Trenujesz ale waga nie spada ? :-/ PERIODYZACJA W ODŻYWIANIU SPORTOWCÓW i NIE TYLKO ! | endutrition\nTrenujesz ale waga nie spada ? :-/ PERIODYZACJA W ODŻYWIANIU Sportowców i nie tylko !\nBy regie young | 30 lipca, 2019 | Category Odżywianie\nPeriodyzacja w odżywianiu !\nTemat rzadko poruszany. Głównie jeżeli mówimy o periodyzacji to mamy na myśli planowanie okresu treningowego ale periodyzacja w „diecie” posiłkach to inna bajka i myślę temat nie tylko dotyczący sportowców dyscyplin wytrzymałościowych ale również zwykłego Kowalskiego powiedzmy Janusza, którego kontakt ze „sportem” ma miejsce wtedy gdy musi pobiec za dzieckiem, które wyrwało mu się z ręki i pobiegło przed siebie nieświadomie w niebezpieczne miejsce!\nDlaczego znak równości stawiam przy sportowcu zawodowym = amatorze i bez obrazy = Januszu, ponieważ temat dotyczy tak naprawdę nas wszystkich. Tak obserwując rzeczywistość i krąg znajomych to zwłaszcza gdy pierwsze 2 cyfry peselu są u nich niższe niż 80 a szczególnie dotyczy to mężczyzn którzy na bakier mają z wysiłkiem fizycznym pojawia się tzw “lustrzyca”!\nCo to za schorzenie zapraszam do Wujka Google 😂\nŻycia nie oszukasz bo to, że będąc kiedyś 20 latkiem i jadłeś niemal wszystko niezależnie od pory dnia a czasem nocy bez konsekwencji to już dawno historia. Nawet się nad tym wówczas za bardzo nie zastanawiałeś bo nie obawiałeś się drastycznych zmian twojej wagi ale teraz z biegiem lat metabolizm mocno zwalnia i pomimo jakiejś tam aktywności fizycznej twoja waga niepostrzeżenie rośnie albo daj boże stoi w miejscu.\nPodam jako ciekawostkę opisywany niedawno skrajny przykład kolarza, który przygotowując się do 3 tygodniowego wyścigu typu Grand Tour zredukował swoją wagę do niezbędnego minimum. Tak między innymi wyglądają przygotowanie do wyścigu podczas którego przez 3 tygodnie kolarze przejeżdżają ponad 3000km. Ów kolarz po zakończeniu morderczego 21 etapowego wyścigu ze zdziwieniem zauważył , że przybrał w trakcie 3 tygodni na wadze ponad 3kg. Dlaczego ? Jak to się ma do teorii, że ruch i aktywność fizyczna pozwala nam schudnąć ? Czy ów kolarz powinien „dokręcić” sobie jeszcze 4 tydzień czyli dodatkowo jakieś 1000km a wówczas jego waga by spadła ? Raczej nie bo prędzej by spadł z roweru padając z wycieńczenia 🙂\nPoniżej postaram się w miarę możliwości wyjaśnić kilka zagadnień może przy tym obalając kilka mitów.\nOk. dosyć wstępu zatem do rzeczy. O co chodzi w temacie PERIODYZACJI W ODŻYWIANIU?\nU sportowców szczególnie amatorów w kat. Masters periodyzacja w diecie powinna być jednym z kluczowych aspektów poza treningiem oraz cyklicznymi badaniami okresowymi !\nPodstawowe zadanie diety sportowca/amatora oraz Kowalskiego to zabezpieczenie energetyczne w postaci adekwatnych racji żywieniowych wynikających z rodzaju wysiłku fizycznego, a przede wszystkim wydatku energetycznego. Jeżeli masa ciała i wysoka intensywność wysiłku mają być utrzymane, znaczny wydatek energetyczny musi być zrównoważony przez stosowanie diety o odpowiedniej wartości energetycznej. Występujący stały deficyt ilości energii w diecie doprowadziłby do stopniowego obniżania masy ciała oraz zmniejszania zdolności do wysiłku. Natomiast nadpodaż kcal będzie miała prędzej czy później wpływ na wzrost masy ↗\nŁopatologicznie rzecz biorąc to sportowiec który 4 razy w tygodniu trenuje po min 2h dziennie będzie potrzebował min. 4 michy dobrej jakości węglowodanów w tygodniu natomiast nasz Janusz, który siedzi w biurze a do pracy wozi 4 litery autem powinien zapomnieć o takiej ilości a jego posiłek powinien składać się głównie z warzyw, małej ilości owoców oraz orzechów a na michę to może sobie pozwolić ewentualnie raz na tydzień np. podczas niedzielnego obiadu u teściowej co i tak powinno być poprzedzone jakimś min. 2,5 h spacerem lub jazdą na 🚴♂w plenerze samemu lub najlepiej z rodziną.\nPoniżej poglądowo zapotrzebowanie energetyczne w zależności od płci oraz aktywności fizycznej:\n• mała aktywność\n• Mężczyźni 2300-300 kcal/d\n• Kobiety 1900-2700 kcal/d\n• Sportowcy, wartości uśredniona na 70kg wagi ciała\n• Podnoszenie ciężarów- 4550 kcal/d\n• Sporty walki – 4800 kcal/d\n• Lekka atletyka: biegi sprinty- 4800kcal/d\n• biegi długie – 5250 kcal/d\n•Triathlon – 5500 < kcal/d\n• Pływanie – 4500 kcal/d\nW przypadku odżywiania sportowca to jednym głównych jego celów jest zapewnić uzyskanie wysokiego wyniku sportowego poprzez;\n• 1. zapewnienie indywidualnego zapotrzebowania energetycznego\n• 2. zwiększenie zasobów energetycznych\n• 3. osiągnięcie idealnej masy ciała potrzebnej do uprawiania danej dyscypliny sportowej\n• 4. zapewnienie wystarczającej ilości witamin i związków mineralnych\n• 5. utrzymanie prawidłowego nawodnienia organizmu\n• 6. zużywanie optymalnej ilości pożywienia przed i w czasie wysiłku fizycznego podczas zawodów sportowych\nTak więc periodyzacja żywienia polega na strategicznym wykorzystaniu specyficznych zabiegów dietetycznych. Ja wolę osobiście stwierdzenie Nawyków Żywieniowych w celu zwiększenia wydolności fizycznej. Do najpopularniejszej metody periodyzacji żywienia można zaliczyć dwie kategorie: „train low” i „train high”.\nZanim zajmę się „sportowcami” jeszcze słowo o reszcie społeczeństwa. Periodyzacja w ich przypadku polegać powinna na … Wczesnym wstawaniu ☝Ale nie skoro świt tylko chodzi tu o wczesne wstawanie ale od syto zastawionego stołu🍖🍗🍕🌮😂\nJeżeli nie wybieracie się np. w sobotę na cały dzień w góry to zapychając się michą makaronu w czwartek lub piątek na wieczór nie ma szans aby taki nadmiar kalorii został spalony. Na bank zostanie odłożony w postaci tkanki tłuszczowej i objawi się dodatkowymi kilogramami na wadze. Natomiast jeżeli planujecie jakąś aktywność fizyczną zaplanujcie min 2 dni przed odpowiedni posiłek, który taki wysiłek uwzględni ! Dobra informacja jest taka, że jak wrócicie po przysłowiowym spacerze na podwieczorek (kawę/herbatę + coś słodkiego) w rozsądnych ilościach to w przeciągu +- 30 min zaraz po aktywności ujdzie wam takie małe co nieco płazem, ponieważ w tym czasie otwiera się tzw. Okno węglowodanowe i organizm spali szybko podany mu nadmiar kalorii.\nJeżeli nie zamierzasz startować w maratonach, biegach górskich oraz triathlonach poniższy tekst możesz pominąć. Życzę więc powodzenie i pamiętaj, że nie wystarczy hasło\n„Wiem co jem” dodaj do tego „Wiem co i kiedy jem” 👍a będzie 👌\nJeżeli chodzi o sportowców i sportowców amatorów to temat jest bardziej skomplikowany i o tym szerzej poniżej.\n„Train low” to kategoria, w skład której wchodzą metody zakładające wykonywanie treningów przy niskich zasobach glikogenu mięśniowego i/lub wątrobowego oraz metody zakładające niskie spożycie węglowodanów przed, w trakcie lub po trening. Metody „train low” mogą umożliwiać zwiększenie elastyczności wykorzystania zasobów energetycznych podczas zawodów, co wynika ze zwiększenia i nasilenia wykorzystania tłuszczu na potrzeby energetyczne.\nDo najbardziej godnych uwagi metod „train low” można zaliczyć: wykonywanie treningów na czczo po nocnym poście, ograniczanie spożycia węglowodanów między dwiema sesjami treningowymi wykonywanymi tego samego dnia, metodę „sleep low” i przestrzeganie diety bardzo niskowęglowodanowej ketogennej.\nWykonywanie treningów na czczo po nocnym poście\nPrzy tej metodzie w pewnym stopniu obniżone są zasoby glikogenu wątrobowego, podczas gdy poziom glikogenu mięśniowego zazwyczaj pozostaje wysoki. Interesujące jest również, że unikanie śniadań przed porannym treningiem przyczynia się do stabilizacji poziomu glukozy we krwi podczas wysiłku. Czyli brak szybkich spadków energetycznych podczas wykonywania aktywności fizycznej !\nOgraniczanie spożycia węglowodanów między dwiema sesjami treningowymi wykonywanymi tego samego dnia\nW kilku dotychczas przeprowadzonych badaniach tej metody z udziałem wytrenowanych kolarzy i triathlonistów odnotowano korzystne zmiany adaptacyjne sprzyjające zwiększeniu spalania tłuszczu podczas wysiłku, ale nie odnotowano zwiększenia wydolności fizycznej, w porównaniu do sytuacji, gdzie treningi były wykonywane raz dziennie przy wysokiej dostępności glikogenu mięśniowego.\nMetoda warta do przetestowania kiedy następuje tzw. Cieniowanie czyli dochodzenie do wagi startowej ( uwaga! temat odpowiedniej wagi to temat rzeka i sprawa bardzo indywidualna).\nMetoda „sleep low”\nW przypadku tej metody sportowcy unikają spożycia węglowodanów po wieczornym treningu cardio o wysokiej intensywności i następnego dnia rano wykonują trening cardio o niskiej intensywności ze znacząco uszczuplonymi zasobami glikogenu mięśniowego. Dopiero wtedy węglowodany spożywane są ponownie w celu uzupełnienia glikogenu mięśniowego przed kolejnym treningiem cardio o wysokiej intensywności wykonywanym wieczorem. W efekcie sportowcy śpią ze znacząco uszczuplonymi zasobami glikogenu mięśniowego.\nW badanej grupie triatlonistów w kat PRO po 3 tygodniach stosowania metody „sleep low” odnotowano wzrost wydolności fizycznej podczas wysiłku submaksymalnego i supramaksymalnego oraz wysiłku symulującego wyścig triathlonowy – bieg na 10 km.\nPytanie tylko czy biegnąc maraton lub startując na najdłuższym oficjalnym dystansie triathlonowy IRONMAN nasz wysiłek jest na poziomie submaksymalnym ? No oczywiście, że NIE !\nPrzestrzeganie diety bardzo niskowęglowodanowej ketogennej\nW przypadku tej metody na szczególną uwagę zasługuje niedawno przeprowadzone badanie FASTER (Fat Adapted Substrate use in Trained Elite Runners) z udziałem wytrenowanych sportowców (biegaczy ultra i zawodników triathlonu startujących na dystansie Ironman), stosujących od dłuższego czasu diety nisko- lub wysokowęglowodanowe.\nSportowcy na diecie niskowęglowodanowej (LC) dostarczali 70% energii z tłuszczów i 10% energii z węglowodanów. Sportowcy na diecie wysokowęglowodanowej (HC) dostarczali 59% energii z węglowodanów i 25% energii z tłuszczów. Ilość białka w grupie LC były nieznacznie wyższa (19% vs. 14%).\nW porównaniu do sportowców na diecie HC u sportowców na diecie LC odnotowano:\n1) Dwukrotnie wyższe szczytowe tempo spalania tłuszczu podczas testu stopniowanego. Dobre zatem na redukcję tkanki tłuszczowej ☝\nŚrednia dla sportowców na diecie LC w omawianym badaniu wynosiła 1,54 g tłuszczu/min. 😲\n2) Większe wykorzystanie tłuszczu przy wysiłkach o wyższej intensywności.\n3) Dwukrotnie wyższy udział tłuszcz w pokrywaniu wydatków energetycznych podczas biegu o submaksymalnej intensywności, trwającego 180 minut (88% vs. 56%).\n4) Brak różnic w stężeniu glikogenu mięśniowego przed wysiłkiem, utylizacji glikogenu mięśniowego podczas wysiłku i tempie jego resyntezy podczas fazy wypoczynku po wysiłku.\nMimo sześciokrotnie niższego spożycia węglowodanów (82 g vs. 486 g/dzień) sportowcy na diecie LC mieli takie samo stężenie glikogenu mięśniowego przed wysiłkiem testowym jak sportowcy na diecie HC. Dla jasności sportowcy na diecie LC nie mieli „ładowania węglowodanów” w dniach poprzedzających wysiłek testowy (START). W fazie wypoczynku po wysiłku spożywali minimalne ilości węglowodanów, niż sportowcy na diecie HC (4 g vs. 43 g) i większe ilości tłuszczu (31 g vs. 14 g) a mimo to ich tempo resyntezy glikogenu mięśniowego (przy pomiarach 2 godziny po wysiłku) nie różniło się w porównaniu do sportowców na diecie HC.\nPrzestrzeganie diety LC po 4 tygodniach doprowadziło do zmniejszenia spoczynkowego stężenia glikogenu mięśniowego o połowę i czterokrotnego zmniejszenia zużycia glikogenu mięśniowego podczas wysiłku.\nJednocześnie okres adaptacji do diety LC trwał znacznie dłużej (w przypadku niektórych uczestników nawet 36 miesięcy – średnia dla całej grupy 20 miesięcy).\nW grupie LC odnotowano dwukrotnie wyższe stężenie mleczanu i glicerolu po wysiłku oraz szybkie obniżenie stężeń tych substratów w dalszej części fazy wypoczynku po wysiłku, co mogło mieć związek z brakiem różnic w tempie resyntezy glikogenu mięśniowego.\n5) Trzykrotnie wyższe stężenie ciał ketonowych podczas wysiłku i fazy wypoczynku po wysiłku.\nStężenie ciał ketonowych ulegało stopniowemu wzrostowi podczas wysiłku testowego i osiągnęło najwyższe stężenie 30 minut po wysiłku.\nWyniki badania FASTER można uznać za interesujące. Niemniej jednak nie oceniono w nim wpływu diety LC na wydolność fizyczną.\nTakie pomiary natomiast zostały przeprowadzone w nowszym badaniu z udziałem światowej klasy zawodników (włączając złotych medalistów olimpijskich) uprawiających chód sportowy. W tej próbie po 3 tygodniach zintensyfikowanego treningu odnotowano wzrost wydolności fizycznej w grupach przestrzegających diety wysokowęglowodanowej i diety z periodyzowaną dostępnością węglowodanów dostosowaną do intensywności treningów ❗ No i jesteśmy w domu 🙂\nNatomiast w grupie przestrzegającej przy zintensyfikowanym treningu diety LC nie zaobserwowano wzrostu wydolności fizycznej, mimo znacznego zwiększenia spalania tłuszczu podczas wysiłku. Dodatkowo w grupie przestrzegającej diety LC odnotowano zmniejszenie ekonomiki wysiłki polegające na zwiększenie zapotrzebowania na tlen przy danym wysiłku.\nTrain – high\nStosowanie metody train-high i pominięcie etapu regeneracji powysiłkowej oraz treningi z niskim stężeniem glikogenu mięśniowego, mogą przyczyniać się do szeregu niekorzystnych efektów zdrowotnych i treningowych, począwszy od zmniejszenia intensywności z jaką prowadzony jest trening, przez zwiększone uszkodzenia mięśniowe czy wzrost ryzyka infekcji.\nDlatego też, w celu ograniczenia negatywnych skutków zdrowotnych i utrzymania efektywności treningów z niską dostępnością glikogenu zaleca się m. inn -spożycie odpowiedniej ilości białka bezpośrednio po treningu, co ograniczy mikrouszkodzenia mięśniowe i wesprze układ odpornościowy.\nGłównie z tego powodu pamiętać należy, że technika train-high sleep-low skierowana jest do zawodników o wysokim poziomie wytrenowania, w związku z czy nie należy jest stosować u osób rozpoczynających przygodę z dyscyplinami wytrzymałościowymi czytaj amatorów !\nW znacznej części badań wykazano, że stosowanie metod „train low” przyczynia się do korzystnych zmian adaptacyjnych, mogących sprzyjać zwiększeniu elastyczności wykorzystania zasobów energetycznych podczas zawodów. Niemniej jednak dotychczas w niewielu badaniach wykazano, że stosowanie tych metod może przyczyniać się do zwiększenia wydolności fizycznej.\nNatomiast metody te są doskonałym sposobem do redukcji nie tyle masy ciała co tkanki tłuszczowej. Nie od wczoraj wiadomo, że trenując intensywnie nasz mięsień ulega rozbudowie natomiast redukując tkankę tłuszczową nastąpi przy tym redukcja wagi ciała a tym samym przyrost siły. Natomiast wydolności samą dietą nie zyskamy ale do tego na szczęście mamy inne metody ! Na wydolność fizyczną ma jednak duży wpływ stosowanie diety z periodyzowaną i dostępnością węglowodanów dostosowaną do intensywności treningów !!!\nObecnie szczególnie interesujące rezultaty uzyskano dla metody „sleep low”, co nie oznacza, że w każdym przypadku ta metoda stanowi lepszy wybór niż pozostałe metody „train low”. W zależności od celu i indywidualnych uwarunkowań poszczególne metody mogą być mniej lub bardziej przydatne.\nPeriodyzacja pozwoli zachować ci odpowiednią masę ciała co sprawi, że wyniki sportowe będę zadowalające, zmniejszy się ryzyko kontuzji i ogólnie lepsze samopoczucie oraz zdrowie fizyczne.\nTak więc gdy:\nOdpoczywasz – to wchodzisz w tryb redukcji unikając węglowodanów głównie o wysokim indeksie glikemicznym ❗\nTrenujesz lekko -jedz lekko z bardzo małą ilością węglowodanów o niskim indeksie glikemicznym.\nTrenujesz mocno węglowodany to podstawa❗\nStartujesz- zadbaj o odpowiednia ilość węglowodanów prostych dzień /dwa przed zawodami ❗\nTyle teorii a konkluzja zawarta w 4 zdaniach 🙂\n•Łukasz Kowalski –\nKatedra Dietetyki Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.


Jak dobrać podłogę do białych mebli? - Kaczkan\nJak dobrać podłogę do białych mebli?\n09.07.2020Czas czytania: 3 min.\nBiałe meble to synonim luksusu i ponadczasowej elegancji. Wnętrza, w których dominują białe meble wyglądają niezwykle świeżo i jasno, są bezdyskusyjnie przyjemne dla oka, sprzyjają wyciszeniu i regeneracji sił.\nBiel lubi kompromisy i świetnie współdziała z innymi kolorami. Białe meble pozwalają wyeksponować dowolne detale i akcesoria oraz kolory, dzięki czemu doskonale wpisują się w styl modern classic i nowoczesny minimalizm. Mogą również być bazą stylu prowansalskiego czy glamour. Jakie podłogi drewniane będą pasować do białych mebli? Jak je dobierać i na co zwracać uwagę wybierając parkiet?\nDobór podłogi do białych mebli - najważniejsze zasady\nBiałe meble, bez względu na ich styl i gabaryty, doskonale prezentują się na podłogach drewnianych, które w subtelny sposób dodają im charakteru. Naturalne, dębowe podłogi, z ich oryginalną strukturą i niepowtarzalnym rysunkiem drewna - idealnie komponują się z białymi, gładkimi frontami mebli, wizualnie je ocieplając i przełamując potencjalną monotonię. Podłogi drewniane mogą być jasne lub ciemne, mniej lub bardziej wyraziste w odbiorze - z klasycznych, długich desek lub ułożone w jodełkę (prostą, francuską lub węgierską). Które wybrać? Wszystko zależy od finalnego efektu, który chcemy uzyskać we wnętrzu!\nBiałe meble i jasne podłogi\nJasne podłogi drewniane dobrane do białych mebli pozwolą nam stworzyć harmonijne, minimalistyczne i lekkie w odbiorze wnętrze, przede wszystkim w stylu skandynawskim, o którego wyglądzie ostatecznie decydować będą tekstylia, dodatki i akcesoria. Zestawienie białych mebli z jasną, drewnianą podłogą to doskonała baza dla projektów w stylu skandynawskim - spokojnych i zrównoważonych, z naturalnymi dodatkami (np. lnianymi zasłonami), żywymi roślinami i miękkimi meblami wypoczynkowymi. Takie zestawienie sprawdzi się również w minimalistycznych wnętrzach nowoczesnych mieszkań i domów - prostych i czystych.\nBiałe meble i szare podłogi\nPodłogi drewniane w odcieniach szarości mocniej, w sposób bardziej zdecydowany, definiują wnętrza z białymi meblami, tworząc razem bazę dla stylu nowoczesnego, classic modern lub glamour (zwłaszcza jeśli fronty mebli są lakierowane na wysoki połysk). Zestawienie bieli i szarości pozwala uzyskać elegancki i ponadczasowy efekt, zwłaszcza gdy łączymy ze sobą meble wykonane z najwyższej jakości materiałów, doskonale zaprojektowane i wykonane z dbałością o każdy detal oraz rewelacyjną, dębową podłogę, zrobioną ze specjalnie wyselekcjonowanych desek, świetnie wykończonych i solidnie zabezpieczonych.\nBiałe meble i ciemne podłogi\nTo zestawienie dla odważnych, lubiących kontrasty i mocne w odbiorze wnętrza z charakterem. Białe meble na ciemnej, drewnianej podłodze będą zawsze robiły efekt "wow" na odbiorcy, zaskakiwały swoją świeżością, czystością i lekkością (nawet w przypadku solidnych i dużych mebli!). Takie zestawienie najczęściej jest bazą dla stylu modern classic i stylu glamour, a o finalnym charakterze wnętrz decydują dodatki i akcesoria, które mogą dodać pomieszczeniom lekkości (kolorowe i wzorzyste tekstylia, nowoczesne grafiki, kwiaty w okazałych donicach itp.) lub wysublimowanej elegancji (szkło, lustra, kryształowe żyrandole, obrazy w srebrnych lub złotych ramach itp.).\nPodłogi Kaczakan - idealne do białych mebli\nDrewniane podłogi Kaczkan to gwarancja doskonałej jakości, solidności i trwałości, rewelacyjnego wykończenia oraz oryginalności każdej dębowej deski. Ciepło naturalnego drewna rewelacyjnie równoważy chłód bieli, a wyrazisty rysunek desek - urozmaica wnętrza, pozwalając na uniknięcie efektu sterylności. Odpowiednio dobrana podłoga będzie stanowiła dominującą we wnętrzu dekorację. Które podłogi z oferty Kaczkan idealnie wpiszą się we wnętrza z białymi meblami?\npodłoga w wybarwieniu Champagne z kolekcji Top of The World - to stosunkowo jasna podłoga o subtelnym i stonowanym wyglądzie oraz chłodnym odcieniu, zbliżonym do surowego, dębowego drewna; podłogę wyróżnia naturalna i uniwersalna estetyka, dzięki której Champagne będzie stanowił rewelacyjną bazę dla projektów z białymi meblami w roli głównej, świetnie podkreślając ich urodę i styl; półmatowe wykończenie w szampańskim kolorze doskonale wpisze się we wnętrza urządzone w stylach charakteryzujących się klasą i elegancją, takie jak choćby classic modern czy hampton;\npodłoga w wybarwieniu Clear Oak w klasie Country z kolekcji Top of The World - to podłoga nieco ciemniejsza, w ciepłym odcieniu klasycznego parkietu dębowego, ciepła i intensywna w odbiorze podłoga podkreśli subtelność i lekkość białych mebli; sięgając po Clear Oak Country i zestawiając ją z białymi meblami będziemy mogli stworzyć oryginalne i świeże wnętrza w stylu classic modern (poprzez przełamanie stonowanej klasyki ekspresyjną podłogą), a także wnętrza w stylu prowansalskim i shabby chic (dopełniając artystyczny nieład i postarzenia);\npodłoga w wybarwieniu Grey Pearl z kolekcji Top of The World - to podłoga przywodząca na myśl ciemną, szarą perłę, idealnie sprawdzi się we wnętrzach zaaranżowanych w nowoczesnym i oryginalnym stylu, odważnie zestawiających śnieżnobiałe meble z intensywną szarością, tworząc przykuwający oko, odważny i elegancki kontrast; taki duet doskonale wpisze się we wnętrza zaaranżowane w wysokim standardzie, wyraźnie podkreślając niezależność inwestora i elegancko eksponując drogie dodatki;\npodłoga w wybarwieniu Coffee z kolekcji Top of The World - to podłoga w mocnym, nasyconym kolorze ciemnego brązu, niezwykle efektowna i stylowa, dodająca wnętrzom wysmakowanego charakteru i bezdyskusyjnej elegancji; białe meble na tle podłogi w kolorze Coffee będą się prezentowały doskonale, a gustowny kontrast bieli z ciemnym brązem termowanej dębiny pozwoli stworzyć wyjątkowe aranżacje w stylach: hampton, latynoskim czy angielskim; to połączenie, które sprawdzi się wszędzie tam, gdzie zależy nam na elegancji, ale w maksymalnie ciepłej i przytulnej odsłonie.\nDeski drewniane czy panele podłogowe? Co wybrać?\nJak wybrać drewnianą podłogę krok po kroku?\nJak dbać o podłogę drewnianą w łatwy sposób? Poradnik od Kaczkan


Natura w czystej postaci zniewoliła zmysły i myśli ubrała w kolor śliwek, czyli … święto w kolorze śliwkowym | Kaprys Pani Minionego Czasu\nPoniedziałek, 24 września – Dzień Grzyba, Międzynarodowy Dzień Głuchych i Języka Migowego, Światowy Dzień Rzek, Światowy Dzień Serca, Święto Infrastruktury Wojskowej, Dzień Ogłoszenia Tysiąclatki\nDzień Grzyba, Międzynarodowy Dzień Głuchych i Języka Migowego, Światowy Dzień Rzek, Światowy Dzień Serca, Święto Infrastruktury Wojskowej, Dzień Ogłoszenia Tysiąclatki\nto dzisiejsze święta nietypowe. O nich wszystkich pisałam (TUTAJ) .\ndzień w kolorze śliwkowym.mp4 – Leszek Długosz\nA dzisiaj? Dzisiaj chciałabym dalej szerzyć ideę zdrowej, ekologicznej żywności – tym razem na przykładzie Święta Śliwki, które jest obchodzone rokrocznie w pierwszy weekend września. W tym roku w dniach 1-2 września odbyła się już XVIII edycja Święta Śliwki w Strzelcach Dolnych.\nStrzelce Dolne istnieją na mapie od XIII wieku. Jest to wieś położona w pradolinie Wisły, przy mieście wojewódzkim Bydgoszcz. Leży w paśmie Parku Krajobrazowego Doliny Dolnej Wisły. Większość terenu to pola uprawne, łąki i pastwiska. Strzelce Dolne to przede wszystkim tereny krajobrazowe, rekreacyjne i historyczne. Piękny widok na pradolinę okalają wzgórza polodowcowe. To rzadko spotykany element na terenie północnej Polski. Po pokoju augsburskim w 1555 roku, osiedlili się tutaj Holendrzy zwani Mennonitami. Znani byli z dobrych umiejętności melioracyjnych, a tereny w Strzelcach Dolnych były niestety bagniste. Do dziś można znaleźć zabudowania poholenderskie, stare młyny i inne budynki. Przed wojną przy szlaku wodnym w Strzelcach Dolnych nad Wisłą była przystań flisacka z przybrzeżną karczmą. Na tej przystani rolnicy strzeleccy, a także z pobliskich okolic ładowali susz z owoców, trzcinę i wiklinę.\nWieś posiada samoistne źródła wody, które tworzą przepiękne wąwozy a niekiedy i wodospady. Obecnie, mieszkańcy zajmują się sadownictwem i uprawą roli. Strzelce Dolne są terenem rekreacyjnym, dlatego też znajdują się tutaj i gospodarstwa agroturystyczne. Najbardziej jednak wieś znana jest ze słynnych „powideł strzeleckich”.\nTutaj właśnie, na przełomie XIX i XX wieku kwitła produkcja powideł. Lokalne gospodynie do kuprowych, czyli miedzianych kotłów wsypywały dojrzałe śliwki, zazwyczaj węgierki. Smażone były na małym ogniu, czasami nawet 3 dni. Najczęściej obywało się bez cukru. Gotowy produkt umieszczano w kamiennych garnkach i zapiekano w piecu chlebowym. Gdy na powierzchni powideł utworzyła się spieczona skorupka, powidła były gotowe. Tak przygotowane powidła były zdatne do spożycia nawet po 2-3 latach.\nDo dzisiejszego dnia pozostały urządzenia do wyrobu tego specjału w postaci kotłów miedzianych i mieszadeł. Obecnie 11 gospodarstw w sposób tradycyjny wytwarza pyszne powidła.\nMieszkańcy wsi corocznie organizują jarmark produktów tradycyjnych pod hasłem „Święto Śliwki”, który jest licznie odwiedzany nie tylko przez mieszkańców województwa kujawsko-pomorskiego, ale przez turystów z całej Polski a nawet z zagranicy.\nWszystko zaczęło się pomysłu Jana Iwanowskiego, który błyskawicznie podchwyciły gospodynie z Koła Gospodyń Wiejskich w Strzelcach Dolnych. Od 2001 roku, na oczach setek turystów, na wielkiej łące nad Wisłą smażą w kuprowych kotłach śliwki, pakują w słoiczki i naklejają firmowe etykiety. Powidła nie są ani za słodkie, ani za kwaśne, choć cukru w nich niewiele. Żadnych konserwantów – tylko sama natura. Strzelce Dolne to prawdziwe zagłębie śliwkowe już od około 200 lat. A niepowtarzalny smak powideł to zasługa rosnącej w klimacie Doliny Dolnej Wisły – śliwki węgierki, przetwarzanej przez gospodynie na najróżniejsze sposoby.\nRóżnorodność duża, więc chętnych do degustacji i zakupu też nie brakuje. Strzeleckie wyroby z tymi powszechnie dostępnymi w sklepach wygrywają tradycją, smakiem i brakiem chemicznych dodatków. Nic dziwnego, że zachwycili się nimi także ministerialni urzędnicy. Powidła strzeleckie już od trzech lat znajdują się na liście produktów tradycyjnych prowadzonej przez Ministerstwo Rolnictwa. A to korzyść dla mieszkańców Strzelec Dolnych i regionu: rozgłos, wzrost liczby wystawców i kupujących. Bo nie tylko powidła są atrakcją Święta Śliwki. Na stoiskach znaleźć można także inne regionalne smakołyki, w tym nalewki – takie jak znana m.in. na Krajnie i Pałukach – śmietanówka. Wzięciem, jak zwykle zresztą, cieszą się także wędliny – drogie, ale zdrowe, bo bez konserwantów.\nWarto pojawić się na Święcie Śliwki. To przecież niepowtarzalna okazja przyjrzenia się procesowi smażenia powideł, ale też pokosztowania tutejszego miodu, wędlin czy chleba ze smalcem.\nWarto za rok pojawić się na Święcie Śliwki. To przecież niepowtarzalna okazja przyjrzenia się procesowi smażenia powideł, starym maszynom rolniczym, sposobom wyrabiania wikliny. Ale też pokosztowania chleba ze smalcem, kluchów z kapustą czy placka ze śliwkami.\nŁucja Prus – Pod śliwką\nThis entry was posted in Bez kategorii, dietetyka, ekologia, historia, hobby, kuchnia, ogród, święta nietypowe and tagged Dzień Grzyba, Dzień Ogłoszenia Tysiąclatki, Międzynarodowy Dzień Głuchych i Języka Migowego, nalewka śmietanówka, powidła śliwkowe, śliwki węgierki, smażenie powideł, Światowy Dzień Rzek, Światowy Dzień Serca, Święto Infrastruktury Wojskowej, Święto Śliwki.\n← Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata, liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących, szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych, czyli … jesień, jesień już…\nReceptę na drożdżowe ciasto po którym zawsze słońce świeci, i jakąś maść na dom za miastem po której już nie płaczą dzieci, syrop na wiosny bez cierpienia, plastry fiołkowe na zamęście, pastylki co na aurę złą w aptece przy ulicy Szczęście, czyli … to wszystko, czego dzisiaj Wam życzę … →


Zegar mechaniczny: że zacytuję Sienkiewicza\nByłem na filmie Kler.\nI tyle na ten temat. O filmie pisał nie będę, bo wszyscy piszą, i choć są tacy, co twierdzą, że to nie szkodzi, bo każdy głos w dyskusji coś wnosi, ja nie czuję potrzeby, żeby Kler komentować. Zwłaszcza, że go widziałem. Mówienie o filmie, który się widziało, jest banalne :) Lepsze i ciekawsze są dyskusje o dziełach dyskutantom bezpośrednio nieznanych, bo sytuacja nieznajomości dzieła zmusza osobę o nim się wypowiadającą do większej gimnastyki intelektulanej, mającej na celu ukrycie braku wiedzy źródłowej, który to pogląd Pierra Bayarda, rozwijany w książce Jak rozmawiać o książkach, których się nie czytało, przypomniał felietonista Przeglądu Roman Kurkiewicz i stąd o nim wiem. Teraz pytanie relaksacyjne dla pt. Czytelników: czy czytałem książkę Bayarda? :)\nZatem o czym? O taśmach z lokalu Sowa i Przyjaciele. A właściwie o jednym wniosku, który nasunął mi się po odsłuchaniu kilku minut nagrania z Mateuszem Morawieckim. Przepraszam Was, że słuchałem tej taśmy, przez co moje przemyślenia będą zapewne, zgodnie regułą Bayarda, mniej finezyjne, niż gdybym nagrania nie słuchał. Niestety nie jestem wystarczająco zdolny, a może wystarczająco pracowity i ambitny, by pisać o nagraniu mi nieznanym.\nMateusz M. wypowiada się otóż w sposób nudny, płytki, prymitywny i nieciekawy. On nie ma nic do powiedzenia, a jednak mówi. Wypowiada się tak, jakby całą swoją wiedzę o świecie czerpał z telewizji no i może z wypowiedzi Leszka Balcerowicza. Mówi zatem, że imigranci będą przypływać a my będziemy ich odpychać (rewelacyjne spostrzeżenie!), powtarza ultraliberalny bełkot, że ludzie powinni zaciskać pasa, bo pieniędzy dla nich nie ma itp. Przygnębia mnie fakt, że człowiek tak mało ciekawy intelektualnie zarabiał latami miliony w banku, a teraz zajmuje stanowisko premiera. Wiem, że kto by nie rządził, będzie mnie zwykłego obywatela, rolował i wyzyskiwał. Skoro już tak jest i nikt nie ma, jak na razie, pomysłu, jak ten układ zmienić, chciałbym, aby o przyszłości naszego państwa, a więc i mojej, decydowali ludzie, o których mógłbym myśleć, że wiedzą i rozumieją więcej ode mnie. Że przynajmniej rozumieją rzeczywistość, w której funkcjonują.\nA tu chuj, dupa i kamieni kupa.\nKalina 9 października 2018 13:18\nPan Mateusz wzruszył mnie, pytając, czy ktoś-tam ma działalność gospodarczą, bo wówczas można zlecić mu jakieś badania i przekazać marną stówkę...\nWłaśnie wracam do prowadzenia działalności gospodarczej i czekam na podobne oferty ;-)\nOve 14 października 2018 08:55\nCiekawe, do jakiej działalności wracasz? Czy pan Mateusz byłby zainteresowany? :)\nKalina 17 października 2018 19:24\nMoja działalność związana jest z bezustannym wymyślaniem, kłamaniem, podkoloryzowaniem, wybielaniem, dodawaniem od siebie i robieniem z igły widły. Nie ponoszę odpowiedzialności za żadną nieprawdę, którą przestawiam. Mało tego - wręcz oczekuje się ode mnie ciągłego kreowania rzeczywistość.\nMoim zdaniem - jestem wymarzonym współpracownikiem ;-)\nNie wiem tylko, czy moja grupa docelowa nie przewyższa zbyt wyraźnie inteligencją targetu pana Mateusza. Bo ja współpracuję wyłącznie z niezwykle inteligentnymi, mądrymi, refleksyjnymi i twórczymi osobami. Z dziećmi... ;-)\ndiabel-w-buraczkach 9 października 2018 13:44\nLudzie powinni zaciskac pasa bo pieniedzy dla nich nie ma... No tak, logiczne, jak jest na tuczenie wieprzków przy korycie, to dla pospólstwa nie starczy. Jak to milo z jego strony, ze nam to jasno i prosto przekazal ;)\nI tez bym chciala! (zeby ci rzadzacy wiedzieli i rozumieli) Ale od dluzszego juz czasu tacy ludzie nie chca byc politykami. I wcale im sie nie dziwie - bo byc w robocie dzien w dzien otoczonym setkami osobników o mentalnosci pijawki skrzyzowanej z oslem, to prosta droga do grobu. Lepiej w spokoju rzadzic swoim wlasnym biznesem. Wytwórnia klapków, fabryka linijek, cokolwiek gdzie rzadzisz sie rozumem.\nAgniecha 9 października 2018 15:16\nNo tak, ale te mutanty ( osioł +pijawka ) dopadną cię w twojej zacisznej fabryce linijek za pomocą coraz bardziej durnych przepisów. To nie lepiej od razu pójść do seminarium? Że się finezyjnie odniosę do początku wpisu.\ndiabel-w-buraczkach 9 października 2018 18:56\nNo tak, to też jest rozwiązanie :) Spokój, dobrobyt i samowolka gwarantowane. Niestety.\nOve 14 października 2018 08:57\nMój znajomy, którego cenię za znajomość i rozumienie życia, wyjaśnił mi w prostych słowach, dlaczego ludzie w Polsce zostają politykami. Bo oni nic nie umieją, powiedział. Pan masz zawód i znasz się na swojej robocie, a oni na niczym się nie znają. Dlatego są politykami.\nVenus 14 października 2018 16:35\nTwój znajomy ma rację. Niestety\nVenus 10 października 2018 20:06\nMacie coś przeciw pijawkom i osłom? Może lepiej nazwać to po imieniu - LUDZIE - po prostu ;)\nA polityka i politycy zawsze śmierdzą - pewnie są uczciwi, ale giną w gąszczu gnoi, którzy myślą wyłącznie o własnym tyłku.\n"Kleru" jeszcze nie widziałam i mam wielką nadzieję, że będą jeszcze grali jak wrócę, a będzie to początek listopada.\nOve 14 października 2018 09:00\nPijawki i osły na pewno są fajniejsze od polityków :) Uczciwi wśród nich to wybryki natury. Chodzi mi o uczciwość moralną, nie formalną. Kradnie niewielu z nich, ale oszukują wszyscy.\nKler będzie jeszcze jakiś czas leciał. Cały naród musi pójść :)\nIzabelka 14 października 2018 07:50\nCi, o których piszesz wymarli...\nChyba, że premierem będzie mógł zostać nie polski obywatel. Może powinniśmy wprowadzić transfery polityczne, jak w sporcie...? 😉\nOve 14 października 2018 09:01\nNo nie, cudzoziemiec sprawy nie załatwi. Raz, że miejscowi go zagryzą a dwa, że ucieknie, zanim to się stanie.\nVenus 14 października 2018 16:42\nMieliśmy już przecież królów elekcyjnych, któryś z nich nawet uciekł, Jan Kazimierz chyba, ale masz Ove rację, cudzoziemiec nie da rady, wymięknie gość szybciutko. Nie pokuma o co w tym wszystkim chodzi. ;)


Windows Vista. Leksykon kieszonkowy [Preston Gralla] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00494 014596 21022115 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Preston Gralla Liczba stron: 272\nISBN: 978-83-246-1118-8 Data wydania: 2011-09-14\nKsiążka 'Windows Vista. Leksykon kieszonkowy' to zwięzły przewodnik po tym nowatorskim systemie operacyjnym. Znajdziesz w nim niezbędne do pracy wiadomości podane w zwartej i czytelnej postaci. Poznasz najważniejsze elementy systemu oraz narzędzia i aplikacje, w jakie został wyposażony. Przeczytasz o korzystaniu ze skrótów klawiaturowych, pracy w sieci, modyfikowaniu zawartości rejestru, wyszukiwaniu plików i danych, drukowaniu i systemie plików. Dowiesz się także, jak korzystać z wiersza poleceń.\nWindows Vista. Leksykon kieszonkowy Autor: Preston Gralla T‡umaczenie: £ukasz Suma ISBN: 978-83-246-1118-8 Tytu‡ orygina‡u: Windows Vista Pocket Reference Format: B6, stron: 272 PodrŒczny przewodnik po systemie Vista (cid:149) Przegl„d najwa¿niejszych element(cid:243)w systemu (cid:149) Zestawienie skr(cid:243)t(cid:243)w klawiaturowych (cid:149) Om(cid:243)wienie struktury rejestru systemowego System operacyjny Windows Vista (cid:150) najnowsza wersja najpopularniejszego systemu operacyjnego (cid:150) wkroczy‡ na rynek z rozmachem. Od dawna zapowiadany produkt firmy Microsoft szybko sta‡ siŒ przebojem w(cid:156)r(cid:243)d u¿ytkownik(cid:243)w komputer(cid:243)w. Producent zaoferowa‡ kilka wersji r(cid:243)¿ni„cych siŒ mo¿liwo(cid:156)ciami, jednak maj„cych wiele wsp(cid:243)lnego. Vista ma nowy, bardzo intuicyjny i wygodny interfejs u¿ytkownika, jest stabilna, bezpieczna i doskonale sprawdza siŒ w sieci. NarzŒdzia, znane u¿ytkownikom poprzednich wersji Windows, zosta‡y gruntownie przeprojektowane i dodano wiele nowych. Ksi„¿ka (cid:132)Windows Vista. Leksykon kieszonkowy(cid:148) to zwiŒz‡y przewodnik po tym nowatorskim systemie operacyjnym. Znajdziesz w nim niezbŒdne do pracy wiadomo(cid:156)ci podane w zwartej i czytelnej postaci. Poznasz najwa¿niejsze elementy systemu oraz narzŒdzia i aplikacje, w jakie zosta‡ wyposa¿ony. Przeczytasz o korzystaniu ze skr(cid:243)t(cid:243)w klawiaturowych, pracy w sieci, modyfikowaniu zawarto(cid:156)ci rejestru, wyszukiwaniu plik(cid:243)w i danych, drukowaniu i systemie plik(cid:243)w. Dowiesz siŒ tak¿e, jak korzysta(cid:230) z wiersza poleceæ. (cid:149) Elementy Pulpitu (cid:149) Dyski, foldery i pliki (cid:149) Skr(cid:243)ty klawiaturowe (cid:149) Konfigurowanie systemu za pomoc„ Panelu sterowania (cid:149) Przeszukiwanie plik(cid:243)w i folder(cid:243)w (cid:149) Korzystanie z poczty elektronicznej i przegl„darki Internet Explorer (cid:149) Konfiguracja po‡„czeæ sieciowych (cid:149) Administracja systemem (cid:149) Edycja rejestru (cid:149) Polecenia konsoli tekstowej DziŒki tej ksi„¿ce szybko zaczniesz efektywn„ pracŒ z systemem Windows Vista Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Spis treści Wstęp .............................................................................................5 1. Wiadomości podstawowe .............................................................9 9 20 26 27 29 31 32 41 Co nowego w systemie Windows Vista Edycje systemu Windows Vista Wymagania sprzętowe Indeks wydajności systemu Windows Pulpit Operacje typu „wskaż i kliknij” Okna i menu Pliki, foldery i dyski 2. Skróty ........................................................................................... 48 48 51 53 69 71 Korzystanie z plików i obiektów Uruchamianie aplikacji Skróty klawiszowe Skróty klawiszowe przeglądarki Internet Explorer Skróty klawiszowe programu Poczta systemu Windows 3. Komponenty, funkcje i ustawienia systemu Windows .............74 74 98 111 120 132 Interfejs użytkownika System plików, napędy, dane i wyszukiwanie Internet Explorer i Poczta systemu Windows Sieć, sieć bezprzewodowa i mobilność Bezpieczeństwo 3 Sprzęt Zarządzanie programami, użytkownikami i komputerem Wydajność i rozwiązywanie problemów Grafika i multimedia 139 150 162 179 4. Sztuczki związane z rejestrem .................................................185 185 187 190 194 196 Podstawowe wiadomości na temat Edytora rejestru Struktura rejestru Typy wartości Ochrona rejestru w systemie Windows Vista Sztuczki związane z rejestrem 5. Wiersz poleceń ...........................................................................201 203 205 Znaki zastępcze, potoki i przekierowania Polecenia wiersza poleceń Skorowidz ................................................................................. 263 4 | Spis treści Rozdział 1. Wiadomości podstawowe W kolejnych podrozdziałach wchodzących w skład niniejszego rozdziału poznasz nowe cechy systemu Windows Vista, przyj- rzysz się wyglądowi interfejsu środowiska operacyjnego oraz zaznajomisz się z najważniejszymi koncepcjami i komponenta- mi, które zostały w nim zastosowane. Aby poznać wskazówki i skróty przydatne w czasie korzystania z plików, okien i aplika- cji, przejdź do rozdziału 2. Co nowego w systemie Windows Vista Środowisko Windows Vista stanowi milowy krok w historii roz- woju systemu Windows i chociaż podstawowe metody korzysta- nia z niego pozostały takie same, zmieniło się bardzo wiele jego elementów. Oto najważniejsze dodatki i modyfikacje odróżnia- jące środowisko Windows Vista od systemu Windows XP: Interfejs Windows Aero Nowy interfejs graficzny jest z pewnością pierwszą rzeczą, którą zauważą użytkownicy systemu Windows Vista korzy- stający z komputera spełniającego wymogi Vista Premium. Interfejs ten pozwala na stosowanie łatwych do dopasowa- nia, półprzezroczystych okien, w których używana jest technologia o nazwie Aero Glass. Umożliwia również ko- rzystanie z miniaturek nieaktywnych okien wyświetlanych po umieszczeniu wskaźnika myszy nad przyciskami wi- docznymi na pasku zadań. Innymi ciekawymi funkcjami są Przerzucanie okien i Przerzucanie okien 3W, dzięki którym na ekranie widoczne są miniaturki otwartych okien w czasie przechodzenia pomiędzy nimi. Jak wskazuje nazwa „Prze- rzucanie okien 3W”, miniaturki te w przypadku drugiej z funkcji są pokazywane w trzech wymiarach, co pokazane Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 9 zostało na rysunku 1.1. Zwróć uwagę, że interfejs Windows Aero nie jest dostępny w najtańszych wersjach systemu Windows Vista i ma specjalne wymagania co do parametrów używanego sprzętu komputerowego. Oprócz Windows Aero oferowane są inne, mniej skomplikowane wersje interfejsu. Rysunek 1.1. Korzystanie z funkcji Przerzucanie okien 3W do płynnego przechodzenia pomiędzy otwartymi oknami Bezpieczeństwo Na każdym poziomie działania systemu operacyjnego zo- stało poprawione jego bezpieczeństwo; dotyczy to zarówno bardziej, jak i mniej widocznych aspektów pracy środo- wiska. Narzędzie Windows Defender pozwala zabezpieczyć system przed programami szpiegowskimi, a aplikacja Zapo- ra systemu Windows oferuje możliwość ochrony zarówno wychodzącego, jak i przychodzącego ruchu sieciowego, choć ochrona ruchu wyjściowego nie jest standardowo włączona. 10 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Program Internet Explorer standardowo działa w trybie ochrony, dzięki któremu system operacyjny jest zabezpie- czony przed atakami dokonywanymi za pośrednictwem przeglądarki; aplikacja została ponadto wyposażona w filtr chroniący przed wyłudzaniem poufnych informacji od użyt- kownika, czyli tak zwanym phishingiem. Narzędzie Win- dows Service Hardening uniemożliwia wykorzystywanie usług środowiska Windows pracujących w tle przez różnego rodzaju szkodliwe programy w celu uszkodzenia systemu plików, rejestru lub sieci, do której podłączony jest kompu- ter osobisty. Windows Vista oferuje także administratorom sieci większe możliwości kontroli środowiska sieciowego i bezpieczeństwa samego komputera, w tym możliwość ograniczenia dostępu do przenośnych urządzeń przecho- wujących dane, takich jak napędy flash podłączane za po- mocą gniazda USB (ang. Universal Serial Bus). Narzędzie Parental Controls (Kontrola rodzicielska) umożliwia rodzi- com określenie sposobu, w jaki ich dzieci mogą korzystać z komputera, oraz rodzaju zasobów, do których mają do- stęp. Rozwiązanie szyfrujące dane na dyskach o nazwie Szyfrowanie dysków funkcją BitLocker zastosowane wraz z odpowiednim sprzętem pozwala zabezpieczyć dysk twardy w taki sposób, że znajdujące się na nim dane nie będą do- stępne dla obcych osób w przypadku kradzieży komputera. Windows Vista wykorzystuje też usługę kontrolowania dostępu użytkowników do niektórych funkcji systemowych o nazwie Kontrola konta użytkownika (ang. User Account Control, w skrócie UAC), której działanie widoczne jest podczas wyświetlania komunikatów ostrzeżeń i proszenia użytkowników o podanie hasła w momencie, gdy próbują oni otworzyć niektóre okna lub uruchomić pewne narzę- dzia. Mechanizm ten zwiększa bezpieczeństwo systemu, lecz oznacza, że przy każdej takiej okazji jesteś zmuszony do wpisania odpowiedniego hasła lub kliknięcia przycisku Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 11 potwierdzenia, zanim możliwe będzie wprowadzenie ja- kichś zmian w ustawieniach systemu. Poprawiona przeglądarka Internet Explorer Program Internet Explorer, który został przedstawiony na rysunku 1.2, przeszedł tym razem największą od lat renowa- cję: otrzymał zakładki (karty), przeprojektowany system menu, zwiększone bezpieczeństwo, dostęp do funkcji Wy- szukiwanie błyskawiczne realizowany za pomocą zinte- growanego paska wyszukiwania, możliwość powiększania zawartości stron oraz poprawione funkcje drukowania. Rysunek 1.2. Odnowiony Internet Explorer, wyposażony w zakładki i przeprojektowany system menu Obsługa mechanizmu RSS Mechanizm RSS pozwala korzystać z aktualizowanych na bieżąco źródeł informacji na temat zawartości stron WWW, nowinek i innych treści publikowanych w internecie. In- ternet Explorer został wyposażony we wbudowany czytnik wiadomości RSS, który umożliwia subskrybowanie i prze- glądanie informacji pochodzących ze źródeł RSS. 12 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Pasek boczny systemu Windows i gadżety Nowy element w systemie Windows Vista, którym jest przed- stawiony na rysunku 1.3 Pasek boczny systemu Windows, gromadzi bezpośrednio na pulpicie różnego rodzaju przy- datne informacje i kontrolki często przeprowadzanych zadań. Gadżety zebrane na Pasku bocznym systemu Windows pozwalają na wykonywanie takich operacji, jak wyświe- tlanie wiadomości pobranych ze źródeł RSS, pokazywanie informacji na temat systemu czy prezentacja najnowszych notowań giełdowych. Rysunek 1.3. Pasek boczny systemu Windows, który zawiera gadżety umożliwiające wykonywanie rozmaitych zadań oraz gromadzenie i prezentację bieżących informacji Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 13 Poprawiony mechanizm wyszukiwania Znacznie zwiększyła się szybkość wyszukiwania danych przeprowadzanego przez system operacyjny, rozszerzono również możliwości tej funkcji, dzięki czemu umożliwia ona teraz wyszukiwanie plików, programów, wiadomości poczty elektronicznej oraz informacji umieszczonych w in- ternecie. Funkcja wyszukiwania w locie, do której można uzyskać dostęp za pomocą okna Eksploratora Windows oraz menu Wyszukaj, znajduje informacje już w chwili, gdy roz- poczynasz wpisywanie szukanego słowa lub frazy. Funkcja ta ma charakter kontekstowy, dzięki czemu wyszukiwanie rozpoczęte z poziomu folderu jest prowadzone w jego wnę- trzu. Nowe Okienko wyszukiwania umożliwia proste dosto- sowanie parametrów procesu oraz filtrowanie wyników wykonanego wyszukiwania. Możliwe jest również tworze- nie wirtualnych folderów na podstawie określonych kryte- riów wyszukiwania. Dzięki tej funkcji możesz na przykład utworzyć stale aktualizowany folder wirtualny, który będzie zawierał wszystkie pliki o rozszerzeniu .doc mające rozmiar większy niż rozmiar określony jako parametr wyszukiwania, utworzone po wybranej dacie i zawierające wybrane słowa. Nowe „Centra” W systemie Windows Vista najczęściej wykonywane opera- cje oraz najbardziej popularne ustawienia i funkcje zostały uporządkowane w tak zwane centra, zawierające wszystkie informacje i parametry, które mają związek z określonym działaniem czy cechą środowiska. Doskonałym przykładem może być przedstawione na rysunku 1.4 Centrum sieci i udo- stępniania, które umożliwia przeglądanie informacji na temat dostępnej aktualnie sieci i połączeń internetowych, wyświetlenie szczegółowej mapy sieci, podłączenie kompute- ra do nowych sieci, dostosowywanie poszczególnych połą- czeń, włączanie i wyłączanie udostępniania zasobów, zmianę ustawień związanych z zabezpieczeniami itp. 14 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Rysunek 1.4. Okno Centrum sieci i udostępniania — centrum sterowania konfiguracją i informacjami związanymi z siecią Podobnie jest z narzędziem Centrum mobilności w systemie Windows, które pozwala na przeglądanie informacji i mody- fikację parametrów dotyczących korzystania z komputera przenośnego. Z kolei Centrum kopii zapasowych i przywra- cania ułatwia operacje tworzenia kopii bezpieczeństwa danych i ustawień systemowych oraz odtwarzania ich w razie potrzeby. Nowe możliwości związane z siecią Narzędzia wspomagające współpracę ułatwiają użytkowni- kom odszukiwanie odpowiednich osób i nawiązywanie z nimi kontaktów za pośrednictwem internetu. Funkcje zwią- zane z siecią bezprzewodową umożliwiają obsługę stan- dardów zabezpieczeń WPA2/802.11i. System operacyjny Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 15 Windows Vista pozwala ponadto korzystać z nowego stan- dardu IPv6 protokołu TCP/IP, który zapewnia większą liczbę dostępnych adresów IP. Poprawione funkcje multimedialne Gruntownej modernizacji zostało poddane środowisko Windows Media Center. Jeżeli komputer osobisty jest wy- posażony w tuner TV, można za jego pomocą nagrywać, oglądać i zatrzymywać audycje transmitowane na bieżąco w telewizji. Operacje związane z przeglądaniem, przeszu- kiwaniem oraz porządkowaniem kolekcji cyfrowych me- diów, takich jak zdjęcia i pliki muzyczne, zostały udoskona- lone i uproszczone. Aby dowiedzieć się, które wersje systemu Windows Vista oferują możliwość korzystania z rozsze- rzonych funkcji multimedialnych, przejdź do następnego podrozdziału, zatytułowanego „Edycje systemu Windows Vista”. Wspomniane poprawki dotyczące interfejsu Win- dows Media Center to jednak nie wszystko, bo również program Windows Media Player 11 oferuje szereg nowych funkcji i dodatków związanych z korzystaniem z mediów cyfrowych. Szybsze uruchamianie i wznawianie działania systemu W czasie uruchamiania systemu Windows Vista uruchamia- nych jest wiele różnych skryptów i usług, podobnie jak miało to miejsce w przypadku starszych wersji systemu Windows. W odróżnieniu od nich system Windows Vista nie musi jed- nak czekać na uruchomienie wszystkich tych programów, lecz przechodzi dalej i rozpoczyna działanie, pozwalając skryptom i usługom uruchomić się w tle, co skutkuje dużo szybszym rozpoczęciem pracy. Aby jeszcze bardziej skrócić uruchamianie systemu, zamiast za każdym razem wyłączać komputer, możesz korzystać z trybu wstrzymania. Przej- ście do tego trybu powoduje, że stan wszystkich otwar- tych dokumentów, okien i programów zostaje zachowany, a komputer wyłącza większość ze swoich funkcji. Po „prze- 16 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy budzeniu” maszyny system ponownie przechodzi do nor- malnego trybu pracy, odtwarzając wszystkie dokumenty, okna i programy dokładnie w tym samym stanie, w którym znajdowały się w momencie „uśpienia” komputera. Przej- ście to trwa kilka sekund, czyli zdecydowanie krócej, niż pełne uruchomienie systemu, który został wcześniej za- mknięty w standardowy sposób. SuperFetch Ten nowy mechanizm pozwala zwiększyć wydajność kom- putera osobistego. Jego działanie polega w skrócie na ana- lizowaniu częstotliwości korzystania przez użytkownika z poszczególnych programów i danych oraz ładowaniu ich do pamięci, zanim jeszcze będą naprawdę potrzebne. Technologia ta umożliwia znacznie szybsze uruchamianie aplikacji i sprawniejszy dostęp do danych w momencie ich otwarcia. Mechanizm SuperFetch sprawdza się szczególnie dobrze w połączeniu z funkcją ReadyBoost, która pozwala komputerowi korzystać z szybkich napędów flash jako pamięci podręcznej mechanizmu SuperFetch. Napędy tego typu są znacznie tańsze niż pamięci RAM, dzięki czemu zastosowanie obydwu nowych funkcji środowiska to świetny sposób na niedrogie i proste zwiększenie wydajności kom- putera osobistego. Duże znaczenie może to mieć zwłaszcza w przypadku takich komputerów jak laptopy, w których zwiększenie pojemności pamięci operacyjnej bywa dość trudne lub wręcz niemożliwe; wtedy zastosowanie ze- wnętrznego napędu flash może być jedynym dostępnym sposobem zwiększenia wydajności działania maszyny. Menedżer restartowania W przypadku wcześniejszych wersji systemu operacyjnego Windows niezwykle często trzeba było ponownie urucha- miać komputer. Było to niezbędne zwłaszcza po zainstalo- waniu niektórych łat do programów, ponieważ środowisko Windows nie było w stanie wyłączyć wszystkich procesów Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 17 związanych z aktualizowanymi aplikacjami. W systemie Windows Vista jest to konieczne dużo rzadziej, co jest efek- tem działania odpowiedniego menedżera restartowania, który znacznie lepiej radzi sobie z wyłączaniem i ponow- nym uruchamianiem niezbędnych procesów. Zwróć uwagę, że menedżer ten nie jest aplikacją, z której możesz skorzy- stać bezpośrednio, lecz stanowi wewnętrzny mechanizm systemowy, uruchamiany i działający bez Twojego udziału. Poprawiona stabilność działania System Windows Vista został wyposażony w szereg nowych, niewidocznych na pierwszy rzut oka funkcji, których za- daniem jest zwiększenie niezawodności działania środowiska i ograniczenie ryzyka awarii w stosunku do poprzednich wersji systemu. Narzędzie do naprawy systemu podczas uruchomienia automatycznie naprawia większość typo- wych problemów występujących w czasie rozruchu syste- mu, a wszystkie usługi mają swoje własne mechanizmy odtwarzania, dzięki którym Vista może samoczynnie wyłą- czyć i przywrócić działanie uszkodzonej usługi, podobnie jak wszystkich z nią skojarzonych. Lepsze kopie bezpieczeństwa Nie jest żadną tajemnicą, że programy do tworzenia kopii zapasowych, w które były wyposażone systemy operacyjne Windows XP Home i Windows XP Professional, pozosta- wiały wiele do życzenia i z tego powodu były raczej rzadko używane. Środowisko Windows Vista oferuje nowe służą- ce do tego narzędzie o nazwie Kopia zapasowa systemu Windows, które jest znacznie bardziej przydatne i umożli- wia wykonywanie odpowiednich kopii zarówno na dyskach twardych jak i optycznych, napędach flash podłączanych za pomocą magistrali USB oraz innych rodzajach wymien- nych nośników, a także na udostępnionych dyskach innych komputerów podłączonych do sieci. Tworzenie kopii zapa- sowych może być procesem w pełni zautomatyzowanym, 18 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy możliwe jest również wykonywanie kopii zapasowej obrazu systemu operacyjnego. To ostatnie zapewnia funkcja na- zywana w systemie Vista Windows Complete PC Backup lub też Pełna kopia zapasowa komputera. Umożliwia ona zapisanie całego aktualnego stanu komputera osobistego, dzięki czemu może on zostać w prosty sposób odtworzony w przypadku, gdy nastąpi poważna awaria systemu lub dojdzie do kradzieży komputera. System umożliwia również korzystanie z Centrum kopii zapasowych i przywracania, którego okno zostało przedstawione na rysunku 1.5 i które w jednym miejscu oferuje dostęp do wszystkich narzędzi związanych z wykonywaniem kopii zapasowych i przy- wracaniem danych. Rysunek 1.5. Centrum kopii zapasowych i przywracania Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 19 Edycje systemu Windows Vista Wszyscy, którzy byli nieco zdziwieni istnieniem dwóch różnych wersji systemu Windows XP, czyli edycji Home i Professional, z pewnością zupełnie stracą głowę, gdy przyjdzie im wybrać najbardziej odpowiednią z szeregu wersji systemu Windows Vista. Istnieje bowiem aż pięć różnych edycji Visty, z których każda jest przeznaczona do nieco innych zastosowań: od syste- mów dla niewielkich komputerów rozrywkowych poprzez wersję dla zaawansowanych miłośników multimediów do edycji opra- cowanych z myślą o wykorzystaniu w wielkich środowiskach korporacyjnych. W praktyce do większości domowych zastoso- wań z pewnością wystarczy wersja Windows Vista Home Pre- mium; w przypadku typowych zastosowań firmowych zwykle powinno się wybrać edycję Windows Vista Business, a w dużych przedsiębiorstwach należy pomyśleć o kupnie systemu Windows Vista Enterprise Edition. Poniżej znajdziesz krótki opis każdej z pięciu standardowych wersji oraz podsumowanie najważniej- szych różnic występujących między nimi. Windows Vista Home Basic Jak sama nazwa wskazuje, edycja ta oferuje jedynie najbar- dziej podstawowe funkcje przeznaczone dla domowych maszyn. Została ona opracowana z myślą o uruchamianiu na niedrogich komputerach wyposażonych w podstawowe komponenty i nie oferuje możliwości korzystania z inter- fejsu Windows Aero, nie pozwala nagrywać dysków DVD z materiałami wideo, nie ma również funkcji charaktery- stycznych dla środowiska Media Center. Pozbawiono ją także innych zaawansowanych możliwości, takich jak opcje związane z używaniem komputerów przenośnych, nie ob- sługuje też komputerów typu Tablet PC. Prawdopodobnie z tej wersji systemu Windows Vista zechce skorzystać najmniej użytkowników. 20 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Windows Vista Business Wersja ta jest przeznaczona dla użytkowników pracujących w małych i średnich przedsiębiorstwach. Pozwala korzy- stać z interfejsu Windows Aero, umożliwia używanie kom- puterów typu Tablet PC i oferuje większość funkcji charak- terystycznych dla systemu Windows Vista. Nie jest jednak wyposażona w wiele funkcji związanych z multimediami, takich jak funkcje tworzenia i nagrywania dysków DVD z filmami. Ma natomiast szereg funkcji przeznaczonych dla pracowników działów IT, a więc funkcje dostarczania sieci bezprzewodowej, korzystania z połączeń zdalnego pulpitu, tworzenia kopii zapasowych obrazu systemu i in- ne pozwalające zarządzać sieciami komputerowymi. Windows Vista Home Premium Edycja ta umożliwia używanie interfejsu Windows Aero i obsługuje wszystkie multimedialne funkcje systemu Vista, takie jak tworzenie płyt DVD z materiałami wideo oraz opra- cowywanie pokazów slajdów, i oferuje możliwości zwią- zane z Windows Media Center. System zapewnia również podstawowe funkcje związane z sieciami przewodowymi i bezprzewodowymi, nie pozwala jednak korzystać z na- rzędzi administracyjnych zarządzających sieciami, funkcji dostarczania sieci bezprzewodowej czy możliwości przy- łączenia się do domeny. Nie oferuje także możliwości ko- rzystania z systemu szyfrowania plików EFS (ang. Encryp- ting File System) ani funkcji tworzenia kopii zapasowych obrazu systemu operacyjnego. Windows Vista Enterprise Edition Ta wersja systemu przeznaczona jest do stosowania w wiel- kich środowiskach korporacyjnych i dostępna jest jedynie dla przedsiębiorstw korzystających z programu Software As- surance lub umowy Enterprise Agreement firmy Microsoft. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 21 Edycja oferuje wszystko to co system Windows Vista Bu- siness, a ponadto udostępnia mechanizm sprzętowego szy- frowania danych o nazwie BitLocker Drive Encryption, który wymaga zastosowania fizycznego, sprzętowego klucza szyfrującego oraz odpowiedniego kodu dostępu w celu ochrony woluminów. Wersja ta jest dostarczana w postaci pojedynczego obrazu systemu, który może być zainstalo- wany w całym przedsiębiorstwie z poziomu jednej, cen- tralnej lokalizacji. Windows Vista Ultimate Jak wskazuje sama nazwa, wersja ta jest matką wszystkich innych edycji systemu Vista. Jest wyposażona we wszystkie funkcje i narzędzia obecne w każdej z pozostałych wersji środowiska, a więc ma zarówno komplet narzędzi admini- stracyjnych i sieciowych, właściwych dla różnych edycji biznesowych, jak i wszystkie funkcje multimedialne cha- rakterystyczne dla wersji domowych. Zwróć uwagę, że tak naprawdę istnieje aż osiem różnych wersji systemu operacyjnego Windows Vista. Trzy edycje, które nie zo- stały wymienione powyżej, są sprzedawane wyłącznie poza te- renem Stanów Zjednoczonych. I tak środowisko Windows Vista Starter jest dostępne wyłącznie dla najtańszych komputerów PC sprzedawanych na lokalnych rynkach, mniej ważnych z punktu widzenia firmy Microsoft, a pozostałe dwa, tak zwane wersje N, mają być sprzedawane w krajach Unii Europejskiej. Edycje te są pozbawione niektórych funkcji multimedialnych. W tabeli 1.1 zostały zebrane bardziej szczegółowe informacje na temat różnych wersji systemu Vista. 22 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Tabela 1.1. Porównanie wybranych cech różnych wersji systemu operacyjnego Windows Vista Funkcja Home Basic Nie Enterprise Edition Tak Home Premium Tak Business Tak Tak Nie Nie Tak Tak Tak Nie Nie Tak Nie Nie Tak Tylko klient Nie Tylko klient Tak Host i klient Tak Host i klient Tak Nie Tak Tak Tak Ultimate Tak Tak Tak Tak Host i klient Tak Tak Interfejs Windows Aero Kontrola rodzicielska Windows DVD Maker Funkcje związane z komputerem typu Tablet PC Zdalny pulpit Automatyczne kopie zapasowe Tworzenie kopii zapasowych na urządzeniu sieciowym lub w zdalnym folderze Tworzenie obrazów pulpitów w celu łatwego korzystania z kopii zapasowych i odtwarzania danych Funkcje kopiowania danych w tle (Volume Shadow Copy), automatycznie tworzące kopie bezpieczeństwa w celu łatwego odtwarzania danych Faksowanie i skanowanie Windows Media Center Nie Nie Tak Tak Tak Nie Nie Tak Tak Tak Nie Nie Nie Tak Tak Nie Tak Nie Tak Tak Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 23 Tabela 1.1. Porównanie wybranych cech różnych wersji systemu operacyjnego Windows Vista — ciąg dalszy Funkcja Business Home Basic Nie Home Premium Nie Enterprise Edition Tak Nie Nie Tak Tak Tak Ultimate Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Nie Nie Nie Nie Nie Tak Tak Tak Nie Tak Tak Nie Tak Nie Nie Nie Nie Nie Szyfrowanie danych BitLocker Drive Encryption Możliwość tworzenia tematycznych pokazów slajdów Windows Movie Maker Dostarczanie sieci bezprzewodowej (pozwala administratorom na określenie ustawień bezpieczeństwa po stronie sieci) Szyfrowanie danych Encrypting File System Platforma NAP (nie pozwala na łączenie się z siecią niezabezpieczonych komputerów) Usługa Windows Anytime Upgrade (automatyczne uaktualnienie wersji systemu w trybie online) 24 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Tabela 1.1. Porównanie wybranych cech różnych wersji systemu operacyjnego Windows Vista — ciąg dalszy Funkcja Business Enterprise Edition Tak Ultimate Tak Projekcja sieciowa (pozwala na łączenie się komputera z projektorami sieciowymi za pomocą sieci, w tym również bezprzewodowych) Obszar spotkań w systemie Windows (pozwala na zdalną współpracę za pomocą sieci) Obsługa domen (pozwala na przyłączenie komputera do domeny korporacyjnej) Obsługa zasad grup użytkowników (funkcja przeznaczona dla administratorów, pozwalająca na definiowanie konfiguracji korporacyjnych) Pliki i foldery offline (pozwala użytkownikom na automatyczne synchronizowanie plików i folderów sieciowych) Home Basic Nie Home Premium Tak Tak Możli we tylko przeglą -danie spotkań Nie Tak Tak Tak Tak Nie Tak Tak Tak Nie Nie Tak Tak Tak Nie Nie Tak Tak Tak Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 25 Wymagania sprzętowe System operacyjny Windows Vista ma raczej wygórowane wyma- gania sprzętowe, zdecydowanie większe niż poprzednie wersje systemu Windows. Największe wymagania są związane z wy- dajnością układu graficznego, który musi podołać wyświetlaniu interfejsu Aero, możliwe jest również korzystanie z systemu Win- dows Vista bez używania funkcji związanych z tym interfejsem. Z powodu istnienia tak wielu różnych wersji systemu operacyj- nego Windows Vista, a także ze względu na możliwość używania go bez interfejsu Windows Aero, określenie dokładnych wymagań sprzętowych nie jest łatwe. Aby nieco uprościć sprawę, specjali- ści firmy Microsoft postanowili zdefiniować dwa podstawowe poziomy wymagań: Windows Vista Capable oraz Windows Vista Premium Ready, z których pierwszy określa minimalne parametry komputera, na którym da się uruchomić podstawowe funkcje systemu, drugi zaś określa minimalne wymagania pozwalające korzystać z bardziej zaawansowanych możliwości środowiska. Komputer spełniający jedynie wymogi standardu Windows Vista Capable nie jest w stanie podołać wszystkim funkcjom systemu Windows Vista, w szczególności nie radzi sobie z obsługą inter- fejsu Windows Aero. Komputer osobisty Windows Vista Capable powinien spełniać następujące minimalne wymagania sprzętowe: • 32- lub 64-bitowy procesor taktowany częstotliwością 800 MHz, • 512 MB pamięci RAM, • procesor graficzny obsługujący standard DirectX 9 (zalecana jest też obsługa sterownika WDDM, czyli Windows Display Driver Model) z co najmniej 64 MB pamięci graficznej, choć preferowana jest pamięć o wielkości 128 MB, • dysk twardy o pojemności 20 GB, z co najmniej 15 GB wol- nego miejsca. 26 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Komputer osobisty Windows Vista Premium Ready powinien spełniać następujące minimalne wymagania sprzętowe: • 32- lub 64-bitowy procesor taktowany częstotliwością 1 GHz, • 1 GB pamięci RAM, • procesor graficzny obsługujący standard DirectX 9 i sterow- nik WDDM, obsługa Pixel Shader 2.0, obsługa 32 bitów na piksel, pamięć graficzna o wielkości co najmniej 128 MB, • dysk twardy o pojemności 40 GB, z co najmniej 15 GB wolego miejsca, • napęd dysków DVD-ROM. Oczywiście im lepszy sprzęt, tym lepiej, dobrym pomysłem jest zatem zastosowanie jak najbardziej wydajnych elementów. Indeks wydajności systemu Windows Windows Vista został wyposażony w system oceniania wydajności komputera, który może na początku być dla Ciebie pewną zagad- ką. Możesz w końcu zacząć się zastanawiać, czemu ma on właści- wie służyć, skoro udało Ci się już uruchomić system Windows Vista na swoim sprzęcie. W gruncie rzeczy narzędzie to nie zostało opracowane w celu sprawdzenia, czy Twój komputer radzi sobie z uruchomieniem systemu Windows Vista. Jego zadaniem jest raczej poinformowa- nie Cię, czy sprzęt będzie w stanie podołać wymaganiom innych programów. Idea działania narzędzia opiera się na założeniu, że twórcy oprogramowania będą przypisywać swoim aplikacjom pewne poziomy, a użytkownicy będą kupować tylko te programy, które będą w stanie uruchomić na swoim sprzęcie zgodnie z oceną dokonaną przez system sprawdzania wydajności komputera. Wyższe noty odpowiadają tu oczywiście lepszej wydajności. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 27 W teorii rozwiązanie to jest naprawdę świetne. Nie ma jednak pewności, czy również w praktyce będzie ono dobrze funk- cjonować, ponieważ twórcy oprogramowania, w tym sama fir- ma Microsoft, nie zaczęli jeszcze oceniać swoich aplikacji zgod- nie ze standardem narzucanym przez ten system. Nie do końca jasne są także kryteria, którymi kieruje się narzędzie przy ocenie wydajności komputera. Jak można zauważyć na rysunku 1.6, poszczególne komponenty sprzętowe przykładowej maszyny mo- gą zostać ocenione dość wysoko, w okolicach 4 czy 5 punktów w sześciostopniowej skali, a ostateczny wynik testu wypada dość słabo, bo zaledwie na poziomie oceny 3. Skąd ta rozbieżność? Cóż, system Windows Vista automatycznie przyjmuje najniższą osią- gniętą notę jako końcową ocenę wydajności komputera. Rysunek 1.6. Narzędzie do oceny wydajności komputera 28 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Niezależnie od tego, czy okaże się to do czegoś przydatne, czy też nie, z pewnością zechcesz sprawdzić, jak system Windows Vista oceni wydajność Twojego komputera. W tym celu z menu Start wybierz polecenie Panel sterowania, w oknie panelu sko- rzystaj z łącza System i konserwacja, a następnie kliknij łącze In- formacje wydajności i narzędzia. Pulpit Podobnie jak inne nowoczesne systemy operacyjne, takie jak Mac OS X, Unix czy starsze wersje systemu Windows, korzystające z graficznego interfejsu użytkownika, czyli tak zwanego GUI (ang. Graphical User Interface), środowisko Windows Vista stosuje pew- nego rodzaju wyobrażenie pulpitu, na którym mogą się znajdować okna i foldery plików. Za wyświetlanie pulpitu i wykonywanie związanych z nim operacji jest w systemie Windows odpowie- dzialny program o nazwie Eksplorator Windows (explorer.exe). Na rysunku 1.7 został przedstawiony pulpit środowiska Windows Vista wraz z najważniejszymi umieszczonymi na nim elemen- tami interfejsu. Liczby na rysunku wskazują niektóre ze specjal- nych ikonek i przycisków, które mogą być widoczne na pulpicie, a pod rysunkiem znajduje się krótki opis tych elementów. 1. Przeciągnięcie plików do Kosza pozwala na usunięcie ich z systemu. Aby odtworzyć usunięte pliki, powinieneś otwo- rzyć Kosz, znaleźć w nim odpowiednie dane, a następnie je przywrócić. 2. Folder umożliwia porządkowanie plików danych. 3. Przycisk Start umożliwia dostęp do poleceń i aplikacji za- instalowanych w systemie. 4. Pasek Szybkiego uruchamiania oferuje szybki dostęp do najczęściej używanych programów. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 29 Rysunek 1.7. Wygląd pulpitu systemu Windows Vista 5. Umieszczenie wskaźnika myszy nad przyciskiem okna wi- docznym na pasku zadań powoduje wyświetlenie minia- turki przedstawiającej bieżącą zawartość okna. 6. Pasek zadań zawiera przyciski wszystkich działających aplikacji, paski narzędzi oraz obszar powiadomień. 7. Obszar powiadomień (znany również pod angielską na- zwą System Tray) zawiera kontrolkę zegara oraz przydatne ikonki informujące o uruchomionych programach i usłu- gach działających w tle. 8. Skróty do plików, folderów i programów znajdujących się w innych miejscach w systemie. Skróty wskazujące na ele- menty można łatwo odróżnić od zwykłych ikonek, gdyż w przeciwieństwie do nich na ikonkach skrótów wyświe- tlany jest zawsze symbol niewielkiej zakrzywionej strzałki. 30 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy 9. Na pulpicie można umieszczać skróty do innych kompu- terów podłączonych do tej samej sieci. 10. Zawartość otwartego folderu jest wyświetlana w oknie. 11. Pasek boczny służy do wyświetlania gadżetów. 12. Gadżety są niewielkimi aplikacjami, które umożliwiają wy- świetlanie zmieniających się informacji, takich jak wyniki notowań giełdowych czy wiadomości pochodzące ze źró- deł RSS. Operacje typu „wskaż i kliknij” System Windows Vista oferuje możliwość dostosowania kilku ustawień, które mają wpływ na sposób, w jaki środowisko reaguje na kliknięcia przycisków myszy. Standardowa konfiguracja, czyli ta, która funkcjonuje bezpośrednio po instalacji, jest zgodna z działaniem innych systemów operacyjnych i jako taka powin- na być dobrze znana większości użytkowników komputerów. Jeśli jednak zdecydujesz się na zmianę niektórych ustawień znaj- dujących się w oknie dialogowym Opcje folderów (Panel sterowa- nia/Wygląd i personalizacja/Opcje folderów), system Windows mo- że reagować nieco inaczej. Jeżeli dopiero zaczynasz korzystać z komputera i nie miałeś wcześniej do czynienia z graficznymi interfejsami użytkownika, mogą Ci się przydać zamieszczone poniżej informacje: • Komputery osobiste są zwykle dostarczane z dwu- lub trzy- przyciskową myszą, istnieją jednak również inne urządzenia wskazujące, takie jak touchpady (stosowane powszechnie w komputerach przenośnych), trackballe, pióra świetlne i tablety. Wiele myszy jest też wyposażonych w rolkę uła- twiającą przewijanie stron i zawartości okien. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 31 • Kliknięcie obiektu oznacza przesunięcie wskaźnika myszy do obszaru odpowiedniego obiektu widocznego na ekranie, a następnie naciśnięcie i zwolnienie jej lewego przycisku. • Dwukrotne kliknięcie to szybkie wykonanie dwóch nastę- pujących bezpośrednio po sobie kliknięć obiektu lewym przyciskiem myszy. Powolne dwukrotne kliknięcie nie odnosi tego samego skutku. • Kliknięcie prawym przyciskiem myszy oznacza kliknięcie obiektu wykonane przyciskiem znajdującym się z prawej strony urządzenia. • W przypadku korzystania z urządzenia wskazującego wy- posażonego w trzy lub większą liczbę przycisków do wyko- nania opisanych powyżej czynności należy zawsze używać przycisków głównych położonych z lewej i prawej strony, dobrze jest też zapoznać się z dokumentacją dostarczoną przez producenta sprzętu, aby poznać funkcje pozostałych elementów kontrolnych urządzenia. Działanie środkowego przycisku można zwykle skonfigurować w taki sposób, aby użycie go wywoływało jakąś akcję, taką jak dwukrotne kliknięcie, wycięcie lub wklejenie obiektu, wstawienie wy- branego zwrotu do wiadomości poczty elektronicznej itp. Okna i menu Każde otwarte okno zawiera ramkę oraz zestaw standardowych elementów dekoracyjnych i narzędzi, tak jak zostało to pokaza- ne na rysunku 1.8. Aby przenieść okno z jednego miejsca na inne, należy kliknąć jego pasek tytułowy i odpowiednio przeciągnąć wskaźnik myszy. Skład zestawu kontrolek i funkcji dostępnych w oknie jest ściśle uzależniony od aplikacji lub narzędzia, które otwiera to okno. Na rysunku 1.8 zostało na przykład przedstawione 32 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Rysunek 1.8. Elementy standardowego okna: pasek tytułu, przyciski kontrolne okna, menu oraz obszar roboczy, który można przewijać być może najbardziej skomplikowane okno folderu ze wszystkich okien, z którymi będziesz miał do czynienia w czasie korzystania ze środowiska Windows Vista. 1. Pasek adresu, który wyświetla informacje o otwartym fol- derze. 2. Pasek narzędzi specyficzny dla aplikacji. 3. Okienko nawigacji (tylko w programie Eksplorator Win- dows). 4. Okienko szczegółów (tylko w programie Eksplorator Win- dows). W przypadku wielu innych aplikacji obszar ten jest zajęty przez pasek stanu, który zawiera informacje na temat zawartości okna. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 33 5. Pasek przewijania. Kliknięcie tego przycisku powoduje przewinięcie okna o jedną linię w dół; przytrzymując przy- cisk myszy, można szybko przewinąć okno. 6. Przeciągnięcie tego elementu umożliwia szybkie przejście do odpowiedniego miejsca w oknie lub dokumencie. 7. Przeciągnięcie narożnika okna pozwala zmienić jego wy- miary. 8. Pasek wyszukiwania. Jest dostępny w oknach niektórych aplikacji, takich jak Eksplorator Windows i Internet Explo- rer, w innych jednak próżno go szukać. 9. Kliknięcie tego przycisku powoduje zamknięcie okna. 10. Kliknięcie tej kontrolki umożliwia zmaksymalizowanie okna (wypełnienie nim całego ekranu). 11. Kliknięcie tego przycisku umożliwia zminimalizowanie okna (sprowadzenie go do postaci przycisku na pasku za- dań). 12. Ten przycisk umożliwia odświeżenie zawartości bieżącego okna. Kontrolka ta jest dostępna w oknach niektórych apli- kacji, takich jak Eksplorator Windows i Internet Explorer. 13. Ta kontrolka umożliwia przeglądanie historii aktualnego okna, a więc wyświetlanie listy folderów, które otwierałeś wcześniej za pomocą programu Eksplorator Windows. Przy- cisk jest dostępny w oknach niektórych aplikacji, takich jak Eksplorator Windows i Internet Explorer. W przypadku większości typów okien możliwa jest zmiana ich rozmiarów, co oznacza, że da się je powiększać i pomniejszać zarówno w pionie, jak i w poziomie. W tym celu należy po pro- stu chwycić krawędź lub narożnik obiektu i rozpocząć przecią- ganie wskaźnika myszy w wybranym kierunku. Dostępne są również dwa wygodne skróty pozwalające minimalizować i mak- 34 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy symalizować okna. Kliknięcie przycisku maksymalizowania, czyli środkowej kontrolki widocznej w prawym górnym narożniku większości okien, powoduje takie powiększenie okna, aby zaj- mowało cały obszar ekranu. Nie da się w żaden sposób przesu- nąć zmaksymalizowanego okna ani zmienić jego rozmiarów. Skorzystanie z przycisku minimalizowania, będącego pierwszym z przycisków kontrolnych okna, skutkuje z kolei usunięciem okna z pola widzenia, przez co dostępne jest ono jedynie w postaci przycisku widocznego na systemowym pasku zadań. Minimali- zowanie okien jest doskonałym sposobem pozbycia się okna z pulpitu bez konieczności całkowitego zamykania go. Jeśli zostaną spełnione określone warunki, w oknie może być wi- doczny jeden lub dwa paski przewijania, z których jeden może się znajdować w dolnej części okna, a drugi przy jego prawej krawędzi. Elementy te pozwalają przewijać widok okna, dzięki czemu da się przeglądać całą jego zawartość. Nowym użytkow- nikom systemu ich sposób działania może się na początku wy- dawać dość nieintuicyjny, ponieważ przesunięcie belki przewijania w jednym kierunku powoduje przemieszczenie się zawartości okna w kierunku przeciwnym. Spójrz jednak na to w taki sposób: belka przewijania nie przesuwa zawartości, lecz tak zwany wizjer (ang. viewport). Pomocne może tu być wyobrażenie sobie bardzo długiego dokumentu wydrukowanego za pomocą czcionki o bar- dzo niewielkim rozmiarze. Przesuwanie belki przewijania jest jak przemieszczanie szkła powiększającego nad takim dokumen- tem. Przesunięcie szkła w dół powoduje wrażenie, jakby cały do- kument przemieszczał się w górę. Jeśli na ekranie widocznych jest wiele jednocześnie otwartych okien, tylko jedno jest oknem aktywnym. Aktywne okno znajduje się zwykle na wierzchu, czyli nad wszystkimi pozostałymi oknami. Interfejs Windows Vista Aero Glass pozwala na wyświetlanie prze- zroczystych ramek okien, dlatego przez ramkę aktywnego okna mo- żesz zobaczyć inne okna umieszczone pod nim. Określenie, które Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 35 z okien jest aktywne, może czasami sprawić w środowisku Win- dows Vista spory kłopot, zwłaszcza gdy okna rozmieszczone są obok siebie. Jest tak, ponieważ interfejs Aero Glass nie zawsze jed- noznacznie wyróżnia ramkę i pasek tytułowy aktywnego okna spośród wszystkich elementów widocznych na ekranie. Aktywne okno jest jedynym, które reaguje na naciskanie klawiszy, lecz każ- de z okien jest w stanie reagować na kliknięcia myszy. Aby sprawić, by wybrane okno było aktywne, po prostu kliknij jego dowolny widoczny fragment, a zostanie ono natychmiast przeniesione na wierzch. Jednak klikając wybrane okno, uważaj, gdyż Twoje dzia- łanie może mieć dalej idące skutki i spowodować coś więcej niż tylko aktywowanie okna. Jeśli na przykład klikniesz przycisk wi- doczny w nieaktywnym oknie, nie tylko aktywujesz to okno, lecz również wywołasz akcję związaną z wybraniem przycisku. Istnieją trzy inne metody aktywowania okna. Pierwszą z nich jest kliknięcie widocznego na pasku zadań przycisku okna, które chcesz uaktywnić; spowoduje to natychmiastowe przeniesienie wybranego okna na wierzch. Jeśli jest ono zminimalizowane (a więc niewidoczne na ekranie), zostanie ponownie wyświetlone (czyli przywołane) w rozmiarze, jaki miało przed minimalizacją. Inną metodą jest skorzystanie z funkcji Przerzucanie okien. Aby z niej skorzystać, powinieneś przytrzymać klawisz Alt, a następ- nie nacisnąć klawisz Tab. Spowoduje to wyświetlenie na ekranie miniaturek wszystkich otwartych okien. Przytrzymaj klawisz Alt i naciskaj klawisz Tab aż do momentu podświetlenia miniaturki okna, które chcesz aktywować, a następnie zwolnij obydwa klawisze, a wybrane okno zostanie przywołane na ekran i będzie znajdowało się ponad pozostałymi. Sposób korzystania z funkcji Przerzucanie okien 3W jest bardzo podobny. W tym celu należy przytrzymać klawisz opatrzony logo Windows i nacisnąć klawisz Tab, a na ekranie pojawią się wszystkie otwarte okna w postaci trójwymiarowego stosu. Poszczególne elementy stosu możesz prze- suwać, przytrzymując klawisz Windows i korzystając z klawisza Tab, a gdy odszukasz odpowiednie okno, wystarczy, że zwolnisz 36 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy obydwa klawisze. Na rysunku 1.9 zostało przedstawione działa- nie funkcji Przerzucanie okien, a na rysunku 1.10 pokazano sposób używania funkcji Przerzucanie okien 3W. Rysunek 1.9. Przechodzenie do odpowiedniego okna za pomocą funkcji Przerzucanie okien Rysunek 1.10. Przełączanie okien przy użyciu funkcji Przerzucanie okien 3W, która jest dostępna wyłącznie wtedy, gdy korzystasz z interfejsu Aero Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 37 W danej chwili aktywne może być tylko jedno okno, a w nim może być aktywna tylko jedna kontrolka (taka, jak pole tekstowe, przycisk, pole wyboru lub inny element kontrolny). Różne rodzaje kontrolek w różny sposób sygnalizują swoją aktywność: na przy- kład w przypadku przycisków i pól wyboru wyświetlana jest za pomocą linii przerywanej ramka otaczająca element. Aktywne pole tekstowe nie różni się wizualnie od pola nieaktywnego, ale tylko w nim jest widoczny migający kursor, czyli punkt wprowadzania. Aby uaktywnić inną kontrolkę niż bieżąca, należy po prostu klik- nąć jej obszar lub skorzystać z klawisza Tab; przejście w odwrot- nym kierunku realizowane jest za pomocą kombinacji klawiszy Shift+Tab. Zarówno zupełnie nowych, jak i całkiem doświadczonych użyt- kowników komputerów denerwuje częsta sytuacja, gdy próbują coś napisać w oknie i nie odnosi to żadnego skutku. Problem zazwyczaj polega jedynie na tym, że aktywne jest nie to okno, z którego chcą skorzystać. Zdarzało mi się widzieć doświadczo- nych stenotypistów, którzy wpisywali całe zdanie bez patrzenia na ekran komputera tylko po to, aby po chwili przekonać się, że ich praca poszła na marne, gdyż zapomnieli wcześniej kliknąć odpowiednie okno. To jeszcze nie wszystko, bo nawet jeśli wła- ściwe okno znajduje się na wierzchu i jest aktywne, może się zda- rzyć, że aktywna jest w nim nieodpowiednia kontrolka lub też element menu. Niektóre okna można skonfigurować w taki sposób, aby zawsze znajdowały się na wierzchu. Oznacza to, że w każdej sytuacji przesłaniają one wszystkie inne okna otwarte w systemie, nawet wówczas, gdy nie są aktywne. Typowymi przykładami takich elementów mogą być unoszące się paski narzędzi, pasek zadań i niektóre okna pomocy. Jeżeli na ekranie są wyświetlane dwa okna tego rodzaju, zachowują się one względem siebie dokład- nie tak jak standardowe okna systemu, czyli jedno z nich — to, 38 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy które jest aktywne — może przesłaniać drugie. Obydwa są jednak zawsze widoczne niejako na ich własnej warstwie, znajdującej się na wierzchu, ponad wszystkimi innymi, zwykłymi oknami. Szczególnym przypadkiem jest również sam pulpit systemu. Mimo że może być aktywny, nigdy nie może pojawić się nad innym oknem. Zatem aby uzyskać dostęp do jakiegoś elementu znajdują- cego się na pulpicie, musisz zminimalizować wszystkie otwarte okna, przytrzymując klawisz oznaczony logo Windows i naciskając klawisz litery D, lub też tymczasowo ukryć wszystkie działające aplikacje, wybierając przycisk Pokaż pulpit, który jest widoczny na pasku Szybkiego uruchamiania. Możesz też spróbować po prostu zminimalizować bieżące okno, lecz w niektórych przypad- kach spowoduje to jedynie przejście do następnego otwartego okna, które musisz zminimalizować, i tak dalej, aż pojawi się Twój upragniony pulpit. Wiele okien ma pasek menu, który zwykle zawiera standardowy zestaw pozycji, takich jak Plik, Edycja, Widok, Narzędzia i Pomoc, jak również elementy charakterystyczne dla konkretnej aplikacji. Kliknięcie tytułu menu powoduje wyświetlenie jego zawartości, a wywołanie odpowiedniego polecenia następuje po kliknięciu właściwej pozycji. Każda z pozycji menu, przy której widoczny jest niewielki symbol strzałki skierowanej w prawo, oznacza na- stępne kaskadowe menu, zawierające nowe pozycje. Ogólnie rzecz biorąc, wybranie pozycji z głównego menu powoduje rozwinię- cie odpowiedniego menu ku dołowi, a kolejne poziomy menu kaskadowego otwierają się z prawej strony, jeśli tylko na ekranie jest odpowiednio dużo miejsca. Jeżeli brakuje powierzchni, system Windows rozwija je z przeciwnej strony. Aby opuścić menu, powinieneś po prostu kliknąć gdzieś poza jego obszarem. Użytkownicy starszych wersji systemu Windows mogą być tro- chę zaskoczeni brakiem menu, które w narzędziach, takich jak Eksplorator Windows i Internet Explorer, zostały zastąpione nowymi paskami narzędzi. Nowe paski praktycznie w zupełności Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 39 przejęły w tych programach rolę klasycznych menu, z którymi mogłeś mieć wcześniej do czynienia. Jeżeli jednak jesteś zdecy- dowanym zwolennikiem starego menu, nadal możesz z niego korzystać. Wystarczy, że naciśniesz klawisz Alt lub F10, a Twoje ulubione pozycje menu w magiczny sposób pojawią się w oknie. Każde okno jest również wyposażone w specjalne menu sterują- ce, ukryte w okolicach lewego górnego narożnika paska tytułu, czyli górnej części okna, zawierającej jego nazwę lub nazwę wy- świetlanego pliku. Z menu kontrolnego możesz skorzystać, kli- kając wspomniany narożnik okna, naciskając kombinację klawiszy Alt+Spacja bądź też klikając prawym przyciskiem myszy pasek tytułowy lub przycisk okna widoczny na pasku zadań. Menu za- wiera polecenia maksymalizacji, minimalizacji i zamknięcia okna, a więc te same funkcje, które są przypisane do przycisków sterujących, znajdujących się w prawym górnym narożniku okna, a także pozycje odpowiedzialne za zmianę jego rozmiarów i po- łożenia bez konieczności używania myszy. Zastosowanie tych poleceń pozwala zatem zmienić wielkość okna i miejsce, w którym się znajduje, wyłącznie za pomocą klawiatury. Również okno wiersza poleceń, które możesz otworzyć, wpisując słowo command lub skrót cmd w polu wyszukiwania menu Start i naciskając kla- wisz Enter, ma swoje menu kontrolne. Dostęp do niektórych pole- ceń menu charakterystycznych dla tego okna można uzyskać, klikając dowolny punkt należący do jego obszaru prawym przy- ciskiem myszy. Wśród pozycji menu znajdują się funkcje umoż- liwiające korzystanie ze Schowka w celu wykonywania operacji wycinania, kopiowania i wklejania tekstu, jak również polece- nia pozwalające określić rozmiar stosowanej czcionki i ustawie- nia związane z paskiem narzędzi, jeśli taki występuje. Jeśli jed- nak wybierzesz dla okna wiersza poleceń Tryb szybkiej edycji, kliknięcie jego obszaru prawym przyciskiem myszy spowoduje wklejenie zawartości Schowka do dowolnego programu, który będzie uruchomiony w tym oknie. 40 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Pliki, foldery i dyski Pliki stanowią podstawowe zbiory danych, które mogą być trwale przechowywane na komputerze. Można je porządkować, umiesz- czając w folderach, które są przechowywane na dysku. W syste- mach operacyjnych DOS i Unix oraz we wcześniejszych wersjach środowiska Windows foldery są częściej nazywane katalogami, ale obydwu tych określeń można w gruncie rzeczy używać wy- miennie. W tym podrozdziale zostaną przedstawione najważ- niejsze pojęcia związane z systemem plików, w tym podstawowe zasady związane z nazywaniem plików i dysków oraz informacje dotyczące typów plików. Nazwy dysków Podobnie jak każda poprzednia wersja systemu Windows, Vista odziedziczyła po systemie DOS prostą konwencję nazywania dysków. Napędy są nazywane za pomocą pojedynczych liter al- fabetu i występującego po nich znaku dwukropka (:): • A: — reprezentuje w systemie pierwszą stację wymiennych dyskietek (zwykle dyskietek 3,5-calowych); • B: — reprezentuje drugą stację dyskietek, jeśli została za- montowana w komputerze; • C: — reprezentuje pierwszy napęd dysku twardego lub pierwszą partycję pierwszego dysku twardego; • D: — często reprezentuje napęd dysków DVD-ROM lub CD-ROM, może też jednak określać dodatkowy dysk twardy, dodatkową partycję lub inny napęd przenośny; • E: do Z: — reprezentują dodatkowe napędy dysków twar- dych, napędy DVD-ROM lub CD-ROM, pamięci flash podłączane za pomocą uniwersalnej magistrali szeregowej (gniazda USB), urządzenia przenośne, takie jak napędy ZIP lub Jaz, bądź też mapowane napędy sieciowe. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 41 Standardowo kolejnym dyskom są przypisywane następujące po sobie litery alfabetu, jednak w przypadku większości napę- dów da się zmienić to przypisanie, dzięki czemu możliwe jest na przykład używanie dysku oznaczonego literą N:, nawet gdy nie ma napędu M:. Ścieżki dostępu Foldery zawierające pliki są przechowywane na dysku w hierar- chicznym porządku i mogą być odpowiednio zagnieżdżane, przy czym liczba poziomów hierarchii katalogów nie jest w żaden sposób ograniczona. System plików na każdym dysku zaczyna się od katalogu główne- go, stanowiącego najwyższy poziom struktury i reprezentowane- go przez pojedynczy znak odwrotnego ukośnika (ang. backslash, czyli znak \_). W związku z tym zapis C:\_ oznacza główny ka- talog na dysku C:. Każdy dodatkowy, zagnieżdżony katalog jest w zapisie umieszczany bezpośrednio po swoim folderze macie- rzystym, a poszczególne elementy takiego „zdania” są rozdziela- ne znakami odwrotnego ukośnika. Zapis C:\_Windows\_System\_ Color oznacza zatem katalog o nazwie Color, który znajduje się w folderze System, a ten z kolei wchodzi w skład katalogu Windows umieszczonego na dysku C:. W ten właśnie sposób, za pomocą jednego ciągu znaków składającego się z kolejnych nazw kata- logów, można zapisać ścieżkę dostępu do dowolnego folderu w sposób zawsze jednoznaczny. Ścieżka może być bezwzględna, a więc zawsze zaczynać się od litery dysku, lub też mieć charakter względny, czyli odnosić się do pewnego katalogu bieżącego. Pojęcie katalogu bieżącego jest czymś mocno zdezaktualizowanym w przypadku systemu Win- dows Vista, zresztą podobnie jak w przypadku nieco starszych systemów operacyjnych: Windows NT, Windows 2000 i Win- dows XP, a jedynym wyjątkiem od tej reguły są polecenia wpi- 42 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy sywane z wiersza poleceń. Każde okno wiersza poleceń ma przy- pisany pewien aktywny folder, do którego polecenie jest kiero- wane. Jeśli zatem bieżącym katalogiem jest folder C:\_Windows i wpisane zostanie polecenie DIR, czyli polecenie wyświetlenia zawartości folderu, na ekranie pojawi się lista plików i katalogów znajdujących się w tym folderze. Jeżeli wprowadzisz następnie polecenie CD Cursors, bieżącym katalogiem stanie się folder C:\_ Windows\_Cursors. To, że po poleceniu CD nie jest konieczne podawanie pełnej ścieżki dostępu do katalogu, stanowi doskonały przykład wykorzystania ścieżki względnej. Szczególnymi typami ścieżek względnych są ścieżki określone za pomocą jednej lub większej liczby kropek. Nazwy . oraz .. od- noszą się odpowiednio do bieżącego katalogu i jego folderu ma- cierzystego, czyli katalogu, który go zawiera. W przedstawionym powyżej przykładzie katalogiem macierzystym dla C:\_Windows\_ Cursors jest oczywiście folder C:\_Windows. Wpisanie polecenia CD .. w katalogu C:\_Windows powoduje, że bieżącym folderem staje się po prostu C:\_. Zastosowanie większej liczby kropek (na przykład trzech), które było dopuszczalne w poprzednich wersjach systemu, nie jest już możliwe w środowiskach Windows XP i Win- dows Vista. Graficznym odpowiednikiem zapisu .. jest znajdujący się na paskach wielu typowych okien dialogowych przycisk oznaczony obrazkiem przedstawiającym żółty folder z niewielkim symbolem zakrzywionej strzałki. Lewa część okna programu Eksplorator Windows (tak zwane Okienko nawigacji) zawiera standardowo hierarchiczny widok struktury drzewa katalogów należących do systemu plików. Struktura drzewa ułatwia poruszanie się po wszystkich folderach wchodzących w skład systemu, ponieważ oferuje prostą i logiczną reprezentację graficzną hierarchii danych środowiska. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 43 Ścieżki dostępu do zasobów sieciowych Do plików znajdujących się w dowolnym udostępnionym zasobie sieciowym możesz się odwoływać za pomocą ścieżek utworzonych zgodnie z uniwersalną konwencją nazw (ang. Universal Naming Convention, w skrócie UNC), która jest bardzo podobna do zapisu stosowanego w przypadku ścieżek dostępu, opisanych w po- przednim punkcie. Pierwszym składnikiem ścieżki dostępu UNC jest poprzedzona dwoma znakami odwrotnego ukośnika (\_\_) nazwa komputera lub urządzenia, na którym został umieszczony plik. Drugim elementem jest nazwa udostępnionego na nim udziału. W dalszej części ścieżki znajduje się ciąg znaków okre- ślających nazwy kolejnych zagnieżdżonych folderów, w których umieszczono docelowy element, będący plikiem lub katalogiem. Na przykład ścieżka UNC \_\_stacjonarny\_o\_nasz\_dagmara.txt od- nosi się do pliku o nazwie dagmara.txt, umieszczonego w folde- rze nasz, który znajduje się na dysku O: (udostępnionego jako o) komputera o nazwie stacjonarny. Krótkie i długie nazwy Systemy operacyjne DOS i Windows 3.1, będące poprzednikami systemów Windows 95 i Windows NT, pozwalały korzystać z nazw plików składających się z maksymalnie ośmiu znaków oraz trzech znaków rozszerzenia, a więc dopuszczały jedynie takie nazwy jak nowyplik.txt. Maksymalna możliwa długość ścieżki dostępu mogła wynosić 80 znaków (więcej informacji na temat ścieżek dostępu znajdziesz w punkcie zatytułowanym „Ścieżki dostępu”, znajdującym się we wcześniejszej części niniejszego podrozdziału). Dopuszczalne w nich były wszystkie standardowe znaki alfanumeryczne i każda dowolna kombinacja liter, cyfr, znaków rozszerzonego standardu ASCII o kodach większych niż 127 oraz następujących znaków specjalnych: $ ^ ` - _ @ ~ ! ( ) # 44 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Niedozwolone były znaki spacji. System Windows Vista pozwala korzystać z długich nazw plików i folderów, składających się z maksymalnie 260 znaków i zawie- rających znaki spacji oraz następujące znaki specjalne: $ ^ ` - _ @ ~ ! ( ) # + , ; = [ ] . Nazwą pliku może zatem być na przykład następujący ciąg zna- ków: Zdjęcie mojego bratanka.jpg, a w dodatku plik taki może być umieszczony w folderze o nazwie: Fotografie rodzinne. Co więcej, również długość rozszerzeń nazw plików nie jest już ograniczona do trzech znaków, a więc możliwe jest stosowanie rozszerzeń w rodzaju html, różniących się nieco od stosowanych wcześniej htm. Więcej informacji na temat typów plików i ich rozszerzeń znajdziesz w następnym punkcie tego podrozdziału. Maksymalna długość prawidłowej ścieżki dostępu w środowisku Windows Vista jest uzależniona od używanego systemu plików, a więc tego, czy jest to system FAT czy NTFS. Typy plików i ich rozszerzenia Większość plików posiada rozszerzenie nazwy składające się zwykle z trzech liter, które znajdują się bezpośrednio po ostatniej kropce należącej do nazwy pliku. Oto najczęściej spotykane roz- szerzenia nazw plików: .xls .txt .html Arkusz kalkulacyjny programu Excel. Plik tekstowy, który można edytować w Notatniku. Plik zapisany w języku znaczników hipertekstowych HTML (ang. HyperText Markup Language), bardziej znany pod na- zwą strony sieci WWW. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 45 .jpg Plik obrazu zapisanego w formacie JPEG, wykorzystywany często do przechowywania fotografii cyfrowych. Mimo że każdy z tych typów plików służy do przechowywania całkowicie różnych rodzajów danych i jest zupełnie odmienny od pozostałych, to jedyną cechą pozwalającą systemowi Win- dows na ich rozróżnienie są właśnie ich rozszerzenia. Sposób określenia przez środowisko typu danego pliku jest bardzo ważny z kilku powodów, wśród których najważniejszym jest to, że stanowi to podstawę do połączenia dokumentu z aplikacją użytą do jego utworzenia. Na przykład, gdy dwukrotnie klik- niesz plik o nazwie osioł.html, środowisko Windows wyszuka w rejestrze systemowym jego rozszerzenie, a następnie otworzy go za pomocą standardowej przeglądarki stron WWW. Jeśli zmienisz nazwę pliku na osioł.jpg, zmieni się również odpowied- nie połączenie i system spróbuje otworzyć plik w standardowym programie graficznym, niezależnie od tego, jak mało sensowne może Ci się wydawać to działanie. Wniosek, który z tego płynie, jest następujący: rozszerzenie pliku nie jest pewnym wyznacznikiem typu danych niezależnie od tego, jak bardzo polega na nim system Windows Vista. Sprawę pogarsza to, że znane rozszerzenia plików są przez środowisko Vista standardowo ukrywane przed użytkownikiem, a rozsze- rzenia nierozpoznawane są prezentowane w całej krasie. Możesz to na przykład sprawdzić, zmieniając nazwę pliku osioł.xyz na osioł.txt. Tego typu zmiana rozszerzenia spowoduje, że po prostu zniknie ono z nazwy pliku i nie będzie wyświetlane w oknie pro- gramu Eksplorator Windows. Spróbuj też rozróżnić pliki osioł.txt oraz osioł.doc, gdy system ukrywa ich rozszerzenia. Aby spowo- dować wyświetlanie wszystkich rozszerzeń w systemie Win- dows Vista, skorzystaj z polecenia Panel sterowania/Wygląd i per- sonalizacja/Opcje folderów, w oknie opcji wybierz zakładkę Widok, a następnie usuń zaznaczenie opcji Ukryj rozszerzenia znanych typów plików. 46 | Windows Vista. Leksykon kieszonkowy Aby poznać wszystkie rozszerzenia plików skonfigurowane w systemie, skorzystaj z polecenia Start/Programy domyślne/Skojarz typ pliku lub protokół z programem. W oknie ustawiania skojarzeń zobaczysz listę wszystkich typów plików wraz z ich opisami i nazwami programów, które są z nimi połączone. Aby dla dowol- nego typu pliku zmienić aplikację, która jest standardowo uru- chamiana, kliknij przycisk Zmień program…, a następnie wybierz nową aplikację, z którą ma być skojarzony dany typ pliku. Rozdział 1. Wiadomości podstawowe | 47\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Windows_Vista__Leksykon_kieszonkowy-ksiazkaRO/p0012347i001" target="_blank" title="Windows Vista. Leksykon kieszonkowy [Preston Gralla] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Windows Vista. Leksykon kieszonkowy [Preston Gralla] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gdzie Kupić Dianabol W Podlaskie Polska? | Ciało Budynek Podlaskie Polska\nReviews » Steroids » Gdzie Kupić Dianabol W Podlaskie Polska?\nChoć stosowanie sterydów lekkoatletycznego zysk został nielegalne w Podlaskie Polska, od 1990 roku, wiele rodzajów narkotyków są wciąż szeroko dostępne do zakupu. Methandrostenolone jest wśród najpopularniejszych tych substancji.\nDawniej Dianabol, kraje takie jak Rosja, Tajlandia, Meksyk i Polska rozpowszechniać go do nabywców w Stanach Zjednoczonych. Jednak jak wzrost liczby podrobionych tabletki są w obiegu, jest ważne, aby wiedzieć, gdzie kupić Dianabol bezpiecznie w Podlaskie Polska.\nSprzedam sterydy Dianabol z Podlaskie Polska\nPomagamy setki lub tysiące naszych klientów od Podlaskie Polska Aby uzyskać wysokiej jakości Dianabol na niski koszt i inne sterydy lub Kulturystyka Suplementy.\nKliknij tutaj, aby kupić Dianabol w Podlaskie Polska\nKup Dianabol Online z Podlaskie Polska\nPozwala to również na transakcji pomiędzy kupującymi i sprzedającymi do i z dowolnego miejsca w świecie, w tym Podlaskie Polska. Ponieważ istnieje mnóstwo sklepów online, które dostarczają wszystkie rodzaje sterydy w konkurencyjnych cenach, to odpowiedzialność kupującego zdecydować, który z nich jest odpowiedni dla niego lub dla niej.\nKupię Dianabol w Podlaskie Polska apteki\nNa receptę osoby można kupić Dianabol z apteki w Podlaskie Polska, wiedząc, że lek ma obchodzić i rozproszonych profesjonalnie.\nTo może złagodzić wszelkie wątpliwości co do źródła produktu i czy nie jest to uzasadnione. Jednak nie jest dostępny w sprzedaży over-the-counter w Podlaskie Polska, więc Kupujący musi mieć uzasadnione recepty wobec używać ten metoda – czyniąc go bezużytecznym do średnią kulturysta. Większość ludzi szukających lek musi w związku z tym, znaleźć inne miejsca do osiągnięcia.\nDianabol sterydy Podlaskie Polska przegląd


Kolektory słoneczne kraków - Darmowa energia słoneczna - Peron 6\nLudzie zdecydowanie za mało wykorzystują energię słoneczną, która dociera do naszej planety. W naszym kraju jest z tym najgorzej, bo nauczyliśmy się, że lepiej jest zapłacić większy rachunek elektrowni, ale mieć problem z głowy i nie przejmować się niczym. To, dlatego kolektory słoneczne kraków nie są w Polsce aż tak popularne jak w innych krajach. Druga ważna kwestia to opłacalność i koszty. Polacy nie są narodem bogatym, dlatego nie chcą aż tak bardzo inwestować swoich pieniędzy. Nie od dzisiaj kolektory słoneczne kraków są nam znane. Różnica polega tylko na tym, że dawniej nie były one tak wydajne. Dzisiaj sytuacja się zmieniła i można wybrać taki kolektor, jaki spełnia nasze wszystkie oczekiwania. Czy to się opłaca?\nWiele osób się nad tym zastanawia, ale tak naprawdę nie jest łatwo jednoznacznie odpowiedzieć czy koszty nam się szybko zwrócą. W ostatnich latach mamy gorące lato, wiosna przychodzi dość wcześnie, ale sytuacja może się zmienić i wtedy ciepłych dni będzie jak na lekarstwo. Jeśli brać pod uwagę takie wyliczenia to wychodzi na to, że w Polsce średnio słonecznie jest przez dwie godziny dziennie. Niestety, ale żeby kolektor słoneczny nam się zwrócił to trzeba będzie czekać nawet kilkanaście lat na jego zwrot kosztów. Problem w tym, że to urządzenie może tyle nie wytrzymać i wtedy nasze obliczenia nie będą właściwie. Jeśli robimy wyliczenia to trzeba jednak wziąć pod uwagę, że 45% kosztów zwróci nam państwo. To pozwala na zaoszczędzenie sporych pieniędzy, a zatem może nam się to bardziej opłaca niż myślimy? Im mamy większe zużycie wody do mycia tym bardziej można się nad tym zastanowić. Jak duże kolektory?\nNa jednego człowieka wylicza się półtora metra kwadratowego kolektora słonecznego. Jeśli rodzina jest duża to trzeba sobie to przemnożyć, a wtedy na pewno urządzenie, które wybierzemy będzie wydajne i spełni nasze wszystkie oczekiwania. Może, jeśli kolektory słoneczne staną się jeszcze bardziej popularne to można będzie kupić je taniej? W Polsce wiele rzeczy tanieje, kiedy stają się popularniejsze, ale o tym przekonamy się dopiero za jakiś czas. Na razie w wielu urzędach, szkołach, a nawet na blokach można spotkać kolektory słoneczne. Skoro innym się to bardzo opłaca to może i my powinniśmy się nad tym zastanowić? Fachowcy przyjadą na miejsce i zamontują nam kolektory w odpowiednim miejscu. Jakby nie patrzeć miejsce nie może być przypadkowe, bo wtedy wydajność kolektorów będzie bardzo niska, a to będzie dla nas nieopłacalne. Lepiej stawiać na coś bardziej sprawdzonego i wydajnego.\nSzukaj Linki\tperiomedica.pl\nWarte polecenia\thttp://www.queensclinic.pl/Noclegi międzyzdrojeZdrowe śniadanieBiuro rachunkowe warszawaNoclegi ustrońObsługa konferencjiPrzeprowadzki biur kra...Kubus waterrrNoclegi w wiśleFotobudka wesele