również osiągnąć oszczędności poprzez optymalizację operacji w budynkach, poprawę wydajności i zmniejszenie zużycia energii. Jednym z przykładów jest recykling, który może pomóc w usunięciu materiałów ze śmietnika i zmniejszyć ogólne rachunki za odpady. Mniejsze zużycie energii, wody i odpadów równa się mniejszej ilości pieniędzy przeznaczanych na powtarzające się rachunki. Nie bierz tego tylko od nas: Badanie przeprowadzone w 2014 roku przez Indiana University wykazało, że jedna firma zaoszczędziła 7 miliardów dolarów dzięki zrównoważonej produkcji, podczas gdy inna była w stanie zaoszczędzić 80 milionów dolarów rocznie dzięki zmniejszeniu zużycia energii. Uzyskiwanie wglądu w praktyki biznesowe i wprowadzanie stopniowych ulepszeń, gdy jest to konieczne, ma kluczowe znaczenie dla wywierania pozytywnego wpływu jako kierownik obiektów lub lider biznesowy, utrzymywania zrównoważonego rozwoju w całej firmie i obniżania kosztów działalności.\nKolejną korzyścią płynącą z włączenia do swojej działalności praktyk przyjaznych środowisku jest wzrost lojalności klientów. W dzisiejszych czasach, klienci wolą robić interesy z firmami przyjaznymi środowisku. Punkt ten jest dodatkowo wspierany przez Natural Marketing Institute, który odkrył, że 58 procent konsumentów bierze pod uwagę wpływ firmy na środowisko przy podejmowaniu decyzji, gdzie kupić towary i usługi. Podsumowując, konsumenci zapłacą więcej za produkty i usługi pochodzące od firm zaangażowanych w zrównoważony rozwój.\nPodobnie jak lojalność konsumentów, zachowanie przyjazne środowisku często podnosi reputację firmy i jej status wewnętrzny, co prowadzi do zwiększenia zadowolenia pracowników. Wielu dzisiejszych pracowników woli pracować dla firm odpowiedzialnych ekologicznie i lubi być z nimi kojarzona. Co więcej, zrównoważony biznes może przyciągnąć i zatrzymać najbardziej utalentowane osoby. Badania przeprowadzone przez Cone Communications wykazały, że 64 procent Millennialsów bierze pod uwagę zaangażowanie społeczne i środowiskowe firmy przy podejmowaniu decyzji o wyborze miejsca pracy. Dodatkowy fakt: Zaangażowanie pracowników w inicjatywy na rzecz zrównoważonego rozwoju może przynieść duże korzyści dla środowiska wewnętrznego - 88 procent Millennialsów twierdzi, że ich praca jest bardziej satysfakcjonująca, gdy firmy dają im możliwość wywierania pozytywnego wpływu na kwestie społeczne i środowiskowe!\nKiedy pracownicy widzą, że liderzy firm podejmują wysiłek edukowania się w zakresie zrównoważonego rozwoju i zmniejszania swojego wpływu na środowisko, wielu z nich inspiruje się do pójścia w ich ślady. W rezultacie, ludzie są bardziej skłonni do oceny swoich nawyków konsumpcyjnych, recyklingu, gdy jest to możliwe, i ponownego wykorzystania przedmiotów w celu zmniejszenia ilości odpadów, gdy osoby z ich otoczenia robią to samo. Działania te przynoszą korzyści firmom, ponieważ zmniejszają ilość materiałów, które trafiają na wysypiska, a tym samym zmniejszają koszty odpadów i poprawiają ogólny zrównoważony rozwój.\n6 wskazówek dla zdrowszego środowiska biznesowego\nWiele organizacji uważa, że nie ma narzędzi ani zasobów, by odnieść sukces w tworzeniu zdrowszego środowiska biznesowego. Prawda jest jednak taka, że podjęcie nawet najmniejszych kroków będzie miało pozytywny wpływ na naszą planetę, naszą firmę i nasze wyniki finansowe. Przyjrzyjmy się 6 wskazówkom, które mogą pomóc w stworzeniu zdrowszego środowiska pracy.\n1. Używaj ekologicznych środków czyszczących\nWiele osób nie zdaje sobie sprawy, że stosowanie konwencjonalnych środków czyszczących powoduje uwalnianie szkodliwych substancji chemicznych do środowiska, co nie jest zdrowe ani dla Twoich pracowników, ani dla planety. W rzeczywistości niebezpieczne środki czyszczące mogą również przyczyniać się do wysokiego zanieczyszczenia wewnątrz pomieszczeń - co ma wpływ zarówno na Ciebie, jak i Twoich pracowników. Rozważ zmianę rutyny sprzątania poprzez zakup "ekologicznych" środków czystości dla swojej firmy. Care, firma świadcząca usługi opiekuńcze dla rodzin, twierdzi, że przejście na "bardziej ekologiczne" metody czyszczenia pomaga zmniejszyć zanieczyszczenie dróg wodnych i powietrza, minimalizując jednocześnie wpływ na zubożenie warstwy ozonowej i globalne zmiany klimatyczne. Możesz również spać spokojnie wiedząc, że wykorzystując naturalne, przyjazne dla środowiska produkty przyczyniasz się również do zmniejszenia ilości odpadów na wysypiskach, ponieważ wiele z tych produktów wykorzystuje mniej opakowań i bardziej zrównoważone procesy produkcyjne. Kliknij tutaj, aby zapoznać się z listą popularnych ekologicznych środków czystości.\n2. Zachęcaj do nowego sposobu dojeżdżania do pracy\nPowiedzieliśmy to raz, a my powiemy to jeszcze raz: Sektor transportu jest jednym z głównych sprawców emisji gazów cieplarnianych. EPA szacuje, że w 2017 roku działalność transportowa - z samochodów, ciężarówek, samolotów komercyjnych, kolei i innych źródeł - odpowiadała za 29 procent wszystkich gazów cieplarnianych emitowanych do środowiska. Według 2016 American Community Survey, około 150 milionów pracowników jeździło codziennie około 115 milionów pojazdów do i z pracy, co przyczynia się do zanieczyszczenia powietrza i ma negatywny wpływ na zdrowie pracowników poza pracą. Jako sposób na zachęcenie do nowych opcji dojazdu do pracy, spróbuj uruchomić system carpoolingowy lub subsydiowanie transportu poprzez karty świadczeń pre-tax, aby zainspirować pracowników do korzystania z transportu publicznego. Amerykańskie Stowarzyszenie Transportu Publicznego (American Public Transportation Association) stwierdziło, że w 2011 roku korzystanie z transportu publicznego "zaoszczędziło 865 godzin czasu podróży i 450 milionów galonów paliwa w 498 obszarach miejskich". Zachęcanie pracowników, aby jeździli do pracy rowerem lub chodzili pieszo, to również świetny sposób na poprawę ogólnego stanu zdrowia w Twoim miejscu pracy. Świetnym sposobem na zachęcenie do udziału jest wprowadzenie pracowników, którzy chodzą lub jeżdżą rowerem do pracy określoną liczbę razy w miesiącu, do loterii, w której można wygrać kartę upominkową lub darmowy lunch.\n3. Przełam uzależnienie od plastikowych wygód\nKażdego roku ludzie produkują ponad 300 milionów ton plastiku. Skupiając się na zmniejszeniu ilości tworzyw sztucznych, oferując alternatywę dla produktów jednorazowego użytku i recykling, kiedy tylko jest to możliwe, firmy mogą zmniejszyć ilość odpadów, zaoszczędzić pieniądze i zminimalizować swój wpływ na środowisko. Warto zacząć od zmniejszenia liczby jednorazowych butelek na wodę i kubków na kawę - zwłaszcza w miejscach pracy. Każdego roku przeciętny pracownik biurowy zużywa około 156 plastikowych butelek na wodę i wyrzuca 500 kubków na kawę. Używanie butelek i kubków na wodę wielokrotnego użytku wymaga mniejszej ilości zasobów naturalnych do ich wytworzenia, zmniejsza ślad węglowy firmy i zmniejsza ilość odpadów, które wypełniają wysypiska śmieci, oceany i środowisko. Prawdę mówiąc, firma RoadRunner wprowadziła te same zmiany w zeszłym roku i była w stanie uchronić 10 000 kubków przed trafieniem na wysypisko, oszczędzając przy tym 1000 dolarów rocznie dzięki rezygnacji z zakupu jednorazowych kubków i filiżanek. Możesz dodatkowo zachęcać pracowników do minimalizowania ilości plastiku poprzez zachęty, np. nagradzając tych, którzy spakują lunch bez odpadów na tydzień! Zachęcamy do wykorzystania i udostępnienia poniższej grafiki, którą stworzyliśmy jako przypomnienie i motywację dla Twojego zespołu do zmniejszenia ilości odpadów:\n4. Wprowadź rośliny do biura\nJeśli Twoje biuro ma słabą wentylację, Twój zespół może być narażony na ryzyko wystąpienia syndromu chorego budynku. Z definicji, jest to stan dotykający pracowników biurowych, zwykle charakteryzujący się bólami głowy i problemami z oddychaniem, przypisywany niezdrowym lub stresującym czynnikom w środowisku pracy, takim jak słaba wentylacja.\nWprowadzenie roślin do miejsca pracy może pomóc złagodzić te objawy dzięki ich naturalnym efektom oczyszczania powietrza i właściwościom redukującym stres. Pomagają one również wchłaniać toksyny, zmniejszają zanieczyszczenie powietrza w pomieszczeniach i są doskonałym wizualnym przypomnieniem o znaczeniu zrównoważonego stylu życia. To nie wszystko: Rośliny sprzyjają również produktywności i pomagają oszczędzać energię. Według Uniwersytetu Exeter, pracownicy są o 15 procent bardziej produktywni, gdy w biurze znajdują się rośliny domowe. A parowanie z jednego dużego drzewa może dać efekt chłodzenia 10 klimatyzatorów wielkości pokoju, pracujących przez 20 godzin dziennie!\n5. Zmniejsz zużycie energii w budynku\nNRDC.org sugeruje, że zasilanie budynków może odpowiadać za 75% emisji dwutlenku węgla w mieście. Jednak duża część tej energii jest często marnowana przez nieszczelne okna i przestarzałą technologię. IGS powołuje się na badania przeprowadzone przez Międzynarodową Agencję Energii (IEA), sugerując, że poprawa izolacji budynków, wdrożenie wydajnych systemów ogrzewania i chłodzenia oraz przejście na wydajne oświetlenie i urządzenia tworzy bardziej komfortowe środowisko dla pracowników. Najlepsze jest to, że firmy mogą wprowadzać przyjazne dla środowiska praktyki, aby oszczędzać energię i pieniądze, a jednocześnie podnosić morale w biurze. Kiedy pracownicy widzą, że firmy podejmują wysiłki w celu poprawy ich efektywności energetycznej, zwracają na to uwagę, inspirując ich do zaangażowania się również. Nauka o tym, jak zmniejszyć zużycie energii w całym budynku, może nie tylko zwiększyć uznanie pracowników, ale także pomóc obniżyć koszty i poprawić zdrowie pracowników w perspektywie długoterminowej.\n6. Stwórz program recyklingu\nInnym sposobem, w jaki firmy mogą pomóc wspierać zdrowsze środowisko, jest wdrożenie programu recyklingu w całym budynku. Recykling pomaga oszczędzać zasoby, zmniejsza ilość odpadów wysyłanych na wysypiska, oszczędza energię i minimalizuje emisje związane z transportem odpadów na wysypiska. Co więcej, większość pracowników, zwłaszcza tych z pokolenia Millenialsów, chce , aby firmy pomagały im w recyklingu. Ostatnie badania wykazały, że 75% Millennialsów zdecydowałoby się na obniżenie wynagrodzenia, aby pracować w firmie odpowiedzialnej społecznie. Koniecznie porozmawiaj z wewnętrznymi interesariuszami o wdrożeniu strumieni recyklingu opartych na rodzajach materiałów, które Twoja firma generuje najczęściej - niezależnie od tego, czy jest to karton, papier, plastik, kompost czy e-odpady. Skupienie się na redukcji odpadów i recyklingu może zainspirować pracowników do świadomego podejmowania lepszych wyborów, jeśli chodzi o zmniejszanie wpływu na środowisko w biurze i poza nim. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, umów się na bezpłatną konsultację z RoadRunner, aby dowiedzieć się więcej o naszych usługach związanych z odpadami i recyklingiem oraz o tym, jak możemy pomóc Twojej firmie w przeprowadzeniu audytu i usprawnieniu recyklingu przy jednoczesnym obniżeniu ogólnych kosztów odpadów.\nW miarę jak korporacje starają się stworzyć zdrowszy model biznesowy, wiele z nich szybko zdaje sobie sprawę z trwałych oszczędności, lojalności konsumentów, morale pracowników i możliwości ograniczenia ilości odpadów, które się z tym wiążą. A najlepsze jest to, że wystarczy wdrożyć małe, powtarzające się zmiany, takie jak pomysły wymienione powyżej, aby zacząć podążać we właściwym kierunku. Jeśli podobał Ci się ten post, rozważ podzielenie się nim w mediach społecznościowych i oznaczenie RoadRunner w swoim poście. Jeszcze raz dziękujemy za wspólną lekturę!


Zakończenie realizacji projektu - Delfin Sp.z.o.o.\nW pierwszym kwartale 2010 roku Delfin Sp. z o.o. zakończyła realizację projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Osi „Rozwój przedsiębiorczości” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013, zgodnie z umową z dnia 29.12.2008 roku.\nRealizacja projektu obejmowała zakup wysokospecjalistycznej linii technologicznej do formowania rotacyjnego, na której potrzeby niezbędny był zakup kompletu form małych i dużych, budowa hali produkcyjnej, w której linia jest zainstalowana wraz z platformą i żurawiem warsztatowym.\nNajnowszej generacji rozwiązania technologiczne pozwoliły firmie na wprowadzenie nowych wysokojakościowych produktów, prowadząc tym samym do dynamicznego rozwoju przedsiębiorstwa i zwiększając jego konkurencyjność na rynku regionalnym, krajowym i europejskim.


M: Palisz jednego papierosa za drugim?\nM: Umrzesz, pij zieloną herbatę.\nDla niektórych znajoma, dla nielicznych rodzina, dla wszystkich KRÓLOWA.\nMarta Linkiewicz jest bez wątpienia polską matką melanżu i mocnych wrażeń, na szczęście zgodziła się udzielić odpowiedzi na kilka moich pytań.\nKawka w przypadku wywiadów, które przeprowadzam, stała się chyba już pewnego rodzaju normą.\nT: Na start, jaki jest Twój ulubiony kolor?\nM: Hmm, nie wiem czy mam swój ulubiony kolor. Lubię wszystko co się błyszczy, kiedyś był to różowy, ale teraz lubię wyzywające rzeczy.\nT: Kiedy się zaczęła Twoja przygoda z insta?\nM: Instagrama prowadzę od drugiej klasy gim, od kiedy dostałam pierwszego iPhone'a. Usuwałam go wiele razy, ale teraz go prowadzę już dwa lata.\nT: Masz może jakąś pracę poza imprezowaniem?\nM: Nie, ale jak byłam dzieckiem chciałam być na początku policjantką, a potem politykiem. W tym momencie chcę być bardzo znana. Wychowałam się na MTV i nie oglądałam CartoonNetwork. Czasem zdarzały się jakieś atomówki czy odlotowe agentki. Leciała tam Tila Tequila, Kardashian'ki, Króliczki Playboy'a i zawsze wiedziałam, że będę sławna jak one.\nKtórą agentką jest według was Marta?\nT: A co lubisz w Gdyni, bo na snapie ostatnio mówiłaś, że to Twoje ulubione miasto?\nM: Chyba jednak najbardziej lubię Warszawę, tu jest moje serce i Wisła. Gdynia ma super przyjaznych ludzi i plaże idealną do picia. Jest morze, w którym można się wykąpać. Raz Wisła, raz morze - lubię sobie zmieniać. To są moje dwa ulubione kierunki.\nT: Lubisz może jakąś muzykę oprócz rapu?\nM: Słucham wszystkiego, co wpadnie mi w ucho. Czasem jakaś SeksMasterka, czasem pop. Rap i pop lubię najbardziej, zwłaszcza amerykański. Lubię wszystko co jest zagraniczne, ewentualnie taconafide. Ostatnio na Openerze przekonałam się, że są super. To takie fajne, świeże połączenie. Szanuje, pozdrawiam. Marta Linkiewicz.\nZ Martą nie jest możliwe stać w miejscu i pić kawkę, więc poszliśmy później na pizzę i soczek jabłkowy\nT: Co najbardziej denerwuje Cię w fanach?\nM: Jeśli jestem sama i mam czas, to spoko zatrzymam się i pogadamy, ale jeśli jestem ze znajomymi i ktoś mnie zatrzymuje, wszystko się przedłuża. Ludzie zatrzymują się i patrzą, mówią że nie wierzą. Co ja mam wtedy powiedzieć? Czasem wychodzę po bułki bez makijażu i ludzie mnie zaczepiają.\nT: Dbasz w życiu codziennym o swoje zdrowie?\nM: Miałam dzisiaj iść na siłownię, ale jutro też nie pójdę, bo się dziaram. Niezdrowo się odżywiam, mało śpię i rzadko bywam w domu. Jak już jestem to pije dużo wody z cytryną, pije zieloną herbatę - bo chroni wątrobę. Staram się jeść przed wyjściem z domu, ale czasem jem na mieście - zazwyczaj to pizza. Najbardziej niezdrowy jest cukier, a słodyczy akurat jem mało.\nT: Jaka była Twoja najgorsza przygoda z Instagramem?\nM: Chyba jak usunęli mi go, byłam wtedy totalnie załamana. To było traumatyczne przeżycie, brzmi może trochę jak nolife. Od tamtego czasu mam konto prywatne. Gdybym miała nie miała instagrama to chyba zaczęłabym życie za granicą, może do Hiszpanii - tam gdzie jest ciepło. Miałabym męża i dzieci, mielibyśmy egzotyczne przygody.\nT: Co chciałabyś przekazać swoim fanom?\nM: Po prostu bądźcie sobą, polskie społeczeństwo jest ograniczone. Stare babki mają mnie za jakiegoś szatana. Bądź szczęśliwa, be free.\nDomenicawilde 07/17 02:30:17\nWhy God, why. To smutne, ze takie osoby są głosem pokolenia. Brak jakiejkolwiek przyzwoitiści, rozsądku i szacunku dla samej siebie.\nChloe 07/17 22:22:36\nWłaśnie przez takie "gwiazdy" wstyd mi że też jestem kobietą...\neulallie_ 07/18 22:09:18\nszanuje Martę za to, że w tej naszej Polszy nie wstydzi się być sobą. może nie do końca popieram to co robi, ale to jej życie, więc... who cares. przynajmniej jest szczczęśliwa i nie udaje kogoś, kim nie jest.\nMianoir 10/28 19:20:23\nCo za upadek cywilizacji. Takie osoby są sławne? Nigdy wcześniej o niej nie słyszałam. Za co jest sławna właściwie? Ze imprezuje? Buhahaha\nartivva 07/16 23:04:11\nbardzo pozytywna z niej osoba hah\npaulinoowo 07/18 23:33:15\nojj nie lubie jej\nIza 07/16 19:22:35\nŚwietny pomysł na wywiad!!\ntrzeciaktomek 07/16 19:35:32\nZ serii "takie tam w Waszawce" ;P\nadvphotix 07/16 19:48:51\nCześć , super wpis , ale mam pytanie ponieważ jak ja robie wpisy to wyskakuja tylko pierwsze linijki ktore pisalam a reszty juz nie ma\ntrzeciaktomek 07/17 00:36:44\nMoże spróbuj dodać tekst, bo pole u góry to tylko uproszczony opis\nmagdajanek 07/16 19:24:35\nWow masz zdjęcie z Martą!\ntrzeciaktomek 07/16 19:35:14\nI też miałem okazję porozmawiać w cztery oczy, na więcej niż 5min\natomowa 10/24 13:36:34\nwow gratulacje w 4 oczy z marta linkiewicz?! kozak. teraz idz do lekarza czy ci czegos nie sprzedala hihi\nAla 07/17 08:56:38\nroxyy6 07/17 14:06:39\nwikaste00 08/01 08:08:38\nGlassy 02/03 16:53:59\npaoleandra 11/07 17:29:41


Doświetlenie poddasza. Porady na temat: doświetlenie poddasza - Muratordom.pl\n| muratordom.pl » Tagi » doświetlenie poddasza\nWszystko na temat Doświetlenie poddasza w Muratordom. Porady, artykuły, zdjęcia.\nSkosy i zakamarki tworzą znakomitą przestrzeń do kreatywnych zabaw i ukrycia dziecięcych skarbów. Urządzając pokój dziecięcy, poza funkcjonalną aranżacją i wesołą kolorystyką, musimy...\naranżacja pokoju dziecięcego, doświetlenie poddasza, ochrona przed słońcem, okna na poddasze, Velux\nWstawienie okien dachowych to nie jedyny sposób na doświetlenie pomieszczeń na poddaszu. Naturalne światło na poddasze można także doprowadzić przez okna tradycyjne, umieszczane w ścianach...\ndoświetlenie poddasza, lukarna, okna na poddaszu, okno kolankowe, świetlik dachowy\nDom z płaskim dachem - jak doświetlić pomieszczenia naturalnym światłem?\nPomieszczenia w domu pod płaskim dachem można efektywnie doświetlić od góry. Sprawdź, jakie niebanalne rozwiązania można zastosować, by rozjaśnić wnętrza naturalnym światłem.\naranżacja poddasza, doświetlenie poddasza, Fakro\nŚwiatło na poddaszu – test wiedzy o oknach dachowych i lukarnach\nIstnieją dwie metody doświetlenia poddasza słońcem. Jeden to montaż okien dachowych, a drugi to budowa lukarn wyposażonych w tradycyjne okna pionowe. Sprawdź swoją wiedzę na ich temat.\nJeżeli stoisz przed wyborem okien dachowych, ten artykuł jest właśnie dla ciebie. Wyjaśniamy w nim, jakie są rodzaje okien połaciowych i czym one się różnią. Sprawdź, jak można otwierać okna...\ndoświetlenie poddasza, okna obrotowe, okna połaciowe, okna wyłazowe, poddasze użytkowe\nNa co musisz zwrócić uwagę podczas wyboru i zakupu okien połaciowych?\nOdpowiedni wybór okien połaciowych to gwarancja dobrze doświetlonego wnętrza. Poza doborem wymiarów musisz zwrócić również uwagę na parametry techniczne i materiały, z...\ndoświetlenie poddasza, okna połaciowe, wybór okien, zakup okien\nDodatkowe okna połaciowe w bloku mieszkalnym\nW 2011 roku kupiłem mieszkanie na poddaszu, które zostało zaadaptowane przez poprzedniego właściciela (pomieszczenia strychowe, suszarnia itp.). Niestety poprzedni właściciel nie doświetlił wystarczająco pomieszczeń - powierzchnia okna w każdym pomieszczeniu wynosi...\nOdpowiednie doświetlenie poddasza pozwoli na jego swobodne użytkowanie. Należy pamiętać, aby montować okna o jak największej powierzchni przeszklenia. Przeczytaj, jakie są rodzaje okien połaciowych i...\naranżacja poddasza, doświetlenie poddasza, okna na poddasze, okna połaciowe\nNadbudowa domu. Poddasze użytkowe zamiast dachu płaskiego\nStary budynek z dachem płaskim miał ograniczoną przestrzeń mieszkalną. Inwestor zdecydował się na nadbudowę domu, aby uzyskać poddasze użytkowe. Stało się ono nowoczesną przestrzenią otwartą,...\ndach dwuspadowy, doświetlenie poddasza\nZmiany w projekcie domu. Adaptacja poddasza\nAdaptacja poddasza na cele mieszkalne to jedna z najczęstszych zmian w projekcie gotowym, na jakie decydują się inwestorzy. Zobacz, z czym się ona wiąże.\ndoświetlenie poddasza, poddasze nieużytkowe, ścianka kolankowa\nSposoby otwierania okien dachowych a wygoda użytkowania poddasza\nOkna dachowe różnią się między sobą sposobem otwierania. Na rynku mamy spory wybór. Okna dachowe obrotowe, okna dachowe uchylne, okna dachowe rozwieralne czy okna dachowe wysokoosiowe?...\ndoświetlenie poddasza, lukarna, okna, okna dachowe obrotowe, okna dachowe uchylne, okna na poddaszu, okna połaciowe, okno na poddaszu, okno w dachu, otwieranie okien dachowych, poddasze, włazy dachowe


Fantasy World: Podsumowanie czerwca 2015\nAutor: Natalia G. o 16:52\nUpadły czy Anioł 4 lipca 2015 18:15\nJa nie oglądam seriali, ale tobie pozazdroszczę wytrwałości.\nNatalia G. 4 lipca 2015 18:16\nCóż, może któregoś dnia zmienisz zdanie :) Jest w końcu wiele cudownych, wartych obejrzenia seriali <3\nOlicja 4 lipca 2015 18:57\nGratuluję wyników! Jestem pewna, że w lipcu i sierpniu będą jeszcze lepsze :) Tak kusisz tym "Reign", że chyba złamię swoją obietnicę nie zaczynania żadnego nowego serialu, aż nie skończę jakiegoś starego :D Od finału "Gry o Tron" cierpię na okropnego kaca serialowego :/\nNatalia G. 5 lipca 2015 14:56\nTak, KONIECZNIE zacznij oglądać :D Ten serial jest po prostu boski! <3 Ja z kolei się przymierzam do GoT, ale chciałabym najpierw książkę przeczytać, więc raczej nie rozpocznę oglądania póki nie dorwę w me łapki pierwowzoru :P Wzajemnie udanego, książkowego lipca i sierpnia ;)\nMagdalena T. 4 lipca 2015 20:27\nGratuluję czerwcowego wyniku i powodzenia w lipcu :) Ja ze serialami nie przepadam, gdyż nie jestem systematyczna pod względem oglądania i zazwyczaj kończę serię w połowie :)\nMonika R. 4 lipca 2015 20:55\nBardzo, bardzo się cieszę, że przypadła Ci do gustu książka Cobena - przeczytałam prawie wszystkie jego pozycje i polecam Ci serdecznie serię z Myronem. Według mnie najlepsza! :)\nKurczę... Uwielbiam serię Oddechy i zakupiłam najnowszą powieść tej autorki i nieco mnie zaskoczyłaś, bo większość ją sobie równie dobrze chwali. Mam nadzieję, że mi przypadnie do gustu... inaczej pieniądze wydane w błoto...


Sluchobus Badanie Sluchu wydarzenie w Cuprum Arena ∙ Galeria Handlowa Lubin\nAkcja badania słuchu mieszkańców Lubina dotrze już w najbliższy wtorek do galerii Cuprum Arena. Przed wejściem do budynku stanie Słuchobus, w którym każdy chętny będzie mógł wykonać podstawowe badanie słuchu. Badanie odbędzie się 13.09 i potrwa od 9:00 do 17:00.\nNiejednokrotnie pokazywaliśmy jak ważna jest dla nas ochrona i profilaktyka zdrowia. Tym razem zdecydowaliśmy się na wsparcie akcji z zakresu badania słuchu, by pokazać klientom naszej galerii jak ważne jest dbanie o prawidłowe słyszenie – mówi Ewa Sieńko, manager do spraw marketingu galerii Cuprum Arena.


Bezpieczniejszy przegląd tematów seksualnych\nStała kontrola urodzin: sedna, ligacja jajowodów i wazektomia\nNaturalne planowanie rodziny - poza metodą rytmiczną\nCzy twoja kontrola urodzin jest tak bezpieczna, jak myślisz?\nKobiety używały membrany do kontroli urodzin w tej czy innej formie przez setki lat. To mała, elastyczna filiżanka wykonana z silikonu lub lateksu, która przechodzi wewnątrz pochwy, aby nie dopuścić do dojścia do plemnika. Ma bardzo niewielkie ryzyko i może sięgać 94\_% skuteczności. O tym, jak zdecydować, czy jest dla Ciebie odpowiedni.\nMusisz użyć membrany wraz z kremem lub żelem, który zabija plemnik, nazywa się spermicide.\nNajpierw wyciśnij łyżkę spermicydu w kubek membrany i rozłożysz wokół obręczy. Umieścić je w:\nWygodne położenie z otwartymi nogami i ugięciem kolan.\nZłóż membranę na pół, palcem wskazującym w środku, aby pomóc.\nZ drugiej strony otwórz swoją wargę, a następnie wepchnij membranę do środka i pochwy.\nMembrana powinna obejmować wąski otwór do macicy, nazywany szyjką macicy, a przednia krawędź powinna chować się za twoją kością łonową.\nMożesz mieć to na 6 godzin przed seksem i musisz go zostawić co najmniej przez 6 godzin.\nKiedy już jesteś na miejscu, możesz pływać więcej niż raz, ale za każdym razem musisz za każdym razem sprowadzić spermicide. Rób to palcami lub aplikatorem, upewniając się, że jest głęboko w pochwie. Większość środków plemnikobójczych działa tylko wtedy, gdy używasz ich mniej niż godzinę przed seksem. Więc jeśli założysz membranę w godzinach przedpołudniowych, pamiętaj, aby dodać więcej.\nMożesz pozostawić membranę przez maksymalnie 24 godziny. Usunąć:\nPodnieś palec po obręczy i pociągnij go w dół. Jeśli masz kłopoty, poproś lekarza o specjalne narzędzie, które może Ci pomóc.\nCzyścić membranę mydłem i wodą, pozostawić do wyschnięcia i przechowywać w pudełku. Unikać środków smarujących na bazie oleju, które mogą uszkodzić silikon. Regularnie sprawdzaj je w przypadku otworów lub pęknięć.\nJaka jest przepona zapobiega ciąży zależy od tego, czy jest ona prawidłowo używana. Sześciu na 100 kobiet zajdzie w ciążę z membraną, jeśli będą jej używać zawsze za każdym razem. Większość ludzi popełnia błędy czasami, więc typowa stawka jest większa od 12 do 18 na 100. jest to skuteczniejsze niż prezerwatywy lub inne metody barierowe, ale mniej skuteczne niż sterylizacja, urządzenia wewnątrzmaciczne (pigułki jajowodowe) lub pigułki antykoncepcyjne.\nIstnieją pewne zagrożenia, które przynoszą membranę. Najpoważniejszym jest zespół wstrząsu toksycznego, stan, z którego pochodzi infekcja bakteryjna. Można tego uniknąć, nie pozostawiając membrany przez ponad 24 godziny. Urządzenie może również powodować podrażnienie lub reakcję, jeśli jesteś uczulony na lateks. A niektóre kobiety częściej zakażają dróg moczowych, gdy używają przepony.\nGdzie masz membranę?\nPotrzebujesz recepty, aby je otrzymać, więc skontaktuj się z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia. Ona obliczy rozmiar, którego potrzebujesz i naucz, jak go umieścić. Nie jest dla wszystkich - nie można go używać, jeśli masz słaby ton mięśni marsiowych lub problemy z kształtem pochwy.\nMusisz co najmniej raz na 2 lata wymienić, jeśli jest uszkodzony. Może zajść potrzeba innego rozmiaru, jeśli zajdzie w ciążę, chirurgię miednicy lub zysk lub zubożenie więcej niż 15 kilogramów.\nMożesz użyć membrany, nawet jeśli partner nie chce używać prezerwatywy.\nJeśli jest prawidłowo, ty i twój partner nie możesz tego poczuć.\nJeśli chcesz zajść w ciążę, po prostu przestań ją używać.\nNie wpływa na naturalne hormony twojego ciała.\nMożesz go używać podczas karmienia piersią.\nPonieważ możesz ją umieścić i stosować spermicide na godzinę przed seksem, nie musisz przeszkadzać nastrojowi.\nMembrana nie chroni przed STDS.\nMusisz pamiętać o ponownym użyciu spermicide za każdym razem, gdy uprawia się seks.\nMoże być trudne i niechlujne, aby je włożyć.\nMożesz go wyeliminować podczas seksu.\nNie można go używać w okresie.\nMusisz zobaczyć lekarza, aby go otrzymać.\nCzy membrana jest odpowiednia dla Ciebie?\nMembrana może być dobrym wyborem w przypadku kontroli urodzeń, jeśli chcesz uniknąć hormonów, a jeśli chcesz czegoś, co można łatwo odwrócić, jeśli chcesz zajść w ciążę. Ale musisz być w stanie z niego korzystać i dbać o nią w odpowiedni sposób i być niskim ryzykiem dla STD.\nJak się dowiedzieć, kiedy Twoja rodzina potrzebuje pomocy\nPigułki dietetyczne, leki na receptę utrata masy ciała, leki przeciwbólowe\n11 porad dotyczących ćwiczeń, jeśli masz cukrzycę typu 2 (ważne jest to #6)\nStonowane ramiona dla kobiet powyżej 40 roku życia: realistyczne oczekiwania i wskazówki treningowe


co innego lecac z anglii, jeĹli znajda cos w podrecznym, be - www.pah.fora.pl\nco innego lecac z anglii, jeĹli znajda cos w podrecznym, be\nWysłany: Czw 15:10, 10 Kwi 2014 Temat postu: co innego lecac z anglii, jeĹli znajda cos w podrecznym, be\nTym razem postanowilam nie robij tak wiec ten caly tydzien poswiece na zdrowe jedzonko warzywa i owoce plus lewatywa kazdego dnia.I wtedy zaczne glodowke...mam nadzieje ze juz mnie wywali tak jak ostanio bo to bylo tragicze.\nPozdrawiam Was kobitki cieplutko [link widoczny dla zalogowanych] [link widoczny dla zalogowanych]\nMoĹźe z fryzjerami to tak trzeba? Napisz ile czasu chcesz gĹodowaÄ, czy masz jakieĹ kĹopoty ze zdrowiem, jak siÄ odĹźywiasz, czy lubisz soki warzywne czy wolisz owocowe... nie jest, moje zabiegi w stosunku do waszych to grosze a nudÄ\nszukanie igĹy w stogu siana. *zainteresowania-proszÄ mĂłwiÄ konkretnie, nie 'sport, muzyka, film' tylko: Niestety lekarz mi nie pokazaĹ czy otwiera ampuĹkÄ czy korzysta z poprzedniej Ĺźadnej ulotki teĹź nie dostaĹam.. [link widoczny dla zalogowanych]\nten topik to moj pierwszy raz (fajnie brzmi co?????) a moze taki tytuĹ MOJ PIERWSZY RAZ Z LIDA......................WIEC tak jak pisaĹam chyba dojrzaĹam do odchudzania sie tym specyfikiem i bede opisywac swoje rezultaty ,spostrzezenie ,itd............... Minus: Usta masowaĹam kostkami lodu, tak mi polecila Pani doktor i nie mialam siniaczkĂłw. gruba jeĹli juĹź o tym piszesz to zarĂłwno w buĹkach jak i w brokuĹach sÄ\nci rĂłĹźne ulepszacze np. nie lubie jej i od pozcatku byla slaba w tancu i ona ma byc instruktorem hehe chyba koty uczy albo jakies inne zwierzeta heheh widzÄ, Ĺźe masz lekkie kompleksy, skoro tak bardzo byĹ chciaĹa, Ĺźeby mi siÄ wydawaĹo... Milosc i porozumienie jest najwazniesze\nTo lekarz powinien o tym zadecydowaÄ. [link widoczny dla zalogowanych] Jesli ma ktos jaies rady proszÄ o odp na maila.\nJesteĹ pewna tych sĹĂłw? z gĂłry dziÄkuje za jakiekolwiek informacje!! moja matka jest polozna... Ziarnina jest to gojenie siÄ zanieczyszczonej rany. Tak na marginesie. [link widoczny dla zalogowanych]\nChodziĹam do nich jak jeszcze pracowaĹy gdzie indziej, ale teraz otworzyĹy wĹasny salon i wkrĂłtce siÄ do nich wybiorÄ. a ja wlasnie zawzse wolalam te czarne charakterki PomyĹlaĹam, Ĺźe przejdzie. mi jednak jeansy trochÄ z tyĹka zjeĹźdĹźajÄ\n460 kcal). Jezeli ktos ma problemy z kupnem w aptece tak jak kolezanka proponuje zakupic nawww.allegro.pl 26zĹ za 2l WLEWNIK GUMOWY. A jak u Ciebie z efektami?\nCzytam te wszystkie posty -Ĺźale-narzekanie i inne takĹźe pozytywne wypowiedzi. [link widoczny dla zalogowanych] Absolutnie jestem za Omega3 bardzo pozytywna sprawa jest go troche w siemieniu lnianym i amerykanie dostaja wlasnie na tym punkcie ostatnio hopla\nJakie macie dziewczyny wyksztaĹcenie? ktos doradzil mi ze powinnam zaczac spozywac duzo produktow bogatych w witaminy B! Stellamix-MichaĹ dostaje tran mollers norwerski smak owocowy teraz jestem w trakcie @ nawet na smakolyki nie patrze tak sie zawzielam, na swieta sie odchamie potem znowu mĹź Kilka tyg. [link widoczny dla zalogowanych]\nZ jakimi trudnymi pytaniami Wy siÄ spotkaliĹcie? czy ktos pisaĹ, Ĺźe jemy jakto okreĹliĹaĹ - jak krowy same wÄgle?WrÄcz przeciwnie. Na teraz , co moge ci poradzic- zadbaj szczegolnie o wyglad....ladne wlosy to podstwa, jakies fajne ciuchy (drugi problem= w polsce ciezko o ciuchy dla mlodych z nadwaga, a za granica tego pelno...) hmmmm... nie pisz o zadnych marzeniach, jelsi on Ciebie nie zaspokaja zawsze Ty mozesz sie tym samym jemu odwdzieczyc(chociaz nie wiem czy akurat to dobre wyjscie). Z tym, Ĺźe ja wyjeĹźdĹźam na wakacje od 4 do 10 lipca. PrzerwaĹam leczenie po 5 dniach bo miaĹam skutki uboczne:\ndzisiaj bylam na rozmowie. [link widoczny dla zalogowanych] mialam na glowie wielkie siano sterczacych patykow:/ juz lepsze sa takie jakie mam, krecone...Ale zastanawiam sie teraz nad trwala prostujaca wlosy KTOS WIE ILE TO KOSZTUJE??\nnie mam weny na pisanie jakos tak jutro mam lekarza naczyniowca i daje samochod do warsztatu wiec caly dzien mnie nie bedzie a od srody zaczne prasowac i cos wkladac do toreb na sam wyjzad bardzo sie ciesze mam nadzieje ze sie niepochorujemy ....pozdrawiam was wszystkie storkotka WĹadyslawowo tez super Pozdrawiam wszystkich serdecznie, do uslyszenia pa pa Widze ze podobnie jak ja myszkujesz w nadziei na cos co nam Sam zÄ\nte paskudne szwy! Tam rozpiszÄ\nCi trening, do tego dietetyk i co najwaĹźniejsze trzeba siÄ nniej stresowaÄ aby byĹa dobra przemiana materii, rĂłb coĹ co ciÄ odprÄĹźy po pracy/szkole. [link widoczny dla zalogowanych]\n[link widoczny dla zalogowanych] czasem i taki i taki pasuje teraz jestem na diecie jakoĹ mis ie udaje ale tÄsknie do jedzenia ... Zdzislaf wlosy przerzedzaja sie w sezonie cieplym letnim, bo po prostu nie potrzebujemy tyle ciepla, a przy glodowkach zdarza sie silniejsze gubienie wlosia Proponuje po pierwszej fazie wychodzenia popijac napar ze skrzypu polnego. Ale wiem tez ze zalecaja lewatywe (wlasnie po to zeby koboety nie obawialy sie przec) ogĂłlnie kiedy siÄ gdziesz poruszam o kulach, kaĹźdy siÄ jedynie domyĹla, ze coĹ mi dolega skoro o kulach chodze, ale maĹo kto wie, Ĺźe ukrywam aparat pod spodniami, mam dwie pary takich spodni jedne dzwonowate a drugie takie w stylu luĹşnym, krawcowa naprawdÄ zrobiĹa dobra robĂłtke,.. a dzieki temu ze mam wiecej energii jestembardzije radosna


Days Inn Hotel & Suites Aqaba Aqaba - rezerwuj pokoje w hotelu Days Inn Hotel & Suites Aqaba|Agoda.com\nAl Saada Street, Hotels Area, Aqaba, Aqaba, Jordania, 77110 - pokaż na mapie\nMasz pytanie do Days Inn Hotel & Suites Aqaba?\nDays Inn Hotel & Suites Aqaba – więcej informacji\nZa sprawą dogodnego położenia w mieście Aqaba, Days Inn Hotel & Suites Aqaba stanowi świetną bazę wypadową do zwiedzania tego pięknego miasta. Ten 4-gwiazdkowy obiekt noclegowy przyciąga co roku rzesze turystów, gdyż jest oddalony o jedynie 2 Km od centrum miasta oraz o 14 Km od lotniska. Goście obiektu na pewno polubią jego idealną lokalizację i możliwość łatwego dotarcia do takich atrakcji jak Adams jewellers, Sindbad, International Traders.\nDoskonała obsługa i udogodnienia, które oferuje Days Inn Hotel & Suites Aqaba zapewnią gościom przyjemny pobyt. Udogodnia takie jak darmowe Wi-Fi we wszystkich pokojach, udogodnienia dla niepełnosprawnych, Wi-Fi w miejscach publicznych, parking, obsługa pokoju są dostępne dla wszystkoich gości, aby zapewnić im wspaniale komfortowy pobyt.\nNa 5 piętrach tego obiektu goście mogą wypoczywać w 110 pokojach zapewniających ciepłą domową atmosferę. W niektórych z nich dostępne są również nowoczesne udogodnienia, takie jak klimatyzacja, ogrzewanie, pobudka na życzenie, biurko, minibar. Obiekt ten posiada w swej ofercie szeroki wachlarz atrakcji rekreacyjnych, dzięki czemu żaden z gości nie będzie narzekać na nudę. Pragniesz korzystać z komfortowego zakwaterowania w mieście Aqaba, świetnym rozwiązaniem jest Days Inn Hotel & Suites Aqaba gdzie panuje prawdziwie rodzinna atmosfera.\nRecenzje – Agoda (21)Recenzje – Booking.com (73)\nLacresha – Kuwejt\nIngvor – Finlandia\nMarloes – Holandia


17 czerwca 2021 - Kościan na sygnale\nChciał wyskoczyć z 4. piętra w bloku\nW Kościanie na os. Piastowskim mężczyzna chciał wyskoczyć z 4. piętra. Sam zawiadomił służby. Na miejsce wezwano straż pożarną, karetkę pogotowia i policję. Do zdarzenia doszło w środę, 16 czerwca około godziny 18:30 na...\nprzez KnS · Published 17 czerwca 2021\nPolicjanci przeprowadzili akcję dla pieszych i kierowców\nW Kościanie w okolicy Poczty Polskiej i na Placu Wolności policjanci przeprowadzili akcję dla pieszych i kierowców pt. ,,Zapatrzony niechroniony- nieusprawiedliwiony!”. Dnia 16 czerwca br. w godzinach 11:00-12:00 na terenie Kościana policjanci przeprowadzili akcję...\nPrawoskręt na ulicę Gostyńską z ulicy Ciszaka\nBędzie prawoskręt na ulicę Gostyńską z ulicy Ciszaka w Kościanie? Realizacja usprawni ruch po otwarciu nowego tunelu na ul. Gostyńskiej w Kościanie. Burmistrz Kościana planuje stworzyć prawoskręt na ulicę Gostyńską z ulicy Ciszaka. Został...


Aktualizacja do Cataliny - ASUS Z97-Pro Gamer - 10.15 Catalina - haMac.pl\nBy man_of_the_oak, January 8 in 10.15 Catalina\nPrzyszedł moment, aby dokonać aktualizacji macOS na moim Hacku z sygnatury (opartym na płycie ASUS Z97-Pro Gamer), a jako iż dość dawno nie grzebałem w temacie, pozwolę sobie poprosić Was o pomoc.\nDo tej pory korzystałem z zestawu przygotowanego przez 314TeR-a, tj.\nDla czytelności podam zastosowane tam kexty:\nWzględem oryginalnego zestawu, który podany jest w sygnaturze, pojawił się upgrade w postaci nowej karty graficznej: Sapphire RADEON RX 580 NITRO+ Special Edition.\nChciałbym poprosić Was o pomoc z dostosowaniem tego zestawu pod kątem instalacji macOS 10.14 oraz 10.15 (z uwagi na ewentualnie problemy z używanymi przeze mnie aplikacjami, które mogę napotkać na Catalinie, chciałbym mieć pod ręką łatwą opcję instalacji Mojave), z uwzględnieniem obecności wspomnianej karty.\nPlanowałem na początek pobrać najnowszą wersję UniBootX i w oparciu o dostępne w niej kexty (ewentualnie pobrane z sieci) zaktualizować paczkę Z97-PRO GAMER. Z tego co wywnioskowałem, zmiany wyglądałyby następująco:\nAppleALC.kext           \t-> aktualizacja\nCPUSensors.kext         \t-> FakeSMC_CPUSensors.kext\nFakeSMC.kext            \t-> aktualizacja\nGPUSensors.kext         \t-> FakeSMC_GPUSensors.kext\nHDMIAudio.kext          \t-> aktualizacja\nIntelMausiEthernet.kext \t-> IntelMausi.kext\nLilu.kext               \t-> aktualizacja\nLPCSensors.kext         \t-> FakeSMC_LPCSensors.kext\nSATA_Legacy.kext        \t-> aktualizacja\nUSBInjectAll.kext       \t-> aktualizacja\nZ97LPC.kext             \t-> aktualizacja\nCzy konieczne jest przenoszenie jakichś plików .plist w trakcie aktualizacji? Dodatkowo, czy w związku ze zmianą karty graficznej potrzebuję dodatkowych kextów lub zmiany ustawień BIOS-u (np. włączenie iGPU, aby uniknąć problemu m.in. z działaniem aplikacji Podgląd)? Czytałem nieco na temat WhateverGreen, ale trafiłem także i u nas na forum na głosy sugerujące, że pogarsza ono wydajność karty w niektórych sytuacjach, więc sam już nie wiem co sądzić...\nPrzy okazji, czy USBInjectAll wymaga jakiejś dodatkowej customizacji po aktualizacji? Do tej pory korzystałem wprost z gotowca od 314TeR...\nJeśli ktoś z Was posiadałby przy tym jakieś uwagi dotyczące ewentualnych usprawnień - np. nowe, stabilniejsze/posiadające lepszą funkcjonalność kexty - są one jak najbardziej mile widziane ; )\nWielkie dzięki za pomoc! Widzę, że przedsięwzięcie wymaga nieco więcej zabawy niż sądziłem, więc najpewniej zajmę się tym w przyszłym miesiącu. Na pewno dam znać jak poszło, wspominając o ewentualnych problemach, na które natrafiłem.