Tribulus terrestris działanie\nTribulus terrestris właściwości\nTribulus terrestris zastosowanie\nNiski poziom testosteronu – jak się objawia?\nWpływ na erekcję i powiększanie penisa\nTribulus terrestris gdzie szukać?\nTribulus terrestris opinie\nTribulus terrestris czy warto?\nPostawny, umięśniony, inteligentny, wrażliwy zaradny z poczuciem humoru, a do tego dobry w łóżku – ideał współczesnego mężczyzny. Co istotne, większość z nas spełnia wyżej przedstawione wymogi. Problem w tym, że cena jaką przyszło nam za nie zapłacić jest naprawdę wysoka. Zacznijmy od wyglądu – w końcu to właśnie fizyczność w pierwszej kolejności przyciąga naszą uwagę. O ile wzrostu nie jesteśmy w stanie zmienić, tak proporcje sylwetki już tak. Ciężkie treningi na siłowni, dieta – przepis na atrakcyjną sylwetkę. Charakter – cóż, każdy z nas ma jakieś wady. Weźmy na przykład moją osbę: brakuje mi dystansu. Aczkolwiek walczę z tym – staram się żartować ze swoich przywar. Zaradność – do wyboru mamy kilka opcji. Niektórzy z nas decydują się iść przez życie po najniższej linii oporu. Zawód syn – choć nie znajdziemy go w klasyfikacji KZiS cieszy się ogromną popularnością w naszym kraju. Siedzisz w domu, nic nie robisz a pieniądze spływają na Twoje konto. Jeśli bycie utrzymankiem Ci odpowiada, proszę bardzo. Ja wybrałem inną drogę. Własna firma – niesłychana satysfakcja, a zarazem ciężka praca – często od rana do nocy. W takiej sytuacji nie trudno o wyczerpanie.\nSprawdź gdzie występuje Tribulus terrestris, roślina która wpływa na sprawność seksualną !\nCiężko skupić się na seksie, kiedy ma się na głowie tyle obowiązków. Co zrobić? Odpuścić? A może się rozwieźć? Zarówno pierwsza, jak i druga opcja nie wchodzi w grę. Rozwiązaniem na moje problemy może okazać się tribulus terrestris – zioło, które swoimi właściwościami wpisuje się w potrzebny współczesnego mężczyzny.\nTribulus terrestris to roślina, która przywędrowała do naszego kraju z terenów odległej Azji. Jak zapewne się domyślasz, została bardzo dobrze przyjęta. Ba! Dorobiła się nazwy własnej – buzdyganek naziemny. Wszystko za sprawą jej wszechstronnych właściwości. Zdaniem specjalistów, powinna stanowić uzupełnienie diety każdego mężczyzny. Nie na wyrost, nazywają ja cudownym ziołem. Najbardziej wartościową częścią buzdyganka są owoce, przyjmujące postać grubych zielonych kolców, które w opinii niektórych przypominają krzyż maltański.\nDziałanie tribulus terrestris było znane już w starożytności – mieszkańcy ówczesnych Chin dostrzegli jego pozytywny wpływ na sprawność seksualną oraz potencję. Dzisiaj mówi się o wielu innych właściwościach. Roślina wykazuje silne działanie pobudzające, zdaniem jej zwolenników przyspiesza wzrost tkanki mięśniowej. Mało tego – penisa! A dodatkowo podnosi poziom testosteronu we krwi – hormonu utożsamianego z męskością.\nCo decyduje o takim, a nie innym działaniu buzdyganka? W jego składzie znajdziemy takie związki jak: indole, saponiny czy polifenole. Każdy z nich dokłada swoją cegiełkę – wykazuje pozytywny wpływ na ludzki organizm.\nIndole – oczyszczają organizm z toksyn, wykazują silne działanie przeciwnowotworowe, niwelują wolne rodniki.\nSaponiny – substancje o bardzo cennych właściwościach: chronią organizm przed szkodliwym działaniem bakterii oraz wirusów a dodatkowo usprawniają metabolizm tłuszczów.\nPolifenole – związki charakteryzujące silnym działaniem przeciwutleniającym. Specjaliści traktują je na równo z antyoksydantami wykazującymi zbawienny wpływ na funkcjonowanie ludzkiego organizmu. Znajdują zastosowanie w leczeniu raka oraz profilaktyce antynowotworowej. Wspierają mechanizmy obronne – chronią przed bakteriami, infekcjami oraz wzmacniają odporność.\nTribulus terrestris jest rośliną o szerokim zastosowaniu – o jej właściwościach można by napisać książkę.\nNiweluje nadmiar tkanki tłuszczowej\nStymuluje przyrost tkanki mięśniowej\nAczkolwiek, nas – mężczyzn interesuje szczególnie jedna kwestia– poziom testosteronu. Buzdyganek naziemny jest w stanie w naturalny sposób uzupełnić jego niedobory, co skutkuje lepszymi osiągami na siłowni oraz bardziej urozmaiconym życiem seksualnym. Wielu z nas stosuje go w leczeniu zaburzeń erekcji czy impotencji. Mało tego! Traktuje jako sposób na większego penisa! Czy słusznie?! Zanim przejdę do konkretów, chciałbym Ci uzmysłowić, w jaki sposób objawia się niedobór tego hormonu.\nTestosteron, a tak właściwe jego niedobór może objawiać się szeroko rozumianą niechęcią do życia: utratą sił witalnych, zmniejszeniem popędu seksualnego, zmiennością nastrojów. Oprócz tego, mężczyźni zmagającymi się z obniżonym poziomem testosteron mogą doświadczyć znaczących spadków masy mięśniowej. Mało tego! Zmniejszenia penisa! Jak widzisz, nie trzeba być lekarzem aby zorientować się, że z naszą męskością dzieje się coś złego. Wystarczy wnikliwa obserwacja organizmu.\nWedług badań, regularnie stosowanie tribulus terrestris może skutkować poprawą jakości życia seksualnego. W tym przypadku ogromną rolę odgrywają zawarte w nim substancje które zwiększają napływ krwi do prącia, dając tym samym szansę na osiągnięcie satysfakcjonującego wzwodu, a w dalszej kolejności erekcji. Specjaliści twierdzą, że podobnym działaniem charakteryzuje się Viagra – z tą różnicą, że jej stosowanie niesie ze sobą szereg skutków ubocznych.\nZ kolei w przypadku buzdyganka ziemnego są one rzadkością. Wróćmy jeszcze na chwilę do kwestii hormonów. Na etykietkach produktów zawierających tribulus terrestris w składzie, można spotkać napis: zwiększona dawka saponin. Saponiny to substancje czynne wspomagające produkcję tlenku azotu, stojącego na straży prawidłowego poziomu testosteronu, który jak wiadomo jest gwarantem wysokiego libido. Gdy spada tracimy ochotę na seks, a nawet jeśli jakimś cudem uda nam się ją utrzymać, nie jesteśmy w stanie zaspokoić potrzeb partnerki. Warto mieć na uwadze fakt, że to zioło nie jest rekomendowane tylko i wyłącznie mężczyznom wchodzących w okres andropauzy, wśród których impotencja jest nagminnie spotykanym zjawiskiem. Sprawdzi się również wśród młodych – jak wiesz, współczesny styl życia pozostawia wiele do życia. Nadmiar codziennych obowiązków, stres, zła dieta mogą doprowadzić do zaburzeń erekcji, które dzisiaj diagnozuje się nawet u dwudziestolatków!\nBuzdygankiem naziemnym powinni zainteresować się również panowie, którzy mają problem z poczęciem potomstwa. Zioło to poprawia jakość spermy oraz zwiększa ruchliwość plemników, zwiększając szanse na zapłodnienie.\nA co z tymi, którzy zmagają się z kompleksem małego penisa? Czy tribulus terrestris jest w stanie pomóc? Tak. Buzdyganek działa stymulująco na ciała jamiste z których zbudowane jest prącia – zwiększa ich objętość, dając tym samym efekt członka w rozmiarze XL. Znajdziemy go w w składzie większości preparatów na powiększenie penisa.\nTribulus terrestris jest rośliną szeroko wykorzystywaną w przemyśle farmaceutycznym. Znajdziemy ją w suplementach diety na potencję, zaburzenia erekcji, powiększenie penisa czy poprawę wytrzymałości organizmu. Jest sprzedawana również solo – w postaci tabletek oraz proszków przeznaczonych do rozpuszczania w wodzie. Cena preparatu jest uzależniona od jej stężenia. Nie bez znaczenia jest również marka – za produkt renomowanej firmy zapłacimy nawet 200 zł.\nTribulus terrestris zyskał zaufanie seksuologów, andrologów oraz trenerów personalnych – wszyscy zgodnie polecają jego suplementację. Sprawdźmy, co na jego temat sądzą mężczyźni.\n„Szybsza regeneracja, lepsze osiągi na treningu – a o penisie to nawet nie wspomnę. Jest moc!”\n„Działanie tribulusa zostało udowodnione w licznych badaniach naukowych, sądzę że nie ma się co zastanawiać, tylko kupować!”\n„Tribulus terrestris działa – sęk w tym aby kupić dobry preparat. Sam stosowałem kilka i dopiero za piątym razem trafiłem na stężenie, które odpowiadało wymogom mojego organizmu.”\nTribulus terrestris zasługuje na uwagę wszystkich świadomych mężczyzn, którym zależy na dobrym zdrowiu i sprawności seksualnej. Pierwszym efektem suplementacji jest wzrost libido, kolejnym lepsze samopoczucie – energia, siła, lepsza pamięć i koncentracja. To może oznaczać tylko jedno: warto rozważyć zakup tego specyfiku.\nNie polecam go singlom: wzmożony popęd seksualny, który nie ma ujścia może frustrować!\nŹródło informacji : https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30670288\nPrevious Article Korzeń Maca – Działanie – Właściwości – Opinie – Gdzie kupić\nNext Article Penirium Opinie Skład Efekty Cena Gdzie kupić 2019\n7 Comments on “Tribulus terrestris Opinie Efekty Skuteczność Gdzie kupić 2019”\nMarzec 8, 2019 o 8:30 pm\ntribulus terrestris sprawdził się u mnie na potencję, dzięki nie pozbyłem się problemu przedwczesnego wzwodu. teraz zamierzam do niego wrócić, podobno jest dobry dla osób chodzących na siłownie – podnosi wytrzymałość itp. dam znać czy to prawda\nMarzec 10, 2019 o 11:01 pm\nto prawda, tribulus terrestris mocno podnosi libido – doświadczyłem tego na własnej skórze. choć moja partnerka uwielbia seks, w pewnym momencie była juz po prostu zmeczona\nLipiec 16, 2019 o 10:40 am\nbo w stosowaniu suplementów chodzi oto, żeby zachować umiar – zresztą, jak w życiu… co za dużo, to niezdrowo… a przypadku ziół łatwo o przedawkowanie, większość z nas myśli, że są nieszkodliwe.\nPaździernik 21, 2019 o 5:45 pm\ntribulus terrestris to jeden z tych suplementów, który sprawdzi się u wszystkich męzczyzn – nie chodzi tylko o libido, ale generalnie o wzmocnienie organizmu.. osobiście stosowałem tabletki i herbate – smak nie powala, ale mozna przywyknac\nListopad 28, 2019 o 4:27 pm\nNo dobrze. Teraz poprosze o przedstawienie badań naukowych potwierdzających tę teze o buzdyganku. W Journal of Ethnopharmacology z 2005 r przedstawili badania na sportowcach, które pokazały, że owa roślina nie wpływa na faktyczny wzrost naturalnego testosteronu.\nNaprawde pomaga na libido.przy regularnym stosowaniu mozna zapomniec o miekkim penisie\nStyczeń 24, 2020 o 1:13 pm\nFakt, po tribulusie zaobserwowałem sporą poprawę, nie tylko w łóżku – zauważyłem że szybciej się regeneruje, a ze regularnie chodzę na siłownię, to dla mnie duzy plus.


Prof. Ewa Łętowska o tolerancji | Racjonalista TV\nProf. Ewa Łętowska o tolerancji\nAteizm, Krytyka religii, LGBT, Polityka, Polska, Społeczeństwo, Video\nŻyj i pozwól żyć innym! – zaleca prof. Ewa Łętowska mówiąc dla nas o tolerancji. Za mało w Polsce dialogu, zbyt wiele radykalnych stanowisk. Zbyt wielu Polaków uważa, że ktoś im przeszkadza samym swoim wyglądem, istnieniem, stylem bycia…\nTagi: ateizm, Jacek Tabisz, kościół, LGBT, nietolerancja, tolerancja\n26 marca 2015 at 11:18 - odpowiedz\nMnie najbardziej przeszkadza w życiu Rząd polski, czyli „państwo polskie”. Jest chytre i przebiegłe jak hydra. Podatki, akcyzy… jest ich co najmniej siedem, jak głów smoka – hydry. Po kilkudziesięciu latach wydajnej pracy dla Polski, a starałem się, mam na koncie patenty, zbudowane domy dla siebie i innych, teraz emeryt, emerytura średnia jak na Polską biedę, cała ( 100%) nie pokrywa kosztu nośników energii, z których muszę korzystać jak z powietrza, by żyć. Czyli : Polsko, pozwól żyć !\n27 marca 2015 at 00:25 - odpowiedz\nChyba jednak Polska jest (srednio) mentalnie około 2 pokolenia do tyłu w rozumieniu swiata. Moze to nie jest XVII wiek, ale gdzies lata około roku 1955. Młodzi Polacy emigrujacy do Wlk.Brytanii maja poglądy jak dziadkowie czy rodzice Brytyjczykow na wyspach. Czesto młody Anglik rozmawiający z Polakiem imigrantem mowi: mowisz jak moj dziadek.\nA jesli chodzi o ostrą debate to jest to wynik zawłaszczenia przestrzeni i kasy poprzez ludzi z boskimi urojeniami. Niech sobie robią szopki i procesje, ale wokoł koscioła i za swoje pieniądze. Nie muszą wypełzywac na ulice. Niech sobie robią pielgrzymki, ale nie po drogach gdzie jezdzą samochody. Niech sobie wieszają trupa na scianie, ale we własnej przestrzeni, zamiast rozsiewac trupa po wszystkich lokalach.\nHencel i inni po prostu robią to z bezsilnosci, bo jak inaczej powiedziec tym popaprancom, ze mają swoje podworko i niech tam sobie odwalają swoje szopki?\n27 marca 2015 at 02:57 - odpowiedz\nSpokojnie, gadaj tak dalej, a za parę lat wy nie wypełzniecie, ale spod kamieni 😀\nJa się zgadzam z prof. Ewą Łętowską, ale co innego manifestacja swoich poglądów na ulicy, a co innego w cerkwi. Zgoda, że tutaj przesadzono z karą, ale to nie znaczy żeby każdy wchodził GDZIE CHCE i manifestował swoje poglądy.\n2 kwietnia 2015 at 02:07 - odpowiedz\nSzanowny Panie, katolikom z pewnością nie będą przeszkadzały ateistyczne „pielgrzymki” i „procesje”, ani „pełzanie po ulicach” (o zgrozo!). I to pomimo, że katolików jest w Polsce około 90%, a ateistów około 3%!\n3 kwietnia 2015 at 02:27 - odpowiedz\nA powinny. Drogi są dla samochodow, a nie na urządzanie procesji czy pielgrzymek. Jaki jest sens łażenia wsród samochodowego spalinowego smrodu? Jaki jest sens bycia potrąconym przez samochód albo zabitym? Można sobie chodzić scieżkami turystycznym, zamiast pchać sie na asfalt i pod samochody. Od religijnych obrzędów są koscioły, nie trzeba z nich wypełzywać i siać śmierć dookoła.


2016 – Blogrys\nObejrzane w 2015: Najlepsze\n„Zabójstwo” (1956), pierwszy dojrzały film Stanleya Kubricka, mimo upływu dekad pozostaje wzorowo nakręconym noirem. Dzisiejsi młodzi reżyserzy mogą z powodzeniem uczyć się zeń prowadzenia akcji i budowania napięcia.\nCzytaj dalej Obejrzane w 2015: Najlepsze\nOpublikowano 21/12/2016 27/04/2017 Kategorie obejrzaneTagi mad max, najlepsze z obejrzanych, podsumowanie 2015, postapo, stanley kubrickDodaj komentarz do Obejrzane w 2015: Najlepsze\nPrzeczytane w 2015: Fikcja\nPomruki burzy • Ten wspaniały dzień • Cała jaskrawość + Siekierezada • Starość aksolotla • Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy (tom pierwszy)\n(The Gathering Storm; 2009)\nW 2015 r. przeczytałem zastraszająco mało beletrystyki i literatury pięknej – trzy razy mniej niż literatury faktu et consortes. Uparłszy się, by umieścić na poniższej liście pięć tytułów, musiałem wrzucić tu również „Pomruki burzy”, dwunasty (sic!) tom cyklu fantasy pt. „Koło Czasu”. Daje mi to okazję do złożenia krótkiej samokrytyki: Jest to tomiszcze, którego czytać nie powinienem, gdyż ilość stron przewyższa znacząco nie tylko ich jakość, lecz także prywatną przyjemność płynącą z lektury. M. S. się w tym momencie pewnie wzdrygnął, a A. S. pokręcił z zażenowaniem głową.\nSkąd więc mój masochizm vel ewidentne marnowanie czasu? Cóż, przygodę z „Kołem Czasu” rozpocząłem jeszcze w liceum, a ponieważ cykl kończy się ostatecznie „już” na tomie czternastym, z uporem godnym lepszej sprawy chcę poznać tę historię do końca. Tym bardziej, że po przedwczesnej śmierci autora Roberta Jordana, trzy ostatnie tomy napisał Brandon Sanderson, pisarz obdarzony piórem zdecydowanie lżejszym. Byłem ciekaw, jak sobie poradził.\nI rzeczywiście: „Pomruki burzy” są czytadłem przyzwoitym, ba, w gruncie rzeczy najlepszą częścią od tomu czwartego (sic!). Sanderson starannie pieli fabułę ze zbędnych intryżek i zbytecznych postaci, domykając zarazem niektóre z wątków głównych. Dobrze rozwiązuje problem szaleństwa protagonisty czyniąc go na powrót bohaterem, za którego chce się trzymać kciuki. Zainteresowanym szczegółami polecam recenzję z „Esensji”. Nie moją – ja sam napisałem dawno temu o pięciu pierwszych tomach dla „Inkluza”.\nCzytaj dalej Przeczytane w 2015: Fikcja\nOpublikowano 18/12/2016 19/12/2016 Kategorie książkiTagi don kichote, dukaj, fikcja, koło czasu, podsumowanie 2015, stachura2 komentarze do Przeczytane w 2015: Fikcja\nWielka rzesza magistrów\n[W 2013 r.] Agata Bielik-Robson twierdziła, że Polska jest passé, bo nie da się jej pogodzić z nowoczesnością. A ponieważ trzeba wybierać między Polską i nowoczesnością, to ona wybiera nowoczesność. Wystarczyły jednak dwa lata, żeby nienowocześni wyznawcy polskich mitów i „sekta smoleńska” (…) wygrali wybory ze zwolennikami nowoczesności, dzięki lepszemu posługiwaniu się twitterem i facebookiem. (…)\nPolacy o wykształceniu podstawowym i zawodowym okazali się silniejszym elementem społecznym niż cała wielka rzesza magistrów. Ci, którzy nie studiowali, nie mieli bowiem okazji zarazić się tak głęboko (…) modnymi sloganami nowej lewicy. Ponieważ ostoją tego typu myślenia po latach PRL-u pozostały uniwersytety i środowiska opiniotwórcze, wychowankowie tych środowisk i ich satelici przesiąkli fałszywą ideologią w znacznie większym stopniu niż tak zwani ludzie prości. Zaś życie i działanie według fałszywych idei, nawet jeśli początkowo przynosi profity, na dłuższą metę jest życiem w poznawczym i moralnym zagubieniu, co w sposób naturalny prowadzi do porażki.\nAndrzej Waśko (10/2/2016)\nPolskość, w której się odnajduję, to polskość, która mnie porywa. A porywa mnie nie sam opis tego, jak wygląda Polska, ale przede wszystkim wizja jej zmiany. Taka wizja nie ma racji bytu bez wymiaru moralnego i wyraźnego rozróżniania dobra od zła. Zupełnie nie rozumiem, o co chodzi w stwierdzeniu „Nie wolno dzielić Polaków” albo „Prezydent wszystkich Polaków”. Dzielmy się! Wykluczajmy! Kłóćmy się o to, kto jest lepszym Polakiem. (…) Od podziału, konfliktu nie ma ucieczki. Wykluczamy zawsze. Możemy jedynie udawać, że tego nie robimy, ale wtedy wykluczamy subtelniej, a przez to głębiej i skuteczniej. (…) Najbardziej dzielą nas ci, którzy mówią, że nie wolno nas dzielić.\nMichał Łuczewski (22/5/2016)\n— Wiele się dziś mówi o pogłębiających się podziałach politycznych w Polsce. Czym zatem różni się wyborca PO od wyborcy PiS-u? Pan powiedział mi kiedyś, że w Wałbrzychu, pana okręgu wyborczym, te różnice są niewielkie.\n— Miałem na myśli status społeczny. Nauczyciel, bezrobotny, młodszy czy starszy może głosować zarówno na PO, jak i PiS. Nasi wyborcy różnią się za to podejściem do głównych zagrożeń dla Polski i wyzwań przed nią stojących. Badania pokazują, że różnią się także co do oceny własnej sytuacji – optymiści są i byli przy PO, a pesymiści przy PiS-ie.\n— A zatem po ośmiu latach rządów PO przybyło nam pesymistów…\n— To trochę bardziej skomplikowane.\nTomasz Siemoniak (rozm. Łukasz Pawłowski) (14/6/2016)\nOpublikowano 13/12/2016 13/12/2016 Kategorie polityka, wwmTagi pis, po, polska, polskie społeczeństwo2 komentarze do Wielka rzesza magistrów\nObejrzane w 2015: Powtórki\n2010: Odyseja kosmiczna • Mechaniczna pomarańcza • Przebudzenia • Ukryty wymiar • Mroczny Rycerz powstaje • Parszywa dwunastka • Absolwent • Fargo • Memento • Titanic\nCzytaj dalej Obejrzane w 2015: Powtórki\nOpublikowano 10/12/2016 13/03/2018 Kategorie obejrzaneTagi mechaniczna pomarańcza, obejrzane powtórnie, odyseja kosmiczna, podsumowanie 2015Dodaj komentarz do Obejrzane w 2015: Powtórki\nKabel od internetu (13)\nGry. Wygrzebuję stary, ale jary tekst Pawła Schreibera o interaktywnej fikcji, czyli o tekstowych przygodówkach. Podgatunek zapomniany, ale, jak się okazuje, ciągle żywy. Schreiber ułożył apologię w formie FAQ-a, a potem przejrzał najciekawsze tytuły. Grałbym, ale nie mam czasu. Swoją drogą szkoda, że Jawne Sny, kiedyś prężny i bodajże najlepszy polski „multiblog” o grach, obecnie publikuje nie częściej niż raz w miesiącu.\nFilozofia. Wielki katalog filozoficznych idei, porządnie ponumerowanych, uporządkowanych i powiązanych linkami. Na chwilę obecną jest ich tam przeszło 17 tysięcy. Nic tylko przeglądać… albo trzymać się z dala.\nMuzyka. Wyszukiwarka zespołów muzycznych podobnych do wpisanego. Nader przyjemny interfejs z podsłuchem piosenek. Od Spotify.\nHumor. To jedno z tych miejsc, gdzie kończy się Internet: Na YouTubie odnajdziemy dwugodzinny remake pierwszych Gwiezdnych Wojen zmontowany z krótkich klipów, w których amatorzy-fani z całego świata najprzeróżniejszymi technikami odtwarzają poszczególne sceny.\nTurystyka. Kiedyś trzeba będzie pojechać do Rumunii.\nVaria. Ludzie spisują na kartkach pocztowych swoje sekrety i publikują je za pośrednictwem tej strony. Ciekawe, czy ktoś to archiwizuje? Bo dwudziestopięciowieczni socjologowie bardzo chętnie położą łapki na zbiorze.\nGrafika. Ogromny zbiór plakatów filmowych – oficjalnych, nie fanowskich – z których usunięto wszystek tekst.\nPolityka. Dwa artykuły związane z wyborem Donalda Trumpa na prezydenta USA: przewidywania dotyczące przyszłości światowej polityki oraz klasowe podsumowanie wyborów.\nOpublikowano 03/12/2016 27/04/2017 Kategorie kabel od internetuTagi google, gwiezdne wojny, plakaty, przygodówki, rumunia, trumpDodaj komentarz do Kabel od internetu (13)\nWojna biało-żółta pod flagą Pacyfiku\nWszystkim osobom, które zastanawiają się, dokąd zmierza świat, gorąco polecam lekturę niedługiego artykułu Jacka Bartosiaka, który dzięki dopiero co wydanej książce (rzekomo znakomitej, tylko momentami przydługiej) stał się naczelnym rodzimym ekspertem od geopolityki. W powyższym zdaniu jest zero ironii. Nie używam bynajmniej słowa „ekspert” w prześmiewczym znaczeniu, choć oczywiście Bartosiak może się mylić. Cóż, takie już ryzyko osób próbujących przepowiadać przyszłość.\nPrzeczytawszy artykuł A więc wojna – prorokujący w oparciu o solidne podstawy rychły konflikt zbrojny między USA a Chinami – zastanowiły mnie trzy rzeczy:\n1) Bartosiak wydaje się lekceważyć możliwość wymiany ciosów nuklearnych („ze względu na specyfikę konfrontacyjną nie ma szans na to, by konflikt przekształcił się w wojnę atomową”). Owszem, USA i Chiny nie zaczną od wystrzelenia balistycznych pocisków jądrowych. Ale z pewnością dysponują taktyczną bronią atomową o (relatywnie) małej sile rażenia, której któraś ze stron może użyć w podbramkowej sytuacji. Generałowie na pewno też będą skorzy przetestować nową zabawkę w warunkach polowych. I nie wiem jak Bartosiakowi, ale mnie pojęcie „taktyczna broń atomowa” kojarzy się jakoś ze słowem „eskalacja”.\n2) „Reakcja międzynarodowa również będzie faworyzować USA, za którymi stanie cały ASEAN, państwa regionu i NATO”. NATO – tak, z definicji, ale czy jesteśmy pewni, że np. europejska opinia publiczna poparłaby jednoznacznie Stany Zjednoczone? Widzę szereg wątpliwości. Raz, że Chiny nie zagrażają w żaden sposób interesom Europy, a przynajmniej nie interesom zwykłego Kowalskiego. Opinia publiczna ma zakodowane, że trzeba bać się ISIS-u i Korei Północnej, ale Chin…? Dwa, że w Europie narastają nastroje antyliberalne, które mogą obrócić się przeciwko Amerykanom. Wystarczy, że chiński PR dobrze rozegra to medialnie. Trzy, że po wojnie w Iraku ludzie przez pewien czas będą podejrzliwie patrzeć na wojenne zapędy USA, szczególnie, jeśli u steru siedzi Donald Trump.\n3) Gdyby doszło do wojny amerykańsko-chińskiej na Pacyfiku – jak zachowa się Rosja?\nOpublikowano 21/11/2016 21/11/2016 Kategorie politykaTagi chiny, geopolityka, prognozy, usa, wojna5 komentarzy do Wojna biało-żółta pod flagą Pacyfiku\nCierpiałem za miliony, a raczej przez miliony ― miliony czytelników z Dostojewskim, Nabokowem, Faulknerem i Iwaszkiewiczem na czele, którzy zgodnie okrzyknęli Annę Kareninę najwybitniejszą powieścią wszech czasów. A ja nudziłem się przy majstersztyku Tołstoja jak mops rosyjskiej księżnej. Przypuszczałem, że lektura zajmie mi dwa-trzy tygodnie; tymczasem walka z literacką materią trwała bite dwa miesiące. Z każdą kolejną częścią knigi było jak w piosence Daft Punku puszczonej od tyłu: tępiej, gorzej, wolniej, słabiej. Wiecie, że po samobójstwie Anny ta historia ciągnie się jeszcze bez celu przez pięćdziesiąt stron? Koszmar.\nI niech nikt nawet nie ośmieli się stwierdzić, że w takim razie powinienem trzymać się z dala od klasycznych powieści XIX wieku, że nie dla mnie psychologiczno-społeczne fabuły rozpisane na setki stron. Bzdura! Nędzników uwielbiam, za Lalką przepadam. „Quelque chose ne va pas avec Anna”.\nNieznajoma, portret Iwana Kramskoja z 1883 r. Czy Anna Karenina tak właśnie wyglądała?\nAle co? Fabuła w zarysie wydaje się przecież taka obiecująca. Obserwujemy rozpadające się małżeństwo Anny Kareniny, która nawiązuje płomienny romans z Wrońskim. Jednocześnie śledzimy związek Lewina i Kitty, którzy zakładają szczęśliwą ― najwyraźniej ― rodzinę. „Все счастливые семьи похожи друг на друга, каждая несчастливая семья несчастлива по-своему”. Wszyscy znają zdanie otwierające powieść, ale w błędzie są ci, którzy sądzą, że słowa o szczęściu i nieszczęściu dałoby się zamienić w nim miejscami bez uszczerbku dla aforyzmu. Chodzi wszak o to, że rodzina, by móc nazwać się szczęśliwą, musi spełnić wszystkie wymagane przez szczęście warunki, co zarazem upodobni ją do wszystkich innych szczęśliwych rodzin. Tymczasem każda nieszczęśliwa familia jest nieszczęśliwa po swojemu, gdyż każda cechuje się „swoim” niespełnionym warunkiem bądź ― jeszcze ciekawiej ― kombinację tychże.\nAnnę Kareninę należy zatem nazwać powieścią wyjątkową.\nCzytaj dalej Анна Каренина\nOpublikowano 20/11/2016 27/04/2017 Kategorie książkiTagi kino rosyjskie, literatura rosyjska, tołstoj3 komentarze do Анна Каренина\nObejrzane w 2015: Polskie\nJuż, już chciałem bezczelnie oznajmić, że Siekierezada jest najlepszym polskim filmem powstałym w roku mego urodzenia, lecz w ostatniej chwili zapytałem sam siebie, ile ja właściwie polskich filmów z 1985 r. widziałem. Z przygnębieniem odkryłem, że poza Siekierezadą na razie żadnego, bo ani C.K. Dezerterów, ani Kochanków mojej mamy, ani Kronik wypadków miłosnych, ani Ga ga: Chwała bohaterom, ani Osobistego pamiętnika grzesznika. Ta litania tytułów ma w sobie coś z masochizmu, urwijmy ją więc czym prędzej przyjmując po prostu, że rok, w którym Gorbaczow przejął władzę w ZSRR, był świetnym rokiem dla polskiego kina (lepszym od 1984 i 1986, co każdy może w wolnej chwili potwierdzić samemu). A Siekierezada w pełni nadaje się na reprezentowanie go w poniższym zestawieniu.\nFilm mojego – a co tam, pochwalę się – wujka Witolda Leszczyńskiego stanowi ekranizację niegrubej książki pod tym samym tytułem. Wyszła spod pióra Edwarda Stachury, poety, który w pewnych kręgach cieszy się opinią kultowego, ale który nie jest mimo wszystko w naszej ojczyźnie powszechnie rozpoznawany. A szkoda, bo był postacią fascynującą w swej tragiczności, no i pięknie pisać potrafił.\nSiekierezada-film stanowi ekranizacją tyleż wierną, co luźną. Pozorny paradoks bierze się stąd, że pierwowzór posiada niby zwartą fabułę – Janek Pradera, alter-ego pisarza, po rozstaniu z ukochaną wyjeżdżą w leśną głuszą, by podjąć się ciężkiej pracy przy wyrębie – lecz swą liryczną konstrukcją zachęca reżysera do interpretacji. Leszczyński nie daje się dwa razy prosić. Podąża za narracją Stachury, zręcznie tłumaczy poezję tekstu na poezję obrazu, ale i dodaje kilka smakowitych rzeczy od siebie.\nMimo to żałuję, że jego dzieło jest tak kameralne. Reżyser nie skorzystał z okazji, nie zaczerpnął z innych książek Stachury, nie nakręcił filmu biograficznego pełną gębą. Autor Całej jaskrawości na porządny „biopik” zasługuje i miejmy nadzieję – a piszę to kilka tygodni po premierze filmu o Beksińskich – że kiedyś się go doczeka.\nTak czy owak, Siekierezadę gorąco polecam. Choćby dla dwóch scen: tej rozgrywającej się w barze, w której między innymi mowa o odrąbywaniu ręki podniesionej na kobietę, oraz tej, w której Daniel Olbrychski, alter-ego alter-ega, odpowiada nabrzmiałymi od znaczenia półsłówkami na wścibskie, dobroduszne pytania Franciszka Pieczki. Poza tym film jest bodajże najciekawszym w karierze Edwarda Żentary; odtwórca roli Stachury-Pradery też nieszczęśliwie zakończył swój żywot.\nCzytaj dalej Obejrzane w 2015: Polskie\nOpublikowano 18/11/2016 11/05/2017 Kategorie obejrzaneTagi hłasko, kino polskie, podsumowanie 2015, stachura1 komentarz do Obejrzane w 2015: Polskie\nEksperci z kurzego odbytu\nŚmiejemy się z rzymskich haruspicjentów, którzy „przewidywali” przyszłość grzebiąc w kurzych wnętrznościach. Drwimy ze starożytnych Babilończyków, którzy „prognozowali” wydarzenia polityczne przy pomocy tabel astrologicznych. Natrząsamy się ze starotestamentowych patriarchów, którzy o ważkich sprawach „dowiadywali się” w snach. Szydzimy z… No, z chińskich kleromantów praktykujących metodę Yijing może i nie szydzimy — przynajmniej od czasu, w którym metoda ta odegrała doniosłą rolę w pewnej kanonicznej powieści fantastycznonaukowej — ale nikt przy zdrowych, racjonalnych, nowoczesnych zmysłach nie sięgnąłby po nią, by na przykład zadecydować o sposobie ulokowania swoich oszczędności.\nCzy potomność za kilkaset lat będzie naigrywała się z nas, dyskutujących z upodobaniem o przyszłości, życiu oraz społeczeństwie ustami zapraszanych do telewizji, wszystkowiedzących „ekspertów”?\nGdy dochodzi do sporu w skomplikowanej sprawie, media szukają informacji u osób, które zwykły określać mianem „ekspertów”. Rzecz w tym, że powyższy termin miesza ze sobą różne odmiany ekspertyzy oraz jej braku. „Ekspert od chorób zakaźnych” (…) ustępuje miejsca „ekspertowi od paleodiety”, po którym pojawia się „ekspert od sondaży politycznych”, a godzinną sesję w studiu kończy wizyta „eksperta od związków”.\nNiektórzy z nich nie wiedzą nic o niczym.\n— Alan Jacobs (10/11/2016)\nPamiętam, że gdy byłem mały, słowo „ekspert” mnie fascynowało. Zawierało w sobie zawodową nieokreśloność idącą jednak w parze z ogromnym autorytetem. Wiedziałem, że lekarzem zostaje się po studiach medycznych, a prawnikiem po studiach prawniczych. Ale „ekspertem”? Ho ho, ten tytuł dostępny był tylko wybitnym jednostkom namaszczonym przez merytokrację.\nPodrosłem i wiem już, że — w rzeczy samej — nieokreśloności w „eksperckich” wypowiedziach jest na kopy.\nAutorem zdjęcia jest Michael.\nOpublikowano 14/11/2016 14/11/2016 Kategorie varia, wwmTagi prognozy2 komentarze do Eksperci z kurzego odbytu\nNie bój się Trumpa\nPonieważ niedawno przewidziałem zwycięstwo Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich, wypadałoby wyjaśnić teraz pokrótce, dlaczego jego prezydentury nie obawiam się nawet w połowie tak jak tzw. liberalni demokraci.\n(„Tak zwani”, bo prawdziwy liberalny demokrata powinien afirmować wynik wyborów bez względu na to, czy odpowiada mu ich wynik. A jeżeli istotnie nie potrafi się z nim pogodzić, powinien bezzwłocznie zastanowić się ― i piszę to bez ironii ― nad zasadnością ustroju liberalnodemokratycznego.)\nPrzede wszystkim: Wybór między Clintonową a Trumpem był wyborem między dżumą a cholerą. Jasne, dałoby się wymienić szereg powodów, dla których nowojorski budowlaniec nie powinien był zostać 45. prezydentem największego mocarstwa na świecie. Jednak nie negują one wcale złego świadectwa, jakie możemy też wystawić byłej Pierwszej Damie i żonie niedoszłego Pierwszego Dżentelmena. Ocen z owego świadectwa nie ma sensu tu nawet przytaczać, gdyż jeśli ktoś wciąż ich nie zna, to znaczy, że interesował się sprawą wyborów bardzo emocjonalnie i nie do niego adresowana jest poniższa notka.\nDość rzec, że znakomita większość argumentów przemawiających za Clintonową polegała na straszeniu Trumpem. O ile gros wyborców Donalda Johna faktycznie uwierzył w jego kandydaturę, o tyle zwolennicy Clintonowej udzielili jej poparcia kierując się zasadą mniejszego zła. A wybór między większym a mniejszym złem jest jednak wyborem bardzo trudnym. Łatwo o pomyłkę.\nJak wyglądałyby Stany Zjednoczone i świat za prezydentury Clintonowej nigdy się już nie dowiemy ― no, chyba że elektorzy wywiną jeszcze bezprecedensowy, ale hipotetycznie możliwy numer ― lecz dowiemy się przynajmniej, co osiągnie i co zawali Trump. Pamiętajmy, że oczekiwania często rozmijają się z rzeczywistością, szczególnie w polityce. Za przykład niech posłuży Obama, który osiem lat temu obiecywał wielkie zmiany, społeczną bonanzę i bezczelność nadziei ― pamiętacie ten medialny szał? ― a którego prezydenturę podsumowuje się teraz krytycznie. Jego polityka zagraniczna przyczyniła się na przykład do powstania Państwa Islamskiego. Może Trumpowi pójdzie lepiej?\nSarkastyczna odpowiedź na powyższe retoryczne pytanie wspomni o wojnie, jaka miałoby rzekomo wybuchnąć za prezydentury brutalnego (w jednej wersji) lub głupiego (w innej) Donalda Johna. Tak, ja też uważam, że tamta pseudoprorocza powieść Kinga była fajna, jednakże łączenie casus belli bezpośrednio z osobą Trumpa uważam za chybione ― z rozlicznych powodów. Jeśli chodzi o Chiny, to do konfliktu w tamtym rejonie dojdzie z powodów gospodarczych i politycznych, nie w wyniku nieudolnej dyplomacji. Jeśli chodzi o domniemane oddanie Europy na pastwę Rosji, warto pamiętać, że Amerykanie jeszcze pod przywództwem Obamy nie kiwnęli palcem po aneksji Krymu. Nie ignorowałbym zarazem faktu, że żona Trumpa jest Słowenką, więc los Europy Środkowej może z przyczyn osobistych obchodzić go bardziej niż poprzednich prezydentów.\nPo trzecie, do wybuchu najstraszniejszej wojny w dziejach Zachodu doszło za prezydentury Roosevelta. FDR kojarzony jest przede wszystkim z okresem 1939-1945, ale zamieszkał wszak w Białym Domu już w roku 1933, dokładnie tym samym, w którym Hitler przejął władzę w Niemczech. Ten przykład dobitnie ukazuje, że nawet zręczny, podziwiany przez potomność prezydent, czasami nie potrafi (nie chce?) powstrzymać wybuchu wielkiej wojny, ba, nie umie też przeciwdziałać prowadzącym ku niej siłom politycznym.\nPo czwarte, w kwestii najpoważniejszej ― zagrożenia globalną wojną nuklearną ― jestem niepoprawnym czarnowidzem. Może zbyt wiele czasu spędziłem za młodu przy Falloutach, ale przypuszczam, że prędzej czy później dojdzie do katastrofy (byle nie totalnej, tj. byle liczonej w milionach, a nie miliardach istnień ludzkich). I to nie z powodu samobójczej nieustępliwości jakiegoś Trumpa albo Putina, ale przez zorzę polarną bądź zwolnienie chorobowe Stanisława Pietrowa. Historia bywa okrutna.\nWierzę natomiast, że ― w międzyczasie ― poczucie zagrożenia, jakie wzbudziła w liberalnej Europie elekcja Trumpa, wyrwie Stary Kontynent ze stagnacji. Że Unia, zorientowawszy się, iż nie może liczyć na pomoc militarną USA w tym samym stopniu co dawniej, zainwestuje w swoje zdolności obronne i skonsoliduje politykę zagraniczną. Że liberalni politycy, spłoszeni prawicowym trendem, przeniosą swoją uwagę z biurokracji na kulturę, a jednocześnie wiatru w skrzydła dostanie stronnictwo konserwatywne. Że lewica zrozumie w końcu, kto tak naprawdę głosuje na populistów pokroju Trumpa ― ludzie, którzy nie polubili się z globalizacją ― i zamiast odmieniać prawa gejów oraz lesbijek przez wszystkie przypadki zainteresuje się na powrót prawami pracowników.\nPowstrzymać Trumpa było stosunkowo prosto. Sondaże pokazywały, że w konfrontacji z Trumpem większe szanse na zwycięstwo miał Bernie Sanders, kandydat ze wszech miar świetny. Establishment przeraził się jednak jego socjalistycznych poglądów. Lobbyści woleli hojnie sypnąć pieniędzmi na kampanię Clintonowej, licząc, że w razie czego będzie ich ułaskawiać za przekręty finansowe, choćby i w ostatnim dniu swojej kadencji.\nTrump także jest bogaczem. Nie łudźmy się więc, że zdemontuje nierówności finansowe. Jeśli jednak Wall Street się kogoś tak panicznie boi, może warto udzielić mu kredytu zaufania?\nOpublikowano 10/11/2016 11/05/2017 Kategorie politykaTagi demokracja, trump, usa5 komentarzy do Nie bój się Trumpa


Gry Straż Pożarna | Gry zabawy dla dzieci\nGry zabawy dla dzieci\nKategoria:‘Gry Straż Pożarna’\nGra samochód strażacki\nczwartek, Marzec 1st, 2012\nVN:F [1.9.1_1087]proszę czekaćOCENA: 4.1/5 (63 głosy cast) Gra samochód strażacki\nJeżeli chcecie pokierować samochodem strażackim to będzie to możliwe jeżeli wybierzecie tą grę o nazwie samochód strażacki. Na samym początku takim samochodem strażackim musimy dojechać do pożaru gdzie następnie będziemy mogli go gasić. Uważaj aby nie stracić po drodze wody potrzebnej do gaszenia pożarów. Gramy W,A,S,D gasimy myszką.\nGry Straż Pożarna, Gry Strażackie No Comments »\nVN:F [1.9.1_1087]proszę czekaćOCENA: 3.2/5 (13 głosy cast) Strażackie zabawy\nNa wszystkich graczy którzy wybiorą ten dział i grę strażackie zabawy będzie czekać gaszenie pożarów. Będziemy przy pomocy strzałek poruszać się w górę i w dół naszym strażakiem, natomiast Spacją gasić będziemy pożar. Postaraj się zgasić wszystkie płomyki. Takie gry są idealne wprost dla wszystkich chłopców w różnym wieku. (więcej…)\nGra straż pożarna\nVN:F [1.9.1_1087]proszę czekaćOCENA: 3.8/5 (23 głosy cast) Gra straż pożarna\nStraż Pożarna już przyjechała na miejsce, zadaniem strażaków będzie gaszenie pożaru płonącego budynku. Do tego będziemy mieli węża strażackiego oraz wodę którą to będziemy gasić budynek, jeżeli nam się to uda będziemy mogli zmierzyć się w wyzwaniem czekającym w kolejnej planszy. Gramy myszką. Zobacz czy uda Wam się pokonać kolejne plansze. (więcej…)\nGra Strażak Sam\nVN:F [1.9.1_1087]proszę czekaćOCENA: 3.9/5 (101 głosy cast) Gra Strażak Sam\nWcielimy się w tej grze w postać Strażaka Sam ze znanej na całym świecie bajki Strażak Sam. Tym razem wraz z tym dzielnym strażakiem na drabinie strażackiej będziemy musieli gasić pożar. Poruszać się się będzie w prawo oraz w lewo przy pomocy myszki, pożar gasimy również myszką w grze.\nGry Dla Najmłodszych, Gry Straż Pożarna, Gry Strażackie No Comments »\nGra ze strażakiem\nVN:F [1.9.1_1087]proszę czekaćOCENA: 4.2/5 (21 głosy cast) Gra ze strażakiem\nW tej grze wcielimy się w rolę strażaka który przyjechał wozem strażackim aby gasić pożar. Będziemy mieli do pokonania wiele plansz w każdej z nich musimy gasić pożar. Ustawiamy kont strzału jaki też jego moc przy pomocy myszki komputerowej.\nKATEGORIE\tGry dla dzieci\nGry Skubi Doo\nGry High School Musical\nGry kung fu\nGry Bob Budowniczy\nGry Nauka Jazdy\nGry Spa dla dziewczyn\nGra traktor Mały ślimak Gra Kubuś Puchatek dla dzieci Gra z lokomotywą Gotowanie z Sarą Gra z Tom i Jerry Mario Bros i gwiazdki Gra praca na farmie Kolorowanka Tom i Jerry Gra spa dla zwierząt Zabawy z delfinem Gra ze strażakiem Gaszenie pożaru Ubieranka kucyka Gra dla dzieci Smerfy TOP GRY TYGODNIA\nGra traktor Gotowanie z Sarą Gra z lokomotywą Diego i dinozaury Mały ślimak Gra z Diego Gra Strażak Sam Gra strzelanie z pistoletu Gra kombajny online Dora na rowerze Gra Nauka Jazdy Stara gra z Mario Bros Gra Kubuś Puchatek dla dzieci Gra praca na farmie Gra Myszka Miki i Pluto Gry dla dziewczynek\nBardzo popularne są również wśród dzieci są kolorowanki online, oraz te do wydrukowania i kolorowania przy użyciu kredeczek oraz farbek. Natomiast wśród dziewczynek gry dla dziewczyn\nKomentarze Nowe\tgabi o Ubieranka High School Musicalgabi o Ubieranka High School Musicalwiktor o Gra parkowanie ciężarówki i tiraYIPLM o Najtrudniejsza gra na świeciemat o Gra Skubi Doo na deskorolce\nNajlepiej Oceniane GryUbieranka z lalką (23 głosy)Ubieranka księżniczka Disneya (13 głosy)Odkrywanka Disney (11 głosy)Gra w sprzątanie (83 głosy)Gra mario online (61 głosy)Weterynarz dla zwierząt (42 głosy)Obrona wierzy (40 głosy)Ubierz postacie Disneya (27 głosy)Tetris z Mario (18 głosy)Harry Potter i magiczna różdźka (51 głosy)Super - zabawy\n© Copyright 2013 Gry zabawy dla dzieci All Rights wordpress.org


Might & Magic: Duel of Champions - poradnik i solucja\nPoradnik Might & Magic: Duel of Champions\nporadnik, solucja do gry w zawiera 44 stron i 15 ilustracji, rozmiar pliku to 2,5 MB\nKarty jednostek służą nie tylko do ataku oponenta czy obrony własnego bohatera. Często też pełnią ważną funkcję bo na ten przykład w momencie wyłożenia jej na pole bitwy pozwala nam na dobranie kolejnej karty z talii - Heleksjański Bibliotekarz. Karty jednostek, rzecz jasna niejednokrotnie służą jako mięso armatnie, lecz karty te mogą żyć dłużej niż może się wydawać. Możemy je zasilać dając im zwiększenie siły (np. Błogosławieństwo) lub lecząc je (np. Uleczenie). Jednostki nie mogą domyślnie atakować w turze w, której zostały wystawione (istnieją odstępstwa od tej zasady w specjalnej umiejętności jednostki mówiącej o tzw. Szybkim Ataku)\n1. Ikona frakcji w górnym prawym rogu - znak przypisujący tą kartę do danej frakcji. Jednostka może należeć do talii zbudowanej na podstawie bohatera z tej samej frakcji (W tym przypadku tylko do Przystani). Karty neutralne mogą należeć do każdej talii, ponieważ nie ma bohatera neutralnego.\n2. Kółko w lewym górnym rogu określa cenę w postaci surowców jaką ponosimy wystawiając tą jednostkę na pole bitwy.\n3. Miecz w górnym prawym rogu to spis minimalnych wymagań odnośnie statystyk bohatera (Moc, Magia i Przeznaczenie) potrzebnych do wystawienia tej karty na pole bitwy. Jeżeli brakuje tu któregoś z surowców oznacza to, że nie jest on wymagany.\n4. W lewym dolnym rogu znajdują się trzy wartości określające atak, kontratak oraz punkty życia naszej karty.\nPierwsza wartość określa nasz atak, czyli liczbę punktów życia, które mamy możliwość zabrania wrogiej jednostce/bohaterowi.\nKontratak - Jeżeli jednostka przetrwa atak innej jednostki zada następującą ilość obrażeń.\nTrzecia wartość określa ilość punktów życia po wyczerpaniu której karta ląduje na cmentarzu.\n5. Ramka u dołu karty mówi ci w jakim rzędzie może stać ta karta. (W tym wypadku jest to rząd przedni - atak wręcz) oraz spis umiejętności danej jednostki. Najczęściej jednostki posiadają nie oryginalne umiejętności, które powtarzają się wśród np. tej samej frakcji. Typy kart przedstawiają się następująco:\nAtak wręcz - Stoi w przednim rzędzie, ma możliwość ataku tylko jednostki wystawionej bezpośrednio przed nim.\nStrzelec - Tylni rząd. Tak samo jak poprzednio, jest w stanie atakować wystawionej jednostki bezpośrednio przed nim.\nAtak z powietrza - Może stać w każdym rzędzie oraz może atakować jednostki ukryte w tylnim rzędzie omijając jednostkę z przedniego.\n6. Dwie liczby przedzielone ukośnikiem u dołu karty to informacja dotycząca ilości posiadanych kart. Są widoczne jedynie podczas tworzenia talii.\nCzary to typ kart w, którym każda karta jest wyjątkowa. Mają one umiejętności pozwalające zmienić kompletnie naszą sytuację na polu bitwy. Działają bardzo podobnie jak Łuty Szczęścia z tą różnicą, że działają przeważnie w stosunku do konkretnych jednostek. Czary korzystają tylko z atrybutu Magii.\n1. Ikona szkoły magii w górnym prawym rogu - znak przypisujący tą kartę do danej szkoły magii. Może być w talii zbudowanej na bohaterze posiadającym taką samą ikonkę.\n2. Kółko w lewym górnym rogu określa cenę w postaci surowców jaką ponosimy korzystając z tego Czaru.\n3. Zwój w górnym prawym rogu to spis minimalnych wymagań odnośnie statystyk bohatera. W wypadku Czaru zawsze będzie to tylko atrybut Magii.\n4. Ramka u dołu karty mówi nam o tym jakie jest to zaklęcie oraz tłumaczy nam na czym ono polega. A oto istniejące typy zaklęć:\nDługotrwałe - Karta pozostaje koło pola bitwy lub zostaje nałożona na jednostkę oraz trwa określony czas.\nJednorazowe - Czary tego typu wykonują swoją powinność tylko w trakcie jej rzucania po czym ląduje na cmentarzu.\nŁuty szczęścia działają bardzo podobnie jak Czary, jednak nie wymagają atrybutu Magii. Wymagają natomiast atrybutu Przeznaczenia. Głównym atutem Łutów szczęścia jest kontrola surowców poprzez zwiększanie czy obniżanie ich liczby. Często Łuty szczęścia są kartami, które działają inaczej zależnie od sytuacji w jakiej się znajdujemy.\n1. Ikona frakcji w górnym prawym rogu - znak przypisujący tą kartę do danej frakcji. Łut szczęścia może należeć do talii zbudowanej na podstawie bohatera z tej samej frakcji (W tym przypadku tylko do Przystani). Karty neutralne mogą należeć do każdej talii, ponieważ nie ma bohatera neutralnego.\n2. Kółko w lewym górnym rogu określa cenę w postaci surowców jaką ponosimy korzystając z tego Łutu szczęścia.\n3. Szyld w górnym prawym lewym to spis minimalnych wymagań odnośnie statystyk bohatera. W wypadku Łutów szczęścia będzie to tylko atrybut Przeznaczenia (rzadko bywa inaczej).\n4.Ramka u dołu karty mówi nam o tym jakie jest to zaklęcie oraz tłumaczy nam na czym ono polega. A oto istniejące typy zaklęć:\nJednorazowe - Łuty szczęścia tego typu wykonują swoją powinność tylko w trakcie jej rzucania po czym lądują na cmentarzu.


6 marca 2020 @ 10:00 — 17:00\nMODUŁ 2: Zarządzanie strategiczne\nPoszerzenie samoświadomości lidera w kontekście wartości ewangelicznych oraz zainspirowanie do rozwoju osobistego.\nPierwszy moduł z cyklu warsztatów LIDER JUTRA dotyczy autoprzywództwa, czyli zarządzania samym sobą.\nPraca warsztatowa wokół wybranych zagadnień związanych z tożsamością lidera w świetle wartości, służebnym modelem przewodzenia oraz własnymi przekonaniami, wzorcami zachowań i nawykami.\nSamoświadomość jest pierwszym etapem skutecznego przewodzenia – ten warsztat pozwoli Ci głębiej wejrzeć w siebie i odkryć swój potencjał.\nProwadzący: Dagmara Konarska oraz Mariola Dolecka\nTrenerki są częścią wspólnoty 3 lata, razem prowadzą firmę doradczo-rozwojową, a swój biznes założyły i konsekwentnie opierają na Bożych wartościach.\nJednocześnie obie panie mają ponad 20 letnią praktykę zarządzania w globalnych korporacjach, prowadzą projekty rozwojowe i doradcze dla najbardziej rozpoznawalnych marek.\nWspółpracowały przy wdrożeniach z największymi firmami doradczymi, takimi jak McKinsey oraz nieustannie szkolą się i inspirują takimi autorytetami w świecie zarządzania, jak John C. Maxwell czy Ken Blanchard.\nW ślad za swoją misją, nasze koleżanki chcą wspierać liderów w kształtowaniu stylu przewodzenia oraz tworzeniu nowej kultury pracy w zgodzie z Ewangelią z wykorzystaniem najlepszych wzorców i praktyk zarządzania.\nUdział 1 osoby w warsztacie: 1 moduł cyklu LIDER JUTRA — AUTOPRZYWÓDZTWO\nZgłoszenia na warsztat i zakup biletów w systemie Evenea.pl pod adresem:\nZe względu na kwestie organizacyjne, zapisy prowadzone są do 1.03.2020 r. włącznie.


Skarpety w ludowe wzory - Katalog Stron Anemik.pl\nSkarpety w ludowe wzory\nSteven to przedsiębiorstwo handlowe, o globalnym zasięgu, który oferuje swoje towary zarówno klientom indywidualnym, jak również klientom biznesowym. Za sprawą nam otrzymacie najwyższej jakości skarpety dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Jesteśmy dumnymi posiadaczami wysokiej jakości parku maszynowego, dzięki czemu produkcja skarpetek trwa u nas od sporej liczby lat. Nasi pracownicy robią wszystko, aby do Waszych rąk trafiały kolorowe skarpetki damskie, dziecięce, męskie, jak również gładkie. Jeśli chcecie nabyć komuś takie produkty na prezent, to śmiało możecie u nas dokonać zakupów, jako że gwarantujemy Wam najwyższą jakość produktów i również usług. Oferujemy Wam na wszystkie nasze towary bardzo niskie ceny. Zachęcamy do kontaktu, jeżeli macie do nas dodatkowe pytania. Nasi załoga są do Waszej dyspozycji.\nTytuł: Skarpety w ludowe wzory\nSłowa kluczowe: skarpetki sklep, delikatne skarpetki dla niemowląt, skarpety w ludowe wzory, skarpetki z motywem folkowym, skarpetki cotton candy


Był jazz - Festiwal Polskich Filmów Fabularnych\n1981, 1 godz. 36 min\nPoczątek lat 50-tych. Grupa młodych, melomanów za samowolne wykonanie przeboju jazzowego zostaje wyproszona z restauracji. Chłopcy po kryjomu razem słuchają na strychu melodii z radiostacji zagranicznych i ćwicząc jazz myślą o założeniu własnego zespołu. Witek po wystęie na ZMP-owskiej wieczornicy poznaje solistkę Alicję, od której dowiaduje się o aresztowaniu jej chłopaka. Jacek traci pracę w teatrze z powodu uprawiania "zakazanej" muzyki. Red. Erwin puścił na radiową antenę nagranie ludowej muzyki amerykańskiej i ma w rozgłośni nieprzyjemności. Grupa zaczyna się rozpadać. Kiedy pojawia się szansa zorganizowania legalnego koncertu, chłopcy wzywają z Łodzi Jacka. Wysiadłszy z pociągu Jacek dostrzega prześladującego zespół funkcjonariusza UB; chcąc zdążyć na koncert przebiega w niedozwolonym miejscu przez tory kolejowe. Nadjeżdża pociąg…\nmuzyka: fragmenty utworów jazzowych\nobsada: Bożena Adamek(Alicja), Michał Bajor(Tomek), Andrzej Grabarczyk(Witek), Kazimierz Wysota(Mikołaj), Michał Tarkowski(red. Erwin), Piotr Machalica(kier. domu kultury), Witold Pyrkosz(prezes Not.)


PRoto - 12.08.2013 - Tyskie oddaje fanpage internautom\nKompania Piwowarska, świętując 400-lecie marki Tyskie, postanowiła oddać jej facebookowy fanpage piątce najbardziej zaangażowanych fanów. Każda osoba prowadziła liczącą 400 tys. fanów stronę przez jeden dzień. „Jak mogą zareagować konsumenci na taką otwartość? Większym zaangażowaniem i lojalnością. A lojalność to pewny pieniądz dla producenta piwa” – komentuje Maciej Szaroleta, brand practice director w agencji H+K Strategies.\nFacebookowa akcja w zamierzeniu autorów miała być sposobem uhonorowania tych, którzy najbardziej aktywnie współtworzą profil Tyskiego na co dzień oraz przyczynić się do powstania ciekawych treści na profilu marki.\nWybrani internauci, zanim zostali tymczasowo administratorami fanpage’a, zwiedzili Tyskie Browary Książęce, uczestniczyli w warsztatach degustacji piwa oraz w szkoleniu dotyczącym sposobu moderowania profilu o takim zasięgu i ilości fanów, jaką ma Tyskie. Wzięli także udział w stylizowanej sesji zdjęciowej, w historycznych strojach. Następnie każdy z fanów przez jeden dzień mógł publikować wpisy na fanpage’u Tyskiego. Portrety tych, których posty najbardziej zaangażowały internautów, zawisły w Tyskim Browarium, obok portretu księcia pszczyńskiego Jana Henryka XI.\n„Kampania Tyskiego to świetny przykład kierunku, w jakim zmierza dziś komunikacja marketingowa: kończy się czas zamkniętych marek tworzących coś w swoich kryształowych pałacach i obdarowujących tym bierną publiczność” – komentuje Szaroleta. Jego zdaniem wiele marek w takiej sytuacji „chowa głowę w piasek i jeszcze bardziej barykaduje się w swoich twierdzach: dokupują 3 tony GRP’s, błagają dziennikarzy o publikację i modlą się o cud”. A Tyskie zaprezentowało bardziej świadomą postawę, udowadniając fanom swojego profilu, „że są naprawdę ważni, a media społecznościowe to kluczowy i doceniany kanał komunikacji”. (ks)\nZa opracowanie koncepcji kreatywnej, przygotowanie i koordynację akcji odpowiadała agencja TEQUILA POLSKA.\nPrezentacja kampanii na YouTube\nJaka szkoda, że kryzys nie wybuchł... Kuszą, kuszą słabą akcją.


Pracownicy Huawei mogą recenzować artykuły IEEE | Zarządzanie | pulshr.pl\nIEEE wycofał zakaz uczestnictwa w procesie recenzji artykułów naukowych nałożony na pracowników chińskiej firmy Huawei (fot. archiwum)\nInstytut Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE) wycofał zakaz uczestnictwa w procesie recenzji artykułów naukowych nałożony na pracowników chińskiej firmy Huawei. Ograniczenie ogłoszono w zeszłym tygodniu - informuje dziennik "Financial Times".\n3 cze 2019 11:11\nW niedzielę IEEE wystosowało komentarz wskazujący, że organ otrzymał potwierdzenie od administracji Stanów Zjednoczonych, wyjaśniające zastosowanie obostrzeń eksportu technologii do Chin.\nPo wyjaśnieniu sytuacji pracownicy Huawei mogą na powrót "uczestniczyć w ocenie wzajemnej i w charakterze edytorów". Instytucja wskazała, że pierwotna decyzja miała na celu jedynie ochronę członków i wolontariuszy przed możliwymi konsekwencjami prawnymi.\nIEEE wycofało się ze swojego stanowiska tego samego dnia, w którym kontrolowana przez rząd w Pekinie koalicja chińskich instytucji naukowych CAST opublikowała otwarty list protestacyjny.\nNaukowcy reprezentujący 10 instytutów badawczych nazywają w nim w całą sprawę "Recenzyjnym Watergate". Przedstawiciele wskazali, że IEEE dopuściło się "znaczącej dyskryminacji" i rozpoczęło kryzys w międzynarodowym przemyśle technologicznym swoją decyzją "wiążącą dialog naukowy z polityką" - wskazało "FT".\nKoncern Huawei nie skomentował najnowszych doniesień.\nOgłoszona 30 maja decyzja ws. wykluczenia pracowników firmy Huawei, największego światowego dostawcy sprzętu telekomunikacyjnego, z procesu dopuszczania do publikacji artykułów w czasopismach naukowych instytutu miała zapaść w związku z wcześniejszym umieszczeniem koncernu na tzw. czarnej liście amerykańskiego resortu handlu. W wewnętrznym komunikacie IEEE wskazano, że alternatywą były "poważne konsekwencje prawne". Niektórzy chińscy członkowie IEEE na znak protestu ustąpili wtedy z zajmowanych stanowisk.\n"FT" podkreślił, że instytut, którego siedziba mieści się w amerykańskim stanie New Jersey, należy do najważniejszych światowych stowarzyszeń branżowych pod względem międzynarodowej współpracy badawczej i wyznaczania standardów m.in. dla sztucznej inteligencji (AI), nanotechnologii oraz urządzeń Internetu Rzeczy (IoT). Gazeta przypomniała, że jeszcze w styczniu 2019 r. w chińskim Szenczen odbyło się posiedzenie IEEE, którego gospodarzem był Huawei. Spotkanie miało dotyczyć przyjęcia projektów koncernu jako światowego standardu dla technologii inteligentnych miast (smart city).\n- Chiny od długiego czasu prowadza politykę wpływu na międzynarodowe organy ustalające standardy. Zakaz od IEEE oznacza odcięcie od globalnego przepływy informacji. Bez procesu oceny wzajemnej naukowcy Huawei mieliby znacząco opóźniony dostęp do nowych pomysłów zgłaszanych przez innych badaczy - wskazał ekspert firmy analitycznej Marbridge Consulting Mark Natkin.\nW połowie maja prezydent USA Donald Trump podpisał rozporządzenie zabraniające amerykańskim sieciom teleinformatycznym nabywania i użytkowania sprzętu od firm mogących stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego. Resort handlu USA wpisał Huawei Technologies i ok. 70-ciu związanych z chińskim koncernem firm na tzw. czarną listę, co oznacza, że firmy będą musiały uzyskać zgodę Waszyngtonu na sprzedaż chińskiemu koncernowi produktów wytworzonych w USA, a także w innych krajach, o ile zawierają one co najmniej 25 proc. amerykańskiego wkładu pod względem wartości rynkowej.\nW zeszłym tygodniu przedstawiciel Huawei przekazał "FT", ze decyzja ta może wpłynąć na ok. 1,2 tys. amerykańskich dostawców.


adidas AltaSport K D96867 || timsport.pl - dodatkowe zniżki, super ceny\n» adidas AltaSport K D96867\nadidas AltaSport K D96867\nButy adidas AltaSport Kids D96867\nObuwie z kolekcji marki adidas w modnym kolorze. Buty posiadają wygodną synetyczną cholewkę o strukturze skóry, komfortową, tekstylną wyściółka oraz wkładkę EcoOrthoLite®. Obuwie ma odporną na ścieranie podeszwę zewnętrzną z pianki EVA. Podeszwa non marking nie zostawia śladów na parkiecie.\nKolor: niebieski/ pomarańczowy/ biały\nOrthoLite to materiał, który jest używany do produkcji wkładek do obuwia, produkowany na bazie pianki poliuretanowej o otwartej strukturze komórkowej i właściwościach antygrzybicznych oraz antybakteryjnych przy zachowaniu przewiewności i długiego czasu eksploatacji.\nEVA to nazwa, która pochodzi od angielskiej nazwy związku Ethylene-Vinyl Acetate, z którego powstaje tworzywo o strukturze pianki, stosowane szeroko do wykonywania podeszew. EVA - to kopolimer etylenu i octanu winylu – jest to bardzo elastyczny i lekki materiał, który odporny jest na mróz oraz na ścieranie, jest trwały i ma porowatą strukturę. Spotykany jest najczęściej w obuwiu sportowym. Podeszwy, które są wykonane z użyciem materiału EVA - charakteryzują się lekkością, posiadają właściwości amortyzujące oraz są giętkie.\nnon marking to technologia, która sprawia, że obuwie halowe nie pozostawia śladów oraz rys(nie brudzi hali). System ten zapewnia także dobrą przyczepność.\nadidas AltaSport K BA9543\nadidas AltaSport K BA9455\nadidas AltaSport K BA9541\nadidas AltaSport K BA9544\nadidas AltaSport K BA9545\nadidas AltaSport K BA9546\nadidas AltaSport K CG3812\nCena: 104,00 zł 149,00 zł


Lokal na wynajem - Kraków - KROWODRZA - KAM-LW-5727 - 79.00m² - Centrum Doradców Nieruchomości\n25,32 zł/m2 cena: 2 000 zł\nKRAKÓW - ULICA KRÓLEWSKA\nROZKŁADOWY LOKAL BIUROWY POŁOŻONY W ŚRODKOWEJ CZĘŚCI ULICY KRÓLEWSKIEJ, W BARDZO ZADBANEJ KAMIENICY\npow. 79 m2\n2 pokoje, kuchnia, łazienka, wc, przedpokój\nczynsz najmu: 2.000,-zł + Vat + media /prąd, woda, gaz, śmieci/, kaucja: 2500,-zł\nLokal składa się z 2 pokoi, mniejszy z balkonem, oba z oknami na ulicę, z samodzielnymi wejściami, ale również połączonymi drzwiami pomiędzy sobą, odrębnej dużej kuchni z balkonem, która może również pełnić funkcję pokoju do pracy, dużej łazienki z oknem, osobnej toalety oraz 2 przedpokoi.\nLokal jest czysty, na podłogach w pokojach oraz przedpokoju położony jest parkiet, w kuchni i małym przedpokoju - terakota, łazienka i toaleta pięknie wyflizowane. Ściany - gładź gipsowa.\nKamienica bardzo zadbana, czysta, biurowo-mieszkalna.\nOgrzewanie własne gazowe, piec dwufunkcyjny.\nOsoba prowadząca ofertę : RAFAŁ KAIM tel. 792 951 225\nSymbol oferty KAM-LW-5727\nKRAKÓW - BIEŻANÓW WYNAJMIEMY LOKAL USŁUGOWY, BIUROWY, MAGAZYNOWY, położony na 1szym piętrze budynku usługowego w ruchliwym miejscu lokal ma osobne wejście powierzchnia około 60 m2 obejmuje 5 pomieszczeń (pokoi) oraz części wspólne z drugim najemcą, w tym ...


DDWLKP.pl: Zwycięski projekt biblioteki w Trzciance\nZ przyjemnością informujemy, że Biblioteka Publiczna w Trzciance otrzymała dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na realizację projektu „Posmakuj poezji. Projekt promujący poezję polską” z programu Promocja czytelnictwa.\nSpośród niemal 500 wniosków z całej Polski dofinansowanie otrzymało 90 wnioskodawców. Całkowity koszt zadania wynosi 24 000 zł a kwota dofinansowania 19 000zł.\nCelem projektu jest popularyzacja poezji polskiej poprzez rozbudzenie potrzeb literackich wśród różnych grup wiekowych. "Posmakuj poezji"- projekt promujący poezję polską, ma za zadanie dowieść, że czytanie poezji nie tylko rozwija, ale także może stanowić przyjemność. Połączenie zwięzłości z głębią przekazu niesionego przez poezję sprawia, że wbrew pozorom, doskonale wpasowuje się ona we współczesne czasy. Specjalny moduł projektu został przygotowany z myślą o dzieciach, jako najmłodszych jej odbiorcach. Projekt skupia wokół siebie osoby, które nie interesowały się wcześniej poezją, ale też jej amatorów, debiutantów i uznanych poetów. Okazją do realizacji zadania właśnie w 2017 roku jest szereg przypadających w nim rocznic związanych z poetami, którzy wnieśli istotny wkład do polskiej kultury (m.in. B. Leśmianem, H. Poświatowską, R. Brandstaetterem, E. Stachurą, A. Asnykiem, L. Staffem , W. Bełzą czy A. Osiecką).\nBiblioteka Publiczna w Trzciance serdecznie zaprasza Państwa do udziału w imprezach mieszczących się w projekcie i wspólnego rozsmakowania się w poezji.\nSzczegółowe informacje na temat projektu znajdują się na stronie internetowej oraz fanpage’u biblioteki.


Doświadczeni użytkownicy komputerów, którzy swoją informatyczną przygodę zaczynali z Windows 98, a może jeszcze wcześniej z Commodore 64, pamiętają doskonale odgłosy, jakie wydaje obciążony dysk twardy HDD. Niezależnie, czy był model konsumencki Western Digital Green, czy adresowana do sektora B2B linia Enterpise, każdy taki napęd ulegał z czasem fragmentacji, która znacznie spowalniała jego działanie.\nJak działa dysk twardy i co to jest fragmentacja danych?\nTradycyjny dysk HDD składa się z jednego lub więcej talerzy, pokrytych nośnikiem magnetycznym. Na tych wirujących powierzchniach, głowica odczytu-zapisu, dokonuje fizycznego rozmieszczenia lub usunięcia pakietów danych. W zależności od przeznaczenia, dyski wirują z różną prędkością, zwykle 5400 lub 7200 obrotów na minutę. Fragmentacja danych następuje, gdy po usunięciu części różnych pakietów danych, nowe zapisy wypełniają zwolnioną przestrzeń jak swego rodzaju patchwork. By je następnie odczytać, głowica musi skakać z sektora na sektor, co znacznie wydłuża czas dostępu.\nDefragmentacja dysku – co to takiego i czy ciągle działa w Windows 10?\nJuż poczciwy Windows 7, znakomicie wykrywał dyski półprzewodnikowe SSD i dysk hybrydowy. Wyłączał on wówczas zbędne dla nich mechanizmy PreFetch i SuperFetch. Niezależnie od obecnej dominacji dysków systemowych SSD, wszyscy jego następcy, także Windows 10 ciągle zawierają mechanizm defragmentacji dysku. Wielu uważa, że odpowiada za to system plików NTFS, który sprzyja fragmentacji danych.\nTRIM – dlaczego dysk twardy przegrywa z SSD\nInstrukcja TRIM (nazywana tak w systemie ATA oraz jej analog UNMAP dla SCSI), to jedna z największych rewolucji, jaką przyniosły ze sobą dyski SSD. Pisaliśmy już o tym na naszym blogu w artykule Jaki dysk SSD do laptopa. W skrócie, umożliwia ona komunikację między dyskiem, a systemem operacyjnym, który określa, które bloki danych mogą być uznane za niepotrzebne i wewnętrznie usunięte. Funkcja ta działa nie tylko na Windows, ale także na macOS, Linux, OpenSolaris i Android.\nDlaczego defragmentacja dysku Windows 10 ma sens także na SSD\nNawet instrukcja TRIM nie załatwia problemu wszystkich luk między pakietami danych na dysku SSD. Stąd też domyślnie odbywa się defragmentacja, będąc częścią usługi kopiowania woluminów (Volume Shadow Copy), na potrzeby przywracania systemu Windows 10. Niektórzy domorośli eksperci, doradzają by wyłączyć tą usługę, by przyspieszyć komputer i pracę systemu. Nie jest to jednak ani efektywna, ani bezpieczna droga, by uzyskać dodatkowe procenty mocy naszego PC.\nMasz dysk twardy HDD i Windows 10 – defragmentacja naprawdę pomaga\nJak zrobić defragmentację dysku? To bardzo proste. Wpisujemy w okienko wyszukiwania, w lewym dolnym rogu ekranu frazę defrag. W menu, które się pojawi wybieramy Defragmentacja i Optymalizacja Dysków. Jeżeli mamy więcej niż jeden dysk, zobaczymy je wyświetlone wraz z odpowiednią literą systemową. Nie zdziwcie się, kiedy dysk HDD będzie oznaczony informacją: Stan bieżący OK (Pofragmentowane: 0%). Jeżeli niczego nie wyłączyliście, Windows 10 sam zadba o Wasz dysk twardy.


Zdrowa inwestycja II | BNP Paribas Bank Polska S.A.\nStrona głównaBiuro MaklerskieProdukty strukturyzowaneZdrowa inwestycja II\nZDROWA INWESTYCJA II\nOkres subskrypcji: 1 września – 29 września 2020 r.\nWynik inwestycji w certyfikaty IBV „Zdrowa Inwestycja II” zależny jest od notowań akcji pięciu spółek (łącznie):\nCzynniki ryzyka zawiązane z certyfikatami IBV „Zdrowa Inwestycja II”\n– Pierwszy Dzień Obserwacji: 1 października 2021 r.\n– Drugi Dzień Obserwacji: 3 października 2022 r.\n– Trzeci Dzień Obserwacji: 2 października 2023 r.\n– Czwarty Dzień Obserwacji: 1 października 2024 r.\nWcześniejszego Wykupu: 10 października 2022 r.\n– 8 października 2021 r., albo\n– 10 października 2022 r., albo\n– 8 października 2025 r.\nDzień Wyceny Wykupu 1 października 2025 r.\nDzień Wykupu (data zapadalności) 8 października 2025 r.\nKod ISIN XS1293133150\n5-letnie Certyfikaty strukturyzowane IBV „Zdrowa Inwestycja II” („Certyfikaty”) oferowane są Klientom Banku BNP Paribas („Inwestorzy”):\nBNP Paribas Issuance B.V. (emitent certyfikatów IBV „Zdrowa Inwestycja II”) jest podmiotem zagranicznym i zgodnie z prawem nie ma obowiązku naliczania i odprowadzania podatku od wypłaconych kuponów.\nCVS Health jest amerykańską spółką z branży farmaceutycznej i zdrowotnej. Spółka zarządza prawie 10 000 aptek CVS Pharmacy i Longs Drug na terenie Stanów Zjednoczonych. Poprzez CVS Caremark dostarcza ubezpieczenia zdrowotne, plany zdrowotne oraz usługi z obszaru ochrony zdrowia do ponad 100 mln klientów w USA. Spółka jest właścicielem sieci ponad 1100 przychodni MinuteClinic, domów spokojnej starości i opieki długoterminowej (Omnicare) oraz spółki Coram oferującej wizyty i terapie domowe. W 2018 r. CVS przejął spółkę Aetna, rozszerzając w ten sposób portfel usług ubezpieczeniowych w obszarze ochrony zdrowia oraz zwiększając liczbę klientów o ponad 22 miliony. Spółka zwiększając ofertę i posiadając szerokie kompetencje i aktywa w obszarze podstawowej ochrony zdrowotnej może osiągnąć znaczące synergie w obszarze kosztowym, co potencjalnie może wpłynąć na akwizycję klientów (tańsze, bardziej kompleksowe usługi) i jednocześnie na długoterminowy wzrost wyników finansowych CVS Health.\nAbbVie Inc. z siedzibą w Stanach Zjednoczonych jest spółką biofarmaceutyczną. Spółka zajmuje się badaniem, rozwojem, produkcją i sprzedażą szerokiej gamy produktów farmaceutycznych. Portfolio produktowe koncentruje się na leczeniu stanów chorobowych, takich jak przewlekłe choroby autoimmunologiczne w reumatologii, gastroenterologii i dermatologii; onkologii, w tym nowotworów krwi; wirusologii, w tym wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) i ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV); zaburzeń neurologicznych, takich jak choroba Parkinsona i stwardnienie rozsiane; chorób metabolicznych, w tym chorób tarczycy i powikłań związanych z mukowiscydozą oraz innych poważnych stanów chorobowych. Poza wysiłkami w zakresie badań i rozwoju, zapowiedziane przejęcie Allergan przez AbbVie powinno zaowocować powstaniem podmiotu generującego wysokie wolne przepływy pieniężne (FCF) oraz posiadającego bardziej zdywersyfikowane portfolio leków.\nNovartis AG to szwajcarski koncern farmaceutyczny działający w dwóch obszarach: leków innowacyjnych oraz leków generycznych (poprzez spółkę Sandoz). W pierwszym obszarze Novartis wyróżnia dwa segmenty: leków onkologicznych oraz pozostałych, głównie produktów kardiologicznych i immunologicznych, przy czym spółka posiada również szerokie portfolio leków dla wielu wskazań terapeutycznych. W segmencie leków generycznych i biopodobnych, Sandoz jest jednym ze światowych liderów produkcji z ponad 1000 leków w ofercie.\nAstra Zeneca PLC to brytyjsko-szwedzka koncern farmaceutyczny powstały w 1999 r. z połączenia brytyjskiej spółki Zeneca Ltd i szwedzkiej spółki Astra AB. Spółka produkuje leki na potrzeby ośmiu działów medycyny: onkologii, pulmonologii, gastroenterologii, kardiologii, psychiatrii, anestezjologii, antybiotykoterapii i diabetologii. Spółka rozwija także szerokie portfolio nowych leków (jest w trakcie około 160 projektów), z czego największy udział mają leki z obszaru onkologii. W ostatnich tygodniach AstraZeneca opublikowała wyniki badań w projekcie Tagrisso Adura (lek na raka płuc), a także poinformowała o wynikach wstępnego badania jednego ze środków (Calquence) w celu zastosowania go do leczenia choroby COVID-19.


Aleksander Lubina: Hanka rajzowanie i szpiclowanie cygaństwa – cz. 13 – Wachtyrz.eu\nAleksander Lubina: Hanka rajzowanie i szpiclowanie cygaństwa – cz. 13\n15 siyrpnia 2020 14 siyrpnia 2020 Aleksander Lubina 0 Kōmyntarzy\nCzamu miasta trza znać? Czamu ludzi trza znać? Weź jedno słowo: Niymcy. Znosz Niymcow – cołki naród niymiecki? Słyszysz: Niymcy i co se myślisz. Co se myślisz? No jedyn myśli o fusbalu, inkszy o niymieckich autach, inkszy o Auschwitz. Jeszcze inkszy o Hitlerze, eli o Goethem.\nWto se z Plokow lepszyj sorty rod wspomino jydzynie, ubrania i proszki do prania, co po 13 grudnia 1981 wiylymi autami ze Niymiyc do kościołów w cołkiyj Polsce jechały jako pomoc humanitarna?\nWiela Niymców gro w bala we niymieckim manszafcie? Widziołś, jako to grajom – torman chyto, gro przed torym i we polu, chopcy wymiyniajom sie robotom, roz grajom lewom stronom, roz prawom, roz atakujom we dziysiyńciu, roz sie broniom we dziesiyńciu, stracom bala, to zarozki doskakujom i odbiyrajom – nikt na nikogo niy wrzeszczy, bo to niymiycko maszyna – manszaft.\nWto by w niyj niy groł: Poloki, Ślonzoki, Rusy, Bajeroki, Turki, Albańczyki, chopy z Afryki, ize Ameryki – to to je niymiecko maszyna – dampfmaszina. Presa zacisnom sbornym, squadrom, teamom… i robiom majstra.\nWiela Niymców robi ichnie auta niymieckie? Cyklon B i piece w Birkenau i na Majdanku to robota samych Niymców urodzonych? Innych nazistów i faszystów tam nie było?\nLudzie na Niymców plujom, nale te same ludzie plujonce jeżdżom w folkswagenach, audikach, mercach, beemwicach, porszakach. Plujom na Niymców i sie niymieckimi autami aszom. Kere to som te richtig Niymcy? Znom takich i takich. Co to znaczy: Niymcy? Oben hui, unten pfui? Tak godała oma Hankowo – o tych pralatach, anwaltach, dochtorach, muzykach, aktorach, junkrach, co piyknie dojcz godali, tojletynzajfy i kelnisch waser pachnioli i za Adolfym Hitlerym poszli na blickrig i zrobieli totalen krig.\nTo jakie to som te Niymcy.\nCzechy, co se myślisz, kiej słyszysz Czechy? Pepiki! Knedliki? Widziołś Alfonsa Mucha? Widziołś Miloša Formana? Słyszołś Dvořaka, czytołś Haška, Hrabala, Filipa eli Scholtisa, Franca Kafki? Wto je istotniyjszy: Luter eli Hus, Voltaire eli Comenius?\nHanek pucowoł ostatnie w życiu auto, nowiutkiego pasata, że znakami SI i jechoł suchać Jaromira Nohawicy we noszyj Ostravie i kaj sie ino dało. Mosz rod Banika? Fusbal i hokej? Grołś kiedy w czesko uliczka? Som to Czechy, eli niy som? Gupio ci? No, gupio. Leko pedzieć Niymcy, Pepiki i myśleć se swoje. Austryjoki? A co z Austryjokami? Co ze Ślonskiym i Galicyjom?\nCo z tymi pierońskimi Habsburgami, co innowiercom żyć niy dowali. Czyj kraj, tego religio? Poradzisz poznać eli to je kościół Maryji Teryizy eli Wielgiego Frica? A czamu te Czechy, te Austryjoki i te Niymce cie tak niy sztyrujom jako inne somsiody? Niy godom tu ani o Rusach biołych ani o krasnych, bo wiyncyj my mieli gemajnzam z Mongołomi iże snimi.\nChocia niymało tu koni, zgliszczy i nasiynia zostawili. Godom tu o tych, co nom godajom, co my som ichnie.\nNo ja prziszli, zaklupali i godajom, co mom śnimi pońść. Jo? Jo je za stary, jo sie już nalotoł. To je wojna. Wojsko se poszło, a jo tam niy byda gewery broł, po krzokach z bajtlami sie krył i do Niymców szczyloł. Jo je cywil a niy wojok, cywilom do wojoków szczylać niy wolno – tako konwyncjo. Doś żech sie kole Anabergu nalotoł. Wojna niy je do starych i do bajtli. Wiym, wiym, bajtle chcieli być jako bohatyrscy powstańcy. Ojczyzna chcieli bronić. Bohatyr mo robić szychta po szychcie, dzieci chować, baba szanować. Leko je umrzić – ciynżyj je robić bez cołkie życie. Jo tam o żodnyj bitwie w parku niy słyszoł – ponoć dupli ize działa i boł szlus – starzik sie nerwowoł. Ja na filmach widzioł, ponoć ksionszka tysz taki jedyn napisoł. Lektura. Co ci mom godać. Nic niy powiym, bo nic niy wiym. Niych godajom te, co wiedzom. Wiysz piszom o tym co roku. Prowda i cygaństwo. Zawsze na koniyc augusta wiyncyj dziynników i cajtungów przedają. Niy widzieli, a wiedzom. Wiedzom – lepij wiedzom, wiedzom dobrze. Dobrze wiedzom jako cyganić, coby trocha srybrników dostać.\nNojlepiyj kiej takie, co po odpuście ino z kapiszonów walili, o wojnie godajom. Bajtlowi zabić bych sie niy doł, nale dzieckom bych tysz niy zezwolił na iść śmierć. Wiym, wiym, Berlina hajoty we folksszturmie przede Rusami bronili. Hitler ich na filmie głoskoł i som we bunkrze sie skrył. Niy mom rod, kiej sie wto za bajtlami kryje i ze pisanio o bajtlach żyje. Niych se swoje bajtle na umarcie goni.\nU opy w kamerliku, we kofrze, Hanek znod żylozny krziż: Feldzug Polen 1939. Opa, to Wasze? – spytoł sie Hanek. A co? – opa udowoł, co go Hanek sztyruje. Wasze, niy wasze, egal, ale za Polska? No, za Polska – gniywniej warknoł opa. Bo co? No kaj tam w Polsce we 39. Niymcy mogli sie wsławić bahaterstwym? We Polsce? We 39? Przeca Poloki pitali, aże sie za niymi kurzyło. Po 17. niy mieli już nawet kaj uciyc, bo ich Rusy z drugij strony gonioły.\nA jeszcze ode Tater Słowoki wleźli do Gorallenlandu jednoczyć Gorallenvolk. Pytej sie tego, co tyn krziż prziznoł, a niy mie! – opa mioł już doś. Przeca opeczku, kiej to wasz krziż, to wiycie, za coście go dostali? No wiym. Ciebie to nic niy obchodzi i tela. To jak to boło? Jak? Jak? Dostołech ajnberufung, do kazerny, na ekzyrciyr plac, schus i nakampf ibungen. Feldzug i szlacht i tela. Jakbych uciyk, to by mi do zadka szczylali, toch niy pitnoł. I tyla. A zabiliście kogo? – dronżył Hanek. Skond mom wiedzieć? Jo szczyloł, a Panboczek kule nosił. Nale ten krziż? – pytoł sie Hanek. Krziż na liściach! Na liściach dymbowych! Eichenblatt – poprawił dziadek. Za nakampf. Walka wręcz! Na bażonety. Na bagnety. A co? Miołech sie dać zaszlachtować. Co jo to wieprzek? A twój tacik byłby sierotom! Toch wrzasnoł, śmiatej stond. A on na mie! To jo unik i on sie z rozpyndu nadzioł som na mój bażonet. Plunoł krwiom, karabin pociep, spoziyroł na mie i umar. To przilocioł drugi. Srogie chopisko, ale sie przewrócił o nogi tego piyrszego i nabił na karabin, coch go akurat sztorc ze ziymi podniós, bo mój był\nw trzewiach tego piyrszego – głymboko wloz.\nZanim tyn drugi pod, to zdonżył szczelić i trefił takiygo za mnom. Tak to boło – wiym, niy uwierzysz, feldwyjbel tysz niy uwierzył i na krziż antrag postawił, bo feldwyjbel to boł taki trocha dupowaty karlus ze Szynwołdu, co sie bohatyrstwym swoich zoldatów chcioł poasić. Jo dostoł krziż na liściach i urlop siedym dni do dom, a on dostoł pochwała ze wpisym do aktów. Takie to dzieje jednego żyloznego krziża za trzech umartych chopów.\nWidzioł Hanek roz niydalyko stond istnego, co dom stowioł. Galantny dom, strzelisty, paradny dom na grundstiku wonskim. Mioł tyn dom tam stanonć, to stanoł. Innego placu niy znod, a szukoł dugo. Fundamentów sie nie dało wykopać głymbokich, bo sie somsiady nie godziły. Boli sie, iże to ichnie fundamenty podkopie, bo stare fundamenty.\nTrocha muru w ziymio wpuścioł, na kamiyniach opar, zwionzoł to ize wopnym, jako to przódzi za ojców robieli – godali somsiedzi. I dodawali: Niy może wasz fundament naszych fundamentów osłabić, bo sie wszystko obali. Kiej sie obali, to nikt niy rozróżni, kero ruina je czyjo. Jako to odbudować, kiej niy wia, kogo to kamiyń, cegła, dachsztajn eli rzigocz? Postawił tyn nowy chałpa miyndzy starymi, no bo niy dało sie inakszyi. Stoł dom, bo stoł, bo sie opieroł o dom somsiada. Najynty mulorz przeziwoł i przeziwoł – stary dom to krziwe ściany, a nowy mo mieć ściany proste? To sie niy do! Przezywali somsiady z lewyj i prawyj, bo chocia słowo dotrzymane zostało i okien nie zamurowano, to głupio mieć wspólne okna – świata niy widać, ino do kuchni i sypialni somsiady se zaglondajom. Nic nowego niy ujrzom, zawiść rośnie, o spanie, o jedzynie, o modlynie. Kiej świata niy widać, to zaglondo sie do somsiada i zowiści źle mu życzy. Możno chałp nowych a wonskich miyndzy stare fundamynty niy stowiać. Możno lepszij sie u somsiada wżynić?\nOstatnio rajza miała być pierwszo. Tak to już je – zawsze mosz napoczońć od końca. To rajza, kiej już Margott nie boło na tym padole łez. Ja, ja, wtedy, jak Hanek łosprawioł o barbarach. Wtedy to boło. Passata se kupił na starość i pojechoł.\nTruda, Trudi, jom wołali. W szlarafenlandzie żyła w małym domu ze szidlami, takiyj bogatyj chałpie, bo baba boła robotno i szporować umiała. Kiej Hanek tam przijechoł, to już prziwiyndła, nale postawno i czysto. Włosy w warkocz splecione. Warkocz na czubku gowy zawiniynty, dychać czym miała i siedzieć na czym tysz. Zawsze umyto i woniajonco. W oczach ciepło, na ustach miód – bo żalu do życia nie mioła. W tym domku u Trudy Hanek miyszkoł przi tyj rajzie ostatniyj na wastok eli in dyjn westen – zależy skondeś jechoł.\nJei chałpa stoła kole wiynkszyj, a tak richtig miyndzy dwiema wiynkszymi. Ryzyka wielo i poetycko dzieliła jeji dom od tyj chałpy po lewyj – a po prawyj za łonkom eli za polanom miyszkoł somsiod, co Truda sztyrował i molestowoł. Tyn somsiod móg jom mieć za młodu, kiejby ino chcioł. Ale nie chcioł. Woloł tako inno, piykno i dziko spode lasa, znad kerego klara wylajzowała.\nKiej Hanek u niyj miyszkoł Truda tako baba boła, co durś a ciyngiym tańcowala i piyknie śpiewała. Okna na noc niy zawiyrała i śpiyw słychać było hen za rzykom i na wschodzie za lasym. Baby sie nerwowały. Chopy starsze i mode spać niy mogły.\nTruda okna i drzwi niy zawiyrała. Wto tam sie bydzie cis, kiej niy wia, co go za progiem czeko? Zawarte okna – dychać ciynżko, człek sie dusi. Tera bezpieczniej, bo Hanek, ach, Hanek… styknie wejrzeć i już wiysz.\nTruda downiyj musiała być piykno, piynkno – dziko niy była, chocia tego Hanek pedzieć niy móg, bo jei za młodu niy znoł. Jako je terozki? Nikt niy wiy na zicher, niy powiy, bo niy wiy, a Hanek na pewno niy godoł, chocia jom richtig dobrze poznoł – i za ćmoka i za jasnoka.\nNie wiedzioł tysz tak richtig na zicher, jako boła. Myśloł, co wiy, nale niy wiedzioł. Terozki tyż niy wiy.\nKiejś po latach ta dziko pedziała somsiodowi Trudzinymu, iże go już niy chce, bo on niy je jei chopym.\nWkludził sie do Iny niyj taki fest dziki. Przyszoł niy wiedzieć skond, wzion ta Ina, bo Ina jei boło, tyj dzikiyj somsiodce, wzion jom gwałtym, bił jom. Ona nikaj uciekać niy mogła, bo kaj miała uciyc, przeca niy do Leszka, bo tego somsioda, co Trudy za młodu niy chcioł, to go wołali Leszek. Do Leszka niy chciała, bo go nienawidziła serdecznie, wolała gwołt niźli zniywaga.\nA kiej tyn dziki Inie bajtli narobił, to ona sama z siebie śpiywała jako jei ślubny groł.\nDzikiemu Iwanowi niy stykła chałpa Inowo, Leszka z Leszkowyj chałpy wyciep. Niy mioł Leszek pola, niy mioł chałpy, to sie Leszek o Trudzie spomnioł. Lepszo Truda niźli nic. Niy pytoł o zgoda, wloz do jei chałupy czystyj jak do swojej i po swojymu namarasił. Na gruncie Trudziny Leszek chałpa nowo postawił – budować niy umioł, nale wybudowoł. Bez fundamyntow, z oknami na północny-wschód, bez haźlika i bez wody. Ciasny domek, ale własny. Jasne, kapliczka tyż. Niy, niy, łobrazków zarozki niy powiesił, bo niy mioł za co. Za to Trudy figurki, zdjyncia i inne pamiątki dobrze przedoł, a co nikt niy kupiol, to wyciep. On niy mioł nic, bo go wyciepli – ona niy miała nic, bo Leszek wsio wyciep. Grunt na siebie doł przepisać w ksiyngach wieczystych i tyla.\nKiej sie pobudowoł, to sie wykludził od Trudy do nowyj chałpy. Mur postawił. Ogrodził sie od Trudy. Baba se wzion z takich, jak on. Ożynił sie z niom i żył z niom.\nTrudzie pokoju niy dowoł. Pilnowoł, podsłuchiwoł, ksionszki wybieroł, muzyka włonczoł dobro i prawdziwo. Pani Trudo do niyj godoł. Jak Hanka ujrzoł, to dowód chcioł obejrzeć, zameldowanie, świadectwa szczepień… Bo różne choroby obcy przywożą.\nWyśmioł go Hanek. Pooglondoł Hanka ze wszystkich stron dokładnie i krytycznie. Podwinoł Hanek rynkowy, tak na schwol. Zdziwił sie odrobina Leszek. Pan górnik? Niy, a bo co? A tak tylko pytam? Pan ma śląski akcent. A Pan, Panie Leszku ma polski akcent?\nCiongiem przyłaził somsiod i opowiadał, jak to pani Trudzie pomagał, jak uczył ją wysławiać się, jak wieszcza czytali, a geniusza jak słuchali. Jak pole gryką obsiał, jak sadzeniaki z Francji sprowadził…\nW tym Szlarafenlandzie Hanek ujrzoł wszystko, jak na dłoni. Ja, od tyj rajzy mioł Hanek zaczońć, coby zrozumieć i czas, i miejsce, i ludzi – prowda coby ujrzeć prowdziwo i prosto.\nJo tyla robił, tyla ksionżek i map i tyla rajzów przeżył, a tu stykło pojechać do Trudy do Szlarafenlandu i Leszka poznać i Ina dziko i dzikiego chopa Iny, co przez palce na tepichy smarkoł i śpikole w forhangi wyciyroł. Wszystko to Hanek usłyszoł od brechacza, abo som uwidzioł – zgodnijcie joko to richtig boło.\nNiy z kożdym poradził Hanek godać. Niy z kożdym chcioł. Bo wiycie, niy trza ludzi obrożać, lebra, elwra, pamponia, soronia niy należy, gorola i barbara tysz niy trza. Unikać takiygo należy, bo ostuda to istno, kiej snim chocia na chwila staniesz, |a co jeszcze, kiej snim godosz.\nUnikacie mnie – powiedział towarzysz partyjny, kiedy przyszedł do Hanka po chleb. Jo, wos? Niy, niy, to niy tak. Przecież pan wie, chleb ma towarzysz sekretarz u mnie za darmo – odpowiedział Hanek zza lady. Unikosz mie – pedzioł Hankowi proboszcz przi kolyndzie. Kaj tam, kajbych śmioł. Ino jo wom niy mom nic mondrego do pedzynia – odrzekł Hanek. Mie to niy sztyruje – godo farorz na to. Nale mie – mruknoł Hanek i niy ma mu do śmiychu. Zawdy możecie do mie przijść po chlyb. I do wos go niy braknie.\nTako godka mioł Hanek – szporowno. Sekrytorz i farorz recht mieli zowdy, to co tu godać? Hanek przi nich był links.\nWola być links niże lewy, a lewicom to ino umia chlyb kulać, szczylać i piznonć. Z takom lewicom i takom prawicom jako tukej je, niy poradza strzimać – godoł Hanek starzikowi, a tyn milczoł i fajfka kurzoł.\nNiy poradził Hanek czytać ichnich ksionszek do mondrości, abo do przyjemności, eli do szpasu. Czytać czytoł, bo ich chcioł poznać. Ciynszko mu to szło. Som takie rube, takie mondre, takie wzniosłe. Takie, kurde mol, takie, o farona istnego, jo ci godom – takie som. Kiej już dobre znod, to tam mało o Ślonsku pisali. Boło o Egipcie, o Rzymie, o Napolionie, o Łodzi, o Warszawie. Dobre, barzo dobre ksionszki –\no bambrach i kupcach. Mało o robotnikach, gewerkerach, gwarkach. kuźnikach. Wieszczy Hanek znoł, nale te wieszcze wieszczyli o nich. Wstyd – po niymiecku moc tego o Ślonsku, po polsku niywiela. Fater pisoł, maciyrz jakoś mało gramotno we tym tymacie. Hauptmanna i Scholtisa z ciekawościom czytoł. Ciynszko z panami rzondzoncymi godać, kiej oni o nos nic niy wiedzom, abo wiedzom tyla, co im potrzabne.\nCo majom wiedzieć? Jako sie kulbaczy jak sie dosiado i jako sie rajtuje! Jako sie w dwa żłoby sypie! Jako sie kuje! Jako sie wyżyno, jako się doi! Co komu wloć do koryta i kiej w łeb piznonć a bagnet mu wsadzić! Kiej na lot puścić a kiej lotki wytargać! Kiej szmata ize kyjfiga ściongnonć a kiej naciypnońć – kiej basztary majom śpiywać, a kiej majom cicho siedzieć. Wiedzieli to nowe i stare pony! Czerwone i bioło-czyrwone. Próbujom tysz te złoto-modre przebierańcy.\nChopcy sok wyciskali, do balona loli – wino u opy nastowiajom. Patrzy opa i rzondzi tak: Godanie o nich i godanie z nimi, to uznanie faktu, że my chcymy mieć z nimi co wspólnego. Jo mom wos wspólnie z omom i ze waszymi starzykami i skuli wos sie niy wadzymy, bo co to zmiynio. Wasz ojciec porzondny karlus i naszo cera porzondno, to porzondne dziecka majom. Starzik i te jego powstania rodzinnie mie niy sztyrujom. To było downo. Co downo, to niyprowda. Wspomniynia, to takie imaginarium. Imaginarium prowdy. Prowdy trza szukać tako, jako to Hanek robi.\nŻałuja ino, co Hanek po rajzach i trefach z wami mało godo. Sucho ich na tych rajzach, to dobrze. Richtig je, iże snimi niy godo i ino ich sucho, bo chce wiedzieć jako i o czym cyganiom, ale nie godo do nich i niy godo śnimi. Nauczyli go, dobrze go nauczyli, co wszysko, co im powiysz, to oni wykorzystajom. Co sie poddo, to zmiyniom na swoje, zniykształcom, wyszydzom, przemilczom, a co sie niy poddo, to uznajom za swoje i bydom godać, co oni zawsze tak myśleli, zawsze tak godali – i co to nic nowego, żodne odkrycie, żodno tajymnica. O co ten cały wrzask, wszak to sprawa oczywista. Znana od lat. To wymazywanie białych plam może kiedyś było uzasadnione. Teraz? Teraz nie ma białych plam. Po co w podręcznikach pisać o złożoności i wielorakości? To nie miejsce w podręcznikach. Podręczniki nie są dla fachowców! Podręczniki mają wychowywać. Tworzyć epos! Dawać przykład – wskazywać drogi!\nDowanie przikładu, współpraca, uczynie sie w ich szkołach, prawienie kazań w ich kościołach – to mistrzostwo, mistrzostwo świata w cyganiyniu. Oni tu u nos rzondzom. Oni zbiyrajom dziesiyńcina i rozdajom prebenda – my ino na to robiymy. Tak godajom. To tysz cygaństwo, takie smyndzynie.\nZe starzikiym je tak, iże on wiy, co jo mom recht, bo ze jednyj strony przilazło tu zło i piyniondze i niynawiść do naszyj godki, nale ze drugiej strony przyszły myśl i robota, i oczekiwanie, coby my robili i ze tyj roboty lepij żyli, a do rzondów sie niy wrażywali, za to wolność myśli i wyznania obiycała. Wolności ta piyrszo strona niy dała i myśli swobodnyj tysz niy. Drugo strona chciała, coby my z miłości żyli, a oni coby żyli z naszyj roboty i roboty naszych ojców, bo przeca my gwoździe kuli i szyny walcowali, marmur, piaskowiec i granit łomali – oni prziszli na gotowe. Kuźnie i gruby wyrabowali, szyny do sie położyki, z kamiynia z kamiyniołomów i pałaców swoje pałace kultury pobudowali.\nZ rzondzyniem, to je jako z cołkim życiem. Nie do sie nikogo uszczynśliwić na siła. Trza kożdemu dać prawo do szczyńscia. Nie wlajzować babie, chopu i bajtlom strzewikami do serca! Tego nikt niy mo rad. Niy, niy mogesz nakozać miłowania. Niy do sie pedzieć: To je waszo ojczyzna – mocie jom kochać! Pszałabyś chopu, Wanda, ja do ciebie godom, do ciebie, Wanda, coś za niego po dobroci poszła, kery sie potym z twojij godki śmieje, z twojigo warzynia szydzi, na twoje porzondki sro? – pytała sie Rynia szwagrówki we Babski Szczwortek, kiej zaś Lucasy ize Niymiec na byzuch przijechali. Pszałabyś chopu, co ci godo, coś ty obco, bo po literacku niy poradzisz? Pszałabyś chopu, co ci godo, coś ty jego, nale obco. Pszałabyś chopu, coś za niego po dobroci poszła, z dobryj woli, chocia rodziciele nosym kryncili i inkszego ci raili, bo tyn inkszy tysz obiecowoł, iże wolno bydziysz i szanowano.\nNie poszłaś za tego drugiygo, boś go już znała – dzieci ci zbałamuci, starych za bozna bydzie robioł – jako to robioł jego fater i grołsvater ze twoimi starzikami. Poszłaś za tego piyrszego, a on ci dzieci bałamucił, starych za bozna robioł. Wanda siedziała i nic niy godała, bo co pedzieć mogła.\nWloz Hanek na chwilka – szwagrówce paket do rajchu prziniós: chlyb, kwasy na chlyb, tarto żymła, krupnik i jarzębiak, krówki i kasztanki. Z dobrego serca przinies, a Rynia do niego z pyskiem: Hanek, jo słyszała, iże ty jako baba tam na boku mosz na wsi, prowda to? Prowda. Jo słyszała, co ona z miasta. Ożynisz sie sniom? Niy ożynisz sie, bo ona kole ciebie z laciami niy tancuje, okiyn za czynsto niy myje, gardiny mosz czorne. Wiym, czym ona cie ciongnie, bo te heksy zza rzyki rodym, wpiyrw wiedzom, od czego to majom, a potym, iże tym sie siko. Piykno je, kiej z wiyrchu patrzysz, kiej niebo je modre, kiej ci pomogo. Nale niy bez tydziyń, ino kiej mo dobro launa. A odmiyni sie, to ponoć do innych lezie.\nWiym, Hanek, pszajesz jej, boś za niom gupi, nale ożynić sie niy ożynisz, bo baba wierno być musi zawsze, a niy ino od wielgiego zwona, od fajeru i rocznicy. Czasym tysz suchać mo i pysk trzymać. Mom recht, Hanek, mom recht? – nie uspokojała sie Rynia.\nMosz recht – Hanek mrugnoł do nij jako to Hanek i wartko rzek: Ino, czy ty, Rynia, aby o żyniaczce godałaś, tego niy wiym. Czy aby ino o babach i chopach, bo coś mi sie zdo, iże niy. Margott niy znosz a godosz. Wrażujesz sie Rynia w cudze życie. To niy dobrze, Rynia, niydobrze. To naczynosz politykierować. Rynia, oj, Rynia – ośmioł sie Hanek. Dobrze, dobrze, baby tysz majom polityka robić.\nMargott dej pokój, dej pokój.\nNiy do się wszystkiego zrobić. Hanek kejnedy próbowoł. Cołki czos Hanek chcioł, coby te Hanysy z familoków pochytali, iże naszo ziymia, to niy ino tam, kaj familoki stojom.\nWiyrchni Ślońsk niy zaczon sie od przodowników pracy socjalistycznyj, od familoków, niy od maszyny parowyj, niy! Nawet niy od gewerkerów! Wiyrchni Ślońsk, to niy cołki Ślonsk – Ślonsk je rozległy jak biodra Trudi, grzeszny jako Margott, bo jedno państwo mu niy styknie, jako Margott jedyn chop niy styk. Wielgo ta kraina w trzech państwach leży. Ślonsk wody sie i drogi trzimie: Viadrina i Via regia. Świdnica, Legnica, Wrocław, Opole, Racibórz, Bytom to ślonskie ksiynstwa, Katowice, Chorzów, Mysłowice, Ruda i Zabrze to miasta młode, ale osady stare. Niy styknie pszoć kanarkom, basztardom, briyfom, królom i wieprzkom. Samego siebie trza znać i samymu siebie pszać. Fajery to tysz niy ino geburtstaki, krzciny, wesela, polterabyndy, odpusty, kiermasze, Barbórki i Floriany. Wiara to wiyncyj niże Piykary i Anaberg, to wiyncyj od betlyjki w Panewnikach. Pamiynć to niy som ino powstania i dobre czasy za Niymca.\nChcioł Hanek poznać, zrajzować i pokozać tyn Ślonsk z góry widziany, ize hałdy, ize Sudetów i Beskidów, miasta stare jak Lwówek, jak Złoty Stok, jak Ostrawa, ludzi, co owszem do kościoła szli, ksionszki czytali, muzyka grali i durch grajom – to klaro.\nNa to wszystko trza mieć – i to Hanek wyszpiclowoł – skond mieli piyniondze na to wszystko, bo za darmo niy ma nic. Piyniondze som tak ważne, iże to słowo piyniondze Niymcy jak swoje używajom. Niymiec godo: Hab kajny piniondze. Gib piyniondze! Polok godo: Pieniądze to nie wszystko. Niy wszystko do nos – do nich ja.\nJakosik to jeszcze wczorej boło ajnfach: Ora et labora. A dzisiok? Dzisiok je inaczej! Może Hanek mioł sie pryndzyj za szpiclowanie cygaństwa wzionć. Może mog pryndzyj klarować? Coby klarować, to som musioł zrozumieć. Na to trza czasu, mondrej mamy i rajzów. No i trza kogoś, wto Hanka sucho i jego drogom podonżo. Trza uczniów pilnych i spolegliwych.\nSprawdzić trza, eli Hanek som niy cyganił, bo może trocha… libo wiyncyj niźli trocha.\nChcioł Hanek Hanysów z familoków przekonać, iże tyn co myśli, co jego rzić je pympkiem, pympkiem świata, mo niy labiydzić, iże go w rzici majom. Na rajzach i ze ksionżek i landkartów Hanek sie dowiedzioł, co cygaństwa je moc – Poloki cyganiom, Niymcy cyganiom i Rusy cyganiom. Same Hanysy tysz cyganiom. Godo taki: Jo je ize Wiyrchniygo Ślonska a on je z familoków ze zidlunga.\nZ familoków być, to żodyn wstyd. Pamiyntać jyno trza, iże moc je takich, co familoki opuszczom, a familoki ich niy. Wybór majom prosty – sromać sie smrodu po somsiedzie eli po somsiodce we haźliku na półpiyntrze abo ize wygódki za kamyrlikiym, abo siednoć na koło, na moplik, motor, eli do auta i cygaństwo szpiclować, prowdy szukać i uczyć się, uczyć.\nNiy styknie wela ciepnońć, golfa se na szrocie sprawić, cycki wypuszapować i cipka po brazylijsku wygolić, bo to światowe ino na chwila! Uczyć sie trza, uczyć! Niych tyż niy stynkajom Hanysy ze familoków, co w rzici byli i g… widzieli, że ich za soroniów majom.\nRajzować trza, choćby paluchym po mapie, telewizor oglondać. Niy ino seriale i telenowele: On jom kocho, ona go niy, ona go kocho, on jei niy. To je jei bajtel, nale niy snim. On mo bajta, nale ize innom. Samo ostoda i sromota.\nNiych sie niy wtranżalajom ze swoimi wymysłami o jynzyku i narodzie, kiej ksionszki do rynki bierom ino z legendami – z cygaństwym wielgim i małym. Ciymnych narodów je zatyla. Soroniów, co jynzyk majom, a nim mielom, kiej młyny bez kamiyni. Lebrów, co mondrości ze łba flondry piszom, co już downo sie zaśmierdły jako rzić niy myto i wyszydzono.\nNiych nos elwry i łożyroki niy zbowiajom.\nNiych sie Mimrów trzi tajle przeczytajom – możno cosik pochytajom. Niy ino flyje, flondry, basztardy i paskudne choroby.\nNiy styknie przekludzic sie do bloków i do ssypów na hasie nasmolić. Niy styknie.