Mieszkańcom Leżajska pomyślności, ciepła i radości oraz wiele serdeczności w Wielkanoc i pozostałe dni roku życzą Burmistrz i Rada Miejska Leżajska - PDF\nMieszkańcom Leżajska pomyślności, ciepła i radości oraz wiele serdeczności w Wielkanoc i pozostałe dni roku życzą Burmistrz i Rada Miejska Leżajska\nDownload "Mieszkańcom Leżajska pomyślności, ciepła i radości oraz wiele serdeczności w Wielkanoc i pozostałe dni roku życzą Burmistrz i Rada Miejska Leżajska"\n1 MARZEC/KWIECIEŃ 2006 Nr 3/4 ( ); Rok XV Pismo Burmistrza i Rady Miejskiej w Leżajsku Mieszkańcom Leżajska pomyślności, ciepła i radości oraz wiele serdeczności w Wielkanoc i pozostałe dni roku życzą Burmistrz i Rada Miejska Leżajska Cena: 1,50 zł Obwodnica Leżajska w zasięgu ręki! czytaj na stronie 2 W numerze: o obwodnicy Leżajska o inwestycjach w mieście o odkryciach w klasztorze o nowym zakładzie w specjalnej strefie ekonomicznej o zmianach kadrowych w Browarze o sukcesie szpitala o innowacjach w Instal Systems o szansach Pogoni 1\n2 gospodarka Od lewej: przewodniczący RM Mieczysław Sroka, minister Transportu i Budownictwa Jerzy Polaczek i burmistrz Leżajska Tadeusz Trębacz. Obwodnica w zasięgu ręki Wszystko wskazuje na to, że budowa obwodnicy miasta Leżajska rozpocznie się w 2007 roku. Pieniądze na ten cel mają być zarezerwowane w przyszłorocznym budżecie Państwa. O takiej decyzji poinformował Burmistrza Leżajska Tadeusza Trębacza i przewodniczącego Rady Miejskiej Mieczysława Srokę Minister Transportu i Budownictwa Jerzy Polaczek. 29 marca br. burmistrz Tadeusz Trębacz i przewodniczący RM Mieczysław Sroka zostali przyjęci przez ministra Jerzego Polaczka. Przedstawiciele leżajskiego samorządu przedstawili dokumenty i omówili zakres wykonanych już prac przygotowawczych do powstania obwodnicy Leżajska. Spotkanie to zakończyło się bardzo obiecująco minister Polaczek wydał dyspozycję podsekretarzowi stanu ds. drogownictwa Piotrowi Stommie i dyrektorowi generalnemu GDDKiA Zbigniewowi Kotlarkowi, aby wniosek Burmistrza Leżajska w sprawie budowy obwodnicy miasta został ujęty w planie wydatków w Krajowym Funduszu Drogowym na rok Te obiecane fundusze to wielka sprawa powiedział nam burmistrz Tadeusz Trębacz. Tylko ich brak był przeszkodą w rozpoczęciu tej inwestycji. Leżajsk jest w komfortowej sytuacji - dokumentacja obwodnicy jest gotowa, wyznaczona trasa nie przebiega przez tereny zabudowane, nie ma żadnych zastrzeżeń ze strony społeczności lokalnej. Przypomnijmy. Zgodnie z trójstronnym porozumieniem z września 2004 roku metrowy łącznik od ulicy św. Jana z Dukli do drogi krajowej zostanie sfinansowany wspólnie przez miasto i Podkarpacki Urząd 2 Marszałkowski. A obwodnicę sfinansuje GDDKiA. Pierwszy etap obwodnicy to odcinek 3,7 km, który zakończy się przed lasem w Wierzawicach. Jest szansa, że jego budowa rozpocznie się przed końcem przyszłego roku. (bwl)\n3 dzień za dniem Trzeci zakład w strefie 3 kwietnia br. klamka zapadła. Firma Netkom sp. z o.o. reprezentowana przez właścicieli Andrzeja Murdzię i Krzysztofa Dumę kupiła od miasta teren w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Euro-Park Mielec, obszar w Leżajsku. Akt notarialny podpisali właściciele spółki, a w imieniu miasta burmistrz Tadeusz Trębacz. Na razie jest to działka porośnięta chwastami. Ale jesienią jej widok ma zmienić się nie do poznania. Stanie na niej hala produkcyjno-magazynowa z zapleczem biurowym firmy elektronicznej Netkom. Taką nadzieję żywią jej właściciele. Etap projektowania hali dobiega końca. Pozostaje jeszcze faza załatwiania różnego rodzaju formalności zanim możliwe będzie rozpoczęcie inwestycji. Firma Netkom działa od 2001 roku. Jej siedziba mieści się w Leżajsku. Dotychczas korzystaliśmy z dzierżawionych pomieszczeń mówi prezes Zarządu Andrzej Murdzia ale ponieważ zamierzamy ubiegać się o uzyskanie certyfikatu ISO 9000, musimy dostosować się do wymaganych warunków, wprowadzić pewne obostrzenia pod względem jakości. Własne lokum ułatwi nam zarządzanie produkcją i umożliwi inwestowanie w rozwój, w przyszłość. Netkom jest spółką z całkowicie polskim kapitałem, tworzoną od podstaw na terenie Leżajska, zajmuje się produkcją w kooperacji z firmą Siemens terminali GSM, które służą do wszelkiego rodzaju bezprzewodowego przesyłu danych pomiędzy różnymi urządzeniami. Na przykład takim urządzeniem przez nas produkowanym, jest terminal GSM, który w technice GPRS i technice EDGE przekazuje dane i powoduje, że w sposób bezprzewodowy możemy być SIEĆ SKLEPÓW Akt notarialny podpisali (od prawej): burmistrz Leżajska Tadeusz Trębacz, właściciele firmy Netkom : Andrzej Murdzia i Krzysztof Duma. podłączeni do Internetu. To są technologie w ramach systemu GSM, które zostały stworzone do szybszego przekazywania danych. Netkom ma we Wrocławiu biuro badawczo-rozwojowe, w którym zatrudnia programistów i informatyków, specjalistów z dziedziny budowy podzespołów elektronicznych. W leżajskim zakładzie potrzebni są i będą elektronicy, informatycy i przede wszystkim programiści, którzy są w stanie programować w językach Java i C++. Wielkość zatrudnienia jest uzależniona od komercji i fachowości. Jesteśmy zainteresowani tym, żeby pozyskać ludzi o wysokich kwalifikacjach w zakresie programowani i projektowania układów elektronicznych dodaje A. Murdzia. Do tej pory mieliśmy problemy z pozyskaniem wysokokwalifikowanych specjalistów, ale może to się zmieni. Poziom zatrudnienia będzie ściśle zależał od tego, czy i jakich specjalistów będziemy mogli pozyskać na tym terenie. W tej chwili w pełnym wymiarze zatrudniamy około 25 osób i dodatkowo w miarę potrzeb na umowy zlecenia około 20 osób. Natomiast jeśli znajdziemy wysoko wykwalifikowanych specjalistów i nie zmaleje, lecz wzrośnie popyt na nasze wyroby mamy taką nadzieję to planujemy wzrost zatrudnienia do osób. Takie są nasze plany krótkoterminowe. (bwl) Leżajsk ul. A. Mickiewicza 58 (Dawne Kino Radość) Kolbuszowa, Sokołów Młp., Ropczyce, Kamień, Mielec Alleluja dziś śpiewamy, Bogu cześć i chwałę dajmy, Bo zmartwychwstał nasz Zbawiciel, Tego świata Odkupiciel. Zdrowia, radości i powodzenia Życzy Zarząd oraz pracownicy firmy Orzech. 3\n4 dzień za dniem Wspomnienie 1 lutego 2006 r. pożegnaliśmy specjalistę chorób wewnętrznych i specjalistę w zakresie analityki lek. med. Izabelę Danys z domu Depowską. Pani doktor urodziła się 30 sierpnia 1925 roku w Leżajsku. Tutaj uczęszczała do szkoły podstawowej i tu ukończyła liceum ogólnokształcące. W czasie drugiej wojny światowej dotknęła ją straszna tragedia podczas pacyfikacji Leżajska 28 maja 1943 roku Niemcy rozstrzelali jej ojca i brata, a matka została wywieziona i też zginęła. Została sama. Los jednak sprawił, ze na jej drodze stanęli dobrzy i życzliwi ludzie, dzięki którym i samej sobie dzielnie krocząc ukończyła w 1951 roku Akademie Medyczną we Wrocławiu. Pierwsza praca w charakterze lekarza dyżurnego Pogotowia Ratunkowego przypadła jej w Bielawie, następnie była asystentem w Pracowni Analitycznej w Szpitalu Miejskim w Warszawie. W 1955 roku podjęła pracę w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Rzeszowie, będąc równocześnie kierownikiem Laboratorium Szpitala Wojewódzkiego w Rzeszowie. Od 1957 roku na dobre zagościła w Leżajsku, dzieląc swój czas pracy między Laboratorium Analityczne a Poradnię Ogólną, równocześnie dyżurując w Pogotowiu Ratunkowym. Od 1964 pełniła obowiązki ordynatora Oddziału Wewnętrznego w Szpitalu Miejskim w Nowej Sarzynie, a następnie od 1966 roku była ordynatorem tego oddziału. Przez 18 lat dojeżdżała z Leżajska do Nowej Sarzyny pociągiem bez względu na porę i pogodę. Od 1981 roku do 1990 była ordynatorem Oddziału Wewnętrznego Szpitala Miejskiego w Leżajsku. Aktywna zawodowo do 1998 roku. W 1985 roku została uhonorowana odznaką Zasłużony dla województwa rzeszowskiego a w 1988 roku otrzymała złoty Krzyż Zasługi. Przez wiele lat była kierownikiem specjalizacji młodszych lekarzy w zakresie chorób wewnętrznych. Koledzy wyrażali się o niej: pracowita, uczciwa i koleżeńska. Dla nas wszystkich była doskonałym wzorem etyki lekarskiej i wielkiej kultury. Ze wzruszeniem pracownicy oddziału wewnętrznego mówili o niej, że była nie tylko ordynatorem, lekarzem, ale także matką dla wielu z nich, interesując się również ich życiem rodzinnym. Zawsze spokojna, wrażliwa, cierpliwa dla pacjentów. Spełniła się także w swoim macierzyństwie, mając dwóch synów, z których była bardzo dumna. Po zakończeniu wielkiego liczenia pieniędzy zebranych w tym roku przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy do ratusza zaproszeni zostali członkowie Sztabu, pracownicy prowadzący koncerty i najbardziej aktywni wolontariusze. Burmistrz Leżajska Tadeusz Trębacz pogratulował im sukcesu, jakim była rekordowa suma zł, wyraził uznanie za zaangażowanie w organizację tej wielkiej kwesty na rzecz wyposażenia szpitali w aparaturę do ratowania życia dzieci. Dyplomy uznania otrzymali: Anna Frań, Elżbieta Furmańska, Andrzej Wyszyński, Urszula Wyszyńska, Aneta Mateja, Maria Horoszko, Damian Wyszyński, Ewa Rejman, Michał Rejman, Maciej Markocki, Dionizy Kyc, Damian Dec, Jerzy Rejman. Przy okazji warto dodać, że od 2000 roku dzięki tej akcji Szpital Powiatowy w Leżajsku otrzymał już sprzęt medyczny dla oddziałów dziecięcego i noworodków o wartości przekraczającej kwotę zł, nie licząc tegorocznej zbiórki. Z pieniędzy zebranych w tym roku potrzebny sprzęt medyczny zostanie dopiero zakupiony. (bwl) Konkurs o Janie Pawle II 22 marca br. w Bibliotece Publicznej odbyło się spotkanie komisji konkursowej, której celem było rozstrzygnięcie powiatowego konkursu pt. JP II co wniósł w moje życie pontyfikat Jana Pawła II. Do konkursu zgłoszono 70 prac plastycznych i 27 literackich, których autorami byli uczniowie szkół ponad podstawowych i dorośli. Komisja konkursowa obradowała w następującym składzie: Krzysztof Pęcak, Marta Zdeb, ks. Jerzy Gałązka, Adam Fus, Jolanta Korasadowicz. Za formy plastyczne nagrody otrzymali: Izabela Tokarz, Sylwia Łoś, Anna Dźwierzyńska, Joanna Sztyrak, Edyta Pęcak, Marta Hołota. Wyróżnienia: Łukasz Osipa, Alicja Lic, Marta Pieczonka, Aneta Kuczek, Waldemar Bienias. Forma haft krzyżykowy nagrodzeni: Agnieszka Kiełbowicz, Małgorzata Lenart, Lucyna Grochmalicka, Zofia Dziuba. Wyróżnienie: Katarzyna Łętowska. Forma literacka (wiersz) nagrodzeni: Kaja Pełka, Magdalena Nykiel, Tobiasz Kaduk. Wyróżnieni: Joanna Borowska, Maria Kondub, Dawid Krajewski, Magdalena Kulpa, Aleksandra Bienias. Forma literacka (opowiadanie) nagrody: Katarzyna Bieleń, Paulina Lenart, Agnieszka Śliwa, Ewelina Łętowska, Elżbieta Rorat i Agata Markowicz. Wyróżnienie: Jerzy Kowcz. Nagrodę specjalną za formę i warsztat otrzymał Bartosz Leja. (jm) Panu Wojciechowi Tokarzowi radnemu Rady Miejskiej w Leżajsku wyrazy głębokiego współczucia i szczerego żalu po stracie OJCA składają Burmistrz i Rada Miejska w Leżajsku oraz pracownicy Urzędu Miejskiego Samorząd lekarski i dyrekcja szpitala w Leżajsku uroczyście podziękował pani doktor Izabeli Danys (trzecia od lewej) za wieloletnią pracę. Głęboko wierzymy, że swoją pracą, swoim życiem zasłużyła sobie na to drugie życie życie wieczne. Anna Czarnecka lekarz medycyny, młodsza koleżanka z SPZOZ w Leżajsku 4 Panu Henrykowi Opałce wyrazy szczerego współczucia z powodu śmierci OJCA składają Burmistrz Leżajska oraz koleżanki i koledzy z Urzędu Miejskiego w Leżajsku Pani Celinie Turosz wyrazy głębokiego współczucia z powodu śmierci TEŚCIA składają Burmistrz Leżajska oraz koleżanki i koledzy z Urzędu Miejskiego w Leżajsku\n5 fakty i opinie Rewitalizacja w Leżajsku Samorząd Leżajska na przełomie minionego i obecnego roku postanowił przystąpić do programu rewitalizacji obszarów miejskich; radni przyjęli w tej sprawie stosowną uchwałę. Powołany przez Burmistrza Leżajska Komitet Sterujący rozpoczął prace nad opracowaniem Lokalnego Programu Rewitalizacji Leżajska. Oznacza to, że w ciągu kilku najbliższych lat miasto ma szansę zmienić się pod wieloma względami nie do poznania nie tylko zyskać na wyglądzie, ale też rozwinąć infrastrukturę społeczną i gospodarczą. Na realizację projektów, zawartych w tym programie, miasto może uzyskać dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej. Wyznaczone zostały cztery strefy w mieście, które objęte zostaną tym programem. Są to: zabytkowe śródmieście miasta w otoczeniu rynku, teren osiedla budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego, rejon dworców autobusowego i kolejowego oraz ulicy Mickiewicza, osiedle Podklasztor wraz z zabytkowym zespołem klasztornym o. bernardynów i szpitalem powiatowym. Rewitalizacja jest kompleksowym programem działań, obejmujących remonty i modernizacje zabudowy oraz przestrzeni publicznych, rewaloryzacje zabytków, jednakże w odróżnieniu od renowacji, powiązanych także z rozwojem gospo- darczym i społecznym na określonym obszarze. Celem tego programu jest wszechstronne odnowienie i ożywienie konkretnego terenu. W ramach programu rewitalizacji trzy powołane przez burmistrza zespoły robocze opracowują szczegółowe projekty rozwoju wybranych obszarów. Po przejściu kolejnych szczebli proceduralnych i ostatecznej akceptacji, zaczną być realizowane. Ale tylko w tym kształcie, w jakim zostały zatwierdzone. Olśnienie w trakcie realizacji projektu, że na przykład w sąsiedztwie krytej pływalni przydałoby się sztuczne lodowisko albo bo ja wiem kręgielnia, będzie już musztardą po obiedzie. Dlatego tak bardzo ważną sprawą jest teraz wnikliwa komunikacja społeczna, rejestrowanie i analizowanie wszelkich pomysłów ludzi zainteresowanych rewitalizacją konkretnych terenów miasta, by potem nie okazało się, że jest już za późno na wprowadzenie innowacji. Do udziału w tej fazie przygotowań programu rewitalizacji miasta, do konsultacji społecznych samorząd lokalny zaprasza więc wszystkich w Leżajsku właścicieli zakładów pracy i mieszkańców. Lokalny Program Rewitalizacji miasta Leżajska opracowywany jest przy pomocy (bezpłatnej) ekspertów firmy konsultingowej Kantor Polska Sp. z o.o. z Warszawy w ramach unijnego źródła finansowania projektów, jakim jest Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego koordynowany przez Urząd Marszałkowski w Rzeszowie. Prezentacja Programu z udziałem ekspertów z Kantor Polska odbyła się 14 marca br. w Urzędzie Miejskim w Leżajsku. Na tym inauguracyjnym spotkaniu zostały powołane trzy zespoły robocze i jeden horyzontalny. Robocze przygotowują materiały w swoich zakresach, natomiast horyzontalny ma je opiniować. 28 marca br. odbyło się drugie spotkanie, w którym uczestniczyły pełne składy zespołów roboczych. Zostały przyjęte założenia programu rewitalizacji, zidentyfikowane problemy i czynniki rozwojowe w trzech sferach: gospodarczej, społecznej i techniczno-przestrzennej miasta oraz przeanalizowane czynniki SWOT, które określają atuty, słabości, szanse i zagrożenia dla każdej strefy w omawianym obszarze rewitalizowanym. Obradował też zespół horyzontalny, w którego skład wchodzą przedstawiciele organizacji, przedsiębiorstw, instytucji, starostwa, policji, straży pożarnej. Oceniają oni i analizują przygotowane materiały z punktu widzenia nie tylko potrzeb miasta, ale i własnych. Współpraca między zespołem horyzontalnym i zespołami roboczymi trwa. Z pomocą techniczną firmy Kantor przebiega prawidłowo. O postępach tych prac będziemy informowali w kolejnych wydaniach BM. (bwl) W Miejskim Centrum Kultury Muzyczna gala Przez cały karnawał trwał w Leżajsku plebiscyt na najpopularniejszych wykonawców muzyki pop, najpopularniejsze firmy fonograficzne, rozgłośnie radiowe i stacje telewizyjne oraz ludzi kultury. Ogłosił go tygodnik Program TV, nadając miano Najpopularniejsi Reprezentowała go firma DJ Mirek Music Company z Krakowa, która zadomowiła się w leżajskim MCK na blisko trzy zimowe miesiące organizując w każdą sobotę lutego dyskoteki karnawałowe dla młodzieży w Pubie Legenda i wydając płytę z piosenkami dla dzieci w wykonaniu znanych piosenkarzy. Finałem plebiscytu, w którym głosy zbierane były podczas wspomnianych dyskotek, w formie kartek pocztowych, esemesów, mejli, internetowego radia, był koncert w MCK 28 marca br. Laureaci plebiscytu otrzymali statuetki ze szkła słoń szczęścia i dyplomy. Jednym z nich był Burmistrz Leżajska Tadeusz Trębacz, jako włodarz Miasta przyjaznego Kulturze. Statuetki te przyznawane też były w kategoriach: płyta roku, zespół roku, wokalista roku. Najwięcej nagród (po trzy statuetki) otrzymały zespoły: Combi i Lerek&Nowator. Głównymi sponsorami były: Browar w Leżajsku i Smak-Eko w Górnie. Niestety, zapowiadany wszem i wobec koncert, pozostawił po sobie niesmak. Plakaty, informujące o nim, zapowiadały występ między innymi takich solistów i zespołów, jak: Mandaryna, Mold, East Clubbers, Brown Cube, Queens, Bartek Wrona, Lerek & Nowator, Szymon Wydra & Carpe Diem, Mleko. Bilety na koncert kosztowały 40 złotych. Widownia podczas koncertu niemal pękała w szwach nie dlatego jednak, że wszyscy kupili bilety w wyznaczonej cenie. Otóż, w miarę zbliżania się godziny zero bilety zaczęły tanieć ich cena spadła do 10 złotych. W końcu zaczęto też wpuszczać widzów za darmo. Oliwy do ognia dodał fakt, że nie wszyscy zapowiedziani na plakacie soliści i zespoły wystąpili. Mandaryna najpierw była w drodze z Rzeszowa do Leżajska, potem okazało się, że wyleciała do Londynu, Bartek Wrona też nie dojechał. Szymon Wydra nie mógł śpiewać, bo miał chore gardło Ci, którzy zapłacili za bilety 40 złotych, poczuli się podwójnie oszukani. Zażądali zwrotu pieniędzy. Otrzymali je tego samego dnia. Pozostali jak twierdzi DJ Mirek czyli Mirosław Wiechczyński z firmy DJ Mirek Music Company dostaną zaproszenia na koncert zespołu Kombi, który ma odbyć się w Leżajsku w pierwszym półroczu tego roku. Ubolewam nad Na okładce: Uczniowie Gimnazjum Miejskiego w Leżajsku w Misterium Wielkopostnym, przygotowanym pod kierunkiem Elżbiety Dec, Agnieszki Kuczkowskiej, Gabrieli Ćwiek i Barbary Kątnik-Simko według scenariusza A. Kuczkowskiej oraz przy pomocy Siostry Anny Maciny. Od lewej: Diana Golińska, Anna Szamik, Roksana Lipka, Jolanta Kuczkowska, Kacper Krawczak, Marzen Krupa i Miłosz Pokora. Fot. Jerzy Świta tym, co się stało powiedział po koncercie. Tak się składa, że wszyscy wykonawcy, którzy mieli wystąpić, a nie wystąpili, związani byli z firmą fonograficzną Universal, która też nad tym ubolewa. Niedopatrzeniem z naszej strony było to, że podczas gali nie wszyscy nagrodzeni muszą wystąpić, a nawet przybyć na nią. Ważne, że zostali nagrodzeni. Tak jest na całym świecie. Skoro tak, to po co na galowym plakacie wymieniono solistów i zespoły, które wystąpią w tym galowym koncercie? Barbara Woś-Lisiecka MCK zaprasza 22 kwietnia br. o godz. 17 w sali widowiskowej Miejskiego Centrum Kultury w Leżajsku odbędzie się koncert MARCINA DAŃCA cena biletu 35 zł Wszelkich informacji udziela oraz prowadzi przedsprzedaż i sprzedaż biletów Miejskie Centrum Kultury w Leżajsku, ul. Mickiewicza 65, tel./faks\n6 gospodarka Zadania inwestycyjne w Leżajsku w roku 2006 Minęły już trzy miesiące inwestycyjnego roku. To okres, w którym realizacja robót z racji zimy i mrozów jest poważnie utrudniona, ale to także czas wykorzystywany na prowadzenie intensywnych prac przygotowawczych, związanych przede wszystkim z wyłanianiem wykonawców robót. Działania te muszą być prowadzone w oparciu o przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych, która szczegółowo opisuje procedury postępowania. Przy dużych zamówieniach są one długotrwałe, a stworzona uczestnikom przetargów możliwość kwestionowania prawidłowości postępowania, jest często powodem znacznych opóźnień w realizacji prac. Doświadczyli tego Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przy wyborze wykonawców robót przebudowy ulicy Rzeszowskiej i budowy ronda. Protesty przeciągające procedurę oraz wyjątkowo niesprzyjająca aura nie pozwoliły na rozpoczęcie robót w ubiegłym roku. I choć w przypadku ronda opóźnienia te nie miały większego wpływu na funkcjonowania miasta, to w przypadku ulicy Rzeszowskiej tragiczny stan nawierzchni wywoływał bardzo wiele negatywnych emocji i narzekań mieszkańców. Wprawdzie wspomniane inwestycje nie są prowadzone przez Miasto, ale bez jego zaangażowania w ich przygotowanie, albo nie byłyby realizowane, albo ich realizacja przesuwana byłaby na lata późniejsze. 6 Ulica Rzeszowska Wspomniane inwestycje drogowe, które zostaną zrealizowane w tym roku, są bez wątpienia najważniejsze z punktu widzenia funkcjonowania układu drogowego w mieście. Przebudowa drogi wojewódzkiej Leżajsk-Łańcut, w ciągu której leży ulica Rzeszowska, zostanie zakończona do końca listopada 2006 roku. O wykonanie modernizacji ulicy Rzeszowskiej Miasto zabiegało od wielu lat. Podstawowym celem, który przyświecał pracom projektowym była poprawa bezpieczeństwa ruchu, szczególnie pieszych na części ulicy, gdzie brakowało chodników. Dla jego realizacji niezbędna była taka zmiana usytuowania jezdni, aby odsunąć ją od wchodzącego praktycznie na ulicę budynku przy ul. Rzeszowskiej 71 (tzw. Wygody) i usytuować tam chodnik. Istniejące uwarunkowania w formie wąskiego wiaduktu oraz przylegającego do jezdni głębokiego wąwozu, a także konieczność odkupienia niezbędnego gruntu od osób prywatnych nie sprzyjały prowadzonym pracom projektowym. W pokonywanie pojawiających się trudności aktywnie włączało się Miasto zarówno w sferze technicznej, jak i przekonywaniu właścicieli gruntów, by zgodzili się odstąpić ich część pod potrzeby przebudowy drogi. Miasto również udostępniło grunt na ten cel. W sukurs przyszła też Unia Europejska, która stworzyła możliwości znaczącego dofinansowania takich robót (75 proc. ich wartości). W rezultacie realizowanego przez PZDW w Rzeszowie projektu Przebudowa drogi wojewódzkiej nr 877 Leżajsk Łańcut wraz z drogami łącznikowymi zostanie całkowicie zmodernizowana ulica Rzeszowska od ronda w Rynku do granic miasta, wiadukt zostanie poszerzony, a jezdnia na znacznej części zostanie wyposażona w obustronne chodniki. Wartość robót całej przebudowy wynosi ponad 30 mln zł, z czego znaczna część zostanie zainwestowana w Leżajsku. Rondo Przebudowa skrzyżowania drogi krajowej nr 77 (ul. Mickiewicza) z drogą wojewódzką nr 877 (ul. Słowackiego) to drugie drogowe zadanie realizowane przy niewielkim zaangażowaniu finansowym Miasta. Podobnie jak w przypadku modernizacji ulicy Rzeszowskiej, o przebudowę tego Drogi w mieście Z inwestycji realizowanych przez Miasto najważniejszą grupę stanowią inwestycje drogowe. Również w tym przypadku na ich budowę zdecydowany wpływ miały środki pochodzące z Unii Europejskiej. Najlepszym przykładem jest realizacja przebudowy ulicy Podolszyny. Projekt modernizacji tej drogi został opracowany jeszcze w 1999 roku, ale realizacja prac podzielona była na kilka etapów. Część drogi przebudowana została w 2000 roku po wykonaniu kanalizacji sanitarnej. Drugi etap prac wykonano w 2004 roku, a dopiero po uzyskaniu dofinansowania tego zadania środkami unijnymi, zakończone zostaną w tym roku wszystkie zaprojektowane prace. Ulica otrzyma nową nawierzchnię, istniejący na rowie mostek zostanie przebudowany na przepust skrzynkowy, zostanie wykonany jednostronny chodnik. Ze środków UE dofinansowana zostanie również budowa ulic: Klonowej, Akacjowej i Wierzbowej. Zostaną one wyposażone w kanalizację deszczową, oświetlenie i jednostronne chodniki. Drogi realizowane będą w ramach projektu: Rozbudowa układu komunikacyjnego we wschodniej części miasta, w skład którego wchodzą również wykonane w ubiegłym roku ulice: ppłk Więcława-Śląskiego i Baczyńskiego oraz zrealizowany w 2004 roku ostatni etap drogi do dzielnicy przemysłowej (dzisiaj ul. Boronia) od drogi powiatowej Leżajsk Stare Miasto do kraskrzyżowania Miasto występowało wielokrotnie zarówno do GDDKiA jak i PZDW, które zarządzają tymi drogami. Jednak istniejący w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania budynek mieszkalny uniemożliwiał realizację jakiegokolwiek rozwiązania. Z chwilą pojawienia się możliwości nabycia niezbędnego dla przebudowy skrzyżowania gruntu, przy niezwykle aktywnym zaangażowaniu się burmistrza Tadeusza Trębacza, który zaprosił do Leżajska decydentów, w tym ministra transportu i budownictwa, przekonał ich o konieczności budowy w tym miejscu ronda, rozpoczę- te zostały prace projektowe. Miasto zaangażowało się przede wszystkim w sprawę wykupu niezbędnego gruntu, ale także aktywnie uczestniczyło w pracach koncepcyjnych, które rozstrzygały o rozwiązaniach technicznych. Zadanie to finansowane jest przede wszystkim przez GDDKiA, która wyasygnuje na ten cel ponad 1 mln zł. PZDW finansuje roboty o wartości 240 tys. zł. W rezultacie na początku czerwca nowe rondo znacznie poprawni płynność ruchu i bezpieczeństwo na skrzyżowaniu tych ulic. Klasztor i dworek starościński Trzecia bardzo ważną dla miasta inwestycją, realizowana przez Starostwo Powiatowe, jest Rewaloryzacja Dworku Starościńskiego oraz murów i baszt Klasztoru OO. Bernardynów. Do końca października 2007 roku, kosztem ponad 6,8 mln zł, zostanie wyremontowana część klasztoru, a obiekty dawnego liceum ogólnokształcącego, a ostatnio szkoły podstawowej nr 4 zostaną przywrócone do życia. I w tym przypadku, bez środków Unii Europejskiej (75 proc. kosztów) nie byłaby możliwa szybka realizacja prac.\n7 jowej nr 77. Wszystkie wymienione wcześniej drogi wspomagane były środkami z UE w wysokości 75 proc. i z budżetu państwa w wysokości 10 proc. kosztów ich realizacji. W rejonie ulic: Klonowej i Wierzbowej zostanie przebudowana również ulica Reymonta. W ramach tego zadania część przydrożnego rowu zastąpi rurociąg, pojawią się krawężniki i nowa nawierzchnia. W 2006 roku zostanie wykonana tylko część prac (do skrzyżowania z ul. Wierzbową) ale wraz z ul. Klonową i Akacjową doprowadzi to do uporządkowania znacznej części tego terenu. Ulica Leśna Kolejnym ważnym i długo przygotowywanym zadaniem drogowym jest przedłużenie ulicy Leśnej od szpitala do zmienionych granic miasta. Jak to często bywa, przeszkodą, która nie pozwalała na wcześniejszą budowę tej ulicy, były sprawy własnościowe ludzie niechętnie odstępują swój grunt pod drogi. Wraz z nabyciem ostatniej działki w ubiegłym roku został wykonany projekt budowlany i uzyskane pozwolenie na budowę. Realizacja tej ulicy stała się tym bardziej pilna, gdy po przekazaniu przez Miasto działki, przylegającej do szpitala, został na niej urządzony prowizoryczny parking. Z jednej strony zniknął problem nieuporządkowanego parkowania pojazdów przy szpitalu, z drugiej samochody, korzystające z parkingu, rozjeździły drogę, prowadzącą również do osiedla za szpitalem. Nieustanne interwencje mieszkańców, szczególnie po zmianie granic miasta, były dodatkowym bodźcem do podjęcia działań, prowadzących do szybkiego rozwiązania także i tej sprawy. Wprawdzie zarezerwowane w budżecie miasta na ten rok środki nie pozwolą na realizację wszystkich zaprojektowanych prac (chodnika), to nowa droga rozwiąże powstałe problemy, doprowadzi do likwidacji kolejnej nawierzchni żużlowej i w znacznym stopniu poprawi estetykę otoczenia szpitala. Ulica Braci Śniadeckich W budżecie miasta na 2006 rok Rada Miejska przeznaczyła również środki na wykonanie remontu nawierzchni ulicy Braci Śniadeckich. Planowane roboty obejmują wymianę krawężników, powiększenie zatok postojowych i nową nawierzchnię asfaltową na całej długości ulicy oraz zatoki przed budynkami przy tej ulicy. Zadanie to realizowane będzie w ścisłej współpracy ze Spółdzielnią Mieszkaniową, która sfinansuje ze swoich środków remont nawierzchni parkingu przy budynku wielorodzinnym Skłodowskiej nr 1 i zatoki postojowej przy budynku Skłodowskiej nr 7, przylegającej do ulicy Braci Śniadeckich. Parkingi przy Skłodowskiej Drugą inwestycją, która realizowana będzie wspólnie ze Spółdzielnią Mieszkaniową jest budowa parkingu przy ulicy Skłodowskiej. To efekt prowadzonej od kilku lat współpracy w dziedzinie zwiększenia liczby miejsc parkingowych w okolicy budynku Policji, Zespołu Szkół Licealnych i budynków wielorodzinnych. Od czasu, gdy ulica Skłodowskiej została połączona z ulicą Jagiełły, powstał problem parkujące dotychczas na niej samochody musiały szukać sobie nowego miejsca. Miasto aktywnie włączyło się w jego rozwiązanie, a także w sprawę poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na tej drodze. W pierwszej kolejności powstał łącznik pomiędzy ulicami: Sandomierską i Skłodowskiej, przy którym zlokalizowano zatokę postojową dla kilkudziesięciu samochodów. Zadanie to realizowane było wspólnie ze Spółdzielnią Mieszkaniową. Drugim etapem, który prowadził do uporządkowania parkowania przy pawilonie handlowym i Powiatowej Komendzie Policji była przebudowa zatoki postojowej na parking oddzielony od jezdni. Równolegle prowadzone były prace związane z uregulowaniem stanu prawnego gruntów przylegających do ulicy Skłodowskiej. Przejęcie gruntów od skarbu państwa oraz wykupienie jednej działki pozwoliło na zaprojektowanie parkingu dla 39 samochodów. Wkrótce rozpoczną się prace budowlane finansowane po połowie przez Miasto i Spółdzielnię Mieszkaniową. Jest to tym bardziej istotne, że w krótkiej perspektywie ulica Skłodowskiej zostanie łącznikiem do projektowanej obwodnicy, o budowę której Miasto zabiega od wielu lat. Obwodnica Leżajska 29 marca Br. burmistrz Tadeusz Trębacz i przewodniczący Rady Miejskiej Mieczysław Sroka na spotkaniu u ministra transportu i budownictwa Jerzego Polaczka uzyskali pisemne potwierdzenie zarezerwowania niezbędnych środków finansowych na to zadanie w planie 2007 roku. Wszystko wskazuje na to, że budowa I etapu obwodnicy staje się faktem. Cały czas prowadzone są prace przygotowujące to zadanie do realizacji. Pomimo pojawiających się przeszkód prawnych wszystko wskazuje na to, że w połowie 2007 roku zostaną zakończone prace projektowe. Pierwszy etap budowy obwodnicy będzie obejmował odcinek o długości ok. 3,7 km, który realizowany będzie przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Miasto zobowiązało się do budowy połączenia układu lokalnego z obwodnicą. Będzie to odcinek drogi o długości ok. 850 m od skrzyżowania ulic: Skłodowskiej i Jagiełły z projektowaną obwodnicą. Na rozpoczęcie prac projektowych tego łącznika w budżecie miasta zostały zarezerwowane środki finansowe. Koszt budowy I etapu obwodnicy szacowany jest na kwotę 35 mln zł. Miasto nigdy nie byłoby w stanie samodzielnie rozwiązać tego problemu. Aby jasno przedstawić skalę problemu wystarczy powiedzieć, że rocznie na inwestycje miejskie przeznaczane jest ok. 3 mln zł. Ale wieloletnie współdziałanie z GDD- KiA przybliża rozwiązanie i tej sprawy. Ulica Mickiewicza Obwodnica to nie jedyny przykład współpracy Miasta i GDDKiA. Wymieniona wcześniej budowa ronda na skrzyżowaniu ulic: Mickiewicza i Słowackiego, jeszcze wcześniej ronda przy ratuszu, a także wieloletnia współpraca związana z wykonaniem remontu chodników przy ulicy Mickiewicza pokazuje, że jest możliwe wspólne rozwiązywanie ważnych problemów społeczności lokalnych. Podtrzymując tę współpracę, w budżecie miasta na 2006 rok ujęte zostały środki na kontynuację przebudowy chodników przy ulicach: Mickiewicza i Jarosławskiej. Pomimo ograniczenia możliwości finansowych GDDKiA, wszystko wskazuje na to, że tak jak w latach poprzednich GDDKiA przekaże Miastu niezbędne materiały na remont ponad 1500 m kw. nawierzchni chodników. Wymienione wcześniej przykłady pokazują, jak wiele spraw można rozwiązać poprzez umiejętne działanie burmistrza w ramach dozwolonych regulacji prawnych. Ulica Burmistrzów Zawilskich Uzupełniając zamierzenia inwestycyjne Miasta na 2006 rok należy wymienić budowę kolektora burzowego przy ul. Burmistrzów Zawilskich. Stary rurociąg od wielu lat stwarzał problemy właścicielom działek przylegających do tej ulicy. Większe opady powodowały jego przepełnienie i zalewanie posesji. Rurociąg ten pełnił kiedyś funkcję kolektora ogólnospławnego. Od czasu wybudowania kanalizacji sanitarnej w tamtej części miasta powinien przejmować tylko wody deszczowe. Jednak zarówno jego zły stan techniczny jak i zbyt mała średnica powodowała zalewanie nieruchomości. Kilka lat temu podjęta została decyzja, aby i ten problem rozwiązać. Z realizacją kosztownych robót budowlanych trzeba było czekać na wsparcie środkami Unii Europejskiej. Zadanie to zostało włączone do szerszego projektu obejmującego budowę sieci kanalizacji sanitarnej, wodociągowej i deszczowej we wschodniej części miasta. Projekt został zaakceptowany do realizacji i wkrótce do budżetu miasta wpłyną kolejne pieniądze z UE. W tym przypadku środki unijne pokrywają 50 proc. kosztów robót budowlanych. Zadanie dodatkowo finansowane jest z budżetu państwa (10 proc. wartości). Wymienione wyżej zadania inwestycyjne dotyczą albo realizacji nowych dróg, ich modernizacji czy też budowy infrastruktury związanej z drogami. Wydatki na ten cel pochłaniają ponad 95 proc. wydatków na inwestycje. Pozostałe wydatki dotyczą przebudowy budynku dawnej szkoły przy ul. Mickiewicza nr 114 na mieszkania socjalne i przygotowania niezbędnych dokumentów do złożenia kolejnego wniosku o dofinansowanie projektu, obejmującego rozbudowę budynku Miejskiego Centrum Kultury i boiska za pływalnią. Leszek Gdula Miejski Zakład Komunalny Sp. z o.o. W Leżajsku ul. Żwirki I Wigury 3 KOMUNIKAT Miejski Zakład Komunalny sp. z o. o. w Leżajsku informuje mieszkańców Miasta Leżajska, że w nawiązaniu do Ustawy o Utrzymaniu czystości i porządku w Gminach wprowadził nowe zasady odbioru śmieci i surowców wtórnych. Mając na uwadze sugestie mieszkańców, w okresie letnim odbiór nieczystości odbywał się będzie na dotychczasowych zasadach. Telefon kontaktowy (0-17)\n8 reklama SZANSA NA POWRÓT DLA KLIENTÓW OŚRODKÓW POMOCY SPOŁECZNEJ Powiatowy Urząd Pracy w Leżajsku od 1 września 2005 roku rozpoczął realizację projektu Szansa na powrót, współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt realizowany jest w partnerstwie z Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Nowej Sarzynie oraz Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Kuryłówce. Ośrodkami współpracującymi są: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Leżajsku, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Leżajsku oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Grodzisku Dolnym. Projekt skierowany jest do klientów Ośrodków Pomocy Społecznej (lub ich współmałżonków), w wieku od 25 do 50 lat, którzy są zarejestrowani w PUP w Leżajsku jako bezrobotni nieprzerwanie ponad 24 miesiące. Uczestnicy projektu wezmą udział w warsztatach aktywizujących, szkoleniach zawodowych (grupowych lub indywidualnych). Wszystkie osoby odbędą przygotowanie zawodowe (odpowiednik stażu) w zakładach pracy na terenie powiatu leżajskiego w celu nabycia nowych kwalifikacji zawodowych. Ponadto każdy uczestnik projektu będzie mógł skorzystać z bezpłatnej porady pedagoga, psychologa i terapeuty w trakcie indywidualnych spotkań lub poprzez udział w grupie wsparcia. W ramach projektu przewidziano również zwrot kosztów dojazdu oraz kosztów opieki nad dzieckiem do 7 lat lub osobą zależną. Rekrutacja do projektu prowadzona będzie w Ośrodkach Pomocy Społecznej w okresie od III do IV 2006r. Osoby zainteresowane, spełniające warunki udziału w projekcie, proszone są o kontakt z Ośrodkiem Pomocy Społecznej właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Projekt Szansa na powrót poza działaniami skierowanymi bezpośrednio do osób bezrobotnych zakłada również działania zmierzające do opracowania projektu Centrum Integracji Społecznej (CIS). W okresie od XI 2006 r. do V 2007 r. odbywać się będą prace zespołu roboczego ds. CIS, które poprzedzone zostaną warsztatami funkcjonowania CIS oraz wizytą studyjną w jednym z istniejących na terenie naszego kraju Centrum Integracji Społecznej. O rezultatach projektu i postępach w tworzeniu projektu CIS informowani będą członkowie specjalnie w tym celu powołanego Zespołu Konsultacyjnego, w skład którego wejdą przedstawiciele instytucji zajmujących się problemami osób zagrożonych wykluczeniem oraz przedstawiciele władz powiatu leżajskiego. Szczegółowych informacji nt. projektu w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w Leżajsku udzielają Pani Małgorzata Bielak (kierownik projektu) oraz Pani Bernadeta Margas (koordynator projektu). Publikacja współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego 8\n9 inwestycje w mieście Rozmowa z mgr inż. arch. MAŁGORZATĄ TARKOWSKĄ, dyrektorem Pracowni Projektowej Cheferen-Arch w Leżajsku Miejski Dom Kultury w Leżajsku jest już stary, brzydki i ciasny. Mroczny, zimny, ponury. Potrzebuje odnowy. Nie tylko dlatego, żeby był ładny, cieszył oko. Przede wszystkim dlatego, żeby sala widowiskowa była wygodna i ciepła, i żeby liczne grupy, zespoły i sekcje dziecięce i młodzieżowe mogły swobodnie rozwijać swe artystyczne ambicje. Leżajski MDK powstał niemal pół wieku temu. Był dobry na miarę czasu. Ale dziś? Dziś potrzebuje modernizacji i rozbudowy. Miasto podjęło wyzwanie. Powstała nowa koncepcja wizerunku leżajskiego MDK. Szansa pozyskania środków unijnych na realizację tej inwestycji dodała skrzydeł. Nowe szaty Miejski Dom Kultury w naszym mieście był już parokrotnie modernizowany. Tym razem planowany jest nie tylko kolejny lifting tej placówki, ale też jego rozbudowa. Jakiego wymiaru nabierze on wskutek tych zabiegów? Mieszkańcy Leżajska pamiętają zapewne wieloletnią budowę Miejskiego Centrum Kultury, a potem liczne przebudowy, które wynikały z konieczności pozyskania nowych powierzchni na potrzeby rozwijającego się ośrodka kulturalnego. Opracowaliśmy dokumentację techniczną na rozbudowę i modernizację istniejącego obiektu, ponieważ prężnie rozwijającemu się Miejskiemu Centrum Kultury znów zabrakło miejsca na bogaty program działalności. Do rozwiązań technicznych podeszliśmy nieco inaczej niż nasi starsi koledzy projektanci kilkanaście lat temu. Przede wszystkim uporządkowaliśmy funkcje obiektu, a ponadto zadbaliśmy, aby budynek sprzyjał prowadzeniu tam zajęć i imprez, jednym słowem, żeby był ciepły. Jak wiadomo im budynek lepiej zaizolowany, tym mniejsze są jego koszty ogrzewania, a o to głównie chodziło. Zatrzymanie ciepła to tylko jedna strona tego przedsięwzięcia. Ale budynek ma też być również rozbudowany. Jak? Rozbudowując MDK zaprojektowaliśmy dwa segmenty. Jeden od ulicy Kopernika, a drugi od strony parkingu w sąsiedztwie starostwa. W segmencie od ulicy Kopernika będzie się mieściło studio nagrań, biura dla pracowników administracyjnych i instruktorów tej placówki kultury, sala wystaw, garderoby dla aktorów i archiwum. W segmencie od strony parkingu umieściliśmy pracownię garncarstwa i czytelnię. Udało się również wygospodarować w istniejącej części na nie użytkowym dotychczas poddaszu ciemnię fotograficzną. Przeniesienie biur do nowego segmentu pozwoli zdobyć powierzchnię dla magazynu kostiumów teatralnych, rekwizytorni i magazynu sprzętu nagłaśniającego. Tuż za sceną wygospodarowaliśmy dwie garderoby, węzły sanitarne i nowe wyjście ewakuacyjne. Kroi się zatem sporo innowacji. Nowy wygląd będzie miał też hall główny z szatnią, a także sektor taneczny, wszystkim znany jako basen. Młodzież tańcząca w sali baletowej będzie miała swoją przebieralnię, a dwa duże pomieszczenia czyli dawna sala narad i sala języków będą mogły być wynajmowane jako sale konferencyjne. Niektóre wydzielone pomieszczenia będą mogły być wynajmowane, ponieważ MCK powinien zarabiać na swoje utrzymanie. Dziś wszystkie ośrodki kulturalne w kraju udostępniają swoje pomieszczenia odpłatnie, bo jak wiadomo koszty utrzymania takich obiektów są spore, a budżety miast niezbyt zasobne. Działalność gospodarcza domów kultury jest dziś normą. Czy sala widowiskowo-kinowa zostanie powiększona? Niektórzy radni opowiadają się takim rozwiązaniem; widzą też możliwość dobudowania balkonu dla widzów. A może rozważana jest koncepcja stworzenia nowej sali widowiskowej, która miałaby być połączona z istniejącym budynkiem. Pani Pracownia przygotowywała dokumentację techniczną, więc Pani wie, jakie rozwiązania mogą wchodzić w grę. Podczas poprzednich wielkich modernizacji budynku MDK projektanci nigdy nie zdecydowali się sali powiększyć, nie dlatego, że nie chcieli tego zrobić, ale dlatego, że pod względem konstrukcyjnym nie było to możliwe i nie jest możliwe nadal. Budynek zasadniczy, gdzie mieści się sala widowiskowo-kinowa został przed laty tak zaprojektowany, że przesunięcie jakiejkolwiek ściany groziłaby katastrofą budowlaną. Wszystkie ściany nośne muszą pozostać na swoim miejscu. Nie można również było zaprojektować dodatkowego balkonu dla publiczności, ponieważ wewnątrz sali nie było na to miejsca. Lokalizowanie go nad hallem nie miałoby sensu, bo nie byłoby gdzie ulokować pomieszczenia przeznaczonego na projektory filmowe, urządzenia nagłaśniające i oświetlające scenę. Poza tym wprowadzając balkon schowany nad hallem bezpowrotnie utracilibyśmy akustykę sali, a widzowie na balkonie prawie nic by nie słyszeli. Zaistniałby również problem odpowiedniego pochylenia płaszczyzny podłogi na balkonie, aby widzowie z ostatniego rzędu cokolwiek widzieli lub słyszeli. Biorąc pod uwagę szerokość hallu, na balkonie można by było pomieścić jedynie trzy rzędy foteli przy zachowaniu wymagań przeciwpożarowych. Kolejną barierą nie do pokonania są drogi ewakuacyjne z balkonu musiałyby być dwie, na które nigdzie nie ma miejsca. Największym jednak argumentem eliminującym balkon nad hallem są oczywiście względy konstrukcyjne. Wprowadzanie dodatkowych obciążeń na i tak słabe fundamenty byłoby budowlanym nieporozumieniem. A realizacja nowej, większej sali widowiskowej tuż obok istniejącego budynku być może byłaby dobrym rozwiązaniem? Jedynie w przypadku wykonania sali wielofunkcyjnej. Katowicki Spodek ma taką właśnie salę, gdzie odbywają się seanse filmowe, widowiska sportowe, cyrkowe, spektakle teatralne. W razie potrzeby można zorganizować tam wystawy i pokazy mody, a dla dzieci w czasie ferii przygotowuje się sztuczne lodowisko. Tu na zrobienie czegoś takiego nie ma szans pomijam ogromne koszty, ale sala taka musi funkcjonować z przyległym bezpośrednio zapleczem technicznym, a na to nie ma miejsca. Garderoby dla aktorów, magazyny kostiumów, dekoracji, rekwizytów, oświetlenia, sprzętu muzycznego i nagłaśniającego zajmują spore powierzchnie, a więc nowy obiekt byłby bardzo duży. Nie można by było wykorzystywać zaplecza technicznego w budynku istniejącym, bo trudno żądać od aktorów, aby w trakcie przedstawienia przemieszczali się łącznikiem na sceną, a służby techniczne przenosiły dekoracje z innego budynku. Koszt realizacji nowego obiektu z pewnością wyniósłby nie mniej niż 15 milionów złotych, a czy by się zwrócił? Bardzo ostrożnie do nowych realizacji obiektów kulturalnych, szczególnie w mniejszych miastach podchodzą Austriacy. Tam zasada jest taka: najpierw remontuje się i rozbudowuje istniejące obiekty, ciąg dalszy na stronie 10 ELEWACJA OD STRONY ULICY MICKIEWICZA (SKALA 1:100) 9\n10 Nowe szaty ciąg dalszy ze strony 9 a potem, gdy wyłożone koszty zaczynają się zwracać i obiekt zaczyna regularnie na siebie zarabiać, bo mieszkańcy i turyści stale z niego korzystają, przystępuje się do realizacji nowoczesnego ośrodka, po to by wprowadzić nowe atrakcje i nowy program funkcjonowania. Wychodzą z założenia, że miasto ma stać się znane za sprawą zmodernizowanego, starego ośrodka, a gdy to nastąpi, inwestują w nowy, aby przynosił większe zyski. Stare ośrodki wykorzystuje się na potrzeby stowarzyszeń muzycznych, amatorskich zespołów artystycznych czy też na ośrodki rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych. Pomysłów jest wiele, lecz wszystkie muszą mieć jeden cel nie mogą być obciążeniem dla budżetu miasta. Warto czasem korzystać z doświadczeń innych i nie eksperymentować, jeśli nie ma takiej potrzeby. Wróćmy do Sali widowiskowej. Ile będzie w niej miejsc siedzących i czy powstanie kanał dla orkiestry? W naszym projekcie przewidziano na sali widowiskowej 304 miejsca siedzące przy zastosowaniu wygodnych foteli o szerokości w osiach podłokietników 53,0 cm o dopuszczalnym obciążeniu do 150 kg, przy zachowaniu wymaganych norm przeciwpożarowych. Jakość fotela jest naszym zdaniem niezwykle istotna, ponieważ podczas projekcji filmu czy spektaklu widz siedzi prawie nieruchomo 1,5 do 2 godzin. Nie każdy ma zdrowy kręgosłup czy właściwe krążenie, a te schorzenia przy wyposażaniu sal widowiskowych w fotele biorą zawsze pod uwagę francuscy projektanci. Dlaczego? Udowodniono, że osoba, mająca tego typu schorzenia, siedząca w ergonomicznym fotelu nie odczuwa dolegliwości (bóle lędźwiowe, cierpnięcie kończyn, duszności) i potrafi skoncentrować się na widowisku. Myślę, że warto w tym przypadku skorzystać z doświadczeń francuskich projektantów i zainwestować w wygodny fotel. Istnieje również możliwość zwiększenia ilości miejsc siedzących na sali, ale kosztem komfortu. Można zastosować fotel węższy o szerokości w osiach podłokietników 47,0 cm o dopuszczalnym obciążeniu do 110 kg, ale zachodzi pytanie czy warto. Fotele takie zostały zastosowane w Teatrze im. Siemaszkowej w Rzeszowie, a czy są wygodne to polecamy sprawdzić. My sprawdziliśmy i uważamy, że do wygodnych trudno je zaliczyć, ale to nasz prywatny osąd. Kanał dla orkiestry był brany pod uwagę w koncepcji, ale niestety z wielkim żalem musieliśmy z niego zrezygnować, ponieważ jego wprowadzenie wymuszało likwidację trzech rzędów foteli. Czy 304 miejsca na widowni to nie za mało? Wbrew pozorom to duża sala i ilość miejsc jest zupełnie wystarczająca. Dla porównania podam, że w Rybniku na Śląsku w Teatrze Ziemi Rybnickiej jest 400 miejsc siedzących, a miasto liczy 57 tys. mieszkańców. Dla Leżajska, gdzie mieszka 15 tysięcy osób, sala MDK naprawdę w sam raz. Wiadomo, że na imprezy przyjeżdżają goście z różnych stron, ale trzeba przekalkulować, ile imprez odbywa się w miesiącu, ile w kwartale, a ile w ciągu roku. W Teatrze Ziemi Rybnickiej jest również kino i choć repertuar filmowy jest bogaty, 10 bilety w cenach przystępnych, a seanse kasowych filmów trzy razy dziennie, to nie zawsze sala jest pełna widzów. Owszem, zdarzają się komplety, ale pięć, sześć razy do roku, kiedy na scenie pojawi się dobry kabaret, lubiani muzycy czy interesujący spektakl lub oczywiście najbardziej popularny film. W przypadku, kiedy organizatorzy wiedzą, że będą nadkomplety widzów, zwiększają ilość seansów lub przedstawień. Zatem, jak widać, nie ilość miejsc na sali się liczy, lecz liczba i jakość programów. Niezwykle ważną sprawa są koszty utrzymania takiego obiektu jak MDK. Właśnie. Nie sztuką jest wybudowanie ogromnej sali widowiskowej, ale jej utrzymanie i zapełnienie widzami. Brak repertuaru kinowego i scenicznego doprowadził wiele ośrodków do zamknięcia. Na Śląsku walczy się o widza; na każdym kroku są multikina, kina tradycyjne, teatry, operetka, opera, wielkie sale widowiskowe np. znany wszystkim Spodek w Katowicach. Jest więc w czym wybierać. Jak walczy się o widza? Kina organizują ostatnio bardzo modne maratony polskich filmów historycznych, komedii, filmów akcji a nawet filmów animowanych. Ostatnio odbył się w Gliwicach w jednym z kin przegląd kronik filmowych z lat i ku zdumieniu organizatorów na kilku seansach sala była pełna. Premiera goni premierę, a im więcej seansów tym większe zyski i organizatorzy mogą sobie pozwolić na obniżkę cen biletów, co jest niezwykle ważne. Widz lubi być zaskakiwany. Im więcej będzie dobrych pomysłów na dobre programy tym więcej będzie przychodziło osób. Tak było zawsze. Bardzo spodobał mi się pomysł pewnego właściciela kina w Niemczech w niewielkiej miejscowości w Bawarii, organizującego seanse dla rodziców, którzy chcą iść do kina, ale nie mają co zrobić ze swoimi pociechami. Wygospodarował on obok sali kinowej dwa pomieszczenia, połączone ze sobą, w których urządził pokój zabaw dla dzieci. Zatrudnione tam dwie wykwalifikowane opiekunki zajmowały się dziećmi, aby ich rodzice mogli wreszcie w spokoju obejrzeć razem film. Zapytałam go, skąd ten pomysł, świetny zresztą, a on powiedział, że należy dostrzec, dlaczego ludzie nie przychodzą do kina! Jak wielkie będą koszty rozbudowy MDK w Leżajsku i kiedy rozpocznie się jej realizacja? Od kwoty kosztorysowej do realnej prowadzi zawsze zwodzony most, ponieważ jak wszyscy wiemy ceny materiałów budowlanych zmieniają się na naszym rynku jak w kalejdoskopie. Początek realizacji planowany jest na początek 2007 roku. O kosztach nie mogę się wypowiadać, ponieważ jestem tylko projektantem. Mogę jedynie powiedzieć, że dzięki staraniom władz Miasta istnieje szansa na pozyskanie dotacji unijnej na to zadanie. W Urzędzie Miejskim bardzo solidnie opracowano wniosek o dotację, a nam nie pozostaje nic innego, jak tylko trzymać kciuki za powodzenie. Mam nadzieję, że mieszkańcom Leżajska spodoba się MDK w nowej szacie i z nowymi funkcjami i że będzie im dobrze służył przez wiele lat. Dziękuję za rozmowę. Rozmawiała: Barbara Woś-Lisiecka Miejskie Centrum Informacji Turystycznej w Leżajsku Witaj turysto! Z inicjatywy Burmistrza Leżajska Tadeusza Trębacza w styczniu 2006 roku powstało Miejskie Centrum Informacji Turystycznej. Podstawowym zadaniem tej placówki jest informacja, reklama i promocja miasta, jego historii a także teraźniejszości. Pierwszorzędnym zadaniem MCIT jest udostępnianie wszelkich informacji o walorach i atrakcjach turystycznych Leżajska, które co roku przyciągają do naszego miasta tysiące turystów i pielgrzymów, a także artystów, malarzy, rzeźbiarzy, historyków, koneserów i miłośników sztuki. Leżajsk i okolice obfitują w tego rodzaju atrakcje. Drzwi Miejskiego Centrum Informacji Turystycznej w Leżajsku są zawsze otwarte dla wszystkich chętnych, zainteresowanych, mieszkańców i przyjezdnych, miłośników Leżajska i Ziemi Leżajskiej. Marian Matkowski Warsztaty kulturalno- -edukacyjne Kontynuacją projektu Od sąsiedztwa do przyjaźni: Leżajsk Nowojaworowsk realizowanego przez Miejskie Centrum Kultury w Leżajsku były warsztaty kulturalno-edukacyjne, które odbyły się w dniach marca 2006 roku. Program dwudniowych warsztatów obejmował: wykłady, zajęcia z tańca i śpiewu oraz debatę medialną. Tematy poruszane pierwszego dnia to: Taniec, pieśń, piosenka najpopularniejsze formy działalności kulturalnej, różnice i podobieństwa (wykład przeprowadziła Jolanta Dragan z Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej) oraz Różnorodność form pracy animatorów kultury (wykład przeprowadził Lesław Wais kierownik Wydziału Upowszechniania Sztuki i Współpracy z Samorządami z Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie). Wieczorem odbyły się warsztaty tańca i śpiewu. Przez ponad dwie godziny Zespół Pieśni i Tańca Leliwa szkolił się pod okiem Włodzimierza Hudow choreografa Zespołu Tańca Ludowego i Estradowego Jabłoneczka z Czortkowa (Ukraina). W tym samym czasie Bartłomiej Urbański (instruktor Miejskiego Centrum Kultury) prowadził zajęcia wokalne wraz z ukraińskim Zespołem Folklorystycznym Załużanka z Załuża oraz prowadzonym przez siebie Zespołem Wokalnym Meritum. Drugi dzień warsztatów rozpoczął wykład Andrzeja Łapkowskiego dziennikarza Super Nowości, dotyczący roli mediów w promowaniu przedsięwzięć kulturalnych. Był to szczególnie ciekawy temat, z którego animatorzy kultury Ziemi Leżajskiej dowiedzieli się w jaki sposób i jakimi technikami mogą promować swoje przedsięwzięcia kulturalne za pomocą mediów. Na zakończenie warsztatów odbyła się debata medialna, na której uczestnicy, zarówno z Polski jak i z Ukrainy wymienili się swoimi doświadczeniami i spostrzeżeniami związanymi ze współpracą z mediami. Projekt Od sąsiedztwa do przyjaźni: Leżajsk Nowojaworowsk, współfinansowany ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, realizowany jest w ramach Funduszu Małych Projektów Euroregionalnych Narodowego Programu dla Polski PHARE 2003 zarządzanego przez Stowarzyszenie Euroregion Karpacki Polska w Rzeszowie na zlecenie Władzy Wdrażającej Program Współpracy Przygranicznej PHARE w Warszawie. Niniejszy dokument powstał przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej. Wyłączną odpowiedzialność za treść niniejszego dokumentu ponosi Miejskie Centrum Kultury w Leżajsku i w żadnym razie nie może być ona utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Unii Europejskiej. Małgorzata Kisielewicz, Sylwia Skoczyńska\n11 fakty i opinie Ewenement na skalę światową Malowidła w nowicjacie W zespole klasztornym Ojców bernardynów w Leżajsku od wielu lat trwają prace remontowo-konserwatorskie. Po renowacji dzieł sztuki sakralnej i zabytkowych organów w bazylice, odrestaurowane zostały i częściowo zrekonstruowane malowidła ścienne w holu prowadzącym do zakrystii i furty klasztornej. Ostatnio ekipa remontowa przeniosła się do tej części klasztoru, w której mieszczą się cele nowicjackie. Tam czekała wszystkich niezwykła, wprawiająca wręcz w osłupienie niespodzianka. Otóż, gdy mistrzowie sztuki budowlanej przystąpili do czyszczenia ścian, spod kolejnych nawarstwień tynku wyłoniły się malowidła, które wzbudziły zainteresowanie i respekt. Okazuje się, że odkryli siedemnastowieczne bardzo cenne zabytki sztuki bernardyńskiej. Ewenementem w skali światowej jest to, że znajdują się one w celach zakonników. O przedstawienie szczegółów tego niezwykłego odkrycia poprosiliśmy dyrektora Muzeum Prowincji Ojców Bernardynów i Prowincjalnego Konserwatora Zabytków w jednej osobie, historyka sztuki, dr. o. Efrema Obruśnika. Kiedy wszedłem do celi i zobaczyłem malowidło, nie miałem wątpliwości, że pochodzi ono z XVII wieku. W następnym dniu spotkaliśmy się z naszym konserwatorem panem Stanisławem Kłosowskim i poprosiliśmy go o rozeznanie, czy w innych miejscach nie ma podobnych malowideł. Okazało się, że takie malowidła występują w każdej z cel. To wzbudziło nasze ogromne zainteresowanie i pobudziło do troski. Od początku nie mieliśmy żadnej wątpliwości, że są one bardzo cennymi zabytkami sztuki bernardyńskiej. Co przemawiało za postawieniem takiej właśnie tezy? Malowidła te występują w obrębie klauzury, a zatem w miejscu niedostępnym dla osób świeckich. Powstanie tego typu dzieł wymagało nie tylko odpowiednich, niemałych środków finansowych, lecz przede wszystkim dostępu do odpowiednich wykonawców. Podjęcie tak kosztownych działań w odniesieniu do wyposażenia bazyliki czy holu przed wejściem do zakrystii miało sens, gdyż przez swoje walory estetyczne i treści ideowe dopełniające wnętrze wychodziły naprzeciw potrzebom religijnym wiernych, a zwłaszcza pielgrzymów. Takie potrzeby nie wchodziły w rachubę w obrębie pomieszczeń zamkniętych, służących wspólnocie zakon- nej. Skoro jednak malowidła pojawiły się w celach, nie jest do pomyślenia, by mogły być dziełem twórcy zatrudnionego i stosownie do dzieła opłaconego przez zakonników. Stąd prosty wniosek, że malowidła musiały być dziełem samych zakonników. Analogie łączące odkryte malowidła z tymi, występującemu w holu przed zakrystią pozwalają twierdzić, że ich autorem, czy autorami są także zakonnicy. Co przedstawiają te odkryte w celach malowidła ścienne? Są to inskrypcje, ornamenty roślinno-geometryczne a także przedstawienia figuralne. Niektóre z nich są monochromatyczne, inne wielobarwne. Nie brakuje scen oddanych za pomocą swobodnie prowadzonej jednobarwnej kreski. Bardzo interesującą grupę motywów stanowią monogramy Chrystusa, Matki Bożej i św. Józefa Oblubieńca. Ornamenty roślinne to głównie liście akantu, wykonane w kolorze czerni i ugru. Inskrypcje zapisane są w języku łacińskim i staropolskim. Skąd pewność, że pochodzą one z XVII wieku? Przemawia za tym bardzo charakterystyczny krój liter licznych inskrypcji oraz pewne cechy samego ornamentu. Które z tych malowideł jest najbardziej interesujące? To bez wątpienia przedstawienie Chrystusa Ukrzyżowanego, bardzo dobrze namalowane, które nawiązuje do ryciny obrazu Piotra Pawła Rubensa. Analogie są uderzające. W moim skromnym przekonaniu jest to być może dzieło samego o. Franciszka Lekszyckiego, autora wielu monumentalnych obrazów ołtarzowych w bazylice leżajskiej. Wiadomo, że artysta ten był jednym z najwybitniejszych rubensistów w Polsce. Stąd to właśnie domniemanie. Ten obraz ścienny wyróżnia się spośród innych? Zdecydowanie tak. Pozostałe malowidła są nieco prymitywne pod względem formy, stanowiące niewątpliwie dzieło mniej wprawnych malarzy, być może uczniów o. Lekszyckiego. Więc tylko to jedno malowidło zasługuje na szczególną uwagę? Z pewnością nie. W bogatym cyklu malowideł można odnaleźć przedstawienia o charakterze moralizatorskim. Są nimi, znamienne dla polskiej ikonografii XVII i XVIII stulecia motywy ilustrujące prawdę o przemijalności i znikomości ludzkiego życia, prezentujące człowieka w kontekście śmierci. Otóż w jednym z tych malowideł śmierć nie posługuje się kosą, lecz razi strzałą z napinanego łuku. Do tej pory nie spotkałem się jeszcze z tego typu przedstawieniem. Jest to osobliwość. Co mogło sprawić, że te malowidła powstały w tak niezwykłym miejscu, jakim są cele zakonników? W świetle opinii, które już zdołaliśmy pozyskać, jest to ewenement w skali światowej. Do tej pory nie słyszano o występowaniu malowideł w dormitoriach zakonnych, tym bardziej w dormitoriach nowicjackich. Wiadomo, że w XVII wieku zaistniały najstarsze nastawy ołtarzowe, ambona, a także oprawy snycerskie monumentalnego chóru muzycznego i organów w bazylice. Tradycja zakonna przekonuje, że obiekty te zawdzięczają swoje powstanie rzeźbiarzom, snycerzom i malarzom bernardyńskim. Do licznego grona wykonawców należało dwóch znanych dzisiaj, a wtedy bardzo cenionych, malarzy: brat Szymon Hermanowicz i o. Franciszek Lekszycki. Wiemy dziś o konkretnych leżajskich dziełach tych artystów. Łatwo się domyślić, że atmosfera towarzysząca dekorowaniu wnętrza bazyliki musiała budzić podziw i zainteresowanie wśród najmłodszego pokolenia zakonników, mogła także przerodzić się w czynnik inspirujący do podejmowania twórczości plastycznej. Do dziś na terenie konwentu znajdują się obrazy z XVII wieku o raczej miernym poziomie artystycznym, lecz bogatej treści, które były niewątpliwie dziełem początkujących uczniów. Sądzę więc, że powstania interesujących nas malowideł ściennych w celach nowicjackich nie należy rozpatrywać w oderwaniu od tego szczególnego klimatu kulturowego. Dziękuję za rozmowę. Barbara Woś-Lisiecka Zdjęcia: brat Baltazar Szydełko 11\n12 W leżajskim Browarze Pożegnanie i powitanie W leżajskim Browarze nastąpiła zmiana warty. Dotychczasowy dyrektor generalny tego zakładu Franciscus Snieders przeszedł na emeryturę, opuścił więc po siedmiu latach browarniany kapitański mostek, a także i nasze miasto, i wrócił do swego rodzinnego gniazda w Belgii. (Jest Holendrem, ale mieszka w Belgii). Nim jednak to uczynił, przedstawił wszystkim swego następcę, również Holendra, związanego od początku swej kariery zawodowej z koncernem Heineken. Teraz pełnomocnikiem Zarządu Grupy Żywiec SA i dyrektorem Browaru w Leżajsku jest Matthijs Dietvorst. Oficjalne pożegnanie i powitanie dyrektorów Browaru nastąpiło 20 marca br. podczas uroczystego spotkania z zaproszonymi gośćmi: przedstawicielami samorządów lokalnych powiatu leżajskiego, szefami zakładów pracy oraz placówek oświatowych i kulturalnych. Franciscus Snieders podziękował wszystkim bardzo serdecznie za współpracę, a przedstawiając swego następcę, Matthijsa Dietvorsta, powiedział: Nie przejmujcie się, za siedem lat on będzie mówił po polsku tak dobrze jak ja. W miłej i ciepłej atmosferze pożegnaliśmy byłego i powitaliśmy nowego dyrektora Browaru w Leżajsku. BM, zaproszony również na tę uroczystość, wykorzystał okazję, by móc przybliżyć postać Matthijsa Dietvorsta i plany wobec kierowanej przez niego firmy. Oto, co nam powiedział: Mam 42 lata. Jestem Holendrem, urodziłem się na południu Holandii. Studiowałem technologię produkcji. Zaraz po studiach rozpocząłem pracę w koncernie Heineken. Jestem z nim związany od 24 lat. Pierwszych 5 lat spędziłem w browarze Hertogenbosch. (W Holandii Heineken ma trzy browary największy w Europie znajduje się w Zoeterwoude, średni w Hertogenbosch, a najmniejszy w Wijlee.) Po tych pięciu latach Heineken wysłał mnie do Papui Nowej Gwinei. Pojechałem tam z żoną, byliśmy tuż po ślubie. Mieszkaliśmy tam cztery lata od 1991 do 1995 roku. Byłem odpowiedzialny za produkcję w dwóch browarach. Tam wypadło, że moja żona spodziewa się dziecka. W Papui służba zdrowia nie była najlepsza, więc mój starszy syn urodził się w Holandii. Gdy miał sześć tygodni, żona wróciła z nim do Papui. Mój drugi syn urodził się już w Nowej Kaledonii. (To mała wyspa na wschód od Australii.) Tam przez prawie cztery lata byłem dyrektorem technicznym browaru. W 1998 roku zostałem wysłany na inną wyspę na Bahamy. Byłem tam dwa lata jako dyrektor techniczny browaru. W 2000 roku wróciłem do Holandii i zacząłem pracę w dziale technicznym w Zoeterwoude. Byłem odpowiedzialny za Polskę moim 12 krok po kroku Matthijs Dietvorst ści weszła też Rosja. Wszedłem również do grupy odpowiedzialnej za nowe nabytki grupy Heinekena i moim zadaniem była ocena browarów z technicznego punktu widzenia jako część programu fuzji i nabywania browarów. W tym czasie odwiedziłem wiele krajów na całym świecie w Afryce, Azji, Ameryce Południowej. Odwiedzałem browary, których kupnem Heineken był zainteresowany. W 2003 roku ówczesny dyrektor techniczny Grupy Żywiec pan Paulo Cavagnera poprosił mnie o przyjazd do Polski do siedziby w Warszawie. W sierpniu 2003 roku jako dyrektor technologii jakości rozpocząłem pracę w Polsce i zamieszkałem z rodziną w okolicach Warszawy. A teraz jestem w Leżajsku. To dla mnie trochę sytuacja skomplikowana rodzinnie, ponieważ, jak mówiłem, mam dwóch synów. Starszy ma 12 lat, młodszy 10 lat. W ciągu swego krótkiego życia poznali zadaniem było utrzymywanie relacji między browarami Grupy Żywiec a siedzibą techniczną w Holandii, wprowadzanie udoskonaleń, planów rozwoju, których celem miał być dobre piwo i wzrost jego produkcji. Do moich obowiązków należało szukanie specjalistów do wykonania tych wszystkich zadań w Polsce. Wtedy po raz pierwszy odwiedziłem Polskę, a w 2001 roku pierwszy raz byłem w Leżajsku. W tym czasie realizowane były tutaj projekty, mające na celu podniesienie wydajności linii butelkowej. Miałem pomóc w realizacji tego zadania. Tę prace wykonywałem przez trzy lata od W tym okresie w zakres mojej odpowiedzialnojuż cztery systemy szkolnictwa. Najpierw była to szkoła francuska w Nowej Kaledonii z francuskim językiem wykładowym, na Wyspach Bahama chodzili do szkoły angielskiej, potem wróciliśmy do Holandii, więc chodzili do szkoły holenderskiej, a kiedy przeprowadziliśmy się do Polski, podjęli naukę w szkole amerykańskiej. Przy tym trybie życia, jaki prowadzę, przy tak częstych zmianach miejsc, nie byłoby dobrze, żeby zmieniali kolejno szkoły. W Leżajsku, ani w Rzeszowie nie ma niestety angielskiej szkoły czy międzynarodowej. Gdyby tak było, przeprowadziłbym się z całą rodziną do Leżajska. Moja żona i dzieci zostały pod Warszawą, a ja dojeżdżam do nich w weekendy. Nie jest to dobrze, że żyjemy na co dzień z dala od siebie, ale moje zadania zawodowe tego wymagają i są bardzo interesujące. Co na początek zamierza zdziałać w Browarze? Najpoważniejszym punktem planu na ten rok jest osiągnięcie wydajności produkcyjnej ponad 2 miliony hektolitrów. Będzie to rekordowa wartość produkcji w Leżajsku. Oczywiście wszystko zależy od sprzedaży. Browar jest dobrze wyposażony i jest w stanie wyprodukować taką ilość. W ciągu ostatnich sześciu, siedmiu lat mój poprzednik pan Snieders zmienił w tym zakładzie niesamowicie dużo. Pamiętam, że kiedy odwiedzałem Polskę w roku 2001, ten browar prezentował średni stan techniczny, urządzenia były przestarzałe, a w ciągu ostatnich sześciu lat pan Snieders mimo bardzo ograniczonych inwestycji i źródeł poprawił kondycję tego browaru, który jest teraz w stanie konkurować z pozostałymi zakładami grupy Żywiec. Pan Snieders przekazał w moje ręce browar w bardzo dobrym stanie technicznym i co najważniejsze z bardzo oddanymi, pełnymi poświęcenia pracownikami; bardzo łatwo jest inwestować w najnowsze urządzenia ale ostatecznie to właśnie ludzie tworzą odpowiedniej jakości produkt! Więc muszę wyrazić komplement pod adresem mojego poprzednika, ponieważ stworzył tutaj bardzo dobrą załogę, wspaniały zespół ludzi. W tym roku zamówimy cztery nowe tanki fermentacyjne. I w odróżnieniu od poprzednich nie będą to zbiorniki używane wcześniej w innych browarach, lecz zdjęte prosto z taśmy. Zastąpią one stare zbiorniki poziome, które w tej chwili mają już około 30 lat i obsługa ich jest bardzo kłopotliwa. Czy Browar nadal będzie sponsorem ważnych imprez w mieście? Sponsorujemy wiele wydarzeń w Leżajsku. Ostatnio byłem w Miejskim Domu Kultury na Gali koncercie zespołów muzycznych, który był sponsorowany przez nasz Browar. Nie zamierzam tu niczego zmieniać, wręcz kontynuować podjęty wcześniej plan sponsoringu różnego rodzaju imprez kulturalnych i sportowych, ponieważ wiem, że Browar zajmuje bardzo ważne miejsce w społeczności Leżajska. Te dobre relacje Browaru ze społecznością miasta, w którym od lat ma on swą siedzibę, chcę utrzymać i ugruntować. Na koniec dodam jeszcze osobistą refleksję: mam nadzieję, że kiedy spotkamy się w przyszłym roku, będę już mógł udzielić wywiadu w języku polskim. To takie moje prywatne życzenie. Barbara Woś-Lisiecka Zdjęcia: Alicja Wołek\n13 informator urzędowy SPRAWOZDANIE z XXXII sesji Rady Miejskiej w Leżajsku 6 kwietnia br. w sali posiedzeń Urzędu Miejskiego w Leżajsku odbyła się XXXII sesja Rady. Uczestniczyło w niej 13 radnych na ogólną liczbę 15. Na początku Rada przyjęła wniosek o zdjęcie z porządku obrad punktu dotyczącego podjęcia uchwały w sprawie przyjęcia Miejskiego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Narkomanii w mieście Leżajsku na rok Po wprowadzeniu zmian w porządku obrad i wysłuchaniu sprawozdania Burmistrza z prac w okresie międzysesyjnym, przystąpiono do części uchwałodawczej. Dwie pierwsze uchwały dotyczyły miejscowych planów zagospodarowana przestrzennego. W tym temacie Rada pojęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Nr 46A/2002 terenu przy ul. Św. Jana z Dukli w Leżajsku. Na wniosek właścicieli działek i na ich koszt nastąpi m.in. zmiana linii zabudowy działki związana z przebudową magistrali wodociągowej. Następnie Rada dokonała zmiany uchwały Nr XIX/195/05 Rady Miejskiej z dnia 24 lutego 2005 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr 59/ 05 dla terenu położonego wzdłuż wschodniej strony torów kolejowych, od ul. Przemysłowej do ul. Spółdzielczej w Leżajsku. Jest to korekta granicy opracowania planu uwzględniająca zagospodarowanie przyległych działek. Spełniając wymóg ustawowy Rada uchwaliła szczegółowe zasady i tryb umarzania wierzytelności gminnych jednostek organizacyjnych z tytułu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej oraz udzielania innych ulg w spłacaniu tych należności. Do czasu podjęcia takiej uchwały Gmina Miasto Leżajsk nie miała możliwości prawnej do umarzania, odraczania, spłaty lub rozkładania na raty należności wynikających przede wszystkim z umów cywilno-prawnych. W związku z tym, że jest zainteresowanie inwestorów kolejnymi działkami w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, Rada wyraziła zgodę na włączenie do terenu Specjalnej Strefy Ekonomicznej Euro- -Park Mielec Obszar Przemysłowy Leżajsk terenów: o pow. 2,1169 ha przy ul. Siedlanka, o pow. 0,9696 przy ul. Słonecznej, o pow. 1,2647 ha przy ul. Boczna Siedlanka. Dwie kolejne uchwały dotyczyły zmian w budżecie miasta na 2006 r. W związku ze stwierdzeniem przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nieważności (w części) zapisów uchwały dotyczącej wydatków nie wygasających, przeznaczonych na remont MCK, w wysokości zł i koniecznością wprowadzenia ich do budżetu na realizację tego zadania, Rada dokonała zmian w budżecie, w celu pozyskania dodatkowych środków z Unii Europejskiej. Druga uchwała dotyczyła wprowadzenia do budżetu środków przyznanych z Ministerstwa Finansów w wysokości 4015 zł i przeznaczenia ich na promocję miasta oraz zmniejszenia kredytu planowanego do zaciągnięcia w 2006 r. o kwotę zł. Zgodnie z zapisami uchwały budżetowej na 2006 r. i decyzją o zmniejszeniu planowanego kredytu Rada postanowiła zaciągnąć w 2006 r. długoterminowy kredyt w wysokości 2 mln zł na sfinansowanie deficytu budżetowego oraz spłatę wcześniej zaciągniętych zobowiązań. Spłata kredytu następować będzie w latach Wybieramy najładniejsze posesje Burmistrz Leżajska o g ł a s z a Konkurs na najładniejszą posesję. Konkurs dotyczy posesji mieszkalnych indywidualnych, zlokalizowanych na terenie miasta Leżajska. Przy ocenie nieruchomości brane będzie pod uwagę zagospodarowanie działki, w szczególności: stan techniczny i wygląd budynków, w tym elewacji frontowych, wygląd i stan ogrodzeń, stan zieleni wokół budynków: trawniki, rabaty, ogródki, ogólny widok posesji z ulicy. Oceny nieruchomości dokona w okresie czerwiec - lipiec br. specjalna komisja powołana przez Burmistrza Leżajska, zaś pod koniec sierpnia nastąpi rozstrzygnięcie konkursu. Laureaci zgodnie z sugestią mieszkańców - otrzymają pamiątkowe statuetki i dyplomy. Zapraszamy wszystkich właścicieli i użytkowników nieruchomości do udziału w konkursie. Skład komisji powołanej do oceny nieruchomości: Ewa Jagusiak (architekt miejski) przewodnicząca komisji, Jan Dec (radny) członek komisji, Stanisław Brzuzan (właściciel Firmy Karol zajmującej się utrzymaniem zieleni miejskiej) członek komisji, Beata Jodkowska (inspektor ds. ochrony środowiska) członek komisji. Aby umożliwić prawidłową realizację umowy o dofinansowanie ze środków unijnych projektu pn. Zwiększenie atrakcyjności inwestycji gospodarczej wschodniej części miasta Rada upoważniła Burmistrza Leżajska do wystawienia weksla in blanco na kwotę zł. Realizacja zabezpieczenia następowała będzie z budżetu miasta w latach Ostatnia uchwała dotyczyła zmiany uchwały Nr I/5/02 Rady Miejskiej w Leżajsku z dnia 16 listopada 2002 r. w sprawie powołania składów osobowych Komisji Stałych Rady Miejskiej w Leżajsku, Rada powiększyła skład Komisji Porządku Publicznego i Ochrony Środowiska o nowo wybranego radnego Władysława Bryniarskiego. Rada opierając się na stanowisku Komisji Rewizyjnej, po rozpatrzeniu oddaliła skargę złożoną przez Pana Mieczysława Niemca w sprawie przyznania mu działki zastępczej po zlikwidowanym w 1996 r. pawilonie handlowym. W wolnych wnioskach Rada zapoznała się z dwoma pismami dotyczącymi terenu po spalonym przedszkolu (na osiedlu Spółdzielni Mieszkaniowej). Pierwsze wpłynęło od Spółdzielni Mieszkaniowej w Leżajsku, w którym Zarząd wnioskuje o przekazanie tego terenu w wieczyste użytkowanie Spółdzielni z przeznaczeniem pod budownictwo wielorodzinne wraz z infrastrukturą (parkingi, ciągi piesze, place zabaw dla dzieci). Drugie to pismo mieszkańców osiedla przy ul. Kopernika i Braci Śniadeckich (podpisane przez 192 osoby), przeciwnych sprzedaży terenu po spalonym przedszkolu. Mieszkańcy wnoszą o zorganizowanie na tym terenie placu zabaw dla dzieci oraz miejsca wypoczynku dla dorosłych. Dla ostatecznego wypracowania stanowiska w tej sprawie i przedstawienia go na jednej z najbliższych sesji Rada powołała komisję zespół, w skład której weszli Zastępca Burmistrza Daniel Zając oraz radni: Mieczysław Szarek i Władysław Bryniarski. Do tej komisji zostaną jeszcze delegowani przez Zarząd Spółdzielni jej przedstawiciele. C. Turosz Przedszkola nie będzie Od pewnego czasu pojawiają się nieliczne sygnały na temat utworzenia przedszkola przy Szkole Podstawowej nr 3 w Leżajsku. Sprawa ta poruszona została na ostatniej sesji Rady Miejskiej. W Leżajsku funkcjonują obecnie trzy przedszkola miejskie i czwarte, prowadzone przez siostry zakonne. Na dobrą sprawę jedno z nich można by było zamknąć jest na to podstawa prawna ponieważ dzieci, korzystających z tych placówek jest zbyt mało. Rocznie ubywa około przedszkolaków i uczniów I klas szkół podstawowych. W tej sytuacji uznano, że tworzenie kolejnego przedszkola w mieście jest bezzasadne i nieekonomiczne. (bwl) 13\n14 14 informator urzędowy Stały wzrost spożycia alkoholu w naszym kraju przyczynił się w sposób widoczny do nawarstwienia się problemów, jakie rodzi alkohol w rodzinie, w zdrowotności społeczeństwa wydajności i jakości pracy, w dziedzinie stosunków międzyludzkich oraz w zakresie ładu i porządku publicznego. Warunkiem uzyskania pozytywnych rezultatów w walce z alkoholizmem, przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i narkomanii jest zwiększenie aktywności i skuteczności działania instytucji i organizacji pozarządowych oraz związków wyznaniowych. Zgodnie z polskim prawodawstwem prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych, przeciwdziałaniem przemocy i narkomanii należy na szczeblu lokalnym do zadań własnych gminy. Zadania te określone są w ustawach: z dnia r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 Nr 147, poz z późniejszymi zmianami), z dnia r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 z późniejszymi zmianami), z dnia r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493), z dnia r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485). Jak wynika z informacji uzyskanych w Prokuraturze Rejonowej w Leżajsku, Komendzie Powiatowej Policji i miejscowych szkołach w roku 2005, mimo oznak pewnej poprawy zanotowano: 2057 przypadków zakłócania porządku publicznego i spokoju, w tym 1137 w miejscach publicznych, 427 razy interweniowali funkcjonariusze Policji w związku z awanturami domowymi, stwierdzając w 239 przypadkach stosowanie przemocy w rodzinie, w innych przypadkach policjanci interweniowali 493 razy. W wyniku powyższych interwencji izolowano z miejsc publicznych 198 osób nietrzeźwych, w tym odkonwojowano (doprowadzono): 32 osoby do izby wytrzeźwień, 6 osób do pomieszczeń zatrzymanych w jednostkach Policji, 115 do miejsc stałego zamieszkania. Jak wykazała praktyka, zjawisko nadużywania alkoholu przybrało niemal rozmiary choroby społecznej. Alkohol jest jednym z poważniejszych czynników kryminogennych. W roku 2005 na terenie miasta popełnione zostały 122 przestępstwa przez osoby znajdujące się pod wpływem alkoholu. Nietrzeźwi sprawcy dopuszczali się najczęściej takich przestępstw, jak: prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, bójki i pobicia, rozboje i kradzieże z włamaniem. Do Sądu Grodzkiego w Leżajsku skierowano 42 wnioski o ukaranie osób nietrzeźwych za wykroczenia związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego. Za naruszenie przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi Policja skierowała 27 wniosków o ukaranie, w tym 4 za sprzedaż alkoholu osobom niepełnoletnim. Ponadto funkcjonariusze Policji nałożyli 60 mandatów karnych za spożywanie alkoholu w miejscach publicznych. W roku 2005 zanotowano 239 przypadków przemocy w rodzinie. W 213 przypadkach sprawcami były osoby, znajdujące się pod wpływem alkoholu. W 75 przypadkach dotyczyły one dzieci w wieku do lat 13. W roku 2005 stwierdzono 249 przestępstw narkotykowych. Wśród 83 podejrzanych było 26 osób nieletnich. Miejscem dystrybucji narkotyków były rejony osiedli i szkół. Funkcjonariusze Policji posiadają dobre rozpoznanie środowiska narkomanów, co pozwala na zahamowanie rozprzestrzeniania się narkomanii i stopniowe jej ograniczanie. W roku 2005 w Poradni Uzależnień w Leżajsku z terapii uzależnienia od alkoholu korzystały 52 osoby (46 mężczyzn i 6 kobiet). Z terapii indywidualnej (współuzależnienia) korzystało 9 kobiet. Liczba osób przyjmowanych do poradni z roku na rok wzrasta, coraz częściej pojawiają się osoby młode wieku od lat. Natomiast z terapii motywującej do udziału w leczeniu stacjonarnym dla osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych brało udział 9 osób, w tym 2 kobiety. Z badań ogólnopolskich wynika, że osoby podejmujące leczenie w poradniach uzależnień, to tylko kilka procent osób uzależnionych od alkoholu. Wynika z tego, że problem alkoholowy dotyka w różnym stopniu co trzecią rodzinę w Polsce. Przeciwdziałanie tym negatywnym zjawiskom wymaga systematycznej i dobrze zorganizowanej działalności różnych instytucji i organizacji, w tym także administracji samorządowej. nencji oraz zdrowego stylu życia (dwie imprezy w roku z udziałem m.in. liderów młodzieżowych, harcerzy i wolontariuszy). 6. Organizowanie w leżajskich szkołach konkursów literackich, malarskich, plastycznych, dotyczących profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania przemocy w rodzinie i narkomanii, oraz wystaw pokonkursowych. Najciekawsze prace literackie winny być publikowane na łamach Biuletynu Miejskiego, a laureaci konkursów winni otrzymywać nagrody i wyróżnienia. 7. Zorganizowanie w szkołach szkoleń w zakresie wdrażania nowych procedur interwencyjnych wobec przemocy w rodzinie z udziałem przedstawicieli Komendy Powiatowej Policji, Prokuratury Rejonowej, Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej i Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. 8. Wzmocnienie działań służących zwiększeniu aktywności przedstawicieli Policji i MOPS w Leżajsku na rzecz ochrony rodzin przed przemocą. 9. Publikowanie w lokalnych mediach (Biuletyn Miejski, strona internetowa Urzędu Miejskiego, Telewizja kablowa SATEL) re- Miejski Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w mieście Leżajsku na rok 2006 gularnych informacji na temat procedury Niebieskich kart, tak aby jak najwięcej osób dowiedziało się o ich istnieniu oraz aby motywowało to odpowiednie służby do posługiwania się tą procedurą. 10. Dofinansowanie szkoleń i kursów służących podniesieniu kompetencji zainteresowanych służb wzakresie zagadnień związanych z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie. 11. Dalsze funkcjonowanie Punktu Konsultacyjno-Informacyjnego ds. Profilaktyki Uzależnień dysponującego tzw. telefonem interwencyjnym nr W Punkcie, który między innymi udzielać będzie bezpłatnych porad psychospołecznych i prawnych osobom uzależnionym od alkoholu i członkom ich rodzin, osobom dotkniętym przemocą oraz mającym kontakt z narkotykami pełnione będą następujące dyżury: a) tzw. specjalistyczne (przez zespół w składzie: specjalista terapii uzależnień, psycholog i prawnik) przynajmniej raz w miesiącu w godzinach popołudniowych (każdy pierwszy poniedziałek miesiąca). Dyżurujący poza udzielaniem porad diagnozować winni sytuację całej rodziny tj. ustalać, jakie dysfunkcje występują w danej rodzinie np. przemoc, zaniedbywanie dzieci, pijące nastolatki. Dyżurujący planować będą pomoc dla wszystkich członków rodziny. b) dyżury w pozostałe poniedziałki miesiąca (przynajmniej trzy) w godzinach popołudniowych prowadzone przez Członków Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i innych specjalistów. Punkt Konsultacyjny winien współpracować z placówkami lecznictwa odwykowego, a zwłaszcza Poradni Leczenia Uzależnień w Leżajsku. 12. Doposażenie Punktu w profesjonalne materiały edukacyjno-informacyjne (prograprojekt W celu przeciwdziałania zjawiskom patologicznym i zahamowania ich wzrostu Rada Miejska w Leżajsku za najważniejsze uznaje następujące działania: 1. Prowadzenie świetlicy socjoterapeutycznej dla dzieci z rodzin patologicznych (5 razy w tygodniu po 4 godziny dziennie) wg programu zatwierdzonego przez Burmistrza Miasta. Dzieci uczęszczające do świetlicy winny otrzymywać posiłki (podwieczorki). W pracy świetlicy należy uwzględnić włączanie dziecka w działania różnorodnych kół zainteresowań, grup rozwojowych w pozalekcyjne i pozaszkolne zajęcia zgodnie z predyspozycjami i zainteresowaniami dziecka. Osoby, prowadzące zajęcia w świetlicy, powinny systematycznie uczestniczyć w organizowanych szkoleniach specjalistycznych. Organizacja dla dzieci uczęszczających do świetlicy wycieczek edukacyjnych. 2. Realizacja w szkołach podstawowych i średnich programów edukacyjno informacyjnych wpływających na postawy i umiejętności ważne dla zdrowia i trzeźwości z udziałem funkcjonariuszy Policji, psychologów, terapeutów uzależnień, uczniów, nauczycieli, wychowawców, pedagogów oraz rodziców (np.: Dziękuję NIE, NOE, Trzeci elementarz czyli program siedmiu kroków, Żyj w trzeźwości i bez przemocy w rodzinie, Spójrz inaczej, Zanim spróbujesz ). 3. Prowadzenie w szkołach zajęć edukacyjno-informacyjnych dla rodziców w zakresie pomocy młodzieży w utrzymaniu abstynencji (np.: Szkoła dla rodziców i wychowawców ). 4. Prowadzenie w szkołach zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z dziećmi i młodzieżą z grupy ryzyka. 5. Organizowanie przez szkoły, palcówki kulturalne i organizacje młodzieżowe imprez promujących krzewienie trzeźwości i absty-\n15 my na kasetach video, książki, broszury, informatory, ulotki i plakaty), które winny być wykorzystane do realizacji niniejszego programu i udostępniane na miejscu osobom zainteresowanym. 13. Rozszerzanie informacji o działalności Punktu Konsultacyjno-Informacyjnego ds. Profilaktyki Uzależnień, mieszczącego się w budynku MCK w Leżajsku o możliwościach uzyskiwania bezpłatnych porad specjalistycznych udzielanych przez prawnika, wykwalifikowanego terapeutę uzależnień i psychologa. 14. Wdrażanie przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i lekarzy rodzinnych, oraz pielęgniarki metod w zakresie wczesnego rozpoznawania i tzw. krótkiej interwencji między innymi przez prowadzanie u pacjentów badań przesiewowych (np. test AUDIT ) i czynności interwencyjnych. 15. Dofinansowanie Poradni Leczenia Uzależnień w Leżajsku w zakresie korzystania z konsultacji specjalistycznych w pracy z osobami uzależnionymi i współuzależnionymi od alkoholu. 16. Udział miasta w V edycji ogólnopolskiej kampanii Zachowaj trzeźwy umysł organizowanej pod patronatem Ministra Edukacji Narodowej. Kampania ta jest programem edukacyjnym adresowanym do uczniów szkół podstawowych i gimnazjów. 17. Udział miasta w kampanii społecznej pod hasłem Alkohol nieletnim dostęp wzbroniony. 18. Udział miasta w realizacji Programu odpowiedzialnej sprzedaży, którego celem jest udzielanie pomocy sprzedawcom w przestrzeganiu zakazu sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom niepełnoletnim. 19. Wspieranie organizowania różnorodnych form spędzania wolnego czasu, rozwijania zamiłowań i zainteresowań, oraz wzbogacanie pozalekcyjnej oferty dla dzieci i młodzieży (pozalekcyjne zajęcia sportowe, zespoły i kluby zainteresowań itp.). 20. Wspieranie działalności Izby Wytrzeźwień w Rzeszowie w zakresie realizacji dodatkowych programów profilaktycznych skierowanych do osób zatrzymanych w Izbie (np. rozmowy interwencyjno-motywujące z zatrzymanymi sprawcami przemocy domowej. 21. Organizowanie przez szkoły, MCK, organizacje sportowe imprez rozrywkowych i rekreacyjno-sportowych dla młodzieży (w ramach obchodów Dni Leżajska, Dnia Dziecka oraz przy innych okazjach. 22. Organizowanie badań i sondaży lokalnych, diagnoz i ekspertyz pozwalających ocenić aktualny stan problemów alkoholowych i narkomanii. 23. Organizacja dla młodzieży szkolnej spektakli teatralnych i edukacyjnych dot. zagrożeń alkoholizmem, przemocą w rodzinie i narkomanią. 24. rodzin z problemem alkoholowym wytypowanych przez MOPS i pedagogów szkolnych. 25. Dofinansowanie kosztu pobytu 30 dzieci z rodzin dysfunkcyjnych na 14-dniowym obozie wypoczynkowo-terapeutycznym w okresie wakacji szkolnych. 26. Miejska Komisja ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych powinna odbywać regularne posiedzenia (przynajmniej raz w kwartale) i realizować swój program działania obejmujący zadania wynikające z ustawy z dnia r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i Miejskiego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na rok Wysokość wynagrodzenia za udział w posiedzeniach Komisji wynosić będzie 60 zł za jedno posiedzenie. 27. Członkowie Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i osoby współpracujące z Komisją, a zwłaszcza pedagodzy i terapeuci uzależnień winni uczestniczyć w organizowanych kursach i szkoleniach specjalistycznych. 28 Komisja powinna prowadzić rozmowy profilaktyczno-ostrzegawcze z osobami uzależnionymi od alkoholu i narkotyków, celem wstępnego motywowania ich do poddania się terapii odwykowej. 29. Zwiększenie skuteczności działania wyłonionego ze składu Miejskiej Komisji zespołu roboczego do którego należy zaprosić specjalistów przygotowanych do skutecznego zajmowania się problematyką przemocy w rodzinie. Praca tego zespołu pozwoli udzielać rodzinie profesjonalnej, kompleksowej i adekwatnej do potrzeb rodziny pomocy. Zespół ten powinien opracować strategię postępowania w przypadkach rozpoznawania i zgłaszania przemocy domowej. 30. Współdziałanie Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z ZOZ i instytucjami powiatowymi w zakresie zwiększenia dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i współuzależnionych od alkoholu i narkotyków. 31. Przeciwdziałanie nietrzeźwości kierowców, która stwarza zagrożenia życia i zdrowia mieszkańców, obniżenia poziomu bezpieczeństwa i poczucia braku respektu dla prawa, które są efektem tego negatywnego zjawiska, poprzez publikowanie w lokalnych mediach materiałów związanych z zagrożeniem nietrzeźwości. 32. Współpraca władz samorządowych i Miejskiej Komisji z Ośrodkami Szkolenia Kierowców w zakresie włączania do programów szkolenia kandydatów na kierowców problematyki alkoholowej, oraz dystrybucji wśród szkolonych materiałów edukacyjnych. Dystrybucją tych materiałów winny być objęte również osoby posiadające już prawo jazdy. 33. Nawiązanie współpracy z Komendą Powiatową Policji w celu zwiększenia liczby kontroli kierowców pod względem trzeźwości i wspomaganie Policji w tym zakresie np. zakup alkomatów, dostarczenie materiałów edukacyjnych dla kierowców. 34. Zwiększenie częstotliwości interwencji funkcjonariuszy Policji i Straży Miejskiej w sytuacjach spożywania alkoholu w miejscach publicznych. 35. Podejmowanie działań na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa na stadionie piłkarskim. W tym celu Komisja nawiąże bliską współpracę, zarówno z Policją jak i przedstawicielami MZKS Pogoń i Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Leżajsku. Działania te powinny zmierzać min. do wprowadzenia do Regulaminu Stadionu Sportowego zakazu przebywania na terenie tego obiektu osób nietrzeźwych., nie wpuszczania na teren stadionu osób nietrzeźwych oraz osób usiłujących wnieść napoje alkoholowe. 36. Zorganizowanie dwóch konferencji (w miesiącu czerwcu i wrześniu) z udziałem przedstawicieli instytucji stykających się na co dzień z rozmaitymi formami problemów alkoholowych (służba zdrowia, pomoc społeczna, Prokuratura, Caritas, dyrektorzy szkół, pedagodzy szkolni, psycholodzy oraz przedstawiciele mediów lokalnych, handlu, klubów i organizacji sportowych) dot. profilaktyki uzależnień, przemocy w rodzinie, społecznych kosztów używania alkoholu i narkotyków oraz stworzenia lokalnej koalicji profilaktycznej. 37. Zorganizowanie kursów i szkoleń młodzieży szkolnej, rodziców i pedagogów w zakresie przeciwdziałania narkomanii. 38. Publikowanie w mediach lokalnych artykułów dotyczących przeciwdziałania narkomanii. 39. Nadzorowanie właściwych służb Urzędu Miejskiego nad uprawami roślin zawierających substancje, których używanie może prowadzić do narkomanii. 40. Systematyczne publikowanie w lokalnych mediach ( Biuletyn Miejski, Telewizja kablowa SATEL), informacji i materiałów dot. profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania przemocy w rodzinie i miejscach publicznych oraz narkomanii, szkodliwości nadużywania alkoholu, palenia tytoniu i używania substancji psychoaktywnych. Ukazywania problemów przestępczości związanej z alkoholem i narkomanią. W Biuletynie Miejskim należy wprowadzić stałą rubrykę poświęconą tej problematyce. 41. Współdziałanie Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, z Prokuraturą w Leżajsku w zakresie zwalczania reklamy alkoholu. 42. Przeprowadzanie okresowych kontroli przestrzegania zasad obrotu napojami alkoholowymi przez podmioty posiadające zezwolenia na sprzedaż tych napojów. W trakcie kontroli szczególna uwaga powinna być zwrócona na przestrzeganie przepisów dotyczących zakazu sprzedaży alkoholu i wyrobów tytoniowych osobom niepełnoletnim. W skład zespołu kontrolnego powinni wchodzić między innymi upoważnieni przedstawiciele Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Straży Miejskiej i Komendy Powiatowej Policji w Leżajsku. Zespół kontrolny winien przedkładać protokoły z przeprowadzonych kontroli wraz ze stosownymi wnioskami Burmistrzowi Leżajska. 43. Wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i organizacji społecznych w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, wychowania w trzeźwości i abstynencji. 44. Dofinansowanie realizacji zadań objętych Miejskim Programem Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na 2006 r. przez instytucje, stowarzyszenia i osoby fizyczne. 45. W celu zapewnienia skutecznej realizacji niniejszego Programu winna być zacieśniona współpraca i współdziałanie Miejskiej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z ZOZ, Poradnią Leczenia Uzależnień, służbami Starostwa Powiatowego, Sądem Rejonowym, Prokuraturą Rejonową, Powiatową Komendą Policji, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, Parafiami Kościoła Rzym.- -Kat. w Leżajsku, wszystkimi typami szkół, MOPS, Klubem sportowym POGOŃ, MCK, Powiatowym Inspektorem Sanitarnym, Spółdzielnią Mieszkaniową w Leżajsku, Komendą ZHP, jednostkami upowszechniania kultury i organizacjami sportowymi w zakresie profilaktyki, rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania przemocy w rodzinie i narkomanii oraz promocji zdrowia i trzeźwych obyczajów. 46. Niniejszy program winien być wydany w formie broszurowej i upowszechniony w sposób zwyczajowo przyjęty na terenie miasta. 47. Na realizację zadań przewidzianych w niniejszym programie przeznacza się środki finansowe w wysokości 285 tys. złotych pochodzące z opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, w tym zł na przeciwdziałanie narkomanii. 48. Integralną część Miejskiego Programu stanowi preliminarz wydatków przewidzianych na realizację zadań w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, przeciwdziałania przemocy w rodzinie i narkomanii. 49. Koordynatorem niniejszego Programu będzie Pełnomocnik Burmistrza ds. Profilaktyki i Uzależnień w ścisłej współpracy z Miejską Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. 15\n16 krok do przodu O osiągnięciach naszego Szpitala Powiatowego w Leżajsku mówi dyrektor MARIAN FUR- MANEK. Największym problemem szpitala przed trzema laty były zobowiązania z lat poprzednich nieuregulowane płatności za gaz, energię elektryczną, leki, ZUS, raty i odsetki od kredytu zaciągniętego na budowę kotłowni, niewypłacone wynagrodzenia z tytułu ustawy 203. Było tego sporo, bo prawie 13 milionów złotych. Przez te trzy lata udało się zredukować to zadłużenie do 4,5 mln. zł. W ubiegłym roku uzyskaliśmy już płynność finansową, wszystkie zobowiązania są na bieżąco regulowane, przestaliśmy płacić odsetki. Zaległości z tytułu ustawy 203 zostały wypłacone. Od W grudniu ub. r. w Szpitalu Powiatowym w Leżajsku otwarty zo- regulację wynagrodzeń, przygotowujemy sierpnia ubiegłego roku wprowadziliśmy się do kolejnej. Jednocześnie przez cały stał nowoczesny Zakład Diagnostyki Obrazowej. W lutym br. dyrekpy nowej aparatury medycznej. czas robiliśmy w szpitalu remonty i zakutor tej placówki Marian Furmanek Jedną z najważniejszych spraw ubiegłego roku było zakończenie spłat ciążących został Menadżerem Roku ochrony zdrowia w województwie podkarpackim i otrzymał statuetkę na nas zobowiązań. Trzy lata temu napisaliśmy program restrukturyzacji finansowej i zawarliśmy ugodę z pracownikami Eskulap co do formy wypłacenia świadczeń z tytu- W dobrych rękach łu ustawy 203. W połowie ubiegłego roku ta sprawa została zamknięta. Osiągnięciem naszego szpitala na dużą skalę była budowa, wyposażenie i oddanie do użytku pod koniec grudnia ubiegłego roku Zakładu Diagnostyki Obrazowej. Nasz wniosek do ZPORR został przyjęty i pozyskaliśmy na ten cel 3 miliony złotych z funduszów unijnych. Milion złotych przekazało nam starostwo powiatowe. Dzięki temu mamy nowe rentgeny, aparaturę do USG i mammografii. Teraz realizujemy drugi etap budujemy pracownię tomografii komputerowej i przygotowujemy się do zakupu tomografu. Jej otwarcie planujemy na koniec czerwca br. Tamte rentgeny były bardzo stare i absolutnie wyeksploatowane, na ich stosowanie mieliśmy warunkową zgodę. Zakupione rentgeny to jedyne takie urządzenia w powiecie leżajskim. I wszyscy pacjenci z tego terenu kierowani są do naszego szpitala. To najnowszej generacji aparatura Siemensa dostarczona z Niemiec. Jeden rentgen jest cyfrowy (zdjęcia można oglądać na ekranie monitora, zapisać na nośnik magnetyczny), dwa są konwencjonalne. Co jest szczególnie istotne dawki promieniowania są minimalne, czas naświetlania mierzony jest w ułamkach sekundy. Kupiliśmy też czwarty aparat rentgenowski przewoźny, przyłóżkowy. Jest wykorzystywany w sytuacjach, w których transportowanie pacjenta nie jest wskazane. Jest to przełom w wyposażeniu i funkcjonowaniu szpitala. W ubiegłym roku również udało się pozyskać z darów z Londynu jeszcze jeden rentgen tzw. ramię C, który otacza swym zasięgiem stół operacyjny, rejestruje i pokazuje na ekranie każdą czynność w trakcie operacji ortopedycznej. Ostatnio dokupiliśmy do niego nowy stół ortopedyczny z przystawkami za ponad 70 tys. złotych. Co jeszcze? W części szpitala wymienione zostały okna, w budynku poradni powstała pracownia bakteriologii, sfinalizowaliśmy remont ZOL. Oddaliśmy do użytku piętro i teraz ZOL dysponuje 54 łóżkami. Obiekt jest całkowicie wykorzystany, pacjenci czekają w kolejce. Kupiliśmy aparat do elektrowstrząsów za ponad 70 tys. złotych dla Oddziału Psychiatrii, nowy aparat EKG, 3 respiratory (po 25 tys. zł), ciągle inwestujemy w sprzęt. Przygotowujemy się do modernizacji szpitalnego oddziału ratunkowego, która kosztować będzie ponad półtora miliona złotych. Chcemy też przeprowadzić remont oddziału wewnętrznego i neurologii, wybudować windy w przychodni specjalistycznej i w ZOL, podjazdy dla niepełnosprawnych. Potrzeb jest dużo problem tkwi w możliwościach finansowych, ile pieniędzy uda się nam pozyskać z zewnątrz i ile będziemy w stanie zainwestować własnych. A wracając do prestiżowej nagrody Eskulap 2005, przyznaję, że odebrałem ją z satysfakcją. W województwie podkarpackim jest 28 szpitali, wiele z nich znacznie większych od naszego, więc chyba jest to powód do zadowolenia. Tym bardziej, że przyznała go kapituła, złożona z przedstawicieli wiodących instytucji w dziedzinie ochrony zdrowia. Uważam, że jest to wyróżnienie nie tylko dla mnie, lecz także dla całej załogi naszego szpitala. (bwl) 16\n17 gospodarka Andreas Wielosinski i Adam Hnat Stawiamy na fachowców Polsko-niemiecka firma Instal Systems w Leżajsku rozwija się w imponującym tempie. Rozszerza produkcję i wciąż zatrudnia nowych pracowników. Ostatnio zmienił się Zarząd tej Spółki. Prezesem jest Andreas Wielosinski a dyrektorem zarządzającym Adam Hnat. Andreas Wielosinski pochodzi z Olsztyna. W 1981 roku wyemigrował do Niemiec. Tam pracował w BMF, firmie, która stała się w połowie współudziałowcem Instal Systems. Teraz jako przedstawiciel BMF wrócił do Polski. Adam Hnat pochodzi z naszego regionu, ale na stałe mieszka we Wrocławiu. Teraz z racji powierzonej funkcji większość czasu spędza w Leżajsku. Oto, co powiedzieli nam o fabryce, którą kierują. Adam Hnat: Spółka zarejestrowana została pod koniec 2004 roku. Rok następny był dla niej rokiem zerowym. Po wykupieniu majątku od syndyka okazało się, że konieczny jest remont hal, budynków, maszyn i urządzeń. Ten pierwszy rok właściciele spółki przeznaczyli na to, żeby przygotować ją do właściwego funkcjonowania na rynku. Przygotowywaliśmy się do tego, żeby teraz wystartować pełną parą. Po drodze został zmieniony zarząd spółki to naturalny proces w rozwoju każdej firmy. Andresa Wielosinski: Chcielibyśmy się skupić na wątku dotyczącym współpracy z regionem, naszego wkładu w jego rozwój i wzajemnych relacji. Inwestujemy w ten region tworzymy kolejne miejsca pracy: zatrudniamy teraz około dwustu osób. Plan jest taki, żeby w tym roku pracowało tu osób. Ale oczekujemy też czegoś w zamian. Zainwestowaliśmy już sporo w remonty hal i nowoczesne urządzenia do produkcji. Mamy plany rozbudowy zakładu rozłożone na pewien okres. Byłoby nam miło, gdybyśmy mogli liczyć na większą przychylność lokalnych władz samorządowych. Adam Hnat: To jest dla nas kompletnie niezrozumiałe. Granica między miastem a gminą przechodzi przez firmę. My Polacy nie potrafimy się dogadać? Boli nas fakt, że w mieście jest specjalna strefa ekonomiczna, w którą idealnie się wpasowujemy, a nie możemy w niej być. Nie przejadamy zarobionych pieniędzy, każda zarobioną złotówkę inwestujemy. Wspólnicy nie biorą dywidend, płacimy podatki. Nie prosimy o pomoc, bo właściciele firmy nam pomagają, tylko przykro nam z tego powodu, że z jakichś przyczyn miasto z gminą nie może dojść do porozumienia i znaleźć rozwiązanie, żebyśmy mogli wejść do tej strefy. Trochę z żalem, a trochę z ironią obserwujemy tę sytuację. Odnosimy wrażenie, że granica rozsądku została gdzieś przesunięta. Andreas Wielosinski: Rozsławiamy ten region w prawie całej Europie, bo dostarczamy produkty z firmy Instal Systems Leżajsk. Nasi ludzie pracują w montażowniach firm motoryzacyjnych Volkswagen, DaimlerChrysler tam pytają: Leżajsk, gdzie to jest? Więc oczekujemy trochę życzliwości. Nie wiemy, do kogo mamy się zwracać, do gminy czy do miasta. Adam Hnat: Jest w gminie struktura pod nazwą SM Park. Oferuje on pomoc przy tworzeniu infrastruktury na nowych terenach tzw. Parku technologicznego 10 lat zwolnienia z podatku od nieruchomości, 50 procent ulgi dzierżawnej. I może to brzmi zachęcająco, niemniej w konfrontacji z 65 procentową ulgą podatkową w strefie ekonomicznej przeznaczaną na inwestycje, rachunek jest prosty. W porównaniu ze strefą oferta gminy zdecydowanie przegrywa. Ta konfrontacja jest brutalna. Andreas Wielosinski: Borykamy się z problem braku fachowców. Adam Hnat: Produkujemy zbiorniki, silosy i duże instalacje, jednocześnie rozszerzamy profil produkcji o urządzenia, które trafiają w głównej mierze na rynek motoryzacyjny. Są to podzespoły technologii wykorzystywanej w branży samochodowej. Można powiedzieć, że jest to zaplecze produkcyjne linii montażowych. To część która jest odpowiedzialna za proces oczyszczania tych linii, odprowadzania wiórów, filtrowania. Andreas Wielosinski: Motoryzacja na rynku niemieckim to najwyższe standardy światowe. Żeby sprostać wymaganiom, trzeba mieć dobrze przygotowane maszyny i dobrze przygotowanych pracowników. Potrzebujemy przede wszystkim dobrych ślusarzy. Nie szukamy spawaczy, którzy poruszają się tylko w obrębie technologii łączenia. Specyfika naszej produkcji i zaawansowane technologicznie urządzenia wymagają ludzi o szerokim spektrum wiedzy. Nam potrzebny jest porządny ślusarz, który dobrze zna rysunek techniczny. Dlatego chcemy nawiązać kontakt z Zespołem Szkół Technicznych w ramach szkolenia czy praktyk zawodowych. Postaramy się wyłapać tych najbardziej uzdolnionych obiecujących młodych ludzi i zatrudnić ich u nas. Jesteśmy otwarci na zatrudnienie. Nie jest tajemnicą, że podnieśliśmy w ostatnim miesiącu płace o około 30 procent. Stawiamy na to, żeby cały czas tę firmę rozwijać. I stawiamy na fachowców. Szanujemy i cenimy doświadczenie, ale chcemy też dać szansę ludziom młodym. Dowodem na to jest fakt, ze większość załogi stanowią ludzie młodzi. Niektórzy już awansowali są brygadzistami a także pracownikami na stanowiskach kierowniczych. Barbara Woś-Lisiecka spotkania Pisarz ksiądz Jan Warchał 17 lutego br. w Bibliotece Publicznej w Leżajsku odbyło się spotkanie autorskie osoby wyjątkowej ks. Jana Warchała, który opowiadał o jednej ze świeżo wydanych książek zatytułowanej Moi sąsiedzi Żydzi i Ukraińcy. W ten mroźny wieczór do biblioteki przybyli przedstawiciele władz Leżajska i Nowej Sarzyny, przyjaciele autora, wierni czytelnicy i parafianie. Ksiądz Warchał bowiem przez 36 lat był proboszczem parafii pw. św. Cecylii w Sarzynie. Dlaczego zacząłem pisać? Bo przeszedłem na emeryturę i nie miałem co robić. Wcześniej nie miałem czasu na pisanie. Byłem księdzem, duszpasterzem, oddałem się całkowicie kapłaństwu. A jednak jako ksiądz też pisał! W Sarzynie przy parafii stworzył kółko teatralne, w którym potrafił skupić mnóstwo ludzi. Wystawiano spektakle, trzeba było pisać teksty, więc pisał. Wierszem, prozą. Ma w szufladzie kilka tysięcy wierszy! O swojej książce powiedział: Skoro się sama napisała, niech się sama promuje, nie będę się nią zajmował. Jeżeli jest jakoś napisana, to znajdzie czytelnika, jeżeli nie, to szybko się o niej zapomni. Książka jest zbiorem 157 krótkich opowiadań o latach jego młodości w Przemyślu u boku ojca, oficera 38 pułku, i dzieci jego znajomych oraz przyjaciół Polaków, Żydów, Ukraińców, szlachty i książąt (jednym z kolegów Jana Warchała był Romek Sapieha), a także we Lwowie. Jest w tej książce świat, który przepadł bezpowrotnie wraz z wybuchem II wojny światowej rzeczywistość, która wydaje się nam dziś krainą z bajki. Bohaterami opowiadań ks. Warchała są między innymi: żyd Pikus, Ukrainiec Iwanko, Polak Roman, którzy żyli w przyjaźni bez względu na narodowość i przekonania religijne. Dużo w tej książce ciepła i miłości. Miłym akcentem wieczoru było odczytanie przez kierowniczkę Biblioteki Jolantę Korasadowicz opowiadania o wyjeździe do opery lwowskiej na Toscę oraz występ Grupy Wokalnej Meritum, której repertuar polsko-ukraińsko-żydowski podkreślił charakter tego spotkania. (bwl) 17\n18 18 po dzwonku Odnowa oferty edukacyjnej Zespół Szkół Technicznych w Leżajsku realizuje program Wsparcie na modernizację oferty edukacyjnej Program Wsparcie na modernizację oferty edukacyjnej jest finansowany ze środków programu Phare 2003 Promocja zatrudnienia i rozwoju zasobów ludzkich. Program wdraża Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działając pod nadzorem Pełnomocnika ds. Realizacji Programu (PAO) w Ministerstwie Gospodarki i Pracy. Zespół Szkół Technicznych im. Tadeusza Kościuszki w Leżajsku, jedna z największych i najstarszych szkół technicznych województwa podkarpackiego w ramach programu Wsparcie na modernizacje oferty edukacyjnej pozyskała dotację w łącznej kwocie 92 tys. euro. Projekt opracowany przez zespół w składzie: wicedyrektor szkoły Halina Samko, nauczyciele Ewelina Surma, Krystyna Zastawny uzyskał bardzo wysoką lokatę w pierwszej edycji tego programu. W swoim założeniu projekt ma służyć poszerzeniu oferty edukacyjnej, doposażeniu bazy dydaktycznej, a tym samym zwiększeniu szans na rynku pracy dla absolwentów Zespołu Szkół Technicznych. Przystępując do realizacji zadań, dokonano szczegółowej analizy potrzeb rynku pracy, zarówno miasta Leżajska, jak i województwa podkarpackiego, a ponadto zgodności ww. celu ze strategicznymi założeniami naszej szkoły. Dokonano też oceny stanu posiadanej bazy dydaktycznej. Wnioski z wypracowanych ocen pozwoliły na sporządzenie listy koniecznych zakupów, służących realizacji niezwykle ambitnych celów szkoleniowych. Biorąc pod uwagę potrzeby przemysłu, między innymi tworzącej się Doliny Lotniczej oraz zakładów w Sędziszowie Małopolskim postanowiliśmy uzupełnić istniejące centrum obróbki CNC o frezarkę sterowaną numerycznie. Wraz z posiadaną obrabiarką oraz oprzyrządowaniem programowym i narzędziowym, stanowiło będzie ono najnowocześniejszą jednostkę szkoleniową na naszym terenie. Projekt zakłada również zaspokajanie potrzeb przemysłu w zakresie wykwalifikowanych spawaczy. Aby zrealizować ten cel dokonano modernizacji spawalni szkolnej oraz zakupiono sześć automatów spawalniczych służących do spawania w osłonie CO 2 i argonu, a ponadto przyrząd do cięcia plazmą. Dla rozwoju rolnictwa naszego regionu, rzeczą konieczną jest stworzenie silnej bazy, umożliwiającej kształcenie wysoko wykwalifikowanych rolników. W tym celu zakupiono z ww. funduszy nowoczesny ciągnik jako uzupełnienie istniejącej już bazy sprzętowej oraz pozyskano poligon doświadczalny o powierzchni 13 ha ziemi. W strategii rozwoju szkoły zakładamy, iż każdy z naszych uczniów powinien posiadać prawo jazdy, będące w nowoczesnym społeczeństwie standardem niewątpliwie ułatwiającym zdobycie pracy. Z tego względu planuje się utworzenie na bazie szkoły nowoczesnego centrum szkolenia kierowców, dla którego dokonano zakupu dwóch samochodów Grand Punto, celem uzupełnienie istniejącego parku samochodowego. Pragniemy, aby uczniowie wszystkich szkół powiatu leżajskiego, zdobywający u nas prawo jazdy, mieli doskonałe warunki szkolenia, poznania budowy i zasad naprawy samochodów, w wyniku doposażenia istniejących warsztatów w 2 podnośniki samochodowe zakupione z ww. funduszy. Dzięki pozyskanym środkom finansowym Zespół Szkół Technicznych w Leżajsku stanie się jedną z doskonale wyposażonych szkół w Polsce i w połączeniu z posiadanym Certyfikatem Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001:2000, wprowadzi szkolenie zawodowe na najwyższy europejski poziom, zapewni też dopływ doskonale przeszkolonych fachowców dla dynamicznie rozwijającego się przemysłu. Wszystkie założenia i realizowane przedsięwzięcia tworzą również warunki do uzyskania przez uczniów bardzo dobrych wyników na egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe. W tym zakresie nasza szkoła jest wiodącą i prowadzącą egzaminy dla wielu szkół województwa podkarpackiego oraz lubelskiego we wszystkich nauczanych kierunkach. Posiadane doposażenie, wysoki poziom kształcenia zawodowego, możliwość zdobycia pracy przez absolwentów decydują o atrakcyjności naszej szkoły w środowisku i przekonują do podjęcia nauki w tej placówce. Stąd nasz apel i zachęta do absolwentów gimnazjów: przyjdźcie do nas, znajdziecie tu klimat przyjazny do zdobywania zawodu, do samorealizacji, do realizacji wymarzonych celów, do rozwinięcia wielu umiejętności w każdej dziedzinie. Mieczysław Sroka Dzień Wiosny w Europie 2006 Już po raz trzeci ZST im. Tadeusza Kościuszki w Leżajsku włączył się w realizację Dnia Wiosny w Europie. Projekt ten jest inicjatywą Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego oraz innych instytucji europejskich. Jego celem jest dialog między uczniami, nauczycielami oraz znanymi osobistościami na temat wspólnej Europy i jej wizji na przyszłość, poznanie różnych tradycji oraz łamanie barier między krajami członkowskimi UE. Program był realizowany w naszej szkole w dniach marca 2006 r. W jego ramach: przygotowano bardzo bogatą w eksponaty wystawę,,regionalne skarby i ozdoby wielkanocne, na której zaprezentowano prace artystyczne stworzone przez uczniów: serwety, hafty, wyroby z wikliny bądź drewna, koszyki, pisanki, z masy solnej baranki, kurczątka itp. Opiekunami wystawy były nauczycielki: Krystyna Giża, Ewa Kossak-Hospod, Ewelina Surma, Elżbieta Jużyniec, Małgorzata Trębacz. Młodzież kształcąca się w zawodzie kucharz małej gastronomii oraz technik żywienia i agrobiznesu przygotowała regionalne, wielkanocne wypieki pod nadzorem Hanny Janiszewskiej-Celej i Danuty Niemczyk. Ewelina Surma i Krystyna Zastawny przygotowały prezentację multimedialną pt. Bliżej siebie, która przedstawia świat tworzących się podstaw Wspólnot Europejskich, omawia bieżącą sytuację w Unii Europejskiej. Prezentację tę obejrzeli uczniowie wraz z dyrekcją szkoły i nauczycielami w specjalnie udekorowanej na tę okazję sali wykładowej. Agata Zygmunt przeprowadziła wewnątrzszkolny konkurs wiedzy o państwach europejskich, podczas którego młodzież mogła wykazać się swoją wiedzą dotyczącą kultury, sztuki, zabytków poszczególnych państw. Laureaci konkursu otrzymali nagrody, sfinansowane przez Radę Rodziców. I miejsce zajął Tomasz Gołąb (IV TE), II Paweł Zawadzki (II LO), a III Ryszard Siuzdak (IV TE). Dzień ten utkwi w pamięci na długo. Młodzież szkolna wykazała ogromne zaangażowanie i zainteresowanie podczas przygotowywania oraz realizacji obchodów Dnia Wiosny w Europie. Ewelina Surma Nagroda Główna Komendanta Policji dla Szkoły Podstawowej nr 3 w Leżajsku Drugie miejsce w kraju Społeczna kampania Bezpieczne dzieci na polskich drogach rozpoczęła się 30 sierpnia 2005 roku, już po raz trzeci. Od początku września do końca listopada tysiące szkół w całej Polsce przeprowadzało akcje, mające na celu poprawienie bezpieczeństwa najmłodszych użytkowników dróg. Organizatorami kampanii były: Związek Nauczycielstwa Polskiego, Wydawnictwo Edytor oraz Stowarzyszenie Wspierania Bezpieczeństwa Obywateli Tarcza. Kampania odbywała się pod patronatem ówczesnego Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Szkoła Podstawowa nr 3 w Leżajsku po raz kolejny wzięła udział w ogólnopolskiej akcji i konkursie. Na ogólnopolski konkurs, którego tematem była relacja z praktycznie podejmowanych działań edukacyjnych związanych z wychowaniem komunikacyjnym dzieci i młodzieży, napłynęło prawie 1000 prac z 437 szkół z całej Polski. My również wykonaliśmy kronikę w kształcie sygnalizatora świetlnego, w której umieściliśmy sprawozdania z poszczególnych działań w klasach I III i IV VI oraz z akcji miejskich, zdjęcia, konspekty lekcji, scenariusze teatrzyków, pytania do Turnieju wiedzy o ruchu drogowym, specjalne wydanie szkolnej gazetki Pętelka oraz prace plastyczne dzieci. Nasza działalność na rzecz poprawy bezpieczeństwa dzieci na drogach zyskała uznanie komisji konkursowej, która przyznała nam II miejsce w kraju. 7 lutego br. delegacja naszej szkoły odebrała w Warszawie nagrodę kino domowe. Jesteśmy bardzo dumni z sukcesu. Już od pierwszego września podjęliśmy wiele działań, mających na celu nauczenie dzieci, jak na jezdni powinien zachować się pieszy, jakiego zachowania wymaga się od pasażerów autobusów i aut osobowych, jak bezpiecznie poruszać się rowerem, a także jak dbać o bezpieczeństwo innych, jak przeciwdziałać następstwom niewłaściwego zachowania w ruchu drogowym. Oprócz wielu działań przeprowadzonych w szkole, organizowaliśmy imprezy i konkursy na szczeblu miejskim i powiatowym. Dzięki naszej inicjatywie w konkursach, zawodach i rajdzie rowerowym mogli brać udział i zdobywać nagrody uczniowie z innych szkół. Za najciekawsze imprezy uważamy Miejski Cross Rowerowy i Rowerowy Tor Przeszkód. 4 listopada ub.r. odbył się Miejski Cross Rowerowy, który był kolejnym zadaniem wynikającym z Programu. W crossie brali udział uczniowie ze Szkół Podstawowych nr 1, 2 i 3 w Leżajsku, harcerze z Hufca ZHP w Leżajsku oraz nauczyciele i rodzice. W sumie w crossie wzięło udział 80 osób. Ze SP nr 1 o godz.11 wyruszyła grupa rowerzystów pod opieką wychowawcy. Jak zwykle nie zawiódł nas sierżant sztabowy Bogusław Latuszek i w czasie jaz-\n19 dy przez miasto, grupy dzieci eskortowane były przez dwa radiowozy policyjne. Po drodze dołączyła do nich grupa uczniów z SP nr 2, a następnie dzieci z SP nr 3. Wspólnie dotarliśmy na miejsce zbiórki. Trasę rajdu ustalili wraz z harcerzami organizatorzy. Ponieważ wokół była jeszcze złota polska jesień, wybraliśmy drogę wiodącą przez las. Tam łatwiej było również ustawić punkty kontrolne tak, aby wyruszające w określonych odstępach czasu drużyny, nie widziały się wzajemnie. Na starcie wszyscy uczestnicy zapoznali się z regulaminem, punktacją, oraz poszczególnymi etapami crossu. Zawodnicy mieli do pokonania trasę terenową o długości 10 km. Po drodze każda drużyna musiała zameldować się na punkcie kontrolnym i wykonać przewidziane na nim zadanie praktyczne lub teoretyczne. Wykonanie przez grupę zadań oceniane było przez harcerzy na punktach kontrolnych. Zadania na punktach dotyczyły ruchu drogowego. Przeplatały się pytania z zadaniami ruchowymi. Część pytań była bardzo śmieszna i pomogła rozładować atmosferę rywalizacji. Po przejechaniu całej trasy, wszystkie grupy zebrały się przy ognisku, gdzie obserwowały pokaz udzielania pierwszej pomocy. Każdy uczestnik crossu mógł sam spróbować opatrzyć ranę lub wykonać sztuczne oddychanie na fantomie. Teraz można było już odpocząć. Słodki poczęstunek i gorąca herbata wzmocniły nadwątlone siły zawodników. Nadszedł czas na zabawy i gry przygotowane przez harcerzy. W etapie miejskim konkursu Rowerowy Tor Przeszkód wzięli udział uczniowie z leżajskach szkół podstawowych. Zaproponowaliśmy szkołom przeprowadzenie eliminacji wstępnych we własnych placówkach. Przekazaliśmy im przykładowy opis toru i poszczególnych przeszkód. Eliminacje są dla uczniów bardzo ciekawą formą, ponieważ mogą w niej wziąć udział wszystkie chętne dzieci, które chcą spróbować swoich sił w jeździe po torze przeszkód. Najlepsi zawodnicy mogą reprezentować szkołę na szczeblu miejskim. 26 października ub.r. na specjalnie oznaczonym boisku szkolnym przy SP nr 3, ustawiono przeszkody dla rowerzystów. Wokół boiska zgromadziły się wszystkie dzieci z naszej szkoły, zawodnicy z innych szkół podstawowych, nauczyciele, rodzice, zaproszeni goście i harcerze. Nad bezpieczeństwem oraz prawidłowym przebiegiem konkursu czuwali organizatorzy oraz zaprzyjaźniony ze szkołą, sierżant sztabowy Bogusław Latuszek. Po wpisaniu zawodników na listę i ustaleniu kolejności przejazdu, pan policjant ze względu na bezpieczeństwo dzieci, sprawdził rowery i ocenił ich sprawność. Wcale nie tak łatwo pokonać trasę toru przeszkód. Na początek rynna, później krąg czyli jazda po okręgu połączona z równoczesnym przenoszeniem odważnika umocowanego na łańcuchu, z jednego słupka na drugi. To był bardzo trudny element. Trzeba było dobrej koordynacji wzrokowo-ruchowej, aby prawidłowo wy- konać zadanie. Slalom i jazda po ósemce to wydawałoby się łatwiejsza część zadania. Jednak trzeba było jechać uważnie, zwracając uwagę na fakt, iż z lewej i prawej strony słupków wyznaczone były linie boczne, na które nie można najechać. W dodatku odległości między słupkami zmniejszały się, więc kto zbytnio się rozpędził, przewracał na końcu slalomu pachołki, otrzymując niestety punkty karne. Pokonanie następnej przeszkody przez zawodnika spotykało się za każdym razem z gromkimi brawami ze strony widzów i kibiców. To również nie było łatwe zadaniewjazd do Garażu. Zadaniem zawodnika było przejechanie między zawieszonymi na poprzeczce słupkami, a następnie wykonanie manewru hamowania tak, aby nie strącić końcowych drążków. Po ukończeniu konkurencji przez wszystkich zawodników, organizatorzy podliczyli punktację i wyłonili zwycięzców. Każda przeszkoda oceniana była według tabeli punktów karnych i każde uchybienie w pokonaniu przeszkody kosztowało uczestnika 3 punkty karne. W celu rozstrzygnięcia ewentualnych kwestii spornych, każdy uczestnik miał mierzony czas przejazdu po torze. Wszyscy zawodnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy i słodycze. Dziękujemy Panu Burmistrzowi, Leżajskiem Stowarzyszeniu Rozwoju, pracownikom Policji i Straży Pożarnej, Dyrekcji, Nauczycielom, Harcerzom, Rodzicom, oraz wszystkim, którzy pomagali nam w czasie akcji. Wychowanie komunikacyjne jest sprawą bardzo ważną dla szkół i powinno być podejmowane co roku. Zachęcamy wszystkie szkoły i placówki oświatowe w Leżajsku do organizacji podobnych przedsięwzięć. Koordynatorzy projektu: Elżbieta Furmańska Barbara Papak Grażyna Olszowy Andrzej Wyszyński Zlot młodych dziennikarzy W dniach lutego br. w Szkole Podstawowej Nr 3 w Leżajsku spotkali się przedstawiciele zespołów redakcyjnych i opiekunowie gazetek wydawanych w szkołach województwa podkarpackiego. Zlot został zorganizowany przez Kuratorium Oświaty w Rzeszowie, Filię Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Leżajsku i Szkołę Podstawową nr 3. Udział w zlocie zgłosiły redakcje 65 gazetek, w sumie w Zlocie wzięło udział 165 osób. Redaktorzy gazetek szkolnych i ich opiekunowie mieli możliwość spotkania się z zaproszonymi przedstawicielami mass mediów: dziennikarzami współpracującymi z Radiem Rzeszów i gazetami o zasięgu regionalnym. W spotkaniu wzięli udział: Anna Leśniewska, redaktor programów publicystycznych Radia Rzeszów, Ryszard Bereś, współpracownik gazet regionalnych i inicjator konkursu w roku 2005, Jaromir Kwiatkowski, publicysta Gazety Codziennej Nowiny, Adam Mróz, artysta plastyk, kierownik Klubu Dziennikarza w Rzeszowie, Wiesław Zabierowski, współpracownik gazet regionalnych, Wiesław Zieliński, prezes rzeszowskiego Zarządu Oddziału Związku Literatów Polskich, współpracownik Radia Rzeszów i gazet regionalnych. W pierwszym dniu Anna Leśniewska przybliżyła pracę dziennikarza i prezentera radiowego, Adam Mróz omówił gazetki zgłoszone na konkurs, podkreślił pozytywne elementy gazetek, podpowiadał, w jakim kierunku powinna iść praca zespołów redakcyjnych. Niewątpliwie najbardziej obleganym dziennikarzem był Jaromir Kwiatkowski, który w swoim wystąpieniu mówił o warsztacie pracy dziennikarza, zwrócił uwagę na plusy i minusy zawodu dziennikarskiego. W godzinach popołudniowych uczestnicy zlotu zwiedzili Muzeum Prowincji Ojców Bernardynów i obejrzeli koncert w wykonaniu uczniów Szkoły Podstawowej Nr 3. Wieczorem wszyscy bawili się na dyskotece integracyjnej przygotowanej przez pracowników MCK Leżajsku. Podczas niedzielnych zajęć z dziennikarzami można było usłyszeć konkretne wskazówki dotyczące planowania pracy zespołu redakcyjnego, ćwiczenia umiejętności dostrzegania tematów, a także układu treści szkolnej gazetki. Kolejna grupa uczestników zlotu zwiedziła Muzeum Prowincji Ojców Bernardynów w Leżajsku. Podczas zlotu zostały ogłoszone wyniki II Podkarpackiego Konkursu Gazetek Szkolnych, zorganizowanego przez leżajską filię Pedagogicznej Biblioteki. Na konkurs wpłynęło w wyznaczonym terminie 150 gazetek ze szkół podstawowych, gimnazjów, zespołów szkół (szkoła podstawowa i gimnazjum) i szkół ponad gimnazjalnych. Komisja konkursowa w składzie: A. Mróz, W. Zabierowski, Ewa Kosiba, Lucyna Brymora przyznała nagrody i wyróżnienia 14 gazetkom z różnych typów szkół. Młodzi adepci zawodu żurnalisty obejrzeli wystawę gazetek, rozmawiali z dziennikarzami. Opiekunowie gazetek podczas zajęć wypracowali wnioski, które zostaną wykorzystane w organizacji konkursu i spotkań w przyszłości. Większość uczestników pozytywnie oceniła zlot jako możliwość wymiany doświadczeń, przekazała organizatorom swoje oczekiwania, a ponadto wyraziła chęć wzięcia udziału w kolejnym tego typu spotkaniu. (er) 19\n20 spotkania Zweryfikowane marzenia Zespół Szkół Technicznych w Leżajsku po raz drugi wziął udział w ogólnokrajowym programie,,dzień Przedsiębiorczości 2006, którego głównym celem było przygotowanie młodzieży szkół ponad gimnazjalnych do świadomego wyboru drogi zawodowej oraz przyszłej ścieżki edukacyjnej. Inicjatorem Dnia Przedsiębiorczości jest Fundacja Młodzieżowej Przedsiębiorczości we współpracy z Kancelarią Prezydenta, Amerykańską Izbą Handlową w Polsce, Polską Konfederacją Pracodawców Prywatnych i Business Centre Club. Tegoroczny Dzień Przedsiębiorczości odbył się 15 marca br. Zainteresowanie uczniów udziałem w programie było bardzo duże, gdyż niezbyt często mogą oni odwiedzać zakłady pracy i z bliska zobaczyć, jak wygląda wymarzona praca. Możliwości, jakie stwarzał młodzieży,,dzień Przedsiębiorczości były wspaniałe, dlatego też Dyrekcja Szkoły, Rada Pedagogiczna, Rada Rodziców poparła i wspierała działania koordynatora programu mgr Eweliny Surmy. Bardzo duże zaangażowanie wykazała mgr Krystyna Zastawny, pomagając koordynatorowi w realizacji wszystkich działań związanych ze zorganizowaniem,,dnia Przedsiębiorczości. Życzliwe firmy i instytucje z terenu Leżajska przyjęły 933 uczniów kształcących się w różnych typach szkół np. liceach profilowanych, liceum ogólnokształcącym, technikach. Firmy te zaoferowały bardzo dużo ciekawych dla młodzieży stanowisk pracy. Wytypowani pracownicy zakładów pracy pełniąc rolę konsultantów: zapoznali uczniów naszej szkoły ze swoim stanowiskiem pracy, zakresem obowiązków, przeprowadzili rozmowę nt. motywów wyboru i predyspozycji do wykonywania danego zawodu, pełnienia danej funkcji, powierzali młodzieży wykonanie prostych, określonych zadań. Młodzi ludzie podeszli do udziału bardzo poważnie. W odświętnych strojach i nastawieniu odwiedzili przydzielone im stanowiska w zakładach pracy bądź instytucjach. Swoje wrażenia i opinie przelali na papier. Oto niektóre z nich: Dzień Przedsiębiorczości wzbogacił nasza wiedzę na temat sposobu działania zakładu pracy w regionie i na terenie całego województwa podkarpackiego, a w innych okolicznościach nie mielibyśmy okazji dowiedzieć się tak wielu interesujących wiadomości będę miło wspominała ten dzień. Dzięki Dniu Przedsiębiorczości uzyskałam bardzo wiele informacji o zawodzie, który chcę w przyszłości wybrać. Dzięki Dniu Przedsiębiorczości dowiedziałam się jak wygląda zwykły dzień pracownika zakładu produkcyjnego innego takiego dnia nie ma. Dzięki Dniu Przedsiębiorczości mam większą szansę na uzyskanie pracy w danym zakładzie poprzez pokazanie się od dobrej strony tj. pracowitość, wysoka kultura osobista. Dzień Przedsiębiorczości uświadomił mi, że na swój sukces zawodowy muszę zacząć pracować już w szkole średniej. Dziękujemy inicjatorom Dnia Przedsiębiorczości i pracodawcom z Leżajska i okolic za wspieranie młodzieży w świadomym kształtowaniu drogi zawodowej, edukacyjnej. Sądzę, że młodzież dzięki uczestnictwu w tym programie została wdrożona do formułowania własnych celów życiowych, ich hierarchizacji i realizacji dla swojej lepszej przyszłości. Ewelina Surma koordynator programu,,dzień Przedsiębiorczości lutego br. w ramach współpracy Miejskiego Centrum Kultury z Katolickim Domem Kultury Arka w Racławicach odbył się koncert Dziecięcego i Młodzieżowego Zespołu Tanecznego Racławice oraz gościnnie przebywającego w naszym regionie Zespołu Artystycznego Idilia ze stolicy Gruzji Tbilisi. Oba zespoły uczestniczyły w uroczystym spotkaniu w Ratuszu z Burmistrzem Leżajska Tadeuszem Trębaczem i pełnomocnikiem Burmistrza ds. promocji miasta Wojciechem Wirskim. Zwiedziły również miasto i bazylikę, a wieczorem w sali widowiskowej MDK odbył koncert, poczas którego pieśni i tańce gruzińskie Idilii były przeplatane naszymi regionalnymi i narodowymi tańcami w wykonaniu Racławic. Koncert cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców, naszego miasta, którzy mieli możliwość zobaczyć egzotyczne dla nas stroje i folklor Gruzji. Bije się brawa w Leżajsku! Zimowe, poniedziałkowe popołudnie (13 lutego br.), sala widowiskowa Miejskiego Centrum Kultury wypełniona po brzegi. Czy długa jest droga do przyjaciół? to pytanie postawiła mieszkańcom Leżajska Ewa Sęk dyrektor artystyczny Katolickiego Domu Kultury Arka a także Zespołu Pieśni i Tańca Racławice, który w ubiegłym roku obchodził jubileusz dwudziestolecia. Oj długa! pomyśleli obecni, kiedy okazało się, że Dziecięcy i Młodzieżowy Zespół Baletowy Idilia Państwowej Filharmonii w Tbilisi w składzie 31 osób w czasie 7 dni przemierzył 4 tys. kilometrów, aby zaprezentować nam swoją jakże bogatą kulturę. Miało się wrażenie, że prezentowane przez bliźniaczki Irmę i Ingę Konyjani pieśni, przy akompaniamencie fanduri tradycyjnego instrumentu gruzińskiego (miniaturowa gitara), przenoszą w inny świat. Zespół zaprezentował wiązankę kroków i figur z całej Gruzji. Różnicę w naszych strojach narodowych można było dostrzec, kiedy na scenie pokazywali się Gruzini ze swoimi tańcami: popuri, dżejrani, kazbegury, czy rokwą, po czym wbiegały barwne dziecięce pary z Racławic w rytm krakowiaka, mazura, oberka, aby zwolnić w polonezie. A jakże tęczowa była scena, kiedy w finale ujrzeliśmy wszystkich uczestników. Poruszała gra barw, nie tylko głosowych, ale także na tradycyjnych kolorowych strojach. Zapytana o najważniejszą nagrodę w dotychczasowej 15-letniej karierze gruzińskiej Idilii dyrektor i choreograf Maria Tsintsadze uśmiecha się. Jest ich mnóstwo mówi po rosyjsku, bo tylko w tym języku możliwa jest komunikacja między nami ale wymienię tę z zeszłego roku; było to Grand Prix w Bułgarii. Z kolei Ewa Sęk, dyrektor artystyczny Racławic bez chwili wahania wyznaje, iż najwspanialszą nagrodą była dla zespołu godzinna audiencja (29 lutego 1999) u Ojca Św. Jana Pawła II. Kiedy pytam uczestników (w wieku od 4 do 20 lat), dlaczego lubią tańczyć i śpiewać, odpowiadają przekrzykując się: jeżeli mamy talent, to trzeba go rozwijać. Magda Weber z Racławic stwierdza: chcemy uczyć się dobrze tańczyć ; chcemy poznać naszą kulturę i dlatego uczymy się tradycyjnych tańców, możemy poznać innych ludzi i ich kulturę dodają jej koleżanki. Proszę, aby opowiedzieli mieszkańcom Leżajska, jacy są goście z Gruzji. Rozmowni, mili, dobrze wychowani, weseli i uśmiechnięci. Mieszkali u naszych rodzin, dlatego poznaliśmy ich bliżej. Zachwyceni jesteśmy ich kulturą narodowa, pietyzmem oraz głęboką wiarą, którą kultywują od 326 roku, kiedy to Gruzja przyjęła chrzest opowiada Ewa Sęk. Udział w tym programie umożliwiła mieszkańcom Leżajska dyrektor MCK Maria Horoszko. Współpraca z Arką nawiązała się przez Niżański Dom Kultury. Zapytana, czy edukacja przez taniec i śpiew zbiera owoce w Leżajsku odpowiada: Jeżeli może być taki odzew, jak na tę imprezę, to widzę sens naszej działalności. A odzew był. I nie da się tego ukryć. Jak nie dało się ukryć zadowolenia na twarzach obecnych na sali widowiskowej. Niekwestionowany profesjonalizm zespołów nagradzany był gromkimi brawami. Oby brawa nie cichły i biło się je tak łatwo, jak w poniedziałkowe popołudnie. I oby tylko więcej takich duchowych uczt było w Leżajsku! Agnieszka Bechta