MOCZYKIJE - Niezależny Wortal Wędkarski - Metrowe szczupaki\nChociaż na tak wielkie płocie jak na północno zachodnim spadzie mogę liczyć tylko sporadycznie. Więc się raczej nastawie na łowienie z dna leszcza. Bardzo mnie podniecają takie właśnie miejsca jak głębokie wąwozy między górą a brzegiem lub między górami lub też np. kiedy z brzegu schodzi bardzo stromy spad do chociażby tych 17m. Potem się w kierunku środka jeziora wypłyca. Nie jest to górka podwodna tylko bardzo rozległe wzniesienie dna. I jeżeli rozpocznę łowienie na początku października na tych 17 metrach, to już do końca sezonu żadna siła mnie stąd nie ruszy. Po latach praktyki moja wyobraźnia się tu nasyciła takimi obrazami, że teraz nie pozwoli mi się nigdzie już przeprowadzić. Co tu łowię? Dosłownie wszystko od krąpi po… no właśnie po to po co tu tak naprawdę przypłynąłem czyli po ogromne wędrujące szczupaki. ale to jeszcze trochę czasu zanim one tu przypłyną. Na razie wiem, że buszują w toni, a zlokalizowanie ich i trafienie z żywcem jakiejś krótkowzrocznej mamuśce pod oczy, to czysty przypadek, a to nie dla mnie. Dlatego będę czekał na porządne przymrozki, bo już wiem przy jakiej temperaturze wody zębate mamuśki zejdą do dna po moje leszcze. Na razie woda ma 11 stopni i leszcze zaczęły już brać na drugi dzień po zanęceniu. Płoci tak wielkich się tu nie spodziewam chociaż się trafiają pojedynczo. Trochę mi szkoda tamtych płoci, ale czas robi swoje, a ja też nie lubię się nudzić i lubię wracać z ryb z siatą wypchaną wielkimi rybami. A tak było do tej pory i to się nazywa bingo. No dobra, ale teraz łowię dalej i już ciarki mi po plecach przechodzą z każdym chłodniejszym dniem. Czym z każdym dniem jest zimniej tym ma więcej leszczy w siatce i wcale nie takie małe, bo niektóre nawet do dwóch kilo dochodzą. Ale jakoś mi w głowie coś przeszkadza i każdego leszcza dokładnie oglądam, czy jest cały i zdrowy. Wiem, to dziwnie brzmi, bo każdy by się cieszył jak są ryby całe i zdrowe, a ja szukam takiego leszcza, który nie będzie cały i wtedy się ucieszę. Drugie porządne przymrozki, to znaczy takie kiedy temperatura spadnie w nocy chociaż do minus pięć. Zapowiadają już po pierwszym takim dniu spadek temperatury wody o dobry stopień. A jeżeli w ciągu dnia temperatura powietrza będzie dużo niższa niż temperatura wody to jeszcze lepiej.\nTak krótkie dni jakie są już teraz w listopadzie na pewno nie nagrzeją wody nic a nic. Ale za to ją schłodzą i to porządnie, a kolejna noc z minusową temperaturą na powierzchni zrobi już porządnie gęstą wodę. W ciągu trzech takich dni z przymrozkami nie mniej niż chociaż do minus pięciu stopni, to już sukces. Na powierzchni woda potrafi ochłodzić się nawet o pięć stopni. A jeżeli na powierzchni termometr pokaże mi nawet 5 – 6 stopni, to moje dreszcze na plecach mają sens. Kolejny dzień na rybach po nocy z przymrozkiem wita mnie pięknym porankiem. Bez chmurne niebo, całkiem cicha woda i marznące ręce i przelotki. Ale to nic z tym co się może się dziać. Łowisko mam od dłuższego już czasu nęcone, leszcze są na pewno w tej okolicy, a i też drobnicy jest dużo. Krąpie, płotki i nawet ukleje pływają pod łódką. Bardzo łatwo to sobie sprawdzam, co gdzie, czyli na jakim poziomie pływa. Ale najpierw zarzucam wędkę na leszcza, a przynętę czyli białe z pęczakiem umieszczam lekko na dnie. Lekko to znaczy tak żeby tylko haczyk leżał na dnie. A teraz w ruch idzie zimowa wędka czyli podlodówka, ta sama którą używam zimą spod lodu na leszcze. Cienka żyłka bo 016 i spławik przelotowy do czterech gram wyporności szybko mi schodzi. Ale tej wędki nie spuszczam do dna tylko szukam sobie już teraz ryb przeznaczonych na ewentualnego żywca. Mimo, że pod łódka mam 17m głębokości zaczynam od 6m od powierzchni i powoli są pierwsze brania lecz tu jako przyłów są ukleje, a biorą jak wariatki bez opamiętania szarpią zestawem. Pewnie, że haczyk mam mały, bo przecież chcę złowić kilka ryb na żywca. Ale wcale to nie jest hak nr 10 czy 8, bo takich nawet nie mam w swoim zapasie. Mały haczyk dla mnie zaczyna się od nr 4. jeżeli mówię też o żywcu przeznaczonym na szczupaka tu i teraz to nie chcę wcale płotki piętnastki, bo na taki kąsek nawet nie zwróci uwagi zębata i metrowa mamuśka. Na trzynastu metrach od powierzchni się zatrzymuję, bo tu są większe płocie mniejsze leszcze i krąpie. Po drodze czyli od sześciu do tych trzynastu się nie zatrzymałem, bo wiem, że w tych warstwach nic nie ma. Na trzynastu się nie zawiodłem znowu, bo już szarpią mniejsze ryby. Ale zaraz powinny się pokazać takie dla których ten haczyk nr4 nie będzie problemem do łyknięcia. Na razie skupiam się na wędce leszczowej, bo coś zaczyna się dziać. Wiem też, że nie mam się co spodziewać żadnego wyraźnego wystawienia spławika i dlatego skupiam się i zacinam każde dosłownie branie. Na pięć takich zacięć co najmniej dwa kończą się zacięciem leszcza, a to już sukces. Kolejne przytopienie spławika kończy się zacięciem większego leszcza, bo dokładnie go czuję. Ma około półtora kilo kiedy chcę go włożyć do siaty, ale zdębiałem jak na jego boku zobaczyłem wielkie dwie krwiste rany. Jedna jest przy ogonie, a druga jakieś 15cm dalej. Boże kochany … one już tu są. Są wielkie szczupaki, a po tak szerokiej ranie wiem jaką ma ten co tego leszcza trzymał szeroką szczękę. Na razie leszcze i drobniejsze ryby szarpią z dna więc na pewno szczupaka w samym łowisku nie ma. Najbardziej mnie wkurza to, że nie mogę złowić porządnego żywca same małe płotki, ale nie mogę już się powstrzymać i chociaż tą małą płotkę zarzucę z boku może akurat.\nDokładnie wymierzam grunt na żywcówce na razie tak na oko około metr nad dnem. Zakładam płotkę taką gdzieś około osiemnastki i rzucam daleko w prawo. Serce mi bije jak młot pneumatyczny. Stoję łódką daleko od brzegu na głębokości dobre 17m i obok pływa spławik z żywcem na szczupaka. Ta wizja doprowadza mnie do nawet ósmych potów. Cały czas trzymam wędkę leszczową w ręku, ale nie mogę się opamiętać żeby częściej nie zerkać na spławik żywcówki. Kolejnych kilka leszczy wyciągam z dna i ponownie podsypuję zanętą, ale tym razem też sporo sypię pod spławik żywcówki, ale też i z drugiej strony łodzi. Pogoda jest tak piękna, że aż szkoda, że dzień taki krótki. Zaczyna lekki wiaterek zawiewać z południa i z zachodu. Jest jakby zmienny, a dzięki temu wiem, że przez dłuższy czas w ciągu dnia będzie cicha woda. z poprzednich lat pamiętam, że w taką właśnie pogodę i przy wiatrach z południa i z zachodu miałem najwięcej brań szczupaków z głębin. Lecz dziś się nic nie dzieje – na razie. Przerzucam żywca z drugiej strony łodzi i dalej zajmuję się leszczami, lecz od jakiegoś czasu przestały, przestały też szarpać drobne ryby moje robaki. Jak szybko pracuje u mnie wyobraźnia, bo od razu skojarzyłem sobie, że może szczupak wpłynął w łowisko. A żywca mam zarzucone kilkadziesiąt metrów z boku. Przerzucić czy zostawić, przerzucić czy zostawić targuję się ze sobą w myślach, a głowa mi lata od spławika leszczowego do żywcowego aż kark mnie boli. Przy tak pięknej pogodzie nie wytrzymam przerzucę. Dzięki bogu w między czasie udało mi się złowić na podlodówka leszcza około dwudziestu centymetrów. Teraz krytyczna decyzja zakładać go na żywca czy świeżą płoć? Ale doświadczenie w takich okolicznościach wzięło górę i zakładam leszcza. Lecz przed tym zwiększam grunt o dwa metry, bo chcę żeby przypon z obciążeniem leżał na dnie. Znam leszcze tych rozmiarów i wiem, że będą się trzymać blisko dna lecz nie za blisko, bo przeważnie pływają nawet kilka metrów nad nim. Tego chcę uniknąć i muszę takiego leszczyka sprowadzić całkiem do dna, bo tylko tak mogę skusić wielką szczupaczą ikrzyce. Fajnie to widać na spławiku, który prawie przez cały czas leży na wodzie. Ale kręci się w kółko i pływa na leżąco po kilkanaście metrów w różne strony. Czasem się podnosi i pod skosem zasówa jak mała motorówka. Taki leszczyk, a ma tyle pary w takiej głębinie. Zahaczam go delikatnie za grzbiet obok płetwy grzbietowej, ale nie pod nią. To jest tak twarde miejsce, że nie byłoby szans podczas zacięcia żeby haczyk puścił i bobrze się wbił w pysk szczupaka. Zarzucam takiego żywca z ręki, bo zarzucenie kijem nie ma sensu jest po prostu za ciężki i może spaść. Okej już pływa w toni i powoli schodzi do dna. Jest blisko łodzi, ale się łudzę, że odpłynie dalej. Mimo, że jest jeszcze ranek, a już tyle się wydarzyło i tyle ryb już mam w siatce, a przecież to listopad. Niech żałują ci wędkarze którzy już odłożyli wędki, bo tracą najpiękniejsze wspomnienia i kapitalne ryby. Nie wiem czy ktokolwiek kiedyś widział jak się spławiają metrowe szczupaki? powiem krótko, to trzeba przeżyć. Spławiają się zawsze w listopadzie w krótkim okresie i tylko wtedy kiedy jest przymrozek i przy bezchmurnym niebie. Podczas całkowitej ciszy na jeziorze kiedy nic nie faluje, a woda ma między 8-7 stopni. Naprawdę warto być na takie coś przygotowanym, bo inaczej serducho może wyskoczyć z przerażenia. Zawsze, kiedy słońce zaczyna się już wychylać zza horyzontu i trochę oświetla już jezioro szczupaki podchodzą do góry. Nie wiem po co, ale co jakiś czas się pokazują. Spławia się identycznie jak leszcz z jednym tylko wyjątkiem. Robi to przeważnie tam gdzie ja mam zanęcone łowisko na leszcze. Wiadomo, że to listopad i zawsze zanęcam całkiem blisko łodzi i naprawdę nie jednokrotnie wielkiemu szczupakowi zajrzałem głęboko w oczy z bliska, z bardzo bliska. Niespodziewanie wynurza się z wody dwa metry od burty najpierw łeb z oczami, a potem się przewali całe cielsko. Bezczelnie i całkiem zimnym wzrokiem spojrzy na mnie i spokojnie zaprezentuje resztę cielska. Takie pokazy nie więcej jak kilku szczupaków trwają bardzo krótko. Przeważnie spławiają się między siódmą, a ósmą rano. Potem jest już tylko cisza, ale jak już mam od dłuższego czasu zanęcone łowisko to już też wiem co będzie później. Około godziny dziewiątej śmiało mogę już zarzucać żywca i spuszczać go do dna. Dopiero o tej godzinie szczupaki schodzą do dna. I tak jest i teraz. Mój spławik, który dotąd sobie wędrował po wodzie w pobliżu łodzi chociaż nadal leży, lecz już dłuższy czas leży nieruchomo. Wiem, że leszcz nie zatrzyma się na żadną dłuższą chwilę, a tym bardziej taki mały.\nNa wszelki wypadek zwijam wędkę leszczową i podlodówkę. Wiele już miałem takich sytuacji i wiem, że może to być branie. Szczupak wędrujący po dnie tylko otworzył paszczę i łyknął jak kluskę mojego leszcza. Fajna fantazja co nie?, ale to nic ja tak lubię. Bo właśnie taki widok jaki teraz widzę w rzeczywistości widziałem w wyobraźni. Spławik się ruszył i szybko pod skosem mknie po wodzie i już go nie widzę – zniknął pod wodą. Biorę kija do ręki, bo żyłka ucieka z kołowrotka trochę za szybko. Nie czekam na nic zamykam kabłąk i w zęby temu na dole. Mimo, że mam pod sobą siedemnaście metrów wody, to jeszcze szczupak jest jakieś kilkadziesiąt metrów dalej. Po zacięciu mimo takiej odległości czuję wyraźnie szczupaka i już szybko próbuję go holować. Na początku wcale niczym się nie prezentuje, ale wiem, że mogą to być pozory. I się nie pomyliłem, kiedy podholowałem go kilkanaście metrów chyba zorientował się co się z nim dzieje. W połowie głębokości łowiska pokazał na co go stać. Zrobił takie dwa odjazdy, że hamulec kołowrotka się chyba zakopcił. Kolejne metry pomału są moje chociaż czuję potworny opór i mocne szarpnięcia, ale ciągle się obawiam. Obawiam się zawsze jednego, że by nie wpłynął mi pod łódź, a one to zawsze robią i okręcają się wokół linek. Chociaż jeszcze go nie widzę, ale już czuję jak prze zdecydowanie pod łódź. Dokręcam hamulec ile się da i aż kija wkładam do wody żeby go zatrzymać. Niestety siła szczupaka jest ogromna i przepłynął pod łodzią. Jestem mokry jak szczur, a nogi mi się trzęsą i nie mogę ustać w łodzi. Szczupak jednak przepłynął pod łodzią, ale sunie dalej na jezioro. Idę na dziób łodzi i przekładam kija pod wodą pod łodzią i zabawa zaczyna się dalej. Tym razem siadam na ławce okrakiem kija między nogi i tak jak na morzu się bawię. Podciągam rybę i co chwilę słyszę tylko świst hamulca. Szczupak słabnie i jest już blisko, ale jeszcze go nie widzę. Znowu cwaniak próbuje wpłynąć pod łódź, ale jest za słaby tym razem. I nie wstając z ławeczki hamuję go, a on od razu podpływa pod powierzchnie. Ten bezczelny numer już znam, bo nie jednokrotnie się na nim przejechałem. Szczupak luzuje żyłkę podpływa do powierzchni niby całkowicie wykończony. Wygląda to tak jakby chciał wędkarza zahipnotyzować swoim wyglądem, a potem walnąć takiego nura, że sprzęt trzaśnie jak nic. Wiele razy im się to udawało, ale już się cwaniaki znamy. Szybko luzuję hamulec kołowrotka i wybieram luz. Teraz widzę podpływające prawie na boku wielki cielsko szczupaka widok naprawdę niesamowity. Kontakt mam z nim przez cały czas i wiem, że ona, (bo to ikrzyca) to czuje. Nawet się patrzy na mnie z otwartą paszczą z której wystaje tylko kawałek mojego wolframu. Wyrżnęła tylko ogonem w wodę aż mnie ochlapała i poszła w głębinę. Dałem temu szczupakowi tylko kilka metrów i stop starczy teraz ja przejmuję pałeczkę. Żarty się skończyły jedziemy do góry. Jest uparty, ale pomału i bokiem do mnie idzie do góry. Próbuję podebrać za oczy lecz niestety nie obejmę głowy szczupaka, a podbieraka nie mam, bo nie używam. Siadam na burcie łodzi aż się zrównała z wodą chwytam szczupaka lekko za skrzele i wślizguję do łodzi. Jest! Leży w łódce i zajmuje dużo miejsca, ale takich pasażerów ja lubię. Bo na ich widok jest mi w listopadzie bardo gorąco nawet za gorąco. Jeżeli chcę go zabrać, a chcę, to muszę go ogłuszyć bo inaczej zdemoluje mi łódź. Nie mam wyjścia siadam na niego okrakiem i specjalnym tłuczkiem w głowę… podskoczyłem na nim jak na koniu dwa razy ma siłę bydle. Metrowa miarka trochę za krótka, ale na oko ma dobrze ponad dychę. Nie, nie jeszcze nie kończę wędkowania, bo za wcześnie. Sypię zanętę i po półgodzinie mam leszcze, a na podlodową wędkę przy burcie kilka pięknych trzydziesto dekowych płoci. Nic dodać nic ująć pierwsza myśl, płoć idealna na żywca. Nie czekam na nic tym razem przekłuwam pod płetwą grzbietową i też wyrzucam z ręki lecz na bok od łodzi. Spławik leszczowy co chwilę podskakuje więc ryby są na dole. I już nikogo się nie boją oby na razie. Zamiast patrzeć na spławik leszczowy i szczupakówki ja tym razem podziwiam leżącego w łodzi ogromnego zębatego drapieżnika z którym wygrałem. Nawet już widzę te schabowe jakie zrobię z grzbietu ryby. Szczupak jeszcze porusza skrzelami , ale niestety takie są prawa natury. Płoć jest tak silna, że spławik co chwilę wciąga pod wodę i to nie na krótko. A mnie dreszcze idą po plecach, które jeszcze nie wyschły po ostatnich przeżyciach. Musze go przerzucić, bo płoć podeszła za blisko łodzi. Ale spławik znowu zniknął pod wodą jakieś trzy metry od łódki. Widzę go przez chwilę pod wodą jak sunie w kierunku środka jeziora. O nie to już nie płoć to…. To znowu branie!!! Szybko zwijam wędkę leszczową, bo żyłka z kołowrotka żywcówki już zasuwa jak oszalała. Tym razem muszę trochę poczekać, bo wiem, że szczupak jeszcze nie łyknął płoci tylko ją trzyma. Tyle wrażeń na jeden dzień, to jest coś. Dobra stanął żyłka już nie schodzi, łykam powietrze jak karp i te nogi znowu mi się trzęsą jak oszalałe. Żyłka stoi, spławika nadal nie widać, no dobra starczy. Jak będzie mały to najwyżej pości, a jak porządny, to kotwice będzie już miał jak ten pierwszy aż w przełyku. Starczy czekania zacinam, ale luzu na żyłce jest tyle, że nie mogę go tak szybko wybrać. Kręcę korbką jak oszalały i próbuję zacinać, a tu ciągle luz. Dopiero kiedy mam żyłkę w pionie pod łodzią poczułem potężne odbicie. Ale żyłka idzie pod łodzią w całkiem przeciwnym kierunku niż ryba ją wysnuwała z kołowrotka. Nie czas jednak na rozmyślania teraz. Po raz drugi dziś przekładam kija pod wodą pod łodzią. Teraz widzę dokładnie gdzie jest żyłka i czuje gdzie jest szczupak. Już przy dnie robi porządny kilkunasto metrowy odjazd na hamulcu. Ten do powierzchni szybciej osłabł mimo kilku krótkich odjazdów. A miarki metrowej też ciut brakuje. Lecz jest nieco lżejszy od pierwszego, to wyraźnie widać jak leżą już obok siebie. Niestety ten też miał łyknięte tak głęboko, że kotwiczki nie było widać z przełyku, a na oko ma jakieś osiem kilo. Jest godzina dwunasta mam dość zwijam manele na kilkanaście leszczy w siatce zostawiam pięć największych, ale w porównaniu do mojego listopadowego przyłowu to są żywce.


Kredyt na nieruchomość - Pomysły na wnętrza\n3 grudnia 2018 16 lipca 2019 prokru.pl\nPodjęcie decyzji o zakupie nieruchomości to dopiero pierwszy krok na długiej drodze do ostatecznego sfinalizowania tego przedsięwzięcia. Wiązać się z nim będzie mnóstwo poszukiwań, formalności, kosztów oraz nerwów – ponieważ jednak jest to zakup na długie lata, o ile nie całe życie, nie należy podejmować żadnych pochopnych decyzji oraz na każdym etapie starać się kierować rozumem, a nie pośpiechem. Każda źle podjęta decyzja może być dla nas źródłem dodatkowego, niepotrzebnego stresu oraz nadprogramowych kosztów, których dałoby się uniknąć. Od czego zacząć? Najlepiej od dokładnego planu uwzględniającego zarówno nasze możliwości finansowe, jak i oczekiwania względem zakupionej nieruchomości.\nNa początek –budżet\nAby dokonać zakupu nieruchomości potrzebne są nam pieniądze. To oczywista kwestia. Ponieważ ceny mieszkań, domów oraz działek budowlanych są bardzo wysokie mało kto dokonuje takiego zakupu za gotówkę. O wiele częściej konieczne jest skorzystanie z oferty bankowej w zakresie kredytów hipotecznych, czyli pożyczek specjalnie przeznaczonych na zakup, budowę albo remont nieruchomości. Kwota, jaką pożyczyć nam będzie skłonny bank uzależniona jest od czynników takich jak liczba osób w gospodarstwie domowym, nasze przychody i wydatki, oszczędności i tym podobne – czyli od naszej zdolności kredytowej.\nWybierz rozsądnie – jakiej nieruchomości poszukujesz?\nMarzeniem niektórych jest przestronny dom z dużym ogrodem na spokojnych obrzeżach miasta, inni zdecydowanie lepiej odnajdą się w niewielkim, lecz funkcjonalnym i nowoczesnym mieszkaniu w samym centrum tętniącej życiem metropolii. Dom czy mieszkanie to jednak dopiero pierwszy z wyborów dotyczących nieruchomości. Oczywiście ogromne znaczenie ma sama lokalizacja – nie chodzi tylko o to, czy będzie ona znajdować się w centrum, czy na przedmieściach. Pod uwagę należy wziąć odległość do pracy i innych miejsc, w których regularnie bywamy, a także do sklepów, szkół, aptek itp. – w zależności od naszych indywidualnych potrzeb. Kolejny wybór związany jest ze stanem nieruchomości. Te zakupione od dewelopera na rynku pierwotnym są zwykle w doskonałym stanie technicznym, ale wymagają wykończenia często „od zera”. Z nieruchomościami z drugiej ręki wiąże się zwykle natomiast nieunikniony remont – drobne prace odświeżające czy nawet remont generalny. Są to oczywiście dodatkowe koszta. Dopiero wtedy, gdy wiemy jaki typ, stan i lokalizacja nas interesuje powinniśmy rozpocząć poszukiwania idealnej dla nas nieruchomości.\nZakup nieruchomości – od czego zacząć Zanim uda ci się ostatecznie sfinalizować zakup wymarzonych „czterech kątów” czekać cię będzie długa droga, podczas której podjąć trzeba będzie szereg istotnych...\nRynek nieruchomości bez tajemnic Myślisz, że zbliża się czas, kiedy wynajmowane mieszkanie trzeba będzie zamienić na własne cztery kąty? Gratulacje, jest to z pewnością pierwszy krok...\nKredyt na zakup nieruchomości Pragniesz przenieść się do swoich własnych „czterech katów” i planujesz w tym celu zakup pierwszej nieruchomości? Gratulacje, pierwszy krok już za tobą....\nMieszkanie na kredyt Na rynku nieruchomości nie brakuje ofert sprzedaży mieszkań, domów czy działek budowlanych. Sprawia to złudne wrażenie, że zakup własnych „czterech kątów” nie...\nNieruchomości i budowa dom, remont\n← Mieszkanie na kredyt\nNieruchomości na kredyt →\nObecnie coraz więcej osób przykłada bardzo dużą wagę do tego, jak prezentuje się wnętrze. Jeśli jest ono bardzo ciekawe, …\nStyl nowoczesny charakteryzuje się minimalizmem, elegancją oraz zastosowaniem takich materiałów jak szkło, metal i drewno. Unika się plastików oraz …\nKiedy wkraczamy w dorosłość czeka nas wiele ważnych wydarzeń, od których zależeć będzie nasze dalsze życie. Zakładanie rodziny, kupno …\nJedną z pierwszych, ale też trudniejszych decyzji każdego rodzica jest wybór odpowiedniego łóżeczka dla dziecka. Znalezienie najlepszego modelu wcale …\nWybierając sklep, w którym kupisz oświetlenie oraz pozostałe artykuły elektryczne, warto kierować się nie tylko cenami, ale również różnorodnością …\nCzym charakteryzuje się nowoczesne budownictwo?\nIdealne schody do domu\nSzafy wnękowe na wymiar – praktycznie rozwiązanie.\nFunkcjonalna szafa do przedpokoju – meble na zamówienie


galeriaobuwia.eu - Modne obuwie damskie COMFORT\nOpublikowane w 10 stycznia 2017 28 października 2017\nAgama 1599 doskonała propozycja na lato\nNie dawno zaczęła się zima, a my już tęsknym wzrokiem spoglądamy w przyszłość, myśląc o ciepłych, słonecznych letnich dniach….\nFirma AGAMA już o tym myśli 🙂 …\nW najnowszej odsłonie bardzo miękkie sandały damskie Agama 1599 w klasycznej kolorystyce, która pasuje do większości stylizacji, dla Pań pragnących wyglądać niebanalnie i zarazem gustownie. Sandały te są doskonałe na każdą okazję np. do pracy, na wakacje czy tez na zakupy…\nW obuwiu zastosowano wentylowane wkładki, w całości obszyte oraz system COMFORT. To synonimy wygody oraz funkcjonalności….\nSzeroka gama kolorystyczna dostępna na www.galeriaobuwia.pl


Kwasy OMEGA 9, dlaczego ich spożywanie jest tak ważne dla naszego zdrowia? | Blog TerazNatura\nKwasy OMEGA 9, dlaczego ich spożywanie jest tak ważne dla naszego zdrowia?\nCzęsto słyszymy o kwasach Omega 3 i Omega 6, które są niezbędnymi kwasami tłuszczowymi. Dlaczego? Spowodowane jest to faktem, że organizm ludzki nie jest w stanie sam ich produkować, a co za tym idzie, musimy uzupełniać je wprowadzając do naszej diety produkty lub suplementy z ich zawartością. Czytaj dalej...\nDlaczego jednak pomijany jest kwas Omega 9? Czym różni się od wyżej wymienionych Omega 3 i Omega 6? Kwasy te nie są nazywane niezbędnymi,dlatego, że organizm człowieka jest w stanie sam je sobie wytwarzać. Co za tym idzie, wiele osób zakłada, że skoro sami produkujemy kwasy Omega 9, to zawsze zostają one uzupełnione w wystarczających ilościach. Czy jednak to założenie jest prawidłowe? Przyjrzyjmy się temu bliżej.\nKwasy tłuszczowe Omega 9 składają się z dwóch najważniejszych przedstawicieli:\n- kwas elaidynowy\nDlaczego te kwasy są ważne?\nKwas oleinowy - główny przedstawiciel kwasów Omega 9, buduje nasze osłonki mielinowe czyli osłonki naszych nerwów. Jest on jednym z najważniejszych składników naszego układu nerwowego, w tym naszego mózgu.\nKiedyś uważano, że skoro organizm sam potrafi wytwarzać kwasy tego typu, to nie potrzeba ich uzupełniać w inny sposób.Jednak naukowcy w 2003 roku badając tą kwestie odkryli biorąc za przykład model organizmu zwierzęcego, że karmienie ich dietą pozbawioną kwasu oleinowego, czyli kwasu tłuszczowego Omega 9, miały dużo mniejsze jego stężenie w wielu narządach - w tym w nerwie kulszowym, ale nie w mózgu.\nDowodzi to, że nasz organizm nie jest w stanie wyrównać wszystkich braków kwasu oleinowego, kiedy nie dostarczamy go z pożywienia. Jeśli będziemy dostarczać w diecie za małą ilość Omega 9 wpłynie to na nasz układ nerwowy, z kolei nie zmieni się stężenie kwasu oleinowego w naszym mózgu. Wyjaśnieniem tej zależności jest aktywny transport właśnie tej substancji przez barierę, krew i mózg. Braki tych kwasów mogą spowodować gorsze działanie wielu naszych narządów, a także obwodowego układu nerwowego.\nBadania naukowe potwierdzają, że kwasy tłuszczowe Omega 9 są korzystne w leczeniu takich schorzeń jak:\nbóle neuropatyczne - nie podawanie w diecie kwasów Omega 9 powoduje, że osłonki nerwów obwodowych (z pominięciem mózgu) mogą być cieńsze, a układ nerwowy słabszy i bardziej podatny na choroby. Bioaktywne jednonienasycone kwasy tłuszczowe Omega 9 wykazują również działanie terapeutyczne w modelach neurotraumy.\ninsulinooporność - główna przyczyna chorób metabolicznych powodującą cukrzycę typu 1 i 2, cukrzycę ciążową, miażdżycę oraz nadciśnienie. W tym przypadku kwas oleinowy (Omega 9) powoduje utlenianie kwasów tłuszczowych, które pełnią funkcję ochronną.\nNaukowcy poprzez badania na organizmach zwierzęcych, dowodzą również, że kwasy Omega 9 wywołują śmierć komórek nowotworowych raka kolczystokomórkowego języka oraz pełnią funkcję wspomagającą przy jego leczeniu. Jednak trzeba pamiętać, że żadne z tych kwasów nie leczą nowotworów.\nW 2019 roku w Rumunii dowiedziono także, że kwasy te zaburzają metabolizm w komórkach glejaka. Omega 9 (głównie kwas oleinowy) ma również ochronne działanie na komórki naszej wątroby. Ma pozytywny wpływ na komórki beta trzustki, które produkują insulinę (cukrzyca typu 1), reguluje jej przeżycie i funkcjonowanie poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego i stanu zapalnego.\nKwas oleinowy jest także doskonałym środkiem przeciwbakteryjny w leczeniu infekcji oka, a także przy różnego rodzaju zapaleniach.\nNowe badania z 10 listopada 2020 roku przedstawiły również wstępne wyniki, że kwas ten znacząco poprawia działanie układu immunologicznego u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.\nW jakich produktach spożywczych znajdziemy kwasy tłuszczowe Omega 9?\nPodsumowując, kwalifikacja sugerująca, że nie musimy podawać tych kwasów w naszej codziennej diecie jest nieaktualna. Najnowsze badania dowodzą, że poziom kwasów Omega 9 w naszym organizmie jest bardzo ważny i ma wpływ na nasze zdrowie, ponieważ braki tych kwasów, a co za tym idzie niskie ich stężenie powodują osłabienie wielu organów.\nDbajmy o siebie i swoje zdrowie wprowadzając do swojej diety kwasy Omega 9. Przywiązujmy do nich wagę nie mniejszą niż do innych kwasów tłuszczowych.\nSprawdź dostępne kwasy OMEGA 9 w naszym sklepie:\nDR. MAREK SKOCZYLAS ESTROMEGA OMEGA 3 6 9 (LEN, AWOKADO, SEZAM, MIGDAŁY, PESTKI DYNI)\nDR. MAREK SKOCZYLAS ESTROMEGA OMEGA 3 6 9 (OLEJ LNIANY)


Psychologia społeczna w praktyce - KPSW Wejherowo\nKPSW Wejherowo > Studia podyplomowe > Psychologia społeczna w praktyce\nCelem studiów jest poszerzenie wiedzy z zakresu psychologii społecznej, kultury organizacyjnej i zachowań społecznych w organizacji.\nWiedza i umiejętności nabyte w ramach kierunku Psychologia społeczna w praktyce znajdą zastosowanie zarówno w funkcjonowaniu zawodowym, jak i życiu prywatnym.\nZajęcia, w formie warsztatów, treningów oraz wykładów z elementami ćwiczeń aktywizujących słuchaczy.\nPsychologia społeczna – podstawy teoretyczne i praktyczne aspekty\nOsiąganie celów i motywacja\nTrening asertywnego komunikowania się w pracy\nBudowanie relacji ze współpracownikami i z przełożonym\nWykładowcami w ramach studiów są doświadczeni specjaliści – praktycy, trenerzy z takich dziedzin jak psychologia, socjologia, zarządzanie zasobami ludzkimi. Nauczyciele akademiccy Kaszubsko – Pomorskiej Szkoły Wyższej w Wejherowie.


Komiks Forum: maja 2015\nGłos spod kamienia\nrys. Przemysław Truściński (fragm. okładki Komiks Forum #1)\nW ubiegłym roku, w październiku, minęło 20 lat od ukazania się pierwszego numeru antologii Komiks Forum. Publikacja ujrzała światło dzienne na Ogólnopolskim Konwencie Twórców Komiksu, którego następcą jest obecny Międzynarodowy Festiwal Komiksu i Gier. Nie od dziś wiadomo, że organizatorzy największej w Polsce imprezy komiksowej lubują się w celebrowaniu wszelkich jubileuszy, ale chyba zapomnieli o tej lokalnej inicjatywie sprzed wielu lat. Fakt ten dziwi bardziej, kiedy poznamy autorów publikujących swoje prace w pierwszym Komiks Forum. Wielu z nich obecnie pomaga w organizacji festiwalu. Rok wcześniej swoje „pięć minut” miał na imprezie nieco starszy magazyn komiksowy AQQ. Jego redaktor, w czasie spotkania z czytelnikami, wspaniałomyślnie docenił wpływ Komiks Forum na kształt i rozwój poznańskiej publikacji. Mimo to łodzianie zapomnieli o projekcie ziomala.\nJestem już przyzwyczajony do podobnych przejawów amnezji. Wszak onegdaj, kiedy znany autor komiksów opublikował swoje prace w dużym wydawnictwie, on również „zapomniał”, iż Komiks Forum poświęciło mu już dwie monograficzne edycje. Podejrzewam, że na podobne traktowanie rodzimej antologii, która przecież przez lata związana była z festiwalem, miała wpływ osoba wydawcy. W środowisku znany jestem z własnych, często kontrowersyjnych opinii na każdy temat. I wyjątkowo, nie jestem spolegliwy w stosunku do kierownictwa imprezy. Kilka lat temu naraziłem się organizatorom festiwalu publikując swoje wspomnienia z przygotowań do pierwszych konwentów. A ponieważ niewielu czytelników zrozumiało, iż spisałem je w trosce o kształt przyszłych łódzkich imprez, pozostali potraktowali mnie jak oszołoma. Kiedyś napiszę o tym jeszcze.\nBrak jubileuszu Komiks Forum na zaprzyjaźnionej imprezie (szorstka przyjaźń, ale zawsze) niespecjalnie mnie ruszył. Może dlatego, że zawsze przywiązuję większą wagę do własnych działań, niż inicjatyw ze strony środowiska. Nie jestem zwierzęciem towarzyskim, więc zwyczaj fetowania okrągłych rocznic jest dla mnie raczej obcy. Swoistej alienacji sprzyja stan umysłu, który towarzyszy mi od kilku lat. Powodów w tej chwili nie wspomnę. Za wyjątkiem, może niezbyt miłych doświadczeń związanych z publikacją ostatniej antologii. Jednak, z okazji 20-lecia Komiks Forum, zmusiłem się do wykazania nieco większej inicjatywy. Postanowiłem wydać numer specjalny.\nW tym miejscu niektórzy, młodsi bywalcy forów komiksowych zadaliby pytanie: „Czy warto przypominać Komiks Forum? Przecież to publikacja bez znaczenia. Większość miłośników komiksu jej nie zna, a wielu już o niej zapomniało. W Polsce ukazało się mnóstwo wydawnictw, które przywołują milsze wspomnienia.” Rzeczywiście, trudno docenić publikację, której początki giną „w pomroce dziejów”, i która nie była dostępna w tradycyjnych kanałach dystrybucji. Antologia wyrwana z kontekstu rzeczywistości, w której się ukazywała, zapewnie traci na atrakcyjności. Napiszę o tym jeszcze.\nKomiks Forum jest pierwszą polską niezależną komiksową publikacją wydaną drukiem. Niezależną, czyli wydaną ze środków własnych osoby prywatnej. Bez jakiegokolwiek udziału, bądź pomocy profesjonalnego wydawnictwa. Czyli opublikowaną przez fana. Wydanie drukiem również ma znaczenie. Ponieważ dostęp do drukarni offsetowych był w tamtych czasach mocno utrudniony, a wydawnictwa borykały się z brakiem papieru. Dużym problemem był również koszt całej operacji. Dlatego pierwsi wydawcy niezależni powielali swoje publikacje przy pomocy kserokopiarek. Urządzenia te wykonywały wtedy kopie podłej jakości, które można było przyjąć w przypadku maszynopisu, lecz rysunki wychodziły fatalnie. Pamiętam pierwsze numery AQQ. Magazyn w formacie A5. Każdy egzemplarz inaczej „wydrukowany”. Komiksowe rysunki słabej jakości, a niektóre dymki zupełnie nieczytelne. Na szczęście w kolejnym roku magazyn zwiększył format i przeszedł na druk offsetowy. Następne niezależne publikacje komiksowe (oczywiście kserowane) pojawiły się kilka lat później. Komiks Forum nie był pierwszą moją publikacją komiksową. W 1992roku wydałem (również własnym sumptem) pierwszy katalog konwentowy. Dopiero w kolejnym roku Łódzki Dom Kultury, który był nominalnym organizatorem łódzkich konwentów, a później festiwali, zgodził się na finansowanie publikacji. Przez kilkanaście kolejnych lat przygotowywałem katalog festiwalowy. Począwszy od wyboru prezentowanych prac, na opracowaniu i składzie skończywszy. Ale to już inna historia.\nByć może się mylę. Przypominam sobie Inny Komix. Publikację z kolorową okładką, zawierającą komiksy undergroundowe, która ukazała się chyba wcześniej niż moja antologia. Jednak nie pamiętam, czy środek był drukowany, i kto był wydawcą. Być może Komiks Forum nie był pierwszy? Jest mi to obojętne.\nWróćmy jednak do zeszłorocznego jubileuszu, którego nie było. Pomyślałem, że mógłbym uczcić 20 rocznicę Komiks Forum publikując nowy numer antologii. Wszelako nie chciałem wywoływać kolejnych zatargów z innymi wydawcami. Poprzednio, niektórzy z nich mieli do mnie pretensje, że publikuję w Komiks Forum historie, które wcześniej ukazały się u nich. Tak jakby to oni, a nie autorzy mieli prawo do dysponowania swoją pracą. Postanowiłem więc wydać numer specjalny, będący reedycją (nie reprintem) pierwszego numeru mojej antologii. Wybrałem taką formę, ponieważ jakość poligrafii we wczesnych latach 90. znacznie odbiegała od dzisiejszych standardów. Komiks Forum również nie wyglądał tak, jakbym tego chciał. Choć starałem się bardzo. Napiszę o tym jeszcze. Ponadto, jestem pewien (choć nie sprawdzałem), że pierwsza antologia, zeskanowana, jest dostępna do pobrania na jakimś chomikowym portalu. Nowa forma jubileuszowej publikacji, mimo starej treści, mogłaby być atrakcyjna dla autorów (prezentacja prac w lepszej jakości), jak i czytelników.\nKażde działanie wydawnicze zaczynam od uzyskania zgody twórców na publikację ich prac w antologii. Tak było i tym razem. Ponieważ od wydania pierwszego Komiks Forum upłynęło 20 lat, obawiałem się trudności w odnowieniu kontaktów. Wszak przez tak długi okres autorzy mogli rozjechać się po świecie. Na szczęście, okazało się, że wszyscy przebywali wtedy w Bolandzie :) I to była ostatnia dobra wiadomość. Jedni autorzy, widywani czasami na różnych imprezach w stolicy, kontaktów ze sobą nie utrzymywali. Nie mogłem więc porozumieć się z nimi w sprawie publikacji. Inni nie wiedzieli gdzie są oryginały ich starych komiksów. Zatem nie miałem materiału do opracowania. Wreszcie, po kilku próbach dałem za wygraną. Skoro autorom nie zależało na prezentacji własnych prac w lepszej jakości, to dlaczego mnie miałoby na tym zależeć. I tak właśnie umarł projekt jubileuszowego Komiks Forum :(\nKolejny jubileusz wkrótce...


In vitro: Za czym kolejka ta stoi? Po szczęście jakim jest dziecko | Głos Wielkopolski\nIn vitro: Za czym kolejka ta stoi? Po szczęście jakim jest dziecko\nKatarzyna Sklepik 09.07.2013\nKatarzyna Sklepik archiwum\nZaczynam być głucha na argumenty, że "dzieci z probówki" są gorsze, bo nie zostały poczęte naturalnie...\nNie ma takiej tezy - nawet naukowej - która przekona mnie do tego, że metoda in vitro jest zła. Jest dobra. I potrzebna. Jest szansą na stworzenie pełnej rodziny. Nadzieją na posiadanie upragnionego dziecka.\nŚwiadczy o tym kolejka rodziców z Wielkopolski, którzy od świtu czekali przed poznańskim szpitalem ginekologicznym, by zapisać się do programu in vitro. A w kontekście niżu demograficznego i starzejącego się społeczeństwa, fakt, że są ludzie, którzy naprawdę chcą mieć dzieci powinien cieszyć wszystkich.\nTrzymajmy za nich kciuki. O tej kolejce ludzi zapominali dotąd posłowie, spierający się o to, co dobre i złe, bez oglądania się na to, co... potrzebne i ważne.\nKOMENTARZE I OPINIE NA GLOSWIELKOPOLSKI.PL\nwielkopolska in vitr...\nprawda 17.07.2013 22:46:54\nA my sie staramy bardzo dlugo i jestesmy oboje plodni i mlodzi i nic, i co to nasza wina? Ja niczym nie zawinilam, maz tez nie- dbamy o nasze zrowie, nie jestesmy nastawieni na kariere. Łatwo oceniac komus kto tego nie przeszedl, kto nie ma nadzieji co miesiac na dziecko i nie przezywa rozczarowan. Ciesz sie,ze ludzie chca miec dzieci- to z ich pracy bedzie tez twoja emerytura!\nmaria n 11.07.2013 19:35:28\nW większości wypadków ta niepłodność jest zawiniona: jest skutkiem przerywania ciązy, długotrwałego zazywania srodków antykoncepcyjnych oraz odkładania poczęcia dziecka na później - na za późno a w tym czasie wolność, kariera oraz oczywiście kilku partnerów. Za in vitro płacą podatnicy - a w prasie pełno apeli o pomoc dla dzieci chorych, dla których trudno np. o porządna protezę, nie mówiąc już o pomocy dla rodziców chorego dziecka. To te same pieniądze: czy maja iść na cierpiące dzieci czy na kaprys pani, której sie wczesniej nie chciało byc odpowiedzialną?\ngość 11.07.2013 13:25:39\nfajnie byłoby najpierw zadbać o los i życie tych którzy już żyją (dzieci, osoby chore, niepełnosprawne, samotne) a dopiero potem jak zostanie nadwyżka finansować takie projekty.a w naszym kraju wszystko postawione na głowie, nie ma na pomoc potrzebującym ale na in vitro i owszem.w polsce są ludzie którzy żyją w skrajne nędzy, bez odpowiednich warunków, wody, jedzenia, dostępu do edukacji, ludzie którzy latami ciężko chorują i nie mogą nawet mieć poprawionego komfortu swojej choroby bo nie zrefunduje się jakiegoś zagranicznego leku, czy zabiegu. Te osoby są skazane na życie drugiej albo i trzeciej kategori tylko pytam dlaczego?dlaczego ich wołania o pomoc się nie słyszy tylko skazuje ich na wegetację i cierpienie?\nto jest życie za życie, urodzi się nowe wyczekane dziecko ale być może inne będzie musiało umrzeć bo nie będzie pieniędzy na jego leczenie.\njan 11.07.2013 08:57:53\n...dlatego należny bezwzględnie zakazać aborcji\ngość 10.07.2013 19:33:31\nCóż za dziwna mentalność. "fakt, że są ludzie, którzy naprawdę chcą mieć dzieci powinien cieszyć wszystkich" - tak jakby dzieci poczęte naturalnie to było dla większości zło konieczne, bo przecież ktoś będzie musiał zarabiać na nasze emerytury i tym podobne bzdury. A tylko te z in vitro są naprawdę chciane. nie uważam, że metoda in vitro jest absolutnie dobra, tak samo nie uważam żeby była bezwzględnie zla. Jest po prostu wątpliwa moralnie, co jednym przeszkadza mniej innym bardziej. I jedni się na nią decydują inni nie, myślę, że w dużej części z tego powodu. Bo pieniądze zawsze są do zdobycia. Tym bardziej, że nie są to miliony, a tysiące. Większość tych, którzy twierdzą, że bez pomocy państwa, nie byłoby ich stać na in vitro, bez żadnego problemu zaciągają kredyt na nowy samochód czy wydają co roku kilka tysięcy na wakacje w ciepłych krajach. Wszystko jest kwestią priorytetów. Jeśli dziecko jest tym najwyższym, zrezygnowanie z kilku innych dóbr, nie powinno być problemem.\ngrzesznik 10.07.2013 13:45:25\nSłyszałem, że dzieci poczęte w ten sposób statystycznie częściej chorują na nowotwory krwi. Można znaleźć fachowe artykuły na ten temat w Internecie, zwykle w języku angielskim.\nWspółczuję ludziom którzy nie mogą mieć dzieci. Jednak część z nich (nie wszyscy) najpierw nie chce ich mieć stosując chemiczne środki antykoncepcyjne. Ich producenci zwykle nie informują rzetelnie o wszystkich skutkach ubocznych. Gdy w końcu ludzie decydują się na dziecko okazuje się, że są problemy. Niektórzy żądają aby środki antykoncepcyjne były refundowane przez Państwo a potem, gdy nie mogą mieć dzieci żądają finansowania In-Vitro. To czysta hipokryzja.\nIstnieją kliniki In-Vitro w których "klienci" mogą sobie wybrać płeć dziecka, kolor włosów, itp. M.in. dlatego Kościół sprzeciwia się tej metodzie - gdyż prowadzi ona do nieetycznych praktyk a długofalowo do cywilizacji śmierci.\ngw 09.07.2013 22:35:12\nświęta racja, finasowanie in vitro odbiera szanse na dofinansowanie terapii dla alkoholików i leczenie sanatoryjne emerytów. wiadomo przecież ogólnie że osoby niepłodne są zwolnione ze składek zdrowotnych i ich leczenie jest sprzeczne z zasadami solidarności społecznej. a w ogóle niepłodność jest tematem zastępczym bo nie dotyczy 95% społeczeństwa. do czego to doszło żeby finansować fanaberie tak niewielkiej mniejszości.\nh 09.07.2013 13:05:43\nbo jest niż demograficzny i społeczeństwo starzeje się. Naiwnie bzdurny argument. A kto ma to finansować? Państwo? Ile prób? Jedną, dwie? Wszystkie? Żeby z budżetu sfinansować marzenia jednych, trzeba sięgnąć do kieszeni drugich w postaci zwiększonych podatków. To w istocie powinno cieszyć, kiedy brakuje funduszy na podstawową opiekę medyczną. Kwestia światopoglądowa to tylko bicie piany z wykorzystaniem mediów, bo zawsze coś komuś nie będzie podobać się, a tak przesuwa się problem do cudzego ogródka.\nPodatkowy Tor Przeszkód w Rozbiórce


Kamil Wódka: "Trzeba obalić ten mit"- wywiad - Skijumping.pl\nŚroda, 11 czerwca 2008, 16:22\nKamil Wódka: "Trzeba obalić ten mit"- wywiad\nfot. Magdalena Czerska\nDługo wyczekiwany przez wielu kibiców psycholog wreszcie pojawił się w kadrze skoczków. Kamil Wódka jest młody, ambitny i prócz przyczynienia się do sukcesów naszych zawodników ma jeszcze jeden cel - przekonać opornych, że psychologia sportu nie jest formą pomocy dla ludzi z problemami, tylko jednym z elementów treningu. Zapraszamy do lektury wywiadu.\nMarcin Hetnał: Jak będzie wyglądała Pana współpraca z kadrą skoczków ?\nKamil Wódka: Współpraca jest podjęta w perspektywie Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Główną grupą, z którą współpracuję, jest kadra A. Podobny plan opieki psychologicznej będę również realizował z kadrą młodzieżową. Będzie to dla nich program inicjujący, czyli - przygotowujący ich do intensywnego treningu mentalnego w przyszłości. Zależy nam na tym, żeby już i ci skoczkowie mogli zostać "zaszczepieni" treningiem psychologicznym.\nMarcin Hetnał: Na czym polega taka współpraca - z grubsza - polega?\nKamil Wódka: Nasza współpraca traktowana jest jako dopełnienie szkolenia sportowego. Jest to po prostu rodzaj treningu - treningu umiejętności psychologicznych. Tak, jak trenuje się ciało, tak samo trzeba trenować umysł, bo on również a nawet przede wszystkim bierze udział w rywalizacji sportowej. Ten trening uwzględnia rozwój i doskonalenie umiejętności kontroli jak najlepszego pobudzenia organizmu - zarówno zmniejszenia jak i zwiększenia tego pobudzenia. Nie zawsze jest bowiem tak, że zawodnika należy uspokajać przed startem. Są sytuacje, gdzie potrzebuje on bardziej pobudzenia niż wyciszenia. Ale oczywiście jest to indywidualnie uwarunkowane. Zależne i od typu charakteru zawodnika jak i od sytuacji zawodów.\nTrening psychologiczny ma też nauczyć koncentracji uwagi oraz budowania pewności siebie. Jest to również praca nad kształtowaniem odpowiedniej motywacji - zarówno do treningu jak i do startu. Zakładamy, że opieką psychologiczną objęci są nie tylko zawodnicy, którzy mają problemy z tymi umiejętnościami, ale i również ci, którzy chcą te umiejętności doskonalić - na przykład potrzebują intensywniejszej nauki koncentracji uwagi.\nChcę podkreślić ważny aspekt współpracy z psychologiem sportu. W środowisku sportowym, nadal niestety funkcjonuje mit, że do psychologa idzie tylko sportowiec, który ma ze sobą problemy. Trzeba go wreszcie obalić. Zainteresowanie problematyką mentalną nie musi świadczyć absolutnie o zaburzeniu czy jakiejś słabości. Wprost przeciwnie - jest to wyraz psychologicznego mistrzostwa. To znaczy, że zawodnik ma głęboką świadomość własnego potencjału psychologicznego, czyli możliwości wykorzystywania i rozwijania go tak samo jak potencjału fizycznego, motorycznego.\nWykorzystując taką analogię między treningiem psychologicznym a fizycznym, należy powiedzieć jasno: aby trening przyniósł właściwe rezultaty musi być zaplanowany, realizowany systematycznie, na bieżąco monitorowany i dostosowywany do indywidualnych potrzeb każdego zawodnika. Każdy zawodnik - razem z trenerem i psychologiem - wyznacza stosowne cele do pracy oraz metody, dzięki którym będzie te cele realizował.\nMarcin Hetnał: Jak Pan wspomina poprzedni okres współpracy z kadrą - za czasów Heinza Kuttina? Pożegano Pana wtedy po angielsku. Nie żywi Pan urazy?\nKamil Wódka: Uważam, że nie powinniśmy ignorować tego, co wydarzyło się w przeszłości. Wolę wyciągać z niej konstruktywne wnioski. Tamten okres pracy dużo mnie nauczył. Przeanalizowałem go, wyciągnąłem właściwe wnioski i zamknąłem. Teraz patrzę na to, co przede mną i koncentruje się na tym, aby dobrze wypełnić moje nowe zadania. Regułę te zalecam również sportowcom, z którymi współpracuje - „wyciągnij wnioski, abyś wiedział jak w przyszłości postępować, skup się na swoim zadaniu i wykonaj je najlepiej jak potrafisz; to pozwoli być Ci jeszcze bardziej skutecznym.\nMarcin Hetnał: Jak układała się Panu współpraca z Kamilem Stochem? Jak się zaczęła i na jakich zasadach była prowadzona?\nKamil Wódka: Co do szczegółów współpracy z konkretnymi zawodnikami obowiązuje mnie tajemnica zawodowa i nie ujawnię takich informacji. Mogę powiedzieć jedynie, że współpraca z Kamilem rozpoczęła się pod koniec ubiegłego roku. Wówczas miała charakter konsultacyjny. Od początku obecnego okresu przygotowawczego współpraca jest stała.\nMarcin Hetnał: Czy może Pan opowiedzieć o jakiejś jednej - przykładowej metodzie współpracy ze sportowcem, najlepiej skoczkiem?\nKamil Wódka: Powiem o tym, od czego zaczynam pracę - od ustalenia celów do realizacji. Może wydawać się, że to proste i banalne zajęcie - ale uważam, że właściwe postawienie celów do pracy, wytwarza właściwy sposób myślenia zawodnika. Kreuje takie myślenie, które będzie mu umożliwiało realizacje jego potencjału. Chodzi o to, aby zawodnik umiał postawić sobie cele zadaniowe (oddać dwa równe skoki) a nie wynikowe (wygrać konkurs). Oczywiście - zawodowiec rywalizuje po to, aby wygrywać. Ale aby móc to zrobić, musi w momencie startu o tym zapomnieć (zapomnieć o wyniku) i skupić się na tym, co zależy od niego. Czyli na wykonaniu dwóch dobrych, równych skoków. Jeśli to zrealizuje, to wtedy wynik sam przychodzi.\nTo jest pierwszy etap. Później cała trudność zadania polega na tym, aby zawodnik rzeczywiście potrafił w taki sposób funkcjonować w realności a nie tylko deklarował, że chciałby tak startować, w taki sposób myśleć o starcie. I tutaj uruchamiają się kolejne elementy treningu psychologicznego - dające zawodnikowi konkretne narzędzia do pracy. Są to na przykład trening oddechowy, relaksacyjny, wyobrażeniowy i inne.\nMarcin Hetnał: Czy jest pan kibicem skoków?\nKamil Wódka: Jestem, ale wiem też, jaka jest moja rola w ekipie - skupić się na zadaniach psychologa i potrafić rozdzielić to od bycia kibicem.\nMarcin Hetnał: Co to są i na czym polegają techniki bio-feedback, o których Pan wspomina na swej stronie internetowej?\nKamil Wódka: Techniki biofeedback dają nam informację na temat aktywności naszego organizmu. Możemy wykorzystywać różnego rodzaju wskaźniki naszego ciała i bardzo szybko oceniać stan jego pobudzenia. Takimi wskaźnikami jest m.in. praca serca, przewodnictwo elektryczne skóry, napięcie mięśniowe, fale mózgowe.\nUrządzenie biofeedback jest urządzeniem pomocniczym w tych treningach, gdzie ważne jest monitorowanie stanu pobudzenia organizmu. W treningu relaksacji zawodnik ma natychmiastową odpowiedź na to, czy sposoby rozluźnienia, które stosuje, przynoszą oczekiwane rezultaty. Dzięki temu może korygować swoją pracę, bo urządzenie natychmiastowo pokazuje mu wyniki. Mówiąc najprościej zawodnik wie czy jego metoda pracy działa czy nie działa.\nW tym miesiącu nawiązaliśmy współpracę w producentem urządzenia ELMIKO biofeedback EEG i posiadamy już to urządzenie. Jest to aparat bardzo zaawansowany technologicznie, badający rodzaje fal mózgowych i dający precyzyjną mapę zadań do pracy. Dzięki niemu zawodnik może doskonalić umiejętności pracy nad stresem i koncentracją uwagi.\nMarcin Hetnał: Co uznaje Pan za swój dotychczasowy największy sukces zawodowy?\nKamil Wódka: Staram się być pomocny w tym, aby zawodnik potrafił sprawnie funkcjonować zarówno w sporcie, jak też i w swoim życiu prywatnym. Sukcesem dla mnie jest mieć poczucie dobrze wykonanej pracy.\nKamil Wódka specjalizuje się w pracy ze sportowcami - od amatora po członków kadr narodowych. Do tej pory współpracował min. z kadrami narodowymi w kajakarstwie górskim, skokach narciarskich i narciarstwie alpejskim (kobiety) oraz piłkarkami ręcznymi MKS Finepharm Jelenia Góra i piłkarzami Cracovii.\nW roku 2003 uzyskał dyplom magistra psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego (specjalność: psychologia sportu oraz psychologia interakcji społecznych). Rok później rozpoczął studia doktoranckie na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie z zakresu psychologii sportu.\nOd 2005 roku jestem członkiem Zespołu Psychologów Olimpijskich przy Polskim Komitecie Olimpijskim. Ma 30 lat i mieszka w Krakowie.\noglądalność: (17864) ilość komentarzy: (17)


» Globalna premiera HONOR MagicWatch 2\n20 listopada na spotkaniu medialnym w Londynie globalna marka smartfonów zaprezentowała nowy produkt: HONOR MagicWatch 2 – zaawansowanego technologicznie smartwatcha. To najnowszy dodatek do pakietu inteligentnych urządzeń marki HONOR, którego celem jest umożliwienie konsumentom prowadzenia bardziej sportowego stylu życia. HONOR MagicWatch 2, zaprojektowany jako stylowy towarzysz w codziennych aktywnościach, jest jednym z najlepszych modeli wśród inteligentnych zegarków na rynku, dzięki klasycznej konstrukcji i długiej żywotności baterii.\nOmawiając koncepcję smartwatcha, George Zhao, prezydent HONOR, powiedział: – HONOR MagicWatch 2 podkreśla nasze zaangażowanie w tworzenie najnowocześniejszej w swojej klasie technologii dla młodych, aspirujących ludzi podążającymi za trendami. W drodze do doskonałości marka HONOR konsultowała się z zegarmistrzowskimi ekspertami z całego świata, aby stworzyć ponadczasowe urządzenie, które wygląda jak zegarek chronograficzny. Chcieliśmy, aby HONOR MagicWatch 2 wydawał się znajomy, ale jednocześnie posiadał szereg ekscytująco nowych funkcji, które czynią go inteligentnym zegarkiem, oferującym coś więcej niż tylko podstawowe funkcje.\n– HONOR MagicWatch 2 i HONOR 9X to dwa produkty, które z dumą wprowadzamy na rynek, wzmacniając naszą ambicję tworzenia najnowocześniejszych technologii, które zapewniają doskonałą jakość życia ludzi w przystępnej cenie – powiedział George Zhao, prezydent HONOR – Nie możemy się doczekać, aż nasi fani na całym świecie przetestują nowego HONOR MagicWatch 2, bo podążanie za innowacjami i współtworzenie ich jest dla nas najważniejsze.


Jakim instrumentem najlepiej wkurzyć znajomych? | Gadżetomania.pl\nJakim instrumentem najlepiej wkurzyć znajomych?\nOsoby bawiące się w perkusistów na kursach, szkoleniach lub podczas zajęć na studiach mogą wkurzyć każdego. Rytmiczne uderzanie w ławkę, parapet czy podłogę jest jednym z najbardziej irytujących odgłosów uniemożliwiających skupienie. Firma Korg przygotowała ciekawy sprzęt dla osób, które nie mogą obejść się bez denerwowania otoczenia. Jaki?\nKorg Wavedrum Mini to sympatyczny, niewielki sprzęt imitujący perkusję. Urządzenie pozwala na zamienienie w perkusję praktycznie dowolnej powierzchni — wystarczy podpiąć specjalny zacisk i przyczepić urządzenie na przykład do swojego uda. Zasilany przez baterie sprzęt ma preinstalowane aż 100 odgłosów perkusyjnych, które skutecznie wyprowadzą z równowagi nawet najcierpliwszych wykładowców.\nWaga perkusji to jedynie około 1 kilograma. Urządzenie będzie dostępne w sprzedaży już w trzecim kwartale bieżącego roku. Nie wiadomo jeszcze, ile trzeba będzie zapłacić za Korg Wavedrum Mini — miejmy nadzieję, że cena odstraszy potencjalnych złośliwców ;).\nPudełko - zagadka z GPSem otwiera się wyłącznie w konkretnym miejscu Audiofilskie słuchawki Panasonika z cyrkonii Gadżety szpiegowskie dla każdego - TOP 10 CM Storm SF-19 Strike Force - tajfun, który schłodzi gorące laptopy mobilnych graczy Kompaktowy odkurzacz spenetruje trudno dostępne zakamarki Romantyczna apokalipsa Największy dysk Seagate ma 1,5 terabajta pojemności Znajdź punkt G wewnątrz myszki! Rekord długości działania sondy na Marsie pobity TOP 12 przodków iPada Sony stawia na sport i lifelogging: Smartwatch 3 i opaska SmartBand Talk Niezapominajka: Piłkarski poker


Wieczorny posiłek | Żywienie - eMaluszki.pl\nStrona główna > Przedszkolak > Żywienie > Wieczorny posiłek\nMały przedszkolak zazwyczaj przyzwyczajony jest do spożywania pięciu posiłków w ciągu dnia. Powinny być one smaczne , lekkostrawne i podane w niewielkich porcjach. Równie ważna, jak pozostałe posiłki, jest kolacja. Jaka powinna być?\nZazwyczaj pierwsze i drugie śniadanie, obiad oraz podwieczorek Twój maluch konsumuje w przedszkolu. Kolację musisz przyrządzić sama. To bardzo ważny posiłek, musisz więc zadbać, aby był jak najbardziej wartościowy i odpowiedni do pory dnia.\nTwój mały przedszkolak zjada podwieczorek około godziny 14-15. Wieczorem ma prawo być głodny. Jednak warto pamiętać, by nie podawać mu na wieczór obfitych (wystarczy mu jedynie 150-300 kcal) i ciężkostrawnych posiłków. Najlepiej 2-3 godziny przed snem zaproponować mu coś odżywczego ale jednocześnie lekkiego. Tłuste potrawy podane tuż przed snem nie wpływają dobrze na samopoczucie kilkulatka. Malec gorzej śpi a rano budzi się zmęczony.\nKolacja powinna być zjedzona z przyjemnością, bez pośpiechu. Każdy kęs powinien być dobrze przeżuwany, aby w nocy uniknąć niestrawności. Jeśli maluch odmawia kanapki z szynką, możesz mu podać jabłko lub jogurt. Raz na jakiś czas możesz mu pozwolić na tak skromny posiłek. Prawdopodobnie rankiem Twój szkrab obudzi się głodny i z większą ochotą zje śniadanie.\nPostaraj się, aby wieczorny jadłospis malucha był urozmaicony. Dziś podałaś mu płatki z mlekiem? Jutro zaproponuj coś innego, np. ciemny chleb z twarożkiem i pomidorem. Jeśli maluch dopomina się czegoś na ciepło, ugotuj mu (nie smaż!) lekkostrawne danie warzywne lub warzywno – mięsne.\nWspólny posiłek to czas dla rodziny. Kolacja to często w ciągu dnia jedyna okazja do tego, aby wszyscy domownicy mogli wspólnie spędzić miłe chwile. Warto więc przyzwyczajać dziecko od małego do jedzenia razem z dorosłymi, przy jednym stole. Rodzinna kolacja to czas służący nie tylko zaspokojeniu głodu. To również świetny moment do rozmów i okazja do zacieśnienia więzi.\nTagi: dieta dziecka , wychowanie dzieci , zdrowie dzieci , żywienie dzieci


Jakie sukienki na wesele – co wypada założyć kobiecie na wesele? - feef\n• Jak wybrać sukienkę na wesele?\n• Klasyczne sukienki na wesele\n• Rozkloszowane sukienki weselne\n• Długie suknie na uroczyste okazje\n• Sukienki wyszczuplające\nStrój gości weselnych musi spełniać określone zasady. O ile w przypadku panów, wymagany jest po prostu garnitur, o tyle kobiety muszą zwrócić uwagę na wiele istotnych czynników.\nPrzyjęło się, że nie powinno się zakładać białych (w końcu to kolor zarezerwowany dla panny młodej) oraz czarnych sukienek. Kreacja nie może być też zbyt krótka, czy wydekoltowana w wulgarny sposób – to doniosła uroczystość, która wymaga odpowiedniej oprawy.\nZawsze trzeba pamiętać o tym, że sukienki na wesele to określony dress code dla gości weselnych (przykładowe fasony i długości na modbis.pl/pol_m_Suknie-i-sukienki-damskie_Sukienki-na-wesele-149.html). A więc co wybrać, by dobrze wyglądać i spełniać jednocześnie wszystkie wymogi?\nKlasyczne sukienki na wesele o prostym kroju i długości midi nigdy nie wyjdą z mody. Jeśli chodzi o kolorystykę, powinna być raczej stonowana – doskonałym wyborem jest granat, popularny ostatnio fiolet oraz szarość.\nJeśli chcesz, aby sukienka miała wytworny charakter, postaw na koronki. Połączenie prostego fasonu z koronkowymi rękawkami lub wstawkami zawsze wygląda dobrze i pasuje kobiecie w każdym wieku.\nRozkloszowane sukienki weselne\nOstatnio najmodniejsze są sukienki rozkloszowane, które idealnie sprawdzają się na wesele. Dzięki temu, że kończą się przed kolanami, optycznie wysmuklają nogi. Natomiast dopasowana góra podkreśla kobiece kształty, a rozkloszowany dół ukrywa niedoskonałości figury (zbyt szerokie biodra, fałdki na brzuszku, czy brak wcięcia w talii). To dobre rozwiązanie zarówno dla kobiet szczupłych, jak i tych noszących większy rozmiar.\nW tym wypadku warto wybrać sukienki z dekoltem w kształcie litery V, który ładnie podkreśla biust.\nDługie suknie na uroczyste okazje\nOstatnio wraca moda na suknie o długości maxi na wesele. Takie kreacje posiadają obcisłą, dopasowaną górę oraz zwiewny dół, który przepięknie porusza się w tańcu.\nCo ciekawe, nie tylko wysokie kobiety wyglądają dobrze w takich sukniach. Ten krój optycznie wydłuża oraz wysmukla sylwetkę, co w połączeniu z butami na obcasie daje spektakularny efekt.\nMusisz jednak liczyć się z tym, że podczas tańca jest to dość niepraktyczna sukienka. Może ograniczać ruchy, a inne osoby na parkiecie będą po niej deptać, co może doprowadzić do rozerwania materiału. Jeśli planujesz szalone tańce, lepiej zdecyduj się na sukienkę rozkloszowaną o długości midi.\nJeśli chcesz wyglądać dobrze na weselu, ale uważasz, że Twoja figura nie wygląda idealnie, postaw na sukienki wyszczuplające. To wszystkie sukienki dwuwarstwowe, z marszczeniami w strategicznym miejscu lub o asymetrycznym kroju, który optycznie wysmukla sylwetkę.\nW takiej sukience będziesz wyglądać zjawiskowo i zapomnisz o drobnych mankamentach figury.\nJak widzisz, wybór sukienek na wesele jest bardzo duży, dzięki czemu nie powinnaś mieć problemu ze zdecydowaniem się na kreację, w której będziesz obłędnie wyglądać i która spełni wcześniej wspomniane zasady.\nTagi: jakie sukienki na wesele 2017\nJa wybrałabym na wesele jedną z tych z drugiego zdjęcia, chyba tą rózową 🙂\nCiekawe propozycje, a same sukienki wyglądają naprawdę ładnie, na wesele zdałyby się jak nic.


Piotrkowska 155. W Łodzi powstaje wysoki biurowiec — Radio Łódź\nczw, 23 cze 2016 15:13:33 +0200\nPiotrkowska 155. W Łodzi powstaje wysoki biurowiec\nProjekt "Piotrkowska 155" dostał pozwolenie na budowę. W centrum Łodzi powstanie jeden z najwyższych budynków w mieście. Biurowiec będzie miał 76 metrów.\nWizualizacja (Fot. UMŁ )\nBędzie to część kompleksu handlowo-biurowego połączonego z hotelem Hampton by Hilton. Pierwsza faza budowy już rozpoczęła się, a prace konstrukcyjne ruszą w listopadzie tego roku. - To jest fajna część naszego miasta. Teraz inwestycja budzi duże emocje i występują spore utrudnienia, ale później będziemy dumni z naszego biurowca - mówi prezydent Łodzi Hanna Zdanowska.\nKażdy z trzech połączonych ze sobą budynków będzie miał osobne wejście, a pod ziemią powstanie dwupoziomowy parking na ponad 130 miejsc z bezpośrednim dojazdem od Alei Kościuszki. W 7-piętrowym hotelu znajdzie się 149 pokoi, a w dwóch pozostałych budynkach (19 i 5 pięter) 25 tysięcy m2 powierzchni biurowych oraz handlowo-usługowych.\nMiasto sprzedało teren przy Piotrkowskiej 155 w 2007 roku za ponad 18 milionów złotych. W trakcie późniejszych prac projektowych okazało się, że działka znajduje się w miejscu, nad którym biegnie trasa podejścia do lądowania na łódzkie lotnisko. Po przeprowadzeniu dodatkowych analiz i kilku latach starań udało się uzyskać pozwolenie na budowę. Inwestycja warta ponad 160 milionów złotych ma być gotowa w pierwszym kwartale 2018 roku.\nKtoś nadal wierzy, że ta inwestycja powstanie? Ptaszki ćwierkają, że inwestor Bacoli Properties / Master Managment Group nie ma pieniędzy na kontynuację budowy i szuka leszka który to kupi. Miasto znowu dało ciała, zamiast iść na ugodę trzeba było wziąć całą kasę tytułem kary (a nie tylko część) i sprzedać działkę komuś kto ma pieniądze i jest wiarygodny. Kolejna porażka, która po lotnisku trafi na konto pani Zdanowskiej.\nWmurowano kamień węgielny pod biurowiec Imagine 250 nowych miejsc pracy. Producent usług telekomunikacyjnych otwiera łódzkie biuro Biurowiec i fabryka Ramischa. OFF Piotrkowska z industrialnym uzupełnieniem Nowy biurowiec w Łodzi Prace wykończeniowe przy pierwszym biurowcu w NCŁ [ZDJĘCIA]


Zoran Arsenić cieszy się na grę przy pełnych trybunach | Gazeta Krakowska\nZoran Arsenić cieszy…\nZoran Arsenić cieszy się na grę przy pełnych trybunach\nBartosz Karcz 13 października 2017, 13:49\nZoran Arsenić ma ostatnio pewne miejsce w składzie Wisły Kraków. W większości meczów Chorwat grał na środku obrony, ale w spotkaniu z Jagiellonią Białystok Kiko Ramirez ustawił go na prawej stronie defensywy. I wygląda na to, że tam właśnie grał będzie Arsenić, jeśli tylko zdrowi będą Arkadiusz Głowacki i Ivan Gonzalez. Chorwat jednak skromnie podchodzi do swojej osoby, bo zapytany, czy jest pewny występu w meczu ze Śląskiem Wrocław, mówi: – To wszystko zależy do trenera, to on decyduje, kto wychodzi w pierwszym składzie, a kto siedzi na ławce rezerwowych. Ja jestem zadowolony z pracy, którą wykonaliśmy w ostatnim czasie. Dawałem z siebie sto procent, ale zawsze to robię podczas treningów i meczów. Mam nadzieję, że to zaprocentuje w najbliższej przyszłości.\nDla piłkarza nie jest też problemem zmiana pozycji. – Grałem na prawej obronie w moim poprzednim klubie, również w okresie przygotowawczym już w Wiśle. Wiem, jaka jest specyfika gry na tej pozycji. Nie mam problemu, żeby grać na prawej obronie czy na jej środku – zapewnia piłkarz.\nArsenić najprawdopodobniej zagra we Wrocławiu. A tam przyjdzie mu toczyć boje z naprawdę dobrymi ofensywnymi zawodnikami Śląska. Zapytaliśmy piłkarza, czy woli takich napastników jak Marcin Robak, czyli dobrze zbudowanych, silnych, czy raczej takich jak Arkadiusz Piech, którzy może nie są specjalnie wysocy, ale potrafią być bardzo szybcy.\n– Dla mnie osobiście lepiej jest grać przeciwko takim wyższym, silniejszym napastnikom, których nie charakteryzuje aż tak duża szybkość – wyjaśnia Chorwat. – Wydaje mi się, że wtedy jest trochę łatwiej bronić, nie dopuszczać, by stwarzali sobie sytuacje. Trudniej jest, jeśli chodzi o walkę z takimi zawodnikami, jak Piech. Ja preferuję grę przeciwko zawodnikom pokroju Robaka.\nChorwacki zawodnik „Białej Gwiazdy” jako pierwszy dołączył do drużyny latem. Teraz podkreśla, że już w pełni zaaklimatyzował się w nowym zespole. – Rzeczywiście byłem pierwszym nowym piłkarzem, który dołączył do drużyny w lecie – wspomina Arsenić. – Wiadomo, że w takich sytuacjach potrzeba trochę czasu, żeby zaaklimatyzować się do nowych warunków, nowego miasta, kolegów, zespołu. Można powiedzieć, że jak na ten moment wszystko jest w porządku. Również jeśli chodzi o miasto. Znalazłem mieszkanie. Dobrze się tutaj czuję. Poznałem już też trochę polskiego, nie mam problemów np. z zamówieniem posiłku w restauracji. Wszystko idzie bardzo dobrze. W zespole mam kolegów z mojego kraju, Marko Kolara i Tibora Halilovicia Mogę zatem powiedzieć, że wszystko jest w jak najlepszym porządku.\nGdy Zoran Arsenić przychodził do Wisły, podkreślał, że jednym z powodów, które przyczyniły się to tego transferu, była perspektywa gry przy większej publiczności niż w lidze chorwackiej. Trzy najbliższe mecze, jakie rozegra „Biała Gwiazda” będą rzeczywiście pod tym względem wyjątkowe. Można bowiem spodziewać się, że spotkania ze Śląskiem, Legią i Lechem zobaczy na stadionach po kilkadziesiąt tysięcy widzów. – Oczywiście, dla mnie to było coś nowego, po tym jak przeszedłem do Wisły – nie kryje Arsenić. – Nie odczuwam jednak w związku z tym większej presji, raczej większą motywację. Każdy zawodnik, zaczynając karierę marzy, żeby grać na wielkich stadionach, przed wielką publicznością. Takie będą te nasze najbliższe mecze, jestem zatem zmobilizowany i podekscytowany.


Kalinowice: Wypadek na DK74 – zablokowany ruch – Regionalny Dziennik Internetowy – roztocze.net\nFlesz | Powiat ZamojskiDaniel Czubara22 grudnia 2017 FACEBOOK | 0 Twitter E-mail Skopiuj link\nKalinowice: Wypadek na DK74 – zablokowany ruch\nUwaga kierowcy! Dziś po południu doszło do wypadku w miejscowości Kalinowice. W wyniku zdarzenia zablokowany jest ruch na DK-74 w tej miejscowości.\nJak poinformowała nas asp. Dorota Krukowska-Bubiło z KMP w Zamościu kierująca toyotą kobieta włączając się do ruchu nie ustąpiła pierwszeństwa prawidłowo poruszającemu się volkswagenowi transporterowi. W wyniku zdarzenia na odcinku DK-74 w Kalinowicach zablokowany jest ruch. Policja prowadzi objazdy drogą gminną przez Jatutów.\nW wyniku zderzenia pojazdu obrażeń doznali kierujący volkswagenem 59-letni mieszkaniec Zamościa,23-letnia kierująca oraz pasażer toyoty. Wszyscy troje zostali przewiezieni do szpitala. Badanie stanu trzeźwości kierujących biorących udział w zdarzeniu wykazało, że byli trzeźwi.\nTagi, hashtagi i słowa klucze: DK74, Kalinowice, policja, toyota, wypadek\nRegion: Sezon narciarski można uznać za rozpoczęty


Moj Maz Jest Pracoholikiem - Rodzina w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: moj maz jest pracoholikiem\nCzuję się osamotniona, bo mój mąż pracuje po 12 godzin dziennie. Mamy dzieci, które on rzadko widuje, bo gdy wraca, zwykle śpią. W weekendy też zagląda do laptopa i jest rozdrażniony, gdy proponuję, żeby zrobić coś razem. Co robić? Milena z Bytomia...\nPraca w korporacji bez reszty pochłania mojego męża. Jest zmęczony, ale nie chce wziąć urlopu dłuższego niż tydzień. Twierdzi, że będzie miał zaległości. Wkrótce wybieramy się nad morze, chciałabym, żeby się odprężył i zapomniał o firmie, ale wiem, że to niemożliwe. Na pewno będzie się złościł, że leży na plaży i traci czas… Jak mu pomóc? Bożena (41) z Ostrołęki...\nKobiety, które chciałyby ruszyć w samotną podróż, boją się tego, że sobie nie poradzą. Że się zgubią, że ktoś zrobi im krzywdę, że zachorują i nikt im nie pomoże. Z mojego doświadczenia wynika, że(...) zmienia i wcale nie jesteśmy takie nieporadne - mówi Anita Demianowicz, podróżniczka, autorka książki "Końca świata nie było".\n.... Obecnie jest dyrektorem teatru w Gdyni, czyli zaledwie 20 km od Gdańska, gdzie mamy mieszkanie. I... dalej żyję w związku na odległość (śmiech). Bo obecność mojego męża w domu jest rzadka. Dla niego(...) wzrostu i w czymś źle wyglądam, albo tego, że się postarzałam, to jest to krytyka, która wzbudza we mnie tylko politowanie i agresję. Ale jeśli już coś dotyczy mojej roli i jej wydźwięku, i jeśli jest...\nCzasami mąż doprowadzał mnie do szału. Wtedy wyobrażałam sobie, że znika z mojego życia.\n.... Doceniałam chęć wyjazdu, zwłaszcza że Olek jest pracoholikiem, fatalnie się czuje daleko od firmy - wyjaśnia Karolina. Wspomina jeszcze jedną scenę: - Mąż wszedł do sypialni z poważną miną. Powiedział(...)...". Coś ze mną nie tak, jestem złą żoną, zbrzydłam? - dręczy się Karolina. W pracy nie może się skupić. Odwołuje pacjentów. Czy on fantazjował o niej, kiedy kochał się ze mną? Czy ona go dotykała...\n...choruje wiele lat. Rak. Uciekam w pracę. Nie patrzę Marcinowi w oczy. Jeszcze nie wiem, jak bardzo jestem na niego zła. Potrzebuję miesięcy, żeby przyznać: nie poradziliśmy sobie z odchodzeniem mojej(...) lęki, otwieram swój notatnik i patrzę na plusy sytuacji. W wakacje zgadzam się na wyjazd z Lilką na Mazury. Na łódce Paweł przytula mnie, tłumaczy małej, jaki jest we mnie zakochany. – „Kiedy będziecie...\nRozmawia z gwiazdami, gra w filmach, prowadzi program o showbiznesie, projektuje biżuterię, pisze felietony, a niebawem wydaje swoją pierwszą powieść. Jest pracoholiczką? Kto jej "załatwił" pracę w telewizji? Który zagraniczny aktor jest największym nudziarzem? EksMagazyn przepytuje Anię Wendzikowską.\nDyskusje na temat: moj maz jest pracoholikiem\nRe: Mój mąż jest pracoholikiem\nNo napewno praca uzaleznia ale to takiego stopnia ze facet musi isc na bok. Moj maz tez wiecznie byl zmeczony ,zostawal po godzinach zaslaniajac sie ze musial dluzej zostac bo zlecenia mial na cito(...) z nia to jeszcze winil mnie,ze to ja jestem winna.Wywalilam go na zbity pysk i jak mu jest z nia tak milo i dobrze to niech im sie wiedzie. Wiec facet jak sie zaslania tym,ze jest zmeczony albo musi\nMoj maz dla mnie nie mial czasu jest pracoholikiem uwilbia swoja prace a ze mna nie kochal sie juz rok. Takze nie ma sensu byc z kims kto nie zyje z toba ale obok ciebie. Zegnaj Misiu Uff, w końcu...\nMoj maz dla mnie nie mial czasu jest pracoholikiem uwilbia swoja prace a ze mna nie kochal sie juz rok. Takze nie ma sensu byc z kims kto nie zyje z toba ale obok ciebie. Zegnaj Misiu\nMoj maz prowadzi firme i zatrudnia konsultantow. Niestety ta praca wiaze sie z ciaglymi delegacjami. Ostatnio ma problem z jednym pracownikiem. Poprostu jest chyba pracoholikiem. Zostaje po godzinach, duzo pracuje, pracuje nawet w dni wolne. Jest zonaty. Jego zona narzeka, rozmawiala z szefem, ten z nim a on nic na to. On poprostu nie widzi w tym nic zlego. Na szczescie dla nas ta osamotniona\ndziecko panieńskie a nazwisko ojca


Afera z wynikami egzaminów gimnazjalnych na Mazowszu. OKE podała złe wyniki - GazetaPrawna.pl\n18 czerwca 2019, 15:29\nSzef CKE pytany, czy nie obawia się, że może to spowodować odwołania się od wyników egzaminu, przekonuje, że sprawa jest pod kontrolą. / ShutterStock\nJak dowiedział się „DGP” problem wynika z błędu algorytmu w systemie informatycznym przepisującym wyniki z jednego systemu do drugiego.\nInformację tę potwierdził nam szef Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, który tłumaczył, że jest to efekt błędu ludzkiego.\nJak wykryto błąd? Dzięki rozgoryczonemu uczniowi, który przyszedł do siedziby Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Warszawie żeby sprawdzić wyniki swojej pracy. Z jego wyliczeń wynikało, że zdał lepiej, niż by na to wskazywała punktacja, którą otrzymał.\nFaktycznie okazało się, że ma rację, system informatyczny źle zliczył jego punkty. Po tym wydarzeniu Komisja zaczęła szukać przyczyny. Okazało się, że chodzi o błąd techniczny, który jak deklaruje w rozmowie z „DGP” Marcin Smolik z CKE został już naprawiony. Jednocześnie, gdyby nie interwencja ucznia, możliwe, że o problemie nikt by się nie dowiedział, a część uczniów dostałaby fałszywe wyniki.\nOkręgowa Komisja Egzaminacyjna wysłała informacje do szkół, które mają jutro wydać oficjalne zaświadczenia z wynikami egzaminu. Problem polega na tym, że uczniowie, którzy sprawdzali wyniki egzaminu, mieli czas do środy, żeby ewentualnie zmienić wybór szkoły. Jeżeli robili to bazując na uzyskanej wiedzy o efektach testów, mogą nie dostać się do wybranej placówki. Tak zdarzało się już w ubiegłym roku. Może okazać się, że brak wystarczającej liczy punktów uniemożliwi dostanie się do wybranej szkoły.\n- Mój syn dostał początkowo 83 proc. z matematyki. Nagle wczoraj okazało się, że ma 97 proc. Bardzo się ucieszyliśmy, ale jego koleżanka ma odwrotną sytuację. Jest w panice, boi się, nie wie, co teraz robić i musi szybko zmieniać szkołę – mówi ojciec jednego z gimnazjalistów z Warszawy.\nCKE przekonuje, że sprawa dotyczy 9 tys. uczniów i jedynie okręgu mazowieckiego, a każde województwo ma swój własny system informatyczny.\nUczniowie i tak mieli szczęście, że w tym roku mogli zrobić wgląd do swojej pracy znajdującej się w OKE. Trzy lata temu można było to zrobić dopiero po otrzymaniu oficjalnych wyników od szkoły. W tym roku i ubiegłym ze względu na podwójny rocznik (do szkół ponadpodstawowych startują dzieci z pierwszej ósmej klasy powstałej po reformie oraz ostatni rocznik gimnazjalistów) CKE spodziewało się, że próśb o wgląd do pracy może być o wiele więcej, niż w poprzednich latach. Dlatego też zdecydowało, że rodzice i uczniowie mogą to robić wcześniej, a nie czekać na oficjalny wynik.\nSzef CKE pytany, czy nie obawia się, że może to spowodować odwołania się od wyników egzaminu, przekonuje, że sprawa jest pod kontrolą.\negzamin gimnazjalny EDUKACJA OŚWIATA CKE egzaminy\nskala oszustw i przekretow


Kolejny sukces Marszałkowskego Balu Dobroczynnego\nDochód z licytacji głównej, podczas której można było nabyć także worki z nieznaną zawartością, wyniósł 91 755 złotych. Za najwyższą kwotę, 38 tysięcy złotych, sprzedano obraz Louisa Debrasa „Szlachcic (muszkieter królewski) w stajni”. Wylicytował go Wojciech B. Sobieszak prezes Cereal Partners Poland Toruń-Pacific. Z licytacji cichej uzyskano 99 tysięcy złotych. „Koty w worku” oddano za 4, 4,5 i 5,5 tysiąca złotych - w środku były voucher na wyjazd do Szkocji dla dwóch osób, voucher na dwuosobowy pobyt weekendowy w jednym z hoteli w Ciechocinku oraz słój miodu.\nNa licytacji głównej znalazły się także m. in. kolekcjonerskie bogato zdobione wydanie Pisma Świętego w szesnastowiecznym tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka (poszło za 14 tysięcy złotych), naszyjnik i bransoletka z perłami od Katarzyny Groniec (kosztowały nabywcę 3,5 tysiąca złotych), akwaforta Krystyny Szalewskiej (11,5 tys.), stolik gerydon z XIX wieku (ponad 3,5 tys. złotych). Wśród przedmiotów, które można było nabyć podczas licytacji cichej były między innymi rekwizyty z najnowszego filmu Agnieszki Holland „Mr. Jones” (płaszcz głównego bohatera i grafika), które wylicytowano za 800 i 950 złotych.\nOstateczna zebrana w tym roku kwota znana będzie do końca lutego. Również do końca lutego można jeszcze dokonać wpłaty na konto balu: 46 1600 1462 1027 4168 6000 0003 (w tytule prosimy wpisać: IX Bal Marszałka oraz imię i nazwisko dobroczyńcy).\n- Bal jest nie tylko wyborną zabawą, ale przede wszystkim okazją do dzielenia się sercem. W tym roku dochód przeznaczymy na funkcjonowanie dwóch domów pomocy społecznej – w Toruniu i w Świeciu. Obie te placówki niosą pomoc osobom potrzebującym codziennej opieki i pielęgnacji. Dziękuję siostrom je prowadzącym za wielkie serce, które ofiarowują swoim podopiecznym. Stało się już tradycją, że część dochodu przeznaczymy też na wsparcie potrzebujących za granicą. Podobnie jak w zeszłym roku, będziemy wspierać prowadzoną przez księdza z regionu misję w Zambii. Drugi szlachetny cel to pomoc dla franciszkanów w prowadzeniu domu dziennego pobytu dla dzieci w Aleppo w Syrii – mówi marszałek Piotr Całbecki.\nW tym roku blisko 150 darczyńców podarowało na aukcję około 200 przedmiotów - między innymi rękodzieło, ceramikę, dzieła sztuki, biżuterię, ciekawe wydawnictwa i kosze z produktami tradycyjnymi. Udział w zabawie wzięło 220 par – najwięcej w historii balu. Oprawę muzyczną zapewniły Eljazz Big Band, Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis oraz Orkiestra Wojskowa z Bydgoszczy. Gwiazdami wieczoru byli Katarzyna Groniec i Jan Kliment z żona Lenką, wystąpił także obchodzący jubileusz 60-lecia Zespół Pieśni i Tańca „Ziemia Bydgoska”.


Archiwa: Lifestyle - YoucancallmeAnn\nOpublikowany 24 stycznia 2018 by youcancallmeann\nOto ja – rocznik 1990. Bawiłam się w chowanego, berka, budowałam domki z koców i poduszek. Malowałam, rysowałam, lepiłam zwierzątka z modeliny. Pochłaniałam niesamowite ilości książek. Ściany w pokoju miałam obklejone plakatami zwierząt, a potem muzycznymi idolami. Pierwszy telefon komórkowy dostałam w 2003 roku, z internetu po raz pierwszy skorzystałam rok później (czas limitowany, stałe łącze […]\nOpublikowany 16 października 2017 by youcancallmeann\nCo powinno się napisać po tak długiej przerwie? Czy jest na to jakiś schemat? Czy warto wracać? Czy trzeba wracać? Czy chce się wracać? A może trzeba być szczerym? Nie chować się za wymówkami? Czarno na białym. Tak po prostu, zupełnie nie po ludzku.\nOpublikowany 21 lipca 2017 by youcancallmeann\nDługą nieobecność zawsze wypada wytłumaczyć. Na fanpage’u wspominałam wam o naszej podróży poślubnej do USA. Nie ukrywam, że fakt ten nieco namieszał w moim życiu, w moim ustalonym już rytmie tygodnia, w moich nawykach. Taki wyjazd, zwłaszcza na dość spory okres, pozwala przyjrzeć się innej kulturze, obyczajom, wychwycić różnice w funkcjonowaniu obywateli. Dzisiejszy wpis – pierwszy […]\nOpublikowany 25 kwietnia 2017 25 kwietnia 2017 by youcancallmeann\nDzisiaj w moim życiu skończyła się pewna epoka. Epoka bezstronnej sceny kabaretowej. Na moich oczach zatonął ostatni statek, w który wierzyłam. Ostrzegam, będzie bardzo osobiście, gorzko i smutno.\nOpublikowany 31 marca 2017 31 marca 2017 by youcancallmeann\nNie wiem. Nie mam pojęcia. Nie ogarniam tego, jak czas niesamowicie szybko pędzi. Dopiero co ubierałam choinkę, a już w sklepach pojawiły się zajączki, kurczaczki i inne baranki. Sio! Poszły sobie! Odganiam wszystkie myśli o przemijaniu! W nieco weselszym nastroju, zapraszam was na podsumowanie marca z akcją 12 niecodziennych rzeczy.\nOpublikowany 17 marca 2017 17 marca 2017 by youcancallmeann\nDzisiejszy tekst to wspomnienie z dzieciństwa. Pisane z własnej perspektywy lub osoby trzeciej. U mnie znowu brak narratora w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Nadal nie mogę się do niego przekonać. Przekonuję się również do dialogów – coraz więcej ich używam, może ze względu na tematykę zadań. Nie przedłużając, zapraszam do czytania.


HELLO KITTY Baby pluszowy motylek - Akcesoria do wózków i fotelików - Zadowolenie.pl\nNr katalogowy: HLY-63019\nKod producenta: HLY-63019\nŚliczna pluszowa maskotka Hello Kitty przebrana za motylka! Zabawka jest całkowicie bezpieczna i może być używana przez najmłodsze dzieci, już od 3 miesiąca życia. Okolice ogonka motylek ma wypełnione groszkiem. Gdy naciśniesz na jej główkę piszczy! To doskonały preznet dla maluszków!\nZapytaj o produkt: HELLO KITTY Baby pluszowy motylek


Prawdziwych Świąt już nie ma.... - Internetowa poradnia psychologiczna. Psycholog online. Porady psychologiczne. Konsultacje. Szkolenia. Poradniki\nTutaj jesteś: Strona główna > Prawdziwych Świąt już nie ma....\nZdaniem Anety Styńskiej, psycholog, choć Boże Narodzenie to święto bardzo rodzinne, coraz mnie czasu poświęcamy sprawom naszej duszy. W listopadzie i w grudniu myślimy bardzo racjonalnie, głównie o pieniądzach. Przeliczamy na co starczy nam funduszy, a na co nie i jakie prezenty kupić najbliższym. Praca nad samym sobą i nad własną duszą schodzi na dalszy plan.\nJak zauważa Styńska, często po tygodniu nerwów, stresów, stania w kolejkach i pogoni za prezentami, ludzie podczas Wigilii siadają do stołu i złoszczą się na siebie.\n– Prawdziwa atmosfera świąteczna znika w pogoni za prezentami, za najładniejszą choiną i najlepszymi śledziami – mówi.\nRadzi, aby czasami poddać się przeczuciom i pójść za głosem serca. Zwłaszcza przy kupowaniu prezentów dla innych. Warto wtedy wczuć się w tę drugą osobę i pomyśleć co sprawi jej przyjemność.\n- Ważne, żeby nikogo nie uszczęśliwiać tym co nam się podoba. Robiąc komuś prezent trzeba mieć na uwadze jego dobro – mówi.\nTak, zamawiam Prawdziwych Świąt już nie ma.... w cenie 0.00 zł


Czasami kosmetycznie: Plaster... bynajmniej nie szynki. Purederm Botanical Choice Nose Pore Strips [Notka nie dla wrażliwych]\nBardzo żałuję, że tego typu produkty nie potrafią zapewnić komfortu czystego nosa na dłużej. Moja skóra produkuje sporo paskudztwa i chciałabym mieć od niego jak najdłuższe przerwy. Takich plastrów musiałabym używać co dwa dni, co raczej niezbyt korzystnie odbiłoby się na zawartości portfela. Spróbuję okiełznać łyżeczkę unny, może ona do kompletu z maseczkami z glinek pomoże opanować sytuację. Plastry Purederm mimo wszystko polecam i jeżeli trafię na dobrą ofertę, to z pewnością je jeszcze kupię.\nSkład: Aqua, Acrylates Copolymer, PVP, Polyvinyl Alcohol, Silica, PEG-12 Dimethicone, Titanium Dioxide, Blue 1 Lake, Dipotassium Glycyrrhizate, Allantoin, Melaleluca Alternifolia Leaf Extract, Hamamellis Virginiana Extract, Fragrance.\nCena: ok. 15 zł/6 plastrów\nKatarzynkowy Blog 27 sierpnia 2014 16:47\nJestem ciekawa czy u mnie się sprawdza 😄\nzoila 27 sierpnia 2014 17:08\nNie jestem ci w stanie tego powiedzieć. U jednych plastry tego typu się sprawdzają, u innych nie :). Moim zdaniem warto zaryzykować :).\nAnna Bazarek Kosmetyczny 27 sierpnia 2014 16:48\nPolecam Ci maskę YR z sebo vegetal. O tych plastrach mam takie samo zdanie.\nzoila 27 sierpnia 2014 17:07\nDzięki, muszę zainteresować się tą maską :)\nRarity 27 sierpnia 2014 16:59\nwłaśnie ! miałam te plastry kupić. A co do łyżeczki uny - nie używaj jej do nosa/policzków. Metoda manualnego oczyszczania za granicą nazwana jest Polską, bo tylko my ją stosujemy. Niestety una to metal, który uszkadza skórę :) Ja słyszałam o domowych plastrach, które równie dobrze oczyszczają podobno : ) z białka robisz piankę nakładasz na wągry, i dajesz jedną warstwę chusteczki lub papieru, czekasz aż wyschnie i odrywasz :) Pamietaj - wszystko byle nie una!\nzoila 27 sierpnia 2014 17:06\nPróbowałam domowych plastrów z żelatyny, ale to nie było to. O tych z białkach jeszcze nie słyszałam :)\nona 27 sierpnia 2014 19:50\nwyleczyłam trądzik, a strefa T nadal zanieczyszczona, ja używałam plastrów już jako 12 latka, wtedy jeszcze polska nivea, która w tajemniczych okolicznościach zaginęła. Kupiłam inne na allegro, ale to nie to, próbowałam też innych, ale nie pamiętam czyli bez rewelacji. Dobrze że ostrzegasz przed tą łyżeczką, bo znając mnie pewnie zrobiłabym sobie krzywdę, a tak chyba jej nie kupię.\nAsiulcowa. 27 sierpnia 2014 17:21\nZnam ten ból i też z tym walczę, ale jak na razie z marnymi skutkami jeśli chodzi o nos :)\nChochlik 27 sierpnia 2014 17:28\nMam nadzieję, że znów pojawią się w biedrze ;) Ostatnio skorzystałam i byłam zadowolona.\nKarolina W 27 sierpnia 2014 17:29\nCzytałam już kilka pozytywnych opinii na ich temat. Muszę koniecznie kupić :)\ncammie 27 sierpnia 2014 17:36\nUżywałam plasterków tylko raz, lata temu. Z Nivea, beznadziejne były, może dlatego nigdy potem już się na podobne specyfiki nie skusiłam.\nKawaii Maniac 27 sierpnia 2014 18:45\nJa próbowałam tych plastrów (te tea tree śmierdziały dziwnie :P) i od razu po użyciu efekt jest fajny (no i oglądanie paskudztwa to radocha XD) ale mam wrażenie że po kilku użyciach moje pory na nosie się powiększyły. Dosłownie takie dziurki się zrobiły :( słyszałam, że to przez to że to paskudztwo ze środka może się "łamać" i plaster może nie wyciągać całości. Nie wiem na ile to prawda ale ja je sobie odpuściłam ;/\ntajka 27 sierpnia 2014 19:19\nMialam azjatycji plastry i srednio dzialaly, jakos ni wierze w ich dzialanie.\nEwa Rożek 27 sierpnia 2014 19:29\nKiedyś używałam jakieś plastry na nos, ale niestety efektów nie widziałam :/\nRozbawiło mnie słowo ,,makaron" hahahha :D\nlittle.monster. 27 sierpnia 2014 19:45\nja raz próbowałam takich domowych metod ale z kiepskim efektem\nKiedyś używałam tego rodzaju plastrów, jednak teraz poszły w odstawkę\n*Natalia* 27 sierpnia 2014 21:43\nTeż lubię jeść. W zasadzie to jadłabym cały czas (oprócz godzin porannych) i tylko picie herbat mnie powstrzymuje.\nSouthgirl 27 sierpnia 2014 21:53\nU mnie nie sprawdzily sie do konca, ale coz...\nYuki. 28 sierpnia 2014 00:22\nJedzenie ponad wszystko :D Używałam tych płatków, ale niestety nie sprawdziły się u nie tak rewelacyjnie jak u ciebie. Niezastąpiona jest dla mnie maseczka na nos z The Face Shop.\nalleve 28 sierpnia 2014 10:42\nMuszę je kupić i spróbować :) Jeszcze nigdy nie używałam takich plastrów.\nAn J 28 sierpnia 2014 12:50\nO, a u mnie słabiutko działały, prawie wcale...\nMartyna zmienionyrytm 28 sierpnia 2014 13:24\nZastanawiałam się ostatnio nad nimi, ale zrezygnowałam. Muszę sięgnąć po nie i sprawdzić czy z moim nosem by coś zadziałało..\nrobaczeeek 28 sierpnia 2014 14:08\nNie miałam jeszcze tych plastrów - no nie powiem wydaja sie ciekawe prędzej mojemu P. by się przydały aniżeli mi :)\nCassidy 28 sierpnia 2014 14:28\nMiałam wersję z zieloną herbatą i u mnie działała bardzo słabo, wyciągała kilka zanieczyszczeń ze skrzydełek nosa, z całej reszty praktycznie nic.\nFawltyyy 28 sierpnia 2014 20:18\nFaktycznie sporo potrafi wyciągnąć. Ja używam plastrów z koreańskich firm i jest raczej słabo, w porównaniu z tym. Ale lubię to uczucie gładkiego nochala po użyciu :)\nMavi göz 28 sierpnia 2014 22:18\nGdzieś widziałam taki przepis na pastę na zaskórniki:wyciśnięty sok z połowy cytryny wymieszany z sodą oczyszczoną.. ale nie próbowałam, tak samo jak plasterków.\nOnAlwaysTogether 29 sierpnia 2014 11:04\npodroze slodkie 29 sierpnia 2014 19:15\nJesli chodzi o plasterki to zrobilam sobie od nich dluga przerwe ale teraz do nich powrocilam i nie potrafie sie bez nich obejsc. ;) Maseczki tak ale plasterki do kompletu:)


Gdynia 2013-12-31 10:54\nKontradmirał Mirosław Mordel urodził się 24.12.1960 r. w Opolu Lubelskim. W latach 1979-1984 studiował w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni. Po jej ukończeniu skierowany został do służby na okrętach podwodnych, gdzie kolejno zajmował stanowiska: dowódcy działu ORP „Sokół”, dowódcy działu ORP „Orzeł”, zastępcy dowódcy, a następnie dowódcy ORP „Dzik”. W latach 1995 – 1996 ukończył podyplomowe studia dowódczo-sztabowe w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. W roku 1997 objął funkcję szefa sztabu dywizjonu Okrętów Podwodnych, a w 1999 starszego specjalisty Oddziału Operacyjnego Sztabu MW.\nW roku 2000 ukończył kurs sztabowy w Akademii Dowodzenia Bundeswehry w Hamburgu, a następnie realizował zadania służbowe na stanowisku specjalisty ds. planowania ćwiczeń okrętów podwodnych w Dowództwie Okrętów Podwodnych NATO Wschodniego Atlantyku (COMSUBEASTLANT) w Northwood (Wielka Brytania). W roku 2003 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonu Okrętów Podwodnych, a w marcu 2004 r. dowódcy tej jednostki. Dowodzony przez niego dywizjon został dwukrotnie – w 2006 i 2007 roku – uhonorowany za szczególne osiągnięcia w wykonywaniu zadań służbowych Znakiem Honorowym Sił Zbrojnych RP.\nW 2007 roku wyznaczony do służby w Sztabie Marynarki Wojennej, gdzie objął obowiązki zastępcy, a w 2008 szefa Zarządu Planowania Rozwoju MW. Od lipca 2009 r. do czerwca 2010 r. skierowany na Podyplomowe Studia Polityki Obronnej w Akademii Dowódczej Marynarki Wojennej w Newport (Stany Zjednoczone). Po ich ukończeniu objął, w lipcu 2010 roku, stanowisko zastępcy szefa Zarządu Planowania Strategicznego – P-5 Sztabu Generalnego WP. Od lutego 2013 realizował zadania służbowe w Zespole ds. Nowego Systemu Kierowania i Dowodzenia SZ RP.\n1 stycznia 2014 roku objął dowodzenie największym związkiem taktycznym Marynarki Wojennej - 3. Flotyllą Okrętów w Gdyni. W dniu 15 sierpnia 2014 roku z rąk Prezydenta RP odebrał nominację do stopnia kontradmirała.


The Cream - Krem do twarzy i AUGUSTINUS BADER ≡ SEPHORA\nThe Cream Krem do twarzy AUGUSTINUS BADER\nLekki krem dogłębnie nawilżający, który stymuluje naturalne proces regeneracji skóry i poprawia jej … Więcej\n- Odpowiedni do cery mieszanej i tłustej\n- Odżywia i łagodzi skórę jednocześnie nawilżając ją\n- Idealny jako krem na dzień\nDla uzyskania najlepszych efektów, stosuj The Cream rano i wieczorem na oczyszczoną i osuszoną skórę twarzy, szyi i dekoltu. Aby wykorzystać wszystkie właściwości składnika aktywnego TFC8®, zalecamy pielęgnację obejmującą opisane niżej etapy.\nSkóra ukojona i dogłębnie nawilżona, wydaje się młodsza i tryska zdrowiem. Drobne linie i zmarszczki są mniej widoczne już po 4 tygodniach.\n70% badanych zauważyło widoczne zmniejszenie blizn lub ciemnych plam.\n• TFC8® – opatentowany kompleks aktywnych składników, składający się z naturalnych aminokwasów, witamin i syntetycznych molekuł, naturalnie obecnych w skórze.\n• Witamina A: witamina wzmacnia barierę skóry i pomagająca wygładzić drobne zmarszczki, stymulując regenerację i produkcję kolagenu.\n• Witamina C (kwas askorbinowy): silny przeciwutleniacz znany ze stymulowania produkcji kolagenu i rozjaśniania cery.\n• Witamina B5 (pantenol): wykazuje właściwości dogłębnie nawilżające, rewitalizujące i lecznicze.\n• Hydrolizowane białko ryżowe: skuteczny środek przeciw podrażnieniom, który łagodzi i uspokaja, jednocześnie poprawiając nawilżenie i gładkość skóry.\nThe Cream zawiera palmitynian retinylu i chociaż poziom stężenia tego składnika w kremie uważany jest za bezpieczny dla kobiet w ciąży, to niektóre kobiety wolą go w tym czasie unikać. Zalecamy zasięgnąć opinii swojego lekarza wątpliwości.


Tak odchudzają się polskie gimnazjalistki! (TO | Papilot.pl\nzdrowie odchudzanie jak schudnąć szybko metody odchudzania waciki kosmetyczne odchudzanie\nWedług specjalistów, odchudzanie nastolatka powinno opierać się na piramidzie zdrowego żywienia. Pierwszą zasadą są regularne posiłki, zaś podstawą takiej diety powinny być warzywa i produkty pełnoziarniste, nabiał, chude mięso oraz ryby. Prawidłowa utrata wagi to 0,5 kg na tydzień, nie więcej. W przeciwnym wypadku zacznie pojawiać się efekt jo-jo.\nSpecjaliści alarmują, że dzieci i młodzież należy edukować w dziedzinie zdrowego żywienia. Dieta powinna być zbilansowana i różnorodna, a jej dopełnieniem musi być aktywność fizyczna. Jeżeli nie będziemy uświadamiać dzieci w tej dziedzinie, to sami wymyślą znacznie bardziej rygorystyczne metody walki z nadwagą, gorsze niż waciki czy jaja tasiemca.\nSzacuje się, że w naszym kraju odchudza się 49 proc dziewczynek i 33 proc. chłopców w wieku gimnazjalnym. Ci najbardziej zdesperowani przyspieszają metabolizm za pomocą... połykania jaj tasiemca!\nBłędne jest przekonanie, że waciki zrobione są z naturalnej bawełny, czyli zupełnie nieszkodliwej dla organizmu. Dziewczynki, które nałogowo połykają nasączone waciki wpychają w siebie zatem poliestrowe włókna. Nie trzeba mówić, że te zawierają w sobie dużo szkodliwych chemicznych substancji, które niszczą organizm. Poza tym trudno jest je wydalić z organizmu.\nMłodzież uczęszczająca do gimnazjum zwraca wielką uwagę na swój wygląd. Według badań znaczna część gimnazjalistów nie jest zadowolona ze swojej wagi, dlatego też coraz częściej sięgają po diety odchudzające.\nBadania przeprowadzone na zlecenie programu edukacyjnego Żyj smacznie i zdrowo wykazały, że 53 proc. dziewczyn i 44 proc. chłopców nie spożywa pięciu posiłków dziennie. „Zachowanie regularnych odstępów - ok. 3-3,5 godziny - pomiędzy posiłkami i jedzenie według zasady +częściej a mniej+, pomaga utrzymać metabolizm na odpowiednim poziomie. Dzięki temu organizm ma stały dopływ składników odżywczych i unika napadów tzw. wilczego głodu, co często prowadzi do otyłości „ - mówi Agnieszka Piskała, specjalistka ds. żywienia w programie edukacyjnym Żyj smacznie i zdrowo.\nMedia lubią koloryzować fakty :) (Ocena: 5) 06.01.2014 20:49\naaa (Ocena: 5) 07.12.2013 21:40\nOjojoj (Ocena: 5) 06.12.2013 22:42\nAnonim (Ocena: 5) 06.12.2013 20:15\nLol? (Ocena: 5) 06.12.2013 19:55


Dr Andrzej Grzesik, Wydział Matematyki i Informatyki UJ - Uniwersytet Jagielloński - #misjaUJ\nJestem pracownikiem naukowym na Wydziale Matematyki i Informatyki UJ, a wcześniej m.in. na University of Warwick oraz Uniwersytecie Warszawskim. Prowadzę badania dotyczące matematyki dyskretnej, przede wszystkim kombinatoryki ekstremalnej. Poza pracą naukową zajmuję się działalnością na rzecz uzdolnionych uczniów, jestem m.in. głównym organizatorem w Polsce międzynarodowych zawodów matematycznych Náboj oraz członkiem Komitetu Głównego Olimpiady Matematycznej. Poza pracą głównie spędzam przyjemnie czas z dwójką moich cudownych dzieci.\nKto był lub jest dla Pana autorytetem?\nWiele osób miało wpływ na to, kim jestem i jakie decyzje podejmuję. Nie mam jednego autorytetu, ale naśladuję poszczególne cechy i działania różnych ludzi.\nŚwiat osiągnięć należy do odważnych. Trzeba próbować atakować trudne problemy, nie zrażać się niepowodzeniami czy przeszkodami i z odwagą i pewnością siebie dążyć do celu. Nieoceniona jest też współpraca z innymi ludźmi. Merytoryczne dyskusje, budowanie na pomysłach innych, weryfikowanie swoich idei i podejść, to wszystko jest niezwykle pomocne, a czasami wręcz niezbędne w odniesieniu sukcesu.\nW pracy naukowej największą motywację do dalszych badań dają trudne wyzwania oraz sukces - rozwiązanie otwartego problemu, z którym wiele osób się bezskutecznie mierzyło. Budujące jest, gdy w ten sposób zostawia się coś po sobie, środowisko naukowe to docenia i inni naukowcy używają tych wyników.\nNatomiast w działalności popularyzacyjnej, zwłaszcza z uzdolnioną młodzieżą, niezwykle motywująca jest radość uczniów z uczestnictwa w organizowanych inicjatywach. Wiele razy zdarzało mi się, że uczniowie zostawali po wykładzie popularnonaukowym, by usłyszeć coś więcej, albo że maturzyści po uczestnictwie w licealnych konkursach pytali, czy mogą pomóc w organizacji w kolejnych latach. Te zachowania, jak również podziękowania i uśmiechnięte twarze uczniów, dają odczucie, że warto organizować te wszystkie konkursy, wykłady czy obozy i zachęcają do dalszej pracy.\nIdźcie za swoimi marzeniami. Gdy ktoś robi to co lubi, jest w tym dobry. A gdy ktoś jest w czymś dobry, odnosi w tym sukces.\nLudzie często lubią po pracy, dla wieczornego relaksu, rozwiązać krzyżówkę czy sudoku. Naukowiec robi to w pracy, z tą różnicą, że nie wie czy to "sudoku" w ogóle ma rozwiązanie. Co więcej, naukowiec prowadzi badania we współpracy z osobami, którzy dzielą takie same zainteresowania, co dodatkowo pozytywnie wpływa na atmosferę pracy. Tak więc praca jest przyjemna, bezstresowa i pozwala robić dokładnie to, co się lubi.\nOczywiście. Co należy zrobić po upadku? To co robią dzieci, podnieść się i iść dalej.\nZ każdej porażki można wyciągnąć dobrą naukę i wiele z nich w dłuższej perspektywie można przekuć w sukces. Porażką jest jeśli ktoś tak się boi porażki, że w związku z tym nic nie próbuje.\nStudia na Uniwersytecie Jagiellońskim dają gruntowne wykształcenie kierunkowe przekazane przez najlepszych specjalistów w kraju. Wszyscy absolwenci Wydziału Matematyki i Informatyki znajdują łatwo zatrudnienie w zawodzie i są cenieni na rynku pracy. Co więcej, jest to naprawdę fajna i satysfakcjonująca praca - zawody aktuariusza, naukowca, matematyka, statystyka, czy analityka danych należą do najlepszych zawodów na świecie pod względem wynagrodzeń oraz zadowolenia i satysfakcji z pracy. Ponadto same studia są przyjemne - w miłej atmosferze, z przyjaźnie nastawionymi prowadzącymi oraz w dużym i nowoczesnym budynku.\nBardzo gorąco zachęcam do udzielania się w kołach naukowych i innych organizacjach studenckich. To umożliwia pogłębianie swoich zainteresowań i zdobycie doświadczenia kierunkowego, ale przede wszystkim daje możliwość poznania ludzi, zasięgnięcia pomocy od innych studentów, i co najważniejsze, przyjemniejszego spędzenia czasu pomiędzy zajęciami i po nich.\nIdźcie za swoimi marzeniami. Gdy ktoś robi to co lubi, jest w tym dobry. A gdy ktoś jest w czymś dobry, odnosi w tym sukces. Możliwość realizacji swoich pasji jest bardzo satysfakcjonująca i przynosi radość w życiu.\nOba są bardzo ważne, a skupiając się tylko na jednym i zapominając o drugim nie da się odnieść sukcesu. Dobre wykształcenie jest znakomitą podstawą, na której można budować zdobywając doświadczenie. Dlatego zachęcam do studiów na dobrej uczelni jaką jest UJ i zbierania w ich trakcie doświadczenia na stażach lub poprzez działalność w kołach naukowych.


Nie ma miłości bez zazdrości? A może jest wręcz przeciwnie? - Kobieta Po 30\nStrona główna » On i Ona » Nie ma miłości bez zazdrości? A może jest wręcz przeciwnie?\n„W zazdrości więcej jest miłości do siebie niż do kochanego człowieka” (La Rochefoucauld). Mimo to, nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie miłości bez zazdrości, są one związane ze sobą od niepamiętnych czasów, jak bliskie kuzynki, z których miłość jest tą lepszą siostrą, a zazdrość groźniejszą i bardziej nieprzewidywalną.\nSkoro zazdrość jest nieodłącznie związana z miłością, to kiedy pojawia się problem?\nKiedy zazdrość zaczyna panować nad człowiekiem. Jeśli przychodzi od czasu do czasu w kontrolowanym wydaniu, nie ma powodu do obaw. Wręcz przeciwnie – może wpływać odświeżająco. Jednak gdy zaczyna ograniczać i nękać, jest w stanie doprowadzić do rozpadu nawet bardzo dobrego związku.\nZazdrość jest wpisana w nasze geny, wiąże się z wpływem hormonu oksytocyny, tego samego, odpowiadającego za przywiązanie, hojność i empatię, wydzielanego w dużej ilości w trakcie porodu i w pierwszych miesiącach opieki nad niemowlakiem oraz w związkach budowanych na intymności i relacjach seksualnych. To dość zaskakująca, ale dokładnie zbadana teza (badania na Uniwersytecie w Hajfi).\nOksytocyna ma dwie twarze – dobrą i tą trochę gorszą, z którą wiąże się uczucie zazdrości.\nKim jest zazdrośnica?\nTyp zazdrośnicy to kobieta, która nisko ocenia swoją wartość w danej relacji. Powątpiewa, czy „jest godna” danego partnera. Obawia się, że rywalka może okazać się atrakcyjniejsza.\nPsychologowie zauważają również, że bardziej zazdrosne są osoby więcej inwestujące w związek niż partnerzy, którzy mniej się angażują. Inaczej: osoby, które bardziej się starają, czują się jednocześnie bardziej zagrożone i to one częściej dają się ponieść zazdrości. Dlaczego? Bo mają przekonanie, że w razie rozpadu związku więcej stracą.\nUdowodniono coś jeszcze – osoby, które uzależniają własną ocenę od oceny partnera są z reguły bardziej zazdrosne. Trzeba jednak zauważyć, że w bliskich związkach to naturalne, że zdanie partnera jest dla nas ważne, stąd prawdą jest, że miłości zawsze towarzyszy zazdrość.\nOdkrycie ostatnich tygodni – młody jęczmień...\nmaj 14 , 2015 at 13:30\nJa jestem typową zazdrośnicą i zgadzam się, że problemem jest poczucie niższości 🙁\nmaj 24 , 2016 at 01:12\nWitaj Dorotko 🙂 spotyka sie para z para na powiedzmy igraszki 🙂 ktos powie oni sie juz nie kochaja dlatego to robia, ale to bzdura przeciwnie 🙂 para bedaca ze soba 25 lat szczera otwarta majaca dla siebie wzajemne wyrozumienie dochodzie do wniosku ze ok dlaczego robic to po katach jak inni znajomi 🙂 dogadajmy sie mozemy to zrobic razem z innymi podobnie myslacymi nie koniecznie w tym samym pokoju 🙂 i wtedy wszyscy wiedza na czym stoja czego oczekuja i co od siebie daja a to wcale nie do konca musi byc „wszystko” to sprawa do uzgodnienia. I mozna miec dobry sex bez milosci ? mozna kobieta tez oczywiscie ze tak, powiem wiecej im bardziej ktos zazdrosny o kogos tym bardziej zlota klatka jest ciasna 🙂 co nie znaczy ze wszystko jest obojetne i akceptowane 🙂 wiem teraz ktos powie a jak sie komus zabardzo spodoba 🙂 powiedzmy ze w miescie jest super smaczna pizza a w domu tak nie wychodzi czy bedziemy stolowac sie tylko od teraz w pizzeri 🙂 nie !!! czesto swiadomosc tego ze jesz na miescie daje juz inny urok nie koniecznie jest to lepsze ale inna oprawa 🙂 dzis jest wiecej otwartych ludzi kiedys byly takie same potrzeby ale byly inaczej realizowane do samatorium jechalo sie osobno 🙂