Wycieczki, strona 3 - Ogłoszenia Warszawa\nWycieczki Warszawa, strona 3\nZielona szkoła w Górach 08.05.2017\nZielone szkoły w Beskidach Gilowice - malownicza wieś położona w kotlinie między Żywcem a Suchą Beskidzką. Gilowice posiadają liczne walory turystyczno- rekreacyjne. Na ich terenie w szybkim tempie...\nWarsztaty Taneczne dla Kobiet 03.05.2017\nTaneczny wyjazd w Góry Świętokrzyskie dla Kobiet Miejsce: Hotel Paradiso ul. Harcerska 12, 26-130 Suchedniów województwo Świętokrzyskie Termin: 09.07.2017 - 16.07.2017 Hotel Praradiso to Hot...\nTeneryfa wycieczki, noclegi 19.04.2017\nTeneryfa: noclegi, transfery z lotniska (i na), pomoc w zakupie biletów lotniczych oraz niesamowite wycieczki piesze lub objazdowe, które możesz u nas zamówić osobno - nawet jeśli już lecisz na Teneryf...\nZapraszamy na majówkę 19.04.2017\nZAKWATEROWANIE: Ośrodek Wypoczynkowy Beskid w Piwnicznej. Zakwaterowanie w pokojach 2,3 osobowych z łazienkami. Na terenie obiektu znajduje się kawiarnia, sala kominkowa i Tv, sala taneczna, bilardowa ...\nSprzedam bilety lotnicze dla 2 osób Warszawa-Porto-Warszawa 13.04.2017\nDzień dobry, sprzedam bilety lotnicze dla dwóch osób wylot:29 kwietnia - Warszawa Modlin (godz.21.00) - Porto (godz.23.55) powrót: 9 maja - Porto (godz.16.00) - Warszawa Modlin godz. (20:45) Do...\nKazimierz Dolny 06.04.2017\nZapraszam wszystkich zapalonych turystów do odwiedzenia najpiękniejszej części Lubelszczyzny - Kazimierza Dolnego. Na naszym portalu znaleźć można większość dostępnych dla turystów zabytków i atrakcji....\nRejsy i imprezy na jachcie 03.03.2017\nZapraszamy na nasz luksusowy jacht Valve w Gdańsku!!!!! Oferujemy rejsy po kanałach Starego Miasta, na Zatokę Gdańską, Westerplatte oraz NOCNE PARTY po Motławie na rozświetlonym pokładzie naszej jedno...\ntelefon: 515 151 542\nbidon aluminiowy Real Madryt 20.02.2017\nBidon aluminiowy. Świetnie sprawdzi się na treningu i w podróży. Duży gwint ulatwia nalewanie i picie napoju. Mocna zakrętka z zaworkami oraz uszczelką chroniącą przed wyciekaniem. Wolny od bisphenolu,...\nWycieczki grupowe - tel 32 3460308 16.02.2017\nWycieczki na zamówienie grup 22 lata doświadczenia...\nPortal Turystyczny Super Wakacje 11.02.2017\nZapraszamy - oferty wczasów i wycieczek na sezon 2017 - już w sprzedaży...


Eurowybory. Iść, ale czy głosować | Kurier Poranny\nEurowybory. Iść, ale…\nEurowybory. Iść, ale czy głosować\nRedakcja 23 maja 2014, 5:30\n8 czerwca 2009 roku zamieściliśmy dwugłos naszych dziennikarzy: "dlaczego zagłosowałem, nie zagłosowałem w wyborach do Parlamentu Europejskiego". Dziś wracamy do tematu.\nMaryla Pawlak Żalikowska: Zagłosuję. Żeby mi się scyzoryk w kieszeni nie otwierał\nScyzoryk jest dla mnie elementem ważnym - zawsze uważałam, że powinien się znajdować w torebce kobiety, bo z racji kilku ostrzy, pilniczka, otwieracza do kapsli i korkociągu zapewnia poczucie bezpieczeństwa i niezależności w wielu często występujących sytuacjach życiowych. A niezależność i bezpieczeństwo to jedne z ważniejszych wartości w życiu każdego normalnego człowieka. Przynajmniej moim zdaniem. Każdemu wolno mieć inne. Ja swojego nie narzucam i nikomu na siłę scyzoryka do torebki nie wpycham. Dlatego nie życzę sobie na przykład, żeby w Parlamencie Europejskim reprezentował mnie facet, który protestował przeciwko nakazowi zapinania pasów bezpieczeństwa w samochodzie, bo mu taki nakaz ogranicza wolność, a teraz uważa, że kobiety należy zapakować do domu, bo tylko tam jest ich miejsce. Łaskawie głosi, że osoba płci żeńskiej powinna mieć zapewnione świetne warunki finansowe. Itp. Itd. A ja sobie nie życzę, żeby mi ktoś mówił kiedy mam leżeć i pachnieć, a kiedy nie. Choć jako pracująca-matka-polka-trójki-dzieci w zawodzie o od zarania nieregulowanym czasie pracy nieraz pachnieniu tylko chciałabym się oddać. Nie życzę sobie, żeby reprezentowali mnie gdziekolwiek - mając do tego etat za 30 tys. zł miesięcznie m.in. z moich podatków - hipokryci, którzy głoszą wspomniane poglądy, ale nie przeszkadza im, gdy ich córki czy synowe pchają się do unijnej władzy. Hipokryci, którzy twierdzą, że robią to po to, aby zarobić na kandydowanie do polskiego sejmu, albo rozwalić UE od środka. Tylko w imię czego, ktoś, kto bierze taaaką kasę za siedzenie w Brukseli, miałby mieć motywację, żeby ją szybko przestać brać?\nSzanuję możliwość bycia eurosceptykiem i z dużą ciekawością posłuchałabym argumentów np. za tym, że należy odrzucić miliardy, które możemy dostać jako region w przyszłym rozdaniu funduszy unijnych i własnymi pieniędzmi wypracowanymi w Grajewie, Krynkach, Sejnach, Hajnówce czy Białowieży zbudujemy eldorado na miarę oczekiwań. Jeśli przekona mnie ktoś, że przez 15 lat od 1989 roku do wejście do UE, rozwijaliśmy się dynamiczniej niż przez owe kolejne lat 10, to będę może optować za referendum w Polsce, w którym razem z innymi przekonanymi wypiszę się z UE. Na razie - mimo prostowania bananów, eliminacji rtęciowych termometrów, regulowania rynku żarówek i zaliczania marchewek do owoców - nie życzę sobie, żeby mnie w Brukseli reprezentowali populiści, którzy np. obiecują rolnikom zniesienie kwot mlecznych, gdy taka decyzja już i tak zapadła. Skoro nie znoszę nieprofesjonalnych kelnerów, to dlaczego mam się godzić na nieprofesjonalnych parlamentarzystów, którzy nie znają tematu, języków i nastawieni są tylko na przewiezienie polskiego piekiełka do Brukseli. W europarlamencie naszych 51 posłów będzie stanowić tylko 6,8 wszystkich głosów. Jak zawalczymy o tak istotną dla choćby Podlasia politykę wobec Wschodu, gdy poślemy tam ludzi niezdolnych do budowania sojuszy dla naszego dobra?\nWedług sondaży 89 proc. Polaków jest zadowolonych z naszego wejścia do Unii, ale na wybory wybiera się tylko z 25 procent uprawnionych do głosowania. Nie dziwię się - też pójdę do urny w gwiazdki jak desperatka świadoma, że nie ma za bardzo kim walczyć o lepsze jutro, bo klasę polityczną mamy generalnie bez większej klasy. Zrywającą się do lotu przed wyborami, a na co dzień - kiwi. Ale mam nadzieję, że swoim głosem dołożę się jednak do wyeliminowania największych oszołomów, których jak słucham, to scyzoryk mi się w kieszeni otwiera. A to jak wiadomo jest niebezpieczne.\nTomasz Maleta: Tym razem pójdę na eurowybory, choć nie wiem, czy zagłosuję\nPięć lat temu napisałem dlaczego nie uczestniczyłem w wyborach do europarlamentu 2009. Miałem do tego prawo, bo głosowanie w Polsce jest prawem wyborczym, a nie obowiązkiem zagrożonym sankcją. Nie znam też pojęcia głosowania za każdą cenę.\nBo też trzeba przyznać, że oferta dla Podlaskiego roku 2009 została skrojona nie na miarę i potrzeby regionu. Późniejsze wyniki to potwierdziły. Podlaskie nie miało de facto swojego przedstawiciela w Brukseli, bo i nie mogło mieć. Było to jasne już w dniu zamknięcia list wyborczych.\nPo pięciu latach historia w zasadzie się powtarza, z jedną różnicą. Niezmieniona ordynacja do europarlamentu przez swoją dość skomplikowaną proporcjonalność preferuje ugrupowania partyjne dominujące na krajowym podwórku oraz ich "jedynki". Co oznacza, że już w chwili skrojenia list wyborczych w okręgu, w którym są jak do tej pory tylko dwa mandaty do wzięcia, zawęża się pole wyboru. Zwłaszcza, gdy odzwierciedla on logikę konfliktu politycznego toczącego się od dekady w Polsce. W przypadku Podlaskiego asymetrię tę powiększają dogmatyczne decyzje głównodowodzących wskazujące potencjalnych delfinów. Różnica z rokiem 2009 sprowadza się do tego, że tym razem zdesantowano nas podwójnie. Z jednej strony powtórzył się wariant a'la Kurski, z drugiej - obdarowano nas garniturem znoszonym na rządowych salonach. Niemniej jednak podlaskim.\nI to jest jedyny powód - cień regionalizmu - w tej ponownie uprzedmiotowionej elekcji bym stawił się w lokalu wyborczym. Co nie znaczy, że wrzucę głos do urny. Dla mnie jest on wartością i naprawdę chciałbym oddać go w dobre ręce. Z pewnością, a nie wiarą, że jego depozytariusz będzie godnym powiernikiem. W kończącej się eurokampanii nikogo takiego - jak na razie - nie spotkałem.\nPromocja kandydatów była znacznie skromniejsza niż przed pięcioma laty. Nie było śpiewania na Rynku Kościuszki, ani puszczania baloników. Nikt też nie pasował się na obrońcę kolejnego, upadającego podlaskiego przedsiębiorstwa. Nikt też nie myślał o prawyborach (w 2009 roku przeszkodziła w nich ulewa). Jedynym zwornikiem okazały się billboardy wyborcze, choć w znacznie mniejszej skali niż przy poprzednim głosowaniu.\nStatystycznie rzecz ujmując ponoć w całej masie kandydatów nie ma takiej możliwości, by nie znalazł się choć jeden kompetentny. Czyżby? Klasa polityczna wielokrotnie udowodniła, że jest przykładem tego, co w ciągu ostatniego ćwierćwiecza zupełnie nam się nie udało. Kończąca się kampania kolejny raz to potwierdziła.\nJak już wspomniałem, jeszcze nie wiem, co zrobię w niedzielę w lokalu wyborczym. Jeśli jednak znajdę się już "za kotarą", to niewykluczone, że z oczami szeroko zamkniętymi. A wtedy być może uda mi się wybrać, tego kompetentnego. To nic, że na chybił trafił. Przynajmniej kac powyborczy będzie mniejszy. W dużo gorszej jednak sytuacji będą ci, którzy zagłosują świadomie. Gdy dopadnie ich ten sam kac nie powinni leczyć go żadnym klinem. Czyż bowiem nie wiedzieli komu zaufali?


Minister Niedzielski o 'eksplozji epidemii'. Wskazuje, kiedy zachorowań będzie najwięcej\ntokfm.pl/PAP 19.01.2022 22:05\nOstatnie dwa dni można nazwać eksplozją epidemii COVID-19. W czwartek liczba zachorowań także wyniesie ponad 30 tys. - zapowiedział minister zdrowia Adam Niedzielski. Jak dodał, apogeum dziennej liczby zakażeń należy spodziewać się na początku lutego.\nW wieczornej rozmowie w TVP INFO Niedzielski ocenił, że "ostatnie dwa dni możemy nazwać eksplozją epidemii COVID-19". - Ta eksplozja jest na tyle zauważalna, że przekraczamy już dzisiaj 30 tys. (zakażeń), a w zasadzie patrząc na monitoring (...), to dzisiejszy wynik, który będzie raportowany jutro, też na pewno będzie powyżej 30 tys. - powiedział szef MZ.\nPrzypomniał, że jest to liczba, z którą nie mieliśmy do czynienia w czasie trwania czwartej fali epidemii. - A my tutaj dopiero zaczynamy piątą falę i od razu z takim mocnym akcentem - dodał minister.\nPiąta fala pandemii. Kiedy szczyt zachorowań?\n- Ale ten scenariusz jest o tyle optymistyczny, że on również zakłada dosyć szybki spadek tej liczby - zastrzegł Niedzielski. Powołując się na doświadczenia innych krajów europejskich, minister wskazał, że wzrost liczby zakażeń niekoniecznie przekłada się na liczbę chorych w szpitalach. Zaznaczył, że w krajach tych występuje jednak większy wskaźnik zaszczepienia, które chroni przed ciężkim przebiegiem choroby.


Biuletyn Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Jarosławiu | 2. stopień alarmowy Bravo do 30 kwietnia 2022 r. - Biuletyn Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Jarosławiu\n2. stopień alarmowy Bravo do 30 kwietnia 2022 r.. Premier Mateusz Morawiecki wprowadził drugi stopień alarmowy BRAVO na terenie woj. podkarpackiego i lubelskiego. Jest to działanie o charakterze prewencyjnym. Decyzja szefa rządu wiąże się m.in. ze wzmożonym ruchem na granicy polsko-ukraińskiej. Stopień alarmowy obowiązuje do 30 kwietnia.W związku z tym, w Starostwie Powiatowym w Jarosławiu będą czynne jedynie dwa wejścia: główne od ul. Jana Pawła II – naprzeciw przystanku autobusowego - oraz od strony parkingu (od ulicy Kasprowicza).\nOstatnio zmieniany: wtorek, 19 kwietnia 2022 11:14\nBarbara Wawro zmienił pozycję o tytule 2. stopień alarmowy Bravo do 30 kwietnia 2022 r.


Spotkanie artystów z projektu "Nomada" w Instytucie\nśroda, 07 wrzesień 2016 10:20\tSpotkanie artystów z projektu "Nomada" w Instytucie\n5 września Instytut Kultury Spotkania i Dialogu odwiedziła międzynarodowa grupa dwudziestu artystów, którzy spotkali się z Bogdanem Białkiem, prezesem Stowarzyszenia im. Jana Karskiego oraz obejrzeli wystawę „Wspomnijcie na minione dni”. Artyści tworzyć będą premierowe prace wokół budynku żydowskiej bożnicy przeniesionej z ulicy Słowackiego na Pakosz. Historia kieleckiej bożnicy, jej przenosin oraz renowacji, zainspirowała Pawła Althamera do opracowania programu merytorycznego „Nomady” wokół tematów pamięci, wędrówki i wspólnoty. Organizatorem wydarzenia jest Fundacja Nowa Przestrzeń Sztuki.


Krzyk bez echa\nJK: Pani się śmieje dużo i chętnie, a bohaterka „Zaćmienia” robiła to rzadko, a jeśli już - to „jedną stroną twarzy”...\nMM: Pisałam książkę cztery lata temu, a najstarsze fragmenty w wieku 14-15 lat. Byłam w całkiem innym nastroju, przeżywałam wszystko inaczej, miałam inny stosunek do siebie. Byłam przerażona tym, co czułam, przerażona tym, że odbieram świat nie tak jak wszyscy, więc przekonana, że powinnam to ukrywać. A potem przerażona, że nikt nie potrafi odczuć tego, co ja, a więc i mnie zrozumieć. Czułam bezdenną przepaść między sobą i światem.\nTak pewnie czuje większość nastolatek. Psychologowie uwrażliwiają rodziców...\nW historii, którą opowiadam, rodzice są w tle; w najtrudniejszych chwilach bohaterka jest sama. O nic ich jednak nie obwinia, bo wina nie leży po ich stronie, raczej po jej; przecież to ona milczy i nie pozwala się do siebie zbliżyć. Byłoby miło, gdyby rodzice odbierali dzieci jak superczujny radar, ale przecież są tylko ludźmi; nie potrafią drugiego prawdziwie poznać, zrozumieć. Trudno im, tak jak nam wszystkim, przeniknąć w głąb drugiego człowieka, nawet gdy jest tuż za ścianą, zwłaszcza gdy on sam tego nie chce.\nBo nie mają z dzieckiem kontaktu?\nKontakt mogą mieć - to nie jest aż takie trudne. Nie potrafią słuchać, patrzeć, czuć tak samo jak ten drugi, tak samo odbierać świata. Ale to bardzo ludzkie. Prawie nikt nie potrafi.\nCo właściwie sądzi Pani o ludziach?\nWiększość jest nieciekawa: hałaśliwa, pusta, powierzchowna. Szuka tylko najprostszych przyjemności, nie ma żadnych zainteresowań, nie stawia sobie wymagań, żyje bezrefleksyjnie. Słowem - jest bez sensu.\nCzy podobna obserwacja dotyczy czasu studiów? Zwykle ten okres przedstawia się jako beztroski...\nMoże kiedyś tak było. Nie sądzę, by dziś taka opinia dotyczyła większości. Obroniłam się dwa lata temu na romanistyce. Same studia - cóż... Niewielu ciekawych ludzi, zdecydowanie za dużo teorii, za mało praktycznej wiedzy, to chyba mogę jedynie o tamtym okresie powiedzieć. Nie pozostawiłby we mnie niczego wartościowego, gdybym w pewnym momencie sama sobie czegoś interesującego nie poszukała. Choć musiałam trochę o prawo do tego czegoś powalczyć; jako temat pracy magisterskiej wybrałam problem, który mnie ciekawił, ale profesora nie bardzo. Wolał, bym pracowała nad czym innym, ale się uparłam.\nTo surowa ocena.\nTo był trudny okres; czułam przerażenie i pustkę, nie mogłam odnaleźć dla siebie żadnego sensu, wyznaczyć celu. Zupełnie nie mogłam sobie wyobrazić dalszego ciągu: co się stanie, jak już obronię pracę, dostanę dyplom, będę musiała gdzieś (gdzie?) się zatrudnić. To było bardzo destrukcyjne - ten moment przed istotną decyzją, co dalej? Jak skok w przepaść, świadomość, że życie się urywa, rozpływa, załamuje. A obok nikogo, kto by złapał za rękę i nie pozwolił spaść w tę przepaść. Zwykle wtedy obwinia się siebie. Miałam więc i ja swoje kłopoty ze sobą - swoją pogoń za Ankou, za śmiercią... Jak bohaterka powieści.\nPodejrzewam, że dziennik Mary jest autentycznym zapisem nastolatki i zrozpaczonej młodej kobiety...\nOdpowiem tak: dobrze ją rozumiem.\nJest tam tyle nienawiści i bólu, że rozsadzają one zdania, które stają się swoistą biegunką, nerwicą myśli. Gubi się sens.\nTe wszystkie negatywne emocje zwykle nie mogą znaleźć ujścia. W stanach frustracji można dewastować przystanki, wszczynać burdy na stadionach, napadać na policjantów czy mordować koty. Ale można też skierować to, co destrukcyjne, nie na zewnątrz, lecz na samego siebie. Wtedy śmierć staje się obsesją. Budzi lęk, ale i fascynuje. Jest jedynym, co wypełnia myśli.\nTak fachowcy opisują m. in. przyczyny anoreksji, jednego z kłopotliwych zjawisk naszych czasów. Pani znalazła sposób, aby rozbroić tę minę?\nPrzełożyłam emocje na opowieść. Utkałam z nich historię, przerażenie zamieniłam w obrazy, napięcie i lęk przed światem rozładowywałam, budując dramatyczny ciąg zdarzeń. Zresztą już w dzieciństwie - rysując - próbowałam sobie radzić podobną metodą.\nNapięcie przenosząc na odbiorcę. To jeden ze starych, wypróbowanych sposobów.\nTak wyszło, to nie było zaplanowane, lecz pisane z potrzeby serca. Ale mam nadzieję, że potencjalny czytelnik nie będzie miał tego za złe, wprost przeciwnie - doceni. Akcja stała się w ten sposób bardziej dramatyczna; temu, co dzieje się na powierzchni, wtóruje dzianie się wewnątrz człowieka, a tajemnicy psychologicznej towarzyszy poszukiwanie. Daję nawet pewne poszlaki, jak w kryminale.\nTylko pewności nie ma, czy jest trup. Powie Pani, czy bohaterka zginie, czy przeżyje?\nPrzykro mi. Ja tego nie wiem.\nAnkou to alegoria smutku, postać z wierzeń bretońskich? Jak trafiła do „Zaćmienia”?\nAby szlifować język, wyjeżdżałam do Francji. Pracowałam między innymi jako opiekunka do dzieci, na początek trafiłam do Bretanii właśnie, do wioski niedaleko Quimper, w regionie Finistere. To było ciekawe doświadczenie, zwłaszcza jeśli chodzi o obserwację ludzi. Wtedy też poznałam bretońską kulturę, zaciekawił mnie tamtejszy folklor. Sama kraina jest niezwykła - jeśli czuję się związana z jakimś miejscem, to chyba właśnie z tym. Ma surowy pejzaż, ciemne morze i pachnące nim powietrze, kościoły z kamienia, tradycyjnie ubranych na czarno mieszkańców, okutane w czerń wdowy po rybakach, tęskny wiatr. Ludowe wierzenia Bretanii, choć katolickie, są bardzo pogańskie. Uważana była kiedyś za wrota do zaświatów - tam miały wędrować dusze zmarłych, by następnie przeprawiać się łodzią do krainy cieni. Pisząc „Zaćmienie”, wiedziałam, że to jedyna kraina, która może być dla niego tłem; z tą jej aurą i pejzażami, z legendami i freskami, które znajdowałam w kościołach - tym byciem na granicy światów, oswajaniem lęku przed przemijaniem. Ta fascynacja miała dalszy ciąg, moja praca magisterska dotyczyła właśnie bretońskiego folkloru.\nTo była praca teoretyczna?\nCzęściowo. Zaciekawiły mnie bretońskie „Legendy o śmierci” zebrane i przetłumaczone z bretońskiego na francuski przez Anatole`a le Braza, bretońskiego pisarza z przełomu XIX i XX wieku. Le Braz poświęcił wiele lat na odnalezienie i spisanie legend Bretanii; był pionierem w tej dziedzinie, bo nikt przed nim się tego nie podjął i gdyby nie on, pewnie umarłyby wraz z ludźmi, bo istniały tylko w słownych przekazach. Ja zaś przetłumaczyłam je z francuskiego na nasze, i to tak, by bretońska kultura wcale nie wydała się Polakowi obca. Szperałam więc w staropolszczyźnie, w dialektach i żargonach, by stworzyć „polski tekst ludowy”. Praca bardzo mnie wciągnęła; nie tylko samo tłumaczenie, ale również zgłębianie bretońskiej duszy. Ludowość zawsze zresztą mnie ciekawiła, bo dostrzegam w niej coś, co jest do głębi moje.\nZainteresowanie folklorem u współczesnej dziewczyny? Co Pani tam znalazła ważnego?\nBretoński folklor diametralnie się różni od francuskiej kultury, która, mam wrażenie, niemal w całości jest nadmiernie racjonalna, pomija to, co w człowieku naturalne. Jakby się wstydziła emocji, jakby nie chciała się przyznać do lęków, czuła w tym niestosowność, jakieś ograniczenie. A dla mnie właśnie to, co instynktowne jest najciekawsze i najprawdziwsze, to właśnie bardzo lubię śledzić w ludziach, opisywać, obserwować. Zanurzenie się w bretońskim pejzażu i ludowych opowieściach, w których umarli istnieją obok żywych, pozwoliło stworzyć klimat, w którym o śmierci można myśleć jako o czymś istotnym, co istnieje obok życia, co się z nim przenika...\nAle czy to mogło nadać mu sens?\nPrzeciwnie. Podkreślało bezsens, ale też popychało do dalszych poszukiwań. „Zaćmienie”, jak wszystko inne, pisałam dla siebie; by siebie uchwycić, zrozumieć i trochę - uwolnić: od tej myśli o śmierci, która była od dawna we mnie, od lęku przed pustką, bo nie potrafię niestety uwierzyć, że po niej coś jest. Nie potrafiłabym też tych lęków przed nikim wypowiedzieć, tak wprost, bo nie bardzo wierzę w ludzi i nie bardzo im ufam; może czasem bywam wręcz mizantropem, bo wydają mi się często parodią Człowieka, a świat parodią Świata.\nTo widać w powieści. Główni bohaterowie są wyraźnie skontrastowani z drugim planem - ludzi jakby wyciętych z tektury, opisywanych z sarkazmem, złośliwie. I nigdy ta Pani ocena się nie zmieniała?\nNie - nigdy, ale rzadko. Na przykład jeszcze przed studiami dwukrotnie spędzałam wakacje w Szampanii, jako wolontariuszka pracowałam we wspólnocie Taizé. Pojechałam, aby poznać ludzi, którzy przybywają tam z całego świata, chciałam zobaczyć, poczuć, jacy są. Że może inni, miałam chyba nadzieję. I doszłam do wniosku, że jednak to miejsce i zasady, jakie w nim panują, jakoś ich odmieniają. Dużo ze sobą rozmawiają, modlą się głównie śpiewem. Są otwarci na siebie, mniej skłonni do podejrzliwości, nieoceniający, tolerancyjni. W tym ich śpiewie, w relacjach między nimi można było czasem poczuć Boga. Ten wyjazd był jak powieść - takim moim poszukiwaniem duchowości, bardzo niedoskonałym, skoro jednak nie potrafi się w Niego uwierzyć. Ta niemożność powoduje, że szuka się nadprzyrodzonych sił w żywiołach, magnetycznych związków między ludźmi a kosmosem, jak to się zdarza Mariusowi w powieści i jego pseudonaukowym artykule o Plutonie. By przynajmniej nie widzieć świata jako chaosu, a siebie samego jako przypadku.\nI nie czuć się jak w egzystencjalizmie? Też francuskim.\nAkurat egzystencjalizm właśnie - obok bretońskiego folkloru - był tym, co mnie w kulturze francuskiej najbardziej pociągało. Żeby mieć jednak jasność: „Zaćmienie” było próbą opisania uczuć, które zawsze we mnie były: osamotnienia, zagubienia, świadomości przypadkowości istnienia i tego, jak trudne, a wręcz niemożliwe jest zrozumienie drugiego człowieka. Najpierw więc sama to czułam, a dopiero później dowiedziałam się, że ktoś już kiedyś czuł to samo, że istnieli Camus, Sartre i cały ten nurt egzystencjalny. Poza tym Ionesco i jego wszechobecny, tragikomiczny absurd. To właśnie on patronuje mi w ostatnich literackich poczynaniach.\nPostawmy kropkę nad „i”... Najpierw więc była praca magisterska, a potem „Zaćmienie” i postać Lydii-Vievienne-Mary?\nTo działo się równocześnie. Pisałam na zmianę - i pracę, i powieść.\nPani wie, jak ona ma rzeczywiście na imię, ale z jakiegoś powodu czytelnika zwodzi?\nMara. To jedna z największych przyjemności przy pisaniu: rozkoszować się przewagą nad czytelnikiem, wiedzieć dużo, a mówić tylko trochę, podsuwać mu sygnały wieloznaczne, zbijać z tropu, sprawić nawet, by dał się zwieść i wpadł w pułapkę.\nNie boi się Pani, że poczuje dyskomfort... Po co Pani taki efekt?\nChcę wymusić uwagę, czytanie naprawdę wrażliwe. Aby patrzył na postać Mary inaczej, niż patrzy zwykle na ludzi. Nie tylko pod kątem tego, do czego mogą mu się przydać, jaki interes ułatwić. Zresztą takiej postaci z książki nie da się przecież traktować jak środka do celu - swojego, egoistycznego. Łatwiej przeżyć coś bezinteresownie lub... trzeba egzemplarz wyrzucić do kosza.\nMarzy się Pani, aby ludzie byli jak Marius?\nTo marzenie o tym, by móc powiedzieć „człowiek to brzmi dumnie” bez uczucia, że się kłamie. Marius jest zadatkiem na człowieka przez duże C. Stać go na zmianę własnych planów, zatrzymanie się w biegu. Nigdy nie zbliżyłby się do Mary, gdyby nie był uważny, gdyby nie był zdolny do zaniepokojenia się stanem jej ducha, jej losem, gdyby poprzestawał tylko na etykietkach, a nie starał się zrozumieć, dlaczego usiłuje go odepchnąć, zniechęcić do siebie. Potrafi nie koncentrować się wyłącznie na skutkach, czyli własnych zranieniach, doznanych od Mary, pyta o nią samą, szuka przyczyny. Jest w „Zaćmieniu” przeciwwagą dla bezsensownych i krzykliwych ludzi; ma cechy, które bardzo cenię, a rzadko znajduję: godność i naturalną szlachetność. Zrodził się też z niepokoju, że jesteśmy zbyt obojętni na to, co dzieje się w drugim człowieku, że tak mało wiemy o tym, co dzieje się wewnątrz niego; wydaje mi się, że nawet otoczeni ludźmi, często jesteśmy bardzo samotni. Marius zaś bez żadnego powodu (optymiści nazwą to miłością) potrafił skupić się na bohaterce na czas wystarczająco długi, by ją zrozumieć, a nawet więcej - poczuć. Myślę, że tylko nieliczni mają szczęście znaleźć obok siebie kogoś takiego.\nAle nie daje mu Pani poczuć satysfakcji?\nNie? Wydaje mi się, że jednak stopniowo Marę poznaje, zaczyna ją rozumieć, a nawet przewidywać jej zachowania. W pewnym momencie rozmowy między nimi to już nie tylko nieustanna gra z jej strony. Różnią się w podejściu do życia, ale stają się wobec siebie prawdziwi, ona sięga po argumenty, a nie tylko przybiera pozy i miny, za którymi się ukrywała przed światem.\nJej ukrywanie się to dla mnie jedna wielka prowokacja, wołanie o pomoc. Taki krzyk rozpaczy...\nMoże, może... Tylko to często krzyk absurdalny, krzyk bez echa. Na który nikt ani nic nie odpowie.\nTrapi mnie właśnie pytanie, dlaczego ona cały czas tak myśli. Marius przecież chce słuchać, jest obok...\nDlaczego się przed nim nie otwiera? Może z lęku przed porażką i jednak niezrozumieniem, a może to ciąg dalszy autodestrukcji, nie wiem. Może jest więc w tym wszystko: nienawiść, anoreksja, szukanie śmierci i odpychanie pomocy, gdy już się pojawia. Może to kolejny etap, taka właśnie złośliwa satysfakcja, której ostrze skierowane jest nie tylko na drugiego człowieka, ale też na samą siebie? Ja wiem, a ty ciągle nie wiesz...\nAle Marius jest takim echem krzyku przecież. Wykreowaną przez Panią odpowiedzią.\nChce Pani powiedzieć, że nie istnieje miłość?\nTak sądziłam, kiedy pisałam „Zaćmienie”.\nTeraz sądzę inaczej. Ale to już emocje i uczucia na inną opowieść.\nCzekam zatem. A tymczasem - dziękuję.\nZAĆMIENIE | wywiady | JanKa


Kamil Durczok: To ja określam granice, co mi przystoi, a co nie - GazetaPrawna.pl\nTVN zapłacił panu milion złotych, do końca września tego roku miał pan zakaz konkurencji, a teraz ruszył pan z ofensywą – tak mam to rozumieć?\nAle „Newsweekowi” pan nie wytoczył procesu.\n„Biedna dziewczyna od headów nigdy nie mogła być pewna, co tym razem się spodoba Kamilowi. Rzucał kartkami, wyzywał od debili. Robił, co chciał. Był przekonany, że jest lepszy, mądrzejszy, że wszystko mu wolno...” – to o panu w „Newsweeku”.\nMiszczak próbował zablokować publikację na pana temat we „Wprost”.\nmedia telewizja Kamil Durczok


STR8 Red Code Zestaw kosmetyków 1 szt. 5900536337234\nSTR8 Red Code Zestaw kosmetyków 5900536337234\nDezodorant w aerozolu 150 ml + Żel pod prysznic 250 ml\nDezodorant w aerozolu. NIEBEZPIECZEŃSTWO. Skrajnie łatwopalny aerozol. Pojemnik pod ciśnieniem: Ogrzanie grozi wybuchem. Nie przekłuwać ani nie spalać, nawet po zużyciu. Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić. Nie rozpylać nad otwartym ogniem lub innym źródłem zapłonu. Chronić przed światłem słonecznym. Nie wystawiać na działanie temperatury przekraczającej 50ºC/122ºF. Chronić przed dziećmi. Nie stosować na podrażnioną lub uszkodzoną skórę. Unikać kontaktu z oczami. Tylko do użytku zewnętrznego. Odświeżający żel pod prysznic. Wyłącznie do użytku zewnętrznego. Testowany dermatologicznie. Używać zgodnie z przeznaczeniem. Nie stosować do kąpieli dzieci poniżej 3. roku życia.\nŻel pod prysznic: Aqua, Sodium Laureth Sulfate, Sodium Lauryl Sulfate, Sodium Chloride, Parfum, Cocamidopropyl Betaine, Citric Acid, Disodium EDTA, Sodium Sulfate, Benzoic Acid, Sodium Benzoate, Benzyl Salicylate, Citronellol, Coumarin, Geraniol, Hexyl Cinnamal, Limonene, Linalool, CI 19140, CI 61570


Jesteś tutaj: Strona główna Wnętrze Wykończenie ścian Malowanie ścian i sufitów: jak unikać błędów malarskich\nBez względu na to, czy sami podejmujemy się tego zadania, czy też powierzymy je fachowcom, dobrze\njest podzielić proces malowania na trzy etapy:\nPlanowanie prac malarskich\nNa etapie planowania musimy określić nasze wymagania kolorystyczne i wyliczyć ilość\npotrzebnych materiałów oraz określić niezbędne narzędzia i akcesoria malarskie. Dokładnie mierzymy powierzchnię ścian i sufitów do malowania. Wynik dzielimy przez liczbę określającą wydajność wybranej farby (liczba metrów kwadratowych na litr farby). Trzeba pamiętać, że w przypadku, kiedy planujemy zastąpienie ciemnych kolorów bielą lub kolorem pastelowym, ostateczny wynik trzeba pomnożyć przez 2 lub 3 w zależności od intensywności koloru do przykrycia (liczba ta odpowiada krotności malowania). W przeciwnym przypadku może się okazać, że pod koniec malowania zabraknie nam farby na ostatnią ścianę lub co gorsza na jej fragment.\nPamiętajmy również, że malowanie ścian na ciemne lub intensywne, jaskrawe kolory bywa trudne, ponieważ dużo łatwiej o ewentualne przebrawienia i plamy.\nPodczas pomiarów warto od razu sprawdzić stan podłoża, bo może się okazać, że poza farbą\ni preparatem do gruntowania, potrzebne będą nam masa szpachlowa i papier ścierny do usunięcia dziur\ni nierówności na powierzchni ściany. Błędna ocena przyczepności starych powłok malarskich lub jej brak mogą w rezultacie okazać się bardzo kosztowne.\nNa tym etapie musimy też zaplanować zakup odpowiedniej ilości folii zabezpieczającej (na meble i\npodłogi), taśmy malarskiej oraz niezbędnych narzędzi (wałki, pędzle, gąbki, kuwety, szpachle).\nPo pierwsze wynosimy meble, aby zrobić jak najwięcej miejsca w pomieszczeniu. Jeśli jest to niemożliwe odsuwamy je od ściany i zabezpieczamy folią malarską. Następnie usuwamy ze ścian wszystkie elementy oraz odkręcamy gniazda i kontakty. Częstym błędem jest pozostawienie gniazd po ewentualnym oklejeniu ich taśmą malarską. W efekcie jakiekolwiek prace przy gniazdku powodują odspojenie farby. Na podłodze rozkładamy folię malarską lub stare gazety.\nTeraz możemy przystąpić do usuwania ze ścian odstających się płatów starej farby bądź tapet. Starajmy się zrobić to jak najdokładniej i delikatnie. Jeśli pozostawimy starą łuszczącą się farbę, po malowaniu nowa też będzie się łuszczyć. Robimy to delikatnie, aby nie narobić zbędnych ubytków w tynku, które później musielibyśmy dodatkowo szpachlować.\nPo wypełnieniu wszystkich ubytków masą szpachlową i wygładzeniu tych miejsc po wyschnięciu, gruntujemy sufity i ściany. Koncentrat do gruntowania należy odpowiednio rozcieńczyć (wg wskazań producenta). Inaczej po malowaniu mogą wystąpić wyraźnie widoczne przebarwienia na farbie, która poza tym może się w tych miejscach łuszczyć.\nFarba położona na dobrze przygotowane podłoże ma lepszą przyczepność i rozkłada się równomierniej. Gruntowanie pozwala też na zmniejszenie zużycia farby (malowana powierzchnia jest mniej chłonna).\nDo malowania ścian i sufitów przystępujemy po wyschnięciu warstwy gruntującej. Prace rozpoczynamy od sufitu przesuwając się od okna w głąb pokoju. W następnej kolejności malujemy ściany.\nInne błędy i jak ich uniknąć?\nPoza błędami wymienionymi poniżej, jest jeszcze kilka, które mogą wpłynąć na efekty i koszty malowania:\nZgrubienia farby i różne jej odcienie – malowanie całej ściany lub sufitu należy skończyć tego samego dnia i unikać w tym czasie rozcieńczania farby.\nNieodpowiednie odcięcie na połączeniach powierzchni i kolorów – żeby miejsce, w którym łączą się kolory było estetyczne, stosujemy taśmy malarskie i odpowiednie narzędzia.\nOdpadanie farby z taśmą malarską – używamy jak najjaśniejszej taśmy malarskiej (mają najsłabszy klej) i odklejamy ją delikatnie bezpośrednio po malowaniu.\nZbyt gruba faktura farby – do malowania wnętrz należy wybrać wałek z krótszym włosem.\nNiedomalowania w miejscach „trudnych" – pracę zaczynamy od takich miejsc, pędzlem lub małym wałkiem malujemy narożniki, przestrzeń za i wokół grzejników, okien oraz parapetów.\nDuże koszty związane z zakupem narzędzi – narzędzia bezpośrednio po skończeniu pracy dokładnie myjemy lub oczyszczamy. W przeciwnym przypadku będziemy zmuszeni do kupna nowych narzędzi.\nZobacz również: Farby do wnętrz. Dostępne rodzaje farb i ich charakterystyka\nracja,porzadny sprzet byc musi!\nalojz, 06.10.2011, 19:53


W Europie boją się samochodów z Japonii - Dziennik.pl\nW Europie boją się samochodów z Japonii\n19 lipca 2012, 13:04 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nMazda CX-5 / Inne\nOczekujemy, że negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu z Japonią (FTA) ruszą jesienią - poinformował komisarz UE ds. handlu Karel De Gucht. Umową zaniepokojeni są europejscy producenci samochodów.\nKomisja Europejska ogłosiła, że występuje do rządów o upoważnienie do podjęcia negocjacji handlowych z Japonią. De Gucht spodziewa się, że prace ministrów nad dyrektywami negocjacyjnymi potrwają 3-4 miesiące, a potem oficjalnie rozpoczną się negocjacje UE z Japonią.\nKomisarz przekonywał na konferencji prasowej, że UE potrzebuje umowy, by pobudzić zwalniający wzrost gospodarczy. "Jeśli w ciągu najbliższych 20 lat wzrost ma pochodzić z Azji, to pominięcie Japonii w naszej strategii handlowej byłoby poważnym błędem. Już teraz UE i Japonia tworzą razem ponad jedną trzecią światowego PKB" - zauważył De Gucht.\nTymczasem umowa z Japonią, jednym z czołowych producentów samochodów na świecie, wywołuje zaniepokojenie europejskich producentów przed nadmiernym importem aut z tego kraju. Obecnie sprzedaż samochodów w Europie spada, fabryki mają niewykorzystane moce, zamknięcie kilku zakładów i zwolnienie 8 tys. pracowników zapowiedział kilka dni temu koncern Peugeot.\n"Sektor motoryzacyjny jest zmartwiony, ale tak naprawdę dlatego, że uzmysłowił sobie, iż jest w trudnej sytuacji, niezależnie od negocjacji umowy handlowej między UE a Japonią" - zaznaczył De Gucht. Dodał, że od rozpoczęcia negocjacji umowy do jej ratyfikacji może upłynąć pięć lat, a "wydaje się, że pewne problemy w branży muszą być rozwiązane wcześniej". "Dlatego przypisywanie tych kłopotów negocjacjom z Japonią nie ma większego sensu" - ocenił.\nKE zastrzegła jednak, że może zerwać negocjacje w sprawie umowy, jeśli po roku od ich rozpoczęcia Japonia nie poczyni postępów w usuwaniu administracyjnych barier dla europejskich eksporterów, także samochodowych. "Postawiłem sprawę jasno: Europa nie zredukuje żadnych ceł, zanim Japonia nie przedstawi konkretnych rezultatów w kwestii barier regulacyjnych" - podkreślił De Gucht.\nDodał, że w czasie gdy spadają stawki celne, niektóre kraje próbują zatrzymać import barierami pozacelnymi. Taką barierą są np. nadmierne wymagania administracyjne wobec firm.\nKomisarz wskazał, że poparcie dla umowy z Japonią wyraziły takie europejskie branże jak: rolno-spożywcza, farmaceutyczna, chemiczna i sektor technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT).\nJaponia potrzebuje umowy o wolnym handlu z UE, by nie stracić pozycji na rzecz Korei Południowej, która od roku ma taką umowę.\n"Miłośnicy" japońskich samochodów za kratkami. Kradli w Niemczech i w Polsce\nEksperci biją w nowy pomysł rządu! Oto, co zabija Polaków na drogach\nFiat wyjeżdża z Polski do Włoch\nW Azji wszystko jest tansze, bo robotnicy pracuja (prawie) za darmo - nas to samo czeka (!)- Wezmy Chiny, - z jednej strony niedozywieni nedzarzy, z drugiej szybko rosnaca grupa "milionerow"(!) I to wszystko w kraju "komunistycznej rownosci dla w s z y s t k i c h " !\nOsobiscie mam zle uczucie, siadajac do "takiego produktu"\nBoja sie bo im wmowiono ten strach aby Wieswageny sie sprzedawaly.


Problemy podologiczne - Podolog - Sylwia Purzyńska | PodoCare - Complex | Bydgoszcz\nEfekty terapii plastyki wałów okołopaznokciowych\nZabieg plastyki wałów okołopaznokciowych cieszy się ogromną popularnością.\nKorekcja wrastającego paznokcia za pomoca rekonstruktora\nKorekta i ulga już na jednej wizycie.\nBardzo dobre efekty terapii wrastającego paznokcia\nTutaj efekty 3 mc terapii od grudnia 2015 do marca 2016.\nNiebezpieczny modzel u diabetyka.\nChirurgicznie zrywane i wycinane klinowo paznokcie\nO to efekty prawie rocznej terapii wrastającego paznokcia\nKorekcja wrastających paznokcie na Rekonstruktorze\nZadaniem rekonstruktora jest wyprostowanie wszystkich paznokci, dużych i małych, a także paznokci u rąk. Idealnie prostuje paznokcie cienkie (np. u dzieci, młodzieży z dużymi stanami zapalnymi), jak również grube i rurkowate, które wcześniej kształtowane (prostowane) były przez klamry.\nWrastanie paznokcia u nastolatka\nW kwietniu trafił do mnie 15-letni chłopak z problemem wrastającego paznokcia.\nOdciski między palcami\nDo gabinety trafiła Pani,która od dłuższego czasu zmagała się z odciskami pomiędzy IV i V przestrzenią międzypalcową.\nW październiku trafił do mojego gabinetu Pan z odciskiem na dużym palcu stopy prawej.\nWrastanie paznokcia po urlopie na nartach\nBardzo dużo osób trafia do gabinetu po urazach paznokci nabytych na wczasach.\nTerapia wkręcającego się paznokcia u starszej Pani\nStarsza Pani od dłuższego czasu skarżyła się na ból od strony wewnętrznej dużego palca,stopy lewej.\nOnycholiza to stan płytki paznokciowej, która na skutek urazu oddzieliła się od łożyska.\nOdcisk umiejscowiony jest pod płytką paznokciową. Powstaje poprzez tarcie paznokcia o but i wytwarzające się ciepło którego nadmiar przekazywany jest do łożyska.\nTerapia wkręcającego się paznokcia.\nPaznokieć wkręcający się to deformacja, w wyniku której boczne kanty płytki paznokciowej zwijają się, co prowadzi do ucisku łożyska. Często stanowi to przyczynę bólu, ponieważ proces ten prowadzi do powstania odcisków zarówno w wale paznokciowym, a także pod płytką paznokcia jak i dolegliwości związanych z wrastaniem.\nRekonstrukcja paznokci to zabieg często wykonywany w praktyce podologicznej.\nOnychogryphosis - szponowatość paznokci\nProblem najczęściej dotyczy osób starszych z przewagą kobiet.\nZabieg opracowania wrastającego paznokcia przynosi natychmiastową ulgę podczas poruszania się.\n2w1 Odcisk i brodawka\nMłoda kobieta zgłosiła się do gabinetu podologicznego z powodu odcisku.\nKeratoliza dziobata po upływie dwóch miesięcy od rozpoczęcia terapii\nJakiś czas temu pisałam o problemie jaki dotyka większość osób intensywnie uprawiających sport- keratoliza dziobata .\nW każdą środę odbywam wizyty domowe do osób starszych, mających kłopoty z poruszaniem się oraz osób niepełnosprawnych.\nDo gabinetu podologicznego zgłosiła się starsza Pani w celu usunięcia odcisku znajdującego się na jednym z małych placów stopy.\nBardzo duża brodawka/ kurzajka\nDo gabinetu podologicznego zgłosiła się mama z nastoletnią córką z licznymi brodawkami.\nProblem wrastającego paznokcia w gabinecie podologicznym.\nOnycholiza to bardzo częsty problem z jakim zgłaszają się klientki do gabinetu podologicznego.\nO środku antyseptycznym słów kilka\nRivanol? Nie , dziękuję.\nJeśli miałabym określić procentowa ilość osób, które trafiają do gabinetu ze stanem zapalnym przy wrastającym paznokciu i używały rivanolu, to byłoby to 80% klientów. Do napisania skłoniła mnie ostania wizyta mojej klientki ze stanem zapalnym przy wrastającym paznokciu, który mimo dwumiesięcznego „leczenia” za pomocą tego środka nie przyniósł żadnej poprawy.\nRivanol to bardzo popularny środek, zawierający mleczan etakrydyny , stosowany jeszcze przez moją babcię na wszelkiego rodzaju uszkodzenia ciała.


Green News - Autobusy dalekobieżne zasilane energią słoneczną? Flixbus testuje już takie rozwiązanie\nAutobusy dalekobieżne zasilane energią słoneczną? Flixbus testuje już takie rozwiązanie\nSprawdzane rozwiązanie pozwala na razie ograniczyć zużycie paliwa\nZielone autokary marki Flixbus są znane w wielu europejskich krajach. Niedługo ten kolor może się odnosić nie tylko do farby stosowanej przez przewoźnika, ale też jego podejścia do spraw ekologii. Na trasie z Dortmundu do Londynu pojawił się pojazd wyposażony w panele słoneczne. Dzięki temu firma obniży emisję CO2.\nPrzeczytaj też: Za 15 lat w Wielkiej Brytanii nie kupicie diesla\nNa dach autobusu trafiły elastyczne maty solarne. To rozwiązanie sprawia, że panele fotowoltaiczne nie są ciężkie i nie zwiększają zużycia paliwa, a jednocześnie nie generują oporów powietrza, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ekonomię jazdy. Wcześniej podobne maty zastosowano na ciężarówkach.\nEnergia generowana przez maty zasila elektronikę w pojeździe. Dotyczy to zarówno klimatyzacji, jak i gniazdek, z których mogą korzystać pasażerowie. Dzięki temu spada zużycie paliwa: średnio 1,7 litra na 100 km. Na wspomnianej trasie Londyn-Dortmund wynoszącej około 600 km oszczędność ma sięgać 10 litrów.\nPrzeczytaj też: Poczta Polska i Żabka testują największą ciężarówkę na prąd\nMoże się wydawać, że to niewiele, jeśli weźmie się pod uwagę całkowite spalanie pojazdów tego typu. Warto jednak pamiętać o skali – w ciągu jednego roku wszystkie autokary Flixbus pokonują setki tysięcy kilometrów. Zużycie paliwa, a tym samym emisję dwutlenku węgla naprawdę można w ten sposób ograniczyć. Póki co, trudno jednak przewidzieć, czy firma zdecyduje się na zastosowanie rozwiązania w całej swojej flocie.\nWypada wspomnieć, że niemiecka spółka planuje szersze działania proekologiczne, które pozwolą jej osiągnąć neutralność środowiskową do 2030 roku. Operator w ubiegłym roku na trasach w kilku krajach testował już autobusy wyposażone w ogniwa wodorowe. Rozwiązania tego typu chce też u siebie wprowadzić Płock, który podejmie na tym polu współpracę z koncernem Orlen. Wodorowe pojazdy komunikacji zbiorowej mają też być jednym z hitów Igrzysk Olimpijskich w Tokio.


MSI B450-A PRO MAX - Płyta główna - Morele.net\nZapytaj społeczności 139 pytań\nWięcej ofert (2) od 525,23 zł\nNajlepsza jakość sprzętu\nPłyta główna MSI B450-A PRO MAX to gwarancja najlepszej jakości i niezwykle wysoka wydajność, aby sprostać Twoim najbardziej wymagającym oczekiwaniom. Sprzęt marki MSI z serii PRO ma prosty i przejrzysty układ oraz dobrze rozłożone złącza, co umożliwia Ci wykorzystanie w swojej pracy procesorów AMD Ryzen 3. oraz 2. generacji, które są wspierane przez moduły pamięci RAM DDR4 o taktowaniu do nawet 4133 MHz.\nCiekawą opcją jest możliwość wykorzystania kart graficznych AMD Vega z wbudowanymi procesorami Ryzen lub połączenie dwóch układów graficznych za pomocą specjalnej konfiguracji AMD CrossFire. W płycie głównej została zastosowana technologia Core Boost z systemem DDR4 Boost, która znacząco przyspiesza działanie Twojego urządzenia. Sprzęt PRO MAX posiada wzmocnione punktami lutowniczymi złącza PCIe. Jedno ze slotów PCle Steel Armor skutecznie chroni przed zakłóceniami elektromagnetycznymi.\nWysoka jakość dźwięku i stabilność połączenia\nNajwyższej jakości 7.1-kanałowy dźwięk gwarantuje Kodek Realtek ALC892 oraz różnorodne technologie MSI, takie jak Audio Boost. Płyta główna MSI B450-A PRO MAX ma specjalnie odizolowane ścieżki dźwiękowe, przez co chroni to sygnały analogowe przed zakłóceniami nazywanymi EMI. Wysokiej jakości kondensatory zapewniają czystą i przyjemną barwę dźwiękową, a mocne styki złączy Jack 3,5 mm chronią sygnał przed różnymi zniekształceniami dźwięku.\nPoza tym dzięki kontrolerowi Realtek 8111H otrzymujesz stabilne i szybkie połączenie z przewodową siecią LAN. Przepustowość sieci internetowej może wynosić nawet 1 GB/s. Sprawne i bezproblemowe połączenie sieciowe jest bardzo ważne szczególnie wtedy, gdy pracujesz nad ważnymi zadaniami firmowymi albo rozgrywasz intensywną walkę w swojej ulubionej grze multiplayer.\nJeśli chcesz połączyć swoje dyski SSD i HDD w jeden wirtualny dysk i zyskać o wiele większą pojemność danych z szybkim dostępem, możesz skorzystać z technologii AMD StoreMI. Co więcej, możesz podłączyć także panel złączy obudowy do płyty głównej albo po prostu korzystać z zewnętrznych portów USB 2.0 i USB 3.1. Dwa wbudowane złącza USB 3.1 dają Ci przepustowość do nawet 10 GB/s. Do tego sprzętu możesz również podłączyć najszybsze dyski SSD NVMe.\nPonadto zaawansowane moduły w sekcji zasilania gwarantują Ci zrównoważone napięcia przy zachowaniu równomiernie niskiej temperaturze pracy. Czasem zdarza się, że system BIOS traci stabilność w wyniku awarii. Wówczas możesz w szybki i łatwy sposób go naprawić, podłączając pendrive z systemem, na którym jest BIOS do portu USB. Potem wystarczy, że naciśniesz przycisk Flash BIOS Button, co pozwoli na jego zaktualizowanie lub przywrócenie w razie konieczności.\nSystem Turbo M.2 obsługuje napędy SSD zgodne z NVME, wykorzystując magistralę PCle Gen3 x4. Dzięki całkowicie izolowanej i zoptymalizowanej technologii DDR4 Boost na płytce drukowanej obwodów pamięci DDR4 pozwala to na podwyższenie wydajności systemu pamięci. Już nie musisz instalować na płycie głównej modułów pamięci, procesorów i kart graficznych, jeśli chcesz szybko sflashować system BIOS.\nTeraz masz możliwość lepszej obsługi znacznie większej ilości rdzeni procesorów, a to dzięki poprawionym rozłożeniu na płytce drukowanej modułów i wdrożeniu ulepszonego systemu zasilania. Przez wzmocnioną obsługę trybu Multi GPU została wykorzystana technologia Steel Armor PCIe slotów na układy graficzne, a także specjalne wsparcie dla technologii 2-Way AMD CrossFire. W łatwy i wygodny sposób złożysz swój sprzęt PC, nawet jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę ze składaniem komputera od podstaw.\nIdealny do samodzielnej konfiguracji sprzętu\nTrzeba podkreślić, że płyta główna MSI B450-A PRO MAX oferuje całe mnóstwo prostych, a równocześnie inteligentnych rozwiązań, takich jak m.in. dobrą, a równocześnie wygodną lokalizację portów USB oraz SATA. Również jeśli zechciałbyś samodzielnie złożyć swój wymarzony komputer, możesz wybrać oraz zamontować najróżniejsze gamingowe podzespoły pod swoje wymagania. W ułatwieniu Ci instalacji i ustawień sprzętowych przychodzi pomocny szereg funkcji załączony na płycie. Skutecznie rozwiążą one każdy powstały problem i przyspieszą cały proces.\nPowiększony zacisk PCIe ułatwia wymianę, a także demontaż urządzeń. Większy klips dodatkowo zabezpiecza slot PCIe i sprawia, że jest on mocniejszy. A może Twój komputer nie pracuje prawidłowo? Zwróć uwagę na specjalne diody LED, które w prosty i bardzo szybki sposób pokażą Ci, gdzie tkwi źródło zaistniałego problemu.\ndziała normalnie tak o\nFajna płyta za dobrą cenę. W środku mamy złącze m.2, prosty bios (Click bios 5), obsługę ramu DDR aż do 4133mhz, system audio 7.1. Doskonale działa z Ryzenem 5 3600 i nawet dało radę podkręcić ten procek do 4.35Ghz. Bardzo łatwa instalacja - pierwrszy raz od 10 lat złożyłem sam komputer i udało się wszystko za pierwszym razem na 100% (testowałem 2 dni i wszystko wyszło idealnie)\nUżywam wraz z :\nA wszystko to załadowane do: SilentiumPC Signum SG1 TG Pure Black\n+ Click Bios\n+ Obsługa DDR4 do 4133mhz\nPorządna płyta, ma (niemal) wszystko, co potrzebuję. Dużo złączy SATA, 4 sloty na RAM, bardzo bogate możliwości konfiguracji w BIOSie. Przy tym całkiem niezła cena.\nDrobne mankamenty jednak można wyłapać. Osobiście brakuje mi możliwości wyłączenia zasilania na gniazdach SATA. BIOS dość topornie obsługuje myszkę (np. trzeba czasami kilkukrotnie kliknąć w przycisk, żeby zadziałało). Do tego u mnie w ogóle nie dało się przejść do BIOSu, gdy miałem podłączony uszkodzony dysk do płyty.\nNie wiem, jak ta płyta sprawuje się przy podkręcaniu, bo nie robiłem tego.\n+ rozbudowane ustawienia w BIOSie\n+ dużo złącz SATA\n- drobne mankamenty BIOSu\n- nie da się wejść do BIOSu przy podłączonym uszkodzonym dysku\nmam 2 komputery z procesorami r9 3900x. W jednym płyta msi B450-A Pro Max a w drugim asus PRIME X570-P(obecnie za 759zł) oto wyniki w benchmarkach R15 i R20(3,8Gz zablokowane oc):\nmsi: R15: 2970 do 2987 punktów; R20: 6825 punktów\nasus: R15: 2966 punktów ; R20: 6825\nTakże w kwestji wydajności nie zawsze droższe jest lepsze. Nie wiem jak wstawić zdjęcia\nProdukt z wysokiej półki, ładny i dobrze wykonany, gotowy do odpalenia Ryzen 3XXX. Łatwy w montażu, utrzymuje niskie temperatury, bios łatwy w obsłudze i intuicyjny. Posiada Flash bios, audio 7.1, i pozwala na zamontowanie Ram z częstotliwością 4133 mhz. Zdecydowanie najlepsza płyta główna jaką miałem przyjemność używać. Wiele testów potwierdzi moje słowa. Polecam !\n+ funkcja flash bios\n+ ram do 4133 mhz\n+ Ryzen 3XXX ready\nDobrze wykonana, bez problemu czy siłowania się wszystkie komponenty oraz wtyczki weszły na swoje miejsca. W obudowie Genesis Titan 660 nie grzeje się. Działa z procesorem Ryzen 3 3100, kartą graficzną Radeon rx 580 oraz 16GB RAM 3200mHz. Domyślnie po pierwszym uruchomieniu RAM działał z prędkością 2600, ale bez problemu można było włączyć profil A-XMP żeby zaczął chodzić z nominalnym taktowaniem.\n- odrobinę za sztywne niektóre kable\nChyba najlepsze MOBO w przedziale cenowym 400-500zł. Bezproblemowy montaż i podłączanie doń podzespołów. Bardzo podoba mi się mega przejrzysty i funkcjonalny bios od MSI. Myślę, że to świetna opcja dla PC do 4000 zł.\n+ Moim zdaniem rewelacyjny układ dźwiękowy!\n- Specyficzny kolor płyty może nie odpowiadać osobom z oświetloną budą\nCiężko cokolwiek napisać o płytach głównych. Dobra sekcja zasilania, obsługa wszystkich procesorów Ryzen aż do serii 3000 zaraz po wyjęciu z pudełka (na tę chwilę zapowiedziano wsparcie dla serii 5000 po aktualizacji BIOSU), dobry zestaw złącz. Mogłaby mieć drugi slot na dysk M.2 ale przy takiej cenie ciężko mi i tak na to narzekać przy tak dobrze wyposażonej płycie.\nMontaż komponentów bezproblemowy.\nPłyta zawiera wszystkie "feature'y", które były potrzebne oraz takie, które umożliwią dodanie rzeczy w przyszłości.\nRyzen 5 3600 śmiga na tej płycie że aż uszy się trzęsą z radości!\n+ dyski M.2\n+ Funkcja click to flash BIOS\n- Typowo estetyczne - kolor PCB mógły nie odstawać od konkurencji\njestem bardzo zadowolony, moze troche malo miejsc na wiatraki, ale wystarczy dobrac obudowe z habem na wiatraki i wszystko chodzi jak ta lala, oczywiscie msi wiec sterowniki wysmienite, ryzen jak i intel smiga, wystarczy montowac i grac\n+ jak dla mnie wystarczajaca\n+ wszystko ma co potrzebuje\n- jedyna wada to moze malo slotow na rgb\nPłyta główna w porządku, spełnia swoją rolę.\nDobry sprzęt, pozwala na OC zarówno procesora jak i pamięci (u mnie ramy Patriota poszły na 3600mhz/CL16). Duża liczba portów SATA oraz port M.2 Z nvme. Dobra alternatywa dla Tomahawk - takie same sekcje zasilania\n+ Możliwośc OC\n+ Ryzeny 3 generacji dzialaja bez flashowania BIOSu\npłyta jest świetna nie mam żadnych zarzutów w stosunku do niej , pięknie wygląda,obsługuje procesory ryzen nowej generacji dlatego też nabyłem ją ponieważ jest w świetnej cenie .\n+ wielka prędkość pamięci ram\nPlyta OK, szybka wysylka, konfiguracja prosta. Do tej pory nie rozumiem po co daja plyty DVD jak nie mam juz gdzie wsadzic tej plyty.\n+ Wypada dobrze .w benchmarkach\n+ Prosta instrukcja + linki do youtube\n- Plyta CD ze sterownikami.\nNie zauważyłem minusów tej płyty głównej, dobra z wyglądu, wystarczająca ilość złącz, jedynie mogłaby mieć stały backplate, a nie taki który sam sobie trzeba założyć :P. Nie ma żadnych problemów, sprawuje się dobrze.\nPełna satysfakcja. Cóż więcej napisać - płyta sprawuje się bardzo dobrze. Trochę szkoda, że podczas zamontowania dysku M.2 wyłączone zostają dwa gniazda SATA, ale dodatkowy interfejs wszystko załatwia.\n+ sporo miejsc na wentylatory\n+ mieści się bardzo duża karta nie ograniczając nigdzie dostępu\n+ dostęp do każdego podzespołu\nPłyta sprawia wrażenie solidnie wykonanej. Rozmieszczenie gniazd i portów nie budzi zastrzeżeń. Duże rozmiary płyty zapewniają dobrą dostępność do różnych gniazd.\nW swojej cenie najlepsza płyta główna pod przeróżne Ryzeny.\nZ Ryzenem 5 3600 działa bardzo dobrze, nie przegrzewa się. Jedyny minus to ciemny brązowy kolor PCB\nCzy na tej płycie bez aktualizacji Bios wystartuje Athlon 3000g?\nPotwierdzam - 3000G wystartuje na tej płycie od razu, bez aktualizacji.\nTak, według danych producenta procesor jest kompatybilny niemal od samego początku\nMSI B450-A PRO MAX obsłuży Athlon 3000G bez aktualizacji BIOS, przetestowałem w 2 zestawach.\nCzy obudowa MSI mag Forge 100m będzie kompatybilna do tej płyty ?\nTak będzie kompatybilny.\nJak najbardziej - obudowa pozwala na montaż płyt głównych w formacie ATX a taki format ma MSI B450-A PRO MAX.\nA jak będzie z wentylatorami ?\nz tego co widzę obudowa ma swój kontroler rgb więc wentylatory pewnie też zwykłe rgb, płyta główna również posiada odpowiednie gniazda do których można podłączyć wentylatory\nPłyta ma 1 złącze do podłączenia podświetlenia RGB, obudowa w wersji 100M ma wentylatory również RGB, więc można podłączyć je do tej płyty, ale może być potrzebny rozdzielacz RGB z 1 złącza na 2.\nJestem posiadaczem tej płyty i chciałbym za niedługo zainwestować w RTX 3070. Czy karta będzie kompatybilna z tą płytą czy rozglądać się za czymś nowym ?\ntak, karta będzie pasować do tej płyty głównej\nTak, będzie kompatybilna gdyż posiada złącze PCI Express x16.\nTe ledy https://www.morele.net/silentiumpc-paski-led-aurora-argb-spc247-6532383/ będą kompatybilne z tą płytą?\nz tą płytą paski nie będą kompatybilne\nMusisz kupić przejściówkę arab na Sata od spc i kontroler podpinasz pod reset z płyty głównej\nhttps://www.morele.net/silentiumpc-rozdzielacz-nano-reset-argb-kit-spc279-6909279/ Jak kupisz ten kontroler to zadziasziałają\nBedą działać pod warunkiem że dokupi się oddzielny kontroler ARGB.\nBez niego nie, płyta posiada wbudowanie złącze 4 pin RGB LED.\nCzy płyta współpracowała by z AMD ryzen 3 1200 i RX 550?\nPytanie czy z tym mobo da sie wsadzic RYZENA 7 5800x po aktualizacji biosu czy nie?\nNa najnowszym BIOS to będzie pracował, ale radzę kupić b550 bo w takim razie mam gwarancję stabilności pracy systemu.\nPod ryzena 7 ja osobiscie szukalbym wyzszej polki plyt\nCzy ta płyta posiada wejście 3 pin argb SV\nOraz 3pin power żebym mógł podłączyć wentylatory krux lunar bezpośrednio do płyty\nargb nie posiada\na wentylatory 3 pinowe możesz podłączyć do każdego wyjścia fan 4 pinowego na płycie\ndo osób które kupiły. Jak się spisuje sekcja zasilania? bo chciałbym mój procek (3600) ostro podkręcić\nPod OC lepiej kupić lepszą płytę.\nSekcja zasilania ma radiatory, ale konstrukcja nie wygląda zachęcająco - lepiej wybrać lepszą płytę.\nPosiadam ta płytę jednak mam problem z podłączeniem głośników 5.1, graja tylko 2.1, przewertowalem ustawienia, na testach graja wszystkie ale gdy puszczę muzykę to graja tylko 2 glosniki, spotkal sie ktos z was z takim problemem?\nTo zależy też od nagrania, programu odtwarzającego i efektów. Nie masz jakiegoś syntetycznego efektu, który by miksował i rozdzielał kanały na wszystkie?\nMuzyka na popularnym serwisie z jest dźwiękiem stereo (odtwarzany w 2.1 - dwa głośniki przednie + subwoofer).\nBy odtworzyć dźwięk 5+1 musisz odtwarzać dźwięk 5 kanałowy (2 przednie + 2 tylne + 1 centralny) no i subwoofer (ten 1 po przecinku -*.1)\nBy odtworzyć dźwięk 5+1 musisz odtwarzać dźwięk 5 kanałowy (2 przednie + 2 tylne + 1 centralny) no i subwoofer (ten 1 po przecinku)\nMuzyka na popularnym serwisie z jest dźwiękiem stereo (odtwarzany w 2.1 - dwa głośniki przednie + subwoofer). By odtworzyć dźwięk 5+1 musisz odtwarzać dźwięk 5 kanałowy (2 przednie + 2 tylne + 1 centralny) no i subwoofer (ten 1 po przecinku)\nBy odtworzyć dźwięk 5+1 musisz odtwarzać dźwięk 5 kanałowy (2 przednie + 2 tylne + 1 centralny) no i subwoofer\n@Michał muzyka nie jest nagrywana w systemie Dolby Sourrand czyli właśnie 5.1 ( chyba że do filmu) tylko w stereo jak chcesz przetestować sobie taką konfigurację to musisz odtworzyć jakiś najnowszy film albo zagrać w jakąś nową grę\nSprawdzałem na filmach i w grach, ale to nic nie zmienia jedynie w grach bylo cos słychać z tylnych głośników ale bardzo słabo. Na poprzednim komputerze wszystko śmiga idealnie a tutaj nie. Tylko ze w starym komputerze mam wlaczony dźwięk przestrzenny 5.1, prawy przycisk myszy=>dźwięk przestrzenny=>stereo 5.1\nNatomiast tutaj nie ma opcji stereo 5.1, jest tylko opcja Wyłącz i ona jest zaznaczona właśnie\nDa radę w przyszłości wsadzić Ryzena 5800(X) na to mobo i podkręcić? Kolejna seria procesorów mam rozumieć wyjdzie już na gniazdo AM5?\nPytam bo nie chciałbym zbytnio przepłacać.\nNajpewniej będzie działać po aktualizacji biosu będzie trzeba tylko poczekać na oficjalne wsparcie. Ale kwestia podkręcania... to nie jest najtańsza ale nadal budżetowa płyta główna 5600(x) może jeszcze się uda ale wyższych procesorów lepiej nie podkręcać, to już może być za dużo dla sekcji zasilania.\nPo aktualizacji biosu procesor będzie kompatybilny. Lekkie oc płyta powinna wytrzymać, ale sekcja zasilania nie jest zbyt dobra i przy 5800x może sobie nie radzić.


Lek. Krzysztof Janowiec - Umów wizytę online | ZnanyLekarz.pl\n3 547 wyświetleń w ciągu 30 dni\n12 201 90 73\nBadanie drożności jajowodów metodą HyFoSy (opis) • od 750 zł\nBiopsja endometrium (opis) • 450 zł +14 więcej\nHisteroskopia • 2 300 zł\nBadanie drożności jajowodów metodą HyFoSy • od 750 zł\nBadanie wykonuje się między 7-10 dniu cyklu Przed badaniem wymaga się prawidłowy wynik: - cytologii (ważny 1 rok) - wymazy z kanału szyjki macicy na Chlamydie Mycoplasme Ureaplasme (ważny 3 msc) - wymaz bakteriologiczno-mykologiczny z pochwy (ważny 3 msc)\nBiopsja endometrium • 450 zł\nBiopsja aspiracyjna endometrium (Pipelle, Endorette)\nNaciecie gruczołu Bartholina (marsupializacja) • 700 zł\nUsunięcie gruczołu Bartholina • 700 zł\nNacięcie gruczołu Bartholina (marsupializacja)\nKonsultacja leczenia niepłodności (kolejna wizyta) (opis) • 230 zł +9 więcej\nKonsultacja leczenia niepłodności (kolejna wizyta) • 230 zł\nUSG w cenie wizyty do decyzji lekarza\nHisteroskopia • od 2 300 zł\nMini-histeroskopia met. Betocci cienkim histeroskopem.\nKonsultacja niepłodnościowa pary • od 230 zł\nCena pierwszej konsultacji pary - 250 zł (badanie USG w cenie do decyzji lekarza) Cena kolejnej konsultacji pary - 230 zł\nPrzedłużenie recepty (opis) • 100 zł\nUWAGA !!! Tylko dla Pacjentek stałych, w trakcie leczenia zleconego przez mnie, dla wszystkich innych Pacjentek jest wizyta ON-LINE\nJestem absolwentem Collegium Medicum UJ w Krakowie Specjalizowałem się w O/K Położnictwa i Perinatologii oraz O/K Ginekologii i Ginekologii Onkologi...\nBadanie wykonuje się między 7-10 dniu cyklu\nPrzed badaniem wymaga się prawidłowy wynik:\n- cytologii (ważny 1 rok)\n- wymazy z kanału szyjki macicy na Chlamydie Mycoplasme Ureaplasme (ważny 3 msc)\n- wymaz bakteriologiczno-mykologiczny z pochwy (ważny 3 msc)\nCena pierwszej konsultacji pary - 250 zł (badanie USG w cenie do decyzji lekarza)\nCena kolejnej konsultacji pary - 230 zł\nNaciecie gruczołu Bartholina (marsupializacja)\n20 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna + USG\nJednym słowem, nie chce innego lekarza. Czuję się zaopiekowana! To moja pierwsza ciąża, a doktor jest wspaniały!\n19 lipca 2021 Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna\nBardzo miły i kulturalny i delikatny pan doktor.Posiada szeroką wiedzę.Widać że to co robi,to robi to z powołania.\n19 lipca 2021 Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna + USG\nBardzo profesjonalnie podejście do pacjenta, kompleks badań. Wyszłam z przekonaniem że w końcu ktoś mnie zdiagnozuje, nie powie że w sumie to nic mi nie jest. Super podejście\n19 lipca 2021 Lokalizacja: Centrum Leczenia Niepłodności PARENS • konsultacja ginekologiczna\nWizyta przebiegła super. Wszystko idealnie wyjaśnione, super doradztwo i zaangażowanie Pana Doktora. Na pewno wrócę :)\n19 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna + USG\nKonkretny lekarz, w jasny sposób, ze spokojem i cierpliwością tłumaczy problem. Wizyta szczegółowa, lekarz skupiony na pacjencie. Poinstruował o dalszym postępowaniu. Bardzo się cieszę, że trafiłam na tego lekarza. 10/10. Polecam serdecznie\n15 lipca 2021 Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja leczenia niepłodności (pierwsza wizyta)\nBardzo polecam! W końcu trafiłam na lekarza który z dużym zaangażowaniem podszedł do mojego problemu. Wszystko szczegółowo wyjaśnione z super podejściem do pacjenta :)\n13 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: SUPERIOR Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna\nPo pierwszej wizycie jestem bardzo mile zaskoczona.\nPan Krzysztof jest bardzo uprzejmym, ciepłym, życzliwym i komunikatywnym człowiekiem. Pacjentki traktuje z ogromnym szacunkiem i należytą uwagą.\nZ pewnością wrócę na kolejną wizytę.\n12 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna\nBardzo miły, sympatyczny oraz profesjonalny lekarz. Szczegółowo odpowiada na każde pytanie. Polecam serdecznie\n12 lipca 2021 • Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl • Lokalizacja: BARSKA Clinic Specjalistyczne Centrum Medyczne • konsultacja ginekologiczna + USG\nCałość wizyty przebiegła bardzo fajnie i w przyjemnej atmosferze. Pan doktor jest bardzo sympatyczny\nJestem bardzo zadowolona. Polecam. Lekarz godny zaufania. To była pierwsza wizyta, ale na pewno nie ostatnia.\n08.06 Krwawienie po stosunku w 20 dc przy cyklach 30dniowych. Ostatnia "miesiączka", również po stosunku, 20.05, bezbolesne krwawienie ze śluzem, 4 dni przed terminem. Co może być przyczyną?\nDzień dobry, przyczyn nieprawidłowych krwawień podczas cyklu może być wiele, począwszy od zmian w pochwie, szyjce i trzonie macicy, skończywszy na zaburzeniach hormonalnych. Jedyną pewną odpowiedź da Pani solidne badanie ginekologiczne, wraz z wymazem cytologicznym i ewentualnym USG transvaginalnym.\nMój problem dotyczy bezpłodności wtórnej.(Mam córkę 13letnia) .Trzy lata temu poroniłam ciążę i od tego czasu staramy się z mężem o dziecko bez rezultatów. W między czasie miałam usuwane polipy w macicy. Badania hormonalne są u mnie wporzadku a badanie hsg wykazało niedrożność jajowodów przy czym jeden udało się udrożnić a drugi nie. Lekarz prowadzący skierował mnie na zabieg laparoskopi jajowodu za miesiąc. W między czasie badania męża wykazały zle parametry nasienia ( 3% prawidłowych plemnikow i ruchliwość na poziomie 40%)i trafiliśmy do andrologia,który po przeanalizowaniu sytuacji uznał,że należy wykonać jeszcze badania na Clamydie itp, na wrogość śluzu,badanie AMH,anty HBS i po ewentualnej stymulacji hormonalnej podjąć na końcu decyzję o laparoskopii ponieważ uznał,że niesie ona ze sobą ryzyko ciąży ektopowej i jest to ostateczność. Mój dylemat dotyczy dobrej drogi leczenia.\nTemat niepłodności, to bardzo złożony temat. Konieczne jest przeanalizowanie wszystkich wyników badań oraz pełnego badania i oceny Pani i partnera. Dlatego zdecydowanie konieczna jest konsultacja.\nKlinika Położnictwa i Perinatologii UJ CM w Krakowie\nKlinika Ginekologii i Onkologii UJ CM w Krakowie\nLekarz godny zaufania portalu Znany Lekarz za rok 2018, 2019, 2020\nOrły Ginekologii 2020\nJestem absolwentem Collegium Medicum UJ w Krakowie\nSpecjalizowałem się w O/K Położnictwa i Perinatologii oraz O/K Ginekologii i Ginekologii Onkologicznej SU w Krakowie\nMoją pasją jest diagnostyka i leczenie problemów ginekologicznych i położniczych oraz diagnostyka leczenia niepłodności.\nOd Kilku lat pomagam zajść w ciążę Paniom z problemem niepłodności.\nAktualnie pracuję w Centrum Leczenia Niepłodności PARENS w Krakowie oraz w Centrum Medycznym SUPERIOR w Krakowie


Uniwersytet Łódzki solidarny ze studentami z Białorusi. 'Zawsze będziecie mieli tutaj drugi dom'\n21 sierpnia 2020 | 20:15\n1,6 tys. - tylu zagranicznych studentów kształciło się w ubiegłym roku akademickim na Uniwersytecie Łódzkim. Oprócz Ukraińców największą grupą są tu Białorusini.\nPodobnie jest w całej Polsce. Według raportu dotyczącego studentów zagranicznych przygotowanego przez fundację "Perspektywy" na wszystkich uczelniach w Polsce kształci się ponad 7 tys. osób z Białorusi.\nUczelnie w Łodzi planują nowy rok akademicki. Powrót studentów nie taki pewny\nI właśnie do nich zwrócił się rektor Uniwersytetu Łódzkiego prof. Antoni Różalski.\n- Wiem, że wielu z Was przeżywa teraz trudne momenty związane z tym, co dzieje się w Waszej Ojczyźnie - pisze rektor UŁ, odnosząc się do ostatnich wydarzeń na Białorusi.\n- Chcę, żebyście wiedzieli, że społeczność UŁ wyraża solidarność z Waszymi Rodakami, którzy spotkali się z brutalnymi atakami i innymi represjami ze strony obecnych władz Białorusi. Moralnie wspieramy też wszystkich, którzy walczą o podstawowe wartości człowieka. To nie przypadek, że dewizą naszej uczelni jest hasło "Prawda i wolność". W takich sytuacjach zawsze staramy się o nim pamiętać i wspierać innych tak, jak tylko możemy - zaznacza prof. Różalski.\nPrzypomina jednocześnie, że studenci z Białorusi zawsze byli ważną częścią Uniwersytetu Łódzkiego.\n- Zawsze będziecie mieli tutaj drugi dom. Życzę Wam jednak przede wszystkim, żeby w tym pierwszym zapanował szybko pokój i prawdziwa demokracja - podsumowuje rektor UŁ.\nNa Białorusi od dwóch tygodni trwają ogromne protesty i demonstracje po wyborach prezydenckich. Według oficjalnych wyników zwyciężył Aleksander Łukaszenka z ponad 80 proc. głosów.\nOpozycja i niezależne media podkreślają, że wyniki zostały sfałszowane, a w wyborach triumfowała Swiatłana Cichanouska, która sprzeciwia się reżimowi Łukaszenki. W ramach protestów trwają też strajki w zakładach pracy.\nPo demonstracjach białoruska milicja zatrzymała kilka tysięcy osób, wiele z nich brutalnie pobito.\nUniwersytet Medyczny w Łodzi podsumowuje rekrutację. Najwięcej chętnych na stomatologię, 16 osób na miejsce\nStudenci Uniwersytetu Medycznego w Łodzi wrócą na uczelnię. Przynajmniej na kilka godzin w tygodniu\nMatura 2020. Zobacz, w których szkołach w Łodzi egzamin dojrzałości zdali wszyscy\nWięcej na ten temat: Uniwersytet Łódzki, Białoruś


W Radomiu znajduje się 7 parków, gdzie przebywają tam liczne Radomianie. Opryski parków mają zapobiec plagom komarów i kleszczy. Około godziny 17.00 nie można przebywać w parkach, iż wtedy jest najwięcej komarów, a kleszcze żyją w temperaturze powyżej 5 OC przez cały rok.\nParki wskazane do oprysków to:\nPark Kościuszki -7,66 ha, Leśniczówka -8,45 ha, Stary Ogród – 7,24 ha, Obozisko – 7,50ha, Planty – 5,5 ha, Glinice -3,10 ha, Gołębiów II- 2,7 ha. Łączna powierzchnia Parków w mieście -42,15 ha.\nSzacunkowy koszt oprysku to 400zł za 1 ha. Pierwsze opryski powinny obywać się w II połowie Maja, II oprysk – połowa Lipca, III oprysk połowa Sierpnia w nocy, aby chronić pożyteczne owady np. pszczoły.\nCałkowity koszt oprysków – 34.000 zł za cały sezon.\nW ubiegłym roku - 2016 – odbyły się pierwsze opryski przeciw komarom, kleszczom we wszystkich wyżej wymienionych parkach. Opryski przyniosły wiele korzyści mieszkańcom Miasta oraz zwierzętom. Komarów i kleszczy było o wiele mniej w Parkach niż w lesie, co potwierdzają ludzie oraz lekarze weterynarii. Dane opryski były bezpieczne dla ludzi i zwierząt przebywających w parkach gdyż odbywały się w nocy. Nie została zanieczyszczona woda, ani nikt nie ucierpiał, o czym alarmowali ekolodzy. Następne opryski mają się odbyć w roku 2017 z roku budżetowego 2016.\nBardzo dużo osób zachwala powyższy projekt, gdyż mogli spokojnie, bez obaw przebywać w Parkach z dziećmi.


Stuart 11 | ewamaria2013\n← Reblog: Miasto, które wstało z grobu\nOpublikowano 02/11/2016 by ewamaria2013\nPożegnanie z Iris\nPrzyjaźń polega na słowach, których nie trzeba wypowiadać, żeby druga, bliska nam osoba wiedziała, co się z nami dzieje i co czujemy. Ian nigdy nie zapytał Stuarta, dlaczego zamazał wpis pod datą 25 maja na ściennym kalendarzu w kuchni grubym, czarnym flamastrem. A Stuart nie dopytywał się, na czyj ślub przyjaciel wybiera się za miesiąc do Anglii. Dopiero, gdy odprowadził Iana na lotnisko, dotarło do niego, w jak beznadziejnej sytuacji się znalazł – zaoszczędzone pieniądze powoli się kończyły, bez podjęcia pracy mógł utrzymać się najwyżej jeszcze przez pół roku, jego wielka miłość stanie za kilka dni na ślubnym kobiercu w Cardiff, a kobieta, o której nieustannie myślał, na pewno czuje się dotknięta i rozczarowana, i nie chce do widzieć na oczy.\nW drodze z lotniska do domu poczuł nagle tak silną potrzebę zobaczenia Iris, że wysiadł z kolejki i ruszył w stronę szpitala, w którym pracowała. W głowie układał słowa, od których mógłby zacząć rozmowę i zastanawiał się, czym mógłby wytłumaczyć to, że nie pojawił się na spotkaniu i że nie szukał jej do tej pory.\n„A może się jednak ucieszy na mój widok?”, przeszło mu przez głowę. „Przecież tak długo ze sobą rozmawialiśmy, może uda się to jeszcze jakoś wyprostować?” Po dwóch godzinach czekania przed szpitalem wrócił do domu. Ten smutny wieczór, pierwszy wieczór nieobecności Iana, spędził z gitarą i muzyka pomogła mu odpędzić od siebie niedobre myśli aż do chwili, kiedy mieszkający piętro nad nim sąsiad zastukał do drzwi i poprosił o ciszę.\nOd tego dnia Stuart codziennie wystawał w bezpiecznej odległości pod szpitalem i z drugiej strony ulicy obserwował opuszczających budynek ludzi. Po kilkunastu dniach rozpoznał w końcu Iris w grupie zajętych rozmową kobiet. Miała na sobie granatową sukienkę w białe groszki i włosy spięte w koński ogon. Stuart nie mógł od niej oderwać wzroku, rzeczywistość przerosła jego wyobrażenia. Iris była ładniejsza i wyglądała na o wiele młodszą od kobiety z obrazu, który nosił w pamięci. „Aż nie chce się wierzyć, że ludzie komuś tak młodemu oddają w ręce swoje życie” – pomyślał, chowając się za róg. „To nie jest moja liga, przecież ja nie mógłbym takiej kobiecie nic zaoferować”, pomyślał w drodze do domu i doszedł do wniosku, że nie będzie jej już więcej szukał.\nŻycie to to, co się wydarza, kiedy jesteś zajęty robieniem innych planów\nKoniec znajomości, która mogłaby przerodzić się w coś o wiele większego, wyzwolił w Stuarcie ukryte siły – kolejnych kilka dni spędził na układaniu planów i stawianiu sobie celów na przyszłe miesiące. Czas było zacząć zarabiać, zdecydował więc, że zacznie szukać pracy w szkole, a karierę muzyczną odłoży na później. Zaczął jednak, tak jak przykazałby mu każdy poradnik rozwiązywania problemów, kupiony za bezcen na wyprzedaży, od pozbywania się zbędnych przedmiotów, porządkowania mieszkania i przestawiania mebli. Był tak zmęczony porządkami, że zasnął, zanim na dworze zrobiło się zupełnie ciemno. Z głębokiego snu obudził go telefon. „To musi być ktoś z Europy, mam nadzieję, że nic złego się nie stało”, pomyślał, szukając po omacku aparatu. W słuchawce usłyszał głos Kate: „Mam właśnie przerwę obiadową i od razu chcę Ci przekazać dobre wiadomości. Udało mi się załatwić dla ciebie kilka koncertów w Berlinie, najlepiej gdybyś tu przyjechał na dwa, albo trzy miesiące. British Council zapłaci za przelot, a mieszkać możesz u mnie. Zastanów się i daj mi koniecznie znać jeszcze w tym tygodniu”. W kilka dni później Stuart oddzwonił do siostry, a pod koniec października wybrał się w drogę do Berlina. Cieszył się na spotkanie z Kate i był ciekaw, co go czeka w nowym mieście i jak publiczność odbierze jego piosenki w nieznanym dla siebie języku. Zajął miejsce w samolocie i z ulgą dostrzegł, że jego współpasażerami podróży są kilkuletni chłopiec, grzecznie rysujący kredkami obrazki w książeczce do malowania, i jego matka.\nPrzez lata, gdy mieszkał na innym kontynencie, zapomniał, jak wygląda jesień – ponury, deszczowy dzień i ogołocone z liści drzewa, które zobaczył z okna samolotu podczas lądowania w Berlinie, uzmysłowiły mu, że znalazł się w Europie. Z głośników na lotnisku docierał do niego dziwnie w jego uszach brzmiący, gardłowy język, z którego nie udało mu się zrozumieć ani jednego słowa. Kate odebrała go z lotniska i w drodze do jej mieszkania w dzielnicy Charlottenburg Stuart poczuł, jak powoli ustępuje dziwne uczucie obcości. Z okna taksówki obserwował piękne, stare budynki i ulice pełne młodych ludzi. W chwili, gdy wyjmował gitarę z bagażnika taksówki wiedział już, że będzie szczęśliwy w tym mieście, które w pierwszej chwili sprawiło wrażenie miejsca szarego i ponurego. Kate dzieliła duże mieszkanie na Charlottenburgu z dwoma koleżankami z British Council. Brat zamieszkał w pokoju gościnnym i od chwili, kiedy przekroczył próg mieszkania siostry, czuł się tam jak u siebie w domu. W dzień po jego przylocie do Berlina dziewczyny zorganizowały party i zaprosiły swych nowych przyjaciół. Poznał też Wernera, człowieka przez którego Kate tak dobrze czuła się w tym mieście. Werner był studentem fizyki i jednym z uczniów Kate w British Council. Po kilku minutach rozmowy Stuart złośliwie pomyślał, że lekcje angielskiego prowadzone przez jego siostrę w przypadku Wernera niewiele przyniosły. Nowy chłopak siostry nie przypadł mu do gustu i potwierdził wszystkie uprzedzenia, z którymi Stuart przyjechał do Niemiec. Nie mógł zrozumieć, co jego siostra zobaczyła w tym prawie dwumetrowym, sztywnym mężczyźnie, który nigdy się nie uśmiechał? A Kate, rozmawiająca ze swoim chłopakiem w obcym języku stawała się inną, obcą osobą. Przez cały wieczór unikał rozmowy z Wernerem, za to szybko nawiązał kontakt z pozostałymi gośćmi na imprezie.\nBerlin przyjął go bardzo dobrze, z planowanych siedmiu koncertów zrobiło się dwadzieścia, Stuart co drugi dzień występował w pełnych salach, klubach czy restauracjach. Po raz pierwszy od miesięcy miał wrażenie, że idzie właściwą drogą i nie wyobrażał sobie życia bez tych spotkań ze słuchaczami, którzy siedząc w półmroku, w milczeniu słuchali historii, jakie im Stuart opowiadał piosenkami.\nTygodnie do świąt Bożego Narodzenia minęły szybko, Stuart nawiązał wiele znajomości i spędzał przedpołudnia na poznawaniu Berlina, a wieczory na koncertach. W dzień przed wigilią rodzeństwo wspólnie wyjechało do Walton. Rano ulice pokryły się śniegiem i patrząc na to czyste, białe i niepoznane do końca miasto, Stuart poczuł smutek na myśl o tym, że je opuszcza. Z lotniska zadzwonił do rodziców, żeby potwierdzić, że on i Kate będą wieczorem w domu i usłyszał prośbę ojca: „Pomożesz mi kupić choinkę”. „Tylko nie za dużą, ty zawsze przesadzasz, tato”, odpowiedział Stuart pamiętając ostatnie wspólnie spędzane święta, kiedy drzewko z trudnością udało się ustawić w ciasnej jadalni rodziców. Lot z Berlina do Londynu trwał niecałe dwie godziny i w porównaniu z ponad dobową podróżą z Sydney był jak wycieczka za miasto. Mimo to Stuart wsiadał do samolotu pełen dziwnego niepokoju. Kiedy wkrótce po starcie w samolocie na kilka minut zgasło światło, Stuarta zaczęła ogarniać panika.\nW czasie, kiedy Kate i Stuart znajdowali się nad Morzem Północnym, ich ojciec dostał zawału serca i zmarł podczas wycierania szklanki po piwie na oczach klientów pubu. Kiedy rodzeństwo dotarło do domu, zastało matkę, Eve i Williama, czekających na samochód pogrzebowy, który miał zabrać z pubu zwłoki ojca. „Dlaczego na nas nie zaczekałeś, tato?”, zapytała bezradnie zapłakana Kate. Stuart natomiast niedługo odczuwał smutek z powodu niespodziewanej śmierci ojca, a zastąpiła go nienawiść do pubu, tego wielkiego życiowego projektu ojca, którego realizacja pochłonęła tyle sił, że stała się najprawdopodobniej główną przyczyną jego śmierci.\nStuart z zawstydzeniem myślał o swojej banalnej i nic nie znaczącej ostatniej rozmowie z ojcem, o tej absurdalnej śmierci wśród podpitych klientów i niepozmywanych szklanek po piwie, i zastanwiał się, dlaczego ojciec z takim uporem nie chciał zrezygnować z prowadzenia pubu i zająć się inną, spokojniejszą i mniej absorbującą pracą. Komu chciał udowodnić, że ten pub zacznie w końcu przynosić duże pieniądze? „A może muzyka jest dla mnie tym samym, czym dla niego była własna knajpa? Może jest to jedna z tych obsesji, które nie przynoszą tylko stracone złudzenia i samotność? Może dziedziczę po nim gen wiecznego nieudacznika?”, zastanawiał się, wiedząc, że są pytania, na które nie ma odpowiedzi.


3294 osób przeczytało\nPrzed końcem drugiego stulecia pojawia się, jako standardowy element nauczania Kościoła, doktryna o stworzeniu świata z niczego (creatio ex nihilo). Nagłe pojawienie się tej doktryny, a następnie jednogłośne poparcie, jakie zyskała, to jeden z najciekawszych epizodów w historii dogmatów. Odkąd ją przedstawiono i zaczęto bronić, była postrzegana jako jedyna chrześcijańska alternatywa wobec greckich poglądów na wieczność materii i wobec gnostyckich teorii emanacji.\nChociaż doktryna ta nie jest wyraźnie wyartykułowana w Rdz 1, można twierdzić, że w sposób właściwy wyraża relację Boga do świata, tak jak się ją pojmuje w całej Biblii. Stworzenie z niczego widziane z tej perspektywy może być uważane za pojęcie konieczne do wyrażenia niektórych wątków biblijnych. Można w tym wypadku wskazać na analogię z doktryną o współistotności Ojca i Syna lub doktryną o Trzech Osobach Trójcy, tak jak przedstawia to teologia nicejska. Chociaż doktryny te nie są wyraźnie przedstawione w Biblii, broniono ich przed konkurującymi z nimi propozycjami teologicznymi, widząc w nich kluczowe koncepcje zabezpieczające wiarę apostolską.\nNie zmienia to faktu, jak zresztą mówiliśmy o tym wyżej, że kluczowe teksty dotyczące stworzenia same w sobie nie przemawiają jednoznacznie za ideą stworzenia z niczego. Przynajmniej w jednej możliwej interpretacji tekstu wersy otwierające pierwszy rozdział Księgi Rodzaju wydają się sugerować, że Boży akt stworzenia poprzedzała bezkształtna pustka. Potwierdza to jeden z możliwych przekładów: „Na początku stwarzania przez Boga nieba i ziemi, kiedy ziemia była bezkształtną pustką i ciemność [była] nad powierzchnią otchłani…”. Bezkształtna pustka nie może być postrzegana jako dobre dzieło stworzenia dokonane przez Boga.\nInne fragmenty Biblii wskazują na pojęcie stworzenia z niczego, np. Rz 4,17 i Hbr 11,3, równie dobrze jednak mogą to być wyrażenia metaforyczne wyrażające moc i mądrość Stwórcy panującego nad wszystkim, co istnieje. Do późniejszego ortodoksyjnego pojęcia o stworzeniu z niczego Biblia zbliża się najbardziej w deuterokanonicznej Drugiej Księdze Machabejskiej, powstałej w okresie międzytestamentalnym: „Proszę cię, synu, spojrzyj na niebo i na ziemię, a mając na oku wszystko, co jest na nich, zwróć uwagę na to, że z niczego stworzył je Bóg i że ród ludzki powstał w ten sam sposób” (2 Mch 7,28). Tu jednak także możemy mieć do czynienia z poetyckim opisem mocy Boga. W świecie starożytnym „nic” może oznaczać po prostu coś bez formy i ładu. Idea stworzenia z niczego pojawia się jako wyraźnie wyartykułowane pojęcie, dopiero gdy teolodzy zakwestionowali dominujące dotąd założenie filozofii greckiej o wieczności materii, przy czym idea ta rozumiana jest jako najwierniej oddająca możliwe do interpretowania w szerszy sposób założenia biblijne dotyczące Boga i zależności świata od Boga.\nWieczność materii była aksjomatem w tradycji filozoficznej starożytnej Grecji. Możemy prześledzić obecność tego przekonania u wielu myślicieli: od Parmenidesa przez Platona, Arystotelesa po Plutarcha. Dzisiaj, po dwóch tysiącach lat istnienia teologii chrześcijańskiej, może nam być trudno zrozumieć, że podpowiadała je po prostu intuicja. Najmocniejszy argument przeciwko stworzeniu z niczego sprowadzał się do twierdzenia, że „z niczego nic nie może powstać”. Skoro kiedyś nic nie było, wówczas cały czas musiałoby niczego nie być. Skoro jednak wiemy, że teraz coś istnieje, należy założyć, że nigdy nie było tak, że było nic. Wieczność materii była zatem intuicyjnym założeniem zgodnym z intelektualnym duchem tamtej epoki.\nPrzeciwko tezie, że Bóg mógłby wywieść świat z niczego, wysuwano także dodatkowe argumenty. Teza o akcie stworzenia w czasie rodzi natychmiast pytanie „dlaczego nie wcześniej?”. Jeśli decyzja Boga jest konieczna i wystarczająca do tego, by powołać świat do istnienia, rodzi się problem ulokowania tej decyzji w czasie. Dlaczego dokonało się to raczej w czasie t, a nie t – 1? Nic nie mogłoby opóźnić tego wydarzenia, gdyż w tamtej chwili nic innego niż Bóg nie mogłoby istnieć. A ponieważ zgodnie z grecką tradycją filozoficzną Bóg jest niezmienny i nieporuszony, bardziej zadowalające wydaje się wyobrażenie sobie jednorazowego uporządkowania materii, rozciągającego się na wiecznotrwały i nieokreślony okres. A zatem stworzenie musi dokonać się z czegoś, co istnieje od zawsze. „Stworzenie nie ma miejsca z czegoś w ogóle nieistniejącego, lecz z czegoś, czego stan jest niewłaściwy lub niedopełniony, jak to ma miejsce w przypadku domu, szaty czy posągu” (Plutarch).\nStanowisko klasycznej filozofii greckiej na temat stworzenia znajdziemy w Timajosie, dialogu Platona, który wywarł duży wpływ na późniejszą kosmologię chrześcijańską. Według Platona zadaniem stwórcy jest narzucenie ładu i porządku nieuporządkowanej i opornej materii. „Ponieważ Bóg chciał, aby wszystko było dobre, a nie było żadnego zła, o ile to możliwe, dlatego upiął cały zasób rzeczy widzialnych, które nie były w stanie spokoju, lecz bezładnym i chaotycznym ruchu, i wyprowadził je z nieporządku do porządku, bo uważał, że porządek jest bez porównania cenniejszy od nieporządku”.\nMyśliciele wczesnochrześcijańscy sądzili, jak się wydaje, że platoński mit o stworzeniu z wcześniej istniejącej materii pozostawał zgodny z nauczaniem Rdz 1. Nie różnili się pod tym względem w swoich poglądach od Filona, żydowskiego filozofa żyjącego w pierwszym stuleciu naszej ery w Aleksandrii, u którego połączenie wątków Platońskich i stoickich z Rdz 1 wskazuje na coś przypominającego stworzenie z niczego, aczkolwiek Filon nigdy nie dochodzi do takiego wniosku. Ostatecznie zdaje się zakładać, że tworzywem dla Boga stwarzającego świat jest bezkształtna materia. Współgra to z platońskim przekonaniem o stworzeniu świata z bezkształtnej materii, które pojawia się w Mdr 11,17. Podobnie Justyn Męczennik, piszący około 150 roku naszej ery, twierdzi, że filozofia grecka czerpała inspirację z natchnionych pism Mojżesza: „Tak więc mocą Logosu Bożego z owej wspomnianej materii, o której przepowiedział Mojżesz, Bóg stworzył wszechświat. Tego samego przecież nauczał Platon i inni, którzy te rzeczy głosili, jak również i my, o czym wy także możecie się przekonać”6.\nJednak w połowie drugiego stulecia naszej ery pojawia się pogląd, według którego istniejąca wcześniej materia, o której mówi Rdz 1, sama została stworzona przez Boga z niczego. Wraz z tym wyraźnym zakwestionowaniem panującego założenia o wiecznym istnieniu materii szybko ugruntowuje się odtąd ortodoksyjna doktryna o stworzeniu. Tacjan Syryjczyk tak mówi o Słowie pochodzącym od Boga, które następnie tworzy surowiec, z którego uformowany jest świat. „Logos zrodzony na początku zrodził później ten nasz świat, stwarzając najpierw sam z siebie konieczną materię”. I chociaż w tym scenariuszu pobrzmiewają echa gnostyckich idei emanacyjnych, widoczny staje się tu pogląd o stworzeniu materii z niczego.\nJak wskazuje Gerhard May, przed końcem ósmej dekady drugiego stulecia doktryna o stworzeniu z niczego stała się ugruntowanym nauczaniem Kościoła, a na jej korzyść przedstawiano systematycznie kolejne argumenty8. Teofil z Antiochii, pisząc około 175 roku do Autolika, twierdzi, że wieczność materii narusza suwerenność Boga. Nic nie może być wieczne tak samo jak jeden Bóg, chyba że ów wieczny byt też uważamy za boski. Ponadto stworzenie wszystkiego ex nihilo tylko potwierdza chwałę i wspaniałość Boga. „Moc Boga natomiast w tym się objawia, że z niebytu czyni, co zechce, tak jak na przykład zdolność udzielenia życia albo wprawienia w ruch nie należy do nikogo innego, jak tylko do Boga”.\nTu możemy już dostrzec coś w rodzaju zbioru typowych argumentów mających przemawiać za doktryną o stworzeniu ex nihilo. Każdy z nich skierowany jest przeciwko twierdzeniom o wieczności materii. Jeśli materia nie ma pochodzenia, wówczas Boga nie można uznawać za stwórcę wszystkiego. Tym samym cierpi na tym natura Boga jako źródła wszystkiego. Co więcej, jeśli materia i Bóg nie mają początku i istnieją obok siebie, wówczas i materia wydaje się pod tym względem bytem boskim. Bóg i materia jako byty współwieczne istnieć będą także obok siebie na wieki i na zawsze. To zaś podważa transcendencję i pierwszeństwo Boga w relacji do rzeczywistości stworzonej. I wreszcie: majestat i potęgę Boga lepiej oddaje stworzenie z niczego niż stworzenie z czegoś – argument ten powtórzy później Tomasz z Akwinu.\nJeszcze wyraźniej to samo nauczanie przedstawia Ireneusz z Lyonu, broniąc wiary chrześcijańskiej przed gnostycyzmem. Gnostycka sekta walentynian przedstawiała stworzenie jako emanację boskiego bytu. I chociaż w stanowisku tym nie kładzie się nacisku na wieczność materii, niemniej wynika z niego, że świat wyłonił się z natury Boga (aczkolwiek musimy pamiętać, że istniało wiele różnych szkół gnostyckich o odmiennych poglądach). Mity mówiące o emanacji zakładają gradację bytów wypływających z Boga, od najwyższych do najniższych.\nIreneusz przeciwstawia tym gnostyckim spekulacjom szereg rozważań, które zapowiadają późniejsze ortodoksyjne nauczanie Kościoła. Można je znaleźć w drugiej księdze jego traktatu Przeciw herezjom. Konieczne jest – twierdzi Ireneusz – by w Bogu zawierały się wszystkie możliwe doskonałości. Nie ma czegoś takiego jak hierarchia bogów lub innych wyższych form istnienia. Jest jeden doskonały Bóg i jest wszystko inne, zależne od Boga ze względu na swój status stworzenia. Ireneusz przedstawia swoje stanowisko, odwołując się zarówno do argumentów filozoficznych, jak i biblijnych. Przywołując Rdz 1,1 i Ef 4,6, twierdzi, że Bóg jest suwerennym stwórcą wszystkich rzeczy. Świadectwem wielkości Stwórcy jest świat fizyczny, twierdzi Ireneusz – i odrzuca spekulacje gnostyków jako niewiarygodne i nie do utrzymania.\nW przekonaniu Ireneusza wszystko zostało stworzone przez Słowo Boga. Nie trzeba żadnego innego narzędzia, gdyż samo Słowo wystarczy, by mogła się urzeczywistnić wola Boża. Słowo to należy do Boga i nie jest pośrednikiem będącym wynikiem stworzenia bądź emanacji. Ponieważ Bóg nie potrzebuje surowca, za pomocą którego mógłby tworzyć świat, nie trzeba tym samym zapewniać Mu wcześniej jakiejś substancji stworzenia. W ten właśnie sposób objawia się moc Boga. Dlatego też Ireneusz z całą mocą przeciwstawia doktrynę o stworzeniu pogańskim poglądom Anaksagorasa, Empedoklesa i Platona. Podkreśla także – w kontrze do spekulacji gnostyków – jedyność, prostotę i niewyrażalność Boga. Rozróżnienie decydujące o wszystkim innym to rozróżnienie między jednym i różnym od wszystkiego Bogiem a całą pozostałą rzeczywistością. Bóg stworzył wszystkie rzeczy, duchowe i materialne, widzialne i niewidzialne. Niepotrzebne są różne wyjaśnienia dla różnych poziomów rzeczywistości. A zatem jest tylko jeden Bóg, Stwórca wszystkiego. Ten Bóg jest Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bogiem Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa i Bogiem, w Którego wierzy Kościół.\nIreneusz w całym swoim dziele dokłada starań, by podkreślić jedność Bożego zamiaru w stworzeniu i odkupieniu. Jest to zasadniczy temat Biblii, wyrażany przez Słowo Boże i Ducha (dwie ręce Boga), aczkolwiek jest jeszcze wiele innych tajemnic, których nie dano nam zrozumieć. Skoro nie da się wyjaśnić wielu zjawisk fizycznych, nie dziwmy się temu, że istnieją wykraczające poza nasze zrozumienie prawdy duchowe. Pytanie o to, co robił Bóg przed stworzeniem świata, należy pominąć milczeniem, a nie wdawać się w bezrozumne spekulacje. Rodzenia Syna przez Ojca w wieczności nie da się przedstawić językiem i nie można go opisywać za pomocą wyjaśnień odwołujących się do rzeczywistości stworzonej.\nZarówno Ireneusz, jak i Tertulian w swoich polemikach z gnostycyzmem podkreślają doktrynę o stworzeniu z niczego, rozszerzając jej znaczenie. Jest ona potrzebna nie tylko po to, by kwestionować założenie o wieczności materii, lecz by podtrzymać bezwzględne rozróżnienie ontologiczne między Bogiem a całą rzeczywistością stworzoną. Kosmos nie jest ciągiem ontologicznych gradacji będących wynikiem kolejnych emanacji natury Boga. Jest jeden Bóg, a wszystko inne istnieje przez moc Słowa Boga. Ponieważ Słowo Boga należy postrzegać jako posiadające istotę boską, nie może być Ono bóstwem pośredniczącym i łączącym jedynego prawdziwego Boga z niższymi stopniami rzeczywistości. A zatem z jednej i z drugiej strony rozróżnienie między Bogiem a światem wymaga doktryny o stworzeniu z niczego. Świat nie ma natury boskiej, zaś Bóg nie jest podzielny ani złożony w taki sposób jak byty stworzone. A zatem powinniśmy pojmować świat jako dobre dzieło stworzenia jednego Boga powstałe z niczego. Tak rozumiane „nic” oznacza po prostu „nie coś”. „Nic” nie oznacza tu jakiejś mglistej pierwotnej substancji zawieszonej między istnieniem a nieistnieniem. Miast tego „nic” powinniśmy rozumieć w znaczeniu czegoś, czego nie ma. Innymi słowy znaczy to, że kosmos nie został uformowany z wiecznej materii ani nie jest emanacją bytu boskiego.\nJedną z konsekwencji tego zdecydowanego rozróżnienia ontologicznego między Stwórcą a stworzeniem jest to, że odkrywanie sposobu działania świata stanowi domenę nie teologii, lecz nauk przyrodniczych. Takie jest właśnie następstwo odrzucenia przez chrześcijaństwo pokusy przypisywania światu boskiej natury, nawet jeśli musiało upłynąć dużo czasu, nim teologia i nauki przyrodnicze mogły się od siebie wyraźniej oddzielić.\nKolejnym skutkiem doktryny o stworzeniu z niczego, jako odmiennej od opisów powstania świata odwołujących się do emanacji, jest to, że akt stworzenia jawi się jako wolne i niczym nieskrępowane działanie Boga. Stworzenie świata nie jest wynikiem żadnej naturalnej konieczności. Nic w bycie boskim nie wymaga, by świat zaistniał, ani też nie zakłada, że musi on posiadać jakąś szczególną formę. Stworzenie jako wolny akt Boga jest działaniem darmowym. Bóg nie ma potrzeby stwarzać świata; jego pojawienie się jest samo w sobie czystym aktem Bożej łaski. W takim rozumieniu stworzenia zawierają się pewne trudności i w historii Kościoła było ono doprecyzowywane na wiele różnych sposobów. W tym miejscu zauważmy jedynie, że od końca drugiego stulecia podkreślanie doktryny o stworzeniu ex nihilo wiązało się równocześnie z podkreślaniem aktu stworzenia jako wolnego, niewymuszonego działania Boga ad extra.\nTo rozróżnienie między dwoma rękami Boga (Słowem i Duchem) a światem stworzonym z niczego podkreślają już tacy autorzy, jak Teofil z Antiochii i Ireneusz z Lyonu. Jest to pod wieloma względami zapowiedź późniejszej teologii nicejskiej z jej ostatecznym twierdzeniem, że Słowo i Duch należy postrzegać jako odznaczające się tą samą istotą co Bóg, a nie jako stworzenia wyższe od innych stworzeń. Ideę stworzenia z niczego wzmocniło jeszcze bardziej rozwiązanie w czwartym wieku kontrowersji ariańskiej. W przeciwieństwie do Ariusza i jego zwolenników tradycja Kościoła podkreśliła wyraźną różnicę między odwiecznym zrodzeniem Syna (który jest także Słowem, czyli Logosem) przez Ojca a stworzeniem świata. Pismo Święte nauczało już wcześniej, że wszystko zostało na początku zrodzone przez Słowo. Przy tym samego Słowa nie należało pojmować jako bytu stworzonego lub półboskiego, pełniącego rolę pośrednika w komunikacji między wiecznym Bogiem a doczesnym światem. Wypracowanie tego stanowiska nie obyło się oczywiście bez przeciągających się zmagań i skomplikowanych debat. Ostatecznie kwestię tę formalnie rozwiązało przyjęcie twierdzenia credo nicejsko-konstantynopolitańskiego (381), według którego Ojciec i Syn są współwieczni i współistotni. „Bóg z Boga, Światłość ze światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego”: Syn był odwiecznie zrodzony z Ojca, dzieląc z Ojcem w pełni Jego Bóstwo. Podobnie i Duch pochodzi od Ojca i nie jest bardziej stworzeniem niż Syn. I Syn, i Duch są w pełni Bogiem, dlatego należy Im się cześć i uwielbienie.\nTo doprecyzowanie teologii trynitarnej jest ważne dla doktryny stworzenia, ponieważ jeszcze bardziej podkreślona zostaje w ten sposób ontologiczna różnica między Bogiem a światem. Jest jeden Trójjedyny Bóg, trzy Osoby Boskie we wzajemnej relacji, będące w pełni wyrazem Boskiej istoty. I jest świat, który Bóg stwarza i który nie jest ani zrodzony, ani nie pochodzi z Boskiej istoty.\nRozróżnienie między Bogiem a światem zostaje zatem wzmocnione i potwierdzone przez ortodoksję nicejską. Świat należy rozumieć jako byt przygodny, ponieważ jego istnienie nie jest wymuszone przez byt Boski, który sam w sobie odznacza się pełnią i wystarcza sam sobie. Świata nie da się też przedstawiać jako wiecznego. Istnienie Boga jest uprzednie w stosunku do istnienia świata, nawet jeśli nie można tego wyrazić w formie uprzedniości czasowej. Nie możemy postrzegać świata jako istniejącego współwiecznie z Bytem Trójjedynym.\nRównocześnie jednak podkreślić należy, że świat pozostaje w relacji do Boga jako rzeczywistość stworzona: został obdarzony przez Boga konkretnym kształtem i charakterem. Stworzenie podtrzymywane w istnieniu i posiadające wyznaczony przez Boga cel jest również miejscem bezustannego Bożego działania. Stąd ontologiczne rozróżnianie Boga i świata nie oznacza braku zaangażowania Boga w świat lub braku łączności ze światem. Nie wynika z tego także, że podległy świat zdany jest na łaskę i niełaskę brutalnej boskiej mocy. Lepiej będzie, gdy tę klasyczną różnicę między Stwórcą a stworzeniem będziemy wyobrażać sobie jako umożliwiającą i kształtującą obowiązującą między nimi relację, do opisu której wymagane są kategorie osobowe. Rozziew ontologiczny między Bogiem a światem nie sprawia bynajmniej, że jedno od drugiego jest odległe. Przeciwnie, dystans ten umożliwia bliską i stałą interakcję.\n Tora Pardes Lauder, Ks. 1, Bereszit, przeł. Sacha Pecaric, Kraków 2003, s. 2.\n Standardowa praca na temat pojawienia się doktryny stworzenia ex nihilo to Gerhard May, Creatio Ex Nihilo: The Doctrine of Creation Out of Nothing in Early Christian Thought, Edinburgh 1994.\n Zob. więcej na ten temat w: Richard Sorabji, Time, Creation, and the Continuum: Theories in Antiquity and the Middle Ages, wyd. 3, Chicago 2006.\n Cytat za: John Dillon, The Middle Platonists, London 1977, s. 207. Zob. także Frances Young, Creatio Ex Nihilo: A Context for the Emergence of the Christian Doctrine of Creation, „Scottish Journal of Theology” 44 (1991): 139–152.\n Platon, Timajos 30 a, za: tenże, Timajos, Kritias albo Atlantyk, przeł. P. Siwek, Warszawa 1986, s. 36.\n Justyn Męczennik, 1 Apologia 59, 1, za: Pierwsi apologeci greccy, przeł. L. Misiarczyk, Kraków 2004, s. 249.\n Tacjan Syryjczyk, Mowa do Greków 5, 5, za: Pierwsi apologeci greccy, dz. cyt., s. 316.\n G. May, Creatio Ex Nihilo, dz. cyt., s. 118–178.\n Teofil z Antiochii, Do Autolika II, 4,7, za: Pierwsi apologeci greccy, dz. cyt., s. 400.\n Ireneusz z Lyonu, Adversus haereses II, 2, 4–5.\n Ireneusz z Lyonu, Adversus haereses II. 30, 9.\nprof. teologii i filozofii na uniwersytecie w Edynburgu, członek Akademii Brytyjskiej\nJeśli początkiem prawdziwej modlitwy jest Boże pragnienie nas samych – jeśli modlitwa jest darem, który otrzymujemy, nim staje się doskonaloną przez nas praktyką – wówczas główną przeszkodą wzrastania w życiu modlitwą jest pycha.\nDroga Krzyżowa ze św. Charbelem - stacja X\nW relacji z Bogiem boimy się utracić cokolwiek z tego, co posiadamy, bronimy się przed oddaniem Mu czegokolwiek. Niech o. Charbel będzie dla nas wzorem „ogołocenia z samego siebie”\nKapłani żydowscy nie mogli poślubić kobiety rozwiedzionej, wdowy ani porzuconej przez męża, ani też „zbezczeszczonej przez nierząd”