Staż w parlamencie jak u Hitchcocka | Bo Warto - portal polonijny dla społecznie aktywnych wiadomości polonijne, Polacy w UK\nStaż w parlamencie jak u Hitchcocka\nArchiwum prywatne Tadeusza Kolasińskiego\nParlamentarny staż, jaki odbywał Tadeusz Kolasiński w biurze posła Toma Brake’a przebiegał jak u Hitchcocka. Najpierw było trzęsienie ziemi, czyli wybory parlamentarne, a potem napięcie stopniowo rosło poprzez pożar wieżowca Grenfell Tower, formowanie koalicji rządzącej, Queen’s Speech, rozpoczęcie negocjacji brexitowych. A gdy w końcu sytuacja się nieco uspokoiła, Tom Brake trafił na pierwsze strony gazet, za brak krawata – czym ustanowił precedens w obowiązujących do tej pory zwyczajach parlamentarnych.\nSześć tygodni, jakie spędził Tadeusz w Londynie na przełomie czerwca i lipca to na pewno nie były spokojne wakacje dla 22-leniego studenta prawa i ekonomii. Ale za to jedne z najciekawszych. Kilka miesięcy wcześniej pomyślnie przeszedł surową rekrutację na staż organizowany przez Transatlantic Future Leaders Forum (TFLF).\nMój pierwszy dzień stażu to był poniedziałek 12 czerwca, zaraz po ogłoszeniu wyników wyborów do Parlamentu Brytyjskiego. Przyszedłem do biura na 10.00, i już o 10.05 dostałem pierwsze zadanie – wspomina swoje początki w parlamencie Tadeusz Kolasiński.\nDo Londynu Tadeusz jechał z pewną niewiadomą. Wiedział wprawdzie, że został przypisany do posła Toma Brake’a, ale trwały właśnie wybory i nie było pewności, że poseł partii Liberalno-Demokratycznej zwycięży w swoim okręgu.\nTo było bardzo ciekawe doświadczenie, że trafiłem właśnie do posła z tej partii. Ma ona relatywnie niewielu przedstawicieli w parlamencie, ale jest bardzo ważna. Druga rzecz, jaka zwróciła moją uwagę, to to, że w partii tej jest zbiór bardzo ciekawych osób. Na przykład Nick Clegg, czy obecny lider partii Vincent Cable wybrany z okręgu Twickenham. To są sztandarowe, niezwykle interesujące osoby. Poseł, u którego miałem staż to również bardzo ciekawa postać, przede wszystkim, dlatego, że to bardzo doświadczony poseł. Jest najdłużej nieprzerwanie z mandatem posłującym politykiem z partii Lib-Dem i pełnił w tym czasie w Parlamencie istotne funkcje – mówi Tadeusz Kolasiński.\nJadąc na staż młody Polak wiedział więc, że będzie pracował u polityka, który jest flagowym przedstawicielem brytyjskiego systemu politycznego i żywym przykładem tego, czym jest relacja z wyborcą. Jeśli Tom Brake, ze stosunkowo niewielkiej partii, zwycięża z konserwatystami i laburzystami w swoim okręgu wyborczym nieprzerwanie od 20 lat, to znaczy, że musi mieć z mieszkańcami dobre relacje. I to właśnie jest istotą brytyjskiego systemu wyborczego – relacja z wyborcami we własnym regionie.\nW biurze Toma Brake’a Polak odpowiadał za cały casework dotyczący Unii Europejskiej. Było to o tyle ważne zadanie, że partia Toma Brake’a ma dosyć wyraziste zdanie na temat Brexitu. Dodatkowym zadaniem był research prawny i prasowy głównie w sprawach dotyczących Unii Europejskiej.\nMoim pierwszym dużym zadaniem był research prawny na temat regulacji prawnych w Europie, związanych z elewacją budynków mieszkalnych. Było to zaraz po pożarze w wieżowcu Grenfell Tower. Miałem na to jeden dzień. Na szczęście na studiach miałem dużo praktycznych zadań polegających na researchu, więc na stażu nie była to dla mnie obca praca – mówi Tadeusz Kolasiński.\nTadeusz zajmował się też tematem obywateli Unii Europejskiej mieszkających w Wielkiej Brytanii i ich praw po Brexicie. Badał, czy się zrzeszają, jakie są ich największe organizacje, jakie problemy, jakich przedstawicieli i liderów mają Europejczycy mieszkający w UK, jak dotrzeć do tych środowisk, czym są zainteresowani, kto już z nimi współpracuje. Pisał też artykuły na zasadzie ghostwriting, Łącznie wraz z zespołem opublikował 6 artykułów, w tym jeden w Huffington Post. Pomagał w przygotowaniach do artykułów do stałych kolumn w magazynach, pismach eksperckich i lobbingowych.\nNie mógłbym sobie wyobrazić lepszego momentu rozpoczęcia stażu w parlamencie, niż powyborczy tydzień. Ogłoszenie wyników wyborów, budowanie nowej koalicji, pożar wieżowca Grenfell Tower, Queen Speech, zmiana lidera partii, w której odbywałem staż. Otwarcie negocjacji brexitowych. Będąc w samym środku tych wydarzeń czułem napięcie z nimi związane – wspomina Tadeusz. – W czasie, gdy gazety na pierwszych stronach pisały, że Jeremy Corbyn cieszy się ze swojego momentum w wyborach, ja widziałem go na korytarzu. To był najprawdopodobniej najbardziej gorący miesiąc tego roku.\nGdy powyborcza gorączka nieco opadła, poseł, u którego praktykował Tadeusz trafił na czołówki gazet, jako pogromca parlamentarnych surowych reguł. Okazało się, że zawsze nienagannie ubrany Tom Brake zapomniał założyć krawat na sesję parlamentu. Zwyczaj nakazywał, aby poseł, który zabiera głos w sali parlamentu nosił krawat. Tymczasem Speaker dopuścił Toma Brake’a do głosu, co wywołało zdziwienie innych posłów i konieczna okazała się wypowiedź Speakera. Nazajutrz pierwsze strony gazet donosiły: “Male MPs will no longer be forced to wear ties in the House of Commons, Speaker announces”.\nPierwszy element doświadczeń polskiego studenta to sam staż, drugi to spotkania networkingowe, podczas których poznał on innych stażystów z tegorocznej i poprzedniej edycji TFLF i samych organizatorów. W ten sposób tworzy się sieć bardzo ciekawych osób, które są zainteresowane Polską, relacjami międzynarodowymi, polityką, prawem, ekonomią. Powstaje płaszczyzna do wymiany doświadczeń.\nTrzecim filarem programu stażu, były spotkania organizowane już po godzinach pracy parlamentarnej, a przygotowane przez TFLF. Dzięki temu była okazja odwiedzić Chatham House, czyli Royal Institute of International Relations, publiczny, pozarządowy think-tank przygotowujący niezależne analizy dotyczące spraw międzynarodowych. Kolejny poznany think-tank Center for European Reform, skupiający się na sprawach Unii Europejskiej, gdzie stażyści mogli między innymi porozmawiać z pracującą tam Polką. Stażyści odwiedzili też firmę zajmującą się strategią komunikacyjną dużych firm, obsługą komunikacyjną struktur rządowych, prawniczych, byli w Banku Centralnym i banku inwestycyjnym.\nTo było imponujące doświadczenie zobaczyć jak świetni Polacy mogą pracować w tak uznanych instytucjach. Dzięki tym spotkaniom poznałem między innymi Agatę Gostyńską z CER, czy Mariusza Szmigła z banku Barclays, którzy chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami. Generalnie kluczem łączącym nasze spotkania bylo poznanie ciekawych Polaków pracujących w londyńskich instytucjach – wspomina swój pobyt w Londynie Tadeusz.\nStaż organizowany przez Transatlantic Future Leaders Forum skierowany jest do młodych, wyróżniających się pod względem zainteresowań, zwłaszcza życiem publicznym, polskich studentów, dając im możliwość zdobycia doświadczenia w biurach parlamentarnych Parlamentu Brytyjskiego lub Kongresu Stanów Zjednoczonych.\nKandydaci przechodzą wymagającą rekrutację. Chętnych jest kilkaset. Najpierw trzeba wysłać parę słów o sobie, podkreślając zainteresowania poza wybranym kierunkiem studiów oraz zaangażowanie w działalność w różnych organizacjach i inicjatywach środowiskowych. Należy załączyć również esej o swoim spojrzeniu na współczesny świat. Tadeusz napisał o relacjach transatlantyckich UE i Stanów Zjednoczonych. Po pierwszej selekcji z kilkuset kandydatów zostaje około 20 osób. Dla nich w Warszawie przeprowadzany jest test i rozmowa kwalifikacyjna. Zadaniem testowym w tegorocznym naborze było streszczenie w dość ograniczonym czasie dokumentów, tak, jakby kandydat przygotowywał to zadanie już dla posła.\nDla każdego uczestnika program stażu wygląda inaczej, bo trafia on do innego posła, z innej partii politycznej. Studenci nie mają wpływu na to, do posła, której partii zostaną przydzieleni.\nTadeusz pochodzi z Poznania, gdzie uczył się w liceum w klasie z językiem francuskim, Na studia wyjechał do Paryża studiować prawo i ekonomię na elitarnej Sciences Po Paris. Na uczelni przyjęte jest, aby student dwa lata studiował na macierzystej uczelni, a na rok wyjechał poznać inny uniwersytet. W przypadku Tadeusza był to Uniwersytet w Edynburgu. Na paryskiej uczelni można studiować po angielsku i po francusku, z czego korzysta Tadeusz i część przedmiotów realizuje po angielsku, a część po francusku. Dzięki temu mówi biegle w obu językach. 22-latek skończył już licencjat z ekonomii i prawa. Magisterkę z prawa międzynarodowego gospodarczego skończy najprawdopodobniej w 2019 roku. Dziedziny prawa, które go interesują to arbitraż, nowe technologie, polityki rządowe. Lubi czytać Stasiuka i jeździć na rowerze. Interesuje go życie publiczne oraz aktywność lokalna w obszarach, które mają wydźwięk globalny, jak na przykład kryzys uchodźczy, podczas którego angażował się jako wolontariusz i w stolicy Burgundii, Dijon uczył dzieci uchodźców języka francuskiego. W roku akademickim na zajęcia na Sciences Po Paris w VII dzielnicy każdego ranka idzie uliczkami przechodząc obok Cafe de Flore czy Les Deux Magots, w których kiedyś tworzył i prowadził dysputy Jean-Paul Sartre.\nTo że mogę uczyć się w instytucie który wcześniej ukończyło sześciu ostatnich prezydentów Francji, łącznie z Emmanuelem Macronem, jest na pewno zobowiązującym uczuciem. Wiem że to czego się tutaj uczymy pozwala nam lepiej zrozumieć otaczającą rzeczywistość. A mi daje też nadzieję że w polityce da się jeszcze wiele poprawić! – wyznaje Tadeusz.\nTags: staż Tadeusz Kolasiński TFLF Tom Brake Transatlantic Future Leaders Forum\nWiadomości 3682 0\nPingback: Pokolenie Brexitu | Bo Warto - portal polonijny dla społecznie aktywnych\nPingback: Leaders: Poland in a Global World | Bo Warto - portal polonijny dla społecznie aktywnych\nPingback: Bankierzy, politycy i najbogatszy Polak u studentów w Londynie | Bo Warto - portal polonijny dla społecznie aktywnych


Planowanie czasu pracy kierowcy zatrudnionego w systemie podstawowym - GOFIN.pl\nAktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna) » Prawo pracy » Czas pracy i urlopy » Planowanie czasu pracy kierowcy zatrudnionego w systemie podstawowym\nPlanowanie czasu pracy kierowcy zatrudnionego w systemie podstawowym\nCzy w przypadku kierowcy pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony zatrudnionego w podstawowym systemie czasu pracy można planować inny dobowy wymiar niż 8-godzinny? Jak rozliczyć czas pracy kierowcy, któremu zaplanowano w dobie mniejszą liczbę godzin niż 8 przy jednoczesnym rozpoczęciu pracy w następnym dniu wcześniej, niż to miało miejsce w poprzedniej dobie?\nPodstawowy system czasu pracy charakteryzuje przede wszystkim to, że pracodawca nie ma możliwości planowania zatrudnionym w takim systemie kierowcom pełnoetatowym dniówek innych niż 8-godzinne. Co więcej praca w ramach systemu podstawowego nie może naruszać zasady przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy, który musi się ponadto mieścić w ramach przeciętnie 40 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. Tak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. nr 92, poz. 879 z późn. zm.), dalej ustawy. Pisaliśmy na ten temat w UiPP nr 7/2012, str. 58-60.\nWażne: Dopuszczalność przedłużenia dobowego wymiaru czasu pracy maksymalnie do 12 godzin oraz możliwość stosowania skróconych, np. 4- czy 6-godzinnych dniówek przewiduje system równoważny (art. 15 ustawy).\nJest to najistotniejsza różnica pomiędzy systemem równoważnym a podstawowym, w którym wymiar dobowy jest sztywny i zawsze wynosi 8 godzin (z wyjątkiem osób zatrudnionych na część etatu). Przepisy regulujące zatrudnianie kierowców w systemie równoważnym umożliwiają również planowanie klasycznych 8-godzinnych dniówek. W każdym przypadku wymiar czasu pracy w tym systemie może być precyzyjnie dostosowany do długości planowanego dla kierowcy zadania przewozowego. To z kolei skutkuje lepszym wykorzystaniem czasu pracy, pozwalając uniknąć konieczności wypłaty nadgodzin za przekroczenia normy dobowej w przypadku zadań, które nie mieszczą się w ramach 8-godzinnej dniówki. Stosując system równoważny pracodawca nie musi również wypłacać kierowcom wynagrodzenia przestojowego w dobach, w których zadania przewozowe zostały zaplanowane na mniej niż 8 godzin.\nPracodawca zaplanował kierowcy zatrudnionemu na pełen etat w systemie podstawowym pracę w poniedziałek przez 6 godzin, we wtorek przez 6 godzin, w środę przez 11 godzin, a w czwartek przez 8 godzin.\nJedynie doba czwartkowa została zaplanowana prawidłowo, jako 8-godzinna dniówka. Za dwie godziny brakujące w dobach poniedziałkowej i wtorkowej kierowca nabywa prawo do wynagrodzenia przestojowego. W środę pracodawca zaplanował kierowcy nadgodziny, naruszając przepisy o czasie pracy. W przypadku tego kierowcy warto rozważyć zmianę systemu czasu pracy na równoważny, co pozwoli na większą elastyczność w planowaniu jego czasu pracy i wpłynie na niższe koszty pracy.\nJest zasadą, że wobec kierowców stosuje się instytucję doby pracowniczej (art. 8 ust. 1 ustawy). Przepisy art. 8 ust. 2-4 ustawy dopuszczają możliwość wyłączenia doby poprzez wprowadzenie indywidualnych rozkładów czasu pracy, co wymaga zawarcia przez pracodawcę porozumienia z działającymi w zakładzie organizacjami związkowymi lub w razie ich braku, z przedstawicielami pracowników.\nW zakładach pracy, które nie zawarły dotychczas porozumień w sprawie indywidualnych rozkładów czasu pracy funkcjonuje instytucja doby pracowniczej, co oznacza, że każdy przypadek rozpoczęcia pracy wcześniej, niż miało to miejsce w poprzedniej dobie powoduje przekroczenie normy czasu pracy w poprzedniej dobie. Potwierdza to stanowisko Departamentu Prawa Pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 sierpnia 2008 r. w sprawie doby pracowniczej (znak pisma: DPR-III-079-437/TW/08). Ministerstwo wyjaśniło, że kolejna doba pracownicza rozpoczyna się po upływie 24 godzin od rozpoczęcia pracy w poprzedniej dobie, co wyklucza możliwość zazębiania się dób. W stanowisku Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Pracy z dnia 29 lipca 2008 r. w sprawie naruszenia doby pracowniczej (znak pisma: GPP-302-4560-569/08/PE) znajdziemy jednoznaczne stwierdzenie, że problem zazębiania się dób, czy nachodzenia ich na siebie nie występuje. Możliwość taka jest bowiem wykluczona w obowiązujących przepisach, co oznacza, że istnieją podstawy aby naruszenie doby tratować jako wykroczenie. Co więcej pracodawca ryzykuje w razie kontroli, że naruszenia doby pracowniczej zostaną zakwalifikowane jako próba obejścia przepisów o przerywanym czasie pracy.\nKierowca zatrudniony w podstawowym czasie pracy pracował w poniedziałek w godzinach od 600 do 1200, we wtorek od 500 do 1200, w środę od 400 do 1500, w czwartek od 700 do 1500. Czas pracy kierowcy został zaplanowany nieprawidłowo. Zamiast 8 godzin w każdej dobie zaplanowano dniówki wynoszące odpowiednio 7, 8, 9 i 8 godzin, co może być kwalifikowane jako naruszenie przepisów o czasie pracy.\nW dobie poniedziałkowej (od 600 w poniedziałek do 600 we wtorek) pracownik nabył prawo do wynagrodzenia przestojowego za 1 godzinę brakującą do 8-godzinnej normy, przy czym czas przestoju zalicza się do czasu pracy. Doba wtorkowa trwała od 600 we wtorek do 600 w środę. To z kolei powoduje, że godziny pracy w środę pomiędzy 400 a 600 powinny być zaliczone do doby wtorkowej, w której pracownik wypracował 8-godzinną normę czasu pracy. Mimo odjęcia 2 godzin zaliczanych do doby wtorkowej kierowca i tak przekracza w środę normę dobową, gdyż pracuje 9 godzin. Oznacza to, że w dobie środowej nabywa prawo do normalnego wynagrodzenia i dodatku za pracę od 1400 do 1500, przekraczającą 8-godzinną dobową normę czasu pracy. Dopiero rozpoczęcie pracy o godzinie 700 w czwartek powoduje, że dobę pracowniczą ustala się na nowo. W dobie czwartkowej trwającej od 700 w czwartek do 700 w piątek pracodawca zaplanował 8 godzin pracy, czyli prawidłowy wymiar dla obowiązującego kierowcę systemu czasu pracy. O ile więc nie doszło do wcześniejszego rozpoczęcia pracy w piątek, kierowca nie przekroczy w tym dniu norm czasu pracy.\nZwracamy uwagę! Omawiane stanowiska GIP i MPiPS nie rozstrzygają przypadku przedstawionego w pytaniu, gdyż zakładają prawidłowe planowanie czasu pracy w ramach systemu podstawowego, czyli po 8 godzin dziennie. W związku z tym praktyka inspektorów pracy rozstrzygających indywidualne przypadki może być różna. Część z nich niewątpliwie uzna, że kierowca nie jest zatrudniony w równoważnym czasie pracy, więc nie ma podstaw, aby zaliczyć mu 7 godzin pracy, w sytuacji gdy na pracodawcy ciąży obowiązek planowania pracownikowi zatrudnionemu w systemie podstawowym 8 godzin pracy w każdej dobie. W takim przypadku inspektor doda godziny przepracowane w kolejnym dniu podlegające wliczeniu do poprzedniej doby do 8 godzin, gdyż tyle kierowca powinien mieć zaplanowane w związku z zatrudnieniem w systemie podstawowym. Nie da się jednak wykluczyć bardziej liberalnego podejścia do tych kwestii ze względu na brak oficjalnych stanowisk urzędowych dotyczących powyższego zagadnienia.\n•Zmiana systemu z podstawowego na równoważny\n•Planowanie czasu pracy w firmie ogrodniczej\n•Planowanie rozkładów czasu pracy


eduteka Studia Humanistyczne Prawo Prawo finansowe Pojęcie długu publicznego\nDług publiczny można określić jako łączne finansowe zobowiązania podmiotów sektora publicznego z tytułu finansowania nadwyżki wydatków publicznych ponad dochody publiczne sformułowane w poprzednich okresach, z uwzględnieniem wzajemnych zobowiązań. Państwowy dług publiczny bywa określany jako suma ciążących na państwie zobowiązań pieniężnych mających źródło w akcie pożyczki lub jako całość nie zapłaconych kwot deficytów z lat poprzednich, tworzonych przez władzę publiczną.\nDług publiczny: ustawa wprowadza dwie kategorie długu tj. państwowy dług publiczny i dług Skarbu Państwa. Pod pojęciem państwowego długu publicznego należy rozumieć nominalne zadłużenie podmiotów sektora finansów publicznych ustalone po wyeliminowaniu przepływów finansowych pomiędzy podmiotami należącymi do tego sektora. Przez dług Skarbu Państwa rozumie się nominalne zadłużenie Skarbu Państwa. Państwowy dług publiczny obejmuje zobowiązania sektora finansów publicznych z następujących tytułów:\nwyemitowania papierów wartościowych opiewających na wierzytelności pieniężne;\nMinister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa, uwzględniające w szczególności podstawowe i podmiotowe zadłużenia oraz okresy zapadalności. Zgodnie z TWE możliwe jest istnienie długu publicznego, przy czym przewidziane są limity: dla deficytu budżetowego 3% PKB, dla długu publicznego 60% PKB.\nZasada ta ma odzwierciedlenie w Konstytucji RP oraz ustawie o finansach publicznych. Zgodnie z Konstytucją nie wolno zaciągać pożyczek lub udzielać gwarancji i poręczeń finansowych, w następstwie których państwowy dług publiczny przekroczy 3/5 wartości rocznego PKB. Zgodnie zaś z ustawą o finansach publicznych Minister Finansów sprawuje kontrolę nad sektorem finansów publicznych w zakresie przestrzegania zasady stanowiącej, iż państwowy dług publiczny, powiększony o kwotę przewidywanych wypłat z tytułu poręczeń i gwarancji, nie może przekroczyć 3/5 wartości rocznego PKB. Minister Finansów sprawuje kontrolę nad stanem długu Skarbu Państwa w celu zapewnienia przestrzegania tej zasady. Minister Finansów ustala strategię zarządzania długiem Skarbu Państwa oraz państwowym długiem publicznym.\nDeficyt budżetowy dotyczy roku budżetowego i dotyczy zobowiązań zaciąganych w formie przychodów w ramach danej gospodarki finansowej, natomiast dług publiczny dotyczy okresu wieloletniego i powstaje poprzez nawarstwianie się w ciągu tego okresu różnorodnych zobowiązań finansowych. Wzrost długu jest więc związany bezpośrednio z wielkością deficytu budżetowego planowanego w ustawie a następnie wykonanego. Wyróżniamy deficyt pierwotny – wyjściowy, i konwencjonalny – oficjalny.\nDeficyt budżetowy: wyróżniamy dwa rodzaje deficytów tj. deficyty budżetowe i deficyt sektora finansów publicznych. Różnicą między dochodami a wydatkami budżetu jest nadwyżka lub deficyt budżetowy, deficyty budżetowe określane są jako forma tej różnicy, powstają w budżecie państwa i budżetach jednostek samorządu terytorialnego. Deficyt sektora finansów publicznych jest ujemną różnicą między dochodami publicznymi, powiększonymi o bezzwrotne środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, a wydatkami publicznymi w danym okresie rozliczeniowym. Deficyt ten ustala się po wyeliminowaniu przepływów finansowych pomiędzy podmiotami należącymi do tego sektora, czyli po „oczyszczeniu” o rozliczenia wewnątrz sektora.\nDeficyty pokrywane są wymienionymi przez ustawę źródłami przychodów, deficyt budżetu państwa pokrywany jest przychodami pochodzącymi ze sprzedaży skarbowych papierów wartościowych na rynku krajowym i zagranicznym, kredytów zaciąganych w bankach krajowych i zagranicznych, pożyczek, prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz nadwyżki budżetu państwa z lat ubiegłych, w przypadku jednostek samorządu terytorialnego ustawa nie przewiduje zaciągania kredytów w bankach zagranicznych, nie określa również rodzaju rynku, na którym może być dokonywana sprzedaż komunalnych papierów wartościowych. Limity i rodzaje źródeł pokrycia deficytu budżetu państwa w danym roku określa ustawa budżetowa, a źródła pokrycia deficytu j.s.t. i ich wielkość określają uchwały budżetowe.


Pluszowy miś dla Onkopacjenta - Zespół Szkół i Placówek Publicznych nr 3\nPod taką nazwą przebiegała akcja charytatywna, która została zorganizowana przez Szkolny Klub Wolontariatu i Samorząd Uczniowski w PSP 5. Jej celem było obdarowanie pluszowymi maskotkami – głównie misiami – Onkopacjentów lubelskiej kliniki. Są oni podopiecznymi fundacji „Gdy Liczy się Czas”. Należy podkreślić, że 25 listopada przypada Święto Pluszowego Misia.\nPo nawiązaniu współpracy z Fundacją przystąpiliśmy do działania. Uczniowie wszystkich klas zostali zapoznani z celem naszej akcji i zasadami jej przeprowadzenia. Przede wszystkim maskotki musiały być nowe, szybko wysłane i poddane, już w szpitalu w Lublinie, obowiązkowej kwarantannie. Czasu mieliśmy niewiele, właściwie tylko tydzień. Chodziło nam o to, żeby każda klasa podarowała misia. Do akcji włączyli się nie tylko uczniowie, ale także rodzice, zwłaszcza w klasach młodszych.


Wyniki wyszukiwania dla: METODA GRUPOWEJ OBRÓBKI - MOST Wiedzy\nWyniki wyszukiwania dla: METODA GRUPOWEJ OBRÓBKI\nPublikacje 1584 wyników po odfiltrowaniu\nZaproponowano metodę i algorytmy projektowania struktur organizacyjnych systemów wytwarzania typu gniazdowego, z wykorzystaniem zdefiniowanych modeli zapisu wiedzy technologicznej i zasad grupowej obróbki przedmiotów. Wyznaczono wskaźniki efektywności procesu grupowego przebiegającego w systemach gniazdowych z rozmieszczeniem komórkowym oraz funkcjonalnym stanowisk wg przyjętych formuł analitycznych. Zawarto wyniki zrealizowanych...\n- Pismo PG - Rok 2011\n- Pismo PG - Rok 2006\nModelowanie i analiza nierówności powierzchni elementów wykonywanych metodą stereolitografii\nStereolitografia jest jedną z metod szybkiego prototypowania, w której przedmiot (model) uzyskujemy poprzez utwardzanie ciekłego polimeru za pomocą promieniowania laserowego. Metoda tą uzyskuje się dość dokładne przedmioty (modele) biorąc pod uwagę wymiar i kształt. Ten sposób wykonywania przedmiotów powoduje powstawanie specyficznej struktury powierzchni zwanej efektem schodkowym (stair-step effect, staircase). Struktura ta powoduje...\nWpływ obróbki cieplnej na własności magnetyczne stali 10H2M.\nBadano wpływ zmiany struktury stali 10H2M wywołanej drogą obróbki cieplnej na własności magnetyczne i natężenie sygnału emisji magnetoakustycznej. Stwierdzono, że obie te własności można wykorzystać do diagnozowania stanu materiału.\nZastosowanie obróbki bezwiórowej w produkcji urządzeń i napędów hydraulicznych.\nW publikacji przedstawiono i omówiono metody obróbki nagniataniem jako powierzchniową obróbkę plastyczną, która może być realizowana na obrabiarkach skrawających jako bezwiórowa obróbka wykańczająca.\n<div class="most-widget" data-widget="Search" data-query="METODA GRUPOWEJ OBRÓBKI" data-limit="50"> </div>


23-25. Dzień podróży (17-19.09) – wyhasani.pl\nMichał "Hasan" Rowicki\tMaroko, Sahara Zachodnia, Stopem do czarnej Afryki\t 25 września 2017 28 września 2017 16 Minutes\nW 1895 roku w Berlinie Otton Bismarck zorganizował haniebną konferencję. Najprężniejsze państwa w Europie podzieliły między sobą Afrykę. Kontynent ten, pomimo swojej bliskości był istną terra incognita. Granice państw były kreślone od linijki. Nikt nie patrzył na rozmieszczenie plemion, a jedynie na dostęp do surowców naturalnych, którymi dla Europejczyków byli również niewolnicy. Ostatni przypadek niewolnictwa w Europie został odnotowany w 1917 roku we Włoszech. Jedynymi państwami, które nie zostały skolonizowane były: Liberia (jak sama nazwa mówi) i Etiopia. Europejczycy wytyczali sobie nawet specjalne korytarze, aby mieć prosty dostęp do morza i móc wywozić dobra do swoich państw. Największymi beneficjentami tej konferencji zostały Wielka Brytania i Francja. Ziemie rozdawane były poprzez uznanie siły/potęgi danego państwa.\nHiszpania jako chylące się ku upadkowi imperium kolonialne dostała (jak na początku sądzono) same ochłapy. Była to północna część Maroka oraz Sahara Zachodnia (Sahara Occidental). Dość szybko jednak okazało się, że byli ogromnymi ignorantami. Sahara Zachodnia stała się istnym eldorado finansowym dla Hiszpanii. Na jej terenie odkryto największe złoża fosforytu na świecie, co jest jednocześnie bogactwem jak i przekleństwem Saharyjczyków. Fosforyt to minerał używany w rolnictwie do produkcji nawozów, a także w przemyśle zbrojeniowym, medycznym i do wielu różnych badań laboratoryjnych. Ponadto wybrzeża Sahary Zachodniej okazały się najlepszym miejscem na połów ryb w całej Afryce. Do 1965 roku Saharyjczycy żyli w symbiozie z Hiszpanami, ale pomimo silnej hispanizacji zachowali swoją odrębność. Podkreślając swoją odrębność od Maroka i Mauretanii.\nPo drugiej wojnie światowej Afrykańczycy zrozumieli, że biali ludzie nie są bogami, do tego czasu wstęp do Europy był dla nich zamknięty. Jednak w czasie wojny ogromna ilość mieszkańców Afryki została zaciągnięta do armii aliantów i tu, na frontach wojny zobaczyli, że biali nie są tacy silni, że płaczą, umierają, że nie są monolitem, a walczą między sobą tak jak plemiona z ich kontynentu. Zasiało to w nich myśl o niepodległości o odcięciu pępowiny łączącej ich z tą cherlawą Europą. I tak po kolei od 1956 roku zaczęła się dekolonizacja Afryki, proces ten możecie poznać czytając bardzo ciekawą książkę Kapuścińskiego „Heban”. W tym czasie powstała liga państw jedności Afryki. Głównym warunkiem uzyskiwania niepodległości było zapewnienie stabilności państwa z nowymi władzami, brak żądań terytorialnych do innych państw, na przekór rozmieszczenia szczepów, ich niepisaną umową było utrzymanie powiązań finansowych z kolonialnymi matkami.\nPaństwa Afrykańskie jedno po drugim uzyskiwały niepodległość. Saharyjczycy także czekali na swoją kolej. Wraz z biegiem czasu, starzejący się generał Franco tracił coraz bardziej wpływ na władzę a król Carlos II zaczynał ją systematycznie odzyskiwać. Wygłosił on orędzie do Saharyjczyków, zapewniając im wolność, jednakże w tym samym czasie podpisał haniebne porozumienia madryckie. Stanowiło ono o podziale Sahary Zachodniej na połowę pomiędzy Mauretanią i Marokiem, pod warunkiem dalszego czerpania zysków z byłej kolonii. Saharyjczycy zaczęli wychodzić na ulice pokojowo demonstrując proklamację Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej. Hiszpanie zbierali manatki do powrotu na ojczyznę. Szczęście Saharyjczyków nie trwało długo. Na ich ziemie wjechały wojska Mauretanii i Maroka rozpędzając demonstrację z użyciem broni. Później król Maroka Hasan II zarządził utworzenie Zielonego Marszu z Agadiru (to w tym mieście spaliśmy, jest tu też lotnisko o takiej nazwie). Zebrano biedaków z całego kraju, obiecując im złote góry. Miało być ich około 70 tys. i mieli pójść na „południowe prowincje” podkreślając niejako marokańskość tej ziemi. Zaraz, w ślad za marszem ruszyły czołgi i samoloty. Pierwszy raz, przeciwko ludności cywilnej Sahary, został użyty napalm i bomby kasetonowe. Maroko pomimo, że jest sojusznikiem Francji, USA, czy Hiszpanii nie podpisało do dziś odpowiednich konwencji ONZ.\nZ pomocą Saharyjczykom przyszła Algieria, wspierając ich wojskowo bronią sowiecką i szkoląc nowych żołnierzy. Utworzyła także obozy dla uchodźców w okolicach Tindufu – piekła na Saharze. De facto jest to dziś stolica Sahary Zachodniej. Tak powstał Front Polisario (hiszp. Frente POLISARIO = Frente Popular para la Liberación de Saguia el Hamra y Río de Oro, pol. Ludowy Front Wyzwolenia Sakiji al-Hamry i Río de Oro). Organizacja militarna, która rozpoczęła wojnę z Mauretanią i Marokiem. Na pierwszy rzut poszła Mauretania, która jako biedniejsza była łatwiejsza do pokonania. Saharyjczycy uzbroili Land Rovery i Toyoty Land Cruiser, na których mogli szybko się przemieszczać i doprowadzać do ataków z zaskoczenia. Wykorzystywali do tego świetną znajomość pustyni, odziedziczoną po swych przodkach. Przez trzy lata, bez przerwy, blokowali przejazd pociągów z rudami żelaza do portu morskiego w Nawazibu, doprowadzając państwo na skraj bankructwa. Ponadto przeprowadzili kilka ataków na prezydenta w samym Nawakszut. Mauretania, widząc że utrzymywanie tych północnych ziem kosztuje ją zbyt dużo, zrzekła się do nich praw.\nTo bardzo nie spodobało się władzom w Maroku i Francji. Kolejnym, oczywistym celem był wróg na północy. powtarzające się ataki z zaskoczenia ogromnie psuły morale żołnierzy, którzy pomimo, że mieli wsparcie militarne i szkoleniowe z Francji i Stanów Zjednoczonych to jednak nie potrafili odbić ziem Saharyjczyków. Ponadto Saharyjczycy urządzali rajdy w głąb Maroka, brutalnie atakując bazy wojskowe, a także urządzając zamachy na życie króla. Sojusznicy, widząc słabość Maroka wysłali swoich inżynierów, aby Ci pomogli wybudować mur, który zablokowałby szybkie ataki wrogów. Budowę rozpoczęto w 1981 roku i obecnie jest drugim najdłuższym murem na ziemi o długości 2500 km. Saharyjczycy nazwali go murem hańby. Jego powstanie zmieniło przebieg wojny. Saharyjczycy bardzo wytrwale badali go, ciągle przeprowadzając rekonesanse. Wiedzieli wszystko o żołnierzach znajdujących się po drugiej stronie. Mur został zabezpieczony ogromną ilością min przeciwpiechotnych zabronionych przez organizacje ochrony praw człowieka, ale to nie stanowiło dużego problemu dla Saharyjczyków, którzy nauczyli się rozpoznawać miejsca w których są postawione, rozbrajali je, a nawet pod osłoną nocy przenosili do baz Marokańskich powodując niejedną śmierć żołnierzy na murach.\nTaka patowa sytuacja trwała, aż do 1991 roku. Pomimo tego, że wiele państw uznało niepodległość Sahary, to Marokańczycy nie zamierzali tego zaakceptować. Wystąpili nawet z Afrykańskiej Ligi Państw, ponieważ król nie chciał nawet słyszeć o rozmowach pokojowych z prezydentem RASD. W 1991 roku ONZ wprowadziła misję MINURSO, której celem było rozwiązanie konfliktu poprzez przeprowadzenie referendum. Misja ta, trwa do dzisiaj (sic!) i ONZ nic więcej nie zrobiła, ponieważ w Radzie Bezpieczeństwa ONZ największe państwa posiadają prawo weta i mogą przesuwać różne decyzje w czasie działając nie dla dobra ludzi, a własnych interesów. To przede wszystkim wina Francji i Stanów Zjednoczonych, że Sahara Zachodnia jest ostatnią największą kolonią na świecie.\nWejście misji pokojowej wymogło na froncie Polisario zmianę sposobu działania. Musieli się poddać rozbrojeniu i wypuścić jeńców wojennych, co uczynili. Natomiast władze Maroka nie miały i nie mają zamiaru respektować wymogów ONZ. Tak jak istniały, tak nadal istnieją ukryte więzienia w których torturuje się Saharyjczyków a wszelkie protesty w stolicy Sahary – Al-Ujun są dławione przemocą. Cóż z tego, że stacjonuje tam ONZ, który pozwala czy też przymyka oko na łamanie praw człowieka. Niestety byliśmy uczeni, że ONZ i Stany Zjednoczone tak dbają o prawa człowieka. Prawda jest taka, że przyjaciele się zmieniają, a interesy zostają zawsze takie same… Saharyjczycy pokojowo demonstrujący swoje przekonania trafiają do więzień, to samo dzieje się nawet z dziećmi. W tym czasie, Europa i Stany Zjednoczone milczą nie zgłaszając żadnych zastrzeżeń do Maroka w corocznych raportach nt. praw człowieka. Za samo mówienie o Saharze Zachodniej lub sympatie z Frontem Polisario można zostać w najlepszym wypadku deportowanym z Maroka, a dziennikarze nie są wpuszczani na tereny Sahary.\nChcecie lepiej poznać historię Sahary Zachodniej? Zapraszamy Was do przeczytania cudownego reportażu Bartka Sabeli, który dokładnie opowiada o tym zapomnianym przez Boga narodzie.\nPo tym wprowadzeniu historycznym możemy wrócić do naszych przygód! Podróż z Ouarzazate do Agadiru była trochę niezręczna, ciężko nam było znaleźć falę porozumienia w rozmowie z naszym kierowcą. Na samym początku powiedział, że pracuje w organizacji związanej z prawami człowieka, że mieszka w Al-Ujun, ale gdy go spytaliśmy czy jest berberem to powiedział, że nie, że jest Arabem. Cóż, pomyśleliśmy że jest jednym z Marokańczyków, którzy sprowadzili się z północy, bo chwilę później powiedział że pracuje jako administrator szpitala. Po drodze zatrzymaliśmy się na herbatę, którą rozlewał w iście arcymistrzowskim stylu tworząc ogromną ilość pianki. Wróciliśmy do samochodu i próbowaliśmy rozkręcić rozmowę, nie chcieliśmy pytać bezpośrednio czy jest Saharyjczykiem, bo to zbyt niebezpieczne, żeby poruszać takie tematy z Marokańczykami. Mohamaed włączył nam w pewnym momencie muzykę, która od pierwszych nut rozwiała wszelkie nasze wątpliwości. Hasan poprosił go, żeby ściszył i zapytał czy to przypadkiem nie Mariem Hasan. Facet tak się ucieszył, że znamy tą postać, że przytulił Hasana jak swojego syna. Byliśmy w domu. Pierwszy raz jechaliśmy na stopa z Saharyjczykiem.\nWróćmy jeszcze do Mariem Hasan. Jest to artystka, która od samego początku wspierała Front Poliisario tworząc piosenki opowiadające o wolnej Saharze, o walce wyzwoleńczej i poniesionych stratach. Jest to postać symboliczna i ikona dla wszystkich Saharyjczyków.\nMohamaed za swoje przekonania przesiedział łącznie 21 lat więzienia. Siedział dwa razy 15 i 6 lat w ukrytych więzieniach w których był torturowany. Mimo tych doświadczeń dalej pokojowo walczy o wyzwolenie Sahary, pisze broszury informacyjne, roznosi ulotki itd. Dowiedzieliśmy się od niego, że w Al-Ujun ludzie do dziś nieustannie protestują i są poddawani represjom. Jednak Saharyjczyka nie da się złamać! Zostaliśmy zawiezieni do Agadiru w miejsce gdzie było parę tanich hoteli na nocleg, a przed rozstaniem nasz kierowca powiedział nam, żebyśmy jutro w Agadirze wypisali tabliczkę na Al-Ujun, a na pewno zatrzyma się nam Saharyjczyk.\nWieczór, kolacja, marokański zygzak pomiędzy hotelami w poszukiwaniu nieturystycznego małego hoteliku z podwójnym pokojem za trzydzieści złotych. W jednym z tych hoteli okazało się, że nie ma podwójnych pokoi i jest tylko trzyosobowe, Hasan zaczął się twardo targować tłumacząc, że jeśli nam nie dadzą tego pokoju w cenie trochę niższej, to nikogo już na niego nie znajdą i nic nie zarobią. Facet był nieustępliwy więc wzięliśmy plecaki i wyszliśmy dziękując po arabsku. Przeszliśmy chyba z 20 metrów, kiedy Marokańczyk wyjrzał i nas zawołał do siebie przystając na naszą cenę. To chyba najbardziej udana nasza negocjacja w całym Maroku. Mężczyzna zdecydowanie nas polubił, pokazał nam książki z których uczył się na uniwersytecie, dodaliśmy się na fejsie, pokazał nam dyplomy nie bacząc na to, że przed chwilą się niemal kłóciliśmy. Chyba to mu się spodobało!\nNastępnego dnia rano podjęliśmy nieudaną próbę znalezienia nowego kapelusza dla Edyty, po śniadaniu złapaliśmy taksę, która nie wywiozła nas tak daleko jak chcieliśmy, jak pokazywaliśmy na nawigatorze. Facet głupio się tłumaczył, że taksówki dalej nie jeżdżą, a zapewne chodziło o to, że po prostu jak pojedzie dalej to ciężko będzie mu znaleźć kurs powrotny, bo inne taksówki jechały dalej. Obrażeni powiedzieliśmy, że nie zapłacimy mu tyle na ile się umawialiśmy, albo weźmie 25% mniej albo niech spada. Było mu to mocno nie w sos, ale ostatecznie się zgodził.\nByliśmy w środku miasta, przy lotnisku o którym wcześniej wspomnieliśmy, ale to Maroko! Bez problemu złapaliśmy stopa, który wywiózł nas na przedmieścia. Tutaj kolejny, który zabrał nas aż pod Sidi Bibi. Jechaliśmy z chłopakami którzy jechali na wesele. Na początku zapytali nas, czy chcemy jechać z nimi. Kiedy po namowach wyraziliśmy zgodę okazało się, że jeden z nich jest przeciwny-jakoby miało brakować dla nas miejsca. Potem jeden z nich dał nam do siebie namiary i zaproponował, że jeżeli dojedziemy do Belfaa to możemy u niego spać. Wysiedliśmy i przygotowaliśmy tabliczkę do Al-Ujun. Na szczęście na górze był duży napis po arabsku, bo zapis polski różni się od francuskiego, który jest bliższy arabskiemu, bo nazwę tego miasta wymawia się jako lajun (fr. Layoune). Najpierw zatrzymała się ogromna Toyotą Land Cruiser a w niej Marokanka wracająca z pracy z Agadiru do domu. Prawie całą drogę do Tiznit spędziliśmy na próbach odpalenia bluetootha do łatwego korzystania z tłumacza z angielskiego na francuski. Kochana kobieta wyrzuciła nas, aż za Tiznit, gdzie kisiliśmy się dłużej, bo był bardzo mały ruch.\nZaczynaliśmy już coraz poważniej myśleć o pobliskim campingu, kiedy zatrzymało się trzech chłopaków: Lwali, Khalil i Hamoudi, nie od razu zrozumieliśmy, gdzie dokładnie jadą, ale wiedzieliśmy, że jadą w naszym kierunku. Po drodze zaczęli opowiadać, że ludzie z południa bardzo różnią się od Marokańczyków. Zapytaliśmy czy znają Mariem Hasan. Słowo klucz! Okazało się, że cała trójka jest Saharyjczykami, Khalil mieszka w Tan Tan, Hamoudi w Smarze, a Lwali w stolicy w Al-Ujun. Zaczęliśmy rozmawiać o historii, a w tle leciała muzyka zachodnia wskazująca jak bardzo, nasi rozmówcy chcieliby się europeizować. Po drodze zatrzymaliśmy się na wyśmienitego tażina, Edyta nie chciała jeść bo to mięso, w związku z tym dostała oddzielnie omlet. Obejrzeliśmy razem połowę meczu z Manchester City, bo Lwali jest ich wielkim fanem i ruszyliśmy dalej do Tan Tan do domu Khalila, poznaliśmy tam rodziców Khalila: Baraka i Marikę. I znów było jedzenie! Do tego rodzice Khalila przebrali nas w stroje narodowe Saharyjczyków (po ichniemu to saharałi), zaproponowaliśmy zabawę w powtarzanie trudnych fraz w hasaniji – dialekcie arabskiego używanego przez Saharyjczyków. Jednak okazał się on nie taki trudny dla nas. Poza jednym dźwiękiem, inne przychodziły nam dość łatwo. Frazy w języku saharyjskim nie są tak trudne do wymówienia. Po kolacji skoczyliśmy na taras wraz z młodszym bratek Khalila – Atmanem, który gra na gitarze. Siedzieliśmy do trzeciej słuchając saharyjskich, algierskich i marokańskich pieśni przy akompaniamencie gitary. Później tylko spanie w tradycyjnym stylu, gdzie kobiety i mężczyźni śpią w oddzielnych pokojach.\nKolejny dzień zaczął się wizytą policji, daliśmy paszporty i zostaliśmy sprawdzeni czy przypadkiem nie jesteśmy dziennikarzami i nie zbieramy informacji na temat Sahary. Pan był bardzo miły zebrał informacje i wyszedł. Już po drodze mieliśmy wiele kontroli paszportów, bo kontrola policyjna w tym miejscu jest częsta. Później było lekkie śniadanie – herbata, kawałek chleba, masło, konfitura, troszeczkę warzyw i udaliśmy się wspólnie podrzemać. Dopiero po południu zjedliśmy obiad i ruszyliśmy nad ocean zobaczyć jak rzeka z Tan Tan wpada do Oceanu w malowniczej scenerii. Później pojechaliśmy nad plażę wypić wspólnie kawę. Okazało się, że w tym miejscu przyszło się nam pożegnać z Hamoudim, który wracał do pracy do Smary. Pojechaliśmy dalej razem aż do Al-Ujun po drodze zatrzymując się na przepyszną rybę i powoli dojechaliśmy do stolicy. Wjazd tutaj nie jest prostą sprawą. Po drodze mieliśmy chyba z 6 kontroli policji i w kółko te same pytania w celu sprawdzenia czy nie zmieniamy wersji. Przed samym Al-Ujun przysnęliśmy dochodziła pierwsza w nocy do standardowych pytań doszło, gdzie zamierzamy spać. Nie chcieliśmy narażać Lwali i rzuciliśmy, że będziemy spać w jakimś najtańszym hotelu z Lonely Planet. Gdy odeszliśmy Lwali powiedział, że nie będziemy spać w żadnym hotelu tylko u niego, bo nie wypada Muzułmaninowi odsyłać gości do hotelu. Policjant się z nim zgodził, ale za nami ruszył inny policjant na motorze i wjechaliśmy d tego miasta tak trudno dostępnego dla obcokrajowców. Podobno jeszcze dwa lata temu wjeżdżał tu jeden na dziesięciu turystów. Po drodze minęliśmy miejsce w którym obija się misja ONZ – Minurso nie reagując na nic, co się dzieje wokoło. W krajobrazie miasta pojawiły się ciągle stare Land Rovery i Land Cruisery pamiętające czasy wojny i zapewne używane przez Polisario. Zatrzymaliśmy się pod domem Lwaliego, który wyszedł i kazał nam zaczekać. Wyszedł, aby pokazać dom policjantowi, ten gdy go zobaczył powiedział, że możemy tu spać. Zaraz po przekroczeniu progu zostaliśmy oczarowani, jak na afrykańskie warunki znaleźliśmy się w pałacu z tysiąca i jednej nocy. I znów wieczór pełen rozmów, później prysznic i spanie, ale nie w tradycyjny sposób, bo dostaliśmy jeden pokój dla naszej dwójki.\nKolejny dzień był dniem pożegnalnym z naszymi przekochanymi Saharyjczykami, którzy przyjęli nas do siebie jak najbliższą rodzinę. Hasan powiedział, że uwielbia Gruzję i jej gościnność, ale przy saharyjskiej gościnności to się ona chowa. Z rana poszliśmy na śniadanie do domu obok Lwaliego, gdzie zostaliśmy niesamowicie obdarowani, Edyta dostała bransoletkę bogato zdobioną i zegarek, a Hasan różaniec muzułmański. Trzeba jeszcze dodać, że Edyta wczoraj dostała merhfę – tradycyjny ubiór kobiecy od rodziców Khalila. Jakby tego było mało dostaliśmy jeszcze skórzane ozdoby na ścianę w saharyjskim ornamencie. Czas był się rozstawać, z jednej strony chcieliśmy się przejść po tym zamkniętym mieście, z drugiej strony chłopacy bardzo chcieli nam pomóc i wywieźli nas za miasto za kontrole policji, wypisali nam tabliczki i ze łzami w oczach się z nami pożegnali. Edyta na pożegnanie dostała jeszcze taśmę klejącą i smartwatcha od Khalila. Postanowiliśmy, że równowartość podarowanych nam przedmiotów, plus tyle ile możemy przeznaczymy na organizację zajmującą się pomocą Saharyjczykom z obozów uchodźców Tindufie w Algierii. Od rozstania mamy cały czas kontakt z chłopakami, dzwonimy, piszemy do siebie, tak jakbyśmy się stali częścią ich rodziny. Mamy nadzieję, że los pozwoli się nam jeszcze spotkać, bo po tym poście możemy mieć problemy na powrót do Maroka, jeżeli nie tam, to na pewno ugościmy ich nie gorzej w Warszawie!\nZostaliśmy z tabliczką na trasie, było nam bardzo źle. Przez dwa ostatnie dni bardzo zżyliśmy się z nimi i ciężko było się pogodzić z myślą, że zostawiamy za sobą takich cudownych ludzi, ale taka jest proza życia podróżnika. Na początek zabrali nas Saharyjczycy, niby niedaleko, ale czemu odmawiać? Na kolejnym posterunku policji na którym przyszło się nam rozstać wyszliśmy z auta, aby przyspieszyć naszym dobroczyńcom drogę do domu. Jednak policjant się do czegoś przyczepił i chciał wstawić mandat kierowcy ten strasznie się zapienił, zaczął krzyczeć itd. Gdyby nie nasza obecność mogłyby mu grozić poważne konsekwencje, policjant ustąpił nie chciał zapewne robić scen przy obcokrajowcach, ale kierowca nie przestawał krzyczeć, w końcu jakiś jego kolega wyszedł z auta uspokoił go i bezpiecznie odjechali. Niestety nie znamy hasanji i nie wiemy o co dokładnie poszło, ale możemy przypuszczać, że ten kierowca mógł stracić rodzinę w czasie wojny i nie może ścierpieć, że marokański policjant chce na nim wymusić mandat/łapówkę.\nUdaliśmy, że nic się nie stało, daliśmy paszporty z uśmiechem tłumacząc, że jedziemy dalej na południe stopem. Policjanci odfajkowali swoją robotę i wskazali nam miejsce z którego możemy zacząć łapać stopa. Po niedługim czasie (o „dziwo”!) zatrzymali się nam nieumundurowani policjanci z których jeden z mówił bardzo dobrze po angielsku. Taka obstawa, aby czym prędzej odjechać od Al-Ujun. Dziwnym trafem chcieli się do nas upodobnić itd. Po drodze kupili nam jedzenie zapewne za podatki płacone przez turystów z Polski w Agadirze! Wywieźli nas za miasto Boujdour z którego się sami śmiali, że wygląda jak więzienie (tak też i wyglądało).\nWiatr tutaj był bardzo silny, pomimo upału (ponad trzydzieści stopni) wcale nie było nam gorąco, wiatr i suche powietrze sprawiały, że czuliśmy się jakby było zaledwie 20 stopni. Ruch był prawie zerowy, w końcu, po godzinie zatrzymał się nam stary beczkowy merolek jadący do naszego celu, do Dakchla. W środku siedziała trójka braci nie mówiąca w żadnym innym języku niż arabski, wzięliśmy plecaki na kolana i ruszyliśmy. Ci nie kryli, że są z Sahary, co chwilę wznosili znak wiktorii i objeżdżali posterunki policji, aby zaoszczędzić czas. Po drodze kupili nam jogurty i batoniki. A przed samą Dakchlą zrobili coś niesamowitego. Objechali całą drogę wjazdową po pustyni bez świateł w środku nocy, którą widać znali znakomicie, aby ominąć wszelkie kontrole policyjne. W pewnej chwili bracia zatrzymali się, i siedli we dwóch na jednym fotelu na przodzie, żebyśmy mogli zdjąć plecaki z kolan i trochę odpocząć. Na koniec bardzo dziękowaliśmy za ten niesamowity czyn, a oni mówili, że przecież to nic, Ty jesteś podróżnikiem i należy Ci przecież pomagać! O tak właśnie zachowują się prawdziwi muzułmanie zadają kłam temu, że są źli.\nPóźniej już tylko znaleźliśmy hotel w przystępnej cenie i poszliśmy odespać te wspaniałe, ostatnie dwa wieczory.\nTen post jest dla nas bardzo emocjonalny i ważny. Saharyjczycy żyją pod okupacją, ich dobra naturalne są wykradane przez Maroko, myślicie, że przecież w Polsce nie mamy nic z tym wspólnego? Nic bardziej mylnego! 90% ryb eksportowanych z Maroka jest stąd, do tego są tu największe szklarnie, gdzie warzywa i owoce rodzą nawet trzy razy rocznie, a poza tym fosforyt, który jest używany przez polskich rolników jako nawóz sztuczny. Warto mówić o Saharze Zachodniej albo przelać parę złotych na obozy uchodźców w Algierii.\nJesteśmy w Mauretanii, więc możemy to już napisać:\nVive la Sahrawi Arab Democratic Republic!\nPublished 25 września 2017 28 września 2017\nPrevious Post 22. Dzień podróży (16.09)\nNext Post 26-27. Dzień podróży (20-21.09)


Silver Mountain Sports Club and Spa (Park City, UT) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Silver Mountain Sports Club and Spa\nAtrakcje w pobliżu obiektu Silver Mountain Sports Club and Spa\nSilver Mountain Sports Club and Spa opinie, Park City\nNr 12 wśród 27 Wellness i spa w lokalizacji Park City\nDobry obiekt z wieloma opcjami\nNie mogę za wodę fitness do załatwienia kiedy jesteśmy na wakacjach i byłem tam wcześniej, kilka lat temu, ale cena ma teraz już do $ 25 za bilet. Proponuję, aby z wyprzedzeniem aby jak najlepiej wykorzystać swoje wstępu. Mają duży wybór zaplanowane zajęcia fitness w...2 różnych klasach plus aerobik 3 razy w tygodniu i duży wybór sprzętu. Dwa oddzielne baseny odkryte, 1 na kolanach kąpieli, a drugi dla klas, leniwa rzeka, zjeżdżalnia wodna. Czuliśmy się bardzo mile widziani przez instruktorów i członków.Więcej\nDość dobra siłownia, jak na miasto wielkości z Park City.\nKorzystaliśmy z wyposażenie jeden dzień w naszej podróży, i byłem mile zaskoczony z tego miejsca. Miał wszystko, co potrzebne aby dostać się w stałej pracy. Najczęściej tylko ciężary, ale ma wiele cardio, niektóre cross pasuje do rzeczy, odkryty basen/spa, a wszystko to w bardzo dużej...przestrzeni.Więcej\nMoja żona i ja są mistrzami pływaków więc zawsze szukać. Silver Mt. miał 4-Lane wanna spa basen, który był doskonały. Świetne wyposażenie szatni z łaźnią parową i jacuzzi tylko dla dorosłych.\nBardzo czyste, dobrze wyposażone klubu sportowego. Fenomenalny wybór maszyn do ćwiczeń wysiłkowych lub catering. Co naprawdę nas w drzwiach jest Jacob's drabinki ... niesamowity trening dla kogoś, kto ma ograniczony czas. Bardzo przyjazny personel. Stephanie w recepcji był szczególnie pomocny, bo to był nasz pierwszy...raz tam.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Silver Mountain Sports Club and Spa.


Wielkopolski Ośrodek Ekonomii Społecznej - Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej – Grafika użytkowa, UX design\nJesteś tutaj: bękarty / Wielkopolski Ośrodek Ekonomii Społecznej\nOd wielu lat współpracujemy ze Stowarzyszeniem na Rzecz Spółdzielni Socjalnych. Przez ten czas zaprojektowaliśmy kilkanaście publikacji. W 2015 roku Stowarzyszenie obchodziło jubileusz działalności. W związku z tym dostaliśmy zlecenie na zaprojektowanie eleganckiej, trwałej i nowoczesnej książki podsumowującej dekadę jego istnienia. Eseje, wywiady i krótkie opisy przeplatają się między sobą, tworząc opowieść o rozwoju spółdzielczości w Polsce. Całość oprawiona w płótno przetrwa długo na półkach bibliotecznych i będzie dowodem na świetną pracę Stowarzyszenia. Książka wyróżniona w publikacji Print Control.


Pędzel do golenia men-u BARBIERE, włosie naturalna...Pędzel do golenia men-u BARBIERE, włosie naturalna...\nBarbiere Biały. Rozmiar M. Szczecina dzika.\nmen-u DMC nawilżająca odżywka do włosów XXL 500mlmen-u DMC nawilżająca odżywka do włosów XXL 500ml\nmen-u DRS odświeżający szampon do codziennego użytku...men-u DRS odświeżający szampon do codziennego użytku...\nmen-u HHSS normalizujący szampon do włosów i skóry XXL...men-u HHSS normalizujący szampon do włosów i skóry XXL...\n500 ml. XXL. Aż do 500 zastosowań!\nBorotalco talk do ciała 200gBorotalco talk do ciała 200g\n200g. Oryginalny talk do ciała Borotalco.\nTimor Solingen 1352 80mm maszynka do golenia na żyletkiTimor Solingen 1352 80mm maszynka do golenia na żyletki\nPrzystępna cena na początek przygody z tradycyjnym goleniem!\nSV Botanical Defence 3 pak naturalnych mydeł...SV Botanical Defence 3 pak naturalnych mydeł...\n3x100g. ANTYBAKTERYJNE. 100% naturalne.\nXL!! 30 ml. Wąsy i krótka broda. Włoski\nLEA NUTRITIVA odżywczy krem do rąk 125 mlLEA NUTRITIVA odżywczy krem do rąk 125 ml\n125ml. Z masłem Shea, aloesem, gliceryną i witaminą E. Hiszpański\nTiemmeti Igenella żel do czyszczenia rąk bez wody na...Tiemmeti Igenella żel do czyszczenia rąk bez wody na...\n100ml. Dezynfekujący z aloesem. 63% alk. Nie wysusza skóry.\nKorzystna cena! Tabaka i nuty orientalne.\nSaponificio Varesino Scrub Carbone Black Vanilla mydło...Saponificio Varesino Scrub Carbone Black Vanilla mydło...\n300g. Peelingujące. Z węglem roślinnym. 100% naturalny skład.\nKlar Seifen KOHLE węglowe mydło do golenia w tyglu 110gKlar Seifen KOHLE węglowe mydło do golenia w tyglu 110g\n110g. Gładkie golenie i głębokie oczyszczanie porów. Niemieckie\nZestaw do golenia Omega 59.81819, 2 cz, białyZestaw do golenia Omega 59.81819, 2 cz, biały\nWłoskie golenie! Pędzel ze stojaczkiem i krem Omega.\nKlar Seifen odżywczy luksusowy krem do rąk 75mlKlar Seifen odżywczy luksusowy krem do rąk 75ml\nLuksusowy krem do rąk z masłem Karite i olejkiem z pestek moreli pochodzących...\nPopularne wśród Klientów kosmetyki przed goleniem\nLuksusowe tradycyjne angielskie kremy do golenia DR Harris\nTruefitt and Hill sklep\nPokaż wszystkie Zestawy Prezentowe!\nZestaw do golenia Omega 59.81818, 2 cz, czarnyZestaw do golenia Omega 59.81818, 2 cz, czarny\nMuhle GS Traditional zestaw do golenia 3 cz. metal...Muhle GS Traditional zestaw do golenia 3 cz. metal...\nEkskluzywny zestaw do tradycyjnego golenia. R89. Borsuk SilverTip. Ręcznik...\nCELLA BIO ALOE VERA mydło do golenia w kremie tygiel...CELLA BIO ALOE VERA mydło do golenia w kremie tygiel...\n150ml. Extra BIO ORGANIC. Aloesowy. Włoski\nGoodfellas Smile Re Nero - woda po goleniu 100mlGoodfellas Smile Re Nero - woda po goleniu 100ml\n100ml. Re Nero czyli Czarny Koń. Wyjątkowa kompozycja zapachowa.\nGoodfellas Smile Re Nero - tradycyjne mydło do golenia...Goodfellas Smile Re Nero - tradycyjne mydło do golenia...\n100ml. Czarny Koń z mlekiem klaczy i olejkiem czarnej porzeczki. Włoskie\nSAPONIFICIO VARESINO Winter Berry mydło toaletowe na...SAPONIFICIO VARESINO Winter Berry mydło toaletowe na...\nMerkur Solingen 23 BLACK PVD maszynka do golenia na...Merkur Solingen 23 BLACK PVD maszynka do golenia na...\nMerkur Solingen 23 BLACK PVD. Zamknięty grzebień. Długa rączka. Nowoczesna...\nRockwell Model T WC (jasny chrom) maszynka do golenia...Rockwell Model T WC (jasny chrom) maszynka do golenia...\nNowość! Maszynka motylkowa z regulacją. Kanada.\nTimor Solingen 33088 Deluxe Inox przybornik do...Timor Solingen 33088 Deluxe Inox przybornik do...\nSklep z kosmetykami dla mężczyzn\nFacetaria.pl to sklep z kosmetykami dla mężczyzn. Posiada szeroką ofertę związaną z pielęgnacją męską. W sklepie znajdują się nie tylko męskie kosmetyki, ale i akcesoria pielęgnacyjne np. akcesoria barberskie. Każdy mężczyzna znajdzie tu coś dla siebie, bo produkty w sklepie zaspokajają każdą kosmetyczną potrzebę i wymagania.\nW ofercie Facetarii są starannie wyselekcjonowane kosmetyki dla mężczyzn. Znajdziecie tu tylko uznane przez mężczyzn na całym świecie marki. Posiadamy produkty kultowe, których historia i sława sięga nawet ubiegłego stulecia.\nKosmetyki męskie w naszym sklepie\nMęskie kosmetyki w Facetarii to nie są zwykłe produkty, które można nabyć w każdym sklepie. Facetaria stawia na jakość. Dostępne u nas produkty mają sprawdzone składy, przyjazne zdrowiu. Posiadamy również kosmetyki dla alergików i osób z nadwrażliwością.\nW sklepie Facetaria.pl dużą część oferty stanowią kosmetyki i akcesoria umożliwiające tradycyjne golenie. W sprzedaży jest m.in. maszynka do golenia na żyletki, występująca w szerokiej i zróżnicowanej ofercie. Klasyczna maszynka powraca do łask, dlatego coraz więcej panów szuka tego produktu. W Facetarii sprzedajemy produkty różniące się między sobą rozmiarem, stopniem ekspozycji ostrza, agresywnością i wyglądem. Kupiona u nas maszynka do golenia to gwarancja najwyższej jakości i długoterminowego użytkowania.\nTradycyjne golenie to jednak nie tylko maszynki do golenia na żyletki czy brzytwy. Bardzo ważne są też wody kolońskie i wody po goleniu. Kosmetyki do golenia stanowią dużą część naszej oferty. Są to produkty najlepszych marek z całego świata. Szczególnymi są produkty z Anglii, która najlepiej zna potrzeby dżentelmenów. Poza kosmetykami nasz sklep oferuje również pędzle do golenia. Dobry pędzel i mydło do golenia to niezbędnik w klasycznej pielęgnacji. Oferowane przez nas pędzle można dobrać pod kątem własnych upodobań, umiejętności i zasobności portfela. Sprzedajemy pędzle do golenia z najdroższego borsuczego włosia, jak i budżetowe pędzle syntetyczne, które świetnie zastępują naturalne włosie.\nSklep z męskimi kosmetykami Facetaria.pl nie zapomina również o posiadaczach zarostu. Stanowimy bogate zaplecze dostawcze dla wielu salonów barberskich, ale też dbamy o potrzeby prywatnych pasjonatów brody czy wąsów. Nasze kosmetyki do brody to topowe produkty na rynku barberingu. Są to wyspecjalizowane kosmetyki pielęgnacyjne, upiększające i stylizujące zarost. Charakteryzuje je wysokiej jakości skład przekładający się na ich efektywność działania. Poza kosmetykami do brody i wąsów oferujemy również akcesoria barberskie takie jak nożyczki do podcinania zarostu, maszynki do podgalania zarostu, brzytwy, grzebienie i szczotki do zarostu. Wszystkie akcesoria barberskie występują w szerokiej ofercie, więc każdy znajdzie coś dla siebie.\nJakość naszych męskich kosmetyków\nFacetaria.pl stawia na jakość. W naszej ofercie znajdziecie zarówno produkty bardzo klasyczne, jak i te całkiem nowe na rynku. Staramy się, by w naszym sklepie zawsze były męskie kosmetyki i akcesoria dla każdego. Zaspokajamy potrzeby miłośników klasyki i historycznych marek, ale też mężczyzn szukających świeżości i nowoczesności z najwyższej półki. Nasz sklep to nie tylko miejsce, w którym uzupełnisz zapasy w swojej kosmetyczce. Facetaria.pl to również prawdziwa studnia inspiracji prezentowych. Prezenty dla niego to nasza specjalność. Nasi sprzedawcy doradzą ci, co wybrać na prezent dla ważnej dla ciebie osoby. Większość produktów jest ładnie zapakowana, ale możesz również samodzielnie skomponować własny zestaw, a my zapakujemy go w eleganckie pudełko. Facetaria.pl to sklep z kosmetykami dla mężczyzn, ale w ofercie posiadamy też niezwykłe upominki dla kobiet. To sprawia, że jest to również miejsce chętnie odwiedzane przez panie szukające wyjątkowych i oryginalnych produktów kosmetycznych.


20 polecanych ginekologów w Liszkach | ZnanyLekarz.pl\nPolecani ginekolodzy w Liszkach\n„Pani Marta prowadzi moją pierwszą ciążę. Każda wizyta jest punktualna, a sama Pani Doktor jest kompetentna i co ważn…e, opiera się na aktualnej wiedzy. Przy tym jest bardzo miła i delikatna w słowach. Podczas wizyt w ogóle nie czuć skrępowania przy Pani Marcie. Polecam!” Więcej\n„Potrzebowałam pilnie receptę na środki antykoncepcyjne. Pan doktor szybko zareagował, zostałam skonsultowana i wyst…awił mi bez problemów receptę. A wszystko dosłownie w 30 minut w świąteczny poniedziałek wieczorem. Dodatkowo dostałam szereg bardzo przydatnych informacji odnośnie stosowania antykoncepcji, polecam doktora, miły, sympatyczny i ma dużą wiedzę.” Więcej\n„Wszystko wporządku. Pan doktor jest uprzejmy i profesjonalny. Badanie przeprowadzone w delikatny sposób, tłumaczył k…ażdy etap badania. Wizyta odbyła się punktualnie. Na pewno umówię się na kolejną. Polecam!” Więcej\n„Polecam Panią doktor wszystkim pacjentkom. Bardzo dobry kontakt i szczegółowe wyjaśnienie. Na pewno umówie się na ko…lejną wizytę.” Więcej\n„Do Pani Doktor trafiłam z polecenia lekarza prowadzącego, gdyż pierwsze USG prentalalne (robione w pewnej klinice w …Krakowie) bylo niejasne. Dr. Stettner doklanie wykonała badanie, które trwało około 30 min. W miarę możliwości wszytko wyjaśniała podczas robienia USG, rozwiała wszelkie wątpliwości, a ja wyszłam z gabinetu spokojna i z poczuciem, ze mogę ufać tym wynikom. Polecam z całego serca” Więcej\n„Очень понравился приём у врача. Быстро, четко и всё по делу. Прийду обязательно ещё. Рекомендую!”\n„Z całego serca polecam Panią Doktor :) miła uśmiechnięta wszystko wytłumaczyła krok po kroku :) terminy do Pani Dokt…or są bardzo długie, ale to dlatego ze jest lekarzem z powołania ;)” Więcej\n„Bardzo miła Pani doktor. Otrzymałam dokładne wytłumaczenie tego co się dzieje i jak będzie wyglądało całe postępowan…ie.” Więcej\n„Jestem po pierwszej wizycie u Pani Doktor, nigdy wcześniej nie spotkałam się tak dużą serdecznością ze strony lekarz…a. Pani Magdalena rzeczowo i konkretnie objaśniła plan leczenia, rozwiała wszystkie wątpliwości i dała mi nadzieję na skuteczne leczenie. Polecam z całego serca. Do zobaczenia na wizycie kontrolnej.” Więcej\n„Serdecznie Polecam.Wizyta bardzo przyjemna, mimo pierwszej wizyty stres szybko minął, ze względu na bardzo miłą i ko…mpetentną panią doktor.” Więcej\n„Wizyta przebiegła w spokojnej, rzeczowej atmosferze. Pan doktor uważnie mnie wysłuchał i odpowiedział na moje wątpli…wości.” Więcej\n„Bardzo polecam Panią Doktor. Szczegółowo wyjaśniła mi przebieg badania, które przebiegło w bezstresowej atmosferze. …Jest osobą niezwykle miłą i kompetentną, co poparte jest dużą wiedzą.” Więcej\n„Cudowny lekarz! Trafiłam do Pana Doktora w ciąży z niepokojącymi objawami, nie było wolnych terminów do mojego prowa…dzącego, więc wybrałam właśnie dr Drzewickiego. Przesympatyczny, wesoły i zaangażowany. Uspokoił, wszystko dokładnie wyjaśnił, zbadał czy wszystko w porządku. Jeden z przyjemniejszych lekarzy, jakich kiedykolwiek spotkałam na swojej drodze! Polecam z całego serca.” Więcej\n„Bardzo miła Pani doktor, badanie wykonane delikatnie oraz rzetelnie. Wszystko dokładnie wyjaśnione.”\n„Pani doktor rozpoznała przyczynę dolegliwości, czego nie potrafili dwaj inni lekarze, i przepisane lekarstwo działa.… To świadczy o bogatej wiedzy lekarskiej. Polecam.” Więcej\n„Naprawdę podobało mi się spotkanie z tym lekarzem. Lekarz rozmawiał ze mną po angielsku, były najwygodniejsze warunk…i przyjęcia i badania. Gorąco polecam!!!” Więcej\n„Pani Doktor jest niezwykle sympatyczna i kompetentna, wszystko szczegółowo wyjaśnia i chętnie odpowiada na każde pyt…anie. Polecam z całego serca!” Więcej\nBolesne miesiączkowanie Liszki\nChoroby ginekologiczne Liszki\nNadżerki szyjki macicy Liszki\nPatologia ciąży Liszki\nZaburzenia miesiączkowania Liszki\nZespół policystycznych jajników Liszki


Sposób wykonania - Chirurgia dziecięca - Bełchatów\n9 czerwca 2013, Artykuły No comments\nSposób wykonania. Zapewnia się dostęp do żyły (np. za pomocą igły typu „motylek”?. Chorego układa się na brzuchu z biodrami nieznacznie zgiętymi na podłożonych dwóch poduszkach, aby zapobiec napinaniu mięśni pośladkowych, choremu poleca się odwiedzenie nóg i skierowanie palców stóp ku środkowi. Blokadę wykonywać można również w pozycji bocznej, w pozycji Simsa, w pozycji kolankowo-piersiowej i kolankowo-łok- ciowej. Po umyciu i obłożeniu pola wymacuje się kość guziczną i położony o 3,8-5 cm powyżej rozwór kości krzyżowej. Trzeba go dokładnie umiejscowić. Jego’ budowa anatomiczna nie jest stała czasami jest on duży, czasami mniejszy niż normalnie. Trudny do palpacji u otyłych pacjentów. W razie potrzeby tuż przed rozpoczęciem blokady można choremu wstrzyknąć dożylnie dawkę tiopentalu, wykorzystując kaniulę w żyle.\nW obrębie rozworu wykonuje się analgezję skóry, stosując do tego celu nie więcej niż 2 krople roztworu, by obrzmienie nie zatarło warunków anatomicznych. Wkłuwa się 5-centymetrową igłę nr 1, która przechodzi przez błonę krzyżowo-guziczną pod kątem ok. 20° do linii przeprowadzonej pod kątem prostym do powierzchni skóry. Pa przebiciu błony igłę nachyla się o dalsze 45° w kierunku szpary międzypośladkowej, po czym wkłuwa się ją głębiej, na 2-3 cm, do kanału kości krzyżowej, wciąż w linii środkowej ciała. Koniec igły nie powinien powędrować wyżej niż poziom linii łączącej kolce biodrowe tylne górne, aby zapobiec nakłuciu opony twardej. Czasami worek opony twardej schodzi poniżej poziomu drugiego kręgu krzyżowego. Średnia odległość pomiędzy wierzchołkiem rozworu kości krzyżowej a workiem, opony twardej wynosi\n-4,5 cm. W wielu przypadkach igłą służącą do wykonania analgezji skóry można także wykonać nakłucie kanału kości krzyżowej. Po kontrolnej aspiracji na obecność krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego wstrzykuje się jako dawkę próbną 8 ml roztworu środka analgetycznego, jeżeli uważa się to za konieczne. Gdy aspiruje się krew, pozycję igły należy nieznacznie zmienić. Jeżeli natomiast pojawia się płyn mózgowo-rdzeniowy, należy zaniechać wykonania krzyżowej blokady zewnątrzoponowej i zastąpić ją w odpowiednich przypadkach podpajęczynów- kową. Całą dawkę podaje się do przestrzeni podpajęczynówkowej igłą krzyżową.


W dzisiejszych czasach dzieci szybciej osiągają tzw. „dojrzałość szkolną” i w większości są gotowe do wcześniejszego podjęcia nauki. W wieku sześciu lat dziecko jest zaciekawione otaczającą go rzeczywistością, ma chęć poznawania świata, z łatwością podejmuje nowe wyzwania. Nauka nowych rzeczy może być dla niego przyjemnością, a jeśli proces edukacyjny jest dobrze zorganizowany, nie potraktuje jej jako przymusu.\nnauczanie z wykorzystaniem metody projektu - jedna z najbardziej skutecznych metod edukacji polegającej na samodzielnej pracy uczniów – indywidualnej lub zespołowej\nnad zadanym tematem (może trwać kilka tygodni lub miesięcy) - metoda może być stosowana już w przedszkolu,\n4 bezpłatne bilety do kina/teatru w ramach wyjść klasowych, wpisujących się\nw realizację edukacji kulturalnej,\nudział w bezpłatnym „Programie Pomocy Przedmedycznej” – program będzie realizowany przez certyfikowanych edukatorów, zajęcia z zakresu pierwszej pomocy przedmedycznej wprowadzają dzieci w tematykę zasad dotyczących bezpieczeństwa\noraz prostych czynności ratowniczych, dziecko po realizacji programu powinno:\nwiedzieć, jak zachować się w sytuacji, gdy ktoś straci przytomność, w sytuacji krwotoku z nosa, poparzenia,\npotrafić powiadomić odpowiednie służby o sytuacji niebezpiecznej - znać numery 112, 999, 997, 998,\nwskazywać i nazywać przedmioty związane z udzielaniem pierwszej pomocy: bandaż, woda utleniona, plaster, gaza,\numieć udzielić pierwszej pomocy przedmedycznej,\nznać zagrożenia płynące ze świata ludzi, roślin oraz zwierząt i unikać ich;\nwiedzieć, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków chemicznych,\nw miarę samodzielnie radzić sobie w sytuacjach życiowych i próbować przewidywać skutki swoich zachowań,\npotrafić się przedstawić i wiedzieć, komu można podawać informacje na temat danych osobowych,\nudział w bezpłatnych programach sportowych prowadzonych przez nauczycieli wychowania fizycznego (instruktorów i trenerów):\n„Sportowy Sześciolatek” (przygotowanie do gier zespołowych - nauka współpracy w grupie, działania według ustalonych zasad, poznanie podstaw wybranych gier zespołowych).\n„Od zabawy do sportu” – projekt miejski, mający na celu podniesienie sprawności fizycznej dzieci z najmłodszej grupy szkolnej, która ma najmniejsze szanse na korzystanie z profesjonalnie prowadzonych lekcji wychowania fizycznego w szkole. Projekt jest inicjatywą, propagującą ruch i sport wśród najmłodszych bez kierowania ich na drogę rywalizacji sportowej. Łączy rozwój motoryczny z rozwojem społecznym (integracja uczniów, nauczycieli\ni rodziców, zdrowe zasady współzawodnictwa, kultura aktywnego kibicowania).\nudział w działaniach propagujących i wspierających zdrowy tryb życia: „Aktywna przerwa”, „W zdrowym ciele zdrowy duch” – program zajęć ruchowych na świeżym powietrzu, „Wiem co jem”, „Czas na relaks”.\nzajęcia wspierające rozwój psychomotoryczny, prowadzone przy wsparciu szkolnych specjalistów oraz pracowników poradni psychologiczno-pedagogicznej.\nProjekt będzie realizowany w oddziałach z co najmniej 75% udziałem sześciolatków.\nZapraszam wszystkich Państwa do zainteresowania się ursynowskim projektem „Aktywny Sześciolatek w pierwszej klasie”.\n„Aktywny Sześciolatek w pierwszej klasie” to pomysł na to jak poprzez wcześniej rozpoczętą, ciekawie zorganizowaną edukację, zwiększyć szanse Państwa dzieci na sukces w dorosłym życiu. Start dziecka w szkole będzie łatwiejszy dzięki realizacji dwumiesięcznego programu adaptacyjnego, który rozpocznie się 1 września 2019 r. i pozwoli uczniom poznać nowe otoczenie, kolegów i koleżanki, strukturę szkoły oraz nauczycieli i innych pracowników. Dziećmi zaopiekują się nie tylko odpowiednio przygotowani do pracy z dzieckiem sześcioletnim nauczyciele, ale również grupa specjalistów z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.\nPodobnie jak w tym roku, organizacja zajęć w przyszłym roku szkolnym będzie uwzględniała potrzeby rozwojowe sześciolatków poprzez m.in.: kreatywne wykorzystywanie przestrzeni szkolnych i zapewnianie dzieciom różnych aktywizujących działań edukacyjnych, tworzenie warunków do rozwijania talentów i zainteresowań podczas zajęć dodatkowych. Praca nauczycieli świetlicy będzie skorelowana z pracą nauczycieli uczących w klasie.\nZapewniam, że nauka w szkole nie musi być tylko obowiązkiem. Może być również wspaniałą przygodą i zabawą dającą szansę na rozwój kreatywności i samodzielności oraz zdobycie wielu ciekawych doświadczeń i nabywanie umiejętności, których wykonywanie będzie sprawiało dzieciom radość. Na dzieci sześcioletnie czeka naprawdę atrakcyjna oferta zajęć dodatkowych i programów edukacyjnych.\nProjekt „Aktywny Sześciolatek w pierwszej klasie” jest propozycją dla tych rodziców, którzy uważają, że ich dziecko powinno rozpocząć edukację szkolną w wieku sześciu lat. Obowiązek szkolny zaczyna się od 7 roku życia, ale ustawodawca pozostawił rodzicom sześciolatków prawo do decydowania o wcześniejszym rozpoczęciu edukacji szkolnej,\npod warunkiem, że dziecko osiągnęło tzw. dojrzałość szkolną.\nSzczegółowe informacje znajdziecie Państwo na stronie internetowej naszej dzielnicy www.ursynow.pl oraz już wkrótce na stronach internetowych wszystkich szkół podstawowych i przedszkoli. Dodatkowych informacji będą udzielali również dyrektorzy wymienionych wyżej placówek W dniu 14 lutego br. w Szkole Podstawowej nr 340, w godzinach od 17.00\ndo 20.00 będzie można porozmawiać z nauczycielką, prowadzącą w tym roku szkolnym projekt „Aktywny Sześciolatek” w tej placówce.\nDzielnicy Ursynów m. st. Warszawy\nNaszą stronę od 2017-10-11 odwiedziło: 74587 osób.


Hostessy Warszawa - BestKatalog\nJesteś tutaj » Strona główna » Hostessy Warszawa\nAdres: http://www.choicemodels.com.pl (strona nie działa? zgłoś błąd)\nOpis: Niniejsza Agencja Hostess Warszawa CHOICEMODELS jest prestiżową agencją hostess, modelek i fotomodelek wśród warszawskich firm. Wiele z nich to także uczestniczki i laureatki licznych konkursów piękności. Nasza kadra to znakomicie prezentujące się i uważnie wyłonione z mnóstwa zainteresowanych fotomodelki i hostessy. Warszawa jest bogata w cudnej urody panie – zapraszamy wszystkie do agencji! Zatrudnione tu hostessy i fotomodelki to nie tylko nadzwyczajna uroda i powalający urok osobisty. Nasze hostessy i fotomodelki to osoby gruntownie wykształcone, umiejące języki obce – część z nich prezentuje się na witrynie.\nTagi: modelki, fotomodelki, hostess, modeli, agencja, modelek, Warszawa, wynajem, ChoiceModels, hostessy\nNikt jeszcze nie skomentował strony "Hostessy Warszawa". Bądź pierwszy!


Szkoła Podstawowa nr 16 im. Marii Konopnickiej w Bytomiu - Strona Główna\nOlimpiada Sportowa "Mały Olimpijczyk"\nOpublikowano: czwartek, 10 kwietnia 2014\n4 kwietnia 2014 uczniowie klas I uczestniczyli w pierwszej szkolnej Olimpiadzie Sportowej "Mały Olimpijczyk". Po uroczystym otwarciu Olimpiady, występie szkolnych czirliderek i treningu rozgrzewającym, drużyny przystąpiły do walki o medale.\nZawodnicy musieli wykazać się szybkością, zwinnością i dokładnością podczas wykonywania ćwiczeń, ale istotne również były zasady gry fair play i odpowiednia dyscyplina. Reprezentacje klas mierzyli się m.in. z biegami, przejściem równoważnym po ławeczce skokami w workach, skokami z piłką, zabawą w "sadzenie ziemniaków", rzutami do celu.\nDo boju i walki zawodników zagrzewali koledzy z klas, głośno dopingując i skandując swoim drużynom.\nKlasa I a: Oliwia Pierskala, Jeremiasz Sukiennik, Wiktoria Pioruńska, Adam Golaś, Oliwia Bubik, Alex Gawlikowicz, Aleksandra Skorupa, Kornelia Kowalska, Julia Domaniewska, Fabian Maciejczak\nKlasa I b: Wiktoria Bujak, Dawid Czepiel-Czepielewski, Kamil Knur, Paweł Wilk, Oliwia Czaja, Oliwia Pacia, Kacper Wilgucki, Nikolas Mirga, Julian Cerwenak, Oliwia Tomaszewska. Rezerwowi: Kamil Zieliński, Oliwia Schmidt\nKlasa I c: Vanessa Debudaj, Sandra Jemielniak, Emilia Różańska, Oskar Szczerba-Łozicki, Oskar Woźniak, Olivier Wilkos, Jakub Bednarski, Kevin Oszczyk, Łukasz Szuliński, Paweł Dera. Rezerwowy: Jakub Piecuch\nNiewątpliwie największą sprawnością fizyczną wykazała się klasa I c, zdobywając w każdej konkurencji maksymalną liczbę punktów. Klasy I a i I b dostarczały niezapomnianych emocji, gdyż ich wygrana różniła się tylko dwoma punktami.\nI miejsce na olimpijskim podium i złoty medal zdobyła klasa I c\nII miejsce i srebrny medal - klasa I b\nIII miejsce i brązowy medal - klasa I a\nUczestnikom Olimpiady gratulujemy niezwykłej sprawności i sportowego ducha walki. Każda klasa otrzymała pamiątkowe dyplomy i drobne upominki.\n„Zapal się na niebiesko”- „Light it up blue”\nOpublikowano: środa, 09 kwietnia 2014\nDnia 2 kwietnia świetlica socjoterapeutyczna ze Szkoły Podstawowej nr 16 w Bytomiu- Bobrku wzięła udział w Światowym Dniu Wiedzy o Autyzmie, którego celem jest zwiększenie świadomości na temat autyzmu i problemów, z jakimi spotykają się osoby z autyzmem.\nW godzinach popołudniowych młodzież wraz z wykonaną przez siebie makietą Big Bena wyruszyła na Rynek Bytomski, aby wspólnie z innymi szkołami uczestniczyć w ogólnoświatowej akcji. Uczniowie zaprezentowali makiety słynnych budowli, a na znak solidarności z osobami autystycznymi – niebieskie balony zostały wypuszczone w niebo. Do domów wróciliśmy pełni nowych wrażeń i doświadczeń .\nTych, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej n/t autyzmu odsyłamy do literatury fachowej :\n,,Jak pomóc dziecku w nauce ?”\nTaki tytuł nosiły warsztaty, w których 27 marca wzięli udział rodzice i uczniowie klasy I b.\nNa początku spotkania uczniowie zaprezentowali się w wierszach i piosenkach o wiośnie oraz rodzinie. Dekorację i elementy charakteryzacji wykonała nauczycielka plastyki. Rekwizyty do występu przygotowali sami uczniowie. Pomimo zabawnych „wpadek” mali artyści dobrze zaprezentowali się na dużej scenie szkoły, czyli w szkolnej auli.\nW części warsztatowej dzieci, z mniejszą lub większą pomocą rodziców, wykonywały ćwiczenia z zakresu edukacji polonistycznej na kartach pracy. Zarówno uczniowie, jak i ich rodzice byli zaangażowani podczas robienia zadań.\nNastępnie dzieci, w formie zabawy, ćwiczyły ciche czytanie ze zrozumieniem. Uczniowie mieli wykonać podane na kartkach polecenia typu: „Kucnij”, „Daj mamie całusa”, „Dotknij brody” itp. Szczególnie ta część warsztatów podobała się dzieciom.\nZajęcia upłynęły w miłej atmosferze. Dzieci cieszyły się z obecności rodziców na występie i podczas wspólnej pracy połączonej z zabawą.\nZobacz zdjęcia z warsztatów:)\nOpublikowano: piątek, 04 kwietnia 2014\nWojowie słowiańscy przybliżyli nam czasy ,, Od Mieszka I do Bolesława Krzywoustego” . Ta podróż przez dzieje pierwszych Piastów miała miejsce w środę 02 kwietnia.\nAktorzy przekazali uczestnikom pokazu informacje dotyczące kultury duchowej i materialnej dawnych Słowian. Nie mogło zabraknąć oczywiście pokazów walk wojów średniowiecznych w uzbrojeniu, właściwemu temu okresowi. Widzowie mogli także przymierzyć stroje i zobaczyć przedmioty używane w tych czasach. Dla tych, którzy uważnie słuchali przeprowadzony został konkurs wiedzy, gdzie nagrodami były denary Bolesława Chrobrego.\nTakie lekcje to prawdziwa frajda, gdyż pozwalają zetknąć się z historią znaną dotychczas tylko z podręczników.\nStrona 164 z 189\nFERIE ZIMOWE 13-26.01.2020\nod 27.01.2020 - lekcje\nNowa lokalizacja PPP\nBezpieczne ferie w sieci\nOGŁOSZENIE WYNIKÓW KONKURSU NA MATEMATYCZNA CHOINKĘ\nTatiana, Paweł, Miłosz\nWakacje za 153 dni\nNowy Rok za 341 dni


Oficjalna strona Urzędu Gminy w Świdnicy - WYBORY SAMORZĄDOWE 2014\nGmina Świdnica WYBORY Wybory Samorządowe 2014\nz dn. 25 lutego 2014r. w sprawie ustalenia liczby radnych Sejmiku Województwa Dolnośląskiego, radnych rad powiatów i rad gmin w Woj. Dolnośląskim.\n2. UCHWAŁA NR XXXIII/221/2012 RADY GMINY ŚWIDNICA\nz dn. 28 września 2012r. w sprawie podziału Gminy Świdnica na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic, numerów oraz liczby wybieranych radnych w każdym okręgu.\n3. UCHWAŁA NR XXXVII/271/2012 RADY GMINY ŚWIDNICA\nz dn. 28 grudnia 2012r. w sprawie podziału Gminy Świdnica na stałe obwody głosowania, ustalenia ich numerów, granic oraz siedzib obwodowych komisji wyborczych.\n4. UCHWAŁA NR LIX/508/2014 RADY GMINY ŚWIDNICA\nz dn. 11 lipca 2014r. zmieniająca uchwałę Rady Gminy Świdnica w sprawie podziału Gminy Świdnica na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic, numerów oraz liczby wybieranych radnych w każdym okręgu.\n5. Informacja o uprawnieniach wyborców niepełnosprawnych\n7. Pomocniczy wzór zgłoszenia zamiaru głosowania korespondencyjnego przez wyborcę niepełnosprawnego\n8. Wniosek o sporządzenie aktu pełnomocnictwa do głosowania w wyborach do organów jednostek samorządu terytorialnego oraz wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.\n9. Zgoda na przyjęcie pełnomocnictwa do głosowania w wyborach do organów jednostek samorządu terytorialnego oraz wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.\n10. ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 20 sierpnia 2014 r. w sprawie zarządzenia wyborów do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic m.st. Warszawy oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.\n11. KOMUNIKAT Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu z dnia 27 sierpnia 2014 r. o miejscu i czasie przyjmowania zawiadomień o utworzeniu komitetów wyborczych.\n12. KOMUNIKAT Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu z dnia 27 sierpnia 2014r. - liczba mieszkańców w poszczególnych gminach, według stanu na dzień 31 grudnia 2013 r.\n13. OBWIESZCZENIE WÓJTA GMINY ŚWIDNICA z dnia 28 sierpnia 2014 r. - lokalizacje tablic ogłoszeniowych.\n14. OBWIESZCZENIE WÓJTA GMINY ŚWIDNICA z dnia 28 sierpnia 2014 r. o okręgach wyborczych, ich granicach i numerach, liczbie radnych wybieranych w każdym okręgu wyborczym oraz o wyznaczonej siedzibie Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy.\n15. UCHWAŁA RADY GMINY śWIDNICA z dn. 27 sierpnia 2014 r.\nzmieniająca uchwałę Rady Gminy Świdnica w sprawie podziału Gminy Świdnica na stałe obwody głosowania, ustalenia ich numerów, granic oraz siedzib obwodowych komisji wyborczych.\n16. INFORMACJA GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ w ŚWIDNICY\no składzie Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy\n18. INFORMACJA GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ w ŚWIDNICY\nz dnia 24 września 2014 r. o terminach dyżurów Komisji w celu rejestracji list kandydatów.\n19. INFORMACJA z dnia 26 września 2014 r.\nw sprawie zmian w Wojewódzkiej Komisji Wyborczej we Wrocławiu\n20. Informacja Powiatowej Komisji Wyborczej w Świdnicy z dnia 26 września 2014 r.\no zmianie składu komisji\n21. Informacja Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy\n22. Informacja Powiatowej Komisji Wyborczej w Świdnicy\n23. INFORMACJA GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ w ŚWIDNICY\no terminach dyżurów Komisji w celu rejestracji kandydatów na wójta.\n24. OBWIESZCZENIE WÓJTA GMINY ŚWIDNICA\nw sprawie informacji o numerach i granicach stałych obwodów głosowania, wyznaczonych siedzibach obwodowych komisji wyborczych.\n25. Informacja Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu z dnia 17 października 2014 r. o przyznanych numerach dla list kandydatów komitetów wyborczych do Rady Powiatu Świdnickiego zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n26. Komunikat Komisarza Wyborczego we Wrocławiu z dnia 17 października 2014 r. o przyznanych numerach dla list kandydatów komitetów wyborczych do Sejmiku Województwa Dolnośląskiego zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n27. Informacja Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy z dnia 17 października 2014 r. o zmianie składu komisji\n28. KOMUNIKAT Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy z dnia 17 października 2014 r.\no terminie i miejscu losowania numerów list kandydatów na radnych zarejestrowanych w wyborach do Rady Gminy Świdnica, zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n29. INFORMACJA Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy z dnia 20 października 2014 r.\nw sprawie publicznego losowania składów obwodowych komisji wyborczych w Gminie Świdnica\n30. KOMUNIKAT GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ W ŚWIDNICY\no przyznanych numerach dla list kandydatów komitetów wyborczych w wyborach do Rady Gminy Świdnica zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n31. Uchwała Nr 6/2014 Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy z dnia 22 października 2014\n32. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Świdnicy\no zarejestrowanych listach kandydatów na radnych do Rady Gminy Świdnica w wyborach do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw oraz wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów miast zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n33. OBWIESZCZENIE GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ W ŚWIDNICY z dnia 23 października 2014 r.\no zarejestrowanych kandydatach na Wójta Gminy Świdnica w wyborach zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n34. Informacja o składach Obwodowych Komisji Wyborczych w wyborach do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw oraz na wójta zarządzonych na dzień 16 listopada 2014 r.\n35. INFORMACJA GMINNEJ KOMISJI WYBORCZEJ w ŚWIDNICY\nz dnia 4 listopada 2014 r. o terminach dyżurów Komisji\nna terenie Gminy Świdnica\n37. WYCIĄG Z OBWIESZCZENIA KOMISARZA WYBORCZEGO we Wrocławiu z dnia 28 listopada 2014 r.\n38. WYCIĄG Z OBWIESZCZENIA KOMISARZA WYBORCZEGO WE WROCŁAWIU z dnia 1 grudnia 2014 r.\nKomunikat Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu w sprawie składania sprawozdań finansowych komitetów wyborczych\nWzór łącznego sprawozdania finansowego komitetu wyborczego (PDF)\nWykaz rodzajów dokumentów, jakie należy załączyć do łącznego sprawoazdania finansowego (PDF)


Papua Zachodnia na przełomie lat 2012/2013 « Wolne Media\nPapua Zachodnia na przełomie lat 2012/2013\nOpublikowano: 10.01.2013 | Kategorie: Ekologia i przyroda, Polityka, Publicystyka, Publikacje WM\nŚMIERĆ HUBERTUSA MABELA\nAzjatycka Komisja Praw Człowieka (AHRC), członkowie ruchu niepodległościowego Papui Zachodniej oraz media monitorujące sytuacje w Papui Zachodniej, poinformowały o kolejnym przypadku zamordowania niepodległościowego działacza przez indonezyjską policję. Naoczni świadkowie zdarzenia oświadczyli, że ofiara śmiertelna, Hubertus Mabel, został natychmiast zastrzelony przez funkcjonariuszy, pomimo, że nie stanowił najmniejszego zagrożenia. Policja potwierdziła śmierć Mabela, ale uzasadniła użycie siły wobec niego jako „konieczne”. Według jej wersji, Mabel uczestniczył w atakach na lokalne urzędy i komisariat policji w Jayawijaya.\nW celu pozyskania wiadomości na temat zajścia, funkcjonariusze aresztowali 15 grudnia 2012 roku, trzech innych działaczy Narodowego Komitetu Papui Zachodniej (KNBP), Symeona Debe, Mekiego Kogoyę i Wele Helakombo. Policjanci podejrzewając ich o udział w atakach, użyli wobec nich pogróżek, pragnęli tym sposobem uzyskać wiadomości na temat ataków oraz miejsca pobytu ich uczestników. Meki Kogoya został zmuszony do zadzwonienia do Hubertusa Mabela, kolejnego podejrzanego na liście policji, i poprosić go o spotkanie. Następnego dnia, 16 grudnia 2012 roku o godzinie 11:30, policjanci przybyli do Milima, w okręgu Kurulu, gdzie miało dojść do spotkania między Mekim a Hubertusem. Hubertusowi Mabelowi (30 lat), towarzyszył Natalis Alua. Oboje zbliżyli się do samochodu w którym myśleli, że czeka na nich Meki. W rzeczywistości w środku znajdowało się grono ubranych po cywilnemu policjantów, rzekomo z jednostki antyterrorystycznej Densus 88, którzy zastawili pułapkę na nic nie podejrzewającą dwójkę. Gdy Hubertus Mabel otworzył drzwi w środku zobaczył celujących w jego kierunku funkcjonariuszy. Przyczajeni policjanci nakazali obojgu położyć się na ziemi, po czym zaczęli strzelać z ostrej amunicji w nogi obezwładnionych osób.\nCo stało się potem nie zostało jeszcze do końca w wiarygodny sposób potwierdzone. Pewnym jest jednak, że zarówno Alua jak i Mabel trafili do szpitala publicznego w Jayawiyaja. Hubertus zmarł w rezultacie odniesienia ran postrzałowych zlokalizowanych na nogach oraz innych partiach ciała, a także od głębokiej rany nożem zadanej w pierś. Natalis, ciężko ranny, miał poważne obrażenia nóg. Rzecznik lokalnej policji, Gede Sumerta, oświadczył, że użycie przemocy wobec Mabela było konieczne. Hubertus, według jego wersji, przyszedł na spotkanie w towarzystwie czterech innych osób uzbrojonych w maczety. „On próbował zaatakować i okraść policjantów, w rezultacie czego wywiązała się bójka i użyto broni. Jeden z członków zespołu operacyjnego w celu unieruchomienia mężczyzny, postrzelił go w nogę”. Rzecznik Policji nie wspomniał nic o ranie na klatce piersiowej Hubertusa, stwierdzając jedynie, że zmarł on na skutek utraty dużej ilości krwi.\nAzjatycka Komisja Praw Człowieka (AHCR) w komentarzu do śmierci Mabela, przypomniała, że zgodnie z międzynarodowymi uchwałami praw człowieka, użycie siły przez funkcjonariuszy reprezentujących organy ścigania, może być uzasadnione jedynie pod warunkiem spełnienia wymogów „proporcjonalności” i „konieczności”. Tymczasem jak nie sposób zauważyć, zgon Mabela przypomina dwuznaczności nagromadzone wokół śmierci sekretarza generalnego KNPB, Mako Tabuniego. W czerwcu 2012, Mako został zastrzelony przez indonezyjską policję. Mimo, że według wszelkich przesłanek, także relacji świadków, działacz niepodległościowy pozostawał wówczas bierny, policjanci upierali się, że stworzył on bezpośrednie zagrożenie, usprawiedliwiające sięgnięcie po środki ostateczne.\nRzecznik KNPB, Wim Medlana, oskarżył indonezyjskie siły bezpieczeństwa, iż działają bez żadnego szacunku dla życia swoich ofiar: „Siły bezpieczeństwa zachowywały się jak sadyści, i nie pozwoliły członkom rodziny oraz jego kolegom z KNPB, zobaczyć jego ciała, ani nie wyraziły zgody na sekcję zwłok… Zgodnie z prawem, osoba podejrzana powinna zostać osadzona w areszcie i postawiona przed sądem, a nie zastrzelona” – zauważył Medlana.\nPONAD 20 NIEPODLEGŁOŚCIOWYCH DZIAŁACZY ZAMORDOWANYCH W 2012 R.\n„W 2012 roku indonezyjskie siły bezpieczeństwa zamordowały dwudziestu dwóch działaczy Narodowego Komitetu Papui Zachodniej (KNPB), kolejnych pięćdziesięciu pięciu działaczy organizacji przebywa za kratami” – oświadczył przewodniczący KNPB, Victor F. Yeimo w rozmowie z redakcją portalu SuaraPapua. Yeimo mając na uwadze dotychczasowe praktyki, przewiduje, że w 2013 roku morderstwa i aresztowania działaczy KNPB będą kontynuowane. Policja bowiem może je uwiarygodniać na podstawie ustawowych przepisów przewidujących zwalczanie „papuaskiego terroryzmu”. „Będziemy nadal sprzeciwiać się nowoczesnym metodom używanym przez indonezyjski rząd w celu skolonizowania nas” – zapowiedział Yeimo.\nDorus Wakum, działacz na rzecz praw człowieka z Dżakarty, przekonuje, że brutalne działania indonezyjskiej policji i armii, które doprowadziły do śmierci dziesiątek aktywistów KNPB w 2012 roku, powinny skupić szczególną uwagę społeczności międzynarodowej: „KNPB walczy o zachowanie godności Zachodnich Papuasów. Dlaczego siły bezpieczeństwa oskarżają ich o rebelie i zabijają? One muszą odpowiedzieć za ten haniebny akt.” – podsumował zdecydowanie Wakum, dodając jednak, że działacze KNPB powinni wycofać się z walki i skupić na dalszej pracy na rzecz ludzkości i godności Rdzennych Papuasów.\n7 PAPUASÓW ZAATAKOWANYCH PRZEZ INDONEZYJSKICH ŻOŁNIERZY\n23 grudnia 2012 roku „West Papua Media” poinformowały o tajemniczym ataku na północno-zachodnim krańcu Papui Zachodniej, w rejonie Raja Ampat. Cztery osoby zostały zabite, a trzy inne ranne, w rezultacie napadu niezidentyfikowanych napastników. Cztery ofiary śmiertelne to La Tula (13 lat), La Nuni (55 l.), La Jaka (30 l.) i La Edi (20 l.). Wśród osób rannych znaleźli się natomiast La Amu (20 l.), La Udin (30 l.) oraz La Diri (20 l). Według La Amu, jednej z ofiar, która przeżyła masakrę, siedmioosobowa grupa została zaatakowana znienacka podczas połowu ryb. Łodzie nagle znalazły się pod gradem kul. La Amu nie potrafił stwierdzić kto stał za atakiem, ale na łodzi z której dobyły się strzały zauważył sylwetki czterech osób.\nDalsze postępowanie prowadzone przez indonezyjskie służby wykazało, że osobami które ostrzelały zaskoczoną grupę, byli żołnierze indonezyjskiej armii (TNI). Do tej pory nie ujawniono, co skłoniło ich do ataku, w skąpym komunikacie poinformowano jedynie, że jeden z żołnierzy TNI jest obecnie przesłuchiwany przez funkcjonariuszy Żandarmerii Wojskowej.\nPROTEST POD SIEDZIBĄ FREEPORT MCMORAN W PHOENIX\n14 grudnia 2012 roku w Phoenix, w amerykańskim stanie Arizona, grupa aktywistów związana z ruchami na rzecz praw człowieka i ochrony środowiska, spotkała się pod siedzibą górniczego giganta Freeport McMoran. Wśród zgromadzonych znaleźli się członkowie ruchu Occupy Phoenix, Sieci na Rzecz Akcji dla Timoru Wschodniego (ETAN) oraz Sierra Club. Celem protestu było przypomnienie o nadużyciach związanych z łamaniem praw człowieka, niszczeniem środowiska i łamanie, praw pracowniczych, które towarzyszą działalności Freeport McMoran w różnych częściach globu. Freeport Mc Moran od przełomu lat 1960/70 eksploatuje miedź i złoto na południu Papui Zachodniej, w obrębie ziem ludów Amungme, Kamoro i innych lokalnych plemion. Działalność amerykańskiego potentata górniczego doprowadziła do degradacji środowiska. Freeport McMoran przyczyniło się w tym czasie do zbezczeszczenia miejsc sakralnych, przymusowych wysiedleń całych społeczności, przemocy, tortur i morderstw dokonywanych przez indonezyjskie służby bezpieczeństwa na lokalnej ludności. Więcej na ten temat przeczytasz TUTAJ.\nRZĄD INDONEZJI USTANOWIŁ STOSUNKI DYPLOMATYCZNE Z NAURU\nRząd Indonezji ustanowił stosunki dyplomatyczne z położoną na południowym Pacyfiku wyspą Nauru. W oficjalnym komunikacie zbliżenie polityczne między oboma krajami ma przysłużyć się zwiększeniu wzajemnych możliwości i pogłębieniu współpracy w różnych sektorach, a w szczególności w zakresie zmian klimatu, zarządzania ryzykiem katastrof i współpracy Północ-Południe. Zdaniem niektórych komentatorów, rosnące zainteresowanie indonezyjskiego rządu zacieśnianiem więzi z wyspami Pacyfiku, determinowane jest przede wszystkim przez pragnienie oddalenia dyskusji na Forum Wysp Pacyfiku na temat ewentualnej niepodległości Papui Zachodniej. „Musimy zdobyć jak najwięcej wsparcia w krajach Pacyfiku, tak aby kwestia papuaskiej niepodległości nie otrzymała większego poparcia” – oświadczył Batarto Bandoro z Uniwersytetu Obrony w Dżakarcie.\nKilka krajów Pacyfiku, zwłaszcza Vanuatu, wyraziło już poparcie dla niezależności Papui od Indonezji; jest to temat często podnoszony na forum zrzeszającym kraje Oceanu Spokojnego. Nauru do tej pory wstrzymywało się od głosu, ale jak ostrzegają obserwatorzy, w razie rosnącego poparcia dla secesji Papui, może swoim zdaniem przychylić szalę decyzji na niekorzyść sztabu z Dżakarty. Mając na uwadze powyższe Bantarto ocenia, że dobrze się stało, że obecne stronnictwo polityczne nawiązało formalne stosunki dyplomatyczne z Nauru.\nNiewielkie państwo Nauru, jest sto osiemdziesiątym trzecim państwem spośród stu dziewięćdziesięciu trzech krajów ONZ, z którymi Indonezja nawiązała stosunki dyplomatyczne. Wcześniej rząd Indonezji dokonał zbliżenia na tym samym polu z Haiti, Botswaną oraz innym pacyficznym państwem Tuvalu.\nBENNY WENDA ODWIEDZIŁ STREFĘ KARAIBSKĄ\nBenny Wenda, uchodźca i działacz na rzecz niepodległości Papui Zachodniej, przebywający w Wielkiej Brytanii, odbył podróż po krajach strefy karaibskiej, podczas której starał się podnieść ogólną świadomość na temat sytuacji w Papui Zachodniej. W podsumowaniu swojej podróży napisał między innymi:\n„W Gujanie spotkałem się z prezydentem Donaldem Ramotarem… i Rasleighem Jacksonem, byłym przewodniczącym Rady Bezpieczeństwa ONZ… Na Jamajce spotkałem się z liderami społeczności w Kingston, Radą Maroonów Lumsden oraz lokalnymi społecznościami Rastafarian. W Kingston odbyła się projekcja filmu dokumentalnego o zapomnianej Papui Zachodnie: „Bird of Paradaise”. Na Barbadosie spotkałem się z członkami ruchu panafrykańskiego i przywódcami miejscowych społeczności. Byłem głęboko poruszony ciepłem i gościnnością jakich doświadczyłem oraz wsparciem jakiego udzielili wszyscy dla prawdziwej sprawiedliwości w Papui Zachodniej. Wróciłem do Wielkiej Brytanii wiedząc, że duch walki mojego narodu został poznany i otrzymał wsparcie na Karaibach”.\nDEKLARACJA POPARCIA ZE STRONY RASLEIGHA JACKSONA, BYŁEGO MINISTRA SPRAW ZAGRANICZNYCH GUJANY I BYŁEGO PRZEWODNICZĄCEGO RADY BEZPIECZEŃSTWA ONZ\n„Podstawowym prawem ludzkości jest prawo do samostanowienia narodów, jest to podstawowe założenie istnienia Narodów Zjednoczonych (Art. 1.2). Kwestia samostanowienia została przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w rezolucji 1514 (XV) z 1960 roku. W tej rezolucji uznano między innymi, że wszystkie narody mają prawo do samostanowienia, na mocy tego prawa określają one swobodnie swój status polityczny oraz podtrzymują suwerennie własny rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny…. Jest tragedią wielkich rozmiarów to, że w tym XXI wieku zachodniopapuaski naród jest pozbawiany przez Indonezję, prawa do korzystania z prawa do samostanowienia. Dzisiaj Papua Zachodnia i jej naród przypominają o swoich prawach. Wcześniej na Timorze Wschodnim, wsparcie wspólnoty międzynarodowej dla tego regionu zakończyło się niepodległością Timoru Wschodniego. Nadszedł czas, aby doprowadzić do pomyślnego końca, trwałą i odważną walkę ludu o wolność i niepodległość. Oni zasługują na międzynarodowe wsparcie ze strony ONZ, innych międzynarodowych organizacji, od globalnego społeczeństwa obywatelskiego, od rządów, od aktorów niepaństwowych, a nawet indywidualnych osób na całym świecie. Free West Papua Campaign jest godna poparcia i udzielam go jej z całego serca”.\nNa podstawie: humanrights.asia, westpapuamedia.info, freewestpapua.org, crazy-man.org, thejakartaglobe.com, tabloidjubi.com\nTAGI: Gujana, Indonezja, Morderstwa, Ocean Spokojny, Okupacja, ONZ - Organizacja Narodów Zjednoczonych, Papua Zachodnia, Papuasi\nGujańscy Indianie niepewni swojej przyszłości\nO Papui Zachodniej w Gujanie\nGujana uznała niepodległość Palestyny\nZbrodnie indonezyjskich policjantów mają związek z odkryciem rzekomego “Raju na Ziemii” w Papui.\nNa zlecenie biznesu turystycznego policjanci zamordowali wielu rdzennych mieszkańców.\nBiznes turystyczny na całym świecie ma duży związek z terroryzmem (na przykład z terroryzmem propagowanym przez przestępczą organizację o nazwie “black water”, która miała i najprawdopodobniej nadal ma swoje macki również w Polsce)\nPo raz pierwszy od 100 lat w maju spadł śnieg


Podchwytliwe pytanie: Ma się rozumieć, że to rondo będzie pierwszym w Gliwicach rondem z tramwajem?\nWysłany: Wto 21:34, 31 Mar 2009 Temat postu:\njeżeli tramwaj będzie do tej pory istniał\nWysłany: Wto 23:46, 31 Mar 2009 Temat postu:\nKwarek - inaczej być nie może\nWysłany: Wto 23:57, 31 Mar 2009 Temat postu:\nO ile to nie jest jakiś żart "pierwszokwietniowy"...\nWysłany: Śro 0:02, 01 Kwi 2009 Temat postu:\n^^ Wydaje mi się, że chyba nie, bo o rondzie już pisałem (bo słyszałem) spory czas temu.\nWysłany: Śro 19:29, 12 Sie 2009 Temat postu:\nZła wiadomość jest taka, że z powodu zmian w prawie znów odsunie się w czasie rozpoczęcie inwestycji drogowych: obwodnica, objazd Ostropy i łącznik Portowa-Perseusza. Takie wieści podaje MSI.\na jakiez to zmiany?\nWysłany: Śro 21:34, 12 Sie 2009 Temat postu:\nChodzi o procedury przygotowywania raportów środowiskowych. W MSI jest to wytłumaczone.\nWiecie co sie dzieje z pracami nad obwodnicą Ostropy bo coś ucichło... Czyżby kolejna obietnica która zostanie obietnicą\na nie projektują po prostu teraz i jest cicho?\nMyślę, że jest już zaprojektowane. Bardziej stawiałbym na to, że kończą zdobywać pozwolenia. Ewentualnie - jak w przypadku estakady Portowa-Perseusza - przeprojektowują jakiś detal, bo ktoś nie sprzedał im swojej działki.\nWysłany: Pią 12:50, 14 Maj 2010 Temat postu:\nWydaje mi się że trwa opracowywanie Oceny Oddziaływania na Środowisko.\nCoś chyba nie do końca poprawnie jest wykonane odwodnienie terenów po wschodniej stronie ostatnio wykonanego odcinka Okulickiego. (obok jednostki) Zawsze jest tam jeziorko, a po każdym większym deszczu woda wylewa się z niego na ulicę i przecinając Andersa spływa dalej w kierunku Kozielskiej.\nGdy były te ulewy dwa tygodnie temu, to spomiędzy krawężników wprost płynął strumyk, a dziś też widziałem piękną strugę wody.\nDrgnęło w sprawie obwodnicy:\ninformuję o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn.: „Budowa odcinka drogi od ul. Daszyńskiego do ul. Rybnickiej w Gliwicach – zachodnia część obwodnicy miasta G2/2”.\nOstatnio zmieniony przez ellilamas dnia Czw 14:06, 10 Cze 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 23:31, 23 Cze 2010 Temat postu:\nPasek na stroni Nowin:\n"Ponad 4 mln zł dofinansowania dla Gliwic z UE do zbudowanego już fragmentu zachodniej obwodnicy"\nKtoś może rozszyfrować?


Tylko połowa polskich firm ubezpiecza swoją działalność. Przedsiębiorcy lubią ryzyko? | Dziennik Bałtycki\nBlisko połowa przedsiębiorców spośród 600 przebadanych przez Polski Instytut Ekonomiczny we wrześniu 2018 roku korzysta z jakiejś formy ubezpieczeń. Najczęściej wskazywane są ubezpieczenie majątkowe, a do ich najpopularniejszych form należą ubezpieczenia od kradzieży, włamań i rabunku (70 proc. wskazań), ubezpieczenia od ryzyk awarii (57 proc. wskazań) oraz następstw nieszczęśliwych wypadków (54 proc. wskazań).\nUbezpieczenia finansowe są zdecydowanie mniej popularne. Najczęściej wskazywane, gwarancja ubezpieczeniowe należytego wykonania kontraktu, uzyskały wynik zaledwie 16 proc. – mówi Katarzyna Dębkowska, kierownik zespołu foresightu gospodarczego Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Częstość korzystania z ubezpieczeń wzrasta wraz z wielkością przedsiębiorstwa. Większe firmy bardziej świadomie zarządzają ryzykiem i równocześnie dysponują większymi środkami pieniężnymi do wydania na ten cel.\nPrzedsiębiorstwa najczęściej korzystają z ubezpieczeń od włamania i kradzieży, awarii oraz następstw nieszczęśliwych wypadków. Rzadziej wykorzystywane są ubezpieczenia związane z odpowiedzialnością cywilną oraz dotyczące procesów. Pracodawcy często nie potrafią ocenić ryzyk w podejmowanych przez siebie działaniach, dlatego sporadycznie ubezpieczają swój majątek – tłumaczy Katarzyna Dębkowska. Dopiero gdy dochodzi do wydarzenia, które wiąże się z poniesieniem kosztów, przedsiębiorcy zdają sobie sprawę ze związków przyczynowo-skutkowych w prowadzonych działaniach.\nUbezpieczenia transakcji sprzedaż\nCo piąte przedsiębiorstwo w ogóle nie ubezpiecza transakcji sprzedaży swoich wyrobów lub usług. Połowa ubezpiecza je podczas sprzedaży krajowej, a 28 proc. zarówno podczas sprzedaży krajowej, jak i na eksport. Zaledwie 4 proc. przebadanych firm ubezpiecza transakcje sprzedaży tylko podczas kontraktów eksportowych. Z kolei z ubezpieczeń i gwarancji eksportowych w KUKE S.A. gwarantowanych przez Skarb Państwa korzystało 17,4 proc. producentów-eksporterów z sekcji przetwórstwa przemysłowego. Był to odsetek ok. 2,5-krotnie wyższy niż w przypadku kredytów eksportowych w BGK (7,3 proc.) i ok. 3,5-krotnie wyższy niż w przypadku dopłat do oprocentowania kredytów eksportowych (4,9 proc.).\n- Z ubezpieczeń i gwarancji eksportowych korzysta coraz więcej przedsiębiorstw – mówi Janusz Chojna, kierownik zespołu handlu zagranicznego Polskiego Instytutu Ekonomicznego. – Między 2014 a 2017 rokiem zaobserwowaliśmy wzrost o 5,8 pp. W przybliżeniu co dziesiąty z badanych eksporterów nie tylko korzystał z ubezpieczeń i gwarancji eksportowych, lecz także uważał je za bardzo istotne dla firmy.\nMateriał oryginalny: Tylko połowa polskich firm ubezpiecza swoją działalność. Przedsiębiorcy lubią ryzyko? - Strefa Biznesu\nubezpieczenie od kra...\nMarzę, by zagrać wierszem! Rozmowa z Katarzyną Z. Michalską\n77 proc. Polaków przynajmniej kilka razy w miesiącu rozmawia ze swoimi dziećmi o bezpieczeństwie. Jest to spowodowane przede wszystkim troską o ich zdrowie. Blisko jedna trzecia z nich co najmniej raz w tygodniu myśli o tym, że ich dziecku może przydarzy się wypadek. Jednak strac...\nUbezpieczenie dla pierwszoklasisty. Na co zwrócić uwagę?\nZ danych Systemu Informacji Oświatowej wynika, że w roku szkolnym 2015/2016 do szkół uczęszczało ponad 5 mln uczniów. Jednocześnie, SIO donosi, że liczba wypadków z udziałem dzieci przekroczyła 65 tys., a ponad 50 proc. tych incydentów miała miejsce w szkole podstawowej. Według s...\nStatystyki Straży Pożarnej z 2016 roku są nieubłagane – prawie 2/3 pożarów (58 proc.)1 dotyczyła domów jednorodzinnych lub wielorodzinnych. Z badania przeprowadzonego przez TNS OBOP2 wynika, że 59 proc. Polaków ubezpiecza swoje nieruchomości. W większości jest to zabezpieczenie p...