2 327 6 1\nznajomy 12.10.2018 11:46\noszustwa i jeszcze raz oszustwa\naerofłot 15.10.2018 16:29\n@znajomy 12.10.2018 11:46\nzaraz usuną Twoje posty, (usunięte przez administratora) na fali chyba:(\nBronisław 18.10.2018 11:37\n@aerofłot 15.10.2018 16:29\nPosty mogą być usunięte przez administratora, które w sposób rażący łamią regulamin forum gowork.pl. Pamiętaj, że przed dodaniem wpisu należy zapoznać się z regulaminem, aby później nie okazało się, że słownictwo, którego użyliśmy na temat firmy SMF Poland jest niezgodne z zasadami na forum. Zachęcam do zapoznania się https://www.gowork.pl/regulamin\naerofłot 15.10.2018 12:57\n(usunięte przez administratora) Moje sugestie dla SMF Poland Sp. z o.o.: likwidacja Co mógłby zrobić pracodawca aby poprawić atmosferę w firmie: nic nie zrobią, Kulczyccy maja taką mentalność\nAneta 12.10.2018 09:20\n@smf, czy Twoje wypowiedzi mają jakikolwiek związek z pracą w firmie SMF Poland? Pamiętaj, że forum czytają osoby, które niekoniecznie mogą rozumieć to, co piszesz w swoich komentarzach, ponieważ nie mają doświadczeń związanych z pracą w tej firmie, dlatego, jeżeli możesz, to wyrażaj swoje opinie bardziej zrozumiale.\nBatman 01.10.2018 16:09\nJarek weź się zwolnij. Ile jeszcze ludziom będziesz nerwy psuć.\nJarek 02.10.2018 14:08\n@Batman 01.10.2018 16:09\nsmf shit 02.10.2018 17:17\njaki tamu Kulczyski, dalej kradnieszNogę już wy.. czy dalej na Twoje konto, jakoś cicho był w sądzie jak z bratem zeznawałś\nsmf shit 02.10.2018 17:21\njurek, tfuuuuu,sorki za pmyłkę\nsmf 04.10.2018 13:58\nczyba chciałeś powiedzieć JUREK, wiadomo jaki,\nsmf 04.10.2018 14:03\n@smf shit 02.10.2018 17:17\n(usunięte przez administratora), noga to tylko podstawka, zobaczcie mieszkania i domy jakie (usunięte przez administratora) pokupował , mogę podać więciej danych, nawet z zagrzanicy\nAneta 04.10.2018 11:39\n@Batman, dlaczego sugerujesz, aby osoba zatrudniona w firmie SMF Poland postanowiła się zwolnić? Myślę, że forum publiczne to nie jest dobre miejsce do takich rad tym bardziej, że ta osoba nie uczestniczy z nami w dyskusji. Zamiast tego lepiej byłoby, jakbyś podzielił się z nami swoimi doświadczeniami związanymi z pracą w tej firmie. @smf shit, Ciebie również zachęcam do szczegółowego przedstawienia swojej opinii na temat pracy w firmie SMF Poland.\nAneta 27.09.2018 11:45\n@pi, jakie zobowiązania ma spółka SMF Poland wobec Twojej osoby? Jesteś byłym pracownikiem firmy, czy może wykonywałeś jakieś prace na rzecz spółki i nie zostałeś rozliczony z wykonywanych zadań? Przedstaw szczegółowo to, co napisałeś, ponieważ na chwilę obecną Twój wpis pozostawia niejasności.\npi 27.09.2018 11:40\nUwaga, spółka nie spłaca zobowiązań!\nAneta 18.09.2018 08:18\n@XXX, uaktywniłeś się w wątku opinii o pracy w firmie SMF Poland, więc przypuszczam, że masz informacje, które mogą być pomocne dla czytelników, którzy przeglądają ten wątek. Podziel się z nami swoją opinią na temat pracy w tej firmie. Jak ocenisz warunki pracy oferowane przez pracodawcę?\nZA 30.07.2018 06:28\nOj przewraca wam się w d...ch. Z nieróbstwa. Dziś dzień Sondu wraca Pan. Będzie dym\nKaligula 30.07.2018 23:43\n@ZA 30.07.2018 06:28\nHahahahaha... hihihihi... oooooo uhahahaha..... ooooo masz Ty.... uuuuuuuhahahahahahahahahaha!!!!!! Ooooooo co się uśmiałem.... eh... Ty to masz poczucie humoru... eh... ooooo co się uśmiałem... PAN... eh... hihihi\nHahaha 31.07.2018 20:14\nchyba Twój pan....\nXXX 11.09.2018 21:16\n"wraca pan"?? Co miałeś na myśli? Rozwiniesz swoją myśl? może przedstawisz się Panie jeżeli potrafisz\nXXX 17.09.2018 22:22\ntak jak myślałem, jesteś panem ale co najwyżej eunuchów. słyszałeś szukają dublerów hobbitów ;)\nAneta 12.09.2018 08:06\n@XXX, widzę, że obserwujesz temat, który dotyczy opinii o pracy w firmie SMF Poland. Może posiadasz jakieś informacje, które mogą być pomocne dla osób, które przeglądają ten wątek? Masz jakieś doświadczenia związane z tym pracodawcą? Napisz, co wiesz o tym miejscu pracy.\nAneta 14.08.2018 11:07\n@Ja tu jestem, fajnie, że przedstawiłeś, jak wyglądają stanowiska, które można spotkać w firmie SMF Poland. Chciałabym poruszyć kwestię, którą dodałeś całkowicie niespodziewanie na końcu swojej wypowiedzi, albowiem chodzi o rzekome składki ZUS, które z tego co wywnioskowałam nie zgadzają się z tym, jak powinny wyglądać. Możesz napisać o tym coś więcej? Są jakieś niezgodności? Uzasadnij ten punkt swojej wypowiedzi? @Julian, Twój wpis nie wnosi kompletnie nic do tematu opinii o pracy w firmie SMF Poland, dlatego, proszę, aby na przyszłość w wątku pojawiały się komentarze, które dotyczą bezpośrednio pracodawcy.\nJulian 13.08.2018 07:06\nRudy lisie jak żyjesz? Idziesz na fajke? Pisz tutaj bo mi konto zablokowali\nAneta 07.08.2018 12:58\n@Bongo,@Ja tu jestem, pytanie, które chcę zadać kieruję do Was, dlatego, że widzę posiadacie wiedzę odnośnie pracy w firmie SMF Poland i szczegółowo opisujecie kwestie związane z warunkami pracy, które przedstawia pracodawca. Napiszcie, proszę, czy osoby młode bez doświadczenia zawodowego mogą w firmie nabyć odpowiednich umiejętności zarówno teoretycznych i praktycznych, które mogą być pomocne w dalszym rozwoju? Do reszty użytkowników mam prośbę aby w wątku nie było prowadzonej dyskusji na temat konkretnych osób, które są zatrudnione w firmie. Proszę, aby tego pilnować.\nJa tu jestem 07.08.2018 20:54\n@Aneta 07.08.2018 12:58\nSprawa dość prosta.... tak , jak i umiejętności i doświadczenie da się zdobyć w tej firmie. warunki do spełnienia: - trzeba mieć zdolność samokształcenia - mało kto poświęci czas świeżakowi -trzeba trafić na ogarniętą osobę, która chętnie pomoże i udzieli korepetycji. -mieć znajomego w firmie - szybko wprowadzi w kręgi ogarniętych ludzi ( mało takich zostało) - znajdzie chętnego lub sam nauczy wszystkiego (chociażby podstaw) -wszystko zależy na jaki dział: 1) obróbka - niby fajnie ale trzeba się samemu uczyć 2) biura - atmosfera taka o ale i tak jesteś pachołkiem władzy , -nikogo nie obchodzi czy masz rodzinę, inne zajęcie po pracy - robotę masz zrobić i poświęcić swój prywatny - dużo dziewczyn przelało łzami humory szefa 3) kontrola jakości - fajna sprawa, aby pilnować swojej roboty 4) polerka - śmiech na sali - kółko adoracji 5) podajniki, optima i reszta tej hali- da się ogarnąć wszystko, trzeba czasu i sporo szlifowania na początku - norma na produkcji 6) hs, piece i oblachowanie .... .... .... jakby nie rudy to żyłoby się lepiej,zeszyty i te sprawy, da się wytrzymać aby żyć w zgodzie z naturą , oblachowanie- cięższa robota, trochę dźwigania ale można bez lipy ogarnąć 7) stratosy - spoko, bez lipy, chyba jeden punkt wycieczki firmy bez przypału 8) magazyn - ktoś, coś, gdzieś - pilnować swojego jak na magazynie 9) laserniki i inne gady na tej hali - niby fajnie, ale grupa zamknięta: maszyna cnc, gięcie numerykiem, spawanie tig/mig/mag i czym tam jeszcze się znajdzie, kilka wkurzających osób, i wszystko zależy od przyjaźni. jeden drugiego wygryzie aby mieć lepiej, julian pogłaszcze po głowie albo kopa sprzeda. 12) konstruktorzy, programiści i tableciarze - jak ktoś spierdzieli to na bank oni są winni - przecież to oni stworzyli - ale spoko ekipa ---- kiedyś była 11) miejsce zastępcy prezesa - dużo chętnych ale jeden faworyt biega pod "4-kę"- jednak zajęte przez jednego. Julian stara się jak może ale ciężko wygryźć lisa. jak widać sporo tam tego, ale i tak warto zobaczyć jak to wygląda od środka ale podstawowy warunek : mieć twarde jaja/cycki - aby być odpornym na głupotę innych i nie brać wszystkiego do siebie - niech sobie gadają itp... może w końcu ktoś ich pociągnie do odpowiedzialności za nękania pracowników. aa P.S. proszę oddać moje składki zusowi\nBrygadzista 01.08.2018 15:03\nNic się nie zmieniło po urlopie juliana rudy dalej leci na fajeczkę ze swoim kolegą a i na spawalni za dużo roboty ma edek bo sie nie wyrabia i wychodzi na fajeczkę co 10 min a i składkę na karmę dla kotów trzeba zrobić bo nasz firmowy weterynarz nie wyrabia a i słyszałem ze tomek z giętarki nie wie co giąć\nLeon Z. 02.08.2018 07:38\n@Brygadzista 01.08.2018 15:03\nA skad ty Karolu Takie wiadomości masz skoro nie pracujesz już w firmie? Teściu donosi?\nBrygadzista. 02.08.2018 12:14\n@Leon Z. 02.08.2018 07:38\nJak piszesz bezpośrednio do kogoś to chociaż podpisz się prawdziwym imieniem, i tu masz błąd bo to nie Karol. Chyba za dużo Alko.\nJa 02.08.2018 13:25\n@Brygadzista. 02.08.2018 12:14\nA czego u ciebie jest za dużo że nie masz odwagi się podpisać jak wymieniasz w tych swoich wypocinach po imieniu osoby z którymi pracujesz albo pracowałeś?\nAneta 31.07.2018 10:53\n@Ja tu jestem, poza Twoją negatywną oceną kierownictwa firmy SMF Poland, jak ocenisz inne aspekty pracy związane z tą firmą? Można liczyć na dobre wynagrodzenie w tej firmie? Pracodawca docenia starania pracowników i odpowiednio ich wynagradza? Opisz, proszę, jak to wygląda w skrócie.\nBongo 31.07.2018 13:54\n@Aneta 31.07.2018 10:53\nWynagrodzenie to dziwna sprawa. Na umowie o pracę masz najczęściej najniższą krajową, reszta jest na "zleceniówkach". Najczęściej nie dostaniesz więcej jak 2000. To jest jakaś granica, której szefostwo nie chce przekroczyć. W tej chwili nawet na lubelski rynek to po prostu mało. Starania są nagradzane w taki sposób, że staje się to Twoim obowiązkiem i nic z tego nie masz. Zostaniesz kilka razy po godzinach (płaconych na umowie zlecenie i to w stosunku 1:1, nawet jak to święta lub niedziela), a jak nie możesz zostać to robi się wielka afera. "Przecież zawsze zostawallłeś!?" I pojawiają się teksty typu: zostajesz albo Cię wypier....e. Dosłownie takie.\nJa tu jestem 31.07.2018 17:14\nJak kolega wyżej, mam 1800 na umowie a reszta to zlecenia, premia za dobrą wykonaną pracę zależy od kierownika działu, jeżeli Cię lubi to da Ci 50zl, jak nie to nawet dziękuję nie usłyszysz, prędzej zabiorą 50-100-150 zł za to że ktoś spierdzielil, nie ważne jest kto, ważne aby kogoś ukarać i pokazać przykład dla innych. Są przypadki na innym dziale, że zabiera pieniądze i na drugi miesiąc dostaje się taka samą premie (laserniki) ale to musi być koleżanka od.... Nic na to się nie poradzi. Nadgodziny, delegacje i wszystkie inne rzeczy związane z czasem prywatnym nie są rozliczane. Dadzą 300zl jednej osobie na wyjazd i kilka osób ma z tego żyć, wracasz to pokazujesz paragony ze sklepów spożywczych.\nLambada 20.07.2018 16:36\nW czytym ta programistka od lasera co ma problemy z nadmiarem alkoholu ciągle pracuje? Jeli tak to firma dawno powinna upaść skoro utrzymuje na stanowisku taką "specjalistke".\nHahaha 21.07.2018 13:06\n@Lambada 20.07.2018 16:36\nOj zaraz jej przyjaciel będzie zdenerwowany i premie poleca....\nCiekawski 25.07.2018 02:06\n@Hahaha 21.07.2018 13:06\nSkoro mowa o specjalistach to niech mi ktoś wytłumaczy w czym specjalizuje się ta dziewczyna która, jak nie karmi kotów to lata z kubkami? Ciekawi mnie co ma wpisane na umowie,weterynarz czy operator zmywaka ?\nJa tu jestem 25.07.2018 21:53\n@Ciekawski 25.07.2018 02:06\nProsimy do odpowiedzi pANA ala kierownika.\nAnete 26.07.2018 18:35\n@Ja tu jestem 25.07.2018 21:53\n@Ja tu jestem potrzebujesz pomocy specjalisty od ortografii i prawidłowej polszczyzny albo pękła ci szybka w smartfonie i popisały Ci się takie dziwne literki,nowy smartfon możesz bez problemu zakupić w punktach telefonii komórkowej na terenie całego kraju. I jeszcze czy mógłbyś zdradzić wszystkim ciekawskim kim jest ta ala z Twojego wpisu. Pamiętaj imiona piszemy zawsze z dużej litery.Sam widzisz że po tak dziwnym wpisie nikt go nie polubił.Wymień szybko swój smartfon bo słabo wyszła Ci próba zabłyśnięcia tym wpisem.\nJa tu jestem 27.07.2018 21:32\n@Anete 26.07.2018 18:35\nJakoś dużo aNET na tym serwisie. Pokaż mi jeden błąd jaki popełniłem pisząc poprzedni post, Co do dużych liter - jeżeli ktoś zasłużył na szacunek to jego imię/ o nim będzie pisane z dużej litery. Z racji, że: j.k. t.z. d.b. k.m. I wiele innych nadgorliwych potrzebujących władzy/posady/... bez wykształcenia na to nie zasłużyli to będę tu pisał o nich z małej litery. Jeśli chodzi o nowy telefon, chętnie wymienię na coś nowszego, bo na starym klamocie ciężko się pisze ale bez błędów, a szybkę mam całą więc dzięki za troskę i dla Twojej wiadomość to nie Twój interes. Dostanę premie w tej zakichanej firmie to sobie kupię\nAnete 28.07.2018 12:01\n@Ja tu jestem 27.07.2018 21:32\nPochwal się kolego swoim wykształceniem i podziel się ze wszystkimi jak Twoje kwalifikacje i wyksztalłcenie mają się do tego czym się zajmujesz w firmie. A skoro firma jest zakichana a ludzie z którymi na pewno zdarza Ci się współpracować są tacy źli i niedowównują Ci swoim wykształceniem to pragnę w tym miejscu udzielić Ci pewnej wskazówki co robi się w takich sytuacjach a mianowicie to jest najwyższy zas aby zmienić pracę i otoczenie można to zrobić wyjeżdżając na przykład za granicę tylko wątpie że to coś zmieni ponieważ ludziom tak ograniczonym i z takimi problemami emocjonalnymi nigdzie nie będzie pasować praca ale zawsze można próbować bo w razie czego w Anglii na pewno też mają tego typu serwis na którym można zabłysnąć swoją szeroką wiedzą na temat firmy i ludzi tylko nie wiem czy wypisywanie głupot w jezyku angielskim pójdzie Ci równie sprawnie jak tutaj. Pozdrawiam Cię serdecznie wykształcony człowieku\nJa tu jestem 28.07.2018 15:15\n@Anete 28.07.2018 12:01\nPolubiłem Cię, bronisz firmy jak zabor kwasu pod domem. Na szczęście wypowiedzenie będzie na dniach złożone. Bo aż szkoda patrzeć co tu się wyprawia. Chętnie bym Cię poznał i porozmawiał po angielsku i dowiedział się co nauczyłeś/as się na zmywaku w tej anglii.\nSnake 28.07.2018 16:27\n@Ja tu jestem 28.07.2018 15:15\n@Ja tu jestem,jesteś dla mnie wielkim bohaterem,czytając twoje wpisy wnioskuje że targają Tobą niezdrowe emocje ale wyluzuj się trochę melisy i nogi wyżej głowy, w innej firmie na pewno będzie lepiej (albo gorzej !) ale nie łam się życie przed tobą a świat stoi otworem. Wspomniałeś ze jest dużo Anet a policzyłeś autorów którzy smarują na współpracowników a na drugi dzień podają im rękę i udają że nic nie wiedzą i są bardzo zdziwieni że jest jakiś głupi wpis ,potem w domu śmieją się "ha,ha,ha hi,hi,hi "i mają poczucie że są super bohaterami. Napisz kiedy się zwalniasz bo chcę złożyć swoje CV,jak zwolni się miejsce to może mnie zatrudnią bo aktualnie szukam pracy. Pozdrowienia dla Anety !!!!!\nStolarz 28.07.2018 19:36\n@Snake 28.07.2018 16:27\n@Snake, nie wcinaj mi się bo to ja jestem pierwszy w kolejce na stanowisko po @Ja tu jestem . Właśnie chciałem go zapytać co tam robi bo nie jestem pewien czy dam radę ,wywnioskowałem że jest osobą bardzo inteligentną, wykształconą, znającą języki obce i nie ma szacunku do przełożonych. Potrafię to zrozumieć ponieważ znalazłem się w podobnej sytuacji , w ostatniej mojej firmie nie dacie wiary, kazali mi pracować ! Dlatego zwolniłem się i założyłem własną działalność, zająłem się rękodziełem artystycznym a mianowicie rzeżbieniem w topoli (to takie drewno). Pierwszym moim projektem był Pinokio ale od razu się popsuł bo nos mu się nie wysuwał i ten nieudany start w karierze doprowadził mnie do depresji, po dwóch latach leczenia udało mi się pójść na kurs wróżenia z fusów.Szybko jednak zrezygnowałem bo jacyś ludzie biegali za mną na ulicy i coś krzyczeli . Chcę zatrudnić się w tej firmie i zobaczyć jak "Ciekawski"pobiera materiał do badań,to będzie nowe i bardzo ciekawe doświadczenie. Pozdrowienia dla Wszystkich .\nŻyczliwy 28.07.2018 20:32\nPojedziesz, zmienisz otoczenie to będziesz miał okazję się wykazać i być może też znajdziesz kompana do rozmów na swoim, dość niskim poziomie. Ja w przeciwieństwie do Ciebie nie narzekam na pracę i nie robie z siebie męczennika wypisując jacy to wszyscy są źli i nie dobrzy i jaką to firma zrobiła mi krzywdę zatrudniając mnie. Świetlanej przyszłości nie wróżę ale życzę powodzenia w dalszej "karierze"\nJa tu jestem 29.07.2018 13:42\n@Życzliwy 28.07.2018 20:32\nJednak potrzebujesz wrócić do szkoły i nauczyć się czytać ze zrozumieniem, nigdzie nie narzekałem na pracę w tej firmie, słabe jest kierownictwo i tyle. Firma jak firma.\nKtoś 29.07.2018 20:29\n@Ja tu jestem 29.07.2018 13:42\nNapisz do "Bravo" może tam Ci pomogą rozwiązać Twoje problemy\nstefanek 29.07.2018 22:48\n@Ktoś 29.07.2018 20:29\nto jakaś gazeta z chełma ? czy jakieś ugrupowanie aa?\nAnetae 26.07.2018 11:46\n@Ciekawski Nie jestem pracownikiem firmy ale chcę pomóc Ci w rozwiązaniu tego skomplikowanego problemu. Udziele wszystkich potrzebnych wskazówek jak masz postępować żeby rozwikłać tą zagadkę. Przede wszystkim pierwsze co musisz zrobić to pobrać od zwierząt materiał do badań genetycznych i upewnić się, że to rzeczywiście są koty. Najlepszym materialem do badań z pewnością będzie kał. Aby to zrobić wyjdź z hali i udaj się w miejsce w którym mogą przebywać zwierzęta, jeśli Twój węch Cie nie zawiedzie to na pewno będziesz wiedział że zbliżasz się do celu ponieważ poczujesz intensywny zapach materiału genetycznego tylko uważaj żeby w niego nie wdepnąć bo wtedy wymiesza się z Twoim i będą podejżenia że Ty też jesteś dokarmiany. Pamiętaj że pobierając próbki musisz być ostrożny i zrobić to tak żeby nikt się nie zorientował a przede wszystkim koty. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś to zwróć też uwagę czym są karmione bo to ma duży wpływ na jakość pobranych próbek. Pokarm musi zawierać dużą ilość białka. Pobrany materiał musisz jak najszybciej dostarczyć do Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach. Muszę Cię jednak uprzedzić o istniejącym ryzyku, że podczas badań może się okazać że nie są to zwierzęta ale plusem w takim przypadku jest to że wtedy będziesz miał pewność że stanowiskiem wpisanym na umowie na pewno nie jest weterynarz. Jeśli chodzi o sprawę z kubkami tutaj sytucja jest znacznie prostsza. Przepisy wyraźnie mówią że operatorem zmywaka jest osoba która jednorazowo jest w stanie umyć 54 i więcej kubków więc jedyne co musisz zrobić to dokładnie policzyć ilość mytych wyżej wymienionych naczyń. Jeśli liczba ta nie jest równa bądź nie przekracza 54 to niestety w tym przypadku stanowisko operatora zmywaka również odpada. Mam nadzieję że wszystko zostało już wyjaśnione. Nie poddawaj się i bądź konsekwentny w swoich działaniach i obserwacjach kolegów z pracy, a napewno dowiesz się prawdy. Koniecznie podziel się tym czego udało Ci się dowiedzieć ponieważ ma to bardzo duży wpływ na dalsze prosperowanie firmy\nHahaha 26.07.2018 15:15\n@Anetae 26.07.2018 11:46\nAle zabawny jesteś.\nAnetae 26.07.2018 17:00\n@Hahaha 26.07.2018 15:15\nTo nie jest zabawne. Ludzie tacy jak Ciekawski desperacko potrzebują mojej pomocy, ja właśnie po to tu jestem żeby rozwiązywać ich problemy, wyciągać z opresji i wspierać ich w tych trudnych chwilach. Udzielam im cennych wskazówek jak mają postępować w sytuacjach w których się znaleźli bo taki stan jak ciekawość może być tragiczny w skutkach, może doprowadzić do depresji i zabierać chęci do życia dlatego trzeba pomagać. O problemach trzeba rozmawiać i je rozwiązywać\nanonymous 18.07.2018 08:30\nFirma była jak każda inna, raz lepiej raz gorzej, kto dłużej pracuje ten wie, że zawsze sie coś działo i na 3 zmiany się robiło ruch był. Do czasu pojawienia się tezeta. Jak Jurgen mu tak zaufał nikt nie wie. Ten człowiek przez swoje ambicje doprowadził do czego doprowadził. Taki zakład rozwalić z premedytacją. Miał kilka prób przejęcia go dla siebie i się nie udało. Teraz chce go doprowadzić do ruiny i na gruzach stworzyć swoje królestwo. Zagrania z usunięciem wszystkich co mu zagrażali, nie płacenie zusu, zwalnianie przed okresem ochronnym, zadłużanie zakładu, sprzedaż poniżej kosztów produkcji i prywata nie są dobrym rozwiązaniem. Ludzie chodzą do tej roboty bo chcą pracować, każdy ma pewność, że emerytury tu nie będzie.\nPankracy 26.07.2018 09:24\n@anonymous 18.07.2018 08:30\nTZET zobaczył jakie dywidendy właściciele sobie wypłacają i też chce? Nie zdziwię się jak założy sam nową spółkę i kupi sobie za pieniądze SMFu SMF. Tak to zrobił wcześniej jurg i nog.\nAneta 25.07.2018 09:30\n@Gon sie, staram się uzyskać, jak najwięcej informacji, które są potrzebne dla osób rozważających podjęcie pracy w firmie SMF Poland. Nie jestem pracownikiem, tej firmy jedynie aktywnie uczestniczę w dyskusji, którą z Wami prowadzę.\nAneta 19.07.2018 10:15\n@anonymous, jakie stanowisko sprawuje osoba, którą opisujesz w swoim komentarzu odnośnie pracy w firmie SMF Poland? Myślisz, że są jeszcze szanse, aby tę sytuację w jakiś sposób odwrócić? Żeby firma pod względami, które poruszyłeś w komentarzu wróciła na właściwe tory?\nGon sie 19.07.2018 11:43\n@Aneta 19.07.2018 10:15\nŚmieszne.... Każdy wie o kim mowa, a kim Pani jest w tej firmie... ? To t.z. jest tylko jeden. A firma istnieje jeszcze czy wszystko poszło na inną spółkę ?\nAneta 13.07.2018 21:53\n@Goń się, dlaczego tak uważasz? Na pewno na wyrażenie przez Ciebie takiego komentarza odnośnie pracy w firmie SMF Poland wpłynęła jakaś konkretna sytuacja związana z pracą w tym miejscu. Czy mógłbyś podzielić się z nami swoją wiedzą na ten temat?\nGoń się 13.07.2018 21:48\nW tej firmie już nikt napewno nie doczeka spokojnej emerytury...i w żadnej innej spółce, przed ochrona dostanie się wypowiedzenie. Aby ciebie rudy lisie też to spotkało.\nAneta 05.07.2018 08:20\n@Aneta, możesz napisać coś więcej na temat zarzutów jakie złożyłaś przeciwko firmie SMF Poland? Co konkretnie wpłynęło na tak poważne kroki w stosunku do tej firmy? Czy możesz przybliżyć w sposób bardziej szczegółowy sytuację o której wspomniałaś? Napisz, proszę, coś na ten temat.\nAneta 27.06.2018 21:10\n@preforma, dość mocne słowa na temat firmy. Piszesz o wydarzeniach sprzed dwóch lat. Czy obecnie w firmie coś się zmieniło? Czy mogłabyś podać więcej konkretów na temat pracodawcy i warunków zatrudnienia? Zgłaszałaś w dziale finansowym opóźnienia w wynagrodzeniu i problemy z odprowadzaniem składki ZUS? Podziel się swoimi doświadczeniami, na pewno wiele osób z tego skorzysta.\nAneta 04.07.2018 11:40\n@Aneta 27.06.2018 21:10\nJestem wierzycielem tej Firmy, w ubiegłym tygodniu złożyłem w prokuraturze rejonowej w Świdniku zgłoszenie o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 300 Kodeksu Karnego\nAneta 17.06.2018 12:03\n@Potencjał, mógłbyś rozwinąć swoja opinię i dodać kilka argumentów, by poprzeć swoje zdanie? Jesteś pracownikiem firmy? Czemu masz taki punkt widzenia? Może napisałbyś kilka słów o swoich obowiązkach u tego pracodawcy? Jakie warunki pracy proponuje i czy można liczyć na premie? Czekam na Twoją opinię.\npreforma 27.06.2018 12:07\n@Aneta 17.06.2018 12:03\nHej, wygoogluj sobie wyłudzenie kasy unijnej w 2016 świdnik, to właśnie SMF, firma w ruinie, nie placa ZUS, opoznione wyplaty wynagrodzen, "towarzystwo wzajemnej adoracji"\nPotencjał 16.06.2018 23:18\n(usunięte przez administratora) nie ma po co tam iść.\nAdministrator 28.05.2018 09:17\nPosiadacie jakieś najnowsze informacje dotyczące SMF Poland Sp. z o.o.? Dajcie znać, jak aktualnie wyglądają warunki zatrudnienia w przedsiębiorstwie. Czy pracownicy otrzymują jakieś pozapłacowe benefity?\nPrzemo 16.04.2018 20:46\n5 kwietnia otrzymałem list z prokuratury, dokładnie zawiadomienie o wszęciu postępowania przeciwko p. Kusio Kazimierz, jest to prezes zarządu SMF Poland Sp. z o.o. odnośnie nieopłacania składek ZUS w okresie kiedy byłem zatrudniony. Będąc wezwany na zeznanie z radością opowiedziałem o wszystkich ściemach tej firmy, pracowałem 7 miesięcy w 2015 roku, przedstawiłem całą dokumentację wyjazdów "na delegacje" za które nie otrzymałem ani grosza, a o należne pieniądze walczyłem tygodniami. Podobnych zeznań było bardzo dużo, także bójcie się świdniccy odbyciarze, łachy i doliniarze bo kres tej nory nastąpi niebawem. Wszystkich Was Dymam! :)\nTeż dostalem list 17.04.2018 15:55\n@Przemo 16.04.2018 20:46\nKim jest ten Kusio ? Czemu ktoś nieobecny ma beknąć za kogoś innego ? Firmę prowadzi kto inny a odpowiada kto inny ? Niech zaczną brać na barki swoje wybryki.\nPrzemo 17.04.2018 19:46\n@Też dostalem list 17.04.2018 15:55\nTo jest prezes zarządu, więc jego pociągają do odpowiedzialności za działania firmy, wszystkie przekręty i nieopłacone składki ZUS.\ntwoja stara bawara 27.04.2018 22:02\n@Przemo 17.04.2018 19:46\nprzecież tojest slup, nawet najstarsi gorale go nie widzieli\nM3power gruchot 27.04.2018 22:37\n@twoja stara bawara 27.04.2018 22:02\nTa stara bawara co jego tescio smiga po lbn ?\nglos z ciemnosci 27.04.2018 21:51\nczy srarania reki kebsa i krupnika doprowadzily juz do upadku smf? gajowy tego sam nie naprawi, stara się ale duzo osob mu utrudnia, musi byc nowy narybek ludzi co chca pracowac by to dzialalo. juras inwestuj kase w sprzet materialy i ludzi a samo sie wszystko zrobi\nBigos 27.04.2018 11:00\nMam pytanie, jak SMF nie płaciło składek i upadło, czyli już nie zapłaci, więc jak ktoś pracował 3 lata w takiej sytuacji musi dłużej pracować o trzy i pójść na emeryturę w wieku 70lat czy dostanie mniejszą kasę?\n.!. 27.04.2018 20:29\n@Bigos 27.04.2018 11:00\nPoliczą Ci jako okres składkowy a to już od zusu zależy jak to sobie ściągnie\nZostaw opinię o SMF Poland Sp. z o.o. - Świdnik\nChcę otrzymywać powiadomienie emailem o nowych opiniach w wątku SMF Poland Sp. z o.o. Świdnik\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez GoWork.pl Serwis Pracy Sp. z o.o. z siedzibą ul. Żurawia 47, 00-630 Warszawa, w celu wysyłki powiadomień o firmie SMF Poland Sp. z o.o. zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych.\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie SMF Poland Sp. z o.o.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach SMF Poland Sp. z o.o.\nElektryczna 25A 21-045 Świdnik\nP P H Sawa\nP.W. C O R A X Józef Kruk\nIndywidualna Praktyka Lekarska Dorota Krzysiak-Orkisz\nK&A Beauty Studio Kosmetyczne Katarzyna Iwaniuk\nTest-Projekt Sp. z o.o.\nPraktyka Lekarska Marcin Iwański\nPipała Krzysztof Firma Handlowo-Usługowa


Jak stworzyć zielony azyl? | biznes.meble.pl\nChoć na zmiany nigdy nie jest za późno, to w tym sezonie jest to już ostatni dzwonek na metamorfozę ogrodu, tarasu czy balkonu, a co za tym idzie – wybór mebli, oświetlenia i dekoracji.\nTak jak outdoorowa moda od lat rządzi się własnymi prawami, tak tęsknota za wolnością i przestrzenią stała się katalizatorem zmian. Na co warto zwrócić uwagę podczas aranżowania przestrzeni na świeżym powietrzu? Jak przekonuje architekt Olga Nowosad-Szewców, należy postawić na spójność tarasu i architektonicznego stylu wnętrz: Znaczenie mają również dodatki, które wnoszą wakacyjny klimat. Powinniśmy wybrać wyposażenie wysokiej jakości – trwałe i odporne na czynniki atmosferyczne. Mile widziana jest także zielona roślinność w dekoracyjnych donicach, pozwalająca poczuć bliskość natury nawet w sercu tętniącego życiem miasta.\nJeszcze jest czas na taras\nUmiejętne i funkcjonalne zagospodarowanie tarasu bywa nie lada wyzwaniem. Ważne jest tu nie tylko maksymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni, ale także dbałość o detale i wprowadzenie atmosfery, która pozwala na relaks i pozytywnie nastraja. Właśnie takie są tarasy zaaranżowane przez Olgę Nowosad-Szewców, architekt wnętrz Decoroom, która podkreśla: Tarasy mają być przede wszystkim zaaranżowane tak, żeby stanowiły kontynuację mieszkania i jego stylu. W okresie wiosenno-letnim taras staje się kolejnym tzw. pokojem bez sufitu, w którym możemy miło spędzić czas.\nZOBACZ TAKŻE: Najgorętsze trendy wnętrzarskie w „NA WYMIAR”\nTaras z drewna to wytrzymała i efektowna konstrukcja. Pasuje do każdego domu, a zarazem jest jego funkcjonalnym przedłużeniem. Z łatwością komponuje się z pozostałymi elementami ogrodu, a możliwości aranżacji drewna są nieograniczone.\nDrewno na taras powinno być trwałe, stabilne wymiarowo i wytrzymałe na obciążenia. Dlatego wielkim powodzeniem cieszą się gatunki egzotyczne z Azji, Ameryki Południowej oraz syberyjska odmiana Modrzewia. Są wytrzymałe w przypadku niekorzystnych warunków pogodowych oraz bardziej odporne na użytkowanie i uszkodzenia mechaniczne. Łączą w sobie wytrzymałość, elegancki wygląd, niepowtarzalny charakter i usłojenie. Drewno egzotyczne to także bardzo dobry wybór związany z polskimi warunkami klimatyczno-pogodowymi. Przede wszystkim jego odporność biologiczna jest bardzo wysoka. Nawet jeśli zaniedbany czyszczenie i pielęgnację, to nie ma to większego wpływu na jego żywotność, a jedynie na estetykę, gdyż taras powierzchniowo spatynuje – mówi Piotr Lisowski, product manager w JAF Polska.\nNiezależnie od tego, czy ktoś mieszka w dużym kompleksie wielorodzinnym, czy w małym domu, czy po prostu w mieszkaniu z tarasem, każdy chce wyjść z czterech ścian i cieszyć się bliskością natury, słońcem i zielenią.\nZieleń jest bardzo ważna – nadaje klimat, dosłownie i w przenośni – podkreśla arch. Bogdan Kulczyński. Co prawda w mieście zdecydowanie trudniej o kontakt z nią, ale od czego są balkony lub tarasy w blokach i apartamentowcach. To one coraz częściej pełnią funkcję „przedłużenia” mieszkania. - Zwłaszcza w ciągu ostatniego roku, w czasie pandemii, przekonaliśmy się o tym, jak bardzo cenne jest posiadanie takiej dodatkowej przestrzeni – puentuje arch. Bogdan Kulczyński.\nWięcej w wydaniu specjalnym ,,NA WYMIAR”.\nMeble w stylu skandynawskim - czy pasują do każdego wnętrza?\nMust have na gwiazdkę


Oświetlone mieszkanie | Le Saint Trop\nKażde wnętrze potrzebuje różnego gatunku oświetlenia. Lampy podłogowe, kinkiety czy lampy sufitowe – to najczęstszy dylemat, towarzyszący aranżacji wnętrz. Na pierwszym miejscu warto podjąć decyzję o rodzaju światła. Przez ostatnie 10 lat sposoby oświetlania niemal całkowicie zostały zmienione, ale nie wszyscy jeszcze zaprzestali stosowania klasycznych żarówek. Współczesne żarówki energooszczędne pozwalają na redukcję zużycia aż do 80% energii.\nPoza tym coraz modniejsze staje się oświetlenie LED, które jeszcze niedawno nie było dostępne dla wszystkich. Klasyczne lampy świecą więc teraz za sprawą zaawansowanej techniki. Dla każdego z nas bardzo ważnym pomieszczeniem w domu jest sypialnia. I w tym miejscu z oświetleniem da się poszaleć. Zwykłe lampki nocne (polecamy: najchętniej kupowane produkty) ustawiane na nocnych szafkach powoli ustępują miejsca lampkom montowanym choćby w zagłówku łóżka, a nawet wprost do ściany nad łóżkiem.\nMożna też wybrać duże lampy stojące i nie kupować w ogóle nocnych stolików. Możliwości są setki. Pamiętajmy tylko, że w pokoju, w którym śpimy doskonale zdaje egzamin ciepłe, delikatne światło. To ma być miejsce odpoczynku, więc nikt nie chce mieć tam światła jak na stołówce czy stadionie. Wiele można zmienić także wykorzystując zwykłe lampki biurkowe.\nMałe, łatwo je przesuwać z miejsca na miejsce, a mogą nadać charakteru na przykład naszej pracowni. Naturalnie są też bardzo przydatne. Zdecydowanie lepiej i przyjemniej pracuje się przy tego typu lampie niż przy jednym głównym źródle światła. Nie zapominajmy o tym. Jeśli sprawa rozbija się o pomieszczenie kuchenne, trzeba zastanowić się nad punktowym oświetleniem.\nSamotna żarówka na suficie nie wydaje się wystarczająco wygodna, ponieważ nie oświetla blatów mieszczących się pod innymi elementami wystroju. Kuchnia jest miejscem, gdzie wszyscy domownicy spotykają się w trakcie posiłków, żeby porozmawiać, wymienić się wrażeniami z całego dnia. Miejsce to powinno zachęcać do przebywania, w związku z tym także światło jest istotne. Lampy do kuchni (spójrz koniecznie: http://www.galeriaoswietlenia.pl/cat/lampy-kuchenne/89) muszą dawać dość mocne światło, lecz powinniśmy zastanowić się nad właściwym umieszczeniem lamp. Jedna lampa sufitowa nie zda egzaminu. Będziemy zasłaniać sobie światło w czasie gotowania, nie będzie intymności i przyjemnego klimatu. Z tego powodu lepiej jedną lampę powiesić nad stołem, a nad blatami roboczymi założyć kilka mniejszych lampek. Takie rozwiązanie sprawdzi się świetnie.


Amerykańskie Predatory na libijskim niebie - RMF24.pl\nJedne z najnowocześniej maszyn na świecie, zamiast operacji lądowej. Waszyngton wydał zgodę na użycie Predatorów w celach bojowych. Piątek ma być pierwszym dniem ich nowej misji. Jak twierdzą eksperci te supernowoczesne maszyny, dla wroga mogą być gorsze niż operacja lądowa.\nPredatory są w stanie operować na dużo niższych wysokościach niż inne samoloty wojskowe. Wszystko rejestrują, identyfikują cele a dane przekazują prosto do Pentagonu. Są naszpikowane najnowocześniejszą techniką.\nRobert Gates amerykański sekretarz obrony potwierdził, że już dziś maszyny zostaną wykorzystane. Mają niszczyć cele, które stanowią zagrożenie dla ludności cywilnej. Wcześniej były wykorzystywane w Afganistanie, Iraku i Pakistanie


Abp Gądecki: Europa może odrodzić się tylko wokół katolicyzmu - Kontrrewolucja.net\n3 maja 2016 Kontrrewolucja.net\tBrak komentarzy\t1050-lecie chrztu polski, 3 maja, abp gądecki, akt zawierzenia, Bóg, Częstochowa, jasna góra, KEP, Kościół, NMP Królowej Polski, wiara, wyszyński\nfoto: Paterm, licencja GFDL via Wikimedia Commons\nAbp Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, przewodniczył na Mszy świętej z okazji święta Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski oraz dziękczynnej z racji 1050 rocznicy chrztu Polski. – Prawo człowieka do życia jest pierwszym i podstawowym prawem ludzkim, które obowiązuje od pierwszej chwili istnienia – mówił na Jasnej Górze abp Gądecki. Księża biskupi oraz wierni dokonali też nowego Aktu Zawierzenia Narodu Polskiego Matce Bożej.\n– Ślubowania jasnogórskie stały się „polską kartą praw człowieka”. Jako pierwsze i podstawowe z tych praw ukazują one prawo człowieka do życia od pierwszej chwili jego istnienia – stwierdził podczas homilii przewodniczący KEP. – Trzeba szczególnie podziękować Maryi za wszystkie inicjatywy obywatelskie zmierzające do pełnej ochrony życia nienarodzonych – dodał duchowny.\nArcybiskup przypomniał też, że dzisiejsza uroczystość to okazja do ponowienia milenijnego Aktu oddania Polski w macierzyńską niewolę miłości Maryi za wolność Kościoła w Polsce i w świecie. W 1966 roku wypowiedział je prymas Polski, kard. Stefan Wyszyński. – Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego stanowiły akt religijno-moralny o wymiarze narodowym. Stały się one podstawą ogólnopolskiego programu duszpasterskiego, przygotowującego Polaków do jubileuszu Tysiąclecia Chrztu Polski – mówił abp Gądecki.\nKapłan zwrócił też uwagę, że treść roty jasnogórskich ślubowań to program nowego ładu społeczno-moralnego, który oparty jest na respektowaniu wartości chrześcijańskich. – Zasadniczo kładzie on nacisk na dochowanie wierności Bogu, Ewangelii, Kościołowi i jego pasterzom; trwanie w łasce uświęcającej; obecność zasad Ewangelii w życiu rodzinnym; poszanowanie życia ludzkiego i nierozerwalności małżeństwa, godność kobiety; obronę młodzieży przed niewiarą i zepsuciem moralnym; na sprawiedliwość i miłość w życiu społecznym; na przezwyciężanie wad narodowych oraz rozwój cnót społecznych – mówi arcybiskup. Podkreślił również, że mamy dziś do czynienia z wypaczonym pojęciem wolności, która dla wielu współczesnych stała się religią. Przypomniał, że właściwie rozumiana wolność nie oznacza swobody w robieniu czego tylko się zechce. – Wolność ma swoją wewnętrzną „logikę”, która ją określa i uszlachetnia; jest podporządkowana prawdzie i urzeczywistnia się w poszukiwaniu prawdy. Ilekroć człowiek pragnie wyzwolić się od prawa moralnego i uniezależnić się od Boga, tylekroć nie zdobywa wolności, ale ją niszczy – dodaje arcybiskup.\nAbp Gądecki zauważył też, że powrót do Aktu zawierzenia potrzebny jest szczególnie w momencie, gdy Europa wyrzeka się wiary, która ją ukształtowała. – Odejście od chrześcijaństwa, odejście od prawdy, musiało doprowadzić do dezintegracji Europy. Pełnej prawdy o człowieku nie ma poza Kościołem. Jedynym ośrodkiem, wokół którego może odrodzić się organizm duchowy Europy, jest prawda katolicka, czyli powszechna – mówił arcybiskup. Po homilii odczytał on tekst nowego jubileuszowego Aktu Zawierzenia Narodu Polskiego Matce Bożej, przygotowany w 1050. rocznicę Chrztu Polski i 50. rocznicę milenijnego Aktu oddania Polski w macierzyńską niewolę miłości Maryi.\nMsza święta na Jasnej Górze zakończyła trwające od niedzieli jasnogórskie uroczystości odpustowe, upływające pod hasłem: „Z Maryją dziękujemy za 1050 lat chrztu Polski”.\n← Duda za zmianą konstytucji?\nNie żyje apb Tadeusz Gocłowski →


00701 008034 21303034 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Władysław Stanisław Reymont Liczba stron: 214\nISBN: 978-83-63625-85-6 Data wydania: 2013-12-10\nPowieść grozy. Główny bohater, poeta Zenon, jest emigrantem z Polski, który osiedlił się w Londynie. Tam znajduje stabilizację życiową oraz piękną narzeczoną Betsy. Jego życie komplikuje się w chwili, gdy pod wpływem przyjaciela ulega tajemnicom spirytyzmu. Poznaje hinduskiego guru oraz piękną i tajemniczą Daisy. Zafascynowany nią, coraz bardziej ulega jej urokowi. Za jej pośrednictwem kontaktuje się z duchami oraz staje się świadkiem satanistycznych rytuałów.\nWampir Władysław Stanisław Reymont (1911) DEMO Spis treści\nStrona redakcyjna ISBN: 978-83-63625-85-6 Tekst z domeny publicznej. Na podstawie publikacji fundacji Nowoczesna Polska Rok pierwszej publikacji: 1911. Język i pisownia mogą być miejscami archaiczne. Opracowanie tej wersji elektronicznej: © Masterlab, 2013. Zdjęcie na okładce: sxc.hu MASTERLAB Wydawanie i konwersja ebooków E-mail: biuro.masterlab@gmail.com www.masterlab.pl Białobrzegi Poland\nSpis treści Wampir Strona redakcyjna I II III IV V VI VII VIII IX\nI Wszystkie światła pogasły; tylko między oknami w zielonawej, kryształowej kuli mżył się rozpierzchły, ledwie dojrzany płomyk, jak gdyby świętojański robaczek, trzepoczący się w ciemnościach. Cisza zapadła nagle, cisza pełna dręczącego oczekiwania. Siedzieli z przyczajoną uwagą, skupieni aż do martwoty, a pełni szarpiącego niepokoju i ledwie powstrzymywanych dygotów trwogi. Czas płynął wolno w przerażającym milczeniu, w dławiącej okropnej ciszy trwożnych przeczuwań, że jeno niekiedy jakieś stłumione westchnienie wionęło w ciemnościach, podłoga zatrzeszczała, aż drgnęli gwałtownie, to nierozpoznany szelest, jakby lot ptaka, okrążał ich głowy, łopotał po pokoju, wiał chłodem na rozgorączkowane twarze i marł w mrokach rozłkanym szelestem... ...I znowu przepływały chwile długie jak wieki, chwile milczenia dręczącego i oczekiwań. Naraz stół drgnął, zakołysał się gwałtownie, uniósł w powietrze i opadł bez szelestu na podłogę. Lodowaty dreszcz wstrząsnął sercami... ktoś krzyknął... ktoś załkał nerwowo... ktoś zerwał się jakby do ucieczki... palące tchnienie trwogi przewiało w ciemnościach i zakłębiło się w duszach bolesnym, męczącym drżeniem, ale wnet przygasło wszystko, zdławione przez straszne pragnienie zjaw... O cud błagały trwogi wszystkie i dusze rozpięte w bolesnej tęsknocie. Cisza stała się jeszcze głębsza, powstrzymywano oddechy, tłumiono strachliwe bicie serc, wytężano całą siłę woli, aby nie zadrgnąć, nie szepnąć, nie poruszyć się, nie patrzeć nawet i martwieć w takiej cichości, że ruch jakiegoś zegarka przewiercał serca bezustannym, bolesnym dygotem i bił w skroniach ciężkimi młotami. Szum głuchy, bełkotliwy a rozwiany i daleki, jakby morza odpływającego, wrzał monotonnie za oknami, deszcz zacinał bezustannie, brzęczał cicho i po zapoconych, szarzejących szybach spływał nieskończonymi sznurami paciorków i szemrał sennie, szemrał lękliwie; to wiatr obijał się o szyby i ze zduszonym, żałosnym krzykiem obsuwał się martwo po ścianach, a potem jakieś drzewa, podobne do strzępiastych chmur, drzewa ślepe i nieme nachylały się cicho do okien, chwiały się cieniem ledwie uchwytnym jak sen nieprzypomniany i jak sen przepadły w mrokach. A pokój wciąż był głuchy, niemy i przepastny jak otchłań, tylko ten zielonawy płomyk niby gwiazda odbita w czarnej topieli drgał ustawicznie, rozpryskując się świetlistą larwą, jakby spod wody skłębionej, albo jakieś spojrzenie zamigotało rozwianym płomieniem i wnet marło w ciemnościach mętnych, pełnych nieuchwytnych, zaledwie wyczutych falowań, niedojrzanych ruchów, drgań niepokojących, szeptów zmartwiałych, konających połysków i przyczajonej, dygocącej trwogi... Stół znowu wyrwał się spod rąk, roztrącił siedzących, uniósł się gwałtownie i z hukiem padł na swoje miejsce... łańcuch rąk się przerwał, zerwało się kilka okrzyków, ktoś skoczył w bok do światła... – Cicho... na miejsca... cicho! – zabrzmiał rozkazujący głos. Ręce splotły się znowu w łańcuch nieprzerwany, przymilkli z nagła, ale już nikt nie potrafił pokonać nerwowego drżenia, dłonie się trzęsły, serca dygotały i dusze przelatywał wicher świętej trwogi, pochylano się nad stołem, jak nad niepojętą, tajemniczą istotą, której ruch każdy był cudem widomym, cudem żywym. Joe, przewodniczący, zaczął szeptać modlitwę, a za nim roztrzęsionymi wargami powtarzano coraz prędzej, coraz mocniej, iż ciemność rozbrzmiewała szmerem lotnym, namiętnym, wyrwanym spod serc, z głębi dusz olśnionych... Słowa padały rozwiane, płonące wiarą, wiotkie jak tchnienie, a potężne żądzą objawień, pragnieniem cudów... Naraz z drugiego pokoju czy z głębi jakiejś rozbrzmiał przytłumiony głos fisharmonii. Jęk zamarł w gardłach ściśniętych, dusze padły w senny lęk jakby przed skonem, nikt bowiem nie czekał tej muzyki, nie wiedział, skąd płyną te tony, nie rozumiał, zali to dźwięki żywe czy oman słodki?... Opadli piersiami na stół, bo nikt już sił nie miał, trzymali się kurczowo za ręce, bojąc się puścić, bojąc się przepaść w samotności... cisnęli się do siebie ramionami i stłoczeni, drżący, przejęci świętym dreszczem zachwytu zanurzali się w te dziwne dźwięki przewiewające niby wiatr pieściwy po strunach harfy niewidzialnej. I tak zapomnieli o wszystkim, że nikt już nie wiedział, rzeczywistość to – li sen czarowny? A muzyka rozpylała się w ciemnościach kadzielnym tchnieniem modlitwy żarliwej, rosą srebrzystych dźwięków, wiewem melodii tak słodkiej, że dusze chwiały się w rozmarzeniu upajającym jak kwiaty w noc miesięczną. I śpiewem się podniosła uroczystym, potężnym, rozległym, jakby świat cały śpiewał. I krzykiem duszy zagubionej we wszechświecie łkała żałośnie... I wyżej wznosiła się jeszcze, aż w hymny łzawych zachwyceń i w dal takich roztęsknień, że była już jakby emanacją nowych bytów, rodzących się z tajemnicy i marzenia. Jeszcze nie ochłonęli z wrażenia, jeszcze dusze niby krze płomieniste chwiały się sennie w rytm konających dźwięków, gdy drzwi od przedpokoju otwarły się na rozcież, struga światła runęła słupem na podłogę i w progu ukazała się wysoka, jasna postać... Porwali się z miejsc, ale nim ktokolwiek zdołał krzyknąć, postać owa poruszyła się i szła wolno świetlistym pasem; szła sztywno i ciężko, z wyciągniętymi rękami, przystając co mgnienie i kołysząc się całą postacią... Drzwi się zamknęły bez szmeru i noc znowu ogarnęła wszystko. – Kto jesteś? – zatrzepotało zdławione pytanie. – Daisy... – wionął szept zgoła niematerialny. – Długo będziesz z nami? – Nie... nie... – Gdzie twoje ciało? – Tam... w pokoju... śpię... wołałeś... przyszłam... Guru... Szept się plątał i tak ścichł, że tylko bezdźwięczne, porwane drgania szemrały w ciemnościach... Mr Joe nacisnął guzik i elektryczne światło zalało pokój. – Daisy! – krzyknął jakiś człowiek rzucając się ku niej, ale stanął naraz jak gromem rażony, bo zwróciła ślepą twarz ku niemu, usiłując coś mówić, poruszając wargami... – Nie, nie Daisy... ta sama i obca, inna zarazem... Pochylił się ze zdumienia i przyczajonym, trwożnym wzrokiem obiegał twarz jej i postać całą... ta sama twarz, a rysy inne, obce... obce... – Daisy!... Nie... nie... – krzyczało w nim zdumienie i przypomnienia wiły mu się błyskawicami szaleństwa, strachu, lęku straszliwego. Nic nie rozumiał, nie mógł pojąć tej zmiany dziwnej, zdało mu się, że śni ciężko, że jakieś zwierciadlane odbicie Daisy stanęło przed nim i rozwieje się zaraz, natychmiast, sczeźnie jak widmo... Zamknął oczy i otworzył je natychmiast, ale Daisy stała na dawnym miejscu, była, widział ją w najdrobniejszych szczegółach, że cofnął się naraz, bo spojrzała na niego posępnym, otchłannym, obcym wzrokiem, a tak strasznym, że padł na samo dno trwogi... Wszyscy stali również w lodowatym odrętwieniu. Mr Joe zaś lękliwie podszedł do niej i dotknął palcami jej powiek, zatrzepotały i opadły mocno, a potem stopniowo dotykał jej skroni, rąk, piersi, ramion, przeciągał kilka pasów nad głową, cofnął się i rozkazująco powiedział: – Pójdź! Nie poruszyła się z miejsca. – Pójdź! – zawołał silniej, cofając się z wolna i nie spuszczając z niej wzroku – drgnęła nagle i jakby z trudem odrywając się od posadzki, zaczęła się posuwać za nim sztywnym, automatycznym ruchem, w głąb sąsiedniego pokoju, jasno oświetlonego... Nikt się przez ten czas nie poruszył, nie westchnął głośniej, nie zadrgnął; wszystkie oczy szły za nią. Mr Joe wziął ją za rękę i podprowadził do wielkiej sofy, ustawionej na środku pokoju; upadła na nią bezwładnie. – Możesz mówić? – pytał pochylając się nad nią. – Mogę... – Czy jesteś sama, Daisy?... – Nie pytaj... – Czy nikt z nas nie przeszkadza? – Nie... nie... cóż może przeszkodzić woli "A" – mówiła. Głos miała nie swój, zupełnie obcy, a chwilami jakby płynący z fonografu, trupi jakiś; wydobywał się martwym szmerem wprost z gardła, bo nie poruszała ustami ni żadnym muskułem twarzy. – Więc wszystkim wolno pozostać w pokoju? – pytał znowu mr Joe. Nie odpowiedziała, tylko poruszyła się niecierpliwie, podnosząc ciężkie powieki, że wywrócone oczy błysnęły białkami, jakiś uśmiech przewiał po bladej jak kreda twarzy, wyciągnęła rękę w próżnię, jakby witając kogoś niewidzialnego, i zaczęła coś półgłosem szeptać. Mr Joe słuchał uważnie, ale na próżno usiłował zrozumieć cokolwiek, mówiła w zupełnie nie znanym języku. – Co mówisz? – spytał po chwili, kładąc dłoń na jej czole. – Sarwatassida! – Mahatma? – Ten, który jest, który wypełnia wszystko, który jest "A", mój duch... – Czy zechce mówić przez ciebie? – Nie męcz mnie... – Czy stanie się co dzisiaj? Bracia są zebrani, czekają w trwodze, czekają w błaganiu o znak jaki, o cud... – Nikt z wcielonych nie jest godzien cudów! nikt! – zabrzmiał mocny, potężny, męski głos, a tak silny jak przez spiżową tubę płynący. Joe cofnął się przerażony, wodząc oczami dokoła, ale w pokoju nie było nikogo; Daisy leżała bez ruchu, światła płonęły jasno i cała grupa zebranych stała w drugim pokoju, na wprost niego. – Niechaj on gra! on! – szepnęła unosząc się i wskazując ręką na Zenona i zaraz padła w tył, wyprężona, sztywna i tak już pozostała. Próżno Joe usiłował zmusić ją do rozmowy, leżała martwa jak trup; ręce miała zimne i twarz pokrytą lodowatą rosą. – Zupełna katalepsja! Nic nie rozumiem – szepnął bojaźliwie. – Cóż poczniemy? – zapytał ktoś. – Módlmy się i czekajmy. – Czy to naprawdę Daisy? – pytał Zenon. – Daisy... nie wiem, może być... ale nie wiem. Drzwi od okrągłego pokoju, gdzie leżała, zatrzasnęły się z hałasem. – Siadać, cicho... rozpoczynamy!... Zenon siadł przed fisharmonią, stojącą w głębokiej niszy na prawo, wprost okien, i zaczął cicho grać. Światła wtedy raptem pogasły, przez chwilę jeszcze żarzyły się w żyrandolu rozpalone węgle, potem, gdy sczerniały, tylko kryształowa kula błyskała zielonawym, rozdrganym światełkiem. Usiedli pod ścianą, jeden przy drugim, nie tworząc już łańcucha. Zenon grał jakiś hymn wzniosły, stłumione dźwięki brzmiały słodkim chorałem, dalekim jakby z głębi niebotycznych naw płynącym i rozsypywały się w nieprzeniknionych ciemnościach. Joe zaś ukląkł i zaczął się modlić półgłosem, przez chwilę słychać było odsuwanie krzeseł i trzeszczenie podłogi, snadź przyklękli wszyscy, bo szept modlitewnych głosów zaszemrał rozpaloną, wrzącą ulewą i wtórował przejmującym falom muzyki... Zenon grał coraz ciszej, dźwięki zamierały z wolna, głuchły i niby zakrzepłe perły opadały ciężko, że już tylko jakieś błędne akordy jak pogubione westchnienia błąkały się w ciszy, powracały jednak i łkały upornie, przejmująco. Po długiej chwili martwego milczenia zerwały się znowu niby krzyk na pustkowiu, krzyk nagły, przeszywający, okropny!... I znowu opadała grobowa cisza, z której kiedy niekiedy wyrywały się błędne, rozełkane, samotne akordy... Modlitwa umilkła, ale ten głos monotonny zrywał się co chwila, przycichał... konał... i znowu powracał... znowu jęczał... znowu błąkał się, dreszcz zatrząsł wszystkimi, bo był jak rozpacz, jak krzyk padających w przepaść... Joe nie mógł już wytrzymać i rozniecił światło. Zenon siedział martwo, oczy miał przymknięte, głowę pochyloną na poręcz krzesła, prawa ręka leżała bez ruchu na kolanie, a lewą poruszał machinalnie, uderzając raz po raz w klawisze... – Wpadł w trans! – szepnął przygaszając znowu światła. W pokoju zrobiło się wprost strasznie, siedzieli w grobowym milczeniu, skurczeni w bolesnym nabrzmieniu trwogi i oczekiwania, błądząc oczami w ciemnościach i czepiając się tego jedynego światełka jak zbawienia. Chłód dziwny zawiewał od ścian, że mimo rozgorączkowania trzęśli się z zimna. Cisza była już nie do wytrzymania, a ten powracający wciąż, monotonny akord przejmował coraz sroższą męką... Naraz w ciemnościach zaczęło się coś stawać. Najpierw szyfrowe tabliczki, leżące na stole, jęły się podnosić i opadać jakby podrzucane, wreszcie trzasnęły w sufit i rozbitymi kawałkami posypały się na podłogę... A po chwili zaczęły się rozsypywać w ciemnościach świetliste, niezliczone drgania, ale tak nikłe, tak drobinowe, że wydawały się próchnicową fosforescencją, opadały połyskującą rosą, osypywały się po ścianach, gęstniały z wolna i świeciły coraz mocniej, zalewając pokój błyszczącym, rozdrganym tumanem, jakby śniegiem błękitnawym, opadającym bez szelestu sypką i pierzastą falą. – Om! – zadźwięczał w ciszy jasny, kryształowy głos. I pochylili głowy, i chórem z trwożną pokorą i wzruszeniem, stłumionymi głosami zajęczeli błagalnie: – Om! Om! Om! Świetlista ulewa jeszcze się wzmogła, już teraz pokój był podobny do ciemnobłękitnej otchłani, przez którą przepływał potok gwiezdnych pyłów tak jaśniejący, iż ściany, drzwi, obrazy, sprzęty i sine, wylękłe twarze widać było dokładnie poprzez to rozdrgane, opadające bezustannie przędziwo błysków. Mgławy zarys postaci, świetlany majak, widmo utkane ze światła, ukazało się naraz w drzwiach pokoju uśpionej. – Om! Om! – szeptali coraz ciszej, cofając się pod ścianę i przyparci do niej, zmartwieli w świętej zgrozie zdumienia. Zjawa jakby kwiatem z rozchwianych płomieni uniosła się w górę, była jakby wytryskiem rozproszonego światła, z którego co chwila urabiał się zarys ludzkiej postaci i rozpryskiwał wybuchem krótkich, rozpylonych błysków. Ulewa zgasła, pokój pociemniał, tylko zjawa błyszczącym ostro żółtawym obłokiem unosiła się z wolna, krążyła na parę stóp nad ziemią, stając się chwilami tak wyraźną w ludzkim kształcie, że widać było twarz kobiecą, okoloną długimi włosami, zarysy ramion i kontur całej postaci, a przez mgnienia i jakaś niebieskawa, mieniąca się płomieniami suknia widniała, ale niepodobna było dojrzeć rysów, bo to chwilowe skupienie światła, ten brzask rażący, z jakiego się urabiała, te połyskliwe, martwe drgania mieszały się ustawicznie, przelewały wirem bezustannym, że co mgnienie kontury się rozwalały w pył świetlisty i występowały na nowo. Przez jakąś dłuższą chwilę widmo stało się zupełnym kształtem ludzkim, przysuwając się tak blisko, że obłędny strach runął w nich piorunem, chwiało się tuż przed nimi, zbliżając swoją twarz okropną; twarz ślepą, bez rysów, jakby kulę, z gruba obrąbaną i przedziurawioną czarnymi otworami, larwę podobną do kłęba mgławiących się drobin świetlistych, larwę dręczącego snu i przerażenia. Sunęła od jednego do drugiego, zaglądając pustymi oczodołami w ich zamarłe i ostygłe ze strachu oczy, i jakieś ręce śliskie, wilgotnawe, jakby z nagrzanego kauczuku, ręce okropne i trupie, ręce zgrozy niewypowiedzianej dotykały się wszystkich twarzy. Ktoś jęknął ciężko, jakby przez sen dręczący, i widmo rozprysnęło się w tej chwili w migotliwy, świecący tuman. Ale nim ochłonęli, zjawiło się znowu w niszy przy Zenonie. – Daisy! – krzyknął bezwiednie Joe. Wszyscy ją również poznali; tak, ona tam stała, widać było dokładnie, każdy rys twarzy występował ostro w tej dziwnej jaśni promieniejącej z niej samej, każdy szczegół postaci, nawet kolor włosów tak dobrze im znany. Byli najgłębiej przekonani, że to ona sama stoi w tym łagodnym brzasku promieniowań, jakby w jasnym obłoku. Pochyliła się nad śpiącym, jakby mu coś chciała szepnąć do ucha, a on podniósł się i z niewysłowionym uśmiechem podał jej rękę i naraz, niby drzewo rozłupane przez piorun, rozpadł się na dwie osoby... siedział w dawnej postawie z głową pochyloną na poręcz krzesła i stał równocześnie w drugiej osobie przed nią pochylony... Krzyk zdumienia wyrwał się ze wszystkich ust i padł zmartwiały, bo oto drzwi od pokoju okrągłego rozwarły się i ujrzano Daisy leżącą na sofie. Dwa ciała leżały w śnie głębokim, równocześnie dwie zjawy, dwa widma czy dwie dusze przyobleczone w kształt widomy i płomieniejący światłem, dwa jakby zwierciadlane odbicia Daisy i Zenona przesuwały się w ciemnościach tuż przed nimi... Jak to długo trwało? mgnienie czy wieki, nikt nie wiedział, nikt nie myślał i nikt nie pojmował. W podziw padły dusze i klęczały w świętej grozie cudu... W tej przeświętej chwili łaski Izys odsłoniła rąbek zasłony przed łaknącymi światła, marzenia stawały się czymś więcej niźli rzeczywistością, bo cudem niezrozumiałym, tajemniczym, niezgłębionym, ale cudem, żywymi oczami widzianym. Poczuli się zawieszeni na krawędzi niepoznawalnego, jakby w samych głębiach stawań się i jakichś bytów nawet niemyślanych i rzeczy zgoła niepojętych dla ślepych oczu człowieczych. Przepadła wszystka pamięć żywota, wszystek pył ziemski opadł z ich dusz, wszystka myśl spłonęła, że pozostali jeno jakoby w samym rdzeniu istności, przed którą odsłaniają się tajemnice wszelkie, boć oto tam, o parę kroków, w ciemnościach drążyły się dwie jaśniejące postacie i trwał cud niepojęty... Cienie rysowały kontury, tworzyły ramę, z której tym wyraźniej promieniały zjawy świetlane, niby słupy martwych połysków, przenoszące się z miejsca na miejsce bez szelestu i w takim milczeniu, że słyszeli przyśpieszone bicie serc własnych. Z wolna, w jakiejś niepochwytnej, niezapamiętanej chwili widma poczęły blednąc, przygasać, niewidzialnieć i wsączać się w ciemności, tylko głowy pozostały nieco dłużej, chwiejąc się jak kwiaty świetlane na falach cieniów, były wciąż przy sobie, poruszając się jakimś wahającym, rozdrganym ruchem, znikały na mgnienia w rozpryskach oślepiających blasków i wynurzały się jeszcze, ale już bledsze, niklejsze, wiotsze, podobne do witrażowych postaci w mrocznych nawach, jeszcze oczy jaśniały dawną mocą i życiem, a już rysy się rozpadały, już marł kształt ludzki, aż i spojrzenia przygasły zmącone, jakby z nagła zanurzone w mrokach i przepadły, rozsypały się w pyłach białawych, z wolna gasnących. Skończyło się wszystko, noc ich znowu otoczyła i milczenie, nikt się jednak nie poruszył z miejsca, omdlałe serca ledwie biły, myśli dźwigały się leniwie i niechętnie, podnosiły się jakby z letargu zachwyceń i oczarowań. Ach, znowu życie, znowu głupia rzeczywistość, znowu ten sam dzień powszedni, dzień męki nieskończonej i tęsknot – znowu!... Głuchy, daleki szum miasta bił monotonnym szmerem w okna, deszcz brzęczał po szybach, a światełko, uwięzione w kryształowej kuli, trzepotało się zielonawą, tajemniczą źrenicą, jak niezgłębiona tęsknota, jak pamięć rzeczy minionych i niepowrotnych... Dopiero po długiej chwili Joe się przemógł i rozniecił światła. Drzwi do okrągłego pokoju były zamknięte. Zenon zaś siedział uśpiony na dawnym miejscu, przed fisharmonią. – Trzeba go zbudzić, wyczerpie się. Ale nim to uczyniono, sam się przebudził i powstał. – Zdaje mi się, że spałem? – szepnął przecierając oczy. – Zaraz usnąłeś. – Nie – grałem przecież coś, zdaje mi się, Bacha... – Grałeś także i później... – Przez sen?... – Byłeś w transie. – I grałem! Prawda, przypomina mi się jakaś melodia... zaraz... nie mogę jej schwycić... jakieś rozproszone dźwięki mam w pamięci, ale to dziwne, nigdy nie wpadałem w sen podobny... – Czy nic więcej sobie nie przypominasz prócz tej melodii?... – Nie... a Daisy? – Śpi jeszcze. Zenon otworzył drzwi do okrągłego pokoju i stanął zdumiony. – Ależ to ona... nie spałem, przecież, cóż we mnie wmawiacie, przed chwilą mówiłem z nią... chodziliśmy razem po jakimś parku... tak... pamiętam... drzewa błękitne... mówiła... zaraz... gdzie to było... Obejrzał się naraz lękliwie. Wszyscy stali dokoła, zapatrzeni w niego, ciekawi a milczący. – Coś się ze mną stało, czego nie mogę sobie przypomnieć... tak mnie dziwnie boli głowa... Zachwiał się, aż Joe ujął go wpół i posadził na krześle. Długo siedział nieruchomo, zapatrzony w siebie, w jakąś nierozpoznaną dal, pełną widzeń majaczących i snów nieprzypomnianych, daremnie usiłując ułożyć choćby obraz jeden, jedną myśl bodaj wyłonić ze strzępów rozpierzchłych i wirujących pod czaszką; zapadał w coraz większy mrok niepamięci; reszta bladych, nikłych majaczeń porwała się, gdy ją chciał pochwycić, ostatnie brzaski przypomnień zgasły, została tylko pusta, bolesna tęsknota za tym, co przepadło w nieznanych głębiach, że jakby się przebudził na nowo, otworzył szeroko oczy, przyjrzał się wszystkim i powstał. – Taki dziwnie jestem znużony i wyczerpany, że ledwie się trzymam na nogach... – skarżył się żałośnie. – Idź, połóż się zaraz – szepnął mu Joe. – Istotnie, to będzie najlepsze. – Odprowadzę cię do mieszkania. – Cóż, znowu, nie usnę przecież na schodach. Zaśmiał się wesoło i wyszedł do przedpokoju, ale gdy już miał wychodzić na korytarz, zawrócił i cicho pytał: – Czy Daisy śpi jeszcze? – Śpi, ale zaraz ją pójdę zbudzić. – Seans się udał? – Nadzwyczajnie, jutro ci opowiem szczegóły. – Ale dlaczego ja usnąłem? Nie daruję sobie tego... Schodził po schodach wolno, automatycznie, prawie nie wiedząc o tym, dopiero na pierwszym piętrze przystanął, rozejrzał się uważnie i jakby po raz trzeci się przebudził... Przypomniał sobie naraz, że był na seansie i że grał... Zatrząsł się, zimno go przejęło na wskroś, czuł się niesłychanie zmęczony i dziwnie, boleśnie niespokojny; jakaś melodia wić mu się jęła w pamięci, że począł ją nucić z cicha... Korytarz był szeroki, wysłany czerwonym dywanem, cichy i pusty zupełnie, a jasno oświetlony, bo szereg opalowych kwiatów, uczepionych u sufitu, rozsiewał elektryczne światło, ściany białe, poprzecinane gdzieniegdzie drzwiami, ciągnęły się długą, jednostajną linią, pełną nudy. Jakiś zegar wydzwaniał wolno. – Już siódma! Całe dwie godziny seansu – szepnął zdziwiony, podnosząc oczy, by sprawdzić na zegarze, ale ujrzawszy jakąś damę idącą z drugiego końca korytarza, poszedł spieszniej naprzeciw i naraz, nie dochodząc jej jeszcze, przystanął skamieniały. – Daisy? – krzyknął, odsuwając się pod ścianę. Miss Daisy przeszła witając go skinieniem głowy, jak zwykle uprzejmym i nieco wyniosłym, mały gnom szedł za nią z wielkim pudłem w ręku. Stał chwilę z przymkniętymi oczami, pewny, że to przywidzenie lub halucynacja, bo i jakże, przed chwilą zostawił ją tam uśpioną w pokoju seansowym, widział na własne oczy, pamięta... a ona teraz tutaj, ubrana do wyjścia, idąca z przeciwnej strony... Nie, to halucynacja. Otworzył naraz oczy. Miss Daisy była już na końcu korytarza i skręcała właśnie na schody wejściowe... Nadludzkim skokiem był już tam i wsparty o balustradę patrzył, jak schodziła na dół szerokimi schodami... Schodziła wolno, tren sukni ciągnął się za nią po szerokich marmurowych stopniach, rezedowordzawy płaszcz, obramowany futrem, obtulał jej postać wyniosłą, jasne włosy wymykały się wzburzonymi falami spod wielkiego, czarnego kapelusza... widział te szczegóły dokładnie, słyszał każde jej stąpnięcie... czuł ruch jej każdy... A na skręcie do przedsionka odwróciła głowę, oczy się ich skrzyżowały błyskawicami, zderzyły i rozbiegły, że cofnął się bezwiednie w cień... ale słyszał jej głos... szczęk drzwi... kroki na posadzce przedsionka... głuchy tupot koni na asfalcie podjazdu... śliski szmer odjeżdżającego powozu... – Kto tu wyjeżdżał? – zapytał po chwili odźwiernego. – Miss Daisy! Już nic nie odrzekł, bo mu się zdało naraz, że go ogarnęła ciężka, niezwalczona senność. Powrócił na pierwsze piętro i machinalnie odnalazł swoje mieszkanie; długo krążył po nim roztrącając się o sprzęty i meble; długo błądził po omacku, nie wiedząc, co począć, co się z nim stało, gdzie jest! Padł na jakieś krzesło i pozostał nieruchomy, zesztywniały z przerażenia, oto znowu ujrzał je obiedwie razem... tamtą, śpiącą na sofie, i tę schodzącą po schodach... Jakimś ostatnim odruchem świadomości rozniecił światło i zadzwonił. Weszła pokojówka. – Czy miss Daisy już powróciła? – zapytał po długim milczeniu, przytomniejąc zupełnie. – Miss dopiero przed chwilą wyjechała. – Ale czy dawno wróciła przed wyjazdem? – Nie wychodziła nigdzie, położyła się o zmroku i spała, obudziłam ją niedawno sama. – Spała i nie wychodziła nigdzie... nigdzie?... – Tak, z pewnością... – Była na drugim piętrze u mr Joe. – Nie, zapewniłam pana, że nie wychodziła. – Nieprawda! – krzyknął w nagłej pasji. – Ależ z pewnością... z pewnością... – szeptała zdumiona, cofając się przed jego błędnym wzrokiem i twarzą zmienioną. – Muszę być chory i najwidoczniej mam gorączkę – powiedział głośno, oglądając się podejrzliwie po mieszkaniu – nie było jednak nikogo, służąca uciekła, wszystkie drzwi stały otwarte. We wszystkich pokojach płonęły jasno światła, stały meble w surowych, ciężkich zarysach, błyszczały zwierciadła jak oczy promieniste i puste, kwiaty w wazonach barwiły się cicho, ciężkie portiery przysłaniały okna, a ze ścian ciemnych wyzierało kilka posępnych portretów. Wszystko to znał, poznawał, pamiętał, czuł, że jest u siebie, w swoim mieszkaniu, a jednak... jednak... poprzez te sprzęty i ściany, zwierciadła i kwiaty wyzierały jakieś zarysy przypomnień; kontury mgliste jakichś innych rzeczy, rzeczy zgoła nieprzypomnianych, a istniejących gdzieś... rzeczy zmartwychwstających wiotkim cieniem i zjawą niechwytną... Nic nie rozumiem... nic! – wołał chwytając się za głowę.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Wampir-ebookRO/p85459i119246" target="_blank" title="Wampir [Władysław Stanisław Reymont] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Wampir [Władysław Stanisław Reymont] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Staże zagraniczne - dobry wstęp do kariery? - praca.money.pl\nStrona głównaPracaKarieraPierwsza pracaStaże zagraniczne - dobry wstęp do kariery?\nWchodzący na rynek pracy młodzi ludzie z niezadowoleniem przeglądają ogłoszenia o pracę. "Wszyscy chcą młodych, świetnie wykształconych i z doświadczeniem. Skąd młoda osoba ma mieć doświadczenie, skoro zajmowała się studiami?" - pytają dyskutujący na forach dotyczących pracy internauci.\nOkazuje się jednak, że istnieją możliwości nabycia praktyki mimo młodego wieku i zaangażowania w naukę. Jednym z nich są zagraniczne staże.\n- Rynek pracy się globalizuje, a młode pokolenie jest zupełnie inaczej przygotowane do rozpoczęcia pracy zawodowej - mówi specjalistka ds rynku pracy Renata Kaczyńska-Maciejowska. - Różnice widać na wielu polach - choćby pod względem znajomości języków obcych, umiejętności posługiwania się nowoczesnym sprzętem, ale też jeśli chodzi o postrzeganie samego siebie. Młodzi ludzie mają zazwyczaj wysoką samoocenę (czasem nawet przesadnie), postrzegają siebie pozytywnie i wierzą w możliwość odniesienia sukcesu. Młode pokolenie ma też znacznie więcej możliwości rozwijania się na różnych polach. Jedną z nich jest łatwy dostęp do wyjazdów zagranicznych - mówi ekspertka. - Już podczas studiów młodzież może wyjeżdżać na organizowane przez uczelnie staże i wymiany zagraniczne. A to niezwykle cenne doświadczenie, które w przyszłości może zaprocentować na wiele różnych sposobów.\nPraktyka poza krajem to przede wszystkim szansa na doskonalenie języka, możliwość obserwowania rozwiązań stosowanych w zagranicznej firmie, ale także okazja do rozwijania w sobie ważnych umiejętności.\n- Kiedy jako rekruter widzę przed sobą CV, w którym pojawia się informacja o stażach poza krajem, ale także o wyjazdach na własną rękę do najprostszych nawet prac - np. na zmywak do Londynu, mogę przypuszczać, że kandydat jest osobą zaradną, odważną, otwartą, ambitną, chętnie podejmującą wyzwania. A są to cechy bardzo poszukiwane na rynku pracy i pozwalające przewidywać, że taki pracownik będzie cennym nabytkiem dla firmy - mówi Renata Kaczyńska-Maciejowska.\nOdbycie zagranicznego stażu (lub stażów) to atut w ręku pracownika, który można wykorzystać zarówno poza krajem, jak w Polsce. - Wielu młodych ludzi - ze szkodą dla naszego kraju, ale często z korzyścią dla samego siebie - dzięki zagranicznym praktykom ma możliwość znalezienie dobrej pracy poza Polską. A to zazwyczaj oznacza lepsze zarobki, wyższy standard życia, a także większą możliwość rozwoju - mówi specjalistka HR. Jeśli planujemy karierę w Polsce takie doświadczenie również będzie cenne. Z jednej strony wielu pracodawców wciąż ma "kompleks Polaka" i bardziej ceni świadectwo pracy czy praktyki w zagranicznej firmie niż rodzimej.\nZ drugiej nauka przez pracę podczas zagranicznego stażu, to realna szansa na poszerzenie horyzontów, zdobycie wiedzy o dobrych praktykach stosowanych w innych krajach, poznanie obcych nam procedur i systemów. Dla pracodawcy zatrudnieni kandydata z taką wiedzą i umiejętnościami, do tego zaradnego, samodzielnego, ambitnego i chętnego do nauki - bo o tym świadczy już samo zdecydowanie się na wyjazd - z pewnością jest bardziej kuszące niż sięgnięcie po osobę, która jedynie posiada wymagane wykształcenie formalne.\n- Jednym słowem - zarówno dla własnego rozwoju osobistego i zawodowego, jak i dla możliwości wpisania takiej pozycji do CV, warto korzystać z zagranicznych staży, a przerwy w nauce poświęcać na zdobywanie praktyki, a nawet niekoniecznie ambitną pracę poza krajem. Takie doświadczenia z pewnością nie mogą nam zaszkodzić, a tylko pomóc - podkreśla Renata Kaczyńska-Maciejowska.\nAD, JK, WP.PL


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Fordon - JAS-MS-95711 - 64.74m² - Jaszczak\n3 pokoje 3 piętro 64,74 m2 4 155,08 zł/m2\nAKTUALNE DZWOŃ 601 918 707 TYLKO FORDON na jego terenie mamy ~60 mieszkań, domów, działek posiadamy licencję i ubezpieczenie OC oraz już ponad 20 letnie (Fordońskie) doświadczenie.\nPrzedstawiam ładne trzypokojowe mieszkanie znajdujące się na jego trzecim ostatnim cichym piętrze w bloku wybudowanym w 1990 roku (świeżo po termomodernizacji).\nDuży ustawny salon z dużą zabudową Komandor i wyjściem na zadaszony balkon (panoramiczny widok).\nŚredni pokój ustawny z zabudową Komandor i ładnymi podświetlanymi wnękami (ledy).\nKuchnia z zabudową na wymiar wraz z osprzętem agd.: piekarnik elektryczny, płyta gazowa, lodówka wszystko renomowanej firmy Hot Point Ariston, okap Mastercook.\nŁazienka w ładnych płytkach z oknem (wanna z funkcją prysznica).\nW przedpokoju szafa z lustrem (niestety boazeria) i podwójne drzwi wejściowe.\nW całym mieszkanie na podłodze parkiet na którym położono panele.\nBardzo poszukiwana lokalizacja praktycznie centrum Fordonu tramwaj i autobus.\nDużo zieleni i miejsc parkingowych.\nSymbol oferty JAS-MS-95711\nPowierzchnia pokoi 20,27/15,90/9,75 m2


Śmiertelność wśród amerykańskich weteranów wojny w Zatoce Perskiej czesc 4\nSkorygowany wskaźnik częstości zgonów z przyczyn zewnętrznych był wyższy wśród kobiet niż wśród mężczyzn weteranów (1,78 vs. 1,17). Natomiast wskaźnik częstości zgonów z przyczyn związanych z chorobą był prawie taki sam wśród kobiet-weteranów, jak wśród mężczyzn weteranów (0,89 vs. 0,87). Śmiertelność specyficzna dla okoliczności według czasu oddania do Zatoki Perskiej\nŻołnierze wysłani do Zatoki Perskiej przed marca 1991 r. Byliby poddani większości potencjalnych czynnikó...\nProstaglandyna I2 nie jest głównym metabolitem kwasu arachidonowego w hodowanych komórkach śródbłonka z ludzkich mikronaczyń napletka.\nProstaglandin I2 (PGI2), silny czynnik rozszerzający naczynia krwionośne i inhibitor agregacji płytek krwi, jest głównym produktem metabolizmu kwasu arachidonowego w komórkach śródbłonka, które pochodzą z dużych naczyń krwionośnych (np. Żył pępowinowych). Zbadaliśmy, czy PGI2 jest również głównym produktem metabolizmu kwasu arachidonowego w hodowanych komórkach śródbłonka, które pochodzą z mikronaczyń skórnych w ludzkim nowonarodzonym napletku. Supernatanty z konfluentnych monowarstw komórek śródbł...\nPrzedawkowanie metoprololu leczone za pomocą Enoximonu\nCiężkie zatrucie lekami blokującymi receptor .-adrenergiczny, które prowadzi do zmniejszenia wytwarzania cyklicznego komórkowego AMP i upośledzonego uwalniania wapnia z retikulum sarkoplazmatycznego, powoduje bradykardię i niedociśnienie, które mogą być oporne na leczenie katecholaminami, wapniem i glukagonem. raport dotyczący pacjenta z zagrażającym życiu przedawkowaniem metoprololu, którego stan hemodynamiczny znacznie się poprawił po podaniu enoksymonu, inhibitora fosfodiesterazy III.\nPacjentką była 55...\nMaterial filtracyjny powinien byc tani, trwaly, miec duza zdolnosc regeneracji\nWeterani z Zatoki Perskiej byli nieco młodsi niż kontrolerzy (wiek w maju 1991 r., 28,4 vs. 30,2 roku), wliczali więcej żołnierzy służących w aktywnych jednostkach i obejmowali mniej kobiet (7,2 procent vs. 13,3 procent). Wśród rezerwistów i członków Gwardii Narodowej, którzy nie brali udziału w wojnie w Zatoce, charakterystyka 106 840 weteranów zmobilizowanych i 115 478 weteranów, którzy nie byli podobni. Wśród 665 516 weteranów wojennych w Zatoce Perskiej zmarło 1765 osób, a świadectwa zgonów przypadły ...\nstewia w ciąży\npenilarge gel opinie\nbiały nalot na języku u dziecka zdjęcia


Ośrodek Rehabilitacji Dziennej zamknięty! Czy uda się go uruchomić we wrześniu? • www.tujastrzebie.pl\nOśrodek Rehabilitacji Dziennej zamknięty! Czy uda się go uruchomić we wrześniu?\n2019-07-01, Autor: ap\nWojewódzki Szpital Rehabilitacyjny Dla Dzieci w Jastrzębiu\nWracamy do niepokojącego tematu Wojewódzkiego Szpitala Rehabilitacyjnego Dla Dzieci w Jastrzębiu-Zdroju. Od dzisiaj (przez brak kontraktu z NFZ) Ośrodek Rehabilitacji Dziennej jest zamknięty. Czy szpitalowi uda się wznowić pracę ośrodka po wakacjach?\nJakiś czas temu jako pierwsi informowaliśmy Was, że z początkiem lipca Ośrodkowi Rehabilitacyjnemu Dla Dzieci w WSR kończy się 5-letni kontrakt z NFZ. >>> Ośrodek Rehabilitacji Dziennej Dla Dzieci w Jastrzębiu zostanie zamknięty! NFZ nie podpisał kontraktu ze szpitalem<<<. Tak też się stało! Od dzisiaj ta część szpitala oficjalnie jest nieczynna.\nCo z dziećmi i personelem?\nW wyniku wstrzymania pracy ośrodka część dzieci (pilne przypadki) zostaje przyjęta na oddział. Ci, którzy do ośrodka zgłaszają się po raz pierwszy, zapisywani są na wrzesień lub odsyłani na rehabilitację do innych miast. Problem polega wówczas na tym, że u sąsiadów nie ma szans na krótki termin oczekiwania. Mali pacjenci np. w Wodzisławiu na rehabilitację przyjęci zostaną dopiero w styczniu.\nNa szczęście ta "przerwa" pracy ośrodka nie odbiła się na liczbie zatrudnionego personelu. Szpital musiał zarządzić jednak pewne zmiany. - Część osób przeszła na oddział, kilka pracowników skorzysta w tym czasie z urlopów. Możemy powiedzieć, że przez brak kontraktu z NFZ nikt nie stracił pracy - mówi Henryka Drużyńska-Skarbek, dyrektor WSR w Jastrzębiu.\nKonkurs uzupełniający NFZ\nNiestety rodzice dzieci, które zostają zapisane na wrzesień, nie mają pewności czy do zajęć dojdzie. (Jeśli tak, to liczba małych pacjentów po wakacjach się podwoi). Narodowy Fundusz Zdrowia zadeklarował, że w najbliższym czasie ogłoszony zostanie konkurs uzupełniający, w wyniku którego jastrzębska placówka zdrowia, od września otrzyma kontrakt na 5 lat.\nNie wiadomo, na jaką kwotę miałby być kontrakt (pieniądze zostały rozdysponowane na inne miasta), ani nawet czy taka procedura ruszy.\n- Dyrektor NFZ zapewnia nas, że możemy być spokojni i że kontrakt nie będzie niższy niż ten, który właśnie się skończył - mówi Henryka Drużyńska-Skarbek. - Codziennie sprawdzamy i czekamy na ogłoszenie konkursu - dodaje dyrektor WSR w Jastrzębiu.\nZapytaliśmy przedstawicieli NFZ, kiedy konkurs uzupełniający zostanie ogłoszony? Czekamy na odpowiedź. O dalszych losach ośrodka będziemy Was informować.\nTagi: Ośrdoek Rehabilitacyjny Dla Dzieci Jastrzębie, WSR Jastrzębie, rehabilitacja dzieci Jastrzębie, NFZ, kontrakt NFZ\nWyłaniają jastrzębskie talenty\n~Ania Bezoka 2019-07-02 08:46:59\nMoże w końcu uszanują nasze publiczne pieniądze z NFZ.\nWojewódzki Szpital Rehabilitacyjny Dla Dzieci w Jastrzębiu (Fot. WSR)


Wysłany: Śro 03 Cze, 2009 13:17 krok 6 i 7\n6 – „Staliśmy się całkowicie gotowi,\naby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru”.\n7 – „Zwróciliśmy się do niego w pokorze aby usunął nasze braki”.\nJednym z wywołujących lęk aspektem pracy nad Krokiem Szóstym i Siódmym jest ten,\nże wymagają one naszego bezpośredniego przestawania z Bogiem;\nspojrzenie na nasz stosunek do Niego w odosobnieniu i samotności naszych serc i umysłów.\nBardzo często problem ten pojawia się nie dlatego, że nie chcemy pracować nad tymi Krokami,\nale dlatego że nie wiemy jak to uczynić.\nKroki te będą szczególnie trudne dla tych, którzy nie zaakceptowali jeszcze obecności Siły Wyższej.\nNawet ci posiadający ustaloną wiarę w swoją koncepcję Boga i mocne religijne wychowanie\nmogą mieć kłopoty z zaakceptowaniem prostoty tych Kroków.\nWczesne wychowanie religijne być może nauczyło nas, że musimy być „dobrzy”,\njeśli oczekujemy dobrych rzeczy od Boga.\nWystępuje uczucie, że musimy „wykazać się” przed Bogiem,\nże musimy „upiększyć nasze czyny” zanim zwrócimy się do Niego w modlitwie.\nMoże nawet lękamy się, że gdyby On znał nas takimi jakimi naprawdę jesteśmy,\nto w ogóle by nie chciał, abyśmy byli blisko Niego.\nCzy tak bardzo wstydzimy się naszych czynów, że sami nie możemy na nie patrzeć,\na tym bardziej dzielić się nimi z tak potężną istotą ?\nTrzeba się zastanowić, czy uczucia te występują, gdy modlimy się tak:\n„Boże, chcę być bardziej uczciwy”,\n„Boże, chcę mieć więcej cierpliwości”,\nBoże, chcę być bardziej uprzejmy”.\nModlimy się o to, jacy chcielibyśmy być, albo jacy myślimy że powinniśmy być,\nzamiast powiedzieć Mu prosto i szczerze jak naprawdę z nami jest.\nCzy nie miałoby sensu, kiedy zwracamy się do Boga z naszymi wadami charakteru,\nprzedstawić stan w jakim się znajdujemy, a nie ten, jaki chcielibyśmy aby był ?\nPrzypomnijmy sobie nasze zmagania z Krokiem Pierwszym.\nMoże nasze modlitwy brzmiały w ten sposób:\n„Boże, spraw abym mógł pić normalnie”,\n„Boże, pomóż mi kontrolować moje picie”,\n„Panie, ja nie chce tak pić..... Chcę pić jak inni”.\nTe modlitwy były dla nas logiczne, bo przecież Bóg powinien chcieć, abyśmy pili przyzwoicie.\n„Dlaczego nie możesz mi tego dać ? Modlę się do Ciebie, a budzę się pijany !\nNo to jak Bóg może istnieć ?”.\nTeraz już znamy odpowiedź na te modlitwy.\nCzy były to modlitwy samolubne – modlitwy całkowicie skupione na naszych potrzebach,\nna życzeniach dla samych siebie ?\nLeczenie mogło się rozpocząć dopiero wtedy, gdy pokornie i szczerze zwróciliśmy się do Niego i powiedzieliśmy Mu,\njak to naprawdę jest, dopiero wtedy, gdy mogliśmy Mu powiedzieć:\n„Boże, jestem bezsilny i przestałem kierować własnym życiem”.\nProces zdrowienia mógł się rozpocząć dopiero wtedy, gdy ustało zmaganie i walka, a rozpoczęła się akceptacja.\nPowracając do Kroku Szóstego i Siódmego\nmoże powinniśmy pamiętać o problemach, jakie napotkaliśmy przy Kroku Pierwszym.\nMoże powinniśmy zaczynać modlitwę od uczciwego stwierdzenia tego co jest !\n„Boże, jestem niecierpliwy”,\n„Boże, jestem osobą nietolerancyjną”,\n„Boże, brak mi wiary”,\n„Boże, jestem nieuprzejmy”.\nZamiast naszych marzeń i pragnień odnośnie tego, jakimi chcemy być,\nprzedstawmy Mu się, jacy w rzeczywistości jesteśmy.\nNie ma potrzeby ukazywać się Bogu w jakikolwiek sposób odbiegający od rzeczywistości.\nNie potrzebujemy „upiększać” naszych czynów. Bóg nie ma wobec nas takich zamiarów.\nOn mówi nam, że nie możemy niczego uczynić, aby pozyskać Jego miłość,\nobojętnie jak wiele dajemy Kościołowi,ile robimy dobrych uczynków,\nczy jak dobrymi jesteśmy samarytaninami.\nJego miłości nie możemy zdobyć ! Miłość Jego jest już naszą poprzez samą Łaskę.\nŁaska jest miłością i życzliwością, na którą nie trzeba zasługiwać.\nNie trzeba jej zdobywać, ani jej wyczekiwać. Ona po prostu istnieje.\nCzy wierzymy w to czy nie, zależy od tego, czy mamy wiarę.\nTo po prostu wierzenie w coś, czego nie trzeba udowadniać.\nJeśli brak wiary nie pozwala nam żyć spokojnie, to z pewnością jest wadą –\nwadą, która stoi na drodze do wyzdrowienia i do więzi z Bogiem,tak jak Go rozumiemy.\nMoże ten brak wiary jest pierwszą wadą charakteru, do której powinniśmy Mu się uczciwie przyznać.\nAlkoholizm określany jest jako potrójna choroba: fizyczna, psychiczna i duchowa.\nZdrowienie musi obejmować wszystkie trzy płaszczyzny,\na wiara w Siłę Większą od nas samych jest istotną, niezbędną częścią zdrowienia.\nNależy pamiętać, że jeżeli znaleźliśmy wiarę w Siłę Wyższą,\nto również potem powinniśmy trzymać się jej świadomie każdego dnia.\nNawet ci z długotrwałą, solidną trzeźwością i silną wiarą mają czasem chwile zwątpienia i wtedy powinni prosić o siłę.\nPraca nad Krokiem Szóstym i Siódmym oraz stosowanie ich musi być procesem stałym.\nWiara jest jak roślina, którą trzeba podlewać jeśli ma żyć.\nWymaga troski i uwagi, aby zawsze być silną i zdrową.\nktóra była tak bezużyteczna w naszych próbach zaprzestania picia na własną rękę.\nWola to po prostu siła do wykonywania wyboru.\nMamy siłę wybrać takie postępowanie, jakie jest potrzebne do podtrzymania naszej wiary,\nbez względu na to jak niewielka może ona być.\nMożemy wybrać chodzenie na mityngi.\nMożemy wybrać codzienne czytanie materiałów.\nMożemy wybrać próbę rzetelnego praktykowania 12 Kroków.\nMożemy wybrać pójście na całego w pogoni za trzeźwością.\nMożemy wybrać modlitwę niesamolubną.\nTo samo dotyczy naszych wad charakteru.\nMożemy wybrać ich rozpoznanie, uświadomienie sobie i zaakceptowanie,\na w rezultacie zdobyć pewną siłę, by nimi kierować, zamiast być kierowanym przez nie.\nMożemy wybrać uczciwe podzielenie się nimi z naszą Siłą Wyższą\ni zwrócenie się do Niej o pomoc w ich usunięciu, wierząc, że Ona je usunie.\nSpojrzenie na Krok Jedenasty\nmoże rzucić jeszcze nieco światła na nasze rozważania dotyczące tych Kroków.\nKrok Jedenasty zaleca, abyśmy doskonalili nasz świadomy kontakt z Bogiem, tak jak Go rozumiemy,\nmodląc się jedynie o poznanie Jego woli wobec nas.\nJaka jest Jego wola wobec nas ?\nTak często zwracamy się do Niego z Prośbą o pomoc w podejmowaniu decyzji:\n„Czy powinienem to zrobić ?”,„Czy powinienem tak postąpić ?”,„Przyjąć tę pracę ?”.\nChcemy, żeby pomagał nam podejmować decyzje,\nale tak naprawdę to pytamy Go, jaka jest Jego wola wobec nas.\nJa jestem przekonany, że On chce, abyśmy byli trzeźwi,\nzdolni stawiać czoła życiu z godnością i spokojem – polegać na Jego sile i przewodnictwie,\na nie na alkoholu i narkotykach.\nPrzeprowadzenie takich drastycznych zmian w sposobie radzenia sobie z życiem\nwymaga by prócz procesu zdrowienia fizycznego i psychicznego\nnastępował również proces zdrowienia duchowego.\nKonieczność zdrowienia duchowego jest szczególnie widoczna,\nkiedy spojrzymy na spustoszenia jakich choroba dokonała w naszych stosunkach z innymi ludźmi.\nStosunki z bliskimi stopniowo pogarszają się, zastępujemy je wybranym przez nas środkiem chemicznym.\nNie ma miejsca dla tych, na których nam zależy.\nTo samo dzieje się z naszym stosunkiem do Boga, jakkolwiek Go rozumiemy.\nNastępuje odłączenie od Niego – odstąpienie.\nUważamy, że już Go nie potrzebujemy.\nMamy coś innego. Mamy środek chemiczny, który może wywołać poczucie wszechmocy.\nAnaliza upojenia alkoholowego ujawnia, że można je porównać do przeżycia duchowego.\nW tym stanie doświadczamy wspaniałych uczuć, mamy poczucie powodzenia, poza tym rzadko odczuwane.\nCzujemy, że jesteśmy mocni, że jesteśmy w stanie zrobić wszystko, cokolwiek byśmy chcieli,\nbądź stać się kimkolwiek byśmy chcieli.\nCzujemy, że posiadamy ogromną inteligencję i rozum; że jesteśmy ponad problemami całej reszty ludzkości.\nWystępuje wtedy często uniesienie duchowe.\nW następstwie tego przychodzi myśl:\n„Ja mogę wywołać w sobie takie przeżycia !\nMogę usunąć ból. Mogę dać sobie takie wspaniałe uczucie powodzenia !\nDo czego jesteś mi potrzebny Boże ?\nMogę sam sobie to wszystko załatwić z pomocą środka chemicznego.”\nA idąc jeszcze dalej myślimy o tym, że ten cud jest pod ręką !W tej butelce albo w tej tabletce.\n„Widzę ją, mogę jej dotknąć, powąchać, poczuć jej smak,potrzymać w rękach.\nMa ona formę i treść, więc wiem, że istnieje.\nNie potrzebuję wiary. Więc komu jesteś potrzebny, Boże ?”. Alkohol staje się naszym Bogiem.\nBogiem,na którym wkrótce będziemy polegać i do którego będziemy mieć zaufanie większe\nniż do czegokolwiek i kogokolwiek innego. Bogiem,\nktóry ostatecznie zniszczy nas i tych, których kochamy.\nLeczenie duchowe rozpoczyna się wtedy, gdy to sobie uświadomimy i zwrócimy się do Siły Wyższej,\nktóra nie zawiedzie naszego zaufania.\nDo życzliwego i kochającego Boga, który będzie nas znał takimi, jakimi jesteśmy naprawdę,\na mimo to będzie nas kochał i będzie się o nas troszczył.\nBoga, który da nam poczucie powodzenia, które nie zniknie po kilku godzinach.\nBoga, który może nam, dać poczucie siły, które nie przeminie.\nBoga, który nie zabierze naszego bólu, ale da nam, siłę na dalszą drogę, jeśli Mu na to pozwolimy.\nBoga, który będzie kierował naszymi stosunkami z tymi, których kochamy.\nBoga, który będzie sobie cenić nasz stosunek do Niego i który na zawsze zostanie z nami.\nUważam, że kiedy jesteśmy gotowi zająć się Krokiem Szóstym i Siódmym,\nto powinniśmy przypomnieć sobie o naszej bezsilności,\no tej samej bezsilności, z którą musieliśmy się zmierzyć w Kroku Pierwszym.\nMusimy wyzbyć się schematu myślenia, który sprawia, że czujemy że jesteśmy wszechwładni,\nże nasza siła może usunąć braki charakteru.\nTakie myślenie jest często przeszkodą na drodze do pomyślnego ukończenia Kroku Szóstego i Siódmego.\nTak jak jesteśmy bezsilni wobec alkoholu, tak samo jesteśmy bezsilni wobec naszych wad charakteru.\nPotrzebujemy pomocy. Musimy stać się gotowi, aby Bóg je usunął.\nNie możemy tego zrobić na własną rękę, tak jak na własną rękę nie mogliśmy przestać pić.\nMusimy zwrócić się do Niego w pokorze, by usunął nasze braki,\na następnie wierzyć, że On to uczyni. My tylko musimy się do Niego zwrócić.\nDla niektórych przeszkodą może być prostota tych Kroków.\nPrzejrzenie Kroków od Pierwszego do Piątego może nam pomóc zrozumieć na czym to polega.\n„Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu, że przestaliśmy kierować naszym życiem”,\nmożna uważać za Krok detronizujący.\nPrzed Krokiem Pierwszym my byliśmy na górze, my siedzieliśmy za kierownicą,\na Bóg, jeśli w ogóle istniał, był gdzieś poniżej.Krok Pierwszy zamienia nas rolami.\n„Uwierzyliśmy, że Siła Większa od nas samych może przywrócić nam zdrowia”,\njest Krokiem zmiany na stanowisku. Zdejmuje on nas z piedestału, a na nasze miejsce stawia Siłę Wyższą.\n„postanowiliśmy”, pozostawia tę Siłę Wyższą na piedestale i Jej powierza naszą wolę i nasze życie.\nKrok Czwarty i Piąty są Krokami działania i wymagają od nas zrobienia czegoś.\nNastępnie dochodzimy do Kroku Szóstego i Siódmego i wszystko czego się od nas żąda,\nto abyśmy stali się całkowicie gotowi i pokornie prosili.\nPo ogromnej ilości energii i wysiłku, jakie włożyliśmy w pierwszych pięć Kroków,\nbyć może teraz nie potrafimy wyhamować na tyle, by zdać sobie sprawę z tego, jakie te Kroki są proste.\nNie widzimy, że dotarliśmy do miejsca wypoczynku, że czas na uspokojenie.\nSzamoczemy się, przekonani, że nie robimy czegoś, co powinniśmy.\nStajemy się gotowi i pokornie prosimy, po czym natychmiast zaczynamy się zastanawiać,\nco powinniśmy teraz zrobić. Jakie będą następne posunięcia ?\nJak mam się zabrać do usuwania tych wad ?\nJak mam ... ?\nMusimy sobie uświadomić, że mamy robić tylko to, czego żądają Kroki.\nMusimy stać się całkowicie gotowi i zwrócić się do Niego w pokorze.\nMożemy wykorzystać ten czas na cichą kontemplację,\nna to, by coraz większe zbliżenie z naszą Siłą Wyższą stało się częścią nas –\nabyśmy przyjęli i uznali wiedzę i przekonanie, że już nie jesteśmy sami.\nTak jak stosunki międzyludzkie rozwijają się i kwitną dzięki uczciwości,\ntak samo dzieje się z naszym stosunkiem do Siły Wyższej.\nWraz ze zbliżeniem się do naszej Siły Wyższej przychodzi spokój, którego tak długo szukaliśmy.\nNie znaczy to, że nasze kłopoty się skończyły. Spokój nie oznacza końca konfliktów i bólu.\nMożemy jednak liczyć na siłę, której będziemy potrzebować do przetrwania,\ndo stawienia czoła problemom i stwierdzenia:\n„Tak, to boli. Tak, odczuwam ból, ale wiem, że to minie,\na ja będę mógł się rozwinąć dzięki temu przeżyciu.\nPotem będę lepszy, silniejszy, mądrzejszy. I wiem, że to mnie nie zniszczy, dzięki Sile Wyższej.”\nNiektóre problemy, jakie mamy z praktykowaniem tych Kroków spowodowane są przez nas samych.\nJeśli osoba tonąca wpadnie w panikę i będzie walczyć ze swoim wybawcą, to może zginąć.\nJeśli będzie walczyć dość długo i mocno, to zginie na pewno.\nMoże my powinniśmy przestać walczyć i pozwolić,\naby ktoś pomógł nam wydostać się z głębokiej wody.\nMoże powinniśmy się poddać i dać się unosić; niech fala zabierze nas do brzegu.\nMoże ten nieuchwytny spokój jest już wokół nas, ale my go nie czujemy przez tę walkę.\nStare wyświechtane hasła muszą nabrać dla nas nowego znaczenia, kiedy pracujemy nad tymi Krokami.\nHasła takie jak:\nNie komplikuj. Tylko powoli. Zostaw i oddaj Bogu.\nWysłany: Śro 03 Cze, 2009 14:35 ..\nChyba czytasz w moich myslach szukałam wczoraj kroku 6 i juz mam:)\nWysłany: Śro 03 Cze, 2009 14:44\nChyba czytasz w moich myslach\nOd tego są wiedźmy.\nWysłany: Nie 07 Cze, 2009 23:20\nKrok szósty to dla mnie taki kopniak, który pokazał mi wiele rzeczy, i uświadomił, że tak naprawdę dzięki AA mogę wiele rzeczy rozwiązać, załatwić uporządkować. Nie chodzi mi tutaj o jakieś wielkie górnolotne decyzje, tylko takie najprostsze dotyczące mojej codzienności. Mojego postępowania w stosunku do innych, moich słów, które codziennie wypowiadam, mojego zachowania w stosunku do dzieci, żony. Prosty przykład. Wulgaryzmy. Nie miałem pojącia, jak się ich pozbyć, bo szły mi często na język i na meetingu jeden z kolgów opowiedział, jak sobie z tym radzi. A oto i sposób, codziennie prosić swojego Boga o odebranie ich o oczyszczenie języka. Zacząłem to stosować i zaczyna pomagać bo przez cały dzień pilnuję się by nie walnąć jakiejś bluzgi. Inna kwestia unikanie imprez zakrapianych. Co zrobić, żeby nie wpaść przez nie? Unikać ich, jak wyczuję zapach/smród alkoholu to po prostu opuszcam towarzystwo co by nie kusić siebie i nie miotać się. To byłoby tyle bo się dziś z deka rozgadałem. To przez tą Częstochowę - naprawde podziałał na mnie energetyzująco\nWysłany: Wto 01 Lip, 2014 22:47\njak, że mamy czerwiec/lipiec kroki 6 i 7 idą do góry\nWysłany: Pon 07 Lip, 2014 08:09\nJak dotąd nie spotkałam się jeszcze w żadnym języku z lepszym opracowaniem kroków 6-7 niż w książce "Krok za Krokiem".\nWysłany: Pon 07 Lip, 2014 13:40\nAkacjo , Meszuge ci płaci ?\nWysłany: Wto 08 Lip, 2014 12:55\nAkacjo, polecam "Drop the Rock", by Bill P. Todd W. Sara S\nWysłany: Wto 08 Lip, 2014 12:58\nOprzeacowana przez troje alkoholikow, zawiera roznorodnosc doswiadczen zwiazanych z krokiem 6 i 7.\nMam nadzieje ze bedzie kiedys przetlumaczona na jezyk polski. Ta ksiazka jest tego warta\nWysłany: Wto 08 Lip, 2014 14:45\n))) Ulka (((\nWysłany: Wto 15 Lip, 2014 07:58\nAkacjo, polecam "Drop the Rock",\nBardzo dobra, ale nie chciałam podawać tytułów nie przełożonych na polski język.\nWysłany: Wto 22 Lip, 2014 09:19\nJa mogę powiedzieć na swoim przykładzie że Bóg uwolnił mnie od alkoholizmu i narkomanii. Nawet Biblia o tym mówi niejednokrotnie np: Jego ranami jesteśmyuleczeni' [Iz. 53:5]\nNatomiast to jeszcze nie koniec. Tak jak mówi ten krok. Panie uwolnij mnie od moich negatywnych cech charakteru. Np pychy.\nWysłany: Wto 22 Lip, 2014 11:44\nJa mogę powiedzieć na swoim przykładzie że Bóg uwolnił mnie od alkoholizmu i narkomanii.\nja uważam że Bóg tak jak ja Go pojmuję palcem by nie kiwnął jakbym nic sam nie robił w kierunku trzeźwosci, innymi słowy Bóg działa kiedy ja działam\nWysłany: Wto 22 Lip, 2014 16:41\nTak zgadzam się z tym. Zapomniałem jeszcze dopisać że w to wierze. Ja pojmuje Boga tak jak jest napisane w Biblii.\nWysłany: Wto 22 Lip, 2014 19:54\nja uważam że Bóg tak jak ja Go pojmuję palcem by nie kiwnął jakbym nic sam nie robił w kierunku trzeźwosci\nJa jednak uważam, że nie byłabym w stanie kiwnąć małym palcem w jakimkolwiek kierunku, gdyby ON mi nie pozwolił.\nBóg działa kiedy ja działam\nJa wierze, że Bóg może zrobić dla mnie to czego ja sama nie jestem wstanie.


Płytki marmuropodobne: ponadczasowy styl - styropiantarnow.com.pl\nStrona główna Płytki marmuropodobne: ponadczasowy styl\nNiezależnie czy remontujemy stare wnętrza, czy budujemy coś zupełnie nowego, zawsze musimy wybrać styl w jakim będziemy się czuć najlepiej. Równie ważna jest też dla nas jakość wybranych materiałów i tu z pomocą przychodzą płytki Paradyż My Way. Jeżeli szukasz marmuropodobnych płytek do swoich wnętrz i chcesz się nimi cieszyć przez długie lata, musisz się kierować nie tylko ceną, ale przede wszystkim jakością. Taką gwarantują piękne i ponadczasowe marmurowe płytki Paradyż My Way. Marmurowe wnętrza kojarzone dotychczas z niedostępnym luksusem przeżywają obecnie prawdziwy bum na tynku, a architekci bardzo odważnie sięgają po takie inspiracje, łącząc je w różne wariacje. Marmur był już wykorzystywany do wykończenia wnętrz na początku dwudziestego wieku i był synonimem bogactwa, ale też pozytywnie rozumianego snobizmu. Dzisiaj jego odsłona to płytki mamrmuropodobne, które dają większe możliwości obróbki niż jej klasyczny odpowiednik. Płytki Paradyż My Way sprawią, że nasze wnętrza będą zachwycać ponadczasowym stylem właśnie z lekką nutką dekadencji. Zaleca się jednak, aby zachować należyte proporcje i mieszać style oraz gatunki płytek czy farb, aby nie popaść w przesadę, która mogłaby nadać wrażeniu ciężkości czy przytłoczenia. Oferte płytek paradyż znajdziesz na stronie https://modnalazienka.pl/category/plytki-60?manufacturer=132\nDlaczego marmur jest taki popularny w wykańczaniu wnętrz?\nProjektanci wnętrz chętnie wykorzystują nowoczesne technologie, śledzą innowacyjne rozwiązania i chętnie też wracają do przeszłości. Wszystko to, aby nasze wnętrza były piękne i funkcjonalne, ale przede wszystkim trwałe i bezpieczne. Jeżeli zależy nam na efektowanym i wyrafinowanym stylu zwróćmy uwagę na płytki Paradyż. Wykorzystanie płytek marmuropodobnych nada wnętrzom oczekiwany wygląd glamour. Dyskretny ponadczasowy styl to obecnie gorący trend. Marmur to surowiec, który ma wiele kolorów, od białego przez szarości do czarnego i charakteryzuje się subtelnymi żyłkami, które przecinają jej powierzchnię. Płytki mamrmuropodobne są wykorzystywane do aranżacji kuchni, łazienek, ale coraz częściej zdobią też przedpokój czy salon. Efekt pięknej, marmurowej tafli na podłodze czy ścianie nie będzie potrzebował już uzupełnienia przez zastosowanie dodatkowych dekoracji. Produkt ten jest również bardzo popularny w minimalistycznych i nowoczesnych wnętrzach. Architekci wykorzystują je do dekorowania podłóg, ścian, armatur, a nawet do elementów wykończenia mebli. Ponieważ płytki mamrmuropodobne są cenową alternatywą do drogiego marmuru i tym samym łatwo dostępne są coraz chętniej wybierane. Doskonale łączą się z drewnem, metalem i szkłem.\nPłytki marmuropodobne Paradyż\nParadyż to firma, której płytki charakteryzują się pięknym wzornictwem, trwałością i ponadczasową klasyką. Wykorzystanie ich we wnętrzach nada im uniwersalny styl będący połączeniem nowoczesności i tradycji. Płytki mamrmuropodobne Paradyż są dostępne w wielu wariantach, kolorach, kształtach i od błyszczących po matowe. W sklepach możemy dziś znaleźć bardzo popularne płytki wielkoformatowe. Do wykończenia efektu są dostępne mozaiki lub heksagony. Wybór wśród tak wielu wariantów może przyprawiać nas o zawrót głowy. Jeżeli marzysz o szczególnie wyjątkowym wnętrzu, warto przyjrzeć się kolekcji płytek Paradyż My Way, które są sygnowane przez projektantkę mody Gosię Baczyńską, która zaprojektowała osobiście wzory i struktury.\nPłytki te charakteryzują się klasyką, stonowanym wykończeniem, można je dowolnie miksować z efektem wyrafinowania, luksusu i ponadczasowej elegancji. Płytki zaprojektowane przez Gosię Baczyńską są jej autorskim pomysłem, wyróżniają się tym, że mają unikatowe struktury. Firma Paradyż swoimi produktami zachwyca jakością ich wykonania, przełamywaniem schematów w ich projektowaniu, stosowaniem innowacyjnych technologii i nietuzinkowych rozwiązań. Jako wiodąca na rynku marka ma swoich wiernych fanów, a jednocześnie nieustannie ich zaskakuje, nowoczesnością produktów. Współpraca z projektantami ubrań, z artystami przynosi przede wszystkim korzyść dla klientów, którzy mogą się cieszyć wyjątkowym efektem w pięknych i nowoczesnych wnętrzach. Jeżeli podoba nam się marmur, zwróćmy swoją uwagę na płytki mamrmuropodobne, które przede wszystkim skrócą czas remontu, obniżą jego koszty, a efekt ich użycia będzie nas zachwycał na długie lata.


Filtr do wody odwrócona osmoza RO7 TDS\nStrona główna » Odwrócona osmoza » Filtr do wody odwrócona osmoza RO7 TDS\nZbiornik 12 litrów7,6 litra\nPrzyłącze wody 1/2"3/8"3/4"\nWylewka filtra TAKNIE - 75,00 zł\nCena poprzednia: 872,00 zł\nTeraz system RO7 AIFIR MAX z miernikiem TDS!\nNajlepiej wyposażony system odwróconej osmozy !\nNajlepsza konfiguracja w atrakcyjnej cenie !\nNasz firmowy zestaw odwróconej osmozy jest wykonany na najlepszych podzespołach.\nSiedmiostopniowy system z mineralizatorem oraz oryginalnym wkładem bioceramicznym AIFIR MAX (jonizacja wody).\n2. Wkład piankowy 1 mikron - usuwa zanieczyszczenia mechaniczne o wielkości powyżej 1 mikron\n3. Wkład węglowy blokowy - węgiel aktywowany zastosowany w tym wkładzie usuwa zanieczyszczenia chemiczne znajdujące się w wodzie, takie jak: chlor, chlorofenole, fluorki, detergenty i wiele innych. Wkład jest aktywny od momentu uruchomienia (zalania go wodą) przez 6 miesięcy, lub po przepuszczeniu 8 tys. litrów wody.\n4. Membrana osmotyczna - najważniejszy etap filtracji wody.\nPółprzepuszczalna membrana usuwa 90% - 99,8% wszystkich rozpuszczonych w wodzie związków. Wewnątrz membrany następuje rozdział wody na poziomie molekularnym. Czysta woda gromadzona jest w specjalnym zbiorniku ciśnieniowym, natomiast wszystkie zanieczyszczenia wyrzucane są do kanalizacji. Zdolność filtracyjna membrany to 0,0006 mikrona.\nWydajność do 380 litrów na dobę (w zależności od jakości wody surowej).\nŻywotność membrany ok. 5 lat.\nW tym zestawie najlepsza membrana o wydajności 100 gpd.\n7. Wkład Bioceramiczny AIFIR MAX - wykorzystuje ultra czerwone pasmo promieniowania w głębokiej podczerwieni oraz pole elektromagnetyczne. Rozbija molekuły wody na drobne cząstki. Proces ten uaktywnia komórki somatyczne, stymuluje krążenie krwi oraz poprawia metabolizm. Wkład produkuje wodę alkaliczną pH 9,5.\nZakres działania: wkład silnie magnetyczny do liniowej polaryzacji czystych cząstek wody w celu polepszenia i zachowania zdrowia. Jego działanie polega na zmianie właściwości fizycznych wody poprzez zastosowanie silnego, stabilnego pola magnetycznego. Tak namagnetyzowana woda posiada większą zdolność rozpuszczania tlenu i dzięki temu wspomaga metabolizm. Jak wynika z testów potwierdzonych raportami klinicznymi namagnetyzowana przez AIFIR woda zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych i nerkowych, nadciśnieniu, oraz obniża poziom tłuszczu we krwi. Ponadto przeciwdziała miażdżycy tętnic oraz wspomaga mały obieg krwi. Wzmacnia układ odpornościowy organizmu i wykazuje większą zdolność zmiękczania i rozpuszczania składników krwi. Teraz w zestawie wkład z największą ilością złoża!\nW komplecie zestaw przyłączy, przewody, 12-litrowy zbiornik plastikowy (możliwość zmiany w opcjach, przy cenie produktu), membrana 100 gpd oraz dodatkowy komplet wkładów do wymiany po 6 miesiącach eksploatacji.\nPierwsza obudowa filtra jest przezroczysta - widać stopień zanieczyszczenia wkładu, pozostałe dwie są białe. Obudowy uszczelnione podwójnymi oringami.\nPodwójna ceramiczna wylewka.\nW komplecie również klucz do odkręcania obudów oraz taśma teflonowa.\nUrządzenie zostało przetestowane na szczelność układu połączeń (powietrzem, ciśnienie 7 atm).\nRodzaj połączeń: szybkozłączki z zabezpieczeniami\nSystem RO7 - Zobacz\nPrzeznaczony dla osób do 5\nDopuszczalna temperatura wody zasilającej 2 - 40°C\nDopuszczalne ciśnienie wody zasilającej 2,8 - 6,0 atm\nW tej zakładce umieszczamy nadesłane przez Państwa opinie i zdjęcia zamontowanych produktów.\n"Dobry produkt za niewielką cenę, łatwy w obsłudze. Czysta woda bezcenna."\nData zakupu: 30.06.2014\nFiltr osmozy jest dla mnie przede wszystkim wygodą. Nie muszę po zakupach targać zgrzewki wody do domu - potem ją przechowywać - mam po prostu kranik. Druga sprawa to oszczędności - jeżeli ktoś kupował wodę mineralną to ta z osmozy wychodzi kilka razy taniej i jest po prostu zdrowsza (samo przechowywanie wody min. w butelkach PET nie jest dobre). Kolejna zaleta to czajnik wyglądający zawsze jak nowy. Dalej idąc - lepszy smak herbaty i kawy. Jestem bardzo zadowolony z tego zakupu i będę go polecał innym bo warto. Jeżeli osoba dorosła musi pić przeciętnie 1,5-2 i tyle wypija, to przy kilku osobach pod jednym dachem inwestycja zwraca się szybko.\nNareszcie mogę się napić smacznej wody, prosto z kranu. Nie kupuję już wody mineralnej, a wodę z filtra zabieram ze sobą do pracy oraz na treningi. Czajnik nie był odkamieniany od momentu montażu filtra. Przefiltrowana wodą podlewam także kwiaty i zioła. Szczególnie bazylia i mięta rosną jak oszalałe. Na kupno filtra namówił nas kuzyn, który hoduje krewetki. Skoro tak delikatne stworzenia czują się wyśmienicie w tej wodzie, to znaczy że woda jest naprawdę krystalicznie czysta.\nKorzystam z systemu odwróconej osmozy od 2000-roku. To jest mój kolejny, nowy model. Kawa, herbata - super smak. Woda do picia z mineralizatorem bardzo dobra! Oszczędzamy nie kupując wody w sklepie!\nZobacz więcej w temacie odwróconej osmozy strona w całości poświęcona apektowi odwróconej osmozy\nAutor recenzji: Joanna Ocena produktu: Data napisania recenzji: 29-06-2017\nJestem bardzo zadowolona z produkty. Woda jest bardzo smaczna. Można pić prosto z kranu. Bazylia i inne zioła rosną jak oszalałe. Po zwykłej kranówce, po trzech dniach roślinki marniały, a to najlepszy dowód jak ta woda działa na delikatne organizmy.\nAutor recenzji: PIOTR Ocena produktu: Data napisania recenzji: 17-04-2016\nProdukt bardzo dobry, łatwy w montażu, prosty w obsłudze, używam go już prawie rok, polecam.\nAutor recenzji: tomasz Ocena produktu: Data napisania recenzji: 06-02-2014\nProdukt bardzo dobry, najlepszej jakości . Ten zestaw ma najładniejszy kran z dostepnych na rynku, jedyne co to musiałem sobie dokupić troche wiecej przewodu białego bo było nie wystarczajaco . Bardzo duży plus za dołaczone gratisy. Polecam.\nAutor recenzji: Janusz Żabczyński Ocena produktu: Data napisania recenzji: 19-11-2013\nFiltr ok, standardowe rozwiązanie, cieszy mnie możliwość sprawdzenia w każdej chwili wartości ppm wody przed i po membranie.. minus to wciąż ten zbiornik - duży\nOringi - Komplet do obudów EG14\n690,00 zł423,00 zł\nRO 400 Basic Osmoza bezzbiornikowa 400gpd