Nieuleczalny książkoholizm: sierpnia 2015\nWszystko co piękne, szybko się kończy. Wakacje już za nami... Pierwszy dzwonek rozbrzmiewa w naszych uszach, więc... czas na podsumowanie sierpnia!\nBył to dla mnie cudowny czytelniczy miesiąc, choć pod koniec trafiałam na same szmiry i nie potrafiłam wgryźć się w książkę. Niemniej chyba pobiłam swój czytelniczy rekord, czytając 18 książek. Na początku gnałam i jedna książka była na jeden dzień, ale od tygodnia mam znacznie gorsze tempo czytania, zresztą, sami zobaczcie moje sierpniowe lektury:\n1) Richelle Mead - "Akademia wampirów"\nKiedy skończyłam czytać?: 1 sierpnia\nDziś niedziela, a co za tym idzie... Czas na TAG! Chociaż dostałam nominację do innego, mam nadzieję, że zostanie mi wybaczone, jeśli zrobię inny, a Kulturalna Mapa pojawi się na pewno we wtorek! Na pewno!\nTymczasem pewien bardzo, bardzo zabawny TAG, który mnie zaskoczył, gdyż muszę się przyznać, że losowanie zrobiłam wczoraj - wiecie, jest niedziela, nie chciałam wyciągać tylu książek.\n(07) "Jutro 1. Nie ma już żadnych zasad." John Marsden\nUdało mi się pokonać złą passę. Sięgnęłam po książkę, którą dostałam na zakończenie roku jako nagrodę za świadectwo z paskiem. Zaczęłam ją czytać, nawet wzięłam na rekolekcje, ale cóż, tam nie było atmosfery… Książka posiedziała sobie na półce, aż wczoraj, lecząc kaca, sięgnęłam po nią. I cóż… to po prostu bardzo nijaka książka.\nEtykiety: 6/10, recenzje, young adult, znak\nPrzepraszam Was strasznie, miała być wczoraj recenzja "Mai" Gaardera, a jutro recenzja "Gone", ale... raczej nic z tego nie będzie. Nie spodobały mi się te książki za nic.\nOstatnio miałam takie dwa tygodnie, że niemal wszystko, co czytałam, podbijało moje serce. W ogóle, sierpień to miesiąc, w którym przeczytałam mnóstwo wspaniałych pozycji...\nZazwyczaj konczę książki, które zaczynam, ale zostało mi tylko kilka dni beztroskiego czytania i nie chcę ich marnować na czytanie czegoś, co mnie męczy.\nDo zrobienia tego TAGU autorstwa niezwykle kreatywnej Limonette nominowała mnie kochana Wole książki z bloga Wącham książki. Dziękuję. Mam nadzieję, że wybaczycie mi ten nadprogramowy TAG, ale na niedzielę mam coś specjalnego!\nO co chodzi w tym TAGU? Pokrótce - do różnych miejsc w naszym miasteczku (nazwijmy je "Olalandia", proszę!) mam przyporządkować dowolnych bohaterów :) Zabierajmy się zatem do urządzania idealnego miasteczka!\nAutor: Ola K. 23 komentarze:\nJak obiecałam, przychodzę do Was z recenzją książki Matthew Quicka „Wybacz mi, Leonardzie”. Coś czuję, że ten autor wpisał się już w moją listę naj! Często jest on porównywany z Johnem Green i moim zdaniem, przy Matthew, pan Zielony wypada bardzo słabo! Co ich różni? Moim zdaniem wszystkie książki Greena poza „Gwiazd naszych wina” są oparte na podobnym schemacie (to znaczy, nie czytałam jeszcze „Will Grayson, Will Grayson”, ale obawiam się, że nie zmienię mojej opinii). Natomiast dwie książki pana Quicka, które przeczytałam, były całkowicie, zupełnie inne i niesamowicie cudowne, więc już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po „Prawie jak gwiazda rocka” i „Poradnik pozytywnego myślenia”. Wiecie, stosik rośnie i niedługo będzie aż do sufitu!\nEtykiety: 9/10, Moondrive, recenzje, ulubione, young adult\nAutor: Ola K. 21 komentarzy:\nOstatnio strasznie dużo jest tych postów Liebster Blog Award. Nie myślałam, że i ja dołączę do tego zaszczytnego grona blogerów, zwłaszcza, że jestem w blogosferze niecały miesiąc. A tu...\nWow, wow! W ogóle się tego nie spodziewałam! Dziękuję Girl from Stars za nominację :)\n26 lipca A.D. 2015\nMam nadzieję, że wybaczycie mi małą zmianę tematu – właśnie wróciłam z kina i postanowiłam podzielić się z Wami moimi odczuciami dotyczącymi filmu „Papierowe miasta”.\nPrzyznam, że nie jestem wielką fanką pana Greena. Kocham co prawda „Gwiazd naszych wina”, ale pozostałe książki niezbyt mi się podobały. Choć „Papierowych miast” nie pamiętam zbyt dokładnie i po seansie przyjaciółka musiała mi uświadomić różnice między fabułą filmu a książki, wydaje mi się, że lektura nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia. Na Lubimyczytać dałam temu wyjątkowo niską ocenę – 4/10, dlatego na film poszłam z dużymi obawami.\n(05) "Akademia wampirów. Pocałunek cienia" Richelle Mead\nLubicie , kiedy ktoś poleca Wam książki? Ja nie za bardzo – boję się, że książka mnie rozczaruje i będę musiała powiedzieć o tym tej, najczęściej bliskiej osobie. Są jednak ludzie, od których wszystkie książki podbijają moje serce – jedną z nich jest najlepsza polska booktuberka, Anita. Kolejną książką, którą polecała, a która zawładnęła mną całkowicie jest trzeci już tom „Akademii wampirów”. Jak pewnie wiecie, podchodziłam do tej książki z ogromnym dystansem. Z każdą przeczytaną stroną przekonuję się jednak, że nie należy oceniać książek po pozorach. Przy recenzji pierwszego tomu uprzedzałam Was, że jest to lekka książka idealna na lato. Cóż, „Pocałunek cienia” zdecydowanie już taki nie jest!\nOpis z okładki: Moroje mają zdolności magiczne. Zwykle specjalizują się w jednym z czterech żywiołów - wykorzystują wodę, ogień, powietrze lub ziemię. Lissa stanowiła wyjątek. Pracowała z piątym żywiołem - ducha, o którego istnieniu mało kto słyszał. Moja przyjaciółka posiadała dar uzdrawiania, a nawet wskrzeszania zmarłych. To dzięki niemu nawiązała się między nami szczególna psychiczna więź. Zostałam z nią połączona, nosiłam "pocałunek cienia".\nEtykiety: 9/10, nasza księgarnia, recenzje, ulubione, young adult\nZauważyliście, że istnieje pewna prawidłowość? Kolejne tomy niemal zawsze są gorsze od pierwszych, a w trylogiach najsłabszym jest zazwyczaj tom drugi. I tylko niewiele\nksiążek wyłamuje się z tej reguły (na przykład „Monument 14. Niebo w ogniu”, który, moim zdaniem był najlepszym tomem, albo „Aleja Henri Matrin 101” Regine Deforges). Kolejną książką, którą chciałabym dopisać do tej zaszczytnej listy jest „Tatiana i Aleksander” – druga część trylogii „Jeździec miedziany”. Jeśli czytacie mojego bloga regularnie, mogliście zauważyć, że nie byłam zachwycona pierwszą częścią. Sięgnęłam jednak po kolejną, obiecując sobie, że jeśli i ona mnie zawiedzie, to odkładam „Ogród letni” i żałuję tych wydanych na niego ponad 33 złotych. Muszę przyznać, że pani Simons niezwykle mnie zaskoczyła! Nie spodziewałam się, że będę przeżywać tę książkę aż tak! Przypominało to trochę rollercoaster – autorka zafundowała nam mnóstwo wzruszeń, emocji i nerwów.\nEtykiety: 7/10, historyczne, recenzje\nKiedyś, chyba cztery lata temu, moja mama przyniosła do domu trzy grubaśne tomiszcza. Nie rozstawała się z nimi ani na moment, woziła je ze sobą do pracy i każdą chwilę poświęcała na czytanie. Ja też strasznie chciałam poznać świat, który tak pochłonął moją mamusię, ale ona powiedziała „nie”. Półtorej roku temu na Targach książki dorwałam w końcu „Jeźdźca miedzianego” Paulliny Simons i przeczytałam z wypiekami na twarzy. Nie miałam jednak wtedy nastroju na czytanie kontynuacji. Minął rok, przyszła do mnie przyjaciółka i poprosiła o pożyczenie książki, która wciągnie ją bez reszty. Bez wahania sięgnęłam po książkę o Tatianie i Aleksandrze. Przyjaciółce tak spodobała się ta historia, że kupiła mi kolejny tom, potem ja kupiłam sobie ostatni. Jednak, wiecie jak to w roku szkolnym, nie miałam kiedy czytać. Wzięłam więc na wakacje wszystkie trzy książki Paulliny Simons i… głęboko się rozczarowałam. To już nie jest to, co półtorej roku temu. Trochę jak odgrzewany kotlet – niby dalej mięso, ale już nie ten smak. Rozumiecie?\nOpis z okładki: Leningrad, rok 1941. 17-letnia Tania Mietanowa poznaje młodego oficera mówiącego z obcym akcentem. Zakochuje się w nim ku swemu przerażeniu, gdyż Aleksander jest już obiektem uczuć jej siostry Darii.\nEtykiety: 6/10, historyczne, ii wojna światowa, recenzje\nPrzychodzę do was z pierwszym ksiązkowym tagiem! Zastanawiałam się, czy to odpowiedni czas, ale na blogu Książkowy świat Niki zauważyłam herbaciany TAG i nie mogłam go zostawić obojętnie :) Uwielbiam herbatę, mogłabym pić ją na okrągłu (mmm... z sokiem malinowym, rozmarzyłam się). Bardzo często kubek z parującą herbatką towarzyszy mi przy lekturze. Ale dość o herbacie, czas przejść do książek, bo to one są najważniejsze.\nHej, hej! Macie czasem tak, że czujecie się wręcz zmuszeni do przeczytania książki, choć czujecie pod skórą, że się Wam ona nie spodoba? Ja tak miałam z bohaterką dzisiejszej recenzji: książką Richelle Mead „Akademia wampirów”. Jestem przeogromną fanką Anity z Book Revievs. Moja ukochana booktuberka ciągle opowiada, jak bardzo kocha „Akademię wampirów”, a że ostatnio czytam polecone przez nią książki, postanowiłam się zabrać również za wampiry. Byłam pełna obaw, bo do tej pory jedyną formą kontaktu z wampirami był dla mnie „Zmierzch” autorstwa Stephanie Meyer. Jako jedenastolatka byłam zachwycona tą historią, jednak kiedy po dwóch latach wróciłam do sagi, byłam mocno zniesmaczona. Mimo wszystko pobrałam ebooka i zaczęłam czytać.\nOpis z okładki: Tylko najlepszy przyjaciel może ocalić ci życie. Zwłaszcza jeśli twój wróg jest nieśmiertelny. W akademii imienia świętego Władimira wampiry czystej krwi - moroje - uczą się posługiwać swoimi nadnaturalnymi darami, a mieszańce - dampiry - szkolą się na ich opiekunów i oddanych strażników.\nEtykiety: 7/10, nasza księgarnia, recenzje, young adult


TALLY WEIJL SSKCOSELMOV\nSpódnica z kolekcji Tally Weijl. Model o dopasowanym kroju, wykonany z denimu. - Dopasowany model. - Wsuwane kieszenie. - Zapięcie na guzik i suwak. - Niewykończone krawędzie. - Szerokość w pasie: 35 cm. - Długość: 37 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 36. Wzór: gładkie Materiał: tkanina Materiał: jeans Materiał: bawełna Skład: 100 % Bawełna, ID produktu: 4911-SDD09O Kod producenta: SSKCOSELMOV\n149.90 zł 249.90 zł Lee - Spódnica - biały Spódnica z kolekcji Lee. Model o ołówkowym kroju, wykonany z denimu. - Ołówkowy fason. - Podwyższony stan. - Imitacja kieszeni. - Zapięcie na guzik i suwak. - Elastyczny materiał. - Szerokość w pasie: 33,5 cm. - Długość: 43,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 27. Wzór: gładkie Fason: ołówkowe Materiał: tkanina Materiał: jeans Materiał: z elastanem Skład: 98 % Bawełna, 2 % Elastan, ID produktu: 4911-SDD061 Kod producenta: L38JKWXQ


Stary budynek na Oruni do rozbiórki? Wideo\nBudynek do rozbiórki - informuje tablica na elewacji opuszczonego w 2012 r. obiektu przy Trakcie Świętego Wojciecha 59 . Gdański magistrat przekonuje jednak, że zgodnie z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Orunia-Czerwony Most", który jest w tracie przygotowywania, stary dom ma zostać zachowany z uwagi na wartości kulturowe. - Ochronie podlega historyczna bryła budynku, materiał elewacji, rodzaj pokrycia dachu i historyczna forma stolarki okiennej - wyjaśnia Michał Piotrowski z biura prasowego Urzędu Miasta Gdańska.\nMam taka cicha nadzieje ze jednak zostanie zachowany, bo takiej zabudowy jest coraz mniej ktora przetrwala najwieksze zawirowania w historii naszego miasta ...\nO to powinno sie dbac i zachowywac dla dalszych pokolen ...\nMam taka cicha nadzieje ze jednak zostanie zachowany, bo takiej zabudowy jest coraz mniej ktora przetrwala najwieksze zawirowania w historii naszego miasta ... O to powinno sie dbac i zachowywac dla dalszych pokolen ...\nHistoryczna forma stolarki okiennej (2)\ncha cha cha , ale sie usmiałem .\ndo muzeum te okna i po sprawie\nfotki wykonać jako plansze i w muzeum ok\nHistoryczna forma stolarki okiennej\nZabierzcie te Historyczna forma stolarki okiennej do Muzeum II Wojny Światowej. Nawet gratis !!!\nJak tak czytam nie ktore komentarze to mi sie robi smutno, bo takie obiekty stanowia historie miasta, i choc maja tyle lat, przetrwaly takie zawirowania dziejowe a dalej stoja, zas te wasze wszystkie piekne apartamenty nie sadze by daly rade i oparly sie czasowi, a jesli nawet to i one stana sie historia miasta, wiec uszanujcie to co ktos kiedys wybudowal, ludzi ktorzy zamieszkiawali te domy tak jak byscie chcieli by uszanowano wasze domostwa ...\nTe obiekty stanowią historię\nAle nie naszą. Dawno temu mieszkali na tych terenach ludzie którzy umieli zadbać o elewację i nie s***li we własne gniazdo. Wtedy to wszystko jakoś wyglądało Nazywali się Niemcy.\nTen budynek jest brzydki! Miasto powinno go wyburzyć, a ten obiekt obok odrestaurować.\nTen "budynek obok" to dawny DOM DRUKARZA, ZABYTEK, który ulega zalewaniu i niszczeniu ściany przyległej od budynku DO ROZBIÓRKI..... Ręce opadają\nzabytek? no proszę te kupy psie i ludzkie wokół też zostawić bo to też zabytki tak długo tam leżą. W ogóle zostawić w spokoju całą Orunię włącznie z lokatorami, bo to zabytki minionych epok.\nBardzo ciekawy dom, jeden z najstarszych na Oruni. Mam nadzieje, że zostanie.\nSzkoda naszych pieniędzy żeby takie roiny remontować a po drugie kto to będzie oglondał na Oruni.\nTobie było szkoda nawet na korepetycje z polskiego\ngdzie odPOwiedzialność? (1)\nMiłośnicy zabytków z Urzędu Miejskiego doprowadzają obiekty do kompletnej ruiny, potem idzie wielka akcja medialna i płynie strumień pieniędzy na ratowanie "kamieni kupy". Nikt za ten schemat niegospodarności i wyciągania pieniędzy nie odpowiada\ntam ktoś mieszkał i powinien dbać o zabytek\njak podupadał, to miasto powinno ingerować, co byłoby tańsze, niż teraz - zapłacimy za lenistwo urzędników\nproszę podać koszty remontu tego domu i roczne jego utrzymania (2)\noraz - kto za to będzie płacić?\ndajcie spokój z ochroną wszystkich staroci\nktoś to musi naprawić i ktoś się musi poświęcić, aby tam mieszkać - imigranci?\nremont tego szmelcu będzie droższy\nniż zburzenie i budowa nowego domu\nNA Oruni - nie W !\nTa poniemiecka buda nie przedstawia żadnej wartości. To ruina która szpeci tylko.\nTo jest - jakby nie było - ostatnini budynek pierwotnej zabudowy ulicy Stadtgebiet - dziś części składowej Traktu. Ten budynek obok to już zabudowa wtórna.


Książkę poleciła mi i pożyczyła koleżanka. Nazwisko autorki nie mówi nic, a opis na okładce zachęciłby każdego, kogo interesują czasy wojenne. Bohaterka bowiem trafia na Pawiak i aby uratować siostrę i siostrzeńca musi zgodzić się na propozycję znudzonego oficera niemieckiego. Chociaż nie chce widzieć, że jest on przystojny, inteligentny i zupełnie nieprzesiąknięty ideami nazistowskimi, oraz posiada inne przymioty ciała, to jednak żyjąc z nim pod jednym dachem musi w końcu ulec i do głosu zamiast rozumu patriotki dochodzi serce kobiety.\nDobrze, zgadzam się, książka jest naiwna, telenowelowata i inne i osobom, która tak uważają polecam Kobietę w Belinie, na pewno zdecydowanie bardziej się im spodoba.\nNie można jej jednak książce Kabat odmówić tego, że jest przesiąknięta niezwykłym ciepłem i pozytywnymi emocjami. Oficer jest zwyczajnie człowiekiem dobrym i bohaterka, chociaż patriotka musi mu to przyznać. Tła historycznego mamy tu niewiele, za to emocji pełen wachlarz.\nPoza tym jest i humor, bo oprócz dobrotliwego, serdecznego uśmiechu, czytelnikowi zdarza się zwyczajnie zaśmiać.\nDo czytania zachęca również lekkie pióro autorki, książkę pochłania się na raz, a po przeczytaniu zostaje lekki niedosyt :)


Kukiz ujawnia treść sms-ów od policjantów\nZnany piosenkarz oskarża dowództwo policji o to, że nie zależało mu na zachowaniu bezpieczeństwa na Marszu Niepodległości i stąd karygodne zaniedbania policji i rażąca nieudolność funkcjonariuszy w czasie imprezy. W swoim tekście dla portalu Rebelya.pl przytacza też treść szokujących sms-ów od policjantów.\n- Podejrzewam, że dowództwu z KGP wcale nie zależało na tym, żeby spokojnie przebiegła ta manifestacja, ponieważ w przypadku takich akcji jak np. zniszczenia mienia, mogą naciągać rząd, a konkretnie nas podatników, na dodatkowe środki do walki z bandytyzmem – pisze muzyk w swoim tekście na portalu Rebelya.pl i podaje liczne przykłady nieudolności funkcjonariuszy w trakcie wydarzeń 11 listopada, które jego zdaniem wynikają z fatalnych decyzji dowódców jednostek i złego wyszkolenia.\nPrzyznaje też: „Dostawałem tego dnia esemesy od funkcjonariuszy z elitarnej jednostki policji. Ich treść daje do myślenia i nie pozwala niestety na zadowolenie z działań policji. Pierwszy sms był taki: "Masakra! Kompletny chaos! Co będzie z tym bajzlem? Gamonie na wysokich stołkach, bez kompetencji, zapatrzeni w swoje portfele i polityczne plecy. Płacimy zdrowiem i krwią za ich głupotę". I kolejny sms: "Sukces jak zawsze. Będą premie i nagrody. Mam nadzieję, że nie zapomną odwiedzić rannych chłopaków z prewencji w szpitalu".\nNa koniec zestawia sprawę niezapewnienia bezpieczeństwa 11 listopada z katastrofą smoleńską i wieszczy kompromitację polskich służb w razie podobnych zajść w trakcie Euro 2012. - Łącząc te powyższe myśli z katastrofą Smoleńską, dokładnie z wnioskami po niej odnośnie bezpieczeństwa, to nie ma innego wyjścia niż stwierdzenie, że bezpieczeństwo naszego państwa jest w dramatycznym stanie. Jeżeli w najbliższym czasie nie zobaczę jakichś zmian, to wiem, że jest to straszne życzenie, ale życzyłbym sobie jakiejś jatki na Euro 2012. Może szersza kompromitacją naszych służb pozwoli przeprowadzić jakieś zmiany – pisze Kukiz.\nPaweł Kukiz, mimo że jest bardziej znany z rockowych przebojów niż zainteresowania sprawami policyjnymi, w rozmowie z portalem Stefczyk.info przyznaje, że problemami policji interesuje się od wielu lat i uczestniczy w policyjnych forach internetowych.


MAGICZNY SKLEP Z PREZENTAMI | Blog o książkach dla dzieci\nWzruszyła mnie ta historia. Sądziłam, że za baśniową, błyszczącą okładką kryje się wesoła, bożonarodzeniowa opowiastka, stanowiąca pochwałę dziecięcej wyobraźni, podtrzymująca magiczną aurę charakterystyczną dla tych świąt. Tymczasem okazało się, że Magiczny sklep z prezentami to tytuł z głębokim przesłaniem i smutnym wydarzeniem w tle, skłaniający do refleksji. I choć sporo tu zabawy, kolorów i niesamowitych sytuacji – po zakończeniu lektury konieczna okazuje się dodatkowa rozmowa z garścią niezbędnych wyjaśnień i próbą interpretacji.\nZbliża się Boże Narodzenie. Mały chłopiec o imieniu Bartek nie cieszy się jednak z tego wyjątkowego, magicznego czasu. Jego rodzinie brakuje pieniędzy na choinkę, na prezenty, a radosna atmosfera tych świąt jest już tylko mglistym wspomnieniem. Bartek spaceruje po mieście, obserwuje migocące światełka oraz ludzi spieszących w różne strony i marzy o tym, aby móc podarować tacie, babci i siostrze jakiś upominek. W tym momencie ster w opowieści przejmuje prawdziwa magia. Chłopiec staje przed bajecznie kolorowym domem towarowym, w którym pracują… niedźwiedź polarny, pingwiny i inne zwierzęta. Tu z pewnością znajdzie odpowiednie prezenty dla najbliższych. Wraz z niedźwiedziem odwiedza Dział Śmiesznych Dźwięków, Dział Prezentów Zmyślonych oraz dział wypełniony niesamowitymi zapachami. Mówiące zwierzęta-ekspedienci pomagają mu na każdym kroku. Chłopiec wybiera trzy prezenty i wraca do domu. Tam szybko orientujemy się w sytuacji rodziny Bartka. Dostrzegamy zdjęcie, na którym jest jego mama, a resztę dopowiadamy już sobie sami. Czy podarunki spełnią oczekiwania domowników? Czy rzeczywiście pochodzą one z magicznego sklepu, w którym pracuje niedźwiedź polarny? Może to wszystko był sen lub wytwór bujnej dziecięcej wyobraźni? A może te prezenty okazały się strzałem w dziesiątkę? Pieniądze nie są bowiem najważniejsze. Miłość – oto najpiękniejszy dar płynący z serca. Rozświetla najciemniejszą noc, rozwiewa smutki i sprowadza na rodzinę Bartka prawdziwą magię świąt.\nGorąco polecam Wam ten tytuł. Zachwyca szatą graficzną i skłania do refleksji. W tej krótkiej, pięknie zilustrowanej historii odnajdujemy prawdę o tym, co w życiu najważniejsze. Zawsze. Nie tylko od święta…\nPoprzedniANIA – INSPIRACJE\nNastępnyŚWIAT MÓRZ I OCEANÓW


Kormoran Beach Party 2013\nPrzez dwa dni – 11 i 12 czerwca br. w Legnicy odbywał się VIII Festiwal Plażowych Gier Zespołowych „Kormoran Beach Party”, podczas którego przedstawiciele PWSZ im. Witelona w Legnicy zaprezentowali ofertę studiów licencjackich, inżynierskich oraz magisterskich na rok akademicki 2013/2014.\nDo rywalizacji przystąpiły legnickie szkoły gimnazjalne i ponadgimnazjalne by jak co roku na sportowo powitać nadchodzące wakacje a jednocześnie walczyć o medalowe trofea.\nZawody otworzyła wicedyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Legnicy mgr Agnieszka Nowak oraz szef legnickiego sportu w Urzędzie Miasta Zbigniew Rutka.\nWtorek był pierwszym dniem VIII Festiwalu Plażowych Gier Zespołowych „Kormoran Beach Party”. Na legnickim kąpielisku o tytuły mistrzów Legnicy rywalizowali gimnazjaliści. Uczniowie szkół gimnazjalnych rywalizowali w plażowej koszykówce, siatkówce, piłce ręcznej i piłce nożnej.\nWśród dziewcząt najlepszy w piłce ręcznej, koszykówce, piłce nożnej okazał się zespół z Gimnazjum nr 5. Natomiast w siatkówce Gimnazjum nr 1. W kategorii chłopców w piłce ręcznej, piłce nożnej oraz siatkówce bezapelacyjnie zwyciężyła reprezentacja z Gimnazjum nr 5, a w koszykówce Gimnazjum nr 1.\nZ kolei Mistrzostwo Legnicy w Plażowej Piłce Ręcznej Szkół Ponadgimnazjalnych Dziewcząt powędrowało do Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Henryka Pobożnego. Drugie miejsce przypadło I Liceum Ogólnokształcącemu im. Tadeusza Kościuszki. W koszykówce prym wiodły dziewczęta z I LO, w piłce nożnej uczennice Zespół Szkół Rolniczych im. Wincentego Witosa zaś w piłce siatkowej ponownie reprezentantki I LO.\nUczniowie Zespołu Szkół Elektryczno-Mechanicznych okazali się najlepsi w koszykówce oraz piłce nożnej, gdzie zajęli pierwsze miejsca. W piłce ręcznej zwyciężyli chłopcy z Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Henryka Pobożnego a w siatkówce z I Liceum Ogólnokształcącego.\nNajlepsze zespoły otrzymały pamiątkowe puchary, medale, koszulki oraz drobne upominki, które wręczała dyrektor I LO w Legnicy mgr Halina Tamioła.\nOrganizatorem imprezy był Uczniowski Klub Sportowy I LO, a sponsorami Urząd Miasta, IOW Service, piekarnia Korneliusza Okonia, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy i Budromos.


ka a tłuszcze spożywać w okolicy 1g/kgmc. Jednak na mnie dieta wysoko białkowo- węglowodanowa podziałała i chwale sobie to polączenie i ostrzegam- dla niektórych to może być dobre połączenie a dla innych nie i będe musieli żyć przez kilka tygodni z mała ilości węgli itd. Każdy jest inny. TRENING: na początku było kijowo. Zmiana treningu na FBW zn\nnerze więcej jest węglowodanów, a mniej białka... - ładną masz wiedzę! "magik: hmb to długoterminowy specyfik - tak samo jak glutamina, a branie go przez miesiac tez da dobre efekty. W 6 tygodni po hmb mozesz złapać 1-2 kg masy max, w 3 miechy 2-4 max. hmb ma bardziej wspomagac spalanie tkanki tłuszczowej przy jak najmniejszych spadkach a nie\nWitam! Zauważyłem na forum niebezpieczną tendencjęMianowicie ktos podaje swoj wiek, wzrost i wagę i potem sie pyta czy to dobre wyniki. I tutaj tkwi sedno sprawy - bardzo ważną cechą organizmu jest również jego kościecJa na przykład jestem grubo kościsty i waże 75 kg i wyciskam na klatę tylko 55kg (jak sie mozna domyslic większość mojej wagi stanow\nOdpowiedzi: 18815 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2004-01-23 17:05:13 Liczba szacunów: 0\ndać tutaj na temat działania Top 10 Cóż, w przypadku tego preparatu witaminowo-mineralnego też ciężko mi się wypowiedzieć na temat działania. Wiadomo, że chelaty minerałów są dobre i działają, a ich porcja na noc pozwalała mi się bardziej zregenerować (wyspać). Zupki Fit i Vita: Smaki jakie miałem: Vita: pomidorowa, rosół z kury, warzywna; Fit: kap\nSiemano ! Mam 15 lat i chciałem sie dowiedzieć co myślicie o moich wynikach . Mój wzrost to 170 , waga 70 kg, łapa niecałe 36 cm .Rekord w wyciskaniu to 90 kg na raz a serie robie 4x po 8 powtórzeń z cieżarem 70 kg . Ćwicze od 3 miechów ( jak zaczynałem ćwiczyć - rekord 65 kg) Czy to dobre wyniki ?Pozdrowienia 4 all !\nOdpowiedzi: 18815 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2003-11-27 09:59:36 Liczba szacunów: 0\nnin, potęgujący działanie anaboliczne, oraz alkaloidy, które rozluźniają mięśnie i zapalenia stawów. Odkryto i wykazano, że inny jej składnik, discoretine, obniża poziom cukru we krwi oraz ma właściwości przeciwutleniające i potencjalnie przeciwzapalne, charakterystyczne dla wyciągu z dzikiego ziemniaka. wrzuccie jakies ziółka dobre jak macie coś\nOdpowiedzi: 7 Ilość wyświetleń: 5378 Data: 2004-03-11 22:24:09 Liczba szacunów: 0\nzy ciężar do regresu z pedantyczną techniką, a to Ci zapewnia progres masowy. Jedno pociąga za sobą drugie - nic bez przyczyny, nie ma sztuki dla sztuki:) w barkach dołożyłem dobre kilka cm w kilka tygodni, a "całe życie" robiłem 9-tkami, aż się mięśnie przyzwyczaiły do ciężaru poszedłem po 12-tki, potem 15-tki i na większe ciężary czekałbym xxx cz\ntatka latka...dopiero jak przepuklinka uwięźnie, nie da się cofnąć (wciskając ja do brzucha) ustali jakiś termin zabiegu. W dzisiejszych realiach może to czekanko trwać nawet dobre dwa lata...sprawa jest poważna, ale nie ratująca życie, wiec pierwszeństwo maja oczywiście te wszystkie zabiegi poważniejsze. Bardzo ważne jest w tym czasie oczekiwania,\nOdpowiedzi: 226 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2008-04-04 15:55:14 Liczba szacunów: 0\nwkręciła trzymała do samego końca na tym samym równym poziomie. OGÓLNA OCENA: 10/10 BCAA XPLODE Miałem smak ananas, i było naprawdę nie złe, rozpuszczalność oraz działanie dobre, pod koniec testu stosowałem aminokwasy również w czasie treningu dzięki czemu szybciej dochodziłem do siebie po zakończeniu serii danego ćwiczenia. OGÓLNA OCENA: 8\_10 G\niczy też siłę maksymalną, robiąc 25 trudnych podciągnięć, podciąganie na ilość,nawet w trudnych wersjach, to ćwiczenie siły wytrzymałosciowej. edit: ale to tak se z zasady wypunktowałem. Ogólnie to dobre podejscie do tematu,bez szukania jedynego złotego środka,co należy pochwalić. Nawet SOGa dam. Zmieniony przez - QUEBLO w dniu 2011-06-01 10:38:25\nOdpowiedzi: 5 Ilość wyświetleń: 7145 Data: 2011-06-01 10:33:39 Liczba szacunów: 0\nktoś kto juz testował to na sobie lub widział efekty mam 16 lat i waze jakies 60 kg wzrost 180cm jesztem szuczypły i nie moge nabrać masy chodz jem 4 razy dzinnie i to takie duże posilki i jeszcze podjadam conieco ale i tak nie moge nabrać masy więć chciałbym sie dowiedzieć co by było dobre dla mnie? jakies białko czy co?? z gory dziex za odp\nOdpowiedzi: 24 Ilość wyświetleń: 16093 Data: 2008-08-06 18:37:15 Liczba szacunów: 0\ncie! Polecam wiem skad masz tez mam 4 zestawy ale tylko dwa dla mnie i tak jak Ty - bedzie na redukcji no wiecej bialka z prochu wiec cos na trawienie by sie przydalo podobno dobre ...ja mialem 4sztuki za 49pln Ty pewnie tez Anabolic Window - po treningu. Tanio i dużo. Nie trzeba myśleć tylko wypić szejk. Stosowane po siłowni. zycze powodzenia w d\nOdpowiedzi: 170 Ilość wyświetleń: 13909 Data: 2009-11-01 19:05:34 Liczba szacunów: 0\n***PODSUMOWANIE*** Bardzo proszę o NIE zabieranie głosu w temacie, dopóki nie napisze, ze skonczylem. Przyszedl czas podsumowania zmagan naszej 5. W tym miejscu chciałbym podziekowac po pierwsze wszystkim „rywalom” za mysle bardzo udany, wspolnie prowadzony TEST bez zadnych napiec, a wrecz przeciwnie- za wzajemna pomoc. Podzie\nOdpowiedzi: 1077 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2008-04-21 21:47:12 Liczba szacunów: 0\nukt średni) Decyzja zakupowa: jeszcze pomyśle , może kiedys ale na pewno jak już kupie to inny smak. Skusiłem się ze względu na skład w którym występują aminokwasy BCAA i b.dobre róznego rodzaju formy kreatyn o szybkiej wchłajalności. Jako booster przed treningowy się u mnie nie sprawdził. PONIZEJ ZDJECIA W MINIATRUCE ( KLIKNIJ W ZDJECIE ,ABY PO\nOdpowiedzi: 116 Ilość wyświetleń: 19855 Data: 2013-01-14 15:50:01 Liczba szacunów: 0\nśnia z utratą tłuszczu. Na masie - teoretycznie na razie bardziej - wiekszosc powinna isc w miesnie pomimo zwiekszonej podazy ww - a nie w zapasy (fat). Produkty chwalone i maja naprawde dobre oceny - notowany widoczny wzrost beztluszczowej masy ciala - srodki wydaja sie byc bardzo pomocne...... Zmieniony przez - solaros w dniu 2010-09-04 15:50:38\nOdpowiedzi: 21 Ilość wyświetleń: 19136 Data: 2006-02-08 20:01:50 Liczba szacunów: 0\nacony o silne antyoksydanty (ekstraktu z zielonej herbaty i pestek winogron). Doskonały suplement witaminowy dla sportowców aktywnych fizycznie- przyczynił się z pewnością do dobrego samopoczucia i szybszej regeneracji. Miałam okazję testować zażywane suplementy nie tylko podczas treningu, ale też podczas wielogodzinnych, wyczerpujących górskich w\n.05.17 Dzisiaj dzień ładowanie, którego w zasadzie nie czułem żadnej potrzeby, żebym musiał robić. Ale trzeba podkręcać ten metabolizm, więc mam nadzieję, że wyjdzie mi to na dobre. Ładowanie oczywiście bardzo delikatne. Wczoraj miałem też wizytę u neurochirurga i mam odcinku lędźwiowym kręgozmyk na odległość 5mm. Dostałem skierowanie na tomograf\nOdpowiedzi: 7892 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2017-05-31 20:01:24 Liczba szacunów: 0\ni nie są to przyrosty typu 4-5 kg a o połowę mniejsze . Jeśli chodzi o to połączenie to mam nadzieje że fundusze mi pozwolą je sobie sprawić na zimie po raz 2 bo to naprawdę dobre produkty ## GainBolic 6000 - Smak ( truskawkowy ) : z wodą nie dobry taki gorzkawy a nie truskawkowy lecz po kilku razach już to niemiało i niema już dla mnie znaczenia\nwne kontynuowanie treningu bez konieczności robienia przerw na zmianę obciążenia. 15) Zasada Treningu Instynktownego - Tylko sam trenujący może powiedzieć, co jest dla niego dobre. Każdy powinien więc przygotować swój własny program treningowy z dopasowanymi do swoich potrzeb rodzajami ćwiczeń, liczbą serii i powtórzeń, które w najlepszy sposób po\nOstatnio wyszukiwane: z jakiego kraju pochodzi moje nazwisko bcaa ranking kortyzol Devil mass DAA db pharma sergio oliva clomid sauna ala superdrol fitmax orbitek animal m stak shock narkotyki trening dla poczatkujacych 100g soli ile to łyżek Atlas cwiczen clenbuterol


ᐅ Ranking: TOP 5 męskich rękawiczek👌 - Październik 2021 | Tanie ceny, opinie, testy, top recenzje- Terdeals\nRękawiczki to estetyczny oraz funkcjonalny element męskiej garderoby, chociaż stosunkowo niewielu Panów z niego korzysta. Ochrona rąk przed zimnem jest niezwykle ważna ze zdrowotnego punktu widzenia, a ponadto może być również doskonałym urozmaiceniem zimowego outfitu. Wiele sklepów odzieżowych ma bardzo szeroką ofertę rękawiczek męskich, co z jednej strony stwarza praktycznie nieograniczoną możliwość wyboru, z drugiej zaś może powodować trudności w podjęciu decyzji podczas zakupów. Poniżej prezentujemy ranking najlepszych naszym zdaniem modeli męskich rękawic, które cechują się wytrzymałością, a także funkcjonalnością i skutecznie ochronią Twoje dłonie przed mrozem. Tradycja wytwarzania oraz noszenia rękawiczek jest niezwykle długa. Pierwsze wzmianki o tym elemencie garderoby pochodzą już ze wczesnej starożytności. W dzisiejszych czasach do ich produkcji stosuje się skórę naturalną, skaj lub tworzywa syntetyczne. Wspólnym mianownikiem opisanych poniżej produktów jest wysoka jakość materiałów użytych do ich wytworzenia. Zapoznaj się z opracowanym przez nas zestawieniem, aby ułatwić sobie wybór idealnie pasujących do Ciebie rękawic.\n5. Rękawiczki polarowe męskie PAW GLOVES dark cobalt\nGłównym atutem tego modelu jest użyty do jego wytworzenia polar z rodzaju NANUK 200, który jest niezwykle często wykorzystywany przez markę Jack Wolfskin. Odznacza się on dużą ochroną przed zimnem, przy jednoczesnym umożliwieniu oddychania skóry naszych dłoni. Jest to jednym z czynników, które przyczyniają się do uniwersalności rękawic Paw Gloves Black. Przejawia się ona poprzez to, że bez problemu możesz nosić je zarówno na co dzień, jak i podczas uprawiania sportów zimowych, takich jak jazda na snowboardzie czy nartach. Budowa tych rękawiczek pozwala na wygodne trzymanie kijów narciarskich w rękach. Polar NANUK 200 bardzo szybko wysycha, co jest dodatkowym atutem szczególnie dla fanów zabaw śniegowych. Charakterystyczną cechą tego modelu jest popularny kształt łapy, znanej z logo Jack Wolfskin, której kolor kontrastuje nieco z otaczającą go barwą reszty rękawiczki.\n4. Rękawiczki męskie Adidas Climawarm - EE2306\nTo wykonane w prosty sposób, aczkolwiek użyteczne i stylowe rękawiczki jesienno-zimowe. Firma Adidas wytwarza je z oddychającego poliestru, który jest szczególnie przydatny podczas treningów i aktywności fizycznych, takich jak bieganie, czy jazda rowerem, podejmowanych w trudnych, zimnych warunkach pogodowych. Oczywiście produkt ten w pełni nadaje się do użytkowania na co dzień. Sportowy wygląd rękawic Adidas Climawarm na pozór może wydawać się niezbyt wyjątkowy, jednak w połączeniu z odpowiednim ubiorem stanowi oryginalne urozmaicenie. Charakterystyczne dla tej marki logo „Badge of Sport” wyróżnia się wzorem o jasnym, odblaskowym kolorze.\n3. Rękawiczki Męskie NIKE NRGG4719 719 Czarny\nStylowe rękawice, niezwykle skutecznie chroniące skórę dłoni przed niekorzystnymi warunkami zimowymi. Umożliwia im to w największej mierze zastosowana podczas ich wytwarzania technologia „Therma F.I.T.”. Jest ona oparta na strukturze zbudowanej ze szczotkowanych mikrowłókien. Warstwa ta jednocześnie cechuje się lekkością oraz zapewnia dłoniom możliwość oddychania i pozbywania się potu. Podczas wysiłku odparowuje on bowiem przez mikroskopijne przestrzenie izolacyjne. Choć rękawiczki Nike NRGG4719 719 zostały stworzone przede wszystkim z myślą o sportowcach, to doskonale sprawdzą się także podczas codziennego użytkowania.\n2. Czarne Męskie Skórzane Rękawiczki, Skóra Bydlęca - HIS STORY\nPierwszy produkt w naszym rankingu, który jest w stu procentach skórzany. Konkretnie jest to skóra bydlęca, która cechuje się przyjemną w dotyku strukturą, a także eleganckim połyskiem. Te rękawiczki, w przeciwieństwie do wcześniej wymienionych produktów, nie są raczej przeznaczone do uprawiania sportu, jednak nie oznacza to, że nie posiadają właściwości pozwalających skórze swobodnie oddychać. Jest to możliwe nie dzięki stosowaniu innowacyjnych technik wytwarzania, ale ekologicznej i całkowicie naturalnej skórze. Rękawice skórzane His History zawierają w sobie dodatkowy wkład ocieplający, wykonany z miękkiej i przyjaznej dla dłoni tkaniny. Ich wygląd, podobnie zresztą jak w przypadku większości rękawiczek skórzanych, jest typowo casualowy i będzie się idealnie dopasowywał do eleganckich ubrań i akcesoriów.\n1. Rękawiczki męskie PUCCINI M-105 czarne\nW opracowanym przez nas rankingu rękawiczek męskich zwyciężają rękawice Puccini M-105. Swoją pozycję w tym zestawieniu zawdzięczają przede wszystkim niezwykle profesjonalnemu i dopracowanemu wykonaniu. Dzięki użytej do ich produkcji możliwie jak najdelikatniejszej skórze oraz perfekcyjnemu szyciu idealnie dopasowują się do dłoni. Ich elegancki wygląd stanowi integralną całość z funkcjonalnością, która wynika z kolei z doskonałej jakości materiału. Skóra pochodząca z Włoch zapewnia utrzymanie ciepła, w czym wspomaga ją dodatkowa warstwa wewnętrzna wykonana z weluru. Oprócz wiodącej pozycji w tym zestawieniu produkt ten jest jednym z najlepszych w kategorii męskich rękawiczek skórzanych ocieplanych. Marka Puccini w ciągu kilkudziesięciu lat swojego istnienia zdołała wyrobić sobie dużą renomę na rynkach europejskich. Wynika ona głównie z bardzo oryginalnego wzornictwa oraz profesjonalnych technik szycia. Dzięki tym cechom polska firma nie odstaje od producentów z Włoch, Francji, czy Hiszpanii zarówno pod względami stylowymi, jak i jakościowymi.\nWymienione powyżej modele męskich rękawiczek z całą pewnością zapewnią Ci komfort podczas mroźnych miesięcy. Różnice wynikające ze stylu ich wykonania mogą sprawiać, że w Twoim subiektywnym odczuciu ranking ten mógłby wyglądać zgoła inaczej. Jednak z całą pewnością te pięć pozycji to absolutny szczyt zarówno jeśli chodzi o wygląd, jak i funkcjonalność.


Nowe 3-osiowe centrum obróbkowe do wymagających zadań | MM Magazyn Przemysłowy\nDo trudnych zadań wymagających wysokiej wydajności obróbki skrawaniem firma HURCO zaprojektowała 3-osiowe centrum obróbkowe „VMX 50 Di”. Bazując na sukcesie mniejszych 3-osiowych modeli firmy, nowa wersja „VMX 50i” została zaprojektowana jako podstawa. Ma ona odpowiednie wyposażenie, umożliwiające skrawanie aluminium oraz wykonywanie filigranowych konturów dla większych części.\nGłówną różnicą w stosunku do dotychczasowej serii jest przede wszystkim znacznie szybsze wrzeciono, które jest jeszcze bardziej dynamiczne podczas rozruchu i hamowania. Przy maksymalnej prędkości obrotowej 15 000 obr./min zapewnia ono moc do 22 kW i moment obrotowy do 140 Nm.\nGrupą docelową dla VMX 50 Di są producenci kontraktowi w sektorze pojedynczych części i małych serii, którzy zazwyczaj do swoich procesów obróbczych wymagają wyższych prędkości. Obrabiarka VMX 50 Di jest przeznaczone zarówno do skrawania aluminium, jak i do obróbki małych części oraz do wykonywania filigranowych konturów na większych elementach. W tym przypadku narzędzi o małych średnicach można używać w sposób szczególnie efektywny, najlepiej przy dużych prędkościach.\n– Nasi klienci stosują najczęściej narzędzia ze stożkiem niesamohamownym uchwytu SK 40 i SK 50. W sektorze zleceń łączonych modelowy jest natomiast uchwyt SK 40. VMX 50 Di, będąc standardowo wyposażone w ten uchwyt, sprawdza się tu więc idealnie – powiedział Sebastian Herr, kierownik działu techniki zastosowań HURCO.


Wczesnowiosenne cięcie winorośli | Mój Ogrodnik\nW lutym i marcu wraz z drzewami owocowymi warto ciąć także winorośle. Soki roślinne nie płyną w ich tkankach, więc nie ma niebezpieczeństwa uszkodzenia rośliny. Dzięki temu nie tylko zawczasu pozbędziemy się chorych liści, przerzedzimy roślinę estetycznie, ale przede wszystkim zahartujemy ją i damy motywację do bujnego rozrostu latem.\nPrzedwiośnie jest doskonałym czasem na redukcję wielkości wybranych roślin, ponieważ ze względu na powszechną niską temperaturę soki roślinne w roślinach nie płyną. Pędy są mocno zdrewniałe i widać wszelkie uszkodzenia mechaniczne i mrozowe.\nTechnika cięcia najważniejsza:\nWinorośl wytwarza liczne, długie pędy. Część z nich jest cienka i krucha, tak więc wraz z tymi, których po prostu chcemy się pozbyć (ze względów np. estetycznych), usuwamy w pierwszej kolejności te, które posiadają znamiona choroby i uszkodzeń.\nNastępnie skracamy mocniejsze, grubsze pędy - najlepeij o 1/3 długości. Przy regularnym cięciu jest także możliwość wymiany pędów konstrukcyjnych, które wspierają całą roślinę.\nInne zalety cięcia wczesnowiosennego:\nDzięki wczesnowiosennemu cięciu istnieje możliwość pobrania zdrewniałych sadzonek winorośli. Jest to odcinek pędu z dwoma "oczkami" - pąkami, których kolejność ma ważne znaczenie. Dolnym pąkiem w dół umieszcza się sadzonki w pęczkach w wilgotnym piasku i przechowuje aż do marca. Wiosną przenosimy je do rozsadnika z podłożem torfu i piasku (2:1). Potem już tylko czekamy na owoce swojej pracy!\nwinorośl sady owocowe cięcie winorośli wino krzewy ozdobne wiosna cięcie drzewek prace w ogrodzie\nWino, ekologia (zamiast kobiet) i śpiew


Ładowarki indukcyjne - europatomy.pl\nStrona główna Lifestyle Ładowarki indukcyjne\nNa przestrzeni ostatnich lat możemy zaobserwować duży wzrost zainteresowania urządzeniami bezprzewodowymi. Jeszcze nie tak dawno temu każda ładowarka do telefonu posiadała różne końcówki, działające tylko przewodowo. Uległo to zmianie i dziś praktycznie każda ładowarka wykorzystuje standard micro USB. Również ładowarki bezprzewodowe zyskują coraz większa popularność, a to dzięki umożliwianiu ładowania urządzenia bez potrzeby podpinania kabla.\nŁadowanie indukcyjne nazywamy także ładowaniem bezprzewodowym. Opiera się to na standardzie QI, opracowanym przez takie firmy jak HTC, Nokia, Asus oraz Samsung. Standard ten gwarantuje kompatybilność ładowarek z urządzeniami mobilnymi. Działanie takiej ładowarki polega na wykorzystaniu opisanego przez Teslę zjawiska - prąd, przepływający przez znajdującą się w ładowarce cewkę nadawczą, tworzy pole elektromagnetyczne, które indukuje napięcie w, znajdującej się w telefonie, cewce odbiorczej.\nTrzeba jednak pamiętać, że ładowanie indukcyjne nie jest w stu procentach bezprzewodowe. Sama ładowarka wymaga wcześniejszego podłączenia do gniazdka. Korzystanie z ładowania indukcyjnego wymaga umieszczenia telefonu na płytce albo w małej odległości od niej, inaczej ładowanie zostanie przerwane. Takie rozwiązanie idealnie nadaje się do biura - telefon może być szybko ładowany, gdy nie jest używany. Można dzięki temu uniknąć przykrej niespodzianki w postaci rozładowanej baterii.\nKiedy możemy stosować ładowarkę indukcyjną?\nObecnie możliwość szybkiego naładowania swojego urządzenia jest dużym udogodnieniem. Niestety jeszcze nie każdy smartfon jest fabrycznie przystosowany do ładowania bezprzewodowego. Tylko niektóre z urządzeń dają taką możliwość, a informację na ten temat można znaleźć w specyfikacji urządzenia podanej przez producenta. Wciąż jednak istnieje możliwość korzystania z zalet ładowania indukcyjnego, nawet jeśli nie posiadamy odpowiedniego urządzenia. Istnieją bowiem specjalne nakładki do telefonów, które to umożliwiają. Nadal jednak należy sprawdzić czy ten konkretny model smartfona nadaje się do umieszczenia takiej nakładki - mogą pojawić się problemy z zamknięciem obudowy telefonu.\nCo trzeba wziąć pod uwagę kupując ładowarkę indukcyjną?\nRóżne marki mają w swojej ofercie ładowarki indukcyjne, mogą się więc one od siebie różnić. Wymienić można kilka ważnych aspektów, które warto wziąć pod uwagę:\nmateriał, z którego jest wykonana - zastosowany materiał powinien być odpowiedni wytrzymały i solidny, gdyż jest to gwarancja trwałości. Antypoślizgowa powierzchnia uchroni urządzenie spadnięciem przy przypadkowym poruszeniu. U niektórych producentów można spotkać naklejki antypoślizgowe, są także modele posiadające magnes. Dodatkowo powierzchnia ładowarki powinna być odporna na wszelkie zarysowania.\ndesign - ładowarka wciąż pozostaje elementem widocznym, więc osoby, którym zależy na estetyce powinny wybrać takie urządzenie, które będzie dopasowane zarówno do telefonu, jak i do pomieszczenia.\nkształt - urządzenia te mają różne kształty, np. prostokątne lub okrągłe. Niektóre modele są tak zaprojektowane, by umożliwiać ułożenie telefonu pod kątem.\nrozmiar - chodzi tutaj zarówno o rozmiar powierzchni aktywnej, jak i o rozmiar całego urządzenia. Rozmiar oczywiście najlepiej dobrać do własnych potrzeb.\nmarka - wybór ładowarki sygnowanej logiem znanego producenta to zdecydowanie najlepsza opcja. To gwarancja, że ładowarka wykorzystuje standard QI oraz faktycznie posiada parametry podane w specyfikacji. Nie musi być to jednak sprzęt tego samego producenta co telefon.\ncena - to oczywiście również ważna kwestia. Ceny produktów markowych będą wyższe, ale to też potwierdzenie jakości sprzętu.\nnatężenie ładowania - wpływa na szybkość ładowania baterii. Urządzenia wysokiej jakości zapewniają natężenie na poziomie 9V, można także znaleźć takie, które mają funkcję szybkiego ładowania.\nmiejsce ładowania - oprócz ładowarek przeznaczonych do domu czy biura, mamy też takie, które można wykorzystywać w samochodzie. Część samochodów ma takie urządzenia już wbudowane\nPodstawowym zadaniem ładowarki indukcyjnej jest ładowanie baterii telefonu. Te urządzenia posiadają również elementy dodatkowe, ułatwiającego korzystanie:\ndioda - służy od informowania użytkownika o rozpoczęciu i zakończeniu ładowania\nwyświetlacz LED/LCD - pokazuje informacje dotyczące stanu ładowania\nzegar/budzi - ten element jest dosyć rzadko spotykany, może być jednak przydatny dla osób, które ładowarkę i telefon trzymają blisko łóżka


Znaleziono 18 ogłoszeń, średnia cena 385 666 zł (2208 zł/m²)\nŁadny dom parterowy na Mnichu - Gmina Chybie.\ndziałka 3379 m²\nREZERWACJA-podpisana umowa przedwstępna ! Polecamy Państwu ładny domek parterowy z częścią gospodarczą na dużej działce o powierzchni 3379m2. Budynek z roku 1939 ale został wyremontowany w 2007 roku, niepodpiwniczony o powierzchni użytkowej około 150m2 w tym część mieszkalna o powierzchni około 82m2 : wiatrołap, przedpokój, 3 pokoje, kuchnia, łazienka plus poddasze do zagospodarowania. Część gospodarcza to 2 pomieszczenia plus kotłownia o\nDom wolnostojący w Chybiu\nDom wolnostojący do zamieszkania - -Chybie !!! BIURO NIERUCHOMOŚCI PARCELA Oferuje Państwu do sprzedaży wolnostojący dom o powierzchni 122 m2 posadowiony na ładnej płaskiej 1200 m 2 parceli w Chybiu. Dom z lat 60-tych , rozbudowany w latach 90-tych, otynkowany. Garaż w bryle budynku. Budynek podpiwniczony. PARTER : kuchnia, 2 pokoje, łazienka, hol, PIĘTRO : 4 pokoje, kuchnia, przedpokój, pomieszczenie przygotowane na łazienkę Ogrzewanie\nDo sprzedaży dom wolnostojący blisko centrum Chybia!!! Oferujemy Państwu do sprzedaży dom o powierzchni 151m2 położony na działce 3150m2 usytuowany blisko centrum Chybia. Budynek postawiony z cegły, ocieplony i otynkowany, częściowo podpiwniczony. Pokrycie dachu onduliną. Ogrzewanie węglowe. Na działce zabudowania gospodarcze. Dojazd drogą asfaltową. Układ pomieszczeń: PARTER: 3 pokoje, kuchnia, łazienka, wc, PIĘTRO: pokój, 2 strychy użytkowe


Symbol: 16201516 1-430\nGranatowa, wełniana parka Sonia Rykiel z kapturem. Zapinana na dwubiegunowy zamek i zatrzaski. Z przodu dwie wsuwane kieszenie. W pasie ściągana trokami. Rękawy zakończone ściągaczami. Podpinka wykonana z jagnięcego futra w kolorze białym. Metalowe wykończenie w kolorze złotym.


Kilka lat temuż jej kup stanowił poważnym nakładem i zbierał się z ogromnym uszczupleniem portfela. Dziś najtańsze modele możemy otrzymać za kilkaset złotych. Kasy fiskalne, bo o nich mowa, są już standardem w grupy przedsiębiorstw. Pojawia się jednak pytanie, które danie wybrać?\nNie narzeka łatwej i otwartej odpowiedzi. Tym szczególnie, że rynek wręcz pęka w szwach. Lista dostępnych modeli, ich dodatkowych wielkości i unowocześnień jest długa, dlatego robiąc zakupu łatwo można się pogubić.\nPrzede każdym warto oszacować, jakie sprawy ma znajome biuro. W trudnym sklepie, gdzie może będzie sporo klientów, odpowiednim rozwiązaniem będą zdrowsze gabarytowo kasy. W ostatnim sukcesie znaczenie ma wygoda i funkcjonalność.\nInaczej sytuacja wyraża się w przypadku przedsiębiorstw mobilnych. Tu akurat - jak z resztą wskazuje sama nazwa - najlepiej egzamin zda mobilna kasa fiskalna. To narzędzie zupełnie bezprzewodowe, dedykowane do lekturze w dziale. W kwoty przenośne najczęściej wyposażają się firmy cateringowe, czy nawet skupiające się przewozem pasażerskim. Nie dość, że takie danie możemy wynieść ze sobą, to dodatkowo zwykle jest naturalne w obsłudze. Na co należy zwrócić uwagę, określając się na ostatnie rozwiązanie? Przede każdym na siła baterii. Jej siła może zaprezentować się duża w polskiej pracy. W skutku rozwiązana w trakcie dnia kasa fiskalna może wykazać się wielkim kłopotem i przeszkodą. Na wesele na zbycie jest jeszcze więcej modeli, oszczędnie korzystających z prądu, a poprzez ostatnie robiących znacznie dłużej.\nKażdy przedsiębiorca, zaczynający pracę z kasą fiskalną musi zawsze mieć, iż nie wystarczy zaopatrzyć się w właściwi typ urządzenia. Trzeba go też zapisać w Urzędzie Skarbowym. Niestety musimy zrobić się na pojedynczą bądź dwie wizyty we wspomnianej Skarbówce. Do ostatniego myśli obowiązkowy proces fiskalizacji, bez którego urządzenie nie będzie robiło legalnie i odpowiednio.\nCo jak już załatwimy wszelkie formalności? Możemy rozpocząć sprzedaż, pamiętając również o regularnych przeglądach. Okresowo wymaga je przekroczyć każda zarejestrowana kasa fiskalna. To cel, którego niedopełnienie jest wykroczeniem gospodarczym i kojarzy się z grzywną.


Odszkodowanie i zadośćuczynienie - Aleksander Fijałkowski - Kancelaria Radcy Prawnego Opole\nfijalkowski@radcaopole.com.pl782-867-961 1 maja 9, lok. 43, 45-068 Opole\nKancelaria świadczy pomoc prawną w zakresie dochodzenia należnego odszkodowania lub zadośćuczynienia. Reprezentuje klientów w postępowaniach przedsądowych i sądowych, a także udziela porad prawnych oraz prowadzi negocjacje polubowne. Prowadzi sprawy między innymi dotyczące zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, bólu i cierpienia, odszkodowania z tytułu nieszczęśliwych wypadków, odszkodowania w związku z wypadkami komunikacyjnymi, zadośćuczynienia pieniężnego za śmierć osoby bliskiej. Kancelaria oferuje także pomoc prawną w zakresie dochodzenia odszkodowania bądź zadośćuczynienia w związku z uszkodzeniem, zniszczeniem lub kradzieżą mienia, z błędami medycznymi, czynami niedozwolonymi, a także w związku z nienależytym wykonywaniem obowiązków przez osoby trzecie. Kancelaria świadczy także pomoc prawną w sporach przeciwko zakładom ubezpieczeń i innym podmiotom zobowiązanym do naprawienia wyrządzonej szkody, w szczególności gdy odszkodowanie wypłacane przez Towarzystwo Ubezpieczeń lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest niezadawalające lub gdy nie zostało ono przyznane.\nKompleksowa obsługa prawna zarówno osób indywidualnych jak i podmiotów gospodarczych.\n1 maja 9, lok. 43,\n75 1090 2138 0000 0001 4360 7914\nCopyright 2019 Aleksander Fijałkowski, All Right Reserved\nStrona GłównaPolityka prywatnościPolityka Cookies\nSerwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies - dowiedz się więcej. Akceptuję.


Którą z wartości demokratycznych uważam za najważniejszą i dlaczego?- Wolność - Sciaga.pl\n?Którą z wartości demokratycznych uważam za najważniejszą i dlaczego??\nW państwie demokratycznym wszystkie podstawowe wartości są równie ważne, jednak moim zdaniem na szczególną uwagę zasługuje wolność. Wybrałam właśnie ją, ponieważ nikt nie chciałby być jej pozbawiony. Za wolność uznaje się albo ?wolność od?, tzn. idealną sytuację braku przymusu, podejmowania decyzji i działania w sposób absolutnie niezdeterminowany, w zgodzie z własnymi popędami i własną wolą, albo ?wolność do?, tj. pozytywną możliwość realizacji pewnych wybranych zamierzeń. Dążenie do wolności jest naturalnym odruchem człowieka bezpośrednio wynikającym z cywilizacji i kultury. Twierdzi się, że człowiek zdobywa wolność poprzez zapewnienie sobie odpowiednich warunków bytu, np. materialnych możliwości spełniania własnych pragnień i zapotrzebowań.\nZ problemem wolności łączy się wiele ważnych kwestii natury światopoglądowej, m.in. :\n- chrześcijański problem wolnej woli,\n- problem wolności i odpowiedzialności, zwłaszcza odpowiedzialności moralnej,\n- problem tolerancji i samoograniczenia własnej wolności związany ze społecznością człowieka,\n- problem zagrożeń wolności, których źródłem może być nie tylko bezpośredni przymus fizyczny, ale pewne uświęcone tradycją formy kulturowe (np. stereotyp dobra i zła).\nMożemy wyróżnić kilka rodzajów wolności:\nWolność słowa- każda jednostka ma możliwość swobodnego wypowiadania się oraz nieskrępowaną swobodę rozpowszechniania informacji i idei, bez względu na granice państwowe, w formie ustnej, pisemnej bądź za pomocą druku, w postaci artystycznej bądź z wykorzystaniem każdego innego środka przekazu. Obecnie możliwości te bardzo często realizowane są poprzez Internet (fora dyskusyjne, czaty, blogi to tylko niektóre z tych form przekazu). Prawo to jednak może podlegać pewnym ograniczeniom ze względu na poszanowanie praw lub dobrego imienia innych osób lub ochronę bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego, zdrowia i moralności. Zakazana jest również wszelka wojenna propaganda oraz popieranie w jakikolwiek sposób nienawiści rasowej, narodowej lub religijnej.\nWolność sumienia i wyznania- każda osoba ma prawo do wolności sumienia i religii, prawo to obejmuje wolność posiadania, przyjmowania lub zmiany swojej religii bądź przekonań, jak również manifestowania (indywidualnie lub wspólnie z innymi) ich poprzez nauczanie, praktyki religijne, uczestniczenie w obrzędach i uprawianie kultu. Zarazem też stwierdza się, że wolność uzewnętrzniania religii lub przekonań może podlegać tylko takim ograniczeniom, które są przewidziane przez prawo i są konieczne w państwie demokratycznym ze względu na bezpieczeństwo publiczne, ochronę porządku publicznego, zdrowia, moralności lub podstawowych praw i wolności innych osób. Wolność ta obejmuje również społeczności religijne, kościoły i inne związki wyznaniowe. Mają one konstytucyjnie zagwarantowane równouprawnienie, a władze publiczne zobowiązane są do zachowania bezstronności w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym.\nWolność zgromadzeń- każdy ma prawo do swobodnego, pokojowego zgromadzania się. Wolność zgromadzeń może jednak podlegać pewnym ograniczeniom, ze względu na obowiązujące w danym państwie ustawy, konieczność zabezpieczenia porządku publicznego i narodowego interesu bądź dla ochrony zdrowia, moralności publicznej albo praw i wolności innych osób. Wolność organizowania i uczestniczenia w pokojowych zgromadzeniach nakłada na organy porządkowe obowiązek zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa osobom biorącym udział w demonstracji.\nWolność zrzeszania się- każdy ma możliwość stowarzyszania się, włącznie z prawem do tworzenia związków zawodowych i partii politycznych. Wolność tą potwierdza także Konstytucja RP, z tym jednak (co zgodne jest z międzynarodowymi standardami), że zakazuje istnienia takich partii politycznych i organizacji, które w swoich programach odwołują się do totalitarnych metod i praktyk działania, nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, które szerzą nienawiść rasową, narodowościową oraz przemoc.\nReasumując: Należałoby podkreślić, że całkowita wolność jednostki jest jedynie dążeniem, a nie rzeczą możliwą do zrealizowania. Zawsze znajdą się jakieś przeszkody, których nie można ominąć, a które to stoją na drodze ku prawdziwej wolności. Historia cywilizacji ukazuje, jak na przestrzeni wieków zmieniały się pragnienia jej dotyczące. Związane były one ściśle z warunkami życia, poziomem rozwoju gospodarczego, ustrojem panującym w danym państwie i szeregiem innych czynników. Należy starać się nie ograniczać wolności innych osób, choć czasami nie jest to łatwe i postępować tak, jak chcielibyśmy, żeby postępowano z nami. Powinno się również wspomnieć, że jednym z rodzajów kary za popełnione przestępstwo jest pozbawienie wolności, stosowane wobec jednostek, które w sposób rażący naruszyły wartości przyjęte w danym społeczeństwie za normę.\n81% Krótka historia długiej drogi do demokracjii\n85% Unia Europejska - pomysł na wspólną Europę. Jakie jest twoje stanowisko wobec integracji europejskiej.\ndemokracja Wartości demokratyczne wolność znaczenie wolności rodzaje wolności wolność słowa wolność sumienia wolność wyznania równouprawnienie


Życie Ivana Komarenki nie zawsze było usłane różami. Okazuje się, że musiał on wiele poświęcić, aby poprawić byt swojej rodziny, której dom pozostawiał wiele do życzenia. Starą posiadłość zamienił na piękny dom pod Moskwą. Dziś, ciężko uwierzyć, ile przeszedł i z czym przyszło mierzyć się jego rodzinie, a także jemu.\nIvan Komarenko wiele poświęcił dla domu swojej mamy\nZa zarobione ciężką pracą złotówki Ivan Komarenko postanowił kupić ruble, a za nie piękny dom dla swojej mamy. W poprzednim bowiem nie było ani kanalizacji, ani toalety, a zimą, z powodu niskich temperatur rodzina musiała mierzyć się z zamarzającą wodą.\nW pewnym momencie jednak ich życie się odmieniło, a wszystko dzięki gwiazdorowi, który postanowił im pomóc w tej kwestii. W związku z przeprowadzką do Lipecka, Ivan Komarenko mógł częściej ich odwiedzać, podróż była znacznie krótsza i tańsza.\n„Nasz nowy dom”: pożar w wyremontowanym domu. Katarzyna Dowbor zabrała głos\nCałość posiadłości ma 80 metrów, w domu są trzy pokoje, kuchnia, łazienka i toaleta. Wokół rozpościera się piękny widok - mają bowiem ogród z owocowymi drzewami.\n"Mama już czeka na wiosnę, bo chce zobaczyć kwitnące drzewa. Do tej pory nie może uwierzyć w to, że tu mieszka. Ciągle popłakuje ze szczęścia i mówi, że nawet o tym nie śniła. Ten dom to podziękowanie za to, co mama dla mnie zrobiła. Kiedyś to ona mnie wspierała, teraz przyszła kolej na mnie" - opowiedział kilka lat temu Ivan Komarenko.\nŹródło: rozrywka.dziennik.pl, Fakt.pl


Ucisk Na Przełyk - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\n...powiększy się i zacznie uciskać przełyk. Możemy też mieć problemy ze swobodnym oddychaniem – jeśli guzek będzie uciskał tchawicę. Ciągłe uczucie gorąca, wzmożona potliwość, nerwowość, niepokój(...)) i zakłócać ich pracę. Stąd powtarzająca się niestrawność. Niekiedy dochodzą też nieprawidłowe krwawienia oraz uczucie ucisku w miednicy (jak przy bolesnej miesiączce). Uważajmy na tę chorobę...\n...zwieracza przełyku, który zatrzymuje pokarm w żołądku. Jednym z czynników, które do tego prowadzą, jest nadwaga. Zgromadzony w jamie brzusznej tłuszcz powoduje wzrost ciśnienia i mechaniczny ucisk na(...) Pani Paulina (41), przez ostatnich kilka lat zmagała się ze zgagą i innymi objawami refluksu żołądkowo-przełykowego. Była leczona, bez większych efektów, przez kilku...\n...– dzięki połączeniu jej ze zbiornikiem podskórnym (portem) – daje możliwość regulacji ucisku żołądka. Dodanie płynu do opaski zwiększa ów ucisk i wydłuża proces trawienia. Jak przebiega procedura(...). ok. 500 ml. Wprowadza się go endoskopowo – przez przełyk. Następnie już w żołądku wypełnia solą fizjologiczną. Sam zabieg trwa ok. 20 minut i przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym...\n...objawami nadczynności słabo reagującymi na leki, uciskiem na tchawicę i/lub przełyk, a także przy podejrzeniu nowotworu – pozostaje ingerencja chirurgiczna. Większość metod terapeutycznych dla co...


Catering - Kreatywna kuchnia - GieldoKracja.pl\nPasjonuje nas wyjątkowe, dobre jedzenie – to dzięki niemu powstała Kreatywna Kuchnia. Stworzyliśmy unikatową ofertę na podstawie wiedzy i doświadczenia. Pracujemy ze szkołami, firmami, jak również z klientami indywidualnymi, oferując im między innymi:\nWszystkim klientom z Wielkopolski i okolic oddajemy do dyspozycji hotel, restauracje oraz sale konferencyjne. Zawsze staramy się sprostać wszystkim, nawet najbardziej wygórowanym, oczekiwaniom. Dysponujemy nie tylko umiejętnościami, ale również nowoczesnym zapleczem. Dzięki nam każde spotkanie będzie niezapomniane.


Biblia artystów, Biblia Polaków | eKAI\nTemat dnia Biblia artystów, Biblia Polaków\nBiblia artystów, Biblia Polaków\n21 lutego 2012 | 09:44 | rozmawiał Tomasz Królak / pm Ⓒ Ⓟ\nWbrew twierdzeniom mediów, Kościół w Polsce tętni w wielu dziedzinach bardzo intensywnym życiem – podkreśla ks. prof. Marek Starowieyski. W wywiadzie dla KAI wybitny znawca literatury wczesnochrześcijańskiej mówi m.in. o sile i słabościach polskiego laikatu, kiczu w świątyniach, walce ze złem w Kościele i postępie jaki dokonał się w naszym kraju pod względem znajomości Pisma Świętego.\nKs. prof. Starowieyski, który skończył niedawno 75 lat, opowiada też o swojej najnowszej książce, w której pokazuje inspiracje biblijne w dziełach artystów różnych epok.\nKAI: W swojej najnowszej książce „Tradycje biblijne. Biblia w kulturze Europy” dokonał Ksiądz Profesor próby swoistej „inwentaryzacji” wątków biblijnych w kulturze wszystkich stuleci. Imponujący zamysł. Skąd się wziął?\n– Rozpocznę od odległego wspomnienia. Kiedy w 1945 roku wyrzucono nas z majątku, mama, oprócz niezbędnych rzeczy, zabrała ze sobą także liczne albumy. W największej biedzie, kiedy po pokoju łaziły karaluchy i było nam zimno, mama objaśniała nam malarstwo weneckie, francuskie, polskie i „oprowadzała” po Wenecji czy Florencji. Była to pierwsza lekcja kultury w moim życiu.\nDużo czytałem, a wyjechawszy za granicę na studia, wiele czasu poświęcałem na zwiedzanie zabytków i muzeów. Interesowało mnie co sztuka (literatura i malarstwo) przedstawia, jak przedstawia i dlaczego. Wtedy odkryłem Biblię jako tworzywo sztuki. Można powiedzieć, że „Tradycje biblijne” są rodzajem voyage sentimentale – powrotu do tych muzeów, zabytków i książek; jest to przeżycie tego wszystkiego na nowo, tyle że w sposób usystematyzowany.\nStudiując Ojców Kościoła zdałem sobie sprawę, że teologia Kościoła starożytnego, a więc to, co jest największe i najpiękniejsze w historii teologii, powstawało z lektury Biblii, a pisma Ojców są do niej jakby komentarzem.\nPotem przyszło studium apokryfów Nowego Testamentu, które są zazwyczaj interpretacją, reinterpretacją czy po prostu fantazjami na tematy biblijne, często dość dziwacznymi, a w każdym razie w zamyśle autorów kontynuacją i uzupełnieniem Biblii. Rodziło się więc pytanie: czy powieść, nowela lub dramat na tematy biblijne nie jest takim właśnie apokryfem.\nNajpóźniej przyszła fascynacja muzyką na tematy biblijne. Natomiast nigdy nie zachwycał mnie biblijny film.\nTe elementy wpłynęły na to, że chętnie przyjąłem wykłady z tradycji biblijnych i antycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Trzeba było zacząć lekturę Biblii jako dzieła kulturotwórczego, a czytając ją w ten sposób myślałem nie tylko o historii Zbawienia, ale przesuwały mi się przed oczyma poznane dawniej epizody z powieści, obrazy czy rzeźby które interpretowały tekst, a w końcu zaczęła brzmieć muzyka wyjaśniająca tekst dźwiękiem. Zacząłem więc prowadzić wykłady o tej teologiczno-artystycznej interpretacji Biblii starając się je ilustrować fragmentami literatury, dziełami malarskimi czy utworami muzycznymi. Potem przyszła potrzeba usystematyzowania tych doświadczeń i utrwalenia ich dla innych. Tak powstała ta książka, bardzo osobista, gdyż za tymi wyliczankami nazwisk twórców kryje się wielka przygoda mojego życia kulturalnego…\nKAI: Wynik tej kwerendy zaskoczył księdza mnogością wątków?\n– Owszem. Okazało się, że Biblia, w ciągu wieków stanowiła inspirację dla twórców – zarówno tych największych, jak Dante, Michał Anioł czy Verdi, jak i dla autorów czytadeł, pomniejszych powieści czy kiczowatych obrazów, a także nie bardzo mądrych autorów opowieści o charakterze sensacyjnym (tak było zresztą także z niektórymi apokryfami). Czytając książki, oglądając obrazy lub rzeźby, słuchając muzyki, człowiek pogłębia jakoś swoje zrozumienie Biblii, artyści bowiem swoją świeżą intuicją burzą stereotypy i schematy odkrywają w nim inne warstwy, takie, na które „mędrca szkiełko i oko” (tu: biblisty czy teologa) nigdy nie wpadnie lub na które zazwyczaj nie zwraca się uwagi. Na przykład historię córki Jeftego (o której w Księdze Sędziów jest zaledwie kilka zdań!) powiązano z historią Ifigenii i stała się ona natchnieniem dla licznych dzieł literackich czy muzycznych.\nPrzygotowuję teraz nową książkę, która ukaże się, o ile uda się wywalczyć prawa autorskie do poszczególnych utworów. Postaram się w niej pokazać Biblię „skomentowaną” dziełami wybitnych prozaików i poetów, od starożytności do dziś. Chciałbym, by przemówili sami pisarze mówiący o Biblii, choć dobrze wiem, że te znakomite skądinąd dzieła artystyczne, nigdy nie zastąpią porządnego, naukowego komentarza biblijnego.\nKAI: W swojej książce uwzględnia Ksiądz nie tylko dzieła „oczywiste”, a więc wprost wyrosłe z Biblii, inspirowane jej opowieściami, motywami, przesłaniem ale także te mniej ortodoksyjne. Jest Bach, Goethe i Penderecki ale też Pier Paolo Pasolini…\n– Biblii jak każdego wielkiego dzieła nie da się zamknąć do jakiegokolwiek getta kulturowego czy religijnego, jak to obecnie próbuje się czynić. Wielki artysta – czy będzie to mistyk, jak Dante czy niewierzący, jak Pasolini – potrafi w tej Księdze nie tylko znaleźć coś dla siebie ale też odkryć niedostrzegane dotąd warstwy. Nie chodzi tu tylko o twórców ze sfery kultury chrześcijańskiej: w Koranie znajdziemy interpretację historii Józefa, a Żyd Szloma Asz dał piękną powieść o Mistrzu z Nazaretu. Oczywiście, zrozumieniu Starego Testamentu służy literatura żydowska np. haggada.\nWyłączam natomiast jedną grupę – bluźnierców i autorów ośmieszających Biblię. Bluźnierca to albo mały człowieczek, który nie jest w stanie zrozumieć wielkości Dzieła, więc staje i ujada (choćby w najpiękniejszej formie) albo beztalencie, które szuka sposobu zwrócenia uwagi na swe wypociny. Ponadto obydwaj są ludźmi nie rozumiejącymi jednej z podstawowych zasad kultury europejskiej – tolerancji i szacunku dla Dzieła, które dla milionów ludzi jest świętym. Gubiąc ten szacunek, gubi też i swoje człowieczeństwo. Wyroki sędziów broniących bluźnierstwa jako ”dzieła artystycznego” są hańbą: zarówno dla tych sędziów jak i danego systemu sprawiedliwości.\nKAI: Opracowanie „Tradycji biblijnych” to była „podróż sentymentalna” ale chyba także przygoda?\n– Oczywiście. Kultura europejska wyrasta bowiem z dwóch podstawowych korzeni: z tradycji klasycznej i z Biblii. Zaproponowanie mi prowadzenia cyklu wykładów na ten temat na Wydziale Polonistyki UW było dla mnie zapowiedzią wielkiej przygody. Musiałem bowiem odbyć podróż przez całą naszą kulturę europejską, raz jeszcze odczytać lub przynajmniej porządnie przejrzeć dzieła Homera, Eurypidesa, Plauta czy Tacyta i innych wielkich pisarzy antycznych, a także Stary i Nowy Testament, i zacząć tropić ich ślady w kulturze europejskiej. Nie mam najmniejszych złudzeń, że bardzo wiele opuściłem… Jeśli chodzi o Biblię, pomogły mi historie kulturalne niektórych ksiąg Starego Testamentu pióra wielkiego humanisty kard. Gianfranco Ravasiego, który następnie osobiście wskazał mi ścieżki, którymi powinienem pójść.\nPrzejrzałem sporo książek obcojęzycznych na temat związków Biblii z kulturą i muszę przyznać, że wiele z nich skorzystałem ale nie znalazłem prac całościowych i syntetycznych, a takie opracowanie zamierzałem napisać. Musiałem więc sam znaleźć własną drogę i sam sobie ją torować. Nie można się więc dziwić krytykom, które pojawiły się po oddaniu książki do druku.\nKAI: Z czego wynikały krytyki?\n– Zacznijmy od tego, że gdy mówiłem o projekcie ludzie pukali się w głowę. I chyba mieli rację, bo projekt jest wariacki i mógł się udać tylko pod warunkiem twardej dyscypliny w zachowaniu pewnego stopnia ogólności. Trzeba było jednak znaleźć złoty środek pomiędzy ogólnikami i przerostem „naukowości”.\nKrytycy zwracali uwagę, w pewnej mierze słusznie, że książka nie jest dość szczegółowa. Uważano, że powinienem był podać dać opis wspominanego dzieła (data powstania czy wydania, muzeum w którym się obraz znajduje), że powinna być charakterystyka, ewentualnie analiza dzieła oraz kompletna lub prawie kompletna lista dzieł na ten temat, itd., itd. Racja, to powinno być, ale po pierwsze: celem książki było podanie zestawu ogólnych wiadomości i kierunków o całości recepcji Biblii i ogólne wskazanie jej głównych linii, po drugie: gdybym zaczął wypełniać te postulaty, nie doszedłbym po latach nawet do końca opisu stworzenia świata w Genesis. A ponadto: o jakie daty chodzi? Na przykład przy operze można podać datę napisania, wystawienia, a może – jeśli była – drugiego przedstawienia, w nowej wersji. Dodajmy, że różne encyklopedie podają czasami różne daty. To samo jeśli chodzi o obrazy: często kilka obrazów na ten sam temat znajduje się w kilku muzeach.\nA jeśli chodzi o interpretacje: wiele obrazów znam z reprodukcji, nie zawsze najlepszych, wielu podanych tu dzieł nie przeczytałem, co mówić więc o ich interpretacji. Trzeba było się na coś zdecydować. Wybrałem formę mniej doskonałą, bardziej ogólną i powszechną, ale jedyną, jaką byłem w stanie wykonać. Nie mam wątpliwości, że nie ustrzegłem się błędów.\nKAI: Kiedy przegląda się skorowidz nazwisk uwzględnionych w „Tradycjach”, uderza wręcz ich liczba i ranga – to prawdziwa plejada najwybitniejszych twórców różnych epok i z różnych dziedzin sztuki. Nie uważa Ksiądz Profesor, że dziś, gdy chrześcijańskie symbole – Krzyż czy Biblia – są używane do tanich prowokacji artystycznych ta bogata lista autorów czerpiących z inspiracji biblijnych może być dla wielu czymś odkrywczym?\n– Oczywiście. Trudno znaleźć wybitnych artystów – katolików czy protestantów, wierzących czy niewierzących, którzy by w jakiś sposób nie wykorzystywali Biblii, choćby w warstwie słownictwa i terminologii. W wydanej na germanistyce UJ bardzo ciekawej książce na temat inspiracji biblijnych w literaturze niemieckiej znalazłem informację, że świetny dramaturg NRD-owski Berthold Brecht (na pewno nie bigot!) stwierdził, że jego ukochaną lekturą jest Biblia. Ale ponadto pytanie jest źle postawione: to o czym Pan mówi to nie żadne „prowokacje artystyczne”, bo tam nie ma „dzieł artystycznych” – to zazwyczaj tanie i w złym guście wyczyny i próby zwrócenia uwagi poprzez skandal na siebie i na swoje, zazwyczaj dość mierne, dzieła.\nCo jest jednak ciekawe to selekcja tematów. To co interesuje teologów często nie interesuje artystów, i odwrotnie. Mówiliśmy już o córce Jeftego. Podobnie św. Paweł: życie interesuje pisarzy i malarzy a nawet muzyków, ale nie jego listy.\nKAI: Dlaczego? Ma Ksiądz tu jakąś teorię?\n– Nie mam. Po prostu niektóre wątki artystycznie „nie chwytały”. Gęste teologicznie fragmenty, często nie nadają się interpretacji artystycznej a z kolei barwne opisy – do interpretacji teologicznej; a niektórymi tematami nie interesowała się ani teologia ani sztuka: przykład Księgi Ezdrasza czy Nehemiasza. Natomiast w Ewangelii niemalże każdy wers prowokował artystów.\nKAI: A gdybyśmy chcieli stworzyć „ranking” motywów biblijnych najczęściej eksponowanych w literaturze i sztuce motywów biblijnych, to jak wyglądałaby czołówka? Domyślam się, że na pewno męka Chrystusa…\n– Przede wszystkim: Ewangelie musimy traktować inaczej, bo one mówią o Osobie najdroższej wszystkim wierzącym – o Jezusie Chrystusie. Nie tylko zresztą wierzącym – iluż ludzi niewierzących odnosi się do Niego jeśli nie z miłością, to z wielkim szacunkiem, także wśród nie chrześcijan, jak np. Ghandi. Stąd też z tej wiary i miłości zrodziły się tysiące dzieł artystycznych.\nRzeczywiście, motywy męki Pańskiej czy Narodzenia są niezwykle popularne i obrazy tych scen można zobaczyć w każdym, wiejskim nawet kościele. Podobnie z wizerunkami Matki Bożej, zwłaszcza podczas Zwiastowania! Nie ma na świecie muzeum ze sztuką średniowieczną czy nowożytną, gdzie nie będzie kilku Zwiastowań. Dodajmy, że Ewangelie wywarły swe piętno na języku: odsyłam do setek zwrotów biblijnych w języku polskim. Bardzo popularne w sztukach plastycznych były przedstawienia wzięte z Apokalipsy. Natomiast niewielki wpływ wywarły listy.\nSwoje szczególnie popularne wśród twórców postaci i tematy ma także Stary Testament. Najbardziej inspirująca okazała się Księga Rodzaju, która została „przewałkowana” bardzo dokładnie: od stworzenia świata do śmierci Józefa. Bardzo mocno eksploatowane są także postaci Mojżesza, Dawida, Salomona. Często interpretowano Księgę Hioba, nie mówiąc o Psalmach jako księgi modlitwy Kościoła. Niektóre jednak księgi zostały niemalże nietknięte jak np. Księga Syracha.\nKAI: Ale są twórcy, których inwentaryzacja Księdza Profesora nie objęła, chociaż ich dzieł bez uwzględnienia inspiracji biblijnych nie sposób zinterpretować. Z jednej strony byłby to np. Krzysztof Zanussi, z drugiej np. Samuel Beckett. Dla obydwu z nich – choć w odmienny sposób – Biblia stanowi ważny punkt odniesienia.\n– To prawda. Ale książka ta mówi raczej o parafrazach i dłuższych interpretacjach wydarzeń czy tekstów niż do odniesień. Gdybym zaczął się bawić opisywanie i katalogowanie odniesień, musiałbym wymienić obok Miłosza i Becketta nie tylko cała literaturę europejską i amerykańską, ale również Gomułkę (tak, tow. Wiesława!) i Stalina, w których dziełach jest sporo nawiązań biblijnych. A to tylko literatura, a obok niej jest jeszcze malarstwo, muzyka… Ale taka praca przerastałaby moje siły. I chyba nie tylko moje.\nPo romantyzmie Biblia wolno i stopniowo znika z literatury, by niemalże zaniknąć w drugiej połowie XX w. Znika ona także z malarstwa, choć tu mamy tak wielkiego malarza biblijnego jak Marc Chagall. Nie jestem zresztą pewien czy oderwanie się od korzeni biblijnych wyszło na dobre tak literaturze jak i malarstwu. Dziedziną sztuki, w której tematyka religijna wciąż tkwi bardzo mocno jest muzyka, ta najbardziej abstrakcyjna ze sztuk. Mamy oczywiście Pendereckiego, ale także dzieła Arvo Pärta, Henryka Mikołaja Góreckiego, Wojciecha Kilara i wielu innych.\nKAI: A może „oderwanie” się literatury i malarstwa od biblijnych korzeni jest tendencją chwilową?\n– Być może, nie będę się bawił w proroctwa. Ale odarcie Biblii z jej misterium, do którego, dodajmy, walnie przyczynili się teologowie i bibliści XIX i XX w., jej „zlaicyzowanie” a ponadto zanik pojęcia „sacrum” spowodowały stanowcze zmniejszenie zainteresowania się tą Księgą. Ciekawym zjawiskiem kulturowym jest głęboko biblijne malarstwo Marka Chagalla. Spotkały się w nim trzy wielkie tradycje religijne: żydowska, prawosławna i katolicka. To spotkanie dało zupełnie wyjątkowy fenomen we współczesnej sztuce: jego obrazy podziwiamy w muzeach, ale także na witrażach w kościołach: tak w katolickiej Moguncji jak i protestanckim Zurychu.\nKAI: Czy i na ile uwzględniał Ksiądz dzieła innych chrześcijan – prawosławnych i protestantów?\n– Starałem się. Ostatecznie, wielka muzyka niemiecka – Bach, Mendelssohn i inni to tradycja protestancka, podobnie jak Klopstock w literaturze i chyba Tomasz Mann. Starałem się także uwzględnić w miarę moich możliwości literatury wschodnie: koptyjską, ormiańską czy gruzińską i włączyć inne jeszcze tradycje w nowym, poprawionym i uzupełnionym wydaniu tej książki.\nCiekawą jest również kultura żydowska, którą niestety znamy bardzo mało. Myślę, że i tam można by znaleźć wiele interesujących elementów. Kultura nie może być czymś w rodzaju getta; musi być otwarta jak najszerzej na wszystkie wartości, na to, co dobre w innych, często nawet przeciwnych, kierunkach.\nKAI: Bo mogą być żywe i inspirujące.\n– Właśnie. I mogą mnie nauczyć czegoś bardzo ważnego, odkryć niezauważone dotąd elementy. Jak piękna np. jest interpretacja Biblii ormiańskiego patriarchy monofizyty, Nesrsesa Sznorchalego, którego dzieło tłumaczyłem podobnie jak innego monofizyty, syryjczyka Filoksena z Mabbug.\nKAI: Myśli Ksiądz Profesor, że ta książka przyczyni się do tego, by w homiliach i kazaniach częściej pojawiały się odniesienia do ważnych, inspirujących dzieł kultury, czego dziś, mam wrażenie, bardzo brakuje?\n– Być może, choć na podstawie własnych doświadczeń – wątpię. Moje książki poruszające się w sferze kultury religijnej nie znalazły niemalże żadnego oddźwięku w polskiej literaturze teologicznej. Trzy tomy antologii starożytnej i średniowiecznej poezji greckiej, łacińskiej czy orientalnej, podobnie homilie patrystyczne na niedziele i święta w czterech tomach (trzy wydania polskie, dwa włoskie + wydanie włoskie na CD) miały zaledwie kilka recenzji. Tak samo wygląda sprawa z Tradycjami, które choć otrzymały nagrodę katolicką w Katowicach „Hyacinthus Slesianus” miały minimalny oddźwięk, także w prasie śląskiej, nawet tej katolickiej.\nWprowadzenie kultury w szerokim tego słowa znaczeniu w teologię polską nie jest rzeczą łatwą, choć powstają coraz nowe katedry i instytuty teologii kultury (ciekaw jestem, ile dzieł literatury, muzyki czy sztuk plastycznych jest tam interpretowanych z punktu widzenia zawartości teologicznej?). Wydaje się, że kultura nie może się przebić do teologii. Teologia jest ciągle jeszcze akulturalna, choć czasami pojawiają się teologowie, którzy do niej nawiązują, H. de Lubac, który cytował z pamięci Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego (sam to słyszałem, przywitał mnie tymi słowami!), Urs von Balthasar i Gianfranco Ravasi są, niestety, raczej wyjątkami.\nKAI: Choć w „Tradycjach” wielokrotnie cytuje Ksiądz dzieła Miłosza, to próżno szukać odwołań do jego literatury nie tylko na kazaniach, ale na organizowanych w Kościele sympozjach, na debatach w seminariach itp.\n– Nie jestem szczególnym miłośnikiem tego poety, ale w swojej książce lojalnie podawałem jego dzieła. Dość sceptycznie odnoszę się do tendencji robienia z niego wielkiego teologa, a ponadto nie jestem pewien, czy naprawdę u Miłosza jest tak wiele elementów wartych do cytowania w kazaniach? O Miłoszu mówią wszyscy a o pisarzach katolickich zapomniano. Czy więc rolą uczelni katolickich nie jest przypominanie o tych, tak wybitnych pisarzach katolickich często świadomie pomijanych, jak Karol Hubert Rostworowski, Gertruda von Le Fort czy Pierre Emanuel. „Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie”.\nKAI: Rozmawiając o inspiracjach biblijnych w literaturze nie sposób nie wspomnieć o nieco szerszej kwestii, to znaczy o kulturze biblijnej w Polsce. Jak ocenia Ksiądz jej stan? Czy mamy powody do niepokoju?\n– Jestem księdzem od pięćdziesięciu jeden lat i widzę na własne oczy nieprawdopodobny wprost postęp jaki w tej dziedzinie dokonał się w Polsce od chwili, gdy jako młody ksiądz poszedłem na pierwszą parafię. W domach katolickich jest naprawdę Biblia, ludzie ją czytają, studenci na polonistyki na UW potrafią mnie poprawić! O czymś takim nie mogłem marzyć pół wieku temu. Przełomu dokonały Oazy i ks. Blachnicki. Obok niego ogromne zasługi mają świeccy pisarze, którzy uczyli czytać Biblię, jak Tadeusz Żychiewicz i jego Stare Przymierze (kiedyż w końcu ukaże się nowe wydanie!) Zofia Starowieyska-Morstinowa, Anna Świderkówna, Roman Brandstaetter, z zagranicznych Paul Claudel i Daniel Rops. Nie można nie wpsomnieć o twórczości beletrystycznej Jana Dobraczyńskego i o Przymierzu Zofii Kossak.\nA polscy bibliści? Oni położyli fundamenty, bo bez nich prawdopodobnie wiele z tych dzieł nigdy by nie powstało. Oni dali nowe przekłady Pisma Świętego i przełożyli wiele dzieł zagranicznych jak tak ważny dla kultury biblijnej „Słownik Teologii Biblijnej”, powstały ważne prace jak te ks. Józefa Kudasiewicza i różne komentarze do Ksiąg Pisma Świętego. Ale bezpośrednio chyba nie wywarli tak wielkiego wpływu, jak można by się było spodziewać, a to z bardzo prostych powodów. Po pierwsze język ich prac często przypomina język gnozy naukowej niezrozumiałej dla przeciętnego czytelnika. Po drugie: powstają dzieła nie dość, że niezrozumiałe to jeszcze traktujące o tematach bardzo odległych od ludzkich zainteresowań. Po trzecie: powiem coś, co będzie uznane za bluźnierstwo, ale wydawanie w wielkich nakładach takich tekstów Biblii jak Biblia Tysiąclecia a jeszcze gorzej Biblia Jerozolimska jest wielkim nieporozumieniem, a to z prostego powodu: zwyczajnego czytelnika (do takich się zaliczam) czytającego na co dzień Biblię nie interesuje jak jest w tekście hebrajskim czy greckim i jakie są ich warianty, ale co tekst znaczy. A tego w okrojonych poniżej minimum komentarzach do tych tekstów świętych – nie odnajduję.\nBiblia powstała wiele wieków temu i musi być wyjaśniana tak, jak się wyjaśnia wszystkie dzieła starożytne. Wiedzą o tym wszyscy wydawcy tekstów dawnych, z wyjątkiem wydawców tych wydań Biblii. A ponadto Biblia, ze względu na swoją szczególną treść i rolę w chrześcijaństwie, powinna być objaśniona przede wszystkim także i teologicznie. Sola scriptura, nagi tekst bez komentarza jest być może dobry dla absolwenta Biblicum, ale nie dla przeciętnego czytelnika. A jednak Biblia, nawet z tymi okrojonymi komentarzami, jest naprawdę jest czytana i coraz mniej jest aktualny piękny wiersz Brandstaettera Lament nieczytanej Biblii…\nDokonał się ogromny postęp, ale bardzo wiele jest jeszcze do zrobienia. Wszyscy pokładamy wielką nadzieję w powstającym Dziele Biblijnym. W tej chwili, przy tym dużym zainteresowaniu Biblią, najważniejsze byłoby dać ludziom jak najwięcej dobrej teologii biblijnej, dobrych katechez biblijnych, jak te w Radiu Maryja i w Telewizji Trwam. Ważne jest publikowanie dobrych komentarzy biblijno-liturgicznych do czytań i popularyzacja literatury o treści biblijnej. Biblistyka musi stać się duszpasterska, ale – podkreślam to mocno – nie przestając być naukową. Tego niestety nie daje Biblicum, przez które przeszła większość polskich biblistów.\nGdy kiedyś zapytałem jednego ze studentów tejże uczelni, czy mają wykłady z duszpasterstwa biblijnego, z związków Biblii z liturgią itd. spojrzał na mnie jak na wariata: „Proszę księdza – wyksztusił w końcu zdumiony głupotą mojego pytania – to jest uczelnia naukowa”. No comment! Ilu wyniosło ze studiów biblijnych takie pojęcia?\nKAI: Kilka lat temu udzielił nam Ksiądz Profesor wywiadu pt. „Kicz, banał i inne polskie przypadłości”. W ostatnich miesiącach temat stał się w Polsce żywy: w alarmistycznym tonie pisze się o kiczu pieśni (muzyki i słów) jakie rozbrzmiewają w naszych kościołach, o kiczu kazań, bezguściu styropianowego wystroju świątyń itp. Nic nie zmienia się na lepsze?\n– Otóż to. Przecież od początku o tym rozmawiamy, podobnie jak wtedy rozmawialiśmy, o konieczności formacji kulturowej zarówno kleru polskiego i polskiego laikatu; jaki bowiem laikat, taki kler i vice versa! A jednemu i drugiemu bardzo brak tej właśnie kultury religijnej. Fakt, że się o tym dyskutuje odbieram jako wielki postęp. Nareszcie przebiło się do świadomości, że jest taki problem.\nZaczyna się mówić o rzeczach ważnych a nie bzdurach typu: czy kazanie przeczytane z jakiegoś innego źródła jest kazaniem „ściągniętym” i czy kazania w „Bibliotece Kaznodziejskiej” są objęte copyright czy nie. Przecież nie trzeba dużej inteligencji by wiedzieć, że pisma kaznodziejskie publikują homilie po to, by pomóc księżom nie czującym się najpewniej w tej dziedzinie i że bywają przez nich przerabiane lub po prostu odczytywane – dobrze, że tak jest, skoro sami nie potrafią ich napisać. Natomiast jeśli ludzi zaczyna razić styropian, zła polszczyzna, „pianie” nieprzygotowanych organistów czy chórków śpiewających pieśni typu „Bum cyk, cyk, Alleluja!”, i to jest bardzo pozytywne i, daj Boże, żeby to się rozwijało, tyle żeby nie przeszło w krytykanctwo, to jest by coś konkretnego z tego wyniknęło a nie zostały tylko dwie strony na siebie obrażone.\nWbrew temu co, co mass media wtłaczają w głowy polskich katolików, Kościół w Polsce jest żywy i tętni bardzo intensywnym życiem w wielu dziedzinach, jest pełen ciekawych inicjatyw duszpasterskich, z którymi się spotykamy na każdym kroku. Mieszkam w domu rekolekcyjnym w Warszawie na Bielanach i z podziwem przyglądam się tym wszystkim dziesiątkom czy setkom grup różnego rodzaju: od tych najważniejszych, modlitewnych, do różnych dyskusyjnych i studiujących, o czym nawet mi się nie śniło, gdy pół wieku temu wchodziłem w życie duszpasterskie Kościoła. Do rozpaczy doprowadza mnie ten laikat katolicki i laicki, który siedzi na kanapie i nieustannie i we wszystkich możliwych dziedzinach ma za złe (jest to pewnego rodzaju sztuka dla sztuki krytykowania!), tak dziwnie przypominający ową starą ciotka ze Słówek Boya.\nTwierdziłem i coraz bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu, że Sobór Watykański II, jeśli przeniknął (lepiej czy gorzej!) na „doły” polskiego Kościoła, to nawet nie musnął wielu spośród naszych publicystów katolickich, którzy często pozostają na poziomie jakiejś bardzo zacofanej i podbarwionej manicheizmem eklezjologii, gdzieś z bardzo odległych czasów. Zasadniczą ideą Soboru było pozytywne myślenie: o świecie, o braciach odłączonych, o innych religiach i w końcu o samym sobie – o Kościele, i o wielu innych problemach; szukanie wszędzie tego, co dobre i od tego dobra zaczynanie budowy.\nTymczasem typowe dla pewnych grup katolickich świeckich intelektualistów i dziennikarzy jest zaczynanie od zła, węszenie go wszędzie, tropienie skandali w Kościele, krytykowanie księży. Pewien poważny publicysta, w poważnym czasopiśmie stwierdził, że krytyka Kościoła instytucjonalnego jest głównym zadaniem świeckich katolików. Z takimi „postępowymi” fundamentalistami spotykamy się, niestety, aż nazbyt często w mass mediach, szczególnie dla nich łaskawych, dla których każde dobre słowo o czymkolwiek w polskim Kościele jest przejawem jego triumfalizmu (jedno z ulubionych słów naszej współczesnej katolickiej drętwej nowomowy!).\nJeśli mówię, że jest w Kościele polskim wiele dobra, to nie twierdzę bynajmniej, że nie ma zła. Jest zło, trzeba je widzieć, krytykować i z nim walczyć, ale w sposób jedyny dopuszczalny w Ewangelii, przez ciągłe budowanie dobra. Jednym z elementów tego dobra w Kościele jest kultura chrześcijańska, oparta na Biblii i miłości, i na jej budowanie, a nie na bezpłodne krytyki, warto poświęcić czas i siły.\nPozwoli Pan, że jak zacząłem tak skończę to spotkanie wspomnieniem. Jest rok 1960. Jako młody ksiądz zostaję wysłany do parafii w Józefowie pod Otwockiem. Wkrótce po moim przybyciu zaprasza mnie dawny działacz Macierzy Polskiej, który kieruje rozmowę na to, jak dobrze przemawiać i, niby niechcący, robi mi wykład o dobrym mówieniu, delikatnie nawiązując do moich kazań. Nieco później zaprasza mnie pani pracująca w Service Culturel ambasady francuskiej i podsuwa mi ciekawe francuskie książki i czasopisma katolickie, które wtedy tak bardzo mi pomogły. Niedługo potem nauczycielka angielskiego proponuje mi podszlifowanie moich umiejętności w tej dziedzinie. To tylko kilka przykładów. Tak oto, w pewnym momencie zorientowałem się, że laikat parafii poczuł się odpowiedzialny za nowego wikarego: on im niesie Boga, my mu dajemy to, co służy jego formacji. Nie wiem, czy gdyby nie mądry proboszcz, ks. Wincenty Malinowski i ci ludzie świeccy z Józefowa, udzielałbym dziś tego wywiadu: im zawdzięczam dużo z tego, czym dziś jestem. Takie bywały elity laikatu przed Vaticanum II. Jakimi one powinny być teraz, tym bardziej po dekrecie o świeckich?\nKs. Marek Starowieyski (ur. 1937), profesor Uniwersytetu Warszawskiego (Instytut Filologii Klasycznej), wybitny patrolog i historyk, specjalista w dziedzinie literatury wczesnochrześcijańskiej.\nBył profesorem patrologii, łaciny i greki w Wyższym Seminarium Metropolitalnym w Warszawie, przez kilka lat pracował w watykańskiej Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego. Redaktor serii „Źródła monastyczne” (38 tomów) i „Ojcowie żywi” (17 tomów). Opublikował m.in. „Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa” (współaut.), dwutomowe „Apokryfy Nowego Testamentu”, „Duchowość starożytnego monastycyzmu”. W ubiegłym roku opublikował „Tradycje biblijne. Biblia w kulturze europejskiej” (Wydawnictwo Petrus, Kraków).


Pijana stewardesa wylądowała w Birmingham\n24-letnia Stephanie Partington została aresztowana zaraz po tym, kiedy samolot lecący z Emiratów Arabskich w którym pełniła służbę, wylądował w Birmingham, a członkowie personelu pokładowego podnieśli alarm, spowodowany jej zachowaniem.\nTesty wykonane po aresztowaniu wykazały, że poziom alkoholu w jej krwi był 8 razy większy niż dopuszczalny limit dla pracowników linii lotniczych. Stewardesa została oskarżona na mocy ustawy Lotnictwa Cywilnego. Nałożono na nią grzywnę oraz zwolniono z pracy.\n„Wesoła” stewardesa przyznała się do oskarżenia, że była pod wpływem alkoholu w takim stopniu, że jej zdolność do pracy jako członek personelu pokładowego był mocno osłabiony.


Pogoda Słupca ⇒ Prognoza pogody w Słupcy • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Polsce METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Słupcy na 14 08 - 18 08\nPogoda w Słupcy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie\nPogoda w Słupcy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Słupcy: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Słupcy: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Czarnulka i Onyks spoza fundacji mają dom – Kocia Mama\n18 października 2020 8 stycznia 2021\nCzarnulka i Onyks znalazły nowe domy. Nie trafiły do jednej rodziny, ale opiekunowie adopcyjni pozostają w kontakcie z obydwiema kobietami, u których koty znalazły domy. Cieszymy się bardzo z tego, co od nich słyszymy i widzimy, na otrzymywanych zdjęciach. Są to obrazy szczęśliwych kotów, które my uratowaliśmy, a inni ludzie są dla nich kochającymi opiekunami.\nObydwie Panie są zadowolone, że mają w Czarnulce i Onyksie cudownych przyjaciół.\nW Centrum weterynaryjnym AMICUS (Łódź, ul. Tatrzańska 63) odbyła się sterylizacja mamy kociąt, którą nazwaliśmy Szarusia. Sterylizacja była możliwa dzięki wynajęciu od Pani Izy klatki-łapki, w której przywieźliśmy dziką Szarusię do Łodzi. Żyje już na powrót w swoim naturalnym środowisku, a u nas na działce pojawia się, jak tylko my tam jesteśmy. Mamy nadzieję (bo dawała się już delikatnie pogłaskać) mieć w niej naszego kota tam – na wsi.\nCzarnulka i Onyks to dwa śliczne czarne kocięta. Ich mama okociła się w drenie, w rowie, na terenie działki przy lesie. Jako koty bezdomne, nie przeżyłyby, zimna i surowych warunków otoczenia. Mają około 8 tygodni.\nObydwa kociaki zostały dwukrotnie odrobaczone, mają książecki zdrowia.\nOd pierwszego dnia po przywiezieniu do Łodzi korzystają z kuwety. Świetnie się czują razem. W zasadzie to wszystko robią razem – jedzą, bawią się i odkrywają świat.\nBura Basia ma dom


kwietnia 2013 ~ "URWISKOWO"\nZaproszenie na TRZEWIKI SZCZĘŚCIA w Teatrze Kamienica.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 21:06 6 Komentarzy\nW lutym mieliśmy przyjemność być z Oliwierem w Teatrze Kamienica na przedstawieniu TRZEWIKI SZCZĘŚCIA. Naszą recenzją przeczytacie TUTAJ.\nJeśli chcecie w najbliższą sobotę (27 kwietnia 2013) wybrać się na spektakl o godzinie 15.00, mamy jedno podwójne zaproszenie dla osoby, która jako pierwsza odpowie w komentarzu na jedno pytanie :)\nKto jest dyrektorem Teatru Kamienica?\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 15:20 Podziel się swoją opinią\nNareszcie czuć wiosnę. Choć zanim zagościła na dobre za oknami, zrobiliśmy sobie w domu mały BUKIECIK KWIATÓW Z KÓŁEK.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 13:56 11 Komentarzy\nOstatnio zauważyliście na pewno, że cicho zrobiło się w URWISKOWIE. Należy się Wam odrobina wyjaśnień.\nOtóż przed nami duże zmiany, które już jakiś czas temu się rozpoczęły.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 21:52 7 Komentarzy\nDeszczowa pogoda wiosną to nic nadzwyczajnego. Ponoć w czasie deszczu dzieci się nudzą, ale Oliwier zdecydowanie do nich nie należy. Ostatnio, gdy pogoda nie pozwoliła nam wyjść na spacer, urządziliśmy sobie DOMOWE ZABAWY DESZCZOWE i nic a nic przy tym nie zmokliśmy.\nWiadomo, że dzieciaki uwielbiają skakać w kałużach, ale jest jeszcze dość chłodno. By uniknąć przeziębienia zrobiliśmy sobie całkiem suche kałuże wydarte z gazet.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 09:24 8 Komentarzy\nWreszcie mamy pogodę, która sprzyja spacerom. Idealna pora by urządzić sobie POLOWANIE NA WIOSNĘ.\nPodczas wiosennych spacerów spróbujcie znaleźć jak najwięcej dowodów na to, że już jest.\nJeśli macie lupę, zabierzcie ją koniecznie. Przyda się małym odkrywcom przyrody w poszukiwaniu najmniejszych dowodów wiosny.\nPamiętajcie tylko o jednym. NIE ZRYWAJCIE listków, kwiatków czy gałązek. Najlepiej zabrać ze sobą aparat i fotografować każdy napotkany zwiastun wiosny :)\nUdanego polowania życzę.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 22:45 Podziel się swoją opinią\nPodczas ćwiczeń logopedycznych, bardzo ważne są również ćwiczenia oddechowe. Ostatnio bardzo często wykorzystujemy do nich słomki, bibułę i talerz na jajka.\nBibułę zwijamy w kuleczki na tyle duże by nie wciągnąć ich przez słomkę.\nZadaniem dziecka jest włożenie bibułek w miejsca na jajka.\nNastępnie przekładamy wszystkie bibułkowe kuleczki do środka talerza.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 08:35 2 Komentarze\nZ rolek po zużytym papierze toaletowym można zrobić wiele ciekawych rzeczy. My ostatnio zrobiliśmy KRĘGIELKI - POTWORKI.\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 22:10 1 Komentarz\nMacie jakieś plany na niedzielę?\nMoże wybierzecie się do Teatru Kamienica na najnowszy spektakl z cyklu MAŁA KAMIENICA.\n14 kwietnia br., o godzinie 12:00 w Teatrze Kamienica odbędzie się premiera spektaklu dla dzieci pt. „Miś Uszatek”. Spektakl jest częścią programu „Mała Kamienica” poświęconego najmłodszym widzom.\nTytułowy bohater bajki Czesława Janczarskiego i Zbigniewa Rychlickiego pojawia się w dziecięcym pokoiku jako nowy, bezimienny lokator. Zabawki: Lalka Rózia, Prosiaczek oraz Zajączek wpadają na genialny pomysł by nazwać niedźwiadka – Misiem Uszatkiem – ze względu na jego oklapnięte uszko.\nPoczątkowo nieśmiały i zagubiony Miś, z czasem staje się ulubieńcem pozostałych pluszaków i nieodłącznym towarzyszem ich wspólnych zabaw. Podczas wyprawy do lasu, którą organizuje Uszatek, mali przyjaciele przeżywają wiele niesamowitych przygód, spotyka ich również pewna niemiła niespodzianka, ale jak to zwykle w bajkach bywa, wszystko kończy się szczęśliwie.\nSpektakl „Miś Uszatek” to nie tylko historia małego Misia z klapniętym uszkiem, to również opowieść o przyjaźni, akceptacji i tolerancji. Kolorowa scenografia, kostiumy, nieskomplikowany język literacki oraz prosta, łatwo wpadająca w „uszko” muzyka („Pora na dobranoc” oraz „Jestem sobie mały miś”) przeniosą dzieci do świata bajek, a dorosłych cofną do cudownych czasów własnego dzieciństwa.\nPo spektaklu na najmłodszych czekają dodatkowe atrakcje: konkursy oraz możliwość zobaczenia oryginalnego Misia Uszatka występującego w wieczorynkach, który przyjedzie z Muzeum Animacji Se-ma-for w Łodzi.\nScenariusz i reżyseria: Katarzyna Taracińska- Badura\nKostiumy i scenografia: Katarzyna Adamczyk\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 10:14 8 Komentarzy\nPrzed Wielkanocą zaprosiłam Was do stworzenia razem z dziećmi fragment bajki, której to głównym bohaterem było JAJKO.\nOto efekt naszej zbiorowej pracy.\nMoże jeszcze kiedyś napiszemy coś wspólnie :)\nWiosenne zakładki do książki z patyczków po lodach\nnapisane przez Agnieszka o godzinie 13:13 12 Komentarzy\nWiosna jakoś nie chce do nas przyjść. Śnieg sypie i sypie ale w naszych sercach i w naszych zabawach już od dawna jest wiosennie i ciepło.\nCałkiem niedawno zrobiliśmy ZAKŁADKI DO KSIĄŻEK z patyczków po lodach.


Materiałowe paski do spodni męskie - myBaze.com\nMateriałowe paski do spodni męskie\nObecnie Materiałowe paski do spodni męskie służą nie tylko do utrzymania spodni na odpowiedniej długości, ale przede wszystkim mają za zadanie dodać stylizacji elegancji. Tuż obok zegarka oraz butów, paski męskie są jednymi z najważniejszych detali zestawów dla panów. Wybierając odpowiedni Materiałowe paski do spodni męskie, należy zwrócić uwagę na resztę stroju. Kolor powinien być taki sam lub zbliżony do koloru butów oraz paska zegarka. Paski męskie powinny być maksymalnie 15-20 cm dłuższe niż obwód pasa, w przeciwnym razie będą wyglądały nieestetycznie. Zwróć uwagę także na wielkość szlufek u swoich spodni, by wybierać paski męskie odpowiedniej szerokości. Na eleganckie wyjścia zdecyduj się na skórzany pasek męski - dostaniesz je w cenie już od 29,99 zł. To absolutna konieczność, jeśli wkładasz garnitur. Pasków nie wolno zgniatać czy zwijać, ponieważ powoduje to ich uszkodzenie. Jeśli zależy Ci na tym, by jak najdłużej cieszyć się świetnym wyglądem swoich pasków męskich, przechowuj je rozprostowane w szafie.\nPasek męski do spodni parciany Brodrene P16 oliwkowo-żółty - Parciany pasek do spodni polskiej marki Brodrene. Idealnie pasuje do wszystkich spodni z szeroką szlufką, szczególnie do jeansów oraz spodni typu chino. Każdy …\npaski tommy hilfiger paski kazar paski rovicky czarne paski brązowe paski niebieskie paski paski skórzane paski materiałowe paski jeansowe paski w paski paski z aplikacjami paski eleganckie paski klasyczne paski casualowe paski męskie do spodni męskie skórzane paski białe męskie paski do spodni paski skórzane męskie szerokie tommy hilfiger paski męskie paski skórzane męskie levis polo męskie w paski paski męskie skórzane do jeansów luksusowe paski męskie paski skórzane męskie do garnituru


Dorota Domagała - książki lub utwory autora | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nDorota Domagała - książki lub utwory autora\nJolanta Spętana, Dorota Domagała, Violetta Drabik-Podgórna (red.)\nFilozoficzne implikacje w pedagogice. O sensie życia, edukacji i wychowaniu. Próby i Szkice Humanistyczne. Tom 9/2015\nPublikacja jest próbą retrospektywnego spojrzenia na aktualne zagadnienia i problemy z pogranicza pedagogiki i filozofii, stawiając w centrum zainteresowania człowieka będącego zarazem podmiotem oddziaływań pedagogicznych jak i...\n17.69 30.00 12.31\nMariola Jarocka, Dorota Domagała\nKsiążka. Wydawnictwo: Alegoria ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Literatura dziecięca; Rok wydania: 2010; Oprawa: twarda;\nZgodnie z tytułem - siedem baśni inspirowanych kolorami tęczy. 1.O poczciwym diable i dziewczynie czerwona 2.O dobrej wiedźmie i Rycerzu pomarańczowa 3.O Strachu na wróble żółta 4.O leśnej Nimfie zielona 5.O dwóch braciach i wodzie życia niebieska...\nPiekielna rodzinka cz. 4. Wakacje z piekła rodem\nRodzina państwa Piekielnych snuje plany na wakacje. Jednak trudno ustalić cokolwiek, bo każdy z domowników ma inny pomysł. Czy uda się pogodzić tak różne oczekiwania Tym bardziej że… Mama zniknęła na całe dwa tygodnie! Jak rodzina przeżyje...\nPiekielna rodzinka cz. 1. Przeprowadzka\nKsiążka. Wydawnictwo: Zysk i S-ka ; Kategoria: Książki / Literatura / Młodzieżowa; Rok wydania: 2005; Oprawa: miękka;\nAdaś Piekielny ma 10 lat, rudą czuprynę, trzy siostry i masę pomysłów. Uwielbia matematykę i szachowe rozgrywki. Wszystko można o nim powiedzieć, tylko nie to, że jest... spokojnym dzieckiem. Jeśli chcesz dowiedzieć się: Co wyniknie z przeprowadzki...\nPiekielna rodzinka cz. 3. W pogoni za wielkanocnym zajączkiem\nKsiążka. Wydawnictwo: Zysk i S-ka ; Kategoria: Książki / Literatura / Młodzieżowa; Rok wydania: 2006; Oprawa: miękka;\nWspomnienia zdarzeń z Wigilii Bożego Narodzenia u Piekielnych mają się jeszcze dobrze w pamięci Czytelników, podczas gdy znów przyjdzie nam towarzyszyć tej zakręconej rodzinie w trakcie obchodów kolejnych świąt, tym razem Wielkiej Nocy. Pytanie...\nPiekielna rodzinka cz. 2. Święta u Piekielnych\nTym razem będziemy towarzyszyć Piekielnym podczas obchodów świąt Bożego Narodzenia. Tak jak każdego roku o ich odpowiednie przygotowanie dba Mama oraz Babcia. Czy tym razem obejdzie się bez większych niespodzienek Tym bardziej że... dzieci nie...