Ocena podwozia Honda Accord VII Sedan - Nadwozie - Forum Honda Accord Klub Polska\nOcena podwozia Honda Accord VII Sedan\nRozpoczęty przez rooneyasd , 15:37, 01.06.2020\nNapisano 15:37, 01.06.2020\nProsiłbym o ocenę podwozia, wydaje mi się że lepiej je teraz robić , póki jeszcze nie jest w najgorszym stanie niż później ratować trupa, ale wole się dopytać fachowców.\nJeśli trzeba będzie robić, to mam kilka pytań:\n1. Czy oryginalna konserwację trzeba "zrywać" ? Z forum kilka osób pisze że tak, ale jest też część że nie. Tylko miejsca skorodowane\n2. Nie będę robił tego sam , oddam komuś do zrobienia. Myślę że powinienem spytać o takie rzeczy jak:\n- całkowite rozebranie podwozia, czyszczenie\n- szlifowanie miejsc skorodowanych\n- nalożenie farby anty korozyjnej\n- potem podkład epoksydowy\n- na koniec masa bitumiczna\nUżytkownik rooneyasd edytował ten post 16:01, 01.06.2020\nNapisano 15:44, 01.06.2020\nTylko piaskowaniem usuniesz ,,rudego raka,,.\nNapisano 16:38, 01.06.2020\nDużo roboty ale do odratowania. Jednak myślę, że nikt tak dobrze nie zrobi jak własna ręką . Jeśli będzie to warsztat to poprosił bym aby pokazali mi wyczyszczone podwozie przed nałożeniem czegokolwiek.\nNapisano 16:42, 01.06.2020\nJa myślałem, że u mnie podwozie wygląda źle i chce się za nie zabierać, a wygląda dużo lepiej niż u Ciebie.. Więc myślę że to ostatni moment, żebyś to zakonserwował.\nNapisano 07:13, 02.06.2020\nBardzo dziękuje podpowiedzi. Teraz wiem że trzeba się tym koniecznie zająć. Zacznę dzwonić po mechanikach. Zobaczymy co z tego wyjdzie.\nCo do własnej roboty, myślałem nad tym (mam kanał, lewarki, myjkę bym kupił) ale chciałbym aby było to zrobione raz a porządnie. Np z sciągnięciem baku. Tego nie jestem w stanie sam zrobić ponieważ czytałem że trzeba całe sanki zwalać.\nNapisano 20:21, 02.06.2020\nnie chcę straszyć, ale jak samemu tego nie zrobisz, albo nie masz zaufanego blacharza to kasa pójdzie w eter, a przekonasz się o tym dopiero po jakimś czasie (może po dwóch latach, a może po kilku miesiącach). znaleźć blacharza, następnie co luźne to zdjąć do gołej blachy, gdzie dziurka to wyciąć i zaspawać, a konserwę samemu z kanału nałożyć (zdjąć ten bak i sanki, jeśli jest taka potrzeba). jak oddasz 'firmie' to może i zdejmie te graty za Ciebie, ale oczyści po macoszemu, nie wytnie chorej blachy, a później zachlapie na szybko, na równo, żebyś dostał efektu placebo (bo przecież wszystko takie ładne czarne i rdzy nie widać) mechanicy drutują, blacharze szpachlują, a ci od konserwacji to iluzjoniści Ty decydujesz, jaką sztukę cyrkową opłacisz jak niektórzy tutaj radzą ... najlepiej zrobią Twoje własne ręce a i portfel tak nie schudnie ...\nNapisano 20:48, 02.06.2020\ni przy okazji oryginalną warstwę zabezpieczającą a jak już jest większa impreza u 'rudolfa', to i ser szwajcarski wyjdzie piaskować można różne elementy metalowe, ale nie tak cienkie jak w Hondach na podwoziu nie widziałem jeszcze, żeby ktoś piaskował dach, jak mu purchle od rudej powychodziły, albo drzwi, bagażnik itp. sam kiedyś myślałem, że piaskowanie podwozia to dobry pomysł ale po sporej lekturze i walce z 'rudym' w VI gen'ie po kilku latach cieszę się, że ten pomysł wyparował mi z głowy (po 2-3 latach, napęd dodatkowy na flinstona piaskowany ... eee murowany ).\ndo rzeczy .. piaskowanie podwozia, to dobry sposób na rdzę, o ile auto będzie stało wyłącznie na ekspozycji w określonych warunkach w innych przypadkach to proszenie się o kłopoty, albo dosyć kosztowna 'nauka poprzez praktykę' jak ktoś twierdzi inaczej, to najwyraźniej nie wie o czym mówi (nie żebym kogoś urażał), ale jak jest tu osoba, która piaskowała Accorda 2-3 lata temu, to już tego auta nie mai się nie wypowie (gdzieś nawet był przykład tu na forum osoby, która podobnie sobie oczyściła podłogę, a po dwóch latach 'ruda' była wszędzie i już nie do ogarnięcia).\nw skrócie - polecanie piaskowania do podwozia, to jak polecanie papieru ściernego do toalety ... będzie bardzo niezadowolona\nNapisano 07:39, 03.06.2020\ndzięki, będę wiedział na przyszłość. Ja zdecydowałem się oddać samochód tutaj https://www.olx.pl/o...19-IDz32up.html\nCena: +/- 800zł. Jeśli gośc zrobi tak jak pisze w opisie to powinno być dobrze. Z tego co mowił robił już 2 hondy accord i nie było z nimi aż tak źle, ale mówił że naprawdę różnie to bywa. Wiele czynników na to wpływa.\nNapisano 07:43, 03.06.2020\nW opisie jest zawsze pieknie.Koniecznie przed polozeniem warstw bitumicznych zobacz jak jest oczyszczone podwozie.\nNapisano 07:45, 03.06.2020\nW tej cenie nie ma środków?\nBo ze środkami to gość może 500zł zarobi za 2 dni roboty. Nie ma opcji żeby zrobić to dobrze w tej cenie niestety.\nNapisano 08:10, 03.06.2020\nPopieram. Za porządną robotę, która tu jest wymagana to niestety 2k trzeba by zapłacić a i tak głową by kręcili ... Ja przy swoim gruzie, któryo niebo lepiej wyglądał siedziałem z trzy tygodnie\nUżytkownik JerzykTor edytował ten post 08:11, 03.06.2020\nNapisano 18:55, 03.06.2020\nJa swoją własną wyceniamy na 3000 z chemią a i tak jeszcze będę robił poprawki.\nAle w tym konkretnym przypadku dodałbym jeszcze 1000 zł.\nUżytkownik gkill edytował ten post 06:06, 05.06.2020\nNapisano 05:40, 05.06.2020\nUżytkownik gons edytował ten post 05:41, 05.06.2020\nNapisano 15:48, 05.06.2020\nZaufany mechanik powiedział że ten "gość" za 800zł to on zaleje to i tyle. Powiedział to samo co WY tutaj, lepiej zrobić samemu i wiesz co było zrobione i jak. Gość który miał to robić, miał robić bez sciągania baka. Jak on może zrobić bez sciągania to ja też tak samo mogę zrobić. Nie wiem czemu byłem taki uparty. Człowiek uczy się całe zycie.\nW kazdym bądź razie będę to robił sam.\nMateriały które użyje są polecane tutaj na forum:\nna rdze: APP R-Stop 1 puszka\nfarba anty korozyjna: corina 1l\npodkład epoksydowy / do profili: VALVOLINE Tectyl ML 2 puszki + 1 spray\nNa koniec: Tectyl Bodysafe 4 szt 1l + 1 szt. Spray\n1. Będę robił w kolejności tak jak na początku miał to ktoś robić to znaczy, umyje podwozie, suszenie, rdza do gołej blachy, rstop, farba anty korozyjna, podkład epoksydowy, na koniec tectyl Bodysafe. W takiej kolejności to robic?\n2. Dobrą ilość materiałów podałem? Czy moze coś jeszcze warto wiecej wziać?\nNapisano 16:22, 05.06.2020\nZobacz jeszcze na takie coś. Jak to nie jest ściema to można by spróbować.\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: konserwacja\nZabezpieczanie antykorozyjne wahaczy\nNapisany przez Rosh123 , 14 kwi 2017 VII, wahacze, konserwacja\nNapisany przez perez93 , 19 gru 2016 VI, konserwacja, podłogi, podłoga i 1 więcej\nNapisany przez PabloWschowa , 12 wrz 2016 VII, Konserwacja i 1 więcej\nNapisany przez msth , 21 maj 2015 VIII, wyszyński i 2 więcej


Protest w obronie Sądu Najwyższego, lipiec 2018. Fot. Jakub Szafrański\nNawet jeśli prezydent chce w ten sposób dowiedzieć się, w jakim kierunku miałyby iść zmiany, to mimo wybijania się prezydenta na niepodległość, które zdecydowanie należy zapisać mu na plus, Andrzej Duda nadal jest (a przynajmniej jest za takiego uważany) jednym z elementów obozu władzy skupionego wokół PiS. Gdyby w ogóle doszło do rozpisania referendum, to zwolennicy opozycji zbojkotowaliby je choćby po to, by zrobić na złość głowie państwa. Będzie niemiarodajne, o ile w ogóle do niego dojdzie, bo przecież sama wierchuszka PiS nie pała do niego nadmierną sympatią. To referendum ma więc wszelkie papiery na to, by się nie udać.\nTaką chwilą był na pewno koniec PRL. Po „referendum konstytucyjnym” (wyborach kontraktowych) przyszedł czas na napisanie nowej ustawy zasadniczej. Centroprawica nie wykorzystała go na początku lat 90-tych XX wieku, grzęznąc w swarach i oddając pole postkomunistom. Ci (wspierani w tej kwestii przez centrolewicowe skrzydło postsolidarności) go wykorzystali, uchwalając nową konstytucję w 1997 roku.\nJak bowiem mówił Jarosław Kaczyński, największą zaletą obecnej konstytucji jest to, że została uchwalona. A, to już ode mnie, przy całym absmaku, jaki w latach 90-tych mógł budzić powrót do władzy byłych towarzyszy, to jej twórcy cieszyli się mocniejszym mandatem, niż Zjednoczona Prawica. Stąd zastanawianie się nad tym, czy sięgać po wzorce islandzkie, czy jakiekolwiek inne, uważam za niepotrzebne.\nZmian wymaga także sam parlament. Obecnie senat zwany żartobliwie „izbą wyższą” jest de facto „izbą kropki i przecinka”, a i nią coraz rzadziej, służąc zwłaszcza w obecnej kadencji do przyklepywania ustaw uchwalanych przez posłów. W takiej formie, w jakiej senat funkcjonuje obecnie, nie ma sensu, by istniał. Jeśli jednak zdecydujemy się na jego utrzymanie, można rozważyć postulat przekształcenia go w izbę samorządową, co mogłoby odpowiadać na szkodliwe trendy centralizacyjne. Musiałoby się to jednak wiązać z reformą kompetencji senatu, by nie znaczyło de facto zmiany sposobu wybierania senatorów.


Tomaszów Mazowiecki: X Zlot Morsów (Morsy w Zalewie ) to już historia, ale jakże piękna\nX Zlot Morsów (Morsy w Zalewie ) to już historia, ale jakże piękna\ndodano: 2018-03-07 11:01:59, ostatnia aktualizacja: 2018-03-08 19:47:57\nSprzyjała nam pogoda, mroźny, skuty lodem zalew srebrzył się w promieniach słońca i aż zachęcał do kąpieli w przeręblu. Dzień wcześniej trzeba było oczywiście ten przerębel zrobić, a i nanieść solidne poprawki przed samym piknikiem w niedzielę.\nPodobnie jak w roku ubiegłym namioty, banery, stoły, ławy, nagłośnienie, leżaki, herbata, jedzonko, jednym słowem wszystko, co potrzebne do piknikowania pojawiło się nad wodą.\nW tym roku również grupa twardzieli spędziła noc poprzedzającą piknik pod gwiazdami przy -15 st. C. Wielkie brawa!\nNawiązując do mojej parafrazy z przed pikniku okazuje się, że mamy jednak wiele i jesteśmy hojni dla innych. Pula nagród ufundowanych na cito przez sponsorów wyniosła ponad 3 tys. złotych, a wkład pracy w wolontariacie członków klubu Amber w przygotowania i organizację imprezy również robi wrażenie.\nDziękuję tym, którzy przyczynili się, że piknik był niezwykle udany, a kilkaset osób włącznie z dziećmi bawiło się wyśmienicie. Bieg Morsa z Foczką to świetna, integrująca osoby zabawa, wyzwalająca wiele adrenaliny w uczestnikach, niczym udział w olimpiadzie. Współzawodnictwo było na najwyższym poziomie. Mistrzostwa Morsów w SUP z uwagi na warunki atmosferyczne przełożyliśmy na 8 kwietnia na Pilicę.\nUkłon w kierunku sponsorów, którzy ufundowali cenne i co najważniejsze od serca nagrody.\nJeszcze raz Wielkie Dzięki dla:\n1. Fanti Fitness Tomasz Łucka\n2. Stylizacja Fryzur Agnieszka Ciesielska\n3. Sebastian Nagórka i Fryzjerstwo Jacek Ostrowski\n4. Monika Szaczuk Mona Atelier\n5. Elżbieta Wysmyk\n6. Maciek Drożdżowski LUMA\n7. Łukasz Otręba Akademia Ciastka\n8. Paulina Kwintal-Ogórek Sunny Glow Opalanie Natryskowe\n9. Krzysztof Krężelewski Park linowy "Nad Pilicą" Tomaszów Mazowiecki\n10.Andrzej Ambroziak Amber Przystań Tomaszów, Noclegi, Imprezy firmowe, Spływy kajakowe\nKlub Sportowy AMBER i Morsy AMBER Tomaszów Mazowiecki dziękują również OSP Smardzewice za opiekę ratowniczą i prezentację ratownictwa wodnego.\nDziękujemy naszym przyjaciołom morsom z Opoczna, Sulejowa, Piotrkowa, Łodzi, Koluszek i innych miejscowości za liczne przybycie.\nKlubowi Morsy Opoczno za nowe wyzwanie, przełamywanie barier i wspólne morsowanie z osobą niepełnosprawną ruchowo. Wielkie dla Was gratulacje, a przede wszystkim dla nowego Morsa.\nDziękujemy firmie Deko Smaku Cezary Dębięc, czyli tym, którzy zadbali o strawę dla morsów, kiełbaska z ogniska smakowała znakomicie, a był jeszcze żurek dla 150 osób przygotowany przez Przystań Amber.\nNagrodzeni w X Ogólnopolskim Zlocie Morsów ,,Morsy w Zalewie’’\nZwycięzcy biegu Foczki z Morsem\n1. Agnieszka Aga Ulaszewska + Radek Radziu Mosjo\n2. Oliwia Szczepanik i Adrian Szczepanik\n3. Aneta Pełka + Natan Góra\nNajstarsza para Renata i Ryszard Miksa\nNajmłodsza para Malwina i Adrian Gorzelak\nNagrody za najciekawsze przebranie:\nZbigniew Biazik i Monika Biazik\nKolega Mors przebrany za rabina\nPozostałe cenne nagrody i upominki zostały rozlosowane wśród uczestników biegu Foczki z Morsem.\nJeszcze raz Wielkie Dzięki dla wszystkich sponsorów i aktywnych członków klubu! I jeszcze wielkie dzięki dla Mirka i Huberta Kszczota za przejażdżki quadowe.\nJubileuszowy X Zlot i rekordowa kąpiel 1725 Morsów\nSportowe podsumowanie roku 2014: część II\nSportowe podsumowanie roku 2104: część 4\nTomaszowianie w Mielnie najliczniejszą...\n(VIDEO) Morsy już po pierwszej kąpieli\nMorsy po sezonie - było świetnie\nMorsy rozpoczną sezon\nhe,he: Kolega Mors przebrany za rabina.Na 100 % ma zakaz wjazdu do II państwa żydowskiego.I natomiast doszuka się antysemityzmu\nśroda, 7 marca 2018, godzina 13:21:13\nTBO - "Leśna rekreacja w Trójce" - W świecie pełnym komputerów, braku aktywności fizycznej i ograniczonym kontakcie interpersonalnym budowa plenerowej siłowni jest szansą na aktywne spędzenie wolnego czasu z jednoczesną korzyścią dla zdrowia - pisze Marcin Rybak, jeden z autorów kolejnego projektu, na który możecie zagłosować w ramach Tomaszowskiego Budżetu Obywatelskiego\nXV Rodzinny Rajd Rowerowy W niedzielę, 9 września 2018 roku, odbyła się jubileuszowa, XV edycja Rodzinnego Rajdu Rowerowego pod hasłem "Poznajemy Powiat Tomaszowski". Organizatorem rajdu był Ludowy Klub Sportowy "Start", Sklep rowerowy "Bikemia", Klub Sportowy "Amber" i Klub Kwadransowych Grubasów. Honorowym patronatem imprezę od lat obejmuje Mirosław Kukliński, Starosta Powiatu Tomaszowskiego.\nKraina syjamskich uśmiechów i wszechobecnego kiczu - podsumowanie Tajlandii Ponieważ wiele osób wciąż dziwi się, że publikujemy felietony, nieżyjącego od kilku lat Michała Przybylskiego, wyjaśniamy, że wcześniej pojawiały się one na naszej stronie i równolegle na blogu Michała. Blog został zlikwidowany przez właściciela platformy internetowej. Teraz te materiały powtarzamy, za wiedzą i akceptacją rodziców. Szkoda tylko, że razem z blogiem zniknęła część materiału zdjęciowego.


To było nagłe i bolesne. Po ośmiu latach biegania po ich miniaturowym jamniku, Harley, Roger i Susan Jorgensen stali na stanowisku, nieoczekiwanie musieli rozważyć eutanazję psa, który przeszedł od igraszki do zamrożenia w ciągu zaledwie kilku dni. Na szczęście leczenie pierwotnie stworzone dla kotów poprawiłoby jakość życia psa tak szybko, jak go dotknęło choroba zwyrodnieniowa.\n"Zaraz po wygaśnięciu - boom - był bardzo zły", mówi Susan, która była zszokowana, gdy zazwyczaj szczęśliwy Harley nagle przestał grać, jadł, a nawet chodził.\n"Harley był tak zły, że po prostu schował się pod naszym łóżkiem i nie chciał wyjść," wspomina Roger.\nSusan w końcu namówiła Harleya i sprowadził go do weterynarza. Promienie rentgenowskie ujawniły zapalenie kości i stawów, a leki zostały przepisane, ale upadek Harleya nadal trwał, a eutanazja została ostatecznie omówiona jako opcja, by położyć kres cierpieniu Harleya.\nJako była asystentka weterynaryjna, Susan wiedziała, że rozpoznanie choroby zwyrodnieniowej stawów jest tak częste, jak jest wyniszczające, co roku wpływające na dziesiątki milionów psów w Ameryce. Objawy te są często leczone niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ale nie wszystkie psy są w stanie tolerować leki - zwłaszcza u starszych psów lub tych, które miały problemy z nerkami, wątrobą lub sercem. W przypadku Harleya, tradycyjne leki nie przyczyniły się do złagodzenia objawów, które go unieruchomiły.\nSusan i Roger szukali holistycznego lub alternatywnego leczenia Harleya, ale ich nadzieja zmniejszyła się za każdym razem, gdy widzieli Harleya, który zmagał się, by wstać, a potem trząsł się i drżał, kiedy to zrobił. .\n"Zajęło mi kilka dni, aby pamiętać, że mogę znać kogoś, kto robi coś na zapalenie stawów u psów", mówi Roger. "Kiedy już to zrobiłem, natychmiast zadzwoniłem i zadzwoniłem do Terry'ego."\nPrzyjaciel Rogera Terry jest również znany jako Dr. Beardsley, immunolog i twórca limfocytu T-Cell Immunomodulator (LTCI).\nBeardsley studiował wrodzony niedobór odporności podczas otrzymywania doktoratu w Baylor College of Medicine Graduate School. Zrobił staż podoktorancki w dziedzinie medycyny nuklearnej i biologii radiacyjnej na Uniwersytecie Kalifornijskim iw tym czasie odkrył białko znane jako LTCI.\nNaturalnie występujące leczenie biologiczne, LTCI stało się pierwszym zatwierdzonym przez USDA leczeniem białaczki kotów wirus (FeLV) i wirus niedoboru odporności kotów (FIV) u kotów około dziewięć lat temu. Koty z tymi chorobami mają niski poziom białych krwinek i upośledzone układy odpornościowe. Często cierpią na infekcje górnych dróg oddechowych, zmiany skórne, biegunkę, utratę apetytu i anemię.\nDr. Beardsley zastosował leczenie LTCI, aby wzmocnić układ odpornościowy kotów zakażonych FeLV / FIV i znacząco poprawić ich kliniczne objawy i jakość życia.\nPrzez lata naukowcy kontynuowali badania nad białkiem, a ostatecznie wpływem na autoimmunologię. Odpowiedzi okazały się użyteczne w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów u psów.\nW tym roku LTCI stało się pierwszym zatwierdzonym przez USDA leczeniem zapalenia kości i stawów u psów - właśnie wtedy, gdy potrzebował tego Harley. Jest podawany psom przez weterynarza jako zastrzyk podskórny. Harley dostał trzy strzały tygodniowo przez dwa tygodnie, a następnie dwa kolejne strzały tygodniowo przez dwa tygodnie.\nRoger i Susan mogli powiedzieć, że ich pies czuł się lepiej od razu (w rzeczywistości Harley czuł się na początku tak dobrze, że przesadził trochę, zużywając się, przesuwając zbyt dużo), a kiedy minął pierwszy tydzień zastrzyków, stan Jamnika jakby się odwrócił tak szybko, jak się pojawił. Kiedy Susan obudziła się rano po trzecim strzale, zdziwiła się, widząc, że Harley biegnie w jej stronę, machając ogonem.\n"Wstał, jedząc i biegając - kiedy wcześniej nie mógł chodzić," mówi Susan , która nienawidziła myśleć, że jej pies był kandydatem do ludzkiej eutanazji zaledwie kilka dni wcześniej.\n"Jest znowu szczeniakiem," wyjaśnia, dodając, że Harley można teraz znaleźć, skacząc na kanapie i ścigając jego ulubioną piłkę dom.\nTen 17-kilogramowy jamnik nie jest jedynym psem, który poczynił wielkie postępy od czasu używania LTI. Podwójnie ślepe badanie wykazało, że 90 procent psów, które otrzymały terapię LTCI, znacznie poprawiło ruchliwość. Te wyniki skłoniły Centrum Biologii Weterynaryjnej USDA do udzielenia warunkowego zatwierdzenia stosowania LTCI jako pomocy w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów u psów w wieku 1 roku i starszych.\nSusan mówi wszystko, co wie, że to zadziałało dla jej psa, i ma nadzieję, że inni rodzice zwierząt domowych rozważą to mało znane leczenie - coś, z czym Roger z całego serca się zgadza.\n"To w zasadzie cud", mówi.\nPetAnimalsBlog Heroes W ciągu dnia Tina Roe jest liderem zespołu w dużej firmie maklerskiej St. Louis. Ale w wolnym czasie jest poszukiwaczką bardzo poszukiwanych zwierząt domowych, która tropi zagubione psy i koty i łączy je ze swoimi ludźmi. Ponieważ Tina odegrała znaczącą rolę w odnalezieniu tylu zagubionych zwierząt, niedawno otrzymała nagrodę Gooddoorna Nextdoora za St Louis.\nJak radzę sobie ze starością mojego słodkiego, kochającego psaMiłość do psów Tiny Quatroni prześwieca przez jej artystyczne portretyMamy obsesję na punkcie Rocco, owczarka staroangielskiegoJak skończyłem przyjmowanie dwóch szczeniąt owczarków niemieckich w ciągu jednego tygodnia


Deadman Diaries — sami napiszmy zakończenie tej historii! - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: deadman-diaries-sami-napiszmy-zakonczenie-tej-historiix Wyczyść wszystkiex\nCzytane historyjki na których dalszy ciąg mamy wpływ na stałe wpisały się w krajobraz mobilnego grania. Żadna z nich popularnością nie dorównuje największym hitom, ale mimo wszystko mają one swoje stałe grono miłośników, którzy starają się poznawać historie tamtejszych bohaterów z najrozmaitszych perspektyw. Deadman Diaries to kolejna z takich przygód — choć tym razem w wyjątkowo mrocznym wydaniu. Dlaczego? Jej główny bohater znalazł się w niezłych tarapatach i tylko od naszych wyborów zależy, jak skończy się jego przygoda.\nA wszystko to skąpane w formie osobistego pamiętnika Johna Riggsa, który kolejno dopełniamy własnymi wspomnieniami bazującymi na tym, co… zdecydujemy się zrobić dalej. Wybory te najczęściej nie będą należeć do łatwych — przez większość czasu czeka na nas zły, zły oraz… zły wybór — w zależności od tego na który z nich się zdecydujemy, otwierają się kolejne ścieżki z… równie niekorzystnymi rozwiązaniami. Autorzy scenariusza przygotowali dla nas kilkanaście dróg, z których większość prowadzi do śmierci — mniej lub bardziej dramatycznej. Większość, ale nie wszystkie — bo jakkolwiek mroczną i nieprzyjemną w wielu aspektach opowieścią nie byłyby pamiętniki Johna, znalazła się w nich luka na pozytywne zakończenie.\nJeżeli lubicie noirowe klimaty, to poczujecie się przy tej opowiastce jak w domu. A oprawa… jak to w grach tekstowych — niespecjalnie zaskakuje. Dla nich najważniejsze jest to, czy jest czytelną — a tego jej odmówić nie można. Wszystko podane zostało niemalże czarno na białym, twórcy nie pokusili się na żadne wariacje czy dodatkowe atrakcje, poza kilkoma grafikami serwowanymi w kluczowych momentach.\nDeadman Diaries dostępne jest w AppStorze oraz na platformie Google Play, w wersji uniwersalnej, za 0,99 euro / ok. 5 pln.\nGhostbusters™: Slime City — Przyjemny „celowniczek” z Pogromcami w roli głównej


Pożegnaliśmy Zbigniewa SOBEŃKO\n5 lutego 2020 roku na cmentarzu w Grębałowie (Kraków – Nowa Huta) pożegnaliśmy naszego Przyjaciela, płk. pilota w st. spocz. Zbigniewa SOBEŃKO.\nŻegnała go liczna Rodzina, przedstawiciele stowarzyszeń i klubów w których zmarły się udzielał. Poczty sztandarowe wystawili: Krakowski Klub Seniorów Lotnictwa, Stowarzyszenie Seniorów Lotnictwa Wojskowego o/Kraków, Aeroklub Krakowski, Fundacja „Dom Kombatanta”. Przybyli przyjaciele i koledzy. W imieniu środowisk lotniczych Prezesa pożegnał Leszek Mańkowski. W imieniu Rodziny uczestnikom ceremonii podziękował Jerzy Sobeńko.\nPłk pilot w st. spocz. Zbigniew SOBEŃKO, pseudonim „Fala”, lat 94.\nCzłonek zwyczajny i honorowy Aeroklubu Krakowskiego (od 1970 r.)\nByły członek Zarządu Aeroklubu Krakowskiego.\nDługoletni V-ce Prezes i Prezes Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa (od 1971 r.)\nPrezes Honorowy KKSL (od 5.03.2014 r.)\nSekretarz Generalny Społecznego Komitetu Budowy Pomnika (1988 – 96)\nZMARŁ dnia 31 stycznia 2020 r. w Krakowie;\nPogrzeb dnia 5 lutego 2020 r (środa) godzina 11.00, Cmentarz Grębałów w Krakowie – Nowej Hucie.\nŻegnamy dzisiaj z wielkim bólem i żalem płk pilota w stanie spoczynku Zbigniewa SOBEŃKĘ – zasłużonego działacza lotnictwa, Członka Zwyczajnego i Honorowego Aeroklubu Krakowskiego, byłego (długoletniego) członka Zarządu Aeroklubu, długoletniego Wiceprezesa, Prezesa i Prezesa Honorowego Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa,\nCzłowieka przez wielkie „C” oddanego całym sercem lotnictwu.\nKolega Zbigniew SOBEŃKO urodził się w Stanisławowie w rodzinie patriotycznej i tam spędził 13 beztroskich lat do chwili wybuchu II wojny światowej.\nZasady postępowania wyniesione z domu, szkoły i harcerstwa, były drogowskazem, a zarazem testamentem, który wypełniał całe życie wchodząc bardzo wcześnie w to dorosłe i samodzielne.\nPo wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski NKWD zabrało Ojca i wszelki ślad po nim zaginął.\nDo walki z życiem stanął w poczuciu odpowiedzialności za Matkę i starał się utrzymać rodzinę przy życiu.\nNa terenach wschodnich w 1940 roku nastąpiła masowa deportacja Polaków na Sybir. Z tego powodu musiał się ukrywać.\nNastępny okupant urządzał łapanki na Polaków – na roboty do Niemiec. I znów przeszedł ciężkie chwile życia.\nNa początku 1943 roku zdecydował się wstąpić do regularnej partyzantki Armii Krajowej. Nawiązał kontakt z organizacją AK w Stężycy, gdzie po zaprzysiężeniu w oddziale partyzanckim „Zagona” przyjął pseudonim „Fala” i włączył się w trudny i niebezpieczny żywot partyzanta.\nBrał udział w wielu akcjach. W maju 1944 roku został ciężko ranny. Leczył się i ukrywał.\nPo wkroczeniu wojsk radzieckich w lipcu 1944 roku wstąpił jako żołnierz frontowy do 75 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej.\nBędąc kierowcą ciężkiego samochodu przeszedł cały szlak bojowy II Armii Wojska Polskiego, wożąc amunicję i ciągnąc armatę przeciwlotniczą.\nDotarł do przedmieść Drezna, gdzie w 1945 roku zastał Go wraz z armią koniec wojny.\nPo powrocie do Polski wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie i jako lotnik poczuł się wolnym człowiekiem.\nPo ukończeniu Szkoły został przydzielony do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. Był pilotem i adiutantem eskadry.\nPo przeszkoleniu na kursie dowódczo-sztabowym w latach 1949 – 1950 został przeszkolony na samolotach odrzutowych.\nW 1950 roku organizował nowe jednostki lotnicze w Mierzęcicach oraz współorganizował 26 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku, gdzie był szefem sztabu i latał.\nZa ukrywanie prawdy, że Ojciec był Komisarzem Policji, że był żołnierzem AK i dwaj bracia byli za granicą, w 1954 roku został karnie przeniesiony do rezerwy, bez odszkodowania.\nWraz z rodziną i trojgiem dzieci znalazł się w bardzo trudnej sytuacji, bez środków do życia.\nDzięki wytrzymałości psychicznej i odporności na trudy życia – udało mu się wyjść obronna ręką.\nPo 1956 roku dzięki kolejnym awansom pracował na stanowisku zastępcy dyrektora PBP „Budostal” w Krakowie.\nZa częściowe wyrównanie krzywd w okresie stalinowskim, za działalność w Ruchu Oporu i walkę na szlaku bojowym II Armii Wojska Polskiego w 1990 roku mianowany został na stopień podpułkownika a następnie jako kombatan-\nOtrzymał też „Krzyż Armii Krajowej”, „Krzyż Partyzancki”, Medal MON „ZA udział w walkach o Berlin”, Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”, Medale za zasługi dla Obronności Kraju i inne wyróżnienia wojskowe.\nNie mogąc latać w wojsku po ustabilizowaniu życia podjął pracę społeczną w lotnictwie cywilnym i sportowym.\nBył członkiem Zarządu Aeroklubu Krakowskiego i współorganizatorem wielu zawodów i imprez lotniczych.\nOd 1971 roku aż do 2011 roku organizował i prowadził prace społeczne w Zarządzie Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa jako Wiceprezes i przez 11 lat jako Prezes\nJego największym dokonaniem była praca w Społecznym Komitecie Budowy Pomnika Lotników Polskich poległych na wszystkich frontach świata w czasie II wojny światowej. Pełnił funkcję Sekretarza Generalnego i z ramienia Komitetu kierował budową Pomnika w Krakowie, organizował materiały i ich transport podczas budowy.\nBył współorganizatorem upamiętnienia w wielu miejscach poległych lotników alianckich i polskich, którzy nieśli pomoc dla Armii Krajowej oraz walczącej Warszawie.\nNie sposób wyliczyć wszystkich uroczystości, imprez lotniczych, sympozjów historycznych, zjazdów lotniczych, spotkań, które organizował i kierował nimi.\nDziałał społecznie w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej Oddział Kraków-Wschód i w Muzeum „Dom Kombatanta” w Krakowie – Nowej Hucie.\nWspółpracował ze Stowarzyszeniem Seniorów Lotnictwa Wojskowego oddział w Krakowie i innymi organizacjami lotniczymi w kraju i za granicą.\nZa pracę zawodową i społeczną był też wielokrotnie odznaczany i wyróżniany odznaczeniami państwowymi, resortowymi i regionalnymi.\nZostał odznaczony Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem „Zasłużony dla lotnictwa”.\nPosiadał tytuł i odznakę „Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego”, złote odznaki „Za Zasługi dla Miasta Krakowa i Ziemi Krakowskiej”, odznakę „Honoris Gratia” Prezydenta Miasta Krakowa, złotą odznakę „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” i szereg innych wyróżnień.\nZa długoletnią współpracę z Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie otrzymał Medal i tytuł Kustosza.\nByłeś Człowiekiem niezwykłym, jak niezwykłe były losy Twojego długiego życia; świetnym organizatorem, nadzwyczaj skromnym, pracowitym, koleżeńskim i bardzo uczynnym.\nSzczególną troską otaczałeś Seniorów Lotnictwa, zwłaszcza w podeszłym wieku, którzy należeli do naszego Klubu.\nDzisiaj żegnamy Ciebie z wielkim smutkiem i żalem, wyrażając wielką wdzięczność i szacunek za Twoją postawę i lata działalności w lotnictwie.\nZapamiętamy Cię również jako Człowieka o wielkich wartościach osobistych, poświęcającego swe życie Ojczyźnie, Rodzinie, pracy zawodowej i społecznej.\nLiczymy, że tam w niebiosach spotkasz się ze wszystkimi lotnikami i będziesz znowu im przewodził.


derby – Glogow.info\nBrak komentarzy do Porażka w Lubinie\nTagi derby, Lubin, mecz, piłka nożna, porażka, przegrana\nBrak komentarzy do SPR Chrobry pokonuje Zagłębie\nTagi derby, KS SPR Chrobry Głogów, Lubin, mecz, piłka ręczna, wygrana\nData wpisu 24 kwietnia 2014\nBrak komentarzy do Zwycięskie derby z Górnikiem Wałbrzych\nDerbowe spotkanie z Górnikiem Wałbrzych zakończyło się zwycięsko dla pomarańczowo-czarnych 1:0.\nGra piłkarzy nie zachwycała, jednak liczą się zdobyte 3 punkty. Bramka padła w samej końcówce meczu. W 90 minucie sędzia podyktował rzut karny, do którego podszedł Krystian Pieczara. Udało mu się przerwać złą passę przy oddawaniu rzutów karnych przez Chrobrego i pewnie trafił do bramki przeciwnika.\nNa głogowskich trybunach mecz oglądało 2 tys. kibiców.\nChrobry nadal znajduje się na pierwszym miejscu w tabeli z 51 punktami.\nKolejne ligowe zmagania 26 kwietnia o godz. 18.00 w Sosnowcu z tamtejszym Zagłębiem.\nTagi derby, Górnik Wałbrzych, mecz, piłka nożna, wygrana\nBrak komentarzy do Derby szczęśliwe dla Lubina\nTagi derby, Lubin, mecz, piłka ręczna, porażka, przegrana\nBrak komentarzy do Derby szczęśliwe dla głogowian\nTagi derby, KS SPR Chrobry Głogów, mecz, piłka ręczna, wygrana\nBrak komentarzy do Chrobry – Górnik 0:2 na zakończenie sezonu\nTagi Chrobry Głogów, derby, Górnik Wałbrzych, piłka nożna


Dwie Godziny dla Rodziny - prosta akcja dla firmy - Family Manager\nFamily Manager / Benefity dla rodziców / Dwie Godziny dla Rodziny – prosta akcja dla firmy\nDwie Godziny dla Rodziny. Lawinę może uruchomić nawet jeden malutki kamień. Znam taki kamień z kategorii „przyjaciel pracujących rodziców”, który może uruchomić lawinę dobrych rozwiązań w firmie.\nFundacja Humanites – Sztuka Wychowania, założyciel portalu Mam rodzinę.pl organizują co roku akcję „Dwie Godziny dla Rodziny”. O co chodzi? Zapraszają pracodawców do włączenia się w obchody Międzynarodowego Dnia Rodziny – 15 maja. W ramach obchodów:\n• Firma daje szansę swoim pracownikom, aby 15 maja skończyli pracę dwie godziny wcześniej i spędzili ten czas ze swoimi najbliższymi (jeśli ze względu na charakter pracy jest to niemożliwe, mogą to zrobić w innym dniu)\nWprowadza do firmy prostą, niskobudżetową akcję. Z ankiet przeprowadzanych w czasie warsztatów w firmach wiem, że możliwość wcześniejszego wyjścia z pracy np. w piątek jest jednym z tych rozwiązań, na które bardzo liczą pracujący rodzice.\nZ pewnością warto o tej akcji poinformować swoich klientów. Dobrym sposobem na sprytny PR jest zamieszczenie tego dnia w autoresponderze mailowym pracowników informacji o tym, że dziś (lub danego dnia w tym tygodniu) firma pracuje tylko do określonej godziny, ponieważ bierze udział w akcji „Dwie Godziny dla Rodziny”.\nAkcja jest prosta, angażuje wszystkich w firmie, daje konkretną korzyść pracownikom i pracodawcy.\nJest to przede wszystkim doskonałe rozwiązanie dla firm, które nie mają jeszcze żadnego wsparcia dla rodziców. Można podłączyć się pod coś co już istnieje, dołączyć do grona innych firm i jest to konkretny, łatwy do sprawdzenia zbiór. To o wiele prostsze niż inicjatywa stworzenia czegoś do zera, tylko w ramach firmy. Poza tym akcja dotyczy całej rodziny, a nie tylko pracujących rodziców, warto od tego zacząć. Mały kamyk, który można łatwo wprowadzić w ruch.\nJeśli firma dzięki tej akcji zacznie myśleć o sobie, jako o firmie przyjaznej rodzinie może za jakiś pojawi się gotowość na więcej?\nWięcej o akcji i formularz do rejestracji firmy dostępne pod adresem http://mamrodzine.pl/2-godziny-dla-rodziny/o-akcji/


Fotografia traktor John Deere 3650 id:764631 - Galeria rolnicza agrofoto\nZobacz zdjęcia tomasz3650\nInformacje o zdjęciu John Deere 3650\nfajne ciagniki tylko ta hydraulika. ..\na co z tą hydrauliką nie tak??\nkogo bym w okolicy nie zapytal to albo slabo podnosi albo zacina sie albo jak sie rozgrzeje to nie daje rady podniesc\nJak po rozgrzaniu wolno podnosi albo wcale to pompa do wymiany. To nie są nowe ciągniki, więc naprawa i dalej będzie śmigać🙂\nto ja wiem i wiedza to wlasciciele tej seri ale te ciagniki sa stosunkowo tanie a drogie w naprawie więc każdy sto razy przemyśla remont\nTe ciągniki po pierwsze to już muzeum a po drugie one są przeznaczone na setki hektarów w USA gdzie podnosily raz na dłuższy czas a u nas to wiadomo jak pola wyglądają\nTaaa, w USA bardzo potrzebują popierdółek co mają 115km. To typowy ciągnik na rynek europejski.\nJakiś czas temu był tu pewien użytkownik co prowadzi farmę w stanach, poczytaj sobie jaki mają sposób myślenia.\nNie musisz mi mówić byłem tam i widziałem w przeciwieństwie do ciebie. Myślisz że wszyscy rolnicy w Stanach to milionerzy mający tysiące hektarów? Nie, prawda jest taka że rolnictwo w USA wygląda w następujący sposob albo jesteś mały i masz bardzo mało kasy albo jesteś monopolista na pojedynczy stan i nikt nawet nie próbuje mierzyć się z danym producentem.\nNie napisałeś nic nowego dla mnie w kontekście USA, lepiej odpowiedz po co im taka popierdółka z przednim napędem na jak to ująłeś\n10 godzin temu, cheecko napisał:\nna setki hektarów w USA gdzie podnosily raz na dłuższy czas\nChyba mnie słabo zrozumiałeś więc napiszę jeszcze raz bardziej dosłownie w USA rolnictwo staje się uprzemyslowione ale jeszcze są ludzie którzy są tym fachem trudnią czyli taki jd jeszcze pochodzi u niektórych małych rolników tam za oceanem u jakiegoś hillbilly.


Ruszył oddział kardiologii w Szpitalu Miejskim w Rudzie Śląskiej | medinwestycje.pl\nIV Sympozjum Radiologii Pediatrycznej | 18-19 maja 2018 | Warszawa\nTrwający ponad 3 miesiące gruntowny remont oddziału kardiologii w Szpitalu Miejskim w Rudzie Śląskiej został zakończony. Oprócz prac remontowych oddział został wyposażony w nowoczesny sprzęt medyczny. Realizacja projektu kosztowała ponad 650 tys. zł. - to nie jedyna inwestycja jaką prowadzi obecnie szpital.\nNa zmodernizowanym oddziale kapitalny remont przeszły sale chorych i pomieszczenie zabiegowe. Od podstaw została wykonana nowa instalacja elektryczna, która umożliwia podpięcie większej liczby sprzętu medycznego, zwiększającego bezpieczeństwo pacjentów. Przy każdym stanowisku zamontowane zostały punkty poboru tlenu, sprężonego powietrza i próżni, co w praktyce umożliwia błyskawiczne przekształcenie ich w stanowiska intensywnej opieki medycznej. Przy każdym łóżku wykonana została również instalacja pod zakupione na potrzeby oddziału kardiomonitory, tak aby zapewnić personelowi całodobowy monitoring pacjenta.\nKompleksowo zmodernizowane zostały także wszystkie łazienki, dodatkowo zostały one przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. W ścianach na korytarzach zamontowane zostały specjalne uchwyty i poręcze wspomagające poruszanie starszych i słabszych pacjentów. Na nowe wymienione zostały: oświetlenie, wykładziny, łóżka, materace oraz szafki przyłóżkowe, co w dużym stopniu podnosi komfort przebywających tu chorych. Kapitalny remont oddziału kosztował blisko 500 tys. zł, a ponad 150 tys. zł szpital wydał na doposażenie go w nowoczesny sprzęt, m.in. nowe kardiomonitory.\nNa odnowionej kardiologii na stałe zatrudnionych zostało 5 lekarzy oraz kilkanaście osób zapewniających pełną obsadę dyżurów. Nowym ordynatorem oddziału została dr Elżbieta Wądek, która wcześniej pełniła taką funkcję na oddziale kardiologii w Gliwickim Centrum Medycznym.\n- Do tej pory oddział kardiologii był jednym z najgorzej wyposażonych i najmniej komfortowych w rudzkim szpitalu, od dłuższego czasu wymagał remontu. Teraz w końcu w komfortowych warunkach będziemy mogli przyjmować pacjentów na tym oddziale – podkreśla prezydent Grażyna Dziedzic.\nW pierwszym dniu pełnego funkcjonowania po przerwie na oddziale przyjętych zostało 7 pacjentów.\n- Mamy pełne zabezpieczenie dyżurowe i w tym aspekcie nie ma żadnych problemów. Są to dyżury podwójne, czyli osobny lekarz dedykowany jest izbie przyjęć i drugi, który zabezpiecza oddział oraz konsultacje w trakcie dyżuru, co daje duże poczucie bezpieczeństwa i komfortu pracy - podkreśla lek. med. Elżbieta Wądek, nowa ordynator Oddziału Kardiologii w Szpitalu Miejskim w Rudzie Śląskiej. – Jest to oddział, który w Rudzie Śląskiej przez całe lata funkcjonował i cieszył się bardzo dobrą opinią, chciałabym żeby ta opinia została podtrzymana, żeby potrzeby mieszkańców Rudy Śląskiej w zakresie kardiologii niezabiegowej były zabezpieczone. Diagnostyka inwazyjna to na razie melodia przyszłości, teraz o niej nie myślimy, ze względu na poziom na jakim nasz szpital znalazł się w sieci. Kolejne lata mogą to oczywiście zweryfikować, ale będzie to zależeć od potrzeb oraz od sposobu i poziomu finansowania – dodaje ordynatorka.\nW ubiegłym roku miasto przekazało szpitalowi 3 mln 390 tys. zł na przebudowę i uporządkowanie architektoniczne szpitala, m.in. na remont pomieszczeń jednej kondygnacji budynku „E” szpitala w Goduli na potrzeby laboratorium analitycznego, modernizację sieci komputerowej szpitala, remont pomieszczeń piwnicznych budynku „D” oraz nowy sprzęt medyczny.\nAktualnie w szpitalu trwają dwa duże remonty – przebudowa pomieszczeń jednego z pięter pod wspomniane wyżej laboratorium analityczne oraz adaptacja pomieszczeń pod nową lokalizację oddziału neurologii. W tym roku placówkę czekają inne duże inwestycje. Termomodernizacja pawilonów A i B bielszowickiej części szpitala, montaż instalacji fotowoltaicznej w Goduli, a także rozpoczęcie tam budowy nowego budynku. Po zrealizowanych w bielszowickiej części modernizacji pawilon A będzie przeznaczony na rehabilitację. Ta jest niezbędna ze względu na potrzeby oddziałów zabiegowych, a także potrzeby osób starszych z Rudy Śląskiej. W drugim budynku, po odnowieniu, zostanie rozszerzona działalność szpitala w zakresie psychiatrii. Z kolei funkcjonująca tam pediatria przeniesiona zostanie na Godulę.\nKolejna tegoroczna inwestycja dotyczy budowy instalacji fotowoltaicznej, która pozwoli na wykonanie klimatyzacji na piętrze oddziału chirurgii i bloku pooperacyjnego w Goduli. Ponadto szpital zamierza ok. milion złotych przeznaczyć na zakup sprzętu medycznego na oddziały oraz przygotować się do przebudowy godulskiej izby przyjęć i pomieszczeń bielszowickiej części szpitala pod potrzeby planowanego tam Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego (ZOL). Zdecydowanie największą planowaną inwestycją jest budowa nowego budynku w Goduli, w którym miałyby się mieścić poradnie przyszpitalne z zapleczem zabiegowym. W założeniu ma on być połączony z istniejącym obiektem. W budynku miałoby się też znajdować specjalistyczne ambulatorium. Co istotne, na wszystkie wymienione zadania władze szpitala zamierzają pozyskać środki unijne. Chodzi o ponad 20 mln zł dofinansowania. Całość inwestycji ma z kolei kosztować 28 mln zł. Z kwoty tej szpital już pozyskał blisko 400 tys. zł na wykonanie instalacji fotowoltaicznej. Pozostałe konkursy unijne mają się rozstrzygnąć w najbliższych miesiącach.\nModernizacja oddziału wraz z doposażeniem go w nowoczesny sprzęt kosztowała ponad 650 tys. zł.\nKapitalny remont oddziału kosztował blisko 500 tys. zł, ponad 150 tys. zł szpital wydał na doposażenie go w nowoczesny sprzęt, m.in. nowe kardiomonitory.\nInwestycję sfinansował Urząd Miasta Rudy Śląskiej.


Wypadek pod Zieloną Górą. Czołowe zderzenie. Na miejscu służby ratunkowe (ZDJĘCIA CZYTELNIKA) - Poscigi.pl\nStrona główna Zielona Góra Wypadek pod Zieloną Górą. Czołowe zderzenie. Na miejscu służby ratunkowe (ZDJĘCIA CZYTELNIKA)\nWypadek pod Zieloną Górą. Czołowe zderzenie. Na miejscu służby ratunkowe (ZDJĘCIA CZYTELNIKA)\nWypadek koło Leśniowa Wielkiego. Czołowe zderzenie samochodów\nDo wypadku doszło w niedzielę, na trasie koło Leśniowa Wielkiego. Czołowo zderzyły się volkswagen i skoda. Na miejscu jest już zielonogórska policja.\nO wypadku powiadomił nas czytelnik. Czołowo zderzyły się volkswagen passat i skoda. Po zderzeniu volkswagen wypadł z drogi.\nNa miejsce dojechała już zaalarmowana zielonogórska policja. Są utrudnienia w ruchu. Zablokowany jest jeden pas drogi.\nPoprzedni artykułKolejny samochód wypadł z drogi na niebezpiecznym zakręcie pod Zieloną Górą\nNastępny artykułTo nie żart. Policjanci kontrolują używanie maseczek. Za ich brak wystawiają mandaty


BIOS (z angielskiego Basic Input / Output System) - podstawowy system wejścia / wyjścia odpowiedzialny za uruchomienie komputera i niskopoziomową konfigurację jego komponentów. W tym artykule opiszemy, jak działa, do czego służy i jaką ma funkcjonalność.\nInterakcja użytkownika z systemem BIOS\nZ czysto fizycznego punktu widzenia BIOS to zestaw mikroprogramów wlutowanych w mikroukład na płycie głównej. Bez tego urządzenia komputer po prostu nie wiedziałby, co robić po zasilaniu - skąd załadować system operacyjny, jak szybko chłodziarki powinny się obracać, czy można włączyć urządzenie, naciskając przycisk myszy lub klawiaturę itp.\nNie należy mylić opcji "BIOS SetUp" (niebieskie menu, które można uzyskać, klikając niektóre przyciski na klawiaturze podczas uruchamiania komputera) z BIOS-em jako takim. Pierwszy to tylko jeden z zestawu kilku programów nagranych na głównym układzie BIOS.\nPodstawowy system wejścia / wyjścia jest zapisywany tylko na nieulotnych urządzeniach pamięci. Na płycie głównej wygląda jak mikroukład, obok którego jest bateria.\nPowodem tej decyzji jest, że BIOS powinien zawsze działać, niezależnie od tego, czy elektryczność jest dostarczana do komputera, czy nie. Chip musi być niezawodnie chroniony przed czynnikami zewnętrznymi, ponieważ w przypadku awarii, w pamięci komputera nie będzie instrukcji, które pozwoliłyby załadować system operacyjny lub zastosować prąd na magistrali płyty głównej.\nIstnieją dwa rodzaje układów, na których można zainstalować system BIOS:\nERPROM (wymazywalna reprogramowalna pamięć ROM) - zawartość takich chipów może zostać usunięta tylko z powodu ekspozycji na źródła promieniowania ultrafioletowego. Jest to przestarzałe urządzenie, które nie jest aktualnie używane.\nEEPROM (wymazywalna elektrycznie reprogramowalna pamięć ROM) jest nowoczesną wersją, której dane można zniszczyć za pomocą sygnału elektrycznego, który pozwala na usunięcie chipa z maty. opłaty. Na takich urządzeniach można aktualizować system BIOS, co pozwala zwiększyć wydajność komputera, rozszerzyć listę urządzeń obsługiwanych przez płytę główną, poprawić błędy i niedociągnięcia producenta.\nGłówną funkcją i celem systemu BIOS jest niskopoziomowa konfiguracja sprzętowa urządzeń zainstalowanych w komputerze. Podprogram "BIOS SetUp" jest odpowiedzialny za to. Z jego pomocą możesz:\nUstaw czas systemowy;\nSkonfiguruj priorytet uruchamiania, czyli określ urządzenie, z którego pliki mają być najpierw ładowane do pamięci RAM, oraz w jakiej kolejności od reszty;\nWłącz lub wyłącz pracę komponentów, ustaw napięcie dla nich i wiele więcej.\nPo uruchomieniu komputera prawie wszystkie zainstalowane komponenty zwracają się do układu BIOS w celu uzyskania dalszych instrukcji. Taki autotest po włączeniu zasilania nazywa się POST (autotest po włączeniu zasilania). Jeśli składniki, bez których komputer nie mógłby się uruchomić (RAM, ROM, urządzenia wejścia / wyjścia itp.) Pomyślnie przeszły test funkcjonalny, BIOS rozpoczyna wyszukiwanie głównego rekordu rozruchowego systemu operacyjnego (MBR). Jeśli go znajdzie, zarządzanie sprzętem zostanie przeniesione do systemu operacyjnego i zostanie załadowane. Teraz, w zależności od systemu operacyjnego, BIOS przenosi pełną kontrolę do swoich komponentów (typowych dla systemów Windows i Linux) lub po prostu zapewnia ograniczony dostęp (MS-DOS). Po załadowaniu systemu operacyjnego operację BIOS można uznać za zakończoną. Taka procedura wystąpi za każdym razem, gdy nowe zasilanie zostanie włączone i tylko wtedy.\nAby wejść do menu BIOS i zmienić niektóre parametry, wystarczy nacisnąć tylko jeden przycisk podczas uruchamiania komputera. Ten klucz może się różnić w zależności od producenta płyty głównej. Zazwyczaj jest to "F1", "F2", "ESC" lub "DELETE" .\nMenu we / wy wszystkich producentów płyt głównych wygląda tak samo. Możesz być pewien, że główna funkcjonalność (wymieniona w części "Funkcje BIOS" tego materiału) nie będzie się różnić.\nDopóki zmiany nie zostaną zapisane, nie można ich zastosować na komputerze. Dlatego ważne jest, aby ustawić wszystko starannie i poprawnie, ponieważ błąd w ustawieniach BIOS-u może prowadzić przynajmniej do tego, że komputer przestaje uruchamiać się, a maksymalnie, niektóre elementy sprzętowe mogą zawieść. Może to być procesor, jeśli nie dopasujesz odpowiednio prędkości obrotowej chłodziarek, które je schłodzą, lub zasilacza, jeśli nie jest prawidłowa redystrybucja zasilania elektrycznego do płyty głównej - wiele opcji i wiele z nich może być krytycznych dla działania urządzenia jako całości. Na szczęście istnieje POST, który może wysyłać kody błędów do monitora, a w obecności głośników może wydawać sygnały dźwiękowe, które również wskazują kod błędu.\nWiele metod rozwiązywania problemów może pomóc w zresetowaniu ustawień BIOS-u. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w artykule na naszej stronie internetowej, przedstawionym pod linkiem poniżej.\nW tym artykule rozważono koncepcję BIOS-u, jego kluczowe funkcje, zasadę działania, chipy, na których można go zainstalować, oraz kilka innych cech. Mamy nadzieję, że ten materiał był dla Ciebie interesujący i pozwolił nam nauczyć się czegoś nowego lub odświeżyć istniejącą wiedzę.\n← Ustawianie karty graficznej w BIOS-ie\nJak dostać się do BIOS-u na komputerze →


Profesjonalny przewóz osób ze Świdnicy | Biznesowe aktualności\nHome » Profesjonalny przewóz osób ze Świdnicy\nPodróże kształcą. To stare powiedzenie nie jest jedynie pustym frazesem. Jeśli cały czas spędzamy w czterech ścianach swojego mieszkania, co w takim razie jesteśmy w stanie wiedzieć o świecie? Każda podróż to kolejne, nieocenione doświadczenia. To też możliwość poznania wielu ciekawych osób, z którymi może nas złączyć wspaniała przyjaźń. Wyruszając w nieznane miejsca, nigdy nie mamy pojęcia, co nas spotka za jeszcze jednym rogiem i to właśnie jest takie pociągające.\nPodróżowanie powoli wchodzi nam w nawyk. Co raz chętniej Polacy wybierają się na wczasy z bliskimi. Należy korzystać z życia oraz ujrzeć kawałek świata, dopóki jeszcze jesteśmy w stanie. Obecnie wyjazdy organizujemy sobie samodzielnie. Przestaliśmy ufać jakimkolwiek biurom podróży, po tym, jak wiele takich przedsiębiorstw plajtowało, wystawiając swoich klientów do wiatru. Stąd też wielkim powodzeniem cieszą się teraz przewozy do Niemiec Wrocław osób.\nWiele polskich przedsiębiorstw przewozowych to pewność usług na najlepszym poziomie.\nPodoba Ci ten artykuł? To super, sprawdź stronę pod tym adresem. Zobaczysz tam większą ilość informacji na tego typu temat.\nPrzede wszystkim, mamy zapewnione świetnie przyszykowane pod względem technicznym środki transportu. Są to zwykle bardzo wygodne mikrobusy, które sprawnie i bez problemu dowiozą nas w jakiekolwiek miejsce. W przedsiębiorstwach transportowych są zatrudnieni tylko doświadczeni i wykwalifikowani kierowcy, którzy przejechali już tysiące kilometrów. Zawsze mamy prawo prosić ich o pomoc w jakiejkolwiek sprawie. Przejazdy odbywają się bardzo regularnie i często, stąd też nie będziemy mieć żadnego problemu ze szczegółowym zaplanowaniem naszej wycieczki. Wszystkie najczęściej uczęszczane trasy, takie jak przewozy do Niemiec Legnica, czy do Holandii, są zwykle w wyjątkowo atrakcyjnych cenach. Wybierając takie usługi jesteśmy w stanie przejechać cały kontynent wzdłuż i wszerz.\nJest to także opcja często wybierana przez osoby, które jeżdżą do pracy za granicę. Transport takim busem jest o wiele wygodniejszy, niż kierowanie samochodem. Jest to także stosunkowo tani środek lokomocji. Warto jednak odpowiednio wcześniej rezerwować bilety, gdyż w sezonie może być z tym problem.


Justyna Żyła w nowym z nowym show w ACTIVE FAMILY - Active Family\nJustyna Żyła. Pierzemy brudy do czysta! To tytuł nowego programu, który od grudnia 2018 roku możecie oglądać na antenie naszej stacji. Bohaterami programu są osoby, dla których konflikt z bliską osobą, członkiem rodziny, przyjacielem czy sąsiadem stał się nie do zniesienia. Skonfliktowane stony w bezpośredniej konfrontacji mają wyjaśnić sobie wszystkie nieporozumienia, pretensje i żale by oczyścić atmosferę i raz na zawsze zażegnać konflikt.\nW tym trudnym momencie towarzyszy im Justyna Żyła, która jakiś czas temu także musiała zmierzyć się z podobnym wyzwaniem. Tuż przed rozpadem jej małżeństwa ze skoczkiem narciarskim Piotrem Żyłą, którego Justyna oskarżyła o zdradę, para na oczach całej Polski przerzucała się wzajemnymi pretensjami by ostatecznie zdecydować się na rozwód.\nW pierwszym odcinku widzowie poznają historię Sylwii i Vjekoslava. Związek polsko-chorwackiej pary zawsze był burzliwy, ale teraz Sylwia odkryła pewną tajemnicę z przeszłości Vjekoslava. Kobieta chce przed kamerami, w obecności Justyny skonfrontować partnera z tą informacją.\nPremierowe odcinki programu Justyny możecie oglądać w każdy wtorek o godzinie 22.00.\nPiękni ale spłukani


Ułas Samczuk - Mój Wrocław cz.VI - ostatnia - Publixo\n1. Niezły straszak\n2. Kwadriduum cz. V.\n5. - dylematy -\n7. Kwadriduum cz. VIII.\n8. Barwy ukryte\n10. Lewa idea\nUłas Samczuk - Mój Wrocław cz.VI - ostatnia\nTekst 19 z 23 ze zbioru: Wrocławski przeplataniec\nData dodania 2011-11-21\nBył chłodny, prawdziwy styczeń, temperatura -25, -30 stopni, u nas w domu wszyscy, z wyjątkiem mnie, mieli grypę. Ja uważałem, że najlepszym na to lekarstwem jest czosnek, jaki jadałem w wielkich ilościach, ale możliwe, że to pomagał nie tyle czosnek, co mój nastrój. Ja przez cały czas dniami przesiadywałem w Instytucie Wschodniej Europy, gdzie pożerałem masowo wszystko, co przypominało literaturę, a zwłaszcza wszystko, co przychodziło ze wschodu, w tym wypadku z ZSRR: Leonow, Babel, Erenburg, Ogniow, Gładkow, Sejfulina…. Chciałem znać, co tam się dzieje. Zresztą, było źle. Nie było nic po ukraińsku. Pytałem, czemu tak się dzieje, i otrzymałem stereotypową odpowiedź: - nie ma zapotrzebowania. Zrobiłem więc zamówienie, ale nie mogłem pozbyć się wrażenia, że sprawa zależy nie tyle od zapotrzebowania, ile od ludzi, którzy tym zarządzali. Przeważnie można było dostać tylko wydawnictwa „ruskie” i najczęściej „carskie”.\n- Nie ma! Niestety! Nie było zapotrzebowania. Ale obiecali „sprawdzić te sprawę” - słyszałem znowu.\nKiedy to się stanie? Tymczasem ja gorąco czekałem na wiadomość - co tam i jak tam… To tak daleko i tak zamknięte dla naszego świata. Dochodziły tu tylko dalekie łuny propagandy, jakie można było wyłapać także w niemieckiej prasie. Charków… Waplite, Chwilowyj, Ticzina, Literacki jarmark… Budynek przemysłu …Dnieprostal… Nieprzewidywane osiągnięcia przemysłu… Ale niczego z tego ja nie mogłem ani czytać, ani oglądać.. Siedziałem na samotnej wyspie pośród oceanu obcości, czekając powiewu z trzech mórz sprzyjającej pogody. I czegoś się doczekałem.\nGdzieś z początkiem lutego już miałem wiadomość z ulicy Ruskiej 18 w Kijowie, napisaną ręką samego dyrektora D. Doncowa, który swoim rachitycznym pismem oświadczał, że moje „Obrazy” zostały przyjęte do druku, że od nich promieniuje „świeżością odczuć i nastroju”, że wydrukują jeszcze w marcu i do tego… O, bogowie! Administracja posyła mi 8(osiem) dolarów honorarium. Toż to cud! Od czegoś takiego można stracić przytomność. My z panią Hermaniną byliśmy w dziesiątym niebie... To była pierwsza jaskółka naszej wiosny.\nZ tej okazji nasza dobra pani-mama obdarzyła domowników serią robiących wrażenie niespodzianek, takich jak ponowna wizyta w operze, wieczory w kawiarni Szumachera, a także osobliwym zaproszeniem o szczególnym znaczeniu. We Wrocławiu mieszkał z żoną i córką przyjaciel jej rodziny z czasów młodości, nadprokurator, będący na emeryturze Otto von Ogław. Jego córka miała na imię Lidia, Herman w dzieciństwie bawił się z nią, pani-mama nie miała nic przeciwko temu, aby tę przyjaźń odnowić.\nChociaż to było dosyć dawno, jeszcze przed I wojną światową, na terenie który teraz należy do Polski. Lata i przestrzeń ich rozdzieliły, między nimi urwały się wszelkie kontakty i nagle pani Hermanina nostalgicznie postanowiła odnowić starą znajomość. Rodzina von Ogław cieszyła się dobrą reputacją, należała do elity towarzyskiej i matce chodziło o to, aby wyrwać Hermana od myśli o „prowincjonalnym sędzim” i ożenku z „córką rzeźnika” oraz wprowadzić go do salonu nadprokuratora z jego wielkimi związkami w świecie prawniczym. Panna von Ogław z jej wychowaniem, urodą i wykształceniem mogłaby w tym wiele pomóc.\nPomyślano – wykonano. Oto jesteśmy razem ze mną zaproszeni do państwa von Ogław. Dowiedziawszy się o tym, Herman zaczął się łamać.\n- Mamo, ja do ich towarzystwa nijak nie pasuję. .\n- Ależ słuchaj, synku! Przypomnij sobie, ile czasu z nimi spędziliśmy. Lubiłeś bawić się z maleńką Lidi. Pamiętasz, jaka to była cudowna dziewczynka?- Mamo! Mam nadzieję że zgodzisz się z tym, że wtedy miałem lat siedem, a teraz trzy razy tyle. Ja nawet zapomniałem, jak oni wyglądają.Tego rodzaju dialog nie wróżył niczego dobrego, ale mama, to była mama. Zamówiono wielki bukiet kwiatów, wezwano taxi i uroczyście wyjechaliśmy. Herman był nawet zmuszony po raz pierwszy ubrać swój nienawistny frak, jaki dostał od Dziadka Mroza, zazwyczaj skromna w swojej czarnej sukni pani-mama na tę okazję przemieniła się w dumną damę w długiej wieczorowej sukni z ciemnej satyny, w kapeluszu z woalką, jak tego wymagała ówczesna moda. Jedyne, co się nie zmieniło, to mój dosyć podnoszony ciemnobrunatny garnitur, ale tego nie trzeba było brać pod uwagę. Byłem tylko bezpłatnym dodatkiem do tej rodzinnej ceremonii.\nWszyscy byliśmy ciekawi, jak to się wszystko odbędzie. Pani Hermania starała się objaśnić, kto to był von Ogław, jaką pozycję zajmowała jego familia do czasu wojny, jak wtedy wyglądał pan nadprokurator, jego żona, jego córka. To był postawny pan, wielki dżentelmen, nadzwyczajny mówca, wybitny prawnik. Jego małżonka była duszą towarzystwa, pięknie tańczyła na balach, czarowała swoimi manierami… A ich córka… Ciekawe, co z niej wyrosło? Była taką miłą, śliczniutką blondyneczką. Ona wychowywała się w pewnej znanej prywatnej szkole w Weimarze. Ciekawe, bardzo ciekawe.\nPrzybyliśmy uroczyście i zostaliśmy uroczyście przywitani. Wielkie mieszkanie na drugiej kondygnacji modnej ulicy, jasno oświetlone, pan i pani domu świątecznie odziani, ale mnie się wydało, że nasza pani mama była czymś zdziwiona. Nas witał starszy pan średniego wzrostu, obok niego tłuścieńka pani z siwą fryzurą, a za nimi, niewysoka, delikatna, elegancka urocza panienka w lekkiej, krótkiej szarej sukience.Wiele zadęcia na wstępie…. – O! i A! Dawno się nie widzieliśmy. Prosimy, prosimy! – A, to Herman? O! Jaki duży. A to Lidi?- Cudowna. A to nasz gość, pan….Samczuk...Moje nazwisko zabrzmiało tu egzotycznie.\n- O! Bardzo pięknie, bardzo pięknie!\nPogwarzyli w przedpokoju, weszli do salonu… Ciężkie, antyczne meble, rozsiedli się w fotelach.\nPrzypominali minione lata, dawnych przyjaciół, dawne miejsca. O, Tak… Było co wspominać. Jeszcze nigdy nie widziałem pani Hermaniny w tak bardzo podniosłym nastroju, ona wyróżniała się między nami i godnie reprezentowała tę dobrą przeszłość… Pan i pani Ogław wyglądali naprzeciwko niej, jak ratowani z rozbitego statku, a my, młodzież, byliśmy nie kim innym, jak także pasazerami uratowanymi z tego statku, nie wyłączając Hermana.\nPotem weszliśmy do obszernej jadalni z ciężkim kredensem i lustrem nad szerokim stołem, pani Hermanina zajęła główne miejsce, po prawej od niej pan domu, naprzeciwko pani domu, dalej z prawej my z Hermanem, a między nami Lidi. Starsza pani w czarnym stroju i białym fartuszku podawała potrawy, a pan gospodarz rozlewał wino. Podnieśli toast za spotkanie. Zadzwoniły kryształowe puchary… Pan gospodarz powiedział kilka słów. Przy jedzeniu toczyła się rozmowa. My, młodzież, rozmawialiśmy między sobą, ale ponieważ Herman nie należał do rozmownych, zwłaszcza z pannami, ciężar rozmowy spadł na mnie. Okazało się, że panna Lidi interesuje się baletem, uczęszcza do szkoły baletowej i zamierza wstąpić do teatru. Przypomniałem sobie swoje taneczne początki na kursach Awramienki z czasów gimnazjalnych i wspomniałem o tym mojej sąsiadce. To cudownie! Ach! Kozackie tańce!\n- Zna pan? Pokaże mi? Może pan?\n- Oczywiście, że mogę. Przeszedłem specjalny kurs i mam dyplom. I opowiedziałem, jak to się stało. Ona była zachwycona, chciała to zaraz poznać, postanowiła tym zadziwić wszystkich w swojej szkole.\nI rzeczywiście, gdy skończyła się kolacja i wszyscy, włącznie z Hermanem, wyszli do salonu na papierosy i kawę, my z Lidi wyrwaliśmy się do obszernego pokoju za jadalnią, jaki zwał się dziecięcym, odsunęli kilim i ja od razu wziąłem się do rzeczy. Pokazałem jej poszczególne kroki, ona szybko je zapamiętała i my w mgnieniu oka już razem wybijaliśmy „hopak kołem z wolna solo”, jak to bywało u Awramienki, melodię ja śpiewałem i stało się u nas szumnie.\nPojawił się i Herman… Popatrzył na nas i powiedział:\n- Eureka! Niedługo będzie we Wrocławiu cyrk Sarabini. Piękna okazja i dla was…\n- Zgadzam się – odpowiedziała Lidi.\n- Śmieliśmy się, gawędzili, czas biegł karkołomnie.\nNa pożegnanie Lidi dała mi telefon i adres… Z obietnicą spotkania.\nKiedy około godziny dwunastej, także taksówką wracaliśmy do domu, pani Hermanina była podejrzanie milcząca, a już w domu, przy naszym owalnym stole, przy którym przysiedliśmy, aby wymienić wrażenia, ona rzekła:\n- Herman, Herman! Popatrz na Ułasa... Cudzoziemiec, nie włada najlepiej językiem, a cały wieczór bawi dziewczynę. A co ty?\n- Mamo – odpowiedział on spokojnie. Wiesz przecież. Mój ideał, to córka rzeźnika. A ona? Ginący łabędź. Ułas… On jest magikiem. Przyprowadź mu jutro indyjskiego fakira, a on mu pokaże, jak gołym ciałem leżeć na ostrych gwoździach. A co ja? Prawo karne państwa niemieckiego. Idealny kandydat na sędziego w Raciborzu...\n- Straszne! Straszne! Czujecie? - powiedziała pani-mama z nutką przygany i rozczarowania. Dzieci, dzieci! Co z was wyrośnie?\n- Tak! To jest tajemnica. Jak widać, ona także nie była zachwycona tym wieczorem, a czas był nieubłagany i była w tym jakaś tajemnica. On wykonał swoje dzieło, którego nie sposób naprawić. Pani Hermanina dobrze to widziała.\nA z nas mimo wszystko coś będzie. Ale dopiero w przyszłości. A tymczasem zmagamy się z życiem, jak możemy. Do panny Lidii nie dzwoniłem, wydawało mi się, że w jakiejś mierze byłby to afront wobec Hermana, a ona także się nie odzywała. Nastrój pani Hermaniny widocznie się zmieniał. Wiele o czymś myślała… Zapadła swoista cisza. Zbliżał się koniec semestru uniwersyteckiego… Mnie się zdawało, że tym samym zbliża się koniec mego tu pobytu. Muszę szukać innego miejsca, ale gdzie je znaleźć?\nPraga. To słowo coraz częściej i częściej przychodziło mi na myśl. Tam są ukraińskie kursy maturalne, ukraiński uniwersytet, tam jest wielu naszych ludzi. Wszystko wskazuje na to, że o Kijowie, póki co, trzeba zapomnieć. Ponawiam wymianę listów z Seleszką i Kożewnikiem w Berlinie, tym razem w sprawie Pragi.\nPani Hermanina widziała i rozumiała moje rozterki, a pewnego razu zapytała, czy mógłbym zdać niemiecką maturę i skończyć niemiecki uniwersytet. Ona jest gotowa w tym mnie poprzeć i pomóc mi. Propozycja nęcąca, ale… Ile zajęłoby mi to czasu? Na czym by się to skończyło? Moim zamiarem jest być pisarzem, nie wiem, czy się nadaję do czegoś innego, potrzebuję studiować mój język, a to jest możliwe tylko w Pradze. Chcę zrealizować zamysł, o którym tyle rozmawialiśmy w kawiarni Szumachera.\nMożliwe, że nasza dobra pani-mama nie zrezygnowała z myśli ujrzenia mnie w roli zięcia. Niech tam! Wszystko to są iluzje. Iluzje zobaczyć Hermana w roli dyplomaty, iluzje z Lidi w roli jego żony. Zdaje się, że nam są przeznaczone inne zadania. A póki co, wszystko jest bardzo niejasne.\nJedno było jasne: ja musze tę cudowną, błogosławioną, drogą rodzinę opuścić. Moje plany są takie: jadę do Berlina, pobędę tam parę tygodni, postaram się o czechosłowacką wizę, jeszcze raz wracam do Bytomia, a póki co, żegnaj mój graniczny promyku! Twoje zadanie zostało wykonane.\nI tak się stało. W połowie marca wyjechałem do Berlina. Na pożegnanie pani Hermanina podarowała mi dwa tomiki „Fusta” w czerwonej safianowej oprawie – „od waszej macierzyńskiej przyjaciółki”. Rozstawaliśmy się z żalem, szacunkiem, respektem. Spotkamy się jeszcze w przyszłości, ale to będzie w bardzo innych warunkach i na bardzo krótko… Ale pamięć o niej zostanie we mnie na zawsze. Ta kobieta zasługuje na dobrą pamięć. Na moim szlaku życiowym, w czasie najtrudniejszego sprawdzianu, spotkałem matkę. Drugą po tej, która mnie urodziła.\nA Herman, który nie lubił i nie umiał demonstrować swoich uczuć, odwiózł mnie z moją ciężką walizką taksówką na ten sam dworzec i do tego samego pociągu, gdzie spotkał mnie pięć miesięcy temu. Na wieczorny ekspres relacji Bytom-Berlin. Jutro rano będzie on w Berlinie na Fridrichstrasse. Mocno ściskamy sobie ręce:\n- No, Ułas. Se la vie! Auf Wiedersehen!(… Takie jest życie. Do widzenia).\nPodziękowałem mu za wszystko, wszedłem do wagonu, podszedłem do okna… Pociąg ruszał. Herman stał na peronie – wysoki, wyprostowany w szarym… Pewnego razu my jeszcze się spotkamy…\n, 2011-11-22 09:36\nSzkoda, że to już koniec, bowiem była to piękna i pouczająca proza.\n(autor), 2011-11-22 09:45\nJeśli czas i siły mi pozwolą,może przetłumaczę kilkanaście stron wspomnień Samczuka z Polski, m.in. z Krakowa i Warszawy, z czasu II wojny światowej, moim zdaniem równie interesujących, zawartych w tomach "Na białym koniu" oraz "Na koniu karym".\n, 2011-11-28 23:02\nBardzo ciekawe. Szkoda,że to już koniec. Dziękuję!\n, 2011-11-28 23:11\nNie sugerowałam się komentarzem Janko. Samo tak wyszło. Zorientowałam się dopiero po zamknięciu danych. Pozdrawiam obu Panów!


30 lat kodów kreskowych w Polsce - logistyka.rp.pl\n30 lat kodów kreskowych w ...\nPrzewoźnicy powinni wprowadzić dodatki za ...\nprzez Robert Przybylski -\t16 czerwca 2020\nW 2020 roku liczba Uczestników Systemu w Polsce przekroczyła 26 tys., na świecie 2 mln firm.\nJednoznaczna identyfikacja produktów, lokalizacji oraz współdzielenie danych z partnerami biznesowymi w całym łańcuchu wartości – to główne funkcje standardów, które Polakom towarzyszą już od 30 lat. Kod kreskowy istnieje w handlu już od 45 lat. – U progu kolejnego dziesięciolecia stoimy wobec niespotykanej dotąd mnogości danych, których umiejętne wykorzystanie będzie kluczem do rozwoju biznesowego. Nasze rozwiązania stają się standardem nie tylko w handlu detalicznym, ale i wielu innych obszarach działalności: w produkcji, logistyce, budownictwie czy służbie zdrowia – podkreśla prezes zarządu GS1 Polska Joanna Redmer.\nCzytaj więcej w: Konkurencja dostawców elektronicznych listów przewozowych przybliża autonomiczny transport\nW Polsce pierwsze kody GS1 zostały wdrożone w 1990 roku. Ta rewolucja, która zmieniła świat handlu, pojawiła się w naszym kraju wraz z rozwojem zagranicznych sieci dystrybucji.\nAutomatyczne przetwarzanie informacji o produktach stworzyło podstawy dla sprawnych łańcuchów dostaw. Stało się tak, ponieważ odczytywany na kasie kod kreskowy pozwalał identyfikować znacznie więcej, niż tylko produkty, skracając czas potrzebny na obsługę klienta. Jego zastosowanie stale rosło, od momentu dowozu towarów, po proces magazynowania. – Gdy handel przenosi się do Internetu, nasz podstawowy standard – numer GTIN (kod EAN) odgrywa jeszcze większą rolę w zapewnieniu unikalnej i jednoznacznej identyfikacji produktów w skali świata – dodaje członek zarządu GS1 Polska Elżbieta Hałas.\nCzytaj więcej w: Przewoźnicy walczą o najlepszych kierowców i nie tną wypłat\nSkanowanie kodów to pierwszy krok w kierunku swobodnego przepływu towarów i informacji w globalnej gospodarce. Następne etapy to automatyczne gromadzenie oraz wymiana danych i elektronicznych dokumentów handlowych pomiędzy partnerami łańcucha dostaw. – Wdrażanie standardów jest procesem powolnym, ale nieuniknionym, tylko powszechność ich stosowania na każdym etapie procesu przyniesie oczekiwane rezultaty. Efekty będą widoczne nie tylko dla uczestników danego łańcucha dostaw, ale w dłuższej perspektywie, także w ujęciu makroekonomicznym, poprawiając konkurencyjność całej gospodarki – podsumowuje Jarosław Gulowaty dyrektor ds. Logistyki Kontraktowej w firmie Fresh Logistics, przewodniczący Rady GS1 Polska.\nPrace nad UPC (Uniwersalny Kod Produktu) prowadzono już w latach 50. Stał się on podstawą systemu numeracji dla opracowanego przez GS1 i powszechnie stosowanego na świecie numeru GTIN, czyli Globalnego Numeru Jednostki Handlowej. Kod UPC oficjalnie wprowadzono w Ameryce Północnej w roku 1973, natomiast kod EAN pojawił się w Europie trzy lata później.\nWakacje w Turcji lub Egipcie? Tak, z wylotem ze Szwajcarii\nUE mówi armatorom, jak przygotować restart rejsów\nRozłucki: Gospodarka może odbić w kształcie logo Nike\nRekordowe półrocze Wieltonu\nWielton podsumował pierwszą połowę roku, ale druga będzie znacznie trudniejsza. W pierwszej połowie roku ...\nRobert Przybylski - 19 września 2019\nNajwiększy kontenerowiec świata w Gdańsku\nDCT przyjmuje już największe statki, które wpływają na Bałtyk. Ale za kilka lat może ...\nRobert Przybylski - 25 sierpnia 2019\nW Małaszewiczach przeładunki kontenerów z Chin biją rekordy\nPlanowane nowe inwestycje, reaktywowane połączenia i elektroniczne dokumenty. W ostatnim miesiącu spółka Adampol na ...\nRobert Przybylski - 3 lipca 2020\nWielton: Rynek się schładza\nTrzeci pod względem wielkości producent naczep w Europie, Grupa Wielton, przyznaje, że liczba zamówień ...\nRobert Przybylski - 22 maja 2019\nMagazyny dla kurierów\nLawinowy wzrost popytu na przesyłki kurierskie sprawił, że branże KEP stała się wiodącym klientem ...\nRobert Przybylski - 3 czerwca 2020\nPolska to rynek strategiczny\nDostrzegamy u was rosnący popyt na logistykę – mówi Cindy J. Miller, szefowa europejskiej ...\nMarcin Piasecki - 13 października 2014


Rzuć wszystko i jedź do Południowego Tyrolu - Duże Podróże\nautor: Aleksandra Bogusławska Cze 11, 2015 Sie 6, 2019\nBardzo długo nie mogłam napisać tego wpisu. Myślę o nim odkąd wróciłam z Południowego Tyrolu, w tym czasie byłam już w Porto i z powrotem, ciągle mając pustkę w głowie i kompletny brak pomysłów.\nMało mam pomysłów na opis wyjątkowych dla mnie miejsc. Nie macie czasem wrażenia, że wszystko w podróży musi być wyłącznie pozytywne, tyle na świecie miejsc do których “absolutnie musicie pojechać”, tyle rzeczy których “absolutnie musicie spróbować”? Że świat turystyki oparty jest zachwytach, na pokazywaniu Wam stuprocentowo pięknych obrazków, a opinia “nie podobało mi się” zawsze znajdzie przeciwnika który powie “trzeba było siedzieć w Polsce”? To prawda, że po jakimś czasie wspomnienia robią się gładkie, zapominamy o brzydkich muzeach, złej pogodzie, ohydnym jedzeniu i koszmarnych towarzyszach – patrzymy na zdjęcia i myślimy sobie “tak było pięknie”, w końcu to wakacje więc przynajmniej nie trzeba było patrzeć w komputer przez osiem godzin. I wszystko robi się wyjątkowe i niesamowite.\nPonieważ jednak piszę i czytam innych, zawsze wolę nutkę uszczypliwości, prawdy lub krytyki. Czasem w podróży jest tak samo normalnie, jak wyjątkowo. Dlatego siedziałam nad tym postem i główkowałam jak napisać o Południowym Tyrolu żebyście nie mieli mdłości. Po dwóch tygodniach dalej nie umiem, więc postanowiłam być po prostu szczera.\nPołudniowy Tyrol reklamuje swoje połączenie “austriackich tradycji ze śródziemnomorską radością życia”, cokolwiek by nią nie było. Leży on we Włoszech, natomiast historycznie przez długi czas należał do Austrii więc mieszkańcy są dwujęzyczni (preferowany jest najczęściej niemiecki). Nie mówią jednak o sobie Austriacy ani Włosi, tylko “Południowi Tyrolczycy” – to miejsce zupełnie odrębne kulturowo i nie dziwię się, że na każdym kroku chcą to podkreślać.\nDlatego w Południowym Tyrolu mają pyszne śródziemnomorskie jedzenie (oliwki, pomidory, sery i inne przysmaki których brakuje mi w Portugalii 1), winiarnie, palmy na ulicach – ale są też ośnieżone Dolomity z alpejskimi łąkami i szlakami, ogólnie panujący porządek. To połączenie wydaje się być idealne. Kontrasty sprawiają, że życie jest ciekawsze a w Południowym Tyrolu ma ono najwięcej barw. Szczególnie pięknie widać ten kontrast, gdy w godzinę wjeżdża się z „włoskiego” Bolzano prosto w Alpe di Siusi, majestatyczne góry.\nTutaj więc dochodzimy do momentu, w którym szczerze stwierdzam, że nie byłam w lepszym miejscu na świecie. Owszem, miałam zaplanowany wyjazd i nie musiałam się martwić mnóstwem drobnostek typu: gdzie zjeść, gdzie spać, gdzie jechać, co zobaczyć. Owszem, Południowy Tyrol był organizatorem imprezy i wiedzieli, gdzie nas zabrać. Nie zapłacili mi jednak za dobrą opinię więc mogę być całkowicie szczera po raz drugi i kolejny: nie byłam w lepszym miejscu na świecie.\nByłam w „absolutnie wyjątkowych” miejscach – ba, mieszkam w wyjątkowym mieście. Piję wino nad oceanem, na obiad jem grillowane kalmary (serio) i trochę z przekory staram się pisać Wam o tym, co mi się nie podoba bo przez większość czasu jest mi 9/10. Najwyższa ocena jest jednak zarezerwowana dla Południowego Tyrolu i już się tłumaczę dlaczego. Najpierw jednak kolejna dygresja.\nPołudniowy Tyrol jest najbogatszym regionem Włoch, jednym z bogatszych w całej Unii Europejskiej. Mimo tego, że oddaje temu państwu tylko 10% zbieranych u siebie podatków 2, jest jednym z regionów utrzymujących to państwo. Żyją z rolnictwa (jabłka, winogrona), przemysłu, turystyki. Bezrobocie u nich to 2-3%.\nDlatego pewnie powinnam wspomnieć, że dla przeciętnego Polskiego turysty podróż do tego regionu może się wydawać nieco droga. Kluczowe jest jednak to, że za ciężko zarobione pieniądze Południowy Tyrol daje gwarancję najwyższej jakości. Dlaczego?\nTamtejsze hotele należą wyłącznie do miejscowych – wielkie sieci można znaleźć tylko w stolicy, Bolzano. Są to często przybytki prowadzone przez pokolenia (nawet 500 lat), w których właścicielom zdarza się obsługiwać gości i przychodzić do nich na śniadanie, by życzyć im miłego dnia. To samo tyczy się restauracji, w których szefowie kuchni odpowiadają osobiście za przygotowywane potrawy, to samo jest w dowolnym przybytku włoskiego Tyrolu. Wydawane pieniądze są nawet podwójnie szanowane, bo zostają w regionie, nie idąc do mitycznych multimilionerów w Stanach, których i tak nie obchodzicie. To prowadzi też do tego, że mieszkańcy mają wyjątkowe podejście zarówno do turystów, jak i do samych siebie.\nOd najmłodszych do staruszków, praktycznie każdy dba o siebie uprawiając sport: chodząc po górach, jeżdżąc na nartach i rowerze. Każdy należy do Alpenverein, płaci co roku składkę na utrzymanie szlaków i przyrody w Alpach. Kolekcjonują wino. Chodzą całymi rodzinami do eleganckich, drogich restauracji by spróbować nowych smaków. W wolnym czasie odwiedzają lokalne muzea. Szanują czas swój i innych. A przede wszystkim, nie patrzą ze strachem w przyszłość.\nWiedzą, że będzie stabilnie.\nI to się udziela. Spacerując cichymi uliczkami Vipiteno, San Candido czy Kaltern można się rozluźnić; pogodnie spojrzeć na świat wiedząc, że wszystko będzie dobrze. Nie spóźni się autobus, nikt nam nic nie ukradnie, w łazience nie będzie grzyba i nie zatrujemy się jedzeniem. Można spojrzeć na jutro wiedząc, że dalej będziemy szczęśliwi.\nNigdy nie doświadczyłam tej stabilności, pewności jutra – w żadnym miejscu na świecie. Pamiętałam trochę z Austrii jak dużym komfortem psychicznym jest zostawiać rowery nieprzypięte. Tym razem uderzyło mnie to mocniej – może dlatego, że starałam się rozmawiać z Tyrolczykami, wyłapać jakoś ich podejście do życia, a może dlatego że w Lizbonie (przynajmniej w centrum) trochę mi tego brakuje. Przygoda przygodą, ale czasem warto odpocząć i poczuć się jak w domu, wśród osób którym można zaufać. Chodziłam po winiarniach, patrzyłam na góry, pływałam w zimnym basenie i myślałam: czy ludzie tu mają jakiekolwiek problemy?\nPewnie mają. Pewnie sporo turystów podejrzewa, że w krajach odwiedzanych przez nich w wakacje nikt nie ma. Tam dowiedziałam się jednak, że są miejsca gdzie ludziom nie jest tylko dobrze, a stale 10/10. W Południowym Tyrolu nie widziałam miasteczka, wioski, łąki, góry, skrawka ziemi gdzie byłoby mniej. Dlatego życzę każdemu, aby na własnej skórze poznał beztroskę życia najwyższej jakości, godnego i spokojnego – i już nigdy nie chciał wrócić do “tylko dobrze”.\nMłodzi mieszkańcy mówią, że chcą zobaczyć świat tylko po to, by wrócić do Południowego Tyrolu, tam żyć, mieć rodzinę i umrzeć. Czy Wy macie już takie miejsce?\nBłagam, nie mówcie że tutaj też to mam. Portugalczycy się nie znają na jedzeniu o czym można się przekonać w dowolnej restauracji dla miejscowych, nie turystów. ↩\nŹródło: Wikipedia ↩\npołudniowy TyrolTraveler Adventure TeamWłochy\nPoprzedni artykułMuzeum powozów w Lizbonie\nNastępny artykułVia Ferrata Fanesschlucht – w sam środek wodospadu\nAleksandra Antczak says:\nCze 11, 2015 at 1:59 pm\nBardzo ładne zdjęcia :) i fajny prosty wystrój strony, przyjemnie się przegląda i czyta :)\nAgata No More Maps says:\nCze 12, 2015 at 4:13 pm\nŻadnych wad? Naprawdę? To chyba nie wypada nawet, tak bez narzekania. Chyba ta Portugalia tak na Ciebie wpłynęła ;P\nCze 12, 2015 at 4:22 pm\nTak, życie w Portugalii zmienia człowieka :P Zaczyna doceniać drobne rzeczy w życiu, takie jak niespóźnianie się dosłownie każdego autobusu :P\nA tak serio to jakieś drobne wady są zupełnie kasowane ogromnymi zaletami i naprawdę innym podejściem do świata.\nCze 13, 2015 at 7:52 am\nMuuuszą być jakieś minusy, choćby brak morza :) Ale i tak nie mam nic przeciwko, żeby kiedyś tam zamieszkać! <3\nCze 13, 2015 at 8:26 pm\nChyba musisz pojechać sama poszukać wad, bo ja jakichś specjalnych wad nie zauważyłam, a do morza jest całkiem blisko – 200 km do Wenecji :)\nCze 13, 2015 at 9:39 am\nPrzepiekna kraina i az czlowiek ma ochote tam pojechac zobaczyc to w rzeczywistości. Ja jednak znam jeszcze jedna kraine gdzie mieszkancy sa „chorzy” gdy przez kilka dni nie widza swej ukochanej gory Canigou. Kraina ta nazywa sie Roussillon (Francja)i choc nie jest tak idealna jak Poludniowy Tyrol, to jej mieszkancy, nawet ci naplywowi, kochaja ja za morze, gory, winnice, piekne pejzaze i jeszcze lepsza kuchnie…\nPozdrawiam dzis z malutkiej wioski w tej wlasnie krainie, ktora czesto okreslam mianem Moja poludniowa Arkadia :))\nCze 13, 2015 at 8:27 pm\nSuper, że znalazłaś takie miejsce :) Na pewno się zdarzają takie wyjątkowe zakątki, ale musisz przyznać, że ogółem jest ich mało na świecie :)\nLip 6, 2015 at 1:53 pm\n„Przygoda przygodą, ale czasem warto odpocząć i poczuć się jak w domu, wśród osób którym można zaufać.” – święte słowa! A Tyrol jest naprawdę piękny, zgadzam się z tym w 100%. Zakochałam się w tych krajobrazach i na pewno tam jeszcze nie raz wrócę\nLip 7, 2015 at 10:22 am\nPo wizycie przekonałam się, że najbardziej kocham właśnie takie widoki… Mam nadzieję, że uda nam się jak najszybciej wrócić :)\nSie 12, 2015 at 12:16 am\nZawsze zachwycam się tym regionem w drodze na Południe Włoch. Z resztą, zachwycam się Włochami zawsze, gdy przekraczam ich granicę, a potem jest już tylko lepiej :) Zdecydowanie wolę wjeżdżać do Italii od strony Brennero, wracać przez Udine, bo gdy wracam z powrotem na Północ Włoch, to czuję ogromny, wręcz bolesny kontrast w metalności mieszkańców. Każdy szczegół na niebie i ziemi mówi, że to już Austria. Ale to bolączka każdego italofila, że mu serce krwawi przy wyjeździe :)\nNatomiast poczucie bezpieczeństwa Tyrolczyków to coś, czego może im pozazdrościć 90% włoskiego społeczeństwa. Szczególnie teraz!\nWrz 11, 2015 at 6:32 pm\nHej, super wpis, byłam kilkakrotnie w Południowym Tyrolu, goszczona przez jego mieszkańców, ale nie w charakterze turystki, i choć też uważam że miejsce jest przepiękne i na pewno bardzo… komfortowe, dla mnie osobiście duży minus to mentalność mieszkańców. Też zawsze szukam w tekstach „obieżyświatowych” odrobiny prawdy, poza turystycznym obrazkiem z fotoszopa, więc piszę to z reporterskiej powinności, a nie po to, by psuć ci wizję, oczywiście. Mieszkańcy Płd.T. są bardzo mało otwarci na ludzi z zewnątrz. Generalnie osoby nieniemieckojęzyczne, w tym również Włosi, w ich grupie mają ciężkie życie. Tyrolczycy nie zadają sobie trudu by przestawić się na włoski, jeśli pierwszym językiem większości towarzystwa jest niemiecki, mimo że ten włoski zazwyczaj dobrze znają. Czujesz się przez to wykluczona. Na prośby o mówienie po włosku zdarza im się odpowiedzieć – również do Włochów – że powinnaś nauczyć się niemieckiego skoro tyle przebywasz w ich gronie. Poza tym często brak im elementarnej grzeczności i wrażliwości. Oczywiście, nie wszyscy są tacy. Zwłaszcza osoby z rodzin mieszanych – włosko-niemieckich – różnią się od przedstawionego tu obrazka.\nDruga ich męcząca cecha to koncentracja na kasie. Młode pokolenie często nastawione jest głównie na robienie pieniędzy i wokół tego krążą ich myśli i rozmowy. Przyzwyczajeni do tego wszechobecnego dobrobytu, jeśli chcą w nim żyć i z niego korzystać, muszą sami wspiąć się na pewien poziom finansowy, bo tu tata i mama raczej nie wspomogą. W efekcie Południowy Tyrol do zwiedzania, oglądania, jedzenia, fotografowania – tak. Ale mieszkać tam bym nie chciała.\nWrz 13, 2015 at 10:07 am\nDziękuję Ci bardzo za wypowiedź :) Miałam styczność z Tyrolczykami ale oczywiście takimi którzy chcieli zareklamować region i na pewno wszystkiego się nie dowiedziałam więc tym bardziej jest to cenna opinia.\nSłyszałam że to nie przestawianie się na włoski jest powszechne raczej wśród starszych osób które wręcz często nie znoszą Włochów i nie są zadowoleni z tego, że PT jest we Włoszech, bardzo często podkreślają też autonomię regionu który i tak w dużej mierze finansuje to państwo. Podobno jednak to się zaczyna powoli zmieniać u młodszego pokolenia które ma większą styczność z Włochami i akceptuje dwukulturowość regionu.\nNa pewno też ludzie cisną na kasę, PT jest drogi i, jak sama piszesz, panuje tam dobrobyt więc żeby tam żyć trzeba sporo zarabiać, jak np. w Szwajcarii. Nie wiem jak bardzo jest to powszechne, i ile osób tak ma, czy bardziej określiłabyś ich skąpymi i nastawionymi tylko na zysk czy raczej chcą się piąć wyżej w pracy i karierze? Moim zdaniem w jakimś stopniu to dobrze gdy ludzie dążą do coraz wyższego poziomu życia, dzięki temu region lepiej prosperuje…\nDzięki jeszcze raz za opinię :)\nCze 4, 2017 at 6:11 pm\nNie trzeba mnie długo namawiać ;) Za chwilę mogę się spakować i być gotowa do drogi! Uwielbiamy Włochy. W tym roku udało nam się być we Włoszech już dwa razy, a w planach kolejne wypady do Włoch w tym roku :) Włochy nigdy się nie nudzą i ma się ochotę poznawać je jeszcze bliżej. Południowy Tyrol to region, który jest na naszej liście. W ostatnich dniach zaczęły kusić mnie Dolomity i bajkowe Lago di Braies :)\nCze 14, 2017 at 12:50 pm\nTe region również ulwielbiam, ale najbardziej podoba mi się Trento (Trydent) – ta bazylika w sercu miata jest wręcz oszałamiająca. A potrawy mają typowo austriackie – takei same jak w Innsbrucku. Polecam szczególnie golonkę wielkości San Marino ;-).\nLut 3, 2019 at 11:56 am\nCzy możecie polecić, jakiś nocleg dla 4 osób (z kuchnia itp.)?\nO napisanie dzisiejszego artykułu poprosiłam Kamilę Paszelke z bloga Uważniej.pl – psycholożkę, koncentrującą się na psychologii rozwoju, emocji i rodziny. Kamila dzieli się spostrzeżeniami psychologa..\nNietypowe „problemy”, które miałam podczas życia na walizkach\nMyślałam ostatnio dużo o czasie (dwóch latach!), który spędziłam na walizkach i tym, jakie sytuacje mi się zdarzały, z czym miałam problemy… W sumie są..\nJak zwolnić – ćwiczenia uważności.\nDorota Zalepa z bloga Kameralna opowiada o znajdowaniu czasu dla siebie niezależnie od okoliczności oraz o tym, jak codziennie ćwiczy uważność. Zapraszam na wyjątkowy wpis..\nNastępny: Via Ferrata Fanesschlucht – w sam środek wodospadu\nCzytasz: Rzuć wszystko i jedź do Południowego Tyrolu


Oświata i wychowanie – Strona 9 – Promocja Mielec\nStrona główna / Region / Nauka / Oświata i wychowanie (strona 9)\nFinał inwestycji „Przebudowa i rozbudowa Przedszkola Miejskiego Nr 2 w Mielcu”\n6 grudnia 2017\tMożliwość komentowania Finał inwestycji „Przebudowa i rozbudowa Przedszkola Miejskiego Nr 2 w Mielcu” została wyłączona\n30 listopada w Przedszkolu Miejskim Nr 2 odbyła się uroczystość podsumowująca trwające ponad półtora roku prace remontowo – budowlane. Inwestycja była współfinansowana ze środków unijnych w ramach tzw. projektu twardego „Rozbudowa i przebudowa Przedszkola Miejskiego Nr 2”. Cel został osiągnięty: zwiększyliśmy liczbę miejsc w przedszkolu, pozyskaliśmy dodatkowe miejsca pracy i …\nOTWARCIE SALI GIMNASTYCZNEJ I 50-LECIE ELEKTRYKA\n4 grudnia 2017\tMożliwość komentowania OTWARCIE SALI GIMNASTYCZNEJ I 50-LECIE ELEKTRYKA została wyłączona\nTo był historyczny moment dla mieleckiego Technikum Elektrycznego i jeden z najpiękniejszych prezentów na jubileusz 50-lecia szkoły. Dziś odbyło się uroczyste otwarcie nowej, wartej ponad 2,5 miliona złotych sali gimnastycznej. – Podziwiamy dziś inwestycję, której powierzchnia użytkowa liczy aż 923 mkw. To nie tylko sala gimnastyczna, ale również zaplecza techniczne …\nNowe przedszkole w Dulczy Małej\n28 listopada 2017\tMożliwość komentowania Nowe przedszkole w Dulczy Małej została wyłączona\nStowarzyszenie „Nasza Gmina” uzyskało unijne dofinansowanie na prowadzenie niepublicznego przedszkola w Dulczy Małej. Jak przekazują przedstawiciele tej organizacji celem projektu jest zwiększenie liczby miejsc w edukacji przedszkolnej dla 22 dzieci w wieku 3-5 lat, w tym 13 dzieci z niepełnosprawnością. Dzięki temu podniesione zostaną umiejętności 22 dzieci na wczesnym etapie …\nMistrzyni ortografii z Dulczy Małej\n28 listopada 2017\tMożliwość komentowania Mistrzyni ortografii z Dulczy Małej została wyłączona\nWiktoria Siembab z Dulczy Małej wygrała XI Gminny Konkurs Ortograficzny „Mistrz Ortografii” dla uczniów klas IV-VII szkół z gminy Radomyśl Wielki. W tegorocznym konkursie, który 22 listopada odbył się w Szkole Podstawowej w Dąbrówce Wisłockiej, udział wzięli uczniowie dziewięciu szkół podstawowych. Do drugiego etapu gminnego awansowało 18 najlepszych z …\nKOLEJNA SPORTOWA INWESTYCJA NA FINISZU\n28 listopada 2017\tMożliwość komentowania KOLEJNA SPORTOWA INWESTYCJA NA FINISZU została wyłączona\nW I Liceum Ogólnokształcącym w Mielcu końca dobiega remont sali gimnastycznej i pomieszczeń sanitarnych. Oficjalne otwarcie odnowionych obiektów odbędzie się 14 grudnia br. Sala gimnastyczna zyskała odnowione podłogi i ściany, a także nowe oświetlenie i wyposażenie. Zmieniły się też pomieszczenia sanitarne w części sportowej szkoły, w których wykonane zostały roboty malarskie, …\n24 listopada 2017\tMożliwość komentowania Debata w trosce o bezpieczeństwo młodzieży została wyłączona\n24.11.2017. Uczniowie drugich klas gimnazjów z Mielca wzięli udział w debacie ewaluacyjnej „Porozmawiajmy o bezpieczeństwie – możesz mieć na nie wpływ. Współczesne zagrożenia młodzieży”. Policjanci rozmawiali z młodzieżą o cyberprzemocy, destrukcyjnych zachowaniach oraz odpowiedzialności prawnej. W spotkaniu wziął udział Zastępca Naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Mielcu kom. Adam …\nPRACE PRZY ZST NA FINISZU\n21 listopada 2017\tMożliwość komentowania PRACE PRZY ZST NA FINISZU została wyłączona\nSportowa inwestycja przy Zespole Szkół Technicznych dobiega końca. Tereny przy szkole zostały kompleksowo zagospodarowane – uczniowie będą mogli korzystać m.in. z wielofunkcyjnego boiska. Przy ZST powstaje boisko wielofunkcyjne o sztucznej nawierzchni, trawiaste boiska do piłki siatkowej, 60-metrowa bieżnia i skocznia. Dostęp do tego kompleksu sportowego będzie łatwy i bezpieczny …\nNiepodległościowy test radomyślan\n13 listopada 2017\tMożliwość komentowania Niepodległościowy test radomyślan została wyłączona\nW jaki sposób dokonany został podział Śląska Cieszyńskiego; który traktat kończył wojnę polsko-bolszewicką, gdzie planowano plebiscyty – to tylko niektóre z pytań III Radomyskiego Testu Wiedzy Historycznej „Polska Niepodległa” pod patronatem Burmistrza Radomyśla Wielkiego i Dyrektora Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie. Rywalizację wygrał Krystian Jasina z Żarówki. Test, który …\nNowy klub w Dulczy Wielkiej\n8 listopada 2017\tMożliwość komentowania Nowy klub w Dulczy Wielkiej została wyłączona\nOd września w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Dulczy Wielkiej (gm. Radomyśl Wielki) działa Klub Gier Planszowych. Działalność Klubu wspiera wydawnictwo Granna, specjalizujące się w planszówkach. Na początek działalności przekazało ono klubowiczom pakiet startowy, składający się z trzech gier, tabliczki Klubu Gier Planszowych, Planszówkowego Savoir Vivre’u i licznych gadżetów. Na spotkania dzieci …\n„Bezpieczny jak … uczeń!”\n7 listopada 2017\tMożliwość komentowania „Bezpieczny jak … uczeń!” została wyłączona\nProgram stowarzyszenia rodziców z „Szóstki” realizowany w pogotowiu ratunkowym Uczniowie klas drugich Szkoły Podstawowej nr 6 w Mielcu otrzymali przyznawany przez mieleckie pogotowie tytuł „Małego Ratownika”. Program „Bezpieczny jak… uczeń”, dofinansowany przez Urząd Miejski a realizowany jako ciekawe zagospodarowanie czasu dzieci, to dla kilkulatków nie tylko zabawa. To również nauka. …\nStrona 9 z 24« Pierwsza...«7891011\t»\t20...Ostatnia »


W świętokrzyskim płonie składowisko odpadów - Gospodarka komunalna\nW świętokrzyskim płonie składowisko odpadów\nPAP/rs • 6 maja 2020 - 09:42\nOgniem objęta jest hałda śmieci o kubaturze 12 tys. metrów sześciennych (Fot. Pixabay.com)\nPłonie składowisko odpadów w Fałkowie (Świętokrzyskie) w powiecie koneckim. Ogniem objęta jest hałda śmieci o kubaturze 12 tys. metrów sześciennych.\nDyżurny Państwowej Straży Pożarnej w Kielcach przekazał PAP, że zgłoszenie o pożarze wpłynęło do strażaków przed godziną 5. Ogniem objęty jest teren o wymiarach 30 na 40 metrów i 10 metrów wysokości. Na miejscu pracuje około 15 zastępów straży pożarnej.\n"Sytuacja jest opanowana, ogień nie rozprzestrzenia się na inne hałdy na składowisku. Na miejscu pracuje też ciężki sprzęt - przy użyciu dwóch koparek hałda jest przekopywana. Chcemy w ten sposób dotrzeć do źródła ognia" - dodał.\nNa razie nie wiadomo, co mogło być przyczyną pożaru. Akcja gaśnicza może potrwać przynajmniej kilka godzin.\nNa składowisku w Fałkowie, od lipca ubiegłego roku doszło do serii pożarów. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska wydał decyzję o zakazie przywożenia kolejnych odpadów, a właściciel miał do 20 lutego uprzątnąć terenu. Dotąd składowisko nie zostało uprzątnięte.


Czym powinny się charakteryzować farby do pokoju dziecka? Jak nimi malować? | Dom.pl\nStart Wnętrza Pokój dziecka Czym powinny się charakteryzować farby do pokoju dziecka?\nWykańczanie ścian w pokoju dziecka wymaga doboru odpowiednich farb, nie zawsze mogą być te, którymi malujemy inne pomieszczenia. I nie chodzi tu tylko o kolory ścian, choć najmłodsi domownicy mają swoje wymagania.\nFarby do pokoju dziecka powinny być przede wszystkim bezpieczne, nie wydzielać zapachów i nie uczulać. Ponadto muszą się dać łatwo utrzymać w czystości – ściana jest łatwym obiektem dla małego malarza.\nFarba do pokoju dziecka musi być bezpieczna. Nie może zawierać substancji czy chemicznych rozcieńczalników, które mogą wywoływać podrażnienia lub reakcje alergiczne. Ważne jest również, by nie wydzielały zapachu – zmysły dzieci są bardziej wyczulone niż dorosłych.\nJakich informacji szukać na opakowaniu farby?\nWybierając bezpieczną farbę do pokoju dziecka sprawdź:\n– czy posiada certyfikat hypoalergiczny – atest przyznawany np. przez Polskie Towarzystwo Alergologiczne\n– czy jest dyspersyjna (emulsyjna), co umożliwi oddychanie ścian, dzięki czemu ściana będzie zabezpieczona przed wilgocią i pleśnią\n– czy jest wodorozcieńczalna, czy nie zawiera innych chemicznych rozpuszczalników\n– czas schnięcia – starajmy się wybierać produkty szybciej schnące\nŚlady paluszków, które wcześniej trzymały czekoladowy batonik czy pierwsze malarskie dzieła powinny dać się usunąć z powierzchni ściany bez szkody dla powłoki. Odporność na szorowanie czy zmywanie jest więc kolejną cechą farby do pokoju dziecka.\nWybierając odporną farbę do pokoju dziecka sprawdź:\n– czy jest lateksowa lub ceramiczna – trudniej odbijają się palce, a powłoka jest bardziej elastyczna i gładka, co ułatwia czyszczenie\n– czy jest szorowalna czy zmywalna – farby lateksowe dzielą się na klasy – od I do V, które mówią o ich odporności na tarcie, zmywanie i szorowanie. Klasa I oznacza, że farba ma wysoką odporność mechaniczną, co pozwala na szorowanie na mokro. Klasa II sprawia, że farba jest odporna na zmywanie, a klasa III – odporna na czyszczenie na sucho (farby z dwóch najniższych klas nie można w ogóle czyścić)\nUwaga – ciekawa alternatywa\nJedną ścianę w pokoju dziecka czy jej fragment lub nawet mebel, możemy pomalować farbą tablicową.\nFarba tablicowa działa jak… tablica. Po powierzchni pokrytej farbą tablicową można pisać i rysować kredą, a potem wielokrotnie ją zmywać. To lateksowa farba akrylowa o matowym wykończeniu, charakteryzująca się wyjątkowo trwałym wykończeniem, którego nie zniszczy wielokrotne zmywanie.\nCo istotne, szczególnie gdy wykańczamy pokój dziecka, farbę charakteryzuje znikomy zapach i niska zawartość LZO (Lotnych Związków Organicznych), dzięki czemu jest bezpieczna dla najmłodszych.\nPonadto farba tablicowa nadaje się do malowania również blatów czy mebli, dzięki czemu dziecko zamiast w bloku rysunkowym może śmiało pisać bezpośrednio na stole.\n(Farba tablicowa Chalkboard Paint 308 marki Benjamin Moore)\nPokój dziecka oczywiście powinien być atrakcyjny i bajkowy, unikajmy jednak intensywnym kolorów ścian. Pamiętajmy, że pokój dziecka służy mu jako sypialnia, miejsce zabaw, a w przypadku starszych dzieci – także jako miejsca, w którym się uczą i przyjmują gości.\nKolory ziemi w łagodnych beżowych odcieniach są idealne do pokoju dziecka. Gładkie ściany mogą urozmaicić naklejki np. z postaciami z ulubionych kreskówek czy hobbystycznymi elementami: globusami, literami, zwierzętami itp.\n(Kolory ścian powinny być łagodne, pozostałe wyposażenie: meble, dywaniki czy zabawki zwykle są w bardziej intensywnych kolorach. fot. archiwum DOM.pl)\nMalując ściany na dwa kolory, pamiętajmy by dobierać barwy monochromatycznie lub pokrewnie – patrz Koło barw – unikając zdecydowanych kontrastów. Intensywne kolory ścian lub zbyt kontrastowe ich łączenie może powodować rozdrażnienie u naszych pociech: wpływać negatywnie na zasypianie, męczyć czy osłabiać koncentrację w trakcie nauki.\nGaja Odpowiedz 2018-10-16 16:50:58\nI za to, ze pisze "dla dzieci" trzeba zapłacić 2x tyle. Ludzie opamiętajcie się! Nietoksyczne farby, które można szorować do woli, a ponadto są tanie to farby Kabex.\nMama Odpowiedz 2017-08-30 20:59:55\nŁadny kolor, bezpieczeństwo (przede wszystkim dla alergików). Są nowe farby np. magnata specjalnie do pokoju dziecięcego i do sypialni, wyłapują jakieś niebezpieczne substancje z powietrza, brzmi ciekawie\nkorki Odpowiedz 2017-08-07 13:09:28\nSłyszałam o nowej farbie Magnata do dziecięcych pokoi. Podobno potrafi neutralizowac formaldehyd. To prawda?\nKasia Odpowiedz 2017-07-29 15:46:16\nja wybrałąm farbę magnata z serii do pokoju dziecięcego i do sypialni. Jestem bardzo zadowolona, mają dużo kolorów. Lepiej już zainwestować w taką lepszą farbę, jeśli robi się remont raz na jakiś czas\nRobaczek Odpowiedz 2015-05-14 22:01:20\nMoje dziecko to malarz artysta bałaganiarz, tak w skrócie. Na ścianach miałam soczki, jedzenia, rączki, moje kosmetyki, płyny do podłogi, itd itd mogłabym tak tydzień wymieniać ... polecam tekst, farbe dobierajcie do temperamentu dziecka ;D najlepiej zmywalną, no chyba że posiadacie teraz modne tablice nasienne, jednak ich koszt powala z nóg i ugina kolana ;/ no ale co na kogo stać ...\nFlora Odpowiedz 2015-02-02 10:28:20\nFarba tablicowa to genialna altewrnatywa, zwłaszcza dla starszych dzieci, które uwielbiają malować po ścianach - tak jak moje bliźniaki. Najtrudniej im było wytłumaczyć, że malować mogą tylko na jednej ścianie, ale już się nauczyły. Resztę ścian pomalowałam na Śnieżkę Satynową - o taką ezelazny.pl/sniezka-satynowa-539-szept-nocy-2-5l-5l.html. W połączeniu z czernią farby tablicowej wygląda bardzo fajnie i jest praktyczna - bo w razie wypadku można ja łatwo umyć.\nAnTolka Odpowiedz 2014-11-24 11:15:50\nSatynowa Śnieżka faktycznie sprawdza sie w dziecięcych pokojach. Oprócz tego że łatwo z niej zmyć wszelki zabrudzenia (od kredek po czekoladę) to ma tez certyfikat KidZone więc wiem że jest bezpieczna dla moich maluchów.\nGość Dom.pl Odpowiedz 2013-07-14 20:05:49\nu mnie sprawdziła się śnieżka satynowa, jest hypoalergiczna, a przy tym trwała, bo z teflonem, więc nawet jak się szoruje, czyści, cokolwiek, to nie ściera się. Akurat ściany w pokoju dziecięcym myję najczęściej ;)\nDlaczego farby lateksowe są droższe od innych farb do wnętrz? | www.Dom.pl Odpowiedz 2013-04-15 12:51:35\n[...] Odnawiamy sufit: Jaką wybrać farbę? Jak malować? Czym powinny się charakteryzować farby do pokoju dziecka? Nowoczesne i oryginalne – zobacz najnowsze tapety na rynku Gładź gipsowa – [...]\nOdnawiamy sufit: Jaką wybrać farbę? Jak malować? | www.Dom.pl Odpowiedz 2013-03-07 09:13:20\n[...] farb lateksowych z najwyższej półki, czyli szorowalnych i wytrzymałych, którymi warto np. pomalować pokój dziecka. Ważne jest, by farba do sufitu była matowa lub supermatowa. Dlaczego nie należy wybierać farby [...]\nRemont kuchni – nowe płytki


Nachalnie, na profilach portali buduje swoją legendę, z wymuszonych komplementów, z pociągania za sznurki. Wstawia fotki ust i słowa cyferkami. Mała zmiana barw ekranu, piksele, klastry na darmowym serwerze, w zamian za reklamy prosto do skrzynki. To ja. To ja. Inni mnie lubią też. Nastąpiła już preselekcja - ja jestem z tych lepszych. Z tych dolinkowanych. Forowych też, ale mailowych też też.\nNikogo nie szukam, ale spróbuj, jeśli masz odwagę. Od partnera wymagam szczerości, wygląd nie jest ważny. Chciałabym poczuć, że jestem dla niego kimś specjalnym, że chce właśnie mnie. Bo swoje przeszłam i stąd ten mrok w tle, ten gotyk rockoko. Stąd czarne paznokcie, krzyż i Closterkeller. Kiedyś komuś zaufałam, to było dawno i on dawno mnie skrzywdził i cytat z piosenki. A potem "powiedzieli o mnie" naprawdę jaka jestem...\nMoje ostatnie związki burzliwe i namiętne. Mam dzieci i nie chcę więcej. Palę. Piję naprawdę okazyjnie. Lubię zapach wanilii, nie cierpię koperku, chamstwa i obłudy. Ulubione książki - jest ich wiele. Lubię filmy, które mnie wzruszają albo rozśmieszają. Sponsorom i żonatym panom szukającym rozrywek z góry dziękuję. To ja wymagam, nie wy.\nJeśli chcecie mnie poznać, zanurzyć się w mój świat, przeczytajcie mój blog. Tam zapisuję siebie, moje życie, moich znajomych. Przyjaciół, na których mogę liczyć. W namiętniku piszę o facetach, całą prawdę, wszystko po kolei, ale ciągle czekam, wierzę, że to ma sens. Bo staram się wierzyć w ludzi, mimo wszystko.\nZachęca. Robi sobie zdjęcia w starych klatkach schodowych, w starych koronkach z rozmytym makijażem, łasi się ręką do wyślizganych zimnem poręczy, więzi się w wysokich oknach (na parapetach), jak na wysokich obcasach, wychodzących na podwórza pełne gołębi w odcieniach szarości, siadających na dachach krytych mokrą papą. Tam stawia popielniczki, wydmuchując dym przez popękane szyby - jej przyszłe zmarszczki wokół oczu. Potem starannie wybiera zdjęcia, umieszcza, istnieje w swoim świecie typu "zrób to sam".\nW kadr wchodzi Adam Słodowy. Teraz pokaże jak zrobić łódkę na gumkę i odpłynąć nią w wannie.


Czesław Śpiewa czyli muzyczny Stand-up Czesława Mozila - Pomorze Zachodnie Travel\nCzesław Śpiewa czyli muzyczny Stand-up Czesława Mozila\nRynek w Darłowie - pl. Tadeusza Kościuszki\n7 sierpnia 2020, godz. 20:00\nDarłowo – Rynek Miejski\nNa kolejny muzyczny piątek, w ramach Kultury na Fali zaprasza Darłowski Ośrodek Kultury im. Leopolda Tyrmanda. Tym razem na scenie przed ratuszem wstąpi Czesław Mozil w połączeniu: monodramu, stand-upu i koncertu w jednym. Kiedy? 7 sierpnia 2020. Startujemy o godz. 20:00. Wstęp do strefy publiczności – wolny. Przypominamy, że gramy w reżimie sanitarnym – warto zapoznać się z zasadami organizacji wydarzenia.\nCo to znaczy odnieść sukces w Polsce?\nJak siedzieć na ławce rezerwowych, a i tak strzelać gole?\nTo strefa przeznaczona dla uczestników wydarzenia, która liczy 150 miejsc.\nO wejściu do strefy – decyduje kolejność przyjścia na wydarzenie (kolejka).\nBramki do strefy zostaną otwarte na 60 min przed koncertem.\nDo strefy dopuszczone zostaną osoby, które:\n1. Złożą stosowne oświadczenie.\n2. Poddadzą się bezdotykowemu pomiarowi temperatury ciała.\n3. Zdezynfekują ręce.\n4. Każdego Uczestnika obowiązuje zakrywanie ust i nosa – wymagane maseczki. Każdy jest zobowiązany zadbać o nie we własnym zakresie.\n5. Podczas całego wydarzenia i na wszystkich jego etapach obowiązuje zasada zachowania bezpiecznego dystansu społecznego.\n6. Strefa publiczności podzielona jest na strefę z miejscami dla osób siedzących i stojących.


Zakochaj się w Radomiu - Resursa Obywatelska\nUdostępniono 14 lutego, 2021 przez\tResursaAdm\tInAKTUALNOŚCI, FILM, Magazyn Kulturalny Resursy\nPostanowiliśmy sprawdzić, czy Radom ma do zaoferowania coś, co czyni go wyjątkowym na miłosnej mapie Polski. Nasze walentynkowe śledztwo miało interesujący przebieg i zaskakujące rezultaty. Gwarantujemy, że medialny zapis tego śledztwa jest przyjemny dla oka i ucha, dzięki radomianom, ekspertom oraz artystom, którzy współtworzyli nasz specjalny program.\nPremiera programu ?Zakochaj się w Radomiu? odbędzie się 13 lutego o godz. 17.00 na profil ResursaRadom na portalu YouTube.