Rajscy w Azji: Waranasi - czyli Walentynki nad Gangesem\nDzień rozpoczęliśmy o 5.30, wstaliśmy tak wcześnie, żeby zobaczyć Ganges o świcie i poranne obrządki ablucji. Miasto budziło się do życia, ludzie śpiący na ulicy wstawali spod poruszających się koców i papierów, psy spały na śmieciach a krowy na środku ulicy.\nW budce przy śmierdzącej wąskiej uliczce, z wielkim napisem "Cafe restaurant" jakiś dziadziuś rozpoczynał parzenie herbaty i otwierał swój mały kramik. Ponieważ byliśmy głodni zamówiliśmy herbatę czarną (bez mleka) z imbirem - to nasze indyjskie odkrycie. Do Gangesu doszliśmy z gorącymi kubkami herbaty w momencie kiedy zaczynało świtać.\nPo zorientowaniu się co do ceny łódki po Gangesie (ceny wahały się od 50-400 Rs/osobę, my zapłaciliśmy 150RS za 2 osoby) zdecydowaliśmy się pospacerować po Ghatach, zobaczyć wszystko z bliska, a wieczorem skorzystać z atrakcji jaką jest rejs po Gangesie.\nWeszliśmy w wir porannych obrządków i otoczyła nas niezwykła atmosfera tego miejsca.\nW porannej mgle to wszystko wyglądało jak zaczarowane, jakbyśmy się przenieśli w czasie i przestrzeni.\nNajwiększe wrażenie zrobiło na nas miejsce kremacji. Ten niewielki obszar nad Gangesem, wcale nie wygląda uroczyście odświętnie, po prostu brzydki, brudny plac po którym chodzą święte krowy i wcale nie święte psy wyjadając co znajdą. Na tym placu jednocześnie pali się kilka stosów pogrzebowych. Wyobrażałam sobie, że będzie to trochę jak nasz cmentarz z ciszą i atmosferą czci dla zmarłych, ale wygląda to jakby wśród gwaru, tłumu i zamieszania ktoś rozpalił kilka dużych ognisk.\nSpalane są tu ciała osób, które na to stać i dostaną pozwolenie. Dla Hindusów to największa świętość jeżeli prochy ich bliskich zostaną wrzucone do świętej rzeki Ganges.\nTaki obrządek pogrzebowy kosztuje od 5 do 50 tyś zł, cena zależy od tego jaki rodzaj drewna wybiera rodzina i ile go wybierze. Wokół znajdują się ogromne ilości bel drewna i wielkie żelazne wagi, przy których dokonuje się rozliczeń.\nPrzyjeżdżają tu ze zmarłym tylko mężczyźni, kobiety zostają w domu i "płaczą". Zdarza się, że biedniejsza rodzina odbywa tą podróż pociągiem, oczywiście razem ze zmarłym. Zdarzyło nam się już podróżować w jednym wagonie z takim "podróżnikiem".\nJeżeli umiera mąż, główną osobą odprawiającą ceremonię pogrzebową jest najstarszy syn, jeżeli żona to mąż. Goli się im głowy, brody i ubiera w coś w rodzaju prześcieradła.\nCiało zmarłego jest najpierw nacierane olejkami, owijane w materiał, kąpane w Gangesie, potem palone, a prochy wysypywane są do rzeki.\nPodpalanie stosu to cały obrządek. Ogień przynoszony jest ze świętego miejsca, odmawia się modlitwy, obchodzi stos kilka razy wokół, obsypuje specjalnymi proszkami, polewa olejkami.\nNasz "opowiadacz" wyjaśnił nam, że nie spala się ciał dzieci do lat 12, kobiet w ciąży, chorych z wysypką na twarzy i ukąszonych przez kobrę. Ciała tych osób przymocowuje się do kamieni i wrzuca do Gangesu.\nDziennie wykonuje się około 300 kremacji nad Gangesem.\nWiększość z obrzędów oglądanych rano mogliśmy zobaczyć jeszcze raz wieczorem. Po zmroku wybraliśmy się na przejażczkę łódką po Gangesie, oglądaliśmy płonące stosy, oświetlone świątynie, występy grup odprawiających modlitwy tańcząc.\nCały dzień na Gangesem toczy się aktywne życie, tysiące ludzi cały czas jak strumień przepływają przez Ghaty wzdłuż Gangesu, ale największe wrażenie robi to wszystko o świcie w porannej mgle i po zmroku kiedy migoczące światła dołączają do tego przedstawienia.


góry...góry... - Klub Senior Cafe\nW miesiącach letnich 2009 roku, wybieram się z namiotem na szlak beskidzki z Ustronia do Wołosatego. Moęz kto nim szedł juz? moze chciałby przejsc> Zapraszam\nJeśli trasa z Ustronia to następnym razem polecam Rysiankę. Wyjście z Wisły. Piękny widok, schronisko zadbane, miła obsługa.\nW sierpniu trochę przeszlam, trochę przejechałam szlaki Bieszczad, przepiękne widoki, cerkwie, goscinni ludzie, czysto, uwazam, ze to jest chyba najpiękniejszy rejon Polski. A to synagoga w Lesku, gdzie wewnatrz jest stała wystawa prac artystów bieszczadzkich\nCo za bzdety opowiadasz\nRysianka z chroniskiem jest w beskidzie Żywieckim\nnaj krócej z ŻABNICY koło Węgierskiej G.\na Ustroń w beskidzie śląskim\nradzisz opisując bzdury zajrzyj do mapy\nPolecam w okresie jesienno-zimowym pobyt w Karpaczu i hotelu Mercure Skalny Karpacz. Tereny przepiękne, powietrze krystalicznie czyste, można trochę pospacerować, poruszać się, nacieszyć oczy cudnymi widokami a w samym hotelu zrelaksować się zabiegami SPA\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika jantonina\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest jantonina\nCzy to wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim - ponad 400 km.\nOgólnie cała Małopolska jest bardzo ciekawa\nPrzy okazji warto zobaczyć:\nGóry to moje ulubione miejsce odwiedzin, najczęściej wpadam w Tatry, a konkretnie do Zakopanego, jeżdżę tam regularnie od wielu lat.\nZakopane ma swój urok, chociaż mnie osobiście trochę denerwują tłumy osób, które można tam zaobserwowac. Tak więc polecam wybrac się tam poza sezonem. Wiosną albo jesienią. Po pierwsze jest o wiele mniej osób. Po drugie mniej kolejek od największych atrakcji. Po trzecie można zabukować sobie noclegi w o wiele korzystniejszej cenie niż w sezonie.\nApartamentów możecie poszukać sobie tutaj -----> https://www.sunandsnow.pl/apartament...artamenty-1249 - dobry standard, większość znajduje się w centrum Zakopanego.\nRazem ze znajomymi wybieramy się na wakacje w Tatry. Polecanie może jakiś szlak?\nNa początek Droga pod Reglami,\na następnie Ścieżka nad Reglami\nJednak góry ;D Jak ktoś ma tak jak ja bardzo blisko gór to już pomysł na weekend sam się nasuwa W sumie u mnie bardzo dużo znajomych chodzi po górach i wcale mnie to nie dziwi. Fajnie też wybrać się tak na kilka dni z noclegiem, w szczególności z ekipą znajomych, może też z rodziną. Jak będziecie wybierać się do Zakopanego to portal https://www.visitzakopane.pl/ na pewno wam pomoże w szukani wolnych, luksusowych apartamentów.\nKto co tam lubi. Ja bardzo dużo chodziłam po górach, nie tylko w Polsce, także sporo na Słowacji i też w innych krajach europejskich. Teraz troszkę mi się zmieniło i przestawiłam się na morze. Chyba starzeje się na to wygląda Tu latam w znacznie bardziej odległe miejsca, nie raz kraje bardzo egzotyczne. Najbliższe lotnisko Balice mam już opanowane do perfekcji Warto przed podróżą zajrzeć sobie na Esky, jest tam wiele porad dla podróżujących, także znajdziecie tu bilety na lotnicze.\nGóry ... to jest to !\nJa jak wyjeżdżam to tez wolę coś sprawdzonego. Dobrze czuję się w tatrach i znam je prawie jak własną kieszeń, dlatego w najbliższą zimę znowu tam wyruszam. Całą ekipą zarezerwowaliśmy sobie górskie domki. Zakopane jest piękne zwłaszcza jak jest przykryte śniegiem. Nie mogę się doczekać, aż znów tam będę.\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest góralex\nDobrze czuję się w tatrach i znam je prawie jak własną kieszeń, dlatego w najbliższą zimę znowu tam wyruszam.\nZ twojego postu wynika, że jesteś młodym człowiekiem.\nW Tatrach bywałam, ale dawno ... dawno ... temu.\nTatry są piękne ... cudowne ... ale wysokie.\nPo 60siątym roku życia, zmniejszyłam wysokość .\nTeraz wędruje po Beskidach. Są to góry niewysokie ... o ... takie dla ... emerytów\nKilka zdjęć z mojego pobytu w Ustroniu :\nTrzy Korony, to obok Sokolicy, najbardziej spektakularny szczyt w Pieninach i równocześnie jeden z symboli regionu. Charakterystyczną skalną koronę tworzy pięć turni szczytowych. Najwyższa z nich to Okrąglica, licząca 983 m, na której znajduje się platforma widokowa – rozciąga się z niej przepiękna panorama na dolinę Dunajca, Beskid Sądecki, Gorce i Tatry.\nBeskid Śląski - Ustroń - Mała Czantoria\ngóry....zapraszam kolorowy Turystyczne 16 25-09-2015 22:42


PHU Kaztor - wizytówka firmy | Ekspert Budowlany\nAdres: główna 38a\nTelefon kom.: 513153313\nNasza firma stawia nie tylko na sprzedaż produktów, ale przede wszystkim na ich produkcję zgodną ze wszystkimi obowiązującymi normami. Wybierając więc nasze usługi otrzymujesz produkty tworzone przez polską firmę z rodzimą myślą technologiczną. Nasza oferta obejmuje szereg produktów przydatnych przy wszelkich pracach wykończeniowych oraz remontowych. W ofercie szeroka gama produktów wykończeniowych do podłóg, ścian, glazury, a nawet schodów. Nasz asortyment sami projektujemy, wykonujemy i sprzedajemy. Znajomość procesu produkcji naszych wyrobów daje nam możliwości stałego poszerzania oferty i dopasowywania jej do aktualnych potrzeb rynku, a także realizacji zamówień indywidualnych.\nOferta Kaztor obejmuje m.in: kątowniki, profile, oraz listwy (dostępne w kolorach: chrom, srebro, satyna, złoto).


„Segregator medyczny kobiety” na Dzień Matki | Czas dla Seniora\nLekarze Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia, tak jak co roku, w piękny majowy dzień, czarujący zapachem bzów i konwalii, życzą wszystkim Mamom zdrowia, miłości i pewności, że nigdy nie zaznają samotności! A jaki prezent w tym roku wybrać? – Świetnym motywatorem do zadbania o zdrowie i uregulowanie systematyki badań może być „Segregator medyczny Kobiety” porządkujący i planujący wizyty medyczne – radzi Bożena Janicka, prezes PPOZ.\nDzień Matki, choć nie ma wspólnej daty, obchodzony jest na całym świecie. W Polsce zawsze przypada na 26 maja. Jego celem jest przypomnienie o prawach i potrzebach matek w każdym wieku. Wsparcie należy się zarówno młodym, dopiero co stawiającym pierwsze kroki w macierzyństwie (opieka w okresie ciąży, okołoporodowa, pomoc w wychowywaniu potomstwa), jaki tym starszym – potrzebującym godnego odpoczynku na emeryturze i opieki medycznej, dającej szansę na dłuższe, aktywne życie.\nLekarze PPOZ od lat walczą o uregulowanie w Polsce polityki senioralnej, bilansu zdrowego człowieka – szerszy dostęp do świadczeń medycznych, możliwość korzystania z programów profilaktycznych.\nDwa razy w roku – co sześć miesięcy – o ile lekarz nie zaleci inaczej, koniczna wizyta kontrolna u stomatologa .\n– To tylko daty i rady! A co jest jeszcze ważne? Zainteresowanie dające poczucie, że Matka jest zawsze ważna. Nic nie ma lepszego wpływu na Jej samopoczucie, niż udział w naszym życiu. Wspólny spacer, wycieczka na łono natury. To z pewnością korzystnie odbije się zarówno na zdrowiu fizycznym i kondycji psychicznej naszej Mamy. Miłość i zainteresowanie dzieci, to oprócz profilaktyki, regularnych badań, najlepsza recepta na jej długie i szczęśliwe życie! – przypominają lekarze PPOZ.\nA jak zmotywować Mamę do regularnych badań? Doskonałym prezentem może być podręczny „segregator medyczny kobiety” (kupiony lub zrobiony własnoręcznie), zawierający części: „na kolejna wizytę”- terminy , „tabelę pomiarów” – ciśnienia tętniczego, glukozy, wagi, wzrostu, „badania”- laboratoryjne, obrazowe, „wypisy”- karty wypisowe, konsultacje specjalistyczne, zabiegi rehabilitacyjne, jako zalecana „aktualną piramidę żywienia” i aktualny kalendarz szczepień zalecanych – co warto przypominać, utrwalać i stosować… itd. Z pewnością ułatwi życie każdej z Mam, a lekarzom da obraz jej zdrowia!


<<<Strona: 26 / 28>>> strony: 21222324252728\nPosty: 3061 #2655351\nŻycie sprawia różne problemy i czasami przychodzi nam się z nimi zmierzyć w najbardziej nieoczekiwanej chwili. Tata czuje się coraz gorzej, mama od dawna ma poważne problemy zdrowotne, z którymi nie bardzo daje sobie radę. Gdy przyjeżdżamy do nich, oczywiście wszystko niby jest OK, ale widzę zmęczenie na twarzach. Tata już nie ma siły tyle działać w chatce, konserwację anten i całego sprzętu robi kto inny, mama ledwo daje radę z codziennymi sprawami w domu. Trochę im pomagamy. Oczywiście tata robi to, co saper, gdy musi – nadrabia miną. Niestety ma też kolejny powód do smutku. W pierwsze cieplejsze dni rozłożył leżak i przyniósł z półki swoje ulubione radio – odbiornik na cały zakres fal, od długich do końca krótkich włącznie. Antenę rozciągnął do drzewa, jakby mało mu było znacznie lepszych anten w okolicy. Pół świata z tym radiem przemierzył, słuchał Wolnej Europy, mnóstwa stacji amatorskich i profesjonalnych, gdy jeszcze eter był pełny pikania telegrafii i gęgały fonii na SSB, było też mnóstwo różnych stacji radiofonicznych. Sam odbiornik cały czas działa dobrze, ale niestety zepsuł się wyświetlacz. Paskudna czarna plama zasłania blade cyferki, zjada go jak rak. Przykro, bo nie da się go naprawić. Nadchodzi przykre rozstanie z przyjacielem, któremu nie można nic pomóc. Myśleliśmy o tym, by kupić drugą sprawną sztukę, gdy jeszcze to się da zrobić. Tata jednak podchodzi bardzo emocjonalnie do tego kawałka elektroniki zamkniętego w szaro-czarnym plastiku i koniecznie chce przedłużyć życie przyjacielowi. Uważa, że kupno drugiej sztuki to nie to samo.\n- Ty jeszcze niewiele rozumiałeś ze świata, gdy ja słuchałem wiadomości i z tego radia dowiadywałem się co się dzieje poza naszym krajem. Wiedziałem też co się dzieje w kraju, gdy środki musowego przykazu pomijały istotne tematy. Nawet raz słuchałem na tym Sony zamiast na Bartku, gdy padł scalak w detektorze podczas zawodów. Nie będziesz mi teraz mówił o tym, by robić takie rzeczy. Przyjaciela nie da się kupić.\nNa szczęście akurat przyjechał Michał. Obejrzał radio, podrapał się po głowie i powiedział:\n- Jeśli nie da rady inaczej i nie da się kupić oryginalnego wyświetlacza, to kupimy uszkodzone na części i zrobimy przeszczep. Albo ja coś dobiorę z kalkulatorów. Musi się dać podstawić, sterowanie LCD jest bardzo proste.\nW tatę wstąpiła nadzieja. Może rozstanie z przyjacielem da się odłożyć w czasie. Dwa tygodnie później przyjechała paczka z ebaya, jeden wieczór z precyzyjną lutownicą i… okazało się, że mamy dwa sprawne radia. Wyświetlacz został przeszczepiony, Michał dorobił drugi ze starego kalkulatora, a tata naprawił proste uszkodzenie, wymieniając filtr ceramiczny. To drugie radio zostało nazwane Frankenstein. Zostało przez niego przywrócone do życia, składa się z różnych części, ma lepszy odbiornik, ale ojciec go nie lubi. Swoją drogą nie wiedziałem, że tata tak się przywiązał do swojego ulubionego radia.\nElectra 25.06.2019 22:37:56\nPosty: 1557 #2655391\nPosty: 12887 #2655395\n.......Sam odbiornik cały czas działa dobrze, ale niestety zepsuł się wyświetlacz. Paskudna czarna plama zasłania blade cyferki, zjada go jak rak. Przykro, bo nie da się go naprawić. Nadchodzi przykre rozstanie z przyjacielem, któremu nie można nic pomóc. Myśleliśmy o tym, by kupić drugą sprawną sztukę, gdy jeszcze to się da zrobić. Tata jednak podchodzi bardzo emocjonalnie do tego kawałka elektroniki zamkniętego w szaro-czarnym plastiku i koniecznie chce przedłużyć życie przyjacielowi. Uważa, że kupno drugiej sztuki to nie to samo.\nJeśli to ten soniacz z foci to przeszczep może być arcytrudny bo kontroler LCD jest na pokładzie CPU .....\nNajprościej dołożyć dodatkową skalę częstotliwości tzw hercmiarkę\nPosty: 3061 #2655472\nMożna poszukać wyświetlacza o podobnym sterowaniu i podstawić. Nie takie rzeczy się dawało zrobić ,)\nOstatnio coraz więcej rzeczy się psuje, ale daje się je naprawić w coraz bardziej niekonwencjonalny sposób, na przykład przez szukanie wyświetlacza, który steruje się podobnie do oryginalnego, którego nie da się już zdobyć. Zaczęło się od fajnego „soniaczka”, ale to wcale nie koniec. Tak się składa, że całkiem niedaleko znajduje się jeden z najsławniejszych w Internecie warsztatów samochodowych, Cytryn i Gumiak, „za figurko w lewo”. Choć ojciec nie serwisuje tam swojego Forda, bo oni Fordów nie robią, doskonale zna sposoby napraw i słynne „gwarancja do bramy i już się nie znamy”. Śmiejemy się z tego na potęgę, ale po prawdzie to nam też zdarzało się naprawiać „co kto nie umiał”. Do naszego warsztatu przynieśli Yaesu 747, do którego ktoś podłączał lampowy wzmacniacz, w którym na PTT było chyba z 200V. Diabli wzięli sporo elektroniki, w tym układ scalony odpowiedzialny za przełącznik nadawanie-odbiór. To podzespół z kategorii unobtainium, podobnie jak procesor i wyświetlacz do FT757GX lub oryginalnie zaprogramowana pamięć z procesorem w starszych Icomach, podtrzymywana baterią. Na szczęście kilku kreatywnych Rosjan znalazło dokumentację wewnętrzną kilku układów scalonych i ten scalak z Yaesu okazał się zestawem prymitywnych wzmacniaczy. Prosta płytka, polskie tranzystory z fabryki CEMI, na gruzach której stoi obecnie Galeria Mokotów w Warszawie, kilka radzieckich rezystorów i … Yaesu znowu działa. Płytkę przykręciliśmy do jednego z elementów obudowy, przylutowaliśmy potrzebne przewody i voila!\nGdy właściciel odbierał to radio, spytał się, czy tym razem może dołączyć do wzmacniacza, by mieć z czego pogonić w SP DX Conteście. Moje zdziwienie było chyba widoczne. Powiedziałem mu, że jak znowu podłączy, to znowu mu radio diabli wezmą i może mieć większego pecha. Po krótkiej rozmowie zamówił u nas przełącznik, który umożliwi bezpieczne załączanie wzmacniacza. Najpierw jednak musieliśmy poznać to cudo. Okazało się pospolitą trójką komsomolską zasilaną bez transformatora, prosto z sieci. Trzy stare radzieckie lampy GU50 miały teoretycznie oddawać 200W, ale ile naprawdę oddają, to się dopiero dowiemy. Zastanawiałem się nad przełącznikiem nadawanie-odbiór – tu był zwykły stycznik energetyczny załączany przez jakiś przekaźnik. Do sterowania był dołączony jeszcze jakiś inny przewód, który przy odbiorze blokował lampy ujemnym napięciem. Ciekawa konstrukcja, choć trochę słaba, bo ledwie 150W było. Wzięliśmy i ten wzmacniacz na warsztat, wstawiliśmy transformator separujący, przerobiliśmy nieco powielacz napięcia, zrobiliśmy porządne sterowanie. Na nowych lampach będzie 200W, więc coś z tym trzeba było zrobić. Ojciec już głośno myśli:\n- Nawet jak wymienimy lampy to też słabo, anodowe za niskie, by inne lampy podstawić. Gościu i tak nawija głównie na osiemdziesiątce. Co z tym zrobić?\n- Nie wiem, ale idę po piwo. Kupię sześciopak.\n- Ooo to jest myśl!\n- Też idziesz?\n- Nie, ale sześciopak to jest dobry pomysł. Wstawimy tam sześć takich lamp, miejsca jest sporo, kondensatory pi filtru dadzą radę, resztę przerobimy, zasilacz przerobimy. Już jeden Niemiec zrobił taki wzmacniacz i mu dobrze działał.\nJak powiedział, tak zrobiliśmy. Na 3,5MHz wychodzi ponad 800W. To jest dopiero naprawa!\nW domu okazało się, że właściciel nie może włączać nadajnika gdy gotuje wodę na herbatę, bo rozłączają mu się bezpieczniki w mieszkaniu. I to jest już jego problem, nie nasz.\nPosty: 12887 #2655488\nNie nie Tu żaden C&G nie da rady. LCD to nie VFD z kalkulatora\nNależało by po pierwsze znać powiązania segmentów z wyprowadzeniami LCD. Ile ten LCD ma COMów ?\nPodejdźmy do problemu jak dobry serwis Forda a nie jak wiejskie paproki od traktorów\nPosty: 266 #2655518\nCzyli Arduino i wyświetlacz od Nokii 3310\nPosty: 12887 #2655522\nAle... brakuje bibliotek do andrutina czytających wyjście drivera LCD do takich staruszków. Szach mat andruty\nPosty: 266 #2655546\nMyślałem, że inżynieria zwrotna wyświetlacza segmentowego dla takiego speca od funktorów, to "małe miki"\nPosty: 12887 #2655550\nNie mylisz się. Ale materiał mogę wrzucić jutro bo tu nie mam. Nie dla chwalenia się a dla tego żeby pokazać że można coś zrobić bez znalezienia w necie gotowca na andrutina. Tylko czy C&G/andrut dadzą radę temu ?\nMateriał z ostatnich okołotechnicznych opowiastek autora wątku przypomniał mi że można Coś z wylanym LCD\nPosty: 3061 #2655572\nIlość edycji wpisu: 3 C&G się specjalizują w naprawie samochodów, LCD to nie dla nich.\nCzasami ktoś rzuci pomysł, który nagle znajduje zupełnie niecodzienne zastosowanie. Zamiast hakować wyświetlacze w starym radioodbiorniku postanowiliśmy pomóc koledze, miłośnikowi kolei. Właśnie zabrał się za budowę potężnej stacji klubowej – maszty już są gotowe, obrotnice również, właśnie montuje anteny, ale nadal nie bardzo wie jak zrobić stanowisko pracy. A jest to niezwykły pasjonat kolei, dla którego byczek nie oznacza rogacizny naszego sąsiada, stonka nie jest owadem, a Gagarin obok kibla to wcale nie jest radziecki kosmonauta w toalecie. Po przejrzeniu wielu zdjęć, przeczytaniu mnóstwa wątków na kilku forach kolejowych, obejrzeniu wielu godzin filmów na Youtube, wykrystalizował się pomysł czegoś akurat dla takich właśnie miłośników. Całość zasponsorował nasz znajomy. Pojechaliśmy na giełdę, gdzie kupiliśmy zestaw żarówkowych lampek sygnalizacyjnych z różnokolorowymi szkiełkami, wyłączniki hebelkowe, duże przyciski i różne ustroje pomiarowe. Na giełdzie samochodowej udało się kupić kierownicę oraz część potrzebnych mechanizmów. Resztę dorobiliśmy sami. Wybudowaliśmy odpowiedni stół, Michał opracował sterowanie, by całą elektrykę razem połączyć. W końcu wszystko było gotowe. Napisaliśmy odpowiednią instrukcję. Najpierw trzeba odłączyć uziemienie anten naciskając przycisk „Pantograf podniesiony”, potem należy załączyć zasilanie hebelkiem „Przetwornica”, wysokie napięcie Grubego Stefana załącza się przyciskiem „Wyłącznik szybki” obserwując wskazania woltomierza WN. Identycznego z tym, który naprawdę jest na pulpicie lokomotywy. Tak samo powinien pokazywać około trzech kilowoltów. Zapalają się kolorowe lampki. Amperomierze anody i siatek są opisane jako amperomierze grup silników. Koło nastawnika służy do strojenia, nastawnik kierunku – do wyboru emisji. Operator gada do prawdziwego manipulatora od Radmora, przy czym po przełączeniu jednego z przełączników, ten sam Radmor działa w paśmie 2m. Kran hamulca to RF GAIN. Prawdziwą wisienką na torcie był zamontowany prędkościomierz Hasler, który zapisuje czas, naciśnięcie PTT, moc nadajnika, częstotliwość w obrębie pasma i parę innych parametrów. I cyka tak samo. Jest nawet buczek, który uruchamia się wtedy, gdy ktoś próbuje nadawać poza pasmem lub fonią w wycinku przeznaczonym tylko dla telegrafii. Alarm trzeba skasować przyciskiem czuwaka. Samego czuwaka nie ma, bo nie sądzę, by krótkofalowiec - miłośnik kolei zasnął przy czymś takim. Przynajmniej tak nam się wydaje. W razie czego całość została tak zrobiona, by można było także podłączyć do programu Maszyna i w ten sposób utworzyć dość realistyczny symulator jazdy. Jak mu się znudzi gadanie, to sobie pojeździ i też będzie zadowolony.\nWszystko szło świetnie, dopóki tenże prawdziwy miłośnik kolei nie usiadł za gałą, pardon, nastawnikiem. Najpierw był zachwycony, ale po godzinie zabawy powiedział:\n- Pomysł świetny, ale o kolei niewiele wiecie i spieprzyliście sprawę.\n- W prawdziwej lokomotywie najpierw się załącza wyłącznik szybki, a dopiero potem przetwornicę! No i gdzie jest sprężarka?\n- To nie wiesz? Załącz i zobaczysz.\nZałączył i faktycznie uruchomił sprężarkę w pomieszczeniu obok. Taką małą, która niby do niczego nie jest potrzebna, ale jest. Ciśnienie rośnie, strzałka manometru powoli idzie do góry, a my czujnie wycofujemy się z pomieszczenia...\n- A gdzie jest sygnał? Tutaj?\nNacisnął dźwignię Rp1. Tyle, że nikt mu nie powiedział, że coś na kształt syreny też zainstalowaliśmy!\nPosty: 176 #2655617\nsą trzy krany (zawory) hamulcowe. główny (FV4a), dodatkowy(FD1) i rozrządczy (LST1)...\nPosty: 12887 #2655624\nAle duża kierownica chyba parowóz nie ma wspomagania i to jeszcze wersja eksportowa do UK bo z prawej strony. Gdzie jest wajcha do kierunkowskazów ?\nPosty: 3061 #2655666\nIlość edycji wpisu: 2 Symulator\nKolejowy panel obsługi radia był ciekawym pomysłem. Co prawda nie podłączyliśmy wszystkich funkcji i wiele pozostało do zrobienia. Myśleliśmy, że dołączymy IF shift do drugiego kranu hamulca a wyłącznik awaryjny wzmacniacza – do klapy Ackermana, ale dość szybko okazało się, że to jest bez sensu. Jako zabawka, jest okej, ale najlepiej się sprawdza jako sterowanie symulatora. Po dalszych pracach Michała wszystko już jest gotowe. Dołączone do komputera i dwóch dużych monitorów oraz solidnych głośników. Symulator oddaje prawie wszystkie funkcje prawdziwej lokomotywy. Zaproszony emerytowany maszynista poprowadził ten wirtualny pociąg i powiedział, że jest prawie dobrze. Nawet prąd jest rzadki, jak to bywało w tych okolicach. Co prawda dźwięki są z innego miejsca i nie są dokładnie takie, ale całość jest naprawdę niezła. Przypomniała mu się młodość, gdy prowadził wychuchaną EU07-473 z pociągiem pospiesznym 51104 Stoczniowiec z Gdyni do Warszawy Zachodniej. Reflektory oświetlały siedem słupów, czyli prawie 500 metrów. Łezka w oku, te sprawy.\nGdy wychodziliśmy, akurat przeleciała nad nami Cessna z lokalnego aeroklubu. Jeden z młodzików powiedział, że moglibyśmy się zabrać za symulator lotniczy. W sumie były już takie precedensy, wszak Redifon produkował sprzęt radiowy, a także symulatory dla RAFu. Wspomniałem o tym ojcu, i powiedziałem, że zestaw z nadajnika Redifon RMT1500 o mocy półtora kilowata oraz odbiornika R408 fajnie byłoby mieć.\n- Hurr hurr, nie, nie byłby fajny. Nadajnik ustawiasz na dekadach i stroi się powoli, obchodzisz się z nim jak z jajkiem, nie lubi ciągłego przestrajania, gdy kręcisz gałą w zawodach. Odbiornik też kiepski, co chwila musisz kalibratorem sprawdzać, na fonię taki sobie, ani filtrów, ani nic.\n- To może zrobimy symulator prawdziwej R-140 i dołączymy do jakiegoś małego transceivera. Schowa się w środku FT857 i niech się towarzystwo uczy jak się na stoczterdziestce telegramy wysyłało. Od razu będzie mniej problemów gdy buda na Starze przyjedzie do Burzenina. I to jest myśl!\nPosty: 1557 #2655720\nIlość edycji wpisu: 2 Z symulatorem R-140 to nie wiem czy dobry pomysł ale symulator pile-upu i innych katastrof kosmicznych (na CW chyba jest..? No ale na ssb nie) to może być dobry pomysł w ramach treningu przed zawodami albo wyprawami \_\nOczywiście symulator musiałby obejmować kilka fatalnych przypadków (w większości przez SP5OJCA już opracowanych):\n- Załamanie propagacji - w tej sytuacji operator włącza sumator i w zależności od stopnia załamania sumuje się więcej GU....\n- Stawiacz nośnej/bekacz/ big Gun który nie słyszy że częstotliwość jest zajęta - Postępowanie w zasadzie takie samo jak przy "załamanie propagacji"\n- Brak zasilania - z powodu braku energii trzeba ograniczyć ilość zsumowanych GU. Można też użyć rdzewiejącego w ogródku Fiata126P jako alternatywnego źródła zasilania. Maładiec na dynamie nie pociągnie nawet jednej GU..\n- Wiatr (albo zawiany sąsiad) połamał anteny - Treningi przed zawodami "rzucania kawałka drutu na drzewo". Jest też lepszy patent Vertical fazowany na 40/80m. To co widzicie to nie jest rynna, tylko ukryty system antenowy. Sprzęgnięty na dole ze stacją nadawczą i mamy system pionowych anten (jeśli ktoś wie jak jest zasilany system antenowy SAQ.. a jak nie wie to poczyta). Wykorzystanie rur ocynkowanych ma też dodatkowe zalety w postaci samo-spawania (przy doprowadzeniu odpowiedniej ilości mocy, oczywiście)\n- Skończyło się piwo w zamrażarce - Ciepło z lamp doskonale przyspiesza procesy fermentacyjno /destylacyjne\nPosty: 3061 #2655759\nZ symulatorem R-140 to nie wiem czy dobry pomysł ale symulator pile-upu i innych katastrof kosmicznych (na CW chyba jest..? No ale na ssb nie) to może być dobry pomysł w ramach treningu przed zawodami albo wyprawami \_\nSymulator pile upu powiadasz? Hmm...\nBudowa symulatora R-140 trwa w najlepsze, ale nadal nie mamy kompletu paneli. Stopień mocy i zasilacz wysokiego napięcia już są, wybebeszone elementy sprzedaliśmy na giełdzie. W dawnej drewutni stoją już tylko puste panele do których Michał powoli dorabia elementy sterujące i sterowane. Nie będzie to prosta sprawa i dobrze o tym wiemy.\nWśród młodzików mamy za to fajnych pasjonatów komputerów, jeden z nich uparcie programuje różne rzeczy. Śmiejemy się po cichu, że programuje węża, bo pisze swoje programy w pytonie. Symulator kolejowy bardzo mu się podobał, choć niewiele mógł tam zrobić. R140 również nie jest projektem dla niego, bo tam więcej pracy mechanicznej, niż czystego programowania, przynajmniej na tym etapie. Poza tym on woli programować pecety w pytonie a nie jakieś dziwne mikrokontrolery w C, czy jak to się tam nazywa. Ojciec na to patrzy z dystansem, bo komputer mu służy tylko do logów i czasami do łączności a o samym programowaniu ma mętne pojęcie – i tak pewnie zostanie. Młody programista z kolei ma coraz dziwniejsze pomysły. Kiedyś poprosił mnie o nagranie warszawskiego przemiennika. W sumie nic wielkiego, ale akurat wtedy panował na nim bekacz. Dałem mu też nagrania wyczynów Nina IT9RYH, a potem sam nagrał rosyjsko-ukraińskie wojny radiowe na 7055kHz, obfitujące w tęgie rosyjskojęzyczne przekleństwa. Niejeden wieczór siedział przy radiu, słuchał, nagrywał i programował. W końcu przyniósł swoje dzieło na laptopie i z dumą pokazał. Wyglądało jak Morse Runner lub coś podobnego i N1MM+, ale udawało pile up na SSB. Dostałem instrukcję obsługi, natychmiast założyłem słuchawki i hajda.\n- CQ CQ, this is SN5… SN5…\nAleż jazgot! No dobra, wygarniam sztuka po sztuce. Ten program rozpoznaje mowę! Gdy powiedziałem kilo one charlie charlie five nine, poprawnie rozpoznało znak! Usłyszałem nieco syntetyczny ale niewątpliwie prawdziwy głos: five nine seventy threes good luck.\n- Tu jest moduł rozpoznawania mowy od Google’a, algorytm obsługi zawodów z N1MM, zapis z xloga, pile up z morse runnera, dwa syntezery mowy a nagrania… zresztą sami zobaczcie.\nPrzełączył jakąś opcję. W pile upie pojawiły się coraz dziwniejsze dźwięki. Sygnał słabej stacji SO5AM został przykryty soczystym beknięciem. No tego to jeszcze nie było! Chwilę później pojawił się także policjant pasmowy gadający swoje „listen you idiots, five to ten up, five to ten up you morons”. I tak dalej. Całe towarzystwo już się zainteresowało, bo program działał naprawę dobrze. To znaczy oprócz ćwiczeń łączności potrafił oddać aktywność wszystkich kreatur pasmowych, które dotąd słyszeliśmy. I naprawdę gęsty pile up.\nPrzełączyłem opcję, zmieniłem antenę na tribander. Nawet anteną da się przekręcać i wtedy słychać inne stacje, azymut z grubsza się zgadza. Ojciec skomentował:\n- to jest jak małe grabki na 18, tak samo się przekręca i podobną charakterystykę ma. Bardzo dobrze zrobione!\nWłączyłem pełną opcję mocy i zysku, podobno 10kW w dziewięć elementów, skierowałem na wschodnie wybrzeże USA. Rzeczywiście było łatwiej, ale punkty przyrastały znacznie wolniej. Potem przełączyłem się na dipol i 10W. Tu ledwo co się dało zrobić. Michał z boku skomentował:\n- tak było, gdy nadawałem z Wołny w SP DX Conteście. Prawie nikt mnie nie słyszał, a w słuchawkach jeden jazgot i szum.\nNagle sygnał zaczął słabnąć, znikło bekanie i rosyjskie przekleństwa z muzyką, pojawiły się coraz dalsze stacje, potem sygnały zaczęły słabnąć, aż w ciągu kilku minut wszystko ucichło. Tylko szum i dwóch lokalnych zakapiorów, uparcie wołających CQ do zamkniętego pasma. Jak wilki wyjące do księżyca. Z tyłu usłyszałem komentarz taty:\n- Dobrze, dokładnie tak zamyka się 10m, tylko sporo wolniej.\nTeraz można mieć pile up na fonii bez radia. Z kąta odezwał się miłośnik emisji cyfrowych:\n- a co z FT8?\n- Nie marudź, FT8 i tak jest automatyczne. Tam symulator jest niepotrzebny!\nPosty: 1557 #2655793\nA potem się okazało że PC't z symulatorem był wyłączony. I to nie był sen....\nPosty: 12887 #2655897\n....Albo ja coś dobiorę z kalkulatorów. Musi się dać podstawić, sterowanie LCD jest bardzo proste.\nW tatę wstąpiła nadzieja. ...\nTata z rozbudzoną nadzieją , forumowicze oferują wsparcie z andrutino i funktorami a pisarz ma tylko słomiany zapał\nOj ten Cytryn z Gumiakiem ..... Boga w Was nie ma\nPosty: 3061 #2655922\nPisarz ma prawdziwy zapał i do tego pewne umiejętności, bo pierwszy odcinek powstał niemalże dwa lata temu.\nTakże proszę mi tu nie imputować takich tam.\nSwap wyświetlacza LCD osobiście robiłem w 1995r. w stareńkim TRX Alinco DJ100, wstawiłem wyświetlacz z kalkulatora, który dało się podpasować, wyświetlały się tylko cztery cyfry, co mi wystarczało. Niewiernemu Tomaszowi już raz pokazałem fotkę modułu syntezy z MC145106 w CB radiu Lafayette Indianapolis i nie mam zamiaru nikomu niczego udowadniać. Mam to już dawno za sobą.\nTo jest jak z DXCC Honor Roll - SP5OJCIEC ma ją dawno (włącznie z P5), a ci, co krzyczą, że Boga w Was nie ma, są na etapie zaliczania pierwszego deiksa.\nPosty: 12887 #2655926\nNo no . Zachowały się jakieś fotki z tego Alinco DJ-100 ? Tam taśma flex prosto przechodziła z pcb cpu do pól stykowych gumki do szkła LCD.\nCzuję że powtarzana jest stara legenda bo już ją kiedyś słyszałem ale trochę inaczej opowiadana.\nPosty: 3061 #2655928\nOczywiście. Samo radio też się zachowało. Wymieniona została cała płytka pod LCDkiem. To nie jest legenda, bo była nawet płytka z popularnym wyświetlaczem zegarkowym, który pokazywał tylko trzy ostatnie cyfry. Warszawscy elektronicy byli swego czasu bardzo pomysłowi. Nie zamierzam o tym dalej dyskutować.


Scorpionteam.pl - IRAN FREERIDE 2017\nObiecałem, że poza małą fotorelacja, opiszę swoje spostrzeżenia z odwiedzin tego mało znanego nam Kraju.\nPrzygoda zaczęła się już podczas samego przylotu gdzie uzyskaliśmy od jednej miłej pasażerki informacje dotyczące przewozu alkoholu i narkotyków. Okazało się, że za przywóz alkoholu na teren Iranu jest wyznaczona kara w wysokości 100 batów i grzywna. Za narkotyki kara śmierci. W naszych bagażach mieliśmy 1l Jony Walkera i trochę spirytusu w różnej formie oczywiście leczniczej. Co ciekawe z relacji wynikało ze nie będziemy mieli już dostępu do bagażu, aby zapobiec niepożądanym wydarzeniom.\nZ perspektywy czasu przekonaliśmy się że obydwie informacje były nieprawdziwe. Bagaż mogliśmy odebrać wcześniej, a alkohol na upartego można próbować wwieść tłumacząc się że na własny użytek, więc na przyszłość zabierajcie, bo o dobry alkohol nie jest łatwo i tanio.\nPo ponad 24 godzinnym transferze dojechaliśmy do "komunistycznego" państwowego Resortu Dizin w górach Alborz. Wystrój minionej epoki, ale schludny. Pierwszego dnia przemieszczaliśmy się lokalnymi wyciągami z lat 70. Infrastruktura archaiczna, właściwie już niespotykana w Europie. Mimo tego\nSkipassy nie są tanie - około 140 zł za dzień w ich weekend (przypadający na czwartek - piątek) i 110zł zwykły dzień. Do atrakcji należy orczyk o nazwie Tiger, bo faktycznie przy starcie można zrobić dwumetrowy lot. Same trasy są szerokie ale średnio przygotowane. Na całym obiekcie widziałem tylko jeden leciwy ratrak. Ceny np. małej pizzy na stoku oscylowały wokół 35zl. Czyli jakość cena nie wypadały zbyt korzystnie na stoku.Pierwszy wieczór w sumie z bardzo ograniczonym i cenzurowanym Internetem okazał się trudny. Pięciu facetów z polski musiało rozmawiać - bez alkoholu.\nŚniadanie Irańskie to jajka gotowane, smażone, pomidory, ogórki ichniejszy chleb różne dżemy, chałwa i daktyle. Tak przez wszystkie dni. Kolejne dni ukazały nam prawdziwy potencjał tego regionu. Znajomy Pawła Irańczyk (z pochodzenia Filipińczyk) został naszym przewodnikiem duchowym. Od drugiego dnia uprawialiśmy czysty freeride. Zjeżdżaliśmy po dziewiczych zboczach, graniach, żlebach wszędzie tam gdzie było pięknie. Wyszukiwanie różnych dropów, urwisk czy rzek było dodatkową atrakcja. Na dole zazwyczaj czekał już na nas lokalny transport. Czyli mała ciężarówka która wwoziła nas na górę zamkniętą drogą – ( z powód zagrożenia lawinowego). I tak w kółko. Piękna słoneczna pogoda dodawała uroku. Niestety mocno operujące słońce i wysoka temp zwiększała zagrożenie lawinowe. Jednak wszyscy posiadaliśmy plecaki z Absem i pipsy, co podnosiło nam komfort psychiczny. Nie zabrakło również długiej SKITURY czyli spacero- wspinaczki na szczyt w wersji "tam było by fajnie zjechać" . Uwieńczyła ona nasz snowboardowy pobyt. Nasz przewodnik poza otwieraniem nam wielu drzwi pokazał prawdziwy Iran, znacznie odbiegający od informacji z przewodników. Potrawy w restauracjach są dobre, ale europejskie. Tradycyjne jedzenie, na które zostaliśmy zabrani można było znaleźć w mało zachęcającej knajpie. Podany w sposób tradycyjny Abgusht czyli jagnięcy wywar z cieciorką, pomidorami, ziemniakami, cebulą oraz dodatkiem suszonej limonki, który je się w chlebie był wyśmienity. Atrakcją były akcesoria niezbędne do jedzenie w postaci np. moździerzu niezbędnego do ugniatania.\nAlkohol np. w formie wina, czy lokalny hasz jest na porządku dziennym.\nDzwonisz masz musisz tylko znać nr. Państwo ma swoje zasady, ale ludzie chcą po prostu żyć. W weekendy odbywają się zamknięte imprezy, gdzie młodzież bawi się nie gorzej niż w Europie, a zakazany owoc smakuje jeszcze bardziej. W nocy Allach nie patrzy. Zaproszeni do domu naszego przewodnika mogliśmy próbować wszystkiego i rozmawiać na wiele tematów. Tutejsza gościnność i wszechobecna przyjaźń jest niesamowita. Ci ludzie naprawdę są bardzo otwarci. Każdy kto miał kontakt z Arabami niech pamięta że Iran to przede wszystkim Persowie a to już całkowicie inni ludzie. Nigdy nie chcą cię na nic naciągnąć, nie ma żadnego głupiego targowania, natarczywości czy innych negatywnych cech znanych u Arabów. Jest po prostu miło, niewiarygodnie czysto i estetycznie, co widzieliśmy również na jednym z bazarów na którym byliśmy w Teheranie. Sposób prezentowania lokalnych owoców, warzyw czy innych specjałów mógłby być wzorem dla naszych zapyziałych ryneczków czy marketów. Tam po prostu chciało się być i kupować, w przeciwieństwie do egipskich czy marokańskich śmietników.\nIrańczycy to wykształcony naród i właściwie wszędzie można porozumiewać się po angielsku. Czasami trudność sprawia pisownia w języku farsi i ichniejsza waluta, która ma podwójne nazewnictwo. Np.1000000 riali to 100 Tomanów. Na banknotach jest różnie w zależności od daty produkcji i często nie wiadomo co jest w jakich cenach. Ale współpraca oparta o zaufanie rozwiązuje wszystkie problemy nikt nas tu nie oszuka.Osoby które nie znają angielskiego do perfekcji opanowany mają język "migowy". Gestami czy rekwizytami da się wszystko wyjaśnić i pokazać - takie kalambury\nKobiety w Iranie mają bardzo dużą swobodę i gdyby nie nosiły bardzo lekkich okryć, zasłaniających tylko kawałek głowy, nikt by się nie zorientował że to kraj muzułmański. Kobiety prowadzą samochody, pracują we wszystkich zawodach, chodzą do kawiarni z koleżankami i kolegami - jest normalnie.\nJeśli ktoś wybierze się do Iranu – polecam do zwiedzania Teheran – olbrzymią metropolię położoną u podnóży olbrzymich pasm górskich. Warto zajrzeć do tamtejszych meczetów, pałaców czy muzeów oraz wjechać na najwyższą wieżę czyli Milad z której widać cały 12 milionowy Teheran, ukazujący potęgę tej metropolii. Może Was zadziwić sposób przemieszczania się po drogach samochodów, skuterów czy ludzi, ale jest on wspólny dla tej części świata. Ciągłe wciskanie, przeciskanie czy przepychanie się dowolnych uczestników ruchu jest normą. Jeżdżenie pod prąd, na czerwonym świetle, czy wpadający pod maskę ludzie to klasyczny widok. Jednak w tym pozornym chaosie istnieje pewna płynność, która w efekcie pozwala sprawnie przemieszczać się tym gigantycznym masom pojazdów. W celu szybkiej zmiany lokalizacji mamy do dyspozycji bardzo sprawne metro. W sprawie bezpieczeństwa powiem tylko: Jeżeli jesteś turystą i chodzisz w środku gwarnego miasta z powieszonym na szyi aparatem o wartości 18000zł to jedyne czego możesz się spodziewać, to uśmiechu ludzi i pytania skąd jesteś i czy podoba Ci się Iran. Nawet przechodząc między grupkami młodzieży w parku nie odczuwa się żadnego zagrożenia.\nJeżeli chcecie jechać do naprawdę ciekawego, miłego i bezpiecznego kraju muzułmańskiego to na pewno jest nim IRAN. I nie słuchajcie głupiej propagandy jaka jest systematycznie nadawana przez Europejsko, Amerykańską tubę.\nJeżeli chcecie jechać na Freeride to czas spędzony w towarzystwie Pawła Deżakowskiego z hurtownia-adrenaliny.pl na pewno będzie dobrze spędzony i da Wam wiele wrażeń.\nDzięki całej ekipie:\nSebkowi, Maćkowi, Przemkowi, i oczywiście Pawłowi jako głównemu organizatorowi za mile spędzony czas.\nPoniżej parę fotek które udało się zrobić


Przepustka w Rainbow Six Siege - Road to S.I. 2020 - Boop.pl\nPrzepustka w Rainbow Six Siege – Road to S.I. 2020\n15 stycznia, 2020, 17:30\nW Rainbow 6 Siege dostępna będzie pierwsza pełna przepustka bitewna.\nFirma Ubisoft ogłosiła dzisiaj, że wydarzenie w grze Road to S.I. powraca do Tom Clancy’s Rainbow Six Siege na zupełnie nowej mapie o nazwie Stadion. Wydarzenie rozgrywane będzie w każdy weekend (od czwartku do niedzieli) od 15 stycznia do końca Six Invitational – wydarzenia premierowego Tom Clancy’s Rainbow Six Siege – 16 lutego i towarzyszyć mu będzie pełna przepustka bitewna dla Rainbow Six Siege, która wzbogaci pulę nagród Six Invitational.\nPrzepustka na 5 rok w Rainbow Six Siege. Ilu operatorów, brak kredytów?\nW trakcie tego wydarzenia operatorzy zawalczą o tytuł najlepszego specjalisty Szóstki na nowej mapie o nazwie Stadion przygotowanej specjalnie z myślą o tej rywalizacji. Na mapie pojawią się ściany z kuloodpornego szkła umożliwiające obserwowanie przeciwników, ale utrudniające przy tym atak. Rozgrywka opierać się będzie na trybie bomby z wyborem i blokadą operatorów oraz 3-minutowymi rundami i 3-rundowymi rotacjami. Playlista udostępni każdemu graczowi wszystkich operatorów, a szczęściu uczestników – Blitz, Caveira, Hibana, Mozzie, Sledge i Thermite – zostanie automatycznie wyposażonych w ich sprzęt z wydarzenia Road to S.I.\nPodczas wydarzenia dostępna będzie przepustka bitewna Road to S.I. 2020 z dwiema ścieżkami: darmową i premium. Dzięki 35 poziomom na obu ścieżkach przepustka zaoferuje łącznie 48 nagród dla uczestników, w tym wyjątkowe elementy personalizacji dostępne w trybie gry Road to S.I. Przepustka premium kosztuje 1200 kredytów R6, a pakiet premium odblokowujący przepustkę premium i pierwsze 12 poziomów kupić można za 2400 kredytów R6. Każdy z poziomów odblokować można, biorąc udział w rozgrywce lub wydając 180 kredytów R6.\n30% przychodów uzyskanych ze sprzedaży (do maksymalnie 3 000 000 dolarów amerykańskich) trafi do puli nagród Six Invitational. Nadwyżka zostanie rozdysponowana pomiędzy inne oficjalne programy e-sportowe.\nW ramach świętowania Six Invitational gracze Rainbow 6 Siege do 17.02 mogą odebrać darmową skórkę Ubisoft Club. Skórkę można odebrać w grze lub na stronie Ubisoftu.\nrainbow six siegerainbow six siege 5 rokRoad to S.I. 2020\nZapowiadany skin Mozzie w Rainbow Six: Siege dostępny za pośrednictwem Twitch Prime


Stacja Muzeum - Szkoła podstawowa klasy IV - VIII\n„W 80 dni dookoła świata” – nowość w ofercie\nNiezwykła podróż dookoła świata opisana w powieści Juliusza Verne’a odbyła się w XIX wieku, w epoce pary. Angielski dżentelmen założył się, że pokona ten dystans w 80 dni za pomocą różnych środków lokomocji. Na zajęciach skupimy się głównie na podróżach koleją, ale nie tylko. Dowiecie się także, w którym kierunku należy przemieścić się, aby wygrać z czasem, a także nakreślicie na mapie świata trasę własnej podróży uwzględniając najciekawsze miejsca na Ziemi.\n"Podróżowanie w powieściach Henryka Sienkiewicza"\nZe względu na zakres tematyczny, powieści Henryka Sienkiewicza można zaliczyć do powieści o drodze. Ich bohaterowie przemierzają olbrzymie przestrzenie, korzystając z różnych środków transportu. Podczas zajęć uczestnicy dowiedzą się jak wyglądały podróże w czasach, do których przenosi nas akcja "Trylogii", "Quo Vadis", "Krzyżaków", czy wreszcie "W pustyni i w puszczy", gdzie Staś i Nel korzystają z transportu kolejowego.


ZESPÓŁ SZKÓŁ SPOŁECZNYCH W WOŁOWIE - Osiągnięcia uczniów\nLivia Skawińska wróciła z Warszawy z PUCHAREM.Rośnie nam kolejna tenisistka.Brawo Ty !\nUKS GIRLS SOCCER ACADEMY WOŁÓW .MISTRZEM DOLNEGO ŚLĄSKA ! A w teamie Patrycja Cisak z klasy 3b BRAWO, JESTEŚMY DUMNI!\nMichalina Jasicka z klasy I i Lila Kołtun z klasy II,nasze najmłodsze piłkarki zdobyły III miejsce w Mistrzostwach Dolnego Śląska, zaś Laura Zaremba z klasy I, która także grała z dziewczynkami, zdobyła tytuł najlepszej bramkarki roku.Gratulujemy dziewczynkom,trenerce oraz rodzicom :) Brawo Wy!\nOd 22 do 28. stycznia w słynnym czeskim kurorcie Mariańskie Łaźnie (dawniej Marienbad) odbywał się coroczny turniej szachowy. Brało w nim udział prawie dwustu szachistów i szachistek z całego świata (prawie 30 krajów, w tym tak odległych jak Indie, Filipiny czy Singapur!). Miłka brała udział w turnieju Open, który był bardzo silnie obsadzony - jej międzynarodowy ranking FIDE (1148) plasował ją na samym końcu listy startowej. Jak mówi jednak stare szachowe powiedzenie, "Rankingi nie grają"... Miłka w 9 partiach grała wyłącznie z wyżej notowanymi przeciwnikami, a i tak udało jej się uzyskać dobry wynik 3 punktów dzięki 2 zwycięstwom (w tym z reprezentantem Niemiec o rankingu 1698) i 2 remisom. Dobra gra sprawiła, że Miłka "zarobiła" aż 68 "oczek" w rankingu FIDE i po tym turnieju jej ranking wynosi 1217.GRATULUJEMY !\nXI Międzyszkolne Biegi Pogalewo Wielkie Bieg Małych Mistrzów i już takie zwycięstwo Michalina Jasicka i Piotr Lisowski.Lila Kołtun i Hania Staroń tez super . Gratulacje.\nTylko 50 szkól z Polski otrzymało zaproszenie dla konkursu dla przyszłych tłumaczy JUVENES TRANSLATORES organizowanym dorocznie przez Komisję Europejską.\nZadaniem startujących było przetłumaczenie tekstu z języka angielskiego na polski zgodnie z wszelkimi regułami sztuki przekładu.\nNiecierpliwie czekamy na wyniki choć udanych tłumaczeń już teraz możemy naszym licealistom pogratulować! No i oczywiście serdeczne gratulacje dla Pana Tomasza Sztrekiera\n29 listopada nasza uczennica Izabela Czarny odebrała z rąk Dolnośląskiego Kuratora Oświaty we Wrocławiu Stypendium Prezesa Rady Ministrów.Gratulujemy Izie i Rodzicom.\nNa zdjęciu z koleżanką z Liceum Ogólnokształcącego im.M.Kopernika w Wołowie pamiątkowe zdjęcie z Panem kuratorem Romanem Kowalczykiem.\nNa Powiatowych Igrzyskach w Tenisie Stołowym świetnie się bawili, tworząc dwuosobowe reprezentacje naszej szkoły: Małgosia Kubera i Nikola Skawińska oraz Oskar Bednarz i Oliwier Jakubczyk. Zaciętą rywalizację dziewczęta ukończyły na 4. miejscu. Chłopcy zaś zajęli miejsce 3. Gratulujemy :)\nPawełku ,tak trzymaj !\nI miejsce w II Wojewódzkim turnieju kwalifikacyjnym w tenisie stołowym. Nicola Skawińska z klasy IIIa Gratulujemy !!!\nMikołaj i Emilia brawo!!!\nWyniki Konkursu fotograficzno – ekologicznego Magiczna kraina – krajobraz ekologiczny Powiatu Wołowskiego\nI miejsce: Dominik Skuła Szkoła Podstawowa nr 2 w Wołowie\nII miejsce: Zuzanna Ziółkiewicz Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka\nIII miejsce: Hanna Jaśniewska Szkoła Podstawowa nr 2 w Wołowie\nwyróżnienie: Mikołaj Rygałło Dwujęzyczne Niepubliczne Gimnazjum w Wołowie\nI miejsce: Anna Wróblewska Zespół Szkół Zawodowych w Wołowie\nII miejsce: Emilia Czupryna Niepubliczne Liceum Ogólnokształcące,\nIII miejsce: Patrycja Pinach Zespół Szkół Zawodowych w Wołowie\n19 października b.r. odbył się Ogólnopolski Konkurs MULTITEST z języka angielskiego.\nMikołaj Rygałło - I miejsce (wynik 186 punktów)\nFilip Szczepański (14 miejsce, wynik 170 punktów)\nDo etapu powiatowego konkursu ,,z Dolny Ślązak’’ z języka angielskiego zakwalifikowało się 6 uczniów naszego gimnazjum:\nZ języka niemieckiego do drugiego etapu konkursu przeszło 4 gimnazjalistów z naszej szkoły:\nW etapie powiatowym konkursu ,,zDolny Ślązaczek ‘’ języka angielskiego naszą szkołę będą reprezentować:\nEtap powiatowy,, zDolnego Ślązaka’’ z języka niemieckiego odbędzie się 5 grudnia, a z języka angielskiego 15 grudnia o godz. 10.00 w Zespole Szkół Społecznych.\nEtap powiatowy ,,zDolnego Ślązaczka’’ odbędzie się 8 grudnia w Kłodzku.\n13 kwietnia 2016 odbył się II Powiatowy Młodzieżowy Turniej Turystyczno-Krajoznawczy. Naszą szkołą reprezentowały dwie drużyny. W kategorii szkół ponadgimnazjalnych uczniowie klasy II i III liceum - Oliwia Lipińska, Ola Krupka i Kacper Kolbusz. Drużyna z gimnazjum wystąpiła w składzie: Basia Domaradzka, Magda Krupka i Kacper Gembara. Uczniowie musieli wykazać się wiedzą z zakresu krajoznawstwa, turystyki a także umiejętnością udzielania pierwszej pomocy. Obydwie drużyny były bardzo dobrze przygotowane i zajęły wysokie dwa drugie miejsca. Gratulujemy uczniom i Pani Bogusi Jodłowskiej\nSukcesy językowe .Gratulujemy !!!!!!!\nII miejsce-Mikołaj Rygałło – Dwujęzyczne Niepubliczne Gimnazjum w Wołowie\nMikołaj Rygałło został finalistą konkursu ,,zDolny Ślązak Gimnazjalista'' z języka angielskiego.Serdecznie gratulujemy i zyczymy dalszych sukcesów !\nWiadomość,którą otrzymaliśmy przed świętami ucieszyła naszego ucznia Patryka Zawadkę,ucznia kl.III liceum i jego nauczyciela Tomasza Sztrekiera. OTO INFORMACJA ,KTÓRĄ OTRZYMALIŚMY\nBrawo Iza ,Brawo Tomek\nIZA CZARNY uczennica klasy IIb liceum\n9.01.2016 we Wrocławiu odbył się etap regionalny konkursu. Do setki najlepszych w regionie (spośród 1100, którzy brali udział w etapach szkolnych) zakwalifikowali się Adrianna Kwiatkowska, Jakub Tkaczyk i Mikołaj Rygałło. Arkusz konkursowy obejmował zadania na rozumienie ze słuchu, czytanie ze zrozumieniem, reakcje językowe, struktury leksykalno- gramatyczne, realioznawstwo krajów niemieckojęzycznych (w tym roku tych mniej znanych – Szwajcarii i Liechtensteinu) oraz wypracowanie. Mimo dużego stopnia trudności nasi reprezentanci zajęli wysokie miejsca: Mikołaj i Kuba - 22, Ada – 25.


Siedzibą Biura jest Włocławek. W Bydgoszczy i Toruniu znajdują się Oddziały Biura. Adres: Bulwary im. Marszałka Józefa Piłsudskiego 5B Dyrektor: Mariusz Leszczyński tel. 508134748 Z-ca dyrektora: Ewa Birek tel. 508134759 tel./fax 54 231-55-18 - sekretariat Dyrektora Biura, e-mail: wloclawek@biuro-planowania.pl e-mail: sek.wloc@biuro-planowania.pl Oddział w Bydgoszczy Adres: ul. Paderewskiego 26 Z-ca dyrektora-Kierownik oddziału: Adam Stańczyk, tel. 508134749 tel./fax 52 32-20-802 tel./fax 52 32-29-722 e-mail: bydgoszcz@biuro-planowania.pl e-mail: sek.byd@biuro-planowania.pl Oddział w Toruniu Adres: ul. Janiny Bartkiewiczówny 93 Z-ca dyrektora-Kierownik oddziału: Sławomir Flanz, tel. 517791532 tel./fax 56 676-71-97 tel./fax 56 676-52-89 e-mail: torun@biuro-planowania.pl e-mail: sek.tor@biuro-planowania.pl Wewnętrzna struktura Biura 1) Dyrektor - DN; 2) Zastępca Dyrektora - ZD; 3) Zastępca Dyrektora-Kierownik Oddziału w Bydgoszczy - ZDOB; 4) Zastępca Dyrektora-Kierownik Oddziału w Toruniu - ZDOT; 5) Główny Księgowy - GK; 6) Radca Prawny - RP; 7) Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych - POIN; 8) Administrator Bezpieczeństwa Informacji - ABI; 9) Zespół Planowania Przestrzennego - ZPP; 10) Zespół Rozwoju Regionalnego - ZRR; 11) Zespół Analiz i Studiów - ZAS; 12) Zespół Informatyczno-Wydawniczy - ZIW; 13) Zespół Finansowo-Księgowy - ZFK; 14) Zespół Organizacyjno-Administracyjny - ZOA; 15) Zespół Planowania Przestrzennego w Bydgoszczy - ZPPB; 16) Zespół Rozwoju Regionalnego w Bydgoszczy - ZRRB; 17) Samodzielne Stanowiska Administracyjno-Gospodarcze w Bydgoszczy-SSAGB; 18) Zespół Planowania Przestrzennego w Toruniu - ZPPT; 19) Zespół Rozwoju Regionalnego w Toruniu - ZRRT; 20) Zespół ds. Koordynacji Polityki Przestrzennej w Toruniu - ZKPPT; 21) Samodzielne Stanowiska Administracyjno-Gospodarcze w Toruniu - SSAGT.


Przepuklina pępkowa u niemowląt – przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny pępkowej u noworodka? - portal DOZ.pl\nStrona główna Poradnik o zdrowiu Przepuklina pępkowa u niemowląt – przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny pępkowej u noworodka?\nPrzepuklina pępkowa u niemowląt – przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny pępkowej u noworodka?\nNa przepuklinę pępkową najbardziej narażone są niemowlęta, które urodziły się przedwcześnie, a także dzieci z chorobami tkanki łącznej. Przepuklina pępkowa występuje w postaci niebolesnego i miękkiego uwypuklenia w okolicy pępka i zazwyczaj nie wymaga leczenia chirurgicznego. Co robić, gdy podejrzewamy u dziecka przepuklinę pępkową?\nPrzepuklina pępkowa jest dość częstą dolegliwością występującą u niemowląt, zwłaszcza urodzonych przedwcześnie. Zdecydowana większość przepuklin pępkowych zanika samoistnie wraz z wiekiem dziecka, dlatego u dzieci zaleca się postępowanie obserwacyjne. W przypadku dużych przepuklin pępkowych lub gdy pojawią się objawy uwięźnięcia, należy pilnie zgłosić się do lekarza, gdyż może być konieczne wykonanie zabiegu chirurgicznego.\nCzym jest i jak wygląda przepuklina pępkowa (hernia umbilicalis) u niemowląt?\nPrzepuklina powstaje na skutek uwypuklenia narządów jamy brzusznej przez osłabione powłoki brzucha na zewnątrz, tworząc wyczuwalne i widoczne wybrzuszenie. Przepuklina prawdziwa składa się z wrót, przez które uwypukla się worek przepuklinowy zawierający błony wyścielające wewnętrzną ścianę jamy brzusznej (otrzewną) oraz fragmenty lub pętle jelitowe.\nPrzepuklina pępkowa u niemowląt powstaje na skutek przemieszczenia się pętli jelitowych lub ich fragmentów przez pierścień pępkowy. Występuje ona stosunkowo często u niemowląt, zazwyczaj dotyczy dzieci urodzonych przedwcześnie. Zdecydowana większość przypadków przepuklin pępkowych u dzieci ustępuje samoistnie, gdyż dochodzi do spontanicznego zamykania się pierścienia pępkowego wraz z rozwojem mięśni brzucha. Dlatego też po stwierdzeniu obecności przepukliny pępkowej u dziecka zaleca się obserwację, czy ulega ona zanikaniu wraz ze wzrostem dziecka.\nPrzepuklina pępkowa u niemowląt – przyczyny\nPrzepuklina pępkowa powstaje na skutek uwypuklenia szybko rosnącego jelita w życiu płodowym przez szeroki pierścień pępkowy do sznura pępowinowego. Zazwyczaj po kilku tygodniach pierścień pępkowy zmniejsza się i zamyka, co powoduje wepchnięcie jelita do jamy brzusznej. W przypadku zahamowania tego procesu dochodzi do rozwoju przepukliny pępkowej. Przepuklina pępkowa występuje częściej u wcześniaków i dzieci z chorobami tkanki łącznej.\nPrzepuklina pępkowa u niemowląt – objawy\nPrzepuklina pępkowa u noworodka może być obecna podczas porodu lub pojawić się w późniejszym etapie, gdy dochodzi do wzmacniania się mięśni brzucha i wytwarzaniu przez nie większego ciśnienia w jamie brzusznej. Zazwyczaj ma ona postać niebolesnego i miękkiego uwypuklenia w okolicy pępka, które przy delikatnym ucisku daje się odprowadzić do brzucha.\nUwięźniecie przepukliny pępkowej zdarza się bardzo rzadko i objawia się bolesnością i obrzękiem okolicy pępkowej. W przypadku uwięźnięcia worka przepuklinowego dochodzi do niedokrwienia ściany jelita i niedrożności przewodu pokarmowego. Dziecko z uwięźniętą przepukliną jest zazwyczaj niespokojne, płaczliwe, może wymiotować. U dzieci z przepukliną, w sytuacji płaczu bez uchwytnej przyczyny, należy zawsze sprawdzić, czy nie doszło do uwięźnięcia przepukliny.\nLeczenie przepukliny pępkowej u niemowlaka\nJeśli rodzic podejrzewa obecność przepukliny pępkowej u dziecka, powinien zgłosić się do lekarza Podstawowej Opieki Zdrowotnej, który po zbadaniu dziecka oceni wielkość przepukliny i zaleci dalsze postępowanie.\nZdecydowana większość przepuklin pępkowych u dzieci (ok. 90% przypadków) nie wymaga leczenia chirurgicznego i zamyka się samoistnie do ukończenia 5. roku życia. Jeśli przepuklina u dziecka powiększa się, należy udać się z dzieckiem do chirurga dziecięcego. Wskazaniem do przeprowadzenia zabiegu operacyjnego jest przepuklina o dużych rozmiarach lub nieulegająca samoistnemu zamknięciu, a także występująca u dzieci z chorobami tkanki łącznej. Celem operacji jest zapobiegnięcie uwięźnięciu przepukliny.\nUwięźnięta przepuklina, która objawia się bolesnością, zaczerwienieniem i brakiem możliwości odprowadzenia jest wskazaniem do pilnego zgłoszenia się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, gdyż może wymagać skierowania na oddział chirurgiczny i wykonania zabiegu operacyjnego w trybie pilnym.\nWażne jest także zróżnicowanie, czy u dziecka występuje przepuklina pępkowa czy przepuklina kresy białej, ze względu na inne postępowanie. W przeciwieństwie do przepukliny pępkowej, przepuklina kresy białej nie ulega samoistnemu zamknięciu i wymaga wykonania zabiegu operacyjnego.\nNawroty po operacji przepukliny pępkowej są rzadkie. Zdarza się, że przepuklina pępkowa nawraca u osób otyłych.\nDomowe sposoby na przepuklinę pępkową u noworodka\nPrzepuklina pępkowa u zdecydowanej większości dzieci ustępuje samoistnie wraz z wiekiem, dlatego w przypadku niebolesnych i bezobjawowych przepuklin pępkowych zalecane jest postępowanie wyczekujące. Metody mające na celu ucisk okolicy przepukliny czy plastry mają wpływ na wyrównanie uwypuklenia w okolicy przepukliny, jednakże nie usuwają przyczyny jej powstawania jaką jest drożny pierścień pępkowy, który najczęściej zamyka się samoistnie wraz z wiekiem.\nObecnie nie są znane sposoby zapobiegania przepuklinie pępkowej.\nR. Ciley, Disorders of the umbilicus, [w:] J. Grosfel, J. O'Neill, A. Coran, E. Fonkalsrud, Pediatric Surgery, Mosby Elsevier, str. 1143–1156.\nM. Bagłaj, P. Kaliciński, Chirurgia dziecięca, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2016.\nPrzeczytane 239 razy\nPrzeczytane 24956 razy


JUMBO 2000 EL. Olimpiada na lodzieJan van Haaste Puzzle i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nJUMBO 2000 EL. Olimpiada na lodzieJan van Haaste\nNr katalogowy: WZJUMT0UN023406\nEkskluzywna linia puzzli. Puzzle bardzo wysokiej jakości składające się z 2000 elementów. Po ułożeniu układanka posiada wymiary: 98x68 cm. Humorystyczne grafiki wykonane przez znanego na całym świecie holenderskiego rysownika Jana van Haasteren`a. Przez dziesięciolecia Jan van Haasteren stworzył bardzo... więcej\nEkskluzywna linia puzzli. Puzzle bardzo wysokiej jakości składające się z 2000 elementów. Po ułożeniu układanka posiada wymiary: 98x68 cm. Humorystyczne grafiki wykonane przez znanego na całym świecie holenderskiego rysownika Jana van Haasteren`a. Przez dziesięciolecia Jan van Haasteren stworzył bardzo szczegółowe, kolorowe i przede wszystkim humorystyczne ilustracje, wyłącznie dla Jumbo. Jego rysunki mają bardzo wyraźnie rozpoznawalny styl: humorystyczne obrazy z mnóstwem zabawnych sytuacji i znacznie więcej postaci, niż można by oczekiwać. Rysunki wyprodukowanego przez Jana van Hasteren są bardzo popularne na całym świecie. Większość fanów Jana natychmiast rozpoznaje jego znak towarowy: płetwę rekina, umieszczoną na każdej układance.\nWymiary opakowania: 27 x 37 x 7 cm.\nObrazek 98x68 cm, op. 27x37x7 cm\nZapytaj o produkt: JUMBO 2000 EL. Olimpiada na lodzieJan van Haaste


Nike Therma-FIT Repel Element Czarny Bluza do biegania męska - Bluzy - Ubrania - Mężczyźni - Forpro\nNike Therma-FIT Repel Element Czarny DD5662-010\nS DD5662-010-S 195242198834 300.00 zł 243.90 zł\nM DD5662-010-M 195242198858 300.00 zł 243.90 zł\nL DD5662-010-L 195242198872 300.00 zł 243.90 zł\nXL DD5662-010-XL 195242198896 300.00 zł 243.90 zł\nWARSTWA ŚRODKOWA, KTÓRA ZAPEWNIA CIEPŁO I OCHRONĘ PRZED WILGOCIĄ\nNie przerywaj biegu tylko dlatego, że zaczęło padać. Koszulka Nike Therma-FIT Repel jest wykonana z ciepłego i miękkiego materiału (który składa się w co najmniej 75% z włókien poliestru z recyklingu) oraz ma właściwości wodoodporne, dzięki czemu zapewnia wygodę w deszczowe dni. Fason z zamkiem 1/2 umożliwia regulację przepływu powietrza, a potrójny system mitenek zapewnia wiele opcji uzyskania dodatkowej osłony. Jej lekka i uniwersalna konstrukcja sprawia, że model ten można nosić jako bieliznę termoaktywną lub samodzielnie.\nOtwory na kciuki zwiększają ciepło i osłonę, jaką dają rękawy. Ich kształt dostosowuje się do kształtu Twojej dłoni. Można je nosić na trzy sposoby — jako mitenki, wykorzystując otwór na kciuk lub w wersji podwiniętej.\nGotowość na deszczowe dni\nTechnologia Nike Therma-FIT ułatwia termoregulację i chroni przed zimnem. W połączeniu z miękką i lekką dzianiną dresową oraz wodoodpornymi właściwościami zapewnia suchość w deszczowe dni.


katowice.gosc.pl → Puls archidiecezji katowickiej → Piękna historia\nPrzełom wieku XIX i XX. Paryskie, wiedeńskie i berlińskie kawiarnie… - wiedzieliśmy je setki, jeśli nie tysiące razy na filmach, pocztówkach, rycinach, czy akwarelach. Szyk, elegancja, blichtr, styl – jednym słowem „klimat”!\nKto by się spodziewał, że i Katowice przed dekadami miały do zaoferowania coś podobnego swoim mieszkańcom oraz odwiedzającym miasto przyjezdnym.\n- Dwa hotele na krzyż, a my, niepoprawni regionaliści, znowu będziemy przedstawić je jako perły architektury i ósme/dziewiąte cuda świata – pomyślałem, słysząc, że Muzeum Historii Katowic zamierza wydać książkę o dawnych hotelach, karczmach, restauracjach i kawiarniach miasta leżącego nad Rawą. Jakież było jednak moje zdziwienie, kiedy publikacja autorstwa Jadwigi Lipońskiej-Sajdak wreszcie trafiła w moje ręce. Okazuje się bowiem, że niegdysiejsze katowickie lokale rzeczywiście miały w sobie to magiczne parysko-wiedeńsko-berlińskie „retro-coś”, tak pięknie pokazane jakiś czas temu w oscarowym filmie „Grand Hotel Budapest”.\nSzkoda, że nagrodzony czterema statuetkami Akademii obraz w reżyserii Wesa Andersona nie został zatytułowany „Grand Hotel Wiener”. Mieliśmy taki w Katowicach (dziś znajduje się tam stara siedziba Muzeum Śląskiego).\nWiedeńscy architekci projektowali wnętrza tutejszych lokali, włoski cukiernik Ubmerto Dalasta prowadził słynną lodziarnię „Wenecja”, zaś koncerty dawali Johann Strauss syn, orkiestra Benjamina Blisa z Berlina, czy kwartet smyczkowy z Florencji.\nTo jednak tylko słowa. Pięknie się o tym wszystkim czyta, ale czy rzeczywiście tak było? Czy autorka książki „Pod złotą gwiazdą. Karczmy, hotele, restauracje, kawiarnie dawnych Katowic” i cytowani przez nią publicyści (m.in. Anton Oskar Klaussmann i Wilhelm Szewczyk), nie mitologizują i koloryzują zbytnio tego, co było i minęło dawno, dawno temu?\nOtóż nie. Dowodem niezliczona ilość fotografii, które znalazły się w tym książkowo-albumowym wydawnictwie. Wnętrza takich lokali jak „Bagatell”, „Skalla”, „Charlotte”, „Astoria”, „Atlantic”, „Vier Jahreszeiten”, czy „Troccadero” były imponujące. Dziś próżno szukać podobnych w Katowicach.\nPierwsze, nieśmiałe próby powrotu do tamtych złotych czasów co prawda są (przykładem otwarta jakiś czas temu „Cafe Kattowitz”), ale - jak pisze Jadwiga Lipońska-Sajdak - „najtrudniej sięgać do tradycji, której już nikt nie pamięta”.\nJak to dobrze, że publikacja jej autorstwa pamięć tę próbuje nam i miastu przywrócić…\nWszystkie śląskie felietony autora znajdziesz tutaj\ndodane 03.02.2016 10:44


Żelazny Rycerz - Ironclad (2011) Film Blu-ray [Polski Portal Blu-ray i 4K Ultra-HD]\nEAN: 5907561133480 (29,99 zł Media Expert 25.08.2012)\nTyp płyty: 22,44 GB Blu-ray Disc (jednowarstwowa) (24 102 436 864 bajtów)\nOpis: W roku 1215 angielska szlachta wzburzona królewską samowolą i uciskiem podatkowym zmusza króla Jana (Paul Giamatti) do podpisania postępowej, gwarantującej wolności obywatelskie Wielkiej Karty Swobód. Rychło jednak okazuje się, że król nie zamierza przestrzegać jej postanowień. Już w kilka miesięcy później apodyktyczny, pozbawiony skrupułów Jan na południu kraju zbiera armię i rusza na wojnę z baronami. Dociera do zamku Rochester. Tam templariusz Marshall (James Purefoy) wraz z niewielką grupą walecznych rycerzy stawiają bohaterski opór wielotysięcznej armii tyrana. Rochester staje się symbolem walki o wolność i sprawiedliwość.


STAMBULSKI: Prawnicy bronią Konstytucji nie dzięki edukacji, a pomimo niej\nKULTURA LIBERALNA > Felietony > Prawnicy bronią Konstytucji...\nTo nie barbarzyńcy z zewnątrz atakują piękne i dostojne imperium prawa. Oni przyszli z jego centrum, z akademii.\nKontestując władzę profesorską\nZ wielkim zainteresowaniem przyglądam się dyskusji o edukacji prawniczej na łamach „Kultury Liberalnej”. We wrocławskim Centrum Edukacji Prawniczej i Teorii Społecznej (CLEST) od lat powtarzamy, że edukacja prawnicza jest jednym z najważniejszych społecznych źródeł prawa i w znacznej mierze determinuje sposób funkcjonowania prawników. Stąd można ją postrzegać jako małą sferę publiczną.\nPod koniec października 2020 roku, po haniebnym wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji, sieć obiegł krótki film przedstawiający konfrontację studentki Oliwii Zamrzyckiej z profesorem Jakubem Steliną, który zasiadał w składzie sędziowskim wydającym orzeczenie zabierające Polkom resztki wyboru w sprawie terminacji ciąży . Podczas swojego wystąpienia studentka mówi o swoim zawodzie postawą profesora i wyraża sprzeciw. Wskazuje także na hierarchię, która oddziela ją od wykładowcy:\n„Przepraszam bardzo, ja nie czuję się z panem równa, to nie pan będzie nosił w sobie dziewięć miesięcy płód, mający i tak małe szanse na urodzenie. To nie pan przez dziewięć miesięcy będzie otrzymywał gratulacje od rodziny i znajomych. To nie pana przez dziewięć miesięcy będzie od wewnątrz rozdzierał ból. To nie pan prawdopodobnie zrezygnuje z kariery prawniczej przez dziecko, którym trzeba się opiekować przez większość dnia do końca jego życia. To ja, mimo iż Konstytucja mi, jako kobiecie, zapewnia równe z panem prawa, nie jestem panu równa”.\nPoprzez ukazanie realnych skutków decyzji i postawy, jaką prezentuje profesor, studentka wydobywa różnicę pomiędzy prawem, jakie jest jej podawane na wykładzie (równość praw), a rzeczywistością, jaką kształtują ci, którzy te wykłady prowadzą (dominacja i hegemonia ideologiczna). Film kończy się w momencie, w którym pytanie Stelina: „Czy mogę odpowiedzieć”, zagłuszają wyrazy aprobaty dla studentki. Nikogo nie interesuje już, co ma do powiedzenia Stelina. Rzadko możemy obserwować taki moment załamania się władzy profesorskiej, na której od lat opiera się edukacja prawnicza. Sytuacja ta jest symetryczna do okrzyku dziecka o nagości króla z baśni Andersena.\nNa filmie widać, że Stelina jest zaskoczony, nie nawykł do kwestionowania swojej władzy. Studentka powinna słuchać, a nie krytykować czy czegoś się domagać. Jest pustym naczyniem, które dopiero wykład może wypełnić wiedzą. Nawyki profesorskie Stelina przenosi później na swoją pracę sędziego. Zajmując hierarchiczną pozycję wobec obywatelek i kierując się swoimi poglądami religijno-politycznymi, decyduje, co jest dobre dla kobiet. To, że one tego nie rozumieją, wynika jedynie z ich kognitywnych braków. W wydawaniu swoich decyzji ex cathedra profesor decyduje o życiu obywatelek bez oddania im podmiotowości. Jednocześnie te decyzje bezpośrednio go nie dotyczą. Używając określania spopularyzowanego przez Nassima Nicholasa Taleba, zarówno w nauczaniu, jak i wyrokowaniu, jego „skóra nie jest w grze”.\nRzucenie wyzwania profesorowi podczas wykładu wymaga dużo odwagi. Studentka z definicji zajmuje pozycję hierarchicznie niższą, samo zaś podniesienie głosu może się wiązać z realnymi konsekwencjami przy wydawaniu oceny końcowej i mieć wpływ na ukończenie studiów. Dlatego w tej konfrontacji to Oliwia Zamrzycka przyjmuje postawę, jaka powinna charakteryzować publicznego prawnika.\nStudia stają się czymś nieprzyjemnym, co należy znieść, aby wstąpić oczko wyżej w hierarchii. Dlatego nierzadko to doktoranci są najbardziej surowi dla studentów. Z jednej strony, powtarzają to, co obserwują u swoich promotorów, z drugiej – muszą się jakoś odciąć od tych, którymi jeszcze niedawno byli.\nWydziały prawa lubią podkreślać funkcje pełnione przez kadrę w najwyższych sądach czy urzędach państwowych – innymi słowy, szkoły prawa lubią podkreślać swoje związki z władzą. Jednak, jeśli gdański wydział prawa ma się kim szczycić, to jest to bez wątpienia Oliwia Zamrzycka, a nie Jakub Stelina. Problem polega na tym, że edukacja prawnicza jako struktura promuje raczej postawę, jaką reprezentuje Stelina, niż rzucające mu wyzwanie i walczące o swoje podstawowe prawa studentki. Każdy, kto choć trochę czasu spędził na polskich wydziałach prawa, wie, że studia prawnicze są raczej nużące, zaś przy zatrudnianiu i dysponowaniu środkami ceni się tam bardziej instytucjonalną lojalność i usłużność niż krytykę i samodzielne myślenie. Nowatorstwo, kreatywność oraz gotowość do kwestionowania autorytetów są czymś, co jest w najlepszym wypadku jedynie tolerowane.\nProblemy edukacji prawniczej w Polsce przekraczają rządy PiS-u czy Zjednoczonej Prawicy. Z przeprowadzonych przez CLEST we Wrocławiu badań w 2016 roku wynika, że przeważająca część́ studentów (92,13 procent) uważa, że studia prawnicze wymagają̨ dużo nauki . Jednocześnie większość (58,27 procent) uważa, że egzaminy nie sprawdzają̨ adekwatnie wiedzy i umiejętności, a 62,80 procent boi się egzaminów. Jedynie 32,93 procent uważa, że studia dobrze przygotowują̨ do zawodu. Dodatkowo 26,67 procent studentów podczas zajęć często odczuwa stres. Ten typ edukacji jest następnie powtarzany po studiach, przy edukacji zawodowej adwokatów i radców prawnych , chociaż sytuacja wygląda lepiej, jeśli idzie o edukację sędziowską i prokuratorską .\nZawsze, kiedy prezentujemy publicznie tego typu dane znajdzie się przynajmniej jedna osoba, która próbuje zaprzeczać wynikającemu z nich obrazowi edukacji, powołując się na „swoich mistrzów” lub własne podejście do prowadzenia zajęć. Badacz edukacji prawniczej z CLEST Michał Paździora nazywa te momenty „odpieraniem systemowych tendencji argumentem z indywidualnej cnoty”. To nic innego, jak uspokajające sumienie przymykanie oczu.\nNie wątpię, że na polskich wydziałach prawa można spotkać fantastycznych dydaktyków, znaleźć angażujące, rozwijające zajęcia. Jednak to nie oni nadają ton akademii prawa.\nMożemy teraz zapytać, jakiego rodzaju prawników kształcą uczelnie. Skoro wiedza to pamiętanie, jedyną słuszną postawą wobec niej jest bierność. Studia stają się czymś nieprzyjemnym, co należy znieść, aby wstąpić oczko wyżej w hierarchii. Dlatego nierzadko to doktoranci są najbardziej surowi dla studentów. Z jednej strony, powtarzają to, co obserwują u swoich promotorów, z drugiej – muszą się jakoś odciąć od tych, którymi jeszcze niedawno byli. Tym samym studentki i studenci uczą się cynizmu, instrumentalnego poświęcania się dla przyszłych korzyści materialnych. Ostatecznie taka edukacja uczy akceptacji hierarchii jedynie ze względu spodziewane korzyści. Prawnicy broniący z poświęceniem Konstytucji pojawiają się w przestrzeni publicznej nie dzięki edukacji prawniczej, lecz pomimo niej. Świadczy to jedynie o tym, że edukacja ta nie dominuje jeszcze całkowicie nad adeptami prawa.\nTęsknota za Mistrzem\nW tekście opublikowanym w „Kulturze Liberalnej” Samuel Shannon pisze, że coraz ciężej studiować mu prawo, skoro PiS niszczy praworządność. Z jednej strony, studiowanie powinno być „niczym teologia”, czymś doniosłym i dotykającym bezpośrednio ochrony „najważniejszych aspektów życia człowieka” . Aby prawo mogło spełniać swoją funkcję, niezbędne jest poszanowanie podstawowych zasad przez wszystkich członków społeczeństwa. Z drugiej – studiowanie ma coraz mniej sensu, skoro władza zaburza święte zasady, takie jak trójpodział władzy czy praworządność. Autor chwali swoich wykładowców, pisząc, że „są to świetnie wykształceni erudyci, przekonani o doniosłości swojego zawodu”, ale wydaje się, że wobec tej nawałnicy politycznej nawet oni są bezsilni. Cały tekst przesiąknięty jest czymś, co moglibyśmy nazwać tęsknotą za Mistrzem, czyli za uporządkowanym i hierarchicznym światem, w którym są jasne odpowiedzi na skomplikowane wyzwania.\nProblem polega na tym, że taki świat nigdy nie istniał, a postać „Mistrza” jest często jedynie fasadą skrywającą relacje dominacji. Król zawsze był nagi, więc nie ma sensu tęsknić za lepszymi czasami. Kryzys praworządności to szansa dla prawa. To, że akademia ma obecnie do zaoferowania jedynie profesorskie pouczenia i marzenia powrotu do tego, co było przed 2015 rokiem, a nie propozycje innowacji instytucjonalnych, świadczy o zubożeniu wyobraźni prawników i zablokowaniu kanałów ich społecznej komunikacji. Przynajmniej część odpowiedzialności za to ponosi ich edukacja. Spróbujmy zatem pomyśleć, co można zmienić, aby ciągle nie powtarzać starych błędów.\nKażdy, kto choć trochę czasu spędził na polskich wydziałach prawa, wie, że studia prawnicze są nużące, zaś przy zatrudnianiu i dysponowaniu środkami ceni się tam bardziej instytucjonalną lojalność i usłużność niż krytykę i samodzielne myślenie.\nGdy mowa o reformie edukacji prawniczej, zawsze padają te same argumenty dotyczące „krytyczności” i „praktyczności”. Przykładowo, Jakub Karczewski wskazuje, że „studia prawnicze powinny studentów uwrażliwiać na takie kontekstowe postrzeganie prawa i jego funkcjonowania” oraz że „powinny rozwijać u studentów umiejętność i wzmacniać nawyk myślenia krytycznego”. Umiejętności tego typu mają być nie tylko rozwijające intelektualnie, lecz także niezbędne w pracy dobrego prawnika. Znamienne, że takie wywody poprowadzone są na bardzo dużym poziome abstrakcyjności. Nie zawierają też żadnych konkretnych wskazówek dydaktycznych. Zadajmy sobie teraz pytanie: czy ktokolwiek mógłby dowodzić, że „argumentacja”, „wyobraźnia”, „krytyka” nie są ważne w pracy prawnika? Że prawo nie powinno być nauczane z uwzględnieniem jego kontekstu politycznego i społecznego? Takie twierdzenia są dziś powszechnie akceptowane przez uczestników prawniczego procesu edukacyjnego w Polsce. Pytanie nie brzmi więc, co powinno być nauczane (tutaj wszyscy się zgadzają), lecz dlaczego, pomimo powszechnej akceptacji, tak nie jest.\nKluczem do nauczania krytycznego myślenia jest dydaktyka. To, jak uczymy, jest ostatecznie ważniejsze niż to, czego uczymy. Wiedza o prawie oparta jest na niedającym się zniwelować napięciu pomiędzy tym, jak powinno być (co nakazuje prawo), a jak jest (jak prawo funkcjonuje). Ewa Łętowska słusznie podkreśla, że prawo w działaniu zawsze funkcjonuje w pewnym oddaleniu od swojego ideału z książek. Poczucie odpowiedzialności za prawo, które powinna wykształcać edukacja, polega na świadomości tego faktu i etycznym poczuciu zasadności podejmowania działań na rzecz niwelowania tego oddalenia.\nEfekt dobrej edukacji można uzyskać prostymi środkami – małe grupy ćwiczeniowe i znaczne ograniczenie wykładów, prowadzenie zajęć metodą sokratejską, literatura przedmiotu zamiast podręczników, eseje na zaliczenie zamiast testów, nawiązywanie do wiedzy pozaprawniczej. Szkoły prawa powinny być szkołami demokracji, gdzie wiedza prawnicza poddawana jest crash testom, zasiedziałe doktryny – krytyce. W efekcie tworzy się sposoby niwelowania wspominanego napięcia.\nMoże to napotkać przeszkody finansowe oraz ideologiczne. W warunkach umasowionej edukacji podawczy wykład jest tańszy niż dialogiczne seminaria. Rozwiązaniem może być ograniczenie ogólnej liczby zajęć i znaczne zwiększenie ich jakości oraz stosowanie form hybrydowych, częściowo wykład online, częściowo seminaria. Przeszkody ideologiczne wiążą się z faktem, że demokratyczna edukacja prawnicza nie opiera się na jasnych hierarchiach i przez to stoi w poprzek władzy profesorskiej. Profesor jest strażnikiem doktryny, a strażnikami władzy profesorskiej, jej „szatami”, są wykład i egzamin. Przeszkodą jest tu więc samo wyobrażenie na temat tego, jak zajęcia prawnicze powinny wyglądać i czym jest wiedza prawnicza. Zaproponowanie alternatyw w tym względzie widzę jako najpoważniejsze zadanie szeroko rozumianej teorii prawa na najbliższe lata.\nZmiana dydaktyki pociąga za sobą zmianę wiedzy i postaw prawników w przestrzeni publicznej. Kiedy takie zmiany nastąpią, wtedy być może dowiemy się czegoś nowego o Konstytucji czy rządach prawa. Czegoś, co wykroczy poza łatwe, niosące jedynie marną pociechę opowieści o zewnętrznych barbarzyńcach, który atakują piękne i dostojne imperium prawa. Nigdy dość powtarzania, że barbarzyńcy przyszli z centrum tego imperium – jego akademii.\n OKO.press, „Studentka do wykładowcy-sędziego TK: wnuczka oskarży pana o zabawę w naśladowcę Boga”.\n A. Czarnota, M. Paździora, M. Stambulski, „Nużąca konieczność. Powody podjęcia i ocena studiów prawniczych na WPAEUWr”, Biblioteka Edukacji Prawniczej i Teorii Społecznej, Wrocław 2017.\n M. Stambulski, W. Zomerski, „Nużący rytuał. Aplikacja adwokacka i radcowska w Polsce”, Biblioteka Edukacji Prawniczej i Teorii Społecznej, Wrocław 2019.\n K. Kocemba, M. Stambulski, „Dydaktyka ma znaczenie: aplikacja sędziowska i prokuratorska w Polsce”, Biblioteka Edukacji Prawniczej i Teorii Społecznej, Wrocław 2020.\ndoktor nauk prawnych z zakresu teorii i filozofii prawa, post-doctoral researcher na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie i adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego. Niedawno ukazała się jego książka „Wiadomość od cesarza. Pojęcia prawa w teorii analitycznej i postanalitycznej” [Wydawnictwo Scholar 2020].\nedukacja prawnicza Michał Stambulski młodzi prawnicy nr 641 prawo praworządność PraworządźMy Samuel Shannon studia prawnicze


Wędkarstwo, forum wędkarskie - Forum dyskusyjne: Bielinek\nMarzec 18 2019 17:12:00\nDodany dnia 19-04-2008 22:25\nW grudniu pojechaliśmy z kolegą na ryby nad zalew Bielinek, koło Cedyni, Zalew został sztucznie utworzony poprzez wybieranie wielkiej ilości piasku ,przez potężne koparki umocowane na barkach. W obecnej chwili akwen ma już około 1000 hektarów powierzchni ,a koparki kopią piasek dalej, Dno jest bardzo urozmaicone, wszędzie są doły i górki utworzone przez łyżki koparek. Mimo ciągłego hałasu jest tam bardzo uroczo , wszędzie woda, no i ryby, mnóstwo ryb, wszelakiego gatunku i wielkości. Są okonie, sandacze, szczupaki, sumy, karpie, jeszcze nie znam tej wody, ale to kwestia przyszłości. Z drugiej strony zalewu ,za wałem płynie Odra usłana kamienistymi główkami, przy których kręcą się bolenie, sandacze, szczupaki i inne ryby. Ponieważ wybraliśmy się z kolegą do Bielinka pierwszy raz ,był to dla nas ciekawy rekonesans. Na Odrze nic nie złowiliśmy, od miejscowych dowiedzieliśmy się, że ryby późną jesienią migrują do zalewu i właśnie tam trzeba ich szukać, ale bez łódki to my nie mamy za dużych szans. Faktycznie ,na zalewie stało osiem łódek, zakotwiczonych dosyć daleko od brzegu, dowiedzieliśmy się później, że sandacz bierze na szesnastu metrach. Tak, że pierwszą wyprawę na Bielinek zaliczyliśmy na zero, ale z bogatym zasobem doświadczeń. Następną wyprawę zaplanowaliśmy za dwa tygodnie i postanowiliśmy zabrać ze sobą moją łódkę.\n16 grudnia jesteśmy z powrotem na Bielinku. Mojej małej łódki ze sobą nie zabraliśmy, gdyż otrzymaliśmy od szczęśliwego losu w darze dużą łódź Była ona zakotwiczona przy brzegu zalewu, a jej właścicielem jest pan Benek mieszkający w Bielinku. Przez przypadek, od znajomego, dowiedziałem się, że w Bielinku mieszka jego szwagier, który ma dużą łajbę i chętnie, za darmo, nam ją udostępni. Telefonicznie umówiłem się z właścicielem pływadła, rano dostałem od niego klucz od kłódki i po krótkim poszukiwaniu łodzi zapakowaliśmy cały sprzęt wędkarski na pokład. Zamocowałem do burty echosondę, ale mieliśmy duże problemy z zamocowaniem wioseł, nie bardzo chciały nam wejść w dulki ale jakoś z trudem wypłynęliśmy na zalew. Przy brzegu już było dosyć głęboko, około ośmiu metrów, więc spróbowaliśmy już tu porzucać spinningami. Nasze kopyta wpadły do wody i zaczęło się kręcenie, kręcenie i nic, żadnego kontaktu z rybą. Postanowiliśmy odpłynąć dalej, na echosondzie wciąż pojawiały się duże ryby, dno było bardzo urozmaicone, wszędzie doły i górki. Stanęliśmy na jednym ze spadów schodzącym do szesnastu metrów, no i kolega wreszcie doczekał się pstryknięcia w żyłkę niewymiarowego sandacza. Po delikatnym wypuszczeniu go do wody, za chwilę miał już drugiego, ale ten już był wymiarowy. Trochę mu zazdrościłem tych brań, bo u mnie nie było nawet skubnięcia. Zmieniliśmy miejsce, znowu stanęliśmy na dużym spadzie, a z prawej strony leżał na dnie potężny zaczep, straciliśmy na nim parę kopyt. Tym razem kolega od razu miał branie, ale ryba mu się spięła. wreszcie i mi dopisało szczęście ,poczułem pstryknięcie, chwilę odczekałem i zaciąłem w tempo. Sandacz miał 50 centymetrów. Po godzinie złowiłem następnego, też półmetrowego i na tym zakończyły się brania tego dnia. Mimo zmiany miejsc, nic już się nie działo, więc postanowiliśmy dać spokój rybom i wracać do domu. Sandacze były głównym daniem kolacji wigilijnej, wszystkim gościom bardzo smakowały tylko nie dane było mi ich spróbować, bo akurat na święta dopadła mnie grypa żołądkowa.\nDodany dnia 25-04-2008 09:59\nStanlej,grypy minęła to sobie na pewno odbiłeś\nSandacz to najsmaczniejsza ryba,ale ja jednak na wigilie wole tradycyjnie karpia\nDodany dnia 31-05-2009 08:09\nStanlej, czyli wniosek z tego taki, ze musisz zaliczyc jeszcze jedna wyprawe na Bielinek, i konkretnie sie odbic, powodzonka\nDodany dnia 10-01-2010 21:25\nPochodzę z tamtych stron,Bielinek to piękny akwen.w okolicy jest wiele ciekawych miejsc.Pozdrawiam\n51,495,470 unikalne wizyty Original Theme, Athos, by Thomas - Modified into Athos_Grey by Exodus


°HOTEL URBAN CHIC BOUTIQUE KAPSZTAD 4* (RPA) - od 118 € | BOOKED\n172 Long Street, Cnr Long & Pepper Streets, Kapsztad, RPA, 8001 Pokaż na mapie\nUrban Chic Boutique Hotel cieszy się centralną lokalizacją, w bezpośrednim sąsiedztwie drzew palmowych i gór, a także muzeum, katedry i meczetu. Oferujący architekturę Art Deco, hotel został otwarty w 2005 roku.\nHotel położony jest w odległości 2.5 km od takich atrakcji, jak Pałac Westminsterski, V&A Waterfront i Camps Bay Beach. Obiekt jest położony w odległości 10-minutowego spaceru od centrum Kaszpadu.\nÓw o wysokim standardzie hotel powstał o krok od stacji kolejowej Cape Town. 20 minut jazdy samochodem z lotniska Kapsztad.\nUrban Chic Boutique Hotel zapewnia w swoich pokojach dostęp do szafki, biurka, telewizji wielokanałowej, darmowego wi-fi i klimatyzacji. Dodatkowo obiekt może pochwalić się widokiem na Góry Stołowe i Wzgórze Signal. Pokoje szczycą się luksusowym wystrojem wnętrz. W części kuchennej goście mogą skorzystać z czajnika, zmywarki i kuchenki.\nŚniadanie podawane jest w restauracji. Goście mogą delektować się wyjątkowymi przysmakami dań kuchni lokalnej w restauracji na parterze. Zmęczeni po całodziennym zwiedzaniu zakątków Kaszpadu, goście mogą wrócić do Urban Chic Boutique Hotel by zaspokoić głód, zamawiając owoce i przekąski w barze z przekąskami. Restauracje The Five Flies Restaurant & Bars i Masala Dosa Aromatic Cuisine, serwujące szeroki wybór dań, usytuowane 150 metrów od obiektu.\nUrban Chic Boutique Hotel zapewnia dzieciom łóżeczka dziecięce i opiekę nad małymi dziećmi.\n172 Long Street, Cnr Long & Pepper Streets, Kapsztad, RPA, 8001\nBeerhouse on Long (kuchnia: Belgijska, Niemiecka)\nSouth AfricanHOTEL AWARDSRecommendedKapsztadUrban Chic Boutique\nPark Narodowy Góry Stołowej3.6 km\nGóra Stołowa 3.6 km\nKatedra św. Jerzego260 m\nMuzeum District Six740 m\nAdres: 178 Long St\nTel.: 27 21 426 1017\nAdres: 14-16 Keerom street\nTel.: +27 21 424 4442\nNa podstawie 256 opinii, 63% lubi to\nAdres: 167 Long Street\nTel.: +27 21 424 6772\nKuchnia: Belgijska, Niemiecka\nAdres: Corner of Pepper and Loop street\nTel.: +27 (21) 812 8888\nHappy Rhino Hotel Kapsztad\n708 Flatrock Of Long Street Apartament Kapsztad\nOpinie Urban Chic Boutique


##### Randki budynków uk – Solihull - praca w Anglii, ogłoszenia, randki, Polish comunity.\nRandki budynków uk\nBy [COPY-N]Yozshujinn[/COPY] Posted on January 28, 2020\nBudynek o powierzchni ponad 23 tys. Obecnie w budynku znajduję się centrum konferencyjne oraz sala do bingo. Antypolskie graffiti na ścianach budynków w Southport. Budowa domów pod klucz. Dodano.\nJeżeli poszukujesz nowych znajomości za pośrednictwem Internetu, to portale randkowe i randki UK są dla Ciebie. Odeon, Bowlplex oraz Nuffield Health Club. Niczego niespodziewająca się kobieta sama wpuściła oprawcę do swojego mieszkania w Rio De. Small Heath Highway budynku wybuchł bjdynków. Zobacz tysiące profili z Twojej okolicy już teraz! Wyślij nam zdjęcie, film lub informację na: redakcja@jednego z budynków mieszkalnych w Slough i zmiażdżył samochody.\nO dwa kilometry dalej, w Lewisham zapłonął cały budynek przy głównej ulicy. A jak już będziecie znudzeni obok w budynku jest wielki klub bilardowy, rndki również możne się wykazać!\nKierowcy z Randki budynków uk tracą ponad jeden dzień ranvki korki w ik szczytu. Wyślij nam randki budynków uk, film lub informację na: redakcja@z jednego z budynków mieszkalnych w Slough i zmiażdżył samochody na ulicy. Wciąż wpadają na nowe pomysły, od wygrania randki z najładniejszą dziewczyną w. Jak zrobić dobre zdjęcie profilowe randkowe pierwszym sygnale iumówili9my się na randkę, po której nastąpiy.\nRasistowskie randki budynków uk dotyczące Polaków na budynkach w Dundee. Został wybudowany w 1732 r., pierwotnie znany, jako. Bezpłatne ogłoszenia, komis, randki budynków uk.\nEuropejczycy chcą wiedzieć o mieszkańcach UK. Z dostępnych informacji wynika, że pali się trzypiętrowy budynek. Polak z Tipton skazany za udział w gangu, który przemycił do UK papierosy.\nDo wybuchu I wojny światowej w 1914 roku, wiele starych randki budynków uk, które zostały wybudowane dla pracowników podczas rewolucji przemysłowej było w bardzo.\nW budynku znajduję się również lodowisko. PL · CZ · SK · DE · AT · CH · FR · IT · UK · US. Do ataku doszło w nocy z 16 na 17 lutego. Warto podkreślić, że randki UK są obecnie niezwykle modne. Szukasz. Randki w UK. Usługi randkowe. Dlatego też polskie randki w UK to świetny sposób na znalezienie partnera czy partnerki typowo pochodzenia polskiego, ale mieszkających w Wielkiej Brytanii.\nJego efektem są potrzaskane szyby budynku. W wyniku eksplozji budynek, w którym znajdował Polski randki budynków uk Żabka i mieszkanie na piętrze, został zrównany szybciej niż serwisy randkowe 100 za darmo ziemią. Obraz może zawierać: 1 osoba, zbliżenie i w budynku.\nNajstarszym budynkiem w Smethwick jest stary kościół, który stoi na rogu Church Road i The Uplands. W budynku znajduję się 8 zjeżdżalni, w tym jedna z najwyższych, w zamkniętych centrach dla dzieci w Wielkiej Brytanii.\nAs the Bell Rings) – serial komediowy z serii UK, emitowany randki budynków uk Disney Channel. Jeśli odmówi, pojazd musi opuścić UK w ciągu 56 randki budynków uk. Chcieli okraść bankomat Halifax i wjechali Mercedesem w ścianę budynku · Czytaj następny artykuł: Pacjenci muszą czekać ponad tydzień na. Polak z Tipton skazany za udział w gangu, który przemycił do UK papierosy o wartości. Ceremonia wstąpienia w cywilny związek partnerski. Na razie nie wiadomo dokładnie, randki budynków uk czego będzie służyć nowy budynek.\nRandki budynków uk ulewa sprawiła, że woda randki budynków uk się do wielu domów w. Poznaj lepiej osoby, które mieszkają w: w Wielkiej Brytanii, a to wszystko dzięki Badoo! Poszukujesz drugiej połówki? Czujesz się rabdki na obczyźnie? Właściciele wolnostojącego domu o wartości £250.000 są wściekli – ich sąsiad tak rozbudował swój dom, że teraz oba budynki wyglądają.\nPrevious Article Navn på profil randkowy\nSolihull - praca w Anglii, ogłoszenia, randki, Polish comunity.\ndarmowe, randki, wegańskie\nDarmowe randki wegańskie\numawia, się, z, kimś, innym,, jak, go, odzyskać\ndarmowe, randki, nri\nDarmowe randki nri\nSpeed, Dating, Essen, Rüttenscheid\nZalety umawiania się ze starszymi facetami\nSerwis randkowy na początku\nStyl randki mężczyzny panny\nRandki z pomocą\nZagraniczne randki online Szanghaj\nróżnica, wieku, w, regule, randkowej\nRóżnica wieku w regule randkowej\nBrytyjczycy potrzebują 9 randek, żeby się zaangażować w związek. Prace nad nowym budynkiem trwały od wiosny 2016 roku. Wiktoriańskim budynkiem i ma największy prerafaelitański zbiór świata mistrzowskie prace.\nBy Moogura Posted on January 19, 2020\nJak napisać świetny profil dla przykładów randek internetowych Zulkisar jak, napisać, świetny, profil, dla, przykładów, randek, internetowych\nW zamian, to dyrektorzy placówek mają oszacować, czy uczniowie będą mogli bezpiecznie dostać się na lekcje i wrócić potem do domów i czy. Budynek szkoły i przedszkola, który wzniesiono w 1838 roku zostanie zachowany, ale zaproponowano pewne modyfikacje dotyczące jego.\nBy Jushura Posted on January 7, 2020\nMam napisy z 1998 roku Dolkis Mam, napisy, z, 1998, roku\nserwis, randkowy, Harley\nSerwis randkowy Harley\nBy Mikarn Posted on January 9, 2020\nNigeria, katolicki, serwis, randkowy\nNigeria katolicki serwis randkowy\nBy Samugore Posted on January 7, 2020\nO co pytać w mailu randkowym\nWielkie randki online\nseks, po, tygodniu, randki(8)\nktóry, jest, niebieski, od, randki, bgc(7)\nserwis, randkowy, solo(0)\nnajlepszy, serwis, randkowy, w, Indonezji(0)\nnastoletnie, randki, online(8)