Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] - Page 4\nKomnata Gościnna [Pierwsze piętro]\nLiczba postów : 3180\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pon Gru 11, 2017 9:16 pm\nObrzydzało, owszem. Robiło się niedobrze, że Xin potrafi dokonać tak okrutnego aktu wobec kogoś, kogo niby szanował. A co jeśli on był taki od początku? Planował tylko zadać krzywdę Fioletowemu? A cała ta szopka z miłością wielką miała być nieprawdziwa oraz nieszczera? Fabio już przestał myśleć o czymkolwiek, pragnął jedynie tego aby ten koszmar dobiegł końca. Już chyba wolał zginąć... Tak, oddać się w ramiona Śmierci niż cierpieć.\nPrzecież cały stosunek wydawał się jakby nie miał końca... Zresztą co to za chora radość z obcowania z kimś, kto ewidentnie już konał. Fabio nie ma mocnego organizmu, a Xin o tym doskonale wiedział.\nZbyt delikatne oraz kruche ciało miało paść z wycieńczenia. Serce te które szalało ze strachu, biło już nieco słabiej a każda utrata krwi nie służyła dobrze.\nAle jeszcze żył.\nGdy przerwał, zapragnął się skulić. Uciec, oddalić się. Nie patrzeć za siebie ani na Wilka. Czemuż to miał przeżywać właśnie od niego?\nOdwrócił głowę, nie, nie mógł patrzeć. Czuł się źle, wręcz niedobrze. Brało go na wymioty. Jeszcze ten czelność miał go dotykać! Muskać! Niedawno zadawał ból, a teraz niby przyjemność... Nie, nawet głaskanie było niczym zrywanie skóry. W dodatku cały dół ciała piekielnie dawał we znaki. Pociągnął nosem, chcąc się odsunąć jak tylko ten znalazł się jeszcze bliżej. Lizanie, dotykanie.\nNaprawdę wampirek zasłużył na to wszystko? Biedny nie mógł nawet zaprotestować.\nPrzełknął ślinkę wymieszaną z krwią. Czuł, że ma wybitego kła. Że jedno pociągnięcie, a wyleci on z dziąseł. Chociaż najgorsze było to, że Amiko przytulał, mówił do ucha a Fabio aż nosiło od mdłości. Zaś się udławił, chcąc odsunąć, pokazać jak bardzo go nie chce. Zaś szarpnął dłonią, chociażby miał wyłamać kciuki ze stawów. Byleby ten go już nie dotykał.\nLecz teraz miało być inaczej.\nPokręcił głową przecząc, teraz bał się gorzej. Niby chciał umrzeć, ale nie... nie w taki sposób! Nie zjedzony! Zaś zaniósł się płaczem, jak tylko ciało Wilka zaczęło się rozrastać. Za co? Za co musiało tak się dziać. Komuś wyrządził krzywdę? Ktoś cierpi?\nWampirek już nie wiedział jak ma błagać, prosić. Nie mógł mówić, tylko piszczeć, wyrywać się.\nNie spodziewał się takiego zakończenia.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Wto Gru 12, 2017 6:45 pm\nNie, od samego początku nie był taki okrutny. A jeśli objawiał zaczątki brutalnych zagrywek, to nie celowo. Wszak jako człowiek ujawniał o wiele bardziej romantyczną duszę, o wiele bardziej taktowne sposoby rozpieszczania i uwielbiania Fabia. Nawet uwalniał śpiewem to, co tkwiło w sercu i należało tylko do Księcia. Całe jestestwo, choć często krnąbrne, darzyło najszczerszymi, największymi uczuciami wobec Malca. Nie był godny nazywać się jego kochankiem, choć starał się dorównywać jego dobroci i miłości. Tylko Długowłosy sprawiał, że Xin się radował, że pragnął żyć. Tylko dla niego dawał się rozpieszczać i przytulać. Nikomu więcej serca nie otworzył.\nNiestety Wilk nie przetrwał wielkiej próby z własnym ja. Z tym wiecznie głodnym, agresywnym, cierpkim i strasznie samotnym. Zatem będąc teraz z Fabiem oszalał na jego punkcie i pragnął mieć go jak swoją zdobycz. Bardzo blisko. Nie mógł się powstrzymać, jakby wszystkie wodze fantazji, nawet te najbardziej krwawe, zostały puszczone samopas. Móc go dotykać, móc go łaskotać lepkim językiem, móc go mieć. Tak dawno nie czuł się spełniony, choć to tylko złudzenie, skoro Ukochany go znienawidził i brzydził się go. Wił się jak piskorz próbując się wykaraskać z tarapatów, w które wpadł nie ze swojej winy, a z krwawej zachcianki Wilkołaka. Jego masywne ciało właśnie stało w rozkroku nad niewolnikiem. Niczym kat. Psi łeb z pokaźnymi zębiskami wpatrywał się w pojmanego jak w jedzenie. Na nic łzy i łkania Maleństwa. Na nic jego niema rozpacz. Testosteron uderzył do łba tak bardzo, że koszmar zaczynał się na nowo dla kochanego Fabia.\nXin przywarł boleśnie łapami obdarzonymi w kilkucentymetrowe pazury swojego towarzysza zabaw. Niemal wybił mu w ten sposób ramiona ze stawów. Siła, gwałtowność, dzikość otumaniła Czarnego na dobre. Bez ostrzeżenia zniżył prędko łeb i rozwierając szeroko szczęki wgryzł się solidnie w bark wampirka. Na tyle mocno, że oderwał mu kawał mięśni ze skórą aż do białej kości. Dorwanym kąskiem ciała bawił się jakby wcinał smakołyk, bardzo słodki. Rozmemlał je w pysku po wszystkich zakątkach, aby wycisnąć jak najwięcej esencji. Wampirze geny Amiko przyssały się do utworzonej, paskudnej rany i upijał kolejne łyki ostrymi kłami. Ale to nie koniec. Najgorsze miało nadejść.\nJuż go chcica mordowała wewnętrznie, musiał ją zaspokoić. Pytong szalał na wolności pragnąc zagrzać się w jedynie przychylnym mu miejscu - między udami Pralinki. Cóż z tego, że już krwawił stamtąd intensywnie? Zaspokojenie żądzy Xina było silniejsze niż cokolwiek innego. Wielkie cielsko zwierza przylgnęło szczelnie do Włocha i pokrywało go posuwistymi, gwałtownymi, głębokimi jak Rów Mariański ruchami. Gdy Nieszczęśnik próbował mu uciec, pochwycił go zębiskami w tułów i kąsał na tyle dotkliwie, że zdzierał mu skórę. Przy każdym natarciu aż zarzucało ciałem ofiary, którą w miejscu trzymały sznury, lgnięcie masywnej bestii i pewny chwyt szczękami. Niebawem nie było skrawka ciała wampira, które albo nie zostało zbezczeszczone albo pogryzione albo wybrakowane z mięsa i skóry. Ukradł mu nawet żebro przy brzuchu wyłamując zębiskami jak zapałkę od reszty. Chciał mieć przy sobie Fabia zawsze, a łukowata kość będzie symbolem władania nad Ukochanym. Tak, skoro nie chciał po dobroci, będzie za każdym razem zmuszany do zabawy, o ile mu sił starczy. Nie zapowiadało się, by Amiko znudził się. Wręcz odnosiło się wrażenie, że nakręcał się bardziej. Nie wiadomo czy to od smakowitej posoki, czy od uniesienia, czy od widoku i obecności Lubego... ale wciąż pastwił się nad Długowłosym. Plecy, brzuch, uda i ramiona przypominały miazgę niżeli ciało Bóstwa. Nawet nie oszczędził tyłów, które nawet jako człowiek uwielbiał dotykać. Pośladki były płaskie i tonęły w morzu krwi jak cała reszta. A Wilk nie przestawał atakować swoim Rycerzem,\nbiesiadował w Jaskini Cudów w najlepsze.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Sob Gru 16, 2017 9:58 am\nIle Fioletowy musi znosić upokorzeń od strony dawnej miłości? Ma zostać pożartym? Zbrukanym na śmierć? A może wszystko na raz?\nNie, Fabio już miał wystarczająco dość.\nMiał potężny dowód jaką osobą stał się Amiko. Może lepiej by było jakby pozostał człowiekiem? Nie byłby bestią? Ale przecież umierał! I to na oczach wampirka! Więc co miał zrobić? Tylko pomóc. A teraz uzyskał wielką szansę otrzymania nagrody za dobre serce, szkoda tylko że może przypłacić to własnym życiem.\nXin nie dawał za wygraną, sprawiał ból i zabijał kogoś, kto tak szczerze życzył mu szczęścia mimo iż zraniony pozostał mocno. Teraz jednak miało się to zmienić.\nNikt nie przychodził na pomoc. Bał się, że zamek jest opustoszały i że nie ma nikogo kto by się interesował. Więc jeśli był to zamek należący do Kuroiashita, zatem byli oni przyzwyczajeni do tego typu rozrywek. Chociaż może jakby Fioletowy krzyczał o pomoc, przybyłby ktoś? Nie, krzyk za wiele odbierze siły. Zwłaszcza gdy Wilk pożerał dosłownie swoją ofiarę. Pierw skrzywdził barki, nadrywając kawał skóry przez co rozległ się niepowstrzymany pisk. Nic przyjemnego być tak torturowanym przez chore zachcianki.\nA nienawiść rosła.\nI razem z nią wola przetrwania.\n- M... Mam dla... kogo ży... ć. - bardziej sobie powiedział, chcąc dodać odwagi, otuchy mimo bólu. W pewnym momencie jednak stało się wszystko obojętne, ból zelżał, właściwie znikł. Pojawiały się mroczki przed oczami, a z ust wydobyło się ciche tchnienie. Ktoś trzeci powiedziałby, ze Nessuno zaczyna konać i brakowało sekund by zgasł całkowicie.\nTak by było, gdyby nie wbicie się po raz kolejny w tył. Cały koszmar przyprowadził Fioletowego z powrotem, powalając go potężną dawką bólu. Czemu wytrzymywał? Na skraju wyczerpania, wymęczenia i śmierci powinien już dawno wpaść w jej szpony. Nadal jednak trwał.\nPragnienie życia nie dawało za wygraną, a adrenalina dała siłę. Fabio wykorzystał moment skupienia się na gwałcącej czynności, aczkolwiek w między czasie otrzymywał dodatkowe obrażenia. Najgorszym było wyłamanie żebra, ale dzięki temu wyszarpanie się z jednej uwięzi było prostsze. Otarcie skóry, właściwie to zerwanie jej, wyłamanie kciuka. Poza tym drobna rączka wszędzie się przeciśnie.\nJedna ręka wolna!\nNie zaczął nią wymachiwać, nakierował się od razu w ślepie Wilka, z zamiarem okaleczenia go. Skoro on potrafił, nie był zdolny zabić wampirka, to ten nie zamierzał pozostać bierny. Jeśli się powiedzie, uzyska szansę na przywołanie rybiego ogona. Wtedy uda się wyswobodzić ze szura krępującego nogi. Emocje szalały, więc posługa dodatkiem życiowym była prostsza. Tylko miał nadzieję, nadzieję że się uda. Bolesne było uzyskanie płetwy, lecz w porównaniu z tym co uzyskał tutaj, okazywało się niczym. Ważne, że już nic go nie krępowało, poza rannym ramieniem. Nie mógł nim ruszać, co przeraziło ale nie zniechęciło.\nNessuno zechce przyłożyć mu ogonem, a wiadomo że rybie są umięśnione oraz sporo ważą. Byleby nie dać się dotknąć, dotyk wilka był zbyt obleśny oraz motywujący do tego, by nie pozwolić sobie na dalsze pomiatanie. Właściwie co do płetwy rybiej - krwawiła. Na skutek obrażeń wampirzego ciała. Obolały, ciężki lecz sprawniejszy bardziej niż nogi.\nWidzenie wampirka dwoiło się, w głowie huczało jakby doznał w niej potężnego wybuchu zimnych ogni. Krwawił cały czas, regeneracja nie działała. Stracił za dużo krwi - W... Wynoś się... Prz... Przepadnij, potworze. - opadnie na łóżko zapewne, chcąc nabrać nowych sił. Na darmo to wszystko? To się dopiero okaże.\nAle jedno było pewne.\nMiał dość, a ten osobnik... Amiko? Raczej już kolejnej szansy nie uzyska.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Sob Gru 16, 2017 7:10 pm\nCzyli wychodzi na to, że gdyby Xin umarł jako człowiek, Fabio teraz nie zaznałby cierpienia. Najwyraźniej każdy czyn niósł za sobą konsekwencje. Lecz skąd mógł Syren wiedzieć, że tak bardzo rozbestwi się jego dawna, już nieodwzajemniana w żaden sposób, Miłość?\nMiłość która dosłownie raniła. Nawet psychicznie, bo jak tu wyjść z tego bez uszczerbku, gdy zdziera się na żywca skórę, zjada ciało, wyłamuje żebro i palce, gwałci bez opamiętania? Amok Wilka zdawał się być tak głęboki, że jeszcze chwila i zagryzłby konającego Długowłosego na śmierć, albo pożarł jak drapieżnik ofiarę. Tu już nic a nic nie miało w sobie ani trochę namiastki erotyzmu, nawet tego wyuzdanego czy sadystycznego. Zachłanność Amiko sprawiła, że jego niewolnik słabł. Zdawać się mogło, że zrezygnował, że dawał z sobą robić co zechce.\nAdrenalina to jeden z tych hormonów, która jest błogosławieństwem i czymś pożądanym dla każdej istoty. Gdyby nie ona, nie byłoby zwycięstw, heroicznych czynów, przezwyciężania zła, chęci doskonalenia się. Można rzec, że wraz z krwią wydzierała się z ciała maltretowanego również właśnie epinefryna dodająca sił i motywująca do rzeczy niemożliwych. To dzięki niej udało się wyswobodzić z więzi, a nawet okaleczyć Wilkołaka, który po oberwaniu w oko odchylił się ku tyłowi z potężnym rykiem. Z zamkniętego silnie powiekami ślepia ciekła posoka. W tym czasie udało się także Syrence przyzwać swój ogon, który naszpikowany mięśniami nie był łatwym obiektem do opanowania. Wyślizgiwał się z łap, unikał kłapnięć kłów, aż wreszcie raz przywalił w łeb Xina. Nie otumaniło go to na długo, wkurzył się jeszcze bardziej, o ile to możliwe. Nie mogąc pochwycić bezpośrednio swego Zbiega, próbował go zmusić do pozostania na miejscu przez powalenie na niego szafy, która spadła na łóżko. Jak i to nie pomagało, wreszcie przy jednym, celnym skoku całym cielskiem przygniótł ogon Nieszczęśnika i za karę za bunt pochwycił Fabia za stworzony ogon unosząc go do góry nogami. Potem pokręcił nim jak młociarz swoim przyborem sportowym i chciał nim cisnąć w ścianę do pozbawienia go przytomności...\nSapiący, wnerwiony, przecierający raz po raz zakrwawione oko monstrum nie chciało dać za wygraną. Nie pozwoli uciec Przekąsce. Już nawet przestała w nim Bestia widzieć dawny obiekt westchnień, jedynie mięso do zjedzenia. Tak bardzo zatraciła się w swej naturze, że odcięła się zupełnie od wspomnień, które mogłyby w jakikolwiek sposób ocalić Księcia z jej łap i kłów. Napompowany wyssaną krwią Futrzak miał dużo energii, lecz widzenie na jedno ślepie utrudniało utrzymanie wyprostowanej sylwetki i musiał zniżać się do chodu na czworakach. To i wiele innych, pomniejszych czynników wpływało na to, że nie do końca wyszło tak jak chciał.\n...bowiem zamiast cisnąć Syrenem o ścianę, akurat pech chciał, że Długowłosy znalazł się poza pomieszczeniem. Został przerzucony przez jedyne, wąskie okno w pokoju i prawdopodobnie wylądował z niemałym hukiem na dole. Lecz póki Xina ogarniał gniew za urażenie oka, nie zanotował braku celności myśląc, że ciało ofiary leży nieprzytomne na podłodze. Eh taka drobnostka...\nDopiero po opanowaniu krwotoku z rannego oka zdał sobie sprawę, że ofiary nie było w pomieszczeniu. Oj nawet nie wiecie w jak ogromny wpadł szał. Wiadomo, iż był na siebie wściekły za nieupilnowanie Fabia, za to że tuż po jego wyswobodzeniu się z więzów nie podjął próby ponownego związania. Wskoczył natychmiast na okno i nerwowo rozglądał się po okolicy. Nie widział jej, czuł tylko lekką woń krwi. Jego krwi. Podjął trop, ale ze względu na rosnące opady śniegu będzie Wilkowi trudniej odnaleźć Uciekiniera. Niemożliwe, że sam zwiał z zamku, ktoś musiał mu pomóc. Tym bardziej jedno czynne ślepie jarzyło się wściekłością i tym bardziej gnał jak szalony w stronę lasu. Musiał to zrobić, inaczej będzie za późno i znów przepadnie mu Syrena na zawsze.\nZew natury zagłuszył wszystko, co mogłoby być ludzkie.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Nie Gru 17, 2017 9:44 pm\nW oddali można było usłyszeć wesołe nucenie. W końcu Joffrey po udanych zakupach uznał, że najlepiej będzie się przejść do rodzinnego zamku. Nie wszyscy jego krewni mogli go kojarzyć, ale przynajmniej część z nich znał. Dobrze będzie udowodnić im, że jednak żyje i ma się całkiem dobrze. Co prawda nie wiedział czego mógł się po nich spodziewać, zwłaszcza iż ich ród był.. wyjątkowo wyjątkowy. Albo przywitają go rękoma albo nożami czy coś w tym stylu. Nieważne. Obecnie Joffrey szedł z rękoma włożonymi w ciemny płaszcz i choć nie odczuwał tak zimna jak kiedyś, wolał się zbyt nie wyróżniać. Co prawda wampiry musiały wciąż się ukrywać, czego nie do końca Emilio pochwalał.\nCo by się stało, gdyby ludzie byli świadomi otaczającego ich świata?\nBędąc na dworze, spojrzał na zamek z uśmiechem. Ciekaw był kogo tam zastanie, zwłaszcza iż ktoś musiał tu być. Mysz została w domu, mając czas na ogarnięcie się. Przecież nie chciał iść do rodziny z gryzoniem w kieszeni. Nie dzisiaj.\nMiał jednak nadzieje, że nic nie zwinie z jego mieszkania. W końcu i tak go znajdzie, a lepiej jest nie narażać się na gniew przebudzonego wampira.\nNie wiedział jednak co ma myśleć o Fabio. Wampir strzelił focha i nie odzywał się do kruczowłosego. Najwidoczniej nie potrafił zaakceptować tego kim był i wolał odejść, szkoda jednak, że tak bez słowa. Joffrey nie żywił urazy, uznając sprawę za zamkniętą. Przecież nawet nie bło mowy o żadnym związku, więc tym bardziej.\nNiby takie proste, ale jednak coś w serduchu go gryzło. Kurosz najwidoczniej był zdolny do uczuć do których nie do końca się przyznawał. To taka słabość, być od kogoś zależnym.\nNie spodziewał się jednak tego co dane będzie mu ujrzeć, ba, nawet poczuć. Zapach krwi był jak najbardziej zrozumiały, przecież to siedziba groźnych wampirów. Czemu jednak zapach posoki nie wydawał się być taki obcy? Nerwowo się rozejrzał, ale niczego nie dostrzegł. Przez to wszystko nawet się dziwnie czuł, nieświadom spadającego z nieba syrena. Nie wyczuł zagrożenia i tak oto Fabio wyleciał przez okno.. wprost na Joffreya. Złapał go z zaskoczeniem, ale i tak upadł.\nNie spodziewał się, że Fioletowy zostanie ciśnięty w jego ramiona z taką siłą.\nCzemu jednak był w takiej formie? I jak od wyglądał? Nowiutkie ubranko Kurosza zostało splamione krwią, ale teraz nie będzie o to krzyczał. Nessuno znajdował się w tak okropnym stanie, że wampira zamurowało.\n- Fabio? - Rzucił tępo wpatrując się w wymęczoną twarz. Był w szoku. Nie spodziewał się go tutaj, co robił w zamku? Dlaczego został tak brutalnie poturbowany?\nWystarczyła chwila, aby móc przyjrzeć się jego obrażeniom. Było gorzej niż mu się z początku wydawało.\nPoraniony przez szkło, musiał wylecieć którymś oknem. Wszędzie ślady zadrapań, ale nie to najbardziej go przeraziło. Ktoś próbował go pożreć o czym świadczyły braki skóry, a nawet wpierdzielony bark razem z żebrem. Kurosz nie zamierzał dłużej leżeć, szybko zabrał wampira gdzieś w las, jednak wciąż znajdowali się na terenach posiadłości. Nie miał czasu aby go targać do centrum. Pomocy potrzebował teraz.\nZ tych całych nerwów Joffrey nawet źle wbił się w swój nadgarstek. Zrobił to za agresywnie, odrywając kawałek skóry. Syknął, patrząc na ledwie przytomnego wampira. Jego krew.. Ten zapach. Oczy kruczowłosego zaświeciły złowrogo, lecz zdołał się opanować i cisnął swoją rękę w usta Fabio. Oby chociaż trochę to pomogło, ale i tak potrzebowali innej pomocy. Może powinni udać się do Hiro? Z pewnością coś zaradzi, przecież Nessuno był jego dobrym.. kumplem czy jakoś tak. W każdym bądź razie Hagen zaczął czuć okropną wściekłość.\n- Kto? - Jedno słowo wypowiedziane z jadem i przez zaciśnięte usta. Pijawka widać była bardzo wściekła, ale co się dziwić. Ktoś chciał zrobić z Nessuno omleta i go wpierdzielić.\nTe święta już takie szalone, że wampiry z rybim ogonem chce się przerobić na karpia?[/color]\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Nie Gru 17, 2017 10:52 pm\nTo co się działo w komnacie tuż przed wywaleniem, Fabio już raczej wyłapywał. Kontaktował słabo, a powalenie szafy która spadła prosto na niego, dobiła całkowicie. Urwany pisk, ciało opadło bezwładnie. Nie dość, że był i tak mocno okaleczony, to jeszcze doznał takiego wstrząsu. Nasuwało się jedno pytanie.\nFioletowy do tej chwili nie potrafił zrozumieć swojego położenia, ani tym bardziej tak brutalnego potraktowania. Chociaż może właśnie taki był plan. Narobić nadziei, odejść, wrócić i zgładzić. Xin trafił w paskudnym momencie, bo przecież Nessuno na nowo chciał ułożyć sobie życie z kimś, kto zasługiwał na tak skomplikowane uczucie, w końcu u wampirów to także wygląda nieco... inaczej niż u ludzi. Ale jednak, dał szansę na nowo sobie. Hagen miał stać się tą osobą przy której chciał być.\nOby tylko nie zostało to zniszczone tym wyskokiem od strony Wilka. Kolejnego ciosu od losu by nie przetrwał.\nNastępny atak został skierowany w stronę ściany, lecz wydarzył się cud skoro Xin nie trafił w ścianę, tylko w okno uwalniając w ten sposób wampirka ze swoich szpon. Kosztem ogromnym, bo rozbite szkło przyniosło dodatkowe obrażenia.\nLeciał... Teraz już wszystko jedno było wampirkowi jak spadnie, co przez to się wydarzy i co złamie. Właściwie mogło stać się wszystko, skoro i tak był w kiepskim stanie. Nie spodziewał się, że właśnie tak zakończy swój żywot. Szkoda, bo przecież strzelił fochem nim opuścił dom, nie zdążył nawet napisać do Emilio, że to nie na niego był zły tylko na mrocznego pierda. Zapewne ten myśli iż już zerwał ich nić powiązania. Tak, tego nie powiedział. W sumie lecąc myślał co by było, jakby nie wyszedł z domu.\nA może właśnie tak miało być? Ochronił bliskie osoby, biorąc całość na siebie.\nZbliżał się do ziemi.\nNie był jednak przygotowany na to, że wyląduje na... kimś. A dokładniej to wbije się w czyjeś ramiona, powalając nieszczęśnika. Nessuno widział jak przez mgłę... rozmazany obraz, niewyraźna twarz. Tylko ten zapach, głos... mogły należeć do jednej osoby.\n- Joffrey? - wymiana imion. Ważne, że nawzajem się pamiętali! Cóż... Mimo śladów krwi na twarzy, na ustach... był widoczny uśmiech. Chyba jednak ten Los aż tak bardzo nie nienawidzi niższego. Emilio nie czekał, tylko od razu oddalił się od miejsca wylądowania, przenosząc ich w głąb gęstego ogrodu, co już bardziej przypominał las z powodu potężnie wyrośniętych drzew. Heroiczne ze strony czarnowłosego, że od razu zasięgnął po swoją krew. Rozerwany nadgarstek podstawił pod nos Fioletowego. Z początku nie reagował, dopiero po wpłynięciu kilku kropel do ust, poruszyło odrobinę wampirem. Drobna, jeszcze w miarę zdrowa ręka uniosła się z widocznym wysiłkiem. Joffrey mógł sam poczuć jak siła niższego jest mierna. Opierał jedynie dłoń, jakoś chcąc przytrzymać. Braki krwi muszą zostać uzupełnione aby regeneracja ruszyła oraz sam mógł odrobinę chociaż skorzystać z mocy, chociaż dla przeżycia.\nKiedy zakończy picie, Joff zapewne cofnie swoje ramię. Nawet dostrzeże, że rany chociaż te drobniejsze, zaczęły się powoli zmniejszać. No i oprzytomniał dzięki silniej, przebudzonej krwi - Ja... Nie byłem zły na... Ciebie. - tak, to dobry moment by powiedzieć. Dostrzegł wymalowaną wściekłość na twarzy Kurosza. Dlatego też wyciągnął dłoń, chcąc dotknąć bladego policzka - Za... zabierz mnie do... domu. Proszę. - nie miał sił mówić. Otrzymana krew wchłaniała się szybko, a ciało wciąż było słabe. Tak bywa, jak się jest najsłabszym w miocie. Dla wygody Fabio zmusił się, by wycofać rybi ogon. Dwie mocno okaleczone nogi, zawisły bezwładnie, jak zresztą sama postać wampirka.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pon Gru 18, 2017 10:16 am\nDobrze, że już nie był taki słaby jak wcześniej. Uderzenie o ziemię było ledwie odczuwalne, ale wszystko w jego głowie buzowało. Nie taką rybkę chciał otrzymać na święta.\nFabio Nessuno wyglądał jak siedem nieszczęść i Kurosz nie za bardzo wiedział z jakiego powodu. Przecież ich rody żyły w zgodzie.. chyba jakiś bratanek musiał się zapędzić i zranić Fioletwego. Typ będzie miał pecha, bo Joffrey nie zamierzał odpuścić.\nFochy strzela, ale on nigdy nie odpuszcza.\nRozpoznał go, dobrze. Jakieś tam resztki świadomości zostały. Co dalej? Czy powinien poszukać pomocy w zamku? A może najpierw dowiedzieć się co zaszło? Gdyby Emilio był taki nieczuły, to z pewnością by tak zrobił. Widok jednak Fioletowego w takim stanie nie pozwolił mu na nic innego jak na opiekę nad nim. Nie zostawi go tak.\nCiemny mrok lasu wydawał się być dobrym schronieniem. Wampir jeszcze się ugryzł, dając kochankowi swojej krwi. Nie za bardzo lubił to robić, ale w tym momencie nie miało to żadnego znaczenia.\nPrzytrzymywał rękę, czując słabiutką siłę Fiołka. Tak bardzo chciał wiedzieć co się stało. Cud, że jeszcze nie klnął.\nBrakowało mu Syrenki, ale przecież nie będzie się za nią uganiał! Rozumiał, że potrzebował trochę spokoju i przemyślenia wszystkiego, ale na jaką cholerę udał się do rodzinnego zamku? Potem jednak niższy wampir wyjaśnił mu, że nie był na niego zły.\nJoffrey uniósł brew ku górze.\nNie odzywał się jednak, będąc zbyt bardzo przerażony jego stanem. W dodatku pojawiła się złość, którą ciężko było powstrzymać.\n- A propo Twojego domu to.. ee.. Dobra, sam zobaczysz. - Burknął, przypominając sobie po paru setkach ludzi, a właściwie młodzieży i dzieciaków które wykupił od handlarza niewolników. Najlepiej będzie wysłać ich do Akademii Cross, Przewodniczący na pewno się ucieszy ze świeżego mięska.\nJoffrey spojrzał w stronę wybitego okna, mrużąc czerwone ślepia.\nTo nigdy nie powinno się zdarzyć, później się tym zajmie.\nUniósł ostrożnie wampira, czując jego dłoń na swoim policzku. Brakowało mu tego dotyku i choć wszelkie oznaki miłości to słabość, teraz były mu potrzebne. Nikt nie chce zwariować.\n- Znajdę tego kto to uczynił i przyniosę Ci jego łeb. - Cóż za rycerz z niego, szkoda tylko iż nie miał pojęcia z kim będzie dane mu się mierzyć. Xin to bestia na którą trzeba uważać.\nAle wiadomo jak lubimy polowania.\n- Spokojnie, zaraz będziemy w domu. - Zamruczał, na moment przytykając głowę do czoła wampirka. W co on się wpakował.. chyba naprawdę będzie musiał załatwić mu jakąś straż, kogoś kto go ochroni gdy Hagena nie będzie w pobliżu. Staruch miał przecież kilka spraw do załatwienia.\nNie chcąc dłużej męczyć Nessuno, z szybkością w jakiej latały statki kosmiczne z gwiezdnych wojen udał się do jego posiadłości. Czas sobie wszystko wyjaśnić.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Czw Gru 21, 2017 6:39 pm\nKierując się treścią SMSa od Joffreya, czyli swego Pana, wpierw musiał znaleźć zamek, o którym była mowa. Szczerze to nigdy nie miał okazji zapuszczać się w te rejony Yokohamy i poniekąd bał się przechodzić przez ciemne lasy samemu. Ale polecenie to polecenie, starał się jak mógł odnaleźć zbitą drogę do posiadłości i iść nią jak po kłębku do końca. Sam adres niewiele mu mówił, więc posiłkował się opisem i wreszcie trafił na szlak. Gdy nad koronami drzew widniała wieża zamkowa, zdecydował się przybrać postać myszy i brnąc przez zaspy śnieżne, później przecisnąć się pod bramą w poszukiwaniu okna z rozbitą szybą. Trochę podreptał na łapkach okrążając posiadłość i zadzierając łebek ku dachowi. Aż wreszcie dostrzegł wspomnianą okiennicę i zabrał się do wspinaczki. Pazurki były ostre i długie, więc mógł uczepić się porowatego muru i wspinać się jak alpinista. Tylko bez zabezpieczenia. Targał nim nieco lodowaty wiatr, lecz jakoś wspiął się na parapet i przekroczył przez rozbitą szybę do środka.\nJeszcze został na parapecie, gdyż przyjrzał się drobinkom krwi na szkle. Pachniały jak krew szlachetna, całkiem słodko, choć też miały woń rybną. Dziwna kombinacja, zważywszy, że odnalazł zdartą łuskę, prawdopodobnie z rybiego ogona. Ale ten ogon musiał być duży, skoro łuska przekraczała normalne wymiary. Zszedł z parapetu już na ludzkich nogach i cicho rozglądał się po pokoju. Najwyraźniej nikt jeszcze nie zdążył posprzątać, bałagan jak po tornadzie panował w całej sypialni. Rozwalone łóżko, latające pierze i znów krew. Tym razem wszędzie - na łóżku, podłodze, materacu i poduszkach. Wszystko należało do tego jednego osobnika, którego krew zbadał przy oknie. Ostrożnie stawiał kroki, by nie tuszować czy zacierać śladów i sprawdzał uważnie każdy kąt. W powietrzu też unosiło się coś dziwnego, co przypominało w zapachu zawilgnięte lochy. Zaczął skrupulatnie spisywać w SMSie, którego wysłał niebawem do swego Pana, a gdy wszystkie spostrzeżenia zostały spisane, wysłał wiadomość. Nie pozostało chłopakowi nic innego jak znów przebrać się w mysie ciuszki i schować się, by nie zostać nakrytym. Być może jego kroki zostały przez kogoś usłyszane, a wolałby nie być złapanym na tym... miejscu zbrodni.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Czw Gru 21, 2017 8:51 pm\nGniew, który towarzyszył mu podczas całego biegu był nie do zniesienia. Ktoś odważył się skrzywdzić Fabio.. i to w najokrutniejszy sposób. Kruczowłosy miał ochotę się na czymś wyżyć, a najlepiej złapać kogoś, kto zaczął pojawiać się w jego umyśle. Podczas balu Nessuno został zaatakowany przez wampira, który później przeobraził się w wielkie psisko. Chyba nie trzeba było się długo zastanawiać, że prawdopodobnie była to ta sama osoba.\nEmilio syknął, a kiedy zjawił się na terenach zamku, nawet nie próbował się zachowywać cicho. Gdy tylko dostrzegł okno z rozbitą szybą, zaczął się wspinać. Dobrze, że był silny. Nie potrwało to więc długo i znalazł się na miejscu zbrodni. Nawet nie wiedział gdzie miał kierować wzrok. Zapach krwi go odurzył i choć karmił się w domu Nessuno i tak na chwilę go to zamroczyło. Stał jak słup soli, patrząc na krew to na łóżko.\n- Kurwa mać, niech ja tylko go dopadnę.. - Warknął. Wiadomo było, czyja to robota! Smród tego psiska, które odważyło się tknąć Fioletowego. Aż niedobrze Joffreyowi się zrobiło na samą myśl.\nPostąpił krok do przodu, przyglądając się czarnej sierści. Fabio jeszcze wtedy go powstrzymywał. Gdyby zabił przerośnięte bydle wtedy, nie byłoby problemu. A teraz co?\nPo plecach wampira przeszedł nieprzyjemny dreszcz. Rozgniewany, uderzył w szafę, gdzie sprytnie ukrył się Pi. Kurosz o tym nie wiedział i w momencie trzaśnięcia o drewno, wiele odłamków pospadało na ziemię.\nCzuł się tak źle jak nigdy i nie wiedział co miał z tym zrobić. W jego oczach pojawiły się nawet łzy! Lecz żądnej nie uronił. Szkliste oczy nie były smutne, ale tak wściekłe, że dobrze iż tu kogo nie było.\nOprócz biednej myszki.\n- Pi? - Rzucił ochryple, szukając go wzrokiem. Nie miał pojęcia czy znajdował się w tym pokoju czy też poszedł szukać innych tropów. Kruczowłosy znowu poczuł obrzydzenie. Co robił w tym zamku? Został do niego zaciągnięty? A może chciał porozmawiać z wilkiem, którego imienia Joffrey nie znał. Nawet nie wiedział gdzie szukać, a tym bardziej u kogo szukać pomocy.\nSzlachetne wampiry polujące na bestię? To dopiero wyzywanie!\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Czw Gru 21, 2017 9:10 pm\nSzafa, tak pomyślał, że będzie dobrym schronem. Ktokolwiek by tu wszedł, zaaferowałby się połamany łóżkiem, swądem krwi, ogólnym bałaganem, a nie solidną szafą, która też trochę ucierpiała. Wcześniej i za chwilę. No to siedział sobie grzecznie oczekując swego Właściciela i dla rozgrzewki biegał sobie za ogonkiem, żeby go złapać. Co jakiś czas przestawał dreptać i nasłuchiwał. Niebawem usłyszał, jak ktoś wspinał się do góry. To Emilio czy sprawca? Na wszelki wypadek nie wyściubie ryjka z ukrycia, dopóki nie dowie się, czy teren jest czysty.\nI tu zaczęły się schody. O wiele gorsze dla Czarnowłosego, który rozumiał już całość, albo znakomitą większość układanki z tym bajzlem powiązaną. Kipiała od niego złość, najwyraźniej musiał znać ofiarę zdarzenia i jej mocno współczuć, albo i znać tego, który zrobił ofierze krzywdę. Na tyle był rozjuszony, że począł okładać niczemu winną szafę, która rozsypywała się w drzazgi. Pi musiał więc wpierw unikać rozrywanych sklejek ze szlachetnego drewna, a potem zwiać z pułapki. W ostatniej chwili wystrzelił jak z procy ze szczeliny spod drzwi do mebla i umknął przed zgnieceniem. Nawet udało mu się być świadkiem tego, że w oczach Pana ujrzał łzy. Szczere, niewylane. Zwierzątko spuściło pyszczek trochę będąc na siebie zły, że tak... sucho przedstawił fakty, które mogły zranić do żywego jego Właściciela. Gdyby dobrał ostrożniej słowa, może byłby spokojniejszy? E nie, to od tego widowiska wpadł w furię.\nWtedy też Kruczowłosy zdecydował się przyzwać do siebie sługę, który przytuptał z metr i przystanął przed butami Szlachetnego.\nZapiszczał pod stopami zakurzony gryzoń, który jakimś cudem uniknął lecących na niego ułamanych desek. A tam deski, to nic z tym, co przeżywał wewnątrz Joffrey. Choć mógł jedynie się domyślać, nigdy nie zdarzyło mu się przywiązywać do kogoś tak bardzo, by odczuwać więź i jedność. Najwyraźniej Kurosz utożsamiał się w jakiś sposób z poszkodowanym i zamierzał coś z tym zrobić. Nie bez powodu kazał Pi wybadać teren.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Czw Gru 21, 2017 9:50 pm\nZłość, bezradność i natychmiastowa chęć zemsty. To wszystko było takie nagłe dla biednego Joffreya, który ledwo co miał dobry humor. Teraz to wszystko prysnęło, zostało zniszczone na części z których utworzenie całości będzie problemem. Krwawiło i serce Emilio. Za to, że pozwolił na coś takiego. Powinien był chronić słabszego wampira, być przy nim w każdym momencie. Nagle teraz zdał sobie sprawę, jak ważny był dla niego Fioletowy?\nOtrząsnął się, czując chłód.\nNieświadom tego, że prawie zabił swojego sługę, patrzył jak mysz wystrzeliła z szafy. Pochwycił jednak gryzonia, patrząc w złote oczy z powagą. Spisał się, to nie jego wina.. ale czy to obchodziło rozwścieczonego wampira? Czerwone oczy były lekko zmrużone. Dostrzec można było, że nic dobrego w środku Kurosza się nie działo. Musiał się jakoś wyładować i choć wiedział, że tego nie zapomni.. ktoś musiał czuć ten ból.\n- Przemień się w człowieka. - Nakazał oschle i gdy tylko chłopak to uczni, wampir pochwyci go za barki i uderzy o ścinę. Mało przyjemne powitanie, prawda?\n- Nic by mu się nie stało, gdybym poszedł za nim. - Warknął i choć mogło być to niezrozumiałe dla Pi, Hagena to nie obchodziło. Nessuno został skrzywdzony, a go przy nim nie było. Brudne pisko osiągnęło swój cel.. ale niech nie myśli, że będzie mogło sobie tak swobodnie biegać!\nUścisk na barkach nieco zelżał, choć gniew nie ustąpił ani na moment.\n- Gdybym Cię wtedy nie zobaczył.. z pewnością zdążyłbym na czas. Mogłem go ochronić. - Głos pełen żalu, bo przecież nie ma to jak zwalić winę na kogoś innego. Złotooki niczym nie zawinił, lecz to on zaczął obrywać. Gdzie sprawiedliwość na tym świecie?\nCzy ona kiedykolwiek istniała?\n- Ktoś mi wbił nóż w plecy. - Zakończył, aby pochwycić sługę za szyję i unieść do góry. Patrzył na niego wrogo i choć zdawał sobie sprawę, że nie był niczemu winien, nie przestawał. Rzucił nim o brudną ziemię, kopiąc go jeszcze w brzuch gdy leżał. Chyba zbyt bardzo to wszystko przeżywał i uciekał do przemocy. Ukucnął przy Pi, który leżał na brzuchu. Pochwycił za brązowe włosy i pociągnął w swoją stronę, zmuszając go do naprężenia szyi. Bez żadnego ostrzeżenia, zatopił w nim swoje kły z lewej strony. Nie omieszkał również nie przyjrzeć się wybranym wspomnieniom z życia swojego sługi. Przecież tak mało o nim wiedział.\nNie można było jednak doszukać się tutaj żadnej troski czy ciekawości. Musiał się czymś zająć, aby nie myśleć o tym co spotkało Fioletowego. To zbyt bolało.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pią Gru 22, 2017 1:00 pm\nOoh... szczerze to wystarczyło jedno spojrzenie w ślepia Pana, by wiedzieć, że komuś się oberwie. Na razie to Pi był pod ręką, i choć ze swojej naiwności nie przewidywał, że to jego dosięgnie gniew Właściciela, starał się nie robić żadnych dodatkowych problemów i spełnić każde życzenie Kurosza natychmiast.\nZgodnie więc z poleceniem w trakcie zeskakiwania z ręki Szlachetnego przeistoczył się w człowieka i stanął na baczność. Eh, i po co brał kąpiel, skoro znów jest brudny? No trudno... nie o to powinien się martwić na tą chwilę. Tylko o swoje życie. Jak tylko odzyskał ludzkie kształty, został gwałtownie przyciśnięty do ściany, a palce i paznokcie Emilio wbijały się w jego barki. W pierwszym odruchu Pi jęknął głucho, choć nie powinien być za głośno, żeby nie ściągnąć osoby z zewnątrz. Z przerażeniem w oczach patrzył się na to co wyrabiał jego Pan, na to co mówił. Wylewał swój żal, lecz młodzieniec nie znał kontekstu, to nawet gdyby mógł przemówić, nie doradziłby nic. Podejrzewał jedynie, że chodziło o ofiarę tego zajścia. Wtedy też przesączyły się kolejne jadowite słowa, że to Pi był pośrednią przyczyną katuszy kogoś ważnego dla Joffreya. Spuścił głowę wielce zasmucony. Naprawdę to przez niego? Że gdyby nie został wykupiony, a w zasadzie dołożony w gratisie do lodówek, to mógłby zapobiec temu nieszczęściu, co tu miało miejsce? Niepotrzebnie, lecz odczuwał wyrzuty sumienia. Wykrztusił z siebie nieśmiało, szczerze choć cicho z trwogi przed kolejnymi czynami Pana:\nChyba to za mało, by uciec przed przeznaczeniem. Nawet nie został wysłuchany, w swojej goryczy i porywczości Właściciel myszy uniósł ją wysoko za szyję, a ten nieco wierzgał nogami próbując złapać grunt pod nogami i jakoś wyswobodzić się z uścisku. Nie dawał rady. Kurosz był zdecydowanie silniejszy i brutalniejszy, bo nawet cisnął wampirem w paskudną podłogę i uderzył silnie w brzuch. Z ust wykrztusił trochę krwi i śliny, może też soków żołądkowych, na pewno nie mając szans, by wstać z uświnionego parkietu. Złote oczy Pi przybrały postać szkarłatu, gdy tylko został podniesiony jak szmaciana lalka, a kły Joffreya przebiły tętnicę. Na nic zaciskanie rąk na torsie Szlachetnego, by go puścił. Niebawem przyszpilone dłonie do koszuli opadły, a młodzieniec odpływał.\nA wraz z nimi pływały wspomnienia.\n[...] Pi służył ostatnio u wampira, który lubował się w młodzieńcach, i to o wiele młodszych od niego. Jego poprzedni Pan to ten, który grubo przekroczył tysiączkę i zdawać się mogło, że przy przepychu, jaki go otaczał i wśród pochlebców przeżyje minimum kolejne tysiąc lat. Złotooki na szczęście nigdy nie padł ofiarą zwyrodnialca, bowiem zawsze miał na tyle sił, by w decydującym momencie czmychnąć w postaci myszy do dziury czy pod łóżko.[...]\n[...]Kiedyś też zasilał kadrę służących w bogatym domostwie. O ile ze strony Państwa nie działa mu się krzywda, o tyle inne wampiry mściły się na nim okrutnie. Zatruwały mu posiłek, wkładano gwoździe do trumny. Najgorsze jednak było szczucie kotem, którego piekielnie się bał, nawet w ludzkiej skórze. Ostatecznie przestał tam pracować, gdy wrobiono go w otrucie małżonki głowy rodu i skazano na śmierć przez spuszczenie krwi i spalenie. I od tego okrutnego czynu udało mu się zbiec.[...]\n[...]Na niebie dostrzegł chyba z miliard gwiazd! Wszystkie konstelacje były jak na wyciągnięcie ręki! Ah, będzie potem ukarany, ale za ten widok... warto było. Próbował palcem połączyć kropki na granatowym niebie tak, by wrysować kontury gryzonia. Jak tak wytężył wzrok, dostrzegł coś niezwykłego. Coś, co nie było jedynie pojedynczym punktem, a jakby rozmazanym obiektem. To coś miało jakby swój ogonek, i postanowił nazwać go Pi - łudząc się, że pierwszy zaobserwował zjawisko.[...]\n[...]Chyba już trzecią dobę nie mógł się stąd ruszyć. Ani tym bardziej myśleć. Z potrzaskanej głowy lała się strumieniami posoka, która brudziła buty kogoś, kto go szturchał kijem. Tego osobnika Joffrey znał - był nim handlarz lodówek. A potem ciemność, ciemność...[...]\nPi robił się coraz bledszy, a migrena, która opanowała jego mózg, zagłuszyła resztę, urwanych, niespójnych wspomnień. Nawet rubinowy blask oczu sługi gasł stopniowo, brązowowłosy stawał się zupełnie bezsilny. Jak zresztą prawie zawsze w swoim życiu. Głowa była całkowicie odchylona ku tyłowi i zwisała wraz z włosami, podatna na wolę Pana. Jak i zresztą całe jego młodzieńcze ciało.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pią Gru 22, 2017 3:24 pm\nBył tak wściekły, nie potrafił się powstrzymać. Nie życzył źle swojemu nowemu słudze i nawet nie zamierzał go krzywdzić, ale w takim wypadku musiał się na kimś wyżyć. Złość przyćmiła zdrowy rozsądek, znajdując ujście w biednej myszce, która nic złego nie zrobiła. Patrzył na niego z wrogością, jakby to on był wszystkiemu winien. Przed chwilą zwalił na niego całą winę, ale nie była to prawda. Na niektóre rzeczy po prostu nie ma się wpływu, lecz z jakiś względów Joffrey sądził, że mógł uratować Nessuno. I tak oto powstała mieszanka wybuchowa.\nPochwycenie go za barki i usłyszenie smutnego ''przepraszam'' ani trochę nie pomogły. W Kuroszu nie można było dostrzec grama litości, wampir z którym miał wcześniej do czynienia gdzieś przepadł i nie wiadomo kiedy wróci. Nawet chorą przyjemność był dla niego widok kiedy ofiara wierzgała nogami i próbowała coś zrobić z wielką siłą Pana, który nie spuszczał z niego krwistych ślepi. Kiedy cisnął nim o brudną podłogę i jeszcze skopał, wciąż wydawał się być nieporuszony. Pi musiał mieć naprawdę wielkiego pecha, ale takie rzeczy się po prostu działy. Co się działo w zamku, lepiej niech zostanie w zamku. O ile mysz to wszystko jakoś przetrwa.\nBrutalne wgryzienie się w tętnicę sługi zaowocowało kilkoma wspomnieniami, niezbyt przyjemnymi. Pierwsze dotyczyło pewnej służby u jakiegoś starucha, którego rajcowali mali chłopcy. Joffrey aż drgnął, z tego co jednak zobaczył to nic Pi się nie stało. Drugi to kolejna służba, lecz u bardziej ogarniętych person. Niestety inni nie dawali mu spokoju i zamęczali chłopaka, który dał się potem wrobić w morderstwo. Udało mu się jednak zbiec.\nNastępna historia dotyczyła niesamowitego widoku wielu gwiazd i choć Joffrey nie widział w tym nic zaskakującego, co innego myślał ten który to wszystko przeżył. Po wszystkim został ukarany, lecz i tak nie żałował ów widoku.\nOstatnie wspomnienie było bardziej znajome, bo zawierało gębę handlarza. Hagen dopiero po chwili zdał sobie sprawę jak dużo krwi upił, nie chciał przecież nieść omdlałego chłopaka z powrotem, toteż oderwał się od jego szyi i tylko obejrzał przez swój bark. Ktoś mógł ich usłyszeć, ale teraz nie było to istotne. Usiadł po turecku na brudnej ziemi i ułożył sobie głowę sługi na kolanach.\n- Ciii, będzie dobrze. - Uciszać go przecież nie mógł, jednak w głosie dało się usłyszeć jaką troskę. Czyżby wampir się opamiętał i było mu teraz głupio z tego powodu? Zbliżył swój nadgarstek do ust i lekko nadgryzł, od razu kierując go na usta ledwo przytomnego chłopaka. Niech zna łaskę Pana, który przecież nie cierpiał dzielić się swoją krwią. Niechcąc jednak zaniedbać swojego sługi już pierwszego dnia, pogłaskał go po włosach i nawet zdał się na uśmiech.\n- Dobrze się spisałeś. - Kolejny, niezwykle miły ton? Niepodobne do kruczowłosego, który przypominał bardziej jakiegoś psychopatę z rozdzwonieniem jaźni. Jeżeli Pi tylko się ocknie i poczuje nieco lepiej, wampir wstanie, gdyż dostrzegł telefon Fabio. Chwycił go i sprawdził ostatnie wiadomości bądź połączenia, które pochodziły od niejakiego Castasa. Czyż nie był to mężczyzna poznany w jego domu?\nJoffrey zapisał numer, przypominając sobie jak tamten zadeklarował mu pomoc w polowaniu. Tego wielkiego psiska nie można było lekceważyć, Emilio już raz prawie został przez niego pożarty. Odrzucenie pomocy wydawało mu się głupie, ale przecież musi mieć stuprocentową pewność, że za tym wszystkim stoi właśnie on.\nSchował telefon do kieszeni i obrócił się w stronę swojego długi, który chyba raz jeszcze marzył o prysznicu.\n- Nikomu ani słowa. - Mruknął, obrzucając go badawczym spojrzeniem. Musiał przecież ocenić jak bardzo mu krzywdy narobił i czy nie potrzebował jakiejś dodatkowej pomocy. Chłodny wzrok skierował na łóżko, na którym za pewne doszło do aktu.\nZnowu zrobiło mu się niedobrze.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pią Gru 22, 2017 6:41 pm\nPojedyncze krople skapywały na jego lekko otwarte usta ułożone w niemym bólu. Z początku chłopak nie reagował na zapach, na zetknięcie się posoki z jego wargami. Czyżby kompletnie stracił przytomność? Nie, po prostu był bardzo przerażony, zmęczony, no i zbity przez tę samą osobę, która chciała go przywrócić do żywych. Stąd w pierwszym odruchu nie przyjął krwi. Lecz prócz niej usłyszał uspokajające słowa owleczone w miłym tonie. Wtedy chłopak zdecydował upić życiodajne soki niemrawo mlaskając i łykając dar życia dla krwiopijcy. Czucie w palcach u rąk wracało, tak jak i był w stanie odrobinę wyżej podnieść głowę, choć ta leżała na kolanach swego Pana. Ostrożnie zlizał zimnym językiem powstałą ranę, lecz nie odważył się na przyssanie kłami do otwartych żył. Za bardzo się bał.\nOstrożnie podźwignął się do siadu i choć z początku musiał mieć jeszcze przez moment spuszczoną głowę - dochodził do siebie. W tym czasie Kurosz sprawdzał telefon najwyraźniej martwiąc się dalej nad tym, co tu zaszło. Wstrząśnięty Pi jedynie wodził niepewnie wzrokiem za Właścicielem, który patrząc na obraz zniszczeń znieruchomiał na nowo i wciąż przeżywał katusze. Zaraz i sługa podniósł się na nogi i opierając się o ścianę za plecami próbował dojść już całkiem do siebie. Migreny szybko się nie pozbędzie, ale gorący prysznic na pewno się przyda do zmycia z siebie brudu. I znów będzie musiał dać swoje ulubione wdzianko do prania, bądź wyprać ręcznie. Musiał się oczyścić z tego ohydnego sosu, co walał się po całej podłodze i meblach. Czuł się tak, jakby ociekało to wszystko z niego, jakby przesiąkł tą breją. Bleh.\nNagle poczuł na sobie wzrok Czarnowłosego, na co stanął na baczność. Miał przemilczeć co tu zaszło? W sensie między dwoma nieznanymi istotami, czy między Joffreyem i Pi? I tak w obu wariantach dotrzyma słowa.\n-Nikomu ani słowa.\nPowtórzył grzecznie za swoim Panem i podszedł bliżej. Jego Pan wciąż nie mógł pogodzić się z tym, że nie było go w tym trudnym momencie. Pewnie dopiero będzie spokojny, gdy oprawca dostanie za swoje. Złotooki nie mógł za bardzo myśleć, głowa go bolała, i szczerze zrobiłby dużo, by już nie być w tym paskudnym miejscu. Zarówno dla znajomego Kurosza, jak i dla niego, to miejsce przyciąga przemoc i to w nadmiarze.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Pią Gru 22, 2017 8:02 pm\nZa jakie grzechy to Pi musiał zostać rzucony o tak brudną podłogę. Prawie że robił za mopa, na szczęście Joffrey w jakimś momencie się opamiętał i zaniechał swoje czyny. Śmierć sługi nic by mu nie przyniosła, a poza tym byłaby to wielka strata. Umiejętności jego mogły się przydać. Hagen nauczy go jeszcze jak być dobrym szpiegiem i będzie idealnie.\nO ile biedaczek dotrwa.\nNawet jeśli nie chciałby przyjąć krwi wampira, ten siłą zmusiłby go do posilenia się. Nie może mu zemdleć, niech nie myśli że będzie go niósł. Mało co go w sumie interesowało co się z nim stanie, ale niech już będzie odpowiedzialny. Pi był dobry, szkoda, że natrafił na kogoś takiego jak Emilio.\nZlizywał krew językiem przez co mężczyzna się lekko uśmiechnął. Zaczęło go to wręcz łaskotać, przez co cofnął rękę. Tyle mu wystarczy. Kruczowłosy w końcu zostawił nieszczęśnika, skupiając się na telefonie Fabio. Nie chciał przeglądać innych wiadomości prócz tych ostatnich od Castasa, gdy jego wzrok przykuł napis ''Lucas''. Ten dziwny czarny pierd był chyba ziomalkiem Nessuno. Wejrzał w ich rozmowę i zaczął się.. śmiać. W końcu Fabio pisał o ich pierwszej randce, o tym że ktoś go w końcu pokocha i polepszy mu się humor. Pojawił się też tekst o smutnej dupie, ale to już nie było takie zabawne. W końcu nie wiadomo czy aby na pewno Lucas wolał małe dzieci!\nPo schowaniu telefonu do kieszeni, wrócił z powrotem do swojego sługi i przyjrzał mu się. Widział ten strach, ale Hagen go ostrzegał. Nie zawsze będzie tak łatwo.\nCiężko stwierdzić o co mogło mu chodzić, ale tak czy siak miał o tym nikomu nie mówić. Wampir i tak będzie pilonwał swojego sługi, który powinien na dobre zadomowić się w kieszeni jego ciemnego płaszcza.\nZnowu dopadło go przygnębienie, lecz nie na długo. Obecność Pi pomogła. I tak był dziw, że chłopak nie zareagował nie wiadomo jak na pobicie. Uczynił mu krzywdę, a ten dalej na niego patrzył jak wierne psisko. Chyba jednak zrezygnuje z kupna kota..\n- Wracaj z powrotem do formy. Jeszcze nie wracamy do domu. - Wyznał, czekając aż Pi stanie się z powrotem nieszkodliwym gryzoniem i jak gdyby nigdy nic, pochwyci w swoje blade rączki i wsadzi do ciemnej kieszeni. Będzie musiał uważać aby go nie zgnieść, gdy będzie chował dłonie. Długo tutaj nie zabawili, bowiem wampir wyskoczył z okna i opuścił rodzinny zamek, który i tak był o dziwo pusty.\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Sro Mar 25, 2020 8:21 pm\nSu dobrze wiedziała, gdzie znajduje się posiadłość państwa Asmodeyów. Był to w końcu jeden z ważniejszych rodów w okolicy (oczywiście, zaraz za Kuroiashitami). Nie miała jednak zamiaru transportować tam Zgona, póki nie dostała wyraźnych rozkazów.\n– Miesiąc to krótko. Sądziłam, że twoja znajomość z paniczem trwa nieco dłużej – skomentowała nieprzyjemnie, ponownie nabierając do hycla dystansu. Dla wampira miesiąc był niczym mrugnięcie oka. Ale to przynajmniej wyjaśniało, dlaczego Su nie kojarzyła Zgona: był zbyt świeżym kolegą, aby zdecydowała się zwrócić na niego uwagę.\nByła za to zadowolona z jego zachowania w trakcie tej małej operacji. Nie szarpał się, nie wrzeszczał, nie próbował uderzyć Su. Wampirzyca nawet się uśmiechnęła i dumnie poklepała go po ramieniu.\n– Chyba lubisz ból, co? – skwitowała krótko, ale nawet nie czekała na odpowiedź. Zajęła się rozmową z panem Barabalem.\nW myślach szybko przekalkulowała, który pokój gościnny będzie akurat wolny, po czym poleciła Zgonowi się zbierać.\nAle jemu, co zrozumiałe, przyszło to ze sporą trudnością.\nSu niepewnie obserwowała pierwsze próby podźwignięcia się do pionu, ale gdy zdała sobie sprawę, że przyniosą więcej szkód niż pożytku, podeszła do wampira i objęła jego tułów, jednocześnie pozwalając mu zarzucić na siebie jedną z rąk – a raczej protez, bo dzięki bliższemu kontaktowi upewniła się, co dokładnie składało się na ciało krwiopijcy.\nNie odezwała się jednak na ten temat słowem. Schwyciła tylko mocniej Zgona, gdy ten prawie upadł. Mruknięciem przywitała nachalniejszy dotyk, ale się nie zdenerwowała. Miała w sobie na tyle empatii, aby mu nic nie wyrzucać.\n– Nie szkodzi, to normalne. Zaprowadzę cię do pokoju.\nPrzejęła na siebie niemal cały jego ciężar i tak szybko, jak tylko mogła, podążyła w stronę pokoju. Po drodze spotkała kilka służek, którym nakazała donieść krwi oraz bandażów do przyszłej sypialni Zgona.\nZ transportem wampira poradziła sobie sama – była w końcu zdrowa i najedzona, przeniesienie czyjegoś rozlatującego się ciała wcale nie nadwyrężało bardzo sił.\nW sypialni ułożyła go od razu w łóżku. Na stoliku obok czekała już ludzka krew w dwóch wysokich szklankach i bandaże.\nJeżeli Zgon nie protestował, Su pomogła mu jeszcze opatrzyć większe rany, a następnie podała mu kołdrę, żeby się okrył. Mógł poczuć się iście po królewsku – w końcu nawet pomieszczenia gościnne w zamku były eleganckie.\n– Wypij krew, a następnie idź spać. Pan Barabal zabronił ci opuszczać zamek, jednak nie jesteś więźniem. Możesz swobodnie poruszać się po tym piętrze, jeśli już poczujesz się lepiej – na razie jednak proszę, żebyś został w pokoju – radziła mu chłodno, mierząc go wzrokiem i stojąc wyprostowana tuż przy drzwiach. – Gdy wydobrzejesz, ktoś z rodu najpewniej zatroszczy się o twój powrót do rodu państwa Asmodeyów… albo do Golgoty. – Druga opcja wydawała jej się bardziej prawdopodobna. W końcu Zgon musiał zdać raport. – My tymczasem skupimy się na poszukiwaniach panicza Chunky’ego. Nalegam, abyś na ten moment się tym nie interesował.\nI zaraz po tym wyszła. Nie zamknęła drzwi na klucz, niemniej Zgon mógł wyczuć, że co paręnaście minut jacyś służący kręcili się obok – ot, aby upewnić się, czy wampir na pewno siedzi w środku. Chyba więc najbezpieczniej będzie pójść spać?\nCóż, Zgon miał teraz sporo czasu na sen i przemyślenia w samotności – a tymczasem Su po kilkunastu godzinach miała się dowiedzieć, że panicz Chunky wreszcie powrócił… i jest w zamku.\nOstatnio zmieniony przez Hera dnia Pią Kwi 03, 2020 10:26 pm, w całości zmieniany 1 raz\nZarejestrował/a : 29/09/2019\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro] Nie Mar 29, 2020 7:09 pm\nOwszem, ród Asmodey jest jednym z tych większych rodów, i owszem, że jeden miesiąc znajomości dla wampirów (nawet w sumie dla ludzi) to bardzo krótki okres w całym życiu. Mrugnięcie okiem. Właściwie nie można przez tak krótki czas poznać kogokolwiek na tyle dobrze, aby móc wyrobić o nim dozgonną opinię. Podejrzliwość służącej była słuszna, bowiem Zgon dopiero podczas odpoczynku zda sobie sprawę ze stopnia znajomości swego kompana. Teraz za bardzo był zdenerwowany i skupiony na odnalezieniu panicza, aby myśleć w jaśniejszych barwach.\nNie odzywał się wiele, nie było takiej potrzeby. Su i tak miała inne sprawy na głowie, w tym przejęcie sytuacji i rozdysponowanie wampirów do odpowiednich zadań. Pan Barabal okazał się na tyle uprzejmy, że Zgon mógł odpocząć, nawet jeśli umysł nie chciał relaksu. Służąca cierpliwie znosiła i nosiła mężczyznę, aż posadowiła go na skraju łóżku. Tam potulnie znów dał się nakarmić krwią ze szklanki, choć już coraz mniej kontaktował. O mały włos, a zostawiłby głowę na ręce służącej, która podtrzymywała podbródek do lepszego spłynięcia posoki. Teoretycznie powinien iść spać, takie dostał nawet przykazanie, lecz lęk o hycla i troska o szczęśliwy powrót było silniejsze od snu. Do tego stopnia, że nim służąca zostawiła Zgona samego na sam z myślami, zdołał jeszcze wyrzec zbyt oczywiste słowa:\n- Proszę mu pomóc.\nDrzwi zamknęły się, a kadłubek został sam. Skrył się pod pościelą i zadarł głowę ku baldachimowi nad sobą. Barwa szkarłatu dobrze koiła nerwy wampira, któremu powoli przymykały się powieki. Coraz bardziej... i bardziej... Aż wreszcie zasnął i przez kilka godzin służba sprawdzająca porządek miała spokój.\nWidział go. W ustach miał kawałek ludzkiego ciała z długim, blond włosem. Uśmiech od ucha do ucha, ofiara nieżywa. Przywołał go do siebie zamaszystym ruchem ręki, aby dołączył. Skrzywienie, niedowierzanie malowało się na twarzy hycla o blond włosach. Pocisk w brzuchu. Świst kul. Złota rękawica uniesiona w geście triumfu. Krzyk i uciekające kończyny wystrzelone ku niebu. Upadek. Krew. Złość. Niemoc. Owady, cała chmara...\n... ocknął się zlany potem leżąc na zimnej posadzce. Znów mieszała mu się przeszłość z teraźniejszością zalewając sny koszmarami. Powolutku podźwignął się na łokciach, a później siadł na tyłku odchylając głowę ku tyłowi. Nie może spać. Musi czuwać. Rzucił okiem na ranę. Goiła się, lecz wypełzły z niej, spod bandaży kolejne robale. Usiadł po turecku i oddał się medytacji starając się zbalansować ciało i umysł. Nie, to jeszcze nie ten czas, a już słyszał za drzwiami poruszenie. Chyba trochę za bardzo hałasował, kiedy nie mając rąk obijał ostrza o posadzki, żeby podeprzeć się przy wstawaniu. Kiedy weszła służba, zastała Zgona stojącego o jednej nodze (jedna proteza rozsypała się podczas upadku z łóżka), który patrzył się prosto na przybyszy. Niby beznamiętnie, lecz z determinacją.\n- Wiadomo, co z paniczem Chunky?\nNie mógł nie myśleć o koledze, który wyrwał go na pierwszą prawdziwą misję. Z którym najlepiej dogadywał się ze wszystkich hycli. Służba nie dała odpowiedzi, jedynie przekazali wiadomość z góry.\n-Jesteś wzywany do Golgoty. Masz zabrać ze sobą worek na zwłoki. Przetransportujemy cię taksówką.\nGdyby nie maska, Zgon zmarszczyłby w tej chwili brwi. Jaki worek na zwłoki? Czy... czy to oznacza, że nie udało się odzyskać Chunky'ego? Ale wampiry w razie śmierci rozsypują się w pył... prawda? Hycel stał jak wryty, a służba próbowała go pogonić do działania. Niestety hycel nie mógł postawić samodzielnie kroków, więc wzięto go za fraki do taksówki. Nie zapomnieli o worku, którego nie wsadzili do bagażnika, a obok Zgona. Chyba nie byli świadomi, że przedmiot ten był czynnikiem wpływający na stan zdrowia hycla.\nZ tematu - Golgota\nTemat: Re: Komnata Gościnna [Pierwsze piętro]


OLEJ KOKOSOWY BIO 900G COSMOVEDA\nW stu procentach naturalny, ekologiczny olej kokosowy. Doskonały do smażenia dzięki dobrym właściwościom wchłaniania i wysokiej temperaturze spalania. Jest jednym z najzdrowszych tłuszczów świata. Wyróżnia się między innymi:\nwysokiej przyswajalnością, wysoką zawartością witamin i minerałów, zawartością kwasu laurynowego - naturalnego środka uodparniającego. Olej kokosowy BIO to pierwszy tłuszcz, który nie przyczynia się do budowania tkanki tłuszczowej. Przeciwdziała osteoporozie, łagodzi dolegliwości cukrzycowe, wzmacnia mięsień sercowy, spowalnia proces powstawania zmarszczek, wspomaga układ odpornościowy oraz korzystnie wpływa na pracę wątroby. W postaci płynnej olej kokosowy to znakomity dodatek do orientalnych potraw, rozmaitych deserów i wypieków, sałatek warzyw, dań z ryżu i makaronu. Może być również stosowany przy wyrobie czekolady. Nie zmienia smaku potraw i doskonale się wchłania.\nOlej kokosowy znalazł również zastosowanie jako środek do pielęgnacji ciała i włosów oraz do masażu. Ma działanie przeciwłupieżowe, nawilżające i wygładzające. Wspomaga naturalną równowagę skóry i dogłębnie odżywia.


Drożdżówka z truskawkami - Przepis | Dr. Oetker\ndo przepisu Drożdżówka z truskawkami\nok. 25 - 30 g masła (ciepłego)\n100 ml mleka (zimnego)\nok. 200 - 250 g truskawek lub śliwek (świeżych lub mrożonych)\nZ mieszanki do ciasta odsyp 2 pełne łyżki stołowe (ok. 60-65 g) do kruszonki. Zagnieć z 25-30 g masła i wstaw do lodówki.\nRozpuść 50 g masła i odstaw do przestudzenia. Pozostałą mieszankę do ciasta wsyp do miski, dodaj drożdże 7 g, 1 jajko, 1 żółtko, 100 ml ciepłego mleka. Całość miksuj na najwyższych obrotach (mieszadła świderki) do uzyskania jednolitej konsystencji. Dodaj przestudzone masło i miksuj jeszcze przez ok. 5 minut.\nMiskę z ciastem przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na ok. 40 -50 minut do wyrośnięcia (podwojenia objętości). Pod koniec wyrastania nagrzej piekarnik do temp 175°C. Tortownicę o śr. 24 cm wysmaruj tłuszczem i oprósz mąką lub wyłóż papierem do pieczenia.\nWyrośnięte ciasto przełóż do formy. Wyłóż owoce, posyp kruszonką. Wstaw na środkowy poziom nagrzanego piekarnika.\nPiecz przez ok. 25-30 minut do zarumienienia i suchego patyczka.\nW sezonie owocowym dodaj do babki także ulubione owoce: maliny, rabarbar, śliwki i inne.\nInformacje o wartościach odżywczych do przepisu Drożdżówka z truskawkami\n130 kcal 1047 kJ\nTłuszcz 5.55 g 10.67 g\nWęglowodany 18.61 g 35.80 g\nBiałko 3.67 g 7.05 g


Stopa wbijana w ziemię nr 4 - Sklep Tuchmet\n» Stopa wbijana w ziemię nr 4\n• zastosowanie: do budowy wiat, altan, budynków, pergoli, drabinek na pnącza,ogrodzeń i wielu innych konstrukcji..\n• szerokość całkowita: 8 cm\nProjektuj swój wymarzony ogród przy pomocy sprzętu ogrodniczego marki Tuchmet. Polecane przez nas przybory ogrodnicze okażą się niezbędne podczas systematycznych obowiązków (np. pielenie, grabienie, usuwanie chwastów, przekopywanie itp.), jak i tych trochę bardziej czasochłonnych ogrodowych prac. Oferowane przez nas akcesoria ogrodowe wytworzone są z mocnych i zahartowanych na mechaniczne uszkodzenia elementów, cechują się znaczną wytrzymałością i doskonałą jakością. Nasz osprzęt ogrodniczy jest bardzo funkcjonalny i wygodny w użyciu. Prezentowane przybory Tuchmet wyróżniają się niezmierną funkcjonalnością oraz łatwością w zastosowaniu, a ponadto odznaczają się przystępnymi cenami. Przekonaj się jak łatwa i wygodna jest praca w ogrodzie, gdy korzysta się z narzędzi ogrodowych marki Tuchmet. W razie pytań i wątpliwości dotyczących oferowanego przez nas produktu zachęcamy do kontaktu. Zapraszamy do zapoznania się z naszym znakomitym produktem: Stopa wbijana w ziemię.


Zakrzepica a rany na nogach :: Zdrowie w Biomedical.pl\nZakrzepica a rany na nogach - na ten temat\nDyskusje użytkownikówRopne rany na nogach, złuszczona i sucha skóra\nBrak siły w rękach i nogach\nPojawiły mi się czerwone podrażnione plamy na nogach które mnie pieką i mam stan podgorączkowy czy to mogą być objawy sepsy?. czytaj dalej...Co szybko goi rany?\nMam taki problem. Bardzo ciężko goją mi się rany. Nawet najlżejsze otarcia paskudzą mi się bardzo długo. Trochę w tym mojej winy bo mam tendencję do rozdrapywania ich. Zostają mi potem brzydkie blizny. Czy znacie jakiś środek, który szybko goi rany i zabezpiecza przy okazji przed zdrapywaniem?. Bardzo dobra jest na rozdrapane rany gli... czytaj dalej...\nArtykułyZakrzepica - cichy zabójca\nWedług światowych badań szacuje się, że w 25 krajach Unii Europejskiej rocznie na chorobę zakrzepowo-zatorową zapada 1 500 000 osób, zaś z powodu zatoru tętnicy płucnej umiera aż 500 000 z nich. Tylko w Polsce diagnozuje się ją u około 150 tysięcy pacjentów rocznie! Zakrzepica jest więc poważnym problemem medycznym, choć nie ... czytaj dalej...Rany u dziecka – jakie są ich rodzaje i jak je leczyć\nRana jest to uszkodzenie ciągłości skóry często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu mechanicznego. Istnieje wiele rodzajów ran, które dzieli się w zależności od sposobu działania siły i różności uszkodzenia naskórka. Występują więc rany cięte, szarpane , otarcia, rany kąsane jak i również amputacje. Zd... czytaj dalej...Rany i przebieg ich gojenia\nOgólnie rzecz ujmując, rana to uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu. Skaleczony palec goi się szybko i wystarczają tu naturalne mechanizmy organizmu. Proces gojenia rany rozpoczyna się bezpośrednio po skaleczeniu i angażuje wiele składników krwi i elementów tkanki skórnej... czytaj dalej...AktualnościPrzełom w medycynie: polscy lekarze przywrócili pacjentowi czucie w nogach!\nBadania opublikowane przez British Medical Journal donoszą, że pojedyncze badanie ultrasonograficzne może bezpiecznie wykluczyć zakrzepicę żył głębokich (DVT – Deep Vein Thrombosis) u kobiet w ciąży i tych, będących kilka tygodni po porodzie. Dokładna diagnoza zakrzepicy nadal jednak pozostaje wyzwaniem dla lekarzy, a ryzyko wystą... czytaj dalej...Regularne oczyszczanie rany przyczynia się do szybszego zdrowienia\nChroniczne rany, takie jak wrzody stopy cukrzycowej, mogą zdrowieć szybciej, kiedy są często oczyszczane, według badania naukowców z Healogics. Artykuł ukazał się w JAMA Dermatology. Oczyszczanie rany polega na usuwaniu martwej i zainfekowanej tkanki oraz wszystkich obcych ciał i bakterii mogących spowolnić zdrowienie rany. Generalnie ... czytaj dalej...Zakrzepica żył głębokich: rivaroxaban ułatwia leczenie\nTworzenie się kamieni żylnych, tak zwanych flebolitów, to choroba czasami o bardzo poważnych konsekwencjach, której metody leczenia są bardzo męczące dla pacjenta. Jedno z badań pokazuje, że lek rivaroxaban jest skuteczny i łatwy w użyciu. Aktualnie, lek ten czeka na pozwolenie na komercjalizację. Zakrzepica żył głębokich (łac. Th... czytaj dalej...Co za dużo, to niezdrowo? Zbyt wiele „gojących” komórek opóźnia gojenie rany\nLeczenie ran towarzyszy ludzkości od zarania dziejów. Już najstarszym wspólnotom zależało na tym, aby myśliwi ranni w polowaniu czy wojownicy po bitwie mogli powrócić do zdrowia i nadal służyć społeczności. Prawdopodobnie najstarszym środkiem terapeutycznym jest więc opatrunek. Mimo, że podstawy aseptyki wypracowano dopiero w drugi... czytaj dalej...Odkryto zakres działania przeciwciał antyfosfolipidowych\nOd lat naukowcy byli świadomi, że przeciwciała antyfosfolipidowe (ang. antiphospholipid antibodies, aPLs) mogą przyczyniać się do poronień i powstawania zakrzepów, ale nie znali całego zakresu działania aPLs. Najnowsze badania przyniosły pierwsze szacunki dotyczące występowania tych przeciwciał u pacjentów, u których zdarzały się ... czytaj dalej...\nZobacz tagiciśnienie mężczyzny ropniak na płucach kręgosłup Th l alkohol skóra zamglone widzenie pertusis igg martwica dziąsła arilin rapid współżycie dicloratio zastrzyki - czas działania ciąża po przeszczepie szpiku prawidłowy wzrost dziewczyny 9 lat konspekt zajęć medycznych rozmaryn zastosowanie w fryzjerstwie rozmaryn zastosowanie krostki na podniebieniu AktualnościKofeina w ciąży a inteligencja dzieckaWynaleziono lek na celiakię i nietolerancję glutenu?Kobiety, które rodzą dzieci żyją dłużejDlaczego pizza uzależnia bardziej niż zdrowa żywnośćNobel 2015 w dziedzinie chemii przyznany za badania nad mechanizmami naprawy DNAArtykułyWłaściwości yerba mateAlergia – czynniki ryzyka i profilaktykaKatar u niemowlakaTyłozgięcie macicyOczyszczanie twarzyChoroby i dolegliwościMERSZespół urojeniowyZnamię BeckeraOpryszczka w nosieStłuczenie żeber


Już 3 stycznia 2017 roku odbędzie się dwunasta edycja PRASKIEGO WIECZORKU ARTYSTYCZNEGO. W Nowym Roku, w Nowym Miejscu, w inny niż zwykle dzień tygodnia. Spotkamy się we wtorek na Pradzie […]\n1 grudnia 2016 godzina 20:00\nZapraszamy na spotkanie z rewelacyjną muzyką w wykonaniu Eduardo Agni.\nEduardo to światowej sławy muzyk, urodzony w 1966 roku w Sao Paulo, w Brazylii. To innowacyjny gitarzysta i kompozytor, który […]\n13 listopada 2016 godzina 20:00\nFunkasanki – duet powstały z piątku na sobotę, na wschodzie w 2015. Muzyka Funkasanki balansuje pomiędzy różnymi gatunkami muzycznymi, od alternatywnego popu aż po szeroko pojętą elektronikę. Koncerty zespołu porywają […]\n25 września 2016 godzina 17:00-22:00\nJam session - kolejne, trzecie spotkanie z muzyką elektroniczno-akustyczną.\nZapraszamy chętnych do grania i posłuchania na wspólną improwizację.\nDziwność dźwięków i zagięcia czasoprzestrzeni kontroluje przy mikserze Konrad Zientara (Squid Sound […]


NALEWKA Z KWIATÓW CZARNEGO BZU - Każdy ma jakiegoś bzika - Pieguskowa kuchnia\nHome NALEWKI\tNALEWKA Z KWIATÓW CZARNEGO BZU\nwritten by piegusek 10 lipca 2015\nOd dawna miałam ochotę na przygotowanie nalewki z kwiatów czarnego bzu. W tym roku przypomniała mi o niej i jednocześnie zachęciła Kabamaiga ze Sto kolorów kuchni. Już próbowałam tegorocznej nalewki i jeżeli nie przeszkadza Wam smak i zapach kwiatów czarnego bzu to z pewnością się nie zawiedziecie. Kto ma ochotę to jeszcze można spotkać kwitnący czarny bez i w kilka chwil wyczarować butelkę takiego trunku.\n10-15 baldachów kwiatu czarnego bzu\n0,5 l wódki lub spirytusu (lub mieszanki tych alkoholi) ja używam wódki 69%\n10 g kwasku cytrynowego (można użyć dużej cytryny)\nZebrane świeżo kwiaty odłożyć na białą kartkę papieru, aby robaczki, które w nich zamieszkują powychodziły. Nad garnkiem poodcinać kwiatki od zielonych łodyżek (są gorzkie) uważając, aby pyłek spadający z kwiatów znalazł się w garnku. Dodać kwasek cytrynowy i zalać kwiaty wodą gazowaną. Przykryć i odstawić na 24 godziny. Po tym czasie odcedzić wodę bzową przez sitko wyłożone gazą. Nie odciskać. Do odcedzonego płynu dodać cukier i zagotować a następnie odstawić do całkowitego ostygnięcia. Wymieszać z alkoholem i przelać do butelek. Kiedy odstoi kilka dni stanie się klarowna.\nNALEWKA Z KWIATÓW CZARNEGO BZU was last modified: 12 listopada, 2017 by piegusek\nDROŻDŻOWE „RÓŻYCZKI” Z SEREM


Przeprowadzone na świecie i w Polsce badania nad związkiem chorób serca i chorób nerek (pacjenci dializowani) wskazały na poważny problem, który nie zawsze znajduje właściwe rozwiązanie. Czasem brak specjalisty, czasem brak rozpoznania, a czasem uważności personelu. Badania wykazały, że na choroby przewlekłe znacznie częściej zapadają osoby z istniejącą depresją lub wcześniejszymi jej epizodami.\nNasilone objawy stresu i depresji zwiększają poziomy czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego Substancja ta powoduje przyspieszenie wzrostu guzów nowotworowych i wpływa na czas przeżycia.\nGdy pacjent trafi w odpowiednie ręce, oddanie mu odpowiedzialności za chorobę oraz pomoc w realizacji celu (wyzdrowienia, ale także aktywności, która jest tego efektem np. jazda na rowerze, praca w ogrodzie) może skutkować znaczną poprawą. Przede wszystkim neutralizacja stresora, lub zminimalizowanie jego działania, zmiana diety, podjęcie możliwej dla niego aktywności fizycznej (nawet na łóżku), wsparcie bliskich, oglądanie komedii i słuchanie muzyki poważnej czy relaksacyjnej, a nawet zmiana koloru piżamy z nijakiej czy przygnębiającej na wesołą – wszystko to wpływa na jego nastrój.\nW diecie osób chorych na depresję brakuje właściwych substancji odżywczych i minerałów min. o działaniu\npsychoaktywnym przyczyniającym się do zmiany nastroju. Ważna jest nie tylko jakość pożywienia, ale również jego wygląd. Kolorowy talerz z kilkoma produktami zachęca do jedzenia, zaś rozgotowane i zimne ziemniaki z nieokreślonego koloru bryją skutecznie zniechęcają.\nAktywność fizyczna, nawet minimalna, gdy chory przebywa na łóżku szpitalnym, dokonuje kolejnych zmian w organizmie. Wybór odpowiednich programów telewizyjnych czy filmów, gdzie nie ma przemocy, jest śmiech i\npozytywne zakończenie dokładają kolejną cegiełkę do zestawu. Ważna jest rola przyjaciół czy rodziny, którzy ożywią życie towarzyskie. To rzeczy, które pacjent może wykonać sam lub z pomocą bliskich. Na końcu listy możemy umieścić narzędzia medyczne i terapię. Wszystko razem ma prowadzić do robienia rzeczy, na które pacjent ma ochotę, działań, które mu sprawiają przyjemność. Czasem znalezienie tych przyjemności bywa trudne, ale nie jest niemożliwe.\nBardzo dobre efekty leczenia depresji przynosi trening uważności (ang. mindfulness). Trening uważności polega na skupieniu się na zmysłach. Widzę za oknem rozkwitające drzewo i padający deszcz (lub wiosenne słońce), słyszę dźwięki rozmów (lub muzyki), czuję twardy materac, na którym leżę (czuję, że jest mi za ciepło), dochodzi do mnie zapach przygotowywanego śniadania (pachnących kwiatów) odczuwam smak pomarańczy (świeżego chleba), czuję dotyk twojej ręki itd. Skupienie na zmysłach sprawia, że nie ma przestrzeni na myśli (nie chcę wstać, nie mogę tak żyć). Trening uziemia pacjenta w świecie zmysłów, a to zmienia jego myśli oraz emocje. Wracają zapachy, widoki, dźwięki, odczuwanie przyjemności. Pacjent może wejść także na drogę pracy z własnymi emocjami, rozpoznawać je i akceptować. Jednak ta cześć treningu wymaga dodatkowego przeszkolenia.\nWażne jest, że chory na depresję może mieć świadomość swojego wpływu na samopoczucie, że podjęte działania samodzielnie lub przy pomocy bliskich potrafią konkretnie pomóc, a uzupełnione o fachową terapię są w stanie zmienić kolor świata z czarnego na zielony lub niebieski.


17876 • Strona 359 z 1277 • 1 ... 356, 357, 358, 359, 360, 361, 362 ... 1277\nprzez beladin 21 gru 2012, 15:24\nTańczący z lękami Pytałem jakiś czas temu lekarkę o fluo. Jej zdaniem to nie jest dobry preparat dla osób, które maja problemy z kontrolowaniem lęku.\nPotas to bardzo istotny pierwiastek jeśli chodzi o przewodnictwo nerwowe. Kup Aspargin i bierz 3x dziennie zamiast tego Neomagu. On dostarczy Ci wystarczająco dużo potasu i magnezu. Możesz brać do tego kompleks witamin z grupy b. Magnez lepiej się przyswaja w takim towarzystwie. Zresztą te witaminki tez są pożądane. Jak będziesz zmieniał lek odpocznij sobie ze 2 tygodnie i obserwuj swoje ciało - co czujesz i jak se czujesz - czy te wszystkie objawy znikają całkowicie.\nprzez Tańczący z lękami 21 gru 2012, 15:34\nbeladin, ale mówisz o odpoczynku 2 tygodniowym między antydepresantami czy suplementami? Dziś skocze może po sok pomidorowy na początek:)\nprzez beladin 21 gru 2012, 15:54\nSorki :) Mam na myśli antydepresanty oczywiście.\nprzez Tańczący z lękami 21 gru 2012, 16:32\nwiesz, Bcomplex tez biore od 5mcy, magnez w mega dawkach, ale od dziś dokładam potas i sok pomidorowy. Dzięki beladin\nprzez elfrid 21 gru 2012, 19:50\ndepas, a nie ma nadmiernego tycia i wypadania włosów po depakine. Podobno Tegretol wywołuje mniej skutków ubocznych. Ja mam obawy przed tyciem po lekach stąd moja awersja do stabilizatorów. Ale wiem, że na samej fluo się nie da bez czegoś co wycisza, uspokaja, tonizuje. Jako stabilizator lekarka zaproponowała mi Topamax, który ma nie wpływać na wagę, ale cały czas się waham przed zażyciem... ale wykupiłem, szkoda żeby się zmarnował, w końcu nirefundowany Czas wkroczyć w farmakologicznej karierze w nowy przedział lekó A tak poważnie to widzę, że sporo osób na forum bierze antydepresant ze stabilizatorem i sobie chwali.\nbeladin, masz na myśli jakieś konkretne zaburzenie neurologiczne u Tańczący z lękami? Myślisz, że rozregulowanie gospodarki elektrolitowej, witaminowej mogłoby powodować aż takie objawy? Te lęki musiałyby się zacząć nagle, od jakiegoś uchwytnego punktu. Jeśli u Tańczący z lękami, występują odkąd pamięta to może raczej to kwestia psychiatryczna.\nprzez depas 21 gru 2012, 22:01\nelfrid, u mnie Depakine ogólnie wszedł gładko i nie mam żadnych skutków ubocznych. Nic mi nie wypada i nie utyłem na nim :) Apetyt bez zmian. Ale muszę dodać że mój apetyt nie zmienił się też i nie utyłem na mirtazapinie, a wiadomo, większość ma taki problem. Piszesz że podobno Tegretol nie wywołuje skutków ubocznych - na pewno ulotka mówi o tym co innego :)\nAcha, przez jakiś tydzień z Depakine męczyły mnie silne mdłości i senność, ale to tyle z uboków.\nprzez Tańczący z lękami 23 gru 2012, 16:16\ndzien 18: napięcie zeszło, zastąpiła je anhedonia i obojętność. Święta...? Jakie święta...?\nprzez Michuj 23 gru 2012, 16:23\n18 dzień to krótko. Tym bardziej, przy tak małej dawce.\nprzez Siding Spring 23 gru 2012, 18:21\ntanczacy z lekami\nczyli wiesz ze dziala;)\n-- 23 gru 2012, 17:29 --\nna mnie tak wlasciwie dzialaly ssri...przy paroksetynie to jeszcze czasami cos udalo sie zrobic bo nieprzyjemne pobudzenie/akatyzja do tego zmuszaly..\nMysle ze tutaj problem naprawde lezy w osobowosci...skoro jest sie obojetnym/apatycznym to czy ssri nagle zmienia nas w kogos kto ma cele,zainteresowania, w kogos lubiacego ludzi ...chyba watpie. Wedlug mnie na ssri sa najlepsze dla tych ktorzy z naturzy sa pelni zycia/celow/bogate zycie spoleczne ale np ograniczaja ich lęki,jakies obawy....moze i rzeczywiscie to ta cala dopamina moze zmieniac ludzi ale pewnie odpowiadaja za to scisle okreslone obszary w mozgu\nprzez depas 23 gru 2012, 19:41\nCzy ktoś potrafi wyjaśnić na czym ma polegać odmienność działania sertraliny w wyższych dawkach, rzędu 150 - 200mg? Czy ma to coś wspólnego z oddziaływaniem na noradrenalinę?\nprzez Tańczący z lękami 23 gru 2012, 21:35\nMichuj, a jak u Ciebie po zwiększeniu wenli?\nlubudubu, tak, działa, ale niech to szlag takie działanie. Człowiekowi się nic nie chce kompletnie, jest obojętny a i tak się wqrwia! To juz lepiej jak się coś chce i jednocześnie się wqrwia. Nie wiem, ale rozważam pomału powrót do wenli i może jakiś stabilizator do tego.\nprzez Michuj 23 gru 2012, 21:42\nprzez Tańczący z lękami 23 gru 2012, 22:00\nprzez nadin 27 gru 2012, 17:06\nzastanawiam się czy swojej doktorce nie zasugerować sertraliny, do tej pory brałam opipramol ale na mnie nie działał. Nie wiem co byłoby mocniejsze od opipramolu ale znowu nie za mocne. Chodzi mi o zaburzenia nerwicowe i dodatkowo ostatnio zupełne wycofanie się z życia, brak chęci do życia..


Monitor Asus ROG PG248Q - samoczynny restet do uustawień fabrycznych po wyłączeniu komputera - Monitory - PurePC.pl - Forum Dyskusyjne\nBy deamian_pl, November 5, 2016 in Monitory\nMam kłopot, z którym nie mogę sobie poradzić.\nOd kilku dni mój monitor od ASUSA (ROG PG248Q) restartuje się sam do ustawień fabrycznych po wyłączeniu komputera (monitora nie wyłączam, zawsze jest w trybie czuwania).\nNajbardziej wkurza funkcja widoczna na filmiku który nagrałem, wcześniej nie uruchomiła się ani razu\nCzy to może mieć coś wspólnego z którymś z tych ustawień monitora, widocznych na zdjęciu ? Nie za bardzo wiem jak mam je rozumieć, a w instrukcji nie znalazłem o tym słowa:\nJeśli wyłączam komputer na pół godziny, to mogę mieć pewność, że przy ponownym uruchomieniu wszystkie ustawienia wrócą do fabrycznych.\nPrzepiąłem kabel Displayport do drugiego wyjścia w karcie graficznej, nie pomogło.\n1. Z problemem niestety nie udało mi się samodzielnie poradzić. Przestawianie ustawień, wymiana kabla DP, zmiana gniazdka z którego zasilałem monitor - Nic nie pomaga. Odłączenie źródła sygnału na czas dłuższy niż kilka minut resetuje monitor do ustawień fabrycznych.\n2. Infolinia Asusa i przygotowanie ich pracowników woła o pomstę do nieba. Dodzwoniłem się na infolinię, wybrałem tonowo dział monitory. Po chwili pracownik niezbyt uprzejmym tonem wskazał mi, że połączyłem się z działem routery a nie monitory i że może przełączyć mnie dalej. Oczywiście w trakcie przełączania rozmowa została przerwana (ze strony infolinii). Ponownie wybrałem numer, tonowo przeskoczyłem do działu monitory. Znowu sytuacja ta sama - dział monitory jest tak naprawde działem routery, znowu obrażony pracownik, łaskawie mi pomógł i przełączył rozmowę do "właściwego" działu Udało się przełączyć, po czym uwaga... pracownik pomocy technicznej działu monitory powiedział mi "nie mamy problemów i zgłoszeń z monitorami, nie udzielę Panu żadnej informacji telefonicznie, nie mogę omawiać z Panem usterki telefonicznie, może pan sobie zamówić Kuriera przez internet, odbierze od Pana monitor do naprawy gwarancyjnej w naszym serwisie. Czas naprawy to do 45 lub do 90 dni w uzasadnionych przypadkach. Zwykle szybciej. Czy mogę Panu pomóc w czymś jeszcze ?"\n2.Monitor wraca dziś do sprzedawcy, uprawnienia konsumenckie idą w ruch. Zobaczymy. X-kom dotychczas był przeze mnie bardzo pozytywnie oceniany. Sprawdzimy jak sobie z tym poradzą. Zwracam się o wymianę produktu na nowy.\nPodsumowanie na chwilę obecną: jakość obsługi Asusa skutecznie zniechęciła mnie do marki. Powiedzenie "pierwszy produkt sprzedaje salon, reszta serwis" sprawdza się również tutaj. ;-)\nTwoje doświadczenia z nasza infolinią z całą pewnością nie odpowiadają naszym standardom i najmocniej przepraszamy za sytuację z jaką miałeś nieprzyjemność się spotkać.\nCzy zechciałbyś przesłać na mail podany poniżej adres email numer telefonu z którego dzwoniłeś, abyśmy mogli przeanalizować ten przypadek?\nPodaj proszę informację, na jakim etapie jest teraz Twoja sprawa, jeżeli nie zwróciłeś jeszcze sprzętu do sprzedawcy skontaktujemy się z Tobą i sprawdzimy, czy można tu jeszcze zrobić coś poza wysyłką na serwis (który w żadnym wypadku nie może trwać więcej niż 45 dni, a średni czas naprawy to około 7 dni roboczych).\nWyjątkowo doceniam założenie przez Pana konta w celu udzielenia odpowiedzi.\nOgromny plus tak dla Pana jak i dla Asus Polska, w imieniu którego Pan pisze.\nGratuluję zaangażowania, udało się Panu mnie trochę "ugłaskać".\nWysłałem Panu wiadomość na podany adres mailowy.\nWszystko wskazuje na to, że nie bez powodu nikt nie znał rozwiązania - otrzymałem dziś pismo z X-Kom - zgłoszone roszczenie zostało uznane za zasadne.\nPodobno zgodnie z informacja z serwisu (X-kom wysłał monitor do serwisu zewnętrznego, zakładam że chodzi o Asus Polska), wymiany wymagała płyta główna monitora.\nMonitor podobno będę miał w swoich dłoniach w przeciągu 48h.\nTemat prawdopodobnie rozwiązany (uwierzę jak zobaczę).\nLos tematu do decyzji admina - nie mam nic przeciwko temu aby został zamknięty :-)


Maryna Moroz planem awaryjnym dla Joanny Jędrzejczyk w razie przedłużającej się kontuzji Claudi Gadelhi | MMAnews\nMMAnews > News > Maryna Moroz planem awaryjnym dla Joanny Jędrzejczyk w razie przedłużającej się kontuzji Claudi Gadelhi\nMaryna Moroz planem awaryjnym dla Joanny Jędrzejczyk w razie przedłużającej się kontuzji Claudi Gadelhi\nTrenerzy Arrachionu Olsztyn z powodzeniem mogliby pracować jako agenci wywiadu, bo niemal do perfekcji opanowali sztukę wywiedzenia dociekliwych dziennikarzy w pole. Prawie udało im się to ponownie, jednak jak ustaliliśmy własnymi drogami, poza bardzo pewną opcją rewanżu Joanny Jędrzejczyk (10-0) z Claudią Gadelhą (13-1), ZUFFA ma plan B.\nZanim federacja UFC ogłosi mocne doniesienia o styczniowym co-main evencie polskiej mistrzyni w Las Vegas, warto wiedzieć, że na drodze do pasa stoi także Maryna Moroz (6-0), która w kwietniu miała małą utarczkę z Jędrzejczyk, chwilę po pamiętnym poddaniu Joanne Calderwood (10-1).\n„Żelazna Dama” z Ukrainy musi jednak spełnić podstawowy warunek, plus potrzebne jest jej jeszcze trochę szczęścia. Najpierw musi wygrać jutrzejsze starcie z Valerie Letourneau (7-3) w Kanadzie. Po drugie, kontuzjowana Gadelha musi stwierdzić, że nie zdąży zregenerować uszkodzonego palca i wycofa się z pojedynku. Pożyjemy, zobaczymy.\n"Przy zmianach na ostatnią chwilę nie potrafię przewidzieć przebiegu." – Wojciech Balejko przed Madness Cage Fighting 1 (+video)\n"Irokez i Szulakowski są w moim zasięgu." – Krzysztof Kułak o potencjalnym powrocie do KSW (+video)\nszkoda że te kobiece dywizje są takie nadmuchane, potem są takie sytuacje jak ta że nie ma komu z kim walczyć\n24 sierpnia 2015 12:36\nMówiłem, że to jeszcze nie czas… Moroz przed walką uplasowała się na 7 pozycji w rankingu, powinna była stoczyć zmierzyć się z którąś z wyżej klasyfikowanych pań w dywizji. W kontekscie potencjalnej walki o pas, bez sensu było zestawienie jej z będącą poza rankingiem Letourneau. Maryna sieje wiatr, ale mało który cios dochodzi celu. Mimo, iż Kanadyjka była mega wolna to bez problemu blokowała i kontrowała ciosy Moroz, nie wspominając o tym jak skontrolowała oktagon. Moroz nie pokazała się z najlepszej strony, Aśka nieźle by ją zmieliła…\n24 sierpnia 2015 09:34\nTa Moroz na pewno jest dużo lepsza niż ta Esparza i Penne,które w ogóle boksowac nie umieją.\n23 sierpnia 2015 16:19\nnie ma się co dziwić, w dywizji poza Asią i Ghadela jest słabo\n23 sierpnia 2015 13:47\nszkoda, w związku z takim zestawieniem i daniem go na las vegas, nie dziwie sie że fani mogą być rozczarowani a to przecież ma byc mistrzymi wagi a nie figurantka ala ładna buźka do pokazywania. szkoda, no szkoda\n22 sierpnia 2015 20:00\njuż tak nie psioczcie na tą Moroz. boks ma dobry co było widać w walce ze szwedką teraz tą walkę też wygra i moim zasługuję na tą szansę ta dywizja jest słaba i nikogo innego sensownego nie ma a Aśka walczyć z kimś musi;)\n22 sierpnia 2015 19:51\nMoroz ma umiejętności i psychikę, nie będzie łatwo.\nJakiś żart, żeby zawodniczka domagała się walki o pas po JEDNEJ wygranej walce. Mam nadzieje, że Letourneau wybije jej z głowy ten nonsens.\n22 sierpnia 2015 18:17\n22 sierpnia 2015 18:13


Turbosprężarki TATA w Lubichowie • Regeneracja turbosprężarek Garrett, Melett, Borg Warner, Mitsubishi, IHI, Honeywell, Hitachi, Schwitzer, Holset, Turbonique, Toyota, GReddy\nNaprawa turbin TATA w Lubichowie (kod pocztowy 83-240)\nTurbosprężarki TATA Lubichowo Sklep\nW jakiej pracowni regeneracji w Lubichowie wyczyszczę turbosprężarki do auta marki TATA?\nTurbinę do auta firmy TATA w Lubichowie można wyremontować w zakładzie zajmującym się regeneracją systemów doładowania albo zadzwonić oraz umówić się na odbiór kurierem.\nJak przebiega naprawa układów doładowania w Lubichowie do diesla spod znaku TATA?\nJaka jest cena regeneracji turbin do samochodu ze znaczkiem TATA w Lubichowie?\nOpłata za usługę naprawy turbosprężarek do pojazdu z logo TATA zależny jest od poziomu uszkodzenia części. Weryfikacja turbiny jest za darmo.\nJak dostarczyć turbo do samochodu marki TATA do firmy zajmującej się regeneracją w Lubichowie?\nNajlepiej turbosprężarki do auta spod znaku TATA dostarczyć do firmy regeneracji turbosprężarek w Lubichowie z pomocą kuriera którego możemy Państwu zamówić aczkolwiek oczywiście namawiamy do wizyty osobiście w zakładzie gdzie będzie można przyjrzeć się w jaki sposób przebiega proces regeneracji turbosprężarki.\nJakie turbiny do pojazdu z logo TATA można oddać do naprawy w Lubichowie?\nJakie można wymienić sygnały awarii turbo do pojazdu ze znaczkiem TATA jakie da się naprawiać w Lubichowie?\nCzemu warto wybrać pracownie z Lubichowa i nasz serwis?\nPopularną usterką omawianą pośród kierowców, w samochodach osobowych sygnowanych marką TATA, jest usterka turbiny, jaką obecnie da się profesjonalnie regenerować, a w skutek czego odzyskać efektywność turbosprężarek. Powiększenie poziomu powietrza atmosferycznego w motorze pozwala na lepsze, i skuteczniejsze wykorzystanie oleju napędowego, a przez to zdobycie lepszej prężności, bez przeróbki układu silnika samochodu. By lat, które zapewniają producenci na żywotność turbo nie zmniejszyły problemy, przydałoby się troszczyć się o poziom oleju i dać systemowi moment, na przetransportowanie oleju syntetycznego do turbosprężarek. Trzeba tu uwypuklić, iż podzespół turbosprężarki to urządzenie nie jedynie kosztowne, ale jednocześnie finezyjne, zatem jedynie należyta obsługa będzie zapewniać jej deklarowaną sprawność. Fachowcy od marki TATA w Lubichowie już od lat pracują nad samochodami marki, co jest powodem, że bez przeszkód udzielają pomocy z pojawiającymi się komplikacjami, czego przykładem może być wadliwa część układu turbodoładowania. Dostępna jest szansa serwisu turbiny w Lubichowie, do aut marki TATA, mimo wszystko taka naprawa dopomina się nowoczesnego osprzętu i innowacyjnej aparatury.\nCennik regeneracji i naprawy turbosprężarek do samochodów TATA w Lubichowie\nRozbiórka, sprawdzenie, wycena, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki\tz samochodów TATA w Lubichowie 0 złotych\nCena regeneracji turbiny samochodów osobowych i dostawczych marki TATA w Lubichowie 285 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbiny samochodów ciężarowych TATA w Lubichowie 366 złotych (netto) + części\nNaprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii w turbo z samochodów TATA w Lubichowie 163 złote (netto) + części\nKoszt podstawowej regeneracji turbosprężarki (robocizna + części) w marce TATA w Lubichowie 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nWybierz typ usługi Rozbiórka, sprawdzenie, wycena, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki\tz samochodów TATA w Lubichowie Cena regeneracji turbiny samochodów osobowych i dostawczych marki TATA w Lubichowie Cena regeneracji turbiny samochodów ciężarowych TATA w Lubichowie Naprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii w turbo z samochodów TATA w Lubichowie Koszt podstawowej regeneracji turbosprężarki (robocizna + części) w marce TATA w Lubichowie Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nIveco w Lubichowie (kod pocztowy 83-240)\nASO Seat pod Lubichowem (kod pocztowy 83-240)\nSerwisy Honda z Pilchowic (kod pocztowy 44-145)\nWyważanie turbiny w Chojnicach (kod pocztowy 89-600)\nNowe turbo z Kamiennej Góry (kod pocztowy 58-400)\nOsiedle Pobitno-Południe w Rzeszowie (kod pocztowy 35-332)\nRegeneracja turbosprężarki do TATA w Lubichowie dostępna z poniższych punktów:


Mechanika pojazdowa BMW - Serwis Hypertech w Warszawie\nJesteś tutaj: Home1 / Serwis BMW w Warszawie2 / Mechanika pojazdowa\nJesteśmy niezależnym serwisem BMW w Warszawie. Od lat dbamy o opinię najlepszego. Głównym obszarem naszej działalności jest mechanika pojazdowa. Wykonujemy okresowe przeglądy techniczne, a w przypadku awarii podejmujemy się profesjonalnych napraw.\nW serwisie Hypertech dbamy o dostęp do najnowocześniejszych technologii i zaawansowanych urządzeń diagnostycznych – tych samych, które znajdziesz w BMW ASO. Korzystamy ze wszystkich autoryzowanych programów serwisowych. Jednak mimo dużego skomputeryzowania, dużą wagę przykładamy do wiedzy i doświadczenia naszych serwisantów – wieloletnich pasjonatów marki BMW.\nJesteśmy przy tym świadomi stereotypów jakie narosły wokół warsztatów samochodowych, serwisów napraw czy uczciwości samych mechaników. Dlatego na wszystkich etapach dbamy o Klienta – transparentność wyceny oraz świadczonego zakresu napraw, który wykonujemy głównie poprzez wymianę uszkodzonych części na nowe lub, jeśli to możliwe, ich regenerację.\nW przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, zapraszamy do szybkiego kontaktu z naszymi asystentami napraw. Z naszego serwisu wyjeżdża rocznie ponad 2 000 zadowolonych właścicieli BMW.


Data premiery: 18.06.2011\n"Ja, inkwizytor: Bicz Boży" - pierwsza powieść Jacka Piekary o Mordimerze Madderdinie i jednocześnie najdłuższa książka z cyklu "inkwizytorskiego". Jacek Piekara tak mówi o tej powieści: "Bicz Boży to nie tylko historia skomplikowanego śledztwa prowadzonego przez młodego jeszcze inkwizytora, śledztwa w którym główne role grają spryt, bezwzględność oraz wierność tezie, że sprawiedliwość jest ważniejsza od prawa.\nData premiery: 27.11.2010\nOto on, inkwizytor i Sługa Boży, człowiek głębokiej wiary. Oto dwie minipowieści, których bohaterem jest Mordimer Madderdin, pełen wiary i zapału młody inkwizytor. Dlaczego bogaty kupiec pragnie utopić we wrzącej smole ubóstwianego synka? Dlaczego zacny patrycjusz w okrutny sposób zabija ukochaną żonę? Mordimer Madderdin musi wyjaśnić jaka siła popycha ludzi do czynienia bezrozumnego zła.\nData premiery: 14.11.2015\nOto on, inkwizytor i Sługa Boży, człowiek głębokiej wiary. Minęło 1500 lat od kiedy Jezus zszedł z krzyża, utopił we krwi Jerozolimę i podbił Rzym. Światem rządzą inkwizytorzy. Inkwizytor Mordimer Madderdin zostaje nakłoniony, by w poszukiwaniu zaginionego bogacza, wyruszyć w daleki rejs na północ od Szkocji. Nieoczekiwanie w czasie tej podróży zdarzą się gorsze wypadki niż sztorm, atak piratów czy napaść morskich potworów.\nŻycie warto poświęcać tylko dla Boga. Bo kiedy Bóg woła, to odpowiadam: "jestem!", nie zważając czy wzywa mnie dla chwały czy dla męczeństwa. Inkwizytor walczy z pogaństwem i herezją na barbarzyńskiej Rusi! Ludzie chcący wykorzystać Mordimera Madderdina są zbyt liczni i bezwzględni, by inkwizytor nawet przez chwilę czuł się bezpiecznie. W jaki sposób zakończą się sprawy na Rusi? Kto wróci z tarczą, a kogo zaniosą na tarczy? Czy wrogowie zamienią się w przyjaciół, a przyjaciele we wrogów? Co okaże się silniejsze: miłość czy śmierć? Umierają idee i marzenia, umierają wrogowie i przyjaciele.\nPierwsza od pięciu lat książka o inkwizytorze Mordimerze Madderdinie. Życie warto poświęcać tylko dla Boga. Bo kiedy Bóg woła, to odpowiadam:"jestem!", nie patrząc i nie zważając czy wzywa mnie dla chwały czy dla męczeństwa. Kraina, gdzie plenią się herezja i pogaństwo, a inkwizytorzy nazywani są "rzymskimi diabłami". Kraina biednego, otępiałego ludu i toczących wieczne wojny okrutnych książąt.\n"Życie warto poświęcać tylko dla Boga. Bo kiedy Bóg woła, to odpowiadam: "jestem!", nie zważając czy wzywa mnie dla chwały, czy dla męczeństwa." Ostatni tom '"ruskiej trylogii", zamykający wątki rozpoczęte w "Przeklętych krainach" i "Przeklętych kobietach". Losy bohaterów splatają się w zatruty węzeł intryg i zdrad. Inkwizytor walczy o ocalenie życia i miłość ukochanej kobiety.\nData premiery: 15.01.2010\nOto On, inkwizytor i Sługa Boży. Człowiek głębokiej wiary Oto dwie minipowieści, których bohaterem i narratorem jest Mordimer Madderdin, świeżo promowany absolwent Akademii Inkwizytorium. Dziewczyny Rzeźnika Piękne dziewczęta giną z ręki okrutnego seryjnego zabójcy. Rozwikłania tajemnicy morderstw podejmuje się mistrz Knotte. Starego i doświadczonego inkwizytora, wspomaga serdecznie go nienawidzący Mordimer Madderdin.\nMarek Betlejewski, Jerzy Bogusławski, Michał Brzozowski, Sylwia Finklińska, Agnieszka Fulińska, Krzysztof Górski, Mateusz Hengier, Alicja Janusz, Kamil Kulig, Łukasz Kuliński, Filip Laskowski, Justyna Macina, Krzysztof Matkowski, Michał Pięta, Michał Puchalski, Krzysztof Rewiuk, Weronika Rydzewska-Seliman, Łukasz Skoneczny, Dariusz Skrzydło, Michał Stachnik, Katarzyna Szymonik, Miłosz Śmiałek, Magdalena Wilk, Michał Woźny, Marzena Zawierska\nByła diablica i niedoszła anielica Wiktoria Biankowska powraca! Minęło dziesięć lat odkąd udało jej się wydostać z Tartaru i ocalić zaświaty, a także swoją miłość przed zniszczeniem. Wszystko powinno być pięknie, ale… jej związek się rozpada, a świat zmierza jak zwykle w stronę nieuchronnego końca. Wiktorii w żadnym razie to nie dziwi. Z diabłami przecież nigdy nie można się nudzić! Lucyfer zmaga się z depresją, jednak zamiast przyjąć pomoc od życzliwych mu osób postanawia przyspieszyć Apokalipsę.


Kolejne utrudnienia na Nadwiślance • LINIA OTWOCKA\nKolejne utrudnienia na Nadwiślance\n9 października 2015 5 grudnia 2019 Artur Kubajek\t529 Views komentarze 3\nW czwartek, 15 października rozpoczną się prace remontowe na kolejnym odcinku drogi wojewódzkiej nr 801. Remont ma potrwać do końca października. W związku z planowanymi pracami drogowcy zorganizowali objazdy ulicami Józefowa.\nJeszcze nie zdążyliśmy zapomnieć o wrześniowych utrudnieniach, a wojewódzcy drogowcy fundują nam kolejne. Od czwartku, 15 października z ruchu ponownie wyłączona będzie droga nr 801 na józefowskim odcinku od ul. Wyszyńskiego do ul. Granicznej. Drogowcy będą kontynuować rozpoczęty we wrześniu remont drogi. – Prace będą prowadzone na kilometrowym odcinku. Zostanie sfrezowana stara nawierzchnia i położona nowa na-kładka asfaltowa, a pobocza zostaną wysypane tłuczniem i zagęszczone. Wyremontowane będą także dwie zatoki autobusowe. Dodatkowo zostaną oczyszczone i pogłębione przydrożne rowy, a tam gdzie będzie to możliwe wykopane nowe. Wykonane zostaną także zjazdy do bocznych ulic i wjazdy na posesje. Za utrudnienia przepraszamy – słyszymy od Stanisława Pawlaka, dyrektora obwodu drogowego Otwock – Piaseczno w Mazowieckim Zarządzie Dróg Wojewódzkich.\nObjazd remontowanego odcinka Nadwiślanki przewidziano ulicami Wyszyńskiego, 3 Maja (z uwagi na remont Wawerskiej) i Graniczną. Mieszkańcy i służby miejskie będą mieli zapewniony dojazd na posesje.\n← Sztuka pustych rąk\n3 komentarze do “Kolejne utrudnienia na Nadwiślance”\n10 października 2015 o 16:44\nCały ten Otwock tzn. władze , urzędy , inspektoraty …iitd… nawet skarbówke to pod mór i rozstrzelać ///… , szkoda że niema Hitleraa\n11 października 2015 o 06:03\nNadwiślanka jest drogą wojewódzką.\nOtwock czy Józefów mogą się tylko przyglądać lub coś zaproponować.\nPS. A Otwock powinien leżeć za Bugiem i świat byłby lepszy.\n13 października 2015 o 10:04\nA nie można było w wakacje remontować? Medal za planowanie.


Szczecin przykładem dla innych miast\nGaleria Szpargałek zachwyciła nie tylko mieszkańców Szczecina. W czwartek Ekoport przy ulicy Arkońskiej odwiedzili urzędnicy z Goleniowa.\nInicjatywą zainteresowali się także urzędnicy z Częstochowy. Tymczasem trwają przygotowania do kolejnej środy, kiedy to galeria ponownie otworzy drzwi dla mieszkańców.\n- Mamy mnóstwo nowych rzeczy. Mieszkańcy przynoszą je często specjalnie - z myślą o tym, by trafiły do Galerii Szpargałek a później w kolejne ręce. Zdają sobie sprawę z tego, że dzięki temu mają okazję pomóc potrzebującym organizacjom. Dodatkowo sprawiają radość tym, którzy właśnie takich przedmiotów szukali i znaleźli je właśnie u nas – przyznają.


Zawodnik (1) Nikolai Rehnen (25) Florian Kraft (21) Jannik Bruhns (33) André Poggenborg (26) Joel Abu Hanna (4) Boné Uaferro (17) Sebastian Schiek (2) Dominik Ernst (28) Steven Ruprecht (3) Bernard Kyere (23) Moritz Fritz (13) Alem Koljic (5) Alwin Komolong (19) Aaron Eichhorn (10) Maik Kegel (31) Nico Brandenburger (14) Michael Eberwein (6) Okan Kurt (18) Thomas Bröker (34) Kristoffer Andersen (29) Ali Ceylan (7) Michael Kessel (24) Nico Ochojski (20) Robin Scheu (15) Anatole Ngamukol (30) Hamdi Dahmani (8) Moritz Hartmann (9) Benjamin Pintol (27) Maurice Exslager\n17/18 12 sty 2018 MSV\t MSV Duisburg\t SCFK\t SC Fortuna Köln\t 175 tys. € Bez odstępnego\n15/16 1 lip 2015 FC\t Köln\t MSV\t MSV Duisburg\t 400 tys. € Bez odstępnego\n12/13 1 lip 2012 F95\t F. Düsseldorf\t FC\t Köln\t 1,00 mln € Bez odstępnego\n10/11 1 lip 2010 RWA\t Rot Weiss Ahlen\t F95\t F. Düsseldorf\t 400 tys. € Bez odstępnego\n09/10 1 lip 2009 SGD\t Dynamo Dresden\t RWA\t Rot Weiss Ahlen\t 400 tys. € Bez odstępnego\n07/08 1 lip 2007 SCP\t SC Paderborn\t SGD\t Dynamo Dresden\t 250 tys. € Bez odstępnego\n06/07 1 sie 2006 FC\t Köln\t SCP\t SC Paderborn\t 500 tys. € Bez odstępnego\n05/06 30 cze 2006 SGD\t Dynamo Dresden\t FC\t Köln\t 500 tys. € Koniec wypżyczenia\n05/06 1 lip 2005 FC\t Köln\t SGD\t Dynamo Dresden\t 200 tys. € Wypożyczenie\n04/05 1 sty 2005 KÖL II\t 1.FC Köln II\t FC\t Köln\t 200 tys. € -\n04/05 1 lip 2004 SVM\t SV Meppen\t KÖL II\t 1.FC Köln II\t - 25 tys. €\n03/04 1 lip 2003 SV Mep\t SV Meppen U19\t SVM\t SV Meppen\t - -\n02/03 1 lip 2002 SV Mep\t SV Meppen U17\t SV Mep\t SV Meppen U19\t - -\n3.Liga Rozgrywki 2.Bundesliga\nRuud Kaiser Trener Stefan Emmerling\n- Menedżer Stefan Grädler\n24 lat 05 miesięcy 09 dni


Targi robotyki i energetyki w Poznaniu - Energetyka\nTargi robotyki i energetyki w Poznaniu\nW Poznaniu rozpoczęły się targi branży energetycznej, technologii związanych z energią odnawialną oraz targi robotyki i automatyki. W ich trakcie będzie m.in. bity rekord Guinnesa na najdłuższy, wieloczłonowy, mobilny robot na świecie.\nW tych trzech imprezach bierze udział ok. 300 wystawców.\nMiędzynarodowe Targi Energii Odnawialnej Greenpower poświęcone są sposobom pozyskiwania energii wiatrowej, wodnej, słonecznej i geotermalnej, a także pochodzącej z biopaliw stałych, płynnych i biogazu. Wśród wystawców dominują firmy oferujące technologie i urządzenia służące do produkcji biogazu i biomasy oraz pozyskiwania energii z tych źródeł, a także producenci i dystrybutorzy kolektorów słonecznych i pomp ciepła.\nEkspozycji towarzyszyć będzie forum seminaryjne poświęcone słońcu, ziemi, wodzie, wiatrowi i możliwościom, jakie dają w pozyskiwaniu energii.\nNa Międzynarodowych Targi Energetyki Expopower odbywających się pod hasłem "Przyszłość energetyki - energetyka przyszłości" prezentuje się 200 wystawców z 11 krajów. Wśród nich swoją ofertę wystawiają producenci, dystrybutorzy i usługodawcy związani z branżą elektroenergetyczną.\nW trakcie imprezy zaplanowano m.in. seminarium "Energetyka jądrowa a gospodarka regionu", w trakcie którego omawiane będą kwestie wpływu elektrowni jądrowych na zdrowie ludzi i środowisko, szanse na ożywienie gospodarcze regionu, w którym powstanie elektrownia, czy zapotrzebowanie na nowych specjalistów w zakresie energii atomowej.\nAtrakcją Międzynarodowych Targów Robotyki, Automatyki i Aparatury Kontrolno-Pomiarowej Automa będzie RoboSnake - najdłuższy, wieloczłonowy, mobilny robot na świecie. Części składowe do modułów, z których zbudowany będzie robot, otrzymały wcześniej poznańskie szkoły. Uczniowie musieli złożyć i wyposażyć moduły; w środę przygotowane elementy zostaną połączone. Długość robota, który będzie przypominał węża na kółkach, będzie sięgała prawdopodobnie kilkudziesięciu metrów.\nKażdy z uczestników miał możliwość swobodnego wyposażenia swojego modułu. Była to szansa na stworzenie dowolnego, unikatowego wystroju lub funkcjonalności robota. Młodzi konstruktorzy o pasjach technicznych mogli wyposażyć swój moduł w manipulatory lub specyficzne oświetlenie, można też było np. zainstalować aparaturę audio lub "ubrać" swój moduł według upodobania.\nWyczyn zostanie zgłoszony do Księgi Rekordów Guinnessa. Nad przebiegiem próby będzie czuwać Komisja Polskich Rekordów i Osobliwości.


Saloniki - Tanie Bilety Autokarowe do Salonik, Grecja\nAutokary do Salonik\nTanie połączenia i przewozy autokarowe z Polski do Salonik (Grecja) oraz z (Grecji) Salonik do Polski są połączeniami realizowanymi przez autokary, autobusy, linie autokarowe Agat, Autokar Polska, Adam Turs, Adamis Tours, Interbus-Sindbad, Juventur Wałbrzych oraz Sindbad. Głównym przystankiem autobusowym wykorzystywanym przez autokary Grupy Voyager w Salonikach jest: THESSALONIKI, Przed nowym Dw. Autokarowym KTEL, przy st. Petrola.\nRezerwacja/Sprzedaż biletów do Salonik\nPrzewozy autobusowe z Polski do Salonik są wykonywane 3-4 razy w tygodniu. Dokladne informacje o połączeniach autobusowych z i do Salonik z uwzględnieniem połączeń w promocyjnych cenach - oznaczonych w systemie kolorem czerwonym, zniżkach dla pasażerów na zakup biletu (krok 4 w systemie) dacie i miejscu wyjazdu/powrotu można uzyskać wykorzystując wyszukiwarkę zamieszczoną na naszej stronie internetowej w zakładce Polska Grecja. Uwzględnia ona również aktualny rozkład jazdy autobusów do Grecji w tym do Salonik. Zapraszamy do sprawdzenia i skorzystania z oferty. Jeżeli nie wiesz jak dojechać autokarem do Salonik - napisz do nas.\nAuAutobusem z i do Grecji - Salonik można dojechać z miast w Polsce do których należą:\nWybrane z wyszukiwarki przewozów połączenia autokarowe z i do Salonik:\nPrzewoźnik: AGAT Czas podróży ok. 31h0m\nPrzystanek do: THESSALONIKI, Przed nowym Dw. Autokarowym KTEL, przy st. Petrola 2011-12-02 15:30 (Pt)\ntrasa: Białystok, Łomża, Ostrołęka, Pułtusk, Warszawa, Tomaszów Mazowiecki, Piotrków Trybunalski, Radomsko, Częstochowa, Katowice, Chorzów, Tychy, Pszczyna, Bielsko-Biała, Świętoszówka, Cieszyn, Saloniki, Saloniki, Katerini, Larissa, Lamia, Ateny