Gdzie znaleźć darmowe czcionki? - halmanowa\nGdzie znaleźć darmowe czcionki?\n31 stycznia 2016 halmanowa\nSączyłam właśnie przez słomkę mleko waniliowe z kartonika. Moją uwagę przykuła ciekawa czcionka znajdująca się na opakowaniu. I tak jedna z marek produktów mlecznych i nabiałowych natchnęła mnie do napisania tego wpisu.\nJako blogerzy wiemy (a przynajmniej powinniśmy ☺), jak ważny jest wybór odpowiedniej czcionki. Ba! Nie dotyczy to jedynie blogerów, ale również wielu innych osób działających w sieci. Dobrze dopasowana czcionka to pierwszy krok do sukcesu. Jednak na świeżo postawionym Windowsie nie mamy ich zbyt wiele do wyboru. Te zainstalowane domyślnie wraz z systemem – nie zachwycają. Nawet jeśli są estetyczne, to nie pozwalają wyróżnić się z tłumu. Oczywiście korzystając z Microsoft Office mamy w zanadrzu kilkadziesiąt dodatkowych fontów. Nie każdy jednak korzysta z Office’a, bo istnieje wiele innych, darmowych pakietów biurowych, jak choćby Libre Office czy Apache Open Office. One równie dobrze spełniają swoje zadanie. Tyle tylko, że nie uzupełniają naszej listy czcionek o kolejne pozycje. Na szczęście w sieci można znaleźć serwisy, które udostępniają całą masę fontów do zastosowań domowych i komercyjnych.\nSerwis Google Fonts oferuje mnóstwo darmowych profesjonalnych czcionek. Można tu znaleźć ponad 300 fontów z polskimi znakami, a także wiele innych, międzynarodowych. Do dyspozycji mamy prostą w obsłudze wyszukiwarkę. Dzięki niej możemy odnaleźć font, znając jego nazwę. A jeśli jej nie znamy – za pomocą filtrowania szybko wyszukamy czcionki, które nas interesują. Możemy także wpisać dowolne słowo lub zdanie do okienka wyszukiwarki, by podejrzeć, jak wygląda dany krój pisma. W ten sposób szybko sprawdzimy, czy zawiera on polskie znaki, czy też nie. I ocenimy, na ile jesteśmy nim zainteresowani. Szczegółowe informacje dotyczące danego fontu uzyskamy również, gdy będziemy chcieli go pobrać – tam wyświetli się pełny zestaw znaków, jaki zawiera. Czcionki możemy pobierać na dysk i instalować. Dzięki temu dostęp do fontów będą mieć wszystkie programy, które działają na naszym Windowsie.\nTutaj muszę wspomnieć o serwisie Netwizard, który udostępnia listę polskich czcionek zebranych z Google Fonts i aktualizuje ją na bieżąco. Możemy tu fonty przeglądać i podglądać, a także pobrać kod do umieszczenia ich na swojej witrynie internetowej (kody są dwa: do umieszczenia w kodzie html w sekcji <head> oraz ten do wstawienia w arkuszu CSS). Plusem jest to, że każdą czcionkę możemy podejrzeć w okienku z przykładowym tekstem – dość długim i pełnym polskich znaków. Widzimy zatem, jak nasz tekst będzie wyglądał w dokumencie lub na stronie www.\nFont Library również udostępnia wiele ciekawych czcionek. Wyszukiwanie nie jest skomplikowane. Na bocznym pasku możemy wybrać kategorię, język, a także rodzaj licencji. Po wybraniu odpowiednich parametrów wyszukiwania pojawia się lista czcionek. Kliknięcie na którykolwiek font z listy przenosi nas do szczegółowych informacji. Zobaczymy tam kategorię, do jakiej dana czcionka należy, autora, opis, rodzaj licencji, przykładowy tekst, tablicę znaków, a także kod do wklejenia na stronę. Czcionki można również pobierać i instalować na swoim komputerze.\nSerwis 1001 Free Fonts oferuje ponad 1000 dekoracyjnych czcionek. Część z nich jest bezpłatna całkowicie, inne – gdy korzystamy z nich na własny użytek. Za niektóre trzeba zapłacić. Informacja o rodzaju licencji jest widoczna przy każdym foncie. Czcionki są posegregowane alfabetycznie, tematycznie, a także możemy rozpocząć przeglądanie od ostatnio dodanych czy najpopularniejszych.\nKliknięcie w dany font przenosi nas do szczegółowych informacji. Tu mamy podgląd czcionki, listę znaków, jakie zawiera, informacje o autorze i rodzaju licencji. Jest tu również informacja o rozmiarze i zawartości pliku do pobrania. Są tu również przyciski społecznościowe, dzięki którym możemy udostępnić czcionkę na Fejsie, Twitterze, czy Wykopie, albo wydrukować.\nTutaj z kolei mamy nasz rodzimy serwis z linkami do wyselekcjonowanych fontów obsługujących język polski. Czcionki.com jest więc pośrednikiem między autorami czcionek, a ich użytkownikami. Jak podkreślają twórcy serwisu, wszystkie czcionki są dokładnie sprawdzane pod kątem licencji. Dlatego tych kradzionych i nielegalnych raczej tu nie znajdziemy. Większość czcionek udostępnionych na stronie jest bezpłatna i do celów prywatnych i do komercyjnych. Aby znaleźć interesujące czcionki, możemy skorzystać z podziału na kategorie, lub przeglądać kolejno wszystkie fonty.\nA z jakich serwisów Wy korzystacie? Jeśli macie swoje ulubione, koniecznie napiszcie o nich w komentarzach. Dzięki temu wspólnie stworzymy tu listę przydatnych witryn z czcionkami ☺\n29 narzędzi graficznych online W co klika twoje dziecko? Internet pamięta. A ty? Jak przykuć uwagę pracodawcy? Stwórz SmartCV\nZielona Sowa – Poczytajmy razem


Giełdy na całym świecie angażują się w promowanie zrównoważonego finansowania. Jednym z obszarów, które służą temu celowi jest publikowania indeksów obejmujących spółki uwzględniające czynniki ESG w swojej działalności. Na całym świecie jest obecnie ponad 1000 indeksów powiązanych z ESG, a tylko w IV kwartale ubiegłego roku do funduszy ESG wpłacono na całym świecie środki na poziomie 150 mld USD, co najlepiej pokazują jaki jest wzrost zainteresowania tym tematem wśród globalnych inwestorów. W ten trend wpisuje się również indeks WIG-ESG publikowany na warszawskiej giełdzie.\nIndeksy ESG są ważnym wskaźnikiem zrównoważonego finansowania\nWraz ze wzrostem znaczenia zrównoważonego finansowania na światowych rynkach rośnie potrzeba wprowadzania na rynek „zielonych” produktów, które uwzględniają czynniki ESG w swojej konstrukcji, dlatego indeksy giełdowe oparte o kryteria ESG są ważnym elementem całego procesu transformacji w stronę bardziej zielonej gospodarki.\nPodstawową rolą indeksów giełdowych jest syntetyczne prezentowanie informacji o notowaniach określonej grupy papierów wartościowych notowanych na danym rynku. Indeks tworzy koszyk instrumentów, których waga zależy od przyjętych zasad oraz charakterystyki tych instrumentów np. im spółka większa, tym jej udział w indeksie wyższy. System skoringów ESG prowadzony przez niezależnych dostawców, jest jednym z modeli wykorzystywanych w procesie budowy portfeli indeksów i pozwala na przygotowanie zestawu danych, które mogą być porównywane pomimo tego, że poszczególne podmioty działają w różnych branżach, są różnej wielkości czy narażone są na różne ryzyka. Agregując ogromną ilość danych indeksy powiązane z ESG odwzorowują strukturę danego rynku w obszarze zrównoważonego finansowania. Tak konstruowane indeksy są zazwyczaj instrumentami bazowymi dla funduszy pasywnych lub pozwalają na budowanie w oparciu o nie innych instrumentów finansowych. Dzięki temu, że odwzorowują dany segment rynku, stanowią narzędzie, które jest efektywne i pozwala na inwestowanie we wszystkie spółki wchodzące do danego indeksu. Natomiast w przypadku indeksów ESG istnieje możliwość inwestowania w wszystkie podmioty, które znajdują się w portfelu danego indeksu i są ocenione pod względem czynników ESG. Warto podkreślić, że indeksy zielone stanowią coraz ważniejsze narzędzie w pracy zarządzających funduszami akcyjnymi i wraz z zaawansowaniem prac regulacyjnych po stronie UE będą w ciągu najbliższych kilku lat kluczowym wskaźnikiem przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.\n60 największych spółek ze scoringiem ESG notowanych na GPW\nZainteresowanie tematyką zrównoważonego finansowania sukcesywnie rośnie również na polskim rynku, dlatego też od września 2019 roku GPW, a obecnie GPW Benchmark, publikuje indeks WIG-ESG, który obejmuje akcje 60 największych emitentów notowanych na GPW, czyli spółek z WIG20 oraz mWIG40. Wagi spółek w WIG-ESG są zależne od liczby akcji w wolnym obrocie, skorygowanej w oparciu o ranking ESG oraz ocenę stosowania zasad „Dobrych Praktyk Spółek Notowanych na GPW 2016”. Każda spółka oceniana jest dwuetapowo – najpierw przygotowywana jest ocena za stopień wdrożenia czynników ESG, a później weryfikowany jest poziom stosowania zasad ładu korporacyjnego zawartych w „Dobrych Praktykach Spółek Notowanych na GPW 2016”.\nRanking ESG spółek w portfelu jest przygotowywany przez międzynarodową firmę doradczą Sustainalytics, która specjalizuje się w dostarczaniu usług z obszaru ESG. Skoring spółek przygotowywany jest na podstawie ogólnie dostępnych informacji publikowanych przez spółki. Analizowane są takie dane jak: raporty roczne spółek, raporty zawierające dane niefinansowe, informacje podawane na stronach internetowych, mediach i prasie.\nESG czy E, S lub G\nCzynniki środowiskowe, czyli E od ang. environment\nWykorzystanie węgla w działalności własnej oraz w produktach i usługach;\nEmisje, ścieki i odpady;\nUżytkowanie gruntów i różnorodność biologiczna w działalności własnej oraz w łańcuchu dostaw;\nWykorzystanie zasobów w działalności własnej oraz w łańcuch dostaw.\nCzynniki społeczne, czyli S od ang. social\nDostęp do usług podstawowych;\nPrywatność i bezpieczeństwo danych;\nPrawa człowieka w działalności własnej oraz w łańcuchu dostaw;\nCzynniki z zakresu ładu korporacyjnego, czyli G od ang. governance\nPrzypadki przekupstwa lub korupcji;\nIntegrację ESG w finansach;\nWażny ład korporacyjny\nUdziały spółek w indeksie zależą również od poziomu stosowania zasad ładu korporacyjnego zawartych w „Dobrych Praktykach Spółek Notowanych na GPW 2016”. Opierając się na publikowanych oświadczeniach spółek w tym zakresie, spółkom przyznawane są wagi zależne od liczby stosowanych zasad i jakości publikowanych oświadczeń. Ranking Dobrych Praktyk to również ocena punktowa określająca realizację czynniki z zakresu ładu korporacyjnego, do których zaliczamy m.in.:\nPolityka informacyjna i komunikacja z inwestorami;\nStandardy funkcjonowania Zarządu i Rady Nadzorczej;\nJakość systemów i funkcji wewnętrznych;\nMonitorowanie Konfliktu interesów i transakcji z podmiotami powiązanymi;\nInformacje o indeksie są podawane są co minutę, od rozpoczęcia do zakończenia sesji. Dodatkowo udział największych spółek jest ograniczany do limitów wynikających z reguły 5/10/40 tj. największa spółka do 10%, zaś spółki o wadze powyżej 5% nie mogą w sumie przekraczać w indeksie wagi 40%. Od samego początku WIG-ESG jest instrumentem bazowym dla funduszu inwestycyjnego. Pierwszym produktem opartym o indeks WIG-ESG jest fundusz NN Investment Partners TFI. WIG-ESG jest też instrumentem bazowym dla produktów strukturyzowanych notowanych na GPW.\nKażda spółka na szansę\nPortfel indeksu jest aktualizowany co kwartał na podstawie aktualnych list uczestników indeksów WIG20 i mWIG40. Natomiast podstawą dla ranking ESG jest weryfikowany co roku scoring spółek, co umożliwia śledzenie zmian, jakie w zakresie ESG mają miejsce w danej spółce. Firmy mogą wykorzystać tę szansę i polepszyć swój scoring poprzez bardziej szczegółowe raportowanie lub podawanie do wiadomości publicznej większej liczby informacji na temat wdrażania czynników środowiskowych, społecznych oraz ładu korporacyjnego w swojej działalności. Szczególnie w przypadku spółek, które działają w branży przemysłowej, powiązanych z dużą ekspozycją na ryzyka środowiskowe, efektywna komunikacja z inwestorami może przełożyć się na lepszy rating pod warunkiem, że spółka będzie realizować strategię zakładającą ograniczenie tych ryzyk i obranie kierunku w stronę neutralności klimatycznej.\nZielone indeksy będą zyskiwać na znaczeniu\nWraz ze wzrostem znaczenia zrównoważonego finansowania na światowych rynkach rośnie potrzeba wprowadzania na rynek „zielonych” produktów, które uwzględniają czynniki ESG w swojej konstrukcji. Jednym z najważniejszych dokumentów regulujących ten obszar na rynku finansowym jest dyrektywa NFRD (Non Financial Reporting Directive), która nakłada na podmioty określone obowiązki związane z raportowaniem danych pozafinansowych. Dane te mają być udostępniane inwestorom instytucjonalnym, którzy już uwzględniają czynniki ESG w swoich modelach wyceny. Obecnie wymogi tej dyrektywy wypełnia ponad 150 spółek notowanych na GPW. Jednak aktualizacji tych regulacji będzie skutkować w krótkim czasie objęcie wymogiem raportowania niefinansowego wszystkich podmiotów notowanych na rynkach regulowanych. Zmiany ten należy postrzegać pozytywnie, gdyż nowe regulacje będą zwiększać potrzeby inwestorów w zakresie dostępu do zielonych indeksów, dlatego też w ciągu najbliższych kilku lat oczekuje się wzrostu liczby oferowanych indeksów powiązanych z ESG.\nAutor: Tomasz Wiśniewski, Wicedyrektor Działu Produktów Informacyjnych, Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie


Różowy koktajl z truskawek, arbuza i łodyg botwinki. – Moja kuchnia, mój plac zabaw\nW majowym poście, w którym częstowałam Was jarmużowym koktajlem opisywałam dobry zwyczaj publikowania raz na jakiś czas przepisu na moje ulubione smoothies, który to miałam pod poprzednim adresem bloga. Wydaje mi się, że jest to jedna z niewielu wartych kultywowania tradycji i dlatego dziś zapraszam po kolejny miks warzyw i owoców w wydaniu Maddy, czyli moim.\nArbuz, jako bardzo soczyste warzywo, które w ponad 90% składa się w wody, stąd stanowi doskonałą – płynną oczywiście – bazę do rozmaitych koktajli. Z reguły wkładamy go do jednego wora z owocami, natomiast jest to o tyle kontrowersyjne, że dynię należącą do tej samej rodziny definiujemy raczej jako warzywo.\nJa sama nie mam w tej kwestii stanowiska. Nie jestem jakąś purystką językową, aby się skupiać na takich nieistotnych kwestiach. Każdy wie o co chodzi w końcu, więc nie będę się nad tym tematem rozdrabniać.\nStosowania arbuzów a koktajlach nauczyłam się od mojej Mamy, bo to ona pierwsza przygotowała dla mnie takie cudo w połączeniu z leśnymi jagodami.\nMój koktajl jest nieco awaryjny. Zostały mi łodyżki po surówce z botwinki, a nie chciałam wyrzucać wartościowego jedzenia. Szybko przyszedł mi do głowy pomysł jak je wykorzystać. Do Vitamixa trafił więc znaleziony w lodówce: arbuz i truskawki pozostałe z poprzedniego dnia. I łodygi botwinki oczywiście.\nEfekt? Przepyszny, różowy, zdrowy, sezonowy napój, który dla nas był poobiednim deserem, a przy okazji zastrzykiem witamin i minerałów. Pyszotka!\n1,5 kg arbuza wraz ze skórką\nłodyżki z jednego pęczka botwinki\nArbuza obieramy ze skóry, miąższ kroimy w drobniejsze kawałki i umieszczamy w kielichu blendera. Najlepiej jest użyć arbuza (i truskawek), który leżakował kilka godzin w lodówce, bo wówczas nasz koktajl będzie zimny bez dodatkowego lodu i chłodzenia. Dodajemy posiekane na 3-4 cm łodyżki botwinki. Truskawki obieramy z szypułek, przepłukujemy pod bieżącą wodą i wsypujemy do kielicha jako ostatnie.\nMiksujemy na najwyższych obrotach do czasu, gdy koktajl będzie jednolity i gładki lub, gdy używamy Vitamixa, nastawiamy na funkcję do przygotowywania smoothie. Gotowe! Polecam schłodzony lub z lodem. Mniam! Idealny na lato i cudownie orzeźwiający!\nOtagowane arbuz, bez cukru, botwinka, koktajl, smoothie, truskawki\nPoprzedni wpisTofurnik na zimno na kukurydzianym spodzie z rabarbarowym kremem z nerkowców.\nNastępny wpisWarsztaty Kuchni Roślinnej we Wrocławiu\n6 myśli w temacie “Różowy koktajl z truskawek, arbuza i łodyg botwinki.”\n5 czerwca 2015 o 15:31\nCieszę sie ze w końcu mozna korzystać z skarbów jakie daje nam ten sezon, najlepsze arbuzy,a przede wszystkim truskawki i do tego botwinka… Samo zdrowie! I nawet kolor zachwyca 😀\nKolor zachęcający, to prawda ❤\n6 czerwca 2015 o 13:17\npychota! i jaki ma ładny kolor ❤ spróbuję na pewno\nZrobiłam, mi kolor nie wyszedł taki ładny ale w smaku bardzo dobre 🙂


Javi Sánchez blokuje transfer Hermoso – RealMadryt.pl\n2018.12.07, godz. 17:06, Piwwwko / marca.com\nJavi Sánchez blokuje transfer Hermoso\nJavi Sánchez na długi nie zapomni sezonu 2018/2019. Młody stoper Castilli stał się bardzo dobrym zmiennikiem podstawowych obrońców Realu Madryt. Hiszpan zadebiutował w pierwszym zespole w pierwszym meczu 1/16 finału Copa del Rey w Melilli, a w rewanżu zdobył swoją debiutancką bramkę po fenomenalnym podaniu Marco Asensio.\nW ciągu zaledwie jednego miesiąca życie 21-latka zmieniło się o 180 stopni. Poza debiutem w Pucharze Króla, Javi Sánchez zagrał swój pierwszy mecz w La Lidze (z Celtą na Balaídos) oraz w Lidze Mistrzów (z Viktorią w Pilźnie). Jego postawa nie pozostała niezauważona w biurach na Bernabéu. Klubowi działacze znaleźli w wychowanku stopera, którego poszukiwali.\nMARCA podaje, że „odkrycie” Javiego Sáncheza sprawiło, że na ten moment zawieszono rozmowy w sprawie transferu Mario Hermoso, które według dziennika były na bardzo zaawansowanym etapie. Santiago Solari, który pozwolił zadebiutować defensorowi w pierwszym zespole, zna go doskonale z czasów prowadzenia Castilli i ceni go nie tylko za umiejętności, ale też za zaangażowanie. Jego zaufanie do catnerano jest maksymalne i taką wiadomość Argentyńczyk przekazał włodarzom Królewskich.\nWczorajszy mecz z Melillą Javi Sánchez zakończył ze skutecznością podań na poziomie 91,2%. Jedynym błędem, który popełnił, było sprokurowanie rzutu karnego w drugiej połowie, którego goście zamienili na honorowego gola. Poza tym defensor zagrał bardzo pewnie i razem z Vallejo utworzył parę, która gasiła większość ataków Melilli.\nJavi Sánchez dołączył do Realu Madryt w 2005 roku w wieku zaledwie 8 lat. Jego pierwszą drużyną był Benajamín B i od tamtej pory zawodnik przechodził przez wszystkie kategorie wiekowe klubu aż do pierwszego zespołu. W Castilli jest kapitanem i bezdyskusyjnym zawodnikiem pierwszego składu. Hiszpan rozegrał w rezerwach wszystkie spotkania, na które był powoływany. Jego osobowość sprawia, że Królewscy mogą mieć stopera na lata. I to wyszkolonego praktycznie od kołyski w madryckiej canterze.\n2018.12.07, 18:52 - Oceny zawodników po meczu z Melillą\n2018.12.08, godz. 11:39, marcin_1902\nSanchez Vallejo para na lata o ile ten drugi ogarnie zdrowie\n2018.12.08, godz. 07:52, RM_Bari\nI fajnie i nie fajnie. Javi Sánchez naprawdę świetnie się spisuje i też go widzę u boku Ramosa. Ale Hermoso z kolei ma świetny agresywny styl. Trochę mi tego brakuje w defensywie. Jak za starych lat Pepe.\n2018.12.07, godz. 23:26, Bleeter\nJa tam widze obecnie Sancheza u boku Ramosa jako podstawowych\n2018.12.07, godz. 22:12, RafalGT\nWam płacą za każdy wydany mln? Jakim trzeba być ignortem żeby nie widzieć talentu w tym piłkarzu\nJak on strzelił bramkę był tak prawdziwie szczęśliwy biłe od niego taki entuzjazm taka miłość do Realu gdzie żaden transfer nam tego nie da.\nUwaga uwaga nie wydamy 60mln na obronce bo już go mamy być może obronce na 12 kolejnych sezonów\n2018.12.07, godz. 21:08, pyjter1902\nWypożyczyć Młodego do Espanyol by łapał minuty a do Nas ograny już w lidze Hermoso.\n2018.12.07, godz. 20:03, Egooo\nCo za żenada młody to może się sprawdzi ale Hermoso jest ograny w lidze i takiego nam trzeba\n2018.12.07, godz. 19:41, Error2017\nTo bardzo głupi pomysł aby od młodego zawodnika ze szkółki wymagać że będzie grał na poziomie pierwszej drużyny .\nSanchez tak naprawdę NICZEGO nam nie pokazał - zaliczył kilka dobrych spotkań z przeciętnymi rywalami , m.in. z trzecioligowcem w CDR .\nW takim meczu nawet Rafa Varane który jest bez formy mógł by nam zamydlić oczy i powiedzieć że jest inaczej .\nDajmy chłopakowi czas i święty spokój - nie nakładajmy na niego presji tak jak robi się to z Asensio , i wyślijmy go gdzieś na wypożyczenie gdzie będzie mógł grać i zdobywać doświadczenie .\nJavi Sanchez i Jesus Vallejo to przyszłość Realu - obaj mają niespełna 22 lata i obaj powinni wejść do pierwszej drużyny dopiero za 2-3 lata .\nTeraz potrzeba nam graczy którzy od zaraz wzmocnia skład i zagwarantują pewny wysoki poziom - Mario Hermoso może nie jest drugim Ramosem ale spokojnie może go zastępować .\nTo gracz na poziomie Nacho - czyli bardzo dobry gracz który nie spali się w pierwszym trudniejszym meczu i zagwarantuje stabilność + to że ma 23 lata (więc sporo przed nim - może nam się fajnie rozwijać obok Ramosa).\nKolejnym plusem jest cena : niecałe 10 mln euro to PROMOCJA - więc nie ma się nad czym zastanawiać .\nHermoso do Realu .\nSanchez i Vallejo na wypożyczenie na 2-3 lata do Niemiec lub do kogoś z La Liga kto zagwarantuje im występy , np. Espanyol ...\n2018.12.07, godz. 19:07, Mat Hew\nSłuszna decyzja, może i Hermoso jest ograny w lidze, ale Sanchez całkiem nieźle się prezentuje, to samo Reguillon, więc opcja wzmocnienia obrony zimą jest zbędna. Bardziej martwi atak, bo są zawodnicy bez formy. Naprawdę chciałbym aby cały duet a w ostateczności Bale, opuścili Real Madryt. Wg mnie są już wypaleni, w nowych zespołach nadaliby nowej jakości.\nKolejna sprawa irytująca jest kwestia podejścia Realu do Viníciusa, Rodrygo kosztem Ødegaarda. Norweg spory postęp zrobił, potrafi brać ciężar gry na siebie. Tak naprawdę nawet pre-season dobrze się prezentował i dostał w nagrodę kolejne wypożyczenie. Uważam, że Vinícius i Rodrygo powinni udać się na wypożyczenie w celu ogrywania sie, a teraz Ødegaard powinien być wzmocnieniem kadry.\n2018.12.07, godz. 18:52, Muszyn\nzagrał 4 dobre mecze w pierwszej drużynie Realu, co jeszcze ma zrobić jako obrońca? Nacho zaczynał później od niego w pierwszej drużynie a jest już kilka lat jej ważnym elementem.\n2018.12.07, godz. 18:50, MYSZa7\ncałe trio blokuje transfery do ataku, także dopóki cała pozostała wypalona dwójka nie zostanie sprzedana dopóty nie będzie konkretnego wzmocnienia do przodu\n2018.12.07, godz. 18:41, 19Ramos02\nJakoś to przeżyje. Tym bardziej, ze taki Benzema blokuje transfer porządnego napastnika już ze 3 lata, a walijski kucyk blokuje transfer skrzydłowego, ktory wie co to drybling.\nA tak się tutejsi znawcy i kółko wzajemnej adoracji i niechęci do Ronaldo puszylo, ze to Portugalczyk blokuje transfery do ataku\n2018.12.07, godz. 18:12, marfel\nNa razie mało razy go widziałem ale wydaje mi się że jest pewny siebie i tego co umie. Praktycznie nie widziałem by miał taką debiutancką tremę która jest gdy piłkarz przeskakuje do najwyższej klasy rozgrywkowej. Zapowiada się obiecująco.\n2018.12.07, godz. 17:37, raito\nklub powinien wybrac miedzy Vallejo i Sanchezem oraz dac wsparcie Castilli, bo bez kapitana glupio traca punkty w koncowkach\n2018.12.07, godz. 17:27, Kracy1992opole\nNie dziwie sie ze im daje grac , w koncu trenowal nasze rezerwy wie na co ich stac\n2018.12.07, godz. 17:20, MadridistaPrawdziwy\nMyślałem że Julek postawi na młodych, gdy pierwszy skład złapał zadyszkę na początku sezonu z resztą miałem też za zł w ziuzu że nie robił tego rok temu w końcu się doczekałem, że na cantere patrzy ktoś przychylnym okiem i dajerealny czas gry do pokazania swoich wielkich umiejętności młodym talentom, brawo oby tak dalej i będzie więcej pożytku z chłopaków którzy schodzą z boiska sztywni z wysiłku brawo Santiago widać że też trenerów potrafimy szkolić 😊 Hala Madrid\n2018.12.07, godz. 17:20, sasquacz\nCzytanie takich rzeczy ( tak wiem marca) jest mega infantylne po 2 niezłych spotkaniach .


Icchak Hercog prezydentem Izraela - blog Salon24 news\nIcchak Hercog prezydentem Izraela\nIcchak Hercog prezydentem Izraela. EPA/ABIR SULTAN\nReuwen Riwlin, będący prezydentem Izraela od 2014 roku, ustępuje z urzędu. Tamtejszy parlament, Knesset, wybrał jego zastępcę. Głosami 87 z ze 120 posłów, wybrany został Icchak Hercog.\nIcchak Hercog ma 60 lat i jest z wykształcenia prawnikiem. Jego ojciec to Chaim Herzog, w latach 1983-1993 pełniący urząd prezydenta Izraela. W przeszłości przewodził ministerstwom budownictwa, turystyki, walki z antysemityzmem czy opieki społecznej. Był także liderem Unii Syjonistycznej oraz Izraelskiej Partii Pracy.\nIcchak Hercog prezydentem Izraela. W polityce jest od ponad 20 lat\nHercog zasiadał w Knessecie od 1999 roku do 2018 roku. Przez ostatnie 3 lata był prezesem Agencji Żydowskiej, organizacji działającej na rzecz rozwoju Izraela i osiedlania w nim Żydów z diaspor rozsianych po świecie.\nGratulacje nowemu prezydentowi złożył prof. Szewach Weiss. „Mazel Tov! Powodzenia” - napisał na Facebooku jeden z najbardziej znanych polskich Żydów.\nNowy prezydent Izraela. Będzie zmiana premiera?\nIcchak Hercog został prezydentem Izraela - jak donosi AFP - w samym środku kryzysu politycznego. Tamtejsi komentatorzy coraz częściej piszą o końcu dominacji premiera Beniamina Netanjahu, którego ma zastąpić niedawny koalicjant Naftali Bennett.\nStatystyka starć Hamasu z Izraelem 2008-2021\nSabon, czyli jak Izrael potraktował ocalałych z Holocaustu\nPrezydent Izraela to urząd w duże mierze ceremonialny. Do jego głównych zadań należy promowanie jedności wśród grup etnicznych i religijnych. Icchak Herzog ma zostać zaprzysiężony na ten urząd podczas uroczystości, która odbędzie się 9 czerwca. Będzie 11. prezydentem Izraela.\n26 głosów w głosowaniu w Knessecie otrzymała Miriam Perec, pedagog bez doświadczenia w polityce, ale popularna w izraelskim społeczeństwie. To matka dwóch żołnierzy poległych w akcji.\nOpublikowano: 2 czerwca 2021, 18:18


O polskiej krytyce muzycznej w Internecie – rozmawiają Andżelika Kaczorowska i Filip Szałasek – Fragile. Pismo kulturalne\nHome›Czytelnia›O polskiej krytyce muzycznej w Internecie – rozmawiają Andżelika Kaczorowska i Filip Szałasek\nO polskiej krytyce muzycznej w Internecie – rozmawiają Andżelika Kaczorowska i Filip Szałasek\nAndżelika Kaczorowska: Kiedy zaczęłam interesować się krytyką muzyczną, czyli około dekadę temu, stan wydawnictw papierowych wyglądał tak: nie było już „Machiny” (miała się na krótko reaktywować kilka lat później i znowu upaść), przez chwilę pojawiła się dość średnia „Muza” (ta czerstwa nazwa!), ukazało kilka numerów dużo lepszego (z tego, co pamiętam) „Zine’a”, istniał oczywiście niedorzeczny „Teraz Rock”, ale „awangardą” w nim były artykuły o zespołach gitarowych typu And You Will Know Us by a Trail of Dead uznawanych przez Pitchfork za best new music. Na tym tle najlepiej wypadał dział muzyczny ówczesnego „Przekroju”. Tam znajdowały się recenzje zarówno wykonawców elektronicznych, jak i artystów reprezentujących styl – jak to się wtedy nazywało – New Weird America: Devendra Banhart, Animal Collective… Ale były to oczywiście krótkie notki na jednej, w najlepszym przypadku dwóch stronach. Podobnie wyglądała sytuacja w „Activiście”.\nDla zainteresowanych dłuższymi, a przede wszystkim bardziej zaangażowanymi i wyszukanymi tekstami o muzyce jedynym wyjściem był Internet. A tam panowała coraz większa wolność w doborze tematu, ale też formy i treści. Dwoma filarami tego typu myślenia o pisaniu były (i poniekąd są, ale o tym później) portale Porcys i Screenagers, później dołączyło do nich grono blogów, dział recenzji na Nowej Muzyce, a w następnych latach niektóre publikacje na newsowych portalach Niezal Codzienny i Lineout. Duże zasługi ma też PopUp, choć ich zawsze charakteryzował oszczędny język. Przez dziesięć lat ukształtowała się bogata scena recenzencka, która oddzieliła się grubą linią od tego, co działo się w głównym nurcie mediów. Powstał swoisty etos bycia amatorskim krytykiem.\nJako alternatywa dla mainstreamu, amator piszący o muzyce ma pielęgnować wizerunek erudyty, zarówno jeśli chodzi o muzykę, jak i inne obszary kultury. Do tego ma być zarówno zapaleńcem, jak i luzakiem, w każdym razie osobą niezamkniętą w ramach stylu zerowego znanego z gazet. Dlatego też wiele tekstów z początków działalności wymienionych wcześniej inicjatyw publicystycznych, ale też jeszcze sprzed paru lat, cechuje przesada w używaniu długich zdań, akademickich terminów, a zarazem wulgaryzmów i neologizmów. Choć te recenzje były uznawane przez komentujących za pretensjonalne, cokolwiek by o nich nie mówić, przyczyniły się do otwarcia czytelników i piszących na coś więcej niż notkę z podstawowymi informacjami i kategoryczną oceną albumu.\nObecnie znajdujemy się w dość szczególnym momencie. Osoby piszące o muzyce eksperymentalnej i elektronicznej doczekały się bardziej oficjalnego medium, bo wydawanego na papierze „M/I”. Industrial i „ambitniejsze” odmiany metalu też mają swoje pismo – „Noise Magazine”, z rodowodem w „profesjonalnym” portalu T-Mobile Music. Co ciekawe, papierowego periodyku nie doczekali się autorzy zajmujący się szeroko pojętą muzyką popularną. W latach 2007–2009 istniał co prawda „Pulp”, gazeta poświęcona niezależnemu popowi, ale nie przetrwała. Portale Screenagers i Porcys działają w unowocześnionej, ale podobnej do pierwotnych założeń, formule non profit.\nNie sądzę, że naturalną ścieżką rozwoju jest pisanie „do papieru” albo etat (w dzisiejszych czasach to zresztą niemożliwe w przypadku krytyki). Pewne odnogi internetowej krytyki udało się jednak usankcjonować w szerszym kontekście, inne nie do końca. Przez to widzimy wypalenie, jeśli chodzi o pisanie o muzyce popularnej przez amatorów. Szczytem ich możliwości jest pojedynczy tekst dla Dwutygodnika, a to nie motywuje. Amatorskie portale nie rozwijają się tak jak kiedyś. W komentarzach pod tekstami brak kontrowersji, wymiany poglądów, hate’u, beefów. To nie wina czytelników, oni po prostu nie mają czego komentować. Charyzmatyczne osobowości publikują rzadko i nie atakują z dawną siłą. Młodsi stażem są albo zbyt ostrożni, albo błądzą we mgle i przytłoczeni podkoloryzowaną mitologią minionych lat starają się faszerować swoje recenzje potworkami w stylu „dystopia okoliczności”.\nFilip Szałasek: Mamy wielu autorów, jest gdzie publikować, w muzyce można przebierać do woli, ale gra toczy się w zaściankach. Porcys i Screenagers. „M/I” i „Noise”. „Glissando” i szpalta w tygodniku opinii. „Muzyka” i „Ruch Muzyczny”. Teksty rozrzucone w tematycznym numerach pism naukowych i popularnonaukowych. Periodyki jazzowe i „Teraz Rock”. Każda z tych par jest osobnym światem. Rzadko się zdarza, żeby komuś udało się przeniknąć z jednego podwórka na drugie, zresztą niewielu przychodzi to do głowy. Jak ktoś pisze do „Glissanda”, to nie czyta i nie pisze o muzyce popularnej. Kto słucha jazzu, nie będzie publikował w „Ruchu”. Nikt z sobą nie polemizuje, rzadko się nawzajem cytujemy. Jesteśmy pozamykani w gettach i nie widzimy świata poza nimi. Gros autorów przywykło do tej sytuacji i nie próbuje jej zmienić. Tak się przyjęło.\nTo warunki o tyle sztuczne, że pomimo podziałów, które przypominają czasy zapiekłych nacjonalizmów, nie ma widoków na konflikt. Każdy robi swoje, stara się sprostać normie [S1] i ignoruje innych. Nasuwa się smętna wizja dyskursu poszatkowanego przez granice i skrybów, którzy w nich uwięźli. Pozostaje eksploatacja w głąb, aż do wyczerpania, do fazy autoparodii. I tak, chcąc wykazać się w tych ciasnych ramach czymś wiekopomnym, każdy odłam polskiej krytyki muzycznej wygenerował jakiś kanon. Tego rodzaju manifestacje szybko się dewaluują. Wszystko jedno, czy widzisz daną dekadę przez pryzmat dziesięciu płyt popowych, czy utożsamiasz historię muzyki współczesnej z biografią Johna Cage’a – w każdym przypadku ulegasz segregacyjnej manii. Krytyka internetowa pod tym względem niczym się nie różni od konserwatywnej muzykologii.\nMarzy mi się nowa krytyka. Warto by zacząć od przeformułowania pewnych pojęć. Weźmy wspomnianą „erudycję”. Zgadzam się, że „amator ma pielęgnować wizerunek erudyty”, ale musimy to doprecyzować, bo postać amatora ma długą historię i to właśnie z niej wynika ów etos. Dziś pojmuje się erudycję przeważnie jako „osłuchanie”, namechecking. To skorumpowana wizja tego terminu. Niegdysiejszy amator, siedemnastowieczny honnêtte homme, to ekspert zgłębiający wybraną dziedzinę wiedzy z wręcz erotycznym zacięciem. Znawstwo przychodzi mu naturalnie, bo jest zachłanny: ciągle szpera, interesuje się, tropi analogie w sprzecznych zjawiskach. To źródło charyzmy, ale i kłopotów, bo amator czasami bredzi, głód wiedzy równa się głodowi ekspresji. Amator daje szansę dygresjom, ma czelność liczyć na to, że chwilowe odejście od meritum pomoże je osiągnąć. Czasami dygresją jest życie amatora, on musi, pisząc, wyznawać, bo jest honnêtte, czyli – po francusku – uczciwy.\nJako forma wyrazu krytyka jest miejscem pośrednim, gdzie zbiegają się estetyka, filozofia, psychologia, socjologia, nauki humanistyczne… i nasza egzystencja. Jako punkt zatarcia granic między teorią i praxis krytyka jest stworzona do chłonięcia i przetwarzania ogromnych ilości intelektualnej oraz emocjonalnej energii. Tutaj encyklopedyczna wiedza i wspomnienia jednostki są równoprawne. To jest istotą erudycji: nie ma albo – albo, nie ma sztywnych ram znanych ze stronki Piera Scaruffiego, gdzie domeny wiedzy są studiowane, ale się nie przenikają. W osobie tego dziwnego Włocha skumulowały się fantazmaty naszej krytyki muzycznej. Na przykład od zawsze imponuje jej oschły profesjonalizm. Redaktorzy marzą o nim jak podlotki, by w końcu opanować co najwyżej ideę zarządzania contentem. Polska krytyka jest rozmiłowana w kolesiostwie i tolerancyjna dla średniaków. Pożąda się emocji, prawdy, ale jeśli już ktoś próbuje, to bez przygotowania, na dziko, w myśl stereotypu, że krytyka impresywna wymaga tylko pisania „z serca”. Ten przesąd oddaje pisaniu o muzyce niedźwiedzią przysługę od czasów Młodej Polski.\nChyba czas na jakąś receptę, jakąś wizję…? A może lepiej nie fantazjować, tylko możliwie precyzyjnie określić, po co my – ty i ja – piszemy i czego chcemy dokonać tym pisaniem?\nAK: Nie czuję się na siłach, żeby dawać uniwersalne recepty, bo pewnie sama popełniam wiele błędów. Jako praktyk mam po prostu parę refleksji i wniosków, które poddaję pod dyskusję. Zgadzam się z obserwacją, że środowiska zajmujące się krytyką muzyczną w Polsce za mało się przenikają i przez to stają się hermetyczne. Stąd – mimo że uważam poradnik Marka Sawickiego za niezwykle przydatny i inspirujący – nie zgadzam się z jego tezą o konieczności wyspecjalizowania. Jasne, nie da się znać na wszystkim, ale ograniczenie się do jednej niszy wydaje mi się szkodliwe zarówno dla autora, jak i czytelników (sam Marek na szczęście nie trzyma się aż tak mocno tej reguły). Babrając się w tym samym sosie, nie stawiamy sobie wyzwań, nie przekraczamy granic i przez to możemy zanudzić swoich czytelników na śmierć, jeśli jacyś nam zostaną.\nTrudno sobie wyobrazić taką sytuację w krytyce filmowej. Można wyczuć upodobania recenzenta, ale raczej niewielu by się znalazło „speców od dramatów”, „krytyków od horroru” itp. Dlatego frapująca wydaje się koncepcja honnêtte homme – krytyk nie powinien z góry mówić, że nie interesuje się hip-hopem, a spróbować znaleźć w nim coś dla siebie przez zwyczajną ciekawość świata i empatię. Gdyby ktoś miał wątpliwości, że tak można, wpadł mi w ręce świetny tekst Daniela Lopatina (Oneohtrix Point Never) o smoothjazzowej płycie Kenny’ego G., czyli o muzyce, z którą ten twórca ma naprawdę niewiele wspólnego. Lopatin przyznaje, że ciężko mu odnaleźć się w takiej estetyce, a nawet brać ją na serio, ale na Brazilian Nights znajduje elementy, które autentycznie go intrygują i skłaniają do refleksji nie tylko na temat smooth jazzu, ale i muzyki eksperymentalnej. Mam wrażenie, że jeśli tak otwarte i wrażliwe podejście przyjęłaby większość krytyków, to teksty o muzyce czytałoby się z większą przyjemnością.\nJak to wygląda zazwyczaj, świetnie obrazuje jedna ze scen w Birdmanie. Główny bohater, dawny aktor z blockbusterów o superbohaterach, który stawia wszystko na jedną kartę i debiutuje jako reżyser na Broadwayu, w pijackim szale wyrywa znanej krytyczce teatralnej szkic recenzji i wypunktowuje mankamenty tekstu. Zwraca jej uwagę na to, że jest leniwa i nie chce się jej dotrzeć do sedna sztuki, zbywa czytelnika swoimi opiniami i porównaniami. Jak mówi, pisanie „nic jej nie kosztuje, nic nie ryzykuje”, bo nie angażuje się emocjonalnie w przeżywanie dzieła, skupia się tylko na tym, by użyć całej armii chwytów retorycznych. Takie pisanie jest efektowne, ale po lekturze tekst nadaje się do kosza. Zamiast uwrażliwić czytelnika na pewne aspekty dzieła, pomaga mu przejść nad nim do porządku dziennego. Myślę, że to właśnie grzech wielu publikacji „naszych” krytyków muzycznych.\nFS: No tak, ale zaangażowanie w muzykę to jedno, a zupełnie czym innym jest bycie autorem, który o niej pisze. W momencie, gdy zaczynasz publikować, wkraczasz na scenę, która ma konkretne parametry. Dyskurs, do którego dołączasz, jest zawsze jakiś, zastajesz warunki, do których możesz się dostosować albo je kontestować. Krytyka muzyczna nie zachęca do zajęcia stanowiska, wydaje się, że „jest jak jest”, sprawa jest przegrana, bo jednostka napotyka system, twarde realia (w tym wypadku rynku, mediów). Ta iluzja wykształca uległość i niemoc. Za krytykę uważa się muzyczny copywriting, za krytyków – panteon podwórkowego formatu, pseudoosowobości, które od szeregowych blogerów różnią się tylko tym, że funkcjonują w jakichś redakcjach i są stosunkowo rozpoznawalne. Pewni ludzie wdrukowali się prasowym decydentom jako „ci od muzyki”. Nie mówię o tajnym lobby, lecz o osobach, które trafiły na czas, gdy Internet zaczęto drapieżnie eksploatować jak najniższym kosztem. Zauważono, że sponsorom wystarczą statystyki, gawiedzi – content, obojętnie, kto go generuje, byle nazwisko się kojarzyło, zwłaszcza szefowi od zasobów ludzkich.\nMożna odnieść wrażenie, że w tej dziedzinie właśnie tak wygląda profesjonalizm. Przykład idzie z góry: „Oni kasują lajki, są w markowych mediach, ja też chcę!”. I dziesiątki wyrobników podtrzymują życie serwisów lub blogów, licząc na to, że kiedyś zastąpią swoich idoli na stołkach. Każdy z tych „autorytetów”-figurantów ma już sporo lat na karku, ale gdyby zebrać ich dorobek i oszacować impact factor, wyszedłby wynik bliski zeru. W naszych realiach to jest szczyt łańcucha pokarmowego. Jeśli masz zamiar wartościowo pisać, nie chcesz tego szczytu osiągnąć. Już na samym początku kariery masz onieśmielającą świadomość, że nie ma dokąd pójść. Możesz skupić się na muzyce i pisać, na nic się nie oglądając, ale izolacjonizm prędzej czy później prowadzi do wspomnianych rozgraniczeń. Krytyka staje się wyspowa, a gatunki endemiczne nieuchronnie karleją, degenerują się. Pula genów jest za niska, pojawia się beznadzieja, a potem pytanie o sens.\nPo co się angażować, trwonić czas i energię na „wczute” teksty z tezą? Troska o kulturę słuchania, misja uwrażliwiania tych pięciu czytelników – to pięknie brzmi, podpisuję się, ale w tym obrazku pobrzmiewa samozachwyt podziemnych aktywistów, którzy szczycą się, że nikt nie rozumie ich ideałów. Muzyka zawsze była sprawą wspólnotową, przyjemnie jest się nią dzielić. Nadal mało. Od użytkowników Rate Your Music dzieli nas tyle, że uzasadniamy notę paroma zdaniami omówienia. Musi być jakiś egoistyczny aspekt. Stosunkowo późno uświadamiamy sobie, że z krytyki w ogóle płyną jakieś korzyści. Dopiero wówczas, gdy ten delikatny efekt zdąży się skumulować. Nagle orientujemy się, że docieranie do muzyki, poznawanie jej, pisanie – to proces, który miesza się z namysłem nad sobą samym.\nAK: Oczywiście, że pisanie o muzyce daje egoistyczne korzyści. Lubię żartować, że gdyby mi nie wyszło z pisaniem o muzyce, to zostałabym muzykiem – trochę by odczarować stereotyp, że krytyk to niespełniony muzyk, ale przede wszystkim, by w przesadny sposób podkreślić to, jak bardzo satysfakcjonującym i autorozwojowym zajęciem jest krytyka. Pisząc, nie tylko uwrażliwiasz innych na to, co jest w dziele, ale też pracujesz nad sobą – próbujesz zrozumieć, czemu reagujesz na dane dźwięki tak, a nie inaczej, dlaczego przywołują takie, a nie inne obrazy, jak kontekst, w którym funkcjonują, oddziałuje na to, jak odbierasz daną muzykę. Do tego staram się oszacować, czy to wyłącznie moje reakcje, czy dotyczą też innych słuchaczy. W moim przypadku to takie kinder-warsztaty z psychoanalizy, socjologii, antropologii i estetyki jednocześnie. Oczywiście, nie myślałam tak, zaczynając swoją przygodę, ale uświadomiłam to sobie w miarę wcześnie, przez co jakoś chciało mi się brnąć w to dalej po klęsce kilku pierwszych tekstów.\nTwoja krytyka polskiej krytyki jest bezlitosna, osobiście nie widzę tego w aż tak czarnych barwach. Gdyby było tak źle, nie wchodziłabym w polemikę z niektórymi tekstami (od dłuższego czasu wyznaję zasadę, że złe pisanie w 95% przypadków lepiej przemilczeć), a co jakiś czas to się dzieje. Fakt, rzadko to dotyczy „profesjonalnych” krytyków, ale i tak się zdarza – choć najczęściej dotyczy to autorów blogów Polifonia i Ziemia Niczyja, a sam fakt, że prowadzą blogi oprócz bardziej oficjalnej działalności, sprawia, że są dla mnie częścią sceny internetowej.\nFS: Wypowiadam się tak negatywnie, bo myślę o krytyce, jaka powinna i mogłaby być. Pisanie o muzyce powinno się praktykować – jak medycynę, uprawiać – jak sztukę. Bycie krytykiem powinno być równoznaczne z obyciem w kulturze i świecie, świadectwem tego, że wielu spraw się doświadczyło, z niejednego pieca jadło. Można mieć krótką, zwykłą biografię, ale trzeba potrafić ją udramatyzować, „wygrać”. Obecne problemy wszelakich krytyk (literackiej, filmowej, muzycznej) są zbieżne z kłopotami humanistyki: ludzie są spragnieni wyrazistości, ale nie potrafimy im tego dać, ponieważ zafiksowaliśmy się na produkcji newsów, recenzji, rankingów. Zamiast inspirować, próbujemy się odnaleźć w „systemie”, w cebulackiej wersji Matriksa. Umartwiamy się dla własnej korzyści, bo rzekomy kryzys jest najwygodniejszy dla samej krytyki: można obniżyć loty, bo „nikt nas nie chce; taki klimat”. U podłoża nijakości naszej krytyki leży złożony mechanizm obronny.\nJednak przyszłość – raczej odległa, niestety – może być świetlana. Chcę wierzyć, że obecna rzeczywistość, z niebywałą dynamiką przekształcana przez Internet, prowadzi do lepszego zrozumienia samej istoty oddziaływania muzyki. Coraz częściej dostrzega się, iż dźwięk jest medium, które ma możliwość udźwignięcia współczesnych kłopotów z tożsamością i jej istnieniem w czasie zatomizowanym, bez wielkich narracji. Dowodem na to jest choćby fakt, że najbardziej nośne koncepcje filozoficzne wypracowane w postmodernizmie i po nim – hauntologia Jacques’a Derridy, postpamięć Marianne Hirsch, afektywność, performatyka – są z zaskakującą naturalnością adaptowane i rozwijane właśnie na gruncie dyskursu muzycznego. Te złożone idee są w lot podchwytywane przez osoby, które słuchają różnorakiej muzyki i myślą o tym, jak reaguje w zetknięciu z nią nasze – oparte na pamięci – poczucie podmiotowości. Myślę, że zrozumiemy jeszcze więcej, gdy krytyka muzyczna włączy się w obieg nauk humanistycznych i nie będzie się obawiała korzystać z osiągnięć antropologii, psychologii, teorii literatury. Tam są gotowe narzędzia i, co ważne, my tym dyscyplinom również możemy dopomóc. Trzeba się tylko otwierać, nawzajem.\nAK: To, co piszesz o pożądanym wizerunku krytyki, jest utopijne, ale chcę w to wierzyć. Może nie będzie tak źle w przyszłości, jeśli weźmiemy pod uwagę, że z jednej strony muzyka jest najbardziej demokratyczną, bo najłatwiej dostępną formą sztuki, a z drugiej – potrafi być równie abstrakcyjna lub/i konceptualna jak ekstrawaganckie obiekty galeryjne. Dokonał się jeszcze jeden przewrót na miarę wynalezienia druku: każdy może pisać, a do tego nietrudno się douczyć. Wydaje mi się, że to dobry grunt pod rozkwit działalności nowych amatorów-obsesjonatów, piszących po godzinach pełne zapału teksty o muzyce. Jeśli za naszego życia nie dokona się totalna komercjalizacja Internetu, to jest szansa, że hasło Raymonda Williamsa – culture is ordinary – nabierze zupełnie nowych barw.\nTekst ukazał się we „Fragile” WARSZTAT 1 (27) 2015.\n P. Scaruffi, Pierro Scaruffi’s Knowledge Base, http://www.scaruffi.com (dostęp: 27.02.2015).\n M.J. Sawicki, Jak pisać o muzyce – porady praktyczne, http://www.tableau.net.pl/2012/09/07/jak-pisac-o-muzyce-porady-praktyczne (dostęp: 27.02.2015).\n D. Lopatin, Daniel Lopatin (Oneohtrix Point Never) Talks Kenny G’s „Brazilian Nights”, http://thetalkhouse.com/music/talks/daniel-lopatin-oneohtrix-point-never-talks-kenny-gs-brazilian-nights (dostęp: 27.02.2015).\n R. Williams, Culture is ordinary, w: Resources of Hope: Culture, Democracy, Socialism, Verso, London, s. 3–14. http://artsites.ucsc.edu/faculty/Gustafson/FILM%20162.W10/readings/Williams.Ordinary.pdf (dostęp: 27.02.2015).


Laptop Dell Inspiron G5 5590 5590-7026, i7-9750H, 15,6" FHD IPS, 16GB, 512GB, GF RTX 2060, Win10 Home, 1 rok OS | Sklep ITnes.pl, IT for BUSINESS\n> Laptopy>Laptopy Dell>Laptopy Dell Inspiron G5>Laptopy Dell Inspiron G5 15>Laptopy Dell Inspiron G5 15 5590>Laptop Dell Inspiron G5 5590 5590-7026 - i7-9750H/15,6" FHD IPS/RAM 16GB/SSD 512GB/GeForce RTX 2060/Windows 10 Home/1 rok OS\nKod producenta: 5590-7026\nSzczegółowy opis laptopa Dell Inspiron G5 5590 5590-7026\nLaptop Dell Inspiron G5 5590 5590-7026 należy do popularnej serii 15,6-calowych notebooków biznesowych Inspiron G5 15 5590 firmy Dell. W notebooku zastosowano 6-rdzeniową jednostkę centralną i7-9750H z rodziny Intel Core i7. Układ CPU został wyprodukowany w technologii 14 nm. CPU jest taktowany zegarem 2,60 GHz / 4,50 GHz. Pamięć podręczna procesora ma pojemność 12 MB. Układ osiągnął wynik 11444 punktów w aplikacji PassMark. Laptop oferuje zintegrowany układ graficzny Intel UHD 630. Karta zintegrowana osiągnęła wynik 1551 punktów w aplikacji PassMark.\n15,6-calowy ekran laptopa wyświetla obraz w natywnej rozdzielczości Full HD (1920x1080 pikseli). Użytkownicy zapewne zwrócą uwagę na zastosowanie matowej powłoki. Matrycę wykonano w technologii IPS.\nZaawansowani użytkownicy laptopa zapewne zwrócą uwagę na dedykowany układ graficzny NVIDIA GeForce RTX 2060. Układ uzyskał wynik 14731 punktów w aplikacji PassMark. Dedykowany układ GPU ma do dyspozycji 6 GB pamięci video.\nUżytkownik ma do dyspozycji 16 GB pamięci operacyjnej. Maksymalna ilość pamięci RAM obsługiwana przez laptopa wynosi 16 GB.\nPamięć masowa laptopa obejmuje dysk SSD (PCI-Express) o pojemności 512 GB. W notebooku nie zainstalowano napędu optycznego.\nLaptop oferuje następujące porty: port Audio (Combo), port RJ-45 (LAN), port HDMI, trzy gniazda USB 3.1 Gen. 1 oraz port Mini DisplayPort.\nCałość zamknięto w czarnej obudowie. Waga komputera wynosi 2,68 kilograma.\nProducent udziela na laptopa rocznej gwarancji w trybie On-Site - gwarancja tego typu obejmuje naprawę laptopa w miejscu wskazanym przez użytkownika.\nDell Inspiron G5 15 5590 z czytnikiem linii papilarnych (skanerem odcisków palców)\nDell Inspiron G5 15 5590 z klawiaturą numeryczną\nLaptop Dell Inspiron G5 5590 5590-7026 - i7-9750H/15,6" FHD IPS/RAM 16GB/SSD 512GB/GeForce RTX 2060/Windows 10 Home/1 rok OS


Tanie hotele w Guernika - Oferty hoteli w Guernika - eSky.pl\nGuernika - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nZamudio, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nGaldacano, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nDurango, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nLekeitio, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nDerio, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nAmorebieta, 23 kwietnia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Guernika\nHotele w Guernika to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Guernika zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Guernika to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nGuernika – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Guernika to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Guernika. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Guernika to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Guernika?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Guernika jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Guernika?\nHotele w Guernika to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Guernika\nGdzie rezerwować hotele w Guernika?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Guernika i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Guernika?\nCena za nocleg w Guernika jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Pewaukee (WI)


15 dukatów - Oława (III emisja - mosiądz) - Żetony lokalne - pozostali producenci - III RP - Żetony - Pieniądz zastępczy - Internetowy Katalog Monet\n15 dukatów - Oława (III emisja - mosiądz)\nCentralnie herb miasta Oława; u dołu półkolem napis: OŁAWA 2014; z prawej strony znak Mennicy Kresowej.\nSanktuarium NMP Matki Pocieszenia w Oławie; pod nim napis w dwóch wierszach: 15 (w poziomie)/ DUKATÓW (półkolem); wokół, kołowo napis od lewej strony, ku górze i do prawej strony żetonu: Sanktuarium NMP Matki Pocieszenia; napis podkreślony stylizowanym łańcuchem ćwieków, położonych kołowo.\nEmisja: 21.VI.2014 r.\nParafia Matki Bożej Pocieszenia w Oławie znajduje się w dekanacie Oława w archidiecezji wrocławskiej. Erygowana w 1973. Obsługiwana przez kapłanów archidiecezjalnych. Jej proboszczem jest ks. Tomasz Czabator.\nParafia Matki Bożej Pocieszenia, kościół parafialny - fotografia: WIKIPEDIA


Huntington's Disease Youth Organization - Friends - Planowanie rodziny\nPowrót na stronę / Friends / Planowanie rodziny\nŚwiadomość tego, że jesteś w grupie ryzyka choroby Huntingtona może mieć wpływ na podjęcie decyzji o posiadaniu dzieci. To, czy chcecie mieć dzieci lub nie - jest prywatną decyzją podejmowaną przez ciebie i twojego partnera. W tym dziale natomiast znajdziesz różne możliwości rozwiązań przy planowaniu rodziny.\nRyzyko dziedziczenia przez dzieci\nRyzyko przekazania choroby Huntingtona dzieciom jest zwykle główną obawą, jaką mają osoby z grupy ryzyka myślące o posiadaniu dzieci. Dużo zależy od tego, czy osoba planująca rodzinę zna wynik swojego testu genetycznego, czy nie. Niektórzy decydują się wykonać test zanim zdecydują się na dzieci, by dowiedzieć się, czy istnieje ryzyko przekazania genu potomstwu.\nOsoba, której jeden z rodziców był dotknięty chorobą Huntingtona ma 50-procentowe ryzyko odziedziczenia mutacji. Każde dziecko takiej osoby ma 25-procentowe ryzyko odziedziczenia choroby. Jednak to 25% dotyczy tylko dzieci, których rodzice nie wykonywali testu genetycznego (a któryś z dziadków cierpiał na chorobę Huntingtona).\nJeśli dana osoba wykona test genetyczny i otrzyma wynik negatywny, oznacza to, że nie zachoruje na chorobę Huntingtona i nie przekaże ryzyka zachorowania dzieciom. Jeśli jednak ta osoba otrzyma wynik pozytywny, oznacza to, że w którymś momencie swojego życia zachoruje na chorobę Huntingtona, a każde z jej dzieci będzie obarczone 50% ryzykiem dziedziczenia choroby.\nKwestia posiadania dzieci jest tematem niezwykle emocjonującym i żywo dyskutowanym w rodzinach dotkniętych chorobą Huntingtona. Ludzie nie muszą zgadzać się z decyzjami innych, ale ważne jest, by pamiętać, że każdy ma prawo do swojego zdania – i własnej decyzji.\nNiektórzy ludzie twierdzą, że nigdy nie będą mieli dzieci, bo nie chcą, aby były one obarczone ryzykiem odziedziczenia genu lub by dorastały w rodzinie dotkniętej chorobą Huntingtona. Inni, nie zważając na to, mają dzieci w grupie ryzyka, bo przecież istnieje szansa, że dziecko nie będzie miało wydłużonej wersji genu, a poza tym wierzą w to, że zanim dzieci dorosną, będzie wynalezione skuteczne lekarstwo opóźniające postęp choroby Huntingtona lub nawet choroba będzie wyleczalna.\nInni decydują się na dziecko, ale chcą zmniejszyć ryzyko odziedziczenia choroby Huntingtona. Umożliwia to technologia i nauka – do wyboru jest kilka opcji, dzięki którym można urodzić dziecko wolne od ryzyka dziedziczenia choroby Huntingtona.\nHDYO zebrało listę możliwości dostępnych dla tych, którzy planują rodzinę\nPlanowanie rodziny: różne możliwości\nPosiadanie dzieci w sposób naturalny\nDiagnostyka preimplantacyjna (PGD – Preimplantation Genetic Diagnosis)\nWykorzystanie jajeczka/nasienia/zarodka od dawcy\nWsparcie i porady dotyczące posiadania dzieci mogą napływać z różnych miejsc. Krajowe Stowarzyszenie Choroby Huntingtona powinno być w stanie zapewnić zarówno wsparcie, jak i poradnictwo dotyczące planowania rodziny. HDYO również ci pomoże - na przykład tłumacząc w tym dziale zagadnienia, które nie w pełni rozumiesz albo takie, o których chcesz dowiedzieć się więcej. Możemy również skontaktować cię z lokalną grupą wsparcia w twojej okolicy.\nJeśli potrzebujesz specjalistycznych informacji lub chciałbyś przedyskutować swój wybór z profesjonalistą, wówczas najbliższa klinika zajmująca się chorobą Huntingtona lub poradnia genetyczna mogą ci pomóc. Rozmowa z doradcą genetycznym lub terapeutą o różnych możliwościach wyboru może pomóc ci dostrzec to, czego naprawdę potrzebujesz. Może też wskazać ci strategie, które pomogą radzić sobie z trudnymi sytuacjami mogącymi pojawić się na drodze do założenia pełnej rodziny. W takich rozmowach możesz uczestniczyć z partnerem lub sam.\nDecyzja o posiadaniu dzieci jest poważna i złożona, skomplikowana dodatkowo przez wpływ choroby Huntingtona. Jak zauważyłeś, dostępne są różne opcje, a wybór właściwej dla ciebie i zarazem dostosowanej do twojej sytuacji może wymagać wielu przemyśleń i rozmów z bliskimi. Rodzina i przyjaciele odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu wsparcia, choć pewnie masz czasem wrażenie, że - nawet jeśli opowiadasz im o swoich odczuciach - nie zawsze rozumieją, przez co przechodzisz. Poza tym bliscy mogą nie zgadzać się z decyzjami podejmowanymi przez ciebie i twojego partnera. Ale przecież najważniejsze jest podejmować z partnerem takie decyzje, które są waszym wyborem, z którym będziecie potrafili żyć. Może się okazać, że z upływem czasu zmienisz zdanie, dlatego nie ma nic złego w posiadaniu planu B – jeśli wszystko nie zadziała tak, jak pierwotnie planowałeś.\nChociaż dużo miejsca w tym dziale poświęcamy możliwościom posiadania dzieci pozbawionych ryzyka dziedziczenia choroby Huntingtona, trzeba podkreślić, że urodzenie dzieci znajdujących się w grupie ryzyka także jest jedną z opcji. Wiele ludzi z różnych powodów ma dzieci w grupie ryzyka. Ktoś może uważać, że istnieje szybki postęp badań nad chorobą Huntingtona, dzięki czemu zostanie wynalezione lekarstwo lub nawet sposób na całkowite wyleczenie choroby zanim dzieci dorosną. Innym powodem decydowania się na dzieci obarczone ryzykiem jest nadzieja na to, że dziecko jednak nie odziedziczy zmutowanego genu.\nNiektórzy chcieliby mieć dzieci spoza grupy ryzyka, ale uważają, że metody, które to umożliwiają nie są dla nich dostępne – może być to np. spowodowane niedostępnością sztucznego zapłodnienia w ich kraju, brakiem wsparcia finansowego lub przekonaniami religijnymi.\nDecydowanie się na dzieci obarczone ryzykiem, jest czymś, co często wywołuje dyskusje wśród rodzin dotkniętych chorobą Huntingtona. Ludzie nie muszą się zgadzać z decyzjami innych w tej kwestii, ale ważne jest, żeby pamiętać o prawie każdego z nas do własnych wyborów i decyzji. Każda decyzja w tym zakresie powinna być respektowana.\nJeśli zdecydujesz się urodzić dzieci obarczone ryzykiem zachorowania, HDYO stworzyło specjalną broszurę pomagającą informować i edukować dzieci o chorobie Huntingtona i ryzyku genetycznym w odpowiedni sposób, dzięki czemu dzieci, dorastając, mogą lepiej zrozumieć chorobę.\nBadanie prenatalne polega na badaniu płodu (nienarodzonego dziecka) między 10. a 15. tygodniem ciąży, celem stwierdzenia, czy dziecko posiada wydłużoną wersję genu powodującą chorobę Huntingtona.\nBadanie prenatalne zwykle wykonywane jest tylko wtedy, jeśli para jest zdecydowana na przerwanie ciąży, gdy wynik testu okaże się pozytywny. Ta decyzja musi być podjęta jeszcze przed badaniem. Wszystko to dlatego, że zdiagnozowanie płodu, ale nieprzerwanie ciąży po otrzymaniu pozytywnego wyniku testu, uniemożliwiałoby dziecku świadomy wybór dotyczący procesu przeprowadzenia testu przedobjawowego w przyszłości.\nJeśli płód nie ma wydłużonej wersji genu, wtedy nie ma zagrożenia dla dziecka ani ciąży, więc jest ona kontynuowana.\nJeśli test prenatalny zakończy się wynikiem pozytywnym oraz przerwaniem ciąży, wówczas taka osoba/para może podjąć kolejną próbę z nadzieją, że następna ciąża przyniesie dziecko nieobarczone chorobą Huntingtona.\nKto może poddać się badaniu prenatalnemu?\nBadanie prenatalne może być wykonane wówczas, gdy rodzic wie o swojej chorobie – tzn. wykonał test genetyczny i otrzymał wynik pozytywny. Jednakże jest też inna forma testu prenatalnego – dla rodziców znajdujących się w grupie ryzyka, którzy nie chcą wykonać testu przedobjawowego, a jednocześnie chcą mieć dziecko pozbawione ryzyka odziedziczenia choroby Huntingtona. Ten rodzaj badania prenatalnego nazywamy „badaniem wykluczającym”.\nBadanie wykluczające polega na badaniu płodu (nienarodzonego dziecka) między 10. a 15. tygodniem ciąży, żeby zobaczyć, czy posiada ono „fragmenty” DNA wskazujące na dziedziczenia choroby Huntingtona. Badanie wykluczające może wydawać się bardzo podobne do badania prenatalnego, jednak jest parę zasadniczych różnic.\nKto może poddać się badaniu wykluczającemu?\nJedną z różnic między badaniem prenatalnym a wykluczającym jest to, że badanie wykluczające jest przeznaczone dla tych osób, które nie chcą poznać wyniku własnego testu genetycznego w kierunku choroby Huntingtona, jednakże pragną mieć dzieci wolne od ryzyka dziedziczenia choroby.\nPrzebieg badania wykluczającego\nKolejną różnicą między testem wykluczającym a prenatalnym jest to, że do badania wykluczającego musimy pobrać próbki nie od dwóch, a od trzech osób. Aby wykonać badanie wykluczające musimy więc mieć próbkę krwi płodu, rodzica zagrożonego odziedziczeniem choroby Huntingtona oraz jego chorego rodzica (babci lub dziadka nienarodzonego dziecka). To może nie być takie proste, bo z różnych powodów bywa tak, że uzyskanie próbki krwi od chorego dziadka jest niemożliwe. Jest ona jednak kluczem całego procesu, ponieważ to dzięki niej możliwe jest dojście do tego, jakie geny odziedziczyło nienarodzone dziecko.\nTest wykluczający skupia się na sekwencjach DNA zawierających gen choroby Huntingtona i określa, czy płód odziedziczył daną sekwencję od chorującego dziadka. Jeśli nienarodzone dziecko jej nie odziedziczyło, wówczas ryzyko choroby Huntingtona jest bardzo niskie. Jednak w przeciwnym razie dziecko ma 50-procentowe ryzyko odziedziczenia mutacji.\nGłównym problemem w badaniu wykluczającym jest fakt, że nie ujawnia ono, czy płód odziedziczył gen prawidłowy czy wydłużony, ale to, czy odziedziczył albo nie dany odcinek DNA od chorego na HD dziadka. Jest to rodzaj ochrony dla tego z rodziców, który jest w grupie ryzyka dziedziczenia choroby Huntingtona i nie chce poznać wyniku własnego testu genetycznego podczas tego procesu. Dlatego badanie wykluczające nie jest tak jednoznaczne, jak badanie prenatalne. Z tego powodu niektórzy wolą sami poddać się testowi przedobjawowemu lub skorzystać z diagnostyki preimplantacyjnej w połączeniu z zapłodnieniem in-vitro, ponieważ wtedy zarodki są badane jeszcze przed implantacją.\nDiagnostyka Preimplantacyjna (PGD – Preimplantation Genetic Diagnosis))\nPGD to procedura, w której pobierane są komórki jajowe kobiety oraz nasienie jej partnera, a zapłodnienie następuje w laboratorium. Wówczas zarodki dojrzewają i są badane, by sprawdzić, czy któryś z nich odziedziczył chorobę Huntingtona. Tylko zarodki zdrowe będą implantowane do macicy kobiety, z nadzieją, że proces się uda i ciąża będzie kontynuowana. Wskaźnik powodzenia jest dosyć niski (około 30% szans na ciążę), ponieważ cykl może być zaburzony szeregiem czynników – tym, jak kobieta reaguje na leki, liczbą zapłodnionych jajeczek, liczbą zarodków, które przeżyły badanie oraz tych z wydłużoną wersją genu choroby Huntingtona. Kiedy jednak zarodek jest zaimplantowany, wówczas szanse wzrastają do ½. Jeśli cała procedura zakończy się sukcesem, to dziecko, które się narodzi, będzie wolne od ryzyka choroby Huntingtona. Zarodki nieobciążone mutacją mogą być przechowywane do późniejszego wykorzystania.\nProces związany z PGD może być długą i wyczerpującą emocjonalnie drogą, podczas której kobieta musi poddać się różnym badaniom i procedurom, co czasem wymaga od niej ogromnego wysiłku. Poza tym z PGD może wiązać się sporo wyjazdów, aby cała kuracja hormonalna przebiegła pomyślnie, więc zabiera to sporo czasu - dana osoba, jeśli pracuje, prawdopodobnie będzie musiała często brać wolne. Ponadto ciężko poradzić sobie z emocjami towarzyszącymi nieudanym próbom zapłodnienia. Ale ci, dla których cały proces przebiegł pomyślnie i zakończył się udaną ciążą, uważają PGD za opcję wartą zachodu. Warto wiedzieć, że wskaźnik udanych ciąż jest nieco wyższy u par z rodzin dotkniętych chorobą Huntingtona, ponieważ partnerzy są zwykle młodsi od innych par starających się o dziecko dzięki metodzie in-vitro.\nDla kogo dostępne jest PGD?\nPGD może być rozwiązaniem zarówno dla tych, którzy mają pozytywny wynik testu genetycznego, jak i dla osób z grupy ryzyka. Ktoś, kto sam nie wykonywał testu w kierunku choroby Huntingtona, dzięki technice podobnej do badania wykluczającego (o którym pisaliśmy wcześniej) nie musi wcale zostać zdiagnozowany. To jednak, jak już zaznaczaliśmy, wymaga pobrania próbki krwi od jego chorego rodzica. Zwykle proces ten nazywamy PGD wykluczającym.\nPGD nie jest dostępne na całym świecie; na przykład Austria, Szwajcaria i Irlandia zabroniły tej procedury powołując się na względy religijne, etyczne i moralne. Kolejny raz radzimy – porozmawiaj z konsultantem genetycznym, by sprawdzić, czy PGD jest dostępne w twoim kraju.\nJaki jest koszt diagnostyki preimplantacyjnej (PGD)?\nJeśli nie jest możliwe żadne wsparcie finansowe np. od państwa, metoda ta jest bardzo droga. Koszt wynosi około 15 tys. dolarów amerykańskich (około 45-50 tys. złotych; choć w niektórych krajach może być to tańsze) za każdą próbę (badanie przedimplantacyjne zarodka wraz z próbą sztucznego zapłodnienia). Ubezpieczenie zdrowotne zazwyczaj nie pokrywa kosztów PGD. Jednakże w niektórych państwach, jak na przykład w Wielkiej Brytanii, system publicznej opieki zdrowotnej może zrefundować koszt jednej czy dwóch prób PGD, różne kraje stosują jednak odmienne podejście do tej metody – czasem ta oferta przeznaczona jest wyłącznie dla par bezdzietnych. Jak widać, kwestia wsparcia finansowego wszędzie może wyglądać inaczej, dlatego jeśli jesteś zainteresowany tą metodą, porozmawiaj o niej z konsultantem genetycznym lub innym specjalistą od opieki zdrowotnej – oni powinni wiedzieć, czy przysługuje ci ewentualne wsparcie finansowe w tym zakresie.\nW tej metodzie korzysta się z jajeczka lub spermy dawcy zamiast rodzica dotkniętego chorobą – dzięki czemu dziecko jest pozbawione ryzyka odziedziczenia choroby Huntingtona. Możliwe jest również dawstwo zarodków. Proces ten przeprowadzany jest za pośrednictwem wykwalifikowanych klinik. Skuteczność tej metody (wskaźnik ciąż) w różnych klinikach jest inna, ale może sięgać nawet 50%.\nMinusem tej metody jest fakt, że rodzic dotknięty chorobą Huntingtona nie będzie biologicznym rodzicem dziecka, co dla ciebie i twojego partnera może być problemem. Z drugiej jednak strony – dbacie o dziecko już podczas ciąży, macie wpływ na jego życie i środowisko, w którym dorasta od samego początku, a jednocześnie nie przekazujecie dziecku ryzyka odziedziczenia choroby Huntingtona.\nOczywiście w pewnym momencie dziecko będzie musiało zostać poinformowane, że – i dlaczego – chory rodzic nie jest jego rodzicem biologicznym. Statystyki pokazują, że 1 na 3 dzieci urodzonych dzięki dawcom komórki jajowej/nasienia chce poznać w okresie dorastania swojego biologicznego rodzica. W zależności od tego, w jakim kraju odbywaliście leczenie, informacje o rodzicach biologicznych mogą zostać udostępnione za pośrednictwem banku dawców. Niektórzy dawcy są „nieanonimowi”, co oznacza, że informacje na ich temat są udostępniane, gdy dziecko chce poznać biologicznego rodzica. Inni dawcy są anonimowi, więc nie można ich odnaleźć w przyszłości. Fakt, czy dawca jest anonimowy, czy nie, zależy od zasad obowiązujących w kraju, w którym zapłodnienie tą metodą jest przeprowadzane. Zasady nie są wszędzie te same, więc upewnij się, jakie opcje są możliwe w miejscu twojego zamieszkania. Kolejny raz zwracamy uwagę, że jeśli decydujecie się na ten sposób zapłodnienia, musicie dokładnie przedyskutować to z partnerem. Porady i wsparcie zapewniają też różne organizacje, np. Donor Conception Network.\nKto może skorzystać z pomocy dawców jajeczka/nasienia/zarodka?\nKażdy (z grupy ryzyka lub po wykonaniu testu genetycznego) może skorzystać z komórki jajowej lub nasienia dawcy. Potencjalni dawcy komórek jajowych/nasienia są sprawdzani i przebadani pod kątem chorób genetycznych, by uniknąć możliwości przekazania ich dzieciom. Dlatego też ryzyko pojawienia się u dziecka choroby Huntingtona lub innej choroby genetycznej jest bardzo niskie. Niestety skorzystanie z tej możliwości jest dosyć kosztowne jeśli para musi sama pokryć wszystkie koszty, jednak – w zależności od kliniki – może być tańsze niż PGD.\nO adopcji mówimy, kiedy para lub rodzina przyjmuje pod opiekę dziecko z nierzadko trudną przeszłością, które potrzebuje troski i opieki rodziny. Adopcja jest dobrym rozwiązaniem dla tych, którzy pragną dziecka wolnego od ryzyka zachorowania na chorobę Huntingtona.\nJednakże opcja ta nie jest pozbawiona wad – pary obarczone ryzykiem pojawienia się choroby Huntingtona w przyszłości mogą mieć trudności z adopcją, co spowodowane jest faktem występowania choroby w ich rodzinie. Na początku całego procesu adopcji, każda para/rodzina, która chce przyjąć dziecko, jest poddawana ocenie, a każda sytuacja rodzinna jest starannie sprawdzana przez wzgląd na dziecko. Ośrodki adopcyjne chcą mieć pewność, że dziecko idzie do domu o jak najbardziej stabilnej sytuacji, natomiast ryzyko pojawienia się choroby Huntingtona u któregoś z rodziców może zaburzyć ten obraz. Jednak każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie, więc nie wykluczaj możliwości adopcji już na wstępie. Na pewno warto zainteresować się i przedyskutować to z ośrodkiem adopcyjnym w twojej okolicy, z konsultantem genetycznym lub innym specjalistą od opieki zdrowotnej w twoim regionie.\nByć może wasz ośrodek adopcyjny organizuje specjalne sesje, w których można uczestniczyć bez składania wiążących deklaracji dotyczących adopcji. W czasie takich spotkań możecie porozmawiać bliżej o adopcji i potencjalnym wpływie choroby Huntingtona na wasze szanse na zaadoptowanie dziecka. Może uda wam się poznać rodziców, którzy już adoptowali dzieci i mogą opowiedzieć wam o swoich doświadczeniach lub odpowiedzieć na wasze pytania.\nW zależności od kraju, w którym mieszkasz, adopcja może okazać się długim procesem, ponieważ potrzeba czasu na przejście przez wstępne ocenianie, szkolenia, formalności – zanim zacznie się proces dopasowywania. Czas poświęcony na dopasowywanie zależy od wymogów waszych i ośrodka adopcyjnego, od tego, ile dzieci chcielibyście zaadoptować, w jakim wieku etc.\nMożecie skorzystać z możliwości pełnienia opieki zastępczej, nawet jeśli na podstawie ryzyka pojawienia się w przyszłości choroby Huntingtona w waszej rodzinie nie zostaliście zaakceptowani jako potencjalna rodzina adopcyjna. Możecie nadal kwalifikować się do pełnienia obowiązków rodziny zastępczej, ponieważ jest to opieka krótkoterminowa – trwająca kilka tygodni lub – czasem - miesięcy. Oczywiście aby dowiedzieć się więcej, porozmawiajcie o tym z ośrodkiem adopcyjnym w waszej okolicy, z konsultantem genetycznym lub innym specjalistą od opieki zdrowotnej w waszym regionie.\nTen dokument pobrany został ze strony internetowej HDYO - znajdziesz go tu: https://pl.hdyo.org/fri/articles/45


Omaha Poker Zasady – Omaha Pot Limit Rules | PokerNews Jak grać w Omaha Poker. Początkujący gracze, którzy zapoznali się tylko z zasadami gry w Omaha Poker często popełniają błędy, jeżeli chodzi o budowanie ... Zasady gry w pokera Omaha. Jak grać ... - sportowefakty.wp.pl Poker to jedna z najpopularniejszych gier karcianych, która ma wiele odmian. O zasadach gry w pokera Omaha można przeczytać w WP SportoweFakty. zasady gry w Omaha Pot Limit - Blog Teraz Poker Omaha to odmiana pokera zbliżona do Texas Holdem. W tym artykule poznasz podstawowe zasady gry w Omaha Pot Limit.\nZasady gry w pokera online - PokerStars EU Play Free ...\nDlatego istotne jest, by poznać jego zasady. Zasady gry Omaha są zbliżone do Texas Holdem, dlatego początkujący gracze nie powinni mieć problemów z jego opanowaniem. Omaha poker – rozdanie kart. Do gry w Omaha podobnie jak i w Texas Holdem potrzebujemy talii składającej się z 52 kart. Gra toczy się od 2 do 10 graczy przy stole. Strategia: Pot-limit Omaha - zasady gry - PokerStrategy.com Ranking rąk w Omaha. Ranking rąk w Omaha jest identyczny, jak ten w Texas Hold'em i wszystkich odmianach pokera: high card < para < dwie pary < trójka < strit < kolor < full house < kareta < poker < poker królewski. W jaki sposób działa pot-limit? Omaha High rozgrywana jest najczęściej w wersji pot-limit, która jest jedynym formatem ...\nPokerStars School - zasady pokera - jak grać. Witaj, Gościu ! Ten artykuł poświęcony jest podstawom gry w pokera. Jeśli jesteś nowicjuszem pragnącym dokładniej zgłębić ten temat, polecamy Ci przestudiowanie naszego kursu podstawowego , a po opanowaniu materiału sprawdzenie swojej...\nNajpopularniejsze Omaha Hi-Lo. Omaha High-Low jest popularną wersją gry Omaha. Podstawowe zasady są takie jak w Omaha Holdem, który opiera się na Texas Holdem, ale są też pewne różnice, które sprawiają że gra ta jest pełna akcji i interesująca. Wszystko o Pokerze #1 - Podstawy No Limit Texas Hold'em ...


Dodano: 27 listopada 2020, 16:17 0\nKondukt żałobny z ciałem Diego Maradony / Źródło: Newspix.pl / ZUMA\nTrzech pracowników wynajętych do pomocy przy pogrzebie Diego Maradony zostało oskarżonych o robienie zdjęć przy jego otwartej trumnie. Na niektórych fotografiach widać uśmiechy i uniesione w górę kciuki.\nPo śmierci Diego Maradony w kraju ogłoszono trzydniową żałobę, a stacje telewizyjne z całego świata pokazywały obrazki z płaczącymi Argentyńczykami. Nie wszyscy jednak potrafili zachować się odpowiednio w obliczu tej tragedii. Wiele napisano już o zachowaniu krajowych polityków podczas pogrzebu 60-letniego piłkarza. Teraz na światło dzienne wychodzi kolejna afera związana z ostatnim pożegnaniem gwiazdy.\nSkandal po pogrzebie Maradony. Selfie z uniesionymi kciukami\nArgentyńskie media donoszą o skandalicznym zachowaniu trzech pomocników, zatrudnionych przez dom pogrzebowy do pomocy przy ceremonii. Mieli oni robić zdjęcia trumnie z ciałem piłkarza. Pozowali też sami, jako tło wykorzystując sarkofag z legendą boisk. Na dwóch fotografiach uwieczniono ich uśmiechniętych, z uniesionymi do góry kciukami. W związku z tym kroki prawne podjął już agent i adwokat Maradony, Matias Morla.\nSzef domu pogrzebowego: Jesteśmy załamani\nSzef domu pogrzebowego z Buenos Aires zapewniał w lokalnych mediach, że trzech pracowników było wynajętych z zewnątrz wyłącznie do tego pogrzebu. Mieli pomagać nieść cięższą niż zwykle trumnę. – Jesteśmy załamani. Rodzina zaufała nam, ponieważ współpracowaliśmy razem od dawna – komentował Matias Pincon na antenie TN News.


„Prezydent USA Joe Biden mówi jasno od dłuższego czasu, że jego zdaniem Nord Stream 2, to zły pomysł. Powiedziałem to bezpośrednio (niemieckiemu) ministrowi spraw zagranicznych Heiko Maasowi, także powiedziałem jasno, że (…) zaangażowanie w budowę gazociągu jest zagrożone amerykańskimi sankcjami” – oświadczył Blinken.\nO „krótkim” spotkaniu szefów dyplomacji USA i RFN w kuluarach narady ministrów spraw zagranicznych państw NATO poinformował amerykański Departament Stanu.\n„Sekretarz Blinken wskazał na zaangażowanie USA we współpracę z sojusznikami i partnerami w celu przeciwdziałania rosyjskim wysiłkom na rzecz podważenia naszego zbiorowego bezpieczeństwa i w tym duchu podkreślił sprzeciw USA wobec gazociągu Nord Stream 2” – czytamy w oświadczeniu.\n„Nord Stream 2 jest zły dla Europy i dla Stanów zjednoczonych. Stoi on w sprzeczności z celami bezpieczeństwa energetycznego UE. Ma potencjał, by naruszać interesy Ukrainy i Polski oraz szeregu innych bliskich partnerów i sojuszników” – ocenił sekretarz stanu USA w oświadczeniu wygłoszonym dla mediów.


BDI Integritas, czyli powiew przyszłości. - Protect Vehicle\nStrona główna > Aktualności > BDI Integritas, czyli powiew przyszłości.\nBDI Integritas to elektroniczna blokada oraz plomba wielokrotnego użytku, która powstała we współpracy brytyjskiej firmy Maple oraz holederskiego SBS. Poza swoją podstawową funkcją zapewnia wcześniej nieosiągalne informacje o zdarzeniach związanych z dostępem do pojazdów.\nSposób użycia jest bardzo prosty. Po zamknięciu drzwi są automatycznie blokowane oraz plombowane, co eliminuje użycie kłódek, które łatwo zgubić lub zapomnieć, czy plomb, które są narażone na nadużycie. Jedynym sposobem na otwarcie blokady jest przyłożenie karty RFiD lub bezpieczne wygenerowanie klucza dostępu. Zapewnia to ścieżkę kontroli nad każdorazowym otwarciem drzwi: kto, kiedy i na jaki czas. Dzięki temu mamy pełną przejrzystość i możliwość rozliczenia całego towaru podczas tranzytu. Pozwala raportować niezindentyfikowane oraz nietypowe aktywności.\nMożna wybierać między ręcznym a automatycznym blokowaniem drzwi oraz między automatycznym a kolejnym numerem przyznawanych plomb. BDI Integritas jest kompatybilny z całą flotą, zarówno z drzwiami żaluzjowymi oraz skrzydłowymi. Firma Integritas dysponuje także funkcją dostępu w sytuacjach awaryjnych.


Smart Custom-Repair Serum - Serum pielęgnacyjne • CLINIQUE ≡ SEPHORA\nInteligentne serum, które zna historię Twojej skóry i chce zapewnić jej lepszą przyszłość. Zapewnia regenerację dostosowaną do wyjątkowych potrzeb Twojej skóry. Jedno serum o działaniu ukierunkowanym ...\nSprawdź dostępność w perfumerii #303883\nInteligentne serum, które zna historię Twojej skóry i chce zapewnić jej lepszą przyszłość.\nZapewnia regenerację dostosowaną do wyjątkowych potrzeb Twojej skóry.\nJedno serum o działaniu ukierunkowanym na niedoskonałości cery, głębokie i płytkie zmarszczki, utratę jędrności.\n- Działa naprawczo na widoczne i niezauważalne uszkodzenia skóry.\n- Uwalnia w skórze specjalne naprawcze cząsteczki, które są odpowiedzią na potrzeby Twojej skóry.\n- To idealny produkt, który rozwiąże problemy Twojej skóry.\nClinique Smart zapewnia ukierunkowaną regenerację odpowiadającą potrzebom skóry.\nFormuła została stworzona w oparciu o precyzyjną technologię regenerującą, która ma na celu naprawę widocznych i niewidocznych uszkodzeń.\n- Redukcja głębokich i płytkich zmarszczek\n- Efekt ujędrnienia, liftingu i wypełnienia\n- Redukcja brązowych przebarwień, wyrównanie kolorytu cery\n- Skóra gładka, miękka, rozświetlona\n- Skóra ukojona\nPo 12 tygodniach, wyniki testów skuteczności przeprowadzone w warunkach laboratoryjnych wykazały znaczącą poprawę nierównej cery, brązowych przebarwień, braku blasku, redukcji głębokich i płytkich zmarszczek.\nZestaw Smart & Smooth


Jeden wabik może uratować życie, a zwłaszcza jeśli mowa o rozwiązaniach BAE Systems, które są na tyle skuteczne na polu bitwy, że są w stanie zneutralizować atak rakietowy na samoloty wojskowe. Chociaż już teraz firma ma je w ofercie, to zajmuje się już rozwojem ich drugiego wariantu.\nBAE Systems podpisało bowiem kontrakt z Marynarką Wojenną USA w wysokości 36,7 mln dolarów na budowę zaawansowanego dwupasmowego wabika światłowodowego holowanego (FOTD). Ten zaprojektowany do przyczepienia na myśliwcach, bombowcach i transportowcach wabik jest tak naprawdę dwuczęściową pułapką w kształcie torpedy, która działa poprzez blokowanie lub wprowadzanie systemów radarowych wrogich pocisków w błąd.\nA obecnie pociski powietrzne są kawałem groźnej broni, która może osiągać prędkość naddźwiękową i samym uderzeniem w samolot spowodować katastrofalne obrażenia. Jednak po drugiej stronie istnieje wiele środków przeciwdziałania zamontowanego na nim systemu naprowadzania, jakim jest np. nowy FOTD firmy BAE Systems. Ten dwuzakresowy wabik opracowany dla Marynarki Wojennej jest oparty na wersji AN/ALE-55 FOTD.\nW przypadku ataku rakietowego ten Dwuzakresowy Wabik ma trzy sposoby reagowania. Pierwszym i podstawowym sposobem jest wykrycie sygnału radaru nadlatującego pocisku, przeanalizowanie go, a następnie zablokowanie go, unieważniając jego samonaprowadzanie. Jeśli to nie zadziała, a pocisk się zablokuje, drugą odpowiedzią jest użycie wielu selektywnych sygnałów zakłócających do złamania blokady. Jeśli to nie zadziała, włączy się trzecia opcja i wabik spróbuje oszukać pocisk, aby go zaatakował go zamiast samolotu bojowego, łącząc zagłuszanie z fałszywym sygnałem naśladującym sygnaturę radarową pierwotnego celu.\nJaką wydajność zaoferuje Galaxy S10 Lite?


trzymając się chmur: Życie jest karnawałem czyli nigdy nie jest za późno żeby być pajacem.\nBeatriz 17 lutego 2016 19:19\nZgadzam się - nic na siłę. Czasem potrzeba czasu i odległości, by coś dostrzec.\nCo do karnawału - super sprawa! Odkryłaś, że potrafisz nadal bawić się jak dziecko, no i samo przeżycie też super!\nMalwina 17 lutego 2016 23:45\nZazdroszczę Ci! :D To musiało być wspaniałe przeżycie. Niestety z moją nieśmiałością musiałabym wypić dziesiątki mojito żeby się odważyć na taka zabawę ;)\nMo. 19 lutego 2016 16:34\nMagda i Mateusz 18 lutego 2016 12:12\nwow, szkoda, ze w Polsce ludzie sie tak nie bawia :)\n♥ Łucja-Maria ♥ 18 lutego 2016 16:45\nWow, też bym zaszalała. Świetna sprawa. Szkoda, że my mamy tylko śledziówkę.\nMo. 23 lutego 2016 21:03\nNasz nadbałtycki "śledzik" też jest fajny :).\nmakroman 18 lutego 2016 18:08\nTak ogólnie fajnie\nFajnie że miałaś kostium\nFajnie że fajny\nFajnie że fajnie się bawiłaś\nFajnie że w korowodzie tañczyłaś\nOj jak miło. Dziękuję.\nGiga 18 lutego 2016 22:26\nJa bym zrobiła, to co Ty i świetnie się bawiła. :)))\nMig 19 lutego 2016 10:37\nBardzo ale to bardzo cieszę się że wróciłaś i jesteś.( yupi ye!)\nWiem jak to jest z tą przerwą, sama taką miałam na jakiś czas, równie dobrze mi zrobiło, i mam właśnie takie do tego podejście, aby to nie było na siłę tylko na: przyjemność.\nCzasem żałuję że o blogu dowiedziały się osoby które znają mnie poza netem, bo niektóre nie są warte by otwierać przed nimi swoje myśli. Jednak potrzeba pisania i tak we mnie jest, czasem mniej czasem nasila się bardziej. I blog do tego mi niezbędny. A dzielenie się daje radość, ale ona musi płynąć ze mnie a nie z musu bycia. Dlatego doskonale Cię rozumiem.\nA defilada, karnawał, parady - jak ja to kocham! Ogromna przyjemność choć zerknąć na zdjęcia, ale już bycie tam to wiem jakie ciary no a uczestnictwo to koniecznie musi być coś FENOMENALNEGO!\nściskam Cię :***! jak dawno nie widzianą Fumfelę od przygód- czyli mocno!\ni wiele uśmiechów radości i nawet hop - podskoczę sobie!\nMo. 19 lutego 2016 16:36\nOdwzajemniam uścisk - z całych sił. O tym, że mam bloga z moich znajomych nie wie prawie nikt i bardzo mi ta sytuacja odpowiada. Dziękuję za miłe słowa, też sobie podskoczę, a co!\newarub 19 lutego 2016 12:50\nNigdy nie widziałam na żywo parady karnawałowej i zazdroszczę :-) Oraz podziwiam odwagę i determinację, by w niej wziąć udział. Trzeba spełniać marzenia :-)\nCo do przerwy w blogowaniu, to też ostatnio dopadł mnie brak weny, ale czekam cierpliwie, bo wiem, że mam do kogo wracać :-)\nMo. 20 lutego 2016 11:43\nNajważniejsze, że masz wenę do robienia zdjęć :). I - co równie ważne - że masz do kogo wracać. A masz.\nagulec 19 lutego 2016 21:56\nAle super, że się odważyłaś wziąć udział w paradzie:D\nMo. 20 lutego 2016 11:41\nDzięki. Póki co też się cieszę :)\nPtacha 20 lutego 2016 12:24\nzawsze fajnie jest wracać ;)\nwspaniała taka impreza karnawałowa, zawsze chciałam zobaczyć coś takiego na żywo :> ;)\nMo. 23 lutego 2016 21:01\nJa widziałam już kilkanaście takich imprez i każda cieszy mnie tak jak pierwsza :).\nMarchevka _ 21 lutego 2016 00:58\nJaaa, ale świetne święto! Lubię takie akcje, gdzie ogranicza nas tylko nasza wyobraźnia i ewentualnie nieśmiałość, którą, jak widać, także można przełamać :)\nDanuta Ewa Orzeszyna 22 lutego 2016 21:32\nPrzepiękny wpis i takie trafne przesłanie. Zdjęcia bajeczne. Dziękuję za tę radość, którą sprawiłaś mi, gdy czytałam Twoją relację. Troszkę Ci pozazdrościłam tych doznań doświadczanych podczas defilady,dlatego od dzisiaj postanowiłam być Pajacem :) . Pozdrowionka.\nPamela Kaczmarek 23 lutego 2016 10:17\nNawet nie wiedziałam, że tak hucznie świętuje się karnawał w Hiszpanii! Stroje są zupełnie jak z Brazylii - zwłaszcza tych pięknych tancerek :) I masz w pełni rację, że na szaleństwa nigdy nie jest za późno, a w naszym życiu musimy spróbować wszystkiego. Uśmiech na twarzy, pozytywne emocje i trochę tańca jeszcze nikomu nie zaszkodziły. Ja jeszcze nigdy nie uczestniczyłam w takiej zabawie - ale jeśli będę miała do tego okazję, na pewno nie odmówię.\nNajważniejsze, że wróciłaś do bloga! I ja bym chciała pisać jak najwięcej i aktywnie uczestniczyć w życiu blogosfery, ale studia i praca zbyt często mi na to nie pozwalają...\nJa też bym chciała pisać bardziej regularnie. Dlatego wolałam sobie zrobić przerwę i trochę odetchnąć, niż pisac byle co dla "podtrzymania" bloga. Odpoczęłam i chęć do powrotu przyszła sama pewnego dnia...\nKatarzyna S 23 lutego 2016 22:30\nBardzo profesjonalne przebrania:)\nWrzuce Ci an mejla, jednego goscia, ktory , tak jak Ty po prostu sie przebral i przylaczyl do zabawy. Spontanicznie)\nFajnie, ze jestes!\nJula 25 lutego 2016 17:10\nŚwietna sprawa. Kolorowo, wesoło. Chyba nie ma lepszego sposobu na pożegnanie karnawału.\nBarbarossa 31 marca 2016 10:50\nMoniko, gdybym tam była, na bank wtopiłabym się w tłum. :)\nI ja wracam powoli po przerwie. :)


Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza - Robert M. Wegner - książka – Ravelo – tania księgarnia\nKsięgarnia Ravelo.pl > Książki > Literatura piękna > Fantastyka > Fantasy > Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza\nwydawca: Powergraphdata wydania:12 grudnia 2018 oprawa: twarda liczba stron 744\nCena detaliczna:48.99 zł\nWydawca: PowergraphData wydania:12 grudnia 2018 Oprawa: twarda, 744 stron\nPełny opis książki – Robert M. Wegner "Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza"\nnumer produktu: 100719767\nKsiążki > Literatura piękna > Fantastyka > Fantasy > Robert M. Wegner - Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza\nPrzeczytaj recenzje książki – Robert M. Wegner "Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza"\nRecenzja dodana 2019-01-11\nPotęga tej opowieści powinna wykraczać daleko poza recenzje nałogowych moli książkowych. Takiej książce warto dać opinię od siebie, nawet kiedy się nie ma czasu na przesiadywanie w sieci. Powinni ją poznać nie tylko miłośnicy fantasy.\nRecenzja dodana 2018-12-22\nMeekhan jest wielki a ten tom tylko go rozszerza. Świat rodem ze średniowiecza, gdzie honor i umiejętność dostosowania się do warunków, siła przetrwania jednostki i lojalność kompanów są nieocenionym orężem.\nRecenzja dodana 2018-12-14\nDrużyna Laskolnyka jest niczym Avatarzy z filmów o herosach, którzy mają nadludzkie moce. Są podobni do ekipy wyruszającej z pierścieniem do Mordoru. Wszystko ma tutaj swoje miejsce i atmosferę jak u najlepszych światowych twórców.\nRecenzja dodana 2018-12-05\nDługo Wegner kazał nam czekać na piąty tom swojej sagi, bo aż trzy lata – może nie jest to imponujący okres czasu, zwarzywszy na to, ile np. George R.R. Martin tworzy najnowszą część „Pieśni lodu i ognia”, ale jednak dłużył się strasznie – ale warto było. O tym pisałem już jednak na wstępie, pytanie tylko co to tak właściwie znaczy. Pozwólcie zatem, że przejdę do szczegółów.\nDodaj recenzję produktu "Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza"\nSłownik zawiera: * 175 000 haseł, wyrażeń, zwrotów, idiomów i znaczeń * słownictwo ogólne i terminologia z różnych dziedzin * słownictwo potoczne, pospolite i archaizmy * reprezentatywny dobór słów, zwrotów, idiomów i znaczeń * informacje gramatyczne i stylistyczne * czytelna budowa hasła *...\nNowe wydanie opowiadań o przygodach Paddingtona. Upaprany marmoladą niedźwiadek w sfatygowanym kapeluszu i kaloszach znów pakuje się w tarapaty. Choć ma jak najlepsze chęci, co chwilę spotykają go niespodzianki. Jak to się stało, że trafił na komisariat i prawie został aresztowany? Co pomogło mu...\nTo, co tworzę w niejednym rapowym utworze, może być oceniane jako artykuły, gdyż jeśli chodzi o szczegóły, to uważam, iż wokalista może uchodzić też za dziennikarza i cała lista zagadnień, które dokładnie opisuje niejeden żurnalista, to dla mnie sprawa oczywista, że na muzycznych listach mogą...\nThe country is changing and, up and down the land, cracks are appearing - within families and between generations. In the Midlands Benjamin Trotter is trying to help his aged father navigate a Britain that seems to have forgotten he exists, whilst in London his friend Doug doesn't understand why...\nSłownik zawiera: * 175 000 haseł, wyrażeń, zwrotów, idiomów i znaczeń * słownictwo ogólne i terminologia z różnych dziedzin * słownictwo potoczne, pospolite i archaizmy * reprezentatywny dobór słów, zwrotów, idiomów i znaczeń * informacje gramatyczne i stylistyczne * czytelna budowa hasła *...zobacz więcej »\n48.99 zł36.44 zł\nCo byś powiedział na możliwość cofnięcia objawów dowolnej choroby bądź nawet zapobiegnięcia jej wystąpieniu? Co sądzisz o zastąpieniu starzenia się coraz młodszą, zdrowszą i szczęśliwszą wersją siebie pojawiającą się z każdym mijającym rokiem? Jak się zapatrujesz na utrzymanie optymalnego zdrowia...zobacz więcej »\nNowe wydanie opowiadań o przygodach Paddingtona. Upaprany marmoladą niedźwiadek w sfatygowanym kapeluszu i kaloszach znów pakuje się w tarapaty. Choć ma jak najlepsze chęci, co chwilę spotykają go niespodzianki. Jak to się stało, że trafił na komisariat i prawie został aresztowany? Co pomogło mu...zobacz więcej »\nTo, co tworzę w niejednym rapowym utworze, może być oceniane jako artykuły, gdyż jeśli chodzi o szczegóły, to uważam, iż wokalista może uchodzić też za dziennikarza i cała lista zagadnień, które dokładnie opisuje niejeden żurnalista, to dla mnie sprawa oczywista, że na muzycznych listach mogą...zobacz więcej »\nThe country is changing and, up and down the land, cracks are appearing - within families and between generations. In the Midlands Benjamin Trotter is trying to help his aged father navigate a Britain that seems to have forgotten he exists, whilst in London his friend Doug doesn't understand why...zobacz więcej »


Szafa BHP socjalna SUL 32 W - 4-drzwiowa\nWymiary ( wys x szer x gł ) : 1800 x 600 x 500; waga: 39kg; Podwójna szafa ubraniowa z drzwiami w kształcie litery „L". Szafa zamykana zamkami cylindrycznymi z ryglowaniem w jednym punkcie. Szafa wyposażona w drążek ubraniowy z 2 haczykami, samoprzylepny wizytownik.\nWymiary ( wys x szer x gł ) : 1800 x 600 x 500; waga: 39kg; Podwójna szafa ubraniowa z drzwiami w kształcie litery „L". Szafa zamykana zamkami cylindrycznymi z ryglowaniem w jednym punkcie. Szafa wyposażona w drążek ubraniowy z 2 haczykami, samoprzylepny wizytownik. Drzwi szafy z zastrzeżoną znakiem przemysłowym perforacją o nowoczesnym designie. Wszystkie elementy szafy wykonane z blachy 0,5 mm.


UkÅ‚ad paliwowy - http://optyma.org.pl/\nKto jeÅºdzi bez OC?\nZima - co warto wiedzieć o ogrzewaniuWhat to do when your car is in a bad condition?Stan techniczny samochodu - nie zaniedbuj tegoKilka porad dla pacjentów stomatologicznychCzy ktoś może mi pomóc wykonać instalacje chłodnicze?Kilka ciekawostek o geodezjiWybielanie, leczenie i wiele więcej. Krótko o zębachAuto prosto z salonuSome facts about pipes and water leaksLet your apartment stay hydrated - call a plumberCeny i jakość druku. Kilka słów o poligrafiiJakie są najnowsze trendy w akcesoriach do ogrodu?See the bison - go to polish primeval forestSmoke - bad issueWypożyczalnia halWaakacjeeeeeee - o HiszpaniiWypożyczyć stół w nowy sposób Buy us auto parts? Exactly! A Ty jak zarzÄ…dzasz swojÄ… firmÄ…? Tradycyjnie, czy nowoczeÅ›nie?Czy warto Szkolić z bhp w Opolu?Jak wybrać dentystę?Adres dla twojej firmy - o wirtualnym biurzeKilka sÅ‚Ã³w o ogrzewaniuObsługa BHPKwestia kupowania ciuchÃ³w. Nowe czy uÅ¼ywane?Pipes and leaksO kartkach zaproszeniowych na ślubRehabilitacja i sprzÄ™t medycznyJak pozycjonować?KsiÄ™gowoÅ›Ä‡, biura rachunkowe i podatki


Szlakiem latarni morskich - tekst czytelnika (14 dni na rowerze) - Morza i oceany - Wakacje na rowerze - Turystyka - Turystyka - bikeBoard - Magazyn rowerowy\nSzlakiem latarni morskich - tekst czytelnika (14 dni na rowerze)\nNasza kolejna rowerowa wyprawa przeszła wiele korekt trasy, nie mogliśmy również pojechać jako cała rodzina. Poznając kolejne latarnie morskie, udało się nam zobaczyć najpiękniejsze zakątki Polski i przeżyć wiele przygód. Potwierdziło się, że zwiedzanie kraju na rowerach może być bardzo ciekawe. Najwięcej problemów zafundowała nam kolej, uprzykrzając przejazd pociągami z ciężkimi rowerami. Pozostałe przygody hartowały nas, przed następnymi wyprawami.\nTrasa: Świnoujście-Albeck (Niemcy) - Międzyzdroje - Kołobrzeg - Ustka - Łeba - Hel - Gdańsk - Krynica Morska.\nŁączny dystans : 637 km\nUczestnicy: Janusz, żona Krystyna oraz Alicja, Aleksandra lat 13 i Paulina lat 16.\nPiątek 11.07.2008. Horror w pociągu\nPo całym dniu gorączkowych przygotowań, ok. 20 ruszyliśmy spakowani w kierunku dworca Łódź Kaliska. Na każdym rowerze załadowane ekwipunkiem sakwy Crosso (u Pauliny również na przednich kołach). Za moim Trekiem podczepiona przyczepka Extrawheel z namiotami i pozostałym ekwipunkiem. Wprawieni w poruszaniu się po ulicach Łodzi, szybko dotarliśmy na dworzec. Tam jak zwykle, czekała nas "wędrówka ludów" z całym dobytkiem po schodach prowadzących na peron. Każdy rower z sakwami i przyczepka to ciężar ponad 30 kg, więc rozgrzewka na początek była zapewniona. Ok. 22.30 na peron wjechał pociąg relacji Kielce-Świnoujście w którym zgodnie z rozkładem powinien być wagon do przewozu rowerów. Pociąg ten w Kutnie miał być połączony ze składem jadącym z Lublina przez Warszawę i jechać dalej jako cały skład do Świnoujścia.\nTo co było naprawdę (przedział) nadawało się bardziej na klatkę dla królików. W tymże "przedziale na rowery" zastaliśmy stertę leżących na sobie rowerów innych bikerów jadących do Szczecina i dalej. Warunki przewozu rowerów "promocyjne", aż ciarki mnie przeszły na wylot. Jedyną szansą na podróż, było wepchnięcie rowerów do wagonu i ustawienie na korytarzu. Trudno mi opisać haos jaki zapanował przy załadunku. Zablokowaliśmy wagon na połowie dlugości korytarza, tarasując tym samym swobodne wyjście pasażerów z przedziałów osobowych do toalety. Aby się przemieścić, trzeba było skakać i przeciskać się w trudnej do opisania ciasnocie. O miejscu do siedzenia można było tylko pomarzyć, więc córki i żona ze łzami w oczach stały w przedsionku wagonu, lub siedziały na podłodze. Tego co powiedziałem kierownikowi pociągu, nie będę cytował, ale to i tak za mało. W Kutnie okazało się, że skład z Lublina ma właściwy wagon do przewozu rowerów, w którym jest luźno. Nie mogliśmy się jednak przesiąść, bo peron dworca okazał się za krótki. Po kolejnej burzliwej rozmowie z kierownikiem pociągu w której wspierali mnie inni pasażerowie, zapewniono nas że przesiądziemy się w Poznaniu.\nNa dworcu w stolicy Wielkopolski, przeprowadziliśmy rowery do właściwego wagonu, w którym rzeczywiście było dużo miejsca. Przy tej "operacji" pociąg złapał ok. 25 minut opóźnienia.W osobowej części wagonu, "urzędowało" towarzystwo bez rowerów raczące się piwem. Podróż do Świnoujścia kontynuowaliśmy drzemiąc lub siedząc na podłodze wagonu.\nImbecylom z dyrekcji kolei w Kielcach i nie tylko, oraz systemowi informacji kolejowej, składamy gratulację za "efektywną" pracę, promocję własnej firmy i troskę o warunki podróży pasażerów z rowerami w polskich pociągach.\nAutor: Tekst i zdjęcia: Janusz Bączyński


pobierz pdf torrent Piękne opowieści dla 4-latka\nPiękne opowieści dla 4-latka.pdf\nSięgnij po ten czarujący zbiór i przenieś się do świata mądrych baśni, zabawnych opowieści i uroczych wierszyków.Czerwony Kapturek,Trzy małe świnki,Królewna Śnieżka,Trzy kociaki,Pani Michalina…Przeczytaj wszystkie zamieszczone w tej książce historie, by poznać niezwykłe losy bajkowych bohaterów!\nInformacje o wydawnictwie Olesiejuk. Olesiejuk - wydawca książek dla dzieci i nastolatków, poradników, encyklopedii i leksykonów.\nZ wysyłką od 11,39 zł ... Piękne opowieści dla 4-latka. Sięgnij po ten czarujący zbiór i przenieś się do świata mądrych baśni, zabawnych opowieści i uroczych wierszyków.\nObok JuliiJak pokonać trudności z funkcjami na lekcjach matematyki w szkole ponadpodstawowejBądź zdrowy. Rady dla niego, przewodnik dla niejPisarz na wojnieWiedźmin. Tom 6. Wieża Jaskółki (Wydanie poprawione i uzupełnione)Pamiętnik nastolatki 4Smutki tropików[OUTLET] Długa chwila ciszy (książka audio)Bretońska paleta[OUTLET] Mini Encyklopedia Nauka


Banery na ogrodzenia Heras | Przewiewne drukowane siatki na budowe\nStrona główna\tBANERY\tBanery Premium Mini na Ogrodzenia\n78,73 zł + 23%VAT\nBanery Premium Mini na Ogrodzenia Budowlane.\nBanery premium mini na ogrodzenia budowlane Heras to przewiewne siatki poliestrowe z pełnokolorowym zadrukiem. Nasze banery są przeznaczone do instalacji na przenośnych ogrodzeniach ażurowych. Dzięki perforowanej strukturze baner reklamowe pozwalają na swobodny przepływ powietrza nie naruszając integralności ogrodzenia. Wielkoformatowe banery na ogrodzenia tymczasowe są odporne na działanie czynników zewnętrznych takich jak deszcz i promieniowanie słoneczne.\nOgrodzenia Heras umożliwiają stworzenie bezpiecznego i zgodnego z obowiązującymi normami placu budowy. Ich konstrukcja oferuje ogrodzenie mobilne, łatwe do przemieszczenia w momencie kiedy budowa zmienia swój charakter. Jeśli jesteś inwestorem lub wykonawcą budowlanym, to banery premium na ogrodzenia Heras są przeznaczone właśnie dla Ciebie. Nasze zadrukowane nakładki z siatki poliestrowej pomogą wypromować Twoje nowe przedsięwzięcie. Skutecznie odgradzają teren budowy przed strefą publiczną. Miejsce inwestycji zostanie skutecznie odizolowane i zabezpieczone.\nBanery premium mini na ogrodzenia tymczasowe Heras to skuteczna reklama!