A poem should not mean but live. Oznaki życia w późnej poezji Andrzeja Sosnowskiego :: Biuro Literackie\nW Dzikich palmach Williama Faulknera bohaterka, która jest rzeźbiarką, tłumaczy, dlaczego z rozmaitych dziedzin sztuki plastycznej wybrała właśnie rzeźbę: chciałam, żeby moje dzieło było naprawdę przedmiotem – mówi – czymś ciężkim i twardym, co mogłoby spaść komuś na nogę i zrobić mu krzywdę. Czytałam tę książkę w wieku licealnym i nic z niej już nie pamiętam, oprócz tego uderzającego zdania, które wypowiada kapitalną prawdę o twórczej ambicji, otwarcie i z tym rodzajem odczarowanej samoświadomości, jaki w swojej teorii krytycznej zalecał Harold Bloom: zrobić coś, co będzie miało gęstość i oporność prawdziwego bytu, a tym sensie będzie tak samo jak byt obojętne, albo wręcz nieprzyjazne, wobec odbiorcy. Rozczarowujące w tej historii jest tylko to, że bohaterka Dzikich palm nie dostrzega w swojej diagnozie głębszego figuratywnego sensu i wybiera – zbyt literalną w tym kontekście – rzeźbę. Tymczasem zdanie to nabiera pełnego blasku dopiero w odniesieniu do poezji, gdzie poiesis – czyli, sięgając do źródłosłowu, sztuka rzemieślnicza, zajmująca się wytwarzaniem przedmiotów, jak stoły i krzesła – rzeźbi w materii ulotnej, obdarzonej lekkim stanem skupienia, który Paul de Man określał mianem eery materiality: materialności dziwnej, niesamowitej, auratycznej, budzącej zabobonny lęk.\nW tym samym duchu Archibald MacLeish, amerykański poeta modernistyczny, pisze swój najbardziej znany wiersz “Ars Poetica”, zbudowany wokół aforyzmu, który natychmiast wsławiła Szkoła Nowej Krytyki, biorąc go za swoje hasło przewodnie: A poem should not mean/ But be (“wiersz nie powinien znaczyć, lecz być”). Uznany za manifest zimnego modernistycznego estetyzmu, aforyzm ten wypowiada w istocie tę samą prawdę, którą objawiła rzeźbiarka z Dzikich palm Faulknera: poezja nie jest po to, by ocalać, a to, co ocalone ze świata doświadczenia, unieśmiertelnić w symbolu; nie jest po to, by ulegać praktycznym konwencjom świata powszechnej komunikacji – lecz jest po to, by tworzyć silne słowne obecności. Wiersz ma być – a to znaczy ma istnieć tak, jak istnieją inne byty; mieć nie tylko komunikowalną fasadę, na którą pada snop intencjonalnego światła, ale także boki i tył – aspekty zakładane przy konstytucji każdego przedmiotu, a zarazem nieprzeniknione, pozostające poza zasięgiem przyświecającej intencji. Przypomnijmy, że w ten właśnie fenomenologiczny sposób Husserl objaśnia nasze ustanawianie realnego świata rzeczy: rzeczą jest to, co nigdy nie wyczerpuje się w jednorazowym zjawisku, lecz na co składa się cała seria fenomenów, które dopiero jako całość, zorganizowana w czasie retencji i protencji, tworzą poszczególny przedmiot. Wiersz ma zatem być w dokładnie analogiczny sposób: mają się nań składać różne fasady znaczeń, widzialne z różnych perspektyw, których nigdy nie można przyjąć jednocześnie. Tak jak rzecz można opisywać na nieskończenie wiele sposobów, a żaden nigdy jej nie wyczerpie, ponieważ ona jest – tak samo wiersz, który zyskuje status bycia, może stać się podstawą dla polisemantycznych interpretacji, z których żadna nie będzie ostateczna.\nJa jednak w tytule mojego wystąpienia użyłam parafrazy tego aforyzmu: A poem should not mean, but live (“wiersz nie powinien znaczyć, lecz żyć”). Gdyby pociągnąć tę parafrazę jeszcze trochę dalej, otrzymalibyśmy wariant derridiański: A poem should not mean, but live on (“wiersz nie powinien znaczyć, lecz żyć dalej”). Co to znaczy (właśnie) – a zwłaszcza, jak się to ma do Andrzeja Sosnowskiego? Otóż, za chwilę postaram się udowodnić, że Andrzej Sosnowski to poeta, który ową eerie materiality poetyckiego słowa, jego dziwną i trochę straszną materialność, poddał tak skomplikowanym zabiegom formującym, że dawno opuścił on już poziom poetyckiego homo faber, wytwarzającego wiersze-przedmioty (jak to ma miejsce w oryginalnej formule MacLeisha), a od jakiegoś czasu, niczym alchemik, sekretnie eksperymentuje z ich ożywieniem. Wiersze Andrzeja Sosnowskiego nie są stworzone do tego, by znaczyć (to już zresztą wiemy od dawna), ani nawet po to, żeby być – lecz po to, by żyć; albo, jak to ujął Derrida, by żyć dalej.\nTo porównanie do alchemika wcale nie jest przypadkowe. Pojęcie “skarbu”, które jest jednym z synonimów dzieła alchemicznego, przewija się implicite przez całą twórczość Sosnowskiego, a explicite pojawia się w jego autokomentarzach. Tam, gdzie koniec tęczy nie dotyka ziemi to przewrotne nawiązanie do ludowej mądrości, która mówi, że tam, gdzie tęcza spotyka się z ziemią – leży skarb. Skarb poszukiwany, lecz nie do odnalezienia, ponieważ poeta-alchemik wciąż znajduje się zawsze gdzie indziej – chociaż punkt przecięcia tęczy i ziemi, a więc figury poetyckiej i literalności istnienia, pozostaje trwałym horyzontem jego dążeń. Po tęczy, cykl wierszy napisanych bezpośrednio po tamtym poemacie, pogrąża się w klęsce nigredo, czyli “nocy duszy”, która zwątpiła w swoje demiurgiczne siły. Ale już rzecz kolejna, dr caligari resetuje świat z ostatniego cyklu poems czyni tę właśnie demiurgiczną aktywność swoim tematem – gdzie wątki kreacji i destrukcji, stwarzającego recytowania i odwołującego byt resetowania, splatają się w jeden niewyróżnicowany, absolutnie fundamentalny akt. Tworzenie jest niszczeniem, niszczenie jest tworzeniem – ale nie na takiej zasadzie, jaką sformułował niegdyś Bakunin. Tu nie chodzi o żadną wersję nietzscheańskiej schöpferische Zerstörung, która najpierw musi oczyścić świat, by stworzyć coś nowego. Przeciwnie, chodzi raczej o radykalne zwątpienie w samą naturę kreacyjnego czynu, którego celem jest i pozostaje ożywienie – a który nie może wyjść poza przestrzeń śmierci. Wszystko rodzi się martwe pod “niskim namiotem Pana/ twardym i beztlenowym namiotem Pana”1. Ażeby wzmocnić ten efekt wszechmartwoty, czyli efekt stillborn, “martwego rodzenia”, Sosnowski dodaje do rymu z pozoru zupełnie surrealistyczną frazę: “szaranagamama szara naga mama”. Tymczasem fraza ta jest dalekim echem pierwszej epifanii Leopolda Blooma z Ulissesa Joyce’a, w której Poldy’emu zwiduje się “szara wyschła cipa Morza Martwego”, martwe łono ziemi świętej, niezdolnej już nic z siebie wydać.\nSłowo nie ożywia. Nie ma skarbu. Nie ma życia. Nie ma życia w ogóle – nie tylko w wierszach. Życie jako takie wydaje się zupełnie iluzyjnym konceptem, czymś w rodzaju marzenia-figury, której przeczy absolutna literalność śmierci. “Tak naprawdę liczy się tylko cyfra i śmierć”, mówi Sosnowski, cytując Paula de Mana; tylko one coś znaczą. Gdyby więc wiersze miały tylko znaczyć, musiałyby beznamiętnie przekazywać informacje w rodzaju: “zginęło trzysta osób”2. Co ciekawe, w warstwie znaczenia to jest właśnie przekaz doktora caligari, który informuje o apokaliptycznych katastrofach kończących się śmiercią całych ludzkich mas: “gigantyczne dymiące oszalałe miasta/ hotele zburzone lotniska spalone/ hale towarowe w łuku deflagracji…” “Po-tęczowe” zwątpienie Sosnowskiego najchętniej pozostałoby w tym doskonale literalnym świecie cyfry i śmierci, gdzie wiersz znaczyłby tylko tyle, co niewymyślna klepsydra – ale, pomimo jego deklaracji, tak się nie dzieje. Jego wiersz nadal nie znaczy, albo przynajmniej, nie tylko znaczy – lecz także, wbrew temu, co znaczy, czyli wielką apokalipsę, przeżywa: żyje dalej, lives on. Znaczy śmierć – sam jednak, jako taki, staje się oznaką życia.\nJak to możliwe? Pod koniec rozmowy, którą Grzegorz Jankowicz przeprowadził z Andrzejem Sosnowskim dla “Twórczości” i w której Sosnowski odsłania, jak zwykle bardzo dyskretnie, kulisy powstania dr caligari, dowiadujemy się, że poematem, jaki w tym czasie intensywnie czytał, był Triumf życia Shelleya. Przy tej okazji Andrzej rzuca mi coś w rodzaju osobistego wyzwania, ponieważ, jak się okazuje, poczytywał on sobie wówczas także moją książkę Na pustyni, gdzie uparcie broniłam perspektywy witalistycznej, a przynajmniej antytanatycznej, w poezji zwłaszcza: “Ale skoro mówimy o filozoficznym komentarzu, a wcześniej rozmawialiśmy o książce Agaty Bielik, to przychodzi mi teraz do głowy taka myśl, że ten płaski i jednostajnie destrukcyjny utwór dr caligari resetuje świat (może jednak ‘recytuje świat’?) mogłaby wziąć na swój niezawodny i miłosierny warsztat właśnie Agata, bo zdaje się, że mam tam też kilka pogłosów Triumfu życia Shelleya, a wiadomo, jak straszliwy dla życia jest ten romantyczny poemat, skądinąd mocny. Masakra” (tamże, 43)3.\nWyzwanie to podejmuję, niezawodnie, bo mam wrażenie, że wiem, czego Andrzej Sosnowski oczekuje – że w miłosierdziu swoim pokażę mu możliwość życia tam, gdzie on widzi już tylko śmierć. Na autokrytycznym metapoziomie Sosnowski dobrze wie, że “pisanie musi raczej oddalać się na stronę ‘liliowych kwiatuszków'” (tamże, 42), czyli tych drobnych oznak życia, które w cyklu Po tęczy znajdują swoją niepewną niszę wśród rozrastającej się pustyni kamieniołomów. Wie, że “zawsze chodzi o to, by na dłużej pojawić się po jakiejś drugiej stronie, odnajdując tam coś innego niż tak zwana śmierć” (tamże, 43). Wie – ale wiedza ta jest już nieaktywna. Dlatego Sosnowski już nie pisze – “nie pracuję, raczej pozwalam, by rzecz sama się zapisywała” (tamże, 43) – a jedynie oddaje się biernemu automatyzmowi, który tym różni się od radosnego eksperymentu surrealistów, że nie odsłania on ukrytego w poetyckiej nieświadomości “skarbu”, lecz tylko kamień zatwardziałej dekonstrukcyjnej samowiedzy w stylu de Mana – Demokryta: znaczą tylko cyfry i śmierć, istnieją tylko atomy i próżnia – wszystko inne jest nic niewartym mniemaniem, iluzją, “fantazmatyczną pracę retorycznej maszyny do szycia” (tamże, 42). Nie sposób pisać w takich warunkach.\nA jednak Andrzej Sosnowski pisze – czy raczej pozwala, by rzecz powoli się zapisywała. Już sam ten kompromis wygląda na jeden z typowych “podstępów życia”, chytrej List des Lebens, której zawsze – jakoś tam, na zasadzie krętej dialektycznej linii “liliowych kwiatuszków” wciskających się między kamienie – udaje się oszwabić proste, “cyfrowe”, werdykty śmierci. Zauważmy, że wyzwanie, jakie rzuca mi Andrzej Sosnowski, jest podwójne. Take that, mówi – weź teraz doktora caligari, przeczytaj go jako rewizję Triumfu życia Shelleya i pokaż mi, jak tę płaską i jednostajnie destrukcyjną klepsydrę, gdzie nie pojawia się żadna majuskuła, a więc i żadne imię godne upamiętnienia, przerobić w apologię życia, w radosną apoteozę poetyckiej siły, która wychwala swoje nieśmiertelne imię. Dlatego zanim przejdę do samego dottore Caligari i jego makabrycznych niwelacji, zajmę się Shelleyem – a raczej pozwolę, by za mnie w tej kwestii przemówił Jacques Derrida.\nChoć Derrida zrobił wiele, by uczynić z pisma powszechnie niwelującą “machinę śmierci” i “grobowiec żywej intencji”, a swym komentatorom trwale skojarzyć się z Egiptem, ciemną tanatyczną krainą4, to w swoim późnym okresie pragnął przełamać to zbyt proste skojarzenie i pokazać język jako uprzywilejowane miejsce, w którym mimo wszystko tłoczą się “oznaki życia”: życia, które przeżywa wrzucenie w alienujący wymiar pisma i lives on, żyje dalej w swoim własnym uporczywym śladzie. Te “oznaki życia” – imiona, sygnatury, hypogramy, idiosynkrazje i idiomy; wszystkie te figuratywne podstępy życia stosowane przezeń wobec uśmiercającej machiny pisma, jakie z lubością studiuje późny Derrida – do złudzenia przypominają podstawową figurę hebrajskiego witalizmu, czyli Jakuba: tego, który stoczył zwycięską walkę z Aniołem Śmierci, przeżył i teraz kroczy dalej, kulejąc. Każda z witalnych “oznak” w języku, w których życie walczące o przeżycie pozostawiło swój ślad, jest w podobnym sensie “okulała”. Musiała zapłacić cenę za przetrwanie, choć za chwilę, za sprawą kolejnej dialektycznej przewrotki, okazuje się, że w istocie nie był to żaden koszt, a raczej najczystszy zysk: dzięki przeżyciu w języku życie oczyszcza się ze swojej nietrwałej naturalnej postaci i staje się samą “esencją żywotności”, tego, co niezniszczalne i jako takie uporczywe, opierające się wszelkim urzeczowiająco-uśmiercającym zabiegom.\nNajistotniejszym tekstem Derridy, który umieszcza się w tej, jak to on sam określa, “subtelnie witalistycznej tradycji”, jest stosunkowo wczesny esej poświęcony poematowi Shelleya, The Triumph of Life, zatytułowany “Living On; Borderlines”. Choć nie ulega wątpliwości, że tytuł wiersza Shelleya mówiący o “triumfie życia” jest zjadliwie ironiczny, zaś wizja życia, jaka się w nim wyłania, antycypuje w swym przerażeniu potworności, które później życiu i woli życia przypisze Schopenhauer, to Derrida próbuje mimo wszystko odzyskać inne znaczenie słowa “żyć”, wolne od oskarżycielskiego naturalizmu Shelleya-Schopenhauera, gdzie “to, co najbardziej żywe w życiu” przeżywa właśnie w postaci “resztki” albo “oznaki”, żyjącej nadal (living on) w postaci poetyckiego śladu. Wbrew zatem elegijnemu tonowi samego Shelleya, który w Triumfie życia, swoim ostatnim i niedokończonym poemacie, widzi własną klęskę jako twórczej indywidualności, po jakiej nie zostanie żaden ślad, bezwzględnie zmieciony przez nieczuły “rydwan natury” – Derrida zdobywa się na przekorny optymizm. Istnieje alternatywna teoria życia, podpowiada Derrida, którą samą esencję życia (l’être-vivant) lokuje w owych śladach oporu, jakie życie pojedyncze stawiało temu cold car; w śladach oporu, w których – jak mówi Derrida – życie przeciwstawiało się życiu, ale zawsze w życiu, dla życia i w imię życia.\nThen, what is life? I cried. – kończy – urywa – Shelley. “Czym jest esencja życia? Czym jest Życie? Czym jest sama życiowość (l’être-vivant) życia? Czy ma w ogóle jakąś wartość? Czy warto je żyć?” pyta Derrida, nie przesądzając z góry odpowiedzi5. Dla Derridy, który w swym subtelnym witalizmie usiłuje odróżnić się tak od pesymizmu Shelleya, jak zadeklarowanego tanatyzmu Blanchota (będącego drugim bohaterem tego tekstu), “esencja życia” to właśnie ślad oporu: “to, co przeżywa” albo “żyjąca nadal resztka”. Ta resztka okazuje się zupełnie nieklasyfikowalna, pozostająca poza dostępnym porządkiem kategorii, które rządzą naszym naturalnym, nastawionym na komunikowalny sens oglądem świata – dlatego też Derrida nazywa ją borderline, przypadkiem granicznym i transgresyjnym, istniejącym w języku inaczej niż znaczenie tylko dzięki aktowi permanentnej transgresji. Ta resztka życia, będąca tym, co najbardziej żywe w życiu, wymyka się każdemu naturalnemu dualizmowi: życia i śmierci, Erosa i Tanatosa, powstawania i ginięcia – “Ani żyje, ani nie żyje; raczej żyje dalej (it lives on)” (tamże, 103). Inkarnacją ten resztki jest sam poemat, w tym przypadku Triumf życia, którego treść opowiada o klęsce twórczego życia pojedynczego – poniesionej w konfrontacji z Życiem wiecznie się regenerującej natury, sam zaś, jako tekst, stanowi ślad częściowo choćby zwycięskiego oporu tegoż pojedynczego życia wobec sił obojętnej i niwelującej ogólności: “wiersz… żyje dalej (lives on). Ale… w imię czego, kogo, żyje on nadal? Czy żyje w imię Shelleya?” (tamże, 80). Otóż, i tak, i nie. Podobnie jak u Harolda Blooma, także i tu, w eseju napisanym do tomu przez Blooma redagowanym, tym, w czyje imię poemat przeżywa, nie jest Shelley-osoba, Shelley-postać biograficzna obciążona takim a nie innym życiorysem, lecz poet-in-the-poet, sama esencja Shelleya-poety: kondensacja tego wszystkiego, co w jego życiu stawiło opór zwykłemu biegowi życia ku śmierci. Tradycja żydowska nazywa to coś “najbardziej żywego w życiu” ruach, tradycja gnostycka, u swoich źródeł z hebrajską ściśle spokrewniona, nazywa je pneumą. Różnica między tymi jawnymi tradycjami religijnymi a paragnostyckim ujęciem, które pojawia się u Derridy i Blooma, polega na tym, że podczas gdy tamte traktują ową iskrę Ducha jako cząstkę – by użyć formuły Kafki – “życia niezniszczalnego”, któremu z definicji nic nie zagraża, Derrida i Bloom traktują ją jako coś, co wcale nie jest niezniszczalne a priori, lecz musi wdać się w agon ze śmiercią, by przeżyć – czyli dopiero zasłużyć na życie większe niż to, jakie oferuje naturalny cykl powstawania i ginięcia. “Przeżycie (living on) przychodzi o świcie, z pierwszymi promieniami słońca, dla tego, który mówi ‘Ja’, ale któremu nie wolno powiedzieć nic” (tamże, 131). To “Ja” przeżywa bowiem wyłącznie na krawędzi bytu, jako borderline, transgresja wszystkiego, co istnieje, co można nazwać i sklasyfikować; jako – znów słowami Kafki – “ostatnia granica” podmiotowości. W swojej najbardziej “poetyckiej” funkcji (czy raczej ożywczej dysfunkcji) język udziela więc schronienia tej resztce, temu śladowi, w którym “Ja” wypowiada samo siebie na swej “ostatniej granicy”. Sam staje się oznaką życia i “żyje dalej” – nawet jeśli znaczy tylko klęskę, masakrę, apokalipsę i śmierć.\ndoktor caligari resetuje świat istotnie zawiera liczne pogłosy Shelleya. Triumf życia rozpoczyna się obrazem wschodzącego słońca, pozornie idyllicznym, w którym romantyczna konwencjonalna apoteoza życiodajnego światła jeszcze nie zapowiada horroru scen ostatnich, gdzie ostre światło, jakim emanuje Figura w Rydwanie, oślepia i zabija. Tak samo poemat Sosnowskiego: “niewinnie bez serca i z daleka/ doktor caligari recytuje świat/ prosimy trochę głośniej dottore”. Jak w nieszczęsnej Narnii Lewisa, gdzie Lew Aslan, niezmierzenie parodystyczny emblemat Chrystusa Pana, stwarza świat swoim śpiewem – tak dottore, szalony demiurg, stwarza światło i świat w akcie recytacji, najpierw cichej, mamroczącej, potem coraz głośniejszej, coraz bardziej crescendo, aż do momentu, w którym przechodzi ona w upiorny apokaliptyczny chichot. Sama figura rydwanu Życia, w którego centrum przebywa śmiertelnie-świetlista Figura (the Shape) nie pojawia się wprost – mamy za to wszelkie inne środki masowej lokomocji w stanie katastrofy: metro, autobusy, samoloty – oraz Szczura o imieniu dżagannath, co w sanskrycie znaczy “Pan Wszechświata” i jest jednym z imion Kriszny, najstarszego bóstwa wedyjskiego. W świątyni Jagannath w Puri co roku odbywa się tak zwana Ratha Yatra czyli procesja rydwanu, która – zanim w Indiach pojawili się Brytyjczycy i zakazali tego procederu – kończyła się zawsze krwawą masakrą, ponieważ fanatyczni wyznawcy Jagannatha-Kriszny rzucali się pod koła wozu, zapewniając sobie tym samym zbawienie. Odtąd w języku angielskim funkcjonuje słowo juggernaut (ulubione w kinie akcji klasy b jako kryptonim tajnych operacji), które znaczy siłę nie do powstrzymania – ani dobrą, ani złą, po prostu unstoppable; jak w tej krótkiej diagnozie Shelleya: “For in the battle Life and they did wage/ She remained conqueror“. Rydwan Życia-Natury u Shelleya, w którego środku siedzi Wielki Szczur, Pan Świata, miałby więc być obrazem wziętym z opowieści przerażonych Brytyjczyków, których odstręczało najmroczniejsze podbrzusze hinduizmu, czyli kult natury jako – jakby z kolei powiedział Celine – “prawa masakry”.\nCzy coś w ogóle może przeciwstawić się temu prawu? – “stancje pełne muzyki te akwaria orkiestr/ i panny śpiewające trionfi trionfi trionfi/ czy mówi tu życie jeszcze swoim głosem/ ot warto warto warto warto warto warto/ nie mamy połączenia czy straciło zasięg/ niema masakra pola śmieje się profesor”. Panny mogą więc śpiewać swoje trionfi, trionfi, trionfi – warto warto warto – ale po tamtej stronie, na samym dnie heraklitejskiej rzeki, gdzie kończy się cała przygoda-wycieczka-konwój, czy jakkolwiek nazwiemy to venturing into life, ten wyskok w życie, gdzie paszporty ostateczne sprawdza Szczur, czeka je tylko zagłada. “Do pierwszego nic! Poza ostatnie coś! Ha ha” Oblężony tlen w H2O, kwintesencja życia, wyparowuje, pozostawiając tylko dwa H, ha-ha, letalne, zapamiętałe: dottore caligari resetuje świat, zanosząc się śmiercionośnym śmiechem. Czyli – Derrida, no i ja, po stronie panien. Sosnowski zaś, ze swoim dajmonionem, nomen omen Paulem de Manem, który w Shape Shelleya dostrzega deadly Apollo, figurę Słowa, które nie tworzy, lecz niszczy – po stronie prawdy, czyli cyfry i śmierci. Przeciwstawienie to jest zbyt klarowne, by mogło być prawdziwe – ale utrzymajmy je na chwilę dla dalszych celów interpretacyjnych. Przypomnijmy sobie bowiem, jaką rolę odgrywa “panna” – panna Jane – w oryginalnej historii, czyli w Gabinecie doktora Caligari, jednym z pierwszych hitów niemieckiego ekspresjonizmu, nakręconym przez Roberta Wiene w roku 1920. Doktor Caligari, szef szpitala psychiatrycznego w Holstenwall, jest w istocie skrytym i niepowstrzymanym zabójcą, który do uśmiercania ludzi wykorzystuje somnabulika Cezara. Jane, narzeczona Francisa, będącego narratorem tej opowieści, jest jedyną postacią, której Cesare zabić nie potrafi, ponieważ ulega jej przemożnemu urokowi. Porywa Jane i w trakcie ucieczki ginie zlinczowany przez okoliczną ludność. Na sam koniec jednak okazuje się, że cała ta fabuła rozgrywa się tylko w głowie Francisa, który – tak samo jak Jane i Cesare – są pacjentami domu dla obłąkanych, zarządzanego przez psychiatrę, realnego doktora Caligari. Ze wszech stron lasek birnham, obłęd – pisze Sosnowski. Szaleństwo solipsyzmu. Nawet miłość – do Jane, do panien, choć przez chwilę budząca nadzieję na przerwę w zabijaniu i nicestwieniu – okazuje się złudzeniem. Tak jak miłość do Rozanety ze Szkoły uczuć Flauberta, którą Sosnowski w Po tęczy pragnąłby pokochać za jej upodobanie do “małych liliowych kwiatuszków”, choć urizenowski rozum podpowiada mu, że tak naprawdę istnieją tylko kamieniołomy.\nTak, tylko że to wszystko, co tu powiedziałam, to sfera znaczenia. W sferze znaczenia oba wiersze – Shelleya i Sosnowskiego – mówią o tym samym: o upiornym triumfie życia, który, w ostateczności, jak w pochodzie na cześć Dżaganata, redukuje się do triumfu śmierci. Czy jednak ten sam zabieg, który w stosunku do poematu Shelleya stosuje Derrida, nie odnosi się także do Sosnowskiego? Paradoks Triumfu życia wedle Derridy polega na tym, że ten niedokończony poemat, który urywa się nagle i dramatycznie, wyrażając tym jednym cięciem ideę śmierci autora “pokonanego przez naturę” lepiej niż wszystkie dobrze skomponowane eseje Rolanda Barthesa; że ten wiersz będący wyznaniem klęski i niemocy twórczej kontynuacji pisania – jednocześnie stał się najżywszym utworem Shelleya, którego żywotność potwierdziła niemała grupa późniejszych prześladowanych przezeń poetów (zwłaszcza Yeats). Ten wiersz nie jest rzeczą, na której twórca wyrył swoją sygnaturę; jest czymś więcej niż tylko “kamieniem nagrobnym” wzniesionym ku jego pamięci. Ten wiersz to żywa obecność: widmowa, niesamowita, prześladująca, haunting presence. Wypełnia go eerie materiality życia spektralnego, które mimo wszystko przeżyło, stawiając opór cyfrze i śmierci: to sama esencja Shelleya jako poety, the poet-in-the-poet. Jak mawia Bloom, w tym względzie całkiem z Derridą zgodny, miarą tego przeżycia jest jego wpływ – upiorny, widmowy, prześladowczy – na kolejnych poetów.\nCzy podobny rodzaj życia nie jest udziałem poematu Sosnowskiego? Pod koniec pojawia się tam wszak idea “fałdu” – dziwnego miejsca-niemiejsca, utopii pisania, borderline – którego funkcja wydaje się taka sama, jak derridiańskiego “śladu-oznaki życia” pozostawionej w piśmie: “piszę do ciebie miejsce (albo i nie piszę)/ może byś chciało skruszyć się uchylić/ fałd w którym posłusznie się rozkleisz” –\nHappy those for whom the fold of/ szczęśliwi, dla których fałd ów/ happy\nTo “ha”, “samo h” w słownie ha-ppy brzmi już w innej tonacji niż mściwo-mordercze, monotonnie destrukcyjne “ha-ha” doktora caligari recyto-resetującego świat. Cokolwiek poemat ten znaczy, sam wydaje się triumfem tego innego życia, które wyrywa się z pęt natury, nie poddaje tyranii cyfry i śmierci, i mości sobie miejsce w języku – w “fałdzie”, w idiomatycznym ugięciu pisma, czyli w figurze, która staje się wówczas czymś więcej niż tylko pożałowania godną “zasłoną dla prawdy”6. Figura ta ani nie znaczy, ani – co dla Andrzeja chyba ważniejsze – nie zakrywa znaczenia, lecz żyje własnym oderwanym życiem: jest obecnością, frapującą i niesamowitą, eerie, samą w sobie.\nKiedy spotykamy inną żywą istotę, nie przychodzi nam do głowy pytać o sens jej obecności: po prostu jest, żyje i komunikuje nam swoją żywą, tajemniczą pojedynczość. W swoich refleksjach na temat języka Walter Benjamin chciał, by język porzucił swoją upadłą funkcję semantyczną i stał się środkiem “wszechkomunikacji życia”, w której pojedyncze żywe istoty udzielają sobie nawzajem swoich “esencji”. A czy “ów fałd” – borderline – figura (jako ugięcie) nie jest właśnie takim sposobem udzielania się idiosynkratycznej pojedynczości, która oparła się niwelującej sile cyfry i śmierci?\n Wszystkie cytaty z dr caligari resetuje świat z poems, Wrocław 2010.\n Por. Coś innego niż tak zwana śmierć. Z Andrzejem Sosnowskim rozmawia Grzegorz Jankowicz, “Twórczość” nr 9/ 2009, s. 42.\n Dialog ten odnosi się do mojej interpretacji Po tęczy, jaką podzieliłam się w przypisie do motta otwierającego ostatni rozdział Na pustyni. Motto to, pochodzące ze Szkoły uczuć Flauberta, brzmi: “Kamieniołomy stawały się coraz liczniejsze, aż wreszcie wypełniły cały krajobraz – sześciany podobne domom, gładkie jak płyty, wsparte jedne na drugich, spiętrzone i pogmatwane, były jak niemożliwe do rozpoznania potężne ruiny jakiegoś zaginionego miasta. Lecz sama furia ich chaosu przywodzi na myśl raczej wulkany, potopy, wielkie nieznane kataklizmy. Fryderyk mówił, że są tu od początku świata i pozostaną aż do końca. Rozaneta odwracała głowę twierdząc, że ‘chyba zwariuje’, i szła zrywać wrzosy. Małe liliowe kwiatuszki, przytulone jedne do drugich, tworzyły plamy nierównej wielkości, a osypująca się dołem ziemia obrzeżała czarną frędzlą skraj połyskujących miką piasków”. Co skomentowałam następująco: “Motto do kody zawdzięczam Andrzejowi Sosnowskiemu, który uznał ten fragment ze Szkoły uczuć Flauberta za tak potężny, że wokół niego zorganizował swój ostatni cykl poetycki Po tęczy. Fragment ten otwiera cykl, pojawia się jeszcze raz jako zwornik w samym środku, a jego ostatnie zdanie zostaje poddane wariacji w wierszu przedostatnim, gdzie przebiega dodatkowo jako mezostych. ‘Małe liliowe kwiatuszki, przytulone jedne do drugich’ rysują ‘plamę nierównej wielkości’, albo – włożone w wiersz – tworzą nieregularną, meandryczną linię, która na tle ‘połyskujących miką piasków’ kreśli niepewną, wiecznie zagrożoną linię życia. Rozpoznanie, że oto ‘kamieniołomy stają się coraz liczniejsze’, Andrzej Sosnowski przenosi w sferę języka, który wydaje się podobnie skamieniały: ‘sformatowany i skompresowany’, usztywniony w mechanicznych, powtarzalnych frazach, sypiący się jak piasek, monotonnie szeleszczący jak pustynne, wyzute ze znaczenia levinasowskie il y a. To skaliste tło, czerwona skała ‘ziemi niczyjej’, gdzie z trudem jeszcze wypatrzeć można życie, ten rzadki kwiatek (także w sensie retorycznym) – który defensywnie i niepewnie negocjuje swój kręty szlak wśród zwałów piasku”. Por. A. Bielik-Robson, Na pustyni. Kryptoteologie późnej nowoczesności, Kraków 2008, s. 509-510.\n Por. P. Sloterdijk, Derrida ein Ågypter. Über das Problem der jüdischen Pyramide, Frankfurt am Main 2007.\nJ. Derrida, Living On: Border Lines, w Deconstruction and Criticism, red. Harold Bloom, New York: Continuum 1979, s. 79.\n Coś innego niż tak zwana śmierć..., op.cit., s. 42.\nTekst opublikowany w książce Wiersze na głos. Wiersze o twórczości Andrzeja Sosnowskiego (WBPiCAK, Poznań 2011). Dziękujemy Redaktorowi i Autorce za udostępnienie materiału.\nUrodzona w 1966 roku. Filozofka zajmująca się filozofią podmiotowości, postsekularyzmem, myślą judaistyczną oraz wpływem psychoanalizy i formacji romantycznej na filozofię. Pracuje na Wydziale Teologii Uniwersytetu w Nottingham oraz w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, wykłada w Collegium Civitas, Szkole Nauk Społecznych i Ośrodku Studiów Amerykańskich UW. Członek Stowarzyszenia Naukowego Collegium Invisibile. Mieszka w Warszawie.


Cały jestem z miasta: Niedziela, z trzech dni\nNiedziela, z trzech dni\nW Zbąszyniu, z okazji otwarcia w sobotę wystawy "Środek środka" w Galerii Baszta. Mała zaciemniona salka - idealne miejsce dla Księgi. Muzyka Doroty sączy się ze środka, a odtwarzacza i głośników wcale nie widać. Nie wyobrażam już sobie Księgi bez tych dźwięków. Z niej wypływają. Wypełniają przestrzeń sali, skłaniając do kontemplacji. Odbiór pracy znakomity. Publika różna, od koneserów do sąsiadów z kempingu. Zaciekawienie, pytania, a wcześniej jeszcze, wśród serdecznych powitań, Asia z aparatem, foto-notująca i jej słowa tak miłe, że aż zaskakujące. I Kasia i Irek Solarkowie. Niezawodni, wspaniali.\nAle już jest niedziela, czyli dzień następny.\nPierwsze kroki rano - sprawdzić, czy wyschła półka na książki zrobiona z pudeł. Pomalowana na czarno.\nBo o dziewiątej na rynku czytam Zbąszynianom poezję. Siedzę koło koźlarza, naprzeciw kościoła.\nWychodzą ludzie po mszy rannej, przyglądają się, czytają słowa zachęty, ale powściągliwi są bardzo. Z czasem, powoli sprawa się rozkręca. Pojawiają się znajomi, zatrzymują przechodnie. Dają się zaczepiać. Są momenty wzruszające, trafiają się koneserzy poezji. Dzieci zaśmiewają się z Rupaków.\nDawny Burmistrz częstuje kawą. Pogoda sprzyja do południa. Potem wiatr robi swój porządek z poezją. Spadają po kolei z półki mistrzowie pióra. Leci na łeb Tetmajer, za nim miesięcznik Poezja,. "Pieśni miłosne Hafiza" walą się na bruk. Jonasz - nasz niezawodny asystent, pomaga zwinąć wierszowany interes. Udziela nam się ulotność poezji. Mkniemy na kawę do Solarków, na wieś. A u nich pięknie jak zawsze, i ogród i pies wielki jak cielę i smakołyki i dobre rozmowy. Doroty z Kubą Solarkiem o muzyce też. Ale nie długie, bo jeszcze jest do zobaczenia ogród mamy Kasi w Zbąszyniu. A to taki ogród, jakie się w pismach o ogrodach ogląda. Troszkę zaniedbany - tłumaczy mama. I dlatego piękniej tu, niż w pismach.\nTeraz ja sam lecę dalej. Dorota z Agatką muszą odpocząć. Lecę niedaleko, do wsi Chrośniewo. Tam, w remizie, pierwsza w historii tego miejsca wystawa. Wojtek Olejniczak pokazuje duże powiększenia zdigitalizowanych negatywów na szkle ze zbiorów swego ojca - zbąszyńskiego niegdyś fotografa.\nOjciec najwyraźniej przygląda się temu z Wysoka i śmieje w głos, gdy Wojtek zgodnie z lokalną tradycją, zaledwie 5 lat temu zaniechaną, pędzi po wsi rowerem i dzwoni specjalnym dzwonkiem, a ludzie z domów wychodzą, by ogłoszenia wysłuchać. O wystawie, która wnet się w remizie otwiera.\nI faktycznie, za chwilę wieś cała do remizy wali, zdjęcia ogląda, nad zdjęciami w księgi spiętymi się pochyla, a starzy palcem wodzą i wykrzykują - to moja babka, a to stryj, tu Kazek od Walendów z ojcem. Ludzie tłoczą się wokół tego świata, co go nie ma, a Wojtek fotografuje ich, by następne pokolenia wykrzykiwać mogły swoje nad nimi odkrycia.\nJeszcze nie wieczór, kiedy Kasia Lachowicz dzwoni, że już są w Zbąszyniu, więc wiodę ich do Baszty i znów jest Księga i muzyka i skupione słuchanie i oglądanie.\nfotografie autora i Doroty\nAle niedługo, bo o dwudziestej Jeff Gburek i Karolina Ossowska zaczynają wieczór finalny swych warsztatów muzycznych z miejscową młodzieżą i film jest też pokazywany - owoc warsztatu filmowego.\nMuzyka dominuje. Spektakl jest fascynujący. Jeff zaczyna w roli performera - dyrygenta. Muzyka kreowana jego gestem i ruchem postaci, jednako z twórczym uniesieniem młodych artystów, daje koncert wyborny. Ciąg dalszy, już współ-instrumentalnie, bez gestykulacji, nie przestaje fascynować do końca, a trwa nieomal godzinę. Rewelacja. Wracamy z zawrotem głowy, a przecież bez wina zupełnie. Oszołomieni ilością wrażeń odebranych w tym jednym dniu. Dziesiątego lipca, dwa tysiące jedenastego roku, w Zbąszyniu.\nAutor: Jacek Bąkowski o 08:02


Zareagowały i powstrzymały mężczyznę od samobójczej próby - Żory - zory24.pl - Portal Miasta Żory: wiadomości, kultura, rozrywka, sport, rekreacja, kryminały, baza firm...\nZataczał się i twierdził, że popełni samobójstwo. Trafił jednak na dwie kobiety, które powstrzymały go od desperackiego kroku. Dzięki ich empatii i natychmiastowej reakcji, 44-latkiem zaopiekowali się policjanci, a wkrótce otrzyma on także specjalistyczne wsparcie.\nJak się okazało, 44-latek chwiał się na nogach i miał problemy z wysławianiem. Twierdził jednak, że z powodu problemów osobistych zabije się i powtarzał to jeszcze kilkakrotnie w obecności ratowników i policjantów.\nMężczyzna trafił pod opiekę mundurowych i noc spędził w policyjnym areszcie. Po tym, jak został zatrzymany w celu zapewnienia mu własnego bezpieczeństwa i wytrzeźwienia, otrzyma specjalistyczną pomoc lekarską. info: KMP Żory


Grudziądz. "Zastawił pułapkę" na włamywacza. Trafił do aresztu - o2 - Serce Internetu\n| 05.01.2020 16:24\nCałe zajście miało miejsce w Grudziądzu. Dyżurny policji odebrał telefon od zaniepokojonego operatora monitoringu miejskiego.\nOperator twierdził, że zauważył na nagraniu podejrzanie zachowującego się mężczyznę. Nieznajomy w regularnych odstępach czasu wynosił przedmioty z pobliskiej kamienicy. Funkcjonariusze przyjęli zgłoszenie i natychmiast skierowali na miejsce jeden z patroli.\nPatrol policji udał się w kierunku centrum miasta. Funkcjonariusze rozpoczęli interwencję od sprawdzenia klatki schodowej. Skontrolowali, czy żadne drzwi i zamki nie zostały uszkodzone. Jak poinformowano na oficjalnej stronie Policji Kujawsko-Pomorskiej, na początku nie dostrzeżono niczego niepokojącego.\nZobacz także: Zobacz też: Pijany włamywacz w przedszkolu. Obudził się w kobiecym ubraniu\nPatrol dotarł aż na strych kamienicy. Tam okazało się, że skobel zabezpieczający wejście został wyrwany, a drzwi są uchylone. W środku znajdował się 49-letni mieszkaniec Grudziądza.\nNa widok funkcjonariuszy mężczyzna zaczął tłumaczyć, że mieszka w kamienicy. Jak twierdził, zaniepokoił się włamaniem na strych i dlatego wszedł do pomieszczenia. Upierał się, że nie jest włamywaczem – wręcz przeciwnie, właśnie przygotowywał na niego zasadzkę.\n49-latka zgubiła jego torba. Po przejrzeniu zawartości okazało się, że zawierała przedmioty należące do kogoś innego. Mieszkaniec Grudziądza nie był w stanie wytłumaczyć, skąd je wziął. Jak informuje Policja Kujawsko-Pomorska, wszystkie rzeczy zostały już zwrócone prawowitemu właścicielowi.\nMieszkaniec Grudziądza usłyszał już zarzuty. Jest oskarżony o kradzież z włamaniem. Grozi mu nawet 10 lat pozbawienia wolności.\ngrunt do "dobry" blef\nZłodzieja ogarnęła pomroczność jasna.\nZłodzieja ogarnęła pomroczność jasna i już po sprawie\nWłasnego gniazda się nie kala.\nDo 10 lat wg kodeksu może dostać maksymalnie.. tak samo mogli zabójcy dostać dożywocie maksymalnie ... piszą tak bo nie znają okoliczności sprawy. 10 za włamanie można dostać jak podejrzewam za kradzieże wielkiej wartości / wielokrotną recydywę. Jeśli koleś ukradł niewiele i pierwszy raz to 10 raczej nie dostanie..\nCzęsto okradano mój dom z racji tego, że wyjeżdzałem w delegacje za granicę na kilka miesięcy. Wkurzyłem się i pod oknami zainstalowałem potrzaski na niedzwiedzia które kupiłem legalnie jako pamiątki myśliwskie. Szybko się dowiedziałem od policji że złodziejowi ucieło nogę kiedy wszedł do mojego domu przez okno balkonowe. Miałem trochę kłopotów ale już wszystko gra a moja radość jest wielka.\nGłupi jak wyborca PiS. Czemu nie bierzecie przykładu z góry. Nie trzeba kraść. Wystarczy dać sobie premie 😁\nZIOBRO NIE WIE ZA CO ILE LAT WIĘZIENIA TO JAKIM PRAWEM ZAJMUJE TEN STOŁEK\nTo nie będą przesłuchiwać funkcjonariuszy, że zadawali niewygodne pytania biednemu obywatelowi ? No, jak tak można? Podejrzany robił to z powodu ROZTARGNIENIA !!! Jest niewinny !\nAleż to standard. Złapany złodziej samochodu mówi że chciał się przejechać, złapany złodziej gotówki twierdzi że pożyczkę planował oddać następnego dnia itp. W takie tłumaczenie wierzą tylko sędziowie z kasty i uniewinniają złodzieja. Jeśli złodziejem jest sędzia to jest również uniewinniany gdyż sędzia ma prawo być roztargniony.\nCiekawe ile dostanie donek za kradzież 153 miliardów z OFE\nAle głupi ten złodziej mógł zabić właściciela to dostał by ze 4 może 5 lat a tak za kradzież pokibluje 10 .\n10 lat ???????? chyba tu kogoś zdrowo pop../.././..liło jak może byc 10 lat za kradzież ( co potępiam)jeśli za morderstwo dają czwóraka.


Polityka uniku – trzy lata po katastrofie smoleńskiej Polska wciąż bez floty dla VIP | Energetyka24\nPolityka uniku – trzy lata po katastrofie smoleńskiej Polska wciąż bez floty dla VIP\nEnergetyka24 10.04.2013 16:35\nW trzecią rocznicę katastrofy smoleńskiej premier Donald Tusk udaje się rejsowym samolotem na oficjalną wizytę zagraniczną do Nigerii. I nic nie wskazuje na to, żeby ta niespotykana w Europie praktyka została przerwana.\nRząd nie zamierza kupować nowych samolotów, bo jak wynika z nieoficjalnych informacji, do których dotarł Defence24.pl, LOT uzyskał gwarancję przewożenia VIPów do 2018 roku. – Sytuacja, w której prezydent czy premier, nie mają zapewnionego elastycznego i pewnego transportu jest skandaliczna – podkreśla Jerzy Gruszczyński, redaktor naczelny „Lotnictwa”\nZ informacji, które uzyskaliśmy w kręgach zbliżonych do PLL Lot wynika, że narodowy przewoźnik miał otrzymać zapewnienie ze strony rządowej na przedłużenie umowy dzierżawy dwóch Embraerów 175 aż do 2018 roku. Po tej dacie rząd ma rozpatrzyć kupno nowych maszyn do przewozu najważniejszych osób w państwie. Oficjalnie kontrakt na wynajem samolotów wygasa z końcem 2013 roku i opiewa na kwotę 25 mln złotych rocznie. Czarterowane maszyny nie sprawdzają się jednak do wielu zadań, mogą latać tylko na średnich dystansach, dlatego przedstawiciele polskich władz udających się np. do Stanów Zjednoczonych muszą korzystać ze zwykłych, rejsowych połączeń.\nWięcej: Więcej: Będą nowe maszyny do przewozu VIP w Polsce?\nJerzy Gruszczyński uważa, że rząd popełnił błąd decydując się na wariant wynajmu maszyn od LOT-u. - Elity potrzebują własnej floty - nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Takie samoloty były, są i będę potrzebne, bo dają elastyczne i pewne możliwości realizacji zadań państwowych – uważa redaktor naczelny Lotnictwa i dodaje - Tryb rozwiązania 36. spec pułku był skandaliczny, bowiem nie wprowadzano rozwiązania, które zabezpieczałoby podstawowe interesy kraju, a do takich należy zaliczyć transport VIPów – wskazuje ekspert. Podkreśla, że nigdzie na świecie nie neguje się potrzeby posiadania floty o specjalnym przeznaczeniu.\nWięcej: Polska sprzedaje rządowe Jaki-40\nZ dniem 31 grudnia 2011 roku 36 Specjalny Pułk Lotnictwa Transportowego został rozformowany, a zadania wojskowej jednostki przejął LOT. Podczas ogłaszania tej decyzji w sierpniu 2011, na wspólnej konferencji prasowej z szefem MON, Donald Tusk przekonywał, że „jedyną zmianą będzie to, że loty z użyciem samolotów będą wykonywane już wyłącznie w formule cywilnej we współpracy z narodowym przewoźnikiem”. Premier podkreślał, że korzystanie z dwóch samolotów należących do PLL LOT w dużej mierze wyczerpuje potrzeby państwa. Całkowicie tym samym pominął kwestię braku dostępu do samolotów zdolnych obsługiwać dalsze loty poza Europą.\nWięcej: 365 dni ministra Tomasza Siemoniaka\nW ubiegłym roku wydawało się, że perspektywa zakupu samolotów dla VIP-ów znowu staje się możliwa. Po podróży do Stanów Zjednoczonych na sesję ONZ, prezydent Komorowski skarżył się na warunki podróży rejsowym samolotem uznając, że traci na tym prestiż państwa. Konieczne jest kupno samolotów – przekonywał prezydent, ale jego apele trafiły w próżnie. W tym samym czasie szef BBN zwracał uwagę na kwestię zapewnienia ochrony informacji dla najważniejszych osób w państwie. Również te opinie nie doprowadziły do wszczęcia postępowania przetargowego.\nWięcej: Prezydent nawołuje do zakupu dużego samolotu do przewozu VIP\nNa wątek szeroko rozumianego bezpieczeństwa zwraca uwagę redaktor naczelny Lotnictwa – Decydenci muszą mieć nieograniczony dostęp do łączności niejawnej, podczas takich lotów poruszane są ważne kwestie dla bezpieczeństwa państwa, relacji międzynarodowych, to wszystko musi być odpowiednio zabezpieczone i przygotowane.\nDzisiaj nasze służby aby przewieźć np. tajne dokumenty wykorzystywane są wojskowe samoloty transportowe CASA – ale jest to możliwe tylko do kwatery głównej NATO. Rejsy transatlantyckie muszą już być dodatkowo zabezpieczane na połączeniach cywilnych. - Nie da się tego zrobić w rejsowych samolotach. Pamiętajmy, że jesteśmy członkiem NATO, tego nie możemy bagatelizować – podkreśla Gruszczyński. Dodaje, że w jego ocenie Polska potrzebuje minimum dwie ”duże” maszyny i cztery obsługujące krótsze dystanse.\nWięcej: Jest kupiec na Jaki?\nO wymianie wysłużonych samolotów obsługujących najwyższe władze mówiło się od lat 90. W 1993 roku MON sformułował wymagania techniczne, jednak międzyresortowy zespół rządu Włodzimierza Cimoszewicza, który zajął się tą sprawą, nie ukończył prac. Kolejne próby podejmowano w 1998 i 2002 roku, jednak za każdym razem rząd odstępował od przetargu. W połowie 2007 roku zaniechano kolejnego postępowania, gdy stwierdzono błędy w warunkach i kryteriach przetargu. Latem 2009 pojawiła się koncepcja dzierżawy dwóch samolotów Embraer-175.\nWięcej: Boeing 787 Dreamliner nową maszyną przewozu VIP w Meksyku?\nNowa nadzieja na rządową flotę samolotów pojawiła się w drugiej połowie 2011 r. Opracowano wtedy koncepcję pozyskania tzw. samolotów MRTT (MRTT - wielozadaniowe samoloty transportowe i tankowania w powietrzu (Multi Role Tanker Transport), które w ciągu kilku godzin można przystosować jako samoloty transportowe do przewozu ładunków, po szybkim zainstalowaniu foteli do przewozu osób (w zależności od konfiguracji VIP lub np żołnierzy), lub wykorzystać jako tankowiec. Projekt miał być zrealizowany w ramach PPP (bez angażowania środków MON) przez rządowy Bumar w oparciu o współpracę z doświadczonymi w tym zakresie podmiotami z Izraela. Jednak pod koniec 2012 i ta koncepcja upadła.\nCzy to jest realizacja “taniego państwa”? czy może raczej “państwa niezaradnego”?\nW całej sprawie jest jeszcze jedno ważne pytanie: co zrobi rząd, gdy nie uda się plan restrukturyzacji LOT-u i krajowy przewoźnik nie będzie w stanie dalej realizować usług dla najważniejszych osób w państwie? Kolejny wariant ”tymczasowy”?


A czy Ty wytypowałeś już wynik Polaków? - w portalu ligowiec.net\npiłka nożna / Pozostałe rozgrywki maggi - 14.06.2021 12:33\nA czy Ty wytypowałeś już wynik Polaków?\nTrwa nasza zabawa w EuroTyperze. Aktualnie pierwsze miejsce w klasyfikacji zajmuje Bonialdo, który zdobył 22 punkty. Drugi jest poplabialogard z 20 punktami, a trzecie miejsce zajmuje piotras71 z 19 punktami.\nSzczegółowe wyniki są dostępne tutaj. W naszej zabawie bierze udział już ponad 100 osób. Przypominamy, że typować można tutaj. Najpóźniej 10 minut przed rozpoczęciem danego spotkania.\nCo można typować? Oczywiście wyniki wszystkich spotkań rozgrywanych na EURO. Za każdy dobrze wytypowany mecz (zwycięstwo, remis, porażka) użytkownik dostaje 2 punkty, za każdy dobrze wytypowany wynik meczu (2:1, 5:2 itp.) użytkownik otrzymuje 2 punkty, za prawidłowo wytypowaną liczbę bramek użytkownik otrzymuje 1 punkt, za prawidłowo wytypowaną liczbę żółtych kartek użytkownik otrzymuje 1 punkt, za prawidłowo wytypowaną liczbę rzutów rożnych użytkownik otrzymuje 1 punkt. Regulamin typera dostępny jest tutaj


Dentysta w serwisie Wiadomości i ciekawostki - okolica i świat - http://dziennik.bedzin.pl/\nDentysta w serwisie Wiadomości i ciekawostki - okolica i świat\nIndeks wpisów Lista poradników Spis arykułów\nDodane: 01:27 09. 05. 2021\nleczenie kanałowe jastrzębie Oczywiście każde rozwiązanie jest uprzednio konsultowaneUtrata zębów lub ich poważne uszkodzenie to niebezpieczeństwo dotykające wbrew obiegowej opinii nie tylko ludzi starszych. Osoby młode doczytaj więcej\nDodane: 00:06 09. 05. 2021\nstomatolog cieszyn Nie ma nic ważniejszego dla rodzicówNie ma nic ważniejszego dla rodziców niż dbanie o zdrowie ich dzieci. Dotyczy to również jamy ustnej oraz uzębienia. Stomatologia dzisiaj cor czytaj dalej na tej stronie\nDodane: 00:15 08. 05. 2021\nstomatolog cieszyn W momencie gdy dotykają nas schorzeniaEndodoncja to popularne leczenie stomatologiczne, nazywane potocznie leczeniem kanałowym. To jedno z najbardziej zna pełen artykuł\nGabinet stomatologiczny Zabrze Stomatolog nie może pozostawić żadnych śladówIdealny gabinet dentystyczny powinien być placówką przyjazną wszystkim pacjentom. Co prawda n zobacz więcej\nKlinika stomatologiczna Zabrze Dlaczego należy zwalczać lęk przed dentystą?Dla wielu osób lęk przed dentystą wydaje się czymś zupełnie normalnym. Nieraz mamy wrażenie, że dok całość\nDentysta Zabrze Strach przed dentystąJeżeli uciążliwy strach przed dentystą uniemożliwia dbanie o higienę i zdrowie jamy ustnej, problemem trzeba się oczywiście zająć. Warto zdać sobie przed przeczytaj więcej\nDobry dentysta Zabrze Nieraz mamy wrażenie że dokucza onDla wielu osób lęk przed dentystą wydaje się czymś zupełnie normalnym. Nieraz mamy wrażenie, że dokucza on dosłownie wszystkim, dlatego nie uw na tej stronie\nGabinet stomatologiczny Zabrze Zanim jeszcze wybierzesz się na pierwsząZanim jeszcze wybierzesz się na pierwszą wizytę do swojego nowego dentysty, upewnij się, że na pewno sprawdź to\nGabinet stomatologiczny Zabrze Najczęściej wybieramy taki gabinet dentystyczny któryDbanie o zęby jest bardzo ważne. Niestety nie zawsze robimy to w odpowiedni sposób. Trzeba też przyznać, że w przeczytaj wszystko\ngabinet dentysty cieszyn Leczenie kanałowe jest wynikiem dłuższych zaniedbańLeczenie kanałowe jest wynikiem dłuższych zaniedbań i unikania wizyt u dentysty. Ten skomplikowany kliknij aby przeczytać\nstomatolog cieszyn Często udaje się wyleczyć zęba poprzezBól zęba bywa mniejszy , większy albo przeraźliwie duży. Nikt raczej nie lubi wizyty u dentysty, jest to często związane z niewyobrażalnym przeczytaj wszystko\nGabinet dentystyczny Zabrze Warto wtedy sprawdzić który gabinet dentystycznyWizytę w gabinecie stomatologicznym najlepiej zarezerwować z dużym wyprzedzeniem. Nie każdy dentysta przyjmie nas bowiem z dnia na kontynuuj czytanie\nstomatolog zabrze Właśnie dlatego prywatny stomatolog cieszy sięChyba każdy wie, że dostanie się do dentysty na fundusz zdrowia nie jest wcale takie łatwe. Właśnie dlatego prywatny stomatolog cieszy się ta całość tutaj\nstomatolog cieszyn Dziś stomatologia to bardzo dobrze rozwiniętaJak trudno nam sobie wyobrazić dawne czasy, gdy bolał ząb, a nie było dentystów. Kto miał pomóc człowiekowi, kt ciekawy artykuł\nDodane: 00:09 16. 12. 2020\nWybielanie zębów cieszyn Dbałość o zęby i jamę ustnąDbałość o zęby i jamę ustną to bardzo ważne działania. Pominięcie regularnej higieny ust może doprowadzić do wielu nieprzyjemnych powikłań zd pomocne wskazówki\ngabinet stomatologiczny cieszyn Powstawanie próchnicy zębówPróchnica zębów jest jedną z najczęstszych chorób atakujących zęby oraz najczęstszą przyczyną leczenia stomatologicznego. Próch sprawdź tutaj\ngabinet stomatologiczny cieszyn Czym są korony w stomatologiiProtetyka jest jednym z wielu działów stomatologii, z zakresu której gabinety stomatologiczne oferują różne zabiegi. zobacz\nArtykuł o ciepłym domuCo powinieneś wiedzieć o prawieUsterki e-sklepuJak w 2020 szkolić z bhp we Wrocławiu na sto procent!Wiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Szkolenia bhp onlineDuża skuteczność w tym jak odmłodzić ceręPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećSzybalski-stomatologia.plHandling electricity Will you manage to buy us auto parts in 2020? Co musisz wiedzieć o pielęgnacji i dbaniu o skóryProwadzić sprawy prawne? Dokładnie!Wypożyczalnia halJak leczy się choroby sercaDobre i złe odżywki białkoweZegarki na prezentKiedy przyjdzie potrzeba na prawnika buy us auto parts? No? Solary - modne czy opłacalne?Temat dnia: geodezja How to fix a car - hourly rate Ciężki sprzęt do budowyŚcienne maty grzewczeKurs bhp onlineReklamy mobilne i zewnętrzneProgram Optima EPRKrótko o jacuzzi w ogrodziePoligrafia oraz marketing- czyli reklamy drukowanePrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhp


1 września 2019 – Montessori\nDzienne archiwa:1 września 2019\nSesja egzaminacyjna w Grodzisku Mazowieckim w terminie 27 września – 1 października 2021 r.\nDrodzy Rodzice i Uczniowie, Zapraszamy serdecznie wszystkich chętnych i gotowych do podejścia do egzaminów w ramach organizowanej przez nas pierwszej sesji w tym roku szkolnym w\nWyjazd integracyjny warszawskich grup LED\nTrzy warszawskie grupy LED wraz ze swoimi tutorami Dżemilą, Jackiem i Marcinem oraz niezawodnym przewodnikiem Adamem Kaliszukiem wyruszyły na trzydniową przygodę po Beskidach. Wystartowaliśmy z\nPierwsze spotkanie w bielskim Montessori Open Space\nPoczątek września, to między innymi pierwsze spotkania naszych licealistów z Montessori Open Space. Zobaczcie, jak rozpoczęliśmy nowy rok szkolny w bielskim Open Space! Jest to\nSpotkanie tutorów LED i Montessori Open Space\nPod koniec sierpnia w naszej nowej przestrzeni w Bielsku-Białej spotkali się tutorzy LED i Montessori Open Space z całej Polski. Pierwszy dzień spędziliśmy na wycieczce\n“Odlotowe pożegnanie lata” w Ostrowie Wielkopolskim\nZapraszamy Was gorąco na Lotnisko w Michałkowie, gdzie odbędzie się “Odlotowe pożegnanie lata”, czyli piknik na Inaugurację Roku Szkolnego 2021/22 w Ostrowie Wielkopolskim. Podczas spotkania\nZlot Edukacji Domowej w Grodzisku Mazowieckim\nZlot ED 4.09.2021 Książenice, ul. Młodości 6 (Strefa Ruchu k. Grodziska Mazowieckiego) Zapraszamy uczniów, rodziców naszych szkół Montessori Mountain Schools i wszystkich zainteresowanych EDukacją Domową


Czy padnie kolejny rekord Stója? – Portal Informacyjny o Stalowej Woli\nWielkimi krokami zbliża się drugi – LOTTO Warszawski Memoriał Kamili Skolimowskiej, który zaplanowany jest na 13 września na stadionie narodowym w Warszawie.\nBartłomiej Stój z Katolickiego Klubu Sportowego Victoria Stalowa Wola wystartuje w konkurencji rzutu dyskiem o wadze 2 kg.\nTo kolejny start młodego wychowanka Victorii na tak szeroką skalę. Bartek będzie startował z najlepszymi lekkoatletami świata, wśród których nie zabraknie naszych medalistów olimpijskich czy mistrzostw świata – Piotra Małachowskiego, Anity Włodarczyk, Pawła Fajdka czy Tomasza Majewskiego.\nTe zawody będą dla Bartka kolejną okazją do pokazania się szerszej publiczności i zdobycia kolejnych doświadczeń. Przypomnijmy, obecny rekord naszego dyskobola w rzucie dyskiem o wadze 2 kg wynosi 59.76 m. Miejmy nadzieję, że Bartek po tym konkursie da nam powody do jeszcze większej radości !\nPodobne wpisyBartłomiej StójKKS VictoriaStalowa WolaWarszawa


Jak zdjąć urok jaką świecę palić najlepsza jest fioletowa Producent świec do magii i rytuałów z naturalnego wosku pszczelego świece marki Magoi Agni\nFIOLETOWA ŚWIECA Z WOSKU\nFioletowa świeca złagodzi poczucie winy, uspokoi emocje, pomoże wejść na wyższy poziom duchowy. Idealna świeca na krótki i sprawny rytuał. Pali się ok. 2 godzin. Czas oczywiście uzależniony jest od intencji i może znacznie różnić się, ponieważ magia świec, zawsze jest nieprzewidywalna.\nKod tego produktu: 5701207\nŚwiecę fioletową stosujemy w magii i rytuałach, aby zdjąć urok, wejść na wyższy poziom umysłowy i duchowy, rozwijać się duchowo. Gdy potrzebować będziemy wewnętrznego spokoju - wyjątkowy relaks, złagodzić poczucia winy i zwiększyć wiarę we własną wartość.\nPo fioletową świecę należy sięgnąć kiedy potrzebować będziecie uzdrowienia i wsparcia duchowego, mądrości, mistycyzmu, zaszczytu, powodzenia i sukcesu w biznesie. a także honoru, szacunku i uznania.\nŚwieca fioletowa czakra szósta - trzeciego oka.\nRozwój duchowy, wyjątkowy relaks, złagodzenie poczucia winy, zwiększenie wiary we własną wartość, zdjęcie uroków.\nOceniasz: Fioletowa Świeca rozmiar S - mistycyzm, zdejmowanie uroku, poczucie własnej wartości


Czarny ekran i cmd po zalogowaniu.\n2019-09-30, 19:30:57 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2019-09-30, 19:43:14 przez DexMex_O.)\nMam problem z moim komputerem. Wczoraj nie mogłem w ogóle włączyć CMD więc szukałem jak to naprawić, po czym okazało się iż jest to wina, z tego co widziałem, sławnego już, SoundMixera.exe. Udało mi się go jakoś usunąć i, gdy już było po wszystkim wyłączyłem PC. Następnego dnia ( czyli dzisiaj ) uruchomiłem komputer, a tu na monitorze zaraz po zalogowaniu jedyne co jest widoczne to okno CMD i włączający się program SpyHunter.\nNie ma pulpitu, paska u dołu, a jedynym sposobem, żeby cokolwiek włączyć jest Menedżer Zadań i tam albo poprzez\n" Otwórz lokalizację pliku " i tak wejść do Komputera, albo przez " Uruchom ", ( do którego swoją drogą nie działa skrót klawiszowy ).\nSzukałem już na kilku stronkach rozwiązania i próbowałem naprawić to przez Frst ale niespecjalnie dało to jakiś efekt. Dołączam w załącznikach skan z tego programu i mam nadzieję, że ktoś mi w jakiś sposób da radę pomóc.\nEDIT: Poszukałem trochę więcej i po wpisanie explorer.exe wszystko się pojawia. Jednakże, nadal chciałbym, żeby włączało się wszystko normalnie.\nAddition.txt (Rozmiar: 98.32 KB / Pobrań: 1)\nFRST.txt (Rozmiar: 44.91 KB / Pobrań: 1)


Są niezbędnym wyposażeniem każdej kuchni! Służą do serwowania przeróżnych napojów i równocześnie mogą być wyśmienitą dekoracją. Oferujemy sprzedaż szklanek pojedynczo lub w kompletach, aby aranżacja Twojego stołu mogła zawsze wyglądać elegancko i nienagannie. Idealnie przezroczyste pokale świetnie sprawdzą się przy serwowaniu wielu gatunków piw, byś w pełni mógł delektować się ich smakiem oraz zachwycał złocistą barwą.\nSzklanka Fabio 530 ml wysoka do piwa i napojów\nSzklanka Fabio o pojemności 530 ml, dzięki swojej wysokości świetnie sprawdzi się do serwowania piwa z pianą "na dwa palce", a także różnego rodzaju napojów, koktajli lub kawy z bitą śmietaną.\nSzklanka Fado 420 ml do napojów i drinków\nWypukła szklanka do napojów Fado o pojemności 420 ml, wykonana ze szkła bardzo wysokiej jakości i trwałości, idealna przejrzystość pozwala na nieskazitelne rozproszenie światła, aby móc podziwiać barwę każdego napoju.\nSzklanka Gusto 500 ml do wody i białego wina\nSzklanka Gusto o pojemności 500 ml, która zachwyci gustownym wykonaniem miłośników minimalizmu a także nowoczesnego designu, wykonana z bardzo wysokiej jakości szkła, odpornego na matowienie.\nSzklanki Casual 250 ml do whisky i drinków 6 szt.\nSzklanka do whisky o pojemności 250 ml, która zachwyci gustownym wykonaniem miłośników minimalizmu a także nowoczesnego designu, wykonana z bardzo wysokiej jakości szkła, odpornego na matowienie.\nSzklanki Casual 300 ml long drink do napojów 6 szt.\nKomplet 6 szklanek Casual o pojemności 300 ml, zaprojektowane tak, aby idealnie wpasować się w każdą aranżację oraz uroczystość, wykonane z niezwykle przejrzystego szkła.\nSzklanki Casual 350 ml long drink do napojów 6 szt.\nKomplet 6 szklanek Casual o pojemności 350 ml, zaprojektowane tak, aby idealnie wpasować się w każdą aranżację oraz uroczystość, wykonane z niezwykle przejrzystego szkła.\nSzklanki Casual 500 ml do piwa lager 6 szt.\nKomplet 6 pokali Casual o pojemności 500 ml, zaprojektowane tak, aby z każdego rodzaj piwa, a w szczególności lagerów, wydobyć w pełni klarowność oraz orzeźwiający smak.\nSzklanki Casual 500 ml do piwa uniwersalne 6 szt.\nKomplet 6 szklanek Casual o pojemności 500 ml, zaprojektowane tak, aby z każdego rodzaj piwa, wydobyć to co najlepsze czyli orzeźwiający, charakterystyczny smak chmielu, aromat oraz klarowny, złocisty kolor.\nSzklanki Life 250 ml proste do herbaty i napojów 6 szt.\nKomplet 6 szklanek Life o pojemności 250 ml, posiadają prosty, klasyczny design, wykonane z wytrzymałego i odpornego szkła, które bez żadnych przeszkód można wkładać do mikrofali i podgrzewać zawartość.\nSzklanki Premium 410 ml do napojów i drinków 6 szt.\nKomplet 6 wypukłych szklanka do napojów o pojemności 410 ml, wykonana ze szkła bardzo wysokiej jakości i trwałości, idealna przejrzystość pozwala na nieskazitelne rozproszenie światła, aby móc podziwiać barwę każdego napoju.\nSzklanki Premium 500 ml do wody i białego wina 6 szt.\nKomplet 6 szklanek o pojemności 500 ml, który zachwyci gustownym wykonaniem miłośników minimalizmu, a także nowoczesnego designu, wykonany z bardzo wysokiej jakości szkła, odpornego na matowienie.\nSzklanki Pure 250 ml niskie do napojów 6 szt.\nZestaw 6 szklanek Pure o pojemności 250 ml, wykonane z solidnego i wytrzymałego szkła, które można wkładać do kuchenki mikrofalowej, niezastąpione podczas przyjęć, a także podczas codziennych czynności.\nSzklanki Pure 350 ml long drink do napojów 6 szt.\nZestaw 6 szklanek Pure o pojemności 350 ml, wykonane z solidnego i wytrzymałego szkła, które można wkładać do kuchenki mikrofalowej, niezastąpione podczas przyjęć, a także podczas codziennych czynności.\nSzklanki X-line 290 ml do whisky i drinków 6 szt.\nSzklanka do whisky o pojemności 290 ml, która zachwyci gustownym wykonaniem miłośników minimalizmu a także nowoczesnego designu, wykonana z bardzo wysokiej jakości szkła, odpornego na matowienie.\nSzklanki X-line 300 ml long drink do napojów 6 szt.\nSzklanka do drinków o pojemności 300 ml, która zachwyci gustownym wykonaniem miłośników minimalizmu a także nowoczesnego designu, wykonana z bardzo wysokiej jakości szkła, odpornego na matowienie.


Finał Eliminacji do PolAndRock Festival 2018: Happysad + Venflon | Progresja\nFinał Eliminacji do PolAndRock Festival 2018: Happysad + Venflon\nDate & time Sat 30.06.2018, 15:40 Venue Main Stage - Progresja Lineup 15:40 - drzwi\n15:50 - 16:10\t- HORRORSCOPE\n16:20 - 16:40\t- CICHY\n16:50 - 17:10\t- NEUOBERSCHLESIEN\n17:20 - 17:40 - OPUS MAGNUM\n17:50 - 18:10 - OHO!KOKO\n18:20 - 18:40 - SNOWMAN\n18:50 - 19:20\t- GOŚĆ - VENFLON\n19:30 - 19:50 - PULL THE WIRE\n20:00 - 20:20 - DREAM ATLAS\n20:30 - 20:50\t- RUST\n21:00- 21:20\t- GLASSPOP\n21:30 - 21:50 - HOPE\n22:00 - 22:20 - AGATA KARCZEWSKA\n22:30 - 23:30\t- gwiazda - HAPPYSAD\n23:40 - OGŁOSZENIE WYNIKÓW\nTickets Free Links Facebook Event\nPrzystanek Woodstock to jeden z największych na świecie festiwali rockowych. Od kilku lat organizatorzy stwarzają młodym zespołom okazję, aby zawalczyć o występ na festiwalu. Każdy zespół ma szansę wystąpić obok największych gwiazd imprezy. Dla wielu artystów jest to spełnienie muzycznych marzeń. Niepowtarzalny klimat przyjaźni i wolności oraz wielosettysięczna publiczność pod sceną to magnes nie tylko dla początkujących artystów.\nEliminacje do Przystanku Woodstock, składają się z dwóch części. Pierwsza jest oparta na przesłuchaniach płyt. Po wybraniu najlepszych zespołów odbywa się seria klubowych koncertów, a ich celem jest wyłonienie artystów, którzy zagrają na scenach Przystanku Woodstock. Drugi etap Eliminacji to, oprócz spełnienia muzycznych marzeń, przede wszystkim niezwykła atmosfera koncertów w najlepszych klubach w Polsce, magia wspólnego grania i radość rywalizacji, w której tak naprawdę nie ma przegranych.\nO tym, kto zagra w półfinałach, a następnie na festiwalu, decyduje Jury w składzie: Jurek Owsiak (prezes zarządu WOŚP), Andrzej Puczyński (prezes ZPAV, Izabelin Studio), Krzysztof “Milkee” Dobies (rzecznik prasowy Przystanku Woodstock), Tomasz “Kasprol” Kasprzyk (dziennikarz muzyczny Antyradia, muzyk multiinstrumentalista) oraz Piotr Chancewicz „Dziki” (producent muzyczny, muzyk).\n“Eliminacje są dla nas ważnym wydarzeniem, ponieważ to właśnie na nich poznajemy świetne zespoły z Polski i ze świata, o których inaczej byśmy nie usłyszeli.” – mówi Jurek Owsiak, twórca Przystanku Woodstock i przewodniczący Jury Eliminacji. “Podczas koncertów Eliminacji obserwujemy, czy zespół potrafi porwać woodstockową publiczność, czy potrafi rozkręcić wszystkich do zabawy. Z satysfakcją obserwujemy zespoły, które po starcie w Eliminacjach w minionych latach wypłynęły na szerokie wody i obecnie są uznawanymi i popularnymi gwiazdami! W tym roku zagra dla nas kilkadziesiąt niezłych kapel i mamy nadzieję, że dadzą z siebie wszystko, że będzie to mocne muzyczne uderzenie!” – dodaje.\nPodczas Eliminacji do 24. Przystanku Woodstock po przesłuchaniu kilkuset zgłoszeń jurorzy postanowili wyróżnić 30 zespołów, które zostały zaproszone do udziału w kolejnym etapie muzycznych zmagań. Na półfinałowych koncertach wystąpią: The Djangos, Carrion, Hope, Poligon nr. 4, Czaqu, Opus Magnum, The Fruitcakes, Maja i Dandysi, Pull The Wire, Agata Karczewska, St. James Hotel, Leski, Two Timer, Robert Cichy, Glasspop, Premiera, Dreamheart, Horrorscope, Łydka Grubasa, Łysa Góra, Dollz, OHO!KOKO, Rust, NeuOberschlesien, Tune, MetKa, Neshorn, Manchiz, Snowman oraz Dream Atlas.\n• Wrocław – 21 kwietnia (sobota)\n• Poznań – 19 maja (sobota)\n• Praga (Czechy) – 31 maja (czwartek)\n• Gdańsk – 9 czerwca (sobota)\n• Finał Eliminacji – Warszawa – 30 czerwca (sobota)\nNa wszystkie koncerty tradycyjnie wstęp wolny! Każdy z zespołów będzie miał 20 minut, aby dać z siebie wszystko i zaprezentować swoją muzykę publiczności oraz jurorom. O tym, który zespół zostanie zaproszony do zagrania na jednej ze scenach 24. Przystanku Woodstock zadecydują jurorzy. Specjalną atrakcją wieczoru będą gościnne występy zespołów znanych z woodstockowych scen.\nGość wieczoru: Venflon\nGwiazda koncertu: happysad\nPełna lista zespołów, które wystąpią podczas półfinałowych koncertów zostanie opublikowana na początku marca br. na stronie internetowej https://eliminacje.woodstockfestival.pl.


Korwin-Mikke ma przeprosić Partię Kobiet - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaPolitykaKorwin-Mikke ma przeprosić Partię Kobiet\nSąd Okręgowy w Warszawie nakazał Januszowi Korwin-Mikkemu przeproszenie Partii Kobiet za nazwanie jej "partią ekshibicjonistek".\nKorwin-Mikke ma zamieścić sprostowanie i przeprosiny na pierwszej stronie gazety "Dziennik" oraz w swoim blogu internetowym. Informacje podobnej treści ma też zamieścić komitet wyborczy LPR - Korwin-Mikke kandyduje do Sejmu z listy tego komitetu.\nSąd uznał natomiast, że nie można rozpatrywać w trybie wyborczym części wniosku Partii Kobiet, która dotyczyła wypowiedzi Korwin- Mikkego dotyczących niepełnosprawnych dzieci i jednej z działaczek Partii Kobiet - matki niepełnosprawnej dziewczynki. Sąd zasugerował, że w takiej sytuacji, jeśli czuje się ona urażona, to ma możliwość wystąpienia o ochronę dóbr na drodze cywilnej.\nPełnomocnik Partii Kobiet stwierdził, że rozważy ona odwołanie się od tej decyzji sądu, ale możliwe jest również wystąpienie do sądu na drodze cywilnej.\n_ Partia Kobiet poczuła się urażona słowami Korwin-Mikkego, który nazwał to ugrupowanie "partią ekshibicjonistek" oraz jego wypowiedziami dotyczącymi niepełnosprawnych dzieci. _ Partia Kobiet domagała się zakazu rozpowszechniania twierdzeń, że jest "partią ekshibicjonistek", że to działaczki Partii Kobiet "zgodnie i cynicznie wykorzystują niepełnosprawne osoby do rozgrywek politycznych" oraz że "w klasach integracyjnych dzieci zdrowe przejmują schorzenia od niepełnosprawnych" i, że dzieci niepełnosprawne nie mogą uczestniczyć w lekcjach WF-u.\nPartia Kobiet chciała nakazania sprostowania powyższych informacji i przeprosin dla jednej ze swych działaczek i dla jej córki za obraźliwe - jej zdaniem - sformułowania polityka pod adresem niepełnosprawnej dziewczynki.\nTagi: korwin-mikke, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, polityka, pap, wybory\nKorwin-Mikke wystartuje na prezydenta


Podróże i odpoczynek - walczykiewicz.pl\nNad morze na zabiegi rehabilitacji\nUrlop można wykorzystać na wypoczynek, ale nie tylko. W trakcie wakacji z pewnością można także zadbać o zdrowie. Relaks, aktywność fizyczna, pobyt w hotelu ze SPA to część możliwości. Istnieją jednak również inne opcje. Warto na przykład rozważyć ofertę rehabilitacyjną wielu ośrodków. Uzdrowisk nie brakuje chociażby nad morzem. Tamtejszy klimat niewątpliwie sprzyja poprawie zdrowia i …\nNad morze na zabiegi rehabilitacji Read More »\nWyjątkowe przyjęcie weselne na poziomie\nPodróże i odpoczynek / By Paweł Dąb\nJeżeli organizujemy wesele, to na pewno z całego serca pragniemy, aby było ono po prostu idealne i nie ma w tym absolutnie niczego złego. Musimy tylko pamiętać o tym, aby zorganizować nasze wydarzenie najlepiej jak to jest tylko możliwe. Jeżeli bowiem to się nam uda, to na pewno wszystko pójdzie po naszej myśli i będziemy …\nWyjątkowe przyjęcie weselne na poziomie Read More »\nKoszt noclegu poza hotelem\nPodróże i odpoczynek / By Ewa Duda\nObecnie w Polsce dużą popularnością cieszy się odwiedzanie miast, które nie znajdują się na pierwszych miejscach najpopularniejszych kierunków turystycznych. Osoby, które decydują się na odwiedzanie takich miejsc kierują się przede wszystkim tym, że w takich miejscowościach nie ma takiego natłoku turystów, a jednocześnie ceny są znacząco niższe, niż w najpopularniejszych miejscowościach turystycznych w górach, czy …\nKoszt noclegu poza hotelem Read More »\nPodróże i odpoczynek / By Tadeusz Wiśniewicz\nW chwili, w której decydujemy się wyjechać na kilka dnia musimy pamiętać o tym, że zawsze, bez względu na to na jak długo wyjeżdżamy, musimy się do tego wyjazdu odpowiednio przygotować. Jest to bowiem bardzo ważne i nie wolno o tym zapominać, bo zasługujemy w końcu na to, by mieć jak najlepsze oraz do tego …\nNoclegi w miejscowości Wisła Read More »\nNajpiękniejsze miejsca w Kudowej Zdroju\nMiejsc na spędzanie miłych wakacji jest w Polsce jak i na świecie bardzo wiele. Każdy wybiera zazwyczaj takie miejsce dostosowane do swoich preferencji. Mamy możliwość jechać nad morze jeśli lubimy pływać. Możemy również pojechać w góry jeśli lubimy wspinać się na szczyty. Kudowa jako popularny kierunek podróży Po za tym możemy być gdzieś po środku i …\nNajpiękniejsze miejsca w Kudowej Zdroju Read More »\nCudowne miejsca do spania w Gdyni\nWyjazd na urlop to naprawdę cudowna sprawa i nie ma powodu, by temu zaprzeczać. Jest to w końcu moment – nieraz jedyny w ciągu roku – kiedy możemy odpocząć oraz dobrze się bawić. A co jest nam potrzebne, by było to możliwe? Właściwie jedna, bardzo istotna rzecz, jaką jest hotel. Bez odpowiedniego miejsca do spania …\nCudowne miejsca do spania w Gdyni Read More »