W tym roku trasę koncertową Betlejem w Polsce, w 12 największych halach widowiskowych, obejrzało ponad 50 tysięcy osób. Koncerty stały się przestrzenią dla wielu spotkań – z rodziną i z przyjaciółmi, ze znajomymi i z mieszkańcami-współobywatelami miast; spotkań międzyludzkich i artystycznych.\nPowstała także przestrzeń emocjonalnych wrażeń i duchowych doznań. Przestrzeń muzyczna i teatralno-widowiskowa. W ten sposób czas Bożego Narodzenia, tak ważny dla naszej kultury i duchowości, zyskał nowy wymiar w obrębie polskich miast. Dzięki Betlejem w Polsce idea kultywowania tradycji wspólnego kolędowania nie tylko w domach, ale również w centrach miast, stała się rzeczywistością. Po zakończeniu drugiej edycji trasy, można już śmiało stwierdzić, że te koncerty powołały do życia fakt kulturowy, który rozwija i wzmacnia wspólnotę duchową i obywatelską Polaków.\nW każdym z 12 miast artystów witała świątecznie nastrojona publiczność. Na koncerty przychodzili młodzi i starsi, wielopokoleniowe rodziny, ludzie samotni; wierzący i niewierzący. Tak, jak przy polskim wigilijnym stole – znalazło się tam miejsce dla każdego. Podczas tych niezwykłych koncertów nie tylko ważna była muzyka i przekaz artystyczny, ale przede wszystkim relacje i emocje międzyludzkie. Dzięki nim rodziła się wielka betlejemska wspólnota, którą tworzyli ludzie sobie bliscy, ale i dalsi; czasem osoby zupełnie sobie obce. Koncerty Betlejem w Polsce stały się piękną płaszczyzną ogólnopolskiego spotkania tych wszystkich, którzy pragną kontynuować i pielęgnować tradycję Bożego Narodzenia.\nPodczas tegorocznej trasy koncertowej polscy widzowie mogli się spotkać również z wyjątkowymi artystami - różnymi, w wielu przypadkach odmiennymi osobowościami artystycznymi. Głosy żeńskie reprezentowały: Natalia Kukulska, Kasia Moś, Daria Zawiałow, Beata Bednarz, Agnieszka Musiał i Dana Vynnycka. Wszystkie wielokrotnie nagradzane, tworzą w różnych gatunkach muzycznych i uosabiają różne sposoby śpiewania i wrażliwości artystycznej. W podobne spectrum możliwości ułożyły się głosy męskie: Mate.O, Mietek Szcześniak, Igor Herbut i Adam Krylik. Na scenie wszyscy wykonawcy stworzyli piękną, ale bardzo zindywidualizowaną harmonię – wybrzmiewały w niej charaktery solistów, nie tylko artystyczne, oraz silne emocje, jakie towarzyszyły ekspresji poszczególnych utworów. Ostatecznie dało to poruszający efekt: przekaz, który płynął z estrady, spotykał się z odpowiedzią ze strony widowni. I to nie tylko w formie żywiołowych reakcji widzów, ale także w wymiarze skupienia i duchowego przeżycia. To niezwykle istotne, że Betlejem w Polsce powołało tak wielki, również w sensie przestrzennym, wymiar międzyludzkiego spotkania. W ten sposób bowiem radość świętowania stała się jeszcze bardziej powszechna i co ważniejsze - jeszcze bardziej “wspólna”. Aspekt wspólnotowości ma zaś szczególne znaczenie w kultywowaniu i rozwijaniu tradycji związanej z Bożym Narodzeniem, które jest przecież czasem dzielenia się z innymi, czasem “bycia razem”.\nPodczas Betlejem w Polsce ta jedność przeżywania i wielka radość z przyjścia Syna Bożego na ziemię zbliżała wzajemnie nie tylko artystów z widzami, ale także budowała więzi na samej scenie. Wybrzmiewało to szczególnie wyraźnie w duetach, tercetach, czy też po prostu we wspólnym śpiewaniu przez wszystkich wokalistów wybranych utworów. Uwagę przykuwały zwłaszcza nowe, oryginalne na polskiej estradzie duety. Wspólnie zaśpiewali, m. in., Natalia Kukulska z Adamem Krylikiem, Kasia Moś z Mietkiem Szcześniakiem czy Dana Vynnycka z Igorem Herbutem. Nie tylko nadało to niepowtarzalny charakter wykonywanym utworom, ale także pozwoliło na rozwinięcie potencjału, który pojawił się w muzycznym dialogu między solistami. Betlejem w Polsce staje się niewątpliwie jedną z najważniejszych aren dla artystycznego rozwoju talentów muzycznych. Twórcy trasy koncertowej nie obawiali się próbować, a nawet eskperymentować i to nie tylko w tym zakresie. Wszystko to w służbie publiczności, która nieustannie powinna być inspirowana do tego, by oczekiwać coraz więcej artystycznych wrażeń. Betlejem w Polsce służyło również właśnie temu: kształceniu kulturalnych i kulturowych potrzeb; w ten sposób wpływając na rozwój bożonarodzeniowej tradycji w Polsce.\nWokalistom towarzyszyła AUKSO - jedna z najlepszych orkiestr kameralnych w Europie, pod dyrekcją Marka Mosia. Wybór takiej formacji instrumentalnej sprawił, że pod względem brzmieniowym Betlejem w Polsce bez wątpienia stało się jedną z najlepszych produkcji muzycznych na polskim rynku. Jednak równie istotny jest fakt, że publicznośc zgromadzona w 12 miastach miała okazję usłyszeć bogactwo dźwięków, jakie mogą nieść treści związane z przyjściem Jezusa na świat. W tym sensie udział AUKSO w trasie koncertowej miał też charakter edukacyjny: pozwolił polskiemu słuchaczowi na obcowanie ze sztuką naprawdę wysoką, ale w formie czytelnej, wręcz porywającej, o czymś świadczyły entuzjastyczne reakcje uczestników koncertów.\nDodatkowy walor muzyczny nadawał całości przedsięwzięcia międzynarodowy zespół wybitnych instrumentalistów, stworzony specjalnie na tę okazję. Nie sposób tu pominąć faktu, że sama obecność na scenie dwóch izraelskich muzyków – Yarona Yerahmiela Cherniaka oraz Gabriela Aisenmana, była znakiem symbolicznego jednoczenia się całego świata wobec wielkiego święta nie tylko religii, także kultur, które mają swój odrębny narodowy rys, ale przecież przeplatają się z innymi tradycjami, ostatecznie tworząc wspólne terytorium znaczeń i emocji. To wrażenie potęgowało się jeszcze, kiedy z estrady rozbrzmiewały oryginalne słowa ukraińskiej kolędy Dobry Wieczer Tobie. Sądząc po entuzjastycznej reakcji widowni niemal we wszystkich miastach, polska publiczność odnajduje swoją wrażliwość również w utworach bożonarodzeniowych, które wykonywane są w obcym języku.\nBetlejem w Polsce było wyjątkową podróżą, w jaką można się wybrać tylko raz w roku: podróżą przez najpiękniejsze kolędy i pieśni bożonarodzeniowe z różnych stron świata. Koncerty okazały się ekscytującą wyprawą w rejony po części znane, ale w dużej mierze także nowe, gdzie z polskimi ścieżkami skrzyżowały się szlaki, m.in., hebrajskiej pieśni szabatowej Lecha Dodi, współczesnej pieśni angielskiej Przyszedł bezbronny na świat, kolędy czeskiej Czas radości, wesołości czy też starogreckiej pieśni z Kapadocji – Chrystus się nam narodził dzisiaj. Większość tych utworów została po raz pierwszy przetłumaczona na język polski; część – wydobyta z mroków historii i w ten sposób ocalona od zapomnienia. Wielka w tym zasługa Mate.O (Mateusza Otremby) – Dyrektora Artystycznego Betlejem w Polsce oraz współczesnych, oryginalnych aranżacji autorstwa Jana Smoczyńskiego - Kierownika Muzycznego trasy koncertowej. Dzięki zaangażowaniu i pasji tworzenia całego zespołu, także technicznego, Betlejem w Polsce stało się wydrarzeniem na najwyższym światowym poziomie.\nPodkreślił, że Jezus był nim nie tylko w chwili swej męki, ale przez całe swoje życie: urodził się w stajence, gdyż nie było dla jego rodziny „miejsca w gospodzie”, miał biednych rodziców a przez całą swą działalność publiczną „nie miał gdzie głowy złożyć”, był bezdomny. W pretorium Piłata Jezus – ubiczowany, odziany na pośmiewisko w czerwoną szatę, ze związanymi rękoma – jest pierwowzorem osób skutych kajdankami, samotnych, wystawionych na samowolę żołnierzy i oprawców, którzy wyładowują na biednych swą złość i okrucieństwo, nagromadzone w życiu – zaznaczył kapucyn.\nNawiązując do słów Piłata o Synu Bożym: „Oto Człowiek”, przypomniał, że można je odnieść do niekończącego się zastępu ludzi poniżonych, sprowadzonych do roli przedmiotów, pozbawionych wszelkiej godności. Na krzyżu Jezus z Nazaretu staje się znakiem całej tej „poniżonej i upokorzonej” ludzkości. „Chciałoby się zawołać: odrzuceni, odepchnięci, pariasi z całej ziemi – oto największy człowiek w dziejach stał się jednym z was! Niezależnie od swej narodowości, rasy czy religii macie prawo uważać Go za swojego” – podkreślił zakonnik.\nPrzywołał następnie amerykańskiego murzyńskiego pisarza i teologa Howarda Thurmana, którego Martin Luther King uważał za swego nauczyciela i inspiratora odrzucenia przemocy w walce o prawa człowieka. W swej książce „Jezus i wydziedziczeni” wskazał on, jak bardzo postać Jezusa stała się reprezentatywna dla niewolników Południa, których on sam (Thurman) był bezpośrednim potomkiem. W tym klimacie zrodziły się – przypomniał o. Cantalamessa – słynne do dziś na całym świecie pieśni „ negro spirituals”, mówiące o męce rozdzielonych małżonków i dzieci, sprzedawanych różnym panom. „Nikt nie zna bólu, którego doświadczyłem, jak tylko Jezus” – głosiła jedna z pieśni.\nAle wszystko to nie jest ani jedynym, ani najważniejszym znaczeniem Jego męki i śmierci, gdyż najgłębszy jest jej wymiar nie społeczny, lecz duchowy – stwierdził kaznodzieja papieski. Wskazał, że ta śmierć „odkupiła świat z grzechu, zaniosła miłość Boga do najdalszych i najciemniejszych miejsc, do których ludzkość została wypędzona w swej ucieczce przed nią, czyli przed śmiercią”. To jest największy sens krzyża, który wszyscy, wierzący i niewierzący, mogą uznać i przyjąć – podkreślił o. Cantalamessa.\nZwrócił uwagę, że jeśli dzięki wcieleniu Syn Boży stał się człowiekiem i złączył się z całą ludzkością, to w świecie, w którym się to dokonało, stał się On jednym z ubogich i odrzuconych. Wziął na siebie ich brzemiona, gdy powiedział: „Cokolwiek uczyniliście głodnemu, nagiemu, więźniowi, wygnańcowi, Mnieście uczynili” – przypomniał kaznodzieja. Dodał, nie można się jednak na tym zatrzymywać, bo gdyby Jezus ograniczył się tylko do bycia jednym z wydziedziczonych tego świata, byłby jedynie wspaniałym przykładem i nikim więcej. Ale On po ukrzyżowaniu zmartwychwstał, ze zwyciężonego stał się zwycięzcą, z osądzonego sędzią. Ostatnie słowo nie należało i nigdy nie będzie należało do niesprawiedliwości i ucisku, Jezus zaś nie tylko przywrócił godność wydziedziczonym, ale dał im nadzieję – stwierdził o. Cantalamessa.\nZauważył następnie, że w pierwszych trzech wiekach Kościoła Paschę sprawowano nie tak, jak obecnie, w czasie Triduum Paschalnego, ale w ciągu jednego dnia – nie wspominano oddzielnie śmierci i zmartwychwstania, ale świętowano przejście Chrystusa z tego jednego stanu do drugiego. Przypomniał, że hebrajskie słowo Pesach oznacza właśnie przejście: narodu żydowskiego z niewoli egipskiej do wolności, a potem przejście Chrystusa z tego świata do Ojca oraz wierzących w Niego od grzechu do łaski.\nJest to święto całkowitej zmiany, dokonanej przez Boga i urzeczywistnionej w Chrystusie, oznacza początek i obietnicę jedynego, całkowicie słusznego i nieodwracalnego zwrotu w dziejach ludzkości – zauważył kaznodzieja. A zwracając się do ubogich, wykluczonych, zniewolonych na różne sposoby w naszych społeczeństwach, zawołał” „Pascha jest waszym świętem!”.\nZakonnik podkreślił, że przesłanie krzyża jest skierowane także „do tych, którzy stoją na drugim brzegu: możnych, silnych, tych, którzy czują się pewnie w swej roli «zwycięzców»”. A jest to, jak zawsze, przesłanie miłości i zbawienia, nie nienawiści lub zemsty – tłumaczył kapucyn. Zaznaczył, że przypomina ono, że wszystkich czeka ten sam koniec: słabych i potężnych, bezbronnych i tyranów, wszyscy bowiem podlegają tym samym prawom i ograniczeniom. Śmierć niczym miecz Damoklesa na włosie końskim wisi nad głową każdego człowieka, ostrzegając przed największym złem dla człowieka, jakim jest złudzenie wszechmocy – dodał o. Cantalamessa.\nPrzypomniał, że Kościół otrzymał od swego Założyciela polecenie stania po stronie ubogich i słabych, bycia głosem tych, którzy go nie mają. „I dzięki Bogu to właśnie czyni, szczególnie w osobie swego najwyższego pasterza” – wskazał kaznodzieja papieski.\nNa zakończenie zaznaczył, że „drugim historycznym zadaniem, jakie religie winny razem dzisiaj podejmować, oprócz wspierania pokoju, jest zabieranie głosu w obliczu widowiska dziejącego się na oczach wszystkich”. Otóż niewielu uprzywilejowanych ma dobra, których nie będą mogli zużyć i będą żyli przez całe wieki, a obok nich są ginące masy ubogich, niemających kawałka chleba ani łyka wody, aby dać je swym dzieciom. „Żadna religia nie może pozostawać obojętna, gdyż Bóg wszystkich religii nie jest obojętny wobec tego wszystkiego” – podkreślił z mocą włoski kapucyn.\n„Za dwa dni, wraz z obwieszczeniem zmartwychwstania Chrystusa, liturgia nada imię i oblicze także temu Zwycięzcy. Czuwajmy i rozważajmy w oczekiwaniu” – zakończył swe kazanie o. Cantalamessa.


Biurko Svenbox BG 073 - Meblobranie.pl\n(kod: 13785) Produkt wyprodukowany w Polsce SvenboxSvenbox Art\nBiurko Svenbox BG 073 stanowi proste biurko w kształcie prostokąta. Wszystkie biurka z kolekcji Svenbox Art charakteryzują się możliwością ich wykorzystania w szczególności do open space'ow, Nie posiadają blendy zasłaniającej nogi użytkownika dzięki czemu mogą być także stosowane jako stoły. Nogi biurka wykonano z profili stalowych o grubości 60x30 mm.\nBlat biurka to płyta melaminowa o grubośći 2,8 cm z zabezpieczonymi krawędziami okleiną PVC o grubości 0,2 cm.\nWarianty kolorystyczne biurka to: calvados, olcha, buk.\nIstnieje możliwość zamówienia usługi montażu na miejscu u Klienta.\nPolecamy również kontenerki Svenbox, które idealnie sprawdzają się w każdym biurze i pozwalają zachować porządek w miejscu pracy.


Regulamin Sali Zabaw Sala Zabaw Niezwykłych / Największa i najnowocześniejsza Sala Zabaw w okolicy / Ponad 700m2 do zabawy!!! / TRZY konstrukcje zabawowe / Tor tubingowy - NOWOŚĆ!! / Pajęczyna Spidermana- NOWOŚĆ! / Zjeżdżalnia tubowa - NOWOŚĆ!!! / Salka dla mam karmiących / Magiczny dywan / Kulko-kawiarnia z obszernym menu dla dzieci i rodziców / Kącik maluszka z mnóstwem zabawek / Dmuchana zjeżdżalnia / Imprezy urodzinowe / Grupy zorganizowane / Imprezy plerowe


mlode wilki biznesu | montessori\nWspółczesna szkoła przygotowuje do egzaminów. Uczniowie nie potrafią dokonywać wyborów, bo w procesie edukacyjnym są biernymi konsumentami. Uczniowie nie potrafią zarządzać swoim czasem i podejmować decyzji, bo w procesie edukacyjnym są niesamodzielni, zniewoleni i zależni. Uczniowie nie potrafią współpracować, bo system edukacyjny generuje rywalizację i współzawodnictwo. Współczesnym absolwentom gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych brakuje wiedzy, doświadczeń, samodyscypliny, motywacji, kreatywności, odwagi i wiary we własne możliwości.\nNastolatek chce być traktowany jak dorosły. Nastolatek chce być traktowany poważnie, brakuje mu jednak wiedzy, doświadczenia i kompetencji społecznych, by decydować o sobie. Nastolatek nie ma nic, wszystko co posiada dostał od dorosłych. Nastolatek toczy z dorosłymi nieustanną walkę o wolność, niezależność, samodzielność, prawo do własnego zdania, własnych decyzji i wyborów. Nastolatkom często brakuje zainteresowań, celu, do którego zmierzają i odpowiedzialności za własne życie. Współczesny świat jest pełen zagrożeń ze strony cybersprzestrzeni, dziś jest łatwy dostęp do narkotyków i używek, a nastolatkom często brakuje siły, by się temu przeciwstawić.\nMŁODE WILKI BIZNESU, to roczny program dla grupy stu uczniów z gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych z Torunia, którzy będą samodzielnie prowadzić drukarnię cyfrową, specjalizującą się w wykonywaniu materiałów i gadżetów reklamowych. Stworzymy dla nich odpowiednio wyposażoną przestrzeń, która umożliwi im zrewolucjonizowanie rynku i osiągnięcie sukcesu w branży. Wiedzę i umiejętności zdobędą pod okiem najlepszych specjalistów z różnych dziedzin. Tylko od ich kreatywności, zaangażowania, umiejętności współpracy, pracowitości i determinacji będzie zależało, jak wielki sukces osiągną. Cały zysk z przedsięwzięcia przeznaczą na zorganizowanie wyjazdu wakacyjnego dla wszystkich uczestników programu. Mogą pojechać pod namiot lub w daleką zagraniczną podróż, wszystko zależy od tego, jak duże zyski osiągną.


3-gwiazdkowy Ta Sbejha Complex Hotel szczyci się bliskim sąsiedztwem Katedra św. Pawła, Cytadela i Xlendi Beach (jedynie 3.9 km odległości).\nTen czołowy hotel mieści się 5 km od centrum Gozo.\nTa Sbejha Complex Hotel oferuje pokoje o rustykalnym wystroju, z balkonem, TV, kuchnią, darmowym wi-fi i sofą. Pokoje są wyposażone w ekspresy do kawy/herbaty, kuchenki mikrofalowe i lodówki.\nTa Sbejha Complex Hotel szczyci się salą zebrań i centrum biznesowym, jak również usługami prasowania i usługami sprzątania.


Działka budowlana, inwestycyjna na sprzedaż w miejscowości Złotoryja (gw) w dzielnicy Wilków w cenie 199 000 zł\nDziałka o powierzchni 7509.00 m2\nOBNIŻONA CENA!!! Proponujemy Państwu ciekawie położony, przepiękny cenowo teren pod działalność inwestycyjną, budownictwo mieszkaniowe tudzież zabudowę mieszkaniowa z częścią usługową, w miejscowości Wilków, 4km od Złotoryi. Teren ten leży w bliskim sąsiedztwie Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej podstrefa Złotoryja, tuz tuż-tuż firmy Mine Master a także Skansenu a także Muzeum Górnictwa w Leszczynie. Działki te zostały ujęte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, posiadają powierzchnię 7509m2. Cały teren składa się z trzech działek, konkretnie działek o numerach 488/6, 488/7 a także 488/9 ( co pokazują dwa ostatnie zdjęcia ), jego szerokość to 56m zaś długość 135m. Umieszczony przy drodze głównej prowadzącej do Leszczyny, istnieje szansa zrobienia wjazdu z drogi głównej na całej szerokości działki. Kształtem przypomina prostokąt, teren płaski, całkowicie utwardzony, przeważająco zadrzewiony. W okolicy znajduję się energia elektryczna, przyłącze kanalizacyjne a także wodociągowe. Idealne miejsce dla ludzi pragnących prowadzić działalność tuż za miastem, przy dobrym szlaku komunikacyjnym wśród terenów zielonych a także takich, którzy szukają odprężenia a także spokoju z dala od miejskiego zgiełku. Ostatnie zdjęcia, czyli 11 a także 12, przedstawiają rzut terenu z góry wraz z zaznaczonymi granicami działek. Cena 235.000zł --> 199.000zł za cały teren -> do negocjacji ( istnieje szansa kupienia samej działki 488/6 bądź działek 488/7 a także 488/9 razem ) Serdecznie zapraszam na prezentację KUPUJĄCY NIE PŁACI PROWIZJI NA RZECZ BIURA NIERUCHOMOŚCI DIAMARO\nSymbol oferty: DMA-GS-80, Lokalizacja: Złotoryja (gw), Wilków, Przeznaczenie działki: budowlana, inwestycyjna, Pow. całkowita [m2]: 7 509,00 m², Wymiary działki: 56x135 m, Cena: 199 000 PLN , Cena/m2: 26.50 PLN,\nStan prawny: własność, Zagosp. działki: niezagospodarowana, Ukształtowanie działki: płaska, Kształt działki: prostokąt, Woda: jest, Dojazd: asfalt, Otoczenie: las, Położenie: poza miastem, Prąd: jest, Kanalizacja: tak,


Maszynka do makaronu MAESTRO MR-1679 - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna AGD AGD do kuchni Maszynki do makaronu Maszynka do makaronu MAESTRO MR-1679\nOpis - Maszynka do makaronu MAESTRO MR-1679\nMaszynka do makaronu Maestro MR1679\nMaszynka do makaronu z napędem ręcznym. Wykonana z wysokiej jakości stali nierdzewnej, posiada wyjmowany blok z rowkami, łatwy do czyszczenia i zajmuje niewiele miejsca. Maestro MR4679 do makaronu może rozwałkować ciasto o grubości 0,5-4 mm i kroić makaron o różnej grubości od 1,5 mm do 5 mm (9 opcji). Urządzenie jest mocno i bezpiecznie przymocowane do stołu za pomocą zacisku. Dzięki tym wszystkim cechom będzie godnym prezentem dla każdej gospodyni domowej i zapewni swoim właścicielom prawdziwy pyszny włoski makaron. W komplecie ostrza do krojenia 2 mm i 6 mm.\nNajlepsze zastosowania Makaron\nOpinie - Maszynka do makaronu MAESTRO MR-1679\nOcena produktu: Maszynka do makaronu MAESTRO MR-1679


Open Program Workcenter na Bronksie. Polityczna i etyczna prowokacja wobec praktyki performatywnej i stypendialnej | grotowski.net\nAaron Moore Ellis\nOpen Program Workcenter na Bronksie. Polityczna i etyczna prowokacja wobec praktyki performatywnej i stypendialnej\nBadacze i praktycy teatru zgodnie uznają zasługi Jerzego Grotowskiego. Jego awangardowe, eksperymentalne, angażujące, partycypacyjne, rytualne i laboratoryjne poszukiwania teatralne wyznaczały punkty zwrotne w światowym teatrze. W 1970 roku Grotowski zaskoczył świat teatru, oznajmiając, że nie będzie więcej angażował się w produkcję przedstawień tworzonych dla publicznej konsumpcji. Ta apostazja sprawiła, że Grotowski i jego koledzy obrali kierunek, który miał pogłębić i poszerzyć możliwości spektaklu w XX i XXI wieku.W 1986 roku Grotowski założył na toskańskiej prowincji ośrodek zwany Workcenter, gdzie ostatnia artystyczna faza jego życia – Sztuka jako wehikuł – miała być kontynuowana także po jego śmierci. Mario Biagini rozpoczął pracę pod kierunkiem Grotowskiego w 1986 roku i stał się, wraz z Thomasem Richardsem, spadkobiercą jego dziedzictwa. W 2007 roku Biagini założył w Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards grupę performatywną Open Program (Program Otwarty). Zaledwie dwadzieścia lat po założeniu Workcenter, Open Program był gotowy, niczym Grotowski, na przekroczenie świętego, teatralnego tabu, choć konwencję, którą zakwestionowali, można nazwać pogrotowską. To przejście przeformułowuje pytania o politykę i etykę we współczesnym dyskursie dotyczącym przedstawień, a także dziedzictwa Jerzego Grotowskiego.\nPodczas ostatniego etapu swojej pracy, Sztuki jako wehikułu, Grotowski zdefiniował swoje wysiłki w opozycji do konwencjonalnej pracy teatralnej „dla publicznej konsumpcji” i zwrócił się ku pracy „do wewnątrz”, aby skoncentrować się na pracy „czyniących” i chronić ją. Open Program wyrósł z treningu Biaginiego praktykowanego podczas Sztuki jako wehikułu i skierował pracę laboratoryjną ku celowym spotkaniom publicznym. Członkowie zespołu skupili swój rygorystyczny trening na doskonaleniu istniejącego spotkania poza ich chronionym toskańskim „klasztorem” i poza konwencjami teatralnymi, szukając kontaktu z codziennością. Trenowali coraz więcej pod kątem ucieleśnionej, relacyjnej kompetencji na pograniczu teatralnego, społecznego i interpersonalnego zaangażowania. Trening ten polegał na łączeniu pracy laboratoryjnej nad pieśnią, ruchem i sobą samym z nieprzewidywalnymi i dynamicznymi momentami interakcji z różnymi innymi osobami, i odbywał się w bardzo różnych warunkach. Z biegiem czasu Open Program intencjonalnie przesunął swoje centrum uwagi z kierunku „off-broadwayowego” na pracę z historycznie marginalizowanymi i uciskanymi społecznościami takimi, jak osoby szukające azylu, osoby dotknięte polityką stosowania kary więzienia na szeroką skalę oraz osoby w ubóstwie. Ta zmiana zbiegła się ze wzrostem uwagi wobec politycznych i etycznych kwestii związanych z uciskiem, dyskryminacją i rasizmem, dotyczących osób, z którymi pracowali.\nW okresie, który spędziłem z zespołem (2017–2019), byłem świadkiem tego, co uważam za kulminację wyraźnej politycznej radykalizacji Open Program, wykraczającej poza standardowy zakres teatru politycznego w zachodnim nurcie głównym. Polityzacja Open Program przejawia się w dbaniu przez zespół o społeczność i intersekcjonalną solidarność z ludźmi z Bronksu, z których wielu zostało bezpośrednio lub pośrednio dotkniętych masowym więziennictwem i gentryfikacją.\nZ biegiem lat Open Program doszedł do określenia swojego programu jako „wahadłowiec” między teatrem laboratoryjnym i naszym „światem w kryzysie”1. Open Program łączy zatem coś, co Grotowski widział jako przeciwstawne końce teatralnego kontinuum, niemal niemożliwe do połączenia: Sztukę jako wehikuł oraz teatr przedstawień publicznych2. Open Program rozszerza dziedzictwo Grotowskiego na nowy obszar poprzez działania na przecięciu tych dwóch zazębiających się aspektów swojej pracy: jednocześnie zachowuje ciągłość z zasługami Grotowskiego i poddaje je krytycznemu testowi jako „punkt graniczny” naszej rzeczywistości politycznej, by tak rzec3. Krytyczne podejście do wątków, które wyciągają z dzieła życia Grotowskiego, każe nam powrócić do niedostatecznie naświetlanych i niezbadanych poszukiwań politycznych w pracy Grotowskiego, obejmujących zarówno wykłady i publikacje, jak i poszukiwania i praktyki performatywne. Historia i trwająca praca Open Program pokazują nam przekonujące i pełne wyzwań ramy dla teoretycznego i praktycznego połączenia etyki i polityki we współczesnych sztukach performatywnych w ogóle, a w szczególności w tradycji pogrotowskiej.\nW 2017 roku Open Program i ich koledzy zamieszkujący Bronks zaczęli planować to, co miało stać się Will Be Heard – nowym przedstawieniem teatralnym, w którym wprost poruszano kwestie masowego więziennictwa, pracy w więzieniu, kapitalizmu i konsumpcji indywidualnej. To przedstawienie zrealizowane w Andrew Freedman Home (AFH), centrum aktywności lokalnej i artystycznej oraz miejscu wystaw na Grand Concourse na południowym Bronksie, odbyło się w ramach wystawy State Property (Własność państwowa), która dotyczyła tematów poruszanych w spektaklu.\nWill Be Heard to sztandarowy przykład tego, jak produkcja teatralna może celowo być zorientowana etycznie – forma i treść spektaklu, miejsce, oprawa i związek społeczności ze spektaklem, jak też proces i ludzie zaangażowani w jej stworzenie. Choć uważam Will Be Heard za ważny i wzorcowy przykład podejścia do teatru opartego na etyce, w tym eseju nie będę skupiał się na nim pod tym kątem. Zamiast tego spróbuję odejść od koncepcji i analizy konwencjonalnej teatrologii na rzecz poszukiwania bardziej radykalnego podejścia opartego na etyce, co pozwoli zrozumieć działania związane z Open Program na Bronksie, i dzięki czemu będzie można uzyskać nową perspektywę na pytania o etykę, politykę i przedstawienia w XXI wieku. Zainspirowany własnymi spotkaniami z Open Program, korzystam z okazji, aby w tym tekście skupić uwagę na budowaniu społeczności i relacji interpersonalnych; na kwestii wolności i sprawiedliwości; na życiu i śmierci, a także na świecie poza salą prób i budynkiem teatru.\nZanim nadano tytuł Will Be Heard, a nawet zanim je wymyślono – gdy jeszcze nikt nie wiedział, czy powstanie przyszła „Fall Creation” (Kreacja Jesienna) – miałem silne przeczucie, że oparta na śpiewie i tańcu performatywna praca Open Program na Bronksie w 2014 roku nie była najważniejszym aspektem pracy podczas ich rezydencji w Andrew Freedman Home. Ukierunkowując moją uwagę na sposoby działania, pozwalające zespołowi Open Program na przekraczanie granice „teatru, jaki znałem”, mogłem docenić zakres i głębię zaangażowania zespołu do tego stopnia, że gdybym miał ograniczyć się do ich spektakli, prób, tekstów i rachunków, straciłbym zupełnie to, co najważniejsze.\nNie chodzi mi o to, że członkowie Open Program lub ich lokalni współpracownicy podchodzili do pracy niedbale, beztrosko czy nieuważnie. Wręcz przeciwnie – byłem świadkiem i słyszałem opowieści uczestników, którzy mieli intensywne i formacyjne doświadczenia podczas pracy i wokół niej. Byłem świadkiem sesji śpiewu pełnej koncentracji, oddania i dyscypliny. I jednocześnie było dla mnie jasne, że ta praca teatralna, wykorzystująca taniec i śpiew, była jedynie pretekstem, środkiem do osiągnięcia ważniejszych, głębszych celów związanych z budowaniem społeczności na przekór podziałom wyznaczanym przez różnice tożsamościowe takie, jak wiek, rasa, narodowość, język, religia, klasa, status w kartotece kryminalnej czy inne. Dynamiczny rozwój Open Program w tych staraniach sprawił, że zaadaptowałem pewne terminy, które pomogły mi zrozumieć, komunikować się i zastosować moje wnioski z obszernej pracy terenowej z Open Program na Bronksie i poza nim. Trzy z nich, które przedstawię teraz, to: praca totalna, radykalna gościnność i dramaturgia zbiorowa.\nPodczas pracy terenowej z Open Program byłem świadkiem, jak zespół inicjował spotkania w obszarze tego, co nazywam „polami zaangażowania performatywnego”, obejmującymi organizacje artystyczne, edukacyjne, aktywistyczne i religijne, a także projekty i wydarzenia. Zacząłem używać terminu „praca totalna” do opisania szerokiego zakresu ich działań w ramach owych różnych pól zaangażowania, które – choć wykraczały poza granice konwencjonalnej praktyki teatralnej – rzeczywiście zdawały się być dla zespołu i jego wspołpracowników priorytetowymi. Po raz pierwszy do opisu działań Open Program na Bronksie posłużyłem się pojęciem „praca totalna” latem 2017 roku, prowadząc badania oparte na obserwacji uczestniczącej. Połowa zespołu – kobiety: Agnieszka Kazimierska, Pauline Laulhe Felicita Marcelli i Graziele Sena – przebywały na rezydencji w Andrew Freedman Home wraz z dyrektorem Mariem Biaginim. Gdy przebywałem z nimi, z zaskoczeniem obserwowałem, jak mało czasu spędzali na śpiewie, próbach i występach – dużo mniej niż się spodziewałem. Zajmowali się też wieloma innymi zadaniami, które były prowadzone tak, jakby Open Program „pracował”, ale niewiele miało to wspólnego z tym, co moglibyśmy zwyczajowo kojarzyć z rezydencją zespołu teatralnego.\nPraca totalna Open Progam obejmowała: inicjowanie spotkań edukacyjnych z lokalnym klerem, artystami i aktywistami, w tym z byłymi członkami Czarnych Panter; organizowanie sposobności do poznania lokalnych mieszkańców i współpracowników podczas mszy Garifuna i gospel w kościele katolickim pw. św. Augustyna/Matki Bożej Pokoju; wizyty i śpiew podczas posiłków w Centrum Seniora na Środkowym Bronksie; wizyty i śpiew w cieszącym się złą sławą więzieniu na Rikers Island wraz z programem „Na zewnątrz/Wewnątrz” szkoły aktorskiej Stella Adler Studio for Acting, w „lokalnym biurze probacji” na południowym Bronksie z lokalną inicjatywą poetycką zwaną Free Verse; i ogólnie budowanie sieci kontaktów i nauka od znajomych i nowych partnerów z Bronksu i nie tylko.\nTen zakres działań wskazuje na jakościowy aspekt inicjatyw Open Program. Ich wyraźna polityzacja wokół spraw związanych z rasizmem, masową inkarceracją i pracą w więzieniach wywołała coś, co widziałem jako rosnącą, radykalną solidarność na przekór różnicom tożsamościowym na Bronksie. Ale jakość interakcji była dużo bardziej bezpośrednio interpersonalna niż abstrakcyjnie polityczna.\nPodczas pierwszej rezydencji na Bronksie, którą spędziłem z kobietami z zespołu, miała miejsce szczególna sytuacja, w której zorientowałem się, że to, co działo się wokół mnie, nie było czymś typowo kojarzonym z teatrem. Różnicę tę bardzo odczułem, gdy pewnego popołudnia członkinie zespołu i inni uczestnicy skończyli sesję śpiewu i mieli resztę dnia wolną. Rozeszli się i poszedłem z niektórymi z nich na lody tuż koło Grand Concourse, blisko Andrew Freedman Home. W swobodnej rozmowie ktoś wymienił „panią Robertę”, imię, które słyszałem już w jakichś rozmowach. Pani Roberta, starsza pani związana z kościołem katolickim św. Augustyna/Matki Bożej Pokoju nie czuła się dobrze i przebywała w niedalekiej przychodni. Zdecydowaliśmy się pójść tam i ją odwiedzić, czego podobno nie robił nawet jej ksiądz. Gdy przybyliśmy, byli tam już inni członkowie zespołu. Pani Roberta była zachwycona! I nie był to „zachwyt” w sensie spotkania sławnych osób czy światowej klasy aktorów. Miałem wrażenie, że ta radość przypomina po prostu spotkanie z rodziną po „zbyt długiej rozłące”4. Po tym cudownym spotkaniu, gdy wkroczyliśmy ponownie w letni upał Bronksu, uderzyła mnie myśl, że nic z tego spotkania nie było konieczne, a nawet nie odnosiło się wprost do tego, co zazwyczaj kojarzyłem z „rezydencją artystyczną” albo „turystyką teatralną”. A jednak zdawało się całkowicie wyrażać fundamentalny kierunek rezydencji – chodziło o społeczność.\nTa różnica spowodowała, że zmieniłem swoje „teatrologiczne” podejście do ich rezydencji. Zmiana optyki pozwoliła mi zobaczyć, że wrażliwość, którą odnalazłem w ich interakcji w przychodni, doświadczyłem także w działaniach zespołu z innymi osobami na Bronksie i poza nim, w różnego rodzaju performatywnym zaangażowaniu poza teatrem. Miałem wrażenie, że podczas tych spotkań wspólnota była budowana i wzmacniana do takiego stopnia, że zacząłem czuć, że właśnie budowanie społeczności i kultywacja wzajemnych, międzyludzkich relacji stanowiła w gruncie rzeczy sens ich pracy na Bronksie, a gra, śpiew i taniec były jedynie pretekstem do rozwoju alternatywnej społeczności.\nZ upływem czasu zdałem sobie sprawę z tego, że gdy stosowałem termin „praca totalna” do skategoryzowania sposobu, w jaki zespół pracował „poza teatrem”, gubiłem wymiar jakościowy. Moja terminologia wymagała dodatkowej specyfikacji, aby mówić o jakości interakcji Open Program na Bronksie. Szukałem języka, aby wyartykułować relacyjność, którą zespół starał się manifestować w szerokim spektrum interakcji z ludźmi o różnych tożsamościach. Termin, który znalazłem dla moich badań, to „radykalna gościnność”.\nFilozofowie kontynentalni definiują radykalną gościnność jako ruch z innymi ku „trzeciemu” miejscu, gdzie własność i zamieszkanie, kalkulacja transakcyjna i uprzedmiotowienie nie stanowią już operacyjnych lub podstawowych kategorii zaangażowania. Zamiast tego inny tryb wymiany i uwagi przesłania hierarchie i ograniczenia „własności”, choćby tylko w cennych momentach5.\nTeorie radykalnej gościnności pomogły mi zacząć rozumieć, jak wyartykułować głębię chwil, które napotkałem podczas rezydencji zespołu na Bronksie. Ta cecha świadczy o celowym ukierunkowaniu zespołu na utopijne możliwości transcedentalnego spotkania zarówno w codziennych, jak i wyjątkowych spotkaniach Open Program. Gdy „teatralny” trening Open Program przekroczył granice teatralnych poszukiwań, prób i spektaklu, przeniósł się na inne działania i „pola zaangażowania performatywnego”. Ich uwaga i zamiar spotkania innych poza uprzedmiotawiającą kalkulacją otworzyła możliwość nauki scenariuszy opartych na społeczności, gdzie liczne grono członków społeczności uczyło zespół Open Program i uczestników projektu na temat rasy, pracy i masowych więzieniach. Innymi słowy, „teatralny” trening Open Program w kontakcie improwizacyjnym i wzajemnym wsparciu w wyraźnie performatywnych działaniach przekroczył „właściwe” granice i wierzę, że umożliwił zaistnienie transformacyjnym momentom „radykalnej gościnności”, które stały się czymś więcej niż tylko utopijną możliwością.\nDla francuskiej filozofki Luce Irigaray, radykalna gościnność jest kategorią opartą na teorii, służącej do wyrażania przejawu „nowego trybu wymiany”. Wedle tej alternatywnej ekonomii intencjonalność naukowa i artystyczna utrzymywane są na poziomie wykraczającym poza ich własne odizolowane obiegi dyskursywne i instytucjonalne. O poszukiwaniach naukowych pisze tak:\nNasza epoka nie powinna już dłużej skupiać się wyłącznie na etnologii, na obserwacji innych ludzi i innych cywilizacji czy też na mniej lub bardziej naukowej turystyce kulturowej, ale raczej dążyć do budowania światowej kultury ludzkiej, która jednocześnie zbiera i przekracza wszystkie rozmaite procesy stawania się ludzi i różnorodne kultury, jakie rozwijały się dotychczas6.\nUważam, że Open Program zorientowany jest na owo „przekraczanie”. Ta orientacja dotyczy ich pracy teatralnej, a także wyjścia poza samo dzieło. Jest aspiracyjna, fundamentalna i, jak twierdzę, praktycznie objawia się w chwilach.\nJednym ze sposobów na teoretyzację pracy totalnej Open Program jako fundamentu wspierającego pojawiania się takich momentów radykalnej gościnności jest fragment autorstwa Karola Marksa, który Biagini wielokrotnie wspominał podczas procesu tworzenia Will Be Heard i który pojawił się w spektaklu jako podstawa propozycji aktorskiej rozwiniętej i wykonanej przez członkinię Open Program, Agnieszkę Kazimierską. We fragmencie tym Marks rozważa możliwości pracy we wzajemnych relacjach z innymi, w celu odblokowania ścieżki do „przekroczenia”, którą odnajduję w teorii radykalnej gościnności Irigaray, a także w pracy totalnej Open Program na Bronksie.\nZałóżmy, że jako ludzie prowadziliśmy produkcję. Każdy z nas potwierdziłby na dwa sposoby siebie i drugą osobę. 1) W mojej produkcji wyraziłbym w konkretnej formie swoją indywidualność, jej specyfikę, a zatem cieszyłbym się nie tylko indywidualnym przejawem mojego życia podczas działania, ale także patrząc na przedmiot, miałbym indywidualną przyjemność wiedząc, że moja osobowość jest wyrażona, widzialna zmysłami, a co za tym idzie, ponad wszelką wątpliwość ma moc. 2) W cieszeniu się lub korzystaniu z mojego produktu miałbym bezpośrednią radość zarówno bycia świadomym zaspokojenia ludzkiej potrzeby swoją pracą, to znaczy zobiektywizowania podstawowej natury człowieka, jak i stworzenia w ten sposób przedmiotu odpowiadającego potrzebie podstawowej natury drugiego człowieka. 3) Byłbym dla ciebie pośrednikiem między tobą a gatunkiem, a zatem sam zostałbym rozpoznany i odczuwany przez ciebie jako dopełnienie twojej własnej podstawowej natury i jako niezbędna część ciebie, a zatem wiedziałbym, że jestem potwierdzony zarówno w myśli, jak i w miłości. 4) W indywidualnej ekspresji mojego życia stworzyłbym bezpośrednio waszą ekspresję waszego życia, a zatem w mojej indywidualnej działalności bezpośrednio potwierdziłbym i urzeczywistnił moją prawdziwą naturę, moją ludzką naturę, moją wspólnotową naturę. Nasze produkty byłyby tak wieloma zwierciadłami, w których widzieliśmy odzwierciedlenie naszej podstawowej natury. Relacja ta byłaby ponadto wzajemna; to, co dzieje się po mojej stronie, musi również wystąpić po twojej7.\nMarks mówi tu o potencjale innego rodzaju pracy, aby mogły zaistnieć głębokie, serdeczne relacje międzyludzkie i wspólnotowe. Byłem świadkiem, jak to podejście w działaniach Open Program na Bronksie kształtowało szerszy kontekst, przestrzenie, miejsca i wydarzenia społeczne, które przekraczały konwencje. Byłem świadkiem tego, co Grotowski nazywał „wyspami wolności”. Własne utopijne aspiracje Grotowskiego mogą wesprzeć ten sposób myślenia, gdy umiejscowimy jego dążenie do wolności, wykraczające poza artystyczne i społeczne konwencje, obok zainteresowania Open Program Marksem, a także ich wyraźnych zamiarów przekraczania granic między „teatrem laboratoryjnym” i „naszym światem w kryzysie”, i uczłowieczania ludzi poza redukcyjnymi wizjami różnic i inności w procesie.\nMiędzy wiosenną i jesienną rezydencją na Bronksie zespół zorganizował spotkanie z włoskimi filozofami Florindą Cambrią i Carlem Sinim we włoskiej Florencji, aby pomóc zespołowi lepiej zrozumieć Marksa, którego razem czytali. W duchu poszukiwań i nauki Open Program, jakich obserwowałem na Bronksie, ich wielogodzinne spotkanie było intensywne i pełne zaangażowania. Jak wspominała mi Marcelli, pod koniec dyskusji na temat wyobcowania z własnej pracy i jej związku z wyobcowaniem siebie i społeczeństwa, Eduardo Landim zapytał, czy jest możliwe, aby nie być wyalienowanym. W tym prostym pytaniu znajdujemy głębokie egzystencjalne implikacje analizy Marksa. Carlo Sini powiedział, że możliwe jest znalezienie lub stworzenie czegoś, co nazwał (w angielskim tłumaczeniu Marcelli) „wyspami nie-wyalienowania”. Uważam, że Open Program może kultywować przykłady tego, co włoski filozof Carlo Sini nazywa jedyną możliwością ucieczki przed wyobcowaniem siebie od własnej pracy, od siebie i innych w późnym kapitalizmie: tworzenie „wysp nie-wyalienowania”. Kwestia tego, czy praca totalna Open Program może zrealizować to (paradoksalnie marksistowsko) utopijne zadanie, stworzyć takie wyspy, nawet tymczasowe, jest możliwością, która trzeba zbadać według tych, którzy doświadczają swojej pracy i współtworzą ją z nimi. Ten kierunek pytań jest szczególnie ważny w rozważaniach, czy i w jakim stopniu „zawłaszczenie kulturowe” jest trafnym terminem na określenie teatralnej ekonomii wymiany, która ma miejsce w działaniach Open Program realizowanych na Bronksie, gdy zespół obficie czerpie z istniejącego już repertuaru pieśni i słowników ruchu z diaspory afrykańskiej, a także buduje wspólnotę z ludźmi niosącymi po dziś dzień dziedzictwo afrykańskiej diaspory.\nOpen Program poszerza zakres tego, co Grotowski wcześniej opisał jako kultywowanie „wysp wolności” poprzez otwieranie poszukiwań poza mury teatru i rzemiosła aktorskiego, poprzez tworzenie inkluzywnej wspólnoty ludzi z marginesu i pierwszoplanowych istotnych kwestii politycznych i etycznych w obrębie teatru i poza nim. W miarę poszerzania pól zaangażowania performatywnego, wyraźnie artykułowali swoje poszukiwanie sposobów artystycznej wymiany i produkcji wykraczającej poza wyobcowanie w kategoriach wyraźnej konfrontacji z palącymi problemami politycznymi naszych czasów: gentryfikacją, masowym więziennictwem, prawami uchodźców i innymi.\nTo, co nazywam pracą totalną zespołu, obejmuje zaangażowanie rozmaitych praktyków, sprzymierzeńców i członków społeczności jako nauczycieli. Nawet jeśli Open Program to elitarna grupa teatralna goszczona przez elitarną europejską instytucję teatralną, zajmującą poczesne miejsce w kanonie zachodniego teatru, na Bronksie stawiają innych jako prowadzących, ekspertów, nauczycieli i praktyków. Funkcjonuje to jako sposób na zburzenie konwencjonalnej hierarchii władzy w przedsięwzięciach na Bronksie i zamanifestowanie czegoś, co Paulo Freire nazywa radykalną pedagogiką8. Zaangażowanie lokalnych mieszkańców niebędących członkami zespołu w Open Program rzutuje i współtworzy kontekst, proces, treść, praktyki, a zatem i znaczenie ich wspólnotowej pracy teatralnej na Bronksie. Centralna, celebrowana obecność członków spoza zespołu w pracy totalnej Open Program poszerza zakres analizy koniecznej dla holistycznego traktowania działań grupy w zakresie teatru i nie tylko. Postrzegam centralne i peryferyjne odwrócenie Open Program zarówno jako kontynuację, jak i rozbieżność w stosunku do wieloletnich praktyk Workcenter wywiedzionych od Grotowskiego. Moja analiza politycznych i etycznych aspektów pracy totalnej Open Program wynika nie tylko z konwencjonalnego zrozumienia kreacji i konsumpcji teatralnej, ale i spoza niej, i mówi o bardziej holistycznym postrzeganiu roli artysty i badacza w XXI wieku – podejść do transformacyjnego potencjału spotkania poza naszymi dyscyplinarnymi i instytucjonalnymi kategoriami jako elementu rzemiosła. To podejście wymaga kultywowania otwartości na potencjał radykalnego bycia razem na przekór „liniom podziału” takim, jak rasa, klasa, płeć, narodowość, język i nie tylko.\nOtwartość Open Program na spotkanie, wykraczająca poza konwencjonalne zaangażowanie teatralne spowodowała coś, co nazywam wzajemnym dramaturgicznym włączeniem różnych osób uczestniczących w działaniach Open Program na Bronksie. Skierowanie ich rygorystycznego treningu ku wieloletniej pracy z uczestnikami spoza zespołu, z rosnącą uwagą skupioną na tych najbardziej marginalizowanych, stworzyło wspólnotowe ramy współtworzenia społeczności i radykalnej solidarności politycznej na Bronksie. Zamiast włączać outsiderów do własnych ram dramaturgicznych w jednokierunkowym, odgórnym ruchu, Open Program tworzy dramaturgię zbiorową.\nW kontekście dramaturgii zbiorowej uczestnicy-amatorzy i inni „outsiderzy” stają się dramaturgami w produkcji teatralnej9. W kontekście Open Program na Bronksie dramaturgia zbiorowa zespołu, dotycząca tworzenia społeczności inspirowanej teatrem, integruje jej członków, zwłaszcza tych pochodzących ze społeczności historycznie i współcześnie marginalizowanych. Ta szczególna dramaturgia zbiorowa stanowi przykład alternatywnej ekonomii wymiany, relacji artystycznych, uczenia się i produkcji teatralnej. Uważam, że ciągłe wysiłki Open Program w tym kierunku odzwierciedlają przenikanie ich treningu poza teatr, co dało podstawę do pojawienia się przypadków radykalnej gościnności na Bronksie, gdzie międzyludzkie relacje mogą przesłonić te „właściwe”, gdzie rozmaite kategorie siebie i innego, własności i zaproszenia mogły być zawieszone, choćby tylko na chwilę.\nPo prawie miesiącu trwania jesiennej rezydencji Open Program w 2017 roku na Bronksie, podczas której zespół i ich koledzy zaprezentowali Will Be Heard, mąż Pauline Lauhle przyjechał z dłuższą wizytą do zespołu i przywiózł pieśń. Znalazł nagranie pieśni zatytułowanej Oh, Pritchett, Oh Kelly. Zaproponował aranżację tej pieśni, której zespół mógł się nauczyć, a oni zorganizowali czas na jej naukę w barze AFH – pomieszczeniu, gdzie stał fortepian używany podczas wydarzeń społecznościowych. To właśnie tam zespół (i ja) jadał posiłki podczas rezydencji i tam odbyło się kilka Open Choirs, także tam widziałem, jak Agnieszka Kazimierska i Felicita Marcelli prezentowały wczesne wersje tworzonych przez siebie pokazów solowych.\nPewnego popołudnia Lauhle i jej mąż zaczęli pracować nad tą pieśnią w barze AFH i zawołali innych członków zespołu, aby spróbowali dołączyć i dopełnić ich pracę. We dwoje zaczęli uczyć się pieśni, ponieważ sami wciąż nie znali jej dobrze. Celem pracy nie było ustalenie partytury do pieśni, lecz skupienie się na wstępnych elelemtach: nauczenieu się słów, znajdowaniu melodii i zestrajaniu swoich głosów. W Andrew Freedman Home każdy może wejść i wyjść, kiedy chce, wykonując swoje codzienne czynności albo zwiedzając to miejsce po raz pierwszy. Choć wchodzenie i wychodzenie uczestników spoza zespołu (łącznie z osobami niezwiązanymi z projektem) było czymś typowym podczas prób Will Be Heard, które dopiero się zaczynały, nie było to typowe dla pracy Open Program. Akurat podczas pracy nad Oh Pritchett ktoś wszedł do baru. Była to młoda osoba, znajoma kogoś z ochrony AFH – widziałem ich wiele razy, jak siedzieli razem i rozmawiali przed, po i podczas przerw w pracy. Była dość postawna, wysoka i szeroka, z czarnymi, kręconymi włosami, które spływały spod czapki baseballowej. Weszła do sali, grając chyba na przenośnej konsoli do gier, ze słuchawkami na uszach, które nie były podłączone do urządzenia. Muzyka z gry wypełniła salę, odbijając się echem. Zostawiła szeroko otwarte drzwi i usiadła na krześle koło baru, kładąc konsolę na blacie, by móc zjeść obad. Muzyka wciąż grała. Nie tracąc rytmu ani nie przerywając sesji śpiewania, członkowie Open Program, Jorge Romero i Eduardo Landim, wkroczyli do akcji. Romero poszedł zamknąć drzwi, a Landim przyniósł stolik z drugiego końca sali i podsunął go „intruzowi”, aby ten mógł zjeść przy nim obiad. Romero i Landim wrócili do swojej pracy i kontynuowali śpiew wraz z zespołem. Osoba, która weszła do sali, powoli zorientowała się, że jej wejście i głośna muzyka mogły przeszkodzić pracy po drugiej stroni sali. Wyciszyła więc urządzenie i jadła obiad, podczas gdy zespół kontynuował pracę jak gdyby nigdy nic.\nMogę wyobrazić sobie „typowy” rozwój tej sytuacji, gdyby dotyczyła tradycyjnego zespołu teatralnego podczas wyjazdu i gdyby ktoś przerwał próbę poprzez wtargnięcie na tak bliską odległość. „Właściwe” reakcje na tę sytuację w transakcyjnym modelu „objazdu” mogłyby zawierać prośbę o wyciszenie urządzenia, a nawet wyjście z sali, albo polegałyby na zignorowaniu tej osoby. Jednak odpowiedź Open Program była bardzo przychylna, bez oczekiwania uprzejmego „rewanżu”, bez żadnej „korzyści” dla ich twórczego procesu – o ile myślimy o ich procesie w kategoriach konwencjonalnych. To tylko jeden z przykładów wielu sytuacji radykalnej gościnności z udziałem Open Program na Bronksie, których byłem świadkiem i uczestnikiem. Nie tylko ukazuje to podejście Open Program, ale także daje nam lustro, dzięki któremu zadajemy sobie pytania, jak nasze praktyki i metodologie artystyczne i akademickie odnoszą się do tych poza „właściwym” zasięgiem naszej uwagi.\nNie będę przywoływał wszystkich momentów, w których dostrzegłem pojawiającą się radykalną gościnność lub objawiającą w pełni się w czasie, który spędziłem z zespołem, ale ich zakres jest pouczający. Widziałem pojawiającą się radykalną gościnność na przykład w takich sytuacjach, jak przyjmowanie nieznanych osób z zewnątrz, które „przeszkodziły” w innych ważnych spotkaniach; robienie wszystkiego, co w ich mocy, żeby zaprosić i zorganizować dojazd dla członków społeczności, którzy mieli kłopot z dotarciem na wydarzenia i z powrotem; zapraszanie nieznajomych do przełamywania się z nimi chlebem; gotowanie (i oczywiście sprzątanie po) na wydarzeniach, które zespół organizował, produkował i wykonywał. Momenty radykalnej gościnności, które zaobserwowałem w Centrum Seniora na Środkowym Bronksie; w urzędzie probacyjnym Bronx NeON, w metrze nowojorskim, w ośrodku dla bezdomnych i wielu innych. Te momenty oparły się ogromnemu kapitałowi kulturowemu Open Program, dyscyplinarnej sile urzędu probacyjnego, hierarchii kościelnej św. Augustyna, podziałom pracy w Andrew Freedman Home i wreszcie tożsamościowym podziałom opartym o wiarę, język, narodowość, status obywatelski, status sprawiedliwości w sprawach karnych i nie tylko. Wspólna próba Open Program uniknięcia pułapek tych różnych konwencjonalnych relacji władzy odkrywa możliwość kierunkowania przedsięwzięć artystycznych w inny sposób, ujawnienie tych utopijnych ideałów. Pokazuje to nam naszą własną akulturację wobec konwencji, które jawnie lub niejawnie determinują nasze wzajemne relacje, a także nasze relacje z samym sobą. Skłania nas to do ponownego przemyślenia naszej pracy, przekierowania uwagi i zadania sobie pytania: jak działać? Open Program daje wstępną odpowiedź i stawia przed nami wyzwanie, abyśmy szukali i pokonywali nasze przyzwyczajenia: włączali ludzi, miejsca i tematy zbyt często wykluczane; mierzyli się z niewygodnymi kwestiami; koncentrowali się na peryferiach i dali głos i przestrzeń uciszanym.\nPoza teatr, poza teatrologię\nFelicita Marcelli zapytana o narodziny inicjatywy „Fall Creation” Open Program, nie potrafiła wskazać „jednej konkretnej rzeczy”, choć jednak wskazała zespół jako „prawdziwe wspólne poszukiwanie, wspólną pracę” z ich przyjaciółmi z Bronksu. Na temat genezy Will Be Heard mówi: „Te sprawy są trochę w powietrzu i nagle – to nie tak, że ktoś od początku ma pomysł”. Przez chwilę myślała o tym, żeby spróbować przypomnieć sobie, jak ta praca się zrodziła, po namyśle stwierdziła, że musiało to „rozpocząć się” wiosną 2016 roku, gdy dyrektor AFH Walter Puryear, wspomniał Biaginiemu, że AFH miało wystawiać pracę State Property. Marcelli przypomina sobie, że „to było też wtedy, gdy [kobiety z Open Program] poszły po raz pierwszy na Rikers Island”. Jeśli chcemy wskazać pojedyncze wydarzenie, impuls, który zapoczątkował możliwość spotkań Will Be Heard, możemy powrócić do ich „przeprowadzki” z Manhattanu na Bronks, gdy praca totalna zespołu z trwających, koniecznych poszukiwań oddawała jedynie małą część większego obrazu, zaledwie pewien aspekt ich pracy totalnej. Można doszukać się śladów w Yale, kiedy to pewna Afroamerykanka krzyknęła gdzieś z boku i przejęła „centralną scenę” sesji śpiewu w jadalni w Yale, zmieniając kierunek podróży Open Program.\nTen zwrot można odnieść do jeszcze wcześniejszej pracy Open Program, dość znaczącej politycznie i dotyczącej cyklu Ginsburga i pierwszych spotkań performatywnych Electric Party, które odbywały się w domach przyjaciół. A nawet do założenia Open Program i jego „otwartej ścieżki” i włączania „outsiderów”. Uważam, że ów zwrot możemy też dostrzec we wcześniejszym okresie, na przykład w początkach „publicznych przedstawień”, w One Breath Left (Zostało jedno tchnienie) pokazywanym w Workcenter i poza nim; otwarciu Akcji dla wybranych, nielicznych obserwatorów w pierwszych latach Workcenter; w fazie parateatralnej w pracy Grotowskiego; w jego decyzji o wycofaniu się z robienia przedstawień; do kulturowych, w politycznych i religijnych prowokacjach Teatru 13 Rzędów; w młodzieńczym politycznym aktywizmie Grotowskiego w Rewolucyjnym Związku Młodzieży.\nJednakże między tymi „wielkimi momentami” zdarzyło się coś bardziej fundamentalnego. Wątki, które biegną między tymi momentami i które je łączą, można zaobserwować w rozwijaniu przez Open Program fundamentalnego podejścia do innych i inności, które ma miejsce poza budynkami teatrów i umyka kategoriom analizy teatrologicznej. Dlatego też owo podejście Open Program udaremnia w ten sposób naszą akulturację do kalkulacyjnego uprzedmiotowienia i ugruntowuje możliwość wyłaniania się „wysp nie-wyalienowania” i podstawy możliwości radykalnej gościnności – tworząc miejsce dla alternatywnych ekonomii produkcji artystycznych i interpersonalnych, wymiany i relacji.\nSkupienie krytycznej analizy Open Program na ich przedstawieniach, konferencjach i treści ich „pracy teatralnej”, choć ważnych, zaciemnia także widok przeświecający przez luki w teatralnej historiografii: żywioł, który jest tak krótkotrwały, że jego wizje rejestrują się tylko wtedy, gdy wnikliwy obserwator-uczestnik, badacz lub jeszcze ktoś jest chętny zmienić swoją perspektywę na to, kto i co „liczy się” w tym, czego są świadkami. To stanowi bezpośrednie wyzwanie dla teoretyków i historyków teatru, jak i praktyków: co i kto „liczy się” w naszej pracy? I jak to „liczenie” odnosi się do palących kwestii politycznych naszych czasów? Do tych najbardziej marginalizowanych w naszym bezpośrednim kontekście i poza nim?\nPraca totalna Open Program uwydatnia połączenie teatru i życia poprzez celowe kultywowanie relacji z życiem codziennym i walkami politycznymi na polach performatywnego zaangażowania oraz ludźmi przekraczającymi linie podziału różnic na Bronksie. Podejście to wsparło krytyczną, polityczną uwagę na opowieści, życie i rzemiosło osób najbardziej narażonych na przemoc polityczną i opresję w świecie otaczającym pracę jako partnerów w tej pracy. Wiele razy każdego roku Open Program i ich partnerzy z Bronksu programują i wzajemnie angażują się w swoje projekty, które podkreślają i świętują różnice, zajmują się też palącymi kwestiami, z którymi się borykają, a także tymi, których nigdy nie spotkają – lokalność osadzona w globalności. To podejście upoważnia do tego, co nazywam tutaj „wzajemnym dramaturgicznym włączeniem”, zazębiające się bycie razem, które nie wymazuje różnic, lecz raczej podnosi je ze wszystkimi komplikacjami i ukazuje je jako cześć większego obrazu. Stale budują i podtrzymują ten większy obraz poprzez ciągłą, celową kultywację i utrzymywanie interpersonalnych kompetencji i więzi z kolegami z Bronksu.\nTen wkład w naszą obecną sytuację kulturową i polityczną stanowi wyzwanie dla praktyków i badaczy performansu na całym świecie. Open Program, ich przyjaciele i koledzy z Bronksu i nie tylko kontynuują swoją wzajemnie przenikającą się pracę totalną, manifestują ruch ku alternatywnym ekonomiom teatralnej, edukacyjnej i międzyludzkiej wymiany. Wzywają nas w ten sposób do realizacji zadań, ponieważ tworzymy połączenia przekraczające granice i staramy się nadawać naszemu życiu i sztuce wymiar etyczny, dotyczący palących kwestii politycznych naszych czasów.\nW języka angielskiego przełożyła Justyna Rodzińska-Nair\n1. Open Program: Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards (nieopublikowany tekst napisany przez członków Open Program), 2016.\n2. Jerzy Grotowski: Od zespołu teatralnego do Sztuki jako wehikułu, [w:] tegoż: Teksty zebrane, redakcja Agata Adamiecka-Sitek, Mario Biagini, Dariusz Kosiński, Carla Pollastrelli, Thomas Richards, Igor Stokfiszewski, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Wrocław – Warszawa 2012, s. 835–853.\n3. W Punkcie granicznym przedstawienia Thomas Richards mówi o „wewnętrznym działaniu”, jego relacji wobec partytury teatralnej i poszukiwaniu „wertykalności” w Sztuce jako wehikuł. Według mnie podejście Open Program dodaje wyraźne polityczne i etyczne podejście do tego zestawu tak, że przynosi i ukazuje inny „punkt graniczy przedstawienia”. Por. Tomas Richards: Punkt graniczny przedstawienia, rozmawiała Lisa Wolford, przełożył Artur Przybysławski, konsultowała Magda Złotowska, przekład zredagował i do druku przygotował Grzegorz Ziółkowski, Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych, Wrocław 2004.\n4. Podczas moich późniejszych badań kilka wywiadów i dokumentów archiwalnych potwierdziło, że dla wielu uczestników działań Open Program zamieszkujących Bronks „Open Program jest rodziną”.\n5. Zob. The Conditions of Hospitality: Ethics, Politics, and Aesthetics on the Threshold of the Possible, edited by Thomas Claviez, Fordham University Press, New York 2013.\n6. Luce Irigaray: Ku wzajemnej gościnności, przełożyła Katarzyna Szopa, „Opcje” 2016 nr 3, s. 18–29.\n7. Karol Marks: Comments on James Mill: Elements of Political Economy, 1844 (23.05.2021).\n8. W swoim nowatorskim tekście Pedagogika uciemiężonych z 1970 roku Paulo Freire pisze przeciwko „transakcyjnemu” lub „bankowemu” modelowi edukacji, w którym nauczyciel daje, a uczeń otrzymuje zamiast wspierać „wzajemny proces”, gdzie wszyscy uczą się nawzajem i edukacja może pomóc w wyzwoleniu człowieka.\n9. Badaczka komunikacji Donna Marie Nudd pisze o tym, jak krytyczna informacja zwrotna od różnych partnerów rozmów na temat tworzonej produkcji teatralnej Lardo Weeping pomogła stworzyć ostateczny kształt przedstawienia i ukształtować dramaturgię. Badaczka tańca Hannah Schwadron nazywa ten proces dramaturgią zbiorową. Zob. Donna Marie Nudd: Feminists as Invisible Dramaturgs: A Case Study of Terry Galloway’sy „Lardo Weeping”, „Liminalities: A Journal of Performance Studies” 2.2, 2006 (21.06.2021).


Duszone owoce sezonowe z creme fraiche - Facet i Kuchnia\n25 lipca 2014, w kategorii BEZGLUTENOWE, SŁODKIE\nHome » BEZGLUTENOWE » Duszone owoce sezonowe z creme fraiche\nok. 600 g wiśni\n7 śliwek (Herman)\n5 białych brzoskwiń (ufo)\n4 łyżki creme fraiche (40%)\nPyszne duszone sezonowe owoce bez cukru i innych zbędnych dodatków. Doskonały lekki deser.\nDo przygotowania tego deseru można wykorzystać właściwie każde soczyste owoce w dowolnych proporcjach (zobacz mój zestaw). Dokładnie tak, jak lubisz najbardziej.\nŚliwki i brzoskwinie dają tu tyle słodyczy, że nie ma potrzeby deseru dosładzać, mimo że wiśnie mają w nim spory udział.\nJako że na co dzień bardzo sporadycznie używam śmietany, od czasu do czasu dochodzę do wniosku, że raz na tzw. ruski rok można zaszaleć. Zwłaszcza wtedy, gdy w ręce wpada mi autentyczny francuski pełnotłusty creme fraiche, nie zawierający żadnych sztucznych dodatków, których pełen przegląd można znaleźć w krajowych śmietanach, także tych aspirujących do rangi produktów z tzw. wyższej półki. Możesz oczywiście użyć również zwykłej gęstej śmietany albo np. jogurtu greckiego. Creme fraiche jest pyszny, ale niestety w Polsce niełatwo go zdobyć.\n1. Wydryluj wiśnie. Usuń pestki ze śliwek i brzoskwiń i pokrój je na kawałki.\n2. Do głębokiego rondla wrzuć wiśnie, śliwki i brzoskwinie. Wlej trochę octu balsamicznego i duś całość na średnim ogniu, co jakiś czas mieszając, do momentu aż owoce zmiękną i zaczną się rozpadać, a płyn zmieni się w pełen smaku naturalny owocowy syrop.\n3. Pod koniec duszenia dodaj borówki i maliny. Wymieszaj i jeszcze przez chwilę podduś.\n4. Przełóż owoce do odpowiednich naczyń/talerzy. Na wierzchu każdej porcji dodaj łyżkę creme fraiche.\nborówkibrzoskwiniecreme fraicheduszone owocejagodymalinyowoceśliwkiśmietanaspotlightwiśnie\n22 komentarze on "Duszone owoce sezonowe z creme fraiche"\nBasia 25 lipca 2014 o 6:15 AM - Reply\nChyba się zakochałam…\nSzy 26 lipca 2014 o 2:12 PM - Reply\nKlaudia 25 lipca 2014 o 6:58 AM - Reply\nSzy 26 lipca 2014 o 2:13 PM - Reply\nZofia 25 lipca 2014 o 7:01 AM - Reply\nPięknie podane. Gdzie można dostać taką śmietanę?\nSzy 25 lipca 2014 o 7:39 AM - Reply\nCreme fraiche kupiłem w Carrefourze.\njustyna m. 25 lipca 2014 o 7:27 AM - Reply\nGo 25 lipca 2014 o 7:38 AM - Reply\nDeser bombowy, wiadomo, ale ja bym to zjadła zaraz, teraz, na śniadanie 😀\nGosia 25 lipca 2014 o 8:20 AM - Reply\nI’m lovin it ;o)\nAga 25 lipca 2014 o 1:37 PM - Reply\nWiola 25 lipca 2014 o 1:39 PM - Reply\nDeser – bomba, a półmiski – zajebiste 😉 Można spytać, co to za porcelana?\nSzy 25 lipca 2014 o 2:35 PM - Reply\nTo bardzo stary Rosenthal.\nAnia Z. 27 lipca 2014 o 12:59 PM - Reply\nWłaśnie jem, super przepis!!\nKsav 30 lipca 2014 o 9:10 AM - Reply\nOj, ale bym zjadł\nMarzena 5 sierpnia 2014 o 6:32 PM - Reply\nJuż dawno nie zdarzyło mi się wylizać talerz 😉 Rewelacja!\nSzy 5 sierpnia 2014 o 6:55 PM - Reply\nDo tego właśnie przeznaczone sa talerze!;-)\nAnia 1 grudnia 2014 o 9:56 AM - Reply\nUwielbiam takie pomysłowe bezmączne desery, aż chce się jeść…\nfifek 10 grudnia 2014 o 9:56 AM - Reply\nA co Ty chcesz od śmietany? Laktozy mało, zdrowego tłuszczu po uszy, naturalna, bezglutenowa itp. Nie kumam.\nSzy 10 grudnia 2014 o 11:41 AM - Reply\nZasadniczo nic, po prostu sięgam po nią sporadycznie. Tym bardziej, ze o śmietanę naprawdę dobrej jakości jest dziś bardzo trudno. Większość śmietan dostępnych na rynku jest pełna dosyfiaczy.\nPaweł 23 listopada 2015 o 5:03 PM - Reply\nSkąd wziąć creme fraiche!


Bydgoszcz: Uczelnia i konsultanci pomogą przygotować samorządową strategię - Komunikacja Społeczna\nBydgoszcz: Uczelnia i konsultanci pomogą przygotować samorządową strategię\nPAP • 3 lutego 2020 - 16:54\nUniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy i Pomorska Grupa Konsultingowa podpisały w poniedziałek umowę o współpracy m.in. w zakresie doradztwa i usług dla samorządów. Pierwszym wspólnym przedsięwzięciem będzie opracowanie strategii elektromobilności dla Bydgoszczy.\nUmowa pomiędzy UTP i PGK, mającymi siedziby w Bydgoszczy, przewiduje współpracę głównie w zakresie doradztwa i usług dla samorządów terytorialnych oraz projektowania, koordynacji, realizacji wspólnych badań i przedsięwzięć.\nUczelnia w komunikacie poinformowała, że pierwszym wspólnym przedsięwzięciem będzie przygotowanie strategii rozwoju elektromobilności dla miasta Bydgoszczy do 2030 roku.\nBydgoszcz przystępuje do programu rozwoju elektromobilności. Na opracowanie strategii w tym zakresie miasto pozyskało 100 tys. zł dofinansowania i wyłoniło wykonawcę zadania. Zajmie się tym Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy, a konkretnie Spółka Celowa UTP sp. z o.o. jako lider konsorcjum wraz Pomorską Grupa Konsultingową SA.\n"Jako największa uczelnia techniczna regionie kujawsko-pomorskim uniwersytet chce rozszerzyć swój wpływ na otoczenie społeczno-gospodarcze. W tym zakresie widoczne są pozytywne przykłady praktycznej współpracy pomiędzy uczelnią i miastem Bydgoszcz w postaci wykorzystywania prac studentów kierunku wzornictwa UTP w zakresie zagospodarowywania przestrzeni miejskiej. W latach 2017-2019 wartości zarejestrowanych zleceń usług badawczych i eksperckich świadczonych przez UTP w Bydgoszczy (prace badawcze, specjalistyczne szkolenia oraz opinie o innowacyjności) na rzecz lokalnych, ogólnopolskich, a także zagranicznych przedsiębiorców przez laboratoria uczelni wyniosły ponad 22,5 mln złotych" - podkreślono w komunikacie UTP.\nUmowa z PGK ma służyć jeszcze jeszcze szerszej współpracy z jednostkami samorządowymi.


May 6, 2018 linkhousee ID:52418\nW szerokim asortymencie sklepu Cerames znajdują się liczne elementy wyposażenia i dekoracji łazienek. Między innymi oferowane są płytki do łazienki z różnymi ciekawymi wzorami i wykończeniem w wielu różnych kolorach. Oznacza to, że każdy klient ma możliwość wybrania produktów dopasowanych do jego wymagań. Płytki podłogowe do łazienek oferowane w tym sklepie charakteryzują się wysoką trwałością i estetyką. Są one również odporne na zabrudzenia charakterystyczne dla pomieszczeń łazienkowych oraz na inne negatywne czynniki.\numywalki płytki armatura łazienkowa kafle cementowe\nSklep internetowy Sferis zajmuje się sprzedażą komputerów oraz akcesoriów do nich. Jedna z najbardziej korzystnych ofert w całym Internecie tylko u nas. Nasza marka jest znana wśród konsumentów, głównie ze względu na solidność oraz znakomitą... Dalej...\nW naszej ofercie sprzedażowej znajdują się wysokiej jakości obrazy, reprodukcje i nowoczesne plakaty, które będą idealnym dopełnieniem każdego wystroju wnętrza. Oferujemy sprzedaż już gotowego produktu, oprawionego w ramę lub dobieramy jego wymiar... Dalej...\nCzaryMary.pl to profesjonalna księgarnia ezoteryczna i magiczna. Znajdziesz tu tysiące książek w atrakcyjnych cenach poświęconych magii, ezoteryce, rozwojowi duchowemu, medytacji, czarom i zaklęciom. Do tego karty tarota, amulety i talizmany,... Dalej...


Słaby występ polskich skoczków w Planicy. Maciej Kot dopiero w trzeciej dziesiątce - Magazyn Sportowiec - wywiady, analizy, komentarze sportowe\nSłaby występ polskich skoczków w Planicy. Maciej Kot dopiero w trzeciej dziesiątce\nBardzo słaby występ polskich skoczków zawodach Pucharu Kontynentalnego w Planicy. Na Bloudkovej Velikance punkty zdobyli tylko Maciej Kot i Kacper Juroszek.\nW pierwszej serii znów błysnęli Słoweńcy. Po skoku na odległość 140,5 metra prowadził Anze Semenic. Drugie miejsce zajmował Ziga Jelar, który lądował dwa metry krócej. Trzeci był Norweg Anders Haare z rezultatem 140 metrów.\nDo finału awansowało dwóch Polaków. Maciej Kot poszybował na 129,5 metra i zajmował 15. miejsce. Na 28. lokacie plasował się z kolei Kacper Juroszek, który doleciał do 125,5 metra. Znów przepadł Stefan Hula. Weteran naszej kadry uzyskał 122,5 metra i został sklasyfikowany na 42. pozycji. Cztery oczka niżej znalazł się Paweł Wąsek (124 m). Na 52. pozycji zawody ukończył Adam Niżnik (121,5 m), a na 53. Tomasz Pilch (122 m).\nW drugiej rundzie Anze Semenic postawił kropkę nad i, skacząc 131 metrów. Słoweniec wyprzedził o 5 punktów swojego rodaka Zigę Jelara, który w finale poszybował na 132,5 m. Trzecie miejsce zajął Anders Haare z wynikiem 129,5 m.\nMaciej Kot w drugiej serii zaliczył regres. Polski skoczek wylądował na 124 metrze i spadł na 22. miejsce. Na 25. lokatę przesunął się Kacper Juroszek, który w drugiej serii skoczył 129 metrów.\nPowiązaneadam niżnikanders haareanze semenickacper juroszekmaciej kotpaweł wąsekskoki narciarskiestefan hulatomasz pilchziga jelar\nNajlepiej od ponad dwóch lat. Polscy saneczkarze błysnęli w Oberhofie\nMichal Doleżal i kłopot braku bogactwa. Znamy skład na Puchar Świata do Willingen


ZIELONA GÓRA: Zabójca zatrzymany - wZielonej.pl\nHome/Informacje/ZIELONA GÓRA:/Zabójca zatrzymany\n1 września stróże prawa otrzymali informację o kobiecie, z którą od kilku dni nie ma kontaktu. Gdy udali się do miejsca zamieszkania odnaleźli w mieszkaniu jej zwłoki. – Istniało uzasadnione podejrzenie, że śmierć kobiety mogła nastąpić w wyniku przestępstwa dlatego policjanci podjęli natychmiastowe działania operacyjne, w wyniku których podejrzany mężczyzna wpadł w policyjną zasadzkę. Trafił do policyjnej izby zatrzymań – mówi Małgorzata Stanisławska z zielonogórskiej policji.\nŚledztwo w tej sprawie prowadzi Prokuratura Rejonowa w Zielonej Górze. Za zabójstwo Wojciechowi N. grozi dożywocie.


Rosnąca renoma świec zapachowych - Jak pisać?\nCo sprawia, iż woń jest w najwyższym stopniu odczuwalnym ze wszystkich zmysłów? Zapach przypuszczalnie przenieść Cię z powrotem aż do kuchni babci bądź dać bodźca Twoje zmysły na nieskazitelnie czystą plażę z delikatnym szumem fal tudzież przyjemną bryzą. Dlatego www.pierzgalski.pl sprawunki perfum jest owszem impulsywną tudzież ogromnie osobistą czynnością. Możesz mieć zespół ekspertów, którzy polecą Ci najdoskonalsze pod w stosunku do technicznym perfumy, niemniej jednak w ostatecznym rozrachunku pójdziesz w środku swoim przeczuciem. Świece zapachowe należą aż do tej klasy. Wypełnione aromatem błysk świecy zapachowej przypadkiem być podobnie jak medytacyjne, gdy zaś eskapistyczne www.nachyla.pl.\nŚwiece są gruntownie zakorzenioną tradycją w wielu kulturach oraz jednym spośród życiowych luksusów, jakkolwiek czy świece zapachowe mogą naprawdę angażować się na nasze zmysły dotyczące naszej przestrzeni? Badania naukowe dowiodły, że świece zapachowe odgrywają znaczącą rolę w fizycznych, emocjonalnych zaś behawioralnych objawach stresu, nastroju zaś ogólnego stanu zdrowia psychicznego. Aromatyczny zapach świec aktywuje kompozycja limbiczny w naszym mózgu, kto obejmuje naszą wspomnienie oraz emocje. Prowadzi owo aż do produkcji serotoniny zaś dopaminy, które stabilizują własny klimat oraz wpływają na lokalny postać emocjonalny. Spadek poziomu serotoniny lub dopaminy prawdopodobnie ciągnąć się aż do depresji.\nPodczas podczas gdy niektóre charakterystyczne zapachy mogą uzyskiwać szczegółowe wspomnienia spośród nimi związane, inne zapachy pomagają ulepszyć klimat i ogólne samopoczucie. Aromaty lawendy, bodziszek a mięty pieprzowej są szeroko stosowane w leczeniu różnych stanów psychicznych tudzież fizjologicznych. Podczas kiedy mięta pieprzowa a mięta ostra pomagają zwiększyć koncentrację oraz udoskonalić pamięć, ylang-ylang wywołuje uczucie radości natomiast spokoju, i jaśmin jest powszechnie praktyczny do wzbudzania pozytywnych uczuć. Do uspokajania niepokoju najlepiej nadają się cytryna, rumianek, rozmaryn tudzież geranium.\nJeśli chodzi o świece zapachowe, istnieją specyficzne smaki tego ukochanego akcesorium domowego, które wolno pobudzać o różnych porach roku. Na wiosnę tudzież lato kwiatowe zapachy róży, eukaliptusa, kwiatu lotosu, irysa a jaśminu wniosą świeżość do Twoich pomieszczeń www.lubiejewski.pl. Zimą świece drzewne o zapachu drzewa sandałowego, kadzidła, paczuli ewentualnie sosny moroszki gruntownie nadają się do stworzenia ciepłej atmosfery w trakcie czytania książki w łóżku względnie na kanapie, a oraz w toku intymnej kolacji. W dobie pandemii COVID-19 świece o zapachu cytrusów są doskonałym wyborem, ażeby ulepszyć klimat natomiast zdołać zachować pozytywne nastawienie.\nŚwiece kojarzą się spośród uroczystymi okazjami, takimi kiedy przyjęcia urodzinowe azali wieczerza w pobliżu świecach spośród kimś wyjątkowym. Jednym ze sposobów, by w pełni sycić się pięknem światła świec, jest wykluczenie świata tudzież skupienie się na sobie w absolutnym bezruchu natomiast samotności. Świece są historycznie związane spośród ceremoniami religijnymi zaś duchowymi na całym świecie. Delikatność płomienia dotyka duszy. Światło świec pomaga niektórym ludziom łatwiej aniżeli inne środki uzyskać stan medytacyjny. Świece zapachowe mają tę dodatkową zaletę, że ich eteryczny zapach wypełnia obszar naokoło www.brzuszkiewicz.pl nich.\nŚwiece zapachowe wolno zestawiać w związki od chwili nastroju tudzież pragnień lub jako cząstka dekoracji wnętrza. I nie inaczej aż do łazienki bez zarzutu pasują zapachy cytrusów czy też świeżych kwiatów, tudzież do salonu – partytura drzewne. Można sprawdzić inne zapachy, regularnie je zmieniając. Należy pamiętać, iż świece zapachowe wydzielają całkowity swój woń nie prędzej po godzinie, a po trzech godzinach mogą nawiązać się psuć. Dlatego nie wypada pozostawiać świec włączonych za pomocą powyżej trójka godziny. Ważne jest również, żeby nie trzymać świecy w pobliżu źródeł ciepła ani nie zalecać jej kawa na ławę na przedsięwzięcie promieni słonecznych, które powodują zmiękczenie wosku.


Wełna z alpaki - właściwości i zalety. Czym się różni od wełny owczej? - Dzień Dobry TVN\n18 lutego 2021, 16:41\n18 lutego 2021, 16:05\nAktualizacja: 18 lutego 2021, 16:41\nHodowla alpak przynosi zyski nie tylko w postaci możliwości prowadzenia terapii, ale również wysokiej jakości wełny. Może ona konkurować z tak luksusowymi tkaninami jak kaszmir i angora. O tym, dlaczego ten materiał jest coraz częściej wykorzystywany w branży odzieżowej, opowiedziała w Dzień Dobry TVN hodowczyni alpak, Kornelia Westergaard.\nWełna z alpak i jej zalety\nAlpaki to zwierzęta pochodzące z Ameryki Południowej. Wypasane są w Andach - głównie w Peru, Chile, Boliwii i Ekwadorze - gdzie na przemian borykają się z silnym mrozem, ale i ostrym słońcem. Przez to ich wełna jest naprawdę wyjątkowa.\n- Jest dużo trwalsza i termoregulacyjna, czyli oddaje nadmiar ciepła. Dlatego, że alpaki żyją w trudnych warunkach, właśnie w Andach, (...) wełna musi je grzać, a jednocześnie, jak jest gorąco, (...) izoluje, a nawet oddaje nadmiar ciepła - tłumaczyła w Dzień Dobry TVN Kornelia Westergaard, hodowczyni alpak.\nW Polsce pierwsza farma tych zwierząt powstała 17 lat temu. Dziś tym biznesem zajmuje się ponad 30 hodowców posiadających łącznie więcej niż 600 zwierząt. Kornelia Westergaard ma ich blisko 40, a w tym roku oczekuje narodzin 16 kolejnych. Z runa alpak wytwarza różne elementy garderoby. Choć zajmuje się tym już 9 lat, cały czas uczy się przerobu włókna.\n- Trochę się różni od wełny owczej. Ma dużo zalet, ale też jest trochę inny proces przerobów wełny - mówiła nasza rozmówczyni.\nAlpaki. Urocze zwierzaki, które niosą spokój\nMała Helenka i jej urocze alpaki. Jak futrzani przyjaciele wpływają na samopoczucie człowieka?\nDlaczego warto kupić ubrania z wełny z alpak?\nZ jednej alpaki rocznie można pozyskać nawet 5 kg pożądanej na rynku odzieżowym wełny. Z ich runa produkuje się luksusowe płaszcze i swetry, ale także kołdry i koce. Dlaczego ma coraz więcej zwolenników?\n- Przede wszystkim jest mega ciepła, 6-krotnie cieplejsza od wełny owczej. Do tego jest bardzo mocna i ma bardzo ładny splot . (...) Wyprany sweter nie rozciągnie się o 2 rozmiary. (...) Mechaci się dużo mniej albo wcale, dlatego, że łuska alpak jest dużo dłuższa i nie ma odstających końcówek, w związku z tym się nie zaczepia - wyjaśniała Kornelia Westergaard.\nCo więcej, mogą z niej korzystać astmatycy czy alergicy , ponieważ w jej składzie nie ma lanoliny, czyli tłuszczu zwierzęcego, który jest siedliskiem roztoczy. W przypadku wełny owczej często lanolina jest usuwana chemią, która jest alergogenna. Pod tym względem wełna z alpak jest niezastąpiona.\n- Jak klasyczną wełnę, czyli pierzemy raczej ręcznie, w wodzie do 30 stopni. Można w szarym mydle nawet wyprać - zresztą tak się właśnie pierze runo. Nie suszymy w pralce, po prostu naturalnie traktujemy, bardzo delikatnie - radziła w naszym programie hodowczyni alpak.\nPsi język - jak go zrozumieć? Dzięki tym trikom dogadasz się ze swoim pupilem\nMilion Polaków na kwarantannie. "Każdy objaw infekcji układu oddechowego może świadczyć o tym, że to jest COVID-19"\nCo zrobić, gdy storczyki więdną i mają suche pędy? "Sprawdźmy stan korzeni"


Czy można wziąć kredyt hipoteczny bez wkładu własnego? | Gotowi Bezgotówkowi\n20 kwietnia 2022 ·5 min czytania\nBudowa własnego domu bądź zakup mieszkania to marzenie wielu Polaków. Wysokie wymagania przy zaciąganiu kredytu hipotecznego potrafią jednak niektórym osobom trochę podciąć skrzydła. Z pomocą przychodzi nowy program Polskiego Ładu, wprowadzający kredyt hipoteczny bez wkładu własnego. Dodatkowo zmian doczekało się prawo budowlane, dzięki czemu budowa domu jednorodzinnego będzie dużo łatwiejsza.\nJakie zmiany wprowadzono w związku z budową domu jednorodzinnego?\nPrzeczytaj również: Czy warto wykupić ubezpieczenie kredytu gotówkowego?\nKredyt hipoteczny jest jedną z form kredytu najczęściej zaciąganych w celu budowy nowej nieruchomości, realizacji remontu bądź kupna domu lub mieszkania. Zgodnie z ustawą o kredytach hipotecznych z 2017 roku taka forma pożyczenia pieniędzy możliwa jest w bankach po spełnieniu szeregu warunków. Zalicza się do nich posiadanie wkładu własnego, zdolności kredytowej oraz odpowiedniego dokumentu potwierdzającego źródło dochodów.\nKredyt hipoteczny bez wkładu własnego – czym w ogóle jest wkład własny?\nDla wielu osób największą przeszkodą w zaciągnięciu kredytu hipotecznego jest wkład własny. To kapitał, który kredytobiorca musi wyłożyć przy zawieraniu umowy z bankiem. Zgodnie z przepisami musi stanowić przynajmniej 20% całkowitej kwoty udzielanego kredytu, choć w niektórych bankach może to być 10%, ale pod warunkiem wykupienia tzw. ubezpieczenia niskiego wkładu własnego Wkład własny odgrywa kluczową rolę podczas zaciągania kredytu, gdyż m.in. od jego wysokości zależy kwota. jaką kredytobiorca będzie mógł pożyczyć w banku.\nZobacz również: Żyrant – kto może nim być i jakie ma obowiązki?\nWarto wiedzieć, że wkładem własnym nie musi być jedynie gotówka. Mimo że jest ona najbardziej pożądana przez sprzedawców i deweloperów, mogą to być również polisy, inne nieruchomości, zaliczka wpłacona u dewelopera, , aktywa trzeciego filaru emerytalnego oraz środki zgromadzone na książeczce mieszkaniowej.\nJuż wkrótce zaciągnięcie kredytu hipotecznego może być łatwiejsze niż kiedykolwiek. W ramach Polskiego Ładu od 27 maja 2022 roku kredytobiorca nie będzie musiał posiadać własnego kapitału. Program „Mieszkanie bez wkładu własnego” ma wspomóc rozwój polskich gospodarstw domowych, w głównej mierze tych, w których skład wchodzą dzieci.\nZ omawianego wsparcia skorzystać będą mogły rodziny z dziećmi, małżeństwa, pary oraz single. Państwo, za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego, będzie gwarantować wkład własny do 20 proc., ale nie więcej niż 100 tys. zł, przez okres minimum 15 lat. To oznacza, że maksymalna kwota kredytu bez wkładu własnego nie będzie mogła być wyższa niż 500 tys. zł. Należy jednak pamiętać, że osoby chcące skorzystać z tego programu nie mogą posiadać prawa własności domu bądź mieszkania jednorodzinnego, chyba że mają przynajmniej dwoje dzieci. W takim przypadku mogą łącznie posiadać jedno inne mieszkanie, jednak nie większe niż 50 m2, gdy dzieci jest dwoje, 75 m2, gdy dzieci jest troje, i 90 m2, gdy dzieci jest czworo. Dla rodzin posiadających pięcioro lub więcej dzieci limitu metrażowego już nie ma.\nPrzeczytaj również: Podwyżka stóp procentowych – co to oznacza dla kredytobiorców i oszczędzających?\nWażną kwestią jest również wprowadzenie tzw. spłaty rodzinnej. W praktyce oznacza to, że Bank Gospodarstwa Krajowego może pomóc w spłacie części gwarantowanego kredytu mieszkaniowego, wraz z powiększaniem się rodziny. W przypadku urodzenia się drugiego dziecka w rodzinie spłata wyniesie 20 tys. zł, a po przyjściu na świat trzeciego i kolejnego dziecka – 60 tys. zł.\nKredyt hipoteczny bez wkładu własnego – kalkulator. Jak obliczyć przybliżoną ratę kredytu?\nW Internecie można znaleźć wiele kalkulatorów, które na podstawie podanych danych są w stanie obliczyć miesięczną ratę kredytu hipotecznego. Taką opcję udostępniają również banki. Wystarczy wpisać wartość nieruchomości, wkład własny oraz okres spłaty w ratach, a kalkulator obliczy ratę kredytu na podstawie obowiązującego w danym momencie oprocentowania. Przy okazji widać również, jak kluczową rolę odgrywa wkład własny, ponieważ im jest on wyższy, tym mniej pieniędzy pożyczasz od banku.\nZobacz również: Pożyczka w firmie pożyczkowej – ile może kosztować?


ANNALINE INTERIOR DESIGN: Fotel Adirondack – klasyczny styl amerykańskich mebli ogrodowych\nChoć wśród tradycjonalistów preferowane są klasyczne modele z drewna, na dzisiejszym rynku coraz bardziej popularne są ich plastikowe kopie. Głównymi zaletami plastikowych foteli Adirondack ( i w ogóle plastikowych mebli) jest ich niska cena i niesamowita wytrzymałość. Mogą one oprzeć się nawet najbardziej ekstremalnym warunkom pogodowym jak mróz, śnieg, ekstremalne deszcze, wichury, wysokie temperatury, niszczące promienie słoneczne a nawet trzęsienia ziemi czy tornada. Dodatkowo wymagają one minimalnej konserwacji. Pomimo, że krzesła te są prawie niezniszczalne i niedrogie, i wbrew powszechnie przyjętym teoriom, ich właściciele mogą spokojnie spać w nocy i nie martwić się o zanieczyszczanie środowiska, ponieważ większość z tych krzeseł stworzona jest z materiałów wtórnych (jak na przykład zużyte pojemniki po mleku). Warto też nadmienić, że fotele Adirondack w wersji plastikowej są obecnie dostępne nie tylko w większości sklepów z meblami ogrodowymi, ale nawet w supermarketach.\nZachęcam wszystkich do zakupu takich „Adirondacków”, szczególnie, że można je zakupić za niewielką cenę. Ich koszt w zależności od materiału waha się od $600 do zaledwie $15 (w wersji plastikowej). Przestrzegam jednak tych, którzy mają wąskie balkony i ganki, że są one dość duże i nie wszędzie mogą się zmieścić. Taką mniejszą powierzchnię należy przed zakupami dobrze wymierzyć, aby zaoszczędzić sobie niepotrzebnej wycieczki do sklepu ze zwrotem mebli.\nKilka linków do innych artykułów na blogu +ANNALINE ID\n1. Skórzane meble: luksus czy wygoda?\n2. Meble z litego drewna czy fornirowane?\n3. Nowy Rok 2015 i nowy kolor roku: Marsala\nPosted by ANNALINE ID at 4:18 PM\nMarta Więcław June 27, 2015 at 11:58 PM\nTen fotel chyba zawsze bedzie mi sie kojarzyl z amerykanskimi domami, wielkim tarasem przy wejsciu I wieczornymi rozmowami ;-) ma swoj klimat I zaden inny tam nie pasuje I koniec ;-)\nANNALINE ID June 30, 2015 at 4:52 PM\nTak tak Marta; ja znowu na widok tych krzeseł zawsze wracam myślami do Nowej Anglii, gdzie czasami udaje mi się spędzić wspaniałę wakacje. AG


Byakko, Asahi - recenzje restauracji - TripAdvisor\nAsahi — wszystkie restauracje Asahi — popularne kuchnie\nAsahi — Chińska restauracje\nAsahi — Fast Food restauracje\nAsahi — Indyjska restauracje\nAsahi — Japońska restauracje\nAsahi — Kawiarnia restauracje\nAsahi — Owoce morza restauracje\nAsahi — Sushi restauracje\nAsahi — Włoska restauracje\nKawa i herbata w lokalizacji Asahi\nWyszukaj Azja›Japonia›Kanto›Prefektura Chiba›Asahi›Asahi Restauracje›Byakko\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 105 Ro, Asahi, Prefektura Chiba Nazwa/adres w miejscowym języku Byakko\n105 Ro, Asahi, Prefektura Chiba Aby ułatwić nawigację po lokalizacji Asahi, podajemy nazwę i adres tej firmy w miejscowym języku\nNazwa w miejscowym języku 白虎\nAdres w miejscowym języku ロ105\nWskazówki Drukuj +81 479-63-9231\nWięcej informacji Dodaj zdjęcie Znasz obiekt Byakko? Zostań pierwszą osobą, która opisze swoje wrażenia! Napisz recenzję\nByakko — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nAsahi, Prefektura Chiba Shirasutei\nAsahi, Prefektura Chiba Gampekiso\nAsahi, Prefektura Chiba Imakyu\nAsahi, Prefektura Chiba Tsuchiya Shokudo\nAsahi, Prefektura Chiba Haru\nAsahi, Prefektura Chiba Wszystkie restauracje w: Asahi (322) Dodaj zdjęcie\nWięcej restauracji w lokalizacji Asahi Hotele uwielbiane przez podróżnych...\nLinki sponsorowane * Imakyu Nr 1 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nYakiniku Shiina Bokujo Nr 2 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nKohi Nr 3 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nHoraiken Nr 4 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nHaru Nr 5 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nRoyal India Restaurant Honten Nr 6 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nRest Aoki Nr 7 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nPeaterpan Asahi Nr 8 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nUotami Asahi Sun Mall Shopping Centermae Nr 9 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\nKappa Sushi Asahi Nr 10 wśród 322 restauracji w lokalizacji Asahi\n105 Ro, Asahi, Prefektura Chiba Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Byakko.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Byakko Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 33 recenzje(-i) Gyobumisaki\n6 recenzje(-i) Matsuyma Garden Art Museum\n12 recenzje(-i) Michi-no-Eki Kirari Asahi\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 0 recenzja Kazumi\n0 recenzja Tomoe Sushi\n0 recenzja Pony


Koszule Ślubne - Tom Wypych\nKoszule ślubne, frakowe, smokingowe, firmowe z logo - producent Tom Wypych\nDedykowane dla mężczyzn u progu nowej drogi życia! Koszule ślubne wyróżniają się wyjątkową elegancją, spełniając wysokie standardy stawiane strojom ceremonialnym. Idealne przeszycia, wysokogatunkowe materiały, dostosowane typy kołnierzyków pozwalają na wybór odpowiedniego rozwiązania – pod kątem sylwetki, a także całej garderoby ślubnej. Proponujemy wybitnie szykowne koszule frakowe oraz smokingowe dedykowane odpowiednio do fraka i smokingu, jak również eleganckie koszule ślubne garniturowe.\nZ uwagi na podniosły i wyjątkowo uroczysty charakter ceremonii zaślubin proponujemy koszule, które będą odpowiadały charakterowi okazji. Pewnym trafieniem, które zagwarantuje dobrą prezencję oraz będzie zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami savoir vivre jest biały, gładki model. Koszula ślubna powinna być jednolita – najlepiej biała, pozbawiona kieszeni na piersi i koniecznie z francuskimi makietami na spinki. To dodatkowy, elegancki detal, który nada dystynkcji. Wybierając nieco bardziej awangardowe ich wzory można ciekawie podkreślić swój charakter.\nProponujemy egzemplarze dedykowane do klasycznych garniturów, smokingów, fraków. Oferujemy modele w klasycznych krojach wykonane z wysokogatunkowych materiałów.\nPrzyjęcia weselne / hotel\nPrawdziwy szyk i klasa w wykwintnym wydaniu! Koszule do smokingu odznaczają się gustownym wzorem, świetnie doprasowanym do charakteru stroju. Proponujemy modele bardzo efektownie wykończone z eleganckimi dodatkami.\nStanowiąca esencję elegancji, koszula frakowa jest idealnym dopełnieniem ceremonialnego stroju. Odznacza się białą kolorystyką, plisą oraz brakiem kieszeni na piersiach. Podstawowym elementem są wybitnie szykowne mankiety półokrągłe oraz podwinięte, francuskie. Spinki dodają nie tylko dystynkcji garderobie, ale pozwalają również na personalizację stroju. Stylowe, nowoczesne, klasyczne, z odrobiną humoru, wskazujące na pasję – spinki są ciekawym dodatkiem do męskiej stylizacji wizytowej. Przy wyborze warto zwrócić uwagę na guziki, z którymi spinki powinny harmonijnie współgrać.\nKoszule frakowe wyróżniają się ponadto charakterystycznym kołnierzem łamanym na usztywnionej stójce. Taki typ kołnierzyka dedykowany jest do muchy, nie należy stosować do niego krawata. Zgodnie z zasadami savoir vivre do fraka zalecana jest wyłącznie biała mucha. Należy pamiętać aby skrzydełka kołnierza leżały delikatnie na muszce.\nProponowane przez nas modele to idealne koszule ślubne. W mistrzowski sposób podkreślają rangę uroczystości. Tworzone specjalnie z myślą o ważnych ceremoniach. Ich wyjątkowy charakter podkreślają także tkaniny. Powstają bowiem dzięki wykorzystaniu najlepszych gatunkowo tkanin o idealnym splocie.\nPrzyjęcie hotelowe, wesele na świeżym powietrzu, zabawa w staropolskim stylu – w naszej ofercie dostępne są koszule, które zapewnią wygodę i świetny wygląd także po ceremonii zaślubin. Podpowiadamy jaki model wybrać.\nWspółpracujemy z hotelem „Marina Diana”


Witam Wszystkich serdecznie, Jestem nowa, i proszę kogoś cierpliwego o pomoc, ponieważ nie chciałabym popełniać błędów. Czytałam większość postów, ale mam parę pytań i będę b. wdzięczna za poradę :) Chcę (muszę) zrzucić około 4kg i zdaję sobie sprawę, że musi to być dieta ścisła, bez odstępstw – Faza I. Najwięcej mam problemów ze [...]\nWitaj Gania cieszę się że nas odwiedzasz, ja też ostatnio mam mało czasu, ale czytam wszystkie posty. Martwi mnie ta wasza bulimia. Wiem, że wina leży w naszej psychice i tylko mogę poradzić wam jedno. Odkąd jestem na diecie montiego przestałam myśleć obsesyjnie o odchudzaniu. Wbiłam sobie do głowy i mózg mój to wreszcie po 20 latach różnego [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/26/2003 11:20:59 AM Liczba szacunów: 0\n[...] z wlasna psychika trzeba pracowac, a proszki niczego nie zalatwia, ale jestem w tak strasznej fazie obzarstwa, jakiej u siebie nigdy nie pamietam. I proszki maja mi tylko pomoc w przelamaniu tej fazy, wytrzymania w poczatkowym okresie. Obawiam sie, ze inaczej nie dam sobie rady. A to co Gania mowi o Montim, ze nie wazne, ze tam sie duzo je, bo [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/27/2003 10:34:20 AM Liczba szacunów: 0\nskippi ty naprawdę jesteś w strasznym dołku ale nie wiem jak ci pomóc. Widzę, że zdajesz sobie sprawę z tego, że to całe obżarstwo tkwi gdzieś tam w twojej psychice, więc to chyba pierwszy malutki kroczek do osiągnięcia sukcesu. Jeżeli potrafiłaś wmówić sobie, że nie będziesz wymiotować i to ci się udało, to jest już następny mały kroczek do [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/27/2003 4:10:58 PM Liczba szacunów: 0\nGania, Skippi, pomijąc niemały fakt, że przyczyn bulimii powinno się szukać w psychice to z rzeczy całkowicie prozaicznych powiem tylko, że zażywanie bio-chromu może pomóc. polecam Bio-Chrom firmy Pharma Nord (30 tabletek 19,97zł). bierze się jedną dziennie. chrom z reguły ogranicza "pęd" na słodkie ale u mnie działa na całej linii, nie [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/27/2003 10:30:47 PM Liczba szacunów: 0\nJa wiem o tym, ze na forum jest wiele osob z zaburzeniami. Nie tylko odzywiania. Problemem jest to czy jestesmy w stanie im pomoc. Sama mowisz, ze czesto to funkcjonuje na zasadzie wzajemnego nakrecania sie a tego chce uniknac. Poza tym w wielu przypadkach potrzebny jest psycholog (bez obrazy). Jezeli chcecie to prosze bardzo, zalozcie osobnego [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/4/2003 11:06:41 AM Liczba szacunów: 0\n[...] ze go nie ma. Zadaj sobie pytanie dlaczego napisalysmy o swoich problemach wlasnie tu. A to dlatego, ze po pierwsze sa tu ludzie, ktorzy sie interesuja i ktorzy chcac pomoc, po drugie z powodu tego, co napisala Babka - na innych forum dziewczyny NAPEDZAJA SIE do chorowania i czesc z nas, na przyklad ja, nie ma tam czego szukac. Bo czesc, [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/4/2003 4:03:55 PM Liczba szacunów: 0\nJestem jak najbardziej "za" jesli chodzi o nowy post! Taki post bylby bardzo potrzebny. Wiele jest chorych dziewczyn ktore szukaja pomocy i wsparcia a internet to morze pelne ryb :PP co bedzie jezeli taka zagubiona osoba trafi na forum aprobujace wszelkie zaburzenia jedzenia? Przeciez to jest prosta droga do stoczenia sie na samo dno! [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/4/2003 4:04:39 PM Liczba szacunów: 0\nmozesz mi pomoc.mam problem z chudnieciem.kiedy jadlem bardzo malo ale to nie pomaga i z tego co czytalem na tym forum to juz wiem dlaczego.ale jak jadlem srednio albo duzo to tez nie chudlem.wspomniales tu o analogii poziomu cukru we krwii z odkladaniem sie tluszczu.czy wiec to ze mam wysoki poziom cukru we krwii moze miec wplyw na to czy bede [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/28/2004 12:17:13 PM Liczba szacunów: 0\nDzienx za pomoc. U mnie w najblizszym spozywczaq czekolady bez cukru (mleczna i deserowa) po 2,70.Co myslicie o masle orzechowym? takim prawdziwym, np Sante ( b-2g, w-11g, t-53 g, sklad:prazone orzeszki ziemne, olej roslinny, cukier, sol)Chyba jest ok. W sumie cukier jest, ale gdzie go nie ma a wszystko zalezy od wypadkowej, prawda? Pozdro!\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/19/2004 7:46:33 AM Liczba szacunów: 0\n[...] 169 wzrostu...o zgrozo). Teraz mam ok 67, 68, a jestem od tygodnia na MM. Przeprosiłam książki Pana Montignaca i do roboty.. chciałabym wytrwać, mam nadzieję, że z waszą pomocą wytrwam.Kiedy zaczynałam za 1 razem to teraz czytając Was widzę że popełniałam sporo błędów. Teraz liczę na Waszą pomoc w niejasnościach, jeśli mnie dopadna. [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/26/2004 1:55:22 PM Liczba szacunów: 0\n[...] się dużo dowiedziałam :) Na metodzie MM jestem od zeszłego tygodnia. w miarę moich info i możliwości postaram się również Wam pomagać, udzielać wskazówek i proszę również o pomoc. więc we wcześniejszych postach to samo pytanie dotyczące tekturek Wasy zadał Davoo - i takie właśnie można jeść (ja jem te z 3 ziarnami) nie można płaskich, które to [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 7/21/2004 5:25:39 PM Liczba szacunów: 0\n[...] to z czym...?? I jeszcze jedno: chodzi o serki takie w kubeczkach. Znalazlam taki bez cukry, lecz ma jednak 3g tluszczu na 100g jogurtu...czy cos takie mozna jesc...?? Prosze o pomoc, bo ja sie kompletnie juz zagubilam!! I czy ktos moglby mi napisac co jada jako smiertelnik, bo mi sie nie chce calego dnia spedzac przy kuchni:-/ Zagubiona hardaa\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/21/2004 2:23:19 PM Liczba szacunów: 0\nuuuu jak mnie długo nie było i z tego co widzę starzy weterani MM wzięli urlop.Proszę o powrót wasza pomoc potrzebna jest tu zawsze. Psscolka nie wiem czy tu bywasz jeszcze ale daj znak jeśli tak, często jestem w tym samym mieście co mieszkasz...obowiązki mnie tam wiozą, więc moze nawiążemy kontakt? Aha dla niewtajemniczonych to znam tę motodę i [...]\nOdpowiedzi: 2640 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/30/2004 3:03:14 PM Liczba szacunów: 0\n[...] pięknie rozbudowane barki, mam na ich punkcie bzika :D wcześniej Saidko napisałaś, że trzeba będzie robić masę wiec czekam na podpowiedź w rozpisce miski :D dalej... nie wiem co z treningami. przeglądałam jeszcze przed moją przerwą ćwiczenia, robiłam kilka dni ale nie przypadły mi do gustu nie czułam że jest wycisk. A więc proszę o pomoc :-D\nOdpowiedzi: 227 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/17/2014 3:14:04 PM Liczba szacunów: 0\nCiężko coś konkretnie doradzić, jeśli już wiesz, że nie będziesz miała możliwości liczenia miski;-) Mając konkretny cel wypadałoby to jednak robić;-) Niemniej życze powodzenia i będę podpowiadać, jeśli pomoc będzie konieczna:-)\nOdpowiedzi: 227 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/18/2014 4:05:22 PM Liczba szacunów: 0\n[...] itp. więc użyłam swojej kreatywności i sama stworzyłam i powstały drewniane stojaki ale teraz boję się o swoje życie bo się cały czas wyginają }:-( chyba poproszę kogoś o pomoc w zmontowaniu jakichś żelaznych %-) TRENING 3 serie po 12 powtórzeń 1)przysiad 20/25/27 2) rumunski martwy ciag 30/30/35 3) wyciskanie na plaskiej 23/23/23 4) [...]\nOdpowiedzi: 227 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/8/2014 7:36:44 PM Liczba szacunów: 0\nna sucho to ci 100% nikt nie poradzi bo wszystko zalezy od tego przez jaki enzym rozklada watroba dany srodek.Takze grejpfrut moze pomoc, zaszkodzic lub nic nie zmienic.Ktos za***ał fame ze sie lepiej leki przyswajaja i teraz wszyscy juz z jezorem wywieszonym sie slinią\nOdpowiedzi: 17 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 5/15/2006 12:39:19 AM Liczba szacunów: 0


Witam mam dla was mapę minigierki do przejścia jest na niej 6 leveli/poziomów pobierzcie i sprawdźcie jakie one są zapraszam do pobierania i dobrego oceniania mapy błędów na mapie nie powinno być. Powodzenia !\nJako RoxMb budzisz się w swoim pokoju - Wstajesz i postanawiasz że nagrasz sobie filmik. Lecz dzieje się coś strasznego... Zapraszam do pobrania! Mój kanał yt: https://www.youtube.com/channel/UCmz-SGGOGSruHqWnEZnpirQ -- UWAGA! -- Nie ściągnałem pomysłu od Roxa - samą mapę skończyłem przed wrzuceniem filmu o jego komputerze - dziwnym trafem wpadł na ten sam pomysł :D\nKlasyczna mapa escape nie wyróżniająca się niczym... Ale czy na pewno? Nie daj się zwieść kontrowersyjnemu początkowi. Regular Adventure to bardzo dopracowana i dosyć trudna mapa oferująca aż 10 poziomów! Pokazuje fragment nowych możliwości komend oraz posiada elementy, które znajdą się/mogą/miały się znaleźć w mojej następnej, największej mapie - Bug na Mapie 2. A tym czasem życzę miłej rozgry...\nHej! Oto mapa zaawansowany escape. Dlaczego zaawansowany? Dlatego że użyłem do niego zaawansowanych komend których większość graczy nie zna. Jest 5 etapów i coś dodatkowego na koniec :]. Myślę że się to wam spodoba. Może ta mapa nie jest zbyt długa i trudna ale oryginalna. dobrze więc... To tyle z mojej strony zapraszam do grania , zostawiania diamentów i obserwowania mnie.