sierpnia 2014 ~ Kay ogląda i czyta\n12:33 Brak komentarzy READ MORE\nKasia Nieć anime , komedia , obyczajowy , recenzja\nTę recenzję zacznę dość nietypowo, bo zwykle o takich rzeczach mówi się na końcu. Zanim zaczęłam pisać ten tekst, weszłam na filmweba, by móc ocenić to anime. Nie wiem, czemu zawsze mnie korci, żeby zaglądać na sekcję forum na temat danego filmu lub serialu (zwykle się zawodzę, bo przy popularnych tytułach mamy dużo trolli), ale tym razem weszłam w dość kontrowersyjny temat, gdzie padło stwierdzenie, że to anime się kocha albo nienawidzi. I chyba coś w tym jest, bo choć niektórzy zarzucają, że ma "złe przesłanie", niczego mądrego nie uczy, to jednak ja się chyba zaliczam do grona tych pierwszych osób, które to anime urzekło i rozbawiło. Dlaczego? Chyba na to składa się kilka czynników, choć o tym potem.\nEikichi Onizuka (lat 22, kawaler, jak to sam podkreśla) należał kiedyś do gangu motocyklowego, w którym był szanowanym członkiem. Pewnego dnia coś mu się jednak odwidziało i prawdopodobnie będąc kierowany popędem seksualnym (niechętnie się do tego przyznaje, ale jest prawiczkiem) postanawia zostać nikim innym, a... Nauczycielem. Tak, liczy bowiem na to, że w liceum łatwo będzie mógł poderwać sobie niewiele młodszą od niego dziewczynę. Brak kwalifikacji i pech jednak robią swoje, a w efekcie Onizuka ląduje w prywatnym gimnazjum, w którym dostaje najgorszą klasę. Dyrektorka zatrudnia go, wierząc, że tylko ktoś taki jak on zapanuje nad szkolnym terrorem nad nauczycielami.\nWydaje mi się, że to, co mnie przyciągnęło do tego anime, to nietypowe zwroty akcji i koncepcja oparta na kontraście. Co mam na myśli? Chociażby głównego bohatera. Pozornie nie ma gorszego materiału na nauczyciela. Eikichi nie ma żadnych kwalifikacji, jego wykształcenie woła o pomstę do nieba, jest ordynarny, momentami chamski, ciągle czuje się, jakby był członkiem gangu. A mimo to powoli zjednuje sobie swoich uczniów, a także nauczycieli. Owszem, w prawie każdym odcinku są zabawne sytuacje (nie liczę tylko końcówki, ale nie będę spoilerować), momentami wręcz absurdalne, czasami humor opiera się na sprośnościach (i na tym, że uczniowie chcą zrobić z Onizuki zboczeńca, którym wcale nie jest, co więcej, nie dopuściłby nawet do pewnych sytuacji, jak molestowanie), ale wszystko pokazuje... Dość poważne problemy podane w lekkim sosie.\nTak, bowiem pod przykrywką komedii kryją się jednak problemy, z którymi borykają się nastolatkowie we współczesnym świecie (nawet jeśli anime jest sprzed 15 lat, to nie straciły one na aktualności), takie jak prześladowanie, brak akceptacji ze strony rówieśników, pierwsze miłości i wiele innych. Paradoksalnie nawet największe zbiry zaczynają szanować głównego bohatera i mu ufać. I jest to dobre, bo widać wiarygodną zmianę w niemal każdym bohaterze, nawet tym, który pojawia się tylko na kilka odcinków.\nSerial składa się łącznie z 43 odcinków. Większość z nich to epizody, historie zamykające się w dwóch, góra trzech odcinkach, nie licząc odcinków od bodajże 30 wzwyż (aż do końca) - te bowiem opowiadają dłuższą historię. Przyznaję, że takie rozwiązanie jest ciekawe, bo o ile teoretycznie te epizody nie mają nic ze sobą wspólnego, to jednak całość jest niesamowicie spójna, a nie zawsze się to udaje. Co do kreski i animacji - są one dość nietypowe, bardziej wzorowane na semi-realizm (mam przy tym skojarzenia z Death Note), a nawet głupie miny bohaterów, w założeniu komediowe, przypominają głupie miny Azjatów z ich teleturniejów czy programów rozrywkowych (znany jest pewnie mem "impossibru"? Podobne miny mamy właśnie w GTO). Muzyka, zwłaszcza oba openingi przypadły mi do gustu. I chyba to była główna przyczyna, dla której chciałam zobaczyć to anime.\n"Great Teacher Onizuka" dodatkowo bawi mnie też może dlatego, że jestem w podobnym wieku, co główny bohater - a problemy ludzi po 20 roku życia jednak trochę różnią się od problemów nastolatków. Jestem również na podobnym etapie - wkrótce czeka mnie nowy rozdział w moim życiu, czyli podjęcie pracy i takie prawdziwe, "dorosłe" obowiązki. I właśnie w tym anime były przedstawione problemy z perspektywy człowieka, który chce za wszelką cenę utrzymać się w tej pracy i pokazać się od jak najlepszej strony. Momentami wręcz desperacko, co mnie niejednokrotnie bawiło. Wracając do tego, co jednak wspomniałam na początku, nie należy oczekiwać morałów, jakichś życiowych lekcji, brać to wszystko na serio (nie wiem, może przed każdym odcinkiem powinien być napis "Nie próbujcie tego w domu"?). GTO to przede wszystkim komedia, choć można spojrzeć na to inaczej i zobaczyć, że momentami te życiowe lekcje od byłego członka gangu mogą być bardzo przydatne. Dlatego to anime dostaje ode mnie ocenę 8/10, czyli bardzo dobre. Śmiało polecam, choć zaznaczam, że ze względu na rodzaj humoru jest to anime raczej dla starszych widzów.\n22:35 4 komentarze READ MORE\nKasia Nieć inne , luźniejsze przemyślenia , sprawy ogólne\nTo jest wpis, do którego się przymierzałam od jakiegoś czasu. Inspiracją był wpis koleżanki, która pytała się o to, czy istnieje jakaś polska, zdubbingowana wersja openingu do Czarodziejki z Księżyca. Odparłam na to, że takowej nie znam, bo jej nie było. A nawet nie chciałabym, aby powstała. I jest wiele względów, dlaczego. Anime jest dość skomplikowaną sprawą i nietypową, w porównaniu do reszty. Ale kiedy i gdzie lubię dane wersje językowe? Może najlepiej od początku.\nOczywiście w przypadku polskich filmów i seriali nie ma się co rozdrabniać i jest to chyba oczywiste. Ale tak to jedyny język obcy, jaki znam na poziomie pozwalającym oglądać mi filmy, jest język angielski. I w tym języku staram się oglądać filmy brytyjskie, czy amerykańskie, ogólnie takie, które w oryginale są anglojęzyczne. Czasem jednak ze względu na słownictwo jest to trudne zadanie, dlatego też, gdy nie czuję się pewnie, włączam sobie napisy w tym języku (nawet mogą być te z wersji dla głuchoniemych, ale wtedy jest mniejsze ryzyko, że coś mi umknie).\nWszelkie inne filmy, które nie są po angielsku, ani po polsku w wersji oryginalnej, wymagają u mnie napisów przynajmniej w języku angielskim. Wiem, jaka to często męczarnia, żeby znaleźć odpowiednie napisy w języku polskim, dlatego ten angielski to dla mnie minimum. Albo inny, dość może zabawny przykład. Ostatnio oglądałam francuską parodię "Rycerzy Zodiaku", gdzie na youtube autor dodał napisy właśnie w języku francuskim. Dałam więc, aby automatycznie zostały one przełożone na język angielski. I o dziwo, nie wyszło nic w stylu "Kali jeść, Kali pić". To też jest częsty powód oglądania filmów z napisami angielskimi - czasami, jeśli są one dostępne po polsku, są one w okropnej jakości, niestety. No i też jeszcze jest kwestia kina - tu oczywiście preferuję napisy nad dubbingiem.\nCzasami jestem zbyt zmęczona na napisy. Czasami robię kilka rzeczy na raz, więc bardziej "słucham" danego filmu, niż go oglądam. A czasem kieruje mną sentyment, bo może lektor był fajny, miał przyjemny głos, albo było przy tym dobre tłumaczenie (tak było z filmem "Jaja w tropikach", gdzie właśnie lektor czytał genialne tłumaczenie). Niekiedy jest też tak, że oglądam coś w telewizji, a tam najczęściej występuje lektor. Nie jest to jeszcze taka zła opcja.\nPowiem wprost - zależy gdzie. Dubbing produkcji animowanych (zachodnich) jest u nas wysoko ceniony, nawet gdzieś słyszałam, że zdaniem profesjonalistów (nie tylko z naszego kraju) polski dubbing do Shreka przebija oryginał. Dane mi było posłuchać dubbingu z lat 50. lub 60. ubiegłego wieku, a mianowicie dubbing do "Kopciuszka". I było to trochę dziwne doświadczenie, ponieważ wtedy była zasada, że głos powinien brzmieć tak jak w teatrze lub filmie. Dopiero później zmieniono zasadę, że głos nie musi brzmieć naturalnie, bo i kreskówki nie są czymś "naturalnym", tylko sztucznym, przerysowanym, więc głos też może być przesadzony. Ale niestety, nasi twórcy dubbingu chyba trzymają się zbyt wiernie tej zasady, przez to filmy fabularne kompletnie im nie wychodzą. Inaczej jest np. w Niemczech, o czym mówił Tomasz Knapik w ciekawym wywiadzie, że tam dany aktor głosowy jest przypisany do aktora oryginalnego. I tam dubbing stoi na wysokim poziomie. W przypadku filmów fabularnych u nas jest z tym cienko, dlatego nie rozumiem ślepej zagrywki m.in. Disneya. Ja rozumiem, że Marvel jest ich własnością, ale filmy Marvela nie są przeznaczone dla dzieci. A chyba tylko po to się robi ten dubbing - żeby przyciągnąć większą liczbę widzów. Tak samo z Hobbitem był strzał w kolano - wyszła wersja rozszerzona, więc dubbing przestał być opłacalny. I tak jak pisałam, na DVD do wyboru były napisy lub lektor.\nAnime to takie jakby poza konkursem. Nie mieści mi się bowiem w żadnych kategoriach. Po pierwsze - na pewno odpada dubbing. Polacy nie umieją robić dubbingu do anime, co widać na przykładzie chociażby Naruto - nie dość, że dostają najczęściej pociętą wersję amerykańską lub francuską, to jeszcze korzystają z ich tłumaczenia (czyli tłumaczenie jest pośrednie). Choć, żeby mnie nie posądzać zaraz o jakiś brak patriotyzmu, to powiem, że Amerykanie również nie potrafią tego robić. Nie widziałam amerykańskiej wersji anime, która moim zdaniem byłaby dobra. Głosy są zazwyczaj niedobrane, wersja jest pocięta, zmontowana czasem w niezrozumiały dla mnie sposób (tak było np. z Sailor Moon), czasem padają jakieś dodatkowe teksty, których w oryginale nie ma, lub co lepsze, teksty są tak ocenzurowane i zmienione, że kompletnie przeinaczony jest sens oryginału! W dodatku kompletnie niezrozumiała jest dla mnie zmiana ścieżki dźwiękowej. Nieco lepiej robią dubbing Francuzi moim zdaniem, ale też coś im umyka i mają cenzurę (choć uważam, że momentami nie jest ona zła. Niektóre sceny w starszych anime są bowiem bardzo brutalne). Nie wiem, z czego to wynika, ale to chyba będzie specyfika seiyuu, czyli japońskich aktorów głosowych. Są oni bardzo popularni w Japonii, ich popularność można porównać do popularności aktorów z seriali w Polsce. I ja podziwiam tychże aktorów, którzy mają siłę, by krzyczeć, wyrażać emocje całym głosem, a dodatkowo często jest tak, że nie mogę uwierzyć, że dany aktor podkładał głosy pod kompletnie różne od siebie postacie, także głosowo - czyli raz taka aktorka może podkładać głos chłopcu, a raz - pięknej i delikatnej kobiecie. I jest to dość częste. Lektor - również zależy, gdzie. Są bowiem anime, do których mam sentyment, nawet jeśli lektor przekręcał imiona, czy czytał tłumaczenie pośrednie z francuskiego, włoskiego lub angielskiego, przez co oryginał tracił nieco sens. Ale od dobrych paru lat są stacje, które robią lepsze, bezpośrednie tłumaczenia i tam też lektor brzmi całkiem fajnie, jak w Death Note, czy w najnowszym Dragon Ball Kai. Ale tak to przede wszystkim napisy wchodzą w grę. Najczęściej fanowskie, często też to jest tłumaczenie pośrednie, ale jednak mamy mniej cenzury i często wyjaśnia się wiele rzeczy, bo np. w wersji polskiej z lektorem tłumacz coś przekręcił. Ale też nie zawsze polskie napisy wchodzą w grę. Niestety, teraz dbamy o jakość fansubów, ale parę lat temu mogłam trafić na napisy z rażącymi błędami ortograficznymi lub ze składnią jak z google tłumacza. Dlatego też cieszę się, że znam dość dobrze angielski.\nJak widać, nigdy nie jest tak, że z góry odrzucam którąś wersję językową. Nie jestem jakimś snobem, który powie, że tylko jedna wersja wchodzi w grę, lub żadna. Ważne jest w końcu, aby to nam się dobrze oglądało, a nie, żeby zadowalać kogoś. Choć zawsze warto porównywać sobie wersje językowe, o ile jesteśmy w stanie. Bo często dopiero po takim krótkim porównaniu wychodzi, która wersja jest dla nas najbardziej odpowiednia.\nStowarzyszenie umarłych poetów (1989) oraz wspomnienie o Robinie Williamsie\nKasia Nieć dramat , historyczny , luźniejsze przemyślenia , recenzja , rewatch\nWprawdzie wpis miał być o czymś zupełnie innym, ale w obliczu tego, co dzisiaj się dowiedzieliśmy z wiadomości i nagłówków gazet, uznałam, że po prostu nie wypada. W którymś poście z tumblra przeczytałam, że dla wielu Robin Williams to jakby symbol dzieciństwa, które bezpowrotnie się skończyło wraz ze śmiercią aktora. I przyznaję, że coś w tym jest, nawet ja to tak odczułam. Jednym z moich pierwszych filmów, jakie widziałam w kinie, był "Flubber" z nim w roli głównej właśnie. I choć film ma wiele wad, które wytknął chociażby Doug Walker, to jako sześcioletnie dziecko się tym nie przejmowałam. Dla mnie ten film był czymś, co nazywałam "magią kina", opowiadał prostą, zabawną historię, a dodatkowo wstawki CGI jak na tamte czasy były bardzo zaawansowane. No i oczywiście bez gry Robina Williamsa prawdopodobnie to nie byłoby to samo. W ciągu mojego życia miałam okazję oczywiście widzieć wiele produkcji z nim, niektóre są przede mną, ale mogę stwierdzić jedno - odszedł jeden z wielkich aktorów. Postanowiłam więc sobie przypomnieć jeden z filmów z jego udziałem, który wywarł na mnie ogromne wrażenie - "Stowarzyszenie umarłych poetów".\nRok 1959, Stany Zjednoczone. W prestiżowej Welton Academy uczą się młodzi chłopcy. Szkoła przywiązuje ogromną uwagę do takich wartości jak tradycja, czy dyscyplina. Pewnego dnia w szkole pojawia się nowy nauczyciel angielskiego, John Keating. Absolwent tej szkoły wprowadza całkowicie odmienne zasady, w przeciwieństwie do pozostałych nauczycieli - nie trzyma się sztywno schematów, podręczników, zasad. Zamiast tego uczy chłopców, jak kochać poezję oraz inspiruje ich do zmiany w swoim życiu, do poszukiwania czegoś więcej. Wprowadza zasadę carpe diem i zachęca uczniów do samodzielnego myślenia, do rozmyślania na temat tego, czego naprawdę chcą w swoim życiu. Chłopcom zaczyna imponować nowy, nietypowy nauczyciel. Niestety, kończy się to tragedią.\nMuszę przyznać jedno - geniusz Robina Williamsa polegał na tym, że choć większość kojarzyła go raczej z rolami komediowymi, także z podkładanym głosem w kreskówkach, to jeśli miał grać role dramatyczne, to wychodziło mu to fenomenalnie. W Keatingu nie ma nic z błazna, podobnie jak w Seanie Maguire, grany przez niego w "Buntowniku z wyboru". Jest za to pewnego rodzaju melancholia, refleksja, ale też i inspiracja do zmiany własnego życia. Podejrzewam, że każdy, kto obejrzał "Stowarzyszenie umarłych poetów" w wieku szkolnym (tak jak ja, obejrzałam ten film po raz pierwszy, mając bodajże 17 lat) chciał mieć takiego nauczyciela, jak Keating. Podobnie, gdy ogląda się "Buntownika z wyboru", to człowiek chce takiego autorytetu i takiego wsparcia ze strony osoby starszej od nas. Dla mnie "Stowarzyszenie umarłych poetów" oraz "Buntownik z wyboru" to filmy, które koniecznie trzeba obejrzeć, mając te naście lat. Są one bowiem niezwykle inspirujące, zwłaszcza w tym wieku buntu. Oczywiście zaznaczyć trzeba, że nie powinno się przy tym umniejszać talentu komediowego Williamsa, nie należy mówić, że talent komediowy jest jakiś gorszy. Nie, bo takich ludzi też jest niewielu. I trzeba mieć ogromny talent. I aż się ciepło człowiekowi robi na sercu, kiedy czyta historie o tym, że również prywatnie potrafił być życzliwy i sprawić, że ktoś się od razu uśmiechał. Dlatego pewnie w niebie dzisiaj wesoło mają.\nOczywiście film "Stowarzyszenie umarłych poetów" to nie film jednego aktora. Warto zaznaczyć, że ciekawie się tu prezentują młody Robert Sean Leonard (znany jako doktor Wilson z "Doktora House'a") czy Ethan Hawke. Mimo, że wtedy młodzi, około 20-letni, zaprezentowali klasę i świetny talent aktorski. Myślę, że zagrać nastolatków, którymi targają emocje, jest dość ciężko, a przy tym nie wypadają jakoś stereotypowo.\nFilm ma już 25 lat, a nadal nie traci na swojej aktualności. Mało tego, jako ciekawostkę podam fakt, że na podstawie scenariusza powstała książka, która była lekturą szkolną mojej siostry. Żałuję, że nie miałam takich lektur. Film nie zdążył się zestarzeć i ciągle inspiruje coraz młodsze pokolenia. Do tego pięknie przedstawia rolę literatury i poezji w życiu człowieka. Takich filmów jest mało i takie filmy trzeba koniecznie znać. A ocena się nie zmienia. Jak dla mnie to film rewelacyjny, czyli ma ode mnie notę 9/10.\nJak na ironię, Robin Williams prawdopodobnie popełnił samobójstwo, podobnie jak jeden z bohaterów filmu. Nie jestem od tego, aby roztrząsać, plotkować, ale myślę, że jego śmierć poruszyła ważną kwestię - kwestię depresji i tego, jak traktowana jest w społeczeństwie. Mam nadzieję, że choć trochę to ludziom uświadomi, jak straszna może to być choroba - choroba duszy, która fizycznie często nie pokazuje żadnych śladów, a jednak człowiek niebywale cierpi. Mam nadzieję też, że już nie będzie takich niespodziewanych, zbyt szybkich śmierci w świecie kina czy literatury. Ponieważ to wielka strata. Na koniec dodam tylko małą dygresję na temat zachowania co niektórych osób. Ponieważ widzę komentarze w stylu "A, teraz jesteś wielkim fanem, bo on zmarł". Ale niestety, to, że codziennie nie postuję o danej osobie, to nie znaczy, że jej nie lubię, czy nie doceniam. A nie potrafiłabym przejść obojętnie koło śmierci aktora, który zawsze będzie kojarzył mi się z dzieciństwem, przy którym miałam, że "jak on w tym filmie będzie, to będzie wesoło". Dlatego... Spoczywaj w pokoju, Kapitanie. Na koniec załączam piękny, zmontowany filmik z częścią dorobku artystycznego. Wiele z tych ról znam i uwielbiam.\n20:33 Brak komentarzy READ MORE\nKasia Nieć dramat , historyczny , recenzja , serial\nUWAGA! Recenzja może zawierać spoilery. Jeśli nie oglądałeś/aś jeszcze ostatniego odcinka serialu, czytasz ją na własną odpowiedzialność.\nMam takie dziwne poczucie pustki. Jest ku temu kilka powodów. Po pierwsze, na ten serial czekałam dobre kilka miesięcy. Teraz się skończył, a jestem zachwycona. Wiedziałam, że Lee Pace w wydaniu serialowym mnie nie zawiedzie. A jednocześnie spełniła się "klątwa" i prawdopodobnie to był pierwszy i niestety, ostatni sezon. Druga sprawa - nawet nie spodziewałam się, że potoczy się to tak, że będę tłumaczką napisów. Chciałam jednak, żeby ludzie zaznajomili się z tym serialem, żeby nie był dostępny tylko "dla wybrańców". Nie narzekam bowiem na moją znajomość języka angielskiego, ale jednak słownictwo techniczne to było dla mnie momentami jak czarna magia. Choć przy okazji człowiek czegoś się uczy. Po trzecie, myślę, że nawet gdyby Lee tam nie grał, to serial i tak bym obejrzała. Bo to lata 80. (moje ukochane), bo to fajna fabuła, fajne postacie, ale przede wszystkim urzekła mnie tematyka. Przypomina mi się bowiem, jak kilka miesięcy temu pisałam podrozdział pracy magisterskiej na temat historii Internetu. Opisana historia w "Galaktyce Internetu" jawiła mi się jako coś odległego, a jednocześnie fascynującego. Fascynuje (a jednocześnie mnie przeraża) to, jak to wszystko szybko się zmienia, jak cała ta technologia idzie do przodu. A jestem pokoleniem, które jeszcze pamięta dyskietki zamiast pendrive'ów, więc także patrzyłam na niektóre scenki serialu z pewnym rozczuleniem. Ale to tylko jeden z czynników przyciągających. Gdyby nie te najważniejsze - fabuła i postacie - prawdopodobnie darowałabym sobie już dawno (podobnie jak Mad Men, choć jest to serial z tej samej stacji telewizyjnej, mogłam też zauważyć pewne podobieństwa).\nTeksas, rok 1983. Do niewielkiej firmy zajmującej się komputerami, Cardiff Electric, przybywa manager ds. sprzedaży, Joe MacMillan. Joe pochodzi z Nowego Jorku i tam pracował dla IBM. Rzuca jednak pracę i namawia zdołowanego inżyniera, Gordona Clarka, by razem stworzyli coś lepszego, niż oferuje IBM. W tym celu decydują się na ryzykowny krok, czyli inżynierię odwrotną komputera od IBM (inżynieria odwrotna oznacza "rozkręcenie" danej maszyny i rozkodowanie jej, by poznać system działania). Panowie pakują się w kłopoty. Pomóc może im zdolna koderka, Cameron Howe, która rzuca studia, by móc zacząć współpracować z Joe i Gordonem.\nWystarczył tylko pierwszy odcinek, by serial kupić w całości. Jest w nim bowiem wszystko: tajemnicze, ciekawe postacie (takie jak Joe), skomplikowane relacje między bohaterami, współpraca, a także konflikty oraz piękny rozwój postaci (widać kolosalną różnicę między czwórką głównych bohaterów na początku i na końcu). Do tego gra aktorska. Lee to już pewnego rodzaju klasa, choć sam przyznawał, że zagranie takiej postaci, jak Joe, jest dla niego wyzwaniem. Ale moim zdaniem Scoot McNairy, czy Kerry Bishe również sobie poradzili, widać było chemię między Gordonem i Donną. A także wielkie brawa dla Mackenzie Davis, która miała do zagrania świetną postać, Cameron. Myślę, że kariera teraz stoi dla niej otworem.\nPrzyznaję też, że twórcy dobrze wybrnęli z wątków, które mogły być kłopotliwe. Po odcinku trzecim zastanawiałam się, czy Joe jest faktycznie biseksualistą, czy może jest to kolejna gra, jakiś element socjopatii (lub psychopatii) w tym sensie, że idzie po trupach do celu. Po odcinku siódmym jednak nie miałam wątpliwości. I bardzo mnie to cieszy, gdyż postaci biseksualnych jest jak na lekarstwo, to chyba wciąż jakieś tabu (bo już nawet homoseksualizm nie szokuje). A łatwo można było to zepsuć, robiąc z Joe geja lub całkowitego hetero. A tak się zazwyczaj dzieje. A biseksualni mężczyźni w kinie to już całkowita rzadkość. Moim zdaniem Joe to ciekawa reprezentacja, choć nie orientacja mnie urzekła (ani nawet nie scenki seksu, choć patrzyłam na nie z pewną przyjemnością), a raczej złożoność postaci. Do końca człowiek nie był pewny, czego można się było po nim spodziewać. Serial obfituje w ciekawe zwroty akcji, ale właśnie w ostatnim i w przedostatnim odcinku chyba specjalnie twórcy uśpili czujność widza względem Joe. Jest on zagadką, niby jego przeszłość jest wyjaśniona w jakimś stopniu, ale ciągle można się zastanawiać, czy on jest serio psychopatą, czy aby na pewno wszystko w jego życiu to gra? Świetnie partneruje mu Cameron, która przechodzi wspaniałą przemianę. Od dziewczyny, która jest uznana za dziwadło ze względu na zainteresowania, do pewnej siebie liderki. Przyznaję, że jej relacje z Joe mnie urzekły, ale rozwiązanie ich wątku miłosnego nawet mnie usatysfakcjonowało, choć nie jest takie szczęśliwe. Jest ona świetną postacią i ją można nazwać "silną postacią kobiecą". Silną duchem, pokazującą, że również kobiety mogą być dobre w "męskich" zawodach. Momentami Cameron jest bardzo odważna, dodatkowo patrząc na to, że to lata 80. Co by nie mówić, imponuje mi. Najmniej podobał mi się Gordon. Miał on swoje dobre momenty, ale generalnie miał on być chyba głosem rozsądku w tym serialu... I coś nie wyszło. Gdzieś on zgubił jaja po drodze, za bardzo momentami się słucha żony, choć końcówka ósmego odcinka należy zdecydowanie do niego.\nZ innych rzeczy, jakie mnie urzekły - detale. Piękne zbliżenia, nawet części elektroniczne dzięki umiejętnemu operowaniu kamerą zdają się być piękne. Dodatkowo podoba mi się pewnego rodzaju symbolizm, np. sugestie, co będzie się działo z daną postacią widzimy na plakacie, w reklamie, itd. Stanowią one też ciekawe tło i komentarz dla całości.\nCo z wad? Najmniej podobał mi się odcinek siódmy - skupiał się on za bardzo na dramach związanych z różnymi romansami. Nie mam nic przeciwko wątkom miłosnym, ale co za dużo, to niezdrowo. Mam również mieszane uczucia wobec zakończenia. Mam wrażenie, że jest to spowodowane jednak tym, że prawdopodobnie nie będzie drugiego sezonu (nie znalazłam przynajmniej informacji, a myślę, że twórcy powinni coś na ten temat powiedzieć, jeśli takie plany są). Jest bowiem ono dosyć otwarte, choć w przypadku wątku Joe mam wrażenie, że jego historia zatoczyła kółko, a w efekcie nie wiemy nic. I jest to w sumie ciekawe, a także myślę, że twórcy po prostu sobie zostawili furtkę. Być może wrócą do tego serialu. Fajnie by było.\nMimo wszystko uważam, że "Halt and Catch Fire" to ciekawa pozycja roku 2014 i jedna z lepszych produkcji, jaką miałam okazję obejrzeć. Z przyjemnością do niej wrócę, aby pooglądać ją raz jeszcze jako widz, a nie tylko jako tłumacz. Serial, choć krótki (dla mnie to wada, trochę mnie to smuci), ma swoje zalety i przedstawia coś, co dla nas jest już historią, zwłaszcza w przypadku technologii, choć minęło raptem 30 lat. Dla obsady również warto obejrzeć. Po prostu serial godny uwagi. Polecam też każdemu, kto jeszcze pamięta dyskietki, czy słynny sygnał łączenia się z Internetem. Aż czuć nostalgię. A serial otrzymuje ode mnie notę 8/10, czyli jest bardzo dobry. Jeśli ktoś jeszcze nie obejrzał, to niech się za to bierze!\n00:41 Brak komentarzy READ MORE\nKasia Nieć komedia , przygodowy , recenzja , sci-fi\nPewnie niektórzy z was wiedzą, że do wielkich fanów Marvela się nie zaliczam. Nie, nie zbieram komiksów, nie wyczekuję z wielkimi emocjami na każdy film, ale mimo to traktuję filmy Marvela jako świetną rozrywkę na poziomie. Nie inaczej było ze „Strażnikami Galaktyki”. Do obejrzenia tego filmu zachęciło mnie kilka rzeczy: trailer, który uznałam za najzabawniejszy trailer filmów Marvela jak do tej pory, a także obsada, w tym głównie Lee Pace w roli Ronana i Karen Gillan w roli Nebuli. Jak wypada całość? Moim zdaniem świetnie.\nW roku 1988 Peterowi Quillowi umiera matka. Chłopiec zostaje porwany przez statek kosmiczny. W ciągu kolejnych 26 lat Peter staje się legendarnym łowcą, najemnikiem szukających cennych skarbów (a przy okazji nadaje sobie ciekawy pseudonim Star-Lord). Pewnego dnia dostaje on zlecenie, aby odnaleźć artefakt zwany Globem. Okazuje się jednak, że skarbem interesują się różni ludzie w galaktyce, w tym także złoczyńca, Ronan Oskarżyciel. W wyniku zamieszania Peter trafia do więzienia, z którego później (wraz z pomocą nowych znajomych) próbuje uciec.\nNa czym więc polega siła „Strażników”? Moim zdaniem główną zaletą jest świetna obsada (byłam mile zaskoczona, widząc Glenn Close w tym filmie, nawet jeśli jej rola była bardziej epizodyczna), ale chyba ważniejsze są tutaj postaci, z którymi mamy do czynienia. Pozornie – głupi i infantylny pomysł na film. Głównymi bohaterami bowiem nie są żadni superherosi o nadzwyczajnych mocach, walczący w imię sprawiedliwości. Nie, przede wszystkim główne postacie są antybohaterami, bowiem każdy z nich walczy w swoim interesie, raczej z egoistycznych pobudek. Mamy więc faceta, który jest arogancki i dla którego liczą się tylko pieniądze, mamy płatną morderczynię, która podstępnie zdradza swojego chlebodawcę, a mamy także mięśniaka, który szuka zemsty za śmierć rodziny, choć inteligencją nie grzeszy oraz mamy nietypowy duet – Rocketa, ofiarę eksperymentów genetycznych (wygląda jak szop, a zachowuje się jak ostatni buc) oraz jego ochroniarza, Groota, będącego jakąś hybrydą drzewa z gatunkiem człekopodobnym. Pozornie – chyba nie można dobrać gorszych postaci. W praktyce okazuje się, że właśnie dzięki temu film jest bardzo ciekawy i nietypowy. Każda z postaci przechodzi bowiem znaczącą zmianę, a to jest co, co w filmach lubię najbardziej. Nasz „dream team” uczy się powoli współpracy, dogadywania się ze sobą bez uciekania się do przemocy, a między piątką głównych bohaterów rodzi się przyjaźń. Szkoda jedynie, że czarne charaktery nie zostały rozwinięte w podobny sposób. Nie mam tu zarzutów do gry aktorskiej, bo ta jest świetna (i dowodzi temu, że chyba Karen Gillan była tłamszona niejako przez Stevena Moffata na planie „Doctora Who”, bowiem tutaj radzi sobie świetnie w roli Nebuli), zwłaszcza w przypadku Lee Pace’a, który umie zagrać „tych złych”, a przy tym jego głos jest wręcz przerażający. Niestety jednak czarne charaktery zostały ograniczone do tych „złych” postaci, na czym nieco cierpią. Choć może to i lepiej w konwencji całości? Muszę bowiem przyznać, że humor w tym filmie jest wyjątkowo udany. Chyba na żadnym filmie Marvela tak się nie uśmiałam, dlatego też bez wahania w gatunku wpisałam również „komedia”. Ale to tylko sprawia, że film sprawdza się jako rozrywka, która na pewno nie nudzi widza.\nZ jedynych wad (obok czarnych charakterów) mogę wymienić jeszcze to, że film był trochę za krótki, choć trwał on 2 godziny. Jednakże w 120 minutach ciężko upchnąć skomplikowaną fabułę i rozwój każdej postaci, dlatego pewne rzeczy musiały być ograniczone, a szkoda, bowiem miałam wrażenie, że rozwiązanie całości było niestety trochę robione „na szybkiego”, choć nie można powiedzieć, że nie jest satysfakcjonujące. Po prostu oczekiwałam większego napięcia. Mimo to wada ta nie przeszkadza w odbiorze całości.\nEfekty specjalne, jak w każdym filmie Marvela, stoją oczywiście na wysokim poziomie. I choć film widziałam w 2D, to wcale nie uważam, że coś straciłam. Efekty, w tym CGI, były wręcz cudowne. Ogromne wrażenie zrobiła na mnie scena, w której Peter próbuje ratować Gamorę – wizja kosmosu prezentowana przez Marvela była po prostu piękna. No i muzyka… Kiedy tylko zobaczyłam pierwszą scenę i małego Quilla słuchającego „Najlepszej składanki”, czyli hitów nagranych z różnych stacji radiowych na kasecie, po prostu aż poczułam nostalgię, przypominając sobie nagrywanie piosenek na kasety magnetofonowe (tak chyba robił każdy w moim pokoleniu przed pojawieniem się formatu .mp3). No i oczywiście muzyka z lat 70. i 80., którą wręcz uwielbiam.\nMoże tą końcową opinią narażę się fanom Marvela, ale jak dla mnie „Strażnicy Galaktyki” wypadają lepiej, niż „Avengers”. Choć to być może tylko moje wrażenie, ale jednak ci nietypowi bohaterowie bardzo mi przypadli do gustu. Dlatego też ucieszyła mnie wiadomość, że „Strażnicy Galaktyki” będą mieli swoje dalsze przygody. Nie mogę się doczekać, jak te postacie zostaną rozwinięte i czy dowiemy się o nich czegoś nowego. A tymczasem komu mogę polecić ten film? Z całą pewnością tym razem moje kino postąpiło słusznie, dając ograniczenie wiekowe – film jest bowiem dla osób powyżej 12 roku życia. I oczywiście poleciłabym go każdemu, kto lubi dobrą rozrywkę, czy lubi po prostu gatunek science-fiction. A film dostaje ode mnie mocne 8/10 (jednak wyżej wymienione wady mają troszkę wpływ na ocenę całości) i polecam – jak najszybciej gnać do kina!\n[recenzja opublikowana również na portalu filmidlo.pl]\n21:44 Brak komentarzy READ MORE


Więcej informacji na ten tej składki znaleźć można w artykule "Składka National Insurance Contribution class 2".\nW brytyjskim systemie podatkowym podatek dochodowy od osoby samozatrudnionej płaci się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, trwającego od 6 kwietnia jednego roku do 5 kwietnia roku następnego roku. Obecny rok podatkowy 2019-2020, który dopiero się zaczął, zakończy się 5 kwietnia 2020 roku i samozatrudniony ma ponad 9 i pół miesiąca - do 31 stycznia 2021 roku, żeby złożyć zeznanie podatkowe i zapłacić należny podatek i składki/\nPróg od którego nalicza się NIC class 4 to 8 632 funtów.\nrówna się 5368 (podstawa do wyliczenia składki class 4)\n9% z 5368 = 483,12 funtów\nTrzeba jednak pamiętać, że w styczniu każdego roku płaci się tylko należny podatek i składki NI, ale także zaliczkę na poczet twającego jeszcze roku podatkowego w wysokości 50% bieżących podatków i składek NIC class 4 . Dlatego też w sumie, jeśli w roku podatkowym 2019-2020 podatnik osiągnie jako osoba samozatrudniona dochód wysokości 14 tysięcy funtów, to do 31 stycznia 2021 będzie musiał oddać HMRC następujące kwoty:\n300 funtów – podatek za rok 2019-2020\nplus 150 funtów – zaliczka na poczet podatku za rok 2020-2021 (wysokości 50% bieżącego podatku)\nplus 483,12 funtów – składka NI class 4 za rok 2019-2020\nplus 241,56 funtów – zaliczka na składkę NI class 4 za rok 2020-2021 (wysokości 50% bieżącej składki)\nplus 156 funtów - składka NI class 2 tylko za rok 2019-2020 (3 funty x 52 tygodni = 156 funtów)\nRAZEM 1 330,68 funtów\nWarto pamiętać, że do 31 lipca 2020 roku trzeba będzie zapłacić drugie 50% zaliczki: czyli\n150 funtów – zaliczka na poczet roku 2020-2021 (wysokości 50% podatku za rok wcześniejszy)\nplus 241,56 funtów – zaliczka na składkę NI class 4 za rok 2020-2021 (wysokości 50% składki za rok wcześniejszy)\nRAZEM 931.56 funtów\nOpracowanie: Polish Matters Consulting Ltd. - www.facebook/com/PolishMattersConsultingLtd\nJeśli potrzebujesz informacji na temat rozliczania kosztów w samozatrudnieniu albo innych kwestii biznesowych, weź udział w naszych kursach "Księgowość własnej firmy i rozliczenie roczne Self Assesment", jakie organizujemy w Edynburgu 28 września, a w Aberdeen 29 września 2019 oraz w kilku miastach Anglii w listopadzie i grudniu, w cenie 60 funtów - CZYTAJ WIĘCEJ>>


Czy brat Tomasz przypuszczał, że napisana przez niego książka „De imitatione Christi” stanie się jednym z największych bestsellerów świata? Że zostanie przetłumaczona na 100 języków, a gmachy muzealne przechowają aż 700 jej rękopisów? Czy to na pewno on jest autorem tego duchowego bestsellera? Nie mamy pewności. Spór o ustalenie autorstwa tekstu rozpoczął się w XV wieku, a jego przyczyną był skromny dopisek na końcu rękopisu znajdującego się w Bibliotece Królewskiej w Brukseli: „Nie pytaj, kto powiedział, ale patrz, co powiedział”. Nic dziwnego, że wzbudził on niepokój historyków. Wśród autorów dzieła na przestrzeni wieków wymieniano m.in.: św. Bernarda z Clairvaux, Jana Gersona, św. Bonawenturę czy – Geerta Groote’a – holenderskiego kaznodzieję i założyciela wspólnoty Braci Wspólnego Życia. Czy naprawdę tak istotne jest to, kto zapisał wersety, którymi karmiły się miliony chrześcijan? A może należy posłuchać wskazówki brukselskiego rękopisu: „Nie pytaj, kto powiedział. Patrz, co powiedział”. O czym jest ta książka? O sprowadzaniu nieba na ziemię. Jaka jest cena? Krótkie pytanie: „Czy jestem w stanie zrezygnować z własnej chwały, by Jego Królestwo wzrastało?”. Czy chcę zaprzeć się samego siebie? Tylko tyle. Cała reszta jest już załatwiona. Jezus zapłacił za wszystko swą krwią. Punktem wyjścia rozważań Tomasza à Kempis jest zdanie: „Kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie”.\nUmiłuj bycie nieznanym!\nKilka pereł? Proszę bardzo: „Bóg przestaje z prostymi, objawia się pokornym, daje rozumienie maluczkim, otwiera tajniki czystym umysłom; a odbiera światło łaski ciekawym i pysznym. Rozum ludzki słaby jest, mylić się może; prawdziwa zaś wiara omylić nie może”; „Cokolwiek z miłości czynimy, chociażby było małe i liche, wszystko staje się bardzo owocne” albo dosadne: „Choćbyś widział, że kto jawnie grzeszy, lub jakie ciężkie zbrodnie popełnia, mimo to nie powinieneś uważać się za lepszego, bo nie wiesz, jak długo potrafisz w dobrym wytrwać. Wszyscy jesteśmy ułomni, więc nie sądź, że inni są ułomni, a ty nie”. Kwintesencją przesłania książki jest popularna modlitwa Tomasza à Kempis: „Z pragnienia, aby być cenionym, z pragnienia, aby być lubianym, z pragnienia, aby być wysławianym, z pragnienia, aby odbierać zaszczyty, z pragnienia, aby być chwalonym, z pragnienia, aby wybrano mnie przed innymi – wyzwól mnie, Jezu”. Pokora, ustąpienie miejsca Temu, któremu nie jesteśmy godni rozwiązać rzemyka u sandałów. Temu, który idzie za nami, chrzcząc Duchem i ogniem. „Ama nesciri” – podpowiada Tomasz à Kempis: „Umiłuj bycie nieznanym”.


Harmonogram weselny okiem DJa - cz. 6 - oczepiny - blog DJ na wesele : WM Studio – Wedding Masters DJs\nCzy najlepszy czas na zabawy weselne jest o północy?\nJeśli chodzi o tradycję weselną, to na przełomie kilkudziesięciu ostatnich lat w kwestii oczepin nic się nie zmieniło – wybija północ, a więc pora na rzut welonem i muchą. Mimo, że większość gości jest przyzwyczajona do takiego obrotu spraw, to czy zawsze warto czekać z oczepinami do północy? Naszym zdaniem godzina rozpoczęcia oczepin powinna zależeć od godziny rozpoczęcia przyjęcia. Jeśli Wasze wesele startuje o 17 lub później, to skłanialibyśmy się do tego, aby wspomnianych przyzwyczajeń nie zmieniać. Natomiast w przypadku przyjęć rozpoczynających się wczesnym popołudniem warto rozważyć przesunięcie oczepin.\nZauważamy pewną tendencję, że przyjęcia z roku na rok są krótsze i coraz mniej wesel trwa do białego rana. Większość obiektów weselnych w umowie z narzeczonymi zapisuje godzinę zakończenia imprezy. Są na to dwie możliwości: albo przyjęcie ma trwać do konkretnej godziny (i zazwyczaj są to okolice 4), albo impreza przewidziana jest na określoną liczbę godzin od momentu przyjazdu pary młodej. Z rozmów przeprowadzanych z obsługą przed weselem wynika, że przy drugiej opcji wesela są planowane na 10-12 godzin, czasem krócej przy małych, kameralnych przyjęciach. Okazuje się, że umowy podpisywane na taki okres czasu przekładają się na rzeczywistość i wesela faktycznie trwają około 10-12 godzin, a na koniec nikogo na siłę nie trzeba wypraszać. Część gości wychodzi niedługo po zakończeniu oficjalnej części przyjęcia, pozostali zostają dłużej, bo mają jeszcze siłę i ochotę się pobawić. Jednak energia w kontekście wesela jest pojęciem wyczerpywalnym i nawet przy najbardziej szalonej zabawie moc imprezowa w pewnym momencie się kończy.\nTutaj wtrącimy taką małą dygresję – jeśli macie salę “do której chcecie”, to może wbrew pozorom działać na Waszą niekorzyść. Nie twierdzimy, że to reguła, ale w gorzej ocenianych miejscach można zauważyć drastyczny spadek jakości obsługi gdy liczba gości ulegnie zmniejszeniu. Bardzo sporadycznie zdarzają się wręcz konflikty z tego powodu, gdyż kelnerzy chcą szybko posprzątać po weselu i iść do domu, a my jesteśmy “tymi złymi”, co dalej grają i nie chcą wygonić ludzi 🙂\nNie sposób wymienić wszystkich czynników, które się kumulują i finalnie wpływają na rozkład sił gości na weselu. Ale czy zauważyliście, że najbardziej dzikie tańce zaczynają się wtedy, gdy ekipa rejestrująca przebieg wesela skończy pracę? 🙂 Odnosimy wrażenie, że goście od samego początku mają świadomość, że będą na zdjęciach i filmie, więc odrobinę się pilnują, aby nie robić dziwnych rzeczy. Obecnie technologia poszła naprzód – dzięki mniejszym gabarytom urządzeń kamerzysta czy fotograf łatwiej może wtopić się w tłum i nie ma konieczności używania wielkich lamp, które często wywoływały przerażenie wśród tańczących. Być może jednak między wydatkowaniem energii przez gości, a obecnością ekipy foto i video nie ma aż tak mocnego związku jak nam się wydaje. Kamerzyści i fotografowie zazwyczaj uciekają z przyjęcia w ciągu pół godziny od zakończenia ostatniego oficjalnego punktu wesela. Goście też starają się “wytrwać” do tego momentu trzymając przy tym fason (wcale nie myśląc o tym, że będą obecni na zdjęciach czy filmie).\nW każdym razie niezależnie od przyczyn można zaobserwować, że ludzie na tradycyjnym weselu do pewnego momentu wręcz oszczędzają siły (czy to na powrót, czy na tańce) i dość późno dają się wciągnąć w wir zabawy. Czyli okazuje się, że oszczędzanie energii też może być męczące 😉 Oprócz zwykłego zmęczenia na weselach mamy do czynienia z jego drugim rodzajem – zmęczeniem alkoholowym. U każdego pojawia się ono indywidualnie, czasem później, czasem wcześniej, a czasami wcale. Choć coraz więcej par decyduje się na imprezy bez procentów albo w ich symbolicznej ilości, to na polskich weselach od zawsze dominuje wódka. Jeśli ktoś z Was oglądał film Sztos, to wie, że “pić to trzeba umić” – lecz nie każdy to lubi, a niektórym osobom alkohol zwyczajnie źle służy. Dlatego dobrym pomysłem jest danie Waszym gościom wyboru. Wino, drinki od barmana, a nawet piwo, które coraz częściej pojawia się na weselach, a w wersji bezalkoholowej cieszy się ogromną popularnością wśród kierowców. Z reguły mniejsza zawartość procentów przekłada się na dłuższy okres przydatności człowieka do spożycia 😉\nNa bazie naszych doświadczeń i przy uwzględnieniu obu wyżej opisanych rodzajów zmęczenia uważamy, że odpowiedni moment na start z oczepinami następuje po około 6 godzinach od rozpoczęcia przyjęcia. Przyjęliśmy takie stwierdzenie na podstawie wieloletnich obserwacji zachowań gości, a wynika ono z tego, że:\nludzie nie są jeszcze aż tak zmęczeni, więc sami z siebie chętnie uczestniczą w proponowanych aktywnościach, a osoby niezdecydowane łatwiej namówić do wzięcia udziału w zabawach;\ngoście są już w wystarczająco dobrym humorze, przez co oczepiny i zabawy traktują jako dobrą rozrywkę – mowa tu o udziale zarówno biernym, jak i czynnym;\nweselnicy są już rozluźnieni, dzięki czemu potrafią wykazać się pewną dozą finezji i fantazji podczas uczestnictwa w zabawach czyniąc je tym samym jeszcze bardziej widowiskowymi;\nludzie zachowują jeszcze odpowiednią trzeźwość i poziom skupienia, dlatego możliwe jest wytłumaczenie zasad zabawy w sposób szybki i zrozumiały dla wszystkich.\nMożemy zdefiniować dwie sytuacje w których oczepiny mogą wyjść źle, a których w łatwy sposób można uniknąć odpowiednio dostosowując godzinę ich rozpoczęcia. Pierwsza to brak chętnych do wzięcia udziału w oczepinach. Jeśli zaplanujemy blok zabaw zbyt wcześnie, to często brakuje “odważnych”, jeśli zbyt późno, to wiązać się to będzie z niechęcią do wzięcia udziału w zabawach, wynikającą ze zmęczenia. Druga przyczyna to ogólnie pojęte “zbytnie rozluźnienie”. Jeśli przeciągniemy z godziną startu oczepin, to niektóre osoby mogą być już w tak dobrym humorze, że będą wolały bawić się po swojemu i nie będą stosować się do poleceń osoby osoby prowadzącej. Przy niektórych grach niesubordynacja zaledwie jednego uczestnika potrafi zrujnować reszcie całą frajdę z zabawy.\nCzy na swoim weselu warto całkowicie zrezygnować z zabaw oczepinowych? W latach 90 propozycje oczepinowe najczęściej były wyuzdane, a ich rozrywkowość opierała się na podtekstach seksualnych – dlatego mocny stan upojenia wśród gości był wręcz pożądany, aby uzyskać odpowiednią widowiskowość. Wiele młodych par z którymi się spotykamy ma dokładnie taki obraz oczepin, więc nie chcą oni u siebie żadnych zabaw. Doskonale rozumiemy takie podejście i poprowadzimy Wasze przyjęcie w taki sposób jak będziecie chcieli, ale mamy małą prośbę – dajcie nam szansę, abyśmy mogli Wam opowiedzieć o zabawach naszego autorstwa. Mamy opracowanych wiele propozycji, które diametralnie różnią się od tego co już znacie lub widzieliście i wspólnie postaramy się dopasować którąś z nich do Waszej wizji i koncepcji przyjęcia – tak, aby było lekko, miło i przyjemnie, a przede wszystkim z klasą.\nNaszym zdaniem warto zrobić chociaż jedną zabawę oczepinową, gdyż jest to element, który całkowicie odróżnia wesele od innych imprez okolicznościowych. Tort, toasty, wspólne tańce czy przemówienia równie dobrze mogą pojawić się na urodzinach – natomiast nie oczepiny, a sam rzut bukietem czy welonem można zrobić w świeży i niestandardowy sposób. Jeśli planujecie małe i przyjęcie i obawiacie się, że nie zbierze się wystarczająca liczba panien i kawalerów do przeprowadzenia oczepin, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby ten element rzutów zastąpić innym konkursem czy quizem.\nZachęcamy Was do dalszej lektury dotyczącej planu wesela, zapraszamy do zapoznania się z pozostałymi częściami opisującymi następujące elementy przyjęcia:\ncz. 5 – TORT WESELNY


Dosiakowe Królestwo: Uwikłanie - Zygmunt Miłoszewski\nUwikłanie - Zygmunt Miłoszewski\nPo doskonałej powieści grozy przyszedł czas na równie intrygujący kryminał autorstwa Zygmunta Miłoszewskiego. Głównym bohaterem jest warszawski prokurator Teodor Szacki, który w przeciwieństwie do większości kolegów po fachu, czynnie uczestniczy w każdym śledztwie. Sprawa, którą teraz się zajmuje od samego początku jest bardzo dziwna i wydawałoby się – skazana na umorzenie. Dotyczy morderstwa Henryka Telaka, który wraz z trójką innych osób, brał udział w terapii ustawień, prowadzonej przez znanego psychologa. W niedzielny poranek mężczyzna został znaleziony martwy w budynku wynajętym na czas weekendowego spotkania. Czy Telak padł ofiarą rabunku? Czy możliwe, że pacjenci, działający pod wpływem kontrowersyjnej metody, byli zdolni do zabójstwa? A może należy podążyć zupełnie innym tropem? Odpowiedzi na te pytania udzielić nie mogę, ale zapewniam, że zakończenie jest zaskakujące, a książka bez wątpienia warta przeczytania.\nUwikłanie to pierwsza powieść o prokuratorze Szackim, mam jednak nadzieję, że nie ostatnia, ponieważ autor skonstruował bardzo inteligentną i trzymającą w napięciu historię. Miłoszewski nie nudzi czytelnika ani przez chwilę. Zagadkowe zabójstwo, skomplikowana i tragiczna przeszłość zarówno ofiary, jak i wszystkich osób biorących udział w terapii oraz dodatkowe, niepokojące wątki tworzą mieszankę, która wymaga nieustannej uwagi od odbiorcy. W tej powieści nie ma zbędnych opisów, nic niewnoszących dialogów czy nudnych teoretycznych wtrętów. Każdy element został przemyślany i umiejętnie wykorzystany, tworząc niebanalną i inteligentną intrygę. Jednocześnie historia jest bardzo mocno osadzona w polskich realiach, przez co zainteresowała mnie jeszcze bardziej. Dodatkowym atutem jest wprowadzenie do fabuły tajemniczej metody ustawienia, wykorzystywanej w terapiach psychologicznych. Samo założenie tej kuracji i późniejszy udział pacjentów w ustawieniu nie są niczym szokującym, dopiero oddziaływanie terapii na jej uczestników jest kontrowersyjne. Z chęcią dowiem się czegoś więcej na temat metody opracowanej przez Berta Hellingera, którą Miłoszewski wykorzystał w swojej powieści. Jeżeli zachowanie bohaterów książki, odpowiada temu, co zdarza się podczas rzeczywistych sesji, to terapia ta jest niezwykle zadziwiająca, a jej skutki mogą być przerażające.\nOprócz samej zagadki kryminalnej, będącej wiodącym wątkiem książki, równie ważna jest osoba głównego bohatera. Szacki nie pozwala sobie na urzędniczą rutynę i marazm, mimo że często narzeka na warunki swojej pracy i realia, z jakimi musi zmierzyć się prokurator w Polsce. Mężczyzna nie jest wyidealizowanym bohaterem, który bez względu na wszystko będzie usiłował odnaleźć i skazać mordercę. Teodor Szacki to człowiek z krwi i kości. Ma swoje zalety, ale nie brak mu też wad. Dzięki temu jest autentyczny i nieprzewidywalny. W trakcie lektury często zastanawiałam się jak prokurator zachowa się w opisanych sytuacjach, rozumiejąc jego dylematy i współczując trudnego wyboru. Miłoszewski wielokrotnie popisuje się błyskotliwymi i niezwykle celnymi spostrzeżeniami, dotyczącymi polityki, pracy, ludzi i wszystkiego, co często składamy na karb życiowej niesprawiedliwości. Autor obdarzył głównego bohatera ironią, graniczącą z cynizmem oraz doskonałym zmysłem obserwacji naszej szarej rzeczywistości. Przyznam, że bardzo mi się to połączenie podoba, ponieważ nadaje całej powieści charakteru i wyróżnia ją spośród innych, udanych kryminałów. Miłoszewski zdecydowanie ma swój styl, a Uwikłanie to kawał dobrej, sensacyjnej literatury. Z niecierpliwością czekam na kolejną książkę, w której prokurator Szacki będzie musiał tropić morderców, zmagać się z wszechobecną biurokracją i niewybrednymi żartami współpracowników oraz swoją, nieco zgorzkniałą osobowością.\nEgzemplarz recenzyjny otrzymałam dzięki uprzejmości portalu Sztukater i wydawnictwa WAB.\nAutor: Dominika S. o 15:32\nEtykiety: Książki, Miłoszewski Zygmunt\nSkandynawskie wieczory 11 września 2011 15:42\nJuż samo czytanie recenzji wywołało o mnie chęć do sięgnięcia po "Uwikłanie", a ocena 6/6 tylko bardziej mnie w tym upewniła :)\njareck 11 września 2011 16:26\nPo raz kolejny muszę napisać, że to bardzo udany kryminał. Do tego doceniony. Szkoda, że nie powstaje takich więcej...\nAnia 11 września 2011 16:35\nBrzmi ciekawie :) Koniecznie muszę przeczytać!\nDominika Anna 11 września 2011 18:17\nkurczę jakoś polskie kryminały mnie nie pociągają, choć kompletnie nie potrafię powiedzieć dlaczego.\nMoże w końcu czas się przełamać?\nCyrysia 11 września 2011 21:59\nZaciekawiłaś mnie i to ogromnie. Mam nadzieję, że uda mi się szybko dostać tę książkę w swoje łapki.\nDominika S. 12 września 2011 06:45\nSkandynawskie Wieczory: Cieszę się, że Cię zachęciłam :)\nJareck: Zgadzam się z Tobą, mam nadzieję, że będzie takich coraz więcej :)\nHeather: Polecam, mnie ta książka bardzo przypadła do gustu :)\nDominiko Anno: Zdecydowanie czas się przełamać, polskie kryminały w niczym nie ustępują zagranicznym.\nCyrysiu: Czekam na Twoje wrażenia z lektury :)\nprzynadziei 12 września 2011 09:33\nksiążka świetna, podobno film mocno odbiega od treści ksiązki więc nie warto się sugerować jeżeli ktoś oglądał.\nDominika S. 12 września 2011 18:14\nPrzynadziei: Filmu nie oglądałam jeszcze, ale mam zamiar to nadrobić :)\nEwa Książkówka 13 września 2011 08:48\nA ja swój egzemplarz wymieniłam na inną książkę. Okazuje się, że chyba nie do końca słusznie...:)\nDominika S. 13 września 2011 19:08\nEwo: Moim zdaniem nawet bardzo niesłusznie :P Może jeszcze kiedyś nadarzy się okazja, to wtedy przeczytasz. Nic w przyrodzie nie ginie :)\nnatula 13 września 2011 19:54\nKsiążka wydaje się genialna, ale mnie jakoś nie przekonuje, może to to tylko moja intuicja, a może mój głupi upór. Przeganiać jej ze swojego domu nie będę, ale i entuzjazmu w zaproszeniu też nie będzie. Jak się trafi - przeczytam.\nDominika S. 14 września 2011 06:48\nNatulo: Czasami nie ma się ochoty na czytanie jakiejś książki bez wyraźnego powodu. Może kiedyś się skusisz :)\nNika 14 września 2011 18:42\nLubię tę tematykę, choć raczej w umiarkowanych ilościach ;) Słyszałam już o tej książce, ale nie spodziewałam się czegoś tak dobrego, bardzo chętnie sięgnę po nią w wolnej chwili :)\nDominika S. 15 września 2011 08:25\nGiffin: Jeśli chodzi o mnie to mogłabym ciągle czytać kryminały, ale też staram się nie zamykać w jednym gatunku :)\nGirls Mobile Number 19 lipca 2012 07:30\nDominika S. 19 lipca 2012 20:01\nJedyna nadzieja w tym, że autor napisze więcej tak dobrych książek.\nMatka ryżu - Rani Manicka\nMiędzynarodowy Festiwal Gier i Komiksu\nKiedy Atena odwraca wzrok - Jakub Szamałek\nWdowa - Anne Stuart\nGame Art Panel w Łodzi!\nŚlepy Zaułek - Stuart MacBride\nMorderstwo niedoskonałe - Agnieszka Krawczyk\nSerce w ogniu - Nicholas Evans\nDziewczyna, która igrała z ogniem - Stieg Larsson\nNie bój się ciemności - reż. Troy Nixey


poniedziałek, 5.11.2018 09:34\t, komentarze: 4 , odsłony: 3966\nKierujący nissanem 25-latek nie zatrzymał się do kontroli i zaczął uciekać przed policją. Kiedy funkcjonariuszom udało się go złapać, okazało się, że był pijany.\nW piątek 2 listopada przed godziną 1.00 w Stolcu policjanci chcieli skontrolować samochód osobowy nissan, którym kierował 25-letni mieszkaniec powiatu ząbkowickiego. Kierowca zaczął uciekać, a funkcjonariusze ruszyli w pościg. Mężczyzna nie reagował na sygnały świetlne i dźwiękowe, nadal oddalając się.\nPolicjantom udało się w końcu zatrzymać 25-latka. Po zbadaniu jego stanu trzeźwości okazało się, że ma on 1,26 promila alkoholu w organizmie. Mężczyzna został aresztowany, a pojazd przekazano właścicielowi.\nczwartek, 08.11.2018 15:27 autor: mieszczuch\nTak gumy. A później będzie że policjant znęcał się nad...\nponiedziałek, 05.11.2018 16:16 autor: Waldek\nZgadzam sie z poprzednikiem kilka gum sprzedać.\nponiedziałek, 05.11.2018 13:20 autor: Ziębiczanin\nI bardzo dobrze brawo panowie trzeba bylo kilka gum sprzedać...\nponiedziałek, 05.11.2018 09:51 autor: Kierowca


Skóra pod maseczką – jak dbać o cerę w pandemii? — Ośrodek Pomocy Zdrowiu\nSkóra pod maseczką – jak dbać o cerę w pandemii?\nW czasach globalnej pandemii w przestrzeni publicznej musimy zakrywać usta i nos maseczkami, przyłbicami lub innymi elementami odzieży, które to umożliwiają. Maseczki ochronne na naszych twarzach są jednymi z najskuteczniejszych rozwiązań chroniących przed zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Noszenie ich jednak przez dłuższy czas może pogorszyć stan naszej skóry, jeśli o nią nie zadbamy.\nJak dbać o cerę pod maseczką?\nWarto zwracać uwagę na materiał zakrywający naszą twarz. Ma on bezpośredni kontakt ze skórą. Warto korzystać z delikatnych, najlepiej bawełnianych (oddychających) materiałów. Dzięki temu nasza skóra może oddychać i łatwiej utrzymać czystość. Warto również zwracać uwagę na kolor maseczek – bardzo ciemne materiały i te bardzo białe (chemicznie wybielanie) mogą zawierać barwniki, przez które możemy narazić się na silne reakcje alergiczne i zmiany skórne.\nPodczas oddychania pod maseczką ochronną robi się ciepło i wilgotno, a są to dobre warunki do szybkiego rozwoju bakterii i drobnoustrojów. W związku z tym na naszej skórze możemy czasem zaobserwować nasilenie zmian skórnych, trądziku czy większą ilość zaskórników.\nWarto regularnie prać maseczkę w wysokiej temperaturze – dzięki czemu nie przeniesiemy na twarz brudu, bakterii i wirusów z naszego poprzedniego założenia. Zalecane jest posiadanie od kilku do kilkunastu sztuk maseczek, aby móc je często zmieniać i prać pomiędzy użyciami.\nJeśli nosimy maseczki jednorazowe, utylizujmy je odpowiednio po każdym użyciu. Nie jesteśmy w stanie ich wyprać, a bakterie i wirusy, znajdujące się na materiale po ponownym założeniu, mogą powodować dodatkowe nasilanie problemów skórnych.\nJak zadbać o skórę w czasie koronawirusa?\nPamiętajmy, że codzienna pielęgnacja naszej skóry jest bardzo ważna. Dzięki temu możemy poprawić stan naszej cery podczas długotrwałego noszenia maseczek.\nNajważniejsze jest oczyszczanie i nawilżanie skóry twarzy. Pamiętajmy jednak, aby nie nakładać na nią zbyt wielu produktów naraz. Mocny makijaż również warto zamienić na krem z filtrem UV. Pamiętajmy, że zdrowa cera to zasługa – przede wszystkim – dobrej pielęgnacji na co dzień.\nJeśli to możliwe, co kilkadziesiąt minut zmieniajmy maseczkę na czystą i nie dotykajmy rękami swojej twarzy. Na rękach znajduje się wiele drobnoustrojów, które łatwo możemy przenosić na inne dotykane miejsca.\nPrzy pojawieniu się zmian skórnych na twarzy, z którymi nie potrafimy sobie poradzić, warto skonsultować, aby występujące objawy obejrzał i zdiagnozował lekarz dermatolog.


Wywóz odpadów budowlanych Nowy Sącz | smieci.eu\nsmieci.eu > Oferta > Wywóz odpadów poremontowych > Wywóz odpadów budowlanych Nowy Sącz\nWywóz odpadów budowlanych Nowy Sącz to nasza propozycja w zakresie transportu nieczystości poremontowych. Do kooperacji w podanym temacie zapraszamy przedsiębiorstwa i osoby prywatne. Pośredniczymy w zatrudnianiu najlepszych specjalistów odpadowych w kraju. Wszystkim odbiorcom zapewniamy specjalne pojemniki lub torby typu big bag. Nasze telefony czynne są przez 6 dni w tygodniu. Na każde zapytanie odpowiemy przed upływem 1 doby. Do Państwa dyspozycji oddajemy pojazdy hakowe, bramowe oraz wyposażone HDS. Wywóz odpadów budowlanych Nowy Sącz to fachowa jakość, które odzwierciedla w:\n1 Wywóz odpadów budowlanych Nowy Sącz\n1.1 Kontenery na odpady budowlane Nowy Sącz – zbiorniki na śmieci\nNiskich cenach – wywóz odpadów poremontowych Nowy Sącz to usługa, która jest dla wielu nieoceniona. Na placu budowy śmieci nie są bowiem niczym pożądanym. My wiemy jak je wywieźć. Dodatkowo wykonamy to w konkurencyjnych cenach. Kierownicy budów mogą liczyć na rabaty i obniżki cen. W ten właśnie sposób premiujemy naszych stałych odbiorców oraz osoby zamawiające większą liczbę pojemników.\nBrak spóźnień – odbiór odpadów budowlanych Nowy Sącz to gwarancja, że prace budowlane nie będą spóźnione. Pojemniki na nieczystości o kodzie 17 09 04 podstawimy zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. W 2018 roku nasza skuteczność oscylowała wokół 98 %. Wszystkie nieczystości wywozimy mając na uwadze aktualne przepisy środowiskowe.\nWsparcie pracowników biura obsługi klienta – odbiór odpadów budowlanych Nowy Sącz obsługiwany jest przez fachowców w odbiorze śmieci. Doradzimy jaki kontener będzie dla Państwa najlepszy. Optymalizujemy koszty związane z wywozem odpadów. Znamy ich rodzaje i wiemy jak się ich najlepiej pozbyć.\nZamówienia przez Internet – odbiór odpadów budowlanych Nowy Sącz można zakupić przez Internet. Zachęcamy do wypróbowania naszego formularza wyceny. Wykorzystanie sieci to okazja do zaoszczędzenia nakładów czasowych i pieniędzy. Nasi klienci nie muszą od dziś poszukiwać odpowiedniej firmy wywozowej, gdyż wszelkie czynności wykonamy za nich. Śmieci.eu to projekt, który zaspokaja oczekiwania wszystkich osób w kraju.\nKontenery na odpady budowlane Nowy Sącz to doskonała sposobność do pozbycia się śmieci na Państwa budowie. Usługa, którą prezentujemy jest nowatorskim spojrzeniem na kwestie związane ze śmieciami. W naszym Market Place wszystko można załatwić bez wychodzenia z domu lub pracy. Nasze pojemniki przydadzą się wszystkim tym z Was, którzy muszą uprzątnąć miejsce na którym prowadzona jest inwestycja. Takie śmieci jak: styropian, wełna mineralna, papa czy plastiki to dla nas żadna niespodzianka. Kontenery do śmieci z budowy Nowy Sącz cechuje przede wszystkim:\nKontenery na odpady budowlane Nowy Sącz – zbiorniki na śmieci\nDuża dostępność – kontenery na odpady budowlane Nowy Sącz są dostępne przez cały rok. Oznacza to, że nie trzeba na nie czekać przez długi czas. Pojemniki dostarczane przez firmy kooperujące z portalem Smieci.eu znajdą się w miejscu ich przeznaczenia w przeciągu 48 godzin od chwili złożenia zapotrzebowania. Ich brak nie zakłóci więc przebiegu Państwa prac.\nZgodność z obowiązującym prawodawstwem – wywóz śmieci z budowy Nowy Sącz działa zgodnie z prawem. Nasi podwykonawcy posiadają niezbędne decyzje i wpis do BDO. Zlecając nam usługi macie Państwo pewność, że odpady pojadą tam, gdzie to konieczne. Jeśli więc trzeba się pozbyć zbędnych przedmiotów to tylko z nami.\nAplikacja dla Wymagających – osoby indywidualne i przedsiębiorstwa budowlane mają jeszcze jeden powód, aby skorzystać z usług naszego Market Place. Jako jedni z nielicznych w naszym kraju posiadamy aplikację mobilną, dzięki można załatwić wszelkie kwestie papierkowe. Tego typu możliwość to poczucie pełnego komfortu. Od dziś można mieć elektroniczne biuro zaopatrzenia w swojej kieszeni. Oprogramowanie dostępne jest za darmo w Google Play i Apple Store.\nSporo pojemności kontenerów – kontenery na odpady budowlane Nowy Sącz nie są jednego rozmiaru. Ich pojemność jest zróżnicowana i sprosta oczekiwaniom najwybredniejszych klientów. Nasze zbiorniki przydadzą się tak podczas małego remontu jak i dużej inwestycji. Skorzystaj z nich już dziś !


Tag: blog mamy - katalogseo24.pl .:Grupa SEO 24:.\nTag: blog mamy\nChciałabyś mieć miejsce w sieci, gdzie masz szansę odnaleźć jedynie profesjonalne porady? Ciekawy Cie jakie nowinki technologiczne można wykorzystać w kuchni, aby Twoi najbliżsi mieli do czynienia ze zdrowymi i pożywnymi posiłkami? A może lubisz zainspirować się pomysłami na spędzanie czasu ze swoimi pociechami w kreatywny i inspirujący je sposób? Wszystko to znajdziesz w naszym serwisie! Publikujemy tutaj jednie sprawdzone porady, które będziesz mogła od razu wdrożyć do swojego życia! Nie czeka... pokaż więcej »\nOgnisko domowe liczy się dla Ciebie ponad wszystko? Chciałabyś mieć wiedzę na temat wszystkich zagadnień związanych z prowadzeniem domu, włączając w to inspirujące porady oraz ciekawe pomysły? Koniecznie zobacz jak wiele możesz dowiedzieć się na naszej stronie! Specjalnie dla naszych czytelniczek udostępniamy wiedzę z zakresu prowadzenia domu, designu, zdrowia, urody oraz dzieci! Znajdziesz tutaj praktyczne porady, które sprawią, że będziesz najlepszą panią domu w okolicy, a Twoi najbliżsi będą ... pokaż więcej »\nJesteś mamą na pełen etat i cały Twój dzień wypełnia zajmowanie się maluchami oraz dbanie o dom? Na pewno przyda Ci profesjonalny poradnik oraz ciekawe inspiracje w tym temacie! Zapraszamy Cię zatem do naszego serwisu, gdzie znajdziesz ciekawe i pełne inspirujących treści artykuły, które pozwolą Ci zgłębić takie tematy jak dziecko, dom, zdrowie i uroda! Nie czekaj dłużej, odwiedź stronę naszego serwisu i sama przekonaj się o tym, jak wiele możesz zyskać na poznawaniu niezwykle inspirujących wiad... pokaż więcej »\nMacierzyństwo nie jest łatwą przypadłością. Każdego dnia poznajemy się na nowo i zdobywamy nowe doświadczenia. Dzieci potrafią nauczyć wielu nowych rzeczy, ale też do macierzyństwa trzeba się w odpowiedni sposób przygotować. Właśnie dla osób, które potrzebują przygotowania w tym zakresie powstał blog Mer-trans – blog o macierzyństwie dla każdego. Znajdziesz w artykułach, które znajdują się na blogu między innymi informacje na temat wychowania dzieci, urządzania domu czy wskazówki urodowe. Sprawd... pokaż więcej »\nPodręczniki nie są odpowiednim źródłem wiedzy podczas zdobywania doświadczenia w związku z wychowaniem dziecka. Każde dziecko jest inne, dlatego jedna podręcznikowa definicja nie rozwiąże wszystkich problemów. Dla osób, które poszukują wskazówek na temat odpowiedniego wychowania dziecka, a także różnych udogodnień, które pomogą nam to zrobić w odpowiedni sposób i bezpiecznie powstał blog Indiana-Jones o wychowaniu. Z artykułów dowiesz się nie tylko jak opiekować się pociechą, ale także jak odpow... pokaż więcej »\nCiekawy, fascynujący blog stworzony przez młodą mamę, porusza tematykę bliską wszystkim mamom, czyli zdrowie i wychowanie dzieci, żywienie dzieci, a także artykuły o dziecięcych pasjach. Blogująca mama stworzyła artykuły poświęcone również blogowaniu, jako ścieżki zawodowej i karierze copywritera. Można także znaleźć podpowiedzi dla osób chcących założyć własnego bloga. Dzięki tym artykułom można poznać zawód blogera i copywritera, jego wady i zalety. Zachęcająca grafika bloga skłania do intensy... pokaż więcej »\nBlog Mamy to blog, który zapewnia ciekawą, przyjemną lekturę, poszerza wiedzę, inspiruje i pozwalać być na czasie w temacie mody, kulinariów, gadżetów i prowadzenia domu w sposób nowoczesny, szybki i skuteczny. Blog Mamy dedykowany jest wszystkim mamo niezależnie od stażu, wieku czy etapu, na którym są w życiu. Każda kobieta znajdzie tu wiele inspiracji, porad, praktycznych wskazówek i odpowiedzi na wiele pytań czy dylematów. Modne tematy, ciekawie napisane teksty, interesujące kwestie – wszystk... pokaż więcej »\nNie masz pomysłu, co ugotować na obiad, Twoje dziecko ciągle marudzi, chciałabyś zadbać o swoją urodę i masz ochotę zmienić coś w domu? Szukasz inspiracji, porad, praktycznych wskazówek i wiedzy opartej na rzetelnych przesłankach? Zajrzyj na Blog o byciu matką. Znaleźć tam można bardzo interesujące artykuły na tematy takie jak dziecko, zdrowie, uroda, kulinaria, dom i gadżety. Wszystko to, co interesuje kobiety i czego szukają, by ich życie było łatwiejsze i przyjemniejsze. Blog o byciu mamą dla... pokaż więcej »\nKażda mama potrzebuje czasem, by ktoś jej podpowiedział, co zrobić na obiad, jak zadbać lepiej o swoje zdrowie i zdrowie swoich bliskich, jak wpłynąć stymulująco na rozwój swojego dziecka. Czasem brak nam kogoś, przyjaciółki, która mogłaby udzielić nam tych wszystkich rad. Na szczęście jest Mama Blogerka. Ona zawsze doradzi, zainspiruje, pocieszy. Na blogu znajdziesz wiele cennych porad, rzetelnych informacji, ciekawostek oraz wskazówek, które przydadzą się każdej kobiecie, mamie, żonie i pani d... pokaż więcej »\nBlog skierowany głównie do przyszłych matek, młodych mam i rodziców małych dzieci, którzy poszukują odpowiedzi na nurtujące ich pytania i wątpliwości dotyczące wychowania dzieci, ich żywienia oraz opieki nad nimi. Na blogu mamy znajdą wiele artykułów na temat wychowania bez kar i nagród, budowania prawidłowej relacji z dziećmi, a także porady jak wzmocnić dziecku odporność lub jak szybko i skutecznie wyleczyć dziecko z grypy. Atrakcyjna szata graficzna pozwala na szybkie odnalezienie konkretnych... pokaż więcej »\nJak w naturalny sposób wzmocnić swoją odporność? Jak zadbać o zdrowie swoje i swoich domowników? Czy warto zaszczepić swoją pociechę? Na te pytania znajdziesz odpowiedzi na blogu Moje Macierzyństwo. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z artykułami na takie tematy jak: dom, gadżety, kuchnia, zdrowie, uroda tudzież interesujące każdą młodą mamę teksty dotyczące naszych pociech! Moje Macierzyństwo to strona prowadzona przez kreatywną mamę, która daje nam wiele praktycznych wskazówek dotyczących... pokaż więcej »\nOpisywany blog podejmuje tematykę różnych spraw kobiecych. Czytelniczki mogą tutaj znaleźć liczne interesujące porady i informacje związane z wieloma dziedzinami życia codziennego. Autorki tego bloga posiadają bardzo duże doświadczenie i zapewniają użytkowniczkom bloga liczne informacje, a także praktyczne porady, które przydadzą się w opiece nad dziećmi i nie tylko. Zaplecze tematyczne jest bardzo szerokie, więc każda nowoczesna kobieta znajdzie tutaj informacje dopasowane do własnych, zróżnico... pokaż więcej »\nW serwisie Blogująca Mama dostępne są różne artykuły i porady związane głównie z życiem rodzinnym, opieką nad dziećmi, itp. Można tutaj również znaleźć wiele innych informacji przydatnych dla matek i innych kobiet. Dostępne są tutaj między innymi porady dotyczące pracy, urody, mody, podróży i innych aspektów życia. Artykuły są dodawane regularnie i często, więc warto zaglądać na tego bloga. Wiedza jest przekazywana przez osoby, które posiadają bardzo duże doświadczenie życiowe, więc artykuły zna... pokaż więcej »\nW serwisie informacyjnym InvestmentAreas można znaleźć ciekawe porady i informacje związane z różnymi dziedzinami życia. Dzięki nim kobiety dowiedzą się wielu ciekawych i przydatnych rzeczy. Artykuły znajdujące się na tym blogu dotyczą tematów, takich jak kuchnia, zdrowie, dziecko, dom, gadżety, praca, uroda, podróże czy też moda. Taka duża różnorodność tematyczna jest bardzo istotną zaletą tego serwisu. Dzięki niej każda użytkowniczka może szybko i łatwo znaleźć artykuły, które najbardziej ją i... pokaż więcej »\nPerfekcyjna Mamuśka to kreatywna autorka bloga opisującego jak radzić sobie z małym dzieckiem – z jego usypianiem czy akcesoriami, które warto mieć przy takim maleństwie. Na blogu znajdziesz także artykuły o tym co każda kobieta powinna posiadać w swojej kuchni by znacznie ułatwić sobie życie. Oprócz tego autorka porusza też temat wad i zalet pracy dla młodych mam w systemie MLM (tj. Marketing Wielopoziomowy). Poczytaj, a na pewno znajdziesz coś dla siebie! Blog Perfekcyjnej Mamuśki to źródło ci... pokaż więcej »\nJako moda mama szukasz możliwości podjęcia pracy, która nie będzie kolidowała z Twoją chęcią dalszego opiekowania się dzieckiem? Odwiedź naszą stronę internetową koniecznie! Właśnie tam doradzamy młodym mam, ale nie tylko, jak rozpocząć pracę online i jakie inne możliwości stoją przed Tobą otworem! Dodatkowo publikujemy poradniki, które chętnie przeczyta każda pani domu, która uwielbia dbać o wnętrza, chętnie spędza czas w kuchni i uwielbia gadżeciarskie nowinki! Nie czekaj dłużej! Zobacz jak wi... pokaż więcej »\nBlog dla mam – MamaKupuje.pl\nZapraszamy do zainteresowania się tematyką artykułów poświęconych produktom dla niemowląt i dzieci, jakie tworzą nasz serwis internetowy. Blog, który prowadzimy systematycznie i w oparciu o aktualne nowinki i wyłącznie sprawdzone wiadomości stanowi kompendium wiedzy w pigułce dla wszystkich mam i kobiet planujących ciążę lub już będących w stanie błogosławionym. U nas zasięgniesz sprawdzonych porad z zakresu akcesoriów dziecięcych, urządzania pokoju dla Twej pociechy, zdrowia i zabawek. Dodatkow... pokaż więcej »\nPotwory Wózkowe - blog parentingowy\nPotwory Wózkowe to parentingowy, który powinien zainteresować wszystkich tych, którzy mają małe dziecko bądź w najbliższym czasie ich rodzina się powiększy. Porady dotyczące rodzicielstwa - zarówno dla matek, jak i ojców, dużo artykułów o ciąży, nauce, zdrowiu, zakupach, etc. - można śmiało powiedzieć, że lektura naszego bloga parentingowego to codzienna dawka ogromnej wiedzy, która jest bardzo przydatna. ... pokaż więcej »


Miamor szlafrok i stringi turkusowy S/M\nKod produktu: 49-1297\nUwielbiasz subtelną i romantyczną bieliznę? Jednocześnie chciałabyś się poczuć zmysłowo i seksownie? Już nie musisz się zastanawiać nad wyborem idealnego modelu. Przedstawiamy Ci szlafroczek Miamor, który jest połączeniem delikatności, finezji i seksapilu! Jego wyjątkowo kobiecy fason to gwarancja, że będziesz wyglądać bosko. Sprawdź szczegóły:- piękny, zmysłowy szlafroczek- koronkowe rękawki- elegancko ozdobione brzegi- satynowy pasek – dodaje uroku i gwarantuje idealne dopasowanie- zestaw zawiera szlafroczek i stringi- delikatny, elastyczny materiał (85% poliamid, 15% elastan)


Zielone gminy zapraszają inwestorów :Więcej niż energia\nBezpłatne e-szkolenie dla gmin zainteresowanych inwestycjami w OZE\nMożliwość otrzymania certyfikatu „Gmina przyjazna zielonej energii”\nBaza dla inwestorów zainteresowanych współpracą z samorządami\n„Mimo rosnącego doświadczenia, jakie mamy w Polsce w dziedzinie korzystania z OZE, zauważalny jest ciągle niedobór wiedzy w tym zakresie wśród kadr samorządowych, co skutkuje nieuzasadnionymi obawami w kontaktach z biznesem. Chcielibyśmy, aby kolejne edycje wirtualnych szkoleń były nie tylko istotnym czynnikiem rozwijania merytorycznego dialogu pomiędzy administracją, potencjalnymi inwestorami i społecznościami lokalnymi, ale również powiększyły liczbę gmin, w których potencjalna lokalizacja instalacji do pozyskiwania energii z OZE była rozpatrywana rzeczowo tj. bez zbędnych uprzedzeń, ale z dobrym rozeznaniem wszelkich aspektów społecznych, ekonomicznych i ekologicznych” – mówi Prof. Andrzej Mizgajski, Członek Zarządu Green Cross Poland, organizacji będącej pomysłodawcą szkolenia.\nProjekt „Zielone Społeczności” („Green Communities”) to narzędzie, które umożliwia samorządom bezpłatne i wygodne, bo internetowe szkolenie z zakresu odnawialnych źródeł energii, przygotowane przez wysokiej klasy specjalistów z branży. Celem programu jest zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej gmin. E-szkolenie polega na bieżącym śledzeniu materiałów merytorycznych, które pojawiać się będą na ekranie Użytkownika. Materiały mają formę tekstu litego oraz formę graficzną i podzielone zostały na odcinki, wg bloków tematycznych. Każdy odcinek trwa 45 minut. Każdy blok składa się z 5 odcinków. Szkolenie składa się z 8 bloków tematycznych.\nPlanowanie przestrzenne dla odnawialnych źródeł energii (OZE).\nAspekty społeczne i gospodarcze inwestycji w OZE.\nAby pomyślnie ukończyć szkolenie należy uzyskać 80% poprawnych odpowiedzi w teście podsumowującym. Po ukończeniu szkolenia gmina otrzymuje Certyfikat „Gmina przyjazna zielonej energii” i zostaje umieszczona w internetowej bazie dla inwestorów. Szkolenie cieszyło się dużym zainteresowaniem, w pierwszych edycjach wzięło w nim udział 112 gmin, co skłoniło organizatorów do uruchomienia kolejnej jego odsłony (od maja 2017 do końca lipca 2017) uzupełnionej o nowe ramy prawne.\nGreen Cross Poland wychodzi z założenia, że to właśnie dialog, obok aspektów prawnych czy finansowych, jest istotnym czynnikiem rozwoju rynku energii odnawialnej. “Brak akceptacji lokalnych społeczności dla rozwoju OZE to jedno z głównych ryzyk inwestycyjnych dla tego typu instalacji w Polsce. Dlatego tak ważne jest uwzględnienie przez władze samorządowe i inwestorów potrzeby dialogu z mieszkańcami i rzetelnych konsultacji społecznych. Takie podejście pozwala nie tylko niwelować protesty czy wypracowywać optymalna formułę inwestycji OZE na danym terenie, ale przede wszystkim budować zaufanie i platformę do dialogu” – przekonuje Mariusz Wawer, ekspert w obszarze konsultacji społecznych. (http://www.greencommunities.pl/gminy-dla-zielonych-inwestorow-komunikat-prasowy/)\nGreen Cross Poland, oddział Międzynarodowego Zielonego Krzyża\nstyczeń 2013 - lipiec 2017\nKoordynatorka projektu - Natalia Grygiel\ntel.: 506 451 201


Archiwum: zwrot | Telewizja Republika\nMożna składać wnioski o zwrot środków za nieodbyte wycieczki. Termin mija 31 grudnia\nTylko do 31 grudnia można składać wnioski o zwrot za odwołane z powodu epidemii wycieczki - przypomina Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Jak podało UFG, do tej pory wypłaty z Turystycznego Funduszu Zwrotów przekroczyły 100 mln zł. >\nNagły zwrot w sprawie porwania Ibrahima. Prokuratura belgijska: To matka chłopca złamała prawo\nZ informacji prokuratury w Antwerpii wynika, że to matka Ibrahima złamała prawo, wywożąc go do Polski – podała korespondentka Polsat News w Brukseli. Według jej informacji, belgijski sąd rodzinny w październiku 2018 r. wydał wyrok – na jego mocy Ibrahim miał pozostać z ojcem w Belgii, a nie z matką w Polsce.>\nCBA walczy z oszustami i zatrzymuje kolejnych podejrzanych. „Zwrot VAT dla Podróżnych” i puste faktury\nCentralne Biuro Antykorupcyjne zatrzymało kolejne cztery osoby w związku z wyłudzeniami zwrotu VAT dla podróżnych. Faktury wystawione były na ponad 6 mln zł, a zwrot podatku miał wynieść ponad 1 mln zł. Wcześniej w tej sprawie zarzuty usłyszało 21 osób - podało CBA.>\n- Komisja weryfikacyjna przyznała łącznie 868 tys. zł zadośćuczynień i odszkodowań kilkunastu lokatorom z reprywatyzowanych kamienic - poinformował przewodniczący komisji Sebastian Kaleta. Ponadto komisja uchyliła decyzję prezydenta m.st. Warszawy ws. zwrotu nieruchomości położonej przy ul. Widok 22.>\nUpadek Neckermann Polska - poszkodowani mogą zgłaszać się po pieniądze\nBiuro podróży Neckermann Polska ogłosiło upadłość. Obecnie za granicą przebywa 3600 klientów spółki. Poszkodowani turyści mogą zgłaszać się do urzędu marszałkowskiego po pieniądze.>\nKolejne nieprawidłowości przy reprywatyzacji w Warszawie. Komisja weryfikacyjna uchyliła decyzje ws. dwóch nieruchomości\nKomisja weryfikacyjna badająca reprywatyzacje w Warszawie wydała trzy decyzje w sprawie dwóch kolejnych adresów. Mowa o gruntach przy Mokotowksiej 39 w Śródmieściu a także Nieborowskiej 13 na Ochocie.>\nKomisja Weryfikacyjna przyznała odszkodowania dla lokatorów Noakowskiego 16\nKomisja weryfikacyjna przyznała 575 tys. zł dla 14 lokatorów nieruchomości przy ul. Noakowskiego 16 tytułem zadośćuczynienia. - Mamy ciągle niewielką, ale jednak nadzieję, że te środki mogą być przez miasto szybko wypłacone – powiedział Patryk Jaki. Ponadto Komisja uchyliła decyzje miasta ws. nieruchomości przy ul. Mariensztat 9 i Piaseczyńskiej 32.>\nUwaga! Biedronka wycofuje ten produkt. Jeśli go kupiłeś, ZWRÓĆ NATYCHMIAST!\nJeśli kupiłeś w Biedronce mrożone jagody, natychmiast je zwróć. Mają bakterie Salomelli.>\nKomisja weryfikacyjna uchyliła kolejne decyzje prezydent m.st. Warszawy o zwrotach nieruchomości. "Wydane z naruszeniem prawa"\nPodczas dzisiejszej konferencji prasowej, komisja weryfikacyjna poinformowała, że uchyliła decyzje prezydent m.st. Warszawy o zwrotach nieruchomości położonych przy Wilczej i Skorupki 6 oraz stwierdziła nieważność decyzji ws. nieruchomości położonej przy alei Niepodległości 151. W ocenie komisji zostały one wydane z naruszeniem prawa.>\nPrzyjęto rezolucję wzywającą Rosję do zwrotu Polsce wraku Tu-154M!\nZgromadzenie Parlamentarne Rady Europy wezwało dziś Rosję do przekazania Polsce wraku samolotu Tu-154M, który rozbił się pod Smoleńskiem. Parlamentarzyści przegłosowali raport i rezolucję w tej sprawie. >\nPaweł Piekarczyk: Myślę, że nie jest możliwe bym kiedykolwiek zagłosował na Dudę\nW programie „Oddaję Państwu głos” prowadzonym przez Emilię Pobłocką, gościł bard, publicysta i matematyk Paweł Piekarczyk. Motywem przewodnim programu były 3 lata prezydentury Andrzeja Dudu oraz to, jak żyje się Polakom pod rządami PiS. - To jaką mamy opozycję, całkowicie psuje demokrację i życie w Polsce – stwierdził Piekarczyk.>\nLichocka: Ustawa 447 realnie nam nie zagraża! To tylko narzędzie do wywierania presji. My musimy umiejętnie ...\nMarcin Bąk (Telewizja Republika) i Joanna Lichocka (PiS) w programie "Pod przykryciem" poruszyli temat tzw. Ustawy 447. Czy ta ustawa faktycznie zagraża naszej Ojczyźnie? Czy Polska straci biliony dolarów? Czy mamy się czego bać? >\nUWAGA! Sieć Rossmann apeluje o zwrot białej czekolady! Może tam być bakteria Salmonelli!\nSieć sklepów Rossmann wydała oświadczenie, że w jednaj z partii białej czekolady z jagodami marki Das Exquisite może znajdować się niebezpieczna dla zdrowia bakteria Salmonelli. Każdy kto zakupił ten produkt może go oddać w najbliższym sklepie. >\n3 bln złotych - tyle Niemcy są winni Polsce!\nW czasie II wojny światowej została zniszczona nie tylko Warszawa, ale też m.in. nasz przemysł kolejowy i energetyczny. Według szacunków eksperta Niemcy są nam winni niemal 3 bln zł.>\nBędzie można odzyskać pieniądze, które przelaliśmy na złe konto! Projekt ustawy jest już w parlamencie\nDziś do parlamentu trafił projekt ustawy przygotowany przez Kancelarię Prezydenta, który umożliwi odzyskanie pieniędzy przelanych pomyłkowo na niewłaściwe konto. Projekt był konsultowany z ministerstwem finansów, NBP, KNF oraz Związkiem Banków Polskich. >\nZwrot w retoryce litewskiej prezydent? Wcześniej krytyka Polaków, teraz wezwanie do jedności\n– Wobec zagrożenia ze strony Rosji Litwa i Polska powinny demonstrować jedność – powiedział Dalia Grybauskaite, uczestnicząc w dożynkach w rejonie solecznickim zamieszkanym w 80 proc. przez Polaków. Czyżby zwrot w retoryce prezydent Litwy?>


No Man's Sky (2016) - recenzja gry - Filmweb\nStrona główna Recenzje No Man's Sky Kosmiczni eremici\nWidziałem rzeczy, którym wy ludzie nie dalibyście wiary. Kolosalne statki wychodzące z nadprzestrzeni tuż nad orbitą pochłoniętej przez kwaśne deszcze planety. Kaniony porośnięte grzybami, ...\nWidziałem rzeczy, którym wy ludzie nie dalibyście wiary. Kolosalne statki wychodzące z nadprzestrzeni tuż nad orbitą pochłoniętej przez kwaśne deszcze planety. Kaniony porośnięte grzybami, bezkresne oceany, targane gorącymi sztormami skaliste pustkowia. Wszystkie te chwile przepadną... w pożerającej niejednego gracza nudzie.\nŁatwo wziąć "No Man’s Sky" za grę eksploracyjną, ulec tej chwilowej magii gwałtownego wchodzenia w atmosferę kolejnej planety. Nic bardziej mylnego, rdzeń rozgrywki to bowiem nie radosne szwendanie się po zakątkach galaktyki, ale nierzadko żmudna, survivalowa robota na pełen etat. Choć gra kusi nas obietnicą swobodnego latania po kosmosie i eksploracją, tak naprawdę ta druga jest niejako wymuszana przez konieczność zatrzymywania się na kolejnych planetach. To jakby jechać bardzo długą autostradą: prędzej czy później musimy zatankować. I to właśnie głównie robimy na powierzchni każdej napotkanej planety. Aby bowiem statek w ogóle uniósł się w powietrze, potrzebny jest np. pluton. Z kolei paliwo nadprzestrzenne robimy z ogniw, które to z kolei tworzymy z antymaterii, a tę montujemy z mniejszych komponentów. Zarówno wytwarzanie przedmiotów, jak i eksploracja są niejako efektem ubocznym ciągłego szukania "stacji benzynowych", czyli źródeł cennych pierwiastków.\n"No Man’s Sky" wpada mimowolnie w tradycyjne błędne koło gier survivalowych. Zaczynamy z marnym i w dodatku popsutym statkiem oraz podstawowymi zasobami. Potem budujemy napęd FTL i możemy w miarę swobodnie podróżować po galaktyce. Z czasem odwiedzamy stacje kosmiczne i poznajemy różnych obcych. Nasza krypa ma żałosny bagażnik, kiepskie osiągi i nędzną broń. To naturalne, że chcemy spróbować polatać czymś innym. Ale za nowy statek trzeba zapłacić nierzadko ciężkie pieniądze. Zbieramy więc kolejne tony minerałów, klamoty pozostałe po innych rasach tej galaktyki, opychamy je tam, gdzie się najbardziej opłaca i lecimy do kolejnego systemu. Niby do środka galaktyki (taki jest teoretycznie cel gry), ale wciąż z przystankami na kapitalistyczne rzeźbienie w kręgu wolnorynkowej ekonomii.\nTen znój wynagradzają nam kolejne planety. Twórcy chwalą się, że w grze znajduje się 18 trylionów miejsc do odwiedzenia. Liczba to niewyobrażalna i poza marketingowym spinem ma nam raczej uświadomić ogrom generowanego proceduralnie wszechświata. Poszczególne planety tworzone są na zasadzie dość jednorodnych habitatów, czyli: istnieje planeta pokryta głównie oceanami, planeta skalista, pełna bujnej fauny i tak dalej. Trudno (a raczej jest to nierealne...) znaleźć prawdziwie zróżnicowany ląd, to znaczy taki, który np. w obszarach okołobiegunowych jest zimniejszy, a w równikowych cieplejszy, który zamieszkują bardzo różne gatunki zwierząt. Większość planet jest niezamieszkana, bądź istnieje tam tylko jakieś prymitywne życie. Jeden z twórców sam przyznawał, że miejsce, które choć trochę przypominałoby Ziemię, to dziesiętna część dziesiętnej części dziesiętnej części odwiedzanych miejsc.\nNie zmienia to faktu, że każda kolejna, losowo nazwana planeta, wywołuje to samo uczucie: jakiejś staroszkolnej, chwytającej za serce przygody. Niezależnie od tego, czy lądujemy na pokrytych falującą,czerwoną trawą równinach, czy na skalistym, przygnębiającym pustkowiu, zawsze znajdziemy coś ciekawego. Nie chodzi jednak bynajmniej o uczące nas kolejnych obcych słów monolity, stacje badawcze różnych obcych ras czy porozrzucane tu i ówdzie skrzynki z zaopatrzeniem. Główną siłą i najważniejszą zaletą "No Man’s Sky" jest jej pocztówkowy urok. To nic, że planety z grubsza powtarzają się dość często, taka jest przecież natura wszechświata. To nic, że po kilkudziesięciu godzinach gry typów zwierząt widziałem niewiele: jakieś dwa, trzy latające, dwa gatunki ryb i nieco więcej stworów lądowych. Spotkałem na jednej z planet ogromne, majestatycznie sunące po niebie wężowate stwory. Nigdy więcej już ich nie zobaczyłem, a ważkopodobnych ptaszysk jest całe mrowie. O to właśnie chyba chodzi twórcom w "No Man’s Sky", o swego rodzaju pierwotną radość z odkrywania nowych rzeczy, terenów, zachwytu nad tym, jak akurat ułożyły się formacje skalne, które wrzynają się w ogromny ocean. I gdy raz to zobaczymy, a potem opuścimy ten kawałek galaktyki, trudno będzie nam wrócić. Gra niejako zmusza nas do poruszania się naprzód, ku centrum. Wszystko, co zostawiamy za sobą, będzie już tylko wspomnieniem. "No Man’s Sky" nie jest najbardziej fortunnym wydarzeniem dla graczy przyzwyczajonych do misji, celów i strzelania. To gra, w której najważniejsze jest to, jak rezonujemy z kolejnymi widoczkami. Innymi słowy: docenią tę grę najbardziej ci gracze, których zachwyci nawet i pospolita brzózka pod Kielcami.\n"No Man’s Sky" można z drugiej strony interpretować jako grę o samotności. Latamy sobie statkiem, poszukujemy nowych form życia, chcemy znaleźć coś, co sprawi, że poczujemy, że ten wszechświat to jednak zadziwiające miejsce. A jednak, mimo licznych skoków nadprzestrzennych wciąż znajdujemy tylko pokryte niemal identyczną florą planety. Kamienne, pełne jaskiń, wzgórz i nielicznych monolitów obcych, ale pozbawione wyższych form życia. Fauna, jaką napotykamy, to tylko jakieś prymitywne czworonożne stworzonka albo pająkowate, agresywne kreatury, które nadają się wyłącznie do przesmażenia ich błyskaczem. Czasem dla odmiany jakiś kwiatek da nam po mordzie. Skanujemy kolejne rośliny i zwierzęta, ale nie ma ich opisu, to po prostu wrzucanie nazw w kosmicznego Excela, nic więcej. Wciąż jednak zbieramy dzielnie pluton, węgiel i inne pierwiastki, przeskakujemy z systemu w system, w nadziei, że oto za rogiem, tam gdzie zwijają na noc przestrzeń, znajdziemy pełną życia planetę klasy "nadaje się do zamieszkania". Ale nic takiego nie ma, tylko zimna pustka i samotność zakuta w egzokombinezon. Widzimy raz po raz różne statki, które pędzą gdzieś po niebie. Czasem zdarza się – i jest to porażające – że wychodzimy właśnie z atmosfery w otchłań kosmosu i akurat wtedy z nadprzestrzeni wypadają ogromne okręty, wokół których jak muchy krążą jakieś pirackie myśliwce, zasnuwając okolicę seriami laserowych rozbłysków. Wraz z postępami w nauce coraz lepiej rozumiemy mechanicznych Corvaxów, pokazujących emocje przez puszczanie gazów [sic!] Geków czy wojowniczych Vy’keen. Nadal jednak jesteśmy od nich odseparowani barierą językową oraz obcością. Wiemy, że nie są tym samym, co my. Nawet spotkanie innego żywego gracza nie wchodzi – nomen omen – w grę, gdyż przestrzeń jest zbyt wielka, a "No Man’s Sky" ani nie jest grą MMO, ani nie ma tradycyjnego trybu multiplayer czy kooperacji. Nieprędko też napotkamy planety nazwane przez kogoś, kto także próbuje swych sił w odkrywaniu kosmosu. Przez całą podróż będziemy więc eremitami, błąkającymi się od planety do planety, bez konkretnego celu. I taki chyba był cel Hello Games.\nJak ocenić "No Man’s Sky"? Twórcy już zapowiadają budowanie baz oraz sterowanie kosmicznymi frachtowcami. Obiecują też ciągły rozwój gry, która obecnie jest raczej pocztówkowym sandboksem. Trudno w takim razie o ostateczny werdykt. Mimo tego że w grze wszechświat jest zimnym i pustym miejscem, trafi ona do ludzi, którzy w każdej produkcji z otwartym światem chcą zajrzeć we wszystkie kąty. Dla samych momentów i pocztówek z dalekich systemów gwiezdnych – warto.\n33% użytkowników uznało tę recenzję za pomocną (40 głosów).


Wszystko o Italii: Jak gotować makaron "al dente"? Prawdziwe, włoskie instrukcje.\nJak gotować makaron "al dente"? Prawdziwe, włoskie instrukcje.\nMakaron to doskonały składnik włoskiej kuchni, znany i kochany na całym świecie.\nAby być naprawdę "włoski", makaron należy gotować "al dente" (“na ząb”, czyli lekko niedogotowany).\nOto prawdziwe, włoskie instrukcje!;)\nNa 100 g makaronu powinien przypadać 1 liter wody i 10 g soli (ok. pół łyżki).\nWoda do gotowanie makaronu należy umieszczać na ogniu i doprowadzić do wrzenia.\nPosólić wodę dopiero wtedy, kiedy zacznie się gotować.\nGdy sół się rozpuści i woda znowu zacznie wrzeć, wlać makaron.\nPo około minutę, wymieszać makaron – mieszając w regularnych odstępach czasu. Zapobiegnie to jego sklejaniu.\nCzas gotowania makaronu zależy od jego rodzaju i składników, z których został przygotowany.\nPrzed odcedzeniem makaronu, spróbować go aby sprawdzić, czy makaron już jest ugotowany.\nUgotowany “al dente” suszony makaron jest sprężysty i lekko twardy: miękki z zewnątrz, o delikatnie wyczuwalnym rdzeniu.\nSmażyć makaron z sosem.\nEwentualnie dodaj do sosu około szklanki wody w której gotuje się makaron, aby polepszyć konsystencję i podkreślić jego smak.\nNie dodawaj oleju do wody, w której gotuje się makaron!!\nNie płucz ugotowanego makaronu.\nNie trzymaj makaron w ciepłej wodzie, bo się rozmiękczy.\nOpoblikowane przez Wszystko o Italii o 11:32\nBee Sweet 30 maja 2013 20:28\nWidze, ze z makaronem sobie radze :)stosuje sie do wiekszosci Twoich rad!\nWszystko o Italii 30 maja 2013 21:40\nHehe bardzo się cieszę;)\nAnonimowy 9 stycznia 2015 16:07\nmnie też dobrze idzie :)


Wyświetlanie od 1 do 10 (z 363 pozycji) Stron: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... [Następna >>]\nAplikacje internetowe (WSiP). Podręcznik do nauki zawodu technik informatyk. Zgodyn z nową podstawą programoą.\nBetonowanie i pielęgnacja betonu ( WSiP). Podręcznik do nauki Technik budownictwa Betoniarz-zbrojarz\nNr dopuszczenia: Kwalifikacja B.16.4.


Piwo Lech w reklamie hybrydowej | hbbtv w Polsce\nUruchamiając aplikację widzimy pełnoekranową grafikę, gdzie w centralnej górnej części ekranu jest umieszczony odtwarzacz wideo, w którym automatycznie odtwarza się spot zachęcający aby „Lecieć za Leszkiem”. W dolnej części ekranu znajduje się jest butelka piwa Lech Premium, adres strony internetowej z konkursem (esky.pl/leszek) oraz krótka informacja o konkursie. Na dolnym pasku jest opis nawigacji: czerwony przycisk zamyka aplikację, a niebieski pozwala na przejście do HUBa TVP.\nOprócz tego można wybrać do oglądania 5 materiałów wideo, które uruchamiamy wybierając na pilocie przyciski od 1 do 5. I tak pod 1 jest krótki spot zachęcający do konkursu „Leć za Leszkiem”, pod 2 znajduje się telewizyjny spot piwa Lech „Afryka”, pod 3 – teledysk z wciągającym utworem afrykańskim pt. „Leshek Himielvski”, pod 4 – telewizyjny spot piwa Lech „Brazylia”, a pod 5 – teledysk z piosenką w gorących brazylijskich rytmach.\nCałość aplikacji utrzymana jest w zielonej kolorystyce Lecha.\nCo ciekawe i dość wygode, aby obejrzeć wszystkie filmy w aplikacji, nie trzeba klikać w kolejne numerki, bo jeśli nie dokona się żadnego wyboru – pliki wideo będą się po kolei odtwarzać same.\nOczywiście w aplikacji jest zamieszczona informacja o tym, że piwo Lech Premium to alkohol i jest przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich.\nPomimo tego, że ta aplikacja reklamowa HbbTV nie jest bardzo rozbudowana, umieszczenie w niej oprócz standardowych spotów znanych już z emisji telewizyjnej – specjalnie przygotowanych teledysków śpiewanych przez obcokrajowców, powoduje, że chętnie się z niej korzysta, a nawet włącza ponownie, aby posłuchać piosenek.\nAplikacja HbbTV „Lech Premium” jest dostępna w godzinach nocnych, od ok. 20:00 do 6:00 na kanałach: TVP1 HD i TVP2 HD nadawanych w naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T.\nPoprzedni wpisTVP Żagle w HbbTV po raz trzeciNastępny wpisReklama Command od 3M w HbbTV


Gdzie w końcu zagra młody bramkarz Arki? - Sport WP SportoweFakty\nGdzie w końcu zagra młody bramkarz Arki?\nMichał Szromnik zimą był na testach w dwóch klubach Premier League. Wiosnę miał jednak spędzić w Radomiu. Wrócił jednak do Gdyni, a w sobotę zagra w sparingu Gryfa z Bałtykiem.\nPiotr Wiśniewski 08 Lutego 2013, 17:48\nTrener Paweł Sikora otwarcie przyznał, że na razie nie widzi dla Szromnika miejsca w bramce Arki Gdynia. Tak zakomunikował kibicom na spotkaniu podsumowującym zakończoną rundę jesienną. Kandydatem numer jeden między słupkami pozostał Maciej Szlaga, któremu szukano zmiennika. Sztab szkoleniowy żółto-niebieskich zdecydował się na testy Jakuba Miszczuka z Lecha Poznań. Michał Szromnik natomiast miał szukać klubu w niższej klasie rozgrywkowej, gdzie przede wszystkim będzie regularnie grał i pozostanie w rytmie meczowym.\nZimą 19-letni bramkarz testowany był przez angielskie: West Bromwich Albion oraz Everton. Zwłaszcza w tym drugim klubie spodobał się na tyle, że Anglicy byli skłonni wypożyczyć go, ale dopiero latem. Szromnik wylądował więc na testach w Radomiaku Radom. Wydawało się, że to właśnie w Radomiu spędzi rundę wiosenną. Tymczasem młody golkiper zrezygnował z oferty Radomiaka i wrócił do Gdyni.\nByć może wyląduje w II-ligowym Gryfie Wejherowo. W sobotę wystąpi w sparingu tej drużyny z Bałtykiem Gdynia, a w następnym tygodniu będzie trenował pod okiem Dariusza Mierzejewskiego.\nZ kolei inny piłkarz Arki - Maciej Górski, otrzymał zaproszenie na testy do Sandecji Nowy Sącz. Górski ma za sobą bardzo nieudaną rundę jesienną. Nie mógł się odblokować. W grudniu razem z Wallacem Benevente, Pawłem Czoską oraz Patrykiem Jędrzejowskim został wystawiony więc na listę transferową. Jednak gdy ruszyły przygotowania do rundy wiosennej trener Sikora postanowił dać mu szansę. Górski jej nie wykorzystał, w sparingach grał słabo i w środę został przesunięty do zespołu rezerw.\nOficjalnie: Grzelak piłkarzem Arki Gdynia\nJacki 08-02 18:35 Zgłoś komentarz\nSzromik zagra w Gryfie Wejherowo.\nGdynia Polska Fortuna I liga Piłka nożna Arka Gdynia Michał Szromnik


Bardziej oszczędne, ciche i czyste\nBardziej oszczędne, ciche i czyste. W maju Volvo Buses testować będzie pierwsze autobusy hybrydowe typu „plug-in” w ruchu ulicznym w Goteborgu. Nowa technologia umożliwi zmniejszenie zużycia energii aż o 60% w porównaniu z dotychczasowymi autobusami z silnikiem diesla. Produkcja przemysłowa ma zgodnie z planem rozpocząć się za dwa lata.\nVolvo Buses sprzedało dotąd ponad 1000 autobusów hybrydowych, co czyni firmę światowym liderem zastosowania technologii hybrydowych w pojazdach ciężkich. Volvo wykonuje właśnie kolejny ważny krok na drodze do stworzenia jeszcze bardziej oszczędnego i czystego transportu.\nTechnologia „plug-in” umożliwi zmniejszenie zużycia paliwa i emisji CO2 o 75-80% w porównaniu z dotychczasowo używanymi autobusami z silnikiem diesla. Ogólne zużycie energii zostanie zmniejszone o około 60%. Czyste zasilanie energią elektryczną oznacza cichą pracę pojazdu z zerową emisją spalin. Połączenie takich osiągów z czystą energią sprawia, że Volvo Buses będzie w stanie zaoferować zrównoważoną alternatywę dla transportu miejskiego.\nEmisja dwutlenku węgla zredukowana aż o 90%\n- Celem testu terenowego jest zbadanie i zweryfikowanie oczekiwanego zmniejszenia zużycia energii i emisji spalin, a także zebranie informacji od kierowców, pasażerów i okolicznych mieszkańców na temat tego, co sądzą o takich autobusach. Ponadto spodziewamy się zmniejszyć emisję dwutlenku węgla aż o 90% dzięki zastosowaniu silnika biodiesla w miejsce standardowego silnika spalinowego diesla – mówi Ulf Gustafsson, Senior Manager Public Affairs w Volvo Buses.\n70% trasy na zasilaniu elektrycznym\nHybryda „plug-in” oparta jest na autobusie Volvo 7900 Hybrid, który zmodyfikowano tak, by umożliwić ładowanie z sieci energoelektrycznej przez kolektor zainstalowany na dachu. Hybryda „plug-in” posiada także większy zestaw akumulatorów, co umożliwia pokonanie aż 70% trasy, około 7 km, w ciszy i bez emisji spalin z wykorzystaniem prądu elektrycznego. Akumulatory ładowane są na stacjach końcowych w czasie od sześciu do dziesięciu minut.


• drabinka classic - wersja postarzana, skandynawski rustyklany\n♡domdekoracjedrabinka classic - wersja postarzana, skandynawski rustyklany\nHagal - Rustic dekoracje\nhandmade dekoracje drabinka classic - wersja postarzana\ndrabina drabinka skandynawski rustyklany drewniana rustic brązowe dekoracje\nDrabinka jest opalana, szczotkowana i malowana specjalnym impregnatem, co sprawia, że wygląda jakby była wykonana ze starego drewna.\nAby nadać bardziej rustykalnego charakteru tej postarzanej drabince, szczeble są zbijane na gwoździe.\nHagal - drabinka ozdobna / drabina drewniana / wieszak\nBardzo mi się podoba...polecam\n• handmade dekoracje • dom - dekoracje • handmade hagal •\ndarmowa dostawaMozaika 3d, obraz drewniany "the eight mountain" na.800,00 zł Skrzydła anioła xxl makrama ecru. Jasne-dodatki dekoracje Dekoracja w kształcie skrzydeł, została wykonana techniką makramy, WYMIARY, 80 cm, ecru250,00 zł\nCeramiczny łapacz wiatru, łapacz snu - modern. Dekoracje handmade Ręcznie robiony i malowany, drzwiach, w oknie czy ogrodzie, wizytę u znajomych, Dzwonki, KONTAKT140,00 zł darmowa dostawaModna komoda 3 drzwiowa z ilustracja w drewnie, laminowana zywica na.3246,77 zł


Oficjalne forum portalu JOE.pl / buty na 2-dzien wesela\n» buty na 2-dzien wesela\n#1 2015-11-16 15:44:17\nbuty na 2-dzien wesela\nWitam serdecznie, chciałam się doradzić. Jestem właśnie w trakcie przygotowań do mojego ślubu , na pierwszy dzień wszystko już mam zakupione jeśli chodzi o garderobę, jednak problem pojawia się z butami na drugi dzień wesela Bardzo zależy mi na tym, aby były one naprawdę wygodne bo sami wiedzieć ile mnie czeka przyjemności tanecznych hehe :p Szperałam ostatnio sporo na internecie i natrafiłam na http://www.kazar.com/pl/sklep/kobieta gdzie spodobało mi się kilka wzorów . Czy ktoś z Was zamawiał już z tej strony? Liczę na Waszą pomoc, i miłego dnia życzę\n#2 2016-01-11 01:24:43\nRe: buty na 2-dzien wesela\nJa zamawiałam i było w porządku. A jak będziecie szukać sukienek na wesela to polecam www.bialcon.pl świetne sukienki i nie tylko!\n#3 2016-01-11 14:28:21\nJeśli masz długie nogi to z powodzeniem mozesz założyc nawet baleriny lub tak zwane kaczuszki niestety ja przy swoim wzroście do końca życia będe skazana na obcasy lub koturny. Niestety ale długości nóg się nie wybiera\nhttp://www.ptcmeble.com.pl/jakie-okna-i … /#more-275\n#4 2016-08-09 18:26:02\nJeżeli chodzi o eleganckie buty np na wesele czy poprawiny to zobaczcie tu https://www.czasnabuty.pl/pol_m_Obuwie- … e-110.html\nMacie spory wybór. Ceny moim zdaniem przystępne. A nie od dziś wiadomo, ze noga na obcasie zyskuje na wyglądzie.\n#5 2016-10-13 13:55:35\nWidziałam cudne czółenka w tej hurtowni http://sosimply.pl/buty Takie zwyczajne, bez żadnych udziwnień, a o to chyba chodzi, prawda? To sukienka ma skupiać uwagę gości Mogłaś podać kolor sukienki, to od razu wynalazłabym ci w sieci ciekawe buciki\n#6 2016-10-14 09:41:04\nzałóż wygodne buty, nie patrz na wygląd tylko na własną zabawę. będziesz się o wiele lepiej czuć\n#7 2016-10-25 14:28:15\nJa na poprawinach postawiłam na wygodę. Nogi bolały po dniu wcześniejszym, więc nie mogłam poszaleć w tym temacie\n#8 2017-07-03 09:26:05\n#9 2018-07-04 12:15:08\nJa brałam ślub jakoś 2 miesiące temu, w maju. W drugi dzień idealnie sprawdziły się sandały na grubym obcasie. Kupiłam je w tym sklepie https://ekstraszpilki.pl/buty-damskie. Mają tam genialne obuwie damskie i na dodatek jest stosunkowo tanie. Bardzo w moim stylu. Nawet moje zmęczone pierwszym dniem wesela nogi dały radę się w nich bawić, także polecam serdecznie.\n#10 2018-07-05 14:24:39\nJa widziałam świetne baleriny widziałam na stronie zoio.pl/obuwie/baleriny-espadryle-lordsy. Mają tam na prawdę świetne eleganckie modele, które będą pasowały, do każdej sukienki.\n#11 2018-09-20 19:26:33\nA macie może jakieś fajne propozycje jak zadbać o świeży zapach stóp i butów? Mój maż narzeka na nadmierną potliwość stóp, co w efekcie powoduje że nieprzyjemnie one pachną oraz buty. Myślałam czy nie kupić mu dezodorant do obuwia http://www.manfoot.pl/pl/produkty/dezod … ia-i-stop/ . Zauważyłam, że sporo osób właśnie poleca ten produkt. Ponoć jest efektywny w działaniu, usuwa brzydki zapach i działa antybakteryjnie.\n#12 2018-09-27 12:41:50\nPłaskie eleganckie balarinki myślę że się sprawdzą jak najbardziej.\n#13 2018-10-09 10:32:19\n#14 2018-10-24 08:58:16\n#15 2018-11-08 07:22:04


Intel prognozuje, że rozwój autonomicznych pojazdów doprowadzi do rozwoju nowej „ekonomii pasażerskiej” wartej 7 bilionów dolarów. – ITReseller\nIntel prognozuje, że rozwój autonomicznych pojazdów doprowadzi do rozwoju nowej „ekonomii pasażerskiej” wartej 7 bilionów dolarów.\nMariusz Laurisz Dodano 6 czerwca 2017\nIntel przeprowadził badanie „Passenger Economy” dotyczące potencjalnych skutków gospodarczych popularyzacji autonomicznej jazdy. Z prognoz opracowanych przez firmę analityczną Strategy Analytics wynika, że w niedalekiej przyszłości może czekać nas gwałtowny wzrost w analizowanym sektorze — od poziomu 800 miliardów USD w roku 2035 do 7 bilionów USD w roku 2050.\n„Firmy już teraz powinny zacząć myśleć o strategii dotyczącej autonomicznego prowadzenia pojazdów” — powiedział Brian Krzanich, dyrektor generalny firmy Intel. „Niecałe dziesięć lat temu nikt nie mówił jeszcze o możliwej ekonomii współdzielenia (ang. sharing economy) ani o powszechnym wykorzystywaniu takich rozwiązań, bo nic nie zapowiadało ich pojawienia się. Właśnie dlatego rozmawiamy o ekonomii pasażerskiej już teraz. Chcemy uświadomić ogromne możliwości, jakie się pojawią, kiedy samochody staną się najpotężniejszymi urządzeniami mobilnymi, a ich kierowcy staną się pasażerami”.\nFundamentem ekonomii pasażerskiej będą autonomiczne pojazdy i inteligentne technologie miejskie. Czas, który dotychczas kierowcy poświęcali na prowadzenie pojazdów, otworzy przed nimi nowe możliwości, prowadzące do stopniowej rekonfiguracji całych branż i kreowania nowych sektorów „Przyszłość mobilności, rozwój gospodarczy i nowe szanse wzrostu, takie jak ekonomia pasażerska, wymagają ciągłego dialogu. Cieszę się na myśl o współpracy z Intelem, prowadzeniu otwartej dyskusji i przyglądaniu się możliwym rozwiązaniom z perspektywy różnych branż, które będą kształtować naszą przyszłość — począwszy od producentów aut, poprzez inwestorów i decydentów, a skończywszy na startupach” — zauważa Greg Lindsay, urbanista i futurysta zajmujący się tematyką mobilności.\nW przygotowanym raporcie starano się ocenić wartość nowych możliwości gospodarczych, uwzględniając punkt widzenia zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorstw. Rozpoczęto tworzenie scenariuszy użytkowych umożliwiających opracowanie realistycznych strategii zmian. „Technologia autonomicznego prowadzenia pojazdów doprowadzi do zmian w wielu branżach i wykreowania nowej rzeczywistości. Jej pierwsze elementy będzie można obserwować w sektorze B2B” — uważa prezes firmy Strategy Analytics i współautor badania, Harvey Cohen. „Różnorodne opcje związane z pojazdami bez kierowców pojawią się najpierw na rynkach rozwiniętych, prowadząc do zmian w sektorze dostaw kurierskich i transportów towarowych na długich trasach. Zmniejszą problem niedoborów kierowców na świecie i będą odpowiadać za dwie trzecie przychodów prognozowanych w początkowym okresie”.\nMożna oczekiwać, że w latach 2035–2045 samochody bez kierowców przyczynią się do uratowania życia 585 tys. osób.\nDzięki ekonomii pasażerów w latach 2035–2045 koszty bezpieczeństwa publicznego związane z wypadkami drogowymi mogą się zmniejszyć o ponad 234 miliardy USD.\nSześciokrotny wzrost sprzedaży, rynek open source rośnie dynamicznie – 10 edycja konferencji Open Source Day za nami.